(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2000) 446 (1) ), - gezien het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal), - gelet op de artikelen 80, lid 2 en 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag(C5-0460/2000 ), - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0001/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Verdrag; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de parlementen en regeringen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8733/2/2000 - C5-0423/2000 (1) ), - gezien zijn standpunt in eerste lezing (2) over het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1985) 788 (3) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1988) 4 (4) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling in tweede lezing van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0369/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11540/1/2000 - C5-0565/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 709 ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 523 ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0375/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 104 - C5-0209/2000 ), - gezien het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over SLIM: resultaten van de derde fase van SLIM en over de follow-up van de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen uit de eerste en tweede fase ( COM(1999) 88 ), - gezien het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over SLIM: resultaten van de vierde fase van SLIM ( COM(2000) 56 , - gezien het werkdocument van de Commissie over achtergrondinformatie over de SLIM-procedure (SEC(2000) 336 ), - gezien zijn resolutie van 20 februari 1998 (1) over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: Resultaten van de tweede fase van SLIM en over de follow-up van de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen uit de eerste fase ( COM(1997) 618 - C4-0660/1997 ), - gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad: “Actieprogramma voor de interne markt” (CSE/1997/0001 - COM(1997) 184 ), - gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité over het verslag van de Commissie over het SLIM-proefproject - Eenvoudiger regelgeving voor de interne markt (2) , - gezien Verklaring nr. 39 bij de Slotakte van het Verdrag van Amsterdam inzake de redactionele kwaliteit van de communautaire wetgeving, - gelet op het Verdrag van Amsterdam, in het bijzonder op Protocol nr. 7 betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement. - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0351/2000 ), A. overwegende het grote belang dat toegekend moet worden aan verbetering van de kwaliteit van regelgeving in de Europese Unie, zoals door het Europees Parlement ondermeer is onderkend in zijn resoluties van 4 juli 1996 (3) over het rapport van onafhankelijke deskundigen inzake de vereenvoudiging van wettelijke en administratieve regelingen van de Gemeenschap (deregulering) ( COM(1995) 288 - C4-0255/1995 -SEC(1995)1379 ), van 10 april 1997 (4) over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement “Eenvoudiger regelgeving voor de interne markt: een proefproject (Slim - simpler legislation for the internal market)” ( COM(1996) 204 - C4-0446/1996 ), van 18 december 1998 (5) over het verslag van de Commissie aan de Europese Raad: “De wetgeving verbeteren 1997” ( COM(1997) 626 - C4-0656/1997 ) en van 13 april 2000 (6) over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de strategie voor de Europese interne markt ( COM(1999) 464 - C5-0212/1999 - 1999/2167(COS) ), B. overwegende dat uit onderzoeken blijkt dat 4% à 6% procent van het bruto nationaal product van de lidstaten van de Europese Unie opgaat aan onnodige administratieve lasten van ondernemingen, C. overwegende dat kwalitatieve goede, transparante en heldere regelgeving van belang is voor het functioneren van de interne markt, voor de concurrentiepositie van Europese ondernemingen en ten goede komt aan de werkgelegenheid, D. overwegende dat de Commissie recentelijk de derde en vierde fase van SLIM heeft afgerond, waarin regels voor de coördinatie van de sociale zekerheid, de richtlijn voor elektromagnetische compatibiliteit, de verzekeringswetgeving, vennootschapsrecht, regels voor gevaarlijke stoffen en regels voor voorverpakkingen onderzocht werden, E. overwegende dat uit het evaluatierapport dat de Commissie heeft opgesteld over de gehele SLIM-exercitie blijkt dat de Commissie tevreden is over de resultaten van SLIM tot nu toe, maar op een aantal terreinen verbeteringen wil aanbrengen, F. overwegende dat een grotere effectiviteit van SLIM noodzakelijk is aangezien sinds 1996 slechts veertien terreinen van wetgeving onderzocht zijn, en er bovendien uit evaluatie is gebleken dat er een te grote tijdspanne is tussen het uitbrengen van de conclusies door de SLIM-werkgroepen en het omzetten door de Commissie hiervan in concrete (wetgevings)voorstellen, G. overwegende dat het van groot belang is de verschillende initiatieven van de Europese Commissie op het terrein van regelgeving beter op elkaar af te stemmen, H. overwegende dat het effect van de regelgeving kan afhangen van de wijze waarop de lidstaten de regelgeving van de EU uitvoeren alsook van de snelheid waarmee de regelgeving in nationaal recht wordt omgezet, I. overwegende dat het effect van de regelgeving ook afhangt van de wijze waarop de lidstaten de wet handhaven, en dat de drie wetgevingsstadia, i.e. formulering, uitvoering en handhaving, niet van elkaar kunnen worden gescheiden, J. overwegende dat het van belang is de initiatieven van de lidstaten op het terrein van vereenvoudiging en verbetering van kwaliteit van regelgeving en van het toezicht op de naleving ervan in kaart te brengen, zodat de Commissie en lidstaten van elkaar kunnen leren, 1. verzoekt de Commissie de SLIM-voorstellen uit de derde en vierde fase zo snel en efficiënt mogelijk in concrete wetgevingsvoorstellen om te zetten; 2. verklaart zich bereid SLIM-voorstellen snel en efficiënt te behandelen; 3. hoopt dat de Raad dit voorbeeld zal volgen; 4. neemt met waardering kennis van de conclusies die de Commissie aan de evaluatie van de SLIM-exercitie tot nu toe verbonden heeft, maar wijst erop dat: 5. meent echter dat de huidige voorstellen die de Commissie verbindt aan de SLIM-evaluatie niet voldoende zijn om een snel en efficiënt verloop van het SLIM-proces in de toekomst te waarborgen en nodigt daarom de Commissie uit om: 6. dringt aan op meer gestructureerde samenwerking op het terrein van vereenvoudiging van regelgeving en verbetering van de wetgevingskwaliteit tussen de Commissie en de lidstaten; de publicatie van een jaarlijks overzicht van de "best practices” op het gebied van vereenvoudiging van regelgeving en verbetering van de wetgevingskwaliteit in de lidstaten kan hiertoe bijdragen; daarnaast moet er meer structureel worden samengewerkt op het gebied van het toezicht door nationale, regionale of lokale autoriteiten op de naleving van de wet; 7. benadrukt dat ingewikkelde vereenvoudigingsexercities achterwege zouden kunnen blijven, wanneer van begin af aan gewaakt wordt voor de totstandkoming van kwalitatief goede wetgeving, waarbij de administratieve en financiële consequenties duidelijk in beeld worden gebracht; is van mening dat de Raad en het Parlement de politieke wil moeten tonen om ervoor te zorgen dat wetgeving bij het verlaten van de communautaire instellingen duidelijk en eenvoudig is; 8. verzoekt de regeringen en de parlementen van de EU-lidstaten de correcte en tijdige omzetting van de communautaire richtlijnen in nationale wetgeving te waarborgen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het EG-Verdrag, en met name de artikelen 151 en 5, - onder verwijzing naar de ontwerpresolutie ingediend door Rosa Miguélez Ramos over toekenning van monumentenstatus aan de ommuring van Europese steden ( B5-0362/1999 ), - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties van 13 mei 1974 nopens de instandhouding van het Europese culturele erfdeel (1) , van 14 september 1982 inzake de bescherming van het architectonisch en archeologisch erfgoed (2) , van 28 oktober 1988 over de instandhouding van het architectonisch en archeologisch erfgoed van de Gemeenschap (3) , en van 12 februari 1993 over het behoud van het architectonisch en cultureel erfgoed (4) , - gezien Besluit nr. 2228/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van het cultureel en natuurlijk erfgoed (programma Raphaël) (5) , - gezien Besluit nr. 508/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 februari 2000 tot instelling van het programma Cultuur 2000 (6) , - gezien de op 16 november 1972 door de Algemene Conferentie van de UNESCO aangenomen Overeenkomst inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld, - gezien verzoekschrift nr. 776/1999, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0382/2000 ), A. overwegende dat het patrimonium een sleutelfactor van de identiteit en de historische ontwikkeling van onze samenlevingen is, zoals ook blijkt uit de etymologie van dat woord: het "patrimonium” is een gemeenschappelijk goed ("grond en huis”) dat de tijdelijke bezitter in stand houdt, teneinde het onverdeeld over te dragen aan zijn nakomelingen, B. overwegende dat het cultureel en natuurlijk erfgoed een belangrijke economische factor is en een factor van sociale integratie en burgerschap, C. overwegende dat de Unie zich ertoe verbonden heeft zich in te zetten voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijke culturele ruimte voor alle Europese volkeren, die open en gediversifieerd moet zijn, en die moet steunen op het subsidiariteitsbeginsel en een wetgevingskader dat de ontplooiing van culturele activiteiten bevordert en de eerbiediging van de culturele diversiteit waarborgt, D. overwegende dat het programma Cultuur 2000, het enige operationele programma voor de culturele sector vanaf het jaar 2000, open staat voor een gezamenlijke actie met internationale organisaties die bevoegd zijn op het gebied van cultuur, zoals de UNESCO en de Raad van Europa, E. overwegende dat het cultureel en natuurlijk erfgoed onvervangbaar en van onschatbare waarde is, en dat er terzake dan ook een groot aantal internationale overeenkomsten, aanbevelingen en resoluties bestaan, zoals de reeds vermelde UNESCO-Overeenkomst van 1972, F. overwegende dat tot op heden 208 zich op het grondgebied van de Europese Unie bevindende locaties op de lijst van het werelderfgoed zijn geplaatst, als volgt verdeeld: 8 in België, 2 in Denemarken, 24 in Duitsland, 5 in Finland, 26 in Frankrijk, 16 in Griekenland, 2 in Ierland, 33 in Italië, 1 in Luxemburg, 7 in Nederland, 6 in Oostenrijk, 10 in Portugal, 35 in Spanje, 20 in het Verenigd Koninkrijk, 11 in Zweden, en tot slot 1 locatie in het gezamenlijk bezit van Frankrijk en Spanje en 1 gezamenlijke locatie Heilige Stoel/Italië, G. overwegende dat er over de hele wereld 690 beschermde, tot het werelderfgoed behorende plaatsen zijn, waarvan 208 (30%) op het grondgebied van de Europese Unie, H. overwegende dat van de 208 locaties op het grondgebied van de 15 EU-lidstaten er 192 cultuurgoederen zijn, 11 natuurgoederen en 5 gemengde goederen, en dat de natuurgoederen in Europa minder talrijk zijn dan in de rest van de wereld, waar ze reeds ondervertegenwoordigd zijn, I. overwegende dat in 1994 in het kader van de door het Comité voor het werelderfgoed vastgestelde algemene strategie een aantal onevenwichtigheden in de lijst van het werelderfgoed zijn geconstateerd, o.a. de oververtegenwoordiging van het Europese continent ten aanzien van de rest van de wereld, de oververtegenwoordiging van historische steden en godsdienstige gebouwen ten aanzien van andere categorieën, de oververtegenwoordiging van het christendom ten aanzien van andere religies en geloofsovertuigingen, de oververtegenwoordiging van de historische perioden ten aanzien van de prehistorie en de 20ste eeuw, en de oververtegenwoordiging van een "elitistische” architectuur ten aanzien van de lokale architectuur, J. overwegende dat de verruiming van het begrip erfgoed geleid heeft tot de identificatie van nieuwe soorten erfgoederen zoals fabrieken, machines, verloren gegane beroepen, en zelfs recepten van de regionale keuken, en dat deze uitbreiding geen enkel goed mag uitsluiten dat als cultureel erfgoed kan worden geclassificeerd, bij voorbeeld vuurtorens of het subaquatisch erfgoed, K. overwegende dat in het concept cultureel en natuurlijk erfgoed rekening dient te worden gehouden met het behoud van de linguïstische verscheidenheid, en met name de regionale en minderheidstalen, L. overwegende dat erop moet worden toegezien dat de lijst van het werelderfgoed representatief is, en dat alleen de politieke wil van de