(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad (SEC(2007)1731), – gezien de overeenkomst tussen de regering van de Republiek Korea en de Europese Gemeenschap betreffende samenwerking ter bestrijding van concurrentieverstorende activiteiten, – gelet op de artikelen 83 en 308 van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0398/2008), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0452/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Korea. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0240 ), – gelet op artikel 37 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0204/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0433/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien de ontwerptekst van de Raad (14066/2008), – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0649 ), – gezien zijn standpunt van 13 december 2007 (1) , – gelet op artikel 61, onder c) en artikel 67, lid 2, van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0384/2008), – gelet op artikel 51 en artikel 55, lid 3, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0456/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de tekst van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de ter raadpleging voorgelegde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0357 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0237/2008), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (1) , – gezien de toezeggingen van de vertegenwoordiger van de Raad bij schrijven van 3 december 2008 om het voorstel goed te keuren, overeenkomstig artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag en de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Parlement, de Raad en de Commissie, – gelet op de artikelen 80 bis en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0429/2008 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen, 1. gaat akkoord met het voorstel van de Commissie zoals dit is aangepast aan de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0450 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 179, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0280/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0396/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. hecht zijn goedkeuring aan de twee bijgaande gezamenlijke verklaringen van het Parlement, de Raad en de Commissie; 3. is van mening dat het referentiebedrag van het wetgevingsvoorstel niet te verenigen is met het maximum van rubriek 4 van het lopende financiële meerjarenkader zonder aanpassing van dat maximum volgens de regeling in het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA); is van mening dat de financiering van deze faciliteit de financiering van andere prioriteiten en huidige verplichtingen van de EU niet in gevaar mag brengen; 4. onderstreept dat het bepaalde in punt 14 van het IIA toepassing moet vinden wanneer de wetgevende autoriteit besluit het wetgevingsvoorstel te aanvaarden; benadrukt dat het Parlement met de andere tak van de begrotingsautoriteit in onderhandeling moet treden om tijdig tot overeenstemming te komen over de financiering van deze faciliteit; 5. is van mening dat de beide takken van de begrotingsautoriteit tijdens deze onderhandelingen alle financieringsmogelijkheden moeten verkennen, inclusief uitbreiding van de noodhulpreserve; is van oordeel dat de totale financiering het bedrag van 1 miljard EUR niet te boven mag gaan; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 december 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. ... /2008 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een snelleresponsfaciliteit voor maatregelen tegen de scherpe stijging van de voedselprijzen in de ontwikkelingslanden (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste/tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 1337/2008.) BIJLAGE Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over artikel 3, lid 1 Het Parlement, de Raad en de Commissie zijn het erover eens dat de indiening door de Commissie, zo spoedig mogelijk en vóór 1 mei 2009, van het algemene plan met informatie over de lijst van begunstigde landen en de verdeling van de financiële middelen over de diverse in aanmerking komende landen, met inachtneming van het in artikel 4, lid 2, van de verordening bedoelde passende evenwicht, geen voorwaarde is voor de goedkeuring van de eerste maatregelen voor de uitvoering van de financieringsfaciliteit overeenkomstig artikel 1 van de verordening. Zij zijn het er ook over eens dat het algemene plan zal voorzien in de mogelijkheid de uitvoering aan te passen aan nieuwe omstandigheden, als dit nodig is. Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over artikel 13 Het Parlement, de Raad en de Commissie verklaren dat de besluitvormingsprocedure voor de goedkeuring van uitvoeringsmaatregelen zo eenvoudig en zo kort mogelijk moet zijn voor de periode tot en met 30 april 2009. De Raad aanvaardt dat de periode voor de verzending van de documenten die voor advies bij het comité moeten worden ingediend, beperkt moet zijn tot tien werkdagen. Het Parlement aanvaardt dat de periode voor de uitoefening van zijn controlerecht ten aanzien van de maatregelen die bij het comité worden ingediend, vijf werkdagen na de datum van ontvangst van het advies van het comité over de ontwerpmaatregelen bij het comitologieregister afloopt. De Raad en de Commissie aanvaarden dat de reactie van het Parlement zal geschieden bij schrijven van de voorzitter van de Commissie ontwikkelingssamenwerking aan het verantwoordelijke lid van de Commissie en dat alle leden van het Parlement hiervan in kennis worden gesteld. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0147 ), – gelet op artikel 93 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0154/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken( A6-0448/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0147 ), – gelet op artikel 93 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0155/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0449/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de mondelinge vraag van 27 oktober 2008 aan de Raad over maatregelen ter verbetering van het klimaat voor het MKB in Europa − Small Business Act ( O-0113/08 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 25 juni 2008 over 'Denk eerst klein' − een 'Small Business Act' voor Europa ( COM(2008)0394 ) en de bijbehorende effectbeoordeling (SEC(2008)2101), – gezien het Europees Handvest voor kleine ondernemingen, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat kleine en middelgrote ondernemingen (MKB) zorgen voor meer dan 100 000 000 banen, bijdraagt aan economische groei, fungeert als belangrijke bron van innovatie, de gelijkheid tussen man en vrouw bevordert en de regionale ontwikkeling stimuleert, en daarmee van cruciaal belang is voor de Europese economie, B. overwegende dat het voorstel voor een 'Small Business Act' (SBA) voor Europa zeer welkom is, maar dat deze wet alleen effect zal sorteren wanneer er zowel op nationaal als op Gemeenschapsniveau concrete betrokkenheid bij de tenuitvoerlegging wordt getoond, C. overwegende dat de huidige crisis op de financiële markten duidelijk de vinger heeft gelegd op de tekortkomingen van het kader waarbinnen het mkb momenteel functioneert en het des te urgenter heeft gemaakt meer rekening te houden met de behoeften van het MKB en de bepalingen uit de SBA op doeltreffende wijze ten uitvoer te leggen, 1. roept de lidstaten op te bevestigen dat zij de SBA op de Europese Top in Brussel in december 2008 formeel zullen goedkeuren om te zorgen voor de noodzakelijke zichtbaarheid, en verzoekt de Raad, wanneer hij de SBA aanneemt, de bepalingen bindende kracht te geven zodat de wet een duidelijke en gunstige uitwerking op het MKB-milieu zal hebben; 2. benadrukt dat de lidstaten zich volledig achter de tenuitvoerlegging van de SBA moeten scharen zodat deze effectief kan zijn en roept op concrete maatregelen te treffen op nationaal en regionaal niveau, ter aanvulling van de maatregelen op Gemeenschapsniveau; verzoekt de lidstaten derhalve bekend te maken hoe en binnen welke tijdspanne de maatregelen van de SBA zullen worden verwerkt in de nationale regelgeving; 3. wijst erop dat het voor de doeltreffendheid van de maatregelen van de SBA het van fundamenteel belang is een bewakingssyteem in te stellen, waarmee toezicht gehouden kan worden op de vooruitgang en de tenuitvoerlegging door de Commissie en de lidstaten; dringt erop aan dat er een afzonderlijk hoofdstuk over de vooruitgang van de tenuitvoerlegging van de SBA-maatregelen wordt opgenomen in de jaarlijkse verslaglegging over nationale hervormingsprogramma's in het kader van de Lissabon-strategie; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten de reële economie niet te vergeten bij de aanpak van de huidige financiële crisis en het MKB bijgevolg concrete steun te bieden door op dit kritieke moment de toegang tot financiering te garanderen; is in dit verband ingenomen met het nieuwe pakket van de Europese Investeringsbank dat voorziet in een lening aan het MKB van 30 000 000 000 EUR dat door de Raad is goedgekeurd; is van mening dat het bedrag niet toereikend zal zijn om de problemen op te lossen die het MKB thans ondervindt bij financiering; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gelet op artikel 103, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat in juni 2008 de gedragscode van de Europese Unie inzake de uitvoer van wapens in 2008 tien jaar bestond, B. overwegende dat de Werkgroep conventionele wapens van de Raad (COARM) al meer dan drie jaar geleden, op 30 juni 2005, op technisch niveau overeenstemming heeft bereikt over de tekst van een gemeenschappelijk standpunt na langdurige onderhandelingen over een herziening van de gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer ten einde deze om te vormen in een doeltreffend instrument voor de controle op de wapenuitvoer vanaf het grondgebied van de EU en door bedrijven in de EU, C. overwegende dat de Gedragscode na aanneming van dit gemeenschappelijk standpunt voor alle lidstaten van de EU een juridisch bindend instrument voor controle op de wapenuitvoer zal zijn, D. overwegende dat de Europese Raad, ondanks herhaalde oproepen van het Parlement, sinds 2005 niet in staat is gebleken dit gemeenschappelijk standpunt op politiek niveau aan te nemen, waardoor het vraagstuk onopgelost blijft, E. overwegende dat dit vraagstuk des te urgenter is daar zich een aantal ontwikkelingen hebben voorgedaan: 1. herhaalt met klem zijn kritiek op de huidige politieke impasse die ertoe heeft geleid dat het gemeenschappelijk standpunt nog steeds niet is aangenomen, terwijl de gedragscode al tien jaar bestaat; 2. verzoekt het Franse voorzitterschap en zo nodig de eerstvolgende voorzitterschappen met klem deze kwestie op te lossen door ervoor te zorgen dat het gemeenschappelijk standpunt nu onverwijld wordt aangenomen; 3. herhaalt dat de bijdrage van de EU aan een internationaal bindend verdrag inzake de wapenhandel aanzienlijk aan geloofwaardigheid zal winnen als haar eigen regeling voor de uitvoer van wapens juridisch bindend wordt; 4. herhaalt dat naast de aanneming van het gemeenschappelijk standpunt onder meer ook de volgende maatregelen moeten worden genomen: 5. is ervan overtuigd dat de aanneming van het gemeenschappelijk standpunt inzake de gedragscode betreffende wapenuitvoer van vitaal belang is voor een behoorlijke tenuitvoerlegging van de toekomstige richtlijn inzake de overdracht van defensiegerelateerde producten binnen de Gemeenschap en voor een doeltreffende controle van wapenuitvoer; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien Speciaal Verslag nr. 8/2007 van de Europese Rekenkamer over de administratieve samenwerking op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (1) , – gezien Besluit 2007/436/EG, Euratom van de Raad van 7 juni 2007 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (2) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0427/2008 ), A. overwegende dat ontduiking van en fraude met de belasting over de toegevoegde waarde (BTW) niet alleen de financiering van de begrotingen van de lidstaten aantast, maar ook het stelsel van de eigen middelen van de EU, omdat de gederfde eigen middelen uit BTW moeten worden gecompenseerd door een verhoging van de aan het bruto nationaal inkomen (BNP) gerelateerde eigen middelen, zodat distorsies als gevolg van BTW-fraude de totaalbalans van het stelsel van de eigen middelen verstoren, B. overwegende dat de Commissie in haar mededeling van 31 mei 2006 over de noodzaak om een gecoördineerde strategie te ontwikkelen ter verbetering van de bestrijding van fiscale fraude ( COM(2006)0254 ), heeft opgemerkt dat de lidstaten onvoldoende gebruik maken van de mogelijkheden voor administratieve samenwerking die worden geboden door de versterking van het rechtskader van Verordening (EG) nr. 1798/2003 (3) , en de mening heeft uitgesproken dat