(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerp van verordening van de Commissie (SEC(2005)0658) (1) , – gelet op artikel 15 van Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (2) , – geraadpleegd door de Commissie (C6-0182/2005), – gelet op artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0271/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van verordening van de Commissie; 2. verzoekt de Commissie, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0712 ) (1) , – gelet op de artikelen 36 en 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0220/2004), – gelet op artikel 51, artikel 52, leden 3 en 4 en artikel 168, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0126/2005 ), – gezien het tweede verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0266/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0127 ) (1) , – gelet op artikel 123, lid 4, derde volzin van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0114/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0274/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0127 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Europees Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0115/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie ( A6-0275/2005 ), 1. keurt het voorstel van de Commissie goed; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0593 ) (1) , – gezien de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat (13049/2004), – gelet op artikel 63, lid 1, letter (a) en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0240/2004), – gezien de bevoegdheden van het gemengd comité dat is ingesteld bij de overeenkomst die een 'specifiek institutioneel kader' vormt in de zin van artikel 300, lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken, die artikel 300, lid 3, tweede alinea - die in de instemmingsprocedure voorziet - als de gepaste rechtsgrondslag beschouwt, – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie juridische zaken ( A6-0201/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad, als geamendeerd op 7 juli 2005 (2) , alsmede aan de sluiting van de overeenkomst; 2. houdt zich het recht voor om zijn door het Verdrag verleende prerogatieven te verdedigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0593 ) (1) , – gezien de overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat (13054/2004), – gelet op de artikelen 62, 63, lid 3, 66, 95 en 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0241/2004), – gezien de bevoegdheden van het gemengd comité dat is ingesteld bij de overeenkomst die een 'specifiek institutioneel kader' vormt in de zin van artikel 300, lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken, die artikel 300, lid 3, tweede alinea - die in de instemmingsprocedure voorziet - als de gepaste rechtsgrondslag beschouwt, – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie juridische zaken ( A6-0201/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad, als geamendeerd op 7 juli 2005 (2) , alsmede aan de sluiting van de overeenkomst; 2. houdt zich het recht voor om zijn door het Verdrag verleende prerogatieven te verdedigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0086 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0094/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0265/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. B: GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING VAN EEN T90-KUIL 1. Beschrijving a. Definitie van T90 Een kuil met gedraaide mazen (T90) van trawlnetten, Deense zegens of andere sleepnetten wordt gemaakt door een net met ruitvormige mazen 90° tegen de normale richting in te draaien. Bij een kuil met ruitvormige mazen staan de draden loodrecht op de lengteas van het vistuig (A), terwijl daarentegen bij een kuil met gedraaide mazen lopen de draden parallel aan deze as (B). A. B. b. Maaswijdte Een maas moet ten minste 110 mm groot zijn en moet loodrecht op de lengteas van de kuil worden gemeten. De mazen van de kuil en de tunnel mogen op geen enkele manier worden geblokkeerd, door interne noch externe aanhangsels. c. Twijndikte De diameter van de twijndraden in een T90-kuil of -tunnel mag voor een enkelvoudige twijn niet groter dan 5 mm zijn. In een kuil is dubbele twijn met een maximumdikte van 4 mm toegestaan. 2. Opbouw a. Een T90-kuil plus tunnel bestaat uit twee panelen van gelijke afmetingen met evenveel mazen in de lengte als in de breedte, met de hierboven beschreven maasrichting en met twee zijdelingse naadlijnen vastgemaakt. Elk paneel is van antislipknopen voorzien en is zodanig gemaakt dat de mazen bij bedrijf altijd open blijven. b. Het aantal open mazen moet over de gehele omtrek gelijk blijven, van het voorste uiteinde van de tunnel tot het achterste stuk van de kuil. c. Bij het aanhechtingspunt van de kuil of tunnel met het kegelvormige stuk van de trawlnetten moet het aantal mazen in de omtrek van de kuil of tunnel de helft zijn van het aantal in de laatste rij mazen van het kegelvormige stuk van het trawlnet. Hieronder zijn ter illustratie een kuil en tunnel afgebeeld (figuur 1). 3. Omtrek De omtrek van de kuil en tunnel, met uitzondering van de knooppunten en naadlijnen, mag niet meer dan 50 mazen beslaan. 4. Samenvoegingsnaden Het voorste einde van de panelen van zowel de kuil als de tunnel wordt met een gevlochten rij halve mazen vastgemaakt. Het achterste einde van het kuilpaneel wordt met een complete rij gevlochten mazen (voor het richten van de pooklijn) vastgemaakt. 5. Lengte van de kuil De kuil is ten minste 50 mazen lang. 6. De verdeelstrop Op het punt waar de verdeelstrop aan de kuil is vastgehecht, mag de strop niet korter zijn dan de uitgestrekte lengte van de mazen in de omtrek van de kuil, vermenigvuldigd met een factor 0,6. 7. Kuilboei Een kuilboei is bolvormig en heeft een maximale diameter van 40 cm. Deze boei is met een boeireep aan de pooklijn vastgemaakt. De boeireep mag niet korter zijn dan twee en een halve keer de vierkantswortel van de diepte. Figuur 1 Twijndraden: PE 5 mm enkelvoudig of, uitsluitend in een kuil, 4 mm dubbel Alle mazen 90 graden gedraaid. Hoofdrichting van de netdraden parallel aan de lengteas van het sleepnet Kuil Tunnel 2 panelen van gelijke afmetingen Naad:. alle knopen Omtrek 50% van het aangrenzende aantal mazen in het kegelvormige stuk van het sleepnet - in geval van gelijke maasopening van een achterste einde van een buik en tunnel - of in overeenstemming met bijlage I Het Europees Parlement, – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Vladimír Železný, dat op 30 augustus 2004 door het Hoofdstedelijk Gerechtshof te Praag werd ingediend en waarvan op 13 september 2004 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Vladimír Železný te hebben gehoord, die verzocht zijn parlementaire immuniteit niet op te heffen, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 27 van de Grondwet van de Tsjechische Republiek, – gelet op de artikelen 6, lid 2 en 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0289/2005 ), 1. besluit de immuniteit van Vladimír Železný op te heffen, met dien verstande dat de opheffing uitsluitend betrekking heeft op de thans aanhangige strafrechtelijke vervolging en dat Vladimír Železný, zolang geen definitief vonnis is geveld, niet kan worden aangehouden of gevangengezet en dat tegen hem geen andere maatregel kan worden genomen die de uitoefening van zijn mandaat van lid van het Europees Parlement in de weg staat; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Tsjechische Republiek. Het Europees Parlement, – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Vladimír Železný, dat op 27 augustus 2004 inzake dossier nummer KZv 2153/2001-2728, door de openbaar aanklager te Praag werd ingediend en waarvan op 16 december 2004 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – gezien het door Vladimír Železný gedane verzoek om verdediging van zijn immuniteit in verband met de door de openbaar aanklager te Praag tegen hem ingestelde strafrechtelijke vervolging, ter plenaire vergadering van 16 november 2004 bekendgemaakt, – na Vladimír Železný te hebben gehoord, die verzocht zijn parlementaire immuniteit niet op te heffen, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 27 van de grondwet van de Tsjechische Republiek, – gelet op de artikelen 6, lid 2, en 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0290/2005 ), 1. besluit de immuniteit van Vladimír Železný op te heffen, met dien verstande dat de opheffing uitsluitend betrekking heeft op de thans aanhangige strafrechtelijke vervolging en dat Vladimír Železný, zolang geen definitief vonnis is geveld, niet kan worden aangehouden of gevangengezet en dat tegen hem geen andere maatregel kan worden genomen die de uitoefening van zijn mandaat van lid van het Europees Parlement in de weg staat; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Tsjechische Republiek. Het Europees Parlement, – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Vladimír Železný, dat op 27 augustus 2004 inzake dossier nummer KZv 295/2003-243, door de openbaar aanklager te Praag werd ingediend en waarvan op 16 december 2004 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – gezien het door Vladimír Železný gedane verzoek om verdediging van zijn immuniteit in verband met de door de openbaar aanklager te Praag tegen hem ingestelde strafrechtelijke vervolging, ter plenaire vergadering van 16 november 2004 bekendgemaakt, – na Vladimír Železný te hebben gehoord, die verzocht zijn parlementaire immuniteit niet op te heffen, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 27 van de Grondwet van de Tsjechische Republiek, – gelet op de artikelen 6, lid 2, en 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0291/2005 ), 1. besluit de immuniteit van Vladimír Železný op te heffen, met dien verstande dat de opheffing uitsluitend betrekking heeft op de thans aanhangige strafrechtelijke vervolging en dat Vladimír Železný, zolang geen definitief vonnis is geveld, niet kan worden aangehouden of gevangengezet en dat tegen hem geen andere maatregel kan worden genomen die de uitoefening van zijn mandaat van lid van het Europees Parlement in de weg staat; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van de bevoegde commissie te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Tsjechische Republiek. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0642 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 149, lid 4 en 150, lid 4 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0142/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0261/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 oktober 2005, met het oog op de aanneming van Aanbeveling 2005/.../EG van het Europees Parlement en de Raad over verdere Europese samenwerking op het gebied van de kwaliteitsborging in het hoger onderwijs HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 149, lid 4, en artikel 150, lid 4, Gelet op het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De uitvoering van de Aanbeveling 98/561/EG van de Raad van 24 september 1998 betreffende Europese samenwerking ter waarborging van de kwaliteit in het hoger onderwijs is (5) , zoals uit het verslag van de Commissie van 30 september 2004 blijkt, een doorslaand succes. Om het Europees hoger onderwijs voor de Europese burgers en studenten en academici uit andere werelddelen transparanter en vertrouwenwekkender te maken, moet evenwel nog meer verbetering in de prestaties van het Europees hoger onderwijs worden gebracht, met name op het punt van kwaliteit . (2) In de aanbeveling van de Raad is om ondersteuning voor en, indien nodig, om de ontwikkeling van transparante kwaliteitsborgingssystemen verzocht. Bijna alle lidstaten hebben nationale kwaliteitsborgingssystemen opgezet en de oprichting van een of meer organisaties voor kwaliteitsborging of accreditatie geïnitieerd of mogelijk gemaakt. (3) In de aanbeveling van de Raad is om de opname van een reeks belangrijke elementen in de kwaliteitsborgingssystemen verzocht, waaronder een interne kwaliteitsbeoordeling van de programma's of instellingen, een externe review, betrokkenheid van de studenten, publicatie van de bevindingen en internationale deelname. De resultaten van de kwaliteitsborgingsbeoordelingen vervullen een belangrijke rol doordat zij de instellingen voor hoger onderwijs helpen hun prestaties te verbeteren. (4) Deze elementen hebben in het algemeen in alle kwaliteitsborgingssystemen gestalte gekregen. De Europese ministers van onderwijs hebben deze elementen, in het kader van het Bologna-proces en het totstandbrengen van een Europese ruimte voor hoger onderwijs, in september 2003 in Berlijn nog eens bevestigd. (5) In 2000 is het European Network for Quality Assurance in Higher Education (ENQA) in het leven geroepen. Steeds meer organisaties voor kwaliteitsborging of accreditatie uit alle lidstaten sluiten zich hierbij aan. (6) Tijdens hun vergadering op 19-20 mei 2005 in Bergen, in vervolg op hun vergadering te Berlijn in september 2003, hebben de ministers van onderwijs van 45 landen in het kader van het Bologna-proces de door ENQA voorgestelde standaards en richtsnoeren voor kwaliteitsborging in de Europese ruimte voor hoger onderwijs goedgekeurd. Ze stemden ook in met het principe van een Europees register van organisaties voor kwaliteitsborging, dat op een nationale evaluatie is gebaseerd, en verzochten ENQA, in samenwerking met EUA, EURASHE en ESIB, de praktische aspecten voor de invoering van het register verder uit te werken en via de werkgroep voor de follow-up verslag uit te brengen aan de ministers. Zij onderstreepten verder ook het belang van samenwerking tussen nationaal erkende organisaties om zodoende de wederzijdse erkenning van beslissingen inzake accreditatie of kwaliteitsborging te versterken. (7) Het optreden van de EU ter ondersteuning van kwaliteitsborging wordt ontwikkeld in samenhang met activiteiten die in het kader van het Bologna-proces worden ondernomen. (8) Ter ondersteuning van de transparantie in het hoger onderwijs en om een bijdrage te leveren aan de erkenning van kwalificaties en in het buitenland doorgebrachte studieperioden, is het wenselijk dat een register van in Europa werkzame, onafhankelijke en betrouwbare organisaties voor kwaliteitsborging tot stand wordt gebracht, ongeacht of het daarbij om regionale of nationale, algemene of gespecialiseerde, publieke of private organisaties gaat . I. In het kader van de te Lissabon geformuleerde strategie heeft de Europese Raad in maart 2002 in Barcelona geconcludeerd dat de Europese onderwijs- en beroepsopleidingsstelsels een "referentiepunt voor wereldkwaliteit" moeten worden (6) , BEVELEN DE LIDSTATEN AAN: A. bij alle op hun grondgebied werkzame instellingen voor hoger onderwijs de invoering of ontwikkeling van stringente interne kwaliteitsborgingssystemen aan te moedigen, in overeenstemming met de standaards en richtsnoeren voor kwaliteitsborging in de Europese ruimte voor hoger onderwijs die in Bergen in het kader van het Bologna-proces zijn goedgekeurd; B. alle op hun grondgebied werkzame organisaties voor kwaliteitsborging of accreditatie aan te moedigen zich bij hun beoordelingen onafhankelijk op te stellen, met de elementen van de kwaliteitsborging te werken die in Aanbeveling 98/561/EG zijn vastgelegd, en gebruik te maken van de gemeenschappelijke reeks standaards en richtsnoeren voor de kwaliteitsbeoordelingen, die in Bergen zijn goedgekeurd. Deze standaards moeten in samenwerking met vertegenwoordigers van de hoger-onderwijsgemeenschap nader worden uitgewerkt. Zij moeten zodanig worden toegepast dat verscheidenheid en innovatie worden beschermd en gestimuleerd; C. vertegenwoordigers van de nationale autoriteiten, de hoger-onderwijssector en de organisaties voor kwaliteitsborging en accreditatie alsmede de sociale partners aan te sporen om een "Europees register van organisaties voor kwaliteitsborging" in te richten op basis van een nationale evaluatie en uitgaande van de in de bijlage beschreven beginselen, en de voorwaarden voor registratie en de regels voor het beheer van het register vast te leggen ; D. op hun grondgebied werkzame instellingen voor hoger onderwijs de mogelijkheid te geven om uit de organisaties voor kwaliteitsborging of accreditatie in het Europees register een organisatie te kiezen die aan hun behoeften en profiel voldoet , voorzover dit zich met hun nationale wetgeving verdraagt of door hun nationale autoriteiten is toegestaan; E. de instellingen voor hoger onderwijs in staat te stellen een aanvullende beoordeling door een andere organisatie uit het Europees register te doen plaatsvinden, bijvoorbeeld om hun internationale reputatie te versterken; F. de samenwerking tussen de organisaties te bevorderen om het wederzijds vertrouwen en de erkenning van kwaliteitsborging en accreditatiebeoordelingen aan te moedigen en daardoor bij te dragen aan de erkenning van diploma's met het oog op studie of werk in een ander land; G. de beoordelingen door organisaties voor kwaliteitsborging of accreditatie die in het Europees register zijn opgenomen, voor het publiek toegankelijk te maken; II. VERZOEKEN de Commissie: A. in nauwe samenwerking met de lidstaten steun te blijven verlenen aan de samenwerking tussen de instellingen voor hoger onderwijs, organisaties voor kwaliteitsborging en accreditatie, de bevoegde autoriteiten en andere op dit gebied werkzame instanties ; B. elke drie jaar verslag uit te brengen aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de geboekte vooruitgang bij de ontwikkeling van de kwaliteitsborgingssystemen in de verschillende lidstaten, met inbegrip van de vooruitgang ten aanzien van de hierboven genoemde doelstellingen, en over de samenwerking op Europees niveau. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE "Het Europees register van organisaties voor kwaliteitsborging " Het register moet een lijst van betrouwbare organisaties worden, in wier kwaliteitsbeoordelingen de lidstaten (en overheidsinstanties in de lidstaten) vertrouwen kunnen hebben. De voornaamste uitgangspunten voor het register zijn als volgt: 1. De lijst moet door vertegenwoordigers van de nationale autoriteiten, het hoger onderwijs ( instellingen voor hoger onderwijs, studenten, docenten en onderzoekers) en in de lidstaten werkzame organisaties voor kwaliteitsborging en accreditatie, in samenwerking met de sociale partners, worden opgesteld. 