Het Europees Parlement, - gezien de jaarrekening, de analyse van het financieel beheer en de financiële balans van de Europese Gemeenschappen betreffende het begrotingsjaar 1998 (SEC(1999) 412 - C5-0006/1999 , SEC(1999) 413 - C5-0007/1999 , SEC(1999) 415 - C5-0009/1999 , SEC(1999) 1473 - C5-0204/1999 ), - gezien het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1998 en de speciale verslagen van de Rekenkamer en de antwoorden van de instellingen (C5-0266/1999 ) (1) , - gezien de betrouwbaarheidsverklaring over de betrouwbaarheid van de rekeningen, alsmede over de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen afgegeven door de Rekenkamer op basis van artikel 248 van het EG-Verdrag (C5-0266/1999 ), - gezien de aanbeveling van de Raad van 13 maart 2000 (C5-0154/2000 ), - gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 93 en bijlage V van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0087/2000 ), A. overwegende dat in artikel 276, lid 2 van het EG-Verdrag wordt bepaald dat de Commissie alle nodige inlichtingen verstrekt terzake van de uitvoering van de uitgaven en de werking van de financiële controlestelsels, B. overwegende dat in artikel 276, lid 3 van het EG-Verdrag wordt bepaald dat de Commissie alles in het werk stelt om gevolg te geven aan de opmerkingen van het Europees Parlement over de uitvoering van de uitgaven, C. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 274 van het EG-Verdrag de verantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van de begroting volgens het beginsel van goed financieel beheer, D. overwegende dat de Commissie daarbij moet letten op de regelmatigheid en de wettigheid van de ontvangsten en uitgaven, E. overwegende dat het Europees Parlement de Commissie voor de uitvoering van de begroting kwijting moet verlenen en daarmee de verantwoordelijkheid op zich neemt dat de Commissie haar uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen volledig is nagekomen, 1. deelt de Commissie mede dat het de verlening van de kwijting uitstelt en verzoekt de Commissie vóór 15 mei 2000 de volgende stappen te ondernemen: 2. benadrukt dat de Commissie in enkele andere gevallen nog niet alle benodigde inlichtingen heeft verstrekt om een definitief oordeel over haar onderzoeksinspanningen te kunnen vellen; 3. stelt vast dat de toelichting waarvoor alleen de rapporteur verantwoordelijk is, niet het evenwicht van het verslag weerspiegelt, zoals dat in zijn commissie is goedgekeurd; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - gelet op de jaarrekeningen en financiële balansen van het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds betreffende het begrotingsjaar 1998 ( COM(1999) 227 - C5-0003/1999 ), - gelet op de op 31 oktober 1979 te Lomé ondertekende Overeenkomst (zesde EOF, Lomé II), - gelet op de op 8 december 1984 te Lomé ondertekende Overeenkomst (zevende EOF, Lomé III) (1) , - gelet op de op 15 december 1989 te Lomé ondertekende Overeenkomst (achtste EOF, Lomé IV) (2) , - gelet op de op 4 november 1995 te Mauritius ondertekende Overeenkomst (achtste EOF, Lomé IV bis) (3) , - gelet op het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1998 en de antwoorden van de instellingen (C5-0266/1999 ) (4) , - gezien de aanbeveling van de Raad van 13 maart 2000 (C5-0154/2000 ), - gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag - gelet op artikel 93 en Bijlage V van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0089/2000 ), A. overwegende dat op 31 december 1998 de financiële steun met betrekking tot het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds 1,469 miljard € bedroeg, 1. beveelt uitstel aan van het verlenen van kwijting aan de Commissie voor het financieel beheer van het zesde, zevende en achtste Europese Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 1998; verzoekt de Commissie vóór 15 mei 2000 een actieplan op te stellen waarvan de volgende elementen deel uitmaken en met data, waar nodig: 2. verzoekt zijn Voorzitter zijn resolutie met opmerkingen te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Rekenkamer, de Europese Investeringsbank en elk van de andere instellingen, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad (serie L). Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening en het beheer van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Stichting van Dublin) over het begrotingsjaar 1998 (C5-0150/2000 ) (1) , - gezien de aanbeveling van de Raad van 13 maart 2000 (C5-0152/2000 ), - gelet op het EG-verdrag en met name op artikel 276, - gelet op artikel 93 en Bijlage V van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0089/2000 ), A. overwegende dat het Parlement op 4 mei 1999 (2) aan de Raad van bestuur van de stichting kwijting heeft verleend voor het begrotingsjaar 1997, op grond van toezeggingen dat een scheiding zal worden gemaakt tussen de taken van ordonnateurs en rekenplichtige, om uitvoering te geven aan een memorandum van overeenstemming met het te Bilbao gevestigde Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk en om verbetering in het dagelijks beheer te brengen door minder gebruik te maken van voorschotrekeningen en een actieve controle uit te oefenen op dienstreisvergoedingen en studiecontracten, B. overwegende dat in het verslag van de Rekenkamer voor 1998 wordt opgemerkt dat de stichting voor een belangrijk gedeelte steunt op voorschotrekeningen, dat de analyse en het beheer van de dienstreisonkosten moeten worden verbeterd, dat zij haar eigen versie van de uitvoeringsbepalingen van het Financieel Reglement sinds 1976 niet heeft geactualiseerd en dat zij haar vertaalwerk binnen eigen huis aan een herziening moet onderwerpen in het licht van de ontwikkeling van het in Luxemburg gevestigde Vertaalcentrum voor organen van de Europese Unie, C. overwegende dat de stichting nog niet het budget- en on-line-visasysteem van de Commissie heeft overgenomen, dat de agentschappen sinds 1 januari 1998 ter beschikking staat, D. overwegende dat de toepassing van de relatieve langdurige contradictoire procedure tussen de stichting en de Rekenkamer voor een verslag dat van relatief geringe omvang is, tot gevolg heeft dat het jaarverslag voor 1998 pas in november 1999 kon worden ingediend, E. overwegende dat de Rekenkamer, die niet tot taak heeft de doelmatigheid van de activiteiten van de stichting tegen de achtergrond van haar doelstellingen te evalueren maar alleen om haar rekeningen te controleren, tot de conclusie is gekomen dat het een redelijke zekerheid heeft verkregen dat de jaarrekening van het op 31 december 1998 aflopende begrotingsjaar betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn, 1. neemt kennis van de volgende cijfers in de rekeningen van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden: BEGROTINGSJAAR 1998 (€ '000) (a) Ontvangsten 11 448 11 262 156 30 (b) Uitgaven 13 586 Titel I - Personeelsuitgaven 6 676 78 Titel II - Administratieve uitgaven 797 223 Titel III - Beleidsuitgaven 2 893 2 919 Saldo van het begrotingsjaar Resultaat van het begrotingsjaar ((a) - (b)) Van de Commissie ontvangen bedrag 2 352 Geannuleerde uit het voorgaande jaar overgedragen 60 Wisselkoersverschillen 25-jarig bestaan 2. feliciteert de stichting met haar zilveren jubileum, sinds haar oprichting in 1975 bij verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975; Effect van het hervormingsprogramma van de Commissie 3. merkt op dat de door het Parlement aan de Commissie gestelde eisen inzake hervormingen van haar structuur en de systemen van haar financieel beheer en de daaruit voortvloeiende wijziging van de rol van het Directoraat-generaal voor financiële controle rechtstreekse gevolgen zullen hebben voor de stichting en een herformulering zullen vereisen van het financiële reglement evenals de invoering van een op activiteiten gebaseerde budgettering; Het delen van ervaringen met andere agentschappen 4. is ingenomen met het feit dat de stichting met zes andere agentschappen, evenals met het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's, actief samenwerkt bij het gebruik van het door de Commissie ontwikkelde SINCOM2-boekhoudingsysteem, maar merkt met teleurstelling op dat tot op heden alleen de agentschappen die in Kopenhagen, Turijn en Luxemburg gevestigd zijn het systeem volledig toepassen; 5. dringt er bij de Commissie op aan het systeem uit te breiden tot een op activiteiten gebaseerd beheer van de agentschappen, dat ook het toezicht, de boekhoudkundige controle en de evaluatie van personeel, dienstreizen, documenten en materiaal omvat, volgens de voorschriften van het geïntegreerde systeem voor beheer van resources (IRMS); Samenwerking met andere agentschappen 6. is ingenomen met het feit dat het verzoek om een Memorandum van Overeenstemming, dat het Parlement op 31 maart 1998 (3) aan het in Bilbao gevestigde Europees Bureau voor gezondheid en veiligheid op het werk heeft gericht, tot gevolg heeft gehad dat de directeurs van beide agentschappen elkaars bestuursvergaderingen als waarnemers bijwonen en dat er intensievere verbindingen zijn gelegd op het niveau van het projectbeheer; 7. merkt met tevredenheid op dat, in gevolge de opmerkingen van de Rekenkamer, thans ruim 85% van de vertaalbehoeften van de stichting gedekt worden door het Vertaalcentrum in Luxemburg en dat dit zal leiden tot een nadere bezinning op de taal- en vertaaldienst binnen de stichting; Voorschotrekeningen 8. moedigt de stichting aan het gebruik van voorschotrekeningen bij de betalingen verder te verminderen en is ingenomen met het feit dat het gebruik is verminderd van € 3,89 miljoen in 1997, ofwel met 40% van de totale uitgaven behalve loonkosten, naar € 3,4 miljoen ofwel 37% in 1998 en dat dit, na verdere reducties, in 1999 verder zal verminderen tot € 2,94 miljoen ofwel met 32%; Dienstreiskosten 9. is ingenomen met het feit dat de stichting erin geslaagd is de kosten van dienstreizen te verminderen door strikte richtsnoeren toe te passen, waarbij het gebruik van goedkope biljetten wordt voorgeschreven, en dat daardoor de uitgaven konden worden verminderd van € 443.000 in 1997 tot € 423.600 in 1998 en € 350.000 in 1999; Verzoeken van de Rekenkamer 10. is ingenomen met de korte en nauwkeurige verslaglegging door de Rekenkamer en spreekt de hoop uit dat de Rekenkamer op deze zakelijke wijze voort zal gaan; verzoekt de Rekenkamer om stelselmatig na te gaan welk gevolg er aan de besluiten van de kwijtingautoriteit is gegeven en om een omvattende analyse uit te voeren van de financiële controle in alle agentschappen; 11. verzoekt de Stichting en de Rekenkamer om de duur van de contradictoire procedure te beperken, opdat het jaarverslag aan het Parlement kan worden voorgelegd vóór 15 juli van het jaar dat volgt op het begrotingsjaar in kwestie; Nieuwe strategie en actieplan voor 2001-2004 12. is ingenomen met de voorbereiding door de Stichting van het volgende vierjarenprogramma voor 2001-2004, in aansluiting op de start van een evaluatieprocedure in het voorjaar van 1999; neemt met belangstelling kennis van de vooruitgang die geboekt is bij de opleiding van personeel en het beschikbaar stellen van middelen voor toezicht en evaluatie van activiteiten; 13. verzoekt de Stichting om de resultaten van haar evaluatie evenals het nieuwe strategische en actieplan vóór 31 december 2000 aan het Parlement voor te leggen; Kwijtingbesluit 14. verleent de Raad van bestuur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, op basis van het verslag van de Rekenkamer, kwijting voor de uitvoering van haar begroting voor het begrotingsjaar 1998; 15. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad van bestuur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor de publicatie ervan in het Publicatieblad (serie L). Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening en het beheer van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop- Thessaloniki) betreffende het op 31 december 1998 afgesloten begrotingsjaar (C5-0149/2000 ) (1) - gezien de aanbeveling van de Raad van 13 maart 2000 (C5-0151/2000 ), - gelet op het EG-Verdrag en met name artikel 276, - gelet op artikel 93 en Bijlage V van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0089/2000 ), A. overwegende dat het Parlement op 4 mei 1999 (2) aan de Raad van bestuur van het centrum kwijting heeft verleend voor het begrotingsjaar 1997, op grond van toezeggingen dat een nieuw begrotings- en boekhoudsysteem zal worden ingevoerd, het gebruik van voorschotrekeningen zal worden verminderd, er een nieuw personeelsbeleid zal worden ingevoerd en er halfjaarlijkse voortgangsrapporten zullen worden uitgebracht over de stand van de nieuwe gebouwen, B. overwegende dat in het verslag van de Rekenkamer voor 1998 wordt opgemerkt dat het Centrum nog steeds een oud en gecompliceerd systeem hanteert ter voorbereiding van de begroting en de balans, voorschotrekeningen gebruikt voor de betaling van het personeel, de verworven rechten van het personeel niet stelselmatig onderzoekt en dat er vertragingen optreden bij het publiceren van openbare aanbestedingen, C. overwegende dat het Centrum achterstand heeft opgelopen bij de voltooiing van zijn in 1997 gestarte beheers- en boekhoudingsysteem, terwijl er door de Commissie op 1 januari 1998 een dergelijk systeem is ingevoerd voor de gedecentraliseerde organen, D. overwegende dat het Centrum de oplevering van zijn nieuwe gebouw verwacht in november 2000, nadat dit gebouw in november 1999 officieel geopend is, E. overwegende dat de toepassing van de betrekkelijk langdurige contradictoire procedure tussen het Centrum en de Rekenkamer voor een kort verslag tot gevolg heeft dat het jaarverslag voor 1998 pas in november 1999 kon worden ingediend, F. overwegende dat de Rekenkamer, die niet tot taak heeft de doelmatigheid van de activiteiten van het Centrum tegen de achtergrond van zijn doelstellingen te evalueren maar alleen om zijn rekeningen te controleren, tot de conclusie is gekomen dat het een redelijke zekerheid heeft verkregen dat de jaarrekening van het op 31 december 1998 aflopende begrotingsjaar betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn, G. overwegende dat er behoefte bestaat aan een externe evaluatie naar de doelmatigheid van het Centrum bij het realiseren van zijn doelstellingen ten aanzien van de ontwikkeling van de beroepsopleiding, aangezien het laatste onderzoek naar het effect van het Centrum in februari 1995 werd uitgevoerd, 1. neemt kennis van de volgende cijfers in de rekeningen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding : BEGROTINGSJAAR 1998 (€ '000) (a) Ontvangsten 12 953 12 943 10 0 (b) Uitgaven 12 635 Titel I - Personeelsuitgaven 5 421 599 Titel II - Administratieve uitgaven 878 528 Titel III - Beleidsuitgaven 2 433 2 776 Saldo van het begrotingsjaar 697 Resultaat van het begrotingsjaar ((a) - (b)) 318 Geannuleerde uit het voorgaande jaar overgedragen kredieten 320 Wisselkoersverschillen 59 25-jarig bestaan van het eerste gedecentraliseerde agentschap 2. feliciteert het Centrum met zijn zilveren jubileum, na zijn oprichting in 1975 bij verordening van de Raad 337/75 van 10 februari 1975, en is ervan overtuigd dat de vernieuwingen bij het Centrum in de afgelopen jaren zal leiden tot een aanmerkelijke verbetering van de producten en diensten die het levert; 3. erkent dat het Centrum erin geslaagd is het hoofd te bieden aan de personeels- en huisvestingsproblemen die een rechtstreeks gevolg zijn van de van buitenaf opgelegde verplaatsing van Berlijn naar Thessaloniki in september 1995; Effect van het hervormingsprogramma van de Commissie 4. merkt op dat de door het Parlement aan de Commissie gestelde eisen inzake hervormingen van haar structuur en de systemen van haar financieel beheer en de daaruit voortvloeiende wijziging van de rol van het Directoraat-generaal voor financiële controle rechtstreekse gevolgen zullen hebben voor de stichting en een herformulering zullen vereisen van het financiële reglement evenals de invoering van een op activiteiten gebaseerde budgettering; Vertragingen bij de ontwikkeling van een computersysteem 5. merkt op dat het Centrum in 1997, 1998 en 1999 een deel van zijn schaarse middelen heeft besteed voor de ontwikkeling van een aangepast computersysteem voor het beheer van zijn begroting en rekeningen, hoewel een aantal agentschappen gebruikmaken van het door de Commissie ontwikkelde gedecentraliseerd systeem, SINCOM2; 6. dringt er bij het Centrum op aan ervoor te zorgen dat het oude systeem vóór 1 juli 2000 volledig vervangen wordt en verwacht dat het nieuwe computersysteem door de Commissie grondig zal worden gecontroleerd en dat er zal worden gezorgd voor toereikende documentatie en interne deskundigheid; 7. dringt er bij de Commissie op aan het systeem uit te breiden tot een op activiteiten gebaseerd beheer bij de agentschappen, dat ook het toezicht, de boekhoudkundige controle en de evaluatie van personeel, dienstreizen, documenten en materiaal omvat, volgens de voorschriften van het geïntegreerde systeem voor beheer van resources (IRMS); Voorschotrekeningen 8. is voldaan over het feit dat het Centrum het gebruik van voorschotrekeningen bij de betalingen heeft verminderd van € 6,6 miljoen in 1997, naar € 5,9 miljoen in 1998 en € 3,1 miljoen in 1999, en moedigt het Centrum aan, zonder de situatie waarin het Centrum moet werken over het hoofd te zien, dit gebruik nog verder terug te dringen; Gebouwenbeleid 9. feliciteert het Centrum met de officiële opening van zijn gebouw op 22 november 1999, maar is bezorgd over het feit dat de oplevering pas in november 2000 is gepland; Verzoeken van de Rekenkamer 10. is ingenomen met de korte en nauwkeurige verslaglegging door de Rekenkamer en spreekt de hoop uit dat de Rekenkamer op deze zakelijke wijze voort zal gaan; verzoekt de Rekenkamer om stelselmatig na te gaan welk gevolg er aan de besluiten van de kwijtingautoriteit is gegeven en om een omvattende analyse uit te voeren van de financiële controle in alle agentschappen; 11. verzoekt de stichting en de Rekenkamer om de duur van de contradictoire procedure te beperken, opdat het jaarverslag aan het Parlement kan worden voorgelegd vóór 15 juli van het jaar dat volgt op het begrotingsjaar in kwestie;; Nieuwe strategie en actieplan in het licht van de 5-jaarlijkse evaluatie 12. is ermee ingenomen dat er een begin is gemaakt met een externe evaluatie van het effect van de activiteiten van het Centrum en wenst dat de aanbevelingen die in de laatste evaluatie van 1995 werden gedaan in overweging worden genomen; verlangt dat er uiterlijk op 31 december 2000 aan het Parlement een nieuw strategie- en actieplan wordt voorgelegd; Kwijtingbesluit 13. verleent de Raad van bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, op basis van het verslag van de Rekenkamer, kwijting voor de uitvoering van zijn begroting voor het begrotingsjaar 1998; 14. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad van bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor de publicatie ervan in het Publicatieblad (serie L). Het Europees Parlement, - gelet op de ontvangsten- en uitgavenrekening en de balans voor het begrotingsjaar 1998 (SEC(1999) 414 - C5-0008/1999 , - gelet op het jaarverslag van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 1998 (C5-0266/1999 ) (1) , - gelet op de aanbeveling van de Raad van 13 maart 2000 (C5-0154/2000 ), - gelet op artikel 272, lid 10 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 22, leden 2 en 3 van het Financieel Reglement, - gelet op het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0089/2000 ), Hof van Justitie 1. merkt op dat het groene licht voor de evacuering van het hoofdgebouw van het Hof van Justitie (Palais) door de verantwoordelijke instanties, het Hof van Justitie en de Luxemburgse autoriteiten, pas werd gegeven vier jaar nadat de eerste maatregelen in verband met de aanwezigheid van asbest waren genomen; 2. verklaart dat het bij zijn beoordeling van het gebouwenbeleid van het Hof van Justitie in sterke mate zal letten op het buitengewone verslag dat de Rekenkamer thans over de bijgebouwen van het Palais-gebouw opstelt; 3. verzoekt het Hof van Justitie om, op tijd voor de eerste lezing van de ontwerpbegroting van 2001, een verslag in te dienen over de wijze waarop het verbetering denkt te brengen in de kwaliteit van de financiële ramingen die voor krediet van artikel 270 (Publikatieblad) worden toegepast, aangezien er een permanente behoefte blijkt te bestaan om de in de begrotingsjaren 1995-1997 daarvoor uitgetrokken kredieten acheraf aan te vullen; Rekenkamer 4. spreekt nogmaals zijn afkeuring uit over de dalende tendens bij het gebruik van de kredieten bestemd voor hoofdstuk 15 (Personeelsuitwisselingen tussen de instellingen van de Gemeenschap en de openbare en en particuliere sector); onderstreept dat deze uitwisselingen zeer positieve resultaten kunnen hebben, met name voor de nationale ambtenaren en besturen; verzoekt de Rekenkamer om op tijd voor de eerste lezing van de begroting van 2001 een rapport voor te leggen waarin het een uiteenzetting geeft van zijn beleid met betrekking tot de desbetreffende personeelsuitwisselingen en de problemen die een volledige gebruikmaking van de beschikbare middelen vanaf 1997 in de weg hebben gestaan; 5. merkt op dat de kredieten bestemd voor artikel 104 (Dienstreiskosten, plaatselijke reiskosten en incidentele uitgaven) tweemaal moesten worden aangevuld om de leden in staat te stellen het auditprogramma voor 1998 te voltooien; verzoekt de Rekenkamer zijn planning en ramingen op dit punt te verbeteren; Comité van de regio's 6. dringt er bij het Comité van de regio's op aan alle nodige stappen te doen om een ombuiging te bewerkstelligen van de ernstig teruggaande tendens bij de besteding van de kredieten (56,27%) die automatisch uit het vorige begrotingsjaar zijn overgedragen; verlangt in dit verband dat er uiterlijk op 15 juni 2000 aan het Parlement een verslag wordt uitgebracht over alle automatisch van 1997 naar 1998 en van 1998 naar 1999 overgedragen kredieten van afdeling VI waarbij het percentage annuleringen hoger is dan 10%; 7. dringt er nogmaals bij het Comité van de regio's op aan verbetering te brengen in het financieel beheer van de kredieten waarvan de uitvoering door de begrotingsautoriteit aan hem is toevertrouwd; 8. herinnert eraan dat de Rekenkamer in het kader van de ondersteuning van het Parlement bij de controle op de uitvoering van de begroting bij het Comité van de regio's (Comité van de regio's) een controle-onderzoek heeft verricht naar de juistheid en doeltreffendheid van de maatregelen die het Comité heeft genomen om te voorkomen dat de in het jaarverslag 1996 geconstateerde onregelmatigheden zich zouden herhalen; stelt vast dat de Rekenkamer in aansluiting op dit in september 1999 uitgevoerde onderzoek tot de conclusie is gekomen dat zij momenteel niet in staat is de doeltreffendheid van de door het Comité van de regio's op 1 april 1999 genomen maatregelen officieel te bevestigen; dringt erop aan dat de meest recente regels, die op 1 april 2000 in werking zijn getreden en die een verscherping van de controles op de uitbetaling van reiskostenvergoedingen en dagelijkse reis- en verblijfskostenvergoedingen tot doel hebben, volledig in overeenstemming moeten zijn met de opmerkingen van de Rekenkamer; verlangt dat deze laatste ook een evaluatie moeten omvatten van de doelmatigheid van de nieuwe regels die op grond van zijn jaarverslag van 1996 zijn ingevoerd; 9. betreurt het dat het Comité van de regio's, evenals het Economisch en Sociaal Comité, bijna twee jaar nadat het Parlement het Belliard-complex heeft verlaten blijkbaar niet de vereiste voortvarendheid aan de dag heeft gelegd bij zijn de verhuizing naar dit complex; is van mening dat door de langdurige onderhandelingen met de eigenaars van de gebouwen uiteindelijk de naleving dreigt te worden ondermijnd van de van de toezegging van de beide comités hadden gedaan om zo spoedig mogelijk naar het Belliard-complex te verhuizen; benadrukt dat de hierdoor opgetreden situatie nadelig is voor de communautaire begroting, aangezien huur en bijkomende kosten nu zowel voor de huidige behuizing van de beide comités (Ardenne en Ravenstein) als de toekomstige behuizing (Belliard-complex) verschuldigd zijn; 10. dringt er bij het Comité van de regio's, evenals bij het Economisch en Sociaal Comité, op aan om de bovengenoemde onderhandelingen spoedig tot een goed einde te brengen op grond van het beginsel van gezond financieel beheer en zorg te dragen voor een optimaal gebruik van de middelen die de begrotingsautoriteit hun op hun verzoek beschikbaar heeft gesteld (overschrijving nr. 44/99 ten belope van 26 miljoen euro); Kwijtingsbesluit 11. verleent aan de griffier van het Hof van Justitie en de secretarissen-generaal van de Rekenkamer en het Comité van de regio's kwijting voor de uitvoering van hun begrotingen voor het jaar 1998; 12. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de betrokken instellingen en het desbetreffende adviesorgaan en het te laten publiceren in het Publicatieblad (serie L). Het Europees Parlement, - gelet op de ontvangsten- en uitgavenrekening en de balans voor het begrotingsjaar 1998 (SEC(1999) 414 - C5-0008/1999 ), - gelet op het jaarverslag van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 1998 (1) C5-0266/1999 ), - gelet op de aanbeveling van de Raad van 13 maart 2000 (C5-0154/2000 ), - gelet op artikel 272, lid 10 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gelet op artikel 22, leden 2 en 3 van het Financieel Reglement, - gelet op het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0089/2000 ), A. overwegende dat het beheer van de aan het Economisch en Sociaal Comité voor 1998 beschikbaar gestelde financiële middelen door diverse tekortkomingen gekenmerkt werd; B. overwegende dat het Parlement zijn besluit inzake de kwijting voor 1996 in zijn resolutie van 7 oktober 1998 (2) heeft uitgesteld in het licht van ernstige onregelmatigheden bij het beheer van de kredieten voor het Economisch en Sociaal Comité, zoals die gesignaleerd werden in het jaarverslag van de Rekenkamer voor 1996, C. overwegende dat een van de belangrijkste voorwaarden die het Parlement voor de verlening van kwijting aan het Economisch en Sociaal Comité in zijn bovengenoemde resolutie heeft opgelegd was dat de kwestie zou worden verwezen naar de UCLAF "opdat grondig zou kunnen worden uitgezocht in welke mate er sprake is van administratieve betrokkenheid of verantwoordelijkheid met betrekking tot de opneming in de rekeningen, de vastlegging, de machtiging en de uitbetaling van de uitgaven”, D. overwegende dat tijdens de behandeling van de kwijting van 1997 nog steeds niet aan voornoemde voorwaarde was voldaan, en dat het Parlement daarom zijn besluit tot verlening van kwijting voor 1997 in zijn resolutie van 4 mei 1999 (3) heeft uitgesteld totdat het de conclusies van het UCLAF-onderzoek zal hebben ontvangen, E. overwegende dat het Economisch en Sociaal Comité de kwestie pas op 27 januari 2000 naar de OLAF heeft verwezen; Beheer van de kredieten voor 1998 1. dringt er bij het Economisch en Sociaal Comité op aan alle noodzakelijke stappen te nemen om een ommekeer te brengen in de dalende tendens bij de gebruikmaking van de kredieten (77,85%) die automatisch van het vorige begrotingsjaar zijn overgedragen; verzoekt in dit verband om uiterlijk op 15 juni 2000 aan het Parlement een verslag voor te leggen over alle die automatisch van 1997 naar 1998 en van 1998 naar 1999 overgedragen kredieten van afdeling VI waarbij het percentage annuleringen hoger dan 10% ligt; 2. verzoekt het Economisch en Sociaal Comité verbetering te brengen in het financieel beheer van de kredieten waarvan de uitvoering door de begrotingsautoriteit aan dit comité was toevertrouwd, Verhuizing naar het Belliard-complex 3. betreurt het dat het Economisch en Sociaal Comité, evenals het Comité van de regio's, bijna twee jaar nadat het Parlement het gebouwencomplex Belliard heeft vrijgemaakt, niet met de vereiste voortvarendheid heeft gehandeld met betrekking tot de verhuizing naar dit complex; is van oordeel dat de langdurige onderhandelingen met de eigenaren van de gebouwen uiteindelijk de naleving dreigen te ondermijnen van de toezegging die de beide comités hebben gedaan om zo spoedig mogelijk naar het Belliard -complex te verhuizen; benadrukt dat de huidige situatie schadelijk is voor de communautaire begroting, omdat voor huur en aanverwante kosten op de begroting uitgaven worden opgenomen met betrekking tot zowel de huidige gebouwen van de beide comités (Ardenne en Ravenstein) als het toekomstige gebouw (Belliard) ; 4. dringt er bij het Economisch en Sociaal Comité op aan om, tezamen met het Comité van de regio's, bovengenoemde onderhandelingen af te sluiten op basis van het beginsel van gezond financieel beheer en zorg te dragen voor een optimaal gebruik van de kredieten die door de begrotingsautoriteit op hun verzoek beschikbaar zijn gesteld (overschrijving nr. 44/99 ten belope van 26 miljoen euro); Het gegeven gevolg aan het jaarverslag van de Rekenkamer voor 1996 5. betreurt het dat het Economisch en Sociaal Comité er ruim 15 maanden over heeft gedaan alvorens het gevolg gaf aan het besluit van de begrotingsautoriteit dat de kwestie moest worden doorverwezen naar de OLAF; Besluit tot uitstel van kwijting 6. besluit tot uitstel van het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 1998 totdat het de conclusie van het OLAF-onderzoek zal hebben ontvangen, onder de voorwaarden die in zijn reeds genoemde resolutie inzake het uitstel van de kwijting voor 1996 zijn vastgesteld; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Rekenkamer en het Economisch en Sociaal Comité. Het Europees Parlement, - gezien het verslag de Rekenkamer over de financiële staten van de EGKS per 31 december 1998 (1) , - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer met betrekking tot de EGKS over het begrotingsjaar 1998 (met inbegrip van de verklaring van betrouwbaarheid betreffende de EGKS), en het antwoord van de Commissie (2) (C5-0153/2000 ), - gezien het speciaal verslag van de Rekenkamer over het beheer en de controle van de rentesubsidies door de diensten van de Commissie met de antwoorden van de Commissie (3) , - gelet op het EGKS-verdrag, en in het bijzonder artikel 78 octies, - gelet op artikel 93 en Bijlage V van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0092/2000 ), 1. stelt voor de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de begroting van de EGKS in het begrotingsjaar 1998; verzoekt haar echter vóór 15 augustus 2000 de volgende verslagen in te dienen: 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie met zijn opmerkingen te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Rekenkamer en het Raadgevend comité EGKS, alsmede aan alle andere instellingen en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad (Serie L). Het Europees Parlement, - gezien het verslag de Rekenkamer over de financiële staten van de EGKS per 31 december 1998 (1) , - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer met betrekking tot de EGKS over het begrotingsjaar 1998 (met inbegrip van de verklaring van betrouwbaarheid betreffende de EGKS), en het antwoord van de Commissie (C5-0153/2000 ) (2) , - gelet op het EGKS-verdrag, en in het bijzonder artikel 78 octies, - gelet op artikel 93 en Bijlage V van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0092/2000 ), 1. merkt op dat de financiële staten van de EGKS, de winst- en verliesrekening en de uitvoering van de operationele EGKS-begroting voor het begrotingsjaar 1998 de volgende bedragen inhouden: FINANCIËLE STATEN VAN DE EGKS PER 31 DECEMBER 1998 ACTIVA (alle bedragen in €) 31 december 1998 31 december 1997 Tegoeden bij centrale banken 27 373 555 027 Vorderingen op kredietinstellingen 1 655 753 225 2 120 510 437 Vorderingen op cliënten 1 680 676 255 1 925 994 228 Obligaties en andere vastrentende waardepapieren 1 559 191 292 1 623 506 318 Materiële en immateriële vaste activa 1 293 461 2 623 844 Overige activa 8 083 389 87 399 574 Overlopende rekeningen 121 505 439 169 427 311 TOTALE ACTIVA 5 026 530 434 5 930 016 739 Buiten de balans vallende verplichting 372 924 076 590 786 635 PASSIVA (alle bedragen in €) 31 december 1998 31 december 1997 Schulden aan kredietinstellingen 1 847 547 032 2 277 710 073 In een waardepapier belichaamde schulden 958 179 659 1 359 610 749 Overige passiva 29 591 303 12 788 060 Overlopende rekeningen 93 919 208 121 190 289 Voorzieningen voor risico's en kosten 122 906 181 87 376 377 Verplichtingen voor de operationele EGKS-begroting 695 662 822 853 779 193 Totaal verplichtingen ten opzichte van derden 3 747 806 205 4 712 454 741 Voorzieningen van de financiering van de operationele EGKS-begroting 476 042 442 441 712 926 Voorzieningen voor grote risico's 23 000 000 27 000 000 Reserves 777 340 723 745 678 210 Herwaarderingsreserve 0 313 119 Overgedragen resultaten 1 195 230 537 606 Resultaat van het begrotingsjaar 1 145 834 2 320 137 Netto totaal 1 278 724 229 1 217 561 998 TOTAAL PASSIVA 5 026 530 434 5 930 016 739 Buiten de balans vallende verplichting 497 605 519 712 444 915 WINST- EN VERLIESREKENING OVER HET BEGROTINGSJAAR EINDIGEND OP 31 DECEMBER 1998 KOSTEN (alle bedragen in €) 31 december 1998 31 december 1997 Rentelasten en soortgelijke kosten 232 061 730 331 419 509 Betaalde provisie 561 449 844 743 Verliezen op financiële transacties 73 457 022 15 931 380 Administratieve uitgaven 5 000 000 5 000 000 Waardecorrecties op materiële activa 407 994 573 251 Overige bedrijfskosten 267 708 382 650 Waardecorrecties op vorderingen/voorzieningen 62 437 283 9 190 689 Totaal operationele kosten 374 193 186 363 342 222 Uitzonderlijke kosten 137 845 580 380 Omrekeningsverschil 2 735 343 746 892 Juridische verplichtingen tijdens het begrotingsjaar 153 992 955 180 869 553 Toevoeging aan de voorziening voor de operationele begroting 26 000 000 274 000 000 Toevoeging aan het Garantiefonds 30 000 000 31 256 356 Totaal kosten 587 059 329 850 795 403 Resultaat van het begrotingsjaar 1 145 834 2 320 137 TOTAAL 588 205 163 853 115 540 OPBRENGSTEN (alle bedragen in €) 31 december 1998 31 december 1997 Financiële opbrengsten 346 079 959 420 240 962 Winst uit financiële transacties 24 526 800 13 235 896 Terugneming van waardecorrecties op vorderingen/voorzieningen 67 963 378 46 198 844 Overige bedrijfsopbrengsten 2 729 291 22 507 685 Totaal operationele opbrengsten 441 321 690 502 183 387 Terugneming uit de herwaarderingsreserve 313 119 746 892 Opbrengsten in verband met de operationele begroting 146 570 354 301 054 072 Terugneming uit de voorziening voor de financiering van de operationele begroting 0 49 131 189 TOTAAL OPBRENGSTEN 588 205 163 853 115 540 UITVOERING VAN DE OPERATIONELE EGKS-BEGROTING UITVOERING (alle bedragen in €) 31 december 1998 31 december 1997 Uitgaven Administratieve uitgaven 5 000 000 5 000 000 Juridische verplichtingen 153 992 955 180 869 553 Financiering van toekomstige operationele begrotingen 26 000 000 274 000 000 Totaal 184 992 955 459 869 553 Ontvangsten Heffing 0 101 640 567 Boetes 6 686 169 0 Rentesubsidies 4 808 477 4 168 145 Diversen 831 970 0 Annulering van juridische verplichtingen 134 243 738 195 235 395 Terugneming batig saldo vorige begroting 0 49 131 189 Netto saldo van het begrotingsjaar 38 422 601 109 694 257 Totaal 184 992 955 459 869 553 UITVOERING BEGROTING 0 0 RESULTAAT VAN HET BEGROTINGSJAAR (alle bedragen in €) 31 december 1998 31 december 1997 Resultaat van niet-budgettaire transacties na aftrek van het aan de operationele begroting toegewezen netto-saldo 31 145 834 33 576 493 Resultaat uitvoering begroting 0 0 Totaal 31 145 834 33 576 493 Toevoeging aan voorzieningen voor financiering van de operationele begroting 0 0 Toevoeging aan het Garantiefonds RESULTAAT VOOR BESTEMMING 1 145 834 2 320 137 2. sluit de rekeningen met betrekking tot de uitvoering van de begroting van de EGKS in het begrotingsjaar 1998; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie met zijn opmerkingen te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad (Serie L). Het Europees Parlement, - gezien het verslag de Rekenkamer over de financiële staten van de EGKS per 31 december 1998 (1) - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer met betrekking tot de EGKS over het begrotingsjaar 1998 (met inbegrip van de verklaring van betrouwbaarheid betreffende de EGKS), en het antwoord van de Commissie (2) (C5-0153/2000 ), - gezien het Speciaal verslag nr. 3/99 van de Rekenkamer over het beheer en de controle van de rentesubsidies door de diensten van de Commissie met de antwoorden van de Commissie (3) , - gelet op artikel 78 octies en artikel 97 van het EGKS-verdrag, - gelet op artikel 93 en Bijlage V van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0092/2000 ), A. overwegende dat artikel 2 van het EGKS-Verdrag doelstellingen vastlegt op het gebied van de economische ontwikkeling, de uitbreiding van de werkgelegenheid en de verhoging van de levensstandaard; B. overwegende dat in 1998, in een klimaat van zeer lage marktprijzen, een crisis op de markt voor vrachtvervoer, de herstructurering van de kolensector in Duitsland en de effecten van de liberalisering van de elektriciteits- en gasmarkt in het Verenigd Koninkrijk, de steenkoolproductie in de EU ten opzichte van het voorgaande jaar met 12% daalde tot 107 miljoen ton, C. overwegende dat de Rekenkamer in haar voornoemd speciaal verslag, met name in paragraaf 3.11, concludeerde dat, wat betreft arbeidsscheppende maatregelen overeenkomstig artikel 56 van het EGKS-Verdrag, het eigenlijke effect van de rentesubsidies vrijwel nihil was en deze veeleer een meevaller waren voor de begunstigden, D. overwegende dat in 1998 de ingekrompen vraag vanuit Azië, als gevolg van de economische crisis, de vraag naar staal in de auto-industrie en in de mechanische en de elektrische machinebouw afremde, maar voor langzame verbeteringen zorgde in de bouwsector, hetgeen een productie van 160 miljoen ton tot gevolg had, E. overwegende dat de balans van de EGKS ten opzichte van het voorgaande jaar met 903 miljoen € daalde tot 5,027 miljard €, waarvan 56,4% in de vorm van leningen en 39,1% in de vorm van liquide activa, F. overwegende dat de balans vermeldde dat in vergelijking met het voorgaande jaar de buiten de balans vallende verplichtingen ten opzichte van de EGKS terugvielen van 590 miljoen € tot 372 miljoen € en de aangegane verplichtingen van 712 miljoen € tot 497 miljoen €, dat de overige activa terugvielen van 87 miljoen € tot 8 miljoen €, waarvan 5,4 miljoen € aan ambtenaren verstrekte leningen, dat de overige passiva toenamen van 12 miljoen € tot 29 miljoen €, dat de voorzieningen voor risico's en kosten toenamen van 87 miljoen € tot 122 miljoen €, G. overwegende dat de winst- en verliesrekening ten opzichte van het voorgaande jaar een daling van 264 miljoen € aantekende tot 588 miljoen €, terwijl aan de kostenzijde de verliezen op financiële transacties toenamen van 15 miljoen € tot 73 miljoen €, de waardecorrecties op vorderingen en voorzieningen van 9 miljoen € tot 62 miljoen € en de toevoeging aan de voorzieningen voor de financiering van de operationele EGKS-begroting terugviel van 274 miljoen € tot 26 miljoen €, terwijl aan de opbrengstenzijde de financiële opbrengsten terugvielen van 420 miljoen € tot 345 miljoen € en opbrengsten in verband met de operationele EGKS-begroting van 301 miljoen € tot 146 miljoen, H. overwegende dat het begrotingsresultaat een daling aangaf van 459 miljoen € in het voorgaande jaar tot 184 miljoen €, terwijl de boetes toenamen van 0 tot 6 miljoen € en het nettoresultaat voor het jaar terugviel van 109 miljoen € tot 38 miljoen €, I. overwegende dat de Commissie de heffing op kolen- en staalproducten met ingang van 1 januari 1998 heeft verlaagd tot 0% en besloten heeft haar middelen te verdelen tussen sociale steun en steun voor onderzoek, J. overwegende dat in de aanloop naar de vervaldatum van het EGKS-Verdrag op 23 juli 2002 de solvabiliteitsratio van de EGKS toenam van 28,3% op het einde van 1997 tot 32,8%, een stap dichter bij de het opgegeven doel van 100%, en dit als gevolg van een toename in het Garantiefonds en een substantiële afname van het volume van de uitstaande leningen, K. overwegende dat de op 16 en 17 juni 1997 1997 in Amsterdam door de Europese Raad aangenomen resolutie over groei en werkgelegenheid en de op 21 juni 1999 door de Raad aangenomen resolutie inzake de toekomst van de EGKS erop aandringen de inkomsten van nog bestaande reserves te gebruiken voor een onderzoeksfonds voor sectoren die verband houden met de kolen- en staalindustrie, L. overwegende dat de Commissie op basis van de huidige prognoses raamt dat de EGKS-reserves voor de financiering van onderzoek in 2002 1,1 miljard € zullen bedragen, M. overwegende dat de directoraten-generaal Economische en financiële zaken, Onderzoek, Energie en Vervoer, Werkgelegenheid en sociale zaken en Begroting samen de operationele EGKS-begroting beheren, hetgeen in de loop van 1998 resulteerde in totale uitgaven van 185 miljoen €, waarvan 84 miljoen € als steun voor onderzoek, 43 miljoen € als steun voor wederaanpassing en 27 miljoen € als sociale maatregelen voor de kolenindustrie, N. overwegende dat de Commissie blijkbaar nog niet volledig gevolg heeft gegeven aan de aanbevelingen van het Parlement in zijn kwijtingresolutie van 4 mei 1999 voor het begrotingsjaar 1997 (4) , waarin het erom verzocht hangende juridische problemen op te lossen door afstand te doen van gebouwen die de EGKS met financiële overschotten in Lissabon en Milaan in 1986, in Canberra in 1987 en in Windhoek in 1992 heeft aangekocht, O. overwegende dat de laatste onafhankelijke beoordeling en evaluatie van de rechtstreekse financiële rentabiliteit van de door de EGKS tussen 1981 en 1990 uitgevoerde onderzoeksprogramma's inzake staal, werd uitgevoerd in juni 1994, P. overwegende dat het Jaarverslag met betrekking tot de EGKS voor het begrotingsjaar 1998 op 22 en 23 september 1999 door de Rekenkamer werd aangenomen, Q. overwegende dat sedert het Fusieverdrag slechts een klein deel (dat op basis van een forfaitair bedrag werd vastgesteld) van de administratieve uitgaven met betrekking tot de EGKS-activiteiten via deze begroting wordt gefinancierd, terwijl het belangrijkste gedeelte ten laste komt van de algemene begroting, en dat met het oog op het verstrijken van dat verdrag moet worden overgegaan tot vaststelling van de reële personele behoeften en tot reorganisatie van de diensten van de Commissie, R. overwegende dat de Rekenkamer concludeert dat de financiële staten van de EGKS per 31 december 1998 een getrouw beeld geven van de activa en de financiële situatie van de EGKS, alsmede van het resultaat van haar verrichtingen in het op die datum afgesloten begrotingsjaar, S. overwegende dat de Rekenkamer stelt dat er voldoende zekerheid bestaat voor de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen in het algemeen en daarom een positieve betrouwbaarheidsverklaring voorstelt, Onafhankelijke beoordeling van de toegevoegde waarde van de EGKS 1. is ernstig bezorgd over de conclusie van de Rekenkamer in haar Speciaal verslag over het beheer en de controle van de rentesubsidies door de diensten van de Commissie dat het eigenlijke effect van de subsidies vrijwel nihil was voor de overeenkomstig artikel 56 van het EGKS-Verdrag opgezette werkgelegenheidsprogramma's; 2. verzoekt de Commissie vóór de afloop van het EGKS-Verdrag op 23 juli 2002 te evalueren welk effect de EGKS heeft gehad in het licht van de in het Verdrag vastgelegde doelstellingen op het gebied van de economische ontwikkeling, de uitbreiding van de werkgelegenheid en de verhoging van de levensstandaard; 3. constateert dat de Commissie overeenkomstig het EGKS-Verdrag specifieke maatregelen heeft vastgesteld voor sociale steun en voor ondersteuning van onderzoek; Voorzichtige aanpak van de afbouw van de EGKS 4. verzoekt de Commissie het Parlement te verzekeren dat stappen zijn ondernomen om de solvabiliteitsratio op te trekken van 32,8% op 31 december 1998 tot het niveau van 100% vóór 23 juli 2002; 5. neemt nota van de sterke balans van de EGKS, die eind 1998 op 5,027 miljard € stond, maar is bezorgd over het beheer van de leningen en de efficiënte aanwending van de liquide activa; Plan voor overdracht aan de opvolger van de EGKS 6. stelt vast dat de Europese Raad over groei en werkgelegenheid van Amsterdam van 1997 heeft verzocht de inkomsten van nog bestaande reserves ook na het verstrijken van het EGKS-Verdrag te gebruiken voor onderzoek, en dat dit besluit is bevestigd in de resolutie van de Raad van 21 juni jl.; onderstreept derhalve dat er efficiënte systemen ingevoerd moeten worden voor de controle van de kwaliteit van projecten en de contracten op het gebied van kolen en staal, met het oog op de activiteiten van het toekomstige onderzoeksfonds; 7. verzoekt de Commissie een onafhankelijk evaluatieverslag op te maken van de onderzoeksactiviteiten van de EGKS, met het oog op de voortzetting van deze activiteiten na het verstrijken van het EGKS-Verdrag met behulp van de gecumuleerde EGKS-reserves; 8. verzoekt de Commissie de criteria te publiceren op basis waarvan onderzoeksprojecten in de kolen- en staalsector worden geselecteerd, begeleid en geëvalueerd; 9. dringt aan op betere coördinatie tussen de verschillende directoraten-generaal die samen de operationele EGKS-begroting beheren en een rationalisering van de verschillende diensten die bij de afloop van het Verdrag met het beheer van de financiële middelen belast zullen zijn; 10. herinnert de Commissie aan zijn resoluties van 28 oktober 1999 over de operationele begroting van de EGKS (5) en over de EU-begroting (6) , waarin het Parlement de Commissie met het oog op het verstrijken van het EGKS-Verdrag verzocht het bestek op te maken van de reële behoeften aan personeel en de betrokken diensten in de desbetreffende directoraten-generaal dienovereenkomstig te reorganiseren, en daarover aan het EP verslag uit te brengen; Stand van zaken van vroegere aanbevelingen 11. betreurt het dat de Commissie niet volledig gevolg heeft gegeven aan de in zijn voornoemde resolutie over de kwijting voor het begrotingsjaar 1997 geformuleerde aanbevelingen en verzoekt de Commissie adequate en energieke stappen te ondernemen om deze aanbevelingen zo spoedig mogelijk op te volgen; Opheffing van de EGKS 12. herinnert de Commissie eraan dat het Parlement toezicht zal blijven uitoefenen op een efficiënt gebruik van het geld van de belastingbetaler voor de verrichtingen van de EGKS; o o o 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank. Het Europees Parlement, - gezien de jaarrekening en de balans betreffende het begrotingsjaar 1998 (SEC(1999) 414 - C5-0008/1999 ), - gezien het op 22 september 1995 tussen het Europees Parlement en de Europese Ombudsman gesloten akkoord inzake administratieve samenwerking, dat is verlengd op 7 december 1999, - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1998 (1) , - gezien advies nr. 5/99 van de Rekenkamer over de vrijwillige aanvullende pensioenregeling en het pensioenfonds voor de leden van het Europees Parlement; - gelet op zijn Reglement en met name artikel 184, lid 3, - gelet op artikel 77 van het Financieel Reglement en artikel 13 van de interne voorschriften voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0097/2000 ), A. in de wens te waarborgen dat de in de EU-wetgeving vastgelegde beginselen inzake de wettigheid, regelmatigheid, zuinigheid, kosten-efficiency en een gezond financieel beheer volledig in acht genomen worden bij de uitvoering van de begroting van het Parlement, B. de administratie met nadruk wijzend op haar volledige verantwoordelijkheid voor een correct beheer van de middelen, die afkomstig zijn van de Europese belastingbetalers en derhalve op haar taak om te waarborgen dat de door haar voor de politieke besluitsvormingsorganen opgestelde voorstellen beantwoorden aan de betrokken EU-wetgeving en met name aan het Financieel Reglement, Europees Parlement 1. stelt de volgende bedragen vast ter afsluiting van de rekeningen van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 1998: Gebruik van de kredieten in ecu Kredieten van het begrotingsjaar 1998 Van het begrotingsjaar 1997 overgedragen kredieten Art. 7, 1b) Art. 7, 1a) Beschikbare kredieten, inclusief GAB nr. 1/98 Aangegane verplichtingen - - Verrichte betalingen Naar 1999 overgedragen kredieten: Te annuleren kredieten Financiële balans per 31 december 1998: 1.425.783.506 Uitvoering van de begroting 2. is voldaan over de aanzienlijke vermindering van de kredietannuleringen in 1998 en de bescheiden verbetering van het gebruik van niet-automatisch uit 1997 overgedragen kredieten, als resultaat van de maatregelen van de secretaris-generaal; betreurt echter dat er nog steeds sprake is van een aanhoudend hoog aantal annuleringen van automatisch overgedragen kredieten; wijst erop dat op dit gebied nog steeds duurzame vooruitgang geboekt moet worden en dringt aan op snelle maatregelen om hierin verbetering te brengen; 3. verwacht dat de financiële behoeften grondiger worden omschreven door de ordonnateurs zodat daaropvolgende tegenstrijdige verzoeken om kredietoverschrijvingen kunnen worden vermeden; Openbare aanbestedingen 4. dringt aan op een verbetering van de organisatie van openbare aanbestedingen om terstond te waarborgen dat de beschikbare middelen optimaal worden gebruikt, en te voorkomen dat zich opnieuw situaties zoals in 1998 voordoen, waarbij: 5. neemt met verbazing kennis van het feit dat een gepubliceerde oproep voor deelname aan een openbare aanbesteding voor meubilair voor de leden in het Louise Weissgebouw twee maal is uitgesteld en dat in beide gevallen de procedure is geannuleerd omdat de inschrijvers niet voldeden aan de eisen van de aanbesteding; merkt op dat het contract uiteindelijk is gegund op basis van een normaliter uitzonderlijke procedure, namelijk die van rechtstreekse onderhandelingen met een aanbieder; 6. acht de enorme toename van het aantal contracten dat via de uitzonderlijke procedure van rechtstreekse onderhandelingen is gegund en niet via een openbare-aanbestedingsprocedure, onaanvaardbaar (1998: 181 onderhands gegunde contracten tegenover 58 in 1997), hetgeen impliceert dat de helft van alle in 1998 gegunde contracten gebaseerd waren op de eerste procedure; gelast de secretaris-generaal vóór 1 juni 2000 concrete maatregelen voor te leggen om deze betreurenswaardige tendens te keren, waaronder ook maatregelen voor opleiding en verbetering van de kwalificaties van het personeel van het Parlement dat betrokken is bij de gunning van contracten; Gebouwen 7. betreurt het dat het Parlement, ofschoon het het nieuwe Altiero Spinelligebouw in Brussel heeft betrokken, vanwege logistieke problemen die niet alleen aan het Parlement te wijten zijn, toch nog de financiële last moet dragen van zijn contractuele verplichtingen, namelijk de huurovereenkomsten en aanverwante uitgaven voor de gebouwen die nu leeg staan en voor een deel van het jaar niet gebruikt zijn ten gevolge van bovengenoemde verhuizing; 8. verklaart nogmaals het besluit van de Raad tegen een directe financiering van het Altiero Spinelligebouw te betreuren; is zich bewust van zijn verantwoordelijkheid als enige voor de kwijting bevoegde instelling; merkt op dat door het besluit van de Raad voor het Bureau van het Parlement een reeks moeilijke voorwaarden gecreëerd zijn; 9. stelt vast dat het financieringsvoorstel gekozen werd op uitdrukkelijke aanbeveling van zijn secretaris-generaal, de financieel controleur en de Juridische Dienst, die tot de conclusie gekomen waren dat de EU-voorschriften voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening in dit verband niet toepasbaar waren; 10. neemt kennis van de constatering van de Rekenkamer (par. 6.13 en 6.14 van het jaarverslag) dat het Parlement zich na de uitoefening van de koopoptie voor het Altiero Spinelligebouw in de rol van leningnemer bevindt en dat aldus een weg bewandeld is die ingevolge de geldende financiële voorschriften niet geoorloofd is; 11. verzoekt de Rekenkamer om een spoedig advies over de vraag of de voor de financiering van het Altiero Spinelligebouw gekozen procedure in het licht van de in de tussentijd aangebrachte wijzigingen in de begroting en van het Financieel Reglement voor de verstrekking van openbare opdrachten voor dienstverlening voor toekomstige projecten toepasbaar is; 12. is zeer verontrust over de twijfels die in samenhang met de bouw van het Altiero Spinelligebouw zijn gerezen over de vraag of de desbetreffende juridische procedures juist zijn toegepast en uitgevoerd; is op grond van het Verdrag verplicht bij de kwijting voor de uitvoering van de begrotingen van alle instellingen dezelfde maatstaven te hanteren; verwacht met het oog op de mogelijke aankoop van andere gebouwen dat de mogelijke opties voor het Parlement, alsmede een juridische evaluatie van deze opties, zo spoedig mogelijk aan de bevoegde commissies worden gepresenteerd; merkt in dit verband op dat de door het Parlement gekozen procedures onaanvechtbaar moeten zijn; verzoekt het Bureau vóór 1 juli 2000 opties voor te leggen voor een nauwgezet actie- en financieringsplan, in het bijzonder voor het Louise Weissgebouw in Straatsburg, alsmede een juridische evaluatie van deze opties waarbij rekening wordt gehouden met de stand van de onderhandelingen; 13. dringt aan op de bescherming van zijn rechten met betrekking tot de te late overdracht van het Louise Weissgebouw, in het bijzonder wat betreft de tussentijdse rentebetalingen en de boetes waarnaar verwezen wordt in het kadercontract; 14. blijft bij zijn standpunt dat de concessies van de Franse autoriteiten in verband met het Louise Weissgebouw, in het bijzonder de financiering van de grond en aanverwante kosten alsmede de kwijtschelding van de BTW, niet gekoppeld mag worden aan de volledig losstaande kwestie van de boetes die de projectontwikkelaar zijn opgelegd omdat hij zijn contractuele verplichtingen niet op tijd is nagekomen; 15. herhaalt zijn standpunt dat het op geen enkele manier betrokken is bij de verschillende juridische geschillen tussen de projectontwikkelaar van het Louise Weissgebouw en de onderaannemers en architecten; is derhalve van mening dat kosten in verband met de regeling van deze geschillen geen deel mogen uitmaken van de uiteindelijke investeringskosten van het gebouw; 16. neemt met toenemende zorg kennis van de steeds weer optredende problemen in verband met de verstrekking en uitvoering van contracten voor de bewaking van zijn gebouwen; herinnert eraan dat ook bij de Commissie op dit terrein zeer ernstige problemen gerezen zijn; verzoekt de Rekenkamer om een speciaal verslag over de praktijk voor de verstrekking van deze contracten, alsmede om toetsing van de rentabiliteit ervan; Beheer van pensioensfondsleden 17. neemt kennis van advies nr. 5/1999 van de Rekenkamer over de aanvullende pensioenregeling en het pensioenfonds voor de leden, waarin zij de redelijke verzekering geeft dat de rekeningen van de regeling betrouwbaar zijn; verzoekt het College van Quaestoren en het Bureau haar aanbevelingen op te volgen om een scheiding te waarborgen tussen het beheer van het fonds en dat van de administratie van het Parlement; Personeelsbeleid 18. betreurt de onnodige kosten en de immateriële schade voor het Parlement als gevolg van het grote aantal recente rechtszaken waarin het Europese Hof van Justitie of het Gerecht van eerste aanleg een negatief arrest heeft gewezen voor het Parlement; betreurt ten zeerste de indruk die deze rechtzaken hebben gelaten dat vriendjespolitiek een belangrijke rol speelt bij de benoemingen op hoge posten binnen de administratie van het Parlement; dringt erop aan dat het tot aanstelling bevoegde gezag in de toekomst rekening houdt met de besluiten van het Hof en in het bijzonder met zijn kritiek op de toepassing van oneigenlijke criteria zodat benoemingen op genoemde posten in de eerste plaats plaatsvinden op basis van verdiensten, beroepskwalificaties voor de desbetreffende functie alsmede de capaciteit van de kandidaat om de specifieke taken die van hem/haar gevraagd worden te vervullen; 19. verlangt van het Bureau dat het op voorstel van de secretaris-generaal van het Parlement een langetermijnbeleid inzake personeelsaanwerving