staten kan garanderen dat de lijst in acht wordt genomen, M. overwegende dat de indicatieve lijsten het mogelijk maken de waarde van de voor inschrijving voorgestelde plaatsen te evalueren en de onevenwichtigheden in de huidige lijst van het werelderfgoed te corrigeren, N. overwegende dat het beroep van "restaurateur” van het erfgoed door geen enkele lidstaat terdege wordt beschermd, noch wat de opleiding, noch wat de toegang tot dit beroep betreft, O. overwegende dat het Europese verdrag inzake de bescherming van het landschap, waarvan de ratificatieprocedure lopende is, de invoering van een Europees landschapslabel voorstelt, en kan leiden tot de opstelling van een lijst van Europese landschappen, P. overwegende dat de inschrijving van een locatie in een erfgoedlijst de verplichting impliceert deze locatie te onderhouden en te restaureren, en dat volgens artikel 29 van bovengenoemde UNESCO-Overeenkomst de landen die het Verdrag hebben ondertekend periodieke verslagen moeten indienen over de wetgevende en reglementaire bepalingen en andere maatregelen waarin zij voorzien met het oog op de tenuitvoerlegging van het Verdrag, en over de ervaring die zij terzake hebben opgedaan, Q. overwegende dat de culturele erfgoederen van een groot aantal ontwikkelingslanden dienen te worden beschermd en dat deze landen worden geconfronteerd met problemen ten aanzien van de identificatie, omschrijving en instandhouding van hun cultuurgoederen, 1. is van oordeel dat de oververtegenwoordiging van de Europese locaties in de lijst van het natuurlijk en cultureel erfgoed van de wereld kan worden verklaard door de diepgaande invloed van de Europese cultuur in het algemeen en haar bijdrage aan de ontwikkeling van de beschaving, en de doeltreffendheid van de inspanningen van Europa om het erfgoed in stand te houden, maar ook door de omschrijving van de selectiecriteria zelf, die steunt op een hoofdzakelijk monumentale benadering die refereert aan een Europese opvatting van het erfgoed, en door een ongewilde maar automatische benadeling van de minder ontwikkelde landen, die geconfronteerd worden met de omslachtige voorbereiding van de inschrijvingsdossiers; 2. beveelt de lidstaten aan niet-Europese staten ertoe aan te sporen de lijsten van culturele en natuurlijke erfgoederen sterk uit te breiden en deze staten daarbij te assisteren in het kader van de door de UNESCO vastgestelde bepalingen; 3. protesteert tegen de verwoestende plundering van archeologische vondsten in veel van deze landen en verzoekt de lidstaten om met alle op nationaal en communautair niveau ter beschikking staande middelen een eind te maken aan de toenemende illegale handel in deze vondsten in de landen van de Europese Unie; 4. verzoekt de EU-lidstaten over te gaan tot herziening van hun indicatieve lijst, in het licht van voorbeelden zoals de door het Verenigd Koninkrijk opgestelde thematische en exhaustieve lijst van erfgoederen; 5. is van oordeel dat een bijeenkomst van de terzake bevoegde EU-ministers nuttig kan zijn om deze harmonisatie tot stand te brengen; 6. acht het wenselijk dat de lidstaten van de Europese Unie, samen met de Raad van Europa, de mogelijkheid onderzoeken van invoering van een systeem van indeling van het Europese erfgoed op grond van gemeenschappelijke definities en selectiecriteria, teneinde de identificatie mogelijk te maken van het cultureel, linguïstisch en natuurlijk erfgoed waarvan de waarde het nationale belang overstijgt, en aan dit erfgoed een herkenbaar Europees label toe te kennen; is van oordeel dat deze indeling ertoe kan bijdragen de diversiteit en rijkdom van het Europese erfgoed in het licht te stellen, en het gemeenschappelijke karakter ervan te onderstrepen; 7. vraagt de nationale autoriteiten van de lidstaten, alsook de gemeentelijke diensten alle ontwikkelingsinitiatieven te beperken in gebieden met een gevoelig cultureel en natuurlijk milieu, teneinde de schatten van het cultureel erfgoed en het evenwicht in het natuurlijk milieu van elk gebied te beschermen; 8. acht het belangrijk dat het natuurlijk, architectonisch, stedelijk en ruraal erfgoed wordt beschouwd als een ondeelbaar geheel waarvoor collectieve beschermende maatregelen moeten worden overeengekomen; 9. is van oordeel dat het architectonisch, archeologisch, natuurlijk en cultureel erfgoed van het stedelijk en plattelandsmilieu dient te worden opgenomen in de kwaliteitsmodellen voor duurzame ontwikkeling en duurzame stedelijke ontwikkeling die zullen worden ontworpen en goedgekeurd; 10. is van oordeel dat jongeren, die de toekomst van de Unie zijn, een belangrijke rol kunnen spelen bij de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de Unie, en vindt dan ook dat de Commissie en de lidstaten het vrijwilligerswerk van jongeren in deze sector moeten steunen; 11. verzoekt de Commissie gebruik te maken van alle mogelijke vormen van samenwerking en overleg met de UNESCO en de Raad van Europa, met eerbiediging van de specifieke aard van elke instelling, waarbij overlappingen dienen te worden voorkomen; 12. verzoekt de Commissie het overleg tussen de vertegenwoordigers van de lidstaten te bevorderen, zodat zij in de diverse organen van de Raad van Europa en de UNESCO gemeenschappelijke standpunten kunnen innemen; 13. dringt er bij de Commissie en de Raad, en in het bijzonder bij de lidstaten, op aan dat Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (MER-richtlijn) (7) ten uitvoer wordt gelegd onder strikte toepassing van artikel 3 en de bijlagen I en II, die bepalen dat het effect op het cultureel erfgoed van bepaalde openbare en particuliere projecten moet worden beoordeeld overeenkomstig de voorschriften van de richtlijn, waarbij eenzelfde mate van bescherming in acht moet worden genomen als voor andere niet-hernieuwbare hulpbronnen; 14. is van mening dat bij de uitvoering van het milieubeleid rekening dient te worden gehouden met de visuele gevolgen van projecten voor het artistiek erfgoed of het landschap, en dat er in die zin, zoals eveneens wordt bepaald in artikel 3 van de MER-richtlijn, op moet worden toegezien dat voor elk openbaar of particulier project een dienovereenkomstige studie van het milieueffect, en met name de visuele gevolgen en de gevolgen voor het landschap, wordt verricht; 15. verzoekt de Commissie de verschillende aspecten en kenmerken van het cultureel erfgoed te omschrijven en verder te ontwikkelen; 16. verzoekt de Commissie de situatie van de "restaurateurs van het erfgoed” in de lidstaten te onderzoeken en de lidstaten ertoe aan te sporen de diverse opleidingsniveaus van dit beroep te regelen, met onderling erkende kwalificaties, teneinde de kwaliteit van de restauratiewerkzaamheden te garanderen; 17. verzoekt de Commissie in het kader van de opleidingsprogramma's bijzondere aandacht te besteden aan de ambachten en kunstberoepen, en bijzondere maatregelen te nemen om de technische kennis van zeldzame kunstberoepen te bewaren en door te geven aan de toekomstige generaties; 18. verzoekt de lidstaten de oprichting van regionale centra voor opleiding op het gebied van de bescherming, de instandhouding en de valorisatie van het cultureel en natuurlijk erfgoed te bevorderen; 19. verzoekt de Commissie in het kader van de bestaande programma's hulp te bieden aan ontwikkelingslanden die worden geconfronteerd met problemen ten aanzien van de identificatie, omschrijving en instandhouding van hun cultuurgoederen; 20. verzoekt de Commissie door de tenuitvoerlegging, binnen bestaande programma's, van specifieke acties ten behoeve van bedrijven initiatieven te bevorderen die tot doel hebben de ambachtelijke sector te steunen, met name de ambachten die dreigen te verdwijnen en die onontbeerlijk zijn voor een degelijke restauratie en een goed onderhoud van het erfgoed; 21. verzoekt de Commissie de programma's voor steun aan de beroepsopleiding op het terrein van de instandhouding van het cultureel erfgoed uit te breiden, aangezien restauratie op grotere schaal van belangrijke monumenten en betere bescherming van ons erfgoed een nieuwe bron van werkgelegenheid in de Europese Unie kunnen zijn; 22. stemt ermee in dat 34% van het totale budget van het programma Cultuur 2000 wordt gebruikt voor de instandhouding van het erfgoed in de ruime betekenis van het woord: het intellectueel en het niet-intellectueel erfgoed, het bouwkundig en het niet-bouwkundig erfgoed (musea en collecties, bibliotheken, archieven, inclusief fotoarchieven en audiovisuele archieven betreffende culturele werken), het archeologisch en het subaquatisch erfgoed, het architecturaal erfgoed en alle culturele plaatsen en landschappen (cultuur- en natuurgoederen); 23. verzoekt de Commissie vooraleer ze projecten goedkeurt die door de structuurfondsen worden gefinancierd, na te gaan welke gevolgen deze kunnen hebben voor het cultureel en natuurlijk erfgoed in de landen van de Europese Unie; 24. verzoekt de Commissie en de lidstaten in samenwerking met de UNESCO en de Raad van Europa de levensvatbaarheid te onderzoeken van een internationaal juridisch en fiscaal stelsel dat het op het behoud van het cultureel en natuurlijk erfgoed gerichte mecenaat bevordert; 25. wenst dat voor dit doel een Task-force wordt opgericht, samengesteld uit vertegenwoordigers van het Europees Parlement, de Commissie, de Raad van Europa en de UNESCO; 26. verzoekt de lidstaten bij te dragen tot de verspreiding van informatie en publicaties over ervaringen en onderzoek op het gebied van de instandhouding en restauratie van het cultureel, linguïstisch en natuurlijk erfgoed; 27. vestigt met name de aandacht op de onherstelbare schade die aan ons archeologisch erfgoed wordt aangericht door het oprichten van grote gebouwen op oude overblijfselen, en wijst erop dat deze ontwikkeling wel degelijk samen kan gaan met de bescherming van archeologische plaatsen en de restauratie ervan om ze toegankelijk te maken voor het publiek; 28. wijst erop dat het plattelandserfgoed een verzameling is van landschappen, vergezichten, habitats en specifieke gebieden zoals watergebieden, oude bossen en heggen, en verzoekt de Commissie en de Raad terzake richtlijnen en behoorlijke praktijken op te leggen; is van mening dat evenzeer aandacht moet worden besteed aan de berggebieden in Europa, waarvan het belang reeds erkend is in het Alpenverdrag; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat geen enkel openbaar of particulier project dat op het grondgebied van de Gemeenschap wordt uitgevoerd kan rekenen op steun uit de communautaire fondsen indien blijkt dat de uitvoering van dergelijke werkzaamheden leidt tot verwoesting van belangrijke culturele en historische erfgoederen en kunstwerken; 30. verzoekt de Commissie de studie en het onderzoek inzake klachten die zij ontvangt ingevolge de schending van de MER-richtlijn en - in voorkomend geval - de inbreukprocedures, te bespoedigen om te waarborgen dat eventueel bedreigd cultureel erfgoed wordt beschermd; 31. verzoekt de lidstaten acties aan te moedigen die erop gericht zijn leerlingen vanaf de basisschool ontvankelijk te maken voor de diverse aspecten van de bescherming en het behoud van het cultureel , linguïstisch en natuurlijk erfgoed; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten, de Raad van Europa en de UNESCO. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 januari 2000 (1) met opmerkingen bij het besluit waarbij de Commissie kwijting wordt verleend voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 1997, - gezien het voortgangsverslag van de Commissie ( COM(2000) 224 - C5-0223/2000 ), - gelet op artikel 89, lid 8 van het Financieel Reglement, - gelet op bijlage V, artikel 6 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0397/2000 ), A. overwegende dat het Parlement besloten heeft de kwijting voor het begrotingsjaar 1997 uit te stellen totdat bekend zou zijn welke hervormingen de Commissie zou toezeggen, B. overwegende dat het Parlement de Commissie verzocht heeft op acht gebieden de problemen aan te pakken, namelijk de afsluiting van de rekeningen, institutionele beheer- en controleproblemen, personeelsbeleid, Bureaus voor technische bijstand, informatieverstrekking aan de kwijtingverlenende autoriteit, beheer van in partnerschap uitgevoerde communautaire beleidsmaatregelen (SEM2000), bestrijding van fraude en corruptie, en externe bijstand, met inbegrip van steun aan Palestina, C. overwegende dat het Parlement drie verzoeken tot de Europese Rekenkamer heeft gericht, namelijk stelselmatig toe te zien op het gevolg dat wordt gegeven aan eerdere kritische opmerkingen, kaderovereenkomsten met nationale rekenkamers op te stellen om aanvullende controle uit te oefenen op communautaire beleidsmaatregelen, en een evaluatie te geven van het decentralisatiebeleid voor de administratie, D. overwegende dat het Parlement zijn secretaris-generaal en de Commissie constitutionele zaken gelast heeft om op hun onderscheiden bevoegdheidsterreinen algemene adequate procedures in te stellen voor de afhandeling van vertrouwelijke documenten, E. overwegende dat het Parlement zich het recht voorbehoudt de vorderingen die de Commissie, de Rekenkamer en de secretaris-generaal van het Parlement hebben geboekt, tijdens de komende kwijtingsprocedure opnieuw te beoordelen, Algemene beoordeling van bewerkstelligde verbeteringen 1. is al met al ingenomen met de door de Commissie genomen maatregelen om de oorzaken aan te pakken die ten grondslag liggen aan de door het Parlement aan de orde gestelde problemen, maar zal tijdens de komende kwijtingsprocedure waakzaam blijven om ervoor te zorgen dat de Commissie eerdere toezeggingen nakomt; 2. erkent dat de Commissie met betrekking tot de acht door het Parlement geformuleerde aanbevelingen op vijf terreinen enige vooruitgang heeft geboekt, namelijk ten aanzien van de afsluiting van de rekeningen, institutionele beheer- en controleproblemen, Bureaus voor technische bijstand, beheer van in partnerschap uitgevoerde communautaire beleidsmaatregelen (SEM2000) en de bestrijding van fraude en corruptie; 3. betreurt dat de Commissie nog steeds het personeelsbeleid moet verbeteren en snelle en doeltreffende externe steun moet verlenen, met name aan Palestina, zijnde twee van de door het Parlement genoemde kernproblemen; Afsluiting van de rekeningen 4. is ingenomen met het op 26 juli 2000 aangenomen Commissievoorstel ( COM(2000) 461 ) ter vereenvoudiging van het Financieel Reglement en ter vervanging van de interim-regeling die snel door de Commissie werd aangenomen naar aanleiding van het verzoek van het Parlement om een spoedige herziening van de financiële controle; hoopt dat een en ander op de lange termijn tot uitvoeriger, transparantere en tijdiger financiële memoranda zal leiden; 5. juicht de goedkeuring, door de Commissie, van het actieplan ter verbetering van het financieel beheer en de financiële procedures (SEC(2000) 276 ) van 17 februari 2000 toe en zal blijven toezien op de tenuitvoerlegging daarvan om ervoor te zorgen dat het onaanvaardbaar hoge percentage belangrijke fouten bij de betalingsprocedures, waarop de Rekenkamer in haar betrouwbaarheidsverklaring heeft gewezen, wordt verlaagd, en verlangt dat de Commissie bij haar pogingen tot verlaging van deze fouten de lidstaten noemt die verzuimen de fouten, met name op de gebieden met de grootste uitgaven, aan te pakken; 6. is bezorgd over het feit dat met de achterstand eind 1997 een bedrag van 52, 524 miljard ECU, eind 1998 een bedrag van 58,848 miljard ECU en eind 1999 een bedrag van 70,916 miljard EUR was gemoeid; wijst erop dat de "achterstand” verwarrend genoeg bestaat uit zowel normale uitstaande verplichtingen als oude verplichtingen van meer dan vijf jaar geleden en "slapende” verplichtingen in verband waarmee de afgelopen twee jaar geen betalingen zijn verricht; verzoekt de Commissie in haar verslaglegging dit onderscheid duidelijk te maken; 7. neemt er kennis van dat de Commissie naar aanleiding van een verzoek van het Parlement op 16 november 2000 een strategiedocument heeft voorgelegd, waarin zij aangeeft hoe zij de uitzonderlijke achterstand ten bedrage van 4,99 miljard EUR voor eind 2003 denkt weg te werken en welke maatregelen zij denkt te nemen om een accumulatie van uitzonderlijke uitstaande verplichtingen te voorkomen; verzoekt elk directoraat-generaal van de Commissie het Parlement halfjaarlijks op de hoogte te stellen van de geboekte vooruitgang om dit doel te bereiken; Institutionele beheer- en controleproblemen 8. neemt kennis van het feit dat de Commissie gereageerd heeft op het verzoek van het Parlement om een systematische follow-up en bijstelling van de aanbevelingen naar aanleiding van interne en externe controles door instelling van een Comité follow-up audit, dat wordt voorgezeten door het voor de begroting verantwoordelijke Commissielid; verzoekt de Commissie een gedetailleerde mandaatbeschrijving te geven en met ingang van maart 2001 per kwartaal een overzicht te verstrekken van de geplande en afgehandelde taken; betreurt dat hiertoe niet eerder kon worden overgegaan; verzoekt de Commissie elk terzake verantwoordelijk Commissielid te belasten met de follow-up van de speciale verslagen van de Rekenkamer en wenst dat het door de Commissie ingestelde Comité follow-up audit passende maatregelen neemt naar aanleiding van de onder zijn mandaat vallende kwijtingsaanbevelingen van het Parlement; 9. is ermee ingenomen dat de Commissie naar aanleiding van het verzoek van het Parlement met ingang van maart 2001 voor elk directoraat-generaal een jaarlijks activiteitenverslag zal voorleggen dat een beoordeling omvat van de kwalitatieve en kwantitatieve doelstellingen; Personeelsbeleid 10. juicht het toe dat de Commissie de gedragscode voor de leden van de Commissie en hun kabinetten juridisch bindend heeft gemaakt, waarom het Parlement in paragraaf 13 van zijn bovengenoemde resolutie van 19 januari 2000 had verzocht; 11. wijst erop dat de Commissie naar aanleiding van het verzoek van het Parlement om een professioneel personeelsbeheer op 26 juli 2000 de resultaten van het onderzoek van het panel van deskundigen (zgn. Peer Group) heeft gepresenteerd, waarin kernprioriteiten en zogenaamde negatieve prioriteiten worden genoemd, maar is bezorgd over de rechtsgrondslag voor, de omvang van en de selectiecriteria voor de vervroegde pensioenregeling die voor circa 600 ambtenaren is bedoeld; 12. juicht het toe dat, nadat op 11 april 2000 de toezegging werd gedaan dat het Parlement in oktober 2000 om advies zou worden verzocht over een overlegdocument betreffende de opneming, in het Statuut, van regels en verplichtingen in verband met het melden van misstanden (klokkenluiden) en over een overlegdocument over modernisering van de tuchtprocedure, de Commissie op 29 november 2000 haar goedkeuring hechtte aan overlegdocumenten over het melden van ernstig wangedrag (SEC(2000)2078 ) en over de herziening van de tuchtprocedure (SEC(2000)2079 ); 13. verwacht een schriftelijke uiteenzetting van de redenen waarom de Commissie geen gevolg geeft aan het verzoek van het Parlement om instelling van een extern orgaan voor begrotingsdiscipline; Bureaus voor technische bijstand 14. wijst erop dat de Commissie, naar aanleiding van het feit dat het Parlement ten dele voldaan was over de inspanningen ter rationalisering van 124 Bureaus voor technische bijstand (BTB's), waarvan de jaarlijkse uitgaven voor 1.365 personeelsleden 133,6 miljoen EUR bedragen, op 11 april 2000 een mededeling voor september 2000 in het vooruitzicht stelde; neemt er kennis van dat de Commissie, ter voorbereiding van een mededeling over de uitbesteding van het beheer van communautaire programma's en een kaderverordening voor een nieuw soort uitvoeringsagentschap, en is ingenomen met het degelijke overgangsplan dat inhoudt dat van totaal 124 BTB's Kwijting en beheer van in partnerschap uitgevoerde communautaire beleidsmaatregelen (SEM2000) 15. juicht het toe dat de Commissie de toezegging heeft gedaan de Commissie begrotingscontrole van gedetailleerde informatie te voorzien over de werkzaamheden van de Groep van persoonlijke vertegenwoordigers, die als informeel forum fungeert met betrekking tot gedeeld financieel beheer, met name het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de Structuurfondsen; Bestrijding van fraude en corruptie 16. verzoekt de Commissie gevolg te geven aan paragraaf 34 van zijn resolutie d.d. 30 november 2000 (2) over de begrotingscontrole-aspecten van de hervorming van de Commissie, en af te zien van de instelling van een extra adviesdienst voor financiële onregelmatigheden omdat zo'n dienst de bevoegdheden van het Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) zou ondermijnen en uithollen; 17. herinnert eraan dat naar aanleiding van het verzoek van het Parlement om een volledige lijst van gevallen waarin de verdenking bestaat dat ambtenaren of andere medewerkers van de Commissie bij fraude of corruptie betrokken zijn, de directeur van het Bureau voor fraudebestrijding een vertrouwelijke lijst heeft opgesteld; Externe bijstand; steun aan Palestina 18. is met betrekking tot de externe bijstand ermee ingenomen dat naar aanleiding van het verzoek van het Parlement aan de Commissie om vóór 31 maart 2000 een programma voor te leggen waarin de strategie van de Commissie gedetailleerd wordt uiteengezet, de voor externe betrekkingen verantwoordelijke commissarissen op 30 maart 2000 (3) een schets hebben gegeven van desbetreffende voorstellen, alvorens op 16 mei 2000 (4) een mededeling over de hervorming van de externe betrekkingen bekend te maken, waarin het voorstel wordt gedaan tot bundeling van de projectcyclus alsmede tot instelling van een orgaan voor projectbepaling en -uitvoering, voor een ruime delegatie van het projectbeheer naar de externe delegaties van de Commissie en voor dringende maatregelen om oude en "slapende” verplichtingen weg te werken; 19. hoopt vóór 15 maart 2001 een speciaal verslag van de Rekenkamer te ontvangen over programmering per land, projectvoorbereiding en de rol van de delegaties bij het beheer van het programma voor externe hulpverlening van de Commissie; 20. voelt zich bemoedigd door de inspanningen van de Commissie, die belemmerd worden door de afwezigheid van het delegatiehoofd in Jeruzalem, door de gewelddadigheden ter plaatse sinds 28 september 2000, en door de daaropvolgende evacuatie van het International Management Team in oktober 2000, die erop gericht zijn ervoor te zorgen dat het 230 bedden tellende Europees Ziekenhuis in Gaza, een als paradepaardje fungerend project dat in 1990 gelanceerd werd en in 1996 voor 97% was voltooid, op 15 januari 2001 volledig operationeel is, en is ingenomen met het feit dat en verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat zo spoedig mogelijk 21. betreurt, gezien het politieke belang van de regio voor de Europese Unie, dat van medio 1999 tot medio 2000 het bureau van de Commissie op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook vertegenwoordigd werd door een administrateur wegens afwezigheid van het hoofd van de delegatie; verzoekt de Commissie de personeelsbezetting beter te organiseren om te voorkomen dat de post van delegatiehoofd langer dan een maand niet bezet is; 22. is ingenomen met de officiële toezending, vóór 15 december 2000, van een speciaal verslag van de Rekenkamer over het beheer, door de Commissie, van het programma voor hulpverlening aan de Palestijnse samenleving, en kijkt uit naar een gedetailleerde behandeling van de aanbevelingen om tekortkomingen aan te pakken die volgens de Rekenkamer niet uitsluitend betrekking hebben op het programma voor hulpverlening aan Palestina, maar op de samenwerking van de EU over het algemeen; Rekenkamer 23. is ingenomen met de toezegging van de Rekenkamer om in de jaarverslagen stelselmatig na te gaan welk gevolg door de Commissie is gegeven aan eerder gemaakte kritische opmerkingen; 24. moedigt de Rekenkamer in haar niet aflatende inspanningen ter bevordering van de samenwerking tussen de nationale rekenkamers aan, en is ingenomen met de instelling van ad hoc-werkgroepen voor controle op overheidssteun en voor samenwerking met de kandidaat-lidstaten, in het kader van het zogenaamde Contactcomité dat bestaat uit de hoofden van de hoogste controle-organen van de Europese Unie, en verzoekt de Rekenkamer regelmatig over deze activiteiten verslag uit te brengen aan het Parlement; 25. herinnert eraan dat het de Rekenkamer verzocht heeft verslag uit te brengen over het decentralisatiebeleid van de Commissie voor de administratie, en verwacht dat dit beleid tezijnertijd grondig op de financiële en efficiency-aspecten wordt doorgelicht; Toegang van de kwijtingsautoriteit tot informatie 26. bevestigt de in paragraaf 26 van zijn bovengenoemde resolutie d.d. 19 januari 2000 over de kwijting voor 1997 geformuleerde eis dat het Parlement als kwijtingsverlenende autoriteit in beginsel ten minste dezelfde toegang tot stukken van de Commissie moet hebben als de Rekenkamer, die tot taak heeft het Parlement bij de controle op de uitvoering van de begroting te ondersteunen; betreurt dat de Commissie tot dusver dit basisbeginsel niet aanvaard heeft; verzoekt de Commissie opnieuw met klem haar standpunt te herzien en ten volle te voldoen aan de bepalingen van artikel 276 van het EG-Verdrag; Europees Parlement 27. juicht het toe dat zijn verzoek aan de secretaris-generaal van het Parlement om vaststelling van procedures voor de omgang met vertrouwelijke documenten, waaronder de opzet van een veilig archief, een veilige leeszaal, formele