Het Europees Parlement , – gezien zijn resolutie van 24 maart 2011 (1) over de betrekkingen van de Europese Unie met de Samenwerkingsraad van de Golf (GCC), – gezien het bezoek van zijn Delegatie voor de betrekkingen met het Arabisch schiereiland aan de Verenigde Arabische Emiraten van 29 april tot 3 mei 2012, – gezien artikel 30 van de grondwet van de Verenigde Arabische Emiraten, – gezien het Arabisch Handvest voor de rechten van de mens, waarbij de Verenigde Arabische Emiraten partij zijn, – gezien zijn jaarverslagen over de mensenrechten, – gezien het strategisch kader en het actieplan voor mensenrechten en democratie van de Europese Unie, – gezien de EU-richtsnoeren inzake mensenrechtenactivisten van 2004, die in 2008 zijn geactualiseerd, – gezien de verklaring van de covoorzitters tijdens de 22e Gezamenlijke raad en ministeriële bijeenkomst van de EU en de GCC in Luxemburg op 25 juni 2012, – gezien de verklaring van de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger (VV/HV) na de Gezamenlijke raad en ministeriële bijeenkomst van de EU en de GCC van 20 april 2011, en haar opmerkingen na de 22e Gezamenlijke raad en ministeriële bijeenkomst van de EU en de GCC van 25 juni 2012, – gezien de samenwerkingsovereenkomst van 25 februari 1989 tussen de Europese Unie en de Samenwerkingsraad van de Golf, – gezien het gezamenlijk actieprogramma (2010-2013) voor de tenuitvoerlegging van de samenwerkingsovereenkomst EU-GCC van 1989, – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948, – gezien het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing en het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR), – gezien het Protocol inzake de voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, in het bijzonder vrouwenhandel en kinderhandel (Protocol van Palermo), het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen en het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, – gezien de aanbevelingen van de speciale VN-rapporteur inzake mensenhandel, in het bijzonder vrouwen- en kinderhandel, van 12 april 2012, – gezien artikel 122, lid 5, en artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de regering van de Verenigde Arabische Emiraten in 2012 haar repressiecampagne tegen mensenrechtenactivisten en activisten van het maatschappelijk middenveld heeft opgedreven, waardoor het aantal politieke gevangenen is opgelopen tot 64; B. overwegende dat de meesten onder hen in isoleercellen zitten, dat er sprake is van foltering en dat toegang tot rechtsbijstand hun wordt ontzegd; C. overwegende dat onder meer de volgende personen gevangen worden gehouden: de ondervoorzitter van de studentenbeweging van de Verenigde Arabische Emiraten, Mansoor al-Ahmadi, een zittende rechter, Mohamed al-Abdouly, twee gewezen rechters, Khamis al-Zyoudiand en Ahmed al-Za'abi, en twee prominente mensenrechtenadvocaten, Mohamed al-Mansoori – een gewezen voorzitter van de juristenbond – en Mohamed al-Roken; D. overwegende dat medewerkers van de advocaat (VAE-onderdaan) die de gevangenen rechtsbijstand verleent naar verluidt het slachtoffer zijn van stelselmatige pesterijen en intimidatie, waaronder de verbanning van drie medewerkers die geen VAE-onderdaan zijn om redenen van nationale veiligheid; overwegende dat advocaten die naar de Verenigde Arabische Emiraten zijn gereisd om de gevangenen rechtsbijstand te verlenen eveneens zijn lastiggevallen; E. overwegende dat mensenrechten- en democratieactivisten het slachtoffer zijn van pesterijen, reisverbod, beperkingen van de vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vergadering, arbitraire opsluiting, intrekking van de nationaliteit, verbanning en onwettelijke gevangenneming; F. overwegende dat de autoriteiten van de Verenigde Arabische Emiraten benadrukken dat hun repressiecampagne een antwoord is op een islamitisch complot vanuit het buitenland om de regering omver te werpen; overwegende dat alle gevangenen banden hebben met al-Islah, een vreedzame islamitische groepering die sinds 1974 in de Verenigde Arabische Emiraten actief is; overwegende dat er aanwijzingen zijn dat de nationale veiligheid gewoon een voorwendsel is voor de repressie tegen vreedzame activisten om oproepen tot grondwettelijke hervormingen en hervormingen op het gebied van mensenrechtenkwesties, zoals stateloosheid, in de kiem te smoren; G. overwegende dat een bekende mensenrechtenactivist en blogger, Ahmed Mansoor, de afgelopen weken twee maal is aangevallen en constant wordt geïntimideerd en bedreigd; overwegende dat hij in 2011 zeven maanden in de gevangenis heeft doorgebracht vooraleer hij in november werd veroordeeld wegens belediging van hoge ambtsdragers van het land; overwegende dat de autoriteiten zijn paspoort hebben ingetrokken en hem willekeurig een reisverbod hebben opgelegd; H. overwegende dat Mansoor samen met andere activisten werd beschuldigd van belediging van politieke figuren in het land omdat ze een petitiecampagne hadden georganiseerd waarin werd opgeroepen tot meer politieke participatie via een verkozen parlement met volledige wetgevende en regelgevende bevoegdheden; I. overwegende dat de openbare aanklager op 15 juli 2012 meedeelde dat de groep gevangen politieke tegenstanders zou worden vervolgd wegens „het beramen van misdaden tegen de staatsveiligheid”, „verzet tegen de grondwet en het rechtssysteem van de VAE”, en „banden met buitenlandse organisaties en agenda's”; J. overwegende dat vrijheid van meningsuiting en persvrijheid in de Verenigde Arabische Emiraten grondwettelijk beschermd zijn, maar dat het strafwetboek de autoriteiten toelaat mensen te vervolgen wegens kritiek op de overheid; overwegende dat minstens één online discussieforum werd gesloten en dat de toegang vanuit de Verenigde Arabische Emiraten tot diverse politieke websites werd geblokkeerd; K. overwegende dat vooraanstaande internationaal erkende niet-gouvernementele organisaties die de democratie in de regio bevorderen, in 2012 door de autoriteiten van de Verenigde Arabische Emiraten werden gesloten, met name het kantoor in Dubai van het National Democratic Institute en het kantoor in Abu Dhabi van de Duitse prodemocratische denktank Konrad-Adenauer-Stiftung; L. overwegende dat uit het rapport van de speciale VN-rapporteur inzake mensenhandel blijkt dat mensenhandel met het oog op gedwongen tewerkstelling in de Verenigde Arabische Emiraten nog steeds een wijdverspreid fenomeen is en dat de slachtoffers van deze vorm van mensenhandel anoniem blijven; M. overwegende dat de overheid weinig vorderingen heeft geboekt inzake de uitvoering van de aanbeveling van begin 2010 van de VN-commissie inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen; N. overwegende dat in de Verenigde Arabische Emiraten nog steeds de doodstraf wordt opgelegd; 1. uit zijn grote bezorgdheid over de aanvallen, repressie en intimidatie ten aanzien van mensenrechten- en politieke activisten en actoren van het maatschappelijk middenveld in de Verenigde Arabische Emiraten die vreedzaam hun fundamentele rechten van vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vergadering uitoefenen; verzoekt de autoriteiten van de Verenigde Arabische Emiraten onmiddellijk een einde te maken aan de aanhoudende repressie; 2. dringt aan op de onvoorwaardelijke vrijlating van alle gewetensgevangenen en activisten, met inbegrip van mensenrechtenactivisten, en verzoekt de autoriteiten van de Verenigde Arabische Emiraten ervoor te zorgen dat gevangenen die zogezegd de wet hebben overtreden, voor de rechter worden gebracht, officieel worden aangeklaagd en de rechtsbijstand van hun keuze krijgen; 3. verzoekt de autoriteiten van de Verenigde Arabische Emiraten een grondig en onpartijdig onderzoek in te stellen naar de aanvallen en openbare bedreigingen tegen Ahmed Mansoor alsook naar alle andere gevallen van pesterijen en aanvallen; 4. dringt aan op de eerbiediging van alle mensenrechten en fundamentele vrijheden, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting, zowel via het internet als op andere wijze, de vrijheid van vergadering, vrouwenrechten en gendergelijkheid, de bestrijding van discriminatie, en het recht op een eerlijk proces; 5. is ingenomen met de toetreding van de Verenigde Arabische Emiraten op 19 juli 2012 tot het VN-Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, en verzoekt de autoriteiten van de VAE de naleving van de aangegane verdragsverplichtingen te bevestigen door een grondig, onpartijdig en onafhankelijk onderzoek in te stellen naar elke vermeende foltering en alle vermeende gedwongen verdwijningen van personen; 6. verzoekt de Verenigde Arabische Emiraten zijn intentie te bevestigen om de „hoogste normen te hanteren bij de bevordering en de bescherming van de mensenrechten”, die het heeft uitgesproken in het kader van zijn verzoek om lidmaatschap van de VN-Mensenrechtenraad voor de periode 2013-2015, door het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en de optionele protocollen bij beide verdragen te ondertekenen en door alle houders van mandaten voor speciale VN-procedures een permanente uitnodiging te bezorgen om het land te bezoeken; 7. veroordeelt in alle omstandigheden de toepassing van de doodstraf; 8. is ingenomen met de goedkeuring van het nieuwe mensenrechtenpakket van de EU en verzoekt de Europese instellingen, met inbegrip van de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, met klem samen met de 27 lidstaten concrete maatregelen te nemen om ten aanzien van de Verenigde Arabische Emiraten een duidelijk en principieel EU-beleid te waarborgen dat de aanhoudende ernstige schendingen van de mensenrechten aanpakt via demarches, publieke verklaringen en initiatieven in de VN-Mensenrechtenraad; 9. verzoekt de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie en de Europese instellingen de mensenrechten centraal te stellen in hun betrekkingen met alle derde landen, met inbegrip van strategische partners, en hieraan op de volgende ministeriële bijeenkomst van de EU en de GCC bijzondere aandacht te besteden; 10. acht het van cruciaal belang de inspanningen voor meer samenwerking tussen de EU en de Golfregio voort te zetten en wederzijds begrip en vertrouwen te bevorderen; is van mening dat regelmatige interparlementaire bijeenkomsten tussen het Europees Parlement en zijn partners in de regio een belangrijk forum zijn om een constructieve en oprechte dialoog te ontwikkelen over kwesties van gemeenschappelijke bezorgdheid; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de regering en het parlement van de Verenigde Arabische Emiraten, de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Commissie, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, de parlementen en de regeringen van de lidstaten, de hoge commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten, en de regeringen van de lidstaten van de Samenwerkingsraad van de Golf. Het Europees Parlement , – gezien zijn resolutie van 15 december 2011 over de situatie van vrouwen in Afghanistan en Pakistan (1) , – gezien zijn vroegere resoluties over mensenrechten en democratie in Pakistan, in het bijzonder die van 20 januari 2011 (2) en 20 mei 2010 (3) , – gezien zijn resolutie van 18 april 2012 over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie, waaronder de implicaties voor het strategische mensenrechtenbeleid van de EU (4) , – gezien de verklaring van 10 oktober 2012 van de woordvoerder van de hoge vertegenwoordiger over het neerschieten van een jonge mensenrechtenactiviste in Pakistan, – gezien de verklaring van 10 oktober 2012 van de uitvoerend directeur van UN Women, waarin deze de aanval op Malala Yousafzai veroordeelt, – gezien de conclusies van de Raad van 21 februari 2011 over intolerantie, discriminatie en geweld op grond van religie of overtuiging, – gezien het vijfjarig inzetplan EU-Pakistan van maart 2012, dat prioriteiten als goed bestuur, samenwerking op het gebied van zelfbeschikking voor vrouwen, en mensenrechtendialoog behelst, – gezien de conclusies van de Raad van 25 juni 2012 over Pakistan, waarin herinnerd wordt aan de verwachtingen van de EU op het gebied van de bevordering en eerbiediging van de mensenrechten, – gezien de mededeling van de Commissie „Een bijzondere plaats voor kinderen in het externe optreden van de EU” ( COM(2008)0055 ), – gezien artikel 26 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens (UDHR) van 1948, – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen van 18 december 1979, en de verklaring van de Verenigde Naties over de uitbanning van geweld tegen vrouwen van 20 december 1993, – gezien resoluties 1325 (2000) en 1820 (2000) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over vrouwen, vrede en veiligheid, en resolutie 1888 (2009) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over seksueel geweld tegen vrouwen en kinderen in situaties van gewapend conflict, waarin de verantwoordelijkheid van alle staten wordt benadrukt om een einde te maken aan straffeloosheid en degenen die verantwoordelijk zijn voor misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden, met inbegrip van misdaden met betrekking tot seksueel en ander geweld tegen vrouwen en meisjes, te vervolgen, – gezien artikel 122, lid 5, en artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Malala Yousafzai, een veertienjarig meisje uit de Swat-vallei, op 9 oktober 2012 op weg naar huis uit haar schoolbus werd gehaald, in het hoofd en de nek werd geschoten en ernstig gewond raakte, terwijl ook twee andere meisjes verwondingen opliepen bij de aanslag; B. overwegende dat Malala Yousafzai dankzij de blogs die zij sinds zij elf jaar was schreef, een nationaal symbool was geworden van het verzet tegen pogingen van de Taliban om meisjes uit te sluiten van scholing en dat zij in december 2011 de Nationale Jeugdvredesprijs ontving die ter ere van haar werd omgedoopt tot „Nationale Malala-vredesprijs”; C. overwegende dat de Tehreek-e-Taliban Pakistan (TTP) de aanslag heeft opgeëist en na de aanslagen een verklaring heeft uitgegeven waarin gesteld werd dat het een plicht is om eenieder die campagne voert tegen de islamitische wet te doden en dat de beweging opnieuw zal proberen Yousafzai te doden als zij van haar verwondingen zou herstellen; D. overwegende dat er in Pakistan en andere islamitische landen protestacties hebben plaatsgevonden om bewondering voor en solidariteit met Malala Yousafzai te betuigen en de brute aanslag door de Taliban te veroordelen; E. overwegende dat de veiligheidsdiensten gereageerd hebben met de arrestatie van talrijke verdachten van de misdaad en dat het Pakistaanse parlement gedebatteerd heeft over een resolutie waarin de aanslag veroordeeld werd, maar daarbij op verzet stuitte van de grootste oppositiepartij, de Pakistaanse Moslimliga-N (PML-N); F. overwegende dat de aanslag op Malala Yousafzai de afgelopen twaalf maanden vooraf werd gegaan door de moord op de mensenrechtenactivisten Farida Afridi en Zarteef Afridi, naar verluidt vanwege hun inzet voor het welzijn en de scholing van vrouwen; G. overwegende dat er in de afgelopen maanden in Pakistan voortdurend aanslagen werden gepleegd door gewapende groeperingen die zich van terreurtactieken bedienen en die geïnspireerd worden door en/of verbonden zijn aan de Taliban of Al-Qaida, zoals de TTP, en dat die aanvallen in veel gevallen gericht waren op regeringsgebouwen, scholen en burgers, waaronder kinderen, in Khyber Pakhtunkhwa, de Federaal Bestuurde Stamgebieden (FBS) en stadscentra; H. overwegende dat er in 2011 elf gevallen werden gemeld van kinderen die door gewapende groeperingen werden gebruikt om zelfmoordaanslagen te plegen, dat er steeds weer kinderen het slachtoffer zijn van willekeurige aanslagen, onder meer aanslagen met geïmproviseerde bommen en zelfmoordbomaanslagen, dat er tijdens de periode waarop het verslag betrekking heeft 57 kinderen omkwamen als gevolg van landmijnen, ontplofbare oorlogsresten en geïmproviseerde springstoffen, bomontploffingen, beschietingen en gerichte aanvallen, en dat de TTP naar verluidt op 13 september 2011 een schoolbus in Khyber Pakhtunkhwa heeft aangevallen en daarbij vier kinderen heeft gedood; I. overwegende dat er volgens door de regering verstrekte cijfers in 2012 in de provincie Khyber Pakhtunkhwa 246 scholen (59 meisjesscholen en 187 jongensscholen) werden verwoest en 763 (244 meisjesscholen en 519 jongensscholen) werden beschadigd als gevolg van het conflict met de Taliban, waardoor duizenden kinderen niet meer naar school kunnen; J. overwegende dat meisjesscholen al sinds 2009 het rechtstreekse doelwit vormen van aanslagen met bommen en geïmproviseerde springstoffen door gewapende groeperingen, en dat daarbij in 2011 in 152 gevallen schoolvoorzieningen in de FBS en de provincie Khyber Pakhtunkhwa gedeeltelijk of geheel werden vernietigd; dat de aanslagen naar verluidt bedoeld waren als wraak voor de militaire operaties in de regio en als actie tegen seculier onderwijs en scholing van meisjes; dat de meest recente aanslag op een meisjesschool op 25 september 2012 plaatsvond in het district Charsadda; K. overwegende dat de situatie voor veel vrouwen en meisjes in Pakistan nog uiterst zeer ernstig is en dat Pakistan in de Global Gender Gap Index genoemd wordt als de op twee na gevaarlijkste plaats in de wereld voor vrouwen; L. overwegende dat in het Unesco-verslag Education For All (EFA) Global Monitoring Report van 16 oktober 2012 onthuld wordt dat Pakistan zijn uitgaven voor onderwijs heeft gereduceerd tot minder van 2,3% van het bruto nationaal product (bnp), hoewel het land het op een na hoogste aantal niet-schoolgaande meisjes in de wereld telt; M. overwegende dat meisjes nog steeds vaak het slachtoffer zijn van huiselijke geweld, mensenhandel en gedwongen huwelijk of als handelswaar bij het beslechten van geschillen worden gebruikt; N. overwegende dat de plegers van geweld tegen vrouwen en meisjes in de meeste gevallen niet worden vervolgd; O. overwegende dat Pakistan weliswaar een aantal wetten kent die discriminerend zijn voor vrouwen, maar dat de regering van het land in 2011 en 2012 nieuwe wetgeving heeft ingevoerd om discriminatie van en geweld tegen vrouwen effectiever te bestrijden, onder meer wetten tegen gedwongen huwelijken, intimidatie van vrouwen op het werk en thuis en aanvallen met zuur; dat deze wetten nog op uitvoering en handhaving wachten; P. overwegende dat de toenemende invloed van de Taliban in bepaalde gebieden negatieve gevolgen heeft voor vrouwen en meisjes, die belemmerd worden in de uitoefening van hun rechten; Q. overwegende dat de EU in zijn vijfjarig inzetplan van maart 2012 heeft herhaald dat zij met Pakistan een sterk langetermijnpartnerschap op basis van gemeenschappelijke belangen en waarden wil smeden, en haar steun wil verlenen aan de democratische instellingen en het civiele bestuur, alsook aan het maatschappelijk middenveld in Pakistan; R. overwegende dat de EU bereid is de samenwerking voort te zetten, maar erop rekent dat Pakistan zijn internationale verbintenissen nakomt, met name op het gebied van veiligheid en mensenrechten, waaronder vrouwenrechten; S. overwegende dat de EU en Pakistan op 5 juni 2012 hebben aangekondigd dat er een Stuurgroep contraterrorisme werd opgezet om nauwer samen te werken bij de bestrijding van terrorisme; T. overwegende dat in artikel 3, lid 5, van het Verdrag betreffende Europese Unie staat dat de bevordering van democratie en eerbiediging van mensenrechten en burgerlijke vrijheden fundamentele beginselen en doelstellingen van de Europese Unie zijn en de grondslag vormen voor haar betrekkingen met derde landen; dat steun van de EU voor handel en ontwikkeling wordt verleend op voorwaarde dat de mensenrechten en de rechten van minderheden worden geëerbiedigd; 1. veroordeelt met klem de gewelddadige aanslag op Malala Yousafzai en de ernstige verwondingen die twee van haar klasgenoten werden toegebracht, en wijst erop dat die aanslag een ernstige schending van de rechten van het kind betekent, alsook een aantasting van de menselijke waarden en een daad tegen alle mensenrechtenactivisten in Pakistan; 2. geeft uiting aan zijn bewondering voor en erkenning van de moed en vastberadenheid waarmee Malala Yousafzai zich al als kind inzette voor het recht van meisjes op onderwijs en een rolmodel is geworden voor veel meisjes van haar leeftijd; juicht het snelle medische ingrijpen van de Pakistaanse militaire artsen en artsen in het VK en hoopt vurig dat zij volledig zal herstellen van haar ernstige verwondingen; 3. is ingenomen met de algemene veroordeling van de aanslag door talrijke geledingen van de Pakistaanse samenleving, islamitische scholieren en de meeste grote politieke partijen; verzoekt alle politieke partijen de TTP in duidelijke bewoordingen te veroordelen voor de aanslag waarvoor die de verantwoordelijkheid heeft opgeëist; 4. geeft uiting aan zijn steun aan alle Pakistaanse gezinnen die scholing van hun dochters aanmoedigen; 5. verzoekt de regering van Pakistan de veiligheid van Malala Yousafzai en haar gezinsleden te waarborgen en de daders van de aanslag voor de rechter te brengen; verzoekt de regering van Pakistan de veiligheid te waarborgen van andere mensenrechtenactivisten - met name vrouwen en meisjes die maatschappelijk of politiek actief zijn - die bedreigd zijn door de Taliban of andere extremistische groeperingen; geeft uiting aan zijn verontrusting over de gemelde bedreigingen aan het adres van 17-jarige Hinna Khan en haar gezin; 6. is ernstig verontrust over de situatie van vrouwen en meisjes en de terugkerende berichten over schendingen van de rechten van kinderen en vrouwen in Pakistan, onder meer door gewapende groeperingen die volgens de berichten kinderen gebruiken om zelfmoordaanslagen uit te voeren; benadrukt dat er dringend meer internationale aandacht moet komen voor de situatie van vrouwen en meisjes in Pakistan; 7. is diep bezorgd over de toename van gewelddadig extremisme, dat een ernstige bedreiging vormt voor vrouwen en meisjes, en over het gebruik van intimidatie en geweld dat al heeft geleid tot het opblazen van meisjesscholen en het geselen van vrouwen in delen van de FBS en Khyber Pakhtunkhwa; 8. verzoekt de Pakistaanse autoriteiten met klem personen en groeperingen die aanzetten tot geweld te vervolgen, en met name degenen die oproepen tot het doden van personen en groepen waarmee zij het oneens zijn; 9. verzoekt de Pakistaanse regering veel meer te doen om de honderden, zo niet duizenden, slachtoffers van gedwongen verdwijning in Pakistan op te sporen, waaronder ook kinderen, waarvan sommige meisjes van net negen en tien jaar zijn; verzoekt om publicatie van de bevindingen van het interne regeringsonderzoek naar de omvang van dit probleem; 10. is verheugd over het kinderbeschermingsbeleid in de FBS dat op 10 januari 2012 werd gelanceerd en waarmee gestreefd wordt naar uitvoering van een plan voor beschermingsdiensten en kinderbeschermingseenheden in alle FBS-bureaus; 11. is ingenomen met het feit dat de kinderbeschermingswet uit 2010 die al in de provincie Khyber Pakhtunkhwa van kracht is, nu met onmiddellijke ingang ook wordt ingevoerd in de FBS; hoopt dat de daadwerkelijke toepassing van deze wet ertoe zal bijdragen dat de wet gaat prevaleren in de FBS; 12. verzoekt de regering van Pakistan met klem deze gelegenheid aan te grijpen om de rechten van vrouwen en meisjes echt te verbeteren door de delen van de Hudood-verordeningen en het bewijsrecht, de wet ter beperking van kinderhuwelijken en andere wetten die de status en de rechten van vrouwen schenden en hen tot tweederangsburgers degraderen, te herzien en te hervormen; 13. is ingenomen met de nieuwe wetten die de regering van Pakistan in 2011 en 2012 heeft ingevoerd om discriminatie van en geweld tegen vrouwen effectiever te bestrijden en verzoekt de regering ervoor te zorgen dat deze nieuwe wetten ook echt worden uitgevoerd en gehandhaafd; 14. verzoekt de regering van Pakistan met klem om nauw samen te werken met de VN en de EU om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te verwezenlijken, met name doel 2, dat inhoudt dat alle kinderen, zowel jongens als meisjes, uiterlijk in 2015 een volledig basisonderwijstraject zullen kunnen volgen; verzoekt de Pakistaanse regering er een prioriteit van te maken om meer meisjes onderwijs te laten genieten en hun veiligheid op school te waarborgen; 15. verzoekt de regering van Pakistan meer geld uit te trekken voor openbare scholen en om effectieve maatregelen te nemen om een verplicht standaardleerprogramma en een verplicht inspectiestelsel in te voeren voor alle particuliere of openbare madrassa's, die vooral op het platteland vaak de enige bron van onderwijs zijn; 16. verzoekt de Commissie om samen met de regering van Pakistan onderwijsprogramma's op te zetten die tot doel hebben de alfabetiserings- en onderwijssituatie voor vrouwen te verbeteren als onderdeel van het ontwikkelingshulpbeleid; 17. vraagt de Commissie en de Raad en de internationale gemeenschap met aandrang aanzienlijk meer steun te verlenen voor inspanningen om vrouwen tegen verkrachting, mishandeling en huiselijk geweld te beschermen en maatregelen te ondersteunen ten behoeve van maatschappelijke bewegingen tegen discriminatie van vrouwen en kinderen; 18. verzoekt de Commissie de belofte aan kinderen die zij in haar mededeling „Een bijzondere plaats voor kinderen in het externe optreden van de EU” heeft geformuleerd, gestand te doen en ervoor te zorgen dat de EU al het mogelijke doet om de rechten van kinderen te bevorderen en de behoeden; 19. dringt erop aan dat rechten van vrouwen en kinderen uitdrukkelijk aan bod komen in alle mensenrechtendialogen, en met name de bestrijding en uitbanning van alle vormen van discriminatie en geweld tegen vrouwen en meisjes, met inbegrip van gedwongen huwelijken, huiselijk geweld en vrouwenmoord, en dringt er ook op aan dat elk beroep op gewoonten, tradities of religieuze overwegingen om zich te onttrekken aan de plicht om dat soort wreedheid uit te bannen, moet worden verworpen; is van mening dat het uitbannen van kinderhuwelijken van essentieel belang is om te waarborgen dat de grondrechten van opgroeiende meisjes in Pakistan geëerbiedigd worden; 20. verzoekt de bevoegde EU-instellingen het onderwerp religieuze tolerantie in de samenleving te blijven benadrukken in de politieke dialoog met Pakistan, aangezien deze kwestie van cruciaal belang is voor de langetermijnstrijd tegen islamitisch extremisme; 21. verzoekt de bevoegde instellingen van de EU erop aan te dringen dat de regering van Pakistan zich houdt aan de democratie- en mensenrechtenclausule in de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Pakistan; herhaalt zijn verzoek aan de Europese Dienst voor extern optreden en de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten in het bijzonder om regelmatig verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van de samenwerkingsovereenkomst en de toepassing van de democratie- en mensenrechtenclausule, met inbegrip van de eerbiediging van de rechten van vrouwen en kinderen; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Europese Dienst voor extern optreden, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, de regeringen en parlementen van de lidstaten, UN Women, de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties en de regering en het parlement van Pakistan. Het Europees Parlement, – gezien de verslagen van 16 juli en 24 september 2012 van de speciaal rapporteur van de Verenigde Naties voor de mensenrechtensituatie in Cambodja, – gezien de 21ste zitting van de Raad voor de mensenrechten van de Verenigde Naties van 24 september 2012, – gezien de verklaring van 1 oktober 2012 van de woordvoerder van de hoge vertegenwoordiger van de EU, Catherine Ashton, over de veroordeling van mensenrechtenactivisten in Cambodja, – gezien de aanbevelingen opgenomen in het verslag van de EU-verkiezingswaarnemingsmissie over de verkiezingen voor de nationale assemblee van 27 juli 2008 in Cambodja, – gezien de gezamenlijke brief van 10 ngo's van 1 oktober 2012 aan de Commissaris voor Handel, De Gucht, – gezien de „alles behalve wapens”-handelsregeling van de EU, die alle minst ontwikkelde landen, met inbegrip van Cambodja, ongehinderde toegang biedt voor al hun uitvoer, behalve wapens, naar de EU, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, waarbij Cambodja partij is, – gezien de verklaring van de VN over verdedigers van de mensenrechten van 1998, – gezien de samenwerkingsovereenkomst van 1997 tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Cambodja (1) , en met name artikel 1 (eerbiediging van de mensenrechten), artikel 19 (niet-uitvoering van de overeenkomst) en bijlage 1 betreffende artikel 19 (opschorting van de overeenkomst in geval van schending van artikel 1 door een van de partijen), – gezien de Verklaring van de Verenigde Naties inzake de Rechten van Inheemse Volkeren, aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN tijdens haar 62 ste zitting van 13 september 2007, – gezien zijn voorgaande resoluties over Cambodja, meer in het bijzonder die van 21 oktober 2010 (2) , – gezien artikel 122, lid 5, en artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat in het laatste verslag van de speciaal rapporteur van de Verenigde Naties voor de mensenrechtensituatie in Cambodja wordt erkend dat Cambodja, na een conflict dat twintig jaar heeft geduurd, en sinds het vredesakkoord van Parijs van 1991, vooruitgang heeft geboekt op het vlak van de versterking van de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat; B. overwegende dat vier mensenrechtenactivisten die werden beschuldigd van misdaden tegen de staat (Mom Sonando, hoofd van de vereniging van democraten van Cambodja en directeur van Beehive Radio, en zijn medeverweerders Phorn Sreoun, Touch Ream en Kann Sovann) op 1 oktober 2012 werden veroordeeld door de plaatselijke rechtbank van Phnom Penh; C. overwegende dat de veiligheidsdiensten buitensporig geweld blijven gebruiken tegen demonstranten; overwegende dat Chut Wutty, een vooraanstaand milieuactivist die illegale houtkap onderzocht, op 26 april 2012 werd doodgeschoten door de politie; overwegende dat op 22 mei 2012 dertien vrouwelijke activisten uit het gebied Boeung Kak willekeurig werden gearresteerd en veroordeeld tot langdurige gevangenisstraffen voor het houden van een vredevolle betoging op het bouwterrein waaronder hun gemeenschap te lijden had; overwegende dat ze onder internationale druk werden vrijgelaten, hoewel hun veroordelingen werden gehandhaafd; overwegende dat op 16 mei 2012 een 14-jarig meisje, Heng Chantha, werd doodgeschoten door de veiligheidsdiensten, en dat er geen onderzoek loopt naar haar overlijden; D. overwegende dat tengevolge van het beleid van de regering inzake economische landconcessies ten minste 400 000 personen in de afgelopen tien jaar ontheemd zijn en werden beroofd van hun land, huis en bestaansmiddelen door de overheid en door bedrijven, wat heeft geleid tot gewelddadige confrontaties met gemeenschappen en tot toegenomen armoede; E. overwegende dat de regering van Cambodja sinds augustus 2012 ten minste 2 157 744 hectare land heeft toegekend aan meer dan 200 bedrijven in het kader van de economische landconcessies, waarbij vaak de bepalingen van de Landwet uit 2001 werden geschonden en geen acht werd geslagen op rechtswaarborgen, zoals de verplichtingen om concessies in beschermde gebieden te voorkomen, sociale effectbeoordelingen uit te voeren en de vrije, voorafgaande en geïnformeerde toestemming van inheemse gemeenschappen te bekomen; F. overwegende dat de eerste minister, Hun Sen, in mei 2012 een richtlijn heeft uitgevaardigd tot instelling van een moratorium op nieuwe economische landconcessies, waarin eveneens een herziening van de bestaande concessies werd aangekondigd; overwegende dat ondanks het bestaan van deze richtlijn ten minste 12 nieuwe concessies werden toegekend, aangezien een achterpoortje in de richtlijn ervoor zorgt dat nieuwe concessies waarover de onderhandelingen reeds ver gevorderd zijn of waarover een principeakkoord is gesloten mogen worden afgerond; overwegende dat er geen echte herziening is geweest van de bestaande landconcessies en dat geen van de problematische concessies geannuleerd is; G. overwegende dat in de belangrijkste bevindingen van het verslag van de speciaal rapporteur van de VN werd gewezen op het bestaan van aanzienlijke tekortkomingen in de wijze waarop verkiezingen worden geleid, en de noodzaak dringende hervormingen door te voeren om ervoor te zorgen dat de Cambodjanen vertrouwen hebben in het verkiezingsproces in aanloop naar de algemene verkiezingen van juli 2013; H. overwegende dat de EU-verkiezingswaarnemingsmissie na de laatste nationale verkiezingen in Cambodja tot de conclusie is gekomen dat de verkiezingen niet voldeden aan de internationale normen voor democratische verkiezingen, en de Cambodjaanse regering heeft opgeroepen een aantal ingrijpende electorale hervormingen door te voeren; I. overwegende dat de EU de belangrijkste afzonderlijke donor van Cambodja is; 1. veroordeelt alle politiek gemotiveerde uitspraken tegen en veroordelingen van politieke dissidenten, leden van de parlementaire oppositie, met name Sam Rainsy, verdedigers van de mensenrechten en landactivisten, en betreurt het overlijden van Chut Wutty en Heng Chantha, die beiden om het leven werden gebracht terwijl ze hun recht uitoefenden om vreedzaam te protesteren; 2. vraagt de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van Mom Sonando en andere critici van de regering en landrechtactivisten die enkel om politieke redenen worden vastgehouden; 3. benadrukt dat eenieder die verantwoordelijk is voor schendingen van de mensenrechten dient te worden geïdentificeerd en ter verantwoording dient te worden geroepen; 4. onderstreept het belang van de conclusie van de speciaal rapporteur van de VN dat de ernstige en wijdverbreide schendingen van de mensenrechten in het kader van landconcessies dienen te worden aangepakt en rechtgezet; 5. dringt er bij de regering van Cambodja op aan alle gedwongen uitzettingen te staken, de richtlijn van mei 2012 te herzien en een moratorium op uitzettingen in Cambodja in te voeren en te handhaven tot er een transparant en verantwoordelijk juridisch kader en relevant beleid bestaan om ervoor te zorgen dat toekomstige economische landconcessies worden toegekend in overeenstemming met het internationaal recht inzake de mensenrechten en om te waarborgen dat alle personen die gedwongen uit hun woonst worden gezet kunnen beschikken over voldoende compensatie en passende alternatieve huisvesting; 6. roept de Commissie op de toename van schendingen van de mensenrechten in Cambodja te onderzoeken als gevolg van de economische landconcessies die worden toegekend voor landbouwgebonden industriële ontwikkeling die samenhangt met de uitvoer van landbouwproducten naar de Europese Unie, en de EBA-preferenties voor landbouwproducten van Cambodja tijdelijk op te schorten wanneer schendingen van de mensenrechten worden vastgesteld; neemt kennis van het besluit van de eerste minister van Cambodja om nieuwe economische landconcessies te staken en van zijn belofte om de bestaande concessies te herzien; 7. dringt er bij de regering van Cambodja, de nationale kiescommissie en de provinciale kiescommissie op aan gevolg te geven aan de recente aanbevelingen van de VN betreffende de hervorming van het kiesstelsel om ervoor te zorgen dat het in overeenstemming is met de internationale normen, zowel voor, tijdens als na het uitbrengen van de stemmen; roept de Commissie op nauw toezicht te houden op de uitvoering van de aanbevelingen van de VN door de Cambodjaanse autoriteiten; 8. is bezorgd over de situatie van Sam Rainsy, leider van de Sam Rainsy-partij, die is veroordeeld op basis van beschuldigingen die naar verluid politiek gemotiveerd zijn; dringt er bij de regering van Cambodja en de oppositiepartijen op aan werk te maken van verzoening, zodat de oppositie zijn rol volledig kan vervullen in de Cambodjaanse politiek en bij de komende verkiezingen, om zo het verkiezingsproces geloofwaardig te maken; 9. moedigt de Cambodjaanse regering aan de democratie, de rechtsstaat, de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden – met name de mediavrijheid en de vrijheid van meningsuiting en vereniging – te versterken, aangezien deze waarden een essentieel onderdeel vormen van de samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Cambodja, zoals vastgesteld in artikel 1 van deze overeenkomst; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de regering en de nationale assemblee van het Koninkrijk Cambodja, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, de regeringen en de parlementen van de EU-lidstaten, de regeringen van de lidstaten van de ASEAN, de secretaris-generaal van de VN en de Hoge Commissaris voor de mensenrechten van de VN. (Goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (09890/2012), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de regering van de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie over de coördinatie van programma's voor energie-efficiëntie-etikettering voor kantoorapparatuur (10193/2012), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens de artikelen 194 en 207 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0134/2012), – gezien artikel 81 en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0275/2012 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement , – gezien de mededelingen van de Commissie getiteld: „Een begroting voor Europa 2020” ( COM(2011)0500 ), „Een kader voor de volgende generatie innovatieve financiële instrumenten - de EU-platforms voor eigen en vreemd vermogen” ( COM(2011)0662 ), („mededeling over de financiële instrumenten”), „Een groeipakket voor geïntegreerde Europese infrastructuur” ( COM(2011)0676 ), „Een actieplan ter verbetering van de toegang tot financiering voor kmo's” ( COM(2011)0870 ), en „Een proeffase voor het Europa 2020-initiatief inzake projectobligaties” ( COM(2011)0660 ), – gezien de voorstellen van de Commissie, met name het voorstel voor een verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 ( COM(2011)0398 ), het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de jaarlijkse begroting van de Unie ( COM(2010)0815 ), het voorstel voor een Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit nr. 1639/2006/EG tot vaststelling van een kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (2007-2013) en van Verordening (EG) nr. 680/2007 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van de trans-Europese netwerken voor vervoer en energie ( COM(2011)0659 ), het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van Horizon 2020 - Het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie (2014-2020) ( COM(2011)0809 ), het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een programma voor het concurrentievermogen van ondernemingen en voor kleine en middelgrote ondernemingen (2014 - 2020) ( COM(2011)0834 ), het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het programma Creatief Europa ( COM(2011)0785 ), het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van „Erasmus voor iedereen” het programma van de Unie voor onderwijs, beroepsopleiding, jeugd en sport ( COM(2011)0788 ), het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de Connecting Europe Facility ( COM(2011)0665 ), het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende een programma van de Europese Unie voor sociale verandering en innovatie ( COM(2011)0609 ), het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, die onder het gemeenschappelijk strategisch kader vallen, en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad ( COM(2011)0615 /2), – gezien de werkdocumenten van diensten van de Commissie getiteld „Financial Instruments in Cohesion Policy” (SWD(2012)0036) (Financiële instrumenten in cohesiebeleid) en „Bouwstenen voor een gemeenschappelijk strategisch kader 2014-2020 voor het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij” (SWD(2012)0061) (Gemeenschappelijk strategisch kader voor de structuur- en cohesiefondsen), – gezien de speciale verslagen van de Europese Rekenkamer nr. 4/2011 over controle van de mkb-garantiefaciliteit en nr. 2/2012 over door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling gecofinancierde financiële instrumenten voor het midden- en kleinbedrijf en het advies van de Rekenkamer nr. 7/2011 over het voorstel voor een verordening inzake de Structuurfondsen en het Cohesiefonds, – gezien zijn resolutie van 8 juni 2011 over investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa (1) , en zijn resolutie van 6 juli 2011 over de financiële, economische en sociale crisis: aanbevelingen voor te nemen maatregelen en initiatieven (2) , – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie begrotingscontrole, de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie regionale ontwikkeling ( A7-0270/2012 ), A. overwegende dat sinds het begin van deze eeuw de instellingen van de Unie een reeks innovatieve financiële instrumenten (FI) hebben ontwikkeld met mechanismen waarbij de financiering uit de begroting van de Unie en van publieke en/of private instellingen wordt gebundeld om zo tot een grotere investeringsstroom te komen voor de verwezenlijking van de strategische doelstellingen van de Unie; B. overwegende dat in punt 49 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer het volgende is bepaald: „De instellingen komen overeen dat de instelling van cofinancieringsmechanismen noodzakelijk is ter versterking van het hefboomeffect van de begroting van de EU. Zij komen overeen de ontwikkeling aan te moedigen van geschikte meerjarige financieringsmechanismen ter stimulering van openbare en particuliere investeerders”; C. overwegende dat tot dusver naar schatting 1,3 % van de begroting van de Unie is besteed aan FI waarbij op grond van het meerjarig financieel kader (MFK) 2007-2013, de Unie veertien FI heeft ontwikkeld voor het interne beleid (3 miljard euro in rubriek 1a, ofwel 3,4 % van de begroting en ongeveer 5,9 miljard euro voor cohesie- en regionaal beleid) en elf op het terrein van het externe beleid (1,2 miljard euro ofwel 2,2 % van het budget van rubriek 4, afgezien van de FI die zijn ontwikkeld in het kader van het Europees Ontwikkelingsfonds); D. gelet op de ervaringen die de Unie heeft opgedaan met het beheer van de FI en de talrijke vergelijkende evaluaties en effectbeoordelingen die tot dusver zijn gepubliceerd; E. overwegende dat, overeenkomstig zijn resolutie van 8 juni 2011 over investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa, over het uitvoeringskader van de innovatieve financiële instrumenten moet worden beslist via de gewone wetgevingsprocedure om te zorgen voor een continue stroom van informatie over het gebruik van deze instrumenten in heel de Unie en voor deelneming van de begrotingsautoriteit, zodat het Parlement in staat is na te gaan of aan zijn politieke prioriteiten is voldaan, en tevens voor versterkte controle op dergelijke instrumenten door de Europese Rekenkamer; De huidige financiële instrumenten 1. herinnert eraan dat het gebruik van FI op Europees niveau een middel is voor de Unie om de omvang van de investeringen in de reële Europese economie in overeenstemming met de doelstellingen van de Unie te vergroten in een tijd waar doorlopend wordt bezuinigd op de Uniebegroting terwijl de taken en dus ook de behoeften van de Unie toenemen; 2. benadrukt dat de FI uiteindelijk zijn bedacht en bedoeld om bij marktfalen of in suboptimale investeringssituaties aan de hand van een bijdrage uit de Uniebegroting de publieke en/of private financiering te mobiliseren van projecten die door onvolkomenheden op de markt niet van de grond komen; merkt op dat door de interventie van de overheid de financiële risico's worden teruggedrongen doordat zij deze gedeeltelijk overneemt en de uitvoering van dergelijke projecten wordt vergemakkelijkt; 3. merkt op dat de bestaande FI tot dusver bij een enorme verscheidenheid aan interventies zijn gebruikt, van deelneming in fondsen van aandelen- of risicokapitaal (equity/venture capital) tot (tegen)garantiefaciliteiten voor financiële intermediairs (met name banken) en faciliteiten voor risicodeling met financiële instellingen ter stimulering van investeringen, innovatie en onderzoek; 4. stelt vast dat deze verscheidenheid gerechtvaardigd wordt door de diversiteit van de bestreken beleidsterreinen (steun aan het mkb, energie, klimaatverandering, werkgelegenheid en microkrediet, onderzoek en innovatie, transportinfrastructuur, informatietechnologie); 5. wijst er met nadruk op dat het gebruik van FI aan strikte voorwaarden is gebonden op het gebied van regelgeving (toestemming noodzakelijk van de wetgever) en begroting; merkt op dat het gebruik van FI geen onvoorziene financiële kosten meebrengt voor de EU-begroting doordat de aansprakelijkheid beperkt blijft tot de jaarlijkse bijdrage uit de begrotingsmiddelen van de Unie aan de FI zoals besloten door de begrotingsautoriteit en er geen voorwaardelijke verplichtingen zullen ontstaan voor de begroting van de Unie; wijst er bovendien op dat de FI meehelpen aan een financieel gezond en doelmatig beheer van de publieke middelen doordat de begrotingsbijdrage opbrengsten kan genereren die opnieuw kunnen worden geïnvesteerd (reflows) in de FI waarmee de interventiecapaciteit wordt verhoogd en de effectiviteit van het overheidshandelen wordt verbeterd; benadrukt daarom dat het nodig is dat door FI gefinancierde activiteiten naar behoren worden gecontroleerd door de Europese Rekenkamer en dat de medewetgevers volledig op de hoogte gebracht worden van haar bevindingen; 6. herinnert eraan dat er drie soorten investeringssituaties bestaan: 1) optimale, die een duidelijk aanwijsbaar rendement opleveren en die door de markt gefinancierd kunnen worden, 2) suboptimale, die wel een rendement opleveren, maar waarbij dat onvoldoende is om financiering door de markt te waarborgen, waardoor het gebruik van een FI gerechtvaardigd is, en 3) die weinig of geen rendement opleveren, waardoor interventie door de Unie in de vorm van subsidies nodig is, eventueel gecombineerd met FI als het project dat toelaat; 7. wijst er nogmaals op dat de ontwikkeling van FI een strategie moet zijn om niet op de begroting van de Unie te korten maar daarentegen het gebruik ervan te optimaliseren en is er verheugd over dat de Commissie in haar mededeling over de financiële instrumenten bevestigt dat „het (...) niet de bedoeling (is) om door een toegenomen gebruik van innovatieve financiële instrumenten de subsidies te vervangen door financiële instrumenten”; 8. onderstreept dat de ervaringen met de FI tot dusver in het algemeen bevredigend zijn hoewel het multiplicatoreffect sterk varieert al naargelang het gebied waar de FI worden ingezet, de sectorspecifieke doelstellingen die men met de FI wil verwezenlijken, het soort instrument en de wijze van toepassing; 9. merkt op dat de FI voor het interne Uniebeleid worden gebruikt op centraal Europees niveau (beheerd door de Commissie zelf of door haar gedelegeerd) dan wel op nationaal niveau in het kader van het regionale en cohesiebeleid (gedeeld beheer met de lidstaten); 10. merkt op dat bij het gebruik ervan een reeks actoren betrokken is waaronder de Commissie, verantwoordelijk voor de uitvoering van de Uniebegroting, de EIB-groep (Europese Investeringsbank en het Europees Investeringsfonds) maar ook nationale en lokale banken, commerciële dan wel investerings- of ontwikkelingsbanken, en particuliere en publieke investeerders; en dat hun succes meer in het algemeen afhangt van de betrokkenheid van publieke, semipublieke en particuliere financiële intermediairs (microkredietinstellingen, garantiefondsen voor het mkb, regionale ontwikkelingsstructuren, fondsen ter ondersteuning van onderzoek, enz.), waarvan de doelstellingen variëren met het terrein waarop de FI worden ingezet; 11. wijst erop dat er opvallende verschillen zijn tussen de FI die op Europees niveau centraal beheerd worden en de FI die gedeeld worden beheerd op het terrein van cohesie- en regionaal beleid of op het terrein van het externe beleid; 12. merkt op dat de resultaten van de instrumenten op gebied van cohesiebeleid verschillen tussen de verschillende lidstaten en tussen de verschillende soorten FI; erkent dat de instrumenten in het kader van het cohesiebeleid lijden onder een ontoereikend wetgevingskader, wat zorgt voor vertragingen bij de uitvoering, moeilijkheden bij het bereiken van een kritische massa en een belangrijk multiplicatoreffect, en een gebrek aan overzicht en coördinatie; is in dat verband ingenomen met het voorstel van de Commissie om het wetgevingskader te versterken en zo het gebruik van FI in het kader van het cohesiebeleid in de volgende programmeringsperiode 2014-2020 te bevorderen; 13. merkt op dat bij het gebruik van de FI in het kader van het externe beleid, een groot aantal internationale financiële instellingen betrokken zijn en er sprake is van een groot multiplicatoreffect van de Uniebijdrage, betreurt het echter dat de reeks instrumenten, waarvan het aantal de laatste jaren bijzonder is toegenomen (momenteel dertien), te groot is; 14. stelt vast dat de overeenkomsten op grond waarvan deze FI zijn uitgevoerd, nog ingewikkelder zijn dan die bij het interne beleid, met uiteenlopende beheersmethoden en andere actoren (EBRD, internationale organisaties); 15. stelt vast dat in deze omstandigheden het gebruik van middelen uit de Uniebegroting soms onvoldoende zichtbaar is voor de marktdeelnemers en de burgers; 16. stelt vast dat de grote meerderheid van de financiële instrumenten op het gebied van extern beleid het mogelijk maakt de opbrengsten uit de investeringen opnieuw te investeren, dit in tegenstelling tot wat het geval is bij het interne beleid; 17. wijst erop dat de financiële instrumenten naargelang van de behoeften worden ontwikkeld in overeenstemming met strategieën die verschillende doelstellingen en middelen omvatten en dat dit niet altijd op een gecoördineerde manier gebeurt, wat leidt tot enige overlapping; 18. stelt vast dat de toepassing van financiële instrumenten enige tijd vereist, dat daarbij gespecialiseerde kennis van investeringen nodig is, een zorgvuldige voorbereiding van projecten en een grondige kennis van de marktmechanismen maar dat de bundeling van specifieke vaardigheden en knowhow van de betrokkenen in beginsel leidt tot een verbetering van het beheer en het slagen van de projecten; wijst erop dat de instrumenten een impuls geven aan het bundelen van financiële middelen en kennis voor gemeenschappelijke Europese strategische doelstellingen; De voorstellen van de Commissie voor het komende financiële kader 2014-2020 19. stelt vast dat de Commissie voor de periode 2014-2020 het aantal financiële instrumenten voor het interne beleid beperkt en het toepassingsgebied daarvan groter wordt; is ingenomen met deze ontwikkeling die met een aanpak op portefeuilleniveau de inzichtelijkheid voor de actoren, de kritische massa en de risicodeling en -spreiding van deze instrumenten moet verbeteren; 20. is verheugd over het plan van de Commissie om platforms te ontwikkelen voor instrumenten voor schuld- en aandelenparticipatie; merkt op dat deze platforms gericht zijn op vereenvoudiging, standaardisering en meer samenhang in het geheel van innovatieve financiële instrumenten die worden toegepast op grond van de Uniebegroting; wijst erop dat om de platforms operationeel te maken en met succes te kunnen invoeren, er tijdig en zeker voor het begin van de volgende programmeerperiode 2014-2020 een kader voor de uitvoering van de platforms en andere technische details voorgesteld moeten worden; 21. vestigt in dit verband de aandacht op de aanstaande totstandkoming van een Unieplatform voor externe samenwerking en ontwikkeling, met het oog op een betere kwaliteit en doelmatigheid van de blending-mechanismen (mengvorm van subsidies en leningen) bij de uitvoering van dit beleid, waarbij rekening wordt gehouden met de regionale structuren die de betrekkingen tussen de Unie en de verschillende partnerlanden regelen; merkt op dat het platform bedoeld is om de huidige externebeleidsinstrumenten te evalueren en nieuwe instrumenten te ontwikkelen voor de periode 2014-2020; 22. verheugt zich over de verruiming van de toepassing van de FI in het kader van het cohesiebeleid naar alle thematische doelstellingen en alle GSK-fondsen, en naar alle projecten en projectgroepen of programmaonderdelen die inkomsten en winst zullen genereren en die daarom geschikt zijn voor FI in de komende programmeringsperiode; benadrukt desalniettemin dat een beter overzicht van de toegepaste FI noodzakelijk is om de risico's van een gebrekkige coördinatie en overlap van verschillende plannen te beperken; 23. merkt op dat gebundelde modellen van instrumenten beschikbaar zullen worden gesteld aan de nationale beheersautoriteiten („gebruiksklare” instrumenten); is van mening dat in de beginfase technische details tijdig meegedeeld moeten worden en meer overleg nodig is tussen de Commissie en de lagere overheden om het gebruik van deze instrumenten tot een succes te maken; 24. is er verheugd over dat Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 voortaan het wettelijke referentiekader zal vormen voor de uitwerking, het ontwerp en het gebruik van financiële instrumenten, waardoor gewaarborgd wordt dat deze aansluiten op de doelstellingen en de belangen van de Unie; 25. is van mening dat de opzet van bovengenoemde platforms zou kunnen worden gecombineerd met een centrale en vaste coördinatie van financiële instrumenten binnen de Commissie; stelt vast dat een interdepartementale groep van deskundigen is ingesteld voor de financiële instrumenten en dat deze de institutionele capaciteit van de Commissie moet versterken voor de begeleiding van FI; 26. is van mening dat de invoering van innovatieve financiële instrumenten onder de koepel van de Unie zal helpen om de financiële sector ten dienste te stellen van de werkelijke economie voor projecten met een Europese meerwaarde; Het ontwikkelen van de nieuwe financiële instrumenten 27. benadrukt dat sinds het midden van de jaren negentig de overheden in de Unie steeds minder investeren, en dat deze trend zich heeft doorgezet met het uitbreken van de financiële crisis in 2008; merkt op dat projectontwikkelaars geconfronteerd worden met strengere kredietvoorwaarden en een verslechterende toegang tot de kapitaalmarkt; is ervan overtuigd dat de verdere ontwikkeling van financiële instrumenten op nationaal en Europees niveau zou kunnen bijdragen tot een gecoördineerde terugkeer naar slimme, duurzame en inclusieve groei; 28. benadrukt dat tot 2020 de uitvoering van de Europa 2020-strategie en de zeven vlaggenschipinitiatieven een door de Commissie geraamde investering van in totaal 1600 miljard vergt; stelt vast dat deze investeringen betrekking hebben op uiteenlopende situaties, van verwezenlijking van grote infrastructuurprojecten tot steun aan kleinschalige projecten met grote groeimogelijkheden op lokaal en regionaal niveau waaronder acties ten behoeve van de sociale cohesie; 29. herinnert eraan dat de FI bedoeld zijn om projecten te vergemakkelijken of mogelijk te maken die noodzakelijk zijn om de strategische doeleinden van de Unie te verwezenlijken en dat het gebruik van FI dan ook meer rekening dient te houden met de looptijd van de programma's en daarop moet worden afgestemd; 30. is ervan overtuigd dat financiële instrumenten één of meer specifieke beleidsdoelstellingen van de Unie moeten dienen, met name diegene die zijn vastgelegd in de EU2020-strategie, niet-discriminerend moeten werken, een duidelijke einddatum moeten hebben, moeten stroken met de beginselen van goed financieel beheer en een aanvulling moeten vormen op traditionele instrumenten zoals subsidies, om zo de kwaliteit van de uitgaven te verbeteren en bij te dragen aan het waarborgen van een optimaal gebruik van financiële middelen; 31. is van mening dat innovatieve financiële instrumenten het oprichten van publiek-private partnerschappen kunnen vergemakkelijken door meer particulier kapitaal aan te trekken voor openbare infrastructuurprojecten; 32. onderstreept het belang van de beoordeling ex ante om falende marktwerking of suboptimale investeringssituaties, investeringsbehoeften, een eventuele inbreng van de particuliere sector, mogelijkheden voor schaalvoordelen en kwesties in verband met kritische massa te onderkennen en om er zeker van te zijn dat het instrument geen concurrentievervalsing op de interne markt veroorzaakt en niet indruist tegen de regels inzake staatssteun; verzoekt de Commissie om objectieve, polythematische en relevante eisen te stellen aan de rol en de uitvoering van de beoordeling ex ante; heeft vast vertrouwen in op feiten gebaseerde beleidsvorming en gelooft dat dergelijke beoordelingen zullen bijdragen aan het efficiënte en effectieve gebruik van innovatieve financiële instrumenten; 33. is overtuigd van de noodzaak om, in het kader van een resultaatgerichte aanpak, een behoorlijk aantal eenvoudige kwaliteits- en/of kwantiteitsindicatoren op te nemen in de beoordelingen ex ante en ex post van alle innovatieve financiële instrumenten, die zowel betrekking hebben op de financiële prestaties van het instrument als op zijn bijdrage tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie; is van mening dat hierbij rekening moet worden gehouden met de administratieve lasten voor de projectbeheerders; onderstreept in dit verband dat een noodzakelijke ex-postbeoordeling kan betekenen dat het gebruik van een innovatief financieel instrument niet wordt voortgezet; 34. merkt niettemin op dat de toename van de FI voor talrijke problemen zorgt met betrekking tot de regelgeving, het beheer en de doelmatigheidscontrole en dat het noodzakelijk is om een goed evenwicht te vinden tussen enerzijds de behoefte aan transparantie en controle en anderzijds een toereikende effectiviteit en snelle uitvoering; is van mening dat het verminderen van het aantal financiële instrumenten de ongelijkheden tot een minimum kan beperken en kan zorgen voor voldoende kritische massa; 35. wijst dan ook op het belang van een zo eenvoudig, duidelijk en transparant mogelijk juridisch kader dat niet leidt tot een verzwaring van administratieve lasten voor de intermediairs en begunstigden en dat FI's aantrekkelijk maakt voor publieke en particuliere investeerders; 36. is van mening dat met name de regels over verslaglegging verbeterd moeten worden om deze duidelijk en waar mogelijk uniform te maken en zo tot een aanvaardbaar evenwicht te komen tussen de betrouwbaarheid van de informatie en de aantrekkingskracht van de instrumenten; roept de Commissie op om de gepaste beheer- en controlesystemen in te voeren die de handhaving van de bestaande auditregels zullen verzekeren; 37. verzoekt de Commissie het Europees Parlement een afzonderlijk jaarverslag te doen toekomen met een overzicht van de financiële instrumenten, hun gebruik en hun prestaties uitgesplitst naar soort subsidie, thematische doelstelling en lidstaat; 38. verzoekt de Commissie, gezien de inherent gebrekkige zichtbaarheid van deze financiële instrumenten, om maatregelen voor voldoende communicatie over dit soort door Europa gefinancierde interventies, gericht op zowel de potentiële investeerders als op de Europese burger; onderstreept het belang van een uitgebreide informatiecampagne op EU-niveau over de nieuwe financiële instrumenten, om alle investeerders toegang te verlenen, ongeacht de omvang van de instelling die ze vertegenwoordigen; 39. onderstreept dat het hefboom- en multiplicatoreffect aanzienlijk verschilt per interventiegebied; is van mening dat de Europese wetgever vooraf geen al te uniforme streefwaarden voor deze effecten moet vaststellen, omdat deze effecten uit de aard van de zaak sterk afhankelijk zijn van de economische omstandigheden en de interventiegebieden; 40. onderstreept dat het toepassingsgebied van de FI nog niet afgebakend is en aan snelle ontwikkelingen onderhevig is; merkt op dat als gevolg hiervan het vermogen om instrumenten in het leven te roepen, de flexibiliteit en het vermogen om zich aan de plaatselijke omstandigheden aan te passen zo groot mogelijk moet zijn; stelt dan ook voor dat de begrotingsautoriteit het jaarlijks aan ieder instrument toegewezen bedrag kan aanpassen als dit van nut is om het met het instrument nagestreefde doel te bereiken; 41. herhaalt dat herinvestering van de rente en andere opbrengsten die door het gebruik van een bepaald instrument gegenereerd worden („reflows”), het principe moet zijn voor alle innovatieve financiële instrumenten, en dat er goede redenen moeten zijn om hierop een uitzondering te maken; is in dit verband ingenomen met de vooruitgang die is geboekt in het kader van het nieuwe, volgend jaar van kracht wordende Financieel Reglement; 42. acht het van groot belang dat de kennis en de technische capaciteit van het gebruik en beheer van de FI bij de beheersautoriteiten, de financiële intermediairs, de banken en de lagere overheden, vergroot wordt; doet de aanbeveling om, in de fase voorafgaande aan de goedkeuring door de Commissie van de uitvoeringshandeling inzake de gestandaardiseerde instrumenten die aan de lidstaten beschikbaar worden gesteld, de kennisuitwisseling tussen alle actoren te verhogen, met name met diegenen die de nationale markt goed kennen; is van mening dat het van essentieel belang is dat een dergelijke uitwisseling tijdig plaatsvindt om de culturele hindernissen te overbruggen, kennis van de financiële instrumenten te verwerven en het gebruik van deze instrumenten tot een succes te maken; 43. is van mening dat de rol van de diverse nationale en regionale bankinstellingen erkend moet worden, aangezien die over de nodige ervaring en expertise beschikken met betrekking tot de specifieke lokale en regionale kenmerken die van belang zijn voor de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van financiële instrumenten; 44. is van mening dat het innovatieve karakter van de FI een kader voor de coördinatie tussen de openbare financiële instellingen noodzakelijk maakt, aangezien die instellingen belast zullen worden met de uitvoering van de begroting voor de uitvoering van FI, waarbij vertegenwoordigers van de Commissie, van de Raad en van het Parlement betrokken worden; 45. is verheugd over de snelle overeenstemming tussen het Europees Parlement en de Raad over de invoering van een proeffase 2012-2013 voor obligatieleningen voor de financiering van projecten (projectobligaties/„project bonds”) op het gebied van transport, energie en informatietechnologie (3) ; verklaart zich bereid om op basis van de volledige en onafhankelijke beoordeling van deze proeffase te beoordelen welke stappen in de toekomst genomen moeten worden om de efficiëntie van de uitgaven van de Unie te verbeteren en de investeringsvolumes voor prioritaire projecten te verhogen; 46. dringt dan ook aan op spoedige uitvoering van het initiatief voor projectobligaties en op een zorgvuldige evaluatie van de geschiktheid van een nieuw afzonderlijk initiatief voor de uitgifte van Europese obligaties voor infrastructuurdoeleinden, met directe deelneming van de EU in het kapitaal voor infrastructuurprojecten van gemeenschappelijk belang met een grote Europese meerwaarde, en wel door middel van de publieke emissie van projectobligaties door de Unie zelf; 47. is van mening dat de Europese Unie, door alleen of samen met lidstaten direct deel te nemen in de kapitalisatie van infrastructuurprojecten (waarbij het juist gaat om het langetermijnrendement op investeringen), een krachtig signaal zou afgeven aan overheids- en particuliere investeerders, alsook aan de financiële markten; is van mening dat participatie door de EU als investeerder ervoor moet zorgen dat de langetermijndoelstellingen van de Unie worden nagestreefd en dankzij het krachtige katalysator- en hefboomeffect een garantie moet bieden dat de bewuste projecten ook daadwerkelijk verwezenlijkt worden; 48. is eveneens verheugd over het akkoord in de Europese Raad van 28 en 29 juni 2012 over de verhoging van het kapitaal van de EIB met 10 miljard euro, waarmee voor de komende jaren de leningscapaciteit van de EIB-groep binnen de Unie met ongeveer 60 miljard is verhoogd en zij een welkome anticyclische rol kan spelen in het kader van de gezamenlijke inspanning voor het herstel van de Europese economie; herinnert eraan dat algemeen wordt aangehouden dat de leningen van de EIB een multiplicatoreffect van 3 hebben; dringt erop aan dat deze nieuwe afspraak niet ten koste gaat van een versterking en verbetering van de gezamenlijke instrumenten van EIB en Uniebegroting op het gebied van risicodeling of deelname in aandelenkapitaal, waarmee andere soorten projecten en acties mogelijk worden gemaakt die eventueel een hoger multiplicatoreffect hebben dan de met EIB-leningen gefinancierde projecten; 49. vestigt er de aandacht op dat ongeacht de mate van succes van de innovatieve financiële instrumenten, deze alleen tot volle wasdom kunnen komen als het algemene juridische en wetgevende kader gunstig is voor hun ontwikkeling, waarbij als voorbeeld kan dienen de gang van zaken rond de langetermijninvesteringen waarvoor de prudentiële regels momenteel worden herzien (Bazel III, Solvabiliteit II); 50. heeft vertrouwen in de zeer positieve gevolgen van een toegenomen gebruik van innovatieve financiële instrumenten voor de Europese economie, maar vreest dat deze uiteindelijk beperkt zullen blijven tot projecten met rendement op korte en middellange termijn; vreest dat de investeringen in projecten die net zo nodig zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de strategie van de Europese Unie voor een slimme, duurzame en inclusieve groei, niet zullen worden gedaan bij gebrek aan publieke middelen en vanwege te grote risico's voor investeerders; verzoekt de Commissie dan ook zo spoedig mogelijk met voorstellen te komen om de spaargelden die momenteel onvoldoende worden benut, te mobiliseren voor middellange- en langetermijnprojecten die een duurzame groei in de Unie kunnen bewerkstelligen; 51. is van mening dat indien een bepaald financieel instrument voldoende kritische massa heeft bereikt, het aantrekkelijk kan worden voor de particuliere kapitaalmarkt, omdat het risico dat voortvloeit uit het omvangrijke volume van de projectenportefeuille kleiner is en de handel op de markten vlotter kan verlopen; 52. beklemtoont dat het nodig is erop toe te zien dat het mogelijke ontstaan van een „gemengde financiële economie” er niet toe leidt dat er van innovatieve financiële instrumenten complexe derivaten gemaakt worden die kunnen worden omgezet in effecten of voor andere doeleinden worden gebruikt; o o o 53. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het jaarverslag over de activiteiten van de Ombudsman in 2011, – gezien artikel 24, lid 3, en de artikelen 228 en 298 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien de artikelen 41 en 43 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien zijn resolutie van 18 juni 2008 (1) over de aanneming van een besluit van het Europees Parlement tot wijziging van zijn besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom van het Europees Parlement van 9 maart 1994 inzake het statuut van de Ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (2) , – gezien de raamovereenkomst over samenwerking die op 15 maart 2006 is gesloten tussen het Europees Parlement en de ombudsman, en die op 1 april 2006 in werking is getreden, – gezien de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de Ombudsman van 1 januari 2009 (3) , – gezien zijn voorgaande resoluties over de activiteiten van de Ombudsman, – gezien artikel 205, lid 2, tweede en derde zin, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A7-0297/2012 ), A. overwegende dat het jaarverslag 2011 over de werkzaamheden van de Ombudsman op 22 mei 2012 officieel is aangeboden aan de Voorzitter van het Parlement en overwegende dat de ombudsman, de heer Nikiforos Diamandouros, het op 19 juni 2012 in Brussel heeft gepresenteerd aan de Commissie verzoekschriften; B. overwegende dat artikel 24 VWEU bepaalt:„Iedere burger van de Unie kan zich wenden tot de overeenkomstig artikel 228 ingestelde ombudsman”; C. overwegende dat artikel 228 VWEU de Ombudsman in staat stelt om klachten te ontvangen betreffende gevallen van wanbeheer in de werkzaamheden van instellingen, organen en instanties van de EU, met uitzondering van het Hof van Justitie van de Europese Unie bij de uitoefening van zijn gerechtelijke taak; D. overwegende dat overeenkomstig artikel 298 VWEU de instellingen, organen en instanties van de EU „steunen op een open, doeltreffend en onafhankelijk Europees ambtenarenapparaat”en dat hetzelfde artikel de mogelijkheid biedt hiertoe middels verordeningen concrete en voor het gehele EU-bestuur toepasbare bepalingen in de secundaire wetgeving vast te stellen; E. overwegende dat artikel 41 van het Handvest van de grondrechten het volgende bepaalt: „Eenieder heeft er recht op dat zijn zaken onpartijdig, billijk en binnen een redelijke termijn door de instellingen en organen van de Unie worden behandeld”; F. overwegende dat er niet alleen sprake is van wanbeheer wanneer een openbare instelling niet handelt volgens een regel of beginsel waaraan zij gebonden is, en overwegende dat de beginselen van behoorlijk bestuur van de EU-instellingen verlangen dat zij servicegericht zijn en erop toezien dat leden van de bevolking naar behoren worden behandeld en hun rechten zonder enig voorbehoud uitoefenen; G. overwegende dat deze omschrijving wanbeheer niet beperkt tot gevallen waarin de overtreden regel of het overtreden beginsel wettelijk bindend is; overwegende dat de beginselen van behoorlijk bestuur verder gaan dat de wet, waarmee van de EU-instellingen niet alleen verlangd wordt dat zij aan hun wettelijke verplichtingen voldoen, maar ook dat zij servicegericht zijn en erop toezien dat leden van de bevolking naar behoren worden behandeld en hun rechten zonder enig voorbehoud uitoefenen; H. overwegende dat in 2011 de Ombudsman 2 510 klachten (2 667 in 2010) heeft ontvangen, 396 onderzoeken heeft ingesteld (335 in 2010) en 318 onderzoeken heeft afgerond (326 in 2010); overwegende dat van de in totaal 2 544 klachten die de Ombudsman in 2011 heeft verwerkt, er 698 (27%) onder zijn taakomschrijving vielen (744 in 2010); I. overwegende dat 1 321 ontvangen klachten onder de bevoegdheid van een lid van het Europees Netwerk van ombudsmannen vielen; overwegende dat dit netwerk bestaat uit nationale en regionale ombudsmannen; overwegende dat de Commissie verzoekschriften van het Parlement volwaardig lid is van het Europees Netwerk van ombudsmannen; J. overwegende dat de Ombudsman in 2011 59 klachten doorverwees naar de Commissie verzoekschriften; overwegende dat 147 klachten werden doorverwezen naar de Commissie en 591 naar andere instellingen en organen, met inbegrip van SOLVIT en Your Europe Advice, alsook naar gespecialiseerde ombudsmannen of andere klachtenbehandelende organen in de lidstaten; K. overwegende dat bijna 61% van de in 2011 ingediende klachten werd ingediend via internet; overwegende dat meer dan de helft van de via internet ingediende klachten (53%) ontvangen werd via het elektronische klachtenformulier op de website van de Ombudsman; L. overwegende dat de aanzienlijke daling van het aantal informatieverzoeken in de afgelopen paar jaar het succes aantoont van de interactieve gids van de Ombudsman, die sinds januari 2009 beschikbaar is op de website van de Ombudsman; M. overwegende dat het aantal niet-ontvankelijke klachten in 2011 is afgenomen tot 1 846, het laagste geregistreerde aantal sinds 2003; N. overwegende dat de meeste klachten traditiegetrouw werden ingediend door Duitse en Spaanse indieners; overwegende dat Spanje in 2011 naar de eerste plaats is gestegen, gevolgd door Duitsland, Polen en België; overwegende dat in verhouding tot hun inwonertal de meest klachten afkomstig waren uit Luxemburg, Cyprus, België, Malta en Slovenië; O. overwegende dat de Ombudsman in totaal 396 onderzoeken heeft ingesteld, waarvan 382 gebaseerd waren op klachten en hij er 14 op eigen initiatief heeft geopend; overwegende dat het aantal geopende onderzoeken in 2011 het hoogste ooit was; P. overwegende dat de meeste onderzoeken betrekking hadden op de Commissie (231), gevolgd door het EPSO (42); overwegende dat het aantal geopende onderzoeken met betrekking tot het Europees Parlement met meer dan de helft is afgenomen vergeleken met 2010; overwegende dat het aantal onderzoeken met betrekking tot de Raad met een derde is gestegen; Q. overwegende dat de Ombudsman in 2011 318 onderzoeken heeft afgerond; overwegende dat de meeste van deze onderzoeken (66%) binnen een jaar werden afgerond, waarvan een derde binnen drie maanden; overwegende dat de onderzoeken gemiddeld tien maanden duurden; R. overwegende dat de Ombudsman in 64 gevallen geen wanbeheer heeft geconstateerd; overwegende dat het constateren van geen wanbeheer geen negatief resultaat is als de indiener van de klacht een volledige toelichting van de betreffende instelling kan krijgen, en het resultaat bewijst dat de instelling overeenkomstig de beginselen van behoorlijk bestuur heeft gehandeld; S. overwegende dat in 84 van de afgeronde gevallen een bevredigend resultaat is bewerkstelligd doordat de betreffende instelling heeft ingestemd met een minnelijke schikking of oplossing van het probleem; overwegende dat de Ombudsman zoveel mogelijk streeft naar een minnelijke schikking; overwegende dat de samenwerking van de EU-instellingen onmisbaar is voor het bewerkstelligen van een minnelijke schikking; T. overwegende dat de Ombudsman in 47 gevallen wanbeheer heeft vastgesteld, en dat in 13 gevallen waarin sprake van wanbeheer was de betreffende instelling een ontwerpaanbeveling volledig of gedeeltelijk heeft aanvaard; U. overwegende dat 35 gevallen werden afgerond met een kritische opmerking, en dat er 39 werden afgerond met aanvullende opmerkingen die bedoeld zijn om de betreffende instellingen te helpen de kwaliteit van het ambtenarenapparaat van de betreffende instellingen te verbeteren; V. overwegende dat de Ombudsman jaarlijks zijn bevindingen publiceert over de manier waarop de instellingen gevolg geven aan kritische en aanvullende opmerkingen; W. overwegende dat het algemene percentage van bevredigende vervolgmaatregelen naar aanleiding van kritische en aanvullende opmerkingen in 2010 78% was; overwegende dat maatregelen naar aanleiding van aanvullende opmerkingen in 95% van de gevallen bevredigend waren, terwijl dit percentage met 68% voor kritische opmerkingen aanzienlijk lager lag; X. overwegende dat de Ombudsman in 2011 25 ontwerpaanbevelingen opgesteld heeft en 13 gevallen afgerond heeft waarin de betreffende instelling een ontwerpaanbeveling geheel of gedeeltelijk aanvaardde; Y. overwegende dat de Ombudsman in 2011 geen speciale verslagen aan het Europees Parlement heeft voorgelegd. Z. overwegende dat de begroting van de Ombudsman een onafhankelijk onderdeel is van de begroting van de Europese Unie, onderverdeeld in drie titels: titel 1 betreffende salarissen, vergoedingen en andere personeelsgerelateerde uitgaven; titel 2 met betrekking tot gebouwen, meubilair, inrichting en diverse huishoudelijke uitgaven; titel 3 betreffende de uitgaven die voortvloeien uit algemene door de instelling uitgevoerde taken; 1. keurt het door de Europese Ombudsman ingediende jaarverslag over het jaar 2011 goed; 2. merkt op dat de Ombudsman in 2011 meer dan 22 000 burgers heeft geholpen, waarvan er 2 510 een klacht hadden ingediend, 1 284 om informatie hadden verzocht en 18 274 advies hebben ingewonnen via de interactieve gids op de website van de Ombudsman; 3. wijst op het feit dat het totale aantal klachten dat bij de Ombudsman wordt ingediend de afgelopen jaren geleidelijk afneemt, en dat dit met name geldt voor het aantal klachten die buiten het mandaat van de Ombudsman vallen; volgt dit verschijnsel met belangstelling teneinde vast te stellen of er een rechtstreeks verband bestaat tussen deze afname en de introductie van de interactieve gids; 4. merkt op dat de Ombudsman in meer dan 65% van de door hem behandelde klachten een onderzoek kon starten of de klacht kon doorverwijzen naar een bevoegd orgaan, zoals een lid van het Europees Netwerk van ombudsmannen, waar de Commissie verzoekschriften van het Parlement ook bij is aangesloten, de Commissie of een ander klachtenbehandelend orgaan (bijv. SOLVIT); merkt op dat de Commissie verzoekschriften in 2011 59 klachten van de Ombudsman heeft ontvangen; 5. merkt op dat de belangrijkste soorten van vermeend wanbeheer waarnaar de Ombudsman in 2011 onderzoek heeft gedaan betrekking hadden op wettigheid (28% van de onderzoeken), informatieverzoeken (16,2%), rechtvaardigheid (13,6%), redenen voor beslissingen en mogelijkheden tot beroep (8,1%), redelijke termijnen voor het nemen van beslissingen (7,3%), verzoeken tot openbare toegang tot documenten (7,1%), de afwezigheid van discriminatie (86,8%) en de verplichting om correspondentie te beantwoorden in de taal van burgers en om de bevoegde ambtenaar aan te wijzen (5,8%); 6. merkt op dat het merendeel van de door de Ombudsman in 2011 gestarte onderzoeken betrekking hadden op de Commissie (231), met het EPSO op de tweede plaats (42); is van mening dat het, aangezien de Commissie de instelling is waarvan de besluiten rechtstreeks van invloed zijn op de burgers, logisch is dat de meeste klachten betrekking hebben op deze instelling; 7. is blij dat het aantal onderzoeken dat de Ombudsman gestart is met betrekking tot het Europees Parlement met meer dan de helft gedaald is ten opzichte van 2010; merkt op dat de Ombudsman een derde meer onderzoeken is gestart met betrekking tot de Raad van de EU; 8. merkt op dat de Ombudsman in 2011 zijn procedures heeft gewijzigd teneinde ze meer burgergericht te maken, en dat hij een nieuw soort onderzoek, een „verklarend onderzoek’, heeft ingevoerd dat de indieners van klachten in staat stelt hun klacht nader te verklaren als de Ombudsman er op het eerste gezicht niet van overtuigd is dat er redenen zijn om een instelling om advies te vragen over een zaak; 9. wijst erop dat de Ombudsman indieners van klachten nu actief verzoekt om opmerkingen te maken als zij niet tevreden zijn met het antwoord van een instelling, waar indieners van klachten eerst een nieuwe klacht moesten indienen als zij het niet eens waren met de inhoud van een ontvangen antwoord; 10. is blij dat deze nieuwe aanpak ertoe heeft geleid dat de Ombudsman minder zaken heeft afgerond als „afgehandeld door de instelling” en meer zaken heeft afgerond met de bevinding „geen wanbeheer” of „geen verder onderzoek vereist”; 11. merkt op dat de Ombudsman ook de verwerking heeft herzien van klachten die buiten zijn taakomschrijving vielen, die nu behandeld worden door de registratiedienst op het kantoor van de Ombudsman, die ervoor zorgt dat de indieners van klachten zo spoedig mogelijk te horen krijgen dat de Ombudsman hun klachten niet kan behandelen en dat zij geadviseerd worden tot wie zij zich kunnen wenden; 12. wijst erop dat uit het verslag van de speciale Eurobarometer 2011 over burgerrechten en het presteren van het EU-ambtenarenapparaat (4) naar voren is gekomen dat burgers veel waarde hechten aan hun recht om klachten in te dienen bij de Europese Ombudsman en dat alleen hun recht om zich vrij te bewegen en te verblijven in de Unie en hun recht op behoorlijk bestuur in hun ogen belangrijker zijn; 13. prijst de Ombudsman voor het uitbrengen van een boekje getiteld Problemen met de EU? Wie u kan helpen , waarin uitgebreide informatie staat over instrumenten voor probleemoplossing voor burgers die problemen hebben met de EU, en voor het beschikbaar stellen van deze publicatie in audio en in grootgedrukt formaat; 14. onderstreept dat, ondanks bepaalde successen op dit vlak in de voorbije jaren, het aantal behandelde klachten dat onder het mandaat van de Ombudsman valt ook in 2011 met ongeveer 27% opnieuw relatief laag lag en dat er dus nog heel wat te doen valt aan alomvattende en proactieve informatieverschaffing aan de burger met betrekking tot het mandaat van de Ombudsman, in het bijzonder in nauwe samenwerking met de nationale en regionale ombudsmannen, het Europees Parlement en de Commissie; 15. is het met de Ombudsman eens dat een duidelijke en beknopte verklaring betreffende de fundamentele waarden die het gedrag van EU-ambtenaren zou moeten uitdragen burgers daadwerkelijk meer vertrouwen geeft in de Europese overheidsapparaat en de EU-instellingen waaraan het ten dienste staat; 16. bevestigt de mening van de Ombudsman dat een instelling waarin een cultuur van dienstverlening is ingebed klachten niet ziet als een bedreiging, maar als een mogelijkheid om doeltreffender te communiceren en, als er een fout gemaakt is, de zaken recht te zetten en er lering uit te trekken voor de toekomst; 17. herinnert eraan dat in het Handvest van de grondrechten het recht op behoorlijk bestuur is opgenomen als een grondrecht van het burgerschap van de Unie; 18. verzoekt alle instellingen, organen en instanties van de Europese Unie te handelen in overeenstemming met de Europese Code van goed administratief gedrag, die het Parlement heeft aangenomen in zijn resolutie van 6 september 2001 (5) ; 19. is verheugd over de permanente inspanningen van de Ombudsman, bijvoorbeeld publicaties, gericht op het op constructieve wijze tot stand brengen van betere voorwaarden voor de vaststelling van een verordening over algemene administratieve procedures voor de Europese Unie; onderstreept dat een dergelijke wet, die voor juridisch bindende minimumnormen betreffende kwaliteit en procedurele garanties voor het gehele directe EU-bestuur moet zorgen, op artikel 298 VWEU zou kunnen stoelen en dat de precieze formulering ervan in nauw overleg met de Ombudsman tot stand zou moeten komen; 20. onderschrijft de mening van de Ombudsman dat de beginselen van behoorlijk bestuur verder gaan dan de wet en van de instellingen, organen en instanties van de EU niet alleen verlangen dat zij aan hun wettelijke verplichtingen voldoen, maar ook dat zij servicegericht zijn en erop toezien dat leden van de bevolking naar behoren worden behandeld en hun rechten zonder enig voorbehoud uitoefenen; 21. prijst de Ombudsman ervoor dat hij The European Ombudsman’s Guide to complaints heeft gepubliceerd en doen toekomen aan het personeel in alle instellingen, organen en instanties van de EU met de bedoeling het Europese overheidsapparaat ertoe aan te zetten beter te presteren door zich nog beter toe te leggen op de beginselen van een cultuur van dienstverlening aan burgers; 22. is verheugd over de samenwerking van de Ombudsman met het Europees Netwerk van ombudsmannen en vindt dat deze samenwerking zou moeten worden uitgebreid met actievere maatregelen ter bevordering van het Europees burgerinitiatief als nieuw instrument voor de rechtstreekse betrokkenheid van burgers bij de ontwikkeling van EU-wetgeving en ter waarborging van de technische eenvoud van dit instrument voor burgers; 23. herinnert eraan dat het achtste Nationale Seminar van het Europees Netwerk van ombudsmannen in oktober 2011 is gehouden in Kopenhagen; herinnert eraan dat zijn Commissie verzoekschriften volwaardig lid is van het netwerk en dat de commissie vertegenwoordigd was op het Seminar; herinnert eraan dat de leden van het netwerk op het Seminar overeengekomen zijn om betere manieren te bedenken om burgers in Europa over hun rechten te informeren; 24. herinnert eraan dat de Ombudsman op het Seminar een ontwerptekst heeft gepresenteerd over beginselen van de openbare dienst voor EU-ambtenaren waarin hij vijf van deze beginselen heeft aangeduid, te weten betrokkenheid jegens de EU en haar burgers, integriteit, objectiviteit, respect voor anderen en transparantie; merkt op dat de Ombudsman een openbare raadpleging over deze beginselen heeft georganiseerd en dat de definitieve versie van de tekst op 19 juni 2012 werd gepubliceerd; 25. stelt verheugd vast dat de Ombudsman zijn bevoegdheden op een actieve en evenwichtige manier, kritisch en op samenwerking met de andere EU-instellingen gerichte wijze heeft uitgeoefend tijdens de verslagperiode; 26. dringt erop aan dat de Ombudsman ervoor blijft zorgen dat optimaal gebruik wordt gemaakt van middelen, waarbij dubbele personeelskosten worden voorkomen en wordt samengewerkt met andere bestaande EU-instellingen ten einde doeltreffende besparingen voor de EU-begroting te waarborgen; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het verslag van de Commissie verzoekschriften te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de Europese ombudsman, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de ombudsmannen of soortgelijke organen in de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) [Amendement 1, behalve indien anders aangegeven] RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende markten voor financiële instrumenten en houdende intrekking van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (Herschikking) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 53, lid 1, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (3) , Gezien het advies van de Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (6) is herhaaldelijk ingrijpend gewijzigd. Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan. (2) Met Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten (7) werd ernaar gestreefd de voorwaarden te scheppen waaronder vergunninghoudende beleggingsondernemingen en banken in andere lidstaten specifieke diensten konden verrichten of bijkantoren konden vestigen op grond van een vergunning en onder het toezicht van de lidstaat van herkomst. Te dien einde beoogde de richtlijn de voorschriften voor de initiële vergunningverlening aan en de bedrijfsuitoefening van beleggingsondernemingen, met inbegrip van de gedragsregels, te harmoniseren. Zij harmoniseerde tevens een aantal voorwaarden betreffende de werking van gereglementeerde markten. (3) De afgelopen jaren zijn op de financiële markten steeds meer beleggers actief geworden, aan wie een ruim gamma alsmaar complexer wordende diensten en instrumenten wordt aangeboden. In het licht van deze ontwikkelingen is het van belang dat het wettelijk kader van de Europese Unie het gehele gamma aan op de beleggers gerichte werkzaamheden bestrijkt. Om deze doelstelling te bereiken, moet een zodanige harmonisatie worden bewerkstelligd dat beleggers een hoog niveau van bescherming wordt geboden en dat beleggingsondernemingen in staat zijn overal in de Europese Unie, die een interne markt vormt, diensten te verrichten, op basis van toezicht door de lidstaat van herkomst. In het licht van het bovenstaande is Richtlijn 93/22/EEG door Richtlijn 2004/39/EG vervangen. (4) De financiële crisis heeft tekortkomingen blootgelegd in de werking en de transparantie van financiële markten. De ontwikkeling van de financiële markten heeft duidelijk gemaakt dat het toezicht- en regelgevingskader voor markten in financiële instrumenten moet worden versterkt , inclusief voor de onderhandse handel op deze markten, teneinde een grotere transparantie te bewerkstelligen, beleggers beter te beschermen, het vertrouwen te bevorderen, niet-gereguleerde terreinen aan te pakken en ervoor te zorgen dat toezichthouders over de nodige bevoegdheden beschikken om hun taken te vervullen. (5) Internationale toezichthouders en regelgevers zijn het erover eens dat tekortkomingen in de corporate governance van een aantal financiële instellingen, zoals onder meer het ontbreken van doeltreffende interne controlemechanismen, een factor is die tot het ontstaan van de financiële crisis heeft bijgedragen. Het nemen van buitensporige en onverantwoorde risico's kan tot de ondergang van individuele instellingen leiden en niet alleen in de lidstaten maar in de hele wereld systeemproblemen veroorzaken. Incorrect gedrag van ondernemingen die diensten voor cliënten verrichten, kan beleggers schade berokkenen en het beleggersvertrouwen aantasten. Om het potentieel schadelijke effect van deze tekortkomingen in corporate-governanceregelingen aan te pakken, dient het bepaalde in deze richtlijn met gedetailleerdere beginselen en minimumnormen te worden aangevuld. Bij de toepassing van deze beginselen en normen dient rekening te worden gehouden met de aard, schaal en complexiteit van beleggingsondernemingen. Ondanks het feit dat aandeelhouders de verantwoordelijkheid hebben erop toe te zien dat raden van bestuur zich op passende wijze van hun verantwoordelijkheden kwijten, moeten de maatregelen in kwestie beperkingen omvatten van het aantal bestuursmandaten die bestuurders van financiële instellingen mogen bekleden. Bij de toepassing van deze maatregelen moet rekening worden gehouden met de vereisten van het effectieve beheer van de bedoelde instellingen, terwijl de bestuurders van de ondernemingen in kwestie indien nodig in het bijzonder ook moeten kunnen blijven optreden als bestuurders van non-profitorganisaties, overeenkomstig het beginsel van maatschappelijk verantwoord ondernemen. (6) De groep deskundigen op hoog niveau inzake financieel toezicht in de Europese Unie heeft de Europese Unie verzocht een beter geharmoniseerde financiële regelgeving te ontwikkelen. Ook de Europese Raad van 18 en 19 juni 2009 heeft in de context van de toekomstige Europese toezichtarchitectuur benadrukt dat het noodzakelijk is één Europees „rulebook” op te stellen dat op alle financiële instellingen in de interne markt van toepassing is. (7) In het licht van het bovenstaande wordt Richtlijn 2004/39/EG deels herschikt in de vorm van deze nieuwe richtlijn en deels vervangen door Verordening (EU) nr. …/… (MiFIR). De twee rechtsinstrumenten zouden samen het rechtskader moeten vormen voor de vereisten die gelden voor beleggingsondernemingen, gereglementeerde markten, aanbieders van datarapporteringsdiensten en ondernemingen van derde landen die beleggingsdiensten of –activiteiten in de Europese Unie verrichten. Deze richtlijn dient derhalve samen met bovengenoemde verordening te worden gelezen. Deze richtlijn bevat de voorschriften betreffende de verlening van de vergunning om het bedrijf uit te oefenen, de verwerving van gekwalificeerde deelnemingen, de uitoefening van de vrijheid van vestiging en van het recht tot het vrij verrichten van diensten, de aan de bedrijfsuitoefening van beleggingsondernemingen gestelde voorwaarden ter bescherming van de beleggers, de bevoegdheden van toezichthoudende autoriteiten van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst, en de sanctieregeling. Aangezien het voornaamste doel en onderwerp van dit voorstel de harmonisatie van de nationale voorschriften op de genoemde terreinen is, dient het te worden gebaseerd op artikel 53, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Het werd passend geacht de vorm van een richtlijn te hanteren, zodat uitvoeringsbepalingen op de onder deze richtlijn vallende gebieden, indien nodig, aan eventuele specifieke kenmerken van het markt- en rechtssysteem in elke lidstaat kunnen worden aangepast. (8) Het is aangewezen in de lijst van financiële instrumenten ook ▌ van grondstoffen afgeleide instrumenten op te nemen alsmede andere instrumenten die zodanig zijn ontworpen en zodanig worden verhandeld dat zij regelgevingskwesties doen rijzen die vergelijkbaar zijn met die welke zich voordoen in verband met traditionele financiële instrumenten. Verzekeringscontracten met betrekking tot activiteitencategorieën die zijn vermeld in bijlage I van Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (8) , voor zover zij zijn gesloten met een verzekeringsonderneming, herverzekeringsonderneming, verzekeringsonderneming van een derde land of herverzekeringsonderneming van een derde land, zijn geen derivaten of derivatencontracten in de zin van deze richtlijn. (9) Op secundaire spotmarkten voor EU-emissierechten is een reeks frauduleuze praktijken vastgesteld die het vertrouwen kunnen ondermijnen in de emissiehandelssystemen die zijn opgezet bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap (9) . Er wordt dan ook gewerkt aan maatregelen om het systeem van registers van EU-emissierechten te versterken en de voorwaarden voor het openen van een rekening voor het verhandelen van EU-emissierechten aan te scherpen. Ter bevordering van de integriteit van deze markten en ter vrijwaring van de efficiënte werking ervan, onder meer door een alomvattend toezicht op de handelsactiviteit te waarborgen, is het raadzaam de uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG genomen maatregelen aan te vullen door emissierechten volledig onder de werkingssfeer van deze richtlijn en Verordening (EU) nr. .../... [MAR] te brengen ▌. Het is daarentegen passend duidelijk te maken dat contante valutatransacties buiten de werkingssfeer van de richtlijn vallen in tegenstelling tot valutaderivaten. (10) Deze richtlijn is bedoeld voor ondernemingen waarvan het gewone beroep of bedrijf bestaat in het beroepsmatig verrichten van beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten. Bijgevolg moeten alle personen die een andere beroepswerkzaamheid hebben, van de werkingssfeer van de richtlijn worden uitgesloten. (11) Er dient een allesomvattend regelgevingskader voor de uitvoering van transacties in financiële instrumenten – ongeacht de voor de uitvoering van deze transacties gehanteerde handelsmethoden – te worden vastgesteld om te garanderen dat de uitvoering van transacties van beleggers aan de hoogste normen beantwoordt en dat de integriteit en algemene efficiëntie van het financiële stelsel gehandhaafd blijft. Er moet een samenhangend en op de risico's afgestemd regelgevingskader tot stand worden gebracht voor de voornaamste soorten systemen die momenteel op de Europese financiële markt bestaan voor de uitvoering van orders. Er moet rekening mee worden gehouden dat er zich parallel met de gereglementeerde markten een nieuwe generatie georganiseerde handelssystemen aan het ontwikkelen is die moeten worden onderworpen aan verplichtingen waarmee wordt beoogd de goede en ordelijke werking van de financiële markten te waarborgen en er moet worden gewaarborgd dat dergelijke georganiseerde handelssystemen niet profiteren van lacunes in de regelgeving . (12) Alle handelsplatforms, namelijk gereglementeerde markten, multilaterale handelsfaciliteiten (MTF's) en georganiseerde handelsfaciliteiten (OTF's), dienen transparante regels voor de toegang tot de faciliteit vast te stellen. Anders dan gereglementeerde markten en MTF's, waarvoor ▌ vergelijkbare vereisten moeten blijven gelden ten aanzien van degenen die zij als leden of deelnemers toelaten, moeten OTF's echter in staat zijn de toegang te bepalen en te beperken op grond van onder meer hun rol en verplichtingen jegens hun cliënten ▌. Handelsplatforms moeten gebruikers de mogelijkheid kunnen bieden om vóór de verwerking van de orders in het systeem aan te geven met welke orderstromen hun orders een wisselwerking mogen aangaan mits dit op een open en transparante manier gebeurt en geen discriminatie door de exploitant van het handelsplatform inhoudt. (13) Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling moeten worden gedefinieerd als beleggingsondernemingen die op georganiseerde, regelmatige en systematische basis voor eigen rekening handelen door orders van cliënten uit te voeren buiten een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF in een bilateraal stelsel . Om een objectieve en effectieve toepassing van deze definitie op beleggingsondernemingen te garanderen, moet alle bilaterale handel met cliënten in aanmerking worden genomen en moeten de in artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1287/2006 van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de voor beleggingsondernemingen geldende verplichtingen betreffende het bijhouden van gegevens, het melden van transacties, de markttransparantie, de toelating van financiële instrumenten tot de handel en de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn betreft (10) , neergelegde kwalitatieve criteria om uit te maken welke beleggingsondernemingen zich als beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling moeten laten registreren, met kwantitatieve criteria worden aangevuld. Handelsplatforms zijn faciliteiten waarbinnen een interactie tussen meerdere koop- en verkoopintenties van derden plaatsvindt, terwijl het een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling niet toegestaan mag zijn koop- en verkoopintenties van derden op functioneel dezelfde wijze als een handelsplatform samen te brengen. (14) Personen die hun eigen vermogen en ondernemingen beheren en geen beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten verrichten, anders dan handel voor eigen rekening, vallen niet onder deze richtlijn, tenzij zij market makers of leden of deelnemers van een gereglementeerde markt of een MTF zijn, dan wel orders van cliënten uitvoeren door voor eigen rekening te handelen. Bij wijze van uitzondering mag de werkingssfeer van deze richtlijn zich niet uitstrekken tot personen die voor eigen rekening in financiële instrumenten handelen als leden of deelnemers van een gereglementeerde markt of een MTF, met inbegrip van market makers met betrekking tot grondstoffenderivaten, emissierechten of derivaten daarvan, voor wie dit een nevenactiviteit is van hun hoofdbedrijf, dat op groepsniveau niet bestaat in het verrichten van beleggingsdiensten in de zin van deze richtlijn of bankdiensten in de zin van Richtlijn 2006/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (11) . De technische criteria om uit te maken of een activiteit een nevenactiviteit is van een dergelijk hoofdbedrijf, dienen door middel van technische regelgevingsnormen te worden verduidelijkt, rekening houdend met de in deze richtlijn omschreven criteria die de schaal van de activiteit moeten omvatten, evenals de mate waarin de nevenactiviteit risico's die voortvloeien uit het hoofdbedrijf, vermindert . Handelen voor eigen rekening door het uitvoeren van orders van cliënten dient ook te slaan op ondernemingen die orders van verschillende cliënten uitvoeren door deze te matchen door voor eigen rekening compenserende aan- en verkopen te verrichten (back-to-backhandel); dergelijke ondernemingen moeten worden geacht als opdrachtgever op te treden en moeten daarom worden onderworpen aan zowel de bepalingen van deze richtlijn die op het uitvoeren van orders voor rekening van cliënten als die welke op het handelen voor eigen rekening betrekking hebben. Het uitvoeren van orders met betrekking tot financiële instrumenten als een nevenactiviteit tussen twee personen wier hoofdbedrijf op groepsniveau niet bestaat in het verrichten van beleggingsdiensten in de zin van deze richtlijn of bankdiensten in de zin van Richtlijn 2006/48/EG, mag niet als handelen voor eigen rekening door het uitvoeren van orders van cliënten worden aangemerkt. (15) Waar in de tekst sprake is van personen moeten daaronder zowel natuurlijke als rechtspersonen worden begrepen. (16) De richtlijn dient niet van toepassing te zijn op verzekeringsondernemingen waarvan de werkzaamheden onder passend toezicht staan van voor de uitoefening van het bedrijfseconomisch toezicht bevoegde autoriteiten en die vallen onder Richtlijn 2009/138/EG , met uitzondering van een aantal bepalingen betreffende verzekeringsproducten die als beleggingsvehikels worden gebruikt . Vaak worden beleggingsproducten in de vorm van verzekeringsovereenkomsten aan cliënten verkocht als alternatief voor of ter vervanging van onder deze richtlijn vallende financiële instrumenten. Om voor een consequente bescherming van niet-professionele cliënten te zorgen, moeten beleggingen in het kader van verzekeringsovereenkomsten worden onderworpen aan dezelfde gedragsnormen, in het bijzonder de normen betreffende het beheer van belangenconflicten, „inducements” en regels ter waarborging van de deugdelijkheid van adviezen en de gepastheid van niet-geadviseerde verkopen. De vereisten van deze richtlijn met betrekking tot de bescherming van de belegger en belangenconflicten moeten derhalve ook op beleggingen van toepassing zijn die deel uitmaken van verzekeringscontracten en deze richtlijn moet worden afgestemd op andere relevante wetgeving waaronder Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling (12) . (17) Personen die geen diensten voor derden verrichten, maar waarvan de activiteit bestaat in het uitsluitend voor hun moedermaatschappijen, hun dochterondernemingen of andere dochterondernemingen van hun moedermaatschappijen verrichten van beleggingsdiensten, dienen niet door deze richtlijn te worden bestreken. (18) De werkingssfeer van deze richtlijn dient zich ook niet uit te strekken tot personen die slechts incidenteel beleggingsdiensten verrichten in het kader van een beroepswerkzaamheid, mits die werkzaamheid aan regels is onderworpen en het incidenteel verrichten van beleggingsdiensten op grond van die regels niet is uitgesloten. (19) De bepalingen van deze richtlijn behoeven niet te gelden voor personen waarvan de beleggingsdiensten uitsluitend het beheren van een werknemersparticipatieplan behelzen, en die derhalve geen beleggingsdiensten voor derden verrichten. (20) Centrale banken en andere instellingen met een soortgelijke functie, alsmede overheidsinstellingen die belast zijn met het beheer van de overheidsschuld (waarmee ook de plaatsing ervan bedoeld wordt) of bij dat beheer betrokken zijn, dienen buiten de werkingssfeer van de richtlijn te worden gelaten, met uitzondering van instellingen met overheidskapitaal die een commerciële opdracht hebben of waarvan de opdracht verband houdt met het verwerven van deelnemingen. (21) Ter bevordering van de helderheid van de vrijstellingsregeling voor het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB), andere nationale instellingen met een soortgelijke functie en de instellingen die bij het beheer van de overheidsschuld betrokken zijn, is het raadzaam deze vrijstellingen te beperken tot de instellingen die hun functies in overeenstemming met het recht van één lidstaat of in overeenstemming met de wetgeving van de Europese Unie uitoefenen, alsook tot internationale instellingen waarvan een of meer lidstaten lid zijn. (22) Deze richtlijn dient evenmin van toepassing te zijn op instellingen voor collectieve belegging en pensioenfondsen, ongeacht of deze al dan niet op het niveau van de Europese Unie gecoördineerd zijn, en op de bewaarders en beheerders van zulke instellingen mits zij onderworpen zijn aan een specifieke regelgeving die direct op hun werkzaamheden is toegespitst. (22 bis) Met het oog op een goed functionerende interne markt voor elektriciteit en aardgas, alsook met het oog op de uitvoering van de taken van de transmissiesysteembeheerders uit hoofde van Richtlijn 2009/72/EG (13) , Richtlijn 2009/73/EG (14) , Verordening (EG) nr. 714/2009 (15) en Verordening (EG) nr. 715/2009 (16) of overeenkomstig deze verordeningen vastgestelde netwerkcodes of richtsnoeren, is het noodzakelijk dat transmissiesysteembeheerders worden vrijgesteld wanneer zij transmissierechten uitgeven in de vorm van fysieke of financiële transmissierechten, alsook wanneer zij een platform voor secundaire handel bieden. (23) Om voor de in deze richtlijn neergelegde vrijstellingen in aanmerking te komen, dient de betrokken persoon de voor die vrijstellingen gestelde voorwaarden doorlopend na te komen. Meer bepaald zal een persoon die beleggingsdiensten of beleggingsactiviteiten verricht en voor vrijstelling van deze richtlijn in aanmerking komt omdat die diensten of activiteiten, op groepsbasis beschouwd, een nevenactiviteit van hun hoofdbedrijf vormen, niet meer onder de vrijstelling in verband met nevenactiviteiten vallen wanneer het verrichten van die diensten of activiteiten niet langer een nevenactiviteit van hun hoofdbedrijf vormt. (24) De personen die door deze richtlijn bestreken beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten verrichten, moeten aan een door hun lidstaat van herkomst verleende vergunning onderworpen zijn ter bescherming van de beleggers en de stabiliteit van het financieel stelsel. (25) Kredietinstellingen waaraan overeenkomstig Richtlijn 2006/48/EG vergunning is verleend moeten krachtens deze richtlijn geen andere vergunning nodig hebben om beleggingsdiensten of -activiteiten te verrichten. Wanneer een kredietinstelling besluit om beleggingsdiensten of -activiteiten te verrichten dienen de bevoegde autoriteiten alvorens de vergunning te verlenen zich ervan te vergewissen dat de kredietinstelling voldoet aan de relevante bepalingen van deze richtlijn. (26) Gestructureerde deposito's maken opgang als beleggingsproduct maar op het niveau van de Europese Unie vallen dergelijke deposito's nog onder geen enkele wetgevingshandeling ter bescherming van de beleggers, terwijl voor andere gestructureerde beleggingen wel dergelijke wetgevingshandelingen gelden. Het verdient daarom aanbeveling het beleggersvertrouwen te versterken en voor een eenvormiger wettelijke behandeling van de distributie van verschillende pakketproducten voor retailbeleggingen te zorgen, teneinde overal in de Europese Unie een adequaat niveau van beleggersbescherming tot stand te brengen. Om die reden is het raadzaam de werkingssfeer van deze richtlijn tot gestructureerde deposito's uit te breiden. In dat verband moet worden verduidelijkt dat aangezien gestructureerde deposito's een beleggingsproduct zijn, zij geen eenvoudige deposito's omvatten die enkel aan rentetarieven, zoals Euribor or Libor, gekoppeld zijn, waarbij het niet uitmaakt of de rentetarieven van tevoren zijn vastgesteld, dan wel vast of variabel zijn. Dergelijke eenvoudige deposito's vallen dan ook buiten de werkingssfeer van deze richtlijn. (27) Om beleggers in de Europese Unie een betere bescherming te bieden, is het raadzaam strikte voorwaarden vast te stellen waaronder het de lidstaten is toegestaan deze richtlijn niet toe te passen op personen die beleggingsdiensten voor cliënten verrichten, waardoor deze cliënten dus geen bescherming uit hoofde van deze richtlijn genieten. Het verdient met name aanbeveling van de lidstaten te verlangen dat zij eisen stellen die ten minste analoog zijn aan die welke in deze richtlijn aan dergelijke personen worden gesteld, in het bijzonder bij de vergunningverlening, bij de beoordeling van hun reputatie en ervaring en van de geschiktheid van eventuele aandeelhouders, bij de toetsing van de voorwaarden die in het kader van de initiële vergunningverlening en het permanente toezicht worden gesteld, alsook in de gedragsregels. (28) Ingeval een beleggingsonderneming op niet-regelmatige basis een of meer beleggingsdiensten of een of meer beleggingsactiviteiten verricht die niet door haar vergunning worden bestreken, heeft zij geen aanvullende vergunning krachtens deze richtlijn nodig. (29) Het ontvangen en doorgeven van orders behelst voor de toepassing van deze richtlijn ook het met elkaar in contact brengen van twee of meer beleggers waardoor tussen deze beleggers een transactie tot stand kan komen. (30) Beleggingsondernemingen en kredietinstellingen die door henzelf uitgegeven financiële instrumenten verdelen, dienen aan het bepaalde in deze richtlijn onderworpen te zijn wanneer zij beleggingsadvies aan hun cliënten verstrekken. Om onzekerheid uit te sluiten en beleggers beter te beschermen, verdient het aanbeveling in de toepassing van deze richtlijn te voorzien wanneer beleggingsondernemingen en kredietinstellingen op de primaire markt door henzelf uitgegeven financiële instrumenten verdelen zonder enig advies te verstrekken. Daartoe dient de definitie van de dienst „uitvoering van orders voor rekening van cliënten” te worden uitgebreid. (31) De beginselen van wederzijdse erkenning en van toezicht door de lidstaat van herkomst vereisen dat de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat een vergunning weigeren of intrekken wanneer uit bepaalde gegevens, zoals de inhoud van het programma van werkzaamheden, de geografische spreiding of de feitelijk uitgeoefende werkzaamheden, op ondubbelzinnige wijze blijkt dat een beleggingsonderneming het rechtsstelsel van een lidstaat heeft gekozen om zich te onttrekken aan de strengere normen van een andere lidstaat, waar zij het grootste deel van haar werkzaamheden uitoefent of voornemens is uit te oefenen. Aan een beleggingsonderneming die een rechtspersoon is, moet vergunning worden verleend in de lidstaat waar haar statutaire zetel is gelegen. Aan een beleggingsonderneming die geen rechtspersoon is, moet vergunning worden verleend in de lidstaat waar haar hoofdkantoor is gelegen. De lidstaten moeten tevens eisen dat het hoofdkantoor van een beleggingsonderneming zich steeds bevindt in haar lidstaat van herkomst en dat zij daar feitelijk werkzaam is. (32) In Richtlijn 2007/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 wat betreft procedureregels en evaluatiecriteria voor de prudentiële beoordeling van verwervingen en vergrotingen van deelnemingen in de financiële sector (17) zijn gedetailleerde criteria vastgelegd voor de prudentiële beoordeling van voorgenomen verwervingen van deelnemingen in een beleggingsonderneming en wordt tevens voorzien in een procedure voor de toepassing van deze criteria. Om te zorgen voor de nodige rechtszekerheid, duidelijkheid en voorspelbaarheid met betrekking tot het beoordelingsproces en het resultaat ervan dienen de criteria en het proces van prudentiële beoordeling die in Richtlijn 2007/44/EG zijn vastgelegd, te worden bevestigd. De bevoegde autoriteiten dienen meer in het bijzonder de geschiktheid van de kandidaat-verwerver en de financiële soliditeit van de voorgenomen verwerving te toetsen aan alle volgende criteria: de reputatie van de kandidaat-verwerver; de reputatie en ervaring van de personen die het bedrijf van de beleggingsonderneming feitelijk gaan leiden, de financiële soliditeit van de kandidaat-verwerver, of de beleggingsonderneming zal kunnen voldoen aan de prudentiële voorschriften vastgesteld op grond van deze richtlijn en andere richtlijnen, in het bijzonder de Richtlijnen 2002/87/EG (18) en 2006/49/EG (19) , of de verwerving belangenconflicten zal doen toenemen; en of er goede redenen zijn om te vermoeden dat in verband met de voorgenomen verwerving geld wordt of werd witgewassen of terrorisme wordt of werd gefinancierd, dat gepoogd wordt of gepoogd werd geld wit te wassen of terrorisme te financieren in de zin van artikel 1 van Richtlijn 2005/60/EG (20) , of dat de voorgenomen verwerving het risico op dergelijk gedrag zou kunnen vergroten. (33) Een beleggingsonderneming waaraan in haar lidstaat van herkomst vergunning is verleend, mag in de gehele Europese Unie beleggingsdiensten of -activiteiten verrichten zonder te moeten verzoeken om een afzonderlijke vergunning van de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar zij die diensten of activiteiten wil verrichten. (34) Sommige beleggingsondernemingen die van bepaalde verplichtingen van Richtlijn 2006/49/EG vrijgesteld zijn moeten ertoe worden verplicht in het bezit te zijn van een minimumbedrag aan aanvangskapitaal, een beroepsaansprakelijkheidsverzekering of een combinatie van beide. Bij de aanpassingen van de bedragen van die verzekering moet rekening worden gehouden met de aanpassingen die in het kader van Richtlijn 2002/92/EG worden aangebracht. Deze bijzondere behandeling op het gebied van de kapitaaltoereikendheid mag geen gevolgen hebben voor eventuele beslissingen betreffende de passende behandeling van deze ondernemingen bij toekomstige wijzigingen in de wetgeving van de Europese Unie inzake kapitaaltoereikendheid. (35) Aangezien de reikwijdte van de prudentiële regelgeving moet worden beperkt tot de entiteiten die beroepsmatig een handelsportefeuille beheren en daardoor een bron van tegenpartijrisico voor andere marktdeelnemers vormen, dienen entiteiten die voor eigen rekening handelen in financiële instrumenten, inclusief van grondstoffen afgeleide instrumenten die onder deze richtlijn vallen, alsmede entiteiten die voor hun cliënten beleggingsdiensten in van grondstoffen afgeleide instrumenten verrichten als nevenactiviteit van hun hoofdbedrijf, wanneer deze op groepsbasis worden beschouwd en mits dit hoofdbedrijf niet het verrichten van beleggingsdiensten in de zin van deze richtlijn is, van het toepassingsgebied van deze richtlijn te worden uitgesloten. (36) Ter bescherming van de eigendomsrechten en andere soortgelijke rechten van de belegger op de waardepapieren, alsmede van zijn rechten op de aan een onderneming toevertrouwde gelden, moeten deze rechten van de rechten van de onderneming worden onderscheiden. Dit beginsel mag de onderneming evenwel niet beletten in eigen naam, maar voor rekening van de belegger, transacties uit te voeren wanneer de aard van de transactie zulks vereist en de belegger daarmee instemt, bijvoorbeeld in het geval van effectenleningen. (37) De voorschriften op het gebied van de bescherming van activa van cliënten zijn van cruciaal belang voor de bescherming van cliënten bij het verrichten van diensten en activiteiten. Deze voorschriften kunnen buiten werking worden gesteld wanneer de eigendom van gelden en financiële instrumenten volledig aan een beleggingsonderneming wordt overgedragen ter dekking van huidige of toekomstige, dan wel feitelijke of voorwaardelijke verplichtingen. Deze algemene mogelijkheid kan tot onzekerheid leiden en afbreuk doen aan de doeltreffendheid van de voorschriften betreffende de vrijwaring van de activa van cliënten. Bijgevolg is het raadzaam, althans wanneer het activa van niet-professionele cliënten betreft, om de mogelijkheid te beperken voor beleggingsondernemingen om financiëlezekerheidsovereenkomsten die leiden tot overdracht van eigendom/gerechtigdheid, als omschreven in Richtlijn 2002/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2002 betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten (21) , te sluiten met de bedoeling hun verplichtingen te waarborgen of anderszins af te dekken. (38) De rol van de leidinggevende organen van beleggingsondernemingen moet worden versterkt op het gebied van het waarborgen van een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de ondernemingen en het bevorderen van de integriteit van de markt en de belangen van de beleggers. Om met betrekking tot corporate governance tot een coherente aanpak te komen moeten de vereisten voor beleggingsondernemingen zo veel mogelijk overeenkomen met die van Richtlijn .../…/EU [CRD IV] en in verhouding staan tot de aard, de schaal en de complexiteit van hun werkzaamheden. Om belangenconflicten te voorkomen mag een uitvoerend lid van het leidinggevend orgaan van een beleggingsonderneming niet tevens een uitvoerend lid van het leidinggevend orgaan van een handelsplatform zijn, maar mag wel een niet-uitvoerend lid van een dergelijk leidinggevend orgaan zijn, bijvoorbeeld om te zorgen voor inspraak van gebruikers bij besluitvorming. Het leidinggevend orgaan van een beleggingsonderneming zou steeds genoeg tijd moeten uittrekken en over voldoende vaardigheden, kennis en ervaring moeten beschikken om inzicht te hebben in de bedrijfsactiviteiten van de beleggingsonderneming en in de voornaamste risico's waaraan zij is blootgesteld. Om groepsdenken te vermijden en een kritische ingesteldheid te bevorderen, dienen de raden van bestuur van beleggingsondernemingen te worden gekenmerkt door voldoende diversiteit wat leeftijd, geslacht, geografische herkomst, opleiding en professionele achtergrond betreft, zodat daarin een grote verscheidenheid aan standpunten en ervaringen is vertegenwoordigd. Vooral genderevenwicht is belangrijk om tot een correcte weerspiegeling van de demografische realiteit te komen. In voorkomend geval wordt werknemersvertegenwoordiging in het leidinggevend orgaan beschouwd als een positieve manier om tot meer diversiteit te komen, aangezien dergelijke vertegenwoordiging zorgt voor een bijkomend belangrijk perspectief en een echte kennis van de interne werking van de instelling. Bovendien zijn mechanismen nodig om te waarborgen dat leden van leidinggevende organen aansprakelijk kunnen worden gesteld in geval van ernstig wanbeheer. (39) Met het oog op een doeltreffend toezicht op en een effectieve controle van de activiteiten van een beleggingsonderneming dient het leidinggevend orgaan verantwoordelijk te zijn en verantwoording af te leggen voor de algemene strategie van de beleggingsonderneming, rekening houdend met de bedrijfsactiviteiten en het risicoprofiel van de beleggingsonderneming. Het leidinggevend orgaan dient over de gehele activiteitscyclus van de beleggingsonderneming duidelijke verantwoordelijkheden op zich te nemen op de volgende terreinen: de vaststelling en omschrijving van de strategische doelstellingen van de onderneming, de goedkeuring van de interne organisatie van de onderneming (met inbegrip van criteria voor de selectie en opleiding van het personeel) en de vaststelling van het algemene beleid op het gebied van het verrichten van diensten en activiteiten (met inbegrip van de beloning van verkooppersoneel en de goedkeuring van nieuwe producten voor distributie aan cliënten). Door de strategische doelstellingen van de beleggingsonderneming, haar interne organisatie en haar beleid voor het verrichten van diensten en activiteiten periodiek te monitoren en te beoordelen, moet het leidinggevend orgaan in staat blijken steeds een gezonde en prudente bedrijfsvoering te garanderen in het belang van de integriteit van de markten en de bescherming van de beleggers. (40) Doordat tal van beleggingsondernemingen almaar meer verschillende werkzaamheden gelijktijdig uitoefenen, neemt de kans toe dat belangenconflicten ontstaan tussen deze verschillende werkzaamheden en het belang van hun cliënten. Daarom is het noodzakelijk regels vast te stellen om te voorkomen dat dergelijke conflicten de belangen van hun cliënten schaden. ▌ (42) Krachtens Richtlijn 2006/73/EG van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn (22) mogen lidstaten in de context van de voor beleggingsondernemingen geldende organisatorische eisen verplichtingen opleggen die betrekking hebben op het opnemen of opslaan van telefoongesprekken of elektronische mededelingen die met orders van cliënten verband houden. Het opnemen of opslaan van telefoongesprekken of elektronische mededelingen die met orders van cliënten verband houden, is verenigbaar met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en is gerechtvaardigd om een betere beleggersbescherming, een beter markttoezicht en een grotere rechtszekerheid te waarborgen in het belang van beleggingsondernemingen en hun cliënten. Ook in het technische advies dat op 29 juli 2010 door het Comité van Europese effectenregelgevers aan de Commissie is uitgebracht, wordt op het belang van dergelijke bescheiden gewezen. Om die redenen verdient het aanbeveling in deze richtlijn de beginselen vast te leggen voor een algemene regeling betreffende het opnemen of opslaan van telefoongesprekken of elektronische mededelingen die met orders van cliënten verband houden. Wat betreft de communicatie tussen financiële instellingen en niet-professionele cliënten moet de lidstaten worden vrijgesteld om in plaats daarvan toe te staan dat financiële instellingen met zetel op hun grondgebied en op hun grondgebied gevestigde bijkantoren passende schriftelijke documentatie van dergelijke communicatie bijhouden. (43) De lidstaten dienen de eerbiediging te verzekeren van het recht op de bescherming van persoonsgegevens in overeenstemming met Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (23) en Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (24) die de verwerking van persoonsgegevens in het kader van de toepassing van deze richtlijn regelen . Deze bescherming dient in het bijzonder ook te gelden voor het opnemen of opslaan van telefoongesprekken of elektronische mededelingen. Voor de verwerking van persoonsgegevens door de bij Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (25) opgerichte Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten, EAEM) in het kader van de toepassing van deze richtlijn, geldt Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (26) . (44) De technologie op het gebied van de effectenhandel heeft de afgelopen tien jaar een sterke ontwikkeling doorgemaakt en wordt thans op grote schaal door marktdeelnemers gebruikt. Momenteel maken vele marktdeelnemers gebruik van algoritmische handel, waarbij een computeralgoritme automatisch bepaalde aspecten van orders vaststelt met weinig of geen menselijke tussenkomst. Een specifieke subcategorie van algoritmische handel is hoogfrequente handel, waarbij een handelssysteem tegen hoge snelheid , doorgaans in milliseconden of microseconden, marktgegevens of –signalen analyseert en vervolgens binnen een zeer korte tijdsspanne grote aantallen orders doorzendt of aanpast in reactie op deze analyse. Hoogfrequente handel is typisch voor handelaren die met eigen kapitaal handelen en is niet zozeer een strategie op zich maar kan vaak het gebruik omvatten van geavanceerde technologie voor de uitvoering van traditionelere handelsstrategieën, zoals market making of arbitrage. (45) In overeenstemming met de conclusies van de Raad van juni 2009 over de versterking van het financiële toezicht in de Europese Unie en om tot de totstandkoming van één enkel rulebook voor de financiële markten van de Europese Unie bij te dragen, de verdere totstandbrenging van een gelijk speelveld voor lidstaten en marktdeelnemers in de hand te werken, voor een betere beleggersbescherming te zorgen en het toezicht en de handhaving te verbeteren, streeft de Europese Unie ernaar om, waar mogelijk, de keuzemogelijkheden die overal in de financiëledienstenwetgeving van de Europese Unie aan de lidstaten worden geboden, tot een minimum te beperken. Naast de invoering in het kader van deze richtlijn van een gemeenschappelijke regeling voor het opnemen of opslaan van telefoongesprekken of elektronische mededelingen die met orders van cliënten verband houden, verdient het aanbeveling over te gaan tot het terugschroeven van de aan de bevoegde autoriteiten geboden mogelijkheid om in bepaalde gevallen toezichttaken te delegeren, alsook tot het beperken van de manoeuvreerruimte wat de vereisten voor verbonden agenten en de rapportage van bijkantoren betreft. Hoewel de bevoegde autoriteiten op grond van deze richtlijn verantwoordelijk zijn voor de bescherming van beleggers, verhindert deze richtlijn de lidstaten echter niet om autoriteiten aan te stellen naast de bevoegde autoriteiten voor bijkomende monitoring van de markten om de bescherming van niet-professionele beleggers te vergroten. (46) Door de technische vooruitgang is hoogfrequente handel mogelijk geworden en hebben de bedrijfsmodellen zich ontwikkeld. Hoogfrequente handel wordt gefaciliteerd door de colocatie van de voorzieningen van marktdeelnemers in dichte fysieke nabijheid van de matchingmachine van een handelsplatform. Om ordelijke en billijke handelsvoorwaarden te garanderen is het van essentieel belang handelsplatforms te verplichten de colocatiediensten te verstrekken op niet-discriminerende, billijke en transparante wijze. Het gebruik van de technologie voor hoogfrequente effectenhandel heeft de snelheid, capaciteit en complexiteit van de handel door beleggers doen toenemen. Tevens heeft het marktdeelnemers in staat gesteld de directe toegang van hun cliënten tot de markten te faciliteren via het gebruik van hun handelsfaciliteiten, via directe markttoegang of via gesponsorde toegang. De technologie voor hoogfrequente handel heeft voordelen voor de markt en voor de marktdeelnemers in het algemeen opgeleverd, zoals een ruimere marktdeelneming, een aantoonbaar toegenomen liquiditeit, hoewel er nog twijfels bestaan over de werkelijk verschafte liquiditeit, kleinere spreads, minder volatiliteit op korte termijn en een betere koersvorming en uitvoering van orders van cliënten. De technologie voor hoogfrequente handel heeft echter ook een aantal potentiële risico's met zich meegebracht, zoals een groter risico op overbelasting van de systemen van handelsplatforms als gevolg van grote hoeveelheden orders en het risico dat algoritmische handel tot dubbele of foutieve orders aanleiding geeft of anderszins een zodanige storing teweegbrengt dat zulks in een onordelijke markt kan resulteren. Daarnaast bestaat het risico dat algoritmische handelssystemen overreageren op andere marktgebeurtenissen, wat de volatiliteit kan vergroten als er zich al een marktprobleem voordoet. Algoritmische of hoogfrequente handel kan zich , net als elke andere handelsvorm, lenen voor bepaalde misbruiken die moeten worden verboden op grond van Verordening (EU) nr. .../... [nieuwe MAR]. Vanwege het informatievoordeel dat hoogfrequente handel hoogfrequente handelaren biedt, kan deze handel beleggers er eveneens toe aanzetten ervoor te kiezen handel te drijven op platforms waar zij interactie met hoogfrequente handelaren kunnen vermijden. Het is passend handelsstrategieën voor hoogfrequente handel die bepaalde gespecificeerde kenmerken hebben, te onderwerpen aan bijzonder toezicht door regelgevers. Terwijl het hier hoofdzakelijk gaat om strategieën die uitgaan van handelen voor eigen rekening, moet dit toezicht eveneens worden toegepast wanneer de uitvoering van de handelsstrategie zodanig is gestructureerd dat wordt vermeden dat de uitvoering voor eigen rekening geschiedt. (47) Deze potentiële risico's die aan een toegenomen gebruik van technologie verbonden zijn, kunnen het best worden verminderd met behulp van een combinatie van specifieke risicocontroles toegespitst op ondernemingen die zich met algoritmische of hoogfrequente handel bezighouden, en andere maatregelen toegespitst op exploitanten van alle handelsplatforms waarop dergelijke ondernemingen actief zijn. Deze moeten een weerspiegeling en een voortzetting vormen van de door de ESMA in februari 2012 gepubliceerde richtlijnen over interne beheersing in een geautomatiseerde handelsomgeving voor handelsplatforms, beleggingsondernemingen en bevoegde autoriteiten (ESMA/2012/122), teneinde het vermogen van de markten te versterken om rekening te houden met technologische ontwikkelingen. Tevens is het wenselijk ervoor te zorgen dat aan alle ondernemingen die zich met hoogfrequente handel bezighouden, een vergunning moet worden verleend wanneer zij een rechtstreeks lid van een handelsplatform zijn. Aldus wordt gegarandeerd dat zij aan de organisatorische eisen van deze richtlijn onderworpen zijn en onder deugdelijk toezicht staan. In dit verband komt de ESMA een belangrijke coördinerende rol toe bij de vaststelling van passende minimale noteringseenheden, teneinde de ordelijke werking van de markt op het niveau van de Unie te waarborgen. Bovendien moeten alle orders het onderwerp zijn van passende risicocontroles aan de bron. Het is dan ook aangewezen om een einde te maken aan gesponsorde en naakte toegang, om te voorkomen dat ondernemingen die niet de nodige controlemechanismen toepassen handelsvoorwaarden creëren die de ordelijke werking van de markt verstoren, en om ervoor te zorgen dat de marktdeelnemers kunnen worden geïdentificeerd en aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de handelsvoorwaarden die de ordelijke werking van de markt verstoren waaraan zij debet zijn. Ook moeten orderstromen afkomstig van hoogfrequente handelsactiviteiten duidelijk als zodanig kunnen worden geïdentificeerd. De ESMA moet ook toezicht blijven houden op de ontwikkelingen op het gebied van de technologie en de methoden die worden gebruikt voor de toegang tot handelsplatforms en moet richtsnoeren blijven publiceren om ervoor te zorgen dat de vereisten van deze richtlijn op effectieve wijze toegepast kunnen blijven worden in het licht van nieuwe praktijken. (48) Zowel ondernemingen als handelsplatforms dienen robuuste maatregelen te treffen om te voorkomen dat hoogfrequente en automatische handel tot een onordelijke markt leidt en kan worden misbruikt. Handelsplatforms moeten er ook op toezien dat hun handelssystemen weerbaar zijn en naar behoren zijn getest om aan grotere orderstromen of marktspanningen het hoofd te kunnen bieden, en tevens met handelsremmers zijn toegerust op alle handelsplatforms om de handel tijdelijk te kunnen stilleggen ingeval er zich plotse, onverwachte koersschommelingen voordoen. (48 bis) Er moet ook voor worden gezorgd dat de vergoedingsstructuren van de handelsplatforms transparant, niet-discriminerend en billijk zijn en dat de structuur ervan geen handelsvoorwaarden bevordert die de ordelijke werking van de markt verstoren. Het is dan ook passend te waarborgen dat de vergoedingsstructuren van de handelsplatforms een stimulans vormen voor een lagere verhouding tussen de systeemberichten en de uitgevoerde transacties, met hogere vergoedingen voor praktijken als de annulering van grote hoeveelheden of delen van orders die de ordelijke werking van de markt kunnen verstoren en handelsplatforms ertoe verplichten de capaciteit van de infrastructuur te vergroten zonder dat dit andere marktdeelnemers noodzakelijkerwijze ten goede komt. (49) Het is raadzaam om, afgezien van het treffen van maatregelen in verband met algoritmische en hoogfrequente handel, ook gesponsorde en naakte toegang te verbieden en controles in te voeren die betrekking hebben op beleggingsondernemingen die cliënten directe markttoegang bieden ▌. Het is ook passend dat ondernemingen die directe markttoegang bieden, ervoor zorgen dat personen die van deze dienst gebruikmaken, naar behoren gekwalificeerd zijn en dat het gebruik van de dienst aan risicocontroles onderworpen is. Het verdient aanbeveling dat aan deze nieuwe handelsvormen gedetailleerde organisatorische eisen worden gesteld, die nader zijn uitgewerkt in gedelegeerde handelingen. Naast de bevoegdheid van de ESMA om herziene richtsnoeren te publiceren over de verschillende vormen van markttoegang en de hieraan verbonden controles, moet dit garanderen dat de eisen indien nodig kunnen worden aangepast om op verdere innovatie en ontwikkelingen op dit terrein te kunnen inspelen. (50) Momenteel is er in de Unie een veelheid aan handelsplatforms actief en op een aantal daarvan worden identieke instrumenten verhandeld. Om potentiële risico's voor de belangen van de beleggers aan te pakken, is het noodzakelijk over te gaan tot een formalisatie en verdere coördinatie van de procedures die op de gevolgen voor de handel op andere platforms betrekking hebben indien een handelsplatform besluit de handel in een financieel instrument op te schorten of een financieel instrument van de handel uit te sluiten. In het belang van de rechtszekerheid en met het oog op een adequate aanpak van belangenconflicten wanneer wordt besloten de handel in een financieel instrument op te schorten of een financieel instrument van de handel uit te sluiten, dient te worden gewaarborgd dat als een gereglementeerde markt of een MTF de handel stopzet omdat geen informatie over een emittent of een financieel instrument is bekendgemaakt, de overige handelsplatforms zich bij dat besluit aansluiten. Bovendien is het noodzakelijk de gegevensuitwisseling en de samenwerking tussen handelsplatforms verder te formaliseren en te verbeteren in geval van uitzonderlijke omstandigheden die verband houden met een bepaald instrument dat op meerdere platforms wordt verhandeld. Hierbij moet onder andere worden gedacht aan regelingen om te voorkomen dat handelsplatforms gebruik maken van informatie verstrekt in het kader van een opschorting van de handel in een instrument of de uitsluiting van een instrument van de handel voor commerciële doeleinden. (51) Alsmaar meer beleggers zijn op de financiële markten actief en zij krijgen een alsmaar complexer en uiteenlopender scala aan diensten en instrumenten aangeboden. In het licht van deze ontwikkelingen is het dan ook noodzakelijk een zekere mate van harmonisatie tot stand te brengen om beleggers overal in de Europese Unie een hoog niveau van bescherming te bieden. Bij de vaststelling van Richtlijn 2004/39/EG noopte de steeds grotere afhankelijkheid van beleggers van gepersonaliseerde aanbevelingen tot de opneming van de verstrekking van beleggingsadvies als een beleggingsdienst waarvoor een vergunning is vereist en waarvoor specifieke gedragsregels gelden. Aangezien gepersonaliseerde aanbevelingen voor cliënten van belang blijven en diensten en instrumenten steeds complexer worden, dienen de gedragsregels te worden aangescherpt om beleggers beter te beschermen. (51 bis) Aangescherpte gedragsregels voor adviesdiensten zijn noodzakelijk, maar volstaan niet om te waarborgen dat beleggers voldoende worden beschermd. Met name moeten de lidstaten ervoor zorgen dat, als beleggingsondernemingen beleggingsproducten of gestructureerde deposito's voor verkoop aan professionele of niet-professionele cliënten ontwerpen, deze producten zo ontworpen zijn dat zij voldoen aan de wensen en kenmerken van een geïdentificeerde doelgroep binnen de categorie van cliënten in kwestie. Voorts moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de beleggingsonderneming alle redelijke stappen onderneemt om ervoor te zorgen dat het beleggingsproduct te koop wordt aangeboden aan en verdeeld wordt onder cliënten binnen de doelgroep. Dit moet distributeurs die als derden optreden echter niet van hun verantwoordelijkheid ontslaan wanneer zij het product buiten de doelgroep in de handel brengen of verdelen zonder dat de onderneming die het product heeft ontworpen hier kennis van heeft of hier toestemming voor heeft verleend. De aanbieders van producten moeten de prestatie van hun producten op gezette tijden evalueren, teneinde te beoordelen of de producten aan de verwachtingen voldoen en om vast te stellen of de producten nog altijd de juiste doelgroep op de markt bereiken. Beleggers hebben ook passende productinformatie nodig, in het bijzonder consistente informatie over de cumulatieve impact van de verschillende heffingen op de opbrengst van beleggingen. In dit verband moet rekening worden gehouden met het bepaalde in artikel 80, lid 8, van Richtlijn 2006/48/EG. (52) Opdat aan beleggers alle relevante informatie wordt meegedeeld, moet van beleggingsondernemingen die beleggingsadvies verstrekken worden verlangd dat zij verduidelijken waarop zij hun advies baseren, en in het bijzonder aangeven welk productengamma zij in aanmerking nemen bij het doen van gepersonaliseerde aanbevelingen aan cliënten, evenals de kosten van het advies, indien de precieze kosten van provisies en „inducements” niet kunnen worden nagegaan vóór de adviesverstrekking, de manier waarop de kosten zullen worden berekend, of het beleggingsadvies wordt verstrekt in samenhang met de aanvaarding of ontvangst van „inducements” van derden en of de beleggingsondernemingen cliënten een periodieke beoordeling verstrekken van de geschiktheid van de financiële instrumenten die zij hun hebben aanbevolen. Tevens is het raadzaam van beleggingsondernemingen te verlangen dat zij hun cliënten uitleggen waarom zij hun een bepaald advies hebben verstrekt. Richtsnoeren van de ESMA kunnen nuttig zijn om ervoor te zorgen dat deze bepalingen effectief en consequent worden toegepast. Teneinde verdere invulling te geven aan het toezicht- en regelgevingskader voor de verstrekking van beleggingsadvies en tegelijkertijd de keuze aan beleggingsondernemingen en cliënten te laten, verdient het aanbeveling de voorwaarden voor het verrichten van deze dienst vast te stellen wanneer ondernemingen cliënten meedelen dat het advies wordt verstrekt in samenhang met de aanvaarding of ontvangst van „inducements” van derden . Wanneer zij de dienst van discretionair vermogensbeheer verricht, moet de beleggingsonderneming, voorafgaand aan de overeenkomst , de cliënt informeren over de verwachte omvang van de „inducements” en moeten alle betaalde of ontvangen „inducements” in periodieke verslagen worden bekendgemaakt . Aangezien moet worden gewaarborgd dat dergelijke „inducements” van derden de beleggingsonderneming er niet van weerhouden te handelen in het beste belang van de cliënt moet tevens worden voorzien in de mogelijkheid om onder bepaalde voorwaarden een verbod op de ontvangst van dergelijke „inducements” toe te staan of verplicht te stellen dat deze aan de cliënt worden overgedragen. (52 bis) Om de consument verder te beschermen dient bovendien te worden gewaarborgd dat beleggingsondernemingen de prestaties van hun eigen personeel niet belonen of beoordelen op een wijze die strijdig is met de verplichting van de ondernemingen om in het belang van hun cliënten te handelen. De beloning van personeel belast met de verkoop van of adviesverlening over beleggingen moet dan ook niet uitsluitend afhankelijk zijn van verkoopdoelen of van de winst voor de onderneming van een specifiek financieel instrument aangezien hierdoor stimulansen worden gecreëerd om oneerlijke, onduidelijke en misleidende informatie te verstrekken en aanbevelingen te doen die niet in het beste belang van de cliënt zijn. (52 ter) Vanwege de complexiteit van beleggingsproducten en de voortdurende vernieuwingen waaraan zij zijn onderworpen is het ook belangrijk te waarborgen dat werknemers die aan niet-professionele cliënten adviezen over beleggingsproducten verstrekken of deze verkopen, over voldoende kennis en bekwaamheid beschikken met betrekking tot de aangeboden producten. Beleggingsondernemingen dienen hun personeel voldoende tijd en middelen te geven om deze kennis en bekwaamheid te verwerven en deze te gebruiken bij de dienstverstrekking aan cliënten. (53) Het is beleggingsondernemingen toegestaan beleggingsdiensten te verrichten die uitsluitend bestaan in het uitvoeren en/of het ontvangen en doorgeven van orders van cliënten, zonder dat informatie behoeft te worden ingewonnen over de kennis en ervaring van de cliënt om de geschiktheid van de dienst of het instrument voor de cliënt te beoordelen. Aangezien dergelijke diensten een belangrijke vermindering van de bescherming van cliënten met zich meebrengen, is het raadzaam de voorwaarden voor het verrichten ervan te verbeteren. Het verdient met name aanbeveling de mogelijkheid uit te sluiten dat deze diensten worden verricht in combinatie met de nevendienst van het verstrekken van kredieten of leningen aan beleggers om deze in staat te stellen een transactie te sluiten waarbij de beleggingsonderneming als partij optreedt, omdat dit de transactie complexer maakt en het begrijpen van het gelopen risico bemoeilijkt. Ook dient een betere beschrijving te worden gegeven van de criteria voor de selectie van de financiële instrumenten waarop deze diensten betrekking moeten hebben, teneinde de financiële instrumenten uit te sluiten die een derivaat behelzen, tenzij dit derivaat het risico voor de cliënt niet verhoogt, of een structuur behelzen die het moeilijk maakt voor de cliënt om het gelopen risico te begrijpen. (54) Cross-selling is een gebruikelijke strategie die door aanbieders van financiële diensten voor consumenten in de hele Europese Unie wordt toegepast. Een dergelijke strategie kan weliswaar voordelen voor niet-professionele cliënten opleveren, maar hij kan ook de vorm aannemen van praktijken waarbij onvoldoende met de belangen van de cliënt rekening wordt gehouden. Zo kunnen bepaalde vormen van koppelverkoop, namelijk koppelpraktijken waarbij twee of meer financiële diensten samen als één pakket worden verkocht en ten minste een van deze diensten niet afzonderlijk verkrijgbaar is, de concurrentie verstoren en een negatief effect sorteren op de mobiliteit van cliënten en hun vermogen om met kennis van zaken te kiezen. Als voorbeeld van koppelpraktijken kan de verplichte opening van een rekening-courant worden genoemd wanneer een beleggingsdienst voor een niet-professionele cliënt wordt verstrekt. Bundelingspraktijken, waarbij twee of meer financiële diensten samen als één pakket worden verkocht, maar elk van de diensten ook afzonderlijk kan worden gekocht, kunnen weliswaar ook de concurrentie verstoren en een negatief effect sorteren op de mobiliteit van cliënten en hun vermogen om met kennis van zaken te kiezen, maar zij laten de keuze ten minste over aan de cliënt en houden daarom wellicht minder risico in voor de nakoming door beleggingsondernemingen van hun verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn. De toepassing van dergelijke praktijken moet nauwlettend worden gevolgd teneinde de concurrentie te bevorderen en de consument meer keuze te bieden. (55) Een dienst wordt geacht verricht te zijn op initiatief van een cliënt tenzij de cliënt om de dienst vraagt in antwoord op een gepersonaliseerde tot die bewuste cliënt gerichte mededeling van of namens de onderneming, die een uitnodiging behelst of bedoeld is om de cliënt te beïnvloeden met betrekking tot een specifiek financieel instrument of een specifieke transactie. Een dienst kan worden beschouwd als verricht op initiatief van de cliënt niettegenstaande dat de cliënt daarom vraagt op grond van enigerlei mededeling bevattende een promotie of aanbieding van financiële instrumenten met enig middel dat van algemene aard en tot het publiek of tot een brede groep of categorie cliënten of potentiële cliënten gericht is. (56) Deze richtlijn strekt onder meer tot bescherming van de beleggers. Maatregelen ter bescherming van de belegger dienen daarom te worden aangepast aan de bijzondere kenmerken van elke beleggerscategorie (niet-professionele beleggers, professionele beleggers en tegenpartijen). Ter versterking van het op het verrichten van diensten toepasselijke toezicht- en regelgevingskader, ongeacht de betrokken categorie cliënten, is het raadzaam duidelijk te stellen dat het beginsel om op loyale, billijke en professionele wijze te handelen en de verplichting om correct, duidelijk en niet misleidend te zijn, voor de betrekkingen met alle cliënten gelden. (57) In afwijking van het beginsel dat in het kader van de vestiging van bijkantoren de lidstaat van herkomst verantwoordelijk is voor de vergunningverlening, het toezicht en de handhaving van de verplichtingen, is het aangewezen dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst de verantwoordelijkheid op zich neemt voor de naleving van bepaalde, in deze richtlijn nader aangeduide verplichtingen met betrekking tot het zakendoen via een bijkantoor binnen het grondgebied waar het bijkantoor gevestigd is, aangezien deze autoriteit het dichtst bij het bijkantoor staat en derhalve in een betere positie verkeert om inbreuken op voor de werkzaamheden van het bijkantoor geldende regels op te sporen en aan te pakken. (58) Het is noodzakelijk een effectieve verplichting tot „optimale uitvoering” van orders op te leggen om te waarborgen dat beleggingsondernemingen orders van cliënten tegen de voor de cliënt voordeligste voorwaarden uitvoeren. Deze verplichting moet gelden voor de onderneming die contractuele verplichtingen of een zorgplicht jegens de cliënt heeft. (58 bis) Om bij te dragen tot een bredere aandeelhouderskring in de Unie dient het regelgevingskader inzake optimale uitvoering te worden versterkt voor niet-professionele beleggers, zodat zij toegang krijgen tot de grotere keur aan plaatsen van uitvoering die inmiddels in de Unie ter beschikking staan. Bij de toepassing van het kader inzake optimale uitvoering dient rekening te worden gehouden met technologische vernieuwingen. (59) Met het oog op een verbetering van de voorwaarden waaronder beleggingsondernemingen hun in deze richtlijn neergelegde verplichting nakomen om orders tegen de voor de cliënt voordeligste voorwaarden uit te voeren, is het passend van plaatsen van uitvoering te verlangen dat zij gegevens over de kwaliteit van de uitvoering van transacties op elke plaats van uitvoering openbaar maken. (60) Door beleggingsondernemingen aan cliënten verschafte informatie over hun orderuitvoeringsbeleid heeft vaak een algemeen en standaardkarakter en maakt het niet mogelijk voor cliënten om inzicht te verwerven in de wijze waarop een order zal worden uitgevoerd en om te verifiëren of ondernemingen voldoen aan hun verplichting om orders tegen de voor hun cliënten voordeligste voorwaarden uit te voeren. Ter versterking van de beleggersbescherming is het raadzaam beginselen vast te stellen met betrekking tot de door beleggingsondernemingen aan hun cliënten te verstrekken informatie over het orderuitvoeringsbeleid, en tevens van beleggingsondernemingen te verlangen dat zij driemaandelijks voor elke categorie financiële instrumenten een overzicht openbaar maken van de belangrijkste vijf plaatsen van uitvoering waar zij tijdens het voorgaande jaar orders van cliënten hebben uitgevoerd en dat zij met deze informatie en met de door handelsplatforms gepubliceerde informatie over de kwaliteit van de uitvoering rekening houden in hun beleid inzake optimale uitvoering . ▌ (62) Met uitzondering van bepaalde vrijgestelde personen dienen personen die voor rekening van meer dan één beleggingsonderneming beleggingsdiensten verrichten, niet als verbonden agenten maar als beleggingsondernemingen te worden beschouwd wanneer zij onder de in deze richtlijn vastgestelde definitie vallen. (63) Deze richtlijn dient het recht van verbonden agenten onverlet te laten om, ook voor rekening van onderdelen van dezelfde financiële groep, onder andere richtlijnen vallende werkzaamheden uit te oefenen alsook aanverwante werkzaamheden met betrekking tot financiële diensten of producten die niet onder deze richtlijn vallen. (64) De voorwaarden om activiteiten buiten de bedrijfsruimten van de beleggingsonderneming (huis-aan-huis-verkopen) te ontplooien, hoeven niet onder deze richtlijn te vallen. (65) De bevoegde autoriteiten van elke lidstaat mogen geen registerinschrijving toekennen of moeten een registerinschrijving doorhalen wanneer uit de feitelijk uitgeoefende werkzaamheden op ondubbelzinnige wijze blijkt dat een verbonden agent het rechtsstelsel van een lidstaat heeft gekozen om zich te onttrekken aan de strengere voorschriften van een andere lidstaat, op het grondgebied waarvan hij het grootste deel van zijn werkzaamheden uitoefent of voornemens is uit te oefenen. (66) Voor de toepassing van deze richtlijn moeten in aanmerking komende tegenpartijen worden beschouwd als optredend als cliënten. (67) De financiële crisis heeft aangetoond dat er grenzen zijn aan het vermogen van professionele cliënten om het aan hun beleggingen verbonden risico in te schatten. Het lijdt weliswaar geen twijfel dat de hand moet worden gehouden aan de gedragsregels ter bescherming van de beleggers voor wie dat het meest nodig is, maar dat neemt niet weg dat het ook raadzaam is dat de op de verschillende categorieën cliënten toepasselijke vereisten beter worden gekalibreerd. In die zin is het passend een aantal informatie- en rapportagevereisten tot de betrekkingen met in aanmerking komende tegenpartijen uit te breiden. De desbetreffende vereisten dienen met name betrekking te hebben op de vrijwaring van financiële instrumenten en gelden van cliënten, alsook op de informatie- en rapportagevereisten betreffende complexere financiële instrumenten en transacties. Om beter rekening te houden met de taken van gemeenten en lokale overheden, die geen zakendoen mogen omvatten met speculatieve instrumenten, verdient het aanbeveling deze duidelijk van de lijst van in aanmerking komende tegenpartijen en van cliënten die als professioneel worden aangemerkt uit te sluiten, maar tegelijkertijd nog steeds toe te staan dat deze cliënten op verzoek als professionele cliënten kunnen worden behandeld, indien is voldaan aan strenge voorwaarden die door de lidstaten zijn vastgesteld . (68) Bij tussen in aanmerking komende tegenpartijen uitgevoerde transacties, is de verplichting om limietorders van cliënten bekend te maken alleen van toepassing wanneer de tegenpartij een limietorder aan de beleggingsonderneming toezendt met de uitdrukkelijke bedoeling dat deze wordt uitgevoerd. ▌ (70) Alle beleggingsondernemingen moeten over dezelfde mogelijkheden beschikken om lid te worden van alle gereglementeerde markten uit de gehele Europese Unie of toegang te krijgen tot die markten. Ongeacht de wijze waarop transacties in de lidstaten momenteel georganiseerd zijn, is het van belang om de technische en juridische beperkingen op de toegang tot gereglementeerde markten af te schaffen. (71) Teneinde de afhandeling van grensoverschrijdende transacties te vergemakkelijken, is het aangewezen alle clearing- en afwikkelingssystemen uit de gehele Europese Unie toegankelijk te maken voor beleggingsondernemingen, ongeacht of de transacties zijn uitgevoerd op gereglementeerde markten in de betrokken lidstaat. Van beleggingsondernemingen die rechtstreeks aan afwikkelingssystemen van andere lidstaten wensen deel te nemen, moet worden verlangd dat zij aan de toepasselijke operationele en zakelijke vereisten voor het lidmaatschap voldoen en zich voegen naar de prudentiële maatregelen om de goede en ordelijke werking van de financiële markten te waarborgen. (72) Het verrichten van diensten in de Europese Unie door ondernemingen van derde landen is aan nationale regelingen en voorschriften onderworpen. Deze regelingen zijn sterk uiteenlopend en de ondernemingen waaraan overeenkomstig deze regelingen vergunning is verleend, zijn niet vrij diensten te verrichten en zich te vestigen in andere lidstaten dan die waar zij gevestigd zijn. Het passend om op het niveau van de Europese Unie een gemeenschappelijk regelgevingskader in te voeren voor ondernemingen van derde landen, met inbegrip van zowel beleggingsondernemingen als marktexploitanten. Als basis om ondernemingen van derde landen de mogelijkheid te bieden een paspoort te verkrijgen dat hen in staat stelt beleggingsdiensten te verlenen en beleggingsactiviteiten te verrichten in de gehele Europese Unie, moet het kader de bestaande versnipperde regeling harmoniseren, zekerheid verschaffen aan en een eenvormige behandeling garanderen van ondernemingen van derde landen die toegang tot de Europese Unie wensen, ervoor zorgen dat de Commissie de gelijkwaardigheid van het toezicht- en regelgevingskader van derde landen doeltreffend heeft getoetst, waarbij voorrang wordt verleend aan de beoordeling van de belangrijkste handelspartners van de EU en de gebieden die onder het G-20-programma vallen, en een vergelijkbaar niveau van bescherming bieden aan beleggers in de EU die diensten van ondernemingen van derde landen ontvangen. (73) Voor het verrichten van diensten ten behoeve van niet-professionele cliënten of cliënten die ervoor hebben gekozen afstand te doen van een bepaalde bescherming om te worden behandeld als professionele cliënten, dient het steeds verplicht te zijn een bijkantoor in de Europese Unie te vestigen. De vestiging van het bijkantoor moet gebonden zijn aan vergunningverlening en toezicht in de Europese Unie. Er dienen deugdelijke samenwerkingsregelingen te bestaan tussen de betrokken bevoegde autoriteit en de autoriteit van het derde land. Er dient voldoende aanvangskapitaal vrij beschikbaar te zijn voor het bijkantoor. Zodra aan het bijkantoor vergunning is verleend, dient het onder het toezicht te staan van de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd; de onderneming van het derde land moet via het vergunninghoudende en onder toezicht staande bijkantoor diensten in andere lidstaten kunnen verrichten, mits een kennisgevingsprocedure wordt doorlopen. De mogelijkheid om zonder een bijkantoor te vestigen diensten in de Unie te verlenen dient te worden beperkt tot in aanmerking komende tegenpartijen en andere professionele cliënten dan diegenen die afstand hebben gedaan van bescherming om als professionele cliënten te worden behandeld. Behalve indien de dienstverrichting uitsluitend geschiedt op eigen initiatief van de cliënt, dient deze afhankelijk te worden gesteld van registratie door de ESMA en toezicht in het derde land. Er dienen deugdelijke samenwerkingsregelingen te bestaan tussen de ESMA en de bevoegde autoriteiten van het derde land. (74) Het bepaalde in deze richtlijn tot regulering van het verrichten van beleggingsdiensten of -activiteiten in de Europese Unie door ondernemingen van derde landen dient de mogelijkheid onverlet te laten dat in de Unie gevestigde personen uitsluitend op eigen initiatief beleggingsdiensten van een onderneming van een derde land ontvangen. Indien een onderneming van een derde land uitsluitend op eigen initiatief van een in de Unie gevestigde persoon diensten verricht, dienen de diensten in kwestie niet te worden aangemerkt als diensten die op het grondgebied van de Unie worden verricht. Indien een onderneming van een derde land diensten aan cliënten of potentiële cliënten in de Unie aanbiedt, dan wel beleggingsdiensten of –activiteiten samen met nevendiensten in de Unie promoot of daarvoor reclame maakt, dan dienen deze diensten niet te worden aangemerkt als diensten die uitsluitend op eigen initiatief van de cliënt worden verricht. (75) De vergunning om een gereglementeerde markt te exploiteren moet alle werkzaamheden bestrijken die rechtstreeks verband houden met de weergave, verwerking, uitvoering, bevestiging en kennisgeving van orders vanaf het tijdstip waarop deze orders door de gereglementeerde markt worden ontvangen tot het tijdstip waarop zij worden doorgegeven voor de afhandeling ervan, alsmede de werkzaamheden die verband houden met de toelating van financiële instrumenten tot de handel. Ook transacties die met tussenkomst van door de gereglementeerde markt aangewezen market makers volgens de systemen van die markt en overeenkomstig de regels van die systemen worden uitgevoerd, moeten onder die vergunning vallen. Gezien het belang van market makers voor de goede en doeltreffende werking van de markten, moeten handelsplatforms geschreven overeenkomsten met market makers sluiten waarin hun verplichtingen staan omschreven en waarin wordt gewaarborgd dat zij altijd, behalve onder buitengewone omstandigheden, hun verplichting nakomen om de markt van liquiditeit te voorzien. Niet alle door leden of deelnemers van de gereglementeerde markt, de MTF of de OTF uitgevoerde transacties dienen te worden beschouwd als binnen de systemen van de gereglementeerde markt, de MTF of de OTF uitgevoerde transacties. Door leden of deelnemers op bilaterale basis uitgevoerde transacties die niet voldoen aan de uit hoofde van deze richtlijn aan een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF gestelde eisen, dienen voor de toepassing van de definitie van onderneming met systematische interne afhandeling als buiten een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF uitgevoerde transacties te worden beschouwd. In dat geval is de verplichting voor beleggingsondernemingen om vaste koersen openbaar te maken van toepassing, indien aan de voorwaarden van de onderhavige richtlijn is voldaan. (76) Het verrichten van kerndiensten op het gebied van marktgegevens welke van essentieel belang zijn voor gebruikers om zich het gewenste beeld van de handelsactiviteit op de markten in de gehele Europese Unie te kunnen vormen, alsook voor bevoegde autoriteiten om accurate en uitvoerige informatie over relevante transacties te ontvangen, dient aan een vergunning en toezicht te zijn onderworpen om het vereiste kwaliteitsniveau te garanderen. (77) De invoering van goedgekeurde publicatievoorzieningen moet in een betere kwaliteit van de in de otc-sfeer bekendgemaakte gegevens op het gebied van de handelstransparantie resulteren en er in belangrijke mate toe bijdragen dat deze gegevens worden gepubliceerd in een vorm die de consolidatie ervan met door handelsplatforms bekendgemaakte gegevens vergemakkelijkt. (78) Nu er een marktstructuur is die mededinging tussen meer handelsplatforms mogelijk maakt, is het van essentieel belang dat zo spoedig mogelijk een effectieve en volledige geconsolideerde transactiemeldingsregeling operationeel wordt. De invoering van een commerciële oplossing voor een geconsolideerde transactiemeldingsregeling voor aandelen en aan aandelen verwante instrumenten moet bijdragen tot de totstandkoming van een sterker geïntegreerde Europese markt en marktdeelnemers vlotter toegang bieden tot een geconsolideerd overzicht van de beschikbare informatie op het gebied van de handelstransparantie. De beoogde oplossing is gebaseerd op de verlening van een vergunning aan aanbieders die zich bij hun werkzaamheden laten leiden door van tevoren vastgestelde parameters waarop toezicht wordt uitgeoefend om ervoor te zorgen dat consistente en nauwkeurige marktgegevens ter beschikking worden gesteld en die elkaar beconcurreren om te komen tot technisch zeer geavanceerde en innovatieve oplossingen die zoveel mogelijk ten dienste staan van de markt. Om de snelle ontwikkeling van een levensvatbare geconsolideerde transactiemeldingsregeling te bevorderen moet de Commissie zo spoedig mogelijk gedelegeerde handelingen aannemen om bepaalde details met betrekking tot de informatieverplichting van aanbieders van geconsolideerde transactiemeldingsregelingen (consolidated tape providers, CTP's) te specificeren. Door alle aanbieders van geconsolideerde transactiemeldingen te verplichten alle gegevens in het kader van goedgekeurde publicatievoorzieningen te consolideren wordt voor concurrentie gezorgd op basis van de kwaliteit van de dienstverlening aan de cliënten, en niet op basis van de reikwijdte van de ter beschikking gestelde gegevens. Het is echter passend nu te voorzien in een oplossing van overheidswege die kan worden ontwikkeld indien de commerciële oplossing niet leidt tot de tijdige ontwikkeling van een effectieve en volledige geconsolideerde transactiemeldingsregeling. (79) Bij de herziening van Richtlijn 2006/49/EG moeten de minimumkapitaalvereisten worden vastgesteld die gereglementeerde markten moeten naleven om een vergunning te krijgen, en daarbij dient rekening te worden gehouden met de specifieke aard van de risico's die met dergelijke markten verbonden zijn. (80) Exploitanten van een gereglementeerde markt moeten tevens een MTF kunnen exploiteren overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn. (81) De bepalingen van deze richtlijn betreffende de toelating van instrumenten tot de handel volgens de door de gereglementeerde markt opgelegde regels dienen de toepassing onverlet te laten van Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd (27) . Een gereglementeerde markt mag niet worden belet strengere dan de bij deze richtlijn opgelegde eisen te stellen aan emittenten van effecten of instrumenten welke zij overweegt tot de handel toe te laten. (82) De lidstaten moeten verschillende bevoegde autoriteiten kunnen aanwijzen om de brede verplichtingen die in deze richtlijn zijn neergelegd, te doen nakomen. Deze autoriteiten moeten een publiek karakter hebben, zodat zij onafhankelijk zijn van economische actoren en belangenconflicten worden vermeden. In overeenstemming met de nationale wetgeving dienen de lidstaten te zorgen voor een adequate financiering van de bevoegde autoriteit. Het openbare karakter van de bevoegde autoriteiten mag niet uitsluiten dat taken worden gedelegeerd onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteit. (83) Tijdens de top van de G20 die op 25 september 2009 te Pittsburgh heeft plaatsgevonden, is afgesproken verbetering te brengen in de regulering, werking en transparantie van de financiële en de grondstoffenmarkten om de buitensporige volatiliteit van de grondstoffenprijzen te temperen. In de Commissiemededelingen van 28 oktober 2009 over een beter werkende voedselvoorzieningsketen in Europa en van 2 februari 2011 met als titel „Grondstoffen en grondstoffenmarkten: uitdagingen en oplossingen” worden maatregelen geschetst die in het kader van de herziening van Richtlijn 2004/39/EG dienen te worden genomen. In september 2011 heeft de Internationale organisatie van effectentoezicht de beginselen van de regulering van en het toezicht op de markten voor grondstoffenderivaten gepubliceerd. Deze beginselen zijn onderschreven door de top van de G-20 in Cannes op 4 november 2011, tijdens welke is verklaard dat de regelgevende instanties formele bevoegdheden inzake positiemanagement moeten krijgen, zoals de bevoegdheid om waar nodig ex-antepositielimieten vast te stellen. (84) De bevoegdheden die aan de bevoegde autoriteiten zijn verleend, moeten worden aangevuld met uitdrukkelijke bevoegdheden die hen in staat stellen om van elke persoon informatie te verkrijgen over de omvang en het doel van een positie in met grondstoffen verband houdende derivatencontracten en om de persoon in kwestie te vragen stappen te ondernemen om de omvang van de positie in de derivatencontracten af te bouwen. (85) Aan de handelsplatforms en de bevoegde autoriteiten moeten uitdrukkelijke bevoegdheden worden verleend die hen in staat stellen het vermogen van een persoon of een categorie personen te beperken om een met een grondstof verband houdend derivatencontract te sluiten of te houden, op basis van door de ESMA vastgestelde technische normen, en op andere wijze posities te beheren om de integriteit te bevorderen van de markt voor het derivaat en de onderliggende grondstof zonder de liquiditeit te vergaand te beperken. Het moet mogelijk zijn zowel in geval van individuele transacties als in geval van in de loop van de tijd opgebouwde posities een limiet toe te passen. Met name in laatstgenoemd geval dient de bevoegde autoriteit er zorg voor te dragen dat deze positielimieten niet-discriminerend zijn, duidelijk zijn omschreven, naar behoren rekening houden met de specifieke kenmerken van de markt in kwestie en noodzakelijk zijn om de integriteit en ordelijke werking van de markt te verzekeren. Dergelijke limieten moeten niet van toepassing zijn op posities die de risico's die rechtstreeks met de commerciële bedrijvigheid met betrekking tot de grondstof verband houden, objectief verminderen. Om onbedoelde gevolgen te voorkomen op de markten voor de onderliggende grondstof van de regulering van derivaten, is het eveneens passend om het verschil tussen spotcontracten en contracten voor futures te verduidelijken. (86) Naast de aan de bevoegde autoriteiten verleende bevoegdheid, dienen alle handelsplatforms waarop grondstoffenderivaten kunnen worden verhandeld, passende limieten te hebben en dergelijke andere passende regelingen voor positiemanagement te treffen indien noodzakelijk teneinde de liquiditeit te ondersteunen, marktmisbruik te voorkomen en ordelijke koersvormings- en afwikkelingsvoorwaarden te verzekeren. Deze regelingen kunnen onder meer betrekking hebben op de opsporing van de concentratie en opbouw van grote posities, met name kort voor de afwikkeling, op positielimieten, limieten op koersbewegingen, het gelasten van de annulering of overdracht van open posities, opschorting van de handel, de wijziging van leveringstermijnen of voorwaarden, de annulering van transacties en vereisten inzake de intentie om te leveren. De ESMA dient een lijst bij te houden en te publiceren van al deze geldende maatregelen. Limieten dienen op consistente wijze te worden toegepast en rekening te houden met de specifieke kenmerken van de markt in kwestie. Er moet duidelijk worden aangegeven op wie zij van toepassing zijn, wie ervan is vrijgesteld en welke kwalitatieve drempels de limieten zijn of tot andere verplichtingen aanleiding kunnen geven. Gezien een handelsplatform geen inzage heeft in de geaggregeerde posities van zijn leden of deelnemers ten opzichte van de algehele markt is het eveneens passend een nadere omschrijving mogelijk te maken van de controles middels technische reguleringsnormen, onder meer om te vermijden dat limieten die op verschillende handelsplatforms op vergelijkbare contracten van toepassing zijn, uiteenlopende effecten sorteren (87) Handelsplatforms waarop de meest liquide grondstoffenderivaten worden verhandeld, dienen een geaggregeerde wekelijkse uitsplitsing te publiceren van de posities van de verschillende soorten marktdeelnemers, met inbegrip van de posities van de cliënten van marktdeelnemers die niet voor eigen rekening handelen. Aan de bevoegde autoriteiten dient op hun verzoek een volledige en gedetailleerde uitsplitsing op basis van de categorie en identiteit van de marktdeelnemer te worden gemeld , waarbij, waar van toepassing, rekening wordt gehouden met de rapportagevereisten die reeds verplicht zijn gesteld op grond van artikel 8 van Verordening (EU) nr. 1227/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de integriteit en transparantie van de groothandelsmarkt voor energie (28) . ▌ (89) Het is wenselijk het midden- en kleinbedrijf (mkb) een vlottere toegang tot kapitaal te bieden en de verdere ontwikkeling te bevorderen van gespecialiseerde markten die op de behoeften van kleinere en middelgrote emittenten willen inspelen. Deze markten die in het kader van deze richtlijn doorgaans als MTF's worden geëxploiteerd, staan algemeen bekend als mkb-markten, groeimarkten of „junior markets”. Door binnen de MTF-categorie een nieuwe subcategorie van mkb-groeimarkten te creëren en deze markten te registreren, zou de zichtbaarheid ervan moeten worden verhoogd, het profiel ervan moeten verbeteren en tot de ontwikkeling van gemeenschappelijke pan-Europese reguleringsnormen voor deze markten worden bijgedragen. Er moet aandacht worden besteed aan de vraag hoe in nieuwe wetgeving kan worden voorzien ter bevordering van het gebruik van deze markt voor een nieuwe activaklasse die aantrekkelijk is voor beleggers. Alle andere regelgeving voor de EU-markten moet worden bijgewerkt om de administratieve lasten te verminderen en verdere prikkels te bieden voor de notering van kleine en middelgrote ondernemingen op de mkb-groeimarkten. (90) De voor deze nieuwe categorie markten geldende vereisten moeten flexibel genoeg zijn opdat rekening kan worden gehouden met het in geheel Europa bestaande scala aan succesvolle marktmodellen. Zij dienen tevens te zorgen voor een juist evenwicht tussen, enerzijds, het handhaven van een hoog niveau van beleggersbescherming – wat belangrijk is voor de bevordering van het vertrouwen van beleggers in emittenten op deze markten – en, anderzijds, het verminderen van onnodige administratieve lasten voor emittenten op deze markten. Voorgesteld wordt om de meer gedetailleerde vereisten voor mkb-markten, zoals die met betrekking tot de criteria voor de toelating tot de handel op een dergelijke markt, vast te stellen in de vorm van gedelegeerde handelingen of technische normen. (91) Aangezien het belangrijk is negatieve effecten voor bestaande succesvolle markten te voorkomen, moeten exploitanten van reeds op mkb-emittenten toegesneden markten er kunnen blijven voor kiezen om een dergelijke markt in overeenstemming met de vereisten van deze richtlijn te blijven exploiteren zonder registratie als een mkb-groeimarkt aan te vragen. (92) Vertrouwelijke gegevens die het contactpunt van een lidstaat ontvangt via het contactpunt van een andere lidstaat mogen niet als louter binnenlandse gegevens worden beschouwd. (93) De convergentie van de bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten moet in de hand worden gewerkt om ervoor te zorgen dat overal op de geïntegreerde financiële markt even intensief toezicht wordt gehouden op de naleving van de voorschriften. Een gemeenschappelijk minimumpakket van bevoegdheden in combinatie met voldoende middelen moet de doelmatigheid van het toezicht garanderen. (94) In het licht van het aanzienlijke effect en marktaandeel van diverse MTF's, is het raadzaam ervoor te zorgen dat er adequate samenwerkingsregelingen bestaan tussen de bevoegde autoriteit van de MTF en die van het rechtsgebied waar de MTF diensten verricht. Om op eventuele soortgelijke ontwikkelingen te anticiperen, dient dit ook te gelden voor OTF's. (95) Opdat beleggingsondernemingen en gereglementeerde markten, de personen die hun bedrijf feitelijk leiden en de leden van het leidinggevend orgaan van de beleggingsondernemingen en gereglementeerde markten aan de uit deze richtlijn en Verordening (EU) Nr. .../... [MiFIR] voortvloeiende verplichtingen voldoen en in de gehele Europese Unie op dezelfde wijze worden behandeld, dient van de lidstaten te worden verlangd dat zij voorzien in administratieve sancties en maatregelen die doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Daarom moeten de door de lidstaten vastgestelde administratieve maatregelen en sancties aan bepaalde essentiële vereisten voldoen op het gebied van adressaten, in aanmerking te nemen criteria bij het opleggen van een sanctie of maatregel, bekendmaking van sancties of maatregelen, essentiële sanctiebevoegdheden en omvang van administratieve geldboeten. (96) De bevoegde autoriteiten moeten met name worden gemachtigd om geldboeten op te leggen die hoog genoeg zijn om de te verwachten winsten teniet te doen en die zelfs op grotere instellingen en de bestuurders daarvan een afschrikkend effect hebben. (97) Teneinde een consistente toepassing van de sancties in alle lidstaten te garanderen, dient van de lidstaten te worden verlangd dat zij er zorg voor dragen dat de bevoegde autoriteiten bij de vaststelling van de aard van de administratieve sancties of maatregelen en van de omvang van de administratieve geldboeten alle relevante omstandigheden in aanmerking nemen. (98) Om te garanderen dat sancties een afschrikkend effect hebben op het grote publiek, dienen zij steeds te worden bekendgemaakt, behalve in bepaalde welomschreven omstandigheden. (99) De bevoegde autoriteiten dienen over de nodige onderzoeksbevoegdheden te beschikken om mogelijke schendingen op te sporen, en dienen tevens doeltreffende en betrouwbare mechanismen op te zetten om de melding van mogelijke of feitelijke schendingen aan te moedigen , waaronder de bescherming van werknemers die schendingen in hun eigen instelling rapporteren. Deze mechanismen mogen geen afbreuk doen aan adequate waarborgen voor beschuldigden. Er dienen passende procedures te worden vastgesteld om te garanderen dat de gerapporteerde persoon vóór het nemen van een definitief besluit dat hem betreft, zijn recht van verdediging en zijn recht om te worden gehoord kan uitoefenen, en tevens het recht op een voorziening in rechte heeft ten aanzien van een besluit dat hem betreft. (100) Deze richtlijn dient betrekking te hebben op zowel administratieve sancties als maatregelen, zodat alle acties worden bestreken die worden ondernomen nadat een schending heeft plaatsgevonden, en die bedoeld zijn om verdere schendingen te voorkomen, ongeacht of deze in nationaal recht als een sanctie dan wel als een maatregel worden aangemerkt. (101) Deze richtlijn dient alle in de wetgeving van de lidstaten voorkomende bepalingen met betrekking tot strafrechtelijke sancties onverlet te laten. Onverminderd de rechtsstelsels van de lidstaten zorgen deze ervoor dat, als over een lid van het leidinggevend orgaan van een beleggingsonderneming of een marktexploitant wordt beweerd dat het de bepalingen heeft geschonden van of een strafbaar feit heeft gepleegd met betrekking tot aangelegenheden die vallen in het toepassingsgebied van deze richtlijn of van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR], tegen dit lid persoonlijk burgerrechtelijke of strafrechtelijke procedures kunnen worden ingesteld. (102) Ter bescherming van de cliënten en onverminderd hun recht om een gerechtelijke procedure in te leiden, is het raadzaam dat de lidstaten er zorg voor dragen dat openbare of particuliere organen voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting worden opgezet om samen te werken bij de oplossing van grensoverschrijdende geschillen, rekening houdend met Aanbeveling 98/257/EG van de Commissie van 30 maart 1998 betreffende de beginselen die van toepassing zijn op de organen die verantwoordelijk zijn voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen (29) en Aanbeveling 2001/310/EG van de Commissie van 4 april 2001 met betrekking tot de beginselen voor de buitengerechtelijke organen die bij de consensuele beslechting van consumentengeschillen betrokken zijn (30) . De lidstaten worden ertoe aangemoedigd om bij de toepassing van de voorschriften betreffende klachten- en verhaalsprocedures voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting gebruik te maken van bestaande grensoverschrijdende samenwerkingsregelingen, in het bijzonder het Verhaalsnetwerk voor geschillen over financiële diensten (Financial Services Complaints Network - FIN-Net). (103) Het uitwisselen of doorgeven van informatie tussen bevoegde autoriteiten, andere autoriteiten, instanties of personen dient in overeenstemming te zijn met de voorschriften betreffende het doorgeven van persoonsgegevens aan derde landen neergelegd in Richtlijn 95/46/EG. Het uitwisselen of doorgeven van persoonsgegevens door de ESMA moet in overeenstemming zijn met de voorschriften betreffende het doorgeven van persoonsgegevens neergelegd in Verordening (EG) nr. 45/2001. (104) Het is nodig om de bepalingen betreffende de gegevensuitwisseling tussen nationale bevoegde autoriteiten aan te scherpen en de bijstands- en medewerkingsplicht die zij jegens elkaar hebben, te versterken. Wegens de toenemende grensoverschrijdende activiteiten dienen de bevoegde autoriteiten elkaar alle gegevens te verschaffen die dienstig zijn voor de uitoefening van hun taken, teneinde een effectieve toepassing van deze richtlijn ook te garanderen in situaties waarin inbreuken of vermoedelijke inbreuken op de richtlijn autoriteiten in twee of meer lidstaten kunnen betreffen. Bij de uitwisseling van gegevens is een strikte inachtneming van het beroepsgeheim evenwel onontbeerlijk om een vlotte uitwisseling van deze informatie en de eerbiediging van de rechten van de betrokken personen te waarborgen. ▌ (106) Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de nadere bijzonderheden in verband met vrijstellingen, de specificering van bepaalde definities, de criteria voor de toetsing van voorgenomen verwervingen door een beleggingsonderneming, de voor beleggingsondernemingen geldende organisatorische eisen, het beheer van belangenconflicten, gedragsregels voor het verrichten van beleggingsdiensten, de uitvoering van orders tegen de voor de cliënt voordeligste voorwaarden, de verwerking van orders van cliënten, transacties met in aanmerking komende tegenpartijen, mkb-groeimarkten, de voorwaarden voor de toetsing van het aanvangskapitaal van ondernemingen van derde landen, maatregelen met betrekking tot de weerbaarheid van systemen, handelsremmers en elektronische handel, de toelating van financiële instrumenten tot de handel, de opschorting van de handel in financiële instrumenten, de uitsluiting van financiële instrumenten van de handel, de drempels voor positierapportage door categorieën handelaren, de verduidelijking van wat redelijke commerciële voorwaarden zijn voor de openbaarmaking van informatie door een goedgekeurde publicatievoorziening (APA), voor de verlening van toegang tot datastromen door CTP's en voor de openbaarmaking van informatie door een goedgekeurd rapportagemechanisme (Approved Reporting Mechanism, ARM), de verduidelijking van details van de informatieverplichting van CTP's en de samenwerking tussen bevoegde autoriteiten. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat , onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. (107) Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze richtlijn te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Deze bevoegdheden moeten betrekking hebben op het nemen van een doeltreffend besluit over de gelijkwaardigheid van het rechts- en toezichtskader in derde landen voor de levering van diensten door in derde landen gevestigde ondernemingen en moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (31) . (108) De uitvaardiging van technische normen op het gebied van financiële diensten moet resulteren in een consistente harmonisatie en adequate bescherming van deposanten, beleggers en consumenten in de gehele Europese Unie. Het is efficiënt en passend om de ESMA, als orgaan met hooggespecialiseerde expertise, te belasten met de uitwerking van ontwerpen van technische regulerings- en uitvoeringsnormen die geen beleidskeuzen inhouden, met het oog op de voorlegging ervan aan de Commissie. Om in alle sectoren van de financiële dienstverlening een consequente bescherming van beleggers en consumenten te garanderen, dient de ESMA haar taken voor zover mogelijk in nauwe samenwerking met de twee andere Europese toezichthoudende autoriteiten in het kader van het Gemengd Comité van de Europese toezichthoudende autoriteiten uit te oefenen. (109) De Commissie dient de technische reguleringsnormen vast te stellen die door de ESMA zijn ontwikkeld om de criteria te specificeren om uit te maken of een activiteit een nevenactiviteit van het hoofdbedrijf is, betreffende procedures voor de verlening en weigering van vergunningen aan beleggingsondernemingen, betreffende vereisten voor leidinggevende organen, betreffende de verwerving van gekwalificeerde deelnemingen, betreffende de verplichting om orders tegen de voor cliënten voordeligste voorwaarden uit te voeren, betreffende samenwerking en gegevensuitwisseling, betreffende het vrij verrichten van beleggingsdiensten en -activiteiten, betreffende de vestiging van een bijkantoor, betreffende het verrichten van diensten door ondernemingen van derde landen, betreffende de beperkingen op deelnemingen van bepaalde grondstoffenderivaten en om de positiecontroles die van toepassing zijn op andere grondstoffenderivaten verder te specificeren , betreffende procedures voor de verlening en weigering van vergunningen aan aanbieders van datarapporteringsdiensten, betreffende organisatorische eisen voor APA's en CTP's, en betreffende samenwerking tussen bevoegde autoriteiten. De Commissie dient die technische normen voor de regelgeving vast te stellen via gedelegeerde handelingen op grond van artikel 290 VWEU en in overeenstemming met de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 . (110) Aan de Commissie dient ook de bevoegdheid te worden overgedragen technische uitvoeringsnormen vast te stellen die door de ESMA zijn ontwikkeld betreffende procedures voor de verlening en weigering van vergunningen aan beleggingsondernemingen, betreffende de verwerving van gekwalificeerde deelnemingen, betreffende het handelsproces en de afwikkeling van transacties in MTF's en OTF's, betreffende de opschorting van de handel in instrumenten en de uitsluiting van instrumenten van de handel, betreffende het vrij verrichten van beleggingsdiensten en -activiteiten, betreffende de vestiging van een bijkantoor, betreffende het verrichten van diensten door ondernemingen van derde landen, betreffende positierapportage door categorieën handelaren, betreffende verstrekking van informatie aan de ESMA, betreffende de verplichting tot samenwerking, betreffende samenwerking tussen bevoegde autoriteiten, betreffende uitwisseling van gegevens en betreffende overleg voordat een vergunning wordt verleend. De Commissie moet deze technische uitvoeringsnormen aannemen door middel van uitvoeringshandelingen krachtens artikel 291 VWEU en overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. (111) De Commissie moet bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen met een beoordeling van de werking van georganiseerde handelsfaciliteiten, de werking van de regeling voor mkb-groeimarkten, het effect van de voorschriften betreffende geautomatiseerde en hoogfrequente handel, de ervaring die met het mechanisme voor het bannen van bepaalde producten of praktijken is opgedaan, en het effect van de maatregelen ten aanzien van grondstoffenderivatenmarkten. (112) Aangezien de verwezenlijking van de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de totstandbrenging van een geïntegreerde financiële markt waarop de beleggers afdoende bescherming genieten en de efficiëntie en integriteit van de markt als geheel gewaarborgd zijn, de vaststelling vereist van een gemeenschappelijke regelgeving die geldt voor alle beleggingsondernemingen, ongeacht waar in de Europese Unie zij een vergunning hebben verkregen, en die tevens de werking van gereglementeerde markten en andere handelssystemen regelt om te voorkomen dat de ondoorzichtigheid of verstoring van één markt de efficiënte werking van het gehele Europese financiële stelsel ondermijnt en aangezien deze doelstelling derhalve beter, vanwege het toepassingsgebied en de effecten van deze richtlijn, op Unie-niveau kan worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen nemen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel dat is neergelegd in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen nodig is om deze doelstelling te bereiken. (113) ) Het opzetten van een geconsolideerde transactiemeldingsregeling voor andere dan eigenvermogensinstrumenten wordt moeilijker geacht dan het opzetten van een geconsolideerde transactiemeldingsregeling voor eigenvermogensinstrumenten; potentiële aanbieders van dergelijke regelingen moeten derhalve de kans krijgen ervaring met laatstgenoemde regelingen op te doen alvorens eerstgenoemde regelingen op te zetten. Teneinde het opzetten van een naar behoren fucntionerende geconsolideerde transactiemeldingsregeling voor andere dan eigenvermogensinstrumenten te vergemakkelijken, verdient het bijgevolg aanbeveling in een latere datum voor de toepassing van de nationale maatregelen tot omzetting van de desbetreffende bepaling te voorzien. Het is echter passend nu te voorzien in een oplossing van overheidswege die kan worden ontwikkeld indien de commerciële oplossing niet leidt tot de tijdige ontwikkeling van een effectieve en volledige geconsolideerde transactiemeldingsregeling. (113 bis) Teneinde het kader van de Unie inzake effecten verder te ontwikkelen, dient de Commissie een voorstel voor een verordening betreffende effectenrecht te presenteren waarin de definitie van het bewaren en administreren van financiële instrumenten nader wordt gespecificeerd en dient zij eveneens, in samenwerking met de ESMA, de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) en het Europees Comité voor systeemrisico’s, werkzaamheden te bevorderen betreffende de standaardisering van identificatiecodes en „messaging” om de analyse van transacties die bijna in realtime worden uitgevoerd mogelijk te maken, evenals de identificatie van complexe productstructuren, zoals producten die derivaten of repo-overeenkomsten bevatten. (114) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en beginselen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend, in het bijzonder het recht op de bescherming van persoonsgegevens, de vrijheid van ondernemerschap, het recht op consumentenbescherming, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, en het recht om niet tweemaal voor hetzelfde delict te worden berecht of gestraft, en moet overeenkomstig deze rechten en beginselen worden toegepast. (114 bis) De Europese toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: TITEL I DEFINITIES EN WERKINGSSFEER Artikel 1 Werkingssfeer 1. Deze richtlijn is van toepassing op beleggingsondernemingen, gereglementeerde markten, aanbieders van datarapporteringsdiensten en ondernemingen van derde landen die beleggingsdiensten of -activiteiten in de Europese Unie verrichten. 2. Deze richtlijn stelt voorschriften vast ten aanzien van het volgende: 3. Deze richtlijn is tevens van toepassing op kredietinstellingen waaraan overeenkomstig Richtlijn 2006/48/EG vergunning is verleend, wanneer deze één of meer beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten verrichten en kredietinstellingen en beleggingsondernemingen wanneer deze verkopen verrichten of advies verstrekken aan cliënten in verband met andere deposito's dan die waarvan het rendement wordt bepaald ten opzichte van een rentetarief (gestructureerde deposito’s) . ▌ 3 bis. De volgende bepalingen zijn tevens van toepassing op verzekeringsondernemingen en verzekeringstussenpersonen, waaronder verbonden verzekeringstussenpersonen, die een vergunning hebben c.q. geregistreerd zijn krachtens, respectievelijk, Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (32) , Richtlijn 2002/92/EG of Richtlijn 2009/138/EG, wanneer deze verkopen verrichten of advies verstrekken aan cliënten in verband met op verzekeringen gebaseerde beleggingen: Artikel 2 Vrijstellingen 1. Deze richtlijn is niet van toepassing op: Krachtens punt i), vrijgestelde personen hoeven niet ook te voldoen aan de voorwaarden in dit punt om vrijgesteld te zijn. Deze vrijstelling is van toepassing op personen die bij het handelen in emissierechten geen beleggingsdiensten of beleggingsactiviteiten verrichten, anders dan handel voor eigen rekening, en geen orders van cliënten uitvoeren en die in het bezit zijn van of het daadwerkelijke beheer voeren over installaties die vallen onder Richtlijn 2003/87/EG. ▌ 2. De bij deze richtlijn verleende rechten gelden niet voor het verrichten van diensten waarbij als tegenpartij wordt opgetreden bij transacties uitgevoerd door overheidsinstellingen die zich met de overheidsschuld bezighouden of door leden van het ESCB in het kader van de uitoefening van hun taken overeenkomstig het VWEU en de Statuten van het ESCB en van de Europese centrale bank (ECB) dan wel in het kader van de uitoefening van vergelijkbare taken onder toezicht van nationale parlementen. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen ten aanzien van de in lid 1, onder c), bedoelde vrijstelling om te verduidelijken wanneer een dienst als incidentele activiteit wordt verricht. ▌ 3 bis. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen om de criteria te specificeren aan de hand waarvan wordt bepaald of een activiteit een nevenactiviteit van het hoofdbedrijf is en houdt hierbij op zijn minst rekening met de volgende elementen: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (34) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens de procedure van de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 3 Facultatieve vrijstellingen 1. De lidstaten kunnen besluiten deze richtlijn niet toe te passen op personen van wie zij de lidstaat van herkomst zijn, mits de activiteiten van deze personen op nationaal niveau aan een vergunning onderworpen en gereglementeerd zijn, waarbij deze personen: 1 bis. De regelingen van de lidstaten onderwerpen de in lid 1 vermelde personen aan vereisten die ten minste analoog zijn aan de volgende vereisten uit hoofde van deze richtlijn , rekening houdend met hun omvang, risicoprofiel en juridische vorm : 1 ter. De lidstaten schrijven voor dat personen die krachtens de eerste alinea van het toepassingsgebied van deze richtlijn zijn uitgezonderd, vallen onder een overeenkomstig Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels (36) erkend beleggerscompensatiestelsel of onder een stelsel dat hun cliënten gelijkwaardige bescherming biedt. De lidstaten mogen professionele schadeloosheidsverzekeringen als alternatieve dekking toestaan, waar dit gepast is en in verhouding staat tot de omvang, het risicoprofiel en de juridische status van de personen die krachtens lid 1 van het toepassingsgebied van deze richtlijn zijn uitgezonderd. De lidstaten waarborgen dat personen die krachtens lid 1 van het toepassingsgebied van deze richtlijn zijn uitgezonderd en die financiële instrumenten aan particuliere cliënten verkopen of beleggingsadvies geven aan of de portefeuille beheren van particuliere cliënten, regels moeten naleven betreffende de bescherming van beleggers die gelijkwaardig zijn aan de bepalingen van artikel 16, leden 6 en 7, en de artikelen 24 en 25. 2. Personen die krachtens lid 1 niet onder deze richtlijn vallen, komen niet in aanmerking voor het vrij verrichten van beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten overeenkomstig artikel 36 noch voor het vestigen van bijkantoren overeenkomstig artikel 37. 3. De lidstaten delen de Commissie en de ESMA mee of zij van de mogelijkheid van dit artikel gebruikmaken en dragen er zorg voor dat in elke overeenkomstig lid 1 verleende vergunning is vermeld dat zij op grond van dit artikel is toegekend. 4. De lidstaten delen de ESMA de bepalingen van intern recht mee die analoog zijn aan de in lid 1 van deze richtlijn vermelde vereisten. Artikel 4 Definities 1. Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de definities die zijn vastgesteld in artikel 2 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR]. 2. De volgende definities zijn ook van toepassing : De Commissie stelt overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast ter nadere bepaling van: ▌ 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen om een aantal technische elementen van de in dit artikel, lid 2, punten (3),(11), (12) en (27) tot en met (33 quinquies) van dit artikel vervatte definities te specificeren of zo nodig te wijzigen om rekening te houden met: TITEL II VOORWAARDEN VOOR DE VERGUNNINGVERLENING AAN EN DE BEDRIJFSUITOEFENING VAN BELEGGINGSONDERNEMINGEN HOOFDSTUK I VOORWAARDEN EN PROCEDURES VOOR DE VERGUNNINGVERLENING Artikel 5 Vergunningvereiste 1. Elke lidstaat schrijft voor dat voor het als gewoon beroep of bedrijf beroepsmatig verrichten van beleggingsdiensten of -activiteiten vooraf een vergunning overeenkomstig het bepaalde in dit hoofdstuk moet zijn verleend. Deze vergunning wordt verleend door de door de lidstaat van herkomst overeenkomstig artikel 69 aangewezen bevoegde autoriteit. 2. In afwijking van lid 1 staan de lidstaten elke marktexploitant toe een MTF of een georganiseerde handelsfaciliteit (OTF) te exploiteren, mits eerst is vastgesteld dat deze de bepalingen van dit hoofdstuk naleeft. 3. De lidstaten schrijven alle beleggingsondernemingen in. Het register is toegankelijk voor het publiek en bevat informatie over de diensten of activiteiten die de beleggingsonderneming op grond van haar vergunning mag verrichten. De lijst wordt regelmatig bijgewerkt. Elke verlening van een vergunning wordt ter kennis van de ESMA gebracht. De ESMA stelt een lijst op van alle beleggingsondernemingen in de Europese Unie. De lijst bevat informatie over de diensten of activiteiten die elke beleggingsonderneming op grond van haar vergunning mag verrichten, en wordt regelmatig bijgewerkt. De ESMA maakt deze lijst op haar website bekend en houdt deze actueel. Wanneer een bevoegde autoriteit een vergunning heeft ingetrokken overeenkomstig artikel 8, onder b) tot en met d), wordt die intrekking op de lijst bekendgemaakt gedurende een periode van vijf jaar. 4. Elke lidstaat schrijft voor dat: Artikel 6 Reikwijdte van de vergunning 1. De lidstaat van herkomst draagt er zorg voor dat in de vergunning de beleggingsdiensten of -activiteiten worden vermeld die de beleggingsonderneming mag verrichten. De vergunning kan één of meer van de nevendiensten bedoeld in deel B van bijlage I bestrijken. Onder geen beding mag een vergunning worden verleend voor het uitsluitend verrichten van nevendiensten. 2. Een beleggingsonderneming die haar werkzaamheden wenst uit te breiden tot andere beleggingsdiensten of -activiteiten of nevendiensten die niet door de initiële vergunning worden bestreken, is verplicht een verzoek tot uitbreiding van haar vergunning in te dienen. 3. De vergunning is geldig in de gehele Europese Unie staat een beleggingsonderneming toe overal in de Europese Unie de diensten of activiteiten te verrichten waarvoor haar vergunning is verleend, hetzij door middel van een bijkantoor, hetzij door middel van het vrij verrichten van diensten. Artikel 7 Procedures voor de verlening en weigering van een vergunning 1. De bevoegde autoriteit verleent geen vergunning voordat zij er volledig van overtuigd is dat de aanvrager voldoet aan alle vereisten die uit de overeenkomstig deze richtlijn vastgestelde voorschriften voortvloeien. 2. De beleggingsonderneming verstrekt alle informatie - met inbegrip van een programma van werkzaamheden, waarin met name de aard van de beoogde activiteiten alsmede de organisatiestructuur worden vermeld - die nodig is opdat de bevoegde autoriteit zich ervan kan vergewissen dat de beleggingsonderneming ten tijde van de initiële vergunningverlening alle noodzakelijke regelingen heeft getroffen om te voldoen aan haar verplichtingen welke uit de bepalingen van dit hoofdstuk voortvloeien. 3. De aanvrager wordt er binnen zes maanden na de indiening van een volledige aanvraag van in kennis gesteld of de vergunning toegekend dan wel geweigerd is. 4. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op met het oog op de specificatie van: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op […] (40) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens ▌de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 5. De ESMA kan ontwerpen van technische uitvoeringsnormen ontwikkelen met het oog op de vaststelling van de standaardformulieren, templates en procedures voor de in artikel 7, lid 2, en artikel 9, lid 5, bedoelde kennisgeving of informatieverstrekking. De ESMA legt die ontwerpen van technische uitvoeringsnormen uiterlijk op […] (41) * voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 8 Intrekking van vergunningen De bevoegde autoriteit mag de vergunning die aan een beleggingsonderneming is verleend, intrekken indien deze beleggingsonderneming: Elke intrekking van een vergunning wordt ter kennis van de ESMA gebracht. Artikel 9 Leidinggevend orgaan -1. In het kader van deze richtlijn wordt een non-executive director als volgt gedefinieerd: Een non-executive director of 'buitenstaand bestuurder' is een lid van de raad van bestuur van een bedrijf dat geen deel uitmaakt van het uitvoerend managementteam. Hij of zij is geen werknemer van het bedrijf of op een andere wijze met het bedrijf verbonden. Buitenstaande bestuurders verschillen van 'binnenbestuurders', die leden van de raad van bestuur zijn die ook de functie bekleden of hebben bekleed van executive manager van het bedrijf. Non-executive directors zijn verantwoordelijk voor: Non-executive directors moeten ook een onafhankelijk oordeel geven over: Non-executive directors zijn de bewakers van de governanceprocedure. Zij zijn niet betrokken bij de dagelijkse leiding van het bedrijf, maar houden toezicht op de uitvoerende activiteiten en dragen bij aan de strategieontwikkeling. 1. De leden van het leidinggevend orgaan van een beleggingsonderneming staan steeds als voldoende betrouwbaar bekend, beschikken over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring en besteden genoeg tijd aan de vervulling van hun taken , waarbij ervaringen op velerlei gebied worden erkend zodat vrouwen niet gediscrimineerd worden . De leden van het leidinggevend orgaan voldoen in het bijzonder aan de volgende vereisten: a) Alle leden van het leidinggevend orgaan besteden genoeg tijd aan de vervulling van hun taken in de beleggingsonderneming. Het aantal bestuursmandaten dat een lid van het leidinggevend orgaan gelijktijdig kan bekleden, is afhankelijk van de individuele omstandigheden en de aard, schaal en complexiteit van de activiteiten van de instelling. Leden van het leidinggevend orgaan van instellingen die belangrijk zijn wat hun omvang, interne organisatie en de aard, schaal en complexiteit van hun werkzaamheden betreft, combineren niet tegelijkertijd meer dan een van de volgende combinaties: Uitvoerende of niet-uitvoerende bestuursmandaten tellen als een enkel bestuursmandaat. Leden van het leidinggevend orgaan combineren niet op hetzelfde moment een uitvoerend bestuursmandaat in een beleggingsonderneming met een uitvoerend bestuursmandaat op een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF, zelfs niet binnen dezelfde groep. Punt a) omvat: b) het leidinggevend orgaan in zijn geheel genomen beschikt over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring om inzicht te hebben in de bedrijfsactiviteiten van de beleggingsonderneming, en met name in de voornaamste risico's waarmee deze activiteiten gepaard gaan; c) elk lid van het leidinggevend orgaan handelt eerlijk, integer en met onafhankelijkheid van geest om daadwerkelijk de besluiten van de directie te beoordelen en ertegen op te komen en om daadwerkelijk toezicht te houden op de bestuurlijke besluitvorming . Beleggingsondernemingen moeten voldoende personele en financiële middelen wijden aan de introductie en opleiding van leden van het leidinggevend orgaan. Wanneer de marktexploitant die een vergunning tot exploitatie van een MTF of een OTF aanvraagt en de personen die het bedrijf van de MTF of de OTF feitelijk leiden, dezelfde personen zijn als de leden van het leidinggevend orgaan van de gereglementeerde markt, worden die personen geacht te voldoen aan de vereisten van de eerste alinea. 2. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen, voor zover zulks passend en evenredig is gezien de aard, schaal en complexiteit van hun werkzaamheden, een benoemingscomité moeten instellen om de inachtneming van het bepaalde in lid 1 te evalueren en, indien nodig, aanbevelingen te doen op basis van deze evaluatie. Het benoemingscomité is samengesteld uit leden van het leidinggevend orgaan die in de betrokken instelling geen uitvoerende functie bekleden. Ingeval het leidinggevend orgaan op grond van de nationale wetgeving geen enkele bevoegdheid heeft in het kader van de procedure voor de benoeming van zijn leden, is dit lid niet van toepassing. 3. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen en hun respectieve benoemingscomités zorgen voor een ruim aantal kwaliteiten en competenties bij de aanwerving van leden voor hun leidinggevende organen . Meer bepaald gaat het hierom: a) beleggingsondernemingen voeren een beleid ter bevordering van bekwaamheid, verantwoordelijkheid en engagement als richtcriteria voor de aanwerving van de hoogste leiding, dat waarborgt dat deze aangeworven leden zeker loyaal zijn aan de belangen van de instelling. b) beleggingsondernemingen nemen ook concrete maatregelen voor een meer evenwichtige vertegenwoordiging in raden van bestuur, zoals opleidingen voor benoemingscomités, het samenstellen van roosters van geschikte kandidaten en de invoering van een benoemingsprocedure met minstens één kandidaat van elk geslacht; c) in voorkomend geval wordt werknemersvertegenwoordiging in het leidinggevend orgaan beschouwd als een positieve manier om tot meer diversiteit te komen, aangezien dergelijke vertegenwoordiging zorgt voor een bijkomend belangrijk perspectief en echte kennis van de interne werking van de instelling. De bevoegde autoriteiten schrijven voor dat beleggingsondernemingen uiterlijk op … (42) een genderquotum van twee derde hebben uitgevoerd. 4. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen ter specificatie van de manier waarop de instelling rekening moet houden met het volgende: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (43) * voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens de procedure van de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. ▌ 5. De lidstaten schrijven voor dat de beleggingsonderneming de bevoegde autoriteit in kennis moet stellen van alle leden van haar leidinggevend orgaan en van eventuele wijzigingen in het lidmaatschap ervan, en alle informatie moet verschaffen die nodig is om te beoordelen of de onderneming aan de leden 1, 2 en 3 voldoet. 6. De lidstaten schrijven voor dat het leidinggevend orgaan van een beleggingsonderneming moet garanderen dat de onderneming wordt gekenmerkt door een gezonde en prudente bedrijfsvoering die de integriteit van de markt en de belangen van haar cliënten bevordert. Daartoe gaat het leidinggevend orgaan over tot: Het leidinggevend orgaan monitort en beoordeelt periodiek de doeltreffendheid van de organisatie van de beleggingsonderneming en de adequaatheid van de gedragslijnen voor het verrichten van diensten voor cliënten, en onderneemt passende stappen om eventuele tekortkomingen aan te pakken. De leden van het leidinggevend orgaan in zijn toezichtfunctie hebben passende toegang tot alle informatie en documenten die nodig zijn om de besluitvorming van het management te controleren en te monitoren. 7. De bevoegde autoriteit verleent geen vergunning indien zij er niet van overtuigd is dat de personen die het bedrijf van de beleggingsonderneming feitelijk gaan leiden, als voldoende betrouwbaar bekend staan en over voldoende ervaring beschikken, dan wel indien er objectieve en aantoonbare redenen zijn om aan te nemen dat het leidinggevend orgaan van de onderneming een bedreiging kan vormen voor de efficiënte, gezonde en prudente bedrijfsvoering ervan en voor een passende inaanmerkingneming van de belangen van haar cliënten en de integriteit van de markt . 8. De lidstaten schrijven voor dat een beleggingsonderneming wordt geleid door ten minste twee personen die aan de in lid 1 gestelde voorwaarden voldoen. In afwijking van de eerste alinea mogen de lidstaten vergunning verlenen aan een beleggingsonderneming die een natuurlijke persoon is of aan een beleggingsonderneming die een rechtspersoon is en overeenkomstig haar statuten en nationale wetgeving door één natuurlijke persoon wordt geleid. De lidstaten schrijven evenwel voor dat: 8 bis. Onverminderd de rechtsstelsels van de lidstaten zorgen deze ervoor dat, als over een lid van het leidinggevend orgaan wordt beweerd dat het de bepalingen heeft geschonden van of een strafbaar feit heeft gepleegd met betrekking tot aangelegenheden die vallen in het toepassingsgebied van deze richtlijn of van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR], tegen dit lid persoonlijk burgerrechtelijke en strafrechtelijke procedures kunnen worden ingesteld. 8 ter. Dit artikel is van kracht onverminderd de bepalingen inzake de vertegenwoordiging van werknemers in ondernemingsraden als vastgelegd in nationale wetgeving of de praktijk. Artikel 10 Aandeelhouders en vennoten met gekwalificeerde deelnemingen 1. De bevoegde autoriteiten verlenen een beleggingsonderneming geen vergunning tot het verrichten van beleggingsdiensten of -activiteiten voordat zij in kennis zijn gesteld van de identiteit van de rechtstreekse of middellijke aandeelhouders of vennoten, natuurlijke of rechtspersonen, die daarin een gekwalificeerde deelneming bezitten, alsmede van het bedrag van die deelneming. De bevoegde autoriteiten weigeren de vergunning indien zij, gelet op de noodzaak de gezonde en prudente bedrijfsvoering van een beleggingsonderneming te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid van de aandeelhouders of vennoten die een gekwalificeerde deelneming bezitten. Wanneer er nauwe banden bestaan tussen de beleggingsonderneming en andere natuurlijke of rechtspersonen, verleent de bevoegde autoriteit de vergunning slechts indien deze banden de juiste uitoefening van de toezichthoudende taak van de bevoegde autoriteit niet belemmeren. 2. De bevoegde autoriteit weigert de vergunning indien de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een derde land die van toepassing zijn op één of meer natuurlijke of rechtspersonen met wie de onderneming nauwe banden heeft, of moeilijkheden in verband met de toepassing van die bepalingen, een belemmering vormen voor de juiste uitoefening van haar toezichthoudende taken. 3. De lidstaten schrijven voor dat, indien de door de in de eerste alinea van lid 1 bedoelde personen uitgeoefende invloed een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de beleggingsonderneming zou kunnen belemmeren, de bevoegde autoriteit passende maatregelen moet treffen om aan deze toestand een einde te maken. Die maatregelen kunnen met name bestaan in het aanvragen van rechterlijke bevelen of het treffen van sancties tegen bestuurders en degenen die voor het bestuur verantwoordelijk zijn, dan wel het schorsen van de uitoefening van de stemrechten die verbonden zijn aan de aandelen welke door de betrokken aandeelhouders of vennoten worden gehouden. Artikel 11 Kennisgeving van voorgenomen verwervingen 1. De lidstaten schrijven voor dat iedere natuurlijke of rechtspersoon of dergelijke in onderlinge overeenstemming handelende personen (de „kandidaat-verwerver”), die besloten hebben om rechtstreeks of middellijk een gekwalificeerde deelneming in een beleggingsonderneming te verwerven dan wel rechtstreeks of middellijk een dergelijke gekwalificeerde deelneming verder te vergroten, waardoor het percentage van de gehouden stemrechten of aandelen in het kapitaal 20%, 30% of 50% bereikt of overschrijdt dan wel de beleggingsonderneming hun dochteronderneming wordt (de „voorgenomen verwerving”), de bevoegde autoriteiten van de beleggingsonderneming waarin zij een gekwalificeerde deelneming willen verwerven dan wel vergroten, daarvan vooraf schriftelijk kennis moeten geven onder vermelding van de omvang van de beoogde deelneming en de in artikel 13, lid 4, bedoelde relevante informatie. De lidstaten schrijven voor dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die heeft besloten rechtstreeks of middellijk zijn gekwalificeerde deelneming in een beleggingsonderneming af te stoten, de bevoegde autoriteiten daarvan vooraf schriftelijk kennis moet geven onder vermelding van de omvang van deze voorgenomen deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten is eveneens gehouden iedere natuurlijke of rechtspersoon die heeft besloten de omvang van zijn gekwalificeerde deelneming zodanig te verkleinen dat het percentage van de door hem gehouden stemrechten of aandelen onder 20%, 30% of 50% daalt of dat de beleggingsonderneming ophoudt zijn dochteronderneming te zijn. De lidstaten hoeven de drempel van 30% niet toe te passen wanneer zij overeenkomstig artikel 9, lid 3, onder a), van Richtlijn 2004/109/EG een drempelwaarde van een derde toepassen. Om uit te maken of aan de criteria voor een gekwalificeerde deelneming, als bedoeld in artikel 10 en in dit artikel, wordt voldaan, houden de lidstaten geen rekening met stemrechten of aandelen die beleggingsondernemingen of kredietinstellingen kunnen houden als gevolg van het overnemen van financiële instrumenten en/of plaatsen van financiële instrumenten met plaatsingsgarantie, vermeld in bijlage I, deel A, punt 6, van deze richtlijn, tenzij die rechten worden uitgeoefend of anderszins gebruikt om inspraak uit te oefenen in het bestuur van de emittent, en mits ze binnen één jaar na de verwerving worden overgedragen. 2. De bevoegde autoriteiten werken in volledig overleg met elkaar samen bij de beoordeling als bedoeld in artikel 13, lid 1 (de „beoordeling”), indien de kandidaat-verwerver een van de volgende personen betreft: De bevoegde autoriteiten verstrekken elkaar zonder onnodige vertraging alle informatie die voor de beoordeling van essentieel belang of relevant is. Daartoe geven zij elkaar op verzoek alle relevante informatie en delen zij uit eigen beweging alle essentiële informatie mee. In een besluit van de bevoegde autoriteit die aan de beleggingsonderneming welke het doelwit van de verwerving is, vergunning heeft verleend, worden de standpunten en bedenkingen van de voor de kandidaat-verwerver verantwoordelijke bevoegde autoriteit vermeld. 3. De lidstaten schrijven voor dat zodra een beleggingsonderneming kennis krijgt van verwervingen of afstotingen van deelnemingen in haar kapitaal waardoor stijging tot boven of daling tot onder één van de drempels als bedoeld in de eerste alinea van lid 1 optreedt, zij de bevoegde autoriteit daarvan in kennis moet stellen. Tevens stellen beleggingsondernemingen de bevoegde autoriteit ten minste eens per jaar in kennis van de namen van de aandeelhouders en vennoten die gekwalificeerde deelnemingen bezitten, alsmede van de omvang van de deelnemingen zoals deze met name blijken uit de gegevens die worden vastgelegd bij de jaarlijkse algemene vergadering van aandeelhouders of vennoten, of uit de informatie die is ontvangen uit hoofde van de voorschriften die van toepassing zijn op ondernemingen waarvan de effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten. 4. De lidstaten schrijven voor dat de bevoegde autoriteiten soortgelijke maatregelen moeten nemen als die welke in artikel 10, lid 3, worden bedoeld ten aanzien van natuurlijke of rechtspersonen die de verplichting inzake voorafgaande kennisgeving van de verwerving of vergroting van de gekwalificeerde deelneming niet naleven. Wanneer ondanks het bezwaar van de bevoegde autoriteit een deelneming wordt verworven, schrijven de lidstaten, onverminderd andere te treffen sancties, voor dat de uitoefening van de betrokken stemrechten wordt geschorst of dat de uitgebrachte stemmen nietig zijn of nietig verklaard kunnen worden. Artikel 12 Beoordelingsperiode 1. De bevoegde autoriteiten zenden de kandidaat-verwerver terstond en in elk geval binnen twee werkdagen na ontvangst van de ingevolge artikel 11, lid 1, eerste alinea, vereiste kennisgeving, alsook na ontvangst op een later tijdstip van de in lid 2 bedoelde informatie, een schriftelijke ontvangstbevestiging. De bevoegde autoriteiten hebben vanaf de datum van de schriftelijke ontvangstbevestiging van de kennisgeving en van alle door de lidstaat vereiste documenten van de in artikel 13, lid 4, bedoelde lijst die bij de kennisgeving gevoegd moeten worden, een termijn van 60 werkdagen (de „beoordelingsperiode”), om de beoordeling uit te voeren. De bevoegde autoriteiten stellen de kandidaat-verwerver bij de ontvangstbevestiging in kennis van de datum waarop de beoordelingsperiode afloopt. 2. De bevoegde autoriteiten mogen, indien nodig, tijdens de beoordelingsperiode, doch niet na de vijftigste werkdag daarvan, aanvullende informatie opvragen die noodzakelijk is om de beoordeling af te ronden. Dit verzoek wordt schriftelijk gedaan en vermeldt welke aanvullende informatie nodig is. Vanaf de datum van het verzoek van de bevoegde autoriteiten om informatie tot de ontvangst van een antwoord daarop van de kandidaat-verwerver wordt de beoordelingsperiode onderbroken. De onderbreking duurt ten hoogste 20 werkdagen. Eventuele aanvullende verzoeken van de bevoegde autoriteiten ter vervollediging of verduidelijking van de informatie staan ter discretie van de bevoegde autoriteiten maar mogen geen onderbreking van de beoordelingsperiode tot gevolg hebben. 3. De bevoegde autoriteiten kunnen de in lid 2, tweede alinea, bedoelde onderbreking tot ten hoogste 30 werkdagen verlengen indien de kandidaat-verwerver : 4. Indien de bevoegde autoriteiten na voltooiing van hun beoordeling besluiten om zich te verzetten tegen de voorgenomen verwerving, geven zij de kandidaat-verwerver daarvan binnen twee werkdagen en zonder de beoordelingsperiode te overschrijden schriftelijk kennis en delen zij de redenen voor dat besluit mede. Onverminderd het nationale recht kan een passende motivering van het besluit op verzoek van de kandidaat-verwerver voor het publiek toegankelijk worden gemaakt. Dit neemt niet weg dat een lidstaat de bevoegde autoriteit kan toestaan deze informatie openbaar te maken zonder dat de kandidaat-verwerver daarom heeft verzocht. 5. Indien de bevoegde autoriteiten zich binnen de beoordelingsperiode niet schriftelijk tegen de voorgenomen verwerving verzetten, wordt deze geacht te zijn goedgekeurd. 6. De bevoegde autoriteiten mogen voor de voltooiing van de voorgenomen verwerving een maximumtermijn vaststellen en deze periode zo nodig verlengen. 7. De lidstaten mogen geen voorschriften inzake kennisgeving aan en goedkeuring door de bevoegde autoriteiten van rechtstreekse of middellijke verwervingen van stemrechten of kapitaal opleggen die stringenter zijn dan de bepalingen van deze richtlijn. 8. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen ter vaststelling van een uitputtende lijst van de in lid 4 bedoelde informatie, die kandidaat-verwervers in hun kennisgeving moeten opnemen, onverminderd lid 2. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op 1 januari 2014 voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens ▌de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 8 bis. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met het oog op de vaststelling van standaardformulieren, templates en procedures voor de modaliteiten van het overlegproces tussen de relevante bevoegde autoriteiten als bedoeld in artikel 11, lid 2. De ESMA legt die ontwerpen van technische uitvoeringsnormen uiterlijk op 1 januari 2014 voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 13 Beoordeling 1. Bij de beoordeling van de in artikel 11, lid 1, bedoelde kennisgeving en de in artikel 12, lid 2, bedoelde informatie beoordelen de bevoegde autoriteiten, met het oog op de gezonde en prudente bedrijfsvoering van de beleggingsonderneming die het doelwit van de verwerving is en rekening houdend met de waarschijnlijke invloed van de kandidaat-verwerver op de beleggingsonderneming, de geschiktheid van de kandidaat-verwerver en de financiële soliditeit van de voorgenomen verwerving aan de hand van alle navolgende criteria: De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen waarbij de in de eerste alinea van dit lid vastgestelde criteria worden aangepast. 2. De bevoegde autoriteiten mogen zich alleen tegen de voorgenomen verwerving verzetten indien daarvoor goede redenen zijn op grond van de criteria van lid 1 of indien de door de kandidaat-verwerver verstrekte informatie onvolledig is. 3. De lidstaten verbinden geen voorwaarden vooraf aan de omvang van de deelneming die verworven dient te worden, en staan hun bevoegde autoriteiten evenmin toe de voorgenomen verwerving te toetsen op economische marktbehoeften. 4. De lidstaten publiceren een lijst met informatie die nodig is voor de beoordeling en die bij de in artikel 11, lid 1, bedoelde kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten moet worden verstrekt. De vereiste informatie staat in verhouding tot en is afgestemd op de aard van de kandidaat-verwerver en van de voorgenomen verwerving. De lidstaten verlangen geen informatie die voor een prudentiële beoordeling niet relevant is. 5. Niettegenstaande artikel 12, leden 1, 2 en 3, worden, wanneer de bevoegde autoriteit kennis wordt gegeven van twee of meer voornemens om een gekwalificeerde deelneming in dezelfde beleggingsonderneming te verwerven of te vergroten, de kandidaat-verwervers door deze autoriteit op niet-discriminerende wijze behandeld. Artikel 14 Lidmaatschap van een erkend beleggerscompensatiestelsel De bevoegde autoriteit vergewist zich ervan dat elke entiteit die een vergunning als beleggingsonderneming aanvraagt, op het tijdstip waarop haar vergunning wordt verleend, aan haar verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 97/9/EG voldoet. Dit artikel is niet van toepassing op gestructureerde deposito's die zijn uitgegeven door kredietinstellingen die lid zijn van een overeenkomstig Richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels erkend depositogarantiestelsel (44) . Artikel 15 Aanvangskapitaal De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten slechts een vergunning verlenen indien de beleggingsonderneming, gelet op de aard van de betrokken beleggingsdienst of -activiteit, over voldoende aanvangskapitaal beschikt overeenkomstig Richtlijn 2006/49/EG . Artikel 16 Organisatorische eisen 1. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat beleggingsondernemingen moeten voldoen aan de in de leden 2 tot en met 8 van dit artikel en in artikel 17 gestelde organisatorische eisen. 2. Een beleggingsonderneming stelt adequate gedragsregels en afdoende procedures vast om te garanderen dat de onderneming, inclusief haar bestuurders, werknemers en verbonden agenten, de verplichtingen van deze richtlijn nakomen, alsmede passende regels voor persoonlijke transacties van die personen. 3. Een beleggingsonderneming treft en handhaaft doeltreffende organisatorische en administratieve regelingen om alle redelijke maatregelen te kunnen nemen teneinde te voorkomen dat belangenconflicten als omschreven in artikel 23 de belangen van cliënten schaden. Deze regelingen omvatten een beleid en andere noodzakelijke regelingen om te beoordelen of het beleggingsproduct aansluit bij de behoeften van de cliënten aan wie het wordt aangeboden, en om te waarborgen dat beleggingsproducten of gestructureerde deposito’s welke door de onderneming zijn ontworpen voor verkoop aan professionele of niet-professionele cliënten voldoen aan de wensen van een geïdentificeerde doelgroep en dat een beleggingsonderneming die beleggingsproducten verkoopt waarborgt dat het beleggingsproduct wordt verkocht aan cliënten uit de doelgroep. Verkoopdoelstellingen en interne „inducement”-regelingen mogen de verkoop van producten buiten de doelgroep niet stimuleren. Met name dient een beleggingsonderneming die beleggingsproducten, gestructureerde deposito’s of financiële instrumenten ontwerpt, te beschikken over een productgoedkeuringsproces en alle noodzakelijke operationele en procedurele maatregelen te nemen voor de implementatie van dit productgoedkeuringsproces. Voordat beleggingsproducten en financiële instrumenten in de handel of in omloop worden gebracht, moeten zij middels dit productgoedkeuringsproces worden goedgekeurd. Alle relevante risico's worden zorgvuldig beoordeeld, en producten en instrumenten worden alleen in de handel of in omloop gebracht wanneer dit in het belang is van de cliëntendoelgroep. Het productgoedkeuringsproces waarborgt dat bestaande producten regelmatig worden getoetst om te garanderen dat het product nog steeds aan de wensen van de geïdentificeerde doelgroep voldoet. Het productgoedkeuringsproces wordt aan een jaarlijkse toetsing onderworpen. Een beleggingsonderneming is te allen tijde in staat de desbetreffende bevoegde autoriteit een actuele en gedetailleerde beschrijving van de aard en de werking van haar productgoedkeuringsproces te doen toekomen. 4. Een beleggingsonderneming treft redelijke maatregelen om continuïteit en regelmatigheid bij het verrichten van beleggingsdiensten en -activiteiten te waarborgen. Te dien einde maakt de beleggingsonderneming gebruik van passende en evenredige systemen, middelen en procedures. 5. Een beleggingsonderneming neemt, wanneer zij een beroep doet op derden voor de uitvoering van operationele taken die van kritiek belang zijn voor een continue en bevredigende dienstverlening aan de cliënten en voor het verrichten van beleggingsactiviteiten op een continue en bevredigende basis, redelijke maatregelen om het operationeel risico niet onnodig te vergroten. Uitbesteding van belangrijke operationele taken mag niet wezenlijk afbreuk doen aan de kwaliteit van haar interne controle en aan het vermogen van de toezichthouder om te controleren of de onderneming alle verplichtingen nakomt. Een beleggingsonderneming beschikt over een goede administratieve en boekhoudkundige organisatie, adequate interne controleprocedures, effectieve risicobeoordelingsprocedures en effectieve controle- en beveiligingsvoorzieningen voor informatieverwerkingssystemen. 6. Een beleggingsonderneming zorgt ervoor dat gegevens over alle door haar verrichte diensten en transacties worden bijgehouden die voldoende zijn om de bevoegde autoriteit in staat te stellen na te gaan of de in deze richtlijn gestelde eisen worden nageleefd en met name of de onderneming alle verplichtingen jegens haar cliënten of potentiële cliënten is nagekomen. 7. Het bijhouden van gegevens omvat het opnemen of opslaan van telefoongesprekken of elektronische mededelingen die ten minste met in het kader van handel voor eigen rekening gesloten transacties en orders van cliënten verband houden wanneer de diensten van het ontvangen en doorgeven van orders en het uitvoeren van orders voor rekening van cliënten worden verricht. De lidstaten kunnen ontheffing verlenen van de verplichting om telefoongesprekken op te nemen als de beleggingsonderneming het ontvangen en doorgeven van orders en het uitvoeren van orders voor rekening van cliënten niet als belangrijkste taak heeft. Met betrekking tot de communicatie tussen financiële instellingen en particuliere cliënten kunnen lidstaten in plaats van de in de eerste alinea genoemde opnames de juiste documentatie van de inhoud van deze telefoongesprekken accepteren, bijvoorbeeld in de vorm van een proces-verbaal dat door de cliënt wordt ondertekend. Gegevens over telefoongesprekken of elektronische mededelingen die overeenkomstig de eerste alinea zijn opgenomen of opgeslagen of het proces-verbaal dat overeenkomstig de tweede alinea is voorbereid , worden op verzoek aan de betrokken cliënten verstrekt. De lidstaten schrijven voor dat dergelijke gegevens tot een jaar na afloop van de belegging worden bewaard. De relevante personen van de beleggingsonderneming mogen voor de in alinea 1 bedoelde gesprekken en mededelingen , en waarvan de gegevens worden bewaard, alleen gebruik maken van apparatuur die eigendom is van de beleggingsonderneming . 8. Wanneer een beleggingsonderneming financiële instrumenten aanhoudt die aan een cliënt toebehoren, treft zij adequate regelingen ter vrijwaring van de eigendomsrechten van de cliënt, met name in het geval van insolventie van de onderneming, en om te voorkomen dat instrumenten van een cliënt voor eigen rekening worden gebruikt, tenzij de cliënt daarmee uitdrukkelijk instemt. 9. Wanneer een beleggingsonderneming gelden aanhoudt die aan een cliënt toebehoren, treft zij adequate regelingen ter vrijwaring van de rechten van de cliënt en om, behalve in het geval van kredietinstellingen, te voorkomen dat aan de cliënt toebehorende gelden voor eigen rekening worden gebruikt. 10. Met niet-professionele cliënten worden door een beleggingsonderneming geen zekerheidsovereenkomsten gesloten die tot overdracht leiden en die zijn bedoeld om huidige of toekomstige, dan wel feitelijke of voorwaardelijke verplichtingen van cliënten te waarborgen of af te dekken. 11. In het geval van een bijkantoor van een beleggingsonderneming doet de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd, de in de leden 6 en 7 neergelegde verplichting nakomen met betrekking tot de door het bijkantoor uitgevoerde transacties, onverminderd de mogelijkheid van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de beleggingsonderneming om rechtstreekse toegang te krijgen tot de desbetreffende gegevens. 12. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen ter specificatie van ▌de in de leden 2 tot en met 9 van dit artikel gestelde concrete organisatorische eisen welke moeten worden opgelegd aan beleggingsondernemingen en bijkantoren van derde landen waaraan overeenkomstig artikel 43 vergunning is verleend die verschillende beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten en nevendiensten of combinaties daarvan verrichten. Artikel 17 Algoritmische en hoogfrequente handel 1. Een beleggingsonderneming die zich met algoritmische handel bezighoudt, heeft aan haar bedrijfsactiviteit aangepaste, doeltreffende systemen en risicocontroles opgezet om te garanderen dat haar handelssystemen weerbaar zijn en voldoende capaciteit hebben, aan passende handelsdrempels en -limieten onderworpen zijn, en voorkomen dat foutieve orders worden verzonden of dat de systemen anderszins op zodanige wijze functioneren dat zulks tot het ontstaan van een onordelijke markt kan leiden of bijdragen. Een dergelijke onderneming heeft ook doeltreffende systemen en risicocontroles opgezet om te garanderen dat de handelssystemen niet kunnen worden aangewend voor enigerlei doel dat in strijd is met de Verordening (EU) nr. .../... [MAR] of met de regels van een handelsplatform waarmee zij is verbonden. De beleggingsonderneming heeft doeltreffende regelingen ter verzekering van de continuïteit van de bedrijfsuitoefening getroffen om elk onvoorziene storing van haar handelssystemen op te vangen en ziet erop toe dat haar systemen volledig zijn getest en naar behoren worden gecontroleerd om te garanderen dat zij aan de vereisten van dit lid voldoen. 2. Een beleggingsonderneming die zich met algoritmische handel bezighoudt, verstrekt de bevoegde autoriteit van haar lidstaat van herkomst ten minste jaarlijks op eigen initiatief en op ieder ander moment op verzoek een gedetailleerde beschrijving van de aard van haar strategieën op het gebied van algoritmische handel, bijzonderheden over de handelsparameters of -limieten die voor de systemen gelden, de belangrijkste compliance- en risicocontroles die zij heeft opgezet om ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden van lid 1 is voldaan, en bijzonderheden over het testen van haar systemen. Een beleggingsonderneming verstrekt, op verzoek van een bevoegde autoriteit, verdere informatie over haar algoritmische handel en de daartoe gebruikte systemen. 2 bis. Een beleggingsonderneming die zich met een strategie voor hoogfrequente handel bezighoudt, bewaart in een goedgekeurde vorm de gegevens met betrekking tot elke notering en de handelsactiviteiten op elk handelsplatform, en stelt deze op verzoek ter beschikking aan de nationale bevoegde autoriteit. 3. Een beleggingsonderneming die aan een door een handelsplatform aangeboden regeling voor market making deelneemt, gaat een bindende overeenkomst aan met het handelsplatform over de essentiële verplichtingen die voortvloeien uit de deelname aan de regeling voor market making en houdt zich aan de voorwaarden van die regeling, met inbegrip van liquiditeitsverschaffing. De beleggingsonderneming beschikt over doeltreffende systemen en controles teneinde te waarborgen dat zij zich te allen tijde aan de verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst houdt. Een beleggingsonderneming die een algoritmische handelsstrategie toepast om aan haar verplichtingen als market maker te voldoen, zorgt ervoor dat het algoritme voortdurend werkzaam is tijdens de handelsuren van handelsplatforms waarnaar zij orders zendt of via de systemen waarvan zij transacties uitvoert en dat de handelsparameters of –limieten van het algoritme ervoor zorgen dat de beleggingsonderneming vaste noteringen tegen concurrerende prijzen opgeeft, met als gevolg dat deze handelsplatforms gedurende een minimumaantal aaneengesloten handelsuren op regelmatige en voortdurende basis van liquiditeit worden voorzien, met inachtneming van de heersende marktomstandigheden , tenzij de schriftelijke overeenkomst anders bepaalt. 4. Beleggingsondernemingen bieden geen gesponsorde en naakte toegang tot een handelsplatform. Een beleggingsonderneming die directe markttoegang tot een handelsplatform biedt, heeft doeltreffende systemen en risicocontroles opgezet om te garanderen dat de geschiktheid van personen die van de dienst gebruikmaken naar behoren wordt getoetst en beoordeeld, dat personen die van de dienst gebruikmaken wordt belet passende, vooraf vastgestelde handels- en kredietdrempels te overschrijden, dat de handel door personen die van de dienst gebruikmaken naar behoren wordt gecontroleerd, en dat passende risicocontroles handel voorkomen die risico's voor de beleggingsonderneming zelf met zich meebrengt, die tot het ontstaan van een onordelijke markt kan leiden of bijdragen, of die in strijd is met de Verordening (EU) nr. .../... [MAR] of de regels van het handelsplatform. De beleggingsonderneming zorgt ervoor dat er tussen haar en de betrokken persoon een bindende schriftelijke overeenkomst bestaat waarin de uit de dienstverlening voortvloeiende rechten en plichten zijn vastgelegd en dat de onderneming krachtens de overeenkomst verantwoordelijk blijft voor het garanderen dat de handel met gebruikmaking van de dienst aan de vereisten van deze richtlijn, Verordening (EU) nr. …/… [MAR] en de regels van het handelsplatform voldoet. 5. Een beleggingsonderneming die voor andere personen als een algemeen clearing member optreedt, heeft doeltreffende systemen en risicocontroles opgezet om te garanderen dat clearingdiensten alleen betrekking hebben op personen die geschikt zijn en aan duidelijke criteria voldoen, en dat aan die personen passende eisen worden gesteld om de risico's voor de onderneming en de markt te verminderen. De beleggingsonderneming zorgt ervoor dat er tussen haar en de betrokken persoon een bindende schriftelijke overeenkomst bestaat waarin de uit de dienstverlening voortvloeiende rechten en plichten zijn vastgelegd. 6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen die de in de leden 1 tot en met 5 gestelde gedetailleerde organisatorische eisen specificeren die moeten worden opgelegd aan beleggingsondernemingen die verschillende beleggingsdiensten en/of -activiteiten en nevendiensten of combinaties daarvan verrichten. Artikel 18 Handelsproces en afhandeling van transacties in een MTF en een OTF 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren, niet alleen de in artikel 16 gestelde organisatorische eisen in acht moeten nemen, maar ook transparante regels en procedures moeten vaststellen die een billijke en ordelijke handel garanderen, alsmede objectieve criteria voor de efficiënte uitvoering van orders moeten vastleggen. Zij hebben regelingen getroffen die een gezond beheer van de technische werking van de faciliteit garanderen en hebben onder meer doeltreffende voorzorgsmaatregelen genomen om met systeemstoringen verband houdende risico's te ondervangen. 2. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren transparante regels opstellen betreffende de criteria aan de hand waarvan wordt vastgesteld welke financiële instrumenten via hun systemen kunnen worden verhandeld. De lidstaten schrijven voor dat, waar toepasselijk, beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren, voorzien in of zorgen voor toegang tot voldoende voor het publiek beschikbare informatie opdat haar gebruikers zich een beleggingsoordeel kunnen vormen, rekening houdend met zowel de aard van de gebruikers als de categorieën verhandelde instrumenten. 3. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren op objectieve criteria gebaseerde transparante en niet-discretionaire regels voor de toegang tot de faciliteit moeten vaststellen, bekendmaken en handhaven. 3 bis. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren, regelingen moeten hebben getroffen voor het duidelijk onderkennen van elk conflict tussen de belangen van de MTF of de OTF, de eigenaars of de exploitant ervan en de goede werking van de MTF of de OTF, en voor het aanpakken van potentiële negatieve gevolgen van dergelijke belangenconflicten voor de exploitatie van de MTF of de OTF of voor de deelnemers daaraan. 4. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren, de gebruikers van een MTF of een OTF terdege moeten inlichten over hun respectieve verantwoordelijkheden in het kader van de afwikkeling van de via deze faciliteit uitgevoerde transacties. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren de nodige regelingen moeten hebben getroffen om een efficiënte afwikkeling van de volgens de systemen van de MTF of de OTF uitgevoerde transacties te bevorderen. 4 bis. De lidstaten schrijven voor dat een MTF of een OTF ten minste drie daadwerkelijk actieve leden of gebruikers heeft, die elk met alle anderen kunnen communiceren met betrekking tot prijsvorming. 5. Indien een effect dat tot de handel op een gereglementeerde markt is toegelaten, ook in een MTF of een OTF wordt verhandeld zonder dat de emittent daarvoor toestemming heeft verleend, is deze emittent met betrekking tot deze MTF of OTF niet onderworpen aan enigerlei verplichting op het gebied van de initieel, doorlopend of incidenteel te verstrekken financiële informatie. 6. De lidstaten schrijven voor dat elke beleggingsonderneming of marktexploitant die een MTF of een OTF exploiteert, onmiddellijk gevolg moet geven aan gelijk welke instructie van haar bevoegde autoriteit op grond van artikel 72, lid 1, om de handel in een financieel instrument op te schorten of een financieel instrument van de handel uit te sluiten. 7 . De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren, de bevoegde autoriteit en de ESMA een gedetailleerde beschrijving van de werking van de MTF of de OTF moeten verstrekken, inclusief verbindingen met of deelneming van een gereglementeerde markt , een MTF, een OTF of een systematische interne afhandeling in eigendom van dezelfde beleggingsonderneming of marktexploitant, alsmede een lijst van hun leden en/of gebruikers. De ESMA wordt in kennis gesteld van elke verlening aan een beleggingsonderneming of een marktexploitant van een vergunning als een MTF en een OTF. De ESMA stelt een lijst op van alle MTF's en OTF's in de Europese Unie. De lijst bevat informatie over de diensten die door een MTF of een OTF worden verricht en de unieke identificatiecode van de MTF en de OTF die moet worden gebruikt in de verslagen die overeenkomstig artikel 23 en de artikelen 5 en 9 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] moeten worden opgesteld. De lijst wordt regelmatig bijgewerkt. De ESMA maakt deze lijst op haar website bekend en houdt deze actueel. 8. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen ter specificatie van de inhoud en vorm van de in lid 8 bedoelde beschrijving en kennisgeving. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (45) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 19 Specifieke eisen voor MTF's 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF exploiteren, niet alleen aan de in de artikelen 16 en 18 gestelde eisen moeten voldoen, maar ook niet-discretionaire regels voor de uitvoering van orders via het systeem moeten vaststellen en implementeren . 2. De lidstaten schrijven voor dat de in artikel 18, lid 4, bedoelde regels voor de toegang tot een MTF aan de voorwaarden van artikel 55, lid 3, moeten voldoen. 3. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een MTF exploiteren de nodige voorzieningen moeten hebben zodat zij: 4. De lidstaten schrijven voor dat een MTF moet voldoen aan de artikelen 51 en 51 bis en met het oog daarop in doeltreffende systemen, procedures en regelingen moet voorzien. 5. De lidstaten dragen er zorg voor dat de artikelen 24, 25, 27 en 28 niet van toepassing zijn op de volgens de regels van een MTF tussen haar leden of deelnemers of tussen de MTF en haar leden of deelnemers uitgevoerde transacties met betrekking tot het gebruik van de MTF. De leden of deelnemers van een MTF voldoen evenwel aan de verplichtingen van de artikelen 24, 25, 27 en 28 ten aanzien van hun cliënten wanneer zij in naam van hun cliënten de orders van die cliënten via de systemen van een MTF uitvoeren. Artikel 20 Specifieke eisen voor OTF's 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een OTF exploiteren, regelingen moeten treffen om te voorkomen dat orders van cliënten via een OTF worden uitgevoerd door te handelen met het eigen kapitaal van de beleggingsonderneming of marktexploitant die de OTF exploiteert of met dat van een entiteit die tot dezelfde groep en/of rechtspersoon als de beleggingsonderneming en/of marktexploitant behoort . Een beleggingsonderneming, marktexploitant of entiteit die tot dezelfde groep en/of rechtspersoon als de beleggingsonderneming en/of marktexploitant behoort, treedt niet op als een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling op een OTF die door haarzelf wordt geëxploiteerd, en de verbinding tussen een OTF en een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling is zodanig opgezet dat geen interactie mogelijk is tussen een in een OTF ingevoerde order en een in een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling ingevoerde order of notering. De verbinding tussen een OTF en een andere OTF is zodanig opgezet dat geen interactie tussen via verschillende OTF's ingevoerde orders mogelijk is. 1 bis. De lidstaten schrijven voor dat indien een obligatie, gestructureerd financieel product of emissierecht wordt toegelaten voor handel op een gereglementeerde markt of op een MTF wordt verhandeld, beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een OTF exploiteren alleen grootschalige orders voor verhandeling op de OTF toestaan . 1 ter. Beleggingsondernemingen of marktexploitanten die een OTF exploiteren, kunnen alleen bepalen: 2. In een aanvraag voor een vergunning als een OTF wordt uitvoerig toegelicht waarom het systeem niet overeenstemt met en niet kan functioneren als een gereglementeerde markt, een MTF of een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling. Wanneer de vergunning is verleent brengt de exploitant van een OTF jaarlijks verslag uit aan de bevoegde autoriteiten, vergezeld van een bijgewerkte toelichting. 2 bis. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een OTF exploiteren de nodige maatregelen treffen om mogelijke belangenconflicten die verband houden met het toezicht op en de werking van de OTF en die negatieve gevolgen zouden kunnen hebben voor de leden of deelnemers van de OTF op te sporen en aan te pakken. 3. De lidstaten dragen er zorg voor dat de artikelen 24, 25, 27 en 28 op de op een OTF gesloten transacties worden toegepast. 4. De lidstaten schrijven voor dat een OTF moet voldoen aan de artikelen 51 en 51 bis en met het oog daarop in doeltreffende systemen, procedures en regelingen moet voorzien. HOOFDSTUK II UITOEFENINGSVOORWAARDEN VOOR BELEGGINGSONDERNEMINGEN Afdeling 1 Algemene bepalingen Artikel 21 Regelmatige toetsing van de voorwaarden voor initiële vergunningverlening 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen waaraan op hun grondgebied vergunning is verleend te allen tijde moeten voldoen aan de voorwaarden voor de initiële vergunningsverlening in hoofdstuk I van deze titel. 2. De lidstaten schrijven voor dat de bevoegde autoriteiten passende methoden moeten uitwerken om erop toe te zien dat beleggingsondernemingen voldoen aan hun verplichtingen uit hoofde van lid 1. Zij schrijven voor dat beleggingsondernemingen de bevoegde autoriteiten kennis moeten geven van elke materiële wijziging van de voorwaarden voor initiële vergunningverlening. De ESMA kan richtsnoeren ontwikkelen met betrekking tot het in dit lid bedoelde toezicht. Artikel 22 Algemene verplichtingen in verband met het doorlopend toezicht De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten de werkzaamheden van beleggingsondernemingen controleren om na te gaan of deze de in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening in acht nemen. De lidstaten dragen er zorg voor dat passende maatregelen zijn getroffen opdat de bevoegde autoriteiten de informatie kunnen verkrijgen die nodig is om na te gaan of beleggingsondernemingen deze verplichtingen nakomen. Artikel 23 Belangenconflicten 1. De lidstaten schrijven voor dat een beleggingsonderneming alle noodzakelijke maatregelen moet nemen om alle belangenconflicten te onderkennen welke zich bij het verrichten van beleggingsdiensten en nevendiensten of combinaties daarvan voordoen tussen haarzelf, met inbegrip van haar bestuurders, werknemers en verbonden agenten of een persoon die rechtstreeks of onrechtstreeks met haar verbonden is door een zeggenschapsband en haar cliënten of tussen haar cliënten onderling , waaronder ook die welke voortvloeien uit de ontvangst van „inducements” van derden of uit de beloning door de onderneming zelf en andere aanmoedigingsregelingen . 2. Indien de door een beleggingsonderneming overeenkomstig artikel 16, lid 3, getroffen organisatorische of administratieve regelingen voor het voorkomen of het beheer van belangenconflicten ontoereikend zijn om redelijkerwijs te mogen aannemen dat het risico dat de belangen van de cliënt worden geschaad, zal worden voorkomen, maakt de beleggingsonderneming op heldere wijze de algemene aard en/of de bronnen van belangenconflicten bekend aan de cliënt alvorens voor zijn rekening zaken te doen. 3. De Commissie wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde: Afdeling 2 Bepalingen ter bescherming van de belegger Artikel 24 Algemene beginselen en informatieverstrekking aan cliënten 1. De lidstaten schrijven voor dat een beleggingsonderneming zich bij het voor cliënten verrichten van beleggingsdiensten of, in voorkomend geval, nevendiensten, op loyale, billijke en professionele wijze inzet voor de belangen van haar cliënten en met name de in dit artikel en in artikel 25 neergelegde beginselen in acht neemt. 1 bis. De lidstaten waarborgen dat, als beleggingsondernemingen beleggingsproducten of gestructureerde deposito's voor verkoop aan professionele of niet-professionele cliënten ontwerpen, deze producten zo ontworpen zijn dat zij voldoen aan de wensen van een geïdentificeerde doelgroep binnen de categorie van cliënten in kwestie. De lidstaten waarborgen dat beleggingsondernemingen redelijke stappen ondernemen om ervoor te zorgen dat elk beleggingsproduct te koop wordt aangeboden en wordt verdeeld aan cliënten in de doelgroep en dat verkoopdoelstellingen en interne vergoedingsregelingen en „inducements” geen stimulans vormen voor het te koop aanbieden of verdelen van het beleggingsproducten buiten de doelgroep. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen die beleggingsproducten of gestructureerde deposito’s voor de verkoop aan professionele of niet-professionele cliënten ontwerpen, informatie verstrekken aan distributeurs van producten van derden aan de gewenste doelgroep. 1 ter. De lidstaten zorgen ervoor dat de wijze waarop een beleggingsonderneming haar personeel, aangestelde vertegenwoordigers of andere beleggingsondernemingen beloont niet botst met haar verplichting in het belang van de cliënten te handelen. De lidstaten zorgen ervoor dat, wanneer het personeel adviseert over of overgaat tot verkoop van producten of financiële instrumenten aan particulieren, de beloningsstructuur geen gevaar betekent voor hun mogelijkheid om, waar van toepassing, een objectieve aanbeveling te doen of de informatie op eerlijke, duidelijke en niet misleidende wijze te geven overeenkomstig lid 2 en dat de beloning evenmin op andere wijze aanleiding tot ongewenste belangenconflicten geeft. Met name zien de lidstaten erop toe dat: 1 quater. De lidstaten dragen er zorg voor dat beleggingsondernemingen niet worden geacht aan hun verplichtingen overeenkomstig artikel 23 of overeenkomstig de eerste alinea van dit artikel te hebben voldaan indien zij, in het bijzonder, aan een andere persoon dan de cliënt geld betalen of een provisie of commissie ontvangen dan wel een niet-geldelijke tegemoetkoming in verband met de verlening van een beleggings- of nevendienst door een ander dan de cliënt, anders dan indien de betaling van de provisie of commissie of de verstrekking van de niet-geldelijke tegemoetkoming bedoeld is om de kwaliteit van de aan de cliënt verleende dienst te verhogen en geen afbreuk doet aan de plicht van de onderneming om op loyale, billijke en professionele wijze in het belang van haar cliënten te handelen, en: tenzij lidstaten bepalen dat de voorschriften uit dit lid alleen zijn nageleefd indien de waarde van de provisie, commissie of niet-geldelijke tegemoetkoming aan de cliënt wordt doorgegeven. [Am. 5] 2. Alle aan cliënten of potentiële cliënten verstrekte informatie, met inbegrip van publicitaire mededelingen, is correct, duidelijk en niet misleidend . Publicitaire mededelingen zijn duidelijk als zodanig herkenbaar . 3. Aan cliënten of potentiële cliënten wordt op het passende moment passende informatie verstrekt over: Voor alle beleggingsproducten omvat de in de eerste alinea genoemde informatie de totale kosten van de belegging in de vorm van een gestandaardiseerd overzicht van het cumulatieve effect op het rendement van alle inhoudingen, met inbegrip van provisies en kosten, die niet het gevolg zijn van de ontwikkeling van onderliggende marktrisico's, op basis van een gestandaardiseerde raming, uitgedrukt in een geldbedrag, voor de belegging en ten minste eenmaal per jaar per concrete belegging. 3 bis. Wanneer beleggingsadvies wordt verstrekt of discretionair vermogensbeheer wordt verricht wordt de in lid 3 bedoelde passende informatie verstrekt voordat het advies wordt verstrekt, en omvat zij het volgende: De in de eerste alinea en in lid 1 quater, onder c), bedoelde informatie wordt in een begrijpelijke vorm en op zodanige wijze verstrekt dat cliënten of potentiële cliënten redelijkerwijs in staat zijn de aard en de risico's van de aangeboden beleggingsdienst en van de specifiek aangeboden categorie van financieel instrument te begrijpen en derhalve met kennis van zaken beleggingsbeslissingen te nemen. De lidstaten kunnen eisen dat deze informatie in gestandaardiseerde vorm wordt verstrekt. 4. Wanneer een beleggingsdienst wordt aangeboden als onderdeel van een financieel product dat reeds ressorteert onder andere bepalingen van de EU-wetgeving of onder gemeenschappelijke Europese normen betreffende kredietinstellingen en consumentenkredieten ter zake van informatievereisten, zijn de verplichtingen van de leden 2 en 3 en 3 bis niet eveneens van toepassing op deze dienst. 5. De lidstaten kunnen daarnaast het aanbieden of aanvaarden van provisie, commissies of niet-geldelijke tegemoetkomingen in verband met het verstrekken van beleggingsadvies of discretionair vermogensbeheer verbieden of inperken. Dit kan betekenen dat dergelijke provisie, commissies of niet-geldelijke tegemoetkomingen aan de cliënt worden terugbetaald of afgetrokken van de door de cliënt te betalen kosten. 5 bis. De lidstaten schrijven voor dat indien een beleggingsonderneming de cliënt meedeelt dat beleggingsadvies of discretionair vermogensbeheer op onafhankelijke basis wordt verstrekt, de beleggingsonderneming een toereikend aantal op de markt verkrijgbare beleggingsproducten of financiële instrumenten beoordeelt die voldoende gediversifieerd zijn wat betreft de aard en de emittenten of de aanbieders van producten om te waarborgen dat de beleggingsdoelstellingen van de cliënt naar behoren kunnen worden verwezenlijkt en niet beperkt blijven tot financiële instrumenten die worden uitgegeven of verstrekt door entiteiten die nauwe banden met de beleggingsonderneming hebben. Indien een beleggingsonderneming de cliënt meedeelt dat beleggingsadvies op onafhankelijke basis wordt verstrekt, zorgen de lidstaten ervoor dat het aanvaarden van provisies, commissies of niet-geldelijke tegemoetkomingen in verband met beleggingsadvies of discretionair portfoliobeheer verboden is. [Am. 6] 6. De lidstaten schrijven voor dat een beleggingsonderneming die discretionair vermogensbeheer verricht, in een periodiek verslag alle „inducements” vermeldt die zijn betaald of ontvangen in verband met het discretionair vermogensbeheer tijdens de voorafgaande periode. De lidstaten zorgen ervoor dat beleggingsondernemingen de prestaties van hun werknemers, vertegenwoordigers of andere geassocieerde beleggingsondernemingen niet belonen of beoordelen op een manier die indruist tegen hun taak om in het belang van hun cliënten te handelen. [Am. 7] 7. Wanneer een beleggingsdienst samen met een andere dienst of een ander product aan een niet-professionele cliënt wordt aangeboden als onderdeel van een pakket of als voorwaarde waarvan de overeenkomst of dat pakket afhankelijk wordt gesteld, deelt de beleggingsonderneming aan de cliënt mee of het mogelijk is de verschillende componenten afzonderlijk te kopen en voorziet zij in een apart bewijsstuk van de kosten van elke component. De ESMA ontwikkelt, in samenwerking met de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), via het Gemengd Comité van de Europese toezichthoudende autoriteiten , uiterlijk op […] (46) richtsnoeren voor de beoordeling van en het toezicht op koppelverkoop, waarin met name wordt aangegeven in welke situaties koppelverkoop in strijd is met de verplichtingen van lid 1, en werkt deze richtsnoeren periodiek bij. 8. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen om ervoor te zorgen dat beleggingsondernemingen de in dit artikel neergelegde beginselen in acht nemen wanneer zij beleggingsdiensten of nevendiensten voor hun cliënten verrichten, met inbegrip van de voorwaarden waaraan de informatie moet voldoen om billijk, duidelijk en niet misleidend te zijn, de details over de inhoud en het formaat van de informatie die aan de klanten wordt verstrekt over beleggingsondernemingen en hun diensten, de criteria voor de beoordeling van verschillende emittenten en aanbieders van producten voor het geven van beleggingsadvies op onafhankelijke basis, en de criteria om te beoordelen of bedrijven die inducements ontvangen voldoen aan de verplichting om zich op eerlijke, billijke en professionele wijze in te zetten voor de belangen van hun cliënten . In deze gedelegeerde handelingen wordt rekening gehouden met het volgende: [Am. 8] Artikel 25 Beoordeling van de geschiktheid en adequaatheid en verslagen ten behoeve van cliënten -1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen waarborgen en aantonen dat natuurlijke personen die beleggingsadvies of informatie over beleggingsproducten verstrekken, of beleggings- of nevendiensten voor de cliënt verrichten namens de onderneming, over de nodige kennis en bekwaamheid beschikken om hun verplichtingen overeenkomstig artikel 24 en onderhavig artikel na te komen, en dat zij de criteria ter beoordeling van kennis en bekwaamheid openbaar maken. 1. Bij het verstrekken van beleggingsadvies of het verrichten van vermogensbeheer, wint de beleggingsonderneming de nodige informatie in, betreffende de kennis en ervaring van de cliënt of potentiële cliënt op beleggingsgebied met betrekking tot de specifieke soort product of dienst, zijn financiële situatie , met inbegrip van zijn vermogen om verliezen te aanvaarden , zijn risicotolerantie en zijn beleggingsdoelstellingen, teneinde de cliënt of potentiële cliënt de voor hem geschikte en, met name, met zijn risicotolerantie en vermogen om verliezen te aanvaarden strokende beleggingsdiensten en financiële instrumenten te kunnen aanbevelen. De lidstaten zorgen ervoor dat wanneer een beleggingsonderneming beleggingsadvies verstrekt waarbij een overeenkomstig artikel 24, lid 7, gebundeld pakket van diensten of producten wordt aanbevolen, elke individuele component evenals de gehele bundel passend zijn voor de cliënt. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat een beleggingsonderneming, wanneer zij andere dan de in lid 1 bedoelde beleggingsdiensten verricht, bij de cliënt of de potentiële cliënt informatie inwint over zijn ervaring en kennis op beleggingsgebied met betrekking tot de specifieke soort van product of dienst die men voornemens is aan te bieden of die wordt verlangd, zodat de onderneming kan beoordelen of het aangeboden product of de te verrichten dienst passend is voor de cliënt. Wanneer er overeenkomstig artikel 24, lid 7, een bundel van diensten of producten wordt overwogen, dient bij de beoordeling te worden nagegaan of elke individuele component en de gehele bundel passend zijn. Indien de beleggingsonderneming op grond van de uit hoofde van de voorgaande alinea ontvangen informatie oordeelt dat het product of de dienst voor de cliënt of de potentiële cliënt ongeschikt is, waarschuwt zij de cliënt of de potentiële cliënt. Deze waarschuwing mag in gestandaardiseerde vorm worden verstrekt. Indien cliënten of potentiële cliënten de in de eerste alinea bedoelde informatie over hun ervaring en kennis niet verstrekken of indien zij onvoldoende informatie verstrekken, waarschuwt de beleggingsonderneming hen dat zij niet in een positie verkeert om vast te stellen of de aangeboden beleggingsdienst of het aangeboden product voor hen geschikt is. Deze waarschuwing mag in gestandaardiseerde vorm worden verstrekt. 3. De lidstaten staan beleggingsondernemingen wanneer zij beleggingsdiensten verrichten welke slechts bestaan in het uitvoeren van orders van cliënten of het ontvangen en doorgeven van deze orders, met of zonder nevendiensten, met uitzondering van de in bijlage 1, deel B, punt 1, gespecificeerde nevendienst, toe die beleggingsdiensten voor hun cliënten te verrichten zonder de in lid 2 bedoelde informatie te hoeven inwinnen of de aldaar bedoelde vaststelling te hoeven doen wanneer aan de hieronder vermelde voorwaarden wordt voldaan: Voor de toepassing van dit punt wordt, indien aan de vereisten en de procedure van artikel 4, lid 1, derde en vierde alinea, van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten (47) , is voldaan, een markt van een derde land geacht gelijkwaardig aan een gereglementeerde markt te zijn. 4. De beleggingsonderneming legt een dossier aan met de tussen de onderneming en de cliënt overeengekomen documenten waarin de rechten en plichten van beide partijen worden beschreven, alsmede de overige voorwaarden waarop de onderneming diensten voor de cliënt zal verrichten. De rechten en plichten van beide partijen bij de overeenkomst kunnen worden opgenomen door middel van verwijzing naar andere documenten of wetsteksten. 5. De cliënt dient van de beleggingsonderneming deugdelijke , op een duurzame drager neergelegde verslagen over de voor haar cliënten verrichte diensten te ontvangen. Deze verslagen bevatten periodieke mededelingen aan cliënten, rekening houdend met het type en de complexiteit van de betrokken financiële instrumenten en de aard van de voor de cliënt verrichte dienst, alsook, in voorkomend geval, de kosten van de transacties en de diensten die voor rekening van de cliënt werden verricht. Bij het verstrekken van beleggingsadvies aan niet-professionele cliënten verstrekt de beleggingsonderneming de cliënt gegevens op een duurzame drager waarin op zijn minst de doelstellingen van de cliënt, de aanbevelingen en de manier waarop het verstrekte advies aan de individuele kenmerken en doelstellingen van de cliënt beantwoordt, worden gespecificeerd. Indien een beleggingsonderneming discretionair vermogensbeheer verricht en indien een beleggingsonderneming die beleggingsadvies verstrekt de cliënt meedeelt dat zij overeenkomstig artikel 24, lid 3 bis, onder d), een periodieke beoordeling van de geschiktheid uitvoert, deelt zij de cliënt mee hoevaak deze beoordeling en de daarmee verband houdende kennisgeving plaatsvinden, en omvat het verslag informatie over de prestaties van de betrokken beleggingsproducten, en indien er beleggingsadvies is verstrekt of discretionair vermogensbeheer is verricht, een bijgewerkte beoordeling van de geschiktheid van deze beleggingsproducten. 6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen om ervoor te zorgen dat beleggingsondernemingen de in de leden 1 tot en met 5 neergelegde beginselen in acht nemen wanneer zij beleggingsdiensten of nevendiensten voor hun cliënten verrichten. In deze gedelegeerde handelingen worden met name de criteria voor de overeenkomstig lid 1 vereiste beoordeling van kennis en bekwaamheid omschreven en wordt rekening gehouden met het volgende: 7. De ESMA ontwikkelt tegen […] (48) richtsnoeren voor de beoordeling van de in lid 3, onder a), bedoelde financiële instrumenten die een structuur hebben die het moeilijk maakt voor de cliënt om te begrijpen welk risico eraan verbonden is, en werkt deze richtsnoeren periodiek bij. Artikel 26 Het verrichten van diensten via een andere beleggingsonderneming De lidstaten staan toe dat een beleggingsonderneming die via een andere beleggingsonderneming een instructie krijgt om beleggingsdiensten of nevendiensten voor rekening van een cliënt te verrichten, afgaat op de cliëntgegevens die haar worden verstrekt door de onderneming die de instructie doorgeeft. De beleggingsonderneming die de instructie doorgeeft, blijft verantwoordelijk voor de volledigheid en juistheid van de verstrekte gegevens. De beleggingsonderneming die op deze wijze een instructie krijgt om diensten voor rekening van een cliënt te verrichten, mag ook afgaan op eventuele aanbevelingen betreffende de dienst of transactie welke door een andere beleggingsonderneming aan de cliënt zijn gedaan. De beleggingsonderneming die de instructie doorgeeft, blijft verantwoordelijk voor de geschiktheid van de aan de cliënt verstrekte aanbevelingen of adviezen. De beleggingsonderneming die via een andere beleggingsonderneming instructies of orders van een cliënt ontvangt, blijft verantwoordelijk voor het op basis van bovenbedoelde gegevens of aanbevelingen verrichten van de dienst of sluiten van de transactie in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen van deze titel. Artikel 27 Verplichting om orders tegen de voor de cliënt voordeligste voorwaarden uit te voeren 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen bij het uitvoeren van orders alle noodzakelijke maatregelen moeten nemen om het best mogelijke resultaat voor hun cliënten te behalen, rekening houdend met de prijs, de kosten, de snelheid, de waarschijnlijkheid van uitvoering en afwikkeling, de omvang, de aard en alle andere voor de uitvoering van de order relevante aspecten. In geval van een specifieke instructie van de cliënt is de beleggingsonderneming evenwel verplicht de order volgens die specifieke instructie uit te voeren. Wanneer een beleggingsonderneming een order namens een cliënt uitvoert, wordt voor de bepaling van het best mogelijke resultaat uitgegaan van de totale tegenprestatie, die bestaat uit de prijs van het financiële instrument en de uitvoeringskosten, die alle uitgaven omvatten die ten laste komen van de cliënt en rechtstreeks verband houden met de uitvoering van de order, zoals vergoedingen aan de plaats van uitvoering, clearing- en afwikkelingsvergoedingen en alle andere vergoedingen die worden betaald aan derden die bij de uitvoering van de order zijn betrokken. 1 bis. Een beleggingsonderneming ontvangt geen beloning, korting of niet-geldelijke tegemoetkoming voor de routering van orders naar een bepaald handelsplatform of uitvoeringsplatform. 2. De lidstaten schrijven voor dat elke plaats van uitvoering ten minste per kwartaal op verzoek gegevens over de kwaliteit van de uitvoering van transacties op de betrokken plaats van uitvoering openbaar moet maken en dat de beleggingsonderneming na de uitvoering van een transactie namens een cliënt op aanvraag aan de cliënt meedeelt waar de order werd uitgevoerd . De periodieke verslagen bevatten bijzonderheden over de prijs, de snelheid van uitvoering en de waarschijnlijkheid van uitvoering met betrekking tot individuele financiële instrumenten. 3. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen doeltreffende regelingen moeten vaststellen en handhaven om aan lid 1 te voldoen. De lidstaten schrijven met name voor dat beleggingsondernemingen een beleid inzake orderuitvoering vaststellen en toepassen dat de beleggingsondernemingen in staat stelt om voor de orders van hun cliënten het best mogelijke resultaat te behalen overeenkomstig het bepaalde in lid 1. 4. Het orderuitvoeringsbeleid omvat voor elke klasse van instrumenten, informatie over de verschillende plaatsen waar de beleggingsonderneming de orders van haar cliënten uitvoert en de factoren die de keuze van de plaats van uitvoering beïnvloeden. Het omvat ten minste de plaatsen van uitvoering die de beleggingsonderneming in staat stellen om consistent het best mogelijke resultaat voor de uitvoering van orders van cliënten te behalen. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen hun cliënten deugdelijke informatie over hun orderuitvoeringsbeleid moeten verstrekken. In die informatie wordt duidelijk, voldoende nauwkeurig en op een voor cliënten gemakkelijk te begrijpen wijze uitgelegd hoe de onderneming orders voor de cliënt zal uitvoeren. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen vooraf de instemming van hun cliënten met hun orderuitvoeringsbeleid moeten verkrijgen. De lidstaten schrijven voor dat wanneer het orderuitvoeringsbeleid voorziet in de mogelijkheid om orders buiten een gereglementeerde markt , een MTF of een OTF uit te voeren, de beleggingsondernemingen hun cliënten of potentiële cliënten met name van deze mogelijkheid op de hoogte moeten brengen. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen de uitdrukkelijke toestemming van hun cliënten moeten verkrijgen alvorens orders van cliënten buiten een gereglementeerde markt , een MTF of een OTF uit te voeren. De beleggingsonderneming kan deze toestemming hetzij in de vorm van een algemene overeenkomst, hetzij met betrekking tot afzonderlijke transacties verkrijgen. 4 bis. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen eenmaal per kwartaal voor elke categorie financiële instrumenten een overzicht moeten opstellen van de qua handelsvolume belangrijkste vijf plaatsen van uitvoering waar zij tijdens het voorgaande kwartaal orders van cliënten hebben uitgevoerd en dat overzicht openbaar moeten maken. 5. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen toezicht moeten houden op de doeltreffendheid van hun regelingen en beleid voor orderuitvoering om in voorkomend geval mogelijke tekortkomingen te achterhalen en te corrigeren. Zij dienen met name op gezette tijden na te gaan of de in het orderuitvoeringsbeleid opgenomen plaatsen van uitvoering tot het best mogelijke resultaat voor de cliënt leiden dan wel of zij hun uitvoeringsregelingen moeten wijzigen. Bij deze controle komt ook de vraag aan bod of en zo ja welke wijzigingen in het beleid nodig zijn gelet op de informatie die overeenkomstig lid 2 en lid 4 bis is gepubliceerd. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen hun cliënten kennis moeten geven van wezenlijke wijzigingen in hun orderuitvoeringsregelingen of hun orderuitvoeringsbeleid. ▌ 6. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen hun cliënten desgevraagd moeten kunnen aantonen dat zij hun orders hebben uitgevoerd in overeenstemming met het orderuitvoeringsbeleid van de onderneming en dit artikel . 7. De Commissie wordt gemachtigd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: 8. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen ter bepaling van: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (49) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens ▌de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 28 Regels voor de verwerking van orders van cliënten 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen met een vergunning om orders voor rekening van cliënten uit te voeren, procedures en regelingen moeten toepassen die een onmiddellijke, billijke en vlotte uitvoering van orders van cliënten garanderen ten opzichte van orders van andere cliënten of de handelsposities van de beleggingsonderneming. Deze procedures of regelingen moeten een beleggingsonderneming in staat stellen om overigens vergelijkbare orders van cliënten overeenkomstig het tijdstip van ontvangst uit te voeren. 2. De lidstaten schrijven voor dat ingeval een limietorder van een cliënt inzake tot de handel op een gereglementeerde markt toegelaten aandelen die onder de heersende marktomstandigheden niet onmiddellijk wordt uitgevoerd, de beleggingsonderneming, tenzij de cliënt uitdrukkelijk andere instructies geeft, maatregelen moet nemen om tot een zo spoedig mogelijke uitvoering van die order bij te dragen door de bewuste limietorder van de cliënt onmiddellijk op zodanige wijze openbaar te maken dat andere marktdeelnemers daar makkelijk toegang toe kunnen krijgen. De lidstaten kunnen besluiten dat een beleggingsonderneming deze verplichting moet naleven door de limietorder van de cliënt aan een gereglementeerde markt en/of een MTF door te geven. De lidstaten bepalen dat de bevoegde autoriteiten ontheffing kunnen verlenen van de verplichting tot openbaarmaking van een limietorder die van aanzienlijke omvang is in verhouding tot de normale marktomvang overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] . 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen ter omschrijving van: Artikel 29 Verplichtingen van beleggingsondernemingen wanneer zij verbonden agenten aanwijzen 1. De lidstaten staan een beleggingsonderneming toe verbonden agenten aan te wijzen om de diensten van de beleggingsonderneming te promoten, diensten aan te bieden of orders van cliënten of potentiële cliënten te ontvangen en door te geven, financiële instrumenten te plaatsen en advies te verstrekken in verband met deze financiële instrumenten en diensten die door deze beleggingsonderneming worden aangeboden. 2. De lidstaten schrijven voor dat ingeval een beleggingsonderneming besluit een verbonden agent aan te wijzen, die beleggingsonderneming volledig en onvoorwaardelijk verantwoordelijk moet blijven voor elke handeling of elk verzuim van de verbonden agent die voor rekening van de onderneming optreedt. De lidstaten schrijven voor dat de beleggingsonderneming erop moet toezien dat een verbonden agent kenbaar maakt in welke hoedanigheid hij optreedt en welke onderneming hij vertegenwoordigt wanneer hij contact opneemt of voordat hij zaken doet met een cliënt of potentiële cliënt. De lidstaten verbieden verbonden agenten die op hun grondgebied in een register zijn ingeschreven, met geld en/of financiële instrumenten van cliënten om te gaan. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen de werkzaamheden van hun verbonden agenten moeten controleren om te waarborgen dat zij zich doorlopend aan deze richtlijn houden wanneer zij met verbonden agenten werken. 3. Verbonden agenten worden ingeschreven in het openbaar register in de lidstaat waar zij gevestigd zijn. De ESMA publiceert op haar website verwijzingen of hyperlinks naar de openbare registers die uit hoofde van dit artikel zijn aangelegd door de lidstaten die besluiten beleggingsondernemingen toe te staan om verbonden agenten aan te wijzen. De lidstaten dragen er zorg voor dat de inschrijving van verbonden agenten in het openbaar register slechts mogelijk is wanneer is vastgesteld dat zij voldoende betrouwbaar zijn en dat zij over passende algemene, zakelijke en beroepskennis en bekwaamheid beschikken om in staat te zijn de beleggings- of nevendienst te verrichten en alle dienstige informatie betreffende de aangeboden dienst accuraat aan de cliënt of potentiële cliënt mede te delen. De lidstaten kunnen besluiten dat het onder voorbehoud van adequate controle de beleggingsondernemingen en niet de bevoegde autoriteiten kunnen zijn die nagaan of de door hen aangewezen verbonden agenten als voldoende betrouwbaar bekend staan en over de kennis beschikken als bedoeld in de derde alinea. Dit register wordt regelmatig bijgewerkt. Het kan worden geraadpleegd door het publiek. 4. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen die verbonden agenten aanwijzen afdoende maatregelen moeten treffen ter voorkoming van eventuele negatieve gevolgen die de niet onder deze richtlijn vallende werkzaamheden van de verbonden agent kunnen hebben voor de werkzaamheden die de verbonden agent voor rekening van de beleggingsonderneming verricht. De lidstaten kunnen de bevoegde autoriteiten toestaan samen te werken met beleggingsondernemingen en kredietinstellingen, hun verenigingen en andere entiteiten bij de registerinschrijving van verbonden agenten en bij het toezien op de naleving van de in lid 3 gestelde eisen door de verbonden agenten. Meer bepaald kunnen verbonden agenten in het register worden ingeschreven door beleggingsondernemingen, kredietinstellingen of hun verenigingen en andere entiteiten onder het toezicht van de bevoegde autoriteit. 5. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen uitsluitend verbonden agenten aanwijzen die in de in lid 3 bedoelde openbare registers moeten zijn ingeschreven. 5 bis. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen de verbonden agenten die zij aanwijzen voorzien van actuele informatie over het beleggingsproduct en de doelgroep zoals bepaald overeenkomstig artikel 24, lid 1, en dat zij waarborgen dat de verbonden agent de cliënt voorziet van de overeenkomstig artikel 24, lid 3, voorgeschreven informatie. 6. De lidstaten mogen de in dit artikel gestelde eisen aanscherpen of daaraan eisen toevoegen voor in hun rechtsgebied ingeschreven verbonden agenten. Artikel 30 Transacties met in aanmerking komende tegenpartijen 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat beleggingsondernemingen met een vergunning om orders voor rekening van cliënten en/of voor eigen rekening uit te voeren en/of orders te ontvangen en door te geven, transacties met in aanmerking komende tegenpartijen mogen totstandbrengen of sluiten zonder dat zij ertoe gehouden zijn met betrekking tot deze transacties of met betrekking tot rechtstreeks met deze transacties verband houdende nevendiensten de verplichtingen van de artikelen 24 (met uitzondering van lid 3), 25 (met uitzondering van lid 5), en 27 en van artikel 28, lid 1, na te komen. De lidstaten dragen er zorg voor dat beleggingsondernemingen in hun relatie met in aanmerking komende tegenpartijen op loyale, billijke en professionele wijze optreden en tevens communiceren op een wijze die correct, duidelijk en niet misleidend is, rekening houdend met de aard van de in aanmerking komende tegenpartij en van zijn bedrijfsactiviteiten. 2. Voor de toepassing van dit artikel erkennen de lidstaten als in aanmerking komende tegenpartijen beleggingsondernemingen, kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen, icbe's en de beheermaatschappijen daarvan, pensioenfondsen en de beheermaatschappijen daarvan, andere krachtens EU-wetgeving of het nationale recht van een lidstaat vergunninghoudende of gereglementeerde financiële instellingen, uit hoofde van artikel 2, lid 1, onder k) , van de toepassing van deze richtlijn vrijgestelde ondernemingen, nationale regeringen en hun diensten, met inbegrip van de overheidsinstanties die op nationaal niveau bij het beheer van de overheidsschuld betrokken zijn, centrale banken en supranationale organisaties. Classificatie als in aanmerking komende tegenpartij overeenkomstig de vorige alinea laat het recht van deze entiteiten onverlet om te verzoeken dat zij, in het algemeen dan wel per transactie, worden behandeld als cliënten waarvan de zakelijke betrekkingen met de beleggingsonderneming onderworpen zijn aan de artikelen 24, 25, 27 en 28. 3. Als in aanmerking komende tegenpartijen kunnen ook door de lidstaten worden erkend andere ondernemingen die voldoen aan welbepaalde evenredige vereisten, met inbegrip van kwantitatieve drempels. In geval van een transactie waarbij de potentiële tegenpartijen in verschillende rechtsgebieden gevestigd zijn, richt de beleggingsonderneming zich naar de status van de andere onderneming zoals deze is vastgelegd op grond van het recht of de maatregelen van de lidstaat waar deze onderneming gevestigd is. De lidstaten zorgen ervoor dat een beleggingsonderneming die overeenkomstig lid 1 met dergelijke ondernemingen transacties sluit, van de potentiële tegenpartij de uitdrukkelijke bevestiging verkrijgt dat zij ermee instemt als in aanmerking komende tegenpartij te worden behandeld. De lidstaten staan beleggingsondernemingen toe deze bevestiging in het algemeen dan wel per transactie te verkrijgen. 4. Als in aanmerking komende tegenpartijen kunnen ook door de lidstaten worden erkend entiteiten van derde landen die te vergelijken zijn met de in lid 2 genoemde categorieën van entiteiten. Als in aanmerking komende tegenpartijen kunnen ook door de lidstaten worden erkend ondernemingen van derde landen als de in lid 3 genoemde, onder dezelfde voorwaarden en vereisten als bepaald in lid 3. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen ter omschrijving van: Afdeling 3 Markttransparantie en -integriteit Artikel 31 Toezicht op de naleving van de regels van de MTF of de OTF en van andere wettelijke verplichtingen 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren voor de MTF of de OTF doeltreffende regelingen en procedures moeten vaststellen en handhaven om stelselmatig toe te zien op de naleving van de regels van die instelling door de gebruikers of cliënten . De lidstaten waarborgen dat beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren toezien op geplaatste en geannuleerde orders en de door hun leden of deelnemers volgens hun systemen verrichte transacties, opdat inbreuken op deze regels, handelsvoorwaarden die de ordelijke werking van de markt verstoren of gedragingen die op marktmisbruik kunnen wijzen, kunnen worden onderkend, en zij zetten de nodige middelen in om ervoor te zorgen dat dit toezicht doeltreffend is . 2. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren inbreuken op zijn regels, handelsvoorwaarden die de ordelijke werking van de markt verstoren of gedragingen die op marktmisbruik kunnen wijzen, aan de bevoegde autoriteit moeten melden. De lidstaten schrijven tevens voor dat beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of een OTF exploiteren de toepasselijke informatie onmiddellijk moeten verstrekken aan de voor het onderzoeken en vervolgen van gevallen van marktmisbruik bevoegde autoriteit en dat zij deze autoriteit hun volledige medewerking moeten verlenen bij het onderzoeken en vervolgen van gevallen van marktmisbruik welke zich in of via hun systemen hebben voorgedaan. Artikel 32 Opschorting van de handel in instrumenten en uitsluiting van instrumenten van de handel op een MTF of een OTF 1. Onverminderd het krachtens artikel 72, onder d) en e), aan de bevoegde autoriteit verleende recht om de opschorting van de handel in een instrument of de uitsluiting van een instrument van de handel te eisen, mag de exploitant van een MTF of een OTF de handel in een financieel instrument opschorten of een financieel instrument van de handel uitsluiten wanneer dit instrument niet langer aan de regels van de MTF of OTF voldoet, tenzij een dergelijke maatregel de belangen van de beleggers of de ordelijke werking van de markt aanzienlijk zou kunnen schaden. De lidstaten schrijven voor dat een beleggingsonderneming of een marktexploitant die een MTF of een OTF exploiteert en die de handel in een financieel instrument opschort of een financieel instrument van de handel uitsluit, deze beslissing openbaar moet maken en aan de gereglementeerde markten, MTF's en OTF's waarop hetzelfde financiële instrument wordt verhandeld moet meedelen, alsook de bevoegde autoriteit in kennis moet stellen van de ter zake dienende informatie. De bevoegde autoriteit stelt de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten daarvan in kennis. Wanneer de opschorting of uitsluiting toe te schrijven is aan de niet-openbaarmaking van informatie over de emittent of het financiële instrument, schrijft de relevante bevoegde autoriteit in de zin van artikel 2, punt 7, van Verordening (EG) nr. 1287/2006 van de Commissie voor dat de overige gereglementeerde markten, MTF's en OTF's of andere handelsvoorzieningen waarop hetzelfde financiële instrument wordt verhandeld , eveneens zo spoedig mogelijk de handel in dat financiële instrument moeten opschorten of dat financiële instrument van de handel moeten uitsluiten. De lidstaten schrijven voor dat de overige gereglementeerde markten, MTF's en OTF's hun beslissing moeten meedelen aan hun bevoegde autoriteit en aan alle gereglementeerde markten, MTF's en OTF's waarop hetzelfde financiële instrument wordt verhandeld; deze beslissing moet vergezeld gaan van een toelichting indien is besloten de handel in het financiële instrument niet op te schorten of het financiële instrument niet van de handel uit te sluiten. 2. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen ter specificatie van de vorm en timing van de mededelingen en de openbaarmaking als bedoeld in lid 1. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (50) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. ▌ 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen om een lijst op te stellen van de in lid 1 bedoelde specifieke situaties waarin de belangen van de beleggers aanzienlijk worden geschaad, om ▌ Artikel 34 Samenwerking en gegevensuitwisseling tussen MTF's en OTF's 1. De lidstaten schrijven voor dat een beleggingsonderneming of een marktexploitant die een OTF exploiteert, beleggingsondernemingen en marktexploitanten van andere MTF's, OTF's en gereglementeerde markten onmiddellijk in kennis moet stellen van het volgende: welke met een financieel instrument verband houden. 1 bis. De lidstaten schrijven voor dat een beleggingsonderneming of een exploitant van een MTF of een OTF die gedragingen vaststelt die kunnen wijzen op misbruik dat in het toepassingsgebied valt van Verordening (EU) nr. .../... [MAR], onmiddellijk de volgens artikel 16 van deze verordening aangewezen bevoegde autoriteit of een orgaan waaraan de bevoegdheden van de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 17 van deze verordening zijn gedelegeerd, informeert, om cross-markettoezicht in realtime te vergemakkelijken. 2. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen met het oog op de bepaling van de specifieke omstandigheden waarin een verplichting tot informatieverstrekking als bedoeld in lid 1 ontstaat. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op ... (51) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Afdeling 4 Mkb-markten Artikel 35 Mkb-groeimarkten 1. De lidstaten bepalen dat de exploitant van een MTF bij de bevoegde autoriteit van zijn lidstaat van herkomst een aanvraag kan indienen om de MTF als een mkb-groeimarkt te laten registreren. 2. De lidstaten bepalen dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst de MTF als een mkb-groeimarkt kan registreren indien zij een aanvraag als bedoeld in lid 1 ontvangt en ervan overtuigd is dat met betrekking tot de MTF aan de vereisten van lid 3 is voldaan. 3. Voor de MTF gelden effectieve regels, systemen en procedures die waarborgen dat aan het volgende is voldaan: 4. De criteria van lid 3 laten onverlet dat de exploitant van de MTF moet voldoen aan alle andere voor de exploitatie van MTF's relevante verplichtingen die in deze richtlijn zijn neergelegd. Evenmin beletten zij de exploitant van de MTF aanvullende eisen te stellen naast die welke in genoemd lid zijn neergelegd. 5. De lidstaten bepalen dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst in één van de volgende gevallen de registratie van een MTF als een mkb-groeimarkt kan annuleren: 6. De lidstaten schrijven voor dat als een bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst overeenkomstig dit artikel een MTF als een mkb-groeimarkt registreert of de registratie van een MTF als een mkb-groeimarkt annuleert, zij de ESMA zo spoedig mogelijk daarvan in kennis moeten stellen. De ESMA maakt een lijst van mkb-groeimarkten op haar website bekend en houdt deze actueel. 7. De lidstaten schrijven voor dat als een financieel instrument van een emittent tot de handel op een mkb-groeimarkt wordt toegelaten, het financiële instrument ook op een andere mkb-groeimarkt mag worden verhandeld, maar alleen met de uitdrukkelijke toestemming van de emittent . In een dergelijk geval geldt voor de emittent echter geen enkele verplichting ten aanzien van de corporate governance of de initiële, permanente of incidentele informatieverstrekking met betrekking tot laatstgenoemde mkb-groeimarkt. 8. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen ter verdere specificatie van de in lid 3 genoemde vereisten. Bij de vaststelling van deze maatregelen wordt ermee rekening gehouden dat een hoog niveau van beleggersbescherming moet worden gehandhaafd ter bevordering van het vertrouwen van beleggers in de betrokken markten, terwijl tegelijkertijd de administratieve lasten voor de emittenten op de markt tot een minimum moeten worden beperkt. HOOFDSTUK III RECHTEN VAN BELEGGINGSONDERNEMINGEN Artikel 36 Vrij verrichten van beleggingsdiensten en -activiteiten 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat een beleggingsonderneming waaraan door de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat vergunning is verleend en waarop door deze autoriteiten toezicht wordt uitgeoefend overeenkomstig het bepaalde in deze richtlijn, en met betrekking tot kredietinstellingen overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 2006/48/EG , op hun grondgebied vrij beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten alsmede nevendiensten kunnen verrichten, mits deze diensten en activiteiten onder de vergunning vallen. Nevendiensten mogen alleen tezamen met een beleggingsdienst en/of een beleggingsactiviteit worden verricht. De lidstaten mogen aan een dergelijke beleggingsonderneming of kredietinstelling geen aanvullende verplichtingen opleggen in verband met de aangelegenheden die door deze richtlijn worden bestreken. 2. Elke beleggingsonderneming die voor de eerste maal diensten of activiteiten op het grondgebied van een andere lidstaat wil verrichten of die het assortiment aldaar verrichte diensten of activiteiten wenst uit te breiden, verstrekt de bevoegde autoriteiten van haar lidstaat van herkomst de volgende informatie: Ingeval een beleggingsonderneming voornemens is gebruik te maken van verbonden agenten, deelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de beleggingsonderneming, , uiterlijk een maand na ontvangst van de informatie, aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die overeenkomstig artikel 83, lid 1, als contactpunt is aangewezen, de identiteitsgegevens mee van de verbonden agenten die de beleggingsonderneming voornemens is te gebruiken om diensten in die lidstaat te verrichten. De lidstaat van ontvangst maakt die informatie openbaar. De ESMA kan om toegang tot die informatie verzoeken overeenkomstig de in artikel 35 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 vermelde procedure en voorwaarden. 3. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet deze informatie binnen een maand na de ontvangst ervan toekomen aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die overeenkomstig artikel 83, lid 1, als contactpunt is aangewezen, waarna de beleggingsonderneming kan aanvangen met het verrichten van de betrokken beleggingsdienst(en) in de lidstaat van ontvangst. 4. In geval van wijziging van de overeenkomstig lid 2 verstrekte gegevens stelt de beleggingsonderneming de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst schriftelijk van de desbetreffende wijziging in kennis, zulks ten minste een maand voordat de wijziging plaatsvindt. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst mededeling van die wijziging. 5. Elke kredietinstelling die overeenkomstig lid 1 beleggingsdiensten of –activiteiten en nevendiensten wil verrichten via verbonden agenten, deelt de bevoegde autoriteit van haar lidstaat van herkomst de identiteitsgegevens van deze verbonden agenten mee. Ingeval de kredietinstelling voornemens is gebruik te maken van verbonden agenten, deelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de kredietinstelling uiterlijk een maand na ontvangst van de informatie aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die overeenkomstig artikel 83, lid 1, als contactpunt is aangewezen, de identiteitsgegevens mee van de verbonden agenten die de kredietinstelling voornemens is te gebruiken om diensten in die lidstaat te verrichten. De lidstaat van ontvangst maakt die informatie openbaar. 6. Zonder aanvullende wettelijke of bestuursrechtelijke eisen te stellen, staan de lidstaten beleggingsondernemingen en marktexploitanten met MTF's en OTF's uit andere lidstaten toe om op hun grondgebied passende voorzieningen te installeren waardoor op hun grondgebied gevestigde gebruikers of deelnemers op afstand toegang krijgen tot en gebruik kunnen maken van de systemen van deze MTF's en OTF's . 7. De beleggingsonderneming of de marktexploitant die een MTF exploiteert deelt aan de bevoegde autoriteit van zijn lidstaat van herkomst mee in welke lidstaat zij voornemens is dergelijke voorzieningen te treffen. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de MTF deelt deze informatie binnen een maand mee aan de lidstaat waar de MTF voornemens is dergelijke voorzieningen te treffen. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de MTF deelt, op verzoek van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst van de MTF, binnen een redelijke termijn de identiteitsgegevens mee van de leden of deelnemers van de in die lidstaat gevestigde MTF. 8. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen om nader te bepalen welke informatie overeenkomstig de leden 2, 4 en 7 moet worden verstrekt. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (52) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens ▌de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 9. 9 De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met het oog op de vaststelling van de standaardformulieren, templates en procedures voor de toezending van de informatie overeenkomstig de leden 3, 4 en 7. De ESMA legt die ontwerpen van technische uitvoeringsnormen uiterlijk op [31 december 2016] voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 37 Vestiging van een bijkantoor 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten alsmede nevendiensten overeenkomstig deze richtlijn en Richtlijn 2006/48/EG op hun grondgebied mogen worden verricht door middel van de vestiging van een bijkantoor, mits deze diensten en activiteiten onder de vergunning vallen die in de lidstaat van herkomst aan de beleggingsonderneming of de kredietinstelling is verleend. Nevendiensten mogen alleen tezamen met een beleggingsdienst en/of een beleggingsactiviteit worden verricht. De lidstaten mogen, met uitzondering van krachtens lid 8 toegestane eisen, geen aanvullende eisen inzake de organisatie en exploitatie van het bijkantoor stellen met betrekking tot de aangelegenheden die door deze richtlijn worden bestreken. 2. De lidstaten verlangen dat een beleggingsonderneming die een bijkantoor op het grondgebied van een andere lidstaat wenst te vestigen, eerst de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst daarvan in kennis stelt en deze autoriteit de volgende gegevens verstrekt: Ingeval een beleggingsonderneming buiten haar lidstaat van herkomst gebruik maakt van een in een lidstaat gevestigde verbonden agent, wordt die verbonden agent gelijkgesteld aan het bijkantoor en onderworpen aan de in deze richtlijn opgenomen bepalingen betreffende bijkantoren. 3. Tenzij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, gelet op de voorgenomen werkzaamheden, redenen heeft om te twijfelen aan de deugdelijkheid van de administratieve structuur of van de financiële positie van een beleggingsonderneming, doet zij binnen drie maanden na ontvangst van alle gegevens, mededeling van deze gegevens aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die overeenkomstig artikel 83, lid 1, als contactpunt is aangewezen en stelt zij de betrokken beleggingsonderneming hiervan in kennis. 4. Afgezien van de in lid 2 bedoelde gegevens doet de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst mededeling van de gegevens over het erkende compensatiestelsel waarvan de beleggingsonderneming lid is overeenkomstig Richtlijn 97/9/EG. Eventuele wijzigingen in de gegevens worden door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst gemeld. 5. Wanneer de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst weigert de gegevens aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst te verstrekken, deelt zij de redenen van deze weigering binnen drie maanden na ontvangst van alle gegevens mede aan de betrokken beleggingsonderneming. 6. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst is binnengekomen of wanneer deze binnen een termijn van ten hoogste twee maanden, te rekenen vanaf de datum van toezending van de mededeling door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, niet reageert, kan het bijkantoor gevestigd worden en met zijn werkzaamheden aanvangen. 7. Elke kredietinstelling die gebruik wil maken van een verbonden agent die in een andere lidstaat dan haar lidstaat van herkomst is gevestigd om overeenkomstig deze richtlijn beleggingsdiensten en/of -activiteiten alsmede nevendiensten te verrichten, stelt de bevoegde autoriteit van haar lidstaat van herkomst daarvan in kennis. Tenzij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst redenen heeft om te twijfelen aan de deugdelijkheid van de administratieve structuur of van de financiële positie van een kredietinstelling, doet zij binnen drie maanden na ontvangst van alle gegevens, mededeling van deze gegevens aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die overeenkomstig artikel 83, lid 1, als contactpunt is aangewezen en stelt zij de betrokken kredietinstelling hiervan in kennis. Wanneer de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst weigert de gegevens aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst te verstrekken, deelt zij de redenen van deze weigering binnen drie maanden na ontvangst van alle gegevens mede aan de betrokken kredietinstelling. Zodra een mededeling van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst is binnengekomen of wanneer deze binnen een termijn van ten hoogste twee maanden, te rekenen vanaf de datum van toezending van de mededeling door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, niet reageert, kan de verbonden agent met zijn werkzaamheden aanvangen. Deze verbonden agent is onderworpen aan de bepalingen van deze richtlijn die op bijkantoren betrekking hebben. 8. De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het bijkantoor gevestigd is neemt de verantwoordelijkheid op zich om ervoor te zorgen dat de door het op zijn grondgebied gevestigde bijkantoor verrichte diensten voldoen aan de eisen die in de artikelen 24, 25, 27 en 28 van deze richtlijn en de artikelen 13 tot en met 23 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] , alsmede in de op grond van die bepalingen genomen maatregelen worden gesteld. De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd heeft het recht om de door het bijkantoor getroffen regelingen aan een onderzoek te onderwerpen en de wijzigingen te verlangen die absoluut noodzakelijk zijn om de bevoegde autoriteit in staat stellen de verplichtingen die in de artikelen 24, 25, 27 en 28 van deze richtlijn en de artikelen 13 tot en met 23 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] , alsmede in de op grond van die bepalingen genomen maatregelen zijn neergelegd, te doen nakomen met betrekking tot de op het grondgebied van die lidstaat door het bijkantoor verrichte diensten en/of activiteiten. 9. Elke lidstaat draagt er zorg voor dat, wanneer een beleggingsonderneming waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, op zijn grondgebied een bijkantoor heeft gevestigd, de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de beleggingsonderneming, in het kader van de uitoefening van haar verantwoordelijkheden en na de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst daarvan in kennis te hebben gesteld, zelf in dat bijkantoor inspecties ter plaatse kan verrichten. 10. In geval van wijziging van de overeenkomstig lid 2 verstrekte gegevens stelt de beleggingsonderneming ten minste één maand vóór de doorvoering van de wijziging de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst schriftelijk van deze wijziging in kennis. Ook de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst wordt door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van deze wijziging in kennis gesteld. 11. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen om nader te bepalen welke informatie overeenkomstig de leden 2, 4 en 10 moet worden verstrekt. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (53) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig ▌de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 12. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met het oog op de vaststelling van de standaardformulieren, templates en procedures voor de toezending van de informatie overeenkomstig de leden 3 en 10. De ESMA legt die ontwerpen van technische uitvoeringsnormen uiterlijk op [31 december 2016] voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 38 Toegang tot gereglementeerde markten 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen uit andere lidstaten die een vergunning hebben gekregen om orders van cliënten uit te voeren of voor eigen rekening te handelen, het recht hebben om lid te worden van of toegang hebben tot de op hun grondgebied gevestigde gereglementeerde markten door middel van één van de volgende regelingen: 2. De lidstaten leggen beleggingsondernemingen die van het uit hoofde van lid 1 verleende recht gebruik maken, geen aanvullende regelgevende of administratieve verplichtingen op in verband met de aangelegenheden die door deze richtlijn worden bestreken. Artikel 39 Toegang tot centraletegenpartij-, clearing- en afwikkelingsfaciliteiten en het recht om een afwikkelingssysteem aan te wijzen 1. De lidstaten schrijven voor dat beleggingsondernemingen uit andere lidstaten het recht moeten hebben toegang te krijgen tot centraletegenpartij-, clearing- en afwikkelingssystemen op hun grondgebied voor de afhandeling van transacties in financiële instrumenten of het treffen van regelingen daarvoor. De lidstaten schrijven voor dat de toegang van deze beleggingsondernemingen tot dergelijke systemen onderworpen is aan dezelfde niet-discriminerende, transparante en objectieve zakelijke criteria als die welke voor lokale deelnemers gelden. De lidstaten beperken het gebruik van deze systemen niet tot de clearing en afwikkeling van transacties in financiële instrumenten die op een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF op hun grondgebied zijn uitgevoerd. 2. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt op hun grondgebied alle leden of deelnemers het recht moet verlenen het systeem aan te wijzen voor de afwikkeling van de op de betrokken gereglementeerde markt verrichte transacties in financiële instrumenten, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: Deze beoordeling door de bevoegde autoriteit van de gereglementeerde markt doet niet af aan de bevoegdheden van de nationale centrale banken als toezichthouders op afwikkelingssystemen of van andere op zulke systemen toezichthoudende autoriteiten. De bevoegde autoriteit zal met het reeds bestaande toezicht van deze instellingen rekening houden om ongegronde dubbele controle te voorkomen. Artikel 40 Bepalingen betreffende centraletegenpartij-, clearing- en afwikkelingsregelingen ten aanzien van MTF's 1. De lidstaten verhinderen beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF exploiteren niet passende afspraken met een centrale tegenpartij of clearinginstelling en een afwikkelingssysteem uit een andere lidstaat te maken met het oog op clearing en/of afwikkeling van sommige of alle handelstransacties die marktdeelnemers via hun systemen hebben uitgevoerd. 2. De voor beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF exploiteren bevoegde autoriteit mag de gebruikmaking van centraletegenpartijsystemen, clearinginstellingen en/of afwikkelingssystemen in andere lidstaten niet verbieden, tenzij kan worden aangetoond dat zulks noodzakelijk is om de ordelijke werking van die MTF te handhaven, rekening houdend met de in artikel 39, lid 2, bepaalde voorwaarden voor afwikkelingssystemen. Om ongegronde dubbele controle te voorkomen houdt de bevoegde autoriteit rekening met het reeds bestaande toezicht op het clearing- en afwikkelingssysteem dat reeds wordt uitgeoefend door de relevante centrale banken als toezichthouders op clearing- en afwikkelingssystemen of van andere voor dergelijke systemen bevoegde toezichthoudende autoriteiten. HOOFDSTUK IV Verrichten van diensten door ondernemingen van derde landen Afdeling 1 Verrichten van diensten of activiteiten door vestiging van een bijkantoor Artikel 41 Vestiging van een bijkantoor 1. De lidstaten schrijven voor dat een onderneming van een derde land die voornemens is via een bijkantoor op hun grondgebied beleggingsdiensten of beleggingsactiviteiten en nevendiensten te verrichten, overeenkomstig de volgende bepalingen vooraf een vergunning van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten moet verkrijgen: 2. De lidstaten schrijven voor dat een onderneming van een derde land die voornemens is op het grondgebied van de betrokken lidstaten beleggingsdiensten of –activiteiten en nevendiensten voor niet-professionele cliënten of voor professionele cliënten in de zin van deel II van bijlage II te verrichten, een bijkantoor in de Europese Unie moeten vestigen. 3. De Commissie neemt volgens de onderzoeksprocedure van artikel 95, lid 2, een besluit ten aanzien van een derde land waarin zij verklaart of het juridische en toezichtkader van het betrokken derde land waarborgt dat ondernemingen waaraan in dat derde land vergunning is verleend, voldoen aan juridisch bindende vereisten die een gelijkwaardig effect sorteren als de vereisten van deze richtlijn, Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] en Richtlijn 2006/49/EG en de uitvoeringsmaatregelen daarvan, en dat derde land voorziet in doeltreffende gelijkwaardige en wederzijdse erkenning van het prudentiële kader dat van toepassing is op beleggingsondernemingen waaraan overeenkomstig deze richtlijn vergunning is verleend. Het prudentiële kader van een derde land kan worden geacht een gelijkwaardig effect te hebben als het aan de volgende voorwaarden voldoet: De Commissie kan haar overeenkomstig dit lid te nemen besluit beperken tot beleggingsondernemingen of exploitanten die een of meer gespecificeerde beleggingsdiensten verrichten of een of meer gespecificeerde beleggingsactiviteiten uitvoeren met betrekking tot een of meer financiële instrumenten. Voor de toepassing van lid 1 kan een vergunning worden verleend aan een onderneming van een derde land die in een categorie valt waarvoor het besluit van de Commissie geldt. 4. De in lid 1 bedoelde onderneming van een derde land dient haar aanvraag in bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar zij voornemens is een bijkantoor te vestigen, na de vaststelling door de Commissie van het besluit waarin zij bepaalt dat het juridische en toezichtkader van het derde land waarin aan de onderneming van het derde land vergunning is verleend, gelijkwaardig is aan de in lid 3 beschreven vereisten. Artikel 42 Kennisgevingsplicht Een onderneming uit een derde land die voornemens is een vergunning aan te vragen voor het verrichten van beleggingsdiensten of beleggingsactiviteiten en nevendiensten op het grondgebied van een lidstaat, stelt de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat in kennis van het volgende: Artikel 43 Granting authorisation 1. De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de onderneming van een derde land een bijkantoor heeft gevestigd of voornemens is te vestigen, verleent de vergunning pas als aan de volgende voorwaarden is voldaan: De bevoegde autoriteit deelt de onderneming uit een derde land binnen zes maanden na de indiening van een volledige aanvraag mee of de vergunning toegekend dan wel geweigerd is. 2. Het bijkantoor van de onderneming van een derde land waaraan overeenkomstig lid 1 vergunning is verleend, voldoet aan de verplichtingen van de artikelen 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 27, artikel 28, lid 1, en de artikelen 30, 31, 32 en 34 van deze richtlijn en van de artikelen 3 tot en met 23 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] en aan de op grond daarvan vastgestelde maatregelen en staat onder toezicht van de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de vergunning is verleend. De lidstaten mogen geen aanvullende verplichtingen opleggen in verband met de door deze richtlijn bestreken aangelegenheden ten aanzien van de organisatie en bedrijfsuitoefening van het bijkantoor. Artikel 44 Verrichten van diensten en activiteiten in andere lidstaten 1. Een onderneming van een derde land waaraan overeenkomstig artikel 43 vergunning is verleend, kan de onder de vergunning vallende diensten of activiteiten ook in andere lidstaten van de Europese Unie verstrekken of verrichten zonder nieuwe bijkantoren te vestigen. Daartoe verstrekt zij de volgende informatie aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd: De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd doet deze informatie binnen een maand na de ontvangst ervan toekomen aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die overeenkomstig artikel 83, lid 1, als contactpunt is aangewezen, De onderneming van een derde land kan dan aanvangen met het verrichten van de betrokken dienst(en) in de lidstaten van ontvangst. In geval van wijziging van de overeenkomstig de eerste alinea verstrekte gegevens stelt de onderneming van het derde land de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd schriftelijk van de desbetreffende wijziging in kennis, zulks ten minste een maand voordat de wijziging plaatsvindt. De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd, doet de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst mededeling van die wijziging. De onderneming blijft onder het toezicht staan van de lidstaat waar overeenkomstig artikel 43 het bijkantoor is gevestigd. 2. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen ter bepaling van: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (54) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens ▌de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 3. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen het oog op de vaststelling van de standaardformulieren, templates en procedures voor de verstrekking van de informatie en voor de kennisgeving waarin de leden van dit artikel voorzien. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (55) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen om de voorwaarden te omschrijven voor de beoordeling of voldoende aanvangskapitaal vrij beschikbaar is voor het bijkantoor, rekening houdend met de beleggingsdiensten of -activiteiten die het bijkantoor verricht en de soort cliënten voor wie zij zouden worden verricht. Afdeling 2 Registratie en intrekking van vergunningen Artikel 45 Registratie De lidstaten leggen een register van alle ondernemingen van derde landen waaraan overeenkomstig artikel 41 vergunning is verleend. Dit register is toegankelijk voor het publiek en bevat informatie over de diensten of activiteiten die ondernemingen van derde landen op grond van hun vergunning mogen verrichten. De lijst wordt regelmatig bijgewerkt. Elke verlening van een vergunning wordt ter kennis van de ESMA gebracht. De ESMA stelt een lijst op van alle ondernemingen van derde landen waaraan vergunning is verleend om diensten en activiteiten in de Unie te verrichten. De lijst bevat informatie over de diensten of activiteiten die de betrokken ondernemingen op grond van hun vergunning mogen verrichten en wordt regelmatig bijgewerkt. De ESMA maakt deze lijst op haar website bekend en houdt deze actueel. Artikel 46 Intrekking van vergunningen De bevoegde autoriteit mag de vergunning die overeenkomstig artikel 43 aan een onderneming van een derde land is verleend, intrekken indien deze onderneming: Elke intrekking van een vergunning wordt ter kennis van de ESMA gebracht. De intrekking wordt gedurende een periode van 5 jaar bekendgemaakt in de overeenkomstig artikel 45 opgestelde lijst. TITEL III GEREGLEMENTEERDE MARKTEN Artikel 47 Vergunningverlening en toepasselijk recht 1. De lidstaten verlenen alleen een vergunning als gereglementeerde markt aan de systemen die aan het bepaalde in deze titel voldoen. Er wordt pas een vergunning als gereglementeerde markt verleend wanneer de bevoegde autoriteit ervan overtuigd is dat zowel de marktexploitant als de systemen van de gereglementeerde markt ten minste voldoen aan de in deze titel vastgelegde voorschriften. In het geval van een gereglementeerde markt die een rechtspersoon is en beheerd of geëxploiteerd wordt door een marktexploitant die niet de gereglementeerde markt zelf is, stellen de lidstaten vast hoe de verschillende bij deze richtlijn aan de marktexploitant opgelegde verplichtingen worden verdeeld over de gereglementeerde markt en de marktexploitant. De exploitant van de gereglementeerde markt verstrekt alle informatie - met inbegrip van een programma van werkzaamheden, waarin met name de aard van de beoogde activiteiten alsmede de organisatiestructuur worden vermeld - die nodig is opdat de bevoegde autoriteit zich ervan kan vergewissen dat de gereglementeerde markt ten tijde van de initiële vergunningverlening alle noodzakelijke regelingen heeft getroffen om haar verplichtingen uit hoofde van het bepaalde in deze titel na te komen. 2. De lidstaten schrijven voor dat de exploitant van de gereglementeerde markt de taken die met de organisatie en exploitatie van de gereglementeerde markt verband houden, onder het toezicht van de bevoegde autoriteit vervult. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteit regelmatig toeziet op de naleving door de gereglementeerde markten van het bepaalde in deze titel. Zij dragen er tevens zorg voor dat de bevoegde autoriteiten erop toezien dat gereglementeerde markten te allen tijde voldoen aan de voorwaarden voor de initiële vergunningverlening in deze titel. 3. De lidstaten dragen er zorg voor dat de marktexploitant er verantwoordelijk voor is dat de door hem beheerde gereglementeerde markt aan alle in deze titel vastgelegde voorschriften voldoet. De lidstaten dragen er tevens zorg voor dat de marktexploitant de rechten kan uitoefenen die uit hoofde van deze richtlijn toekomen aan de gereglementeerde markt die hij beheert. 4. Onverminderd eventuele toepasselijke bepalingen van Richtlijn 2003/6/EG wordt de handel die plaatsvindt volgens de systemen van de gereglementeerde markt beheerst door het publiek recht van de lidstaat van herkomst van de gereglementeerde markt. 5. De bevoegde autoriteit mag de vergunning die aan een gereglementeerde markt is verleend, intrekken indien deze: 6. Elke intrekking van een vergunning wordt ter kennis van de ESMA gebracht. Artikel 48 Eisen voor de bedrijfsvoering van de gereglementeerde markt 1. De ▌leden van het leidinggevend orgaan van een marktexploitant staan steeds als voldoende betrouwbaar bekend , beschikken over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring ▌en besteden genoeg tijd aan de vervulling van hun taken ▌. Alle leden van het leidinggevend orgaan voldoen in het bijzonder aan de volgende vereisten ▌: De leden van het leidinggevend orgaan van marktexploitanten die aanzienlijk zijn wat hun omvang, interne organisatie en de aard, schaal en complexiteit van hun werkzaamheden betreft, combineren niet tegelijkertijd meer dan een van de volgende combinaties: Uitvoerende of niet-uitvoerende bestuursmandaten tellen als een enkel bestuursmandaat. ▌ (b) zij beschikken over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring om inzicht te hebben in de bedrijfsactiviteiten van de gereglementeerde markt, en met name in de voornaamste risico's waarmee deze activiteiten gepaard gaan; (c) zij handelen eerlijk, integer en met onafhankelijkheid van geest om de besluiten van de hoogste leiding effectief te beoordelen en in vraag te stellen en om effectief toezicht te houden en controle uit te oefenen op de bestuurlijke besluitvorming . ▌Marktexploitanten wijden voldoende personele en financiële middelen aan de introductie en opleiding van leden van het leidinggevend orgaan. (c bis) Zij zorgen ervoor dat effectieve systemen operationeel zijn om conflicten tussen de marktexploitant en de gereguleerde markt of de leden hiervan te identificeren en te beheren en adequate regelingen toe te passen en te handhaven om verschillende zakelijke functies van elkaar te scheiden. 2. De lidstaten schrijven voor dat exploitanten van een gereglementeerde markt een benoemingscomité moeten instellen om de inachtneming van het bepaalde in lid 1 te evalueren en, indien nodig, aanbevelingen te doen op basis van deze evaluatie. Het benoemingscomité is samengesteld uit leden van het leidinggevend orgaan die bij de betrokken marktexploitant geen uitvoerende functie bekleden. De bevoegde autoriteiten kunnen een marktexploitant toestaan geen afzonderlijk benoemingscomité in te stellen in het licht van de aard, schaal en complexiteit van zijn activiteiten , mits een redelijkerwijs als soortgelijk te beschouwen alternatief mechanisme voorhanden is . Ingeval het leidinggevend orgaan op grond van de nationale wetgeving geen enkele bevoegdheid heeft in het kader van de procedure voor de benoeming van zijn leden, is dit lid niet van toepassing. 3. De lidstaten schrijven voor dat marktexploitanten en hun respectieve benoemingscomités zorgen voor een ruim aantal kwaliteiten en competenties bij de aanwerving van leden voor hun leidinggevende organen . Met name het volgende geldt: 4. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen ter specificatie van de manier waarop de marktexploitant rekening moet houden met het volgende: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (56) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens ▌ de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 5. De lidstaten schrijven voor dat de exploitant van de gereglementeerde markt de bevoegde autoriteit in kennis moet stellen van de identiteit van alle leden van zijn leidinggevend orgaan en van eventuele wijzigingen in het lidmaatschap ervan, en tegelijkertijd alle informatie moet verschaffen die nodig is om te beoordelen of de onderneming aan de leden 1, 2 en 3 voldoet. ▌ 7. De bevoegde autoriteit verleent geen vergunning indien zij er niet van overtuigd is dat de personen die het bedrijf van de gereglementeerde markt feitelijk gaan leiden, als voldoende betrouwbaar bekend staan en over voldoende ervaring beschikken, dan wel indien er objectieve en aantoonbare redenen zijn om aan te nemen dat het leidinggevend orgaan van de marktexploitant een bedreiging kan vormen voor de efficiënte, gezonde en prudente bedrijfsvoering ervan en voor een passende inaanmerkingneming van de integriteit van de markt. De lidstaten dragen er zorg voor dat, bij de vergunningverlening aan een gereglementeerde markt, de persoon of de personen die feitelijk het bedrijf en de werkzaamheden leiden van een gereglementeerde markt waaraan reeds overeenkomstig het bepaalde in deze richtlijn vergunning is verleend, geacht worden aan de vereisten van lid 1 te voldoen. 7 bis. Het leidinggevend orgaan van een marktexploitant kan garanderen dat de gereglementeerde markt wordt gekenmerkt door een gezonde en prudente bedrijfsvoering die de integriteit van de markt bevordert. Het leidinggevend orgaan monitort en beoordeelt periodiek de doeltreffendheid van de organisatie van de gereglementeerde markt en onderneemt passende stappen om eventuele tekortkomingen aan te pakken. De leden van het leidinggevend orgaan in zijn toezichtfunctie hebben passende toegang tot alle informatie en documenten die nodig zijn om de besluitvorming van het management te controleren en te monitoren. Het leidinggevend orgaan stelt een verklaring vast met het beleid en de praktijken waaraan het zich houdt om aan de vereisten van dit lid te voldoen, maakt deze bekend en handhaaft deze. 7 ter. Onverminderd de rechtsstelsels van de lidstaten zorgen deze ervoor dat, als over een lid van het leidinggevend orgaan wordt beweerd dat het de bepalingen heeft geschonden van of een strafbaar feit heeft gepleegd met betrekking tot aangelegenheden die vallen in het toepassingsgebied van deze richtlijn of van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR], tegen dit lid persoonlijk burgerrechtelijke en strafrechtelijke procedures kunnen worden ingesteld. Artikel 49 Eisen die worden gesteld aan personen die invloed van betekenis uitoefenen op het beheer van een gereglementeerde markt 1. De lidstaten schrijven voor dat personen die in een positie verkeren om rechtstreeks of middellijk invloed van betekenis op het beheer van een gereglementeerde markt uit te oefenen, geschikt moeten zijn. 2. De lidstaten schrijven voor dat een exploitant van een gereglementeerde markt: 3. De bevoegde autoriteit weigert de voorgenomen wijzigingen in de zeggenschap over de gereglementeerde markt en/of de marktexploitant goed te keuren wanneer er objectieve en aantoonbare redenen zijn om aan te nemen dat deze wijzigingen een bedreiging vormen voor de gezonde en prudente bedrijfsvoering van de gereglementeerde markt. Artikel 50 Organisatorische eisen De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt: Artikel 51 Weerbaarheid van systemen, handelsremmers en elektronische handel 1. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt in doeltreffende systemen, procedures en regelingen moet voorzien die zijn ontworpen om te waarborgen dat zijn handelssystemen weerbaar zijn, voldoende capaciteit hebben om volumepieken in orders en orderberichten op te vangen, in staat zijn een ordelijke handel onder gespannen marktomstandigheden te waarborgen, volledig zijn getest om te garanderen dat zelfs bij extreme marktvolatiliteit aan deze voorwaarden is voldaan, en onderworpen zijn aan doeltreffende regelingen ter verzekering van de continuïteit van de bedrijfsuitoefening teneinde de continuïteit van de dienstverlening te verzekeren in geval van een onvoorziene storing van zijn handelssystemen. 1 bis. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt voorziet in overeenkomsten inzake het gedrag van marktmakers en ervoor zorgt dat aan deze overeenkomsten wordt deelgenomen door een voldoende aantal beleggingsondernemingen, dat vaste noteringen opgeeft tegen concurrerende prijzen, met als gevolg dat de markt gedurende een minimumaantal aaneengesloten handelsuren op regelmatige en voortdurende basis van liquiditeit wordt voorzien, rekening houdend met de heersende marktomstandigheden en de geldende regels en reglementering, tenzij deze vereiste niet geschikt is voor de aard en de omvang van de handel op de gereglementeerde markt in kwestie. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt met de beleggingsonderneming een bindende schriftelijke overeenkomst aangaat met betrekking tot de verplichtingen die uit de deelname aan dit stelsel voortvloeien, met inbegrip van, maar niet uitsluitend, liquiditeitsverschaffing. De gereglementeerde markt controleert en handhaaft de naleving door beleggingsondernemingen van de in de bindende schriftelijke overeenkomst vervatte verplichtingen. De gereglementeerde markt licht de bevoegde autoriteit in over de inhoud van de bindende schriftelijke overeenkomst en bevestigt aan de bevoegde autoriteit dat de overeenkomst voldoet aan de vereisten van dit lid. De ESMA ontwikkelt richtsnoeren met betrekking tot de omstandigheden waarin een beleggingsonderneming verplicht is aan de in deze alinea bedoelde market-makingovereenkomst deel te nemen en kan richtsnoeren ontwikkelen met betrekking tot de inhoud van deze overeenkomsten. 1 ter. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt beschikt over effectieve systemen, procedures en regelingen om ervoor te zorgen dat alle orders die door een lid of deelnemer in het systeem worden ingevoerd, gelden gedurende minimum 500 milliseconden en binnen deze tijdsspanne niet kunnen worden geannuleerd of gewijzigd. 2. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt in doeltreffende systemen, procedures en regelingen moet voorzien om orders af te wijzen die van tevoren vastgestelde volume- en prijsdrempels overschrijden of duidelijk foutief zijn ▌. 2 bis. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt in staat moet zijn de handel tijdelijk stil te leggen, als er op deze markt of, als hij wordt geïnformeerd door de betrokken marktexploitant, op een aanverwante markt gedurende een korte periode aanzienlijke koersbewegingen voor een financieel instrument zijn, en dat een gereglementeerde markt in staat moet zijn om in uitzonderlijke gevallen een transactie te annuleren, te wijzigen of te corrigeren. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt ervoor moet zorgen dat de parameters om de handel stil te leggen zo geijkt zijn dat rekening wordt gehouden met de liquiditeit van de verschillende categorieën en subcategorieën activa, de aard van het marktmodel en de soorten gebruikers en dat deze parameters moeten volstaan om aanzienlijke verstoringen van de ordelijke werking van de markt te voorkomen. De lidstaten zorgen ervoor dat een gereglementeerde markt de parameters om de handel stil te leggen en elke materiële wijziging in deze parameters op consistente en vergelijkbare wijze bekendmaakt bij de bevoegde autoriteit, die ze op haar beurt bekendmaakt bij de ESMA. De ESMA maakt deze parameters bekend op haar website. De lidstaten schrijven voor dat, als een gereglementeerde markt die van essentieel belang is voor de liquiditeit in het instrument in kwestie, de handel in een lidstaat stillegt, dit handelsplatform beschikt over de nodige systemen en procedures om ervoor te zorgen dat het de bevoegde autoriteiten op de hoogte zal stellen, om te komen tot een gecoördineerde respons voor de hele markt en te bepalen of het passend is de handel ook stil te leggen op de andere platforms waar het instrument wordt verhandeld, tot de handel op de oorspronkelijke markt wordt hervat. 3. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt moet voorzien in doeltreffende systemen, procedures en regelingen , inclusief de verplichting voor leden of deelnemers om algoritmen adequaat te testen en omgevingen te bieden om deze tests te faciliteren, om te voorkomen dat systemen voor algoritmische of hoogfrequente handel tot het ontstaan van onordelijke handelsvoorwaarden op de markt kunnen leiden of bijdragen en alle onordelijke handelsvoorwaarden die door deze systemen voor algoritmische of hoogfrequente handel ontstaan , te beheren, met inbegrip van systemen om alle orders in het kader van hoogfrequente handel te identificeren, om de verhouding te beperken tussen het aantal niet-uitgevoerde orders en het aantal transacties dat door een lid of deelnemer in het handelssysteem kunnen worden ingevoerd, om in staat te zijn de orderstroom af te remmen indien het risico bestaat dat de systeemcapaciteit wordt bereikt, en om de minimale noteringseenheid van de markt te beperken en te handhaven . 4. De lidstaten schrijven voor dat gereglementeerde markten leden en deelnemers verbiedt gesponsorde en naakte markttoegang te verlenen. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt die directe markttoegang toestaat, in doeltreffende systemen, procedures en regelingen moet voorzien om te garanderen dat dergelijke diensten alleen mogen worden verricht door leden of deelnemers die een beleggingsonderneming zijn waaraan op grond van deze richtlijn vergunning is verleend, dat adequate criteria worden vastgesteld en toegepast ten aanzien van de geschiktheid van personen aan wie dergelijke toegang mag worden geboden, en dat het betrokken lid of de betrokken deelnemer verantwoordelijk blijft voor de orders en handelstransacties die met gebruikmaking van deze dienst zijn uitgevoerd. De lidstaten schrijven ook voor dat de gereglementeerde markt passende normen inzake risicocontroles en drempels voor de handel via dergelijke toegang moet vaststellen en in staat moet zijn orders of handelstransacties van een persoon die van directe markttoegang gebruikmaakt van orders of handelstransacties van het betrokken lid of de betrokken deelnemer te onderscheiden en, indien nodig, ook in staat moet zijn eerstgenoemde orders of handelstransacties afzonderlijk stop te zetten. 5. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt ervoor moet zorgen dat zijn regels inzake collocatiediensten ▌transparant, billijk en niet-discriminerend zijn. 5 bis. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt ervoor moet zorgen dat zijn vergoedingsstructuren, inclusief uitvoeringsvergoedingen, nevenvergoedingen en eventuele kortingen, transparant, billijk en niet-discriminerend zijn en geen stimulansen inhouden om orders te plaatsen, te wijzigen of te annuleren of transacties uit te voeren op een manier die bijdraagt tot onordelijke handelsvoorwaarden of marktmisbruik. De lidstaten schrijven met name voor dat een gereglementeerde markt market-makingverplichtingen moet opleggen voor de afzonderlijke aandelen of een passende korf van aandelen in ruil voor alle kortingen die eventueel worden toegestaan, dat hij een hogere vergoeding moet aanrekenen voor het plaatsen van een order die vervolgens wordt geannuleerd dan voor een order die wordt uitgevoerd en dat hij een hogere vergoeding moet aanrekenen aan deelnemers met een hoge ratio geannuleerde orders-uitgevoerde orders en aan degene die een strategie voor hoogfrequente handel volgen, om de extra belasting van de systeemcapaciteit te weerspiegelen. De lidstaten staan een gereglementeerde markt toe zijn vergoedingen voor geannuleerde orders aan te passen aan de tijdspanne tijdens welke de order gold en de vergoedingen aan te passen aan elk financieel instrument waarvoor zij gelden. 6. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt de voor die gereglementeerde markt bevoegde autoriteit op verzoek gegevens over het orderboek ter beschikking moeten stellen of toegang tot het orderboek moeten verlenen, zodat zij in staat is de handel te monitoren. 7. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de in dit artikel gestelde eisen, en met name om: ▌ Artikel 51 bis Noteringseenheden 1. De lidstaten schrijven voor dat gereglementeerde markten regelingen vaststellen met betrekking tot de noteringseenheden voor aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere soortgelijke financiële instrumenten en met betrekking tot alle andere financiële instrumenten waarvoor overeenkomstig lid 4 technische reguleringsnormen worden ontwikkeld. 2. De in lid 1 bedoelde noteringseenheidsregelingen: 3. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen tot vaststelling van de minimale noteringseenheden of van noteringseenheidsregelingen voor specifieke aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere soortgelijke financiële instrumenten, voor zover dat noodzakelijk is om de goede werking van de markten te waarborgen, een en ander in overeenstemming met de in lid 2 beoogde factoren en de prijs, spreads en liquiditeit van de instrumenten. De ESMA dient deze technische ontwerpnormen voor de regelgeving uiterlijk […] (57) bij de Commissie in. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens de procedure van de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 4. De ESMA kan ontwerpen van technische reguleringsnormen tot vaststelling van de minimale noteringseenheden of van noteringseenheidsregelingen ontwikkelen voor andere financiële instrumenten dan degene die genoemd worden in lid 3, voor zover dat noodzakelijk is om de goede werking van de markten te waarborgen, een en ander in overeenstemming met de in lid 2 beoogde factoren en de prijs, spreads en liquiditeit van de instrumenten. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens de procedure van de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 51 ter Synchronisatie van beursklokken 1. De lidstaten eisen dat alle handelsplatforms en hun deelnemers de beursklokken synchroniseren die ze hanteren om de datum en tijd van aan te melden verrichtingen te registreren. 2. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen om nader te bepalen op welk niveau van nauwkeurigheid de klokken conform internationale normen moeten worden gesynchroniseerd. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (58) * voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 vast te stellen. [Am. 4] Artikel 52 Toelating van financiële instrumenten tot de handel 1. De lidstaten schrijven voor dat gereglementeerde markten duidelijke en transparante regels moeten hebben vastgesteld betreffende de toelating van financiële instrumenten tot de handel. Deze regels zorgen ervoor dat alle financiële instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt worden toegelaten, op billijke, ordelijke en efficiënte wijze kunnen worden verhandeld en dat zij, in het geval van effecten, vrij verhandelbaar zijn. 2. In het geval van derivaten zorgen de regels er met name voor dat de vorm van het derivatencontract verenigbaar is met een ordelijke koersvorming en met doeltreffende afwikkelingsvoorwaarden. 3. Benevens de in de leden 1 en 2 neergelegde verplichtingen schrijven de lidstaten voor dat de gereglementeerde markt doeltreffende regelingen moet treffen en handhaven om te verifiëren of emittenten van effecten die tot de handel op de gereglementeerde markt worden toegelaten, hun uit het recht van de Europese Unie voortvloeiende verplichtingen betreffende de initiële, doorlopende of incidentele informatieverstrekking nakomen. De lidstaten dragen er zorg voor dat de gereglementeerde markt regelingen treft die de toegang van haar leden of deelnemers tot overeenkomstig het recht van de Europese Unie openbaar gemaakte informatie vergemakkelijken. 4. De lidstaten dragen er zorg voor dat gereglementeerde markten de nodige regelingen hebben getroffen om regelmatig te verifiëren of de door hen tot de handel toegelaten financiële instrumenten aan de toelatingsvoorwaarden voldoen. 5. Een tot de handel op een gereglementeerde markt toegelaten effect kan vervolgens tot de handel op andere gereglementeerde markten worden toegelaten, zelfs zonder de toestemming van de emittent , mits de toepasselijke bepalingen van Richtlijn 2003/71/EG ▌worden nageleefd. De emittent wordt door de betrokken gereglementeerde markt in kennis gesteld van het feit dat zijn effecten op deze gereglementeerde markt worden verhandeld. De emittent is geenszins verplicht de krachtens lid 3 te verstrekken informatie rechtstreeks mede te delen aan enigerlei gereglementeerde markt die zijn effecten zonder zijn toestemming tot de handel heeft toegelaten. 6. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast ▌: Artikel 53 Opschorting van de handel en uitsluiting van instrumenten van de handel 1. Onverminderd het krachtens artikel 72, lid 1, onder d) en e), aan de bevoegde autoriteit verleende recht om de opschorting van de handel in een instrument of de uitsluiting van een instrument van de handel te eisen, mag de exploitant van de gereglementeerde markt de handel in een financieel instrument opschorten of een financieel instrument van de handel uitsluiten wanneer dit instrument niet langer aan de regels van de gereglementeerde markt voldoet, tenzij een dergelijke maatregel de belangen van de beleggers of de ordelijke werking van de markt aanzienlijk zou kunnen schaden. De lidstaten schrijven voor dat de exploitant van een gereglementeerde markt die de handel in een financieel instrument opschort of een financieel instrument van de handel uitsluit, deze beslissing openbaar moet maken en aan de andere gereglementeerde markten, MTF's en OTF's waarop hetzelfde financiële instrument wordt verhandeld moet meedelen, alsook de bevoegde autoriteit in kennis moet stellen van de ter zake dienende informatie. De bevoegde autoriteit stelt de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten daarvan in kennis. De relevante bevoegde autoriteit in de zin van artikel 2, punt 7, van Verordening (EG) nr. 1287/2006 van de Commissie voor dit financiële instrument eist de zo spoedig mogelijke opschorting van de handel of uitsluiting van de handel op de onder hun toezicht staande gereglementeerde markten, MTF's en OTF's en schrijft ook opschorting of uitsluiting overeenkomstig lid 2 voor, als de opschorting of uitsluiting vereist is door de niet-openbaarmaking van informatie over de emittent of het financiële instrument. 2. Een bevoegde autoriteit die om opschorting van de handel in een financieel instrument of uitsluiting van een financieel instrument van de handel op één of meer gereglementeerde markten, MTF's of OTF's overeenkomstig lid 1 verzoekt, maakt haar beslissing onmiddellijk openbaar en stelt de ESMA en de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten daarvan in kennis. Tenzij zulks de belangen van de beleggers of de ordelijke werking van de interne markt aanzienlijk zou kunnen schaden, verzoeken de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten om opschorting van de handel in dat financieel instrument of de uitsluiting van dat financieel instrument van de handel op de onder hun toezicht staande gereglementeerde markten , MTF's en OTF's. 3. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen ter specificatie van de vorm en timing van de mededelingen en de openbaarmaking als bedoeld in de leden 1 en 2. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (59) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. ▌ 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen om een lijst op te stellen van de in de leden 2 en 3 bedoelde omstandigheden waarin de belangen van de beleggers aanzienlijk worden geschaad, om de in de leden 1, 2 en 3 gebruikte formuleringen „zo spoedig mogelijk” en „ ordelijke werking van de markt ” te specificeren en om kwesties te regelen in verband met de in lid 1 bedoelde niet-openbaarmaking van informatie over de emittent of het financiële instrument , inclusief de procedure die moet worden gevolgd om de opschorting van de handel in een financieel instrument op te heffen . Artikel 54 Samenwerking en gegevensuitwisseling tussen gereglementeerde markten 1. De lidstaten schrijven voor dat een marktexploitant die een gereglementeerde markt exploiteert, marktexploitanten van andere gereglementeerde markten, MTF's en OTF's onmiddellijk in kennis moet stellen van het volgende in verband met een financieel instrument: ▌ en 1 bis. De lidstaten schrijven voor dat een exploitant van een gereglementeerde markt die gedragingen vaststelt die kunnen wijzen op misbruik dat in het toepassingsgebied valt van Verordening (EU) nr. .../... [MAR], onmiddellijk de in artikel 16 van deze verordening aangewezen bevoegde autoriteit of een orgaan waaraan de bevoegdheden van de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 17 van deze verordening zijn gedelegeerd, informeert, om cross-markettoezicht in realtime te vergemakkelijken. 2. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen met het oog op de bepaling van de specifieke omstandigheden waarin een verplichting tot informatieverstrekking als bedoeld in lid 1 ontstaat. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (60) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens ▌de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 55 Toegang tot een gereglementeerde markt 1. De lidstaten schrijven voor dat een gereglementeerde markt op objectieve criteria gebaseerde, transparante en niet-discriminerende regels moet vaststellen , uitvoeren en handhaven die de toegang tot of het lidmaatschap van de gereglementeerde markt regelen. 