en benoemingen formuleert dat is gebaseerd op voorspelbare behoeften aan specifieke kwalificaties; verklaart dat hierbij meer aandacht moet worden besteed aan gekwalificeerd personeel in de lidstaten, in het bijzonder met betrekking tot de aanwerving van specialisten in boekhouding, controle en accountancy; 20. gelast het Bureau zijn eigen conclusies te trekken uit de lopende hervormingen binnen de Commissie met betrekking tot het personeelsbeleid en verzoekt de secretaris-generaal vóór 30 juni 2000 een verslag aan de betreffende parlementaire commissies voor te leggen; 21. betreurt de aanhoudende problemen in de sector freelance tolken, die momenteel samen met de Commissie wordt beheerd; verzoekt de secretaris-generaal om vóór de eerste lezing van de begroting 2001 een verslag in te dienen waarin het nut voor het Parlement wordt nagegaan om alleen de verantwoordelijkheid voor het beheer van zijn eigen behoeften aan freelancetolken op zich te nemen; Evaluatieverslagen en verslagen aan de instelling 22. verlangt dat alle evaluatieverslagen met betrekking tot de administratie van het Parlement, alsmede de verslagen van de financieel controleur aan de instelling onmiddellijk na voorlegging aan het Bureau worden doorgezonden naar de Commissie begrotingscontrole; 23. verwacht dat de Juridische Dienst van het Parlement het Bureau voordat het besluiten neemt op de hoogte brengt van procesrisico's, vooral met het oog op reeds bestaande jurisprudentie over personeelskwesties; Personeelstoelagen en -uitgaven 24. vestigt de aandacht op de opmerkingen van de Rekenkamer waarin wordt gesteld dat volledig de hand moet worden gehouden aan: Transparantie van de werkzaamheden van de Europese politieke partijen en fracties 25. a)benadrukt in het bijzonder de noodzaak van een juridisch bindend statuut voor de Europese politieke partijen; juicht toe dat de voorzitters van vier Europese partijfederaties en hun parlementaire fracties een dienovereenkomstig ontwerp hebben voorgelegd en verwacht van de Commissie vóór 1 september 2000 een voorstel voor een wetsbesluit; Inventaris 26. betreurt het dat een groot deel van de inventaris in het verleden niet verantwoord kon worden vanwege tekortkomingen in het controlesysteem en gelast de secretaris-generaal een verslag op te stellen over de resultaten van de inventariscontrole van 1994, waarin niet-gelokaliseerde en vervolgens afgeschreven artikelen gekwantificeerd en gecategoriseerd zijn; 27. merkt op dat in 1998 een nieuw inventarissysteem is gelanceerd door de administratie volgens hetwelk alle goederen in alle gebouwen van de instelling van een etiket voorzien moesten worden, waarna een nieuw beheersysteem op basis van deze etiketten ingevoerd zou worden; hecht zeer veel belang aan het welslagen van dit nieuwe systeem en gelast de secretaris-generaal met klem de Commissie begrotingscontrole vóór 1 juni 2000 te informeren over de vorderingen die tot dusver zijn geboekt; 28. merkt met betrekking tot de aankoop van een tweede computer voor de kantoren van de leden op dat van hen verlangd wordt dat zij een specifiek merk en type computer voor een bepaalde prijs en van een specifieke leverancier aanschaffen; aangezien deze situatie duidelijk in strijd is met de bepalingen inzake de vrije markt en een eerlijke mededinging wordt erop aangedrongen deze voorwaarden zo spoedig mogelijk in te trekken; De zaak in verband met de ledenkas 29. merkt op dat het beroep dat de instelling heeft ingesteld tegen het arrest d.d. 3 april 1998, waarbij de Luxemburgse handelsrechtbank de op 22 maart 1995 door het Europees Parlement aangespannen zaak tegen Royale Belge S.A., waarmee het Parlement op 30 juni 1976 een in artikel 75 van het Financieel Reglement genoemde verzekering had afgesloten, niet-ontvankelijk heeft verklaard, nog steeds hangende is; 30. wijst erop dat het verschil van 4.136.125 BEF tussen de kassituatie en de rekeningen, een bedrag dat niet in aanmerking werd genomen bij de kwijting voor het begrotingsjaar 1982, geregulariseerd moet worden als bovengenoemde beroepsprocedure is afgerond; Bijlage: ombudsman 31. is voldaan over het toegenomen gebruik van de kredieten die opgenomen waren in de begroting 1998 van de ombudsman; merkt echter op dat het gebruik van de automatisch uit 1997 overgedragen kredieten is verslechterd ten opzichte van het voorgaande jaar; verzoekt derhalve de ombudsman de uitvoering van deze kredieten te verbeteren; 32. betreurt het verzuim van de Commissie de door de diensten van de ombudsman voorgelegde analyse over de uitvoering van de begroting van de Bijlage ombudsman bij de totale presentatie van de jaarrekening en de financiële balans 1998 op te nemen; o o o 33. stelt de verlening van kwijting uit en gelast zijn secretaris-generaal de volgende stappen te ondernemen: en verwacht dat: 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de jaarrekeningen en de financiële staat voor de begrotingsjaren 1993, 1994 en 1995 (C4-0128/1998 - C4-0372/1998 - C5-0167/2000 ), - gezien de syntheseverslagen over de resultaten van de controles voor de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie, voor de jaren 1993, 1994 en 1995, - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1997 (1) en het jaarverslag over 1998 (2) , - gezien de speciale verslagen van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1993 (3) , en over het beheer van de communautaire graanhandel met betrekking tot uitvoerrestituties, bijzondere invoerregelingen en regionale steunregelingen (4) , - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid artikel 276, - gelet op artikel 93 en Bijlage V van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0095/2000 ), 1. stelt vast dat met de financiële correctie inzake uitgaven ten bedrage van € 32 397 mln voor het begrotingsjaar 1993, waartoe op 23 april 1997 en op 30 juli 1997 besloten werd, een bedrag van € 744 mln gemoeid was; 2. stelt vast dat met de financiële correctie inzake uitgaven ten bedrage van € 33 593 mln voor het begrotingsjaar 1994, waartoe op 6 mei 1998 (5) werd besloten, een bedrag van € 308 mln gemoeid was; 3. merkt op dat met de financiële correctie inzake uitgaven ten bedrage van € 34 503 mln voor het begrotingsjaar 1995, waartoe op 3 februari 1999, 28 juli 1999 en 1 maart 2000 werd besloten, een bedrag van € 595 mln gemoeid was; 4. verleent de Commissie kwijting betreffende de goedkeuring van de rekeningen voor de jaren 1993, 1994 en 1995, behoudens nieuwe gegevens over de zaak-Fléchard, het uitvoerrestitutiesysteem en de werking van de gemeenschappelijk ordening der markten; 5. legt zijn opmerkingen vast in de resolutie die een onderdeel van dit besluit vormt; 6. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit alsmede de resolutie met zijn opmerkingen te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank en te doen publiceren in het Publicatieblad (serie-L). Het Europees Parlement, - gezien de jaarrekeningen en de financiële staat voor de begrotingsjaren 1993, 1994 en 1995 (C4-0128/1998 - C4-0372/1998 - C5-0167/2000 ), - gezien de syntheseverslagen over de resultaten van de controles voor de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie voor de jaren 1993, 1994 en 1995, - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1997 (1) en het jaarverslag over 1998 (2) , - gezien de speciale verslagen van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1993 (3) , en over het beheer van de communautaire graanhandel met betrekking tot uitvoerrestituties, bijzondere invoerregelingen en regionale steunregelingen (4) , - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid artikel 276, - gelet op artikel 93 en Bijlage V van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0095/2000 ), A. overwegende dat de goedkeuring van de rekeningen moet waarborgen dat de Gemeenschap niet wordt belast voor betalingen die zonder rechtsgrondslag zijn verricht, B. overwegende dat het Europese Hof van Justitie herhaaldelijk heeft bepaald dat de Commissie mag weigeren uitgaven voor rekening van het EOGFL uit te voeren, als de omvang van de onterecht betaalde bedragen niet kan worden vastgesteld, en dat de bewijslast voor de hoogte van de daadwerkelijke verliezen bij de lidstaten ligt, C. overwegende dat de eerbiediging van de communautaire wetgeving moet worden gewaarborgd en dat deze in geen geval mag worden aangemoedigd of gekocht met behulp van financiële concessies ten laste van de Gemeenschapsbegroting, D. overwegende dat de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 1998 geen positieve Verklaring van betrouwbaarheid (VB) heeft kunnen afgeven en vaststellende dat het percentage materiële en formele fouten in de EOGFL-sector wederom te hoog lag, hoewel het lager was dan het percentage voor de begroting als geheel, waarbij de helft van de materiële fouten betrekking had op eindbegunstigden, E. overwegende dat onregelmatigheden het best kunnen worden voorkomen door aanpassing van de desbetreffende wetgeving, F. overwegende dat de Commissie verzuimd heeft ervoor te zorgen dat de lidstaten voldoende krachtige controlesystemen opzetten, onder andere voor katoen, tabak en olijfolie en voor inspecties aan grensovergangen, ter zake van uitvoerrestituties, G. overwegende dat uitvoerrestituties als controlegebied al geruime tijd zijn verwaarloosd, hoewel zij bijzonder kwetsbaar zijn gebleken voor omvangrijke onregelmatigheden, H. overwegende dat de Commissie stappen heeft ondernomen om gevolg te geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer en van het Parlement in zijn resolutie van 20 februari 1998 over het speciaal verslag nr. 5/97 van de Rekenkamer over het beheer van de communautaire graanhandel waarbij sprake is van uitvoerrestituties (5) , I. overwegende dat de bevindingen inzake Corsica in 1993, 1994 en 1995 opnieuw tot de ernstigste behoorden die ooit zijn gedaan, waaruit blijkt dat de controles op alle niveaus vrijwel tot stilstand zijn gekomen en dat de daaruit voortvloeiende misbruikpraktijken hebben geleid tot toepassing van een financiële correctie van 25%, J. overwegende dat de Commissie voor het vierde achtereenvolgende jaar geen uitvoering heeft gegeven aan haar dreigement om een correctie van meer dan 10% toe te passen op olijfolie in Griekenland, waarmee zij aantoont niet bij machte of niet bereid te zijn om tegen herhaalde onregelmatigheden op te treden dan wel duidelijk maakt dat herhaalde onregelmatigheden in het kader van de huidige wetgeving niet bevredigend kunnen worden aangepakt, K. overwegende dat het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in de meeste lidstaten functioneert maar in een aantal lidstaten tekortkomingen vertoont, L. overwegende dat de Commissie stappen heeft ondernomen om gevolg te geven aan de aanbevelingen die de Rekenkamer heeft gedaan in zijn speciaal verslag nr. 2/98 over de goedkeuring van de rekeningen voor 1993 (6) en omvangrijke werkprogramma's op te stellen en periodieke controlebezoeken uit te voeren in bepaalde lidstaten en bij minder omvangrijke programma's, M. overwegende dat de uitgaven voor plattelandsontwikkeling de komende jaren zullen stijgen, N. overwegende dat de personeelsbezetting in de met de goedkeuring van de rekeningen belaste eenheid reden tot zorg blijft geven, O. overwegende dat lidstaten soms de goedkeuringsprocedure hebben vertraagd en ontwricht doordat zij de Commissie van meet af aan informatie hebben onthouden, P. overwegende dat de lidstaten niet altijd voldoende hebben ondernomen om behoorlijk gekwalificeerd en ervaren personeel aan te trekken en vast te houden voor de uitvoering van de belangrijke betalings- en controletaken zoals het aanscherpen van de douanecontrole met het oog op de uitvoerrestitutie, en dat de besteding en de doelmatigheid van de 10-25%, die de lidstaten inhouden voor de inning van eigen middelen, onduidelijk zijn, Q. overwegende dat de toegevoegde waarde en de doelmatigheid van het bemiddelingsorgaan nog moet blijken, daar een groot aantal zaken aan het Hof van Justitie wordt overgedragen, R. overwegende dat de terugvordering van middelen door de lidstaten en van schulden door het Bureau voor fraudebestrijding OLAF en de Commissie (7) moet worden verbeterd wat betreft toepassingsgebied, punctualiteit, transparantie en procedurele strengheid, en dat gelijke behandeling en dus het concurrentiebeginsel gewaarborgd moeten blijven, S. overwegende dat de voorlichting aan het Parlement over het gevolg dat gegeven wordt aan zaken die naar het Bureau voor fraudebestrijding OLAF worden verwezen, ontoereikend is, T. overwegende dat, totdat de Rekenkamer verslag uitbrengt in de zogenaamde zaak-Fléchard en het Bureau voor fraudebestrijding verslag heeft uitgebracht over het gevolg dat de Spaanse openbare aanklager heeft gegeven aan de beweringen inzake wanbeleid of fraude bij de subsidieregeling voor vlas (8) , over deze zaken geen oordeel wordt uitgesproken, Algemeen 1. is verontrust over de blijvend grote omvang van de financiële correcties - € 755 mln voor 1993, € 308 mln voor 1994 en € 595 miljoen voor 1995 - en beschouwt deze jaarcijfers als bevestiging dat belangrijke problemen bij de nationale financierings- en controlesystemen door de lidstaten onvoldoende voortvarend, streng en doortastend zijn aangepakt; 2. is verheugd over de inspanningen die de Commissie zich heeft getroost om fraudebestendige wetgeving voor te stellen, en dringt er bij de Commissie op aan op deze weg voort te gaan; dringt er bij de Raad op aan samen met het Parlement de verantwoordelijkheden te nemen in het voorkomen van onregelmatigheden, middels fraudebestendige wetgeving; Betrouwbaarheidsverklaring per sector 3. verzoekt de Rekenkamer met de Commissie en de verklarende instanties en betaalorganen in de lidstaten samen te werken bij een onderzoek naar de haalbaarheid van het opstellen van een afzonderlijke VB voor het EOGFL en zijn onderscheiden sectoren, en zo spoedig mogelijk het Parlement hierover verslag uit te brengen, Het geïntegreerd beheers- en controlesysteem 4. dringt erop aan dat het geïntegreerd beheers- en controlesysteem uiterlijk in april 2002 in alle lidstaten operationeel is, en dat de Commissie na die datum weer maximale financiële correcties oplegt indien met controles de hand wordt gelicht; Uitbreiding van de goedkeuring van de rekeningen tot EOGFL-Oriëntatie 5. dringt erop aan dat het systeem van de goedkeuring van de rekeningen wordt uitgebreid tot EOGFL-Oriëntatie, daar de goedkeuring van de rekeningen wellicht een nuttig instrument is voor het beperken en voorkomen van onregelmatigheid op andere uitgaventerreinen zoals de structuurfondsen; Verantwoordelijkheid van de Commissie 6. juicht de invoering van een centraal werkprogramma dat gebaseerd is op een risicoanalyse toe en stelt vast dat uitvoerrestituties in elk werkprogramma zijn opgenomen, dringt er bij de Commissie en de Rekenkamer op aan sterker de nadruk te leggen op de controle van plattelandsontwikkelingsprogramma's; 7. verzoekt de Commissie alle noodzakelijke maatregelen te nemen om onverwijld en volledig te voldoen aan haar verplichtingen krachtens artikel 274, namelijk door het creëren van een gemeenschappelijke databank over alle eindbegunstigden, zoals reeds herhaaldelijk gevraagd door de Rekenkamer; 8. dringt er bij de Commissie op aan onderzoek te doen naar een rechtsgrondslag voor het opleggen van boetes als overtredingen herhaaldelijk voorkomen of een structureel karakter hebben, aangezien in de huidige wetgeving alleen het Hof van Justitie de bevoegdheid heeft sancties tegen een lidstaat in te stellen, en zo spoedig mogelijk hierover aan het Parlement verslag uit te brengen; 9. herinnert de Commissie eraan dat volgens de nieuwe richtsnoeren (9) verbeteringen die na de betrokken periode zijn aangebracht, niet kunnen worden gebruikt als argument voor de verlaging van de correctie; 10. juicht het toe dat de Commissie vijftien extra posten heeft gecreëerd in de Eenheid goedkeuring van de rekeningen, maar vindt het teleurstellend dat negen administrateursposten vacant blijven, doet een beroep op de Commissie de oorzaken aan te pakken met het oog op voldoende rendement en dringt er bij de Commissie op aan in de Eenheid goedkeuring van de rekeningen behoorlijk gekwalificeerd en ervaren personeel aan te trekken, te motiveren en vast te houden en het Parlement te waarschuwen als het personeelsbestand ontoereikend blijkt te zijn; 11. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over het gevolg dat zij heeft gegeven aan de door de Rekenkamer gedane aanbevelingen; Verantwoordelijkheid van de lidstaten 12. dringt er bij de lidstaten op aan grote aandacht te besteden aan het aantrekken en vasthouden van personeel voor instanties die betrokken zijn bij het beheer van betalingen en het uitvoeren van controles; 13. verzoekt de lidstaten van meet af aan alle nodige informatie aan de Commissie te verstrekken om te voorkomen dat de goedkeuringsprocedure wordt gerekt en vervalst; 14. doet een beroep op de lidstaten de coördinatie tussen de binnen de lidstaat opererende overheden te verbeteren, preventie, opsporing en vervolging van fraude of onregelmatigheden te intensiveren en volledig en onvoorwaardelijk samen te werken met het Bureau voor fraudebestrijding OLAF; 15. verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te stellen van de besteding en de mogelijke rol van de 10-25% die nationaal wordt ingehouden voor de inning van de eigen middelen, met het oog op de versterking van de douanecontroles en de controle op de uitvoerrestituties; Het bemiddelingsorgaan 16. is ingenomen met de evaluatie door de Commissie van het bemiddelingsorgaan, verwacht een uitvoerige beoordeling van de Rekenkamer en zal deze behandelen in het kader van de kwijting betreffende de goedkeuring van de rekeningen voor het begrotingsjaar 1996; Terugvordering van middelen en follow-up door het Bureau voor fraudebestrijding 17. is ernstig verontrust over het feit dat statistieken over wegens fraude of andere onregelmatigheden terug te vorderen bedragen uitwijzen dat van een totaal van € 7.559 mln aan onregelmatigheden die door de lidstaten tussen 1972 en 1998 werden gerapporteerd, een bedrag van € 1.747 mln nog altijd moet worden teruggevorderd, en dat betalingsinstanties in Italië, Duitsland en Spanje hiervan 84% voor hun rekening nemen; 18. dringt er bij de Commissie en het Bureau voor fraudebestrijding OLAF op aan een besluit te nemen over de goedkeuring van de rekeningen dat ofwel de desbetreffende lidstaat belast, indien deze niet aan al zijn verplichtingen heeft voldaan, danwel het EOGFL, indien terugvordering onmogelijk blijkt; is verontrust over het feit dat het Parlement niet in voldoende mate wordt geïnformeerd over zaken die naar het Bureau voor fraudebestrijding zijn verwezen; doet een beroep op dit Bureau en de Commissie om het Parlement regelmatig in te lichten over de voortgang van in behandeling zijnde zaken, het Parlement in te lichten over de terugvordering van de €1.747 mln en met voorstellen te komen ter verbetering van de terugvordering; 19. verzoekt de juridische diensten van de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken de lidstaten te dwingen tot het betalen van boetes indien bij het terugvorderen van schulden onredelijk grote vertragingen optreden; Uitzondering voor Fléchard en Spaans vlas 20. verwacht dat de Rekenkamer zo spoedig mogelijk zijn bevindingen zal voorleggen naar aanleiding van beweringen die in december 1998 zijn gedaan, dat Commissieambtenaren en -kabinetsleden in de zogenaamde zaak-Fléchard willekeurig de boete van € 17.6 mln hebben verlaagd tot € 3 mln; 21. verwacht een uitgebreid verslag van het Bureau voor fraudebestrijding naar aanleiding van het verzoek van dit Bureau aan de Spaanse gerechtelijke autoriteiten op 7 juni 1999, om een onderzoek in te stellen naar eventueel misbruik van het hulpprogramma voor vlas, in het licht van de 500-voudige productiestijging tussen 1993 en 1998; 22. verzoekt de Commissie een volledig verslag in te dienen over het systeem van uitvoerrestituties en het steunprogramma voor hennep en vlas, waarin wordt toegelicht hoe bovengenoemde fouten konden plaatsvinden en welke maatregelen zijn genomen of gepland om herhaling te voorkomen; o o o 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 169 ) (2) - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C4-0225/1999 ), - van mening dat de voorgestelde rechtsgrondslag niet juist is en dat naar artikel 280, lid 4 van het EG-Verdrag moet worden verwezen, - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt over de rechtsgrondslag, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0079/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig 48, lid 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, over de bijeenroeping van de Intergouvernementele Conferentie (IGC) ter bestudering van de wijzigingen die moeten worden aangebracht in de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrondvest (C5-0341/1999 ), - gezien het advies van de Commissie van 26 januari 2000 over de aanpassing van de instellingen voor een geslaagde uitbreiding ( COM(2000) 34 - C5-0072/2000 ), - gezien de conclusies van de Europese Raad van Helsinki (10 december 1999), - gezien het advies van het Comité van de regio's van 17 februari 2000 over de Intergouvernementele Conferentie 2000, - gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité van 1 maart 2000 over de Intergouvernementele Conferentie 2000 - Rol van het Economisch en Sociaal Comité, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 18 november 1999 over de voorbereiding van de herziening van de Verdragen en de volgende Intergouvernementele Conferentie (1) en van 3 februari 2000 over de bijeenroeping van de Intergouvernementele Conferentie (2) , met name paragraaf 5, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (3) , - gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, de Begrotingscommissie, de Commissie begrotingscontrole, de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0086/2000 ), I. Voor een meer democratische en efficiënte Unie: samenstelling en werking van de instellingen en organen van de Unie en besluitvormingsprocedures 1. bevestigt dat de samenstelling en de werking van en het evenwicht tussen de instellingen van de Unie, Europees Parlement, Raad en Commissie, haar tweeledige legitimiteit moeten weerspiegelen als unie van volkeren en als unie van staten en dat over het geheel genomen een situatie van evenwicht tussen kleine en grote staten en volkeren moet worden bereikt; is van oordeel dat derhalve rekening dient te worden gehouden met het constitutionele beginsel dat de unie van volkeren wordt vertegenwoordigd door het Europees Parlement en de unie van staten door de Raad; 2. merkt op dat er in de bepalingen inzake de samenstelling van de instellingen rekening gehouden moet worden met de duur van het uitbreidingsproces en dat er derhalve in overgangsbepalingen moet worden voorzien; 3. acht een fundamenteel debat over de perspectieven van het Europese eenwordingsproces en de grenzen van de toekomstige Unie dringend noodzakelijk; 4. onderstreept de noodzaak om de IGC nog in 2000 af te ronden, zodat het uiterst belangrijke en historische uitbreidingsproces geen vertraging oploopt; Europees Parlement 5. bevestigt dat het maximumaantal leden van het Parlement 700 blijft, en stelt ten aanzien van de samenstelling de volgende beginselen voor: 5.1 omdat waarschijnlijk rond de jaren 2004-2006 een eerste groep van nieuwe lidstaten tot de Unie toetreedt, dient het Parlement voor de zittingsperiode 2004-2009 te worden samengesteld op basis van een eerste voorlopige aanpassing van het aantal zetels per lidstaat, die erop is gericht het aantal leden van het Parlement onder de 700 te houden, 5.2. voor de verkiezingen van 2009 en ongeacht het tempo van de toetredingen wordt het in elke lidstaat te kiezen aantal afgevaardigden in het Parlement berekend op basis van de bevolking van de Unie nadat alle kandidaat-lidstaten waarmee wordt onderhandeld zijn toegetreden, met een maximumaantal van 700 leden; het aantal wordt vastgesteld op basis van de bevolking volgens een evenredige verdeelsleutel die gecorrigeerd wordt door de toekenning van tenminste vier zetels (4) per staat; 6. stelt voor het Verdrag er in te doen voorzien dat een aantal leden dat overeenkomt met 10% van de leden van het Parlement gekozen kan worden in één enkele Europese kieskring waarbij iedere kiezer twee stemmen uit kan brengen: één voor nationale lijsten en één voor Europese lijsten; Europese lijsten bevatten ten minste één burger van elke lidstaat; 7. wenst dat artikel 190, lid 5 van het EG-Verdrag als volgt wordt gewijzigd: "Het Europees Parlement bepaalt de voorschriften en algemene voorwaarden voor de vervulling van de taken van zijn leden”; 8. stelt ten aanzien van politieke partijen de volgende bepalingen voor: 8.1 artikel 191 van het EG-Verdrag dient als volgt te luiden: "Europese politieke partijen dragen bij tot de vorming van een Europees bewustzijn en tot de uiting van de politieke wil van de burgers van de Unie”; op voorstel van de Commissie stellen het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 251 binnen twaalf maanden na de inwerkingtreding van dit Verdrag de voorwaarden voor erkenning, het statuut en de financieringsmodaliteiten (met inbegrip van de communautaire financiering) van de Europese politieke partijen vast”, 8.2 tegen Europese politieke partijen die de democratische beginselen en de grondrechten niet eerbiedigen, kan op verzoek van de Commissie en na advies van het Parlement en de Raad voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen een procedure tot opschorting van hun financiering door de Europese Unie worden ingesteld; de opschortingsprocedures overeenkomstig dit artikel worden binnen twaalf maanden na de inwerkingtreding van dit Verdrag op voorstel van de Commissie vastgesteld bij een besluit van het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 251; 9. stelt voor om aan artikel 289 van het EG-Verdrag de volgende zin toe te voegen: "Het Europees Parlement besluit met volstrekte meerderheid van zijn leden over zijn zetel en de plaats waar al zijn vergaderingen plaatsvinden”; Raad 10. stelt ten aanzien van de besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid van stemmen het volgende voor: 10.1 besluiten van de Raad waarvoor een gekwalificeerde meerderheid van stemmen vereist is, worden geacht te zijn aangenomen, indien tenminste een gewone meerderheid van de lidstaten vóór stemt, die tenminste de meerderheid van de totale bevolking van de lidstaten van de Unie vertegenwoordigt, 10.2 de Intergouvernementele Conferentie dient het democratische beginsel vast te leggen van openbaarheid van zijn werkzaamheden als wetgever of begrotingsautoriteit; van de zittingen van de Raad wordt een volledig verslag gepubliceerd; de Raad brengt over zijn beraadslagingen verslag uit aan het Parlement, 11. ter verbetering van zijn functioneren en discipline besluit de Europese Raad tot de vaststelling, publicatie en implementatie van een Reglement; Commissie 12. stelt ten aanzien van de samenstelling van de Commissie het volgende voor: 12.1 de Commissie moet van een werkzame omvang zijn. Zij dient als volgt te zijn samengesteld: 12.2 het Parlement kiest de voorzitter van de Commissie uit de door de Raad voorgedragen kandidaten, 12.3 de voorzitter van de Commissie benoemt in overleg met de lidstaten de leden van het college; hij ziet erop toe dat ten minste één vertegenwoordiger van elke lidstaat om de andere ambtstermijn deel uitmaakt van de Commissie (5) , 12.4 de Commissie wordt door het Parlement in haar ambt bevestigd, 12.5 het Parlement toetst via hoorzittingen de kwaliteit van de kandidaat-commissarissen, 12.6 in geval van ernstig tekortschieten bij de uitoefening van zijn ambt is ieder lid van de Commissie gehouden zijn ontslag in te dienen bij de voorzitter, wanneer deze hem hierom verzoekt, 12.7 overeenkomstig de bepalingen van artikel 216 van het EG-Verdrag kan ieder lid van de Commissie door het Hof van Justitie, eveneens op verzoek van het Europees Parlement, van zijn ambt ontheven worden verklaard; 13. acht het noodzakelijk dat de volledige onafhankelijkheid