(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004) 30 ) (1) , – gelet op de artikelen 36 en 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0052/2004), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0232/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie ( COM(2004) 99 ) (1) , – gelet op artikel 66 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0098/2004), – gelet op het Protocol tot opneming van het Schengen-acquis in het kader van de Europese Unie, uit hoofde waarvan het Parlement door de Raad werd geraadpleegd, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0262/2004 ), 1. verwerpt het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel in te trekken en een nieuw voorstel in te dienen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, − gezien het verzoek van Umberto Bossi om verdediging van zijn immuniteit in verband met een proces voor de rechtbank van Brescia, dat op 12 mei 2003 aan de plenaire vergadering bekend is gemaakt, − gelet op artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965, en op artikel 4, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, − gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , − gelet op de artikelen 6 en 6 bis van zijn Reglement, − gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0281/2004 ), A. overwegende dat de heer Umberto Bossi bij de vijfde rechtstreekse verkiezingen van 13 juni 1999 tot lid van het Europees Parlement is verkozen, dat het Europees Parlement op 15 december 1999 (2) zijn geloofsbrieven heeft onderzocht, en dat zijn mandaat op 10 juni 2001 eindigde, B. overwegende dat tegen de leden van het Europees Parlement geen opsporing kan plaatsvinden en dat zij niet aangehouden of vervolgd kunnen worden op grond van de mening of stem die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht (3) , C. overwegende dat het verbod van justitiële vervolging ook het verbod van civielrechtelijke vervolging van een lid van het Europees Parlement omvat, D. overwegende dat de leden van het Europees Parlement tot taak hebben aan het politieke debat deel te nemen en dat zij derhalve geacht moeten worden hun parlementaire ambt uit te oefenen als zij artikelen over controversiële onderwerpen publiceren, 1. besluit in dit verband met de bedoelde procedure de immuniteiten en voorrechten van het voormalig parlementslid Umberto Bossi te verdedigen; 2. stelt voor met inachtneming van artikel 9 van genoemd protocol en van de geldende procedures van de betrokken lidstaat te verklaren dat de bedoelde procedure niet mag worden voortgezet; verzoekt de rechtbank de dienovereenkomstige conclusies te trekken; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van de commissie onverwijld te doen toekomen aan de rechtbank van Brescia. Het Europees Parlement, − gezien het verzoek van Umberto Bossi om verdediging van zijn immuniteit in verband met een proces voor de rechtbank van Brescia, dat op 1 september 2003 aan de plenaire vergadering bekend is gemaakt, − gelet op artikel 9 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965, en op artikel 4, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, − gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , − gelet op de artikelen 6 en 6 bis van zijn Reglement, − gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0282/2004 ), A. overwegende dat de heer Umberto Bossi bij de vijfde rechtstreekse verkiezingen van 13 juni 1999 tot lid van het Europees Parlement is verkozen, dat het Europees Parlement op 15 december 1999 (2) zijn geloofsbrieven heeft onderzocht, en dat zijn mandaat op 10 juni 2001 eindigde, B. overwegende dat tegen de leden van het Europees Parlement geen opsporing kan plaatsvinden en dat zij niet aangehouden of vervolgd kunnen worden op grond van de mening of stem die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht (3) , C. overwegende dat het verbod van justitiële vervolging ook het verbod van civielrechtelijke vervolging van een lid van het Europees Parlement omvat, D. overwegende dat de leden van het Europees Parlement tot taak hebben aan het politieke debat in hun kiesdistrict deel te nemen en dat zij derhalve geacht moeten worden hun parlementaire ambt uit te oefenen als zij artikelen over controversiële onderwerpen publiceren, 1. besluit dat het niet dienstig is om in verband met de bedoelde procedure enige maatregel te treffen om bij de Italiaanse autoriteiten kwesties ter sprake te brengen met betrekking tot de politieke activiteit van het voormalig parlementslid Umberto Bossi; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van de commissie onverwijld te doen toekomen aan het voormalig parlementslid Umberto Bossi. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3641/2004 – C5-0156/2004), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 25 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 719 – C5-0589/2003) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0242/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3638/2004 – C5-0153/2004), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 21 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 719 – C5-0586/2003) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0245/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3639/2004 – C5-0154/2004), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 22 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 719 -C5-0587/2003) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0243/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst en de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie (PE-CONS 3640/2004 – C5-0155/2004), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 23 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 719 -C5-0588/2003) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0244/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst en wijst op de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , met name de artikelen 37 en 38 hiervan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, definitief vastgesteld op 18 december 2003 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gelet op Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (4) , – gelet op Beschikking nr. 1230/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 tot vaststelling van een meerjarenprogramma voor acties op energiegebied: "Intelligente energie - Europa" (2003-2006) (5) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2004 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, door de Commissie ingediend op 17 maart 2004 (SEC(2004) 321), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2004 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, door de Raad vastgesteld op 21 april 2004 (8539/2004 – C5-0167/2004), – gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0259/2004 ), A. overwegende dat de gewijzigde begroting bedoeld is ter invoeging van een nieuwe begrotingslijn 06 01 04 30 "Uitvoerend Agentschap voor intelligente energie", B. overwegende dat op deze nieuwe begrotingslijn kredieten zullen worden toegewezen van de andere begrotingslijnen betreffende het meerjarenprogramma voor acties op energiegebied "Intelligente energie - Europa", C. overwegende dat het Agentschap naar verwachting zijn activiteiten start in mei 2004, D. overwegende dat de subsidies voor het Agentschap voor 2004 worden geraamd op 2 770 000 EUR, 1. is ingenomen met het feit dat de Commissie zich ertoe verplicht het Parlement op voorhand te informeren over de oprichting van welk uitvoerend agentschap ook; 2. hecht zijn goedkeuring aan de door de Commissie in haar schrijven van 20 april 2004 goedgekeurde gedragscode voor de oprichting van een uitvoerend agentschap, die aan deze resolutie is gehecht; 3. hecht zonder wijziging zijn goedkeuring aan het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2004; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, samen met de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de overige betrokken instellingen en organen. BIJLAGE Gedragscode voor de oprichting van een uitvoerend agentschap 1. Overeenkomstig artikel 3, lid 4 van Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (6) en artikel 54, lid 2 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (7) , meldt de Commissie haar intentie een uitvoerend agentschap op te richten in de toelichting bij haar voorstel voor een rechtshandeling betreffende het programma zelf. 2. De Commissie besluit tot oprichting van een uitvoerend agentschap op grond van haar beoordeling van de criteria in artikel 3 van Verordening nr. 58/2003. 3. De begrotingsautoriteit wordt op zijn minst zes weken voor de Commissie het definitieve besluit tot oprichting van het agentschap neemt, geïnformeerd over de resultaten van deze beoordeling en over de kosten. Worden binnen deze termijn door het ene of het andere onderdeel van de begrotingsautoriteit naar behoren gemotiveerde redenen aanvoert tegen de oprichting van het agentschap, dan zal de Commissie haar voorstel herbeschouwen. 4. Wanneer de Commissie overweegt een uitvoerend agentschap op te richten, stelt zij de begrotingsautoriteit overeenkomstig de begrotingsprocedure en met inachtneming van het transparantiebeginsel op de hoogte. Er moet een specifiek financieel memorandum voor het uitvoerend agentschap zijn. Dit moet cijfergegevens bevatten waarmee de Commissie het feit dat zij het wenselijk acht een agentschap op te richten om haar bij de uitvoering van het programma in kwestie bij te staan, motiveert. In het bijzonder wordt hierin het volgende opgegeven: 5. De totale administratieve kosten van het programma, met inbegrip van de interne en beheersuitgaven van het uitvoerend agentschap (hoofdstuk 01), moeten per geval worden onderzocht en in verhouding staan tot de taken waarin het programma in kwestie voorziet. 6. De Commissie stelt in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure het jaarlijkse bedrag voor waarmee de operationele begroting van het uitvoerend agentschap wordt gesubsidieerd. Deze subsidie wordt opgenomen in de algemene begroting van de Europese Unie. De desbetreffende begrotingslijn kan een toelichting omvatten, zoals een verwijzing naar het basisbesluit en een passende uitleg over de aard en de bestemming van de kredieten, overeenkomstig artikel 29 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) . Overeenkomstig artikel 12, lid 1 van Verordening nr. 58/2003 wordt de personeelsformatie van het uitvoerend agentschap voor het betrokken begrotingsjaar goedgekeurd door de begrotingsautoriteit en als bijlage van afdeling III - Commissie - van de algemene begroting van de Europese Unie gepubliceerd. 7. De Commissie publiceert regelmatig haar vooruitzichten betreffende nieuwe uitvoerende agentschappen (jaarlijkse beleidsstrategie, voorontwerp van raming van de begroting). 8. De Commissie dient de begrotingsautoriteit het ontwerp van operationele begroting en het jaarlijks activiteitenverslag van het uitvoerend agentschap te doen toekomen, alsmede na drie jaar een beoordelingsverslag. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 639 ) (1) , – gelet op de artikelen 251, lid 2, 179, lid 1 en181 bis, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0507/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0279/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. overwegende dat het financieel memorandum van het voorstel van de Commissie verenigbaar is met het maximum van rubriek 4 van de financiële vooruitzichten zonder dat dit leidt tot restricties voor andere beleidsterreinen; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2004 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. …/2004 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 975/1999 van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van acties op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking die een bijdrage leveren tot de verwezenlijking van de algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede van de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 179, lid 1, en 181 A, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het communautaire optreden ter bevordering van de mensenrechten en de democratische beginselen, als bedoeld in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 8 mei 2001 over de rol van de Europese Unie bij de bevordering van de mensenrechten en de democratisering in derde landen (4) strekt zich uit tot na 2004. Verordening (EG) nr. 975/1999 van de Raad van 29 april 1999 (5) is een adequaat juridisch instrument gebleken voor de implementatie van de technische en financiële steun voor mensenrechten- en democratiseringsactiviteiten in ontwikkelingslanden en andere derde landen met het oog op de verwezenlijking van de algemene doelstellingen op dit gebied. De geldigheidsduur van deze verordening verstrijkt echter op 31 december 2004. De geldigheidsduur dient derhalve te worden verlengd. (2) Rekening houdende met de verhouding tussen de financiële referentiebedragen opgenomen in Verordening (EG) nr. 975/1999 en de indicatieve mensenrechten- en democratiseringstoewijzingen tot 2006, dient een uitgebreid financieel kader in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (6) te worden opgenomen in de verordeningen waarbij de duur van het programma wordt verlengd. (3) De bepalingen van Verordening (EG) nr. 975/1999 inzake de procedures voor de implementatie van hulp dient te worden aangepast aan de wettelijke vereisten van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (7) voor wat de implementatie van EU-verkiezingswaarnemingsmissies betreft. (4) De bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en de bestrijding van fraude en andere onregelmatigheden vormen een integrerend onderdeel van Verordening (EG) nr. 975/1999 . Overeenkomsten en contracten gesloten overeenkomstig het bepaalde in de verordening dienen de Commissie te machtigen de maatregelen uit te voeren waarin is voorzien in Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (8) . (5) De voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 975/1999 vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9) . (6) Verordening (EG) nr. 975/1999 dient bijgevolg dienovereenkomstig te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 975/1999 wordt als volgt gewijzigd: 1) Aan artikel 2, lid 2 wordt het volgende punt toegevoegd: h) steun voor acties ter bevordering van de oprichting van groepen van democratische landen binnen VN- organen, gespecialiseerde agentschappen en regionale organisaties. 2) Aan het einde van artikel 4, lid 1 wordt de volgende zin toegevoegd: In geval van waarnemingsmissies van de EU bij verkiezingen en van "amicus curiae"-procedures komen ook natuurlijke personen voor financiering op grond van deze verordening in aanmerking. 3) De eerste zin van artikel 5 wordt vervangen door: De hulp van de Europese Gemeenschap staat open voor de in artikel 4, lid 1, eerste zin, bedoelde partners die hun hoofdzetel in een voor steun van de Gemeenschap uit hoofde van deze verordening in aanmerking komend derde land of in een lidstaat van de Gemeenschap hebben. 4) Artikel 7, lid 3, wordt vervangen door: De communautaire financiering krachtens deze verordening vindt plaats in de vorm van subsidies of contracten. Binnen het kader van de maatregelen op grond van artikel 2 worden leden van EU-verkiezingswaarnemingsmissies die worden betaald uit de toewijzingen voor mensenrechten en democratisering, aangeworven volgens de door de Commissie vastgestelde procedures. 5) De eerste alinea van artikel 10 wordt vervangen door: Het financieel kader voor de uitvoering van deze verordening tijdens de periode van 2005 tot en met 2006 beloopt 134 miljoen euro. 6) De artikelen 11 en 12 worden vervangen door: Artikel 11 1. De Commissie stelt het kader vast voor de programmering en identificatie van communautaire activiteiten. Dit kader kan met name bestaan uit: In bijzondere situaties kunnen specifieke, niet onder een jaarlijks werkprogramma vallende maatregelen worden vastgesteld. 2. De Commissie stelt een jaarlijks verslag op waarin de programmering voor het komende jaar per regio en per sector wordt aangegeven en brengt vervolgens aan het Europees Parlement verslag uit over de uitvoering ervan. De Commissie is verantwoordelijk voor het beheer en - in overeenstemming met deze verordening en als flexibiliteit geboden is - de aanpassing van de jaarlijkse werkprogramma's die in het algemene kader van het meerjaarlijkse programma worden vastgesteld. De genomen besluiten weerspiegelen de prioriteiten en voornaamste zorgen van de Europese Unie met betrekking tot de consolidatie van de democratie, de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten en houden rekening met het unieke karakter van de programma's. De Commissie houdt het Europees Parlement volledig op de hoogte van de werkzaamheden. 3 . De Commissie implementeert de onder deze verordening vallende communautaire maatregelen overeenkomstig de geldende begrotings- en andere procedures, met name die welke zijn vastgelegd in Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen *. Artikel 12 1. De in artikel 11, lid 1, bedoelde instrumenten worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 13, lid 2, bedoelde procedure. Indien wijzigingen van de in artikel 11, lid 1, onder b), bedoelde jaarlijkse werkprogramma's geen overschrijding met meer dan 20% van het daarvoor uitgetrokken bedrag meebrengen of het karakter van de daarin vervatte projecten of programma's niet substantieel wijzigen, worden die wijzigingen vastgesteld door de Commissie. De Commissie stelt het in artikel 13, lid 1, bedoelde comité op de hoogte. 2. Onverminderd artikel 14, worden financieringsbesluiten over projecten en programma's die niet onder de jaarlijkse werkprogramma's vallen en waarvan de kosten meer dan 1 miljoen euro bedragen, vastgesteld overeenkomstig de in artikel 13, lid 2, bedoelde procedure. ___________________ * PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. 7 ) Artikel 13, lid 2 , wordt vervangen door: 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen , zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG * van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op 30 werkdagen. __________________ * PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. 8) In Artikel 15 wordt de tweede zin geschrapt. 9) Artikel 17 wordt vervangen door: Artikel 17 In alle overeenkomsten of contracten die uit hoofde van deze verordening worden gesloten, wordt uitdrukkelijk vermeld dat de Commissie en de Rekenkamer alle contractanten en subcontractanten die middelen van de Gemeenschappen hebben ontvangen, op stukken en ter plaatse mogen controleren. Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden* is van toepassing. _____________________ * PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2. 10) In de tweede alinea van artikel 20 wordt "31 december 2004" vervangen door "31 december 2006 "." Artikel 2 Deze Verordening treedt in werking op 1 januari 2005. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 700 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 151, lid 5 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0548/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0148/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2004 met het oog op de aanneming van Besluit nr. …/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit nr. 1419/1999/EG tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" voor het tijdvak 2005 tot 2019 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 151, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Besluit nr. 1419/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" voor het tijdvak 2005 tot 2019 (5) heeft tot doel de rijkdom, de verscheidenheid en de gemeenschappelijke kenmerken van de Europese culturen voor het voetlicht te brengen en ertoe bij te dragen dat de burgers van de Unie elkaar beter leren kennen. (2) Bijlage I bij Besluit nr. 1419/1999/EG geeft de chronologische volgorde aan waarin de lidstaten hun kandidatuur voor dit evenement kunnen indienen. Deze bijlage beperkt zich tot de landen die ten tijde van de goedkeuring van het besluit, op 25 mei 1999, lid waren van de Europese Unie. (3) Artikel 6 van Besluit nr. 1419/1999/EG bepaalt dat dit besluit kan worden herzien, met name met het oog op de uitbreiding van de Europese Unie. (4) Met het oog op de naderende uitbreiding moeten de toekomstige lidstaten binnen een redelijke termijn in de gelegenheid worden gesteld ook kandidaten voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" voor te dragen, zonder dat de volgorde voor de huidige lidstaten verandert, zodanig dat vanaf 2009 tot aan het einde van de huidige communautaire actie elk jaar twee hoofdsteden in de lidstaten kunnen worden aangewezen. (5) Besluit nr. 1419/1999/EG dient derhalve te worden gewijzigd. BESLUITEN: Artikel 1 Besluit nr. 1419/1999/EG wordt als volgt gewijzigd: (1) Een nieuwe overweging 12 bis wordt ingevoegd: (12 bis) Overwegende dat er rekening dient te worden gehouden met de financiële gevolgen van dit besluit om aldus te waarborgen dat er adequate en passende communautaire middelen voor de aanwijzing van twee "Culturele Hoofdsteden van Europa" beschikbaar zijn; (2) In artikel 2 wordt lid 1 vervangen door : 1. Steden in de lidstaten worden bij toerbeurt als Culturele Hoofdstad van Europa aangewezen volgens de volgorde van de lijst in bijlage I. Tot en met 2008 wordt een stad aangewezen in de lidstaat die volgens de lijst aan de beurt is. Vanaf 2009 wordt een stad aangewezen in elk van de lidstaten die volgens de lijst aan de beurt zijn. In onderlinge overeenstemming kunnen de betrokken lidstaten deze chronologische volgorde wijzigen. Elke lidstaat die aan de beurt is, dient uiterlijk vier jaar voor de aanvang van het evenement een lijst in met een voordracht voor tenminste twee steden, of één als de lidstaat niet meer steden kan voordragen, bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en het Comité van de regio's. Eventueel gaat deze voordracht vergezeld van een aanbeveling van de betrokken lidstaat. (3) In artikel 2 wordt lid 2 vervangen door: 2. Vanaf 2010 roept de Commissie jaarlijks een jury samen, die met inachtneming van de termijnen, de doelstellingen, en de bijzonderheden van deze actie een rapport uitbrengt over de ingediende voordrachten. Deze jury wordt samengesteld uit zeven vooraanstaande, onafhankelijke en deskundige persoonlijkheden uit de culturele sector, waarvan er twee worden aangewezen door het Europees Parlement, twee door de Raad, twee door de Commissie en één door het Comité van de regio's. Bij elke voordracht onderzoekt de jury de kwaliteit van de voordracht, de Europese dimensie van het programma en de levensvatbaarheid van de structuren voor de uitvoering van het voorgestelde plan. De jury legt haar rapport voor aan de Commissie, het Europees Parlement en de Raad. (4) In artikel 2 wordt lid 3 vervangen door: 3. De Raad wijst op aanbeveling van de Commissie de stad in kwestie officieel aan als 'Culturele Hoofdstad van Europa' voor het in de voordracht genoemde jaar. Vanaf 2009 kan het Europees Parlement binnen drie maanden na ontvangst van het rapport bij de Commissie advies over de voordrachten uitbrengen. De Raad wijst op aanbeveling van de Commissie, opgesteld in het licht van het advies van het Europees Parlement en het juryrapport, de steden in kwestie officieel aan als 'Culturele Hoofdsteden van Europa' voor het in de voordracht genoemde jaar. (5) Artikel 6 wordt vervangen door: Artikel 6 De Commissie stelt jaarlijks een evaluatieverslag op over de resultaten van het evenement van het voorgaande jaar, vergezeld van een analyse door de organisatoren van het evenement in kwestie. Dit verslag wordt voorgelegd aan het Europees Parlement, de Raad en het Comité van de regio's. Met het oog op de herziening van dit besluit dient de Commissie te gelegener tijd de volgens haar voor een goed verloop van deze actie benodigde voorstellen in, met name in het licht van de uitbreiding van de Europese Unie. (6) Bijlage I wordt vervangen door de Bijlage bij dit besluit. Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het is van toepassing vanaf de inwerkingtreding van het Toetredingsverdrag van 2003. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter Bijlage Volgorde om "Culturele Hoofdsteden van Europa" te mogen voordragen 2005 Ierland 2006 Griekenland (6) 2007 Luxemburg 2008 Verenigd Koninkrijk 2009 Oostenrijk Litouwen 2010 Duitsland Hongarije 2011 Finland Estland 2012 Portugal Slovenië 2013 Frankrijk Slowakije 2014 Zweden Letland 2015 België Tsjechië 2016 Spanje Polen 2017 Denemarken Cyprus 2018 Nederland 1 Malta 2019 Italië (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 796 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 149 en 150 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0648/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0247/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2004 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. …/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende een enkel kader voor transparantie op het gebied van kwalificaties en competenties (Europass) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 149 en 150, Gezien het voorstel van de Commissie, (2) Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, (3) Gezien het advies van het Comité van de Regio's, (4) Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag, (5) Overwegende hetgeen volgt: (1) Een verbeterde transparantie op het gebied van kwalificaties en competenties zal de mobiliteit met het oog op levenslang leren binnen Europa vergemakkelijken en zo bijdragen tot het ontwikkelen van kwaliteitsonderwijs en -opleidingen; ook zal daardoor de mobiliteit voor beroepsdoeleinden, zowel tussen landen als sectoren, worden vergemakkelijkt. (2) In het actieplan voor de mobiliteit dat op 7 en 8 december 2000 door de Europese Raad van Nice is goedgekeurd en Aanbeveling 2001/613/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juli 2001 inzake de mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders (6) , is gepleit voor een algemener gebruik van documenten om op het gebied van kwalificaties en competenties één transparante Europese ruimte te creëren. Het actieplan van de Commissie voor vaardigheden en mobiliteit ( COM(2002) 72 def.) bevatte een oproep tot toepassing en ontwikkeling van middelen ter ondersteuning van de transparantie en overdraagbaarheid van kwalificaties om de mobiliteit binnen en tussen sectoren te vergemakkelijken. Ook de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 heeft gepleit voor verdere maatregelen ter invoering van middelen om de transparantie van diploma's en kwalificaties te verbeteren. De resolutie van de Raad van 3 juni 2002 inzake vaardigheden en mobiliteit (7) en de Resolutie van de Raad van 27 juni 2002 inzake levenslang leren (8) roepen op tot versterkte samenwerking, onder meer om te komen tot een kader voor transparantie en erkenning gebaseerd op de bestaande instrumenten. (3) De resolutie van de Raad van 19 december 2002 over de bevordering van intensievere Europese samenwerking inzake beroepsonderwijs en -opleiding (9) riep op tot maatregelen ter bevordering van transparantie in het beroepsonderwijs en de beroepsopleidingen door de toepassing en rationalisering van informatiehulpmiddelen en -netwerken, waaronder het onderbrengen van bestaande instrumenten in één enkel kader. Dit kader moet bestaan uit een portfolio van documenten met een gemeenschappelijke merknaam en een gemeenschappelijk logo, die door degelijke informatiesystemen worden ondersteund en op Europees en nationaal niveau met een aanhoudende publiciteitsactie worden gepromoot. (4) In de loop van de laatste jaren is zowel op communautair als op internationaal niveau een hele reeks instrumenten ontwikkeld om de Europese burger te helpen om bij het zoeken naar een baan of opleidingsregeling zijn kwalificaties en competenties beter kenbaar te maken. Het betreft hier met name het gemeenschappelijke Europese model voor een curriculum vitae, voorgesteld bij Aanbeveling 2002/236/EG van de Commissie van 11 maart 2002 (10) , het Diplomasupplement, aanbevolen in het Verdrag inzake de erkenning van getuigschriften betreffende hoger onderwijs in de Europese regio, aangenomen te Lissabon op 11 april 1997, de Europass-beroepsopleidingen, een document dat is ingesteld bij Beschikking 1999/51/EG van de Raad van 21 december 1998 inzake de bevordering van Europese trajecten in alternerende beroepsopleidingen (11) , het Certificaatsupplement en het Europees Taalportfolio, ontwikkeld door de Raad van Europa. In dit eenvormige kader dienen deze documenten te worden opgenomen. (5) Het eenvormige kader dient open te staan voor toekomstige opneming van andere documenten die met de doelstelling ervan verenigbaar zijn. Met name moet het eenvormige kader zo spoedig mogelijk worden verruimd voor de opneming van een document dat tot doel heeft de bevoegdheden van de houder ervan op het gebied van de informatietechnologie te registreren. (6) Het verstrekken van kwaliteitsinformatie en -begeleiding is een belangrijke factor om tot een grotere transparantie op het gebied van kwalificaties en competenties te komen. De bestaande diensten en netwerken spelen reeds een waardevolle rol die door nauwere samenwerking kan worden geïntensiveerd, om aldus de toegevoegde waarde van de communautaire maatregelen te versterken. (7) Daarom dient te worden gezorgd voor samenhang en complementariteit tussen de maatregelen die in het kader van deze beschikking worden genomen en andere relevante beleidsmaatregelen, instrumenten en acties. Hiertoe behoren op communautair niveau: het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP), opgericht bij Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad (12) , de Europese Stichting voor Opleiding, opgericht bij Verordening (EEG) nr. 1360/90 van de Raad (13) , en de EURES-diensten, opgericht bij Beschikking 2003/8/EG van de Commissie (14) . Voorts is er, op internationaal niveau, het Europees netwerk van nationale informatiecentra voor de erkenning van diploma's (ENIC), opgericht door de Raad van Europa en de UNESCO. (8) De Europass-beroepsopleidingen, ingesteld bij Beschikking 1999/51/EG, moet daarom worden vervangen door een vergelijkbaar document met een ruimer toepassingsgebied, bedoeld om alle perioden van transnationale mobiliteit voor leerdoeleinden in heel Europa te registreren, ongeacht het niveau en het doel, mits deze aan passende kwaliteitscriteria voldoen. (9) De Europass-regeling moet worden uitgevoerd door nationale organen overeenkomstig artikel 54, lid 2, onder c), en artikel 54, lid 3, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (15) . (10) Deelname moet openstaan voor de toetredende landen, niet-lidstaten die deel uitmaken van de Europese Economische Ruimte en de landen die kandidaat zijn voor toetreding tot de Europese Unie, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen in de regelingen inzake de betrekkingen tussen de Europese Gemeenschap en deze landen. Onderdanen van derde landen die in de Europese Unie wonen, dienen ook van deze regeling gebruik te kunnen maken. (11) De sociale partners spelen een belangrijke rol met betrekking tot deze beschikking en moeten bij de uitvoering ervan worden betrokken. Het Raadgevend Comité voor de beroepsopleiding waarin de sociale partners en de nationale autoriteiten van de lidstaten zijn vertegenwoordigd, moet regelmatig over de tenuitvoerlegging van deze beschikking worden geïnformeerd. De sociale partners op EU-niveau zullen op het gebied van sectoriële transparantie-initiatieven, die mettertijd kunnen worden opgenomen in het Europass-kader, een bijzondere rol spelen. (12) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en het brede toepassingsgebied ervan beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze beschikking niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (13) Beschikking 1999/51/EG dient te worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied Deze beschikking stelt een communautair kader in om te komen tot transparantie op het gebied van kwalificaties en competenties door middel van de totstandbrenging van een persoonlijk, gecoördineerd portfolio van documenten, dat wordt aangeduid als "de Europass", waarvan eenieder vrijwillig gebruik kan maken om zijn kwalificaties en competenties in heel Europa beter kenbaar te maken en te presenteren. Het gebruik van de Europass of een document dat daarvan deel uitmaakt, legt geen andere verplichtingen op en verleent geen andere rechten dan die welke in deze beschikking zijn vastgesteld. Artikel 2 Europass-documenten De Europass-documenten zijn de volgende: De Europass-documenten zijn voorzien van het Europass-logo. Artikel 3 Europees Curriculum Vitae Het Europees CV stelt eenieder in de gelegenheid op een duidelijke en volledige wijze informatie te presenteren over al zijn kwalificaties en competenties. Het model van het Europees CV is opgenomen in bijlage I . Artikel 4 Mobilipass In de MobiliPass worden de door de houder in het buitenland doorgebrachte leerperioden geregistreerd. Het model van de MobiliPass is opgenomen in bijlage II. Artikel 5 Diplomasupplement Het Diplomasupplement geeft informatie over het door de houder in zijn eigen land gevolgde hoger onderwijs. Het model van het Diplomasupplement is opgenomen in bijlage III. Artikel 6 Europees Taalportfolio In het Europees Taalportfolio wordt de talenkennis van de houder geregistreerd. Het model van het Europees Taalportfolio is opgenomen in bijlage IV. Artikel 7 Certificaatsupplement Het Certificaatsupplement beschrijft de competenties en kwalificaties die overeenstemmen met een beroepsopleidingscertificaat. Het model van het Certificaatsupplement is opgenomen in bijlage V. Artikel 8 Europass op internet Ter uitvoering van deze beschikking werken de Commissie en de desbetreffende nationale instanties samen om een Europass-informatiesysteem op internet op te zetten en te beheren, dat op Europees niveau beheerde elementen en op nationaal niveau beheerde elementen omvat. Het informatiesysteem ter ondersteuning van het Europass-kader is nader omschreven in bijlage VI. Artikel 9 Nationaal Europass-bureau 1. Elke lidstaat wijst een nationaal Europass-bureau aan dat op nationaal niveau verantwoordelijk is voor de coördinatie van alle in deze beschikking bedoelde activiteiten en dat, indien nodig, in de plaats treedt van bestaande organen die vergelijkbare activiteiten verrichten, vervangt of verder uitbreidt. Hierbij wordt een Europees netwerk van nationale Europass-bureaus ingesteld. De Commissie draagt zorg voor de coördinatie ervan. 2. De nationale Europass-bureaus moeten: 3. Het nationale Europass-bureau fungeert als uitvoerend orgaan op nationaal niveau overeenkomstig artikel 54, lid 2, onder c), en artikel 54, lid 3, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002. Artikel 10 Taken van de Commissie en van de lidstaten De Commissie en de lidstaten: Artikel 11 Taken van de Commissie 1. De Commissie draagt, in samenwerking met de lidstaten, zorg voor de algehele samenhang tussen de ter uitvoering van deze beschikking genomen maatregelen en ander relevant beleid en andere relevante instrumenten en activiteiten van de Gemeenschap, met name op het gebied van onderwijs, beroepsopleiding, jeugd, werkgelegenheid, sociale integratie, onderzoek en technologische ontwikkeling. 2. De Commissie verzekert zich bij de uitvoering van deze beschikking van de deskundigheid van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP), onder de voorwaarden die zijn vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 337/75. Onder dezelfde voorwaarden en op de relevante gebieden, vindt, onder auspiciën van de Commissie, coördinatie met de Europese Stichting voor Opleiding plaats, overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1360/90. 3. De Commissie brengt bij het Raadgevend Comité voor de beroepsopleiding regelmatig verslag uit over de uitvoering van deze beschikking. Artikel 12 Deelnemende landen Deelname aan de in deze beschikking bedoelde activiteiten staat open voor de toetredende landen en niet-lidstaten die lid zijn van de Europese Economische Ruimte, zulks overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst Deelname staat voorts open voor de landen die kandidaat zijn voor toetreding tot de Europese Unie overeenkomstig hun respectieve Europa-Akkoord. Artikel 13 Evaluatie Drie jaar na de inwerkingtreding van deze beschikking en daarna om de vier jaar , dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag over de uitvoering van deze beschikking in, gebaseerd op een evaluatie die door een onafhankelijk orgaan is uitgevoerd en in overleg met de sociale partners . Artikel 14 Financiële bepalingen De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. De uit deze beschikking voortvloeiende uitgaven zijn omschreven in bijlage VIII. Artikel 15 Intrekking Beschikking 1999/51/EG wordt ingetrokken. Artikel 16 Inwerkingtreding Deze beschikking treedt in werking op 1 januari 2005. Artikel 17 Adressaten Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Het Europees Curriculum Vitae (CV) 1. Beschrijving 1.1. Het Europees Curriculum Vitae (CV) bouwt voort op het Europees model voor curricula vitae, dat is vastgelegd in aanbeveling van de Commissie 2002/236/EG van 11 maart 2002 (C(2002) 516). Het Europees Curriculum Vitae biedt iedere Europese burger een model voor een systematische, chronologische en flexibele presentatie van zijn of haar kwalificaties en competenties. De rubrieken zijn van specifieke aanwijzingen voorzien en er wordt tevens een reeks richtsnoeren en voorbeelden gegeven om het invullen van het Europees Curriculum Vitae eenvoudiger te maken. 1.2. Het Europees Curriculum Vitae bevat rubrieken ter presentatie van: 1.3. Het Europees Curriculum Vitae is een persoonlijk document met schriftelijke verklaringen van de betrokkene zelf. 1.4. Het model is vrij gedetailleerd. Het is evenwel aan iedere Europese burger om de rubrieken te kiezen die hij of zij wil invullen. Mensen die het elektronische formulier invullen – gedownload of on line – moet het vrij staan de rubrieken die zij niet wensen in te vullen, te schrappen. Iemand die bijvoorbeeld zijn of haar geslacht niet wenst te vermelden of die geen enkele technische vaardigheid te vermelden heeft, zou deze rubrieken moeten kunnen schrappen, zodat zij op het scherm of in de geprinte versie niet als blanco rubrieken verschijnen. 1.5. Het Europees Curriculum Vitae is de ruggengraat van het kader: een Europass-portfolio zal het door de betrokkene zelf ingevulde Europees Curriculum Vitae bevatten en al naar gelang de specifieke leer- en werkervaring één of een aantal Europass-documenten. Het elektronische formulier van het Europees Curriculum Vitae moet het mogelijk maken om een link te leggen tussen de rubrieken en de desbetreffende Europass-documenten, bijvoorbeeld een link van de rubriek Onderwijs en opleiding naar een Diplomasupplement of een Certificaatsupplement. 1.6. Overeenkomstig artikel 10 , onder e) van de beschikking, waaraan deze bijlage is gehecht, dienen de bevoegde autoriteiten voor het werk met het Europees Curriculum Vitae en vooral voor het elektronische formulier daarvan passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de relevante voorschriften van de Gemeenschap en de lidstaten ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer volledig in acht worden genomen. 2. Gemeenschappelijke structuur voor het Europees Curriculum Vitae In het onderstaande tekstblok zijn de structuur en de tekst van het Europees Curriculum Vitae weergegeven. Over de opmaak van zowel de papieren als de elektronische versie, alsook over eventuele wijzigingen in de structuur en de tekst zullen door de Commissie en de bevoegde nationale autoriteiten afspraken worden gemaakt. Cursief gedrukte tekst dient als hulp bij het invullen van het document. (Europass-logo) Europees curriculum vitae Persoonsgegevens In te vullen rubrieken naar keuze Naam achternaam, voornaam (voornamen) Adres Straat, huisnummer, postcode, plaats, land Telefoon Fax E-mail Nationaliteit Geboortedatum Dag, maand, jaar Geslacht Beroepsprofiel Werkervaring • Data (van – tot) Begin met de meest recente functie en vermeld elke beklede functie afzonderlijk. • Naam en adres van de werkgever • Type onderneming of sector • Beklede functie • Voornaamste werkzaamheden en verantwoordelijkheden Onderwijs en opleiding • Data (van – tot) Begin met de meest recente opleiding en vermeld elke voltooide opleiding afzonderlijk. • Naam en type instelling • Belangrijkste vakken/beroepsvaardigheden • Behaald diploma • (Eventueel) Niveau in nationale classificatie Persoonlijke vaardigheden en competenties In de loop van het (beroeps)leven verworven, ook zonder diploma of getuigschrift. Moedertaal Vermeld moedertaal Andere talen Vermeld taal • Begrijpen Lezen Vermeld niveau: zie instructies. Luisteren Vermeld niveau: zie instructies. • Spreken Converseren Vermeld niveau: zie instructies. Presenteren Vermeld niveau: zie instructies. • Schrijven vermeld niveau: zie instructies. Sociale vaardigheden en competenties Leven en werken met andere mensen, in een multiculturele omgeving, in functies waarbij communiceren belangrijk is en situaties waarin teamwork essentieel is (bijvoorbeeld cultuur en sport), enz. Geef een beschrijving van deze vaardigheden en vermeld waar u deze hebt opgedaan. Organisatorische vaardigheden en competenties Bijvoorbeeld coördinatie en leiding geven aan mensen, projecten, begrotingen; op het werk, in vrijwilligerswerk (bijvoorbeeld cultuur en sport) en thuis enz. Geef een beschrijving van deze vaardigheden en vermeld waar u deze hebt opgedaan . Computervaardigheden en -competenties Tekstverwerking en andere applicaties, zoeken in gegevensbanken, vertrouwdheid met internet, gevorderde vaardigheden (programmering, enz.). Geef een beschrijving van deze vaardigheden en vermeld waar u deze hebt opgedaan. Technische vaardigheden en competenties Met specifieke apparatuur, machines, enz. (géén computers). Geef een beschrijving van deze vaardigheden en vermeld waar u deze hebt opgedaan. Artistieke vaardigheden en competenties Muziek, schrijven, ontwerpen, enz. Geef een beschrijving van deze vaardigheden en vermeld waar u deze hebt opgedaan. Andere vaardigheden en competenties Niet eerder vermelde vaardigheden. Geef een beschrijving van deze vaardigheden en vermeld waar u deze hebt opgedaan. Rijbewijs (rijbewijzen) Vermeld hier of u een rijbewijs hebt en voor wat voor categorie motorrijtuigen het rijbewijs geldt. Aanvullende informatie Vermeld hier andere relevante gegevens, zoals contactpersonen, referenties, enz. Bijlagen Voeg lijst van de bijlagen toe. BIJLAGE II De MobiliPass 1. Beschrijving 1.1. Doel van de "MobiliPass" is om aan de hand van een gemeenschappelijk Europees model een Europees leertraject zoals gedefinieerd onder punt 1.2 te registreren. Het is een persoonlijk document, waarin de houder een specifiek afgelegd Europees leertraject beschrijft. De houder zal met behulp van dit document beter duidelijk kunnen maken wat hij/zij met name op het punt van zijn/haar competenties aan het afgelegde Europese leertraject heeft gehad. 1.2. Een Europees leertraject is een periode die iemand – van wat voor leeftijd, van wat voor opleidingsniveau en met wat voor beroep dan ook – in een ander land voor leerdoeleinden doorbrengt en die: 1.3. De MobiliPass wordt ingevuld door de uitzendende organisatie of door de gastorganisatie die bij het mobiliteitsproject betrokken is . De genoemde organisaties en de betrokkene komen overeen in welke taal de MobiliPass wordt ingevuld. Mensen aan wie een MobiliPass wordt uitgereikt, kunnen om een vertaling in een tweede taal (de taal van de uitzendende organisatie of de taal van de gastorganisatie) en om een vertaling in een derde taal vragen. In het geval van een derde taal, ligt de verantwoordelijkheid voor de vertaling bij de uitzendende organisatie. 1.4. De MobiliPass bevat persoonsgegevens (zie § 2 hieronder). De naam van degene aan wie de MobiliPass wordt uitgereikt, is het enige persoonsgegeven dat verplicht moet worden vermeld. De organisaties die de MobiliPass invullen, kunnen de andere rubrieken voor persoonsgegevens alleen invullen als de betrokkene hiermee instemt. Het invullen van de rubriek "Kwalificatie" is evenmin verplicht, aangezien niet alle opleidingsinitiatieven tot een formele kwalificatie leiden. Bij alle regelingen voor het invullen van de MobiliPass in elektronische vorm – ofwel gedownload of on line – moet de mogelijkheid aanwezig zijn om niet ingevulde rubrieken te schrappen, zodat noch op het scherm, noch in de geprinte versie blanco rubrieken verschijnen. 1.5 Het nationale Europass-bureau is er verantwoordelijk voor dat: 1.6. Overeenkomstig artikel 10 , onder e) van de beschikking, waaraan deze bijlage gehecht is, dienen de bevoegde autoriteiten voor het werk met de MobiliPass en vooral voor het elektronische formulier daarvan passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de relevante voorschriften van de Gemeenschap en de lidstaten ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens en de privacybescherming volledig in acht worden genomen. 2. Gemeenschappelijke structuur voor de MobiliPass In het onderstaande tekstblok zijn de structuur en de tekst van de MobiliPass weergegeven. Over de opmaak van zowel de papieren als de elektronische versie alsook over eventuele wijzigingen in de structuur en de tekst zullen door de Commissie en de bevoegde nationale autoriteiten afspraken worden gemaakt. Ieder tekstonderdeel heeft een nummer gekregen om het opzoeken in een meertalig glossarium eenvoudiger te maken. Cursief gedrukte tekst dient als hulp bij het invullen van het document. Het invullen van rubrieken met een sterretje (*) is niet verplicht. (Europass-logo) MobiliPass (1) Deze MobiliPass is uitgereikt aan (2) Voornaam en achternaam van de houder (3) Door (4) Verantwoordelijke organisatie voor het opleidingsinitiatief in het land van herkomst (5) Op datum dd/mm/jjjj (6) Handtekening/stempel (handtekening en stempel van de organisatie die het document uitreikt) (7) Persoonsgegevens van de houder (8) Achternaam (9) Voornaam/ Overige namen (10) Handtekening (11) * Adres, Straat, huisnummer, postcode, plaats, land (12) * Contactgegevens bijv. e-mail, telefoon (13) * Geboortedatum dd/mm/jjjj (14) * Nationaliteit (15) * Ruimte voor een foto (16) Europees leertraject (17) Opleidingsinitiatief in het kader waarvan een Europees leertraject is afgelegd (18) * Kwalificatie diploma, titel of certificaat waarvoor het opleidingsinitiatief eventueel opleidt (19) Duur van het Europees leertraject; (20) Van dd/mm/jjjj tot dd/mm/jjjj (21) Gegevens van de gastorganisatie (22) Naam en functie van de mentor (23) Inhoud van het Europees leertraject (24) In deze rubriek moeten, indien van toepassing, relevante gegevens over de in het kader van het leertraject gevolgde opleiding of opgedane ervaring worden vermeld en, indien van toepassing, moeten ook de verworven vaardigheden en competenties en toetsingsmethode worden aangegeven. (25) In de beschrijving moet vooral duidelijk worden gemaakt hoe het Europees leertraject verbetering heeft gebracht in: (26) de technische vaardigheden en competenties van de houder die met name met het vakgebied van het door hem of haar gevolgde opleidingsinitiatief samenhangen; (27) de taalvaardigheden van de houder; (28) de sociale vaardigheden en competenties van de houder en met name die welke verband houden met interculturele ervaring; (29) de organisatorische vaardigheden en competenties van de houder; (30) eventuele andere vaardigheden en competenties van de houder. BIJLAGE III Het Diplomasupplement 1. Beschrijving 1.1. Het Diplomasupplement (DS) is een document dat aan een diploma van het hoger onderwijs wordt gehecht om het voor derden – en met name voor mensen in een ander land – eenvoudiger te maken om te begrijpen wat het diploma inhoudt en wat voor kennis en competenties de houder verworven heeft. Met dit doel beschrijft het Diplomasupplement de aard, het niveau, de context, de inhoud en de status van de studie die de houder van het oorspronkelijke diploma, waaraan het diplomasupplement gehecht is, gevolgd en met succes afgesloten heeft. Het is dan ook een persoonlijk document dat naar zijn specifieke houder verwijst. 1.2. Het Diplomasupplement vervangt het oorspronkelijke document niet en geeft geen enkel recht op formele erkenning van het oorspronkelijke diploma door de autoriteiten voor het hoger onderwijs in andere landen. Aan de andere kant maakt het Diplomasupplement het eenvoudiger om een goed inzicht in het behaalde diploma te verkrijgen, zodat het wel hulp kan bieden als erkenning wordt aangevraagd bij de bevoegde autoriteiten of bij personen die over toelating tot onderwijsinstellingen beslissen. 1.3. Het Diplomasupplement wordt geproduceerd door de bevoegde nationale autoriteiten aan de hand van een model dat is ontwikkeld, uitgetest en bijgesteld door een gezamenlijke werkgroep van de Europese Commissie, de Raad van Europa en de UNESCO. Het model voor het Diplomasupplement is beschikbaar in alle elf officiële talen van de Europese Unie. Het is een flexibel, niet-voorgeschreven instrument dat voor praktische doeleinden is ontwikkeld en aan de behoeften ter plaatse kan worden aangepast. 1.4. Het Diplomasupplement bestaat uit acht rubrieken, waarin de identiteit van de houder van het diploma (1) en van het diploma zelf aangegeven wordt (2), informatie over het niveau van het diploma (3), de inhoud en de behaalde resultaten (4), en de functie van het diploma (5) verstrekt wordt, nadere informatie kan worden opgenomen (6), de authenticiteit van het supplement bevestigd wordt (7), en waarin tot slot informatie over het nationale stelsel voor hoger onderwijs (8) gegeven wordt. In alle acht rubrieken moeten gegevens worden vermeld. Daar waar geen gegevens worden vermeld, moet worden toegelicht waarom dit niet gedaan wordt. Instellingen dienen bij het Diplomasupplement dezelfde procedures ter bevestiging van de authenticiteit te hanteren als bij het diploma zelf. 1.5. Overeenkomstig artikel 11, onder e) van de beschikking, waaraan deze bijlage is gehecht, dienen de bevoegde autoriteiten voor het werk met het Diplomasupplement en vooral voor het elektronische formulier daarvan passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de relevante voorschriften van de Gemeenschap en de lidstaten ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer volledig in acht worden genomen. 2. Gemeenschappelijke structuur voor de Diplomasupplementen In het onderstaande tekstblok is het gemeenschappelijke model voor de structuur en de tekst van het Diplomasupplement weergegeven. Over de opmaak van zowel de papieren als de elektronische versie alsook over eventuele wijzigingen in de structuur en de tekst zullen door de Commissie en de bevoegde nationale autoriteiten afspraken worden gemaakt. (Europass-logo) Diplomasupplement 1. Informatie over de identiteit van de houder van het diploma 1.1 / 1.2 Achternaam/ Voornaam: 1.3 Geboortedatum, geboorteplaats, geboorteland: 1.4 Studentennummer of code: 2. Informatie over de aard van het diploma 2.1 Naam van het diploma (voluit, afgekort): Naam van de titel (voluit, afgekort): 2.2 Voornaamste studiegebied(en): 2.3 Naam en status van de instelling die het diploma uitreikt: 2.4 Naam en status van de instelling waar de studie werd gevolgd: 2.5 Taal/talen waarin het onderwijs werd gevolgd en waarin werd geëxamineerd: 3. Informatie over het niveau van het diploma 3.1 Niveau van de opleiding: 3.2 Officiële duur van het studieprogramma: 3.3 Toelatingsvoorwaarde(n): 4. Informatie over de inhoud en de behaalde resultaten 4.1 Onderwijsvorm: 4.2 Programma-eisen: 4.3 Programma-onderdelen: 4.4 Beoordelingssysteem en informatie over de verdeling ervan 4.5 Toegekende algemene graad: 5. Informatie over de functie van het diploma 5.1 Toegang tot vervolgstudies: 5.2 Aan het diploma verbonden rechten tot beroepsuitoefening: 6. Aanvullende informatie 6.1 Aanvullende informatie: 6.2 Verdere informatiebronnen: 7. Authenticiteit van het diplomasupplement Dit diplomasupplement verwijst naar de volgende oorspronkelijke documenten: Officieel stempel/zegel 8. Informatie over het nationale stelsel voor hoger onderwijs: 8.1 Type instelling en toezicht op de instellingen 8.2 Type programma's en verleende graden 8.3 Goedkeuring/accreditering van de studieprogramma's en graden 8.4 Opzet van de studieprogramma's 8.4.1 "Lange" doorlopende programma's: (Doctoraal, Magister Artium, Staatsprüfung) 8.4.2 Tweefasenprogramma's: (Bachelor-graad/Master-graad) 8.5 Speciale studieprogramma's voor afgestudeerden 8.6 Doctoraat 8.8 Beoordelingssysteem 8.9 Toelating tot het hoger onderwijs 8.10 Nationale informatiebronnen Bijlage IV Het Europees Taalportfolio 1. Beschrijving 1.1. Het Europees Taalportfolio, dat ontwikkeld is door de Raad van Europa, is een document waarin mensen de door hen geleerde talen en culturele ervaringen en competenties kunnen vastleggen. 1.2. Het Europees Taalportfolio heeft twee functies, namelijk een pedagogische functie en een rapportagefunctie. Pedagogisch gezien is het doel van het Europees Taalportfolio om degenen die een taal geleerd hebben ertoe te motiveren om hun communicatievermogen in de verschillende talen te verbeteren en om voort te gaan met het leren van talen en het opdoen van ervaringen in andere culturen. Het Europees Taalportfolio wil lerenden de helpende hand bieden bij het formuleren van de eigen leerdoelen, bij de planning van het leerproces en bij het zelfstandig leren. Als rapportage-instrument beoogt het Europees Taalportfolio de talenkennis en -vaardigheden van de houder op overzichtelijke, informatieve, transparante en betrouwbare wijze in kaart te brengen. Het Europees Taalportfolio helpt lerenden een inventarisatie te maken van het competentieniveau dat ze in een taal of verschillende talen hebben bereikt en stelt hen in staat om anderen daarvan op gedetailleerde en internationaal vergelijkbare manier op de hoogte te brengen. Alle competenties worden gewaardeerd, onafhankelijk van de vraag of die competenties binnen of buiten het formele onderwijsstelsel zijn verworven. 1.3. Het Europees Taalportfolio bestaat uit: Het Europees Talenportfolio is eigendom van degene die talen leert. 1.4. Er is overeenstemming bereikt over een reeks gemeenschappelijke beginselen en richtsnoeren voor alle portfolio's. Al naar gelang de leeftijd van de lerenden en de nationale context wordt in de lidstaten van de Raad van Europa aan verscheidene modellen gewerkt. Alle modellen moeten in de pas lopen met de overeengekomen beginselen. Om het logo van de Raad van Europa te mogen gebruiken, moeten de modellen goedgekeurd worden door de Europese valideringscommissie. Hieronder is een model voor het talenpaspoort weergegeven, dat als onderdeel van het portfolio aan de hand van een vastgelegde structuur moet worden ingevuld. 1.5. Overeenkomstig artikel 10 , onder e) van de beschikking, waaraan deze bijlage gehecht is, dienen de bevoegde autoriteiten voor het werk met het Europees Taalportfolio en vooral voor het elektronische formulier daarvan passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de relevante voorschriften van de Gemeenschap en de lidstaten ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens en de privacybescherming volledig in acht worden genomen. 2. Gemeenschappelijke structuur voor het Talenpaspoort van het Europees Taalportfolio In het onderstaande tekstblok is een gemeenschappelijk, niet-bindend model voor de structuur en tekst van het Talenpaspoort van het Europees Taalportfolio weergegeven. Over de opmaak van de papieren en de elektronische versie zullen afspraken worden gemaakt met de bevoegde nationale autoriteiten. (Europass-logo) talenpaspoort Beschrijving taalvaardigheden Moedertaal (moedertalen): [gelieve te vermelden] Taal: Schrijven Gesprekken voeren Spreken Lezen Luisteren Eigen inschatting (Dit overzicht kan zo vaak als nodig herhaald worden.) Samenvatting van ervaringen met het leren van talen en andere culturen Het leren van talen en het gebruik van talen in een land/regio waar de taal niet gesproken wordt Taal: Maximaal 1 jaar Maximaal 3 jaar Maximaal 5 jaar Langer dan 5 jaar Basis/ voortgezet/ beroepsonderwijs Hoger onderwijs Volwassenen-educatie Andere cursussen Regelmatig gebruik op het werk Regelmatig contact met sprekers van de taal Overige Nadere informatie over ervaringen met het leren van talen en andere culturen (Dit overzicht kan zo vaak als nodig herhaald worden.) Verblijven in een regio waar de taal gesproken wordt Taal: Maximaal 1 maand Maximaal 3 maanden Maximaal 5 maanden Langer dan 5 maanden Gebruik van de taal voor studie- of opleidings-doeleinden Gebruik van de taal op het werk Overige Nadere informatie over ervaringen met het leren van talen en andere culturen Certificaten en diploma's Taal: Niveau: Titel: Toegekend door: Jaar: (Dit overzicht kan zo vaak als nodig herhaald worden.) Bijlage V Het Certificaatsupplement 1. Beschrijving 1.1. Het Certificaatsupplement (CS) is een document dat aan een certificaat van een beroepsopleiding wordt gehecht om het voor derden – en met name voor mensen in een ander land – eenvoudiger te maken om te begrijpen wat het certificaat inhoudt en wat voor kennis en competenties de houder verworven heeft. Met dit doel wordt in het certificaatsupplement informatie verstrekt over : 1.2. Het Certificaatsupplement vervangt het oorspronkelijke document niet en geeft geen enkel recht op formele erkenning van het oorspronkelijke diploma door de autoriteiten in andere landen. Aan de andere kant maakt het Certificaatsupplement het eenvoudiger om een goed inzicht in het behaalde certificaat te verkrijgen, zodat het wel hulp kan bieden als erkenning wordt aangevraagd bij de bevoegde autoriteiten. 1.3. Certificaatsupplementen worden geproduceerd door de bevoegde autoriteiten op nationaal niveau. Ze worden aan de hand van landelijk overeengekomen procedures uitgereikt aan mensen die in het bezit zijn van het desbetreffende certificaat. Onder punt 2 is de gemeenschappelijke structuur van de certificaatsupplementen opgenomen. 2. Gemeenschappelijke structuur voor de certificaatsupplementen In het onderstaande tekstblok is het gemeenschappelijke model voor de structuur en de tekst van het certificaatsupplement weergegeven. Over de opmaak van zowel de papieren als de elektronische versie alsook over eventuele wijzigingen in de structuur en de tekst zullen door de Commissie en de bevoegde nationale autoriteiten afspraken worden gemaakt. (Europass-logo) Certificaatsupplement 1. Titel van het certificaat (in de oorspronkelijke taal). 2. Vertaalde titel van het certificaat (deze vertaling heeft geen wettelijke status). 3. Beschrijving vaardigheden en competenties 4. Reeks beroepen toegankelijk voor de houder van het certificaat (indien van toepassing) 5. Officiële grondslag van het certificaat – Naam en rechtspositie van de opleidingsinstelling die het certificaat toekent – Naam en rechtspositie van de nationale/regionale instantie die de accreditatie/erkenning van het certificaat verzorgt – (nationaal of internationaal) Niveau van het certificaat – Beoordelingsscore/ minimumvereisten – Toegang tot vervolgopleidingen – Internationale overeenkomsten – Juridische grondslag van het certificaat 6. Erkende leerwegen om het certificaat te verkrijgen – Beschrijving genoten beroepsonderwijs en -opleiding – School/opleidingscentrum – Stage/werkend leren – Erkenning van verworven competenties – Percentage van het totale programma (%) – Duur (uren/weken/maanden/jaren) – Totale duur van het onderwijs/de opleiding die tot het certificaat heeft geleid – Toelatingseisen – Aanvullende informatie Meer informatie (met inbegrip van een beschrijving van het nationale systeem voor kwalificaties) beschikbaar op: www. BIJLAGE VI Informatiesystemen De Commissie en de lidstaten zullen er gezamenlijk aan werken dat een iedere Europese burger zijn of haar Europees Curriculum Vitae en elk ander Europass-document dat niet door bevoegde organen behoeft te worden afgegeven met behulp van internet kan invullen en later ook weer kan opzoeken en bewerken. Alle door bevoegde organen af te geven Europass-documenten worden elektronisch ingevuld en opgeslagen, zodat ze overal in Europa – maar wel uitsluitend door de houders ervan – weer kunnen worden opgezocht. Het passende technologische instrument hiervoor moet in overleg met de Commissie worden gekozen en de desbetreffende nationale autoriteiten dienen daarbij rekening te houden met de huidige stand van zaken en de bestaande nationale systemen. Daarnaast moet ervoor gezorgd worden dat de informatiesystemen de hieronder beschreven kenmerken hebben. 1. Beginselen voor de opzet van de informatiesystemen. Open systeem . Bij de ontwikkeling van het Europass-informatiesysteem moet rekening worden gehouden met eventuele ontwikkelingen in de toekomst. Er moet in het bijzonder rekening worden gehouden met de eventuele opname van nog andere documenten in het Europass-kader en met de integratie met informatiediensten over vacatures en leermogelijkheden. Interoperabiliteit . De onderdelen van het Europass-informatiesysteem, dat in de verschillende landen op nationaal niveau gehanteerd wordt, moeten onderling en met de op Europees niveau gehanteerde onderdelen volledig interoperabel zijn. 2. Beheer en toegang van documenten 2.1. Alle door de bevoegde organen af te geven Europass-documenten moeten elektronisch worden ingevuld. Hierbij moeten de procedures worden gevolgd die overeengekomen zijn tussen de organen die de Europass-documenten uitreiken en het nationaal Europass-bureau, alsook de procedures waarover op Europees niveau overeenstemming is bereikt. 2.2. Het Europees Curriculum Vitae en alle andere Europass-documenten die niet door bevoegde organen behoeven te worden afgegeven, dienen eveneens in elektronische vorm beschikbaar te zijn. 2.3. Mensen zullen de mogelijkheid krijgen om: 2.4. Alleen de betrokken persoon in kwestie krijgt toegang tot de documenten en de daarin opgenomen persoonsgegevens. BIJLAGE VII Financiële bijlage 1. De uitgaven dienen ter medefinanciering van de implementatie op nationaal niveau, alsook ter dekking van de kosten die op het niveau van de Gemeenschap in verband met de coördinatie, promotie-activiteiten en de productie van documenten ontstaan. 2. De financiële steun van de Gemeenschap voor de nationale implementatiewerkzaamheden zal aan de nationale Europass-bureaus worden verstrekt in de vorm van subsidies voor huishoudelijke uitgaven. De nationale Europass-bureaus dienen rechtspersoonlijkheid te hebben en zullen geen andere subsidies voor huishoudelijke uitgaven van de Gemeenschap ontvangen. 2.1. De subsidies zullen worden toegekend na goedkeuring van het werkprogramma voor de werkzaamheden die in artikel 9 van deze beschikking genoemd worden. Ze zullen worden gebaseerd op specifieke mandaten. 2.2. Er zal medefinanciering worden verstrekt voor maximaal 50% van de totale kosten van de operatie. 2.3. Ter uitvoering van deze beschikking kan de Commissie gebruikmaken van deskundigen en van externe bureaus voor technische ondersteuning, waarvan de financiering ten laste kan komen van de totale middelen van de beschikking. Voorts kan de Commissie seminars, colloquia en andere ontmoetingen van deskundigen organiseren die de uitvoering van de beschikking gemakkelijker kunnen maken, en passende activiteiten organiseren inzake voorlichting, publicatie en verspreiding van resultaten. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 758 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 157, lid 3 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0628/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0237/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2004met het oog op de aanneming van Besluit nr. …/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking 2000/819/EG betreffende een meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap, met name voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) (2001-2005) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en met name op artikel 157, lid 3, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Op 5 november 1997 heeft de Commissie Besluit 97/761/EG tot goedkeuring van een mechanisme voor de ondersteuning van het MKB bij de oprichting van transnationale joint ventures in de Gemeenschap aangenomen (4) . (2) De ETF-startersregeling, het programma Joint European Venture (JEV) en de MKB-garantiefaciliteit waren maatregelen die zijn genomen bij Besluit 98/347/EG van de Raad van 19 mei 1998 betreffende maatregelen voor financiële bijstand aan innoverende en werkgelegenheidsscheppende kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) - Het groei- en werkgelegenheidsinitiatief (5) . (3) Het bij Beschikking 2000/819/EG (6) vastgestelde meerjarenprogramma is bedoeld om het financiële klimaat voor ondernemingen te verbeteren door met name de werking van de ETF-startersregeling te verbeteren, de MKB-garantiefaciliteit te wijzigen en, wat het JEV-programma betreft, de krachtens Besluit 98/347/EG tot 31 december 2000 verrichte vastleggingen te gebruiken voor ondernemingen die overwegen een transnationaal partnerschap aan te gaan. (4) Het doel van de EFT-startersregeling, het JEV-programma en de MKB-garantiefaciliteit moet zijn om doeltreffend op te treden tegen marktfalen bij de toegang van het MKB tot risicokapitaal door een verbetering van de participatie van zowel de privé-sector als de overheid met het doel een distributiepercentage van 100% te bereiken. (5) Volgens punt IV van bijlage II bij Beschikking 2000/819/EG heeft de ervaring uitgewezen dat het JEV-programma moet worden vereenvoudigd opdat verzoeken om financiële bijdragen van MKB-bedrijven snel door de financiële intermediairs en de Commissiediensten worden behandeld en om ervoor te zorgen dat de communautaire middelen correct worden gebruikt. Tevens werd opgemerkt dat de Commissie de mogelijkheden onderzocht om de criteria voor steunverlening aan te passen teneinde ze beter af te stemmen op de behoeften van het MKB op het gebied van grensoverschrijdende investeringen, onder meer ook in de kandidaat-lidstaten. (6) Op 10 oktober 2002 heeft het Europees Parlement een resolutie aangenomen over het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad: Groei- en werkgelegenheidsinitiatief - maatregelen voor financiële bijstand aan innoverende en werkgelegenheid scheppende kleine en middelgrote ondernemingen (KMO) (7) , waarin het erop wijst dat het JEV-programma in zijn huidige vorm niet meer geschikt is. (7) De conclusie van de evaluatie door de Commissie van het Groei- en werkgelegenheidsinitiatief volgens de situatie op 29 mei 2002 luidt dat de gebruikmaking van het JEV-programma door de markt gering is, het werkgelegenheidscheppend effect beperkt is en de administratieve kosten zeer hoog zijn en dat JEV zo snel mogelijk moet worden stopgezet. (8) Om redenen van kosteneffectiviteit moet de Gemeenschap zich geleidelijk terugtrekken uit programma's waarbij op micro-niveau kleine geldbedragen moeten worden beheerd, zoals de projecten die in het kader van het JEV-programma worden gefinancierd. (9) Na een zorgvuldige analyse moet worden geconcludeerd dat een vergaande vereenvoudiging van het JEV-programma niet mogelijk is, aangezien elke substantiële wijziging in de structuur of de steunverleningscriteria het karakter van het programma zou veranderen en dus buiten de rechtsgrondslag (Besluit 98/347/EG) zou vallen. Het zou dan ook niet mogelijk zijn de resterende toegewezen begrotingsmiddelen aan te wenden, laat staan ze te gebruiken voor projecten waarbij de toenmalige toetredingslanden en de kandidaat-lidstaten betrokken zijn. (10) Het budget voor het JEV-programma is toegewezen op basis van kaderovereenkomsten met de financiële intermediairs in het JEV-netwerk, waardoor een rechtstreekse juridische band tussen de Commissie en die intermediairs is ontstaan. Het is bijgevolg niet mogelijk de bestaande kaderovereenkomsten te vervangen door rechtstreekse wettelijke overeenkomsten tussen de Commissie en KMO's, wat voor dit specifieke programma tot vereenvoudiging en een betere bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap zou hebben geleid. (11) Wil men voorkomen dat de resterende vastgelegde begrotingsmiddelen verloren gaan, dan zijn alleen relatief kleine ingrepen in de procedure mogelijk, maar die kunnen niet garanderen dat het JEV-programma daarna aanmerkelijk beter functioneert. (12) De resterende toegewezen begrotingsmiddelen kunnen niet worden aangewend voor projecten waarbij de toenmalige toetredingslanden en de kandidaat-lidstaten betrokken zijn, aangezien dit budget is toegewezen in het kader van het Groei- en werkgelegenheidsinitiatief (1998-2000) en daarom exclusief voorbehouden is aan de landen die op grond van Besluit 98/347/EG deel uitmaken van de Europese Unie en de Europese Economische Ruimte. (13) Sinds de stopzetting van de andere twee Europese programma's voor transnationale joint ventures - European Community Investment Partners (ECIP) ten behoeve van de ontwikkelingslanden in Azië, Latijns-Amerika, het Middellandse-Zeegebied en van Zuid-Afrika in 1999 en het programma ter bevordering van joint ventures en andere vormen van samenwerking in de MKB-sector van de landen van Midden- en Oost-Europa (LMOE) en de nieuwe onafhankelijke staten (NOS) in 2000 - heeft een groot aantal financiële intermediairs in het JEV-netwerk deze activiteit verminderd of beëindigd vanwege het geringe aantal JEV-aanvragen door het MKB, waardoor het in de meeste lidstaten niet langer mogelijk is een aanvraag in te dienen voor deelname aan het programma. (14) Gezien de duidelijke conclusie van de evaluatie wordt het voorstel om het JEV-programma door een soortgelijk programma te vervangen, niet passend geacht. (15) De stopzetting van het JEV-programma mag geen afbreuk doen aan de rechten en verplichtingen van de Gemeenschap, de financiële intermediairs of de begunstigden (KMO's) in verband met de goedgekeurde projecten. (16) Om aan de legitieme verwachtingen van het MKB te beantwoorden, moeten de financiële intermediairs gedurende een bepaalde periode na de goedkeuring van dit besluit nog in de gelegenheid zijn aanvragen voor financiële bijdragen ten behoeve van KMO's in te dienen. (17) Op 23 oktober 2003 heeft het Europees Parlement een resolutie over ondernemerschap in Europa aangenomen, waarin het verzoekt systemen op te zetten om met name kleine en zeer kleine ondernemingen beter toegang te geven tot European Investment Bank/European Investment Fund-fondsen voor investeringen in nieuwe technologieën en investeringen in verband met scholing. (18) Om innovatie, onderzoek en ontwikkeling en ondernemerschap in het MKB te bevorderen, zoals de Raad van Barcelona heeft verzocht, moet een klimaat worden geschapen dat gunstig is voor investeringen van de privé-sector in onderzoek en ontwikkeling, met name door middel van risicokapitaal. (19) De Commissie heeft zich ertoe verplicht het huidige meerjarenprogramma voor onderneming en ondernemerschap te zijner tijd te herzien en daarbij rekening te houden met de noodzaak om de samenwerking tussen ondernemingen en ondernemingsorganisaties te bevorderen en overleg te steunen tussen horizontale en sectorale of beroepsorganisaties van kleine en zeer kleine ondernemingen en ambachtelijke bedrijven. (20) De Raad van 26 november 2002 heeft erop gewezen dat de lidstaten, de Commissie en de financiële instellingen dienen te onderzoeken hoe het financiële kader voor de biotechnologie kan worden verbeterd. (21) In zijn resolutie over biowetenschappen en biotechnologie van 21 november 2002 (8) heeft het Europees Parlement de Commissie gevraagd oplossingen te vinden voor het probleem van tekortschietende middelen bij het opstarten van biotechnologische bedrijven en de Europese Investeringsbank verzocht hieruit voortvloeiende maatregelen in welwillende overweging te nemen. (22) Beschikking 2000/819/EG moet dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Beschikking 2000/819/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 5, lid 1, wordt vervangen door: 1. De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad een jaarverslag in over de tenuitvoerlegging van de financiële instrumenten van het programma voor 2004 en een vergelijkbaar eindverslag voor 2005 (het laatste jaar). 2) Bijlage I wordt als volgt gewijzigd: a) In het eerste streepje van punt 4, onder a), punt i), wordt de eerste zin vervangen door: b) In punt 4, onder a), punt i), wordt het volgende alinea toegevoegd: De startfase wordt normaliter vastgesteld op maximaal 5 jaar. Voor bedrijven in specifieke hightechsectoren, waaronder met name de biowetenschappen, kan de startfase echter maximaal 10 jaar duren vanwege de doorgaans langere ontwikkelings- en testfasen voordat producten in deze specifieke sectoren in de handel worden gebracht. c) In punt 4, onder a), punt iv), worden de volgende alinea's toegevoegd: Het programma Joint European Venture wordt stopgezet. De financiële intermediairs kunnen bij de Commissie aanvragen om financiële bijdragen ten behoeve van KMO's indienen tot ……*. Aanvragen en projecten worden behandeld overeenkomstig artikel 4 en bijlage II bij Besluit 98/347/EG van de Raad 19 mei 1998 betreffende maatregelen voor financiële bijstand aan innoverende en werkgelegenheidscheppende kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) - Het groei- en werkgelegenheidsinitiatief **. _____________ * 115 dagen na de datum van inwerkingtreding van Beschikking nr. …./2004/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking 2000/819/EG betreffende een meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap, met name voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) (2001-2005). ** PB L 155 van 29.5.1998, blz. 43. 3) In bijlage II wordt punt IV geschrapt. Artikel 2 Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 3 Deze beschiking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004) 96 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 157, lid 3 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0082/2004), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0235/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, zoals geamendeerd door het Parlement; 2. acht het financieel memorandum van het Commissievoorstel voor de periode 2005-2006 verenigbaar met het maximum van hoofdstuk 3 van de huidige financiële vooruitzichten en meent dat het geen beperkingen voor andere beleidsterreinen inhoudt; de kredieten voor de periode 2007-2008 moeten opnieuw worden bezien in het licht van de nieuwe financiële vooruitzichten voor de periode na 2006; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of het door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2004 met het oog op de aanneming van Besluit nr. …/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een meerjarenprogramma van de Gemeenschap ter verbetering van de toegankelijkheid, het nut en de exploiteerbaarheid van digitale inhoud in Europa HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 157, lid 3, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De ontwikkeling van de informatiemaatschappij en de opkomst van breedband zullen gevolgen hebben voor het leven van elke burger in Europese Gemeenschap , onder meer omdat zij de toegankelijkheid van kennis en nieuwe vormen van kennisverwerving stimuleren waardoor de vraag naar nieuwe inhoud, toepassingen en diensten stijgt. (2) De interpenetratie in de Gemeenschap groeit nog steeds in hoog tempo. De door internet geboden mogelijkheden dienen te worden benut teneinde elk individu en elke organisatie in de Gemeenschap de maatschappelijke en economische voordelen van informatie- en kennisoverdracht te bieden. In Europa is nu de weg vrijgemaakt voor de benutting van het nog onaangeroerde potentieel van digitale inhoud. (3) In de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 werd er de nadruk op gelegd dat de omschakeling op een digitale, op kennis gebaseerde economie onder invloed van nieuwe goederen en diensten een krachtige impuls zal geven aan groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid. Bovendien werd uitdrukkelijk bevestigd dat voor de inhoudindustrie een taak is weggelegd bij het creëren van toegevoegde waarde en het netwerken van de Europese culturele verscheidenheid. (4) In het actieplan e Europe 2005 (6) , waarin de strategie van Lissabon wordt ontvouwd, wordt opgeroepen tot acties die de opkomst van veilige, via breedbandnetwerken te leveren diensten, toepassingen en inhoud moeten stimuleren om aldus een gunstig klimaat voor particuliere investeringen en het creëren van nieuwe werkgelegenheid te scheppen, de productiviteit te verhogen, overheidsdiensten te moderniseren en iedereen de gelegenheid te geven een rol te spelen in de wereldwijde informatiemaatschappij. (5) De vraag naar digitale inhoud van hoge kwaliteit, waarbij toegangs- en gebruikersrechten zorgvuldig tegen elkaar worden afgewogen, afkomstig van een brede gemeenschap van gewone burgers, studenten, onderzoekers en werknemers die hun kennis wensen te vergroten, dan wel van "hergebruikers" die digitale inhoudbronnen willen benutten om nieuwe diensten te creëren, wordt in Europa steeds duidelijker. (6) Het programma e Content (2001-2004) (7) heeft de ontwikkeling en het gebruik van Europese digitale inhoud op internet en de taalverscheidenheid van Europese websites in de informatiemaatschappij bevorderd. In de Mededeling van de Commissie betreffende de tussentijdse evaluatie van het e Content-programma (8) wordt het belang van maatregelen op dit gebied bevestigd. (7) Door het voortschrijden van de technologie is het mogelijk inhoud een meerwaarde te geven in de vorm van ingebedde kennis en de interoperabiliteit op dienstenniveau te verbeteren, hetgeen fundamenteel is voor de toegang tot en het gebruik van digitale inhoud. Dit is bijzonder relevant voor gebieden van openbaar belang, zoals onderwijs en cultuur, en meer in het algemeen voor overheidsinformatie. (8) Er werd een regelgevingskader gedefinieerd om in te spelen op de uitdagingen van digitale inhoud in de informatiemaatschappij (9) . (9) Door uiteenlopende praktijken in de lidstaten worden de technische belemmeringen voor een grootschalige toegang, toepassing, hergebruik en exploitatie van overheidsinformatie in de Gemeenschap in stand gehouden. (10) Wanneer digitale inhoud ook betrekking heeft op persoonsgegevens, dienen de Richtlijnen 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (10) en 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communidatie (11) in acht te worden genomen en moet de technologie de privacy beschermen en, waar mogelijk, verhogen. (11) Met acties van de Gemeenschap ten aanzien van de inhoud van informatie dient het meertalige en multiculturele karakter van de Gemeenschap te worden versterkt. (12) De voor de tenuitvoerlegging van dit besluit vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (12) . (13) De Commissie dient zorg te dragen voor de complementariteit en synergie met verwante initiatieven en programma's van de Gemeenschap, in het bijzonder die op het gebied van onderwijs en cultuur en het Europese Interoperabiliteitskader. (14) Bij deze beschikking wordt een financieel kader vastgesteld voor de gehele looptijd van het programma, dat als voornaamste referentiepunt voor de begrotingsautoriteit moet dienen, in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (13) . (15) Aangezien de doelstellingen van het beoogde optreden wegens het transnationale karakter van de betrokken kwesties niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel , maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat dit besluit niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te bereiken, (16) Belanghebbenden op het gebied van digitale inhoud zijn aanbieders van inhoud (met inbegrip van organisaties die digitale inhoud creëren, verzamelen of bezitten) en gebruikers van inhoud (met inbegrip van organisaties en ondernemingen die eindgebruiker zijn of digitale inhoud hergebruiken of daaraan waarde toevoegen) BESLUITEN: Artikel 1 Doelstelling van het programma 1. Bij deze beschikking wordt een programma van de Gemeenschap vastgesteld dat de toegankelijkheid, het nut en de exploiteerbaarheid van digitale inhoud in Europa moet verbeteren om aldus de ontwikkeling en verspreiding van informatie - op gebieden van algemeen belang - te bevorderen op het niveau van de Unie. Het programma kan worden aangehaald als het " e Content plus "-programma (hierna te noemen "het programma"). 2. Teneinde de algemene doelstelling van het in lid 1 vermelde programma te verwezenlijken, worden de volgende programmapunten gerealiseerd: De in het kader van deze programmapunten te verrichten activiteiten zijn opgenomen in bijlage I. Het programma wordt overeenkomstig bijlage II ten uitvoer gelegd. Artikel 2 Deelname 1. Deelname aan het programma staat open voor in de lidstaten gevestigde rechtspersonen. Kandidaat-lidstaten kunnen aan het programma deelnemen op basis van met die landen te sluiten bilaterale overeenkomsten. 2. Deelname aan het programma is mogelijk voor rechtspersonen die gevestigd zijn in EVA-landen welke partij zijn bij de EER-Overeenkomst, zulks in overeenstemming met het bepaalde in die overeenkomst. 3. Deelname aan het programma zonder financiële steun van de Gemeenschap is mogelijk voor in derde landen gevestigde rechtspersonen en internationale organisaties, op voorwaarde dat deze deelname werkelijk bijdraagt tot de uitvoering van het programma. Een besluit daarover wordt genomen overeenkomstig de in artikel 4, lid 2, bedoelde procedure. Artikel 3 Bevoegdheden van de Commissie 1. De Commissie is belast met de tenuitvoerlegging van het programma. 2. De Commissie stelt op basis van dit besluit een werkprogramma op. 3. De Commissie neemt volgens de in artikel 4, lid 2, bedoelde procedure een besluit over de volgende aangelegenheden: 4. De Commissie houdt het comité op de hoogte van de voortgang bij de tenuitvoerlegging van het programma. Artikel 4 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit . 3. Het comité stelt zijn huishoudelijk reglement vast. Artikel 5 Toezicht en evaluatie 1. Om te waarborgen dat de steun van de Gemeenschap doeltreffend wordt aangewend, draagt de Commissie er zorg voor dat de acties uit hoofde van dit besluit aan een beoordeling vooraf, follow-up en evaluatie achteraf worden onderworpen. 2. De Commissie houdt toezicht op de uitvoering van projecten in het kader van dit programma. Na afronding van een project evalueert de Commissie de wijze waarop het project is uitgevoerd en het effect ervan teneinde na te gaan of de oorspronkelijke doelstellingen zijn bereikt. 3. De Commissie legt uiterlijk in januari 2007 een evaluatieverslag over de tenuitvoerlegging van de in artikel 1, lid 2, bedoelde programmapunten voor aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. In het kader van deze evaluatie brengt de Commissie verslag uit over de verenigbaarheid van het bedrag voor 2007-2008 met de financiële vooruitzichten. Indien van toepassing onderneemt de Commissie in de begrotingsprocedures voor 2007 en 2008 de noodzakelijke stappen om verenigbaarheid van de jaarlijkse kredieten met de financiële vooruitzichten te waarborgen. De Commissie dient na afloop van het programma een definitief evaluatieverslag in. 4. De Commissie doet de resultaten van haar kwantitatieve en kwalitatieve evaluaties samen met eventuele passende voorstellen voor wijzigingen van dit besluit toekomen aan het Europees Parlement en de Raad. Deze resultaten worden verzonden vóór de presentatie van de ontwerpen van algemene begroting van de Europese Unie voor respectievelijke de begrotingsjaren 2007 en 2009. Artikel 6 Financiële bepalingen 1. Het financieel kader voor de tenuitvoerlegging van de communautaire actie krachtens dit Besluit voor de periode van 1 januari 2005 tot en met 31 december 2008 wordt vastgesteld op 163 miljoen EUR, waarvan 55,6 miljoen EUR bestemd is voor de periode tot en met 31 december 2006 . 2. Voor de periode na 31 december 2006 wordt het bedrag geacht te zijn bevestigd als het voor deze fase verenigbaar is met de financiële vooruitzichten die gelden voor de periode die in 2007 begint. 3. De jaarlijkse kredieten voor de periode van 2005 tot en met 2008 worden door de begrotingsautoriteit vastgesteld overeenkomstig de financiële vooruitzichten. In bijlage III staat een indicatieve verdeling van de uitgaven. Gedaan te , op Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I ACTIES 1. Inleiding De algemene doelstelling van e Content plus is de verbetering van de toegankelijkheid, het nut en de exploiteerbaarheid van digitale inhoud in Europa om aldus de ontwikkeling en verspreiding van informatie en kennis op gebieden van algemeen belang te bevorderen op het niveau van de Unie. Het zal de voorwaarden voor de ontsluiting en het beheer van digitale inhoud en diensten in een meertalige en multiculturele omgeving verbeteren. Het zal de keuzemogelijkheden van de gebruiker verruimen en nieuwe manieren van interactie met op kennis gebaseerde digitale inhoud ondersteunen, een eigenschap die essentieel wordt om inhoud dynamisch te maken en op een specifieke context (leren, cultuur, enz.) af te stemmen. Het programma zal de weg plaveien voor een gestructureerd raamwerk voor digitale inhoud van hoge kwaliteit in Europa – de Europese digitale-inhoudruimte – door de uitwisseling van ervaringen en goede praktijken en een kruisbestuiving tussen inhoudsectoren, aanbieders van inhoud en gebruikers te stimuleren. Er staan drie categorieën activiteiten op het programma: · bevordering van de toegankelijkheid, het nut en de exploitatie van digitale inhoud - op gebieden van algemeen belang - op het niveau van de Gemeenschap ; · bevordering van verhoging van de kwaliteit en versterking van goede praktijken op het gebied van digitale inhoud tussen aanbieders en gebruikers van inhoud en in sectoren op gebieden van algemeen belang ; · verbetering van de samenwerking tussen belanghebbenden op het gebied van digitale inhoud . 2. Programmapunten 2.1 Bevordering van de toegankelijkheid, het nut en de exploitatie van digitale inhoud - op gebieden van algemeen belang - op het niveau van de Gemeenschap ; Deze activiteiten omvatten de vorming van netwerken en allianties tussen de diverse spelers om de ontwikkeling van nieuwe diensten te bevorderen. Doelgebieden zijn overheidsinformatie, spatiële informatie, leren en culturele inhoud. De nadruk zal komen te liggen op: 2.2 Bevordering van verhoging van de kwaliteit en versterking van goede praktijken op het gebied van digitale inhoud tussen aanbieders en gebruikers van inhoud en in sectoren op gebieden van algemeen belang Deze activiteiten moeten de inventarisatie en brede verspreiding van goede praktijken op het gebied van methoden, processen en operaties vergemakkelijken teneinde een hogere kwaliteit, efficiëntie en doeltreffendheid bij de ontwikkeling, toepassing en verspreiding van digitale inhoud te bereiken. Zij hebben betrekking op experimenten waarmee de geschiktheid voor zoekopdrachten, toepassing, hergebruik en samenstelling, evenals de interoperabiliteit van digitale inhoud kan worden aangetoond binnen de context van het huidige wetgevingskader, terwijl vanaf het prille begin van het proces wordt voldaan aan de eisen van de verschillende doelgroepen en -markten in een omgeving met een steeds meertaliger en multicultureler karakter, hetgeen verder gaat dan uitsluitend lokaliseringstechnologie. Daarbij zal worden geprofiteerd van de voordelen van de verrijking van digitale inhoud met machineleesbare data (semantisch goed gedefinieerde metadata die gebaseerd is op de relevante beschrijvende terminologie, woordenlijsten en ontologieën). De experimenten zullen in thematische clusters plaatsvinden. De inzameling, verspreiding en intersectoriële kruisbestuiving van de verworven kennis vormt een integrerend deel van de experimenten. De geplande toepassingen liggen op het vlak van overheidsinformatie, spatiële informatie, digitaal leren en culturele inhoud, evenals wetenschappelijke digitale inhoud. 2.3 Verbetering van de samenwerking tussen belanghebbenden op het gebied van digitale inhoud De activiteiten omvatten onder meer maatregelen ter begeleiding van de relevante wetgeving op het gebied van digitale inhoud en ondersteuning van de samenwerking tussen openbare lichamen. In het kader van deze activiteiten zal een inventarisatie en analyse worden gemaakt van de nieuwe mogelijkheden en problemen (zoals vertrouwen, kwaliteitsmerken, intellectuele eigendomsrechten in de educatieve sector), op basis waarvan voorstellen voor oplossingen zullen worden gedaan. BIJLAGE II INSTRUMENTEN VOOR DE TENUITVOERLEGGING VAN HET PROGRAMMA (1) De Commissie zal het programma met inachtneming van de in bijlage I gespecificeerde technische inhoud ten uitvoer leggen. (2) Het programma zal worden uitgevoerd door middel van werkzaamheden onder contract, zoals: – projecten waarbij kennisverruiming plaatsvindt teneinde bestaande producten, processen en/of diensten te verbeteren en/of om te voorzien in de behoeften van het Gemeenschapsbeleid. De bijdrage van de Gemeenschap bedraagt doorgaans niet meer dan 50% van de kosten van het project. Overheidslichamen kunnen in aanmerking komen voor een vergoeding op basis van 100% van de extra kosten; studies ter ondersteuning van het programma, met inbegrip van de voorbereiding van toekomstige activiteiten; informatie-uitwisseling, conferenties, seminars, workshops of andere vergaderingen, en het beheer van clusteractiviteiten; verspreidings-, voorlichtings- en communicatie-activiteiten. (3) De selectie van de acties voor gezamenlijke rekening geschiedt op basis van op de website van de Commissie te publiceren uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, conform de geldende financiële bepalingen. (4) Aanvragen voor een bijdrage van de Gemeenschap dienen vergezeld te gaan van een financiële planning met een uitsplitsing van de kosten per projectonderdeel, onder vermelding van de bijdrage die van de Gemeenschap wordt verlangd en de steun of bijdrage die eventueel bij andere organisaties wordt aangevraagd. (5) Begeleidende maatregelen zullen worden uitgevoerd op basis van aanbestedingen conform de geldende financiële bepalingen. BIJLAGE III INDICATIEVE VERDELING VAN DE UITGAVEN 1) Bevordering van de toegankelijkheid, het nut en de exploitatie van digitale inhoud - op gebieden van algemeen belang - op het niveau van de Gemeenschap 35 – 45 % 2) Bevordering van verhoging van de kwaliteit en versterking van goede praktijken op het gebied van digitale inhoud tussen aanbieders en gebruikers van inhoud en in sectoren op gebieden van algemeen belang 50 – 60 % 3) Verbetering van de samenwerking tussen belanghebbenden op het gebied van digitale inhoud 6 – 10 % (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1998) 357 ) (1) , – gezien de ontwerp-samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Pakistan (8108/1999), – gelet op de artikelen 133, 181 en 300, lid 2, alinea 1 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, alinea 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0659/2001), – onder verwijzing naar zijn talrijke eerdere resoluties over mensenrechten, – gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0275/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de overeenkomst; 2. verzoekt de Commissie een jaar na de inwerkingtreding van de overeenkomst een verslag aan het Parlement uit te brengen over de implementatie en de effecten ervan op de mensenrechten en de democratisering en, mocht er geen verbetering zijn opgetreden op het vlak van mensenrechten en democratisering, na te gaan welke stappen geboden zijn; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Islamitische Republiek Pakistan. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004) 239 ) (1) , – gelet op artikel 128, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0188/2004), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0277/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter zijn standpunt te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2004) 101 ), – gelet op het EG-Verdrag, met name de artikelen 268 t/m 276, – gelet op Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op het ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2003 over de toekomstige budgettaire behoeften voor externe acties (3) , – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, de Commissie begrotingscontrole, de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport, de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0268/2004 ), A. overwegende dat de huidige financiële vooruitzichten tot eind 2006 van kracht zijn, B. overwegende dat de Europese Unie de bevordering van de economische en sociale cohesie als een van de doelstellingen heeft, C. overwegende dat de financiële vooruitzichten deel uitmaken van een algemeen interinstitutioneel akkoord dat uitsluitend kan worden verlengd in een sfeer van wederzijds vertrouwen tussen de instellingen en overeenstemming tussen de twee takken van de begrotingsautoriteit, D. overwegende dat artikel 272 van het EG-Verdrag voorziet in de vaststelling van jaarlijkse begrotingen, ook al zijn er geen financiële vooruitzichten van kracht, E. overwegende dat de ervaringen met de financiële vooruitzichten die van kracht werden op respectievelijk 1988, 1993 en 1999 van nut zijn geweest voor het waarborgen van een conflictvrije ontwikkeling van de begroting, F. overwegende dat de Europese Conventie heeft voorgesteld de financiële vooruitzichten op te nemen in de Grondwet door middel van een Europese wet, goedgekeurd door de Raad na bemiddeling met het Europees Parlement en na diens instemming (artikel I-54 en artikel III-308); 1. herinnert eraan dat de huidige financiële vooruitzichten van kracht zijn tot eind 2006; 2. neemt nota van de mededeling, gepresenteerd door de Commissie in overeenstemming met artikel 26 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (4) , met het oog op het waarborgen van de continuïteit van het huidige financieel kader na 1 januari 2007; 3. herinnert eraan dat er geen financiële vooruitzichten zullen zijn zonder overeenstemming tussen het Europees Parlement en de Raad over het financiële pakket, aangezien het bestaande Verdrag niet verplicht tot het vaststellen van financiële vooruitzichten, maar slechts van jaarlijkse begrotingen; 4. herinnert eraan dat hoewel de financiële vooruitzichten voor een kader hebben gezorgd voor de ontwikkeling van nieuw beleid ter bevordering van de Europese integratie, ze tevens hebben gezorgd voor een grotere rigiditeit tussen de verschillende uitgavencategorieën (rubrieken) en het Europees Parlement bepaalde bevoegdheden hebben ontnomen, zoals het recht om de begroting in hoge mate vorm te geven op basis van de Verdragsbepalingen; 5. is van mening dat als rechtvaardig institutioneel uitgangspunt de huidige Commissie, het huidige Parlement en de huidige Raad, waar de nieuwe lidstaten nog geen deel van uitmaken, slechts brede oriëntaties mogen opstellen voor de toekomstige financiële vooruitzichten, met inbegrip van de wetgevingsvoorstellen van de nieuwe Commissie die in november 2004 aantreedt, die door het nieuw gekozen Parlement en de uitgebreide Raad moeten worden vastgesteld; 6. is vastbesloten om in deze zittingsperiode om democratische redenen geen besluiten te nemen die leiden tot het beperken van de bevoegdheden of mogelijkheden tot het nemen van besluiten van het in juni 2004 gekozen Parlement; verzoekt het volgende Parlement, de volgende Commissie en de uitgebreide Raad echter met het oog op de institutionele continuïteit rekening te houden met de oriëntaties indeze resolutie als basis voor toekomstige onderhandelingen; 7. verwelkomt de benadering met betrekking tot behoeften en doelstellingen waarbij nadruk wordt gelegd op de toegevoegde waarde van communautaire uitgaven vergeleken met nationale begrotingen; 8. herinnert eraan dat in artikel 6, lid 4 van het EU-Verdrag wordt bepaald dat de Unie zichzelf zal voorzien van de middelen die nodig zijn om haar doelstellingen te bereiken en haar beleid uit te voeren; 9. benadrukt dat bij het niet inwerking treden van de Grondwet tijdens de volgende financiële vooruitzichten de mogelijkheid van het handhaven van jaarlijkse procedures noodzakelijk geacht kan worden ter vermijding van een herziening achteraf om de middelen aan te passen aan de nieuwe geplande activiteiten; 10. benadrukt dat de algemene bedragen ruimte moeten bieden voor de behoeften van de huidige en toekomstige wetgevingsvoorstellen teneinde de continuïteit van de communautaire activiteiten te waarborgen; verzoekt de Commissie het Parlement en de Raad de onderliggende documenten te doen toekomen en het Parlement te informeren over de programma's die de Commissie voorstelt te continueren of stop te zetten; verzoekt de nieuwe Commissie en het nieuwe Parlement derhalve om een parallelle evaluatie uit te voeren van de politieke prioriteiten van de Unie op wetgevings- en budgettair niveau, als basis voor de politieke en budgettaire keuzes die ten grondslag liggen aan het financiële kader; 11. gaat ervan uit dat de bedragen die beschikbaar worden gesteld als communautaire middelen de EU in staat moeten stellen de cruciale en strategische doelen te verwezenlijken die worden genoemd in de ontwerpgrondwet; 12. is van mening dat de definitieve inhoud van de mededeling bestudeerd moet worden om te evalueren of de uitgebreide Unie haar politieke toezeggingen kan nakomen en of zij in dit opzicht haar legitieme streven kan waarmaken; Horizontale kwesties Inzake het tijdschema 13. herhaalt zijn wens, zoals reeds geuit in zijn verslag aan de Europese Conventie, en in brede zin overgenomen in de ontwerpgrondwet (artikel III-308), dat een financieel kader wordt vastgelegd voor een periode van 5 jaar; acht het om redenen van democratische verantwoordelijkheid en verantwoording van essentieel belang dat het tijdschema beter wordt afgestemd op de mandaatsperiodes van het Parlement en de Commissie; 14. is van mening dat het Parlement niet is gebonden aan het besluit van de Europese Raad van oktober 2002 over de landbouwuitgaven tot 2013, en ziet geen reden om vanwege dit besluit een periode van 7 jaar te accepteren voor de nieuwe financiële vooruitzichten; Inzake de BNI-plafonds 15. betreurt de verwarring die bij het begin van het proces werd gewekt tussen vastleggings- en betalingskredieten in termen van het percentage van het BNI-plafond en is van mening dat de kloof daartussen twijfelachtig is vanuit politiek en budgettair oogpunt; herinnert eraan dat er om redenen van een deugdelijk beheer een ordelijk verband moet bestaan tussen vastleggingen en betalingen; 16. wijst erop dat de plafonds die zijn vastgesteld met het besluit inzake het stelsel van eigen middelen 1,31% aan vastleggingskredieten van het BNI en 1,24% aan betalingskredieten van het BNI bedragen, en dat in het belang van transparantie de Commissie tevens de totale vastleggingskredieten moet presenteren, die in 2013 1,27% van het BNI zullen bedragen, vergeleken met het plafond van eigen middelen voor vastleggingen; 17. is van mening dat het, na het evalueren van de politieke prioriteiten op wetgevings- en begrotingsniveau, de verantwoordelijkheid van de Unie is om de taken van de Unie vast te stellen in het kader van een politieke strategie voor de middellange termijn, en op basis daarvan voldoende middelen vrij te maken; 18. stelt vast dat in de periode 1996-2002 de begroting van de EU (met 15 lidstaten) groeide met 8,2%, terwijl de nationale begrotingen met gemiddeld 22,9% groeiden, hetgeen de rigiditeit en zuinigheid van de takken van de begrotingsautoriteit illustreert; Inzake het profiel 19. wijst op de discrepantie tussen het profiel van vastleggingskredieten en dat van betalingskredieten; wijst erop dat de progressieve en lineaire toename van de vastleggingen vergeleken met de onregelmatige ontwikkeling van de betalingen de kloof tussen bijdragen groter maakt; is van mening dat voor de komende wetgevingsvoorstellen de profielen beter aangepast moeten worden aan de programmacycli; 20. is van mening dat alvorens besluiten worden genomen over het globale plafond van het financiële kader, de Commissie een nadere toelichting moet geven van haar voorstel betreffende de verhouding tussen vastleggingskredieten en betalingskredieten voor elk bepaald jaar gedurende de periode waarin het kader van kracht is, en duidelijk moet aangeven hoe dit van invloed is op de tenuitvoerlegging; verwacht in het bijzonder uitleg over de wijze waarop in het nieuwe financiële kader vertragingen bij de uitbetaling van middelen op het gebied van het structuurbeleid vermeden kunnen worden; verzoekt de Commissie een dergelijke analyse tegen de zomer van 2004 te