het niveau van de administratieve samenwerking in geen verhouding staat tot de omvang van het intracommunautaire handelsverkeer, C. overwegende dat de door de Rekenkamer in haar Speciaal Verslag nr. 8/2007 opgemaakte analyse omtrent de vraag of de uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten op een tijdige en efficiënte manier verloopt en of er adequate administratieve structuren en procedures zijn ingevoerd om de administratieve samenwerking te ondersteunen, de conclusie oplevert dat de belangrijkste doelstelling van Verordening (EG) nr. 1798/2003 – namelijk effectieve administratieve samenwerking tegen BTW-ontduiking – niet is bereikt, 1. is ingenomen met Speciaal Verslag nr. 8/2007 van de Rekenkamer, dat een onafhankelijke evaluatie bevat van de administratieve samenwerking in de strijd tegen BTW-ontduiking en -fraude en waarin de door de lidstaten behaalde resultaten en de rol van de Commissie uitvoerig worden geanalyseerd; concludeert op basis van de bevindingen van de Rekenkamer dat Verordening (EG) nr. 1798/2003 geen effectief instrument is voor administratieve samenwerking, aangezien diverse lidstaten de implementatie daarvan belemmeren en de rol van de Commissie in deze beperkt is; BTW-fraude in cijfers 2. is zich ervan bewust dat de huidige omvang van BTW-ontduiking en -fraude moeilijk in te schatten is, aangezien veel lidstaten geen gegevens verzamelen of deze niet publiceren; merkt op dat volgens de ramingen van de Rekenkamer de gederfde ontvangsten uit de BTW in 2005 voor Duitsland 17 miljard EUR bedroegen en in het VK voor het belastingjaar 2005-2006 18,2 miljard EUR; merkt op dat het bedrag aan BTW-fraude de omvang van de totale jaarlijkse begroting van de Gemeenschap zou kunnen overschrijden; 3. is verheugd over het initiatief van de Commissie om een studie op te zetten om betrouwbare ramingen te verkrijgen van de omvang van belastingfraude, inclusief BTW-fraude, in de respectieve lidstaten; verzoekt de Commissie de bevoegde commissies van het Parlement te informeren over de bevindingen van deze studie, zodra deze beschikbaar zijn; 4. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan meer prioriteit toe te kennen aan de ontwikkeling van een gemeenschappelijke methode voor het kwantificeren en analyseren van de BTW-fraude, die het mogelijk moet maken te beoordelen in hoeverre de door de lidstaten genomen maatregelen ter bestrijding van BTW-ontduiking en -fraude resultaat opleveren dan wel of zij er alleen maar toe leiden dat het probleem van de BTW-fraude wordt verlegd naar andere economische sectoren of lidstaten; 5. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten de nodige aandacht te besteden aan de aanbevelingen van het Contactcomité van de Rekenkamers van de Europese Unie van december 2007, die o.a. voorstellen bevatten omtrent de vraag hoe de lidstaten hun schattingen kunnen verbeteren en hoe er een geïntegreerd model zou kunnen worden ontwikkeld voor het ramen van de BTW-fraude; Tekortkomingen bij de instanties van de lidstaten 6. is bezorgd over de tekortkomingen die zijn vastgesteld door de Rekenkamer met betrekking tot de administratieve samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van BTW; 7. is bezorgd over het feit dat de Rekenkamer heeft geconstateerd dat in sommige lidstaten de essentiële voorwaarden voor een effectieve samenwerking ontbraken; wijst in dat verband met name op de volgende tekortkomingen: 8. dringt er bij de lidstaten op aan tijdige uitwisseling van informatie op verzoek te garanderen; is ervan overtuigd dat de voorgestelde wijzigingen op de BTW-richtlijn (4) en op Verordening (EG) nr. 1798/2003, die ten doel hebben de termijnen voor het verzamelen en uitwisselen van informatie te verkorten, pas helemaal effectief zullen zijn als lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, controlemechanismen instellen om ervoor te zorgen dat er tijdig op de aanvragen wordt gereageerd; verzoekt de Commissie het Parlement te informeren omtrent de door de individuele lidstaten geboekte vorderingen bij het opzetten van bewakingssystemen en de doeltreffendheid daarvan te evalueren; 9. dringt er bij de Raad op aan een onderzoek in te stellen naar de discrepantie tussen het aantal verzoeken om informatie dat een lidstaat beweert te hebben ontvangen en het aantal verzoeken dat andere lidstaten naar die lidstaat beweren te hebben verstuurd, en dit probleem zo snel mogelijk op te lossen; 10. beveelt de Commissie aan dat de lidstaten binnen hun nationale hervormingsprogramma's in het kader van de strategie van Lissabon verslag uitbrengen van de tenuitvoerlegging van de vereisten inzake de overdracht van gegevens aan andere lidstaten; acht het van belang dat, indien de overdracht van gegevens van een lidstaat naar een andere systematisch wordt vertraagd, de Commissie een inbreukprocedure start tegen de lidstaat die zich hier schuldig aan maakt; 11. roept de Commissie op een verdere uitwisseling van beste werkmethodes en coördinatie tussen de lidstaten inzake de organisatorische regelingen voor administratieve samenwerking te vergemakkelijken; 12. verzoekt de lidstaten volledig gebruik te maken van de mogelijkheid om bevoegdheden te delegeren met betrekking tot uitwisseling van informatie met lokale belastingkantoren, teneinde de kwaliteit van de samenwerking te verbeteren en deze te versnellen; merkt op dat de Commissie in 2007 een beveiligd elektronisch informatiekanaal tussen lokale kantoren in verschillende lidstaten beschikbaar heeft gesteld; 13. beseft dat administratieve samenwerking op EU-niveau een essentieel instrument is voor de bestrijding van belastingfraude; moedigt de lidstaten aan volledig gebruik te maken van de mogelijkheid een doeltreffende administratieve samenwerking tussen plaatselijke belastingkantoren op te zetten, onder meer door middel van elektronische communicatie; 14. merkt op dat België het Eurocanet (European Carousel Network) heeft opgezet om de spontane uitwisseling van informatie te verbeteren; merkt op dat inmiddels 24 lidstaten deelnemen aan deze vorm van informatie-uitwisseling over bedrijven die worden verdacht van betrokkenheid bij carrouselfraude; 15. merkt op dat Eurocanet het volgens deskundigen voor belastingadministraties mogelijk maakt BTW-fraude sneller op te sporen, aangezien het in een uitgebreide uitwisseling van informatie voorziet, waarbij de Belgische overheid als centraal coördinatiepunt fungeert en ervoor zorgt dat de op het gebied van fraudebestrijding opererende