Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Azerbeidzjan, Armenië en de situatie in Nagorno-Karabach, – gezien de betreffende documenten en internationale overeenkomsten, met inbegrip van, maar niet beperkt tot, het Handvest van de Verenigde Naties, de Slotakte van Helsinki en de Verklaring van Alma‑Ata van 21 december 1991, – gezien het Europees Verdrag voor de rechten van de mens van 1950, dat Azerbeidzjan in 2002 heeft geratificeerd, en het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, – gezien het Haags Verdrag van 1954 inzake de bescherming van culturele goederen in geval van een gewapend conflict, – gezien de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking van 22 april 1996 tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Azerbeidzjan, anderzijds (1) , – gezien de verklaringen van de woordvoerder van de Europese Dienst voor extern optreden van 29 mei 2024 over de mensenrechtensituatie in Azerbeidzjan en van 3 september 2024 over de vervroegde parlementsverkiezingen in Azerbeidzjan, – gezien resolutie 2527(2024) van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa van 24 januari 2024 over de aanvechting, op materiële gronden, van de nog niet geratificeerde geloofsbrieven van de parlementaire delegatie van Azerbeidzjan (“Challenge, on substantive grounds, of the still unratified credentials of the parliamentary delegation of Azerbaijan”), – gezien de verklaring met voorlopige bevindingen en conclusies van de verkiezingswaarnemingsmissie bij de vervroegde presidentsverkiezingen van 7 februari 2024 en de verklaring met voorlopige bevindingen en conclusies van de internationale verkiezingswaarnemingsmissie bij de vervroegde parlementsverkiezingen in Azerbeidzjan van 1 september 2024, – gezien het verslag van de Europese Commissie tegen Racisme en Onverdraagzaamheid van de Raad van Europa van 29 maart 2023 over Azerbeidzjan en het memorandum van de commissaris voor de mensenrechten van de Raad van Europa van 21 oktober 2021 over de gevolgen op humanitair gebied en voor de mensenrechten na het uitbreken van vijandelijkheden tussen Armenië en Azerbeidzjan rond Nagorno‑Karabach in 2020, – gezien de beschikkingen van het Internationaal Gerechtshof van 22 februari 2023, 6 juli 2023 en 17 november 2023 over het verzoek om voorlopige maatregelen aan te geven voor de toepassing van het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie (Armenië tegen Azerbeidzjan), – gezien artikel 136, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de keuze voor de Azerbeidzjaanse hoofdstad Bakoe als gaststad voor de 29e klimaatconferentie van de Verenigde Naties (COP29), die volgens planning van 11 tot en met 22 november 2024 zal plaatsvinden, heel wat deining heeft veroorzaakt, met name gezien de steeds slechtere staat van dienst van Azerbeidzjan op het gebied van de mensenrechten, alsook de recente en flagrante schendingen van het internationaal recht, met inbegrip van Azerbeidzjans agressieve houding ten opzichte van buurland Armenië; overwegende dat eerbiediging van de fundamentele mensenrechten en participatie van het maatschappelijk middenveld zijn verankerd in de overeenkomst met het gastland waarbij de regering van Azerbeidzjan zich ertoe heeft verbonden deze rechten te handhaven; overwegende dat de Azerbeidzjaanse autoriteiten in de aanloop naar deze belangrijke internationale conferentie de onderdrukking van maatschappelijke organisaties, activisten, oppositieleden en de overgebleven onafhankelijke media hebben opgevoerd door middel van aanhoudingen en gerechtelijke intimidatie; overwegende dat corruptie en een gebrek aan onafhankelijkheid van de rechterlijke macht leiden tot verdere uitholling van het bestuur; B. overwegende dat er volgens maatschappelijke organisaties meer dan 300 politieke gevangenen in Azerbeidzjan zijn, waaronder Gubad Ibadoghlu, Anar Mammadli, Bakhtiyar Hajiyev, Tofig Yagublu, Ilhamiz Guliyev, Aziz Orujov, Bahruz Samadov, Akif Gurbanov en vele anderen; overwegende dat de mensenrechten van de gevangenen volgens geloofwaardige berichten worden geschonden, onder meer door de onmenselijke detentieomstandigheden, foltering en weigering van adequate medische zorg; C. overwegende dat de vooraanstaande mensenrechtenverdediger en klimaatactivist Anar Mammadli sinds 30 april 2024 in voorlopige hechtenis zit op grond van valse beschuldigingen van samenzwering met als doel om illegale buitenlandse valuta in het land te brengen, en dat zijn gezondheid sindsdien aanzienlijk is verslechterd; overwegende dat Gubad Ibadoghlu, politiek econoom, oppositieleider en een van de finalisten van de Sacharovprijs voor de vrijheid van denken van 2024, in juli 2023 is gearresteerd door de Azerbeidzjaanse autoriteiten en tot 22 april 2024 in de gevangenis zat, waarna zijn straf werd omgezet in huisarrest; overwegende dat zijn gezondheid sinds zijn arrestatie aanzienlijk is verslechterd als gevolg van foltering, onmenselijke detentieomstandigheden en weigering van adequate medische zorg, waardoor hij in levensgevaar verkeert; overwegende dat de gezondheidstoestand van Irada Bayramova, de vrouw van Gubad Ibadoghlu, verder achteruitgaat door het fysieke geweld waar de Azerbeidzjaanse autoriteiten haar tijdens haar gevangenisstraf aan hebben onderworpen; overwegende dat mensenrechtenactivist Ilhamiz Guliyev op 4 december 2023 werd gearresteerd op grond van politiek gemotiveerde aanklachten, enkele maanden nadat hij een anoniem interview aan Abzas Media had gegeven over de vermeende praktijk van de politie om drugs te verbergen bij politieke activisten; D. overwegende dat de Azerbeidzjaanse autoriteiten al meer dan tien jaar lang en met groeiende vastberadenheid bezig zijn de ruimte voor het maatschappelijk middenveld in te perken, willekeurig niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) op te doeken en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld te arresteren of te dwingen in ballingschap te gaan; overwegende dat de Azerbeidzjaanse autoriteiten maatschappelijke organisaties de laatste jaren steeds striktere beperkingen hebben opgelegd; overwegende dat activisten, journalisten, oppositieleden en anderen zijn gevangengezet op grond van verzonnen en politiek gemotiveerde aanklachten; E. overwegende dat er volgens mensenrechtenverdedigers hardhandig is opgetreden tegen het maatschappelijk middenveld in de context van andere grote internationale evenementen die door Azerbeidzjan werden georganiseerd, waaronder Eurovisie 2012 en de Europese Spelen van 2015; F. overwegende dat het Azerbeidzjaanse regime zijn repressieve acties ook buiten zijn grenzen lijkt uit te breiden; overwegende dat de aanhoudende onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting in Azerbeidzjan ook tot uiting komt in meldingen van transnationale repressie en represailles tegen familieleden van gedetineerden; overwegende dat Mahammad Mirzali, een Azerbeidzjaanse dissidente blogger, sinds 2020 doelwit is geweest van meerdere moordpogingen in Frankrijk; overwegende dat Vidadi Isgandarli, een criticus van het Azerbeidzjaanse regime die als politiek vluchteling in Frankrijk woonde, op 29 september 2024 thuis is aangevallen en twee dagen later aan zijn verwondingen is overleden; overwegende dat de Azerbeidzjaanse