2. De registratievoorwaarden kunnen onder andere het volgende behelzen: 3. Ingeval van een eerste afwijzing van registratie is een nieuwe evaluatie na het aanbrengen van verbeteringen mogelijk. Het Europees Parlement , – gezien de op 8 december 2004 te Den Haag gehouden zevende topconferentie van de EU en China, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2003 over wapenverkopen aan China (1) , – gezien het beleidsdocument van de Commissie met de titel 'Op weg naar een volwassen partnerschap – gezamenlijke belangen en taken in de betrekkingen tussen de EU en China' ( COM(2003)0533 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 december 2002 over de mensenrechtensituatie van de Tibetanen (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 april 2002 over de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de EU-strategie ten aanzien van China: tenuitvoerlegging van de mededeling van 1998 en toekomstige stappen voor een doeltreffender EU-beleid ( COM(2001)0265 ) (3) , waarin wordt verwezen naar het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van de mededeling "Voor een omvattend partnerschap met China" ( COM(2000)0552 ), – gezien het besluit van de op 9-14 november 2001 te Doha in Qatar gehouden vierde ministeriële conferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over de toelating van China en Chinees Taipei tot de WTO, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2001 over het voorstel voor een besluit van de Raad houdende vaststelling van het standpunt van de Gemeenschap betreffende de toetreding van de Volksrepubliek China tot de Wereldhandelsorganisatie op de ministeriële conferentie die is ingesteld bij de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie ( COM(2001)0517 )4, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 januari 2000 over de mensenrechtensituatie in China 5 , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0262/2005 ), A. overwegende dat de snelle ontwikkeling die China de laatste 20 jaar heeft doorgemaakt van grote invloed is geweest op de handels- en economische betrekkingen tussen de EU en China, en overwegende dat China inmiddels na de Verenigde Staten globaal genomen de tweede grootste handelspartner van de EU is; overwegende dat de EU in 2004 met China een handelstekort had van 78,5 miljard EUR - dat door geen enkele andere handelspartner werd overtroffen - en dat dit o.a. een gevolg is van de door China gehanteerde markttoegangsbelemmeringen; B. overwegende dat China in 2001 lid van de WTO is geworden en toen zijn gemiddelde tarifaire en non-tarifaire belemmeringen op grond van de aangegane WTO-verplichtingen heeft verlaagd, hetgeen tot een groei van de Europese investeringsprojecten in China leidde; verder overwegende dat de bescherming van Chinese binnenlandse industrieën desalniettemin in sommige gevallen voortduurt, C. overwegende dat de staat met de grootste bevolking van de wereld door zijn toetreding tot de WTO deel is gaan nemen aan het internationale handelsverkeer en daardoor een onomzeilbare partner in de wereldhandel is geworden; dat de impact van de productie van een volk van 1,3 miljard personen alleen maar kan toenemen; dat andere landen met een grote bevolking (zoals India, Brazilië, Indonesië en vele andere) vroeg of laat de huidige rangorde van de exportlanden zullen veranderen, D. overwegende dat het uitgangspunt in de handelsrelatie tussen de EU en China een strategisch partnerschap is met een wederzijdse markttoegang op basis van WTO-regels en eerlijke concurrentie, E. overwegende dat China zich in onvoldoende mate houdt aan de regels van de WTO, dat het met name het verbod op staatssteun voor exporten omzeilt, de regels inzake de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten schendt, de wederkerige toegang tot zijn eigen markt van goederen en diensten uit EU-lidstaten weigert en de munteenheid via overheidsingrijpen doelbewust devalueert, F. overwegende dat veel van de vonnissen in de meer dan 9000 processen in verband met productpiraterij in het afgelopen jaar niet effectief werden uitgevoerd, G. overwegende dat China momenteel niet voldoet aan de voorwaarden voor toekenning van de markteconomiestatus, H. overwegende de belangrijke rol van Taiwan in de economische opkomst van China, I. overwegende dat China wegens zijn continentale omvang, zijn aantal inwoners en de dynamiek van zijn economische groei in de afgelopen jaren, een economische supermacht is die de ontwikkelingen in de wereldeconomie kan beïnvloeden en waarmee alle andere economische entiteiten zich noodzakelijkerwijs moeten meten, J. overwegende dat de Chinese expansie vele positieve kansen biedt maar ook legitieme bezorgdheid teweegbrengt bij de Europese industrie; dat ten aanzien van deze betrekkingen derhalve een politiek beleid op Europees niveau noodzakelijk is, K. overwegende dat de handelsbetrekkingen tussen de Europese Unie en China centraal staan in het debat over de mondialisering en een voorbeeld zijn van alle verwachtingen en tegenstellingen van deze mondialisering, L. overwegende dat de EU een antwoord moet vinden op de oplopende publieke ongerustheid over de impact van de globalisering, die verder gevoed zal worden door de steeds grotere Chinese dominantie van de wereldmarkten, M. overwegende dat China zijn uitgaven aan onderzoek en ontwikkeling in de afgelopen vijf jaar verdrievoudigd heeft en dat Europa op deze uitdaging moet ingaan om ook in de toekomst van de wereldhandel te kunnen profiteren, N. overwegende dat de problemen van de Europese textielindustrie te voorzien waren omdat de investeringen van de Chinese industrie in deze sector bekend zijn; dat het textielprobleem geen geval op zich is, omdat er soortgelijke situaties bestaan in andere productiesectoren, zoals met name de schoenenindustrie, maar ook de fiets-, automobiel- en staalindustrie, O. overwegende dat de EU niet lijdzaam kan blijven toekijken bij de uitdagingen van China's toenemende economische kracht en een coherent strategisch langetermijnantwoord moet formuleren, P. overwegende dat de impact van China's snelle groei op zijn eigen natuurlijke hulpbronnen en milieu, en op de wereldmarkt voor grondstoffen uitermate groot is; verder overwegende dat EU-ondernemingen moeilijkheden ondervinden door de oplopende wereldmarktprijzen voor grondstoffen ten gevolg van de grote vraag uit China, Q. overwegende dat China in 2000 de 97ste plaats in de wereld innam wat broeikasgasemissies per hoofd van de bevolking betreft, maar ook als de op één na grootste producent van emissies in de wereld, en tot de op één na grootste verbruiker van energie en grondstoffen ter wereld is uitgegroeid; verder overwegende dat ramingen voor 2025 een recordtoename van de Chinese emissies laten zien waaruit volgt dat China een aanzienlijke bijdrage aan de verlichting van de mondiale milieubelasting moet leveren, R. overwegende dat de geleidelijke totstandkoming van een rechtvaardigere en veiligere wereld een grotere solidariteit vereist tussen de volkeren van de ontwikkelde landen en die van de minder ontwikkelde landen, maar ook binnen de landen zelf, S. overwegende dat de EU er een politiek en economisch belang bij heeft steun te geven aan de overgang van China naar een vrije en open rechtsstaat die de democratie en markteconomie ten volle aanvaardt, T. overwegende dat met de economische ontwikkeling van China, het land ook een grotere verantwoordelijkheid heeft in de Aziatische regio, U. overwegende dat de Europese Unie de grootste economische macht ter wereld is en daarom niet alleen zorg moet besteden aan de handelsbetrekkingen met al haar partners, maar ook de universele waarden van de mensheid, de democratie en de rechtsstaat moet verdedigen; vanuit dit gezichtspunt overwegende dat China, ondanks zijn recente economische succes, zijn burgers nog lang niet in het genot kan stellen van alle democratische en mensenrechten, WTO 1. verwelkomt de tijdige vervulling door China van een aantal van zijn verplichtingen in het kader van de WTO, maar roept op tot een verdere dialoog zodat China snel werk kan maken van de vele overblijvende punten van zorg voor de Europese industrie, met name op het gebied van de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, nationale praktijken, doorzichtigheid en milieu-, sociale en gezondheidsnormen; 2. dringt er bij de Commissie op aan om met het oog op het grote aantal gevallen waarin China de WTO-verplichtingen slechts ontoereikend omzet en toepast, aan Europese bedrijven in dit verband haar steun aan te bieden en deze daarmee een effectieve rugdekking te geven; 3. is van mening dat de EU moet trachten om met China handelsbetrekkingen aan te knopen in een geest van samenwerking en complementariteit, maar dat zij er tevens op moet toezien dat beide partijen hun industrieën, hun landbouw en hun dienstensector kunnen instandhouden en ontwikkelen om aan de gehele bevolking een betere levensstandaard te kunnen bieden; 4. roept China met klem op zich te houden aan de geest en de letter van afdeling 18 van zijn toetredingsprotocol, zodat het mechanisme voor de evaluatie van het overgangsproces een doelmatiger instrument kan worden om de overblijvende punten van zorg op te lossen; 5. roept de Commissie op de toekenning van de status van markteconomie aan China zorgvuldig te overwegen en deze status pas toe te kennen zodra het land voldoet aan de daarvoor geldende criteria; 6. beschouwt piraterij en namaak van Europese producten en merken door de Chinese industrie als een ernstige schending van de regels van de internationale handel; roept de Commissie op de nodige maatregelen te treffen voor het beschermen van de intellectuele-eigendomsrechten van Europese ondernemingen, o.a. in de vorm van steun aan de Chinese overheden bij hun prille strijd tegen piraterij, door een vinger aan de pols te houden en het probleem zo nodig aan de WTO voor te leggen; 7. verzoekt de lidstaten een doeltreffende marktcontrole op te bouwen om de Europese consumenten zo goed mogelijk te beschermen tegen producten die niet aan de CE-norm voldoen; 8. verzoekt de Commissie de nodige maatregelen goed te keuren om de invoer in de Europese Unie te verhinderen van producten die met chemische middelen met een hoog risicogehalte zijn vervaardigd die Europese fabrikanten krachtens de Europese of nationale wetgeving niet mogen gebruiken; 9. dringt er bij China op aan ervoor te zorgen dat voor alle handelspartners dezelfde voorwaarden gelden, geen bureaucratische handelsbelemmeringen in het leven te roepen en op gepaste wijze rekening te houden met de door de EU en het bedrijfsleven naar voren gebrachte bedenkingen, onder meer op de gebieden corruptie, rechtszekerheid, belastingen en kredieten; 10. verzoekt China zich als WTO-lid ook te houden aan de internationale normen op het gebied van de statistiek; 11. verzoekt de Commissie na te gaan welke gevolgen de Chinese handelsliberaliseringen en het lidmaatschap van de WTO op de groei in China en sociale verbeteringen in het land hebben gehad; 12. vraagt China, overeenkomstig zijn betekenis in de wereldhandel, in het kader van de DDA (Doha Development Agenda) nadrukkelijker van zijn functie als verbindingsschakel met de landen van de derde wereld gebruik te maken en aan een positief resultaat van de komende Doha-ronde in Hongkong bij te dragen; 13. verzoekt China zijn markten voor buitenlandse goederen en diensten te openen en vraagt het land met nadruk zijn markt en zijn economisch stelsel dienovereenkomstig te hervormen; 14. dringt er bij China op aan bij de toekenning van overheidsopdrachten een doorzichtig en billijk systeem toe te passen dat ook buitenlandse ondernemingen gelijke kansen biedt om deel te nemen biedt; 15. dringt er bij China op aan zijn vervoersnetwerken beter dan tot dusverre op de internationale netwerken aan te laten sluiten om het vrije verkeer van personen en goederen te vergemakkelijken; 16. dringt er bij China op aan doeltreffende maatregelen uit te werken om de steeds opnieuw voorkomende inbreuken op het verbod op de juiste toepassing van beschermende douaneheffingen in de toekomst uit te sluiten; Internationale mededingingseffecten 17. is verheugd over het van 10 juni 2005 daterende memorandum van overeenstemming tussen de Commissie en de Chinese regering over de beperking van de Chinese textielexport en roept de Commissie op de eerbiediging van deze overeenkomst nauwlettend in de gaten te houden, net als de ontwikkelingen in de rest van de textiel-, kleding- en schoenenindustrie in Europa, waarbij rekening moet worden gehouden met de langetermijnbelangen van Europese importeurs en detailhandelaren; roept China op het berekeningssysteem voor uitvoerbeperkingen doorzichtig te maken; spoort de Commissie aan voorbereid te zijn op het nemen van noodmaatregelen indien blijkt dat het bedrijfsleven in de EU grote kans op zware materiële schade loopt; roept de Commissie en China voorts met klem op om voor met die exporterende ontwikkelingslanden die het kwetsbaarst zijn voor de Chinese uitvoer oplossingen te vinden zodat zij bepaalde delen van hun markten kunnen beschermen en een oplossing voor de allerarmsten kunnen vinden; 18. maakt zich zorgen over het feit dat sommige Europese detailhandelbedrijven in moeilijkheden zijn gekomen door de manier waarop het memorandum van overeenkomst aanvankelijk is uitgevoerd; is verheugd over het feit dat, nadat dit probleem opnieuw bij de Chinese autoriteiten is aangekaart, het schijnt te zijn opgelost, ten minste op de korte termijn; doet een beroep op de Commissie om de situatie in het oog te blijven houden om ervoor te zorgen dat er geen verdere verstoring plaatsvindt noch op textielgebied noch in andere sectoren waarin de Chinese concurrentie aanzienlijk toeneemt; 19. verzoekt de Commissie te onderzoeken wat de Europese textiel- en confectieproductie in de EU op de lange termijn voor bestaansmogelijkheden heeft met het oog op de mogelijkheden tot invoer uit China en andere landen en staat positief tegenover het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake strafrechtelijke maatregelen om de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten te waarborgen ( COM(2005)0276 ) en hoopt dat deze snel wordt goedgekeurd; 20. roept de Commissie met klem op tegemoet te komen aan de groeiende bezorgdheid van de ontwikkelingslanden over de effecten van Chinese textielexporten op hun markten, door ten spoedigste een landsgewijze beoordeling op te stellen van het totale effect van de afschaffing van de quota; 21. roept de Raad en de Commissie op te erkennen dat de uitdagingen waar de textiel-, kleding- en schoenensector momenteel en binnenkort ook andere sectoren zoals o.a. de fiets-, automobiel-, machine- en staalindustrie voor staan, een systematisch karakter hebben en dat er voor het bedrijfsleven in de EU dringend een langetermijnstrategie moet worden geformuleerd om het internationale handelsbeleid van de EU proactief af te stemmen op uitdagingen als de huidige evenwichtsverstoringen in de handelsbetrekkingen met China, die niet alleen gelden voor de werkgelegenheid in de EU en de ontwikkelingslanden, maar ook voor de huidige veronderstellingen wat betreft winnaars en verliezers van de mondialisering; 22. verzoekt de Commissie toezicht te houden op en regelmatig verslag uit te brengen over de omvang waarin de Chinese concurrentie de industrie van de EU treft, alsmede over de tendensen in de hoeveelheid en de sectorale samenstelling van de uitbesteding van werk buiten de EU ten einde de positieve en negatieve gevolgen van dergelijke tendensen te evalueren en passende beleidsreacties te ontwikkelen; 23. doet een beroep op de Commissie om opnieuw de diverse vrijwaringsbepalingen van de WTO-overeenkomsten terdege te bestuderen om te na te gaan of zij nog toereikend zijn in het licht van de veranderende internationale handelsmodellen en om haar bevindingen bekend te maken, met inbegrip van eventuele aanbevelingen voor wijzigingen van de WTO-regels; 24. stelt vast dat de toename van de Chinese textielexport naar de Europese Unie vergezeld gaat van een forse daling van de waarde van deze producten, die kan variëren van een daling met 60 % van de aankoopwaarde van deze artikelen, zonder dat de Europese consumenten er veel profijt van trekken; verzoekt de Commissie een onderzoek in te stellen naar eventuele afspraken tussen importeurs en/of grote distributeurs en toe te zien op de transparantie van de prijsvorming in deze sector; 25. erkent dat liberalisering voor mannen en vrouwen verschillende gevolgen heeft en dat het gevaar van ineenstorting van de kledingsindustrie in een groot aantal arme landen na de afschaffing van quota waarschijnlijk tot een ernstige verslechtering van de positie van de vrouwen in deze landen leidt; 26. roept de Commissie op de langetermijnontwikkelingsraming voor de mondiale industrie voor te bereiden, alsook de strategie voor de EU-industrie-ontwikkeling, met het oog op het identificeren van mogelijke ontwikkelingstrends in de Europese industriesectoren in de toekomst teneinde een passend antwoord op alle mondiale uitdagingen te vinden; 27. roept de Commissie op een nauwer, alomvattend partnerschap te creëren dat gunstig is voor China en de EU, en deze samenwerking tot meer terreinen uit te breiden en zich in te spannen voor het op actieve wijze wegwerken van negatieve factoren tussen de twee partijen; 28. dringt erop aan dat de handelsbetrekkingen tussen de EU en China bijdragen aan de totstandbrenging van een evenwichtige en duurzame economische, maatschappelijke en ecologische ontwikkeling, maar ook aan de regionale ontwikkeling, aangezien een onevenwichtige ontwikkeling ernstige gevaren voor de binnenlandse en externe veiligheid met zich mee zou brengen; 29. roept de Commissie en de Raad op een grondig onderzoek uit te voeren naar de mogelijkheden voor het Europese bedrijfsleven en de Europese industrie die worden gecreëerd ten gevolge van de economische ontwikkelingen in China; 30. roept de Commissie op meer te doen voor het bevorderen van bedrijfssamenwerking, het vergroten van het bewustzijn en het vergemakkelijken van contacten, teneinde te komen tot meer convergentie op regelgevingsgebied (gemeenschappelijke normen, conformiteitsbeoordeling, technische regelgeving, verbeterde boekhoudpraktijken, verbeterde mechanismen voor geschilbeslechting, enz.); 31. roept de Commissie op uitgebreider en op permanente basis onderzoek te doen, gericht op een beter inzicht in de totale effecten van het offshoring-probleem, met inbegrip van adequate programma's voor het verzamelen van gegevens over banen die uit de EU verdwijnen, een precieze analyse van de economische kosten van