presenteren, rekening houdend met het vereiste van een redelijke verhouding tussen vastleggingen en betalingen; Inzake de structuur 21. verzoekt de Commissie de begrotingsautoriteit een vergelijkende tabel te verstrekken met de huidige nomenclatuur per programma en met de hoogte van de geraamde uitgaven, teneinde een vergelijking met de huidige situatie te vergemakkelijken; 22. verwelkomt de inspanningen van de Commissie ter vermindering van het aantal rubrieken (van 8 naar 5); stelt echter vast dat het aantal deelrubrieken is toegenomen; is van mening dat een lager aantal rubrieken niet zou moeten leiden tot een grotere rigiditeit; is van mening dat het huidige systeem over het algemeen zijn doeltreffendheid heeft bewezen; wenst pas een standpunt te formuleren nadat de Commissie nadere informatie inzake haar motivering heeft verstrekt en het Parlement deze informatie heeft kunnen evalueren; 23. herinnert eraan dat tengevolge van in onvoldoende mate geplande middelen binnen de relevante uitgavenrubriek enerzijds en rigiditeit tussen de verschillende rubrieken anderzijds het flexibiliteitsinstrument, voorzien in punt 24 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, moest worden gemobiliseerd in 2000, 2001 en 2002, teneinde onvoorziene behoeften te dekken; verzoekt de Commissie om de verschillende flexibiliteitsmechanismen tussen en binnen rubrieken te verduidelijken en om in voldoende mate rekening te houden met de verschillende mogelijkheden die het Parlement heeft voorgesteld tijdens de onderhandelingen over de huidige financiële vooruitzichten; 24. betreurt dat de Commissie niet een specifieke reserve heeft voorgesteld voor extern beleid om in te kunnen spelen op onvoorziene crises, terwijl zij wel een Groeiaanpassingsfonds van 1 miljard EUR voor de nieuwe rubriek 1a heeft voorgesteld; 25. benadrukt dat de noodzaak om groei en concurrentievermogen te versterken, alsmede de economische en sociale samenhang tussen de lidstaten belangrijke doelstelling van de uitgebreide Unie zijn; 26. herinnert eraan dat het besluit van de Europese Raad van oktober 2002, waarnaar wordt verwezen in het toetredingsverdrag (bijlage XV), inzake landbouwuitgaven gericht was op het vaststellen van een plafond en niet van een minimum; is voornemens de gevolgen van dit besluit in een wereldwijder verband te bestuderen; 27. benadrukt de noodzaak om de zichtbaarheid voor de administratieve uitgaven van de Commissie te handhaven door ze duidelijk te identificeren; 28. benadrukt dat het financieel kader, in 1999 overeengekomen voor de periode 2000-2006, niet voorzag in een toename van de eigen middelen; stelt vast dat het voorstel van de Commissie (voor 27 lidstaten) voorlopig evenmin voorziet in een stijging van het plafond van de eigen middelen; 29. herhaalt zijn voornemen om het EOF in de algemene begroting op te nemen, overeenkomstig het beginsel van eenheid, en ter waarborging van democratische controle over dit belangrijke onderdeel van het ontwikkelingsbeleid van de EU, zonder dat dit ten koste mag gaan van het algehele volume van EU-steun aan de armste landen; 30. bevestigt de noodzaak van een hervorming van het huidige stelsel van eigen middelen, om te zorgen voor een grotere zichtbaarheid voor Europese burgers en om rekening te kunnen houden met nationale overwegingen; is bereid om voorstellen voor een op het beginsel van de communautaire solidariteit berustend algemeen correctiemechanisme te evalueren; Specifieke terreinen 31. verzoekt de Commissie rekening te houden met de adviezen van de parlementaire commissies, waarvan de prioriteiten in onderstaande paragrafen worden weergegeven; Concurrentievermogen voor groei en werkgelegenheid 32. is het met de Commissie eens dat de Europese inspanning inzake onderzoek en technologische ontwikkeling een belangrijke doelstelling van de uitgebreide Europese Unie is; herinnert met name aan het belang van een passende financiering, zowel op communautair als op nationaal niveau, met een goed evenwicht tussen overheids- en particuliere financiering; spreekt zijn bezorgdheid uit dat de toegang tot kapitaal voor O&O voor Europese KMO's nog altijd beperkt is en dat uitgaven voor O&O door KMO's in de VS 3 tot 6 maal hoger zijn; stelt vast dat de voltooiing van een "Europese onderzoeksruimte" van belang is voor duurzame ontwikkeling, maar is niettemin bezorgd over de dringende behoefte aan concrete instrumenten om de doelstellingen in de mededelingen te bereiken; benadrukt bovendien de bijdrage van de energiesector aan duurzame ontwikkeling, en benadrukt in het bijzonder het belang van de overdracht en ontwikkeling van de bestaande instrumenten (zoals het programma voor intelligente energie) in de uitgebreide Europese Unie, en roept op tot passende Europese maatregelen voor zowel de energievoorziening als de ontwikkeling van trans-Europese netwerken; 33. is verheugd over de prioriteit die de Europese Commissie verleent aan de bevordering van het concurrentievermogen van ondernemingen, met name door: verzoekt de Commissie, teneinde de doelstellingen in de mededeling te bereiken, zo snel mogelijk passende wetgevings- en niet-wetgevingsvoorstellen te presenteren, gericht op het bereiken van de bredere doelstelling van een duurzame ontwikkeling; 34. herinnert eraan dat, overeenkomstig artikel 3, lid 2 van het EG-Verdrag, de bevordering van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen een basisbeginsel is van de EU en dat dit geïmplementeerd zou moeten worden in alle communautaire acties en beleidsprogramma's; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat er in alle belangrijke begrotingsposten van het nieuwe financieel kader (2007-2013) rekening gehouden wordt met de gelijkheid tussen mannen en vrouwen en dat er doelstellingen en benchmarks worden vastgesteld; 35. benadrukt dat, overeenkomstig de doelstellingen van de strategie van Lissabon en de doelstellingen van de Europese Raad van Barcelona om werk- en privé-leven beter met elkaar te combineren door te zorgen voor voldoende kinderopvang, een passend deel van de 16% van de EU-middelen voor concurrentievermogen, groei en werkgelegenheid moeten worden aangewend om het percentage werkende vrouwen in de uitgebreide Unie te vergroten, rekening houdend met de speciale behoefte om de sociaal-economische en werkgelegenheidssituatie van vrouwen in de nieuwe lidstaten te verbeteren; 36. is verheugd over het belang dat de Commissie hecht aan de agenda voor het sociaal beleid, met name de ondersteuning van de sociale dialoog en de initiatieven die ertoe bijdragen om te anticiperen op de verandering en om deze aan te kunnen; wijst erop dat deze initiatieven vooral met betrekking tot de uitgebreide Unie van het allergrootste belang zijn voor de interne cohesie en de sociale rust; wijst erop dat de in de Verdragen verankerde sociale dialoog met name in de nieuwe lidstaten moet worden versterkt; 37. gaat ervan uit dat met name in de nieuwe lidstaten veel aandacht besteed moet worden aan de implementatie van de arbeidswetgeving, inclusief de wetgeving inzake de bescherming van de werknemer, met name door de 'beste praktijken' te bevorderen; 38. is daarom van mening dat bij de volgende hervorming van de Structuurfondsen moet worden uitgegaan van de volgende beginselen: concentratie van de taken, vereenvoudiging van het beheer en een nieuwe verdeelsleutel van de middelen, waarbij ook rekening wordt gehouden met de absorptiecapaciteit van de ontvangende regio's; 39. wijst erop dat een hoog niveau van volksgezondheid ook bijdraagt tot duurzame ontwikkeling, lage werkloosheid en algemene welvaart; gaat ervan uit dat de uitbreiding zal leiden tot een breder scala van problemen die verband houden met de volksgezondheid; dringt aan op een nieuw financieel instrument voor de volksgezondheid dat operationeel moet worden wanneer het huidige actieprogramma is afgelopen, om deze nieuwe uitdagingen te kunnen aangaan; 40. is van mening dat tegenover een ruimere financiële ondersteuning van de mobiliteit onder studenten verlangd mag worden dat deze uitgaven ook een feitelijke meerwaarde sorteren; stelt vast dat de mobiliteitssubsidies voor studenten ontoereikend zijn, wat ertoe heeft geleid dat tot dusverre vooral studenten uit welvarender milieus van deze regelingen hebben kunnen profiteren; dringt er bij de lidstaten op aan te zorgen voor een reële toegang tot deze subsidies, en daarbij rekening te houden met de financiële behoeften van de aanvragers, uitgaande van de definitie van "behoeften" in de nationale steunregelingen; 41. is ingenomen met de nadruk die de Commissie legt op steun aan netwerken van culturele organisaties en aan burgerinitiatieven voor een interculturele dialoog; stelt vast dat de culturele sector een aanzienlijke bijdrage levert aan de economische groei en de werkgelegenheid in Europa en beklemtoont de noodzaak tot vereenvoudiging van de administratieve procedures voor de financiering van instellingen in de culturele sector; wijst erop dat de audiovisuele industrie nog altijd is opgedeeld in nationale markten en dringt aan op het wegnemen van obstakels voor de verspreiding van Europese films; 42. beklemtoont dat in verband met de aanbevelingen meer groei tot stand te brengen om te voldoen aan de doelstellingen van de Europese Unie in 2010 de meest concurrerende en meest dynamische kenniseconomie te zijn met een duurzame economische groei en een sterkere sociale cohesie, de "culturele toegevoegde waarde" niet mag worden vergeten; is van mening dat het concept van de "Europese toegevoegde waarde" niet beperkt moet blijven tot nauwere samenwerking tussen de lidstaten, maar tevens een "visionair" facet moet omvatten; 43. is ingenomen met de vastberadenheid van de Commissie over de gehele lijn de financieringsinstrumenten te consolideren en te rationaliseren; is van mening dat op het terrein van onderwijs-, scholings-, jeugd- en cultuurbeleid consolidering en rationalisering kunnen leiden tot omvangrijke administratieve bezuinigingen, de zichtbaarheid van de programma's kunnen verbeteren en ze voor de burger doorzichtiger kunnen maken; Cohesie voor groei en werkgelegenheid 44. benadrukt het belang van het cohesiebeleid bij het uitwerken van maatregelen die moeten leiden tot betere economische prestaties van de toekomstige lidstaten en regio's, alsook van de huidige regio's die zijn achtergesteld wegens een gebrek aan infrastructuur, hun ultraperifere karakter, permanente geografische beperkingen of in verval geraakte industrie; herhaalt het verzoek van het Parlement om het cohesiebeleid met 0,45% van het BBP van de EU te financieren, zodat de doelstellingen van dit beleid in de uitgebreide Unie kunnen worden verwezenlijkt; 45. verlangt dat de uitgaven voor cohesie ter bevordering van groei en werkgelegenheid, en in het bijzonder het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, voorzien in continuïteit in de investeringen in regio's waar het "statistische effect" negatief is, en dat er voldoende financiële middelen voorhanden zijn om het regionaal beleid in de achterstandsgebieden in de huidige 15 lidstaten voort te zetten; wijst op de specifieke problemen waarmee afgelegen, landelijke of bergachtige streken, eilanden en schaars bevolkte regio's te kampen hebben; dringt erop aan dat in ander sectoraal beleid rekening wordt gehouden met de behoeftes van deze regio's en dat criteria, zoals toegankelijkheid, in aanmerking worden genomen om de cohesie te vergroten; 46. is van mening dat staatssteun moet worden toegelaten in regio's die niet onder doelstelling 1 vallen, indien dit bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het communautair cohesiebeleid; verzoekt de Commissie een nieuwe verordening betreffende staatssteun te presenteren die beter verenigbaar is met de nieuwe verordeningen voor het cohesie- en regionaal beleid; verzoekt de Commissie in dit verband dan ook zo snel mogelijk opheldering te verschaffen over het lot van de regionale steun overeenkomstig artikel 87, lid 3, onder c) van het EG-Verdrag, en met name te zorgen voor een territoriale differentiatie tussen de regio's die in aanmerking komen voor de doelstelling op het vlak van de regionale mededinging en de werkgelegenheid; 47. verwacht dat de Commissie, met name tegen de achtergrond van de ervaringen die tot nu toe zijn opgedaan op het gebied van structurele acties (RAL, onbetrouwbaarheid van de ramingen van de lidstaten van hun behoeften op het gebied van uitgaven), nieuwe voorstellen zal indienen, als aanvulling op het nieuwe financiële kader, met als doel een betere controle op de tenuitvoerlegging van de kredieten, waarbij de lidstaten meer verantwoordelijkheid krijgen door middel van gedeeld beheer, bijvoorbeeld door meer gebruik te maken van cofinanciering en "sunset clauses"; 48. merkt op dat trans-Europese vervoersnetwerken (TEN) belangrijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de agenda van Lissabon; is van mening dat goed presterende TEN een essentiële katalysator zijn voor duurzame mobiliteit van goederen en personen; stelt vast dat de Commissie van plan is de grensoverschrijdende samenwerking en de ontwikkeling van Europese netwerken te versterken; is van mening dat de invoering van een financiële bonus voor deze prioritaire projecten van Europees belang, of voor onderdelen daarvan, die in de komende drie jaar worden afgerond, een belangrijke stimulans voor de ontwikkeling van de TEN zou zijn; Behoud en beheer van natuurlijke hulpbronnen 49. verwelkomt de toegenomen aandacht voor onderzoek en ontwikkeling en roept de Commissie op in dit kader eveneens aandacht te besteden aan innovatie binnen de landbouwsector; 50. betreurt dat de Commissie in het voorgestelde financieel kader niet - zoals werd aangekondigd in de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid - een versterking van de tweede pijler in de toekomstige begroting van de EU vastlegt, maar veeleer de beoogde uitgaven voor de plattelandsontwikkeling op het niveau van 2006 wil bevriezen, wat bij 25 c.q. 27 toekomstige lidstaten zal leiden tot een voortdurende daling van de middelen voor plattelandsontwikkeling; 51. verzoekt de Commissie derhalve de financiële vooruitzichten te corrigeren om de plattelandsregio's ten opzichte van de stedelijke gebieden niet te benadelen, maar een verdere economische achteruitgang en ontvolking van benadeelde regio's te voorkomen; 52. is van mening dat in de plaats van de tot dusver geldende strikte scheiding tussen de rubrieken 1a en 1b, op grond van de hervormingsbesluiten van het GLB over de aanpassing, een mechanisme voor de overdracht van middelen naar projecten ter bevordering van de plattelandsontwikkeling moet komen, zodat de in het jaar 2003 ingezette nieuwe koers van het Europese landbouwbeleid voldoende aan bod komt; 53. merkt op dat de communautaire visserijsector ingrijpende veranderingen ondergaat om een langetermijnperspectief te kunnen behouden en in een geglobaliseerde economie concurrerend te kunnen blijven; meent dat voldoende middelen beschikbaar moeten worden gesteld om de verschillende taakgebieden te kunnen financieren die het gemeenschappelijk visserijbeleid uitmaken: instandhouding en bescherming van hulpbronnen, internationale overeenkomsten, markten, structurele maatregelen, sociale aspecten, enz.; is derhalve van mening dat de bestaande maatregelen voor de visserij in het kader van de structuurfondsen moeten worden gehandhaafd en eventueel worden verbeterd, met inbegrip van de sociaal-economische maatregelen, opdat de Europese visserij haar concurrentievermogen op een vrije wereldmarkt kan behouden; 54. is ingenomen met de vorderingen op het gebied van interinstitutionele samenwerking in het kader van de onderhandelingen over internationale visserijovereenkomsten, in het bijzonder met de Commissie, maar meent toch dat nog een lange weg dient te worden afgelegd om het Parlement echt aan de uitstippeling en uitvoering van het GVB op dit terrein te laten deelnemen; is ook van mening dat een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen de financiële compensatie voor de toegang tot visserij en de gerichte maatregelen, en dat de Commissie moet kunnen nagaan of deze laatste adequaat zijn uitgevoerd; 55. is verheugd dat 'duurzame ontwikkeling' als een van de drie prioriteiten is voorgesteld in de nieuwe financiële vooruitzichten; betreurt echter dat er een oppervlakkige interpretatie wordt gegeven van het duurzaamheidsconcept; merkt op dat de Commissie alleen marginale belangstelling heeft voor de bezorgdheid op milieugebied en er onvoldoende in slaagt de milieuaspecten van duurzame groei te integreren in haar algemene beleidsvorming; dringt er derhalve bij de Commissie op aan 'duurzame ontwikkeling' inhoudelijk een prominentere plaats te geven in al het communautair beleid; 56. is verheugd dat de Commissie heeft voorgesteld het milieubeleid samen met het landbouw-, structuur- en visserijbeleid in de toekomst uit één begrotingspost te financieren; wijst erop dat dit beleid grote gevolgen heeft voor het milieu; benadrukt dat de milieudimensie in de praktijk in het communautair beleid moet worden geïntegreerd ('groenen') door op alle beleidsterreinen zorgvuldige en methodologische milieueffectbeoordelingen uit te voeren, met name op het terrein van het GLB en de Structuurfondsen; 57. is verheugd over de verwijzing naar de financiering van het Natura 2000-netwerk; is van mening dat dit een cruciaal element is om tegen 2010 de doelstelling te halen van het beperken van het verlies aan biodiversiteit; dringt aan op voor Natura 2000 geoormerkte bedragen in het kader van regionaal beleid en plattelandsontwikkeling; Burgerschap, vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid 58. is verheugd over het voorstel van de Commissie om het Europese burgerschap, met inbegrip van de voltooiing van de ruimte voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, tot een van de topprioriteiten te maken van de Uitgebreide Europese Unie voor 2007-2013; geeft uiting aan zijn tevredenheid met en steun aan het voorstel om een specifiek hoofdstuk "burgerschap, vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid" in het nieuwe financiële vooruitzicht op te nemen als een logisch voortvloeisel van het voornemen om prioriteit te schenken aan dit beleidsgebied; 59. beschouwt de bescherming van de buitengrenzen van de Europese Unie in geïntegreerd verband als een belangrijke uitdaging, waarvoor toereikende middelen beschikbaar moeten worden gesteld; benadrukt tegelijkertijd de noodzaak van grotere inspanningen om tot een gemeenschappelijk asielbeleid te komen, met een veel sterker element van lastendeling en eveneens een krachtiger beleid tot integratie van onderdanen van derde landen die binnen de Europese Unie wonen; 60. is van mening dat de Europese Unie tegemoet moet komen aan de toenemende bezorgdheid van de Europese burgers over interne veiligheidskwesties en een grotere verantwoordelijkheid op zich zou moeten nemen in de strijd tegen de internationale georganiseerde misdaad en het terrorisme; 61. verlangt een krachtiger verdediging van de fundamentele rechten, onder meer door de totstandbrenging van een werkelijke rechtsruimte, die op wederzijds vertrouwen gebaseerd is; De EU als globale partner 62. dringt erop aan dat de uitroeiing van armoede en de millenniumdoelstellingen, de voornaamste doelstellingen van het communautaire ontwikkelingsbeleid, deel blijven uitmaken van de belangrijkste doelen van de rubriek "Extern beleid", en dat voor dit doel middelen worden gevrijwaard van overschrijving ten behoeve van andere doelen; 63. steunt het beginsel van de "vereenvoudigde structuur" voor het extern beleid, maar dringt erop aan dat dit niet mag leiden tot een minder grote rol voor het Europees Parlement noch in de medebeslissingsprocedure noch ten aanzien van het gebruik van zijn begrotings- en kwijtingsbevoegdheden; 64. dringt erop aan dat er een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen die gebieden van het extern beleid die specifieke kenmerken hebben en waarvoor de financiële voorwaarden afzonderlijk moeten worden beoordeeld: pre-toetredingssteun, versterkt nabuurschap, ontwikkelingssamenwerking, humanitaire hulp, betrekkingen met ACS-landen, vrede en veiligheid, reserves; 65. hamert erop dat de opneming in de begroting van het EOF er niet toe mag leiden dat het algemene subsidieniveau voor ACS-landen wordt verlaagd en dat ervoor gezorgd moet worden dat deze middelen worden aangewend voor de uitroeiing van armoede overeenkomstig de 'beste praktijken' op ontwikkelingsgebied en dat deze middelen gegarandeerd worden ingezet in ACS-landen, door middel van sub-rubrieken of geoormerkte bedragen in de financiële vooruitzichten; 66. verlangt herstructurering en rationalisering van de begrotingsinstrumenten teneinde het reactievermogen en de flexibiliteit van het externe optreden van de Unie te doen toenemen, met instandhouding van de transparantie van de aangewende mechanismen en zonder dat de naleving van gedane toezeggingen in gevaar komt; bevestigt nogmaals de noodzaak van de invoering van een mechanisme ter raadpleging ex ante en controle ex post door het Europees Parlement, met name waar het de herverdeling van de kredieten betreft; is verheugd over de door de Commissie voorgestelde rationalisering van de rubrieken en stelt een verdeling voor van de kredieten per thema in overeenstemming met de horizontale politieke prioriteiten en doelstellingen van de Unie, in combinatie met een geografische structuur waarmee deze kredieten op soepele wijze voor een bepaald gebied kunnen worden vrijgemaakt; stelt vraagtekens bij de relevantie van de huidige verdeling van de bevoegdheden tussen externe betrekkingen en ontwikkeling en stelt voor deze te herzien; 67. bevestigt dat de buurlanden van het uitgebreide Europa een prioritair gebied vormen voor actie en aandacht; wenst daartoe dat de bepalingen van het strategiedocument inzake de betrekkingen met de Arabische wereld ten uitvoer worden gelegd; betoont zijn steun aan alle maatregelen die noodzakelijk zijn om ervoor zorgen dat het nieuwe nabuurschapsbeleid ten zuiden en ten oosten van de Unie een gebied van welvaart en stabiliteit tot stand brengt; wijst erop dat het proces van Barcelona moet worden verdiept en dat de politieke en economische hervormingen in de geassocieerde Middellandse-Zeelanden moeten worden ondersteund; wenst met name dat op het Afrikaanse continent en in de landen met de hoogste armoede- en onderontwikkelingspercentages de synergie tussen het humanitaire beleid, de ontwikkelingsprogramma's en de politieke samenwerking een nieuwe impuls krijgt; 68. wijst erop dat een geloofwaardige wereldmacht bereid moet zijn om zowel op korte termijn te reageren op onverwachte situaties als op lange termijn strategieën te ontwerpen die duurzame verplichtingen met zich meebrengen; wijst erop dat het externe optreden van de Unie globaal moet worden opgezet; herinnert eraan dat het met name gaat om de bevordering van macro-economische steun ter preventie van allerlei conflicten, om vredehandhavende operaties, alsmede maatregelen voor de beheersing van civiele, militaire, technologische en milieucrises, in het bijzonder door middel van snelle inschakeling van een interventiemacht; 69. benadrukt heel in het bijzonder de noodzakelijke toewijzing van voldoende kredieten voor aspecten die verband houden met de politieke samenwerking, armoedebestrijding, bevordering van de democratie en mensenrechten, alsmede met de toegang van de bevolking tot basisgoederen en -diensten; legt heel bijzonder de nadruk op de noodzaak om, door middel van extern optreden, de toegang te bevorderen tot de gezondheid (met inbegrip van de reproductieve gezondheid), onderwijs, onderzoek en nieuwe technologieën en de aanhoudende bestrijding van antipersoneelmijnen en hun gevolgen; 70. wijst nogmaals op het belang van een parlementaire dimensie van de WTO en moedigt verdere initiatieven betreffende democratische instrumenten op het vlak van de handel aan; is van mening dat de Europese Unie, als wereldwijde partner in de huidige context van globalisering, haar rol als leidende handelsmacht en als actieve partner bij de onderhandelingen over multilaterale normen moet versterken; o o o 71. verzoekt de Commissie passende oplossingen voor te stellen voor de presentatie van administratieve uitgaven, om transparantie en democratische controle op personeelskwesties mogelijk te maken; deze oplossingen moeten gelden voor zowel de verschillende beleidsgebieden als voor de posten betreffende de administratieve uitgaven van de andere instellingen; 72. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2004) 107 ) (C5-0092/2004), – gelet op artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar zijn resoluties op het gebied van gelijke kansen van mannen en vrouwen in de Europese Unie, in het bijzonder zijn resolutie van 13 maart 2003 over de doelstellingen van de structuurfondsen wat betreft gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1) , – gezien de conclusies van de Europese Raad in Kopenhagen van december 2002 over de uitbreiding, – gezien de besluiten over de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid tijdens de bijeenkomst van de Raad Landbouw van 26 juni 2003 in Luxemburg, – gezien de Conferentie over plattelandsontwikkeling in een uitgebreid Europa, die plaats eheft gevonden in Salzburg op 13-14 november 2003, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst - Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013 ( COM(2004) 101 ), – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie rechten van de vrouw ( A5-0272/2004 ), A. overwegende dat de noodzaak van een omvattend Europees cohesiebeleid duidelijk blijkt uit de grote verschillen in ontwikkeling die nog steeds bestaan tussen de verschillende regio's, een situatie die nog zal verergeren met de komende uitbreiding van de Unie, B. overwegende dat de versterking van de economische en sociale cohesie, de vermindering van de territoriale verschillen en de bevordering van een harmonieuze, polycentrische, evenwichtige en duurzame ontwikkeling een verplichting op grond van het Verdrag vormen, die consequent de steun van het Europees Parlement heeft gekregen, C. overwegende dat in de ontwerpgrondwet van de Unie de cohesiedoelstelling nog meer gewicht heeft gekregen doordat een verwijzing naar de territoriale dimensie is opgenomen, D. overwegende dat structurele investeringen in gebieden die onder het cohesiebeleid vallen, via de intra-Europese handel vooral in kapitaalgoederen de economie van de overige gebieden van de Unie ten goede komen, E. overwegende dat met de komende uitbreiding het aandeel van de bevolking dat te maken krijgt met steun uit het Cohesiefonds van 68 miljoen tot 116 miljoen zal stijgen, hetgeen neerkomt op een procentuele stijging van 18 naar 25%; overwegende dat het Europees Parlement reeds heeft verklaard dat de huidige drempel van 0,45% van het communautair BBP bestemd voor het cohesiebeleid een drempel is die lager ligt dan wat mogelijk is zonder te tornen aan het uiteindelijk welslagen van de doelstellingen van het cohesiebeleid van de Unie; F. overwegende dat meer overleg met het maatschappelijke middenveld, dat de mogelijkheid schept voor evenwichtige en gelijkwaardige partnerschappen, mede zal bewerkstelligen dat de behoeften van de mensen, het milieu en de economische belangen van de regio's aan bod komen bij het hele proces van programmering, implementatie en evaluatie van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds, G. overwegende dat het Europees beleid inzake economische en sociale cohesie tot dusverre over het geheel genomen positieve resultaten heeft opgeleverd en landen met ontwikkelingsachterstand in de gelegenheid heeft gesteld aanzienlijke vooruitgang te boeken, met name op het gebied van de economische groei, voor het merendeel - procentueel gezien - in aanzienlijker mate dan de rijkere landen van de Unie, H. overwegende dat gezorgd moet worden voor coherentie tussen het mededingingsbeleid en het regionale ontwikkelingsbeleid, hetgeen inhoudt dat overheidssteun niet mag leiden tot verplaatsingen van economische activiteiten, I. overwegende dat de uitgebreide Unie de uitdagingen van de agenda's van Lissabon, Gotenburg en Tampere alleen het hoofd zal kunnen bieden, wanneer beseft wordt dat de steden een schat aan uiteenlopend en nog niet op zijn reële waarde geschat collectief goed vertegenwoordigen en dat zij een sterke stimulans vormen voor de dynamiek van de economische groei, duurzame ontwikkeling, regionale cohesie, democratische participatie, sociale en multi-etnische integratie en veiligheid, J. overwegende dat de regio's nauwer moeten worden betrokken bij een doeltreffender en transparanter controlesysteem inzake de toewijzing, verdeling en besteding van de structuurfondsen, K. overwegende dat ondanks de wil die bestaat om gelijke kansen van mannen en vrouwen te bevorderen, de vooruitgang op dit terrein nog verre van bevredigend is, L. overwegende dat het unieke potentieel van Europa voor stabiele groei en duurzame ontwikkeling alleen grondig kan worden geëxploiteerd door middel van een werkelijk gemeenschappelijke Europese strategie op basis van financiering door de Gemeenschap, gericht op gebieden en sectoren die bijzondere problemen kennen, M. overwegende dat het Europees Sociaal Fonds (ESF) van alle structuurfondsen de belangrijkste rol heeft gespeeld bij de verwezenlijking van de doelstelling van gelijke kansen, N. overwegende dat de oppervlakte en de maatschappelijke betekenis van het platteland in de Europese Unie na de uitbreiding aanzienlijk zullen toenemen, waardoor de rol van het platteland op het gebied van de sociale en territoriale samenhang groter zal worden, O. overwegende dat het platteland na de hervorming van het GLB wordt geconfronteerd met nieuwe uitdagingen en een belangrijke rol te vervullen heeft op het gebied van de sociale en territoriale samenhang, P. overwegende dat het in leven houden van het platteland, met name in de minst ontwikkelde of aan natuurlijke beperkingen onderhevige gebieden, op eilanden, in perifere regio's en bergachtige en schaars bevolkte gebieden, ook in de toekomst een van de centrale doelstellingen van alle beleidsvormen van de Europese Unie, met name van het cohesiebeleid, moet blijven, Algemene opmerkingen 1. deelt de mening van de Commissie dat de maatregelen van de Gemeenschap niet alleen een belangrijke toegevoegde waarde in termen van economische en sociale cohesie verschaffen, maar ook een werkelijke waarde voor de geïnvesteerde middelen opleveren voor de Unie en de lidstaten, en het gevoel deel uit te maken van deze Unie versterken; 2. juicht toe dat er in het herziene cohesiebeleid rekening wordt gehouden met de territoriale dimensie, hetgeen volledig in overeenstemming is met de geest van de ontwerpgrondwet voor Europa waarin de economische, sociale en territoriale cohesie op één lijn worden gesteld; 3. onderkent dat de Europese duurzame ontwikkelingsstrategie die de Europese Raad in Gotenburg van 15-16 juni 2001 is overeengekomen onderdeel uitmaakt van de verwezenlijking van de doelstellingen van de strategie van Lissabon, en dat dit derhalve zichtbaarder zou moeten zijn voor de Europese burgers in de toekomstige maatregelen van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds; 4. onderschrijft de erkenning door de Commissie dat het Europees regionaal beleid alle regio's en lidstaten van de Unie betreft en spreekt derhalve zijn voldoening uit over het feit dat niet is voorgesteld om het cohesiebeleid weer op nationale leest te schoeien; 5. is verheugd over de steun van de Commissie aan de eis dat alle structuurmaatregelen in de hele EU moeten voldoen aan de milieuwetgeving van de EU en moeten stroken met de doelstellingen van het Milieuactieprogramma; 6. wijst er, eveneens op basis van de in de afgelopen jaren opgedane ervaring, op dat het economische en sociale cohesiebeleid een belangrijke bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van een regio, wanneer de overdracht van middelen wordt vertaald in kwaliteitsprojecten die een aanzienlijke weerslag op het gebied kunnen hebben; 7. is verheugd over het feit dat de Commissie erkent dat alle structuurmaatregelen in de hele EU moeten stroken met de doelstellingen van het Milieuactieprogramma en moeten voldoen aan de milieuwetgeving van de EU; 8. onderkent de limieten die de financiële discipline voorschrijft bij de toewijzing van middelen voor het regionaal en cohesiebeleid, en meent dat daarom het percentage van 0,41% van het BNI van de Unie (of 0,46% vóór de overdracht naar de instrumenten voor platteland en visserij) een aanvaardbaar compromis kan zijn; 9. is tegelijkertijd van mening dat daarbij moet worden gewaarborgd dat de overgedragen middelen voor plattelandsontwikkeling ten goede blijven komen aan de desbetreffende regio's; 10. stelt vast dat de toetreding van nieuwe lidstaten de behoefte aan investeringen en de verschillen binnen de Unie exponentieel zal doen toenemen; 11. dringt aan op handhaving van het objectieve karakter van de uitgaven van de structuurfondsen en het Cohesiefonds; acht handhaving van de regel N+2 noodzakelijk voor het automatisch vrijkomen van de niet-uitgevoerde kredieten die ter verbetering van de uitvoering van de kredieten in de huidige programmeringsperiode doeltreffend is gebleken; 12. stemt in met de globale verdeling van middelen over de drie doelstellingen; 13. acht het een goede zaak dat voor de toewijzing van middelen aan de lidstaten de absorptiegrens van 4% van het nationale BBP wordt gehandhaafd en dat daarbij rekening zal worden gehouden met de bedragen in het kader van de instrumenten voor de plattelandsontwikkeling en de visserij; 14. is ervan overtuigd dat het cohesiebeleid voor de Unie een essentieel instrument is om de doelstellingen van Lissabon te verwezenlijken; onderschrijft dan ook de beginselen van steun voor innovatie en voor activiteiten ter stimulering van het regionale concurrentievermogen; is van oordeel dat de tenuitvoerlegging van de tien aanbevelingen in het Europees Handvest voor kleine ondernemingen een van de draagvlakken van deze politieke ambitie moet zijn; Een nieuwe structuur voor het cohesiebeleid van de EU na 2006 Doelstelling: Convergentie 15. steunt de handhaving van de limiet van 75% van het BBP van de Gemeenschap per capita als belangrijkste criterium voor toelating tot deze doelstelling; staat positief tegenover de onderkenning van het zogenoemde statistisch effect en de voorgestelde tijdelijke steun voor die regio's die anders zouden afvallen doordat het communautaire BBP als gevolg van de uitbreiding lager komt te liggen; 16. dringt erop aan dat de steun voor regio's die te maken krijgen met het statistische effect als aangegeven vertaald wordt in de toekomstige wetsvoorstellen van de Commissie en voorzien wordt van adequate financiële middelen; 17. is verheugd over de integratie van het ESF in de nieuwe convergentiedoelstelling en hoopt dat dit zal leiden tot meer investering in menselijk kapitaal in achtergebleven gebieden; 18. wijst erop dat het Protocol inzake de cohesie dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie is gehecht, de inschakeling regelt van het cohesiefonds voor die lidstaten wier BNP onder de 90% van het communautaire gemiddelde ligt; meent dat met name de nieuwe lidstaten hiervan profijt zullen hebben; 19. dringt erop aan dat de prioritaire thema's de nodige steun krijgen van de Europese structuurfondsen en het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, met name waar het gaat om lokale infrastructuur, de ontwikkeling van infrastructuur voor informatie- en communicatietechnologie, vervoer en sociale infrastructuur; meent dat op deze prioritaire gebieden de sociale participatie van benadeelde groepen moet worden gestimuleerd en hindernissen voor de toegang van mensen met een handicap uit de weg moeten worden geruimd; 20. dringt er bij de Commissie op aan met bijzonder ambitieuze wetgevingsvoorstellen te komen om ervoor te zorgen dat bij de vervoersinfrastructuur die in het kader van het Cohesiefonds na 2006 zal worden gefinancierd, volledig wordt uitgegaan van de ontwikkeling van de meest milieuvriendelijke vervoerswijzen (per spoor, via waterwegen en over zee, programma's voor gecombineerd vervoer), overeenkomstig de doelstellingen in het Witboek over het Europees vervoersbeleid tot 2010; Doelstelling: Regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid 21. juicht de invoering toe van een werkelijk nieuwe doelstelling 2 die alle regio's omvat buiten de Convergentiedoelstelling; juicht tegelijk de benadering van de Commissie inzake de regionale afbakening van gebieden toe zodat maatregelen in het hele regionale gebied flexibel kunnen worden uitgevoerd en kunnen worden geconcentreerd op gebieden waar steun het hardst nodig is; 22. meent bovendien dat de tweeledige benadering van de anticipatie en de bevordering van economische verandering, met regio's en bevolking als uitgangspunt, coherent en innoverend kan zijn, vooropgesteld dat ervoor wordt gezorgd dat EFRO- en ESF-fondsen gecoördineerd worden ingezet; dringt er in dit verband bij de Commissie op aan dat in dit kader bij de strijd tegen sociale uitsluiting ook de structuur van het EQUAL-initiatief ten volle wordt betrokken; 23. is van mening dat het doel van de communautaire maatregelen gericht moet zijn op vergroting van de convergentie en verkleining van de verschillen tussen de regio's en maatschappelijke uitsluiting; verzoekt de Commissie criteria te ontwikkelen die ervoor moeten zorgen dat de communautaire middelen, gericht op dit doel, worden geconcentreerd op gebieden met de grootste behoeften; 24. is van mening dat er een eerlijk compromis is bereikt met het voorstel dat de huidige doelstelling 1-regio's die door hun economische ontwikkeling niet meer voldoen aan de criteria om in aanmerking te komen voor de toekomstige Convergentiedoelstelling, toch profijt hebben van een tijdelijke "phasing-in" steun krachtens deze doelstelling; 25. steunt de voorgestelde toewijzing van financiële middelen op basis van communautair erkende economische, sociale en territoriale criteria; wijst er in dit verband op dat voor de verdeling van de middelen het regionale welvaartspeil doorslaggevend moet zijn; 26. bekrachtigt dat vooral bedrijven die de afgelopen tijd EU-subsidie hebben ontvangen, niet uitsluitend vanwege de verplaatsing van vestigingen nieuwe subsidie mogen krijgen; 27. onderschrijft de concentratie van communautaire maatregelen op een beperkt aantal thema's die de vertaling zijn van de strategieën voor concurrentievermogen en duurzame ontwikkeling, zoals vastgelegd door de Europese Raad van Lissabon en Gotenburg; acht het evenwel noodzakelijk nader kennis te nemen van de ontwikkeling en inhoud van de toekomstige wetgevingsvoorstellen; 28. wijst op de essentiële rol van kleine en zeer kleine ondernemingen, met inbegrip van die in traditionele sectoren, bij de economische ontwikkeling van de stedelijke en plattelandsgebieden; onderstreept dat deze ondernemingen zorgen voor regionale economische stabiliteit en de hoeksteen vormen van het tegengaan van ontvolking; 29. is ingenomen met het thema milieu en in het bijzonder het idee van risicopreventie, en met het feit dat er rekening wordt gehouden met de uitvoering van Richtlijn 2000/60/EG (2) (kaderrichtlijn water), de ontwikkeling van ecologisch duurzame vervoersmaatregelen en de financiële steun voor Natura 2000; 30. is het eens met de koppeling tussen de Europese werkgelegenheidsstrategie en de maatregelen van het ESF; spreekt echter zijn grote bezorgdheid uit over de zwakke regionale dimensie bij maatregelen van het ESF; verzoekt de Commissie deze tekortkoming recht te zetten bij de komende wetsvoorstellen; 31. wijst er, zonder evenwel afbreuk te willen doen aan de zeer positieve resultaten van het regionaal beleid, op dat het intussen vaststaat dat dit beleid de ernstige werkgelegenheidsproblemen in de cohesieregio's niet heeft kunnen verhelpen; wenst derhalve dat voor het probleem van de werkgelegenheid specifieke voorstellen worden gedaan en adequate financiering wordt uitgetrokken; 32. wijst op het verband dat bestaat tussen het lage inkomen per inwoner en de werkeloosheid in de gebieden van de doelstelling, en op de noodzaak de structuurfondsen te concentreren op het scheppen van werkgelegenheid, de vestiging van nieuwe bedrijven en de verhoging van de productiviteit; 33. verlangt van de Commissie een doeltreffender beheer van en een doeltreffendere controle op het gebruik van de structuurfondsen, mede ter voorkoming van negatieve repercussies voor de werkgelegenheid, de arbeidsomstandigheden en het territoriaal beheer bij een inefficiënte besteding ervan; dringt dan ook aan op een vastberadener strategie ter zake van de industriële herstructureringen en de sociale impact ervan; 34. verzoekt de Commissie en de lidstaten actieve arbeidsmarktmaatregelen te nemen en maatregelen voor het volwassenenonderwijs door middel van een doelgericht gebruik van de kredieten van de structuurfondsen en communautaire initiatieven onder de titel "Ontwikkeling en menselijke hulpbronnen" doelgericht in te zetten; 35. onderstreept dat de ongelijkheid kan worden bestreden door een betere deelname van vrouwen op alle niveaus van onderwijs en opleiding, door toegang tot levenslang leren en opleiding in nieuwe technologieën, alsook dat de vrijgemaakte middelen voor opleidingsmaatregelen, met name maatregelen in verband met economische herstructurering van bepaalde regio's of in verband met stedelijke problematiek of de ontwikkeling van het platteland in belangrijke mate ten goede moeten komen aan vrouwen; 36. maakt zich zorgen dat ESF-geld onder de concurrentiedoelstelling beperkt blijft tot specifieke maatregelen in verband met de werkgelegenheidsstrategie en blijkbaar niet in voldoende mate rekening houdt met de bredere aanpak rond maatschappelijke integratie; 37. constateert dat de effecten van de economische en sociale sanering in de nieuwe lidstaten vaak negatief zijn voor vrouwen (groei van de werkloosheid, vermindering van voorzieningen voor kinderopvang), en verzoekt de betrokken lidstaten de structuurfondsen vanaf de periode 2004-2006 en daarna speciaal te benutten voor de verbetering van de situatie van vrouwen; is van mening dat er meer vaart gezet moet worden achter de verwezenlijking van de doelstelling van gelijke kansen in het beleid op het gebied van infrastructuur, vervoer, milieu, regionale ontwikkeling, visserij, enz. en verzoekt de Commissie om zo spoedig mogelijk voor al deze gebieden specifieke richtsnoeren inzake gelijke kansen te ontwikkelen; 38. wijst erop dat er tot nu toe geen syntheseverslag is verschenen over de integratie van de gelijkheid van mannen en vrouwen in de acties waaraan steun wordt toegekend met middelen van de structuurfondsen en vraagt de Commissie derhalve om, in het kader van de tussentijdse evaluatie van de structuurfondsen, te onderzoeken of voldaan is aan de verwachtingen van de verordening betreffende de bevordering van gelijkheid en om in de rest van de planningsperiode met de resultaten van deze evaluatie rekening te houden; 39. wijst nogmaals op het belang van de opstelling van statistieken die zijn gespecificeerd naar geslacht om de doeltreffendheid van de programmering te verbeteren en uit te gaan van relevante kwalitatieve en kwantitatieve indicatoren, zodat acties adequaat geëvalueerd kunnen worden en de verspreiding van ervaringen en geslaagde projecten met betrekking tot verbetering van de situatie van vrouwen kan worden vergemakkelijkt; Doelstelling: Europese territoriale samenwerking 40. feliciteert de Commissie met het voorstel om een afzonderlijke doelstelling voor territoriale samenwerking te creëren, voortbouwend op het succes van het INTERREG-initiatief; 41. stelt voor deze nieuwe opzet te baseren op de sluiting van een tripartiete overeenkomst tussen de EU, de lidstaat en de regio's; 42. onderstreept het belang van handhaving van de drie elementen van transnationale, grensoverschrijdende en interregionale samenwerking, met als duidelijke doelstelling de bevordering van een harmonieuze, evenwichtige en ecologisch duurzame ontwikkeling van de hele Unie, en wijst erop dat het niet volstaat de interregionale samenwerking slechts over te hevelen naar de hoofdprogramma's; 43. onderstreept dat in de toekomst de samenwerking tussen regio's in de oude en de nieuwe lidstaten intensiever dient te worden gestimuleerd en gesteund; 44. is het absoluut eens met het idee dat er een verband moet worden gelegd tussen de geïntegreerde programma's en de agenda's van Lissabon en Gotenburg; 45. juicht de erkenning toe van maritieme grenzen - waarop het Europees Parlement en anderen al vaak hebben aangedrongen - in de context van grensoverschrijdende samenwerking; wenst dat deze erkenning voor alle maritieme grenzen van de Europese Unie geldt; juicht het voorstel voor een dialoog tussen de Commissie, de lidstaten en de regio's over een herziening van de transnationale samenwerkingsgebieden onder Interreg IIIB toe; verzoekt om een duidelijke, begrijpelijke definitie voor de omzetting ervan; 46. steunt de invoering van één juridisch instrument om de lidstaten, regio's en lokale overheden in staat te stellen grensoverschrijdende programma's efficiënter te beheren; dringt erop aan dat het beheer van deze instrumenten, voor zover hun bevoegdheden komt dit toestaan, komt te liggen bij de desbetreffende bestuurlijke instanties onder het staatsniveau; 47. waardeert de samenhang tussen het nieuwe nabuurschapsinstrument en de Samenwerkingsdoelstelling, en hoopt dat deze al kan worden uitgetest in de periode 2004-2006: Een geïntegreerd antwoord op specifieke territoriale kenmerken 48. wijst op het belang van een geïntegreerd antwoord dat een harmonieuze in plaats van een conflictueuze relatie tussen stedelijke en plattelandsstrategieën stimuleert; 49. verzoekt de Commissie rekening te houden met de distributie van de infrastructuur in de uitgebreide Unie en een plaats in te ruimen voor de concrete valorisatie van de stedelijke dimensie als hoofdonderdeel van de structuurfondsen; 50. wijst op de noodzaak van een sterke urbane dimensie in de drie voorgestelde doelstellingen die in het bijzonder gericht is op bevordering van stadsvernieuwing en de bestrijding van stedelijke verloedering, waarbij de rol van stedelijke gebieden als economische motor voor de regio, en de relatie stad-platteland worden ontwikkeld; 51. verzoekt de Commissie voorts regelgeving uit te werken in het kader waarvan initiatieven van onderop van steden en andere territoriale overheden gestimuleerd kunnen worden; 52. onderstreept dat, zonder de stedelijke problemen evenwel los te koppelen van hun regionale en nationale context, de steden, en met name kleine en middelgrote steden, als essentieel element moeten worden gezien voor de economische en sociale cohesie; 53. bevestigt zijn engagement ten aanzien van de noodzaak rekening te houden met de specifieke problemen van de ultraperifere regio's zoals vereist in artikel 299, lid 2 van het Verdrag; complimenteert de Commissie met haar initiatief op dit terrein; 54. wijst nogmaals op het belang van voortgezette steun voor traditionele industriegebieden, daar zij zich inspannen om hun economie en hun gemeenschap nieuw elan te geven; 55. dringt erop aan dat het specifieke programma ter compensatie van de structurele nadelen waarmee de ultraperifere regio's te kampen hebben, in toekomstige wetgevingsvoorstellen van de Commissie wordt geconsolideerd en voorzien van voldoende financiële middelen om ervoor te zorgen dat deze regio's, met inbegrip van de regio's die niet langer onder het convergentiecriterium vallen, de investeringen kunnen blijven doen die hun ultraperifere ligging vereist, met name op het gebied van infrastructuur; 56. verwelkomt en steunt de benadering van de Commissie met betrekking tot gebieden met permanente nadelige omstandigheden, zoals eilanden, bergachtige streken en regio's met een lage bevolkingsdichtheid; is bovendien van mening dat deze benadering in overeenstemming is met de consistente en herhaaldelijke oproepen van het Europees Parlement in het verleden; is niettemin van mening dat ook in andere sectorale beleidsmaatregelen van de EU met de behoeften van deze regio's rekening moet worden gehouden; 57. meent dat de Commissie juist handelt met haar positieve benadering van gebieden die lijden onder structurele handicaps zoals ontvolking, vergrijzing of slechte toegankelijkheid; meent dat de noden van de regio's die met deze structurele handicaps te maken hebben moeten worden aangepakt via ad hoc regionale samenwerking of initiatieven; 58. meent ook dat eilanden zoals Malta en Cyprus op dezelfde manier behandeld worden als andere, even ver ontwikkelde eilanden in de regio die voor steun in aanmerking komen, om een eerlijke concurrentiepositie te waarborgen; 59. vestigt met betrekking tot de regio's en gebieden die te maken hebben met permanente nadelige omstandigheden, de aandacht vooral op sectorale beleidsmaatregelen inzake toegankelijkheid en communicatie, onder meer met betrekking tot postdiensten, onderwijs en gezondheidszorg, en de watervoorziening, als essentieel voor het leven; 60. onderschrijft het initiatief voor een verhoging van het cofinancieringspercentage bij het EFRO om rekening te houden met bepaalde territoriale kenmerken en stelt voor dit principe ook toe te passen op een geregionaliseerd ESF; Instrumenten voor plattelandsgebieden en de visserijsector 61. meent dat de inspanningen ter verbetering van de kwaliteit van het bestaan in plattelandsgebieden en ter bevordering van de diversificatie van economische activiteiten maatregelen moeten inhouden die speciaal gericht zijn op de verlichting van nadelige sociale en economische effecten van de inkrimping van de landbouwsector en op de bevordering van hoogwaardige en ecologisch duurzame producten; 62. is van mening dat het nodig is om in de toekomst ook vast te houden aan specifieke innoverende maatregelen op het platteland, en dringt er daarom op aan dat de benadering van de LEADER+-programma's gehandhaafd wordt; dringt er bij de Commissie op aan in het bijzonder de op belanghebbendengroepen en participatie berustende aanpak te handhaven; 63. verzoekt de Commissie in het programma voor landbouwontwikkeling de voor LEADER+ kenmerkende bottom up-benadering te handhaven, waarbij plaatselijke actiegroepen zelf in hoge mate kunnen bepalen wat de activiteiten inhouden; 64. constateert dat het hele terrein van plattelandsontwikkeling is opgenomen in de tweede pijler van het GLB en acht het een goede zaak dat de Commissie voornemens is één enkel fonds voor maatregelen voor plattelandsontwikkeling in het leven te roepen, om een duurzame ontwikkeling te stimuleren; 65. wijst nogmaals met klem op de specifieke aard van de problemen die de visserijsector treffen, die anders zijn dan de problemen die meer in het algemeen gelden voor plattelandsontwikkeling; meent bovendien dat het noodzakelijk is een duidelijker onderscheid te maken tussen sectorale en territoriale maatregelen; stemt daarom van harte in met het voorstel van de Commissie om de rol van de verschillende steuninstrumenten te verduidelijken; 66. wijst erop dat het voor visserijlanden van buitengewoon belang is dat de visserijsector wordt ontwikkeld op zodanige wijze dat de steuninstrumenten, waarvan de uitvoering in overeenstemming moet zijn met het beleid inzake het behoud van de visbestanden, de duurzame ontwikkeling van de activiteiten en de levens- en arbeidsomstandigheden van de zeelieden bevorderen; 67. verwelkomt het voornemen van de Commissie om één enkel fonds voor het plattelandsbeleid in te richten en duurzame ontwikkeling te stimuleren en dringt erop aan dat de programma's voor de ontwikkeling van het platteland ook in de toekomst grotendeels horizontaal van aard blijven en dus voor alle plattelandsgebieden gelden; 68. dringt erop aan dat maatregelen voor de ontwikkeling van het platteland ook in de toekomst in verband met het GLB moeten staan en dat zowel voor de sector actieve landbouwproductie als voor de daarmee samenhangende gebieden en sectoren "downstream" overeenkomstige middelen moeten worden ingezet; 69. onderstreept het belang van een krachtig beleid voor de plattelandsontwikkeling, ook in de nieuwe lidstaten, via stimulering van het concurrentievermogen van de landbouwsector en bevordering van acties ten behoeve van vrouwen, in combinatie met investeringen in een bredere plattelandseconomie; 70. is van oordeel dat er weliswaar een eenvoudiger en meer gedecentraliseerd beheer nodig is, maar dat er een keuze van programma's moet blijven bestaan die toegesneden zijn op specifieke maatregelen, teneinde de overheidsmiddelen efficiënt te gebruiken; verzoekt daarom om voortzetting van de LEADER+-aanpak; 71. wijst erop dat het bij prioriteit 3 vaak om typisch agrarische gebieden gaat, waar een multifunctionele landbouw essentieel is om het platteland in leven te houden, hetgeen bij de omzetting van de maatregelen in aanmerking dient te worden genomen; 72. verzoekt de Commissie bij de maatregelen voor de ontwikkeling van het platteland speciaal aandacht te besteden aan jonge landbouwers, aangezien deze een belangrijke bijdrage leveren aan de instandhouding van de landbouw en de ontwikkeling van het platteland; 73. moet helaas vaststellen dat de Commissie in het voorgestelde financiële kader geen versterking - zoals bij de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid aangekondigd - van de tweede pijler in de toekomstige begroting van de EU heeft opgenomen, maar veeleer de geplande uitgaven voor de ontwikkeling van het platteland op het niveau van 2006 wil bevriezen, hetgeen in de toekomst in geval van 25 resp. 27 lidstaten zou leiden tot een voortdurende daling van de middelen voor de ontwikkeling van het platteland; Coördinatie met ander beleid 74. is positief gestemd over het vastbesloten plan om een betere coördinatie tot stand te brengen met ander sectoraal beleid; onderkent dat de samenhang en complementariteit worden vergroot door de concentratie van het regionaal beleid op beperkte thema's en door het bestaan van een omvattende cohesiestrategie; 75. spreekt zijn voldoening uit over de handhaving van overheidssteun krachtens artikel 87, lid 3, onder a) van het Verdrag om de economische ontwikkeling in de convergentieregio's te bevorderen; vraagt met klem om een gelijke behandeling voor die regio's die te maken hebben met het statistisch effect; wijst erop dat deze overheidssteun duidelijk moet bijdragen aan de totstandbrenging van duurzame werkgelegenheid, en niet slechts mag leiden tot een verplaatsing van arbeidsplaatsen; 76. meent dat de nieuwe richtsnoeren inzake overheidssteun voor de periode na 2006 het mogelijk moeten maken dat de status van artikel 87, lid 3, onder a) wordt toegekend aan alle regio's die in aanmerking komen voor convergentieprogramma's, met inbegrip van de regio's die te maken hebben met het statistisch effect van de uitbreiding; 77. verzoekt de Commissie dringend voorstellen in te dienen voor de toekomst van overheidshulp op basis van artikel 87, lid 3, onder sub c) van het Verdrag en zich te beraden over de vraag hoe territoriale differentiatie kan worden verwerkt in de regelgeving via het gebruik van adequate indicatoren; is van oordeel dat handhaving van een territoriale differentiatie in het kader van het beleid inzake overheidssteun absoluut noodzakelijk is om de doelstelling van territoriale cohesie te bereiken; 78. verzoekt de Commissie te waarborgen dat verplaatsing van bedrijven niet door het Europees regionaal beleid wordt gestimuleerd; 79. is van oordeel dat de economische en maatschappelijke situatie van de ultraperifere regio's een gedifferentieerde toepassing van de in artikel 87, lid 3 bedoelde niveaus van intensiteit van overheidssteun rechtvaardigt; 80. is van mening dat een nieuwe benadering van de economische en maatschappelijke ontwikkeling, die gericht is op de kennismaatschappij, eist dat: 81. stelt verder voor om als onderdeel van de nieuwe aanpak van regionale ontwikkeling het onderzoek dat in de context van het zevende kaderprogramma door de Unie wordt gefinancierd aan industriële toepassing te koppelen; 82. wijst er met nadruk op dat in een kenniseconomie van de soort die beoogd werd door de Europese Raad in Lissabon, menselijk kapitaal (werknemers met een passend niveau aan vaardigheden en scholing) een vereiste is; alle regio's dienen dan ook het innovatievermogen te ontwikkelen, een doeltreffend gebruik te maken van zowel bestaande knowhow als nieuwe technologieën en voorts technieken en productiemethoden toe te passen die vanuit het oogpunt van het milieu duurzaam zijn; 83. hecht belang aan de liberalisering van de energiemarkt binnen de trans-Europese energienetwerken, op voorwaarde dat deze netwerken worden voltooid en dat de periferie op dergelijke netwerken wordt aangesloten; 84. roept op tot concentratie op het scheppen van werk in de perifere gebieden; dit vraagstuk kan wellicht worden opgelost door het stimuleren van netwerken en clusters van bijzondere activiteiten, zoals innovaties en toepassingen in de culturele sector die gebaseerd zijn op regionale diversiteit en gebruiken, en ontwikkeling van mogelijkheden voor de toeristenindustrie, uitgaande van het beginsel van regionale specialisatie; 85. verzoekt stil te staan bij het toenemende economische belang van nieuwe industriesectoren, zoals bijvoorbeeld milieu-industrieën of de culturele industrieën, als scheppers van werkgelegenheid, met name in afgelegen gebieden, en verzoekt de Commissie maatregelen uit te werken voor het bevorderen van dit soort werkgelegenheid in dergelijke regio's; Hervormd systeem voor steunverlening 86. is van mening dat de vereenvoudiging van het cohesiebeleid hoge prioriteit moet hebben en complimenteert daarom de Commissie met haar meestal positieve opstelling ten aanzien van een vereenvoudiging van het cohesiebeleid en met de verbeteringen die zij voorstelt, in het bijzonder voor de programmering, het partnerschap, cofinanciering en evaluatie en decentralisatie van taken naar lokale partnerschappen; meent dat de Commissie een onafhankelijke bevoegdheid voor toezicht op en controle moet houden over de implementatie van structuurmaatregelen en de mate waarin deze voldoen aan EU-wetten en streefdoelen; behoudt zich evenwel het recht voor zijn definitieve standpunt pas kenbaar te maken na kennisneming van de voorstellen voor verordeningen betreffende de structuurfondsen en het Cohesiefonds; 87. stemt in met de aanneming van een omvattende Europese strategienota voor het cohesiebeleid en met de voorbereiding van beleidsnota's door de lidstaten; dringt erop aan dat het werk van het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief zoals goedgekeurd in Potsdam in 1999 wordt voortgezet om een kader op te zetten voor ruimtelijke ontwikkeling van het Europese grondgebied; 88. verzoekt de Commissie om bij het vereenvoudigen van het regionaal beleid rekening te houden met het zogeheten "uitgangspunt van de gebruiker", en wel door ondernemingen, universiteiten en NGO's meer mogelijkheden te bieden om deel te nemen aan projecten, zonder dat hun activiteiten onnodig worden gehinderd door bureaucratische rompslomp, betalingsverslaglegging, en dergelijke; 89. verklaart dat de Europese strategienota voor cohesie onderwerp moet zijn van een communautaire wet, die voorziet in de volledige wetgevende deelname van het Europees Parlement, zoals bepaald in artikel III-119 van het ontwerpverdrag bedoeld ter vaststelling van een grondwet voor de EU; 90. meent dat een dergelijke strategische benadering de samenhang van en de verantwoordelijkheid voor het beleid als geheel zal versterken; reageert daarom positief op het voorstel voor een jaarlijkse herziening door de Europese instellingen om de bereikte vorderingen te bespreken; stelt voor dat deze herziening kan plaatsvinden tijdens de Europese voorjaarstop, na raadpleging van het Parlement; 91. juicht toe dat het aantal fondsen tot drie wordt beperkt en het principe van een fonds per programma wordt ingevoerd, mits de regelgeving adequate bepalingen inhoudt voor flexibiliteit in de types maatregelen die zijn aangepast aan de behoeften en kansen in afzonderlijke regio's; dringt erop aan dat dit principe volledig in acht wordt genomen en benadrukt dat een deugdelijk beheer van de structuurfondsen het belangrijkste aandachtspunt moet zijn en niet de interne administratieve structuur van de Commissie; 92. benadrukt in het licht van de trage besteding van ESF-gelden in de huidige programmeringsperiode en met het oog op de voorgestelde decentralisering de noodzaak om de administratieve capaciteit te versterken, waarbij de nadruk vooral moet komen te liggen op de nieuwe lidstaten; 93. onderschrijft het idee om waardevolle ervaringen en positieve praktijkvoorbeelden van communautaire initiatieven zoals EQUAL op te nemen in de hoofdprogrammering, in het bijzonder het principe van transnationale samenwerking; 94. steunt de voorstellen om partnerschap en samenwerking tussen de lokale, regionale, nationale en communautaire overheidsinstanties te versterken en de lidstaten te stimuleren gebruik te maken van de mogelijkheid waar nodig tripartiete overeenkomsten te sluiten; verzoekt de Commissie geharmoniseerde en bindende regelgeving te ontwikkelen alsmede criteria voor partnerschapsvorming en -ontwikkeling in het kader van de verordeningen voor de structuurfondsen voor 2007-2013, en tegelijkertijd te zorgen voor efficiënte partnerschappen door de kosten van hun deelname te subsidiëren; 95. wijst op de noodzaak speciale aandacht te schenken aan de inachtneming door de nationale en regionale autoriteiten van het additionaliteitsbeginsel, zodat de communautaire middelen een bijkomende financieringsbron zijn en niet de nationale middelen vervangen, en ervoor te zorgen dat de Commissie beschikt over de nodige controle-instrumenten; 96. steunt het idee van een communautaire reserve om vooruitgang te belonen; juicht bovendien de opzet toe van nationale reserves om te kunnen reageren op onverwachte sectorale of lokale schokken op voorwaarde dat deze fondsen werkelijke middelen inhouden en niet louter een symbolisch gebaar zijn; 97. verzoekt de Commissie voor de volgende programmeringsperiode procedures voor de verificatie van additionaliteit op te stellen die beter uitvoerbaar zijn, geïntegreerd zijn in de programmerings-, controle- en evaluatiekaders en die geschikt zijn om samen met de beschikbare budgettaire en statistische gegevens te gebruiken; verzoekt de Commissie bovendien specifieke maatregelen zoals sancties te ontwikkelen om te waarborgen dat dit principe in acht wordt genomen o o o 98. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad - Jaarlijkse beleidsstrategie voor 2005 ( COM(2004) 133 ), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A5-0269/2004 ), A. overwegende dat 2005 het eerste volledige jaar zal zijn van een Europese Unie van 25 lidstaten, B. overwegende dat de beleids- en begrotingsprioriteiten van de Europese Unie voor 2005 moeten beantwoorden aan de uitdagingen van een uitgebreide Unie en de behoeften en zorgen van de burgers van Europa moeten weerspiegelen, terwijl er tegelijkertijd begrotingsdiscipline moet worden betracht en de begrotingsmiddelen optimaal moeten worden aangewend, C. overwegende dat de voordelen van de nieuwe activity-based budgeting-methode (ABB) verder moeten worden geconsolideerd en verbeterd, inclusief grotere transparantie en parlementaire controle op de uitgaven van de Unie, D. overwegende dat de inwerkingtreding van het nieuwe Financieel Reglement relatief soepel is verlopen, maar wel geleid heeft tot problemen bij de besluitvorming en de implementatie in verband met de starheid van bepaalde regels en administratieve besluiteloosheid, E. overwegende dat de technische aanpassing van de Financiële Vooruitzichten ( COM(2003) 785 ) de manoeuvreerruimte in sommige rubrieken zal beperken en de uitgavenmaxima op een niveau zal vastleggen dat veel lager ligt dan was voorzien in de financiële programmering voor 2005 van de Commissie, F. overwegende dat de mededeling inzake de Jaarlijkse beleidsstrategie de eerste stap is in het totstandkomingsproces van de beleids- en begrotingsprioriteiten voor 2005, Algemene aspecten 1. is verheugd over de Jaarlijkse beleidsstrategie (JBS) voor 2005 als instrument om de begrotingscyclus en de beleidscyclus te combineren; benadrukt dat het heeft besloten de traditionele procedure om zijn begrotingsprioriteiten vast te stellen (de vroegere "richtsnoeren") te wijzigen om de politieke zichtbaarheid van deze prioriteiten verder te versterken, en met name om te zorgen voor een betere samenhang tussen de werkzaamheden van de instellingen door deze resolutie duidelijker te koppelen aan de JBS-procedure van de Commissie; 2. betreurt dat de Commissie de presentatie van de JBS heeft uitgesteld tot eind februari; verwacht dat de Commissie zich in de toekomst zal houden aan het overeengekomen tijdschema om de begrotingsautoriteit in staat te stellen zich naar behoren te buigen over dit belangrijke document voor de begrotings- en wetgevingsprocedure; 3. steunt de begrotingsbepalingen in de ontwerpgrondwet volledig; betreurt de op de Intergouvernementele Conferentie gedane suggesties van Ecofin die de huidige bevoegdheden van het Parlement ernstig ondermijnen; is van mening dat een eerlijk en doelmatig compromis alleen gebaseerd kan zijn op de huidige interinstitutionele balans als gecodificeerd in de ontwerpgrondwet van de Europese Conventie; 4. herinnert eraan dat de Commissie zich er in het kader van het vertrouwenscontract toe heeft verplicht alles in het werk te stellen om te zorgen voor een efficiënte uitvoering van de besluiten van de begrotingsautoriteit; verzoekt de Commissie vóór 31 juli 2004 aan te geven hoe het veelvoud van initiatieven met het subsidiariteitsbeginsel verenigbaar is en met de doelstelling om het acquis te reduceren van 80 000 tot 25 000 pagina's; wijst op het belang van de gewijzigde demografische situatie in de Unie voor de socialezekerheidsstelsels en de economie; eist van de Commissie dat zij de aanpassing van het Europees beleid aan deze gewijzigde situatie tot een horizontale taak maakt; 5. geeft zijn volledige steun aan de inspanningen van de Commissie gericht op het verbeteren van de bij het voorontwerp van begroting (VOB) gevoegde activiteitenoverzichten en herinnert eraan dat deze voor elk onderdeel van de begroting een heldere en beknopte samenvatting van de acties en instrumenten dienen te bevatten; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat zij ook doelstellingen en prestatie-indicatoren bevatten die voldoen aan de SMART-criteria (specific, measurable, achievable, relevant, timed), en dringt erop aan deze met het oog op follow-up ook in de jaarlijkse activiteitenverslagen op te nemen; verzoekt de Commissie in alle activiteitenoverzichten een samenvatting op te nemen van de bevindingen van de Rekenkamer en van de conclusies van de kwijtingsautoriteit; 6. neemt nota van de adviezen van de betrokken commissies en zal daarmee tijdens de hele begrotingsprocedure voor 2005, en met name tijdens de eerste lezing in het Parlement, rekening houden; Financieel kader 7. benadrukt dat de technische aanpassing die ieder jaar door de Commissie wordt uitgevoerd op basis van de meest recente economische prognoses, overeenkomstig punt 15 van het Interinstitutioneel Akkoord (IIA) van 6 mei 1999, resulteert in een substantiële verlaging van de maxima, met name voor de rubrieken 3, 4 en 5; 8. herinnert er echter aan dat ten gevolge van de aanpassing en de herziening van de Financiële Vooruitzichten (FV) een bedrag van 190 miljoen EUR is toegevoegd aan rubriek 3 van de FV voor 2005 om de behoeften van de uitbreiding te financieren; wijst de Commissie er nogmaals op dat een deel van dit extra bedrag niet alleen bedoeld is om de volgens de medebeslissingsprocedure goedgekeurde programma's die zijn opgezet in het kader van de begrotingsprocedure voor 2004 te financieren, maar ook de prioriteiten van het Europees Parlement, zoals proefprojecten, voorbereidende acties en andere jaarlijkse activiteiten; 9. herinnert eraan dat het maximum voor rubriek 5 (huishoudelijke uitgaven) voor de begroting van 2005 is vastgesteld op 6 185 miljoen EUR; benadrukt dat er, als gevolg van de technische aanpassing van het maximum, een negatieve marge zal ontstaan in plaats van de positieve marge van 28,5 miljoen EUR die nog was voorzien in het derde verslag van de secretarissen-generaal van juli 2003; is bereid voldoende middelen ter beschikking te stellen voor het goed functioneren van de instellingen van de uitgebreide Unie maar acht het noodzakelijk om verdere mogelijkheden van herprogrammering, frontloading en besparingen te onderzoeken; 10. herinnert aan de inspanningen van het Parlement in de afgelopen jaren van deze Financiële Vooruitzichten om de begrotingstoewijzing tussen permanente taken en nieuwe prioriteiten verder te verbeteren; herinnert de Raad eraan dat nieuwe behoeften , waaronder Irak, alleen maar kunnen worden gefinancierd met nieuwe middelen, anders komen de kernactiviteiten van de Unie in het geding; 11. is zich ervan bewust dat de begrotingsautoriteit, als gevolg van de aanvullende budgettaire beperkingen die worden veroorzaakt door de aanpassing van de maxima in de rubrieken 3, 4 en 5 van de FV, de prioriteiten in de Jaarlijkse beleidsstrategie voor 2005 wellicht zal moeten herzien; verwacht dat de Commissie de personele en financiële middelen zal herschikken overeenkomstig de besluiten van de begrotingsautoriteit; 12. is bezorgd over het toenemend aantal gevallen waarin de diensten van de Commissie geen besluit nemen in verband met de starre regels in het nieuwe Financieel Reglement; verwacht dat de Commissie zorgvuldig toeziet op de toepassing van het Financieel Reglement en uiterlijk 31 juli 2004 een evaluatieverslag aan de begrotingsautoriteit voorlegt; 13. herinnert aan de gemeenschappelijke verklaring van 20 juli 2000 over de financiële programmering (2) ; herhaalt dat het er groot belang aan hecht dat de wetgevings- en begrotingsprocedures beter op elkaar aansluiten; verzoekt de Commissie bij ieder voorstel meer informatie te verstrekken over de algemene situatie met betrekking tot de financiële gevolgen zodat de wetgevings- en begrotingsautoriteit een beter oordeel kunnen vellen over het nut van elk voorstel en over de financiële verenigbaarheid met de FV; 14. merkt op dat de Commissie bij de presentatie van de drie prioriteiten in de JBS voor 2005 - concurrentievermogen en samenhang, veiligheid en Europees burgerschap en externe verantwoordelijkheid: nabuurschap en partnerschap vergelijkbare prioriteiten stelt als in haar mededeling inzake het financieel kader na 2006; Begrotingsrubrieken Landbouw 15. betreurt dat de grootste uitgavencategorie van de Unie amper vermeld wordt in het JBS-document; is zich ervan bewust dat de financiële middelen voor de plattelandsontwikkeling, de tweede pijler van het GLB en de volgende zaken in een uitgebreide Unie moeten worden verhoogd: steun aan jonge landbouwers, bestrijding van dierziekten, reclamecampagnes en omzetbevorderende maatregelen ten behoeve van de landbouw in de EU en in derde landen, alsmede het EU-schoolmelkprogramma; verzoekt de Commissie het proefproject inzake Europese kwaliteitslabels te handhaven; zal nagaan of de in het kader van de begroting 2004 ondernomen initiatieven en projecten kunnen worden voortgezet; Structurele maatregelen 16. wijst nogmaals op het belang van structurele maatregelen om een effectief cohesiebeleid tot stand te brengen en duurzame groei te bevorderen; wijst op de verbeterde uitvoering van de betalingskredieten van de Structuurfondsen in 2003; wijst op het onverminderd hoge niveau van de uitstaande vastleggingen, te weten 60 miljard EUR binnen de Structuurfondsen en het Cohesiefonds; verzoekt de Commissie de begrotingsautoriteit op de hoogte te stellen van de prognoses van de lidstaten om het juiste niveau van de betalingen voor 2005 te kunnen beoordelen; Intern beleid 17. is bezorgd over het jongste oordeel van de Commissie in het voortgangsverslag over de Lissabon-strategie, nl. dat de tussentijdse doelstellingen van deze strategie naar het zich nu laat aanzien niet zullen worden gehaald; wijst op de noodzaak zich te concentreren en in de begroting van 2005 de belangrijkste begrotingsrelevante maatregelen van de Lissabon-strategie prioritair te behandelen om de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon te bespoedigen, waarbij in het bijzonder de interactie tussen de sociale partners moet worden opgevoerd en de positie van de werknemers in de Europese economie en het liberaliseringsproces moet worden verbeterd; herhaalt zijn steun voor de communautaire maatregelen ten behoeve van MKB's, met name om hun concurrentievermogen in een volledig geïntegreerde interne markt te vergroten en om de Lissabon-strategie ten uitvoer te leggen; dringt erop aan dat de financierings- en waarborginstrumenten voor MKB's verder worden ontwikkeld en versterkt; 18. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om voor macrofinanciële steun een wetgevingsvoorstel in te dienen volgens de medebeslissingsprocedure, met wettelijke bepalingen die zorgen voor meer transparantie en verantwoordingsplicht; 19. verzoekt de Commissie het Parlement vóór 30 augustus 2004 haar verslag over de implementatie van Bazel II te doen toekomen, inclusief een uitvoerige effectbeoordeling, omdat deze implementatie van grote invloed zal zijn op bovengenoemde instrumenten voor MKB-kapitaal; 20. herinnert aan het belang dat het Parlement in eerdere begrotingsjaren heeft gehecht aan voorlichtingsacties en informatiecampagnes en geeft uiting aan zijn ernstige bezorgdheid ten aanzien van de toepassing van het voorlichtingsbeleid in het algemeen vanwege het uitblijven van concrete resultaten; benadrukt dat het nieuwe Financieel Reglement niet kan worden aangevoerd om de uitvoering van dit beleid uit te stellen omdat het besluit over het nieuwe Financieel Reglement al sinds juni 2002 bekend is; wijst erop dat de betreffende diensten derhalve al geanticipeerd zouden moeten hebben op de toepassing van de nieuwe door de Commissie voorgestelde bepalingen; 21. is van mening dat er bij de toetreding van tien nieuwe lidstaten speciale aandacht moet worden besteed aan de versterking van het Europese burgerschap en de consolidering van een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid; wijst erop dat speciale aandacht moet worden besteed aan de versterking van het gemeenschappelijk immigratie/migratiebeleid en aan versnelling van de oprichting van SIS II (Schengen information system) en VIS (Visa Information System); verzoekt de Commissie het Parlement op uiterlijk 31 juli 2004 een voorstel voor een besluit van de Raad houdende de oprichting van VIS (Visa Information System) voor te leggen; verzoekt de Commissie toe te lichten wat haar beleidsbenadering is van de voorbereidende maatregel inzake financiële steun voor de terugkeer van illegale immigranten, het Europese vluchtelingenfonds en de mogelijke overlappingen met het Europees Sociaal Fonds en het Equal-initiatief; zal ook, tegen de achtergrond van de begrotingsbeperkingen onder rubriek 3 voor de periode 2005-2006, afzien van begrotingsbesluiten tot deze vraagstukken zijn opgelost; 22. benadrukt zijn wil om, met alle middelen, de bestrijding van terrorisme in een uitgebreide Unie te intensiveren en wenst het bestaande proefproject inzake hulp aan slachtoffers van terroristische activiteiten voort te zetten en te versterken; is verheugd over de jongste initiatieven van de Commissie op dit gebied zoals het voorstel voor een richtlijn inzake compensatie voor slachtoffers van misdrijven; wijst op het bijzondere belang van samenwerking tussen gerechtelijke en politie-onderzoeksautoriteiten, met name gesteund door Europol en Eurojust; benadrukt dat het Parlement, ongeacht de betrokken rechtsgrondslag, verwacht volledig te worden betrokken bij de besluitvorming over de opstelling en inhoud van een dergelijk voorstel; 23. verzoekt de Commissie voor permanente steun te zorgen voor niet-gouvernementele organisaties in de sector van de sociale diensten, alsook voor de sociale partners en aldus een eind aan hun juridische onzekerheid te maken, in de vorm van een voorstel voor een nieuwe rechtsgrondslag of hun opname in de bestaande rechtsgrondslag voor de communautaire actieprogramma's (subsidies); 24. benadrukt dat, na de toetreding van tien nieuwe lidstaten, de continuïteit van het LIFE III-programma moet worden gewaarborgd en dat de kloof tussen de afsluiting van het LIFE-programma en de nieuwe FV moet worden overbrugd; benadrukt in dit verband dat een hoge prioriteit moet worden toegekend aan de Commissie-initiatieven inzake Natura 2000; 25. is verbaasd dat de Commissie na exclusieve raadpleging van de Raad haar voorstel ter verhoging van de TEN-middelen voor grensregio's met in totaal 100 miljoen EUR (55 miljoen EUR voor 2005 en 45 miljoen EUR voor 2006) heeft ingetrokken; verwacht dat de Commissie haar voorstel opnieuw indient en volgens de geëigende kanalen doet toekomen aan de wetgever; is verrast dat de Commissie al wel voorbereidende werkzaamheden voor de oprichting van een nieuw agentschap voor chemische stoffen wil verrichten, hoewel het wetgevingsproces nog niet is afgesloten. Externe maatregelen 26. is van mening dat in het kader van conflictpreventie en de ontwikkeling van echte partnerschappen de interculturele, interetnische en interreligieuze dialoog moet worden geïntensiveerd; 27. onderstreept zijn standpunt dat de Europese Unie bijzondere inspanningen moet leveren om vrede te brengen in de wereld; benadrukt bijgevolg dat het wegwerken van de armoede binnen het EU-beleid op het gebied van externe steun een uiterst belangrijke doelstelling is en dat voortgezette prioritaire acties op specifieke terreinen belangrijk zijn, bijvoorbeeld de bevordering en verdediging van de mensenrechten, gezondheid en onderwijs, maatregelen met betrekking tot landmijnen en conflictpreventie en -oplossing; 28. is met name bezorgd over de huidige situatie in Irak en is van mening dat in het kader van een VN-mandaat uitgevoerde maatregelen die de vooruitzichten op een vrij en democratisch Irak verbeteren moeten worden ondersteund; is zich bewust van de budgettaire beperkingen en wenst derhalve zorgvuldig te overwegen of er instrumenten van het Interinstitutioneel Akkoord kunnen worden ingezet; wijst er tevens op dat bezorgdheid over de veiligheidssituatie en de aanstaande verkiezingen cruciale onderwerpen zijn in Afghanistan en blijft zich inzetten voor de ondersteuning van de wederopbouw en ontwikkeling in dit land; 29. deelt de kritiek van de Raad op de werkwijze van de Commissie bij de formulering van een nieuw nabuurschapsbeleid en de onduidelijke inpassing ervan - naast het EuroMed-proces en een nieuw initiatief voor het Midden-Oosten - in het concept van het buitenlands beleid van de EU; herinnert de Commissie maar ook de Raad eraan dat het Parlement zowel in wetgevend als budgettair opzicht aan dit proces deelneemt; verwacht dat de bevoegde commissies intensief bij de lopende beraadslagingen worden betrokken; is bereid zijn begrotingsbevoegdheid aan te wenden om de belangen van het Parlement te verdedigen; 30. steunt principieel een nieuw nabuurschapsbeleid dat ertoe bijdraagt dat er ten zuiden en ten oosten van de huidige EU-grenzen een sfeer van welvaart en stabiliteit tot stand wordt gebracht; benadrukt dat in het kader van het partnerschap tussen de EU en de Middellandse-Zeelanden alle maatregelen die bijdragen tot de volledige ontwikkeling van het Barcelona-proces moeten worden versterkt; benadrukt dat deze doelstellingen in gelijke mate moeten worden verwezenlijkt ten aanzien van de oostelijke buurlanden van de EU, met het oog op de totstandbrenging van de noordelijke dimensie; 31. benadrukt dat de externe prioriteiten van de Unie niet uitsluitend en alleen afhankelijk zijn van de geografische nabijheid en dat de strategische inspanningen voor samenwerking en solidariteit met andere regio's in de wereld moeten worden gehandhaafd en versterkt; benadrukt in dit verband dat de bilaterale en multilaterale betrekkingen tussen de EU en Latijns-Amerika moeten worden versterkt, met name in het licht van de Derde EU-Latijns-Amerika Top; wijst op het bijzondere belang van de EU voor de ACS-landen, met name tegen de actuele achtergrond van de oprichting van een Pan-Afrikaans parlement en Afrikaanse vredestroepen; wijst op het grote belang van succesvolle Europese stabiliseringsinspanningen op het Aziatische continent; 32. verzoekt de Commissie om met het oog op meer transparantie in de financiering van internationale organisaties uit de EU-begroting, in het extern beleid een bijzonder hoofdstuk in te voegen met de diverse bijdragen uit de EU-begroting aan de VN en de VN-organen, -fondsen en -programma's, zonder dat hierbij afbreuk wordt gedaan aan de bijdragen aan humanitaire fondsen van de VN die in het kader van de begrotingsuitvoering regelmatig via de humanitaire lijnen van de EU-begroting worden betaald; 33. wijst erop dat, in een context waar het belang van de EU als wereldmacht moet worden versterkt, stappen in de richting van een gemeenschappelijke Europese diplomatie en de oprichting van een Europese dienst voor extern beleid rechtstreeks zouden bijdragen tot de verwezenlijking van deze doelstelling; 34. wenst de toekomstige behoeften en de huidige implementatie van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid te analyseren, rekening houdend met de aanzienlijke stijging van de financiële middelen die hiervoor in 2004 zijn uitgetrokken: zal de resultaten beoordelen van de nieuwe gezamenlijke vergaderingen tussen Parlement en Raad naar aanleiding van de bemiddelingsvergadering over de begroting in november 2003, en de budgettaire consequenties trekken; 35. betreurt opnieuw dat de Commissie de parlementaire dimensie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) niet naar voren heeft gebracht als een van de prioriteiten in verband met de externe verantwoordelijkheid en herhaalt dat de Parlementaire Vergadering van de WTO moet worden ontwikkeld en een permanent karakter moet krijgen; dringt er bij de Commissie op aan het Europees Parlement op uiterlijk 31 juli 2004 een concreet voorstel voor te leggen; Personeel en administratie 36. merkt op dat de Commissie voornemens is 700 uitbreidingsgerelateerde posten aan te vragen voor 2005; moedigt de pogingen van de Commissie aan om binnen en tussen de departementen personeel te herschikken om extra middelen te mobiliseren; merkt op dat er in 2005 als resultaat van deze herschikking naar schatting 570 extra posten beschikbaar zullen komen om prioritaire initiatieven te implementeren; 37. zal de aanvraag van de Commissie beoordelen aan de hand van verschillende criteria zoals de beschikbaarheid van kandidaten voor de aanwerving, de absorptiecapaciteit van de instellingen, de geografische balans van de posten, de kwalitatieve en de kwantitatieve implementatie van de beleidsprioriteiten van het Europees Parlement, het outsourcingsproces en, ook, in het algemene kader van rubriek 5; 38. verzoekt de Commissie om samen met het VOB een middellangetermijnprogrammering in te dienen van de gedecentraliseerde agentschappen, uitvoerende agentschappen, regelgevende agentschappen en de voorlichtingsbureaus, en de eraan gerelateerde gevolgen voor de betrokken rubrieken van de FV, met name rubriek 3 en 5 met de gevolgen en het gebruik van de vrijgekomen middelen voor de Commissie; herinnert eraan dat de Commissie heeft toegezegd dat er strikte begrotingsdiscipline wordt betracht bij het beleid inzake de agentschappen en dat dit beleid onderworpen is aan de democratische controle van de politieke en budgettaire autoriteiten; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de Rekenkamer. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 februari 2004 over de richtsnoeren voor de afdelingen II, IV, V, VI, VII, VIII (A) en VIII (B) en over het voorontwerp van raming van het Europees Parlement (Afdeling I) voor het begrotingsjaar 2005 (3) , – gezien het verslag van de secretaris-generaal aan het Bureau betreffende het voorontwerp van raming van het Parlement voor het begrotingsjaar 2005, – gezien het voorontwerp van raming gepubliceerd door het Bureau op 29 maart 2004, overeenkomstig de artikelen 22, lid 6 en 183 van het Reglement, – gelet op artikel 183 van het Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0236/2004 ), A. overwegende dat als gevolg van een technische aanpassing het plafond in rubriek 5 van de Financiële vooruitzichten, "Administratieve uitgaven", voor de begroting 2005 is vastgesteld op 6 185 miljoen EUR (4) ; dat door deze technische aanpassing het plafond voor 2005 wordt verlaagd met 94 miljoen EUR in prijzen van 2005, B. overwegende dat een eenvoudige extrapolatie van de technische aanpassing, de evolutie van de personeelssalarissen en de geactualiseerde raming van de gevolgen van de hervorming van de instellingen, in combinatie met de financiële programmering in het derde verslag van de secretarissen-generaal van juli 2003, zou hebben geleid tot een negatieve marge van ongeveer 145 miljoen EUR voor 2005, C. overwegende dat de recente actualisering van het derde verslag van de secretarissen-generaal betreffende de evolutie in rubriek 5 voorziet in een negatieve marge in de herziene plannen voor administratieve uitgaven in 2005 van 45 miljoen EUR, in plaats van de positieve marge van 28,5 miljoen EUR geraamd in juli 2003, D. overwegende dat 2005 het eerste volledige jaar is van de uitgebreide Unie en van de zesde zittingsperiode van het Europees Parlement, E. overwegende dat de raming 2005 is gebaseerd op de volgende kernparameters: volle 12 maanden van uitgaven als gevolg van de uitbreiding met negen nieuwe talen; 44 werkweken, waarvan 3 achterbanweken en 12 gewone en 6 extra vergaderperiodes; een salarisaanpassing van 2,7 % en een forfaitaire aftrek voor posten van 7 %; overwegende dat de parameters opnieuw zullen worden onderzocht bij de eerste lezing van de begroting 2005 in het najaar, Politieke prioriteiten 1. benadrukt dat het belangrijk is ondanks de financiële beperkingen in rubriek 5 in 2005 in de behoeften als gevolg van de uitbreiding te voorzien en de dienstverlening aan de leden voort te verbeteren via de uitvoering van het project "Raising the game" ("Assistentie voor het Europees Parlement en zijn leden: een kwaliteitssprong"); 2. herhaalt dat het belangrijk is gezond financieel beheer en budgettaire gestrengheid te handhaven en de Europese belastingbetaler waar voor zijn geld te bieden; onderstreept dat bij de raming voor de begroting 2005 rekening moet worden gehouden met de budgettaire beperkingen en onzekerheden en dat deze raming gebaseerd moet zijn op degelijke hypothesen en reële behoeften; 3. onderstreept dat de hervorming van zijn administratie moet worden voortgezet, door de werkmethoden te rationaliseren en te moderniseren, beter gebruik te maken van nieuwe technologie en te focussen op de kerntaken; Algemeen kader 4. is zich ervan bewust dat zijn administratie als gevolg van de onzekerheden in verband met het voorontwerp van raming 2005 uitgaat van bepaalde hypothesen; wijst erop dat de parameters en de hypothesen die eraan ten grondslag liggen, bij de eerste lezing van de begroting 2005 opnieuw moeten worden onderzocht in het licht van de politieke prioriteiten; 5. stelt vast dat het voorontwerp van raming is vastgesteld op 20% van rubriek 5, een stijging met 3,3% ten opzichte van de begroting 2004; houdt zijn definitieve beslissing over het totale bedrag van Afdeling I aan tot de eerste lezing in het najaar; 6. wijst erop dat van het bedrag van 1 272 miljoen EUR dat overeenkomt met 20% van rubriek 5, 1 007,6 miljoen EUR is bestemd voor gewone operationele uitgaven en 173,4 miljoen EUR voor behoeften als gevolg van de uitbreiding; 7. herinnert eraan dat de kapitaalinjecties en de versnelde afbetaling van de gebouwen de laatste jaren grote besparingen hebben opgeleverd; is van mening dat een deel van de beschikbare budgettaire kredieten kan worden aangewend voor een vooruitbetaling voor de gebouwen D4 en D5; is evenwel van oordeel dat het uiteindelijke bedrag van de vooruitbetaling pas kan worden bepaald in het najaar, rekening houdend met de algemene toestand van Afdeling I en rubriek 5; Uitgaven in verband met leden en fracties 8. stelt vast dat noch in de begroting zelf, noch in de reserve kredieten zijn uitgetrokken voor het statuut van de leden, maar dat hoofdstuk 102 "Reserve voor het statuut van de leden" wordt gehandhaafd met een pro memorie-vermelding; 9. herhaalt zijn steun voor de goedkeuring van een statuut voor de assistenten van de leden; is van mening dat de bepalingen van het nieuwe personeelsstatuut die betrekking hebben op de mogelijkheid de assistenten te definiëren als contractuele functionarissen, moeten worden onderzocht; 10. acht een evaluatie van het niveau van de secretariaatstoelage nodig; Meertaligheid en assistentie voor de leden 11. verzoekt zijn administratie de budgettaire gevolgen te analyseren van de nieuwe gedragscode voor gecontroleerde meertaligheid en verzoekt de Secretaris-generaal hierover uiterlijk op 1 september 2004 een verslag in te dienen; 12. is tevreden met de besparingen als gevolg van de nieuwe contractuele bepalingen voor de freelance-vertalingen van het volledig verslag van de plenaire vergaderingen (compte rendu in extenso, CRE); is evenwel van mening dat alternatieven moeten worden onderzocht voor het blijven vertalen van het volledig verslag in alle talen, bijvoorbeeld de mogelijkheid van vertaling op verzoek; verzoekt het Bureau om als vervolg op de begrotingsprocedure 2004 uiterlijk 1 september 2004 een verslag in te dienen over de maatregelen die genomen zijn met betrekking tot de vertaling van de volledige verslagen; 13. verzoekt zijn secretaris-generaal uiterlijk op 1 juli 2004 een geactualiseerd verslag in te dienen over de werklast van de interne tolken, de inzet van freelance-tolken en de interinstitutionele samenwerking op dit terrein, om een optimaal gebruik te garanderen van de middelen; 14. is gelet op het eindverslag van de proefcommissies van mening dat er duidelijke en objectieve criteria moeten komen voor de eventuele toekomstige toewijzing van expertisebudgetten aan de parlementaire commissies; staat erg twijfelachtig tegenover de veralgemening van de toewijzing van een standaardbedrag aan alle commissies; Verzoeken om personeel in verband met de uitbreiding 15. wijst erop dat in het merendeel van de extra behoeften als gevolg van de uitbreiding is voorzien in de begrotingen 2002-2004; herhaalt zijn standpunt dat de resterende verzoeken om personeel in verband met de uitbreiding ook gebaseerd moeten zijn op reële behoeften en realistische schattingen van de aanwervingen; herinnert eraan dat uit recente ervaringen blijkt dat diverse factoren en onzekerheden gevolgen hebben voor de planning op het gebied van aanwervingen, zoals vertragingen in de aanwervingsprocedures en problemen om sommige categorieën van personeel te vinden; 16. stelt vast dat het Bureau de creatie heeft voorgesteld van 140 nieuwe posten in het algemene secretariaat in verband met de uitbreiding, met opname van de overeenkomstige begrotingskredieten in eerste lezing, opdat rekening kan worden gehouden met komende informatie over de aanwervingsmogelijkheden; houdt zijn definitieve beslissing aan tot de eerste lezing van de begroting 2005; 17. neemt nota van het voorstel voor de creatie van 8 nieuwe niet met de uitbreiding verband houdende en 38 nieuwe met de uitbreiding verband houdende tijdelijke posten in de fracties; hecht zijn goedkeuring aan deze posten en de daarvoor benodigde begrotingskredieten; 18. herinnert eraan dat als een akkoord kan worden bereikt over de hereniging van Cyprus, de behoefte aan nieuwe posten moet worden geraamd; Personeelsbeleid en andere verzoeken om personeel (niet in verband met de uitbreiding) 19. is van mening dat het nieuwe beleid op het gebied van bevordering en de loopbaanplanning van het personeel zo moet worden uitgevoerd dat budgettaire programmering mogelijk is, terwijl de legitieme en gelijke rechten van zijn personeel worden geëerbiedigd, is van mening dat de administratie een op het nieuwe personeelsstatuut gebaseerd bevorderingsbeleid moet voeren; verzoekt de secretaris-generaal voor 1 september 2004 een verslag in te dienen over de financiële gevolgen op middellange termijn van de inkomensstructuur in het kader van het nieuwe personeelsstatuut; 20. herhaalt dat het Parlement het als een prioriteit beschouwt dat ervoor wordt gezorgd dat het principe van gelijke kansen (met name op het gebied van ras, geslacht en handicaps) wordt geëerbiedigd in het kader van alle bevorderings- en aanwervingsprocedures; 21. merkt op dat in eerste lezing voorstellen voor opwaarderingen zullen worden ingediend om met het nieuwe personeelsstatuut rekening te houden; 22. verzoekt zijn administratie alle beschikbare mogelijkheden van herschikking te benutten; 23. stelt vast dat het Bureau verzoekt om 24 nieuwe vaste posten en de verlenging van 10 tijdelijke posten, alsmede de creatie van een directeurspost (A*14/15) binnen het DG Personeel, om te voorzien in behoeften in het Secretariaat-generaal die geen verband houden met de uitbreiding; keurt deze posten goed, maar plaatst de 7 AST-posten die zijn voorzien voor het functioneren van een 24 uurs-"crisiscentrum" en voor het toezicht op extern personeel in de reserve, in afwachting van de update met betrekking tot de aanwerving voor de momenteel onbezette posten in de Afdeling Beveiliging; Interinstitutionele samenwerking 24. herhaalt zijn steun voor meer interinstitutionele samenwerking, om het gebruik van de middelen te verbeteren en contractuele besparingen te realiseren; verzoekt de secretaris-generaal uiterlijk op 1 september 2004 een verslag in te dienen over de interinstitutionele samenwerking; Voorlichtingsbeleid 25. herhaalt zijn steun voor de internetsite Europarl; is van mening dat het overzicht van de stand van de wetgeving ("Legislative Observatory", OEIL) voldoende middelen moet krijgen om zijn werk voort te zetten; Informatica 26. verzoekt de administratie de diensten van het Directoraat Automatisering en Telecommunicatie (Direction de l'Informatique et des Télécommunications, DIT) die ter beschikking staan van de leden en het personeel, te verbeteren; verzoekt om betere maatregelen tegen ongewenste e-mailberichten (spam) en strengere regels voor mails die worden toegezonden aan alle interne adressen; verzoekt de secretaris-generaal uiterlijk op 1 september 2004 een verslag in te dienen met een meerjarenplan voor uitgaven op het gebied van informatica; Veiligheid 27. verzoekt de secretaris-generaal uiterlijk op 1 juli 2004 een verslag in te dienen over de maatregelen die zijn genomen als uitvoering van het besluit van het Bureau van 25 februari 2004; Varia 28. verzoekt de Conferentie van voorzitters rekening te houden met de budgettaire gevolgen en het advies van de Begrotingscommissie alvorens te besluiten over het jaarlijkse werkprogramma van de interparlementaire delegaties en de delegaties in de gemengde parlementaire commissies, alsmede de budgettaire middelen die hiervoor zijn uitgetrokken, te eerbiedigen; herhaalt zijn standpunt dat ad-hocdelegaties alleen mogen worden toegestaan in uitzonderlijke omstandigheden die niet konden worden voorzien bij de opstelling van het jaarlijkse werkprogramma; is van mening dat voor ad-hocdelegaties een jaarlijks referentiebedrag moet worden bepaald; 29. verzoekt de secretaris-generaal uiterlijk op 1 juli 2004 een verslag in te dienen over de vooruitgang van de studie over het communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (Energy Management Assistance Scheme, EMAS); 30. neemt nota van de uitspraak van de Ombudsman betreffende het roken in de gebouwen van het Europees Parlement; verzoekt de secretaris-generaal nieuwe maatregelen voor te stellen om aan de opmerkingen van de Ombudsman tegemoet te komen, met name om ervoor te zorgen dat het rookvrije karakter van ruimten wordt geëerbiedigd; 31. herhaalt eens te meer zijn verzoek dat opnieuw beperkingen op de toegang tot zijn kantines worden ingevoerd, om ervoor te zorgen dat de leden en het personeel deze faciliteiten kunnen gebruiken zonder nodeloos tijdverlies, in een adequaat kader; verzoekt de secretaris-generaal de nodige maatregelen voor te stellen; 32. stelt vast dat het Bureau voorstelt het proefproject voor het gebruik van taxi's voort te zetten; herinnert aan de besprekingen in het kader van de begroting 2004 en verzoekt de bevoegde instanties bijkomende voorstellen voor een reorganisatie van de chauffeursdienst in te dienen, met inbegrip van monitoring en kwaliteitsbeoordeling door de gebruikers van de dienst, naar aanleiding van de besprekingen in het kader van de begroting 2004; gaat ervan uit dat 20% van de voorgestelde begroting voor 2005 in de reserve wordt geplaatst in afwachting van een nieuw verslag uiterlijk op september 2004; 33. verzoekt zijn administratie het gebruik te stimuleren van het openbaar vervoer en andere duurzame vervoersmiddelen, gelet op de toename van het aantal leden en de hoeveelheid personeel na de uitbreiding; verzoekt zijn secretaris-generaal bij de Begrotingscommissie een verslag in te dienen met innovatieve voorstellen voor stimulansen voor het gebruik van het openbaar vervoer, samen met de eventuele budgettaire gevolgen, en verslag uit te brengen over de invoer van dienstfietsen waarvoor in de begroting 2004 toestemming werd verleend; 34. benadrukt dat de subsidies uit de begroting van het Parlement voor de Vereniging van voormalige afgevaardigden van het Europees Parlement (post 3600) en de Europese Parlementaire Vereniging (post 3601) moeten stroken met de bepalingen van het Financieel Reglement; is van mening dat de financiële steun afhankelijk moet worden gesteld van de indiening van gedetailleerde informatie over de geplande activiteiten; beslist in deze fase een bedrag van 100 000 EUR in de reserve te plaatsen voor post 3600 ("Kosten voor vergaderingen en andere activiteiten van voormalige afgevaardigden"), in afwachting van de indiening van de volgende documenten: een programma van geplande activiteiten en een financieel plan voor het begrotingsjaar 2005, bewijzen van de in het begrotingsjaar 2004 betaalde lidgelden, alsmede een balans en een jaarverslag voor het begrotingsjaar 2003; 35. is als drijvende kracht achter de beweging voor de oprichting van een parlementaire assemblee van de Wereldhandelsorganisatie vastbesloten ervoor te zorgen dat voldoende geld beschikbaar wordt gesteld voor een adequate deelname, met de nodige infrastructuur, van zijn delegaties aan alle vergaderingen die door deze assemblee worden belegd of die als voorbereiding op een vergadering van deze assemblee dienen; 36. keurt de wijzigingen goed die in bijlage V bij het eerder genoemde verslag van de secretaris-generaal over het voorontwerp van raming voor het begrotingsjaar 2005 worden voorgesteld in de nomenclatuur van Afdeling I; 37. houdt zijn standpunt over het totale bedrag van Afdeling I aan tot de eerste lezing van het Parlement; o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 266 en 267 van het EG-Verdrag, tot instelling van de Europese Investeringsbank ("EIB"), en het aan het Verdrag gehechte Protocol betreffende de Statuten van de Bank, – gelet op het besluit van zijn Conferentie van Voorzitters van 15 mei 1996 om jaarlijks in de Economische en Monetaire Commissie een bespreking over de prioriteiten van de leningen, het jaarverslag en de toekomstige oriëntering van de EIB te houden, – gezien het jaarverslag van de EIB-groep, het financieel verslag, het activiteitenverslag, het projectverslag en het statistisch verslag 2002, het jaarverslag van het Europees Investeringsfonds, het activiteitenplan 2003-2005, het jaarverslag van het Controlecomité 2002 en de reactie daarop van de directie, alsmede het debat dat op 16 juni 2003 in de Economische en Monetaire Commissie is gehouden met de president van de EIB, – gezien de opmerkingen in het Jaarverslag 2002 van de Rekenkamer, de samenwerkingsovereenkomst Commissie/EIB van januari 2000, en het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 10 juli 2003 in zaak C-15/00 betreffende de toegang van OLAF tot gegevens, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 en van de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 november 2002 over het Jaarverslag van de Europese Investeringsbank over 2001 (1) , – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0258/2004 ), A. overwegende dat de EIB-groep een op basis van beleid bestuurde openbare bank is, die bij het EG-Verdrag is ingesteld als de belangrijkste financiële instelling van de Europese Unie voor de verwezenlijking van haar doelstellingen (artikel 267 van het Verdrag), B. overwegende dat de EIB zich daarom moet verantwoorden tegenover de burgers, aangezien zij heeft toegezegd de codes betreffende transparantie en good corporate governance te zullen naleven, C. overwegende dat de EIB het beheer voert over haar eigen middelen en de middelen die haar specifiek door de EU in beheer zijn gegeven, D. overwegende dat de EIB haar rol vervult op basis van drie pijlers, namelijk a) individuele en globale leningen en structurele operaties, b) garanties en c) risicokapitaal en het Europees Investeringsfonds (EIF), E. overwegende dat de activiteiten van de EIB onderworpen zijn aan de democratische controle van het Europees Parlement wat de algemene richtsnoeren van haar activiteiten betreft, maar dat de Raad van gouverneurs, overeenkomstig het Protocol betreffende de statuten van de Europese Investeringsbank, "de algemene richtlijnen vast[stelt] met betrekking tot de kredietpolitiek van de bank" ; overwegende dat "alleen de Raad van bewind van de EIB (...) bevoegd (is) te besluiten tot het verlenen van kredieten en garanties" en dat het Europees Parlement noch over de bevoegdheid, noch over het gezag beschikt om een financiële controle te verrichten van de jaarrekeningen van de EIB of die goed te keuren, F. overwegende dat de EIB volledig heeft meegewerkt met het Europees Parlement bij de opstelling en de behandeling van zijn resolutie van 15 februari 2001 over de maatregelen die genomen zijn ingevolge het jaarverslag 1999 van de Europese Investeringsbank (2) , zijn resolutie van 5 februari 2002 over het jaarverslag van de EIB over 2000 (3) en zijn resolutie van 21 november 2002 over het jaarverslag van de Europese Investeringsbank over 2001; overwegende dat zij gevolg heeft gegeven aan de aanbevelingen betreffende transparantie en good governance, G. overwegende dat de EIB, als alle Europese instellingen en agentschappen, een model van transparantie, integriteit en good governance behoort te zijn, H. overwegende dat deze doelstellingen in een openbare, objectieve discussie door de partijen moeten worden besproken, I. overwegende dat de EIB dankzij haar erkende deskundigheid met betrekking tot het identificeren van technisch, economisch, financieel en vanuit milieuoogpunt levensvatbare en duurzame projecten een katalyserende rol vervult bij het aantrekken van financiering voor investeringsprojecten, J. overwegende dat de activiteiten van de EIB niet vergelijkbaar zijn met die van andere commerciële banken, aangezien de EIB uitsluitend leningen verstrekt voor investeringsprojecten en niet ten behoeve van de algemene kas van openbare of particuliere ondernemingen, K. overwegende dat het ondersteunen van kapitaalinvesteringen ten behoeve van duurzame ontwikkeling en economische en sociale cohesie in de EU de belangrijkste taak van de EIB is, en dat zij zich prioritair in combinatie met het EIF inzet voor de financiering van KMO's, O&O, de ontwikkeling van de informatiemaatschappij, milieubescherming, regionale ontwikkeling en investeringen in infrastructuur op het gebied van onderwijs, werkgelegenheid, volksgezondheid en sociale voorzieningen, L. overwegende dat het belang van de rol van de EIB ook wordt erkend voor de tenuitvoerlegging van het Groei-initiatief in het kader van haar programma i2i ter ondersteuning van de Lissabon-agenda, M. overwegende dat de EIB zich net als de andere communautaire instellingen, instanties, bureaus en agentschappen moet onderwerpen aan toezicht van de zijde van OLAF, zoals is bevestigd door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (zaak C-15/00), 1. is ingenomen met het jaarverslag over de activiteiten van de EIB en met het feit dat de EIB het Parlement voor de eerste keer het verslag van zijn Controlecomité en bijbehorende documentatie heeft doen toekomen; 2. is ingenomen met de verbetering van de transparantie van de informatie die de EIB ter beschikking stelt van het publiek; 3. wenst de EIB geluk met de ratingcijfers die zijn behaald; 4. besluit in het najaar van 2004 een openbare hoorzitting te houden over de activiteiten en de beleidsrichtsnoeren van de EIB ten einde een transparante discussie over dit thema voort te zetten; stelt vast dat de president van de EIB heeft aangegeven voor een dergelijk initiatief belangstelling te hebben en beschikbaar te zijn; 5. erkent het speciale statuut van de EIB en verzoekt de EIB in dit licht voorstellen in te dienen in overeenstemming met het actieplan van de Commissie over de modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance ( COM(2003) 284 ) en met de resoluties van het Parlement over het toezicht op financiële diensten en corporate governance; 6. dringt er bij de EIB op aan de aard en de eindbestemming van haar globale leningen ter ondersteuning van KMO's, of van kleine en middelgrote infrastructuurprojecten en andere openbare werken beter te controleren en transparant te maken, omdat uit de geanalyseerde informatie kan worden afgeleid dat 45% van de globale leningen wordt gebruikt voor de financiering van KMO's; 7. verzoekt de EIB ervoor te zorgen dat er voldoende risicokapitaal beschikbaar is voor KMO's in alle bedrijfssectoren die problemen hebben om kapitaal aan te trekken op de beurzen; 8. steunt de pogingen van de EIB haar coördinatie met de Commissie te optimaliseren en het Parlement wat dit betreft te informeren met betrekking tot de structuurfondsen en het Cohesiefonds van de EU; 9. herhaalt dat de EIB onder bedrijfseconomisch toezicht moet worden gesteld, hetzij van de Europese Centrale Bank, hetzij van een andere structuur die belast is met toezicht op het bankwezen op Europees niveau; erkent nogmaals dat dit in het Verdrag dient te worden geregeld; verzoekt daarom de Commissie en de lidstaten met een initiatief te komen en verzoekt de EIB om actief de mogelijkheden te onderzoeken en verslag uit te brengen aan het Parlement; 10. is ingenomen met het feit dat de EIB de definitie van KMO's van de Europese Commissie heeft overgenomen en steunt haar pogingen om deze in praktijk te brengen; 11. verzoekt de EIB, de Rekenkamer en de Commissie nogmaals met klem de tripartiete overeenkomst, die op 19 maart 2003 is afgelopen, aan te passen zodat de Rekenkamer, in gevallen waarin de EIB leningen verstrekt, bevoegd is zowel de garantie als de onderliggende transactie te controleren; meent dat meer aandacht moet worden besteed aan de verbetering van het toezicht op de EIB en is van mening dat het Europees Parlement hierbij betrokken dient te worden; verzoekt de partijen de tripartiete overeenkomst nader aan te passen zodat de Rekenkamer ten opzichte van de EIB ten minste dezelfde controlerechten heeft als ten opzichte van de ECB, namelijk de operationele doelmatigheid van het beheer van de EIB; 12. stelt de EIB voor regelmatig een beoordeling te publiceren van haar financiële activiteiten, met een uitsplitsing tussen de directe activiteiten en de activiteiten die worden uitgevoerd via derden (leningen, risicokapitaal, fondsen enz.) en haar activiteiten met betrekking tot derivaten; 13. verzoekt de EIB het Parlement te informeren over de naleving van de aanbevelingen in het jaarverslag van het Controlecomité en de aanbevelingen die de Afdeling Evaluatie activiteiten heeft gedaan in haar sectoriële verslagen; 14. beveelt aan dat de EIB ook gegevens publiceert over mislukte projecten, indien van toepassing, ten einde van dergelijke mislukkingen te leren; 15. neemt nota van de toezegging van de EIB om volledige toegang te verschaffen tot de gegevens die nodig zijn voor de controle door de Rekenkamer (indien nodig met inbegrip van commercieel gezien vertrouwelijke of marktgevoelige gegevens) en voor het toezicht door OLAF en het Hof van Justitie; 16. betreurt het dat de gegevens van de EIB op haar website slechts in drie Gemeenschapstalen beschikbaar zijn; spoort de EIB aan de gegevens op de website in meer Gemeenschapstalen ter beschikking te stellen; 17. dringt er bij het nieuwe Europees Parlement op aan een hoorzitting met deskundigen te houden over het jaarverslag 2003 en 2004 van de EIB en conclusies te formuleren voor het proces van Lissabon met betrekking tot het beleid van de EIB; 18. verzoekt de EIB het Europees Parlement en het publiek jaarlijks, tegelijk met de presentatie van het jaarverslag van de EIB, een schriftelijke samenvatting te verstrekken van de maatregelen die zijn getroffen naar aanleiding van de kwesties die in het voorafgaande jaarverslag van het Parlement aan de orde zijn gesteld; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de EIB. Het Europees Parlement , – gezien zijn resolutie van 4 december 2003 over de evaluatie van werkzaamheden van OLAF (1) (verslag-Bösch), zijn resolutie van 29 januari 2004 over de door de Commissie genomen maatregelen naar aanleiding van de opmerkingen vervat in de resolutie, gevoegd bij het besluit tot verlening van kwijting voor de tenuitvoerlegging van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001 (2) en zijn resolutie (3) van 21 april 2004 over de kwijting 2002 aan de Commissie van 21 april 2004, – gezien het follow-upverslag van de Commissie aan het Europees Parlement en e Raad over de kwijting 2001 ( COM(2003) 651 - C5-0536/2003), – gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 147 van het Financieel Reglement, – gelet op artikel 37, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat in zijn resolutie van 8 april 2003 (4) over de kwijting voor het begrotingsjaar 2001 een aantal problemen met het financieel beheer van Eurostat wordt belicht, B. overwegende dat dankzij het aandringen van het Parlement en verschillende berichten in de media in het voorjaar van 2003 de Commissie een intern onderzoek naar Eurostat heeft gestart, waarvan de resultaten op 8 juli 2003 bij het Parlement zijn ingediend, tezamen met een aantal noodmaatregelen, waaronder het opschorten van contracten en het op non-actief stellen van het hoger management, in afwachting van verder onderzoek, C. overwegende dat er drie parallelle onderzoeken zijn gestart door een interne werkgroep van de Commissie, de interne auditdienst en OLAF, en dat hun bevindingen eind 2003 bij het Parlement zijn ingediend, D. overwegende dat de heer Prodi voor het Parlement in december 2003 in het kader van het jaarlijkse debat over het wetgevingsprogramma van de Commissie een actieplan heeft gepresenteerd, dat in februari 2004 nader is gepreciseerd door commissaris Solbes, E. overwegende dat OLAF een aantal onderzoeken heeft afgerond naar specifieke aspecten van de zaak Eurostat en een aantal dossiers aan officieren van justitie in Luxemburg en Frankrijk heeft doen toekomen, terwijl een aantal andere zaken nog in behandeling is, 1. herinnert aan de conclusies en aanbevelingen in zijn resolutie van 29 januari 2004, voornamelijk betrekking hebbend op de follow-up van de kwestie Eurostat, en met name de positieve rol van klokkenluiders bij het onder de aandacht brengen van problemen, het bestaan van interne auditverslagen waarin onregelmatige financiële praktijken worden beschreven en de gebrekkige uitwisseling en behandeling van dergelijke informatie binnen en tussen afdelingen van de Commissie, ertoe leidend dat het probleem jarenlang niet is aangepakt; 2. spreekt zijn teleurstelling uit over het onbevredigende antwoord dat tot nog toe is ontvangen op de mondelinge vraag ( O-0067/03 ) die in oktober 2000 werd ingediend en op de resolutie van 29 januari 2004, en verzoekt de Commissie uiterlijk 31 juli 2004 een volledige en schriftelijke evaluatie voor te leggen van de precieze toedracht van het Eurostat-schandaal, met inbegrip van alle OLAF-verslagen, en hierbij met name aandacht te besteden aan de trage reactie van Commissieleden op de waarschuwingssignalen en de gebrekkige interne informatievoorziening bij de Commissie; 3. wenst de Interne Auditdienst van de Commissie en de Eurostat-IAC geluk met de kwaliteit en de degelijkheid van hun werkzaamheden; acht echter de extreem lange termijnen en de weerstand en de aarzeling bij de Commissie om deze vitale verslagen aan het Parlement toe te zenden, onaanvaardbaar; verzoekt de Commissie de volledige publicatie van deze documenten of althans van geanonimiseerde versies ervan te overwegen; 4. constateert dat bij Eurostat tussen 1999 en 2003 het Financieel Reglement werd overtreden en dat de leiding van Eurostat niet vastberaden op de rapporten van de Interne Auditdienst (IAS) heeft gereageerd en dat ook meerderen bij Eurostat niet op onomstotelijke wijze over geconstateerde misstanden zijn geïnformeerd; onderstreept dat, hoewel sommige wijzigingen van regels wenselijk zijn, het probleem niet was dat er geen goede regels waren maar dat de bestaande regels slecht werden toegepast; 5. verwelkomt in beginsel het actieplan van Eurostat voor 2004, alsmede het voorstel van de Commissie voor een nieuwe OLAF-verordening (10 januari 2004); 6. benadrukt dat de zaak de ernstige problemen met betrekking tot de werkmethodes van zowel de Commissie als OLAF heeft benadrukt; is van oordeel dat de Eurostat-affaire ernstige lacunes aan het licht heeft gebracht in de wijze waarop de interne controles bij de Commissie worden uitgevoerd, en dat het feit dat de Commissie niet met overtuigende antwoorden is gekomen de geloofwaardigheid van het gehele systeem schaadt; Commissie 7. is van oordeel dat de Commissie geen lering heeft getrokken uit de Eurostat-affaire en dat zij, in strijd met de toezeggingen aan het begin van haar mandaat, noch collectief noch individueel haar politieke verantwoordelijkheden heeft willen nemen; 8. stelt vast dat de tot nog toe ontvangen rapporten over Eurostat hebben aangetoond: 9. erkent dat de problemen reeds vóór 1999 zijn begonnen, maar blijft op het standpunt staan dat de huidige Commissie niet snel genoeg actie heeft ondernomen om het probleem in kaart te brengen en op te lossen; 10. is van mening dat, ondanks de inspanningen van de Commissie om de betrekkingen tussen de commissarissen en de afdelingen te verbeteren, de Eurostat-affaire duidelijk heeft gemaakt dat er onvoldoende transparantie en communicatie tussen de leiding van Eurostat en de sectoroverschrijdende afdelingen van de Commissie en tussen Eurostat en het verantwoordelijke lid van de Commissie bestond; 11. leidt hieruit af dat de mechanismen en methoden die de commissarissen in staat zouden hebben gesteld hun politieke verantwoordelijkheden te nemen in de strijd tegen fraude en wanbeheer, onvoldoende in aanmerking zijn genomen; 12. herinnert de commissarissen eraan dat zij verantwoordelijk zijn voor de misstappen van ambtenaren in hun diensten (Comité van onafhankelijke deskundigen, 1999, en de Gedragscode voor commissarissen, 1999); is van mening dat commissarissen niet ontheven kunnen worden van hun verantwoordelijkheid omdat zij onvoldoende informatie hebben ontvangen; 13. betreurt het uitblijven van voorstellen voor structurele veranderingen van de betrekkingen tussen de leden van de Commissie en de directeuren-generaal, en acht het van vitaal belang dat de leidende rol van de leden van de Commissie en hun politieke verantwoordelijkheid duidelijker geformuleerd worden; stelt vast dat de voorstellen uit het voortgangsverslag van de Commissie over de in het kader van het Witboek van maart 2000 over de administratieve hervorming aangenomen maatregelen, wat dit betreft niet ver genoeg gaan, 14. wijst in het bijzonder op het probleem van de politieke verantwoordelijkheid op het gebied van financieel beheer en management dat zich hierdoor aftekent, alsmede op de tekortkomingen op het gebied van controle in sommige afdelingen; verzoekt de Commissie voorstellen in te dienen tot wijziging van de gedragscode voor commissarissen, en tot structurele wijzigingen van hun betrekkingen met de directoraten-generaal en wel zo dat de politieke verantwoordelijkheid van commissarissen voor hun departementen serieus inhoud wordt gegeven; acht het van essentieel belang dat de voorzitter van de Commissie maatregelen tot zijn/haar beschikking worden gesteld om ervoor te zorgen dat de discipline van de gedragscode kan worden opgelegd; 15. wenst dat een lid van het College de verantwoordelijkheid op zich neemt, zoals ook in het verleden is gebeurd, voor het coördineren van de strijd tegen fraude en wanbeheer, en hierbij de specifieke verantwoordelijkheid krijgt voor o.a.: 16. is van mening dat elk individueel lid van de Commissie verantwoordelijkheid draagt voor de diensten die onder zijn verantwoordelijkheid opereren, en ervoor moet zorgen dat hun doelstellingen zijn verwezenlijkt op basis van volledige inachtneming van de beginselen van een goed financieel beheer; dringt erop aan dat alle commissarissen binnen de directoraten-generaal waarvoor zij verantwoordelijk zijn, prioriteit toekennen aan de strijd tegen fraude en wanbeheer; is voornemens tijdens de hoorzittingen met kandidaat-commissarissen hun bereidheid om deze strijd te voeren te laten meewegen; 17. pleit er derhalve voor in alle particuliere kabinetten van commissarissen een adviseur aan te stellen die, naast andere taken, de specifieke verantwoordelijkheid krijgt om zijn/haar commissaris te adviseren over met begrotingscontrole verband houdende kwesties binnen de DG's waarvoor de commissaris verantwoordelijk is, en om de contacten te onderhouden met het kabinet van de commissaris die verantwoordelijk is voor begrotingscontrole; 18. verklaart nogmaals van mening te zijn dat commissarissen een directere en proactievere rol moeten spelen bij het toezicht op de werkzaamheden van hun afdelingen en het nemen van verantwoordelijkheid voor zowel fouten als successen; is daarom voornemens de toekomstige Commissie te vragen verantwoording af te leggen voor zowel haar nalatigheden als haar daden; Interne procedures 19. herinnert eraan dat de administratieve hervorming een van de belangrijkste doelstellingen van de huidige Commissie was, dat het Witboek "Hervorming van de Commissie" ( COM(2000) 200 ) werd goedgekeurd op 1 maart 2000, en dat de Commissie zich heeft vastgelegd op een ambitieus programma ter versterking van onafhankelijkheid, controleerbaarheid, doelmatigheid, transparantie en de hoogste normen op het gebied van verantwoordelijkheid; stelt vast dat: 20. herinnert eraan dat in het kader van de hervorming grote nadruk is gelegd op decentralisatie van de financiële controle; is van mening dat op grond hiervan sprake is van een dringende noodzaak om meer passende en controleerbare vormen te ontwikkelen van toezicht door het centrale management op de controlesystemen die binnen afzonderlijke afdelingen opereren; 21. is van mening dat uit de zaak-Eurostat naar voren is gekomen dat de betrekkingen tussen deze verschillende actoren en tussen de afzonderlijke leden van de Commissie en het college van commissarissen opnieuw moeten worden bekeken, evenals het functioneren van de verantwoordingsketen, teneinde vooruitgang te boeken, niet alleen op het gebied van financieel beheer, maar ook in de bestuursstructuur van de Commissie; 22. pleit ervoor dat de door de directoraten-generaal op te stellen jaarverslagen inzake de werkzaamheden hun verantwoordelijkheid als ordonnateur weerspiegelen zoals bepaald in het Financieel Reglement; pleit ervoor om in het beknopt verslag alle belangrijke aspecten van de diverse jaarverslagen inzake de werkzaamheden/betrouwbaarheidsverklaringen op te nemen; 23. handhaaft als zijn standpunt dat met betrekking tot de kanalen die gebruikt worden voor de verspreiding van vragen van leden van de Commissie en de door de afdelingen te verstrekken antwoorden, deze antwoorden (ingeval deze op gevoelig geachte onderwerpen betrekking hebben) steeds dienen te worden toegezonden door de directeur-generaal aan het betrokken lid van de Commissie zelf en niet slechts aan zijn kabinetschef; 24. betreurt de voormalige praktijk van Eurostat en het Publicatiebureau om financiële enveloppen te creëren; verzoekt de Commissie met spoed op te treden en een onderzoek in te stellen naar de mogelijkheid dat andere afdelingen van de Commissie soortgelijke praktijken hebben toegepast en passende maatregelen te nemen om de waarheid over de werkelijke omvang van het systeem en het uiteindelijke gebruik van de gelden in deze financiële enveloppen bekend te maken; Vooruitgang bij Eurostat 25. neemt kennis van de tot nu toe genomen maatregelen ter verbetering van de situatie in deze afdeling van de Commissie en is met name ingenomen met 26. is van mening dat er een onafhankelijk onderzoek naar de nieuwe administratieve en managementstructuur van Eurostat dient plaats te vinden, wanneer OLAF zijn onderzoek heeft afgerond en vooral dat er nog tijdens de huidige ambtsperiode van de Commissie een vervolgverslag wordt opgesteld, waarin wordt geanalyseerd of eerdere aanbevelingen van de IAS en de Eurostat-IAC zijn nagekomen; 27. is van mening dat, in het geval van Eurostat, er sprake was van een te grote mate van afhankelijkheid van externe bureaus; verwelkomt in dit verband de belofte om de meeste van de taken van Eurostat te internaliseren en de aard van alle contracten tussen externe consultants en Eurostat opnieuw onder de loep te nemen; 28. dringt er bovendien bij de Commissie op aan om aandacht te schenken aan de situatie van de kleine onderaannemende bedrijven die per ongeluk bij de kwestie betrokken zijn geraakt; Financieel Reglement 29. roept de Commissie op om hetzij via een herziening van de uitvoeringsbepalingen, hetzij via specifieke wetgevings- en/of procedurele maatregelen iets te doen aan de onvolkomenheden die in het nieuwe Financieel Reglement zijn vastgesteld, die de communautaire begroting aan het risico van fraude kunnen blootstellen; beveelt aan dat dergelijke maatregelen worden overwogen in combinatie met de aanstaande herziening van de OLAF-verordening; OLAF 30. benadrukt het belang van een volwaardig functionerend en onafhankelijk antifraude-orgaan voor de uitvoering van gecompliceerde en gevoelige onderzoeken; herhaalt zijn standpunt dat OLAF institutioneel onafhankelijk moet zijn van de Commissie en onder toezicht moet staan van een orgaan dat moet zorgen voor een deugdelijk juridisch toezicht op zijn werkzaamheden, ter waarborging van de vertrouwelijkheid en de bescherming van degenen die het onderwerp zijn van onderzoeken; 31. wijst er met klem op dat de secretaris-generaal van de Commissie rechtstreeks het voor het betrokken directoraat-generaal verantwoordelijke lid van de Commissie inlicht over alle interne onderzoeken waarvan hij kennis genomen heeft via OLAF, zelfs indien de verstrekte informatie beperkt is; het Commissielid dient zich ertoe te verbinden geen aan hem/haar toevertrouwde vertrouwelijke informatie buiten het college van leden van de Commissie openbaar te maken; Interinstitutionele lichamen 32. is van mening dat, zoals ook uit de zaak van het Publicatiebureau blijkt, het bijzonder moeilijk is om in internationale lichamen duidelijk politieke verantwoordelijkheden te definiëren; verzoekt derhalve de instellingen de wettelijke bepalingen inzake de bestaande interinstitutionele lichamen opnieuw te onderzoeken, zonder echter het beginsel van institutionele samenwerking aan te tasten; Toekomstige actie 33. beseft dat de kwestie Eurostat de publieke waardering voor de administratieve hervorming van de Commissie ernstige schade heeft toegebracht; erkent niettemin dat alle specifieke acties van het reeds aangehaalde Witboek zijn goedgekeurd; dringt er bij de Commissie op aan te zorgen voor een volledige en grondige tenuitvoerlegging hiervan in al haar diensten, agentschappen en satellietorganen, zodat gevallen als de zaak Eurostat zich nooit meer zullen voordoen; 34. is voornemens een grondig onderzoek in te stellen naar alle verslagen over het Eurostat-onderzoek die door OLAF zijn toegezegd en waarom herhaaldelijk door het Parlement is gevraagd, het laatst in zijn resolutie van 17 december 2003 (5) , waarin het OLAF verzocht "om zijn eindverslagen zo spoedig mogelijk, en uiterlijk 15 januari aan het Parlement te doen toekomen"; wijst erop dat het deze verslagen tot dusverre nog niet heeft ontvangen; herhaalt zijn voornemen om de vinger aan de pols te houden met betrekking tot toekomstige ontwikkelingen in het lopende Eurostat-onderzoek en eventuele juridische acties, met het oog op het indienen van voorstellen voor eventueel noodzakelijke verdere hervormingen; o o o 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de Rekenkamer. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de ontwerpresolutie ingediend door: Sylviana H. Ainardi en 37 andere indieners over het gevaar van een ernstige schending van de grondrechten vrijheid van meningsuiting en vrijheid van informatie in Italië ( B5-0363/2003 ), – gelet op artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en artikel 11 van het Handverst van de grondrechten van de Europese Unie, – gelet op de artikelen 6 en 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 22, 43, 49, 83, 87, 95 en 151 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 20 november 2002 over mediaconcentratie (1) , van 13 november 2001 over de mededeling van de Commissie over diensten van algemeen belang (2) , van 4 oktober 2001 over het derde verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité over de toepassing van Richtlijn 89/552/EEG (3) en van 4 september 2003 over de situatie van de grondrechten in de Europese Unie (4) , – gezien de besluiten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (5) en het Europees Hof voor de rechten van de mens (6) , – gezien de aanbevelingen en resoluties terzake van de Raad van Europa (7) , – gezien de mededeling van de Commissie over de toekomst van het Europese audiovisuele regelgevingsbeleid ( COM(2003) 784 ), het Groenboek over diensten van algemeen belang ( COM(2003) 270 ), het verslag over de tenuitvoerlegging van het pakket Europese elektronische-communicatieregelgeving(COM(2003 715) en het Vierde verslag over de toepassing van Richtlijn 89/552/EEG "Televisie zonder grenzen"( COM(2002) 778 ), – gezien het Protocol betreffende het publiekeomroepstelsel in de lidstaten en de Mededeling van de Commissie van 15 november 2001 betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen (8) , – gezien het rapport van het EU-Netwerk van onafhankelijke deskundigen inzake de grondrechten (2003), de jaarverslagen van de Verslaggevers zonder grenzen en hun studie "Belangenconflict in de media: anomale situatie in Italië" (2003), de rapporten van de Europese Journalistenbond over "Het eigendom van de Europese media" (2003) en "Crisis in de sector communicatiemiddelen in Italië: Hoe inadequaat beleid en gebrekkige wetgeving het journalisme onder druk hebben gezet" (2003), alsmede de gegevens over de concentratie op de Italiaanse televisie- en reclamemarkt, die onder overigens gepubliceerd zijn door de instantie voor het toezicht op de media, – gezien het voorbereidende expertiserapport van het Europees Instituut voor de Media over "de informatie van de burgers in de EU: de plichten van de media en de instellingen ten aanzien van het recht van de burgers op volledige en objectieve informatie", – gezien de openbare studiedag op 19 februari 2004 over bedreigingen voor het pluralisme - de noodzaak van maatregelen op Europees niveau, – gezien verzoekschrift nr. 356/2003, ingediend door Federico Orlando en 3 andere ondertekenaars (Italiaanse nationaliteit), namens de vereniging "Articolo 21 liberi di" over de toepassing van artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie ter bescherming van de vrijheid van informatie in Italië; – gelet op de artikelen 48 en 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de Commissie constitutionele zaken ( A5-0230/2004 ), Het recht op vrijheid van meningsuiting en van informatie - het recht op vrije en pluralistische media A. overwegende dat vrije en pluralistische media een essentiële vereiste zijn voor de volledige eerbiediging van het recht op vrijheid van meningsuiting en van informatie, en overwegende dat de jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens de verplichting van de staten bekrachtigt om het pluralisme in de media te beschermen en, indien nodig, maatregelen hiertoe te treffen, B. overwegende dat "het bij "politiek" pluralisme gaat om de noodzaak dat in het belang van de democratie een scala van politieke meningen en standpunten in de media tot uitdrukking worden gebracht". De democratie zou gevaar lopen, indien één stem met de macht om één standpunt te divulgeren, te dominant zou worden" en dat "het bij "cultureel" pluralisme gaat om de noodzaak dat een verscheidenheid aan culturen, waarin de diversiteit van de samenleving tot uiting komt, expressie vindt in de media. De culturele diversiteit en de sociale samenhang lopen gevaar, tenzij de culturen en waarden van alle groeperingen in de samenleving (b.v. zij die een taal, ras of geloof delen) in de media tot uiting komen" (9) , C. overwegende dat politiek en cultureel pluralisme van de communicatiemiddelen veronderstelt dat een brede waaier van meningen, theorieën en politieke standpunten ook in de wereld van de cultuur, de schone kunsten, de universiteit en de school uitgedrukt kunnen worden, D. overwegende dat vrije en pluralistische media het beginsel van de democratie waarop de Unie is gegrondvest (artikel 6 van het EU-Verdrag), schragen en van essentieel belang zijn in de Europese Unie waar burgers tijdens Europese en gemeenteraadsverkiezingen in een lidstaat waarvan zij geen onderdaan zijn, passief en actief stemrecht hebben, E. overwegende dat de Europese Gemeenschap overeenkomstig artikel 151, lid 4 van het EG-Verdrag bij haar optreden met de eerbiediging en bevordering van de verscheidenheid van haar culturen rekening moet houden, F. overwegende dat de bescherming van de mensenrechten krachtens de artikelen 6 en 7 van het EU-Verdrag een prioritaire doelstelling van de Europese Unie is geworden door de goedkeuring van het Handvest van de grondrechten, de goedkeuring van de criteria van Kopenhagen voor de toetredingslanden, de versterking van de bepalingen inzake het Europees burgerschap, de ontwikkeling van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, de bevordering van de transparantie en privacy, en het voorkomen van discriminatie, en dat de opneming van het Handvest van de grondrechten in de grondwet van de Europese Unie in artikel II-11, lid 2 van de ontwerpgrondwet van de Europese Conventie is vastgelegd, G. overwegende dat de Europese Conventie in artikel I-2 van haar ontwerpgrondwet het pluralisme als basiswaarde van de Europese Unie heeft aangemerkt en in artikel I-3, lid 3 van de ontwerpgrondwet de instandhouding van de culturele verscheidenheid als doelstelling van de Europese Unie heeft verankerd, 1. is van mening dat, indien de lidstaten nalaten passende maatregelen te treffen omdat zij hiertoe niet in staat of bereid zijn, de Europese Unie de politieke, morele en wettelijke plicht heeft om erop toe te zien, voor zover dat onder haar bevoegdheden valt, dat het recht van burgers van de EU op vrije en pluralistische media wordt geëerbiedigd, vooral omdat individuen bij het ontbreken van pluralisme in de media geen beroep op de communautaire rechtbanken kunnen doen; 2. betreurt dat de situatie in de EU met betrekking tot de regelgeving inzake de media thans een versnippering te zien geeft en beklemtoont dat de Europese Unie van haar bevoegdheden gebruik moet maken (in het kader van het beleid inzake de audiovisuele media, het mededingingsbeleid, het telecommunicatiebeleid, overheidssteun, verplichtingen inzake de openbare dienstverlening, rechten van de burgers) om de minimumvoorwaarden af te bakenen waaraan de lidstaten met het oog op een afdoende niveau van pluralisme moeten voldoen; Het audiovisueel (en media-) beleid 3. merkt op dat de sectoren audiovisuele middelen en media sleutelgebieden voor de economische groei en de verwezenlijking van de agenda van Lissabon zijn, maar dat ten gevolge van de concentratie van het eigendom - vaak met een grensoverschrijdend karakter - en de beperkingen inzake de markttoegang het potentieel van het Europese bedrijfsleven wordt beknot en dat derhalve de bescherming van het pluralisme in de media van essentieel belang is voor de harmonieuze ontwikkeling van de sectoren audiovisuele middelen en media, hoewel kleinere en specifieke markten misschien niet de economische basis hebben voor meer dan één marktdeelnemer; 4. benadrukt nogmaals de geldigheid van de principes waarop Richtlijn 89/552/EEG (10) is gebaseerd: vrij verkeer van Europese tv-uitzendingen, vrije toegang tot belangrijke gebeurtenissen, bevordering van onafhankelijke Europese en recent geproduceerde werkstukken, bescherming van minderjarigen en de openbare orde, bescherming van de consument door duidelijke transparante identificatie bij reclame alsook het recht op antwoord, waarbij het gaat om de fundamentele pijlers ter waarborging van de vrijheid van meningsuiting en informatie; 5. benadrukt dat de sector radio- en televisieomroep gecompliceerd is en zich voortdurend ontwikkelt en dat de organisatie van de omroepdiensten in alle lidstaten verschillend is al naargelang de culturele tradities en de geografische omstandigheden; 6. onderstreept dat het mediaconcept thans opnieuw wordt gedefinieerd ten gevolge van convergentie, interoperabiliteit en globalisering, maar dat de technologische convergentie en de toename van het aanbod dankzij internet, digitale, satelliet-, kabel- en andere middelen niet mogen leiden tot een "convergentie" van de inhoud; de keuze van de consument en het pluralisme van de inhoud zijn essentieel, meer nog dan het pluralisme van eigendom of aanbod; 7. constateert dat de digitale media niet automatisch zal leiden tot meer keuzemogelijkheden, omdat dezelfde mediabedrijven die reeds de nationale en mondiale mediamarkten beheersen ook de voornaamste inhoudportalen op Internet in handen hebben, en aangezien de bevordering van het vermogen om zich van digitale en technische middelen te bedienen van strategisch belang is voor de ontwikkeling van een duurzaam pluralisme in de media, en is bezorgd over het afschaffen van de analoge frequenties in sommige delen van de Unie; 8. wijst er andermaal op dat in de Europese wetgeving inzake de audiovisuele sector de doorgifte van gelijke of gelijksoortige inhoud middels uiteenlopende transmissiewijzen niet genoeg in aanmerking wordt genomen en dat derhalve de diensten van de informatiemaatschappij met uitzondering van televisie en radio onafhankelijk van hun inhoud onder de voorschriften van de Richtlijn 2000/31/EG (11) inzake elektronische handel vallen; 9. dringt derhalve andermaal aan op een fundamentele verdere uitbouw van het huidige rechtskader tot een kaderpakket voor de audiovisuele inhoud waarbij de reguleringsintensiteit moet worden afgestemd op het belang van de inhoud voor de meningsvorming, en het karakter van een richtlijn met minimumvoorschriften wordt gehandhaafd; 10. merkt op dat de plaatselijke en regionale media een rol vervullen bij de bevordering van de verscheidenheid aan informatiebronnen en de bescherming van de diversiteit van talen en culturen en dat de openbare omroep een specifieke taak heeft op dit gebied, aangezien de commerciële media deze rol om economische redenen (te kleine markten) niet kunnen spelen; 11. betreurt dat de bescherming van het pluralisme niet langer tot de prioriteiten van de strategische mededelingen van de Commissie over de audiovisuele sector behoort en zelfs niet langer aan bod komt bij de herziening van de richtlijn inzake "Televisie zonder grenzen"; 12. erkent dat de veelheid aan door de lidstaten ontwikkelde modellen voor het reguleren van de mediamarkten een afspiegeling vormt van de uiteenlopende politieke, culturele en sociale behoeften, maar is niettemin bezorgd dat de sterk uiteenlopende benaderingen een belemmering kunnen vormen voor het vrije aanbod van audiovisuele en mediadiensten in de EU; 13. betreurt dat het Contactcomité dat uit hoofde van de richtlijn "Televisie zonder grenzen" in het leven is geroepen, vooral bestaat uit vertegenwoordigers van de nationale ministeries en niet uit leden van de onafhankelijke regelgevende instanties voor de media; 14. is verheugd over de oprichting in een aantal lidstaten van een instantie voor de eigendom van de media die tot taak heeft toezicht te houden op de eigendom van de media en bevoegd is om op eigen initiatief onderzoeken in te stellen; wijst erop dat deze instanties ook zouden moeten toezien op de feitelijke naleving van de wetten, de gelijkheid van toegang tot de media voor alle sociale, culturele en politieke subjecten, en de objectiviteit en juistheid van de geleverde informatie; 15. merkt op dat de diversiteit van de eigendom van de media en de mededinging tussen de exploitanten niet volstaan om voor een pluralistische inhoud te zorgen, en dat het toenemend gebruik van persagentschappen leidt tot dezelfde koppen in het nieuws en dezelfde inhoud; 16. is van mening dat het pluralisme in de EU wordt bedreigd doordat politieke organen of personen en bepaalde commerciële organisaties, zoals reclamebureaus, de media controleren, en dat de nationale, regionale en plaatselijke overheidsinstanties bij wijze van algemeen beginsel geen misbruik van hun positie mogen maken door de media te beïnvloeden en dat bovendien nog striktere waarborgen moeten worden ingebouwd, wanneer een lid van een regering bepaalde belangen in de media heeft; 17. wijst er andermaal op dat in het Groenboek mogelijke voorschriften zijn behandeld om dergelijke belangenconflicten te vermijden, met inbegrip van regels om personen uit te sluiten die geen mediaexploitanten mogen worden, en regels voor de overdracht van belangen of verandering van degene die een mediaconcern controleert; 18. is van mening dat ten aanzien van het publiek het pluriformiteitsbeginsel gestalte kan en moet krijgen binnen elke afzonderlijke zendgemachtigde, wanneer men zich houdt aan onafhankelijkheid en professionaliteit van medewerkers en van de zogeheten opinieleiders; wijst er daarom nogmaals op dat het van belang is dat de uitgeversstatuten een preventieve werking hebben met betrekking tot de inmenging van eigenaren of aandeelhouders dan wel van externe organen zoals regeringen in de inhoud van de informatie; 19. is verheugd over de komende studie van de Commissie over de weerslag van controlemaatregelen op de markten voor televisiereclame, maar blijft bezorgd over het verband tussen reclame en pluralisme in de media, aangezien grote mediaconcerns in het voordeel zijn omdat zij meer reclametijd krijgen; 20. onderstreept met klem dat de culturele en audiovisuele dienstverlening geen dienstverlening in de gebruikelijke zin is en derhalve niet het voorwerp van desbetreffende onderhandelingen over de liberalisering in het kader van internationale handelsakkoorden mag zijn, bijvoorbeeld in het kader van de GATS; 21. is verheugd over het voorstel van de Europese Conventie in artikel III-217 van haar ontwerpgrondwet ten aanzien van de besluitvorming bij de onderhandelingen over en het sluiten van akkoorden betreffende de handel in culturele en audiovisuele diensten; De publieke omroepen 22. stelt vast dat zich in de afgelopen twintig jaar ingrijpende veranderingen hebben voltrokken in de omstandigheden waarin de publieke omroepen opereren ten gevolge van de concurrentie van de internationale en commerciële media en de technologische veranderingen; 23. wijst erop dat het voor de bevordering van de culturele diversiteit in het digitale tijdperk belangrijk is dat de inhoud van de openbare omroepen het publiek bereikt via zoveel mogelijk distributienetwerken en -systemen; is van mening dat het daarom voor openbare omroepen van essentieel belang is om nieuwe mediadiensten te ontwikkelen; wijst er eveneens op dat het Protocol van Amsterdam de lidstaten de bevoegdheid geeft de taak van de openbare omroepen vast te stellen en dat in de bovengenoemde mededeling van de Commissie van 15 november 2001 het volgende staat: "Evenzo kan de openbare opdracht ook bepaalde diensten omvatten die geen "programma's" zijn in de traditionele zin (bijv. on-line-informatiediensten), voorzover daarmee - mede rekening gehouden met de ontwikkeling en diversificatie van activiteiten in het digitale tijdperk - wordt voldaan aan diezelfde democratische, sociale en culturele behoeften van de maatschappij"; 24. wijst er daarom met nadruk op dat het concept van de openbare omroep aan het evolueren is in de convergerende informatiemaatschappij en dat de ontwikkeling van nieuwe mediadiensten naast de traditionele radio- en televisieomroep steeds belangrijker wordt om de opdracht van pluralistische inhoud te kunnen vervullen; 25. beklemtoont dat het pluralisme in de media belangrijk is voor de bevordering van de culturele, sociale en politieke diversiteit, en merkt met name op dat de publieke omroepen de plicht hebben de burgers een dienst van hoge kwaliteit te verlenen en daarbij de toegang te waarborgen tot gevarieerde, correcte, objectieve, neutrale en betrouwbare informatie, cultuur en inhoud, om te zorgen voor geloofwaardigheid, pluralisme, identiteit, participatie en culturele innovatie, zoals overigens wordt erkend in het Protocol betreffende het publieke omroepstelsel dat aan het Verdrag van Amsterdam is gehecht; 26. wijst er met nadruk op dat het noodzakelijk is ervoor te zorgen dat de publieke omroepen in alle lidstaten van de EU volledig onafhankelijk en vrij van inmenging zijn, zodat de overheidsmiddelen niet worden gebruikt om de zittende regering aan de macht te houden of kritiek op deze regering in te perken, en dat het zaak is ervoor te zorgen dat bij inmenging van de nationale regering een beroep kan worden gedaan op de rechtbanken of een onafhankelijke arbiter; 27. merkt op dat, hoewel zowel in de mededeling van de Commissie als in het Altmark-arrest criteria te vinden zijn voor de verenigbaarheid van overheidssteun aan publieke omroepen, lidstaten op grond daarvan niet gehouden zijn om passende middelen aan de publieke omroepen te garanderen; is in dit verband van mening dat de verplichte betaling van kijk- en luistergeld voor de publieke omroep door de burgers alleen zin heeft als die omroepen daarmee hun specifieke rol vervullen, nl. dat het publiek gevarieerde, correcte, objectieve, volledige, en hoogwaardige informatie over sociale, politieke, culturele en institutionele onderwerpen wordt geboden; stelt met bezorgdheid vast dat de kwaliteit en de inhoud juist de neiging hebben achteruit te gaan en dat dus het gevaar bestaat dat de betaling van kijk- en luistergeld aan de overheid alleen maar neerkomt op marktverstoring, daar de publieke omroep zo een concurrentievoordeel krijgt boven de commerciële zenders, terwijl de inhoud en kwaliteit van de informatie in grote lijnen gelijk is; 28. merkt op dat de Commissie een onderzoek naar de Nederlandse overheidssteun voor de Nederlandse publieke omroepen heeft ingesteld om na te gaan of de Nederlandse staat aan de publieke omroepen meer middelen heeft toegekend dan voor de financiering van openbare dienstverlening nodig was en of de ontvangers van de overheidssteun deze overtollige middelen hebben gebruikt om hun niet tot de openbare dienstverlening behorende commerciële activiteiten te subsidiëren, en merkt op dat reeds eerder onderzoek is verricht naar financiële steun aan de publieke omroepen in Italië, Spanje en Denemarken; 29. is verheugd over het feit dat kabelexploitanten in een aantal lidstaten verplicht zijn publieke zenders aan te bieden en digitale zendcapaciteit voor publieke omroepen te reserveren; De commerciële media 30. is ingenomen met het feit dat de commerciële media een bijdrage leveren aan innovatie, economische groei en pluralisme, maar merkt op dat de toenemende mediaconcentratie, met inbegrip van multimediamultinationals en grensoverschrijdend eigendom een bedreiging vormen voor het pluralisme in de media; 31. merkt op dat, hoewel de Commissie de belangrijkste fusies krachtens de concentratieverordening van de EU onder de loep neemt, zij niet speciaal kijkt naar de gevolgen van de fusie voor het pluralisme, en dat goedgekeurde fusies door de lidstaten nog kunnen worden doorgelicht en tegengehouden uit overwegingen van pluralisme; 32. is van mening dat zelfs middelgrote mediaconcentraties een aanzienlijke weerslag op het pluralisme kunnen hebben en dat mediaconcentraties systematisch moeten worden onderzocht op de gevolgen voor het pluralisme, hetzij door een mededingingsautoriteit hetzij door een afzonderlijke autoriteit, zoals door de OESO wordt voorgesteld, zonder dat de vrijheid van redacties en uitgevers in gevaar komt door overheidsingrijpen of regelgeving; 33. merkt op dat de methoden voor het vaststellen van de mate van horizontale concentratie in de media (kijkcijfers, aandeel van de vergunninghouder, inkomstenaandeel/frequentiebeperking en vermogensaandeel/omroepen) en de mate van verticale integratie en "diagonale of kruis"-concentratie in de media uiteenlopen; 34. is bezorgd over het feit dat in een aantal lidstaten exploitanten middels merkgebonden systemen de toegang tot hun aanbiedingen en de kijkers reeds volledig controleren (ontstaan van zogenaamde "bottlenecks") en dat zij andere exploitanten, respectievelijk gebruikers hiervan uitsluiten (de zogenaamde "gate keeper position"); 35. onderstreept dat bij de waarborging van een vrije informatiestroom en de keuzevrijheid van de gebruikers de openbare, interoperabele toepassingsprogrammaverbindingen (API's) een sleutelrol vervullen en wijst op de in artikel 18 van de Richtlijn 2002/21/EG (12) van het telecommunicatiepakket opgenomen eis inzake de allesomvattende interoperabiliteit van digitale televisie; 36. betreurt dat de Commissie de voorstellen en eisen van het Parlement inzake een tijdige definitie en ondersteuning van de gevraagde interoperabiliteit niet is opgevolgd; 37. verzoekt de Commissie om, ter voorkoming van het opleggen van een norm voor digitale televisie, de lidstaten mede te delen welke maatregelen ter bevordering van de overstap naar een open interoperabele norm volgens de steunregels zijn toegestaan en de criteria af te bakenen aan de hand waarvan zij de waarborging van de interoperabiliteit en de keuzevrijheid van de gebruikers zal evalueren voordat zij overeenkomstig artikel 18, lid 3 van de Richtlijn 2002/21/EG voor 25 juli 2004 haar verslag over de waarborging van de interoperabiliteit en de keuzevrijheid van de gebruikers in de lidstaten voorlegt; 38. is bezorgd over de toenemende invloed van elektronische programmagidsen (EPG's), de bundeling van programma's en internetzoekmachines op de meningsvorming en de op dit gebied waar te nemen grensoverschrijdende verticale en horizontale concentratiebewegingen; 39. onderstreept dat pluralisme in de media niet alleen betrekking heeft op de eigendom, maar ook op de inhoud en het recht van de burger om objectieve en volledige informatie te ontvangen, in het bijzonder dankzij gelijke en niet-discriminerende toegang van de verschillende sociale, culturele en politieke groepen tot de media; Voorlopig onderzoek door het Europees Parlement 40. onderstreept het belang van de motieven van het initiatief van het Europees Parlement naar aanleiding van de risico's van schending in de Europese Unie en met name in Italië van de vrijheid van meningsuiting en van informatie, aangezien hierin de toenemende ongerustheid bij de Europese publieke opinie over de mediaconcentratie en de belangenconflicten tot uiting komt; 41. is verheugd over de eerste expertise die het Europees Instituut voor de Media heeft verricht in het kader van een grotere studie over " de informatie van de burgers in de EU: de plichten van de media en de instellingen ten aanzien van het recht van de burgers op volledige en objectieve informatie ", waarin een aantal landen waaronder grotere lidstaten, kleinere lidstaten en voorbeelden uit Scandinavië, Zuid- en Oost-Europa worden behandeld om een overzicht van de diverse systemen te geven waarin de uiteenlopende tradities van mediagebruik naar voren komen, en verheugd zich op de definitieve studie, die in juni klaar moet zijn, definitieve vergelijkende conclusies zal omvatten op basis van de situatie in de 25 huidige en toekomstige lidstaten van de EU, alsmede volledige aanbevelingen; 42. merkt op dat in elk van de acht onderzochte landen (Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Nederland, Polen, Zweden en het Verenigd Koninkrijk) aspecten naar voren komen die nader onderzoek behoeven, en kijkt uit naar de afgeronde studie zodat een vergelijking tussen alle lidstaten kan worden gemaakt; 43. stelt bovendien op basis van grondige onderzoeken door onafhankelijke bureaus, ook binnen de Europese Unie, op grond waarvan internationale organisaties, nationale autoriteiten en het Europees Parlement zelf zich bij herhaling hebben uitgesproken zonder dat de Italiaanse regering heeft gereageerd, vast dat duidelijk het gevaar zou kunnen bestaan van schendingen van het recht op vrije meningsuiting en informatie in Italië; 44. stelt op basis van een eerste onderzoek naar de vraag of het pluralisme afdoende is beschermd, vast dat voldoende bezorgdheid bestaat om een gedetailleerd onderzoek naar de situatie door de Commissie te rechtvaardigen, gevolgd door de indiening van passende wetgevingsvoorstellen; 45. is van mening dat het verslag van het Europees Instituut voor de Media een basis vormt voor een jaarverslag over het pluralisme waarin de mate van concentratie aan de aanbodzijde wordt bestudeerd (horizontaal, verticaal en diagonaal eigendom), inclusief de verdeling van de reclamegelden, de redactionele onafhankelijkheid, de verscheidenheid van de inhoud (intern en extern) en de vraag, d.w.z. de voorkeur van het publiek; De situatie in de lidstaten 46. stelt vast dat in Frankrijk gedurende 2002: 47. stelt vast dat in Ierland: 48. stelt vast dat in Duitsland: 49. stelt vast dat in Polen: 50. stelt vast dat in Nederland: 51. stelt vast dat in Zweden: 52. stelt vast dat in het Verenigd Koninkrijk: 53. stelt vast dat in Spanje: 54. erkent dat de toetredingslanden aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt bij de goedkeuring van het acquis, maar maakt zich zorgen over het feit dat een aantal toetredingslanden, die weinig of geen traditie van onafhankelijke media hebben, met bijzondere uitdagingen worden geconfronteerd bij de waarborging van het pluralisme in de media, en betwijfelt of deze landen het pluralisme in de media als een prioriteit zullen erkennen en adequate stappen zullen nemen om deze te bevorderen; De situatie in Italië 55. stelt vast dat de concentratie van de televisiemarkt in Italië op dit moment de grootste is in Europa en dat, hoewel de Italiaanse televisie over twaalf nationale zenders en tien tot vijftien regionale en locale zenders beschikt, de markt wordt gekenmerkt door het duopolie van de RAI en MEDIASET, en dat beide exploitanten samen bijna 90% van de totale kijkcijfers voor hun rekening nemen en 96,8% van de reclamegelden binnenhalen, tegen 88% in Duitsland, 82% in het Verenigd Koninkrijk, 77% in Frankrijk en 58% in Spanje; 56. stelt vast dat het Mediaset-concern het belangrijkste Italiaanse particuliere concern in de sector communicatie en televisie is en een van de grootste in de wereld en dat het onder andere eigenaar is van televisienetten (RTI S.p.A.) en van netwerken van reclameconcessies (Publitalia '80), ten aanzien waarvan de instantie voor het toezicht op de media formeel heeft vastgesteld (besluit nr. 226/03) dat beide netwerken een machtspositie hebben die in strijd is met de nationale wetgeving (wet 249/97) (16) , 57. stelt vast dat het belangenconflict het allerduidelijkst is in de reclamesector, daar het Mediaset-concern in 2001 goed was voor twee derde van de inkomsten uit televisiereclame, in totaal 2500 miljoen EUR , en de belangrijkste Italiaanse bedrijven een groot deel van hun uitgaven voor reclame van de pers hebben overgeheveld naar Mediaset-zenders en van de RAI naar Mediaset (17) ; 58. stelt vast dat de minister-president van Italië zijn belangenconflict niet heeft opgelost, zoals hij uitdrukkelijk had toegezegd, maar zijn controlerende aandeel in het bedrijf Mediaset nog heeft verhoogd (van 48,639% tot 51,023%): Mediaset heeft zo zijn netto-schuldenlast aanzienlijk kunnen verlagen dankzij een sterke toename van de reclame-inkomsten ten koste van de inkomsten (en de kijkcijfers) van de concurrentie en vooral de reclame-inkomsten van de pers; 59. spreekt zijn afkeer uit over de herhaalde gedocumenteerde inmenging, pressie en censuur van de regering ten aanzien van de personeelsbezetting en de programmering van het openbare televisiebedrijf RAI (zelfs t.a.v. satirische programma's) en het ontslag van drie bekende presentatoren op openlijk en opzienbarend verzoek van de Italiaanse eerste minister in april 2002 (de absolute meerderheid van de raad van bestuur van de RAI en van het desbetreffende parlementaire controleorgaan bestaat uit leden van regeringspartijen); deze pressie werd vervolgens uitgebreid naar andere media die niet in zijn bezit zijn, wat onder meer in mei 2003 heeft geleid tot het ontslag van de directeur van de Corriere della Sera; 60. stelt derhalve vast dat het Italiaanse systeem wordt gekenmerkt door een anomalie ten gevolge van een ongeëvenaarde bundeling van economische, politieke en mediamacht in de handen van één man, de huidige minister-president van Italië, en van het feit dat de Italiaanse regering rechtstreeks of onrechtstreeks de controle over alle nationale televisiezenders heeft; 61. stelt vast dat het radio- en televisiewezen in Italië al decennia functioneert in een legaliteitsvacuüm, hetgeen meermaals door het Constitutionele Hof is vastgesteld, en dat de normale wetgever en de verantwoordelijke autoriteiten onmachtig zijn gebleken tot een wettig regime terug te keren; stelt vast dat RAI en Mediaset nog steeds elk de zeggenschap hebben over drie analoge televisieomroepen die via de ether uitzenden, in weerwil van het feit dat het Constitutioneel Hof in arrest 420/94 heeft vastgesteld dat het één entiteit niet is toegestaan meer dan 20% van de nationale televisieprogramma's via etherfrequenties uit te zenden (d.w.z. meer dan twee programma's) en de regelgeving van wet 223/90 in strijd met de Italiaanse Grondwet heeft verklaard, hoewel het een "overgangsregime" was; merkt op dat zelfs in wet 249/97 (Instelling van een Garantieautoriteit voor communicatie en regelgeving inzake het telecommunicatie- en het radio- en televisiewezen) de voorschriften van het Constitutioneel Hof niet zijn verwerkt, dat in arrest 466/02 bepaalde dat artikel 3, lid 7 in strijd was met de Grondwet, "voorzover het geen vaste, definitieve uiterste datum bepaalt, die in elk geval niet later ligt dan 31 december 2003, waarna de programma's van omroepen die de in artikel 3, lid 6 genoemde limieten overschrijden, uitsluitend via satelliet of via de kabel mogen worden uitgezonden"; 62. stelt vast dat het Italiaanse Constitutionele Hof in november 2002 het volgende heeft verklaard (zaak 466/2002): "…het huidige systeem van Italiaanse particuliere televisiebedrijven die op nationaal niveau en met analoge technieken opereren, is ontstaan uit het feit dat deze bedrijven zich in de praktijk eenvoudigweg de frequenties hebben toegeëigend (exploitatie van installaties zonder concessies en vergunningen) en is niet voortgekomen uit een streven naar meer pluralisme bij de verdeling van de frequenties en evenmin uit een gedegen etherplanning…Deze de facto-situatie vormt derhalve geen waarborg voor de eerbiediging van het beginsel van het externe pluralisme van informatie, die volgens de desbetreffende constitutionele jurisprudentie een onontbeerlijke voorwaarde is…In dit verband moet, gezien het voortduren (en overigens verergeren) van de situatie, die volgens arrest nr. 420 van 1994 in strijd met de wet is, en de handhaving van netwerken die volgens de wetgeving van 1997 "overtollig" zijn, een uiterste datum worden vastgesteld, die absoluut zeker, definitief en dus bindend is met het oog op compatibiliteit met de regels van de grondwet"; stelt vast dat niettemin de uiterste datum voor de hervorming van de audiovisuele sector niet is geëerbiedigd en dat de wet op de hervorming van de audiovisuele sector door de president van de Republiek voor een nieuwe behandeling door het Parlement is terugverwezen vanwege niet-naleving van de beginselen die door het Constitutionele Hof zijn bekrachtigd (18) ; 63. stelt tevens vast dat de richtsnoeren van de parlementaire commissie voor de algemene koers en het toezicht op het radio- en televisiewezen voor de enige concessiehouder van de publieke radio en televisie, en de talloze besluiten van de Garantieautoriteit voor communicatie (belast met de handhaving van de radio- en televisiewetgeving) waarin schendingen van de wet door de omroepen worden vastgesteld, door de omroepen zelf niet in acht worden genomen en dat deze doorgaan op in wezen arbitraire wijze toegang te verlenen tot de nationale televisiemedia, zelfs tijdens verkiezingscampagnes; 64. spreekt de hoop uit dat de wettelijke definitie in het voorstel van wet op de hervorming van de audiovisuele sector (wet-Gasparri, artikel 2, letter G) van het "geïntegreerd communicatiesysteem", als enige betrokken markt, niet in strijd is met de communautaire mededingingsregelgeving overeenkomstig artikel 82 van het EG-Verdrag en talloze arresten van het Hof van Justitie (19) , en een duidelijke en zekere definitie van de referentiemarkt niet onmogelijk maakt; 65. spreekt tevens de hoop uit dat het "systeem voor de toewijzing van frequenties" dat in het wetsvoorstel-Gasparri wordt voorgelegd, niet neerkomt op een wettelijke vastlegging van de de facto-situatie en niet in strijd is met, in het bijzonder, Richtlijn 2002/21/EG, artikel 7 van de Richtlijn 2002/20/EG (20) en Richtlijn 2002/77/EG (21) , waarin onder andere wordt bepaald dat radiofrequenties voor elektronische communicatiediensten op basis van objectieve, transparante, niet-discriminerende en evenredige criteria moeten worden toegewezen; 66. is ernstig bezorgd over de niet-toepassing van de wet en de niet-uitvoering van de arresten van het Constitutionele Hof in strijd met het beginsel van de wettigheid en de rechtsstaat, alsmede over het onvermogen om de audiovisuele sector te hervormen, ten gevolge waarvan het recht van zijn burgers op pluriforme informatie gedurende tientallen jaren aanzienlijk is afgezwakt, een recht dat ook in het Handvest van de grondrechten van de EU wordt erkend; 67. vreest dat de situatie zoals die in Italië bestaat ook in andere lidstaten en de toetredingslanden zou kunnen ontstaan, wanneer een mediamagnaat zou besluiten de politiek in te gaan; 68. betreurt dat het Italiaanse parlement nog steeds geen wet heeft goedgekeurd om het belangenconflict van de minister-president op te lossen, hoewel beloofd was dat dit binnen de eerste honderd dagen van zijn regering zou geschieden; 69. is van mening dat de goedkeuring van een algehele hervorming van de audiovisuele sector kan worden vergemakkelijkt, indien hierin specifieke en afdoende waarborgen worden opgenomen ter voorkoming van huidige of toekomstige belangenconflicten bij de activiteiten van plaatselijke, regionale of nationale directieleden, die aanzienlijke belangen in de particuliere audiovisuele sector hebben; 70. spreekt bovendien de hoop uit dat het wetsontwerp-Frattini over het belangenconflict niet beperkt blijft tot een feitelijk erkenning van het belangenconflict van de minister-president, maar afdoende bepalingen omvat om aan het voortduren van deze situatie een einde te maken; 71. betreurt dat, indien de verplichtingen van de lidstaten inzake de waarborging van het pluralisme in de media na het Groenboek over pluralisme van 1992 waren vastgelegd, de huidige situatie in Italië wellicht had kunnen worden voorkomen, Aanbevelingen 72. wijst erop dat de Europese Gemeenschap op een aantal beleidsterreinen reeds beschikt over bevoegdheden en beleidsinstrumenten die rechtstreeks relevant zijn voor het pluralisme in de media, zoals de bepalingen betreffende vrije toegang van bedrijven tot belangrijke evenementen in de Richtlijn 89/552/EEG, inzake eerlijke, redelijke en niet-discriminerende toegang tot API's en EPG's in Richtlijn 2002/19/EG (22) , inzake doorgifteverplichtingen in de Richtlijn 2002/22/EG, inzake het gebruik van een open API voor digitale interactieve televisiediensten en -platforms en inzake de harmonisatie van normen met het oog op de volledige interoperabiliteit van digitale televisie op het niveau van de consument in de Richtlijn 2002/21/EG; 73. beklemtoont dat deze instrumenten gezien moeten worden als kernpunten van het Gemeenschapsbeleid om het pluralisme in de media te behouden en daarom door de Commissie moeten worden toegepast, geïnterpreteerd en verder ontwikkeld om deze maatregelen aan te scherpen met als doel horizontale en verticale mediaconcentratie op traditionele zowel als nieuwe mediamarkten te bestrijden; 74. verzoekt de lidstaten en de Commissie derhalve om het pluralisme in de media te beschermen en haar bevoegdheden zo uit te oefenen dat de media in alle lidstaten vrij, onafhankelijk en pluralistisch zijn; 75. doet een beroep op de Commissie om zo spoedig mogelijk een mededeling over de stand van het pluralisme in de media in de EU in te dienen, met inbegrip van: 76. verzoekt de Commissie een voorstel voor een richtlijn in te dienen betreffende de bescherming van het pluralisme in de media in Europa ter aanvulling op het regelgevingskader, zoals gevraagd in zijn bovengenoemde resolutie van 20 november 2002; 77. is van oordeel dat de bescherming van de diversiteit van de media in de mededingingswetgeving van de EU voorrang moet krijgen, en dat de machtspositie van een mediabedrijf op de markt van een lidstaat als een belemmering van het pluralisme in de media in de Europese Unie moet worden beschouwd; 78. beklemtoont dat op Europees niveau wetgeving moet worden goedgekeurd die het politici of politieke kandidaten verbiedt grote economische belangen in de media te hebben; is van mening dat juridische instrumenten moeten worden ingevoerd om elk belangenconflict te vermijden; verzoekt de Commissie om voorstellen in te dienen om ervoor te zorgen dat leden van regeringen hun mediabelangen niet voor politieke doeleinden kunnen gebruiken; 79. verzoekt derhalve de Commissie om tevens de volgende kwesties te bestuderen met het oog op opneming ervan in een actieplan ter bevordering van het pluralisme in alle economische sectoren van de Europese Unie: 80. herinnert eraan dat het optreden van de Commissie hoe dan ook moet zijn gebaseerd op het evenredigheidsbeginsel uit hoofde van artikel 5, laatste alinea van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, waarin is vastgelegd dat het optreden van de Gemeenschap niet verder mag gaan dan wat nodig is om de doelstellingen van het Verdrag te verwezenlijken; 81. dringt aan op het opstellen van een jaarverslag over het pluralisme waarin de verscheidenheid van de inhoud (intern en extern) wordt afgezet tegen de politieke en culturele voorkeuren van het publiek, de redactionele onafhankelijkheid wordt geëvalueerd, en het effect van de concentratie van eigendom op de verscheidenheid wordt geanalyseerd; dringt tevens aan op specifieke opneming van pluralisme in de media in het jaarverslag van het EU-netwerk van onafhankelijke experts inzake mensenrechten; 82. verzoekt de Commissie om verduidelijking van het Altmark-arrest aan de radio- en tv-sector en om de opstelling van een voorstel voor een richtlijn krachtens de medebeslissingsprocedure over de voorwaarden voor de goedkeuring van financiële middelen; 83. verklaart dat elk juridisch of bestuurlijk ingrijpen van een lidstaat ten nadele van het pluralisme in de media of de vrijheid van meningsuiting en van informatie, alsmede het ontbreken van maatregelen van een lidstaat ter bescherming van deze grondrechten onder de werkingssfeer van artikel 7, lid 1 of van artikel 7, lid 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie zouden kunnen vallen; 84. is van oordeel dat het Parlement, indien het zorgen van politieke aard over de diversiteit en het pluralisme van de media in een van de lidstaten heeft, op autonome wijze procedures moet kunnen instellen ten einde een onderzoek naar de situatie te verrichten, voordat het, in laatste instantie, gebruik van maakt van zijn initiatiefrecht uit hoofde van artikel 7, lid 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie; 85. dringt erop aan om in de Grondwet voor Europa een speciale bepaling op te nemen inzake de noodzaak van de waarborging van het pluralisme in de media; 86. dringt er bij de lidstaten op aan om in de nationale grondwetten een actieve zorgplicht op te nemen met betrekking tot de stimulering van de eerbiediging van de vrijheid en de pluriformiteit van de media, ter nadere uitwerking van wat daarover in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in december 2000 in Nice reeds is vastgelegd; is van mening dat ter waarborging van de uitvoering van deze zorgplicht een onafhankelijke rechter de bevoegdheid krijgt wetgeving en regelgeving hieromtrent te toetsen aan genoemde grondwettelijke bepalingen; 87. verzoekt het Italiaanse parlement: o o o 88. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Raad van Europa en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de toetredingslanden. Het Europees Parlement , – gezien de overeenkomst inzake samenwerking op handelsgebied tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Islamitische Republiek Pakistan van 21 juni 1976 (Verordening (EEG) nr. 1503/76 van de Raad) (1) , – gezien de Overeenkomst inzake commerciële, economische en ontwikkelingssamenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Islamitische Republiek Pakistan van 22 april 1986 (Verordening (EEG) nr. 1196/86 van de Raad) (2) , – gelet op het besluit van de Raad van 15 juli 1996 op grond waarvan de Raad de Commissie machtigde om onderhandelingen met Pakistan te openen met het oog op de sluiting van een samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Pakistan inzake partnerschap en ontwikkeling (ook wel samenwerkingsovereenkomst van de derde generatie genoemd (8108/1999- COM(1998) 357 - C5-0659/2001) (3) en tot vaststelling van desbetreffende richtlijnen, – gelet op het feit dat de tekst weliswaar op 22 april 1998 werd geparafeerd, maar dat de ondertekening herhaaldelijk werd uitgesteld in verband met de uitvoering door Pakistan van kernproeven, schendingen van de mensenrechten, de gevechten bij Kargil en de militaire machtsovername van 12 oktober 1999, – gelet op het feit dat de Overeenkomst uiteindelijk op 24 november 2001 in Islamabad werd ondertekend door President Musharraf, de heer Verhofstadt, voorzitter van de Raad, en de heer Prodi, voorzitter van de Commissie, – gelet op artikel 1 van deze Overeenkomst waarin wordt bepaald dat "de eerbiediging van de rechten van de mens en de democratische beginselen (....) een essentieel onderdeel van deze overeenkomst (vormt)", – onder verwijzing naar zijn vele eerdere resoluties over mensenrechten, met name naar zijn resoluties van 25 april 2002 (4) en 10 februari 2004 (5) , – gelet op de militaire staatsgreep van 1999, onder leiding van Generaal Pervez Musharraf, waardoor de democratisch gekozen regering van Nawaz Sharif omver werd geworpen, – gelet op de vervolgens door het Hooggerechtshof gedane uitspraak dat Generaal Musharraf het land moest voorbereiden op een terugkeer naar democratie binnen drie jaar, overeenkomstig de routekaart voor het herstel van democratie, – gelet op het op 30 april 2002 gehouden referendum dat tot doel had President Generaal Musharraf voor nog eens vijf jaar in zijn ambt te bevestigen, welk referendum werd bekritiseerd, omdat het ongrondwettelijk zou zijn geweest en er sprake zou zijn geweest van enorme verkiezingsmalversaties, – gelet op de algemene verkiezingen die op 10 oktober 2002 in Pakistan zijn gehouden en waarover de EU-Missie voor waarneming bij verkiezingen van oordeel was dat zij ernstige tekortkomingen vertoonden, – gezien het feit dat Pakistan nog steeds is uitgesloten van de besluitvormende instanties van het Gemenebest, – gezien de positieve resultaten van de SAARC-Top die in januari 2004 in Islamabad is gehouden, – gelet op artikel 37, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat er nog steeds een aantal belangrijke kwesties zijn met betrekking tot de vraag in hoeverre Pakistan democratische beginselen en mensenrechten in acht neemt, die aanleiding geven tot bezorgdheid, B. overwegende dat het Europees Parlement krachtig en consequent zijn steun heeft betuigd aan mensenrechtenclausules in handels- en samenwerkingsovereenkomsten, en van mening dat de beste manier om druk op Pakistan uit te oefenen om zijn mensenrechtenimago te verbeteren en veel meer vooruitgang boeken in de richting van herstel van de democratie, is dat op alle mogelijke terreinen een open dialoog in stand wordt gehouden, C. overwegende dat de Europese Unie in het kader van de ontwikkelingssamenwerking EG-Pakistan aan dat land aanzienlijke kredieten verstrekt ter verlichting van armoede en voor de ontwikkeling van de sociale sector; overwegende dat er een aantal sectoriële overeenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en Pakistan bestaan; overwegende dat de EU tijdens het bezoek van de trojka aan Islamabad in februari 2004 een overeenkomst heeft ondertekend betreffende een bijdrage van 5 miljoen euro voor een samenwerkingsprogramma inzake handelsgerelateerde technische bijstand voor Pakistan, D. overwegende dat de samenwerkingsovereenkomst van de derde generatie die momenteel wordt behandeld, geen rechtstreekse financiële gevolgen heeft, maar Generaal Musharraf meer internationale steun zou geven voor de maatregelen die hij heeft genomen, en een aansporing zou zijn tot verdere stappen in de richting van herstel van de democratie, 1. heeft begrip voor het moeilijke besluit van Pakistan om zich bij de internationale gemeenschap aan te sluiten in haar strijd tegen terrorisme, en de belangrijke rol die het speelt bij de vergroting van de veiligheid in de wereld; stelt vast dat Pakistan onlangs beslissende - maar in het binnenland niet populaire - maatregelen heeft genomen tegen Al Quaeda en de Taliban die in Waziristan weer de kop opsteken; 2. neemt nota van het streven van de EU om haar betrekkingen met Pakistan te verdiepen en te verbreden; is van mening dat dit het beste kan worden verwezenlijkt, wanneer Pakistan vooruitgang boekt op het gebied van mensenrechten en democratie; 3. vestigt de aandacht op het proces van de algemene verkiezingen van 2002, dat in brede kring als gebrekkig werd beoordeeld; maakt zich tevens zorgen over de resultaten van de onderhandelingen over de Legal Framework Order (LFO), die tot gevolg heeft gehad dat de regering-Musharraf de belangrijkste oppositiepartijen aan de kant heeft gezet en het bestuurlijke systeem van Pakistan is omgevormd van een parlementair tot een presidentieel systeem, waarbij de President de bevoegdheid heeft om het Parlement te ontbinden; 4. betreurt dat het leger binnen de politiek en de regering in Pakistan grote invloed blijft uitoefenen, en maakt zich grote zorgen over het feit dat de door de LFO gesanctioneerde instelling van een Nationale Veiligheidsraad, die volgens het jaarverslag van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de VS over de mensenrechten in 2003, de rol van het leger in de politiek zal legitimeren, volledig indruist tegen de geest van de routekaart voor het herstel van de democratie, op grond waarvan de macht zou worden overgedragen van het leger naar een burgerregering; 5. is ernstig verontrust over de ernstige, steeds weer voorkomende schendingen van de mensenrechten in Pakistan, met inbegrip van de behandeling van vrouwen ("eerwraak"-moorden en Hudood-wetten), kinderarbeid, de behandeling van godsdienstige minderheden (met inbegrip van de Ahmadi-gemeenschap en de christelijke minderheid, die in het kader van de wetgeving over godslaster ook aan vervolging is blootgesteld) en journalisten, en de altijd weer terugkerende problemen met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting en van vergadering, en bescherming tegen willekeurige arrestaties; heeft bij een aantal gelegenheden geprotesteerd tegen de vasthouding van Javed Hashmi, leider van de oppositionele Alliantie voor het herstel van de democratie, omdat hij ervan werd beschuldigd kritiek te hebben uitgeoefend op het leger; is verbijsterd over het bericht dat hij nu tot 23 jaar gevangenisstraf is veroordeeld; 6. neemt nota van de maatregelen die zijn genomen om de "madrassas", of godsdienstige scholen, te reguleren, maar betreurt dat dit beleid op een gebrekkige wijze ten uitvoer wordt gelegd, omdat de regering van Musharraf de geestelijkheid publiekelijk gerust heeft gesteld door te verklaren dat zij zich niet zal mengen in de interne aangelegenheden van de madrassas; 7. stelt vast dat President Musharraf weliswaar heeft toegezegd om het terrorisme en de Jihad-cultuur te zullen uitroeien en na 11 september 2001 veel extremistische groeperingen heeft verboden, maar constateert dat deze eenvoudigweg onder andere namen weer op zijn gedoken en dat hun leiders niet zijn vervolgd en het kader van de anti-terrorismewet; 8. vestigt de aandacht op de ernstige bezorgdheid die bij de internationale gemeenschap leeft over de rol van Pakistan bij de verspreiding van kernwapens, en op het feit dat de beschuldigingen en het bewijsmateriaal tegen Pakistan zich van dag tot dag verharden; erkent dat President Musharraf (en de rest van de wereld) juist heeft gehandeld door aan te dringen op een uitgebreid onderzoek, en dat hij het bij het goede eind heeft wanneer hij beweert dat het Khan-incident zich kon voordoen als gevolg van het heimelijke karakter van het kernwapensprogramma van Pakistan, maar beklemtoont dat President Musharraf ook moeten inzien dat nucleaire proliferatie het gevolg was van het feit dat het nucleaire programma onder controle stond van het leger, dat daarover volstrekt geen verantwoording hoefde af te leggen; 9. verzoekt Pakistan met klem om aanvullende informatie te verstrekken over de kernproef van 30 mei 1998 in Baluchistan waarbij sporen van plutonium werden ontdekt en volgens sommigen sprake zou zijn geweest van een gezamenlijke test voor een Noord-Koreaans kernwapen; 10. heeft waardering voor zowel het moedige initiatief van Pakistan om zijn betrekkingen met India te normaliseren, als voor de even positieve reactie van India; is daarom ingenomen met de latere ontdooiing van de betrekkingen tussen de twee landen, waardoor de vooruitzichten voor een oplossing van het Kasjmir-vraagstuk beter zijn dan zij jaren zijn geweest; 11. wijst erop dat politieke processen en veroordelingen onaanvaardbaar zijn; verlangt dan ook dat oppositieleider Javed Hashmi onmiddellijk wordt vrijgelaten; 12. stelt vast dat Pakistan een aantal maatregelen heeft genomen met het oog op sommige van de bovengenoemde punten; beklemtoont echter dat niet voorbij mag worden gegaan aan belangrijke punten van zorg met betrekking tot democratie, mensenrechten, de positie van vrouwen, kinderen en minderheden, het recht op vrije meningsuiting, het kernproliferatievraagstuk, alsmede de rol van het leger in de controverses en in het politieke leven in Pakistan in het algemeen, en de tolerante houding tegenover extremisten; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten en de regering van Pakistan. Het Europees Parlement , – gezien het door de Europese Conventie opgestelde ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa van 18 juli 2003, – gezien de Transatlantische Verklaring inzake de betrekkingen tussen de EU en de VS van 1990 en de Nieuwe Transatlantische Agenda van 1995 (NTA), – gezien de conclusies en het actieplan van de op 21 september 2001 in Brussel gehouden buitengewone Europese Raad en de op de informele Europese Raad te Gent op 19 oktober 2001 door de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie en de voorzitter van de Commissie afgelegde verklaring inzake de aanslagen van 11 september 2001 en de bestrijding van het terrorisme, – gezien de verklaring van de Europese Raad inzake de transatlantische betrekkingen, die als bijlage is toegevoegd aan de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel op 12/13 december 2003, – gezien de navolgende resoluties van de VN Veiligheidsraad: 1368 (2001), die door de Veiligheidsraad op zijn 4370e zitting op 12 september 2001 (1) is goedgekeurd, 1269 (1999), die door de Veiligheidsraad op zijn 4053e zitting op 19 oktober 1999 (2) is goedgekeurd, en 1373 (2001), die door de Veiligheidsraad op zijn 4385e zitting op 28 september 2001 (3) is goedgekeurd, – gezien de routekaart voor een permanente tweestatenoplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict, die op 20 december 2002 is goedgekeurd door het Kwartet, en onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2003 over vrede en waardigheid in het Midden-Oosten (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 september 2003 over de Vijfde Ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie gehouden te Cancún (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2003 over de nieuwe Europese veiligheids- en defensiestructuur - prioriteiten en lacunes (6) , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 17 mei 2001 over de stand van de transatlantische dialoog (7) , van 13 december 2001 over justitiële samenwerking tussen de EU en de Verenigde Staten bij de bestrijding van terrorisme (8) , van 15 mei 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad – Een intensivering van de transatlantische betrekkingen met het accent op strategie en resultaat (9) en van 19 juni 2003 over hernieuwde transatlantische betrekkingen voor het derde millennium (10) , alsmede naar zijn aanbeveling van 10 maart 2004 over het recht van de in Guantánamo vastgehouden gevangenen op een eerlijk proces (11) , – gelet op artikel 37, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat de binnenkort te houden top van de EU en de VS de eerste is die plaatsvindt na de substantiële uitbreiding van de Europese Unie met tien nieuwe lidstaten, welke normaliter gepaard zou moeten gaan met een aanzienlijke versterking van het mondiale partnerschap tussen de EU en de VS, B. het betreurende dat de Verenigde Staten in hun unilateralistische houding volharden, juist nu de grote problemen waarmee de internationale gemeenschap te kampen heeft op gebieden zoals milieubescherming, ontwikkelingssamenwerking, armoedebestrijding en collectieve veiligheid nopen tot intensivering van de internationale samenwerking en eerbiediging van het internationale recht, C. overwegende dat multilateralisme nog steeds de beste manier is om bedreigingen te onderkennen en zich ertegen te weer te stellen en om internationale vrede en veiligheid te bewerkstelligen, en dat het derhalve in ieders belang is de effectiviteit van multilaterale instellingen te verbeteren, D. overwegende dat de zich voortslepende situatie in Guantánamo Bay de reputatie van de VS duidelijk schaadt en een hinderpaal vormt in de transatlantische betrekkingen tussen de EU en de VS, aangezien de Europese Unie niet kan instemmen met dergelijke juridische en justitiële ongerechtigheden, die de meest fundamentele waarden van de rechtsstaat ondermijnen, E. ernstig verontrust over de instandhouding van de doodstraf in tal van VS-staten, F. overwegende dat er tussen de EU en de Verenigde Staten nog steeds tal van commerciële conflicten bestaan die afbreuk doen aan het onvervreemdbare recht op voedselveiligheid en op een gezond leefmilieu, 1. onderstreept het belang van een brede dialoog, die gepaard moet gaan met samenwerking in de politieke, economische, defensie- en veiligheidssfeer tussen twee partners, als essentiële grondslag voor de transatlantische betrekkingen; is voorts van mening dat er, in weerwil van bepaalde fundamentele verschillen, nog steeds méér zaken zijn die Europa en de Verenigde Staten met elkaar verbinden dan die hen scheiden; 2. wijst er met nadruk op dat een Europese Unie die kan bogen op een krachtig Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) een onontbeerlijke voorwaarde is voor een goed uitgebalanceerd partnerschap op basis van complementariteit, hetgeen kan worden bewerkstelligd door een evenwichtiger taakverdeling, die erop gericht is de regionale en mondiale lasten beter te verdelen, met als uiteindelijk doel de veiligheidssituatie in haar algemeenheid te verbeteren; 3. stelt zich op het standpunt dat de economische fundamenten voor een intensiever partnerschap tussen de EU en de VS stevig zijn maar nog moeten worden versterkt, dat de defensie- en veiligheidsfundamenten nog verder moeten worden ontwikkeld door conflictpreventie te verheffen tot een kernactiviteit, dat de politieke fundamenten op bepaalde terreinen van wezenlijk gemeenschappelijk belang moeten worden versterkt en dat het institutioneel mechanisme van het partnerschap aan een herwaardering toe is; Gezamenlijk optreden op de moeilijkste politieke terreinen 4. stelt de oprichting voor van een transatlantische "beleidsgemeenschap" voor regionale en mondiale samenwerking, die zich richt op de volgende prioriteiten: 5. betuigt zijn diepe teleurstelling over de verklaring die president Bush naar aanleiding van het bezoek van de Israëlische premier aan Washington op 14 april 2004 heeft afgelegd over de toekomstige grens tussen Israël en een als levensvatbaar te beschouwen Palestijnse staat; wijst erop dat een grensregeling deel uitmaakt van de uiteindelijke status waarover moet worden onderhandeld op basis van de resoluties 242 en 338 van de VN-Veiligheidsraad, de Akkoorden van Oslo en de door het Kwartet gesteunde Routekaart; blijft ervan overtuigd dat een unilateraal en eenzijdig initiatief niet als substituut kan dienen voor eerlijke en billijke onderhandelingen tussen de beide partijen; 6. neemt kennis van de door de voorzitter van de Raad van de Europese Unie en de Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor het GBVB gemaakte opmerkingen naar aanleiding van de bijeenkomst van president Bush en premier Sharon; betuigt nadrukkelijk zijn steun voor het EU-standpunt dat eventuele wijzigingen in de grenzen van vóór 1967 alleen door middel van een overeenkomst tussen de beide partijen kunnen worden erkend; 7. dringt aan op een spoedige bijeenkomst van het Kwartet teneinde de in de Routekaart vervatte voorstellen nieuw leven in te blazen en wijst er opnieuw op dat een consistente besluitvorming van essentieel belang is om degenen die zich nog steeds tegen het vredesproces in het Midden-Oosten verzetten ertoe te verplichten langs de in de Routekaart aangegeven weg beslissende stappen te zetten in de richting van vrede, zoals bepleit door de EU en in de resoluties van het Europees Parlement; roept het Kwartet op de vredesinitiatieven vanuit de burgermaatschappij, bijvoorbeeld het Akkoord van Genève, te ondersteunen; 8. onderstreept de noodzaak de voor de landen van het "Midden-Oosten in de ruimere zin des woords" noodzakelijke hervormingen samen met de progressieve krachten in die landen door te voeren en deze niet van buitenaf op te leggen; 9. onderstreept de noodzaak van een bredere aanpak van de situatie in het gehele Midden-Oosten, met name in het naoorlogse Irak, van het aanslepende Israëlisch-Palestijnse conflict en van de door religieuze, culturele, sociale en economische oorzaken teweeggebrachte spanningen; acht het in dit kader aan te bevelen een gemeenschappelijk proces op gang te brengen waaraan zou moeten worden deelgenomen door de EU, de NAVO, de Arabische Liga en alle landen van de regio; 10. beveelt de top aan een samenwerkingsverband voor de lange termijn aan te gaan en een gemeenschappelijk actieplan ter bestrijding van het terrorisme op touw te zetten, waarbij het erop wijst dat het internationale terrorisme vastberaden moet worden bestreden door naar oplossingen te zoeken voor de oorzaken van de enorme politieke, sociale, economische en milieuproblemen waarmee de wereld tegenwoordig te kampen heeft en door meer belang toe te kennen aan het werk van justitie, politie en inlichtingendiensten, waarbij militaire middelen pas in laatste instantie mogen worden ingezet; 11. onderstreept dat een dergelijk actieplan een sterke vastberadenheid moet koppelen aan krachtige maatregelen tegen het terrorisme, onder volledige eerbiediging van de mensenrechten en de internationale humanitaire normen; 12. onderstreept dat de noodzakelijke intensivering van de strijd tegen het terroristisch gevaar niet ten koste mag gaan van de bescherming van de grondrechten, zoals het recht op een persoonlijke levenssfeer, en acht het derhalve noodzakelijk onderhandelingen aan te knopen over een effectieve transatlantische samenwerkingsovereenkomst ter preventie van criminaliteit en terrorisme; 13. dringt er eens te meer op aan dat de in Guantánamo vastgehouden gevangenen conform het internationale recht worden berecht en behandeld; dringt er bij de Raad met nadruk op aan deze kwestie op de agenda te zetten voor de komende top tussen de EU en de Verenigde Staten; 14. roept de transatlantische partners eens te meer op de internationale instellingen actief te ondersteunen en te versterken en opnieuw te bevestigen dat zij grote waarde hechten aan het internationale recht, waarbij unilaterale oplossingen moeten worden vermeden en men zich opnieuw moet richten op een multilaterale benadering en op het VN-kader om te komen tot een mondiaal bestuursstelsel, en daarbij samen te werken aan de opstelling van een gemeenschappelijke hervormingsagenda, met name in het kader van de Verenigde Naties en de instellingen van Bretton Woods, teneinde de effectiviteit, de geloofwaardigheid en de democratische legitimiteit daarvan te versterken; 15. pleit voor intensievere praktische samenwerking op het gebied van energie en klimaatverandering, vooral ten aanzien van het Protocol van Kyoto, met als uitgangspunt het O&O-samenwerkingsakkoord voor de totstandbrenging van een waterstofeconomie; 16. spreekt opnieuw zijn veroordeling uit over de toepassing van de doodstraf; verzoekt de Amerikaanse regering en alle VS-staten de doodstraf af te schaffen; Voltooiing van de transatlantische markt tegen 2015 17. stelt voor een tienjarig actieplan te lanceren dat gericht is op de verdieping en verbreding van de transatlantische markt en van de transatlantische economie en monetaire samenwerking, met als doel een transatlantische markt zonder belemmeringen tegen 2015; verzoekt de binnenkort te houden top van de EU en de VS een groep van deskundigen op te richten om daartoe specifieke voorstellen uit te werken; 18. pleit er evenwel voor een nog kortere termijn - namelijk 2010 - aan te houden voor financiële diensten en kapitaalmarkten, luchtvaart, digitale economie (persoonlijke levenssfeer, veiligheid en intellectuele eigendomsrechten), concurrentiebeleid en samenwerking op regelgevingsgebied; 19. blijft evenwel huiverig staan tegenover het beleid van de Amerikaanse regering om landen te dwingen met de Verenigde Staten samen te werken op het stuk van buitenlands beleid en nationale veiligheidsdoelstellingen, willen zij in aanmerking komen om als handelspartners te worden beschouwd, waarbij dergelijke handelspartnerschappen als een voorrecht worden gepresenteerd; 20. beveelt de beide partners aan, de Doha-onderhandelingsronde van de Wereldhandelsorganisatie op korte termijn nieuw leven in te blazen, en daarnaast tegelijkertijd de structurele problemen aan te pakken die het vermogen van de minst ontwikkelde landen en van veel ontwikkelingslanden aantasten om te profiteren van de voordelen van de handel, en met alle overige bij de onderhandelingen betrokken partners een dialoog op gang te brengen over groei en ontwikkeling, waarbij moet worden getracht snel significante resultaten te bereiken via een gezamenlijk optreden ter bestrijding van de armoede en ter bevordering van de economische ontwikkeling op multilateraal niveau; 21. beveelt de beide partijen aan zich te beraden over mogelijke manieren om de in het recente verslag van de Commissie over de sociale dimensie van de mondialisering voorgestelde maatregelen ten uitvoer te leggen teneinde de ergste gevolgen van de globalisering tot op zekere hoogte te verzachten; 22. is van mening dat de beide partners gezamenlijk voorstellen moeten lanceren met het oog op de modernisering en hervorming van de werkmethoden van de Wereldhandelsorganisatie; Europees-Amerikaanse veiligheids- en defensievraagstukken 23. onderstreept opnieuw dat de NAVO nog steeds een fundamentele garantie is voor transatlantische stabiliteit en veiligheid en een essentieel kader blijft voor in coalitieverband op te zetten operaties, en dat het in het belang is van het transatlantisch partnerschap en van de internationale stabiliteit om zowel de capaciteiten van de NAVO als die van de EU te versterken, en onderstreept dat voor militaire interventies een VN-mandaat noodzakelijk is; 24. stelt zich opnieuw op het standpunt dat het EVDB moet worden gezien als een in aanvulling op de NAVO te ontwikkelen beleidstak die de Europese pijler helpt versterken en als zodanig in aanzienlijke mate bijdraagt tot de onderlinge vervlechting van justitie en bedrijfsleven met het externe veiligheidsbeleid; 25. herhaalt dat de uitbouw van een Europees defensiebeleid, dat wordt gekenmerkt door een autonome reactiecapaciteit die voor een geloofwaardige Europese militaire slagkracht moet zorgen, een substantiële versterking voor de NAVO zal inhouden en als zodanig de transatlantische relaties versterkt; 26. dringt aan op verdere openstelling van de transatlantische defensiemarkten en op nauwere samenwerking tussen de transatlantische defensie-industrieën, waarbij ook moet worden gedacht aan transatlantische overdracht van defensietechnologie; uit zijn voldoening over de onlangs tussen de Europese Commissie en de Verenigde Staten bereikte overeenstemming over de algemene beginselen inzake complementariteit tussen het GALILEO-satellietnavigatiesysteem, een initiatief van de Europese Unie en het Europees Ruimteagentschap, en het bestaande Amerikaanse GPS-systeem; 27. dringt voorts aan op de totstandbrenging van een kader voor een bredere, permanente veiligheidsdialoog tussen de EU en de VS op basis van hun respectieve veiligheidsstrategieën, o.a. in de vorm van open discussies over verschillen van inzicht omtrent enerzijds zaken zoals preventieve betrokkenheid, effectief multilateralisme, naleving van het internationale recht en het toekennen van een prominente rol aan de VN in internationale veiligheidsvraagstukken (zoals het geval is bij de veiligheidsstrategie van de EU) en anderzijds preventief unilateraal militair ingrijpen, optreden als de enige overgebleven militaire supermacht, nationale belangen en het concept dat de missie bepalend is voor de te sluiten coalitie (zoals het geval is bij de nationale veiligheidsstrategie van de Verenigde Staten); 28. verzoekt de EU en de Verenigde Staten aan te sturen op een hervatting van de onderhandelingen over wapenbeperking en ontwapening op multilateraal niveau binnen het VN-systeem en op bilateraal niveau, teneinde een nieuwe wapenwedloop te voorkomen, het bestaande arsenaal te verminderen en een regionaal en mondiaal optreden te ondersteunen ter voorkoming van proliferatie, niet alleen van massavernietigingswapens maar ook van handwapens, licht wapentuig en landmijnen door daarvoor de nodige middelen uit te trekken; roept de EU en de VS op hun respectieve gedragscodes m.b.t. wapenexport effectief te implementeren en mee te werken aan de opstelling van een VN-Verdrag inzake wapenhandel, om te voorkomen dat handwapens en lichte wapens aan conflictregio's worden geleverd; 29. roept de Verenigde Staten van Amerika opnieuw op Hervorming van het institutioneel kader tegen december 2005 30. onderstreept opnieuw dat de jaarlijkse top van de EU en de VS op een andere manier vorm moet krijgen om strategisch richting en een extra impuls te geven aan het transatlantisch partnerschap, en moet worden voorafgaan door een parlementaire overlegbijeenkomst tussen leden van het Europees Parlement en de leden van het Amerikaanse Congres in het kader van de transatlantische wetgeversdialoog (TLD); 31. pleit ervoor dat de EU en de VS vooruitlopend op hun topconferenties regelmatig informeel overleg plegen op ministerieel niveau, daarbij ondersteund door een permanente gemeenschappelijk beleidsplanning; 32. stelt voor, de institutionele structuur voor de lopende transatlantische politieke dialoog te versterken, voortbouwend op de ontwikkelingen in de transatlantische wetgeversdialoog (TLD) tussen leden van het Europees Parlement en van het Amerikaanse Congres, met als uiteindelijk doel de oprichting van een transatlantische assemblee EU-VS; 33. is van mening dat de bovengenoemde initiatieven tegen december 2005 moeten resulteren in een overeenkomst tussen de transatlantische partners om de in 1995 vastgestelde Nieuwe Transatlantische Agenda te actualiseren en te vervangen door een "Transatlantische Partnerschapsovereenkomst", die moet ingaan in 2007; 34. spreekt zijn steun uit voor constructieve betrokkenheid van de desbetreffende belangengemeenschappen uit de Amerikaanse en Europese burgermaatschappij bij samenwerkingsinitiatieven ter ondersteuning van transatlantische partnerschapsprioriteiten; 35. wijst erop dat een akkoord over de Europese Grondwet, waarbij de Europese Unie rechtspersoonlijkheid krijgt en een Europese minister van buitenlandse zaken wordt benoemd, de positie van de EU op het internationale politieke toneel zal versterken en zal bijdragen aan de totstandkoming van evenwichtige transatlantische betrekkingen; o o o 36. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten en de president en het Congres van de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement , – gelet op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en alle relevante internationale mensenrechteninstrumenten (1) , – gezien de inwerkingtreding op 1 juli 2002 van het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof en onder verwijzing naar zijn resoluties van 19 november 1998, 18 januari 2001, 28 februari 2002 en 4 juli 2002 over het Internationale Strafhof (2) , – gelet op het Handvest van de Verenigde Naties, in het bijzonder artikel 2, – gezien de inwerkingtreding op 1 juli 2003 van Protocol nr. 13 bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden inzake de afschaffing van de doodstraf onder alle omstandigheden, – gelet op artikel 3 van de vier Verdragen van Genève, – gelet op artikel 12 van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten van de Verenigde Naties, – gezien de VN-verklaringen en -resoluties over de rechten van gehandicapten en de Universele Verklaring over het menselijk genoom en de mensenrechten van de UNESCO (1997), – gelet op artikel 12, lid 1 en artikel 16, lid 1, onder e) van het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen alsmede de algemene aanbevelingen 21 en 24 van de Commissie voor de uitbanning van discriminatie van vrouwen, – gezien de op 15 september 1995 in Peking aangenomen verklaring en het actieprogramma van de vierde Wereldvrouwenconferentie en het op 10 juni 2000 aangenomen slotdocument van de vierde Wereldvrouwenconferentie +5, – gezien de op 8 september 2000 op de VN-Millenniumtop aangenomen Millenniumontwikkelingsdoelstellingen en de op 4 september 2002 op de VN-wereldtop duurzame ontwikkeling aangenomen Verklaring, – gezien het Rapport 2002 van het VN-Bevolkingsfonds "State of the world population", – gezien het rapport van de Raad van Europa over de gevolgen van de Mexico City Policy (3) en het voorstel van de Commissie voor een verordening betreffende steun voor beleid en maatregelen op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten in ontwikkelingslanden ( COM(2002) 120 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 november 2001 over HIV/AIDS (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 september 2001 over genitale verminking van vrouwen (5) , – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 september 2003 over de mededeling van de Commissie "Naar een wettelijk bindend instrument van de Verenigde Naties ter bevordering en bescherming van de rechten en de waardigheid van personen met een handicap" (7) , – gelet op de artikelen 3, 6, 11, 13 en 19 van het EU-Verdrag en de artikelen 177 en 300 van het EG-Verdrag, – gezien de inwerkingtreding op 1 april 2003 van de op 23 juni 2000 in Cotonou ondertekende Partnerschapsovereenkomst ACS-EU (8) , – gezien de oprichting van de Euro-Mediterrane Vergadering op 22-23 maart 2004 en zijn desbetreffende resolutie van 20 november 2003 (9) , – gezien het Europees Verdrag over de mensenrechten en de biogeneeskunde (1999), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 1996 over de rechten van mensen met een handicap (10) , zijn resolutie van 9 maart 2004 over bevolking en ontwikkeling (11) en zijn eerdere resoluties over de mensenrechten in de wereld (12) , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de situatie met betrekking tot de grondrechten in de Europese Unie, met name de resolutie van 15 januari 2003 (13) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2003 over vrede en waardigheid in het Midden-Oosten (14) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 februari 2004 over de 60ste zitting van de VN-Commissie voor de mensenrechten in Genève van 15 maart t/m 23 april 2004 (15) , – gezien het vijfde jaarverslag van de EU over de mensenrechten (13449/03), – gelet op artikel 163 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0270/2004 ), A. overwegende dat wereldwijd, vooral ook dankzij de inzet van de Europese Unie, vooruitgang is geboekt bij de instelling en versterking van democratie, mensenrechten, de rechtstaat en goed bestuur, B. overwegende dat de situatie in veel landen echter is verslechterd, waar de mensenrechten nog steeds worden geschonden door discriminatie op basis van ras, geslacht, godsdienst en sociale klasse, slecht bestuur, corruptie, repressie, machtsmisbruik, zwakke instellingen, een gebrek aan verantwoordingsplicht en gewapende conflicten, C. overwegende dat de mensenrechten op papier door de internationale gemeenschap sterk worden ondersteund, dat meer dan 140 landen de twee belangrijkste verdragen hebben geratificeerd en bijna alle landen de Overeenkomst inzake de rechten van het kind hebben geratificeerd, D. overwegende dat een gestaag groeiend aantal landen de doodstraf heeft afgeschaft of moratoria op executies heeft ingesteld of uitgebreid, maar dat er in andere landen sprake schijnt te zijn van een tegengestelde tendens, met name in China; E. overwegende dat de rol van de internationale gemeenschap in de ondersteuning van het waarheids- en verzoeningsproces in post-conflictmaatschappijen wordt erkend als een middel om verzoening, vrede, stabiliteit en ontwikkeling te bevorderen, F. overwegende dat in landen die de mensenrechten in acht nemen en verdedigen, pressiegroepen en een vrije pers mede garanties zijn voor de goede werking van de democratische staat; overwegende dat deze niet onder censuur of beperking van de vrijheid van meningsuiting gebukt mogen gaan, G. overwegende dat in de afgelopen jaren de controle en repressie ten aanzien van het Internet in de Volksrepubliek China dramatisch zijn toegenomen en dat tientallen mensen gevangengenomen zijn wegens verspreiding van boodschappen waarin gepleit werd voor meer vrijheid en democratie of eenvoudigweg wegens verspreiding van informatie via het Internet; dat het aantal arrestaties op dit vlak met 60% is toegenomen in vergelijking met het voorgaande jaar, H. overwegende dat ditzelfde verschijnsel zich systematisch voordoet in Vietnam, waar in de afgelopen maanden tal van voorvechters van de democratie gearresteerd zijn, I. er met nadruk op wijzend dat alle terroristische daden de verloochening van de mensenrechten inhouden, J. overwegende dat de Europese Unie steun verleent aan en actief samenwerkt met het ad hoc-comité van de 6de Commissie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties bij zijn werkzaamheden ter voorbereiding van een ontwerp voor een Integraal Verdrag inzake internationaal terrorisme en de voorbereiding van een ontwerp voor een Internationaal Verdrag ter onderdrukking van daden van nucleair terrorisme, K. overwegende dat een staat die het slachtoffer is van terrorisme, met andere staten in een geest van wederkerigheid, maar met inachtneming van de mensenrechten en het internationaal recht kan samenwerken, L. overwegende dat uitlevering dient te worden geweigerd als er ernstige redenen zijn om aan te nemen dat de persoon om wiens uitlevering wordt verzocht, in de verzoekende staat zal worden onderworpen aan een behandeling die niet met het internationaal recht strookt, M. overwegende dat in bepaalde gevallen op vermoedelijke terroristen een militaire procedure zonder recht van beroep of controle wordt toegepast, behalve als ze de nationaliteit van de beschuldigende staat hebben, N. overwegende dat de democratische staten, als ze de daders van zulke feiten willen opsporen of gerechtelijk vervolgen, het voorbeeld moeten geven en hun alle rechten en garanties bieden die een land dat de mensenrechten in acht neemt, elke beschuldigde moet geven, O. overwegende dat sommige staten extraterritoriale gebieden hebben gecreëerd en/of ingesteld die aan elke notie van elementair recht en aan elke controle ontsnappen, en dat in weerwil van alle internationale overeenkomsten of verdragen; P. overwegende dat de terrorismebestrijding een uitzonderlijk kader vormt dat beperkingen op en zelfs de volledige opschorting van de individuele vrijheden toestaat, met name in landen met een dictatoriaal regime; dat al deze landen zich als alibi beroepen op de terrorismebestrijding voor de intensivering van de repressie van gekoloniseerde volkeren, of van elke vorm van politieke dissidentie; Q. overwegende dat het beginsel dat het genot van de hoogst bereikbare gezondheidsnorm een van de fundamentele rechten is van ieder menselijk wezen, zonder onderscheid naar ras, godsdienst, politieke overtuiging, economische of sociale situatie; zich volledig scharend achter de WHO-beginselen; bijzonder bezorgd over de situatie inzake het recht op toegang tot gezondheidszorg, daar dit recht nauw verbonden is met de economische, sociale en politieke situatie van elk individueel land, R. overwegende dat toegang tot reproductieve gezondheid een fundamenteel mensenrecht is en dat de vrijheid van vrouwen en mannen om hun eigen, op kennis van zaken gebaseerde en verantwoordelijke keuze te maken met betrekking tot hun seksuele en reproductieve gezondheid en rechten daarom gegarandeerd moet zijn, waarbij zij zich bewust zijn van het belang van hun beslissingen voor anderen en voor de maatschappij als geheel, S. overwegende dat uit onderzoeken gebleken is dat er een direct verband bestaat tussen de toegang tot informatie en hoge normen inzake alle aspecten van de gezondheid, met inbegrip van lagere niveaus van HIV/AIDS en andere overdraagbare infecties, het risico van ongewenste zwangerschappen en daaruit resulterende abortussen, het risico van doodgeboren kinderen en moeder- en zuigelingensterfte, T. de toepassing veroordelend van de praktijk van genitale verminking van vrouwen, die nog in tal van landen gebruikelijk is, en die reeds meer dan 130 miljoen slachtoffers in de wereld heeft gevergd en die jaarlijks ongeveer 2 miljoen jonge meisjes of vrouwen bedreigt; ingenomen in dit verband met het Protocol van Mapoeto, dat in juli 2003 door de Afrikaanse Unie is goedgekeurd; U. overwegende dat reproductieve gezondheid voor het sociale en economische welzijn van een natie van zeer groot belang is en dat een gebrekkige toegang tot reproductieve gezondheid rechtstreekse gevolgen heeft voor de economische en sociale structuur van het betrokken land, V. bezorgd om het bewust achterhouden van informatie in een groot aantal landen dat het ergst door lage normen op het gebied van reproductieve gezondheid wordt getroffen, W. verontwaardigd over het gebrek aan bereidwilligheid van ontwikkelde landen om de nodige financiering te garanderen om aan de in het actieprogramma van de VN-Conferentie over bevolking en ontwikkeling in Caïro van 13 september 1994 uitgestippelde basisnormen te voldoen, en nog bezorgder over de sterke afname van de beschikbare middelen sedert de vankrachtwording van de Mexico City Policy, die financiering door de VS onthoudt aan elke NGO die geen strikt beleid ter bevordering van seksuele onthouding voert, X. overwegende dat toegang tot informatie over en bevordering via sociale marketing van condooms op dit ogenblik als de meest doeltreffende preventieve maatregelen tegen alle vormen van seksueel overdraagbare aandoeningen kunnen worden beschouwd, Y. overwegende dat ontzegging van de toegang tot behandeling van HIV/AIDS door een gebrek aan beschikbare middelen, in het bijzonder van de toegang tot anti-retrovirale geneesmiddelencocktails die HIV/AIDS met succes blijken te stabiliseren, maar niet genezen, regionaal en wereldwijd, ook in Oost-Europa en Centraal-Azië waar een sterke stijging van seksueel overdraagbare ziekten en een toename van seksueel geweld moet worden betreurd, een zeer grote bedreiging vormt voor de veiligheid, regionaal en wereldwijd, Z. bezorgd over de sterke afname van de beschikbare middelen sedert het van kracht worden van het Mexico City Policy, AA. overwegende dat 2003 het Europese Jaar van de gehandicapten was, AB. overwegende dat de VN raamt dat meer dan een half miljard mensen in de wereld gehandicapt zijn als gevolg van mentale, fysieke of zintuiglijke gebreken, AC. overwegende dat in veel landen nog te vaak onaanvaardbare hinderpalen voor de integratie van gehandicapten bestaan, waardoor verhinderd wordt dat zij sociaal, beroepsmatig, familiair, emotioneel en seksueel een volwaardig leven genieten, AD. er nadrukkelijk op wijzend dat de specifieke behoeften van gehandicapten onverkort van toepassing zijn op gehandicapten die beschuldigd zijn of verdacht worden van misdrijven en/of gevangengenomen zijn of zouden kunnen worden of in voorlopige hechtenis zitten, AE. overwegende dat de internationale gemeenschap zich rekenschap dient te geven van het probleem dat jaarlijks honderdduizenden mensen als gevolg van oorlogen of conflicten gehandicapt raken of lichamelijk of psychisch invalide worden; 1. geeft uitdrukking aan zijn tevredenheid dat de 5de zittingsperiode een aantal grote innovaties heeft gebracht op het gebied van het EU-beleid met betrekking tot de mensenrechten, waaronder de instelling of verdere ontwikkeling van belangrijke instrumenten, die in grote lijnen met zijn eigen initiatieven overeenstemmen; 2. merkt op dat het een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de versterking van de mensenrechtendimensie en het op de Europese agenda plaatsen van mensenrechtenkwesties; 3. is van mening dat terrorisme een van de ernstigste algemene uitdagingen vormt waarmee de internationale gemeenschap zich geconfronteerd ziet; veroordeelt alle daden van terrorisme als misdadig en niet te rechtvaardigen, ongeacht de motieven ervoor, de vormen waarin en de wijze waarop deze zich manifesteren; onderstreept dat de strijd tegen het terrorisme voor de EU de hoogste prioriteit dient te behouden; 4. geeft uitdrukking aan zijn verbondenheid aan de verdere ondersteuning van de inachtneming van de mensenrechten en de bevordering van democratie wereldwijd, en in het bijzonder het nastreven van zijn initiatieven voor de afschaffing van de doodstraf en foltering, de bestrijding van straffeloosheid, de uitroeiing van racisme, xenofobie en discriminatie en de bescherming van vrouwen- en kinderrechten (met inbegrip van de problemen van de kindsoldaten en de kinderarbeid), de bescherming en begeleiding van verdedigers van de mensrechten, de bescherming van de sociale rechten en de rechten van de werknemers, de bescherming van de vluchtelingen (met inbegrip van ontheemden), de verdediging van de belangen van inheemse bevolkingsgroepen en minderheden, zoals de bergbewoners in Vietnam die het slachtoffer zijn van systematische onderdrukkingen, de vrijheid van de pers en van andere vormen van meningsuiting, bestrijding van discriminatie jegens homoseksuelen, de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging en alle andere rechten; 5. herhaalt dat grotere inspanningen nodig zijn om tot een gecoördineerde benadering te komen om de mensenrechten in zijn activiteiten op het gebied van buitenlandse betrekkingen te mainstreamen, de activiteiten van de toekomstige subcommissie voor mensenrechten, de belangrijkste bevoegde commissies en de interparlementaire delegaties te koppelen en een consistente opvolging van de resoluties van het Parlement door de Commissie, de Raad en de betrokken derde landen te garanderen; herhaalt zijn pleidooi om de financiële en personele middelen voor activiteiten inzake de mensenrechten aanzienlijk uit te breiden; 6. onderstreept de behoefte om zijn inspanningen voort te zetten om in de dialoog met de Raad over het mensenrechtenbeleid van de EU grote vooruitgang te boeken en verzoekt de Raad een structuur goed te keuren die systematische en tijdige reacties op resoluties van het Parlement mogelijk maakt; herinnert in deze context aan zijn voorstellen op grond van de conclusies van de Raad van december 2002; 7. betuigt zijn krachtige steun aan het voornemen van de Raad om een effectiever en beter zichtbaar beleid van de EU op het punt van mensenrechten en democratisering tot stand te brengen door meer coherentie en consistentie te brengen in het optreden van de Gemeenschap en het GBVB, integratie van gelijke kansen, een grotere openheid en een regelmatige vaststelling en herziening van de prioritaire acties; 8. staat erop dat zorgwekkende situaties met betrekking tot de mensenrechten openlijker en regelmatiger ter sprake worden gebracht op bijeenkomsten van associatie- en samenwerkingsraden en op EU-topconferenties met derde landen, en dat dit gespreksonderwerp ook duidelijk tot uitdrukking komt in de conclusies van die ontmoetingen; 9. is verheugd over de recente vrijlating van politieke gevangenen in Syrië, maar staat erop dat alle politieke gevangenen worden vrijgelatren, en wel vóór de ondertekening van het Associatieakkoord EU-Syrië, aangezien dit de instemming van het Parlement aanzienlijk zou vergemakkelijken; 10. is verheugd over het feit dat het operationele jaarprogramma van de Raad voor 2003 het eerste was dat door het Griekse en het Italiaanse Raadsvoorzitterschap gezamenlijk was opgesteld; is echter van mening dat de in de werkprogramma's van de Commissie en de Raad geschetste voornaamste politieke prioriteiten en acties op het gebied van de externe betrekkingen een explicieter mensenrechtenperspectief zouden moeten hebben; 11. is verheugd over het feit dat leden van het Europees Parlement op uitnodiging van het voorzitterschap van het EU op 8-9 oktober 2003 aan de 3e ronde van de mensenrechtendialoog tussen de EU en Iran deelgenomen hebben en is van mening dat Parlementsleden in de toekomst op dezelfde manier betrokken zouden moeten worden bij de dialogen die met derde landen worden gevoerd over mensenrechtenkwesties; verzoekt het voorzitterschap zo spoedig mogelijk zijn diepgaande evaluatie van de dialoog met China mee te delen en een soortgelijke evaluatie van de dialoog met Iran voor te bereiden; 12. betreurt het feit dat de derde rondetafelconferentie van de mensenrechtendialoog EU-Iran een zeer abstract academisch karakter had en vindt dat komende rondetafelbesprekingen een sterkere politieke dimensie moeten hebben en dat daarbij een werkelijke dialoog moet plaatsvinden; 13. is verheugd over de oprichting in 2003 van een Subgroep bestuur en mensenrechten in het kader van de samenwerkingsovereenkomst met Bangladesh en doet een beroep op de Raad en de Commissie om, waar dit passend is, soortgelijke subgroepen ook in het kader van de andere samenwerkingsovereenkomsten op te richten; 14. is verheugd over de inspanningen om ook met andere derde landen tot soortgelijke structuren te komen en ziet hoopvol uit naar de aanvang van de werkzaamheden met Vietnam en Marokko; 15. is er ten diepste van overtuigd dat mensenrechtendialogen niet als excuus mogen worden gebruikt om de kwestie van de mensenrechten te marginaliseren in vergelijking met de prioriteiten op veiligheids-, economisch en politiek gebied; herinnert aan zijn verzoek aan de Raad om concrete doelstellingen en maatstaven te formuleren voor de mensenrechtendialogen en te waarborgen dat de resultaten ervan regelmatig aan een evaluatie worden onderworpen; 16. herhaalt zijn verzoek om meer openheid en transparantie bij de EU-instellingen en met name bij de Raad; handhaaft zijn kritiek dat er stelselmatig geen gehoor wordt gegeven aan de verzoeken in zijn resoluties aan de Raad om verslag uit te brengen over de resultaten die ten aanzien van bepaalde mensenrechtenkwesties zijn bereikt, vooral wanneer deze in internationale organisaties aan de orde worden gesteld; staat erop dat het Parlement steeds volledige uitleg krijgt wanneer zijn aanbevelingen op het terrein van de mensenrechten door Raad en Commissie worden genegeerd; 17. neemt kennis van het feit dat de structuur van het jaarverslag van de EU over de mensenrechten 2003 is verbeterd, maar betreurt dat in het verslag nog steeds geen bijzondere aandacht wordt geschonken aan individuele gevallen en de follow-up daarvan, waaronder gevallen die in parlementaire resoluties naar voren zijn gebracht, en geen respons wordt gegeven op in zijn eigen jaarverslag betreffende de mensenrechten in de wereld goedgekeurde voorstellen; 18. verzoekt de Raad in dit verband de dialoog met de maatschappelijke organisaties te intensiveren, waartoe in de toekomst onder meer de desbetreffende NGO's nauwer betrokken zullen moeten worden bij zijn initiatieven, alsook bij de opstelling van zijn jaarlijkse mensenrechtenverslag en de opzet van het jaarlijkse Mensenrechtenforum; 19. is verheugd over de invoering van een website van de Commissie over mensenrechten, waarop analyses, rapporten en onderzoek over belangrijke kwesties te vinden zijn, daar aldus beter informatie kan worden verstrekt aan de NGO's en het maatschappelijk middenveld in zijn totaliteit; 20. erkent de vooruitgang die geboekt is bij de vereffening van de nog open staande betalingsverplichtingen en het bespoedigen van het tempo van de betalingen in het kader van het Europees Initiatief voor democratie en mensenrechten, binnen het kader van de algemene betalingstermijn van 60 dagen, en neemt kennis van het uitvoeringsplan voor elk begrotingsitem en de richtsnoeren van de Raad, die voor complementariteit en consistentie tussen de Gemeenschap en de lidstaten moeten zorgen bij de externe beleidsmaatregelen van de EU; 21. besluit een passend formaat te creëren voor de jaarverslagen over de mensenrechten in de wereld, waarin adequaat het in de betrokken periode door de Raad, de Commissie en het Europees Parlement gevoerde beleid op het gebied van de mensenrechten geëvalueerd wordt; is van oordeel dat de rapporteur verder ook speciale thema's kan kiezen die van bijzonder belang zijn voor het verslag; 22. is van oordeel dat het jaarverslag van het Europees Parlement elk jaar op een vast tijdstip zou moeten worden uitgebracht en tevens een analyse en een evaluatie van het jaarverslag van de Raad van hetzelfde jaar zou moeten bevatten; 23. besluit nauwere contacten te onderhouden met de voormalige winnaars van de Sacharov-prijs, om deze prijs hiermee een beschermde rol te laten spelen en bij te dragen aan een betere naleving van de mensenrechten in de betrokken landen; dringt met name aan op voortzetting en intensivering van de steun aan voormalige laureaten van de Sacharov-prijs die in hun eigen land nog steeds aan onderdrukking blootstaan, zoals Leyla Zana , Aung San Suu Kyi en Oswaldo Payá Sardiñas, wat laatstgenoemde betreft zij gewezen op de steun die aan het "Sacharov-initiatief" van het Europees Parlement wordt gegeven en wordt een beroep gedaan op de Cubaanse autoriteiten om Oswaldo Payá Sardiñas niet nog meer te beletten om zich naar de Europese Unie te begeven en de EU-instellingen te bezoeken; 24. benadrukt dat er in een groot aantal landen ernstige mensenrechtencrises bestaan, vaak in het kader van een gewelddadig conflict, waarop de internationale gemeenschap geen beslissende invloed weet uit te oefenen; merkt op dat het bestaande potentieel van de EU tegen enkele van de ernstigste mensenrechtenschenders in de wereld niet op efficiënte wijze is aangewend en betreurt het dat in zulke situaties de mensenrechten altijd een sluitpost op het externe beleid van de EU vormen; is de overtuiging toegedaan dat naleving van de mensenrechten niet kan worden bereikt met plechtige verklaringen, wanneer deze niet door krachtig optreden worden ondersteund; 25. is ervan overtuigd dat de nieuwe Europese veiligheidsstrategie een belangrijk conceptueel kader vormt met betrekking tot gewapende conflicten en het vinden van oplossingen voor conflicten en dringt erop aan dat er een passende mensenrechtendimensie wordt ontwikkeld, gebaseerd op het concept van preventie; 26. is verheugd over de Verklaring van Londen over Colombia (10 juli 2003) en bevestigt nogmaals haar mening dat alle partijen in het Colombiaanse conflict zonder verdere voorwaarden te stellen gevolg moeten geven aan de aanbevelingen van het VN-Bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten in Colombia; 27. verzoekt de Raad te waarborgen dat verantwoordelijkheid voor mensenrechtenkwesties een onderdeel wordt van het crisisbeheer en van het langetermijnbeheer van conflicten; 28. betuigt zijn volledige steun aan de richtsnoeren van de Raad van 8 december 2003 over kinderen en gewapende conflicten en ziet met verwachting uit naar het overzicht van de Commissie over de door de Gemeenschap op dit gebied geleverde steun, bij wijze van eerste bijdrage aan de tenuitvoerlegging van deze richtsnoeren; 29. betreurt met name dat de verzoeken van het Parlement om een serieuze en niet-selectieve toepassing van de zogenaamde "mensenrechtenclausules" geen zichtbaar effect hebben gehad op het mensenrechtenbeleid van de Raad, de EU-lidstaten en de Commissie; 30. onderstreept daarnaast dat het mensenrechtenbeleid van de EU bij diverse gelegenheden werd ondermijnd door niet-naleving van door de EU afgekondigde wapenembargo's, alsook door aandrang tot voortijdige opheffing van wapenembargo's en door het feit dat sommige lidstaten stelselmatig geen restrictieve toepassing geven aan de EU-gedragscode voor wapenexporten; benadrukt dat krachtig politiek optreden tegen de proliferatie van ieder type wapens, zowel conventionele wapens als massavernietigingswapens, zowel zware als lichte wapens, van essentiële betekenis is voor het welslagen van alle EU-campagnes ten gunste van de mensenrechten; 31. betreurt dat het de Euro-Mediterrane associatieovereenkomsten ontbreekt aan duidelijk gedefinieerde procedures voor de tenuitvoerlegging van de mensenrechtenclausule; 32. onderstreept de noodzaak van een halftijdse herziening van artikel 2 van alle associatieovereenkomsten, om te kunnen evalueren of er volledige uitvoering wordt gegeven aan de mensenrechtenclausules, met name waar het de rechten van de vrouwen en de democratische beginselen betreft, en dringt aan op de invoering van specifieke mechanismen om een daadwerkelijke en doelmatige toepassing van de mensenrechtenclausule te vergemakkelijken; 33. verzoekt de Commissie om aan het Parlement te rapporteren over de stand van de voorbereiding van een mechanisme voor de implementatie van de mensenrechtenclausule, teneinde duidelijke druk te kunnen blijven uitoefenen met het oog op significante verbeteringen van de mensenrechtensituatie in de betrokken landen en om een aanmoediging te geven aan maatschappelijke groepen die zich inzetten voor de bevordering van democratie en naleving van de mensenrechten; 34. herhaalt zijn verzoek aan de Raad, de Commissie en de lidstaten om daadwerkelijke uitvoering te geven aan alle EU-beleidsinstrumenten, met in begrip van sancties, om de mensenrechten te bevorderen en ervoor te zorgen dat er geen maatregelen worden genomen waarmee een dergelijk beleid doelbewust wordt ondermijnd; 35. dringt nogmaals aan op een periodieke herziening van het sanctiebeleid, teneinde de doelmatigheid ervan te evalueren en te verbeteren; 36. is van mening dat ontmoetingen met parlementariërs en maatschappelijke organisaties van derde landen die de mensenrechtenclausule hebben ondertekend, waardevol zijn voor het door het Parlement uitgeoefende toezicht op de concrete tenuitvoerlegging van de mensenrechtenclausule, maar is van oordeel dat de doelmatigheid van dit instrument zou kunnen worden verbeterd; 37. is verheugd over de mededeling van de Commissie "Een nieuwe impuls voor EU-maatregelen inzake mensenrechten en democratisering met mediterrane partners - Strategische richtsnoeren ( COM(2003) 294 )" die ten doel heeft tot een gestructureerde benadering te komen om de regelmatige naleving door staten van hun verplichtingen met betrekking tot de mensenrechten te beoordelen; ondersteunt, in overeenstemming met zijn eigen voorstellen, in het bijzonder een systematisch debat over mensenrechtenkwesties in de vergaderingen van de Associatieraad en is verheugd over het feit dat de idee van de instelling van werkgroepen over mensenrechten met partnerlanden terrein wint; is met name ingenomen met de tien concrete aanbevelingen om kennis en expertise te verhogen, de dialoog te verbeteren tussen de EU en haar mediterrane partners alsmede om de samenwerking inzake mensenrechtenkwesties te versterken, onder meer door de ontwikkeling van nationale actieplannen inzake de mensenrechten en de democratie met die partners die bereid zijn om daaraan mee te werken. 38. roept de Commissie op een coherente communautaire strategie voor mensenrechten te formuleren, die alle relevante elementen, zoals de mensenrechtenclausule, dialoog, financiële steun en de versterking van internationale normen, omvat en die op dezelfde wijze wordt geformuleerd als de bestaande strategieën voor de mediterrane partners en andere landen en regio's; 39. is verheugd over de inwerkingtreding van de nieuwe ACS-EU-partnerschapsovereenkomst (Cotonou) op 1 april 2003; meent dat de mensenrechtenclausule in de overeenkomst een duidelijk uitvoeringsmechanisme heeft, dat voorziet in procedures voor verplichte behandeling, opschorting als laatste hulpmiddel en de totstandbrenging van een dialoog tussen regering en maatschappelijk organisaties, en dat daarover met het oog op andere overeenkomsten met derde landen dient te worden onderhandeld; 40. onderstreept echter dat een opvoering of hervatting van de economische, financiële en technische steun van de EU aan de ontwikkelingslanden, en vooral de ACS-landen, slechts mogelijk is wanneer de autoriteiten van deze landen als tegenprestatie toezeggingen doen om op controleerbare en duurzame wijze een einde te maken aan de mensenrechtenschendingen die bij hen nog voorkomen, en blijk geven van hun verbondenheid aan goed bestuur, democratie en de rechtsstaat door concrete maatregelen te nemen tegen voortdurende schendingen van de rechten van de mens, onder meer door het regime-Mugabe in Zimbabwe; 41. ondersteunt, in het kader van de uitvoering van het "Uitgebreide Europa"-beleid, de Commissie bij haar inzet om erop toe te zien dat kwesties betreffende mensenrechten en democratisering ten volle mee zullen tellen in het politieke hoofdstuk van de "Actieplannen voor een Uitgebreid Europa", waarover met de oostelijke en zuidelijke buurlanden van de EU zal worden onderhandeld; 42. roept alle landen op in de geest van de VN-Millenniumverklaring hun verbintenis om de mensenrechten en fundamentele vrijheden in acht te nemen, in praktijk te brengen en zich te wijden aan de volledige en werkelijke verwezenlijking van internationale mensenrechtenverdragen waarbij zij partij zijn; dit impliceert dat alle binnenlandse wetten (b.v. de shariah) die in strijd zijn met de Universele Verklaring van de rechten van de mens en met de internationale verdragen, moeten worden herzien en in overeenstemming gebracht met deze ondertekende toezeggingen; 43. is verheugd over de richtsnoeren van de VN-subcommissie voor mensenrechten betreffende de multinationale ondernemingen (18 augustus 2003), welke een belangrijke etappe vormen op weg naar een bindende wereldwijde gedragscode; 44. herhaalt zijn oproep aan alle staten die dat niet hebben gedaan om een moratorium op terechtstellingen in te stellen, als een eerste stap in de richting van de algemene afschaffing van de doodstraf, hetgeen geen enkel land zou mogen weigeren; verzoekt de EU om een dialoog te starten over het aanwenden van de mensenrechtenclausule tegen landen die doorgaan met het voltrekken van de doodstraf aan minderjarigen en gehandicapten; 45. betreurt dat leden van het VN-personeel in Irak het leven hebben verloren, hetgeen symbolisch is voor het lot van veel verdedigers van de mensenrechten over de gehele wereld; dringt aan op ontwikkeling van een energiek beleid tot ondersteuning van allen die campagne voeren voor de naleving van de mensenrechten; juicht daarom het initiatief van het Ierse Raadsvoorzitterschap toe om richtsnoeren vast te stellen voor de bescherming van mensen die opkomen voor de mensenrechten; 46. uit zijn ernstige bezorgdheid over het voortdurende Israëlisch-Palestijnse conflict, dat geleid heeft tot een schijnbaar eindeloze spiraal van haat en geweld en tot een vergroting van het lijden voor zowel Israëliërs als Palestijnen; 47. deelt de diepe bezorgdheid van de Raad over de voortzetting van de illegale nederzettingen en de onteigening van landerijen voor de bouw van de zogenoemde veiligheidsmuur, die leidt tot schending van een aantal fundamentele mensenrechten, zoals de vrijheid van verkeer en de rechten inzake gezinsleven, werk, gezondheid, een adequate levensstandaard, met inbegrip van adequate voedingsmiddelen, kleding en huisvesting, en onderwijs; het verbod op discriminatie, vervat in veel internationale verdragen, wordt duidelijk geschonden in de afgesloten zone waarvoor Palestijnen een vergunning moeten hebben, maar Israëliërs niet; 48. neemt nota van het feit dat de situatie in elk van de landen van Centraal-Azië verschilt; herhaalt zijn bezorgdheid over de schendingen van de rechten van mens en de gevallen van politieke repressie, met name in Toerkmenistan, waar de mensenrechtensituatie onlangs dramatisch is verslechterd, en in Oezbekistan, waar de situatie nog steeds aanleiding geeft tot ernstige zorgen; 49. is verheugd over de krachtige campagne van de EU tegen alle vormen van foltering en vernederende behandeling; betreurt het feit dat in december 2003 nog slechts zes EU-lidstaten het Facultatieve Protocol bij het door de VN in 2002 goedgekeurde Verdrag tegen foltering hadden ondertekend (en geratificeerd); dringt erop aan de mensenrechtenclausule in te zetten tegen alle economische en politieke partners van de EU die toelaten dat hun rechterlijke macht en politie folterpraktijken blijven toepassen tegen hun burgers; herhaalt zijn bezorgdheid over het feit dat de Commissie folterpreventieprojecten financiert ten koste van projecten voor de rehabilitatie van slachtoffers van folter; dringt aan op een verbod op de productie, verkoop en export van folterapparatuur; 50. herhaalt zijn eis dat de EU, en de Commissie in het bijzonder, haar volledige steun verleent aan de zaak van de inheemse volkeren, met name door alle mogelijke steun te verlenen aan het Permanente VN-Forum voor Inheemse Volkeren en de VN-Werkgroep voor Inheemse Volkeren; 51. herinnert aan zijn prioriteiten voor de 60ste zitting van de Mensenrechtencommissie van de VN, zoals die worden uiteengezet in zijn bovengenoemde resolutie van 10 februari 2004; 52. bevestigt het belang van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties als 's werelds hoogste instantie voor de bescherming van de mensenrechten, die borg moet staan voor een publiek toezicht op situaties van grove en voortdurende schendingen van de mensenrechten; 53. onderstreept dat, wil het wereldwijde mensenrechtenbeleid van de Europese Unie werkelijk effect ressorteren, er geen sprake mag zijn van "dubbele normen" en dat mensenrechtenschendingen in de uitgebreide Europese Unie passend en exemplarisch moeten worden aangepakt; 54. is verheugd over de steun die de Europese Unie heeft gegeven aan de oprichting van een Internationaal Strafhof, maar benadrukt dat de EU en haar huidige en toekomstige lidstaten een krachtiger en eendrachtiger standpunt moeten innemen tegen de druk van andere staten die zich niet bij dat Hof willen aansluiten en die het werkterrein en de doelmatigheid van dit gerecht willen beperken; 55. onderstreept dat geen enkele immuniteit, zoals erkend onder artikel 41, lid 2 van het Verdrag van Wenen inzake diplomatieke betrekkingen van 18 april 1961, ooit de mogelijkheid van straffeloosheid mag bieden aan personen die beschuldigd worden van oorlogsmisdaden, misdaden tegen de mensheid of genocide, en maakt zich bezorgd over het feit dat enkele regio's van de wereld zwaar ondervertegenwoordigd zijn binnen de groep van landen die het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof hebben ondertekend; 56. verzoekt de Raad en de Commissie de politieke invloed van de EU aan te wenden uit hoofde van haar samenwerkingsakkoorden om te zorgen voor ondertekening en ratificering van het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof door een zo groot mogelijk aantal staten; 57. betreurt dat de VN-Veiligheidsraad nog geen ad hoc Internationaal Strafhof heeft aangeduid als het meest doelmatige middel voor de behandeling van de zaken van de gevangenen van Guantánamo; 58. verzoekt de autoriteiten van de VS onmiddellijk een eind te maken aan de huidige rechtsonzekerheid waarin de gevangenen van Guantánamo Bay sinds hun aankomst daar verkeren en te waarborgen dat zij onmiddellijk toegang krijgen tot de rechter teneinde de status van elke individuele gevangene te bepalen, hetzij door hen aan te klagen in het kader van de bepalingen van het Derde en Vierde Verdrag van Genève en het Internationaal Convenant inzake civiele en politieke rechten (met name de artikelen 9 en 14), dan wel door hen onmiddellijk vrij te laten, en te waarborgen dat degenen die beschuldigd worden van oorlogsmisdaden, een eerlijk proces krijgen in overeenstemming met het internationaal humanitair recht en met volledige inachtneming van de internationale verdragen inzake de mensenrechten; 59. is verheugd over de projecten die de Commissie heeft geïnitieerd om in het kader van het Europees Initiatief voor de democratie en de mensenrechten de vrijheid van meningsuiting te bevorderen, en verzoekt de Commissie om dergelijke projecten met name ook uit te breiden tot gewetens- en godsdienstvrijheid; 60. herhaalt zijn oproep aan de Raad en de Commissie om aan de spoedige identificatie van gevallen van misbruik van godsdienst voor politieke doeleinden in het mensenrechtenbeleid van de EU prioriteit te verlenen, en dringt aan op opvoering van de inspanningen van de EU om gewelddadig religieus extremisme, dat een bedreiging voor de mensenrechten vormt, te voorkomen; 61. herhaalt zijn oproep aan de Raad, de Commissie en de lidstaten om, waar dit gepast is, de vrijheid van godsdienst uit te roepen tot een actieprioriteit van de EU in haar betrekkingen met derde landen, en verzoekt om vaststelling van sancties voor het schenden van die vrijheid; 62. herinnert aan het op de Euro-Mediterrane Ministerconferentie van Valencia genomen besluit tot oprichting van een EuroMed Stichting, om een structuur aan de dialoog tussen culturen en godsdiensten te verschaffen, die zowel met als tussen de landen en samenlevingen aan de zuidkust van de Middellandse Zee moet worden gevoerd; dringt er bij alle betrokken regeringen op aan om voldoende geld beschikbaar te stellen om het mogelijk te maken dat deze stichting op de voorgenomen datum van 1 juli 2004 wordt opgericht; 63. verzoekt de Commissie de dialoog met niet-gouvernementele organisaties, met inbegrip van religieuze en niet-religieuze organisaties, te verdiepen teneinde de vreedzame coëxistentie tussen de diverse religieuze en culturele gemeenschappen te bevorderen; is van oordeel dat zo'n dialoog in eerste instantie zou moeten plaatsvinden in het kader van de tenuitvoerlegging van haar bovengenoemde mededeling; 64. onderstreept nogmaals dat door de toegang tot de moderne communicatietechnologieën en taalcursussen de interculturele uitwisseling, tolerantie en begrip voor andere culturen en godsdiensten binnen en buiten de EU kunnen worden bevorderd en is verheugd over de vele initiatieven die de Commissie in dit verband heeft genomen, zoals het Euromed Jeugdprogramma, de programma's Asialink en eSchola, en ziet met verwachting uit naar de jaarlijkse evaluaties van deze programma's; 65. dringt erop aan dat er geen sprake mag zijn van vermindering van de steun van de Commissie en de Raad voor maatregelen tegen mijnen en wijst op het belang van steun aan landen en NGO's die betrokken zijn bij activiteiten voor de opruiming van antipersoneelsmijnen en ander niet geëxplodeerd tuig, alsmede van steun aan slachtoffers van mijnen; verzoekt de Commissie regelmatig voortgangsverslagen te publiceren om bekend te maken in hoeverre de lidstaten van de uitgebreide EU hun verplichtingen in het kader van het Verdrag van Ottawa nakomen (een wereldwijd verbod op anti-personeelsmijnen) en in hoeverre deze staten de wens van het Parlement nakomen om niet langer gebruik te maken van fragmentatiemunitie; 66. onderstreept dat de strijd tegen het terrorisme ingebed dient te worden in het kader van het internationaal recht; verzoekt de Raad en de lidstaten actief mee te werken aan de voorbereiding aan het ontwerp voor het Internationaal Verdrag ter onderdrukking van daden van nucleair terrorisme en het Integraal Verdrag inzake internationaal terrorisme, met inbegrip van een internationaal erkende status voor slachtoffers van terroristische daden, als middel voor de verdere ontwikkeling van een alomvattend juridisch kader van verdragen inzake het terrorisme, en het Parlement regelmatig op de hoogte te houden van belangrijke ontwikkelingen op dit terrein; 67. erkent dat het juridische of regelgevende beleid met betrekking tot reproductieve gezondheid een bevoegdheid is van de lidstaten, maar is van mening dat de EU op internationaal niveau verplicht is al het mogelijke te doen om de millenniumdoelstellingen te bereiken en te garanderen dat aan de verplichtingen in het kader van het VN-Handvest, de VN-overeenkomsten en vele andere overeenkomsten met betrekking tot deze kwestie wordt voldaan; 68. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan de ondersteuning van niet alleen de ontwikkelingslanden, maar ook van de landen in Oost-Europa, Latijns-Amerika en Azië die niet vallen onder de Overeenkomst van Cotonou, en te voorzien in financiële en technische steun en opleiding van personeel; 69. is verheugd over de actie van ECHO op het gebied van humanitaire steun, die vaak een component reproductieve gezondheid bevat, en spoort ECHO aan nog meer aandacht te besteden aan de dramatische situatie tengevolge van het gebrek aan toegang tot alle vormen van reproductieve gezondheid in noodsituaties en in vluchtelingenkampen; 70. beklemtoont dat de Raad en de lidstaten energieker moeten optreden tegen de omvangrijke HIV/AIDS-epidemie, die voor de wereldwijde veiligheid een zeer grote bedreiging vormt, met een jaarlijks dodental van 3 miljoen mensen; onderstreept dat de strijd tegen HIV/AIDS onder meer doeltreffende volksgezondheidsprogramma's inzake onderwijs, preventie, behandeling, zorg en steunverlening, dient te omvatten; 71. verzoekt de Commissie de financiering te verhogen van onderwijsprogramma's die zijn gewijd aan reproductieve gezondheid en zijn gericht op de bestrijding van seksueel geweld en genitale verminking van vrouwen, op het onderwijzen van mensen over verantwoordelijk seksueel gedrag en het gebruik van moderne methodes voor gezinsplanning en van beschikbare methodes voor HIV/AIDS-preventie; 72. verzoekt de Raad te handelen overeenkomstig zijn kenbaar gemaakte intentie en de financiering van het wereldfonds, in het bijzonder voor programma's op het gebied van reproductieve gezondheid, alsmede de financiering van NGO's in het kader van alle steunprogramma's (TACIS, PHARE, MEDA, CARDS, enz.) te versterken, niet alleen via gezondheidsprojecten, maar ook via projecten die zijn gewijd aan drugsproblemen en via algemene onderwijs- en bewustmakingsprojecten; 73. verzoekt de Commissie in het bijzonder haar programma's met betrekking tot reproductieve gezondheid in het kader van TACIS te versterken, omdat de situatie steeds onrustwekkender wordt en de betrokken landen niet over de middelen beschikken om aan de behoeften op het gebied van onderwijs en bevoorrading te voldoen, hetgeen tot een sterke toename van de overdracht van HIV/AIDS (1,2 miljoen mensen met HIV/AIDS in Oost-Europa en in Centraal-Azië), een zeer hoog abortuscijfer (gemiddeld 3,6 abortussen per vrouw), contraceptieve methoden van slechte kwaliteit en een hoog kindersterftecijfer leidt (tot 74 per 1000, tegenover 5 per 1000 in Frankrijk); 74. verzoekt de lidstaten te voldoen aan hun verplichtingen in het kader van het Wereldfonds ter bestrijding van HIV/AIDS, malaria en tuberculose, een van de meest doeltreffende middelen in de bestrijding van aids en andere besmettelijke, met armoede verband houdende ziekten; 75. verzoekt de Commissie en de Raad zo snel mogelijk alle aangewezen maatregelen te nemen, met inbegrip van de nodige wetgevende maatregelen, om aan hun verplichting te voldoen om te handelen overeenkomstig het besluit van de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie inzake de implementatie van paragraaf 6 van de Verklaring van Doha met betrekking tot de TRIPS-overeenkomst en de volksgezondheid; 76. is verheugd over het Rapport inzake het recht van iedereen om de hoogst mogelijke norm van lichamelijke en geestelijke gezondheid te genieten van de 60ste vergadering van de Commissie voor de rechten van de mens en het verslag over kinderhandel, kinderprostitutie en kinderpornografie en andere aspecten met betrekking tot deze kwestie; 77. verzoekt de Commissie het verlies van middelen tengevolge van de Mexico City Policy en tengevolge van het VS-beleid dat uitsluitend programma's steunt die seksuele onthouding promoten, en met name de aan UNFPA onthouden en voor NGO's ingetrokken middelen te compenseren; 78. spoort alle lidstaten en kandidaat-lidstaten ertoe aan het recht van mensen op privacy en vrij verkeer en het arrest van het Europees Hof voor de rechten van de mens op dat gebied in acht te nemen; is verontwaardigd over recente pogingen van kandidaat-lidstaten om dit arrest te negeren; 79. verzoekt de Commissie en de Raad in het kader van de betrekkingen met derde landen waar de praktijk van genitale verminking van vrouwen voorkomt, aan de ratificatie van het Protocol van Mapoeto prioriteit te verlenen; 80. wijst erop dat in Egypte mensen die op grond van hun seksuele geaardheid worden gearresteerd, maar al te vaak bepaalde aspecten van hun fundamentele rechten wordt ontzegd, o.a. het recht op een eerlijk proces; 81. spreekt zijn diepe bezorgdheid uit, naar aanleiding van de aanhoudende arrestaties en vervolgingen van homoseksuele mannen in Egypte en de praktijk van de politie om homoseksuelen via het internet in een val te lokken, over het feit dat deze mensen fundamentele rechten wordt ontzegd, zoals de vrijheid van vereniging, het recht op privacy en het recht op een eerlijk proces; 82. is ingenomen met de verklaring van de Raad in het jaarverslag van de EU inzake de mensenrechten 2003 over de situatie van de gehandicapten en de maatregelen die in de internationale arena genomen zijn ter verbetering van de positie van de gehandicapten; is evenwel van mening dat, hoewel er enige vooruitgang is geboekt, gehandicapten nog steeds niet volledig de mensenrechten op basis van gelijkheid genieten; 83. betreurt dat er in sommige landen tal van belemmeringen, onaanvaardbare restricties en/of beperkingen op de toegang tot opleiding en/of onderwijs voor gehandicapte kinderen, adolescenten of studenten bestaan, zowel in zogenoemd normale als in bijzondere scholen, waardoor het fundamenteel recht op onderwijs en opleiding genegeerd wordt; 84. is van mening dat de toegankelijkheid en het gebruik van openbare ruimten en de bebouwde omgeving, zowel openbaar als particulier, een fundamenteel recht en een essentiële garantie vormen voor de vrijheid van verkeer van gehandicapten, hun gelijke kansen en de bescherming tegen discriminatie en aldus voor de eerbiediging van hun mensenrechten; 85. benadrukt dat gehandicapten bij de uitoefening van hun recht op mobiliteit niet de dupe mogen worden van welke vorm van directe of indirecte discriminatie dan ook, al dan niet opzettelijk, of van financiële discriminatie, en betreurt dat het openbaar vervoer (bussen, touringcars, taxi's, metrotreinen, trams en vervoer per spoor, door de lucht, over de rivier en over zee) voor gehandicapten (en hun geleidehonden) nog steeds moeilijk toegankelijk en bruikbaar is; 86. betreurt de mensenrechtenschendingen die veel gehandicapten in de wereld ervaren, met name gehandicapten die leven in instellingen waar zij blootgesteld zijn aan vernederende behandeling, geweld en misbruik, alsmede uitbuiting van gehandicapten door georganiseerde bedelarij en gedwongen sterilisatie, en verzoekt de Commissie een specifiek verslag over de kwestie van misbruik van mensenrechten van gehandicapten voor te leggen; 87. veroordeelt het voortdurende gebruik van kooibedden voor bepaalde geesteszieke patiënten in een klein aantal toetredende landen en verzoekt de Commissie een spoedige beëindiging van deze inhumane en vernederende dwangmethode te bevorderen en te steunen; 88. is ingenomen met de programma's die zijn opgezet om adequate medische steun te verlenen aan althans een deel van de Tsjetsjeense kinderen die afschuwelijk gedupeerd zijn door de oorlog in hun land, en verzoekt alle lidstaten en de EU zelf bij te dragen aan versterking van dergelijke humanitaire programma's teneinde te voorzien in de enorme behoeften dienaangaande van de Tsjetsjeense bevolking; 89. verzoekt de Commissie in het horizontale EIDMR-programma acties op te nemen om verschillende actoren en besluitvormers in het sociale en politieke leven van de partnerlanden bewust te maken van de mensenrechten van personen met een handicap, naar het voorbeeld van wat op het gebied van de culturele dialoog gebeurt, en in de strategische programma's voor de diverse landen doelstellingen op te nemen inzake de toegankelijkheid van de gezondheidszorg, het onderwijs en openbare gebouwen in dat land voor gehandicapten; 90. steunt de bijstand die door ECHO en invaliditeits-NGO's in noodsituaties verleend wordt; benadrukt dat psychiatrische problemen die veroorzaakt worden door conflicten, gediagnostiseerd en behandeld moeten worden, met name bij kinderen; 91. verzoekt de Commissie de diverse methoden te registreren voor zorgverlening aan en behandeling van gehandicapten in de landen waarmee samenwerkingsovereenkomsten bestaan, teneinde optimale methoden vast te stellen en te versterken, met inachtneming van de bijzondere omstandigheden van elk land; 92. verlangt dat de onaanvaardbare verschillen tussen rijke en arme landen bij de opties die beschikbaar zijn voor de behandeling van post-infectie- en post-traumahandicaps worden verminderd en dat daaraan prioriteit wordt gegeven via passende programma's; 93. verzoekt de lidstaten en de Raad steun te blijven geven aan pleidooien voor een internationaal verdrag ter waarborging van het volledige genot van de rechten van de mens voor personen met een handicap en actief zijn resolutie te steunen inzake de bovengenoemde mededeling van de Commissie van 3 september 2003 en te waarborgen dat de VN-Conventie doeltreffende controle- en uitvoeringsmechanismen op zowel nationaal als internationaal niveau omvat en dat representatieve organisaties van gehandicapten bij het gehele proces actief betrokken worden; 94. herhaalt zijn oproep aan de Commissie en de Raad om energiek steun te geven aan initiatieven ter bevordering en versterking van de strijd tegen discriminatie van kasten in alle relevante VN-fora; verzoekt de Commissie en de Raad te waarborgen dat de kwestie van de discriminatie van kasten en het beleid ter bestrijding van deze wijdverbreide vorm van racisme passend worden aangepakt in alle nationale strategiedocumenten, tussentijdse herzieningen ervan en mededelingen inzake landen die dit aangaat; 95. betreurt dat er geen actie ondernomen is door de Commissie en de Raad ter versterking van de dialoog over politieke en mensenrechten met landen die te kampen hebben met kastenstelsels, over de kwestie van de voortdurende mensonterende praktijk van kastendiscriminatie, en dat de doeltreffendheid van het EU-mensenrechtenbeleid in termen van de aanpak van kastendiscriminatie nog ter beoordeling staat; 96. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, de Verenigde Naties, de Raad van Europa, de OVSE, de regeringen van de in deze resolutie vermelde landen en de bureaus van de belangrijkste op het grondgebied van de Europese Unie gevestigde NGO's die zich inzetten voor de mensenrechten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de mensenrechten in Turkije, – met name onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 april 2004 over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding (1) , – gelet op artikel 37, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat Leyla Zana, Hatip Dicle, Orhan Dogan en Selim Sadak, parlementsleden voor de DEP, in 1994 tot 15 jaar gevangenisstraf zijn veroordeeld wegens hun politieke activiteiten ter verdediging van de grondrechten van de Koerdische bevolking, B. overwegende dat Leyla Zana in 1995 de Sacharov-prijs van het Europees Parlement heeft ontvangen, C. overwegende dat het Europees Hof voor de rechten van de mens in Straatsburg in zijn arrest van 17 juli 2001 heeft gewezen op het gebrek aan onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de Rechtbank voor Staatsveiligheid in Ankara, de schending van de rechten van de verdediging en de aanwezigheid van militaire rechters, waarop de Turkse autoriteiten een nieuw proces tegen Leyla Zana e.a. hebben geopend, D. overwegende dat Turkije een nieuwe wet heeft goedgekeurd die het mogelijk maakt om processen die door het Europees Hof voor de rechten van de mens in Straatsburg als "oneerlijk" zijn bestempeld te heropenen, en dat op 28 maart 2003 een nieuw proces tegen Leyla Zana e.a. is begonnen, 1. veroordeelt de beslissing van de Rechtbank voor Staatsveiligheid in Ankara om, in strijd met de aanbevelingen van het Europees Hof voor de rechten van de mens in Straatsburg, de in 1994 uitgesproken gevangenisstraf van 15 jaar tegen Leyla Zana, Hatip Dicle, Orhan Dogan en Selim Sadak te bevestigen; 2. meent dat deze hernieuwde veroordeling volledig in tegenspraak is met de justitiële hervormingen die de Turkse regering op gang heeft gebracht en die het Parlement ook met het oog op de beslissing in december 2004 van nabij zal volgen; 3. betreurt dat de zaak Zana wordt misbruikt door degenen die het hervormingsproces in Turkije willen belemmeren; 4. benadrukt dat deze zaak symbolisch is voor de kloof die gaapt tussen het justitiële stelsel van Turkije en dat van de EU, 5. laakt de schendingen van de rechten van de verdediging tijdens het nieuwe proces tegen Leyla Zana e.a., zoals onder meer de aanwezigheid van de openbare aanklager telkens wanneer de rechters zich over de beschuldigden moesten uitspreken, de niet-erkenning van het recht op invrijheidstelling overeenkomstig het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg van 17 juli 2001, de onmogelijkheid voor de verdediging om na te gaan of de beschuldigingen van het openbaar ministerie op feiten berusten; 6. dringt aan op de onmiddellijke afschaffing van de Rechtbanken voor Staatsveiligheid en verzoekt de Turkse autoriteiten daartoe dringend concrete stappen te ondernemen; 7. hoopt dat het Turkse Hof van cassatie het vonnis tegen mevrouw Zana en de drie andere voormalige Turkse parlementsleden van Koerdische afkomst verbreekt; 8. verzoekt de Turkse autoriteiten amnestie te verlenen aan alle gewetensgevangenen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het parlement van Turkije. Het Europees Parlement , - gezien de aanbeveling van de Commissie ( COM(2004) 238 – C5-0183/2004), - gelet op artikel 99, lid 2 van het EG-Verdrag, - gezien het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (voor de periode 2003-2005) ( COM(2003) 170 ), - onder verwijzing naar zijn resoluties van 12 maart 2003 over de toestand van de Europese economie - voorbereidend verslag met het oog op de aanbeveling van de Commissie inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (1) , van 15 mei 2003 over de aanbeveling van de Commissie betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Gemeenschap (voor de periode 2003-2005) (2) , en van 23 oktober 2003 over de resultaten van de zitting van de Europese Raad (16 en 17 oktober 2003 in Brussel) (3) , - gezien de economische voorjaarsprognose 2004-2005 van de Commissie voor de eurozone, de Europese Unie en de toetredende en kandidaat-lidstaten, - gezien het verslag van de Commissie voor de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad ( COM(2004) 29 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie over de toestand van de Europese economie, verslag van 26 februari 2004 over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 februari 2004 over de voorjaarsbijeenkomst: follow-up van Lissabon (5) , - gezien de conclusies van het voorzitterschap van de zittingen van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, Gotenburg van 15 en 16 juni 2001 en Barcelona van 15 en 16 maart 2003, - gezien de conclusies van het voorzitterschap van de bijeenkomsten van de Europese Raad van Brussel van 20 en 21 maart 2003, 16 en 17 oktober 2003 en 25 en 26 maart 2004, - gezien de mededeling van de Commissie "Een Europees groei-initiatief - Investeren in netwerken en kennis ten behoeve van groei en werkgelegenheid" - Eindverslag aan de Europese Raad ( COM(2003) 690 ), - gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité inzake de evaluatie van de door het EESC opgedane ervaringen ter beoordeling van de gevolgen van de structurele hervormingen in de EU op het gebied van economie, sociale omstandigheden en werkgelegenheid (ECO/109, CESE 1406/2003), - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0280/2004 ), A. overwegende dat de groei van de wereldhandel in 2003 een krachtige opleving van 5% heeft gekend en in 2004-2005 naar verwachting snel zal stijgen tot bijna 8%, terwijl de groei van het mondiale BBP in 2003 naar schatting 3,7% heeft bedragen en de mondiale economische bedrijvigheid in 2004 waarschijnlijk met 4,5% zal toenemen, B. overwegende dat de regionale spreiding van de groei in 2003 is verbreed, met krachtiger bijdragen dan verwacht van de VS, het GOS, OPEC, Azië en de toetredende landen; overwegende dat het herstel in de VS naar verwachting doorzet met een groeipercentage van 4,2% in 2004, overwegende dat de economische vooruitzichten voor Azië (met uitzondering van Japan) in 2004-2005 rond de 7% blijven met opvallende groeipercentages in India en China en dat het groeipercentage in Latijns-Amerika in 2004 naar verwachting twee keer zo hoog wordt, C. overwegende dat het mondiale herstel van de groei nog broos is, met name in de VS, waar het huidige monetaire en belastingbeleid op lange termijn niet duurzaam kan blijken te zijn, en kan uitlopen op een moeilijke en pijnlijke fase van belastingconsolidatie, D. overwegende dat de Europese Unie de langste periode van zwakke groei doormaakt sinds de Tweede Wereldoorlog, dat de economie gedurende drie jaar terugloopt of stagneert en er in sommige grotere lidstaten zelfs sprake is van recessie, dat de gemiddelde groei in de Europese Unie in 2003 net iets boven de 0,8% ligt en in de eurozone slechts 0,4% van het BBP bedraagt tegen een mondiaal groeipercentage van 3,7% van het BBP, E. overwegende dat de Commissie drie jaar achter elkaar een herstel voorspelt tot gemiddelde groeipercentages van 1,7 tot 1,8% voor de eurozone en 2% voor de EU; dat het recente herstel voor het eurogebied voornamelijk wordt aangewakkerd door een opleving van de groei van de export terwijl de binnenlandse vraag tot dusverre negatief is door de geringe omvang van de particuliere consumptie en drie kwartalen van een neerwaartse ontwikkeling van de investeringen die pas in het vierde kwartaal werd doorbroken toen de investeringen eindelijk aantrokken, F. overwegende dat de nieuwe lidstaten in 2003 met gemiddeld 3,5% van het BBP zijn gegroeid, daar door de toetreding een gunstige groeidynamiek is ontketend, 1. stemt in met het standpunt van de Commissie dat de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de periode 2003-2005 van toepassing blijven maar in hogere mate gericht moeten zijn op structurele hervormingen, investeringen en meer en betere banen, spreekt zijn waardering uit voor het Europees Groeiprogramma en dringt aan op extra maatregelen ter aanvulling van het initiatief op nationaal niveau met name op het gebied van personele middelen, O&O en vernieuwing; 2. herhaalt zijn overtuiging dat toepassing van het Stabiliteits- en groeipact noodzakelijk is om de Europese economie sneller opnieuw in evenwicht te brengen; verzoekt de lidstaten wier begroting geen overschot vertoont of althans in evenwicht is met klem alle noodzakelijke maatregelen te nemen om deze doelen te verwezenlijken; 3. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat in deze actualisering de nadruk valt op de opneming van de tien nieuwe lidstaten in het coördinerende kader van het economisch beleid en dat de huidige strategie wordt afgerond met de opneming van op bepaalde landen toegespitste aanbevelingen voor de tien nieuwe lidstaten; 4. wijst andermaal op de mogelijkheid van overschrijding van de huidige 0,8% van het BBP die in de huidige EU-begroting wordt uitgegeven, en benadrukt dat er speelruimte is als in 2004-2006 niet minder dan 1,24% van het BBP wordt uitgegeven overeenkomstig het huidige financiële vooruitzicht voor 2000-2006 en in aansluiting op de doelstellingen van Lissabon, en op volledige bevordering van de Europese Structuurfondsen met alle doelstellingen van Lissabon tijdens de tweede fase van het programma voor 2000-2006; 5. verzoekt de Raad rekening te houden met onderstaande wijzigingen: 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resolutie over de situatie in Cuba, inzonderheid de resolutie van 4 september 2003 (1) , – onder verwijzing naar de door de Parlementaire Vergadering ACS/EU goedgekeurde resoluties, – gezien de verklaring van het voorzitterschap namens de Europese Unie van 26 maart 2003 over het gevangen houden van oppositionelen en dissidenten in Cuba, – gezien het Gemeenschappelijk Standpunt 96/697/GBVB van 2 december 1996 over Cuba, bepaald door de Raad op grond van artikel J.2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (2) en van tijd tot tijd vernieuwd, – gezien de bepalingen van de Partnerschapsovereenkomst ACS/EU (Overeenkomst van Cotonou) (3) , – gelet op artikel 50, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat het een van de voornaamste doelstellingen van de Europese Unie is om op te komen voor het universele karakter en de ondeelbaarheid van de mensenrechten, met inbegrip van de burgerrechten, politieke, economische, maatschappelijke en culturele rechten, B. overwegende dat sinds meer dan een jaar 75 dissidenten die behoren tot de democratische oppositie tegen het Castro-regime, vast worden gehouden (zij behoren merendeels tot het Varela-project), C. overwegende dat de EU in juni 2003 heeft besloten om de politieke druk op Havana naar aanleiding van deze arrestaties op te voeren, D. overwegende dat deze burgers tijdens zeer summiere processen zijn veroordeeld tot zware straffen, variërend van 14 tot en met 27 jaar gevangenisstraf, E. overwegende dat deze personen onder onmenselijke omstandigheden worden vastgehouden op 100 km van hun woonplaats met beperkt bezoekrecht en dat hygiëne en medische zorg ontbreken; al even ernstig is het geval van Oscar Espinosa Chepe die ernstig ziek is, F. overwegende dat vrijheid van meningsuiting een fundamenteel recht van de mens is, G. onder verwijzing naar zijn verzoek aan de Raad en de Commissie om de positie van politieke gevangenen in Cubaanse gevangenissen nauwgezet te volgen, H. het betreurend dat de heer Oswaldo Payá Sardiñas, Sacharov-prijs van het EP in 2002, onlangs niet de vereiste toestemming heeft gekregen om Cuba te verlaten en een uitnodiging van het Parlement aan te nemen, I. gelet op het "Sacharov-initiatief" waar 206 leden van het Europees Parlement hun handtekening onder hebben gezet voordat Oswaldo Payá Sardiñas door de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en door de voorzittersconferentie werd uitgenodigd voor een bezoek aan Europa; de reacties hierop waren positief, zowel van de kant van het voorzitterschap van het Europees Parlement als van de Commissie en de Raad, J. gelet op de huidige situatie rond eerbiediging van de fundamentele rechten in Cuba, 1. veroordeelt nogmaals deze detenties die indruisen tegen de meest elementaire mensenrechten, in het bijzonder de vrijheid van meningsuiting en politieke vereniging; 2. dringt er nogmaals bij de Cubaanse autoriteiten op aan dat zij alle politieke gevangenen met onmiddellijke ingang in vrijheid stellen en verzoekt de Raad en de Commissie om alle nodige initiatieven te blijven nemen om aan te dringen op hun vrijlating; 3. neemt met voldoening kennis van de vrijlating om gezondheidsredenen van Julio Antonio Valdes; 4. vraagt de Cubaanse regering een duidelijk signaal af te geven op weg naar volledige eerbiediging van de fundamentele vrijheden, in het bijzonder vrijheid van meningsuiting en politieke vereniging; 5. hoopt dat de Cubaanse autoriteiten het de facto -moratorium ten aanzien van de doodstraf zullen hervatten; 6. verzoekt om maximale eerbiediging van de grondwettelijke handtekeningenactie van het Varela-project op basis van artikel 88 van de Cubaanse grondwet en verzoekt om de burgers in staat te stellen een wetsinitiatief in te dienen mits daarvoor tienduizend of meer handtekeningen zijn verzameld; 7. herhaalt nogmaals dat het de Europese Unie volledig ernst is met haar belofte en beschikbaarheid waar het gaat om steun aan het Cubaanse volk; 8. herinnert eraan dat de doelstellingen van het buitenlands beleid van de Europese Unie gebaseerd zijn op het promoten van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, het bevorderen van processen van overgang naar een pluriforme democratie en steun aan duurzame economische ontwikkeling die het levenspeil van de bevolking moet verbeteren; 9. wenst dat alle communautaire instellingen de "open uitnodiging" overnemen gericht aan Oswaldo Payá Sardiñas, winnaar van de Sacharov-prijs in 2002, zoals onlangs voorgesteld door het "Sacharov-initiatief" en ondersteund door de Voorzitter van het Parlement, en verzoekt de Cubaanse autoriteiten zich niet te verzetten tegen de reis van Oswaldo Payá Sardiñas naar Europa; 10. spoort de lidstaten aan om ondubbelzinnig druk uit te oefenen op de Cubaanse autoriteiten ter bevordering van democratie en eerbiediging van de mensenrechten en om de heer Oswaldo Payá Sardiñas tijdens zijn reis naar Europa op het hoogste niveau te ontvangen; 11. is verheugd dat op 15 april 2004 de resolutie van de Commissie voor de rechten van de mens (CDH) van de Verenigde Naties is aangenomen waarin de zware vonnissen tegen dissidenten van vorig jaar worden betreurd; 12. verzoekt zijn Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid alsook de Delegatie voor de betrekkingen met de landen in Midden-Amerika en Mexico om de kwestie van de mensenrechten in Cuba krachtig aan de orde te stellen en deze situatie met name te volgen tijdens hun eerste vergaderingen na de Europese verkiezingen van juni 2004; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en de nationale vergadering van de Volksrepubliek Cuba, alsook aan de heer Oswaldo Payá Sardiñas, winnaar van de Sacharov-prijs van het EP. Het Europees Parlement , – gelet op de IAO-verklaring betreffende de fundamentele principes en rechten op het werk, die tijdens de 86e zitting op 18 juni 1998 door de IAO-conferentie werd aangenomen, – gelet op de IAO-verklaring over de principes betreffende multinationale ondernemingen en het sociaal beleid, – gelet op de EU-richtsnoeren betreffende multinationale ondernemingen, – gelet op de OESO-richtsnoeren inzake multinationale ondernemingen, – gelet op de VN-normen inzake de verantwoordelijkheden van transnationale bedrijven en andere zakelijke ondernemingen met betrekking tot de mensenrechten, – gelet op de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité - Bevordering van fundamentele arbeidsnormen en verbetering van de sociale governance in de context van de globalisering ( COM(2001) 416 ), – gelet op de mededeling van de Commissie inzake het Groenboek - De bevordering van een Europees kader voor de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven ( COM(2001) 366 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 mei 2002 (1) hierover, – gelet op de fundamentele principes van het Olympisch Handvest, waarin bepaald wordt dat het Olympisme een manier van leven nastreeft waarin spelvreugde gecombineerd wordt met de opvoedende waarde van het goede voorbeeld en de eerbiediging van de fundamentele ethische beginselen, – gelet op artikel 50, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat bewezen is dat de productie van sportkleding en -schoeisel gebaseerd is op een wijdvertakt internationaal netwerk van onderaannemers en leveranciers, B. overwegende dat de niet-eerbiediging van IAO-arbeidsrechten ertoe leidt dat armoede in stand wordt gehouden en de ontwikkeling wordt belemmerd omdat de lonen laag worden gehouden en onderwijs wordt onthouden, en in strijd is met de menselijke waardigheid, C. overwegende dat vele sportkleding producerende bedrijven hebben gepleit voor vrijwillige gedragscodes, maar dat dergelijke gedragscodes nog niet algemeen worden toegepast in alle zakelijke praktijken en inkoopstrategieën voor hun mondiale productieketens, D. overwegende dat enkele toonaangevende sportkleding producerende bedrijven en enkele investeringsfirma's die hun maatschappelijke verantwoordelijk hebben genomen hebben verklaard dat de huidige meedogenloze zakelijke en arbeidspraktijken in de productieketen onhoudbaar zijn en eerlijke concurrentie belemmeren, E. overwegende dat er bij de consument steeds meer bezorgdheid ontstaat over uitbuiting en de slechte arbeidsomstandigheden die overheersen in de productieketen van sommige sportkledingmerken, 1. dringt er bij sportkleding producerende bedrijven op aan een inkoopbeleid aan te nemen dat leveranciers en onderaannemers ertoe verplicht de internationaal erkende arbeidsnormen te eerbiedigen, inclusief alle mensenrechtennormen die door de IAO zijn aangemerkt als fundamentele rechten op het werk, plus het recht op arbeidsloon op basis van een regelmatige werkweek, menselijke werktijden zonder gedwongen overwerk en een veilige en gezonde werkplek waar werknemers niet worden lastiggevallen; 2. dringt er bij de Commissie op aan, in de aanloop naar de Olympische Spelen, de belangrijkste actoren uit de sportkleding- en sportschoeisel producerende sector - sportkledingmerken, de Wereldfederatie van sportartikelen producerende industrieën en het IOC - te verzoeken om onderhandelingen te starten die moeten uitmonden in een sectoriële oplossing met volledige inachtneming van de IAO-arbeidsnormen; 3. dringt er bij de IAO op aan een geloofwaardig en onafhankelijk inspectiesysteem te ontwikkelen om toezicht uit te oefenen op de eerbiediging van de IAO-arbeidsnormen in de wereldwijde sportartikelen producerende industrie en dat gebaseerd is op bovengenoemd inspectiesysteem; 4. verzoekt sportkleding producerende bedrijven onmiddellijk stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat het recht van werknemers om vakbonden op te richten en er lid van te worden wordt geëerbiedigd in hun respectieve productieketens; 5. verzoekt leveranciers en producenten van sportkleding en sportschoeisel om arbeidspraktijken aan te nemen die leiden tot arbeidsomstandigheden die in overeenstemming zijn met de internationale arbeidsnormen en de nationale arbeidswetgeving; 6. dringt er bij de Commissie op aan om, in samenwerking met de IAO, het IOC er toe te brengen dat de eerbiediging van internationaal aanvaarde arbeidsrechten wordt opgenomen in de fundamentele beginselen, het Olympisch Handvest en de gedragscode, en tevens dat het IOC als contractuele bepaling in licentie-, sponsoring- en marketingovereenkomsten opneemt dat de arbeidspraktijken en -omstandigheden bij de productie van goederen met het IOC-logo voldoen aan de internationaal erkende arbeidsnormen, inclusief alle mensenrechten die door de IAO worden aangemerkt als fundamentele rechten; 7. verzoekt de Wereldfederatie van sportartikelen producerende industrieën zich ertoe te verplichten om publiekelijk te verklaren dat de sportkleding en sportschoeisel producerende bedrijven met concrete en duidelijke maatregelen moeten komen voor een sectoriële oplossing die gericht is op volledige eerbiediging van de IAO-arbeidsnormen; 8. is van mening dat er meer middelen ter beschikking moeten worden gesteld van het Internationaal Programma van de IAO; 9. is van mening dat voor de eerbiediging van de fundamentele rechten op het werk niet alleen de betrokkenheid van de IAO vereist is, maar dat strategieën om fundamentele arbeidsnormen te bevorderen ook in het kader van de WTO ten uitvoer moeten worden gelegd; 10. benadrukt tevens het belang van toegenomen consumentenbewustzijn en de ontwikkeling van sociale en fair trade-keurmerken om multinationale bedrijven aan te moedigen om de arbeidsomstandigheden te verbeteren; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de regeringen van de huidige en de nieuwe lidstaten, de Commissie, het Internationaal Olympisch Comité, de Wereldfederatie van sportartikelen producerende industrieën en de Internationale Arbeidsorganisatie. Het Europees Parlement , – gezien zijn voorgaande resoluties over de situatie in Nigeria, – gezien de door Nigeria geratificeerde internationale overeenkomsten inzake de mensenrechten, – gelet op artikel 50, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat er tussen verschillende bevolkingsgroepen in Nigeria zeer vaak botsingen plaatsvinden, die de afgelopen jaren duizenden doden hebben gekost, B. overwegende dat deze botsingen soms een godsdienstig karakter hebben, C. overwegende dat de recente religieuze gewelduitbarsting in de Nigeriaanse deelstaat Plateau, die de dood van ongeveer 1500 christenen, de verplaatsing van zeker 50.000 personen en de vernietiging van 173 kerken tot gevolg heeft gehad, één van de ernstigste uitbarstingen is geweest van het voortdurende geweld in de afgelopen jaren jegens christelijke gemeenschappen in diverse Nigeriaanse deelstaten, D. overwegende dat door moslimextremisten in de deelstaat Plateau naar verluidt een groot aantal huursoldaten uit Niger en Tsjaad worden gerekruteerd om christelijke steden en dorpen aan te vallen, E. overwegende dat er door fundamentalistische moslimstrijders gewelddaden worden gepleegd, met name in de deelstaten van het noorden, en dat een bataljon van vijfhonderd soldaten, gesteund door tanks, nodig is geweest om de opstand te onderdrukken van de moslimsekte "Volgelingen van de profeet", die zich meester had gemaakt van politiebureaus en scholen in de deelstaat Kano, F. overwegende dat sinds 1999 twaalf noordelijke deelstaten met een moslimmeerderheid de strenge islamitische Sharia-wetgeving hebben ingevoerd, hetgeen geleid heeft tot een toename van de spanningen tussen moslims en christenen en tot etnische en religieuze gewelddaden, waarbij meer dan 10.000 mensen om het leven zijn gekomen, G. overwegende dat volledige vrijheid van godsdienst wordt gegarandeerd in de in 1999 aangenomen Nigeriaanse grondwet, H. overwegende dat een godsdienstwet slechts van toepassing mag zijn op degenen die deze aanvaarden, en dat het Europees Parlement herhaaldelijk zijn veroordeling heeft uitgesproken van de potentiële veroordeling door plaatselijke rechtbanken tot steniging van vrouwen op grond van de Sharia-wetgeving, I. overwegende dat de Nigeriaanse deelstaat Kano een van de laatste plaatsen is waar het wilde type poliovirus nog voorkomt, 1. veroordeelt alle vormen van religieuze onverdraagzaamheid en geweld, en - recentelijk - het op grote schaal doden van christenen en het vernietigen van kerken in de Nigeriaanse deelstaat Plateau; 2. doet een beroep op de Nigeriaanse regering om onmiddellijk efficiënte maatregelen te nemen ter bescherming van zijn burgers, om een eind te maken aan het geweld, om zich actief in te zetten voor de bevordering en eerbiediging van de mensenrechten, en met name de godsdienstvrijheid, en om een dialoog tot stand te brengen die leidt tot duurzame vrede en veiligheid in alle deelstaten; 3. doet een beroep op de Europese Unie om onmiddellijk een politieke dialoog op gang te brengen met de Nigeriaanse regering met het doel de verdraagzaamheid en vrede tussen de groeperingen, inclusief de religieuze autoriteiten, te bevorderen, alsook de veiligheid van de mensen, met inachtneming van de mensenrechten en dus ook de eerbiediging van godsdienstige overtuigingen; 4. betreurt dat de autoriteiten van Kano de polio-inentingen hebben stopgezet nadat er door bepaalde islamitische predikers ongegronde geruchten waren verspreid over het vaccin, waardoor ernstig afbreuk wordt gedaan aan de vorderingen bij de uitroeiing van polio in Afrika; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de EG-Commissie, de Raad ACS-EU, de medevoorzitters van de Parlementaire Paritaire Vergadering ACS-EU, en de Nigeriaanse regering. Het Europees Parlement, – gelet op artikelen 6 en 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gelet op het door de Algemene Vergadering van de VN in 1979 aangenomen Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW), – gezien de werkzaamheden van de Conferentie van Wenen over de mensenrechten (1993), in het kader waarvan de mensenrechten werden bekrachtigd en de schending ervan uit hoofde van cultuur of traditie werd veroordeeld, – gelet op de op 20 september 2002 aangenomen verklaring van Brussel betreffende preventie en bestrijding van mensenhandel, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van 19 en 20 juni 2003 te Thessaloniki en de gezamenlijke verklaring van de top EU-Westelijke Balkan van 21 juni 2003, – gezien de periodieke verslagen 2003 van de Commissie over de vorderingen van Bulgarije, Roemenië en Turkije op de weg naar toetreding, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 november 2002 over het verslag van de Commissie - Het stabilisatie- en associatieproces voor Zuidoost-Europa (1) - Eerste jaarverslag, – gezien het verslag van de Commissie - Het stabilisatie- en associatieproces voor Zuidoost-Europa - Tweede jaarverslag ( COM(2003) 139 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 2003 over dat verslag (2) , – gzien de werkzaamheden en het voortgangsverslag van de in het kader van het stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa ingestelde gender task force (mei 2003), – gezien de vergelijkende studie over de situatie van de vrouw in de Balkanlanden van mevrouw Marina Blagojevic namens het Europees Parlement (Belgrado, februari 2003), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0182/2004 ), Algemeen 1. acht het beslist noodzakelijk dat de landen van Zuidoost-Europa de genderdimensie in hun stabilisatie-, democratiserings- en onderhandelingsstrategieën op alle gebieden van het economische, politieke en maatschappelijke leven opnemen en maatregelen nemen ter bestrijding van discriminatie van vrouwen op alle gebieden, zowel in het openbare als in het privé-leven; 2. beklemtoont het belang van wettelijke bepalingen voor gelijkheid van mannen en vrouwen en van maatregelen en adequate mechanismen voor de uitvoering ervan (institutionele, financiële, menselijke hulpbronnen en kennisgrondslag voor het genderbeleid); 3. onderstreept het belang van de eerbiediging van de mensenrechten en de rechten van minderheden in deze gevoelige regio van de Balkan; verzoekt de landen in dit gebied en de kandidaat-lidstaten van de EU over te gaan tot ondertekening en ratificatie van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 1950 evenals van het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) van 1979; 4. stelt met bezorgdheid vast dat een groot aantal NGO's en internationale organisaties wijst op het feit dat Zuidoost-Europa in steeds ernstiger mate geconfronteerd wordt met mensenhandel en onderstreept het belang om het tijdens de vierde bijeenkomst van ministers van de in het kader van het Stabiliteitspact opgezette task force mensenhandel in december 2003 in Sofia door de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie van de Zuidoost-Europese landen aangegane engagement om gezamenlijk bijzondere mechanismen en maatregelen ter bescherming van slachtoffers van mensenhandel in te stellen, waar te maken; 5. stelt met verontrusting vast dat huiselijk geweld en denigrerend verbaal geweld tegen vrouwen in de media in alle Zuidoost-Europese landen een van de voornaamste zorgpunten blijft en dat uit verschillende nationale verslagen blijkt dat de organisatie van de strijd tegen allerlei vormen van geweld tegen vrouwen (gaande van verbaal tot lichamelijk geweld) en discriminatie op grond van geslacht in de landen van deze regio nog steeds in de kinderschoenen staat; 6. beklemtoont dat de reproductieve en seksuele rechten ernstig in het gedrang komen, terwijl de gezondheid van vrouwen, en dan vooral van hen die behoren tot minderheidsgroeperingen en tot plattelandsgemeenschappen, ernstig in gevaar wordt gebracht door de zware levensomstandigheden die te wijten zijn aan oorlogen en moeilijke overgangen, de "overlevingseconomie", die zich in hoge mate verlaat op het menselijke potentieel van de vrouw, de toename van geweld tegen vrouwen en de teloorgang van het gezondheidsstelsel in menig land van de regio; vestigt de aandacht op de algemene hachelijke situatie van de gezondheidszorg en de gezondheidsinfrastructuur en de daarmee gepaard gaande daling van de overheidsinvesteringen in de gezondheidszorgsystemen; 7. stelt met voldoening vast dat de levensverwachting van vrouwen aanzienlijk is verbeterd, doch spreekt zijn afkeuring uit over het feit dat Turkije, Bulgarije en Roemenië tot de groep landen behoren die het geringste percentage (tussen 2,9 en 5%) van hun begroting voor uitgaven in de gezondheidszorg uittrekken; 8. verzoekt de Commissie de landen van Zuidoost-Europa en - in het kader van de pretoetredingsstrategie - ook de kandidaat-lidstaten meer te betrekken bij de communautaire programma's inzake de bevordering van gelijke behandeling van mannen en vrouwen en in het bijzonder de communautaire actieprogramma's inzake a) de gelijke behandeling van mannen en vrouwen (2001-2005), b) de bestrijding van discriminatie (2001-2006) en c) preventieve maatregelen ter bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen (DAPHNE); 9. stelt met bezorgdheid vast dat in de meeste landen van Zuidoost-Europa thans minder dan 20% van de vrouwen politiek actief is en, in vergelijking met andere regio's van Europa, de betrokkenheid van vrouwen bij de politieke besluitvorming uitermate laag is; verzoekt de regeringen en de politieke partijen specifieke maatregelen (campagnes, quota, wetten, enz.) vast te stellen om in democratische instellingen een genderevenwicht te bereiken; 10. stelt met bezorgdheid vast dat de economische achteruitgang van de regio een grotere negatieve impact heeft op vrouwen dan op mannen en dat de vervrouwelijking van armoede snel stijgt; beklemtoont het feit dat armoede en werkloosheid, in combinatie met een sterke patriarchale traditie, aan de basis liggen van de hoge mate van prostitutie en vrouwenhandel, evenals van geweld tegen vrouwen; 11. beklemtoont dat het menselijke potentieel van vrouwen, dat dankzij hun goede opleiding aan de hoge kant is, niet ten volle wordt benut voor de economische, sociale en culturele ontwikkeling van de regio als gevolg van discriminerende praktijken en vooroordelen; 12. verzoekt de regeringen van de landen van Zuidoost-Europa om, in het licht van het toenemend religieus fundamentalisme en de terugkeer naar de patriarchale samenleving, in te staan voor de fundamentele vrijheden en de eerbiediging van de mensenrechten, vrijheid van gedachte, vrijheid van geweten en godsdienst, en te waarborgen dat traditie geen afbreuk doet aan de persoonlijke wilsvrijheid, noch aan de rechten van de vrouw en het beginsel van gendergelijkheid; 13. verzoekt de landen van Zuidoost-Europa om er met alle geschikte middelen voor te zorgen dat in het lesmateriaal, de media en reclame geen propaganda wordt gemaakt voor de patriarchale samenleving waarin de rechten van de vrouw met voeten worden getreden, doch daarentegen juist wordt bijgedragen tot een positief beeld van de vrouw, gebaseerd op respect voor haar waardigheid en het beginsel van gelijkheid tussen mannen en vrouwen; 14. wijst erop dat de vrouw een zeer belangrijke rol speelt bij de preventie en de oplossing van conflicten, de eerbiediging van verschillen en de totstandbrenging van vrede; onderstreept dat zij in het bewustzijn van de burgers bruggen kan slaan teneinde te komen tot een klimaat van verzoening, de eerbiediging van verschillen, vreedzame coëxistentie van bevolkingsgroepen en een gemeenschappelijke visie; verzoekt de landen van de regio het genderperspectief op te nemen in de onderhandelingen betreffende conflictpreventie en -oplossing, vredeshandhavingsoperaties, rehabilitatie en wederopbouwactiviteiten; 15. pleit voor steun voor regionale vrouwennetwerken en samenwerking met soortgelijke EU-netwerken; 16. wijst met bezorgdheid op het probleem van het gebrek aan statistische gegevens en wetenschappelijk onderbouwde kennis die nodig zijn voor de beleidsvorming, het toezicht op en een behoorlijke evaluatie van de situatie van de vrouw in alle landen; stelt voor om via Commissiedelegaties permanente contacten te leggen met de betrokken plaatselijke, nationale en internationale instellingen en NGO's die in de regio werkzaam zijn teneinde alle beschikbare en nuttige gegevens inzake gender en de situatie van de vrouw te verzamelen; 17. erkent en steunt de werkzaamheden van de vrouwen-NGO's, evenals van de gender task force die actief is in het kader van het stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa, in het bijzonder op het vlak van de bestrijding van mensenhandel en de verhoging van de deelname van vrouwen aan de politieke en economische besluitvorming; Albanië 18. betreurt het feit dat Albanië gedurende lange tijd wordt geïdentificeerd als een land van herkomst en doorreis voor de handel in vrouwen en kinderen via goed georganiseerde criminele netwerken die werden geruggensteund door een hoge graad van corruptie; verzoekt de regering van Albanië om delicten als corruptie en seksuele uitbuiting van vrouwen en kinderen krachtiger aan te pakken; 19. beklemtoont dat er geen betrouwbare gegevens omtrent huiselijk geweld en ongewenste intimiteiten ten aanzien van Albanese vrouwen beschikbaar zijn, en dat dit mede te wijten is aan het feit dat geweld tegen vrouwen door hen niet bewust als een inbreuk op hun rechten wordt ervaren; roept de regering van Albanië op om relevante gegevens te verzamelen en aan een grondig onderzoek te onderwerpen; 20. stelt met verontrusting de heropleving van het gewoonterecht in Noord-Albanië en de daarmee samenhangende achteruitgang van de levensomstandigheden van meisjes en jonge vrouwen vast; Bulgarije 21. is verheugd over de oprichting van een adviescommissie voor gelijke kansen voor vrouwen en mannen en een commissie voor de preventie van discriminatie in het kader van een nieuwe antidiscriminatiewet, maar herinnert eraan dat Bulgarije het enige kandidaat-land is dat de mechanismen voor gendergelijkheid nog niet heeft geïmplementeerd en dat deze mechanismen een conditio sine qua non zijn voor de werkelijke omzetting van het EU-acquis; 22. benadrukt dat Bulgarije het laagste werkgelegenheidspercentage heeft in vergelijking met de andere kandidaat-landen (46,1% voor vrouwen en 55% voor mannen); dringt er bij de regering op aan beleidsmaatregelen te nemen om de inkomensverschillen tussen mannen en vrouwen weg te werken en de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt en bij besluitvorming en bestuur te vergroten; Bosnië-Herzegovina 23. betreurt het feit dat de handel in en seksuele uitbuiting van vrouwen en kinderen, vooral sinds de komst van vredestroepen in het land, toeneemt; dringt er bij het land op aan om met Europol te onderhandelen met het oog op een zo spoedig mogelijke sluiting van de noodzakelijke overeenkomsten met Europol te sluiten voor praktische en doelmatige samenwerking tussen de politiediensten; 24. betreurt de toenemende tolerantie ten aanzien van geweld tegenover vrouwen die voor een deel te wijten is aan de sterke predominantie van negatieve patriarchale tradities en gebruiken; verheugt zich over de inspanningen die worden geleverd om een wet aan te nemen voor het bestraffen van huiselijk geweld; 25. verzoekt de Commissie om specifieke acties en projecten op touw te zetten ter bestrijding van vrouwenhandel en geweld tegen vrouwen en erop aan te dringen plaatselijke vrouwenorganisaties en -initiatieven hierin te betrekken; Kroatië 26. stelt met bezorgdheid vast dat de vervolging van alle vormen van geweld tegen vrouwen door de nationale gerechtelijke instanties op een trage en inefficiënte manier verloopt en dringt er bij de regering van Kroatië op aan deze gerechtelijke ondoelmatigheid te verhelpen en de vervolging van geweldsmisdrijven tegen vrouwen naar behoren aan te pakken; 27. verzoekt Kroatië de wetshandhavende autoriteiten meer te doordringen van het bestaan van criminele drugs- en mensenhandelbendes, aangezien dit niet voldoende beseft wordt ondanks het feit dat Kroatië een belangrijk doorreis- en bestemmingsland is, zoals blijkt uit recente ervaringen; Griekenland 28. stelt met bezorgdheid vast dat de vertegenwoordiging van vrouwen in verkozen lichamen, regering, vakbonden en politieke partijen laag blijft waardoor Griekenland eindigt als laatste in de reeks van 25 lidstaten die deel zullen uitmaken van een uitgebreid Europa; dringt er bij de regering, de politieke partijen en de betrokken autoriteiten op aan om meer inspanningen te leveren teneinde een genderevenwicht in de politieke en economische besluitvormingsprocessen te bereiken; Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) 29. merkt op dat er in de praktijk geen adequate mechanismen bestaan waarmee de wettelijke bepalingen betreffende gendergelijkheid ten volle kunnen worden geïmplementeerd; dat de bestaande wetgeving op zich weliswaar niet discriminatoir is, doch het probleem van discriminatie ook niet zodanig aanpakt dat hierdoor de rechtstreekse en efficiënte bescherming van vrouwen gewaarborgd wordt; merkt op dat dit te wijten is aan het diepgewortelde genderbepaalde, stereotiepe en traditionele onderscheid dat tussen de rol van de geslachten wordt gemaakt; 30. betreurt het feit dat seksueel misbruik van meisjes binnen het gezin in de FYROM niet wordt opgevat als een probleem, terwijl de sociale centra toch wijzen op de wijdverbreidheid van dit soort geweld; 31. beklemtoont dat in de wetgeving van de FYROM geen bepalingen betreffende vrouwenhandel als misdrijf zijn opgenomen, hetgeen de effectieve vervolging van dit verschijnsel aanzienlijk in de weg staat; verzoekt de regering om wetgeving en regelgeving ter zake uit te werken; Roemenië 32. stelt met bezorgdheid vast dat Roemenië als land van herkomst, doorreis en bestemming nog steeds in ernstige mate wordt geconfronteerd met mensenhandel, ondanks de wet inzake de bestrijding van mensenhandel van 2001; wijst op het gebrek aan toereikende middelen binnen het gerechtelijk apparaat en roept de autoriteiten op om, in samenwerking met de Commissie en de NGO's, meer voorlichtingscampagnes op te zetten die met name gericht zijn op de preventie en op potentiële slachtoffers van mensenhandel; 33. betreurt dat er in Roemenië nog steeds veel etnisch gemotiveerde misdaden jegens Roma-vrouwen worden gepleegd; verlangt dat de Roemeense autoriteiten alle nodige maatregelen nemen teneinde deze misdaden te voorkomen en verzoekt de Commissie met klem hierop bij de onderhandelingen over het lidmaatschap van de EU aan te dringen; 34. betreurt dat vrouwen in het politieke leven nog steeds ondervertegenwoordigd zijn en dat zij anderzijds, als het gaat om werkloosheid en armoede, oververtegenwoordigd zijn, met name bij minderheden zoals de Roma en personen ouder dan 45 jaar; doet een beroep op de Roemeense regering om gebruik te maken van de financiële mogelijkheden die de EU biedt, om het aantal werkloze vrouwen terug te dringen en de werkgelegenheid onder vrouwen te bevorderen; 35. wijst erop dat er nog een aantal specifieke problemen door de regering moet worden aangepakt zoals de onwetendheid omtrent en de niet-beschikbaarheid van voorbehoedmiddelen, de hoge mate van huiselijk geweld jegens vrouwen, de benarde situatie van vrouwen bij minderheden en gedwongen huwelijken van minderjarige meisjes; verzoekt de Roemeense regering de noodzakelijke maatregelen te nemen en haast te maken met de procedures om zich te conformeren aan het acquis communautair; Servië en Montenegro 36. laakt het feit dat de rechtszaak tegen de Montenegrijnse plaatsvervangend openbaar aanklager en drie andere mannen die terechtstonden wegens hun rol in seksslavernij, is mislukt omdat het Openbaar Ministerie de strafzaak, ondanks het bestaan van gedetailleerd bewijsmateriaal en de getuigenverklaring van het slachtoffer, heeft geseponeerd; 37. verzoekt de regering van Servië en Montenegro met klem te voldoen aan de minimumnormen betreffende de liquidatie van de seksindustrie en maatregelen te nemen tegen de algemene corruptie; 38. verlangt een verklaring voor het feit dat, sinds de komst van KFOR-troepen in Kosovo en de tussenkomst van het internationaal politieapparaat in de mensenhandelproblematiek, de vrouwenhandel duidelijk is toegenomen; wenst dat de betrokken personen naar behoren worden vervolgd en veroordeeld; Turkije 39. stelt met bezorgdheid vast dat huiselijk geweld en andere vormen van geweld jegens vrouwen nog steeds op grote schaal voorkomen; dringt er bij Turkije op aan om volledige wettelijke bescherming, rechtsbijstand en economische steun aan de slachtoffers te verlenen alsook te zorgen voor opvanghuizen en soortgelijke faciliteiten, die thans praktisch niet bestaan; verzoekt de Commissie de ontwikkelingen op dit gebied op de voet te blijven volgen; 40. verzoekt Turkije om gendergelijkheid op te nemen als onderdeel van het zesde hervormingspakket van het Wetboek van Strafrecht – artikel 51 van de algemene bepalingen – dat gaat over misdrijven die zijn gepleegd onder extreme provocatie, van toepassing op misdrijven die van oudsher worden beschouwd als misdrijven tegen de zedelijkheid; wenst dat een eind wordt gemaakt aan de praktijk dat vonnissen in zaken van "eremisdrijven" worden verminderd op grond van tradities en gebruiken (art. 462), aangezien het van oordeel is dat dergelijke misdrijven moeten worden beschouwd als eerstegraads moord; dringt voorts aan op schrapping van het woord "maagdelijkheid" uit de bepalingen inzake aanranding en verkrachting in het Wetboek van Strafrecht; 41. beschouwt de in Turkije nog steeds voorkomende gedwongen huwelijken als een schending van de fundamentele rechten en een vorm van geweld jegens vrouwen; verzoekt Turkije ernaar te streven deze veel voorkomende praktijk een halt toe te roepen; o o o 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de betrokken lidstaten, de kandidaat-landen, de SAP-landen alsmede aan de speciale coördinator voor het Stabiliteitspact. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 17 december 1992 over de door antipersoonsmijnen veroorzaakte schade (1) , van 29 juni 1995 over landmijnen en blindheid veroorzakende laserwapens (2) alsmede over antipersoonsmijnen: een moordende belemmering voor ontwikkeling (3) , van 18 december 1997 over het Verdrag van 1997 over het verbod op en de vernietiging van antipersonenmijnen (4) , van 25 oktober 2000 over de bestrijding van antipersoneelmijnen (5) , van 6 september 2001 over acties om te bevorderen dat niet op staatsniveau opererende actoren zich verplichten tot een totaal verbod op antipersoonsmijnen (6) , en van 13 februari 2003 over de schadelijke gevolgen van niet-geëxplodeerd oorlogsmateriaal (landmijnen en clustermunitie) en verarmd uranium bevattende munitie (7) , – onder verwijzing naar paragraaf 40 van zijn resolutie van 4 december 2003 over de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad in Brussel op 12 en 13 december 2003 (8) waarin het de Raad ertoe oproept "de huidige en toekomstige lidstaten te verzoeken zo spoedig mogelijk toe te treden tot het Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoonsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens, teneinde de Europese Unie in staat te stellen een volledige en actieve rol te spelen bij de eerste conferentie tot herziening van dit verdrag in 2004 met het oog op universalisering, consolidatie en volledige tenuitvoerlegging ervan", – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de bestrijding van antipersoonsmijnen: een grotere bijdrage van de Europese Unie, en het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de bestrijding van antipersoonsmijnen ( COM(2000) 111 ), – gezien het Verdrag van 1997 inzake het verbod en de vernietiging van antipersoonsmijnen (het Verdrag van Ottawa), – gezien het actieplan van de EU inzake antipersoonsmijnen 2002-2004, – gelet op artikel 37, lid 4 van zijn Reglement, A. met bevestiging van zijn vastbeslotenheid om een eind te maken aan het leed en de ongevallen tengevolge van antipersoonsmijnen die wekelijks honderden doden en gewonden veroorzaken, meestal onschuldige en ongewapende burgers en met name kinderen, die economische ontwikkeling en wederopbouw belemmeren, de repatriëring van vluchtelingen en ontheemden in eigen land bemoeilijken en jaren na het aanbrengen ervan nog ernstige gevolgen hebben, B. overwegende dat 141 staten zijn overgegaan tot ratificatie van of toetreding tot het Verdrag inzake het verbod op het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoonsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (ook bekend als het Mijnenverbodsverdrag) en dat dit verdrag door nog eens 9 staten is ondertekend, C. overwegende dat 44 landen zich niet bij het Mijnenverbodsverdrag hebben aangesloten (9) , D. overwegende dat de staten die partij zijn bij het Verdrag van Ottawa zich strikt aan de bepalingen houden, waarbij 68 verdragspartijen meer dan 31,5 miljoen mijnen hebben vernietigd, terwijl nog eens 13 partijen met vernietiging bezig zijn; dat alle staten die hebben kunnen voldoen aan de uiterste termijnen voor de vernietiging van hun voorraden hebben verklaard dat deze vernietiging geslaagd is en overwegende dat het percentage dat aangeeft in hoeverre de partijen hebben voldaan aan de aanvankelijke eis ten aanzien van doorzichtige berichtgeving meer dan 90% bedraagt, E. overwegende dat ondanks deze vooruitgang naar schatting 78 landen nog steeds beschikken over voorraden van tussen de 200 en 215 miljoen antipersoonsmijnen en dat er nog steeds tussen de 15.000 en 20.000 nieuwe slachtoffers van landmijnen per jaar vallen, terwijl landmijnen nog steeds in 82 landen ter wereld verspreid liggen, F. derhalve het belang erkennend van de eerste conferentie van de staten die partij zijn bij het Verdrag, die van 29 november t/m 3 december 2004 in Nairobi, Kenia, zal worden gehouden (de "Top van Nairobi voor een mijnenvrije wereld"), G. overwegende dat het merendeel van de landmijnen op dit ogenblik wordt gelegd in het kader van een gewapend conflict en/of burgeroorlog, waarbij zowel de strijdkrachten van een staat als niet op staatsniveau opererende gewapende groeperingen bij het gebruik van landmijnen kunnen zijn betrokken, H. overwegende dat de internationale gemeenschap moreel verplicht is alle partijen die in dergelijke conflicten zijn verwikkeld, zowel staten als niet op staatsniveau opererende actoren, ertoe te brengen zich te verplichten het gebruik van antipersoonsmijnen stop te zetten, met het oog op een echt algeheel verbod op deze onmenselijke wapens, I. de inspanningen erkennende van regeringen, internationale instellingen en gespecialiseerde NGO's om niet op staatsniveau opererende actoren ertoe aan te zetten het gebruik van antipersoonsmijnen stop te zetten, J. overwegende dat dit niet steun aan of erkenning van de legitimiteit van gewapende niet op staatsniveau opererende actoren of hun activiteiten impliceert, K. overwegende dat gewapende, niet op staatsniveau opererende actoren hun respect voor de humanitaire norm zoals ingesteld door het Verdrag van Ottawa op een aantal concrete manieren moeten tonen, zoals: stopzetting van het gebruik en de productie van en handel in antipersoonsmijnen, ondertekening van de Akte van verbintenis overeenkomstig de Oproep van Genève, het afleggen van openbare verklaringen en het vergemakkelijken van mijnopruiming, scholing op het gebied van de risico's van landmijnen, bijstand aan de slachtoffers en humanitaire mijnenactiviteiten in gebieden die zich onder hun controle bevinden, 1. verzoekt alle staten die niet zijn overgegaan tot ondertekening van het Verdrag inzake het verbod op het gebruik, de opslag, de productie en de overdracht van antipersoonsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens zich hierbij onverwijld aan te sluiten, in ieder geval voor de eerste conferentie tot herziening van het verdrag; 2. verzoekt alle landen die het Verdrag hebben ondertekend maar nog niet geratificeerd, dit onverwijld te ratificeren; 3. verzoekt alle landen die het Verdrag nog niet hebben geratificeerd of nog niet zijn toegetreden, op vrijwillige basis informatie te verstrekken ten einde de inspanningen ten behoeve van de wereldwijde mijnenactie doeltreffender te maken; 4. dringt er bij de Verenigde Staten op aan terug te komen van hun aangekondigde voornemen zich niet bij het verdrag aan te sluiten en van hun besluit hun 8,8 miljoen zogenoemde "slimme" antipersoonsmijnen (uitgerust met zelfvernietigingsmechanismen) te behouden en pas na 2010 - vier jaar later dan de vorige streefdatum - een einde te maken aan het gebruik van "klassieke" antipersoons- en antivoertuiglandmijnen; 5. doet een beroep op de vier overblijvende lidstaten van de uitgebreide Europese Unie die nog niet zijn overgegaan tot ratificering van of toetreding tot het Mijnenverbodsverdrag van 1997 dit onverwijld alsnog te doen, in ieder geval voor de eerste conferentie tot herziening van het verdrag; 6. verzoekt alle staten die partij bij het verdrag zijn op het hoogst mogelijke niveau deel te nemen aan de Topconferentie van Nairobi, zoals daarom werd verzocht op de vijfde bijeenkomst van de partijen op staatsniveau in Bangkok, Thailand, van september 2003; 7. doet een beroep op alle staten en alle andere betrokkenen voor het begin van de Top van Nairobi opnieuw hun verknochtheid aan de humanitaire doelstellingen van het Verdrag te onderstrepen om ervoor te zorgen dat de eerste herzieningsconferentie een belangrijke mijlpaal zal zijn voor het aanduiden van hetgeen bereikt is en het vaststellen welke uitdagingen overblijven, en bovendien op de Topbijeenkomst te verklaren dat zij zich ertoe verplichten vastberaden te streven naar beëindiging van het leed dat door antipersoonsmijnen wordt veroorzaakt; 8. is verheugd over de verklaring van 13 februari 2004 van het voorzitterschap namens de Europese Unie, voorafgaand aan de Topbijeenkomst van Nairobi van 2004 over een mijnenvrije wereld, waarin wordt gezegd dat de eerste conferentie tot herziening van het verdrag niet alleen de balans moet opmaken van hetgeen bereikt is, maar ook de blik op de toekomst moet richten en dat de EU hoopt dat men er op de Conferentie van 2004 te Nairobi in zal slagen overeenstemming zal bereiken over een duidelijk en praktisch uitvoerbaar actieplan dat de concrete stappen bevat die noodzakelijk zijn om aanzienlijke vooruitgang in de periode van 2004 tot 2009 te bereiken; 9. meent dat de eerste Conferentie van Nairobi tot herziening moet worden georganiseerd om de tot dusver geboekte vooruitgang te beklemtonen bij de tenuitvoerlegging van de vier hoofddoelstellingen van het Verdrag van Ottawa, te weten het opruimen van gebieden waar mijnen liggen, steun aan slachtoffers, vernietiging van voorraden van antipersoonsmijnen en het universeel maken van het Verdrag; 10. verzoekt de Conferentie van Nairobi tot herziening van het Verdrag van Ottawa met een krachtige verklaring te komen waarin alle NSA's (niet op staatsniveau opererende actoren) worden opgeroepen om overeenkomstig de Oproep van Genève de akte te ondertekenen waarin zij toezeggen een totaal verbod op antipersoonsmijnen te zullen goedkeuren en op het gebied van mijnen te zullen samenwerken; wenst dat meer middelen ter beschikking worden gesteld voor mijnopruimingswerkzaamheden met humanitaire oogmerken, voorlichting over de risico's van landmijnen en voor de zorg, revalidatie en sociale en economische herintegratie van landmijnslachtoffers in gebieden onder staatscontrole of onder de feitelijke controle van gewapende, niet op staatsniveau opererende actoren; 11. dringt erop aan dat bij de herziening ook een beoordeling wordt gemaakt van de vooruitgang en de uitdagingen in verband met kernpunten die essentieel zijn voor het bereiken van deze doelstellingen, met name het ter beschikking stellen van middelen, het uitwisselen van informatie, maatregelen ter voorkoming en uitschakeling van verboden activiteiten alsmede maatregelen om naleving te vergemakkelijken; dringt er, vóór de Conferentie tot herziening van het verdrag, bij de partijen op staatsniveau op aan nationale wetgeving met uitvoeringsvoorschriften (zoals vereist op grond van artikel 9) vast te stellen, met inbegrip van strafrechtelijke sancties, ter voorkoming of onderdrukking van op grond van het verdrag verboden activiteiten door personen of op grondgebied die onder hun jurisdictie of controle vallen; 12. herinnert aan de belofte van de Europese Gemeenschap voor de periode 2002-2009 € 240 mln ter beschikking te stellen, wijst erop dat haar strategie voor maatregelen in verband met landmijnen gericht is op vijf elkaar wederzijds versterkende elementen, namelijk streven naar stigmatisering van het gebruik van antipersoonsmijnen en ondersteuning van een totaal verbod; voorlichting over de risico's van landmijnen, mijnopruiming, steunverlening aan slachtoffers en vernietiging van voorraden, en wijst erop dat zij haar financiële steun bij voorrang richt op landen die de beginselen en verplichtingen van het Mijnenverbodsverdrag onderschrijven; 13. herinnert er echter aan dat de Europese Unie ook kan overwegen financiële steun te verlenen aan staten die geen partij zijn bij het Mijnenverbodsverdrag als zich humanitaire noodsituaties mochten voordoen; evenals in het verleden moet aan deze steunverlening de voorwaarde worden verbonden dat het begunstigde land ervan blijk heeft gegeven de politieke wil te hebben naar aansluiting bij het verdrag te streven; 14. verzoekt de Raad en de lidstaten van de EU om tijdens de Conferentie tot herziening met één stem te spreken; 15. verzoekt de Raad en de Commissie om de inspanningen te blijven steunen teneinde de NSA's (niet op staatsniveau opererende actoren) te betrekken bij een verbod van de landmijnen, waarbij dit geen steun of erkenning van de legitimiteit van de NSA's of hun activiteiten impliceert; 16. herinnert eraan dat een ambitieus aspect van het Mijnenverbodsverdrag de vaststelling was van doelstellingen voor het opruimen van mijnen in de gehele wereld en dat de eerste uiterste termijnen voor mijnopruiming in 2009 zullen aflopen; constateert tot zijn teleurstelling dat het langzame tempo bij het opruimen van mijnen en het nieuwe gebruik van landmijnen in conflicten betekenen dat deze doelstellingen niet zullen worden gehaald zonder een hernieuwde demonstratie van politieke wil en verbintenissen tot het toewijzen van financiële middelen; verzoekt alle partijen op staatsniveau die geconfronteerd worden met antipersoonsmijnen om vaststelling en uitvoering van strategische en realistische nationale mijnactieplannen die stroken met de in het verdrag vastgestelde termijnen; 17. dringt, om te zorgen voor een voortdurend toezicht op de maatregelen van de Europese Unie en om haar toonaangevende rol bij deze acties te waarborgen, erop aan een delegatie van het Europees Parlement onder te brengen bij de delegatie van de EU naar de Topbijeenkomst van Nairobi over een mijnenvrije wereld; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de secretaris-generaal van de OVSE, het Internationaal comité van het Rode Kruis, het Comité van de internationale campagne van het verbod op landmijnen, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de regeringen van de Verenigde Staten van Amerika, de Russische Federatie, de Volksrepubliek China en de aangewezen voorzitter van de eerste Conferentie tot herziening van het verdrag.