autoriteiten vanuit politieke motieven ook EU-burgers vervolgen zoals Théo Clerc, waardoor ten minste één lidstaat zijn burgers formeel afraadt naar Azerbeidzjan te reizen wegens het risico op willekeurige detentie; G. overwegende dat Azerbeidzjan een systematisch beleid van omkoping van functionarissen en gekozen vertegenwoordigers in Europa heeft ingevoerd om de staat van dienst van Azerbeidzjan op het gebied van mensenrechten te minimaliseren en critici het zwijgen op te leggen, als onderdeel van een veelgebruikte strategie die wordt omschreven als “kaviaardiplomatie”; overwegende dat sommige zaken zijn onderzocht en dat sommigen van de betrokkenen zijn vervolgd en veroordeeld door nationale rechtbanken in verschillende EU-lidstaten; H. overwegende dat in een aantal uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is vastgesteld dat Azerbeidzjan de mensenrechten heeft geschonden; overwegende dat volgens de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa meer dan 320 uitspraken van het Hof tegen Azerbeidzjan nog niet of slechts gedeeltelijk ten uitvoer zijn gelegd, het hoogste aantal van alle staten die partij zijn bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens; I. overwegende dat het Europees Comité inzake de voorkoming van folteringen en onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen van de Raad van Europa op 3 juli 2024 publiekelijk zijn afkeuring heeft laten blijken over de weigering van Azerbeidzjan om de situatie te verbeteren in het licht van de aanbevelingen van het Comité en over het aanhoudende gebrek aan medewerking van de Azerbeidzjaanse autoriteiten met het Comité; J. overwegende dat de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa in januari 2024 heeft besloten de geloofsbrieven van de Azerbeidzjaanse delegatie niet te ratificeren en daarbij verklaarde uiterst bezorgd te zijn over de eerbiediging van de mensenrechten door Azerbeidzjan; overwegende dat de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa opmerkte dat de rapporteurs van haar Comité van toezicht geen toestemming kregen om mensen te ontmoeten die op grond van naar verluidt politiek gemotiveerde aanklachten in hechtenis zitten, en dat de Azerbeidzjaanse delegatie heeft geweigerd de rapporteur van het Comité juridische zaken en rechten van de mens toe te staan het land te bezoeken; K. overwegende dat de vervroegde presidentsverkiezingen van 7 februari 2024 volgens de door het Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE/ODIHR) geleide verkiezingswaarnemingsmissie plaatsvonden in een restrictieve omgeving, waarbij kritische stemmen werden gesmoord en er geen politieke alternatieven waren; overwegende dat Azerbeidzjan op 1 september 2024 vervroegde parlementsverkiezingen heeft gehouden in wat de door het OVSE/ODIHR geleide internationale verkiezingswaarnemingsmissie heeft beschreven als een restrictieve politieke en juridische omgeving waarin geen echt pluralisme mogelijk was, met als resultaat een verkiezingsstrijd zonder concurrentie; overwegende dat verschillende regeringscritici in de aanloop naar de parlementsverkiezingen zijn aangehouden; L. overwegende dat de mediawetgeving in Azerbeidzjan steeds repressiever is geworden en dat het gebruik van censuur uit hoofde van de mediawet van februari 2022 nu in feite legaal is; overwegende dat ook de internationale verplichtingen van het land met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid door verschillende andere mediawetten worden geschonden; overwegende dat al wie de overheid openlijk bekritiseert, op zware straffen kan rekenen; M. overwegende dat volgens Reporters zonder Grenzen nagenoeg de volledige mediasector in Azerbeidzjan onder overheidscontrole staat, dat er geen onafhankelijke televisie- of radio-uitzondingen zijn en dat alle kritische gedrukte kranten zijn opgeheven; overwegende dat de autoriteiten de laatste resterende onafhankelijke media en de journalisten die zichzelf niet willen censureren, verder onderdrukken; overwegende dat Azerbeidzjan de onderdrukking van de resterende onafhankelijke media, zoals Abzas Media, Kanal 13 en Toplum TV, heeft opgevoerd door middel van aanhoudingen en gerechtelijke intimidatie; N. overwegende dat de Azerbeidzjaanse wetgeving over de registratie, werking en financiering van ngo’s bijzonder restrictief is en willekeurig wordt toegepast, waardoor niet-geregistreerde ngo-activiteiten in feite strafbaar worden gesteld; overwegende dat Azerbeidzjan volgens de Freedom House-index 2024 tot de minst vrije landen ter wereld behoort, en op deze ranglijst een lagere plek inneemt dan Rusland en Belarus; O. overwegende dat gascontracten tussen Gazprom en Socar voor de levering van een miljard kubieke meter gas uit Rusland aan Azerbeidzjan tussen november 2022 en maart 2023 aanleiding hebben gegeven tot grote bezorgdheid over de wederuitvoer van Russisch gas naar de Europese markt, met name in het licht van het ondertekende memorandum van overeenstemming over het strategisch partnerschap op het gebied van energie; overwegende dat de EU ernaar streeft Europa minder afhankelijk te maken van Russisch gas, maar dat dit doel door die overeenkomst zou kunnen worden ondermijnd, aangezien er nog steeds Russisch gas naar Azerbeidzjan zou stromen, waardoor er mogelijk Azerbeidzjaans gas vrijkomt voor een grotere wederuitvoer naar de EU; overwegende dat er ook zorgwekkende meldingen zijn dat Russisch gas als “Azerbeidzjaans” in de EU wordt verkocht; P. overwegende dat de leiders van Azerbeidzjan anti-Europese en antiwesterse uitspraken hebben gedaan; overwegende dat Azerbeidzjan zijn desinformatiecampagnes in de EU en haar lidstaten, met name Frankrijk, heeft opgevoerd; overwegende dat Azerbeidzjan zich actief heeft gemengd in de Europese politiek onder het mom van “antikolonialisme”, met name in landen en gebieden overzee zoals Nieuw‑Caledonië; Q. overwegende dat Azerbeidzjan bovendien in september 2023 na maanden van illegale blokkade van Nagorno‑Karabach tot een vooraf geplande, ongerechtvaardigde militaire aanval op het gebied is overgegaan en daarbij meer dan 100 000 etnische Armeniërs heeft gedwongen naar Armenië te vluchten, wat neerkomt op etnische zuivering; overwegende dat de Armeense bevolking in Nagorno‑Karabach, die er al eeuwen gevestigd was, daardoor vrijwel volledig is verdwenen; overwegende dat deze aanval een zware schending van de mensenrechten en het internationaal recht is, een duidelijke inbreuk vormt op de trilaterale staakt-het-vurenverklaring van 9 november 2020 en dat de toezeggingen die tijdens de door de EU bemiddelde onderhandelingen zijn gedaan, hiermee met de voeten worden getreden; R. overwegende dat de Armeniërs uit Nagorno‑Karabach hun eigendommen en bezittingen hebben verloren toen ze in 2023 voor de militaire aanval door Azerbeidzjan op de vlucht sloegen en dat ze die sindsdien niet hebben kunnen terugkrijgen; overwegende dat de praktijken die neerkomen op etnische zuivering sindsdien voortduren; overwegende dat de EU ontheemden uit Nagorno‑Karabach humanitaire hulp heeft geboden; overwegende dat er geloofwaardige berichten zijn die bevestigen dat Armeens cultureel en religieus erfgoed in Nagorno‑Karabach op georganiseerde wijze wordt vernietigd; overwegende dat de Azerbeidzjaanse leiders en functionarissen regelmatig haatpropaganda over de Armeniërs verspreiden; S. overwegende dat zowel Azerbeidzjan als Armenië gebonden zijn door het internationaal humanitair recht en dat oorlogsgevangenen uit hoofde van het derde Verdrag van Genève tegen iedere vorm van foltering en wrede behandeling worden beschermd; overwegende dat er momenteel naar verluidt 23 Armenen zonder adequate vertegenwoordiging in rechte in een Azerbeidzjaanse gevangenis zitten, waaronder acht voormalige leiders van Nagorno‑Karabach, van wie sommigen lange gevangenisstraffen hebben gekregen; T. overwegende dat de EU in februari 2023 de missie van de Europese Unie in Armenië (EUMA) heeft gelanceerd om de ontwikkelingen aan de internationale grens met Azerbeidzjan te volgen; overwegende dat Azerbeidzjan heeft geweigerd samen te werken met de EUMA en dat de missie het doelwit is geweest van desinformatie door de Azerbeidzjaanse autoriteiten en door de regering gecontroleerde media; overwegende dat de Azerbeidzjaanse leiders irredentistische verklaringen blijven afleggen met betrekking tot het soevereine grondgebied van Armenië; overwegende dat het Azerbeidzjaanse leger nog steeds minstens 170 km² van het soevereine grondgebied van Armenië bezet houdt; U. overwegende dat Armenië en Azerbeidzjan voor en na de aanval van 2023 op Nagorno‑Karabach onderhandelingen over een vredesverdrag, de normalisering van hun betrekkingen en de afbakening van hun grenzen hebben aangeknoopt; overwegende dat Azerbeidzjan en Armenië ondanks de bemiddeling door de EU en andere partijen geen vredesakkoord hebben ondertekend; overwegende dat recente uitlatingen van de Azerbeidzjaanse president twijfels doen rijzen over de bereidheid van Bakoe tot het vinden van een compromis om de onderhandelingen af te ronden, hoewel beide regeringen hebben verklaard dat een akkoord niet meer veraf is; V. overwegende dat de EU de soevereiniteit en territoriale integriteit van Azerbeidzjan en Armenië volledig onderschrijft en de inspanningen om met vreedzame middelen en met inachtneming van de rechten van de betrokken bevolking een duurzaam vredesakkoord tussen de twee landen tot stand te brengen, actief ondersteunt; W. overwegende dat Azerbeidzjan zijn betrekkingen met Rusland, onder meer op politiek en economisch vlak, sinds de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne heeft uitgebreid en dat hun respectieve inlichtingendiensten meer zijn gaan samenwerken; overwegende dat Rusland Azerbeidzjan openlijk heeft gesteund in zijn agressieve houding ten opzichte van Armenië; 1. veroordeelt met klem de repressie door het Azerbeidzjaanse regime, in binnen- en buitenland, van activisten, journalisten, oppositieleiders en anderen, onder wie EU‑onderdanen, die in de aanloop naar de COP29 aanzienlijk is toegenomen; dringt er bij de Azerbeidzjaanse autoriteiten op aan alle wegens hun politieke mening willekeurig aangehouden of vastgezette personen vrij te laten, alle politiek gemotiveerde aanklachten te laten vallen en een einde te maken aan iedere vorm van onderdrukking, zowel binnen als buiten Azerbeidzjan; herinnert in dit verband aan Tofig Yagublu, Akif Gurbanov en Bakhtiyar Hajiyev, aan mensenrechtenverdedigers en journalisten zoals Ulvi Hasanli, Sevinj Vagifgizi, Nargiz Absalamova, Hafiz Babali en Elnara Gasimova, Aziz Orujov, Rufat Muradli, Avaz Zeynalli, Elnur Shukurov, Alasgar Mammadli, Ilhamiz Guliyev en Farid Ismayilov, en aan activisten uit het maatschappelijk middenveld die na maart 2024 zijn gearresteerd, zoals Anar Mammadli, Farid Mehralizade, Igbal Abilov, Bahruz Samadov, Emin Ibrahimov en Famil Khalilov; uit zijn diepe bezorgdheid over het klimaat van angst dat dit in het land heeft gecreëerd, waardoor het maatschappelijk middenveld daadwerkelijk het zwijgen wordt opgelegd; 2. herhaalt zijn oproep aan de Azerbeidzjaanse autoriteiten om alle aanklachten tegen dr. Gubad Ibadoghlu in te trekken en hem toe te staan naar het buitenland te reizen, ongehinderd en naar het land van zijn keuze, zich te herenigen met zijn gezin, de medische zorg te ontvangen die hij dringend nodig heeft en in december 2024 de uitreiking van de Sacharovprijs in Straatsburg bij te wonen; dringt er bij Azerbeidzjan op aan om te zorgen voor een onafhankelijk medisch onderzoek door een arts van zijn keuze en om toe te staan dat hij zich in het buitenland laat behandelen; roept alle vertegenwoordigers van de EU en de afzonderlijke lidstaten op de opheffing van het huisarrest van dr. Gubad Ibadoghlu actief te steunen en bij elke contact met de Azerbeidzjaanse autoriteiten aan te dringen op zijn vrijlating; 3. eist dat de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting worden gewaarborgd en dat er geen beperkingen worden opgelegd aan mediaorganisaties; verzoekt de Azerbeidzjaanse regering dan ook om de vrijlating van journalisten die werkzaam zijn voor Abzas Media en Toplum TV, zoals Ulvi Hasanli, Sevinj Vagifqizi en Alasgar Mammadli; 4. is van mening dat de huidige mensenrechtenschendingen van Azerbeidzjan onverenigbaar zijn met het gastheerschap van de COP29; dringt er bij EU-leiders, met name Commissievoorzitter Ursula von der Leyen, op aan de COP29 aan te grijpen als een gelegenheid om Azerbeidzjan te wijzen op zijn internationale verplichtingen en om de mensenrechtensituatie van het land op zinvolle wijze aan de orde te stellen in hun contacten met de Azerbeidzjaanse autoriteiten, onder meer door aan te dringen op de onvoorwaardelijke vrijlating van alle personen die vanwege hun politieke standpunten willekeurig zijn gearresteerd of vastgezet en door te vragen om ontmoetingen met politieke gevangenen tijdens hun verblijf in het land; verzoekt de EU en haar lidstaten alles in het werk te stellen om te voorkomen dat klimaatconferenties van de Verenigde Naties in landen met een slechte staat van dienst op het gebied van de mensenrechten worden georganiseerd; 5. wijst de Azerbeidzjaanse autoriteiten nogmaals op hun verplichtingen om de fundamentele vrijheden te eerbiedigen, en roept hen ertoe op repressieve wetgeving, waardoor onafhankelijke ngo’s en media worden gedwongen in de marge van de wet te opereren, in te trekken; verzoekt de Azerbeidzjaanse autoriteiten repressieve wetgeving over de registratie en financiering van ngo’s in te trekken om deze in overeenstemming te brengen met de aanbevelingen van de Commissie van Venetië; 6. herinnert eraan dat de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Azerbeidzjan van 1996, die de rechtsgrondslag van de bilaterale betrekkingen vormt, gebaseerd is op de eerbiediging van de democratie en de beginselen van het internationaal recht en de mensenrechten, en dat deze in Azerbeidzjan systematisch zijn geschonden; 7. herinnert de Azerbeidzjaanse regering aan haar internationale verplichting om de waardigheid en rechten van gevangenen te waarborgen en ervoor te zorgen dat ze adequate medische zorg krijgen, onder humane omstandigheden worden vastgehouden en worden beschermd tegen iedere vorm van mishandeling; verzoekt de Azerbeidzjaanse regering met het oog op de wijdverbreide toepassing door de Azerbeidzjaanse politie van lichamelijke mishandeling – en soms ook foltering – snel gevolg te geven aan de reeds lang geldende aanbevelingen van het Europees Comité inzake de voorkoming van folteringen en onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen van de Raad van Europa; verzoekt de Azerbeidzjaanse regering alle besluiten van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens ten uitvoer te leggen; 8. verzoekt de EU opnieuw om in het kader van de wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten sancties op te leggen aan Azerbeidzjaanse functionarissen die zich schuldig hebben gemaakt aan ernstige mensenrechtenschendingen; verzoekt de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten om ontmoetingen aan te vragen met politieke gevangenen in Azerbeidzjan; 9. dringt erop aan dat elke toekomstige partnerschapsovereenkomst tussen de EU en Azerbeidzjan afhankelijk wordt gesteld van de vrijlating van alle politieke gevangenen, de uitvoering van juridische hervormingen en de algehele verbetering van de mensenrechtensituatie in het land, alsook van de vraag of Azerbeidzjan zich oprecht bereid toont loyaal te onderhandelen over een vredesakkoord met Armenië en de rechten van de Armeniërs van Nagorno‑Karabach te eerbiedigen; 10. dringt er bij de EU op aan een einde te maken aan haar afhankelijkheid van gas uit Azerbeidzjan; verzoekt de Commissie het memorandum van overeenstemming over een strategisch partnerschap op het gebied van energie van 2022 op te schorten en dienovereenkomstig te handelen; 11. spreekt opnieuw zijn steun uit voor de soevereiniteit en territoriale integriteit van zowel Azerbeidzjan als Armenië en staat volledig achter de normalisering van hun betrekkingen op basis van de beginselen van de wederzijdse erkenning van territoriale integriteit en de onschendbaarheid van grenzen, overeenkomstig de Verklaring van Alma‑Ata van 1991; herhaalt zijn verzoek om de Azerbeidzjaanse troepen uit het gehele soevereine grondgebied van Armenië terug te trekken; verzoekt Azerbeidzjan om zich er ondubbelzinnig toe te verbinden de territoriale integriteit van Armenië te eerbiedigen; benadrukt dat de connectiviteitsproblemen van Azerbeidzjan met zijn exclave Nachitsjevan moeten worden opgelost met volledige eerbiediging van de soevereiniteit en territoriale integriteit van Armenië; herhaalt zijn standpunt dat de EU bereid moet zijn sancties op te leggen aan personen en entiteiten die de soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit van Armenië bedreigen; 12. veroordeelt alle vormen van militaire agressie, het gebruik van geweld of hybride bedreigingen ten aanzien van Armenië, evenals buitenlandse inmenging en pogingen om de politieke situatie in Armenië te destabiliseren; is voorts ingenomen met het besluit om de eerste steunmaatregelen in het kader van de Europese Vredesfaciliteit ter ondersteuning van de Armeense strijdkrachten aan te nemen, en dringt aan op verdere versterking van de samenwerking tussen Armenië en de EU op het gebied van veiligheid en defensie; is ingenomen met de maatregelen die diverse lidstaten hebben genomen om Armenië defensieve militaire steun te verlenen en dringt er bij de lidstaten op aan soortgelijke initiatieven te overwegen; is ingenomen met de nieuwe dynamiek in de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Armenië, die volledig wordt gesteund door de autoriteiten in Jerevan; roept de Commissie en de Raad op om Armenië actief te steunen in zijn streven naar meer samenwerking met de EU; 13. steunt de missie van de Europese Unie in Armenië (EUMA) in haar werkzaamheden en benadrukt dat deze een belangrijke rol speelt; drukt nogmaals zijn bezorgdheid uit over de lastercampagnes die Azerbeidzjan herhaaldelijk tegen de EUMA voert; verzoekt de EUMA nauwlettend te blijven volgen hoe de veiligheidssituatie ter plaatse zich ontwikkelt, op transparante wijze verslag uit te brengen bij het Parlement en actief bij te dragen aan de inspanningen om het conflict op te lossen; verzoekt de EU en haar lidstaten het mandaat van de EUMA te versterken en te verlengen en haar personeel uit te breiden; 14. steunt alle initiatieven en activiteiten die kunnen leiden tot vrede tussen Armenië en Azerbeidzjan en tot de ondertekening van een langverwachte vredesovereenkomst; verzoekt Azerbeidzjan zich daartoe daadwerkelijk in te spannen; waarschuwt Azerbeidzjan dat militaire acties tegen Armenië onaanvaardbaar zijn en ernstige gevolgen voor het partnerschap tussen Azerbeidzjan en de EU zullen hebben; is ingenomen met de gezamenlijke verklaring van Armenië en Azerbeidzjan van 7 december 2023 over vertrouwenwekkende maatregelen; is verheugd over de vooruitgang die is geboekt in het proces tot afbakening van de grens tussen Armenië en Azerbeidzjan, dat heeft geleid tot een akkoord over verschillende segmenten van de grens; spoort beide partijen ertoe aan verdere stappen te zetten met betrekking tot de resterende segmenten; verzoekt de EU een einde te maken aan alle technische en financiële bijstand aan Azerbeidzjan die zou kunnen bijdragen tot de versterking van zijn militaire of veiligheidscapaciteiten; verzoekt de lidstaten de uitvoer van alle militaire en veiligheidsuitrusting naar Azerbeidzjan te bevriezen; 15. dringt erop aan volledig gehoor te geven aan alle beschikkingen van het Internationaal Gerechtshof, met inbegrip van die van 17 november 2023, waarin voorlopige maatregelen worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de personen die Nagorno‑Karabach zijn ontvlucht, veilig, ongehinderd en spoedig kunnen terugkeren; wijst erop dat het besluit om de COP29 in Bakoe te houden is genomen nadat Azerbeidzjan de bovengenoemde beschikking van het Internationaal Gerechtshof, alsook die van 7 december 2021 en 22 februari 2023, naast zich neer had gelegd; herhaalt zijn oproep om een onafhankelijk onderzoek in te stellen naar de door Azerbeidzjaanse troepen in Nagorno‑Karabach gepleegde wandaden; verzoekt de Azerbeidzjaanse autoriteiten nogmaals om mogelijk te maken dat de Armeense bevolking veilig naar Nagorno‑Karabach kan terugkeren, om een oprechte, brede en open dialoog met deze bevolking aan te gaan, om solide garanties te bieden voor de bescherming van hun rechten, met inbegrip van hun land- en eigendomsrechten, de bescherming van hun eigen identiteit en hun culturele, sociale, religieuze en burgerrechten, en om zich te onthouden van opruiende retoriek die kan aanzetten tot discriminatie van Armeniërs; dringt er bij de Azerbeidzjaanse autoriteiten op aan alle 23 Armeense oorlogsgevangenen die na de herovering van Nagorno‑Karabach door Azerbeidzjan zijn gearresteerd, vrij te laten; 16. roept de EU-instellingen en de lidstaten er nogmaals toe op Armenië hulp te blijven bieden bij de opvang van de vluchtelingen uit Nagorno‑Karabach; dringt er in dit verband bij de EU op aan Armenië een nieuw steunpakket te verstrekken om de Armeense regering te helpen in de humanitaire behoeften van vluchtelingen te voorzien; is ingenomen met alle inspanningen van de regering van Armenië om de ontheemde Armeniërs onderdak en hulp te bieden; 17. uit zijn diepe bezorgdheid over het behoud van het cultureel, religieus en historisch erfgoed in Nagorno‑Karabach na de massale uittocht van de Armeense bevolking; vraagt Azerbeidzjan met klem geen cultureel, religieus of historisch erfgoed in Nagorno‑Karabach meer te vernietigen, te verwaarlozen of de herkomst ervan te vervalsen, en roept Azerbeidzjan op om in plaats daarvan te streven naar het behoud, de bescherming en de bevordering van de rijke diversiteit in deze regio; dringt aan op de bescherming van het Armeense cultureel, historisch en religieus erfgoed in Nagorno‑Karabach, overeenkomstig de UNESCO‑normen en de internationale verplichtingen van Azerbeidzjan; verzoekt Azerbeidzjan met klem een Unesco‑missie naar Nagorno-Karabach toe te laten en deze missie de nodige toegang te verlenen; 18. betreurt de stappen die Azerbeidzjan heeft ondernomen met betrekking tot de separatistische entiteit in bezet Cyprus, die in strijd zijn met het internationaal recht en met de bepalingen van resoluties 541 (1983) en 550 (1984) van de VN‑Veiligheidsraad; verzoekt Azerbeidzjan de beginselen van soevereiniteit en territoriale integriteit van staten te eerbiedigen en de separatistische entiteit in bezet Cyprus niet uit te nodigen voor vergaderingen van de Organisatie van Turkse Staten; 19. veroordeelt de herhaalde pogingen van Azerbeidzjan om de lidstaten te denigreren en te destabiliseren, onder meer via de zogenaamde Baku Initiative Group; veroordeelt met name de steun van deze groep voor irredentistische groeperingen en tegen Frankrijk gerichte desinformatiecampagnes, met name in de Franse departementen en gebieden Nieuw‑Caledonië, Martinique en Corsica; herinnert eraan dat deze methoden in 2013 tegen Duitsland zijn gebruikt; hekelt de op Denemarken gerichte lastercampagnes; betreurt dat actoren die vermoedelijk nauwe banden hebben met het Azerbeidzjaanse regime een lastercampagne hebben opgezet met als doel de reputatie van Frankrijk te schaden en twijfel te zaaien over de vraag of het land wel in staat is de Olympische Spelen van 2024 te organiseren; 20. veroordeelt de willekeurige arrestaties van EU-burgers op grond van valse beschuldigingen van spionage en de onevenredige straffen die hun worden opgelegd; 21. veroordeelt de publieke beledigingen en directe bedreigingen door Azerbeidzjaanse diplomatieke of regeringsvertegenwoordigers en leden van het Azerbeidzjaanse parlement, die gericht zijn tegen verkozen ambtenaren van EU‑lidstaten, ten stelligste; eist in dit verband dat de Azerbeidzjaanse ambtenaren in kwestie de toegang tot de gebouwen van de EU‑instellingen tot nader order wordt ontzegd; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de president, de regering en het parlement van de Republiek Azerbeidzjan, de president, de regering en het parlement van de Republiek Armenië, de directeur-generaal van de Unesco, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, de Verenigde Naties en de Raad van Europa. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over de Volksrepubliek China (VRC) en Taiwan, – gezien zijn resolutie van 16 september 2021 over een nieuwe EU‑strategie ten aanzien van China (1) , – gezien zijn aanbeveling van 21 oktober 2021 aan de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid betreffende de politieke betrekkingen en samenwerking tussen de EU en Taiwan (2) , – gezien zijn resolutie van 7 juni 2022 over de EU en de veiligheidsuitdagingen in de Indo‑Pacifische regio (3) , – gezien zijn resolutie van 15 september 2022 over de situatie in de Straat van Taiwan (4) , – gezien zijn resolutie van 13 december 2023 over handels- en investeringsbetrekkingen EU‑Taiwan (5) , – gezien het strategisch kompas voor veiligheid en defensie, dat op 21 maart 2022 door de Raad is aangenomen, – gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 16 september 2021 getiteld “De EU-strategie voor samenwerking in de Indo‑Pacifische regio” (JOIN(2021)0024), – gezien het één‑Chinabeleid van de EU, – gezien de top EU-China van 7 december 2023, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 30 juni 2023 over China, – gezien de bezoeken van de Commissie buitenlandse zaken van 25 tot en met 27 juli 2023 en van de Commissie internationale handel van 19 tot en met 21 december 2022 aan Taiwan, – gezien de verklaring van de woordvoerder van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 1 september 2024 over de recentste gevaarlijke acties in de Zuid‑Chinese Zee, – gezien de verklaringen van de woordvoerder van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid over de militaire oefeningen van China rond Taiwan, inclusief de recentste verklaring van 14 oktober 2024, – gezien de verklaringen van de ministers van Buitenlandse Zaken van de G7 van 18 april 2023 en 3 augustus 2022 over het behoud van de vrede en stabiliteit in de Straat van Taiwan, – gezien de verklaring van de voorzitter van de bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de G7 van 23 september 2024, – gezien de gezamenlijke verklaring van de ministers van Defensie van de G7 van 19 oktober 2024, – gezien de dringende motie van de Australische Senaat van 21 augustus 2024 over Taiwan, – gezien Resolutie 2758 (XXVI) van de Algemene Vergadering van de VN van 25 oktober 1971, – gezien de motie van de Nederlandse Tweede Kamer van 12 september 2024 over VN‑resolutie 2758, – gezien de persverklaring van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken van 13 oktober 2024, – gezien het VN-Verdrag inzake het recht van de zee (Unclos), – gezien artikel 7 van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC), dat op 9 mei 1992 is gesloten, – gezien artikel 5 van het reglement van orde van de Algemene Vergadering van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO), – gezien artikel 4 van het statuut van de Internationale Organisatie van Criminele Politie (Interpol), – gezien artikel 8 en artikel 18, punt h), van het Statuut van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), – gezien artikel 136, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Algemene Vergadering van de VN op 25 oktober 1971 VN‑resolutie 2758 heeft aangenomen, waardoor niet langer de Republiek China (Taiwan), maar de Volksrepubliek China (VRC) officieel wordt erkend; overwegende dat Taiwan momenteel weliswaar geen lid is van de Verenigde Naties, maar diplomatieke betrekkingen onderhoudt met 11 van de 193 VN‑lidstaten en met de Heilige Stoel; B. overwegende dat de EU en Taiwan gelijkgestemde partners zijn die de gemeenschappelijke waarden van vrijheid, democratie, mensenrechten en de rechtsstaat delen; overwegende dat Taiwan een levendige democratie met een bloeiend maatschappelijk middenveld is; overwegende dat Taiwan op 13 januari 2024 vreedzame en goed georganiseerde verkiezingen heeft gehouden; C. overwegende dat Taiwan sinds de aanneming van VN‑resolutie 2758 niet meer mag deelnemen aan multilaterale fora, zoals de WHO; D. overwegende dat Taiwan nooit deel heeft uitgemaakt van de VRC; overwegende dat de Republiek China in 1912 is opgericht en de VRC in 1949; E. overwegende dat VN‑resolutie 2758 betrekking heeft op de status van de VRC, maar niet inhoudt dat de VRC soevereiniteit over Taiwan heeft, noch een standpunt bevat over de toekomstige toetreding van Taiwan tot de VN of enige andere internationale organisatie; overwegende dat de VRC VN‑resolutie 2758 echter nog steeds verkeerd interpreteert teneinde een echte participatie van Taiwan in internationale organisaties tegen te houden en de status quo eenzijdig te wijzigen; overwegende dat deze handelswijze laat zien dat de VRC ernaar streeft de bestaande multilaterale internationale orde naar haar hand te zetten en het internationale recht te ondermijnen, en kunnen worden beschouwd als een uiting van systemische rivaliteit; F. overwegende dat de EU vasthoudt aan haar eigen “één‑Chinabeleid”, dat verschilt van het “één‑Chinabeginsel” van de VRC; overwegende dat de EU zich al geruime tijd op het standpunt stelt dat zij de status quo en een vreedzame oplossing van geschillen in de Straat van Taiwan steunt en tegelijk dialoog en constructieve contacten aanmoedigt; G. overwegende dat de leden van de G7 in hun verklaring van 23 september 2024 onder meer hun steun hebben betuigd voor “een echte participatie van Taiwan in internationale organisaties als lid wanneer een staat zijn geen voorwaarde is, en als waarnemer of gast wanneer dat wel het geval is”; H. overwegende dat steun voor participatie van Taiwan in internationale organisaties geen afbreuk doet aan het één‑Chinabeleid van de EU, dat de politieke basis blijft voor de betrekkingen tussen de EU en China; I. overwegende dat de VRC de afgelopen tien jaar voortdurend heeft geprobeerd haar invloed op internationale instellingen te vergroten om zo Taiwan buitenspel te zetten en te voorkomen dat houders van een Taiwanees paspoort, zoals journalisten, medewerkers van niet‑gouvernementele organisaties en politieke activisten, toegang krijgen tot internationale instellingen; overwegende dat de VRC transnationale repressie uitoefent door misbruik te maken van uitleveringsverdragen om Taiwanezen in het buitenland in het vizier te nemen, waardoor ze willekeurige vervolging en mensenrechtenschendingen te duchten hebben; J. overwegende dat de statuten van de meeste internationale organisaties die zich met wereldwijde vraagstukken bezighouden, waaronder de WHO, het UNFCCC, Interpol en de ICAO, entiteiten zoals Taiwan de mogelijkheid bieden om te participeren zonder dat de rechten van lidstaten worden geschonden; K. overwegende dat Taiwan zich op wereldvlak consequent vreedzaam en coöperatief heeft opgesteld en wereldwijde ontwikkelingen aanzienlijk in de hand heeft gewerkt, en dus een grote bijdrage zou kunnen leveren aan de werkzaamheden van diverse internationale organisaties; L. overwegende dat de VRC een eenpartijstaat is die volledig wordt gecontroleerd door en onder de heerschappij staat van de Chinese Communistische Partij; M. overwegende dat president Lai Ching-te van Taiwan in een toespraak op 10 oktober 2024, de nationale feestdag van Taiwan, heeft gezegd dat de VRC “niet het recht heeft om Taiwan te vertegenwoordigen” en heeft herhaald dat de twee partijen “niet ondergeschikt” zijn aan elkaar; overwegende dat de VRC haar recente militaire oefening heeft gerechtvaardigd door te beweren dat president Lai Ching‑te een separatistische strategie volgt; N. overwegende dat de VRC op 14 oktober 2024 een grootschalige militaire oefening onder de naam “Joint Sword‑2024B” heeft gehouden, waarbij een blokkade van Taiwan werd gesimuleerd; overwegende dat tijdens deze oefening een recordaantal van 153 vliegtuigen, 18 oorlogsschepen en 17 kustwachtschepen van de VRC rond Taiwan is waargenomen; O. overwegende dat tijdens de oefening vier formaties kustwachtschepen van de VRC rond het eiland patrouilleerden en kortstondig het beperkte vaarwater van Taiwan binnendrongen; overwegende dat de zeer frequente inzet van de Chinese kustwacht in de Straat van Taiwan, bij wat de VRC beschouwt als “rechtshandhavingsmissies”, de Taiwanese autoriteiten voortdurend onder druk zet en het risico van aanvaringen gevaarlijk doet toenemen, wat een van de meest concrete aanwijzingen is dat de VRC aan de status-quo wil tornen; overwegende dat de manoeuvres die op 14 oktober 2024 van start zijn gegaan, al de vierde reeks grootschalige gevechtsoefeningen van de VRC waren in iets meer dan twee jaar; P. overwegende dat deze activiteiten door Taiwan zijn veroordeeld als een “onredelijke provocatie” en de recentste zijn van een reeks gevechtsoefeningen van de VRC tegen Taiwan; overwegende dat deze militaire oefeningen werden gehouden enkele dagen nadat Lai Ching‑te, de nieuwe president van Taiwan, een toespraak had gegeven waarin hij beloofde de soevereiniteit van Taiwan te beschermen tegen de uitdagingen van de VRC; Q. overwegende dat de middellijn, die is vastgelegd in een decennialange stilzwijgende overeenkomst tussen beide zijden van de Straat van Taiwan, bedoeld was om het risico op conflicten te verkleinen door de militaire vliegtuigen van beide zijden van de Straat op een veilige afstand te houden en zo fatale misrekeningen te voorkomen; overwegende dat het Volksbevrijdingsleger van de VRC de middellijn tussen 1954 en 2020 slechts vier keer heeft geschonden, maar dat routinematige schendingen nu aantonen dat Peking van plan is lang bestaande referentiepunten onomkeerbaar te wijzigen; R. overwegende dat in de persverklaringen van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken nogmaals wordt gesteld dat vrede en stabiliteit in de Straat van Taiwan van strategisch belang zijn voor de regionale en wereldwijde veiligheid en welvaart; overwegende dat de hoge vertegenwoordiger in zijn verklaring herinnert aan de noodzaak om de status quo in de Straat van Taiwan te handhaven, bezwaar uit tegen eenzijdige acties die de status quo met geweld of onder dwang wijzigen, en alle partijen oproept om terughoudendheid te betrachten en acties te vermijden die de spanningen tussen de VRC en Taiwan verder kunnen doen escaleren; S. overwegende dat de VRC op 23 mei 2024 met een militaire oefening onder de naam “Joint Sword‑2024A” is begonnen, enkele dagen na de inauguratie van Lai Ching‑te als nieuwe president van Taiwan; T. overwegende dat de VRC de afgelopen jaren soortgelijke militaire oefeningen rond Taiwan heeft gehouden; overwegende dat deze militaire oefeningen in intensiteit zijn toegenomen en alsmaar dichter bij het grondgebied van Taiwan zijn gekomen; overwegende dat de VRC tijdens een eerdere oefening in augustus 2022 ook raketten heeft afgevuurd op de exclusieve economische zone van Japan; U. overwegende dat de VRC niet alleen militaire druk uitoefent, maar ook al lang een verfijnde strategie hanteert om Taiwan te bestoken met buitenlandse informatiemanipulatie en inmenging, met inbegrip van hybride aanvallen en cyberaanvallen, met als doel de democratische samenleving van Taiwan te ondermijnen; V. overwegende dat de VRC, onder leiding van Xi Jinping, heeft verklaard niet te zullen afzien van het gebruik van geweld om eenmaking met Taiwan na te streven; W. overwegende dat de anti-afscheidingswet van de VRC van 2005 inhoudt dat er als bepaalde onduidelijke drempels worden overschreden, niet‑vreedzame middelen kunnen worden ingezet om te komen tot wat de VRC “eenmaking” met Taiwan noemt; overwegende dat een dergelijk militair optreden een ernstige bedreiging vormt voor de veiligheid en stabiliteit van de hele regio, met mogelijk ernstige wereldwijde gevolgen; overwegende dat afschrikking door de EU en de VS van strategisch belang is om de VRC ervan te weerhouden unilaterale actie tegen Taiwan te ondernemen; X. overwegende dat de steeds agressievere opstelling van de VRC, met name in haar eigen achtertuin (de Straat van Taiwan en de Zuid‑Chinese Zee), een bedreiging vormt voor de veiligheid in de regio en de rest van de wereld; overwegende dat de VRC de luchtverdedigingszone van Taiwan sinds 2019 steeds vaker schendt; overwegende dat de VRC zich in grote delen van de Indo‑Pacifische regio agressief gedraagt en in verschillende mate militaire of economische dwang uitoefent, hetgeen heeft geleid tot geschillen met buurlanden zoals Japan, India, de Filipijnen en Australië; Y. overwegende dat de EU de gevaarlijke acties van de Chinese kustwacht tegen legale Filipijnse maritieme operaties in de Zuid‑Chinese Zee op 31 augustus 2024 heeft veroordeeld; overwegende dat dit incident het recentste is van een aantal van dergelijke acties die mensenlevens op zee in gevaar brengen en een inbreuk vormen op het recht op vrijheid van scheepvaart en van overvliegen overeenkomstig het internationale recht; overwegende dat maritieme veiligheid en de vrijheid van scheepvaart moeten worden gewaarborgd in overeenstemming met het internationale recht en met name het Unclos; Z. overwegende dat de VRC de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne steunt, met name door goederen voor tweeërlei gebruik naar Rusland uit te voeren en doordat in de VRC gevestigde bedrijven betrokken zijn bij het ontwijken en omzeilen van sancties; AA. overwegende dat de VRC als permanent lid van de VN‑Veiligheidsraad verantwoordelijkheid draagt voor de vrede en stabiliteit in de regio en met name in de Straat van Taiwan; AB. overwegende dat de EU en haar lidstaten door middel van de EU‑strategie voor samenwerking in de Indo‑Pacifische regio van 2021 hun aanwezigheid in de regio hebben versterkt, onder meer in de vorm van een grotere militaire aanwezigheid en de voortdurende doorvaart van militaire schepen door de Straat van Taiwan; AC. overwegende dat Taiwan op handelsgebied een strategisch belangrijke positie inneemt, met name in de wereldwijde hightechtoeleveringsketens; overwegende dat de Straat van Taiwan de belangrijkste route is voor schepen die vanuit China, Japan, Zuid‑Korea en Taiwan naar Europa varen; overwegende dat Taiwan de markt voor de productie van halfgeleiders domineert, aangezien Taiwanese producenten ongeveer 50 % van de halfgeleiders in de wereld vervaardigen; overwegende dat in de EU‑strategie voor samenwerking in de Indo‑Pacifische regio wordt gepleit voor meer samenwerking met Taiwan op het gebied van handel en investeringen; AD. overwegende dat de EU de op drie na grootste handelspartner van Taiwan is, na de VRC, de Verenigde Staten en Japan; overwegende dat Taiwan in 2022 de op elf na grootste handelspartner van de EU was; overwegende dat de EU de grootste bron van directe buitenlandse investeringen in Taiwan is; overwegende dat de Taiwanese investeringen in de EU nog opgevoerd kunnen worden; AE. overwegende dat leden van de Australische Senaat en de Nederlandse Tweede Kamer onlangs moties betreffende de verdraaiing van VN‑resolutie 2758 door de VRC hebben aangenomen en hebben aangedrongen op steun voor een grotere deelname van Taiwan aan multilaterale organisaties; 1. herhaalt dat Taiwan een belangrijke partner van de EU en een gelijkgestemde democratische bondgenoot in de Indo‑Pacifische regio is; prijst Taiwan en de Taiwanese bevolking voor hun sterke democratie en levendige maatschappelijk middenveld, zoals eens te meer tot uiting is gekomen bij de vreedzaam verlopen en goed georganiseerde verkiezingen van 13 januari 2024; 2. is gekant tegen de voortdurende verdraaiing van VN‑resolutie 2758 door de VRC en haar inspanningen om de deelname van Taiwan aan multilaterale organisaties te dwarsbomen; verzoekt de EU en haar lidstaten de betekenisvolle deelname van Taiwan aan relevante internationale organisaties zoals de WHO, de ICAO, Interpol en het UNFCCC te ondersteunen; verzoekt het VN-secretariaat daarnaast om Taiwanese onderdanen en journalisten het recht te verlenen om toegang te krijgen tot de gebouwen van de VN voor bezoeken, bijeenkomsten en nieuwsgaring; 3. veroordeelt ten stelligste de ongerechtvaardigde militaire oefeningen van de VRC van 14 oktober 2024, haar voortdurende militaire provocaties ten aanzien van Taiwan en haar aanhoudende militaire opbouw, die het machtsevenwicht in de Indo‑Pacifische regio verandert, en herhaalt zijn krachtige afwijzing van elke unilaterale wijziging van de status quo in de Straat van Taiwan; prijst de terughoudendheid en de gedisciplineerde reactie van de Taiwanese autoriteiten en roept op tot regelmatige uitwisselingen tussen de EU en haar Taiwanese tegenhangers over relevante veiligheidskwesties; 4. bevestigt nogmaals zijn sterke gehechtheid aan de status quo in de Straat van Taiwan; benadrukt dat elke poging om eenzijdig de status quo in de Straat van Taiwan te wijzigen, met name door middel van geweld of dwang, niet zal worden geaccepteerd en zal worden beantwoord met een doortastende en krachtige reactie; 5. onderstreept dat in VN‑resolutie 2758 geen standpunt wordt ingenomen ten aanzien van Taiwan; hekelt en verwerpt ten stelligste de pogingen van de VRC om de geschiedenis en de internationale regels te verdraaien; 6. wijst er nogmaals op dat de EU vast wil houden aan het één‑China‑beleid als de politieke basis voor de betrekkingen tussen de EU en China; wijst erop dat de EU in haar strategie ten aanzien van China benadrukt dat constructieve betrekkingen tussen China en Taiwan moeten bijdragen tot het bevorderen van vrede en veiligheid in de hele Aziatisch‑Pacifische regio, en dat de EU initiatieven steunt die gericht zijn op dialoog en het opbouwen van vertrouwen; 7. benadrukt dat de bevolking van Taiwan zelf op democratische wijze moet kunnen beslissen hoe zij willen leven, en is van mening dat de status quo in de Straat van Taiwan niet eenzijdig mag worden veranderd door het gebruik van of de dreiging met geweld; 8. herhaalt zijn krachtige veroordeling van de verklaringen van de Chinese president Xi Jinping dat de VRC nooit afstand zal doen van het recht om geweld te gebruiken met betrekking tot Taiwan; onderstreept dat het gebruik door de Volksrepubliek China van geweld, bedreigingen of andere zeer dwingende maatregelen om eenwording te bereiken in strijd is met het internationale recht; uit zijn ernstige bezorgdheid over het gebruik door de VRC van vijandige desinformatie om het vertrouwen in de democratie en het bestuur van Taiwan te ondermijnen; herhaalt zijn eerdere oproepen aan de EU en haar lidstaten om met internationale partners samen te werken om de democratie in Taiwan te helpen ondersteunen en vrij te houden van buitenlandse inmenging en bedreigingen; onderstreept dat alleen de democratisch gekozen regering van Taiwan de Taiwanese bevolking op het internationale toneel kan vertegenwoordigen; 9. veroordeelt de systematische militaire acties van de VRC in de grijze zone, waaronder cyber- en desinformatiecampagnes tegen Taiwan, en dringt er bij de VRC op aan deze activiteiten onmiddellijk stop te zetten; dringt er in dit verband op aan de samenwerking tussen de EU en Taiwan verder te verdiepen teneinde de structurele samenwerking bij de bestrijding van desinformatie en buitenlandse inmenging te versterken; verwelkomt de aanstelling van een verbindingsfunctionaris bij het Europees Bureau voor Economie en Handel in Taiwan voor de coördinatie van de gezamenlijke inspanningen om desinformatie en inmenging aan te pakken, als eerste belangrijke stap in de richting van nauwere samenwerking tussen de EU en Taiwan, en roept de EU op de samenwerking met Taiwan op dit belangrijke gebied verder te verdiepen; prijst de moed van het Taiwanese volk en de doordachte en waardige reacties van de Taiwanese autoriteiten en instellingen op de toenemende bedreigingen en activiteiten van de kant van China; 10. verzet zich krachtig tegen de economische dwang die de VRC uitoefent tegen Taiwan en andere landen, alsook tegen EU‑lidstaten, en benadrukt dat dergelijke praktijken niet alleen illegaal zijn volgens de regels van de Wereldhandelsorganisatie, maar dat ze ook een verwoestend effect hebben op de reputatie van de VRC in de wereld en zullen leiden tot een verder verlies van vertrouwen in de VRC als verantwoordelijke speler; benadrukt het onafhankelijke recht van de EU en haar lidstaten om zonder buitenlandse inmenging betrekkingen met Taiwan te ontwikkelen in overeenstemming met hun belangen en gedeelde waarden van democratie en mensenrechten; roept de missies van de EU en de lidstaten in het buitenland ertoe op aandacht te besteden aan en een alternatief te bieden voor vijandige handelspraktijken van China, met name in het Globale Zuiden; 11. is zeer bezorgd over de goedkeuring in juni 2024 van de zogeheten “richtlijnen voor het straffen van doorgewinterde separatisten voor de onafhankelijkheid van Taiwan voor het plegen van het misdrijf van afscheiding en het aanzetten tot afscheiding”, die gezamenlijk zijn aangekondigd door het Hoge Volksgerechtshof, het bureau van de hoogste openbaar aanklager, de ministeries van Openbare Veiligheid en Staatsveiligheid en het ministerie van Justitie, en die zouden kunnen leiden tot het opleggen van zware straffen voor het misdrijf van afscheiding, en eventueel zelfs de doodstraf; veroordeelt met klem de veroordeling in september 2024 van een Taiwanese activist tot negen jaar gevangenisstraf, na zijn arrestatie in de Volksrepubliek China in 2022, evenals de voortdurende intimidatie van Taiwanezen die in de Volksrepubliek China werken en wonen; 12. is ernstig bezorgd over de situatie in de Oost- en Zuid‑Chinese Zee; wijst nogmaals op het belang van eerbiediging van het internationale recht, waaronder het Unclos en met name de bepalingen daarvan betreffende de verplichting om geschillen op vreedzame wijze te beslechten, en het behoud van de vrijheid van scheepvaart en van overvliegen; roept alle landen die dat nog niet hebben gedaan op om het Unclos spoedig te ratificeren; verzoekt de EU en haar lidstaten hun eigen maritieme capaciteiten in de regio op te voeren; herinnert de VRC aan haar verantwoordelijkheid als permanent lid van de VN‑Veiligheidsraad om zich te houden aan het internationale recht en benadrukt de verplichting om geschillen vreedzaam op te lossen; 13. wijst er nogmaals op dat het zich ernstige zorgen maakt over de toenemende militaire investeringen en capaciteiten van China; vindt het zeer zorgwekkend dat China en Rusland elkaar opnieuw hebben beloofd hun militaire banden verder aan te halen en hekelt het feit dat China onderdelen en uitrusting levert aan de Russische militaire industrie; juicht het toe dat de Raad heeft besloten sancties op te leggen aan Chinese bedrijven die de Russische oorlog tegen Oekraïne steunen; betreurt het “ongelimiteerde” partnerschap tussen Rusland en China; verwelkomt de toenemende inzet en militaire aanwezigheid van de VS in de Indo‑Pacifische regio; roept nogmaals op tot een gecoördineerde aanpak om de samenwerking tussen de EU en de VS op het gebied van veiligheid te verdiepen, onder meer via een trans‑Atlantische parlementaire dialoog; 14. is zeer ingenomen met de nauwe samenwerking en de afstemming tussen Taiwan en de EU en de Verenigde Staten naar aanleiding van de Russische oorlog tegen Oekraïne en de afkondiging van sancties als reactie op deze flagrante schending van het internationale recht; wijst op de door Taiwan verleende hulp tijdens de humanitaire crisis als gevolg van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne, alsook op zijn voortdurende betrokkenheid en steun voor de Oekraïense regering en voor de landen die Oekraïense vluchtelingen opvangen; 15. benadrukt dat de verschillende acties van de VRC op het gebied van cognitieve en legale oorlogvoering de status quo langzaam ondermijnen en dat daarbij de activiteiten in grijze zones die bedoeld zijn om opsporing, bestaande wetgeving en responsdrempels te omzeilen, worden opgevoerd; verzoekt de EU rode lijnen op het gebied van hybride activiteiten en cyberdreigingen vast te stellen en te handhaven met behulp van haar instrumentarium van sancties, met inbegrip van sectorale sancties, en krachtige diplomatieke en economische afschrikkingsmaatregelen af te spreken met gelijkgestemde partners; 16. spreekt zijn waardering uit voor de hulp en ondersteuning van Taiwan tijdens de COVID‑19‑pandemie; 17. wijst op het belang van Taiwan voor het veiligstellen van mondiale toeleveringsketens, met name in de hightechsector, waarin Taiwan de belangrijkste producent van halfgeleiders is, en roept de EU en haar lidstaten op tot nauwere samenwerking met Taiwan; 18. verzoekt de Commissie onverwijld voorbereidende maatregelen te nemen voor onderhandelingen over een bilaterale investeringsovereenkomst en andere soorten overeenkomsten met Taiwan; benadrukt het potentieel voor samenwerking op het gebied van het screeningbeleid voor buitenlandse directe investeringen en de aanpak van economische dwang en vergelding; 19. verwelkomt de toename van het aantal oefeningen ter ondersteuning van de vrijheid van scheepvaart door verschillende EU‑landen, waaronder Frankrijk, Nederland en Duitsland; merkt op dat deze activiteiten in overeenstemming zijn met het internationale recht en dringt aan op meer samenwerking en coördinatie met regionale partners om de vrijheid van scheepvaart in de regio te versterken; 20. verwelkomt de bezoeken van voormalige en huidige Taiwanese politici aan Europa, waaronder het recente bezoek van voormalig president Tsai Ing‑wen aan het Europees Parlement op 17 oktober 2024; verwelkomt daarnaast de voortdurende interactie tussen zijn leden en Taiwan en moedigt verdere bezoeken van officiële delegaties van het Europees Parlement aan Taiwan aan; moedigt daarnaast verdere uitwisselingen tussen de EU en Taiwan op alle niveaus aan, met inbegrip van politieke bijeenkomsten en persoonlijke ontmoetingen; 21. pleit in dit verband voor meer economische, wetenschappelijke en culturele interacties en uitwisselingen, waarbij onder meer aandacht wordt besteed aan jongeren, de academische wereld, het maatschappelijk middenveld, sport, cultuur en onderwijs, alsook aan partnerschappen tussen steden en regio’s; herhaalt zijn oproep aan de lidstaten om een betekenisvolle en structurele technische samenwerking aan te gaan met de nationale brandweer en de nationale politie van Taiwan en met lokale overheden op het gebied van civiele bescherming en rampenbeheersing; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de regeringen van de Volksrepubliek China en Taiwan.