off-shoring (met inbegrip van het verloren gaan van belastinginkomsten), gegevens over de herplaatsing van werknemers en hun nieuwe loonniveaus, en een analyse van de ruimere, positieve en negatieve gevolgen voor de gemeenschap; 32. dringt er bij de Commissie op aan duidelijk te maken in hoeverre de momenteel lage verkoop- en importprijzen van Chinese producten een winst aan welvaart voor de Europese consumenten opleveren en welke ontwikkeling de Commissie op dit punt op de middellange en lange termijn verwacht; 33. stelt vast dat eindproducten bijna 75 % van de wereldhandel in goederen en diensten uitmaken, terwijl de sector eindproducten slechts ongeveer 20 % van de BIP van de wereld vertegenwoordigt; merkt op dat de verplaatsing van activiteiten voornamelijk betrekking heeft op eindproducten zonder grote toegevoegde waarde; dat deze verplaatsingen vooral de meest kwetsbare, de minst gekwalificeerde en dus de minst aanpasbare werknemers treffen; verlangt derhalve een sterke sociale solidariteit met deze werknemers, met name door meer te investeren in de opleiding en omscholing van deze werknemers, met het doel hun een baan te kunnen verschaffen in sectoren waarin Europa een wereldleider blijft; 34. verzoekt de Commissie nauwkeurig te onderzoeken welke branches thans en in de toekomst van de enorm snelle economische ontwikkeling van China profiteren, hoeveel banen in deze branches gewaarborgd werden en hoeveel nieuwe banen er ontstonden, welke strategieën de Commissie heeft om nog meer van dergelijke branches te identificeren en te stimuleren om per slot van rekening een positief werkgelegenheids- en welvaartssaldo voor de Europese economieën te verkrijgen en wat de lidstaten van de EU in de sector geavanceerde technologieën kunnen vasthouden van datgene wat niet door concurrerende landen met een laag loonniveau en met name China kan worden uitgevoerd; 35. verzoekt de Commissie de invoering van een Europees kenmerkingssysteem te onderzoeken dat gegevens over het land van oorsprong biedt, alsmede over de sociale en milieunormen; 36. verzoekt de Raad en de Commissie om gebruik te maken van de politieke en economische invloed van de lidstaten, teneinde te bewerkstelligen dat China zich conformeert aan de internationale handelsregels en aan de regels inzake transparantie bij het toekennen van staatssteun aan het bedrijfsleven, en wel zo dat het verbod op staatssteun voor exporten wordt geëerbiedigd, en dat het de administratieve en wettelijke voorschriften afschaft die de invoer uit EU-lidstaten en derde landen belemmert; 37. erkent evenwel dat, afgezien van de genoemde begrijpelijke bezorgdheid, China een markt is met grote kansen voor de Europese investeerders, die tot dusverre maar voor een zeer klein deel geëxploiteerd is; verzoekt de Commissie derhalve naar de meest doeltreffende middelen te zoeken om de Europese industrie te helpen bij het opsporen en gebruikmaken van alle kansen die een dergelijke grote markt in opkomst biedt; 38. stelt vast dat het overschot op de lopende rekening van de betalingsbalans van China is gedaald van 3,1 % BIP in 2003 tot 1,1 % BIP in 2004, met name door een snelle toename van de Chinese import; stelt vast dat China de tweede handelspartner van de Europese Unie is geworden en dat de exportvooruitzichten van Europa naar deze grote markt nog altijd veelbelovend zijn; denkt dat de groei in China ook zijn grenzen zal kennen, want de noodzakelijke afremming van de demografische groei zal op zijn laatst in 2015 leiden tot een omkering van de leeftijdspyramide; 39. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun bestaande en toekomstige ontwikkelingshulpprogramma's, voor China te onderzoeken ten aanzien van de vraag of tegenover de hulp aan China ook dienovereenkomstige financiële voordelen voor Europa of Europese ondernemingen staan; 40. benadrukt dat de snelle opkomst van China mede veroorzaakt wordt door de intense economische vervlechting van China en Taiwan, die tot uitdrukking komt in de aanwezigheid van 1 miljoen Taiwanezen in China die werken in ruim 60 000 Taiwanese ondernemingen en de vele Taiwanese investeringen in China; 41. uit zijn bezorgdheid over de werking van de Chinese non-ferrometaalsector, die leidt tot een structurele verstoring van de internationale markt voor de recyclage van non-ferrometalen; roept de Commissie op de situatie te onderzoeken en, indien nodig, een beroep te doen op WTO-instrumenten om ervoor te zorgen dat EU-ondernemingen tegen billijke voorwaarden toegang hebben tot schroot; 42. steunt de Raad en de Commissie in hun streven naar flexibiliteit en een realistische waarde van de Chinese munteenheid binnen het kader van de mondiale financiële markt na de invoering van de euro; 43. dringt er bij China op aan de wisselkoers van zijn munteenheid verder stapsgewijs vrij te geven; verzoekt China de vaste koppeling aan de dollar zo snel mogelijk te vervangen door een koppeling aan een "mand" van valuta's waarin ook de euro is opgenomen; dringt er bij het land op aan ook zijn financiële markten te liberaliseren; 44. verzoekt de Commissie samen met China concepten te ontwikkelen om de Chinese markten beter dan tot dusver open te stellen voor buitenlandse ondernemingen en de vestiging van buitenlandse ondernemingen zonder een verplichte Chinese partner mogelijk te maken en te bevorderen; 45. verwelkomt het feit dat de Commissie bezig is met de voorbereiding van een nieuwe kaderovereenkomst met China en roept de EU op haar vertegenwoordiging in China te versterken; Sociale en milieueffecten 46. stelt vast dat China er in twintig jaar tijd in geslaagd is meer dan 300 miljoen mensen van de armoede te verlossen, maar is bezorgd over het feit dat ongeveer een kwart van de Chinese plattelandsbevolking nog steeds in extreme armoede leeft en dat de inkomensongelijkheid in China tot de snelst groeiende van de wereld behoort; dringt er bij de Commissie op aan China bij de verdere ontwikkeling van een cohesiebeleid te steunen en met dit aspect rekening te houden in de handelsbetrekkingen met China; 47. onderkent dat de verbeterde economische vooruitzichten voor vele Chinezen nog steeds niet de nodige gelijkmatiger geografische verdeling van de economische ontwikkeling met zich heeft meegebracht, om het risico van een nog hogere werkloosheid en van maatschappelijke ontwrichting voor de toekomst te verminderen; 48. verzoekt China de internationale VN-Verdragen inzake burger- en politieke rechten en inzake economische, sociale en culturele rechten in zijn wetgeving op te nemen en aldus een minimumniveau aan sociale en milieunormen te waarborgen; 49. is zeer bezorgd over het gebrek aan werknemersbescherming in China, de zeer lage lonen en het toenemende aantal industriële ongevallen door onvoldoende regelgeving inzake arbeidsomstandigheden; roept China met klem op de belangrijkste ILO-verdragen te ratificeren, met name Verdrag nr. 87 over de vrijheid van vereniging en het recht om zich te organiseren en Verdrag nr. 98 over de collectieve onderhandeling, en het staatsmonopolie op vakbondsvorming zoals vastgelegd in de Chinese wetgeving op te heffen; verzoekt China maatregelen te nemen om elke vorm van hedendaagse slavernij, kinderarbeid en exploitatie - vooral de exploitatie van vrouwen op het werk - doeltreffend te bestrijden opdat de grondrechten van de werknemers worden nageleefd en een eind wordt gemaakt aan de sociale dumping; 50. wijst op de gestage toename van het aantal industriële geschillen sinds 1998; roept China op dit aan te pakken door de oprichting van onafhankelijke vakbonden toe te staan, bijvoorbeeld door een sterke rechtspositie, een invoering van collectieve loononderhandelingen, de mogelijkheid van een onafhankelijke scholing van democratisch gekozen vakbondsfunctionarissen alsmede de instelling van uitwisselingsprogramma's tussen Europese en Chinese vakbondsfunctionarissen, opdat China kan profiteren van de langdurige ervaring van Europa op het gebied van werknemersparticipatie; spoort China aan een socialezekerheidsstelsel in te stellen dat op eenieders behoeften is toegesneden en zich met name richt op de werklozen; 51. onderkent China's toenemende concurrentiekracht binnen het huidige internationale economische klimaat, maar spoort de Chinese regering aan doeltreffend en snel tegen kinder- en dwangarbeid op te treden; verzoekt de Commissie de Chinezen hierbij haar steun aan te bieden; 52. verzoekt de Commissie en de Raad waakzaam te zijn ten aanzien van eventuele inperking van vrije vakbondsorganisatie in Hongkong; wijst op de positieve rol die de vrije vakbondsorganisatie in Hongkong kan spelen in de verbetering van de arbeidsrechten in China; 53. roept de Commissie en de Raad op om in haar dialoog met China het belang van de vrijlating van arbeidsactivisten te benadrukken; 54. dringt er bij de Commissie op aan geschikte concepten te ontwikkelen om wederzijds het begrip en de waardering voor kenmerkende culturele eigenschappen te vergroten en de zichtbaarheid van en waardering voor het Europese rechts- en economiestelsel te verbeteren; 55. verwacht van de westerse - en met name Europese - ondernemingen die in China actief zijn dat zij de vakbondsrechten ten volle erkennen en zich voorbeeldig gedragen jegens hun werknemers en op milieugebied; 56. is ernstig bezorgd over de hoge niveaus van vervuiling die door de Chinese industrieën en het toenemende gebruik van natuurlijke hulpbronnen, zoals hout uit niet-duurzame bossen, worden veroorzaakt en is verheugd over de recente tekenen dat China serieuze maatregelen neemt ter bescherming van het milieu; benadrukt dat handel en milieu beide essentiële elementen van de WTO zijn en roept de Chinese regering dringend op de haar toekomende rol in de bevordering van duurzame ontwikkeling volledig en constructief gestalte te geven, zowel in China als internationaal; wijst erop dat, vanwege China's omvang, het gebruik op grote schaal van duurzame technologieën en praktijken een positieve globale impact zou kunnen hebben, met dalende kosten, en andere landen ertoe zou kunnen brengen hetzelfde te doen; spoort de Chinese autoriteiten aan ten volle gebruik te maken van het potentieel om een voortrekkersrol te spelen ten aanzien van milieuvraagstukken; 57. geeft uitdrukking aan zijn bezorgdheid dat de aanzienlijke economische groei van China naast milieuvervuiling ook schaarste van grondstoffen en stijgende grondstofprijzen op de wereldmarkt tot gevolg heeft; roept China op om zijn verantwoordelijkheid te nemen door middel van het invoeren van milieunormen bij de productie en de afvalverwerkende industrie, en te participeren in het herstellen van milieuschade; roept de Commissie op oplossingen te vinden ter beantwoording van de vraag hoe een in de toekomst betaalbare en ononderbroken grondstof- en energievoorziening van de mensen en ondernemingen in Europa kan worden gewaarborgd; 58. spoort de Raad en de Commissie daarnaast aan alle passende bilaterale kanalen, alsook multilaterale instellingen en overeenkomsten waar zowel de EU als China partij bij zijn te gebruiken om verder te blijven aandringen op hoge normen inzake sociaal welzijn en milieubescherming, als een cruciaal onderdeel van internationale solidariteit; 59. erkent de sleutelrol die China speelt bij het vinden van een doeltreffende oplossing voor de opwarming van de aarde en spoort de Chinese regering in dit verband aan zich in internationale onderhandelingen constructief te blijven opstellen, teneinde een gevaarlijke klimaatverandering te vermijden; beklemtoont het belang van voortzetting van de inspanningen gericht op vermindering van het gebruik van fossiele brandstoffen; 60. roept de Raad en de Commissie op om via het Energie- en milieuprogramma van de EU en China en via andere kanalen te zorgen dat de samenwerking inzake duurzame energie en energiezuinigheid een prioriteit is in de toekomstige samenwerking tussen de EU en China, en om de ontwikkeling van duurzame technologieën en industrieën in China op constructieve wijze aan te moedigen, met name waar dit China de mogelijkheid geeft om het stadium van de oude steenkoolgebonden technologie over te slaan en gezamenlijk te werken aan de ontwikkeling van nieuwe technologieën die een duurzame toekomst mogelijk maken; verzoekt onder meer China bij de nieuwbouw van met steenkool gestookte energiecentrales de nieuwste, meest efficiënte en milieuvriendelijke technologie te gebruiken en ook zo spoedig mogelijk over te gaan op toepassing van zogenoemde clean-coal-technologieën; wenst dat China de veiligheidsnormen in zijn steenkoolmijnen verbetert; verzoekt de Commissie om samenwerking met Europese fabrikanten van mijnbouwtechnologie aan te bieden; verzoekt China bij eventuele nieuwbouw van kerncentrales gebruik te maken van Europese ervaring en veiligheidstechniek en nauw samen te werken met Europese fabrikanten, autoriteiten en het Internationale agentschap voor kernenergie; 61. roept de Commissie op te onderzoeken wat de meest effectieve manier is om te onderhandelen over de opname van minimale sociale en milieunormen in handelsakkoorden en de effectieve naleving daarvan te waarborgen; 62. is verheugd over het initiatief van de Commissie voor het aanpakken van de import van illegaal hout en houtproducten uit derde landen, waaronder China, door middel van het door haar voorgestelde Actieplan wetshandhaving, bestuur en handel in de bosbouw; maakt zich evenwel zorgen dat het uitonderhandelen van partnerschapsovereenkomsten met landen op een vrijwillige basis het probleem niet afdoende aanpakt; 63. wijst erop dat het meeste hout dat in de EU vanuit China wordt geïmporteerd, binnenkomt in de vorm van verwerkte producten, soms gemaakt van hout dat China uit illegale bron heeft betrokken; 64. roept de Commissie en de Raad op druk uit te oefenen op de Chinese autoriteiten om passende, vergaande maatregelen te treffen om de import van illegaal hout en houtproducten te stoppen, en China aan te sporen ten volle deel te nemen aan regionale en internationale processen, zoals het Oost-Aziatische Actieplan Wetshandhaving en bestuur in de bosbouw, gericht op het terugdringen van de handel in hout uit illegale bronnen; Bestaande projecten, bestuur 65. verwelkomt het inhoudelijk sterke programma voor samenwerking met China inzake milieuvraagstukken, in de vorm van financiering van bijstandsprojecten, en roept de Commissie op ervoor te zorgen dat het programma wordt voortgezet en uitgebreid; is verheugd over de algemene bereidheid van de Chinese regering om ten aanzien van milieubescherming samen te werken; 66. erkent dat veel van China's milieuproblemen niet te wijten zijn aan het ontbreken van wetgeving, maar aan gebrekkige wetshandhaving en roept de Commissie derhalve op de opbouw van capaciteit op plaatselijk niveau tot één van de prioriteiten van samenwerkingsprojecten te maken; 67. dringt aan op vergroting van het aantal programma's zoals het Executive Training Programme van de EU, teneinde de handelsbetrekkingen tussen China en de EU uit te breiden; 68. verzoekt de Commissie haar toezegging aan het Europees Parlement van 8 maart 2005 gestand te doen en China aan te bieden, Europese douaneambtenaren voor ondersteunende en onderwijzende taken tijdelijk in China te stationeren; Onderwijs 69. roept de Commissie op afspraken te maken met de Chinese regering over het bevorderen van wederzijds leren en de uitwisseling van studenten; spoort de Commissie daarnaast aan meer scholen voor het leren van de Chinese taal op te richten in de hele EU, met de mogelijkheid van beurzen of financiële steun voor EU-studenten die Chinees willen leren; Politieke dialoog 70. verlangt dat de EU parallel met de ontwikkeling van de handelsbetrekkingen een intensievere dialoog voert, die zich uitstrekt van mensenrechtenvraagstukken tot de regionale en mondiale veiligheidsproblematiek; 71. betreurt het dat de snelle economische ontwikkeling van China niet vergezeld is gegaan van meer vooruitgang op het gebied van politieke en burgerrechten voor de bevolking en dat de formele mensenrechtendialoog die de EU en China sinds 1997 parallel met hun intensievere handels- en economische betrekkingen zijn aangegaan, geen succes is geworden; onderstreept derhalve de noodzaak van een andere strategie, waarbij aan het algemene handelsbeleid van de EU jegens China o.a. als voorwaarde de formulering van een duidelijker en effectiever mensenrechtenbeleid moet worden verbonden; 72. herhaalt zijn bezorgdheid over de mensenrechtensituatie in China; wijst erop dat de afgelopen 15 jaar enige vooruitgang is geboekt; beklemtoont dat er meer moet gebeuren en is van oordeel dat de mensenrechtendialoog tussen China en de EU consequent moet worden verdiept; Wapenembargo 73. vestigt de aandacht op het feit dat het wapenembargo door de EU en de VS (en anderen) aan de Volksrepubliek China is opgelegd als direct uitvloeisel van de genadeloze onderdrukking van de democratische demonstraties op het Tiananmen-plein in juni 1989; acht het niet opportuun dat de EU het embargo op dit moment opheft; o o o 74. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van China. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Iran, met name van 28 oktober 2004 (1) en van 13 januari 2005 (2) over Iran, – gelet op de dialoog EU-Iran over mensenrechten die onlangs heeft plaatsgevonden en waarbij de regering van Iran de toezegging deed de mensenrechten en de rechtsstaat te zullen eerbiedigen, – gelet op de Universele Verklaring van de rechten van de mens van de VN en het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, en eveneens gelet op het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, waarbij Iran partij is, – gezien het besluit van Iran van 1 augustus 2005 om in strijd met de verplichtingen van het akkoord van Parijs de uraniumconversieactiviteiten te hervatten en overwegende dat Iran op 10 augustus 2005 de zegels van zijn productielijnen voor uraniumtetrafluoride (UF4) in zijn fabriek voor uraniumconversie bij Isfahan heeft verwijderd en zijn activiteiten in verband met de splijtstofcyclus heeft hervat, – gezien de resolutie van de raad van gouverneurs van het internationaal agentschap voor atoomenergie (IAEA) van 11 augustus 2005 over de tenuitvoerlegging van de waarborgovereenkomst van het NPV in de Islamitische Republiek Iran, waarin Iran wordt opgeroepen om alle verrijkingsactiviteiten opnieuw op te schorten op dezelfde vrijwillige, wettelijk niet-bindende basis, zoals geëist in eerdere resoluties van de raad, en om de directeur-generaal toe te staan om de verwijderde zegels opnieuw aan te brengen, zonder dat daarbij de vraag wordt gesteld of Iran het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV) overtreedt, – gezien de resolutie van de raad van gouverneurs van het IAEA van 24 september 2005, – gelet op de conclusies van de Raad over Iran, met name die van 16 maart 2005 en 3 oktober 2005, – gelet op het zevende EU-jaarverslag over de mensenrechten (2005) aangenomen door de Raad op 3 oktober 2005, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat in artikel IV van het NPV wordt bepaald dat geen enkele bepaling in dit Verdrag mag worden uitgelegd als van invloed te zijn op het onvervreemdbare recht van alle Partijen bij het Verdrag om het onderzoek met betrekking tot en de productie en het gebruik van kernenergie voor vreedzame doeleinden zonder discriminatie en in overeenstemming met de artikelen I en II van dit Verdrag te ontwikkelen, B. overwegende dat Iran de EU 3 (Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) heeft toegezegd het aanvullend protocol bij het NPV te zullen toepassen ook zonder het te hebben geratificeerd, C. overwegende dat Iran volgens het IAEA in een aantal gevallen over een langere periode zijn verplichtingen uit hoofde van de NPV-waarborgovereenkomst niet is nagekomen waar het gaat om de aanmelding van kernmateriaal, van de verwerking en het gebruik ervan, alsmede van de installaties waar kernmateriaal wordt verwerkt en opgeslagen, D. overwegende dat het IAEA in zijn laatste resoluties blijk heeft gegeven van zijn onzekerheid met betrekking tot de beweegredenen van Iran om belangrijke zaken niet aan te melden en zijn bezorgdheid heeft geuit over de nog steeds bestaande leemten in de kennis van talrijke proliferatiegevoelige aspecten van het kernenergieprogramma van Iran, E. overwegende dat het IAEA erop heeft gewezen dat volledige en blijvende tenuitvoerlegging van Iran's opschorting van alle verrijkingswerkzaamheden, als gemeld aan het IAEA op 14 november 2004 als een vrijwillige, juridisch niet bindende en door het IAEA te controleren vertrouwenscheppende maatregel, van essentieel belang is om nog hangende kwesties aan te pakken, F. overwegende dat Iran na het mislukken van de besprekingen met de EU 3 in augustus 2005 zijn uraniumconversieactiviteiten in zijn uraniumconversieinstallatie in Isfahan weer heeft hervat en de door de directeur-generaal van het IAEA aangebrachte verzegeling van de productielijnen in deze fabriek heeft verwijderd, doch de stop op uraniumverrijking zelf heeft gehandhaafd, G. overwegende dat het IAEA-verslag van 11 augustus 2005 vermeldt dat de sporen van hoogverrijkt uranium (HEU) die eerder voordien op Iraanse nucleaire uitrusting waren ontdekt, uit Pakistan afkomstig zijn, H. overwegende dat de raad van gouverneurs van het IAEA in zijn resolutie van 24 september 2005 weliswaar constateert dat de VN-veiligheidsraad bevoegd is voor de behandeling van kwesties in verband met bezorgdheid over het kernprogramma van Iran, maar zijn directeur-generaal toch verzoekt naar uitvoering van deze en vorige resoluties en naar verdere ontwikkelingen in de onderhandelingen met Iran te blijven streven, I. overwegende dat Iran juist dankzij het uitgebreide controlerecht krachtens het aanvullend protocol bij het NPV, het land is waar de IAEA in de afgelopen twee jaar de meeste inspectiebezoeken heeft afgelegd, ook op de hervatte activiteiten in Isfahan, en daarom des te meer van belang achtend, dat dit protocol zoals verlangd door Iran wordt geratificeerd, J. overwegende dat de betrekkingen van de EU met Iran zich de laatste jaren op drie niveaus afspeelden, te weten onderhandelingen over een handels- en samenwerkingsovereenkomst, een politieke dialoog en een dialoog over de mensenrechten, en dat deze drie aspecten niet te scheiden zijn, K. overwegende dat de situatie in Iran met betrekking tot de uitoefening van burger- en politieke rechten verder is verslechterd sedert de presidentsverkiezingen van juni 2005 ondanks verscheidene toezeggingen van de Iraanse regering om deze universele waarden te bevorderen, L. overwegende dat Amnesty International en Human Rights Watch de laatste maanden steeds vaker berichten over schendingen van de mensenrechten in Iran, M. verontrust over de steeds veelvuldiger berichten over terechtstellingen en terdoodveroordelingen, met name van jeugdige delinquenten en minderheden, die kennelijk plaatsvinden zonder inachtneming van internationaal erkende criteria en normen, N. bijzonder verontrust over de steeds veelvuldiger berichten over willekeurige arrestaties en de bedreiging van journalisten, on-line journalisten en webloggers, met name Ahmand Seraajee, die op 30 juni 2005 werd gearresteerd; overwegende dat ook andere journalisten nog steeds gevangenzitten wegens de uitoefening van hun recht op vrijheid van meningsuiting, met name Akbar Ganji, die meer dan 5 jaar geleden met 17 andere Iraanse journalisten is gevangengezet, wiens gezondheidstoestand na 55 dagen hongerstaking kritiek is, doch niet door zijn vrouw mocht worden bezocht, O. eveneens bezorgd over de eenzame opsluiting van de advocaat Abdolfattah Soltani, die sinds 30 juli 2005 gevangen zit, en die als gastspreker het Europees Parlement heeft toegesproken in zijn hoedanigheid van medeoprichter van het Defenders of Human Rights Centre, P. overwegende dat Iran nog steeds geen partij is bij het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie jegens vrouwen, Q. zeer verontrust over het feit dat Iran de mensenrechtendialoog tussen de EU en Iran, die tot voor kort plaatsvond, heeft doen mislukken en dat niets erop wijst dat uitvoering zal worden gegeven aan de door Iran in het kader van die dialoog gedane toezegging de mensenrechten en de rechtsstaat in Iran meer te eerbiedigen, Nucleair vraagstuk 1. verwelkomt de poging van de EU 3 om via onderhandelingen een oplossing te vinden voor het nucleaire geschil met Iran, onderstreept de belangrijke rol die hierbij voor het IAEA is weggelegd, en verzoekt deze met klem zijn controle- en inspectiecapaciteit maximaal te benutten; 2. stelt zich geheel achter de op 24 september 2005 door de raad van gouverneurs van het IAEA aangenomen resolutie, waarin Iran wordt bekritiseerd wegens niet-naleving van het statuut van het IAEA, en waarin wordt benadrukt dat als gevolg daarvan geen vertrouwen bestaat dat het kernenergieprogramma van Iran uitsluitend vreedzame doeleinden dient; 3. dringt er bij Iran op aan alle aspecten van zijn uraniumverrijkingsactiviteiten volledig en duurzaam stop te zetten, inclusief tests en productie in de uraniumconversieinstallatie in Isfahan, en de directeur-generaal van het IAEA in de gelegenheid te stellen de van die installatie verwijderde verzegeling opnieuw aan te brengen; 4. dringt er voorts bij Iran op aan ten volle samen te werken met de inspecteurs van het IAEA en transparantiemaatregelen ten uitvoer te leggen die verder gaan dan de officiële in de waarborgovereenkomst en het aanvullend protocol bij het NPV gestelde eisen, onder meer betreffende het toelaten van individuele personen, documentatie betreffende aankoop, dual use materieel, bepaalde legerwerkplaatsen en locaties voor onderzoek en ontwikkeling; 5. dringt er voorts bij Iran op aan de bouw van een zwaarwaterreactor voor onderzoeksdoeleinden in heroverweging te nemen en onverwijld het aanvullend protocol bij het NPV te ratificeren en volledig te implementeren, teneinde aldus bij te dragen tot meer vertrouwen in het uitsluitend vreedzame karakter van het Iraanse kernenergieprogramma; 6. dringt er bij Iran op aan om de periode vóór de volgende bijeenkomst van de raad van gouverneurs van het IAEA in november 2005 te benutten om de besprekingen met de EU 3 in goed vertrouwen en zonder dreigementen weer op gang te brengen; 7. onderschrijft volledig de conclusies van de Raad van 3 oktober 2005 betreffende Iran en met name de aanhoudende steun van de EU voor een diplomatieke oplossing voor de internationale bezorgdheid over het kernenergieprogramma van Iran met het oog op een ontspanning van de situatie; 8. doet een beroep op de regering van de VS om actieve steun te geven aan de onderhandelingen tussen de EU 3 en Iran, door veiligheidsgaranties af te geven aan Iran; 9. is verheugd over de verklaring van Jack Straw, minister van Buitenlandse Zaken van het Verenigd Koninkrijk en fungerend voorzitter van de Raad, van 28 september 2005 te Brighton dat ondanks de opmerking van George Bush, president van de VS, dat "alle opties open zijn", noch de VS noch Europa militair ingrijpen in Iran overweegt naar aanleiding van diens controversiële kernenergieprogramma, aangezien hierdoor het probleem niet zou worden opgelost; 10. is de mening toegedaan dat Iran het recht heeft zijn kernprogramma te ontwikkelen overeenkomstig artikel IV van het NPV en steunt de EU-voorstellen voor samenwerking met Iran op het gebied van het gebruik van kernenergie voor vreedzame doeleinden; 11. betreurt dat kernwapenstaten en niet-kernwapenstaten op dit moment met twee maten worden gemeten, waaraan alleen een einde kan worden gemaakt door geloofwaardige nucleaire ontwapeningsmaatregelen, en vraagt de EU het voortouw te nemen om de nucleaire ontwapeningsonderhandelingen uit de huidige patstelling te halen; 12. onderstreept het belang van samenwerking met de VS, Rusland, China en niet-gebonden landen om aanvullende gedachten in overweging te nemen (zoals het voorstel van Zuid-Afrika) teneinde met Iran tot een uitgebreide overeenkomst over zijn kerninstallaties en het gebruik daarvan te komen die rekening houdt met de Iraanse bezorgdheid over veiligheid; onderstreept opnieuw dat voor een oplossing van de huidige crisis militaire mogelijkheden buiten beschouwing moeten blijven; 13. acht een dergelijke uitgebreide overeenkomst van nut voor een duurzaam regionaal veiligheidsstelsel waarvan ook India, Pakistan en andere kernmachten deel kunnen uitmaken en is van oordeel dat Iran zich zijn verantwoordelijkheid als regionale kernnatie moet opnemen en een bijdrage moet leveren aan een Midden-Oosten zonder massavernietingswapens; 14. vraagt de Raad om met een initiatief te komen inzake de veiligheid voor de gehele regio ter voorkoming van de verspreiding van materiaal en bronnen van conflict; 15. onderstreept dat sluiting van een handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen Iran en de Europese Unie afhankelijk is van een substantiële verbetering van de mensenrechtensituatie in Iran en van Iran's volledige samenwerking met het IAEA en objectieve waarborgen voor het vreedzame karakter van zijn kernenergieprogramma; Mensenrechten 16. veroordeelt krachtig de terdoodveroordelingen en terechtstellingen van jeugdige overtreders en minderjarigen, die vaak een bestraffing voor sexuele handelingen en sexuele geaardheid zijn, hetgeen naar internationale juridische standaarden geen misdrijven zijn, en verzoekt de Iraanse autoriteiten de internationaal erkende juridische waarborgen in acht te nemen, met name ten aanzien van minderjarigen; 17. doet een beroep op de Iraanse autoriteiten om onmiddellijk een einde te maken aan de bestraffing van jeugdige delinquenten, elke verdere toepassing van de doodstraf, in het bijzonder op minderjarigen, te beletten en met name niet over te gaan tot de terechtstelling van de minderjarigen Milad Bakhtiari, 17 jaar oud, Hussein Haghi, 16 jaar oud, Jussein Taranj, 17 jaar oud, Farshad Saeedi, 17 jaar oud, en Saeed Khorrami, 16 jaar oud; 18. dringt bij de Iraanse autoriteiten aan op naleving van de bepalingen van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, volgens welke de doodstraf niet zal worden opgelegd voor delicten begaan door personen die op het tijdstip van het delict de leeftijd van 18 jaar nog niet hadden bereikt, en verlangt daarom dat de wettige leeftijd van meerderjarigheid in Iran wordt verhoogd tot 18 jaar; 19. veroordeelt de behandeling van minderheden zoals de Koerden, die 9% van de totale bevolking uitmaken en die gediscrimineerd en lastiggevallen worden vanwege hun godsdienst en etnische achtergrond, en de bewoners van de streek rond de stad Ahwaz, de hoofdstad van de overwegend Arabische provincie Khuzestan, die volgens verklaringen van Miloon Kothari, speciaal rapporteur van de VN inzake adequate huisvesting, uit hun dorpen worden verdreven; 20. veroordeelt de arrestaties en gevangenzetting van on-line journalisten en webloggers en de gelijktijdige censuur van verscheidene on-line publicaties, weblogs en internetsites evenals de recente willekeurige arrestaties van journalisten en de ernstige beperking van de mediavrijheid in Iran, en roept de Iraanse autoriteiten, met name het Iraanse parlement, op zich te houden aan hun verplichtingen uit hoofde van het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, en met name het recht van vrije meningsuiting te eerbiedigen, waaronder op internetsites en weblogs, en in de media; 21. verzoekt het voorzitterschap van de Raad en de diplomatieke vertegenwoordigers van de lidstaten in Iran in onderling overleg onverwijld stappen te ondernemen met het oog op de hierboven genoemde punten van zorg, en met name met het oog op de onmiddellijke vrijlating van journalisten, on-line journalisten en webloggers die om pers- of opiniegerelateerde overtredingen worden vervolgd of zijn veroordeeld; 22. dringt met name bij de Iraanse autoriteiten aan op vrijlating van Akbar Ganji, wiens gezondheidstoestand kritiek is na meer dan vijf jaar gevangenschap en een hongerstaking van 60 dagen en die vijf en een half jaar heeft uitgezeten van een straf van zes jaar voor een pers- en opiniegerelateerde overtreding, en ook op de vrijlating van de advocaat Abdolfattah Soltani, die sinds 30 juli 2005 wordt vastgehouden; 23. vraagt de vertegenwoordigers van de lidstaten in Teheran dringende verzoeken tot de Iraanse autoriteiten te richten, teneinde gedetailleerde informatie over M. Ganji's toestand en een toelating om hem te bezoeken te verkrijgen; 24. dringt er bij Iran op aan het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie jegens vrouwen te ondertekenen en veroordeelt het toenemend aantal arrestaties en straffen wegens overtreding van de sluierregels; 25. verzoekt Iran de EU-Iran mensenrechtendialoog met de Europese Unie weer op te pakken en verzoekt voorts de Raad en de Commissie de ontwikkelingen in Iran op de voet te volgen en concrete gevallen van mensenrechtenovertredingen in het kader van die dialoog ter sprake te brengen; 26. verzoekt de Commissie doeltreffend gebruik te maken van het Europees Initiatief voor democratie en mensenrechten teneinde het contact en de samenwerking met het Iraans maatschappelijk middenveld en onafhankelijke media te intensiveren en de democratie en inachtneming van de mensenrechten in Iran samen met het Europees Parlement via deze middelen te bevorderen; 27. roept de Raad op te onderzoeken op welke wijze het Parlement betrokken kan worden bij het proces van regelmatige actualisering van gemeenschappelijk standpunt nr. 2001/931/GBVB van de Raad van 27 december 2001 betreffende toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van terrorisme, rekening houdende met ontwikkelingen tussen 2001 en nu; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de landen waarnaar in deze resolutie wordt verwezen, de directeur-generaal van het IAEA, de Commissie mensenrechten van de VN, de voorzitter van het Hooggerechtshof van Iran alsmede aan de regering en de Majlis van Iran. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties, met name de op 7 juli 2005 aangenomen resolutie over de situatie van de mensenrechten in Ethiopië (1) , – gezien de voorafgaande verklaringen van 17 mei 2005 en 25 augustus 2005 door de waarnemingszending van de EU over de verkiezingen in Ethiopië (EU EOM), – gezien de eindverklaring van 15 september 2005 door de waarneming van het Carter Center over de nationale verkiezingen van 2005 in Ethiopië, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de eerste werkelijke verkiezing in Ethiopië plaats heeft gehad op 15 mei 2005 en dat de periode hiervóór gekenmerkt werd door een vreedzaam klimaat en dat de verkiezingen ondanks enkele onregelmatigheden zonder confrontaties van betekenis tussen regering en oppositiepartijen zijn verlopen, B. overwegende dat de meer dan 90% van de Ethiopische kiezers die hun stem hebben uitgebracht, blijk hebben gegeven van hun geloof in de democratie en hun krachtige wil hun grondrechten uit te oefenen, C. overwegende dat in de bovenvermelde voorafgaande verklaringen van de EU EOM in Ethiopië wordt vastgesteld dat er zich, ondanks de buitengewoon grote deelname van de Ethiopische kiezers, ernstige onregelmatigheden hebben voorgedaan en dat op vele fundamentele punten de democratische normen voor de organisatie van verkiezingen niet werden nageleefd, D. overwegende dat de Europese Unie zich op 29 augustus 2005 via een verklaring van 29 augustus 2005 van het Brits voorzitterschap achter de bevindingen van de EU EOM heeft geschaard, E. overwegende dat het Carter Centre in bovenvermelde eindverklaring tot dezelfde conclusies komt als de EU EOM, F. overwegende dat de oppositie de resultaten van de verkiezingen van 15 mei 2005 blijft aanvechten, G. overwegende dat de heersende partij het zittende parlement heeft gebruikt om een wijziging door te drukken waardoor een absolute meerderheid vereist is voor de indiening van een agenda, met het gevolg dat de oppositie het recht wordt ontnomen een agenda of wetsontwerp voor te stellen ter discussie in het volgende parlement, H. bezorgd over de antidemocratische handelwijze die tijdens de eerste gewone bijeenkomst van het nieuwe parlement is gebleken, waar aan leden van de oppositie die hun plaats wilden innemen, het recht werd ontzegd om hun standpunt uit te drukken, I. bezorgd over het eerste besluit van het nieuwe parlement, waarbij de immuniteit werd opgeheven van verkozen leden die besloten hadden niet aan de vergadering deel te nemen zolang niet aan hun allereerste vereisten was tegemoetgekomen, evenals over een ander besluit, waarbij het mandaat van het stadsbestuur van Addis Abeba werd verlengd, onder miskenning van de stem van de bevolking van de stad, die zich unaniem voor de oppositie had uitgesproken, J. overwegende dat de op 2 oktober 2005 tussen de regering en de twee grootste oppositiepartijen geopende onderhandelingen afgebroken werden, zulks ten gevolge van de weigering van de regerende partij om in te stemmen met minimale gedragsregels wat meerpartijendemocratie en eerbiediging van de oppositie betreft, K. overwegende dat de oppositiepartijen verklaard hebben