van de Commissie, alsmede haar rol als hoedster van de Verdragen en haar collegiale karakter gewaarborgd worden, met name door de politieke rol van haar voorzitter te versterken; stelt ten aanzien van de werking en de bevoegdheden van de Commissie het volgende voor: 13.1 de voorzitter van de Commissie kan na beraad van het college de vertrouwenskwestie stellen in het Parlement; weigert de meerderheid van de leden van het Parlement het vertrouwen in de Commissie uit te spreken, dan treedt de Commissie af, 13.2 de Commissie oefent haar uitvoerende taken en haar regelgevende bevoegdheid uit onder toezicht van de wetgever volgens de bepalingen die door de Raad en het Parlement volgens de procedure van artikel 251 van het EG-Verdrag worden vastgesteld, 13.3 onverminderd de bepalingen van artikel 192 van het EG-Verdrag en de titels V (bepalingen betreffende een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid) en VI (bepalingen inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken) en artikel 48 van het EU-Verdrag, heeft de Commissie het recht van wetgevingsinitiatief; Hof van Justitie en Gerecht van eerste aanleg 14. stelt voor dat het Hof bestaat uit een oneven aantal rechters dat hoger is dan of gelijk is aan het aantal lidstaten; het aantal advocaten-generaal wordt dienovereenkomstig verhoogd; 15. stelt voor de leden van het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg te benoemen voor een niet hernieuwbare ambtstermijn van 9 jaar; 16. is van mening dat besluiten over de categorieën rechtsmiddelen, en de wijziging van het Statuut van het Hof van Justitie door de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen moeten worden genomen, na instemming van het Parlement; de reglementen voor de procesvoering moeten in voorkomende gevallen goedgekeurd en gewijzigd worden door het rechtsprekende orgaan waarop zij van toepassing zijn; 17. stelt in artikel 225 schrapping voor van het verbod voor het Gerecht van eerste aanleg om prejudiciële vragen te behandelen en wel om de problemen het hoofd te kunnen bieden die in de toekomst zouden kunnen ontstaan voor bepaalde categorieën van beroepen, mits bij het Hof in beroep gegaan kan worden tegen uitspraken van het Gerecht, in het belang van de wet; 18. stelt voor de jurisdictie van het Hof uit te breiden tot alle terreinen die vallen onder titel IV van het EG-Verdrag (visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen die verband houden met het vrije verkeer van personen) en onder titel VI van het EU-Verdrag (bepalingen inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken), door de erin vermelde beperkingen en reserves te schrappen; 19. stelt voor het Parlement toe te voegen aan de instellingen die overeenkomstig artikel 68, lid 3 van het EG-Verdrag het Hof van Justitie kunnen verzoeken een uitspraak te doen; 20. wenst dat het gebruikelijke systeem van verwijzingen naar het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen bij prejudiciële uitspraken ook wordt toegepast op zaken die onder titel IV van het EG-Verdrag vallen; 21. acht het noodzakelijk de procedures te moderniseren en te vereenvoudigen door het gebruik van moderne communicatiemiddelen mogelijk te maken; 22. stelt voor artikel 230 van het EG-Verdrag in dier voege te wijzigen dat het Parlement, het recht krijgt bij het Hof van Justitie beroep in te stellen wegens onbevoegdheid, schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van dit Verdrag of van enige uitvoeringsregeling daarvan, dan wel wegens misbruik van bevoegdheid; 23. stelt voor dat het Hof van Justitie op de voorwaarden van artikel 300, lid 6 van het EG-Verdrag bevoegd is zich uit te spreken over een verzoek van het Parlement, indien dit overeenkomstig de procedure van artikel 300, lid 3, tweede alinea over de sluiting van een akkoord is geraadpleegd; Europees Openbaar Ministerie 24. stelt voor een Europees Openbaar Ministerie als onafhankelijk orgaan in te stellen dat wordt belast met de bescherming van de belangen van de Unie tegen fraude op het gehele communautaire grondgebied; 25. acht het noodzakelijk artikel 280 van het EG-Verdrag te wijzigen opdat de Unie op strafrechtelijk gebied wetgevende maatregelen kan treffen ter bestrijding van fraude waardoor de belangen van de Unie worden geschaad; Rekenkamer 26. stelt voor dat de Rekenkamer uit een vast aantal leden bestaat; zij worden voor zes jaar benoemd door de Raad die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit neemt, na instemming van het Parlement; om de drie jaar vindt een gedeeltelijke vervanging van de leden plaats; als het aantal leden van de Rekenkamer lager is dan het aantal lidstaten, wordt een rouleringsysteem toegepast om te waarborgen dat ten minste om de drie jaar een vertegenwoordiger van iedere lidstaat deel uitmaakt van de Rekenkamer; de Rekenkamer moet rechtstreeks toegang tot nationale en regionale instanties hebben wanneer en voor zover deze betrokken zijn bij uitgaven uit de EU-begroting; Europese Centrale Bank 27. is van mening dat bij de structuur van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) en de andere besluitvormingsorganen in het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) eveneens rekening moet worden gehouden met de uitbreiding om te bewerkstelligen dat de besluitvormingsprocessen van de ECB en het ESCB doeltreffend blijven; Comité van de regio's 28. stelt ten aanzien van de samenstelling van het Comité het volgende voor: 28.1 het aantal leden van het Comité van de regio's bedraagt niet meer dan de helft van het aantal leden van het Parlement; 28.2 teneinde de politieke legitimiteit van het Comité van de regio's te behouden, oefenen de leden van het Comité op regionaal of lokaal niveau een politiek mandaat uit of zijn politieke verantwoording schuldig aan een vergadering die via rechtstreekse algemene verkiezingen is gekozen; 28.3 ten einde zijn bevoegdheden om partijen te horen te waarborgen, heeft het Comité van de regio's het recht beroep in te stellen bij het Europees Hof van Justitie; Economisch en Sociaal Comité 29. stelt ten aanzien van de samenstelling van het Comité het volgende voor: 29.1 het aantal leden van het Economisch en Sociaal Comité bedraagt niet meer dan een derde van het aantal leden van het Parlement; 29.2 het Comité bestaat uit vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, met inbegrip van vertegenwoordigers van de verschillende sectoren van het economische en sociale leven; 29.3 zijn werking dient zodanig te worden aangepast dat zijn rol als platform voor sociale dialoog en als spreekbuis van het maatschappelijk middenveld wordt versterkt; Besluitvormingsprocedures 30. stelt ten aanzien van de besluitvormingsprocedures het volgende voor: 30.1 de in artikel 251 van het EG-Verdrag (dat geen wijziging behoeft) bedoelde medebeslissingsprocedure (die geen wijziging behoeft) en stemming bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen in de Raad worden de algemene regel voor de besluitvorming op wetgevingsgebied; de samenwerkingsprocedure, die nog wordt toegepast in het kader van titel VII van het EG-Verdrag (economisch en monetair beleid), wordt geschrapt; de medebeslissingsprocedure is eveneens van toepassing op afgeleide wetgeving op grond van titel VI van het EU-Verdrag, 30.2 stemming bij gekwalificeerde meerderheid is tevens van toepassing op besluiten betreffende de benoemingen bij de instellingen en organen van de Unie; in het geval van instellingen of organen waarin een bepaald aantal leden per lidstaat zitting dient te hebben, is voor de benoemingen de instemming van de betrokken lidstaat vereist, 30.3 de regel van eenparigheid van stemmen wordt beperkt tot besluiten met een constitutioneel karakter die overeenkomstig het Verdrag instemming van de nationale parlementen behoeven (6) , 30.4 het veelvuldig gebruik van artikel 308 van het EG-Verdrag voor de oprichting van gedecentraliseerde organen, de economische, financiële en technische samenwerking met derde landen en de energiesector is voldoende reden voor het creëren van specifieke rechtsgrondslagen in het EG-verdrag, die vallen onder de procedure van artikel 251 of, in het geval van samenwerkingsovereenkomsten met derde landen, besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid van stemmen in de Raad en instemming van het Parlement, 30.5 de instemming van het Parlement is vereist voor herziening van de Verdragen, voor alle internationale akkoorden overeenkomstig artikel 300 van het EG-Verdrag in gevallen waarin de procedure van artikel 251 van toepassing is voor de aanneming van interne voorschriften, voor besluiten over de eigen middelen, alsmede voor de benoeming van de leden van de Rekenkamer en het Hof van Justitie, het Gerecht van eerste aanleg, alsmede de Directie van de Europese Centrale Bank; II. Voor een constitutioneel proces in de Unie 31. stelt ten aanzien van de constitutionalisering van de Verdragen de volgende bepalingen voor: 31.1 de Verdragen worden vereenvoudigd en geconsolideerd in één verdragstekst die bestaat uit twee delen: 31.2 invoering van een wetgevingshiërarchie: 32. pleit omwille van transparantie voor een duidelijke afbakening van Europese en nationale bevoegdheden, zodat voor de burger duidelijk is wie waarvoor de politieke verantwoordelijkheid draagt; 33. verzoekt de Intergouvernementele Conferentie: 33.1 om opneming van het Handvest van de grondrechten in het Verdrag op haar agenda ten einde het handvest een juridisch bindend karakter te geven, gezien de cruciale rol die het heeft in het perspectief van de totstandbrenging van een steeds hechtere Unie tussen de volkeren van Europa; 33.2 ervoor te zorgen dat de Unie toetreedt tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens teneinde met de Raad van Europa een nauwe samenwerking aan te gaan en eventuele conflicten of overlappingen tussen het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en het Europees Hof voor de Rechten van de mens te vermijden; 33.3 voor elke natuurlijke persoon of rechtspersoon de toegang tot het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door de bestaande mechanismen voor rechterlijke controle aan te vullen en binnen de nationale rechtspraak passende prejudiciële procedures in te stellen; 34. is van mening dat de in artikel 48 van het EU-Verdrag bedoelde procedure tot herziening van de Verdragen de tweeledige legitimiteit van de Unie als unie van volkeren en als unie van staten dient te weerspiegelen; 35. is van oordeel dat nu de huidige structuur van pijlers en intergouvernementele samenwerking geen doeltreffende en democratische besluitvorming meer mogelijk maken, deze geleidelijk dienen te worden afgeschaft; 36. stelt voor de procedure tot schorsing van een lidstaat van de Europese Unie te wijzigen: de Raad, die met een vier vijfde meerderheid van de lidstaten een besluit neemt op voorstel van een derde van de lidstaten of het Parlement of de Commissie en na instemming van het Parlement, kan een ernstige (8) schending constateren van één van de in artikel 6, lid 1 van het EU-Verdrag genoemde beginselen door een lidstaat, na de regering van deze lidstaat in staat te hebben gesteld zijn opmerkingen te maken; de overige bepalingen van artikel 7 van het EU-Verdrag zijn van toepassing; 37. is van mening dat de nauwere samenwerking een stimulans voor de verdere ontwikkeling van de Unie moet vormen; dat daarvan alleeen gebruik moet worden gemaakt bij werkelijk onvermogen van de Europese Unie om collectief maatregelen te nemen; in een dergelijk geval streeft de Europese Unie ernaar de samenwerking van alle lidstaten mogelijk te maken; stelt ten aanzien van de desbetreffende bepalingen het volgende voor: 37.1 de nauwere samenwerking wordt ondergebracht in een hoofdstuk van het EU-Verdrag dat van toepassing is op de titels V (bepalingen betreffende een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid) en VI (bepalingen inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken) van hetzelfde Verdrag en op het EG-Verdrag; 37.2 de nauwere samenwerking betreft tenminste een derde van de lidstaten; de overige voorwaarden (als bedoeld in artikel 40, lid 1 en artikel 43, lid 1 van het EU-Verdrag, alsmede artikel 11, lid 1 van het EG-Verdrag) waaraan moet worden voldaan voor de instelling van een nauwere samenwerking, worden gehandhaafd; 37.3 de machtiging tot nauwere samenwerking wordt verleend door de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit neemt op voorstel van de Commissie en na instemming van het Parlement dat zich met een meerderheid van stemmen van zijn leden uitspreekt; de eenheid van de rechtsorde en van de instellingen moet gewaarborgd worden; III. Voor een versterking van de externe rol van de Europese Unie Rechtspersoonlijkheid van de Unie 38. is van mening dat de Unie een eigen rechtspersoonlijkheid moet hebben, die wordt afgebakend door procedures, binnen de grenzen en voorwaarden als vastgesteld in het Verdrag, omdat anders haar internationale status, haar herkenbaarheid en onderhandelingspositie beperkt zullen blijven; Externe economische betrekkingen 39. stelt voor dat de bepalingen van artikel 133, leden 1 t/m 4 van het EG-Verdrag eveneens van toepassing zijn op de onderhandelingen en internationale akkoorden op het gebied van diensten, investeringen en intellectueel eigendomsrecht; 40. wenst dat de procedures op dit gebied worden vereenvoudigd en de bevoegdheden van het Parlement worden uitgebreid 40.1 door de invoering van de medebeslissingsprocedure voor maatregelen op het gebied van de handelspolitiek (artikel 133, lid 2 van het EG-Verdrag); 40.2 door de uitbreiding van de instemmingprocedure tot de akkoorden als bedoeld in artikel 133 van het EG-Verdrag en tot alle andere internationale akkoorden wanneer zij betrekking hebben op een gebied waarvoor de medebeslissingsprocedure van artikel 251 van het EG-Verdrag is vereist voor de aanneming van interne voorschriften, alsmede tot de in samenhang met economische sancties te nemen maatregelen (artikelen 300 en 301 van het EG-Verdrag); 40.3 door het Parlement volledig te betrekken bij de procedure voor de uitwerking en sluiting van internationale overeenkomsten, en wel: vóór de machtiging van de Commissie door de Raad, door: tijdens de onderhandelingen, door: na afronding van de onderhandelingen, door: Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid 41. is van mening dat de besluiten van de Europese Raad van Helsinki in het midden laten of en in welke mate Verdragswijzigingen noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van een gemeenschappelijk Europees buitenlands en veiligheidsbeleid en dat, zonodig, de volgende wijzigingen in het EU-Verdrag moeten worden aangebracht: 41.1 het onderscheid tussen de eerste en de tweede pijler van het Verdrag moet geleidelijk verdwijnen; de communautaire bevoegdheid moet worden versterkt, met name door aan de Commissie een leidende rol toe te kennen bij de coördinatie van niet-militaire communautaire en nationale instrumenten voor internationaal crisisbeheer; 41.2 er dient een Raad voor defensiezaken te worden ingesteld die zich buigt over de technische en operationele aspecten van het Europees buitenlands en veiligheidsbeleid, waarbij alle beslissingen die betrekking hebben op het GBVB als voorstel aan de Raad "Algemene zaken” moeten worden voorgelegd en door deze moeten worden genomen; 41.3 wanneer de taken van de WEU bij de uitvoering van de Petersbergtaken vóór eind 2000 worden overgedragen aan de Europese Unie, moeten verschillende leden van artikel 17 van het EU-Verdrag worden herzien (eventueel schrappen van de verwijzingen naar de WEU); 41.4 de overheveling van de institutionele structuren en de operationele capaciteiten van de WEU naar de Unie vereist een herdefiniëring van de bepalingen van het EU-Verdrag; met name de bijstandsbepaling in artikel V van het WEU-Verdrag moet in een protocol als bijlage worden opgenomen in het EU-Verdrag, hetgeen iedere lidstaat de mogelijkheid zou bieden zich al dan niet hierbij aan te sluiten; 41.5 is van oordeel dat terdege rekening moet worden gehouden met de uit een dergelijke integratie voortvloeiende institutionele problemen en de gevolgen daarvan en dat de traditioneel neutrale landen en de landen die van geen enkele alliantie deel uitmaken volwaardig en op gelijke voet moeten kunnen deelnemen aan de operaties van de Europese Unie; 41.6 in artikel 25 van het EU-Verdrag moet het "politiek comité” worden vervangen door het "permanent politiek en veiligheidscomité”; in voorkomende gevallen zou ook het "militair comité” vermeld moeten worden; de hoge vertegenwoordiger moet de leiding hebben over deze instanties, terwijl de met de externe betrekkingen belaste commissaris verantwoordelijk moet zijn voor de coördinatie van het civiele crisisbeheer; 41.7 in artikel 23, lid 2 van het EU-Verdrag moeten het vetorecht met betrekking tot besluiten met gekwalificeerde meerderheid van stemmen en de voorlegging van een aangelegenheid aan de Europese Raad worden herzien; in plaats van een vetorecht dienen in de IGC oplossingen te worden gezocht die een lidstaat die tegen een gemeenschappelijk standpunt of een gemeenschappelijk optreden gekant is in staat te stellen zich te onthouden van goedkeuring van het gemeenschappelijk standpunt of van deelname aan het gemeenschappelijk optreden; 41.8 aan artikel 21 van het EU-Verdrag inzake het op de hoogte stellen en raadplegen van het Parlement moet worden toegevoegd dat het Parlement niet alleen door het voorzitterschap en de Commissie regelmatig op de hoogte moet worden gehouden over de ontwikkeling van het buitenlands en veiligheidsbeleid, maar ook door de hoge vertegenwoordiger voor het GBVB; met het oog op een volledige integratie van het GBVB in de gebruikelijke EG-besluitvormingsprocedures moeten extra maatregelen worden getroffen om ervoor te zorgen dat het Parlement wordt betrokken bij de belangrijkste besluiten en in staat wordt gesteld bij te dragen tot de vaststelling van de algemene richtsnoeren van het GBVB; 41.9 in artikel 28 van het EU-Verdrag over de financiering van de beleidsuitgaven in het kader van de Petersbergtaken moet duidelijk worden gemaakt dat de financiering van troepen en hun uitrusting in het kader van crisisbeheer weliswaar ten laste komt van de deelnemende lidstaten, dat echter het gemeenschappelijk optreden als geheel uit de Gemeenschapsbegroting wordt gefinancierd; hierdoor wordt de politieke solidariteit versterkt; 41.10 te zijner tijd moeten de functies van de hoge vertegenwoordiger en de commissaris die verantwoordelijk is voor de externe betrekkingen, worden samengevoegd tot één functie van een speciaal daarvoor benoemde vice-voorzitter van de Commissie; IV. Voor een versterking van het intern beleid Coördinatie van het economisch, sociaal en werkgelegenheidsbeleid 42. onderstreept het belang van de aard en de betekenis van de term "sociale markteconomie” en verzoekt de Intergouvernementele Conferentie hieraan in het Verdrag een gepaste plaats toe te kennen; 43. is echter van oordeel dat het Parlement sterker moet worden betrokken bij alle zaken in verband met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap om het tekort aan democratie waardoor de EMU thans wordt gekenmerkt, te compenseren; verzoekt met name de Commissie de globale economische richtsnoeren voor te leggen in de vorm van een voorstel, en niet als een aanbeveling, en verlangt dat het Parlement in het kader van dit proces officieel wordt geraadpleegd; 44. is van mening dat zou kunnen worden overwogen dat de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, de werkgelegenheid en de sociale convergentie vaststelt, na een advies van het Parlement dat gedurende de gehele procedure dient te worden geraadpleegd en met name bij twee gelegenheden: 44.1 het debat over het economisch beleid, de werkgelegenheid en de sociale convergentie, op basis van het voorstel van de Commissie over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, de werkgelegenheid en de sociale convergentie, met actieve deelname van de Commissie en de Raad; 44.2 de deelname van de voorzitter van het Parlement aan de jaarlijkse Europese Raad in juni waar over het economisch beleid, de werkgelegenheid en de sociale convergentie gediscussieerd wordt, hetgeen leidt tot een grotere transparantie van de gemaakte keuzen; 45. wenst dat het Parlement stelselmatig wordt geraadpleegd over wetsteksten waarvoor een voorstel of een aanbeveling van de ECB en/of de Commissie op de onder titel VII "Economisch en monetair beleid” van het EG-Verdrag vallende gebieden noodzakelijk is; 46. stelt voor om in het kader van de herziening van het Verdrag over te gaan tot stroomlijning en consolidatie van de huidige procedures op het gebied van de werkgelegenheid (titel VIII van het EG-Verdrag) en het economische beleid (titel VII, artikelen 103 en 104); acht dit essentieel om met name een beter evenwicht te bereiken tussen de economische en monetaire dimensies binnen de EMU vóór enige verdere uitbreiding van de Europese Unie; 47. is, gezien de sterk toegenomen rol van de Europese Investeringsbank (EIB) als sleutelinstrument dat de EU ter beschikking staat om zowel binnen als buiten de Gemeenschap haar beleidsdoelstellingen na te streven, van oordeel dat een herziening van de bepalingen van protocol A in de bijlage bij het EG-Verdrag moet worden overwogen om een betere transparantie van de werkzaamheden van deze instelling te waarborgen; 48. is van mening dat het Parlement, in het kader van het sociaal beleid, regelmatig op de hoogte gehouden moet worden van de onderhandelingen tussen de sociale partners en van de akkoorden die er tussen hen worden gesloten, en dat, wanneer deze akkoorden ten uitvoer worden gelegd door een besluit van de Raad, het Parlement zijn instemming dient te verlenen; 49. dringt erop aan dat de sociale bescherming als een kwestie van gemeenschappelijk belang in het Verdrag wordt erkend en dat de sociale grondrechten in het Handvest van de grondrechten worden opgenomen; 50. dringt aan op opneming in het Verdrag van één coherente rechtsgrondslag voor de gelijkheid van mannen en vrouwen op alle beleidsterreinen; Begroting 51. acht een herziening van de Verdragen noodzakelijk, met name van de bepalingen over de begrotingsprocedure die achterhaald zijn door de praktijk van de instellingen in het kader van successieve interinstitutionele akkoorden over de financiële vooruitzichten, en stelt het volgende voor: 51.1 het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven moet komen te vervallen; 51.2 de eenheid van de begroting moet worden versterkt: het Europees Ontwikkelingsfonds, alsmede de financiering van de gedecentraliseerde organen, moeten in de begroting van de Unie worden opgenomen; 51.3 de financiële vooruitzichten moeten in het Verdrag worden geconsolideerd in de vorm van een financiële planning op middellange termijn die in gezamenlijk overleg tussen het Parlement en de Raad wordt vastgesteld; 51.4 de Unie moet niet worden gefinancierd met bijdragen van de lidstaten, doch met eigen middelen, waarvan de hoogte door het Parlement in het kader van de medebeslissingsprocedure met de Raad wordt vastgesteld; Kwijtingsprocedure 52. stelt ten aanzien van de in artikel 276 van het EG-Verdrag bedoelde kwijting het volgende voor: 52.1 het kwijtingbesluit moet bestaan uit twee elementen: de eigenlijke kwijting (goedkeuring op basis van een politieke evaluatie van de verantwoordelijkheid van de Commissie voor de uitvoering van de begroting) en de afsluiting van de rekeningen (controle die de begrotingsprocedure van een bepaald begrotingsjaar afsluit); 52.2 de kwijtingautoriteit dient rechtstreeks te beschikken over de gegevens die worden verstrekt door de beheerders van communautaire middelen in de lidstaten; Ruimte van vrijheid, veiligheid en democratie 53. constateert dat de ontwikkeling van de Unie als ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een aanzienlijke vereenvoudiging van het regelgevings- en institutionele kader noodzakelijk maakt door middel van de navolgende maatregelen: 53.1 de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken wordt samen met de justitiële samenwerking in burgerzaken en maatregelen in verband met het vrije verkeer van personen in het communautaire kader geïntegreërd, 53.2 in toepassing van het beginsel van de rechtsstaat (artikel 6, lid 1 van het EU-Verdrag) wordt de volledige jurisdictie van het Hof van Justitie erkend voor alle maatregelen in verband met de totstandbrenging van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, omdat het verschil in rechtsbescherming onder de derde pijler indruist tegen het beginsel van gelijkheid van de Europese burgers voor de wet, 53.3 de zogenaamde "Schengen-samenwerking” wordt omgezet in een voor de 15 lidstaten algemeen geldende regeling ten einde de Europese burgers binnen de Unie van een gelijke bescherming te verzekeren, en er moet opnieuw worden onderhandeld over de bijzondere status van bepaalde lidstaten teneinde de uitzonderingen op de gemeenschappelijke regeling tot een absoluut minimum te beperken, 53.4 voor alle maatregelen in verband met de totstandbrenging van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, wordt overgestapt op toepassing van de medebeslissingsprocedure en het stemmen bij gekwalificeerde meerderheid, omdat de medeverantwoordelijkheid van het Europees Parlement binnen de Unie het logische uitvloeisel is van de rol die de parlementen van de lidstaten spelen op het gebied van vrijheden en strafrecht; 54. wenst dat in het institutionele kader van de Unie EUROPOL als operationele en gespecialiseerde organisatie voor de politiële samenwerking (zowel binnen als buiten het kader van de Schengen-samenwerking) in het institutionele kader van de Unie wordt geïntegreerd; wenst in dit verband dat door middel van een speciaal aan de Verdragen te hechten protocol wordt voorzien in: 54.1 passende vormen van controle door het Parlement en rechterlijke toetsing door het Hof van Justitie, met name met betrekking tot de activiteiten in het belang van de instellingen van de Unie, 54.2 een structurele samenwerking (EUROJUST) met de justitiële en politiële autoriteiten van de lidstaten, die voornemens zijn hiervan gebruik te maken ten behoeve van nationaal onderzoek dat niet onder de bevoegdheden van de Unie valt; Overige aspecten 55. verzoekt een gespecialiseerde communautaire rechtbank in te stellen die bevoegd is voor geschillen over de geldigheid van Gemeenschapsoctrooien en inbreuken daarop om in de gehele Unie op dit gebied rechtsbescherming te garanderen; 56. dringt erop aan een adeqate rechtsgrondslag voor de coördinatie van de sector toerisme, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, in het Verdrag op te nemen; 57. is van oordeel dat er geen duidelijke bepalingen en institutionele mechanismen zijn voor de formulering van een gemeenschappelijk energiebeleid; omdat sommige bepalingen deel uitmaken van het EGKS- en het Euratom-Verdrag, moet er een nieuw geconsolideerd hoofdstuk in het EG-Verdrag worden opgenomen; met betrekking tot wetgeving op het gebied van kernenergie dient er een rol te zijn weggelegd voor het Parlement; 58. herhaalt zijn verzoek om het EG-Verdrag aan te vullen met bepalingen inzake de oprichting van één Europees stelsel voor de controle van het luchtverkeer; o o o 59. verzoekt zijn Voorzitter zich samen met de voorzitters van de nationale parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten te buigen over het voorstel om de komende maanden, vóór de afsluiting van de Intergouvernementele Conferentie, een interparlementaire conferentie te houden ter bespreking van de grootste uitdagingen die de totstandbrenging van Europa de komende tien jaar met zich meebrengt, en van de implicaties daarvan voor de Intergouvernementele Conferentie en het volgende Verdrag; 60. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Intergouvernementele Conferentie voor de herziening van het Verdrag, de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op de resoluties 687, 688, 1293 en 1284 van de Verenigde Naties (de laatste is aangenomen door twee permanente leden van de Veiligheidsraad), A. overwegende dat de Iraakse regering nog altijd verplicht is het toezicht van de Verenigde Naties op de vernietiging van nucleaire en chemische wapens te accepteren en mogelijk te maken, en medewerking te verlenen aan het Internationale Rode Kruis dat zich bezighoudt met het opsporen en repatriëren van degenen die als gevolg van de bezetting van Koeweit door Irak worden vermist, B. overwegende dat de toestand waarin het Iraakse volk zich als gevolg van de toepassing van het embargo bevindt, dramatisch is, C. overwegende dat dit embargo de burgerbevolking treft, zonder dat in de afgelopen negen jaar het Iraakse regime, dat als aanstichter van het conflict er de zwaarste verantwoordelijkheid voor draagt, verzwakt is, D. overwegende dat talrijke internationale organen alsmede een aantal functionarissen van de VN die belast waren met het toezicht op het Programma "voedsel voor olie”, de tragische gevolgen van dit embargo voor de Iraakse bevolking kritiseren en dat sommigen zelfs hun ontslag hebben aangeboden, E. overwegende dat volgens UNICEF sinds de invoering van de sancties tien jaar geleden, meer dan een half miljoen kinderen zijn overleden, 1. doet derhalve, omwille van de menselijkheid, een beroep op de Raad, op de Commissie en op de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB ervoor te zorgen dat: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger van het GBVB, de regeringen van de lidstaten, de Verenigde Staten en Irak. Het Europees Parlement, - verwijzend naar zijn resoluties van 7 oktober 1999 (1) , 18 november 1999 (2) , 20 januari 2000 (3) , 17 februari 2000 (4) en 16 maart 2000 (5) , - gelet op Aanbeveling 1444 (2000) van de Raad van Europa over het herstel van de rechtsstaat en de naleving van de mensenrechten en de democratie in Tsjetsjenië, welke op 27 januari 2000 werd goedgekeurd, - gelet op de op 6 april 2000 goedgekeurde Aanbeveling 1456 (2000) van de Raad van Europa over de uitvoering die Rusland gegeven heeft aan Aanbeveling 1444 (2000), - gelet op het bezoek dat Mary Robinson, Hoge Commissaris voor mensenrechten van de Verenigde Naties, gebracht heeft aan de Russische Federatie, Daghestan, Ingoesjetië en Tsjetsjenië, A. nogmaals uiting gevend aan zijn diepe bezorgdheid over de situatie in Tsjetsjenië en het gevaar dat het conflict zich uitbreidt naar naburige landen, B. ernstig verontrust over de aanhoudende berichten betreffende grove schendingen van de mensenrechten en van de internationale humanitaire regels, C. overwegende dat de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa het Comité van Ministers verzocht heeft het lidmaatschap van Rusland op te schorten wanneer dit land geen staakt-het-vuren afkondigt en onmiddellijk een politieke dialoog aangaat met de diverse geledingen van het Tsjetsjeense volk; overwegende dat de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa ook besloten heeft het stemrecht van de Russische parlementaire delegatie op te schorten, 1. doet nogmaals een oproep tot de Russische autoriteiten om onmiddellijk stappen te ondernemen om een vreedzame regeling van het conflict naderbij te brengen, en in het bijzonder een wapenstilstand in acht te nemen en een einde te maken aan de aanwending van willekeurig geweld en bovendien een politieke dialoog te starten tussen de Russische regering en de vertegenwoordigers van Tsjetsjenië; 2. stelt voor met de Russische Doema een gemeenschappelijke delegatie op te richten, die een bezoek brengt aan het Noordelijke Kaukasusgebied, ten einde met de Russische autoriteiten en de Tsjetsjeense vertegenwoordigers alle kwesties te bespreken die samenhangen met het actuele conflict; 3. verzoekt de Raad en de Commissie om met de Russische autoriteiten en de vertegenwoordigers van de Tsjetsjenen een programma uit te werken voor de naoorlogse wederopbouw van Tsjetsjenië wanneer er eenmaal een staakt-het-vuren tot stand zal zijn gebracht; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Raad van Europa, de OVSE, de secretaris-generaal van de VN, de Hoge Commissaris voor de mensenrechten van de VN, de Russische Doema en Federatieraad, de regering van de Russische Federatie en de Tsjetsjeense autoriteiten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 1999 over de situatie van gevangenen in Iran die van spionage worden beschuldigd (1) , - gezien de brief over de joodse gevangenen die de Voorzitter van het Europees Parlement op 12 augustus 1999 heeft gestuurd aan de voorzitter van de Raadgevende Islamitische Vergadering van Iran, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de doodstraf, - gezien de VN-Handvest voor de rechten van de mens, A. gezien de informatie van mensenrechtenorganisaties als Amnesty en Human Rights Watch over de ontberingen waar de joodse gemeenschap en andere minderheden, zoals de christenen en de bahai, in Iran mee te kampen hebben ten gevolge van hun zwakkere rechtspositie, B. verontrust door berichten dat in 1997 twee joden zijn geëxecuteerd op beschuldiging van spionage, dat een zestigjarige man in 1998 is geëxecuteerd op grond van vage beschuldigingen dat hij een zionistische agent zou zijn, en dat in Iran sinds 1979 naar verluidt 15 joodse leiders onder vergelijkbare omstandigheden zijn geëxecuteerd, C. erop wijzend dat in Iran om het even welk contact met Israël gedefinieerd kan worden als spionage, waarop de doodstraf staat, D. zijn bezorgdheid uitend over het feit dat op 13 april 2000 in Iran 13 joden en 8 moslims terechtstaan voor spionage voor Israël en de Verenigde Staten, en tevens verontrust over het feit dat dit proces slechts één dag zal duren en achter gesloten deuren zal plaatsvinden, E. verontrust dat hun arrestatie in maart 1999 pas in juni 1999 bekend is gemaakt, en dat de meesten van hen sinds hun arrestatie gevangen zitten, F. ontzet over de gekunstelde aard van de beschuldigen en de mogelijk antisemitische achtergrond ervan, gezien de beroepen van de verdachten, G. verontrust dat het de verdachten tot zeer kort geleden niet was toegestaan hun eigen verdedigers aan te wijzen, en dat de van overheidswege toegewezen verdedigers hebben geklaagd over belemmeringen bij het bezoeken van hun cliënten, zelfs voor het ondertekenen van documenten, H. erop wijzend dat de manier waarop Iran deze zaak behandelt niet overeenstemt met zijn doelstellingen van het bereiken van een samenleving gebaseerd op mensenrechten, recht en rechtvaardigheid, en van het versterken van de betrekkingen met het Westen, I. gezien het verpletterende verslag van Amnesty International over de omstandigheden waaronder gevangenen in Iran vastzitten, 1. dringt er bij de autoriteiten in Iran op aan een eerlijk proces voor de verdachten te waarborgen en internationale waarnemers tot het proces toe te laten; 2. eist de ogenblikkelijke vrijlating van de gevangenen indien aan deze voorwaarden niet wordt voldaan; 3. verzoekt de Raad een officiële delegatie af te vaardigen om de gevangenen te bezoeken; 4. verzoekt de Raad, de lidstaten en de Commissie zich volledig achter het standpunt van het Parlement te scharen, de wijze waarop dit proces wordt gevoerd nauwlettend in het oog te houden en de uitkomst van het proces in overweging te nemen bij de discussie inzake het aanknopen van genormaliseerde en voor beide zijden vruchtbare betrekkingen met Iran, uitgaande van eerbied voor de fundamentele rechten van de mens; 5. verzoekt de Iraanse autoriteiten zich uit te spreken voor een moratorium op de doodstraf en de mensenrechten van de gevangenen en van religieuze minderheden te respecteren en de grondbeginselen van recht en rechtvaardigheid te eerbiedigen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regering en autoriteiten van Iran, de regering van de Verenigde Staten, de regering van Israël en de voorzitter van de VN-Commissie voor de rechten van de mens. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de situatie van de mensenrechten in Turkije, met name zijn resoluties van 14 mei 1998 (1) en 19 november 1998 (2) over Akin Birdal, A. overwegende dat de Europese Raad in Helsinki in december 1999 aan Turkije de status van kandidaatland voor toetreding tot de Unie heeft toegekend, B. overwegende dat Turkije het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden heeft geratificeerd, C. herinnerende aan het feit dat de rechtbank voor staatsveiligheid Akin Birdal, voorzitter van de Turkse Vereniging voor mensenrechten (ÝHD), op 1 september 1998 tot een jaar gevangenisstraf en een boete van TL 420.000 heeft veroordeeld, omdat hij in een toespraak op wereldvredesdag zou hebben aangezet tot haat; overwegende dat vervolgens het algemeen college van strafkamers van het Hof van Beroep het vonnis van de rechtbank voor staatsveiligheid heeft bekrachtigd en dat er geen hogere rechterlijke instantie bestaat waarbij de heer Birdal beroep kan aantekenen; voorts overwegende dat de Commissie reeds in 1998 in haar voortgangsverslag over Turkije heeft geconstateerd dat deze rechtbanken (rechtbank voor staatsveiligheid) gezien hun karakter beklaagden geen eerlijk proces bieden, D. overwegende dat de heer Birdal in 1998 bij een moordaanslag ernstig gewond raakte en dat in een medisch rapport van het Staatsziekenhuis van Ankara d.d. 22 maart 2000 werd vastgesteld dat aanhoudende gevolgen van deze verwondingen zijn leven in gevaar brengen - een rapport dat echter twee dagen later door het Instituut voor gerechtelijke geneeskunde in Istanboel werd tegengesproken, E. overwegende dat de heer Birdal op 25 september 1999 om gezondheidsredenen in vrijheid werd gesteld, maar dat de Turkse justitie op 30 maart 2000 heeft beslist dat hij de rest van zijn gevangenisstraf in de gevangenis moet uitzitten, F. overwegende dat het Turkse strafrecht, in het bijzonder artikel 312 waarin de vrijheid van meningsuiting in Turkije wordt beknot, tevens heeft geresulteerd in de veroordeling van Neçmettin Erbakan, voormalig premier, van de heer Erdoðan, voormalig burgemeester van Istanboel, en van journalisten, schrijvers en politici, G. erop wijzende dat premier Eçevit op de dag voor de inhechtenisneming van Akin Birdal EP-leden die een bezoek aan Turkije brachten, heeft verzekerd dat in de nabije toekomst wijzigingen van het wetboek van strafrecht, met inbegrip van artikel 312, zijn gepland, 1. is zeer teleurgesteld over de hernieuwde inhechtenisneming van Akin Birdal, niet alleen uit medeleven met hem als persoon, maar ook vanwege het gebrek aan goede wil waarvan Turkije hiermee blijk geeft in zijn betrekkingen met de EU; veroordeelt zijn arrestatie en dringt erop aan dat de Turkse autoriteiten hem en alle andere politieke gevangenen onmiddellijk in vrijheid stellen; 2. is van oordeel dat in deze maatregel duidelijk tot uiting komt dat de Turkse autoriteiten bij lange na niet begrijpen wat het toekomstige lidmaatschap van de EU inhoudt; 3. onderstreept andermaal dat het Europees Parlement vasthoudt aan de conclusies van de Top van Helsinki en de strikte naleving van de criteria van Kopenhagen inzake de eerbiediging van de mensenrechten in de kandidaatlanden; 4. doet een beroep op de Turkse regering om onverwijld het elan van hervormingen en democratisering te herstellen, dat leek in te zetten juist voordat Turkije officieel als kandidaatland werd erkend; 5. verzoekt de regering en de politieke partijen van Turkije de lopende procedure voor de grondwetswijziging aan te grijpen om, in de geest van de akkoorden van Helsinki, dringend noodzakelijke hervormingen door te voeren, om de Turkse overheid in staat te stellen de democratische grondrechten, zoals de vrijheid van meningsuiting te waarborgen overeenkomstig zijn toezeggingen als kandidaatland voor toetreding tot de Unie en dringt bovendien aan op hervormingen ten einde de Turkse rechtspraak daadwerkelijk onafhankelijk te maken; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Turkse regering en het Turkse parlement. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de bezetting van Tibet en de onderdrukking van het Tibetaanse volk door de Chinese autoriteiten, A. gezien het feit dat eerbiediging van de rechten van de mens bij alle vormen van beleid van de EU op de allereerste plaats komt en dat het een van de fundamentele beginselen van de Unie vormt, B. overwegende dat de regering van Peking mevrouw Mary Robinson, Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de rechten van de mens, de toegang tot Tibet weigert, C. overwegende dat de informele besprekingen die tussen de Chinese regering en de Tibetaanse religieuze autoriteiten worden gevoerd niet tot een verbetering van de situatie op het gebied van de mensenrechten in Tibet - met name de vrijheid van meningsuiting - hebben geleid, D. overwegende dat Zijne Heiligheid de Dalai Lama een beroep op de internationale gemeenschap heeft gedaan om maatregelen voor een vreedzame oplossing van het Tibetaanse vraagstuk te nemen, E. gezien de conclusies met betrekking tot China die werden gepubliceerd door de Raad gedurende de zitting van de Raad Algemene Zaken op 20 maart 2000, F. gezien de 56ste bijeenkomst van de VN-Commissie voor de rechten van de mens, G. overwegende dat de dialoog tussen de EU en China over de rechten van mens tot zijn bezorgdheid niet tot voldoende concrete vooruitgang heeft geleid en er nogmaals op wijzend hoeveel belang het hecht aan de mogelijkheden die worden geboden door de dialoog tussen de EU en China over de mensenrechten en het samenwerkingsprogramma, dat voorziet in gezamenlijke werkzaamheden ter bevordering en eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden in China, H. ten zeerste verontrust door het feit dat de Tibetaanse cultuur en het spirituele erfgoed van dit land tot verdwijnen zijn gedoemd, onder meer wegens de overbrenging op grote schaal van etnische Chinezen naar Tibet en de nog steeds voortdurende uitgebreide beperkingen van de fundamentele vrijheden, met name de vrijheid van vergadering, meningsuiting, vereniging en godsdienst, 1. veroordeelt het feit dat de Volksrepubliek China volhardt in zijn discriminatie van het Tibetaanse volk ten aanzien van godsdienst, politiek, onderwijs, taal en cultuur; 2. doet een beroep op de Chinese regering om zonder voorwaarden vooraf met de Dalai Lama in een dialoog over de toekomst van Tibet te treden op basis van diens vijf punten omvattende vredesplan: 1) omzetting van geheel Tibet in een vredeszone; 2) beëindiging van het Chinese bevolkingsoverbrengingsbeleid; 3) eerbiediging van de fundamentele mensenrechten en democratische vrijheden van het Tibetaanse volk; 4) herstel en bescherming van het natuurlijke milieu van Tibet; 5) openen van serieuze onderhandelingen over de toekomstige autonome status van Tibet; 3. verzoekt de Commissie en de Raad openlijk uiting te geven aan hun bezorgdheid over de situatie in Tibet en China en dit punt aan de orde te stellen in bijeenkomsten met China op alle niveaus; verwacht van de Raad dat deze afstand neemt van zijn lijdzame houding tegenover China, die ertoe leidt dat niet over de situatie van de mensenrechten in China wordt gesproken; 4. dringt er bij de Raad op aan om tijdens de huidige bijeenkomst van de VN-Commissie voor de rechten van de mens in Genève het initiatief te nemen voor de aanneming van een resolutie waarin bezorgdheid tot uiting wordt gebracht over de ernstige schendingen van de mensenrechten die in China worden begaan, waaronder de aanhoudende onderdrukking van Tibet; 5. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van de Volksrepubliek China, Zijne Heiligheid de Dalai Lama en het parlement van Tibet in ballingschap. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de doodstraf, A. verheugd over de wereldwijde tendens om de doodstraf af te schaffen, B. verheugd over de oproep van de Comunità de Sant Egidio aan alle regeringen in de wereld om vóór eind 2000 een moratorium op de doodstraf in te stellen, C. ontzet over het feit dat wellicht binnenkort een datum wordt vastgesteld voor de executie van Juan Miguel Garza in de VS, de eerste terechtstelling van een gevangene op grond van het federale recht van de VS sinds 1963, D. met belangstelling ervan kennisnemend dat de gouverneur van Illinois een moratorium op terechtstellingen heeft ingesteld vanwege de ernstige bezorgdheid over de rechtvaardigheid van doodvonnissen in zijn staat, E. kennisnemend van berichten dat het Ministerie van Justitie van de VS een onderzoek doet naar het verband tussen ras en de federale doodstraf en aandringend op openbaarmaking van de methodologie en reikwijdte van dit onderzoek, F. overwegende dat in 1999 in de Verenigde Staten 98 terdoodveroordeelden zijn terechtgesteld, G. verontrust over de schattingen van Amnesty International dat alleen China, de Democratische Republiek Kongo en Irak in 1998 meer doodvonnissen hebben uitgevoerd dan de Verenigde Staten, H. overwegende dat zelfs de Amerikaanse minister van Justitie Janet Reno toegeeft dat tot dusver geen enkel onderzoek de afschrikkende werking van de doodstraf heeft kunnen bewijzen, 1. herhaalt zijn oproep tot afschaffing van de doodstraf en tot onmiddellijke instelling van een moratorium in landen waar de doodstraf nog bestaat; 2. dringt er bij de regering van de VS op aan in te gaan op het verzoek van de Inter-Amerikaanse Commissie voor de Mensenrechten van 27 januari 2000 om de terechtstelling niet te laten doorgaan totdat de commissie de zaak heeft onderzocht en een uitspraak heeft gedaan; 3. verzoekt president Clinton om Juan Garza gratie te verlenen en een onmiddellijk moratorium op federale terechtstellingen in te stellen als eerste stap naar de algehele afschaffing van de doodstraf in de Verenigde Staten; 4. verzoekt ook alle kandidaten die in de huidige presidentsverkiezingen campagne voeren hun steun te geven aan een moratorium op de doodstraf en aan de algehele afschaffing van de doodstraf; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, president Clinton, vice-president Gore en gouverneur Bush, de Inter-Amerikaanse Commissie voor de mensenrechten en de voorzitter van de Commissie voor de rechten van de mens van de VN. Het Europees Parlement, A. overwegende dat de Raad Algemene Zaken van de EU een dringend beroep heeft gedaan op de regering van Zimbabwe om vroegtijdig vrije en eerlijke verkiezingen uit te roepen, B. overwegende dat Zimbabwe voor dit jaar democratische verkiezingen heeft gepland en dat het voor een democratische en duurzame ontwikkeling van het allergrootste belang is dat deze verkiezingen in openheid en transparantie worden gehouden, C. overwegende dat in Zimbabwe basisbeginselen, zoals een volledig onafhankelijk rechtssysteem, eerbiediging van de mensenrechten en werkelijke verantwoordingsplicht, niet ten uitvoer worden gelegd, D. overwegende dat de regering van Zimbabwe een groot deel van de nationale begroting besteedt aan de dekking van de kosten van de militaire operatie in de Democratische Republiek Congo, E. overwegende dat in een steeds oplopende crisis meer dan 800 commerciële boerenbedrijven, van voornamelijk blanke eigenaars, zijn bezet door aanhangers van de regerende Zanu-PF-partij en voormalige guerrillastrijders, in operaties die door het Hof van Justitie illegaal werden verklaard en in een nationaal referendum werden veroordeeld, maar die door president Robert Mugabe, die sinds de onafhankelijkheid in 1980 het bewind voert, werden vergoelijkt, F. eraan herinnerend dat een deel van het land dat onmiddellijk na de onafhankelijkheid werd verdeeld, onterecht werd toegedeeld aan de politieke aanhangers van president Mugabe in plaats van eerlijk te worden verdeeld onder de bevolking, G. overwegende dat vele activisten van de oppositie in Zimbabwe hun steun hebben toegezegd aan de eigenaren van de in beslag genomen boerderijen, H. overwegende dat de inbeslagneming van de boerenbedrijven weer een schending is van de rechtsstaat in Zimbabwe en dat het belangrijke probleem van de landverdeling slechts kan worden opgelost door een democratische en geweldloze procedure op basis van de rechtsstaatbeginselen, 1. wenst dat zo spoedig mogelijk, doch niet later dan de voorgestelde datum van 1 juni 2000, algemene verkiezingen worden gehouden; 2. verzoekt de autoriteiten van Zimbabwe de mensenrechten te eerbiedigen, met inbegrip van de rechten van minderheden, en de internationale verkiezingsvoorschriften na te leven; 3. dringt er bij de autoriteiten van Zimbabwe op aan in het land een democratiseringsproces op gang te brengen, o.a. door de onafhankelijke pers en het maatschappelijk middenveld volledige vrijheid van meningsuiting te verschaffen; 4. verzoekt de regering van Zimbabwe haar troepen uit de Democratische Republiek Congo terug te trekken en de financiële middelen te besteden aan de verbetering van de leefomstandigheden van haar burgers; 5. is van mening dat de landhervorming alleen met geweldloze en wettige middelen kan worden geregeld; 6. maakt van de gelegenheid gebruik om er met klem op aan te dringen dat de rechtsstaat zo spoedig mogelijk wordt hersteld, zodat het normale ontwikkelingsproces voortgang kan vinden; 7. verzoekt de Raad en de Commissie het Europees Parlement te betrekken bij het toezicht op de komende verkiezingen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Paritaire Vergadering ACS/EU, de OAE en de regering van Zimbabwe. Het Europees Parlement, A. gezien de Conferentie over onderwijs voor iedereen in 1990 in Jomtien, waar de regeringen van de wereld overeengekomen zijn om tegen 2000 voor onderwijs voor iedereen te zorgen, de evaluatieconferentie vijf jaar later in 1995 in Amman, en de Wereldtopconferentie voor sociale ontwikkeling van 1995 in Kopenhagen, waar de regeringen de doelstellingen voor gelijkheid tussen man en vrouw verschoven hebben tot 2005, en algemeen lager onderwijs tot 2015, B. gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens en het Verdrag inzake de rechten van het kind, die beide wettelijk bindend zijn en de regeringen van de wereld verplichten om voor gratis onderwijs te zorgen, C. overwegende dat de verwezenlijking van de internationale ontwikkelingsdoelstellingen voor onderwijs een voorafgaande voorwaarde is om andere doelstellingen te kunnen bereiken in de gezondheidszorg, en om het aantal mensen dat in armoede leeft, tegen 2015 met de helft te kunnen verminderen, D. overwegende dat onderwijs en geletterdheid de bouwstenen voor democratie en behoorlijk bestuur vormen, en dat democratische samenlevingen niet kunnen bestaan als ze geen toegang tot degelijk onderwijs geven, E. gezien de bijeenkomst van het Wereldonderwijsforum van 26 tot 28 april 2000 in Dakar, F. overwegende dat er 125 miljoen kinderen zijn die niet naar school gaan, en 880 miljoen volwassenen die niet kunnen lezen of schrijven, G. overwegende dat tweederde van de kinderen die niet naar school gaan, meisjes zijn, H. overwegende dat onderwijs een mensenrecht is en dat de regeringen er dus voor te zorgen hebben, I. overwegende dat het hulpprogramma van de Gemeenschap en de EU-lidstaten de grootste groep geldschieters vormen, J. overwegende dat maar ongeveer 2% van de ontwikkelingshulp van de overheid aan minimumonderwijs wordt besteed, hetgeen ver onder het bedrag ligt dat nodig is om onderwijs voor iedereen te kunnen betalen, K. overwegende dat de nieuwe ACS-EU-Overeenkomst het maatschappelijk middenveld een welbepaalde rol in de nationale ontwikkelingsprocessen toekent, 1. verzoekt de Commissie om zich op het Wereldonderwijsforum in Dakar te laten vertegenwoordigen op het hoogste politieke niveau en er daarmee voor te zorgen dat haar uitdrukkelijke toezeggingen voor minimumonderwijs overeenstemmen met haar inzet om minimumonderwijs in de ontwikkelingslanden een hogere prioriteit te laten geven; 2. vraagt de Commissie en de lidstaten om ervoor te zorgen dat hun steun voor minimumonderwijs voldoende groot is zodat geen enkel ontwikkelingsland dat er zich toe verplicht heeft om iedereen onderwijs te verstrekken, door geldgebrek verhinderd worden om dat te doen; dat betekent dat de bedragen voor minimumonderwijs op de begroting 2001 minstens verdubbeld moeten worden; 3. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan dat ze de ontwikkelingslanden op het Wereldonderwijsforum aanmoedigen om een groter aandeel van de nationale begroting aan minimumonderwijs te besteden en het nationale onderwijsbudget rechtvaardig te verdelen; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten om in Dakar het opstellen van nationale onderwijsbeleidsplannen te ondersteunen, die duidelijke en bindende werkwijzen voor voortdurend overleg met het maatschappelijk middenveld omvatten; 5. verzoekt de Commissie om de bilaterale steun van de lidstaten voor het onderwijsbeleid doeltreffend te coördineren en er daarbij op toe te zien dat de ontwikkelingslanden geen kostbare middelen verkwisten om te beantwoorden aan eisen van hun geldschieters; 6. verzoekt de Commissie en de lidstaten speciale inspanningen om te zorgen dat de verschillen in deelname van jongens en meisjes aan het onderwijs tegen 2005 ongedaan gemaakt zijn; 7. dringt er bij de Commissie op aan dat ze haar toezegging aan het Europees Parlement gestand doet om een mededeling over de rechten van het kind uit te geven, met een onderdeel over kindgericht ontwikkelingsbeleid; 8. doet een oproep tot de lidstaten om spoedig en grootmoedig schulden kwijt te schelden om de financieringsinspanningen van de ontwikkelingslanden voor onderwijs voor iedereen te ondersteunen; 9. doet een oproep tot het IMF en de Wereldbank om erop toe te zien dat hun beleidsvoering de gelijkheid en verantwoordingsplicht in het onderwijs niet ondermijnt; meer bepaald mag hun beleid niet de pogingen van de nationale regeringen tegenwerken om te voldoen aan de internationale ontwikkelingsdoelstellingen; 10. verzoekt de UNESCO om samen te werken met de ontwikkelingslanden en geldschieters om doelmatige en waardevolle doelstellingen uit te werken voor beleidsonderdelen als de opleiding van leraren, de uitwerking van leerprogramma's en gelijkheid van man en vrouw; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de UNESCO, het VN-ontwikkelingsprogramma, het VN-fonds voor bevolkingsproblemen UNFPA, de UNICEF, het IMF en de Wereldbank. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over Taiwan en China, met name die van 18 juli 1996 over de rol van Taiwan in internationale organisaties (1) , A. overwegende dat na de onlangs gehouden presidentsverkiezingen Tsjen-Sjui-bian, de kandidaat van de Democratische Progressieve Partij aan de macht is gekomen, nadat de Nationalistische Partij (Kwomintang) meer dan vijftig jaar aan de macht was geweest, B. overwegende dat uit de opkomst van meer dan 82% blijkt dat de kiezers bijzonder veel belangstelling hebben voor het democratische proces en hieraan zeer actief deelnemen, C. overwegende dat Tsjen-Sjui-bian tot president is gekozen en dat Annette Lu met 39,3% van de stemmen tot vice-president is gekozen en dat zij op 20 mei 2000 hun ambt zullen aanvaarden, D. ernstig verontrust over de dreigementen van de Chinese autoriteiten, die de verkiezingscampagne hebben proberen te beïnvloeden en ondermijnen, E. overwegende dat de Volksrepubliek China (VRC) op 21 februari 2000 een witboek het licht heeft doen zien waarin wordt gedreigd met militair geweld indien Taiwan de onafhankelijkheid zou uitroepen, maar eveneens wanneer Taiwan onderhandelingen over een uiteindelijke hereniging met China voor onbepaalde tijd blijft uitstellen, F. overwegende dat Tsjen heeft gezegd de onafhankelijkheid niet te zullen uitroepen en onmiddellijk na de verkiezingen heeft aangeboden de Chinese leiders te ontmoeten voor een "vredestop”, G. met nadruk wijzend op de positieve en constructieve rol die Taiwan in de regio zou kunnen spelen met betrekking tot de rechten van de mens, de ontwikkeling van de democratie en de versteviging van de rechtsstaat, 1. juicht de verkiezingsuitslag toe omdat deze nogmaals aantoont dat Taiwan zich heeft ontwikkeld tot een volwassen democratie; 2. verwerpt ieder dreigement met militair geweld en doet een beroep op China en Taiwan af te zien van alle uitdagende acties; 3. verzoekt China en Taiwan via dialoog en onderhandelingen tot een oplossing van hun geschillen te komen en juicht het feit toe dat de onlangs gekozen president de Volksrepubliek China de mogelijkheid heeft geboden onmiddellijk te onderhandelen over het aanknopen van handelsbetrekkingen en de verwezenlijking van rechtstreekse verbindingen tussen beide landen; 4. stelt vast dat de VRC en Taiwan zich hebben verplicht tot uiteindelijke hereniging op basis van het Eén-China-beleid dat uitgaat van democratische ontwikkeling, eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat; 5. wijst er nogmaals op dat een constructieve en vreedzame samenwerking tussen de Aziatische landen en een goede samenwerking tussen de Aziatische landen en de Europese Unie in het meer algemene belang van de Europese Unie is; 6. verzoekt de lidstaten van de EU en de Commissie hun betrekkingen met Taiwan te intensiveren opdat Taiwan beter vertegenwoordigd is in internationale fora (o.a. de WTO), en een vertegenwoordiging van de Commissie in Taipei te openen; 7. verzoekt zijn Delegatie voor de betrekkingen met China naar wegen te zoeken om betrekkingen met het parlement van Taiwan aan te knopen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en aan de regeringen van Taiwan en de Volksrepubliek China. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0116/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 331 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1998) 695 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(1999) 659 - C5-0345/1999 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0100/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 485 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 149 en 150 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0278/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0099/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 488 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en 285 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0220/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0073/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 235 - C5-0124/1999 ), - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de communautaire bijstand ten behoeve van het stabilisatie- en associatieproces in bepaalde landen van Zuidoost-Europa: CARA-programma (Community Association and Reconstruction Assistance) Richtsnoeren en voorschriften voor de bijstand ten behoeve van Albanië, Bosnië-Herzegovina, Kroatië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en de Federale Republiek Joegoslavië in het kader van het toekomstige CARA-programma (2000-2006) van 8 december 1999 ( COM(1999) 661 ), - onder verwijzing naar het verslag van het Finse voorzitterschap en van de Commissie aan de Europese Raad van Helsinki betreffende maatregelen van de Europese Unie ter ondersteuning van het stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa van 10-11 december (Raad 13814/99), - gezien het besluit over de instelling van een stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa van 10 juni 1999 in Keulen en gezien de verklaring van de deelnemers aan de Balkan-Top over het stabiliteitspact van 30 juli 1999 in Sarajevo, - gezien het door de Regionale Tafel van het stabiliteitspact op 16 september 1999 in Brussel goedgekeurde werkprogramma en gezien de tot dusverre bereikte resultaten van de werkzaamheden van de drie arbeidstafels, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0069/2000 ), A. ervan overtuigd dat het herstel van vrede, stabiliteit, democratie en rechtsstaat alsmede de economische ontwikkeling in Zuidoost-Europa een van de belangrijkste uitdagingen voor de Europese Unie in de komende jaren is en ook het vermogen van de EU om een doeltreffend, op conflictpreventie gericht, civiel en militair crisismanagement te ontwikkelen, op de proef zal stellen, B. ervan overtuigd dat de problemen van de regio niet los van elkaar en gescheiden van de problemen in de rest van Europa kunnen worden behandeld, C. overwegende dat de Kosovo-crisis nog eens duidelijk heeft gemaakt dat de Balkan-regio deel uitmaakt van Europa, en dat etnische conflicten, vluchtelingenstromen en labiele volkseconomieën in sterke mate de stabiliteit van heel Europa kunnen beïnvloeden, D. ervan overtuigd dat het stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa een juist conceptioneel kader voor crisispreventie is waarin de regio als geheel wordt beschouwd, en totstandbrenging van democratie, economische ontwikkeling en veiligheid worden beschouwd als elementen die van elkaar afhankelijk zijn, E. overwegende dat alle betrokken landen in de regio de resolutie van de Verenigde Naties betreffende de eerbiediging van de onderlinge grenzen in de regio dienen na te leven, F. overwegende dat alle landen van de regio - in verschillende mate - met dezelfde problemen hebben te kampen: zwakke politieke instellingen en rechtsonzekerheid, geen vrije media, corruptie en criminaliteit, vernietiging of verwaarlozing van infrastructuur en milieu, een gebrekkig functionerend bedrijfsleven en een gering investeringsniveau, hoge werkloosheid, een inefficiënt fiscaal en banksysteem, ontoereikend grensbeheer, een te kleine particuliere sector en een gebrekkige economische wetgeving, G. overwegende dat na de conflicten in het voormalige Joegoslavië wederopbouw niet uitsluitend in fysieke en economische zin moet worden opgevat, maar ook sociale, maatschappelijke en institutionele wederopbouw inhoudt, en dat derhalve het herstel van de rechtsstaat centraal moet staan bij iedere wederopbouwstrategie, H. overwegende dat de schade als gevolg van de bombardementen door de NAVO van de productiestructuur en de civiele infrastructuur van de Federale Republiek Joegoslavië ernstig is en dat deze gevolgen heeft voor het normale, elementaire verloop van het dagelijks leven, van gezondheidszorg, voeding en werkgelegenheid tot energievoorziening, enz.; I. overwegende dat er op de lange termijn geen stabiliteit in de regio kan komen zolang de Federale Republiek Joegoslavië geïsoleerd blijft, omdat daardoor de kloof in het geografisch hart van de regio en de destabiliserende factoren in dit kwetsbare deel van Europa aanwezig blijven, J. overwegende dat het aanbod van de Europese Unie aan Bosnië-Herzegovina, Kroatië, de Federale Republiek Joegoslavië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Albanië om stabilisatie- en associatieovereenkomsten (SAO) te sluiten deze landen op lange termijn uitzicht biedt op een lidmaatschap van de Europese Unie, K. overwegende dat het stabiliteitspact het verbindende element vormt tussen deze vijf SAO-landen en de kandidaat-landen Bulgarije en Roemenië, alsmede Hongarije en Slovenië, en dat zij allemaal, samen met de Europese Unie en haar lidstaten, de VS, Rusland, Canada, Japan en Turkije alsmede met de internationale organisaties en internationale financiële instellingen om dezelfde regionale tafel zitten, waar programma's voor de ontwikkeling van de regio worden behandeld, L. ervan overtuigd dat het aanbod van de Europese Unie betreffende integratie in de Europese structuren en de ondersteuning van de regionale samenwerking niet als alternatieven moeten worden opgevat, maar als twee elkaar aanvullende en versterkende processen, M. overwegende dat de Europese Unie tussen 1991 en 1999 de vijf landen van de regio reeds meer dan € 7,5 miljard aan financiële steun heeft verleend en dat de Commissie heeft voorgesteld voor de periode 2000-2006 een bedrag van ca. € 5,5 miljard beschikbaar te stellen, alsmede € 6,2 miljard voor Roemenië en Bulgarije, 1. beschouwt het stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa als de op dit moment belangrijkste taak van de Europese Unie, die van cruciaal belang is voor de toekomstige vrede en stabiliteit in Zuidoost-Europa alsook voor de politieke geloofwaardigheid van de Unie; 2. verzoekt de Europese Unie derhalve om met alle beschikbare instrumenten, programma's en financieringsmogelijkheden binnen het stabiliteitspact het voortouw te nemen; 3. verzoekt de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en de met buitenlandse betrekkingen belaste Commissaris ervoor te zorgen dat de werkzaamheden van de Europese Unie als de belangrijkste donor voor de regio, en die van de speciale coördinator als verantwoordelijke voor de uitvoering van het pact, nauwkeurig op elkaar worden afgestemd; 4. dringt erop aan dat door middel van zo'n nauwe afstemming en door een versterking van de Europese pijler binnen de structuur van het stabiliteitspact het grote aantal actoren op de Balkan wordt teruggedrongen en er meer doorzichtigheid bij het gebruik van reeds bestaande structuren tot stand wordt gebracht; 5. steunt het strategisch concept van het stabiliteitspact in de zin van een preventief beleid, waarbij kwesties op het gebied van externe en interne veiligheid, democratisering en rechtsstaat en van economische ontwikkeling als nauw met elkaar samenhangende taken op voet van gelijkheid en naast elkaar moeten worden behandeld; 6. wijst erop dat de extreem nationalistische kringen in een isolement moeten worden geplaatst die zich keren tegen het streven om terug te keren naar een democratische dialoog, en die de daaruit voortvloeiende economische ontwikkeling die door gematigde groeperingen in de regio wenselijk wordt geacht, in de weg staan ; 7. neemt kennis van de resultaten van de op 29 en 30 maart 2000 gehouden financieringsconferentie voor projecten in het kader van het stabiliteitspact en beschouwt de uitvoering ervan als een cruciale test voor het vermogen van het pact om politieke concepten in praktijk te brengen; verwacht van de Commissie dat zij bij de projectfinanciering een cruciale voortrekkersrol gaat spelen; 8. verzoekt de Commissie in het kader van een nieuw associatie- en wederopbouwprogramma voor de vijf landen van de westelijke Balkan (CARA), in het kader van Phare en met gebruikmaking van Interreg concrete projecten van alle drie arbeidstafels mede te financieren; daarbij moeten niet alleen regionale economische projecten worden gesteund, maar moet ook speciale aandacht worden geschonken aan projecten van de eerste arbeidstafel betreffende democratisering en ondersteuning van de burgermaatschappij, alsmede van de derde arbeidstafel betreffende regionale ontwapening, opruimen van mijnen, verbeteren van de politieactiviteiten en anticorruptiemaatregelen; 9. verlangt dat de Commissie in dit verband overgaat tot een algehele evaluatie van de waarnemersmissie van de Europese Unie (EUMM) teneinde met het Europees Parlement van gedachten te wisselen over een mogelijke herdefiniëring van haar taken, met name ten aanzien van conflictpreventie en vertrouwensvorming in het nieuwe kader van het stabiliteitspact; 10. verklaart dat, indien een van de landen een beleid of activiteiten ontwikkelt die gericht zijn op unilaterale wijzigingen van de grenzen of op enige andere wijze schadelijk zijn voor het stabiliteitspact, dit land wordt uitgesloten van de financieringsprocedures van het stabiliteitspact; 11. onderstreept dat de Europese Unie met het door haar ingeleide stabilisatie- en associatieproces de volkeren in de regio op de langere termijn uitzicht op integratie in haar structuren biedt en hun bijgevolg, na jarenlang lijden, weer hoop geeft op een betere toekomst; 12. is van mening dat het regionaal concept dat de Europese Unie sinds 1996 toepast voor de westelijke Balkan nog altijd geldigheid heeft, waarbij het beginsel van politieke conditionaliteit ook in het kader van het stabiliteitspact moet worden toegepast; 13. is van mening dat met het oog op het verzekeren van een zo snel mogelijk effect van het stabiliteitspact en de noodzakelijke financiële steun voor het associatie- en stabilisatieproces met de grootste mogelijke urgentie een uitgebreid hulpprogramma voor de vijf SAO-landen moet worden ingediend; 14. dringt erop aan dat daarbij speciale aandacht wordt geschonken aan de regionale samenwerking en dat meerlandenprogramma's en grensoverschrijdende projecten in het kader van het stabiliteitspact mogelijk blijven; 15. is van mening dat de bevoegdheid van het Europees Bureau voor wederopbouw niet alleen voor Kosovo moet gelden, maar moet worden uitgebreid tot alle landen die onder de nieuwe associatie- en wederopbouwverordening vallen en dat het Bureau de verantwoordelijkheid moet krijgen voor de tenuitvoerlegging van de horizontale programma's van de Europese Unie alsmede voor de coördinatie met projecten van andere internationale donoren; 16. gaat ervan uit dat naast de regionale projecten voor elk land specifieke nationale programma's moeten worden ontwikkeld die toegespitst zijn op de specifieke behoeften en omstandigheden van elk land en die worden uitgevoerd onder auspiciën van de desbetreffende, ter plaatse aanwezige EU-delegaties; 17. beschouwt in dezen Bosnië-Herzegovina, Kosovo en Albanië als bijzondere crisishaarden waaraan de Europese Unie en de internationale gemeenschap speciale aandacht moeten blijven besteden, waarbij een zinvolle en realistische grens tussen de werkzaamheden van de instellingen buiten het stabiliteitspact, bijvoorbeeld UNMIK, en de activiteiten van het stabiliteitspact moet worden getrokken; 18. is wat dit betreft van mening dat een streng wapenbeheersingsbeleid van fundamenteel belang is voor de stabilisatie en de veiligheid van zowel deze drie landen als de gehele regio; dringt er derhalve bij de lidstaten en alle ondertekenaars van het stabiliteitspact op aan een gemeenschappelijk programma op te zetten om de lokale politie te steunen en op te leiden en tegelijk de nationale legers zo klein mogelijk te houden; 19. beschouwt in het geval van de Federale Republiek Joegoslavië de selectieve opheffing van sancties als een mogelijkheid om de Servische oppositie te versterken en het Milosevic-regime te verzwakken; 20. vindt dat er onderscheid moet worden gemaakt tussen sancties gericht tegen de Joegoslavische machthebbers en tegen de bevolking van het land, opdat sancties gericht tegen de bevolking geleidelijk kunnen worden opgeheven teneinde de democratische dialoog in Joegoslavië te bevorderen; 21. steunt de deelneming van Montenegro aan de politieke dialoog die met de democratische krachten in de Federale Republiek Joegoslavië is aangegaan; 22. verlangt dat in het belang van de gehele regio zo snel mogelijk de voorwaarden voor een vrije bevaarbaarheid van de Donau worden geschapen; 23. is ingenomen met de democratische veranderingen in Kroatië en moedigt de nieuwe regering aan de nodige maatregelen te nemen zodat de Europese Unie haar hulp aan het land en de onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst kan uitbreiden; 24. wijst met nadruk op de noodzaak van rechtstreekse steun aan de gemeenten in de regio en uitbreiding van de samenwerking en het partnerschap tussen gemeenten van Zuidoost-Europa en van de Europese Unie, met name voor de opbouw van instellingen van openbaar bestuur en de ontwikkeling van de plaatselijke economie; 25. verzoekt de Raad en de Commissie op actieve wijze deel te nemen aan de Conferentie over ontwikkeling en veiligheid in het gebied van de Adriatische en Ionische Zee op 19 en 20 mei 2000, en daarmee overeenkomstig conclusies van de buitengewone Europese Raad van Tampere een waardevolle bijdrage aan het stabiliteitspact te leveren; 26. is van mening dat het stabiliteitspact ook van groot belang is over de grenzen van de regio heen en verlangt derhalve dat de Republiek Moldavië de kans krijgt om rechtstreeks deel te nemen aan het stabiliteitspact; 27. beschouwt de bestrijding van corruptie en georganiseerde criminaliteit als een essentiële voorwaarde voor de opbouw van een burgermaatschappij die gebaseerd is op normen van de rechtsstaat en democratie en verlangt in dit verband dat adequate aandacht wordt geschonken aan de selectie, de opleiding en een adequate betaling van politiefunctionarissen; 28. stelt voor de SAO-landen vrijhandel tegen het nultarief aan te bieden met de Europese Unie, de EVA, EER en CEFTA alsmede compensatie voor de meest recente tariefaanpassingen, omdat deze maatregelen de economische ontwikkeling stimuleren en smokkelactiviteiten en georganiseerde misdaad terugdringen; 29. wijst op het toenemende gevaar van de banden tussen criminele organisaties die in sommige landen in Zuidoost-Europa opereren en de criminele organisaties in dicht bij dit gebied gelegen lidstaten zoals Italië en Griekenland; constateert dat deze banden helaas een vruchtbare bodem vinden in illegale praktijken zoals smokkel, drugshandel en handel in clandestiene immigranten; 30. verzoekt de Raad, de Commissie en de coördinator van het pact een specifiek initiatief te steunen betreffende het sluiten van akkoorden inzake politiële en justitiële samenwerking tussen de Europese Unie en de betrokken landen en de projecten die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging daarvan actief te ondersteunen; 31. onderstreept het belang van de onafhankelijke media voor de ontwikkeling van de burgermaatschappij; begroet het in het kader van het stabiliteitspact ontworpen handvest voor vrije media, dat echter ook materieel, door middel van nauwkeurig omschreven projecten, doelgericht moet worden ondersteund; 32. dringt aan op de invoering van een vrij en onafhankelijk regionaal netwerk van bestaande zenders in elk land van de regio, om te zorgen voor vervlechting en synergie van nationale en lokale zenders teneinde eerlijke en adequate informatie te waarborgen; 33. verlangt dat bijzondere aandacht wordt geschonken aan de scholing in tolerantie en samenwerking, vooral in het onderwijs, en met name bij de samenstelling van schoolboeken, curricula, enz.; 34. steunt de uitwerking van concrete plannen die bijdragen tot een culturele en religieuze toenadering tussen de landen; wijst op de noodzaak om de monumenten en het cultureel erfgoed in de regio met doelgerichte acties te beschermen; 35. onderstreept de belangrijke rol van internationale en lokale niet-gouvernementele instellingen (NGO's) bij de economische en maatschappelijke wederopbouw; wijst erop dat zoveel mogelijk lokale NGO's meer inspraak moeten krijgen bij wederopbouwprojecten, waarbij anderzijds streng en doeltreffend toezicht op de financiële procedures moet worden gehouden om corruptie te voorkomen; 36. herhaalt zijn eis betreffende actieve regionale steun van de Europese Unie in het kader van het stabiliteitspact, waarmee regionale infrastructuurprojecten, zoals de uitbreiding van de Europese corridors acht en tien, grensoverschrijdende energie-, milieu- en waterprojecten, gemeenschappelijke verbetering van het grensbeheer en van de douane kunnen worden gesteund; 37. begroet het jongste initiatief van de Commissie voor een regionaal plan voor herstel van het milieu in het kader van het stabiliteitspact; 38. verzoekt de Commissie vooral door middel van een gecoördineerde werkwijze van de afzonderlijke diensten ervoor te zorgen dat er geen handelsbarrières tussen de landen van de regio, vooral tussen de toetredingskandidaten en de andere landen, ontstaan; 39. steunt het streven van de Europese Commissie om een doeltreffend mechanisme voor civiel crisisbeheer in het leven te roepen; 40. staat positief tegenover het idee om een "crisisreactiefonds” in het leven te roepen en verklaart zich als onderdeel van de begrotingsautoriteit bereid in een vroeg stadium gezamenlijk overleg te plegen over de voorwaarden van zo'n fonds; 41. verklaart zich bereid mee te werken aan de versterking van de parlementaire dimensie in de regio; zal derhalve het initiatief nemen om zijn huidige bilaterale betrekkingen met de parlementen van de regio met een jaarlijkse multilaterale bijeenkomst in het kader van het stabiliteitspact aan te vullen; 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 232 - C5-0114/1999 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 mei 1999 over een eerdere mededeling van de Commissie over financiële diensten: het opzetten van een actiekader voor financiële diensten ( COM(1998) 625 - C4-0688/1998 ) (1) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de ommissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0059/2000 ), A. overwegende dat de onderhavige mededeling de basis vormt voor een toekomstig werkprogramma dat zal resulteren in 43 concrete maatregelen die binnen een termijn van vijf jaar aangenomen moeten worden om volledig te kunnen profiteren van de voordelen van de invoering van de euro en om de stabiliteit en de concurrentie van de financiële markten van de Unie te garanderen, B. overwegende dat de in het actieplan genoemde strategische doelstellingen (uniforme EU-wholesalemarkt, open en veilige retailmarkten, moderne prudentiële regels en controle en omvattender voorwaarden voor een optimale financiële interne markt) kunnen worden samengevat in twee rubrieken, namelijk verdere ontwikkeling van de interne markt voor technische diensten (liberalisatie van de sector) en verbetering van een aantal technische aspecten (beperking van het systeemrisico en/of verbetering van het systeem voor de voorspelling van deze risico's, alsook vergemakkelijking van het sluiten van transacties), C. overwegende dat er nog grote vorderingen moeten worden gemaakt alvorens van een echte retailmarkt voor financiële diensten in de EU kan worden gesproken; dat er nog tal van concurrentie belemmerende factoren zijn, onder andere omdat de bestaande wetgeving niet wordt geïmplementeerd en gehandhaafd en de interpretatie van de bestaande richtlijnen per lidstaat verschilt, D. overwegende dat weliswaar algemeen wordt erkend dat met het oog op de consolidering van de interne markt voor financiële diensten de obstakels voor het goede functioneren van deze markt moeten worden weggenomen, maar dat er nog steeds aanzienlijke verschillen van mening bestaan over de aard van deze obstakels, o.a. omdat de Commissie deze nooit nader heeft omschreven, E. overwegende dat de Commissie van mening is dat de Unie ernaar moet streven de aan de marktontwikkelingen aan te passen prudentiële regelgeving met betrekking tot de financiële markt op het hoogste niveau te handhaven, en zich bereid heeft verklaard om een open discussie aan te gaan over de structuren die nodig zullen zijn om passende regelgeving te waarborgen, F. overwegende dat het nauwelijks aanvaardbaar is dat een (op zijn minst niet-professionele) belegger financiële producten kan kopen waarvan hij de juridische regeling niet kent, of bij conflicten in beroep moet gaan in een rechtsstelsel en volgens procedures die hem volstrekt onbekend zijn, G. overwegende dat een optimaal functionerende markt voor financiële diensten een fiscaal kader veronderstelt, dat de grensoverschrijdende effectentransacties vergemakkelijkt, de mogelijkheden voor belastingontwijking en -ontduiking beperkt en niet tot een gevaarlijke verplaatsing van spaargelden en investeringen binnen de Unie leidt, H. overwegende dat het toezicht op financiële instellingen in het EG-Verdrag nauwelijks wordt genoemd, maar dat hierin alleen wordt gewezen op de mogelijkheid de ECB "specifieke taken op te dragen betreffende het beleid op het gebied van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en andere financiële instellingen, met uitzondering van verzekeringsondernemingen” (art. 105, lid 6), I. overwegende dat er mechanismen in het leven moeten worden geroepen voor de samenwerking met de autoriteiten van derde landen, omdat solide en coherente voorschriften, die gelijke internationale voorwaarden waarborgen, met het toenemende tempo van de internationale liberalisering steeds belangrijker zullen worden, J. overwegende dat de Commissie van mening is dat het voor de ontwikkeling van het actieplan noodzakelijk is dat de formele wetgevingsprocedure wordt versneld ( fast track ) en dat aan de Commissie ruimere bevoegdheden moeten worden verleend met betrekking tot de interpretatie van gevoelige of voor verbetering vatbare aspecten, wat ernstige twijfel doet rijzen over de rol van het Parlement en de uitholling van de wettelijke normen die in het actieplan worden voorzien, K. overwegende dat het Europees Parlement de Commissie in zijn voornoemde resolutie van 4 mei 1999 heeft verzocht specifieke maatregelen te treffen, nl.: L. overwegende dat de snelheid waarmee de markten zich ontwikkelen - als gevolg van de communicatietechnologie en de liberalisering van het kapitaalverkeer -, de werkzaamheden van het Bazelse Comité en de opkomst van nieuwe spelers op de markt, zoals financiële conglomeraten, wellicht een herziening van de prioriteiten en nieuwe maatregelen noodzakelijk maken die nog niet in het actieplan zijn voorzien, 1. juicht de doelstellingen en beginselen van het actieplan voor financiële markten toe, aangezien de daarin vervatte voorstellen de concurrentiepositie van de sector financiële diensten van de EU moeten verstevigen onder waarborging van de belangen van de consument; stelt evenwel vast dat een zeer klein aantal van de geplande maatregelen volledig nieuw zijn, maar dat het actieplan over het geheel genomen beschouwd kan worden als een omvattend overzicht van de stand van zaken met betrekking tot de financiële markten van de Unie, waarbij wordt aangegeven welke maatregelen nodig zijn om te kunnen profiteren van de voordelen van de euro en de geïntegreerde financiële markten; 2. is van mening dat de invoering van de euro de totstandbrenging van competitieve financiële markten in de Unie een nieuwe impuls geeft, en dat de stabiliteit van deze markten door de toetreding van alle lidstaten tot de EMU zou worden vergroot; 3. stemt in met de strategische doelstellingen van het actieplan; wijst er echter op dat deze doelstellingen niet kunnen worden verwezenlijkt tenzij de bestaande institutionele regelingen volledig worden hervormd; dringt er daarom bij de Commissie op aan een lijst op te stellen van de administratieve bepalingen of praktijken die de aanbieders van financiële diensten of de beleggers belemmeren te profiteren van de kansen die een interne financiële markt biedt; 4. is van oordeel dat de Commissie met spoed voorstellen moet indienen met het oog op harmonisatie van de wetgeving, teneinde de momenteel in de diverse lidstaten bestaande juridische en administratieve obstakels weg te nemen die een belemmering vormen voor de ontwikkeling van geïntegreerde effectenhandelsystemen en die het onmogelijk maken te profiteren van de voordelen die de toegang tot bepaalde EU-kapitaalmarkten zou kunnen bieden; daarbij moet zij ook zorgen voor de nodige waarborgen om beleggers te beschermen tegen de risico's van fraude en wanbeheer die de openstelling van de financiële markten kunnen inhouden; bovendien moet een diepgaand onderzoek worden gewijd aan de wettelijke en fiscale factoren die KMO's en de vennootschappen verhinderen volledig profijt te trekken van de eenheidsmunt, bijvoorbeeld doordat zij geen gebruik kunnen maken van technieken voor grensoverschrijdend beheer van contanten; Ten aanzien van de maatregelen betreffende de wholesalemarkten 5. steunt de maatregelen die emittenten in staat stellen om in de gehele EU (de richtlijn van 1989 inzake het prospectus en de richtlijn van 1982 inzake de periodieke financiële informatieverstrekking) kapitaal aan te trekken om andere redenen dan die welke in het actieplan worden vermeld; de eerste dient ingrijpend te worden herzien omdat de definitie van "EU-effecten” zo ruim is dat alles onder de noemer "EU-effecten” kan vallen en omdat de beschikbaarheid van vereenvoudigde prospectussen in de taal van de belegger in wiens lidstaat de effecten op de markt worden gebracht een belangrijk marketinginstrument is; de tweede dient te worden herzien omdat de informatievereisten in een interne markt veranderd zijn; 6. dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk (prioriteit 1) wetsvoorstellen in te dienen over het "onderscheid tussen gevorderde beleggers en retailbeleggers”, en zich daarbij te laten leiden door de werkzaamheden van het "Forum of European Securities Commissions”, over "marktmanipulatie” en over de herziening van de richtlijn uit 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied beleggingen in effecten; 7. is van mening dat de voorgestelde maatregelen voor de bedrijfssector in een bredere mondiale context moeten worden gezien en niet uitsluitend als een gevolg van de interne markt; dringt er dientengevolge bij de Commissie op aan uit te leggen om welke redenen de huidige regelingen moeten