Het Europees Parlement, – gelet op artikel 274 van het EG-Verdrag, – gelet op de artikelen 27 en 48 van het Financieel Reglement (1) , – gezien het speciaal verslag nr. 22/2000 van de Rekenkamer over de evaluatie van de gewijzigde procedure voor de goedkeuring van de rekeningen (2) , speciaal verslag nr. 4/2001 over de implementatie van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) (3) en speciaal verslag nr. 21/1998 over de procedure voor erkenning en verklaring, zoals toegepast op de goedkeuring van de rekeningen inzake de uitgaven van het EOGFL-Garantie voor 1996 (4) , – gezien de jaarverslagen van de Rekenkamer over de begrotingsjaren 1999 (5) , 2000 (6) en 2001 (7) , – gezien het werkdocument over de gewijzigde procedure voor de goedkeuring van de rekeningen (PE 315.759), – gezien de antwoorden van de Commissie van 20 augustus 2002 op de vragen die in het werkdocument werden gesteld, – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0447/2002 ), A. overwegende dat de EOGFL-begroting circa 45% van de EU-begroting uitmaakt en het derhalve van essentieel belang is dat er deugdelijke systemen worden opgezet om ervoor te zorgen dat die middelen correct worden besteed, B. overwegende dat de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen het instrument is dat de Commissie toepast om de uitgaven uit de EOGFL-begroting te controleren, C. overwegende dat het systeem voor de goedkeuring van de rekeningen in 1996 is hervormd om grote vertragingen bij de goedkeuringsbeschikkingen te voorkomen, D. overwegende dat de belangrijkste kenmerken van de gewijzigde procedure waren: E. overwegende dat beschikkingen van de Commissie uit hoofde van deze procedure aanzienlijke financiële consequenties hebben voor de EU-begroting en dientengevolge voor de Europese belastingbetaler, F. overwegende G. overwegende dat het speciaal toetredingsprogramma voor landbouw en plattelandsontwikkeling (Sapard) de basis levert voor EU-steun bij de tenuitvoerlegging van het acquis op het gebied van de landbouw en bij de aanpassing van de landbouwsector en plattelandsgebieden in de kandidaatlanden; overwegende dat Sapard een nieuwe dimensie krijgt met de verlening van taken op het gebied van financieel beheer aan organen in de kandidaatlanden, H. overwegende dat het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) werd ingevoerd na de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid in 1992 en dat de termijn voor de definitieve tenuitvoerlegging 1 januari 1997 was, Algemeen oordeel 1. merkt op dat deze resolutie gebaseerd is op de analyse van de eerste vijf conformiteitsbeschikkingen van de Commissie na de hervorming van de procedure en benadrukt dat toekomstige conformiteitsbeschikkingen aanleiding kunnen zijn voor nieuwe overwegingen; 2. meent dat de tot nog toe relatief beperkte ervaring met de gewijzigde goedkeuringsprocedure een zekere terughoudendheid bij de evaluatie noodzakelijk maakt; erkent niettemin dat de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen een mechanisme vormt voor systematische controle van de communautaire uitgaven; 3. merkt op dat de Rekenkamer concludeert dat de hervorming van de goedkeuringsprocedure ertoe heeft geleid dat de lidstaten beter verantwoording afleggen, wat als een grote prestatie beschouwd moet worden (10) , 4. is teleurgesteld dat de Rekenkamer geen aanwijzingen heeft gevonden dat de uitgaven van een bepaald jaar door de hervorming van de procedure sneller worden goedgekeurd, hoewel voor het Parlement het voorkomen van vertragingen bij de goedkeuringsbeschikkingen een van de belangrijkste doelstellingen van de hervorming was (11) ; Van jaarlijkse naar meerjaarlijkse goedkeuringsbeschikkingen 5. merkt op dat beschikkingen als gevolg van de rechtmatigheidsgoedkeuring, die ofwel een verlaging ofwel een verhoging van de communautaire financiering inhouden, steeds verbonden zijn met specifieke begrotingssectoren en gewoonlijk de uitgaven van meer dan één begrotingsjaar zullen betreffen; 6. merkt op dat de Rekenkamer in haar advies nr. 5/1994 (12) bevestigde dat zij de voorkeur gaf aan het beginsel van een enkele, jaarlijkse goedkeuringsbeschikking, maar tegelijkertijd erkende dat er problemen waren met het oude systeem - grote vertragingen bij de goedkeuringsbeschikkingen - en dat zij de splitsing in een jaarlijkse boekhoudkundige goedkeuring en een meerjaarlijkse rechtmatigheidsgoedkeuring eerder als een compromis dan als een oplossing van de problemen beschouwde; 7. merkt op dat het definitieve bedrag van de correcties voor een bepaald EOGFL-jaar pas enkele jaren na de afsluiting van de rekeningen bekend is, waardoor jaarlijkse vergelijkingen op korte termijn onmogelijk worden; betreurt deze situatie, die inherent is aan de gewijzigde procedure; 8. verzoekt de Commissie de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen wanneer een specifiek begrotingsjaar is afgerond en de financiële correcties per lidstaat en per sector voor dat jaar aan te geven in het daaropvolgende jaarlijks financieel verslag over het EOGFL; 9. verzoekt de Rekenkamer haar audit van de afzonderlijke conformiteitsbeschikkingen te doen toekomen als en wanneer deze zijn afgerond, aangezien dit de kwijtingsautoriteit een betere basis levert voor zijn beraadslagingen; Het bemiddelingsorgaan 10. betreurt het dat de bemiddelingsprocedure niet heeft geleid tot een verlaging van het aantal zaken dat aan het Hof van Justitie wordt voorgelegd; 11. meent dat de bemiddelingsprocedure er in de praktijk niet op is gericht de partijen tot overeenstemming te brengen, maar dient als een extra mogelijkheid voor de lidstaten om beroep in te stellen, als een middel om de werkzaamheden van de Commissie te controleren en als een stimulans voor de Commissie om tot betere prestaties te komen; betwijfelt of dit een afdoende basis is om de handhaving van de bemiddelingsprocedure op de lange termijn te rechtvaardigen; 12. verzoekt de Commissie samen met het bemiddelingsorgaan na te gaan hoe de gevallen die aan het bemiddelingsorgaan worden voorgelegd gefilterd kunnen worden om het aantal omlaag te brengen; Erkenning 13. wijst erop dat in het verslag-Belle (SEC(1993) 306) werd aanbevolen de Commissie te belasten met de erkenning van de betaalorganen en de goedkeuring van de aanwijzing van de verklarende instanties; merkt op dat de Raad het voorstel van de Commissie niet overnam (13) en daarmee de verantwoordelijkheid voor de erkenning van de betaalorganen aan de lidstaten heeft overgedragen; 14. merkt op dat artikel 14 van Verordening (EG) nr. 2040/2000 (14) de Commissie onder bepaalde omstandigheden de mogelijkheid biedt de maandelijkse voorschotten aan de lidstaten te verlagen of tijdelijk op te schorten; verzoekt de Commissie deze bepaling stringenter en regelmatiger te handhaven als de betaalorganen in de lidstaten de criteria niet in acht nemen; verzoekt de Commissie te onderzoeken of deze procedure ook kan worden toegepast in gevallen waarin zij twijfels heeft met betrekking tot de accreditering van bepaalde betaalorganen, rekening houdende met de feitelijke situatie van de accreditering; verzoekt de Commissie daarnaast voorstellen in te dienen waardoor zij, onverminderd de bevoegdheden van de lidstaten voor erkenning, de erkenning in bepaalde gevallen kan intrekken, wanneer de betaalorganen zich bij voortduring niet aan de goedkeuringscriteria houden; 15. verzoekt de lidstaten, onder verwijzing naar artikel 4, lid 5 (15) van Verordening (EG) nr. 1258/1999, het aantal erkende betaalorganen zoveel mogelijk te beperken; Verklarende instanties 16. merkt op dat verklarende instanties overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1663/95 (16) slechts hoeven te verklaren of de beheer- en informatiesystemen van de betaalorganen kunnen garanderen dat de betalingen naar behoren worden verricht; wijst erop dat de verklaring gegrond is op een onderzoek van de procedures en op een steekproefsgewijs onderzoek van de transacties; zij betreft de overeenstemming van de betalingen met de gemeenschapsbepalingen slechts voor zover de administratieve structuren van het betaalorgaan waarborgen, dat dergelijke controles op de overeenstemming worden verricht, voordat de betalingen geschieden; 17. is bezorgd over de conclusie van de Rekenkamer dat de verklaringen van de verklarende instanties geen garantie bieden dat de feiten die de begunstigden opgeven in vorderingen tot betaling aan de werkelijkheid beantwoorden (17) , aangezien de kans op fouten op dit niveau het grootst is; verzoekt de Commissie gedetailleerd aan te geven of en hoe deze lacune wordt aangevuld door andere onderdelen van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen of ervoor te zorgen dat de verklaring van de verklarende instanties deze garantie wel biedt; Toepassing van financiële correcties 18. merkt op dat de Commissie sinds 1990 forfaitaire correcties van 2%, 5% of 10% van de opgegeven uitgaven toepast in gevallen waarin de exacte schade voor de begroting niet kan worden vastgesteld en dat in 1997, op voorstel van het Parlement, een percentage van 25% is ingevoerd; 19. merkt op dat ongeveer 90% (18) van alle correcties (naar de waarde gerekend) forfaitaire correcties zijn en geen exacte correcties; verzoekt de Commissie maatregelen voor te stellen om het percentage forfaitaire correcties omlaag te brengen voor eind 2004; 20. verzoekt de Commissie in elk financieel verslag over het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw een overzicht te geven van de toepassing van de verschillende forfaitaire percentages; 21. meent dat de preventieve en corrigerende aard van het systeem van goedkeuring van de rekeningen aangevuld moet worden met een ontmoedigend element om de financiële belangen van de Unie doeltreffend te beschermen en verwacht dat de Commissie voor het einde van 2002 een voorstel op tafel legt voor een rechtsgrond die de Commissie in staat stelt stijgende financiële correcties of andere sancties op te leggen aan lidstaten voor herhaalde tekortkomingen in controlesystemen; Inning van schulden 22. is bijzonder bezorgd dat de uitstaande schulden een bedrag van 2.245 miljoen EUR belopen; ziet, in het licht van Actie 96 van het Witboek over de hervorming van de Commissie, uit naar de mededeling van de Commissie (die eind 2002 zou moeten verschijnen) over een omvattende strategie voor de terugvordering van bedragen; verwacht dat OLAF wordt geraadpleegd over deze strategie; gelast zijn Commissie begrotingscontrole deze zaak nauwlettend te volgen; Uitbreiding 23. merkt op dat de Commissie aan het einde van 2002 taken op het gebied van financieel beheer zal hebben overgedragen aan Sapard-organen in tien kandidaatlanden, en aan deze landen zodoende de volledige verantwoordelijkheid zal hebben overgedragen voor het beheer van projecten, van selectie tot definitieve betalingen; is bezorgd door de bevindingen van de Rekenkamer dat er bij het verlenen van beheertaken in sommige gevallen onvoldoende aanwijzingen waren om met redelijke zekerheid te kunnen stellen dat alle vereisten voor een deugdelijke besteding van EU-fondsen waren vervuld (19) ; 24. merkt op dat de Commissie het beheer tijdelijk heeft overgedragen en dringt erop aan dat de volledige overdracht van beheertaken pas plaatsvindt na verdere systematische controles om te garanderen dat de systemen naar tevredenheid functioneren; wenst een duidelijk tijdschema en een duidelijke methodologie hoe en wanneer de beheertaken volledig zullen worden overgedragen; wenst een garantie van de Commissie in de vorm van een evaluatie van dit systeem; 25. erkent dat de kandidaatlanden en de Commissie zich gezamenlijk hebben ingezet om het nieuwe toetredingsinstrument Sapard ten uitvoer te leggen; is echter bezorgd vanwege de lage bestedingscijfers en de aanzienlijke hoeveelheid annuleringen van betalingskredieten in de beginjaren van het programma en wijst op het risico dat fondsen van de begroting voor 2000 aan het einde van 2003 zullen worden geschrapt als zij niet zijn besteed; 26. beschouwt de late aanneming van de rechtsgronden voor pretoetredingssteun, overschatting van de absorptiecapaciteit, de institutionele problemen in de toetredingslanden en de noodzaak beheers- en controlesystemen op te zetten en te verifiëren als factoren die hebben bijgedragen tot de vertragingen bij de tenuitvoerlegging; verwacht uitputtend te worden geïnformeerd over de redenen voor de trage tenuitvoerlegging en trage vorderingen; 27. verwacht dat de Commissie begrotingscontrole vooraf uitvoerig zal worden geïnformeerd over alle wijzigingen met betrekking tot de erkenning en alle relevante documenten zal ontvangen over de procedure voor de goedkeuring van de Sapard-rekeningen; 28. betreurt de vertraging (20) bij het opzetten van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) in de kandidaatlanden en verzoekt de Commissie al het mogelijke te doen om de kandidaatlanden te helpen de termijn (1 januari 2004) te halen; dringt erop aan dat de kandidaatlanden niet mogen profiteren van steunmaatregelen uit hoofde van het GLB als het GBCS, in zijn vereenvoudigde vorm zoals bedoeld in punt 4.5.3. van de mededeling van de Commissie "Uitbreiding en landbouw" (SEC(2002) 95), niet operationeel is; Verklaring van betrouwbaarheid - foutenpercentage 29. erkent de inspanningen van de Rekenkamer om de DAS-methodologie te ontwikkelen en is verheugd over de introductie van specifieke beoordelingen van sectoren die onder de financiële vooruitzichten vallen; 30. benadrukt dat de kwijtingsautoriteit de mogelijkheid moet hebben vorderingen bij het financieel beheer in de loop der tijd te vergelijken en te volgen; 31. verzoekt de Rekenkamer naar wegen te zoeken om de kwalitatieve beoordelingen op een kwantitatieve manier te presenteren; 32. is van mening dat de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen, na de nodige verbeteringen, kan bijdragen aan de ontwikkeling van een kwantitatieve DAS in de landbouw, zowel op geografische basis als op basis van sector; Andere punten 33. betreurt het dat de Raad het voorstel van de Commissie nog niet heeft aangenomen om de periode waarin de correctie op de uitgaven kan worden toegepast te verlengen van de huidige 24 tot 36 maanden; herinnert eraan dat de Rekenkamer heeft gewezen op de negatieve gevolgen van de 24-maanden-regel (21) en het voorstel van de Commissie om de correctieperiode te verlengen steunde (22) ; meent dat de limiet van 24 maanden niet reëel is en te kort, aangezien de Eenheid goedkeuring van de rekeningen van de Commissie alle uitgaven in een driejarencyclus onderzoekt; onderstreept dat door deze wijziging het risico wordt beperkt dat geconstateerde tekortkomingen in de systemen van de lidstaten ongestraft blijven omdat de Commissie er niet in is geslaagd in een cyclus van twee jaar alle uitgaven te behandelen (23) ; herinnert de Raad er nadrukkelijk aan dat het niet in strijd is met de rechtsstaat om de Commissie de tijd te geven die zij nodig heeft om haar taken uit te voeren; verzoekt de Raad het voorstel van de Commissie goed te keuren; 34. merkt op dat er weinig correcties zijn toegepast op de uitgaven voor plattelandsontwikkeling sinds dit beleid in 2000 in werking is getreden; is bezorgd over de conclusies van de Raad dat er geen gemeenschappelijk controlesysteem is voor plattelandsontwikkeling, dat verschillende verklarende instanties hun bezorgdheid hebben geuit over deze uitgaven en dat standaarden voor goede landbouwpraktijken slecht gedefinieerd of onverifieerbaar zijn; verzoekt de Commissie de controlesystemen voor de uitgaven voor plattelandsontwikkeling te verduidelijken en te verscherpen (24) ; 35. verzoekt de Commissie opnieuw te bezien of de mogelijkheden voor het uitwisselen van controleresultaten en goede praktijken tussen betaalorganen kunnen worden verbeterd en daarover in het volgende financieel verslag over het EOGFL verslag uit te brengen; 36. merkt op dat de Rekenkamer in haar speciaal verslag nr. 4/2001 (25) concludeert dat "het GBCS een degelijk hechte grondslag vormt voor de controle van de uitgaven voor akkerbouwgewassen en dierpremies"; merkt echter tevens op dat 37. verwacht dat de Commissie gevolg zal geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer; acht het onbevredigend, met name in de aanloop naar de uitbreiding, dat Griekenland essentiële onderdelen van het GBCS nog niet heeft ingevoerd; wijst op de inspanningen die Griekenland heeft geleverd teneinde het systeem in november 2003 operationeel te laten zijn; is van mening dat niet tussen kandidaatlidstaten en huidige lidstaten mag worden gediscrimineerd wat de invoering van het GBCS betreft; herinnert de Commissie eraan dat het Parlement in zijn resolutie van 13 april 2000 (28) erop stond dat het GBCS uiterlijk april 2002 in alle lidstaten operationeel zou moeten zijn; verzoekt de Commissie derhalve om opschorting of aanzienlijke verlaging van betalingen in het kader van het GLB die onder het GBCS vallen aan lidstaten die het GBCS niet toepassen tot het systeem in al zijn onderdelen wordt toegepast; 38. herinnert de Commissie eraan dat het van essentieel belang is nauwkeurig te kijken naar de uiteindelijke gevolgen van financiële correcties; is van mening dat forfaitaire correcties, vanwege hun specifieke karakter, geen invloed op alle eindbegunstigden van de landbouwfondsen mogen hebben, maar dat correcties moeten worden opgelegd aan de voor een inbreuk op de regelgeving verantwoordelijke persoon, omdat deze correcties anders neerkomen op onrechtmatige overheidssteun; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst en de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie (PE-CONS 3676/2002 – C5&nbhy;0598/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 839 (2) ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2001) 779 (3) ), – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2002) 586 – C5&nbhy;0503/2002), – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité (A5&nbhy;0004/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst en wijst op de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan, samen met de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie, in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE&nbhy;CONS 3677/2002 – C5&nbhy;0608/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 241 (2) ), – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2002) 604 – C5&nbhy;0514/2002), – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité (A5&nbhy;0003/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 109 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 179, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0100/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0394/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. is van oordeel dat de begrotingstoewijzing van 351 miljoen EUR slechts verenigbaar is met het maximum van rubriek 4 van de financiële vooruitzichten als de begrotingsautoriteit besluit op andere beleidsmaatregelen te besnoeien of de instrumenten aan te spreken waarin het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) voorziet. 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 30 januari 2003, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende steun voor aan armoede gerelateerde ziekten (hiv/aids, tuberculose en malaria) in ontwikkelingslanden HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 179, Gezien het voorstel van de Commissie (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het recht om het hoogst bereikbare niveau van lichamelijke en geestelijke gezondheid te genieten is een fundamenteel mensenrecht dat in overeenstemming is met de bepalingen van artikel 25 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens. Dit recht wordt eenvijfde van de wereldbevolking ontzegd. (2) Volgens artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dient bij de vaststelling en uitvoering van het beleid en de maatregelen van de Unie een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te worden gewaarborgd. (3) Jaarlijks sterven ruim vijfeneenhalf miljoen mensen aan hiv/aids, tuberculose of malaria. Dit heeft enorme gevolgen voor de ziektecijfers en de levensverwachting in ontwikkelingslanden ; bovendien worden jarenlange ontwikkelingsinspanningen en -resultaten door deze ziekten tenietgedaan en vormen zij op lange termijn een ernstig probleem door de ontwrichtende gevolgen die zij teweegbrengen in de samenleving . (4) Naar thans algemeen wordt aangenomen, kunnen preventie, verzorging en behandeling worden beschouwd als onderling afhankelijke en synergetische factoren. (5) Omdat het niet lukt de gevolgen van deze ziekten te beperken en steeds duidelijker wordt wat voor effect deze hebben, staan zij in het middelpunt van de belangstelling in het debat over ontwikkeling - zoals ook blijkt uit de Toezeggingsverklaring van juni 2001 van de speciale zitting van de Algemene Vergadering van de VN, waarin wordt erkend dat hiv/aids zich heeft ontwikkeld tot een ontwikkelingsramp, en uit de verklaring van de Algemene Vergadering van de Wereldgezondheidsorganisatie dat tuberculose en malaria zijn uitgegroeid tot mondiale calamiteiten - zijn er oproepen gedaan voor dringende maatregelen en zijn er een aantal nationale, regionale en internationale initiatieven genomen, die ten doel hebben de rond de millenniumwisseling vastgestelde ontwikkelingsdoelstellingen te verwezenlijken. Die omvatten duidelijke streefdoelen voor de bestrijding van hiv/aids, tuberculose en malaria, waaraan de Europese Gemeenschap en haar lidstaten zich hebben gecommitteerd. (6) Bij de Toezeggingsverklaring is overeengekomen om alleen al voor hiv/aids tegen 2005 geleidelijk toe te werken naar een jaarlijks totaal streefcijfer van 7 à 10 miljard USD aan uitgaven voor de bestrijding van deze epidemie in landen met een laag tot middelgroot inkomen en in landen waar de ziekte zich in snel tempo uitbreidt of dreigt uit te breiden, een en ander ten behoeve van de preventie, verzorging, behandeling, ondersteuning en mitigatie van de gevolgen van hiv/aids, en om stappen te ondernemen om te zorgen dat de nodige middelen ter beschikking worden gesteld, inzonderheid via donorlanden en nationale begrotingen, waarbij in aanmerking moet worden genomen dat de ergst getroffen landen slechts over zeer beperkte middelen beschikken. (7) Hiv/aids, tuberculose en malaria vereisen een passend structureel antwoord, dat alomvattend is en coherent en waarvoor meer financiële en menselijke hulpbronnen nodig zijn dan de meeste ontwikkelingslanden zich kunnen veroorloven; vanwege hun omvang en grensoverschrijdende karakter zijn aan armoede gerelateerde ziekten typisch een voorbeeld van de problemen die om een stelselmatige, gecoördineerde reactie van de internationale gemeenschap vragen en waartegen in ieders belang moet worden opgetreden, en die derhalve niet alleen maar mogen worden beschouwd als een kwestie van ontwikkelingshulp . (8) In de verklaring van Doha inzake de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs) en de volksgezondheid wordt bevestigd dat de TRIPs-overeenkomst de leden er niet van weerhoudt en niet van mag weerhouden maatregelen ter bescherming van de volksgezondheid te treffen, dat zij kan en moet worden geïnterpreteerd en uitgevoerd op een wijze die het recht van WTO-leden om de volksgezondheid te beschermen ondersteunt en met name bevorderlijk is voor de algemene toegankelijkheid van geneesmiddelen, en wordt opnieuw het recht van de WTO-leden bevestigd om ten volle gebruik te maken van de bepalingen van de TRIPs-overeenkomst die in dat opzicht ruimte laten voor flexibiliteit. (9) De doeltreffendheid van programma's ter ondersteuning van de nationale strategieën voor de bestrijding van hiv/aids, tuberculose en malaria is deels afhankelijk van een betere coördinatie van de hulp op Europees én internationaal niveau , inzonderheid met VN-organisaties, -fondsen en -programma's , tussen de particuliere , de overheids- en de NGO- sector, en het gebruik van procedures die zijn afgestemd op de specifieke aard van de betrokken strategieën en partners. (10) De volksgezondheid valt onder de verantwoordelijkheid van de overheid. Bij gebrek aan een adequaat overheidsbeleid is de markt nog slechter in staat om onderzoek en ontwikkeling naar verwaarloosde ziekten op gang te brengen. In 2000 werd slechts 10% van de middelen voor onderzoek en ontwikkeling besteed aan ziekten die verantwoordelijk zijn voor 90% van alle ziektegevallen ter wereld. De dynamiek van dit verwaarlozingsproces pakt voor iedere ziekte anders uit en er zijn dan ook specifieke strategieën nodig om deze evenwichtsverstoring te corrigeren. Een brede aanpak is noodzakelijk om het gebrekkig functioneren van de markt op het punt van geneesmiddelenontwikkeling te compenseren door te voorzien in meer overheidsfinanciering, o.a. in de vorm van steun voor het onderzoek naar en de ontwikkeling van specifieke producten die over de hele wereld worden verspreid en effectieve methoden voor de preventie en behandeling van deze ziekten in de ontwikkelingslanden en door de invoering van adequate stimulansen om de particuliere sector ertoe aan te sporen de nodige investeringen te doen. (11) Maatregelen die specifiek gericht zijn op de bestrijding van aan armoede gerelateerde ziekten moeten een juiste plaats krijgen in de ruimere context van een algemene verbetering van de stelsels van gezondheidszorg en de gezondheidsdiensten in de ontwikkelingslanden en het effectiever functioneren daarvan; het is van essentieel belang dat deze systemen aanzienlijk worden verbeterd om hiv/aids, tuberculose en malaria effectief te kunnen bestrijden; tevens moeten speciale inspanningen worden geleverd om projecten die gericht zijn op de bestrijding van aan armoede gerelateerde ziekten te integreren in de programma's die zich richten op seksuele en reproductieve gezondheidszorg en -rechten. (12) De verbetering van de gezondheid is een absolute voorwaarde voor en een essentieel element van duurzame ontwikkeling. Voor de betrokken partnerlanden en bevolkingsgroepen draagt de bijstand waarin in deze verordening wordt voorzien rechtstreeks en op tastbare wijze bij tot het beleid van de Gemeenschap inzake ontwikkelingssamenwerking. (13) Om de onderlinge samenhang te bevorderen moet in elke communautaire beleidssector rekening worden gehouden met de doelstelling de gezondheid te verbeteren en armoede te bestrijden. (14) In haar mededelingen aan de Raad en het Europees Parlement van 20 september 2000 en 21 februari 2001 inzake actie ter bestrijding van overdraagbare ziekten in het kader van de armoedebestrijding, worden door de Commissie beleidsprincipes en strategische prioriteiten genoemd die een rol spelen bij het verbeteren van de doeltreffendheid van de acties van de Gemeenschap en de lidstaten op dit gebied. (15) In zijn resoluties van 10 november 2000 en 14 mei 2001 wijst de Raad op de ernst van de situatie met betrekking tot hiv/aids, tuberculose en malaria en de noodzaak om meer te doen, teneinde steun te verlenen op nationaal, regionaal en wereldwijd niveau. (16) De Raad heeft in zijn resolutie van 14 mei 2001 en het Europees Parlement in zijn resolutie van 4 oktober 2001 (5) zijn steun uitgesproken voor het communautaire actieprogramma in de zin van versnelde actie ter bestrijding van hiv/aids, tuberculose en malaria in het kader van de armoedebestrijding , en de beide instellingen hebben daarbij onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat er voldoende en adequate menselijke en financiële hulpbronnen voorhanden zijn om deze effectief te kunnen uitvoeren . (17) In de gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de Commissie van 31 mei 2001 en in bovengenoemde resolutie van het Europees Parlement van 4 oktober 2001 alsook in de resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 1 november 2001 wordt het voorstel van de secretaris-generaal van de VN tot instelling van een wereldfonds ter bestrijding van hiv/aids, tuberculose en malaria, dat op 29 januari 2002 in werking is getreden, toegejuicht en wordt onderstreept dat de bijdragen aan dit fonds een aanvulling moeten zijn op de reeds bestaande middelen. (18) In de bovengenoemde Toezeggingsverklaring van de speciale zitting van de Algemene Vergadering van de VN van juni 2001 en met name op de Conferentie van Monterey is nadrukkelijk gestipuleerd dat de uitbreiding van de officiële ontwikkelingshulp en van de schuldverlichtingsregelingen moet worden gebruikt ten behoeve van een betere gezondheidszorg en een beter onderwijs; de Gemeenschap en haar lidstaten hebben een belangrijke rol te vervullen bij het onderzoek naar manieren waarop verhoging van de officiële ontwikkelingshulp in combinatie met systemen voor verlichting van de schuldenlast effectiever kunnen worden gebruikt als instrumenten ter bestrijding van hiv/aids, tuberculose en malaria. (19) In haar resoluties van september 1998 , oktober 2000 en maart 2002 wees de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU erop dat de inspanningen op ontwikkelingsgebied onder druk komen te staan door de verspreiding van hiv/aids, en snel actie moet worden genomen. (20) Goedkeuring van deze verordening betekent dat Verordening (EG) nr. 550/97 van 24 maart 1997 betreffende acties op het gebied van hiv/aids in de ontwikkelingslanden (6) , overbodig wordt en derhalve kan worden ingetrokken. (21) Deze verordening legt, voor de gehele looptijd van het daarbij vastgestelde programma, een financieel kader vast dat, in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (7) , voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt vormt in de loop van de jaarlijkse begrotingsprocedure. (22) Aangezien de voor de tenuitvoerlegging van deze verordening vereiste maatregelen beheermaatregelen zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) , dienen deze maatregelen volgens de in artikel 4 van genoemd besluit bepaalde procedures te worden vastgesteld. (23) Overeenkomstig de beginselen van subsidiariteit en proportionaliteit, als bedoeld in artikel 5 van het Verdrag, kan het doel van de voorgestelde maatregel, namelijk de bestrijding van de drie voornaamste overdraagbare ziekten in het kader van de armoedebestrijding, met name in de ontwikkelingslanden, niet door optreden van de lidstaten afzonderlijk worden verwezenlijkt en dient dit derhalve, gezien de schaal en de effecten van de voorgestelde maatregel, te worden verwezenlijkt door optreden van de Gemeenschap. Deze verordening beperkt zich tot het minimum dat nodig is om dit doel te verwezenlijken en gaat derhalve niet verder dan noodzakelijk met het oog op dat doel. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Hoofdstuk I Doelstelling en werkingssfeer Artikel 1 1. De Gemeenschap implementeert het actieprogramma van de Europese Gemeenschap ter bestrijding van de drie voornaamste overdraagbare ziekten, namelijk hiv/aids, tuberculose en malaria, in ontwikkelingslanden. 2. In het kader van dat programma verleent de Gemeenschap financiële bijstand en passende knowhow aan ontwikkelingsinstanties, teneinde de volksgezondheid voor iedereen toegankelijker te maken en te verbeteren in het kader van de algemene doelstelling de armoede terug te dringen en uiteindelijk uit te roeien. 3. Bij de toewijzing van deze middelen en knowhow wordt voorrang verleend aan: Artikel 2 De doelstellingen van de activiteiten die worden uitgevoerd in het kader van deze verordening, zijn: Artikel 3 De financiële steun van de Gemeenschap is bestemd voor specifieke projecten die de in artikel 2 hierboven beschreven doelstellingen bevorderen en, in het bijzonder, voor projecten die erop gericht zijn: Artikel 4 1. In het kader van de in artikel 3 bedoelde acties kan de steun van de Gemeenschap worden verleend in de vorm van: Voorrang wordt verleend aan de verbetering van de nationale capaciteit met het oog op de levensvatbaarheid op de lange termijn. 2. De communautaire financiering mag zowel investeringsuitgaven dekken, met uitzondering van de aankoop van onroerend goed, als, in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde gevallen en onder de voorwaarde dat met dit project, voor zover mogelijk, naar duurzaamheid op middellange termijn wordt gestreefd, vaste kosten (met inbegrip van administratie-, onderhouds- en lopende kosten) waarvan de exploitatie tijdelijk een last voor de partner betekent, zodat de in lid 1 bedoelde steun optimaal kan worden benut. Hoofdstuk II Wijze van uitvoering van de steun Artikel 5 1. De financiële steun van de Gemeenschap krachtens deze verordening vindt plaats in de vorm van niet-terugvorderbare hulp. 2. Voor iedere samenwerkingsactie wordt de in artikel 6 genoemde partners verzocht om een financiële bijdrage. Bij de vaststelling van die bijdrage dient rekening te worden gehouden met de capaciteit van de betrokken partners en de aard van de actie. In bepaalde omstandigheden mag de bijdrage in natura worden geleverd, indien de partner een niet-gouvernementele organisatie (NGO) is dan wel een organisatie van een lokale gemeenschap. 3. De levering van financiële bijstand in het kader van deze verordening kan cofinanciering met andere donors omvatten, in het bijzonder met lidstaten, de Verenigde Naties, en internationale of regionale ontwikkelingsbanken of financiële instellingen. 4. In de context van de in artikel 3, onder h) t/m j) , genoemde acties wordt financiële bijstand verleend in coördinatie met de nieuwe instrumenten voor productonderzoek en -ontwikkeling met betrekking tot aan armoede gerelateerde overdraagbare ziekten, die worden geïmplementeerd in het kader van het kaderprogramma van de Gemeenschap voor onderzoek en ontwikkeling 2002-2006. 5. De bijdrage aan het wereldfonds ter bestrijding van hiv/aids, tuberculose en malaria geschiedt via een financieringsovereenkomst tussen de Commissie en de beheerder van het wereldfonds. De bijdrage wordt beheerd conform de in overleg met de Commissie vast te stellen regels en procedures van het wereldfonds, die als bijlage aan de financieringsovereenkomst worden gehecht. 6. In het kader van de in artikel 3, onder h) t/m j) op te zetten activiteiten dient te worden getracht optimaal gebruik te maken van de synergieën met beleidsmaatregelen en programma's op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheidszorg, inzonderheid bij de behandeling van hiv/aids. Artikel 6 1. De partners die voor financiële bijstand in het kader van deze verordening in aanmerking komen, zijn: 2. Onverminderd het bepaalde in lid 1, onder (e), verleent de Gemeenschap financiële bijstand aan partners waarvan het hoofdkantoor is gevestigd in een lidstaat of een derde land dat in het kader van deze verordening communautaire bijstand krijgt of daarvoor in aanmerking kan komen, mits dit kantoor het feitelijke centrum is vanwaaruit de zakelijke activiteiten worden bestuurd. In uitzonderlijke gevallen mag dit kantoor zich in een ander derde land bevinden. Artikel 7 1. Voor zover deze acties het onderwerp zijn van financieringsovereenkomsten tussen de Gemeenschap en landen waar krachtens deze verordening acties worden gefinancierd, moeten de overeenkomsten de bepaling omvatten dat de betaling van belastingen, heffingen en andere lasten niet door de Gemeenschap wordt gefinancierd. 2. Alle krachtens deze verordening gesloten financieringsovereenkomsten of -contracten dienen de bepaling te omvatten dat zij onderworpen zijn aan controle door de Commissie, die ter plaatse inspecties mag uitoefenen, alsmede aan audits door de Rekenkamer, volgens de gebruikelijke methoden die door de Commissie zijn vastgesteld in het kader van de geldende bepalingen, in het bijzonder die van het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen. 3. Er dienen maatregelen te worden getroffen om tot uitdrukking te laten komen dat de krachtens deze verordening verleende steun afkomstig is van de Gemeenschap. Artikel 8 1. De deelname aan aanbestedingen en de gunning van opdrachten of contracten staat op gelijke voorwaarden open voor alle natuurlijke en rechtspersonen uit de lidstaten en alle ontwikkelingslanden. De deelname mag in uitzonderlijke gevallen worden opengesteld voor andere derde landen. 2. Leveringen zijn afkomstig uit de begunstigde landen, andere ontwikkelingslanden of de lidstaten. Leveringen mogen in uitzonderlijke gevallen afkomstig zijn uit andere derde landen. Artikel 9 1. Om de doelstellingen van samenhang en complementariteit, als bedoeld in het Verdrag, te verwezenlijken en om optimale doeltreffendheid van de steun te garanderen, kan de Commissie alle noodzakelijke coördinatiemaatregelen nemen, met name: 2. In samenwerking met de lidstaten mag de Commissie alle nodige initiatieven nemen om te zorgen voor een optimale coördinatie met andere betrokken donors, in het bijzonder donors die onder het systeem van de Verenigde Naties vallen. Die coördinatie moet gericht zijn op de stelselmatige uitwisseling en evaluatie van gegevens over geplande projecten en moet zodanig gestalte krijgen dat de onderlinge samenhang en complementariteit zijn verzekerd . Hoofdstuk III Besluitvormingsprocedures Artikel 10 1. Het financiële kader voor de uitvoering van deze verordening in de periode van 2003 tot en met 2006 wordt hierbij vastgesteld op 351 miljoen EUR. De omvang van de jaarlijkse enveloppe is afhankelijk van de vraag of beide takken van de begrotingsautoriteit het eens worden over de vraag of de financiering binnen het kader van de financiële vooruitzichten moet geschieden of middels gebruikmaking van de instrumenten waarin het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 voorziet. 2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. Artikel 11 1. De Commissie is verantwoordelijk voor de opstelling van strategische programmeringsrichtlijnen, waarin de samenwerkingsacties van de Gemeenschap worden vastgesteld in termen van meetbare doelstellingen, prioriteiten, termijnen voor specifieke actiegebieden, uitgangspunten en verwachte resultaten. Programmering geschiedt op jaarbasis en is indicatief. 2. De jaarlijkse gedachtewisseling met de lidstaten vindt plaats op basis van een presentatie door de vertegenwoordiger van de Commissie van de strategische programmeringsrichtlijnen voor de uit te voeren acties, binnen het kader van het in artikel 13, lid 1, bedoelde comité. Het comité brengt daarover advies uit conform de in artikel 13, leden 2 en 3 bedoelde beheersprocedure. Artikel 12 1. De Commissie is verantwoordelijk voor het voorafgaand onderzoek, de besluitvorming en het beheer van de onder deze verordening vallende acties, volgens de geldende budgettaire en andere procedures, met name die welke zijn vastgelegd in het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen. 2. Besluiten betreffende acties waarvoor financiering krachtens deze verordening meer dan € 5 miljoen bedraagt, evenals alle wijzigingen van bedoelde acties die een overschrijding met meer dan 20% van het oorspronkelijk voor de betrokken actie vastgestelde bedrag met zich brengen, worden overeenkomstig de in artikel 13, lid 2, bedoelde procedure goedgekeurd. 3. De Commissie stelt de lidstaten in kennis van besluiten en wijzigingen van deze acties voor bedragen van € 5 miljoen of minder. Artikel 13 1. De Commissie wordt bijgestaan door het geografisch ontwikkelingscomité dat bevoegd is voor ontwikkeling. 2. In gevallen waarin wordt verwezen naar onderhavig lid is de in artikel 4 van Besluit 1999/468/EG vastgestelde beheerprocedure van toepassing, overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 7 en 8. 3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. Hoofdstuk IV Rapporten en financiële bepalingen Artikel 14 1. Na elk begrotingsjaar legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een jaarverslag voor over het EG-beleid inzake ontwikkelingssamenwerking, met daarin informatie over de richtsnoeren voor haar jaarlijkse indicatieve strategische programma, over de in de loop van dat begrotingsjaar gefinancierde acties - inclusief die van het wereldfonds ter bestrijding van hiv/aids, tuberculose en malaria - en de conclusies van de Commissie betreffende de uitvoering van deze verordening in het voorgaande begrotingsjaar. Het overzicht bevat met name informatie over de sterke en zwakke punten van de acties in termen van het effect dat zij sorteren in de strijd tegen de drie overdraagbare ziekten en bij de bestrijding van armoede , met inbegrip van de in het kader van de beoogde doelstellingen bereikte concrete, specifieke resultaten. Daarnaast dient informatie te worden verstrekt omtrent de organisaties waarmee contracten zijn gesloten en de met die contracten gemoeide en uitbetaalde bedragen, alsook over de resultaten van eventuele onafhankelijke evaluaties van specifieke acties. 2. Uiterlijk een jaar vóór het verstrijken van deze verordening legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een onafhankelijk beoordelingsrapport voor over de uitvoering van deze verordening, met het doel vast te stellen of de beoogde doelstellingen zijn bereikt en om richtlijnen te geven om toekomstige acties doeltreffender te maken. Op basis van dit beoordelingsrapport kan de Commissie voorstellen doen voor de toekomst van deze verordening en, voor zover nodig, voorstellen deze te wijzigen. Artikel 15 Verordening (EG) nr. 550/97 wordt ingetrokken. Acties waartoe is besloten in het kader van Verordening (EG) nr. 550/97, worden gecontinueerd op basis van die verordening. Artikel 16 1. Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. 2. Deze verordening is van toepassing tot en met 31 december 2006. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de situatie in Irak, met name zijn resolutie van 16 mei 2002 over Irak elf jaar na de Golfoorlog (1) , – onder verwijzing naar alle resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over Irak, met name resolutie 1441 van 8 november 2002, – gezien het rapport dat het hoofd van de Commissie van toezicht, controle en inspectie van de Verenigde Naties (UNMOVIC) en de directeur-generaal van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) op 27 januari 2003 aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties hebben voorgelegd, – gezien de plechtige Frans-Duitse verklaring die 22 januari 2003 in Parijs werd afgelegd, – gezien de conclusies van de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU over Irak van 27 januari 2003, A. overwegende dat in resolutie 1441 van de Veiligheidsraad aan de UNMOVIC de opdracht wordt gegeven om aan Irak een striktere regeling inzake de ontwapeningsinspecties op te leggen en Bagdad wordt verzocht om aan de UNMOVIC en de IAEA een volledige verklaring over te leggen over alle aspecten van zijn programma's voor de ontwikkeling van chemische, biologische en kernwapens en ballistische raketten, alsmede alle verdere informatie over programma's inzake chemische, biologische en kernwapens, B. overwegende dat het van het grootste belang is dat Irak onder internationaal toezicht volledig wordt ontwapend voor wat betreft alle chemische, bacteriologische, radiologische en nucleaire massavernietigingswapens, indien aanwezig, en dat de mogelijke capaciteit van Irak om dergelijke wapens te vervaardigen, wordt vernietigd in overeenstemming met de resoluties van de Verenigde Naties terzake, C. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten dezelfde koers moeten volgen om snel en doeltreffend internationaal toezicht te kunnen uitoefenen op de situatie in Irak, D. gezien de zelfgekozen isolatie en het gebrek aan medewerking van de Iraakse regering met de internationale gemeenschap, de extreme militarisering van de Iraakse samenleving, de wijdverbreide en zeer ernstige schendingen van de mensenrechten en het internationale humanitaire recht, en het volledig ontbreken van politieke en democratische rechten in Irak, 1. betuigt andermaal zijn gehechtheid aan vrede, democratie en eerbiediging van de mensenrechten en het internationale recht, en wijst andermaal op de noodzaak van een volledige toepassing en naleving van de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties om de internationale vrede en veiligheid te kunnen waarborgen; 2. zegt zijn volledige steun toe aan Hans Blix, uitvoerend voorzitter van UNMOVIC, aan El Baradei, directeur-generaal van de IAEA en hun team inspecteurs die belast zijn met de uitvoering van de striktere inspectieregeling zoals vastgelegd in resolutie 1441 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties; 3. meent dat overtredingen van resolutie 1441 die thans door de inspecteurs ten aanzien van massavernietigingswapens zijn vastgesteld, geen rechtvaardiging voor militair optreden vormen, en is van oordeel dat alle verdere stappen door de Veiligheidsraad moeten worden ondernomen na een volledige evaluatie van de toestand; 4. verzoekt de Iraakse regering resolutie 1441 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties na te leven, de UNMOVIC-inspecties onvoorwaardelijk en ongehinderd te blijven toestaan, volledig mee te werken en in te gaan op de opmerkingen die het hoofd van de UNMOVIC in zijn rapport heeft gemaakt; verzoekt Irak bovendien alle beschikbare relevante informatie uit alle bronnen, onverwijld aan de UNMOVIC door te geven; 5. is in dit verband ingenomen met de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 27 januari 2003, en verwacht dat deze conclusies door de lidstaten in alle desbetreffende organen ten uitvoer zal worden gelegd; verzoekt de Raad om te trachten in het kader van het GBVB tot een gemeenschappelijk standpunt ten aanzien van Irak te komen, opdat de EU op het internationale toneel een eensgezinde positie kan innemen over de huidige situatie en de toekomstige evolutie van dit conflict; verzoekt de kandidaatlanden om zich na adequaat overleg achter een gemeenschappelijk Europees standpunt te scharen; 6. is gekant tegen elke unilaterale militaire actie en is van oordeel dat een preventieve aanval in strijd is met het internationaal recht en het Handvest van de VN, en alleen maar tot een grotere crisis zou leiden waarbij ook andere landen in de regio zouden worden betrokken; onderstreept dat alles in het werk moet worden gesteld om een militaire actie te vermijden; 7. dringt erop aan om alle politieke en diplomatieke wegen te bewandelen om tot een vreedzame regeling van het conflict te komen en onderstreept de noodzaak van het tot stand brengen en handhaven van de vrede en de internationale veiligheid; 8. verzoekt de VN na te gaan wat de impact van het embargo is, met name de negatieve gevolgen voor de humanitaire situatie van de Iraakse bevolking, in het bijzonder vrouwen en kinderen, opdat, indien nodig, stappen kunnen worden ondernomen om het embargo op te heffen; 9. dringt er bij de Raad op aan om al het mogelijke te doen om een einde te maken aan de oorlog in het Midden-Oosten; dringt er in dit verband bij het voorzitterschap van de Raad en de Hoge Vertegenwoordiger van het GBVB op aan om de regering van de VS duidelijk te maken dat de oplossing van het conflict in het Midden-Oosten van de EU de hoogste prioriteit krijgt en dat een krachtig en overtuigend internationaal initiatief voor een snelle tenuitvoerlegging van het door de VS, de EU, de VN en Rusland gesteunde vredesplan niet langer kan worden uitgesteld; 10. onderstreept de gehechtheid van de Europese Unie aan de soevereiniteit en de territoriale onschendbaarheid van Irak, Koeweit en hun buurlanden; 11. dringt er bij de Raad en de lidstaten op aan om op eigen initiatief voor te stellen dat het Internationaal Strafhof de verantwoordelijkheid van het bewind van de Iraakse leider onderzoekt voor de volkerenmoord op de moeras-Arabieren en andere oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, de Secretaris-generaal van de VN en de regering van Irak. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het Koreaanse schiereiland, met name de resolutie van 7 november 2002 over de organisatie voor energieontwikkeling op het Koreaanse schiereiland (KEDO) (1) en van 16 januari 2003 over de humanitaire crisis in Noord-Korea (2) , – gezien de resoluties van de Raad van Beheer van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) van 29 november 2002 en 6 januari 2003 over de nucleaire activiteiten van Noord-Korea, – gezien de verklaringen van het voorzitterschap namens de Europese Unie van 9 januari 2003 over de resolutie van de Raad van Beheer van de IAEA van 6 januari 2003 en van 13 januari 2003 over de officiële aankondiging door de Democratische Volksrepubliek Korea van zijn voornemen om het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV) op te zeggen, nadat het al eerder had aangekondigd de kerncentrale van Yongbyong, waarmee het voor kernwapens noodzakelijke plutonium kan worden geproduceerd, opnieuw te willen opstarten A. overwegende dat Noord-Korea op 12 december 1985 toetrad tot het NPV, en overwegende dat het de op 19 februari 1992 in werking getreden Gezamenlijke Verklaring inzake denuclearisatie van het Koreaanse schiereiland heeft ondertekend, met de IAEA de op 10 april 1992 in werking getreden Splijtstofbewakingsovereenkomst heeft ondertekend en op 21 oktober 1994 een Kaderovereenkomst met de VS heeft ondertekend, B. overwegende dat de autoriteiten van Noord-Korea hebben besloten de overeenkomsten van 1994 nietig te verklaren en als gevolg daarvan de aanwezigheid van controleurs van de IAEA op zijn grondgebied niet langer te dulden, C. overwegende dat de onthullingen over het uraniumverrijkingsprogramma het Europees Parlement er op 24 oktober 2002 toe deed besluiten de EU-bijdragen van 20 miljoen EUR aan KEDO voor 2003 te bevriezen en voor KEDO aanleiding was tot stopzetting van de leveringen van zware olie aan Noord-Korea, die eveneens deel uitmaken van de KEDO-overeenkomst, D. overwegende dat het voortdurende isolement ten gevolge van het beleid van zijn leiders en een aantal natuurrampen de laatste acht jaar reeds de hongerdood van tenminste 2 miljoen Noord-Koreanen heeft veroorzaakt en dat nog meer Noord-Koreanen onder de voedseltekorten te lijden zullen krijgen doordat donoren hun beleid inzake voedsel- en energiehulp vanwege de nucleaire crisis hebben herzien, E. overwegende dat het beleid van de EU tegenover Noord-Korea gericht moet zijn op de bevordering van vrede, stabiliteit en de economische ontwikkeling van de regio en op het eerbiedigen van de fundamentele mensenrechten, democratie en de rechtsstaat, 1. veroordeelt het besluit van Noord-Korea om zich terug te trekken uit het NPV en verzoekt Noord-Korea om terug te komen op dit besluit; 2. verzoekt Noord-Korea om zijn programma ter verrijking van uranium voor kernwapens op een duidelijk zichtbare en verifieerbare manier te staken en dringt er bij het land op aan zijn moratorium op proeven met ballistische raketten te handhaven; 3. veroordeelt het besluit van de regering van Pakistan om de regering van Noord-Korea technologie voor de verrijking van uranium te leveren; 4. verzoekt Noord-Korea om de IAEA toe te staan de zegels en toezichtcamera's weer in de kerncentrale van Yongbyong aan te brengen, de inspecteurs naar het land te laten terugkeren om door te gaan met de bewakingsactiviteiten en bij wijze van vertrouwenwekkende maatregel de gebruikte splijtstofstaven niet uit hun waterreservoirs te verwijderen; 5. steunt alle voorstellen die Noord-Korea in staat zouden stellen een oplossing te vinden voor zijn energietekort, behalve wanneer dit uitmondt in de productie van kernwapens, met name door het gebruik van de steenkoolvoorraden van het land en de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen, en verzoekt de Commissie het rendement en de haalbaarheid van dergelijke projecten te onderzoeken; 6. constateert dat Noord-Korea heeft toegestemd in hervatting van de gesprekken met de Zuid-Koreaanse regering en is er vast van overtuigd dat een dialoog de beste manier is om de internationale spanning te verminderen en het conflict op nucleair gebied op te lossen; 7. is ingenomen met het besluit van de Raad en de Commissie door te gaan met het verstrekken van humanitaire hulp van de Europese Unie aan Noord-Korea en met het besluit van de Commissie om 9,5 miljoen EUR aan voedselhulp te bestemmen voor Noord-Korea, met dien verstande dat voortdurend toezicht wordt gehouden op de levering van de hulp om ervoor te zorgen dat het de beoogde ontvangers bereikt; 8. is ingenomen met recente aanbiedingen van de Verenigde Staten om voedsel- en energiehulp aan Noord-Korea te leveren als stimulans voor de ontmanteling van zijn nucleaire programma's; 9. doet een beroep op de Commissie en de Raad om via een bureau van de permanente EU-delegatie en in samenwerking met de VN, Zuid-Korea, Japan, de VS en zo mogelijk samen met de Volksrepubliek China permanente contacten met de regering van Noord-Korea aan te knopen die ertoe moeten leiden dat eind voorjaar/begin zomer zevenmogendhedensbesprekingen worden gehouden over de situatie op het Koreaanse schiereiland, waarvoor Noord-Korea, Zuid-Korea, Japan, Rusland, China en de VS worden uitgenodigd om samen met de EU de situatie met betrekking tot de economie, de veiligheid en de nucleaire ontwapening te bespreken; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de Republiek Korea, Japan, de Verenigde Staten van Amerika, de Democratische Volksrepubliek Korea en de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement, – gezien de 59ste zitting van de VN-Commissie voor de rechten van de mens (UNCHR), die gedurende zes weken in Genève zal worden gehouden van 17 maart tot en met 25 april 2003, – gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie en de daarin vervatte bepalingen inzake de mensenrechten, – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement inzake de rol van de Europese Unie bij de bevordering van de mensenrechten en de democratisering in derde landen ( COM(2001) 252 ) en zijn resolutie van 25 april 2002 over deze mededeling (1) , – gezien zijn resolutie van 25 april 2002 over de mensenrechten in de wereld in 2001 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (2) , – gezien zijn resolutie van 26 september 2002 over de geboekte vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (3) , – onder verwijzing naar resolutie 1373 (2001) van de VN-Veiligheidsraad inzake het terrorisme, – gelet op de diverse besluiten van de Europese Unie inzake terrorisme, – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de VN-Commissie voor de rechten van de mens (1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001) en met name zijn op 7 februari 2002 aangenomen resolutie (4) , A. overwegende dat een van de voornaamste streefdoelen van de Europese Unie erin moet bestaan het universele en ondeelbare karakter, alsmede de onderlinge afhankelijkheid en correlatie van alle mensenrechten - waaronder begrepen de burgerlijke, politieke, economische, sociale en culturele rechten - zoals die zijn geproclameerd op de in 1993 te Wenen gehouden Wereldconferentie te handhaven; tevens overwegende dat verdraagzaamheid, rechtvaardigheid en respect voor de waardigheid van de individu van nature eigen zijn aan de mens en dat alle menselijke wezens vrij, gelijkwaardig en met gelijke rechten worden geboren, B. overwegende dat de bescherming en de bevordering van de mensenrechten en de grondrechten een van de grondbeginselen van de Unie is en dat de gehechtheid aan de beginselen van de democratie en de rechtsstaat een essentieel onderdeel is van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU, van haar beleid inzake ontwikkelingssamenwerking en van alle andere buitenlandse betrekkingen, C. overwegende dat de UNCHR binnen het VN-systeem het voornaamste forum voor discussie over de mensenrechten is en dat de mensenrechtenschendingen in bepaalde landen voor deze commissie een terechte bron van zorg zijn, D. zich terdege bewust van de uiterst grimmige sfeer tijdens de 58ste zitting van de UNCHR en ernstig verontrust over de negatieve tendensen om de UNCHR te verzwakken in haar rol als verdediger van mensenrechten en vrijheden, E. eveneens verontrust over het feit dat deze tendensen zijn versterkt doordat als gevolg van het roulerend lidmaatschap een groot aantal landen op de 58ste zitting aanwezig waren die beschuldigd worden van mensenrechtenschendingen, en dat als gevolg daarvan slechts ten aanzien van een handvol landen door de EU gesteunde resoluties zijn aangenomen, F. tot zijn voldoening constaterende dat overal ter wereld steeds meer eisen worden gesteld op het punt van vrijheid en democratie, maar betreurende dat de mensenrechten in tal van landen nog steeds op flagrante wijze worden geschonden, G. overwegende dat de EU tijdens de komende UNHCR-zitting een goed voorbereide leidersrol moet vervullen en daarbij speciaal moet toezien op de integriteit en geloofwaardigheid van het werk van de UNHCR, H. met name verontrust over het feit dat over China, Saoedi-Arabië, Indonesië, Colombia, Noord-Korea, Rusland, Iran en Zimbabwe geen resoluties zijn aangenomen, terwijl het Parlement de EU had verzocht deze resoluties te steunen of mede te steunen, I. overwegende dat het feit dat er tussen de EU en een derde land een dialoog over de mensenrechten plaatsvindt, niet mag verhinderen dat de EU een resolutie over de mensenrechtensituatie in dat land indient of steun verleent voor een initiatief door dat derde land, J. overwegende dat het voeren van een permanente en constructieve dialoog niet alleen met de regering, maar ook met vertegenwoordigers van het maatschappelijke middenveld, NGO's en basisorganisaties, in het bijzonder van mensenrechtenorganisaties, van essentieel belang is voor een doeltreffend optreden ten behoeve van de bevordering en bescherming van de mensenrechten in de wereld, K. de Raad eraan herinnerend dat hij geen uitvoering heeft gegeven aan paragraaf 10 zijn bovengenoemde resolutie van 7 februari 2002 waarin de Raad wordt verzocht om aan het Parlement verslag uit te brengen over zijn werkzaamheden tijdens de zitting van het UNCHR in 2002 en de resultaten van deze zitting, L. overwegende dat de Raad en de Commissie bezig zijn met de voorbereiding van deze zitting en betreurende dat tot dusverre geen informatie hierover aan het Parlement is doorgegeven, 1. onderstreept andermaal dat de eerbiediging, bevordering en vrijwaring van de mensenrechten deel uitmaken van de morele en juridische verworvenheden van de Europese Unie en een van de hoekstenen vormen van de Europese eenheid en integriteit; 2. bevestigt opnieuw de noodzaak van een gecoördineerd, gezamenlijk en goed voorbereid optreden van de EU voorafgaand aan, tijdens en na de 59ste zitting van de UNHCR teneinde op een doelmatige en effectieve manier te kunnen bijdragen aan de werkzaamheden van de UNHCR; 3. betreurt de tijdens de 58ste zitting van de UNHCR geconstateerde tendens van een steeds scherper wordende tegenstelling Noord-Zuid en dringt erop aan dat de EU-delegatie vóór de volgende zitting een allesomvattende strategie opstelt teneinde een grotere doelmatigheid van haar rol en benadering op het gebied van de mensenrechten te garanderen; 4. is van mening dat het lidmaatschap van de UNHCR afhankelijk moet worden gesteld van de mate van samenwerking met de VN-organen en van de vraag in hoeverre de betrokken staat blijk heeft gegeven van de nodige politieke wil om de bescherming van de fundamentele mensenrechten te waarborgen, en stelt zich op het standpunt dat de voorzitter van de UNHCR een prominente voorvechter moet zijn van de mensenrechten op zowel nationaal als internationaal niveau; betreurt het derhalve dat Libië dit jaar tot voorzitter van de UNHCR is gekozen en acht het bijzonder betreurenswaardig dat de EU-lidstaten zich daarbij van stemming hebben onthouden; 5. roept de EU op te streven naar universele ratificatie van de voornaamste mensenrechteninstrumenten waarbij landen zich kunnen aansluiten, met name het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, het Verdrag tot uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen, het Verdrag inzake de rechten van het kind, het Internationaal Verdrag tot bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en leden van hun families, het Verdrag tot uitbanning van rassendiscriminatie en het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende vormen van behandeling of bestraffing, en roept alle regeringen op deze verdragen zonder voorbehoud onverwijld te ratificeren en ten uitvoer te leggen; 6. roept alle UNHCR-leden op concreet uitvoering te geven aan hun mensenrechtenverplichtingen, en met name hun volle samenwerking te verlenen aan de speciale UNHCR-procedures door zich onder andere permanent bloot te stellen aan controles door VN-mensenrechtenorganisaties, door de voornaamste mensenrechtenverdragen te ratificeren en ten uitvoer te leggen, en door volledig samen te werken met de in het kader van het UNHCR-Verdrag bestaande controleorganen; 7. roept het voorzitterschap van de Raad op een resolutie in te dienen of te helpen indienen ter versterking van de speciale UNHCR-procedures, o.a. door voldoende middelen uit te trekken om het effectieve functioneren daarvan te helpen bevorderen en ervoor te zorgen dat hun aanbevelingen tijdig tot stand komen, worden verspreid en uitgevoerd, en worden voorzien van een adequate follow-up; 8. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten binnen de UNCHR de oprichting van een "democratiegroep" te bevorderen, waar alle landen die tot de "gemeenschap van democratieën" behoren, elkaar kunnen ontmoeten om een gemeenschappelijk standpunt te bepalen op basis van de agenda van de Commissie voor de rechten van de mens; 9. roept alle staten ertoe op de nodige aandacht te schenken aan de kwestie van de straffeloosheid van schendingen van de internationale mensenrechten en het humanitaire recht, met inbegrip van misdrijven tegen nationale minderheden, vrouwen en kinderen; 10. onderkent het fundamentele belang van het complementariteitsbeginsel in het Statuut van Rome tot instelling van het Internationaal Strafhof en roept het voorzitterschap van de Raad op deze belangrijke kwestie daadwerkelijk aan de orde te stellen door op de 59ste zitting van de UNHCR een resolutie in te dienen of te helpen indienen waarin alle VN-leden worden opgeroepen toe te treden tot het Statuut van Rome tot instelling van het Internationaal Strafhof of dit te ratificeren; 11. roept de EU op een resolutie in te dienen waarin alle landen worden uitgenodigd een moratorium in te stellen op executies met het oog op de volledige afschaffing van de doodstraf, en verzoekt de Verenigde Staten, China, Saoedi-Arabië, Soedan, de Republiek Congo en de Democratische Republiek Congo, Iran en andere staten onmiddellijk een einde te maken aan alle executies; 12. feliciteert gouverneur George Ryan van Illinois met het in levenslang omzetten van de vonnissen van alle 167 ter dood veroordeelden in zijn staat, en uit zijn voldoening over het besluit van gouverneur Ronnie Musgrove van Mississippi om Ronald Chris Foster, een minderjarige crimineel, respijt te verlenen totdat zijn zaak kan voorkomen bij het State Supreme Court, en spoort de andere gouverneurs ertoe aan hetzelfde te doen; betreurt evenwel dat dit besluit is gevolgd door een verklaring van de Amerikaanse president waarin hij zich uitspreekt voor handhaving van de doodstraf; 13. veroordeelt steniging krachtens de vigerende wetgeving en alle vormen van wrede of onterende bestraffing, alsmede alle gelegaliseerde vormen van foltering zoals die met name worden toegepast in Iran, Saoedi-Arabië, Soedan en sommige deelstaten van Nigeria, en dringt erop aan dat hierover tijdens de in 2003 te houden zitting van de UNHCR een resolutie wordt ingediend; 14. roept het voorzitterschap van de Raad op een resolutie in te dienen over dwangarbeid van mannen en vrouwen van alle rassen en leeftijden in al zijn verschijningsvormen, d.w.z. gedwongen prostitutie van kinderen, vrouwen en mannen, gedwongen kinderarbeid, kindsoldaten, de slavernijachtige arbeidsomstandigheden op diverse continenten en de met slavernij gelijk te stellen en derhalve als een schending van de mensenrechten te beschouwen mensenhandel die daarmee gepaard gaat; 15. onderstreept dat de strijd tegen het terrorisme op generlei wijze een bedreiging mag vormen voor de bescherming van de fundamentele mensenrechten en dient te zijn gebaseerd op het internationale humanitaire recht, en is van oordeel dat de UNHCR concrete stappen moet nemen om ervoor te zorgen dat alle landen bij maatregelen tegen het terrorisme toezien op de eerbiediging van de mensenrechten van alle personen onder hun rechtsmacht en waarborgen dat strikt de hand wordt gehouden aan onvervreemdbare rechten en dat mensenrechtenverdragen volledig worden geëerbiedigd; 16. verzoekt het voorzitterschap van de Raad zijn steun te geven aan een resolutie waarin de Verenigde Staten worden opgeroepen onverwijld duidelijkheid te verschaffen over de situatie van de gevangen in Guantanamo en de gevangenen die van daar zijn overgebracht naar andere delen van de Verenigde Staten, teneinde eindelijk het internationale recht te eerbiedigen, de gevangenen tegen wie geen houdbare aanklachten zijn ingediend vrij te laten en de noodzakelijke stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat de basale vrijwaringen worden geëerbiedigd; 17. verzoekt het voorzitterschap van de Raad resoluties in te dienen of te ondersteunen over de tegenstelling tussen enerzijds fundamentele rechten en vrijheden en anderzijds terreurbestrijdingswetgeving en -praktijken; asiel en bescherming van vluchtelingen; verdedigers van mensenrechten; foltering; verdwijningen; vrijheid van denken, geloof en meningsuiting; inheemse volkeren; rechten van vrouwen en kinderen; racisme; homoseksuelen en minderheden; 18. roept het voorzitterschap van de Raad op, resoluties in te dienen of te ondersteunen over: China, met name over de situatie in Tibet en Xinjiang; Rusland, inzonderheid over de situatie in Tsjetsjenië; Algerije, Tunesië en Libië; de mensenrechtensituatie in de door Israël bezette gebieden en het gebied onder Palestijns bestuur, Saoedi-Arabië, Irak, Iran, de Democratische Republiek Kongo, Boeroendi, de Centraal-Afrikaanse Republiek, Ivoorkust, Soedan, Cuba, Colombia, Noord-Korea, Birma en Nepal; eist dat aan alle thematische werkgroepen en speciale rapporteurs onbeperkt toegang tot deze landen en gebieden wordt verleend; wenst de aanstelling van een speciale hoge vertegenwoordiger voor de mensenrechten in Iran; veroordeelt krachtig de executie wegens vermeende politieke misdrijven van de Tibetaan Lobsang Dhondrup op 26 januari 2003 en wenst de onmiddellijke nietigverklaring van de tegen Lama Tensin Delek uitgesproken doodstraf; 19. verzoekt de UNCHR een resolutie aan te nemen om onverwijld een werkgroep in te stellen die zonder bepaalde einddatum tussen de zittingen moet werken aan het ontwerp van een facultatief protocol bij het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, waarom is verzocht in de Verklaring en het Actieprogramma van Wenen (in juni 1993 goedgekeurd door de Wereldconferentie over de mensenrechten); 20. verzoekt de Raad ervoor te zorgen dat de (al dan niet door toedoen of met steun van de EU ingediende) UNHCR-resoluties worden geïntegreerd in het mensenrechtenbeleid van de EU, met name door geregeld toezicht te houden op de tenuitvoerlegging ervan en door de bewuste punten aan de orde te stellen in het kader van de door de EU met de betrokken landen te voeren politieke dialoog; 21. gelast de Conferentie van voorzitters een uit leden van het Europees Parlement samengestelde ad hoc-delegatie op te richten die de zittingen van de UNHCR bijwoont en regelmatige contacten onderhoudt met de organen en vertegenwoordigers van de Raad, met de lidstaten en met de Commissie die toezien op de coördinatie van de initiatieven van de EU ten aanzien van de UNHCR; 22. verwacht dat de Raad en de Commissie uiterlijk in mei 2003 aan de plenaire vergadering van het Parlement volledig verslag uitbrengen over de in het kader van de UNHCR bereikte resultaten; onderstreept dat in dit verslag uitvoerig aandacht moet worden besteed, niet alleen aan de vraag over welke kwesties de EU en haar lidstaten resoluties hebben ingediend of hebben helpen indienen en op welke uiteenlopende terreinen de EU tijdens de zitting van de UNHCR initiatieven heeft ontplooid, maar ook aan de vraag waarom en wanneer niet tot indiening werd overgegaan; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de lidstaten, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Raad van Europa, en de OVSE, alsmede aan de regeringen van de in onderhavige resolutie genoemde landen. Het Europees Parlement , - gezien het tweede expertiserapport over de illegale exploitatie van hulpbronnen in de Democratische Republiek Congo dat op 21 oktober 2002 aan de VN-Veiligheidsraad werd overhandigd, - gezien resolutie 1457/2003 van de VN-Veiligheidsraad om het mandaat van de expertisegroep met zes maanden te verlengen; - gelet op artikel 21, tweede alinea, van het Afrikaanse Handvest van de rechten van de mens en de volkeren op grond waarvan "in geval van plundering, het geplunderde volk het legitieme recht op teruggave heeft", - gezien de toetreding van de EU tot de certificatieregeling in het kader van het Kimberley-proces inzake de internationale handel in ruwe diamanten, - gelet op de OESO-richtsnoeren voor multinationale ondernemingen, A. overwegende dat het eindrapport van de VN over de illegale exploitatie van de natuurlijke rijkdommen van de DRC gedetailleerd bewijsmateriaal bevat inzake de grootschalige verduistering van overheidsfondsen door plundering van natuurlijke rijkdommen en andere daarmee verband houdende activiteiten, B. overwegende dat uit het rapport blijkt dat de terugtrekking van buitenlandse troepen samenviel met de ontwikkeling van zogenoemde militaire, politieke en economische "elitenetwerken", die onderling samenwerken om overheidsinkomsten te verduisteren en zich met diverse criminele activiteiten in te laten, C. overwegende dat de toegang tot en de controle over belangrijke minerale hulpbronnen als diamant, koper, kobalt, koltan of goud twee van de belangrijkste oorzaken vormen van de burgeroorlog in de DRC, D. overwegende dat sommige uit de illegale exploitatie van natuurlijke rijkdommen in de DRC afkomstige producten in de EU-lidstaten terechtkomen, E. overwegende dat een aantal Europese particuliere ondernemingen, met name Belgische, Duitse, Britse, Franse alsmede Aziatische en Amerikaanse bedrijven hierbij een rol hebben gespeeld en dat in het VN-rapport daarom sancties tegen deze bedrijven worden aanbevolen, F. overwegende dat het ecosysteem ernstige schade wordt toegebracht, met name door de illegale exploitatie van het regenwoud in de DRC, G. overwegende dat zich in het oosten van de DRC de meeste nationale natuurparken bevinden die ten prooi gevallen zijn aan stroperij, ontbossing en illegale goud- en coltanwinning, H. bezorgd over de standrechtelijke executies van illegale mijnwerkers in de diamantmijnen die via de mijnbouwonderneming (MIBA) door de regering worden beheerd, I. eraan herinnerend dat de uitzonderlijke minerale rijkdommen van de DRC altijd zeer in de internationale belangstelling hebben gestaan en dat het merendeel van de bevolking nooit heeft geprofiteerd van de exploitatie van deze rijkdommen en momenteel in grote armoede leeft (prijsstijgingen, werkloosheid, infrastructureel verval, enz.), 1. veroordeelt de illegale exploitatie van natuurlijke hulpbronnen van de DRC door de buurlanden en particuliere internationale ondernemingen en verlangt dientengevolge concrete maatregelen om aan deze situatie een einde te maken; 2. uit zijn ernstige bezorgdheid over de bevindingen van de VN-werkgroep van deskundigen inzake de illegale exploitatie van de natuurlijke en andere rijkdommen van de Democratische Republiek Congo en stelt deze exploitatie opnieuw aan de kaak; 3. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie en in het bijzonder de regeringen van België, Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, de nodige maatregelen te treffen tegen de personen die met naam en toenaam worden genoemd in het rapport van de Verenigde Naties vanwege hun betrokkenheid bij de plundering van de DRC; 4. verzoekt het Internationaal Strafhof op grond van zijn huidige bevoegdheden een onderzoek in te stellen naar gevallen van volkerenmoord en misdaden tegen de menselijkheid in Afrika en elders met inbegrip van daden die zijn gepleegd om zich illegaal natuurlijke rijkdommen zoals conflictdiamanten en conflicthout toe te eigenen; 5. verzoekt de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie de richtsnoeren van de OESO voor multinationale ondernemingen te eerbiedigen en te handhaven, met name de beginselen van integriteit en doorzichtigheid en de niet-aanvaarding van dubbele normen op dit terrein; 6. verzoekt de VN-Veiligheidsraad om in overeenstemming met de aanbevelingen van zijn rapporteurs de personen en bedrijven waarvan is komen vast te staan dat zij aan de plundering van de DRC hebben deelgenomen, sancties op te leggen (beperking van hun mobiliteit, bevriezing van hun tegoeden en uitsluiting van bankverkeer); 7. verzoekt de Commissie een voorstel bij de Raad in te dienen voor een dwingend juridisch kader voor de verantwoordelijkheid van Europese particuliere ondernemingen die in derde landen opereren, teneinde de illegale exploitatie van de hulpbronnen van deze landen tegen te gaan; 8. verlangt dat de personen die zich schuldig hebben gemaakt aan de plundering van de bodemschatten van de DRC, met inachtneming van de regels van behoorlijk bestuur, van hun functie ontheven worden en gedurende de overgangsperiode naar een democratisch bestel van hun verantwoordelijkheden ontslagen worden; 9. verzoekt de Raad om in het kader van de Overeenkomst van Cotonou druk uit te oefenen op de Afrikaanse doorvoerlanden teneinde de plundering van de natuurlijke hulpbronnen tegen te gaan; 10. is ingenomen met de toetreding van de Europese Unie tot de certificatieregeling in het kader van het Kimberleyproces inzake de internationale handel in ruwe diamanten en verzoekt alle bij deze handel betrokken staten tot de regeling toe te treden; dringt aan op een onafhankelijke controle op de naleving van de richtlijnen met betrekking tot de handel in diamanten die begin 2003 van kracht zijn geworden; 11. dringt aan op een Europees initiatief ter verbetering van de coördinatie en de uitwisseling van informatie tussen nationale politiediensten over Europeanen die verantwoordelijk zouden zijn voor de illegale exploitatie van de natuurlijke rijkdommen van de RDC; 12. beveelt de lidstaten aan de inspanningen van de intergouvernementele en niet-gouvernementele organisaties in internationaal en regionaal verband actief te steunen om illegale houtkap tegen te gaan en een internationale definitie van "conflicthout" vast te stellen; 13. pleit voor het instellen binnen de missie van de UNO in de Democratische Republiek Congo (MONUC) van een mechanisme voor controle en follow-up met betrekking tot de illegale exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen van de DRC, met inbegrip van de grondgebieden die worden gecontroleerd door de rebellen; 14. verlangt een embargo op de export van wapens en munitie naar landen die betrokken zijn bij het Congolese conflict; 15. zou graag zien dat het akkoord over de verdeling van de macht gedurende de overgangsperiode naar democratie bijdraagt tot de beëindiging van de plundering van de bodemschatten van de RDC en zo spoedig mogelijk in werking treedt; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Democratische Republiek Congo en de overige landen in de regio. Het Europees Parlement , − onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2002 met opmerkingen bij het besluit tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2000 (Commissie) (1) , − gelet op het follow-upverslag van de Commissie ( COM(2002) 696 - C5-0610/2002, − gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, − gelet op artikel 89, lid 8 van het Financieel Reglement, − gelet op Bijlage V, artikel 6, van zijn Reglement, − gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A5&nbhy;0002/2003), A. overwegende dat artikel 276, lid 2 van het EG-Verdrag duidelijk bepaalt dat "de Commissie het Europees Parlement op verzoek alle nodige inlichtingen verstrekt", B. overwegende dat een open en doorzichtige kwijtingsprocedure een conditio sine qua non is om te waarborgen dat de Europese belastingbetaler en de Europese kiezer vertrouwen in de Europese instellingen en daardoor in de democratische legitimiteit van die instellingen kunnen hebben, C. overwegende dat de Commissie krachtens het Verdrag weliswaar als enige verantwoordelijk is voor de uitvoering van de begroting en aldus de uitsluitende verantwoordelijkheid draagt wat de kwijting voor de uitvoering van de begroting betreft, maar dat niettemin 80% van de begroting wordt beheerd door de lidstaten, die in feite voor een groot deel medeverantwoordelijk zijn voor een correcte uitvoering van de begroting en een doelmatig gebruik van de middelen, 1. verwelkomt het follow-upverslag van de Commissie en neemt in aanmerking dat de Commissie inspanningen heeft moeten leveren om in een betrekkelijk kort tijdsbestek de door het Parlement in zijn bovengenoemde resolutie betreffende het verlenen van kwijting voor het begrotingsjaar 2000 gestelde vragen en gemaakte opmerkingen van een reactie en commentaar te voorzien; 2. is van mening dat transparantie het leidend beginsel moet zijn bij het nemen van besluiten over de toegang tot documenten; is echter van mening dat een aantal bepalingen vastgelegd in Bijlage III bij de Kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen de Commissie en het Parlement (5 juli 2000) te restrictief zijn; wijst erop dat het Parlement in zijn resolutie over de kwijting voor de begrotingsjaren 1999 (2) en 2000 reeds heeft verzocht de bepalingen van de Kaderovereenkomst te herzien; verzoekt de Juridische Dienst opheldering te verschaffen over de praktische regelingen voor de vaststelling van de aard en status van een document op basis van beste praktijken in de lidstaten; verzoekt de ten principale bevoegde commissie op basis van deze opheldering een voorstel te formuleren voor een herziening van de onderdelen van de Kaderovereenkomst die betrekking hebben op het toezenden van vertrouwelijke informatie aan het Parlement; 3. merkt op dat het jaar 2000 een opmerkelijk jaar was vanwege het aantal voorgestelde op verbetering van het beheer en van het financiële en controlesysteem van de Commissie gerichte hervormingen; 4. ziet uit naar het moment waarop deze hervormingen hun beslag hebben gekregen; 5. neemt in aanmerking dat het effect van een aantal van deze hervormingen nog niet is geëvalueerd en zal hieraan in het kader van de volgende kwijtingsprocedure zorgvuldige aandacht blijven besteden; 6. benadrukt de vorderingen die er op het gebied van de samenwerking tussen de Commissie en het Parlement zijn gemaakt, maar wenst desalniettemin nadere uitleg over de volgende punten: Beheer 7. is van mening dat het begrotingsoverschot (14% van de begroting in 2000) een terugkerend probleem wordt (16% van de begroting in 2001) en nog steeds om een oplossing vraagt; verzoekt opnieuw de Commissie om de aanbevelingen van de Rekenkamer te onderzoeken en zorg te dragen voor een waarheidsgetrouwe begroting; verzoekt de Commissie om haar beoordeling van de begrotingsbehoeften en haar evaluatie van het lopende beleid verder te verfijnen en te verbeteren, teneinde te waarborgen dat de belastingbetaler waar voor zijn geld krijgt; 8. merkt op dat in 2001, evenals in 2000, het grootste probleem van onderbesteding bij de structuurfondsen ligt en dat, hoewel een doeltreffender samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten wenselijk is, de complexiteit van de verordeningen betreffende de Structuurfondsen hieraan voor een groot deel debet schijnt te zijn; verzoekt de Commissie de complexiteit van die verordeningen significant te verminderen; 9. stemt in met de ontmanteling van de bureaus voor technische bijstand (TAO), zoals voorzien in het kader van de hervorming van de Commissie, maar stelt evenwel vast dat er geen antwoord werd gegeven met betrekking tot aantal en sectoren van de bureaus voor technische bijstand die er na 2003 nog worden gehandhaafd, en verzoekt de Commissie haar informatie dienaangaande te updaten; 10. merkt op dat de herziening van het Statuut momenteel door het Europees Parlement wordt besproken en beveelt aan dat zeer serieuze aandacht wordt geschonken aan het definitieve standpunt van het Parlement, vooral met betrekking tot de klokkenluidersprocedure, disciplinaire sancties, personeelscategorieën en het gebruik van "arbeidscontractanten"; 11. stelt vast dat gedetailleerde informatie met betrekking tot maatregel 96 van het Witboek over de hervorming van de Commissie ( COM(2000) 200 ) (terugvordering van ten onrechte betaalde gelden) nog steeds ontbreekt, hoewel dit in het kader van de begrotingscontrole een prioritair terrein is; betreurt het feit dat 2,245 miljard EUR nog steeds niet is teruggevorderd; houdt rekening met de mededeling van de Commissie van 3 december 2002 ( COM(2002) 671 ) en verwacht dat de Commissie vóór het einde van 2003 de nodige maatregelen zal nemen voor de terugvordering van oude onverschuldigd betaalde middelen; verwacht verder de resultaten van de audit van dit nieuwe systeem van terugvordering door middel van het interne auditsysteem; Procedures 12. beseft dat niet alleen de complexiteit van de nieuwe bepalingen van de structuurfondsen, maar ook andere factoren van invloed zijn op het doelmatige gebruik van de middelen in dit hoofdstuk; is van mening dat de Commissie en de nationale overheden, gelet op het feit dat de kaderverordening pas in 2006 afloopt, nieuwe samenwerkingsstrategieën zullen moeten ontwikkelen om te waarborgen dat zowel begrotingstransparantie als de doelstelling van economische en sociale samenhang worden verwezenlijkt; 13. houdt rekening met de vorderingen die de Commissie en de lidstaten reeds hebben gemaakt bij het verbeteren van de werking van de verordening, maar meent dat terzake nog steeds onvoldoende voortgang is geboekt; 14. is van mening dat de structuurfondsen een directe impact hebben op de burgers en wenst derhalve regelmatig te worden geïnformeerd over de vorderingen die op dit terrein worden gemaakt; 15. is ingenomen met de inspanningen die de Commissie heeft gedaan om de huidige situatie aangaande de financiële controle op de structuurfondsen te verbeteren en wil binnen twee maanden weten of de Commissie, zoals zij had voorzien, vóór eind 2002 in elke lidstaat één preventieve audit heeft kunnen verrichten met betrekking tot het Europees Sociaal Fonds; 16. maakt zich nog steeds zorgen over het melden van fraude en onregelmatigheden door de lidstaten en verwacht van de Commissie dat zij ervoor zorgt dat de standaardprocedures door de lidstaten nauwgezet worden gevolgd en dat OLAF regelmatig verslag uitbrengt over succes- en mislukkingsquote van zijn gerechtelijke vervolgingen, het aantal gerechtelijke vervolgingen, het aantal aangespannen zaken en de kwaliteit van de medewerking van de kant van de nationale overheden; 17. steunt de inspanningen van de Commissie om te komen tot een nauwere samenwerking met de Europese Rekenkamer, de nationale rekenkamers en de controleautoriteiten in de lidstaten, en is van mening dat de ondersteunende werkzaamheden van de Dienst interne audit om tot een uniform auditsysteem op EU-niveau te komen van essentieel belang zijn; acht het wenselijk dat er een tijdschema wordt vastgesteld voor de invoering van een uniform auditsysteem, waarbij ook de kandidaatlanden zijn betrokken; 18. verwelkomt de kosten-batenanalyse voor het nieuwe instrument van de uitvoerende agentschappen en de expliciete mogelijkheid deze agentschappen op te heffen; verzoekt met betrekking tot de huidige communautaire agentschappen zowel de Commissie als de Rekenkamer de bestaande communautaire agentschappen op basis van hun kosten-batenverhouding en hun toegevoegde waarde in vergelijking met andere alternatieven regelmatig te evalueren; verzoekt de Commissie verder om bij de eerst mogelijke gelegenheid in hun rechtsgrondslag de expliciete mogelijkheid op te nemen om deze agentschappen op te heffen; Fraudebestrijding Landbouwproducten 19. is verontrust over de vervalsing van landbouwproducten waarbij een rechtstreeks of indirect effect op de EU-begroting ontstaat, bijvoorbeeld in de sectoren olijfolie en boter; acht dit onaanvaardbaar en verzoekt de Commissie alle beschikbare wetenschappelijke maatregelen aan te wenden om dit soort fraude te bestrijden; dat de precieze kosten voor de begroting van dergelijke gevallen van fraude worden vastgesteld en verzoekt de Commissie een strategie te ontwikkelen om de kans op fraude bij het in de handel brengen van onjuist omschreven producten zo klein mogelijk te houden; 20. acht het onaanvaardbaar dat het Europees Parlement na twee en een half jaar nog steeds niet gedetailleerder is geïnformeerd over de affaire van de vervalste boter en het daaruit voortvloeiende verlies voor de begroting; 21. wijst erop dat de al 17 jaar bestaande melkquotaregeling met name in Griekenland, Italië en Spanje nog steeds niet correct wordt toegepast; steunt het initiatief van de Commissie om inbreukprocedures tegen deze lidstaten te openen; 22. verzoekt de Commissie om een geactualiseerd verslag over alle eerder genoemde gevallen van fraude in de EU met betrekking tot subsidies en betalingen in de vlassector; Levensmiddelen en levensmiddelencontrole 23. wacht nog steeds op een voorstel van de Commissie voor een verordening over levensmiddelen en levensmiddelencontrole en verwacht dat een dergelijk voorstel niet alleen de gezondheid en het vertrouwen van de consument kan bevorderen, maar ook zal bijdragen tot de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap; Overige aandachtspunten 24. wijst er andermaal op dat exportrestituties een terrein met hoge frauderisico's is; kan niet begrijpen dat de Commissie en de Raad de exportrestituties voor het vervoer van levende dieren ondanks het herhaaldelijk in zijn resoluties van 2001 en 2002 gedane verzoek van het Europees Parlement weigeren af te schaffen; verwelkomt derhalve de geleidelijke overgang van marktondersteunende maatregelen naar rechtstreekse steun; is van mening dat dit ook zou kunnen bijdragen tot meer sociale rechtvaardigheid in het gemeenschappelijk landbouwbeleid; 25. wenst geïnformeerd te worden over de stand van zaken met betrekking tot het plan van de Commissie om de grensoverschrijdende fraude met de BTW forser aan te pakken; 26. verwelkomt het initiatief van de Commissie om de fraudebestendigheid van de wetgeving en het contractbeheer te verbeteren; 27. verwelkomt eveneens het initiatief van de Commissie met betrekking tot de opneming in het nieuwe Verdrag van de rechtsgrondslag voor de Europees openbare aanklager, ter bestrijding van de grensoverschrijdende criminaliteit die afbreuk doet aan de financiële belangen van de Europese Unie; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de Rekenkamer. Het Europees Parlement , – gezien de campagne Africa Hunger Alert, die op 16 december 2002 door het World Food Programme (WFP) werd gestart, – gezien de conclusies van de Wereldtop: vijf jaar nadien die van 10 tot 13 juni 2002 in Rome (Italië) werd gehouden, – gelet op Verordening (EG) nr. 2820/98 van de Raad van 21 december 1998 houdende de toepassing van een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties (ATP) voor de periode 1 juli 1999 t/m 31 december 2001 (1) als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 416/2001 (2) (het "alles behalve wapens"-initiatief), – gelet op de op 14 november 2001 door de Conferentie van ministers in Doha aangenomen verklaring, – gezien de goedkeuring van de Amerikaanse ontwerplandbouwwet ("Farm Bill"), – gezien het verslag van het ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (United Nations Development Program, UNDP) over honger en ontwikkeling, – gezien het door de Afrikaanse Unie voorgestelde Nieuwe partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika (New Partnership for Africa's Development, NEPAD), – gezien het op 4 december 2002 gepresenteerde plan van de Europese Unie om de in het kader van de Wereldhandelsorganisatie aan de ontwikkelingslanden toegekende speciale en onderscheiden behandeling te versterken, – onder verwijzing naar het VN-verslag over voedselzekerheid in de ontwikkelingslanden, dat de speciale VN-gezant in maart 2002 aan de VN-mensenrechtencommissie heeft voorgelegd, – onder verwijzing naar het UNCTAD-verslag van 2002 over de minst ontwikkelde landen (MOL's) met als titel "Ontsnappen aan de armoedeval", A. overwegende dat een groot aantal landen in Afrika, Azië en Midden-Amerika momenteel geconfronteerd wordt met rampzalige omstandigheden die voornamelijk worden veroorzaakt door veranderende weerspatronen, politieke instabiliteit, mislukken van het economisch beleid en HIV/aids, B. overwegende dat de omvang en ernst van de crisis ongekend is, zodat een nooit eerder vertoonde spoedige reactie vereist is, en dat de internationale gemeenschap bij het uitblijven daarvan niet meer in staat zal zijn deze dreigende rampen op te vangen, C. overwegende dat in het bijzondere geval van zuidelijk Afrika de traditionele humanitaire hulpverlening op dit moment geen kansen biedt, aangezien het vermogen van de regeringen in dit gebied om de gevolgen van de huidige humanitaire crisis op te vangen verzwakt is door de huidige en toekomstige effecten van de HIV/aids-pandemie, die een gehele generatie van volwassen arbeidskrachten bedreigt en miljoenen wezen in haar spoor achterlaat, D. overwegende dat uit het UNCTAD-verslag van 2002 over de MOL's waarvoor gegevens beschikbaar zijn blijkt dat het aantal mensen dat in extreme armoede leeft de afgelopen 30 jaar meer dan verdubbeld is, van 138 miljoen in de jaren 1960 tot 307 miljoen in 1990, en dat, indien de huidige tendens zich doorzet, het aantal mensen dat moet leven met minder dan één dollar per dag, zal opklimmen van 307 miljoen tot 420 miljoen in 2015, E. overwegende dat wereldwijd 900 mensen per dag van honger sterven, en dat 800 miljoen mensen, waaronder 300 miljoen kinderen, onvoldoende voedsel krijgen, F. overwegende dat de kloof tussen de armsten en de rijksten breder is geworden en, wat nog het ergste is, dat de kloof tussen de minst ontwikkelde landen (MOL) en andere ontwikkelingslanden sinds de jaren '90 nog groter is geworden, G. overwegende dat op de Wereldvoedselconferentie het jaar 2015 als termijn is genoemd waarop het aantal mensen op de wereld dat honger lijdt, gehalveerd moet zijn en dat dit doel kennelijk nog lang niet verwezenlijkt is, H. overwegende dat de problemen van voedselschaarste vaak zijn verergerd door slecht bestuur en corruptie, I. overwegende dat de economie van de armste landen grotendeels is gebaseerd op de primaire sectoren, met name de landbouw, die de meeste arbeidsplaatsen verschaft, J. overwegende dat voedselhulp op zich geen geschikt instrument is om op de lange termijn tot een veilige voedselvoorziening te komen, maar van essentieel belang blijft voor het opvangen van ongekende en onvoorspelbare humanitaire crises, K. overwegende dat de beste manier om tot een veilige voedselvoorziening op de lange termijn te komen – hetgeen van wezenlijk belang is voor de MOL die behoefte hebben aan binnenlandse bescherming om hun eigen landbouw te kunnen verstevigen - de uitvoering is van een breed, op een duurzame groei en een vermindering van de armoede gericht beleid, en dat het wegnemen van belemmeringen voor de handel met de armste landen een essentieel onderdeel van dit beleid is, L. overwegende dat overheidsdiensten een essentiële rol kunnen spelen bij de bestrijding van de ondervoeding en ten voordele van duurzame ontwikkeling, M. overwegende dat in een groot aantal minst ontwikkelde landen (MOL) de tot dusver door de EU vastgestelde handelsbeleidsmaatregelen niet hebben geleid tot vermindering van de economische en sociale kloof tussen deze landen en andere ontwikkelingslanden, alsmede de industrielanden, N. overwegende dat de meeste MOL niet in staat zijn gebleken tot invoering van de structurele veranderingen in hun economieën die essentieel zijn, willen zij zich losmaken uit de MOL-categorie, O. overwegende dat de markttoegang zonder heffingen en zonder kwantitatieve beperkingen voor producten die afkomstig zijn uit de MOL een bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van de MOL door de aanmoediging van de ontwikkeling van de handel in deze producten, P. overwegende dat de EU de grootste exportmarkt is voor landbouwproducten uit ontwikkelingslanden, Q. overwegende dat de EU de grootste exportmarkt is voor landbouwproducten uit ontwikkelingslanden, R. overwegende dat de markteconomie moet worden gereguleerd, met inachtneming van de belangen van zo veel mogelijk betrokkenen, S. overwegende dat de handel van groot belang is voor het overleven van de op familiebedrijven gebaseerde landbouw en op de voedselautonomie en zelfvoorziening van de MOL, T. overwegende dat de invoer van sterk gesubsidieerde landbouwproducten in de minst ontwikkelde landen de plaatselijke producenten ontmoedigt en vaak ruïneert, en overwegende dat de landbouw in ontwikkelingslanden zou kunnen worden beschermd tegen lage wereldmarktprijzen, U. overwegende dat de minst ontwikkelde landen weinig concurrerende producten kunnen aanbieden op de wereldmarkt, V. overwegende dat het door de Commissie onlangs gestarte initiatief "alles behalve wapens", waarmee de voor de import van de 48 armste landen van de wereld geldende douanetarieven (m.u.v. wapens) moeten worden afgeschaft, een eerste signaal is in het handelsbeleid, en overwegende dat dit vergezeld moet gaan van andere maatregelen, zowel op handelsgebied als - meer in het algemeen - in verband met het samenwerkings- en ontwikkelingsbeleid, en dat er ook voor moet worden gezorgd dat deze maatregelen stroken met de overeenkomsten van Cotonou en de daarmee verband houdende handelsprotocollen, zodat gegarandeerde prijzen voor de voornaamste gevoelige producten voor de op kleine familiebedrijven gebaseerde economie, zowel in de noordelijke als zuidelijke landen, worden gehandhaafd, W. overwegende dat de Gemeenschap naast problemen van de markttoegang en het aspect van non-tarifering ook aandacht moet schenken aan problemen zoals knelpunten bij de voorzieningen en de concurrentiepositie, handelsrelevante sectoren, maatregelen ter ontwikkeling van de handel, transfer van technologie, toegang tot informatie en globale netwerken, strategieën ter bevordering van investeringen en ontwikkeling van de particuliere sector, X. gezien het belang van regionale economische integratie en de hinderpalen hiervoor, met name het gebrek aan infrastructuur, Y. overwegende dat duurzame ontwikkeling in Doha is aangemerkt als algemene doelstelling in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie, Z. overwegende dat de verklaring van Doha een aantal verplichtingen bevat om diverse specifieke problemen aan te pakken, die zijn geïdentificeerd als grote hinderpalen voor de ontwikkelingslanden om een billijker aandeel te verwerven in de wereldhandel, met name: onderhandelingen (op het gebied van landbouw) met het oog op een aanzienlijke verbetering van de markttoegang en een beperking van alle vormen van exportsubsidies, onderhandelingen over de handel in diensten, die moeten worden gevoerd met het oog op de bevordering van de ontwikkeling van de minst ontwikkelde landen, onderhandelingen over de markttoegang voor andere dan landbouwproducten waarvan de uitvoer voor ontwikkelingslanden van belang is, de herbevestiging van de beginselen betreffende de speciale en onderscheiden behandeling van de ontwikkelingslanden, met name de minst ontwikkelde onder hen, AA. er bijzonder veel belang aan hechtend dat rekening wordt gehouden met wat in Doha is overeengekomen, BB. overwegende dat uit een recente analyse van de Wereldbank blijkt dat alleen al door liberalisering van de internationale handel meer dan 320 miljoen personen voor 2015 aan de armoede kunnen ontsnappen, CC. overwegende dat de hoge invoerrechten die de ontwikkelde landen heffen op producten uit ontwikkelingslanden (volgens Oxfam gemiddeld vier keer zo hoog als de invoerrechten die de ontwikkelingslanden heffen op de producten uit ontwikkelde landen) deze landen volgens ramingen van de Wereldbank circa 100 miljard euro kosten, ofwel het dubbele van wat zij aan hulp ontvangen, 1. verklaart ernstig bezorgd te zijn over de dreigende humanitaire rampen in de gehele wereld en verzoekt de EU en andere donoren snel en met omvangrijke hulp te reageren op de door het World Food Programme (WFP) gelanceerde Afrika Hunger Alert-campagne, de voedselhulp en humanitaire hulp aan de bedreigde regio's te vergroten en ook steun te verlenen aan inspanningen op de langere termijn om tot een onbedreigde voedselvoorziening te komen; 2. doet een beroep op de EU en andere donoren zich met spoed te gaan bezighouden met de negatieve sociaal-economische gevolgen van de HIV/aids-pandemie, met name in het gebied van zuidelijk Afrika, en meer spoed te zetten achter de trage uitbetaling van gelden die bestemd zijn voor het Wereldfonds inzake HIV/aids; 3. verklaart nog steeds ernstig bezorgd te zijn over de omvang van de voedselcrisis waarmee Zimbabwe en andere landen in zuidelijk Afrika worden geconfronteerd, en betreurt het dat het herverdelingsprogramma van land van Mugabe de voedselcrisis in dit gebied alleen maar heeft verergerd omdat het tot ineenstorting van de landbouwproductie en economie van Zimbabwe heeft geleid; 4. doet een beroep op de EU en andere donoren hun steun te geven aan pogingen middelen te vinden die vereist zijn voor het malen van genetisch gemodificeerde (GM) voedselhulp, om deze aanvaardbaar te maken voor de meeste landen die voedselhulp nodig hebben en te voorkomen dat binnenlands geproduceerde gewassen met GM-variëteiten vermengd raken; 5. verzoekt de EU en andere donoren hulp te bieden om tot logistieke verbeteringen in de bedreigde gebieden te komen - zoals bij tolheffing voor wegen, invoer/douaneprocedures en vervoersregelingen met derden - om een soepele en tijdige levering van voedselhulp te garanderen, met name met het oog op de gelijktijdige levering van zaaigoed; 6. meent dat de strijd tegen armoede en voedselonzekerheid de structurele oorzaken van armoede in de ontwikkelingslanden moet aanpakken en vraagt bijgevolg om maatregelen ter bevordering van toegang tot land, water en middelen inzake biodiversiteit, maatregelen ter bevordering van een beleid dat plaatselijk steun verleent aan kleine bedrijven voor duurzame landbouw, alsook om de kwijtschelding van de schulden die meer dan 40% van het BBP van de MOL's opslorpen; 7. is van mening dat handelsbelemmeringen, subsidies en andere maatregelen die de handel ontwrichten, met name in sectoren zoals landbouw die voor de uitvoer van MOL van bijzondere betekenis zijn moeten worden geëvalueerd met het oog op beperking; waarschuwt ervoor dat de algemene kosten die ontstaan als de honger niet wordt uitgeroeid - in de vorm van conflicten, steeds opnieuw optredende noodsituaties, internationale misdaad, drugshandel, economische stagnatie, clandestiene migratie en voortijdige sterfte - enorm zijn; 8. is van mening dat de ontwikkeling van de internationale handel een uitermate doeltreffend instrument bij het streven naar een aanzienlijke vermindering van de armoede is gebleken, en dat het in de toekomst zo mogelijk nog doeltreffender kan worden ingezet, en verlangt uitgebreide strategieën ter ontwikkeling van de particuliere sector; 9. is tevreden met het besluit van de Raad vrije toegang te verlenen tot de markt van de Europese Unie voor alle producten uit de minst ontwikkelde landen, met uitzondering van wapens; wijst erop dat de situatie in de MOL kan worden verbeterd indien dit initiatief uiterlijk eind 2003 volledig ten uitvoer is gelegd en als de nodige begeleidende maatregelen worden genomen zoals technologieoverdracht en kwijtschelding van schulden, en wenst ten slotte dat andere de industrielanden, met name de VS, soortgelijke maatregelen nemen; 10. doet een beroep op alle industrielanden nadien de bereidheid te tonen verdere concessies te doen op het gebied van markttoegang voor landbouwproducten uit de ontwikkelingslanden; 11. verzoekt de Commissie de ontwikkelingslanden te helpen aan de normatieve criteria van de Europese Unie te voldoen, met name de normen inzake veiligheid op sanitair en fytosanitair gebied en inzake voedselveiligheid; 12. wenst dat op de behoeften afgestemde hulp en bijstand wordt verleend in de vorm van knowhow ter verbetering van de duurzame landbouw in de MOL; 13. verzoekt de FAO in samenwerking met internationale onderzoeksinstellingen het landbouwkundig onderzoek en het onderzoek inzake nieuwe technologieën te bevorderen, met inbegrip van de biotechnologie die steeds moet worden aangepast aan de plaatselijke omstandigheden om bij te dragen tot verbetering van de landbouwproductiviteit in de ontwikkelingslanden; 14. is van oordeel dat met het handelsbeleid van de EU getracht moet worden een duurzame ontwikkeling en billijke handelsregels te bevorderen en dat tevens de lokale productie en afzetcapaciteit van de MOL moet worden aangemoedigd, zodat aan de behoeften van hun bevolkingen kan worden voldaan; 15. doet een beroep op de MOL om over te schakelen op een intraregionale duurzame ontwikkelingsstrategie waarbij rekening wordt gehouden met de werkelijke behoeften van de bevolkingen, dat wil zeggen: vermindering van de afhankelijkheid van de industrielanden en opbouw van binnenlandse en regionale markten; 16. verzoekt de Commissie bij te dragen tot de regionale economische integratie van de minst ontwikkelde landen, met name via het EOF; 17. is van oordeel dat de MOL hun economieën moeten beschermen en dienen over te gaan op een selectieve opening van markten ter ontwikkeling van een eigen industrie en om hun onafhankelijkheid op voedselgebied alsmede het voortbestaan en de ontwikkeling van hun kleine landbouwbedrijven te waarborgen; 18. bevestigt nogmaals dat de in Monterrey genomen besluiten alle landen die hebben deelgenomen aan de Wereldvoedseltop van Rome moeten aanzetten tot nieuwe inspanningen; 19. herinnert aan de gezamenlijke ministersverklaring van Doha, waarin is aangedrongen op het op gang brengen van een "ontwikkelingsronde" om een eerlijk en marktgericht handelsstelsel, met name in de landbouw, te ontwikkelen; 20. meent dat het feit dat de leden van de Wereldhandelsorganisatie er in 2002 niet zijn in geslaagd - ondanks de Verklaring van Doha betreffende met de handel verband houdende intellectuele eigendomsrechten en volksgezondheid - een akkoord te bereiken over verplichte toegang tot vitale geneesmiddelen, aan de ontwikkelinglanden en minst ontwikkelde landen een bijzonder ontmoedigend signaal stuurt over de prioriteiten van de onderhandelaars in de handelsbesprekingen, en dat dit bovendien een belemmering blijft voor het verlenen van dringend vereiste volksgezondheidszorg in deze landen; 21. onderstreept dat parlementair toezicht op het WTO-proces belangrijk is; 22. wenst dat de Commissie de MOL steunt bij de verbetering van hun capaciteit op het gebied van technologie, productie, administratie en logistiek, zodat ze hun vrije toegang tot de markten van de EU ten volle kunnen benutten en hun technologische vermogen kunnen ontwikkelen om tevens verwerkte producten te kunnen uitvoeren; 23. verzoekt de Commissie de MOL te helpen bij de tenuitvoerlegging van strategieën tot diversificatie van hun productie en uitvoer; 24. benadrukt dat marktopenstelling kan betekenen dat goederen vaker worden overgeslagen, zodat een grotere kans op fraude in verband met de regels van oorsprong ontstaat; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom technische bijstandmechanismen ter voorkoming van fraude te activeren; 25. verzoekt de Commissie en de ministers van EU en ACS voedselzekerheid en toegang tot hulpbronnen tot het belangrijkste punt in de onderhandelingen over de toekomstige handelsbetrekkingen tussen ACS en EU te maken; 26. verzoekt de Commissie haar steunprogramma's inzake de opleiding van de onderhandelaars van de ontwikkelingslanden te intensiveren en deze landen te helpen wat zij tijdens de onderhandelingen hebben verkregen, uit te voeren; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, Commissie, de regeringen van de lidstaten, de covoorzitters van de Parlementaire Paritaire Vergadering ACS-EU, de Wereldhandelsorganisatie, het IMF, de Wereldbank en de VN.