2. In deze regels worden alle door de leden of deelnemers in acht te nemen verplichtingen gespecificeerd die voortvloeien uit: 3. Als leden of deelnemers kunnen door de gereglementeerde markten worden toegelaten beleggingsondernemingen, uit hoofde van Richtlijn 2006/48/EG vergunninghoudende kredietinstellingen en andere personen die: 4. De lidstaten dragen er zorg voor dat leden en deelnemers voor op een gereglementeerde markt uitgevoerde transacties onderling niet de verplichtingen van de artikelen 24, 25, 27 en 28van deze richtlijn hoeven na te komen. De leden of deelnemers van een gereglementeerde markt passen evenwel de verplichtingen van de artikelen 24, 25, 27 en 28 toe jegens hun cliënten wanneer zij in naam van hun cliënten de orders van die cliënten op een gereglementeerde markt uitvoeren. 5. De lidstaten dragen er zorg voor dat de regels inzake de toegang tot of het lidmaatschap van een gereglementeerde markt, rechtstreekse deelneming of deelneming op afstand van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen mogelijk maken. 6. Zonder aanvullende wettelijke of bestuursrechtelijke eisen te stellen, staan de lidstaten gereglementeerde markten uit andere lidstaten toe om passende voorzieningen op hun grondgebied te treffen waardoor leden of deelnemers op afstand die op hun grondgebied gevestigd zijn, beter in staat zijn toegang te krijgen tot deze markten en erop te handelen. De gereglementeerde markt deelt aan de bevoegde autoriteit van zijn lidstaat van herkomst mee in welke lidstaat hij voornemens is dergelijke voorzieningen te treffen. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst deelt deze informatie binnen een maand mee aan de lidstaat waar de gereglementeerde markt voornemens is dergelijke voorzieningen te treffen. De ESMA kan om toegang tot die informatie verzoeken overeenkomstig de in artikel 35 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 vermelde procedure en voorwaarden. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de gereglementeerde markt deelt op verzoek van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst binnen een redelijke termijn de namen mee van de leden of deelnemers van de in die lidstaat gevestigde gereglementeerde markt. 7. De lidstaten schrijven voor dat de exploitant van de gereglementeerde markt de lijst van de leden en deelnemers van de gereglementeerde markt periodiek aan de bevoegde autoriteit van de gereglementeerde markt moet mededelen. Artikel 56 Toezicht op de naleving van de regels van de gereglementeerde markt en van andere wettelijke verplichtingen 1. De lidstaten schrijven voor dat gereglementeerde markten effectieve regelingen en procedures moeten vaststellen en in stand houden om er regelmatig op toe te zien of hun leden en deelnemers hun regels doorlopend naleven. De gereglementeerde markten waken over de geplaatste en geannuleerde orders en de door hun leden of deelnemers volgens hun systemen verrichte transacties en orders opdat inbreuken op deze regels, handelsvoorwaarden die de ordelijke werking van de markt verstoren of gedragingen die op marktmisbruik kunnen wijzen, kunnen worden onderkend en zij zetten de nodige middelen in om ervoor te zorgen dat deze monitoring doeltreffend is . 2. De lidstaten schrijven voor dat exploitanten van gereglementeerde markten aanzienlijke inbreuken op hun regels of handelsvoorwaarden die de ordelijke werking van de markt verstoren of gedragingen die op marktmisbruik kunnen wijzen, aan de bevoegde autoriteit moeten melden. De lidstaten schrijven tevens voor dat de exploitant van de gereglementeerde markt de toepasselijke informatie onmiddellijk moet verstrekken aan de voor het onderzoeken en vervolgen van gevallen van misbruik op de gereglementeerde markt bevoegde autoriteit en dat zij deze autoriteit hun volledige medewerking moeten verlenen bij het onderzoeken en vervolgen van gevallen van marktmisbruik welke zich in of via de systemen van de gereglementeerde markt hebben voorgedaan. Artikel 57 Voorschriften inzake centraletegenpartij-, clearing- en afwikkelingsregelingen 1. De lidstaten verhinderen gereglementeerde markten niet passende afspraken met een centrale tegenpartij of clearinginstelling en een afwikkelingssysteem uit een andere lidstaat te maken met het oog op clearing en/of afwikkeling van sommige of alle handelstransacties die marktdeelnemers via hun systemen hebben uitgevoerd. 2. De voor een gereglementeerde markt bevoegde autoriteit mag de gebruikmaking van centrale tegenpartijen, clearinginstellingen en/of afwikkelingssystemen uit andere lidstaten niet verbieden, tenzij kan worden aangetoond dat zulks noodzakelijk is om de ordelijke werking van de gereglementeerde markt te handhaven, rekening houdend met de in artikel 39, lid 2, bepaalde voorwaarden voor afwikkelingssystemen. Om ongegronde dubbele controle te voorkomen houdt de bevoegde autoriteit rekening met het toezicht op het clearing- en afwikkelingssysteem dat reeds wordt uitgeoefend door de nationale centrale banken als toezichthouders op clearing- en afwikkelingssystemen of door andere voor dergelijke systemen bevoegde toezichthoudende autoriteiten. Artikel 58 Lijst van gereglementeerde markten Elke lidstaat stelt een lijst op van de gereglementeerde markten waarvan hij de lidstaat van herkomst is, en deelt deze lijst mede aan de overige lidstaten en aan de ESMA. Elke wijziging van deze lijst wordt op dezelfde wijze medegedeeld. De ESMA maakt een lijst van alle gereglementeerde markten op haar website bekend en houdt deze actueel. TITEL IV POSITIELIMIETEN , -CONTROLES EN -RAPPORTAGE Artikel 59 Positielimieten en -controles 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat gereglementeerde markten en exploitanten van MTF's en OTF's die grondstoffenderivaten tot de handel toelaten of verhandelen, limieten toepassen op het aantal contracten of posities dat marktleden of -deelnemers gedurende een bepaalde periode kunnen sluiten of aanhouden , ▌teneinde: De in alinea 1 bedoelde limieten of regelingen gelden zowel voor door middel van contanten als voor door materiële levering afgewikkelde contracten en zijn transparant en niet-discriminerend, specificeren de personen op wie zij van toepassing zijn en eventuele vrijstellingen, en houden rekening met de aard en de samenstelling van de marktdeelnemers en met het gebruik dat zij maken van de tot de handel toegelaten contracten. Zij voorzien in duidelijke kwantitatieve drempels, zoals de maximale nettopositie die personen gedurende een bepaalde periode kunnen innemen of aanhouden , rekening houdend met de kenmerken van de derivatenmarkt, inclusief liquiditeit, en de onderliggende grondstoffenmarkt, met inbegrip van productie-, consumptie- en marktvervoerpatronen. Zij gelden niet voor posities die de risico's die rechtstreeks met de commerciële bedrijvigheid verband houden, op objectief meetbare wijze verminderen. 1 bis. Voor posities die de risico's die rechtstreeks met de commerciële bedrijvigheid verband houden, op objectief meetbare wijze verminderen, wordt een positiecontrolesysteem ingevoerd. Dit positiecontrolesysteem wordt toegepast door de gereglementeerde markten en de exploitanten van MTF's en OTF's, overeenkomstig de volgende regels: 1 ter. Gereglementeerde markten en exploitanten van MTF's en OTF's die grondstoffenderivaten tot de handel toelaten of verhandelen, kunnen aanvullende regelingen opleggen in verband met de contracten en posities waarvoor overeenkomstig lid 1 limieten zijn vastgesteld, als dit nodig is om de integriteit en de ordelijke werking van de betrokken markten te waarborgen. De bevoegde autoriteiten kunnen gereglementeerde markten en exploitanten van MTF's en OTF's die grondstoffenderivaten tot de handel toelaten of verhandelen, ook verplichten deze aanvullende regelingen op te leggen, als dit nodig is om de integriteit en de ordelijke werking van de betrokken markten te waarborgen. 2. Gereglementeerde markten, MTF's en OTF's stellen hun bevoegde autoriteit in kennis van de bijzonderheden van de positielimieten of -controles . De bevoegde autoriteit deelt dezelfde informatie mee aan de ESMA, die een databank met overzichten van de gehanteerde positielimieten op haar website bekendmaakt en actueel houdt. 2 bis. De ESMA onderzoekt de overeenkomstig lid 2 van dit artikel en artikel 60, lid 1 en lid 1 bis, ontvangen gegevens periodiek en beoordeelt of in verband met posities die de risico's die rechtstreeks met de commerciële bedrijvigheid verband houden, op objectief meetbare wijze verminderen, maatregelen nodig zijn naast degene waarin is voorzien in lid 1 bis van dit artikel, om de integriteit en de ordelijke werking van de markten te waarborgen. Als zij deze maatregelen nodig acht, dient de ESMA bij de Commissie een gemotiveerd verslag in waarin de voorgestelde maatregelen worden uiteengezet, met de redenen waarom zij nodig zijn, en zendt zij dit verslag onverwijld toe aan het Europees Parlement en de Raad. 3. De ESMA stelt technische reguleringsnormen op om de in lid 1 bedoelde limieten te bepalen en de in lid 1 bis bedoelde positiecontrole nader te specificeren, met name de limieten voor het aantal contracten of nettoposities dat een persoon gedurende een bepaalde periode kan sluiten of aanhouden , de methoden om de rechtstreeks of onrechtstreeks door een persoon aangehouden posities te berekenen en de toepassingswijze van deze limieten, inclusief de geaggregeerde positie voor verschillende handelsplatforms en de criteria om te bepalen of een positie kan worden beschouwd als een positie die de risico's die met de commerciële bedrijvigheid verband houden, rechtstreeks vermindert . Bij de vaststelling van de limieten , waarbij ook een onderscheid wordt gemaakt tussen de categorieën marktdeelnemers, en de positiecontrole wordt rekening gehouden met de in lid 1 en lid 1 bis bedoelde voorwaarden en met de voorschriften die door gereglementeerde markten, MTF's en OTF's zijn vastgesteld. Na een openbare raadpleging te hebben gehouden, legt de ESMA die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op […] (61) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. De in de technische reguleringsnormen vastgelegde limieten en positiecontrole hebben tevens voorrang op eventuele maatregelen die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig artikel 72, onder g), van deze richtlijn hebben opgelegd. 4. De bevoegde autoriteiten leggen geen limieten ▌op die restrictiever zijn dan die welke overeenkomstig lid 3 zijn vastgesteld, tenzij in uitzonderlijke gevallen waarin dergelijke limieten objectief gerechtvaardigd en evenredig zijn in het licht van de liquiditeit van de markt in kwestie en de ordelijke werking van de markt. De restricties gelden voor een initiële periode van ten hoogste zes maanden, te rekenen vanaf de datum van de bekendmaking ervan op de website van de betrokken bevoegde autoriteit. Een dergelijke restrictie kan telkens met periodes van ten hoogste zes maanden worden verlengd indien de redenen voor de invoering van de restrictie van toepassing blijven. Indien de restrictie na het verstrijken van een dergelijke periode van zes maanden niet wordt verlengd, houdt zij automatisch op te bestaan. Bij de vaststelling van restrictievere limieten dan die welke overeenkomstig lid 3 zijn vastgesteld, stellen de bevoegde autoriteiten de ESMA in kennis. De kennisgeving bevat een motivering voor de restrictievere limieten . De ESMA brengt binnen 24 uur advies uit over de vraag of de maatregel noodzakelijk is om de uitzonderingssituatie aan te pakken. Het advies wordt bekendgemaakt op de website van de ESMA. Ingeval een bevoegde autoriteit limieten oplegt die in strijd zijn met een advies van de ESMA, maakt zij op haar website onmiddellijk een mededeling bekend waarin zij de redenen waarom zij een dergelijke werkwijze volgt, volledig uiteenzet. Artikel 60 Positierapportage door categorieën handelaren 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat gereglementeerde markten, MTF's en OTF's die grondstoffenderivaten of emissierechten of derivaten daarvan tot de handel toelaten of verhandelen: 1 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat beleggingsondernemingen die buiten een handelsplatform grondstoffenderivaten of emissierechten of derivaten daarvan verhandelen, de bevoegde autoriteiten op verzoek een volledige uitsplitsing van hun posities bezorgen, overeenkomstig artikel 23 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFID] en, indien van toepassing, artikel 8 van Verordening (EU) nr. 1227/2011. 2. Om de in lid 1, onder a), vermelde publicatie mogelijk te maken, schrijven de lidstaten voor dat leden en deelnemers van gereglementeerde markten, MTF's en OTF's aan het respectieve handelsplatform in realtime de bijzonderheden over hun posities moeten rapporteren, met vermelding van enigerlei voor rekening van hun cliënten aangehouden posities. 3. De leden, deelnemers en hun cliënten worden door de gereglementeerde markt, de MTF of de OTF op grond van de aard van hun hoofdactiviteit, rekening houdend met eventuele verleende vergunningen, in een van de volgende categorieën handelaren ingedeeld: 4. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen ter specificatie van de vorm van de in lid 1, onder a), en in lid 1 bis vermelde verslagen en de inhoud van de overeenkomstig lid 2 te verstrekken informatie. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (62) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. In het geval van emissierechten of derivaten daarvan laat de rapportage de nalevingsverplichtingen van Richtlijn 2003/87/EG ▌onverlet. 4 bis. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen ter specificering van de maatregelen om voor te schrijven dat alle in lid 1, onder a), bedoelde verslagen op een bepaald wekelijks tijdstip aan de ESMA moeten worden toegezonden met het oog op de gecentraliseerde bekendmaking ervan door de ESMA. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] * voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen om de in lid 1, laatste alinea, vermelde drempels te specificeren en de in lid 3 vermelde categorieën leden, deelnemers of cliënten te verfijnen. ▌ 5 bis. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen ter specificering van de maatregelen om voor te schrijven dat alle in lid 1, onder a), bedoelde verslagen op een bepaald wekelijks tijdstip aan de ESMA moeten worden toegezonden met het oog op de gecentraliseerde bekendmaking ervan door de ESMA. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (63) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. TITEL V Datarapporteringsdiensten Afdeling 1 Procedures voor de vergunningverlening aan aanbieders van datarapporteringsdiensten Artikel 61 Vergunningvereiste 1. De lidstaten schrijven voor dat voor het als gewoon beroep of bedrijf beroepsmatig aanbieden van in bijlage I, deel D, beschreven datarapporteringsdiensten vooraf een vergunning overeenkomstig het bepaalde in deze afdeling moet zijn verleend. Deze vergunning wordt verleend door de door de lidstaat van herkomst overeenkomstig artikel 69 aangewezen bevoegde autoriteit. 2. In afwijking van lid 1 staan de lidstaten elke marktexploitant toe de datarapporteringsdiensten van een goedgekeurde publicatievoorziening (Approved Publication Arrangement, APA ) , een aanbieder van geconsolideerde transactiemeldingsregelingen (Consolidated Tape Providers, CTP ) en een goedgekeurd rapportagemechanisme (Approved Reporting Mechanism, ARM ) te exploiteren, mits eerst is vastgesteld dat deze de bepalingen van deze titel naleeft. Een dergelijke dienst wordt in hun vergunning opgenomen. 3. De lidstaten leggen een register van alle aanbieders van datarapporteringsdiensten aan. Dit register is toegankelijk voor het publiek en bevat informatie over de diensten die de aanbieder van datarapporteringsdiensten op grond van zijn vergunning mag verrichten. De lijst wordt regelmatig bijgewerkt. Elke verlening van een vergunning wordt ter kennis van de ESMA gebracht. De ESMA stelt een lijst op van alle aanbieders van dararapporteringsdiensten in de Europese Unie. De lijst bevat informatie over de diensten die de aanbieder van datarapporteringsdiensten op grond van zijn vergunning mag verrichten, en wordt regelmatig bijgewerkt. De ESMA maakt deze lijst op haar website bekend en houdt deze actueel. Wanneer een bevoegde autoriteit een vergunning heeft ingetrokken overeenkomstig artikel 64, wordt die intrekking op de lijst bekendgemaakt gedurende een periode van vijf jaar. Artikel 62 Reikwijdte van de vergunning 1. De lidstaat van herkomst draagt er zorg voor dat in de vergunning de datarapporteringsdiensten worden vermeld die de aanbieder van dararapporteringsdiensten op grond van de vergunning mag verrichten. Een aanbieder van dararapporteringsdiensten die zijn werkzaamheden tot andere datarapporteringsdiensten wenst uit te breiden, is verplicht een verzoek tot uitbreiding van zijn vergunning in te dienen. 2. De vergunning is geldig in de gehele Europese Unie en staat een aanbieder van dararapporteringsdiensten toe overal in de Europese Unie de diensten te verrichten waarvoor hem vergunning is verleend. Artikel 63 Procedures voor de verlening en weigering van een vergunning 1. De bevoegde autoriteit verleent geen vergunning voordat zij er volledig van overtuigd is dat de aanvrager voldoet aan alle vereisten die uit de overeenkomstig deze richtlijn vastgestelde voorschriften voortvloeien. 2. De aanbieder van dararapporteringsdiensten verstrekt alle informatie – met inbegrip van een programma van werkzaamheden, waarin met name de aard van de beoogde diensten alsmede de organisatiestructuur worden vermeld – die nodig is opdat de bevoegde autoriteit zich ervan kan vergewissen dat de aanbieder van dararapporteringsdiensten ten tijde van de initiële vergunningverlening alle noodzakelijke regelingen heeft getroffen om te voldoen aan zijn verplichtingen welke uit de bepalingen van deze titel voortvloeien. 3. De aanvrager wordt er binnen zes maanden na de indiening van een volledige aanvraag van in kennis gesteld of de vergunning toegekend dan wel geweigerd is. 4. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen ter bepaling van: De EAEM dient de voorstellen voor regelgevende technische normen als bedoeld in de eerste alinea uiterlijk op [...] (64) in bij de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens de procedure van de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 5. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met het oog op de vaststelling van de standaardformulieren, templates en procedures voor de in lid 2 en in artikel 65, lid 4, bedoelde kennisgeving of informatieverstrekking. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (65) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 64 Intrekking van vergunningen De bevoegde autoriteit mag de vergunning die aan een aanbieder van datarapporteringsdiensten is verleend, intrekken indien de aanbieder: Artikel 65 Vereisten voor het leidinggevend orgaan van een aanbieder van dararapporteringsdiensten 1. De ▌leden van het leidinggevend orgaan van een aanbieder van dararapporteringsdiensten staan steeds als voldoende betrouwbaar bekend , beschikken over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring en besteden genoeg tijd aan de vervulling van hun taken. Het leidinggevend orgaan in zijn geheel genomen beschikt over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring om inzicht te hebben in de activiteiten van de aanbieder van dararapporteringsdiensten. Elk lid van het leidinggevend orgaan handelt eerlijk, integer en met onafhankelijkheid van geest om de besluiten van de hoogste leiding effectief te beoordelen en in vraag te stellen. Wanneer een marktexploitant een vergunning tot exploitatie van een APA, een CTP of een ARM aanvraagt en de leden van het leidinggevend orgaan van de APA, de CTP of de ARM dezelfden zijn als de leden van het leidinggevend orgaan van de gereglementeerde markt, worden die personen geacht te voldoen aan de vereisten van de eerste alinea. 2. De ESMA ontwikkelt tegen [...] (66) richtsnoeren voor de beoordeling van de geschiktheid van de leden van het leidinggevend orgaan als beschreven in lid 1, rekening houdend met de verschillende rollen en functies die zij vervullen en met het feit dat belangenconflicten tussen de leden van het leidinggevend orgaan en de gebruikers van APA's, CTP's of ARM's moeten worden voorkomen . 2 bis. Onverminderd de rechtsstelsels van de lidstaten zorgen deze ervoor dat, als over een lid van het leidinggevend orgaan wordt beweerd dat het de bepalingen heeft geschonden van of een strafbaar feit heeft gepleegd met betrekking tot aangelegenheden die vallen in het toepassingsgebied van deze richtlijn of van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR], tegen dit lid persoonlijk burgerrechtelijke en strafrechtelijke procedures kunnen worden ingesteld. 3. De lidstaten schrijven voor dat de aanbieder van dararapporteringsdiensten de bevoegde autoriteit in kennis moet stellen van alle leden van zijn leidinggevend orgaan en van eventuele wijzigingen in het lidmaatschap ervan, en tegelijkertijd alle informatie moet verschaffen die nodig is om te beoordelen of de entiteit aan lid 1 van dit artikel voldoet. 4. Het leidinggevend orgaan van een aanbieder van dararapporteringsdiensten kan garanderen dat de entiteit wordt gekenmerkt door een gezonde en prudente bedrijfsvoering die de integriteit van de markt en de belangen van haar cliënten bevordert. 5. De bevoegde autoriteit verleent geen vergunning indien zij er niet van overtuigd is dat de persoon of de personen die het bedrijf van de aanbieder van dararapporteringsdiensten feitelijk gaan leiden, als voldoende betrouwbaar bekendstaan, dan wel indien er objectieve en aantoonbare redenen zijn om aan te nemen dat voorgenomen wijzigingen in het bestuur van de aanbieder een bedreiging kunnen vormen voor de gezonde en prudente bedrijfsvoering ervan en voor een passende inaanmerkingneming van de belangen van zijn cliënten en de integriteit van de markt. Afdeling 2 Voor ▌APA's ▌geldende voorwaarden Artikel 66 Organisatorische eisen 1. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat een APA in adequate gedragsregels en afdoende regelingen moet voorzien om de krachtens de artikelen 19 en 20 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] te verstrekken informatie tegen redelijke commerciële voorwaarden openbaar te maken binnen een tijdsspanne die realtime zo dicht mogelijk benadert als technisch haalbaar is. De informatie wordt 15 minuten na de bekendmaking van een transactie kosteloos beschikbaar gesteld. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de APA in staat moet zijn deze informatie op efficiënte en consistente wijze te verspreiden, zodat deze snel en op niet-discriminerende basis toegankelijk is in een vorm die de consolidatie van de informatie met vergelijkbare gegevens uit andere bronnen vergemakkelijkt. 1 bis. De informatie die overeenkomstig lid 1 door een APA openbaar wordt gemaakt, omvat ten minste de volgende bijzonderheden: 2. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de APA doeltreffende administratieve regelingen moet treffen en handhaven om belangenconflicten met haar cliënten te voorkomen. Met name geldt dat een APA die ook een marktexploitant of een beleggingsonderneming is, alle verzamelde informatie behandelt op niet-discriminerende wijze en passende regelingen treft en handhaaft met het oog op de scheiding van verschillende bedrijfsfuncties. 3. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de APA over deugdelijke beveiligingsmechanismen moet beschikken om de beveiliging van de middelen voor de informatieoverdracht te garanderen, het risico op gegevensverminking en ongeoorloofde toegang tot een minimum te beperken, en te voorkomen dat informatie uitlekt vóór de bekendmaking ervan. De APA houdt voldoende middelen aan en beschikt over back-upvoorzieningen om haar diensten te allen tijde te kunnen aanbieden en in stand te kunnen houden. 4. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de APA over systemen moet beschikken die transactiemeldingen doeltreffend op volledigheid kunnen controleren, omissies en aperte fouten kunnen opsporen en om de hertransmissie van eventuele dergelijke foutieve meldingen kunnen verzoeken. 5. Om een consistente harmonisatie van lid 1 te waarborgen, ontwikkelt de ESMA ontwerpen van technische reguleringsnormen ter bepaling van gemeenschappelijke opmaakmodellen, gegevensnormen en technische voorzieningen ter vergemakkelijking van de in lid 1 bedoelde consolidatie van informatie. De EAEM dient de voorstellen voor regelgevende technische normen als bedoeld in de eerste alinea uiterlijk op [...] (67) in bij de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens de procedure van de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter verduidelijking van wat onder de in lid 1 bedoelde redelijke commerciële voorwaarden voor de openbaarmaking van informatie moet worden verstaan. 7. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter specificatie van: Afdeling 3 Voor ▌CTP's ▌geldende voorwaarden Artikel 67 Organisatorische eisen 1. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat een CTP in adequate gedragsregels en afdoende regelingen moet voorzien om overeenkomstig de artikelen 5 en 19 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] openbaar gemaakte informatie te verzamelen, in een continue elektronische datastroom te consolideren en tegen redelijke commerciële voorwaarden voor het publiek beschikbaar te stellen binnen een tijdsspanne die realtime zo dicht mogelijk benadert als technisch haalbaar is, waarbij ten minste de volgende bijzonderheden worden verstrekt: De informatie wordt 15 minuten na de bekendmaking van een transactie kosteloos beschikbaar gesteld. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de CTP in staat moet zijn deze informatie op efficiënte en consistente wijze te verspreiden, zodat deze snel en op niet-discriminerende basis toegankelijk is in vormen die gemakkelijk toegankelijk en bruikbaar zijn voor marktdeelnemers. 2. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat een CTP in adequate gedragsregels en afdoende regelingen moet voorzien om overeenkomstig de artikelen 9 en 20 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] openbaar gemaakte informatie te verzamelen, in een continue elektronische datastroom te consolideren en daarop aansluitende informatie tegen redelijke commerciële voorwaarden voor het publiek beschikbaar te stellen binnen een tijdsspanne die realtime zo dicht mogelijk benadert als technisch haalbaar is, waarbij ten minste de volgende bijzonderheden worden verstrekt: De informatie wordt 15 minuten na de bekendmaking van een transactie kosteloos beschikbaar gesteld. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de CTP in staat moet zijn deze informatie op efficiënte en consistente wijze te verspreiden, zodat deze snel en op niet-discriminerende basis toegankelijk is in algemeen aanvaarde vormen die interoperabel zijn en gemakkelijk toegankelijk en bruikbaar zijn voor marktdeelnemers. 3. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de CTP ervoor moet zorgen dat de verstrekte gegevens geconsolideerde gegevens zijn van alle gereglementeerde markten, MTF's, OTF's en APA's en tevens betrekking hebben op de financiële instrumenten die overeenkomstig lid 8, onder c), via gedelegeerde handelingen zijn gespecificeerd. 4. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de CTP doeltreffende administratieve regelingen moet treffen en handhaven om belangenconflicten te voorkomen. Met name een marktexploitant of een APA die ook een geconsolideerde transactiemeldingsregeling exploiteert, behandelt alle verzamelde informatie op niet-discriminerende wijze en treft en handhaaft passende regelingen met het oog op de scheiding van verschillende bedrijfsfuncties. 5. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de CTP over deugdelijke beveiligingsmechanismen moet beschikken om de beveiliging van de middelen voor de informatieoverdracht te garanderen en het risico op gegevensverminking en ongeoorloofde toegang tot een minimum te beperken. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat de CTP voldoende middelen moet aanhouden en moet beschikken over back-upvoorzieningen om haar diensten te allen tijde te kunnen aanbieden en in stand te kunnen houden. 6. Om een consistente harmonisatie van de leden 1 en 2 te waarborgen, ontwikkelt de ESMA ontwerpen van technische reguleringsnormen ter bepaling van gegevensnormen en opmaakmodellen voor de overeenkomstig de artikelen 5, 9, 19 en 20 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] openbaar te maken informatie die de identificatiecode van het instrument, de prijs, de omvang, het tijdstip, de eenheid van de prijs, de identificatiecode van het handelsplatform en indicatoren voor de specifieke voorwaarden waaraan de transactie onderworpen was omvat, alsook technische regelingen ter bevordering van een efficiënte en consistente verspreiding van informatie zodat deze gemakkelijk toegankelijk en bruikbaar is voor marktdeelnemers als bedoeld in de leden 1 en 2 en waarin aanvullende diensten worden vermeld die de CTP kan verrichten om de efficiëntie van de markt te verhogen. De ESMA legt de in de eerste alinea bedoelde ontwerpen van technische reguleringsnormen voor aan de Commissie, en dat uiterlijk op [...] (68) wat de overeenkomstig de artikelen 5 en 19 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] openbaar gemaakte informatie betreft, en uiterlijk op [...] (69) * wat de overeenkomstig de artikelen 9 en 20 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] openbaar gemaakte informatie betreft. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens de procedure van de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 7. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast ▌met betrekking tot maatregelen ter verduidelijking van wat onder de in de leden 1 en 2 bedoelde redelijke commerciële voorwaarden voor de verlening van toegang tot datastromen moet worden verstaan. 8. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen ter specificatie van: Artikel 67 bis Eén geconsolideerde database 1. Uiterlijk […] (70) dient de ESMA een advies in bij het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de beschikbaarheid van geconsolideerde informatie na de handel van hoge kwaliteit die de gehele markt omvat en overeenkomstig de artikelen 5 en 19 van Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] volgens gebruiksvriendelijke normen en tegen een redelijke kostprijs openbaar wordt gemaakt. 2. Als de ESMA van mening is dat er geen informatie na de handel beschikbaar is die overeenkomstig de artikelen 5 en 19 openbaar wordt gemaakt, of dat deze niet van hoge kwaliteit is of niet de gehele markt omvat, brengt de ESMA een negatief advies uit. 3. Binnen drie maanden na een negatief advies overeenkomstig lid 2 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 94 een gedelegeerde handeling vast met betrekking tot maatregelen ter specificatie van de oprichting van één entiteit die een geconsolideerde transactiemeldingsregeling exploiteert voor informatie na de handel die overeenkomstig de artikelen 5 en 19 openbaar wordt gemaakt. 4. Uiterlijk […] (71) * brengt de ESMA een advies aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie uit over de beschikbaarheid van geconsolideerde informatie na de handel van hoge kwaliteit die de gehele markt omvat en overeenkomstig de artikelen 9 en 20 van Verordening (EU) nr. .../... [EMIR] volgens gebruiksvriendelijke normen en tegen een redelijke kostprijs openbaar wordt gemaakt. 5. Als de ESMA van mening is dat er geen informatie na de handel beschikbaar is die overeenkomstig de artikelen 9 en 20 openbaar wordt gemaakt, of dat deze niet van hoge kwaliteit is of niet de gehele markt omvat, brengt de ESMA een negatief advies uit. 6. Binnen drie maanden na een negatief advies overeenkomstig lid 5 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 94 een gedelegeerde handeling vast met betrekking tot maatregelen ter specificatie van de oprichting van één entiteit die een geconsolideerde transactiemeldingsregeling exploiteert voor informatie na de handel die overeenkomstig de artikelen 9 en 20 openbaar wordt gemaakt. Afdeling 4 Voor ▌ARM's ▌geldende voorwaarden Artikel 68 Organisatorische eisen 1. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat een ARM in adequate gedragsregels en afdoende regelingen moet voorzien om de krachtens artikel 23 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] te verstrekken informatie zo spoedig mogelijk en vóór het einde van de volgende werkdag te rapporteren. Deze informatie wordt tegen redelijke commerciële voorwaarden gerapporteerd overeenkomstig de vereisten van artikel 23 van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR]. 2. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat het ARM doeltreffende administratieve regelingen moet treffen en handhaven om belangenconflicten met zijn cliënten te voorkomen. Met name geldt dat een ARM die ook een marktexploitant of een beleggingsonderneming is, alle verzamelde informatie behandelt op niet-discriminerende wijze en passende regelingen treft en handhaaft met het oog op de scheiding van verschillende bedrijfsfuncties. 3. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat het ARM over deugdelijke beveiligingsmechanismen moet beschikken om de beveiliging van de middelen voor de informatieoverdracht te garanderen, het risico op gegevensverminking en ongeoorloofde toegang tot een minimum te beperken, en te voorkomen dat informatie uitlekt ▌. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat het ARM voldoende middelen moet aanhouden en moet beschikken over back-upvoorzieningen om zijn diensten te allen tijde te kunnen aanbieden en in stand te kunnen houden. 4. De lidstaat van herkomst schrijft voor dat het ARM over systemen moet beschikken die transactiemeldingen doeltreffend op volledigheid kunnen controleren, omissies en aperte fouten kunnen opsporen en om de hertransmissie van eventuele dergelijke foutieve meldingen kunnen verzoeken. 5. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast ter verduidelijking van wat onder de in lid 1 bedoelde redelijke commerciële voorwaarden voor de openbaarmaking van informatie moet worden verstaan. TITEL VI BEVOEGDE AUTORITEITEN HOOFDSTUK I AANWIJZING, BEVOEGDHEDEN EN VERHAALSPROCEDURES Artikel 69 Aanwijzing van bevoegde autoriteiten 1. Elke lidstaat wijst de bevoegde autoriteiten aan die elk van de taken moeten uitvoeren die in de onderscheiden bepalingen van Verordening (EU) nr. …/… [ MiFIR ] en van deze richtlijn zijn omschreven. De lidstaten delen de Commissie, de ESMA en de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten mee welke bevoegde autoriteit verantwoordelijk is voor de vervulling van elk van deze taken, met vermelding van eventuele taakverdelingen. 2. De in lid 1 bedoelde autoriteiten zijn openbare autoriteiten, onverminderd de mogelijkheid om taken aan andere entiteiten te delegeren zoals uitdrukkelijk bepaald in artikel 29 , lid 4, van deze richtlijn. Een delegatie van taken aan andere entiteiten dan de in lid 1 bedoelde autoriteiten mag geen betrekking hebben op de uitoefening van openbaar gezag of het gebruik van discretionaire beoordelingsbevoegdheden. De lidstaten schrijven voor dat, alvorens tot delegatie wordt overgegaan, de bevoegde autoriteiten alle redelijke maatregelen moeten nemen om ervoor te zorgen dat de entiteit waaraan taken zullen worden gedelegeerd, in staat is en over de middelen beschikt om alle taken effectief uit te voeren en dat delegatie alleen plaatsvindt indien er een duidelijk afgebakend en goed gedocumenteerd kader voor het vervullen van de gedelegeerde taken tot stand is gebracht waarin de uit te voeren taken en de voorwaarden voor de uitvoering daarvan vermeld zijn. In deze voorwaarden is een bepaling opgenomen die de entiteit in kwestie ertoe verplicht zodanig op te treden en zich zodanig te organiseren dat belangenconflicten worden vermeden en dat in het kader van de uitoefening van de gedelegeerde taken verkregen informatie niet onrechtmatig wordt gebruikt en evenmin wordt aangewend om de mededinging te verhinderen. De eindverantwoordelijkheid voor het toezicht op de naleving van deze richtlijn en haar uitvoeringsmaatregelen berust bij de overeenkomstig lid 1 aangewezen bevoegde autoriteit of autoriteiten. De lidstaten stellen de Commissie, de ESMA en de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten in kennis van alle met het oog op de delegatie van taken getroffen regelingen, inclusief de precieze voorwaarden voor het delegeren van taken. 3. De ESMA maakt een lijst van de in de leden 1 en 2 bedoelde bevoegde autoriteiten op haar website bekend en houdt deze actueel. Artikel 70 Samenwerking tussen de autoriteiten in eenzelfde lidstaat Ingeval een lidstaat meer dan één bevoegde autoriteit aanwijst voor het doen naleven van een bepaling van deze richtlijn of van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] , worden hun respectieve taken duidelijk omschreven en werken zij nauw samen. Elke lidstaat schrijft voor dat een dergelijke samenwerking ook plaatsvindt tussen de bevoegde autoriteiten in de zin van deze richtlijn en van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] en de bevoegde autoriteiten die in de betrokken lidstaat verantwoordelijk zijn voor het toezicht op kredietinstellingen, andere financiële instellingen, pensioenfondsen, icbe's, verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen en verzekeringsondernemingen. De lidstaten schrijven voor dat bevoegde autoriteiten alle informatie moeten uitwisselen die essentieel of dienstig is voor de uitoefening van hun functies en taken. Artikel 71 Aan de bevoegde autoriteiten te verlenen bevoegdheden 1. Aan de bevoegde autoriteiten worden alle controle- en onderzoekbevoegdheden verleend die nodig zijn voor de vervulling van hun taken. Binnen de beperkingen die door de nationale wetgeving worden opgelegd oefenen zij deze bevoegdheden uit: 2. Onverminderd het bepaalde in lid 1 worden deze bevoegdheden uitgeoefend in overeenstemming met de nationale wetgeving, en omvatten ze ten minste het recht om: 3. Indien het nationale recht voorschrijft dat voor een verzoek om de in lid 2, onder d), bedoelde overzichten van telefoon- of dataverkeer in een in artikel 16, lid 7, bedoelde vorm de toestemming van een rechterlijke instantie is vereist, moet die toestemming worden gevraagd Die toestemming kan ook bij wijze van voorzorgsmaatregel worden gevraagd. 4. De persoonsgegevens die in het kader van de uitoefening van de toezicht- en onderzoekstaken overeenkomstig dit artikel zijn verzameld, worden verwerkt in overeenstemming met Richtlijn 95/46/EG. Artikel 72 Toezichtmaatregelen waarover bevoegde autoriteiten moeten kunnen beschikken De bevoegde autoriteiten beschikken over alle toezichtmaatregelen die noodzakelijk zijn voor de uitoefening van hun taken. Binnen de beperkingen die door de nationale wetgeving worden opgelegd, hebben zij op zijn minst de volgende bevoegdheden, die kunnen worden uitgeoefend volgens de specificeringen in artikel 71, lid 1 : Artikel 73 Administratieve sancties 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat hun bevoegde autoriteiten passende administratieve sancties en maatregelen kunnen opleggen indien de bepalingen van Verordening (EU) nr. …/… [ MiFIR ] of de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen niet worden nageleefd, en dat deze sancties en maatregelen worden toegepast. De lidstaten zien erop toe dat deze maatregelen doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat als beleggingsondernemingen en marktexploitanten aan verplichtingen onderworpen zijn, bij een schending van deze verplichtingen administratieve sancties en maatregelen kunnen worden opgelegd aan de leden van het leidinggevend orgaan van beleggingsondernemingen en marktexploitanten, en aan alle andere natuurlijke of rechtspersonen die uit hoofde van het nationale recht voor een schending verantwoordelijk zijn. 3. De lidstaten verstrekken de ESMA jaarlijks geaggregeerde informatie over alle administratieve maatregelen en sancties die overeenkomstig de leden 1 en 2 zijn getroffen, respectievelijk opgelegd. De ESMA publiceert deze informatie in een jaarverslag. 4. Wanneer de bevoegde autoriteit een administratieve maatregel of sanctie openbaar maakt, stelt zij tegelijkertijd de ESMA daarvan in kennis. 5. Wanneer een openbaar gemaakte sanctie betrekking heeft op een beleggingsonderneming waaraan overeenkomstig deze richtlijn een vergunning is verleend, neemt de ESMA een verwijzing naar de openbaar gemaakte sanctie op in het register van beleggingsondernemingen dat op grond van artikel 5, lid 3, is aangelegd. 5 bis. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met betrekking tot de procedures en formulieren voor de verstrekking van informatie als bedoeld in dit artikel. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (72) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 74 Bekendmaking van sancties De lidstaten schrijven voor dat de bevoegde autoriteit alle sancties of maatregelen die bij schending van de bepalingen van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] of van de nationale bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn worden opgelegd, zonder onnodige vertraging moet bekendmaken, waarbij informatie wordt verstrekt over de aard van de schending en de identiteit van de personen die ervoor verantwoordelijk zijn, tenzij een dergelijke bekendmaking een ernstige bedreiging zou vormen voor de financiële markten. Ingeval bekendmaking de betrokken partijen onevenredige schade zou berokkenen, maken de bevoegde autoriteiten de sancties zonder vermelding van namen bekend. Artikel 75 Schending van het vergunningvereiste en andere schendingen 1. De lidstaten zorgen ervoor dat hun wetten, verordeningen en bestuursrechtelijke bepalingen op zijn minst voorzien in sancties met betrekking tot het volgende: 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat in de in lid 1 bedoelde gevallen hun wetten, verordeningen of bestuursrechtelijke bepalingen ten minste voorzien in de volgende administratieve sancties en maatregelen die kunnen worden opgelegd: ▌ 2 bis. De lidstaten kunnen de bevoegde autoriteiten machtigen om bijkomende soorten van sancties op te leggen of sancties op te leggen die de in lid 2, punten (e), (f) en (g,) genoemde bedragen overschrijden, mits de sancties voldoen aan de voorschriften van artikel 76. 2 ter. De lidstaten machtigen de bevoegde autoriteiten om effectieve, proportionele sancties met een afschrikkend effect op te leggen voor schendingen van deze richtlijn en van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] die niet zijn opgenomen in lid 1. Artikel 76 Effectieve toepassing van sancties 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten bij de vaststelling van de aard van administratieve sancties of maatregelen en van de omvang van administratieve geldboeten alle relevante omstandigheden in aanmerking nemen, zoals onder meer: 2. Overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 richt de ESMA uiterlijk [...] (73) richtsnoeren tot de bevoegde autoriteiten met betrekking tot de aard van de administratieve maatregelen en sancties en de omvang van de administratieve geldboeten. 2 bis. Dit artikel laat de bevoegdheden onverlet van bevoegde autoriteiten om strafrechtelijke procedures te initiëren of stafrechtelijke sancties op te leggen, als deze autoriteiten hiervoor overeenkomstig de nationale wetgeving bevoegd zijn. Met opgelegde strafrechtelijke sancties wordt rekening gehouden bij de bepaling van het type en de omvang van de administratieve sanctie die eventueel ook wordt opgelegd. Artikel 77 Melding van schendingen 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten doeltreffende mechanismen opzetten om de melding van potentiële of daadwerkelijke schendingen van de bepalingen van Verordening …/… [ MiFIR ] en van de nationale bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn aan de bevoegde autoriteiten aan te moedigen. Deze mechanismen omvatten ten minste: 2. De lidstaten schrijven voor dat financiële instellingen over passende procedures moeten beschikken opdat hun werknemers in staat zijn schendingen intern via een specifiek kanaal te melden. 2 bis. Eventuele geheimhoudingsregels mogen een werknemer er niet van weerhouden schendingen aan de kaak te stellen die binnen een financiële instelling hebben plaatsgevonden. Alle informatie die als bewijslast kan dienen voor schendingen die binnen een financiële instelling hebben plaatsgevonden, wordt niet langer als vertrouwelijk beschouwd en wanneer dergelijke informatie te goeder trouw wordt gemeld leidt dit voor de betrokken persoon tot geen enkele vorm van aansprakelijkheid. ▌ Artikel 79 Rechtsmiddelen 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat elk besluit dat is genomen op grond van de bepalingen van Verordening (EU) nr. …/… [ MiFIR ] of op grond van wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgesteld, naar behoren gemotiveerd is en dat daartegen beroep openstaat bij de rechter. Beroep op de rechter is ook mogelijk wanneer er binnen zes maanden na indiening van een vergunningsaanvraag die alle vereiste gegevens bevat geen beslissing dienaangaande is genomen. 2. De lidstaten bepalen dat ook één of meer van onderstaande, naar nationaal recht bepaalde instanties zich in het belang van de consument en overeenkomstig het nationale recht tot de rechter of de bevoegde administratieve instanties kunnen wenden om de toepassing van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] en van de nationale bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn af te dwingen: Artikel 80 Buitengerechtelijke procedure voor de regeling van klachten van beleggers 1. De lidstaten dragen zorg voor de inrichting van efficiënte en doeltreffende klachten- en verhaalsprocedures voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen betreffende het verrichten door beleggingsondernemingen van beleggingsdiensten en nevendiensten, waarbij in voorkomend geval van bestaande organen gebruik wordt gemaakt. De lidstaten dragen er voorts zorg voor dat alle beleggingsondernemingen zich aansluiten bij een of meer van deze organen die dergelijke klachten- en verhaalsprocedures implementeren. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat deze organen actief met hun tegenhangers in andere lidstaten samenwerken bij de regeling van grensoverschrijdende geschillen. 3. De bevoegde autoriteiten brengen de ESMA op de hoogte van de in lid 1 bedoelde klachten- en beroepsprocedures die in hun rechtsgebieden beschikbaar zijn. De ESMA maakt een lijst van alle buitengerechtelijke procedures op haar website bekend en houdt deze actueel. Artikel 81 Beroepsgeheim 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten, alle personen die werkzaam zijn of zijn geweest voor de bevoegde autoriteiten of voor entiteiten waaraan overeenkomstig artikel 69, lid 2, taken zijn gedelegeerd, alsmede accountants of deskundigen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen, aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Zij mogen geen vertrouwelijke gegevens bekendmaken waarvan zij beroepshalve kennis krijgen, behalve in een samengevatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele beleggingsondernemingen, marktexploitanten, gereglementeerde markten of andere personen niet herkenbaar zijn, onverminderd de voorschriften van het nationale strafrecht of de andere bepalingen van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] . 2. Indien een beleggingsonderneming, marktexploitant of gereglementeerde markt failliet is verklaard of op grond van een rechterlijke uitspraak moet worden geliquideerd, mogen vertrouwelijke gegevens die geen betrekking hebben op derden, in het kader van civiele of handelsrechtelijke procedures openbaar worden gemaakt indien dat nodig is voor de afwikkeling van de procedure. 3. Onverminderd de voorschriften van het nationale strafrecht mogen de bevoegde autoriteiten, of instanties of natuurlijke of rechtspersonen, anders dan de bevoegde autoriteiten, die uit hoofde van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] vertrouwelijke informatie ontvangen, deze uitsluitend gebruiken bij de uitoefening van hun taken en voor de uitoefening van hun functies (in het geval van de bevoegde autoriteiten) binnen de werkingssfeer van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] of (in het geval van andere autoriteiten, instanties of natuurlijke of rechtspersonen ) voor het doel waarvoor die informatie aan hen verstrekt was en/of in het kader van bestuursrechtelijke of gerechtelijke procedures die specifiek met de uitoefening van deze functies verband houden. Wanneer de bevoegde autoriteit of andere autoriteit, instantie of persoon die de gegevens heeft verstrekt daarin toestemt, mag de ontvangende autoriteit de gegevens evenwel voor andere doeleinden gebruiken. 4. Alle uit hoofde van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] ontvangen, uitgewisselde of doorgegeven vertrouwelijke informatie valt onder het in dit artikel bedoelde beroepsgeheim. Dit artikel belet evenwel niet dat de bevoegde autoriteiten vertrouwelijke gegevens uitwisselen of doorgeven, in overeenstemming met deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] en andere op beleggingsondernemingen, kredietinstellingen, pensioenfondsen, icbe's, verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen en verzekeringsondernemingen, gereglementeerde markten of marktexploitanten toepasselijke richtlijnen of verordeningen , dan wel met instemming van de bevoegde autoriteit of een andere autoriteit of instantie of natuurlijke of rechtspersoon die deze gegevens heeft meegedeeld. 5. Dit artikel belet niet dat de bevoegde autoriteiten overeenkomstig het nationale recht vertrouwelijke gegevens uitwisselen of doorgeven die niet van een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat zijn ontvangen. Artikel 82 Betrekkingen met accountants 1. De lidstaten schrijven ten minste voor dat iedere persoon die is toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 april 1984 inzake de toelating van personen, belast met de wettelijke controle van boekhoudbescheiden (74) , en die bij een beleggingsonderneming de taak verricht zoals bedoeld in artikel 51 van de Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (75) , artikel 37 van Richtlijn 83/349/EEG of artikel 73 van Richtlijn 2009/65/EG , dan wel een andere wettelijke taak, de verplichting heeft aan de bevoegde autoriteiten snel melding te doen van elk feit of besluit met betrekking tot deze onderneming, waarvan hij bij de uitvoering van die taken kennis heeft gekregen en dat van dien aard is: Deze persoon heeft tevens de verplichting melding te doen van feiten en besluiten waarvan hij kennis heeft gekregen bij de uitvoering van één van de taken als beschreven in de eerste alinea bij een onderneming die nauwe banden heeft met de beleggingsonderneming waar deze persoon bovengenoemde taak uitvoert. 2. Melding te goeder trouw aan de bevoegde autoriteiten door de personen die zijn toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG van de in lid 1 bedoelde feiten of besluiten vormt geen inbreuk op ongeacht welke op grond van een contract of van een wettelijke bepaling opgelegde beperking inzake de openbaarmaking van informatie, en leidt voor de betrokken persoon tot geen enkele vorm van aansprakelijkheid. HOOFDSTUK II SAMENWERKING TUSSEN DE BEVOEGDE AUTORITEITEN VAN DE LIDSTATEN EN MET DE ESMA Artikel 83 Verplichting tot samenwerking 1. De bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten werken onderling samen wanneer dat voor de vervulling van hun taken uit hoofde van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] nodig is, waartoe zij gebruikmaken van de bevoegdheden waarover zij hetzij uit hoofde van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] , hetzij ingevolge nationale wetgeving beschikken. De bevoegde autoriteiten verlenen assistentie aan de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten. Zij wisselen met name informatie uit en werken samen bij onderzoek- of toezichtactiviteiten. Om de samenwerking en met name de uitwisseling van informatie te vergemakkelijken en te versnellen, wijzen de lidstaten één bevoegde autoriteit aan als contactpunt voor de toepassing van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] . De lidstaten delen de Commissie, de ESMA en de overige lidstaten de namen mede van de autoriteiten die zijn aangewezen om uit hoofde van dit lid verzoeken om uitwisseling van gegevens of verzoeken om samenwerking in ontvangst te nemen. De ESMA maakt een lijst van deze autoriteiten op haar website bekend en houdt deze actueel. 2. Wanneer, gelet op de toestand van de effectenmarkten in de lidstaat van ontvangst, de werkzaamheden van een gereglementeerde markt , een MTF of een OTF die in een lidstaat van ontvangst voorzieningen heeft geïnstalleerd, van aanzienlijk belang zijn geworden voor de werking van de effectenmarkten en de bescherming van de beleggers in die lidstaat van ontvangst, treffen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst evenredige samenwerkingsregelingen. 3. De lidstaten nemen de nodige administratieve en organisatorische maatregelen om de in lid 1 bedoelde assistentieverlening te vergemakkelijken. De bevoegde autoriteiten kunnen hun bevoegdheden ten behoeve van de samenwerking aanwenden, zelfs in de gevallen waarin de onderzochte gedraging niet strijdig is met in de betrokken lidstaat van kracht zijnde regelgeving. 4. Wanneer een bevoegde autoriteit ervan overtuigd is dat er door niet onder haar toezicht staande entiteiten op het grondgebied van een andere lidstaat handelingen worden of zijn uitgevoerd die strijdig zijn met de bepalingen van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR], geeft zij hiervan zo specifiek mogelijk kennis aan de bevoegde autoriteit van de andere lidstaat en aan de ESMA. De in kennis gestelde bevoegde autoriteit neemt de nodige maatregelen. Zij stelt de kennisgevende bevoegde autoriteit en de ESMA op de hoogte van het resultaat van haar optreden en, voor zover mogelijk, van belangrijke tussentijdse ontwikkelingen. Dit lid laat de bevoegdheid van de kennisgevende bevoegde autoriteit onverlet. 5. Onverminderd de leden 1 en 4, stellen de bevoegde autoriteiten de ESMA en de overige bevoegde autoriteiten in kennis van de bijzonderheden van: Indien zulks relevant is, wordt bij de kennisgeving melding gemaakt van de bijzonderheden van het overeenkomstig artikel 72, lid 1, onder f), gedane verzoek, met inbegrip van de identiteit van de persoon of personen tot wie het verzoek was gericht en de redenen die eraan ten grondslag liggen, alsook de reikwijdte van de overeenkomstig artikel 72, lid 1, onder g), ingestelde beperkingen, met inbegrip van de betrokken persoon of categorie personen, de desbetreffende financiële instrumenten, eventuele kwantitatieve maatregelen of drempels zoals het maximumaantal contracten dat personen kunnen sluiten of het maximumaantal openstaande posities dat personen kunnen aanhouden voordat een limiet wordt bereikt, eventuele vrijstellingen, en de redenen die eraan ten grondslag liggen. De kennisgevingen vinden uiterlijk 24 uur vóór de geplande inwerkingtreding van de acties of maatregelen plaats. In buitengewone omstandigheden kan een bevoegde autoriteit minder dan 24 uur vóór de geplande inwerkingtreding van de maatregel kennis geven wanneer het onmogelijk is 24 uur van tevoren tot kennisgeving over te gaan. Een bevoegde autoriteit van een lidstaat die overeenkomstig dit lid een kennisgeving ontvangt, kan maatregelen op grond van artikel 72, lid 1, onder f) of g), nemen wanneer zij ervan overtuigd is dat de maatregelen noodzakelijk zijn om het doel van de andere bevoegde autoriteit te verwezenlijken. De bevoegde autoriteit gaat eveneens over tot kennisgeving overeenkomstig dit lid wanneer zij voornemens is maatregelen te treffen. Ingeval een onder a) of b) bedoeld optreden op groothandelstransacties in energieproducten betrekking heeft, stelt de bevoegde autoriteit ook het krachtens Verordening (EG) nr. 713/2009 opgerichte Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators in kennis. 6. Wat emissierechten betreft, werken de bevoegde autoriteiten samen met openbare instanties die bevoegd zijn voor het toezicht op spotmarkten en veilingen, alsook met uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG met nalevingstoezicht belaste bevoegde autoriteiten, registeradministrateurs en andere openbare instanties opdat zij zich een totaalbeeld van de markten voor emissierechten kunnen vormen. 7. De Commissie is bevoegd na raadpleging van de ESMA overeenkomstig artikel 94 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot maatregelen om de criteria te bepalen op grond waarvan de werkzaamheden van een gereglementeerde markt in een lidstaat van ontvangst kunnen worden beschouwd als zijnde van aanzienlijk belang voor de werking van de effectenmarkten en de bescherming van de beleggers in die lidstaat van ontvangst. 8. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met het oog op de vaststelling van de standaardformulieren, templates en procedures voor de samenwerkingsregelingen zoals bedoeld in lid 2. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (76) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 84 Samenwerking bij toezicht, verificatie ter plaatse of onderzoek 1 Een bevoegde autoriteit van een lidstaat kan om de medewerking van de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat verzoeken bij toezichtactiviteiten of voor verificatie ter plaatse of bij een onderzoek. In het geval van beleggingsondernemingen die leden op afstand van een gereglementeerde markt zijn, kan de voor het toezicht op de gereglementeerde markt bevoegde autoriteit verkiezen die leden op afstand rechtstreeks te contacteren; zij moet de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van het lid op afstand daarvan kennis geven. Wanneer de bevoegde autoriteit een verzoek met betrekking tot een verificatie ter plaatse of bij een onderzoek ontvangt, zal zij: 2. Om convergentie te brengen in de praktijk van het toezicht houden kan personeel van de ESMA deelnemen aan de activiteiten van de colleges van toezichthouders, inclusief verificaties of onderzoeken ter plaatse, die door twee of meer bevoegde autoriteiten gezamenlijk worden uitgevoerd overeenkomstig artikel 21 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 3. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen om nader te bepalen welke informatie tussen de bevoegde autoriteiten moet worden uitgewisseld wanneer wordt samengewerkt bij toezichtwerkzaamheden, controles ter plaatse en onderzoeken. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op [...] (77) voor aan de Commissie.Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 vast te stellen. 4. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met het oog op de vaststelling van de standaardformulieren, templates en procedures voor de bevoegde autoriteiten met het oog op de samenwerking bij toezichtwerkzaamheden, controles ter plaatse en onderzoeken. De ESMA legt die ontwerpen van technische uitvoeringsnormen uiterlijk op [...] (78) * voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 85 Uitwisseling van gegevens 1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten die voor de toepassing van deze richtlijn en Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] overeenkomstig artikel 83, lid 1, als contactpunten zijn aangewezen, voorzien elkaar onmiddellijk van alle gegevens die nodig zijn voor de uitoefening van de taken, vermeld in de uit hoofde van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] vastgestelde bepalingen, van de bevoegde autoriteiten die overeenkomstig artikel 69, lid 1, zijn aangewezen. Bevoegde autoriteiten die uit hoofde van deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] gegevens uitwisselen met andere bevoegde autoriteiten kunnen op het ogenblik dat deze gegevens worden meegedeeld aangeven dat die gegevens alleen mogen worden doorgegeven met hun uitdrukkelijke instemming, en in dat geval mogen die gegevens alleen worden uitgewisseld voor de doeleinden waarmee die autoriteiten hebben ingestemd. 2. De als contactpunt aangegeven bevoegde autoriteit mag de uit hoofde van lid 1 en van de artikelen 82 en 92 ontvangen gegevens doorgeven aan de autoriteiten waarnaar wordt verwezen in artikel 74. Zij geven de gegevens niet door aan andere instanties of natuurlijke of rechtspersonen zonder de uitdrukkelijke toestemming van de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben verstrekt, en dan alleen voor de doeleinden waarmee deze autoriteiten hebben ingestemd, behalve in naar behoren gemotiveerde omstandigheden. In dit laatste geval verwittigt het contactpunt terstond het contactpunt dat de gegevens heeft toegezonden. 3. De bevoegde autoriteiten waarnaar wordt verwezen in artikel 74 alsmede andere instanties of natuurlijke of rechtspersonen die uit hoofde van lid 1 of de artikelen 82 en 92 vertrouwelijke gegevens ontvangen, mogen deze uitsluitend gebruiken voor de uitoefening van hun taken, met name: 4. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met het oog op de vaststelling van standaardformulieren, templates en procedures voor de uitwisseling van informatie. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (79) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 5. Dit artikel noch de artikelen 81 of 92 vormen een belemmering voor een bevoegde autoriteit om aan de ESMA, het Europees Comité voor systeemrisico’s ▌, de centrale banken, het ESCB en de ECB in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit, alsook, in voorkomend geval, aan andere overheidsinstanties die met het toezicht op betalings- en afwikkelingssystemen belast zijn, voor de uitoefening van hun taak dienstige vertrouwelijke gegevens mede te delen; evenzo wordt het deze autoriteiten of organen niet belet om aan de bevoegde autoriteiten de informatie te doen toekomen die deze voor het vervullen van de hun bij deze richtlijn of Verordening (EU) nr. .../... [MiFIR] opgelegde taken nodig kunnen hebben. Artikel 86 Bindende bemiddeling 1. De bevoegde autoriteiten kunnen situaties naar de ESMA verwijzen waarin een verzoek in verband met een van de volgende punten is afgewezen, of niet binnen een redelijke termijn gehonoreerd: De bevoegde autoriteiten kunnen tevens situaties naar de ESMA verwijzen wanneer een bevoegde autoriteit het niet eens is met de procedure of de inhoud van het optreden of het niet-optreden door een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat met betrekking tot bepalingen van deze richtlijn of van Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR]. 2. In de in lid 1 bedoelde gevallen kan de ESMA handelen overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1095/2010, zulks onverminderd de in artikel 87 vermelde situaties waarin geweigerd kan worden aan een verzoek om inlichtingen gevolg te geven, en onverminderd de mogelijkheid dat de ESMA in die gevallen overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 handelt. Artikel 87 Weigering van samenwerking Een bevoegde autoriteit kan een verzoek om samenwerking bij het verrichten van een onderzoek, een verificatie ter plaatse of een toezichtactiviteit als bedoeld in artikel 88, of om uitwisseling van gegevens als bedoeld in artikel 85 alleen van de hand wijzen: In geval van een dergelijke weigering stelt de bevoegde autoriteit de verzoekende bevoegde autoriteit en de ESMA daarvan in kennis, waarbij zij zo gedetailleerd mogelijke informatie verstrekt. Artikel 88 Overleg voordat een vergunning wordt verleend 1. De bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaat worden geraadpleegd voordat een vergunning wordt verleend aan een beleggingsonderneming die: 2. De bevoegde autoriteit van de lidstaat die verantwoordelijk is voor het toezicht op kredietinstellingen of verzekeringsondernemingen, wordt geraadpleegd alvorens een vergunning wordt verleend aan een beleggingsonderneming die: 3. De relevante in de leden 1 en 2 bedoelde bevoegde autoriteiten raadplegen elkaar in het bijzonder bij de beoordeling van de geschiktheid van de aandeelhouders of de leden en de reputatie en ervaring van de personen die het bedrijf van de beleggingsonderneming feitelijk leiden bij en betrokken zijn bij het bestuur van een andere entiteit van dezelfde groep. Zij wisselen alle informatie uit betreffende de geschiktheid van de aandeelhouders of de leden en de reputatie en ervaring van de personen die het bedrijf van de beleggingsonderneming feitelijk leiden welke van belang is voor de andere betrokken bevoegde autoriteiten, voor het verlenen van een vergunning, alsook voor de doorlopende toetsing van de naleving van de voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening. 4. De ESMA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen met het oog op de vaststelling van standaardformulieren, templates en procedures voor de raadpleging van andere bevoegde autoriteiten voordat een vergunning wordt verleend. De ESMA legt die ontwerpen van technische normen uiterlijk op [...] (80) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 89 Bevoegdheden van de lidstaten van ontvangst 1. De lidstaten van ontvangst bepalen dat de bevoegde autoriteit voor statistische doeleinden kan verlangen dat elke beleggingsonderneming die een bijkantoor op hun grondgebied heeft, hun een periodiek verslag over de werkzaamheden van dit bijkantoor zendt. 2. In het kader van de uitoefening van de krachtens deze richtlijn op hem rustende verantwoordelijkheden bepaalt een lidstaat van ontvangst, voor de in artikel 37, lid 8, bedoelde gevallen, dat de bevoegde autoriteit van bijkantoren van beleggingsondernemingen kan verlangen dat zij haar alle gegevens verstrekken die nodig zijn om toezicht uit te oefenen op de naleving door deze bijkantoren van de door haar vastgestelde normen die op hen van toepassing zijn. Die verplichtingen mogen echter niet strenger zijn dan die welke dezelfde lidstaat aan op zijn grondgebied gevestigde ondernemingen oplegt voor het toezicht op de naleving van diezelfde normen door deze ondernemingen. Artikel 90 Bevoegdheden van de lidstaten van ontvangst tot het nemen van conservatoire maatregelen 1. Indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst duidelijke en aantoonbare redenen heeft om aan te nemen dat een beleggingsonderneming die op haar grondgebied door middel van het vrij verrichten van diensten werkzaamheden uitoefent, de verplichtingen schendt die uit de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen voortvloeien, of dat een beleggingsonderneming met een bijkantoor op haar grondgebied de verplichtingen schendt die voortvloeien uit de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen waarbij aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst geen bevoegdheden worden verleend, stelt zij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van deze bevindingen in kennis. Indien de beleggingsonderneming, in weerwil van de aldus door de lidstaat van herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoereikend zijn, blijft handelen op een wijze die de belangen van beleggers in de lidstaat van ontvangst of de ordelijke werking van de markten kennelijk schaadt, geldt het volgende: 2. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst constateren dat een beleggingsonderneming die op het grondgebied van hun lidstaat een bijkantoor heeft niet de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen naleeft welke in die lidstaat zijn vastgesteld ter uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn die een bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst inhouden, eisen zij dat de betrokken beleggingsonderneming een eind maakt aan deze onregelmatige situatie. Indien de betrokken beleggingsonderneming niet het nodige doet, nemen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de betrokken beleggingsonderneming een eind maakt aan deze onregelmatige situatie. Van de strekking van deze maatregelen wordt mededeling gedaan aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst. Indien de beleggingsonderneming, in weerwil van de aldus door de lidstaat van ontvangst getroffen maatregelen, inbreuk blijft plegen op de in lid 1 bedoelde, in de lidstaat van ontvangst geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, neemt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst, na de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst daarvan in kennis te hebben gesteld, de nodige maatregelen om de beleggers en de goede werking van de markten te beschermen. De Commissie en de ESMA worden onverwijld van deze maatregelen in kennis gesteld. Bovendien kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst de zaak verwijzen naar de ESMA, die kan handelen overeenkomstig de haar krachtens artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 verleende bevoegdheden. 3. Indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst van een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF duidelijke en aantoonbare redenen heeft om aan te nemen dat deze gereglementeerde markt, MTF of OTF niet voldoet aan de verplichtingen die uit de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen voortvloeien, stelt zij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de gereglementeerde markt, de MTF of de OTF van deze bevindingen in kennis. Indien die gereglementeerde markt of de MTF, in weerwil van de aldus door de lidstaat van herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoereikend zijn, blijft handelen op een wijze die de belangen van beleggers in de lidstaat van ontvangst of de ordelijke werking van de markten kennelijk schaadt, neemt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst, na de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst daarvan in kennis te hebben gesteld, de nodige maatregelen om de beleggers en de goede werking van de markten te beschermen. Daartoe behoort de mogelijkheid om die gereglementeerde markt of de MTF te beletten hun voorzieningen beschikbaar te stellen voor in de lidstaat van ontvangst gevestigde leden of deelnemers op afstand. De Commissie en de ESMA worden onverwijld van deze maatregelen in kennis gesteld. Bovendien kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst de zaak verwijzen naar de ESMA, die kan handelen overeenkomstig de haar krachtens artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 verleende bevoegdheden. 4. Elke ter uitvoering van de leden 1, 2 of 3 genomen maatregel die sancties of beperkingen van de werkzaamheden van een beleggingsonderneming of een gereglementeerde markt behelst, moet naar behoren met redenen worden omkleed en aan de betrokken beleggingsonderneming of gereglementeerde markt worden medegedeeld. Artikel 91 Samenwerking en informatie-uitwisseling met de ESMA , binnen het Europees Systeem voor financieel toezicht (ESFS), en met het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) -1 bis. De bevoegde autoriteiten werken, als partijen bij het ESFS, in vertrouwen en met volledig wederzijds respect samen, met name om te zorgen voor een passende en betrouwbare informatiestroom tussen hen en de andere partijen bij het ESFS, in overeenstemming met het beginsel van loyale samenwerking overeenkomstig artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie. 1. De bevoegde autoriteiten werken voor de toepassing van deze richtlijn samen met de ESMA, overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1095/2010. 2. De bevoegde autoriteiten verstrekken de ESMA onverwijld alle informatie die zij nodig heeft voor de uitoefening van haar taken uit hoofde van deze richtlijn en Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] en overeenkomstig ▌Verordening (EU) nr. 1095/2010 , en zij verstrekken, indien van toepassing, de bij het ESCB aangesloten centrale banken alle informatie die relevant is voor de vervulling van hun respectieve taken . Artikel 91 bis Gegevensbescherming Wat de verwerking van persoonsgegevens door de lidstaten in het kader van deze richtlijn en Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] betreft, passen de bevoegde autoriteiten de bepalingen toe van Richtlijn 95/46/EG en de nationale uitvoeringsvoorschriften hiervan. Wat de verwerking van persoonsgegevens door de ESMA in het kader van deze richtlijn en Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] betreft, leeft de ESMA de bepalingen na van Verordening (EG) nr. 45/2001. Artikel 91 ter Adviescommissie van de ESMA inzake hoogfrequente handel Uiterlijk op 30 juni 2014 richt de ESMA een adviescommissie van nationale deskundigen op om vormen van hoogfrequente handel te bepalen die potentieel marktmanipulatie inhouden, teneinde: Artikel 91 quater Adviescommissie van de ESMA inzake technologie op de financiële markten Uiterlijk op 30 juni 2014 richt de ESMA een adviescommissie van nationale deskundigen op om te bepalen welke technologische ontwikkelingen op de markten potentieel marktmisbruik of marktmanipulatie kunnen zijn, teneinde: In het kader van de in lid 1, onder c), genoemde beoordeling stelt de ESMA bijkomende richtsnoeren op voor goede praktijken voor alle financiële markten in de Unie. HOOFDSTUK III SAMENWERKING MET DERDE LANDEN Artikel 92 Uitwisseling van gegevens met derde landen 1. De lidstaten en, overeenkomstig artikel 33 van Verordening (EU) nr. 1095/2010, de ESMA mogen met de bevoegde autoriteiten van derde landen alleen dan samenwerkingsovereenkomsten voor informatie-uitwisseling sluiten indien met betrekking tot de verstrekte informatie ten minste gelijkwaardige waarborgen inzake het beroepsgeheim gelden als de in artikel 81 bedoelde waarborgen. Een dergelijke informatie-uitwisseling moet bestemd zijn voor de vervulling van de taken van die bevoegde autoriteiten. Het doorgeven van persoonsgegevens door een lidstaat aan een derde land geschiedt in overeenstemming met hoofdstuk IV van Richtlijn 95/46/EG. Het doorgeven van persoonsgegevens door de ESMA aan een derde land geschiedt in overeenstemming met artikel 9 van Verordening (EG) nr. 45/2001. Ook mogen de lidstaten en de ESMA samenwerkingsovereenkomsten voor informatie-uitwisseling sluiten met de bevoegde autoriteiten of instanties van derde landen of met natuurlijke of rechtspersonen die belast zijn met een of meer van de volgende taken: De in de derde alinea bedoelde samenwerkingsovereenkomsten kunnen alleen worden gesloten indien met betrekking tot de verstrekte gegevens ten minste gelijkwaardige waarborgen inzake het beroepsgeheim gelden als de in artikel 81 bedoelde waarborgen. Een dergelijke uitwisseling van informatie is bestemd voor de vervulling van de taken van die autoriteiten of instanties of natuurlijke of rechtspersonen. Indien een samenwerkingsovereenkomst het doorgeven van persoonsgegevens door een lidstaat inhoudt, is deze in overeenstemming met hoofdstuk IV van Richtlijn 95/46/EG en met Verordening (EG) nr. 45/2001 ingeval de ESMA bij het doorgeven van deze gegevens betrokken is. 2. Gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen worden doorgegeven met de uitdrukkelijke toestemming van de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben medegedeeld en in voorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waarmee deze autoriteiten hebben ingestemd. Die bepaling geldt ook voor gegevens die door de bevoegde autoriteiten van derde landen worden verstrekt. TITEL VII HOOFDSTUK 1 BEVOEGDHEIDSDELEGATIE ▌Artikel 94 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen wordt aan de Commissie verleend onder de in dit artikel gestelde voorwaarden. 2. De in artikel 2, lid 3, artikel 4, lid 2, sub 1), 3), 11), 12) en 27) tot en met 33 quinquies), artikel 13, lid 1, artikel 16, lid 12, artikel 17, lid 6, artikel 23, lid 3, artikel 24, lid 8, artikel 25, lid 6, artikel 27, lid 7, artikel 28, lid 3, artikel 30, lid 5, artikel 32, lid 3, artikel 35, lid 8, artikel 44, lid 4, artikel 51, lid 7, artikel 52, lid 6, artikel 53, lid 4, artikel 60, lid 5, artikel 66, lid 6 en 7, artikel 67, lid 7 en 8, artikel 67 bis, lid 3 en 6, artikel 68, lid 5, en artikel 83, lid 7, bedoelde bevoegdheidsdelegatie wordt verleend voor onbepaalde tijd met ingang van ... (81) . 3. De in artikel 2, lid 3, artikel 4, lid 2, sub 1), 3), 11), 12) en 27) tot en met 33 quinquies), artikel 13, lid 1, artikel 16, lid 12, artikel 17, lid 6, artikel 23, lid 3, artikel 24, lid 8, artikel 25, lid 6, artikel 27, lid 7, artikel 28, lid 3, artikel 30, lid 5, artikel 32, lid 3, artikel 35, lid 8, artikel 44, lid 4, artikel 51, lid 7, artikel 52, lid 6, artikel 53, lid 4, artikel 60, lid 5, artikel 66, lid 6 en 7, artikel 67, lid 7 en 8, artikel 67 bis, lid 3 en 6, artikel 68, lid 5, of artikel 83, lid 7, bedoelde bevoegdheidsdelegatie kan te allen tijde door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken. Het besluit tot intrekking maakt een einde aan de delegatie van de bevoegdheden die in het besluit worden vermeld. Het besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een latere datum die in het besluit wordt vermeld. Het besluit laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis. 5. Een overeenkomstig artikel 2, lid 3, artikel 4, lid 2, sub 1), 3), 11), 12) en 27) tot en met 33 quinquies), artikel 13, lid 1, artikel 16, lid 12, artikel 17, lid 6, artikel 23, lid 3, artikel 24, lid 8, artikel 25, lid 6, artikel 27, lid 7, artikel 28, lid 3, artikel 30, lid 5, artikel 32, lid 3, artikel 35, lid 8, artikel 44, lid 4, artikel 51, lid 7, artikel 52, lid 6, artikel 53, lid 4, artikel 60, lid 5, artikel 66, lid 6 en 7, artikel 67, lid 7 en 8, artikel 67 bis, lid 3 en 6, artikel 68, lid 5, of artikel 83, lid 7, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van drie maanden na de datum van kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van drie maanden de Commissie heeft medegedeeld voornemens te zijn om geen bezwaar te maken. Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad wordt deze termijn met drie maanden verlengd. HOOFDSTUK 2 Uitvoeringshandelingen Artikel 95 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 2001/528/EG van de Commissie (82) ingestelde Europees Comité voor het effectenbedrijf. Dit comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 (83) . 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing ▌. HOOFDSTUK 3 SLOTBEPALINGEN Artikel 96 Verslagen en herziening 1. Uiterlijk [...] (84) brengt de Commissie, na raadpleging van de ESMA, aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over het volgende: Artikel 96 bis Personeel en middelen van de ESMA Uiterlijk [...] (85) maakt de ESMA een raming op van de personele en andere behoeften die voortvloeien uit de vervulling van haar taken en bevoegdheden overeenkomstig deze richtlijn en Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] en brengt zij daarover verslag uit aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie. Artikel 97 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op [...] (86) te voldoen aan de artikelen 1 tot en met 5, 7, 9, 10, 13 tot en met 25, 27 tot en met 32, 34 tot en met 37, 39, 41 tot en met 46, 48, 51 tot en met 54, 59 tot en met 69 bis, 71 tot en met 77, 79, 80, 83, 84, 85, 87 tot en met 90, 92 tot en met 99 en de bijlagen I en II [lijst van alle artikelen die grondig gewijzigd zijn ten opzichte van Richtlijn 2004/39/EG] . Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de bij deze richtlijn ingetrokken richtlijnen, gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor die verwijzing en de formulering van die vermelding worden vastgesteld door de lidstaten. De lidstaten passen deze maatregelen toe vanaf […] (87) , met uitzondering van de bepalingen tot omzetting van artikel 67, lid 2, die van toepassing zijn vanaf […] (88) *. 2. De lidstaten delen de Commissie en de ESMA de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 98 Intrekking Richtlijn 2004/39/EG , als gewijzigd bij de in deel A van bijlage II bis vermelde handelingen, wordt ingetrokken met ingang van […] (89) ** , onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in deel B daarvan genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2004/39/EG . Verwijzingen naar Richtlijn 2004/39/EG of naar Richtlijn 93/22/EEG gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn of naar Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] en moeten worden gelezen volgens de concordantietabellen in respectievelijk deel A en deel B van bijlage II ter . Verwijzingen naar begrippen die worden omschreven in, dan wel artikelen van Richtlijn 2004/39/EG of Richtlijn 93/22/EEG worden gelezen als verwijzingen naar het overeenkomstige begrip omschreven in, dan wel het overeenkomstige artikel van deze richtlijn. Artikel 98 bis Wijziging van Richtlijn 98/26/EG Richtlijn 98/26/EG wordt als volgt gewijzigd: Aan artikel 1 wordt de volgende alinea toegevoegd: " Deze richtlijn is niet van toepassing op emissierechten bestaande uit eenheden waarvan is vastgesteld dat deze in overeenstemming zijn met de vereisten van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap + . + PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32. Artikel 99 Overgangsbepalingen Ondernemingen van derde landen mogen ▌op grond van nationale regelingen via een bijkantoor in de lidstaten diensten en activiteiten verrichten tot een jaar na de goedkeuring door de Commissie overeenkomstig artikel 41, lid 3, van een besluit ten aanzien van het derde land in kwestie . ▌ Artikel 100 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 101 Addressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te …, Voor het Europees Parlement De Voorzitter Voor de Raad De Voorzitter BIJLAGE I LIJSTEN VAN DIENSTEN EN ACTIVITEITEN EN VAN FINANCIËLE INSTRUMENTEN Deel A Beleggingsdiensten en activiteiten (1) Het ontvangen en doorgeven van orders met betrekking tot één of meer financiële instrumenten. (2) Het uitvoeren van orders voor rekening van cliënten. (3) Het handelen voor eigen rekening. (4) Vermogensbeheer. (5) Beleggingsadvies. (6) Het overnemen van financiële instrumenten en/of plaatsen van financiële instrumenten met plaatsingsgarantie. (7) Het plaatsen van financiële instrumenten zonder plaatsingsgarantie. (8) Het exploiteren van multilaterale handelsfaciliteiten. ▌ (10) Het exploiteren van georganiseerde handelsfaciliteiten. Deel B Nevendiensten (-1 bis) Het bewaren en beheren van financiële instrumenten voor rekening van cliënten, met inbegrip van bewaarneming en daarmee samenhangende diensten zoals contanten- en/of zekerhedenbeheer. (1) Het verstrekken van kredieten of leningen aan een belegger om deze in staat te stellen een transactie in één of meer financiële instrumenten te verrichten, bij welke transactie de onderneming die het krediet of de lening verstrekt, als partij optreedt. (2) Advisering aan ondernemingen inzake kapitaalstructuur, bedrijfsstrategie en daarmee samenhangende aangelegenheden, alsmede advisering en dienstverrichting op het gebied van fusies en overnames van ondernemingen. (3) Valutawisseldiensten voorzover deze samenhangen met het verrichten van beleggingsdiensten. (4) Onderzoek op beleggingsgebied en financiële analyse of andere vormen van algemene aanbevelingen in verband met transacties in financiële instrumenten. (5) Diensten in verband met het overnemen van financiële instrumenten. (6) Beleggingsdiensten en -activiteiten alsmede nevendiensten van het type vermeld in deel A of B van bijlage I die verband houden met de onderliggende waarde van de derivaten, als bedoeld in de punten 5, 6, 7 en 10 van deel C, voor zover deze in verband staan met de verlening van beleggings- of nevendiensten. Deel C Financiële instrumenten (1) Effecten. (2) Geldmarktinstrumenten. (3) Rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging. (4) Opties, futures, swaps, rentetermijncontracten en andere derivatencontracten die betrekking hebben op effecten, valuta, rentevoeten of rendementen, ▌of andere afgeleide instrumenten, financiële indexen of financiële maatstaven, en die kunnen worden afgewikkeld door middel van materiële aflevering of in contanten. (5) Opties, futures, swaps, rentetermijncontracten en andere derivatencontracten die betrekking hebben op grondstoffen en in contanten moeten of mogen worden afgewikkeld naar keuze van een van de partijen, tenzij de reden het in gebreke blijven is of een andere gebeurtenis die beëindiging van het contract tot gevolg heeft. (6) Opties, futures, swaps en andere derivatencontracten die betrekking hebben op grondstoffen en niet bestemd zijn om te worden afgewikkeld door middel van materiële levering, mits zij worden verhandeld op een gereglementeerde markt, een OTF, of een MTF. (6 bis) Verzekeringscontracten die verbonden zijn aan beleggingsgerelateerde instrumenten. (7) Andere, niet in deel C, punt 6, vermelde opties, futures, swaps, termijncontracten en andere derivatencontracten die betrekking hebben op grondstoffen, kunnen worden afgewikkeld door middel van materiële levering en niet voor commerciële doeleinden bestemd zijn, en die de kenmerken van andere afgeleide financiële instrumenten hebben, waarbij o.a. in aanmerking wordt genomen of de clearing en afwikkeling via erkende clearinghouses geschiedt en of er regelmatig sprake is van „margin calls” (verzoek om storting van extra zekerheden). (8) Afgeleide instrumenten voor de overdracht van het kredietrisico. (9) Financiële contracten ter verrekening van verschillen („contracts for differences”). (10) Opties, futures, swaps, termijncontracten en andere derivatencontracten met betrekking tot klimaatvariabelen, vrachttarieven, emissierechten, inflatiepercentages of andere officiële economische statistieken, en die in contanten moeten of mogen worden afgewikkeld naar keuze van een van de partijen, tenzij de reden het in gebreke blijven is of een andere gebeurtenis die beëindiging van het contract tot gevolg heeft, alsmede andere derivatencontracten met betrekking tot activa, rechten, verbintenissen, indices en maatregelen dan die vermeld in deel C en die de kenmerken van andere afgeleide financiële instrumenten bezitten, waarbij o.a. in aanmerking wordt genomen of zij op een gereglementeerde markt, een OTF, of een MTF worden verhandeld of via erkende clearinghouses, en tevens of er regelmatig sprake is van „margin calls” (verzoek om storting van extra zekerheden). (11) Emissierechten bestaande uit eenheden waarvan is vastgesteld dat deze in overeenstemming zijn met de vereisten van Richtlijn 2003/87/EG (emissiehandelssysteem). (11 bis) Bijkomende specificeringen met betrekking tot de punten (7) en (10). 1. Voor de toepassing van punt (7) wordt een contract dat geen spotcontract is in de zin van lid 2 en dat niet valt onder lid 4, geacht de kenmerken van andere afgeleide financiële instrumenten te hebben en niet voor commerciële doeleinden te zijn bestemd, als het aan de volgende voorwaarden voldoet: 2. Voor de toepassing van lid 1 wordt onder spotcontract het volgende verstaan: een contract voor de verkoop van een grondstof, een activum of een recht, waarin is bepaald dat de levering moet plaatsvinden binnen een van de volgende termijnen, al naargelang welke termijn de langste is: Een contract is evenwel geen spotcontract indien er, ongeacht de uitdrukkelijke voorwaarden ervan, tussen de contractpartijen een afspraak bestaat dat de levering van de onderliggende waarde mag worden uitgesteld en niet binnen de in de eerste alinea omschreven termijn behoeft plaats te vinden. 3. Voor de toepassing van punt (10) wordt een derivatencontract met betrekking tot een onderliggende waarde als bedoeld in dit deel, geacht de kenmerken van andere afgeleide financiële instrumenten te bezitten, indien aan een van de volgende voorwaarden is voldaan: 4. Een contract wordt beschouwd als een contract bestemd voor commerciële doeleinden voor de toepassing van punt (7) en als contract dat niet de kenmerken heeft van andere afgeleide financiële instrumenten voor de toepassing van de punten (7) en (10), wanneer het wordt gesloten met of door een exploitant of beheerder van een energietransportnetwerk, een mechanisme voor de balancering van de energiestromen, dan wel een pijpleidingennetwerk, en noodzakelijk is om de energielevering en -afname op een gegeven tijdstip in evenwicht te houden. 5. Naast de derivatencontracten die tot een in punt (10) genoemde categorie behoren, valt ook een op een van de volgende aspecten betrekking hebbend derivatencontract onder punt (10), mits het voldoet aan de criteria die zowel in punt (10) als in lid 3 zijn vastgelegd: Deel D LIJST VAN AANBIEDERS VAN DATARAPPORTERINGSDIENSTEN DIE (1) een goedgekeurde publicatieregeling exploiteren; (2) een geconsolideerde transactiemeldingsregeling exploiteren; (3) een goedgekeurd rapporteringsmechanisme exploiteren. BIJLAGE II PROFESSIONELE CLIËNTEN IN DE ZIN VAN DEZE RICHTLIJN Onder professionele cliënt wordt verstaan een cliënt die de nodige ervaring, kennis en deskundigheid bezit om zelf beleggingsbeslissingen te nemen en de door hem gelopen risico's adequaat in te schatten. Om als professionele cliënt te worden aangemerkt, moet de cliënt aan de onderstaande criteria voldoen. I. Categorieën cliënten die als professioneel worden aangemerkt Voor de toepassing van deze richtlijn moeten alle onderstaande entiteiten als professionele cliënten op het gebied van beleggingsdiensten en -activiteiten en financiële instrumenten worden aangemerkt. Bovenstaande entiteiten worden als professionele cliënten beschouwd. Zij moeten echter om behandeling als niet-professionele cliënt kunnen verzoeken, en beleggingsondernemingen kunnen ermee instemmen hen een hoger beschermingsniveau te bieden. Wanneer de cliënt van een beleggingsonderneming een onderneming is als hierboven bedoeld, moet de beleggingsonderneming, alvorens enigerlei diensten te verrichten, de cliënt ervan in kennis stellen dat hij op grond van de informatie waarover de beleggingsonderneming beschikt, als professionele cliënt wordt beschouwd en derhalve als zodanig zal worden behandeld, tenzij de beleggingsonderneming en de cliënt anders overeenkomen. De beleggingsonderneming moet de cliënt er tevens van in kennis stellen dat deze om een wijziging van de voorwaarden van de overeenkomst kan verzoeken teneinde een hoger beschermingsniveau te genieten. Het is de verantwoordelijkheid van de cliënt die als professionele cliënt wordt beschouwd om een hoger beschermingsniveau te verzoeken wanneer hij zichzelf niet in staat acht de gelopen risico's adequaat in te schatten of te beheren. Dit hoger beschermingsniveau zal worden geboden wanneer een cliënt die als professionele cliënt wordt beschouwd, met een beleggingsonderneming een schriftelijke overeenkomst aangaat om voor de toepassing van de geldende gedragsregels niet als professionele cliënt te worden behandeld. In deze overeenkomst moet worden aangegeven of deze behandeling voor één of meer specifieke diensten of transacties, dan wel voor één of meer soorten producten of transacties geldt. II.1 Cliënten die op verzoek als professionele cliënt kunnen worden behandeld II.1. Criteria aan de hand waarvan wordt bepaald of een cliënt als professioneel aan te merken is Ook aan andere cliënten dan diegenen die in deel I zijn vermeld – onder meer overheidsinstellingen met uitzondering van lokale overheden en gemeenten, maar met inbegrip van niet-professionele particuliere beleggers –, kan worden toegestaan afstand te doen van een deel van de bescherming die hun door de gedragsregels wordt geboden. Het moet beleggingsondernemingen derhalve toegestaan zijn bovenbedoelde cliënten als professionele cliënt te behandelen, mits aan de onderstaande toepasselijke criteria is voldaan en de hieronder beschreven procedure wordt gevolgd. Er mag evenwel niet worden aangenomen dat de marktkennis en -ervaring van deze cliënten vergelijkbaar is met die van de in deel I genoemde categorieën professionele cliënten. Er kan slechts op geldige wijze van de door de gedragsregels geboden bescherming afstand worden gedaan wanneer een door de beleggingsonderneming verrichte adequate beoordeling van de deskundigheid, ervaring en kennis van de cliënt in het licht van de aard van de beoogde transacties of diensten redelijke zekerheid oplevert dat de cliënt in staat is zelf zijn beleggingsbeslissingen te nemen en de daaraan verbonden risico's in te schatten. De toetsing van de geschiktheid van managers en bestuurders van entiteiten waaraan op grond van richtlijnen op financieel gebied vergunning is verleend, kan als voorbeeld dienen voor de beoordeling van de deskundigheid en kennis. Bij kleine entiteiten moet de persoon die aan bovenbedoelde beoordeling wordt onderworpen, de persoon zijn die gemachtigd is om transacties voor rekening van de entiteit te verrichten. In het kader van bovenbedoelde beoordeling moet blijken dat ten minste aan twee van de volgende criteria is voldaan: ▌ II.2. Procedure De hierboven omschreven cliënten kunnen slechts van de bescherming door de toepassing van de gedragsregels afstand doen mits de volgende procedure wordt gevolgd: Voordat een beleggingsonderneming een verzoek om afstand te doen van de toepassing van de gedragsregels mag inwilligen, is zij gehouden alle redelijke maatregelen te nemen om zich ervan te vergewissen dat een cliënt die om behandeling als professionele cliënt verzoekt, aan de in deel II.1, gestelde toepasselijke voorwaarden voldoet. Het is echter niet de bedoeling dat de betrekkingen tussen beleggingsondernemingen en cliënten die reeds op grond van soortgelijke parameters en procedures als die welke hierboven zijn beschreven als professioneel zijn aangemerkt, worden beïnvloed door eventuele nieuwe voorschriften die uit hoofde van deze bijlage worden vastgesteld. De beleggingsondernemingen moeten passende, op schrift gestelde interne gedragsregels en procedures toepassen om cliënten in categorieën onder te brengen. Het is de verantwoordelijkheid van de professionele cliënten om de beleggingsonderneming in kennis te stellen van elke wijziging die van invloed kan zijn op hun actuele categorie-indeling. Indien de beleggingsonderneming evenwel tot de bevinding komt dat de cliënt niet langer voldoet aan de initiële voorwaarden op grond waarvan hij voor behandeling als professionele cliënt in aanmerking kwam, dan moet zij passende actie ondernemen. BIJLAGE II BIS Deel A Ingetrokken richtlijn met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan (bedoeld in artikel 98) Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1) Richtlijn 2006/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006, met betrekking tot bepaalde termijnen (PB L 114 van 27.4.2006, blz. 60) Richtlijn 2007/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 wat betreft procedureregels en evaluatiecriteria voor de prudentiële beoordeling van verwervingen en vergrotingen van deelnemingen in de financiële sector (PB L 247 van 21.9.2007, blz. 1) Richtlijn 2008/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (PB L 76 van 19.3.2008, blz. 33) Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120) Deel B Termijnen voor de omzetting in nationaal recht (als bedoeld in artikel 98) Richtlijn 2004/39/EG Omzettingstermijn 31 januari 2007 Uitvoeringstermijn 1 november 2007 BIJLAGE II TER Concordantietabellen Deel A Deze richtlijn Richtlijn 2004/39/EG Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 2 Artikel 1, lid 3 Artikel 1, lid 2 Artikel 2 Artikel 2 Artikel 3, leden 1 en 2 Artikel 3, leden 1 en 2 Artikel 3, leden 3 en 4 Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 2 Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 3 Artikel 4, lid 2 Artikel 5 Artikel 5 Artikel 6 Artikel 6 Artikel 7, leden 1, 2, 3 en 4 Artikel 7, leden 1, 2, 3 en 4 Artikel 7, lid 5 Artikel 7, lid 4 Artikel 8 Artikel 8 Artikel 9, leden 1, 2, 3 en 4 Artikel 9, lid 1 Artikel 9, lid 5 Artikel 9, lid 2 Artikel 9, lid 6 Artikel 9, lid 7 Artikel 9, lid 3 Artikel 9, lid 8 Artikel 9, lid 4 Artikel 10, leden 1 en 2 Artikel 10, leden 1 en 2 Artikel 10, lid 3 Artikel 11, lid 1 Artikel 10, lid 3 Artikel 11, lid 2 Artikel 10, lid 4 Artikel 11, lid 3 Artikel 10, lid 5 Artikel 11, lid 4 Artikel 10, lid 6 Artikel 12 Artikel 10 bis Artikel 13 Artikel 10 ter Artikel 14 Artikel 11 Artikel 15 Artikel 12 Artikel 16, leden 1, 2, 3, 4, 5 en 6 Artikel 13, leden 1, 2, 3, 4, 5 en 6 Artikel 16, lid 7 Artikel 16, lid 8 Artikel 13, lid 7 Artikel 16, lid 9 Artikel 13, lid 8 Artikel 16, lid 10 Artikel 16, lid 11 Artikel 13, lid 9 Artikel 16, lid 12 Artikel 13, lid 10 Artikel 17 Artikel 18, leden 1 en 2 Artikel 14, leden 1 en 2 Artikel 18, lid 3 Artikel 14, lid 4 Artikel 18, lid 4 Artikel 14, lid 5 Artikel 18, lid 5 Artikel 14, lid 6 Artikel 18, lid 6 Artikel 14, lid 7 Artikel 18, leden 7 en 8 Artikel 19 Artikel 20 Artikel 21 Artikel 16 Artikel 22 Artikel 17 Artikel 23 Artikel 18 Artikel 24, leden 1, 2 en 3 Artikel 19, leden 1, 2 en 3 Artikel 24, lid 4 Artikel 19, lid 9 Artikel 24, lid 5 Artikel 24, lid 6 Artikel 24, lid 7 Artikel 24, lid 8 Artikel 25, lid 1 Artikel 19, lid 4 Artikel 25, lid 2 Artikel 19, lid 5 Artikel 25, lid 3 Artikel 19, lid 6 Artikel 25, lid 4 Artikel 19, lid 7 Artikel 25, lid 5 Artikel 19, lid 8 Artikel 25, lid 6 Artikel 19, lid 10 Artikel 25, lid 7 Artikel 26 Artikel 20 Artikel 27, lid 1 Artikel 21, lid 1 Artikel 27, lid 2 Artikel 27, lid 3 Artikel 21, lid 2 Artikel 27, lid 4 Artikel 21, lid 3 Artikel 27, lid 5 Artikel 21, lid 4 Artikel 27, lid 6 Artikel 21, lid 5 Artikel 27, lid 7 Artikel 21, lid 6 Artikel 27, lid 8 Artikel 28 Artikel 22 Artikel 29 Artikel 23 Artikel 30 Artikel 24 Artikel 31 Artikel 26 Artikel 32 Artikel 33 Artikel 34 Artikel 35 Artikel 36, leden 1, 2, 3 en 4 Artikel 31, leden 1, 2, 3 en 4 Artikel 36, lid 5 Artikel 36, lid 6 Artikel 31, lid 5 Artikel 36, lid 7 Artikel 31, lid 6 Artikel 36, leden 8 en 9 Artikel 31, lid 7 Artikel 37, leden 1, 2, 3, 4, 5 en 6 Artikel 32, leden 1, 2, 3, 4, 5 en 6 Artikel 37, lid 7 Artikel 37, lid 8 Artikel 32, lid 7 Artikel 37, lid 9 Artikel 32, lid 8 Artikel 37, lid 10 Artikel 32, lid 9 Artikel 37, lid 11 Artikel 32, lid 10 Artikel 38 Artikel 33 Artikel 39 Artikel 34 Artikel 40 Artikel 35 Artikel 41 Artikel 42 Artikel 43 Artikel 44 Artikel 45 Artikel 46 Artikel 47 Artikel 36 Artikel 48 Artikel 37 Artikel 49 Artikel 38 Artikel 50 Artikel 39 Artikel 51 Artikel 52 Artikel 40 Artikel 53, leden 1 en 2 Artikel 41, leden 1 en 2 Artikel 53, leden 3 en 4 Artikel 54 Artikel 55 Artikel 42 Artikel 56 Artikel 43 Artikel 57 Artikel 46 Artikel 58 Artikel 47 Artikel 59 Artikel 60 Artikel 61 Artikel 62 Artikel 63 Artikel 64 Artikel 65 Artikel 66 Artikel 67 Artikel 68 Artikel 69 Artikel 48 Artikel 70 Artikel 49 Artikel 71, leden 1 en 2 Artikel 50, leden 1 en 2 Artikel 71, leden 3 en 4 Artikel 72 Artikel 73, lid 1 Artikel 51, lid 1 Artikel 73, lid 2 Artikel 73, lid 3 Artikel 51, lid 4 Artikel 73, lid 4 Artikel 51, lid 5 Artikel 73, lid 5 Artikel 51, lid 6 Artikel 74 Artikel 75 Artikel 76 Artikel 77 Artikel 78 Artikel 79 Artikel 52 Artikel 80 Artikel 53 Artikel 81 Artikel 54 Artikel 82 Artikel 55 Artikel 83, leden 1, 2, 3 en 4 Artikel 56, leden 1, 2, 3 en 4 Artikel 83, leden 5 en 6 Artikel 83, lid 7 Artikel 56, lid 5 Artikel 83, lid 8 Artikel 56, lid 6 Artikel 84 Artikel 57 Artikel 85 Artikel 58 Artikel 86 Artikel 58 bis Artikel 87 Artikel 59 Artikel 88 Artikel 60 Artikel 89 Artikel 61 Artikel 90 Artikel 62 Artikel 91 Artikel 62 bis Artikel 92 Artikel 63 Artikel 93 Artikel 94 Artikel 95 Artikel 96 Artikel 65 Artikel 97 Artikel 70 Artikel 98 Artikel 99 Artikel 71 Artikel 100 Artikel 72 Artikel 101 Artikel 73 Bĳlage I Bĳlage I Bijlage II Bijlage II Deel B Verordening (EU) nr. …/… [MiFIR] Richtlijn 2004/39/EG Artikel 1 Artikel 2 Artikel 4 Artikel 3, lid 1 Artikel 29, lid 1, artikel 44, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikel 44, lid 1 Artikel 4, lid 1 Artikel 29, lid 2, artikel 44, lid 2 Artikel 4, lid 2 Artikel 4, lid 3 Artikel 29, lid 3, artikel 44, lid 3 Artikel 4, lid 4 Artikel 5, lid 1 Artikel 30, lid 1, artikel 45, lid 1 Artikel 5, lid 2 Artikel 45, lid 1 Artikel 6, lid 1 Artikel 30, lid 2, artikel 45, lid 2 Artikel 6, lid 2 Artikel 30, lid 3, artikel 45, lid 3 Artikel 7 Artikel 8 Artikel 9 Artikel 10 Artikel 11 Artikel 12 Artikel 28, artikel 30 Artikel 45 Artikel 13 Artikel 27, leden 1 en 2 Artikel 14, leden 1, 2, 3 en 4 Artikel 27, lid 3 Artikel 14, lid 5 Artikel 27, lid 7 Artikel 14, lid 6 Artikel 15 Artikel 27, lid 4 Artikel 16, lid 1 Artikel 27, lid 5 Artikel 16, lid 2 Artikel 27, lid 6 Artikel 16, lid 3 Artikel 27, lid 7 Artikel 17 Artikel 18 Artikel 19 Artikel 28 Artikel 20 Artikel 21 Artikel 25, lid 1 Artikel 22, lid 1 Artikel 25, lid 2 Artikel 22, lid 2 Artikel 23, leden 1 en 2 Artikel 25, lid 3 Artikel 23, lid 3 Artikel 25, lid 4 Artikel 23, lid 4 Artikel 23, lid 5 Artikel 23, lid 6 Artikel 25, lid 5 Artikel 23, lid 7 Artikel 25, lid 6 Artikel 23, lid 8 Artikel 25, lid 7 Artikel 23, lid 9 Artikel 24 Artikel 25 Artikel 26 Artikel 27 Artikel 28 Artikel 29 Artikel 30 Artikel 31 Artikel 32 Artikel 33 Artikel 34 Artikel 35 Artikel 36 Artikel 36 Artikel 37 Artikel 38 Artikel 39 Artikel 40 Artikel 41 Artikel 42 Artikel 64 Artikel 43 Artikel 65 Artikel 44 Artikel 45 Artikel 71 Artikel 46 Artikel 72 (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) [Amendement 1 , behalve indien anders aangegeven] VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De recente financiële crisis heeft zwakheden in de transparantie van de financiële markten blootgelegd die kunnen bijdragen tot schadelijke sociaaleconomische effecten . Het versterken van de transparantie is een van de gezamenlijke beginselen voor het versterken van het financiële stelsel, zoals werd bevestigd door de verklaring van de G-20-leiders in Londen op 2 april 2009. Om de transparantie te versterken en het functioneren van de interne markt voor financiële instrumenten te verbeteren, moet er een nieuw kader worden ingesteld dat uniforme vereisten voor de transparantie van transacties in markten voor financiële instrumenten voorschrijft. Het kader moet uitgebreide regels voor een groot aantal financiële instrumenten bevatten. Het moet een aanvulling vormen op de eisen voor de transparantie van orders en transacties met betrekking tot aandelen die zijn vastgelegd in Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (5) . (2) De groep deskundigen op hoog niveau inzake financieel toezicht in de EU, onder voorzitterschap van Jacques de Larosière, heeft de Unie uitgenodigd een meer geharmoniseerde set financiële regelgevingen te ontwikkelen. In de context van de toekomstige Europese toezichtarchitectuur heeft de Europese Raad van 18 en 19 juni 2009 ook de noodzaak onderstreept van de instelling van één Europees reglement dat van toepassing is op alle financiële instellingen in de interne markt. (3) De nieuwe wetgeving moet derhalve bestaan uit twee verschillende wetgevingshandelingen, een richtlijn en deze verordening. Samen moeten deze twee wetgevingshandelingen het rechtskader vormen waarin de vereisten zijn vastgelegd die van toepassing zijn op beleggingsondernemingen, gereglementeerde markten en dienstverleners op het gebied van verslaglegging. Deze verordening moet bijgevolg samen met de richtlijn worden gelezen. De noodzaak om één pakket regels vast te stellen voor alle instellingen met betrekking tot bepaalde vereisten en om potentiële regelgevingsarbitrage te voorkomen en de marktdeelnemers meer rechtszekerheid en minder complexe regelgeving te bieden, rechtvaardigt het gebruik van een rechtsgrondslag die het mogelijk maakt een verordening op te stellen. Om de resterende belemmeringen voor de handel en significante verstoringen van de concurrentie die het gevolg zijn van verschillen tussen de nationale wetgevingen weg te nemen en te voorkomen dat er nieuwe belemmeringen voor de handel en significante verstoringen van de concurrentie ontstaan, is het derhalve noodzakelijk een verordening aan te nemen waarin uniforme regels zijn vastgelegd die in alle lidstaten gelden. Deze rechtstreeks toepasselijke wetgevingshandeling is erop gericht op bepalende wijze een bijdrage te leveren aan het soepel functioneren van de interne markt en moet derhalve worden gebaseerd op de bepalingen van artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), geïnterpreteerd in overeenstemming met de consistente jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie. (4) Richtlijn 2004/39/EG heeft regels ingesteld om de handel in aandelen die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, voor en na de handel transparant te maken, en voor het melden aan de bevoegde autoriteiten van transacties met betrekking tot financiële instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten; de richtlijn moet worden herschikt om de ontwikkelingen in de financiële markten voldoende te weerspiegelen en om de zwakke punten en lacunes aan te pakken die onder meer door de crisis op de financiële markt aan het licht zijn gekomen. (5) Bepalingen met betrekking tot de handel en reglementaire transparantie-eisen moeten de vorm hebben van rechtstreeks toepasselijke wetgeving die geldt voor alle beleggingsondernemingen, die uniforme regels moeten volgen op alle markten van de Unie om een uniforme toepassing van één regelgevingskader mogelijk te maken, teneinde het vertrouwen in de transparantie van de markten in de hele Unie te versterken, de complexiteit van de regelgeving en de nalevingskosten voor bedrijven terug te dringen, in het bijzonder voor financiële instellingen die grensoverschrijdend actief zijn, en bij te dragen aan het wegnemen van concurrentieverstoring. De vaststelling van een verordening zorgt voor rechtstreekse toepasbaarheid en is daarom het meest geschikt om die regelgevingsdoelstellingen te halen en te zorgen voor uniforme voorwaarden door te voorkomen dat de nationale vereisten uiteenlopen als gevolg van de omzetting van een richtlijn. (6) De definities van gereglementeerde markt en multilaterale handelsfaciliteiten (MTF) moeten worden verduidelijkt en ▌moeten nauw bij elkaar blijven aansluiten om duidelijk te maken dat zij effectief dezelfde georganiseerde-handelsfuncties bestrijken. Bilaterale systemen waarin een beleggingsonderneming handelstransacties voor eigen rekening uitvoert en niet als bemiddelaar tussen koper en verkoper, zonder zelf risico te dragen, mogen er niet onder vallen. De term 'systeem' omvat alle markten die bestaan uit een geheel van regels en een handelsplatform, alsmede de markten die alleen op basis van een geheel van regels werken. Gereglementeerde markten en MTF's zijn niet verplicht een „technisch” systeem voor het matchen van orders te exploiteren en mogen andere handelsprotocollen hanteren, inclusief systemen waarbij gebruikers de koersen van verscheidene aanbieders kunnen opvragen . Een markt die alleen bestaat uit een geheel van regels betreffende aspecten die verband houden met lidmaatschap, toelating van instrumenten tot de handel, handel tussen leden, transactiemelding en – waar van toepassing – transparantieverplichtingen, is een gereglementeerde markt of een MTF in de zin van deze richtlijn, en volgens deze regels uitgevoerde transacties worden geacht te zijn verricht volgens de systemen van een gereglementeerde markt of een MTF. In de definities is bepaald dat de intenties op zodanige wijze moeten worden samengebracht dat er een overeenkomst uit voortvloeit, hetgeen zich voordoet wanneer de uitvoering plaatsvindt volgens de regels, de protocollen of de interne exploitatieprocedures van het systeem. De term 'koop- en verkoopintenties' moet in brede zin worden opgevat en omvat orders, koersen en blijken van belangstelling. Een van de belangrijke vereisten is de eis dat de intenties in het systeem moeten worden samengebracht volgens niet-discretionaire regels die door de exploitant van het systeem zijn vastgesteld, wat betekent dat deze intenties volgens de regels, de protocollen of de interne werkingsprocedures (met inbegrip van IT-procedures) van het systeem moeten worden samengebracht. Onder 'niet-discretionaire regels' worden regels verstaan die de gereglementeerde markt of de marktexploitant of beleggingsonderneming die een MTF exploiteert, geen enkele mogelijkheid mogen laten om de interactie tussen de intenties te beïnvloeden. ▌ (7) Om de Europese markten transparanter en efficiënter te maken en gelijke concurrentievoorwaarden tot stand te brengen tussen de verschillende platformen die multilaterale transactiediensten aanbieden, is het nodig een nieuwe categorie georganiseerde handelsfaciliteiten (organised trading facility – OTF) voor obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten te introduceren en ervoor te zorgen dat deze naar behoren gereglementeerd is en niet-discriminerende regels voor de toegang tot de faciliteit toepast . Deze nieuwe categorie wordt breed gedefinieerd, zodat nu en in de toekomst alle typen georganiseerde uitvoering en regeling van handel die niet overeenkomen met de functionaliteiten of regelgevingsspecificaties van de bestaande platformen eronder vallen. Als gevolg daarvan moeten passende organisatievereisten en transparantieregels worden toegepast, die efficiënte koersvorming ondersteunen. De nieuwe categorie omvat broker crossing systems, die kunnen worden omschreven als interne elektronische matchingsystemen die worden geëxploiteerd door een beleggingsonderneming en die cliëntenorders uitvoeren tegen andere cliëntenorders. De nieuwe categorie omvat ook die systemen die in aanmerking moeten komen voor de handel in voor clearing vatbare en voldoende liquide derivaten maar die niet de kenmerken van de bestaande categorieën handelsplatformen bezitten . Zij omvat daarentegen geen faciliteiten waarbij niet daadwerkelijk een transactie wordt uitgevoerd of geregeld in het systeem, zoals mededelingenborden die worden gebruikt om koop- en verkoopintenties aan te kondigen, andere entiteiten die potentiële koop- en verkoopintenties samenvoegen of poolen of elektronische bevestigingsdiensten na de handel. (8) Deze nieuwe categorie OTF's vormt een aanvulling op de bestaande typen handelsplatformen. Gereglementeerde markten en MTF's worden gekenmerkt door de niet-discretionaire uitvoering van transacties, maar de exploitant van een OTF moet zeggenschap hebben over de manier waarop een transactie wordt uitgevoerd. Als gevolg daarvan moeten er bedrijfsvoeringsregels en verplichtingen met betrekking tot de beste uitvoering en de afhandeling van cliëntenorders gelden voor de transacties die worden gesloten via een OTF die wordt geëxploiteerd door een beleggingsonderneming of een marktexploitant. Omdat een OTF een – weliswaar alleen voor de eigen cliënten toegankelijk – echt handelsplatform is, moet de platformexploitant echter neutraal zijn. Derhalve moet de exploitant van een OTF aan vereisten met betrekking tot het goede beheer van mogelijke belangenconflicten en niet-discriminerende uitvoering voldoen en mag het hem niet toegestaan zijn in de OTF voor eigen rekening een transactie uit te voeren tussen meerdere koop- en verkoopintenties van derde partijen, waaronder cliëntenorders die in het systeem zijn samengebracht. Dit houdt ook in dat de exploitant niet mag optreden als beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling in de door hem geëxploiteerde OTF. (9) Alle georganiseerde handel dient te worden uitgevoerd op gereglementeerde platformen en zowel vóór de handel als daarna zo transparant mogelijk te zijn . Daarom moeten er adequaat afgestemde transparantie-eisen gelden voor alle typen handelsplatformen en voor alle financiële instrumenten die daar worden verhandeld. (10) De handel in aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten, soortgelijke financiële instrumenten en aandelen die niet tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, vindt grotendeels op dezelfde manier plaats en vervult een bijna identiek economisch doel als de handel in aandelen die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten. De transparantiebepalingen die gelden voor aandelen die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten moeten derhalve worden uitgebreid met deze instrumenten. (11) Hoewel in beginsel wordt erkend dat er een regeling nodig is voor vrijstellingen van transparantie voor de handel ter ondersteuning van het efficiënt functioneren van markten, moeten de daadwerkelijke vrijstellingsbepalingen voor aandelen die op dit moment gelden op basis van Richtlijn 2004/39/EG en Verordening (EG) nr. 1287/2006 van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de voor beleggingsondernemingen geldende verplichtingen betreffende het bijhouden van gegevens, het melden van transacties, de markttransparantie, de toelating van financiële instrumenten tot de handel en de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn betreft (6) worden getoetst om na te gaan of zij nog passend zijn wat betreft hun toepassingsgebied en voorwaarden. Om een uniforme toepassing van de vrijstellingen van transparantie voor de handel met betrekking tot aandelen en uiteindelijk ook andere soortgelijke instrumenten en producten zonder deelneming voor specifieke marktmodellen en typen en grootten van orders te garanderen, moet de bij Verordening (EU) nr. 1095/2010 het Europees Parlement en de Raad (7) opgerichte Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten – ESMA) de verenigbaarheid van individuele verzoeken tot toepassing van een vrijstelling met deze verordening en toekomstige gedelegeerde handelingen beoordelen. De beoordeling van de ESMA moet de vorm krijgen van een advies in overeenstemming met artikel 29 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Daarnaast moeten de al bestaande uitzonderingen voor aandelen door de ESMA worden beoordeeld binnen een passend tijdskader en moet, volgens dezelfde procedure, worden beoordeeld of zij nog in overeenstemming zijn met in deze verordening vastgestelde regels en de krachtens deze verordening vastgestelde gedelegeerde handelingen. (12) De financiële crisis heeft specifieke zwakheden aan het licht gebracht in de manier waarop informatie over handelskansen en -prijzen met betrekking tot andere financiële instrumenten dan aandelen beschikbaar is voor marktdeelnemers, namelijk als het gaat om timing, granulariteit, gelijke toegang en betrouwbaarheid. Er moeten dus geschikte vereisten voor transparantie voor en na de handel worden geïntroduceerd waarbij rekening is gehouden met de verschillende kenmerken en marktstructuren van specifieke typen instrumenten anders dan aandelen , en deze moeten zo nodig worden aangepast om bruikbaar te zijn voor prijsaanvraagsystemen, ongeacht of het gaat om geautomatiseerde systemen of systemen met voicetrading . Om een solide transparantiekader te scheppen voor alle relevante instrumenten, moeten deze van toepassing zijn op obligaties en gestructureerde financiële producten met een prospectus of die zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt of worden verhandeld via een MTF of een OTF, op derivaten die worden verhandeld of zijn toegelaten tot de handel op gereglementeerde markten, MTF's en OTF's of in aanmerking komen voor centrale clearing en, met betrekking tot transparantie na de handel, op derivaten die zijn vermeld in transactieregisters. Alleen die financiële instrumenten die ▌op maat ontworpen zijn of onvoldoende liquide zijn , vallen dus buiten het toepassingsgebied van de transparantieverplichtingen. (13) Het is noodzakelijk dat er een voldoende mate van handelstransparantie wordt geïntroduceerd in de markten voor obligaties, gestructureerde financiële producten en derivaten om te helpen bij de waardering van producten en bij de efficiëntie van de prijsvorming. Gestructureerde financiële producten moeten met name door activa gedekte waardepapieren omvatten, zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 5 van Verordening (EG) nr. 809/2004 (8) , waaronder onder meer schuldobligaties met onderpand vallen. (13 bis) In het belang van de rechtszekerheid moeten bepaalde uitsluitingen van het toepassingsgebied van deze verordening worden verduidelijkt. Hoewel het met het oog op de transparantie en de marktintegriteit belangrijk is valutaderivaten, met inbegrip van valutaswaps die aanleiding geven tot een afwikkeling in contanten waarvan het bedrag wordt bepaald op grond van valuta's, te reglementeren, dienen contante valutatransacties niet binnen het toepassingsgebied van deze verordening te vallen. Evenzo is het belangrijk te verduidelijken dat verzekeringscontracten met betrekking tot een van de activiteitencategorieën die zijn vermeld in bijlage I bij Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (9) voor de toepassing van deze verordening niet als derivaten of derivatencontracten worden beschouwd indien zij worden gesloten met een verzekerings- of herverzekekeringsonderneming in de Unie of in een derde land. Voorts moeten de risico's van algoritmische handel weliswaar worden gereglementeerd, maar vormt het gebruik van algoritmen door risicoverlagende diensten na de handel geen algoritmische handel. (14) Om uniform toepasbare voorwaarden tussen handelsplatformen te garanderen, moeten dezelfde eisen met betrekking tot transparantie voor en na de handel gelden voor de verschillende typen platformen. De transparantie-eisen moeten proportioneel zijn en worden afgestemd op de verschillende typen instrumenten, waaronder aandelen, obligaties en derivaten , rekening houdend met de belangen van de beleggers en de emittenten, met inbegrip van de emittenten van staatsobligaties, en de marktliquiditeit . De eisen moeten ook worden afgestemd op de verschillende handel, waaronder op orderboek gebaseerde en prijsgedreven systemen , zoals prijsaanvraagsystemen, en hybride en 'voice broking'-systemen, en rekening houden met de uitgifte, transactieomvang en kenmerken van de nationale markten. (15) Om te voorkomen dat de handel buiten de beurs efficiënte koersvorming of transparante gelijke concurrentievoorwaarden tussen de handelsmedia in gevaar brengt, moeten er passende eisen voor transparantie voor de handel gelden voor beleggingsondernemingen die voor eigen rekening financiële instrumenten buiten de beurs verhandelen voor zover zij dit doen in hun hoedanigheid van beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling met betrekking tot aandelen, certificaten van aandelen, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten of andere vergelijkbare financiële instrumenten en obligaties, gestructureerde financiële producten en derivaten die voor clearing in aanmerking komen. (16) Een beleggingsonderneming die orders van cliënten uitvoert met eigen kapitaal moet worden beschouwd als een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling, tenzij de transacties worden uitgevoerd buiten de gereglementeerde markten, MTF's en OTF's op ▌ad hoc en onregelmatige basis. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling moeten worden gedefinieerd als beleggingsondernemingen die op georganiseerde , regelmatige en systematische basis voor eigen rekening handelen door orders van cliënten bilateraal uit te voeren buiten een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF. Om de objectieve en effectieve toepassing van deze definitie op beleggingsondernemingen te garanderen, moet elke bilaterale handel die wordt uitgevoerd door orders van cliënten uit te voeren relevant zijn en kunnen er per financieel instrument of per activaklasse vastgestelde kwantitatieve criteria gelden als aanvulling op de kwalitatieve criteria voor de identificatie van beleggingsondernemingen die zich moeten registreren als beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling, zoals bepaald in artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1287/2006. Een OTF is elk systeem of elke faciliteit waarin meerdere koop- en verkoopintenties van derde partijen op elkaar inwerken in het systeem, maar het mag een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling niet worden toegestaan de koop- en verkoopintenties van derde partijen bijeen te brengen. Om de kwaliteit van het prijsvormingsproces te garanderen, mag otc-handel slechts in beperkte omstandigheden buiten een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling plaatsvinden en moeten de bevoegde autoriteiten erop toezien dat er wat aandelen betreft, geen enkele deelnemer aan een systeem waarbij een beleggingsonderneming orders van cliënten uitvoert met eigen kapitaal een bevoorrechte positie inneemt met betrekking tot de uitvoering van orders. (17) Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling kunnen besluiten alleen hun particuliere cliënten, alleen hun professionele cliënten of beide groepen toegang te geven tot hun noteringen. Binnen die categorieën cliënten mogen zij niet discrimineren , maar zij moeten het recht hebben rekening te houden met verschillen tussen cliënten, bijvoorbeeld wat het kredietrisico betreft . Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling zijn niet verplicht vaste koersen met betrekking tot transacties in eigenvermogeninstrumenten boven de standaardmarktomvang en in niet-aandeleninstrumenten van meer dan kleinhandelsomvang te publiceren. De standaardmarktomvang of kleinhandelsomvang voor een financieel instrument in een bepaalde klasse mag niet significant onevenredig zijn met een ander financieel instrument in die klasse. (18) Er moet ervoor worden gezorgd dat zoveel mogelijk handel die buiten gereglementeerde plaatsen van uitvoering plaatsvindt, plaatsvindt in georganiseerde systemen waarop passende transparantievereisten van toepassing zijn, en dat er grootschalige en onregelmatige transacties kunnen worden uitgevoerd. Deze verordening is niet bedoeld om de toepassing van regels voor transparantie vóór de handel te eisen met betrekking tot otc-transacties waarbij producten voor de eerste keer op de markt worden gebracht, die onder meer worden gekenmerkt door het feit dat de instrumenten op maat ontworpen zijn voor de specifieke vereisten van financiële of niet-financiële groothandelstegenpartijen en deel uitmaken van een zakenrelatie die zelf gekenmerkt wordt door transacties boven de standaardmarkt- of kleinhandelsmarktomvang en waarbij de transacties worden uitgevoerd buiten de systemen die doorgaans door de betreffende onderneming worden gebruikt voor haar activiteiten als beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling. (19) Marktgegevens moeten gemakkelijk en direct beschikbaar zijn voor gebruikers in een zoveel mogelijk uitgesplitste vorm om de beleggers, en de gegevensdienstverleners die voor hen werken, in staat te stellen gegevensoplossingen zo goed mogelijk op hun eigen situatie af te stemmen. Daarom moeten gegevens met betrekking tot transparantie voor en na de handel op 'ongebundelde' wijze beschikbaar worden gesteld aan het publiek, om de kosten voor marktdeelnemers die gegevens kopen te beperken , en moeten goedgekeurde publicatievoorzieningen worden gebruikt om de coherentie en kwaliteit van de gegevens te garanderen en om het mogelijk te maken een consolidated tape voor gegevens na de handel te verstrekken . (20) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (10) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (11) moeten volledig van toepassing zijn op de uitwisseling, overdracht en verwerking van persoonsgegevens voor de toepassing van deze verordening, in het bijzonder titel IV, door de lidstaten en de ESMA. (21) Gezien het feit dat de partijen tijdens de G-20-top in Pittsburgh op 25 september 2009 zijn overeengekomen dat de handel in gestandaardiseerde buiten de beurs verhandelde derivatencontracten in passende gevallen moet worden verplaatst naar beurzen of elektronische handelsplatformen, moet er een formele regelgevingsprocedure worden gedefinieerd om ervoor te zorgen dat de handel tussen financiële tegenpartijen en grote niet-financiële tegenpartijen in alle derivaten die in aanmerking komen voor clearing en voldoende liquide zijn, plaatsvindt via een reeks handelsplatformen waarvoor vergelijkbare regelgeving geldt ▌. Deze verordening heeft niet als doel het gebruik van op maat ontworpen derivatencontracten te verbieden of te beperken, of dergelijke contracten buitensporig duur te maken voor niet-financiële instellingen. Bij het beoordelen of de liquiditeit voldoende is, moet daarom rekening worden gehouden met de marktkenmerken op nationaal niveau, waaronder elementen als het aantal en type marktdeelnemers in een bepaalde markt, en met de transactiekenmerken, zoals de omvang en frequentie van de transacties in die markt. Voorts heeft deze verordening niet als doel het gebruik van risicoverlagende diensten na de handel te verhinderen. (22) Gezien het feit dat enerzijds de partijen tijdens de G-20-top in Pittsburgh op 25 september 2009 zijn overeengekomen dat de handel in gestandaardiseerde buiten de beurs verhandelde derivatencontracten in passende gevallen moet worden verplaatst naar beurzen of elektronische handelsplatformen en anderzijds verschillende otc-derivaten een relatief lage liquiditeit hebben, is het passend om te zorgen voor een geschikte reeks in aanmerking komende platformen waarop de handel krachtens deze verplichting kan plaatsvinden. Voor alle in aanmerking komende platformen moeten zorgvuldig uitgelijnde regelgevingsvereisten gelden met betrekking tot organisatie- en exploitatieaspecten, regelingen om belangenconflicten te beperken, toezicht op alle handelsactiviteit en transparantie voor en na de handel die is afgestemd op elk financieel instrument en elk handelsmodel . Om de voorwaarden voor de uitvoering en liquiditeit te verbeteren, moet het echter in overeenstemming met deze verbintenis mogelijk zijn dat exploitanten van platformen transacties tussen hun deelnemers op discretionaire wijze regelen. (23) De handelsverplichting die voor deze derivaten wordt vastgelegd, moet efficiënte concurrentie tussen in aanmerking komende platformen mogelijk maken. Daarom mag het deze handelsplatformen niet worden toegestaan exclusieve rechten te eisen met betrekking tot derivaten waarvoor deze handelsverplichting geldt en zo te voorkomen dat andere handelsplatformen handel in deze instrumenten aanbieden. Voor effectieve concurrentie tussen handelsplatformen voor derivaten is het essentieel dat de handelsplatformen niet-discriminerende en transparante toegang hebben tot centrale tegenpartijen (CCP's). Niet-discriminerende toegang tot een CCP moet inhouden dat een handelsplatform het recht op niet-discretionaire behandeling heeft als het gaat om de wijze waarop de contracten die via dat platform worden verhandeld, worden behandeld met betrekking tot de onderpandeisen en de verrekening van economisch gelijkwaardige contracten en cross-margining met gecorreleerde contracten die door dezelfde CCP worden gecleard en niet-discriminerende clearingvergoedingen. (24) Met het oog op de integriteit en de ordelijke werking van de financiële markten, de bescherming van beleggers en de financiële stabiliteit moet worden voorzien in een mechanisme om toezicht te houden op het ontwerp van beleggingsproducten en in bevoegdheden ▌voor het verbieden of beperken van het op de markt brengen, verspreiden en verkopen van een beleggingsproduct of financieel instrument dat aanleiding geeft tot ernstige zorgen over de beleggersbescherming, het ordelijk functioneren en de integriteit van de financiële markten of de stabiliteit van het financiële stelsel of een deel daarvan, in combinatie met passende coördinatie- en noodbevoegdheden voor de ESMA. De uitoefening van dergelijke bevoegdheden door de bevoegde autoriteiten en moet gebonden zijn aan de naleving van een aantal specifieke voorwaarden. Als aan deze voorwaarden wordt voldaan, moet de bevoegde autoriteit of, in uitzonderlijke gevallen, de ESMA, de mogelijkheid hebben om uit voorzorg een verbod of beperking op te leggen voordat een beleggingsproduct of financieel instrument op de markt is gebracht, is verspreid of aan cliënten is verkocht. (25) De bevoegde autoriteiten moeten de ESMA in kennis stellen van de bijzonderheden van al hun verzoeken tot het verlagen van een positie met betrekking tot een derivatencontract, van eventuele eenmalige limieten en van eventuele voorafgaande positielimieten om de coördinatie en convergentie bij het gebruik van deze bevoegdheden te verbeteren. De essentiële bijzonderheden van eventuele voorafgaande positielimieten die door een bevoegde autoriteit worden toegepast, moeten worden gepubliceerd op de website van de ESMA. (26) De ESMA moet iedereen informatie kunnen verzoeken met betrekking tot zijn of haar positie ten aanzien van een derivatencontract en moet kunnen verzoeken tot verlaging van die positie en tot beperking van de mate waarin personen individuele transacties kunnen uitvoeren met betrekking tot van grondstoffen afgeleide instrumenten. De ESMA moet dan de relevante bevoegde autoriteiten informeren over de maatregelen die zij voorstelt en die maatregelen ook publiceren. (27) De bijzonderheden van transacties in financiële instrumenten moeten via een door de ESMA gecoördineerd systeem worden gemeld aan de bevoegde autoriteiten om deze in staat te stellen potentiële gevallen van marktmisbruik op te sporen en te onderzoeken en toezicht te houden op het eerlijk en ordelijk functioneren van de markten en op de activiteiten van beleggingsondernemingen. Onder dit toezicht vallen alle instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt ▌ zijn toegelaten of op een handelsplatform worden verhandeld en alle instrumenten waarvan de waarde afhankelijk is van of van invloed is op de waarde van die instrumenten. Om onnodige administratieve lasten voor beleggingsondernemingen te voorkomen, moeten financiële instrumenten die niet op georganiseerde wijze worden verhandeld en die niet vatbaar zijn voor marktmisbruik worden vrijgesteld van de kennisgevingsplicht. In de meldingen moet overeenkomstig de toezeggingen van de G20 een identificator voor juridische entiteiten worden gebruikt. De Commissie moet ook verslag uitbrengen over de mate waarin de inhoud en vorm van de meldingen volstaan om marktmisbruik op te sporen, over de toezichtsprioriteiten gezien de enorme hoeveelheid gemelde gegevens, over de vraag of de identiteit van degenen die over het gebruik van een algoritme beslissen, gekend moet zijn, en over de specifieke regelingen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat effectenleningen en retrocessieovereenkomsten naar behoren worden gemeld zodat alle betrokken bevoegde autoriteiten er toezicht op kunnen houden; (28) Om dienst te kunnen doen als hulpmiddel voor markttoezicht, moeten transactiemeldingen de identiteit vermelden van degene die het investeringsbesluit heeft genomen en van degenen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering ervan. Naast de bij Verordening (EU) nr. 236/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2012 betreffende short selling en bepaalde aspecten van kredietverzuimswaps (12) vastgestelde transparantieregeling verschaft de markering van shorttransacties nuttige aanvullende informatie aan de hand waarvan de bevoegde autoriteiten de omvang van short selling kunnen monitoren. Beleggingsondernemingen zijn verplicht aan te geven of de verkoop van aandelen of door een overheidsemittent uitgegeven schuldinstrumenten een shorttransactie is. De bevoegde autoriteiten moeten ook in alle fasen van de uitvoering van de order volledige toegang hebben tot de registers, van het eerste besluit om te handelen tot en met de uitvoering. Daarom zijn beleggingsondernemingen verplicht al hun transacties met betrekking tot financiële instrumenten te registreren en zijn exploitanten van platformen verplicht alle orders die in hun systemen worden ingevoerd te registreren. De ESMA moet de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten coördineren om er zeker van te zijn dat zij toegang hebben tot alle geregistreerde transacties en orders, ook als die zijn ingevoerd op platformen die buiten hun rechtsgebied actief zijn, met betrekking tot de financiële instrumenten waarop zij toezicht houden. (29) Dubbele registratie van dezelfde informatie moet worden vermeden. Meldingen die worden ingediend bij transactieregisters die zijn geregistreerd of erkend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 648/2012 voor de betreffende instrumenten en die alle vereiste informatie voor het melden van transacties bevatten, zouden niet gedaan hoeven te worden aan de bevoegde autoriteiten, maar zouden aan hen moeten worden doorgegeven door de transactieregisters. Verordening (EU) nr. 648/2012 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd. (30) Elke uitwisseling of overdracht van informatie door bevoegde autoriteiten moet in overeenstemming zijn met de regels voor de overdracht van persoonsgegevens die zijn vastgelegd in Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (13) . Elke uitwisseling of overdracht van informatie door de ESMA moet in overeenstemming zijn met de regels voor de overdracht van persoonsgegevens die zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (14) , die volledig van toepassing moeten zijn op de verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze verordening. (31) In Verordening (EU) nr. 648/2012 zijn de criteria vastgelegd aan de hand waarvan wordt bepaald welke klassen van otc-derivaten onder de clearingverplichting vallen. Deze verordening voorkomt ook concurrentieverstoringen door niet-discriminerende toegang te eisen tot CCP's die clearing van otc-derivaten aanbieden aan handelsplatformen en niet-discriminerende toegang tot de handelsstromen van handelsplatformen naar CCP's die clearing van otc-derivaten aanbieden. Aangezien otc-derivaten zijn gedefinieerd als derivatencontracten waarvan de uitvoering niet plaatsvindt op een gereglementeerde markt, is het nodig in het kader van deze verordening soortgelijke vereisten te introduceren voor gereglementeerde markten. Op voorwaarde dat de ESMA deze hierop van toepassing heeft verklaard, moet voor derivaten die worden verhandeld op gereglementeerde markten ▌een clearingverplichting gelden evenals voor elders verhandelde derivaten . (32) Naast de eisen in Richtlijn 2004/39/EG die voorkomen dat de lidstaten onterecht de toegang tot infrastructuur na de handel, zoals CCP's en afwikkelingsregelingen, beperken, is het nodig dat deze verordening verschillende andere handelsbelemmeringen wegneemt die kunnen worden gebruikt om concurrentie in de clearing van effecten en geldmarktinstrumenten te verhinderen. Om discriminerende praktijken te voorkomen, moeten CCP's akkoord gaan met het clearen van transacties die zijn uitgevoerd in verschillende handelsplatformen, voor zover die platformen voldoen aan de operationele en technische vereisten die de CCP heeft vastgesteld. Toegang mag alleen worden geweigerd als die toegang een duidelijk gevaar zou vormen voor het soepel en ordelijk functioneren van de CCP of het functioneren van de financiële markten op een wijze die systeemrisico in de hand werkt . (33) Van handelsplatformen dient ook te worden geëist dat zij op transparante en niet-discriminerende basis toegang geven, inclusief gegevensstromen, aan CCP's die transacties willen clearen die via dat handelsplatform zijn uitgevoerd , behalve als die toegang het soepel of ordelijk functioneren van de markten in gevaar zou brengen . Het recht van een CCP om toegang te krijgen tot een handelsplatform dient de mogelijkheid te bieden tot regelingen waarbij verscheidene CCP's trade feeds van eenzelfde handelsplatform gebruiken. Dit mag evenwel niet tot interoperabiliteit voor derivatenclearing noch tot fragmentatie van de liquiditeit leiden. Het is de bedoeling dat het wegnemen van belemmeringen en discriminerende praktijken de concurrentie voor clearing en verhandeling van financiële instrumenten versterkt, teneinde de investerings- en leenkosten te verlagen, inefficiënties weg te nemen en innovatie in de markten van de Unie te stimuleren. De Commissie moet de ontwikkeling van de infrastructuur na de handel nauwlettend in de gaten blijven houden en moet waar nodig ingrijpen om verstoringen van de concurrentie op de interne markt te voorkomen. (34) De levering van diensten door ondernemingen uit derde landen in de Unie is gebonden aan nationale regelingen en vereisten. Die regelingen zijn sterk gedifferentieerd en de ondernemingen die in het kader ervan een vergunning hebben, genieten niet de vrijheid om diensten te leveren en het recht van vestiging in andere lidstaten dan de lidstaat waar zij zijn gevestigd. Het is passend om een gemeenschappelijk regelgevingskader op het niveau van de Unie te introduceren. De regeling moet het bestaande, gefragmenteerde kader harmoniseren, ondernemingen uit derde landen die toegang krijgen tot de Unie zekerheid en gelijke behandeling garanderen, ervoor zorgen dat de Commissie heeft nagegaan of het regelgevings- en toezichtkader van derde landen effectief gelijkwaardig is, en garanderen dat cliënten in de Unie die gebruik maken van diensten van ondernemingen uit derde landen een vergelijkbare mate van bescherming genieten en wederzijdse toegang krijgen tot de markten van derde landen . Bij de toepassing van de regeling moeten de Commissie en de lidstaten prioriteit geven aan de gebieden die onder de toezeggingen van de G20 en overeenkomsten met de belangrijkste handelspartners vallen, rekening houden met de centrale rol die de Unie speelt op de mondiale financiële markten, en ervoor zorgen dat de toepassing van de vereisten van derde landen het voor beleggers en emittenten uit de Unie niet belet te beleggen in of financiering te verkrijgen van derde landen, en beleggers en emittenten uit derde landen niet belet te beleggen, kapitaal bijeen te brengen of andere financiële diensten te verkrijgen op markten in de Unie, dit noodzakelijk is om objectieve en op bewijsmateriaal gebaseerde prudentiële redenen. (35) Voor de levering van diensten aan particuliere cliënten of particuliere cliënten die ervoor hebben gekozen als professionele cliënten te worden behandeld binnen de Unie moet altijd de vestiging van een bijkantoor in de Unie vereist zijn. De vestiging van het bijkantoor moet gebonden zijn aan vergunningverlening en toezicht in de Unie. Er moeten goede samenwerkingsregelingen zijn tussen de betreffende bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteit in het derde land. De levering van diensten zonder bijkantoren dient te worden beperkt tot in aanmerking komende tegenpartijen en professionele cliënten zonder opt-up . Die levering dient gebonden te zijn aan registratie door de ESMA en toezicht in het derde land. Er moeten goede samenwerkingsregelingen zijn tussen de ESMA en de bevoegde autoriteit in het derde land. (36) De bepalingen in deze verordening die regels bevatten voor de verrichting van diensten of activiteiten door ondernemingen uit derde landen in de Unie, mogen geen afbreuk doen aan de mogelijkheid voor in de Unie gevestigde personen om in de Unie op eigen initiatief beleggingsdiensten te ontvangen van een onderneming uit een derde land , de mogelijkheid voor beleggingsondernemingen of kredietinstellingen uit de Unie om beleggingsdiensten of -activiteiten te ontvangen van een onderneming uit een derde land, of de mogelijkheid voor een cliënt om beleggingsdiensten te ontvangen van een onderneming uit een derde land door bemiddeling van een dergelijke kredietinstelling of beleggingsonderneming . Als een onderneming in een derde land diensten verricht op het eigen initiatief van een in de Unie gevestigde persoon, worden deze diensten niet geacht te zijn geleverd op het grondgebied van de Unie. Als een onderneming uit een derde land cliënten of potentiële cliënten in de Unie benadert of beleggingsdiensten of -activiteiten samen met nevendiensten in de Unie promoot of adverteert, mag dit niet worden gezien als een dienst die wordt geleverd op het eigen initiatief van de cliënt. (37) In spotmarkten voor emissierechten (EUA's) hebben uiteenlopende frauduleuze praktijken plaatsgevonden die het vertrouwen in de emissiehandelssystemen, die in het leven zijn geroepen door Richtlijn 2003/87/EG, kunnen ondermijnen en er worden maatregelen genomen om het systeem van EUA-registers en de voorwaarden voor het openen van een account voor het verhandelen van EUA's te versterken. Om de integriteit te versterken en het efficiënt functioneren van deze markten te waarborgen, onder meer door uitgebreid toezicht op de handelsactiviteit, is het passend om de maatregelen die zijn genomen op grond van Richtlijn 2003/87/EG aan te vullen door emissierechten volledig binnen het toepassingsgebied van deze Richtlijn en van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (15) te brengen ▌. (38) De bevoegdheid om overeenkomstig artikel 290 VWEU gedelegeerde handelingen vast te stellen moet aan de Commissie worden gedelegeerd met betrekking tot de specificering van bepaalde definities, de precieze kenmerken van handelstransparantie-eisen, gedetailleerde voorwaarden voor vrijstelling van transparantie voor de handel, regelingen voor uitgestelde publicatie na de handel, criteria voor de toepassing van verplichtingen met betrekking tot transparantie voor de handel voor beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling, specifieke bepalingen op het gebied van kosten met betrekking tot de beschikbaarheid van marktgegevens, de criteria voor het verlenen of weigeren van toegang tussen handelsplatformen en CCP's en het verder vaststellen van de omstandigheden waarin bedreigingen voor de beleggersbescherming, het ordelijk functioneren en de integriteit van financiële markten, of de stabiliteit van het hele financiële stelsel van de Unie of een deel daarvan aanleiding kunnen vormen voor maatregelen van de ESMA. Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden het nodige overleg pleegt, onder meer met deskundigen en met name met de ESMA. De Commissie moet er bij de voorbereiding en de opstelling van gedelegeerde handelingen voor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig, gelijktijdig en op passende wijze aan het Europees Parlement en aan de Raad worden toegezonden. (39) Om uniforme voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend. Die bevoegdheden moeten betrekking hebben op het nemen van een besluit over de gelijkwaardigheid van rechts- en toezichtskaders in derde landen voor de levering van diensten door in derde landen gevestigde ondernemingen en moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (16) . (40) Aangezien de doelstellingen van deze verordening, namelijk het vaststellen van uniforme vereisten voor financiële instrumenten met betrekking tot het openbaar maken van handelsgegevens, het melden van transacties aan de bevoegde autoriteiten, de handel in derivaten op georganiseerde markten, niet-discriminerende toegang tot clearing, productinterventiebevoegdheden en bevoegdheden op het gebied van positiebeheer en positiebeperkingen, en de verrichting van beleggingsdiensten of -activiteiten door ondernemingen uit derde landen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, omdat de nationale bevoegde autoriteiten weliswaar in een betere positie zijn om toezicht te houden op de marktontwikkelingen, maar het algehele effect van de problemen met betrekking tot handelstransparantie, het melden van transacties, de handel in derivaten en het verbieden van producten en praktijken alleen volledig kan worden gezien in de context van de hele Unie, en dus, gezien de omvang en effecten ervan, beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen nemen in overeenstemming met het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in dat artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (41) Technische normen voor financiële diensten moeten zorgen voor voldoende bescherming van deposanten, beleggers en consumenten in de hele Unie. Het zou efficiënt en passend zijn om de ESMA, een instantie met zeer gespecialiseerde expertise, te belasten met de uitwerking van ontwerpen van technische regulerings- en uitvoeringsnormen die geen betrekking hebben op politieke keuzen en die ter goedkeuring moeten worden voorgelegd aan de Commissie. (42) De Commissie moet de ontwerpen van technische reguleringsnormen die de ESMA ontwikkelt ▌ met betrekking tot de inhoud en specificaties van de transactiemeldingen , waarin wordt gespecificeerd welke soorten derivatencontracten een rechtstreeks, substantieel en te voorzien effect binnen de Unie hebben en of een klasse derivaten die onder de clearingverplichting op grond van Verordening (EU) nr. 648/2012 valt of een relevante subset daarvan alleen mag worden verhandeld via georganiseerde handelsplatformen, met betrekking tot de liquiditeitscriteria voor derivaten die geacht worden onder een verplichting tot handel via georganiseerde handelsplatformen te vallen, en ▌met betrekking tot de informatie die de aanvragende onderneming uit een derde land aan de ESMA moet verstrekken in haar registratieaanvraag De Commissie dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen vast te stellen door middel van gedelegeerde handelingen op grond van artikel 290 VWEU en in overeenstemming met de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 . ▌ (44) De toepassing van de eisen van deze verordening dient te worden uitgesteld om de toepasselijkheid op één lijn te brengen met de toepassing van de omgezette regels van de herschikte richtlijn en om alle essentiële uitvoeringsmaatregelen in te stellen. Het volledige regelgevingspakket moet dan tegelijk worden toegepast. Alleen de toekenning van bevoegdheden voor deze uitvoeringsmaatregelen mag niet worden uitgesteld, zodat de noodzakelijke stappen voor het opstellen en vaststellen van deze uitvoeringsmaatregelen zo snel mogelijk kunnen beginnen. (45) De verordening respecteert de grondrechten en neemt de beginselen die in het bijzonder in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend in acht, in het bijzonder het recht op de bescherming van persoonsgegevens , de vrijheid van ondernemerschap , het recht op consumentenbescherming , het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht en het recht om niet tweemaal voor hetzelfde delict te worden berecht of gestraft , en moet worden toegepast in overeenstemming met deze rechten en beginselen. (45 bis) De Europese toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Titel I Onderwerp, werkingssfeer en definities Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied 1. In deze verordening zijn uniforme vereisten vastgelegd met betrekking tot de volgende zaken: 2. Deze verordening is van toepassing op kredietinstellingen die een vergunning hebben op grond van Richtlijn 2006/48/EG en beleggingsondernemingen ▌die een vergunning hebben op grond van Richtlijn …/… /EU [nieuwe MiFID] als de kredietinstelling of beleggingsonderneming een of meer beleggingsdiensten en/of beleggingsactiviteiten verricht, alsook op marktexploitanten . 3. Titel V van deze verordening is ook van toepassing op alle financiële tegenpartijen zoals gedefinieerd in artikel [2, lid 8,] van Verordening (EU) nr. 648/2012 en alle niet-financiële tegenpartijen die onder artikel 10, lid 1, onder b), van die verordening vallen. 4. Titel VI van deze verordening is ook van toepassing op centrale tegenpartijen (CCP's) en personen met eigendomsrechten op benchmarks. 4 bis. Titel VII van deze verordening is ook van toepassing op alle financiële tegenpartijen zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 8, van Verordening (EU) nr. 648/2012. 4 ter. Titel VIII van deze verordening is van toepassing op ondernemingen uit derde landen die beleggingsdiensten of -activiteiten verrichten in een lidstaat, maar niet via een bijkantoor in die lidstaat. Artikel 2 Definities 1. Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: ▌ 2 De definities in artikel 4, lid 2, van Richtlijn .../.../EU [nieuwe MiFID] zijn ook van toepassing op deze verordening . 3. De Commissie is bevoegd om, na raadpleging van de ESMA, overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen vast te stellen om bepaalde technische elementen van de in lid 1 , punten 3), 7), 10) tot en met 16), 18) tot en met 26 bis), 28) en 29), vastgelegde definities nader te bepalen om deze af te stemmen op de marktontwikkeling. Artikel 2 bis Verplichting om buitenbeurshandel (otc-handel) via beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling te laten plaatsvinden 1. Alle transacties met betrekking tot aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten die geen transacties binnen een groep zijn zoals gedefinieerd in artikel 3 van Verordening (EU) nr. 648/2012, die de drempels in artikel 13 van deze verordening bereiken en die niet op een gereglementeerde markt of een multilaterale handelsfaciliteit (MTF) worden uitgevoerd, worden via een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling uitgevoerd, tenzij het instrument bij de transactie voor het eerst op de markt wordt gebracht. Dit vereiste geldt niet voor grote transacties zoals vastgesteld in overeenstemming met artikel 4. 2. Alle transacties met betrekking tot obligaties en gestructureerde financiële producten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of waarvoor een prospectus is gepubliceerd, emissierechten en derivaten die voor clearing in aanmerking komen of die zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt of worden verhandeld via een MTF of een georganiseerde handelsfaciliteit (OTF) en waarop de handelsverplichting van artikel 26 niet van toepassing is, die niet worden uitgevoerd op een gereglementeerde markt, een MTF, een OTF of een handelsplatform in een derde land die overeenkomstig artikel 26, lid 4, gelijkwaardig is geacht, en die de drempels in artikel 17 bereiken, worden via een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling uitgevoerd, tenzij het instrument bij de transactie voor de eerste keer op de markt wordt gebracht. Dit vereiste geldt niet voor grote transacties zoals vastgesteld in overeenstemming met artikel 8. 3. Als een in lid 1 of 2 vermeld financieel instrument is toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt of wordt verhandeld via een MTF of een OTF en er geen beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling voorhanden is, mogen transacties buiten de beurs plaatsvinden op een andere wijze dan via beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling, met als kenmerken dat de transactie ad hoc en onregelmatig is, als: Titel II Transparantie voor handelsplatformen met multilaterale systemen Hoofdstuk 1 Transparantie voor eigenvermogeninstrumenten Artikel 3 Eisen met betrekking tot transparantie voor de handel voor handelsplatformen als het gaat om aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten 1. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF ▌exploiteren, moeten de via hun systemen medegedeelde actuele bied- en laatprijzen en de omvang van de markt tegen deze prijzen openbaar maken voor aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of die worden verhandeld via een MTF ▌. Deze eis geldt ook voor blijken van belangstelling die aanleiding geven tot actie. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF ▌exploiteren moeten deze informatie doorlopend openbaar maken tijdens de normale handelsuren. 2. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF ▌exploiteren, moeten, tegen redelijke commerciële voorwaarden en op niet-discriminerende basis, toegang geven tot de regelingen die zij hanteren om de in lid 1 genoemde informatie bekend te maken aan beleggingsondernemingen die op grond van artikel 13 verplicht zijn hun koersen in aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten te publiceren. Artikel 4 ▌ Vrijstellingen voor eigenvermogeninstrumenten 1. De bevoegde autoriteiten moeten de mogelijkheid hebben om gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF ▌exploiteren vrijstelling te verlenen van de verplichting om de in artikel 3, lid 1, genoemde informatie openbaar te maken op basis van het marktmodel of het type en de omvang van de orders in de gevallen die zijn gedefinieerd in overeenstemming met lid 3. De bevoegde autoriteiten moeten in het bijzonder de mogelijkheid hebben om vrijstelling van de verplichting te verlenen met betrekking tot : ▌ 2. Voordat er vrijstelling wordt verleend in overeenstemming met lid 1, moeten de bevoegde autoriteiten ESMA en de andere bevoegde autoriteiten in kennis stellen van het voorgenomen gebruik van elk afzonderlijk verzoek tot vrijstelling en moeten zij een verklaring geven betreffende het functioneren ervan. De kennisgeving van het voornemen een vrijstelling te verlenen moet uiterlijk vier maanden voordat de vrijstelling van kracht zou moeten worden plaatsvinden. Binnen twee maanden na ontvangst van de kennisgeving brengt de ESMA een niet-bindend advies uit aan de betreffende bevoegde autoriteit waarin voor elke vrijstelling wordt beoordeeld of zij verenigbaar is met de vereisten die zijn bepaald in lid 1 en gespecificeerd in de gedelegeerde handeling die is aangenomen op grond van lid 1, onder b) en c). Een bevoegde autoriteit verleent alleen vrijstellingen na een niet-bindend advies van de ESMA. Indien deze bevoegde autoriteit een vrijstelling verleent en een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat het daar niet mee eens is, kan deze bevoegde autoriteit de zaak terugverwijzen naar de ESMA, die kan optreden in overeenstemming met de bevoegdheden die aan haar zijn verleend krachtens artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. De ESMA houdt toezicht op de toepassing van de vrijstellingen en brengt jaarlijks verslag uit aan de Commissie over de wijze waarop zij in de praktijk worden toegepast. 2 bis. Een bevoegde autoriteit kan een krachtens lid 1 verleende en overeenkomstig lid 3 gespecificeerde vrijstelling intrekken als zij merkt dat de vrijstelling wordt gebruikt op een wijze die afwijkt van het oorspronkelijke doel ervan of als zij van mening is dat de vrijstelling wordt gebruikt om de in dit artikel vastgestelde regels te omzeilen. Alvorens zij de vrijstelling intrekt, stelt de bevoegde autoriteit zo spoedig mogelijk de ESMA en de andere bevoegde autoriteiten in kennis van haar voornemen en alle redenen daarvoor. Binnen een maand na ontvangst van de kennisgeving brengt de ESMA een niet-bindend advies uit aan de betreffende bevoegde autoriteit. Na ontvangst van het advies wordt laat de bevoegde autoriteit haar besluit van kracht worden. 3. De Commissie neemt, door middel van gedelegeerde handelingen in overeenstemming met artikel 41, maatregelen aan om de volgende zaken te specificeren: 4. Vrijstellingen die voor … (18) door bevoegde autoriteiten zijn verleend in overeenstemming met artikel 29, lid 2 en artikel 44, lid 2 van Richtlijn 2004/39/EG en de artikelen 18 tot en met 20 van Verordening (EG) nr. 1287/2006 van de Commissie, worden voor … (19) * door ESMA beoordeeld. ESMA brengt aan de betreffende bevoegde autoriteit een advies uit waarin wordt beoordeeld of elk van de vrijstellingen nog verenigbaar is met de eisen die zijn vastgelegd in deze verordening en in eventuele gedelegeerde handelingen op basis van deze verordening. Artikel 5 Eisen met betrekking tot transparantie na de handel voor handelsplatformen als het gaat om aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten 1. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF ▌ exploiteren moeten de prijs, het volume en de tijd van de uitgevoerde transacties via een goedgekeurde publicatieregeling (APA) openbaar maken voor aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of die worden verhandeld via een MTF ▌. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF ▌exploiteren moeten de bijzonderheden van al deze transacties zo spoedig als technisch mogelijk is openbaar maken. 2. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF ▌exploiteren moeten, tegen redelijke commerciële voorwaarden en op niet-discriminerende basis, daadwerkelijk toegang geven tot de regelingen die zij hanteren om de in lid 1 genoemde informatie bekend te maken aan beleggingsondernemingen die op grond van artikel 19 verplicht zijn de details van hun transacties met betrekking tot aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten te publiceren. Artikel 6 Toestemming voor uitgestelde publicatie 1. De bevoegde autoriteiten moeten de mogelijkheid hebben om gereglementeerde markten toestemming te geven voor uitgestelde publicatie van de details van transacties op basis van het type of de omvang. De bevoegde autoriteiten kunnen in het bijzonder toestemming geven voor uitgestelde publicatie met betrekking tot transacties die groot van omvang zijn in vergelijking met de normale marktomvang voor het betreffende aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument of de betreffende klasse van aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF ▌ exploiteren, moeten vooraf toestemming krijgen van de bevoegde autoriteit voor de voorgestelde regeling voor uitgestelde publicatie van handelsgegevens en moeten deze regelingen duidelijk bekendmaken aan de marktdeelnemers en het publiek. De ESMA houdt toezicht op de toepassing van deze regelingen voor uitgestelde publicatie van handelsgegevens en brengt jaarlijks verslag uit aan de Commissie over de wijze waarop zij in de praktijk worden toegepast. Als een bevoegde autoriteit toestemming geeft voor uitgestelde publicatie en een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat het daar niet mee eens is of het niet eens is met de feitelijke toepassing van de gegeven toestemming, kan die bevoegde autoriteit de zaak terugverwijzen naar de ESMA, die kan optreden in overeenstemming met de bevoegdheden die aan haar zijn verleend krachtens artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 2. De Commissie neemt, door middel van gedelegeerde handelingen in overeenstemming met artikel 41, maatregelen aan om de volgende zaken te specificeren: Hoofdstuk 2 Transparantie voor andere dan eigenvermogensinstrumenten Artikel 7 Eisen met betrekking tot transparantie voor de handel voor handelsplatformen als het gaat om obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten 1. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren moeten de via hun systemen medegedeelde actuele bied- en laatprijzen en de omvang van de markt tegen deze prijzen openbaar maken voor obligaties en gestructureerde financiële producten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of waarvoor een prospectus is gepubliceerd en die voldoende liquide zijn , voor emissierechten en voor derivaten waarvoor de in artikel 24 bedoelde handelsverplichtingen gelden . Deze eis geldt ook voor blijken van belangstelling die aanleiding geven tot actie. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren moeten deze informatie doorlopend openbaar maken tijdens de normale handelsuren. Die verplichting tot openbaarmaking geldt niet voor transacties met derivaten van niet-financiële tegenpartijen waarvan objectief meetbaar is dat zij rechtstreeks met de zakelijke activiteiten of financiering van de niet-financiële tegenpartij verbonden risico's verlaagd worden. De vereisten in de eerste alinea worden afgestemd op de omvang van de uitgifte en de transactieomvang en er wordt rekening gehouden met de belangen van zowel beleggers als emittenten alsook de marktliquiditeit. De vereisten in dit artikel gelden alleen voor financiële instrumenten waarvan is vastgesteld dat zij voldoende liquide zijn of waarvoor een liquide markt is. Als over transacties mondeling wordt onderhandeld tussen in aanmerking komende tegenpartijen en professionele cliënten, moeten indicatieve prijzen vóór de handel openbaar worden gemaakt, zo dicht bij de transactieprijs als redelijkerwijs haalbaar is. 2. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren moeten, tegen redelijke commerciële voorwaarden en op niet-discriminerende basis, daadwerkelijk toegang geven tot de regelingen die zij hanteren om de in het eerste lid genoemde informatie bekend te maken aan beleggingsondernemingen die op grond van artikel 17 verplicht zijn hun koersen in obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten te publiceren. Artikel 8 ▌Vrijstellingen voor andere dan eigenvermogensinstrumenten 1. De bevoegde autoriteiten moeten de mogelijkheid hebben om gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren vrijstelling te verlenen van de plicht om de in artikel 7, lid 1, genoemde informatie openbaar te maken voor specifieke sets producten op basis van ▌de liquiditeit en andere criteria die zijn gedefinieerd in overeenstemming met lid 4. 2. De bevoegde autoriteiten moeten de mogelijkheid hebben om gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren vrijstelling te verlenen van de verplichting om de in artikel 7, lid 1, genoemde informatie openbaar te maken op basis van het type en de omvang van de orders en de handelsmethode, in overeenstemming met lid 4. De bevoegde autoriteiten moeten in het bijzonder de mogelijkheid hebben om vrijstelling van de verplichting te verlenen met betrekking tot orders die groot van omvang zijn in vergelijking met de normale marktomvang voor de obligatie, het gestructureerde financiële product, het emissierecht of het derivaat of het type obligatie, gestructureerd financieel product, emissierecht of derivaat. 3. Voordat er vrijstelling wordt verleend in overeenstemming met de leden 1 en 2, moeten de bevoegde autoriteiten ESMA en de andere bevoegde autoriteiten in kennis stellen van het voorgenomen gebruik van elk afzonderlijk verzoek tot vrijstelling en moeten zij een verklaring geven betreffende het functioneren ervan. De kennisgeving van het voornemen een vrijstelling te verlenen moet uiterlijk vier maanden voordat de vrijstelling van kracht zou moeten worden plaatsvinden. Binnen twee maanden na ontvangst van de kennisgeving brengt de ESMA een niet-bindend advies uit aan de betreffende bevoegde autoriteit waarin voor elke vrijstelling wordt beoordeeld of zij verenigbaar is met de vereisten die zijn bepaald in de leden 1 en 2 en gespecificeerd in de gedelegeerde handeling die is aangenomen op grond van lid 1, onder b). Een bevoegde autoriteit verleent alleen vrijstellingen na een niet-bindend advies van de ESMA. Indien deze bevoegde autoriteit een vrijstelling verleent en een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat het daar niet mee eens is, kan deze bevoegde autoriteit de zaak terugverwijzen naar de ESMA, die kan optreden in overeenstemming met de bevoegdheden die aan haar zijn verleend krachtens artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. De ESMA houdt toezicht op de toepassing van de vrijstellingen en brengt jaarlijks verslag uit aan de Commissie over de wijze waarop zij in de praktijk worden toegepast. 3 bis. Een bevoegde autoriteit kan een krachtens lid 1 verleende en overeenkomstig lid 4 gespecificeerde vrijstelling intrekken als zij merkt dat de vrijstelling wordt gebruikt op een wijze die afwijkt van het oorspronkelijke doel ervan of als zij van mening is dat de vrijstelling wordt gebruikt om de in dit artikel vastgestelde regels te omzeilen. Alvorens zij de vrijstelling intrekt, stelt de bevoegde autoriteit zo spoedig mogelijk de ESMA en de andere bevoegde autoriteiten in kennis van haar voornemen en alle redenen daarvoor. Binnen een maand na ontvangst van de kennisgeving brengt de ESMA een niet-bindend advies uit aan de betreffende bevoegde autoriteit. Na ontvangst van het advies wordt laat de bevoegde autoriteit haar besluit van kracht worden. 3 ter. Wanneer de liquiditeit van een obligatie of klasse obligaties de overeenkomstig lid 3 quater vastgestelde drempel onderschrijdt, kunnen de verplichtingen in artikel 7, lid 1, tijdelijk worden opgeschort door een bevoegde autoriteit die belast is met het toezicht op een of meerdere handelsplatforms waarop het financieel instrument wordt verhandeld. Deze drempel wordt vastgesteld op basis van objectieve criteria. De opschorting geldt voor een eerste periode van ten hoogste drie maanden vanaf de datum waarop de opschorting op de website van de betrokken bevoegde autoriteit bekendgemaakt is. De opschorting kan met telkens ten hoogste drie maanden worden verlengd mits de gronden voor de opheffing nog steeds aanwezig zijn. Als de opschorting na die periode van drie maanden niet wordt verlengd, komt zij automatisch te vervallen. Alvorens zij overeenkomstig dit lid de verplichtingen opschort of de opschorting ervan verlengt, stelt de bevoegde autoriteit de ESMA in kennis van haar voorstel en alle redenen daarvoor. De ESMA brengt zo spoedig mogelijk een advies aan de bevoegde autoriteit uit waarin zij aangeeft of er volgens haar sprake is van de in dit lid bedoelde voorwaarden. 3 quater. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op ter specificatie van de parameters en methoden voor het berekenen van de in lid 1 bedoelde liquiditeitsdrempel. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op … (20) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen volgens de procedure van de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. De parameters en methoden die de lidstaten moeten gebruiken om de drempel te berekenen, worden op zodanige wijze vastgesteld dat wanneer de drempel wordt bereikt, deze op de handelsplatforms onder toezicht van de kennisgevende autoriteit, een aanzienlijke daling van de omzet vertegenwoordigt ten opzichte van het gemiddelde omzetniveau op die handelsplatforms voor het financieel instrument in kwestie. 4. De Commissie neemt, door middel van gedelegeerde handelingen in overeenstemming met artikel 41, maatregelen aan om de volgende zaken te specificeren: Artikel 9 Eisen met betrekking tot transparantie voor de handel voor handelsplatformen als het gaat om obligaties, gestructureerde financiële producten, emissievergunningen en derivaten 1. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren, moeten de prijs, het volume en de tijd van de uitgevoerde transacties via een APA openbaar maken met betrekking tot obligaties en gestructureerde financiële producten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of waarvoor een prospectus is gepubliceerd, voor emissievergunningen en voor derivaten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of die worden verhandeld via een MTF of OTF. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren moeten de bijzonderheden van al deze transacties zo spoedig als technisch mogelijk is openbaar maken. 2 Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren, moeten, tegen redelijke commerciële voorwaarden en op niet-discriminerende basis, toegang geven tot de regelingen die zij hanteren om de in het eerste lid genoemde informatie bekend te maken aan beleggingsondernemingen die op grond van artikel 20 verplicht zijn de bijzonderheden van hun transacties met betrekking tot obligaties, gestructureerde financiële producten, emissievergunningen en derivaten te publiceren. Artikel 10 Toestemming voor uitgestelde publicatie 1. De bevoegde autoriteiten moeten de mogelijkheid hebben om gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren toestemming te geven voor uitgestelde publicatie van de bijzonderheden van transacties op basis van het type of de omvang ervan en het liquiditeitsprofiel van het financiële instrument . De bevoegde autoriteiten kunnen in het bijzonder toestemming geven voor uitgestelde publicatie met betrekking tot transacties die meer dan 100 000 EUR bedragen of anderszins groot van omvang zijn in vergelijking met de normale marktomvang voor die obligatie, dat gestructureerde financiële product, die emissievergunning of dat derivaat of die klasse van obligaties, gestructureerde financiële producten, emissievergunningen of derivaten , of als de liquiditeit de overeenkomstig artikel 8, lid 3 ter, vastgestelde drempel onderschrijdt . 2. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren, moeten vooraf toestemming krijgen van de bevoegde autoriteit voor de voorgestelde regeling voor uitgestelde publicatie van handelsgegevens en moeten deze regelingen duidelijk bekendmaken aan de marktdeelnemers en de beleggers. De ESMA houdt toezicht op de toepassing van deze regelingen voor uitgestelde publicatie van handelsgegevens en brengt jaarlijks verslag uit aan de Commissie over de wijze waarop ze in de praktijk worden gebruikt. 3. De Commissie neemt, door middel van gedelegeerde handelingen in overeenstemming met artikel 41, maatregelen aan om de volgende zaken te specificeren: Hoofdstuk 3 Verplichting om handelsgegevens afzonderlijk en tegen redelijke commerciële voorwaarden aan te bieden Artikel 11 Verplichting om gegevens voor en na de handel afzonderlijk beschikbaar te stellen 1. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of , indien van toepassing, OTF exploiteren, stellen de informatie die wordt gepubliceerd in overeenstemming met de artikelen 3 tot en met 10 beschikbaar aan het publiek door transparantiegegevens voor en na de handel afzonderlijk aan te bieden. 2. De Commissie neemt, na raadpleging van de ESMA, overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aan om de te verstrekken gegevens voor transparantie voor en na de handel te specificeren, waaronder de mate van uitsplitsing van de gegevens die aan het publiek beschikbaar worden gesteld, zoals bedoeld in lid 1. Artikel 12 Verplichting om gegevens voor en na de handel tegen redelijke commerciële voorwaarden beschikbaar te stellen 1 Gereglementeerde markten, MTF's en , indien van toepassing, OTF's stellen de informatie die wordt gepubliceerd in overeenstemming met de artikelen 3 tot en met 10 tegen redelijke commerciële voorwaarden beschikbaar aan het publiek en zorgen voor een effectieve niet-discriminerende toegang tot deze informatie . De informatie moet 15 minuten na de publicatie van een transactie kosteloos beschikbaar worden gesteld. 2. De Commissie kan overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aannemen om te verduidelijken wat redelijke commerciële voorwaarden zijn om de informatie openbaar te maken, zoals bedoeld in lid 1. Titel III Transparantie voor beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling en beleggingsondernemingen die buiten de beurs handelen Artikel 13 Verplichting voor beleggingsondernemingen om vaste noteringen openbaar te maken 1. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling met betrekking tot aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten moeten een vaste koers publiceren voor deze aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of die worden verhandeld via een MTF ▌waarvoor zij beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling zijn en waarvoor een liquide markt bestaat. In het geval van aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten waarvoor geen liquide markt bestaat, moeten beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling de koersen op verzoek bekend maken aan hun cliënten. 2. Dit artikel en de artikelen 14, 15 en 16 zijn van toepassing op beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling als het gaat om transacties met een omvang tot de standaard marktomvang. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling die alleen transacties boven de standaard marktomvang uitvoeren, zijn niet gebonden aan de bepalingen van dit artikel. 3. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling kunnen de omvang of omvangen die zij noteren bepalen. De minimumopdrachtgrootte moet ten minste gelijk zijn aan 10 procent van de standaard marktomvang van een aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument. Voor een bepaald aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument moet elke koers een vast bied- en laatprijs of prijzen voor een omvang of omvangen tot de standaard marktomvang voor die klasse aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten waartoe het financiële instrument behoort bevatten. In de prijs of prijzen moeten ook de heersende marktomstandigheden voor dat aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument tot uiting komen. 4. Aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten worden in klassen samengevoegd op basis van de rekenkundig gemiddelde waarde van de orders die op de markt voor dat financiële instrument worden uitgevoerd. De standaard marktomvang voor elke klasse aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten is een omvang die overeenkomt met de rekenkundig gemiddelde waarde van de orders die worden uitgevoerd op de markt voor de financiële instrumenten die van elke klasse deel uitmaken. 5. De markt voor elk aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument bestaat uit alle orders die in de Europese Unie met betrekking tot dat financiële instrument worden uitgevoerd, met uitzondering van opdrachten van een omvang die groot is in vergelijking met de normale marktomvang voor dat aandeel. 6. De bevoegde autoriteit van de in termen van liquiditeit meest relevante markt, zoals bepaald in artikel 23 voor elk aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument, bepaalt tenminste eenmaal per jaar, op basis van de rekenkundig gemiddelde waarde van de orders die op de markt voor dat financiële instrument zijn uitgevoerd, tot welke klasse het behoort. Deze informatie wordt voor alle marktdeelnemers openbaar gemaakt en meegedeeld aan de ESMA, die deze op haar website bekendmaakt . 7. Om te zorgen voor efficiënte waardering van aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten en de beleggingsondernemingen zo goed mogelijk in staat te stellen de beste transactie te realiseren voor hun cliënten, neemt de Commissie, door middel van gedelegeerde handelingen in overeenstemming met artikel 41, maatregelen aan waarin de elementen met betrekking tot de publicatie van een vaste koers zoals bedoeld in lid 1 en de standaard marktomvang zoals bedoeld in lid 2 worden gespecificeerd. Artikel 14 Uitvoering van cliëntenorders 1. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling maken hun koersen regelmatig en doorlopend openbaar gedurende de normale handelstijd. Zij mogen hun koersen te allen tijde aanpassen. Zij mogen hun koersen onder uitzonderlijke marktomstandigheden ook intrekken. De notering wordt onmiddellijk tegen redelijke commerciële voorwaarden openbaar gemaakt op zodanige wijze dat zij gemakkelijk toegankelijk is voor andere marktdeelnemers. 2. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling voeren met inachtneming van de bepalingen van artikel 27 van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] de orders die zij van hun cliënten ontvangen met betrekking tot de aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten die zij systematisch intern afhandelen, uit tegen de op het tijdstip van ontvangst van de order genoteerde prijzen. Zij mogen die orders evenwel in gerechtvaardigde gevallen uitvoeren tegen betere prijzen, mits deze prijs valt binnen een openbaar gemaakt prijsbereik dat de marktsituatie benadert. 3. Bovendien mogen beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling orders die zij van hun professionele cliënten ontvangen, uitvoeren tegen andere dan hun genoteerde prijzen, zonder de in lid 2 gestelde vereisten te hoeven naleven met betrekking tot transacties waarbij uitvoering in verscheidene effecten onderdeel van één transactie is, of met betrekking tot orders waaraan andere voorwaarden dan de actuele marktprijs verbonden zijn. 4. Wanneer een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling die slechts één koers openbaar maakt of waarvan de hoogste koers lager is dan de standaard marktomvang, van een cliënt een order ontvangt met een omvang die groter is dan de noteringsomvang, maar kleiner dan de standaard marktomvang, kan zij besluiten het gedeelte van de order dat de noteringsomvang te boven gaat, uit te voeren, mits dit tegen de genoteerde prijs gebeurt, behalve wanneer de voorschriften in de twee voorgaande leden iets anders toestaan. Wanneer een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling koersen voor verschillende transactievolumina openbaar maakt en een order met een omvang tussen die volumina ontvangt, die zij besluit uit te voeren, doet zij dit overeenkomstig artikel 28 van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] tegen een van de genoteerde prijzen, behalve wanneer de voorschriften in de tweede en derde alinea van dit artikel iets anders toestaan. 5. Om te zorgen voor efficiënte waardering van aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten en beleggingsondernemingen de beste kansen te bieden om de voordeligste voorwaarden voor hun cliënten te bedingen, neemt de Commissie overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aan waarin de criteria worden vastgesteld om te bepalen wanneer prijzen binnen een openbaar gemaakt prijsbereik dat de marktsituatie benadert, als bedoel in lid 2, vallen. 6. De Commissie is bevoegd om , na raadpleging van de ESMA, overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter verduidelijking van wat onder de in lid 1 bedoelde redelijke commerciële voorwaarden voor de openbaarmaking van koersen moet worden verstaan. Artikel 15 Plichten van bevoegde autoriteiten De bevoegde autoriteiten vergewissen zich ervan: Artikel 16 Toegang tot koersen 1 Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling mogen op basis van hun commerciële beleid en op objectieve, niet-discriminerende wijze bepalen aan welke beleggers zij toegang tot hun koersen verlenen. Daartoe moeten zij beschikken over duidelijke normen inzake de toegang tot hun koersen. Op basis van commerciële overwegingen zoals de kredietwaardigheid van de belegger, het tegenpartijrisico en de definitieve afwikkeling van de transactie kunnen beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling weigeren om met beleggers zakelijke betrekkingen aan te gaan of deze betrekkingen verbreken. 2. Om het risico van veelvuldige transacties met dezelfde cliënt te beperken mogen beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling het aantal transacties dat zij bereid zijn met die cliënt tegen de openbaar gemaakte voorwaarden te verrichten, op niet-discriminerende wijze beperken. Ook mogen zij op niet-discriminerende wijze en overeenkomstig de bepalingen van artikel 28 van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] het totale aantal transacties met verschillende cliënten op hetzelfde tijdstip beperken, maar uitsluitend wanneer het aantal en/of het volume van de door cliënten gewenste orders de norm aanzienlijk overschrijdt. 3. Om te zorgen voor efficiënte waardering van aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten en beleggingsondernemingen de beste kansen te bieden om de voordeligste voorwaarden voor hun cliënten te bedingen, stelt de Commissie , na raadpleging van de ESMA, overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen vaststellen om de volgende zaken te specificeren: Artikel 17 Verplichting tot het publiceren van vaste koersen voor obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten 1. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling verstrekken vaste koersen voor obligaties en gestructureerde financiële producten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of waarvoor een prospectus is gepubliceerd, emissierechten en derivaten die voor clearing in aanmerking komen of tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of worden verhandeld via een MTF of OTF waarvoor zij als beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling fungeren en waarvoor er zoals vastgesteld overeenkomstig de artikelen 7 en 8 een liquide markt bestaat, als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: 1 bis. De verplichting van lid 1 wordt overeenkomstig artikel 7, lid 1, en artikel 8, lid 4, onder aa), afgestemd en er kan vrijstelling van worden verleend als aan de voorwaarden van artikel 8, lid 4, onder b), wordt voldaan. 1 ter. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling mogen hun koersen te allen tijde actualiseren naar aanleiding van wijzigingen in de marktomstandigheden of om fouten te corrigeren. Onder uitzonderlijke marktomstandigheden mogen zij hun koersen ook intrekken. 2. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling stellen de krachtens lid 1 verstrekte vaste koersen op objectieve, niet-discriminerende wijze op basis van hun commerciële beleid beschikbaar aan andere cliënten van de beleggingsonderneming indien de aangegeven omvang gelijk is aan of kleiner is dan een voor het financiële instrument specifieke omvang. Op basis van commerciële overwegingen zoals de kredietwaardigheid van de belegger, het tegenpartijrisico en het afwikkelingsrisico mogen beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling weigeren om met beleggers zakelijke betrekkingen aan te gaan of deze betrekkingen verbreken. 3. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling voeren transacties uit voor elke andere cliënt aan wie de koers beschikbaar is gesteld volgens hun commercieel beleid indien de opdrachtgrootte gelijk is aan of kleiner is dan een omvang die specifiek is voor het financiële instrument. 4. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling mogen niet-discriminerende en transparante limieten instellen voor het aantal transacties dat zij voor cliënten tegen een bepaalde koers uitvoeren. 5. De koersen die zijn verstrekt op grond van lid 1 en gelijk zijn aan of kleiner zijn dan de in de leden 2 en 3 genoemde omvang worden tegen redelijke commerciële voorwaarden openbaar gemaakt op zodanige wijze dat zij gemakkelijk toegankelijk zijn voor andere marktdeelnemers. 6. De koersen moeten zodanig zijn dat de onderneming zich , indien van toepassing, houdt aan haar plichten op grond van artikel 27 van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] en moeten de heersende marktomstandigheden weerspiegelen met betrekking tot de prijzen waarvoor de transacties worden uitgevoerd voor dezelfde of vergelijkbare instrumenten op gereglementeerde markten, MTF's of OTF's. Artikel 18 Toezicht door de ESMA 1. De bevoegde autoriteiten en de ESMA zien toe op de toepassing van artikel 17 met betrekking tot de omvang waarbij koersen beschikbaar worden gesteld aan cliënten van de beleggingsonderneming en beschikbaar worden gesteld aan andere marktdeelnemers in relatie tot andere handelsactiviteiten van de onderneming en de mate waarin de koersen de heersende marktomstandigheden weerspiegelen met betrekking tot transacties voor dezelfde of vergelijkbare instrumenten die plaatsvinden op gereglementeerde markten, MTF's of OTF's. Uiterlijk ... (21) brengt de ESMA aan de Commissie verslag uit over de toepassing van dit artikel . Indien er aanzienlijke noterings- en handelsactiviteit plaatsvindt die net boven de in artikel 17, lid 3, genoemde drempel of buiten de heersende marktomstandigheden valt, brengt de ESMA voor deze uiterste datum verslag uit aan de Commissie. 2. De Commissie neemt , na raadpleging van de ESMA, overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aan om de in voor het financiële instrument specifieke omvangen als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, waarbij de onderneming koersen beschikbaar moet stellen aan andere cliënten en transacties moet uitvoeren voor elke cliënt aan wie de koers beschikbaar is gesteld, te specificeren. Totdat door middel van dergelijke gedelegeerde handelingen een hogere drempel voor een bepaald financieel instrument is vastgesteld, bedraagt de voor het financiële instrument specifieke omvang 100 000 EUR. 3. De Commissie neemt overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aan om te verduidelijken wat redelijke commerciële voorwaarden zijn om de koersen openbaar te maken, zoals bedoeld in artikel 17, lid 5. Artikel 19 Openbaarmaking na de handel door beleggingsondernemingen, waaronder beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling, met betrekking tot aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten 1. Beleggingsondernemingen die, voor eigen rekening of namens cliënten, transacties uitvoeren met betrekking tot aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten die tot de handel zijn toegelaten of die worden verhandeld via een MTF ▌, maken het volume en de prijs van die transacties en de tijd waarop ze zijn uitgevoerd ▌openbaar binnen een tijdsspanne die realtime zo dicht mogelijk benadert als technisch haalbaar is . Deze informatie wordt openbaar gemaakt via een APA. 2. De informatie die openbaar wordt gemaakt in overeenstemming met lid 1 en de tijdslimiet waarbinnen zij moet worden gepubliceerd, moeten voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 6. Indien de op grond van artikel 6 aangenomen maatregelen uitgestelde verslaglegging mogelijk maken voor bepaalde categorieën transacties met betrekking tot aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten, geldt deze mogelijkheid ook voor die transacties als ze worden uitgevoerd buiten de gereglementeerde markten of MTF's ▌. 3. De Commissie kan overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aannemen om de volgende zaken te specificeren: Artikel 20 Openbaarmaking na de handel door beleggingsondernemingen, waaronder beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling, met betrekking tot obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten 1. Beleggingsondernemingen die, voor eigen rekening of namens cliënten, transacties uitvoeren met betrekking tot obligaties en gestructureerde financiële producten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of waarvoor een prospectus is gepubliceerd, emissierechten en derivaten die voor clearing in aanmerking komen ▌ in overeenstemming met artikel 5, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 of tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of worden verhandeld via een MTF of OTF, maken het volume en de prijs van die transacties en de tijd waarop zij zijn uitgevoerd openbaar. Deze informatie wordt openbaar gemaakt via een APA. 2. De informatie die openbaar wordt gemaakt in overeenstemming met lid 1 en de tijdslimiet waarbinnen zij moet worden gepubliceerd, moeten voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 10. Indien de op grond van artikel 10 aangenomen maatregelen uitgestelde en/of geaggregeerde verslaglegging en/of weglating van het volume van de transactie mogelijk maken voor bepaalde categorieën transacties met betrekking tot obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten of derivaten, geldt deze mogelijkheid ook voor die transacties als zij worden uitgevoerd buiten de gereglementeerde markten, MTF's of OTF's. 3. De Commissie kan overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aannemen om de volgende zaken te specificeren: TITEL IV MELDEN VAN TRANSACTIES Artikel 21 Verplichting om de integriteit van markten in stand te houden Onverminderd de verdeling van de verantwoordelijkheden voor het doen naleven van de bepalingen van Verordening …/…[nieuwe MAR] houden de bevoegde autoriteiten, gecoördineerd door de ESMA in overeenstemming met artikel 31 van Verordening (EU) nr. 1095/2010, toezicht op de werkzaamheden van beleggingsondernemingen om te garanderen dat deze optreden op loyale, billijke en professionele wijze en op een manier die bevorderlijk is voor de integriteit van de markt. Artikel 22 Verplichting tot het bijhouden van gegevens 1. Beleggingsondernemingen moeten alle relevante gegevens over de door hen verrichte transacties in financiële instrumenten gedurende ten minste vijf jaar ter beschikking van de bevoegde autoriteit houden, ongeacht of deze transacties voor eigen rekening dan wel voor rekening van een cliënt zijn verricht. In het geval van transacties voor rekening van cliënten omvatten de bijgehouden gegevens alle informatie en bijzonderheden over de identiteit van de cliënt en alle informatie die moet worden verstrekt op grond van Richtlijn 2005/60/EG. De ESMA kan toegang tot die informatie verzoeken in overeenstemming met de procedure en volgens de voorwaarden die zijn beschreven in artikel 35 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 2. De exploitant van een gereglementeerde markt, MTF of OTF moet alle relevante gegevens over de via zijn systemen medegedeelde orders met betrekking tot financiële instrumenten gedurende ten minste vijf jaar ter beschikking van de bevoegde autoriteit houden. Hierbij moeten alle details worden geregistreerd die vereist zijn voor de toepassing van artikel 23, leden 1 en 3 . De ESMA vervult een faciliterende en coördinerende rol met betrekking tot de toegang van bevoegde autoriteiten tot informatie volgens de voorwaarden van dit lid. Artikel 23 Verplichting om transacties te melden 1. Beleggingsondernemingen die transacties in financiële instrumenten verrichten, moeten zo spoedig mogelijk en uiterlijk aan het einde van de volgende werkdag bijzonderheden over deze transacties melden aan de bevoegde autoriteit. De bevoegde autoriteiten treffen overeenkomstig artikel 89 van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] de nodige regelingen om ervoor te zorgen dat ook de ESMA en de bevoegde autoriteit van de in termen van liquiditeit voor deze financiële instrumenten meest relevante markt deze informatie ontvangen. 2. Lid 1 is van toepassing op de volgende financiële instrumenten als zij buiten een handelsplatform worden verhandeld: 3. De melding behelst met name het type, de activaklasse, de naam en het aantal van de gekochte of verkochte instrumenten, de hoeveelheid, de datum en het tijdstip van de transactie, de prijs van de transactie, informatie ter identificatie van de cliënten namens wie de beleggingsonderneming de transactie heeft uitgevoerd, identificatie van de personen en de computeralgoritmen die binnen de beleggingsonderneming verantwoordelijk zijn voor het investeringsbesluit en de uitvoering van de transactie , een wijze van identificatie van de beleggingsonderneming en identificatie van een shorttransactie in een aandeel of een door een overheidsemittent uitgegeven schuldinstrument zoals gedefinieerd artikel 3 van Verordening (EU) nr. 236/2012 . Voor transacties die niet zijn uitgevoerd op een gereglementeerde markt, MTF of OTF moeten de meldingen tevens een identificatie bevatten van de typen transacties in overeenstemming met de maatregelen die worden aangenomen krachtens artikel 19, lid 3, onder a), en artikel 20, lid 3, onder a). Voor grondstoffenderivaten moet in de melding ook worden aangegeven of de transactie overeenkomstig artikel 59 van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] risico's op objectief meetbare wijze verlaagt. 4. Beleggingsondernemingen die orders doorgeven, moeten in het type en de activaklasse alle bijzonderheden opnemen die vereist zijn voor de toepassing van de leden 1 en 3. Een beleggingsonderneming kan er ook voor kiezen om in plaats van een identificatie van de cliënten namens wie de beleggingsonderneming de betreffende order heeft doorgegeven of een identificatie van de personen en de computeralgoritmen die binnen de beleggingsonderneming verantwoordelijk zijn voor het investeringsbesluit en de uitvoering van de transactie, de doorgegeven order te melden in overeenstemming met de vereisten in lid 1. 5. De exploitant van een gereglementeerde markt, MTF of OTF moet de bijzonderheden van transacties in instrumenten die door een onderneming waarvoor deze verordening niet geldt, zijn verhandeld via zijn platform en die zijn uitgevoerd via zijn systemen melden in overeenstemming met de leden 1 en 3. 5 bis. Bij de identificatie van cliënten als vereist krachtens de leden 3 en 4 gebruiken beleggingsondernemingen identificator voor juridische entiteiten voor cliënten die rechtspersonen zijn, in de vorm van een 20-cijferige alfanumerieke code; De ESMA stelt richtsnoeren op om ervoor te zorgen dat het gebruik van identificatoren voor juridische entiteiten in de Unie voldoet aan de internationale normen, met name die van de Raad voor financiële stabiliteit (FSB). 6. Deze meldingen moeten aan de bevoegde autoriteit worden verricht door de beleggingsonderneming zelf, een namens haar optredend goedgekeurd meldingsmechanisme (ARM) of de gereglementeerde markt of MTF of OTF waarvan de systemen werden gebruikt om de transactie te sluiten. Systemen voor matching of melding van transacties, waaronder transactieregisters die zijn geregistreerd of erkend overeenkomstig titel VI van Verordening (EU) nr. 648/2012, kunnen door de bevoegde autoriteit worden goedgekeurd als een ARM. In de gevallen waarin transacties door een gereglementeerde markt, een MTF, een OTF of een ARM, rechtstreeks aan de bevoegde autoriteit worden gemeld, kan de beleggingsonderneming worden ontheven van de in lid 1 neergelegde verplichting. In gevallen waarin de transacties zijn gemeld aan een als ARM goedgekeurd transactieregister overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 648/2012 en deze meldingen de krachtens de leden 1 en 3 vereiste bijzonderheden bevatten, met inbegrip van de relevante technische reguleringsnormen inzake vorm en inhoud van meldingen, en stelselmatig binnen de in lid 1 gestelde termijn aan de relevante bevoegde autoriteit worden toegezonden, wordt de beleggingsonderneming geacht te hebben voldaan aan de verplichting op grond van lid 1. 6 bis. De bevoegde autoriteiten zenden alle uit hoofde van dit artikel ontvangen informatie toe aan één door de ESMA aangewezen systeem voor de melding van transacties op Unieniveau. Dit ene systeem biedt de betrokken bevoegde autoriteiten toegang tot alle informatie die op grond van dit artikel is gemeld. 7. Wanneer de in dit artikel bedoelde meldingen overeenkomstig artikel 37, lid 8, van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID], worden toegezonden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst, wordt deze informatie toegezonden aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de beleggingsonderneming, tenzij deze besluiten dat zij die informatie niet wensen te ontvangen. 8. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op om het volgende te bepalen: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk … (22) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid toegekend om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 vast te stellen. 9. Uiterlijk ... (23) * brengt ESMA aan de Commissie verslag uit over de toepassing van dit artikel, waarin onder meer de interactie met de overeenkomstige rapportageverplichtingen uit hoofde van Verordening (EU) nr. 648/2012 wordt bekeken en wordt beoordeeld of de inhoud en vorm van de transactiemeldingen die zijn ontvangen en uitgewisseld tussen het in lid 6 bis bedoelde ene systeem en de bevoegde autoriteiten, uitgebreid toezicht op de activiteiten van beleggingsondernemingen overeenkomstig artikel 21 van deze verordening mogelijk maken. De Commissie kan stappen nemen om wijzigingen voor te stellen, onder meer om ervoor te zorgen dat transacties alleen worden doorgegeven aan het in lid 7 bedoelde ene systeem dat is aangewezen door de ESMA in plaats van aan de bevoegde autoriteiten ▌. De Commissie zendt het verslag van de ESMA toe aan het Europees Parlement en de Raad. Artikel 23 bis Verplichting tot verstrekking van referentiegegevens voor instrumenten 1. Ten aanzien van instrumenten die tot de handel op gereglementeerde markten zijn toegelaten of worden verhandeld via MTF's of OTF's verstrekken deze handelsplatformen de ESMA en de bevoegde autoriteiten stelselmatig referentiegegevens ter identificatie van deze instrumenten ten behoeve van de melding van transacties uit hoofde van artikel 21. De referentiegegevens voor een bepaald instrument worden aan de ESMA en de bevoegde autoriteiten voorgelegd voordat de handel in dat instrument begint. Ten aanzien van andere instrumenten zorgen de ESMA en de bevoegde autoriteiten ervoor dat handelsverenigingen en andere soortgelijke organen die referentiegegevens voor instrumenten verzamelen en distribueren, hun de relevante referentiegegevens verstrekken. 2. De in lid 1 van dit artikel genoemde verplichting geldt alleen voor de in artikel 23, lid 2, bedoelde financiële instrumenten. Deze verplichting geldt derhalve niet voor andere instrumenten. 3. De in lid 1 bedoelde referentiegegevens voor instrumenten worden geactualiseerd wanneer dat nodig is om hun correctheid te waarborgen. 4. Om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen overeenkomstig artikel 21 toezicht te houden op de werkzaamheden van beleggingsondernemingen om te garanderen dat deze te werk gaan op loyale, billijke en professionele wijze en op een manier die bevorderlijk is voor de integriteit van de markt, treffen de ESMA en de bevoegde autoriteiten de nodige regelingen om ervoor te zorgen dat: 5. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op om het volgende te bepalen: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op … (24) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd de in de eerste alinea bedoelde voorstellen voor technische reguleringsnormen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 vast te stellen. TITEL V DERIVATEN Artikel 24 Verplichting tot handel op gereglementeerde markten, MTF's of OTF's 1. Financiële tegenpartijen zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 8, van Verordening (EU) nr. 648/2012 en niet-financiële tegenpartijen die voldoen aan de voorwaarden die zijn beschreven in artikel 10, lid 1 ter, van die verordening mogen transacties die noch transacties binnen een groep zijn zoals gedefinieerd in artikel 3, noch transacties zijn die vallen onder de overgangsbepalingen van artikel 89 van die verordening, met andere financiële tegenpartijen zoals gedefinieerd in artikel 89, lid 6 of niet-financiële tegenpartijen die voldoen aan de voorwaarden die zijn beschreven in artikel 10, lid 1 ter, van Verordening [ ] (EMIR) in derivaten die deel uitmaken van een klasse derivaten waarvoor de handelsverplichting volgens de in artikel 26 beschreven procedure eveneens geldt en die zijn vermeld in het register dat is bedoeld in artikel 27, uitsluitend verrichten op: 2. De handelsverplichtingen gelden ook voor in lid 1 genoemde tegenpartijen die derivatentransacties uitvoeren met betrekking tot derivaten waarvoor de handelsverplichting geldt met financiële instellingen of andere entiteiten in derde landen die onder de clearingverplichting zouden vallen als ze in de Unie waren gevestigd. De handelsverplichting geldt ook voor entiteiten in derde landen die onder de clearingverplichting zouden vallen als zij in de Unie waren gevestigd en die derivatentransacties uitvoeren met betrekking tot derivaten waarvoor de handelsverplichting geldt, op voorwaarde dat het contract een rechtstreeks, substantieel en te voorzien effect heeft binnen de Unie of als een dergelijke verplichting nodig of passend is om ontwijking van een bepaling in deze verordening te voorkomen. De ESMA houdt regelmatig toezicht op de activiteit in derivaten waarop de handelsverplichting als beschreven in artikel 24, lid 1, niet van toepassing is verklaard, om vast te stellen in welke gevallen een bepaalde klasse contracten een systeemrisico kan opleveren, en om regelgevingsarbitrage te voorkomen tussen derivatentransacties waarvoor de handelsverplichting geldt en derivatentransacties waarvoor de handelsverplichting niet geldt. 3. Derivaten waarvoor de handelsverplichting krachtens artikel 24, lid 1, geldt komen in aanmerking om op niet-exclusieve en niet-discriminerende basis te worden toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt of te worden verhandeld op elk handelsplatform als bedoeld in lid 1. 4. De Commissie kan volgens de onderzoeksprocedure van artikel 42, lid 2, besluiten aannemen om te bepalen dat het rechts- en toezichtskader van een derde land waarborgt dat een handelsplatform met een vergunning in dat derde land voldoet aan wettelijk bindende vereisten die gelijkwaardig zijn aan de vereisten voor handelsplatformen die zijn beschreven in lid 1, onder a), b) en c), van dit artikel en die voortkomen uit deze verordening, Richtlijn .../.../EU [nieuwe MiFID] en Verordening (EU) nr. …/… [nieuwe MAR], en in het betreffende derde land gebonden zijn aan effectief toezicht en effectieve handhaving. Het rechts- en toezichtskader van een derde land wordt gelijkwaardig geacht als het voldoet aan alle volgende voorwaarden: 5. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op om de in lid 2 bedoelde typen contracten die een rechtstreeks, substantieel en te voorzien effect hebben binnen de Unie en de gevallen waarin de handelsverplichting nodig of passend is om ontwijking van een bepaling in deze verordening te voorkomen, te specificeren. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op … (25) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Zo mogelijk zijn de in dit lid bedoelde technische reguleringsnormen identiek aan die welke overeenkomstig artikel 4, lid 4, van Verordening (EU) nr. 648/2012 zijn vastgesteld. Artikel 25 Clearingverplichting voor derivaten die op gereglementeerde markten worden verhandeld De exploitant van een gereglementeerde markt moet ervoor zorgen dat alle transacties in derivaten behorende tot een klasse van derivaten waarop de clearingverplichting krachtens artikel 5, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 van toepassing is verklaard en die worden verricht op de gereglementeerde markt worden gecleard door een centrale tegenpartij (CCP). Artikel 26 Procedure voor handelsverplichting 1. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op om de volgende zaken te bepalen: De ESMA legt de in de eerste alinea bedoelde ontwerpen van technische reguleringsnormen voor aan de Commissie binnen drie maanden nadat de technische reguleringsnormen overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 door de Commissie zijn aangenomen. Alvorens zij de ontwerpen van technische reguleringsnormen aan de Commissie voorlegt, organiseert de ESMA een openbare raadpleging en kan zij zo nodig overleg plegen met de bevoegde autoriteiten van derde landen. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 2. De handelsverplichting treedt in werking als: 3. Bij het ontwikkelen van de ontwerpen van technische reguleringsnormen bepaalt de ESMA of de klasse van derivaten of een relevante subset daarvan voldoende liquide is , rekening houdend met ten minste de volgende criteria: De ESMA bepaalt ook of de klasse van derivaten of een relevante subset daarvan alleen voldoende liquide is in transacties onder een bepaalde omvang. 4. ESMA identificeert, op eigen initiatief, in overeenstemming met de criteria in lid 2 en na een openbare raadpleging, de klassen van derivaten of individuele derivatencontracten die onder de verplichting tot handel op de in artikel 24, lid 1, genoemde platformen zouden moeten vallen, maar waarvoor nog geen centrale tegenpartij een vergunning heeft op grond van artikel 14 of 15 van Verordening (EU) nr. 648/2012 of die nog niet tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of worden verhandeld op een in artikel 24, lid 1, genoemd platform, en stelt de Commissie daarvan in kennis. Na de in de eerste alinea bedoelde kennisgeving door de ESMA kan de Commissie een verzoek publiceren tot het ontwikkelen van voorstellen voor de verhandeling van deze derivaten op de in artikel 24, lid 1, genoemde platformen. 5. De ESMA dient, in overeenstemming met lid 1, nieuwe ontwerpen van technische reguleringsnormen in bij de Commissie om de bestaande technische reguleringsnormen te wijzigen, op te schorten of in te trekken als er een materiële wijziging optreedt in de criteria die zijn beschreven in lid 2. Alvorens dit te doen, kan de ESMA zo nodig overleg plegen met bevoegde autoriteiten van derde landen. De Commissie krijgt de bevoegdheid om de bestaande technische reguleringsnormen te wijzigen, op te schorten of in te trekken in overeenstemming met de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. 6. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op ▌waarin de in lid 2, onder b), genoemde criteria worden gespecificeerd. Artikel 27 Register van derivaten die onder de handelsverplichting vallen De ESMA publiceert en onderhoudt op haar website een register waarin op uitputtende en ondubbelzinnige wijze de derivaten worden beschreven waarvoor de verplichting tot verhandeling op de in artikel 24, lid 1 genoemde platformen geldt, de platformen waar deze tot de handel zijn toegelaten of worden verhandeld en de data van inwerkingtreding van de verplichting. TITEL VI NIET-DISCRIMINERENDE CLEARINGTOEGANG VOOR FINANCIËLE INSTRUMENTEN Artikel 28 Niet-discriminerende toegang tot een CCP 1. Onverminderd artikel 7 van Verordening (EU) nr. 648/2012 accepteert een CCP alle effecten en geldmarktinstrumenten voor clearing op een niet-discriminerende en transparante basis, ook als het gaat om de onderpandvereisten en vergoedingen voor toegang, ongeacht op welk handelsplatform de transactie is uitgevoerd , tenzij die toegang een duidelijk gevaar zou vormen voor het soepel en ordelijk functioneren van de CCP of het functioneren van de financiële markten op een wijze die systeemrisico in de hand werkt . Dit moet er in het bijzonder voor zorgen dat een handelsplatform het recht op niet-discriminerende behandeling heeft als het gaat om de wijze waarop de contracten die via dat platform worden verhandeld worden behandeld ▌. Deze vereiste geldt niet voor een derivatencontract dat al onder de toegangsverplichtingen op grond van artikel 7 van Verordening (EU) nr. 648/2012 valt. Aan een handelsplatform wordt uit hoofde van dit artikel alleen toegang tot een CCP verleend voorzover die toegang geen interoperabiliteit vergt noch het soepel en ordelijk functioneren van de markten in gevaar brengt of een negatief effect heeft op het systeemrisico. 2. Een verzoek tot toegang tot een CCP moet formeel door een handelsplatform worden ingediend bij een CCP en de daarvoor bevoegde autoriteit. 3. De CCP moet het handelsplatform binnen twaalf maanden een schriftelijke reactie sturen waarin de toegang wordt verleend, op voorwaarde dat de relevante bevoegde autoriteit de toegang niet heeft geweigerd krachtens lid 4, of geweigerd. De CCP mag een verzoek tot toegang alleen weigeren op basis van een uitvoerige risicoanalyse en op grond van de voorwaarden die zijn beschreven in lid 6. Als een CCP weigert toegang te verlenen, moet zij hiervoor in haar reactie alle redenen opgeven en haar bevoegde autoriteit schriftelijk van het besluit op de hoogte brengen. De CCP moet binnen drie maanden na het verzenden van een positieve reactie op een verzoek tot toegang de toegang mogelijk maken. Alle kosten die in verband met de toepassing van de leden 1 tot 3 ontstaan, komen voor rekening van het handelsplatform dat om toegang verzoekt, tenzij iets anders is overeengekomen tussen de CCP en het handelsplatform dat om toegang verzoekt. 4. De bevoegde autoriteit van de CCP mag een handelsplatform alleen de toegang tot een CCP ontzeggen als zulke toegang het soepel of ordelijk functioneren van de financiële markten in gevaar zou brengen. Als een bevoegde autoriteit op die grond de toegang weigert, moet zij haar besluit binnen twee maanden na ontvangst van het in lid 2 bedoelde verzoek bekendmaken en de CCP en het handelsplatform alle redenen daarvoor mededelen, inclusief het bewijs waarop het besluit is gebaseerd. 5. Een handelsplatform dat in een derde land is gevestigd, kan alleen toegang verzoeken tot een in de Unie gevestigde CCP als de Commissie een besluit heeft aangenomen in overeenstemming met artikel 24, lid 4, met betrekking tot dat derde land en op voorwaarde dat het rechtskader van dat derde land effectieve gelijkwaardige erkenning mogelijk maakt van handelsplatformen die een vergunning hebben op grond van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] om toegang te verzoeken tot in dat land gevestigde CCP's. 6. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op om de volgende zaken te specificeren: De ESMA legt die ontwerpen van reguleringsnormen uiterlijk op ... (27) voor aan de Commissie. De Commissie krijgt de bevoegdheid om de in de eerste alinea genoemde technische reguleringsnormen aan te nemen in overeenstemming met de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Artikel 28 bis Clearingverplichting voor aandelen en obligaties die op gereglementeerde markten, MTF's en OTF's worden verhandeld De exploitant van een gereglementeerde markt, MTF of OTF zorgt ervoor dat alle op een gereglementeerde markt, MTF en OTF verrichte transacties in aandelen en obligaties worden gecleard door een CCP, als een CCP ermee instemt het betrokken financieel instrument te clearen. Artikel 29 Niet-discriminerende toegang tot een handelsplatform 1. Onverminderd artikel 8 van Verordening (EU) nr. 648/2012 moet een handelsplatform op niet-discriminerende en transparante basis transactiestromen voor effecten en geldmarktinstrumenten aanbieden, onder meer met betrekking tot de vergoedingen voor toegang, op verzoek van elke CCP die een vergunning heeft of is erkend op grond van Verordening (EU) nr. 648/2012 en die financiële transacties die op dat handelsplatform zijn uitgevoerd wil clearen. Deze vereiste geldt niet voor een derivatencontract dat al onder de toegangsverplichtingen op grond van artikel 8 van Verordening (EU) nr. 648/2012 valt. 2. Een verzoek tot toegang tot een handelsplatform moet formeel door een CCP worden ingediend bij het handelsplatform en de betrokken bevoegde autoriteit. 3. Het handelsplatform moet de CCP binnen drie maanden een schriftelijke reactie sturen waarin de toegang wordt verleend, op voorwaarde dat de betrokken bevoegde autoriteit de toegang niet heeft geweigerd krachtens lid 4, of geweigerd. Het handelsplatform mag een verzoek tot toegang alleen weigeren op basis van een uitvoerige risicoanalyse en op grond van de voorwaarden die zijn beschreven in de leden 4 en 6. Als de toegang wordt geweigerd, moet het handelsplatform hiervoor alle redenen opgeven in zijn antwoord aan de centrale tegenpartij en zijn bevoegde autoriteit schriftelijk van het besluit op de hoogte brengen. Het handelsplatform moet binnen drie maanden na het verzenden van een positieve reactie op een verzoek tot toegang de toegang mogelijk maken. 4. Wat effecten en geldmarktinstrumenten betreft, mag de bevoegde autoriteit van het handelsplatform ▌een CCP alleen de toegang tot een handelsplatform ontzeggen als zulke toegang het soepel of ordelijk functioneren van de markten in gevaar zou brengen. [Am. 7] 4 bis. Als een bevoegde autoriteit op die grond de toegang weigert, moet zij haar besluit binnen twee maanden na ontvangst van het in lid 2 bedoelde verzoek bekendmaken en de CCP en het handelsplatform alle redenen daarvoor mededelen, inclusief het bewijs waarop het besluit is gebaseerd. 5. Een CCP die in een derde land is gevestigd, kan toegang verzoeken tot een in de Unie gevestigd handelsplatform op voorwaarde dat die CCP erkend is op grond van artikel 25 van Verordening (EU) nr. 648/2012 en dat het rechtskader van dat derde land CCP's die een vergunning hebben op grond van Verordening (EU) nr. 648/2012 een effectieve gelijkwaardige erkenning biedt om toegang te verzoeken tot in dat land gevestigde handelsplatformen. 6. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op om de volgende zaken te specificeren: De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op … (28) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. [Am. 8] ▌ Titel VII Toezichtmaatregelen voor productinterventie en posities Hoofdstuk 1 Productinterventie Artikel 31 Productinterventiebevoegheden van de ESMA ▌ -1. Overeenkomstig artikel 9, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1095/2010 houdt de ESMA toezicht op beleggingsproducten, met inbegrip van gestructureerde deposito's en financiële instrumenten die in de Unie op de markt worden gebracht, worden verspreid of worden verkocht, en kan de ESMA, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten, nieuwe beleggingsproducten of financiële instrumenten proactief onderzoeken alvorens zij in de Unie op de markt worden gebracht, worden verspreid of worden verkocht. 1. Overeenkomstig artikel 9, lid 5 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 kan de ESMA, als op redelijke gronden is geconcludeerd dat aan de voorwaarden van de leden 2 en 3 is voldaan, de volgende zaken tijdelijk verbieden of beperken in de Unie: Een verbod of beperking kan gelden in omstandigheden of gebonden zijn aan voorwaarden die door de ESMA worden gespecificeerd. 2. De ESMA neemt slechts een besluit op grond van lid 1 als aan alle hiernavolgende voorwaarden is voldaan: Als aan de voorwaarden van de eerste alinea wordt voldaan, kan de ESMA het verbod of de beperking als bedoeld in lid 1 uit voorzorg opleggen voordat een beleggingsproduct of financieel instrument op de markt is gebracht of aan cliënten is verkocht. 3. Bij maatregelen op grond van dit artikel houdt de ESMA rekening met de mate waarin de maatregel: Als een bevoegde autoriteit of bevoegde autoriteiten een maatregel hebben genomen op grond van artikel 32, kan de ESMA elk van de in lid 1 genoemde maatregelen nemen zonder het in artikel 33 bedoelde advies uit te brengen. 4. Voordat zij besluit maatregelen te nemen op grond van dit artikel, stelt de ESMA de bevoegde autoriteiten van de voorgenomen maatregel in kennis. 4 bis. Alvorens een besluit overeenkomstig lid 1 te nemen, kondigt de ESMA aan voornemens te zijn een verbod of beperking ten aanzien van een beleggingsproduct of financieel instrument op te leggen tenzij er binnen een gespecificeerde termijn bepaalde wijzigingen in de kenmerken van het beleggingsproduct of het financiële instrument worden aangebracht. 5. De ESMA publiceert op haar website een kennisgeving van elk besluit tot het nemen van maatregelen op grond van dit artikel. In de kennisgeving moeten de bijzonderheden van het verbod of de beperking worden vermeld en moet worden aangegeven op welk tijdstip na de publicatie van de kennisgeving de maatregelen in werking zullen treden. Een verbod of beperking geldt alleen voor handelingen die zijn verricht na de inwerkingtreding van de maatregelen. 6. De ESMA heroverweegt een verbod of beperking op grond van lid 1 met passende tussenpozen en ten minste om de drie maanden. ▌Als het verbod of de beperking na die periode van drie maanden niet wordt verlengd, wordt het verbod of de beperking beëindigd. 7. Maatregelen die door de ESMA worden genomen op grond van dit artikel krijgen voorrang boven eerdere maatregelen van een bevoegde autoriteit. 8. De Commissie neemt overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aan waarin de criteria en factoren worden gespecificeerd waarmee de ESMA rekening moet houden om te bepalen wanneer er zich bedreigingen voordoen van de beleggersbescherming of het ordelijk functioneren of de integriteit van financiële markten en de stabiliteit van het financiële stelsel in de Unie of een deel daarvan, zoals bedoeld in lid 2, onder a). Die gedelegeerde handelingen zorgen ervoor dat de ESMA zo nodig uit voorzorg kan optreden en niet hoeft te wachten tot het product of het financiële instrument op de markt is gebracht of tot het type activiteit of praktijk heeft plaatsgevonden alvorens op te treden. Artikel 32 Productinterventie door bevoegde autoriteiten -1. De bevoegde autoriteiten houden op beleggingsproducten, met inbegrip van gestructureerde deposito's, en financiële instrumenten die in of vanuit hun lidstaat op de markt worden gebracht, worden verspreid of worden verkocht, en kunnen nieuwe beleggingsproducten of financiële instrumenten proactief onderzoeken voordat zij in of vanuit hun lidstaat op de markt worden gebracht, worden verspreid of worden verkocht. Er wordt bijzonder aandacht besteed aan financiële instrumenten die een grondstoffenindex volgen. 1. Een bevoegde autoriteit kan de volgende zaken in of van de betreffende lidstaat verbieden of beperken: 2. Een bevoegde autoriteit kan een in lid 1 bedoelde maatregel nemen als zij op redelijke gronden heeft geconcludeerd dat: Als aan de voorwaarden van de eerste alinea wordt voldaan, kan de bevoegde autoriteit uit voorzorg een verbod of de beperking opleggen voordat een beleggingsproduct of financieel instrument op de markt is gebracht, is verspreid of aan cliënten is verkocht. Een verbod of beperking kan gelden in omstandigheden of onderworpen zijn aan uitzonderingen die door de bevoegde autoriteit worden gespecificeerd. 2 bis. Alvorens een verbod of beperking overeenkomstig lid 1 op te leggen, kondigt de bevoegde autoriteit aan voornemens te zijn een verbod of beperking ten aanzien van een beleggingsproduct of financieel instrument op te leggen tenzij er binnen een gespecificeerde termijn bepaalde wijzigingen in de kenmerken van het beleggingsproduct of het financiële instrument worden aangebracht. 3. De bevoegde autoriteit mag alleen een verbod of beperking opleggen op grond van dit artikel als zij minimaal een maand van tevoren alle andere betrokken bevoegde autoriteiten en de ESMA schriftelijk of op een andere door de autoriteiten overeengekomen wijze in kennis heeft gesteld van de bijzonderheden van: 3 bis. Als de tijd die nodig is voor de in lid 2, onder d), bedoelde raadpleging en de in lid 3 vastgestelde termijn van een maand de consumenten onherstelbare schade kan toebrengen, kan de bevoegde autoriteit krachtens dit artikel gedurende maximaal drie maanden voorlopige maatregelen nemen. In dat geval stelt de bevoegde autoriteit onverwijld alle andere autoriteiten en de ESMA in kennis van de genomen maatregelen. 4. De bevoegde autoriteit publiceert op haar website een kennisgeving van elk besluit tot het opleggen van een verbod of beperking zoals bedoeld in lid 1. In de kennisgeving moeten de bijzonderheden van het verbod of de beperking worden vermeld en moet worden aangegeven op welk tijdstip na de publicatie van de kennisgeving de maatregelen in werking zullen treden en op grond van welke gegevens is vastgesteld dat aan alle voorwaarden in lid 1 is voldaan. Een verbod of beperking geldt alleen voor maatregelen die zijn genomen na de publicatie van de kennisgeving. 5. De bevoegde autoriteit moet een verbod of beperking intrekken als de voorwaarden in lid 1 niet langer van toepassing zijn. 6. De Commissie neemt overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aan waarin de criteria en factoren worden gespecificeerd waarmee de bevoegde autoriteiten rekening moeten houden om te bepalen wanneer er zich bedreigingen voordoen van de beleggersbescherming of het ordelijk functioneren of de integriteit van financiële markten en de stabiliteit van het financiële stelsel in de Unie of een deel daarvan, zoals bedoeld in lid 2, onder a). Artikel 33 Coördinatie door de ESMA 1. De ESMA vervult een faciliterende en coördinerende rol met betrekking tot de maatregelen die de bevoegde autoriteiten op grond van artikel 32 nemen. De ESMA zorgt er in het bijzonder voor dat de maatregelen die door een bevoegde autoriteit worden genomen gerechtvaardigd en evenredig zijn en dat de bevoegde autoriteiten indien nodig een consistente aanpak hanteren. 2. Na ontvangst van een kennisgeving krachtens artikel 32 van een maatregel die op grond van dat artikel wordt opgelegd, neemt de ESMA een advies aan waarin zij aangeeft of zij van mening is dat het verbod of de beperking gerechtvaardigd en evenredig is. Als de ESMA van mening is dat het voor het afwenden van het risico noodzakelijk is dat ook andere bevoegde autoriteiten maatregelen nemen, wordt dit ook in haar advies vermeld. Het advies wordt gepubliceerd op de website van de ESMA. 3. Als een bevoegde autoriteit voorstelt maatregelen te nemen of maatregelen neemt die in strijd zijn met een advies van de ESMA op grond van lid 2 of ondanks een dergelijk advies weigert maatregelen te nemen, dient zij op haar website onmiddellijk een kennisgeving te publiceren waarin de redenen hiervoor volledig worden uitgelegd. Hoofdstuk 2 Posities Artikel 34 Coördinatie van nationale positiebeheersmaatregelen en positielimieten door de ESMA 1. De ESMA vervult een faciliterende en coördinerende rol met betrekking tot de maatregelen die de bevoegde autoriteiten op grond van artikel 71, lid 2, onder i), en artikel 72, lid 1), onder f) en g), van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] nemen. De ESMA moet er in het bijzonder voor zorgen dat de bevoegde autoriteiten een consistente aanpak hanteren als het erom gaat wanneer deze bevoegdheden worden uitgeoefend en met betrekking tot de aard en omvang van de opgelegde maatregelen en de duur en vervolghandelingen van maatregelen. 2. Na ontvangst van een kennisgeving van een maatregel op grond van artikel 83, lid 5, van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] registreert de ESMA de maatregel en de redenen daarvoor. Met betrekking tot maatregelen op grond van artikel 72, lid 1, onder f) en g), van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] onderhoudt en publiceert zij op haar website een databank met samenvattingen van de maatregelen die van kracht zijn, inclusief bijzonderheden over de betrokken persoon of klasse van personen, de toepasselijke financiële instrumenten, eventuele kwantitatieve maatregelen of drempels zoals de maximale nettopositie die personen kunnen innemen of gedurende een bepaalde periode kunnen aanhouden voordat er een limiet wordt bereikt, eventuele uitzonderingen daarop en de redenen daarvoor. Artikel 35 Bevoegdheden van de ESMA op het gebied van positiebeheer 1. In overeenstemming met artikel 9, lid 5 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 neemt de ESMA, als aan één van de voorwaarden in lid 2 is voldaan, een of meer van de volgende maatregelen: [Am. 2] 2. De ESMA kan alleen ▌een besluit nemen op grond van lid 1 als aan één van de hiernavolgende voorwaarden is voldaan: [Am. 9] Maatregelen met betrekking tot groothandel in energieproducten moeten worden genomen na overleg met het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 713/2009. 3. Bij het nemen van maatregelen als bedoeld in lid 1 houdt de ESMA rekening met de mate waarin de maatregel: 4. Voordat zij besluit een in lid 1 bedoelde maatregel te nemen of te vernieuwen, stelt de ESMA de betrokken bevoegde autoriteiten in kennis van de voorgestelde maatregel. In het geval van een verzoek op grond van lid 1, onder a) of b), moet de kennisgeving de identiteit van de geadresseerde persoon of personen bevatten, alsmede de bijzonderheden en redenen. In het geval van een maatregel op grond van lid 1, onder c), bevat de kennisgeving bijzonderheden van de betreffende persoon of klasse van personen, de toepasselijke financiële instrumenten, de relevante kwantitatieve maatregelen zoals de maximale nettopositie die door de betreffende persoon of klasse van personen kan worden ingenomen of gedurende een bepaalde periode kan worden aangehouden, en de redenen daarvoor. 5. De kennisgeving moet minimaal 24 uur voordat de maatregel van kracht moet worden of moet worden vernieuwd, worden gepubliceerd. In uitzonderlijke omstandigheden kan de ESMA de kennisgeving minder dan 24 uur voordat de maatregel van kracht moet worden, publiceren, als het niet mogelijk is een termijn van 24 uur in acht te nemen. 6. De ESMA publiceert op haar website een kennisgeving elk besluit om een van de in lid 1, onder c), bedoelde maatregelen op te leggen of te verlengen. De kennisgeving bevat bijzonderheden van de betreffende persoon of klasse van personen, de toepasselijke financiële instrumenten, de relevante kwantitatieve maatregelen zoals de maximale nettopositie die door de betreffende persoon of klasse van personen kan worden ingenomen of gedurende een bepaalde periode kan worden aangehouden, en de redenen daarvoor. 7. Een maatregel wordt van kracht als de kennisgeving is gepubliceerd of op een tijdstip dat in de kennisgeving is gespecificeerd en dat later is dan het tijdstip van publicatie en geldt alleen met betrekking tot transacties die zijn verricht nadat de maatregel van kracht is geworden. 8 De ESMA heroverweegt de in lid 1 bedoelde maatregelen met passende tussenpozen en ten minste om de drie maanden. Als een maatregel na die periode van drie maanden niet wordt verlengd, wordt hij automatisch beëindigd. De leden 2 tot en met 8 zijn van toepassing op de verlenging van maatregelen. 9. Maatregelen die door de ESMA worden genomen op grond van dit artikel krijgen voorrang boven eerdere maatregelen van een bevoegde autoriteit op grond van artikel 72, onder f), g) en h bis), van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] . 10. De Commissie neemt overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen aan waarin de criteria en factoren worden gespecificeerd waarmee de ESMA rekening moet houden om te bepalen wanneer er zich bedreigingen voordoen van het ordelijk functioneren of de integriteit van financiële markten, onder meer met betrekking tot leveringsregelingen voor fysieke grondstoffen, of de stabiliteit van het financiële stelsel in de Unie of een deel daarvan, zoals bedoeld in lid 2, onder a). Deze criteria en factoren houden rekening met de ontwerpen van technische reguleringsnormen die overeenkomstig artikel 59, lid 3, van Richtlijn .../.../EU [nieuwe MiFID] zijn ontwikkeld en maken een onderscheid tussen situaties waarin de ESMA optreedt omdat een bevoegde autoriteit niet is opgetreden en situaties waarin de ESMA overeenkomstig artikel 72, onder f), g) en h bis),van Richtlijn .../.../EU [nieuwe MiFID] een extra risico tegengaat dat de bevoegde autoriteit niet kan tegengaan. TITEL VIII Verrichting van diensten of activiteiten door ondernemingen in derde landen zonder bijkantoor Artikel 36 Algemene bepalingen 1 Zonder de vestiging van een bijkantoor kan een onderneming uit een derde land slechts beleggingsdiensten of activiteiten voor in de Unie gevestigde in aanmerking komende tegenpartijen en professionele cliënten in de zin van deel I van bijlage II bij Richtlijn …/… [nieuwe MiFID] verrichten als zij is opgenomen in het register van ondernemingen uit derde landen dat de ESMA bijhoudt overeenkomstig artikel 37. 2. De ESMA registreert een onderneming uit een derde land die toestemming heeft gevraagd voor de verrichting van beleggingsdiensten of activiteiten in de Unie overeenkomstig lid 1 slechts registreren als aan de volgende voorwaarden is voldaan: 2 bis. Als een onderneming uit een derde land overeenkomstig dit artikel geregistreerd is, leggen de lidstaten de onderneming uit een derde land geen extra vereisten op ten aanzien van aangelegenheden die onder deze verordening of onder Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] vallen. 3. De in lid 1 bedoelde onderneming uit een derde land moet haar aanvraag bij de ESMA indienen nadat de Commissie het in artikel 37 bedoelde besluit heeft vastgesteld waarin wordt bepaald dat het rechts- en toezichtskader van het derde land waar de onderneming een vergunning heeft, gelijkwaardig is aan de in artikel 37, lid 1, beschreven vereisten. In de aanvraag moet de onderneming uit een derde land de ESMA alle informatie verstrekken die noodzakelijk is voor de registratie. Binnen 30 werkdagen na ontvangst van de aanvraag beoordeelt de ESMA of de aanvraag volledig is. Als de aanvraag niet volledig is, stelt de ESMA een uiterste datum vast waarvoor de aanvragende onderneming uit een derde land aanvullende informatie moet verstrekken. Het registratiebesluit wordt gebaseerd op de voorwaarden die zijn beschreven in lid 2. Binnen 180 werkdagen na het indienen van een volledige aanvraag deelt de ESMA de aanvragende onderneming uit een derde land schriftelijk, met een volledig met redenen omklede toelichting, mede of de registratie is geaccepteerd of geweigerd. 4. Ondernemingen uit derde landen die overeenkomstig dit artikel diensten verrichten, delen hun in de Unie gevestigde cliënten voordat er beleggingsdiensten worden geleverd, mee dat het hen niet is toegestaan diensten te verlenen aan andere cliënten dan in aanmerking komende tegenpartijen en professionele cliënten in de zin van deel I van bijlage II bij Richtlijn …/… [nieuwe MiFID] en dat zij niet onder het toezicht in de Unie vallen. Zij geven de naam en het adres op van de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor het toezicht in het derde land. De in de eerste alinea genoemde informatie wordt schriftelijk en op in het oog springende wijze verstrekt. Personen die in de Unie zijn gevestigd, mogen alleen op hun eigen exclusieve initiatief beleggingsdiensten ontvangen van een onderneming uit een derde land die niet is geregistreerd in overeenstemming met lid 1. Een individueel initiatief van een natuurlijk persoon verleent een onderneming uit een derde land niet het recht om de betrokken persoon nieuwe categorieën van beleggingsproducten of -diensten te verkopen. 5. Ondernemingen uit derde landen die overeenkomstig dit artikel diensten of activiteiten verrichten, bieden voordat er ten aanzien van een in de Unie gevestigde cliënt diensten of activiteiten worden aan om eventuele geschillen met betrekking tot die diensten of activiteiten ter beoordeling voor te leggen aan een rechtbank of scheidsgerecht in een lidstaat. 6. De ESMA stelt ontwerpen van technische reguleringsnormen op waarin wordt gespecificeerd welke informatie de aanvragende onderneming uit een derde land aan de ESMA moet verstrekken in haar verzoek tot registratie overeenkomstig lid 3 en de vorm waarin de informatie moet worden verstrekt overeenkomstig lid 4. De ESMA legt die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op … (29) voor aan de Commissie. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen ▌overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 vast te stellen. Artikel 37 Gelijkwaardigheidsbesluit 1. De Commissie stelt volgens de onderzoeksprocedure van artikel 42, lid 2, een besluit met betrekking tot een derde land vast als de rechts- en toezichtsregelingen van dat derde land garanderen dat ondernemingen die in dat derde land een vergunning hebben, zich houden aan wettelijk bindende eisen waarvan het effect gelijkwaardig is aan dat van de vereisten die zijn vastgelegd in deze verordening, in Richtlijn 2006/49/EG en in Richtlijn nr. .../.../EU [MiFID] en de krachtens deze verordening en die verordeningen vastgestelde uitvoeringsmaatregelen ▌. Het prudentiële en bedrijfsvoeringskader van een derde land wordt geacht een gelijkwaardig effect te hebben als het aan de volgende voorwaarden voldoet: Een op grond van dit lid door de Commissie vastgesteld besluit kan beperkt blijven tot een of meer categorieën beleggingsondernemingen of tot marktexploitanten. Een onderneming uit een derde land kan overeenkomstig artikel 36 worden geregistreerd als zij valt binnen een categorie waarop het besluit van de Commissie van toepassing is. 2. De ESMA brengt samenwerkingsregelingen tot stand met de relevante bevoegde autoriteiten van derde landen waarvan de rechts- en toezichtskaders als gelijkwaardig zijn erkend in overeenstemming met lid 1. In dergelijke regelingen is minimaal het volgende gespecificeerd: Artikel 38 Register De ESMA registreert de ▌ondernemingen uit derde landen die in de Unie beleggingsdiensten of -activiteiten mogen verrichten overeenkomstig artikel 36. Het register is openbaar toegankelijk op de website van de ESMA en bevat informatie over de diensten of activiteiten die ondernemingen uit derde landen mogen verrichten en verwijzen naar de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor het toezicht op de betreffende onderneming in het derde land. Artikel 39 Intrekking van registratie 1. De ESMA trekt ▌de registratie van een ▌onderneming uit een derde land in het overeenkomstig artikel 38 opgezette register in als: 3. De ESMA stelt de Commissie onverwijld in kennis van maatregelen die zijn overeenkomstig lid 1 zijn genomen en publiceert het besluit op haar website. 4. De Commissie beoordeelt of de omstandigheden waarin het besluit overeenkomstig artikel 37, lid 1, is vastgesteld nog bestaan met betrekking tot het betreffende derde land. TITEL IX GEDELEGEERDE HANDELINGEN EN UITVOERINGSHANDELINGEN Hoofdstuk 1 Gedelegeerde handelingen Artikel 40 Gedelegeerde handelingen De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 41 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot artikel 2, lid 3, artikel 4, lid 3, artikel 6, lid 2, artikel 8, lid 4, artikel 10, lid 2, artikel 11, lid 2, artikel 12, lid 2, artikel 13, lid 7, artikel 14, leden 5 en 6, artikel 16, lid 3, artikel 18, leden 2 en 3, artikel 19, lid 3, artikel 20, lid 3, artikel 28, lid 6, artikel 29, lid 6, artikel 30, lid 3, artikel 31, lid 8, artikel 32, lid 6, en artikel 35, lid 10 ▌. Artikel 41 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 2, lid 3, artikel 4, lid 3, artikel 6, lid 2, artikel 8, lid 4, artikel 10, lid 2, artikel 11, lid 2, artikel 12, lid 2, artikel 13, lid 7, artikel 14, leden 5 en 6, artikel 16, lid 3, artikel 18, leden 2 en 3, artikel 19, lid 3, artikel 20, lid 3, artikel 28, lid 6, artikel 29, lid 6, artikel 30, lid 3, artikel 31, lid 8, artikel 32, lid 6 en artikel 35, lid 10, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van de in artikel 41, lid 1, genoemde datum. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 2, lid 3, artikel 4, lid 3, artikel 6, lid 2, artikel 8, lid 4, artikel 10, lid 2, artikel 11, lid 2, artikel 12, lid 2, artikel 13, lid 7, artikel 14, leden 5 en 6, artikel 16, lid 3, artikel 18, leden 2 en 3, artikel 19, lid 3, artikel 20, lid 3, artikel 28, lid 6, artikel 29, lid 6, artikel 30, lid 3, artikel 31, lid 8, artikel 32, lid 6 en artikel 35, lid 10, bedoelde bevoegdheid te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van drie maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met drie maanden verlengd. Hoofdstuk 2 Uitvoeringshandelingen Artikel 42 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 2001/528/EG van de Commissie ingestelde Europees Comité voor het effectenbedrijf. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing ▌. TITEL X SLOTBEPALINGEN Artikel 43 Verslagen en herziening 1. Uiterlijk ... (30) brengt de Commissie, na raadpleging van de ESMA, verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over het effect in de praktijk van de transparantieverplichtingen die zijn vastgelegd in de artikelen 3 tot en met ▌12, in het bijzonder over de toepassing en de verdere doelmatigheid van de vrijstellingen van de verplichtingen tot transparantie voor de handel op grond van artikel 3, lid 2, ▌artikel 4, leden 2 en 3 , en artikel 8 . 2. Uiterlijk … (31) brengt de Commissie, na raadpleging van de ESMA, verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over het functioneren van artikel 23 , onder meer over de vraag of de inhoud en vorm van de transactiemeldingen die zijn ontvangen en uitgewisseld tussen bevoegde autoriteiten, uitgebreid toezicht op de activiteiten van beleggingsondernemingen overeenkomstig artikel 23, lid 1, mogelijk maken. De Commissie kan passende voorstellen doen, waaronder de eis dat transacties worden gemeld aan een door de ESMA aangewezen systeem in plaats van aan de bevoegde autoriteiten, zodat de betrokken bevoegde autoriteiten toegang krijgen tot alle informatie die op grond van dit artikel is gemeld ten behoeve van deze verordening en Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] en voor het opsporen van handel met voorwetenschap en marktmisbruik overeenkomstig Verordening (EU) nr. .../... [MAR] . 2 bis. Uiterlijk … (32) brengt de Commissie, na raadpleging van de ESMA, verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de haalbaarheid van de ontwikkeling van een Europees beste bied- en laatprijssysteem voor geconsolideerde noteringen en over de vraag of dit een geschikte commerciële oplossing zou zijn voor het verminderen van informatieasymmetrieën tussen marktdeelnemers en voor toezichthouders een instrument zou kunnen zijn om beter toezicht te houden op de noteringsactiviteiten op handelsplatforms. Uiterlijk … (33) brengt de Commissie, na raadpleging van de ESMA, verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de vooruitgang die is geboekt met betrekking tot de verplaatsing van de handel in gestandaardiseerde otc-derivaten naar beurzen of elektronische handelsplatformen overeenkomstig de artikelen 22 en 24. Artikel 44 Wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 Aan artikel 81, lid 3, van Verordening (EU) nr. 648/2012 wordt de volgende alinea toegevoegd:" Een transactieregister geeft gegevens door aan de bevoegde autoriteiten in overeenstemming met de vereisten op grond van artikel 23 van Verordening [MiFIR] 1 . 1 PB L ... Artikel 45 Overgangsbepaling ▌Ondernemingen uit derde landen hebben tot een jaar na de vaststelling door de Commissie van een besluit ten aanzien van het betreffende derde land overeenkomstig artikel 41, lid 3, van Richtlijn …/…/EU [nieuwe MiFID] de mogelijkheid om overeenkomstig de nationale regelingen diensten en activiteiten te blijven leveren in de lidstaten. ▌ Artikel 46 Inwerkingtreding en toepassing Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is geldig vanaf ... (34) , met uitzondering van artikel 2, lid 3, artikel 4, lid 3, artikel 6, lid 2, artikel 8, lid 4, artikel 10, lid 2, artikel 11, lid 2, artikel 12, lid 2, artikel 13, lid 7, artikel 14, leden 5 en 6, artikel 16, lid 3, artikel 18, leden 2 en 3, artikel 19, lid 3, artikel 20, lid 3, artikel 23, lid 8, artikel 24, lid 5, artikel 26, artikel 28, lid 6, artikel 29, lid 6, artikel 30, lid 3 en de artikelen 31, 32, 33, 34 en 35, die onmiddellijk na de inwerkingtreding van deze verordening van kracht worden. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te …, Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter Het Europees Parlement , – gezien zijn resolutie van 1 december 2011 over het Europees Semester voor economische beleidscoördinatie (1) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van 28 en 29 juni 2012, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 136 juncto artikel 121, lid 2, daarvan, – gezien Verordening (EU) nr. 1175/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (2) , – gezien Richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten (3) , – gezien Verordening (EU) nr. 1174/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende handhavingsmaatregelen voor de correctie van buitensporige macro-economische onevenwichtigheden in het eurogebied (4) , – gezien Verordening (EU) nr. 1177/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1467/97 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (5) , – gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (6) , – gezien Verordening (EU) nr. 1173/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 inzake de effectieve handhaving van het begrotingstoezicht in het eurogebied (7) , – gezien zijn resolutie van 15 december 2011 over het scorebord voor het toezicht op macro-economische onevenwichtigheden: geplande initiële opzet (8) , – gezien Bijlage I bij de conclusies van de Europese Raad van 24-25 maart 2011 met als titel „Euro Plus-pact: een betere coördinatie van het economische beleid met het oog op meer concurrentiekracht en convergentie” (9) , – gezien de mededeling van de Commissie van 23 november 2011 over de jaarlijkse groeianalyse 2012 ( COM(2011)0815 ), – gezien zijn resolutie van 15 februari 2012 over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 (10) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 inzake de uitvoering van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten die de euro als munt hebben (11) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Oostenrijk en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Oostenrijk voor de periode 2011-2016 (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van België en met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van België voor de periode 2012-2015 (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Bulgarije met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Bulgarije voor de periode 2012-2015 (14) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Cyprus met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Cyprus voor de periode 2012-2015 (15) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Tsjechië, met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Tsjechië voor de periode 2012-2015 (16) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Denemarken met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Denemarken voor de periode 2012-2015 (17) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Estland met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Estland voor de periode 2012-2015 (18) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Finland met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2012-2015 (19) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Frankrijk met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 2012-2016 (20) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Duitsland met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Duitsland voor de periode 2012-2016 (21) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Griekenland (22) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Hongarije met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Hongarije voor de periode 2012-2015 (23) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Ierland met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Ierland voor de periode 2012-2015 (24) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Italië met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Italië voor de periode 2012-2015 (25) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Letland met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Letland voor de periode 2012-2015 (26) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Litouwen met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Litouwen voor de periode 2012-2015 (27) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Luxemburg met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de periode 2012-2015 (28) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Malta met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Malta voor de periode 2012-2015 (29) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van Nederland, met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Nederland voor de periode 2012-2015 (30) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Polen met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Polen voor de periode 2012-2015 (31) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Portugal met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Portugal voor de periode 2012-2016 (32) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Roemenië met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Roemenië voor de periode 2012-2015 (33) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Slowakije met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Slowakije voor de periode 2012-2015 (34) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Slovenië met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Slovenië voor de periode 2012-2015 (35) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Spanje met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Spanje voor de periode 2012-2015 (36) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma 2012 van Zweden met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van Zweden voor de periode 2012-2015 (37) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 over het nationale hervormingsprogramma voor 2012 van het Verenigd Koninkrijk met een advies van de Raad over het convergentieprogramma van het Verenigd Koninkrijk voor de periode 2012-2017 (38) , – gezien zijn resolutie van 14 juni 2012 over de toekomst van de Single Market Act (39) , – gezien zijn resolutie van 20 mei 2010 over het verwezenlijken van een interne markt voor consumenten en burgers (40) , – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Begrotingscommissie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie constitutionele zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0312/2012 ), A. overwegende dat de economische, sociale, financiële en overheidsschuldencrises nog niet zijn verminderd; B. overwegende dat de huidige economische toestand heeft aangetoond dat een betere coördinatie tussen het macro-economisch en begrotingsbeleid van de lidstaten noodzakelijk is om een beter geïntegreerde en evenwichtiger economische unie te verwezenlijken; C. overwegende dat de economische context onzeker blijft en overwegende dat de lidstaten zich in 2010 aan de Europa 2020-doelstellingen voor de ontwikkeling van een slimme, duurzame en inclusieve EU-economie hebben verbonden; overwegende dat de EU echter niet op schema ligt met de verwezenlijking van de Europa 2020-doelstellingen, aangezien de gecombineerde nationale doelstellingen te laag zijn en de genomen maatregelen voor wat bijna alle doelstellingen betreft, met name die met betrekking tot energie-efficiëntie, werkgelegenheid, armoedebestrijding en onderzoek en ontwikkeling, niet tot aanzienlijke vooruitgang hebben geleid; D. overwegende dat het kader van het Europees semester uiteindelijk is vastgelegd in Verordening (EU) nr. 1175/2011 van 16 november 2011 (het verslag-Wortmann-Kool) en dat dit kader als een van de hoekstenen van het economisch en governancepakket van essentieel belang is om de Unie door de volgende stappen van de voltooiing van de economische en monetaire unie (EMU) heen te loodsen; E. overwegende dat de crisis en de toename van de verschillen in concurrentievermogen sinds de invoering van de euro duidelijk hebben gemaakt dat een betere coördinatie van het economisch en werkgelegenheidsbeleid en een verbetering van de begrotingsprocedures noodzakelijk zijn; F. overwegende dat het Europees semester voor het eerst volledig is uitgevoerd en dat hieruit lering moet worden getrokken om het volledige potentieel ervan te benutten; G. overwegende dat de Europese Raad zich er nadrukkelijk toe heeft verbonden op elk governanceniveau in de EU alle hefbomen, instrumenten en beleidsregels te mobiliseren om slimme, duurzame, inclusieve, hulpbronnenefficiënte en banenscheppende groei te stimuleren door het pact voor groei en banen goed te keuren; H. overwegende dat in de conclusies van de Raad van Europa van 30 januari 2012 het volgende wordt verklaard: 'Groei en werkgelegenheid zullen pas weer opbloeien als we een consequente aanpak volgen die steunt op een brede basis, die een combinatie is van een slimme begrotingsconsolidatie die blijft investeren in toekomstige groei, van gezond macro-economisch beleid en van een actieve werkgelegenheidsstrategie die de sociale cohesie in stand houdt', en overwegende dat de EU de lidstaten dient te ondersteunen bij het creëren van een dynamische omgeving voor economische groei en welvaart via duurzaam beleid; I. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 15 februari 2012 aanbevelingen heeft gedaan inzake werkgelegenheid en sociale aspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2012 (41) , waarin het de Raad heeft verzocht de volgende prioriteiten op te nemen in zijn advies voor het Europees semester 2012: waarborgen van samenhang en vergroten van de ambitie om de Europa 2020-doelstellingen te behalen, steunen van het scheppen van duurzame werkgelegenheid via investeringen en belastinghervorming, verbeteren van de kwaliteit van werkgelegenheid en voorwaarden voor verhoogde arbeidsparticipatie, aanpakken van jeugdwerkloosheid, aanpakken van armoede en maatschappelijke uitsluiting met de nadruk op groepen met geen of beperkte aansluiting op de arbeidsmarkt en versterken van democratische legitimiteit, verantwoording en betrokkenheid; J. overwegende dat het Europees semester aan belang heeft gewonnen en het proces ervan nu diverse door de lidstaten in te dienen documenten of subdocumenten omvat (nationale hervormingsprogramma's (NHP's), stabiliteits- en convergentieprogramma's (SCP's), nationale sociale rapporten (NSR's) en nationale banenplannen), en overwegende dat in deze documenten een toenemend aantal doelstellingen moet worden aangepakt; overwegende dat de hoeveelheid documenten evenals de overlapping ertussen de transparantie en samenhang van het proces van het Europees semester doen afnemen; overwegende dat de kwaliteit van de door de lidstaten ingediende documenten en het niveau van betrokkenheid van belanghebbenden en nationale parlementen bij de opstelling ervan sterk variëren; K. overwegende dat het werkloosheidspercentage van de EU-27 tussen 2008 en halverwege 2012 is toegenomen van circa 7% tot 10,4%, wat neerkomt op circa 25 miljoen personen zonder werk; L. overwegende dat meer dan een op de vijf jongeren in de EU geen werk heeft (22%) en een aantal lidstaten kampt met een jeugdwerkloosheidspercentage van meer dan 50%; M. overwegende dat 8,3 miljoen Europeanen jonger dan 25 jaar geen onderwijs genieten, noch een opleiding volgen of werken (NEET) en overwegende dat deze cijfers nog steeds toenemen; N. overwegende dat meer dan 115 miljoen mensen in de EU-27 met sociale uitsluiting worden bedreigd, omdat zij een hoog risico op armoede lopen, ernstig materieel gedepriveerd zijn of in huishoudens met een zeer lage arbeidsparticipatie leven; O. overwegende dat de interne markt nu meer dan ooit nodig is als middel om de Europese economie nieuw leven in te blazen door een concreet antwoord op de crisis te bieden en als instrument om het concurrentievermogen te bevorderen en de sociale voorzieningen in stand te houden; 1. verheugt zich over de landenspecifieke aanbevelingen van de Raad voor het eurogebied; herinnert eraan dat die aanbevelingen wegens de uitvoering van het nieuwe economische en governancepakket voor het eerst een macro-economisch scenario omvatten voor het gehele eurogebied en merkt op dat ze gedetailleerder zijn dan ooit; is van oordeel dat de aanbevelingen hun volledige potentieel nog niet hebben bereikt; 2. herinnert eraan dat het Europees semester het juiste kader is voor de effectieve economische en governancestructuur voor de lidstaten van het eurogebied die verbonden worden door een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid, waarin het multilaterale toezicht op het begrotings- en macro-economisch beleid en de uitvoering van de Europese strategie voor groei en werkgelegenheid die zijn opgenomen in de EU 2020-strategie, worden verenigd; 3. maakt zich zorgen over het feit dat in vele lidstaten de nationale parlementen, de sociale partners en het maatschappelijk middenveld niet betrokken waren bij het proces van het Europees semester; dringt er daarom bij de Commissie op aan om ervoor te zorgen dat het proces een grotere democratische legitimiteit verkrijgt door de nationale parlementen, de sociale partners en het maatschappelijk middenveld erbij te betrekken; 4. dringt er bij de Commissie op aan geen standaardaanpak toe te passen op de aanbevelingen aan de lidstaten en ervoor te zorgen dat dergelijke aanbevelingen worden gedaan volgens de specifieke behoeften van de betrokken lidstaat; 5. herinnert eraan dat het Europees semester de noodzakelijke controle en coördinatie ex ante in de context van het eurogebied mogelijk maakt, zowel via het uitwisselen van ontwerpbegrotingsplannen als via het vooraf bespreken van alle belangrijke voorgenomen economische beleidshervormingen, wat het mogelijk maakt mogelijke negatieve overloopeffecten als gevolg van nationale maatregelen op andere landen of op het eurogebied als geheel terug te dringen en/of te elimineren; 6. verheugt zich over de maatregelen die zijn voorgesteld en is van oordeel dat deze maatregelen geleidelijk moeten worden verbeterd om gezonde en duurzame overheidsfinanciën te realiseren, de macro-economische onevenwichtigheden te minimaliseren en de concurrentiekracht te versterken, en uiteindelijk zullen leiden tot meer groei en werkgelegenheid; beklemtoont dat het noodzakelijk is om voor een goede samenhang binnen en tussen de aanbevelingen van de lidstaten te zorgen, beter gebruik te maken van het macro-economisch scorebord en de negatieve overloopeffecten van het economisch beleid van de afzonderlijke lidstaten in aanmerking te nemen; 7. wijst erop dat de Commissie erop aandringt om groei- en concurrentiebevorderende structurele hervormingen voor Europa door te voeren teneinde de crisis aan te pakken en Europa's vooraanstaande plaats in de wereldeconomie terug te krijgen; steunt nadrukkelijk de inspanningen van de Commissie om de macro-economische onevenwichtigheden in het eurogebied te corrigeren; verzoekt de Commissie om deze werkzaamheden nog te intensiveren; 8. ziet uit naar de specifieke studie van de Commissie over de verhoudingen tussen tekorten en overschotten in het eurogebied die in het najaar 2012 klaar moet zijn; 9. is ingenomen met de nadruk die wordt gelegd op programma's op het gebied van hulpbronnenefficiëntie, die een aanzienlijk werkgelegenheidspotentieel hebben, gunstig voor het milieu zijn, duurzame banen opleveren en voor zowel openbare als private financiering een duidelijk rendement op investeringen bieden; 10. merkt op dat de structurele hervormingen zijn toegespitst op een klein aantal gebieden, zoals de arbeidsmarkten (met inbegrip van de loonvorming), het belastingssysteem, de banksector, de pensioensstelsels, de dienstensector (door opheffing van ongerechtvaardigde beperkingen inzake gereglementeerde sectoren en beroepen), de liberalisering van bepaalde industrietakken, de verhoging van de efficiëntie en kwaliteit van overheidsuitgaven, de vermindering van de bureaucratie, het schrappen van onnodige bestuursniveaus, de bestrijding van belastingontduiking en de hervorming van de hypotheek- en onroerendgoedmarkt; erkent dat er nog een lange weg moet worden afgelegd en is van oordeel dat de juiste fundamenten moeten worden gelegd en dat er nog steeds ruimte is voor verbetering; 11. spreekt haar bezorgdheid uit over het feit dat de lidstaten met een programma voor financiële bijstand geen aanbevelingen inzake de EU 2020-doelstellingen hebben ontvangen; verzoekt de Commissie de gevolgen van de economische aanpassingsprogramma's op de vorderingen in de richting van de Europa 2020-kerndoelstellingen te beoordelen en wijzigingen voor te stellen om het aanpassingsprogramma in overeenstemming te brengen met de Europa 2020-doelstellingen; 12. stemt ermee in dat de Commissie de nadruk legt op hervormingen van de arbeidsmarkt als middel om het concurrentievermogen van het eurogebied te vergroten; is van mening dat loonsverhogingen in overeenstemming moeten zijn met de productiviteit; stemt er eveneens mee in dat de Commissie zoveel belang hecht aan de houdbaarheid op de lange termijn van de pensioensstelsels; 13. vraagt de Commissie om in haar aanbevelingen explicieter, diepgaander en coherenter te zijn, toezicht te blijven houden op de in het verleden gedane aanbevelingen, onder meer door middel van een gedetailleerde verklaring voor en beoordeling van die gevallen waarin een land volgens de Commissie de aanbevelingen maar deels heeft opgevolgd, en ten volle rekening te houden met de specifieke economische en sociale omstandigheden van elke lidstaat; is van mening dat de Commissie aanbevelingen moet doen aan de lidstaten over de manier waarop zij de overloopeffecten van hun binnenlands beleid kunnen beperken en de naleving voor andere lidstaten kunnen vergemakkelijken; 14. merkt op dat de Commissie er in de landenspecifieke aanbevelingen voor dit jaar bij een aantal lidstaten op aandringt dat zij hun nationale systemen voor loonvorming herstructureren en/of de nationale loonniveaus verlagen; benadrukt dat de autonomie van de sociale partners essentieel is voor een goede werking van de arbeidsmarkt en dat deze autonomie in acht moet worden genomen; 15. herhaalt dat de Commissie in de unieke positie verkeert om een werkelijk gedetailleerd Europees macro-economisch plan op te stellen om de groei en de werkgelegenheid te versterken en dringt er bij de Commissie op aan aanpassingen van specifieke aanbevelingen mogelijk te maken wanneer blijkt dat deze ontoereikend zijn om de omschreven doelstellingen te bereiken; is van oordeel dat de Commissie met het oog op het nastreven van een dergelijk plan moet voorstellen dat de Europese fondsen zo doeltreffend mogelijk worden ingezet en moet zoeken naar manieren om deze aan te passen aan de huidige behoeften van de EU, hetgeen adequate financiering vereist; 16. benadrukt dat het met het oog op de vergroting van de efficiëntie van het proces noodzakelijk is dat het tijdschema voor de publicatie van de jaarlijkse groeianalyse (dat gericht is op de EU-27 als geheel) en het waarschuwingsmechanismeverslag, dat wordt geïntroduceerd door het „six-pack” (dat alleen gericht is op bepaalde lidstaten), wordt geharmoniseerd; 17. onderstreept het feit dat de jaarlijkse groeianalyse gebaseerd is op de prognoses die de Commissie in het najaar heeft opgesteld; benadrukt daarom dat het noodzakelijk is rekening te houden met potentiële prognosefouten, aangezien deze gevolgen kunnen hebben voor de begrotingsaanpassing die van de lidstaten wordt verlangd; 18. wijst erop dat structurele hervormingen alleen op middellange tot lange termijn vruchten kunnen afwerpen en niet noodzakelijkerwijs een oplossing op zich vormen voor de recessiespiraal waarin de EU zich momenteel bevindt; 19. verzoekt de Commissie de EU 2020-strategie – onder meer beleidsmaatregelen ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid en de armoede – in het Europees semester op te nemen en ervoor te zorgen dat deze strategie beter tot uiting komt in de landenspecifieke aanbevelingen; stelt vast dat er in vele landen weinig tot geen vooruitgang wordt geboekt bij het bereiken van de sociale en milieudoelstellingen van de EU 2020-strategie, wat betekent dat de EU als geheel niet goed op weg is om de EU 2020-doelstellingen te halen; 20. is ingenomen met het belangrijke initiatief van de Commissie van 27 juni 2012 om de strijd tegen belastingfraude en -ontduiking te intensiveren; beklemtoont dat de extra inspanningen op dit gebied – zowel op nationaal en EU-niveau als ten opzichte van derde landen – een essentieel onderdeel moeten zijn van programma's die gericht zijn op de consolidatie van de openbare financiën; vindt het wenselijk dat het verhoogde ambitieniveau dat uit het initiatief blijkt volledig wordt verwezenlijkt in toekomstige wetsvoorstellen en duidelijk tot uiting komt in de lopende werkzaamheden in het kader van het Europees semester; 21. moedigt de lidstaten aan de door het „six-pack” gewijzigde regels van het stabiliteits- en groeipact nauwgezet te volgen door een gedifferentieerde groeivriendelijke fiscale consolidatie na te streven, rekening houdend met landenspecifieke omstandigheden, hun overheidsfinanciën meer veerkracht te geven, ervoor te zorgen dat de Europese economie duurzamer wordt en de druk vanuit de banksector te doen afnemen; is een overtuigd voorstander van een versterking van de duurzaamheid van de begrotingsdiscipline en begrotingsinstellingen, zowel op nationaal als op subnationaal niveau, en vindt dat overheidsuitgaven meer gericht moeten worden op langetermijninvesteringen, die duurzame groei zouden bevorderen; verzoekt de lidstaten ongewenste negatieve overloopeffecten te vermijden door naleving door andere lidstaten te vergemakkelijken, met name rekening houdend met de aanbevelingen die worden gedaan aan andere lidstaten bij het opstellen van hun eigen beleid; 22. verheugt zich erover dat de procedures bij buitensporige tekorten voor enkele lidstaten zijn beëindigd; hoopt dat in de nabije toekomst meer zulke procedures kunnen worden stopgezet; dringt er bij alle politieke leiders op aan dergelijke inspanningen te verrichten en hun verplichtingen na te komen en daarbij naar behoren rekening te houden met de macro-economische context; 23. erkent dat van alle Europese burgers de afgelopen jaren bijzonder grote inspanningen zijn gevraagd; 24. roept alle betrokken partijen op spoedig tot een vergelijk te komen over het „two-pack” om de huidige wetgeving die volgens de medebeslissingsprocedure werd aangenomen, aan te vullen; 25. vraagt dat de partijen die hebben deelgenomen aan de besluitvorming door de Raad, ervan afzien deze besluiten kort na de goedkeuring ervan opnieuw in vraag te stellen; 26. is zeer tevreden over de economische dialoog die tot nu toe gevoerd werd tussen het Europees Parlement en nationale vertegenwoordigers; beklemtoont het belang van deze dialoog voor de totstandbrenging van een volledig operationeel kader voor het Europees semester en voor het bereiken van het noodzakelijke niveau van democratische verantwoording voor alle betrokken partijen; onderstreept nogmaals bereid te zijn zulke dialogen te blijven houden en is van mening dat deze dialogen een belangrijk onderdeel moeten vormen van een intensiever debat op Europees niveau over economische en sociale prioriteiten en instrumenten; is van mening dat economische dialogen een mijlpaal vormen op weg naar een grotere democratische verantwoording met betrekking tot het toezicht op het economisch beleid en de coördinatie in de EMU; 27. merkt bezorgd op dat het Europees Parlement continu buitenspel is gezet bij belangrijke economische beslissingen ten aanzien van de crisis, en is van oordeel dat het bij dergelijke beslissingen moet worden betrokken om de legitimiteit van deze beslissingen, die gevolgen hebben voor alle burgers, te verhogen; 28. beschouwt het van essentieel belang dat het semester meer legitimiteit krijgt, dat de resterende juridische onduidelijkheden worden weggenomen om institutionele conflicten zoals het overlappen van bevoegdheden in de toekomst te voorkomen, en dat de onduidelijkheid en de verhoogde complexiteit van het institutionele kader van de EU worden aangepakt; 29. betreurt dat het parlementaire toezicht slechts een kleine rol speelt in het proces, en benadrukt dat het Europees semester de rechten en bevoegdheden van het Europees Parlement en de nationale parlementen op geen enkele manier in gevaar mag brengen; 30. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang in verband met het door het Parlement in zijn resolutie van 1 december 2011 inzake het Europees semester voor economische beleidscoördinatie gedane verzoek aan de Commissie om het maatschappelijke middenveld en de sociale partners te vragen bij te dragen aan een jaarlijks schaduwrapport over de voortgang van de lidstaten ten aanzien van de basisdoelstellingen en de implementatie van de maatregelen zoals voorgesteld in de NHP's; 31. verzoekt de Commissie en de Raad tot overeenstemming te komen over concrete maatregelen ter verbetering van de deelname en betrokkenheid van sociale partners, NGO's en plaatselijke autoriteiten bij de formulering en tenuitvoerlegging van duurzaam beleid in het kader van het Europees semester, zowel op nationaal als op Europees niveau; is ingenomen met het feit dat het Cypriotische voorzitterschap deze uitdaging tot een van haar prioriteiten heeft uitgeroepen; 32. benadrukt de noodzaak om de werkmethodes van de Eurogroep te versterken teneinde haar algehele verantwoording tegenover het Europees Parlement te versterken; is voorts van mening dat het noodzakelijk is om naar een sterkere communautaire aanpak over te stappen; 33. is van oordeel dat de economische dialoog moet worden uitgebreid naar het voorbeeld van de monetaire dialoog met de ECB, waarbij regelmatig overleg plaatsvindt tussen het Europees Parlement, de Commissie en de Ecofin-voorzitter over de voorbereiding en follow-up van de jaarlijkse groeianalyse en de landspecifieke aanbevelingen; 34. herhaalt de noodzaak het Europees Parlement, de enige supranationale Europese instelling die over electoraal draagvlak beschikt, te betrekken bij economische beleidcoördinatie; 35. wijst erop dat het Europees Parlement moet worden erkend als het passend Europees democratisch forum voor de uitvoering van een algemene evaluatie aan het einde van het Europees semester; meent dat vertegenwoordigers van de EU-instellingen en de bij het proces betrokken economische organen, als blijk van deze erkenning, de leden van het Europees Parlement op aanvraag van informatie moeten voorzien; 36. herhaalt zijn dringende oproep om actie te ondernemen teneinde de stabiliteit van het financieel stelsel in het eurogebied te verbeteren, de oprichting van een echte economische en monetaire unie op basis van een grotere democratische legitimiteit en verantwoording te bevorderen en de EU 2020-strategie uit te voeren; herinnert eraan dat een dergelijk ingrijpen noodzakelijk is om de stabiliteit wereldwijd te herstellen aangezien de Unie een belangrijke speler in de wereldeconomie is; dringt er bij alle politieke leiders op aan de nodige maatregelen te treffen voor de verwezenlijking van deze doelstelling; 37. brengt in herinnering dat de aanbevelingen van de Commissie een bijdrage zijn tot de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad; 38. herinnert eraan dat een eventuele beslissing van de Raad om de aanbevelingen van de Commissie niet op te volgen naar behoren moet worden toegelicht en vergezeld moet gaan van een uitgebreide motivering; is ingenomen met het beginsel 'naleven of motiveren' dat met betrekking tot landenspecifieke aanbevelingen wordt geïntroduceerd door het 'six-pack'; is van mening dat een dergelijke bepaling de transparantie en het toezicht in het kader van het proces van het Europees semester zal vergroten; 39. is van mening dat de Commissie moet voortbouwen op het Europees semester voor economische beleidscoördinatie (zoals vastgelegd in verordening (EG) nr. 1466/97) en een kaderverordening moet voorleggen waarin de rol van de lidstaten en de EU-instellingen tijdens de verschillende fasen van de semesters en de bijbehorende tijdschema's worden gepreciseerd; Sectorale bijdragen betreffende het Europees semester 2012 Werkgelegenheid en sociaal beleid 40. is ingenomen met de mededeling 'Op weg naar een banenrijk herstel' ( COM(2012)0173 ) van de Commissie en de werkdocumenten van haar diensten; verzoekt de Commissie de exploitatie van het banenscheppend potentieel van de groene economie, maatschappelijke en gezondheidszorg en de ICT-sector tot hoofdprioriteiten te verheffen in de AGS van 2013; 41. betreurt het feit dat, ondanks hun politieke toezegging tijdens de Europese Raad in het voorjaar van 2012 en het advies van de Commissie in het werkgelegenheidspakket, de meeste lidstaten geen nationaal banenplan als onderdeel van hun NHP's van 2012 hebben ingediend; betreurt dat de Commissie dit niet tot een verplichting heeft verheven waaraan de lidstaten zich moeten houden, en dringt er bij de Commissie op aan de lidstaten te verzoeken hun NHP's zo snel mogelijk in te leveren; verzoekt voorts dat in de NHP's allesomvattende maatregelen worden uiteengezet voor het scheppen van banen en groene werkgelegenheid, een verband tussen werkgelegenheidsbeleid en financiële instrumenten, arbeidsmarkthervormingen, een duidelijk tijdschema voor de uitvoering van de meerjarige hervormingsagenda in de komende 12 maanden en een indicatie van zowel de terreinen als de regio's met tekorten en overschotten aan specialisaties; verzoekt de Commissie gevolg te geven aan haar plannen voor een op objectieve gegevens gebaseerd monitoringsysteem voor de arbeidsmarkt, alsmede aan haar plannen voor een individueel traceringssysteem voor landen die niet aan de landspecifieke aanbevelingen voldoen; 42. stelt voor dat de Commissie toezicht houdt op de voorbereiding van NHP's; 43. wijst erop dat ondernemingen uit de sociale economie deel uitmaken van het Europees sociaal model en de interne markt en derhalve grote erkenning en steun verdienen, en dat hun specifieke karakter in aanmerking moet worden genomen bij het ontwerpen van Europees beleid; herhaalt haar verzoek aan de Commissie om een kader voor de sociale economie uit te werken, waarin de componenten ervan worden onderkend en waarbij zowel de lidstaten als de belanghebbenden worden betrokken teneinde de uitwisseling van beste praktijken te bevorderen, omdat dit een belangrijk element van het Europees sociaal model en de interne markt is; 44. benadrukt het belang van het waarborgen van grotere sociale cohesie, zonder afbreuk te doen aan de medewerking van bedrijven bij het bereiken van dit doel, hetgeen met name kan worden bevorderd door deze bedrijven toe te staan hun innovatieve en effectieve maatregelen in sociale kwesties te promoten middels etikettering, hetgeen nieuwe investeerders aantrekt en de ontwikkeling van een Europees sociaal model op de lange termijn bevordert; 45. is ingenomen met de erkenning van het belang van toegang tot financiering voor kmo's, aangezien deze bedrijven de hoeksteen van werkgelegenheid en het scheppen van banen in de EU zijn en aanzienlijk potentieel hebben om jeugdwerkloosheid en genderverschillen aan te pakken; dringt er bij de lidstaten op aan om in hun nationale groeiplannen absolute prioriteit te geven aan toegang tot financiering voor kmo's; 46. betreurt dat de Raad het verzoek van het Parlement om in zijn advies voor 2012 met name aandacht te schenken aan arbeidskwaliteit, niet in acht heeft genomen; is het er met de Commissie over eens dat alle arbeidsovereenkomsten werknemers toegang moeten geven tot een reeks kernrechten waaronder pensioenrechten, sociale bescherming en toegang tot een leven lang leren; verzoekt de Commissie arbeidskwaliteit, opleiding en geavanceerde opleiding, de rechten van kernarbeidskrachten en ondersteuning van de mobiliteit van de arbeidsmarkt, zelfstandig ondernemerschap en grensoverschrijdende mobiliteit door vergroting van de veiligheid van werknemers in een overgangsfase tussen banen, op te nemen in de AGS van 2013; 47. verzoekt de lidstaten het bestaan en de toename van slechte arbeidsovereenkomsten en schijnzelfstandigheid te bestrijden, en ervoor te zorgen dat personen met tijdelijke of deeltijdarbeidsovereenkomsten, of zelfstandig ondernemers, passende sociale bescherming ontvangen en een opleiding kunnen volgen en, indien haalbaar, een geavanceerde opleiding, en gerelateerde kaderovereenkomsten ten uitvoer te leggen; 48. dringt erop aan de flexibiliteit van de arbeidsmarkt te verbeteren door moderne typen arbeidsovereenkomsten te introduceren; erkent dat deeltijdwerk vaak de keuze van de werknemer is, met name onder vrouwen; 49. is ingenomen met de aanbevelingen betreffende de geringe deelname van vrouwen aan de arbeidsmarkt; merkt evenwel op dat er behoefte is aan een breder gendergelijkheidsperspectief dat verder reikt dan arbeidsparticipatie; verzoekt de Commissie arbeidsmarktsegregatie, ongelijke verdeling van zorgverantwoordelijkheden en de gevolgen van begrotingsconsolidatie voor vrouwen in haar beleidsadvies op te nemen; 50. verzoekt de Commissie en de lidstaten de lage arbeidsmarktparticipatie van achtergestelde groepen aan te pakken, inclusief van personen die tot minderheden behoren (bijv. Roma), afkomstig zijn uit de armste microregio's of een handicap hebben; verzoekt de Commissie en de lidstaten tevens de ongelijke verdeling van banen tussen regio's en sociale groepen alsmede de gevolgen van begrotingsconsolidatie op kwetsbare sociale groepen aan te pakken; 51. merkt op dat een aantal lidstaten aanbevelingen op het gebied van loon hebben ontvangen; benadrukt dat loon bovenal het inkomen is waar werknemers van moeten leven; benadrukt dat de door de Commissie toegepaste praktijk van loonvorming en loonniveaus in programmalanden het risico op armoede onder werkenden of loonongelijkheden kan vergroten, hetgeen nadelig is voor lage inkomensgroepen; verzoekt de Commissie haar beleidsadvies voor de lidstaten waar de lonen ten opzichte van productiviteitsniveaus zijn gestagneerd, uit te breiden, met inachtneming van de autonomie van de sociale partners, zoals is neergelegd in de artikelen 152 en 153, lid 5, van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie (VWEU); 52. is ingenomen met de toegenomen aandacht van de Commissie en de Raad voor de bestrijding van jeugdwerkloosheid; verzoekt de Commissie zonder vertraging een bindende Europese jeugdgarantie voor te stellen, onverminderd de nationale wetgevingen, teneinde de situatie van jongeren die geen onderwijs genieten, noch een opleiding volgen of werken (NEET) op doeltreffende wijze te verbeteren en het probleem van jeugdwerkloosheid in de EU geleidelijk te overwinnen; benadrukt dat voor de Europese jeugdgarantie specifieke Europese financiële steun nodig is, met name in de lidstaten met de hoogste jeugdwerkloosheidscijfers, en wenst dat een gedeelte van de onuitgegeven structurele fondsen voor dit doel wordt gebruikt; verzoekt de Raad spoedig tot een besluit te komen inzake de voorstellen in het werkgelegenheidspakket; 53. is ingenomen met de opname van de aanbeveling in het advies voor 2012 om de maatschappelijke gevolgen van de crisis aan te pakken en de verhoogde aandacht voor de bestrijding van armoede in de landenspecifieke aanbevelingen; is echter zeer bezorgd over de toenemende armoede (inclusief armoede onder werkenden en armoede onder ouderen) en werkloosheid in de EU; verzoekt de lidstaten zich ambitieuzer op te stellen, hun maatregelen ter bestrijding van armoede te versterken en de aanbevelingen van de Commissie nauwgezet te volgen; verzoekt de Commissie uitdrukkelijk om armoede onder werkenden, armoede onder mensen met beperkte of geen aansluiting op de arbeidsmarkt en armoede onder ouderen aan te pakken in de AGS van 2013; benadrukt dat artikel 9 van het VWEU een volwaardige plaats moet krijgen in het gehele Europees semester; 54. herhaalt de noodzaak om aanvullende toezeggingen op sociaal vlak van de lidstaten te eisen, door de EU de verantwoordelijkheid te geven voor de uitvoering van de prioriteiten die zijn gekozen in een context van groei en sociale cohesie op de interne markt; 55. benadrukt de dringende behoefte aan de ontwikkeling van nieuwe instrumenten om sociale onevenwichtigheden en werkloosheid in Europa te bestrijden; 56. verzoekt de lidstaten en de Europese Raad om ministers van sociale zaken en volksgezondheid te betrekken bij het proces van het Europees semester en bij alle stadia van het NHP-proces, aangezien dit een versterking van de rol van de Raad Werkgelegenheid, Sociaal beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken (EPSCO) met zich meebrengt, hetgeen noodzakelijk is omdat de thema's pensioen, loonbeleid en de belastingwig op arbeid binnen de werkingssfeer van deze raad vallen; 57. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de toepassing van een gemeenschappelijke, uniforme reeks criteria in de gehele EU voor de beoordeling van de NHP's; benadrukt dat normen en gegevens moeten uitgaan van sociale inclusie en milieuduurzaamheid, in aanvulling op economische gegevens; verzoekt de Commissie de lidstaten aan te moedigen sociale indicatoren en gegevens te gebruiken die voortgang en ontwikkeling meten en verdergaan dan de bbp-maatregel, aangezien dit van cruciaal belang is om de vorderingen in de richting van de Europa 2020-doelstellingen te meten; Begrotingsbeleid 58. dringt er bij de Commissie op aan om in haar volgende jaarlijkse groeianalyse de rol van de EU-begroting in het proces van het Europees semester uitgebreid te belichten en te onderstrepen, door concreet feitenmateriaal te verschaffen over de effecten van die begroting (als initiator, katalysator, synergiebevorderaar en complementaire financieringsbron) op de totale overheidsuitgaven op lokaal, regionaal en nationaal niveau; is voorts van mening dat financiering op EU-niveau besparingen voor de begroting van de lidstaten kan opleveren en dat daar de nadruk op moet worden gelegd; is van mening dat aan de EU-begroting een cruciale rol toekomt als het gaat om het stimuleren van de groei en het scheppen van meer banen alsmede om het succesvol verminderen van de macro-economische onevenwichtigheden in de Unie; 59. dringt er bij de Raad op aan om tijdens de onderhandelingen over de EU-begroting 2013 een politiek en openbaar debat te accepteren over de hoogte van de middelen die nodig zijn voor de uitvoering van het Pact voor groei en banen, dat de Europese Raad in juni 2012 heeft goedgekeurd; spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over het herhaaldelijk door de Raad ingenomen standpunt inzake een kunstmatige verlaging van de in de EU-begroting beschikbare betalingskredieten, waardoor het vermogen van de EU om aan haar juridische en politieke verplichtingen te voldoen, in gevaar zou komen; verzoekt de Raad opnieuw met het Parlement en de Commissie tot overeenstemming te komen over een gemeenschappelijke methode voor de beoordeling van de reële betalingsbehoeften; onderstreept dat de situatie nijpend is, met name in de rubrieken 1A en 1B (concurrentievermogen voor groei en werkgelegenheid / cohesie voor groei en werkgelegenheid) en in de fondsen voor plattelandsontwikkeling; 60. verzoekt de lidstaten ten volle gebruik te maken van de mogelijkheden waarover in het Pact voor groei en banen overeenstemming is bereikt, en een herschikking van de middelen in hun nationale toewijzing uit de structuurfondsen en het Cohesiefonds (55 miljard euro) te overwegen om daarmee onderzoek en innovatie, kmo's (inclusief gemakkelijker toegang tot EU-gelden) en banen voor jongeren te ondersteunen; verzoekt de Commissie in haar in november 2012 te publiceren jaarlijkse groeianalyse 2013 een volledig beeld te geven van wat er in dat opzicht is bereikt; 61. benadrukt bovendien dat het Pact voor groei en banen een uitdrukkelijke uitnodiging aan de lidstaten bevat om een deel van hun structuurfondstoewijzing te gebruiken om samen met de EIB te werken aan kredietrisico- en kredietgarantiefaciliteiten voor kennis en vaardigheden, efficiënt hulpmiddelengebruik, strategische infrastructuur en de toegang van kmo's tot financiering; is van mening dat de autoriteiten van de lidstaten maximaal profijt moeten trachten te trekken van het groeipotentieel dat wordt geboden door andere, reeds bestaande EU-initiatieven die uit de EU-begroting worden gefinancierd, zoals de proeffase voor projectobligaties, de diverse innovatieve financiële instrumenten van de EU die sinds 2007 bestaan op het gebied van onderzoek en innovatie, steun voor kmo's en microkredietregelingen; wijst er verder op dat de EIB in de periode 2012-2015 meer ruimte heeft om leningen te verstrekken; is van mening dat al deze maatregelen, mits goed gecombineerd en geïmplementeerd, het fundament kunnen vormen voor een investeringsprogramma van de EU voor de komende jaren met een enorm positief effect op het bbp en de werkgelegenheid in de EU-27, waarbij sommige academici een bbp-stijging van 0,56% ramen en uitgaan van 1,2 miljoen extra banen; 62. verzoekt daarom de lidstaten om hun bni-bijdrage aan de EU-begroting niet als een aanpassingsvariabele in hun consolidatie-inspanningen te beschouwen en er evenmin naar te streven om – in tegenstelling tot de politieke toezeggingen die zij op het hoogste niveau hebben gedaan – de omvang van de groeibevorderende uitgaven uit de EU-begroting kunstmatig te verlagen; is zich evenwel bewust van de economische spanning tussen de noodzaak van consolidering van de overheidsfinanciën op korte termijn en een potentiële verhoging van de op het bni gebaseerde bijdrage van sommige lidstaten als gevolg van een verhoging van het betalingsniveau in de EU-begroting; herhaalt daarom zijn luide roep om hervorming van de financiering van de EU-begroting – waarover in de onderhandelingen over het MFK voor de periode 2014-202 een akkoord moet worden bereikt – door het aandeel van de op het bni gebaseerde bijdragen van de lidstaten in de EU-begroting tot 2020 terug te brengen tot 40% en daarmee een bijdrage te leveren aan hun consolidatie-inspanningen (42) ; 63. verzoekt bovendien de Commissie na te gaan of het mogelijk is de op het bni gebaseerde bijdrage aan de EU-begroting buiten beschouwing te laten bij de berekening van het structurele tekort, zoals omschreven in het „two-pack”; 64. waarschuwt dat een verlaging van de EU-begroting, die als katalysator voor investeringen werkt, in het kader van de onderhandelingen over het meerjarig financieel kader voor 2014-2020 nadelige gevolgen zou hebben voor het creëren van groei en banen in de Unie; Interne markt 65. vraagt de Commissie van de governance van de interne markt een topprioriteit te maken, aangezien deze aanzienlijk bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het Europees semester, namelijk duurzame economische groei en werkgelegenheid; is van mening dat de landenspecifieke aanbevelingen van de Commissie de lidstaten tegelijk meer praktische oplossingen voor een betere werking van de interne markt moeten bieden, zodat de voltooiing van de interne markt op meer steun kan rekenen van de publieke opinie en de politiek; 66. vraagt de Raad en de Commissie het Europees semester aan de Single Market Act te koppelen met het oog op de samenhang van het Europees economisch beleid en de totstandbrenging van duurzame groei; 67. benadrukt dat de initiatieven in het kader van de Single Market Act consistent moeten zijn met en moeten bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de zeven „vlaggenschipinitiatieven” in het kader van de Europa 2020-strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei; 68. vraagt de Commissie het jaarverslag over de integratie van de interne markt te coördineren met andere instrumenten om de interne markt te monitoren, zoals het scorebord van de interne markt, om overlapping te voorkomen, doeltreffende en duidelijke aanbevelingen te doen en de samenhang van het Europees economisch beleid te garanderen; 69. looft in dit verband het voorstel van de Commissie om landenspecifieke aanbevelingen betreffende de interne markt te doen, met name betreffende de correcte omzetting van de wetgeving en de omzettingstermijnen; vraagt de Commissie actiever toe te zien op de correcte tenuitvoerlegging en handhaving van de EU-wetgeving in de lidstaten door resoluut gebruik te maken van al haar bevoegdheden; 70. vraagt de Commissie en de lidstaten prioriteit te geven aan de goedkeuring van de twaalf kernmaatregelen van de Single Market Act, als belangrijke bijdrage aan een allesomvattende en evenwichtige versterking van de interne markt; Constitutionele zaken 71. meent dat nauwe samenwerking tussen het Europees Parlement en de nationale parlementen, overeenkomstig artikel 9 van protocol nr. 1, cruciaal is voor de nodige democratische legitimiteit van het semesterproces en de eigen verantwoordelijkheid van de lidstaten daarvoor; roept op tot een versterking van de dialoog tussen het Europese en de nationale niveaus, waarbij de taakverdeling tussenbeide wordt geëerbiedigd; 72. vindt dat er niet alleen moet worden gezorgd voor samenwerking tussen de parlementen, maar ook meer inspanningen moeten worden geleverd om met de burgers te communiceren en hen actief bij het proces te betrekken; 73. is van oordeel dat de nationale parlementen een actievere rol in het proces moeten spelen om zorgen over legitimiteit weg te nemen, en stelt voor dat de lidstaten hun interne procedures aanpassen zodat de nationale parlementen kunnen deelnemen aan discussies over de belasting- en hervormingsplannen van hun land voordat deze bij de EU worden ingediend; Rechten van de vrouw en gendergelijkheid 74. dringt er opnieuw bij de lidstaten op aan om een gendergelijkheidsperspectief in het proces van het Europees semester op te nemen, en binnen het arbeidsmarktbeleid sterker de nadruk te leggen op opleiding, door bij de uitvoering van de in het kader van de jaarlijkse groeianalyse verstrekte beleidsrichtsnoeren rekening te houden met de behoeften en de situatie van vrouwen; prijst de lidstaten die de genderdimensie een volwaardige plaats hebben gegeven in hun nationale hervormingsprogramma's, maar betreurt dat veel lidstaten dit onderwerp niet eens vermelden; verzoekt de Commissie om de lidstaten een voorstel te doen voor een uniform formaat en criteria voor de integratie van een gendergelijkheidsperspectief in de nationale hervormingsprogramma´s; 75. verzoekt de lidstaten om in hun nationale hervormingsprogramma´s specifieke kwantitatieve streefdoelen vast te stellen in overeenstemming met de werkgelegenheidsstatistieken voor vrouwen, alsook om specifieke maatregelen te treffen voor kwetsbare groepen vrouwen (zoals jonge vrouwen, vrouwelijke migranten, gehandicapte vrouwen en alleenstaande moeders); 76. brengt in herinnering dat de loonverschillen tussen vrouwen en mannen in de EU nog altijd een probleem vormen en dat deze verschillen ook een negatief effect hebben op de hoogte van het pensioen dat vrouwen na hun loopbaan ontvangen, hetgeen er bijgevolg toe kan leiden dat vrouwen onder de armoedegrens terecht komen; verzoekt de lidstaten daarom in hun nationale hervormingsprogramma's kwalitatieve streefdoelen vast te leggen teneinde de loonkloof tussen vrouwen en mannen te dichten, en aldus paal en perk te stellen aan zowel de oneerlijke behandeling van vrouwelijke gepensioneerden als de armoedegevoeligheid van oudere vrouwen; o o o 77. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad en de regeringen van de lidstaten, de Europese Commissie, de nationale parlementen, alsmede aan de ECB. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over Rusland, met name zijn resoluties van 14 december 2011 (1) over de top EU-Rusland van 15 december 2011 en van 9 juni 2011 (2) over de top EU-Rusland van 9 en 10 juni 2011, – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en de Russische Federatie (3) en de in 2008 gestarte onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst tussen de EU en Rusland, alsook het „partnerschap voor modernisering” dat in 2010 van start is gegaan, – gezien het verslag van de werkgroep over de toetreding van de Russische Federatie tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) (4) en het bijbehorende addendum (5) van 17 november 2011, – gezien het besluit van de Raad van 14 december 2011 betreffende het in de desbetreffende organen van de Wereldhandelsorganisatie door de Europese Unie in te nemen standpunt over de toetreding van de Russische Federatie tot de Wereldhandelsorganisatie (6) , – gezien zijn standpunt van 4 juli 2012 over het ontwerpbesluit van de Raad betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de regering van de Russische Federatie met betrekking tot de handhaving van in de huidige partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Rusland opgenomen verbintenissen inzake de handel in diensten (7) , – gezien zijn standpunt van 4 juli 2012 over het ontwerpbesluit van de Raad betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de regering van de Russische Federatie over de handel in delen en onderdelen van motorvoertuigen tussen de Europese Unie en de Russische Federatie (8) , – gezien zijn standpunt van 4 juli 2012 over het ontwerpbesluit van de Raad tot sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Russische Federatie betreffende de invoering of verhoging van uitvoerrechten op grondstoffen (9) , – gezien de ontwerpwetgevingsresolutie over het ontwerpbesluit van de Raad betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Russische Federatie met betrekking tot het beheer van tariefcontingenten voor de uitvoer van hout uit de Russische Federatie naar de Europese Unie, en van het Protocol tussen de Europese Unie en de regering van de Russische Federatie over technische regels uit hoofde van die overeenkomst (10) , – gezien het verslag van de Commissie aan de Europese Raad getiteld „Verslag over handels- en investeringsbelemmeringen 2011 – Afspraken met onze strategische economische partners over verbeterde markttoegang: actieprioriteiten om handelsbelemmeringen weg te nemen” ( COM(2011)0114 ), – gezien het verslag van de Commissie aan de Europese Raad, getiteld „Verslag over handels- en investeringsbelemmeringen 2012” ( COM(2012)0070 ), – gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Russische Federatie op 10 november 2011, na 18 jaar, haar multilaterale onderhandelingen over de toetreding tot de WTO heeft afgerond en op 16 december 2011 officieel als lid werd aanvaard; B. overwegende dat Rusland in het zich ontwikkelende gemeenschappelijke buitenlands, veiligheids- en energiebeleid van de EU overeenkomstig het conditionaliteitsbeginsel een plaats moet hebben als belangrijke partner, mits de fundamentele waarden waarop de Unie is gebaseerd, zoals democratie, de rechtsstaat, de universaliteit en de ondeelbaarheid van de mensenrechten en de grondrechten, eerbiediging van de menselijke waardigheid, de beginselen van gelijkheid en solidariteit alsmede eerbiediging van de beginselen van het handvest van de Verenigde Naties en van het internationaal recht, worden gedeeld en verdedigd; C. overwegende dat de EU een strategische handelspartner van Rusland is, 's lands grootste en nog groeiende bron van import, zijn voornaamste exportbestemming en een belangrijke investeringspartner (gemeten naar inkomende rechtstreekse buitenlandse investeringen), en goed is voor 47,1% van Ruslands totale handel; overwegende dat deze relatie zich nog steeds verder ontwikkelt, terwijl Rusland voor de EU de tweede grootste bron van invoer (158,6 miljard euro) en de vierde uitvoerbestemming (86,1 miljard euro) is geworden (cijfers over 2010); D. overwegende dat de invoer vanuit Rusland vooral energie en minerale brandstofproducten betreft (79,5%), terwijl de uitvoer vanuit de EU naar Rusland gediversifieerd is, gaande van bijna alle soorten van machines en transportapparatuur (44,7%) over industrieproducten tot voeding en levende dieren (cijfers over 2010); E. overwegende dat de EU en Rusland op de top in Khanty-Mansiysk van 26 en 27 juni 2008 onderhandelingen over een nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst hebben opgestart om de huidige te vervangen en te voorzien in een geactualiseerd contractueel kader voor de betrekkingen tussen de EU en Rusland voor de komende jaren, met inbegrip van degelijke en juridisch bindende bepalingen over handel, investeringen en energie; F. overwegende dat de Europese Unie, uitgaande van gemeenschappelijke belangen en een sterk engagement voor de universele waarden en democratische beginselen en eerbiediging van de grondrechten, de mensenrechten en de rechtsstaat, zich blijft inzetten voor verdere verdieping en ontwikkeling van haar betrekkingen met Rusland en voor de in het partnerschap voor modernisering verankerde beginselen; 1. verwelkomt Ruslands toetreding tot de WTO, die op 10 juli 2012 door de Russische Staatsdoema is goedgekeurd; gelooft dat het verankeren van Rusland in het multilaterale handelsstelsel en de regels ervan een stap voorwaarts betekent in de verbetering van de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Rusland; 2. stelt echter met bezorgdheid vast dat Rusland, in de aanloop naar de voltooiing van zijn toetreding tot de WTO, zijn toekomstige WTO-verplichtingen nog niet volledig naleeft, daar het een aantal potentieel handelsbeperkende maatregelen heeft ingevoerd of verlengd, waaronder een verbod op de invoer van levende dieren uit de EU, wetgeving die binnenlandse producenten bij overheidsopdrachten bevoordeelt, besluiten tot instelling van seizoensgebonden invoerrechten op bepaalde soorten suiker, en nieuwe wetgeving betreffende een recyclingregeling voor auto's; 3. roept Rusland op tot opheffing van de ongewettigde tijdelijke verboden, unilaterale tijdelijke tariefverhogingen en protectionistische maatregelen en belemmeringen voor een open en eerlijke handel, zoals die werden vastgesteld in het halfjaarlijks verslag van de G-20 over handels- en investeringsmaatregelen en in de verslagen van de Commissie over handels- en investeringsbelemmeringen, welke grote schade hebben aangericht aan de Europese exporteurs; 4. benadrukt dat de EU en Rusland van elkaar afhankelijke handelspartners zijn, met name wat grondstoffen en essentiële energiebronnen betreft; is van mening dat hun economische betrekkingen een groot potentieel hebben waar mede dankzij de toetreding tot de WTO gebruik van zal kunnen worden gemaakt; 5. vindt dat Ruslands lijsten van WTO-verplichtingen een zeer substantiële verlaging en vastlegging van tarieven voor goederen en diensten bevatten; roept Rusland op onverwijld al zijn verplichtingen ten volle na te komen en op die manier zoveel mogelijk voordeel te putten uit zijn WTO-lidmaatschap; 6. maakt zich ernstige zorgen over het feit dat in Rusland nog altijd namaakproducten worden geproduceerd en verkocht; roept de Russische Federatie op maatregelen te nemen op het vlak van intellectuele-eigendomsrechten (IER's) en zo snel mogelijk haar WTO-verplichtingen uit hoofde van de TRIPS-overeenkomst volledig na te komen; 7. gelooft dat Rusland daarmee zou tonen dat het sterk begaan is met het verstevigen van zijn rol in en de deelname van Russische bedrijven aan het multilaterale handelsstelsel; ziet het openen van de Russische economie voor meer internationale handel en investeringen als een extra stimulans voor de Russische regering om krachtig door te gaan met haar lopende hervormingen, de strijd tegen corruptie en de inspanningen gericht op het vestigen van de rechtsstaat en het verbeteren van het ondernemingsklimaat; 8. roept de Commissie en de EDEO op Rusland te steunen in zijn pogingen om toe te treden tot de OESO, een procedure waarbij wordt toegezegd een aantal handelsgerelateerde regels en beginselen in acht te nemen, onder andere met betrekking tot de openstelling van de markt, de strijd tegen omkoping, exportkredietinstellingen en goed bestuur in overheidsbedrijven; spoort Rusland aan zich aan te sluiten bij andere WTO-overeenkomsten, met name de Overeenkomst inzake overheidsopdrachten, waarbij het al een waarnemersstatus zal hebben; 9. dringt er bij Rusland op aan bij te dragen tot de herstart van de bilaterale onderhandelingen voor de nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst; benadrukt dat deze onderhandelingen alleen tussen de EU en Rusland moeten plaatsvinden; vindt dat het de onderhandelingen zou belemmeren als andere leden van de douane-unie die geen WTO-lid zijn, hierbij worden betrokken; 10. beschouwt Ruslands volledig naleven van de WTO-regels en geleidelijk implementeren van zijn verplichtingen als een noodzakelijke voorwaarde voor het voortzetten van de bedoelde onderhandelingen, die gericht zijn op het vaststellen van gemeenschappelijke regels op twaalf belangrijke reguleringsterreinen, waaronder wederzijdse niet-preferentiële verbintenissen betreffende de handel in goederen en diensten, sanitaire en fytosanitaire maatregelen, IER's, openbare aanbestedingen, mededinging, energie en investeringen; 11. roept de Commissie op tijdens deze onderhandelingen de volgende essentiële elementen te verdedigen: 12. dringt voorts aan op eenvoudiger kapitaalverkeer tussen de partijen, op basis van eerbiediging van de internationale verdragen inzake het witwassen van geld; steunt de onderhandelingen met het oog op een bilateraal investeringsverdrag tussen de EU en Rusland waarin bepalingen over geschillen tussen staten en investeerders en, waar toepasselijk, tussen investeerders en staten voorkomen, om de spelregels tussen de Europese investeerders te harmoniseren en het juridische kader voor Europese investeringen in Rusland te verbeteren en te stabiliseren; 13. verzoekt de Commissie de uitvoering van de diverse sectorspecifieke plannen in Rusland van nabij te volgen om de vinger te leggen op mogelijke handelsverstorende en discriminerende bepalingen daarin, zoals subsidie-elementen en vereisten inzake lokale inbreng bij overheidsopdrachten en investeringen, en dringt er bij de Commissie op aan zich actief bezig te houden met Rusland om ervoor te zorgen dat het land zijn WTO-verplichtingen volledig nakomt nadat het een volwaardig lid is geworden; vindt in dit verband dat de Commissie zo nodig zou moeten terugkeren naar met de WTO verenigbare handelsbeschermingsinstrumenten; 14. is van mening dat het partnerschap voor modernisering tussen de EU en Rusland een nuttig initiatief is om de nieuwe economische en handelsrelaties tussen beide partijen in de WTO en bilateraal te verbeteren; benadrukt dat de Commissie en de Russische overheid een efficiënt gebruik van de fondsen voor projecten binnen het partnerschap voor modernisering moeten garanderen; is van oordeel dat het volledige potentieel van Ruslands economische modernisering en diversificatie doeltreffender kan worden gerealiseerd door synergieën te bevorderen tussen de handels- en investeringsstrategieën van beide partijen; 15. dringt er bij de Russische regering op aan een onafhankelijk en onpartijdig onderzoek in te stellen naar de Yukos-zaak; 16. beschouwt de uitvoering van de „gemeenschappelijke maatregelen met het oog op visumvrijstelling” als een element van de handels- en investeringsbetrekkingen tussen de EU en Rusland en neemt nota van de recentste ontwikkelingen in de onderhandelingen over een visumvrijstellingsovereenkomst tussen de EU en Rusland; 17. maakt zich zorgen dat de douane-unie tussen Rusland, Kazachstan en Belarus extra belemmeringen voor de handel met Rusland zal veroorzaken en daarmee indruist tegen de WTO-regels en Ruslands WTO-verplichtingen; 18. roept Rusland op om voortbouwend op zijn lidmaatschap van de WTO de krachten te bundelen met de EU en andere Oost-Europese landen die lid zijn van deze multilaterale handelsorganisatie om Belarus bij te staan bij het invoeren van handelsregels en -praktijken die verenigbaar zijn met de WTO-regels, teneinde Belarus in staat te stellen zich zo spoedig mogelijk aan te sluiten; 19. is van mening dat de toetreding van Rusland tot de WTO de handelsstromen tussen de EU en Rusland kan bevorderen, en tegelijk aan beide zijden economische groei en werkgelegenheid kan stimuleren; ziet in de mogelijke afsluiting van een nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst een verdere gelegenheid om bij te dragen aan een versterkt partnerschap tussen beide partijen en in hun gemeenschappelijke buurlanden duurzame ontwikkeling te bevorderen; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de regering en het parlement van de Russische Federatie. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over Belarus, in het bijzonder die van 5 juli 2012 (1) , 29 maart 2012 (2) , 16 februari 2012 (3) , 15 september 2011 (4) , 12 mei 2011 (5) , 10 maart 2011 (6) , 20 januari 2011 (7) , 10 maart 2010 (8) en 17 december 2009 (9) , – gezien de verklaring van 24 september 2012 van Voorzitter Schulz, van 24 september 2012 door ondervoorzitter Protasiewicz, de heer Brok en de heer Kaczmarek, van 25 september 2012van de heer Vigenin en van 26 september 2012 van de delegatie voor de betrekkingen met Belarus, over de parlementsverkiezingen in Belarus, – gezien de verklaring van 24 september 2012 van de hoge vertegenwoordiger van de EU, Catherine Ashton, en van commissaris Štefan Füle over de parlementsverkiezingen in Belarus, – gezien de conclusies van de Raad over Belarus (3191e bijeenkomst van de Raad Buitenlandse Zaken op 15 oktober 2012 in Luxemburg), – gezien de conclusies van de Europese Raad van 1 en 2 maart 2012, waarin hij zijn ernstige bezorgdheid uit over de verdere verslechtering van de situatie in Belarus, – gezien Besluit 2012/126/GBVB van de Raad van 28 februari 2012 tot uitvoering van Besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (10) , – gezien de conclusies van de Raad betreffende het aanknopen van een Europese dialoog over modernisering met de Belarussische samenleving (3157e bijeenkomst van de Raad Buitenlandse Zaken in Brussel op 23 maart 2012), – gezien Verordening (EU) nr. 354/2012 van de Raad van 23 april 2012 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus, – gezien de verklaring van de hoge vertegenwoordiger van de Unie, Catherine Ashton, van 28 februari 2012 over het besluit van de Poolse regering en haarzelf om de ambassadeur van Polen in Belarus respectievelijk het hoofd van de EU-delegatie in Minsk terug te roepen, – gezien resolutie 1857(2012) van 25 januari 2012 van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa over de situatie in Belarus, waarin de Raad de voortdurende vervolging van leden van de oppositie en de intimidatie van activisten die zich inzetten voor het maatschappelijk middenveld, onafhankelijke media en mensenrechtenactivisten in Belarus veroordeelt, – gezien het verslag van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten van de VN van 10 april 2012 en resolutie 17/24 van de VN-Mensenrechtenraad van 17 juni 2011 over de mensenrechtensituatie in Belarus, – gezien de verklaring die tijdens de Top van het Oostelijk Partnerschap van 7-9 mei 2009 in Praag is aangenomen en de verklaring over de situatie in Belarus die tijdens de Top van het Oostelijk Partnerschap in Warschau op 30 september 2011 is aangenomen, – gezien de gezamenlijke verklaring van de ministers van Buitenlandse Zaken van de Visegradgroep, en van Estland, Letland en Litouwen in Praag op 5 maart 2012, – gezien artikel 19 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens, artikel 19 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien het „Needs Assessment Mission”-verslag van 16-18 juli 2012, het tussentijds verslag van 14 september en de verklaring over de voorlopige bevindingen en conclusies inzake de parlementsverkiezingen in Belarus van het Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE/ODIHR) en de parlementaire vergadering van de OVSE (OVSE-PV) van 24 september 2012, – gezien het voorlopige verslag over de parlementsverkiezingen in Belarus op 23 september 2012 van de campagne „Human Rights Defenders for Free Elections”, – gezien artikel 110, lid 2 en lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de OVSE sinds 1995 geen enkele van de in Belarus georganiseerde parlements- en presidentsverkiezingen als vrij en eerlijk heeft beoordeeld; B. overwegende dat het verloop en het pluralistische aspect van de parlementsverkiezingen van 23 september 2012 door de EU gezien worden als een nieuwe test voor Belarus om te bewijzen dat het land democratische waarden en Europese normen respecteert; C. overwegende dat volgens de internationale verkiezingswaarnemingsmissie van het OVSE/ODIHR en de OSCE-PV tijdens de parlementsverkiezingen aan veel OSVE-afspraken, waaronder de naleving van burgerrechten zoals het recht van vereniging, het passief kiesrecht en het recht op vrije meningsuiting niet is voldaan ondanks enkele verbeteringen in de kieswet; D. overwegende dat geen enkele kandidaat van de democratische oppositie verkozen in het nationale parlement en veel politieke gevangenen nog steeds in de gevangenis zitten, waaruit duidelijk is dat de Belarussische autoriteiten de talrijke oproepen van de internationale gemeenschap hebben genegeerd, en juist besloten hebben de democratie verder achter zich te laten en hun land verder te isoleren; E. overwegende dat een groot aantal kandidaten van de democratische oppositie inschrijving is geweigerd op grond van kleine onnauwkeurigheden in hun inkomens- en eigendomsverklaringen of door de nietigverklaring van handtekeningen die toegang geven tot de verkiezingen; overwegende dat veel kandidaten niet werd toegestaan deel uit te maken van de verkiezingscommissies; F. overwegende dat de kandidatenregistratie op een discriminatoire manier heeft plaatsgevonden; overwegende dat de meerderheid van de geweigerde kandidaten de kandidaten betrof van de initiatiefgroepen van Mikola Statkevich and Ales Mikhalevich; overwegende dat ondermeer de registratie is geweigerd van de voorzitter van de Beweging voor Vrijheid, Aliaksander Milinkevich, en van Mikhail Pashkevich, een activist van de campagne „Vertel de waarheid”; G. overwegende dat de kandidaten slechts vijf minuten spreektijd op de staatsmedia kregen voor van tevoren opgenomen toespraken; overwegende dat veel kandidaten helemaal geen spreektijd in de media hebben gekregen, in het bijzonder die welke tot een boycot van de verkiezingen hadden opgeroepen, en dat een groot aantal oppositiekandidaten ten gevolg hiervan hun standpunten niet aan de kiezers heeft kunnen communiceren; H. overwegende dat, niettegenstaande het feit dat de Belarussische grondwet de vrijheid van meningsuiting garandeert, het niveau van persvrijheid zeer beperkt blijft en onafhankelijke media voortdurend geconfronteerd worden met pesterijen en kritische stemmen agressief het zwijgen wordt opgelegd; overwegende dat berichtgeving over vreedzame demonstraties tegen president Loekasjenko en rapportages over de verslechterende economische situatie de kop in werden gedrukt; overwegende dat kritiek op de regering en de president als een strafbaar feit beschouwd wordt; I. overwegende dat veel studenten en werknemers van staatsbedrijven gedwongen zijn in een vroeg stadium hun stem uit te brengen met het dreigement dat ze anders hun beurs en/of baan zouden verliezen; overwegende dat kiezers in de strijdkrachten onder druk zijn gezet om vroegtijdig hun stem uit te brengen; J. overwegende dat de verkiezingswaarnemingsmissie van de OVSE door de Belarussische autoriteiten was uitgenodigd om de verkiezingen zonder enige beperking waar te nemen; overwegende dat twee leden van de missie, twee nationale parlementariërs uit Duitsland en Litouwen, slechts een week voor de parlementsverkiezingen in Belarus de toegang tot het land werd ontzegd zonder enige uitvoerige uitleg of verklaring van de kant van de Belarussische autoriteiten, hetgeen twijfels oproept over de verklaarde bedoelingen van de Belarussische autoriteiten en de sfeer van vertrouwen tussen de partijen ondermijnt; K. overwegende dat de EU ingenomen was over de missie van de verkiezingswaarnemers van de OVSE/ODIHR en benadrukt heeft hoe belangrijk het was om die waarnemers werkelijke toegang te waarborgen tot alle stadia van het verkiezingsproces, met inbegrip van het tellen van de stemmen, en met name heeft onderstreept dat de rechten van de oppositie om zich verkiesbaar te stellen alsook om toegelaten te worden tot de verkiezingscommissies en tot de media moesten worden gewaarborgd; L. overwegende dat volgens de voorlopige bevindingen en conclusies van de OVSE / ODIHR er geen concurrentie was in deze verkiezingen, en in veel gevallen de Belarussische kieswet, die de campagnekansen moest verhogen, was geschonden. overwegende dat de verkiezingen plaatsvonden in een streng gecontroleerde omgeving met een nauwelijks zichtbare campagne en werden gekenmerkt door een gebrek aan transparantie bij het tellen van de stemmen en het samenvoegen van de resultaten van verschillende stembureaus; M. overwegende dat in Belarus nog steeds 12 politieke gevangenen worden vastgehouden, waaronder de mensenrechtenactivist en vicevoorzitter van de Internationale Federatie voor Mensenrechten Ales Bialiatski, kandidaat voor de Nobelprijs en genomineerd voor de Sacharovprijs van het Europees Parlement, alsmede de voormalige presidentskandidaat Mikola Statkevich en de leider van de jeugdorganisatie „Malady Front”, Zmitser Dashkevich; N. overwegende dat op 26 september 2012 het vooraanstaande lid van de oppositie Siarhei Kavalenka is vrijgelaten uit de gevangenis nadat hij om genade had verzocht vanwege de toenemende druk van de gevangenisautoriteiten die hem eenzaam hadden opgesloten en hem chanteerden; overwegende dat het vrijlaten van politieke gevangenen onder voorwaarden heeft plaatsgevonden en zij onder doorlopend toezicht staan van de autoriteiten en hun verblijfplaats regelmatig moeten melden aan de politie; O. overwegende dat Belarus het enige land in Europa is dat nog steeds de doodstraf kent en executies uitvoert; overwegende dat volgens mensenrechtenactivisten sinds 1991 in Belarus rond 400 personen zijn geëxecuteerd; P. overwegende dat Belarus tijdens de Top van het Oostelijk Partnerschap van 7-9 mei 2009 de Verklaring van Praag heeft bekrachtigd en daarmee nogmaals heeft verklaard toegewijd te zijn aan de beginselen van het internationale recht en tot fundamentele waarden, zoals democratie, de rechtstaat en eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden; 1. betreurt ten zeerste dat opnieuw bij in Belarus gehouden parlementsverkiezingen een groot aantal fundamentele OVSE-beginselen niet is gerespecteerd, waardoor deze volksraadpleging ondanks enkele kleine verbeteringen in de regelgeving oneerlijk, niet vrij, niet transparant en onevenwichtig was; 2. is van mening dat het gekozen parlement in Belarus onvoldoende democratische legitimiteit heeft en dat het Europees Parlement dan ook zijn beleid om het niet te herkennen, zowel in zijn bilaterale betrekkingen met Belarus als in het kader van de Parlementaire Vergadering Euronest, zal voortzetten; betreurt het dat in dit stadium de Parlementaire Vergadering Euronest geen reden heeft om de officiële vertegenwoordigers van het wetgevend orgaan in Belarus uit te nodigen zitting te nemen in de Vergadering en dat het Oostelijk Partnerschap het hiermee aan een belangrijk instrument ontbreekt om Belarus dichter bij de democratische waarden van de EU te brengen; 3. wijst erop dat de EU had gehoopt op een verbetering van de organisatie van de verkiezingen, en dat het aanhoudend onvermogen om vrije en eerlijke verkiezingen te organiseren een verdere achteruitgang voor Belarus betekent en een serieuze uitdaging zal blijven in de betrekkingen tussen Belarus en de Europese Unie; 4. veroordeelt de inhechtenisneming van journalisten, een praktijk die duidelijk bedoeld is om de vrije stroom van informatie te controleren door hen te beletten hun gewone werk te doen en zo een van de meest fundamentele vrijheden - de vrijheid van meningsuiting - te schenden; 5. betreurt de herhaaldelijke weigering van de Belarussische autoriteiten in de voorbije jaren om leden van het Europees Parlement en van nationale parlementen inreisvisa te verstrekken; verzoekt de autoriteiten van Belarus geen hindernissen meer op te werpen die de delegatie van het Europees Parlement voor de betrekkingen met Belarus beletten het land te bezoeken; 6. dringt er bij de Belarussische autoriteiten op aan hun optreden te herzien, de kieswet te verbeteren en bij te stellen en nieuwe vrije en eerlijke parlementsverkiezingen in overeenstemming met de internationale normen uit te voeren; dringt er ook bij hen op aan alle politieke gevangenen onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrij te laten en te rehabiliteren, zonder deze te dwingen valse bekentenissen en gratieverzoeken te ondertekenen, en om de eigen bevolking te respecteren door haar fundamentele vrijheden te beschermen en deze haar fundamentele rechten te laten uitoefenen; maakt zich grote zorgen over het feit dat steeds weer rapporten opduiken waaruit blijkt dat gevangenen, in het bijzonder Ales Bialiatski, Mikola Statkevich en Dzmitry Dashkevitsj, onder onmenselijke omstandigheden worden vastgehouden; 7. dringt er in dit verband bij de Belarussische regering op aan te werken aan werkelijk democratische verkiezingen in de toekomst, in overeenstemming met internationale democratische normen, door wijzigingen in de kieswet en de praktijk door te voeren, en bijvoorbeeld: 8. dringt er bij de Belarussische regering op aan de mensenrechten te eerbiedigen om een einde te maken aan het zelfverkozen isolement van de rest van Europa en om te zorgen voor een significante verbetering in de betrekkingen tussen de EU en Belarus, door; 9. verzoekt Belarus, het enige Europese land dat nog steeds de doodstraf ten uitvoer legt, opnieuw onmiddellijk een moratorium af te kondigen op executies en op de doodstraf, als een eerste stap naar volledige afschaffing; 10. herinnert eraan dat de Europese Unie heeft verklaard bereid te zijn in het kader van het Europese nabuurschapsbeleid een nieuwe impuls te geven aan zijn betrekkingen met Belarus en de bevolking van Belarus, zodra de regering van Belarus bewijst democratische waarden en de fundamentele rechten van haar bevolking te eerbiedigen; 11. is verheugd over de „Europese dialoog over modernisering met de Belarussische samenleving” over noodzakelijke hervormingen voor de modernisering van Belarus en over de daaraan gerelateerde mogelijkheden voor het ontwikkelen van de betrekkingen met de EU, alsmede over de desbetreffende voorlichtingscampagne in Belarus; merkt met voldoening op dat de Europese dialoog een stimulans is geweest voor een constructief en inhoudelijk debat tussen vertegenwoordigers van de Belarussische samenleving in Minsk over concrete ideeën voor de hervormingen waar het land behoefte aan heeft; 12. verzoekt de Raad en de Commissie initiatieven te ondersteunen om het maatschappelijke middenveld in Belarus te ontwikkelen, waardoor de politieke betrokkenheid van de burgers zou kunnen toenemen, en te helpen bij het vergroten van het bewustzijn van de noodzaak van verandering; verzoekt om een consistent langetermijnprogramma voor de ondersteuning en de versterking van de organisaties van de Belarussische oppositie en om een dialoog aan te gaan, dan wel uit te breiden met het maatschappelijke middenveld in Belarus; is van mening dat de poging om Belarussische mondiger te maken een essentiële mijlpaal vormt, en de meest doeltreffende manier voor de verwezenlijking van democratie en de rechtsstaat in Belarus; 13. roept de EDEO, de Raad en de Commissie op de dialoog met Belarus voort te zetten en het beleid ten aanzien van dat land duidelijker vorm te geven, gekoppeld aan een strikte, positieve conditionaliteit op basis van een „stap voor stap”-benadering, in combinatie met benchmarks, tijdschema's, een herzieningsclausule en voldoende financiële middelen; 14. verzoekt de Raad en de Commissie zo nodig unilateraal verdere stappen te nemen om de visumprocedures voor Belarussische burgers te vereenvoudigen en te liberaliseren, aangezien dergelijke maatregelen cruciaal zijn om het belangrijkste doel van het EU-beleid ten aanzien van Belarus te verwezenlijken, namelijk het vergemakkelijken en intensiveren van de menselijke contacten en het democratiseren van het land; dringt er in dit verband bij hen op aan de mogelijkheden te bezien voor verlaging van de visumkosten voor Belarussische burgers die het Stengengebied binnenkomen, daar alleen op die manier voorkomen kan worden dat Belarus en zijn burgers steeds verder geïsoleerd raken; 15. betreurt eens te meer de door de Belarussische regering opgestelde lijst van uitreisverboden, op grond waarvan diverse opposanten en mensenrechtenactivisten het land niet mogen verlaten; betuigt zijn steun aan alle op die lijst voorkomende personen en verzoekt de autoriteiten in Minsk een eind te maken aan dergelijke praktijken, die in strijd zijn met de grondrechten van de Belarussische burgers; 16. roept de Commissie er opnieuw toe op om met alle financiële en politieke middelen de inspanningen te steunen van het Belarussische maatschappelijk middenveld, de onafhankelijke media (zoals TV Belsat, European Radio for Belarus, Radio Racja en andere) en niet-gouvernementele organisaties in Belarus, met als doel de democratie te bevorderen; roept op tot meer aandacht voor de bescherming van digitale vrijheden in Belarus, die ruimte bieden aan andere mensenrechten, met name aan de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vereniging; verzoekt de Belarussische autoriteiten erop toe te zien dat bloggers en beheerders van websites niet vanwege hun activiteiten voor de mensenrechten worden vervolgd; 17. verzoekt de Raad en de Commissie maatregelen te overwegen voor de verbetering van het ondernemingsklimaat, de handel, investeringen, energie- en vervoersinfrastructuur en de grensoverschrijdende samenwerking tussen de EU en Belarus, teneinde bij te dragen aan het welzijn en de welvaart van de burgers van Belarus, alsmede aan hun mogelijkheden voor vrije communicatie en vrij reisverkeer met de EU; 18. verzoekt de internationale sportorganisaties bij de toewijzing aan Belarus van prestigieuze internationale sportmanifestaties rekening te houden met de mensenrechtensituatie in dat land, teneinde druk op Belarus uit te oefenen totdat het regime ondubbelzinnig aantoont toegewijd te zijn aan democratische beginselen en fundamentele vrijheden; 19. verzoekt Belarus zich bij het project voor de bouw van een nieuwe kerncentrale volledig aan het Verdrag van Aarhus te houden en strikt alle normen van het ESPOO-Verdrag betreffende milieueffectbeoordelingen in een grensoverschrijdende context te eerbiedigen; 20. verzoekt de lidstaten van de EU de bestaande visaprocedures niet te gebruiken op een wijze die haaks staat op de inspanningen van de Raad en de Commissie gericht op het versterken van het Belorussische maatschappelijk middenveld; 21. verzoekt de Raad en de lidstaten van de EU tegen de achtergrond van een aantal recente incidenten in de samenwerking tussen de autoriteiten van Belarus en de EU de interne samenwerking en informatie-uitwisseling significant te verbeteren, en onmiddellijk te stoppen met de samenwerking met de Belarussische autoriteiten op het gebied van politieopleiding, teneinde verdere gevaren voor activisten van het maatschappelijk middenveld in Belarus te vermijden; 22. betreurt het feit dat vier vertegenwoordigers van het Poolse Ministerie van Onderwijs geen inreisvisa voor Belarus hebben gekregen, waar ze een op 13 oktober 2012 in Baranavichy (in de regio Brest) een conferentie over lessen Pools zouden bijwonen; 23. betreurt het besluit van de autoriteiten van Belarus om niet met de onlangs benoemde speciale mensenrechtenafgezant van de VN voor Belarus samen te werken, en verzoekt de autoriteiten van Belarus hem toe te staan zijn mandaat uit te oefenen en het land indien nodig te bezoeken; 24. steunt alle democratische politieke krachten en burgeractivisten in Belarus om een gemeenschappelijke benadering te vinden die hun acties kracht bij zet met het doel om concrete programma's voor politieke verandering op te zetten die het leven van de Belarussische bevolking verbeteren en democratiseren; 25. verzoekt de instellingen van de EU de conclusies van de op 17 oktober 2012 in het Europees Parlement gehouden rondetafeldiscussie over Belarus te gebruiken voor een diepgaande en alomvattende analyse van de huidige situatie van de oppositie en mogelijke toekomstscenario's in Belarus; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de EDEO, de parlementen en regeringen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de parlementaire vergaderingen van de OVSE en de Raad van Europa, het secretariaat van het GOS en de Belarussische autoriteiten. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties en verslagen, in het bijzonder zijn resolutie van 17 november 2011 met zijn aanbevelingen aan de Raad, de Commissie en de EDEO over de onderhandelingen over de associatieovereenkomst EU-Georgië (1) , – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen Georgië en de Europese Unie, die op 1 juli 1999 in werking is getreden, – gezien het gemeenschappelijk actieplan EU-Georgië in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB), dat is ondersteund door de samenwerkingsraad EU-Georgië van 14 november 2006 en waarin de strategische doelstellingen zijn opgenomen die zijn gebaseerd op afspraken over gedeelde waarden en de daadwerkelijke verwezenlijking van politieke, economische en institutionele hervormingen, – gezien het wapenstilstandsakkoord van 12 augustus 2008 dat door bemiddeling van de EU tot stand is gekomen en door Georgië en de Russische Federatie is ondertekend, en de uitvoeringsovereenkomst van 8 september 2008, – gezien de gezamenlijke verklaring die hoge vertegenwoordiger Catherine Ashton en commissaris Štefan Füle op 2 oktober 2012 hebben afgelegd over de uitslag van de parlementsverkiezingen in Georgië, – gezien de verklaring met eerste bevindingen en conclusies van de internationale waarnemersmissie over de parlementsverkiezingen die op 1 oktober 2012 in Georgië zijn gehouden, – gezien de conclusies van de Raad over Georgië van 15 oktober 2012, – gezien het ENB-voortgangsverslag over Georgië dat op 15 mei 2012 is verschenen, – gezien de gezamenlijke verklaring van de topontmoeting van het oostelijk partnerschap op 7 mei 2009 in Praag, – gezien artikel 110, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de actieve betrokkenheid van Georgië en de gehechtheid aan gedeelde waarden en beginselen, waaronder democratie, de rechtsstaat, goed bestuur en de eerbiediging van de mensenrechten, van wezenlijk belang zijn voor het Europese integratieproces zelf en voor het welslagen van de onderhandelingen over en de tenuitvoerlegging van de associatieovereenkomst; overwegende dat binnenlandse politieke stabiliteit in Georgië en nadruk op interne hervormingen voorwaarden zijn voor de verdere ontwikkeling van de betrekkingen tussen de EU en Georgië; B. overwegende dat Georgië een van de grondleggers van het oostelijk partnerschap is; overwegende dat de vertegenwoordigers van zowel de EU als het oostelijk partnerschap op de topbijeenkomst in Warschau nogmaals hebben bevestigd dat het oostelijk partnerschap gebaseerd is op gemeenschappelijke waarden en op beginselen als vrijheid, democratie, eerbied voor de mensenrechten en fundamentele vrijheden en de rechtsstaat; C. overwegende dat de op 1 oktober 2012 in Georgië gehouden parlementsverkiezingen vrij en eerlijk waren en in overeenstemming met de internationaal erkende normen; overwegende dat globaal gezien de vrijheid van vereniging, vergadering en meningsuiting is geëerbiedigd en dat het Georgische volk zijn wil in alle vrijheid kon uitdrukken, ondanks een zeer gepolariseerde politieke campagne; D. overwegende dat de Raad en het Europees Parlement kennis hebben genomen van de eerste evaluatie van het Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten (ODIHR) over het verloop van de parlementsverkiezingen in Georgië op 1 oktober 2012; E. overwegende dat enkele centrale punten uit de kieswet nog moeten worden besproken, met name waar het gaat om belangrijke eerdere aanbevelingen van de OVSE/ODIHR en de Venetiëcommissie, bijvoorbeeld ten aanzien van het verschil in bevolkingsomvang tussen de kiesdistricten met één mandaat; F. overwegende dat Georgië, als belangrijke partner van de EU, tijdens deze parlementsverkiezingen heeft aangetoond veel waarde te hechten aan de democratische normen; G. overwegende dat de afvallige Georgische gebieden Zuid-Ossetië en Abchazië nog steeds de facto door Russische strijdkrachten bezet worden; overwegende dat ondanks het zespuntenakkoord dat bij het staakt-het-vuren in 2008 door de Russische Federatie en Georgië is ondertekend, de toegang van de EU-waarnemingsmissie tot Zuid-Ossetië en Abchazië nog steeds wordt belemmerd; H. overwegende dat de EU zich blijft inzetten voor en volledige steun blijft verlenen aan de territoriale integriteit en soevereiniteit van Georgië en de vreedzame oplossing van conflicten in Georgië; I. overwegende dat de uitzending van videobeelden van gedetineerden in Georgische gevangenissen die gemarteld worden, voor veel protest heeft gezorgd en ernstig wangedrag bij de met de rechtshandhaving belaste overheidsdiensten aan het licht heeft gebracht; overwegende dat twee ministers als gevolg van dit schandaal zijn afgetreden; 1. feliciteert de Georgische bevolking met de belangrijke stap die zij hebben gedaan in de richting van consolidering van de democratie in het land; is verheugd dat de democratische parlementsverkiezingen op 1 oktober 2012 zijn gehouden in overeenstemming met de verplichtingen die in de OVSE en de Raad van Europa zijn aangegaan, hoewel enkele aspecten nog verbetering behoeven; benadrukt dat deze verkiezingen een belangrijke stap zijn voor de democratische ontwikkeling van Georgië en voor de politieke toekomst van het land; is verheugd over de eerste machtsoverdracht via democratische, vrije en eerlijke verkiezingen in Georgië; 2. benadrukt dat een van de doelstellingen van het buitenlands beleid van de EU is de betrekkingen met Georgië te bevorderen en te intensiveren; 3. is verheugd over de vooruitgang in de betrekkingen tussen de EU en Georgië en bevestigt de waarden, beginselen en afspraken over democratie, de rechtsstaat, de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, de markteconomie, duurzame ontwikkeling en goed bestuur; 4. moedigt alle Georgische politieke partijen aan in de komende overgangsperiode en ook daarna op constructieve wijze samen te werken omwille van de stabiliteit, de rechtsstaat, de eerbiediging van de mensenrechten en goed bestuur, met volledige inachtneming van de op democratische wijze tot uitdrukking gebrachte wil van het volk van Georgië; 5. dringt er bij alle politieke partijen op aan terughoudendheid te betrachten en vertrouwt erop dat de wetgevende en de uitvoerende macht op constructieve wijze zullen samenwerken gedurende de te verwachten periode van cohabitatie; merkt op dat de periode van grondwettelijke cohabitatie een gezamenlijke inspanning vergt, waarbij wordt gestreefd naar politieke compromissen en consensus met volledige inachtneming van de Georgische grondwet en de centrale wetten; onderstreept dat constructieve betrekkingen tussen president, regering en parlement essentieel zijn voor een geloofwaardig democratisch bestuur in Georgië; 6. is verheugd over president Saakasjvili's verklaring waarin hij erkent dat zijn partij de verkiezingen heeft verloren, en benadrukt dat een dergelijke verklaring in een zo vroeg stadium na de verkiezingen een positief signaal is voor de democratie in Georgië; beschouwt dit als een buitengewone gebeurtenis in een land en een regio waarin post-Sovjetleiders vaak pas onder druk van massabetogingen en in een sfeer van dreigende burgeroorlog hun post verlieten; 7. verzoekt de Georgische autoriteiten zich intensief bezig te houden met alle tekortkomingen die zijn vastgesteld door de internationale waarnemingsmissie, inclusief de aanbevelingen van de OVSE/ODIHR en de Venetiëcommissie inzake de kieswet; 8. is verheugd over de toepassing van de beginselen „must carry” (verplichting tot uitzending) en „must offer” (verplichting tot aanbieding), die in aanzienlijke mate hebben bijgedragen tot het pluralisme in de media in de aanloop naar de verkiezingen; 9. merkt op dat, ondanks de gepolariseerde en gespannen verkiezingssfeer, de vrijheid van meningsuiting, vereniging en vergadering in het algemeen is geëerbiedigd; is zich er echter van bewust dat de campagne soms ontsierd werd door incidenten waarbij actieve partijleden en –aanhangers werden lastiggevallen en geïntimideerd; 10. benadrukt het belang voor een goed functionerende democratie van goedkeuring en toepassing van een strenge en doeltreffende wet op de partijenfinanciering alsmede van een wet inzake potentiële en feitelijke belangenconflicten, om voor personen die een openbaar ambt bekleden, een duidelijke scheidslijn te trekken tussen particuliere en openbare belangen; 11. dringt er bij de Georgische autoriteiten op aan om alle gevallen van slechte behandeling en marteling in Georgische gevangenissen te onderzoeken en te vervolgen, en verzoekt om een diepgaande, doeltreffende hervorming van het penitentiaire stelsel, overeenkomstig het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; verwelkomt het besluit van de Georgische minister die verantwoordelijk is voor het gevangeniswezen, om een monitoringgroep samen te stellen in het kader waarvan mensenrechtenactivisten en de media de omstandigheden in de inrichtingen in ogenschouw kunnen nemen; 12. hamert erop dat de nieuwe regering moet doorgaan met de bestrijding van corruptie en de politieke hervormingen die in gang gezet zijn door de huidige regering moet doorvoeren; 13. verzoekt de Raad en de Commissie te zorgen voor de nodige steun voor de nieuwe regering en de huidige dialoog voort te zetten met het oog op de continuïteit en handhaving van het momentum in de onderhandelingen over een associatieovereenkomst, en uitgaande van het beginsel „meer voor meer” met dubbele kracht te streven naar afronding van de onderhandelingen tussen Georgië en de EU over een regeling inzake visumvrijheid in de context van een diepe en brede vrijhandelsovereenkomst; 14. bevestigt de steun van de EU voor de soevereiniteit en de territoriale integriteit van Georgië; hoopt dat Georgië en Rusland beiden actief zullen blijven doorgaan met conflictbeslechting zonder voorwaarden vooraf; hoopt dat Georgië zich zal blijven inzetten bij de internationale besprekingen in Genève, en dat het zal blijven streven naar een effectief beleid in zijn omgang met de regio's die zich hebben afgescheiden; 15. dringt er bij VV/HV op aan de inspanningen te verhogen om Rusland aan te moedigen het zespuntenplan van Sarkozy na te leven ten einde het conflict in Georgië te stabiliseren en op te lossen; verzoekt Rusland in dit verband zijn troepen uit de afvallige Georgische gebieden Abchazië en Zuid-Ossetië terug te trekken en de EU-waarnemingsmissie (EUMM) onbelemmerde toegang tot deze twee provincies te verlenen; 16. benadrukt dat de nieuwe regering van Georgië op constructieve wijze betrokken moet blijven bij de internationale besprekingen in Genève; betreurt in dit verband het langzame onderhandelingstempo en het uitblijven van substantiële vooruitgang bij het overleg tussen de twee partijen in Genève over veiligheid en stabiliteit in de zuidelijke Kaukasus, en dringt aan op meer engagement met het oog op volledige naleving van alle zes punten van het wapenstilstandsakkoord van september 2008; neemt kennis van de uitnodiging aan de coalitie Georgische Droom om vertegenwoordigers te sturen naar de 21e ronde van het vredesoverleg over de conflicten in Georgië, die onder internationale bemiddeling in Genève zal worden gehouden; 17. ziet ernaar uit dat de onderhandelingen over de nieuwe associatieovereenkomst tussen de EU en Georgië overeenkomstig de Europese aspiraties van het land worden afgerond, en onderstreept het belang van het Europese integratieproces van Georgië voor de voortzetting van economische, sociale en politieke hervormingen; vindt het verheugend dat de EU zich heeft vastgelegd op de doelstelling van visumvrij reizen en verwacht van de partijen dat zij op dit vlak substantiële vorderingen maken; 18. verwacht dat de nieuwe meerderheid en de nieuwe regering zullen blijven samenwerken met de EU en de NAVO en hoopt dat de betrekkingen tussen de EU en Georgië nauw blijven; vindt het verheugend dat de nieuwe Georgische regering duidelijk heeft gemaakt zich te zullen blijven inzetten voor verdere Euro-Atlantische integratie, en vastbesloten is om voort te bouwen op de resultaten van het goede werk van haar voorgangers; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de president, de regering en het parlement van Georgië en de secretaris-generaal van de NAVO en de OVSE.