dat zij willen werken in het kader van de grondwet, zonder gebruik te maken van geweld, L. overwegende dat de regering de oppositie ervan beschuldigt een staatsgreep te beramen en is overgegaan tot de arrestatie van een groot aantal leidinggevende personen uit de oppositie, M. overwegende dat de oppositie haar oproep tot een algemene staking alsook haar oproep tot een, door de regering verboden, massabetoging heeft ingetrokken wegens het gevaar voor gewelddadige confrontaties, waardoor zij blijk heeft gegeven van haar verantwoordelijkheidsgevoel, N. overwegende dat er tijdens de betogingen van juni 2005, toen de verkiezingsuitslagen werden aangevochten, door het ingrijpen van de veiligheidstroepen ten minste 42 doden zijn gevallen en duizenden personen zijn gearresteerd, O. overwegende dat het klimaat van bedreigingen en intimidatie is blijven voortduren tijdens het hele proces van onderzoek en aanvechting van bepaalde verkiezingsresultaten, P. overwegende dat Ethiopië de Overeenkomst van Cotonou heeft ondertekend, in artikel 9 waarvan is verankerd dat eerbiediging van alle mensenrechten en fundamentele vrijheden een wezenlijk bestanddeel vormt van de samenwerking tussen ACS en EU, 1. drukt zijn ernstige bezorgdheid uit over het feit dat de op 2 oktober 2005 geopende dialoog tussen de regering en de oppositie door de regerende partij werd afgebroken, en dringt er bij alle partijen op aan dat zij die dialoog onverwijld weer opnemen en alles in het werk stellen opdat de meerpartijendemocratie operationeel kan worden; 2. is ingenomen met de cruciale rol die is vervuld door het hoofd van de Commissiedelegatie in Ethiopië en het voorzitterschap van de Raad via zijn Britse ambassadeur, in samenwerking met andere internationale diplomaten, in de totstandkoming van de politieke gesprekken; 3. zou zich verheugen over een uitnodiging van het Ethiopische parlement aangaande een missie van het Europees Parlement om Ethiopië te bezoeken teneinde na te gaan hoe het vermogen van het nieuwe parlement op te bouwen en een antwoord te geven op de uitdagingen van de meerpartijendemocratie; 4. verwelkomt de toezegging van de oppositie om binnen het constitutioneel kader te werken en zich te onthouden van geweld; 5. vraagt de regering dat zij ook de fundamentele beginselen van de grondwet eerbiedigt, met name de fundamentele vrijheden en de mensenrechten; 6. verzoekt de Ethiopische regering erop toe te zien dat de oppositie toegang heeft tot de media, zoals in de aanloop naar de verkiezingen op 15 mei 2005 het geval was; 7. is ernstig verontrust over de pogingen van de regering het democratische proces om te keren, o.m. door de invoering van een verplichte absolute meerderheid om in het volgende parlement agenda's voor te stellen, waardoor de winst van de oppositie zijn betekenis verliest; 8. verwelkomt het feit dat de oppositie haar oproep tot een massabetoging op 2 oktober 2005 heeft ingetrokken, die, aangezien ze door de regering verboden was, tot een ernstige confrontatie had kunnen leiden; 9. vraagt alle politieke partijen te werken aan een politieke oplossing die de democratische rechten van het parlement bekrachtigt; 10. 10 vraagt dat een eind wordt gemaakt aan de vervolging en de intimidatie van de vertegenwoordigers van de oppositiepartijen en dat degenen die momenteel nog in de gevangenis zitten, onverwijld in vrijheid worden gesteld; 11. verzoekt de Ethiopische regering erop toe te zien dat de arrestanten niet worden mishandeld, dat zij bezoek kunnen ontvangen van hun gezin en dat zij zich medisch kunnen laten behandelen; 12. verzoekt de Ethiopische autoriteiten alle politieke gevangenen binnen 48 uur na hun initiële detentie voor te leiden zoals de Ethiopische wet voorschrijft, of hen onverwijld op vrije voeten te stellen; 13. vraagt de regering en de vertegenwoordigers van de politieke partijen tot overeenstemming te komen over de inhoud van een gedragscode voor de vrije en onafhankelijke werking van de media; 14. verzoekt de EU en de internationale gemeenschap waakzaam te blijven, met name met betrekking tot de eerbiediging van de internationale mensenrechtenbeginselen, en het Ethiopische democratiseringsproces te blijven ondersteunen; 15. vraagt de Commissie dat zij het humanitair beleid van de Europese Unie ten aanzien van Ethiopië voortzet en indien nodig intensifieert en dat zij de niet-humanitaire hulp afstemt op de vooruitgang die in het democratiseringsproces wordt geboekt; 16. verzoekt zijn Voorzitter in een brief aan de voorzitter van het Ethiopische parlement uitdrukking te geven aan de ernstige bezorgdheid van het Europees Parlement over het feit dat oppositieleden wordt geweigerd het woord te nemen, over het besluit tot opheffing van de immuniteit van alle verkozen oppositieleden die hun plaats niet hebben ingenomen, evenals over het besluit om het mandaat van het stadsbestuur te verlengen, met miskenning van de verkiezingsuitslagen, en aan te dringen op de onverwijlde intrekking van deze maatregelen, aangezien zij indruisen tegen de minimale democratische normen en politieke spanningen en het wantrouwen alleen maar opdrijven; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Ethiopische regering, de voorzitter van het Ethiopische parlement, de voorzitter van het Pan-Afrikaanse parlement, de oppositiepartijen en de Afrikaanse Unie. Het Europees Parlement , – gezien het werkdocument van de Commissiediensten over vorderingen op de weg naar de doelstellingen van Lissabon op het gebied van onderwijs en opleiding (verslag 2005) (SEC(2005)0419), – gezien het gezamenlijk tussentijds verslag van de Raad en de Commissie over de uitvoering van het gedetailleerd werkprogramma voor de follow-up inzake de doelstellingen voor de onderwijs- en opleidingsstelsels in Europa met als titel "Onderwijs en Opleiding 2010 - Het welslagen van de strategie van Lissabon staat of valt met dringende hervormingen" (1) , – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 22 en 23 maart 2005 inzake een nieuw elan voor Lissabon-strategie, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 2005 over de tussentijdse herziening van de strategie van Lissabon (2) , – gezien de mededeling van de Commissie over de geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid (2005-2008) ( COM(2005)0141 ), – gezien de mededeling van de Commissie over de mobilisatie van het intellect in Europa: mogelijkheden voor universiteiten om een optimale bijdrage te leveren aan de Lissabon-strategie ( COM(2005)0152 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0245/2005 ), A. gezien de doelstellingen van Lissabon inzake duurzame economische groei, gebaseerd op kennis met meer en betere jobs, het creëren van werkgelegenheid, de versterking van de sociale samenhang, de uitroeiing van de armoede in de Europese Unie, de bevordering van gelijke kansen en van het Europees sociaal model in het kader van de kenniseconomie en kennismaatschappij, B. overwegende dat een van de essentiële voorwaarden voor het verwezenlijken van de doelstellingen van Lissabon is dat coherente en omvattende nationale strategieën voor levenslang leren, en betere vakbekwaamheid effectief ten uitvoer worden gelegd, waarbij nationale hervormingen in de Europese context worden bekeken, C. overwegende dat het programma "Onderwijs en Opleiding 2010" effectief ten uitvoer moet worden gelegd op nationaal en Europees niveau, D. overwegende dat er onrustwekkend grote verschillen zijn tussen de prestaties van de onderwijssystemen in de Unie, zoals blijkt uit het door de Organisatie voor Europese samenwerking en ontwikkeling gepubliceerde rapport "Pisa 2003", E. overwegende dat investeren in onderwijs en opleiding van cruciaal belang is op het gebied van menselijk potentieel, alsook het verbeteren van de kwaliteit, efficiëntie en toegankelijkheid van de onderwijs- en opleidingstelsels in de Unie, 1. vraagt de lidstaten het werkprogramma "Onderwijs en Opleiding 2010" ten uitvoer te leggen en ervoor te zorgen dat alle desbetreffende actoren daarbij betrokken worden; 2. is van mening dat om de doelstellingen van Lissabon te verwezenlijken, meer nadruk moet worden gelegd op het onderwijs en dat de Unie er dringend moet voor zorgen dat de onderwijsstelsels van de lidstaten convergeren in de richting van hogere prestatienormen; 3. is van oordeel dat de concrete maatregelen die op communautair en nationaal moeten worden genomen inzake onderwijs en opleiding in de eerste plaats toegespitst moeten zijn op doelgroepen zoals jongeren, personen op zoek naar werk en personen die een opleiding zoeken, zodat kan worden ingespeeld op de veranderende arbeidsmarkt; 4. vraagt de Raad, de Commissie en de lidstaten met het oog op de ontwikkeling van vaardigheden die zijn aangepast aan de behoeften van de kennismaatschappij, de nodige maatregelen te treffen en hervormingen door te voeren voor het wegwerken van administratieve belemmeringen om: 5. vraagt de lidstaten adequate maatregelen te nemen om nieuwe bronnen van werkgelegenheid aan te boren in de dienstverlening aan personen en aan ondernemingen, in de sociale economie, de ruimtelijke ordening en stadsbeheer, de milieubescherming en in nieuwe industriële beroepen, alsook in traditionele beroepen met name in de ambachtelijke sector; 6. vindt dat, indien men aan iedereen zonder onderscheid de kans wil geven om levenslang te leren, er vernieuwende modellen voor arbeidsorganisatie en nieuwe vormen van kostenverdeling tussen ondernemingen, werknemers en de overheid moeten worden uitgewerkt, door in de allereerste plaats voorrang te geven aan informatie- en communicatietechnologieën (ICT) die het ook mogelijk maken binnen het familiale kader een opleiding te volgen; 7. uit zijn goedkeuring wat betreft de relevantie van de negenentwintig indicatoren die de Commissie heeft gebruikt om de prestaties en de vorderingen van de onderwijsstelsels in Europa te evalueren en wat betreft de noodzaak om nieuwe indicatoren te ontwikkelen in de sleutelsectoren waar deze ontbreken (talen, ICT, leraren, efficiëntie van de investeringen, volwassenenonderwijs, sociale insluiting en actief burgerschap); vraagt op basis daarvan de lidstaten om in het bijzonder adequate maatregelen te treffen met name om het grote aantal vroege schoolverlaters zonder enige kwalificatie te verminderen aangezien deze tendens de versterking van de sociale samenhang in de Unie in de weg staat; 8. vraagt de Commissie en de lidstaten werk te maken van de oriëntatie van jongeren naar technische opleidingen met veel werk- en integratiegelegenheid; vraagt in die zin dat de Unie, gevolgd door de lidstaten, een communicatiecampagne opstart om jongeren en hun ouders warm te maken voor technische topopleidingen, waardoor zij hun - vaak negatief - sociaal zelfbeeld kunnen opkrikken; steunt meer onderzoek, onderzoek en ontwikkeling, mobiliteit van onderzoekers en studenten via Erasmus Mundus; dringt er bij de Commissie op aan hinderpalen voor mobiliteit weg te werken en een proefproject op te zetten om een programma van het type "Erasmus" voor leerlingen uit te werken zodat leerlingen gemakkelijker toegang krijgen tot de communautaire onderwijs- en opleidingsprogramma's van de nieuwe generatie; 9. vraagt de lidstaten adequate maatregelen te treffen om de door de Raad gestelde doelstellingen te realiseren en te zorgen voor een stijging van 15% van het aantal gediplomeerden in wetenschappelijke beroepen tegen 2010, waarbij tegelijk het gebrek aan evenwicht tussen mannen en vrouwen wordt weggewerkt; 10. stimuleert de lidstaten een beleid voor levenslang leren te voeren dat coherent is op alle onderwijsniveaus, met inbegrip van het hoger onderwijs, en dat leidt tot sociale insluiting en dat ook op maat is van de sociale, demografische en economische ontwikkelingen; 11. spoort de lidstaten aan programma's op te zetten voor een systematische opleiding in het gebruik van nieuwe technologieën in alle instellingen voor levenslang leren; 12. vraagt de lidstaten ervoor te zorgen dat er meer leerkrachten zijn en een kwaliteitsvolle basisopleiding en voortgezette opleiding voor leraren op te zetten in het kader van een permanente beroepsopleiding om het lerarenkorps de kwalificaties en vaardigheden te geven waardoor zij in de komende decennia hun rol in de kennismaatschappij kunnen vervullen, met name door middel van pedagogische opleidingen in de nieuwe informatietechnologieën; 13. vraagt de lidstaten extra inspanningen te leveren om de doelstelling te verwezenlijken die voor de Unie cruciaal is, namelijk alle leerlingen gemiddeld ten minste twee talen, met name de talen van naburige landen, aan te leren; 14. vindt het belangrijk dat de open coördinatiemethode en de uitwisseling van goede ervaringen versterkt wordt in het gebied van onderwijs en opleiding en steunt ten volle het programma voor wederzijdse leeractiviteiten dat in 2005 door de Commissie gelanceerd is; onderstreept in dit verband de doorslaggevende rol van de Europese indicatoren om de vorderingen te meten die geboekt zijn op weg naar de doelstellingen van Lissabon op het gebied van onderwijs en opleiding; 15. vraagt de Commissie en de lidstaten dat zij hun mogelijkheden voor statistisch onderzoek op het gebied van levenslang leren versterken; 16. wijst erop dat de Unie adequate financieringswijzen moet verzekeren voor het nieuwe geïntegreerde actieprogramma op het gebied van levenslang leren; onderstreept eveneens dat ervoor moet worden gezorgd dat het Europees Sociaal Fonds ter beschikking moet kunnen blijven na 2006 in alle lidstaten van de Unie; 17. vraagt de Raad en de Commissie te voorzien in een adequate financiering in het kader van de volgende financiële vooruitzichten, voor alle maatregelen in verband met levenslang leren, hetgeen in grote mate bepalend zal zijn voor het welslagen van de doelstellingen van de Lissabonstrategie; 18. vraagt de lidstaten de investeringen op te voeren en efficiënter gebruik te maken van de beschikbare middelen (door efficiënt beheer van publiek-private partnerschappen) op het gebied van onderwijs en opleiding; 19. vraag de lidstaten dat zij een meer coherent nationaal beleid voeren en de voorwaarden voor toegang tot onderwijs en opleiding voor werkzoekenden verbeteren; onderstreept in dit opzicht de rol van de sociale partners en vraagt hen deze rol te vervullen zowel bij het opstellen als bij het uitvoeren van de beleidsmaatregelen; 20. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat hun nationale Lissabon-programma's die zij tegen 2006 moeten voorleggen, een gedetailleerde lijst bevatten van de geplande maatregelen die de onderwijsprestaties moeten verbeteren, met tijdschema's en doelstellingen, en dat deze plannen worden voorgelegd en behandeld in de nationale parlementen; 21. benadrukt de cruciale rol van de universiteiten in het creëren en verspreiden van kennis en dringt erop aan dat hun belang versterkt wordt door meer synergie tussen het Europees hoger onderwijs, de Europese onderzoeksruimte, het Europees levenslang leren en de productieve sector; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op Richtlijn 77/486/EEG van de Raad van 25 juli 1977 inzake het onderwijs aan kinderen van migrerende werknemers (1) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 16 december 1997 (2) , waarin de lidstaten worden verzocht het taalonderwijs aan jonge kinderen en de Europese samenwerking tussen scholen die dit soort onderwijs bieden te bevorderen, – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 25 november 2003 over "de school als open leeromgeving waar voortijdig schoolverlaten en onbehagen bij jongeren worden voorkomen en aangepakt en waar hun sociale inclusie in de hand wordt gewerkt" (3) , – gezien de conclusies van het Voorzitterschap naar aanleiding van de Europese Raad van Barcelona (15 - 16 maart 2002) om het onderwijs van tenminste twee vreemde talen vanaf zeer jonge leeftijd te bevorderen, – gezien de mededeling van de Commissie van 3 juni 2003 aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over immigratie, integratie en werkgelegenheid ( COM(2003)0336 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 24 juli 2003 aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over "Het leren van talen en de taalverscheidenheid bevorderen - Actieplan 2004-2006" ( COM(2003)0449 ), – gezien de aanbeveling door het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat dat de overheidssteun dient te worden verhoogd om de nadelen die leerlingen uit migrantengemeenschappen of minderheden ondervinden, te verminderen, – gezien de conclusies van het symposium "L'évolution de l'enseignement en Europe - le plurilinguisme ouvre de nouvelles perspectives" dat het Luxemburgse Voorzitterschap op 10 en 11 maart 2005 heeft georganiseerd, – gezien op de conclusies van de Raad van ministers van Onderwijs van 25 mei 2005, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0243/2005 ), A. overwegende dat de migratiestromen aanzienlijk zijn toegenomen sinds in 1977 de reeds aangehaalde richtlijn werd goedgekeurd op grond waarvan intracommunautaire immigranten recht op onderwijs in de taal van het land van bestemming en de taal en cultuur van het land van herkomst verwierven, B. overwegende dat deze migratiestromen tot nieuwe identiteitsproblemen hebben geleid en het integratiebeleid op de lijst van prioriteiten van de EU, de lidstaten en de regionale en lokale overheden hebben geplaatst, C. overwegende dat Europa in verschillende tijdperken periodes heeft meegemaakt waarin minderheden werden vervolgd en dat deze episode, die hopelijk definitief is afgesloten, het belang onderstreept van het antidiscriminatiebeleid op het grondgebied van de Unie, D. overwegende dat de Europese instellingen reeds talrijke beslissingen hebben genomen om het recht op onderwijs van de kinderen en jonge mensen in de EU gelijk te trekken, ongeacht de plaats waar zij geboren zijn, waar hun ouders en grootouders vandaan komen of de juridische regeling waaronder zij vallen, E. overwegende dat de conclusies van het Voorzitterschap naar aanleiding van de Europese Raad van Lissabon van 23-24 maart 2000 (om het aantal jongeren tussen de 18 en 24 jaar dat alleen secondair onderwijs heeft genoten voor 2010 te halveren) impliceren dat alle zonen en dochters van immigranten toegang tot onderwijs moeten krijgen en dat de scholen bereid moeten zijn hun discriminatievrije integratie te bevorderen, F. overwegende dat de leerproblemen van leerlingen die thuis een andere taal spreken dan die welke zij op school bezigen, dikwijls vergezeld gaan van materiële, sociale en