(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2006)0110 ) (1) , – gelet op artikel 63, lid 3, onder a) van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0157/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0211/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0636 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 133 en 175, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0363/2006), – gelet op het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie internationale handel ( A6-0227/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 20 juni 2007 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2007 van het Europees Parlement en de Raad inzake het verbod op de uitvoer voor en de veilige opslag van metallisch kwik, cinnaber-erts, kalomel, kwikverbindingen en bepaalde kwikhoudende producten (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De uitstoot van kwik wordt erkend als een mondiale bedreiging die maatregelen op lokaal, nationaal, regionaal en mondiaal niveau noodzakelijk maakt. (2) Overeenkomstig de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad "Strategie van de Gemeenschap voor kwik" (5) en de resolutie van het Europees Parlement van 14 maart 2006 (6) over deze strategie moet het risico op blootstelling aan kwik voor mens en milieu worden beperkt. (3) Op communautair niveau genomen maatregelen moeten worden beschouwd als onderdeel van een wereldwijd streven om het risico op blootstelling aan kwik te beperken, met name in het kader van het programma voor kwik van het UNEP (United Nations Environment Programme). (4) Voor kwik gelden nog geen wettelijke beperkingen in het kader van multilaterale milieu-overeenkomsten, met uitzondering van het Protocol van 1998 inzake zware metalen bij het VN-ECE-Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand. (5) Het Europees Parlement en de Raad hebben erkend dat de sluiting van de kwikmijnen in het district Almadén (Spanje) gevolgen heeft gehad voor het milieu en de werkgelegenheid en achten het raadzaam adequate compensatiemaatregelen te nemen om het getroffen gebied in de gelegenheid te stellen duurzame oplossingen te vinden voor het milieu, de werkgelegenheid en de economische activiteit in het gebied. Voorts heeft het Europees Parlement in zijn bovengenoemde resolutie het standpunt ingenomen dat de mijnen in Almadén een goede locatie zouden zijn voor de veilige opslag van metallisch kwik. (6) De uitvoer van metallisch kwik, cinnaber-erts, kalomel en kwikverbindingen uit de Gemeenschap dient te worden verboden teneinde het wereldwijde aanbod van kwik aanzienlijk te verlagen. De lidstaten moeten het recht hebben om verdergaande en strengere verbodsbepalingen op te leggen overeenkomstig artikel 176 van het EG-Verdrag. (7) Om dezelfde reden dient eveneens de uitvoer van kwikhoudende producten, die in de Europese Unie niet in de handel (zullen) mogen worden gebracht, te worden verboden. De Commissie moet een geconsolideerde lijst met de daaronder vallende producten opstellen en deze jaarlijks aan de hand van de ontwikkelingen in het Gemeenschapsrecht bijwerken. (8) De invoer van metallisch kwik, cinnaber-erts, kalomel en kwikverbindingen moet worden verboden met het oog op een betere bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu in de Europese Unie. (9) Door het uitvoerverbod zullen er aanzienlijke overschotten van kwik in de Gemeenschap ontstaan en er moet worden voorkomen dat deze weer op de markt komen. Daarom moet een veilige opslag van dit kwik binnen de Gemeenschap worden gewaarborgd. (10) De lidstaten dienen de Commissie periodiek informatie te verstrekken over metallisch kwik, cinnaber-erts en kwikverbindingen die hun grondgebied binnenkomen, verlaten of over de grens worden verhandeld, ten einde te zijner tijd de doelmatigheid van het instrument te beoordelen. Alle dergelijke informatie dient voor het publiek gemakkelijk toegankelijk te zijn. (11) Het PARCOM- (Commissie van Parijs voor de voorkoming van de verontreiniging van de zee vanaf het land)besluit 90/3 heeft de geleidelijke sluiting ten doel van kwikcel- chlooralkalifabrieken die uiterlijk in 2010 voltooid moet zijn. Om mogelijkheden te creëren voor een veilige tijdelijke opslag van kwik dat niet meer in de chlooralkali-industrie wordt gebruikt, dient er voor bepaalde soorten stortplaatsen een uitzondering te worden gemaakt op artikel 5, lid 3, onder a), van Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (7) en dienen de criteria van punt 2.4 van de bijlage van Beschikking 2003/33/EG van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16 en bijlage II van Richtlijn 1999/31/EG (8) niet van toepassing te worden verklaard op bovengrondse, herwinbare opslag. (12) Om te zorgen voor een tijdelijke opslag die veilig is voor de gezondheid van de mens en het milieu, dient de krachtens Beschikking 2003/33/EG vereiste veiligheidsbeoordeling voor ondergrondse opslag met specifieke voorschriften te worden aangevuld en dient deze ook voor bovengrondse, herwinbare opslag verplichten zijn. (13) De chooralkali-industrie dient alle relevante gegevens inzake de verwijdering van kwikcellen in hun fabrieken te doen toekomen aan de Europese Commissie en de bevoegde autoriteiten in de desbetreffende lidstaten, om de tenuitvoerlegging van deze verordening te vergemakkelijken. De industriesectoren die kwik winnen uit de reiniging van aardgas of als bijproduct van het winnen en smelten van non-ferro metalen dienen eveneens relevante gegevens te doen toekomen aan de Commissie en de bevoegde autoriteiten in de desbetreffende lidstaten. De Commissie dient deze gegevens openbaar te maken. (14) Er dient een uitwisseling van informatie met alle belanghebbenden te worden georganiseerd om te beoordelen of er wellicht aanvullende maatregelen op het gebied van invoer, uitvoer, tijdelijke opslag en veilige, definitieve verwijdering van kwik, de verbindingen ervan en kwikhoudende producten nodig zijn, waarbij de regels betreffende de mededinging van het Verdrag en met name artikel 81 onverlet blijven. (15) De lidstaten dienen informatie te verstrekken over de voor tijdelijke opslaginstallaties afgegeven vergunningen en over de toepassing en markteffecten van deze verordening teneinde te zijner tijd een evaluatie ervan mogelijk te maken. (16) De Commissie dient bij de indiening van een evaluatieverslag rekening te houden met deze informatie om te bepalen of de verordening wellicht moet worden gewijzigd. (17) De Commissie en de lidstaten moeten bewustmaking bevorderen en vergemakkelijken, en zorgen dat informatie over het exportverbod op metallisch kwik, cinnaber-erts en kwikverbindingen en over de veilige opslag van metallisch kwik openbaar beschikbaar is. (18) De Commissie dient tevens de internationale ontwikkelingen op het gebied van vraag en aanbod van kwik, met name multilaterale onderhandelingen, te volgen en daarover verslag uit te brengen om de samenhang van de algehele aanpak te kunnen bepalen. (19) De lidstaten moeten regels vaststellen voor toepasselijke sancties voor overtreding van de bepalingen van deze verordening en toezien op de naleving daarvan. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (20) Technische bijstand aan ontwikkelingslanden en landen met een overgangseconomie moet rechtstreeks door de Commissie en de lidstaten worden verleend en indirect via steun voor projecten van niet-gouvernementele organisaties (NGO's), in het bijzonder bijstand die de overschakeling naar alternatieve kwikvrije technologieën en de uiteindelijke stopzetting van het gebruik en lozingen van kwik en kwikverbindingen gemakkelijker maakt. (21) Deze verordening is ingegeven door de noodzaak tot bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu . (22) Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk de blootstelling aan kwik door middel van een uitvoerverbod en een opslagverplichting verlagen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de effecten op het verkeer van goederen en het functioneren van de gemeenschappelijke markt alsmede de grensoverschrijdende aard van kwikverontreiniging, beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De uitvoer van metallisch kwik (Hg, CAS-nr. 7439-97-6), cinnaber-erts en kwikverbindingen met een kwikconcentratie boven 5% per gewichtspercent (g/g), uit de Gemeenschap wordt met ingang van 1 december 2010 verboden. De uitvoer van kwikhoudende producten die binnen de Europese Unie niet mogen worden verkocht of gedistribueerd, wordt met ingang van 1 december 2010 verboden. Artikel 2 De invoer in de Gemeenschap van metallisch kwik (Hg. CAS-nr. 7439-97-6), cinnaber-erts en kwikverbindingen met een kwikconcentratie boven 5% per gewichtsprocent (g/g) wordt met ingang van 1 juli 2010 verboden. De lidstaten dienen in hun eigen behoefte aan kwik te voorzien door herwinning uit afval en grondstoffen. Artikel 3 Met ingang van 1 december 2010 zorgen de lidstaten ervoor dat metallisch kwik dat niet langer in de chlooralkali-industrie wordt gebruikt, of onttrokken wordt uit cinnaber-erts , kwik dat bij de reiniging van aardgas wordt gewonnen en kwik dat bij de winning en het smelten van non-ferrometalen als bijproduct wordt gewonnen , zonder wijziging in de hoedanigheid en concentratie op een voor de gezondheid van de mens en het milieu veilige manier worden vervoerd en opgeslagen , en uiteindelijk binnen de Gemeenschap verwijderd, in voor dat doel bestemde installaties, met een veiligheidsevaluatie en de benodigde vergunning, ingevolge deze verordening. Voordat andere alternatieven aan bod komen, wordt de mogelijkheid overwogen om gebruik te maken van Almadén voor de veilige opslag van de bestaande voorraden metallisch kwik of metallisch kwik dat door de Europese industrie als bijproduct wordt geproduceerd, maar niet voor kwikhoudende artikelen, die afvalstoffen zijn geworden, en zo gebruik te maken van de infrastructuur, het plaatselijk arbeidspotentieel en de technische deskundigheid die aldaar voorhanden zijn. Artikel 4 1. In afwijking van artikel 5, lid 3, onder a), van Richtlijn 1999/31/EG wordt metallisch kwik dat als afval wordt beschouwd, in een adequate insluiting tijdelijk opgeslagen in: In het in de eerste alinea, onder b), bedoelde geval zijn de onder punt 2.4 van de bijlage van Beschikking 2003/33/EG vermelde criteria niet van toepassing. 2. In afwijking van artikel 11, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende het vervoer van afvalstoffen (10) , kunnen de voor verzending en bestemming bevoegde instanties niet op grond van de motivering dat het geplande transport niet in overeenstemming zou zijn met maatregelen die zijn genomen om de beginselen van nabijheid, voorrang voor nuttige toepassing en zelfverzorging in praktijk te brengen, bezwaren indienen tegen transporten van metallisch kwik dat als afval wordt beschouwd en dat bestemd is voor tijdelijke opslag. Artikel 5 1. De veiligheidsbeoordeling die overeenkomstig Beschikking 2003/33/EG moet worden uitgevoerd voor de opslag in een ondergrondse zoutmijn die voor de opslag van afval is aangepast, bestrijkt met name de aanvullende risico's die een gevolg zijn van de aard en het gedrag op lange termijn van het metallisch kwik en de insluiting daarvan. 2. Voor de tijdelijke opslag in een installatie die uitsluitend bestemd is voor en uitgerust is voor de opslag van metallisch kwik, wordt een veiligheidsbeoordeling uitgevoerd en bij de bevoegde instantie ingediend die bescherming van het milieu waarborgt op een niveau dat gelijkwaardig is aan het door Beschikking 2003/33/EG gewaarborgde niveau. 3. In de in de artikelen 8 en 9 van Richtlijn 1999/31/EG bedoelde vergunning voor de ondergrondse zoutmijn of de installatie die uitsluitend bestemd is voor en uitgerust is voor de tijdelijke opslag van metallisch kwik, worden voorschriften opgenomen voor een periodieke visuele inspectie van de houders en de installatie van adequate apparatuur voor de detectie van dampen om eventuele lekkages te signaleren. Artikel 6 De Commissie voert een herziening uit van de veiligheidsbeoordeling, bedoeld in Beschikking 2003/33/EG om te zorgen dat ook de bijzondere risico's van tijdelijke opslag van metallisch kwik in verband met de aard en het gedrag op lange termijn van metallisch kwik en de insluiting ervan in aanmerking wordt genomen. De herziening wordt uiterlijk tegen 1 juni 2010 voltooid. Artikel 7 Tijdens de tijdelijke opslag berust de verantwoordelijkheid voor de veiligheid van de opslag bij de eigenaar van de opslagvoorziening. De lidstaten stellen een fonds in om te zorgen dat er financiële middelen beschikbaar zijn voor de veilige opslag en de veilige definitieve verwijdering van kwik. Het fonds wordt ingesteld op basis van een financiële bijdrage van de chloor-alkali-industrie en andere industrieën die kwik in hun productieproces genereren, zoals, maar niet uitsluitend, de aardgasindustrie en de industrie van non-ferrometalen, naar evenredigheid van de voor tijdelijke opslag geleverde hoeveelheid kwik. Artikel 8 1. De ondernemingen in de chlooralkali-industrie doen de Europese Commissie en de bevoegde autoriteiten in de lidstaten onderstaande gegevens toekomen die verband houden met de ontmanteling van kwik in een bepaald jaar: 2. De ondernemingen in de industriesectoren die kwik winnen uit de reiniging van aardgas of als bijproduct bij de winning en het smelten van non-ferrometalen, doen aan de Europese Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onderstaande gegevens toekomen die verband houden met het in een bepaald jaar gewonnen kwik: 3. De desbetreffende ondernemingen zenden de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens voor het eerst uiterlijk op 31 mei ... (11) en vervolgens ieder jaar, uiterlijk op 31 mei. 4. De Commissie maakt de in lid 3 bedoelde gegevens openbaar in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (12) . Artikel 9 De Commissie organiseert een eerste uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de betrokken belanghebbenden uiterlijk op 30 juni 2010 . Deze uitwisseling geschiedt op basis van de tot dusver verzamelde informatie en daarbij wordt eveneens onderzocht of het nodig is de opslagverplichting tot metallisch kwik uit andere bronnen met een kwikconcentratie onder 5% per gewichtsprocent (g/g) uit te breiden en uiterste termijnen vast te stellen voor de opslag in een ondergrondse zoutmijn of een bovengrondse installatie die specifiek bestemd is voor en uitgerust is voor de tijdelijke opslag van metallisch kwik. De informatie-uitwisseling dient, onder meer, tot een analyse van het plan om Almadén geschikt te maken als locatie voor de veilige opslag van aanwezige voorraden van metallisch kwik of van metallisch kwik dat ontstaat als bijproduct van de Europese industrie, overeenkomstig artikel 3 van deze verordening. Artikel 10 1. De lidstaten verstrekken de Commissie een afschrift van alle vergunningen die zij verstrekken voor een installatie die bedoeld is om kwik op te slaan. 2. De lidstaten stellen een register op van kopers, verkopers en handelaren in kwik, cinnaber-erts en kwikverbindingen en verzamelen de benodigde informatie. Zij stellen de Commissie om de twee jaar en niet later dan 6 maanden na de bestreken periode in kennis van de toepassing en de markteffecten van deze verordening op hun respectieve grondgebied. De Commissie publiceert de informatie binnen één jaar na indiening door de lidstaten in een beknopt rapport. Het eerste pakket informatie bestrijkt de jaren 2007-2008 en wordt uiterlijk 30 juni 2009 bij de Commissie ingediend en uiterlijk 30 juni 2010 gepubliceerd. De informatie wordt verstrekt in een door de Commissie uiterlijk … (13) vast te stellen opmaak. 3. De in lid 2 bedoelde informatie bevat ten minste gegevens over: Ártikel 11 De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op schendingen van de ter uitvoering van deze verordening vastgestelde bepalingen en treffen alle maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat deze sancties worden nageleefd. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk …* in kennis van deze bepalingen en delen eventuele latere wijzigingen zo spoedig mogelijk mee. Artikel 12 De Commissie en de lidstaten bevorderen en vergemakkelijken de bewustwording en zorgen dat informatie over het uitvoerverbod op metallisch kwik, cinnaber-erts en kwikverbindingen, alsmede over de veilige opslag van metallisch kwik openbaar beschikbaar is. Artikel 13 1. De Commissie evalueert de toepassing en de markteffecten van deze verordening in de Gemeenschap en houdt daarbij rekening met de in de artikelen 9 en 10 bedoelde informatie. 2. De Commissie dient uiterlijk op 30 juni 2012 een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad. Het verslag wordt zo nodig vergezeld van voorstellen voor herziening van deze verordening. 3. Tegen 1 juni 2010 stelt de Commissie een evaluatie op over de doeltreffendheid en de gevolgen van de compensatiemaatregelen die getroffen zijn om het gebied dat te lijden heeft onder de sluiting van de kwikmijnen, mogelijkheden te bieden voor het scheppen van duurzame economische en sociale alternatieven. Artikel 14 Uiterlijk op 31 december 2009 brengt de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de vorderingen bij multilaterale activiteiten en onderhandelingen over kwik, waarbij met name de verenigbaarheid van de in deze verordening vervatte maatregelen met de internationale ontwikkelingen wordt bepaald. Artikel 15 De Commissie en de lidstaten werken, rekening houdend met met name de behoeften van ontwikkelingslanden en landen met een overgangseconomie, samen om de verlening van technische bijstand te bevorderen, met ingebrip van opleiding, voor de ontwikkeling van de infrastructuur, de capaciteiten en de deskundigheid die nodig zijn voor de overschakeling naar alternatieve kwikvrije technologieën en de uiteindelijke stopzetting van het gebruik en lozingen van kwik en kwikverbindingen. De Commissie en de lidstaten bezien tevens de mogelijkheid om NGO's te steunen die bijzonder doeltreffend zijn geweest bij het verlenen van dit soort diensten. Artikel 16 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0202 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0159/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole ( A6-0117/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. is van mening dat het in het wetgevingsvoorstel aangegeven financiële kader verenigbaar moet zijn met het plafond van rubriek 1a van het nieuwe meerjarig financieel kader; wijst erop dat het jaarlijkse bedrag wordt vastgesteld in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure overeenkomstig de bepalingen van punt 37 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) ; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 20 juni 2007 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2007/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair programma ter verbetering van het functioneren van de belastingstelsels in de interne markt (Fiscalis-2013) en tot intrekking van Beschikking nr. 2235/2002/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Beschikking nr. .../2007.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0507 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 42 en 94 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0331/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0080/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 20 juni 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2007/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verbetering van de meeneembaarheid van aanvullende pensioenrechten (voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 42 en 94, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het vrije verkeer van personen is een van de fundamentele vrijheden van de Gemeenschap; artikel 42 van het Verdrag bepaalt dat volgens de procedure van artikel 251 de maatregelen worden vastgesteld welke op het gebied van de sociale zekerheid noodzakelijk zijn voor de totstandkoming van het vrije verkeer van werknemers. (2) De sociale bescherming van de werknemers inzake pensioenen wordt verzekerd door wettelijke socialezekerheidsregelingen, aangevuld door aanvullende socialezekerheidsregelingen die gekoppeld zijn aan de arbeidsovereenkomst en die een steeds belangrijkere rol spelen in de lidstaten. (3) De wetgever beschikt over een ruime beoordelingsvrijheid wat betreft de keuze van de meest passende maatregelen om de doelstelling van artikel 42 van het Verdrag te verwezenlijken; het coördinatiesysteem dat is voorzien in Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen , alsmede hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (4) en in Verordening (EEG) nr. 574/72 (5) van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, en in het bijzonder ook de geldende regels voor samentelling, hebben geen betrekking op de aanvullende pensioenregelingen, met uitzondering van de regelingen die onder de term "wetgeving" als gedefinieerd in de eerste alinea van artikel 1, punt j), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 vallen, of die in een verklaring van een lidstaat uit hoofde van dat artikel als zodanig zijn aangemerkt. De aanvullende pensioenregelingen zouden daarom onderwerp moeten zijn van specifieke maatregelen, om rekening te houden met hun aard en bijzondere kenmerken, en ook met de verscheidenheid van regelingen binnen lidstaten en de verschillen tussen lidstaten onderling, en met name met de rol van de sociale partners bij de tenuitvoerlegging van die regelingen. (4) Richtlijn 98/49/EG van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de bescherming van de rechten op aanvullend pensioen van werknemers en zelfstandigen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (6) vormt een eerste specifieke maatregel ter verbetering van de uitoefening van het recht op vrij verkeer van de werknemers en zelfstandigen op het terrein van de aanvullende pensioenregelingen. (5) Ook dient verwezen te worden naar artikel 94 van het Verdrag, aangezien de dispariteiten tussen de nationale wetgevingen met betrekking tot de aanvullende pensioenregelingen zowel de uitoefening van het recht op vrij verkeer van werknemers als het functioneren van de interne markt kunnen belemmeren. Om de rechten van werknemers die zich binnen de Gemeenschap of binnen een lidstaat verplaatsen, te verbeteren, dienen bepaalde minimumeisen te worden vastgesteld betreffende de opbouw en het behoud van definitieve pensioenrechten van vertrekkende werknemers in aanvullende pensioenregelingen die aan een arbeidsverhouding gekoppeld zijn . (6) Verder dient rekening te worden gehouden met de structuur en het bijzondere karakter van de aanvullende pensioenregelingen en hun verschillen binnen en tussen de afzonderlijke lidstaten. De invoering van nieuwe regelingen, de financierbaarheid van bestaande regelingen en de verwachtingen en rechten van de huidige deelnemers dienen voldoende te worden beschermd. Verder dient in deze richtlijn met name rekening te worden gehouden met de rol van de sociale partners bij de vormgeving en toepassing van de aanvullende pensioenregelingen. (7) Deze richtlijn houdt voor lidstaten die niet over aanvullende pensioenregelingen beschikken, geen verplichting in tot het vaststellen van wettelijke voorschriften inzake de invoering van dergelijke regelingen. (8) Deze richtlijn is alleen van toepassing op aanvullende pensioenen die, afhankelijk van de bepalingen in de betrokken pensioenregeling of in de nationale wetgeving, berusten op het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd of het voldoen aan andere voorwaarden. De richtlijn geldt noch voor individuele pensioenregelingen zonder werkgeversbijdrage, noch voor invaliditeits- en nabestaandenuitkeringen. (9) Deze richtlijn heeft betrekking op alle in overeenstemming met de nationale wetgeving en gebruiken ingestelde aanvullende pensioenregelingen ter verschaffing van een aanvullend pensioen aan werknemers, zoals groepsverzekeringscontracten, door een of meer bedrijfstakken of sectoren gesloten en via het omslagstelsel gefinancierde regelingen, op kapitalisatie gebaseerde regelingen, uit pensioenreserves van de ondernemingen bekostigde pensioentoezeggingen of collectieve of vergelijkbare regelingen. (10) Deze richtlijn dient niet van toepassing te zijn op aanvullende pensioenregelingen die reeds vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn afgesloten zijn in die zin dat er geen nieuwe deelnemers meer kunnen worden toegelaten, aangezien als gevolg van de invoering van nieuwe voorschriften een ongerechtvaardigde druk op deze regelingen kan worden gelegd. (11) Deze richtlijn heeft niet tot doel het nationale recht inzake saneringsmaatregelen en liquidatieprocedures te harmoniseren of daarop invloed uit te oefenen; het is daarbij niet van belang of de procedures al dan niet op grond van insolventie dan wel vrijwillig of gedwongen worden ingesteld. Tevens laat de richtlijn nationale wettelijke voorschriften betreffende de onder Richtlijn 2001/17/EG (7) vallende saneringsmaatregelen onverlet. De in artikel 16, lid 2 van Richtlijn 2003/41/EG (8) bedoelde maatregelen gelden daarentegen niet als saneringsmaatregelen. (12) Deze richtlijn dient niet te gelden voor beschermingsregelingen bij insolventie en compensatieregelingen die niet behoren tot de aan een arbeidsverhouding gekoppelde aanvullende pensioenregelingen en die tot doel hebben de pensioenrechten van werknemers bij insolventie van de onderneming of de pensioenregeling te beschermen. Evenzo dienen nationale pensioenreservefondsen buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn te blijven. (13) Omdat aanvullende pensioenen voor een gegarandeerde levensstandaard op oudere leeftijd in alle lidstaten steeds belangrijker worden, moeten de voorwaarden voor het opbouwen, behouden en overdragen van definitieve pensioenrechten worden verbeterd. (14) Indien de pensioenregeling of de werkgever het beleggingsrisico draagt (met name bij regelingen met een uitkeringstoezegging), dient de regeling de bijdragen van de vertrekkende werknemer ongeacht de met deze bijdragen gerealiseerde beleggingswaarde terug te betalen. Indien de vertrekkende werknemer het beleggingsrisico draagt (met name bij regelingen met vaste bijdragen), dient de pensioenregeling de met deze bijdragen gerealiseerde beleggingswaarde terug te betalen. De beleggingswaarde kan hoger of lager zijn dan de door de vetrekkende werknemer betaalde bijdragen. Is de beleggingswaarde negatief, vindt geen terugbetaling plaats. (15) De vertrekkende werknemer dient het recht te hebben zijn definitieve pensioenrechten als slapende pensioenrechten te handhaven in de aanvullende pensioenregeling waarin die rechten zijn verworven. (16) In overeenstemming met de nationale wetgeving en gebruiken dient gezorgd te worden voor een billijke behandeling van de waarde van deze slapende pensioenrechten . De waarde van de pensioenrechten op het moment dat de werkgever de pensioenregeling verlaat, wordt volgens de algemeen erkende actuariële beginselen berekend. Bij deze berekening dient rekening te worden gehouden met de bijzondere kenmerken van de regeling en met de belangen van de vertrekkende werknemer alsook van de deelnemers die bij de regeling aangesloten blijven. (17) Indien de waarde van de definitieve pensioenrechten van een vertrekkende werknemer niet boven een door de betreffende lidstaat vastgestelde drempel ligt, kan de pensioenregelingen, ter vermijding van te hoge administratiekosten van het beheer van grote aantallen slapende rechten van geringe omvang , worden toegestaan deze definitieve rechten niet in stand te houden, maar een kapitaal dat deze definitieve rechten vertegenwoordigt, uit te betalen. De hoogte van deze uitbetaling dient altijd volgens erkende actuariële beginselen te worden berekend en dient gelijk te zijn aan de geactualiseerde waarde van de definitieve pensioenrechten op het tijdstip van uitbetaling. (18) Met deze richtlijn wordt niet beoogd de mogelijkheden tot het overdragen van definitieve pensioenrechten voor vertrekkende werknemers te beperken. Ter bevordering van het vrije verkeer van werknemers dienen de lidstaten ernaar te streven de overdraagbaarheid van definitieve pensioenrechten, waar mogelijk en met name bij de invoering van nieuwe aanvullende pensioenregelingen, geleidelijk te verbeteren. (19) Onverminderd Richtlijn 2003/41/EG zouden werknemers die gebruik maken van hun recht op vrij verkeer, of van plan zijn dat te doen, behoorlijk geïnformeerd moeten worden door de beheerders van de aanvullende pensioenregelingen, met name over de consequenties van een beëindiging van de arbeidsverhouding op hun rechten op aanvullend pensioen. (20) Gezien de diversiteit van de bestaande aanvullende socialezekerheidsregelingen dient de Gemeenschap zich te beperken tot het aangeven van de binnen een algemeen kader te verwezenlijken doelstellingen, en een richtlijn is het juiste juridische instrument daarvoor. (21) Aangezien de doelstelling van deze richtlijn , namelijk het wegnemen van belemmeringen van de uitoefening van het recht op vrij verkeer van werknemers en van het functioneren van de interne markt, niet in voldoende mate door de lidstaten verwezenlijkt kan worden en dus, ook gezien de dimensies van de maatregel, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn, die met name ook berust op een effectbeoordeling waaraan het Comité voor aanvullende pensioenen heeft meegewerkt, niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (22) Deze richtlijn stelt minimumeisen vast, waardoor de lidstaten de mogelijkheid behouden om gunstigere bepalingen in te voeren of te handhaven. De tenuitvoerlegging van deze richtlijn kan niet als rechtvaardiging worden aangevoerd voor een verslechtering ten opzichte van de bestaande situatie in de afzonderlijke lidstaten. (23) Gezien de noodzaak rekening te houden met de gevolgen van deze Richtlijn, met name voor de financiële houdbaarheid van de aanvullende pensioenregelingen, kunnen de lidstaten gebruik maken van een verlengde termijn voor de geleidelijke tenuitvoerlegging van de bepalingen die dergelijke gevolgen kunnen hebben. (24) De lidstaten kunnen, met inachtneming van de nationale bepalingen betreffende de organisatie van de aanvullende pensioenregelingen, de sociale partners, indien zij gezamenlijk daarom verzoeken, belasten met de uitvoering van deze richtlijn voor wat betreft de bepalingen die onder collectieve overeenkomsten vallen, op voorwaarde dat de lidstaten alle noodzakelijke maatregelen nemen om op ieder moment de ingevolge deze richtlijn vereiste resultaten te kunnen garanderen, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp Deze richtlijn beoogt de uitoefening van het recht op vrij verkeer van personen , de beroepsmobiliteit alsmede een vroegtijdige en uitgebreide opbouw van een aanvullend pensioen te vergemakkelijken door het wegnemen van de belemmeringen die als gevolg van bepaalde regels voor aanvullende pensioenregelingen zijn ontstaan . Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op aanvullende pensioenregelingen, met uitzondering van regelingen die onder Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen vallen. 2. Deze richtlijn is echter niet van toepassing op: Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 4 Voorwaarden voor verwerving De lidstaten nemen de nodige maatregelen om er zorg voor te dragen dat: Artikel 5 Behoud van slapende pensioenrechten 1. De lidstaten nemen de maatregelen die zij noodzakelijk achten om te waarborgen dat de vertrekkende werknemer zijn definitieve pensioenrechten overeenkomstig de leden 2 en 3 kan behouden in de aanvullende pensioenregeling waarin zij zijn verworven. 2. De lidstaten nemen de maatregelen die zij noodzakelijk achten om , rekening houdend met het soort pensioenregeling, een billijke behandeling van de waarde van slapende pensioenrechten van vertrekkende werknemers te verzekeren en deze pensioenrechten te beschermen tegen het risico van insolventie van de onderneming. Van een billijke behandeling is met name sprake als: 3. De lidstaten kunnen aanvullende pensioenregelingen toestaan om de definitieve rechten van deelnemers niet te handhaven, maar aan de vertrekkende werknemer een kapitaal uit te betalen dat de waarde van de definitieve rechten vertegenwoordigt, wanneer de waarde van de definitieve rechten onder een door de betreffende lidstaat bepaalde drempel blijft . De lidstaat stelt de Commissie op de hoogte van de gehanteerde drempel. 4. De lidstaten kunnen de sociale partners toestaan, van de leden 2 en 3 afwijkende regelingen in collectieve arbeidsovereenkomsten op te nemen, mits deze regelingen de betrokkenen ten minste een gelijkwaardige bescherming bieden. Artikel 6 Inlichtingen 1. Onverminderd de uit artikel 11 van Richtlijn 2003/41/EG voortvloeiende verplichting van beroepspensioeninstellingen tot het verstrekken van inlichtingen aan deelnemers en pensioengerechtigden, nemen de lidstaten de maatregelen die zij noodzakelijk achten om ervoor te zorgen dat actieve deelnemers overeenkomstig lid 2 bij beëindiging van de arbeidsverhouding inlichtingen over de gevolgen voor hun aanvullende pensioenrechten kunnen eisen . 2. Actieve deelnemers die daarom verzoeken, ontvangen binnen een redelijke termijn schriftelijk voldoende inlichtingen over met name: 3. Een voormalige deelnemer die daarom verzoekt, ontvangt van de beheerder van de aanvullende pensioenregeling inlichtingen over zijn slapende pensioenrechten en over iedere verandering van de regels betreffende de aanvullende pensioenregeling die hem aangaan. Artikel 7 Minimumvoorschriften – non-regressie 1. De lidstaten kunnen bepalingen betreffende de opbouw en het behoud van aanvullende pensioenrechten van vertrekkende werknemers invoeren of handhaven die voor de betrokkenen gunstiger zijn dan de bepalingen van deze richtlijn. 2. De tenuitvoerlegging van deze richtlijn mag in geen geval worden aangegrepen om de in de lidstaten bestaande regeling inzake de opbouw en het behoud van aanvullende pensioenrechten van vertrekkende werknemers te beperken . Artikel 8 Tenuitvoerlegging 1. De lidstaten keuren de noodzakelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen goed om uiterlijk op 1 juli 2008 aan de bepalingen van deze richtlijn te voldoen , of zij verzekeren zich ervan dat de sociale partners uiterlijk op die datum op basis van akkoorden de nodige maatregelen hebben genomen en dat de lidstaten alle noodzakelijke maatregelen nemen om op ieder moment de ingevolge deze richtlijn vereiste resultaten te kunnen garanderen. Zij stellen de Commissie onmiddellijk op de hoogte van deze maatregelen. 2. Onverminderd het eerste lid kunnen de lidstaten indien nodig gebruik maken van een aanvullende termijn van 60 maanden, met ingang van 1 juli 2008, voor de verwezenlijking van de in de artikelen 4 en 5 , aangegeven doelstelling. Iedere lidstaat die gebruik wenst te maken van deze langere termijn, stelt de Commissie daarvan op de hoogte, en geeft aan om welke regelingen het gaat en welke redenen deze aanvullende termijn rechtvaardigen. 3. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële publicatie ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 4. De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van de maatregelen die zijn genomen met het oog op de tenuitvoerlegging van de bepalingen van artikel 5. Artikel 9 Verslag 1. Om de vijf jaar na 1 juli 2008 stelt de Commissie op basis van de door de lidstaten verstrekte gegevens een verslag op en legt dit voor aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Dit verslag bevat ook een evaluatie van de bereidheid van werkgevers om een aanvullende pensioenregeling aan te bieden sinds de inwerkingtreding van deze richtlijn. 2. Dat verslag houdt een voorstel in waarin geregeld wordt hoe, wanneer definitieve pensioenrechten worden overgedragen, de bedrijfsaansprakelijkheid voor dergelijke rechten kan worden uitgesloten. 3. Uiterlijk ... (10) stelt de Commissie een verslag op, waarin zij met name aandacht besteedt aan de voorwaarden voor de overdracht van kapitaal dat de aanvullende pensioenrechten van werknemers vertegenwoordigt. Op basis van dat verslag dient de Commissie een voorstel in met alle wijzigingen in deze richtlijn of andere instrumenten die noodzakelijk blijken voor een verdere vermindering van de belemmeringen voor de mobiliteit van werknemers als gevolg van bepaalde voorschriften inzake aanvullende pensioenen. Artikel 10 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 11 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0256 ), – gezien het convergentieverslag 2007 van de Commissie over Cyprus ( COM(2007)0255 ) en het convergentieverslag van de Europese Centrale Bank van mei 2007, – gezien het werkdocument van de Commissiediensten – gevoegd bij het verslag van de Commissie – Convergentieverslag over Cyprus 2007 (SEC(2007)0623), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over de uitbreiding van de eurozone (1) , – gelet op artikel 122, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0151/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0244/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. steunt de aanneming door Cyprus van de euro op 1 januari 2008; 3. verzoekt de lidstaten de Commissie in staat te stellen de naleving van de criteria van Maastricht te beoordelen op grond van definitieve, actuele, betrouwbare en kwalitatief hoogwaardige gegevens; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen der lidstaten. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0259 ), – gezien het convergentieverslag 2007 van de Commissie over Malta ( COM(2007)0258 ) en het convergentieverslag van de Europese Centrale Bank van mei 2007, – gezien het werkdocument van de Commissiediensten – gevoegd bij het verslag van de Commissie – Convergentieverslag over Malta 2007 (SEC(2007)0622), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over de uitbreiding van de eurozone (1) , – gelet op artikel 122, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0150/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0243/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. steunt de aanneming door Malta van de euro op 1 januari 2008; 3. verzoekt de lidstaten de Commissie in staat te stellen de naleving van de criteria van Maastricht te beoordelen op grond van definitieve, actuele, betrouwbare en kwalitatief hoogwaardige gegevens; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen der lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad over de implementatie van de ontwikkeling en commerciële operationele fases van het Europees programma voor satellietradionavigatie ( COM(2004)0477 ), – gezien zijn standpunt van 6 september 2005 over dat voorstel (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 april 2007 over de onderhandelingen over concessie van contracten voor Galileo (2) , – gezien de mededeling van de Commissie "Galileo op een kruispunt: de implementatie van de Europese GNSS-programma's" ( COM(2007)0261 ), – gezien het interinstitutioneel akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (IIA) (3) , – gelet op artikel 54 van zijn Reglement, 1. herinnert de Raad en de Commissie eraan dat het meerjarig financieel kader een bedrag van ongeveer 1 miljard EUR bevat voor de operationele uitgaven voor Galileo gedurende de periode 2007-2013 en dat het financiële referentiebedrag in het kader van de voorgestelde verordening over de implementatie van de ontwikkeling en commerciële operationele fases van het Europees programma voor satellietradionavigatie aan actuele prijs 1,005 miljard EUR bedraagt; 2. maakt zich zorgen over de mogelijkheid dat extra financiering nodig is om de tekorten aan te vullen na het mislukken van het publiekparticuliere partnerschap (PPP) waartoe zou kunnen worden besloten op intergouvernementele basis; 3. zal zich keren tegen een oplossing die EU-financiering koppelt aan extra intergouvernementele financiering; 4. wijst erop dat de Commissie met een herzien voorstel moet komen voor een verordening voor de financiering van het Galileo-programma, waarover het Europees Parlement en de Raad het bij medebeslissing eens moeten zien te worden; 5. betuigt nogmaals zijn steun aan het Galileo-programma dat van gigantische Europese toegevoegde waarde is en betuigt zijn krachtige steun aan voortgang van het Galileo-programma onder verantwoordelijkheid van de Europese Unie; 6. is van mening dat het Galileo-programma onder deze omstandigheden volledig moet worden gefinancierd door de begroting van de Europese Unie; 7. is van mening dat, wanneer de overheidssector de volledige financiering van het project overneemt, alsook sommige dan wel alle risico's en aansprakelijkheid voor zijn rekening neemt, deze factor moet worden in acht genomen bij een toekomstig herzien concessiecontract vooral ten aanzien van de terugstortingsmechanismes van openbare financiële bijdragen en de prijzen van diensten; 8. verzoekt de Commissie daarom het initiatief te nemen voor voorstellen voor een herziening van het financieel kader als bepaald in punt 22 van het IIA of met andere middelen die in het IIA worden genoemd; 9. verzoekt de Raad onderhandelingen te beginnen met het Parlement zodra de Commissie met zulk voorstel is gekomen; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, – gezien Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (1) , – gezien Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (2) , – gezien Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (3) , – gezien Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (4) , – gezien Richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot wijziging van de Richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, overheidsopdrachten voor leveringen respectievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (5) , – gezien Richtlijn 98/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot wijziging van Richtlijn 93/38/EEG houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (6) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening en vervoer ( COM(2000)0276 ), – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, diensten en werken ( COM(2000)0275 ), – gezien het interinstitutioneel akkoord "Beter wetgeven" (7) , – gezien Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (8) , – gezien Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (9) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0226/2007 ), A. overwegende dat het doel van het Gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten is de overheidsopdrachten in de lidstaten open te stellen voor grensoverschrijdende concurrentie en zo gelijke voorwaarden te scheppen voor inschrijvers en de ontwikkeling van de interne markt te steunen, B. overwegende dat tijdige en correcte omzetting en uitvoering van de wetgeving inzake overheidsopdrachten aanzienlijk bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen met betrekking tot betere wetgeving in de Europese Unie, C. overwegende dat in Richtlijn 2004/18/EG (de richtlijn openbare sector) de drie voorgaande richtlijnen inzake werken, diensten en leveringen samengevoegd worden en de eerder bestaande regels verduidelijkt en gemoderniseerd worden, D. overwegende dat in de Richtlijnen 2004/17/EG en 2004/18/EG (de richtlijn overheidsopdrachten) nieuwe voorschriften en facultatieve regels worden ingevoerd die de aanbestedende instanties meer flexibiliteit bieden, en dat de efficiëntie bij het plaatsen van overheidsopdrachten over de gehele lijn kan worden verbeterd als de facultatieve elementen van de richtlijn openbare sector worden overgenomen, aangezien deze de transactiekosten omlaag brengen, E. overwegende dat met Richtlijn 2004/17/EG een vrijstellingsmechanisme tot stand wordt gebracht voor werkzaamheden die volledig openstaan voor mededinging binnen de gehele Europese Unie, F. overwegende dat de uiterste termijn voor omzetting van de nieuwe richtlijnen inzake overheidsopdrachten in nationaal recht 31 januari 2006 was en dat tot nu toe slechts 20 van de 27 lidstaten deze richtlijnen hebben omgezet; overwegende dat verlate omzetting leidt tot ongelijke mededingingssituaties binnen de EU, G. overwegende dat er ook handelsbelemmeringen kunnen ontstaan als de facultatieve elementen van de richtlijn openbare sector niet op gelijke wijze door alle lidstaten worden overgenomen, H. overwegende dat de Commissie de lidstaten slechts op basis van vrijwilligheid kan helpen bij hun omzettingsproces, hetgeen betekent dat dit dus niet altijd daadwerkelijk gebeurt, I. overwegende dat de meest genoemde hinderpalen voor een bevredigende omzetting het gebrek aan juridische expertise of mankracht op nationaal niveau en het ontbreken van politieke wil in de lidstaten zijn, J. overwegende dat het scorebord voor de interne markt van december 2006 aanzienlijke verbeteringen in de omzettingspercentages te zien geeft, K. overwegende dat de meeste onder de richtlijnen ter zake vallende overheidsopdrachten conform de regels verlopen, en dat dus beweringen dat de interne markt voor overheidsopdrachten in gebreke zou blijven en dat daardoor de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon gevaar zou lopen, ongegrond zijn, L. overwegende dat er niettemin problemen bestaan met het verzamelen van gegevens over overheidsopdrachten als gevolg van het hoge aantal betrokken instanties en de onvolledigheid van de gegevens over foute toepassing van de regels, M. overwegende dat de Commissie bezorgd is over het aantal illegale onderhandse gunningen, N. overwegende dat illegale onderhandse gunningen het gevolg zijn van een aantal factoren, zoals misverstanden over regels inzake overheidsopdrachten zoals die in de richtlijnen inzake het plaatsen van overheidsopdrachten, de Verdragsbeginselen en de toepasselijke jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie zijn neergelegd, fouten in complexe aanbestedingen, onwettige uitbreiding of verlenging van raamovereenkomsten, vermeende corruptie, ergernis over het tijdverlies dat aankondiging op EU-niveau met zich meebrengt, en nodeloos gecompliceerde nationale inschrijvingseisen, zoals complexe elektronische aankoopregelingen, O. overwegende dat hier en daar gevreesd wordt dat de milieu- en sociale criteria van de nieuwe richtlijn openbare sector wel eens verkeerd gebruikt zouden kunnen worden, P. overwegende dat het vermogen van de Commissie om stelselmatig onmiddellijk gerechtelijke actie te ondernemen in geval van verkeerde toepassing van de regels, beperkt is als gevolg van gebrek aan mankracht, Q. overwegende dat de prestaties op het gebied van omzetting en uitvoering verbeterd zouden kunnen worden als deskundigheid en beste praktijken bij het beleid inzake overheidsopdrachten op het niveau van de lidstaten zouden worden bevorderd, R. overwegende dat de beste praktijken in een aantal lidstaten gecodificeerd zijn in effectieve beoordelingsstelsels voor overheidsopdrachten, S. overwegende dat is vastgesteld dat pre-commerciële overheidsopdrachten ("pre-commercial procurement") in Europa nieuwe, nog ongebruikte mogelijkheden bieden om overheidsbehoeften te gebruiken om de innovatie te stimuleren; dat pre-commerciële overheidsopdrachten kunnen worden georganiseerd binnen de bestaande rechtskaders zoals die gevormd worden door de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten, de richtlijnen inzake het plaatsen overheidsopdrachten, het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het mededingingsrecht, met inbegrip van de wetgeving inzake overheidssteun, en de rechtspraak van het Europese Hof van Justitie, 1. is ingenomen met de onlangs doorgevoerde modernisering en vereenvoudiging van de Gemeenschapsregels inzake overheidsopdrachten, waardoor de efficiëntie bij het plaatsen van overheidsopdrachten in de EU aanzienlijk gestegen is; Omzetting van de Gemeenschapswetgeving inzake overheidsopdrachten 2. is van oordeel dat de lidstaten bij hun omzettingsproces volledig gebruik zouden moeten maken van de assistentie van de Commissie; 3. is van mening dat de Commissie de personele middelen zou moeten krijgen om effectiever te kunnen optreden tegen verlate en onjuiste omzetting; 4. benadrukt dat de lidstaten onderling actief kennis en beste praktijken inzake omzetting van de wetgeving inzake overheidsopdrachten zouden moeten uitwisselen en op dit gebied beter zouden moeten samenwerken met de Commissie; 5. is van mening dat een ongelijke mate van omzetting van de facultatieve elementen van de richtlijn openbare sector negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de interne markt, en spoort de lidstaten er dus toe aan te overwegen alle flexibiliteitsopties over te nemen; wijst er met name op dat deze opties het risico van illegale praktijken zouden kunnen verkleinen; 6. verzoekt de Commissie derhalve om een studie van de gevolgen die niet-geharmoniseerde omzetting van de facultatieve elementen van de richtlijn openbare sector met zich mee zou brengen voor grensoverschrijdende aanbestedingen in de EU; 7. verzoekt de lidstaten, voorzover zij dit nog niet hebben gedaan, hun overheidsinstanties de nodige wettelijke instrumenten te verschaffen om op een niet bureaucratische wijze in het kader van een publiek-publiek partnerschap samen te werken, zodat de noodzakelijke rechtszekerheid voor de overheidsinstanties wordt gecreëerd om overeenkomstig de wetgeving van de EU te handelen, met name de richtlijnen betreffende overheidsaanbestedingen en de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie; Uitvoering van de Gemeenschapswetgeving inzake overheidsopdrachten 8. is er vast van overtuigd dat de regels minder vaak geschonden zouden worden als de lidstaten en de Commissie meer zouden samenwerken; moedigt de lidstaten en de Commissie derhalve aan om informele uitwisseling in een vroeg stadium actief te bevorderen; 9. is van oordeel dat de Commissie, gezien het aantal overtredingen, de beschikking moet krijgen over voldoende personele middelen om doeltreffender te kunnen toezien op de tenuitvoerlegging van de wetgeving inzake overheidsopdrachten; 10. verzoekt de lidstaten de Commissie voldoende gegevens te verstrekken over de omzetting van de richtlijnen inzake overheidsopdrachten; dringt er bovendien bij de lidstaten en de Commissie op aan om samen te werken aan verbetering van de gegevensverzamelingscapaciteit en aan beter toezicht op omzettings- en uitvoeringsproblemen; 11. pleit voor invoering van nationale adviesbureaus voor overheidsopdrachten die de aanbestedende instanties helpen bij de correcte uitvoering van de voorschriften inzake overheidsopdrachten en die de inschrijvers, met name kleine en middelgrote ondernemingen, helpen bij het opstellen van hun offerte; 12. verzoekt de lidstaten de nationale inspanningen te concentreren op het opsporen en bestraffen van illegale praktijken en op de handhaving van alle ter zake doende uitspraken van nationale rechters en van het Europese Hof van Justitie; 13. wijst erop dat mechanismen voor informele beslechting van geschillen een aanvulling kunnen vormen op formele oplossingen voor problemen in verband met overheidsopdrachten, en dat dus meer bekendheid zou moeten worden gegeven aan dergelijke mechanismen; 14. spoort de lidstaten nadrukkelijk aan om elektronische aankooptechnieken te coördineren en te vereenvoudigen, zodat zo'n opdrachten makkelijker toegankelijk worden; 15. is ingenomen met de handleiding van de Commissie over de toepassing van milieucriteria; 16. is ingenomen met de studie over de toepassing van sociale criteria die bij de Commissie in voorbereiding is met het oog op een correcte en daadwerkelijke toepassing van deze criteria; verzoekt de Commissie om, wanneer de studie gereed is, richtsnoeren voor de toepassing van sociale criteria te publiceren; Beste praktijken bij overheidsopdrachten verbeteren 17. is van mening dat de lidstaten meer capaciteit zouden moeten inzetten om het professionalisme bij overheidsdrachten te verhogen en beste praktijken op nationaal niveau te delen, zodat er sprake kan zijn van een consequente en gelijke toepassing van de voorschriften inzake overheidsopdrachten door alle aanbestedende instanties, ook op gebieden waar de regelgeving minder duidelijk is, in het bijzonder bij opdrachten die niet volledig onder de werkingssfeer van de richtlijnen inzake overheidsopdrachten vallen; 18. wijst erop dat stelselmatige opleiding van aanbestedingsdeskundigen in de hele EU de transparantie van de nationale uitvoeringsmaatregelen en procedures op het gebied van overheidsopdrachten in de hele EU zou vergroten; 19. wijst erop dat moet worden overgestapt van een op begroting gebaseerde naar een resultaatgerichte aanpak bij overheidsopdrachten, waarbij de kosten van de hele projectcyclus in aanmerking worden genomen en waarbij aanbestedingsdeskundigen goede vaardigheden op management- en economisch gebied moeten ontwikkelen; 20. spoort de Commissie aan om in samenwerking met de lidstaten de verbreiding van kennis inzake overheidsopdrachten op EU-niveau te vergroten; 21. pleit voor het houden van nationale demonstratiebijeenkomsten waarin de beste openbare-aanbestedingsprojecten worden getoond, alsook voor de ontwikkeling en coördinatie van het werk van Europese netwerken voor de uitwisseling van beste praktijken op het gebied van overheidsopdrachten; 22. pleit ervoor dat de lidstaten gebruik maken van pre-commerciële overheidsopdrachten die gebaseerd zijn op risico- en winstdeling tussen aanbesteders en leveranciers, ten einde innoverende oplossingen te vinden voor specifieke problemen van openbaar belang en te beschikken over een doeltreffend middel om innovatie in de EU te stimuleren; Conclusie 23. beveelt aan dat de Commissie een actieplan voorstelt teneinde de lidstaten te stimuleren aan hun verplichting te voldoen om hardnekkige oude en opkomende nieuwe omzettings- en uitvoeringsproblemen op het gebied van overheidsopdrachten aan te pakken, en daarbij de nadruk legt op illegale onderhandse gunning en verlate of onjuiste omzetting; o o o 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, het Hof van Justitie , de Europese Ombudsman en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de Millenniumverklaring van 8 september 2000 waarin de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling worden bepaald als collectief door de internationale gemeenschap vastgestelde criteria voor de uitbanning van armoede, – gezien de opeenvolgende verslagen van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) over de menselijke ontwikkeling, – gezien zijn resolutie van 12 april 2005 over de rol van de Europese Unie bij het bereiken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDG's) (1) , – gezien de Verklaring van Rome inzake harmonisatie, aangenomen op 25 februari 2003 na afloop van het Forum op hoog niveau over harmonisatie, en de Verklaring van Parijs over de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp, aangenomen op 2 maart 2005, na afloop van het Forum op hoog niveau over tenuitvoerlegging, onderlinge afstemming en resultaatgericht beheer (hierna genoemd de "Verklaring van Parijs"), – gezien de gezamenlijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, het Europees Parlement en de Commissie over het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie: "De Europese consensus" (hierna "Europese consensus voor ontwikkeling"), ondertekend op 20 december 2005 (2) , – gezien de mededeling van de Commissie "EU-strategie voor Afrika – Naar een Europees-Afrikaans pact voor snellere ontwikkeling van Afrika" ( COM(2005)0489 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 november 2005 over een ontwikkelingsstrategie voor Afrika (3) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (4) (hierna "instrument voor ontwikkelingssamenwerking" genoemd), – gezien de jaarlijkse rapporten van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties (VN) over de uitvoering van de Millenniumverklaring van de Verenigde Naties, waarvan het recentste dateert van juli 2006, – gezien het rapport van de taakgroep van het millenniumproject van de Verenigde Naties onder leiding van professor Jeffrey Sachs " Investing in Development: a practical plan to achieve the Millennium Development Goals ", – gezien het rapport van de Conferentie van de Verenigde Naties voor handel en ontwikkeling (UNCTAD) – Minst Ontwikkelde Landen 2002: Ontsnappen aan de armoedeval, – gezien de jaarlijkse rapporten van UNICEF over de situatie van kinderen in de wereld en gelet op het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind van 1989, – gezien het werkdocument van de diensten van de Europese Commissie over de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling 2000-2004 (SEC(2004)1379), – gezien de jaarlijkse wereldmonitoringrapporten van de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) over MDG's, waarvan het recentste werd gepubliceerd in april 2007, – gezien de het rapport over ontwikkelingssamenwerking 2006 van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), waarvan de meest recente versie werd gepubliceerd in maart 2007, – gezien de slotverklaringen en conclusies van internationale conferenties, in het bijzonder de Internationale Conferentie over financiering voor ontwikkeling (Monterrey, 2002), de wereldtop 2005 (New York, 2005), de Wereldtop inzake duurzame ontwikkeling (Johannesburg, 2002), de derde Conferentie van de Verenigde Naties over de minst ontwikkelde landen (Brussel, 2001), de vierde Ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) (Doha, 2001), de Internationale Conferentie over bevolking en ontwikkeling (ICPD) (Caïro, 1994), de buitengewone zitting van de Algemene Vergadering van de VN in 1999 inzake de vorderingen met betrekking tot de doelstellingen van de ICPD ("Caïro + 5") en het Wereldforum over educatie (Dakar, 2000), – gezien de nationale voorbehouden van EU-lidstaten in de slotverklaringen en conclusies van bovengenoemde conferenties, – gezien de verplichtingen die de Europese Raad tijdens de top van Barcelona in maart 2002, voorafgaand aan de conferentie van Monterrey, is aangegaan, – gezien de verplichtingen inzake de omvang van hulp, hulp aan zwart Afrika en de kwaliteit van hulp die de G8 in 2005 tijdens de top van Gleneagles zijn aangegaan, – gezien het vierde evaluatierapport van Werkgroep II aan het intergouvernementeel panel over klimaatverandering getiteld "Klimaatverandering 2007: gevolgen, aanpassing en kwetsbaarheid" (hierna "Vierde evaluatierapport over klimaatverandering" genoemd), – gezien de definitieve versie van het Stern-rapport over de economische gevolgen van klimaatverandering, – gezien de conclusies van het UNDP, het millenniumproject van de VN en de Wereldbank in hun rapport van 2006 over energie en de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, – gelet op de artikelen 177-181 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, – gezien de mededeling van de Commissie "EU-bijstand: meer, beter en sneller helpen" ( COM(2006)0087 ), – gezien de mededeling van de Commissie "De Europese ontwikkelingshulp doeltreffender maken: een gemeenschappelijk kader voor het opstellen van de nationale strategiedocumenten en de gezamenlijke meerjarenprogrammering" ( COM(2006)0088 ), – gezien de mededeling van de Commissie "Sneller vorderingen boeken om de ontwikkelingsdoelstellingen van het Millennium te bereiken – Financiering met het oog op de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp" ( COM(2005)0133 ), – gezien de conclusies van de Europese Raad van Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 10 en 11 april 2006 over de financiering van de ontwikkelingshulp en de efficiëntie van de EU-bijstand, – gezien de mededeling van de Commissie "EU-gedragscode inzake de taakverdeling binnen het ontwikkelingsbeleid" ( COM(2007)0072 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 april 2006 over de doeltreffendheid van hulp en de corruptie in ontwikkelingslanden (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 februari 2007 over de begrotingssteun voor ontwikkelingslanden (6) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0220/2007 ), A. overwegende dat 2007 halverwege de periode voor het halen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling in 2015 is en dat dit jaar bijgevolg een unieke gelegenheid biedt om de stand van zaken op te maken met betrekking tot hetgeen nog moet worden gedaan, B. overwegende dat vele landen in zwart Afrika niet op het goede spoor zitten om welke millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling ook te halen en dat er tevens in vele landen met middeninkomens regio's en etnische groepen zijn met miljoenen mensen die in onbevredigende mate vooruitgang boeken, C. overwegende dat de Europese Raad in mei 2005, onder verwijzing naar de agenda voor de G8-top in juli 2005 in Gleneagles, overeenkwam dat tegen 2015 0,7% van het bruto nationaal inkomen als officiële ontwikkelingshulp zou worden gedoneerd en dat deze toename van de hulp een fundamentele vereiste voor het halen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling is, D. overwegende dat de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (Development Assistance Committee, DAC) van de OESO toestaat dat de schuldenverlichting als officiële ontwikkelingshulp van donorlanden wordt meegeteld, hoewel het niet om een overdracht van nieuwe middelen van de donor aan de ontvangende landen gaat, E. overwegende dat schuldsanering een van de doelstellingen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling 8 is die er specifiek op gericht is "uitvoerig aandacht te besteden aan de schuldenproblematiek in de ontwikkelingslanden" met behulp van nationale en internationale maatregelen om de schulden op de lange termijn beheersbaar te maken, F. overwegende dat 24 landen thans hebben geprofiteerd van schuldkwijtschelding, waaronder 18 in Afrika, maar dat veel meer schuldkwijtschelding nog altijd nodig is, G. overwegende dat jaarlijks 6,9 miljard EUR officiële ontwikkelingshulp nodig is om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling inzake basisonderwijs te halen en dat de mondiale officiële ontwikkelingshulp voor basisonderwijs op dit ogenblik rond 1,6 miljard EUR ligt – waarvan 0,8 miljard EUR wordt bijgedragen door de Europese Unie, H. overwegende dat de financiering die naar schatting nodig is om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling inzake gezondheid te halen, 21 miljard EUR per jaar bedraagt, terwijl de huidige financiering maar 36% hiervan is, en dat zelfs met een versnelde verhoging van de officiële ontwikkelingshulp van de Europese Unie tegen 2010 de beschikbare middelen maar 41% van de vereiste 21 miljard EUR zullen dekken – zodat een financiële kloof van 11,9 miljard EUR per jaar blijft bestaan, I. overwegende dat ondanks aanmerkelijke vooruitgang inzake het algemeen lager onderwijs in de afgelopen jaren, er nog altijd 77 miljoen leerplichtige kinderen op dit moment niet naar de lagere school gaan, en dat het doel om de genderongelijkheid op lagere scholen in 2005 te corrigeren, niet is gehaald, J. overwegende dat kinderarbeid kinderen het recht ontneemt op onderwijs, voor toekomstige generaties een wezenlijk instrument om te ontkomen aan armoede, K. overwegende dat de drie millenniumdoelstellingen op het gebied van gezondheid, te weten inzake kindersterfte, kraamvrouwensterfte en de bestrijding van HIV/aids, TB en malaria de minste kans maken om in 2015 te worden verwezenlijkt, L. overwegende dat overeenkomstig het VN-rapport over de millenniumdoelstellingen van 2006 het aantal HIV/aids-infecties, ondanks vooruitgang in sommige landen, nog altijd toeneemt, en dat het aantal gevallen van 36,2 miljoen in 2003 tot 38,6 miljoen in 2005 is gestegen (waarvan de helft vrouwen), en overwegende dat het aantal sterfgevallen als gevolg van aids in 2005 ook is gestegen, ondanks een betere toegang tot antiretrovirale geneesmiddelen, M. overwegende dat thans meer dan 90% van de middelen voor gezondheidsonderzoek wordt uitgegeven aan ziekten die slechts 10% van de wereldbevolking betreffen en overwegende dat octrooisystemen wellicht een aanmoediging zijn geweest voor O&O in ontwikkelde landen, maar dat dit niet het geval is geweest voor verwaarloosde ziekten waardoor de armen worden getroffen, N. overwegende dat er volgens sommige ramingen in de ontwikkelingslanden thans een tekort is van ongeveer 2 miljoen onderwijzers en meer dan 4 miljoen gezondheidswerkers en dat er in de meeste gevallen geen strategieën bestaan voor opleiding en aanwerving, O. overwegende dat het recht op voedsel van wezenlijk belang is om alle andere mensenrechten te kunnen uitoefenen, en de verwezenlijking daarvan een voorwaarde is voor het bereiken van het gehele scala aan millenniumdoelstellingen; tevens overwegende dat volgens het VN-verslag van 2006 over de millenniumdoelstellingen de vooruitgang met betrekking tot het terugdringen van honger in de wereld te traag is geweest, en de aantallen mensen die honger lijden de afgelopen paar jaar zelfs zijn toegenomen, als gevolg waarvan dagelijks 854 miljoen mensen (17% van de wereldbevolking) honger lijden en elke dag bijna 16 000 kinderen sterven door met honger verband houdende oorzaken, P. overwegende dat de vorderingen bij de bestrijding van ondervoeding onrustbarend langzaam zijn en 27% van de kinderen ondervoed is en dat 53% van de sterfgevallen bij kinderen onder de vijf jaar samenhangen met ondervoeding, Q. overwegende dat tenminste 19 landen volgens het UNDP hun behoeften aan millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling hebben vastgesteld, en dat nog eens 55 landen daarmee bezig zijn, maar dat tot dusverre nog niet één lage-inkomensland in Afrika dergelijke strategieën aan het uitvoeren is, R. overwegende dat de basisstudie voor het toezicht op de Verklaring van Parijs die in 2006 werd verricht teleurstellende resultaten te zien gaf met betrekking tot de verwezenlijking van toezeggingen inzake harmonisatie, onderlinge afstemming en eigen inbreng, S. overwegende dat de EG, het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Zweden, Ierland, Denemarken en Duitsland hun aandeel van de via algemene begrotingssteun verleende hulp verhogen, T. overwegende dat de kwaliteit van de ontwikkelingshulp net zo belangrijk is als de kwantiteit, rekening houdend met het absorptievermogen van de landen, U. overwegende dat het voor het bereiken van vooruitgang op het gebied van de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling nodig is om radicale maatregelen te nemen om de structurele oorzaken van armoede aan te pakken, met inbegrip van de noodzaak van eerlijk en evenwichtig gereglementeerde handelssystemen, opgezet om de handel te bevorderen en de onevenwichtigheden van de wereldhandel te corrigeren, met name als het gaat om Afrika, V. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 6 juli 2006 over eerlijke handel en ontwikkeling (7) de rol van een eerlijke handel voor de verbetering van de levensstandaard van kleine boeren en producenten in de ontwikkelingslanden heeft erkend, omdat daarmee een duurzaam productiemodel met een gegarandeerd inkomen voor de producent mogelijk is, W. overwegende dat grotere steun voor de particuliere sector, met name aan het MKB, een motor is voor de ontwikkeling en het ontstaan van nieuwe markten en voor de creëren van arbeidsplaatsen, X. overwegende dat de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling een van de prioriteiten van de EU is en dat de essentiële rol van plaatselijke overheden bij de tenuitvoerlegging van deze doelstellingen door de VN is erkend, Y. overwegende dat naar schatting twee miljard mensen in de wereld geen toegang hebben tot moderne energiedragers en dat geen land in staat is geweest om de armoede substantieel te verlagen zonder het energieverbruik significant te verhogen, Z. overwegende dat uit het bovengenoemde Stern-rapport over de economische gevolgen van klimaatverandering en het vierde evaluatierapport over klimaatverandering ondubbelzinnig blijkt dat klimaatverandering de grootste weerslag op ontwikkelingslanden heeft en dat voor veel van de meest kwetsbare gemeenschappen in de wereld klimaatverandering reeds een feit is, AA. overwegende dat volgens eerste schattingen van de Wereldbank jaarlijks 10-40 miljard dollar nodig zal zijn voor een klimaatbestendige ontwikkeling in de armste landen; overwegende dat de bijdragen aan aanpassingsfondsen in het kader van de UN Framework Convention on Climate Change jaarlijks niet meer dan 150 tot 300 miljoen USD bedragen, AB. overwegende dat in door conflicten geteisterde, instabiele staten 9% van de bevolking van de ontwikkelingslanden woont, maar dat 27% van de allerarmsten, bijna een derde van alle sterfgevallen onder kinderen en 29% van de 12-jarigen die hun lagere school in 2005 niet heeft afgemaakt, voor rekening van instabiele staten komen, AC. overwegende dat goed bestuur en een verbetering van de institutionele capaciteit van essentieel belang zijn om te kunnen zorgen voor sociale basisdiensten, infrastructuren en veiligheid voor de burgers, AD. overwegende dat de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling niet alleen een reusachtige stap zou betekenen voor de vermindering van de armoede en het lijden in de wereld, maar dat daarmee ook kan worden aangetoond dat de internationale gemeenschap in staat is om praktische doelen voor een wereldwijd partnerschap vast te stellen en te bereiken, VERHOGING VAN DE STEUN 1. onderstreept dat het overheersende doel van ontwikkelingssamenwerking de bestrijding van armoede is en behoort te zijn; benadrukt echter dat deze strijd niet beperkt blijft tot materiële groei en dat derhalve de opbouw van de democratie en de bevordering van de mensenrechten, de regels van de rechtsstaat en de beginselen van rechtvaardigheid, gelijkheid, transparantie en controleerbaarheid altijd centraal moeten staan bij dit soort samenwerking; 2. herinnert aan de verplichting die de G8-landen in 2005 in Gleneagles zijn aangegaan om de hulp voor zwart Afrika tegen 2010 te verdubbelen en spreekt zijn teleurstelling uit over het feit dat volgens de OESO de officiële ontwikkelingshulp, exclusief schuldenverlichting, voor zwart Afrika in 2006 "statisch" was; 3. benadrukt dat de G8-donors, om hun financiële verplichtingen ten aanzien van Afrika na te komen, tegen 2010 elk 15 miljard EUR extra aan Afrika moeten verlenen, boven hun peil van 2004, maar dat zij voorlopig niet op het goede spoor zitten; 4. betreurt dat de wereldleiders op de recente G8-Top in Heiligendamm niet voldoende hebben gedaan om hun toezeggingen aan Afrika gestand te doen, en is bezorgd over het feit dat de G8 weliswaar hun toezegging van 2005 om de officiële ontwikkelingshulp voor Afrika voor 2010 met 18,6 miljard EUR per jaar te verhogen, hebben herhaald, maar dat zij zich niet hebben vastgelegd op een controleerbaar tijdschema voor het gestand doen van deze steuntoezeggingen; 5. beklemtoont dat de G8-aankondiging van 44,7 miljard euro voor HIV, volksgezondheid, tbc en malaria aanzienlijke bedragen omvatten die al deel uitmaken van bestaande uitgaven, en niet voldoende is om de G8 weer op de rails te zetten wat betreft de algehele verbintenissen ten aanzien van officiële ontwikkelingshulp; verzoekt de G8 derhalve ervoor te zorgen dat deze toezegging nu vergezeld gaat van verdere verbintenissen in andere sectoren van de volksgezondheid en voor onderwijs, handel, governance en vrede en veiligheid, teneinde er echt voor te zorgen dat de G8 hun toezeggingen aan Afrika gestand doen; 6. is tevreden met de actie van vele EU-landen die de schuld van ontwikkelingslanden kwijtschelden; spreekt niettemin zijn bezorgdheid uit over het feit dat deze schuldkwijtscheldingen de cijfers over de hulp van de Europese Unie artificieel de hoogte in hebben gejaagd met bijna 30% in 2006, hetgeen betekent dat de lidstaten vorig jaar 0,31% van het bruto nationaal inkomen aan eigenlijke hulp hebben besteed, zodat zij de collectieve tussentijdse doelstelling van 0,33% niet hebben gehaald; 7. dringt er bij de EU en de G8 op aan om de kwijtschelding en verlichting van schulden los te zien van de cijfers inzake steun, overeenkomstig de consensus van Monterrey van 2002 en de bovengenoemde conclusies van de Europese Raad van Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van april 2006; 8. betreurt het feit dat halverwege de uitvoeringsperiode voor de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling de officiële ontwikkelingshulp van de EU-15 als percentage van het bruto nationaal inkomen daalt van 0,44% officiële ontwikkelingshulp/BNI in 2005 tot 0,43% officiële ontwikkelingshulp/bruto nationaal inkomen in 2006; 9. is ingenomen met het feit dat de door de Commissie verleende hulp in 2006 met 5,7% is gestegen tot 7,5 miljard euro, waaruit de verbeterde uitbetalingscapaciteit op grond van het hogere niveau van betalingsverplichtingen in recente jaren blijkt; 10. prijst de lidstaten die de doelstelling van 0,7% officiële ontwikkelingshulp/BNI hebben gehaald of overschreden en degene die hun huidige hulppeil verhogen, maar betreurt dat sommige landen van de EU-15 de tussentijdse doelstelling van 0,33% in 2006 bijlange niet hebben gehaald; 11. stelt vast dat Portugal, dat tijdens zijn voorzitterschap de EU-Afrika-top zal organiseren, in 2006 maar 0,21% officiële ontwikkelingshulp/BNI heeft gehaald; 12. stelt vast dat de landen die hun hulp het meest kunstmatig opdrijven, Oostenrijk (57%), Frankrijk (52%), Italië (44%), Duitsland (53%) en het Verenigd Koninkrijk (28%) zijn en stelt voorts vast dat Duitsland, dat thans zowel voorzitter is van de Europese Unie als van de G8, de doelstelling van 0,33% officiële ontwikkelingshulp/BNI niet zou hebben gehaald zonder zijn hulp kunstmatig op te drijven; 13. verzoekt alle lidstaten die achterblijven, de toezeggingen van Barcelona, Gleneagles en Monterrey na te komen en zich er zo spoedig mogelijk toe te verplichten de reële hulp in 2007 te verhogen; dringt er bij de Commissie op aan deze lidstaten te steunen bij een zorgvuldige planning van de financiële en organisatorische aspecten van aanstaande verhogingen van de hulp om ervoor te zorgen dat het interim-doel van de EU voor 2010 van 0,56% van het BNI, wordt gehaald; 14. betoogt dat bij de begrotingscontrole die in 2008 van start gaat, rekening moet worden gehouden met de steeds belangrijkere rol van de Europese Unie in de wereld en een stijging van de uitgaven voor ontwikkeling mogelijk moet worden gemaakt; in dit verband zou de EU wellicht kunnen besluiten nieuwe vormen voor de financiering van millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling ten uitvoer te leggen bijv. via de Europese Investeringsbank (EIB); dringt er bij de EIB op aan ervoor te zorgen dat dezelfde politieke controleerbaarheid wordt uitgebreid tot het Parlement voor de financiering van dit soort projecten en voor andere EIB-operaties; 15. dringt er bij de Commissie op aan rekening te houden met de grote waarschijnlijkheid dat het 10de Europese Ontwikkelingsfonds (EOF) niet door alle 27 lidstaten vóór 2010 wordt geratificeerd en dat zij er derhalve zo spoedig mogelijk voor moet zorgen dat gedurende de overgangsperiode (2008-2010) middelen beschikbaar zijn; 16. verzoekt de Commissie met klem te blijven zoeken naar innovatieve financieringsbronnen als alternatief voor het zekerstellen van financiering voor ontwikkelingsprogramma's; 17. dringt er bij de lidstaten op aan de vooruitgang in de richting van de doelstellingen inzake officiële ontwikkelingshulp geregeld te evalueren en is ingenomen met het Commissievoorstel om lidstaten nationale tijdschema's te laten instellen om ervoor te zorgen dat zij op de juiste weg zijn om de afgesproken landendoelstellingen voor ontwikkelingshulp in 2010/2015 te halen en om de voorspelbaarheid op lange termijn van hun hulpverlening te verbeteren; 18. dringt er bij de Europese Unie en de G8 op aan te erkennen dat nieuwe donors, met name China, steeds belangrijker worden, en met deze nieuwe donors een dialoog over methoden en normen op het gebied van externe hulp aan te gaan, waaronder het belang om internationaal erkende normen en standaards op de uitvoering van de hulpverlening toe te passen; 19. dringt er bij de G8-landen op aan alle hulp los te koppelen van hun nationale economische belangen, en stelt vast dat de G8 als groep thans 29% van hun hulp voor ontwikkelingslanden koppelen, hetgeen in strijd is met het totale donorgemiddelde van 24%; SCHULDENVERLICHTING 20. onderstreept dat misschien wel 60 landen totale schuldkwijtschelding nodig hebben om nog een kans te maken de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te verwezenlijken en dat er nog meer landen zijn die verdere schuldsanering behoeven, waaronder een aantal landen met "gestigmatiseerde schulden", zoals de schulden die zijn aangegaan door het voormalig Zuid-Afrikaanse apartheidsregime; 21. is ingenomen met de vaststelling van de Wereldbank dat landen die schuldenverlichting krijgen krachtens het schuldenverlichtingsinitiatief voor arme landen met een zware schuldenlast (HIPC), tussen 1999 en 2005 hun uitgaven voor projecten ter vermindering van armoede hebben verdubbeld; 22. verzoekt de landen hun verplichtingen na te komen om de als gevolg van de verlichting en kwijtschelding van schulden vrijgekomen middelen transparant en controleerbaar te gebruiken en is voorts van mening dat de schuldenverlichting alleen mag worden geweigerd wanneer er brede overeenstemming in hun parlementen en de organisaties van het maatschappelijk middenveld bestaat dat de normen voor transparantie en controleerbaarheid niet worden nageleefd; 23. onderstreept dat de beheersbaarheid van schulden op de lange termijn afhangt van een verantwoordelijk leenbeleid, het toekennen van een passende financiering, een gezond economisch beleid, een strikt schuldenbeheer en het naar behoren afleggen van verantwoording voor het aangaan van leningen door overheid en parlement, alsmede van de opbrengst en vooral de diversifiëring van de export; 24. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat eventuele voorwaarden betreffende economische herstructurering die worden verbonden aan schuldenverlichting beperkt blijven tot het verwezenlijken van een terugkeer naar een aanvaardbaar schuldenniveau, en dat dergelijke voorwaarden geen contraproductieve beperkingen vormen voor de openbare financiering van maatregelen ter bestrijding van armoede; 25. verzoekt alle donors en crediteuren alle informatie met betrekking tot leningen en schuldkwijtscheldingen in de partnerlanden gemakkelijk beschikbaar en toegankelijk te maken en ten aanzien van commerciële crediteuren aan te dringen op dezelfde transparantie; 26. dringt er bij de lidstaten op aan actief te worden aan de "aanbodzijde" van corruptie door onderzoek te doen naar omkopers, deze te vervolgen en op een zwarte lijst te zetten en om arme landen te beschermen tegen "aasgierfondsen"; 27. verzoekt de Wereldbank meer leningen op gunstige voorwaarden beschikbaar te stellen aan landen die proberen de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te verwezenlijken; DE FINANCIERING VAN MENSELIJKE EN SOCIALE ONTWIKKELING 28. dringt er bij de Europese Unie op aan haar verplichtingen inzake officiële ontwikkelingshulp op het gebied van onderwijs op te trekken om de financieringskloof van 5,3 miljard EUR te dichten, en is van mening dat de Commissie, gelet op het feit dat de belangrijkste uitdaging voor het onderwijs voor iedereen - Fast Track-initiatief (FTI) een gebrek aan externe financiering is, moet worden geprezen voor het initiëren van inspanningen om de donortoezeggingen te verhogen, maar betreurt dat hoewel door de toezeggingen tijdens de donorconferentie van Brussel op 2 mei 2007 weliswaar een miljoen meer kinderen naar school kunnen gaan, er nog altijd 76 miljoen overblijven zonder onderwijs; 29. verzoekt de Europese Unie haar huidige aandeel van 6,6% in de mondiale officiële ontwikkelingshulp op het gebied van gezondheid te verhogen, om een bijdrage te leveren aan de aanzuivering van het financieringstekort van 11,9 miljard EUR per jaar op het totaal van de 21 miljard EUR die naar schatting jaarlijks nodig zijn om in de mondiale behoeften op het gebied van uitgaven voor gezondheidszorg te voorzien, en vraagt om de voortzetting en verhoging van betrouwbare steun voor het Wereldfonds ter bestrijding van aids, tuberculose en malaria; 30. verzoekt de Afrikaanse Unie (AU) haar steun voort te zetten voor de Verklaring van Abuja van 2001, waarin wordt bevestigd dat landen minimaal 15% van hun nationale begroting moeten toewijzen aan gezondheidszorg, maar betreurt dat maar twee Afrikaanse landen de belofte hierover zijn nagekomen; 31. onderstreept dat de regeringen van de ontwikkelingslanden in het afgelopen decennium een reële vooruitgang hebben geboekt met de verhoging van investeringen in gezondheid en onderwijs, maar dat de beloften in enkele gevallen niet zijn nagekomen en dringt er bij deze regeringen op aan een tijdschema vast te stellen om het doel te verwezenlijken om ten minste 20% van de overheidsbegroting aan onderwijs en 15% van de overheidsbegroting aan gezondheidszorg te besteden; 32. dringt er bij de Rekenkamer op aan in 2008 de naleving van de verplichting op grond van het instrument voor ontwikkelingssamenwerking te controleren om in 2009 20% van alle officiële ontwikkelingshulp van de EU toe te wijzen aan basisgezondheidszorg en aan lager en voortgezet onderwijs; PRIORITEITEN WAT BETREFT DE MENSELIJKE EN SOCIALE ONTWIKKELING 33. onderstreept dat het een prioriteit is ervoor te zorgen dat kinderen die moeilijk kunnen worden bereikt - kinderen uit door conflicten getroffen, instabiele staten, met handicaps, uit verafgelegen regio's, uit chronisch arme gezinnen of kinderen die uitgesloten zijn op grond van ras - gebruik kunnen maken van hun recht op basisonderwijs; 34. dringt er bij de EU op aan dringend aandacht te besteden aan het onderwijs in door conflicten getroffen instabiele staten, die thans minder dan een vijfde van de mondiale hulp voor onderwijs ontvangen, hoewel daar meer dan de helft van de kinderen van de wereld wonen die geen onderwijs krijgen, en dringt er met name bij het Humanitair Bureau van de Commissie (ECHO) op aan duidelijke richtsnoeren te volgen voor ECHO-steun voor onderwijs in noodgevallen; 35. dringt er bij de EU op aan landen te helpen bij het versterken van hun capaciteit om leerprestaties te waarborgen ten einde ervoor te zorgen dat een grotere toegang tot onderwijs ook kwaliteitsonderwijs oplevert; 36. betreurt het dat vrijwel geen enkel land in Afrika op koers ligt om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling voor de gezondheid van moeders en kinderen te verwezenlijken; 37. stelt vast dat vooruitgang bij de bestrijding van kindersterfte achterloopt bij andere millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling ondanks de beschikbaarheid van eenvoudige, goedkope middelen waarmee jaarlijks miljoenen doden kunnen worden voorkomen en onderstreept dat met behulp van orale rehydratietherapie, muskietennetten die met insecticiden zijn behandeld, borstvoeding en gewone antibiotica voor aandoeningen aan de luchtwegen naar schatting 63% van de kindersterfte te voorkomen is; 38. is van mening dat de infrastructuren voor gezondheidszorg een stabiele en duurzame financiële steun uit nationale begrotingen en internationale ondersteuning behoeven om de gezondheidsgerelateerde millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te kunnen halen, zoals het terugdringen van de kindersterfte door meer vaccinatie, het terugdringen van de kraamvrouwensterfte door de toegang tot geschoolde beroepskrachten te vergroten, ondersteunend onderzoek en ontwikkeling van en toegang tot nieuwe diagnoses en therapieën, de beschikbaarstelling van veilig drinkwater en sanitaire voorzieningen, de aanzienlijke vergroting van de wereldwijde toegang tot preventie, behandeling, zorg en ondersteuning bij HIV/aids, malaria, TB en andere ziekten, ook ten aanzien van gemarginaliseerde bevolkingsgroepen en diegenen die het meest vatbaar zijn voor besmettelijke ziekten; 39. dringt er bij de internationale donorgemeenschap op aan ontwikkelingslanden te helpen bij de ontwikkeling en uitvoering van overkoepelende actieprogramma's op het gebied van de gezondheid, en daarbij kwesties aan te pakken als de noodzaak om te zorgen voor duurzame financiering van de infrastructuur en de salarissen in de gezondheidszorg, de investeringen in opleidingen te verhogen en buitensporige "brain drain" als gevolg van de migratie van hooggeschoolde gezondheidswerkers te voorkomen; 40. is ingenomen met de verklaring van Johannesburg op de derde gewone bijeenkomst van de Conferentie van ministers van Volksgezondheid van de Afrikaanse Unie (AU) van 9 t/m 13 april 2007 over de verbetering van volksgezondheidstelsels voor gerechtigheid en ontwikkeling als een belangrijk initiatief op weg naar het verwezenlijken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling op het gebied van gezondheid; dringt er bij de EU op aan de lidstaten van de AU te steunen bij de uitvoering van de op deze verklaring gebaseerde programma's; 41. dringt er bij de Europese Unie op aan een voortrekkersol te blijven spelen wat de inspanningen ter ondersteuning van seksuele en reproductieve gezondheidsrechten betreft, door het financieringspeil te handhaven voor de tenuitvoerlegging van het actieprogramma van de ICPD en betreurt dat de Afrikaanse landen ten zuiden van de Sahara de hoogste kraamvrouwensterfte hebben, maar ook het laagste cijfer voor het gebruik van voorbehoedmiddelen ter wereld (19%) en dat 30% van alle gevallen van kraamvrouwensterfte op het continent het gevolg is van onveilige abortussen; 42. wijst erop dat de VN voornemens zijn een nieuwe doelstelling bij de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling 5 inzake de universele toegang tot seksuele en reproductieve gezondheid vast te stellen en neemt derhalve nota van het Actieplan van Maputo voor een continentaal beleidskader voor seksuele en reproductieve gezondheid en rechten 2007-2010, dat werd goedgekeurd door de speciale zitting van de Conferentie van ministers van Volksgezondheid van de AU van 18 tot en met 22 september 2006; 43. onderstreept de dringende noodzaak om op geslacht gebaseerd geweld in al zijn vormen aan te pakken, omdat geweld van invloed is op de toegang van meisjes tot het onderwijs en de gezondheidszorg, en één van de belangrijkste verspreiders van de HIV-pandemie en derhalve één van de allergrootste belemmeringen voor het verwezenlijken van gendergelijkheid in de ontwikkelingslanden is; 44. verzoekt de Commissie haar eigen engagement te verhogen bij de bestrijding van HIV/aids in ontwikkelingslanden en ervoor te zorgen dat de meest getroffen groepen een steeds betere toegang krijgen tegen betaalbare prijzen tot preventiemiddelen en -beleid, antiretrovirale behandelingen en gezondheidsdiensten (infrastructuur, personeel en geneesmiddelen), die aan de groeiende behoeften kunnen worden voldoen; 45. stelt vast dat alle millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling er in essentiële mate vanaf hangen of de HIV/aids-epidemie een halt kan worden toegeroepen en verzoekt de Commissie de hoogste prioriteit te geven aan de bestrijding van deze wereldwijde epidemie door ondersteuning van een intensieve en alomvattende reactie; wijst erop dat deze reactie moet zorgen voor een universele toegang tot bestaande preventie en behandeling, alsmede voor adequate investeringen in de ontwikkeling van en de universele toegang tot een breed scala van preventietechnologieën waaronder microbiciden en vaccins; doet een beroep op de EU om een grotere deelneming van de industrie, een beter gecoördineerde wetenschappelijke inspanning, en beleidsvormen en programma's te bevorderen waardoor het testen van nieuwe vaccins en microbiciden wordt bespoedigd; 46. dringt er bij de EU op aan de financiële middelen te verhogen om ervoor te zorgen dat vooruitgang wordt geboekt met het fundamenteel onderzoek en met biomedische resultaten inzake nieuwe en betaalbare geneesmiddelen, vaccins en diagnoses voor verwaarloosde ziekten, om de ontwikkelingsfasen van O&O te ondersteunen en om te zorgen voor het gebruik van nieuwe producten door verwaarloosde bevolkingsgroepen met inachtneming van de TRIPS-bepalingen; 47. dringt er bij de EU op aan de volledige tenuitvoerlegging van de Verklaring van Doha over de TRIPS-overeenkomst en volksgezondheid van de WTO-ministersconferentie van 9 t/m 14 november 2001 te steunen, en ervoor te zorgen dat de geneesmiddelen betaalbaar zijn voor die ontwikkelingslanden die maatregelen nemen overeenkomstig de Verklaring van Doha en dringt er voorts bij de EU op aan technische bijstand te verlenen aan ontwikkelingslanden voor de tenuitvoerlegging van publieksvriendelijke gezondheidsmaatregelen in het octrooirecht; 48. beklemtoont de noodzaak van een algemene herziening van de vigerende stelsels waarmee het probleem van de toegang tot het geneesmiddelen niet kan worden opgelost, waaronder het voorleggen van aanbevelingen aan de WTO ter wijziging van haar voorschriften voor de uitvoer van geneesmiddelen in het kader van een dwanglicentie, die bekend staat als het besluit van 30 augustus; 49. wijst erop dat volgens sommige schattingen 2 miljoen onderwijzers en meer dan 4 miljoen gezondheidswerkers moeten worden aangeworven om gezondheid en onderwijs voor iedereen tot een realiteit te maken en dat elk jaar 10 miljard euro moet worden geïnvesteerd in opleidingen en salarissen voor goede leraren en gezondheidswerkers; 50. dringt er bij de regeringen van arme landen op aan de salarissen van de gezondheidswerkers en leraren vast te stellen op een waardig niveau in samenwerking met hun vakbonden; 51. dringt er bij de regeringen van arme landen op aan ervoor te zorgen dat parlementen en burgers betrokken worden bij het toezicht op de overheidsdiensten, en de participatie van de maatschappelijke organisaties en plaatselijke autoriteiten bij de plaatselijke en nationale planning en begrotingsprocedure, waaronder overeenkomsten en contracten met donors, te vergemakkelijken; 52. wijst erop dat in sommige landen de ondervoedingspercentages stijgen en dat voor geheel Afrika naar schatting 3,7 miljoen meer kinderen ondervoed zullen zijn in 2015 dan op dit moment en dringt er bij de EU op aan opnieuw te bekijken en te evalueren of haar indirecte investeringen ook een doeltreffend effect hebben op ondervoeding; 53. verzoekt de internationale donorgemeenschap hun inspanningen te verdubbelen en over te gaan tot de coördinatie van specifiek beleid voor de aanpak van chronische honger en het waarborgen van voedselveiligheid, door te kiezen voor een algehele aanpak die zich richt op de veelsoortige fundamentele oorzaken van het probleem; dringt er bij regeringen op aan zich te houden aan hun verplichtingen om het recht op voedsel te respecteren, te beschermen en daarin te voorzien, met name door de toegang tot voedsel voor iedereen te bevorderen; 54. verzoekt de EU-donors onverwijld gebruik te gaan maken van internationaal afgesproken indicatoren voor voeding om verslag uit te brengen over vooruitgang op het gebied van voedselzekerheid, veiligheidsnetwerken en sociale bescherming, deugdelijk bestuur, water, sanitaire voorzieningen en gezondheid; KWALITEIT VAN DE STEUN EN FOCUS VAN DE ONTWIKKELINGSSAMENWERKING OP ARMOEDE 55. benadrukt dat de Commissie en de lidstaten de bovengenoemde gedragscode inzake de taakverdeling binnen het ontwikkelingsbeleid moeten volgen om te garanderen dat de uitgaven en programma's op het gebied van gezondheid en onderwijs beter worden gecoördineerd en te zorgen voor meer aandacht voor landen die op het gebied van hulp zijn veronachtzaamd, met inbegrip van landen in een crisissituatie en instabiele staten; 56. dringt er bij alle lidstaten op aan de bovengenoemde overeengekomen Verklaring van Parijs ter zake van de doeltreffendheid van hulp volledig toe te passen en onderstreept dat door de EU meer moet worden gedaan op het stuk van het afleggen van wederzijdse verantwoording, de eigen inbreng van partnerlanden en de herziening van technische steun, omdat de DAC-landen op deze drie gebieden in het jongste basisoverzicht van de OESO over de uitvoering van de Verklaring van Parijs slechte resultaten laten zien; 57. dringt er bij de EU op aan partners te steunen bij de opbouw van capaciteit in hun land om een coherent ontwikkelingsbeheer te voeren, omdat dit de sleutel blijft om legitieme eigen inbreng van landen en de sturing van hun eigen ontwikkelingsproces te waarborgen; 58. is van mening dat microfinanciering een van de belangrijkste instrumenten is in de strijd tegen armoede, omdat de armen daarmee de mogelijkheid krijgen om actief aan deze strijd deel te nemen; 59. beklemtoont dat de belangrijkste manier om aan armoede te ontkomen en vrouwen en mannen te responsabiliseren is gelegen in het bieden van waarborgen voor productief werk van hoge kwaliteit waaraan een redelijk inkomen is verbonden; 60. is van mening dat in het kader van het EU-ontwikkelingsbeleid een nieuwe scherpstelling nodig is op genderspecifieke prioriteiten en kinderrechten als basisrechten en als onderdeel van de criteria inzake deugdelijk bestuur die in het kader van de Overeenkomst van Cotonou (8) en elders worden toegepast; 61. is ingenomen met het EU/VN-partnerschap inzake gendergelijkheid voor ontwikkeling en vrede dat onlangs van start is gegaan, met het doel ervoor te zorgen dat genderkwesties niet aan de kant komen te staan bij de uitvoering en de herziening van de Verklaring van Parijs; 62. is van mening dat beleidsdocumenten voor armoedebestrijding (Poverty Reduction Strategy Papers) en landenstrategiedocumenten (Country Strategy Papers) potentieel belangrijke instrumenten zijn om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te halen, maar dat zij opgesteld, uitgevoerd, gecontroleerd en geëvalueerd moeten worden in overleg met de parlementen in de ACS-landen en lidstaten, het Parlement, de maatschappelijke organisaties en lokale autoriteiten, en dat hierin vooral moet worden gelet op het halen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling; 63. maakt zich zorgen over het gebrek aan flexibiliteit van de EG-programma's waarin beperkte prioriteiten worden gedefinieerd bij het begin van een programmacyclus en waarin het vervolgens niet meer mogelijk is nieuwe gebieden te ondersteunen, zelfs als dit rechtstreeks wordt gevraagd door partnerregeringen; 64. onderstreept dat het langetermijndoel van ontwikkelingssamenwerking moet zijn dat voorwaarden worden geschapen voor een duurzame economische, sociale en milieuontwikkeling; onderstreept in dit verband dat het noodzakelijk is openbaar-particuliere groei-initiatiefpartnerschappen te bevorderen met inbegrip van steunmaatregelen voor het MKB, om de productiviteit en de werkgelegenheid te verhogen; 65. wijst op het grote potentieel van buitenlandse directe investeringen in de zin van ontwikkeling, duurzame economische groei, de overdracht van kennis, ondernemerschap, technologie en het creëren van banen; onderstreept in dit verband het belang van een transparant, voorspelbaar en gunstig investeringsklimaat, met zo min mogelijk bureaucratie voor de bedrijven, eerbiediging van eigendomsrechten, bevordering van mededinging en het streven naar een gezond macro-economisch beleid; 66. verzoekt donors en begunstigden hun steun te geven aan betere gegevens voor de uitvoering en monitoring van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling; 67. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat wanneer de financiële middelen worden uitgegeven aan infrastructuur, de armoedebestrijding het belangrijkste aspect van alle projecten blijft; 68. erkent dat met de huidige middelen en faciliteiten van de EU, zoals de infrastructuurfaciliteit, de waterfaciliteit en de energiefaciliteit, belangrijke zaken worden aangepakt; 69. verzoekt de Europese Unie haar partnerschappen met de ontwikkelingslanden zo te intensiveren dat het afleggen van wederzijdse verantwoording en wederzijdse verplichtingen worden aangemoedigd dankzij het vastleggen van vaste ijkpunten en tijdslimieten voor verhogingen van de officiële ontwikkelingshulp, ten einde de planning van de ontvangende landen inzake verhogingen van overheidsinvesteringen te vergemakkelijken; 70. onderstreept dat alle middelen moeten worden gebruikt om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te halen en dat het daarvoor nodig is dat de breedst mogelijke partnerschappen van belanghebbenden worden aangegaan, met name met de nationale parlementen, maatschappelijke organisaties, plaatselijke autoriteiten en particuliere partners in de ontwikkelingslanden; 71. vertrouwt erop dat overeenstemming zal worden bereikt tijdens het opstellen van de gezamenlijke Afrika-EU-strategie over het fundamentele belang van het behalen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling in 2015; ALGEMENE BEGROTINGSSTEUN 72. dringt erop aan dat de Europese Unie en partnerregeringen ervoor zorgen dat begrotingssteun altijd de vorm aanneemt van sectorspecifieke begrotingssteun waarin geld wordt vastgelegd voor een specifieke sector waarin de middelen moeten worden uitgegeven, dat zij armoedegerelateerde streefcijfers gebruiken die rechtstreeks de resultaten van beleidsvormen meten in plaats van budgettaire input en output en dat zij monitoringinstrumenten instellen om ervoor te zorgen dat een adequaat deel van de algemene begrotingssteun gaat naar de voorziening in basisbehoeften, met name gezondheidszorg en onderwijs, en benadrukt dat dit gepaard moet gaan met ondersteuning van capaciteitsopbouw en dringt erop aan dat een percentage van 0,5% van de toegekende begrotingssteun exclusief gereserveerd moet worden voor waakhonden uit het maatschappelijk middenveld; 73. verzoekt de EU om ondersteuning van een coherent beheer, in het kader van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, van de algemene begrotingssteun dwars door de verschillende delen van de uitvoerende en wetgevende macht, en om steun voor het toezicht op de begrotingssteun door de parlementen, maatschappelijk middenveld en de lokale overheden ten einde te zorgen voor een sterke en duidelijke relatie tussen begrotingssteun en het behalen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling; 74. dringt aan op betrokkenheid van de nationale parlementen en maatschappelijke organisaties bij een doeltreffende begrotingscontrole met behulp van PETS ( public expenditure tracking surveys , onderzoek voor het natrekken van overheidsuitgaven), waarin gedetailleerd de "inkomsten" en "uitgaven" worden vergeleken volgens de criteria van de DAC; 75. verzoekt de EU het aandeel van de hulp via rechtstreekse begrotingssteun te verhogen voor landen die blijk hebben gegeven van goed bestuur, eerbiediging van de mensenrechten en de beginselen van de democratie; 76. wijst erop dat begrotingssteun in zijn gewone vorm in feite een soort kort lopende overeenkomst tussen donors en regeringen is en dat weinig overeenkomsten langer duren dan drie jaar, en verzoekt de donors de termijn van de door hen gedane toezeggingen te verruimen, zo mogelijk conform de richtlijnen die door de Commissie worden voorgesteld voor "millenniumdoelstellingen voor ontwikkelingcontracten", welke periodes van zes jaar omvatten, alsmede heldere definities en duidelijkheid over het tijdstip en de wijze waarop dergelijke steun wordt opgeschort; 77. verzoekt de landen vooral te letten op de gevolgen van de algemene begrotingssteun voor de gelijkheid van vrouwen en genderrelaties omdat algemene verhogingen van de financiering niet noodzakelijkerwijze een oplossing zijn voor de ongelijke toegang en de status van randgroepen, waaronder vrouwen en mensen met een handicap; DEUGDELIJK BESTUUR 78. herinnert eraan dat de partnerschapsovereenkomst van Cotonou over een kader beschikt voor een dialoog tussen de EU en ACS-landen over bestuurskwesties en dringt er bij de EU op aan dit kader te versterken in plaats van nieuwe initiatieven, strategieën en beleidsvormen toe te voegen; 79. betreurt het feit dat in de mededeling van de Commissie over het bestuur binnen de Europese consensus over het ontwikkelingsbeleid welke een prestatiegerelateerde tranche voor begrotingssteun voorstelt, de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling worden gereduceerd tot slechts één van 23 indicatoren, samen met andere indicatoren zoals vrijhandel, bestrijding van terrorisme en migratie welke irrelevant zijn voor de uitvoering van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling en is van mening dat het bestuursinstrument gericht moet zijn op de verplichting van het partnerland om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling uit te voeren; 80. dringt er bij de Commissie op aan de gelegenheid aan te grijpen die wordt geboden door de herziening van de governance-benadering 2008 om te luisteren naar de standpunten van Europese en Afrikaanse parlementen en maatschappelijke organisaties, en van lidstaten en Afrikaanse regeringen, en haar bestuursconcept dienovereenkomstig aan te passen; 81. herinnert de regeringen van de ontwikkelingslanden eraan dat vooruitgang bij het behalen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling vaak door chronische corruptie, slecht overheidsbestuur en twijfelachtige gezondheidsstrategieën worden belemmerd, en onderstreept dat armoede nooit kan worden uitgebannen wanneer de gebreken in het systeem waardoor deze worden veroorzaakt, niet erkend, aangepakt en opgeruimd worden; 82. verzoekt de ontwikkelingslanden hun eigen welvaartspotentieel te verhogen door de instelling van programma's voor economische liberalisering, met name op het gebied van eigendomsrechten, waardoor in een klap een aanzienlijk kapitaal voor onmiddellijke investeringen zou vrijkomen - wat op zich een snellere verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling zou vergemakkelijken; 83. dringt er bij alle bilaterale en multilaterale donoren en exportkredietagentschappen op aan een reeks voorwaarden te ontwikkelen gebaseerd op de betrouwbaarheid van regeringen jegens hun burgers en een partnerschapsstelsel te ontwikkelen wanneer niet-humanitaire hulp is gekoppeld aan de naleving van een reeks specifieke criteria en, met name, transparantie van de overheid ten aanzien van inkomstenstromen; VREDE EN VEILIGHEID 84. herinnert eraan dat vrede en veiligheid van essentieel belang zijn om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te halen en dringt er derhalve bij de EU op aan ervoor te zorgen dat haar ontwikkelingsbeleid een positieve invloed heeft op de vredesopbouw; 85. herinnert aan de verplichting om conflictgevoeligheid in alle vormen en instrumenten van het EU-beleid op te nemen, zoals bepleit in het programma ter preventie van gewelddadige conflicten van Göteborg (2001), en verzoekt de EU de meest recent aangenomen instrumenten om conflicten te voorkomen toe te passen zoals de EU-strategie over handvuurwapens en kleine wapens, het EU-beleidskader voor de hervorming van de veiligheidssector en het gemeenschappelijk EU-concept inzake ontwapening, demobilisatie en reïntegratie (DDR); 86. is ingenomen met het feit dat het Verdrag over de wapenhandel thans de steun heeft van 80% van de regeringen in de wereld en dringt er bij de EU op aan ervoor te helpen zorgen dat een internationaal, wettelijk bindend verdrag kan worden gesloten; HANDEL 87. verzoekt de Europese Unie in het kader van haar handels-, visserij- ontwikkelingssamenwerkings- en gemeenschappelijk landbouwbeleid coherent op te treden om directe of indirecte negatieve gevolgen voor de economie van de ontwikkelingslanden te voorkomen; 88. onderstreept dat de liberalisering van de handel een van de meest doeltreffende aanjagers van de economische groei kan zijn, maar dat deze moet worden aangevuld met nationale maatregelen voor herverdeling en met sociale beleidsmaatregelen om de armoede te kunnen terugdringen; 89. benadrukt de belofte van de Doha-ontwikkelingsronde en de behoefte aan eerlijke, billijke en op regels gebaseerde internationale handelssystemen die ontworpen zijn om de onevenwichtigheden in de wereldhandel te corrigeren, met name wat Afrika betreft; dringt er bij de EU op aan er alles aan te doen om een eind te maken aan de patstelling in de WTO-onderhandelingen; 90. stelt vast dat volgens het voorzitterschap van de vastgelopen Doha-Ronde, de EU, om een ontwikkelingsvriendelijke overeenkomst te vergemakkelijken, haar handelsverstorende subsidies op de landbouwuitvoer met naar schatting 70% moet verlagen en dat overeenstemming moet worden bereikt over subsidie- en tariefverlagingen om het mogelijk te maken dat de onderhandelingen eind 2007 worden afgerond; 91. is van mening dat eerlijke handel een belangrijk middel is voor de opbouw van duurzame handel met billijke inkomsten voor producenten in de ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie te reageren op de bovengenoemde resolutie van het Parlement over eerlijke handel en ontwikkeling met een aanbeveling ter ondersteuning van eerlijke handel, zoals geschetst in de paragrafen 1 en 2 van de resolutie; 92. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat haar handelsovereenkomsten een bijdrage leveren aan het behalen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling in plaats van deze te belemmeren; is van oordeel dat de Commissie met name ervoor moet zorgen dat de EPA's instrumenten voor de ontwikkeling van de ACS-landen en de uitbanning van de armoede in deze landen zijn; 93. is van mening dat geneesmiddelengerelateerde TRIPs die van invloed zijn op de volksgezondheid en de toegang tot geneesmiddelen en die verder gaan dan de TRIPs-overeenkomst moeten worden uitgesloten van (schrapping) EPA's en andere toekomstige bilaterale of regionale overeenkomsten met lage-inkomenslanden; 94. is van oordeel dat alle ACS-landen het ondubbelzinnige recht moeten hebben om te kiezen of de onderhandelingen ook verder moeten gaan dan alleen de handel in goederen; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat intellectuele-eigendomsrechten en de punten van Singapore (mededingingsbeleid, openbare aanbestedingen en investeringen) van de onderhandelingsagenda worden gehaald wanneer ACS-landen niet over deze punten wensen te onderhandelen; 95. dringt er bij de Commissie op aan een verstoring van de handel voor de groep van Staten in Afrika, het Caribische gebied en de stille Oceaan (ACS) te voorkomen; verzoekt de Commissie derhalve ervoor te zorgen dat wanneer de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten (EPA's) niet vóór eind 2007 kunnen worden afgerond, regelingen worden getroffen om onzekerheid voor onze ACS-partners te voorkomen; onderstreept dat daarvoor een garantie nodig is dat, ongeacht het stadium van de EPA-onderhandelingen op dat moment, de ACS-bepalingen en -voorwaarden voor toegang tot de EU-markt gelijkwaardig zullen blijven aan de huidige, zoals afgesproken in de Overeenkomst van Cotonou; dringt er bij de Commissie op aan duidelijk te maken hoe dit soort regelingen kan worden getroffen om onzekerheid voor exporteurs en importeurs te voorkomen; 96. neemt nota van recente studies van de UNCTAD en andere studies waaruit blijkt dat extensieve handelsliberalisering in de minst ontwikkelde landen (MOL) een gering effect heeft gehad op een duurzame en substantiële indamming van de armoede en heeft bijgedragen tot achteruitgang op het vlak van de handel van ontwikkelingslanden, met name van Afrikaanse landen, en dringt er bij de EU op aan een duurzame, oprechte campagne te starten om de exportcapaciteit van deze MOL werkelijk uit te breiden door de technische steun te verhogen ten einde de fytosanitaire normen, het eigendomsrecht, bedrijfsvaardigheden en programma's inzake toegevoegde waarde te bevorderen; 97. verzoekt de Commissie haar samenwerkings- en handelsbeleid zoveel mogelijk aan te passen om de regeringen van ontwikkelingslanden te helpen overheidsdiensten in stand te houden en te ontwikkelen, met name die diensten waarmee toegang van de gehele bevolking wordt gewaarborgd tot drinkwater, gezondheidszorg, onderwijs en vervoer; 98. dringt erop aan dat volledig rekening wordt gehouden met het feit dat ACS-landen vaak sterk afhankelijk zijn van grondstoffen, die bijzonder gevoelig zijn voor prijsschommelingen en tariefescalatie, en onderstreept het belang van diversifiëring, de ontwikkeling van verwerkende industrieën en het MKB in dit soort landen; 99. onderstreept het belang van een opbouw van capaciteit voor de handel en de noodzaak van extra middelen uit de EU om het vermogen van de ACS-landen te verbeteren hun behoeften en strategieën te bepalen, om te onderhandelen over de regionale integratie en deze te steunen, om te diversifiëren en zich voor te bereiden op liberalisering door het verhogen van de productie, het aanbod en de handelscapaciteit en door compensatie voor aanpassingskosten, en om hun vermogen om investeringen aan te trekken te verbeteren; 100. dringt er bij de Commissie op aan haar handelsgerelateerde steun uit te breiden om de opbouw van capaciteit te ondersteunen die van essentieel belang is voor arme landen willen zij de grotere concurrentie als gevolg van marktliberalisering het hoofd kunnen bieden; KLIMAATVERANDERING 101. verzoekt de EU met klem een voortrekkersrol te blijven spelen bij de bevordering van een schonere, efficiëntere benadering van een duurzame en koolstofarme ontwikkeling; 102. wijst erop dat de arme gemeenschappen in de ontwikkelingslanden het minst tot de klimaatverandering hebben bijgedragen, maar zeer zwaar te lijden zullen hebben onder de gevolgen ervan; verzoekt de Europese Unie aanzienlijke middelen ter beschikking te stellen om de ontwikkelingslanden in staat te stellen zich te wapenen tegen een stijging van het zeeniveau en de steeds grotere intensiteit en frequentie van extreme weersomstandigheden, zoals droogte, zware stormen, overstromingen, enz. en aan de directe gevolgen daarvan voor de volksgezondheid, de voedselproductie en watervoorziening, waardoor de ontwikkeling onder druk zou komen te staan en grootschalige migratie en bedreigingen voor de veiligheid zouden kunnen ontstaan; 103. verzoekt de EU aanzienlijke middelen ter beschikking te stellen van arme landen om zich aan te passen aan de klimaatverandering en onderstreept dat deze middelen niet eenvoudigweg van bestaande hulpbegrotingen kunnen worden overgeheveld; is voorts van mening dat een groot deel van de inkomsten uit de veiling van toewijzingen in het kader van het Europese emissiehandelsstelsel en de belasting op koolstof gebruikt moet worden om een schone ontwikkeling in de ontwikkelingslanden te financieren; 104. onderstreept dat aanpassing niet slechts als een humanitaire kwestie of als een prioriteit alleen in verband met het klimaatverdrag mag worden behandeld; onderstreept dat risicovermindering en klimaatbeschermingsmaatregelen moeten worden opgenomen in de uitgebreide ontwikkelingsagenda, en ook in PRSPs en CSPs; 105. onderkent dat licentievergoedingen voor intellectuele eigendomsrechten op het gebied van schone technologie een belemmering kunnen vormen voor de overdracht van die technologie naar ontwikkelingslanden; beklemtoont dat met het oog op de bestrijding van energietekorten en het bieden van waarborgen voor een duurzaam ontwikkelingstraject partnerschappen op het gebied van intellectuele eigendomsrechten moeten worden ontwikkeld tussen geïndustrialiseerde en ontwikkelingslanden, ten einde te zorgen voor inachtneming van intellectuele eigendomsrechten en tegelijkertijd technologiestromen te bevorderen; 106. onderstreept dat, hoewel energie in de millenniumverklaring niet uitdrukkelijk wordt genoemd, de beschikbaarstelling van moderne energiediensten voor de armen een essentiële voorwaarde is om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te halen; wijst erop dat de voorwaarden voor hernieuwbare energietechnologieën in vele ontwikkelingslanden uitstekend zijn en een doeltreffende wijze vormen om het hoofd te bieden aan de drastisch stijgende oliekosten en de energiebehoeften en om tevens verdere schadelijke gevolgen voor het klimaat te voorkomen; betreurt dat door de EU onvoldoende financiële middelen beschikbaar werden gesteld om de uitdaging van het gebrek aan energie onder controle te krijgen; onderstreept derhalve de noodzaak van extra middelen alsook een versterkte ondersteuning van particuliere investeringen in hernieuwbare energietechnologieën; AGENDA VOOR DE PERIODE NA DE MILLENNIUMONTWIKKELINGSDOELSTELLINGEN 107. benadrukt dat, als de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling worden gehaald, het aantal mensen dat in armoede leeft, binnen een decennium zal worden gehalveerd, hetgeen een enorme verwezenlijking is, maar dat dan niettemin honderden miljoenen van de armste en de meest kwetsbare mensen in chronische armoede gevangen blijven; 108. verzoekt de EU een datum vast te stellen voor overeenstemming over een strategie ter uitbanning van de armoede na 2015; o o o 109. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, de Interparlementaire Unie, de Verenigde Naties en de Commissie voor ontwikkelingsbijstand van de OESO. Het Europees Parlement , ‐ gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (Overeenkomst van Cotonou) (1) , ‐ gelet op het Reglement van orde van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU (PPV) zoals vastgesteld op 3 april 2003 (2) , laatstelijk gewijzigd te Bridgetown (Barbados) op 23 november 2006, ‐ gelet op Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (3) , ‐ gelet op de resoluties die in 2006 zijn aangenomen door de PPV ACS-EU inzake: ‐ gelet op artikel 45 van zijn Reglement van orde, ‐ gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0208/2007 ), A. overwegende dat in Wenen en Bridgetown (in juni en november 2006 tijdens respectievelijk de 11de en 12de vergadering) discussies zijn gevoerd over de stand van de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten, in aanwezigheid van de heer Peter Mandelson, het met handel belaste lid van de Commissie, en van mevrouw Billie Miller, minister van Buitenlandse zaken en Buitenlandse handel van Barbados, B. overwegende dat het Parlement en de Raad de reeds aangehaalde verordening tot instelling van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking hebben vastgesteld, waarin wordt voorzien in thematische programma's die ook van toepassing zijn op de ACS-landen en in een programma van begeleidende maatregelen voor de ACS-landen die het suikerprotocol hebben ondertekend, C. overwegende dat de kwesties van migratie en mensenhandel steeds belangrijker als kwesties van algemeen belang in het kader van de Overeenkomst van Cotonou worden, D. overwegende dat het bureau van de PPV heeft besloten in 2006 de volgende informatie- en studiemissies uit te voeren: E. overwegende dat de herziening van de Overeenkomst van Cotonou, waarmee Europese instellingen hebben ingestemd, de grondslag vormt voor een intensievere en doelmatiger samenwerking tussen de EU en de ACS-landen, F. overwegende dat de informatie- en studiemissie naar Malta en Spanje over de situatie van uit de ACS-landen afkomstige migranten, waarbij voor het eerst parlementariërs uit de landen van herkomst en uit de Europese landen samenwerkten, buitengewone weerklank hebben gevonden, G. overwegende dat het conflict in Darfoer (Sudan) en de ernstige en herhaalde schendingen van de mensenrechten die daar plaatsvinden blijven voortduren en verwijzend naar de noodzaak van doelmatige humanitaire hulp, H. overwegende dat de DRC, die reeds tientallen jaren lang door conflicten wordt verscheurd, nu een weg van opbouw lijkt te zijn ingeslagen dankzij de inzet van partijen uit Congo zelf en de internationale gemeenschap, I. overwegende dat de Eritrese autoriteiten hebben geweigerd om een informatiemissie van het Bureau van de PPV naar Eritrea toe te staan, J. overwegende dat een urgentieresolutie over de situatie in Oost-Afrika na een gescheiden stemming is verworpen, K. overwegende dat door het Pan-Afrikaans Parlement werk wordt verricht en dat de betrekkingen tussen het Europees Parlement en het Pan-Afrikaans Parlement zijn geformaliseerd, L. overwegende dat de situatie in Zimbabwe aanzienlijk is verslechterd, M. overwegende het besluit van het ACS-secretariaat om een onderzoek in te stellen naar zijn interne organisatie, N. overwegende dat het Oostenrijkse voorzitterschap van de EU en de regering van Barbados een uitstekende bijdrage aan de elfde en twaalfde vergadering hebben geleverd, O. overwegende dat steeds meer niet-gouvernementele actoren aan de vergaderingen van de PPV deelnemen, 1. is verheugd over het feit dat de PPV in 2006 het podium vormde voor een open, democratische en diepgaande dialoog over de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten tussen de EU en subregio's van de ACS; is eveneens verheugd over de goedkeuring in Bridgetown van een urgentieresolutie over de stand van de onderhandelingen over de economische partnerschapsovereenkomsten, waarin door de vertegenwoordigers van de EU en de ACS-landen bezorgdheid wordt geuit over het mogelijk negatieve effect van deze overeenkomsten op de algemene doelstelling van duurzame ontwikkeling voor de ACS-landen; 2. moedigt de PPV dan ook aan onafhankelijke standpunten te blijven innemen en concrete voorstellen in te dienen voor de onderhandelingen over de economische partnerschapsovereenkomsten en het proces van implementatie, om de betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld en de nationale parlementen te optimaliseren; 3. is verheugd over de belofte die de commissaris voor ontwikkeling en humanitaire hulp tijdens de vergadering van Bridgetown heeft gedaan om nationale en regionale strategiedocumenten voor de ACS-landen (periode 2008-2013) voor te leggen voor democratische controle door de parlementen, maar betreurt dat deze actie niet mogelijk is gemaakt; 4. verzoekt de Commissie om deze toezegging zo snel mogelijk na te komen op basis van de procedure die wordt toegepast in het kader van de reeds aangehaalde verordening tot vaststelling van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking; 5. roept de nationale parlementen van de ACS-landen op om hun regeringen en de Commissie dringend te verzoeken om, samen met de maatschappelijke organisaties, onafgebroken te worden betrokken bij de programmering, implementatie, controle en evaluatie van de nationale strategiedocumenten over samenwerking tussen de EU en hun landen (periode 2008-2013); 6. roept de nationale parlementen van de landen van de EU op om strikte parlementaire controle uit te oefenen op de organen van de uitvoerende macht met betrekking tot de programmering van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF); 7. is verheugd over het groeiende parlementaire karakter van de PPV, de groeiende betrokkenheid van de leden ervan en het onderzoek van het Europees Ontwikkelingsfonds en van de kwesties in verband met de handelsbetrekkingen tussen de ACS-landen en de EU, alsmede van de implementatie van de overeenkomst van Cotonou; 8. stelt met tevredenheid vast dat de PPV heeft besloten om te gaan werken aan kwesties op het gebied van migratie, die bij uitstel kwesties van gemeenschappelijk belang vormen, met name door: 9. moedigt de PPV aan om de discussie voort te zetten en concrete voorstellen te doen over migratiekwesties en haar bijdrage aan oplossingen voor de ontwikkeling van de landen van herkomst en voor de strijd tegen mensenhandel; 10. is verheugd over het aannemen van een resolutie over de situatie in Sudan tijdens de vergadering van Wenen, waarin een duidelijk standpunt wordt ingenomen over de verantwoordelijkheid voor het conflict in de regio Darfoer; roept de internationale gemeenschap op om met spoed en actiever in overleg met de Afrikaanse Unie te werken aan beëindiging van het conflict, het lijden van de burgerbevolking en de humanitaire ramp; verzoekt de internationale gemeenschap ervoor te zorgen dat een multinationale legermacht daadwerkelijk wordt ontplooid, zoals opgedragen door de Veiligheidsraad (in het bijzonder in Resolutie 1706 van 31 augustus 2006); stelt vast de regering van Sudan heeft ingestemd met de ontplooiing van een multinationale vredeshandhavingsmacht, zoals opgedragen in het reeds aangehaalde mandaat van de Veiligheidsraad, en hoopt dat hiermee een eerste stap wordt gezet naar concrete vooruitgang in het vredesproces in de regio Darfoer; 11. betreurt het gebruik van een gescheiden stemming, die heeft geleid tot verwerping van de resolutie over Oost-Afrika tijdens de vergadering van Bridgetown, ondanks het feit dat een meerderheid van de PPV voor deze resolutie was; 12. moedigt alle partijen aan om het gebruik van gescheiden stemmingen te voorkomen om een gevoel van solidariteit en cohesie binnen de PPV te bevorderen; 13. verzoekt de Eritrese autoriteiten dringend om de informatiemissie, zoals ingesteld en meerdere keren bekrachtigd door het bureau van de PPV, mogelijk te maken; 14. verzoekt de PPV om de dialoog met het Pan-Afrikaans Parlement voort te zetten en te verdiepen, met name op het gebied van vrede en veiligheid; 15. dringt er bij de PPV op aan een stevig gemeenschappelijk standpunt in te nemen over de teloorgang van de democratie, de rechtsstaat, de mensenrechten en het economische stelsel in Zimbabwe, en erop te hameren dat het internationale reisverbod voor sleutelfiguren van het Zimbabwaanse regime volledig worden nageleefd, 16. moedigt de PPV aan om een discussie te voeren over de toekomst van de samenwerking tussen de ACS en de EU, rekening houdend met de nieuwe situatie van de oprichting van de Afrikaanse Unie - en het Pan-Afrikaans Parlement - en de versterking van de subregio's van de ACS en hun instellingen; 17. verzoekt de parlementaire vergaderingen van de subregio's binnen de ACS-groep die een dialoog met het Europees Parlement tot stand willen brengen om dat te doen in het kader van de bepalingen van artikel 19 van de Overeenkomst van Cotonou; 18. is verheugd over het besluit van het bureau van de PPV om te gaan werken aan de kwestie van de betrekkingen tussen China en Afrika en deze tot thema te maken van de politieke dialoog binnen de Vergadering; 19. moedigt de PPV aan om de rol van de Commissie voor politieke aangelegenheden te versterken, zodat het een echt forum voor preventie en beslechting van conflicten wordt in het kader van het partnerschap tussen ACS en EU en om met dat oogmerk om met dat oogmerk de discussie over urgente situaties in een bepaald land te verbreden; is verheugd over het werk dat is gedaan ter bestrijding van handvuurwapens en lichte wapens en moedigt de PPV aan te lobbyen, zodat de resolutie van 23 november 2006 een concreet vervolg krijgt; 20. neemt met tevredenheid kennis van de wens van de Commissie regionale economische ontwikkeling, financiën en handel om te gaan werken aan de kwesties van de energievoorziening en van de bijdrage van het toerisme aan de ontwikkeling; 21. benadrukt de rol van de Commissie sociale zaken en milieu met het oog op een meer verantwoorde visserij die meer aan de duurzame ontwikkeling bijdraagt, en op het bereiken van millenniumdoelstelling voor ontwikkeling 7 "toegang tot water voor allen"; 22. complimenteert het Oostenrijkse voorzitterschap van de Raad van de EU, het Internationaal Atoomagentschap (IAEA), de gemeente Wenen en diverse betrokken organisaties voor hun bijdrage aan de elfde vergadering die in Wenen plaatsvond en met name aan de workshops over de volgende onderwerpen: 23. complimenteert de regering en het parlement van Barbados en de economische en maatschappelijke actoren voor hun bijdrage aan de twaalfde vergadering in Bridgetown en met name aan de workshops over de volgende onderwerpen: 24. benadrukt dat met de organisatie van vergaderingen op regionaal of subregionaal niveau de actieve uitvoeringsfase moet worden ingegaan, overeenkomstig artikel 17, lid 3 van de Overeenkomst van Cotonou; verzoekt de PPV om bij het plannen van dergelijke vergaderingen uit te gaan van de binnen de ACS-groep bestaande parlementaire structuren; deze vergaderingen moeten met name worden gewijd aan de regionale samenwerking in het kader van preventie en oplossing van conflicten en aan het sluiten en uitvoeren van economische partnerschapsovereenkomsten; 25. neemt met tevredenheid kennis van de groeiende deelname van niet-gouvernementele actoren aan de vergaderingen van de PPV en van het feit dat de randactiviteiten thans een positieve aanvulling vormen; 26. herhaalt zijn steun aan het verzoek dat de PPV op haar negende vergadering in april 2005 heeft geuit om een passend gedeelte van de EOF-kredieten te gebruiken voor politieke opleidingen en voor het trainen van parlementariërs en politieke, economische en sociale leiders, in het belang van een duurzame verbetering van goed bestuur, de rechtsstaat, democratische structuren en de interactie tussen regering en oppositie in pluralistische democratieën, op basis van vrije verkiezingen; is van mening dat deze kredieten zouden moeten worden gebruikt voor het oprichten van bestuursacademies en voor de politieke vorming van parlementariërs, lokale bestuurders en mensen die hoge posities bekleden in politieke partijen en verenigingen; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de ACS-Raad en de regeringen en parlementen van Oostenrijk en Barbados. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over de uitbreiding van de eurozone (1) , – gelet op artikel 122, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd inzake de aanneming door Cyprus en Malta van de eenheidsmunt op 1 januari 2008 (C6-0151/2007 en C6-0150/2007), – gezien de brieven d.d. 6 juni 2007 van zijn Voorzitter aan de voorzitters van de Raad en de Commissie, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, 1. roept de Raad en de Commissie op om met betrekking tot de toekomstige uitbreiding van de eurozone: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Centrale Bank en de regeringen van de lidstaten.