Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie over de jaarlijkse beleidsstrategie voor 2009 ( COM(2008)0072 ), – gezien de mededeling van de Commissie over het lopende wetgevings- en werkprogramma voor 2008 ( COM(2007)0640 ), – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de gestructureerde dialoog van het Parlement met de Commissie een belangrijke interinstitutionele stap is bij zowel de implementatie van het wetgevings- en werkprogramma voor 2008 als de opstelling en formulering van het wetgevings- en werkprogramma voor 2009, B. overwegende dat het derhalve van cruciaal belang is dat de gestructureerde dialoog tijdig plaatsvindt, zodat men zich kan concentreren op de definitie van de voornaamste strategische doelstellingen van de EU voor 2009; Groei en banen 1. onderstreept eens te meer dat er vaart moet worden gezet achter de tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon, en wijst daarbij met name op de interrelatie tussen de ontwikkelingen op economisch, sociaal en milieugebied bij de totstandbrenging van een duurzame economie met een dynamisch en innovatief karakter; 2. is ingenomen met het feit dat er eindelijk werk wordt gemaakt van de ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf (MKB), waarbij de binnenkort in te voeren "European Small Business Act" als uitgangsbasis dient; beschouwt die Act als een zeer belangrijk instrument voor de ondersteuning van het MKB; merkt voorts op dat er daarnaast tevens behoefte is aan een wetgeving en een financieel kader om het MKB zo adequaat mogelijk te kunnen ondersteunen; waarschuwt echter voor misbruik van deze instrumenten om nationale markten af te grendelen, met alle gevolgen van dien voor het Europese concurrentievermogen en de keuzemogelijkheden voor de consument; dringt er nogmaals bij de Commissie op aan een wetgevingsvoorstel in te dienen inzake het statuut van de Europese vennootschap; 3. verwelkomt een systematischer en beter geïntegreerde monitoring van belangrijke goederen- en dienstenmarkten, om bestaande problemen in kaart te brengen; merkt op dat dit sectorale mededingingsonderzoeken kan omvatten en niet ten koste mag gaan van MKB of de verscheidenheid aan producten en diensten op de interne markt; neemt nota van het voornemen van de Commissie om sectorale wetgeving op het gebied van de interne markt voor goederen op één lijn te brengen met het nieuwe wetgevingskader, maar roept de Commissie nogmaals op toezicht te houden op de tenuitvoerlegging en handhaving door de lidstaten van de sectoriale wetgeving, en vestigt de aandacht op de noodzaak van een algemene herziening, tezamen met een herziening van Richtlijn 2001/95/EG (1) inzake algemene productveiligheid; pleit ervoor de aandacht voor de omzetting van belangrijke internemarktrichtlijnen niet te laten verslappen, met name voor wat betreft Richtlijn 2006/123/EG (2) betreffende diensten op de externe markt, en dringt tevens aan op de verdere ontwikkeling van internemarktinstrumenten; 4. betuigt zijn instemming met de vervolgmaatregel op de evaluatie van de interne markt in 2007 met het initiatief inzake gedeelde partnerschappen tussen de Commissie en de lidstaten voor de toepassing en de versterking van de regelgeving inzake de interne markt; neemt kennis van de voorstellen tot wijziging van verschillende "richtlijnen van de nieuwe aanpak" met het oog op de modernisering van de interne markt voor goederen; vraagt de Commissie om hierop door te gaan om de samenwerking op dit gebied tussen de lidstaten te verbeteren; betreurt evenwel het gemis van concrete harmonisering van wetgevingsvoorstellen in de sfeer van de interne markt; wijst op het belang van wederzijdse erkenning in combinatie met een gerichte harmonisatie op het gebied van de interne markt met het oog op voltooiing van de interne markt voor goederen en diensten; 5. is van oordeel dat de ambitieuze doelstellingen van de strategie van Lissabon alleen kunnen worden verwezenlijkt met een nieuwe benadering van het ontwikkelen en bevorderen van onderzoek; verzoekt om een eerste evaluatie van de tenuitvoerlegging van het zevende kaderprogramma voor onderzoek (KP7), voorafgaand aan de tussentijdse herziening en de evaluatie van de activiteiten die de Europese Onderzoeksraad tot dusver heeft ontplooid; 6. wijst erop dat het van kapitaal belang is de stabiliteit van de financiële markten te vrijwaren en de consumenten gerust te stellen met het oog op de huidige financiële crisis; merkt op dat de nu heersende crisis aantoont dat de Europese Unie toezichtmaatregelen moet ontwikkelen ter vergroting van de transparantie voor investeerders, betere waarderingsnormen moet vaststellen, het bedrijfseconomisch toezicht moet verbeteren en de rol van ratingbureaus moet verduidelijken; verzoekt de Commissie in het kader van een volwaardig partnerschap met het Europees Parlement samen te werken aan de ontwikkeling van de in december 2007 door de ECOFIN-Raad overeengekomen routekaart ter verbetering van het Lamfalussy-proces, de wetgeving inzake financiële diensten, en het proces van omzetting en tenuitvoerlegging; is van mening dat de aangekondigde gerichte herziening van Richtlijn 2006/48/EG (3) betreffende de toegang en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen en Richtlijn 2006/49/EG (4) inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen moet leiden tot een verbetering van het kader voor bedrijfseconomisch toezicht en het risicobeheer van financiële instellingen, waardoor het vertrouwen tussen de marktdeelnemers toeneemt; wijst nogmaals op het cruciale belang van een betere en enkele vertegenwoordiging van de EU bij de internationale financiële instellingen en betreurt het uitblijven van voorstellen hiertoe; 7. is ingenomen met de vastbeslotenheid van de Commissie om voortgang te boeken met de werkzaamheden inzake financiële diensten voor particuliere consumenten, aangezien de integratie op dit gebied nog niet het maximale potentieel heeft bereikt en de mededinging op sommige gebieden moet worden verbeterd, teneinde concrete voordelen voor de consumenten op te leveren; roept de Commissie op de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2008/48/EG inzake kredietovereenkomsten voor consumenten nauwgezet te volgen 8. neemt nota van de inspanningen van de Commissie gericht op verwezenlijking van de arbeidsparticipatiedoelstellingen van de Strategie van Lissabon; spoort de Commissie aan door te gaan met het ontwikkelen van een gemeenschappelijke benadering van flexizekerheid, waarbij enerzijds een grotere flexibiliteit op de arbeidsmarkt en anderzijds ook de zekerheid voor werknemers moet worden bevorderd, gepaard met een evenwichtige uitvoering van de vier pijlers van flexizekerheid, zonder hetwelk betere economische prestaties niet mogelijk zijn; 9. wijst erop dat het Parlement de gevolgen van het recente arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de zaken C-438/05 (5) , C-341/05 (6) en C-346/06 (7) zal behandelen, allereerst in een plenair debat en vervolgens in een parlementair verslag over de uitdagingen van het stelsel van collectieve onderhandelingen; 10. betreurt het dat de Commissie in haar jaarlijkse beleidsstrategie 2009 weinig prioriteit toekent aan culturele en onderwijszaken; verzoekt de Commissie om versterking van de Europese onderwijsruimte voor allen, met name door verbetering van de kwaliteit, de effectiviteit en de toegankelijkheid van de onderwijs- en opleidingsstelsels in de EU; benadrukt dat daarbij ook bijzondere aandacht moet worden besteed aan permanente educatie, en wel door de mobiliteit van studenten, talenkennis en volwasseneneducatie verder tot ontwikkeling te brengen; onderstreept het belang van culturele verscheidenheid, met name op het gebied van digitale inhoud; 11. is ingenomen met de aankondiging door de Commissie van een toekomstige mededeling over de dialoog tussen universiteiten en het bedrijfsleven, teneinde ertoe bij te dragen dat Europese universiteiten in staat zijn zich te meten met de beste universiteiten ter wereld; steunt het initiatief van de Commissie om een groenboek te publiceren over de culturele en creatieve bedrijfstakken en benadrukt de noodzaak om verdere activiteiten van de EU te ontwikkelen in die sector, die een aanzienlijke bijdrage leveren aan het creëren van nieuwe banen en aan de groei; is van mening dat acties van de EU ook gericht moeten zijn op het versterken van de culturele identiteit en diversiteit; 12. beklemtoont dat het thema rechten van passagiers meer aandacht dient te krijgen, met name de bescherming van passagiers in het geval van lange bus- en touringcarreizen, en trein- en bootreizigers; benadrukt het belang van de succesvolle ontwikkeling van verkeersbeheerssystemen en dringt bij de Commissie aan op voortzetting van het ontwikkelingswerk op het gebied van SESAR-programma (Single European Sky Air Traffic Management Research) en ERTMS (European Rail Traffic Management System); Klimaatverandering en een duurzaam Europa 13. spreekt de Commissie zijn krachtige steun uit bij de verdere ontwikkeling van een energiebeleid voor Europa, dat gericht is op een onafhankelijke energievoorziening en de versterking van de solidariteit tussen de lidstaten; verbindt zich ertoe om binnen een zo een kort mogelijke tijdspanne nauw met de Raad en de Commissie te gaan samenwerken aan een effectief en werkbaar akkoord voor het beleidspakket klimaatverandering en energie; vraagt de Commissie om zo snel mogelijk een zo goed en objectief mogelijke analyse te geven van deze veranderingen om het wetgevende besluitvormingsproces bij het Parlement en de Raad optimaal te begeleiden; merkt tevens op dat de EU moet blijven aantonen dat economische groei en ontwikkeling gecombineerd kunnen worden in een economie met een gering verbruik van fossiele brandstoffen; herinnert er verder aan dat de milieu- en klimaatveranderingsdoelstellingen in alle beleidsterreinen en financiële programma's van de EU moeten worden opgenomen; 14. beseft dat het succes van deze strategie ook afhangt van het vermogen van de Europese Unie om de mondiale partners, en met name de belangrijkste spelers, ervan te overtuigen dat zij zich bij een dergelijke strategie moeten aansluiten; onderstreept dat de EU op dit vlak met één stem moet spreken en solidariteit aan de dag moet leggen; neemt nota van het recente document van de Hoge vertegenwoordiger en de Commissie gericht aan de europese Raad, met als titel "Klimaatverandering en internationale veiligheid" (8) en benadrukt de noodzaak van een gezamenlijke aanpak van kwesties op het gebied van energie, klimaatverandering en buitenlandse zaken; betreurt het ontbreken van een- en meerjarige actieplannen voor een externe Europese energiepolitiek; 15. is ingenomen met de wens van de Commissie om de emissies die worden uitgestoten door het vervoer van goederen te verminderen en roept de Commissie op een wetgevingsvoorstel in te dienen inzake de opname van het vervoer over zee en over binnenwateren in de regeling voor de handel in emissierechten; verwelkomt de uitwerking van een nieuw maritiem beleid en het voornemen om voorstellen in te dienen voor de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor visserij en aquacultuurproducten, maar vraagt de Commissie tevens uit te leggen hoe zij denkt een herschikking van 6 miljoen EUR in het kader van het visserijbeleid te realiseren; verzoekt de Commissie de voornaamste ten behoeve van een 'duurzaam Europa' voor 2009 geplande activiteiten uit te breiden met een nieuw hoofdstuk over de hervorming van de GMO voor visserij- en aquacultuurproducten; 16. is van mening dat het cohesiebeleid een communautair beleidsterrein moet blijven, overeenkomstig het Verdrag en het solidariteitsbeginsel, en verwerpt derhalve alle pogingen om dit beleid te renationaliseren; is van mening dat in de toekomst meer financiële middelen moeten worden gegarandeerd voor het cohesiebeleid om de verwachte nieuwe uitdagingen aan te gaan, die grote gevolgen hebben op regionale schaal; wijst erop dat er, naast de economische en sociale samenhang, moet worden omgegaan met problemen als demografische veranderingen, concentratie in steden, segregatie, migratiebewegingen, de noodzakelijke aanpassing aan de globalisering, klimaatverandering, de noodzaak om de energievoorziening te waarborgen en de trage inhaalslag van plattelandsgebieden; 17. merkt op dat 2009 het jaar wordt waarin de in het kader van GLB-gezondheidstoetsing overeengekomen wetswijzigingen hun beslag krijgen, en spreekt de verwachting uit dat ten volle recht zal worden gedaan aan het standpunt van het Parlement; is ingenomen met de toezegging van de Commissie dat er in 2009 een aantal voorstellen zullen worden gedaan ter vermindering van de bureaucratische rompslomp, en vertrouwt erop dat dit ook het geval zal zijn voor landbouwers, met name waar het gaat om de inachtneming van de zogenaamde randvoorwaarden ("Cross-compliance"); verheugt zich over het voornemen van de Commissie om kwaliteitsproductie in de landbouwsector te bevorderen, en verwacht een actieve rol te zullen vervullen bij de formulering van concrete voorstellen; betreurt het dat de steeds ernstiger wordende problematiek van de voedselveiligheid in de jaarlijkse beleidsstrategie voor 2009 niet aan bod komt; De verwezenlijking van het gemeenschappelijk immigratiebeleid 18. verwelkomt de inzet van de Commissie voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijk immigratiebeleid, en benadrukt dat een "Europees pact inzake het immigratiebeleid" kwesties moet behandelen in verband met zowel de aanpak van illegale immigratie, het beheer van legale immigratie en een ambitieuzer beleid inzake integratie van domeinen binnen de bevoegdheid van de EU, als het uitvoeren van een Europees asielbeleid op basis van voorstellen die de Commissie vóór het einde van het jaar moet presenteren; acht het een prioriteit dat Verordening (EG) nr. 343/2003 (9) tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (Verdrag van Dublin II) opnieuw tegen het licht wordt gehouden; 19. benadrukt dat bescherming van de grenzen eveneens een prioriteit is en zal in dit verband de recente voorstellen voor een EU-systeem voor persoonsgegevens van passagiers (EU-PNR), een Europees grensbewakingssysteem (Eurosur), inreis/uitreis en evaluatie van Frontex) diepgaand bestuderen en tegelijkertijd aandringen op de eerbiediging van strenge regels inzake gegevensbescherming; 20. onderstreept dat het van het grootste belang is de volledige ingebruikname van het schengeninformatiesysteem (SIS II) en het visuminformatiesysteem (VIS) te versnellen; onderstreept eveneens de noodzaak van een versterking van Frontex, dat afhankelijk is van bijdragen van de lidstaten in de vorm van personeel en apparatuur; De burger op de eerste plaats 21. herhaalt zijn verzoek om een herziening van de acht sectorale richtlijnen die zouden worden geanalyseerd in de kader van de herziening van de regels inzake consumentenbescherming en de werkzaamheden aan de horizontale instrumenten voor de vaststelling van de internemarktbeginselen met het oog op de voltooiing van de interne markt; benadrukt de blijvende behoefte aan concrete wetgeving inzake CE- en veiligheidskeurmerken; spoort de Commissie aan te werken aan het waarborgen en handhaven van de veiligheidsvoorschriften voor consumentenproducten; 22. roept op tot meer stimulansen op het gebied van civiel recht om het juiste rechtskader te scheppen om rechtszekerheid en toegang tot de rechter mogelijk maken; dringt erop aan dat er meer werk wordt gemaakt van het gemeenschappelijk referentiekader, dat zou moeten uitgroeien tot een van de belangrijkste prelegislatieve instrumenten, en onderstreept de noodzaak van nauwe samenwerking tussen het Parlement, de Raad en de Commissie bij dit project; 23. is van mening dat het geen zin heeft discriminatie in het ene beleidsgebied te verbieden en in het andere toe te staan; verwacht van de Commissie een voorstel voor een omvattende richtlijn ter bestrijding van discriminatie op grond van artikel 13 van het EG-Verdrag, zoals vermeld in haar werkprogramma 2008, en benadrukt tegelijkertijd dat de bevoegdheden van de lidstaten op dit gebied moeten worden geëerbiedigd; 24. verwacht van de Commissie een voorstel inzake grensoverschrijdende gezondheidszorg en benadrukt tegelijkertijd dat de bevoegdheden van de lidstaten op dit gebied moeten worden geëerbiedigd; ziet uit naar de overeenkomst inzake geestelijke gezondheidszorg en herhaalt ook toegewijd te zijn aan het verbeteren van de gezondheidszorg in Europa, onder meer door de ondersteuning van een strategie van de EU voor de bestrijding van kanker, hart- en vaatziekten en andere veel voorkomende ernstige aandoeningen, met inbegrip van zeldzame ziekten; 25. betreurt dat de beleidsstrategie vaag blijft op het punt van volksgezondheid; spoort de Commissie aan tot grotere inspanningen om ongelijkheden in de gezondheidszorg als gevolg van sociale, economische en ecologische factoren aan te pakken, gezonde leefgewoonten te stimuleren en gezondheidsvoorlichting te verbeteren, en om haar coördinatie en snelle reactievermogen op mondiale bedreigingen van de gezondheid te versterken; herinnert de Commissie wat Richtlijn (EG) nr. 1907/2006 (10) inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) betreft eraan, dat een behoorlijke tenuitvoerlegging van de wetgeving een doorslaggevende factor is voor succes; vraagt de Commissie om de nodige voorbereidende voorzieningen te treffen voor haar toekomstige taken uit hoofde van REACH; 26. verlangt dat er meer werk wordt gemaakt van de aanpak van de misdaad, in het bijzonder cyber-criminaliteit, en vraagt de Commissie dringend meer vaart te zetten achter de bestrijding van het euvel van mensensmokkel; dringt aan op een alomvattende definitie van anti-terreurbeleid, en vraagt de Commissie dringend een voorstel in te dienen dat de belangen van terreurslachtoffers waarborgt en behartigt, en voorstellen uit te werken om te zorgen voor een grotere mate van bioparaatheid; 27. verzoekt de Commissie te overdenken welke overgangsmaatregelen er nodig zijn voor invoering van wetgeving in verband met justitie en binnenlandse zaken, in afwachting van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon; onderstreept dat het Verdrag van Lissabon in 2009 een nieuwe rol toekent aan het Parlement op het punt van het beleid inzake de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid en het sluiten van internationale verdragen in verband met dat beleid; meent dat dit herziening impliceert van wetgeving die verband houdt met de huidige pijlerstructuur, alsmede herziening van de status van Europol en Eurojust; 28. is ingenomen met het voorstel van de Commissie inzake de rechten en de bescherming van kinderen; merkt op dat de uitgezette strategie van de Commissie voor het gendermainstreamingbeleid zeer algemeen blijft; verwacht van de Commissie met spoed alsnog een gedetailleerd overzicht van de initiatieven die zij in 2009 denkt te ontplooiien; vraagt de Commissie erop toe te zien dat Daphne III tijdig in werking treedt; Europa als mondiale partner 29. is ingenomen met het belang dat in de jaarlijkse beleidsstrategie aan de voorbereiding van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon wordt gehecht; merkt op dat deze voorbereidingen zowel intern als in de betrekkingen van de Commissie met Parlement en Raad moeten worden getroffen; onderstreept het belang van de voldoende voorbereiding van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, met name wat betreft de oprichting, in samenwerking met het Europees Parlement, van een Europese dienst externe acties ; 30. hecht nadrukkelijk belang aan de verdediging en bevordering van mensenrechten en eerbiediging van de rechtsstaat over de gehele wereld, met name in de talloze landen waar de mensenrechten niet worden geëerbiedigd; 31. acht het zeer belangrijk dat de toetredingsonderhandelingen met Kroatië zo snel mogelijk worden afgerond, ook als signaal naar de ruimere regio van de Westelijke Balkanlanden dat hun toekomst in de EU ligt, mits zij aan de nodige vereisten voor toetreding voldoen; 32. vraagt de Commissie dringend om volledig mee te werken aan de herziening van de Europese Veiligheidsstrategie; 33. vraagt de Commissie om nauwlettend teozicht te houden op de volledige uitvoering van de voorwaarden zoals die zijn vervat in het plan van Martti Ahtisaari voor een algehele regeling voor Kosovo en vast te houden aan de grondslagen voor een multi-etnisch Kosovo; vraagt de Commissie om met de Raad de nodige coördinatiemaatregelen te treffen om te zorgen dat de verschillende in Kosovo aanwezige EU-actoren met één stem spreken; vraagt de Commissie om met gebruikmaking van het stabilisatie- en associatie-instrument de koers van de westelijke Balkanlanden naar het EU-lidmaatschap te steunen en vast te houden; 34. onderstreept de behoefte aan een EU-strategie voor de landen rond de Baltische Zee met het oog op verhoogde samenwerking en de integratie van die landen, en roept de Commissie op een plan voor de invulling van de Zwarte Zee-synergie voor te leggen; 35. dringt aan op aanvullende maatregelen ter versterking van het Europese nabuurschapbeleid zodat dit voor de betrokken landen meer betekenis krijgt; wijst erop dat de EU tegenover die landen moet blijven vasthouden aan democratische waarden en aan het rechtstaatsbeginsel; roept de Commissie ertoe op de integratie van de parlementaire dimensie in het oostelijke nabuurschapsbeleid te bevorderen door de oprichting van een Parlementaire Vergadering EU-Oostelijk nabuurschap, waar leden van het Europees Parlement en parlementsleden uit de oostelijke nabuurschapslanden deel van zouden moeten uitmaken; 36. betreurt het gemis van specifieke voorstellen van de Commissie voor nieuwe wegen naar realisering van de Millenniumontwikkelingsdoelstellingen waardoor de voornemens tegen 2015 kunnen worden bereikt; vraagt de Commissie dringend erop toe te zien dat de door de EU geboden humanitaire hulp, met name de voedselhulp in ontwikkelingslanden, in 2009 gehandhaafd blijft en zo mogelijk wordt uitgebreid; beschouwt een succesvolle afwikkeling van de Ontwikkelingsagenda van Doha als prioriteit voor het handelsbeleid van de EU, maar betreurt het dat in de beleidsstrategie niet reeds wordt nagedacht over de WHO-ontwikkelingsagenda voor na Doha; is van mening dat een ambitieus hoofdstuk over duurzame ontwikkeling een essentieel onderdeel moet vormen van elke overeenkomst (waaronder ook de ratificatie van de belangrijkste IAO-overeenkomsten en de toepassingsbepalingen daarvoor, alsmede essentiële milieunormen); Implementatie, beheer en betere regelgeving 37. stelt dat in verhouding tot betere regelgeving, onafhankelijke effectbeoordeling, de toepassing van het gemeenschapsrecht een prioriteit moet blijven; meent evenwel dat de Commissie tot centrale taak heeft de lidstaten te helpen deze doelstelling te bereiken; benadrukt dat het Parlement nauwer zou moeten worden betrokken bij de controle op de toepassing van de communautaire wetgeving, en onderstreept de noodzaak van een nauwere interinstitutionele samenwerking met betrekking tot de comitéprocedures; 38. steunt de voorstellen van de Commissie tot vermindering van administratieve lasten; geeft eens te meer uiting aan zijn vaste voornemen de nagestreefde vermindering met 25% van de administratieve lasten voor ondernemingen op EU- en nationaal niveau tegen 2012 te realiseren, en dringt aan op snelle tastbare resultaten; beschouwt dit als een topprioriteit, vooral voor het MKB, en als een essentiële bijdrage om de doelstellingen van de Lissabon-strategie te halen; herinnert eraan dat alle wetgeving aan dit doel dienstbaar moet zijn; wijst er evenwel op dat de vereenvoudiging, codificering en herschikking van het bestaande acquis echter niet ten koste mogen gaan van de nagestreefde beleidsdoelstellingen; 39. benadrukt dat politieke prioriteiten moeten zijn onderbouwd met nieuwe budgettaire prioriteiten, wil de EU een concrete rol kunnen spelen; 40. verwacht van de Commissie dat zij werk zal maken van de verbetering van de kwaliteit van de nationale verklaringen (inmiddels hebben 26 lidstaten een overzicht van de EU-uitgaven verstrekt, zoals is voorgeschreven in paragraaf 44 van het Interinstitutioneel Akkoord tussen het Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (11) en in artikel 53 ter van Verordening (EG, euratom) nr. 1605/2002 van 25 juni 2002 betreffende het financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (12) ), zodat deze voor de Europese Rekenkamer bruikbaar zijn, en verwacht tevens zeer binnenkort een rapport te ontvangen over de kwaliteit van deze samenvattingen en voorstellen ter verbetering van de kwaliteit van de bewuste verklaringen; acht het tevens belangrijk dat de besluiten bij de kwijting voor de algemene begroting van 2006 worden uitgevoerd, met name het actieplan voor de structuurfondsen en het toezicht op het gebruik van EU-middelen voor externe acties; Europa aan de man brengen 41. roept de Commissie op de burger centraal te stellen in het Europese project; dringt er bij de Commissie op aan intensiever te streven naar de ontwikkeling van een doeltreffender communicatiebeleid om bij de burgers een beter begrip te kweken voor de EU, met name in het jaar van de Europese verkiezingen; onderstreept het belang van een snelle tenuitvoerlegging van het initiatiefrecht voor burgers, zoals voorzien in het Verdrag van Lissabon; herinnert de Commissie aan haar toezegging, in het licht van de voorgestelde verordening tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de raad en de Commissie (13) , om te zorgen voor meer transparantie en een betere toegang tot documenten; o o o 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de geactualiseerde financiële programmering 2007-2013, als voorgelegd op 31 januari 2008 overeenkomstig punt 46 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's inzake de jaarlijkse beleidsstrategie voor 2009 ( COM(2008)0072 ) en met name deel II, – gelet op het reeds aangehaalde Interinstitutioneel Akkoord (IIA) van 17 mei 2006, – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 112, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0084/2008 ), A. overwegende dat het Verdrag van Lissabon in 2008 geratificeerd wordt en dat het volgens de planning in 2009 in werking moet treden, waardoor belangrijke beleidsterreinen uit de intergouvernementele sfeer terechtkomen in het communautaire kader en de Europese Unie nieuwe bevoegdheden krijgt, wat belangrijke gevolgen zal hebben voor de EU-begroting B. overwegende dat het Europees Parlement door het Verdrag van Lissabon, als het eenmaal geratificeerd is, op wetgevings- en begrotingsgebied eindelijk op voet van gelijkheid zal staan met de Raad; overwegende dat het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven zal komen te vervallen en dat de jaarlijkse begrotingsprocedure als geheel fundamentele wijzigingen zal moeten ondergaan ten gevolge van de bepalingen in het nieuwe verdrag, C. overwegende dat in 2009 een nieuw Europees Parlement en nieuwe Europese Commissie zullen aantreden, 1. benadrukt dat de tenuitvoerlegging van het nieuwe verdrag met zich mee zal brengen dat het Europees Parlement, de Raad en de Commissie overeenstemming moeten bereiken over de wijzigingen van de relevante begrotings- en wetgevingsinstrumenten, alsmede over nieuwe regels om ervoor te zorgen dat de nieuwe begrotingsprocedure soepel functioneert, met volledige inachtneming van het nieuwe inter-institutionele evenwicht tussen de drie instellingen zoals vastgelegd in het Verdrag van Lissabon; is overtuigd van de absolute noodzaak om zo snel mogelijk voorbereidingen te starten, tegelijk met de begrotingsprocedure 2009, om gereed te zijn voor voor de begroting 2010; 2. merkt op dat in 2008 de voorbereidingen voor een volledige, alomvattende en brede evaluatie met betrekking tot alle aspecten van de uitgaven van de EU, met inbegrip van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, en de inkomsten, met inbegrip van de korting voor het Verenigd Koninkrijk en de premies op de door de lidstaten namens de EU geïnde douaneheffingen, zullen moeten worden geïntensiveerd zodat de Commissie er in 2009 verslag over kan uitbrengen; herinnert aan de verplichting die is vastgelegd in het IIA van 17 mei 2006 om het Europees Parlement in alle stadia van de procedure te betrekken bij de evaluatie en dat er ten volle rekening zal worden gehouden met de standpunten van het Europees Parlement; 3. benadrukt dat het solidariteitsbeginsel een van de leidraden moet blijven van de EU en dat solidariteit met de regio's van het allerhoogste belang wordt geacht, maar dat het daarnaast onontkoombaar is te zorgen voor financiering om uitdrukking te geven aan deze solidariteit; herhaalt dat het nauwlettend zal toezien op de vooruitgang die de regio's boeken in hun ontwikkeling; wijst erop dat de nog te verrichten betalingen in dit kader grote zorgen baren omdat dit op zeer korte termijn budgettaire problemen kan opleveren; 4. herhaalt dat het ervan overtuigd is dat de werkelijke uitdagingen waarvoor de EU en haar burgers in de toekomst zullen komen te staan een flexibele benadering vereisen en benadrukt dat er transparantie en samenhang moet bestaan tussen de wetgevingsprioriteiten en de begrotingsbesluiten; verzoekt de Commissie derhalve een gedetailleerdere onderverdeling te geven van de voorgestelde wijzigingen van de financiële programmering, zoals samengevat in deel II van het jaarlijkse beleidsstrategiedocument, met een aanduiding van de betrokken begrotingslijnen; 5. neemt er nota van dat de Commissie in haar mededeling over de Jaarlijkse beleidsstrategie (JBS) voor 2009 haar beleidsprioriteiten heeft gepresenteerd met een duidelijk accent op groei en banen, klimaatverandering en een duurzaam Europa; benadrukt dat deze beleidsprioriteiten ondersteund moeten worden door nieuwe begrotingsprioriteiten, zodat de EU een concrete rol kan spelen; betreurt echter dat de beschikbare marges onder de verschillende maxima van het meerjarig financieel kader (MFK) de speelruimte beperken om nieuwe prioriteiten te financieren zoals de Commissie die voorstelt zonder de bestaande prioriteiten in gevaar te brengen; verzoekt de Commissie uitgebreidere informatie te verstrekken in verband met bovengenoemde financiële problemen; 6. is van oordeel dat de "Wet inzake kleine bedrijven" (zie COM(2007)0724 ), die thans door de Commissie wordt voorbereid, een belangrijke strategie vormt ter ondersteuning van de kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's); merkt op dat er ook behoefte bestaat aan een financieel kader en wetgevende teksten om de KMO's op de meest geëigende manier te ondersteunen; 7. maakt zich ernstig zorgen over het feit dat, voor 2009, de Commissie al begonnen is met een herprioritiseringsoperatie met name in de rubrieken van het MFK met een uiterst smalle marge; geeft zich ervan rekenschap dat een herbeoordeling van EU-activiteiten op basis van een relevante evaluatie uiteindelijk onvermijdelijk wordt omdat in tijden waarin de middelen schaars zijn het wellicht niet haalbaar is nieuwe prioriteiten toe te voegen zonder extra kredieten en voordat er een voorafgaande evaluatie van de oude prioriteiten is verricht; benadrukt echter dat ieder besluit over herprioritisering moet worden genomen door het Parlement en de Raad en dat de Commissie zich dit recht niet mag toe-eigenen; 8. benadrukt dat het Parlement gebruik zal maken van alle middelen waarin wordt voorzien door het IIA van 17 mei 2006 inclusief, onder andere, het gebruik van de legislatieve flexibiliteit van 5% gedurende de periode 2007-2013 van het MFK om ervoor te zorgen dat zijn beleidsprioriteiten worden uitgevoerd; verzoekt de Commissie bij de voorbereiding van het Voorontwerp van Begroting (VOB) voor 2009 duidelijke, consistente en degelijke activiteitenoverzichten voor ieder beleidsterrein op te stellen om alle relevante commissies van het Europees Parlement in staat te stellen een diepgaand onderzoek in te stellen naar de tenuitvoerlegging en de verwachte vooruitgang van de verschillende EU-programma's en beleidsmaatregelen; 9. wijst op het belang van het beginsel van "goed begrotingsbeleid" en herinnert eraan dat het verkrijgen van een goede kosteneffectiviteit en een resultaatgerichte begroting doelstellingen blijven; verzoekt de Commissie een VOB voor te bereiden dat een realistisch beeld schetst van alle budgettaire behoeften voor 2009, met name in rubriek 4 van het MFK en de begrotingsautoriteit op de hoogte te stellen van de verwachte financiële behoeften op langere termijn; wenst eraan te herinneren dat het Flexibiliteitsinstrument bedoeld is voor het financieren van onvoorziene beleidsuitdagingen en dat het niet in de loop van de begrotingsprocedure mag worden misbruikt om EU-beleidsmaatregelen en activiteiten te financieren die al voorzien zijn; 10. is vastbesloten om gebruik te maken van de volledige bedragen die voorzien zijn voor de proefprojecten en voorbereidende acties in Bijlage II, Deel D van het IIA van 17 mei 2006, als het aantal en het volume van de voorgestelde projecten en acties dit rechtvaardigen; is van mening dat de proefprojecten en voorbereidende acties een onontbeerlijk instrument zijn voor het Parlement om de weg te effenen voor nieuwe beleidsmaatregelen en activiteiten die in het belang zijn van de Europese burgers; is van mening dat het van wezenlijk belang is de steun voor deze projecten, die reeds met succes zijn gestart, te benadrukken; onderstreept dat er voldoende marges beschikbaar moeten zijn om het Parlement in staat te stellen volledig gebruik te maken van dit instrument in het kader van het IIA van 17 mei 2006; is van plan de Commissie vóór het zomerreces van het Parlement op de hoogte te stellen van zijn voornemens met betrekking tot proefprojecten en voorbereidende acties; 11. is van mening dat een duidelijke en transparante presentatie van de begroting van de EU een absolute noodzaak is, ook in verband met de noodzaak om de Europese burgers duidelijk te maken hoe het EU-geld wordt uitgegeven; is zich ervan bewust dat activity-based budgeting erop gericht is financiële middelen en menselijk potentieel af te stemmen op de beleidsdoelstellingen op de verschillende beleidsterreinen voor Commissie-uitgaven; is echter bezorgd dat er steeds moeilijker een onderscheid gemaakt kan worden tussen beleidsuitgaven en administratieve uitgaven van de Commissie en dat al een substantieel deel van wat in werkelijkheid administratieve uitgaven zijn wordt gefinancierd uit de beleidsuitgaven; 12. merkt met bezorgdheid op dat ook op het gebied van het menselijk potentieel, de uitbestedingsneigingen van de Commissie, samen met de jongste wijzigingen in het Statuut van de ambtenaren, geleid hebben tot een situatie waarin een toenemend aantal medewerkers dat in dienst is bij de EU noch zichtbaar is in de organogrammen van de instellingen zoals die worden goedgekeurd door de begrotingsautoriteit noch betaald wordt uit rubriek 5 van het MFK; betreurt dit gebrek aan transparantie ten zeerste; dringt aan op een brede openbare discussie met alle betrokkenen over de toekomst van het Europese bestuur; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 71, 80 en 251 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de maritieme maatregelenpakketten en zijn resoluties over de veiligheid op zee, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 juli 2007 over 'het toekomstig maritiem beleid van de Europese Unie: Een Europese visie op de oceanen en zeeën' (1) , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat het behoud van een veilig en vervuilingsvrij milieu in oceanen en zeeën, met name met betrekking tot de Middellandse Zee, een van de prioriteiten voor de Europese wetgeving is, B. overwegende dat op 12 augustus 2007 dicht bij de kust van Gibraltar een aanvaring plaatsvond tussen een dubbelwandige olietanker en het vrachtschip New Flame, waarbij het laatstgenoemde vaartuig tot zinken kwam, C. overwegende dat dit soort ongelukken niet dezelfde impact op het milieu heeft als die tussen tankers, maar wel voor sociale ongerustheid zorgt, D. overwegende dat wat de New Flame betreft zowel de Spaanse en de Britse autoriteiten, als de regering van Gibraltar informatie over het ongeluk aan het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EAMV) hebben doen toekomen, E. overwegende dat Spanje sinds 13 augustus 2007 het oliereinigingsschip Don India in de baai gereed heeft gehouden; F. overwegende dat bunkering in de kustwateren op zich niet in strijd is met de EG-milieuwetgeving en alleen tot verontreiniging kan leiden als het op onprofessionele wijze wordt gedaan zonder oog voor de bescherming van het milieu, of in zwaar weer, G. overwegende dat voor het bunkeren de respectieve nationale, in het gebied toepasselijke wetgeving geldt, H. overwegende dat een eventueel in tweeën breken van het vrachtschip niet alleen de zeebodem en de zee zou vervuilen, maar ook schadelijke gevolgen zou hebben voor de visgronden aldaar en het toerisme in de kustregio's, I. overwegende dat de New Flame thans op de zeebodem ligt met een lading van 42 000 ton, waarvan minstens 27 000 ton schroot, hetgeen de waterkwaliteit zou kunnen aantasten en tot een nog grotere, voor het publiek onbekende concentratie van zware metalen van onbekende aard in het gebied zou kunnen leiden, waardoor het moeilijk is om alle milieugevolgen te overzien; J. overwegende dat er geen slachtoffers te betreuren zijn en dat er na de aanvaring tussen de twee schepen geen belangrijke verontreiniging is ontdekt, maar schade aan het milieu nog altijd mogelijk is, K. dat in de nabijheid van de Straat van Gibraltar door het netwerk Natura 2000 beschermde gebieden gelegen zijn, zoals het gebied van communautair belang ES 6120012, bekend als de "Frente Litoral del Estrecho de Gibraltar", dat dagelijks ernstig wordt aangetast door de bunkeringactiviteitein aldaar, L. overwegende dat het Parlement al lang geleden in eerste lezing amendementen heeft aangenomen op het derde pakket maritieme maatregelen, dat uit 7 wetgevingsvoorstellen bestaat, 1. verzoekt de Commissie alle door de terzake bevoegde nationale en regionale instanties verstrekte informatie over de ramp met de New Flame aan het Europees Parlement te doen toekomen, met name informatie over het verzoek om aanvullende bijstand, zoals schepen voor het bestrijden van verontreiniging, aan te leveren door het communautair mechanisme voor civiele bescherming dat ook van toepassing is op verontreiniging van de zee door een ongeval, een mechanisme dat is gecreëerd krachtens Beschikking 2007/779/EG van de Raad van 8 november 2007 (2) op grond waarvan in geval van een verzoek van de door de ramp getroffen lidstaat schepen ter bestrijding van verontreiniging die onder de vlag van de EAMV opereren ter beschikking van de lidstaten worden gesteld; 2. is verheugd over de betrokkenheid van de regionale en plaatselijke autoriteiten van Andalusië bij dit onderwerp; overeenkomstig de aanbevelingen van het Europees Parlement betreffende het maritiem beleid van de EU betreffende de betrokkenheid van plaatselijke en regionale autoriteiten; 3. is van mening dat de regering van Gibraltar, het Verenigd Koninkrijk en de Spaanse autoriteiten de bereidheid hebben getoond zo efficiënt mogelijk samen te werken binnen het Forum voor dialoog over Gibraltar bij de behandeling van het ongeval en de gevolgen ervan voor het maritieme en kustmilieu; 4. beklemtoont dat het EAMV snel en adequaat heeft gereageerd op het verzoek om bijstand van de Spaanse autoriteiten direct na het ongeluk; beklemtoont dat het Europees Parlement voortdurend heeft gepleit voor uitbreiding van de operationele en financiële middelen van het EAMV, en dat meer vaartuigen beschikbaar zullen komen voor bijstand in de diverse maritieme regio's van de EU; doet een beroep op de Commissie en de EAMV om hun volledige steun te leveren aan milieubescherming in dit bedreigde gebied, overeenkomstig de ecologische doelstellingen die zijn vastgesteld in de relevante EU-wetgeving en internationale overeenkomsten; 5. vraagt de Commissie, als hoedster van de Verdragen, te controleren of de bevoegde autoriteiten zich naar behoren aan hun verplichtingen uit hoofde van de artikelen 2, 3, 6, 10, 80, lid 2, 174, leden 1 en 2, en 175, lid 4, EG-Verdrag hebben gehouden zodat een ramp wordt voorkomen, en, indien nodig, de nodige wettelijke maatregelen worden genomen; 6. moedigt alle mogelijke inspanningen en maatregelen van de Britse en Spaanse autoriteiten, de regering van Gibraltar, de havenautoriteiten van Algeciras en Gibraltar en verdere belanghebbenden aan om de activiteiten die in de baai plaatsvinden op een zo verantwoord mogelijke wijze in goede banen te leiden; 7. beklemtoont dat gezien de verontreiniging, waarvan de oorsprong nog moet worden opgehelderd, de autoriteiten die belast zijn met het beheer van de baai, de kust en de bergingsoperaties van de New Flame uiterst waakzaam moeten zijn voor eventuele opportunistische en illegale lozing van brandstof en ballastwater; 8. onderstreept dat het derde pakket maritieme maatregelen, dat nog in eerste lezing bij de Raad ligt, en waarover het Parlement zijn standpunt reeds een jaar geleden heeft bepaald en ten aanzien waarvan het graag verder wil en de zeven wetgevingsprocedure wil afronden, de EU alle nodige instrumenten biedt om ongevallen op zee te voorkomen en de gevolgen van zulke ongevallen te beheersen, met inbegrip van instrumenten voor verkeerstoezicht op zee en voor ongevallenonderzoek; hamert op de noodzaak van waarborging van doelmatige samenwerking tussen naburige havens; 9. verzoekt de Commissie van de terzake bevoegde instanties informatie te vragen over de inhoud van de lading van het wrak en de plannen en het tijdschema om het schip uit de baai te verwijderen, en om te letten op het risico van verontreiniging door de lading, en deze gegevens ter beschikking van het Parlement te stellen; 10. dringt er bij de Commissie op aan de lidstaten die zulks nog niet hebben gedaan, aan te manen het Internationale Verdrag van 2001 inzake wettelijke aansprakelijkheid bij verontreinigingsschade als gevolg van olie uit scheepsbunkers te ratificeren, en ervoor te zorgen dat de desbetreffende EG-wetgeving wordt uitgevoerd; 11. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om zo spoedig mogelijk een voorstel voor te leggen aan het Parlement en de Raad dat ertoe moet leiden dat de bunkerolie voor motorbrandstof aan boord van nieuwe schepen in veiliger, dubbelwandige tanks wordt opgeslagen; 12. dringt nogmaals aan op vaststelling van een EU-richtlijn voor een betere kwaliteit stookolie voor zeeschepen; is ingenomen met de recente overeenstemming in de Internationale Maritieme Organisatie over een voorstel voor wetgeving dienaangaande dat tegen 1 januari 2010 zal worden voorgelegd; 13. verzoekt de Commissie voorstellen te doen voor verbetering van de wetgeving betreffende de bescherming van grensoverschrijdende milieugevoelige mariene gebieden, inclusief meer (satelliet)controle en toezicht op schepen; 14. stelt de Commissie voor contact op te nemen met de terzake bevoegde nationale en regionale instanties teneinde overeenstemming te bereiken over een openbaar protocol met maatregelen in de Straat van Gibraltar en met name in de baai van Algeciras, vergelijkbaar met bestaande, tussen kuststaten gesloten bilaterale en regionale overeenkomsten, en dat voorziet in wederzijdse bijstand in geval van maritieme verontreiniging; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, de regeringen en parlementen van de lidstaten alsmede de betrokken regionale overheden. Het Europees Parlement , – gezien de verklaringen die zijn goedgekeurd na afloop van de vier topconferenties van staatshoofden en regeringsleiders van Latijns-Amerika en de Caraïben en van de Europese Unie die tot dusver werden gehouden in achtereenvolgens Rio de Janeiro (28 en 29 juni 1999), Madrid (17 en 18 mei 2002), Guadalajara (28 en 29 mei 2004) en Wenen (12 en 13 mei 2006), – gezien het gezamenlijk communiqué van de 13e ministeriële bijeenkomst tussen de Groep van Rio en de Europese Unie, die op 20 april 2007 in Santo Domingo (Dominicaanse Republiek) werd gehouden, – gezien het gezamenlijk communiqué van de ministeriële bijeenkomst in het kader van de Dialoog van San José tussen de EU-trojka en de ministers van de Midden-Amerikaanse landen, die op 19 april 2007 in Santo Domingo (Dominicaanse Republiek) werd gehouden, – gezien de slotakte van de van 14 tot 16 juni 2005 te Lima gehouden 17e Interparlementaire Conferentie Europese Unie - Latijns-Amerika, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 15 november 2001 over een globaal partnerschap en een gemeenschappelijke strategie voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika (1) , en van 27 april 2006 over een sterker partnerschap tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika, (2) – onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 november 2007 over handel en klimaatverandering (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 oktober 2007 over vrouwenmoorden in Mexico en Midden-Amerika en de rol van de Europese Unie in de strijd tegen dit fenomeen (4) , – gezien de resoluties van de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering van 20 december 2007, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat het meer dan ooit noodzakelijk is het biregionaal strategisch partnerschap dat op de vier eerdere topbijeenkomsten van staatshoofden en regeringsleiders van Latijns-Amerika en de Caraïben (LAC) en van de EU het licht zag, verder te verdiepen, B. overwegende dat er weliswaar belangrijke stappen zijn gezet, maar dat er nog veel te doen staat, zowel met betrekking tot de politieke als de veiligheidsaspecten als op het gebied van sociale, commerciële en budgettaire aspecten van het strategisch partnerschap, C. overwegende dat het strategisch partnerschap moet leiden tot meer toenadering tussen de respectieve samenlevingen, hun niveau van sociale ontwikkeling moet bevorderen, en een doorslaggevende bijdrage moet leveren aan een drastische terugdringing van armoede en sociale ongelijkheid in LAC, waaraan een bijdrage moet worden geleverd door de economische groei waarvan de laatste jaren sprake is in de regio, alsmede door de handel en de velerlei soorten van steun en het doorgeven van ervaringen op het gebied van sociale cohesie door de EU, 1. herhaalt zijn belofte om het werk van de verschillende organen ter bevordering van de regionale integratie in de EU en LAC te ondersteunen en alles te doen wat in haar macht ligt om ervoor te zorgen dat de op 16 en 17 mei 2008 te houden top van Lima een reële stap voorwaarts zal betekenen voor het strategisch partnerschap; verzoekt het Peruaanse en Sloveense covoorzitterschap van de topbijeenkomst, het Sloveense voorzitterschap van de EU, de Commissie en de Raad in dit verband vastberaden inspanningen te leveren; Beginselen en prioriteiten van het biregionaal strategisch partnerschap 2. spreekt opnieuw zijn steun uit aan de biregionale aanpak en de toekenning van prioriteit aan het bilateraal strategisch partnerschap als het middel bij uitstek om de gedeelde beginselen, waarden en belangen van de partners aan weerszijden van de Atlantische Oceaan veilig te stellen; 3. wijst daarom nogmaals op het belang van de politieke verklaring over de gemeenschappelijke waarden en standpunten van beide regio's (compromis van Madrid) van 17 mei 2002, welke werd gegeven op de top van Madrid (2002), alsmede het gemeenschappelijke standpunt over multilateralisme, regionale integratie en sociale cohesie zoals dat werd herbevestigd op de topbijeenkomsten van Guadalajara (2004) en Wenen (2006); 4. stelt een allesomvattende strategische visie voor het strategisch partnerschap voor, zodat het niet bij op zichzelf staande voorstellen of acties blijft, maar er als uiteindelijk doel tegen het jaar 2012 een Euro-Latijns-Amerikaanse globale interregionale associatiezone tot stand wordt gebracht die een echt strategisch partnerschap inhoudt op politiek, economisch, sociaal en cultureel gebied en op het gebied van het gezamenlijk streven naar duurzame ontwikkeling; 5. beveelt aan dat het strategisch partnerschap op politiek en veiligheidsgebied steunt op een regelmatige, sectorale en effectieve politieke dialoog en op een Euro-Latijns-Amerikaans Handvest voor vrede en veiligheid, dat, op basis van het Handvest van de Verenigde Naties (VN), vaste vorm kan geven aan het gezamenlijk uitwerken van politieke, strategische en veiligheidsvoorstellen; 6. beklemtoont dat het, om te bewerkstelligen dat de handels- en economische betrekkingen tussen de partners ten goede komen aan beide partijen, noodzakelijk is dat deze: 7. betuigt zijn instemming met de door de Top van Lima voorgestelde Agenda en de prioriteit die wordt toegekend aan twee grote themagebieden, enerzijds vraagstukken met betrekking tot armoede, ongelijkheid en integratie, en anderzijds duurzame ontwikkeling en de daarmee samenhangende vraagstukken op het gebied van milieu, klimaatverandering en energie; 8. wijst er opnieuw op dat de snelle oprichting van de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering (EuroLat) na de vorige Top van Wenen als parlementaire instelling van het strategisch partnerschap een belangrijke versterking impliceert van de democratische legitimiteit van het partnerschap en zijn institutionele kader, omdat daarin de aan de Vergadering toebehorende functies van debat, controle en follow-up van vraagstukken met betrekking tot het strategisch partnerschap zijn geïntegreerd; 9. beveelt aan dat op de Top van Lima nogmaals wordt gewezen op de gehechtheid van de EU en LAC aan de beginselen en waarden van de pluralistische en vertegenwoordigende democratie, aan de vrijheid van meningsuiting en pers, aan de eerbiediging van de mensenrechten en de afwijzing van elke vorm van dictatuur en autoritarisme; Gezamenlijke acties om te komen tot een doeltreffend multilateralisme 10. wijst met nadruk op de voordelen die het gemeenschappelijke streven naar multilateralisme kan opleveren voor de Euro-Latijns-Amerikaanse partners, die gezamenlijk meer dan duizend miljoen personen vertegenwoordigen, een derde van de lidstaten van de VN, en meer dan een kwart van de wereldhandel; 11. stelt voor dat het strategisch partnerschap gebaseerd wordt op realistische doelstellingen en gezamenlijke programma's die zijn ingegeven door de gemeenschappelijke keuze voor het multilateralisme (protocol van Kyoto, Internationaal Strafhof, bestrijding van de doodstraf en het terrorisme, fundamentele rol van het VN-systeem, enz.); 12. beveelt aan gemeenschappelijke acties te ondernemen op alle terreinen en in alle fora waar hun beginselen, waarden en belangen duidelijk convergeren, met inbegrip van collectieve vrede en een veiligheidsbeleid in het kader van de VN, de bescherming van de mensenrechten, het milieubeschermingsbeleid, ontwikkeling, deelneming van de civil society aan het proces van global governance en de hervorming van het internationale financiële en handelsstelsel en de internationale instellingen daarvan (Wereldbankgroep, Internationaal Monetair Fonds, Wereldhandelsorganisatie (WHO)); 13. onderstreept opnieuw dat een multilaterale benadering de meest adequate wijze is om de gemeenschappelijke problemen en uitdagingen waarvoor de Euro-Latijns-Amerikaanse partners zich geplaatst zien, zoals de bestrijding van terrorisme, drugshandel, georganiseerde misdaad, corruptie en het witwassen van geld, de handel in personen - inclusief de maffia's die gebruik maken en profiteren van illegale immigratie - en de klimaatverandering, of vraagstukken in verband met de energieveiligheid, het hoofd te bieden; 14. herhaalt dat het zijn overtuiging is dat het terrorisme moet worden bestreden met strikte eerbiediging van de mensenrechten, de burgerlijke vrijheden en de rechtsstaat; dringt aan op de onvoorwaardelijke en onmiddellijke vrijlating van alle in Colombia ontvoerde personen, en in de eerste plaats de zieken onder hen; is van mening dat deze vrijlating moet plaatsvinden op grond van een unilateraal besluit van de FARC of welke andere organisatie ook die verantwoordelijk is voor hun ontvoering, of anders in het kader van een overeenkomst voor dringende humanitaire uitwisseling; 15. steunt de herhaalde resoluties van de VN, de Top LAC-EU en dit Parlement waarin dwangmaatregelen worden afgewezen zoals die welke vervat zijn in de bepalingen van de extraterritoriale wetten, die vanwege hun unilaterale en extraterritoriale karakter in strijd zijn met het internationale recht, de handel tussen de Euro-Latijns-Amerikaanse partners verstoren en hun gemeenschappelijke streven naar multilateralisme in gevaar brengen; Een beslissende impuls voor de regionale integratie en de partnerschapsovereenkomsten 16. is van mening dat de sluiting en efficiënte toepassing van alomvattende, ambitieuze en evenwichtige partnerschapsovereenkomsten tussen de EU en LAC die bijdragen aan de eerbiediging van de mensenrechten en de economische en sociale rechten van de bevolking en aan wederzijdse duurzame ontwikkeling, alsmede aan het beperken van de sociale ongelijkheden, en die dienen ter aanvulling van het multilateralisme van de WTO, een strategisch doel vormen in een internationale context die gekenmerkt wordt door steeds grotere onderlinge afhankelijkheid, economische groei en het opkomen van nieuwe economische grootmachten, waardoor de wereld voor steeds meer uitdagingen wordt geplaatst, alsook het opkomen van ernstige en diepe economische crises die zouden kunnen aanzienlijk verzacht of opgelost worden door regionale integratie; 17. stelt daarom op economisch en handelsgebied de instelling van een Euro-Latijns-Amerikaanse globale interregionale partnerschapszone wordt gebaseerd op een met de WTO en de regionale integratie verenigbaar model, dat in twee fasen van toepassing is: 18. stelt voor dat de Top van Lima een onderzoek gelast naar de haalbaarheid en de ecologische en sociale duurzaamheid van de Globale Interregionale Partnerschapsovereenkomst, met het oog op het creëren van de voorgestelde Euro-Latijns-Amerikaanse Globale Interregionale Partnerschapszone; De agenda van Lima voor de uitroeiing van armoede, ongelijkheid en uitsluiting 19. verzoekt de Top van Lima ervoor te zorgen dat in het kader van deze agenda ook een beperkt aantal duidelijke, concrete en verifieerbare toezeggingen ten aanzien van al deze onderwerpen worden gedaan, waarmee een nieuwe impuls kan worden gegeven aan het strategisch partnerschap en de levensstandaard van de burgers aan weerszijden van de Atlantische Oceaan substantieel kan worden verbeterd; beveelt aan dat bijzondere aandacht wordt geschonken aan de beperking van de sociale ongelijkheden en de integratie van de bevolkingsgroepen die zich momenteel in de marge van de samenleving bevinden en kansarm zijn, in de eerste plaats de inheemse bevolkingen; 20. dringt er bij de deelnemers van de Top LAC-EU op aan in de biregionale overeenkomsten ook systematisch de door de algemene vergadering van de VN op 13 september 2007 goedgekeurde Verklaring betreffende de rechten van inheemse bevolkingsgroepen op te nemen; 21. acht het van wezenlijk belang dat de twee regio's de doelstelling van sociale cohesie op een permanente, coherente en praktische manier opnemen in al hun gezamenlijke initiatieven en programma's; is van oordeel dat de Euro-Latijns-Amerikaanse partners in een gezamenlijk project betrokken zijn waarbij markteconomie en sociale cohesie geen tegenstrijdige begrippen hoeven te zijn, maar elkaar moeten aanvullen; 22. beveelt aan dat de agenda van Lima voor de uitroeiing van armoede, ongelijkheid en uitsluiting concrete maatregelen omvat zoals: 23. vraagt de partnerlanden een krachtig en doeltreffend beleid op het gebied van democratisch bestuur, sociale zaken, openbare financiën en belastingen te voeren, teneinde de sociale cohesie te vergroten en armoede, ongelijkheden en sociale uitsluiting te bestrijden; 24. beschouwt het onderwijs en de investeringen in menselijk kapitaal als de grondslagen van sociale cohesie, economische en sociale ontwikkeling en sociale mobiliteit; bevestigt zijn resolute steun aan de totstandbrenging van een "gemeenschappelijke ruimte EU-LAC voor hoger onderwijs"; onderstreept dat zowel in LAC als in de EU de staat de toegang tot onderwijs en andere openbare voorzieningen (gezondheid, water, veiligheid) moet garanderen; 25. acht het onontbeerlijk dat een nieuwe impuls wordt gegeven aan het beleid van de EUe ten aanzien van LAC op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, waarvan de bestrijding van armoede en sociale ongelijkheden het sleutelelement moet blijven, en waarbij een gedifferentieerde benadering moet worden toegepast, rekening houdend met de verschillende economische en sociale omstandigheden en het ontwikkelingsniveau van de landen in LAC; 26. is dan ook van oordeel dat de ontwikkelingssamenwerking ten aanzien van LAC niet meer mag steunen op een uitsluitend op hulpverlening gerichte aanpak, maar dat het accent moet worden gelegd op samenwerking op technologisch gebied en op het gebied van hoger onderwijs en innovatie, en op gebruikmaking van de middelen die op dit gebied worden gegenereerd in de context van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (7) ; Ontwikkeling van systemen van samenwerking op het gebied van het migratiebeleid 27. stelt voor dat de Top een systematische biregionale dialoog inzake migratie start die de bescherming van de mensenrechten van migrerende werknemers garandeert, ongeacht hun situatie, en gericht is op de ontwikkeling en verdieping van de samenwerking op het gebied van het vrije verkeer van personen met de Latijns-Amerikaanse oorsprong- en transitlanden, waarbij hetzelfde algemene en evenwichtige criterium dient te worden toegepast als bij de Afrikaanse landen, de Middellandse-Zeelanden en de buurlanden in het oosten en het zuidoosten van de Unie; 28. wenst dat de problemen in verband met illegale immigratie en de mogelijkheden van legale migratie voorrang krijgen in deze dialoog, met name in de dialoog met de landen van oorsprong en/of de transitlanden van illegale immigranten; 29. stelt voor te overwegen tegen 2012 gemeenschappelijke bepalingen en regels van algemene strekking vast te stellen, teneinde het verkeer van niet alleen goederen, diensten en kapitaal, maar ook personen te bevorderen, en aldus geleidelijk aan een zo ruim mogelijk partnerschap tot stand te brengen ten voordele van beide partners en conform de door de VN bepleite mondiale aanpak inzake migratie; 30. beklemtoont opnieuw dat de kosten van geldovermakingen door migrerende werknemers, die momenteel buitensporig hoog zijn, moeten worden beperkt, en dat de terugkeer van degenen die zulks wensen dient te worden ondersteund via programma's die al hun rechten en hun menselijke waardigheid en eigenheid eerbiedigen; 31. verzoekt de Commissie een mededeling te presenteren over een uitbreiding tot de landen in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied van de prioriteiten, de instrumenten en de prognoses van de bij de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 15 en 16 december 2005 vastgestelde en bij de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 14 en 15 december 2006 aangevulde globale aanpak van migratie; De agenda van Lima ten aanzien van duurzame ontwikkeling, met name milieu, klimaatverandering en energie 32. pleit ervoor dat in de politieke agenda tussen de EU en de landen van LAC voorrang wordt gegeven aan samenwerking op het gebied van klimaatverandering en maatregelen ter voorkoming van mondiale opwarming; wijst er nogmaals op dat de armsten, en vooral de inheemse bevolkingen, de eerste slachtoffers zijn van klimaatverandering en achteruitgang van het milieu; 33. wijst erop dat de alliantie tussen de EU en LAC in dit opzicht van wezenlijk belang is, gezien het belang dat beide partijen hebben bij de bevordering van duurzame ontwikkeling en het milieuevenwicht, en pleit daarom voor wederzijdse steun voor elkaars milieu-initiatieven op internationaal niveau; 34. verzoekt de Latijns-Amerikaanse partners om wanneer er meningsverschillen bestaan over de details van de maatregelen ter bestrijding van klimaatverandering (bijvoorbeeld wat betreft het luchtverkeer), een constructieve houding aan de dag te leggen en initiatieven in geen geval volledig te blokkeren; 35. beveelt de EU-Latijns-Amerikaanse partners aan toe te werken naar de toetreding tot het Protocol van Kyoto van de landen die grote vervuilers zijn en het Protocol nog niet hebben onderschreven, en hun standpunten in de onderhandelingen over de internationale instrumenten inzake mondiale verwarming te versterken en te coördineren, en tevens een sterke impuls te geven tot handel in emissies tussen beide regio's; 36. acht het onontbeerlijk dat economische ontwikkeling en duurzame ontwikkeling samengaan; steunt in deze context de minst begunstigde landen bij hun dubbele inspanning de vervuilende emissies te beperken en hun vooruitgang en maatschappelijk welzijn te bevorderen; 37. pleit voor de instelling van gezamenlijke mechanismen en samenwerking in het kader van de internationale organisaties van LAC (zoals de Amazon Cooperation Treaty Organisation) ten behoeve van de besluitvorming over en financiering van de bescherming en duurzame ontwikkeling van grote mondiale natuurreservaten op het grondgebied van diverse Latijns-Amerikaanse staten, zoals het Amazonegebied; 38. verzoekt de Europese Commissie mee te werken aan het bevorderen van milieubeleidsmaatregelen in de landen van LAC; is van oordeel dat de samenwerking op het niveau van de beste praktijken dient te worden versterkt en dat dit zich tevens dient te weerspiegelen in de EU-financiering en het ontwikkelingsbeleid; 39. verzoekt de Top van Lima gemeenschappelijke initiatieven te ontwikkelen op terreinen zoals klimaatverandering, woestijnvorming, energie (met name hernieuwbare energieën en agrobrandstoffen), water, biodiversiteit, bossen en het beheer van chemische producten op basis van het stappenplan dat werd vastgesteld op de dertiende VN-conferentie inzake klimaatsverandering van 15 december 2007 in Bali; 40. verzoekt de Top van Lima mogelijke oplossingen voor de mondiale voedselcrisis te behandelen, te onderzoeken en voor te stellen; Versterking van de institutionele mechanismen voor promotie en prognose 41. beveelt tevens het volgende aan: 42. acht het onontbeerlijk dat de parlementaire dimensie van het strategisch partnerschap wordt versterkt en steunt het verzoek van de Latijns-Amerikaanse landen, die van oordeel zijn dat het aantal leden van de Euro-Latijns-Amerikaanse Vergadering op 150 moet worden gebracht, teneinde de integratie van het onlangs opgerichte Parlement van de Mercosur in deze Vergadering te vergemakkelijken; o o o 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan het voorzitterschap van de vijfde Top LAC-EU, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van alle EU-lidstaten en van alle landen in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering, het Latijns-Amerikaanse Parlement, het Midden-Amerikaanse Parlement, het Andesparlement en het Parlement van de Mercosur. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 december 2006 over de situatie in Birma (1) en zijn resolutie van 21 juni 2007 over Birma (2) , – gezien de conclusies van de Raad van 19 november 2007 waarin hij verscherpte en bijkomende beperkende maatregelen tegen Birma heeft vastgelegd (3) , – gelet op Verordening (EG) nr. 194/2008 van de Raad van 25 februari 2008 tot verlenging en verscherping van de beperkende maatregelen tegen Birma/Myanmar en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 817/2006 (4) , – gelet op artikel 103, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Birmese Nationale Raad voor vrede en ontwikkeling (SPDC), onder leiding van generaal Than Shwe, heeft aangekondigd dat er op 10 mei 2008 een referendum wordt gehouden over een nieuwe grondwet, in 2010 gevolgd door verkiezingen waaraan meer dan één partij meedoet, B. overwegende dat de SPDC de bevolking van Birma aan ontstellende schendingen van de mensenrechten blijft onderwerpen, zoals dwangarbeid, vervolging van dissidenten, dienstplicht voor kindsoldaten en gedwongen verhuizing, C. overwegende dat de regering van Birma voorstellen van speciaal VN-afgezant Ibrahim Gambari heeft verworpen, die een vrij en eerlijk verloop van het referendum in aanwezigheid van internationale waarnemers hadden moeten waarborgen, D. overwegende dat de Birmese regering in het ontwerp van de grondwet bepalingen heeft opgenomen op basis waarvan een kwart van de zetels in beide kamers van het parlement aan legerofficieren is voorbehouden, de bevelhebber van het leger het recht krijgt de grondwet op enig moment buiten werking te stellen en personen te verbieden zich kandidaat te stellen voor het presidentschap indien zij een buitenlandse echtgenoot of kind hebben (zoals de gevangen gehouden oppositieleider van de Nationale Liga voor Democratie (NLD) en winnaar van de Nobelprijs en de Sacharovprijs, Aung San Suu Kyi); verder overwegende dat de ontwerpgrondwet staatsfunctionarissen immuniteit biedt voor daden die zij ambtshalve hebben verricht, E. overwegende dat de regering na de aankondiging van het referendum wet nr. 1/2008 heeft uitgevaardigd, die bepaalt dat leden van kloosterordes geen stemrecht hebben, F. overwegende dat de democratische oppositie niet was betrokken bij het opstellen van de grondwet, G. overwegende dat een meerderheid van de Birmese oppositie heeft besloten nee te stemmen bij het referendum, H. overwegende dat Birma nog steeds ongeveer 1 800 politieke gevangenen telt, onder wie Aung San Suu Kyi, I. overwegende dat de Birmese regering niets zinnigs heeft ondernomen om een eind te maken aan het ronselen en gebruiken van kinderen in gewapende conflicten, J. overwegende dat de sancties die de EU tegen de Birmese regering heeft afgekondigd tot nog toe geen effect hebben gehad, K. overwegende dat de Birmese regering nauwe politieke en economische betrekkingen met de buurlanden en met ASEAN blijft onderhouden, L. overwegende dat 30% van de bevolking van Birma, naar schatting 15 miljoen mensen, onder de armoedegrens leven, 1. betreurt het feit dat het referendum over de grondwet iedere democratische legitimiteit ontbeert, daar de burgers van Birma geen enkel democratisch grondrecht hebben dat hen in staat zou kunnen stellen een open debat over de grondwet te voeren, deze te wijzigen en vervolgens in vrijheid hun mening te kennen te geven middels een referendum; 2. veroordeelt de verwerping door de Birmese regering van de voorstellen van speciaal VN-afgezant Gambari, die een open campagne met plaats voor allen mogelijk hadden moeten maken in de aanloop naar het referendum over de grondwet; verzoekt de Birmese regering te goeder trouw te zijn en opbouwend samen te werken met de speciale afgezant van de VN; 3. spreekt zich uit voor een overgang naar de democratie door middel van een open proces van nationale verzoening en een driepartijenoverleg tussen het regime, de NLD en vertegenwoordigers van de etnische groepen; 4. eist van de regering van Birma de waarborg dat zij een onafhankelijke verkiezingscommissie in het leven roept, een behoorlijk kiesregister opstelt, een eind maakt aan de langdurige beperkingen voor de media, de vrijheid van vereniging, meningsuiting en vergadering in Birma toestaat, de nieuwe voorschriften intrekt uit hoofde waarvan het een misdrijf is het gewettigde debat over het referendum te voeren, en toe te staan dat er internationale waarnemers aanwezig zijn; 5. eist de onmiddellijk en onvoorwaardelijke vrijlating van de politieke tegenstanders en meer dan 1 800 politieke gevangenen, onder wie Aung San Suu Kyi, de leiders van de studenten van de generatie van '88, en de in 2005 gearresteerde leiders van de Shan Nationalities League for Democracy; 6. eist dat het regime rekenschap aflegt van alle slachtoffers en vermisten van de gewelddadige onderdrukking van de protesten van boeddhistische monniken en strijders voor democratie van september vorig jaar, met inbegrip van de verblijfplaats van vermiste monniken en nonnen; 7. roept de Raad, de Commissie en de lidstaten op om elke kans aan te grijpen om in internationale fora het voortdurende misbruik van kinderen in Birma en vooral het gebruik van kindsoldaten aan de kaak te stellen; veroordeelt het ronselen van kindsoldaten in Birma ten strengste en roept de VN-Veiligheidsraad op om een grondig onderzoek te doen naar de situatie in Birma; 8. merkt op dat China recentelijk het Facultatief Protocol inzake de betrokkenheid van kinderen bij gewapende conflicten bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind heeft geratificeerd; vestigt de aandacht op de betreurenswaardige misbruiken van de militaire junta in Birma in dit opzicht en dringt er in dit kader bij China op aan actie te ondernemen; 9. steunt de goede diensten van de secretaris-generaal van de VN en de inspanningen van de heer Gambari bij de onderhandelingen met de Birmese autoriteiten; roept de EU en de lidstaten op om nauw samen te werken met de speciale afgezant van de VN om te zorgen dat de bemoeienis van de internationale gemeenschap met Birma samenhangend is; 10. steunt de inspanningen van Piero Fassino, speciaal EU-afgezant voor Birma, om de dialoog met de ASEAN-landen te bevorderen; dringt er bij ASEAN op aan om de Birmese autoriteiten onder druk te zetten ten einde democratische veranderingen te bewerkstelligen; 11. verzoekt de Raad met klem de gerichte sancties te verlengen en uit te breiden, waarbij de nadruk moet liggen op beperkingen op de toegang van door het leger gecontroleerde bedrijven en concerns en firma's die nauwe banden met het leger hebben of waarvan de winsten ten goede komen aan het leger, tot internationale bankdiensten, alsook beperkingen op de toegang van geselecteerde generaals en hun directe familie tot persoonlijke zakentransacties, gezondheidszorg, winkelen en buitenlands onderwijs voor hun kinderen; dringt er bij de Raad op aan om geselecteerde individuen en organen volstrekt en expliciet te verbieden om financiële transacties te verrichten die verlopen via clearingbanken of gebruik maken van andere financiële diensten die onder de rechtsmacht van de EU vallen; 12. roept de Raad op te zorgen voor daadwerkelijke toepassing van gerichte sancties, afdoende te onderzoeken wie voor sancties in aanmerking moet komen, de herziening van besluiten en voortdurend toezicht mogelijk te maken alsmede te verzekeren dat de vastgestelde maatregelen ook worden uitgevoerd; 13. roept de Raad op om de sancties voortdurend te toetsen aan specifieke maatstaven voor de mensenrechten, onder meer: de vrijlating van politieke gevangenen en alle andere personen die willekeurig worden vastgehouden omdat zij hun grondrechten op vrije meningsuiting, vereniging en vergadering hebben uitgeoefend; het exact officieel bijhouden van de aantallen mensen die zijn vermoord, gearresteerd en/of worden vastgehouden door de veiligheidstroepen, waar zij zich bevinden en in welke omstandigheden zij zich bevinden, ook van mensen die tijdens de recente golf van repressie zijn opgepakt; het staken van militaire aanvallen op burgers; en overgang naar de democratie; roept de Raad tevens op om te denken aan andere gerichte sancties, zoals een volledig verbod op nieuwe investeringen, een verbod op de verstrekking van verzekeringsdiensten voor investeringen in Birma en een handelsembargo voor essentiële goederen die de militaire regering belangrijke inkomsten verschaffen; 14. roept de EU en de rest van de internationale gemeenschap op om prikkels voor hervormingen te bieden als tegenwicht voor het dreigen met en/of opleggen van sancties en om de legerleiding positieve redenen te geven om te veranderen; 15. stelt vast dat het door de EU aan Birma opgelegde wapenembargo geen effect heeft daar de militaire regering haar militaire materieel aanschaft in China, Rusland en India; verzoekt de EU derhalve met klem actief campagne te voeren voor een mondiaal wapenuitvoerembargo ten aanzien van Birma; 16. roept de internationale gemeenschap, westerse regeringen en belangengroepen op om hun humanitaire werk uit te breiden, en de bestaande programma's op het gebied van de gezondheidszorg op te voeren en een begin te maken met nieuwe bredere programma's voor basisonderwijs die ook beschikbaar zijn voor binnenlandse ontheemden en andere mensen die opgesloten zitten in conflictgebieden, hoofdzakelijk langs de Thaise grens; roept de Commissie in dit verband op om meer geld van het instrument voor ontwikkelingssamenwerking ter beschikking te stellen voor humanitaire hulp in Birma (nu 32 miljoen EUR voor de periode 2007-2010) en ook meer geld uit te trekken voor humanitaire hulp voor binnenlandse ontheemden die wordt verstrekt van over de grens; 17. verzoekt de Commissie steunprogramma's in te stellen en uit te breiden die op het mondiger maken van achtergestelde groepen, met inbegrip van vrouwen en etnische en religieuze minderheden, en op het verzachten van politieke, etnische, religieuze en andere tegenstellingen zijn gericht; 18. verzoekt de Commissie om via het programma voor ontwikkelingssamenwerking voor ontwortelde bevolkingsgroepen meer steun te geven aan Birmezen die buiten hun land wonen en tevens te zoeken naar andere mogelijkheden om steun te verlenen; 19. onderstreept dat maatstaven en termijnen voor de hulpverlening vastgesteld moeten worden om corruptie efficiënter te kunnen bestrijden; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regeringen en parlementen van de ASEAN-landen, de Nationale Liga voor Democratie van Birma, de Staatsraad voor Vrede en Ontwikkeling van Birma, de regering van de Volksrepubliek China, de regering en het parlement van India, de regering van Rusland en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – gezien de negende conferentie van de partijen (COP9) bij het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit (VBD), die van 19 tot 30 mei 2008 in Bonn (Duitsland) wordt gehouden, – gezien de vierde vergadering van de partijen (MOP4) bij het protocol van Cartagena inzake bioveiligheid (BVP), die van 12 tot 16 mei 2008 in Bonn (Duitsland) wordt gehouden, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 mei 2007 over het tot staan brengen van het verlies aan biodiversiteit tegen 2010 (1) , – gelet op artikel 108, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat het VBD de omvangrijkste wereldwijde overeenkomst is over de bescherming van de biodiversiteit, die gericht is op de instandhouding en het duurzaam gebruik van de biodiversiteit en de eerlijke en billijke verdeling van de baten van het gebruik van genetische hulpbronnen nastreeft, en ondertekend is door 190 partijen, waaronder de 27 lidstaten en de Europese Gemeenschap, B. overwegende dat de partijen bij het VBD zich ertoe verbonden hebben het tempo van het verlies aan biodiversiteit tegen 2010 aanzienlijk te verlagen, en een mondiaal netwerk tot stand te brengen van beschermd gebied op land (tegen 2010) en beschermd gebied op zee (tegen 2012), C. overwegende dat de geloofwaardigheid van het VBD afhangt van het vermogen deze doelstellingen te verwezenlijken, D. overwegende dat de geloofwaardigheid van de Europese Unie in het kader van het VBD wordt belemmerd door de gebrekkige tenuitvoerlegging van interne wetgeving op het gebied van biodiversiteit en beleidsmaatregelen als de vogel (2) - en habitatrichtlijn (3) , door onvoldoende praktische verwezenlijking van de verbintenis om de teruggang van de biodiversiteit op haar grondgebied tegen 2010 een halt toe te roepen, door haar onwil om op basis van teksten onderhandelingen te beginnen over een wettelijk bindend instrument inzake toegang en batenverdeling en door haar onwil te komen met nieuwe en aanvullende gerichte financiële ondersteuning voor de implementatie van het VBD in ontwikkelingslanden, E. overwegende dat het verlies aan biodiversiteit, het ontbossingstempo en de klimaatcrisis zo groot zijn dat niet tot na 2012 kan worden gewacht met het nemen van vergaande maatregelen om de ontbossing en de aantasting van bosecosystemen te bestrijden, F. overwegende dat er aanzienlijke hiaten zitten in de tenuitvoerlegging van de werkprogramma's van het VBD die opgevuld moeten worden, G. overwegende dat men op de laatste VBD-COP-vergadering stappen heeft genomen om vertegenwoordigers van inheemse bevolkingen en plaatselijke gemeenschappen een grotere rol te laten spelen bij de verdere onderhandelingen over toegang en batenverdeling en hun recht om inzake hun eigen gebieden prioriteiten vast te stellen, zoals vastgelegd in de VN-verklaring van 2007 over de rechten van inheemse volkeren, H. overwegende dat de partijen op de laatste VBD-COP-vergadering zijn opgeroepen hun inspanningen op te voeren om de wetshandhaving in de bosbouw te verbeteren en het daarmee samenhangende handelsverkeer aan te pakken, I. overwegende dat men op de laatste VBD-COP-vergadering opnieuw heeft benadrukt het voorzorgsbeginsel in acht te nemen ten opzichte van het gebruik van "Genetic Use Restriction Technology" (GURT) en heeft aanbevolen veldproeven en commercieel gebruik niet goed te keuren, J. overwegende dat de situatie met betrekking tot de wereldwijde biodiversiteit door klimaatverandering nog verder zal verslechteren, met de aantasting van het ecosysteem en het uitsterven van bepaalde soorten als gevolg, evenals bijkomende gevolgen voor de menselijke ontwikkeling en de armoedebestrijding K. overwegende dat wordt geschat dat ongeveer 20% van de wereldwijde koolstofemissies wordt veroorzaakt door ontbossing en de aantasting van bosecosystemen, L. overwegende dat het VBD en het Zeerechtverdrag van de Verenigde Naties (UNCLOS) een internationaal juridisch kader bieden voor de bescherming van het mariene milieu in zijn geheel, terwijl er nog steeds geen overkoepelende, juridisch bindende overeenkomst bestaat die een consistente toepassing garandeert van de bestaande verbintenissen op alle terreinen van de zee, inclusief de internationale wateren op open zee, M. overwegende dat het VBD essentieel is als steun voor het werk van de Algemene Vergadering van de VN (AVVN) met betrekking tot beschermde mariene gebieden buiten nationale jurisdictie door informatie en advies te verschaffen op wetenschappelijk en waar nodig op technisch gebied met betrekking tot mariene biodiversiteit, 1. is ernstig bezorgd over het voortdurend verlies van biodiversiteit en de nog steeds groeiende biologische voetafdruk van de EU, waardoor de gevolgen voor de biodiversiteit zich tot ver buiten de grenzen van de EU doen voelen; 2. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten om met overtuiging het voortouw te nemen bij het goedkeuren en vergemakkelijken van concrete maatregelen voor de bescherming van de biodiversiteit, zowel op het eigen grondgebied als op internationaal niveau; 3. verzoekt de lidstaten, de Commissie en de andere partijen bij het VBD een internationaal wetenschappelijk panel inzake biodiversiteit op te richten voor het geven van adviezen aan het verdrag en het gedetailleerd in kaart brengen van waardevolle natuurgebieden in de hele wereld; 4. erkent dat de bijdrage van het Europese Natura 2000-netwerk van beschermde gebieden de hoeksteen vormt van de inspanningen van de EU om te voldoen aan haar internationale en interne verplichtingen op het gebied van biodiversiteit en tevens enorm bijdraagt aan het wereldwijde netwerk van beschermde gebieden; verzoekt de Commissie en de lidstaten voorts te zorgen voor een volledige tenuitvoerlegging van de vogel- en habitatrichtlijn, en is ten zeerste gekant tegen pogingen om de door deze richtlijnen verleende bescherming te verzwakken; 5. is van mening dat het debat in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) over het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen door ontbossing en aantasting van bosecosystemen in ontwikkelingslanden op het VBD moet zijn gebaseerd en voor samenhang met de VBD-doelstellingen en met de doelstelling van het behoud van bosbiodiversiteit moet zorgen; 6. verzoekt voorts om krachtiger inspanningen voor verbetering van de synergieën tussen het VBD, het VN-Verdrag ter Bestrijding van Woestijnvorming (UNCCD) en het UNFCCC op het gebied van klimaatverbetering en -aanpassing; 7. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om: 8. is verheugd over het tijdens COP9 genomen initiatief om een dialoog op hoog niveau met parlementariërs te organiseren, en spreekt zijn steun uit voor het voornemen om parlementariërs als een belangrijke groep bij de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van de drie doelstellingen van het verdrag te betrekken; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de partijen bij het VBD. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 15 december 1999 over de derde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in Seattle (1) , van 25 oktober 2001 over opening en democratie in de internationale handel (2) , van 13 december 2001 over de WTO-bijeenkomst in Qatar (3) , van 25 september 2003 over de vijfde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie te Cancún (4) , van 12 mei 2005 over de evaluatie van de Doha-Ontwikkelingsronde na het besluit van de Algemene Raad van de WTO van 1 augustus 2004 (5) , van 1 december 2005 over de voorbereiding van de zesde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie in Hongkong (6) en van 4 april 2006 over de evaluatie van de Doha-ronde na de ministersconferentie van de WTO in Hongkong (7) , – gezien de slotverklaringen van de Parlementaire conferenties over de Wereldhandelsorganisatie (WTO), aangenomen in Genève op 18 februari 2003, in Cancún op 12 september 2003, in Brussel op 26 november 2004, in Hongkong op 15 december 2005 en in Genève op 2 december 2006, – gezien de overeenkomst van Marrakech tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie, – gezien de verklaringen van de ministersconferentie van de WTO, aangenomen in Doha op 14 november 2001 en in Hongkong op 18 december 2005, – gezien het rapport van januari 2005 van de adviesraad onder leiding van Peter Sutherland over de toekomst van de WTO (8) , – gezien het WTO-Wereldhandelsrapport van 2004, – gelet op paragraaf 56 van de verklaring van Hongkong inzake de stappen die nodig zijn om te zorgen voor volle betrokkenheid en medewerking van belangrijke VN-organisaties, waaronder de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), bij de WTO-processen en de lopende onderhandelingen, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0104/2008 ), A. overwegende dat onder de multilaterale organisaties die een bijdrage leveren aan het internationaal economisch bestuur, beter beheer van de mondialisering en een eerlijkere verdeling van de voordelen ervan, de WTO een belangrijke rol speelt en dat zij zich samen moeten inspannen om de millenniumdoelstellingen voor duurzame ontwikkeling te realiseren, B. overwegende dat de huidige WTO-ronde bij zijn aanvang in Doha, Qatar in 2001, officieel de naam "Ontwikkelingsagenda van Doha" droeg, om de nadruk te leggen op de prioriteit ontwikkelingslanden en arme landen te helpen meer voordeel te doen met de liberalisering van de handel, C. overwegende dat de EU het hoogste belang hecht aan het behoud van het acquis van het multilaterale handelsstelsel en zich sterk blijft verbinden aan het welslagen van de Doha-ronde, D. overwegende dat, ondanks de waargenomen moeilijkheden bij de onderhandelingen, de inspanningen om deze ronde tot een goed einde te brengen, worden voortgezet en dienen te worden aangemoedigd, E. overwegende dat de verschillende bilaterale en regionale handelsbesprekingen die de EU onlangs is gestart met vele partners wereldwijd een aanvulling moeten zijn op en geen alternatief voor de afsluiting van de Doha-ronde, F. overwegende dat, uitgaande boven de directe bezorgdheid die bestaat over de afsluiting van de ronde en de kritiek die worden geleverd op de verschillende standpunten over de diverse ter discussie staande onderwerpen, het noodzakelijk is om reeds nu de periode na Doha voor te bereiden, G. overwegende dat er al in 2004 door de adviesraad onder leiding van Peter Sutherland een belangrijke reflectie is gemaakt over de toekomst van de WTO en de institutionele uitdagingen waar deze organisatie voor staat; dat er, niettemin, geen enkel concreet gevolg is gegeven aan de aanbevelingen uit dit rapport dat in januari 2005 door genoemde adviesraad aan de directeur-generaal van de WTO is overhandigd, H. overwegende dat het in het licht van de laatste ontwikkelingen ondertussen dringend noodzakelijk is geworden om dit debat een nieuwe impuls te geven en de verscheidene aspecten ten aanzien van het functioneren van de WTO grondig te herzien teneinde zowel de doelmatigheid als de legitimiteit van deze organisatie te vergroten, I. overwegende dat het door het Europees Parlement gewenste institutionele debat binnen de WTO in het geheel niet onverenigbaar is met de voortzetting en de eventuele afsluiting van de Doha-ronde, 1. herhaalt zijn oproep aan alle betrokken partijen, in het bijzonder de opkomende economieën, om flexibiliteit te tonen om de Doha-ronde vooruit te helpen en een volledig en evenwichtig akkoord te bereiken dat gunstig is voor zowel het herstellen om de internationale handel en de wereldgroei als voor de ontwikkeling van de minst ontwikkelde landen in de wereld; 2. is bovendien van mening dat het meer dan ooit tevoren nodig is om het debat over het besluitvormingsproces, de bevoegdheden, het functioneren en de toekomst van de WTO te hervatten, zodat deze organisatie mogelijk kan worden hervormd; 3. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een krachtig initiatief in Genève te presenteren om dit debat weer op gang te krijgen; verzoekt de Commissie om dienaangaande op informele wijze contact op te nemen met de andere WTO-leden die waarschijnlijk bereid zijn een dergelijk initiatief te steunen en met de directeur-generaal van de WTO en, voor het einde van 2008, aan hem verslag uit te brengen over de uitkomst van deze raadplegingen; 4. juicht een ingrijpende hervorming van de WTO toe en beklemtoont het belang van handel als een doeltreffend instrument voor ontwikkeling en het verminderen van de armoede; onderstreept het belang van multilateralisme als instrument voor het stimuleren van vrije en eerlijke handel en voor het bereiken van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties; 5. is van mening dat een sterke WTO met een op regels gebaseerd internationaal handelsstelsel mogelijkheden biedt aan ontwikkelingslanden om armoede uit te roeien; betreurt dat de ontwikkelingslanden als gevolg van beperkte middelen bij onderhandelingen in het nadeel zijn; onderstreept dat de EU een versterkt WTO-secretariaat en meer middelen voor technische hulp moet steunen, vooral ten behoeve van WTO-lidstaten in ontwikkeling, om deze in staat te stellen hun specifieke zorgpunten aan te pakken; 6. wijst erop dat de WTO de enige mondiale organisatie met regelgevingsbevoegdheid is die geen deel uitmaakt van de groep VN-organisaties en dat de WTO haar regelgeving beperkt tot enkel het handelsbeleid; verzoekt de Commissie dit structurele dilemma boven aan de agenda van de hervorming van de WTO te plaatsen; 7. is van mening dat de voorgestelde actie in de eerste plaats gericht zou moeten zijn op de doeleinden van het multilaterale handelssysteem zelf en dat daarbij gelet moet worden op de wederzijdse ondersteuning van en samenhang met de acties van de andere internationale organisaties; is van mening dat met name een versterking van de coördinatie tussen de activiteiten van de WTO en die van de IAO, de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), het milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP), het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP), de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), de Conferentie van de Verenigde Naties inzake handel en ontwikkeling (UNCTAD) en het Kyoto-programma voor hernieuwbare energie noodzakelijk is teneinde een grotere samenhang in het besluitvormingsproces van deze organisaties te kunnen waarborgen; is van mening dat in dit kader de status van waarnemer bij de WTO moet worden toegekend aan de IAO en stelt voor dat er een Commissie voor handel en fatsoenlijke werkgelegenheid worden opgericht bij de WTO naar het model van de Commissie voor handel en milieu; 8. verzoekt dat er grondig wordt nagedacht over hoe er in de regels van de WTO beter rekening kan worden gehouden met niet-commerciële belangen, om de leden in staat te stellen legitieme beleidsdoelstellingen na te streven, en daarbij de toegang tot de markt te vrijwaren; benadrukt in dat verband dat inspanningen voor de aanneming van internationale normen sterk moeten worden gesteund door de EU en dat de nodige hulp moet worden geboden aan ontwikkelingslanden, zodat ze kunnen voldoen aan dergelijke normen; 9. vraagt dat er binnen de VN, in overleg met de WTO, aandacht wordt besteed aan de nieuwe banden die tot stand moeten worden gebracht tussen multilaterale organisaties, om de consistentie van hun activiteiten en de verschillende internationale overeenkomsten en verdragen te waarborgen in het belang van de duurzame ontwikkeling en de uitroeiing van de armoede; 10. is van mening dat, om tot samenhang tussen het VN-systeem en de WTO te komen, het vereiste dat de grootste uitdaging zal vormen, bestaat in de noodzaak dat de WTO ervoor zorgt dat de handelsregels volledig in overeenstemming zijn met de wetgeving inzake mensenrechten en de sociale en milieunormen; 11. steunt een op stimulansen gebaseerde aanpak om ervoor te zorgen dat de WTO-leden de sociale en milieunormen naleven, maar vraagt evenzeer om onderzoek te doen naar maatregelen tegen sociale en milieudumping die verenigbaar zijn met de WTO-regels; 12. pleit ervoor dat de sociale, gender- en milieuaspecten, waaronder werkgelegenheid, rechten van werknemers en daarmee verband houdende bepalingen, geanalyseerd worden bij toekomstige onderzoeken van WTO-leden in het kader van de regeling inzake toetsing van het handelsbeleid; 13. verzoekt de deelnemers aan het debat zich af te vragen wat de beperkingen zijn van de aanpak waarbij handelsbesprekingen in langdurige "rondes" plaatshebben en waarbij alle WTO-leden betrokken zijn bij de bespreking van een breed scala aan onderwerpen op grond van een "single undertaking"; erkent de historische verdiensten van deze aanpak bij de opzet en ontwikkeling van het multilateraal handelssysteem en het mogelijk maken van geleidelijke liberalisering en wederzijdse en wederzijds voordelige verbintenissen, maar is van mening dat op gebieden waar voldoende vooruitgang is geboekt (zoals momenteel het geval is met de handelsbevordering), in de toekomst kan worden gebruik gemaakt van andere methodes die flexibeler en doeltreffender zijn; 14. is van mening dat de institutionele structuur van de WTO verbeterd zou kunnen worden door een beter onderscheid te maken tussen de activiteiten in verband met de onderhandelingen van nieuwe regels en verbintenissen en de activiteiten in verband met de toepassing van bestaande overeenkomsten; benadrukt het belang van laatstgenoemde activiteiten die door de WTO-leden in geen geval opgeofferd zouden mogen worden wat betreft middelen en politieke aandacht; 15. stelt voor op regelmatige basis te evalueren of de geldende multilaterale handelsregels nog relevant en toepasselijk zijn, zodat ze eventueel kunnen worden aangepast; 16. roept op de rol en de omvang van de ministeriële conferenties opnieuw te bepalen; constateert dat onder de WTO-leden op dit niveau reeds de tendens bestaat om voorrang te geven aan informelere coördinatie- en besluitvormingsmethodes en merkt op dat er in 2007 geen enkele ministeriële conferentie bijeen is geroepen, ondanks het feit dat in de Overeenkomst van Marrakech uitdrukkelijke bepalingen zijn opgenomen over de frequentie van dergelijke bijeenkomsten; roept de WTO-leden hieruit lessen te trekken; 17. benadrukt het belang van de parlementaire dimensie van de WTO voor de versterking van de democratische legitimiteit en de transparantie van de WTO-onderhandelingen; benadrukt het belang van het werk dat wordt verricht door de Parlementaire Conferenties over de WTO – die het Europees Parlement en de Interparlementaire Unie (IPU) samen organiseren – en waarvan de activiteiten uitgebreid kunnen worden; 18. herinnert eraan dat parlementsleden, als verkozen vertegenwoordigers van de burgers, een belangrijke rol te spelen hebben in de handelsbesprekingen en inzonderheid in de onderhandelingen van de WTO; 19. beklemtoont de noodzaak een parlementaire vergadering van de WTO in het leven te roepen met adviserende bevoegdheden, aangezien het de WTO aan democratische verantwoordingsplicht en legitimiteit ontbreekt en juicht alle hervormingen toe die de betrokkenheid van parlementariërs bij de WTO kunnen versterken; 20. verzoekt de WTO-leden hun parlementsleden voldoende steun te bieden om bij te dragen aan de ontwikkeling van het parlementaire aspect van de WTO; vraagt de Commissie met klem om daartoe initiatieven te nemen bij de WTO; benadrukt dat, tot de WTO deze verantwoordelijkheid op zich neemt, het parlementaire aspect van de WTO zal worden waargenomen door de Parlementaire Conferenties over de WTO die het Europees Parlement en de IPU samen organiseren; 21. roept op tot de invoering van een democratischer besluitvormingssysteem in de WTO waarin rekening wordt gehouden met de standpunten van alle leden, waartoe landen in verschillende stadia van ontwikkeling behoren; 22. oordeelt dat het realistisch noch wenselijk is om het principe van consensus binnen het besluitvormingsproces van de WTO ter discussie te stellen omdat dit principe, anders dan stemming bij meerderheid (of gewogen stemming), de gelijkheid van alle leden waarborgt; is evenwel van mening dat er diverse andere mogelijkheden bestudeerd kunnen worden om het bereiken van consensus in de afzonderlijke gevallen te vergemakkelijken; 23. is ingenomen met de voorstellen in het bovengenoemde rapport-Sutherland over een plurilaterale aanpak met opt-in- en opt-out-overeenkomsten in gevallen waarin geen consensus kan worden bereikt, maar verklaart andermaal groot belang te hechten aan het multilateralisme en waarschuwt ervoor dat plurilateralisme niet zonder meer gunstig is voor de ontwikkelingslanden en de kloof tussen industrielanden en ontwikkelingslanden kan verbreden; 24. merkt op dat er een toename is van het aantal informele groepen binnen de WTO waarin een groot of klein aantal WTO-leden bijeenkomen in verband met bepaalde gezamenlijke, sectoriële of regionale belangen en dat deze groepen vaak een nuttige rol spelen bij het bereiken van een gezamenlijk standpunt of een compromis; roept de WTO-leden op na te denken over de mogelijkheid om de oprichting en het functioneren van dergelijke groepen beter te leiden met het oog op transparantie en doeltreffendheid en om deze groepen de middelen ter beschikking te stellen die zij nodig hebben voor hun activiteiten; 25. wijst erop dat een gelijke en daadwerkelijke deelname van alle leden, inzonderheid de minst ontwikkelde landen (MOL), de nodige aandacht moet krijgen bij de hervorming van het multilaterale handelsstelsel; 26. is van oordeel dat het van fundamenteel belang is de actieve deelname van ontwikkelingslanden te versterken zodat zij zich in het onderhandelingsproces volledig vertegenwoordigd voelen en in staat zijn om hun handelsbelangen te identificeren, er uitdrukking aan te geven en deze te verdedigen, bijvoorbeeld door een systeem van vertegenwoordiging te introduceren op basis van coalities in plaats van vaste groepen landen en door voldoende middelen te verstrekken voor de ontwikkeling van de kennis en technische capaciteiten van deze landen; benadrukt dat de ontwikkelingslanden ook moeten beschikken over de gepaste middelen om in staat te zijn de regels van de WTO in te voeren, zich aan te passen aan hervormingen en dus zich beter te integreren in het wereldhandelsstelsel; 27. dringt erop aan dat er inspanningen worden gedaan om de deelname en vertegenwoordiging van ontwikkelingslanden in de uitvoerende raden te verbeteren, alsmede om de interne systemen voor rapportering, transparantie en behoorlijk bestuur te versterken; 28. is ingenomen met het voorstel in het rapport-Sutherland om financieringsregelingen voor technische bijstand als een contractueel recht voor de MOL te beschouwen, zodat zij op zinvolle wijze kunnen participeren in het multilaterale handelsstelsel; beklemtoont het doorslaggevend belang van capaciteitsopbouw voor ontwikkelingslanden met het oog op het verbeteren van hun onderhandelingspositie, het vaststellen van behoeften en strategieën en het nakomen van de WTO-verplichtingen; 29. is van mening dat de steeds terugkerende vraag of er binnen de WTO op het niveau van de Algemene Raad een soort "beperkte raad" of "stuurgroep" zou moeten worden opgericht, die de besluiten bij consensus moet voorbereiden en vergemakkelijken, verder uitgewerkt zou moeten worden; vraagt zich echter af hoe vertegenwoordiging in de afzonderlijke gevallen kan worden bereikt en benadrukt de sterke noodzaak van de verantwoordingsplicht ten aanzien van alle WTO-leden en de interne transparantie van een dergelijk orgaan; 30. onderstreept dat de rol van het secretariaat van de WTO essentieel is en is van mening dat het belangrijk is dat het secretariaat een evenredige vertegenwoordiging van functionarissen uit ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden heeft om ervoor te zorgen dat het zijn mandaat doelmatiger kan vervullen; 31. zou graag zien dat het vraagstuk omtrent de rol van het secretariaat van de WTO en zijn directeur-generaal aandachtig wordt bestudeerd; vraagt zich af wat de beperkingen zijn van een te strikte toepassing van het principe volgens hetwelk de regeringen van de WTO-leden de leiding hebben over het systeem (concept van "member driven organisation"); acht het nodig de financiële en menselijke middelen en bronnen van het secretariaat van de WTO te vergroten; wijst er echter op dat de toekenning van initiatiefrecht aan de organen van de WTO om het "collectieve" belang te bevorderen, vragen zal doen rijzen omtrent de democratische legitimiteit, de verantwoordingsplicht en de transparantie; 32. stelt voor het secretariaat van de WTO een zekere mate van bewegingsvrijheid te geven, zodat het initiatieven kan aannemen in het belang van de instelling, compromissen kan voorstellen in geval van een impasse en zelfs de werkzaamheden van bepaalde organen kan voorzitten met het oog op continuïteit en onpartijdigheid; onderstreept dat het noodzakelijk is dergelijke voorstellen te doen vergezellen van een serieuze reflectie over de wijze waarop de secretariaatsleden moeten worden geworven en over de geschiktheid van zijn middelen voor de taken die eraan zijn toebedeeld; 33. is ervan overtuigd dat het ontbreken van voldoende differentiatie tussen de ontwikkelingslanden, ondanks de grote verschillen in hun economische ontwikkelingsniveaus en bijzondere behoeftige, een obstakel kan vormen voor het aannemen van de voor deze landen doeltreffende maatregelen, conform het doel van de Doha-ronde en in het nadeel is van de meest behoevende ontwikkelingslanden; vraagt de meer ontwikkelde ontwikkelingslanden met klem hun deel van de verantwoordelijkheid al in de huidige ronde op zich te nemen en een bijdrage te leveren die in verhouding staat tot hun ontwikkelingsniveau en (sectoriële) concurrentiekracht; 34. meent dat een herziening van de bijzondere en gedifferentieerde behandeling (SDT) doorslaggevend is voor de betekenis van de WTO, vanuit een ontwikkelingsperspectief; een dergelijke herziening dient eveneens een nieuwe differentiatie te omvatten tussen de ontwikkelingslanden in de WTO en een benadering van de SDT die uitgaat van de ontwikkelingsbehoeften van de afzonderlijke landen in plaats van landencategorieën; bepleit dat voor de differentiatie effectieve criteria worden toegepast door niet alleen rekening te met de groei van het BBP maar ook met indicatoren als de economische-kwetsbaarheidsindex en de handels- en ontwikkelingsindex; 35. is van mening dat het vraagstuk omtrent het indelen van de landen in categorieën of subcategorieën, niet alleen van de ontwikkelingslanden maar van alle WTO-leden, op basis van objectieve criteria die niet uitsluitend verband houden met het bruto nationaal product, teneinde een gedifferentieerde toepassing van de bestaande of in onderhandeling zijnde overeenkomsten mogelijk te maken, serieus onderzocht zou moeten worden; 36. is van mening dat transparantie bij het opstellen en uitvoeren van het handelsbeleid een legitieme eis is van de maatschappij, de burgers en de parlementariërs; is verheugd over de echte vooruitgang die de WTO sinds zijn oprichting in 1995 werkelijk heeft geboekt op het gebied van externe transparantie en de doeltreffendheid van haar communicatiebeleid; benadrukt dat het voor ondernemingen en voor alle betrokken actoren van het maatschappelijk middenveld belangrijk is permanent toegang te hebben tot goede informatie over de multilaterale handelsregels en hun effectieve toepassing en over elke afwijking aan de zijde van de WTO-leden; 37. steunt de ideeën van de directeur-generaal van de WTO voor versterking van de mechanismen betreffende de "actieve transparantie" en het op doeltreffende wijze volgen en bewaken van de toepassing van de regels en verplichtingen die de WTO-leden zijn aangegaan, zodat hun effectieve en volledige uitvoering wordt gewaarborgd; roept de WTO op haar inspanningen op dit gebied voort te zetten en roept de WTO-leden op de WTO hiertoe voldoende middelen te geven; 38. herinnert eraan dat het memorandum van overeenstemming inzake geschillenbeslechting al sinds 1997 het onderwerp is van onderhandelingen die zijn bedoeld om duidelijkheid te verschaffen over bepaalde regels en om de toepassing ervan te verbeteren; betreurt dat deze onderhandelingen al sinds geruime tijd geen resultaten hebben opgeleverd; steunt het Europees voorstel voor meer autonomie van de organen voor geschillenbeslechting; 39. is er voorstander van dat, in het kader van de geschillenbeslechtingsprocedure, de inhoudelijke bijeenkomsten met de partijen, speciale groepen en de beroepsinstantie, gezien de juridische aard van de procedure, in de toekomst plaatsvinden in het openbaar, zoals gebruikelijk is voor rechtszittingen, en dat de betrokken documenten, inzonderheid de mededelingen van de partijen of experts, door het publiek geraadpleegd kunnen worden, behalve in uitzonderlijke en naar behoren gerechtvaardigde gevallen; 40. is van mening dat het systeem voor het beslechten van geschillen van de WTO over het geheel genomen een goede rol heeft vervuld, maar dat er bepaalde aanpassingen nodig zijn, met name op het gebied van de uitvoering van de aanbevelingen en beslissingen van het orgaan voor geschillenbeslechting; is voorstandervan de juridisering van het systeem voor geschillenbeslechting de dat geloofwaardigheid van de WTO-verbintenissen heeft verbeterd, doordat de WTO-leden meer op gelijke voet zijn komen te staan; 41. onderstreept dat het noodzakelijk is ervoor te zorgen dat de instantie voor geschillenbeslechting de regels van de WTO zodanig interpreteert dat hierbij naar behoren rekening wordt gehouden met het toepasselijke internationale milieu- en sociaal recht en verzoekt de Commissie en alle WTO-leden de regels van de WTO waar nodig in deze zin aan te passen; 42. voorziet de mogelijkheid tot het invoeren van sancties tegen landen die weigeren hun wetgeving of maatregelen aan te passen aan hun verplichtingen ten gunste van landen die door dergelijke wetgevingen of maatregelen benadeeld worden, met name wanneer het kleine economieën betreft die niet geloofwaardig hun toevlucht kunnen nemen tot vergeldingsmaatregelen; 43. roept de WTO-leden op van de gelegenheid gebruik te maken een breder debat te voeren over een eventuele hervorming van deze organisatie, zodat het herzieningsproces van het memorandum van overeenstemming kan worden vervolgd en afgesloten; 44. is van oordeel dat in het kader van de WTO naast de vermindering of opheffing van handelsbelemmeringen (negatieve integratie), ook positieve integratie moet worden bevorderd onder de leden; 45. is van mening dat het vraagstuk omtrent de toetredingen eveneens op de agenda van een dergelijk debat zou moeten staan; betreurt dat bepaalde onderhandelingen voor toetreding tot de WTO zich soms tot ver buiten elke redelijke termijn voortslepen, alleen doordat de procedure door slechts een of enkele WTO-leden wordt geblokkeerd; 46. verzoekt de WTO-leden na te denken over het idee een bijzondere pretoetredingsstatus te geven aan kandidaat-lidstaten die, hoewel de bilaterale onderhandelingen met hun belangrijkste partners binnen de organisatie voor toetreding tot de markt nog niet zijn afgesloten, zich ertoe verbinden onverwijld alle verplichtingen op zich te nemen die voortvloeien uit de toepassing van de bestaande regels; benadrukt dat het besluit om een nieuwe lidstaat al dan niet tot de WTO toe te laten altijd op basis van strikt commerciële overwegingen genomen zou moeten worden; 47. is van mening dat het EU-initiatief "Alles behalve wapens" een goed voorbeeld is van markttoegang voor de MOL; 48. herinnert aan het nog altijd niet ten uitvoer gelegde artikel XXXVIII, alinea 2, onder a) van de General Agreement on Tariffs and Trade van 1994, waarin de verplichting is vastgelegd van alle WTO-leden tot het stabiliseren en verbeteren van de marktomstandigheden voor primaire producten die van bijzonder belang zijn voor ontwikkelingslanden die lid zijn, en ziet besluitvaardig handelen naar aanleiding van dit artikel als een belangrijk kenmerk van een hervormde WTO; 49. onderstreept dat het debat over de hervorming van de WTO een volstrekt politieke procedure moet zijn die een hoge mate van betrokkenheid en vastberadenheid vereist aan de kant van de WTO-leden om succesvol te kunnen zijn; laat het aan de WTO-leden over om een besluit te nemen over het orgaan van de WTO waarin dit werk verricht zou moeten worden en de rol die de directeur-generaal daarin zou kunnen spelen; wil echter dat de parlementen van de lidstaten worden betrokken bij deze procedure middels een bijdrage van de Parlementaire Conferenties over de WTO; 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, de regeringen en parlementen van de overige WTO-leden, alsmede aan de WTO. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juli 1990 over het belang van het te sluiten vrijhandelsakkoord tussen de EEG en de Raad voor Samenwerking van de Arabische Golfstaten (GCC) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 mei 2007 over Europa als wereldspeler - externe aspecten van het concurrentievermogen (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 mei 2007 over bevordering van waardig werk voor iedereen (3) , - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, getiteld "Europa als wereldspeler: wereldwijd concurreren: een bijdrage aan de EU-strategie voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2006)0567 ), - gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over een gemeenschappelijke Europese aanpak van staatsinvesteringsfondsen ( COM(2008)0115 ), - gezien de economische overeenkomst tussen de staten van de Samenwerkingsraad van de Golf (GCC), die op 31 december 2001 te Masqat (sultanaat Oman) is goedgekeurd, en de GCC-verklaring van 21 december 2002 voor de Doha-ronde over de start van de douane-unie voor de Samenwerkingsraad van de Arabische Golfstaten, - gelet op de artikelen 188 C en 188 N, lid 6, onder a), punt v) van het Verdrag van Lissabon, volgens welke de Raad de goedkeuring van het Parlement moet vragen voor de sluiting van internationale overeenkomsten betreffende gebieden waarop de gewone wetgevingsprocedure van toepassing is, - gezien de jaarverslagen van het Europees Parlement over de mensenrechten, – gelet op artikel 108, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de EU voorrang moet blijven geven aan een op regels gebaseerd multilateraal handelssysteem zoals door de Wereldhandelsorganisatie (WTO) tot stand is gebracht, dat het beste forum voor eerlijke en billijke internationale handelsregels en handhaving daarvan vormt, B. overwegende dat de eerbiediging en bevordering van de mensenrechten essentieel zijn voor elke nieuwe overeenkomst van de EU met welk land dan ook, C. overwegende dat de GCC in omvang de zesde uitvoermarkt voor de EU is en dat de EU de belangrijkste handelspartner van de GCC is; overwegende dat de uitvoer van de EU naar de GCC gevarieerd is maar voor het merendeel (56% in 2006) uit machines en transportmaterieel bestaat, terwijl de invoer in de EU uit de GCC voornamelijk uit brandstoffen en daarvan afgeleide producten bestaat, D. overwegende dat de GCC-landen thans preferentiële toegang tot de EU-markt genieten op grond van het algemeen preferentiestelsel (APS) van de EU, E. overwegende dat EU- bedrijven in de GCC-staten nog altijd ernstige handelsbelemmeringen ondervinden en dat met name het plafond van 50% voor belangen in plaatselijke ondernemingen veel bedrijven uit de EU ervan weerhoudt daarin te investeren, 1. is van mening dat een handelsakkoord met de GCC een nuttige aanvulling op het multilaterale WTO-systeem kan vormen mits het niet tot tariefreducties beperkt blijft en betrekking heeft op kwalitatieve voorwaarden in verband met handel, met inbegrip van doeltreffende bepalingen inzake mensenrechten, en van sociale en milieunormen; 2. is tegen de achtergrond van de behoefte aan duurzamere handelspatronen ter bestrijding van de klimaatverandering van oordeel dat de toegang tot energiebronnen met multilaterale regelgeving moet worden benaderd en niet door op zo gunstig mogelijke toegangsvoorwaarden gerichte bilaterale handelsakkoorden mag worden ondermijnd; 3. is bezorgd over de trage voortgang bij de onderhandelingen maar neemt met belangstelling kennis van de belangrijke vooruitgang die in 2007 is geboekt; dringt er bij beide partijen op aan vaart achter de onderhandelingen over de nog openstaande punten te zetten voordat het EU-GCC-ministersberaad op 26 mei 2008 plaatsvindt; 4. dringt er bij de EU-instellingen en de GCC op aan dat zij bij de ontwikkeling en uitbreiding van harmonieuze economische betrekkingen hun onderlinge politieke en sociale dialoog versterken; Toegang tot elkaars markten 5. beklemtoont het essentiële belang van markttoegang, naast beperking of afschaffing van quota en tarieven, en van liberalisatie van non-tarifaire handelsbelemmeringen; 6. verzoekt de Commissie zorgvuldig maatregelen te formuleren op het gebied van productnormen (steun voor capaciteitsopbouw en uitwisseling van mankracht); wijst erop dat het einddoel van overeengekomen normen de naleving ervan is, wat betekent dat zij in het mechanisme voor het beslechten van geschillen moeten worden opgenomen; 7. geeft voorrang aan doeltreffende toepassing van intellectuele-eigendomsrechten; dringt aan op het sluiten van een vrijhandelsovereenkomst waarvan wetenschappelijke en technische samenwerking en intellectuele eigendom een essentieel onderdeel vormen; 8. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de mogelijke concurrentieverstoring in verscheidene GCC-staten door staatssteun en eventuele andere voordelen op het vlak van toegang tot grondstoffen en lagere kosten dan de wereldmarktprijzen die EU-bedrijven moeten betalen, en is van oordeel dat de vrijhandelsovereenkomst de huidige WTO-regels inzake staatssteun en soortgelijke maatregelen moet bekrachtigen; 9. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de scheefgroei bij de grensoverschrijdende investeringen door de afname van de EU-investeringen in het GCC-gebied en de toename van GCC-investeringen in de EU; stelt daarom voor beter samen te werken op het gebied van het mededingingsbeleid; 10. beklemtoont dat alle exportsubsidies op korte termijn moeten worden afgeschaft; is van oordeel dat ook kwantitatieve beperkingen voorrang verdienen; Sectoriële kwesties 11. wijst op het belang van sterkere liberalisering van de dienstensector en investeringen in de overeenkomst, naast overheidsopdrachten, waarbij rekening moet worden gehouden met het waarborgen van universele, toegankelijke en duurzame overheidsdienstverlening tegen betaalbare prijzen en met strenge kwaliteitsnormen voor iedereen; 12. is van mening dat met de overeenkomst moet worden gestreefd naar meer transparantie en een sterkere verantwoordingsplicht ten aanzien van de beleggingen door staatsinvesteringsfondsen; 13. is bezorgd over non-tarifaire handelsbelemmeringen zoals beperkingen voor bedrijfsdienstverlening, en wijst erop dat terugdringing van ongegronde beperkingen kan leiden tot kostenverlaging en tot een efficiënter bank- en verzekeringswezen en rechtsbijstand voor de bedrijven uit de GCC; 14. is verheugd over de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie over een gemeenschappelijke Europese aanpak van staatsinvesteringsfondsen en met name het voorstel voor een gedragscode voor hun beleggingsactiviteiten; beklemtoont het belang van een beoordeling van de deelneming van staatsfondsen in gevoelige Europese sectoren; 15. dringt aan op opname van een mechanisme dat ervoor moet zorgen dat internationale prijzen van toepassing zijn op grondstoffen voor petrochemische producenten in de GCC; is van oordeel dat gereduceerde grondstoffenprijzen neerkomen op subsidie waardoor de concurrentie wordt vervalst en dus als dumping in de zin van de WTO benaderd moeten worden; 16. verzoekt de Commissie het gebruik van de euro in de toekomstige handel tussen de lidstaten van de EU en de GCC te bevorderen; Duurzame ontwikkeling 17. wijst erop dat afdwingbare mensenrechtenclausules een essentieel onderdeel van vrijhandelsovereenkomsten met elke staat of regio vormen en als clausule met schorsende werking in de overeenkomst moeten worden opgenomen; 18. beschouwt een ambitieus hoofdstuk inzake duurzame ontwikkeling als hoeksteen van de overeenkomst en wijst erop dat het einddoel de handhaving van overeengekomen normen is; is van oordeel dat het hiervoor nodig is dat het hoofdstuk onder het standaardmechanisme voor geschillenbeslechting komt te vallen; 19. is van oordeel dat de ratificatie en volledige toepassing door de GCC-lidstaten van het raamwerk bestaande uit het VN-Verdrag tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad, het VN-Verdrag tegen corruptie en het Internationaal Verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en leden van hun families een essentiële rol moet spelen om ervoor te zorgen dat de vrijhandelsovereenkomst gepaard gaat met normen op het gebied van corruptiebestrijding en transparantie en sociale normen; 20. benadrukt dat de eerbiediging van de democratische beginselen en grondrechten zoals neergelegd in de Universele Verklaring van de rechten van de mens van de VN 10 december 1948 als inspiratiebron moet dienen voor het binnenlands en buitenlands beleid van beide partijen; moedigt de inspanningen aan die de GCC-lidstaten ondernemen om discriminatie van vrouwen te bestrijden, met name op de arbeidsmarkt; 21. gaat ervan uit dat de overeenkomst impliceert dat de partijen de essentiële verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) ratificeren en in praktijk brengen; verzoekt de Commissie na te gaan hoe landen gestimuleerd kunnen worden hun normen op het gebied van arbeid te verbeteren, met name ten aanzien van arbeidsmigranten, die in de meeste GCC-staten de meerderheid van de beroepsbevolking uitmaken; 22. dringt aan op een mechanisme om erkende mensenrechtenorganisaties en werknemers- en werkgeversorganisaties de gelegenheid te geven verzoeken om optreden in te dienen, die binnen een bepaalde periode behandeld moeten worden en die kunnen uitmonden in regels voor permanente follow-up en herziening teneinde de druk tegen schending van werknemersrechten op peil te houden; 23. verzoekt de Commissie een bijgewerkte duurzaamheidseffectbeoordeling uit te voeren, met name wat betreft maatregelen die wellicht nodig zijn om de negatieve gevolgen voor bepaalde groepen of sectoren op te vangen; 24. verzoekt de Commissie aandacht te schenken aan de verschuiving in handelspatronen als gevolg van wederzijdse liberalisering en met name het effect op het verlies van preferentievoordelen van het APS teneinde optimale tariefverlagingen te formuleren; 25. beklemtoont dat in aansluiting op de vrijhandelsovereenkomst verdere samenwerking tussen EU en GCC moet worden bevorderd, met name op het gebied van duurzame ontwikkeling, klimaatverandering en energie-efficiëntie, met inbegrip van hernieuwbare energie en Galileo; 26. verzoekt beide partijen na te gaan of er terreinen zijn waarop nauwere samenwerking mogelijk is in het kader van het bestaande Europees-Mediterraan partnerschap, en met name op het gebied van de rechtstreekse buitenlandse investeringen; Rol van het EP 27. verwacht dat het Verdrag van Lissabon in werking treedt voordat de onderhandelingen afgerond zullen zijn, zodat het Parlement zijn instemming met de overeenkomst zal moeten verlenen; verzoekt de Commissie het onderhandelingsmandaat van 2001 aan het Parlement voor te leggen; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de landen van de Samenwerkingsraad van de Golf, alsmede aan de secretaris-generaal van de Samenwerkingsraad van de Golf. Het Europees Parlement, – gezien het Groenboek over marktconforme instrumenten voor milieu- en gerelateerde beleidsdoelstellingen ( COM(2007)0140 ), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad in Brussel (8/9 maart 2007), waaronder het Energiebeleid voor Europa in Bijlage I, – gezien het rapport van het Europees Milieuagentschap Using the market for cost-effective environmental policy (nr. 1/2006), – gelet op de artikelen 2 en 6 van het EG-Verdrag, op grond waarvan eisen met betrekking tot de bescherming van het milieu dienen te worden opgenomen in de diverse beleidsterreinen van de Gemeenschap om een vanuit milieuoogpunt duurzame ontwikkeling van economische activiteiten te bevorderen, – gelet op artikel 175 van het EG-Verdrag, – gelet op Besluit nr. 2179/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 betreffende de herziening van het beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling "Op weg naar duurzame ontwikkeling" (1) , – gezien de herziening van de strategie van de EU voor duurzame ontwikkeling, – gezien het zesde Actieprogramma voor het milieu, – onder verwijzing naar zijn resoluties over thematische strategieën, het stedelijk milieu (2) , afvalrecycling (3) , het duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen (4) en duurzaam gebruik van bestrijdingsmiddelen (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 november 2007: "Beperking van de wereldwijde klimaatverandering tot 2 graden Celsius - het beleid voor de Conferentie van Bali over klimaatverandering en daarna" (6) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gelet op het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken en de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0040/2008 ), Milieudoelstellingen van de Europese Unie en achtergrond A. overwegende dat de informatie inzake de klimaatverandering doortastend handelen vereist om de effecten van dit verschijnsel te beperken, dat de Europese Raad zich als minimaal doel heeft gesteld de CO2-uitstoot met 20% terug te dringen voor 2020 en met 60% voor 2050; dat de Europese Raad zich verder het doel heeft gesteld dat tussen nu en 2020 20% van het energieverbruik zal bestaan uit duurzame energie en dat de energie-efficiëntie met 20% verbeterd wordt, B. overwegende dat in zijn hoger vermelde resolutie van 15 november 2007 het Parlement benadrukt dat de geïndustrialiseerde landen zich moeten verplichten tot een beperking van hun CO2-uitstoot ten opzichte van de uitstoot van 1990 met ten minste 30% in de periode tot 2020 en met 60-80% in de periode tot 2050, C. overwegende dat er verschillende soorten milieuverontreiniging zijn en dat het risico van uitputting van de natuurlijke hulpbronnen bestaat, D. overwegende dat er een verhoogd risico op uitsterving van een groot aantal dier- of plantsoorten is en dat de EU zich tot doel heeft gesteld het verlies aan biodiversiteit een halt toe te roepen voor 2010, E. overwegende dat het verkeer in de EU met betrekking tot het transportwezen, met name het goederenvervoer, en bijgevolg het energieverbruik dat daaruit voortvloeit, steeds verder toenemen, F. overwegende dat marktconforme instrumenten (MBI's) belangrijk zijn voor de tenuitvoerlegging van het principe "de vervuiler betaalt", en in bredere zin ook om op kosteneffectieve wijze rekening te kunnen houden met de verborgen kosten van productie en consumptie voor de volksgezondheid en het milieu, G. overwegende dat er enorme verschillen tussen de lidstaten bestaan, zowel op het gebied van milieubelastingen (tussen de 2% en 5% van het BBP van de lidstaten), als op het gebied van het gebruik van MBI's en dat het aandeel van de milieubelastingen in het BBP van de lidstaten de laatste vijf jaar is afgenomen, H. overwegende dat de belastingen op energie gemiddeld 76% van de milieubelasting uitmaken en de belastingen op het vervoer 21%, I. overwegende dat de particuliere huishoudens het leeuwendeel van de milieubelasting dragen, terwijl de andere economische sectoren de grootste verbruikers zijn van energie, water en vervoer, J. overwegende dat herziening van subsidies die schadelijk voor het milieu zijn, kan helpen om de klimaatverandering tegen te gaan, duurzame ontwikkeling tot stand te brengen en het internationale concurrentievermogen van de EU te handhaven, K. overwegende dat de reactie op de wereldwijde voorziene gevolgen van de klimaatverandering niet alleen moet leiden tot het loskoppelen van groei en productie- en consumptieprocessen, maar ook tot een verandering van ons sociaal-economische ontwikkelingsmodel, L. overwegende dat de huidige economische indicatoren van het BBP niet meer toereikend zijn voor een juiste beoordeling van de maatschappelijke, economische en ecologische realiteit en dat zij geen rekening houden met de gevolgen van menselijke activiteiten voor het milieu waarmee wij nu worden geconfronteerd; dat dient te worden gezocht naar nieuwe milieu-indicatoren voor de berekening van bereikte welvaart, om beter met dergelijke veranderingen rekening te kunnen houden, Kritiek op het Groenboek 1. verheugt zich over de verwijzing naar het principe "de vervuiler betaalt", maar betreurt het dat het verband zwak of niet aanwezig is als gaat om het ontwerpen en aanpassen van bestaande milieubeleidsinstrumenten; onderstreept dat het principe "de vervuiler betaalt" het mogelijk maakt een realistische prijs te bepalen door in de prijs van een product de kosten van het opruimen van vervuiling en herstel van de door productie veroorzaakte schade door te berekenen; wijst erop dat productie of producten die vervuiling veroorzaken, in feite uiteindelijk duurder zijn indien in de prijs alle externe factoren worden doorberekend, daar preventie goedkoper is dan herstel of sanering; 2. betreurt dat geen diepgaand onderzoek is verricht naar de voordelen van een differentiatie tussen MBI's op de consument gericht, in tegenstelling tot op de producent; 3. benadrukt dat het niet zo kan zijn dat het principe "de vervuiler betaalt" alleen inhoudt dat de eindgebruikers, en dus met name particuliere huishoudens, betalen; 4. betreurt het dat het Groenboek zich met name concentreert op de luchtverontreiniging en de opwarming van het klimaat, en de andere negatieve gevolgen voor het milieu van productie- en distributieprocessen en consumptiepatronen grotendeels negeert; 5. deelt de mening van de Commissie ten aanzien van de diversiteit van MBI's en het onderscheid tussen belastingen en heffingen, waarbij voor laatstgenoemde doorgaans sprake is van betaling als tegenprestatie voor duidelijk omschreven diensten of kosten; benadrukt de noodzaak om te kunnen beschikken over zowel stimulerende als afschrikkende instrumenten om doelen op het gebied van milieubescherming, volksgezondheid en duurzame ontwikkeling te bereiken; 6. betreurt het dat de internationale dimensie te weinig ter sprake wordt gebracht en dat maatregelen om verstoring van de concurrentie tussen regio's en sectoren van de industrie zoveel mogelijk te beperken nog steeds niet zijn genomen; Maatregelen 7. toont zich verheugd over het Groenboek; verzoekt de Europese Commissie met aandrang een duidelijke strategie uit te werken betreffende het gebruik van MBI's voor de kostenbepaling van milieuschade en de correctie van het ermee gepaard gaande marktfalen, waarin rekening wordt gehouden met het belastingsysteem, de herziene Europese regeling inzake emissierechten (ETS) en het handels- en technologiebeleid; 8. vraagt dat de Commissie bij het opstellen van haar implementatiestrategie voor MBI's nadenkt over en voorbereidend werk levert voor een omvattend verslag over de doeltreffendheid van de reguleringsinstrumenten op het vlak van milieu die de EU momenteel gebruikt, om te kunnen vaststellen op welke gebieden het aangewezen zou zijn de bestaande wetgeving te vervangen door MBI's; 9. verzoekt de Commissie een vergelijkend onderzoek naar de bestaande MBI's te gebruiken om hun doeltreffendheid te beoordelen en de uitwisseling van goede praktijken tussen de lidstaten te bevorderen; 10. verzoekt de Europese Unie een onderscheid te maken tussen de bruto economische rijkdom per inwoner en de netto economische, sociale en ecologische welvaart, als indicator voor de werkelijke vooruitgang (GPI); verzoekt de Europese Commissie en de lidstaten derhalve om nader onderzoek te doen naar de mogelijkheid om de Europese groei te meten met "groene" indicatoren (7) die rekening houden met de rijkdom die verloren gaat wanneer schade aan het milieu wordt toegebracht; 11. erkent dat volledige doorberekening van milieukosten een wezenlijke randvoorwaarde is voor eerlijke concurrentie tussen verschillende ondernemingen, voor meer economische stimuleringsmaatregelen ter bevordering van schone productie en consumptie, en voor bevordering van innovatie op het gebied van schonere technologie; 12. erkent dat voor het milieu schadelijke activiteiten in feite worden gesubsidieerd wanneer milieukosten niet kunnen worden doorberekend; 13. benadrukt dat het bestaan van een groot aantal subsidies met schadelijke gevolgen voor het milieu in de lidstaten van de EU de vervuiling verergert en het principe "de vervuiler betaalt" in belangrijke mate ondergraaft; Principes 14. wijst erop dat het principe "de vervuiler betaalt", dat een van de pijlers van het EU-milieubeleid vormt, ervan uitgaat dat externe factoren worden doorberekend in de marktprijzen, zodat ze de weerslag zijn van de werkelijke productiekosten of van de veroorzaakte milieu- en gezondheidsschade; stelt vast dat de toepassing van het principe "de vervuiler betaalt" in de meeste lidstaten nog veel te wensen overlaat; 15. merkt op dat MBI's een breed scala aan hulpmiddelen omvatten die voor specifieke doeleinden bestemd zijn, zoals verhandelbare rechten om minder luchtverontreiniging (bijv. CO2-emissies) te bewerkstelligen, milieubelastingen om de prijzen en aldus het gedrag van consumenten en producenten te veranderen, milieuheffingen om de kosten van milieudiensten te dekken, milieusubsidies om de ontwikkeling van schonere technologieën te ondersteunen, enz.; 16. erkent dat MBI's voor het milieu één van de meest doeltreffende middelen vormen om de milieudoelstellingen tegen redelijke kosten te bereiken; onderstreept evenwel dat deze instrumenten dienen te worden aangevuld met andere maatregelen, waaronder efficiëntienormen, doelstellingen voor uitstoot, enz.; 17. merkt op dat MBI's een uiterst belangrijke rol zullen spelen bij het streven naar de EU-doelstelling om het aandeel van hernieuwbare energie in het totale energieverbruik tegen 2020 op te trekken tot 20%; 18. is van mening dat voor een omschakeling naar duurzame ontwikkeling en een CO2-vrije economie een mix nodig is van afschrikkende instrumenten (waaronder belastingen en heffingen) en stimulerende instrumenten (bijvoorbeeld stelsels voor verhandeling); 19. benadrukt dat de ontwikkeling van instrumentencombinaties zal bijdragen tot een optimaal gebruik van MBI's; is, in deze context, dan ook van mening dat MBI's een grote bijdrage kunnen leveren tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Lissabon-agenda; 20. is van mening dat de maatregelen voor het energie- en klimaatbeleid die in het kader van een algemeen concept op EU-niveau en op nationaal niveau worden genomen, in overeenstemming dienen te worden gebracht met de in Lissabon en Göteborg overeengekomen doelstellingen; 21. is van mening dat MBI's geschikt en effectief zijn voor de internalisering van externe gevolgen, dat ze duidelijk vaker gebruikt zouden moeten worden, en dat zij administratieve instrumenten niet kunnen vervangen maar zouden moeten aanvullen; 22. onderstreept dat het inzetten van MBI's om vervuiling en negatieve milieugevolgen aan te pakken gebaseerd moet zijn op ecologische doeltreffendheid; is van mening dat de maatschappelijk consequenties van de toepassing van MBI's gecompenseerd zouden moeten worden met behulp van specifieke beleidsmaatregelen, zoals bodemprijzen, korting op heffingen, subsidie enz. voor de lage inkomens; acht het tevens noodzakelijk maatregelen te treffen om overmatige consumptie te bestraffen; 23. herinnert eraan dat Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (8) (energiebelastingrichtlijn) bepaalt dat belastingheffing onder bepaalde voorwaarden geheel of gedeeltelijk kan worden vervangen door alternatieve MBI's, waaronder vooral het EU-ETS; 24. benadrukt de belangrijke rol van milieubelastingen bij het bereiken van milieudoelstellingen; 25. is van mening dat MBI's voor de interne markt zich niet kunnen beperken tot stelsels van verhandelbare emissierechten of emissiequota en dat mogelijke andere regelingen dienen te worden overwogen, waaronder de invoering van een CO2-belasting en een lagere subsidiëring van fossiele brandstoffen; 26. benadrukt het feit dat milieubelastingen niet in de eerste plaats behoren te worden beschouwd als middel om de belastingopbrengsten te verhogen, maar veeleer als een middel ter voorkoming van alle voor het milieu nadelige vervuiling of aantasting - en daarmee ter bevordering het welzijn in de samenleving - tegen redelijke kosten; benadrukt dat de heffing van belastingen op negatieve factoren (waaronder vervuiling) behoort te worden gecompenseerd door verlaging van de belastingen op positieve factoren, waaronder arbeid; 27. wijst er nogmaals op dat, ondanks de verplichte unanimiteit op fiscaal gebied, de verdragen de mogelijkheid van nauwere samenwerking bieden en dat er een open coördinatiemethode bestaat; nodigt de lidstaten derhalve uit het milieubelastingstelsel verder te ontwikkelen om alle vormen van fiscale dumping te voorkomen; 28. merkt op dat meer EU-coördinatie op het vlak van milieubelastingen en de uitwisseling van beste praktijken hervormingen zal vergemakkelijken; steunt in het bijzonder voorstellen die de lidstaten in staat stellen de BTW-tarieven voor energie-efficiënte producten en energiebesparende materialen te verlagen of belastingfaciliteiten te verlenen voor dergelijke producten; benadrukt echter dat de lidstaten zelf moeten bepalen wat geschikt is voor hun belastingsysteem; 29. vestigt de aandacht op de voordelen van milieubelastinghervormingen; doet een beroep op de lidstaten om dergelijke hervormingen in praktijk te brengen teneinde onder meer energie-armoede te beperken en koolstofarme technologieën, energiebesparing, energie-efficiëntie en technologieën m.b.t. hernieuwbare energiebronnen aan te moedigen; 30. steunt de verlaging van de loonbelasting op nationaal niveau, maar onderstreept dat deze verlaging niet alleen in verband staat met de hervorming van het milieubelastingstelsel; 31. is van mening dat prijsmodulatie een middel kan zijn om de productie- en consumptieprocessen te beïnvloeden en om gebruikers te stimuleren om geschikte milieuvriendelijkere vervoersvormen te kiezen (door bv. de prijzen van het openbaar vervoer te verlagen); is van mening dat elke prijsverhoging als gevolg van de toepassing van MBI's voorspelbaar moet zijn en zo nodig rekening moet houden met de bijzondere omstandigheden van elke lidstaat; onderstreept echter dat prijsmaatregelen slechts een beperkte invloed hebben vanwege de beperkte elasticiteit van bepaalde sectoren en bepaalde categorieën consumenten; 32. onderstreept de noodzaak om exacte informatie te verkrijgen over de maatschappelijke en milieukosten van de totale levenscyclus van producten en diensten; verzoekt de Commissie om voorstellen te doen voor methoden om deze kosten te beoordelen; 33. is verheugd over de conferentie "Verder dan het BBP" die onlangs werd georganiseerd door de Commissie, het Europees Parlement, de OESO, het Wereldnatuurfonds (WWF) en de Club van Rome, en over de belangrijkste conclusies die werden getrokken; benadrukt hoe belangrijk het is om naast het BBP ook andere indicatoren te gebruiken om welvaart en vooruitgang in onze samenleving te meten, met name waar het gaat om de gevolgen van de economische groei voor de atmosfeer en ecosystemen; 34. is van mening dat MBI's een bijdrage kunnen leveren aan het bevorderen van onderzoek en milieu-innovatie, omdat door belastingheffing op milieuonvriendelijke producten en diensten of door toepassing van milieunormen producenten worden gestimuleerd om te investeren in onderzoek naar energie-efficiënte producten en diensten; Welke instrumenten voor welke sector? 35. erkent dat het EU-ETS in zijn huidige vorm een te beperkte werkingssfeer heeft, gelet op de vele bronnen van broeikasgassen en betrokken sectoren, en dat de noodzakelijke verbeteringen door de Commissie en de lidstaten moeten worden doorgevoerd om het EU-ETS in de derde fase van het project vanaf 2013 te optimaliseren; 36. verzoekt de Commissie met klem om het EU-ETS te versterken door een steeds strenger plafond op te leggen en het systeem uit te breiden naar alle directe vervuilers, en dit als belangrijkste middel om de doelstellingen voor 2020 inzake de vermindering van broeikasgassen te realiseren; 37. dringt dan ook aan op spoedige herziening van het EU-ETS, teneinde de in de proefperiode gebleken tekortkomingen doeltreffend aan te pakken, met inbegrip van de onverwachte winst voor bedrijven uit kapitaal verworven door de toekenning van gratis CO2-quota (b.v. de grote stroomproducenten); onderstreept dat de uitdrukkelijke steun van het principe "de vervuiler betaalt" in de EU-strategie voor duurzame ontwikkeling veronderstelt dat het EU-ETS primair gebaseerd zou moeten zijn op het veilen van emissierechten en op een algemeen plafond voor emissies dat aansluit bij de EU-doelstelling voor 2020 om de emissies met 30% te verlagen, met inbegrip van kwantitatieve limieten en kwaliteitseisen voor het gebruik van projectkredieten voor het mechanisme van schone ontwikkeling (CDM)/gezamenlijke uitvoering (JI); 38. benadrukt daarom dat het van belang is om de ontwikkeling van een wereldwijde koolstofmarkt aan te moedigen, teneinde de noodzakelijke grote emissieverminderingen op kosteneffectieve wijze te behalen; 39. acht een ruimer gebruik van MBI's in de vervoerssector van bijzonder groot belang voor de totale doorberekening van de sociale en milieukosten van alle vormen van vervoer; is met name van mening dat de geringe mate van doorberekening in het wegverkeer nadelige gevolgen heeft voor de concurrentiepositie van andere vormen van vervoer, waaronder het spoor, en ook vanuit een oogpunt van bevordering van efficiëntere en schonere technologie nadelig is; 40. is verheugd over het voorstel van de Commissie om de luchtvaart te betrekken in het EU-ETS, maar acht parallelle en aanvullende maatregelen noodzakelijk, waaronder een belasting op kerosine en op de uitstoot van stikstofoxiden (NOx) in het kader van de bestrijding van de gevolgen van klimaatverandering in de sector; 41. verzoekt de Commissie nadrukkelijk om vóór 2009 een wetsvoorstel te doen voor beperking van de uitstoot van broeikasgassen door het vervoer over zee, omdat deze sector op dit gebied aan geen enkele communautaire of internationale wet- en regelgeving is onderworpen; 42. is van mening dat energiebelasting alleen voor emissies die niet rechtstreeks of onrechtstreeks onder het EU-ETS vallen, een secundair en aanvullend instrument dient te blijven voor de reductie van broeikasgassen; 43. wijst erop dat de transport- en bouwsector een groot deel van de vraag naar energie en CO2-emissierechten vertegenwoordigen die niet gedekt worden door het EU-ETS; 44. is van mening dat de herziening van de energiebelastingrichtlijn onverwijld dient te worden uitgevoerd en wel tezamen met de herziening van de richtlijn inzake zware vrachtwagens (9) (Eurovignetrichtlijn), om overlapping van maatregelen met gelijkluidende doelstellingen te voorkomen en om het milieubelastingstelsel zodanig te wijzigen dat het gedrag van verschillende economische sectoren, met name door doorberekening van externe kosten, snel kan worden omgebogen naar een milieubewust gedrag; 45. acht het noodzakelijk de toepassing van de Eurovignetrichtlijn in alle lidstaten verplicht te stellen en deze zodanig te wijzigen dat doorberekening van externe kosten mogelijk wordt door heffingen op het gebruik van infrastructuur, met name in het wegtransport; is van mening dat, om te voorkomen dat het verkeer zich verplaatst naar de wegen die buiten de Eurovignetrichtlijn vallen, het Eurovignet zou moeten worden uitgebreid naar het gehele wegennet; 46. onderstreept dat het gebruik van MBI's moet worden onderworpen aan de principes voor betere regelgeving en dat elkaar overlappende en complexe instrumenten moeten worden vermeden; steunt de wijziging van de energiebelastingrichtlijn, die tot gevolg heeft dat deelnemers aan de EU-ETS niet twee keer - door zowel handel als belasting - hoeven te betalen voor hun emissies; 47. is van mening dat, in het kader van de herziening van de wetgeving inzake de belastingheffing op energieproducten, het minimum belastingtarief voor het industriële en commerciële vervoer van goederen zou moeten worden verhoogd; steunt de differentiatie van belastingheffing in een component energie enerzijds en een component milieu anderzijds, op basis van de CO2-uitstootniveaus; 48. roept de Commissie en de lidstaten op de uitzonderingen en vrijstellingen die zijn opgenomen in de energiebelastingrichtlijn te beoordelen en te onderzoeken welke met fossiele brandstoffen opgewekte energiebron in de toekomst zou moeten worden vrijgesteld van belasting met inachtneming van de werkingssfeer en de geest van de richtlijn; hierbij moeten dubbele lasten voor ondernemers als gevolg van toepassing van andere belastingheffingen of verhandelingsstelsels worden voorkomen; 49. wenst dat MBI's vaker worden gebruikt om zowel in de afzonderlijke lidstaten als in de EU milieubeleidsdoelstellingen in het algemeen en de doorberekening van externe kosten in het bijzonder te verwezenlijken; wijst er in dit verband evenwel op dat erop gelet dient te worden dat de fiscale soevereiniteit van de lidstaten geen concurrentieverstoringen veroorzaakt; stelt bijvoorbeeld krachtiger MBI's voor om de energie-efficiëntie en thermische isolatie van gebouwen te stimuleren; 50. nodigt de lidstaten uit hun stimulerende beleidsmaatregelen ten behoeve van de bouwsector uit te breiden om een vermindering van de vraag naar energie en van de uitstoot van CO2 te bevorderen; onderstreept hoezeer het van belang is om de ontwikkeling van passiefhuizen en energievriendelijke woonvormen te ondersteunen; 51. stelt voor dat compenserende maatregelen naar het model van de mechanismen van het Kyoto-protocol die financiële stimulansen kunnen opleveren ook van toepassing moeten zijn op de financiering van werkzaamheden ter verbetering van de energie-efficiëntie in de huizensector en de koolstofbalans van het stadsvervoer; Specifieke instrumenten en sectoren 52. is van mening dat de hervorming van subsidies die schadelijk zijn voor het milieu, zich niet mag beperken tot het GLB; is van mening dat op dit gebied in de vervoerssector en met name in het wegvervoer doortastende maatregelen noodzakelijk zijn; verzoekt de Commissie om op korte termijn een voorstel te doen voor een routekaart naar een geleidelijke maar snelle afschaffing van subsidies die schadelijk zijn voor het milieu, overeenkomstig het besluit van de Europese Raad over de herziening van de strategie voor duurzame ontwikkeling; 53. is het met de Commissie eens dat afschaffing van subsidies die schadelijk zijn voor het milieu een essentiële aanvullende maatregel is om duurzame ontwikkeling te bereiken, met name de doelstellingen van de geïntegreerde klimaatveranderings- en energieagenda, zoals onderschreven door de staatshoofden en regeringsleiders van de EU; 54. verwacht van de Commissie dat bij de herziening van de communautaire kaderregeling inzake overheidssteun ten behoeve van milieubescherming ook daadwerkelijk de noodzaak in aanmerking wordt genomen om productieprocessen, verkeer-, vervoer- en consumptiepatronen een andere richting op te buigen en om de hoeveelheid afval te verminderen; 55. wijst op de bepalingen van de Gemeenschap op het gebied van afval, maar betreurt dat deze niet zijn gericht op het probleem van het afvalvolume in de Europese Unie; verzoekt de Commissie en de lidstaten om een wettelijk kader te overwegen voor de belastingheffing op afval om de productie van afval te voorkomen en op middellange termijn de in de EU geproduceerde hoeveelheid afval te beperken; 56. is verheugd over de nadruk die wordt gelegd op MBI's voor de invoering van de kaderrichtlijn over water (10) en acht het van vitaal belang om de kosten die verband houden met de winning van oppervlaktewater, de achteruitgang van de waterkwaliteit en met zuiveringsinstallaties door te berekenen in de prijs van water; benadrukt dat de kaderrichtlijn over water als uitgangspunt kan dienen voor de vaststelling van MBI's voor het milieu; verzoekt de Commissie met nadruk om de toepassing daarvan in de lidstaten te onderzoeken en om gebruik te maken van de gemeenschappelijke invoeringsstrategie van de kaderrichtlijn over water en van proefbekkens in rivieren om de beste praktijken te onderzoeken en te bevorderen; verzoekt de lidstaten met klem om hun inspanningen gericht op een juiste tenuitvoerlegging van de kaderrichtlijn op te voeren en met name te waarborgen dat voor al het waterverbruik een economische evaluatie wordt gemaakt waarin de kosten van het gebruik van deze hulpbron worden verwerkt naast de milieukosten, omdat deze criteria met name worden gebruikt bij het uitwerken van een tarievenstelsel voor water dat de kosten voor gebruik van de hulpbron en de milieukosten moet dekken; 57. verzoekt de Commissie en de lidstaten om een stelsel van belastingen of heffingen in te voeren dat is gericht op beperking van de hoeveelheid gebruikte bestrijdingsmiddelen en streeft naar gebruik van minder giftige bestrijdingsmiddelen die ook minder schadelijk voor het milieu en de volksgezondheid zijn; 58. is van mening dat de invoering van een verlaagd BTW-tarief voor milieuvriendelijke producten strikt moet worden ingekaderd, zodat het ook daadwerkelijk ten goede komt aan de consumenten, en de invoering moet vergezeld gaan van aanvullende maatregelen zoals een milieulabel, om een systeem in te voeren dat het makkelijker maakt producten te vergelijken; 59. erkent de moeilijkheden die verband houden met de invoering van MBI's voor inspanningen die zijn gericht op toename of behoud van biodiversiteit en diensten op het gebied van ecosystemen, en voor lokale milieuproblemen; verzoekt de Commissie om onderzoek te blijven doen naar de beoordeling van de kosten van het verlies van biodiversiteit en naar het mogelijke gebruik van MBI's, daarbij uitdrukkelijk erkennend dat het behoud of de verbetering van de biodiversiteit in een gebied niet mag leiden tot verlies van biodiversiteit in een ander gebied door locale effecten ervan; 60. neemt in dit verband met belangstelling kennis van de regelingen voor verhandeling van emissiequota voor NOx en SO2 die door een aantal lidstaten zijn ingevoerd, aangezien dergelijke regelingen het mogelijk maken om milieudoelen op een zo kosteneffectieve mogelijke wijze te bereiken; benadrukt dat bij invoering van een stelsel voor verhandeling van emissierechten voor NOx en SO2 altijd rekening moet worden gehouden met de lokale omstandigheden waaronder deze uitstoot plaatsvindt en dat invoering altijd moet worden beperkt tot nauwkeurig omschreven geografische gebieden; 61. vraagt de Commissie in zijn initiatieven te voorzien in de handhaving van de huidige, door de lidstaten gebruikte mechanismen om de ontwikkeling van hernieuwbare energie te ondersteunen; onderstreept dat financiële stimuleringsmaatregelen voor biobrandstoffen pas kunnen worden ingevoerd nadat aanvullende analyses zijn verricht om vast te stellen of zij vanuit milieuoogpunt duurzaam worden geproduceerd; 62. benadrukt het feit dat MBI's zodanig behoren te worden ontworpen dat zij geen bedreiging vormen voor het concurrentievermogen van industrieën die met internationale concurrentie te kampen hebben, waaronder energie-intensieve industrieën, zodat kan worden voorkomen dat de verkopen teruglopen door import ("lekkage") en dat de productie uiteindelijk eventueel wordt verplaatst, met alle gevolgen van dien voor het milieu buiten de Europese Unie; 63. verzoekt de Commissie om een haalbaarheidsstudie te verrichten naar de invoering van een "CO2-kaart" voor particulieren en kleine en middelgrote ondernemingen, waarop het energieverbruik en de hoeveelheid geproduceerde broeikasgassen zouden worden vermeld; 64. verheugt zich over de opkomst van financiële instrumenten naast belastingheffing en systemen voor de handel in emissierechten, in het bijzonder de toenemende beschikbaarheid van groene/ethische beleggingsmogelijkheden, zoals groene obligaties, die de bewustwording vergroten en keuzemogelijkheden voor beleggers creëren op de markt; 65. erkent de ondersteunende rol van risicokapitaal en private-equity-bedrijven bij investeringen in koolstofarme technologieën; De internatonale dimensie 66. merkt op dat de Europese economieën meer dan 35% van de wereldmarkt voor verhandelde milieugoederen vertegenwoordigen, dat Europese bedrijven derhalve in een goede positie verkeren om te profiteren van een wereldwijde groene economie en dat dit een compensatie vormt voor ten minste een deel van de effecten op het BBP; 67. is voorstander van een studie naar een correctie-instrument aan de grenzen om onder meer eventuele "koolstoflekken" te voorkomen die de verplichting om de CO2-uitstoot te verminderen kunnen ondermijnen, en om de economische concurrentiepositie van de Unie te behouden; nodigt de Commissie uit zich te baseren op de studies die in sommige lidstaten zijn uitgevoerd om verslag uit te brengen aan het Europees Parlement over de mogelijke invoering van dergelijk instrument; benadrukt echter dat de correctiemaatregelen aan de grens alleen behoren te worden toegepast wanneer de inspanningen om te komen tot een overeenkomst over verplichte CO2-reductie op internationaal niveau geen succes zouden hebben; 68. is van mening dat, om op internationaal niveau aanvaardbaar te zijn, dit instrument de best beschikbare technieken in aanmerking zou moeten nemen en gunstig zou moeten blijven voor derde landen, met name ontwikkelingslanden; 69. erkent dat bindende internationale referentiewaarden en afspraken voor alle concurrentiegevoelige sectoren de voorkeur verdienen boven mogelijke invoering van fiscale aanpassingen aan de grens om verstoringen tussen handelspartners te compenseren; o o o 70. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen (1) , – gezien zijn resolutie van 4 juli 2006 over recente ontwikkelingen en vooruitzichten op het gebied van het vennootschapsrecht (2) , – gezien het eerste verslag van de Commissie aan het Europees Comité voor het Effectenbedrijf (ECEB) en het Parlement inzake de onderlinge afstemming tussen de internationale standaarden voor financiële verslaglegging en de nationale algemeen aanvaarde grondslagen voor financiële verslaggeving (Generally Accepted Accounting Principles - GAAP) van derde landen, – gezien het werkdocument van de Commissiediensten over ontwikkelingen op het gebied van bestuur binnen de IASB (International Accounting Standards Board) en de IASCF (International Accounting Standards Committee Foundation) van juli 2007, – gezien de conclusies van de Raad van 10 juli 2007 met betrekking tot het bestuur en de financiering van de IASB en van 11 juli 2006 over de financiering van de IASB, – gezien het verslag van de ECB van 19 december 2006 "Beoordeling van standaarden voor jaarrekeningen vanuit het oogpunt van de financiële stabiliteit", – gezien de brief van de European Financial Reporting Advisory Group (EFRAG) aan de IASB over het voorontwerp voor een internationale standaard voor financiële verslaglegging voor kleine en middelgrote ondernemingen (IFRS voor KMO's), – gezien de brieven van 3 oktober 2007 van de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement aan de Europese Commissie naar aanleiding van de consultatie van de Amerikaanse Securities and Exchange Commission (SEC) en aan de voorzitters van de overeenkomstige commissies van het Amerikaanse Congres, – gezien de verklaring van de Commissie, het Japanse Financial Services Agency, de International Organization of Securities Commissions (IOSCO) en de SEC van 7 november 2007 over versterking van het bestuur van de IASCF, – gezien het besluit van de SEC van 21 december 2007 over IFRS voor buitenlandse uitgevende instellingen, – gezien de Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (3) en de Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g) van het Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening (4) (vierde en zevende richtlijn vennootschapsrecht), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0032/2008 ), A. overwegende dat het IFRS-concept was opgezet met het doel om wereldwijd tot werkelijk mondiale financiële standaarden voor beursgenoteerde ondernemingen te komen, B. overwegende dat beursgenoteerde ondernemingen in de Europese Unie sinds januari 2005 verplicht zijn om bij het opstellen van hun geconsolideerde jaarrekening de internationale standaarden voor financiële verslaglegging toe te passen, C. overwegende dat de IASCF/IASB door Verordening (EG) nr. 1606/2002 de facto tot wetgevende instantie is verheven, D. met herhaling van zijn standpunt dat is verwoord in de paragrafen 37 tot en met 39 van de bovengenoemde resolutie van 4 juli 2006 over recente ontwikkelingen en vooruitzichten op het gebied van het vennootschapsrecht, E. overwegende dat van het inzicht en de ervaring die de Europese Unie heeft opgedaan na overneming van de IFRS gebruik gemaakt moet worden bij de bezinning op verdere ontwikkeling van de IASCF/IASB; overwegende dat gezagsorganen die geen afstand hebben gedaan van hun eigen standaarden voor jaarrekeningen, maar alleen over zijn gegaan tot onderlinge afstemming, wellicht niet over dezelfde ervaring of inzicht beschikken, F. overwegende dat het feit dat het 17 maanden duurde voordat de nieuwe voorzitter van de IASCF was benoemd een vraag doet rijzen over de doelmatigheid van de geldende procedure voor de selectie en benoeming van de leden van dit orgaan, G. overwegende dat de Europese Unie in haar betrekkingen met de IASCF/IASB van een reactieve naar een proactieve opstelling moet overgaan, H. overwegende dat de subprime-crisis in de zomer van 2007 van de standaarden voor financiële verslaglegging en, in het bijzonder van het belang de begrippen "fair value" en "markt tot markt", voor de financiële stabiliteit, onder de aandacht heeft gebracht, Transparante internationale organisaties die verantwoording afleggen 1. is de stellige mening toegedaan dat hoogwaardige, mondiale standaarden voor financiële verslaglegging moeten worden ontwikkeld; 2. merkt op dat de IASCF een particulier, zelfregulerend orgaan is, dat uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1606/2002 de rol van wetgever in de Europese Unie kreeg toebedeeld; onderkent dat er enige bezorgdheid bestaat met betrekking tot het feit dat het de IASCF/IASB wellicht ontbreekt aan transparantie en verantwoordingsplicht als gevolg van het feit dat zij niet aan de controle van een democratisch gekozen regering zijn onderworpen, terwijl de instellingen van de EU ook niet de bijbehorende procedures en praktijken voor overleg en democratische besluitvorming hebben vastgesteld die gebruikelijk zijn in hun eigen wetgevingsprocedures; is evenwel verheugd over het feit dat de IASCF/IASB hebben geprobeerd om deze tekortkomingen te corrigeren, bijvoorbeeld door het houden van tweejaarlijkse vergaderingen waarin de IASCF het werk van de IASB evalueert, het maken van effectbeoordelingen van nieuwe standaarden en het invoeren van geformaliseerde "feedback statements" op commentaren uit open consultatierondes; 3. acht het, bij ontstentenis van bevredigende oplossingen voor de problemen met betrekking tot de vaststelling van en het toezicht op de IASCF/IASB, noodzakelijk dat er een debat plaatsvindt over de voorwaarden voor opneming van de IASCF/IASB in de internationale bestuursstructuur, bijvoorbeeld het Internationaal Monetair Fonds, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling en de Wereldbank; 4. beklemtoont dat het noodzakelijk is meer vertegenwoordigers met een Europese achtergrond in de internationale normeringsorganen op te nemen om een werkelijk internationale aanpak tot stand te brengen en te voldoen aan de noodzaak van een evenwichtige waardering van het gewicht van de Unie feitelijk als verreweg de grootste economische ruimte met de meeste entiteiten die de IFRS toepassen; is van oordeel dat alle bestuursleden/trustees van de IASCF/IASB afkomstig moeten zijn van landen die de IFRS hebben ondertekend of voornemens zijn dit te doen; is voorstander van opneming van een bepaling betreffende een minimale geografische spreiding in de IASCF-statuten als voorgesteld door de trustees; 5. stelt vast dat de IASB-projecten een steeds grotere theoretische dimensie hebben, die zo ingewikkeld en theoretisch is dat met name kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) deze niet altijd kunnen begrijpen; 6. stelt vast dat een aantal praktische aspecten van het zakenleven niet juist door de IASB worden weerspiegeld; acht het van belang dat de presentatie van de jaarrekening vanuit het oogpunt van de gebruiker geschikt is om te worden aangewend voor andere doelstellingen, bijvoorbeeld voor het geven van financiële informatie aan beleggers, toezicht op de prestaties of het financieel beheer; 7. is voorstander van een open en permanent debat over boekhoudnormen moet worden gehouden en is in dit verband van mening dat de IASB zijn procedures ten aanzien van de belanghebbenden moet verbeteren, zodat rekening kan worden gehouden met de meningen van alle gebruikers van de IFRS en van beleggers; 8. is echter van mening dat de volgende maatregelen nodig zijn om het bestuur en de verantwoordingsplicht te verbeteren: 9. constateert dat de Commissie, net als bij de vaststelling van een stappenplan met de Amerikaanse autoriteiten in april 2006, in de verklaring van 7 november 2007 oplossingen op voorhand probeert uit te sluiten, terwijl uit een oogpunt van doeltreffendheid en legitimiteit open overleg en debat meer op zijn plaats zou zijn, en is van mening dat deze resolutie daaraan een bijdrage kan leveren; 10. dringt erop aan ervoor te zorgen dat verbeteringen betreffende de verantwoordingsplicht en het bestuur van de IASCF/IASB niet tot buitensporige bureaucratie leiden en waarborgen dat technische kwesties niet onnodig in het politieke vlak worden getrokken; 11. is van mening dat de IASB, alvorens te beginnen met het opstellen van een standaard, rekening moet houden met de actuele behoeften en de relevante informatie die de gebruikers (accountants, beleggers, toezichthouders) denken nodig te hebben; 12. dringt er bij de IASB op aan om, voorafgaand aan de goedkeuring van een nieuwe standaard, effectbeoordelingen uit te voeren met betrekking tot alle betrokken partijen en daarbij rekening te houden met de geografische diversiteit en de marktstructuren; is ingenomen met de aankondiging van de IASCF-trustees dat zij in hun jaarverslag 2007 zullen verwijzen naar evaluaties van de uitvoering en feedbackverklaringen; 13. verlangt dat een standaard voor jaarrekeningen alleen wordt opgesteld en gewijzigd wanneer zeker is dat daaraan een duidelijke en zinvolle behoefte bestaat en vooraf deugdelijk overleg is gepleegd; 14. is van oordeel dat op dit terrein het recht van initiatief van de Commissie gecombineerd moet worden met een passend, voorafgaand consultatieproces; 15. deelt de opvatting van de Raad dat de maatregelen waartoe is besloten om de bestuursstructuur van de IASB te verbeteren, aan de hand van een daartoe opgesteld uitvoeringsplan moeten worden ingevoerd, en dat dezelfde overwegingen moeten gelden voor alle maatregelen die door het Parlement zijn voorgesteld; 16. is van oordeel dat het Parlement tijdig en naar behoren geraadpleegd dient te worden over het werkplan en het vaststellen van de prioriteiten en de richting van projecten ter vaststelling van nieuwe standaarden; wenst in dit verband dat het Parlement al in een vroeg stadium wordt geconsulteerd; 17. is van mening dat de financieringsstructuur van de IASCF/IASB, die nu grotendeels is gebaseerd op vrijwillige bijdragen, onder meer van bedrijven en accountantsfirma's, vragen oproept; roept de IASCF/IASB in dit verband met name op te onderzoeken hoe het financieringsstelsel zou kunnen worden veranderd, zodat ten eerste alle gebruikersgroepen adequaat bij de financiering worden betrokken, er ten tweede voor wordt gezorgd dat er geen belangenconflict ontstaat tussen financiers en gebruikers, en ten derde de toegang tot standaarden voor jaarrekeningen een universeel karakter krijgt; roept de Commissie op te onderzoeken of en op welke voorwaarden overwogen kan worden een bijdrage aan die financiering te leveren; 18. is van mening dat transparante en stabiele financiering van de IASCF/IASB van cruciaal belang is; verzoekt de Commissie in overweging te nemen of en hoe een uniforme EU-financieringsmethode zou kunnen worden uitgewerkt; Invoering van IFRS in de Europese Unie 19. acht het absoluut noodzakelijk dat de Gemeenschap zelf een coherenter standpunt inneemt, zodat zij zo veel mogelijk invloed heeft in alle stadia van het proces van opstelling, interpretatie en uitvoering van de standaarden voor jaarrekeningen; 20. wijst op de bijdrage die de IFRS hebben geleverd door ervoor te zorgen dat het vergelijken van jaarrekeningen tussen verschillende landen, tussen concurrenten binnen dezelfde bedrijfssector en tussen verschillende bedrijfssectoren makkelijker is; 21. erkent de verdiensten van de IFRS, die niet alleen technische boekhoudaspecten betreffen, maar ook voordelen bieden voor kapitaalmarkten en voor de Europese Unie die op dit gebied een leidende positie heeft in de wereld; 22. stelt vast dat de "rondetafel" voor de consistente toepassing van de IFRS in de Europese Unie (5) , waartoe de Commissie in 2004 aan het begin van de huidige zittingsperiode het initiatief heeft genomen, niet aan de verwachtingen heeft voldaan wat betreft het vermogen om het standpunt en de belangen van de Unie duidelijk naar voren te brengen; 23. benadrukt dat consistentie bij de goedkeuring en toepassing van essentieel belang is voor het succes van de IFRS, maar herinnert eraan dat dit op beginselen berustende standaarden zijn en dat de consistentie ervan daarom niet moet worden nagestreefd, wanneer dit in conflict zou komen met een professioneel oordeel; 24. deelt de mening van de Raad dat de IASB bij de ontwikkeling van standaarden veel meer rekening moet houden met de conclusies van bovengenoemde rondetafelconferentie; 25. stelt vast dat bij de communautaire goedkeuringsprocedure een groot aantal partijen betrokken is; vestigt in het bijzonder de aandacht op het feit dat de Commissie input krijgt van een aantal spelers met bevoegdheden die elkaar duidelijk overlappen; wijst erop dat dit overlappen mogelijkheden biedt om de efficiëntie en transparantie te vergroten; 26. is van oordeel dat de fora waar die de Gemeenschap haar stem kan laten horen (Regelgevend Comité voor financiële verslaglegging of de EFRAG) haar niet op gelijke voet doen staan met landen die gestructureerd zijn rond de centrale bevoegdheden van regelgevers en toezichthouders (bijvoorbeeld de Financial Accounting Standards Board en de SEC in de VS of de Accounting Standards Board en Financial Services Agency voor Japan); 27. is van mening dat de totstandbrenging van een gestroomlijnder EU-structuur die rekening houdt met de nationale structuren voor kwesties op het gebied van financiële verslaglegging, aan die vereenvoudiging kan bijdragen, vooral als enkele bestaande organen worden opgeheven indien dit nodig is, en daarbij ook de rol kan versterken die de Europese Unie in de wereld zou moeten spelen; roept de Commissie op in overleg met het Parlement, de lidstaten en het Comité van Europese effectenregelgevers een voorstel voor de oprichting van een Europese structuur voor te bereiden en voor te leggen, teneinde een EU-structuur te vormen die een legitieme internationale partner is en een uniforme interpretatie en toepassing van de standaarden garandeert; 28. is ingenomen met de wijze waarop het van zijn bevoegdheden op dit terrein gebruik heeft gemaakt en wijst erop dat de rol van het Parlement bij de ontwikkeling en goedkeuring van de IFRS in het kader van de herziene comitéprocedure alleen maar groter wordt; merkt echter op dat er alleen in de laatste fase van de goedkeuringsprocedure sprake is van een formele betrokkenheid van het Parlement; dringt er omwille van tijdsbesparing op aan ervoor te zorgen dat het Europees Parlement in het kader van het proces naar behoren wordt geraadpleegd wanneer het werkprogramma van de IASB wordt opgesteld en een ontwerp voor een nieuwe standaard voor jaarrekeningen wordt besproken, zodat het ontstaan van een specifieke EU-versie van de IFRS of de noodzaak tot wijziging achteraf wordt voorkomen; 29. is van mening dat het voor beursgenoteerde ondernemingen in de EU schadelijk zou zijn als een uitgeklede versie van de IFRS wordt gebruikt, anders dan als laatste uitweg; 30. is van mening dat in elk geval aan de volgende aspecten bijzondere aandacht moet worden geschonken: 31. is van mening dat de toepassing van het "fair value"-beginsel voor bedrijven kostbaar kan zijn en kan leiden tot een onrealistische waardering, wanneer bijvoorbeeld een beoordeling door reële markten ontbreekt kan de toepassing van het "fair value"-beginsel geen indicatie geven van de werkelijke waarde van het bedrijf; is voorts van opvatting dat men rekening dient te houden met het feit dat toepassing van het "fair value"-beginsel op activa en passiva niet altijd tot realistische beoordelingen leidt; 32. is gezien de mogelijke samenhang tussen de IFRS en de belastingheffing van oordeel dat de opstelling, vankrachtwording en interpretatie van deze standaarden aanzienlijke consequenties kan hebben voor de lidstaten; 33. is blij met de praktijk die zijn Commissie economische en monetaire zaken vanaf het begin van deze zittingsperiode heeft ontwikkeld om eenmaal per jaar een ontmoeting te hebben met de voorzitter van de IASB en informele ontmoetingen met leden van de IASCF, en wenst dat de voorzitters van IASB en IASCF in de toekomst ten minste eenmaal per jaar verslag uitbrengen aan het Europees Parlement over alle voor het Parlement relevante kwesties (met name over hun werkprogramma, personele beslissingen, financiering en alle controversiële standaarden); 34. is het eens met de bedoeling van de IASB om de bestaande standaarden te verbeteren, maar is bezorgd over het feit dat het voortdurend aanbrengen van aanpassingen - ook als het om kleine veranderingen gaat - kostbaar kan zijn en hoge kosten met zich meebrengt voor grote ondernemingen; is van oordeel dat alle wijzigingen alleen mogen plaatsvinden als aan de hand van een kosten-batenanalyse blijkt dat zij noodzakelijk zijn. IFRS voor KMO's 35. stelt vast dat de IASB een brede consultatie en veldonderzoeken verricht met betrekking tot zijn ontwerp van IFRSO voor KMO's; verlangt dat met de resultaten van een dergelijke consultatie en dergelijke veldonderzoeken in de toekomst serieuzer rekening wordt gehouden dan het geval was bij het voorontwerp van IFRS voor KMO's; wijst erop dat dit noodzakelijk is, als de Europese Unie ooit zou overwegen de IFRS voor KMO's in aanmerking te nemen of EU-standaarden voor KMO's zou vaststellen met als doel deze met de IFRS voor KMO's; 36. wijst op de breed gedeelde opvatting binnen het midden- en kleinbedrijf dat de door de IASB voorgestelde IFRS voor KMO's veel te complex zijn en op veel plaatsen bovendien nog verwijzen naar de "full IFRS"; is van mening dat de toelichtingsvereisten te omvangrijk zijn en dat de inspanningen met betrekking tot de informatieplicht in geen verhouding staan tot de mogelijke voordelen daarvan; is bezorgd erover dat het ontwerp is opgesteld met de gedachte aan vrij grote KMO's (meer dan 50 werknemers) en wijst erop dat de meeste KMO's kleiner zijn; stelt vast dat de KMO's ook verontrust zijn over het voornemen van de IASB om de standaarden om de twee jaar te herzien; is evenwel van mening dat het ontwerp een nuttige optionele overgangsregeling kan zijn voor grotere, uitbreidende KMO's, maar onderstreept dat dit geen opstap naar gedwongen harmonisatie mag zijn; 37. is van mening dat het bevorderen van het vrijwillig gebruik van de IFRS of het aanmoedigen daartoe niet zonder risico is; denkt dat fragmentatie van de interne markt dreigt wanneer enkele lidstaten zouden besluiten om de definitieve IFRS in de door de IASB vastgestelde vorm toe te passen, en dat dit zelfs schadelijk zou kunnen zijn voor de financiële verslaglegging van KMO's in de hele Europese Unie; 38. onderstreept dat de IASB geen politiek mandaat heeft gekregen om een IFRS voor KMO's te ontwikkelen; merkt op dat de goedkeuringsprocedure alleen geldt voor internationale standaarden voor jaarrekeningen en interpretaties die bedoeld zijn voor beursgenoteerde ondernemingen; merkt voorts op dat de goedkeuringsprocedure niet mag worden gebruikt voor de goedkeuring van de IFRS voor KMO's; 39. zou willen voorstellen om eerst vast te stellen of KMO's in de Europese Unie baat zullen hebben bij een standaard die ontwikkeld is door de IASB; stelt vast dat de IASB zichzelf normaliter beschouwt als regelgevende instantie in het belang van beleggers op de kapitaalmarkt; erkent dat de IASB in zijn "Basis for conclusions" bevestigt dat de eisen voor KMO's verschillen van die voor beleggers op de kapitaalmarkt; betwijfelt of momenteel binnen de IASB voldoende aandacht wordt besteed aan KMO's; erkent evenwel dat er uit andere delen van de wereld een verzoek kan komen om een standaard voor KMO's te ontwikkelen en stelt voor om de vraag hiernaar nader te onderzoeken; onderstreept dat dit niet mag verhinderen dat de EU later voor een andere standaard kiest; 40. wijst erop dat de vierde en zevende vennootschapsrichtlijnen het juridische kader voor de jaarrekeningen van KMO's in de Europese Unie vormen en dat nog moet worden uitgezocht hoe de door de IASB voorgestelde IFRS voor KMO's zich verhouden tot de vierde en zevende vennootschapsrichtlijnen; meent dat de vierde en zevende vennootschapsrichtlijnen als basis kunnen dienen voor de eisen voor financiële verslaglegging door KMO's in de Europese Unie, met inbegrip van maatschappen; 41. is van oordeel dat de Europese Unie zorgvuldig dient te bepalen wat de voordelen zijn indien de Europese Unie zich bindt aan een IFRS-standaard voor KMO's dan wel haar eigen autonome en volledige oplossing voor KMO's ontwikkelt; is verder van mening dat een dergelijke EU-oplossing kan passen binnen het IFRS-begrippenkader, zonder dat KMO's echter worden gedwongen de volledige IFRS-standaarden te gebruiken; 42. is van mening dat de eisen die worden gesteld aan de financiële verslaglegging door KMO's in de Europese Unie moeten worden afgestemd op de behoeften van de gebruikers; raadt daarom aan om de behoeften van de gebruikers nog eens zorgvuldig te analyseren; 43. moedigt de Commissie gezien het voorgaande aan om haar activiteiten met betrekking tot een vereenvoudiging van de vennootschapswetgeving, de boekhouding en het boekhoudkundig toezicht voor KMO's voort te zetten door middel van relevante wetgevingsmaatregelen, met name de vierde en zevende richtlijnen inzake het vennootschapsrecht; 44. wijst erop dat voorschriften op het gebied van financiële verslaglegging zeer grote invloed hebben op het economisch recht als geheel en dat een IFRS voor KMO's verstrekkende gevolgen heeft voor KMO's en in de praktijk met name een grote inbreuk zou maken op de nationale wetgeving inzake bedrijfsbelastingen; wijst erop dat een IFRS voor KMO's op basis van het "fair value"-beginsel botst met het op andere rechtsgebieden prevalerende beginsel van kapitaalinstandhouding en niet altijd in het (fiscale) belang van KMO's is; 45. is van mening dat een IFRS voor KMO's rekening moet houden met het feit dat er in de Europese Unie verschillende ondernemingsvormen (bijvoorbeeld maatschappen en coöperaties) bestaan; huldigt daarom het standpunt dat een standaard een duidelijke definitie van het eigen vermogen moet bevatten, die tegemoetkomt aan de specifieke behoeften van KMO's; 46. betreurt dat in de ontwerp-IFRS voor KMO's niet adequaat rekening wordt gehouden met het feit dat de doelgroep van de boekhouding van KMO's vooral particuliere aandeelhouders, crediteuren, bedrijfspartners en werknemers zijn en niet zozeer anonieme beleggers, zoals in het geval van naamloze vennootschappen, en dat deze doelgroep meer belang stelt in een bedrijfsrelatie op lange termijn dan een kortetermijninvestering; 47. roept de Commissie op een diepgaande consultatieprocedure met betrekking tot een kader voor financiële verslaglegging voor KMO's in de Europese Unie op te stellen overeenkomstig gewone wetsvoorstellen, zich niet langer in te zetten voor invoering en goedkeuring van een IFRS voor KMO's en zo parallelle toepassing van standaarden in de Europese Unie te voorkomen zolang het interne proces in de Europese Unie niet is afgerond; moedigt de Commissie aan de mogelijkheid te overwegen om de administratieve last voor KMO's op het gebied van boekhouding en accountantscontrole te verminderen; 48. erkent evenwel dat er een algemene behoefte bestaat aan vereenvoudiging van de boekhouding en de toezichtmaatregelen voor KMO's, en wijst erop dat KMO's zorgen voor nieuwe banen en een motor zijn van de economische groei; Stappenplan voor convergentie en gelijkwaardigheid 49. herinnert eraan dat het uiteindelijke doel van de gezamenlijke internationale actoren de vaststelling van de IFRS moet zijn; erkent dat er een spanning bestaat tussen enerzijds de intentie om tot maximale convergentie te komen en anderzijds het verlangen om de volledige bevoegdheid van de Europese Unie te behouden om af te wijken van de consensus die wereldwijd haalbaar is; benadrukt dat afwijkingen van mondiale standaarden beperkt dienen te blijven tot het zowel in de Europese Unie als in andere delen van de wereld noodzakelijke minimum; is van oordeel dat derde landen de Europese Unie als één geheel moeten beschouwen en de 27 lidstaten niet verschillend moeten behandelen en dat de reeds begonnen processen van convergentie met bestaande systemen slechts als tussenstappen kunnen worden aanvaard; 50. wijst erop dat de totstandkoming van wereldwijde standaarden en convergentie belangrijk en wenselijk is en erkent dat de wereldwijde convergentie van standaarden voor jaarrekeningen in een steeds sneller tempo vordert; 51. steunt de voorgestelde convergentie en equivalentie; benadrukt echter dat convergentie met bepaalde normen van derde landen gebaseerd moet zijn op een voorafgaande beoordeling van de verdiensten en de effecten van zo'n verandering voor de communautaire opstellers en gebruikers van jaarrekeningen, en vooral voor KMO's, en dringt er bij de IASB op aan hieraan bij het nemen van maatregelen te denken; 52. merkt op dat er in het proces van convergentie vorderingen worden gemaakt en ziet het gevaar dat daarbij met name de economische en vennootschapsrechtelijke kadervoorwaarden van grote derde landen in aanmerking worden genomen en EU-kadervoorwaarden een minder grote rol spelen; 53. neemt nota van het feit dat de SEC op 20 juni 2007 voorstelde om jaarrekeningen van buitenlandse uitgevende instellingen goed te keuren zonder dat er aanpassingsvereisten gelden, mits ze zijn opgesteld op basis van de door de IASB vastgestelde Engelse versie van de IFRS; benadrukt dat het streven is dat de IFRS die door de Europese Unie in de bestaande wetgeving zijn opgenomen, door de SEC worden erkend; 54. is verheugd over de vooruitgang die is geboekt bij het stappenplan van de EU en de VS met betrekking tot de standaarden voor jaarrekeningen en over de recente aankondiging van de SEC om buitenlandse particuliere uitgevende instellingen toe te staan jaarrekeningen te overleggen in die in overeenstemming met de IFRS zijn, zonder aanpassing aan de Amerikaanse GAAP; steunt de aanpak die de Commissie heeft uiteengezet in haar brief aan de SEC van 26 september 2007; 55. herinnert eraan dat de vastberadenheid waarmee de Europese Unie met ingang van 2005 alle beursgenoteerde ondernemingen verplicht om bij het opstellen van hun geconsolideerde jaarrekening de IFRS toe te passen, in belangrijke mate heeft bijgedragen aan de toegenomen internationale belangstelling voor de IFRS; 56. herinnert eraan dat de president van de VS, de fungerende voorzitter van de Europese Raad en de voorzitter van de Europese Commissie op 30 april 2007 aan het slot van hun jaarlijkse topontmoeting een gezamenlijke verklaring van de EU en de VS ondertekenden, waarin ten aanzien van de financiële verslaggeving wordt opgemerkt: "Financiële markten. Bevorderen en nastreven van omstandigheden waaronder de algemeen aanvaarde grondslagen voor financiële verslaggeving van de Verenigde Staten en de internationale standaarden voor financiële verslaggeving uiterlijk in 2009 in beide rechtsgebieden worden erkend zonder dat aanpassing is vereist"; 57. wijst erop dat nog steeds niet duidelijk is welke van de verschillende jurisdicties die de IFRS toepassen, bevoegd is tot het geven van een definitieve interpretatie daarvan, hetgeen het risico van tegenstrijdige interpretaties inhoudt; wijst erop dat alleen Europese instanties en gerechtshoven bevoegd zijn om een definitieve interpretatie van de EU-specifieke IFRS kunnen geven en roept de Commissie op ervoor te zorgen dat dit zo blijft; is van mening dat de Commissie in samenwerking met de lidstaten en het Parlement een systeem moet ontwikkelen dat garandeert dat de IFRS binnen de Europese Unie uniform worden geïnterpreteerd en toegepast; o o o 58. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Comité van Europese effectenregelgevers, de International Accounting Standards Committee Foundation en de International Accounting Standards Board. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties over Zimbabwe van 16 december 2004 (1) , 7 juli 2005 (2) , 7 september 2006 (3) en 26 april 2007 (4) , – gezien Gemeenschappelijk Standpunt 2008/135/GBVB van de Raad van 18 februari 2008 (5) waarbij de met gemeenschappelijk standpunt 2004/161/GBVB genomen beperkende maatregelen tegen Zimbabwe zijn verlengd tot 20 februari 2009, – gezien de spoedconferentie van de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (South African Development Community, SADC) van 12 april 2008, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat op 29 maart 2008 verkiezingen voor het parlement (House of Assembly) van Zimbabwe, de senaat van Zimbabwe, het ambt van president en de organen van plaatselijke bestuur zijn gehouden, B. overwegende dat de resultaten van de presidentsverkiezingen nog bekend moeten worden gemaakt en de resultaten van de parlementsverkiezingen nog moeten worden vervolledigd, C. overwegende dat het hooggerechtshof van Zimbabwe op 14 april 2008 een urgent verzoek van de oppositiegroepering Movement for Democratic Change tot bekendmaking door de verkiezingscommissie van Zimbabwe van de resultaten van de presidentsverkiezingen heeft verworpen, D. overwegende dat de verkiezingscommissie van Zimbabwe op 12 april 2008 heeft aangekondigd een hertelling te zullen houden in 23 kiesdistricten voor de presidentsverkiezingen waar het resultaat door de regerende partij Zanu-PF was aangevochten, E. overwegende dat secretaris-generaal Ban Ki-moon van de Verenigde Naties er op de aangehaalde SADC-spoedconferentie in Lusaka toe heeft opgeroepen de resultaten van de presidentsverkiezingen zo spoedig mogelijk vrij te geven, met de waarschuwing dat het concept zelf van democratie in Afrika in gevaar was, F. overwegende dat de SADC heeft gevraagd dat de verkiezingsresultaten prompt zouden worden gecontroleerd en vrijgegeven, overeenkomstig de toepasselijke wettelijke procedure, G. overwegende dat het regime opnieuw met geweld tegen de oppositie heeft gereageerd, 1. dringt erop aan dat de democratische wensen van de Zimbabwaanse bevolking worden geëerbiedigd; dringt er bij iedereen die bij de toekomst van Zimbabwe betrokken wil zijn, op aan met de krachten van democratische verandering samen te werken; 2. verzoekt de verkiezingscommissie van Zimbabwe alle oorspronkelijke verkiezingsresultaten onmiddellijk vrij te geven, aangezien de vertraging nu angst en speculatie veroorzaakt die schadelijk voor vrede, politieke stabiliteit en de democratische vooruitzichten van Zimbabwe zijn; 3. prijst het fantastische werk van de NGO Zimbabwe Election Support Network door de inzet van duizenden waarnemers in het hele land en de publicatie van hun op peilingen gebaseerde ramingen; 4. moedigt de Zimbabwaanse regering krachtig aan om zich, als ondertekenaar van het verdrag en de protocollen van de SADC, de oprichtingsakte van de Afrikaanse Unie, het Afrikaans Handvest van de rechten van de mens en de volkeren en het Nieuwe Partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika, te houden aan haar verplichtingen inzake democratische beginselen, mensenrechten en de rechtsstaat; 5. prijst de SADC voor het samenroepen van zijn spoedtop op 12 april 2008 en is tevreden met het persbericht van de leiders op de top waarin deze de prompte vrijgave van de resultaten van de presidentsverkiezingen vragen; 6. is verheugd over de recente erkenning door het regerende African National Congress van Zuid-Afrika dat Zimbabwe nu in een crisissituatie is gekomen en heeft er vertrouwen in dat dit zal leiden tot positieve actie; 7. verzoekt de Afrikaanse Unie met aandrang zijn goede diensten aan te wenden om te helpen een spoedige en positieve oplossing van de crisis in Zimbabwe tot stand te brengen; 8. veroordeelt krachtig de postelectorale politieke gewelddaden en schendingen van de mensenrechten die tegen aanhangers van oppositiepartijen waren gericht; 9. betreurt dat de laatste weken bijna een dozijn buitenlandse journalisten is gearresteerd en vraagt dat alle beperkingen van de persvrijheid en de vrijheid van vergadering onmiddellijk worden opgeheven en dat buitenlandse persbureaus vrij toegang tot Zimbabwe krijgen en vraagt bovendien de onmiddellijk vrijlating van 36 burgers die bij een vreedzaam protest tegen de uitblijvende bekendmaking van de resultaten zijn gearresteerd; 10. prijst de Zuid-Afrikaanse dokwerkers voor hun weigering wapens van het Chinese cargoschip An Yue Jiang te laden die voor de veiligheidstroepen van Zimbabwe waren bestemd; vraagt alle SADC-landen te weigeren dat de vracht van de An Yue Jiang in één van hun havens aan land wordt gebracht; 11. vraagt de Chinese regering de wapenexport naar Zimbabwe stop te zetten en opdracht te geven tot de onmiddellijke terugkeer van de An Yue Jiang naar de Chinese havens; 12. verzoekt de Raad ervoor te zorgen dat alle lidstaten de bestaande beperkende maatregelen strikt toepassen; 13. verzoekt de Raad en de Commissie de voorbereiding te versnellen van het pakket maatregelen, inclusief urgente economische hulp, dat er zal komen zodra de democratische transformatie in Zimbabwe een feit is en over deze maatregelen overleg te plegen met de ruimere internationale gemeenschap; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regeringen van de G8-landen, de regeringen en parlementen van Zimbabwe en Zuid-Afrika, de secretaris-generaal van het Gemenebest, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de voorzitters van de commissie en de uitvoerende raad van de Afrikaanse Unie, het pan-Afrikaanse parlement, de secretaris-generaal van de SADC en de regeringen van de SADC-landen. Het Europees Parlement , – gezien de verklaring van de Raad van 25 februari 2008 over het wetgevingsvoorstel inzake strafrecht in Iran, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Iran, en met name die welke de mensenrechten in dat land betreffen, en meer in het bijzonder die van 25 oktober 2007 (1) en 31 januari 2008 (2) , – gezien het verslag (3) van de Commissie buitenlandse zaken over het jaarverslag van de EU over de mensenrechten in de wereld en het EU-beleid ter zake, – gezien de resoluties van de Algemene Vergadering van de VN en met name resolutie 62/168 van 18 december 2007 over de situatie van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran, en resolutie 62/149 van 18 december 2007 over een moratorium op de doodstraf, – gelet op de Universele Verklaring van de mensenrechten van de Verenigde Naties, het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, het Internationale Verdrag voor de uitbanning van rassendiscriminatie en het Verdrag inzake de rechten van het kind, die alle door Iran zijn ondertekend, – gezien de tweede interparlementaire vergadering tussen het Europees Parlement en de Majlis van Islamitische Republiek Iran (Islamitische raadgevende vergadering) in Teheran op 7-9 december 2007 en het verslag daarvan, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat sinds de start van de "1 miljoen handtekeningen"-campagne voor juridische gelijkheid tussen mannen en vrouwen in Iran op 27 augustus 2006 meer dan 70 activisten zijn gearresteerd of anderszins worden vervolgd vanwege hun vreedzame ijveren voor wijziging van de wetgeving; overwegende dat de website van de campagne vele malen is geblokkeerd door de Iraanse autoriteiten, B. overwegende dat activisten voor vrouwenrechten in Iran in toenemende mate worden onderdrukt, en dat de afgelopen twee jaar meer dan honderd van hen zijn gearresteerd, ondervraagd of veroordeeld, terwijl de regering van Iran meer dan een miljoen EUR aan borgtocht heeft geëist; overwegende dat kranten, tijdschriften en omroepen die zich voor vrouwenrechten inzetten, zijn gesloten, zoals het belangrijkste tijdschrift voor vrouwenrechten "Zanan" op 28 januari 2008, dat meer dan 17 jaar heeft bestaan, C. overwegende dat een vooraanstaand lid van de campagne, activist voor de vrouwenrechten en het milieu Khadijeh Moghaddam, op 8 april 2008 is gearresteerd en pas onlangs is vrijgelaten na betaling van een hoge borgtocht van een miljard IRR (circa 50 000 EUR), D. overwegende dat de algemene situatie van de mensenrechten in Iran sinds 2005 is blijven verslechteren en overwegende dat alleen al de terechtstellingen in 2007 zijn verdubbeld, wat Iran na Saoedi-Arabië tot het land met het hoogste aantal terechtstellingen per hoofd van de bevolking maakt, en dat Iran en Saoedi-Arabië samen met Jemen de drie landen zijn waar terechtstellingen plaatsvinden voor misdrijven die zijn begaan door personen jonger dan 18 jaar, E. overwegende dat minstens tien vrouwen, Iran, Khayrieh, Kobra N., Fatemeh, Ashraf Kalhori, Shamameh Ghorbani, Leyla Ghomi, Hajar en de zusters Zohreh en Azar Kabiriniat, nog altijd het gevaar lopen te worden gestenigd, net als twee mannen, Abdollah Farivar en een anonieme Afghaan, F. overwegende dat Mokarrameh Ebrahimi was veroordeeld tot de dood door steniging, tezamen met haar partner en de vader van haar kinderen, om de simpele reden van het onderhouden van een buitenechtelijke relatie, een feit dat volgens het internationale recht geen misdrijf vormt, overwegende dat Mokarrameh Ebrahimi gratie is verleend door de hoogste leider Ayatollah Ali Khamenei, na 11 jaar gevangenschap, en op 17 maart 2008 is vrijgelaten samen met jaar 5 jaar oude zoon, maar tragischerwijze pas nadat haar partner Ja'Far Kiani in juli 2007 was gestenigd, G. overwegende dat in een belangrijke maatregel het hoofd van de rechterlijke macht, Ayatollah Seyyed Mahmoud Hashemi Shahroudi, recentelijk de veroordelingen voor moord van Shahla Jahed, een "tijdelijke vrouw", ongedaan heeft gemaakt, na het vaststellen van "procedurele fouten" in het oorspronkelijke onderzoek, dat had geleid tot haar veroordeling wegens moord op de permanente vrouw van haar tijdelijke echtgenoot, H. overwegende dat er de afgelopen jaren enkele verbeteringen hebben plaatsgevonden op het gebied van de vrouwenrechten, met name het verhogen van de minimum huwbare leeftijd voor meisjes van 9 naar 13 jaar, het feit dat gescheiden vrouwen het voogdijschap mogen houden over hun zonen tot 7 jaar oud (voorheen slechts tot twee jaar), dat vrouwen nu juridisch adviseur kunnen worden, om scheiding kunnen verzoeken of kunnen weigeren dat hun echtgenoot een tweede vrouw neemt, I. overwegende dat recentelijk echter een wetsontwerp over "gezinsbescherming" is ingediend in de Iraanse Majlis, dat is gericht op verder invoering van polygamie, tijdelijk huwelijk en het unilateraal recht voor mannen om willekeurig te scheiden en het voogdijschap te verkrijgen, J. overwegende dat Iran nog steeds geen partij is bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de afschaffing van alle vormen van discriminatie van vrouwen, 1. verwelkomt de vrijlating van Khadijeh Moghaddam en Mokarrameh Ebrahimi en wijst op de rol van de hoogste leider en het hoofd van de rechterlijke macht bij deze zaken; roept op tot de vrijlating van Shahla Jahed; 2. veroordeelt krachtig de onderdrukking van bewegingen van de civil society in Iran, waaronder bewegingen voor de rechten van de vrouw, zoals die betrokken zijn bij de "1 miljoen handtekeningen"-campagne; dringt er bij de Iraanse autoriteiten op aan het lastig vallen, de intimidatie en de vervolging van degenen die op vreedzame wijze hun vrijheid van meningsuiting, vereniging en vergadering uitoefenen te staken en onverwijld en onvoorwaardelijk alle gewetensgevangenen vrij te laten; wijst nogmaals op zijn resoluties van 25 oktober 2007 en 31 januari 2008; 3. erkent de actieve en belangrijke rol die vrouwen, ondanks aanhoudende en grote juridische ongelijkheden, spelen in de Iraanse samenleving, en die een bron van inspiratie en hoop kunnen zijn voor vrouwen in andere landen in de regio; 4. roept het Iraanse parlement en de Iraanse regering op de discriminerende Iraanse wetgeving te wijzigen, die onder meer vrouwen uitsluit van de hoogste overheidsposities en aanstellingen als rechter, hen minder rechten dan mannen toekent in het huwelijk, bij scheiding, voogdijschap en erfenissen, en bepaalt dat bewijzen die zij voor een rechtbank aanvoeren slechts half zo zwaar wegen als die van mannen; wijst erop dat onder bepaalde omstandigheden deze ongelijkheden er toe kunnen bijdragen dat vrouwen geweldsmisdrijven plegen; 5. herhaalt zijn krachtige veroordeling van de doodstraf in het algemeen, roept op tot een onverwijld moratorium op terechtstellingen in Iran en is ontzet dat Iran het hoogste aantal terechtstellingen van kinderen ter wereld blijft uitvoeren en dat het moratorium op stenigingen nog altijd niet volledig ten uitvoer is gelegd; 6. wijst op de directieven die het hoofd van de rechterlijk macht Sharoudi heeft uitgevaardigd inzake het uitbannen van openbare terechtstellingen zonder voorafgaande instemming en gevangenneming voor lange tijd zonder aanklacht; 7. roept de leden van de onlangs gekozen Majlis op zo snel mogelijk de lopende hervorming van het Iraanse wetboek van strafrecht af te ronden, met name met het oog op de afschaffing van stenigingen en terechtstellingen van kinderen, de invoering van een moratorium op de doodstraf, de harmonisatie van de Iraanse wetgeving met de internationale verplichtingen op het gebied van de mensenrechten en de ratificatie van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de afschaffing van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen; 8. verzoekt de Raad en de Commissie de mensenrechtensituatie in Iran nauwlettend te blijven volgen, concrete gevallen van schendingen van de mensenrechten in Iran aan te kaarten bij de autoriteiten en ter zake in het tweede halfjaar van 2008 een omvattend verslag aan het Parlement voor te leggen, met voorstellen voor projecten die eventueel kunnen worden gefinancierd in het kader van het Financieringsinstrument (4) van de EU voor de bevordering van democratie en mensenrechten in de wereld; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de VN-Veiligheidsraad, de mensenrechtenraad van de VN, het hoofd van de rechterlijke macht van Iran en de regering en het parlement van de Islamitische Republiek Iran. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de resoluties van het Europees Parlement van 27 september 2007 over de EVDB-operatie in Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek (1) en 13 december 2007 over oostelijk Tsjaad (2) , – gezien het Besluit 2008/101/GBVB van de Raad van 28 januari 2008 over de aanvang van de militaire operatie van de Europese Unie in de Republiek Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR Tsjaad/CAR) (3) , – gezien resolutie 1778(2007) van 25 september 2007 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die voorziet in de ontplooiing van een multilaterale internationale aanwezigheid in het oosten van Tsjaad en het noordoosten van de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR) vraagt, met inbegrip van een EVDB-missie EUFOR TCHAD/CAR, – gezien resolutie 1769(2007) van 31 juli 2007 van de Veiligheidsraad van de VN, die voor een aanvankelijke periode van 12 maanden een gezamenlijke operatie van de Afrikaanse Unie en de Verenigde Naties(AU/VN) in Darfur vraagt (UNAMID), – gezien het politieke akkoord dat de Tsjadische president en de ongewapende oppositie op 13 augustus 2007 in Ndjamena hebben ondertekend met het oog op de versterking van het democratische proces in Tsjaad door alle relevante Tsjadische politieke partijen van de meerderheid en de oppositie en met het oog op de voorbereiding van de parlementsverkiezingen van 2009, – gezien het niet-aanvalspact dat de staatshoofden van Tsjaad en Sudan op 13 maart 2008 in Dakar hebben ondertekend in de marge van de top van de Islamitische Conferentie en onder de auspiciën van president Abdoulaye Wade (Senegal) en president Omar Bongo (Gabon), – gezien de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst van Cotonou (4) , met name het hoofdstuk over humanitaire en noodhulp, – gezien de internationale overeenkomsten en instrumenten inzake mensenrechten, – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. verontrust over het feit dat er sinds 3 februari 2008 geen enkel nieuws meer is van Ibni Oumar Mahamat Saleh, woordvoerder van de Coalitie van politieke partijen van de democratische oppositie of van andere politieke gevangenen, B. verontrust over de arrestatie van gewone aanhangers van oppositiepartijen en van oppositieleiders na de poging van de opstandelingen in februari 2008 om president Idriss Déby Itno uit de macht te zetten, C. overwegende dat president Déby het huidige conflict met de gewapende oppositie als dekmantel heeft gebruikt om leiders van de vreedzame burgeroppositie te arresteren, D. overwegende dat de Tsjadische veiligheidstroepen zich schuldig maken aan buitenrechtelijke executies, foltering, willekeurige arrestaties in algehele straffeloosheid, en dat mensenrechtenactivisten en journalisten het slachtoffer blijven van arrestaties, oneerlijke procesvoering en opsluiting waarbij het recht op vrijheid van meningsuiting wordt geschonden, E. overwegende dat de Tsjadische president de noodtoestand heeft misbruikt om de wet van 1994 inzake de persvrijheid af te schaffen en dat de correspondenten van de internationale pers het enorm moeilijk hebben om hun informatieplicht te vervullen, F. overwegende dat het presidentieel besluit tot oprichting van de onderzoekscommissie naar de gebeurtenissen van 2 en 3 februari 2008 de onafhankelijkheid van deze commissie niet waarborgt, G. verontrust over de veiligheidssituatie in het oosten van Tsjaad, die sinds 2006 slechter is geworden door botsingen tussen Tsjadische veiligheidstroepen en Tsjadische opstandelingen, door invallen van Janjaweed-milities en gewapende bendes uit Sudan en door banditisme en aanvallen op humanitaire organisaties, H. overwegende dat de oplossing voor deze crisis vereist dat de fundamentele oorzaken daarvan worden aangepakt in het kader van een alomvattend politiek verzoeningsproces dat de steun van de bevolking heeft, ten einde te komen tot vrede, veiligheid en ontwikkeling, I. overwegende dat de nieuwe Tsjadische premier, Youssouf Saleh Abbas, heeft verklaard dat de uitvoering van het bovengenoemde, door de Europese Unie gesteunde akkoord van 13 augustus 2007 prioriteit heeft, J. overwegende dat de Coalitie van politieke partijen van de democratische oppositie gunstig heeft gereageerd op het principe van een zeer brede regering, K. overwegende dat het begin april 2008 in de regio Adé opnieuw tot botsingen is gekomen tussen het regeringsleger en de gewapende troepen van de opstandelingen, L. overwegende dat er in Tripoli onderhandelingen begonnen zijn tussen vertegenwoordigers van de regering en vertegenwoordigers van de opstandelingen, M. overwegende dat er zich al meer dan 250 000 Sudanese vluchtelingen in 12 kampen in het oosten van Tsjaad bevinden; overwegende dat er in februari 2008 op zijn minst nog eens 12 000 nieuwe vluchtelingen zijn bijgekomen toen de spanning in Darfur toenam, N. overwegende dat er in Tsjaad ook meer dan 57 000 vluchtelingen uit de CAR zijn, die zich voor het overgrote deel in vier kampen in het zuiden van het land bevinden; overwegende dat er in het oosten van Tsjaad naast deze vluchtelingen ook nog ongeveer 180 000 binnenlandse ontheemden zijn die hun huizen hebben verlaten en zich blijven verplaatsen om te ontkomen aan interetnisch geweld; dat het inzetten van EUFOR de voorwaarden kan helpen creëren voor de terugkeer van deze binnenlandse ontheemden, maar dat hun terugkeer niet overhaast mag gebeuren, O. overwegende dat, gezien de huidige humanitaire en veiligheidssituatie, het inzetten van de EUFOR-troepen waarvoor de VN-Veiligheidsraad zijn toestemming heeft verleend, absoluut noodzakelijk is, niet op zijn minst omdat de VN en de EU verantwoordelijkheid dragen om burgers in deze regio's met alle mogelijke middelen te beschermen, humanitaire hulp te verlenen en de veiligheid van de humanitaire hulpverleners te waarborgen, P. overwegende dat een aantal opstandelingen een deel van het Tsjadische grondgebied blijft bezetten en aanwezig is aan beide zijden van de Tsjadisch-Sudanese grens, Q. overwegende dat Tsjaad Sudan ervan beschuldigt dat het het niet-aanvalspact schendt en opstandelingen opleidt en bewapent om nieuwe aanvallen tegen de Tsjadische regering te beginnen; overwegende dat de Sudanese regering elke betrokkenheid met de opstandelingen ontkent, R. overwegende dat de contactgroep die is opgericht door het vredesakkoord dat op 13 maart 2008 in Dakar werd ondertekend tijdens de Islamitische Top, reeds is moeten bijeenkomen om de beschuldigingen te onderzoeken van de Tsjadische regering aan het adres van de Sudanese regering over steun van deze laatste aan de Tsjadische opstandelingen, S. overwegende dat de EU zich bereid heeft getoond een bemiddelende rol in het conflict te spelen, T. overwegende dat meer dan 4,5 miljoen mensen in Darfur en het oosten van Tsjaad dringend humanitaire hulp nodig hebben, en dat de aanhoudende gevechten de werkzaamheden van het Wereldvoedselprogramma in het oosten van Tsjaad hinderen waardoor het sommige kampen niet kan bereiken en de voedselleveringen aan andere kampen vertraging oplopen, U. overwegende dat aangezien het conflict in Sudan zich heeft uitgebreid tot Tsjaad, de burgers in Tsjaad hebben geleden onder schendingen van de mensenrechten zoals het in brand steken en plunderen van dorpen in het oosten alsook geweld tegen vrouwen, met inbegrip van verkrachting, V. overwegende dat de wankele politieke situatie en het gewapende conflict in Tsjaad de situatie van de vluchtelingen uit Darfur nog verergeren, met name na recente bedreigingen van de Tsjadische regering om alle nieuwe vluchtelingen die uit Darfur aankomen het land uit te zetten, W. overwegende dat tot nu toe minder dan 20% van de 290 miljoen USD beschikbaar is waarom in de humanitaire oproep voor Tsjaad 2008 werd verzocht, zoals voorgesteld door acht VN-agentschappen en 14 niet-gouvernementele organisaties, X. overwegende dat het Wereldvoedselprogramma nu voor de bijna onmogelijke uitdaging staat een voedselvoorraad van zes maanden aan te leggen in de vluchtelingenkampen en de kampen van binnenlandse ontheemden vooraleer het regenseizoen aanbreekt, Y. overwegende dat de sterke stijging van de voedselprijzen een bijkomende uitdaging voor het Wereldvoedselprogramma is, wat betekent dat dit agentschap de komende maanden extra steun nodig zal hebben om in de voedselbehoeften van deze regio te voorzien, Z. overwegende dat de bescherming van kinderen een absolute prioriteit moet zijn, en dat Tsjadische kinderen het slachtoffer zijn van ernstige mensenrechtenschendingen zoals ronseling en uitbuiting door gewapende troepen en groeperingen, ontvoering met verschillende doelen, mensenhandel, verkrachting en ander seksueel geweld, met name tegen meisjes, AA. AA overwegende dat slechts 20% van de kinderen in Tsjaad naar school gaat, terwijl naar schatting 7 tot 10 000 kinderen (jonger dan 18 jaar) worden beschouwd als kindsoldaat, 1. verzekert de Tsjadische bevolking, met name de slachtoffers van het huidige conflict, van zijn solidariteit; 2. spreekt zijn uiterste bezorgdheid uit over het lot van Ibni Oumar Mahamat Saleh, van wie sinds zijn arrestatie op 3 februari 2008 niets meer is vernomen; houdt de Tsjadische autoriteiten persoonlijk verantwoordelijk voor zijn gezondheid en roept hen op de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat hij onverwijld weer in vrijheid wordt gesteld; 3. veroordeelt de vervolging en willekeurige arrestatie van politici en journalisten van de oppositie; roept de Tsjadische regering op inzicht te geven in de situatie van alle politici of journalisten van de oppositie die nog gevangen zitten, hun zaken af te handelen in overeenstemming met de beginselen van de rechtsstaat, willekeurige arrestaties stop te zetten en een einde te maken aan straffeloosheid, en degenen die zich schuldig maken aan schendingen van de mensenrechten te vervolgen; 4. wijst erop dat de Tsjadische regering een internationale verplichting heeft om de families van politieke gevangenen in te lichten over hun verblijfplaats; 5. roept de Tsjadische regering op alle internationale instrumenten voor de mensenrechten die het land heeft ondertekend te eerbiedigen; 6. wijst erop dat parlementsleden niet gevangen mogen worden gezet zonder voorafgaande opheffing van zijn of haar immuniteit; 7. onderstreept de noodzaak van een Tsjadische politiek die de etnische en geografische verhoudingen in Tsjaad beter weerspiegelt; onderstreept dat niet alle problemen in Tsjaad te wijten zijn aan de crisis in Darfur aangezien de humanitaire situatie pas de afgelopen zes jaar is verslechterd; benadrukt dat Tsjaad reeds meer dan vier decennia te kampen heeft gehad met zijn eigen binnenlandse problemen; keurt alle pogingen door de Tsjadische regering af om Sudan en Darfur te gebruiken als rookgordijn om politieke onenigheid in Tsjaad te verdoezelen, als gevolg waarvan de politieke onrust in het land voortduurt; 8. roept alle partijen, met name de Tsjadische regering, op tot naleving van hun toezeggingen om de basis te leggen voor eerlijke en vrije verkiezingen in 2009, overeenkomstig internationale normen; 9. wijst erop dat er geen blijvende oplossing kan worden gevonden zonder een werkelijk proces van nationale verzoening en een complete dialoog, waarbij alle partijen betrokken zijn met als doel een omvattende vrede op basis van de rechtsstaat en een echte democratie; neemt kennis van het door de nieuwe premier uitgesproken voornemen om de akkoorden van 13 augustus 2007 uit te voeren; 10. herbevestigt dat zo spoedig mogelijk een reële en omvattende, binnenlandse dialoog met alle Tsjadische betrokkenen moet worden gestart; onderstreept het belang van het betrekken van de rebellengroeperingen bij het politieke proces en moedigt alle partijen, waaronder de Tsjadische regering en de EU, aan om manieren te vinden om te onderhandelen met de gewapende oppositie, zodra deze instemt met een volledig en onvoorwaardelijk staakt-het-vuren; 11. roept de Afrikaanse Unie op om een dialoog met alle betrokkenen mogelijk te maken met het oog op een algemeen vredesproces en de voorbereiding van democratische verkiezingen; 12. roept de EU op om een vervolg te geven aan de tenuitvoerlegging van het akkoord van 13 augustus 2007 met het oog op een spoedige hervatting van een politiek proces van verzoening tussen alle betrokkenen, met eerbiediging van democratische regels; 13. herbevestigt zijn fundamentele afwijzing van elke poging om gewapenderhand de macht te grijpen; veroordeelt krachtig de aanhoudende gewapende activiteiten van rebellengroeperingen in Tsjaad; 14. erkent het nut van de EVDB-missiee EUFOR TCHAD/CAR voor het garanderen, met inachtneming van onpartijdigheid en een zo strikt mogelijke neutraliteit, van de veiligheid van kampen voor vluchtelingen en ontheemden, alsmede van humanitaire organisaties; betreurt dat de samenstelling van de EUFOR-troepenmacht de verscheidenheid van de Europese Unie onvoldoende weerspiegelt, en roept de lidstaten die dat nog niet gedaan hebben op om bij te dragen aan het leveren van troepen en materieel, teneinde de Europese identiteit te waarborgen; roept de lidstaten en de Raad op rekening te houden met de gender- en mensenrechtendimensie bij de uitvoering van de operatie; 15. benadrukt dat deze troepen alle nodige middelen ter beschikking moeten staan en dat ze er gebruik van moet maken, in volledige overeenstemming met de internationaal erkende rechten van de mens en het humanitair recht, om burgers die in gevaar verkeren te beschermen; dringt er bij alle bij het conflict betrokken troepen op aan de mensenrechten en het humanitair recht na te leven, alle aanvallen op vluchtelingen, ontheemden en burgers in de betrokken gebieden te stoppen en humanitaire agentschappen de gelegenheid te geven de lijdende burgerbevolking te helpen; 16. herhaalt zijn ernstige verontrusting over de steeds ernstiger wordende humanitaire en veiligheidssituatie in Tsjaad en roept de internationale gemeenschap op zijn steun te verhogen om te voldoen aan de oproep tot humanitaire steun voor Tsjaad in 2008; benadrukt dat bijdragen van donoren hoognodig zijn om te waarborgen dat de komende maanden de nodige aankopen worden gedaan zodat de voedselzendingen naar het oosten van Tsjaad op tijd aankomen; onderstreept het feit dat een dergelijke financiering ten minste een jaar van tevoren moet worden geregeld om dit soort ernstige noden te kunnen lenigen; 17. is ernstig verontrust over de negatieve gevolgen van deze humanitaire crisis op de stabiliteit in de regio; stelt voor om zo spoedig mogelijk een internationale regionale conferentie bijeen te roepen om een oplossing te vinden voor de gecompliceerde betrekkingen tussen Tsjaad en zijn buurlanden; 18. roept in dit verband de regeringen van Tsjaad en Soedan op hun niet-aanvalspact van 13 maart 2008 na te leven en te handhaven; 19. roept de regeringen van Tsjaad en Soedan ertoe op alle steun aan gewapende groeperingen in Darfur en het oosten van Tsjaad onverwijld te stoppen, hun toezeggingen om gewapende groeperingen te beletten de gezamenlijke grens over te steken gestand te doen, hun meningsverschillen door middel van een politieke dialoog op te lossen en alle nodige maatregelen te treffen om de huidige situatie te stabiliseren; 20. roept ertoe op om schendingen van de mensenrechten, misdaden tegen de menselijkheid, seksueel geweld tegen vrouwen en kinderen en gedwongen recrutering van mannen en kinderen in kampen voor vluchtelingen en ontheemden aan het daglicht te brengen, te rapporteren, te vervolgen en te bestraffen, overeenkomstig internationale regelgeving betreffende de mensenrechten; 21. ondersteunt de VN-missie in de Centraal-Afrikaans Republiek en Tsjaad (MINURCAT), die tot taak heeft het Tsjadische rechts- en gevangeniswezen te ondersteunen en de "Tsjadische politiemacht voor humanitaire bescherming" te trainen, die verantwoordelijk is voor het handhaven van de openbare orde in de kampen voor vluchtelingen en ontheemden; 22. benadrukt het belang van een voorlichtingscampagne met een duidelijke boodschap, waarmee EUFOR niet alleen de plaatselijke bevolking, maar ook NGO's kan overtuigen van het doel van zijn aanwezigheid in de regio; 23. uit zijn teleurstelling over het feit dat EUFOR-troepen nog niet zijn ingezet in de regio Guereda, één van de complexere regio's voor wat betreft etnische spanningen en instroom van vluchtelingen; is bezorgd dat deze regio enigszins aan zijn lot is overgelaten en dringt erop aan dat EUFOR-troepen zo snel mogelijk worden ingezet om de veiligheid in dit gevaarlijke gebied te waarborgen; 24. benadrukt dat bij elke oplossing voor het probleem van de ontheemden in Tsjaad rekening moet worden gehouden met zowel de plaatselijke bevolking zelf als de regering; stelt voor om bij verzoeningsprojecten ontheemden, maar ook de lokale bevolking te betrekken; 25. is ingenomen met het feit dat in het 10de Europese Ontwikkelingsfonds aandacht wordt besteed aan de wederopbouw en het herstel van gebieden die opvang bieden voor ontheemden en vluchtelingen; 26. benadrukt het feit dat de mensenrechten moeten zijn verankerd in de Tsjadische onderwijsstelsels en dat actieplannen inzake mensenrechteneducatie voor lagere en middelbare scholen zo snel mogelijk moeten worden uitgevoerd; wijst erop dat EUFOR een rol kan spelen bij het voorkomen van het ronselen van kinderen door rebellengroeperingen door de leiders van plaatselijke gemeenschappen te doordringen van het gevaar dat hun kinderen lopen; 27. verzoekt om alle kinderen jonger dan 18 jaar te demobiliseren uit alle troepen van het Tsjadisch Nationaal Leger, met inbegrip van zelfverdedigingsmilities en alle andere paramilitaire groepen die steun ontvangen van de Tsjadische overheid, en hen over te brengen naar hun families of bevoegde instanties voor kinderbescherming; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Afrikaanse Unie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de beide voorzitters van de paritaire parlementaire vergadering ACS-EU, en aan de presidenten, regeringen en parlementen van Tsjaad, de Centraal-Afrikaanse Republiek en Sudan.