(Raadplegingsprocedure- Hernieuwde raadpleging) Het ontwerpprotocol wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd goedgekeurd: (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0298/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 139 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2001) 63 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2001) 376 - C5-0297/2001 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0313/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de conclusies van de op 21 september 2001 in Brussel gehouden buitengewone bijeenkomst van de Europese Raad en de op 3 oktober 2001door de Commissie en de Raad ter plenaire vergadering afgelegde verklaringen over de resultaten van die bijeenkomst, - gezien de conclusies van de zitting van de Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van 20 september 2001 en van de ECOFIN-Raad van 21 september 2001, - gezien de gemeenschappelijke verklaring van de staatshoofden en regeringsleiders van de EU, de voorzitters van het Europees Parlement en de Commissie en de hoge vertegenwoordiger voor het GBVB van 14 september 2001 over de terreuraanval op het WTC en het Pentagon, het grote aantal slachtoffers en de verreikende gevolgen voor de veiligheid van de burgers, - gezien resolutie 1368 (2001) van de Veiligheidsraad van 12 september 2001, waarin deze daden ondubbelzinnig worden veroordeeld en waarin de Veiligheidsraad verklaart bereid te zijn alle nodige stappen te ondernemen als antwoord op de aanval van 11 september 2001 en alle vormen van terrorisme te bestrijden, overeenkomstig zijn verantwoordelijkheden in het kader van het Handvest van de VN, - gezien resolutie 1269 (1999) van de Veiligheidsraad van 12 september 1999, waarin alle terroristische handelingen worden veroordeeld, ongeacht het motief erachter, de plaats of de dader, en waarin wordt bevestigd dat het uit de weg ruimen van het internationale terrorisme, inclusief vormen van terrorisme waarbij staten betrokken zijn, van wezenlijk belang is voor het handhaven van de internationale vrede en veiligheid, - gezien resolutie 1373 (2001) van de Veiligheidsraad van de VN van 28 september 2001, - gezien zijn aanbeveling van 5 september 2001 over de rol van de Europese Unie bij de bestrijding van terrorisme ( 2001/2016(INI) ) (1) , A. diep geschokt door de moorddadige terreuraanval op het WTC in New York en het Pentagon in Washington; B. is van mening dat deze terreuraanvallen, en terroristische activiteiten in het algemeen, een misdaad zijn tegen de menselijkheid en de waarden van een open, democratische en multiculturele samenleving en als zodanig een bedreiging vormen voor de internationale vrede, stabiliteit en veiligheid; C. nota nemend van de verklaring van de 19 lidstaten van de NAVO waarin voor het eerst een beroep wordt gedaan op artikel 5 van het Noord-Atlantisch Verdrag als duidelijk teken van Euro-Amerikaanse solidariteit en als garantie van hun betrokkenheid bij de gezamenlijke bestrijding van het terrorisme in alle stadia, hetgeen een verplichting is die uit het verdrag voortvloeit; D. overwegende dat de bestrijding van het internationale terrorisme moet leiden tot een duidelijke versterking van de relevante bevoegdheden van de Europese Unie, E. overwegende dat de bestrijding van het terrorisme op de eerste plaats een strafrechtelijke aanpak vereist, naast een krachtiger beleid voor criminaliteitspreventie op internationaal niveau; overwegende dat het noodzakelijk is erop toe te zien dat een dergelijke aanpak niet indruist tegen de noodzakelijke eerbiediging van de fundementele vrijheden waarop onze beschaving stoelt; 1. geeft uiting aan zijn solidariteit met het volk en de regering van de Verenigde Staten en aan zijn medeleven met de gewonden en de getroffen families van de slachtoffers in de VS en vele andere landen, die lijden onder de gevolgen van deze terreuraanval; 2. spreekt zijn bewondering uit voor het heldhaftig optreden van de hulpdiensten van New York en Washington, met name van de brandweerlieden van wie velen hun leven gaven om dat van anderen te redden, en looft de onzelfzuchtige moed van de passagiers die de kapers van het vierde vliegtuig overmeesterden en daarbij het leven lieten, maar ontelbare anderen het leven redden; 3. veroordeelt het schaamteloze misbruik van religie door degenen die deze, niet met een vreedzame islam te verenigen moorddadige handelingen hebben gepleegd; spreekt met klem zijn afkeuring uit over stellingen als zou een beschaving die op een bepaalde religie berust superieur zijn; bevestigt dat de strijd tegen het terrorisme hand in hand dient te gaan met de eerbiediging van de fundamentele vrijheden, en betuigt in dit verband zijn volle steun aan en solidariteit met de Europese moslims en de in de EU-landen wonende moslims; 4. ondersteunt het door de Europese Raad geformuleerde initiatief tot sluiting van een internationale overeenkomst tussen de EU en de VS inzake justitiële en politiële samenwerking op basis van de Verdragen; Buitenlandse zaken en veiligheid 5. roept het regime in Kabul op om de resolutie van de Veiligheidsraad uit te voeren en degenen die voor de terreuraanvallen verantwoordelijk zijn uit te leveren zodat dezen internationaal berecht kunnen worden; 6. onderstreept dat het Afghaanse volk, ongeacht de huidige ontwikkelingen, bijzonder zwaar getroffen wordt door het internationale terrorisme en het Taliban-regime en roept daarom op tot een omvangrijke humanitaire inspanning; 7. verzoekt de Commissie specifieke prioriteit te verlenen aan samenwerking met het Hoge Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties bij de aanpak van het probleem van de Afghaanse vluchtelingen; 8. uit in dit verband zijn voldoening over het bezoek van de EU-trojka aan een aantal Aziatische en Arabische landen met het oog op het aangaan van een dialoog, om te slagen in de strijd tegen het terrorisme als gemeenschappelijke doelstelling; 9. dringt erop aan het Euromediterrane Parlementaire Forum in het kader van het proces van Barcelona op een eerder tijdstip bijeen te roepen, en wel om de politieke dialoog verder te intensiveren; 10. steunt de oproep van de Europese Unie om binnen het kader van de Verenigde Naties tot een zo breed mogelijk coalitie tegen terrorisme te komen; 11. onderschrijft de conclusie van de Raad dat de bestrijding van het terrorisme des te effectiever ter hand kan worden genomen indien zij gebaseerd is op een diepgaande politieke dialoog met de landen en regio's in de wereld waar het terrorisme zijn oorsprong vindt, het instandhouden van investeringen en het ondersteunen van conflictpreventiemaatregelen, en eist dat de betrekkingen van de Europese Unie met derde landen verder bepaald worden door de eerbiediging van de fundamentele beginselen van de rechten van de mens, democratie en goed bestuur; 12. dringt er vooral bij de Europese Unie op aan om haar strijd tegen ongeregelde en illegale uitvoer van wapens en de toenemende aanwezigheid van zwaar wapentuig en lichte handwapens in heel de wereld op te voeren, naast de strijd tegen chemische en biologische wapens; 13. verzoekt de Raad onverwijld maatregelen te treffen, en wel zodra het Europees Parlement zich uitgesproken heeft over het kaderbesluit over het Europees arrestatiebevel en de gezamenlijke definitie van terrorisme; 14. verzoekt de Raad en de lidstaten met de regering van de Verenigde Staten op basis van VN-resolutie 1368 (2001) samen te werken bij het opsporen van de daders, organisatoren en geldschieters van de aanvallen, alsmede van degenen die hun bescherming hebben geboden; is van mening dat op een adequate en gerichte manier actie moet worden ondernomen, waarbij moet worden voorkomen dat onschuldige burgers en hun bezittingen schade wordt toegebracht; 15. onderschrijft nadrukkelijk het besluit van de buitengewone Europese Raad om het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de Unie verder te ontwikkelen, waarbij de nadruk moet komen te liggen op de preventie en stabilisatie van conflicten, en om met het oog daarop het Europees veiligheids- en defensiebeleid, inclusief de snelle interventiemacht en -faciliteit, zo spoedig mogelijk operationeel te maken; 16. juicht het toe dat de Europese Raad opnieuw heeft toegezegd zich te zullen inzetten voor vrede in het Midden-Oosten; dringt in dit verband aan op onmiddellijke hervatting van de dialoog tussen Israëliërs en Palestijnen op basis van de in het verslag-Mitchell geformuleerde aanbevelingen, teneinde te komen tot een algehele vredesregeling overeenkomstig de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties; Binnenlandse veiligheid en justitie 17. verwelkomt de twee kortgeleden door de Commissie goedgekeurde voorstellen inzake de bestrijding van terrorisme en inzake het Europees aanhoudingsbevel en de uitleveringsprocedure tussen de lidstaten en roept de Commissie op verdere wetgeving inzake de terrorismebestrijding voor te stellen, teneinde een duidelijke toegevoegde waarde te genereren vergeleken met de bestaande nationale en internationale instrumenten en waarbij de strengste nationale wetgeving als uitgangspunt wordt genomen; 18. verzoekt de Raad dringend deze overeenkomst onmiddellijk toepasbaar te maken door aan het Europees Parlement zo spoedig mogelijk voor te leggen het kaderbesluit over het Europees arrestatiebevel, de gezamenlijke definitie van terrorisme, en het kaderbesluit over gezamenlijke onderzoekteams; 19. verzoekt de lidstaten de overeenkomst onverwijld uit te voeren, en wel zodra het Europees Parlement geraadpleegd is over het kaderbesluit over het Europees arrestatiebevel, de gezamenlijke definitie van terrorisme en het kaderbesluit over gezamenlijke onderzoekteams; 20. staat op het standpunt dat de versterking van politiële en justitiële samenwerking, meer bepaald in de strijd tegen het terrorisme, gepaard moet gaan met uitbreiding van het parlementair en gerechtelijk toezicht en verdere bescherming van de grondrechten en fundamentele vrijheden, vooral de bescherming van de persoonlijke levenssfeer; 21. verwacht dat de Raad met het Parlement overeenstemming zal weten te bereiken over de richtlijn inzake het witwassen van geld; 22. spoort de politiekorpsen en inlichtingendiensten van de EU-lidstaten ertoe aan nauw samen te werken met de Amerikaanse instanties bij hun pogingen het terrorisme te bestrijden en de schuldigen te doen berechten; 23. verwelkomt de oproep van de Europese Raad om alle bestaande internationale verdragen inzake de bestrijding van het terrorisme te implementeren, en roept derhalve de lidstaten op om waar nodig het proces van toetreding tot en/of ratificatie en doeltreffende tenuitvoerlegging van de bestaande verdragen inzake terrorisme te versnellen, met inbegrip van het Internationaal verdrag inzake de bestrijding van de financiering van het terrorisme (1999), tot nu slechts geratificeerd door één lidstaat; 24. dringt aan op ratificatie van het statuut van het Internationaal Strafgerechtshof in het kader van de Verenigde Naties, dat jurisdictie heeft over de ernstigste misdaden die de internationale gemeenschap als geheel verontrusten; 25. wijst op de vooruitgang die de laatste tijd is geboekt op het gebied van de wederzijdse erkenning van justitiële uitspraken, met name dankzij de door de laatste buitengewone Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken voorgestelde maatregelen, en verzoekt de lidstaten geen nieuwe juridische of justitiële belemmeringen te creëren die deze ontwikkelingen op enigerlei wijze in gevaar kunnen brengen; 26. verbindt zich ertoe de nodige budgettaire voorzieningen te treffen om tegemoet te komen aan de grotere behoeften op het stuk van terrorismebestrijding, vluchtelingenhulp en armoedebestrijding; 27. verzoekt de Raad serieus de mogelijkheid te overwegen om de justitiële en politiële samenwerking - of in ieder geval de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit, met inbegrip van terrorisme - met gebruikmaking van de mogelijkheden van artikel 42 van het EU-Verdrag in de eerste pijler te integreren, als beste manier om een gepast antwoord te geven op de uitdagingen waar de Europese Unie mee geconfronteerd wordt; Veiligheid van het luchtverkeer 28. verzoekt de Raad met klem te ijveren voor veiligheidsmaatregelen voor alle vormen van openbaar vervoer, met name van de lucht- en scheepvaart, alsook met betrekking tot industriële installaties en kerncentrales; 29. verplicht zich ertoe zijn rol te vervullen bij het versnellen van de verschillende wetgevingsvoorstellen met betrekking tot de veiligheid van het luchtverkeer die momenteel in behandeling zijn; streeft naar een snelle vooruitgang in de Raad, waar de vertraging van bepaalde besluiten ten gevolge van het meningsverschil over de status van Gibraltar niet langer kan worden getolereerd; verwelkomt het besluit van de Commissie om op 10 oktober 2001 haar voorstellen te publiceren voor een doeltreffend Europees luchtverkeersleidingssysteem, die reeds lang gepubliceerd hadden moeten zijn, en benadrukt daarbij de noodzaak van een snel vervolg op het gebied van wetgeving; Economische kwesties 30. verzoekt de Commissie bij het Europees Parlement een verslag in te dienen over de gevolgen van de terreuraanvallen voor de economische toestand in de wereld; verzoekt zijn desbevoegde commissie op passende wijze uitvoering te geven aan dit verslag; 31. doet een oproep tot gezamenlijk optreden om een deugdelijk toezicht op de internationele financiële markten in te stellen en offshore bankoperaties en belastingparadijzen af te schaffen, en wel om witwaspraktijken daadwerkelijk te kunnen tegengaan; 32. spoort de lidstaten ertoe aan gemeenschappelijke stappen te ondernemen om de kapitaalstromen ter financiering van terroristische netwerken te blokkeren en spreekt de hoop uit dat de financiële markten zich in zoverre zullen weten te reorganiseren dat de rol van de toezichthoudende autoriteiten wordt versterkt en dat zij beter in staat zijn op te treden tegen handel met voorkennis en geldwitwaspraktijken; is van mening dat het bankgeheim geen beletsel mag vormen voor onderzoeken naar de financiering van het internationaal terrorisme; 33. is van mening dat de gevolgen van de terroristische aanslagen van 11 september voor de wereldeconomie extra de noodzaak onderstrepen om de pogingen een nieuwe brede ronde van wereldhandelsbesprekingen op gang te brengen bij de in oktober a.s. in Qatar te houden WTO-ministersconferentie tot een succes te maken; o o o 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het Congres van de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement, - gelet op de informele bijeenkomst van de Ecofin-Raad op 22 en 23 september 2001 in Luik, - gezien de resolutie van de Europese Raad van 17 juni 1997 over het Pact voor stabiliteit en groei (1) en Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (2) , A. overwegende dat in 1996 in Dublin overeenkomst is bereikt over het Pact voor stabiliteit en groei dat sinds 1997 van kracht is, met als doel gezonde overheidsfinanciën als middel tot consolidering van de voorwaarden voor prijsstabiliteit en krachtige duurzame groei, B. overwegende dat monetaire stabiliteit van het grootste belang is voor het soepele functioneren van de sociale markteconomie, voor de verwezenlijking van hoge groeipercentages bij een eerlijke verdeling van de welvaart over de burgers van de Unie, en voor de waarborging van de duurzaamheid van de economie op lange termijn, C. overwegende dat de bevoegdheid tot het nemen van beslissingen op economisch gebied thans verdeeld is over de lidstaten en de Europese Unie, hetgeen tot gevolg kan hebben dat lidstaten beleid uitvoeren dat de monetaire stabiliteit ongunstig beïnvloedt, D. overwegende dat de financiële sector tijdens de periode van invoering van de euro in hoge mate gevoelig zal zijn, met name tijdens de fase van overschakeling van nationale valuta op eurobiljetten en -munten, E. overwegende dat de algemene economische vooruitzichten minder positief zijn dan de afgelopen jaren en dat de huidige economische situatie wordt verergerd door de terroristische aanvallen op de Verenigde Staten, 1. herinnert eraan dat het Pact voor stabiliteit en groei gericht is op een versterking van de begrotingssituatie op middellange termijn en de aanzet heeft gegeven tot budgettaire coördinatie tussen de lidstaten; 2. verzoekt de Raad nogmaals toe te zeggen dat hij het Pact voor stabiliteit en groei in de huidige formulering handhaaft en dat hij de beginselen ervan volledig ten uitvoer zal blijven leggen; 3. stemt in met de algemene doelstelling om de overheidsfinanciën tegen 2002 of 2004 in evenwicht te brengen, zoals vastgesteld in de respectieve nationale stabiliteits/convergentieprogramma's die alle lidstaten uitvoeren; 4. wijst erop dat het Pact voor stabiliteit en groei een bepaalde speelruimte biedt voor aanpassingen aan de economische cyclus en aan schokken van externe oorsprong; wijst er met nadruk op dat landen die het nagestreefde evenwicht hebben bereikt of zelfs een overschot hebben verwezenlijkt de automatische stabilisatoren ten volle kunnen laten werken, terwijl andere over minder speelruimte beschikken; 5. verzoekt de lidstaten met klem hun begrotingen op te stellen aan de hand van redelijke veronderstellingen met betrekking tot de economische groei en zich te onthouden van eenmalige maatregelen die het begrotingstekort op kunstmatige wijze terugdringen en een scheef beeld geven van de werkelijke situatie op begrotingsgebied; 6. verzoekt de lidstaten de stabiliteitprogramma's op een realistische basis te schoeien, rekening houdend met de mogelijkheid dat de fundamentele veronderstellingen veranderen; 7. verzoekt de Commissie en de Raad kleine en grote lidstaten op gelijke wijze te behandelen wanneer de handhaving van nationale stabiliteitsprogramma's wordt geëvalueerd; 8. is van mening dat het een positieve ontwikkeling voor de toekomst zou zijn als de ECB, de Commissie en Ecofin in het kader van de opstelling van de stabiliteitsprogramma's tot overeenstemming zouden kunnen komen over een gezamenlijke definitie van de term fundamenteel begrotingsevenwicht, die zou kunnen dienen als aanvullend analytisch instrument en die ertoe zou kunnen bijdragen dat de discipline verder werd opgevoerd; 9. verzoekt de ministers van Financiën met klem de controle op fiscale posities te verbeteren in het kader van de opstelling van de algemene richtsnoeren van het economisch beleid, teneinde de coördinatie van beleid voor de eurozone en de toepassing ervan in de stabiliteitsprogramma's te verbeteren; 10. neemt kennis van de resultaten van de door het Belgische voorzitterschap doorgegeven resultaten van de officieuze bijeenkomst van Ecofin op 22 en 23 september 2001, en ziet uit naar de officiële versie van de besluiten die wordt vastgesteld op de volgende reguliere bijeenkomst van de Ecofin-Raad op 16 oktober 2001; 11. is ingenomen met het gecoördineerde initiatief van de Amerikaanse Federal Reserve Bank en de Europese Centrale Bank om de rentepercentages te verlagen na de aanslagen in de Verenigde Staten; 12. is verheugd over de toezegging van de Ecofin-ministers, de president van de ECB en de Commissie inzake spoedige goedkeuring van het voorstel voor een richtlijn over het tegengaan van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en het kaderbesluit inzake de uitvoering van opdrachten tot het bevriezen van activa of bewijsmiddelen, waarbij het toepassingsgebied wordt uitgebreid tot delicten die verband houden met terrorisme; 13. wenst dat de EU een speciale task force instelt, bestaande uit specialisten uit alle lidstaten en kandidaatlanden, met als taak een lijst op te stellen van in de diverse Europese landen dringend noodzakelijke maatregelen om de financiële bronnen van internationaal terrorisme op ons continent op doeltreffende wijze droog te leggen; 14. is van mening dat de stabiliteit van het monetair stelsel dient te worden opgevoerd en stelt vast dat Chili in dit opzicht succes heeft geboekt door bij invoer van buitenlands kapitaal dienovereenkomstige niet-rentedragende stortingen te eisen ter bevordering van langere looptijden van uit het buitenland afkomstige obligaties; dringt voorts aan op meer doorzichtigheid van het internationale financiële stelsel en op aanscherping van de voorschriften van Bazel; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Centrale Bank en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2001) 9 - C5-0190/2001 ), - gezien richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van de bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van de televisieactiviteit "Televisie zonder grenzen” (1) , - gezien de vierde mededeling van de Commissie betreffende de tenuitvoerlegging van de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 89/552/EEG "Televisie zonder grenzen” gedurende de periode 1997-1998 ( COM(2000) 442 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 september 2000 over de mededeling van de Commissie, de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's inzake de beginselen en richtsnoeren voor het audiovisuele beleid van de Gemeenschap in het digitale tijdperk ( COM(1999) 657 - C5-0144/2000 - 2000/2087(COS) ) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 oktober 2000 over de mededeling van de Commissie "Studie over de controle van ouders op het gebied van televisie-uitzendingen” ( COM(1999) 371 - C5-0324/1999 - 1999/2210(COS) ) (3) , - gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0286/2001 ), A. overwegende dat de audiovisuele sector niet alleen van vitaal belang is voor democratie, vrijheid van meningsuiting en cultureel pluralisme, maar dat deze sector wegens de gevolgen voor de werkgelegenheid en de technologische innovatie ook een geavanceerde sector voor de economie en de arbeidsplaatsen in de Europese Unie en voor het functioneren van de interne markt vertegenwoordigt, B. overwegende dat in de Europese regelgeving voor de audiovisuele sector geen rekening wordt gehouden met mondiale verspreidingssystemen zoals het Internet, noch met de overdracht van identieke of soortgelijke inhouden via verschillende technologische platforms, C. overwegende dat in de regelingen voor de audiovisuele sector in het digitale tijdperk rekening moet worden gehouden met de synergieën en interacties tussen de traditionele televisie en de nieuwe systemen op het gebied van beeld- en geluidsoverdracht en dat derhalve ook in de toekomst een passend, open en flexibel optreden, dat strookt met een ruime keuze en publieke toegankelijkheid, noodzakelijk is, D. overwegende dat de digitale televisie een aantal voordelen biedt, zoals een betere kwaliteit van de diensten en TV-signalen (digitaal signaal), een groter aanbod en een ruimere keuze aan programma's en diensten dankzij de grotere zendcapaciteit, een groter aanbod en een betere beschikbaarheid van vernieuwende producten en diensten, en bovendien een uiterst nuttig instrument is om het Internet bij de mensen thuis te brengen, E. overwegende dat het ondanks het snelle tempo van de digitale revolutie waarschijnlijk is dat de traditionele televisie voor een bepaalde periode voor een groot deel van de huishoudingen in Europa het belangrijkste zendmedium in de audiovisuele sector blijft, F. overwegende dat de rol en de impact van de audiovisuele sector in het Europese culturele landschap sterk worden beïnvloed door de eigendomsverhoudingen in de media en de concentratie ervan in een paar grote ondernemingen, G. overwegende dat de Commissie de toepassing van de richtlijn "Televisie zonder grenzen” over het algemeen bevredigend vindt en dat de audiovisuele sector en de burgers door de integratie van de richtlijn in het rechtsbestel van de Europese Unie konden profiteren, omdat het vrije verkeer van televisie-uitzendingen in de Gemeenschap principieel werd gewaarborgd, H. overwegende dat een dringende herziening nodig is van de richtlijn "Televisie zonder grenzen”, I. overwegende dat in de wereld van de televisie naast een technologische evolutie een evolutie plaatsvindt op het niveau van de inhoud, zoals blijkt uit programma's zoals de "reality shows”, die soms vernederend zijn voor degenen die eraan deelnemen, en die gewoonlijk een groot deel van de zendtijd met de grootste kijkdichtheid in beslag nemen, J. overwegende dat de toepassing van de bepalingen van de richtlijn "Televisie zonder grenzen” betreffende de controle op de reclame ernstige problemen oplevert in enkele landen zoals Griekenland, Spanje en Italië en dat, ondanks de ingeleide inbreukprocedures, de situatie in deze landen nog is verslechterd, met nieuwe schendingen van nog andere bepalingen van de richtlijn, K. overwegende dat de Commissie in haar vierde mededeling aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de tenuitvoerlegging van de artikelen 4 en 5 van de richtlijn "Televisie zonder grenzen” in verband met de opkomst van de digitale televisie wijst op het feit dat de zenders van de lidstaten moeilijkheden hebben om de vastgestelde quota te halen, met name in de volgende gevallen: L. overwegende dat de toepassing van de bepalingen van de richtlijn "Televisie zonder grenzen” onder de verantwoordelijkheid van de met de audiovisuele sector belaste nationale autoriteiten valt en de in de richtlijn voorgeschreven dialoog tussen communautaire en nationale instanties buitengewoon nuttig en doeltreffend is gebleken, M. overwegende dat de dialoog met de Europese Raad en andere internationale vakorganisaties er eveneens toe bijdraagt dat de uitwisseling en de discussie over de voorschriften voor de audiovisuele sector op Europees niveau bevorderd en uitgebreid wordt, N. overwegende dat bovengenoemde vierde mededeling van de Commissie, die naar aanleiding van een officiële verplichting in de richtlijn werd opgesteld, alleen bedoeld is om de algemene toepassing van de richtlijn "Televisie zonder grenzen” in de periode 1997 en 1998, die nadrukkelijk als "overgangsperiode” wordt omschreven, te controleren, O. overwegende dat de Commissie een nieuwe raadpleging en een herziening van de richtlijn "Televisie zonder grenzen” heeft voorzien en uiterlijk eind 2002 een desbetreffend voorstel