Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag van Aarhus van 25 juni 1998 betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, alsmede de komende tweede bijeenkomst van partijen (MOP-2) die van 25 tot 27 mei 2005 gehouden zal worden in Almaty, Kazachstan, – gezien mondelinge vraag B6-0237/2005 namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat het Verdrag van Århus op 30 oktober 2001 in werking is getreden, B. overwegende dat het Verdrag van Aarhus op 17 februari 2005 door de Europese Gemeenschap werd geratificeerd (1) evenals door een meerderheid van de lidstaten, inclusief de nieuwe lidstaten, C. overwegende dat op dit moment 19 van de 35 partijen bij het Verdrag van Aarhus lidstaten van de Europese Unie zijn, D. overwegende dat het Parlement en de Raad reeds gedeeltelijk de wettelijke maatregelen hebben aangenomen tot uitvoering van het Verdrag van Aarhus (2) en overwegende dat het Parlement en de Raad op dit ogenblik onderhandelen over aanvullende wettelijke maatregelen (3) , E. overwegende dat het Verdrag van Aarhus dient om de overheden en de burgers de mogelijkheid te geven hun individuele en collectieve verantwoordelijkheden met betrekking tot bescherming en verbetering van het milieu te nemen, ten behoeve van welvaart en welzijn van huidige en toekomstige generaties, F. overwegende dat het Protocol van Kiev betreffende registers inzake de uitstoot en overbrenging van verontreinigende stoffen bijdraagt aan maatschappelijk verantwoord ondernemen, het terugdringen van vervuiling en het stimuleren van duurzame ontwikkeling, 1. spoort de EU aan een transparante en constructieve voortrekkersrol te spelen bij de onderhandelingen; 2. is van mening dat MOP-2 een goede kans biedt om zowel de vooruitgang die tot nu toe is geboekt, te evalueren, als over toekomstige uitdagingen na te denken; 3. spoort de Commissie en de lidstaten aan ervoor te zorgen dat de beslissingen die tijdens MOP-2 worden genomen het Verdrag verder ten uitvoer leggen en uitbouwen en dat er synergie wordt gecreëerd tussen het Verdrag van Aarhus en de relevante multilaterale milieuakkoorden; 4. spoort de Commissie en de lidstaten in het bijzonder aan om ervoor te zorgen dat 5. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan verder te gaan met hun wetgevende werkzaamheden met het oog op de aanneming van een wetgevingsinstrument tot uitvoering van artikel 9 van het Verdrag in de Europese Unie; 6. spreekt zijn steun uit voor de werkzaamheden van andere relevante internationale organisaties en Verdragen, met name het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid; is echter van mening dat het Verdrag van Aarhus het bevoegde forum is voor overleg over horizontale beginselen van toegang van het publiek tot informatie, inspraak en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden; 7. dringt er bij de landen die zulks nog niet hebben gedaan, op aan over te gaan tot ratificatie van het Verdrag van Aarhus en het Protocol van Kiev betreffende registers inzake de uitstoot en overbrenging van verontreinigende stoffen, en te bevorderen dat ook andere landen van buiten de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties desgewenst partij worden bij het Verdrag; 8. is van oordeel dat leden van het Europees Parlement die deel uitmaken van de EG-delegatie een essentiële bijdrage kunnen leveren, en verwacht derhalve dat zij toegang zullen krijgen tot EU-coördinatievergaderingen in Almaty, en dan tenminste op basis van de status van waarnemer met of zonder spreekrecht; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en het secretariaat van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, met het verzoek deze te doen toekomen aan alle Verdragspartijen van buiten de EU. Het Europees Parlement , – gelet op het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van 11 december 1997, en de toepassingsprocedures voor de tenuitvoerlegging daarvan die zijn goedgekeurd op de Conferenties van de Partijen van Bonn (juli 2001), Marrakech (november 2001), New Delhi (november 2002), Milaan (december 2003) en Buenos Aires (december 2004), – gezien het besluit van de Tiende Conferentie van de Partijen om in mei 2005 een seminar van regeringsdeskundigen te organiseren ter bevordering van een informele uitwisseling van informatie over acties inzake vermindering en aanpassing teneinde de partijen te helpen bij de verdere ontwikkeling van een doeltreffende en passende aanpak van de klimaatverandering, alsook over het beleid en de maatregelen die door hun respectieve regeringen zijn genomen ter ondersteuning van de uitvoering van hun bestaande verplichtingen in het kader van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto, – onder verwijzing naar zijn resoluties inzake klimaatverandering, met name de resolutie van 13 januari 2005 over het resultaat van de Conferentie van Buenos Aires over klimaatverandering (1) , – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat klimaatverandering een van de grote uitdagingen van de 21ste eeuw is met aanzienlijke negatieve gevolgen voor de hele wereld op ecologisch, economisch en sociaal gebied, en dat de verandering van het klimaat naar verwachting een negatief effect zal hebben op de duurzame ontwikkeling en op de bestaansmiddelen van miljoenen mensen overal ter wereld, B. overwegende dat het UNFCCC, dat in werking is getreden op 21 maart 1994 en momenteel door 189 partijen is geratificeerd, een kader biedt voor actie om de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer te stabiliseren, teneinde "gevaarlijke antropogene interferentie" met het klimaatsysteem te voorkomen, C. overwegende dat het Protocol van Kyoto bij het UNFCCC op 16 februari 2005 in werking is getreden na ratificatie door 146 landen en organisaties voor regionale economische integratie, die verantwoordelijk zijn voor 61,6% van de broeikasgasemissies van Bijlage I in 1990, D. overwegende dat het Protocol van Kyoto bindende streefdoelen op het gebied van emissiebeperking vastlegt voor de landen van Bijlage I voor de periode 2008-2012; overwegende dat het Protocol voorts bepaalt dat ten minste zeven jaar voor het einde van de eerste verbintenisperiode het initiatief moet worden genomen tot het beoordelen van de verplichtingen voor latere periodes, E. overwegende dat de Tiende Conferentie van Partijen (COP 10) die in december 2004 in Buenos Aires heeft plaatsgehad, besloten heeft in mei 2005 een seminar van regeringsdeskundigen te organiseren ter bevordering van de uitwisseling van informatie tussen de partijen inzake verminderings- en aanpassingsmaatregelen en inzake beleid en maatregelen ter ondersteuning van de uitvoering van bestaande verplichtingen, F. overwegende dat de ontwikkelde landen een grote verantwoordelijkheid voor de broeikasgasemissies dragen en bijgevolg een voortrekkersrol moeten spelen in het proces om de emissies terug te dringen; overwegende dat het Europees Parlement de EU bij herhaling verzocht heeft deze voortrekkersrol te blijven spelen, G. overwegende dat de doelstellingen van het Protocol van Kyoto een essentiële voorwaarde zijn voor een mondiale strategie inzake klimaatverandering, maar dat ambitieuzere streefdoelen moeten worden vastgelegd voor de periode na 2012 teneinde zekerheid te bieden voor investeringen in energiebronnen met een geringe koolstofemissie, technologie met weinig broeikasgasemissies en hernieuwbare energiebronnen, en om te voorkomen dat geïnvesteerd wordt in incompatibele energie-infrastructuur; overwegende dat de aanpak van de klimaatverandering ook kansen en stimulansen voor innovatie biedt in de lijn van de doelstellingen van de agenda van Lissabon, H. overwegende dat de doelstelling om de opwarming van de aarde te beperken tot een maximum van 2°C boven het temperatuurpeil van voor de industrialisering, ook moet worden vastgelegd binnen het kader van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto, I. overwegende dat volgens recente wetenschappelijke rapporten het risico dat de limiet van +2°C wordt overschreden ongeveer 85% bedraagt met een stabilisering van de concentratie van broeikasgassen op een niveau van 550 ppmv CO2-equivalent en ongeveer 50% met een niveau van 450 ppmv; overwegende dat in deze rapporten dan ook wordt benadrukt dat de wereld wellicht veel minder tijd heeft om te beginnen met het terugdringen van de totale broeikasgasemissies dan eerder werd gedacht indien men wil vermijden dat de temperatuur van de aarde gemiddeld met meer dan 2°C boven het temperatuurpeil van voor de industrialisering stijgt en indien men zodoende een gevaarlijke klimaatverandering wil voorkomen; overwegende dat hiervoor in de nabije toekomst een grotere vermindering van de emissies nodig zou kunnen zijn, voor alle landen die veel broeikasgassen uitstoten, en dat een wereldwijde inspanning dus van het grootste belang is, 1. verwelkomt het besluit dat in Buenos Aires is genomen om een seminar voor regeringsdeskundigen te organiseren; betreurt evenwel dat de Tiende Conferentie van de Partijen, ondanks de inspanningen van de EU-delegatie, slechts een zeer beperkt mandaat heeft vastgelegd voor deze vergadering; 2. is er sterk van overtuigd dat de Europese Unie haar voortrekkersrol in het kader van de internationale inspanningen ter bestrijding van de klimaatverandering moet blijven spelen; benadrukt dat een drievoudige aanpak noodzakelijk zal zijn om het klimaatbeleid van de EU op het thuisfront te ondersteunen: jaarlijkse reducties in de energie-intensiteit van de EU-economie van ongeveer 2-2,5%, een aanmerkelijke stijging van het aandeel van alternatieve energie in de totale in de Unie verbruikte energie en een aanzienlijke toename in de steun voor O&O in duurzame energie; onderstreept dat de vervoerssector een bijzondere uitdaging vormt, dat nieuwe en innovatieve maatregelen noodzakelijk zijn voor het terugdringen van de emissies van weg-, lucht- en scheepsvervoer, en dringt er bij de Commissie op aan dat zij voorstellen indient voor kosteneffectieve maatregelen om deze problemen aan te pakken. 3. verwelkomt de conclusies van de Europese Raad van Brussel van 22 en 23 maart 2005, en met name het feit dat voor de groep van ontwikkelde landen beperkingsdoelstellingen zijn overeengekomen van 15-30% tegen 2020; betreurt evenwel dat Raad geen melding heeft gemaakt van de lange-termijnbeperkingsdoelstellingen en stelt voor dat beperkingen worden gevraagd van 60% tot 80% tegen 2050; 4. vraagt de Commissie en de lidstaten dat zij in naam van de Europese Unie op het aanstaande seminar van regeringsdeskundigen voorstellen indienen voor een toekomstige regeling, welke stroken met de EU-doelstelling om de gemiddelde mondiale temperatuurstijging te beperken tot maximum 2°C boven het peil van voor de industrialisering, met een piek van de mondiale broeikasgasemissies in de komende twee decennia, waarbij de beginselen van gelijkheid, verantwoordelijkheid en bekwaamheid of mogelijkheid om op te treden worden geëerbiedigd; 5. verzoekt de Commissie en de lidstaten voorstellen in te dienen voor een toekomstige strategie die uitgaat van het Protocol van Kyoto en gebaseerd is op eco-innovatie en ontwikkeling van milieutechnologieën, met extra nadruk op de energie- en vervoerssector, en hieraan bijzondere voorrang te geven binnen de desbetreffende beleidsinitiatieven zoals het actieplan voor milieutechnologieën, het zevende kaderprogramma voor onderzoek, enz.; vraagt dat inspanningen worden geleverd om samen te werken met diverse landen, met name de meest gevorderde ontwikkelingslanden; 6. dringt erop aan dat op het seminar voor regeringsdeskundigen aandacht gaat naar de vraag hoe doeltreffende en passende antwoorden te vinden op de klimaatverandering binnen het kader van het UNFCC en het protocol van Kyoto voor de periode na 2012; vraagt dat een schriftelijk rapport wordt gepubliceerd over de resultaten van het seminar dat als uitgangspunt kan dienen voor de formele onderhandelingen voor de verbintenisperiode na 2012, welke in 2005 van start zullen gaan; 7. is van mening dat een toekomstige regeling gebaseerd moet zijn op gemeenschappelijke maar gedifferentieerde verantwoordelijkheden, blijvende en grotere emissiebeperkingen na 2012 en de betrokkenheid van meer landen bij de verminderingsinspanningen, met name enerzijds de VS en anderzijds India en China en andere gevorderde ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie en de lidstaten bijgevolg om in het kader van hun dialoog met internationale partners, met name de VS, China en India, de noodzaak van klimaatbescherming te benadrukken; 8. is van oordeel dat voor internationaal concurrerende ondernemingen, met name energie-intensieve bedrijven, een sectoriële aanpak noodzakelijk is voor de toekomstige internationale beperkingsdoelstellingen om internationaal gelijke voorwaarden te garanderen; verzoekt de Commissie en de lidstaten een dergelijke sectoriële aanpak in de debatten te integreren; 9. erkent het mogelijk risico van verplaatsen van emissiebronnen ( carbon leakage ) naar de meer gevorderde ontwikkelingslanden; 10. verzoekt de landen die het Protocol van Kyoto niet hebben geratificeerd, dit zo spoedig mogelijk te doen; vraagt de VS en Australië dat zij hun besluit om zich niet bij het Protocol aan te sluiten, opnieuw bekijken en als eerste stap hun in het kader van de UNFCCC aangegane verplichting nakomen om de emissies van het land terug te brengen tot het peil van 1990; 11. verzoekt de Commissie om in alle kosten-batenanalyses van haar beleid inzake klimaatverandering de goedkeuring te overwegen van aanpassingsmaatregelen aan de grenzen op het gebied van handel als compensatie voor het concurrentievoordeel dat producenten in geïndustrialiseerde landen zonder koolstofemissiebeperkingen kunnen hebben; 12. 