administratieve diensten hierbij betrokken worden; 16. merkt evenwel op dat Eurocanet in zijn effectiviteit wordt beperkt door het feit dat drie grote lidstaten, namelijk Duitsland, Italië en het VK, er niet aan meewerken; roept Duitsland, Italië en het VK er derhalve toe op zich bij Eurocanet aan te sluiten; 17. constateert met bezorgdheid dat de Rekenkamer ernstige tekortkomingen in het Systeem voor de uitwisseling van BTW-informatie (VIES) heeft opgespoord als gevolg van vertragingen bij het verzamelen en vastleggen van gegevens en problemen met het corrigeren van foutieve gegevens; verzoekt de lidstaten en de Commissie hiervoor dringend een oplossing te vinden, en wel uiterlijk tegen eind 2008; 18. begrijpt niet waarom de lidstaten, ondanks de inspanningen van de Commissie om tot een overeenkomst te komen, nog steeds geen akkoord hebben bereikt over gemeenschappelijke criteria voor de annulering van BTW-nummers, terwijl de mogelijkheid om een BTW-nummer op korte termijn in te trekken een essentieel element is om BTW-fraude een halt toe te roepen en deze te voorkomen; 19. betreurt het dat de lidstaten onvoldoende gebruik maken van simultane multilaterale controles, hoewel de Gemeenschap wel degelijk voorziet in de financiering daarvan en de Rekenkamer meldt dat daarmee goede resultaten kunnen worden bereikt; 20. betreurt het dat Duitsland, vooral in het licht van de bovenvermelde tekortkomingen die door de Rekenkamer met betrekking tot Duitsland zijn vastgesteld, niet heeft voldaan aan het controleverzoek van de Rekenkamer; steunt de Rekenkamer in haar opvatting dat de weigering van Duitsland een inbreuk vormt op zijn verplichtingen uit hoofde van het EG-Verdrag; stelt vast dat Commissie bij het Hof van Justitie een inbreukprocedure tegen Duitsland heeft ingeleid; verzoekt de Rekenkamer de geplande controle in Duitsland uit te voeren indien het Hof van Justitie vaststelt dat inbreuk is gepleegd; 21. merkt op dat de Groep belastingvraagstukken van de Raad zich over het speciaal verslag van de Rekenkamer heeft beraden; verzoekt de Raad zich vóór december 2008 formeel uit te spreken over de bevindingen van de Rekenkamer, zoals hij ook heeft gedaan voor de andere speciale verslagen in het kader van de kwijtingprocedure van de Commissie; Follow-up van de vaststellingen van de Rekenkamer voor wat betreft nieuwe communautaire wetgeving 22. verwelkomt de voorstellen van de Commissie voor aanpassing van de BTW-richtlijn (5) en de verordening betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (6) om de vergaring en uitwisseling van informatie inzake intracommunautaire transacties vanaf 2010 te versnellen en dringt er bij de Raad op aan de voorgestelde maatregelen snel goed te keuren; 23. verzoekt de Commissie verdere voorstellen te doen ter versterking van de mogelijkheden van lidstaten om niet-betaalde BTW te innen door handelaren hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor belastingverliezen in gevallen waarin hun nalatigheid op het gebied van verslagleggingsverplichtingen de fraude heeft vergemakkelijkt; 24. verzoekt de Commissie verdere voorstellen te doen inzake geautomatiseerde toegang voor alle andere lidstaten tot bepaalde niet gevoelige gegevens die lidstaten bijhouden over hun eigen belastingplichtigen en over de harmonisering van procedures voor de registratie en uitschrijving van BTW-plichtige personen, om een snelle opsporing en uitschrijving van pseudo-belastingplichtigen te waarborgen; Huidige rol van de Commissie en toekomstperspectieven 25. merkt op dat het overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1798/2003 tot de taken van de Commissie behoort het functioneren van de administratieve samenwerking te beoordelen en de ervaringen van de lidstaten te verzamelen; constateert dat de Commissie het voornemen heeft om een controlesysteem met kwantificeerbare indicatoren op te zetten om na te gaan of de lidstaten in staat zijn elkaar op een doeltreffende manier assistentie te verlenen en of zij dat ook daadwerkelijk doen; verzoekt de Commissie het Parlement te informeren over de stand van zaken vóór het begin van de komende kwijtingsprocedure; 26. merkt op dat de Commissie geen toegang heeft tot de inhoud van informatie die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1798/2003 is of wordt uitgewisseld, maar zich dient te beperken tot het onderhoud en de ontwikkeling van het communicatienetwerk; is het er met de Rekenkamer over eens dat dit de Commissie hindert bij het opsporen van de oorzaken van de problemen en het formuleren van oplossingen daarvoor; 27. constateert dat de lidstaten weigeren de Commissie (OLAF) toegang te verlenen tot de gegevens die worden uitgewisseld in het kader van Verordening (EG) nr. 1798/2003 en tot de informatie die wordt uitgewisseld in het kader van Eurocanet; merkt op dat de Commissie (OLAF) zich op het standpunt stelt dat, indien zij wél toegang tot de bewuste gegevens zou krijgen, daarmee een belangrijke toegevoegde waarde zou worden gecreëerd omdat er dan vanuit communautair perspectief een analyse zou kunnen worden opgemaakt van de heersende trends en van recent gedetecteerde fraudesystemen; 28. merkt op dat Europol in april 2008 is begonnen met het aanleggen van een analytisch werkbestand omtrent intracommunautaire ploffraude, dat is gericht op het identificeren van de organisatoren van fraude, het blootleggen van hun criminele netwerken en het analyseren van de meest voorkomende vormen van intracommunautaire ploffraude; 29. neemt kennis van de conclusies van de ECOFIN-Raad van 7 oktober 2008, die besloot een nieuw mechanisme vast te stellen – het zogenaamde "Eurofisc" – ter verbetering van de samenwerking tussen de lidstaten bij de bestrijding van BTW-fraude; stelt vast dat "Eurofisc" moet voortbouwen op Eurocanet; stelt verder vast dat, overeenkomstig de richtsnoeren die zijn vastgesteld door de ECOFIN-Raad, Eurofisc een gedecentraliseerd netwerk zal zijn voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten, waarbij alle lidstaten op vrijwillige basis worden betrokken, en dat het netwerk opgezet moet worden op basis van overeenstemming tussen de deelnemende lidstaten, met ondersteuning van de Commissie; 30. is het ermee eens dat er een sterke politieke stimulans nodig is om tot substantiële verbeteringen te komen bij de samenwerking in de strijd tegen BTW-fraude; is er echter van overtuigd dat de invoering van Eurofisc alleen toegevoegde waarde kan opleveren indien de deelname aan het netwerk verplicht