psychologische omstandigheden die normale studieresultaten in de weg staan, G. overwegende dat dit verschil tussen de taal die thuis en de taal die op school wordt gesproken de tendens om de school vroegtijdig te verlaten in de hand werkt en ertoe leidt dat gezinnen van de samenleving afgezonderd raken, en dat de taalkundige integratie derhalve al voor de schoolgaande leeftijd onontbeerlijk wordt; dat hiertoe maatregelen moeten worden getroffen zodat immigrantenkinderen enerzijds hun kennis van hun moedertaal kunnen verdiepen - hetgeen voor hun verdere schoolresultaten van doorslaggevend belang is - en anderzijds de taal van het betrokken land kunnen leren; H. overwegende dat meertalig onderwijs bijdraagt tot het begrip van interculturele verschillen, vooral nu het aantal jongeren van de tweede en de derde generatie dat op uiteenlopende gebieden die voor de opbouw van hun identiteit van belang zijn problemen ondervindt, toeneemt, I. overwegende dat dankzij de algemene invoering van een lingua franca in onze onderwijssystemen in sommige gevallen meteen vanaf het begin van de leerplicht wordt afgezien van onderwijs in de moedertaal en -cultuur, J. overwegende dat de Europese instellingen ernaar streven profijt te trekken van de experimenten waarbij bepaalde schoolvakken in een vreemde taal worden gedoceerd (4) , K. overwegende dat bilaterale overeenkomsten een instrument kunnen vormen om de onderwijsdoelstellingen voor migrantengemeenschappen te verwezenlijken doch dat deze overeenkomsten in het algemeen gebukt gaan onder ernstige budgettaire beperkingen, als er al niet sprake is van een gebrek aan politieke wil, L. overwegende dat de EU vooral initiatieven heeft ontplooid op het gebied van de opleiding van leraren, de uitwisseling van jongeren en het organiseren van seminars en onderzoeken, waarmee het soort maatregelen om best practices algemene ingang te doen vinden, verre van uitgeput is, Rechten van kinderen in het onderwijssysteem en plichten van de lidstaten 1. is van mening dat migrantenkinderen die de leerplichtige leeftijd hebben bereikt, ongeacht het juridisch statuut van hun familie, recht hebben op openbaar onderwijs en dat dit recht onderricht omvat in de taal van het gastland, onverminderd het recht van deze kinderen om hun moedertaal te leren; 2. is van mening dat zelfs wanneer de kinderen en/of afstammelingen van immigranten (tweede en derde generatie) de taal van het land van opvang beheersen, het toch nuttig is dat zij kennis kunnen nemen van hun moedertaal en de cultuur van hun land van herkomst, zonder overheidsfinanciering hiervan uit te sluiten; 3. benadrukt dat het van essentieel belang is om op lagere en middelbare scholen pedagogische middelen in te zetten om migrantenkinderen te steunen, vooral wanneer zij de taal van het land van opvang niet machtig zijn, ten einde hun integratie te vereenvoudigen en te vermijden dat zij ten opzichte van de andere kinderen in het nadeel zijn; 4. wijst erop dat de integratie van migranten op school niet ten koste mag gaan van de taal waarin onderwijs wordt gegeven, vooral als ook deze taal maar door een minderheid wordt gesproken; 5. verzoekt de lidstaten om onderwijsinstellingen van de verschillende niveaus aan te moedigen maatregelen te treffen zodat de talendiversiteit behouden blijft en er daarbij voor te waken dat de keuze van de vreemde taal niet beperkt blijft tot de meest gesproken Europese talen; 6. verzoekt de lidstaten de pedagogische, administratieve en wettelijke belemmeringen uit de weg te ruimen die de verwezenlijking van deze doelstellingen wegens de taalbarrières bemoeilijken; 7. is van oordeel dat er bij deze maatregelen voor moet worden gezorgd dat de kinderen van immigranten hierdoor niet onevenredig meer lesuren moeten volgen dan de andere leerlingen teneinde te voorkomen dat de extra lessen teveel weerstand oproepen; De rol van de Europese Unie bij het bevorderen van best practices 8. onderschrijft het idee van de Commissie om te streven naar onderwijsstelsels die garanderen dat leerlingen op jonge leeftijd naast de moedertaal twee vreemde talen leren; 9. neemt kennis van de noodzaak gebruik te maken van verschillende methoden voor het bevorderen van integratie door middel van meertaligheid, zoals de CLIL-methode ("Content and Language Integrated Learning"), die haar doelmatigheid heeft bewezen voor het leren van talen en voor de interculturele integratie van kinderen uit verschillende landen; 10. verzoekt de Commissie meer steun te verlenen aan de specifieke opleiding van met name leraren die afkomstig zijn uit de migratielanden en die zich met het oog op de integratie via meertaligheid voor diverse methoden interesseren (b.v. CLIL, alfabetisering in meerdere talen of de moedertaal) en - in het kader van de programma's Leonardo da Vinci, Jeugd voor Europa en Socrates (acties Comenius en Grundtvig) - aan de uitbreiding van het aanbod van de doeltalen tot de moedertalen van de immigranten, waarbij bijzondere aandacht dient te worden geschonken aan activiteiten die gericht zijn op de zonen en dochters van immigranten en degenen die op educatief of sociaal gebied met deze gemeenschappen werken; 11. benadrukt dat steun moet worden geboden aan onderwijsprojecten die, afgezien van het verplichte onderwijsprogramma, aan immigranten die niet leerplichtig zijn onderwijs bieden in de taal en cultuur van het gastland, alsook aan projecten die een op dialoog gebaseerde brug slaan tussen de cultuur en geschiedenis van het gebied waarin zij zich hebben gevestigd en de cultuur en geschiedenis van de migrantengemeenschappen; wijst er verder op dat met name projecten in overweging moeten worden genomen waarbij de opvoeders van het kind en met name de moeders zijn betrokken; 12. bevestigt dat dit beleid o.a. geconcretiseerd kan worden als de Unie de oprichting steunt van een Europees netwerk van scholen die met diverse methoden de integratie via meertaligheid bevorderen; is van mening dat dit netwerk met instemming van de autoriteiten van de lidstaten toegankelijk moet zijn voor scholen die communautaire onderwijsprojecten willen uitvoeren die aan de bovengenoemde behoeften op het gebied van onderwijs, socialisering en cultuur voldoen; 13. verzoekt de Commissie om in het kader van het transversale programma "Levenslang leren" bij de toekenning van de begrotingskredieten voor 2007-2013 te voorzien in steun aan deze initiatieven; 14. bevestigt dat het tonen van kunstvormen uit de landen van herkomst van de immigranten, met name via de onderwijsstelsels van de gastlanden, de speciale aandacht van de Unie verdient, hetzij bij de doelstellingen voor het buitenlands beleid en de nabuurschapstrategie, hetzij in het kader van de communautaire programma's in de sectoren cultuur, onderwijs, jeugd of media; 15. verzoekt ook de lokale overheden van de lidstaten hierop te letten bij de keuze van hun zustersteden; o o o 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 1984 over onderwijs aan kinderen wier ouders geen vaste verblijfplaats hebben (1) , – gezien de resolutie van de Raad en de Ministers van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, van 22 mei 1989 over onderwijs aan kinderen wier ouders geen vaste verblijfplaats hebben (2) , – gezien de resolutie van de Raad en de Ministers van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, van 22 mei 1989 betreffende het onderwijs aan kinderen van zigeuners en reizigers (3) , – gezien de verslagen van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de in de resoluties van 22 mei 1989 door de Raad en de Ministers van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, voorgenomen maatregelen ( COM(1996)0494 en COM(1996)0495 ), – gelet op Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (4) , – gelet op Richtlijn 1999/22/EG van de Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden van wilde dieren in dierentuinen (5) , – gelet op Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (6) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1808/2001 (7) van de Commissie van 30 augustus 2001 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 338/97, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0237/2005 ), A. overwegende dat de meeste culturele, onderwijspolitieke, technische en juridische aspecten van circusactiviteiten op het niveau van de lidstaten en niet op het niveau van de Gemeenschap worden geregeld, B. overwegende dat er over het algemeen geen speciale wetten zijn ter regeling van circusaangelegenheden, en dat het circus daarom gewoonlijk valt onder de rechtspraak op andere gebieden zoals onderwijs, amusement, infrastructuur, vervoer, technische uitrusting, artiesten, mobiliteit, openbare bijeenkomsten, brandveiligheid en dierenbescherming, C. overwegende dat grensoverschrijdende mobiliteit een van de hoofdkenmerken van het circus is, en dat het daarom duidelijk noodzakelijk is om de situatie van het circus vanuit een Europees perspectief te bezien en na te denken over maatregelen van de Europese Unie op dit gebied, D. overwegende dat de mobiliteit van circussen niet bevorderlijk is voor de scolarisatie van kinderen in reizende gemeenschappen, aangezien hiervoor een regelmatige aanwezigheid op school vereist is, en dat het tevens wenselijk is centra voor beroepsopleiding voor het circusmetier te bevorderen en te ondersteunen, vanwaar de noodzaak om Europabreed maatregelen te nemen, E. overwegende dat de integratie van deze kinderen en hun opneming in het Europese sociale en beroepsleven op een doeltreffende manier moeten worden gewaarborgd, F. overwegende dat het wenselijk is dat wordt erkend dat het klassieke circus, met inbegrip van opvoeringen met dieren, deel uitmaakt van de Europese cultuur, Erkenning als onderdeel van de Europese cultuur 1. verzoekt de Commissie het initiatief tot concrete stappen te nemen teneinde te komen tot de erkenning van het circus als onderdeel van de Europese cultuur; 2. verzoekt de lidstaten die zulks nog niet hebben gedaan, het circus te erkennen als onderdeel van de Europese cultuur; School- en beroepsopleiding 3. verzoekt de Commissie een studie te verrichten naar de schoolopleiding van kinderen in reizende gemeenschappen, bij wijze van actualisering van de reeds aangehaalde verslagen van de Commissie van 1996 over de tenuitvoerlegging van de resolutie van de Raad van 22 mei 1989 in de lidstaten, en de resultaten daarvan binnen een jaar mee te delen aan het Europees Parlement; 4. verzoekt de Commissie om samen met de organisaties die de ouders van deze kinderen vertegenwoordigen, mechanismen voor samenwerking tussen de lidstaten in te stellen ter waarborging en bevordering van een adequate opvoeding en opleiding voor kinderen in reizende gemeenschappen, ongeacht het land in de Gemeenschap waarin zij zich bevinden; hierbij zou het wenselijk zijn om een nieuwe resolutie van de Raad voor te bereiden, waarmee een kwalitatief hoogwaardige school- en beroepsopleiding voor kinderen, jongeren en volwassenen in reizende gemeenschappen wordt gewaarborgd, en de beroepsopleiding van de circusscholen wordt erkend en ondersteund; 5. verzoekt de Commissie in samenwerking met de lidstaten en de organisaties die de ouders van deze kinderen vertegenwoordigen, de bevordering op zich te nemen van de opvang van de gezinnen en de dialoog met de schoolinstellingen te versterken teneinde hen bewust te maken van de noodzaak hun kinderen een schoolopleiding te doen volgen, en dat de schoolinstellingen een persoon aanwijzen die meer in het bijzonder wordt belast met deze communicatie en het gevolg dat daaraan wordt gegeven; 6. verzoekt de Commissie om in het kader van het geïntegreerde actieprogramma op het gebied van levenslang leren kredieten uit te trekken voor de daartoe noodzakelijke maatregelen, onder andere voor pilootprojecten tot vaststelling van geschikte modellen voor de schoolopleiding van kinderen in reizende gemeenschappen; het gaat hierbij met name om: 7. acht het tevens noodzakelijk om subsidiemogelijkheden te zoeken voor het inrichten van een servicepunt, dat een netwerk opbouwt voor verbindingen met alle desbetreffende instanties binnen de gehele Unie, teneinde te fungeren als contactpunt voor reizende gemeenschappen die behoefte hebben aan informatie over eisen en mogelijkheden met betrekking tot onderwijs en beroepsopleiding; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten een voorlichtingscampagne ten uitvoer te leggen teneinde de kwaliteit van het onderwijs en de beroepsopleiding te waarborgen en te verzekeren dat de opleiding van kinderen in reizende gemeenschappen en hun beroepsopleiding worden gebaseerd op de maatstaven van het traditionele onderwijs- en beroepsopleidingsysteem; Tijdelijke accomodaties (Temporary structures) 9. verzoekt de Commissie om na overleg met de Europese circusgemeenschap voor de Europese Commissie voor Normalisatie (CEN) een standaardiseringsmandaat op te stellen met het oog op het uitwerken van een alomvattende reeks van normen die relevant zijn voor mobiele circusfaciliteiten, met inbegrip van de afronding van de thans lopende werkzaamheden met betrekking tot de veiligheidsnorm voor tijdelijke accommodaties - zoals tenten - teneinde het verkeer van circussen in de lidstaten door middel van harmonisatie te vergemakkelijken en daardoor bij te dragen tot het behoud van het Europese traditionele circus en de veiligheid van het publiek; 10. verzoekt de lidstaten de geldende eisen op een gebruikersvriendelijke manier te publiceren en die vereisten vervolgens aan te passen wanneer normen zijn vastgesteld; Circusmedewerkers: mobiliteit, inzetten van onderdanen van derde landen 11. verzoekt de Commissie een analyse te maken van de thans geldende systemen voor de afgifte van visa en werkvergunningen voor reizende artiesten en op basis daarvan een Europese regeling op dit gebied uit te werken; in een dergelijke Europese regeling dient: 12. acht het daarbij wenselijk dat er een uniforme en begrijpelijke handleiding komt, zowel voor de artiesten als voor de desbetreffende administratieve instanties, waarin de nieuwe regels uitgelegd worden; o o o 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, en meer in het bijzonder de artikelen I-3, I-14, II-96, III-220, III-365, lid 3 daarvan, en artikel 8 van het Protocol betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid, – gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en meer in het bijzonder de artikelen 158 en 159 daarvan, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 april 2004 over de mededeling van de Commissie over het derde verslag inzake de economische en sociale cohesie (1) , - gezien het voorstel voor een verordening van de Raad houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds ( COM(2004)0492 ), - gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ( COM(2004)0495 ), - gezien het voorstel voor een verordening van de Raad tot oprichting van het Cohesiefonds ( COM(2004)0494 ) - gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds ( COM(2004)0493 ), - gezien de mededeling van de Commissie "Aanzet tot een actieve benadering van de steden in de Europese Unie" ( COM(1997)0197 ), - gezien het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (EROP) dat in 1999 in Potsdam door de informele Raad van Ministers bevoegd voor ruimtelijke ordening is goedgekeurd, - gezien de studie "National Urban policies in the European Union" van oktober 2004, die op verzoek van het Nederlandse voorzitterschap is verricht, - gezien de conclusies van het voorzitterschap van 29 november 2004 van de informele Eu-vergadering op ministerieel niveau inzake territoriale cohesie, gehouden in Rotterdam, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de informele EU-vergadering op ministerieel niveau inzake territoriale cohesie, gehouden op 20 en 21 mei 2005, evenals het voornemen om tegen 2007 het document uit te werken over de staat van de territoria en vooruitzichten van de Europese Unie (The Territorial State and Perspectives of the European Union), – gezien het op 18 maart 1992 door de Raad van Europa aangenomen "Europees Stedelijk Handvest" en het op 20 november 2003 te Lissabon door de Europese raad van planologen aangenomen "Nieuwe Handvest van Athene"; - gelet op artikel 45 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling evenals het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0272/2005 ), A. overwegende dat 78 % van de bevolking van de Europese Unie in steden en agglomeraties of stedelijke gebieden woont en dat deze: B. overwegende dat steden en stedelijke agglomeraties en gebieden, met name kleine en middelgrote steden, een sleutelrol vervullen voor regionale en plaatselijke ontwikkeling en de verwezenlijking van de herziene doelstellingen van Lissabon en Göteborg, C. overwegende dat er tussen de 25 lidstaten grote verschillen bestaan op het punt van stedelijk beleid, met name door de toetreding van tien nieuwe lidstaten die vaak nog geen duidelijk en omvattend stedelijk beleid op nationaal of regionaal niveau hebben gevoerd, D. overwegende dat stedelijk beleid niet tot de rechtstreekse bevoegdheden van de Europese Unie behoort, maar dat de Europese Unie wel bevoegd is voor beleidsterreinen die rechtstreeks van invloed zijn op duurzame stedelijke ontwikkeling, zoals: regionaal en cohesiebeleid en beleid op het gebied van vervoer, milieu, werkgelegenheid en sociale zaken, onderzoek, interne markt, concurrentie, vermogen, enz. …, E. overwegende dat steden en stedelijke agglomeraties en gebieden deel uitmaken van het regionale grondgebied en dat daarom een duurzame stedelijke ontwikkeling moet worden nagestreefd die plaatsvindt in harmonie met de randstedelijke gebieden en het omringende platteland, F. overwegende dat zowel beleidsmakers, de burgermaatschappij, economische en sociale actoren als regionale belangengroepen, waaronder ook verenigingen van steden en gemeenten, betrokken zijn bij de problematiek van steden en stedelijke agglomeraties en gebieden, G. overwegende dat er een eind moet worden gemaakt aan de onhoudbare versnippering van middelen door een duidelijke totaalvisie waarin rekening wordt gehouden met alle problemen, H. overwegende dat het begrip duurzame stedelijke ontwikkeling inhoudt dat steden en stedelijke agglomeraties en gebieden bijdragen aan groei, innovatie en economische, sociale en territoriale samenhang, en dat hiertoe ook stadsherstel behoort, waarbij bijzondere aandacht moet uitgaan naar het doen heropleven van betonnen woonkazernes. 