12 benadrukt dat meer financiële steun nodig is voor aanpassingsmaatregelen in de ontwikkelingslanden, met bijzondere aandacht voor de minst ontwikkelde landen; benadrukt bovendien dat economische ontwikkeling voor alle ontwikkelingslanden een recht is; erkent evenwel dat de ontwikkelingslanden niet dezelfde vervuilende praktijken als de industrielanden mogen herhalen en dat de EU sterke mechanismen moet ontwikkelen, bijvoorbeeld via de exportkredietinstellingen, om steun te verlenen aan de technologiesprong in de energie- en vervoerssector van de ontwikkelingslanden met het oog op een ontwikkeling op basis van een lage koolstofemissie; 13. roept de Commissie en de lidstaten op meetbare vorderingen te maken in de richting van een economie met lage koolstofemissie; spoort de lidstaten aan hun ervaringen en beste praktijken met elkaar uit te wisselen alsook met landen in andere delen van de wereld; 14. verzoekt de aanstaande voorzitterschappen van het VK en Oostenrijk ervoor te zorgen dat deze kwestie op de voorgrond blijft en zelfs een nog prominentere plaats krijgt, en dat de betrokken partijen dwingender verplichtingen aangaan en meer internationale partners bij het proces worden betrokken; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Secretariaat van het UNFCCC, met het verzoek dat ze wordt rondgedeeld aan alle verdragsluitende partijen buiten de EU. Het Europees Parlement , – gezien alle desbetreffende resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, met inbegrip van resolutie nr. 1593(2005) over de situatie in Soedan en resolutie nr. 1564(2004) op basis waarvan het verslag van 25 januari 2005 van de internationale commissie van onderzoek voor Darfur aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties werd voorgesteld, – gezien het actieplan voor Darfur waarover op 5 augustus 2004 overeenstemming is bereikt tussen de VN en de regering van Soedan, – gezien de alomvattende vredesovereenkomst (CPA) die op 9 januari 2005 in Nairobi werd ondertekend door de regering van Soedan en de Volksbevrijdingsbeweging/het Volksbevrijdingsleger van Soedan (SPLM/A), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 2004 over de humanitaire situatie in Soedan (1) en resolutie nr. 3777/05 van de paritaire parlementaire vergadering ACS-EU over de situatie in Soedan, van 21 april 2005, – gezien het verslag van de VN over de situatie in Soedan van 26 april 2005, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de CPA voorziet in gescheiden strijdkrachten en de terugtrekking van 91.000 regeringssoldaten uit het Zuiden binnen twee-en-een-half jaar en van de SPLA-troepen uit het Noorden binnen 8 maanden, een gelijke verdeling van de olierijkdom en verkiezingen over drie jaar, B. overwegende dat de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties in zijn resolutie nr. 1593(2005) heeft besloten de situatie in Darfur sinds juli 2002 voor te leggen aan de openbare aanklager in het Internationaal Strafhof, C. overwegende dat de ondertekening van de vredesovereenkomsten van Naivasha op 31 december 2004 moet worden toegejuicht, maar dat in Darfur het geweld van alle kanten aanhoudt, en dat de regering van Soedan doorgaat de bestandsovereenkomst te schenden door luchtaanvallen uit te voeren en na te laten de Janjaweed te ontmantelen en de verantwoordelijken voor de rechter te brengen; dat met verontrusting wordt vastgesteld dat de bestandsschendingen door de rebellen de laatste tijd snel toenemen, D. overwegende dat de internationale commissie van onderzoek voor Darfur in haar verslag van januari 2005 melding maakt van oorlogsmisdaden die niet minder ernstig en gruwelijk zijn dan volkerenmoord met willekeurige aanvallen, het doden van burgers, marteling, ontvoeringen, verwoesting van dorpen, verkrachting en andere vormen van seksueel geweld, en tot de conclusie komt dat degenen die eventueel verantwoordelijk zijn voor deze schendingen individueel optredende daders zijn, zoals functionarissen van de regering van Soedan, militieleden, leden van opstandelingengroepen en sommige buitenlandse legerofficieren die op eigen initiatief hebben gehandeld, E. overwegende dat de internationale commissie van onderzoek voor Darfur tot de conclusie is gekomen dat het Soedanese rechtstelsel niet kan en wil optreden tegen de situatie in Darfur, F. overwegende dat de in Naivasha gesloten overeenkomsten voor de Europese Commissie aanleiding zijn geweest Soedan weer toegang te beloven tot de 450 miljoen EUR uit het Europese Ontwikkelingsfonds, te beginnen met een initieel bedrag van 50 miljoen EUR aan humanitaire hulp, te verdelen tussen Noord en Zuid, G. overwegende dat de Afrikaanse Unie (AU) tot dusverre een zeer positieve rol heeft gespeeld bij preventie, het toezicht op het bestand en het melden van bestandsschendingen en dat zij probeert de vredesbesprekingen over Darfur weer op gang te brengen en dat de officiële hervatting van het overleg is vastgesteld voor eind mei 2005, H. overwegende dat volgens sommige ramingen het aantal doden in Darfur op 300.000 (2) ligt en dat dagelijks 10.000 (3) mensen sterven als gevolg van geweld, ondervoeding en ziekte en voorts overwegende dat in Darfur nog altijd 1,65 miljoen mensen (4) ontheemd zijn, en dat een aantal van hen volgens berichten wordt gedwongen naar huis terug te keren, I. overwegende dat de herintegratie van oud-strijders uit alle legers in Soedan een kernprobleem vormt en dat de ontwapening van burgers en van alle formele en informele milities een absolute voorwaarde is voor orde, veiligheid, vrijheid en stabiliteit, J. overwegende dat de situatie door het komende regenseizoen kan verslechteren en dat wellicht 3,5 tot 4 miljoen mensen behoefte hebben aan voedsel en medische zorg, voorts overwegende dat het Wereldvoedselprogramma nog altijd middelen tekort komt om in eigen land ontheemden adequaat te voeden en dat op 11 april 2005 slechts in ongeveer 20% van de behoefte was voorzien, K. overwegende dat dr. Mudawi Ibrahim Adam, zijn collega Yasir Saleem en chauffeur Abdalla Tala op 8 mei 2005 werden gearresteerd, enkele uren voordat dr. Adam naar Ierland zou afreizen om uit handen van president McAleese de "Front line human rights defender"-medaille in ontvangst te nemen, 1. is bijzonder ingenomen met de ondertekening van de historische CPA in Nairobi op 9 januari 2005 tussen de regering van Soedan en de SPLM/A waardoor een einde is gekomen aan een burgeroorlog van 21 jaar, daar dit een belangrijke stap is naar vrede in zuidelijk Soedan en een ontwikkeling die tevens kan bijdragen tot vrede in Darfur; 2. dringt er bij alle partijen op aan de CPA en het pakket protocollen, met name inzake overeenkomsten over het delen van macht en rijkdommen, onverwijld ten uitvoer te leggen; doet een beroep op de regering van Soedan en de SPLM/A om de olie-inkomsten die zij zullen ontvangen in het kader van de bepaling in de CPA met betrekking tot het delen van rijkdommen, te gebruiken voor ontwikkelingsdoeleinden zodat het volk van Soedan van de vrede kan profiteren; 3. vraagt de partijen in de CPA dat zij alle actoren uit het politieke leven en het maatschappelijk middenveld bij de opstelling van de nieuwe grondwet betrekken teneinde de legitimiteit te garanderen en ervoor te zorgen dat de overgang naar de democratie ruime steun krijgt van de politieke wereld en van de bevolking; 4. is van mening dat de participatie van vrouwen in en het vermijden van discriminatie bij het besluitvormingsproces, zowel in de wetgevende als in de uitvoerende fase, van doorslaggevend belang zijn voor goed bestuur; 5. dringt erop aan dat bij de wederopbouw van Soedan scherp gelet wordt op vrijheid van meningsuiting en vergadering en op de aanwezigheid van onafhankelijke media als garantie voor democratisch pluralisme; 6. beklemtoont dat de CPA een bijdrage kan leveren aan een duurzame vrede en stabiliteit in geheel Soedan en aan de inspanningen om de situatie in Darfur aan te pakken, maar geeft tegelijkertijd uiting aan zijn ernstige bezorgdheid dat de toenemende onveiligheid, het toenemend geweld en het uitblijven van een vreedzame regeling in Darfur wellicht het gehele vredesproces in gevaar kunnen brengen; 7. is ingenomen met het besluit van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties tot de oprichting van de United Nations Mission in the Sudan (UNMIS), bestaande uit 10.000 personen die verantwoordelijk zijn voor het ontwapenen van strijders, verzoening, handhaving van de rechtsstaat en mensenrechten, het ruimen van mijnen en het houden van toezicht op verkiezingen, nog afgezien van hun inzet bij het wederopbouw- en ontwikkelingsproces in het land en spreekt zijn waardering uit voor de landen die deelnemen aan de UNMIS; 8. is ingenomen met het besluit van de AU om haar vredesmacht in Darfur uit te breiden tot 7.700 man; 9. is ingenomen met het besluit van de Veiligheidsraad van de VN om de situatie in Darfur voor te leggen aan het Internationaal Strafhof (ISH) en voorts met de overhandiging op 5 april 2005 van 51 namen van verdachten van oorlogsmisdaden aan de openbare aanklager door Kofi Annan; dringt er bij de regering van Soedan en alle andere bij het conflict betrokken partijen op aan hun uiterste best te doen om volledig samen te werken met het Hof; 10. heeft scherpe kritiek op de Soedanese regering, die VN-resolutie nr. 1593(2005) als "onrechtvaardig" kenschetst, en ook op de rebellenleiders, die onvoldoende steun aan het ISH geven; 11. doet dan ook een beroep op alle partijen om steun te verlenen aan het ISH om een einde te maken aan de cultuur van straffeloosheid in Darfur en is ervan overtuigd dat nakoming van de resolutie het vredesproces een impuls zal geven en de ontwikkeling in Soedan als geheel zal stimuleren; 12. steunt met kracht de oproep van de Veiligheidsraad van de VN aan het ISH om steun te verlenen aan pogingen tot internationale samenwerking bij het bevorderen van de rechtsstaat, de bescherming van de mensenrechten en de bestrijding van de straffeloosheid in Darfur; 13. veroordeelt de regering van Soedan om haar verantwoordelijkheid voor de decennialange economische en politieke marginalisering van bepaalde gemeenschappen en regio's, een situatie die geleid heeft tot het conflict in Darfur; 14. veroordeelt het voortduren van geweld, terreur en verkrachtingen op grote schaal in Darfur, alsmede de ontvoeringen van NGO-medewerkers en aanvallen van milities en andere groepen op burgers in Zuid- en West-Darfur, respectievelijk op 25 en 26 april, zoals bericht door de VN (5) ; dringt er bij alle partijen op aan onmiddellijk een einde te maken aan geweld, oorlog en seksueel geweld in Darfur; 15. veroordeelt het geweld en de intimidatie in kampen voor ontheemden in Darfur en de weigering om bepaalde internationale NGO's toe te laten in deze kampen; dringt erop aan dat aan INGO's onbeperkt toegang tot alle regio's van het land wordt gegarandeerd, met inbegrip van kampen voor ontheemden; 16. veroordeelt de arrestatie van dr. Adam, hoofd van de sociale ontwikkelingsorganisatie van Soedan (die tevoren in 2004 gedurende zeven maanden gevangen werd gehouden), en van zijn collega, dr. Saleem en de chauffeur, de heer Taha; dringt er bij de Soedanese autoriteiten op aan het drietal onverwijld in vrijheid te stellen en verlangt dat de Soedanese autoriteiten opheldering verschaffen over de plek waar dr. Adam gevangen wordt gehouden en hem toestemming geven contact op te nemen met zijn gezin en advocaten; 17. doet een beroep op de EU sterke druk uit te oefenen op de Soedanese autoriteiten om dr. Adam onmiddellijk in vrijheid te stellen en een einde te maken aan de stelselmatige intimidatie waarvan hij het slachtoffer is; 18. dringt erop aan dat de terugkeer van ontheemden vrijwillig, veilig en onder bescherming geschiedt en dat de internationale gemeenschap op de hoogte wordt gebracht van voorgenomen verplaatsingen van ontheemden alvorens dergelijke verhuizingen plaatsvinden; 19. dringt er bij de regering van Soedan op aan ervoor te zorgen dat verkrachte vrouwen onmiddellijk nadat zij het voorval hebben gemeld, behandeld kunnen worden en dat alles in het werk zal worden gesteld om de politie op te leiden voor het behandelen van seksueel en gendergeweld en is in dit verband ingenomen met de wijziging van de procedures voor het melden van verkrachting (afschaffing van het invullen van formulier 8 en gelijkstelling voor medische NGO's in verband met hun erkenning als behandelcentra), die aan de delegatie van het EP werd meegedeeld door de minister van Justitie; 20. doet een beroep op alle bij het conflict in Soedan betrokken partijen zich te onthouden van aanwerving en inzet van kindsoldaten onder de 18 jaar en dringt er bij de Soedanese autoriteiten op aan ontheemde kinderen, met name alleenstaande minderjarigen, te beschermen; 21. veroordeelt het optreden van het Verzetsleger van de Heer in Zuid-Soedan en Oeganda; 22. herinnert eraan dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan het herstel van de economische bedrijvigheid, met name in de landbouwsector, met inbegrip van mogelijkheden voor microkrediet voor vrouwen, en dat er bijzondere aandacht en steun vereist is voor de gezondheid van en het onderwijs aan kinderen en vrouwen en ook voor universiteiten, met name in het zuiden; 23. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat de 450 miljoen EUR aan hulp geleidelijk en zoveel mogelijk via humanitaire organisaties beschikbaar worden gesteld; beklemtoont dat de regering van Soedan slechts toegang tot deze middelen mag hebben indien aanzienlijke vooruitgang op de weg naar vrede in Darfur wordt geboekt, zoals het beëindigen van alle geweld, het aan banden leggen van door de regering gesteunde milities, samenwerking met het Internationaal Strafhof bij het onderzoek naar gepleegde misdaden; 24. dringt er bij de lidstaten op aan op korte termijn een ruimhartige bijdrage te leveren aan de inspanningen op humanitair gebied in Soedan en Tsjaad, met inbegrip van gedecentraliseerde steun; 25. doet een beroep op de regering van Soedan en de regeringen van Tsjaad, Libië en de Centraal-Afrikaanse Republiek om strenger toezicht te houden op de handel in kleine wapens in de regio en op de Veiligheidsraad van de VN om de nodige maatregelen te nemen om de verspreiding en terbeschikkingstelling van wapens in de regio Darfur tegen te gaan en beperkte sancties te overwegen als passend instrument om een einde te maken aan de wapenhandel en -verspreiding in de regio; 26. dringt er bij de Verenigde Staten op aan na de ontmoetingen met het hoofd van de veiligheids- en inlichtingendiensten van de Soedanese regering over het wereldwijde terrorisme, hun inzet voor het oplossen van het conflict en het beëindigen van de straffeloosheid in Darfur te intensiveren; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van Soedan, de Afrikaanse Unie, de regeringen van de EU-lidstaten, de VS, Rusland, Tsjaad, Libië, Eritrea, Egypte en China, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de co-voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de ACS-Raad. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over Kirghizistan en de Centraal-Aziatische republieken, – gelet op de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomsten met Kirghizistan, Kazakstan en Oezbekistan die reeds van kracht zijn geworden, – gelet op de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomsten met Tadzjikistan en Turkmenistan die zijn ondertekend maar nog niet geratificeerd, – gezien het strategisch document van de Commissie voor Centraal-Azië voor de periode 2002-2006, – gelet op zijn resolutie van 28 april 2005 over de mensenrechten in de wereld in 2004 (1) , – gelet op de verklaring die het Voorzitterschap op 4 maart 2005 namens de Europese Unie heeft afgelegd over de parlementsverkiezingen in Kirghizistan, – gelet op de verklaringen die de heer Javier Solana, Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, op 21 en 25 maart 2005 heeft afgelegd over de situatie in Kirghizistan, – gelet op de verklaring van het Voorzitterschap namens de Europese Unie van 30 maart 2005 over de situatie in Kirghizistan, – gezien op de verklaringen van de OVSE over de situatie in Kirghizistan, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat er onlangs in een aantal republieken van Centraal-Azië, omstreden verkiezingen hebben plaatsgevonden, waarbij internationale waarnemers duidelijk hebben geconstateerd dat deze niet aan de internationale normen beantwoordden, B. erop wijzend dat er in Kirghizistan massale protesten hebben plaatsgevonden na de twee rondes van de parlementsverkiezingen van 27 februari en 13 maart 2005, waarop president Askar Akajev ten val is gebracht en op 4 april 2005 een ontslagbrief heeft getekend, nadat hij naar Moskou was gevlucht, C. overwegende dat het onlangs gekozen parlement van Kirghizistan, dat door de centrale kiescommissie was bevestigd, op 11 april 2005 besloten heeft het ontslag van Akajev te aanvaarden, D. gelet op het besluit om op 10 juli 2005 presidentsverkiezingen te organiseren, E. ernstig verontrust over de broze veiligheidssituatie ondanks het feit dat de betogingen van maart 2005, die hoofdzakelijk het gevolg waren van een sterk verslechterde economische en sociale toestand, vrij vreedzaam zijn verlopen, F. met nadruk erop wijzend dat de verkiezingen in Kirghizistan een testcase vormen en dat hierdoor, mits zij tot een goed einde worden gebracht, de weg kan worden gebaand voor de nodige democratische veranderingen en institutionele en economische hervormingen in de andere landen van Centraal-Azië, G. zijn waardering uitsprekend voor de inspanningen van de OVSE met betrekking tot de bemiddeling tussen de politieke krachten en de parlementsverkiezingen van februari en maart van dit jaar, en voor de indiening door deze organisatie van een actieplan voor de stabiliteit en veiligheid van het land tijdens de verkiezingscampagne en daarna, H. overwegende dat de meeste landen in Centraal-Azië gebukt gaan onder schendingen van de mensenrechten, hoofdzakelijk omdat er geen geschikt gerechtelijk apparaat bestaat en omdat er beperkingen worden opgelegd aan de oppositiepartijen, de onafhankelijke organisaties van het maatschappelijk middenveld en aan de vrijheid van de media, I. ernstig verontrust over de manier waarop de regeringen van de andere republieken van Centraal-Azië op de gebeurtenissen in Kirghizistan reageren door te proberen strengere wetten in te voeren om te voorkomen dat dergelijke gebeurtenissen zich ook in hun land zullen voordoen, J. overwegende dat de Centraal-Aziatische republieken worden beschouwd als belangrijke bondgenoten tegen het internationale terrorisme, de handel in verdovende middelen en het religieus fundamentalisme, en dat zij een sleutelpositie innemen op energiegebied, 1. is voornemens duidelijk zijn steun uit te spreken voor de democratische overgang die momenteel in Kirghizistan plaatsvindt, voor de daadwerkelijke uitoefening van de vrijheden - met name de grondrechten, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van oppositie tegen het regime en de persvrijheid - alsook voor eerlijke en transparante verkiezingen; 2. looft de inspanningen die door het maatschappelijke middenveld in Kirghizistan zijn verricht en die voortkomen uit jarenlange onderdrukking en een verlangen naar werkelijke verandering; gelooft dat soortgelijke verwachtingen ook onder het maatschappelijk middenveld in andere landen van de regio leven; 3. gelooft dat een werkelijk democratisch proces in Kirghizistan een uitstekend voorbeeld zou kunnen bieden voor de andere Centraal-Aziatische landen; 4. doet een beroep op Raad en Commissie om de OVSE en de onlangs benoemde autoriteiten in Kirghizistan bij te staan en eventueel te ondersteunen in hun moeizame streven om de fundamentele voorwaarden voor te bereiden en vast te leggen voor vrije en eerlijke presidentsverkiezingen; 5. verzoekt de interim-regering van Kirghizistan een democratische koers te volgen door een beleid van dialoog en nationale verzoening te voeren en de openbare orde te waarborgen; 6. doet een beroep op de autoriteiten van Kirghizistan om alles in het werk te stellen om een werkelijk proces van democratisering op gang te brengen in hun land, gebaseerd op een waarachtig meerpartijensysteem met eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat; spreekt in dit verband zijn waardering uit voor het op gang brengen van een proces van constitutionele hervormingen, waarbij een ieder zou moeten worden betrokken en dat erop gericht is ervoor te zorgen dat het oude machtsstelsel ingrijpend wordt gewijzigd; 7. vestigt de aandacht van de Kirgizische autoriteiten op de noodzaak goede relaties te onderhouden tussen de nationale minderheden in het land; 8. dringt er bij de Commissie op aan manieren te vinden voor opwaardering en aanpassing van de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst met Kirghizistan aan de nieuwe situatie, waartoe democratische en economische referentiepunten moeten worden vastgesteld voor het nauwer aanhalen van de betrekkingen; 9. doet een beroep op de Raad en de Commissie om een gemeenschappelijke strategie voor de republieken van Centraal-Azië vast te stellen en goed te keuren, om op korte en middellange termijn de beschikking te hebben over een alomvattende en samenhangende benadering voor de gehele regio; 10. verzoekt de Commissie om meer vaart te zetten achter de TACIS-programma's voor democratie in Centraal-Azië, met als doel om het maatschappelijk middenveld te versterken en een open en transparant proces van institutionele opbouw te ondersteunen; 11. verzoekt de Commissie om de republieken van Centraal Azië een prioritaire plaats te geven in het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten en haar aandacht vooral te richten op vrijlating van politieke gevangenen en de onafhankelijkheid van de media; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de president, de regering en het parlement van Kirghizistan en de OVSE. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. ter gelegenheid van de herdenking van de zestigste verjaardag van het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa op 8 mei 1945 als gevolg van de capitulatie van nazi-Duitsland, B. ter herdenking en nagedachtenis van alle slachtoffers van de nazitirannie, C. met name ter herdenking van alle slachtoffers van de holocaust, D. ter herdenking en nagedachtenis van alle slachtoffers van de oorlog die deze gemeenschappelijke Europese tragedie aan alle zijden heeft geëist, E. in dankbare herinnering aan al degenen die hebben meegewerkt aan de bevrijding van het onmenselijke en tirannieke nationaal-socialistische bewind, waarvan 8 mei 1945 als datum het symbool is, F. bij wijze van speciaal eerbetoon aan alle leden van de geallieerde strijdkrachten die hun leven hebben opgeofferd en aan alle landen, met name aan de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, de Sovjetunie en de andere geallieerde staten die hebben meegevochten in de oorlog tegen het nazisme en het fascisme, en bij wijze van dankbetuiging aan de landen die krachtig hebben bijgedragen aan het herstel van de vrijheid en de democratie in het grootste deel van West-Europa, G. eraan herinnerend dat het einde van de Tweede Wereldoorlog voor sommige landen heeft betekend dat zij werden onderworpen aan een nieuwe vorm van tirannie door de stalinistische Sovjetunie, H. zich bewust van de omvang van de ellende, de onrechtvaardigheid en de langdurige maatschappelijke, politieke en economische neergang waarin de landen die vast kwamen te zitten aan de oostelijke kant van wat later het IJzeren Gordijn is gaan heten, zijn terechtgekomen, I. met voldoening constaterend dat de Midden- en Oosteuropese landen er na de democratische revoluties waarbij zij zich met succes van hun communistische regimes hebben bevrijd, in zijn geslaagd de eerbied voor de mensenrechten en de rechtsstaat te vestigen, J. overwegende dat het welslagen van het Europese integratieproces en van het transatlantisch bondgenootschap, en de vrede en voorspoed die zij hebben voortgebracht, moet worden gezien als een klaar en duidelijk antwoord op de lessen die zijn geleerd uit de fouten en mislukkingen van het verleden, 1. wijst er met nadruk op dat de herinneringen levend moeten worden gehouden omdat er zonder waarheid en herinnering geen sprake kan zijn van verzoening, en onderstreept tegelijkertijd dat alleen een sterk Europa een oplossing kan bieden om de gruwelen van het verleden te boven te komen; 2. betuigt zijn respect voor en brengt hulde aan al degenen die hebben gevochten tegen en met name het slachtoffer zijn geworden van diverse vormen van tirannie; 3. betuigt opnieuw zijn gehechtheid aan een vreedzaam en voorspoedig Europa, dat gebaseerd is op waarden zoals respect voor de menselijke waardigheid, vrijheid, democratie, gelijkheid, de rechtsstaat en eerbied voor de mensenrechten; 4. betuigt zijn eensgezinde verzet tegen alle totalitaire regimes, ongeacht hun ideologische achtergrond; 5. uit zijn voldoening over het feit dat dit de eerste gelegenheid is waarbij het de kans krijgt om deze verjaardag samen met de gekozen leden uit alle 25 lidstaten te herdenken, hetgeen kan worden gezien als een uitdrukking voor de steeds hechtere eenheid van onze landen en burgers, die de scheidslijnen tussen agressors en slachtoffers en tussen overwinnaars en verliezers te boven zijn gekomen, en als een kans om onze herinneringen met elkaar te delen en samen te voegen tot één waarachtig gemeenschappelijk Europees aandenken, en om te voorkomen dat nationalisme en totalitarisme opnieuw de kop opsteken; 6. is tevens ingenomen met het feit dat de Midden- en Oosteuropese landen en volkeren nu samen kunnen genieten van de vrijheid en het recht om zelf hun lot te bepalen na zovele decennia onder sovjetheerschappij of -bezetting dan wel onder andere vormen van communistische dictatuur, en betuigt zijn voldoening over de Duitse hereniging en over het feit dat tien Midden- en Oosteuropese landen zich bij de Europese Unie hebben aangesloten of dat spoedig zullen doen; 7. onderstreept dat het Europese integratieproces heeft bijgedragen tot het overwinnen van nagenoeg alle naoorlogse dictaturen op het Europese continent, zowel in de landen van Midden- en Oost-Europa als in Spanje, Portugal en Griekenland; 8. verklaart dat het Europese integratieproces en de verdere ontwikkeling van de Europese Unie als vredesmodel het resultaat zijn van het feit dat de volkeren vrij kunnen beschikken over hun eigen lot en hun gezamenlijke toekomst; 9. stelt zich op het standpunt dat volgens de Akkoorden van Helsinki geen enkel land het recht heeft om over het lot van een ander land te beschikken; 10. roept alle landen op hun archieven over de Tweede Wereldoorlog open te stellen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de regeringen en parlementen van de toetredingslanden en de kandidaat-lidstaten, de regeringen en parlementen van de met de Europese Unie geassocieerde landen, de regeringen en parlementen van de leden van de Raad van Europa, alsmede aan het Congres van de Verenigde Staten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 2005 over de richtsnoeren voor de afdelingen II, IV, V, VI, VII, VIII (A) en VIII (B) en over het voorontwerp van raming (Afdeling I) van het Europees Parlement voor de begrotingsprocedure 2006 (3) , – gezien het verslag van de secretaris-generaal aan het Bureau over het voorontwerp van raming van het Parlement voor het begrotingsjaar 2006, – gezien het voorontwerp van raming opgesteld door het Bureau op 11 april 2005 overeenkomstig artikel 22, lid 6, en artikel 73 van zijn Reglement, – gelet op artikel 73 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0106/2005 ), A. overwegende dat het plafond van rubriek 5 (Administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten als gevolg van een technische aanpassing is vastgesteld op 6 528 miljoen EUR voor de begroting 2006 (4) ; overwegende dat deze technische aanpassing een verhoging inhoudt met 45 miljoen EUR, in prijzen van 2006, ten opzichte van het geraamde bedrag in het verslag van de secretarissen-generaal van 2004, B. overwegende dat 2006 het laatste begrotingsjaar is van de huidige financiële vooruitzichten, C. overwegende dat de uitbreiding van 2004 moet worden geconsolideerd en de volgende uitbreiding moet worden voorbereid, D. overwegende dat de raming voor 2006 is gebaseerd op de volgende kernparameters: 40 werkweken, inclusief vier achterbanweken, 12 gewone vergaderperiodes en zes extra vergaderperiodes, een salarisaanpassing van 2,3% en een forfaitaire verlaging van 7% voor niet-uitbreidingsgerelateerde posten, E. overwegende dat een aantal voorstellen die momenteel door het Bureau worden uitgewerkt, alsmede de financiële gevolgen ervan, pas voor bestudering beschikbaar zullen zijn bij de eerste lezing van de begroting in het najaar, Politieke prioriteiten Consolideren van de uitbreiding van 2004 en voorbereiden van de volgende uitbreiding 1. is van opvatting dat de afronding van de consolidatie van de uitbreiding van 2004 en de voorbereidingen voor de volgende uitbreiding een belangrijke uitdaging vormen voor de begroting van het Parlement voor 2006; 2. is bezorgd over het grote aantal tot dusver niet bezette uitbreidingsposten die in de begroting 2004 en 2005 zijn ingesteld en waarvan eind 2005 waarschijnlijk slechts 78% zal zijn vervuld; acht de vertragingen bij de uitbreidingsgerelateerde aanwervingsprocedures betreurenswaardig; verzoekt zijn secretaris-generaal vóór 1 juli 2005 een verslag voor te leggen over de aanwervingssituatie; verwacht van zijn secretaris-generaal dat hij in dit verslag specifieke voorstellen opneemt om de vacatureproblemen bij de talendiensten aan te pakken; 3. neemt kennis van het voorstel om 138 000 000 EUR op te nemen op de voorgestelde begrotingsposten voor de voorbereidingen voor de uitbreiding met Roemenië en Bulgarije (waarnemers, personeel, tolken en conferentietechnici, uitrusting, huishoudelijke uitgaven en voorlichting) en verwacht dat dit bedrag bij de eerste lezing nader wordt gespecificeerd; 4. neemt kennis van het voorstel om 135 uitbreidingsgerelateerde posten in te stellen - 113 posten voor het Secretariaat-generaal (73 A*5/AD5, 4 A*7/AD7, 14 B*3/AST3 en 22 C*1/AST1) en 22 posten bij de fracties (10 A*5/AD5, 4 B*3/AST3 en 8 C*1/AST1) - en zal, afhankelijk van gedetailleerdere rechtvaardigingen voor de voorgestelde posten, bij de eerste lezing de noodzakelijke kredieten toewijzen; Efficiënt en rationeel gebruik van kredieten 5. benadrukt, eens te meer, het belang van de toepassing van de beginselen van goed financieel beheer en begrotingsdiscipline op de administratieve uitgaven van het Parlement; 6. verzoekt om herschikking van posten en hulpbronnen, teneinde de efficiëntie te verhogen; is van mening dat het bezettingsniveau van posten in het algemeen dient te worden verbeterd; 7. is van mening dat deelname van het Parlement aan interinstitutionele samenwerking duidelijk dient te worden omschreven in de begrotingsdocumenten, zowel ten aanzien van de uitgaven als ten aanzien van de mogelijke besparingen; verwacht dat de uitgaven en opbrengsten van leningen, huur of dienstverlening duidelijk worden vermeld in de begroting van het Parlement; 8. wijst op de gevolgen van de stijging van het aantal personeelsleden dat de komende jaren een pensioenuitkering zal ontvangen; verwacht dat de Administratie van de Commissie komt met voorstellen om te voorkomen dat de druk op de gewone lopende begroting buitensporig hoog wordt, bijvoorbeeld met behulp van een pensioenfonds; Naar een meer omvattende begroting 9. is ingenomen met de doelstelling te komen tot een gemeenschappelijke interinstitutionele benadering voor de presentatie van de begroting; verzoekt echter om een verder reikende hervorming van de presentatie van de begroting, teneinde de begroting meer omvattend en duidelijker te maken; neemt kennis van de voorstellen voor de herziening van de nomenclatuur; verzoekt de Administratie een vergelijkend overzicht te verstrekken van de vorige en de voorgestelde nomenclatuur, met details per post en de redenen voor de voorgestelde wijzigingen; herinnert aan de bepalingen van het Financieel Reglement en aan zijn interne regels voor overschrijvingen; Het Parlement dichter bij de burger brengen 10. stelt vast dat momenteel voorstellen worden opgesteld om het voorlichtings- en communicatiebeleid van het Parlement te verbeteren; ziet uit naar de voorstellen van het Bureau ten aanzien van de algehele communicatiestrategie en de rol van de voorlichtingsbureaus; 11. is in afwachting van de voorstellen van het Bureau over versterking van de rol van de voorlichtingsbureaus om de burgers beter te bereiken; verwacht dat er kredieten zullen worden verstrekt voor de nieuwe voorlichtingsbureaus in Roemenië en Bulgarije; is van mening dat in informatie die aan een lidstaat wordt verstrekt, rekening moet worden gehouden met nationale verschillen; verwacht gedetailleerde informatie te ontvangen over de passende menselijke hulpbronnen die aan de voorlichtingsbureaus moeten worden toegewezen, waaronder één persvoorlichter per bureau, en een tijdschema voor hun aanwerving; 12. ziet uit naar voorstellen voor verbetering van de bezoekersdienst; is bereid de noodzakelijke stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat de onkostenvergoeding voor bezoekersgroepen beter wordt afgestemd op de verschillen in werkelijke kosten, dat het bezoekersprogramma in alle officiële EU-talen beschikbaar is, en dat de kwaliteit van het programma voor bezoekers wordt verbeterd; 13. is van mening dat de Europarl-website een belangrijk instrument in het voorlichtingsbeleid van het Parlement is en gebruiksvriendelijker gemaakt dient te worden; Kwaliteit en doelmatigheid van de parlementaire werkzaamheden 14. neemt kennis van de voorstellen van de secretaris-generaal voor consolidering van de hervorming van de Administratie van het Parlement ("Raising the game"), teneinde de dienstverlening voor de leden te verbeteren; roept op tot uitvoering van de voorstellen, met name de voorstellen voor assistentie voor de leden bij hun wetgevende taken, met inbegrip van de oprichting van projectteams; benadrukt dat er ook expertise op betrekkelijk korte termijn beschikbaar moet zijn voor de leden; 15. dringt aan op verbeteringen bij de taalkundige ondersteuning voor parlementaire werkzaamheden; verzoekt om een uitbreiding van de vertaalcapaciteit, zodat de leden in hun eigen taal aan documenten kunnen werken; verzoekt om een grotere beschikbaarheid van tolken voor de fracties en hun werkgroepen; verzoekt de Administratie de noodzakelijke maatregelen te treffen met betrekking tot gebouwen en personeel; stelt een gecoördineerde aanpak voor waarbij de andere instellingen worden betrokken, teneinde te kunnen profiteren van eventuele synergie-effecten; 16. hamert erop dat het Parlement moet handelen binnen zijn eigen prerogatieven; heeft derhalve zijn reserves ten aanzien van het ontwikkelen van acties voor de omzetting en uitvoering van wetgeving binnen bevoegdheid van de Commissie; wijst erop dat burgers en media gemakkelijk toegang moeten hebben tot een betere "Observatiepost Wetgeving" op de website van het Parlement; Personeelsbeleid en verzoeken om niet-uitbreidingsgerelateerde posten 17. acht het van essentieel belang de aanwervingsprocedures voor personeel te verbeteren, te vereenvoudigen en te versnellen, teneinde te vermijden dat zij buitensporig lang worden; stelt met bezorgdheid vast dat bij het secretariaat-generaal van het Parlement 750 posten niet zijn vervuld en nog eens 150 posten worden vervuld door hulpfunctionarissen of arbeidscontractanten; 18. stelt vast dat er in dit stadium geen nieuwe posten worden gevraagd voor niet-uitbreidingsgerelateerde behoeften bij het secretariaat-generaal; verwacht dat eventuele verzoeken bij de eerste lezing naar behoren zullen worden onderbouwd; 19. stelt vast dat voorstellen betreffende nieuwe posten, het opwaarderen van vaste posten, het opwaarderen van tijdelijke posten, het omzetten van posten en eventuele ad-personambevorderingen binnen het secretariaat-generaal van het Parlement zijn uitgesteld tot de eerste lezing; acht dit betreurenswaardig; neemt kennis van het voorstel voor het opwaarderen van 48 posten bij de fracties: 4 A*12 naar A*13, 2 A*11 naar A*12, 2 A*10 naar A*11, 2 A*6 naar A*9, 2 A*8 naar A*9, 1 A*5 naar A*6, 7 B*10 naar B*11, 1 B*8 naar B*9, 5 B*7 naar B*8, 4 B*6 naar B*7, 2 B*5 naar B*6, 2 B*3 naar B*4, 12 C*6 naar C*7, 2 C*2 naar C*3 en 1 C*1 naar C*2; 20. onderstreept de noodzaak een daadwerkelijk op verdienste gebaseerd bevorderingssysteem voor het personeel op te zetten, teneinde te voorzien in snellere bevorderingsmogelijkheden voor de best presterende ambtenaren; verzoekt zijn secretaris-generaal om vóór 1 juli 2005 het gevraagde voortgangsverslag over de huidige situatie, inclusief specifieke voorstellen, voor te leggen; is voorts in afwachting van de resultaten van het door de secretaris-generaal en de directeuren-generaal ingestelde onderzoek naar de werking van het bevorderingssysteem; 21. neemt nota van de versnelde verschuiving van hulpfunctionarissen naar arbeidscontractanten; verzoekt de secretaris-generaal vóór 1 juli 2005 een verslag voor te leggen over de situatie van hulpfunctionarissen, freelance personeel en arbeidscontractanten bij het Secretariaat-generaal en de fracties, met inbegrip van de begrotingsgevolgen van deze verandering voor alle instellingen; verwacht van de Administratie van het Parlement dat zij duidelijk aangeeft wat de redenen voor deze versnelde verschuiving zijn en wat de gevolgen van deze verandering zijn voor de personeelsformatie van het Parlement en de rechtspositie van het personeel, met inbegrip van de taaldocenten; 22. benadrukt het belang van persoonlijke medewerkers voor de werkzaamheden van de leden; ziet uit naar de ophanden zijnde verslagen van de werkgroep van het Bureau inzake medewerkers van de leden; steunt, mede om redenen van financiële transparantie, de invoering van een statuut voor medewerkers; Overige kwesties 23. roept op tot een strikte handhaving van de nieuwe regels voor roken in de gebouwen van het Parlement; 24. herhaalt zijn verzoek om vóór 1 juli 2005 geactualiseerde informatie te ontvangen over de voortgang van het EMAS (Eco-Management and Audit Scheme); 25. verlangt nadere informatie over de voorgestelde verhoging van de uitgaven voor dienstreizen van het personeel in 2006; Globale omvang van de begroting van het Parlement 26. stelt vast dat de secretaris-generaal in het voorontwerp van raming voorstelt het niveau van de begroting vast te stellen op 20% van rubriek 5 (Administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten, hetgeen overeenkomt met 1 341 600 000 EUR en een stijging met 5,5% ten opzichte van de begroting 2005; wacht met het geven van zijn definitieve standpunt over het totaalbedrag voor Afdeling I tot de eerste lezing door het Parlement; 27. herhaalt zijn standpunt dat het belangrijk is het niveau van zijn begroting vast te stellen op basis van gerechtvaardigde en reële behoeften, teneinde te voorkomen dat eind 2006 kredieten worden geannuleerd; neemt kennis van het voorstel om een marge van 90 456 885 euro in de reserve voor onvoorziene uitgaven op te nemen totdat de nieuwe prioriteiten zijn vastgesteld; is van opvatting dat een realistischere marge voor nieuwe prioriteiten in eerste lezing in de reserve voor onvoorziene uitgaven moet worden opgenomen; 28. herinnert eraan dat het beleid van het Parlement om zijn belangrijkste gebouwen aan te kopen aanzienlijke besparingen heeft opgeleverd; verzoekt om een geactualiseerd beleidsplan voor het aankopen van gebouwen op de korte en middellange termijn, met inbegrip van opties voor het aankopen van locaties voor externe bureaus en Huizen van Europa; wijst erop dat er sprake is van een aantal onzekerheden in verband met vastgoedprojecten in Brussel en Luxemburg, die aanzienlijke gevolgen voor kunnen hebben voor de begroting; o o o 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het besluit van de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) van 1 augustus 2004 over het Doha-Werkprogramma, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 november 2003 "Hervatting van onderhandelingen over de ontwikkelingsagenda van Doha - het EU-perspectief", – gezien het werkdocument van de Commissie "De ontwikkelingsagenda van Doha na Cancún" van 25 september 2003, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 september 2003 over de vijfde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie te Cancún (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 juli 2003 over de voorbereiding van de vijfde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie te Cancún (2) , – gezien de op 14 november 2001 in Doha aangenomen verklaring van de vierde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie, en onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 2001 over de WTO-bijeenkomst in Qatar (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 november 1999 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de benadering door de EU van de WTO-millenniumronde (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 december 1999 over de derde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie in Seattle (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2001 met de aanbevelingen van het Europees Parlement aan de Commissie over de WTO-onderhandelingen in het kader van de "built-in"-agenda (6) , – gezien het rapport-Sutherland over de toekomst van de WTO, – gezien zijn resolutie van 9 maart 2005 over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende toepassing van het schema van algemene tariefpreferenties (7) , – gezien de slotverklaring van de derde parlementaire conferentie over de WTO van 25-26 november 2004, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2001 over openheid en democratie in de internationale handel (8) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0095/2005 ), A. overwegende dat, met het op 1 augustus 2004 binnen de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie bereikte besluit (hieronder het Besluit), zijn 148 leden een kader voor verdere onderhandelingen over vijf kerngebieden van de ontwikkelingsagenda van Doha (DDA) hebben gecreëerd en het vertrouwen dat tijdens de onderhandelingen van Cancún verloren was gegaan, hebben hersteld, op basis van een nieuwe samenwerkingsgeest met het oog op het verzekeren van een geslaagde afsluiting van de Doha-ronde en het succes van het multilaterale handelsstelsel, B. overwegende dat er op alle thema's die onder het Besluit en het arbeidsprogramma van de Doha-agenda in het algemeen vallen een even verregaande vooruitgang dient te worden geboekt, waarbij ontwikkeling op het voorplan van de onderhandelingen wordt geplaatst, en overwegende dat de EU dient op te komen voor een breed opgezette agenda, gericht op de nodige handelsliberalisering, de uitbanning van alle dumpingacties en handelsverstorende maatregelen, een krachtiger bijzondere en gedifferentieerde behandeling van voedsel en mechanismen ter waarborging van continuïteit van de voedselvoorziening om sociale rechtvaardigheid en ontwikkeling prioritair te bevorderen en om te komen tot een grotere integratie van de ontwikkelingslanden in het wereldhandelsstelsel, een doelstelling die vastgelegd is in het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (artikel III-292, lid 2, letter e), C. overwegende dat een geslaagde afloop van de Doha-ronde moet bijdragen tot de bevordering van de wereldwijde economische groei en armoedevermindering; overwegende dat problemen in verband met ondervoeding, honger en gezondheid meer aandacht moeten krijgen binnen de onderhandelingen, in overeenstemming met wat in de VN-Millenniumverklaring voorzien is, D. overwegende dat verdere regelgeving binnen het kader van het multilaterale handelssysteem, optimale integratie van de ontwikkelingslanden in het wereldhandelssysteem en een beter functioneren van de WTO steeds de hoofdobjectieven zijn geweest van het EU-handelsbeleid, E. overwegende dat de uiterste datum voor het afsluiten van de Doha-ronde, die in de Slotverklaring van Doha op 1 januari 2005 werd vastgesteld, sine die werd uitgesteld, en er in december 2005 in Hongkong een zesde ministersconferentie is gepland, F. overwegende dat de door de EU geleverde politieke inspanning om de belangrijke voorstellen van de Commissieleden Lamy en Fischler, van bijzonder belang zijn geweest bij het tot stand brengen van het Besluit; overwegende dat de vooruitgang die op landbouwgebied werd geboekt op geen enkel ander gebied werd geëvenaard, G. overwegende dat programma's voor technische bijstand en capaciteitsopbouw een belangrijke rol spelen door ervoor te zorgen dat de ontwikkelingslanden hun respectieve economieën voorbereiden op integratie in de wereldeconomie, door verbetering van hun vermogen te onderhandelen, produceren en te exporteren en door hun binnenlandse en regionale handelsmarkten vergroten en door hun kansen om van verdere handelsliberalisering te profiteren op te voeren, H. overwegende dat de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA) een erosie zou kunnen veroorzaken van de preferenties die door de EU aan de ACS-landen zijn toegekend ingevolge de Overeenkomst van Cotonou, aan de ontwikkelingslanden ingevolge het schema van algemene preferenties (SAP) en van andere schema's van handelspreferenties, I. overwegende dat er tot dusverre weinig vooruitgang is geboekt op het gebied van de onderhandelingen over toegang tot de markt van niet-agrarische producten (NAMA), en dat markttoegang dankzij gereduceerde tarieven niet mag worden gefrustreerd door non-tarifaire belemmeringen, J. overwegende dat het economisch belang van diensten, die een kernonderwerp vormen binnen de Doha-onderhandelingen - zowel op zichzelf genomen als voor het evenwicht in de DDA - toeneemt en dat meer opening van markten bovendien een groot potentieel voor de ontwikkelingslanden in zich draagt, maar dat ook van het belang is die openbare diensten die essentieel zijn voor de vervulling van de basisbehoeften niet te liberaliseren, en overwegende dat de geboekte vooruitgang op dit gebied teleurstellend is, K. overwegende dat de EU in het kader van de DDA steeds tot onderhandelingen over de Singapore-kwesties heeft opgeroepen in het belang van zowel ontwikkelde als ontwikkelingslanden, en overwegende dat het vergemakkelijken van de handel, door middel van passende technische bijstand en capaciteitsopbouw, de exportcapaciteit van de ontwikkelingslanden bevordert, L. overwegende dat het einde van het mandaat van de directeur-generaal van de WTO nadert en dat dus een nieuwe benoeming noodzakelijk is; dat voorts rekening moet worden gehouden met het rapport-Sutherland over de toekomst van de WTO, met het debat in het Amerikaanse Congres over het verlengen van zijn lidmaatschap van de WTO en met het mandaat van zijn handelsgezant, M. overwegende dat het Europees Parlement, op basis van de artikelen met betrekking tot het gemeenschappelijk handelsbeleid van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, medewetgever zal worden voor internationale handelskwesties, N. overwegende dat de parlementaire dimensie binnen de WTO belangrijk is als middel om een band met de burgers te scheppen om het democratisch gehalte en de transparantie van de WTO te vergroten, O. overwegende dat het proces van globalisering en de rol die de WTO daarin vervult, dikwijls verkeerd worden weergegeven, en gezien het belang van een brede dialoog met het maatschappelijk middenveld en de sociale partners, 1. verwelkomt de op 1 augustus 2004 door de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie bereikte Besluit, en de manier waarop de Commissie de onderhandelingen succesvol heeft afgerond; herhaalt zijn vastberaden steun aan een vrij en eerlijk multilateraal handelsstelsel voor het bevorderen van de handel om bij te dragen aan duurzame ontwikkeling en een effectief management van globalisering ten voordele van iedereen; benadrukt tevens de voordelen die een multilaterale aanpak van het handelsbeleid voor de ontwikkelingslanden oplevert, vergeleken met bilaterale overeenkomsten; 2. verzoekt de Commissie verder aan te dringen op een snelle vooruitgang in alle domeinen die onder het Besluit vallen, teneinde het in staat te stellen met een evenwichtig, verregaand voorstel dat ontwikkeling bovenaan op de agenda plaatst, naar Hongkong te gaan; 3. benadrukt de noodzaak om een alomvattend, efficiënt en transparant onderhandelingsproces aan te moedigen; hiervoor zijn tegen juli 2005 politieke initiatieven vereist om de onderhandelingen vooruit te helpen, alsmede gedetailleerde ontwerponderhandelingsmodaliteiten over landbouw en NAMA; 4. vraagt dat het verslag over de stand van zaken dat tegen juli 2005 door de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie is gepland, strikt feitelijk zou zijn, zodat er bij het publiek geen valse verwachtingen worden gewekt, en vraagt dat er een datum wordt vastgesteld om het werk van de Doha-ronde te beëindigen, rekening houdend met de tijd die alle onderhandelaars, in het bijzonder die van de ontwikkelingslanden, nodig hebben om zich voor te bereiden; 5. vraagt dat in de toekomstige onderhandelingen op alle terreinen van de DDA resultaten worden behaald die een echte ondersteuning vormen voor de integratie van ontwikkelingslanden, volledig rekening houden met hun belangen en in het bijzonder de specifieke problemen van de MOL's aanpakken, waarvan de exporten van heffingen en quota moeten worden vrijgesteld vanuit de gedachte van een "Round for free"; vraagt tevens dat het resultaat van de onderhandelingen binnen de Doha-ronde zal bijdragen aan de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen via de bevordering van mondiale economische groei; 6. vraagt dat er manieren worden onderzocht om de vereiste flexibiliteit ten aanzien van het profiel van elk ontwikkelingsland te verzekeren, en dat het IMF en andere organisaties het "mechanisme van handelsintegratie" ten uitvoer leggen, dat werd uitgewerkt om verliezen die die landen kunnen lijden door handelsliberalisering aan te zuiveren; 7. juicht eens te meer het hogere niveau van organisatie en zelfvertrouwen toe dat de ontwikkelingslanden bereikt hebben (G20, G33, G90, enz.), hetgeen het bereiken van overeenkomsten vergemakkelijkt en het vooruitzicht creëert dat het multilaterale handelsstelsel redelijkerwijs tot een realistisch stelsel kan worden omgevormd; 8. verwelkomt de manier waarop de toegang tot de onderhandelingstafels voor kleinere delegaties werd vergemakkelijkt, en feliciteert de Commissie voor haar steun aan kleinere landen, bijv. de eilanden in de Stille Oceaan, door daar programma's voor technische bijstand te ontwikkelen; maar doet een dringend beroep op de Commissie om verder te werken aan meer transparantie en deelname aan de besluitvorming binnen de WTO en om ontwikkelingslanden te blijven helpen hun deelname te vergroten; 9. verzoekt de Commissie te overwegen eventueel een 'ontwikkelingsbox' voor de MOL's in de landbouwonderhandelingen te introduceren, zodat deze de voedselveiligheid en werkgelegenheid op het platteland kunnen aanpakken, aangezien dit belangrijke problemen zijn in de strijd tegen armoede; 10. herhaalt de noodzaak van gerichte technische bijstand en capaciteitsopbouw als belangrijk instrument voor ontwikkelingslanden om de handel een integraal onderdeel te maken van hun nationale ontwikkelingsbeleid en hun strategieën voor armoedebestrijding, hun handels- en exportcapaciteit te verhogen, hun mogelijkheden voor het voeren van effectieve onderhandelingen te verbeteren, de toepassing van de WTO-regels te vergemakkelijken en ze in staat te stellen hun economie aan te passen en te diversifiëren; 11. vraagt dat de zuid-zuidhandel wordt gestimuleerd, gelet op de ontwikkelingsmogelijkheden die dergelijke handel de ontwikkelingslanden biedt, door het wegwerken van onderlinge handelsbelemmeringen te overwegen, een bijzondere en gedifferentieerde behandeling te scheppen waardoor de leveringscapaciteit van de MOL's wordt versterkt, en vrije toegang voor de MOL's tot de markten van de nieuwe industrielanden aan te moedigen; 12. verzoekt de Commissie rekening te houden met de uithollende effecten in verband met de preferentiemarges van het DDA op de Overeenkomst van Cotonou en het SAP en andere schema's van handelspreferenties, een speciaal verslag op te stellen waarbij de invloed van de Doha-ronde op de Overeenkomst van Cotonou en de SAP wordt onderzocht en te overwegen welke maatregelen zouden moeten worden genomen om de doeltreffendheid te waarborgen van de door de EU aan de ontwikkelingslanden, en met name de armste, toegekende preferenties; 13. verwelkomt de overeenkomst over landbouw; dringt er bij de leden van de WTO op aan om gelijke aandacht te schenken aan de drie pijlers (exportsubsidies, binnenlandse steun en markttoegang) en zich er in juli 2005 toe te verbinden voor gedetailleerde onderhandelingsmodaliteiten te zorgen op de aanstaande Ministersconferentie in Hongkong; 14. vraagt dat de maatregelen met betrekking tot exportsubsidies, binnenlandse steun en markttoegang gelijktijdig door alle ontwikkelde WTO-leden worden toegepast, teneinde eenzijdige ontwapening vanwege de EU te vermijden, terwijl op de ontwikkelingslanden de bijzondere en gedifferentieerde behandeling wordt toegepast; 15. spreekt zijn steun uit voor een gebalanceerde afbouw van de exportsubsidies, en volledig parallel daarmee de afbouw van alle vormen van exportconcurrentie door alle geïndustrialiseerde handelspartners; 16. dringt er bij de Commissie op aan de geplande hervorming van het GLB voort te zetten en verwelkomt, op het gebied van de interne steun, het feit dat dit Besluit het Europees agrarisch model noch de Overeenkomst van Luxemburg inzake de hervorming van het GLB ondermijnt; benadrukt de noodzaak om de gezamenlijke maatregelen in de 'green box' te definiëren, met inbegrip van ontkoppelde steun, die het mogelijk maakt de multifunctionele aard van de landbouwindustrie te handhaven en zowel de levensstijl van het platteland als de werkgelegenheid op het platteland te ondersteunen; 17. vraagt dat er met betrekking tot de markttoegang een rechtvaardig en billijk evenwicht wordt gehandhaafd tussen de verzoeken van de ontwikkelingslanden en de stabiliteit en leefbaarheid van de markten van de Gemeenschap; verzoekt in dit verband dat het begrip van wat een "gevoelig product" is op een passende en strikte wijze wordt gedefinieerd, en dat het mogelijk wordt vast te houden aan de toezeggingen ten aanzien van invoerheffingen, zowel heffingen op waardegrondslag als specifieke heffingen; 18. benadrukt het hoge niveau van markttoegang in de EU voor landbouwproducten uit ontwikkelingslanden en roept andere ontwikkelde partners en opkomende landen op hun markten meer open te stellen voor de MOL's; 19. roept ertoe op dat ten volle rekening wordt gehouden met de onderhandelingen over geografische aanduidingen, die een essentieel onderdeel zijn van een oriëntatie op kwaliteit van de landbouwproductie en van een goede opbrengst voor die productie, tijdens de besprekingen over toegang tot de markt voor landbouwproducten; 20. verwelkomt de beslissing om voor de katoenkwestie voor een verregaande, snelle en specifieke aanpak te kiezen, onafhankelijk van andere sectoriële initiatieven, en tevens de oprichting van een specifieke subcommissie over deze kwestie; deze maatregelen moeten met specifieke deadlines worden toegepast en door structurele ondersteunende hervormingsprogramma's voor de boeren en de industrie in de betrokken EU-regio's worden aangevuld, waarbij de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds, het VN-Ontwikkelingsprogramma en andere internationale organisaties ontwikkelingssteunmaatregelen nemen voor de ontwikkelingslanden; 21. verzoekt de Commissie om de onderhandelingen over NAMA op te voeren, waarbij er een passende formule wordt gedefinieerd om hoge tarieven, tariefpieken en escalatie van tarieven te elimineren of te verlagen, en tevens de mogelijkheid te bestuderen van een gedeeltelijke wederkerigheid vanwege de ontwikkelingslanden, rekening houdend met de flexibiliteit die zij nodig hebben en waarbij op hen, net zoals op de MOL's, het beginsel van de bijzondere en gedifferentieerde behandeling wordt toegepast; benadrukt tevens dat grote voordelen op het gebied van handel en ontwikkeling door marktopenstelling tussen zuid en zuid zullen worden behaald, met name voor de meer gevorderde ontwikkelingseconomieën; wijst er daarnaast op dat alle handelspartners waar nodig de non-tarifaire barrières moeten wegnemen; 22. betreurt het feit dat er geen specifiek kader voor diensten werd gecreëerd, hoewel het de aangenomen aanbevelingen toejuicht, en dringt er bij alle WTO-leden op aan om tegen de geplande deadline van mei 2005 herziene voorstellen van hoge kwaliteit in te dienen, met bijzondere aandacht voor die sectoren en vormen van aanbod die van belang zijn voor de export van de ontwikkelingslanden (zoals voorzien in Bijlage C bij het Besluit); vraagt dat de liberalisering van de diensten van openbaar belang voorzichtig wordt aangepakt, vraagt dat diensten met betrekking tot gezondheidszorg, onderwijs en de audiovisuele sector worden vrijgesteld evenals de diensten die betrekking hebben op de basisbehoeften van de mensen, aangezien het ongepast is te verlangen dat de ontwikkelingslanden deze diensten liberaliseren op een manier die tot hun ontmanteling leidt; 23. stelt dat weliswaar het hoofdstuk landbouw het belangrijkste is in deze onderhandelingen, wijst er echter op dat dit de drijvende kracht moet uitmaken en de vooruitgang op dit vlak als hefboom en als onderhandelingstroef moet gebruikt worden om ook vooruitgang te boeken op andere terreinen, in het bijzonder de handel in diensten en betere toegang tot industriële goederen voor alle WTO-leden, dit via effectieve vermindering van invoerrechten en andere handelsbelemmerende maatregelen; 24. verwelkomt de overeenkomst die over het starten van de onderhandelingen inzake het vergemakkelijken van de handel werd bereikt, wat de exportcapaciteit van de ontwikkelingslanden zal verbeteren, en erkent dat de EU een gebaar naar de ontwikkelingslanden heeft gesteld door de andere Singapore-kwesties uit de onderhandelingen te lichten, maar onderstreept tegelijk het potentieel van onderhandelingen over deze aangelegenheden in een multilateraal kader, in het belang van zowel ontwikkelde als ontwikkelingslanden; vraagt dat de beginselen die in Bijlage D van het Besluit werden overeengekomen, worden nageleefd, in het bijzonder met betrekking tot de bijzondere en gedifferentieerde behandeling voor de ontwikkelingslanden, rekening houdend met overgangsperioden voor het toepassen van de verbintenissen en verenigbaarheid met de administratieve en institutionele capaciteit van die landen; 25. wenst een pragmatische, aanhoudende vooruitgang in de domeinen die niet onder het Besluit vallen, zoals regels over antidumpingmaatregelen en subsidies, TRIPS, en de milieudimensie van de internationale handel en geografische aanduidingen, ook waar het gaat om uitbreiding van de geboden bescherming tot andere producten dan wijnen en sterke dranken, overeenkomstig de mandaten van Doha; 26. benadrukt dat in de lopende WTO-onderhandelingen tevens meer aandacht moet worden geschonken aan de bescherming van en het respect voor rechten van intellectuele eigendom onder meer in het kader van TRIPS; betreurt dat veel WTO-landen zich nog te buiten gaan aan de handel in namaak en piraterij; 27. roept alle partijen op om alle mogelijke inspanningen te leveren om tegen de geplande deadline van mei 2005 tot een overeenkomst te komen met betrekking tot de benoeming van een nieuwe directeur-generaal van de WTO, zodat de benoemingsprocedure geen invloed heeft op de vooruitgang van de onderhandelingen van de Doha-ronde; 28. benadrukt de noodzaak van een verregaande hervorming van de WTO, en ziet het rapport-Sutherland als een eerste stap in het voorbereidende werk om een efficiëntere, opener, democratischer en transparantere organisatie tot stand te brengen en een grotere politieke betrokkenheid bij de onderhandelingen te bewerkstelligen; 29. roept op tot meer institutionele hervormingen om de rol van de WTO te vergroten en het besluitvormingsproces, het mechanisme voor geschillenbeslechting en de dialoog met het maatschappelijk middenveld te verbeteren; onderkent dat de WTO voldoende informatie en uitleg over haar principes en haar maatregelen aan het maatschappelijk middenveld moet geven om te voorkomen dat het proces van globalisering en de rol die de WTO daarin vervult op grote schaal verkeerd wordt begrepen of weergegeven; spreekt daarom zijn waardering uit voor het verslag-Sutherland dat een groot aantal van deze kritiekpunten en misverstanden weerlegt; 30. herhaalt de noodzaak, die in de Millenniumverklaring wordt erkend, om nauwere relaties tot stand te brengen tussen de WTO en andere internationale organisaties, als een essentiële stap in het proces naar het bereiken van een verschillende, duurzamere soort van globalisering, die ten dienste zal staan van gemeenschappelijke doelstellingen en met de bedoeling om volledig gecoördineerde criteria te bereiken met betrekking tot de ontwikkelingsproblemen; is van mening dat alle WTO-lidstaten, in dit verband, noodzakelijkerwijs de regels van de IAO dienen na te leven; 31. is van mening dat een nauwe samenwerking tussen de EU en de Verenigde Staten absoluut van essentieel belang is, zowel voor het succes van de huidige onderhandelingen als voor de effectieve werking van het multilaterale handelsstelsel, en dat het Amerikaanse Congres zijn onderhandelingsmandaat zou moeten uitbreiden en de verlenging van het USA WTO-lidmaatschap zou moeten ondersteunen; stelt echter met klem dat de deelname van alle WTO-lidstaten, met name de groepen van de G-20 en de G-90, in het besluitvormingsproces van het grootste belang blijft; 32. steunt ten volle de institutionalisering van parlementen binnen de WTO ter vergroting van de democratische legitimiteit en transparantie bij de WTO-onderhandelingen, omdat parlementsleden een belangrijke schakel naar de burgers kunnen zijn, met name als bron van informatie en om in te gaan op zaken die hen verontrusten; is in dit verband ingenomen met de verklaring die is aangenomen op de parlementaire Conferentie over de WTO van 24 tot 26 november 2004 in Brussel en met het besluit om de volgende parlementaire conferentie in aansluiting op de ministersconferentie in december 2005 in Hongkong te houden; 33. is van mening dat alle Europese instellingen nauw dienen samen te werken teneinde bevredigende resultaten te bereiken, en verzoekt daartoe de Raad en de Commissie om het Parlement regelmatig in kennis te blijven stellen, ook tijdens alle onderhandelingen van de Doha-ronde en tijdens de ministeriële conferentie in Hongkong, het bij de komende besprekingen te betrekken, en het toegang te blijven geven tot de documenten van Comité 133; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten en van de kandidaat-lidstaten, de directeur-generaal van de WTO en de voorzitter van de Interparlementaire Unie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's betreffende de tenuitvoerlegging van de voorlichtings- en communicatiestrategie van de Europese Unie ( COM(2004)0196 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2002 over de mededeling van de Commissie betreffende een nieuw kader voor praktische samenwerking in verband met het voorlichtings- en communicatiebeleid van de Europese Unie (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2003 over een voorlichtings- en communicatiestrategie voor de Europese Unie (2) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en het advies van de Commissie constitutionele zaken ( A6-0111/2005 ), A. overwegende dat de opkomst bij de laatste Europese verkiezingen in negen van de EU-lidstaten van vóór de uitbreiding is gedaald, B. overwegende dat in het kader van het Europees democratisch proces een essentieel doel van ieder voorlichtings- en communicatiebeleid is het propageren van de waarde van actieve deelname aan de politiek en het maatschappelijk middenveld, bijvoorbeeld het belang te stemmen bij verkiezingen voor het Europees Parlement en een gevoel van trots op het Europees burgerschap over te brengen, C. overwegende dat toegang tot informatie over de Europese Unie uiterst belangrijk is, willen de mensen een waarachtig Europees burgerschap kunnen uitoefenen; de burgers hebben als degenen voor wie het beleid van de Europese Unie bedoeld is en als actieve deelnemers aan de Europese democratie het recht om volledig en onpartijdig te worden geïnformeerd over de Unie in hun eigen taal, in eenvoudige taal en via makkelijk toegankelijke kanalen, D. overwegende dat de voorlichtings- en communicatiestrategie gebaseerd dient te zijn op de fundamentele waarden van de Europese Unie - democratie, pluralisme, veiligheid, solidariteit, gelijke kansen, cohesie en eerbiediging van de culturele diversiteit en fundamentele mensenrechten, E. overwegende dat de voorlichtings- en communicatiestrategie tevens de burgers duidelijk moet aantonen hoe het behoren tot de Europese Unie voor hen in hun dagelijks leven positieve vruchten afwerpt, Boodschappen en boodschappers 1. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat het Parlement voor het eerst is verzocht de voorlichtings- en communicatiestrategie van de Unie te behandelen voordat deze door de Commissie is ingediend, waardoor het beschikt over de reële mogelijkheid invloed uit te oefenen op de uiteindelijke inhoud van deze strategie in plaats van er slechts op te reageren; acht dit een zeer positieve stap op weg naar verdieping van zijn verantwoordelijkheden ten aanzien van democratisch toezicht op de werkzaamheden van de Commissie; 2. wijst erop dat het doel van de voorlichtings- en communicatiestrategie in de eerste plaats dient te zijn de burgers van de Unie voortdurend en naar behoren op de hoogte te houden van de manier waarop de Europese instellingen opereren om hun kennis van, betrokkenheid bij en deelname aan de aangelegenheden van de Unie te ontwikkelen en hen dichter bij de Unie te brengen; 3. acht het van wezenlijk belang dat een krachtige boodschap wordt gestuurd aan de Europese burgers voor meer Europees engagement en een sterker gevoel van betrokkenheid bij het Europese project; 4. acht het noodzakelijk meer aandacht aan de inhoud van de uitgaande communicatie te schenken, om de belangstelling van de burgers te stimuleren door in te gaan op wat er onder hen leeft; 5. benadrukt de noodzaak om te komen tot een gedecentraliseerd informatiesysteem waarmee specifieke groepen gemakkelijker kunnen worden bereikt; deze groepen moeten in alle gevallen worden aangesproken via communicatie die op hun eigen behoeften is afgestemd; 6. is ervan overtuigd dat het voorlichtings- en communicatiebeleid niet effectief zal zijn voordat kennis over de EU en haar instellingen een onderdeel wordt van de onderwijscurricula in de lidstaten; universiteiten moeten een actieve rol spelen bij het verspreiden en bevorderen van gemeenschappelijke Europese waarden; 7. benadrukt het belang van meer gebruikmaking van communicatiemiddelen die de technische mogelijkheden bieden om de woningen van alle Europese burgers te bereiken, zoals televisie, radio en internet; 8. is van mening dat er nog meer ruimte is voor het gebruik van zowel webstreaming als radio en dat deze moeten worden onderzocht in de context van de informatie- en communicatiestrategie; 9. is van mening dat ernstig moet worden nagedacht over het organiseren van debatten over Europees beleid in de parlementen met wetgevingsverantwoordelijkheid, met de actieve deelname van europarlementariërs, zodat de media de gelegenheid krijgen om de debatten in het Europees Parlement van naderbij te volgen; 10. is van mening dat de instellingen overeenkomstig de in het Financieel Reglement vastgestelde regels via openbare aanbestedingen overeenkomsten moeten sluiten met productiemaatschappijen van audiovisuele programma's die in staat zijn dramaseries, wedstrijden, films, nieuwsreportages en alle andere soorten kwalitatief goede en toegankelijke programma's te ontwerpen, die het publiek aanspreken en die de Europese idee en waarden kunnen propageren; 11. is verheugd over de recente sluiting van een nieuw contract met Euronews en is van mening dat Euronews een kwaliteitsdienstverlening vormt die waarde voor zijn geld biedt; 12. is van mening dat moet worden overwogen sommige communautaire programma's, zoals Media, Cultuur, Jeugd en Onderwijs, in dienst te stellen van de informatie- en communicatiestrategie, maar dat dit wel ten koste gaat van hun doelstellingen of hun economische middelen; zo kunnen uit het Media-programma films worden gefinancierd ter bevordering van de ontwikkeling van Europese audiovisuele industrie en tegelijkertijd voor de promotie van het "imago" en de "ziel" van de Unie; is er daarom verheugd over dat er een Europese Jongerenweek wordt georganiseerd met activiteiten onder het motto "Jongeren in het Parlement", waardoor de binding van jongeren met Europa versterkt kan worden; 13. roept op tot meer pooling van de bestaande audiovisuele infrastructuren, die thans over de diverse instellingen zijn verspreid; is daarnaast van mening dat deze infrastructuren moeten worden geïnventariseerd en dat de doelmatigheid van elk afzonderlijk moet worden geëvalueerd; 14. roept de instellingen op onderzoek te doen naar de mogelijkheden om moderne en toegankelijke virtuele rondleidingen op te zetten en aan het publiek opnamen van alle belangrijke evenementen rond de instellingen beschikbaar te stellen, via een archief van hoge kwaliteit met een zoekmachine; 15. is verheugd over de ontwikkeling van Europe Direct en verzoekt de Commissie dit initiatief op interinstitutionele basis verder uit te werken in dienst van de informatie- en communicatiestrategie van de EU; 16. dringt er bij de Commissie op aan de resolutie van het Europees Parlement van 10 maart 2005 (3) te volgen en 2006 uit te roepen tot het Europees Jaar voor bestrijding van geweld tegen vrouwen en dit te verdisconteren in de informatiestrategie, vooral omdat de Raad van Europa een soortgelijke campagne plant en daarmee gebruik kan worden gemaakt van de synergie-effecten; 17. benadrukt de noodzaak om een formule te vinden via welke de regionale en lokale media nauwer kunnen worden betrokken bij het voorlichtings- en communicatiebeleid; 18. benadrukt de noodzaak dat de Europese Unie een centre of excellence voor communicatie opricht waar een samenwerking wordt gestructureerd tussen al haar instellingen en waar de medewerking kan worden ingeroepen van professionals en deskundigen uit de communicatiesector; 19. nodigt de EU-instellingen uit betere voorwaarden voor en werkrelaties met de geaccrediteerde journalisten te scheppen, en in algemenere zin te zorgen voor een zo breed mogelijke toegang tot kennisbronnen voor alle burgers die informatie over het beleid en de activiteiten van de Europese Unie zoeken; 20. benadrukt de noodzaak dat de instellingen hun persberichten alsmede de kwaliteit van alle aan de pers gegeven informatie verbeteren ter vergemakkelijking van het werk van alle professionele journalisten die de gebeurtenissen in Brussel volgen; wenst tevens dat de persberichten van de instellingen zoveel mogelijk door professionele communicatiedeskundigen worden opgesteld; 21. roept de Commissie op een "ideeënwedstrijd" te organiseren zodat originele voorstellen kunnen worden uitgeprobeerd voor de beste manier om de Europese boodschap over te brengen; 22. doet een dringend beroep op de Commissie om door een externe dienst een onafhankelijke evaluatie te laten uitvoeren die de kosten en baten analyseert van wat zij daadwerkelijk aan voorlichting en communicatie uitgeeft; 23. roept de Commissie op een systeem in te voeren waardoor het Infopoints-netwerk kan blijven worden gefinancierd in overeenstemming met de regels van het nieuwe Financieel Reglement; 24. is van mening dat aan Eurobarometer meer financiële middelen moeten worden toegekend, zodat deze instelling veel vollediger en grondiger kan rapporteren; 25. doet een dringend beroep op de Commissie om de Europa-website te verbeteren, door de inhoud aan te bieden in alle officiële talen van de Europese Unie en in die welke in de lidstaten een officiële status genieten met dien verstande dat die ertoe besluiten en de kosten voor hun rekening nemen, om discriminatie tegen te gaan van sommige talen ten opzichte van andere en een grote meerderheid van de burgers toegang te geven tot informatie die wordt gefaciliteerd. 26. is van mening dat het bijzonder nuttig zou zijn om te trachten op intelligente en systematische wijze links naar de Europa-website te plaatsen op de meest bezochte webpagina's, op grond van het algemene principe dat niet de burger op zoek moet gaan naar informatie, maar dat de informatie naar de burger toe moet komen; 27. is verheugd over de voorstellen om te onderzoeken of een tweede kanaal voor Europe by satellite haalbaar is; Interinstitutionele samenwerking 28. acht het in het belang van verbeterde samenwerking en doelmatigheid essentieel dat de Commissie het voorlichtings- en communicatiebeleid van de Europese Unie aan periodieke beoordeling door het Parlement onderwerpt door jaarlijks een uitsluitend daaraan gewijd debat te houden; 29. dringt aan op een groot gezamenlijk plenair debat over de door de Commissie voorgestelde strategie en over het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs, waaraan ook de Raad zou moeten deelnemen; 30. is van mening dat dit debat zou kunnen resulteren in een gezamenlijke verklaring over de richtsnoeren voor gezamenlijke voorlichtingsactiviteiten van de drie instellingen, terwijl de specifieke bevoegdheden van iedere instelling en haar recht haar eigen voorlichtingsactiviteiten op te zetten, worden geëerbiedigd; 31. verzoekt de Internationale Groep voor Voorlichting (IGV) jaarlijks een voorstel te doen opdat geen enkele culturele herdenkingsdag het moet stellen zonder begrotingsdekking voor een gepaste herdenking; 32. is van mening dat de IGV een overwegend politiek karakter moet krijgen als onderpand en dat het aantal leden moet worden gereduceerd, zodat zij doeltreffender kan optreden; 33. constateert dat Prince van oudsher gebaseerd is op het partnerschap tussen de Commissie en de lidstaten en benadrukt de noodzaak het Parlement te betrekken bij het vaststellen van de prioriteiten van Prince en is van mening dat de parlementariërs volledig betrokken moeten worden bij gebeurtenissen die worden georganiseerd onder auspiciën van het Prince-programma; is verheugd over de suggestie van de Commissie dat het programmeren en toezicht op PRINCE aangepast moeten worden zodat zij nauwkeuriger de zittingsperioden van het Parlement weerspiegelen; 34. nodigt alle betrokken EU-instellingen uit de interne coördinatie te verbeteren ten behoeve van een grotere doelmatigheid van de vastgestelde communicatie- en voorlichtingsstrategie, wat tot betere resultaten zal leiden; 35. roept de instellingen op na te gaan of het mogelijk is om een coördinatiegroep op lager niveau op te zetten, waarin vertegenwoordigers van de relevante directoraten-generaal van de diverse instellingen zitting zouden hebben alsook een vertegenwoordiging van de bevoegde en betrokken commissies van het Europees Parlement, en die als voornaamste taak zou hebben de coördinatie van de specifieke maatregelen ter uitvoering van de door de IGV vastgestelde richtsnoeren; 36. is van mening dat het bijzonder doeltreffend zou zijn een adviesorgaan op te richten dat zou bestaan uit vertegenwoordigers van de Europese instellingen en lidstaten en uit communicatiedeskundigen, en dat de goede tenuitvoerlegging van het voorlichtings- en communicatiebeleid zou begeleiden; 37. verzoekt alle lidstaten, en vooral die dat tot op heden nog niet hebben gedaan, om samen te werken; 38. kijkt uit naar de mededeling van de Commissie over een nieuwe voorlichtings- en communicatiestrategie, aangekondigd voor mei 2005; is voornemens een intensievere dialoog aan te gaan met de Commissie en de Raad, alsook met het Comité van de Regio's binnen het kader van zijn bevoegdheden, over de tenuitvoerlegging daarvan; benadrukt nogmaals zijn bereidheid om ten volle aan de verwezenlijking van de te stellen doelen mee te werken; Europese grondwet 39. wijst erop dat de voorlichtings- en communicatiecampagne over de grondwet de komende tijd de belangrijkste prioriteit moet worden in de voorlichtings- en communicatiestrategie van de Unie; 40. is van mening dat deze prioriteit vanuit een tweeledig perspectief moet worden benaderd: 41. wijst inzake de voorlichting over de inhoud van de grondwet op de bijzondere betekenis van: 42. wijst erop dat de middelen die in het kader van het PRINCE-programma beschikbaar zijn, met het oog op de campagnes voor ratificatie in alle lidstaten, en met name in de lidstaten waar referenda worden gehouden, voornamelijk gericht moeten worden op het aanwakkeren van het maatschappelijk debat over de grondwet; 43. acht het derhalve wenselijk dat Parlement en Commissie zo nauw mogelijk samen werken, met name door met alle lidstaten die hiertoe vrijwillig bereid zijn gemeenschappelijke intentieverklaringen te ondertekenen; is van mening dat het Parlement moet deelnemen aan alle door de Commissie op nationaal niveau in samenwerking met de respectieve regeringen van de lidstaten genomen initiatieven; 44. wijst erop dat het belangrijk is de nationale parlementen zoveel mogelijk bij deze initiatieven te betrekken; 45. herinnert aan de sleutelrol die de regionale en lokale overheden spelen in het proces van ratificatie van de Grondwet, in het bijzonder om de informatiestroom van boven naar beneden gepersonaliseerder en dus efficiënter te maken; 46. wijst andermaal op de belangrijke rol van de organisaties uit het maatschappelijk middenveld bij de debatten over de ratificatie en op de noodzaak te voorzien in voldoende steun om deze organisaties in staat te stellen overal in de EU hun achterban bij deze debatten te betrekken opdat de burgers actief kunnen deelnemen aan de discussies over de ratificatie; Voorlichtingsbeleid van de Europese Unie 47. stelt voor een objectief onderzoek te doen naar de doelmatigheid van zijn eigen voorlichtingsbeleid; spreekt in dit verband zijn waardering uit voor het verzoek van het Bureau van 10 januari 2005 om de rol van de voorlichtingsbureaus in de lidstaten te evalueren; 48. neemt de thans binnen het Bureau van het Parlement gaande discussies over de eventuele oprichting van een parlementaire zender in publieke eigendom ter kennis; is verheugd over het besluit van het Bureau van het Parlement om een haalbaarheidsonderzoek te laten uitvoeren naar de eventuele oprichting van een parlementaire informatiekanaal of een echte EP-televisieomroep; erkent dat er een breed scala aan mogelijkheden bestaat voor een dergelijk project en is van mening dat zo'n omroep hoe dan ook onafhankelijk moet zijn; is van mening dat een dergelijk kanaal een belangrijke bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van de Europese openbare ruimte; constateert dat bij eerdere gelegenheden de Commissie is verzocht om intern een onderzoek op te zetten naar een dergelijke Europese omroep; hamert op de noodzaak van grotere synenergie tussen de activiteiten van de voorlichtingsbureaus van het Parlement en de vertegenwoordigingen van de Commissie; o o o 49. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Comité van de Regio's, het Europees Economisch en Sociaal Comité, de regeringen van de lidstaten en de Internationale Federatie van journalisten. Het Europees Parlement , – gezien het Afrikaanse Handvest van de rechten van de mens en de volkeren, – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de situatie in Togo, – gezien de verklaringen van de Commissie en het Voorzitterschap van de Raad, – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. ernstig verontrust over de golf van geweld na de betwiste presidentsverkiezingen van 24 april 2005, die aan 100 mensen het leven heeft gekost en meer dan 18 500 mensen op de vlucht heeft gedreven naar de buurlanden Benin en Ghana, B. overwegende dat het geweld is uitgebarsten op 26 april 2005, de dag dat Faure Gnassingbe, zoon van Eyadema Gnassingbe, tot winnaar van de verkiezingen werd uitgeroepen op basis van een voorlopige uitslag volgens welke hij 60% van de stemmen achter zijn naam zou hebben gekregen, tegen 38% voor Emmanuel Bob-Akitani die een coalitie van zes oppositiepartijen aanvoerde, C. overwegende dat de presidentsverkiezingen van 24 april 2005 in Togo door ernstige onregelmatigheden zijn ontsierd die al zijn begonnen bij de opstelling van de verkiezingslijsten en de uitreiking van de oproepingsbrieven aan de stemgerechtigden, en die achteraf aanleiding zijn geweest tot een gewelddadige repressie tegen de oppositie, D. overwegende dat het Constitutionele Hof van Togo Faure Gnassingbe als winnaar van de presidentsverkiezingen heeft bekrachtigd en het beroep van de oppositie op grond van verkiezingsfraude heeft verworpen, E. overwegende dat de coalitie van oppositiepartijen de verkiezingsuitslag betwist en aandringt op nietigverklaring ervan op grond van ernstige onregelmatigheden bij de stemming, F. overwegende dat in tal van stembureaus na sluiting de stembussen door legereenheden zijn meegenomen, G. overwegende dat, geheel in strijd met de overeenkomst die onder het beschermheerschap van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (ECOWAS) is ondertekend, de vertegenwoordigers van de oppositie geen toestemming hadden om deel te nemen aan de werkzaamheden van de onafhankelijke verkiezingscommissie, H. overwegende dat bij het geweld na de verkiezingen tientallen doden en ruim 300 gewonden zouden zijn gevallen, I. overwegende dat de internationale gemeenschap tot nu toe uiteenlopend op de stembusgang heeft gereageerd, met enerzijds Frankrijk en ECOWAS die de verkiezing op enkele onregelmatigheden na over het algemeen als bevredigend hebben bestempeld, terwijl anderzijds de Verenigde Staten de geldigheid ervan betwisten, J. overwegende dat de voorzitter van de ECOWAS, de Nigerese president Mamadou Tandja, op 1 mei 2005 een delegatie naar Lomé heeft gestuurd, in het verlengde van de voortdurende pogingen om de crisis in het land op te lossen en een verdergaande destabilisering van de regio, die al eerder als gevolg van de crisis in Ivoorkust zware klappen heeft moeten incasseren, te voorkomen, 1. veroordeelt ten stelligste de gewelddadige repressie door de ordestrijdkrachten tegen al wie de regelmatigheid van de verkiezing betwist, alsook alle gewelddaden tegen buitenlanders; 2. veroordeelt de brandstichting die het Goethe-instituut in Lomé volledig in de as heeft gelegd en verzoekt de Togolese autoriteiten ervoor te zorgen dat alle buitenlandse burgers en instellingen efficiënt worden beschermd; 3. roept de ordestrijdkrachten ertoe op een eind te maken aan alle misbruiken en intimidaties ten aanzien van burgers en aan het optreden van de gewapende bendes; dringt erop aan dat zij hun plicht doen en de orde handhaven met strikte inachtneming van de mensenrechten; 4. dringt aan op de instelling van een onafhankelijke onderzoekscommissie om volledige opheldering te verschaffen over de geweldplegingen en de verantwoordelijkheden vast te stellen, zodat de schuldigen kunnen worden vervolgd en veroordeeld, met inachtneming van het recht op een eerlijk proces; 5. is van mening dat de omstandigheden waarin de verkiezingen van 24 april 2005 hebben plaatsgevonden geen waarborg bieden voor naleving van de beginselen van transparantie en pluralisme en van het zelfbeschikkingsrecht van alle volkeren, als verankerd in de relevante regionale en internationale verdragen, en dat het bijgevolg niet mogelijk is de wettelijkheid van de op deze wijze verkozen autoriteiten te erkennen; 6. onderstreept dat de verkiezingen in Togo niet beantwoorden aan de voorwaarden voor hervatting van de samenwerking tussen Togo en de Europese Unie; 7. verzoekt de Togolese autoriteiten een nationale conferentie bijeen te roepen waarop zij tezamen met de oppositiepartijen en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld een oplossing voor de crisis uitwerken en de wenselijkheid onderzoeken nieuwe presidents- en parlementsverkiezingen te organiseren die de naam waardig zijn: democratisch, vrij, eerlijk en transparant, onder toezicht van de internationale gemeenschap, en na consensuele herziening van de kieswetten en -lijsten; 8. verzoekt de Commissie, de Raad en alle regionale en internationale instellingen alles in het werk te stellen om de veiligheid te herstellen en de dialoog opnieuw op gang te brengen, zodat de leiders van alle politieke stromingen en van de civiele en militaire instellingen de weg van de nationale verzoening kunnen inslaan en een waarachtig overgangsproces op gang kunnen brengen, waarbij met de democratische stem van het Togolese volk rekening wordt gehouden; 9. verzoekt de lidstaten zich te onthouden van elke eenzijdige verklaring over het al dan niet wettelijke karakter van de verkiezingen, maar veeleer binnen de Europese Unie naar een gemeenschappelijk standpunt te streven; 10. roept de Togolese autoriteiten ertoe op zich te houden aan de 22 verbintenissen die zij zijn aangegaan in het kader van het overleg uit hoofde van artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou met de betrekking tot het herstel van de democratie en de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden; 11. is van mening dat de Togolese autoriteiten de volledige verantwoordelijkheid op zich moeten nemen voor eventuele aanvallen tegen de fysieke integriteit van de burgers en in het bijzonder de vertegenwoordigers van de oppositiepartijen, de mensenrechtenactivisten en de journalisten; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretarissen-generaal van de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie en ECOWAS, de co-voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, alsmede aan de President, de regering en het parlement van Togo. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Rusland, en in het bijzonder die van 15 december 2004 (1) , en naar zijn aanbeveling aan de Raad van 26 februari 2004 (2) over de betrekkingen tussen de EU en Rusland, – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EG en Rusland, die op 1 december 1997 in werking is getreden, – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en fundamentele vrijheden, en in het bijzonder artikel 10 daarvan, – gezien het Europese Handvest voor regionale en minderheidstalen, dat door de Russische Federatie op 10 mei 2001 is ondertekend, – gezien de grondwet van de Mari-Republiek (Mari El), waarin Mari als een van de officiële talen van de republiek wordt erkend, en de wet van 1995 inzake het taalgebruik, waarin Mari El tot multi-etnische republiek wordt uitgeroepen en waarin aan alle burgers het recht erkend wordt om, ongeacht hun etnische oorsprong, hun oorspronkelijke taal en cultuur te handhaven en te ontwikkelen, – gezien de geloofwaardige berichten van Russische en internationale NGO's over de voortdurende schendingen van mensenrechten en onregelmatigheden voorafgaand aan en tijdens de presidentsverkiezingen die op 19 december 2004 in de Mari-Republiek (Mari El) van de Russische Federatie werden gehouden, – gezien het eerste overleg tussen de EU en Rusland over mensenrechten, minderheden en fundamentele vrijheden, dat op 1 maart 2005 in Luxemburg heeft plaats gevonden, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat in Mari El journalisten en correspondenten van niet door de staat gecontroleerde media voortdurend en bij herhaling werden aangevallen, lastig gevallen en geïntimideerd, waarbij in 2001 zelfs drie journalisten werden gedood en Vladimir Kozlov op 4 februari 2005 werd afgeranseld, B. overwegende dat de plaatselijke en federale regeringen nagelaten hebben adequate maatregelen te nemen om de daders van deze misdrijven voor de rechter te brengen en de veiligheid van de journalisten en de onafhankelijkheid van de media te verzekeren, C. overwegende dat diverse oppositiebladen gedwongen zijn hun drukwerk buiten Mari El te laten verrichten, D. overwegende dat de regering van Mari El gedreigd heeft scholen te sluiten in de regio's die tijdens de presidentsverkiezingen in grote meerderheid voor de oppositiekandidaat hebben gestemd en dat een dozijn schooldirecteuren uit deze gebieden gedwongen werd af te treden, E. overwegende dat personen die tot de Mari-minderheid behoren grote moeilijkheden ondervinden bij het verkrijgen van onderwijs in hun moedertaal, aangezien er geen middelbaar en hoger onderwijs in het Mari is en de publicatie van schoolboeken in de Mari-taal de afgelopen jaren sterk is verminderd, 1. is ervan overtuigd dat het multi-etnische karakter van de Russische Federatie in grote mate bijdraagt tot de culturele en taalkundige verscheidenheid van Europa en dat dit een zaak is waarop alle burgers van de Russische Federatie met recht trots zouden kunnen zijn, en dat het in het belang van alle Europeanen is dat dit multi-etnische karakter bewaard blijft; 2. veroordeelt ten scherpste de vervolging en molestering van onafhankelijke journalisten in Mari El en doet een beroep op de federale en plaatselijke autoriteiten om de daders van deze misdrijven voor de rechter te brengen en te zorgen voor de naleving van de vrijheid van meningsuiting; 3. dringt bij de federale en plaatselijke autoriteiten aan op een spoedig, volledig en onafhankelijk onderzoek naar de beweerde onregelmatigheden voor en tijdens de presidentsverkiezingen in Mari El op 19 december 2004; 4. verzoekt de regering van Mari El om onmiddellijk een einde te maken aan de politieke vergeldingen en intimidaties aan het adres van overheidsfunctionarissen die er een andere mening op nahouden en om een einde te maken aan de ongepaste politieke inmenging in de aangelegenheden van onderwijsinstellingen en culturele verenigingen; 5. doet een beroep op de plaatselijke en federale autoriteiten om zich te houden aan hun verplichtingen uit hoofde van het internationaal recht en de nodige maatregelen te nemen om praktische uitvoering te geven aan de bepalingen van de grondwet van de Mari-Republiek en van andere wetgeving die de handhaving en ontwikkeling van minderheidstalen en -culturen betreffen, met bijzondere nadruk op het verstrekken van kwalitatief hoogstaand onderwijs in de moedertaal op alle niveaus, waarmee dient te worden gegarandeerd dat de Mari-taal en het Russisch in de republiek op voet van gelijkheid worden behandeld; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de Russische Federatie en van Mari El. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 2001 over het werkdocument van de Commissie: "Perspectieven en prioriteiten voor het ASEM-proces (ontmoeting Azië-Europa) in het nieuwe decennium" (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2002 over de mededeling van de Commissie inzake "Europa en Azië: Een strategisch kader voor versterkte partnerschappen" (2) , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Birma, met name die van 11 april 2002 (3) , 13 maart 2003 (4) , 5 juni 2003 (5) , 4 september 2003 (6) , 11 maart 2004 (7) en 16 september 2004 (8) , – onder verwijzing naar de verklaring van de voorzitter van de vierde ontmoeting Azië-Europa (ASEM IV) die op 23 en 24 september 2002 in Kopenhagen heeft plaatsgevonden, – onder verwijzing naar de verklaring van de voorzitter van de tiende bijeenkomst van de ASEAN (Associatie van Zuidoost-Aziatische staten) van 18 juni 2003, – onder verwijzing naar de verklaring van de derde parlementaire partnerschapsbijeenkomst Azië-Europa (ASEP III) die op 25 en 26 maart 2004 in Hue City is gehouden, – onder verwijzing naar het feit dat Birma lid is van de ASEAN en in 2006 voorzitter van de ASEAN zal zijn, – onder verwijzing naar de verklaring de voorzitter van de zesde bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de ASEM die op 17 en 18 april 2004 in Kildare heeft plaatsgevonden, – onder verwijzing naar de verklaring van de voorzitter van de elfde bijeenkomst van het regionaal forum van de ASEAN van 2 juli 2004, – onder verwijzing naar gemeenschappelijk standpunt 96/635/GBVB van de Raad van 28 oktober 1996, door de Raad opgesteld op grond van artikel J.2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzake Birma (9) , dat geactualiseerd en uitgebreid is door gemeenschappelijk standpunt 2003/297/GBVB van de Raad van 28 april 2003 over Birma (10) en Verordening (EG) nr. 1853/2004 van de Raad van 25 oktober 2004 (11) , – onder verwijzing naar de uitkomst van de besprekingen van 3 en 4 september 2004 van de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU in Gymnich, – onder verwijzing naar de door de Raad op 13 september 2004 aangenomen conclusies, – onder verwijzing naar gemeenschappelijk standpunt 2004/730/GBVB van de Raad van 25 oktober 2004 (12) , gewijzigd op 21 februari 2005, en Verordening (EG) nr. 1853/2004, – onder verwijzing naar de verklaring die het voorzitterschap namens de Europese Unie op de opnieuw bijeengeroepen vergadering van de nationale conventie in Birma op 15 februari 2005, heeft afgelegd, – onder verwijzing naar de gemeenschappelijke verklaring van 10 maart 2005 van de Europese Unie en de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN) in Jakarta, – onder verwijzing naar de resolutie over de mensenrechtensituatie in Birma die op de 61ste vergadering van de Commissie voor de rechten van de mens van de VN is aangenomen, – onder verwijzing naar de verklaring van de voorzitter van de zevende bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de ASEM die op 6 en 7 mei 2005 in Kyoto is gehouden, – gelet op artikel 115, lid 5 van het Reglement, A. overwegende dat de bevolking van Birma het slachtoffer is van schendingen van de mensenrechten, zoals dwangarbeid, vervolging van dissidenten, het oproepen van kindsoldaten, verkrachting door regeringstroepen van vrouwen en kinderen van etnische minderheden en gedwongen verhuizingen, B. ernstig bezorgd door de beschuldigingen dat de militaire junta tegen rebellen van de Karen chemische wapens heeft ingezet, C. bezorgd wegens de drie bomaanslagen in Rangoon op 7 mei 2005 waarbij 11 burgers zijn gedood en 162 gewond bij de meest dodelijke aanslagen sinds de militairen veertig jaar geleden de macht hebben gegrepen, D. overwegende dat op de zesde bijeenkomst van ministers van Buitenlandse Zaken van de ASEM die in april 2004 in Kildare is gehouden duidelijke voorwaarden zijn geformuleerd voor de toetreding van Birma tot de ASEM, zoals de vrijlating van Aung San Suu Kyi als minimumvoorwaarde, toestemming voor de Nationale Liga voor democratie (NLD) om vrijelijk te kunnen handelen, en het aangaan van een echte politieke dialoog met voorstanders van de democratie en etnische groeperingen in Birma, E. overwegende dat aan geen van deze voorwaarden door het Birmese regime is voldaan, F. overwegende dat de nationale conventie in Birma opnieuw is bijeen gekomen zonder deelname van de NLD, van andere politieke partijen en van alle etnische groeperingen die de wapenstilstand hebben gesteund, G. overwegende dat met ingang van november 2004 parlementsleden van de ASEAN - uit Cambodja, Maleisië, de Filippijnen, Singapore en Thailand - een beroep hebben gedaan op hun respectieve regeringen om Birma in 2006 geen voorzitter te laten worden van de ASEAN, H. overwegende dat ambassadeur Razali, de speciaal gezant van de Verenigde Naties voor Birma, die meer dan een jaar van het Birmese regime geen bezoek mocht brengen aan Birma, zijn steun heeft betuigd aan de inspanningen van wetgevers van de ASEAN, I. overwegende dat de Verenigde Staten officieel hebben verklaard dat zij aan geen enkele bijeenkomst van de ASEAN zullen deelnemen als Birma in 2006 voorzitter van de ASEAN zou worden, J. overwegende dat het Birmese regime in februari 2005 Hkun Htun Oo, voorzitter van de Shan-afdeling van de liga voor democratie en andere etnische leiders heeft gearresteerd, K. overwegende dat het Birmese regime op 15 maart 2005 Hkun Htun Oo, generaal Hso Hten, voorzitter van de Vredesraad van de Shan-staat, en acht andere Shan-leiders heeft beschuldigd van samenzwering tegen de staat waarop de doodstraf staat, L. overwegende dat Paulo Sergio Pinheiro, de speciaal mensenrechtenrapporteur van de VN voor Birma, heeft gezegd dat het Birmese regime elke vorm van hoop op een overgang naar democratie frustreert door politieke en etnische oppositieleiders te arresteren en gevangen te zetten, M. overwegende dat de Myanmar Oil and Gas Enterprise (MOGE) in Verordening (EG ) nr. 1853/2004 niet voorkomt op de lijst van verboden ondernemingen en overwegende dat de gasexporten uit Birma volgens de Economist Intelligence Unit in 2003/2004 987 miljoen dollar waard waren, N. overwegende dat de Commissie op 5 april 2005 een bijeenkomst georganiseerd en volledig gefinancierd heeft, waarbij het panel uitsluitend bestond uit critici van de huidige EU-maatregelen tegen Birma en waaraan geen enkele Europese groepering die voor de democratie is, mocht deelnemen, O. overwegende dat de bestuursinstantie van de internationale arbeidsorganisatie (ILO) op 24 maart 2005 heeft besloten de maatregelen te "reactiveren" die zij in juni 2000 had vastgesteld, waarin de leden werden opgeroepen hun betrekkingen (krachtens artikel 33 van het Statuut van de ILO) met Birma te herzien wegens het feit dat er nog altijd op grote schaal dwangarbeid voorkomt, 1. wijst erop dat een vergadering met vooraanstaande leden van het Birmese regime niet mag worden aangegrepen als een teken voor een versoepeling van het EU-verzet tegen de dictatuur van de SPDC (nationale raad voor vrede en ontwikkeling); 2. veroordeelt het feit dat de Birmese junta volledig voorbij gaat aan het welzijn van het Birmese volk; 3. veroordeelt ten sterkste de bomaanslagen die op 7 mei 2005 in Rangoon hebben plaatsgevonden waarbij 11 mensen zij gedood en 162 andere zijn gewond; verlangt een vreedzame oplossing van de politieke problemen en betoont zijn medeleven met de slachtoffers en de gezinnen van diegenen die bij de bomaanslagen van 7 mei om het leven zijn gekomen; 4. betreurt de etnische zuiveringscampagne van het Birmese regime tegen verschillende belangrijke etnische groeperingen die strijden voor autonomie; 5. veroordeelt het gebruik van chemische wapens en dringt er bij de regering van Birma op aan met onmiddellijke ingang elke nieuwe aanval met chemische wapens achterwege te laten; 6. dringt aan op de onmiddellijke vrijlating en op volledige bewegingsvrijheid en vrijheid van meningsuiting van Aung San Suu Kyi, Hkun Htun Oo, generaal Hso Hten, andere politieke leiders en alle politieke gevangenen van de SPDC; 7. dringt er bij de SPDC op aan onverwijld een zinnige dialoog aan te gaan met de Nationale Liga voor democratie (NLD) en etnische groeperingen om een terugkeer naar democratie en eerbiediging van mensenrechten te bewerkstelligen, met inbegrip van de rechten van etnische minderheden en nationale rechten in Birma; 8. dringt er bij het Birmese regime op aan de door de SPDC uitgevaardigde wet nr. 5/96 in te trekken, die twintig jaar gevangenisstraf oplegt voor elke discussie over constitutionele zaken buiten de nationale conventie; 9. dringt er bij de SPDC op aan de procedures voor de nationale conventie te wijzigen, krachtens welke gedelegeerden thans niet van gedachten mogen wisselen over kwesties die niet op de agenda staan, en alle kwesties die in de conventie worden besproken als staatsgeheim worden beschouwd; 10. dringt erop aan dat de SPDC de wens van de Birmese bevolking respecteert die blijkt uit de resultaten van de verkiezingen van 1990; 11. dringt erop aan dat het gemeenschappelijk beleid van de EU inzake Birma onverwijld wordt versterkt door 12. dringt aan op een onderzoek naar het besluit om een "Birma-dag" te organiseren en zo spoedig mogelijk de selectie van de deelnemers van het panel en een volledig verslag te publiceren om ervoor te zorgen dat een dergelijk gebruik van publieke fondsen niet nog eens voorkomt; 13. betreurt de indiening ter gelegenheid van Birma-dag 2005 van een door de Commissie gefinancierd verslag, waarin de mogelijkheid werd aangegeven om de economische en sociale samenwerking met de Birmese autoriteiten te verruimen; 14. dringt erop aan een hoge EU-gezant te benoemen om te streven naar garanties voor de vrijlating van Aung San Suu Kyi en een overkoepelende EU-strategie inzake Birma te ontwikkelen; 15. betreurt in ernstige mate het feit dat de regering van Birma nog altijd niet alle relevante maatregelen heeft genomen om het gezamenlijke actieplan van de regering van de Unie van Myanmar en de internationale arbeidsorganisatie ter afschaffing van dwangarbeid in Myanmar van kracht te laten worden; 16. dringt erop aan dat alle leden van de ILO in de EU hun betrekkingen, krachtens artikel 33 van het Statuut van de ILO, met Birma serieus tegen het licht houden, zoals gevraagd is door de bestuursinstantie van de ILO; 17. is ingenomen met het streven van parlementsleden van de ASEAN om er met hun respectieve regeringen naar te streven de situatie in Birma te verbeteren; 18. dringt er bij de ASEAN-landen op aan het voornemen te herzien om Birma in 2006 de ASEAN te laten voorzitten; 19. verzoekt de VN-Veiligheidsraad de situatie in Birma als een dringende kwestie te behandelen en de secretaris-generaal van de VN en zijn speciaal gezant de bevoegdheid te geven als bemiddelaar op te treden in Birma om te zorgen voor een nationale verzoening en een overgang naar democratie; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten van de ASEAN en de ASEM, de interparlementaire Myanmar-groep van de ASEAN, Aung San Suu Kyi, de NLD, de SPDC, de secretaris-generaal van de VN, de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN en de speciale mensenrechtenrapporteur van de VN voor Birma. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 2 en artikel 6 van het EG-Verdrag volgens welke de eisen van milieubescherming moeten worden geïntegreerd in het beleid van de Gemeenschap op verschillende terreinen ter wille van een duurzame economische ontwikkeling vanuit milieuoogpunt, – gelet op artikel 174 van het EG-Verdrag, – gezien het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van 11 december 1997 en de goedkeuring van het protocol van Kyoto door de Gemeenschap door de Beschikking van de Raad van 25 april 2002 (1) , – gezien het verslag van de Commissie nr. 21553 van maart 2005 over klimaatverandering en de Europese waterdimensie, – gelet op artikel 103, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat zuidelijk Europa, met name het Iberisch schiereiland, in de afgelopen jaren te lijden heeft gehad onder ernstige droogte en dat vorst en droogte een groot aantal teelten in Spanje zoals fruitbomen, olijfbomen, akkerbouwgewassen, tuinbouwproducten en bloemen hebben vernietigd en tevens grote schade hebben veroorzaakt voor de veehouderij, alsook aan de verwerkende industrie, B. overwegende dat de periode november 2004 - maart 2005 de droogste in Spanje was sinds 1947 en dat de totale hoeveelheid neerslag in de afgelopen zeven maanden op 31 maart 2005 37% minder bedroeg dan het normale gemiddelde in dezelfde periode; overwegende dat de waterreserves in Spanje slechts 60% van de normale capaciteit bedragen, C. overwegende dat de vorst in de periode januari t/m maart in Spanje de laagste waarden sinds 20 jaar heeft bereikt, een areaal van miljoenen olijfbomen en fruitbomen heeft vernietigd en tot aanzienlijke verliezen heeft geleid bij andere landbouwproducten, D. overwegende dat de aanhoudende extreme droogte in Spanje het gevaar van bosbranden verontrustend doet toenemen, dat in sommige regio's het brandgevaar inmiddels maximumwaarden heeft bereikt en dat de weerberichten voor de komende maanden wijzen op hoge temperaturen zonder regen, E. overwegende dat de verliezen van de producenten bij de volgende oogst meer dan 2000 miljoen euro zullen bedragen en dat de gevolgen van de vorst zich nog een aantal jaren zullen doen gevoelen voor veel landbouwers die hun productie op korte termijn niet kunnen herstellen, een situatie die bijzonder ernstig is voor het olijfbomenareaal en drastische maatregelen vereist zoals rigoureus snoeien of het rooien van jonge aanplant, en voor de fruitbomenteelt, F. overwegende dat de productiecapaciteit in de olijfsector sterk is teruggelopen en dat de oogst in het komende seizoen in veel regio's dramatisch kleiner zal zijn, G. overwegende dat gebruik moet worden gemaakt van de flexibiliteit zoals beoogd in de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit, ten einde het hoofd te bieden aan gevallen van overmacht, H. overwegende dat vorst en droogte de verliezen van de veehouders in het zuiden van Spanje vergroten door de immobilisatie van de dieren, welke laatste is ingevoerd om een verdere verspreiding van blue tongue te voorkomen; overwegende dat de oliecrisis leidt tot een stijging van de kosten voor de landbouwers; I. overwegende dat de gevolgen van deze klimaatramp de economie van grote gebieden treft en een historische omvang aanneemt met verlies van duizenden arbeidsplaatsen waarvan vele worden bezet door immigranten die zich midden in een periode van regularisatie bevinden, J. overwegende dat het Europees Milieuagentschap in verslag nr. 2 van 2004 over de gevolgen van de klimaatverandering in Europa erkent dat de opwarming van de aarde in het zuiden van Europa het meest uitgesproken is, en dat dit ernstige consequenties voor Spanje kan hebben als gevolg van toenemende droogte, meer bosbranden en grotere risico's voor de volksgezondheid, K. overwegende dat in de Europese Raad te Brussel van 22-23 maart 2005 overeenstemming is bereikt over nieuwe ijkpunten voor internationale inspanningen ter bestrijding van de klimaatverandering, 1. verklaart zich solidair met de Spaanse landbouwers en veetelers en het Iberisch schiereiland als geheel, aangezien de klimaatsituatie over de gehele linie ongunstiger is geworden; 2. complimenteert de Commissie met haar mededeling over het risico- en crisisbeheer in de landbouw ( COM(2005)0074 ) en verzoekt Commissie en Raad om hier met spoed de consequenties uit te trekken zodat er zo snel mogelijk een efficiënt stelsel voor bescherming komt op communautair niveau om de Europese landbouwers te beschermen tegen risico's en crises zoals die welke het gevolg zijn van de droogte in Portugal en Spanje; 3. wenst in dit verband dat vaart wordt gezet achter het opzetten van het in de begrotingsprocedure 2005 goedgekeurde proefproject inzake de invoering van een communautaire verzekeringsregeling om compensatie te bieden voor natuurrampen en die een minimuminkomen moet garanderen voor landbouwers; 4. verzoekt de Commissie om vrijmaking van middelen uit het Solidariteitsfonds als compensatie voor de schade aan de productiecapaciteit in grote gebieden, rekening houdend met het feit dat vorst en droogte negatieve gevolgen hebben voor de leefomstandigheden en de economische stabiliteit van veel gebieden; 5. verzoekt de Raad en de Commissie nogmaals om de criteria te heroverwegen om financiële steun te verlenen uit het Solidariteitsfonds opdat dit fonds het hoofd kan bieden aan deze toestand die het gevolg is van de ongunstige weersomstandigheden waardoor het platteland zwaar getroffen is en pleit, in het kader van de financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013, voor verruiming van de criteria inzake steunverlening uit hoofde van het Solidariteitsfonds in geval van klimaatrampen; 6. verzoekt de Commissie om verbetering van de voorwaarden voor steunverlening uit hoofde van het gemeenschappelijk landbouwbeleid via 7. wenst dat in het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit op de operationele programma's voor 2006, artikel 4, lid 4 van verordening (EG) nr. 1433/2003 van de Commissie van 11.8.2003 (2) wordt toegepast om een minimumwaarde van de verkoopbare productie te waarborgen die 65% van de waarde in de voorafgaande referentieperiode bedraagt en dringt in verband met de hervorming van de GMO aan op maximale flexibilisering van de normen in geval van klimaatrampen; is voor wat betreft de sector citroenen voor afschaffing van de sancties wegens niet-nakoming van contracten met de verwerkende industrie, aangezien vorst een kwestie van overmacht is waarmee rekening moet worden gehouden; 8. wijst de Raad en de Commissie op de onmiddellijke noodzaak om kredieten uit te trekken en maatregelen te nemen voor een doeltreffende preventie van het grote aantal bosbranden die een ander ernstig gevolg zijn van het uitblijven van regen; verzoekt om meer middelen voor de bestrijding van bosbranden en om een naar behoren opgezette communautaire strategie ter bestrijding van dit verschijnsel, dat erger wordt als gevolg van de droogte; 9. dringt er bij de Commissie op aan een grondig onderzoek in te stellen naar het droogteverschijnsel om periodieke terugkeer of het cycluskarakter ervan vast te stellen en om na te gaan of dit een nieuwe aanwijzing voor klimaatverandering is, en verzoekt haar tevens de gevolgen van voortschrijdende erosie en woestijnvorming in kaart te brengen; verlangt dat het gebruik van biobrandstoffen wordt bevorderd teneinde de grote afhankelijkheid van de Europese Unie van aardolie terug te dringen; 10. is ingenomen met de inzet die de Europese Raad te Brussel recentelijk heeft getoond om de uitstoot van broeikasgassen vóór 2020 te beperken met 30% ten opzichte van de niveaus in 1990, alsook met zijn inzet om de stijging van de temperaturen op de wereld tot maximaal 2 graden Celsius boven het pre-industriële niveau te beperken; 11. verzoekt de Commissie maatregelen, met inbegrip van bewustmakingsmaatregelen, te ondersteunen die gericht zijn op een rationeler gebruik van water, met name in zuidelijk Europa; 12. neemt met belangstelling kennis van het onlangs verschenen rapport van de Commissie over het wereldwijde verschijnsel van klimaatverandering en de directe gevolgen ervan voor de ecosystemen en de waterkringloop alsmede de maatregelen die bedoeld zijn om het communautaire waterbeheer te vergemakkelijken; 13. dringt er in dit verband bij de Commissie op aan om te overwegen een Europees waarnemingscentrum voor droogte op te richten; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Spaanse regering en de regionale en plaatselijke overheden in de getroffen gebieden.