toegangsregels en een toegangsregister, geleid heeft tot een aan het Bureau, in december 2000 ter behandeling voorgelegd voorstel, en dringt aan op uitvoering van een en ander vóór 31 januari 2001; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het verslag van zijn commissie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en, ter informatie, aan de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - gezien het speciaal verslag nr. 8/1999 van de Rekenkamer (C5-0228/2000 (1) ), - gelet op artikel 248, lid 4, tweede alinea van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0331/2000 ), 1. stelt vast dat rente dient te worden verlangd van ondernemers die het op hun rekeningen voor uitstel van betaling toegestane bedrag feitelijk overschrijden in het kader van transacties met het oog op het in het vrije verkeer brengen; verzoekt de Commissie om zich er bij de betrokken lidstaten van te vergewissen dat de betreffende rente wordt geïnd, en de lidstaten aan te sporen om in hun informatiesysteem middels een voldoende dekking rekening te houden met de rechten die verschuldigd zijn ten bate van de Gemeenschapsbegroting; 2. herinnert eraan dat de lidstaten bij onvolledige aangiften, na het verstrijken van de termijnen die in het kader van de communautaire regelgeving voor het indienen van bescheiden zijn toegestaan, de door een garantie gedekte rechten waartegen geen bezwaar wordt gemaakt naar de "A-boekhouding” moeten overmaken en verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat aan deze bepalingen de hand wordt gehouden; 3. stelt vast dat borgtochten ter waarborging van verschuldigde rechten tevens een garantie zouden moeten vormen als na vrijgave van de goederen door de douanediensten ambtshalve een aanslag wordt opgelegd; verzoekt de Commissie derhalve een wijziging van de communautaire douanewetgeving in deze zin voor te stellen; 4. wijst erop dat onder dekking van de communautaire of gemeenschappelijke douaneregeling een groot aantal transacties plaatsvindt waarbij sigaretten naar buiten het grondgebied van de Gemeenschap worden uitgevoerd, en dat deze regulier uitgevoerde sigaretten in vele gevallen op frauduleuze wijze weer in de Gemeenschap worden ingevoerd; verzoekt de Commissie derhalve om na te gaan of van de exporteurs geëist kan worden dat zij een volledig dossier verstrekken met alle gegevens die nodig zijn om vast te stellen wie de eigenaars van de betreffende goederen zijn (statuut van de firma, inschrijving in het handelsregister, identiteit van de verantwoordelijke personen, enz.); 5. stelt vast dat er een groot aantal gevallen is van niet-gezuiverd douanevervoer; is daarom van oordeel dat het accent op operationele maatregelen en de snelle ontwikkeling van het NCTS gelegd moet worden; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de lidstaten zorgen voor de naleving van de regelgeving betreffende het douanevervoer; 6. stelt vast dat de formule van meerdere certificaten van borgtocht aanleiding zal geven tot bestuurlijke centralisatie en aanzuivering in het kader van het NCTS; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de reeds genomen maatregelen goed worden toegepast; 7. acht het absoluut noodzakelijk dat de douanediensten van de lidstaten één maal per jaar een algeheel toezicht uitoefenen dat een onderzoek van de boekhoud- en handelsbescheiden van het bedrijf omvat, en dat zij daadwerkelijk informatie uitwisselen met de andere betrokken nationale douaneautoriteiten zodat borgtochten en zekerheden op het vereiste niveau worden vastgesteld; verzoekt de Commissie de nodige initiatieven in deze zin te nemen; 8. stelt vast dat het om het onderzoek te vergemakkelijken en de douaneautoriteiten attent te maken op potentiële risico's bij goederen met een verhoogd risico, dienstig is dat de minimale inhoud van het enig document voor douanevervoer wordt uitgebreid met een vermelding van de waarde van de transporten; verzoekt de Commissie de nodige initiatieven in deze zin te nemen; 9. onderstreept het belang dat het NCTS in alle lidstaten en in de landen die bij het gemeenschappelijk douanevervoer zijn betrokken spoedig tot stand komt en wijst erop dat de ontwikkeling van alle mogelijkheden van het NCTS van grote betekenis is voor de bescherming van de communautaire financiën; 10. herinnert eraan dat ontheffing van zekerheidstelling uitsluitend dient te worden verleend aan bedrijven die blijk hebben gegeven van duurzame betrouwbaarheid en financiële soliditeit, zoals is vastgesteld aan de hand van stukken; 11. constateert dat de Rekenkamer een aantal gevallen heeft gesignaleerd waarin de rechten die verschuldigd zijn ten bate van de Gemeenschapsbegroting niet zijn betaald; verzoekt de Commissie er daarom voor te zorgen dat de rechten verschuldigd ten bate van de Gemeenschapsbegroting in de door de Rekenkamer gesignaleerde gevallen inclusief de desbetreffende achterstandsrente worden ingevorderd; steunt het werk dat de Commissie verricht om te zorgen dat de vaststelling van de ten bate van de Gemeenschapsbegroting verschuldigde rechten binnen de gestelde termijnen geschiedt; spoort de Commissie aan om inbreukprocedures te starten tegen lidstaten die zich niet aan deze bepalingen houden; 12. stelt vast dat gezien de omvang van de niet-betaalde douanerechten met spoed maatregelen moeten worden genomen om de door de Rekenkamer gesignaleerde problemen bij het gebruik van carnets TIR snel tot een oplossing te brengen, zodat de bedragen die verschuldigd zijn ten bate van de Gemeenschapsbegroting worden ingevorderd; verzoekt de Commissie de nodige initiatieven te nemen ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap; 13. constateert dat er tussen de lidstaten aanzienlijke verschillen van mening bestaan over de betekenis van het begrip schuld waarvoor een zekerheid is gesteld of over de gegevens waaruit blijkt dat een schuld wordt betwist; is van mening dat deze verschillen kunnen worden verkleind door middel van wetgeving, adviesverlening aan de boekhoudafdelingen van de lidstaten of het geven van nieuwe instructies; verzoekt de Commissie de reeds genomen initiatieven in deze zin nauwlettend voort te zetten; 14. vraagt zich af of de nationale wetgevingen van de lidstaten op het gebied van beroep compatibel zijn met de desbetreffende bepalingen van het communautair douanewetboek of de desbetreffende communautaire regelgeving; verzoekt de Commissie deze compatibiliteit te onderzoeken; 15. is van mening dat de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap moet stoelen op een enkel corpus iuris en niet, zoals nu het geval is, op vage, onsamenhangende en tegenstrijdige wetgeving die de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap slechts fragmentair regelt; 16. is van mening dat voor een eenvormige toepassing van de nationale strafwetgeving en de rechtsbedeling in de lidstaten een harmonisatie nodig is van de wetgeving inzake fraudebestrijding en andere onwettige activiteiten in de Gemeenschap; 17. stelt vast dat de Commissie alleen beroep kan aantekenen bij het Hof van Justitie bij herhaalde overtreding van de regels betreffende de douanerechten door een lidstaat terwijl de communautaire wetgeving in het kader van de Structuurfondsen en het gemeenschappelijke landbouwbeleid de Commissie de discretionaire bevoegdheid geeft om financiële correctiemaatregelen vast te stellen; 18. wijst de Commissie en de Raad nogmaals op zijn op 13 april 2000 ingenomen standpunt (2) betreffende wijziging van Verordening (EG) nr. 723/97 verwoorde standpunt dat de communautaire wetgeving inzake de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap in overeenstemming moet zijn met artikel 280 van het EG-Verdrag, dat wil zeggen een doeltreffende en gelijkwaardige bescherming moet bieden tegen fraude en andere onwettige activiteiten in de lidstaten die ingaan tegen de financiële belangen van de Gemeenschap; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar de speciale verslagen 1/1999, 2/1999, 1/2000 en 8/2000 van de Rekenkamer (C5-0236/2000 (1) , C5-0237/2000 (2) , C5-0238/2000 (3) , C5-0239/2000 (4) ), - gelet op artikel 248, lid 4, tweede alinea van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 2 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0396/2000 ), Speciaal verslag 1/1999 (ondermelk) 1. betreurt dat de Commissie meermaals is moeten overgaan tot terugvorderingen in het kader van de goedkeuring van de rekeningen na opmerkingen van de Rekenkamer, wat wijst op de tekortkomingen van het stelsel dat tot eind 1999 van kracht was; 2. wijst erop dat in 4 van de 5 lidstaten waar de Rekenkamer ter plaatse controles naar ondermelk heeft ingevoerd, er geen betrouwbaar controlesysteem werd afgedwongen (punt 32 en 33 van de opmerkingen van de Rekenkamer); 3. wijst erop dat 20% van de tests die in 1996 in een lidstaat ter opsporing van wei in mageremelkpoeder werden uitgevoerd, positief waren en dat bij een controle van de Rekenkamer in een andere lidstaat werd geconstateerd dat 3.350 kg mageremelkpoeder in aanmerking was genomen hoewel op het analyseformulier melding was gemaakt van de aanwezigheid van wei ; wijst er verder op dat de Commissie in haar antwoorden zegt dat de betalingen voor 3.350 kg niet-subsidiabele mageremelkpoeder reeds zijn teruggevorderd, maar met betrekking tot de eerste zaak het stilzwijgen heeft bewaard; 4. wijst erop dat 40 % van de productie van mageremelkpoeder in de EU, d.i. 500.000 ton, via steunverlening op de interne diervoedermarkt terechtkomt (386 miljoen ECU in 1997 voor mageremelkpoeder en ondermelk) ; 5. betreurt dat de Raad er zowel in 1989 als in 1993 niet is in geslaagd enkele achterpoortjes af te schaffen, waaronder het gebrek aan behoorlijke waarborgen tegen geknoei met mageremelkpoeder , die hebben geleid tot tal van onregelmatigheden ten laste van de begroting van de Gemeenschap; 6. wijst erop dat in het nieuwe stelsel voor de gemeenschappelijke marktordening voor melk en zuivelproducten, met inbegrip van de specifieke regels voor het toekennen van steun voor ondermelk en mageremelkpoeder als diervoeder en voor de verkoop van mageremelkpoeder, dat op 1 januari 2000 in werking is getreden, rekening is gehouden met de opmerkingen van de Rekenkamer; 7. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het niveau van de steun die wordt verleend voor ondermelk en mageremelkpoeder, in nauw verband staat met de kwaliteit van het product, waarbij met name naar het minimale eiwitgehalte wordt verwezen; 8. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te overwegen een inschrijvingsprocedure in te voeren om het niveau vast te stellen van de steun voor het gebruik van mageremelkpoeder, zoals nu reeds het geval is voor de verkoop van dit product uit openbare opslag overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2799/1999 (5) van de Commissie; 9. verwelkomt het besluit van de Commissie de gemeenschappelijke ordening der markten (GOM) in de sector melk en zuivelproducten aan een grondige evaluatie te onderwerpen, met inbegrip van de verordening betreffende de melkquota, die zal zijn gericht op een analyse van de doeltreffendheid en de efficiency van de diverse in de sector vigerende maatregelen, waarbij met name zal worden gekeken naar het effect ervan op de beoogde doelen en op de methoden die worden aangewend om deze doelen te bereiken; wijst erop dat de procedures voor het aantrekken van adviseurs in een vergevorderd stadium verkeren; verzoekt de Commissie om na afronding van deze evaluatie de conclusies ervan aan het Parlement te doen toekomen; verzoekt de Commissie bovendien deze situatie in haar tussentijdse herziening van de hervormingen in het kader van de Agenda 2000 te behandelen; 10. verzoekt de Rekenkamer de nieuwe maatregelen in haar jaarverslag 2002 te evalueren; Speciaal verslag 8/2000 (botervet) 11. betreurt dat er een structureel overschot in de melksector blijft bestaan, dat onder meer te wijten is aan de dalende consumptie; wijst erop dat deze situatie nog erger zal worden nu de Europese Raad te Berlijn besloten heeft quotaniveaus tot 2005 te verhogen; wenst dat er op communautair en nationaal niveau maatregelen worden genomen om de vraag naar melk en de diverse zuivelproducten te bevorderen, zoals ook in andere sectoren (olijfolie, rundvlees, enz.) het geval is; 12. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de lidstaten de nodige verbeteringen aanbrengen in het beheer van de afzetmaatregelen, zoals aangestipt in het verslag van de Rekenkamer, met bijzondere aandacht voor de controle- en monitoringmechanismen; verzoekt de Commissie in dit opzicht gebruik te maken van haar bevoegdheden uit het Verdrag om een aanhoudende ontoereikende uitvoering van de bepalingen aan te pakken; 13. wijst erop: verzoekt de Commissie bijgevolg de uitvoering van de gehele reeks afzetmaatregelen mee te nemen in de lopende algemene evaluatie van de marktordening voor melk; 14. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de subsidies voor botervet in de Unie nergens aan BTW zijn onderworpen en het tijdschema aan te geven voor de toekomstige maatregelen om het BTW-stelsel te vereenvoudigen; 15. verzoekt de Commissie grondig na te denken over de opmerkingen van de Rekenkamer in verband met verbeteringen aan de inschrijvingsprocedure om het niveau van de steun vast te stellen; Speciaal verslag 2/1999 (graansector) 16. is verheugd over de verklaring van de Rekenkamer dat de hervorming van 1992 (invoering van de braaklegging en prijsdalingen) tijdens de overgangsperiode haar doelstellingen heeft gehaald, met name de beëindiging van de crisis in de graansector en het in evenwicht brengen van de markt; 17. is het eens met het standpunt van de Rekenkamer dat de globale productietendens in de graansector alsook de uiteenlopende tendensen in de lidstaten doen twijfelen aan duurzame effecten van de hervorming op het productiepeil, waardoor verdere acties noodzakelijk zijn; 18. betreurt dat de Raad niet heeft ingestemd met de voorstellen om voort te bouwen op de hervorming van 1992 (verdere daling van de institutionele prijzen, lagere compenserende betalingen, tijdelijke uitbreiding van de medeverantwoordelijkheidsheffing, enz.); verzoekt de Commissie de situatie in de graansector in haar tussentijdse herziening van de hervormingen in het kader van de Agenda 2000 te behandelen; 19. wijst op de opmerkingen van de Rekenkamer dat het denkbaar is dat de steun voor boeren niet meer wordt berekend op elementen zoals prijzen, productie of areaal, maar op basis van een standaard netto-inkomen per landbouwersgezin of per arbeidseenheid, waarbij de landbouwsteun enkel wordt ingezet om inkomensverlies te compenseren (par. 5.8 van het verslag van de Rekenkamer); stelt voor dat er bij een betere marktsituatie een subsidieverminderingsmechanisme wordt ingesteld dat te veel steun in een goede marktsituatie vermijdt; 20. wijst erop dat zowel de Commissie als de Rekenkamer benadrukken dat er te veel compensatie voor inkomensverlies in de graansector is betaald, die de Commissie voor de periode 1993-1997 op 8,5 miljard ECU raamt (effect van de afschaffing van de medeverantwoordelijkheidsheffing niet inbegrepen) en de Rekenkamer op 13,1 miljard ECU; 21. is van oordeel dat de toekomstige voorstellen voor de sector: Speciaal verslag 1/2000 (klassieke varkenspest) 22. hecht groot belang aan de spoedige beëindiging van de procedure tot wijziging van Richtlijn 80/217/EEG (8) betreffende de bestrijding van klassieke varkenspest, omdat het veel heeft geleerd uit de recente epidemieën, die zware verliezen hebben toegediend aan de communautaire begroting, de lidstaten en de getroffen varkensboeren; 23. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het "Animal Movement System” (ANIMO) onder de volledige controle van de Commissie wordt beheerd en ontwikkeld; 24. betreurt dat drie jaar na de evaluatie van het ANIMO-systeem, de verbeteringen nog moeten worden doorgevoerd; verzoekt de Commissie dringend voorstellen in te dienen tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (9) , waarbij rekening wordt gehouden met de opmerkingen van de Rekenkamer en bovengenoemde evaluatie, zoals de Commissie die zelf heeft uitgevoerd; 25. deelt het standpunt van de Commissie en de Rekenkamer dat de varkensproducenten een groter deel moeten dragen van de financiële last voor maatregelen ter bestrijding van de desbetreffende epidemie, zoals ook het geval is voor andere soorten epidemieën en reeds werd aangestipt in het kader van de kwijtingsprocedure voor 1995; verzoekt de Commissie een vergelijkende studie te verrichten naar alternatieven voor de financiering van maatregelen om dierziekten te bestrijden, zoals een particulier fonds waaraan boeren en andere belanghebbende partijen bijdragen of andere verzekeringsvormen; 26. rekent erop dat de Commissie er via het Voedsel- en veterinair bureau voor zorgt dat de lidstaten doeltreffende noodplannen toepassen om de klassieke varkenspest aan te pakken; o o o 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - gezien het speciaal verslag nr. 2/2000 van de Rekenkamer (C5-0229/2000 (1) ), - gelet op de artikelen 248, lid 4, tweede alinea en 276, lid 1 en lid 3 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0389/2000 ), A. overwegende dat de door de Rekenkamer gepubliceerde verslagen een garantie vormen dat nauwgezet wordt toegezien op de manier waarop het geld van de Europese belastingsbetaler wordt besteed en een impuls zijn voor een meer verantwoordelijk en goed bestuur door de Europese instellingen, B. gezien de specifieke omstandigheden en voorwaarden waaronder de steun is verleend, C. overwegende dat uit dit speciale verslag lering moet worden getrokken, met name wat betreft de steun aan nieuwe lokale of internationale instellingen en de cofinanciering met andere internationale organisaties zoals de VN en de OVSE; uitziende naar het aangekondigde speciaal verslag over de werkzaamheden van het Europees Agentschap voor Wederopbouw, werkzaam in Thessaloniki en Pristina, D. er zich ten volle van bewust dat de Commissie en de andere internationale instellingen, zeker de eerste jaren na het afsluiten van de vredesakkoorden van Dayton, onder bijzonder moeilijke omstandigheden moesten werken, E. overwegende dat de Europese Commissie in februari 2000 haar vertegenwoordiging in Sarajevo omvormde tot een "delegatie” en dat de regionale kantoren in Mostar en Banja Luka de status kregen van "vertegenwoordiging”, F. overwegende dat de Commissie in 1998 mede ten gevolge van de door de Rekenkamer uitgevoerde controles het financiële en operationele beheer van de hulpmaatregelen in BiH overbracht ("deconcentreerde”) van Brussel naar Sarajevo met een centrale rol voor het hoofd van de Commissievertegenwoordiging ter plaatse, G. overwegende dat de Commissie in Sarajevo de rol van haar "Eenheid controle en financiën” versterkte en zorgde voor de aanwerving van goed georganiseerd, gemotiveerd en ook plaatselijk gerecruteerd personeel; wijzend op de vastlegging van een kader van regels inzake deugdelijk financieel beheer, H. overwegende dat de opmerkingen van de Rekenkamer betreffende het financieel beheer binnen het "Bureau van de Hoge Vertegenwoordiger” (OHR) zorgden voor een belangrijke ommekeer en mentaliteitswijziging binnen de OHR, I. overwegende dat de Commissie in haar steunprogramma ten behoeve van de mediasector en met name de ondersteuning van het Open Broadcasting Network (OBN) voor een voldongen feit werd gesteld, J. erop wijzend dat het speciale verslag van de Rekenkamer geen bijzonderheden verschafte op het door de Europese Unie gefinancierde programma met betrekking tot de terugkeer van vluchtelingen, dit ondanks aanwijzingen dat het beheer van dit programma bijzonder moeilijk verliep, mede omwille van de politiek en sociaal-economisch zeer lastige omstandigheden maar ook omwille van laattijdige uitbetaling van door de Europese Unie beloofde middelen, K. overwegende dat in het kader van de komende kwijtingsprocedures de hieronder aan de Commissie gevraagde informatie onderzocht en geëvalueerd moet worden, 1. steunt het door de Commissie in BiH gevoerde "deconcentratiebeleid” en stelt vast dat dankzij dit beleid het grote aantal laattijdige betalingen is weggewerkt en de betalingen in principe geschieden binnen termijnen die niet langer zijn dan zestig dagen; 2. verwelkomt dat de Commissie in BiH zorgde voor een kwantitatieve en kwalitatieve versterking van het personeelskader; meent dat de Commissie in Sarajevo gevat reageerde op de opmerkingen van de Rekenkamer door de uitbouw van de "Eenheid controle en financiën” en het opzetten van een "audit-team” dat zorgt voor controles "on the spot” wat nu reeds leidde tot het vorderen van terugbetalingen; 3. herhaalt zijn in zijn resolutie van 5 september 2000 over een gemeenschappelijke communautaire diplomatieke dienst (2) geuite verlangen naar een snelle verduidelijking en uitwerking van de juridische status van de delegaties van de Commissie, hun rol en hun betrekkingen met de communautaire instellingen; verlangt van de Commissie een gedetailleerd overzicht van de financiële regels en procedures die haar delegaties moeten naleven; 4. is ingenomen met de maatregelen die de OHR sinds maart 1999 instelde om een eind te maken aan de door de Rekenkamer gesignaleerde wantoestanden, verspilzucht en onregelmatigheden; stelt vast dat sindsdien aanzienlijke besparingen op de OHR-begroting gerealiseerd werden en moedigt het OHR aan verder deze weg te blijven bewandelen; 5. reageert bezorgd op het ontbreken van een scheiding van taken die een minimum aan interne controle binnen het OHR mogelijk zou maken en spreekt zijn grote verbazing uit over de in paragraaf 17 van het speciale verslag beschreven feiten; neemt kennis van het verslag over deze feiten dat de OHR op 9 januari 2001 het Europees Parlement ter beschikking stelde; stelt vast dat in dit verslag gesteld wordt dat noch de externe controleurs noch de Rekenkamer een bewijs hebben kunnen overleggen van fraude die binnen het OHR of door de voormalige directeur financiën zou zijn gepleegd; is niettemin van oordeel dat de in paragraaf 17 van het speciale verslag beschreven feiten laakbaar zijn; verzoekt de Commissie er voortaan op toe te zien dat een dergelijke situatie zich niet herhaalt; 6. moedigt de Commissie aan zich nadrukkelijker met het beheer van het OHR te gaan bemoeien; dringt aan op een grotere doorzichtigheid bij de voorbereiding en de uitvoering van het OHR-begroting; stelt vast dat de beleidslijnen, procedures en reglementen die geleidelijk door de nieuwe financieel directeur van het OHR zijn ingevoerd zijn voorgelegd aan de financieel deskundigen en vervolgens goedgekeurd door de Raad van bestuur; eist dat de verslagen van de vergaderingen waar deze goedkeuring gebeurde aan de Rekenkamer en het Parlement bezorgd worden; 7. dringt erop aan dat de Commissie op grond van artikel 274 van het EG-Verdrag in organen in het budget waarvan zij aanzienlijk bijdraagt de noodzakelijke maatregelen treft om de financiële belangen van de Gemeenschap te waarborgen, indien nodig en haalbaar met inbegrip van het opstellen en toepassen door begunstigde van regels en procedures die een verantwoord beheer en deugdelijke interne controle kunnen waarborgen; dringt bij het OHR aan op een optimale samenwerking; stelt met instemming de recente invoering vast van stelselmatige ex post audits met betrekking tot de tenuitvoerlegging van projectleningen aan begunstigden die geen internationale organisaties zijn; verzoekt de Commissie telkens bij het opstarten van de kwijtingsprocedure het Europees Parlement een overzicht en evaluatie te bezorgen van alle uitgevoerde ex post audits; verbindt er zich toe in het kader van de komende kwijtingsprocedure na te gaan of de op 9 augustus 1999 afgesloten overeenkomst tussen de EU en de VN voldoende waarborgen biedt voor verantwoord beheer en deugdelijke financiële controles; 8. wijst op de belangrijke rol van de OHR-anti-fraude eenheid ter bestrijding van fraude en corruptie, de ontwikkeling van de vrije-markteconomie en het invoeren van democratisch functionerende overheidsinstellingen; betreurt dat de maximale duur van de personeelscontracten op grond van het jaarlijkse karakter van de begroting van het OHR twaalf maanden bedraagt en verlangt dat inspanningen worden gedaan om maximale personeelscontinuïteit in deze eenheid te verzekeren; is van mening dat de medewerkers van deze eenheid minstens 24 maanden moeten worden ingezet zodat zij voldoende terreinkennis kunnen opdoen om op een efficiënte manier aan fraudebestrijding te kunnen doen; 9. onderschrijft de opmerkingen van de Rekenkamer met betrekking tot de vertraging bij het ter beschikking stellen van middelen voor organisaties die ijveren voor het naleven van de mensenrechten; wijst op het bijzonder nuttige werk dat de Commissie voor de rechten van de mens levert bij het beslechten van de geschillen inzake onroerend goed; stelt vast dat de ombudsman voornemens is een audit uit te voeren ten aanzien van de bijdragen van grotere donoren voor dit jaar en wacht de uitkomsten hiervan af; is verheugd over de verlenging van het wettelijk mandaat van de Commissie voor de rechten van de mens tot na 14 december 2000 en verlangt betere materiële voorzieningen voor deze commissie; 10. wil dat de Commissie in januari 2001 nauwgezetter antwoordt op de aanklachten van de Rekenkamer in de paragrafen 29-35 van het speciale verslag met betrekking tot de steun ten behoeve van de burgermaatschappij, in het bijzonder met betrekking tot de relatie tussen het programma “Europa voor Sarajevo”, het programma voor de democratie en het Tempus-programma; 11. stelt zich ernstige vragen over de manier waarop in de media-sector 2 mln ecu aan niet-subsidiabel materieel werd gefinancierd in het OBN-dossier; verlangt dat het OHR en de Commissie een uitvoerig rapport opstellen waarin nauwgezet wordt geantwoord op de aanklachten van de Rekenkamer en verantwoording wordt gegeven voor de lakse wijze waarop dit project werd begeleid; erkent evenwel dat OBN via haar informatieve programma's zorgde voor kwalitatief hoogstaande en gebalanceerde berichtgeving; wenst niettemin jaarlijks op de hoogte te worden gehouden van het in BiH gevoerde mediabeleid en de verdere uitbouw van de Public Broadcasting Service (PBS); 12. onderschrijft de kritiek van de Rekenkamer met betrekking tot de steun ten behoeve van de verkiezingsprocedure; stelt vast dat binnen de OVSE gesprekken plaatsvinden om haar internationale juridische mogelijkheden duidelijk te krijgen en dat deze gesprekken moeten zijn afgerond voordat een langetermijnovereenkomst kan worden getekend zoals een kaderovereenkomst tussen de OVSE en de Commissie; stelt vast dat voor toekomstige contractuele betrekkingen tussen de Commissie en de OVSE het nieuwe modelcontract voor internationale organisaties geldt dat de Commissie heeft ontwikkeld; vraagt de Commissie om naar aanleiding van de verkiezingen van 11 november 2000 in BiH een evaluatieverslag op te stellen inzake de ervaringen met betrekking tot de organisatie en financiering van alle sinds 1996 gehouden verkiezingen en hieruit de nodige conclusies te trekken en de resultaten van deze studie aan het Europees Parlement te bezorgen; 13. steunt de aanbeveling om de ontwikkeling van de burgermaatschappij te bevorderen via meer gerichte beleidslijnen en duidelijk geformuleerde prioriteiten voor het Balkangebied; verwelkomt de door de Commissie in maart 2000 opgestelde “Road Map” als een geheel van specifieke maatregelen waarvan de Europese Unie wenst dat Bosnië-Herzegovina deze op korte termijn uitvoert; stelt vast dat de voortgang bij de tenuitvoerlegging van de "Road Map”, die hopelijk aan het eind van het eerste halfjaar van 2001 zal zijn voltooid, permanent door de Commissie wordt geëvalueerd; verzoekt de Commissie de uitkomsten van deze evaluatie vóór 1 juli 2001 aan het Europees Parlement voor te leggen; 14. benadrukt de noodzaak aan blijvende financiële en logistieke steun bij de uitbouw van het bureau voor assistentie inzake belastingen en douane (CAFAO) en het verder ondersteunen van de ontmijningsactiviteiten; wil dat in het kader van de CARDS-verordening BiH voldoende financiële middelen wordt toegekend om de heropbouw van het land, de terugkeer van vluchtelingen en de politieke en economische levensvatbaarheid van deze staat mogelijk te maken; 15. verzoekt de Commissie om het Parlement nog voor het aflopen van de kwijtingsprocedure over het jaar 1999 een overzicht te bezorgen van de ingezette middelen en behaalde resultaten inzake het in BiH sinds 1996 gefinancierde programma voor de terugkeer van vluchtelingen; 16. verzoekt de Commissie voor 1 juli 2001 verslag uit te brengen over de vraag of en in hoeverre corruptie in de structuren van burgerorganisaties in Bosnië-Herzegovina de financiële steun voor de wederopbouw van de regio en derhalve de financiële belangen van de Unie in gevaar heeft gebracht; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan het OHR, de OVSE, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - gezien de speciale verslagen nrs. 6/1999, 7/1999, 3/2000 en 7/2000 (C5-0240/2000 (1) , C5-0241/2000 (2) , C5-0242/2000 (3) , C5-0243/2000 (4) ), - gelet op de verordeningen van de Raad van 21 juni 1999 over de Structuurfondsen (5) , - gelet op artikel 248, lid 4, tweede alinea van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 12 april 2000 over het additionaliteitsbeginsel inzake de middelen van de Structuurfondsen (6) , - gezien het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende financiële bijdragen van de Gemeenschap voor het Internationaal Fonds voor Ierland ( COM(1999) 549 - C5-0285/1999 - 1999/0221(CNS) ), door het Europees Parlement goedgekeurd op 17 december 1999 (7) , - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0359/2000 ), A. overwegende dat de verantwoordelijkheid voor het gebruik van de communautaire structuurfondsen grotendeels bij de lidstaten berust, Speciaal verslag nr. 6/1999 1. herinnert eraan dat het additionaliteitsbeginsel inhoudt dat het Europese geld niet bedoeld is om projecten te financieren, maar om ze te cofinancieren, en dat Europees geld niet in de plaats mag komen van openbare financiering door de nationale overheden; 2. onderstreept dat het additionaliteitsbeginsel, samen met het partnerschapsbeginsel, het concentratiebeginsel en het programmeringsbeginsel, aan de basis ligt van de werking van de Structuurfondsen en het mogelijk maakt dat deze fondsen in de regio's die voor steun in aanmerking komen een reële impact hebben; 3. neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat het toezicht op de inachtneming van dit beginsel, vooral als gevolg van methodologische problemen, erg ingewikkeld is, hetgeen door de Commissie wordt erkend; 4. verheugt zich over de vereenvoudiging die het gevolg moet zijn van de nieuwe regeling inzake de Structuurfondsen, met name van artikel 11 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 over de additionaliteitstoetsing; 5. is evenwel van mening dat de Commissie en de nationale en regionale autoriteiten een grote inspanning moeten leveren op het gebied van Europese, nationale en regionale statistieken; 6. verzoekt de Raad en de Commissie een duidelijke en objectieve definitie van het additionaliteitsbeginsel te formuleren, zodat in voorkomend geval sancties kunnen worden overwogen wanneer de lidstaten zich niet aan dit beginsel houden, ook in het kader van maatregelen ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap overeenkomstig artikel 280 van het EG-Verdrag; 7. spoort de Commissie en de lidstaten aan om in het kader van het partnerschap een betere coördinatie tot stand te brengen, informatie door te sturen en bovendien de administratieve formaliteiten te verminderen; 8. verzoekt de Commissie de toetsing van het additionaliteitsbeginsel niet als een op zichzelf staande controle te beschouwen, maar ze op te nemen in een rapport over elke programmeringsperiode; 9. benadrukt het belang van de naleving van zowel geest als letter van het additionaliteitsbeginsel teneinde te verzekeren dat de structuurfondsen niet worden gebruikt als vervanging voor nationale overheids- of equivalente uitgaven; benadrukt de plicht van de lidstaten, regio's en plaatselijke overheden in dit verband om de Commissie tijdige accurate gegevens te verschaffen; 10. verzoekt echter de Commissie om doeltreffende procedures in te stellen voor de controle en de noodzakelijke instrumenten te verschaffen voor een zinvolle analyse en vergelijking van de gegevens; is voorts van mening dat deze richtsnoeren reeds bij de opstelling ervan duidelijk moeten worden vastgelegd in de uitvoeringsbepalingen van de communautaire bestekken en programmeringsdocumenten, zodat het beginsel beter kan worden geïntegreerd in het programmeringskader; verzoekt de Commissie in het Tweede driejaarlijkse verslag over de Cohesie, dat binnenkort moet worden ingediend, een zorgvuldige evaluatie op te nemen van de additionaliteit; 11. is van mening dat het uitoefenen van controle pas zinvol wordt wanneer de resultaten van de analyses van de Commissie worden gepubliceerd en in geval van niet-naleving sancties (of andere juridische consequenties) worden toegepast; wijst er echter op dat boetes moeten worden gebaseerd op betrouwbare gegevens en dat hiervoor precieze en duidelijke criteria moeten gelden; 12. is ervan overtuigd dat een grotere transparantie bij de toepassing van het beginsel van de kant van alle partners noodzakelijk is en dat de nationale en regionale overheden ook moeten worden betrokken bij de evaluatie van de additionaliteit op regionaal en lokaal niveau in overeenstemming met de programmerings- en planningsprocessen die de toewijzing van overheidsuitgaven bepalen; 13. is van mening dat de controle op het additionaliteitsbeginsel thans als een losstaande taak wordt beschouwd en in plaats daarvan moet worden geïntegreerd in het kader van de toezichts- of evaluatieprocedures; Speciaal verslag nr. 7/1999 14. stelt vast dat in het kader van het EFRO (periode 1994-1999) aanzienlijke financiële steun is uitgetrokken voor terreinen voor bedrijven (ontwikkeling, geheel nieuwe terreinen, sanering) en dat de Commissie niet weet waarheen dit geld eigenlijk gaat; constateert dat een deel van de middelen gebruikt is om maatregelen te financieren die projecten omvatten voor andere doeleinden dan de omschakeling van bedrijventerreinen; 15. verzoekt de Commissie om de gedetailleerde doelstellingen, fysieke indicatoren en impact in termen van opgerichte of geïnstalleerde bedrijven en schepping of behoud van arbeidsplaatsen niet uitsluitend voor de startfase van de programma's voor de ontwikkeling van bedrijventerreinen te vermelden, maar voor het programma in zijn geheel; verzoekt de Commissie en de lidstaten om instrumenten te ontwikkelen voor de analyse en follow-up van de uitvoering van de programma's, met name voor wat betreft de gevolgen op het gebied van de werkloosheidsbestrijding; 16. verzoekt de lidstaten en de Commissie om betere boekhoudkundige en financiële informatie over het gebruik van de EFRO-gelden; verzoekt met het oog daarop dat de in de steundossiers vervatte gegevens worden ingevoerd in de databank van het SINCOM-systeem; 17. verzoekt de lidstaten en de Commissie een echt communautair omschakelingsbeleid tot stand te brengen, met een behoeftebepaling, selectiecriteria voor de projecten en een evaluatie van de resultaten, zodat een actief beheer van het terrein mogelijk is; verzoekt de lidstaten en de Commissie de nadruk te leggen op de voorwaarden voor de regionale ontwikkeling van de bedrijventerreinen; wenst dat de regionale coördinatie tussen de diverse actoren een kernpunt van dit beleid gaat vormen, teneinde te vermijden dat projectontwikkelaars op regionaal niveau met elkaar concurreren en dat daardoor de steun versnipperd raakt; verzoekt voorts de Commissie aan te moedigen dat nationale en lokale aankoopprocedures vereenvoudigd worden en minder kosten met zich meebrengen; 18. verzoekt de Commissie daadwerkelijk de gevallen te bestuderen waarin de communautaire subsidies moeten worden vervangen door leningen en te onderzoeken in hoeverre en op welke termijn de Commissie haar activiteiten met betrekking tot bedrijventerreinen in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel kan uitfaseren; Speciaal verslag nr. 3/2000 19. constateert dat de doelstellingen van het ESF en het EOGFL-Oriëntatie niet duidelijk genoeg zijn geformuleerd; stelt vast dat bij het ESF de doelgroepen slecht zijn omschreven; constateert dat de vertragingen bij de tenuitvoerlegging van het EOGFL-Oriëntatie ertoe hebben geleid dat potentiële begunstigden van vestigingssteun uiteindelijk niet in aanmerking kwamen; 20. stelt vast dat het moeilijk is de invloed van deze steun op de betrokken bevolkingsgroepen te meten en wenst dat in de statistieken ook rekening kan worden gehouden met de diversiteit van de begunstigden van deze steunmaatregelen en met de diversiteit van de op te zetten integratieparcoursen; 21. stelt eveneens vast dat de transnationaliteit van het communautaire initiatief Youthstart moeilijk meetbaar is als gevolg van het ontbreken van gemeenschappelijke regels inzake de subsidiabele kosten van de transnationale coördinatie; herinnert eraan dat transnationaliteit een van de hoofddoelen van dit communautaire initiatief vormt; 22. betreurt dat de lidstaten in de meeste gevallen zeer vage actieplannen indienen die desondanks door de Commissie worden geaccepteerd, en verzoekt de lidstaten derhalve actieplannen in te dienen die stoelen op concrete en meetbare criteria; 23. verzoekt de lidstaten en de Commissie maatregelen te nemen met het oog op een betere synergie tussen de fondsen en tussen de nationale steunmaatregelen, en de bestemming van de steun uit het ESF beter af te bakenen; verzoekt de Commissie en de lidstaten de coördinatie tussen de nationale en Europese fondsen te verbeteren, zodat de programma's qua tijdsduur met elkaar in overeenstemming worden gebracht; verzoekt de lidstaten de financiële follow-up van de programma's en beleidsmaatregelen van het ESF te verbeteren; 24. verzoekt in deze samenhang ook om een vereenvoudiging van de administratieve procedures bij de Commissie en bij de lidstaten, om te voorkomen dat laattijdig programma's worden goedgekeurd, die vervolgens onuitvoerbaar blijken; Speciaal verslag nr. 7/2000 25. steunt de activiteiten van het Internationaal Fonds voor Ierland (IFI) en het speciale steunprogramma voor vrede en verzoening (PEACE); erkent dat dit programma vernieuwend is en positief voor de consolidering van het vredesproces; 26. stelt vast dat de twee programma's een verschillend karakter hebben, dat het IFI een internationaal programma is, en dus moeilijker controleerbaar door de EU, terwijl PEACE het resultaat is van een communautair initiatief; 27. stelt met betrekking tot het IFI vast dat de Commissie in de periode 1995-1997 niet de nodige toetsingen en controles ter plaatse heeft uitgevoerd; 28. heeft vragen bij de efficiëntie van het financieringssysteem van het IFI, dat niet heeft geleid tot een zeer doelmatige aanwending van de EU-kredieten (stortingen vooraf aan het Fonds, zonder raming van de onmiddellijke financiële behoeften); 29. neemt kennis van de toezegging van de Commissie om voor 1998 en 2000 een uitvoerige audit van het IFI te verrichten en wenst van de resultaten van deze audit op de hoogte te worden gesteld; 30. herinnert eraan dat het Parlement het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende financiële bijdragen van de Gemeenschap voor het Internationaal Fonds voor Ierland heeft goedgekeurd; dringt er opnieuw op aan dat de bijdragen van de EU aan het IFI voor de drie komende jaren worden gebruikt voor grensoverschrijdende projecten of projecten waarbij de beide gemeenschappen zijn betrokken, dat deze bijdragen een reëel additioneel effect hebben op de bedoelde gebieden en dat zij het additionaliteitsbeginsel in acht nemen; 31. onderstreept het tegelijk vernieuwende en ingewikkelde karakter van PEACE, als gevolg van de diversiteit van de betrokken basisorganisaties; 32. heeft vragen bij de efficiëntie van een financieringmechanisme dat beperkt is tot drie jaar in het kader van een vijfjarenprogramma, wat leidt tot vertraging bij de uitvoering van deze programma's; 33. heeft ook vragen bij het bestaan van overlappingen tussen deze steunprogramma's en de Structuurfondsen, de negatieve gevolgen hiervan voor de efficiëntie en de vertraging die hierdoor ontstaat bij de uitvoering van andere programma's; 34. verzoekt de Commissie haar controle- en evaluatieprocedures te versterken om de financiering efficiënter te maken; 35. wijst op het vernieuwende karakter van het Internationaal Fonds voor Ierland en zijn rol als eerste financier van projecten; 36. erkent dat het fonds in de controleperiode gemeenschappelijk beheer van de programma's heeft beproefd en innovatief was in de zin dat het voorrang gaf aan achterstandsgebieden; 37. is van mening dat het tempo van de uitbetalingen aan het IFI zijn financiële behoeften dient te weerspiegelen; 38. erkent dat het IFI in een moeilijke omgeving moest werken, maar verlangt dat consistent gebruik wordt gemaakt van uniforme criteria voor de evaluatie van de projecten en dat de Commissie toeziet op de juistheid van de EU-uitgaven voor IFI-projecten en meer transparantie garandeert bij toekomstige door het IFI gefinancierde projecten; 39. wijst op het succes van de benadering "van beneden af” bij de programma's voor vrede en verzoening bij het tot stand brengen van Gemeenschapsoverschrijdende deelname en dialoog; 40. verlangt dat de ervaring opgedaan bij de tenuitvoerlegging van het programma wordt gebruikt bij het opzetten van PEACE II; 41. is van mening dat de evaluatie van de projecten moet worden versterkt door het gebruik van expliciete, schriftelijke criteria die ook moeten dienen om de evaluatie van de impact achteraf te versterken; 42. verlangt meer publiciteit voor de maatregelen die worden genomen uit hoofde van het programma voor vrede en verzoening; 43. verlangt dat stappen worden genomen om op alle niveaus doeltreffende coördinatie tussen het Internationaal Fonds voor Ierland en het PEACE II-programma te verzekeren, met inbegrip van een bruikbaar en gemakkelijk te begrijpen systeem van achterstandsindexen, dat consequent wordt toegepast, alsmede een gerichter keuze van de doelgebieden en doelmatiger beoordeling van de aldus gefinancierde projecten; 44. wenst dat duidelijke audit-regels, kosten/baten-analyses en haalbare exit-strategieën worden opgesteld om te worden uitgevoerd in beide onderdelen van dit verslag; 45. beveelt aan dat de PEACE II-projecten zich op de middellange termijn concentreren op het scheppen van duurzame banen en levensvatbaar economisch herstel; 46. is verheugd dat thans organisaties worden ingeschakeld om het werk van Peace en het Verzoeningsprogramma actief te bevorderen en bij het publiek bekend te maken; o o o 47. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar het verslag van de Rekenkamer (C5-0319/2000 ) (1) , - gelet op artikel 248 van het Verdrag, artikel 17, lid 4 van het protocol inzake het statuut van het Europees Monetair Instituut en artikel 27, lid 4 van het protocol inzake het statuut van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, die beide als bijlagen bij het Verdrag zijn gevoegd, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0395/2000 ), A. overwegende dat het primaire doel van de Europese Centrale Bank is de prijsstabiliteit te handhaven en dat zij daarom zonder afbreuk te doen aan dit doel de algemene economische beleidsvormen in de Gemeenschap dient te steunen, B. overwegende dat de Europese Centrale Bank op 1 juni 1998 de plaats innam van het Europees Monetair Instituut (EMI) dat op 1 januari 1994 werd opgericht, en daarbij de activa en passiva van dit instituut overnam, C. overwegende dat, volgens het verslag van de Rekenkamer, de Europese Centrale Bank voor het begrotingsjaar 1998 nog niet was verzocht de gebruikelijke activiteit van centrale bank uit te oefenen, D. overwegende dat de uitgaven van het EMI sinds de oprichting in totaal 185 miljoen ecu bedroegen, waarbij 96 miljoen ecu werd besteed aan personeelskosten en 77 miljoen ecu voor andere administratieve uitgaven, E. overwegende dat de Rekenkamer tekortkomingen in het beheer heeft vastgesteld wat betreft de aan het personeel uitbetaalde uitzonderlijke premie, het toezicht op de begrotingsuitvoering en de follow-up van de projecten, F. overwegende dat de antwoorden van de Europese Centrale Bank op de opmerkingen van de Rekenkamer ontoereikend zijn en geen indicaties geven, in verband met de stappen die zij denkt te nemen om de tekortkomingen te verhelpen waartoe de ECB verplicht is, G. overwegende dat de Rekenkamer ten aanzien van de uitzonderlijke premie vaststelde dat het maximum hiervoor 13,5% van het basisjaarsalaris was voor de periode van 18 maanden vanaf 1 juli 1997 tot en met 31 december 1998, doch dat sommige werknemers van het Europees Monetair Instituut/Europese Centrale Bank een premie ontvingen die kon oplopen tot 38% daarvan voor een periode van 54 maanden, die geheel de werkingsduur van het EMI dekt (d.w.z. 4,5 jaar), H. overwegende dat de Raad van het EMI voor de uitzonderlijke premie een totaalbedrag van 1,9 miljoen DEM had vastgesteld, maar het totale verdeelde bedrag 2,8 miljoen DEM bedroeg, I. overwegende dat de Rekenkamer vaststelt dat de overschrijving voor het tekort van 900.000 DEM naar het budget van de uitzonderlijke premie niet was goedgekeurd door de Raad van het EMI, J. overwegende dat de Rekenkamer vaststelt dat, bij besluit van de Raad van het EMI van 24 maart 1998, de uitzonderlijke premie werd betaald bovenop de normale premie voor geleverde inspanningen die sinds 1996 jaarlijks werd uitgekeerd, K. overwegende dat de Europese Centrale Bank in haar antwoorden op de opmerkingen van de Rekenkamer verklaarde dat de uitzonderlijke premie eerder slechts een erkenning was van dan een compensatie voor het grote aantal door het EMI-personeel gemaakte overuren, L. overwegende dat tijdens de hoorzitting met de president van de Europese Centrale Bank in het Parlement op 20 juni 2000 een vraag werd gesteld over de uitzonderlijke premie, M. overwegende dat de Rekenkamer vaststelt dat de voor het toezicht op de begrotingsuitvoering verantwoordelijke dienst geen vergelijking heeft gemaakt tussen de verrichte uitgaven en de op de winst- en verliesrekening geboekte lasten, voor het EMI noch voor de ECB, N. overwegende dat de Europese Centrale Bank in haar antwoorden erkent dat de vergelijking voor 1998 niet beschikbaar was omdat er geen homogene gegevens beschikbaar waren ten gevolge van de verschillen in de gehanteerde boekhoudkundige beginselen, rekeningstelsels en IT-systemen, O. overwegende dat de Rekenkamer vaststelt dat de procedures voor de follow-up van de projecten kunnen worden verbeterd, met name ten aanzien van de beoordeling van de voortgang van de projecten, P. overwegende dat de Rekenkamer vaststelt dat met het huidige beheersinformatiesysteem overschrijdingen van kosten en termijnen niet tijdig kunnen worden vastgesteld, zoals bij het FCRS-project (foreign currency reserves subledger - subgrootboek deviezenreserves), Q. overwegende dat de Rekenkamer vaststelt dat het contract voor een consultantsbureau dat vanaf begin juli 1998 was ingeschakeld voor het FCRS-project pas op 2 oktober 1998 is ondertekend, R. overwegende dat de Rekenkamer vaststelde dat de Europese Centrale Bank eind 1998 nog steeds geen voltijds projectleider had benoemd voor het FCRS-project, hoewel die onmisbaar is om het werk van de consultants te controleren, S. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over het begrotingsjaar 1997 in het geval van het FCRS-project heeft vastgesteld dat het FCRS-project te lijden had door een slechte definitie van de vereisten, vertraging bij de planning en ontoereikend toezicht op de uitgaven, en expliciet melding maakte van het geval van een consultant die de verantwoordelijkheid had gekregen voor de leiding van het project zonder dat hij onderworpen was aan enig speciaal toezicht door het senior management, T. overwegende dat de Europese Centrale Bank heeft verklaard dat zij het Europees Bureau voor de fraudebestrijding OLAF niet zal toestaan intern onderzoek uit te voeren, U. overwegende dat de Europese Raad in zijn conclusies van de Top van Keulen van 3 en 4 juni 1999 de Europese Centrale Bank verzocht zo spoedig mogelijk na te gaan onder welke voorwaarden OLAF intern onderzoek zou kunnen uitvoeren, V. overwegende dat de Raad van toezicht van OLAF in zijn verslag nr. 1/1999 (2) aan het Parlement, de Raad en de Commissie verzocht rechtszaken aan te spannen tegen communautaire instanties die voor eind 1999 Verordening nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad (3) niet ten uitvoer hebben gelegd, W. overwegende dat de Commissie op 14 januari 2000 een zaak heeft aangespannen bij het Europees Hof van Justitie (4) tegen het besluit van de Europese Centrale Bank van 7 oktober 1999 (5) over het niet-toepassen van Verordening (EG) nr. 1073/1999, Loonmatiging en hoogte van de uitzonderlijke premie 1. betreurt het dat de Europese Centrale Bank enerzijds een beleid van prijsstabiliteit in Europa nastreeft, maar anderzijds een uitzonderlijke premie van 38% heeft uitbetaald aan een aantal eigen werknemers, en verlangt dat de premies in de komende vijf jaar zijn afgestemd op haar inflatiedoel en aldus een voorbeeld stellen voor loonmatiging; 2. merkt op dat het toekennen van dergelijke bonussen staande praktijk is in de banksector, waartoe het EMI/ECB-personeel behoort, maar dat kritiek kan worden geleverd op de procedure die is gevolgd bij de toekenning en financiering ervan; Samenwerking met het Bureau voor fraudebestrijding OLAF 3. is verheugd over de instelling van de Fraudebestrijdingscommissie van de ECB op 1 januari 2000, die uit drie onafhankelijke personen bestaat met ervaring op het gebied van centrale banken, fraudepreventie en -opsporing, en justitie en politie, en verlangt dat de Rekenkamer in haar komende jaarverslagen verslag uitbrengt over de vooruitgang; 4. is verheugd over de publieke toezegging van de Europese Centrale Bank in haar jaarverslag over 1999 dat zij een samenwerkingsrelatie zal aangaan met het Europees Bureau voor fraudebestrijding OLAF, maar betreurt de duidelijke contradictie tussen de toezegging van de ECB en het besluit van de ECB zelf waardoor ze OLAF niet toestaat intern onderzoek te verrichten hangende het arrest van het Europees Hof van Justitie; Noodzaak van strikt praktisch beheer 5. verzoekt de Europese Centrale Bank adequaat te reageren op de problemen die de Rekenkamer heeft vastgesteld in verband met de betaling van een uitzonderlijke premie, de follow-up van de begrotingsuitvoering en het beheer van de projecten; zich de middelen te verschaffen om deze problemen op te lossen en te waarborgen dat dergelijke situaties zich niet meer zullen voordoen; Rekenkamer 6. betreurt de lange duur van de contradictoire procedure, waardoor de publicatie van het verslag over het begrotingsjaar 1998 in mei 2000 plaatsvond; 7. verzoekt de Rekenkamer erop toe te zien dat haar jaarverslag over de doelmatigheid van het beheer van de Europese Centrale Bank voor september van het jaar N+1 wordt gepubliceerd, waarbij het jaar N is dat wordt behandeld; 8. verzoekt de Rekenkamer verslag uit te brengen over de door de Europese Centrale Bank geboekte vooruitgang bij haar beheer van informatietechnologiesystemen en een opsomming te geven van alle financiële en prestatie-audits die de Europese Centrale Bank heeft uitgevoerd; o o o 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Centrale Bank, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2000) 266 - C5-0507/2000 ), - gezien de mededeling van de Commissie over het vijfde verslag van de Commissie over de toepassing van het besluit betreffende de toekenning van rentesubsidies van de Gemeenschap op leningen voor kleine en middelgrote ondernemingen, welke door de Europese Investeringsbank in het kader van haar tijdelijke leningsfaciliteit worden verstrekt (de MKB-faciliteit) ( COM (2000) 376 ), - gezien het Besluit van de Raad (Besluit 98/347/EG) over het groei- en werkgelegenheidsinitiatief (1) , - gezien het Besluit van de Raad (Besluit 94/217/EG) betreffende de toekenning van communautaire rentesubsidies op leningen voor kleine en middelgrote ondernemingen die door de Europese Investeringsbank in het kader van haar tijdelijke leningsfaciliteit worden verstrekt (2) , - gezien het definitief verslag over de derde rondetafelconferentie van bankiers en het MKB dat op 19 juni 2000 is goedgekeurd en door het DG Ondernemingen van de Commissie is gepubliceerd, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5- 0335/2000 ), A. overwegende dat op de Europese Raad van Lissabon en in de Werkgelegenheids-richtsnoeren van 2001 is bevestigd dat het van cruciaal belang is dat in de EU en de kandidaatlanden stimulansen worden gegeven voor de bevordering van het MKB in het bijzonder en voor een regelgevend klimaat dat bevorderlijk is voor investering, innovatie en ondernemerschap in het algemeen, B. overwegende dat het groei- en werkgelegenheidsinitiatief in 1998 is opgezet als een meerjarenprogramma onder impuls van het besluit van het Europees Parlement om 450 miljoen € voor dit programma ter beschikking te stellen, C. overwegende dat de Europese Investeringsbank (EIB) het werkgelegenheid scheppend effect niet alleen op basis van een macro-economisch input/outputmodel moet evalueren maar ook uitgaande van concrete toetsing van de reële resultaten, D. overwegende dat 1999 het eerste volledige jaar van het programma is, en daarom per definitie de startfase vormt, E. overwegende dat zijn Commissie werkgelegenheid en sociale zaken vijf maanden heeft moeten wachten op het verslag over het jaar 1999, F. overwegende dat in dit rapport werd verklaard dat er in augustus officiële informatie beschikbaar zou zijn over de reacties van de kleine en middelgrote ondernemingen die van dit initiatief hebben geprofiteerd, maar dat deze informatie midden september 2000 nog steeds op zich liet wachten, G. overwegende dat het bijgevolg te vroeg is om gedetailleerde aanbevelingen te doen voor wijzigingen aan het programma voor de komende jaren, of om commentaar te geven op de resultaten die het programma tot nu toe heeft gehad, H. overwegende dat de aanvankelijke toepassing van de ETF-startersregeling en de MKB-garantiefaciliteit in dit vroege stadium succesvol lijkt te zijn, in tegenstelling tot de Joint European Venture (JEV)-faciliteit, die moeilijk van de grond komt, I. overwegende dat de Europese Investeringsbank (EIB ) nu een meerderheidsparticipatie heeft verworven in het Europees Investeringsfonds (EIF), J. overwegende dat de EIB niet direct verantwoording is verschuldigd aan de EU-instellingen, K. overwegende dat het Parlement het gebruik van zijn fondsen moet kunnen controleren en de waarde moet kunnen beoordelen van de projecten die met zijn fondsen worden gesteund, 1. verwelkomt de lancering van het groei- en werkgelegenheidsinitiatief als een positieve stap om de werkgelegenheidsperspectieven in de EU te verbeteren; 2. herinnert eraan hoe belangrijk het is het MKB concurrerender te maken in een economische ruimte die de uitdaging van de mondialisering der economieën moet aangaan; 3. constateert dat Europa overvleugeld wordt door de Verenigde Staten waar het gaat om de mobilisering van risicokapitaal (7 miljard EUR tegenover 12 miljard EUR in 1998); 4. betreurt dat het Europese financiële stelsel een onvoldoende toegangsniveau biedt en dat de banken nog te veel een risicomijdend gedrag vertonen en streven naar een hoog niveau van garanties; 5. betreurt het dat het zo lang heeft geduurd voor de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken het eerste jaarlijks verslag heeft ontvangen; 6. verlangt dat de toekomstige jaarlijkse verslagen veel eerder dan de maand mei naar het Parlement worden gestuurd, bij voorkeur elk jaar ten laatste eind maart, zodat het Parlement een tijdig een zinvolle bijdrage kan leveren aan het uitwerken van het programma van het volgende jaar; 7. vindt dat de basisprocedure van het voorbereiden van verslagen voor de toekomst moet worden gestroomlijnd en aangescherpt; 8. wenst dat in de toekomstige verslagen ook informatieve respons van de gebruikers van dergelijke fondsen wordt opgenomen, met name inzake de kwaliteit en duurzaamheid van de gecreëerde banen, maar ook inzake transparantie van de procedures, over de toegankelijkheid van de fondsen en over de administratieve kosten die met deze financiering gepaard gaan; 9. dringt er bij de lidstaten waar de ondernemingen tot dusver geen gebruik hebben gemaakt van de drie programma's, op aan deze programma's te bevorderen en de financiële instellingen en MKB-organisaties aan te moedigen er gebruik van te maken in het belang van de werkgelegenheid, en aldus een administratief, juridisch en bureaucratisch klimaat te scheppen dat gunstiger en toegankelijker is voor kleine bedrijven en innovatie, dankzij vereenvoudigde en vergelijkbare procedures in de verschillende lidstaten; 10. verzoekt de Commissie en de EIB voor een doeltreffende permanente controle te zorgen voor alle instrumenten van het groei- en werkgelegenheidsinitiatief teneinde over realistische gegevens te beschikken over het werkgelegenheid scheppend effect ervan (sekse van nieuwe werknemers, kwaliteit en duurzaamheid van banen, gemiddelde EU-uitgaven per hoofd van de bevolking voor nieuw gecreëerde banen); 11. meent dat onderzoeksinformatie van ondernemingen die deze fondsen niet gebruiken, ook nuttig is om na te gaan welke veranderingen ervoor kunnen zorgen dat meer gebruik wordt gemaakt van deze fondsen, samen met een onderzoek naar de redenen waarom er van land tot land verschillen zijn in het gebruik van de fondsen; 12. wenst dat het wordt betrokken bij het uitwerken van een dergelijk onderzoek en op een permanente basis op de hoogte wordt gehouden van de vorderingen; 13. feliciteert de EIB met de tot dusver zeer succesvolle resultaten van het toekennen van communautaire rentesubsidies op leningen voor kleine en middelgrote ondernemingen in het kader van haar tijdelijke leningsfaciliteit, maar wenst dat deze op korte termijn meer in detail worden nagetrokken; 14. wijst op de expertise van de EIB op het gebied van risicokapitaal, maar is bezorgd over de absorptie van het EIF; vraagt van de EIB een duidelijke geruststelling over haar engagement ten aanzien van het groei- en werkgelegenheidsinitiatief en over haar bereidheid om aan de EU-instellingen verantwoording af te leggen over de ontwikkelingen en het succes van dit initiatief; 15. beveelt de EIB aan soortgelijke evaluatierapporten op te stellen over de gevolgen voor de groei en de werkgelegenheid van de activiteiten van de EIB en over de activiteiten van het EIF in het algemeen; 16. wenst een bevestiging van de EIB dat de beschikbare kredieten niet uitsluitend zullen gaan naar kleine en middelgrote ondernemingen die zich bezig houden met spitstechnologie en op kennis gebaseerde industrie, maar dat kleine ambachtelijke, commerciële en toeristische bedrijven en ondernemingen die andere diensten aanbieden met inbegrip van de derde sector, ook alle kansen zullen krijgen om van deze kredieten te profiteren; 17. heeft bezwaar tegen de al te beperkte visie om risicokapitaal en algemene leningen hoofdzakelijk aan KMO's in de sectoren biowetenschappen, biotechnologie, informatie- en communicatietechnologie en multimedia te verstrekken en verzoekt de Commissie, de Raad en de EIB de faciliteiten in het kader van het groei- en werkgelegenheidsinitiatief ook open te stellen voor duurzame hightechsectoren zoals brandstofceltechnologie, fotovoltaïsche technologie, zonneverwarming, waterstof uit zonne-energie, bionica en gecombineerde opwerking van warmte en elektriciteit; 18. wenst dat de mogelijkheden van toegang tot een goed werkend risicokapitaalsysteem - van vitaal belang voor de concurrentiepositie van de Europese bedrijven en in het bijzonder van het MKB - niet alleen te vinden zijn op de grote financiële markten, maar ook beschikbaar zijn in de regio's en dat coördinatie met de structuurfondsen en het Cohesiefonds gewaarborgd is en dat het systeem van toegang tot kredietverlening, hetgeen vaak een belemmering is voor de ontwikkeling van het MKB, wordt vergemakkelijkt en vereenvoudigd; 19. verzoekt de Rekenkamer de ETF-startersregeling en de JEV-faciliteit op te nemen in het eerste werkprogramma voor volledige controle, naast de reeds geplande audit voor de MKB-garantiefaciliteit, zodat de conclusies kunnen worden gepubliceerd in het volgende jaarlijks verslag en naar behoren kunnen worden behandeld door het Parlement; 20. verzoekt de lidstaten dat zij hun bilaterale verdragen herzien om een eind te stellen aan dubbele belastingheffing, welke een van de obstakels is voor het succesvol verloop van het JEV-programma; vraagt dat zij erkennen dat andere veranderingen in nationale belastheffing ook wenselijk kunnen zijn en dringt er meer in het algemeen bij de lidstaten op aan dat zij snel overeenstemming bereiken over het Statuut van de Europese Vennootschap; 21. verzoekt de lidstaten richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad over achterstand bij betaling bij commerciële transacties zo snel mogelijk om te zetten, omdat deze achterstand zeer ongunstig is voor de ontwikkeling van het MKB; 22. verzoekt de Commissie en de EIB financiële intermediairs en investeerders er meer van bewust te maken dat het opvoeren van de participatie van vrouwen een belangrijke factor is in de Europese werkgelegenheidsstrategie en bij het verlenen van steun aan starters en KMO's; 23. wenst dat de KMO's die vallen onder het 5de Kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling beter op de hoogte worden gesteld van het bestaan van de drie programma's, zodat er een verband kan worden gelegd tussen onderzoeksprogramma's en de uitvoering van de resultaten daarvan, welke vaak samenwerking vereist tussen bedrijven (JEV) en financiering behoeft (ETRF-startup en faciliteitengaranties) in het kader van de Europese onderzoeksruimte; 24. wenst dat de uitvoering van de drie programma's met name wordt gecoördineerd met het vierde meerjarenprogramma voor bedrijven en bedrijfsklimaat dat in 2001 in werking treedt, alsook met alle andere door de Commissie opgezette acties, opdat de doelstellingen van deze programma's zo goed mogelijk kunnen worden bereikt; 25. verzoekt de Commissie en de EIB voor meer transparantie te zorgen voor de eindgebruikers van het MKB en de vakbonden over het specifieke doel en de selectiecriteria van het bijzondere actieprogramma van Amsterdam (groei- en werkgelegenheidsinitiatief, groei- en milieuregeling, EIF-innovatiefaciliteit, enz.) en deze initiatieven met het oog op synergie te stroomlijnen; 26. verzoekt de Commissie zich om diezelfde reden ernstig te beraden over het voorstel dat reeds is voorgelegd door de Europese vereniging voor risicodragend kapitaal, om alle lidstaten ertoe aan te sporen een wetgeving inzake belasting en bedrijfsorganisatie goed te keuren zodat in hun land fondsen kunnen worden gecreëerd, gebaseerd op het beginsel van transparantie, en dat zij deze zouden erkennen als transparante fondsen die op een gelijke manier in andere lidstaten zijn opgezet; en/of één Europese structuur te creëren voor investeringsfondsen voor risicokapitaal en aandelenkapitaal, gebaseerd op het beginsel van transparantie, welke zou kunnen worden gekozen in plaats van een nationale structuur; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de EIB.