1. is ervan overtuigd dat steden en stedelijke agglomeraties en gebieden, ook kleine en middelgrote steden, een sleutelrol te vervullen hebben bij de verwezenlijking van de herziene doelstellingen van Lissabon en Göteborg, 2. vraagt om erkenning van het stedelijk beleid in het algemeen en verzoekt zijn Conferentie van voorzitters een wijziging voor te stellen van bijlage VI van het Reglement betreffende de bevoegdheden van de Commissie regionale ontwikkeling, waardoor naast het regionaal en cohesiebeleid nadrukkelijk de stedelijke dimensie in haar doelstellingen en bevoegdheden wordt opgenomen, rekening houdend met de werkzaamheden van de andere betrokken commissie (vervoer, milieu, onderzoek, werkgelegenheid en sociale zaken, interne markt, cultuur, enz. ...) vanuit een horizontaal perspectief; 3. verzoekt de Commissie toe te werken naar een meer horizontale benadering van de stedelijke dimensie en naar coördinatie tussen de diensten van de Commissie die direct of indirect werkzaam zijn op het gebied van stedelijke kwesties, zoals de DG's Regionaal beleid, Ondernemingen en industrie, Mededinging, Vervoer en energie, Werkgelegenheid sociale zaken en gelijke kansen, Onderzoek, Milieu, alsmede Onderwijs en cultuur, door de concrete problemen van de stedelijke gebieden in elk actiegebied te identificeren en gelijktijdig de positieve invloed van dit beleid op plaatselijk vlak te onderstrepen en stelt derhalve de oprichting van een interdepartementele taskforce voor op dezelfde wijze als de interfractiewerkgroep "Urban-housing" binnen het Europees Parlement; 4. verzoekt de Raad een jaarlijkse bijeenkomst te organiseren van de ministers van de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor stedelijk beleid; 5. vraagt de Commissie en de lidstaten om naast de sociale dialoog en de dialoog met de burger het initiatief te nemen tot het opzetten van "een territoriale dialoog", door middel van deze territoriale dialoog kunnen de verschillende overheden - zowel regionaal als lokaal – en hun verenigingen participeren in de onderhandelingen en de besluitvorming op het gebied van stedelijk beleid en in de maatregelen op stedelijk gebied, in het bijzonder in het kader van het cohesiebeleid en het beheer van de structuurfondsen; vraagt tegelijkertijd een bijeenkomst op hoog niveau te organiseren vóór iedere voorjaarstop, waaraan naast de deelnemers aan de territoriale dialoog ook hoge politieke vertegenwoordigers van het voorzitterschap van de Raad, van de Commissie, van het Europees Parlement en van het Comité van de Regio's (die de steden en de stedelijke agglomeraties vertegenwoordigt) zouden moeten deelnemen; 6. verzoekt de Commissie om modellen van en hulpmiddelen voor een duurzame stedelijke ontwikkeling te ontwikkelen en voor te stellen die toegankelijk zijn voor alle steden en stedelijke agglomeraties en gebieden: 7. brengt in herinnering dat er na de uitbreiding van de Unie op het niveau van de nieuwe lidstaten en regio's nog versterking nodig is op een aantal terreinen van stedelijk beleid, zoals huisvesting en herstel van stedelijke gebieden, infrastructuur, vervoer, toerisme, milieu, afvalverwijdering, watervoorziening, cultuur, opleiding, onderwijs, sociale diensten en gezondheidszorg; 8. roept daarom de nationale regeringen van de lidstaten op de dialoog met de steden en hun verenigingen te intensiveren en te formaliseren, en de strategische en consultatieve benadering van het stedelijk beleid uit te dragen; 9. benadrukt het belang van de ontwikkeling van een geïntegreerd ruimtelijk en thematisch stedenbeleid met een menselijke dimensie, door het opstellen van een referentiedocument met richtsnoeren voor "de ideale Europese stad", zoals genoemd in het Europees Stedelijk Handvest van het Congres van de Lokale en Regionale Autoriteiten van de Raad van Europa; 10. pleit voor maatregelen om het publiek meer te betrekken bij het opstellen van de herstel- en ontwikkelingsplannen voor de stedelijke gebieden, aangezien een aantal problemen wordt veroorzaakt door een tekortschietende dialoog tussen het publiek en de politici; 11. erkent de noodzaak van de versterking van een partnerschap tussen stedelijke en plattelandsgebieden, rekening houdend met oprukkende randstedelijke gebieden tussen steden en het platteland, teneinde uiteindelijk te komen tot territoriale samenhang en een evenwichtige regionale ontwikkeling; 12. benadrukt dat er zowel in financiële als in territoriale zin meer aandacht moet gaan naar het stedelijke perspectief van doelstelling 2; is van mening dat een belangrijk deel van dit perspectief wordt gevormd door een harmonieuze ontwikkeling van de stedelijke gebieden met problemen ten aanzien van economische groei, sociale cohesie en milieuvervuiling; 13. steunt de gedachte dat de structuur- en cohesiefondsen bijdragen aan een duurzame stadsontwikkeling en is verheugd dat de stedelijke dimensie in de structuur- en cohesiefondsen is opgenomen; verzoekt de Commissie evenwel ervoor te zorgen dat de steun die in steden en stedelijke agglomeraties en gebieden wordt verleend, wordt uitgebreid in vergelijking met die waarin de huidige regeling voorziet, door in het kader van het strategische voortgangsrapport duidelijk de stedelijke dimensie aan te geven (zoals bepaald in artikelen 27 en 28 van het voorstel voor een verordening van de Raad houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en door te zorgen voor toezicht hierop; nodigt de Commissie uit bijzondere aandacht te besteden aan de rol die steden spelen bij het opstellen van haar rapporten over de invloed van het cohesiebeleid op de verwezenlijking van de herziene doelstellingen van Lissabon, 14. is van oordeel dat de strategie voor de stadsplanning rekening moet houden met de specifieke demografische eigenschappen en de levenskwaliteit van de Europese steden en daarom een ruime waaier moet omvatten van maatregelen en mogelijkheden, welke mede door de burgers en met name jongeren en vrouwen worden uitgewerkt, om de steden een menselijk gelaat te geven (inzake vervoer, economische activiteiten, milieu, ruimtelijke ordening, sociaal beleid, volksgezondheid, migrantenbeleid, sociale integratie, huisvestingsbeleid, meer kinderdagverblijven en verzorgingscentra voor ouderen, veiligheid), en de solidariteit tussen de generaties te bevorderen, een strategie waarvan de uitstippeling systematisch rekening moet houden met de genderdimensie; 15. vraagt de plaatselijke autoriteiten van de stedelijke gebieden dat zij de deelname van vrouwen aan het maatschappelijk leven aanmoedigen ; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de resoluties van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties A/RES/46/121, A/RES/47/134 en A/RES/49/179 inzake de Mensenrechten en extreme armoede, A/RES/47/196 inzake de instelling van een Werelddag voor de bestrijding van de armoede, en A/RES/50/107/ inzake de viering van het Wereldjaar voor de bestrijding van de armoede en het uitroepen van het eerste Decennium van de Verenigde Naties voor de bestrijding van de armoede, – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in resolutie 217 A (III) van 10 december 1948, – gezien de documenten E/CN.4/Sub.2/1996/13, E/CN4/1987/NGO/2, E/CN4/1987/SR.29, E/CN.4/1990/15 van de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties, inzake de mensenrechten en extreme armoede, E/CN.4/1996/25 inzake het recht op ontwikkeling, en E/CN.4/SUB.2/RES/1996/25 inzake de verwezenlijking van economische, sociale en culturele rechten, – gezien het verslag van de vierde Wereldconferentie over vrouwen van 1995 en het programma van het actieplatform van Beijing, – gezien de werkzaamheden van de Raad van Europa op dit gebied, en met name het herziene Europees Sociaal Handvest, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 oktober 2001 over de Werelddag van de Verenigde Naties voor de uitbanning van de armoede (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 februari 1994 over de armoede onder vrouwen in Europa (2) , – gezien het acquis communautaire op het vlak van vrouwenrechten en gendergelijkheid, – gelet op artikel 136, 137, lid 1 en 141, lid 3 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 137, lid 1, onder j) betreffende de bestrijding van sociale uitsluiting, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Nice van 7, 8 en 9 december 2000, waarvan de bijlage I de oproep bevat dat er "moet worden gezorgd voor de follow-up van de aanbeveling van 1992 betreffende het gegarandeerde minimuminkomen dat door de stelsels van sociale bescherming moet worden gewaarborgd", en gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000, inzonderheid de overeenstemming die erover werd bereikt dat indicatoren dienen te worden bepaald als gemeenschappelijke ijkpunten in de bestrijding van sociale uitsluiting en de uitroeiing van armoede, – gezien aanbeveling 92/442/EEG van de Raad van 27 juli 1992 betreffende de convergentie van de doelstellingen en het beleid op het gebied van de sociale bescherming (3) , – gezien het verslag van het Comité voor sociale bescherming over de indicatoren op het gebied van armoede en sociale uitsluiting (oktober 2000), – gezien de herziene gemeenschappelijke doelstellingen voor de tweede reeks nationale actieplannen ter "Bestrijding van armoede en sociale uitsluiting", 25 november 2002 (SOC 508), en gezien het ontwerp-gezamenlijk verslag van de Commissie over sociale bescherming en sociale integratie ( COM(2005)0014 ), – onder verwijzing naar zijn standpunt van 14 mei 2002 betreffende het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de communautaire statistiek van inkomens en levensomstandigheden (EU-SILC) ( COM(2001)0754 – C5-0679/2001 – 2001/0293(COD) ) (4) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0273/2005 ), A. herinnerend aan de leidende gedachte van de Werelddag voor de uitbanning van de armoede (17 oktober): "Overal waar mensen worden veroordeeld om in armoede te leven, worden de mensenrechten geschonden. Zich verenigen om de mensenrechten te laten eerbiedigen is een heilige plicht", B. onderstrepend dat het absoluut noodzakelijk is om de aanzet te geven tot een nieuw Europa, gekenmerkt door de creatieve coëxistentie van culturen en denkwijzen en door volledig respect van het anderszijn, waar verantwoordelijke vrijheid niet stopt bij het vrije verkeer van kapitaal, waar de burgers ongeacht hun sociale status hun talenten met elkaar delen om aldus de creativiteit van elke burger in te zetten en zijn waardigheid te beschermen ten behoeve van het gemeenschappelijke welzijn, zowel in het oosten als in het westen, C. overwegende dat in 17 lidstaten vrouwen veel vaker dan mannen het risico lopen door extreme armoede te worden getroffen dan mannen, D. herinnerend aan het bestaan van nieuwe vormen van armoede en marginalisering waartegen specifieke, innovatieve maatregelen moeten worden genomen teneinde hulpverlening te bieden aan wie in armoede leeft, E. overwegende dat het risico om in een permanente staat van economische achterstelling en sociale uitsluiting terecht te komen groter is naarmate men langer in armoede leeft; overwegende dat maatregelen ter bestrijding van armoede er derhalve niet slechts op dienen te doelen mensen te helpen die reeds in extreme economische nood leven, maar er eveneens op moeten zijn gericht de factoren te voorkomen en onverwijld aan te pakken die ertoe bijdragen dat burgers onder extreme economische en sociale achterstelling komen te lijden, F. overwegende dat de Lissabon-strategie en het Actieplatform van Beijing duidelijk aan elkaar zijn gekoppeld en dat het van centraal belang is gebruik te maken van het productiepotentieel van de Europese beroepsbevolking teneinde de beleidsdoelstellingen van Beijing en Lissabon te verwezenlijken, G. eraan herinnerend dat er minder aandacht is besteed aan de uitbanning van de armoede en de sociale aspecten van de Lissabon-strategie dan aan prijsstabiliteit, bezuinigingen en het begrotingstekort, H. eraan herinnerend dat in de lidstaten het percentage kinderen en jongeren dat in extreme armoede leeft gemiddeld hoger is dan dat van andere onderzochte groepen, en eraan herinnerend dat vrouwen meer door armoede worden getroffen, I. overwegende dat de globalisering en het computertijdperk weliswaar grotere economische kansen en autonomie voor sommige vrouwen met zich mee hebben gebracht, maar dat andere, vanwege daarmee verband houdende ongelijkheid tussen en in verschillende landen, worden gemarginaliseerd en ervan worden weerhouden te profiteren van de voordelen van dit proces, J. overwegende dat armoede vaak hand in hand gaat met discriminatie op grond van ras en soortgelijke vormen van intolerantie en dat door deze praktijken de armoede, marginalisering en sociale en economische uitsluiting van vrouwen uit minderheidsgroeperingen worden verergerd, K. vaststellende dat een baan op zichzelf geen afdoende bescherming biedt tegen extreme armoede; overwegende dat voornamelijk als gevolg van de naar geslacht gescheiden structuur van de werkgelegenheid meer vrouwen dan mannen lager betaalde banen hebben, terwijl ook het betalen van sociale verzekeringspremies op zich dikwijls ook geen bescherming biedt tegen extreme armoede, L. overwegende dat de inkomenskloof tussen mannen en vrouwen in Europa nog steeds tussen de 16 % en de 33 % bedraagt; overwegende dat er geen noemenswaardige vooruitgang is geboekt wat betreft de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijk loon voor arbeid van gelijke waarde, dat 30 jaar geleden werd ingevoerd door Richtlijn 75/117/EEG (5) van de Raad inzake het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, en overwegende dat 30 % van de werkende vrouwen in de EU een deeltijdse baan hebben (tegen 6,6 % van de mannen), een keuze waartoe zij vaak worden gedwongen op grond van een gebrek aan betaalbare kinderopvang, M. eraan herinnerend dat huishoudens waar een vrouw aan het hoofd staat tussen de 9 tot 26 % minder verdienen dan huishoudens met mannelijke kostwinners, waarbij het Verenigd Koninkrijk de lijst aanvoert met 26 %, gevolgd door Zweden (14 %), Frankrijk (12 %), Nederland (11 %), Duitsland (10 %) en Italië (9 %), N. overwegende dat een baan zowel een bron van inkomsten vormt, als een middel voor sociale integratie voor families en individuen die in armoede leven, aangezien arbeid niet alleen voorziet in bestaansmiddelen, maar ook de deelname van het individu in de samenleving als geheel bevordert en bijdraagt tot de ontwikkeling van de individuele persoonlijkheid; overwegende dat een baan niet volstaat voor de ontwikkeling van de burgerzin, O. overwegende dat het risico op armoede en extreme achterstelling ook mensen boven de 65 betreft; overwegende dat tweederde van de Europese bevolking ouder dan 65 jaar uit vrouwen bestaat; overwegende dat de tekortkomingen van verzekerings- en pensioenstelsels de zwaksten op de arbeidsmarkt treffen, zoals vrouwen, die minder werkjaren hebben, minder verdienen dan mannen of zelfs onbetaald werk doen, P. overwegende dat het aantal eenoudergezinnen in de afgelopen jaren is toegenomen; overwegende dat leden van deze families een aanzienlijk hoger risico lopen om te verarmen; bovendien overwegende dat in 85 % van de gevallen een vrouw aan het hoofd staat van eenoudergezinnen, wat nog eens wijst op de achterstelling van vrouwen met betrekking tot armoede, Q. overwegende dat we de armoede van vrouwen niet kunnen uitbannen zonder rekening te houden met de rol van de mannen in de open coördinatiemethode en de nationale plannen voor werkgelegenheid en sociale insluiting, R. overwegende dat het probleem van huiselijk geweld tegen vrouwen hun geestelijke gezondheid schaadt, hen sociaal isoleert en hun prestaties in het beroepsleven verzwakt, wat een nadelig effect heeft op hun positie op hun werk; overwegende dat bovendien een groot percentage dakloze vrouwen huis en gezin hebben verlaten vanwege het geweld dat hen werd aangedaan en dat zij op de uiterste grens van extreme sociale achterstelling en armoede leven, S. eraan herinnerend dat vrouwen die deel uitmaken van religieuze minderheden lijden onder dubbele discriminatie op grond van geslacht én religie, waardoor zij vaak geen werk vinden; eraan herinnerend dat deze vrouwen vanwege die situatie ofwel in extreme armoede leven en afhankelijk zijn van hun echtgenoten ofwel gedwongen zijn illegaal te werken, zonder sociale verzekering en onder verschrikkelijke werkomstandigheden, Indicatoren en methodologie 1. onderstreept dat armoede en sociale uitsluiting niet alleen in cijfers en economische termen te vatten zijn, maar dat zij eveneens in termen van mensenrechten worden uitgedrukt; 2. wijst erop dat armoede uiteenlopende vormen kan aannemen, onder andere van niet voor een duurzaam levensonderhoud toereikende inkomsten en productiemiddelen, honger en ondervoeding, slechte gezondheid, beperkte of ontbrekende toegang tot onderwijs en andere basisvoorzieningen, hogere kans op dood door ziekte, dakloosheid en gebrekkige huisvesting, onveilige omgevingen, alsmede sociale discriminatie en uitsluiting; wijst er in dit verband op dat armoede ook wordt gekenmerkt door een gebrek aan deelname in besluitvorming en in het maatschappelijke, sociale en culturele leven; 3. verwijst naar de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Barcelona waarin de lidstaten worden verplicht hindernissen voor de deelname van vrouwen op de arbeidsmarkt uit de weg te ruimen en tegen 2010 kinderopvang voor minstens 90 % van de kinderen tussen de drie jaar en het bereiken van de leerplichtige leeftijd evenals voor ten minste 33 % van de kinderen onder de drie jaar in te voeren; benadrukt echter dat de nationale, regionale en lokale autoriteiten, teneinde deze doelstellingen te kunnen bereiken, hun financiële bijdrage aan het creëren en/of het beheren van betaalbare kinderopvangvoorzieningen van hoge kwaliteit moeten verhogen; 4. uit zijn voldoening over de initiatieven van het Luxemburgse voorzitterschap inzake de ontwikkeling van genderspecifieke indicatoren en nodigt het Britse voorzitterschap uit om deze werkzaamheden voort te zetten; 5. onderstreept dat situaties van extreme armoede aansporen tot vrouwenhandel, prostitutie, geweld en meer algemeen tot allerlei vormen van uitbuiting, en vraagt dat deze gevolgen van armoede ook hun plaats krijgen in de open coördinatiemethode en in de agenda van het sociaal beleid; 6. erkent dat het principe van het vrije verkeer van kapitaal en goederen alleen, het niet mogelijk maakt om de armoede uit te bannen en dat grote armoede (vooral aanhoudende armoede) mensen die zij treft, van kansen berooft en hen verhindert om volledig deel te nemen aan het leven van de gemeenschap waardoor ze onverschillig worden voor hun omgeving; 7. vraagt aan de Commissie en de Raad om met spoed initiatieven te nemen om de sector van de informele economie te erkennen en de waarde van de "economie van het leven" te kwantificeren volgens een genderspecifieke aanpak; 8. roept Eurostat en de overeenkomstige instellingen in de lidstaten op, in nauwe samenwerking met de vertegenwoordigers van de bevolkingsgroepen die als ervaringsdeskundigen van de armoede een bijdrage kunnen leveren , een methodologie en indicatoren te ontwikkelen die volgens geslacht worden opgesplitst om aldus de invloed van de armoede en de sociale uitsluiting specifiek voor vrouwen en voor mannen te kunnen meten; 9. beveelt aan om op basis van statistieken op het gebied van genderkwesties een studie te laten uitvoeren naar de gevolgen van de economische en politieke transformaties in de nieuwe lidstaten voor de huidige situatie wat betreft de gelijkheid tussen mannen en vrouwen; 10. roept de Commissie en de lidstaten op gegevens te verzamelen over gevallen waarin vrouwen uit minderheidsgroeperingen zonder sociale verzekering en zonder pensioenrechten te verwerven, werken, en hen te helpen bij een geleidelijke integratie op de arbeidsmarkt; Partnerschap met de armste vrouwen 11. betreurt dat, ondanks de politieke wil om via communautaire strategieën, namelijk de Lissabon-strategie en de Agenda voor het sociaal beleid, te strijden tegen armoede en sociale uitsluiting, de Unie de vervrouwelijking van de armoede niet voldoende heeft behandeld; 12. vraagt dat op alle niveaus van het besluitvormingsproces een nauw partnerschap wordt aangemoedigd met de armste vrouwen en gezinnen, zodat op grond van hun ervaring de methoden en middelen kunnen worden ontwikkeld die geschikt zijn om aanhoudende armoede en sociale uitsluiting doeltreffend te bestrijden; 13. vraagt dat elke communautaire wetgevende maatregel het voorwerp zou zijn van een studie betreffende de invloed ervan op het leven van de meest noodlijdende bevolkingsgroepen, vooral de vrouwen; 14. vraagt, om voornoemd partnerschap mogelijk te maken, aan alle betrokken instellingen om de open coördinatiemethode en het operationele kader van de Agenda voor het sociaal beleid aan te passen aan de behoeften van noodlijdende vrouwen; 15. verzoekt de Commissie en de lidstaten sociale partners op lokaal en regionaal niveau, waartoe ook plattelandsvrouwen behoren die op het randje van extreme armoede leven, te betrekken bij een sociale dialoog over de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van beleidslijnen met betrekking tot onderwijs, werkgelegenheid en pensioenstelsels; 16. vraagt aan de Raad en aan de Commissie om nauw samen te werken met de Raad van Europa om het voorbeeld te volgen van diens belangrijke werkzaamheden in dit verband, en om betreffende deze samenwerking regelmatig en uitvoerig verslag uit te brengen aan het Parlement; 17. vraagt aan al zijn parlementaire commissies om het armoedeprobleem met name bij vrouwen, in hun respectievelijk thematisch kader te bekijken en daarbij te steunen op de ervaring van de intergroep Europees Comité Vierde Wereld van het Parlement; Verzoening van gezin en beroep in een noodlijdend milieu 18. beklemtoont dat de toegang tot hoogwaardige werkgelegenheid waaraan een redelijke en billijke beloning is verbonden de enige manier is om armoede te voorkomen en te bestrijden; wijst er voorts op dat parttime werk en werk voor laaggeschoolden, dat meestal door vrouwen wordt gedaan, ertoe bijdragen dat het aantal vrouwen onder de werkende armen toeneemt en dat dit een oorzaak is van sociale uitsluiting; 19. erkent het rechtstreekse verband tussen economische ongelijkheid, de afhankelijkheid van vrouwen en de blijvende ongelijkheid tussen mannen en vrouwen voor wat betreft de toegang tot onderwijs, gezinsverantwoordelijkheden en het algemene onderhoud van een gezin, en stelt met verontwaardiging vast dat (ondanks de sinds tientallen jaren geldende wetgeving, die echter nog steeds niet doeltreffend is) het loonverschil tussen de geslachten in 2001 en 2003 respectievelijk 16 % en 15 % bedroeg; vraagt bijgevolg aan de Raad en aan de Commissie om een Groenboek over dit onderwerp voor te bereiden en de gepaste maatregelen te treffen om deze grove onrechtvaardigheid weg te werken; 20. benadrukt dat onbetaald werk, dat vooral door vrouwen wordt verricht, niet systematisch in de nationale statistieken wordt geregistreerd en derhalve niet in aanmerking wordt genomen bij het opstellen van het werkgelegenheidsbeleid door de nationale en communautaire organen; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom gegevens samen te stellen met betrekking tot onbetaald werk, teneinde maatregelen te bevorderen ten behoeve van een eerlijkere verdeling van dat werk, waardoor vrouwen in de gelegenheid worden gesteld in grotere mate op de arbeidsmarkt te participeren en waardoor tevens hun economische positie en hun onafhankelijkheid zullen worden versterkt; 21. nodigt de lidstaten uit om specifieke maatregelen te treffen om vrouwen in een noodlijdend milieu een rechtvaardige toegang te verschaffen tot de stelsels van volksgezondheid (6) en met name tot medische basisverzorging, met inbegrip van de bescherming van moeders en kinderen, zoals gedefinieerd door de Wereldgezondheidsorganisatie (7) , evenals tot gynaecologische en verloskundige gezondheidszorg, tot behoorlijke huisvesting, justitie, onderwijs, opleiding en levenslang leren, sport en cultuur, en nodigt hen uit om het voortijdige afbreken van de schoolopleiding te voorkomen en een probleemloze overgang van school naar de arbeidsmarkt te bevorderen, en verzoekt de Commissie en de Raad de genderdimensie te integreren in de jaarlijkse verslagen over de sociale cohesie; 22. verzoekt de lidstaten verdere concrete stappen te ondernemen tot de ontwikkeling van strategieën om de netto-participatie van vrouwen van alle leeftijden te verhogen, tot de bevordering van een gendermainstreaming-aanpak teneinde de algemene Lissabon-doelstellingen te verwezenlijken, tot het aanpakken van de inkomenskloof en tot het stimuleren van werkomstandigheden en arbeidskwaliteit die het zowel vrouwen als mannen mogelijk maken op de arbeidsmarkt te participeren; 23. nodigt de lidstaten uit om maatregelen te treffen om vrouwen en mannen een rechtvaardige toegang te waarborgen tot hulpverlening en de socialezekerheidsstelsels en tot de pensioenstelsels, met eerbiediging van loopbaanonderbrekingen, deeltijdse arbeid en arbeid in de informele sectoren, en nodigt hen uit te waarborgen dat in alle geledingen van de pensioenstelsels het beginsel van gelijke behandeling en sociale rechtvaardigheid consequent wordt gehandhaafd, teneinde de verpaupering van oude mensen, vooral vrouwen, te voorkomen, en verzoekt de Commissie en de Raad de genderdimensie te integreren in de jaarlijkse verslagen over de sociale cohesie; 24. wijst erop dat de socialezekerheidsstelsels in de meeste lidstaten van de EU niet voldoende rekening houden met de specifieke omstandigheden van vrouwen die in armoede leven; onderstreept dat het risico te verarmen, met name op hogere leeftijd, voor vrouwen groter is dan voor mannen wanneer de socialezekerheidsstelsels zijn gebaseerd op het beginsel van ononderbroken betaald werk; wijst erop dat vrouwen in sommige gevallen niet aan deze eis voldoen vanwege onderbrekingen in hun loopbaan en dat zij op de arbeidsmarkt gediscrimineerd worden, door het verschil in beloning en parttime werk; benadrukt bovendien dat oudere vrouwen tevens grotere moeilijkheden hebben om terug te keren op de arbeidsmarkt; 25. verzoekt de lidstaten te waarborgen dat voldoende sociale zekerheid bestaat voor vrouwen die verantwoordelijk zijn voor de verzorging van zieken, ouderen of gehandicapten in hun familie, evenals voor oudere vrouwen die een bijzonder laag pensioen krijgen; 26. vraagt de lidstaten om in nauwe samenwerking met onderzoeksinstellingen en de betrokken bevolkingsgroepen (vrouwen, gezinnen, ondernemers, lokale overheden, het verenigingsleven) een analyse te maken van de werkelijke behoeften van vrouwen en mannen uit een noodlijdend milieu opdat zij hun beroeps- en gezinsleven doeltreffend op elkaar zouden kunnen afstemmen met respect voor het anderszijn en de genderspecifieke verschillen, en verzoekt de Commissie en de Raad de genderdimensie te integreren in de jaarlijkse verslagen over de sociale cohesie; 27. vraagt aan de lidstaten om ook voor mannen en gezinshoofden doeltreffende maatregelen in te stellen ter bevordering van de verzoening tussen beroep en gezin met naleving van de nationale wetgevende context, want de hogere deelname van vrouwen aan de arbeidsmarkt is niet gepaard gegaan met een even grote deelname van mannen aan de gezinsverantwoordelijkheden; 28. verzoekt de lidstaten bijkomende ondersteunende maatregelen te treffen, met name voor werkende moeders die aan het hoofd staan van eenoudergezinnen, ofwel door het gemakkelijker te maken banen met flexibele werktijden te vinden zodat zij aan hun zwaardere familieverplichtingen kunnen voldoen, of door te zorgen voor passende voorzieningen voor kinderopvang; 29. verzoekt de lidstaten passende maatregelen te treffen om tienermoeders te ondersteunen, die veelal moeilijk een baan vinden en in armoede leven vanwege hun vaak lage opleidingsniveau en vooroordelen in de samenleving; overweegt bovendien dat het in dit verband nuttig zou zijn wanneer de lidstaten methoden en praktijken uitwisselen, met de nadruk op de praktijken die de lidstaten hebben ingevoerd op het gebied van het voorkomen van tienerzwangerschappen; 30. vraagt om de plaatsing van kinderen voor socio-economische motieven te verbieden, en om in nauwe samenwerking met betrokken bevolkingsgroepen maatregelen te bedenken en uit te voeren waardoor een gezinsproject in een noodlijdend milieu kan worden gesteund opdat de ouders, vrouwen en mannen, hun verantwoordelijkheid als ouders ten volle zouden kunnen uitoefenen vooral in een situatie van grote armoede; 31. verzoekt de lidstaten de nodige maatregelen te treffen om te waarborgen dat de factoren die tot huiselijk geweld leiden op gepaste wijze worden geregistreerd, geanalyseerd en bestudeerd opdat beleidsmaatregelen kunnen worden ontwikkeld om dergelijk geweld te voorkomen en met de gevolgen ervan om te gaan, zoals de opvang van weggelopen vrouwen die het slachtoffer zijn van huiselijk geweld; Bijdrage van het maatschappelijk middenveld 32. looft de dagelijkse strijd van de armste vrouwen tegen de armoede en de belangeloze inzet van burgers die hen begeleiden en steunen; 33. roept de lidstaten op zich grotere inspanningen te getroosten om de beschikbaarheid van sociale dienstverlening te verbeteren, aangezien de beschikbaarheid van sociale diensten van hoge kwaliteit voor de opvang van kinderen en andere afhankelijke familieleden bepalend is voor het feit of de groepen die het grootste armoederisico lopen (bijv. vrouwen die aan het hoofd staan van eenoudergezinnen) in staat zijn te werken of niet; 34. eert de inzet van NGO's die zich voor lange termijn inzetten voor de meest noodlijdende bevolkingsgroepen; 35. vraagt aan de Commissie om een aanzienlijke vereenvoudiging van de aan NGO's opgelegde criteria en van de procedures om in aanmerking te komen voor Europese subsidies, om te voorkomen dat er monopolies ontstaan inzake subsidies waarvan alleen de grote NGO-netwerken met standplaats in Brussel genieten; 36. onderstreept dat het Europees Economisch en Sociaal Comité belangrijk is voor een gestructureerde sociale dialoog en nodigt dit Comité uit om verder te gaan met het onthaal van de Europese volksuniversiteiten voor de Vierde Wereld, een plaats voor een ware dialoog tussen de armste burgers en bestuurders van EU-instellingen, verkozenen van alle niveaus en vertegenwoordigers van de georganiseerde burgermaatschappij, met de welbewuste bedoeling om de meest noodlijdende burgers de kans te geven van gedachte te wisselen en bij te dragen tot het afwijzen van de armoede, een plaats dus die een uitstekend concreet voorbeeld van goede praktijk op Europees vlak op dit domein vormt; 37. benadrukt het belang dat de lokale en regionale autoriteiten in Europa hebben bij de bevordering van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen en dringt er bij hen op aan een genderbeleid in hun decentrale samenwerkingsprojecten in te voeren om zodoende met name arme vrouwen toegang te bieden tot nieuwe informatietechnologieën en microfinanciering voor investeringen in handelsactiviteiten; 38. vraagt aan de Commissie en de Raad om een evaluatie van de bijdrage van de EU aan het eerste decennium tegen de armoede van de Verenigde Naties (1996-2006) en de effecten op Europees vlak, met bijzondere aandacht voor het partnerschap met de armste bevolkingsgroepen en met name voor wat betreft vrouwen, en om initiatieven voor de toekomst voor te stellen zodat verder kan worden gebouwd op de dynamiek die tijdens dit eerste decennium is vrijgekomen; 39. vraagt aan de instellingen van alle niveaus om nauw betrokken te zijn bij de viering van de Werelddag voor de uitbanning van de armoede (17 oktober); o o o 40. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de parlementen van de lidstaten, alsmede aan de Raad van Europa, de VN-ECOSOC, en de NGO-netwerken van de sociale sector. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat er in de Europese Unie meer dan 100 miljoen mensen van alle leeftijdscategorieën met artritis zijn, en dat artritis de belangrijkste oorzaak is van fysieke invaliditeit, B. overwegende dat doeltreffend onderzoek bevorderlijk zal zijn voor nieuwe behandelingen voor reumatische aandoeningen, hetgeen enorme besparingen oplevert voor de economie van de Europese Unie en de lidstaten, C. overwegende dat reumatische aandoeningen ernstig en pijnlijk zijn en leiden tot invaliditeit, en dat mensen met deze aandoeningen vaak te maken krijgen met maatschappelijke uitsluiting en een verminderde levensverwachting, D. overwegende dat mensen met reumatische aandoeningen een actief en zelfstandig leven kunnen leiden maar adequate ondersteuning nodig hebben, 1. verzoekt de Commissie en de Raad: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten: Namen van de ondertekenaars Adamou, Agnoletto, Allister, Andersson, Andrejevs, Antoniozzi, Arif, Atkins, Audy, Auken, Aylward, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Battilocchio, Bauer, Beazley, Becsey, Beglitis, Belder, Belet, Belohorská, Bennahmias, van den Berg, Berger, Berman, Bielan, Blokland, Bobošíková, Bösch, Bonde, Bourzai, Bowis, Bowles, Bozkurt, Brejc, Brepoels, Breyer, Brie, Brok, Budreikaitė, Buitenweg, van den Burg, Bushill-Matthews, Busk, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Camre, Capoulas Santos, Carlotti, Carlshamre, Casaca, Cashman, Caspary, Cesa, Chichester, Christensen, Chruszcz, Claeys, Cocilovo, Coelho, Corbett, Corbey, Cornillet, Correia, Costa P., Coûteaux, Coveney, Cramer, Crowley, Czarnecki M., Czarnecki R., Davies, de Brún, Degutis, Demetriou, De Michelis, De Rossa, Descamps, Dess, Deva, De Veyrac, De Vits, Didžiokas, Dillen, Dimitrakopoulos, Dionisi, Di Pietro, Dombrovskis, Doorn, Douay, Dover, Doyle, Drčar Murko, Duchoň, Duka-Zólyomi, Duquesne, Ehler, Ek, Esteves, Estrela, Ettl, Eurlings, Evans Jillian, Evans Jonathan, Evans Robert, Fatuzzo, Fava, Ferber, Fernandes, Ferreira A., Ferreira E, Figueiredo, Flasarová, Florenz, Ford, Fotyga, Fourtou, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Gauzès, Gawronski, Gentvilas, Geremek, Gierek, Giertych, Gill, Goepel, Gollnisch, Gomes, Gomolka, Grabowska, Grabowski, Grässle, Graça Moura, Griesbeck, Gröner, Grosch, Grossetête, Guardans Cambo, Guerreiro, Guidoni, Guy-Quint, Hall, Hammerstein Mintz, Handzlik, Harbour, Harkin,Hatzidakis, Hedh, Hedkvist Petersen, Helmer, Henin, Hennicot-Schoepges, Higgins, Honeyball, Hoppenstedt, Howitt, Hudacký, Hudghton, Hughes, Ilves, Isler Béguin, Jackson, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jensen, Joan i Marí, Jöns, Jordan Cizelj, Kacin, Kaczmarek, Kallenbach, Kamiński, Karas, Karim, Kasoulides, Kaufmann, Kelam, Kinnock, Klamt, Klinz, Koch, Koch-Mehrin, Konrad, Korhola, Kósáné Kovács, Krasts, Kratsa-Tsagaropoulou, Kreissl-Dörfler, Kristovskis, Krupa, Kuc, Kuhne, Kułakowski, Kušķis, Kusstatscher, Kużmiuk, Lagendijk, Lambert, Landsbergis, Lang, Langendries, Laperrouze, Lechner, Lehideux, Lehtinen, Leinen, Le Pen J.M., Le Pen M., Lewandowski, Liberadzki, Libicki, Lichtenberger, Lienemann, Liese, Liotard, Lucas, Ludford, Lulling, Lynne, Maat, Maaten, McAvan, McDonald, McGuinness, Madeira, Malmström, Manders, Mann E., Mann T., Mantovani, Markov, Marques, Martens, Martin D., Martin H.-P., Martinez, Masiel, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Mathieu, Matsakis, Mavrommatis, Mayer, Meijer, Méndez De Vigo, Mikko, Mikolášik, Mitchell, Moraes, Mulder, Muscardini, Musotto, Mussolini, Nassauer, Nattrass, Navarro, Neyts-Uttebroeck, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Özdemir, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Onyszkiewicz, Oomen-Ruijten, Ortuondo Larrea, Oviir, Paasilinna, Pack, Paleckis, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papadimoulis, Parish, Pęk, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pinior, Piotrowski, Piskorski, Pistelli, Pleštinská, Podkański, Poettering, Pomés Ruiz, Posselt, Prets, Prodi, Purvis, Queiró, Rack, Remek, Resetarits, Reul, Reynaud, Ribeiro e Castro, Ries, Rocard, Rogalski, Romagnoli, Romeva i Rueda, Rosati, Roszkowski, Roth-Behrendt, Rouček, Roure, Rübig, Rühle, Rutowicz, Ryan, Saïfi, Sakalas, Samuelsen, Sánchez Presedo, dos Santos, Sartori, Saryusz-Wolski, Savi, Scheele, Schenardi, Schierhuber, Schlyter, Schroedter, Schwab, Seeber, Seeberg, Segelström, Siekierski, Silva Peneda, Sinnott, Siwiec, Skinner, Škottová, Smith, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Spautz, Staes, Staniszewska, Stenzel, Sterckx, Stihler, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Svensson, Swoboda, Tabajdi, Takkula, Tannock, Tarabella, Tarand, Thomsen, Thyssen, Titley, Toia, Tomczak, Toubon, Trakatellis, Triantaphyllides, Tzampazi, Ulmer, Vaidere, Vanhecke, Van Hecke, Varela Suanzes-Carpegna, Vatanen, Vergnaud, Vidal-Quadras Roca, Vincenzi, Vlasák, Vlasto, Weisgerber, Westlund, Whitehead, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Wynn, Záborská, Zaleski, Zani, Zapałowski, Zappala, Ždanoka, Železný, Zīle, Zimmer, Zingaretti, Zvěřina, Zwiefka