worden herzien, en een mededeling op te stellen waarin goede praktijken van ondernemingsbestuur ( benchmarking ) worden geanalyseerd alvorens voorstellen te doen voor bindende regels of niet-bindende aanbevelingen op dit gebied; 8. onderstreept dat de Commissie, gezien de huidige omvang van de herstructureringsprocessen in de financiële sector, wetgevingsvoorstellen moet indienen met betrekking tot grensoverschrijdende fusies van naamloze vennootschappen en verplaatsing van zetels van ondernemingen, wat betekent dat de tiende en de veertiende richtlijn inzake vennootschapsrecht moeten worden gewijzigd; 9. acht actualisering van de huidige richtlijnen betreffende de financiële verslaglegging dringend noodzakelijk, omdat momenteel eenzelfde transactie op verschillende manieren kan worden geregistreerd, afhankelijk van het rechtsstelsel waarvoor gekozen wordt, en omdat deze richtlijnen bovendien kwalitatief onderdoen voor de Amerikaanse regelgeving op dit gebied; 10. beklemtoont dat weinig aandacht wordt besteed aan de problemen van de wholesale-klanten van de banken, variërend van kleine en middelgrote bedrijven tot grotere vennootschappen, voor wie de regulerings- en logistieke kosten van handelstransacties in de euro-zone nog steeds zeer hoog zijn in vergelijking met de binnenlandse markt; 11. is van mening dat de richtlijn van 1976 over de verzekeringstussenpersonen zo moet worden aangepast dat de consument meer bescherming gaat genieten en er gemeenschappelijke vereisten worden ingevoerd ten aanzien van onder meer registratie, financiële zekerheid en informatieverstrekking aan de consument; ook moeten de solvabiliteitsvereisten in de verzekeringsrichtlijnen worden gewijzigd; in verband hiermee wordt verzocht om aan het voorstel tot wijziging van de richtlijn inzake verzekeringstussenpersonen prioriteit 1 te geven, in plaats van prioriteit 2 zoals voorzien in het actieplan; 12. deelt de opvatting van de ECB dat de Raad de aanneming van de richtlijnen betreffende het openbaar aanbod tot verwerving, het statuut van de Europese vennootschap, en de liquidatie van banken onnodig heeft vertraagd en wijst in dit verband naar zijn resolutie van 4 mei 1999 waarin het gebrek aan vooruitgang met betrekking tot de aanneming van deze essentiële richtlijnen wordt betreurd, ondanks het feit dat de lidstaten sterk op deze initiatieven aandringen; 13. herhaalt het in zijn resolutie van 4 mei 1999 ingenomen standpunt dat het de maatregelen van individuele beurzen tot stroomlijning van de systemen ondersteunt, maar is van mening dat de invoering van nieuwe op elektronische middelen geënte procedures tot consolidatie en meer efficiency zou leiden en kleine en middelgrote ondernemingen toegang tot risicokapitaal zou geven; Ten aanzien van de maatregelen betreffende de retailmarkten 14. wijst erop dat de in het actieplan genoemde maatregelen waarmee gestreefd wordt naar open en veilige retailmarkten niet de maatregelen zijn waar het Parlement om heeft gevraagd; verzoekt de Commissie derhalve aan het Parlement kenbaar te maken welk standpunt zij inneemt met betrekking tot het codificeren van informatie voor kopers, goede praktijken op het gebied van hypothecair krediet, het algemeen belang in het verzekeringswezen en een interne markt voor betalingen; 15. wijst erop dat de retailmarkten op het gebied van de financiële diensten van land tot land verschillend zijn geregeld waardoor de consument de toegang tot een ruimer aanbod en goedkopere diensten wordt onthouden; verwelkomt derhalve de diverse door de Commissie ingediende voorstellen om de consument de instrumenten te geven die noodzakelijk zijn om actief aan de interne markt voor financiële diensten deel te nemen; 16. verwelkomt het initiatief van de Commissie om een diepgaand onderzoek in te stellen naar de regels inzake de bescherming van de consument in de sector financiële diensten en wijst erop dat het absoluut noodzakelijk is een harmonieus evenwicht te scheppen tussen de beginselen van liberalisering van de markt enerzijds en bescherming van de consumenten anderzijds, wil het systeem de vereiste mate van doeltreffendheid krijgen; wijst erop dat het gemeenschappelijke niveau van bescherming in ieder geval op basis van de hoogste normen moet worden vastgesteld; 17. herhaalt het in zijn resolutie van 4 mei 1999 ingenomen standpunt dat "open en veilige retailmarkten” een hoog niveau van consumentenbescherming vereisen, nl. passende instrumenten (informatieverstrekking), harmonisering van gedragsregels over goede praktijken die bedrijven moeten toepassen (zoals bij de vaststelling van de identiteit van cliënten en de afsluiting van transacties), effectieve waarborgen (geschillenbeslechting en compensatiestelsels); is daarom niet overtuigd van de intentie van de Commissie om simpelweg "een communautair netwerk voor de regeling van klachten op te zetten (met ook een ombudsman voor financiële diensten)"; 18. verzoekt de Commissie het Parlement een mededeling voor te leggen over de vraag of het huidige regelgevingskader voor de elektronische handel in de EU, vergeleken met dat van Amerika, bedrijven en burgers een eerlijk en veilig kader biedt, of de huidige wetgeving soelaas biedt voor het vraagstuk van de aansprakelijkheid en of voor Internet-service-providers die wereldwijde diensten aanbieden, EU-wetgeving of internationale regels moeten gelden; 19. verzoekt de Commissie na te gaan of het op basis van de betreffende elementen van bestaande EU-wetgeving mogelijk is een EU-richtlijn op te stellen inzake consumentenbescherming op het gebied van financiële dienstverlening, bijvoorbeeld door de verdere ontwikkeling van de richtlijn betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten (met name art. 11 inzake gedragsregels met betrekking tot het verrichten van diensten), grensoverschrijdende overmakingen (97/5/EG) (2) , de aanbeveling van de Commissie betreffende de principes die van toepassing zijn op de organen die verantwoordelijk zijn voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen (98/257/EG) (3) en beleggerscompensatiestelsels (97/9/EG) (4) ; 20. is van mening dat het grensoverschrijdende betalingsverkeer in het belang van de consument makkelijker en goedkoper moeten worden; de Commissie moet zo spoedig mogelijk de nodige maatregelen nemen om de kosten die sinds de invoering van de euro in elf lidstaten voor de consument zijn ontstaan, te verminderen; 21. staat helemaal achter het besluit van de Commissie om bij de vaststelling van gemeenschappelijke normen voor de aan de consument te verstrekken informatie de rechtstreekse dialoog tussen aanbieders en consumenten te bevorderen; verzoekt de Commissie evenwel het gehele proces nauwgezet te volgen om zo nodig snel, ook met wetgevende maatregelen, te kunnen ingrijpen, en met name rekening te houden met de bestaande verschillen in kennis die de partners van deze deze materie hebben; 22. verlangt de ontwikkeling van een moderne infrastructuur voor het betalingsverkeer die berekend is op efficiënte, veilige en goedkope grensoverschrijdende betalingen (met creditcard), en wijst erop dat de huidige situatie, waarin de kosten van grensoverschrijdende betalingen (met creditcard) veel hoger zijn dan de binnenlandse overmakingskosten, onacceptabel is; 23. wijst op het grote potentieel van Internet voor het verlenen van financiële diensten aan de consument, aangezien deze diensten bijzonder geschikt zijn voor verkoop via de elektronische handel; merkt verder op dat de informatierevolutie grote mogelijkheden biedt om de grensoverschrijdende handel in financiële diensten voor de consument open te stellen, wat tot meer concurrentie binnen de Unie zou leiden en de consument voordelen zou opleveren in de vorm van lagere prijzen en een ruimer aanbod; verzoekt bijgevolg de Commissie ten spoedigste een doeltreffend rechtskader voor de elektronische handel te implementeren en betreurt dat tot op heden nog maar weinig vooruitgang is geboekt; verzoekt de Commissie met name het huidige geschil over maatregelen op het gebied van de rechtsbevoegdheid in civiele zaken bij te leggen ter vervanging van de Verdragen van Brussel en Rome; 24. vestigt de aandacht van de Commissie op de noodzaak specifieke maatregelen te treffen ter bestrijding van fraude en vervalsing in betalingssystemen en in de elektronische handel; 25. wijst op het belang van de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning binnen de EU op de fundamentele voorwaarden voor de verlening van grensoverschrijdende financiële diensten, met inbegrip van procedures voor de beslechting van geschillen; acht een efficiënte regeling van geschillen met derde landen noodzakelijk; Ten aanzien van prudentiële regels en toezicht 26. is voorzichtig tevreden over de in het actieplan genoemde maatregelen, omdat drie belangrijke aspecten van het toekomstige stelsel van toezicht en regelgeving hier niet aan de orde komen: 27. verwelkomt het document van de Commissie over raadpleging inzake eigen vermogen in het kader van de Overeenkomst van Bazel voor het banktoezicht van de G-10; dat kader, dat een alternatief is voor de benadering op basis van de regelgeving inzake eigen vermogen, berust op internal ratings en verdient een diepgaande analyse, waarbij belangrijke onderwerpen opheldering behoeven: de erkenning van de rating agencies en het concurrentievermogen van de Europese financiële sector; verzoekt de Commissie een Groenboek op te stellen over de richtlijnen die gewijzigd dienen te worden; 28. verzoekt de Commissie een Groenboek op te stellen over de oprichting van een EU-commissie voor de effectenhandel (Euro-Sec) naar het model van de US-SEC; het Groenboek zou met name de volgende thema's moeten behandelen: de asymmetrieën tussen de voorschriften en praktijken op het gebied van regelgeving en toezicht van de vijftien Europese autoriteiten, de problemen die omwisseling van leningen in effecten en desintermediatie kunnen veroorzaken voor effectief toezicht en de harmonisatie van nationale structuren voor regelgeving/toezicht; 29. verzoekt de Commissie een Groenboek in te dienen over de vraag of er behoefte is aan de oprichting van een sectoroverkoepelend en alle soorten financiële dienstverlening omvattend adviesforum voor de financiële stabiliteit in Europa met het oog op versterking van de samenwerking en coördinatie tussen de Europese toezichthouders (bankwezen, kapitaalmarkten en verzekeringen); 30. onderstreept dat de opkomst van de handel en verkoop op afstand, met het oog op de bescherming van de consument, in de gehele Gemeenschap een aanscherping noodzakelijk maken van de voorschriften inzake prudentiële procedures en kennisgevingregelingen; een richtlijn over afstandverkoop van financiële diensten verdient aanbeveling; Ten aanzien van de aanvullende maatregelen voor een optimale markt 31. herhaalt zijn standpunt van 4 mei 1999 over de fast-track -wetgevingsprocedures en de daaraan verbonden voorwaarden; verzoekt de Commissie derhalve het Parlement een model voor een versnelde wetgevingsprocedure voor te leggen, waarin de beginselen, doelen en andere wezenlijke kenmerken voor een up to date wetgeving worden vastgelegd; 32. meent dat de medebeslissingsprocedure als bedoeld in artikel 251 van het VEU zo spoedig mogelijk van toepassing moet worden op de vraagstukken met betrekking tot de financiële markten, waarbij ook rekening moet worden gehouden met de voorschriften van artikel 95 van het EG-Verdrag inzake de interne markt; 33. is van mening dat de oprichting van een comité voor de effectenhandel van essentieel belang is (prioriteit 1) en dat dit comité zich met name bezig dient te houden met de vaststelling van regels voor de toelating van effecten, prospectussen, insider trading, overnames en gedragsregels voor het verrichten van beleggingsdiensten; herhaalt zijn standpunt dat een dergelijk comité geen regelgevings- of beheerscomité mag zijn in het kader van de comitologieprocedure; 34. is van mening dat het actieplan niet ab initio verbonden is met vooruitgang op het gebied van de belastingharmonisatie; geeft niettemin toe dat een minimum aan regels op het gebied van de fiscaliteit zou bijdragen tot een optimaal functioneren van de markt voor financiële diensten; bepleit dat snel vorderingen worden gemaakt met de afschaffing van de ongelijke fiscale behandeling van verhandelbare effecten om de risico's van concurrentievervalsing binnen het grondgebied van de EU te beperken en om kapitaalvlucht ten gunste van belastingparadijzen in afhankelijke of geassocieerde gebieden waar de lidstaten bijzondere verantwoordelijkheden hebben, alsmede ten gunste van derde landen die een grote aantrekkingkracht op kapitaal uit de Unie hebben, te vermijden; 35. benadrukt dat de totstandbrenging van een interne markt voor aanvullende pensioenfondsen o.a. vereist dat er op Gemeenschapsniveau gelijke voorwaarden worden gecreëerd, dat de fiscale behandeling van grensoverschrijdende bijdragen van migrerende werknemers wordt geregeld, dat de fiscale belemmeringen voor grensoverschrijdende investeringen worden weggenomen en de fiscale vrijstelling van premies en latere belastingheffing op pensioenuitkeringen in het land van de verblijfplaats van de begunstigde worden geregeld; 36. verzoekt de Commissie om het Parlement vóór 2002 een voortgangsverslag voor te leggen, waarin een evaluatie wordt gemaakt van de vorderingen ten aanzien van de in het actieplan en in deze resolutie voorgestelde maatregelen; o o o 37. verzoekt de Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 134 - C5-0135/1999 ), - gezien het Groenboek van de Commissie van 10 juni 1997 "Aanvullende pensioenen in de interne markt” ( COM(1997) 283 - C4-0392/1997 ), - onder verwijzing naar richtlijn 98/49/EG van de Raad betreffende de bescherming van de rechten op aanvullend pensioen van werknemers en zelfstandigen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1) , - onder verwijzing naar zijn advies van 30 april 1998 inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de bescherming van de rechten op aanvullend pensioen van werknemers en zelfstandigen die zich binnen de Europese Unie verplaatsen ( COM(1997) 486 - C4-0661/1997 - 1997/0265(CNS) ) (2) , - onder verwijzing naar de richtlijnen 79/267/EEG (3) , 90/619/EEG (4) , 92/96/EEG (5) betreffende levensverzekeringsbedrijven, - onder verwijzing naar de richtlijnen 85/611/EEG (6) , 88/220/EEG (7) betreffende beleggingsmaatschappijen, - onder verwijzing naar artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie alsmede de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0053/2000 ), A. overwegende dat het in de mededeling van de Commissie uitsluitend gaat over de aanvullende, kapitaalgedekte pensioenvoorziening en dat daaruit afgeleide wetgevingsinitiatieven niet beogen structurele veranderingen van nationale pensioenstelsels voor te stellen, B. overwegende dat de structuur van aanvullende pensioenen afhangt van de nationale basisvoorziening (= eerste pijler-pensioenen), die in vele lidstaten gebaseerd is op nationale generatiecontracten en overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten valt; tevens echter tot zijn voldoening overwegende dat de lidstaten naar mogelijkheden zoeken om voor duurzaamheid van de overheidspensioenvoorzieningen te zorgen, in het licht van hun toenemende kosten, C. overwegende dat een adequate levensstandaard en beperking van de armoede als gevolg van de socialezekerheidsregelingen van de overheid mogelijk geworden is en overwegende dat dit model de hoeksteen van de sociale zekerheid van de Europese Unie moet blijven vormen, D. overwegende dat het scheppen van pensioenvoorzieningen een van de grootste politieke en economische uitdagingen van onze tijd vormt; overwegende dat niet alleen in Europa, maar in de gehele wereld naties met de situatie worden geconfronteerd dat overheidspensioenregelingen niet in hun huidige vorm gehandhaafd kunnen worden; overwegende dat in het verleden de onder de tweede pijler vallende pensioeninstrumenten in Europa niet hebben kunnen doordringen tot de kleine en middelgrote bedrijven (het MKB), die de grootste groep werkgevers in de Unie vormen, en dat het MKB zo vaak wordt afgeschrikt door de administratiekosten en andere kosten alsmede de aansprakelijkheidsrisico's die met de traditionele pensioeninstrumenten samenhangen; overwegende dat met name het MKB in een groot aantal lidstaten steeds meer belangstelling toont voor stelsels die gebaseerd zijn op vaste premies (defined contribution schemes) het MKB niet tot dekking van biometrische risico's verplichten en overwegende dat op deze gebleken behoefte moet worden ingegaan als het risico moet worden vermeden dat een groot deel van de toekomstige gepensioneerden niet wordt bestreken, E. overwegende dat noch via de kapitaaldekkingsprocedure noch via de omslagprocedure demografische spanningen in de toekomstige oudedagvoorziening in de lidstaten van de Europese Unie volledig kan worden voorkomen, maar dat met de kapitaalgedekte ouderdomsvoorzieningen op een wereldwijde kapitaal- en investeringsmarkt voor de individuele oudedagsregelingen een positief gebruik kan worden gemaakt van internationale groeieffecten, F. overwegende dat de kapitaalgedekte oudedagvoorziening juist aan het begin van de 21ste eeuw een hoog ontwikkelingspotentieel laat zien en de gunstige ontwikkeling op de kapitaalmarkten extra mogelijkheden voor de oudedagvoorziening kan bieden, G. overwegende dat de aanvullende kapitaalgedekte pensioenvoorzieningen op de Europese interne markt voor de afdekking van de risico's van de voorzieningen op hogere leeftijd een steeds belangrijkere rol zullen spelen en dat deze derhalve een zeer belangrijke aanvulling zijn op het wettelijk stelsel van voorzieningen; derhalve overwegende dat het van het grootste belang is de opbrengsten van investeringen van pensioenstelsels te verbeteren zonder hun veiligheid in gevaar te brengen, H. overwegende dat aanbieders van een aanvullende pensioensverzekering in de Gemeenschap vaste pensioentoezeggingen (defined benefit) doen en/of een vaste bijdrage (defined contribution) garanderen, dat er echter in beide stelsels aanbieders zijn die biometrische risico's afdekken en dat het daarom misleidend is pensioenstelsels met gegarandeerde vaste bijdragen gelijk te stellen aan stelsels die geen biometrische risico's afdekken, I. overwegende dat de stabiliteit en de rentabiliteit van kapitaalmarkten in toenemende mate worden beïnvloed door de accumulatie van pensioenkapitaal en onderstreept daarom de duidelijke gevolgen van de grotere investeringsflexibiliteit op de kapitaalmarkten in de zin van een liquiditeitsverbetering en een verbeterde beschikbaarheid van kapitaal voor investeringen, waarvan de werkgelegenheidschepping en de Europese concurrentiepositie zullen profiteren, J. overwegende dat door de invoering van de euro de structuur en functie van de kapitaalmarkten wordt verbeterd en dat de noodzaak wegvalt tot invoering van kwantitatieve investeringsbeperkingen, die contraproductief zijn gebleken en tot onder het optimum liggende prestaties hebben geleid, zodat zich de noodzaak van vervanging door een regeling van strikt kwalitatieve aard aandient die er ten aanzien van investeringsactiviteiten van uitgaat dat deze worden uitgevoerd op grond van het zogenoemde "prudent person”-beginsel, zodat de gepensioneerde voldoende zekerheid wordt geboden, K. overwegende dat de bestaande aanvullende pensioenproducten in de Gemeenschap zeer verschillend zijn en slechts ten dele door de communautaire wetgeving worden gedekt en dat derhalve niet alleen de bestaande communautaire wetgeving moet worden aangepast maar ook extra regelingen nodig zijn om te voldoen aan de eis dat er een gelijke behandeling plaatsvindt en rekening wordt gehouden met de verschillen, L. overwegende dat de pensioengerechtigden van een gesloten stelsel van aanvullende pensioenvoorziening de kapitaalverstrekkers zijn en er daarom voor in aanmerking komen deel te nemen aan het beheer van de pensioenvoorziening, overeenkomstig de wetgeving in diverse lidstaten, waarbij moet worden aangetekend dat dergelijke bepalingen niet bestaan voor de verzekeringssector en dat deze evenmin aan de orde zijn gekomen gedurende de voorbereidingen voor de richtlijnen inzake levensverzekeringen, M. overwegende dat het wenselijk is dat de Commissie, omdat de verschillen per land bij de fiscale behandeling van pensioenproducten, hun ingewikkelde karakter en specifieke kenmerken grote obstakels vormen voor de mobiliteit van werknemers en de vrijheid om in de Unie diensten aan te bieden, de discussies binnen de Werkgroep belastingbeleid hervat om het EET-model goed te keuren, op grond van welk model alleen belasting wordt geheven over het pensioen op het moment van uitbetaling; overwegende dat door belastingheffing over de pensioenen op het moment van uitkering (belasting achteraf) door het rente-over-rente-effect grotere vermogens opgebouwd kunnen worden en een grotere economische groei mogelijk wordt gemaakt, dat daardoor echter op de korte termijn door enkele lidstaten een zekere uitval van belastinginkomsten moet worden geaccepteerd, N. overwegende dat er dringende behoefte is aan coördinatie van de fiscale voorschriften en de controlerechten om ernstige concurrentievervalsingen in het kader van grensoverschrijdende deelneming in producten van aanbieders van aanvullende pensioenproducten te voorkomen, O. overwegende dat het vraagstuk van het vrij verkeer ten aanzien van het behoud van verworven aanvullende pensioenrechten eerst moet worden opgelost binnen de lidstaten om ervoor te zorgen dat degenen die in dezelfde lidstaat blijven als zij van werkgever veranderen niet anders worden behandeld dan degenen die gaan werken bij een werkgever die in een andere lidstaat is gevestigd; overwegende dat de perioden gedurende welke rechten worden opgebouwd, moeten worden aangepast en dat er ten aanzien van grensoverschrijdende deelneming aan alle aanvullende pensioenvoorzieningen regels moeten worden opgesteld, P. overwegende dat de lidstaten niet het recht mogen hebben personen te discrimineren die, om welke reden dan ook (eigen keuze van oudedagsvoorziening of migratie) betalingen verrichten aan pensioenvoorzieningen buiten het land waarin zij werken, 1. begroet het voornemen van de Commissie de Raad en het Parlement een voorstel voor een richtlijn betreffende aanvullende pensioenen voor te leggen dat voornamelijk een communautair kader moet aangeven voor de ontwikkeling van een werkelijk interne markt voor pensioenfondsen, en wel door het uit de weg ruimen van de belemmeringen van de vrije keuze van een pensioenfonds, van het vrije verkeer van personen en van het vrij verrichten van diensten en om dubbele belastingheffing te voorkomen, waarbij erkend wordt dat de mate van belastingvermindering een zaak van afzonderlijke regeringen blijft; 2. merkt op dat het van essentieel belang is dat een pensioen per definitie een verzekering voor de gehele levensduur omvat door de aankoop van een jaargeld en is van mening dat aanvullende pensioenen waarbij ook andere biometrische risico's zijn verzekerd bijzonder gunstig zijn voor de verzekerde alsook voor de gehele samenleving; meent dat dienovereenkomstig in het toekomstige wetgevingskader voor aanvullende pensioenen aan dergelijke pensioenen de voorkeur zou kunnen worden gegeven; 3. wijst erop dat het betalen van bijdragen aan een pensioenfonds slechts een van talrijke mogelijkheden is om voor de oude dag te zorgen; 4. wijst erop dat juist voor mensen met een gering inkomen, die bijgevolg lage premies betalen en dus ook slechts lage uitkeringen kunnen verwachten, de zekerheid van alle pijlers van de ouderdomsverzekering bijzonder belangrijk is; 5. spreekt zich opnieuw voor het Europees sociaal model uit, dat is gebaseerd op het solidariteitsbeginsel, en voor de effectieve socialezekerheidsstelsels van dit model, die zijn gevestigd op de overtuiging dat economische en sociale vooruitgang hand in hand gaan; is derhalve van opvatting dat de sociale zekerheid moet worden beschouwd als een productieve factor die bijgevolg iedereen toegang tot rechten en uitkeringen moet waarborgen en erkent dat aanvullende pensioenregelingen in dit kader een bijdrage zijn om de uitdagingen als gevolg van de demografische ontwikkelingen en de hoge werkloosheid in de Europese landen het hoofd te bieden omdat zij een aanvulling vormen op de omslagpensioenstelsels maar deze niet vervangen; 6. wijst erop dat de bestrijding van de werkloosheid en de schepping van stabiele en kwalitatief bevredigende arbeidsplaatsen het financiële prestatievermogen van de eerste pijler van de ouderdomspensioenstelsels, die nog steeds het belangrijkste segment is van de ouderdomsverzekering, in hoge mate versterkt; 7. bevestigt de blijvende geldigheid van de aanbevelingen van de Raad van 1992 inzake gemeenschappelijke criteria met het oog op toereikende inkomsten en prestaties in de socialezekerheidsstelsels enerzijds en de convergentie van doelstellingen en beleid op het gebied van de sociale bescherming anderzijds; 8. is verheugd over het nieuwe initiatief tot een dialoog die de Commissie met haar Groenboek heeft ingezet en met de huidige mededeling vervolgt op een voor de Europese burgers uiterst gevoelig terrein zoals dat van de aanvullende pensioenen; 9. stemt in met het voorstel tot oprichting van een Europees pensioenforum, dat vertegenwoordigers van de lidstaten, pensioenfondsen en de sociale partners verenigt om toe te zien op bestaande en toekomstige wetgeving van de Gemeenschap; 10. is van oordeel dat de prudentiële regeling de veiligheid van de fondsen moet garanderen, zonder disproportioneel te zijn in vergelijking met deze doelstelling, dat de regeling, afhankelijk van de vraag of het gaat om een stelsel binnen of buiten een bedrijf, gedifferentieerd moet zijn, dat alleen een stelsel met interne financiering (systeem boekreserve) moet voorzien in een insolvabiliteitsgarantie, ervan uitgaand dat stelsels met een externe financiering (verzekeringsmaatschappijen of pensioenfondsen) reeds een garantie bieden in geval van faillissement van de werkgever; 11. bevestigt de geldigheid van het door het Hof uitgesproken beginsel dat aanvullende pensioenen, ook wanneer zij verplicht zijn, niet onder de werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1408/71 (8) vallen; 12. verzoekt de Commissie in de richtlijn in het bijzonder rekening te houden met de door het Europese Hof van Justitie vastgelegde beginselen betreffende de sociale functie van de aanvullende pensioenregelingen, zoals, deze onder meer in het vonnis in de zaak C-67/96 te vinden zijn; 13. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een voorstel voor een richtlijn inzake de prudentiële regelgeving voor pensioenfondsen in te dienen; dit voorstel dient te worden aangevuld met een voorstel inzake de opheffing van de belemmeringen voor de arbeidsmobiliteit en een voorstel voor de coördinatie van de belastingstelsels; 14. onderstreept dat volledige beleggingsvrijheid uiteindelijk de beste garantie biedt tot het nakomen van pensioenverplichtingen en verzoekt daarom de Commissie in de geplande voorstellen voor een richtlijn betreffende aanvullende pensioenen op de interne markt als algemene regel vast te leggen dat lidstaten pensioenfondsen niet kunnen verplichten in bepaalde beleggingscategorieën te beleggen; 15. wijst erop dat bij de uitvoering van een reeds lang noodzakelijke richtlijn over pensioenfondsen rekening moet worden gehouden met zekerheidsaspecten; met name moet rekening worden gehouden met het beleggingsproces (prudent person-beginsel) en het prudente gebruik van bepaalde financiële instrumenten die gericht zijn op de pensioenverplichtingen op de lange termijn; 16. beveelt de Commissie aan dat pensioenfondsen niet beperkt moeten worden in hun vrijheid van keuze van een beleggingsinstelling, voor de belegging van delen of het geheel van hun activa, die gevestigd is in een andere lidstaat en die de vereiste vergunningen voor haar activiteiten heeft, volgens de richtlijnen 92/96/EEG , 89/646/EEG (9) , 93/22/EEG (10) en richtlijn 85/611/EEG die momenteel ter wijziging voorligt; 17. legt er de nadruk op dat pensioenen die biometrische risico's dekken, d.w.z. welke de uitbetaling van pensioenen tot aan het levenseinde van de verzekerde, uitbetaling aan ten laste komende nabestaanden en een invaliditeitsverzekering garanderen, een belangrijke aanvulling vormen op de eerste zuil en in het merendeel van de lidstaten reeds achteraf worden belast, en denkt derhalve dat binnen deze productgroep grensoverschrijdend lidmaatschap in de Gemeenschap het eerst haalbaar is, omdat op deze wijze de belastinguitval in de lidstaten binnen redelijke grenzen blijft; 18. steunt de doelstellingen van de Commissie maar richt zich op andere middelen; steunt het voorstel om kwantitatieve prudentiële regelgeving door kwalitatieve voorschriften te vervangen, wanneer gegarandeerd wordt dat communautaire randvoorwaarden op het vlak van interne controle, externe controle, bewaking door een toezichthoudende autoriteit, prioriteit van pensioenaanspraken van pensioengerechtigden in geval van faillissement van het pensioenfonds in een wetgevingsvoorstel voldoende zijn geregeld; is gekant tegen voorstellen inzake een insolventieverzekering en meent dat deze de concurrentie tussen pensioenfondsen en levensverzekeringsmaatschappijen beperkt; 19. onderstreept het belang van het behoud van verworven pensioenrechten, de aanpassing van opbouwperiodes en de overdracht van pensioenrechten voor het vrij verkeer van werknemers op de interne markt, en steunt de Commissie bij haar voorstel om door middel van een pensioenforum, bestaande uit vertegenwoordigers van regeringen en sociale partners, oplossingen aan te dragen voor deze problematiek; 20. betreurt het dat de Raad nog geen overeenstemming heeft bereikt over de opbouwperioden voor de verwerving van aanvullende pensioenrechten en verzoekt derhalve de sociale partners onderhandelingen te openen over een sectoriële of Europese kaderovereenkomst over dit vraagstuk; dringt er bij de lidstaten, de Commissie en de Raad op aan dat zij deze onderhandelingen stimuleren; 21. beveelt aan wetgevingsmaatregelen te nemen ter vergemakkelijking van het overbrengen van verworven rechten of van grensoverschrijdende deelneming aan fondsen om voor een volkomen vrij verkeer van werknemers, mannen of vrouwen, te zorgen, waarbij pensioenrechten kunnen worden gehandhaafd of opgebouwd; 22. herhaalt zijn verzoek om een Europees pensioenfonds waarbij de werknemers van eenzelfde bedrijf of concern met filialen in meerdere lidstaten zich kunnen aansluiten; 23. wijst erop dat de steeds grotere betekenis van aanvullende pensioenen het vrije verkeer van werknemers in toenemende mate dreigt te belemmeren indien hiervoor geen Europese coördinatieregels worden vastgesteld; doet daarom een dringend beroep op de Commissie dat zij concrete opties voorstelt om de overdracht van aanvullende pensioenrechten te waarborgen; 24. acht het behoud van verworven rechten absoluut noodzakelijk als één van de partners in een huwelijk zijn of haar beroepsbezigheden onderbreekt of stopt om zich aan zijn of haar gezin te wijden of aan de zorg voor een naaste; is van mening dat het voor de berekening van een pensioen noodzakelijk is rekening te houden met bepaalde aan de opleiding van kinderen of de zorg voor gezinsleden bestede perioden; acht het nuttig dat de mogelijkheid wordt geboden van een vrijwillige of facultatieve voortgezette verzekering om de pensioenrechten te behouden en te verbeteren, en om het recht op storting van het kapitaal onder bepaalde omstandigheden te garanderen; 25. verzoekt de Commissie bij de opstelling van de toekomstige richtlijn rekening te houden met het bijzonder patroon van de beroepsloopbaan van vrouwen , bijvoorbeeld waar het gaat om de voor het verwerven van pensioenrechten noodzakelijke perioden, en mechanismen in te bouwen die de bestaande discriminatie op grond van dit loopbaanpatroon tegengaan; 26. wijst erop dat rekening dient te worden gehouden met het groeiende aantal atypische en onderbroken beroepscarrières waarmee in het bijzonder vrouwelijke werknemers te maken hebben, die nog steeds het grootste deel van de gezinstaken verrichten en bijgevolg door lange en op continuïteit georiënteerde opbouwperioden worden benadeeld; 27. merkt op dat de harmonisatie van de minimum opbouwperioden alleen van toepassing moet zijn op pensioenregelingen die na een bepaalde datum zijn vastgesteld; 28. is van oordeel dat het mogelijk moet worden gemaakt dat degene die bij een aanvullende pensioenregeling is aangesloten bij vertrek vóór de pensioengerechtigde leeftijd onder bepaalde voorwaarden kan vragen om uitkering van de waarde van zijn verworven rechten in de vorm van een geldsom, onder meer wanneer hij in dienst treedt van een bedrijf in het buitenland of wanneer hij zijn beroepsactiviteit vanaf 55-jarige leeftijd vermindert; 29. acht de beste fiscale oplossing het model dat gebaseerd is op belastingheffing op de pensioenuitkering en belastingvrijstelling voor pensioenbijdragen aan en beleggingsrendement van het fonds (EET-model), en verzoekt de lidstaten oplossingen te vinden waarmee het op de middellange termijn mogelijk wordt de pensioenen verzoekt de lidstaten oplossingen te vinden waarmee het mogelijk wordt de pensioenen in de interne markt achteraf te belasten, om ook fiscaal te profiteren van groeieffecten op de lange termijn, om echter vooral ook de nog altijd op bepaalde onderdelen voorkomende dubbele belastingheffing op pensioenen uit te bannen; 30. is bijzonder verheugd over het feit dat de Werkgroep fiscaal beleid haar werkzaamheden betreffende de fiscale behandeling van grensoverschrijdende bijdragen van migrerende werknemers op het gebied van de sectoriële en beroepssystemen heeft opgevat en verzoekt de werkgroep dit beraad t.z.t. uit te breiden tot andere aspecten van de belastingheffing op aanvullende pensioenen en levensverzekeringen met als doel de in enkele gevallen nog bestaande dubbele belastingen op pensioenuitkeringen af te schaffen; 31. verwacht dat de bevordering van aanvullende ouderdomspensioenen door rechtstreekse financiering in de zin van het verslag van de Commissie - PEPPER II - over de bevordering van werknemersparticipatie in bedrijfswinsten en resultaten (inclusief aandelenparticipatie) in de lidstaten - 1996 ( COM(1996) 697 ) zo ten uitvoer zal worden gelegd dat ook werknemers met een lager inkomen dan het gemiddelde daaraan kunnen deelnemen (b.v. stimulansen niet alleen door belastingfaciliteiten maar ook d.m.v. spaarpremies); 32. is ingenomen met de in de mededeling van de Commissie opgenomen specifieke hervormingsvoorstellen die zijn gebaseerd op de, na de presentatie van het Groenboek uitgevoerde raadpleging van de betrokken partijen; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk de geplande ontwerpen voor de noodzakelijke wetgeving in de vorm van een richtlijn voor te leggen; 33. laakt het feit dat er in de mededeling van de Commissie onvoldoende aandacht wordt besteed aan de aspecten van het sociaal beleid, met name de voor vrouwen specifieke kwesties en de daaruit af te leiden conclusies met betrekking tot gelijke behandeling; is van mening dat dit vooral geldt voor de regeling van problemen bij pensioenoverdracht, de termijnen voor de opbouw van pensioenrechten, de pensioenrechten van gescheiden personen, meewerkende echtgenoten in familiebedrijven, zelfstandigen en nabestaanden; 34. dringt erop aan dat de lidstaten het in artikel 141 van het EG-Verdrag vastgelegde beginsel van "gelijke beloning voor gelijkwaardige arbeid” consequenter handhaven, teneinde de gelijkstelling van vrouwen en mannen op het gebied van arbeid en pensionering te waarborgen; is van opvatting dat elke contractuele regeling die in strijd is met het beginsel van gelijke behandeling, nietig dient te zijn; 35. wijst erop dat vrouwen vanwege de discriminatie op het gebied van de beloning nog meer dan mannen zijn aangewezen op de instandhouding van overheidspensioenregelingen, daar zij vaak niet over de middelen beschikken om een aanvullend pensioen op te bouwen; 36. acht het in het belang van een goed functionerende interne markt van essentieel belang dat er wetgeving wordt opgesteld waarmee de bestaande belemmeringen voor een vrije pensioenfondskeuze en een vrij verkeer van personen en diensten kunnen worden opgeheven; 37. pleit voor wettelijke maatregelen om de overdracht van pensioenrechten en/of het grensoverschrijdende lidmaatschap van een pensioenfonds te vergemakkelijken, teneinde het onbelemmerde vrije verkeer van werknemers met betrekking tot het opbouwen en/of behouden van pensioenrechten te waarborgen; 38. acht het absoluut noodzakelijk dat opgebouwde pensioenrechten behouden blijven wanneer een echtgeno(o)t(e) tijdelijk dan wel permanent stopt met werken om zich te wijden aan het gezin of aan de verzorging van hulpbehoevende familieleden; pleit voor het meetellen in de pensioensopbouw van tijd die is besteed aan de opvoeding van kinderen en de verzorging van hulpbehoevende familieleden; acht de mogelijkheid van een vrijwillige aanvullende of facultatieve pensioenverzekering voor het instandhouden of uitbreiden van pensioenrechten, alsook ter verzekering van een recht op uitbetaling van het kapitaal, onder bepaalde voorwaarden zinvol; 39. verzoekt de Commissie nogmaals een herziene versie voor te leggen van de bestaande richtlijnen op het gebied van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen in sectorale en bedrijfsregelingen inzake de sociale zekerheid; 40. verlangt dat vrouwen op passende wijze vertegenwoordigd zijn bij de oprichting van het geplande pensioenforum en dat de gelijkstellingstaak als een van de bevoegdheden aan dit forum wordt toegewezen; 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 464 - C5-0212/1999 ), - gezien de gewijzigde mededeling van de Commissie ( COM(1999) 624 ), - gelet op artikel 14 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie visserij en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0098/2000 ), A. overwegende dat de totstandbrenging van een op gemeenschappelijke voorschriften en wederzijdse erkenning gebaseerde Europese markt een essentieel element vormt in de verbetering van het Europese concurrentievermogen, B. overwegende dat de Europese interne markt wordt geconfronteerd met de steeds snellere mondialisering van de wereldeconomie, nog versterkt door de ontwikkelingen op het gebied van informatie- en communicatietechnologie (ICT), C. overwegende dat de EU zich voor de enorme uitdaging gesteld ziet om economisch succes in de toekomst te baseren op differentiatie van de markten en plaatselijke creativiteit, 1. is ingenomen met de structuur die de Commissie in haar strategie voor de Europese interne markt heeft opgezet, waarin de burger en de kleine en middelgrote onderneming centraal staan en beleidsdoeleinden zijn opgenomen die gericht zijn op een duurzame ontwikkeling, bescherming van consumentenbelangen, steun voor de werkgelegenheid en het coördineren van sociale bescherming en het steunen van - vaak onderling verweven - strategische doelstellingen; juicht de innoverende overschakeling toe van een lineaire benadering naar een jaarlijkse interne-marktcyclus waarbij de nadruk ligt op gerichte actie met overeengekomen termijnen en een meetbaar resultaat, die kan worden herzien en waar nodig aangepast; 2. wijst op de zorgen die tot uiting kwamen in zijn resolutie van 4 november 1999 over de strategie voor de Europese interne markt (1) , met name in verband met de waarborging van de rechten van het Europees Parlement; 3. is voornemens de uitvoering van de strategie voor de interne markt regelmatig van commentaar en inbreng te voorzien; 4. besluit het imago van de interne markt te verbeteren door te wijzen op de geweldige voordelen voor burger en onderneming, nu en in de toekomst, en dringt er bij de Commissie op aan op dezelfde manier te handelen, maar is verontrust over het feit dat ondernemingen niet altijd inzien waarom ze de Europese Unie en ook de EER eerder als een interne markt dan als een aaneenschakeling van nationale markten moeten beschouwen, waarbij de bestuurlijke obstakels of het gedrag van de consument op zich niet voldoende zijn om deze terughoudendheid te verklaren; is van oordeel dat dan ook algemene voorlichtingscampagnes moeten worden georganiseerd, te vergelijken met de campagne die voor de euro is gevoerd, en particuliere ondernemers moeten worden gestimuleerd om de partners uit andere lidstaten niet te benadelen; 5. beklemtoont het belang van het vinden van de juiste balans in nieuwe initiatieven tussen zelfregulering en regulering door overheden, aangezien de juiste mate van overheidsregulering van doorslaggevend belang is als kader van wettelijke zekerheid dat voor ondernemer en consument een klimaat van vertrouwen schept; 6. doet een beroep op de Commissie zich te concentreren op een scherpere controle op de tenuitvoerlegging in de lidstaten van de wetgeving betreffende de interne markt; 7. vestigt de aandacht van de lidstaten op de noodzaak hun mechanismen voor het omzetten en ten uitvoer leggen van wetgeving inzake de interne markt te herzien, met name om nieuwe overbodige uitvoeringsbeschikkingen te voorkomen, en dringt er bij de Commissie op aan, in de context van haar proefprojecten bijzondere aandacht te schenken aan bestuurlijke samenwerking en bij haar gesprekspartners (nationaal en regionaal bestuur, ondernemersorganisaties, maar in sommige gevallen ook in de Commissiediensten zelf) een internemarktreflex te creëren en na te gaan of de nationale uitvoeringsmaatregelen geen effecten hebben die in strijd zijn met de interne markt; beschouwt bijgevolg de voorgestelde follow-up-methodes, die veel weg hebben van de managementmethodes die in ondernemingen worden toegepast, als een positieve uitdaging aan de traditionele besturen, die met de nodige oordeelkundigheid en doortastendheid moet worden aangenomen; 8. is van mening dat de verbetering en vereenvoudiging van het recht, het bestuur en het belastingstelsel om het bedrijfsleven doelmatig en efficiënt te laten opereren op de interne markt, een na te streven doel moet blijven; is van oordeel dat er moet worden gestreefd naar een wetgeving, met name ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf, dat centraal staat bij maatregelen ter verbetering van het ondernemersklimaat en de stimulering van innovatie, die niet zo belastend is dat zijn vermogen om te concurreren met buitenlandse bedrijven wordt aangetast; 9. geeft uiting aan zijn waardering voor de studie die door het Economisch en Sociaal Comité wordt uitgevoerd voor een databank van beste methoden in de interne markt, in het kader van zijn PRISM (Voortgangsverslag interne markt)-initiatief; 10. verzoekt de Commissie in haar voorstel voor een verordening betreffende modernisering van de mededingingsregels (herziening van verordening nr. 17/62) rekening te houden met de wensen van het Europees Parlement (opstelling van nieuwe procedurele regels, recht op verdediging, scheiding tussen de verschillende stadia van de procedure, invoering van behandelingstermijnen - ook voor de Commissie - en de bevoegdheid tot het voeren van een proces en toegang van de betrokkenen tot het dossier); 11. neemt ter kennis dat de Commissie voornemens is haar beleid ten aanzien van de horizontale overeenkomsten te herzien en verzoekt de Commissie het Europees Parlement volledig te raadplegen over de richtsnoeren voor deze herziening, die tot dusverre nog niet bekend zijn; 12. betreurt dat de maatregelen voor het mededingingsbeleid geen intensievere vervolging van misbruik van dominante marktpositie omvatten, met inbegrip van sectoren waar liberaliserings- en privatiseringsmaatregelen zijn genomen; 13. is verheugd over de aankondiging van wetgevende maatregelen (vaststelling van de verordening betreffende groepsvrijstellingen en wijziging van verordening (EEG) nr. 1107/70) en niet-wetgevende maatregelen (uitvoering van maatregelen in verband met de directe belastingen) op het gebied van overheidssteun; 14. is ingenomen met de dialoog met burgers en bedrijfsleven die de behoefte aangeeft van de Commissie om te luisteren naar en te reageren op de zorgen in de gemeenschap, en merkt op dat dit permanente interactieve proces met de maatschappij moet worden geïntensiveerd en moet worden tot een virtuele, gemeenschappelijke werkruimte tussen Commissie en Parlement, ten voordele van burger en bedrijfsleven; 15. zegt, in zijn hoedanigheid van begrotingsautoriteit, toe de beschikbaarstelling van voldoende begrotingsmiddelen voor dit project te zullen ondersteunen; 16. roept de lidstaten, het Economisch en Sociaal Comité, alle belanghebbende partijen en de civil society als geheel op tot steun aan deze onderneming, die aansluit op de conclusies van de Raad van 6 en 7 december 1999 over transparantie en samenwerking op het terrein van voorlichtingsactiviteiten, via hun participatie, als onderdeel van het permanente streven om de Europese Unie dichter bij de burger te brengen; 17. zegt toe de ontwikkeling van deze Europese publieke voorlichtingsdienst te zullen bevorderen en verzoekt de Commissie het Parlement regelmatig verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang; 18. doet een beroep op de Commissie met het Parlement samen te werken bij het organiseren van een interne-marktforum waarin burgers en kleine en middelgrote ondernemingen hun zorgen naar voren kunnen brengen en kunnen discussiëren over oplossingen; 19. wijst erop dat kleine ondernemingen bij het benutten van de mogelijkheden die de interne markt biedt, nog steeds worden gehinderd door de nog ontbrekende harmonisatie van vele wetgevingsterreinen en door barrières in de vorm van het ontbreken van wederzijdse erkenning van productnormen en -keuren in een aantal lidstaten, en nog altijd bestaande belemmeringen inzake de vrijheid van verkeer en vestiging; beklemtoont derhalve het essentiële belang van snellere en doeltreffender inbreukprocedures; 20. dringt er bij de Commissie op aan zich niet te onttrekken aan haar rol van hoedster van de Verdragen en beklemtoont het belang van transparantie en de rechtszekerheid van de inbreukprocedures; verzoekt de Commissie dan ook gebruik te maken van haar bevoegdheid en ervoor te zorgen dat besluiten tot beëindiging van inbreukprocedures met redenen omkleed worden gepubliceerd; 21. is verheugd over de voorstellen aan de Intergouvernementele Conferentie waarmee men via Verdragswijzigingen wil bijdragen aan een bespoediging van de inbreukprocedures; 22. verwelkomt het initiatief van de Commissie om een begin te maken met de vereenvoudiging van de wetgeving, zonder dat de uniforme toepassing van de wetgeving door alle lidstaten, met name ten aanzien van douaneprocedures, geweld wordt aangedaan; dringt nogmaals aan op een totaalbenadering, die uitmondt in een rechtsordening in de interne markt die over de gehele linie consistent en vooral voor de kleine en middelgrote bedrijven gunstig is, op evenwichtige wijze rekening houdt met andere belangen, waarin samenhang bestaat tussen de diverse activiteiten en onnodige administratieve beslommeringen worden vermeden, en dringt er derhalve op aan: 23. wenst dat de Commissie het Europees Parlement met betrekking tot de financiële diensten uitvoerig informeert over: 24. dringt er bij de Commissie op aan voorstellen in te dienen betreffende indicatoren voor milieuprestatie en -efficiency op de interne markt, met name in de sectoren vervoer, energie, landbouw en industrie; 25. wijst erop dat in het kader van de strategische doelstellingen vooral aandacht moet worden geschonken aan de Europese burger op het gebied van de milieubescherming, het beheer van natuurlijke hulpbronnen en het waarborgen van de volksgezondheid. Daarnaast moet bijzondere aandacht worden geschonken aan de arbeidsvoorwaarden in ondernemingen om arbeidsongevallen te voorkomen en voor de werknemers een aangename sfeer te creëren; 26. verwelkomt het voorstel van de Commissie om de verordening inzake de algemene socialezekerheidsstelsels te vereenvoudigen en te moderniseren; verwacht echter dat de Commissie een meer ambitieus voorstel inzake een algemene herziening van verordening 1408/71 indient teneinde een daadwerkelijk vrij verkeer van werknemers en van burgers in het algemeen te waarborgen, en met name de overdraagbaarheid van hun rechten zodat de rechten uit hoofde van de nationale wetgevingen blijven gehandhaafd; stelt voor EURES uit te bouwen tot een Europese werkgelegenheidsdienst; is van opvatting dat alle obstakels die door socialezekerheidsstelsels worden opgeworpen en die de arbeidsmogelijkheden beperken, uit de weg moeten worden geruimd en verzoekt de Commissie onverwijld voorstellen in te dienen tot wijziging van de richtlijn inzake de erkenning van beroepsopleidingen, waaronder de opleidingen voor gehandicapten, en herformulering van de richtlijnen betreffende het verblijfsrecht, teneinde de mobiliteit in de interne markt te bevorderen en de bureaucratische formaliteiten tot een minimum te beperken met als doel de werkgelegenheidskansen (inzetbaarheid) te vergroten in het kader van het vrije verkeer van personen; 27. verzoekt de Commissie de strategie voor de interne markt te koppelen aan maatregelen ter bevordering van de cohesie, teneinde te voorkomen dat de ongelijkheden tussen de regio's nog groter worden; nimmer mag uit het oog worden verloren dat in de verdragen een essentieel belang wordt gehecht aan het beginsel en de doelstelling van economische en sociale samenhang, waarin artikel 158 van het EGV voorziet; 28. is er sterk van overtuigd dat de strategie voor de interne markt gericht moet zijn op het bevorderen van een cultuuromslag, waarbij afstand wordt gedaan van risicomijdende, lange besluitvormingsprocessen en gestreefd wordt naar een kortere, snellere cyclus, door: 29. meent dat er grote behoefte bestaat aan de invoering, evenwel zonder te hoge kosten, van een voordelig communautair octrooi ter stimulering van innovatie, vooral bij kleine ondernemingen en dat innovatie in die sector kan worden aangemoedigd en beschermd door spoedig maatregelen te nemen tegen piraterij en namaak in de interne markt; 30. dringt aan op verbetering van het vennootschapsrecht, en met name van de wetgeving inzake insolvabiliteit en op de invoering van een statuut dat het kleine en middelgrote ondernemingen mogelijk maakt om op Unieniveau op te treden, zodat recht wordt gedaan aan hun creativiteit en banenscheppend vermogen; 31. is van oordeel dat de interne markt voor geneesmiddelen onvolledig is en dat de marktverstoringen die daar het gevolg van zijn, leiden tot grote verschillen in de toegang van patiënten tot de geneesmiddelen die zij nodig hebben; is daarom van mening dat een geleidelijke liberalisering van de markt voor geneesmiddelen nodig is om de keuze van de patiënt en zijn toegang tot hoogwaardige, veilige, werkzame en kostenbesparende geneesmiddelen te verbeteren en ervoor te zorgen dat deze overal in de Europese Unie verkrijgbaar zijn en verzoekt de Commissie om onder de gerichte acties een voorstel op te nemen voor een kaderrichtlijn ter voltooiing van de interne markt voor geneesmiddelen door middel van een stapsgewijze economische liberalisering van alle segmenten van de bedrijfstak; verzoekt de Commissie in het licht van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van december 1998 in de zaak betreffende generieke geneesmiddelen, wetgeving voor te stellen tot wijziging van richtlijn 65/65/EEG betreffende farmaceutische specialiteiten met het oog op de harmonisatie en herziening van de wettelijke termijn voor de bescherming van gegevens; 32. is van mening dat meer spoed moet worden gezet achter de werkzaamheden ter vereenvoudiging van het BTW-stelsel en de snelle toepassing daarvan op de elektronische handel; onderstreept de noodzaak tot het nemen van maatregelen zoals het verminderen van de belasting op arbeid, een tijdschema voor de geleidelijke aanpassing van de BTW-tarieven, de invoering van een verlaagd BTW-tarief voor arbeidsintensieve activiteiten en het beginsel van betaling in het land van oorsprong, de afschaffing van de dubbele belasting voor grensarbeiders, de afschaffing van belastingparadijzen en het uitwerken van gemeenschappelijke beginselen betreffende het belastingstelsel; 33. stelt vast dat door de hoge kosten van interbancaire overschrijvingen in euro in geheel Europa een vol jaar na de invoering van de euro nog steeds monetaire barrières bestaan die al lang hadden moeten worden geslecht; verzoekt de Commissie de nodige stappen te ondernemen om met ingang met januari 2001 te verbieden dat voor interbancaire overschrijvingen in euro in de euro-zone tarieven worden geheven die hoger zijn dan die op de nationale markt; 34. onderstreept de noodzaak van hervormingen ter verbetering van de werking van de kapitaalmarkten en verwelkomt het voorstel van de Commissie om een actieplan voor de financiële diensten in het algemeen uit te voeren; 35. stelt vast dat de Raad van Helsinki het belastingpakket niet heeft kunnen goedkeuren als gevolg van onvoldoende vooruitgang bij de twee onderdelen van dit pakket, namelijk de gelijktijdige vaststelling van richtlijnen betreffende de belasting op spaargelden en de fiscale regeling voor ondernemingen; herinnert eraan dat er geen reden is eerlijke belastingconcurrentie in de Europese Unie om zeep te helpen, dat in de eerste plaats moet worden gestreefd naar het wegwerken van distorsies die werkelijk bestaan en de interne markt daadwerkelijk verstoren, dat het concurrentievermogen van de Europese financiële markten in mondiaal verband in stand moet worden gehouden en dat de geografische werkingssfeer van de richtlijn betreffende de belasting op spaargelden moet worden uitgebreid tot de afhankelijke of geassocieerde gebieden waar lidstaten bijzondere verantwoordelijkheden dragen en tot derde landen met een groot potentieel om kapitaal uit de Europese Unie aan te trekken; 36. dringt er bij de Raad op aan met spoed de richtlijn over een minimumbelasting op energieproducten goed te keuren en daarbij rekening te houden met de resolutie van het Europees Parlement van 13 april 1999 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten (2) ; 37. verzoekt de Commissie toe te zien op de juiste toepassing van de liberalisering van de energiemarkten en maatregelen inzake de belasting op energieproducten te vermijden die zouden leiden tot kostenstijgingen die afbreuk doen aan het concurrentievermogen van de in de Europese Unie gevestigde ondernemingen in vergelijking met hun concurrenten in derde landen en die derhalve vooral schadelijke gevolgen zouden hebben voor de werkgelegenheid; 38. is van mening dat de in de mededeling voorgestelde maatregelen tot stimulering van de economie in de eerste plaats gericht moeten zijn op de volledige totstandbrenging van de interne markt; 39. is verheugd dat de Commissie in haar laatste scorebord van de interne markt speciaal aandacht besteedt aan de vorderingen bij de uitvoering van het actieplan voor financiële diensten en wijst erop dat weliswaar enige vooruitgang is geboekt, maar dat nog steeds belangrijke problemen op dit terrein moeten worden aangepakt en dat de verwachtingen van de Commissie op sommige punten te optimistisch blijken; 40. dringt er bij de Commissie op aan spoedig een begin te maken met een gecoördineerde actie voor de totstandkoming van een Europees netwerk van alternatieve systemen van geschilbeslechting en de regelgeving daarvoor, met name voor online transacties, zodat de consument een concrete kans op verhaal wordt geboden en het consumentenvertrouwen in de elektronische handel wordt vergroot zonder dat kleine ondernemingen ervan worden weerhouden "winkels” op Internet te openen; 41. doet dan ook een beroep op de Commissie om met initiatieven te komen voor online-verhaal zonder tussenkomst van de rechter, het Groenboek inzake toegang tot de rechter en de geschillenregeling voor de consument alsmede de dialoog tussen consumenten als onderdeel van het kader voor e-commerce, en op korte termijn de invoering te overwegen van een voor de gehele Unie geldende procedure voor kleine claims en een systeem van kwaliteitskeuren voor Internet-"winkels”; 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten.