(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0019 ), – gelet op artikel 251, lid 2, artikel 175, lid 1, en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0046/2008), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, de Commissie internationale handel, de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0369/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. neemt nota van de verklaringen van de Commissie, in bijlage bij deze resolutie. 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 17 december 2008 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van Richtlijn 2001/77/EG en Richtlijn 2003/30/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/28/EG.) BIJLAGE VERKLARINGEN VAN DE COMMISSIE Verklaring van de Commissie ad artikel 2, onder e): De Commissie is van oordeel dat voor de toepassing van deze richtlijn de term "industrieel en huishoudelijk afval" ook zogenaamd "commercieel afval" kan omvatten. Verklaring van de Commissie ad artikel 23, lid 8, tweede alinea, tweede streepje: De Commissie is van oordeel dat de verwijzing naar het streefcijfer van 20% in artikel 23, lid 8, tweede alinea, tweede streepje, niet anders mag worden geïnterpreteerd dan in artikel 3, lid 1, van de richtlijn. Verklaring van de Commissie ad artikel 23, lid 8, onder c, en leden 9 en 10 : De Commissie erkent dat bepaalde lidstaten in 2005 reeds een hoog aandeel hernieuwbare energie hadden bereikt. Bij de opstelling van het in artikel 23, lid 8, onder c), en leden 9 en 10, bedoelde verslag zal de Commissie, in het kader van de beoordeling van de beste kosten-batenverhouding, rekening houden met de marginale kostprijs van een verhoging van het aandeel hernieuwbare energie en zal zij in elk overeenkomstig het voornoemde artikel van de richtlijn ingediende voorstel desgevallend ook voor die lidstaten passende oplossingen voorstellen. Verklaring van de Commissie over bijlage VII: De Commissie zal trachten de in bijlage VII van de richtlijn bedoelde richtsnoeren op te stellen tegen 2011 en in samenwerking met de lidstaten de gegevens en methodologieën ontwikkelen die nodig zijn om te ramen en te controleren in welke mate warmtepompen bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstelling van de richtlijn. De richtsnoeren bevatten correctiewaarden voor de seizoensgebonden rendementswaarden die worden gebruikt voor niet-elektrisch aangedreven warmtepompen teneinde rekening te houden met het feit dat de primaire energiebehoeften van dergelijke pompen niet worden beïnvloed door de werking van het elektriciteitssysteem. Bij de ontwikkeling van de richtsnoeren zal de Commissie tevens de haalbaarheid onderzoeken van een methodologie waarin de voor de integratie van een willekeurige warmtepomp gebruikte SPF-waarde wordt gebaseerd op de gemiddelde klimaatomstandigheden in de EU. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0016 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 175, lid 1, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0043/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie internationale handel, de Commissie economische en monetaire zaken en de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0406/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. neemt nota van de verklaringen van de Commissie, in bijlage bij deze resolutie. 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 17 december 2008 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG teneinde de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten van de Gemeenschap te verbeteren en uit te breiden (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/29/EG.) BIJLAGE Verklaringen van de Commissie Verklaring van de Commissie met betrekking tot artikel 10, lid 3, over het gebruik van de opbrengsten van de veiling van emissierechten Tussen 2013 en 2016 mogen de lidstaten de opbrengsten van de veiling van emissierechten ook gebruiken voor de ondersteuning van de bouw van elektriciteitscentrales met een hoog rendement, inclusief nieuwe elektriciteitscentrales die klaar zijn inzake technologie voor het afvangen en opslaan van CO2. Voor nieuwe installaties die het rendementspeil van een elektriciteitscentrale overeenkomstig bijlage 1 bij Beschikking van de Commissie van 21 december 2006 (2007/74/EG) (1) overschrijden, mogen de lidstaten tot 15% van de totale kosten van de investeringen voor een nieuwe installatie die klaar is inzake technologie voor het afvangen en opslaan van CO2, ondersteunen. Verklaring van de Commissie met betrekking tot artikel 10 bis, lid 4 bis, over de communautaire richtsnoeren inzake overheidssteun voor milieubescherming en de EU-regeling voor de handel in emissierechten De lidstaten kunnen het nodig achten bepaalde installaties tijdelijk te compenseren voor CO2-kosten die worden doorgerekend in de elektriciteitsprijzen, als de CO2-kosten hen anders zouden blootstellen aan het risico van een weglekeffect. Bij het ontbreken van een internationaal akkoord zal de Commissie uiterlijk eind 2010 na raadpleging van de lidstaten de communautaire richtsnoeren inzake overheidssteun voor milieubescherming wijzigen, om gedetailleerde bepalingen vast te stellen die de lidstaten bij de toekenning van staatssteun voor de bedoelde ondersteuning moeten naleven. Bij de bedoelde bepalingen worden het op 19 november 2008 aan het Europees Parlement en de Raad voorgelegde document (bijlage 2 15713/1/08) gepresenteerde principes geëerbiedigd. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0017 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 175, lid 1, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0041/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0411/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 17 december 2008 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2009/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de inspanningen van de lidstaten om hun broeikasgasemissies terug te dringen om aan de verbintenissen van de Gemeenschap op het gebied van het terugdringen van broeikasgassen tot 2020 te voldoen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerstelezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Beschikking nr. 406/2009/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0018 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0040/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0414/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. neemt nota van de verklaringen van de Commissie, in bijlage bij deze resolutie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 17 december 2008 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de geologische opslag van kooldioxide en tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad, de Richtlijnen 2000/60/EG, 2001/80/EG, 2004/35/EG, 2006/12/EG en 2008/1/EG en Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/31/EG.) BIJLAGE VERKLARINGEN VAN DE COMMISSIE Verklaring van de Commissie over de recentste ontwikkelingen bij de ontplooiing van CCS-technologieën Vanaf 2010 zal de Commissie regelmatig verslag uitbrengen over de recentste ontwikkelingen bij de ontplooiing van CCS-technologieën in het kadervan haar beheersactiviteiten met betrekking tot het netwerk van CCS-demonstratieprojecten. Deze verslagen zullen informatie bevatten over de vooruitgang bij de ontplooiing van CCS-demonstratie-installaties, de vooruitgang van de ontwikkeling van CCS-technologieën, kostenramingen en de ontwikkeling van infrastructuur voor het vervoer en de opslag van CO2. Verklaring van de Commissie over ontwerp-besluiten inzake vergunning en ontwerp-besluiten inzake overdracht overeenkomstig artikel 10, lid 1, en artikel 18, lid 2, van de richtlijn De Commissie zal alle adviezen bekendmaken over ontwerp-besluiten inzake vergunningen overeenkomstig artikel 10, lid 1, van de richtlijn, en ontwerp-besluiten inzake overdracht overeenkomstig artikel 18, lid 2. De gepubliceerde versie van de adviezen zal echter geen informatie bevatten waarvan de vertrouwelijkheid is gegarandeerd in het kader van de uitzonderingen op openbare toegang tot informatie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43) en Verordening (EG) nr. 1367/2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264 van 25.9.2006, blz. 13). Verklaring van de Commissie over de vraag of koolstofdioxide een met name genoemde stof dient te zijn met geschikte drempels in het kader van de herziene Sevesorichtlijn CO2 is een gewone stof, die momenteel niet als gevaarlijk is ingedeeld. Het vervoer van en de opslagplaatsen voor CO2 zijn momenteel dan ook niet opgenomen in Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (Seveso-richtlijn). Op grond van de voorafgaande analyse van de informatie waarover de Commissie beschikt, lijken zowel empirische gegevens als gegevens op basis van modellen aan te tonen dat de risico's voor het vervoer van CO2 via pijpleidingen niet groter zijn dan bij het vervoer van aardgas via pijpleidingen. Hetzelfde lijkt te gelden voor vervoer van CO2 per schip, vergeleken met het vervoer van vloeibaar aardgas of LPG per schip. Er zijn ook aanwijzingen dat het gevaar voor ongevallen in CO2-opslagplaatsen, hetzij door een breuk bij de injectie, hetzij door een lek na de injectie, waarschijnlijk niet significant is. De overweging om van CO2 een met name genoemde stof te maken in het kader van de Seveso-richtlijn, zal in detail worden bekeken bij de geplande herziening van de richtlijn eind 2009, begin 2010. Indien de beoordeling een relevant potentieel gevaar voor ongevallen aan het licht brengt, zal de Commissie voorstellen doen om CO2 als een met name genoemde stof met geschikte drempels op te nemen in de herziene Seveso-richtlijn. In dat geval zal de Commissie ook de nodige wijzigingen voorstellen van bijlage III bij Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (milieuaansprakelijkheidsrichtlijn), om ervoor te zorgen dat alle Seveso-installaties waarin superkritisch CO2 wordt behandeld, in de milieuaansprakelijkheidsrichtlijn worden opgenomen. Verklaring van de Commissie over de minerale sekwestratie van CO 2 De minerale sekwestratie van CO2 (de binding van CO2 in de vorm van anorganische carbonaten) is een potentiële technologie ter bestrijding van de klimaatverandering die in principe kan worden gebruikt door dezelfde categorieën industriële installaties als voor de geologische opslag van CO2. De technologie bevindt zich momenteel echter nog in het ontwikkelingsstadium. Naast het met de opslag van CO2 gepaard gaande energieverlies (1) is er ook bij het minerale carbonatieproces zelf een aanzienlijk energieverlies, dat eerst moet worden aangepakt alvorens kan worden overgegaan tot de commerciële uitvoering. Zoals bij geologische opslag moeten er ook controles worden uitgevoerd om de milieuveiligheid van de technologie te garanderen. Deze controles zullen waarschijnlijk sterk verschillen van die voor geologische opslag, gelet op de fundamentele verschillen tussen de technologieën. In het licht van deze overwegingen zal de Commissie de technische vooruitgang inzake minerale sekwestratie van nabij volgen met het oog op de totstandbrenging van een wettelijk kader voor milieuveilige minerale sekwestratie en de erkenning ervan in het kader van de regeling voor de handel in emissierechten, wanneer de technologie een geschikt stadium van ontwikkeling heeft bereikt. Gezien de interesse van de lidstaten in de technologie en het tempo van de technologische vooruitgang is een eerste beoordeling aangewezen tegen 2014, of vroeger als de omstandigheden dat rechtvaardigen. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0018 ), – gelet op artikel 251, lid 2, artikel 95 en artikel en 175, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0061/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0496/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. neemt nota van de verklaringen van de Commissie, in bijlage bij deze resolutie; 4. 4 verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 17 december 2008 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 98/70/EG met betrekking tot de specificatie van benzine, dieselbrandstof en gasolie en tot invoering van een mechanisme om de emissies van broeikasgassen te monitoren en te verminderen, tot wijziging van Richtlijn 1999/32/EG van de Raad met betrekking tot de specificatie van door binnenschepen gebruikte brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 93/12/EEG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/30/EG.) BIJLAGE VERKLARING VAN DE COMMISSIE De Commissie bevestigt dat de in artikel 7 bis, lid 2, onder b) en c), bedoelde verminderingen met 2% niet bindend zijn en dat bij de herziening het niet-bindende karakter ervan aan de orde zal worden gesteld. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0856 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0022/2008), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie( A6-0419/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. neemt nota van de verklaringen van de Commissie, in bijlage bij deze resolutie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 17 december 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van emissienormen voor nieuwe personenauto's, in het kader van de communautaire geïntegreerde benadering om de CO2-emissies van lichte voertuigen te beperken (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 443/2009.) BIJLAGE VERKLARING VAN DE COMMISSIE De Commissie bevestigt dat zij voornemens is in 2009 een herziening voor te stellen van Richtlijn 1999/94/EG betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe personenauto's. Doel hiervan is ervoor te zorgen dat de consument passende informatie over de CO2-uitstoot van nieuwe personenauto's ontvangt. Uiterlijk in 2010 zal de Commissie Richtlijn 2007/46/EG toetsen, zodat de aanwezigheid van innoverende technologieën ("milieu-innovaties") in een voertuig en de gevolgen daarvan voor de specifieke CO2-emissies van het voertuig kunnen worden meegedeeld aan de autoriteiten in de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor het toezicht en de rapportage overeenkomstig de verordening. De Commissie zal tevens de opstelling en uitvoering overwegen van eisen inzake de uitrusting van auto's met brandstofverbruikmeters als middel om een meer brandstofefficiënte wijze van autorijden aan te moedigen. In dit verband zal de Commissie overwegen de kaderwetgeving inzake typegoedkeuring te wijzigen en de noodzakelijke technische normen uiterlijk in 2010 aan te nemen. De Commissie moet zich echter houden aan de doelstellingen van haar initiatief inzake betere regelgeving en haar voorstellen schragen op een uitgebreide beoordeling van de gevolgen en de voordelen. Met het oog hierop en overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap zal de Commissie de behoefte aan nieuwe wetgevingsvoorstellen blijven evalueren maar behoudt zij zich het recht voor te beslissen of en wanneer zij dergelijke voorstellen zal doen. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (10597/2/2008 – C6-0324/2008), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0607 ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2005)0246 ), – gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0440/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 17 december 2008 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/88/EG betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 137, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 137 van het Verdrag wordt bepaald dat de Gemeenschap het optreden van de lidstaten ter verbetering van het arbeidsmilieu ondersteunt en aanvult om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te beschermen. In op grond van dit artikel vastgestelde richtlijnen moet worden vermeden zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen daardoor zou kunnen worden belemmerd. (2) In Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) worden minimumvoorschriften vastgesteld op het gebied van de organisatie van de arbeidstijd, met name met betrekking tot dagelijkse en wekelijkse rusttijd, pauzes, ║maximale wekelijkse arbeidstijd, jaarlijkse vakantie en aspecten van nacht- en ploegenarbeid en het werkrooster. (3) Artikel 19, alinea 3 en artikel 22, lid 1, tweede alinea, van Richtlijn 2003/88/EG schrijven voor dat deze bepalingen vóór 23 november 2003 opnieuw moeten worden bezien . (4) Meer dan tien jaar na de vaststelling van Richtlijn 93/104/EG van de Raad ║ (6) , de eerste richtlijn inzake de organisatie van de arbeidstijd, is het noodzakelijk geworden om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen en met verzoeken van zowel werkgevers- als werknemerszijde, en zich de middelen te verschaffen om te voldoen aan de doelstellingen inzake groei en werkgelegenheid die in het kader van de Lissabonstrategie op 22 en 23 maart 2005 door de Europese Raad zijn vastgesteld. (5) De combinatie van werk en gezin is eveneens een essentiële voorwaarde om de doelstellingen te verwezenlijken die de Europese Unie zich in de Lissabonstrategie heeft gesteld, met name om de arbeidsparticipatie van vrouwen te vergroten. Beoogd wordt om niet alleen een bevredigender arbeidsklimaat te scheppen, maar ook om beter in te spelen op de behoeften van de werknemers, met name die met gezinsverantwoordelijkheid. Een aantal wijzigingen in deze richtlijn heeft ten doel een betere combinatie van werk en gezin mogelijk te maken. (6) In dit verband is het aan de lidstaten om de sociale partners aan te moedigen om op het geschikte niveau akkoorden te sluiten opdat werk en gezin beter met elkaar kunnen worden gecombineerd. (7) De bescherming van de veiligheid en ║gezondheid van de werknemers moet worden versterkt gezien de behoefte aan nieuwe vormen van organisatie van de arbeidstijd ; voorts moeten er arbeidstijdmodellen worden ingevoerd die mogelijkheden bieden voor levenslang leren en er moet ook een nieuw evenwicht gevonden worden tussen het combineren van werk en gezinsleven , enerzijds, en een flexibelere organisatie van de arbeidstijd, anderzijds. (8) Volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen zijn de bepalende kenmerken bij de beoordeling van het begrip "arbeidstijd" de verplichting om op een door de werkgever aangegeven plaats aanwezig en tot diens beschikking te zijn voor ogenblikkelijke dienstverrichting wanneer zulks nodig is. (9) In omstandigheden waarin de werknemers geen rusttijden zijn toegestaan , moeten ▌compenserende rusttijden na de dienstperioden worden verleend, overeenkomstig de geldende wetgeving, collectieve overeenkomsten of andere akkoorden tussen de sociale partners . (10) De bepalingen betreffende de referentieperiode voor maximale wekelijkse werktijd moeten eveneens worden herzien, teneinde deze beter af te stemmen op de behoeften van werkgevers en werknemers, onder voorbehoud van garanties voor de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de werknemers. (11) Wanneer de duur van de arbeidsovereenkomst minder dan één jaar bedraagt, mag de referentieperiode niet langer zijn dan de duur van de arbeidsovereenkomst. (12) De ervaring met de toepassing van artikel 22, lid 1, van Richtlijn 2003/88/EG, wijst uit dat de louter individuele uiteindelijke beslissing om artikel 6 van die richtlijn niet toe te passen, problemen oplevert met betrekking tot de bescherming van de veiligheid en gezondheid van de werknemers en de keuzevrijheid van de werknemer. Derhalve dient de uitzondering die in deze clausule wordt gemaakt niet langer van toepassing te zijn. (13) Voor werknemers met meer dan één arbeidsovereenkomst is het belangrijk maatregelen te nemen om te verzekeren dat de arbeidstijd van de werknemer gedefinieerd wordt als de som van de uit hoofde van elk van de overeenkomsten gewerkte arbeidstijd. (14) Overeenkomstig artikel 138, lid 2, van het Verdrag heeft de Commissie de sociale partners op communautair niveau geraadpleegd over de mogelijke richting van een communautair optreden ter zake. (15) De Commissie achtte naar aanleiding van deze raadpleging een communautair optreden wenselijk, en heeft de sociale partners op communautair niveau opnieuw geraadpleegd over de inhoud van het beoogde voorstel, overeenkomstig artikel 138, lid 3, van het Verdrag. (16) Na afloop van deze tweede raadplegingsronde hebben de sociale partners de Commissie niet in kennis gesteld van hun wens, bedoeld in artikel 139 van het Verdrag, om het proces in te leiden dat zou kunnen uitmonden in de sluiting van een overeenkomst. (17) Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk modernisering van de communautaire wetgeving betreffende de organisatie van de arbeidstijd, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (18) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (7) worden erkend. Deze richtlijn heeft met name ten doel de volledige eerbiediging van het recht op rechtvaardige en billijke arbeidsomstandigheden en -voorwaarden te waarborgen, als bedoeld in artikel 31 van het Handvest en met name in lid 2 van genoemd artikel, dat bepaalt dat "iedere werknemer recht heeft op een beperking van de maximumarbeidsduur en op dagelijkse en wekelijkse rusttijden, alsmede op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon". (19) Bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn wordt het algemene beschermingsniveau van de werknemers inzake veiligheid en gezondheid op het werk gehandhaafd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 2003/88/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) in artikel 2 worden de volgende punten ingevoegd:" 1 bis. "aanwezigheidsdienst": tijd gedurende welke de werknemer op zijn werkplek beschikbaar moet zijn om, op verzoek van de werkgever, zijn werkzaamheden te verrichten of zijn functie uit te oefenen. 1 ter. "werkplek": plaats of plaatsen waar de werknemer gewoonlijk zijn werkzaamheden verricht of zijn functie uitoefent, en die wordt vastgesteld volgens het bepaalde in de arbeidsverhouding of -overeenkomst die op de werknemer van toepassing is. 1 quater. "periodes van inactiviteit tijdens de aanwezigheidsdienst": tijd gedurende welke de werknemer aanwezigheidsdienst heeft in de zin van punt 1 bis, maar door zijn werkgever niet gevraagd wordt om daadwerkelijk zijn werkzaamheden te verrichten of zijn functie uit te oefenen. 2) de volgende artikelen worden ingevoegd:" Artikel 2 bis Aanwezigheidsdienst De totale periode van de aanwezigheidsdienst, met inbegrip van de periodes van inactiviteit wordt als arbeidstijd beschouwd ▌. Door middel van collectieve overeenkomsten of andere akkoorden tussen de sociale partners, dan wel door middel van wetgeving of regelingen, kunnen de periodes van inactiviteit tijdens de aanwezigheidsdienst echter op een specifieke wijze worden berekend om te voldoen aan de gemiddelde maximale arbeidstijd per week die is vastgelegd in artikel 6, mits voldaan wordt aan de algemene beginselen inzake de bescherming van veiligheid en gezondheid van de werknemers . De periodes van inactiviteit tijdens de aanwezigheidsdienst worden niet in aanmerking genomen voor de berekening van de in artikel 3 respectievelijk artikel 5 bedoelde rusttijden ▌. Artikel 2 ter Berekening van de arbeidstijd Voor werknemers met meer dan één arbeidsovereenkomst is de arbeidstijd van de werknemer de som van de uit hoofde van elk van de overeenkomsten gewerkte arbeidstijd. Artikel 2 quater Combineren van werk en gezin De lidstaten moedigen de sociale partners op het adequate niveau met inachtneming van hun autonomie aan akkoorden te sluiten voor een betere combinatie van werk en gezin. De lidstaten zorgen ervoor dat, onverminderd Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap* en in overleg met de sociale partners: _______________ * PB L 80 van 23.3.2002, blz. 29. 3) artikel 17 wordt als volgt gewijzigd: 4) in artikel 18, derde alinea, worden de woorden "mits de betrokken werknemers gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden" vervangen door "mits de betrokken werknemers, na de dienstperioden, overeenkomstig de geldende wetgeving, collectieve overeenkomsten, of andere akkoorden tussen de sociale partners, gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden"; 5) artikel 19 wordt vervangen door:" Artikel 19 ▌ In afwijking van artikel 16, onder b), hebben de lidstaten, met inachtneming van de algemene beginselen inzake de bescherming van de veiligheid en gezondheid van de werknemers, toestaan dat, de mogelijkheid om objectieve, technische of arbeidsorganisatorische redenen, de referentieperiode op maximaal twaalf maanden wordt gesteld: a) bij collectieve overeenkomst of akkoord tussen de sociale partners, zoals bedoeld in artikel 18; Wanneer de lidstaten gebruik maken van de mogelijkheid van alinea 1, onder b), zorgen zij ervoor dat de werkgevers hun verplichtingen, zoals die in Afdeling II van Richtlijn 89/391/ EEG zijn vastgesteld, nakomen. 6) artikel 22 wordt vervangen door:" Artikel 22 Diverse bepalingen 1. Hoewel als algemeen beginsel geldt dat de maximale wekelijkse arbeidstijd in de Europese Unie 48 uur bedraagt en werknemers in de Europese Unie in de praktijk slechts bij uitzondering langer werken, kunnen de lidstaten besluiten artikel 6 niet toe te passen gedurende een overgangsperiode die afloopt ... * , mits zij de nodige maatregelen nemen voor een doeltreffende bescherming van de veiligheid en gezondheid van de werknemers. In deze mogelijkheid moet echter uitdrukkelijk voorzien zijn in de collectieve overeenkomst, het akkoord tussen de sociale partners op het adequate niveau of in de nationale wetgeving na raadpleging van de sociale partners op het adequate niveau. 2. De lidstaten die van deze bedoelde mogelijkheid gebruik willen maken, moeten in ieder geval de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat: ▌ ______________ * 36 maanden na de inwerkingtreding van Richtlijn 2009/…/EG van ... van het Europees Parlement en de Raad [tot wijziging van Richtlijn 2003/88/EG betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd] . ▌ 7) artikel 24 wordt vervangen door:" Artikel 24 Verslagen 1. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die op het onder deze richtlijn vallende gebied reeds zijn vastgesteld of die zij op dat gebied vaststellen. 2. De lidstaten brengen de Commissie om de vijf jaar verslag uit over de praktische tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze richtlijn, onder vermelding van de standpunten van de sociale partners. De Commissie stelt het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats hiervan in kennis. 3. Met inachtneming van de leden 1 en 2, legt de Commissie om de vijf jaar, te rekenen vanaf 23 november 1996, aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een verslag voor over de uitvoering van deze richtlijn. ▌ Artikel 2 De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op schendingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen, en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de daadwerkelijke toepassing van die sancties te garanderen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op ... (8) van deze bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen zo spoedig mogelijk mee. Ze zien er in het bijzonder op toe dat de werknemers en/of hun vertegenwoordigers over gepaste procedures beschikken voor de uitvoering van de verplichtingen waarin deze richtlijn voorziet. Artikel 3 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op …* aan deze richtlijn te voldoen, of dragen er zorg voor dat de sociale partners via overeenkomsten de nodige bepalingen in werking doen treden, waarbij de lidstaten alle nodige maatregelen dienen te treffen opdat de sociale partners te allen tijde voor de op grond van deze richtlijn vereiste resultaten kunnen instaan. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0151 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 71, lid 1, letter c), van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0149/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0371/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 17 december 2008 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad ter facilitering van de grensoverschrijdende handhaving van de verkeersveiligheid (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, onder c), Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Gezien het advies van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Europese Unie voert een beleid voor een betere verkeersveiligheid om tot een daling van het aantal doden en gewonden en van de materiële schade te komen. Een consequente tenuitvoerlegging van sancties voor verkeersovertredingen die de verkeersveiligheid in het gedrang brengen, is een belangrijk instrument om deze doelstelling te bereiken. (2) Bij gebrek aan passende instrumenten worden geldboeten voor bepaalde verkeersovertredingen vaak niet geïnd wanneer het voertuig waarmee de overtreding wordt begaan, in een andere lidstaat is ingeschreven dan die waar de overtreding werd begaan. (3) Om de verkeersveiligheid in de hele Europese Unie te verbeteren en een gelijke behandeling van binnen- en buitenlandse overtreders te waarborgen, moet de handhaving worden vergemakkelijkt, ongeacht de lidstaat waar het voertuig waarmee de overtreding wordt begaan, is ingeschreven. Hiertoe moet een systeem voor de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie worden opgezet. (4) Een dergelijk systeem is met name nuttig wanneer een verkeersovertreding, zoals te snel rijden of door het rode licht rijden, met automatische apparatuur is geregistreerd en de identiteit van de overtreder niet onmiddellijk kan worden achterhaald. Het is eveneens nuttig voor de afhandeling van overtredingen waarbij het kentekennummer moet worden gecontroleerd van een voertuig dat is aangehouden. Dit geldt in het bijzonder voor rijden onder invloed. (5) Het systeem dient van toepassing te zijn op verkeersovertredingen die een ernstige bedreiging vormen voor de verkeersveiligheid en in de wetgeving van alle lidstaten als verkeersovertredingen zijn gedefinieerd. Deze overtredingen zijn te hoge snelheid, rijden onder invloed, het niet dragen van de veiligheidsgordel en door het rode licht rijden. De Commissie blijft de ontwikkelingen in de Europese Unie volgen met betrekking tot andere verkeersovertredingen die een ernstige bedreiging voor de verkeersveiligheid vormen. Na de indiening van een verslag over de uitvoering van onderhavige richtlijn twee jaar na de inwerkingtreding ervan, stelt de Commissie zo nodig een herziening van de richtlijn voor om haar toepassingsgebied eventueel uit te breiden tot andere categorieën van verkeersovertredingen . (6) Om te waarborgen dat de verkeersveiligheid toereikend is en de toepasselijke geldboetes evenredig zijn, wordt de Commissie opgeroepen om met de lidstaten gesprekken te voeren over de invoering van vaste geldboetes voor verkeersovertredingen en de uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten aan te moedigen. (7) Om de doelmatigheid van het handhavingssysteem te waarborgen, moet dat betrekking hebben op alle fasen tussen de vaststelling van een overtreding en de verzending van een bekeuring, op basis van de modelbekeuring, naar de kentekenhouder van het betrokken voertuig. Zodra een definitieve beslissing is genomen, kan het Kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties van 24 februari 2005 (5) van toepassing zijn . Indien dat kaderbesluit niet kan worden toegepast, bijvoorbeeld omdat sanctiebesluiten niet onder het strafrecht vallen, moet de effectiviteit van de sancties toch worden gewaarborgd door andere uitvoeringsmaatregelen. Er moet een minimumnorm worden vastgesteld voor bekeuringsformulieren, inclusief het antwoordformulier daarbij en er moet worden gezorgd voor een grotere compatibiliteit van de toezendingsprocedures, opdat de grensoverschrijdende tenuitvoerlegging van sancties betrouwbaarder en doelmatiger wordt. (8) Voorts dient de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie snel te gebeuren, via elektronische weg. Het is wenselijk dat hiertoe veilige communautaire elektronische netwerken worden opgezet die het mogelijk maken dat de informatie veilig wordt uitgewisseld en de vertrouwelijkheid van de uitgewisselde data garanderen . (9) Aangezien de identiteitsgegevens van een overtreder van persoonlijke aard zijn, dienen de lidstaten de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (6) wordt nageleefd. Wanneer hij in kennis wordt gesteld van de overtreding, moet de overtreder dienovereenkomstig informatie ontvangen over zijn rechten op toegang tot de data en op eventuele rectificatie of vernietiging ervan, alsook over de maximale termijn gedurende welke de data mogen worden bewaard. (10) De in het kader van onderhavige richtlijn verzamelde gegevens mogen, afgezien van het feit dat ze slechts tijdelijk mogen worden opgeslagen, onder geen beding worden gebruikt voor andere doeleinden dan de afwikkeling van verkeersovertredingen. De Commissie en de lidstaten moeten bij de verwerking van de persoonsgegevens en het beheer van het communautaire elektronische netwerk dan ook waarborgen dat de verzamelde gegevens niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan die welke specifiek gerelateerd zijn aan de verkeersveiligheid. (11) De lidstaten moeten hun methoden op het gebied van verkeerscontroles harmoniseren zodat hun praktijken onderling op EU-schaal vergeleken kunnen worden. In iedere lidstaat moeten daarom minimumnormen voor controlepraktijken worden ontwikkeld . (12) De technische apparatuur voor verkeersveiligheidscontroles moet in de toekomst ook worden geharmoniseerd om te zorgen voor een convergentie van de controlemaatregelen tussen de lidstaten. Een dergelijke technische harmonisatie moet door de Commissie worden voorgesteld bij de in artikel 14 bedoelde herziening. (13) De Commissie en de lidstaten moeten de nodige maatregelen treffen om de EU-burgers met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de onderhavige richtlijn voor te lichten en bewuster te maken. Een goede voorlichting over de gevolgen van niet-naleving van de regels op het gebied van de verkeersveiligheid kan een preventief effect hebben op het aantal verkeersovertredingen. (14) De Commissie moet zich in de toekomst concentreren op het vergemakkelijken van de grensoverschrijdende afwikkeling van verkeersovertredingen en dan met name van verkeersovertredingen die ernstige verkeersongevallen veroorzaken. (15) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) . (16) Aan de Commissie moet met name de bevoegdheid worden verleend maatregelen te nemen tot aanpassing van de bijlage. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5bis van Besluit 1999/468/EG bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. (17) Daar de doelstelling van deze richtlijn , namelijk de grensoverschrijdende handhaving van de verkeersveiligheid vergemakkelijken, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het EG-Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied 1. Bij deze richtlijn wordt een systeem opgezet om de grensoverschrijdende tenuitvoerlegging van sancties voor de volgende verkeersovertredingen te vergemakkelijken: 2. Deze richtlijn is slechts van toepassing op sancties voor verkeersovertredingen die de vorm hebben van een geldboete of een dergelijke boete omvatten. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: b) "staat van de overtreding" de lidstaat waar de overtreding is begaan; c) "woonstaat" de lidstaat waar het voertuig waarmee de overtreding is begaan, is ingeschreven; Artikel 3 EU-brede verkeersveiligheidsrichtsnoeren 1. Om een verkeersveiligheidsbeleid na te streven dat gericht is op een hoog niveau van bescherming van alle weggebruikers in de Europese Unie en rekening houdend met de zeer verschillende situaties in de Europese Unie, dienen de lidstaten, zonder afbreuk te doen aan bestaand strenger beleid en bestaande strengere wetgeving, te zorgen voor een minimum aantal verkeersveiligheidsrichtsnoeren binnen het kader van deze richtlijn. Om deze doelstelling te verwezenlijken stelt de Commissie EU-brede verkeersveiligheidsrichtsnoeren vast overeenkomstig de in artikel 13, lid 2 bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Deze richtsnoeren zijn in overeenstemming met de in dit artikel neergelegde grondbeginselen. 2. Met betrekking tot snelheid wordt het gebruik van automatische controleapparatuur op autosnelwegen, secundaire wegen en stadswegen aangemoedigd, met name op trajecten van het wegennet met een hoger aantal ongevallen door snelheidsovertredingen dan gemiddeld. De aanbevelingen die in het kader van deze richtsnoeren worden vastgesteld beogen te waarborgen dat het aantal snelheidscontroles met behulp van automatische apparatuur met 30% wordt opgevoerd in de lidstaten waar het aantal verkeersdoden hoger is dan het EU-gemiddelde en de daling van het aantal verkeersdoden sinds 2001 lager is geweest dan het EU-gemiddelde. Een toereikende geografische dekking van het grondgebied van elke lidstaat moet worden gewaarborgd. 3. Met betrekking tot het rijden onder invloed zorgen de lidstaten er vooral voor dat er steekproefsgewijs wordt gecontroleerd op plaatsen waar en tijdstippen waarop de regels veelvuldig worden overtreden en de kans op ongelukken daardoor groter is. De lidstaten zorgen ervoor dat ten minste 30% van de bestuurders jaarlijks gecontroleerd kan worden. 4. Met betrekking tot het dragen van de veiligheidsgordel worden jaarlijks intensieve controles gedurende minimaal zes weken gehouden in die landen waar minder dan 70% van de weggebruikers veiligheidsgordels draagt, met name op plaatsen waar en tijdstippen waarop de regels veelvuldig worden overtreden . 5. Met betrekking tot het rijden door het rode licht wordt automatische controleapparatuur met name op die kruispunten gebruikt waar de regels veelvuldig worden overtreden en waar vaker dan gemiddeld ongelukken gebeuren ten gevolge van het rijden door het rode licht. 6. In de richtsnoeren wordt aan de lidstaten een uitwisseling van goede praktijken aanbevolen, waarbij in het bijzonder aan de lidstaten die het verst gevorderd zijn met automatische controle verzocht wordt technische bijstand te verlenen aan andere lidstaten die hierom verzoeken. HOOFDSTUK II BEPALINGEN OM DE GRENSOVERSCHRIJDENDE HANDHAVING TE VERGEMAKKELIJKEN Artikel 4 Procedure voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten 1. Wanneer in een lidstaat een overtreding wordt begaan met een voertuig dat in een andere lidstaat is ingeschreven en deze overtreding niet onmiddellijk door een bevoegde autoriteit van de staat van de overtreding wordt bestraft en afgehandeld, deelt de bevoegde autoriteit van die staat het kentekennummer en informatie betreffende de plaats en datum van de overtreding mee aan de bevoegde autoriteit van de andere lidstaten of de woonstaat, wanneer die bekend is. Zij doet dat in de gevallen en onder de voorwaarden waarin zij deze overtreding ook zou vervolgen wanneer deze zou zijn begaan met een voertuig dat in de eigen lidstaat is ingeschreven. 2. De bevoegde autoriteiten van de woonstaat delen de volgende informatie onverwijld mee aan uitsluitend de bevoegde autoriteit van de staat van de overtreding: 3. De uitwisseling van informatie met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens en het vrije verkeer van die gegevens in dat verband, geschiedt met inachtneming van Richtlijn 95/46/EG. De door staat van de overtreding meegedeelde informatie wordt niet bewaard door de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten. Deze informatie mag uitsluitend meegedeeld worden voor het in deze richtlijn beoogde doel en na afsluiting van de procedures moeten alle data aantoonbaar worden gewist. Artikel 5 Gebruik van een elektronisch netwerk 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in artikel 4 omschreven informatie via elektronische weg wordt uitgewisseld. Hiertoe nemen zij alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat uiterlijk 12 maanden na de in artikel 15 , lid 1, bedoelde datum een communautair elektronisch netwerk en overeenkomstig gemeenschappelijke bepalingen wordt opgezet. 2. De gemeenschappelijke regels voor de tenuitvoerlegging van lid 1 worden door de Commissie vastgesteld tegen de in artikel 15 , lid 1, bedoelde datum overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 13 , lid 2 . In de gemeenschappelijke regels worden voorschriften opgenomen inzake: Artikel 6 Bekeuringen 1. Na ontvangst van de in artikel 4 , lid 2, genoemde gegevens, zendt de autoriteit van de lidstaat van de overtreding die voor de vervolging van de in deze richtlijn bedoelde overtredingen bevoegd is een bekeuring naar de houder. Deze bekeuring wordt opgesteld op basis van het model in de bijlage. 2. In de bekeuring worden ten minste vermeld: het voorwerp van de bekeuring, de naam van de autoriteit die bevoegd is voor de tenuitvoerlegging van de geldboete en de naam van de centrale autoriteit die is belast met de tenuitvoerlegging van onderhavige richtlijn. Tevens wordt de overtreding nader omschreven , wordt de te betalen geldboete vermeld en de meest eenvoudige wijzen van betaling, alsook de uiterste datum waarop dit dient te geschieden en worden de mogelijkheden om verzet aan te tekenen tegen de grond voor het uitschrijven van de bekeuring en in beroep te gaan tegen een besluit om een boete op te leggen alsook de daartoe strekkende procedures toegelicht. 3 . Geldboetes die krachtens deze richtlijn worden opgelegd, houden geen discriminatie in op grond van nationaliteit en worden opgelegd krachtens de wet van het land waar de overtreding is begaan. 4 . In de bekeuring moet de houder worden meegedeeld dat hij binnen een bepaalde termijn een antwoordformulier dient in te vullen indien hij de geldboete weigert te betalen. Ook wordt de houder ervan in kennis gesteld dat een eventuele weigering om te betalen zal worden doorgezonden aan de bevoegde autoriteit van de woonstaat om uitvoering te geven aan het besluit. 5 . In de bekeuring wordt de houder meegedeeld dat zijn persoonsgegevens zullen worden verwerkt met inachtneming van Richtlijn 95/46/EG en wordt hem gewezen op zijn recht van toegang en zijn recht op verbetering en verwijdering van gegevens als vermeld in artikel 11 van deze richtlijn. 6 . Ingeval de houder niet de bestuurder was op het tijdstip waarop de overtreding werd begaan, moet de houder de identiteit van de bestuurder meedelen overeenkomstig het recht van de woonstaat. Dit is niet van toepassing in gevallen waarin er een overeenkomst tussen twee of meer lidstaten bestaat die een oplossing biedt voor de problemen die voortvloeien uit de toepassing van dit artikel. 7 . De bekeuring wordt aan de houder meegedeeld in de officiële taal of talen van de woonstaat, zoals door deze bepaald. 8 . De Commissie kan de modelbekeuring aanpassen teneinde rekening te houden met technische ontwikkelingen. Deze maatregelen , die niet-essentiële technische onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen , worden vastgesteld volgens de in artikel 13 , lid 2 , bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 9 . In het kader van deze richtlijn wordt er geen geldboete opgelegd voor overtredingen die begaan zijn vóór de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. Artikel 7 Afwikkeling van verkeersovertredingen 1. Indien de geldboete niet is betaald en de geschillen- of beroepsprocedures zijn doorlopen, is het Kaderbesluit 2005/214/JBZ van toepassing op de geldboetes als bedoeld in artikel 1 van dit kaderbesluit. 2. In de gevallen vermeld in lid 1, waar betaling uitblijft, maar die geldboetes betreffen die niet binnen het toepassingsgebied van dat kaderbesluit vallen, zenden de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van de overtreding het definitieve besluit toe aan de bevoegde autoriteit van de woonstaat om uitvoering te geven aan de geldboete . Artikel 8 Erkenning en inning van geldboetes 1. De bevoegde autoriteit van de woonstaat erkent zonder verdere formaliteiten een administratieve eindbeslissing waarbij een geldboete is opgelegd en die hem overeenkomstig artikel 7, lid 2 is toegezonden en neemt onverwijld alle nodige maatregelen om er uitvoering aan te geven, tenzij de bevoegde autoriteit besluit zich te beroepen op een van de volgende redenen voor niet-erkenning of niet-uitvoering: 2. De uitvoering van het besluit waarbij de geldboete wordt opgelegd door de bevoegde autoriteit van de woonstaat valt onder de wetgeving van de woonstaat, op dezelfde wijze als een geldboete van de woonstaat. 3. De bevoegde autoriteit van de staat van de overtreding stelt de bevoegde autoriteit van de woonstaat onverwijld in kennis van ieder besluit of iedere maatregel ten gevolge waarvan het besluit niet meer voor tenuitvoerlegging vatbaar is. De bevoegde autoriteit van de woonstaat beëindigt de tenuitvoerlegging van het besluit zodra hij door de bevoegde autoriteit van de staat van de overtreding in kennis is gesteld van dat besluit of die maatregel. Artikel 9 Informatieverstrekking door de woonstaat De bevoegde autoriteit van de woonstaat stelt de bevoegde autoriteit van de staat van de overtreding onverwijld, op eender welke wijze in kennis, waarbij het volgende schriftelijk wordt vastgelegd: Artikel 10 Centrale autoriteiten 1. Elke lidstaat wijst een centrale autoriteit aan om ondersteuning te bieden bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. 2. Elke lidstaat deelt binnen zes maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn de naam en het adres van de door hem overeenkomstig dit artikel aangewezen centrale autoriteit mee aan de Commissie. 3. De Commissie deelt de in lid 2 bedoelde informatie mee aan de andere lidstaten. Artikel 11 Recht van toegang, recht op verbetering en verwijdering van gegevens 1. Onverminderd de rechten die de betrokkenen hebben op grond van de nationale wetgeving krachtens artikel 12, onder a) van Richtlijn 95/46/EG, kan eenieder verzoeken om mededeling van de in zijn woonstaat bewaarde persoonsgegevens die zijn toegezonden aan de verzoekende lidstaat. 2. Onverminderd de naleving van de procedurevoorschriften inzake beroep en de verhaalmogelijkheden in de betrokken lidstaat, kan eenieder verzoeken om rectificatie van onjuiste persoonsgegevens of de onverwijlde schrapping van onrechtmatig bewaarde gegevens. 