is voor alle lidstaten, teneinde de problemen die bij Eurocanet zijn opgetreden te voorkomen, en indien de Commissie ten volle deelneemt aan de activiteiten van Eurofisc en daarbij een coördinerende rol speelt; 31. verzoekt de Raad door te gaan met de onderhandelingen over het voorstel voor een verordening inzake wederzijdse administratieve bijstand bij de bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Gemeenschap worden geschaad, met inbegrip van BTW-fraude, dat zou voorzien in een gedetailleerd systeem voor multidisciplinaire administratieve samenwerking in de strijd tegen fraude; 32. verzoekt de verantwoordelijke diensten van de Commissie, DG Belastingen en Douane-unie en het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF), een taskforce samen te stellen om de volgende aspecten te onderzoeken: Intensievere samenwerking tussen justitiële instanties 33. roept de lidstaten ertoe op de in het nationale recht bestaande juridische obstakels voor grensoverschrijdende strafvervolging, met name in gevallen waar de BTW-verliezen zich voordoen in een andere lidstaat, op te ruimen; 34. constateert dat volgens de Commissie de inkomsten van de Gemeenschap uit eigen middelen uit BTW beschermd worden door de Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen van 1995 (7) ; merkt in dat verband op dat de Raad in 1997 in een toelichtend rapport nadrukkelijk heeft aangegeven dat de BTW buiten het toepassingsgebied van deze overeenkomst valt; wijst erop dat dit toelichtende rapport geen wettelijk bindende gevolgen heeft; verzoekt de Raad zijn interpretatie te herzien teneinde de juridische obstakels te verwijderen die rechtsvervolging van grensoverschrijdende BTW-fraude in de weg staan; o o o 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Rekenkamer, Europol en Eurojust, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement – gelet op de artikelen 6 en 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gelet op het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW), aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN op 18 december 1979, – gezien resolutie 1325(2000) van 31 oktober 2000 van de VN-veiligheidsraad over vrouwen, vrede en veiligheid, – gezien de werkzaamheden van de Conferentie van Wenen over de mensenrechten (1993), waarbij de mensenrechten bekrachtigd zijn en schendingen ervan uit naam van cultuur en traditie veroordeeld zijn, – gezien de Verklaring van Brussel inzake het voorkomen en bestrijden van mensenhandel, aangenomen op 20 september 2002, – gezien de voortgangsverslagen van 2007 van de Commissie over kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten, in bijlage bij de Mededeling van de Commissie van 6 november 2007, getiteld "Uitbreidingsstrategie en voornaamste uitdagingen 2007-2008" ( COM(2007)0663 ), – gezien de Mededeling van de Commissie van 25 oktober 2007, getiteld "Aanzet tot een antwoord van de EU op onstabiele situaties. Engagement voor duurzame ontwikkeling, stabiliteit en vrede onder moeilijke omstandigheden" ( COM(2007)0643 ), – gezien de Mededeling van de Commissie van 5 maart 2008, getiteld "Westelijke Balkan: Versterking van het Europees perspectief" ( COM(2008)0127 ), – gezien de werkzaamheden en het voortgangsverslag van de Gender Taskforce van het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa (2004), – gezien het onderzoek, getiteld "De situatie van de vrouw in de Balkanlanden: vergelijkend onderzoek", uitgevoerd door mevrouw Marina Blagojević in opdracht van het Europees Parlement (Belgrado, februari 2003), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 april 2004 over vrouwen in Zuidoost-Europa (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2005 over de rol van vrouwen in het sociale, economische en politieke leven in Turkije (2) en zijn resolutie van 13 februari 2007 over de rol van vrouwen in het sociale, economische en politieke leven in Turkije (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over de situatie van Roma-vrouwen in de Europese Unie (4) , – gezien de conclusies van de internationale conferentie "Women in conflict resolution", gehouden in Ljubljana op 21 en 22 juni 2008 in het Institutum Studiorum Humanitatis, Ljubljana Hogeschool voor menswetenschappen, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het rapport van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0435/2008 ), 1. is van mening dat voor een verdere politieke en economische stabilisatie en de invoering van democratische instellingen in de Balkanlanden de actieve participatie van vrouwen nodig is, gezien zij meer dan de helft van de bevolking uitmaken; 2. stelt met ongerustheid vast dat op gendergelijkheid gerichte wetgeving en gebruiken (institutioneel, financieel, sociaal) niet volledig gegarandeerd zijn, al bestaat er een verschil tussen landen die zijn begonnen met de toetredingsonderhandelingen en landen die dat nog niet hebben gedaan; 3. benadrukt het belang van gelijke rechten voor vrouwen en gelijke deelname aan de arbeidsmarkt, die beide essentieel zijn voor de economische onafhankelijkheid van vrouwen, voor de economische groei van landen en voor de bestrijding van de armoede, waardoor vrouwen eerder worden getroffen dan mannen; 4. stelt vast dat vrouwen naar verhouding harder worden getroffen door bezuinigingen op sociale diensten en overheidsgaven voor onder andere gezondheidszorg, kinderzorg en gezinszorg; wijst erop dat niet-loonsgebonden voordelen en diensten die vroeger werden verleend vrouwen in staat stelden om betaald werk te verrichten en zo werk en privéleven met elkaar te combineren; 5. stelt bezorgd vast dat vrouwen, die in het algemeen ondervertegenwoordigd zijn op de arbeidsmarkt, oververtegenwoordigd zijn in sommige, van oudsher "vrouwelijke" beroepen, waarin hun positie, met name in plattelandsgebieden, kwetsbaarder is; pleit in dat verband voor speciale maatregelen om de feminisering van "slechter betaalde" sectoren te vermijden; is ook bezorgd over het bestaan van een "loonkloof" tussen mannen en vrouwen en over de problemen die vrouwen hebben bij het opzetten van een eigen bedrijf; 6. verzoekt de regeringen van de Balkanlanden om een wetskader in te voeren voor gelijke betaling van mannen en vrouwen, om vrouwen te ondersteunen bij het combineren van werk en privéleven en om daarvoor kwalitatief goede, toegankelijke en betaalbare kinderopvang en opvang van ouderen te regelen, en om daarnaast belemmeringen voor vrouwelijk ondernemerschap weg te nemen; 7. onderstreept het belang van onderwijs voor het uitbannen van stereotypen met betrekking tot sociale rolpatronen voor mannen en vrouwen, en cultureel bepaalde stereotypen en onderstreept het feit dat het onderwijssysteem zelf geen vaste rolpatronen moet stimuleren, ook niet bij de keuze van een beroep; 8. vraagt aandacht voor de gebrekkige gezondheidszorg, met name in plattelandsgebieden, en roept de regeringen op om voor vrouwen periodieke controles in te voeren op baarmoederhalskanker, borstkanker, en HIV/AIDS, waarvan de risico's voor vrouwen groter zijn dan voor mannen; benadrukt het belang van psychologisch en medisch herstel van vrouwelijke oorlogsslachtoffers; 9. is van mening dat vrouwen in de Balkan die onder de oorlog hebben geleden niet langer alleen als oorlogsslachtoffers gezien moeten worden, maar juist ook als actoren in stabilisatie en conflictoplossing; benadrukt dat vrouwen in de Balkan in het algemeen die rol alleen kunnen vervullen als ze evenredig vertegenwoordigd zijn bij politieke en economische besluitvorming; juicht de invoering van quota toe en dringt er bij de landen die dit nog niet hebben gedaan op aan vrouwelijke vertegenwoordiging te bevorderen en, waar nodig, effectief quota toe te passen in politieke partijen en nationale parlementen, en moedigt de landen die dit wel hebben gedaan, dit proces voort te zetten om te verzekeren dat vrouwen kunnen deelnamen aan het politieke leven en de ondervertegenwoordiging weg te werken, om het "glazen plafond" voor eens en voor altijd op te heffen, en positieve acties uit te voeren om ervoor te zorgen dat mannen en vrouwen van jongs af aan over burgerschap leren en zich hiervoor inzetten; 10. stelt bezorgd vast dat ondanks het wetgevend kader dat onlangs in de meeste Balkanlanden is ingevoerd, huiselijk geweld en verbale agressie nog steeds voorkomen; verzoekt de betreffende landen daarom om veilige opvangplaatsen voor de slachtoffers te creëren en er zorg voor te dragen dat de rechtshandhavende instellingen, overheden en ambtenaren alerter zijn op dit verschijnsel; 11. benadrukt dat huiselijk geweld nog wijder verbreid is dan uit de bestaande gegevens blijkt, en dat de statistieken en gegevens daarover gefragmenteerd zijn, slecht ingezameld en niet gestandaardiseerd, zelfs in de landen die specifieke wetgeving hierover hebben aangenomen; 12. onderstreept het belang van bewustmakingscampagnes in de strijd tegen stereotype opvattingen, discriminatie (naar geslacht, cultuur, religie), en huiselijk geweld en voor gendergelijkheid in het algemeen; merkt op dat deze campagnes ondersteund moeten worden door positieve beeldvorming met vrouwelijke rolmodellen in media en reclame, educatief materiaal en op internet; 13. is verheugd over de recente ontwikkeling van een wetgevend en institutioneel kader waaruit een sterke inzet blijkt ten aanzien van gelijke kansen voor vrouwen en mannen in de betreffende landen; herhaalt tegelijkertijd dat strikte maatregelen nodig zijn om deze voorschriften volledig uit te voeren in de praktijk; 14. roept de regeringen van de Balkanlanden op maatregelen te ondernemen om het pad te effenen voor de uitvoering van een geïntegreerde benadering van gendergelijkheid op alle niveaus en op alle terreinen van het sociaal-politieke leven; 15. roept alle lidstaten die dit nog niet hebben gedaan, op om de nationale plannen voor de tenuitvoerlegging van de bovenvermelde resolutie van de VN-veiligheidsraad te accepteren en zich er ook aan te houden in hun contacten met de Balkanlanden; 16. stelt ongerust vast dat de Balkanlanden transitlanden zijn van mensenhandel, en dat in het algemeen vrouwen en kinderen slachtoffer zijn van die mensenhandel; benadrukt dat gendergelijkheid, bewustmakingscampagnes, maatregelen tegen corruptie en de georganiseerde misdaad essentieel zijn om negatieve verschijnselen in de Balkanlanden, zoals prostitutie en mensenhandel, te voorkomen en om potentiële slachtoffers te beschermen; 17. roept de Balkanlanden op dringende maatregelen te nemen ter preventie van prostitutie, en in het bijzonder kinderprostitutie en -pornografie, en voor de verscherping van sancties tegen het dwingen tot of het aanzetten tot prostitutie en/of deelname in de productie van pornografisch materiaal en voor de criminalisering van kinderpornografie op het internet; 18. benadrukt het belang van NGO's en vrouwenorganisaties voor het vaststellen van problemen van vrouwen en voor het vinden van adequate oplossingen, met name de Gender Task Force van het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa voor het bevorderen van het democratisch proces en de stabiliteit in de regio; moedigt het werk van deze NGO's aan en adviseert in de betreffende landen alsook met Europese NGO-netwerken kennis en ervaring op het gebied van gendergelijkheid te delen; 19. doet een beroep op de Commissie om pretoetredingsmiddelen ter beschikking te stellen ter ondersteuning van vrouwenrechten in de Balkan, met name via vrouwen-NGO's en vrouwenorganisaties; 20. roept de Commissie op de naleving van de criteria van Kopenhagen in kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten nauwlettend te volgen en bij hen sterk aan te dringen op het naleven van die criteria, in het bijzonder met betrekking tot gelijke kansen voor vrouwen en mannen en vrouwenrechten; verzoekt de kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten in de Balkan om, met het oog op hun mogelijke toetreding, hun wetgeving betreffende discriminatie en gendergelijkheid in overeenstemming te brengen met het acquis communautaire ; 21. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat haar beleid als uiteengezet in bovengenoemde mededeling van 5 maart 2008, dat gericht is op het versterken van NGO's in de Westelijke Balkan, in het bijzonder geconcentreerd is op "de versterking van de rol van vrouwen" en op de participatie van vrouwen in het maatschappelijk middenveld; 22. benadrukt dat Romavrouwen bloot staan aan meervoudige discriminatie (ras, etniciteit, geslacht) en kwetsbaarder zijn voor armoede en sociale uitsluiting, en dat daarom voor deze problemen een gedifferentieerde aanpak ontwikkeld moet worden; wijst erop dat met name Romavrouwen in veel landen met vooroordelen worden geconfronteerd, nadelen ondervinden omdat zij geen burgerstatus hebben, minder toegang hebben tot goed onderwijs, geconfronteerd worden met slechte leefomstandigheden, gebrek aan toegang tot gezondheidszorg, hoge werkeloosheid, en een nauwelijks participeren in het politieke en openbare leven van de samenleving; 23. is bezorgd over het ontbreken van bijgewerkte statistische gegevens en indicatoren die bij kunnen dragen aan de beoordeling van de positie van vrouwen in de Balkan; 24. doet een beroep op de kandidaat-landen en de potentiële kandidaat-landen in de Balkan om te garanderen dat een einde komt aan iedere vorm van discriminatie en vooroordelen tegen vrouwen die het slachtoffer zijn van meervoudige discriminatie, met name de Roma; doet een beroep op de Balkanlanden om een doeltreffende en praktische strategie voor de bestrijding van discriminatie in te voeren, die op alle niveaus (nationaal en lokaal) moet worden geïmplementeerd; 25. doet een beroep op het Europees Instituut voor Gendergelijkheid om ook aandacht te besteden aan de gendergelijkheid in de Balkanlanden, met name in de kandidaat-landen; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten en van de betreffende kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 11 april 2008 getiteld "De rol van het GVB bij de implementatie van een ecosysteembenadering van het beheer van de zeeën" ( COM(2008)0187 ), – gelet op Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) ("Vogelrichtlijn") , – gezien de mededeling van de Commissie van 28 mei 2002 betreffende de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid ( COM(2002)0181 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 19 september 2002 getiteld "Een strategie voor de duurzame ontwikkeling van de Europese aquacultuur" ( COM(2002)0511 ), – gezien de conclusies van de zitting van de Raad Landbouw en visserij van 27 en 28 januari 2003 in Brussel, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 februari 1996 over het aalscholverprobleem in de Europese visserij (3) , – gezien Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (4) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0434/2008 ), A. gezien de snel groeiende populaties aalscholvers (Phalacrocorax carbo) in de Europese Unie − de totale populatie aalscholvers is in de voorbije 25 jaar in Europa vertwintigvoudigd en telt volgens de voorzichtigste schattingen vandaag 1,7 tot 1,8 miljoen vogels, B. overwegende de duurzame en aantoonbare schade in aquacultuurbedrijven en in de bestanden van talrijke in het wild levende vissoorten in binnenwateren en in kustgebieden in vele lidstaten, C. overwegende dat voor de implementatie van een ecosysteembenadering van het beheer van de zee- en kustgebieden, alsmede van de binnenwateren een evenwichtig beleid vereist is dat ervoor kan zorgen dat de verschillende maar volstrekt legitieme doelstellingen van een duurzaam gebruik van de visbestanden met elkaar in overeenstemming worden gebracht: aan de ene kant de bescherming en instandhouding van een diverse vogel- en visfauna en aan de andere kant het gerechtvaardigde belang van vissers en viskwekers om visbestanden economisch te exploiteren; verder overwegende dat Verordening (EG) nr. 1100/2007 van de Raad van 18 september 2007 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van het bestand van Europese aal (5) een voorbeeld is van een dergelijk evenwichtig beleid, D. overwegende dat vele lidstaten bovendien gebieden kennen waar deze vogels aantoonbaar permanente schade hebben aangericht aan de vegetatie, E. overwegende dat er momenteel binnen de EU en met betrokken derde landen onvoldoende samenwerking en multilaterale coördinatie bestaat op wetenschappelijk en bestuurlijk niveau om dit fenomeen in kaart te brengen en zijn ontwikkeling te bestrijden, vooral met betrekking tot de inventarisatie van algemeen erkende gegevens over de totale aalscholverpopulatie in de EU, F. overwegende dat de ondersoort Phalacrocorax carbo sinensis (continentale aalscholver) al in 1997 werd geschrapt van de lijst met bedreigde vogelsoorten waarvoor speciale beschermingsmaatregelen met betrekking tot de habitat gelden (bijlage I van de Vogelrichtlijn), omdat deze ondersoort in ieder geval sinds 1995 een "goede staat van instandhouding" (Favourable Conservation Status) had bereikt, terwijl de nooit bedreigde ondersoort Phalacrocorax carbo carbo (Atlantische aalscholver) nooit op deze lijst heeft gestaan, G. overwegende dat artikel 9, lid 1, punt a), derde streepje, van de Vogelrichtlijn de lidstaten de mogelijkheid biedt om ter voorkoming van "belangrijke schade" tijdelijke verdedigingsmaatregelen te nemen, indien de beschermingsdoelstellingen van de vogelrichtlijn (in concreto: de goede instandhouding van de vogelsoort) niet in het gedrang komen, H. overwegende dat het risico van belangrijke schade buitenproportioneel toeneemt hoe dichter het aantal aalscholvers in een regio "draagkrachtgrens" van de zeeën (carrying capacity) komt te liggen, waarbij gelijktijdig de effectiviteit van lokale verdedigingsmaatregelen sterk afneemt, I. overwegende dat het in artikel 9, lid 1, punt a), derde streepje, van de Vogelrichtlijn niet duidelijk gedefinieerde begrip "belangrijke schade", op basis waarvan lidstaten direct mogen ingrijpen om een vogelpopulatie te reguleren, in de nationale administraties tot aanzienlijke rechtsonzekerheid heeft geleid en een belangrijke bron van sociale conflicten vormt, J. overwegende dat de conclusies van de internationale deskundigencommissies aangaande de aalscholverproblematiek in Europa elkaar fundamenteel tegenspreken, zoals blijkt uit de eindverslagen van REDCAFE (6) , FRAP (7) en EIFAC (8) , K. overwegende dat de toelating en financiering van maatregelen ter beperking van door aalscholvers veroorzaakte schade weliswaar onder de bevoegdheid van de lidstaten of regio's vallen, maar dat, alleen al omdat de aalscholver een trekvogel is, een duurzaam beheer van de populaties slechts door een gecoördineerd optreden van alle betrokken lidstaten en regio's met de hulp van de Europese Unie verzekerd kan worden, L. overwegende dat in de mededeling van de Commissie getiteld "Een strategie voor de duurzame ontwikkeling van de Europese aquacultuur" onder "predatie door beschermde diersoorten" staat: "Aquacultuurinstallaties kunnen te maken krijgen met predatie door wilde vogels en zoogdieren van beschermde soorten. Dit kan de winstgevendheid van een aquacultuurbedrijf aanzienlijk schaden en het bestrijden van predatoren is moeilijk, met name in vijvers en lagunes met een grote oppervlakte. De doeltreffendheid van verschrikkers is twijfelachtig, aangezien dieren daar snel aan wennen. Tegen aalscholvers bijvoorbeeld kunnen de visserij en de aquacultuur waarschijnlijk alleen worden beschermd door een beter beheer van de alsmaar groeiende wilde populaties.", M. overwegende dat de Raad op zijn zitting van 27 en 28 januari 2003 met betrekking tot de strategie voor de duurzame ontwikkeling van de Europese aquacultuur erop heeft aangedrongen dat een gemeenschappelijke strategie moet worden ontwikkeld ten aanzien van visetende dieren (bijvoorbeeld aalscholvers), N. overwegende de onlangs door de Commissie gepubliceerde "Guidelines for Population Level Management Plans for Large Carnivores" (9) , in het bijzonder ten aanzien van de verduidelijking van de begrippen "Favourable Conservation Status" en "Minimum Viable Population", alsmede ten aanzien van de vaststelling dat de beschermingsdoelstellingen gemakkelijker gehaald kunnen worden als het aantal exemplaren van een soort onder de theoretisch maximale draagkracht van een gebied wordt gehouden, O. overwegende dat de tot nog toe uitgeprobeerde en meest uiteenlopende nationale, regionale en lokale maatregelen aantoonbaar slechts een zeer beperkt effect hebben gesorteerd wat betreft de beperking van de door de aalscholverpopulaties veroorzaakte schade, P. overwegende dat de in de voorbije jaren beschikbare middelen voor het verzamelen van gegevens in de visserijsector niet volledig werden gebruikt (bijvoorbeeld begrotingsonderdeel 11 07 02: Ondersteuning van het beheer van de visbestanden (verbetering van het wetenschappelijk advies)), Q. overwegende dat de momenteel in bijna alle lidstaten overeenkomstig artikel 9 van de Vogelrichtlijn afgekondigde afwijkende regelingen om de schade lokaal te beperken ondanks hoge administratieve en sociale kosten niet tot een duurzame verlichting van het probleem hebben geleid, R. overwegende dat de Commissie ondanks herhaalde verzoeken van de betrokkenen (visserij- en hengelaarsverenigingen, aquacultuurbedrijven, enz.), de wetenschappelijke wereld, commissies en vertegenwoordigingen van de lidstaten en regio's geen nieuwe voorstellen heeft willen doen om een Europese problematiek op te lossen, 1. roept de Commissie en de lidstaten op de regelmatige wetenschappelijke inventarisatie te bevorderen om betrouwbare en algemeen erkende gegevens over de totale populatie en de structuur, alsmede de fertiliteits- en mortaliteitsparameters van de aalscholverpopulatie in Europa beschikbaar te maken; 2. stelt voor om via een systematische en door de EU en de lidstaten gesteunde monitoring van de aalscholverpopulaties een betrouwbare, geloofwaardige, algemeen erkende en jaarlijks bijgewerkte gegevensbasis voor de ontwikkeling, het aantal en de geografische verspreiding van de aalscholverpopulaties te laten opstellen, waarbij onderzoekscentra voor visserij en het visserijbeheer meer moeten worden betrokken; 3. roept de Commissie op een offerteaanvraag te doen voor een door haar te financieren wetenschappelijk project dat op basis van momenteel bekende gegevens over broedpopulatie, fertiliteit en mortaliteit een ramingsmodel moet opstellen om de grootte en de structuur van de totale aalscholverpopulatie te ramen; 4. roept de Commissie en de lidstaten op om op passende manier geschikte voorwaarden te scheppen voor de bilaterale en multilaterale uitwisseling op wetenschappelijk en bestuurlijk niveau, zowel binnen de EU als met derde landen en de herkomst van enquêtes, mededelingen, bijdragen of publicaties, en echter vooral cijfers, zodanig aan te duiden dat een wetenschappelijk, bestuurlijk of georganiseerd karakter, met name van natuur- en vogelbeschermingsverenigingen, duidelijk te herkennen is; 5. roept de Commissie op de elkaar tegensprekende conclusies met betrekking tot een beheersplan voor aalscholvers van REDCAFE aan de ene kant en FRAP en EIFAC aan de andere kant aan een vergelijkend onderzoek te onderwerpen; 6. roept de Commissie op een op basis van de betrokkenheid, evenwichtig samengestelde werkgroep op te richten met het bindende mandaat om binnen een jaar een systematische kosten-batenanalyse uit te voeren van mogelijke maatregelen op lidstatenniveau voor het beheer van aalscholvers, hun aannemelijkheid aan de hand van logische en wetenschappelijke criteria te beoordelen en een aanbeveling te doen; 7. roept de Commissie op een meerlagig en op Europees niveau gecoördineerd beheersplan voor de aalscholverpopulaties voor te leggen, dat de aalscholverpopulaties op lange termijn in het cultuurlandschap integreert, zonder de doelstellingen van de Vogelrichtlijn en Natura 2000 ten aanzien van de vissoorten en de aquatische ecosystemen in gevaar te brengen; 8. dringt er bij de Commissie op aan om, voor een betere rechtszekerheid, het begrip "belangrijke schade" zoals opgenomen in artikel 9, lid 1, letter a), derde streepje van de Vogelrichtlijn, ten behoeve van een uniforme interpretatie onverwijld duidelijk te definiëren; 9. roept de Commissie tevens op om algemenere richtsnoeren inzake de aard van de uitzonderingen die zijn toegestaan onder artikel 9, lid 1, van de Vogelrichtlijn op te stellen, waaronder een verduidelijking van de terminologie, wanneer men vindt dat er sprake is van dubbelzinnigheid; 10. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om door intensievere coördinatie, samenwerking en communicatie op wetenschappelijk en bestuurlijk niveau een duurzaam beheer van de aalscholverpopulaties te bevorderen, alsmede geschikte voorwaarden te scheppen voor het opstellen van een Europees bestandbeheersplan voor aalscholvers; 11. roept de Commissie op alle beschikbare wettelijke instrumenten te evalueren om de negatieve gevolgen van de aalscholverpopulatie op de visbestanden en de aquacultuur te beperken en in haar verdere initiatieven ter bevordering van de aquacultuur in Europa de positieve effecten van een Europees bestandbeheersplan voor de aalscholverpopulatie in aanmerking te nemen en eventueel in deze context voorstellen te doen voor het oplossen van de aalscholverproblematiek; 12. roept de Commissie en de lidstaten op om in de EU-begroting ter beschikking staande middelen voor het verzamelen van gegevens in de visserijsector, in het bijzonder de middelen van begrotingsonderdeel 11 07 02: Ondersteuning van het beheer van de visbestanden (verbetering van het wetenschappelijk advies), ook ter beschikking te stellen voor onderzoeken, analyses en prognoses van de aalscholverpopulatie in de Europese Unie als voorbereiding op een toekomstige en regelmatige monitoring van deze vogelsoorten; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede de regeringen en parlementen van de lidstaten.