3. Betrokkenen kunnen de in lid 2 genoemde rechten uitoefenen via de centrale autoriteit van hun woonstaat. Artikel 12 Voorlichting van de bestuurders in de Europese Unie 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te zorgen voor voldoende voorlichting van de weggebruikers over de uitvoeringsmaatregelen van onderhavige richtlijn. Deze informatie kan onder meer worden verstrekt door organisaties voor verkeersveiligheid, non-gouvernementele organisaties op het gebied van verkeersveiligheid of automobielclubs. De lidstaten verzekeren zich ervan dat de regels inzake maximale snelheden op verkeersborden worden aangegeven bij elke grensovergang aan de autosnelwegen. 2. De Commissie plaatst op haar internetsite een samenvatting van de in de lidstaten van kracht zijnde regels die binnen het toepassingsbereik van onderhavige richtlijn vallen. HOOFDSTUK III COMITEPROCEDURE Artikel 13 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité voor de handhaving van de verkeersveiligheid.║ 2 . Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5, onder a), leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. Artikel 14 Herziening en verslaglegging 1. Voor ... (9) legt de Commissie het Parlement en de Raad een verslag voor over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn door de lidstaten en de effectiviteit ervan in het licht van de doelstelling om een daling van het aantal verkeersdoden bereiken. 2. Op basis van dit verslag bestudeert de Commissie de mogelijkheden om het toepassingsbereik van de richtlijn uit te breiden tot andere verkeersovertredingen. 3. In hetzelfde verslag doet de Commissie voorstellen om de controleapparatuur te harmoniseren aan de hand van communautaire criteria en de controleprocedures op het gebied van verkeersveiligheid. 4. In dit verslag geeft de Commissie voorts een evaluatie van de wijze waarop de lidstaten op basis van vrijwilligheid uitvoering hebben gegeven aan de EU-brede verkeersveiligheidsrichtsnoeren genoemd in artikel 3 en beraadt zij zich over de wenselijkheid om deze in die richtsnoeren opgenomen aanbevelingen een verplicht karakter te geven. Desgewenst kan de Commissie een voorstel tot wijziging van deze richtlijn indienen. HOOFDSTUK IV SLOTBEPALINGEN Artikel 15 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk twaalf maanden na haar inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 16 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 17 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE BEKEURINGSFORMULIER als bedoeld in artikel 6 [TITELPAGINA] [Naam, adres en telefoonnummer van de afzender] [Naam en adres van de geadresseerde] kennisgeving van een verkeersovertreding in .......... [lidstaat waar de overtreding is begaan] [de tekst hierboven wordt in alle officiële EU-talen op de titelpagina afgedrukt] blz.2 Op [datum ...... ] is een verkeersovertreding, begaan met het voertuig met kentekennummer .............. van het merk .........., model ............, vastgesteld door .................[naam van de bevoegde instantie]. U staat geregistreerd als kentekenhouder van het voornoemde voertuig. Een nadere omschrijving van de overtreding vindt u hierna op blz. 3. De geldboete voor deze overtreding bedraagt .........euro / nationale munteenheid. De boete moet uiterlijk worden betaald op ....................... Indien u deze geldboete weigert te betalen, dient u het bijgevoegde antwoordformulier in te vullen (blz. 4) en op te sturen naar het vermelde adres. Dit antwoordformulier kan door [de bevoegde autoriteit van de staat van de overtreding] worden toegezonden aan [de bevoegde autoriteit van de woonstaat] om uitvoering te geven aan het besluit tot oplegging van een geldboete. INFORMATIE Deze zaak zal worden onderzocht door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van overtreding. Indien geen vervolging wordt ingesteld, wordt u hierover binnen 60 dagen na ontvangst van het antwoordformulier geïnformeerd. Indien vervolging wordt ingesteld, is de volgende procedure van toepassing: [In te vullen door de staat van overtreding: vermelden welke procedure zal worden gevolgd, met inbegrip van mogelijkheden om in beroep te gaan tegen een besluit om vervolging in te stellen. De volgende informatie moet in elk geval worden vermeld: naam en adres van de autoriteit die bevoegd is om vervolging in te stellen; betalingstermijn; naam en adres van de betrokken beroepsinstantie; beroepstermijn]. ___________________________________________________________________________ blz.3 Nadere omschrijving van de overtreding a) Gegevens van het voertuig waarmee de overtreding is begaan: Kentekennummer: Land van inschrijving: Merk en model: b) Informatie betreffende de overtreding: Plaats, datum en tijdstip waarop de overtreding is begaan: Aard en wettelijke omschrijving van de overtreding: Te hoge snelheid, rijden onder invloed van alcohol, het niet dragen van een veiligheidsgordel of niet gebruiken van een kinderbeveiligingssysteem, door het rode licht rijden (10) Gedetailleerde beschrijving van de overtreding: Verwijzing naar de relevante wettelijke bepaling(en): Beschrijving van of verwijzing naar het bewijs van de overtreding: c) Informatie betreffende de apparatuur waarmee de overtreding is vastgesteld (11) : Type apparatuur voor de vaststelling van snelheidsovertredingen, rijden onder invloed, door het rood licht rijden of het niet dragen van een veiligheidsgordel 1 : Specificatie van de apparatuur: Identificatienummer van het toestel: Vervaldatum van de jongste ijking: d) Door het toestel opgetekende resultaat: [voorbeeld voor snelheidovertredingen; andere overtredingen toevoegen:] Toegestane maximumsnelheid: Gemeten snelheid: Gemeten snelheid na aftrek van de foutenmarge: blz.4 Antwoordformulier (Invullen in hoofdletters en aankruisen wat van toepassing is) A. Identiteit van de bestuurder: Was u de bestuurder van het voertuig op het ogenblik waarop de overtreding werd begaan? (ja/nee) Zo ja, gelieve de volgende gegevens te verstrekken: Indien u niet de bestuurder van het voertuig was op het ogenblik waarop de overtreding is begaan, bent u dan in staat de identiteit van de bestuurder aan te geven? (ja/nee) Zo ja, gelieve de volgende gegevens te verstrekken: B. Vragenlijst: (1) Is het voertuig, merk ... met kentekennummer …, op uw naam ingeschreven? ja/nee Zo nee, de kentekenhouder is: (naam, voornaam, adres) (2) Bevestigt u dat u de overtreding heeft begaan? ja/nee (3) Indien u dit ontkent en wanneer u weigert de identiteit van de bestuurder bekend te maken , specificeer waarom: Gelieve het ingevulde formulier binnen 60 dagen na de datum van kennisgeving op te sturen naar de volgende instantie: op het volgende adres: ▌