wil indienen dat door middel van raadplegingen en hoorzittingen aan het begin van het jaar 2002 wordt voorbereid, P. overwegende dat de omstandigheden waarin televisie wordt gemaakt tijdens de periode van vijf jaar sinds de laatste wijziging van de richtlijn grondig zijn veranderd (nieuwe diensten gebaseerd op nieuwe technologieën, toename van het handelsvolume en van de reclame, enorme toename van het aantal kanalen, enz.), Q. overwegende dat de Commissie reeds intensieve voorbereidingen voor deze raadpleging treft en in 2001 drie uitgebreide studies over de nieuwe reclametechnieken, de ondersteuning van Europese producties en de ontwikkelingen van de technologie en van de markt voor de audiovisuele sector in opdracht heeft gegeven, R. overwegende dat uiteenlopende technische normen voor digitale televisieuitzendingen belemmeringen veroorzaken, S. overwegende dat deze uitgebreide, in een vroeg stadium uitgevoerde onderzoeken de basis vormen om in een transparante en inhoudelijke dialoog het belangstellend publiek uitgebreid te betrekken bij de voorbereidende werkzaamheden ter herziening van de televisierichtlijn, T. overwegende dat door deze onderzoeken voor de eerste keer ook een uitgebreid overzicht van de nationale bepalingen in de Gemeenschap over de bescherming van de jeugd in de audiovisuele sector wordt gegeven, 1. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten rekening te houden met de volgende punten: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 82 - C5-0173/2001 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0307/2001 ), A. ervan overtuigd dat de invoering van euromunten en -biljetten de gangbare politieke condities voor de coördinatie van het economisch beleid tussen de lidstaten van het eurogebied en hun verantwoordelijkheden ten aanzien van de betrokken Europese burgers ingrijpend zal wijzigen, B. overwegende dat de lidstaten, willen zij het economisch groeipotentieel in het eurogebied versterken, als gevolg van deze nieuwe situatie arbeidsplaatsen zullen moeten scheppen en de kwaliteit van het bestaan zullen moeten verbeteren, een coherenter politiek kader moeten gaan definiëren - met name door de toepassing van geperfectioneerdere en effectievere instrumenten voor multilateraal toezicht, en stapsgewijs meer bindende coördinatiemechanismen moeten invoeren en een breder opgezet en diepgaander democratisch debat moeten organiseren, C. erop wijzend dat de cruciale economische beleidsbeslissingen van de lidstaten van het eurogebied nog al te vaak worden genomen zonder er anderen vooraf in te kennen en dat er pas achteraf overleg plaatsvindt, in weerwil van het feit dat er al sinds juni 1998 coördinatieprocedures zijn ontwikkeld, D. overwegende dat de economische besluitvorming van alle lidstaten in het eurogebied, en met name de lidstaten die economisch het meeste gewicht in de schaal leggen, in het bijzonder in budgettair, fiscaal en structureel opzicht haar weerslag heeft op de gehele economie van het gebied, E. overwegende dat de statistische informatie in de Europese Unie en daarmee in het eurogebied, vergeleken met andere industrielanden en met name de Verenigde Staten, niet gelijkmatig van kwaliteit en fragmentarisch van aard is en slechts met grote vertraging beschikbaar komt, F. overwegende dat de verbetering van de coördinatie van het economisch beleid zich ook moet uitstrekken tot maatregelen die zijn gericht op de versterking van de externe dimensie van het eurogebied, 1. verwelkomt de mededeling van de Commissie en deelt haar oordeel waar het de noodzaak betreft de coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten in de eurozone te versterken nu de EMU de derde fase ingaat; 2. is van mening dat de verbetering van de coördinatie van het economisch beleid in het eurogebied enerzijds vereist dat de Eurogroep en zijn voorzitter zich zichtbaarder profileren, en anderzijds dat de Commissie haar initiatiefrecht volledig uitoefent overeenkomstig de haar bij het Verdrag toebedeelde rol; is van oordeel dat deze verbetering uiteindelijk haar weerslag moet vinden in een wijziging van het Verdrag of een interinstitutioneel akkoord waarbij een grotere rol wordt toebedeeld aan het Europees Parlement; 3. dringt erop aan dat de lidstaten zich committeren aan het proces van Lissabon, dat erop gericht is van Europa de meest concurrerende kenniseconomie van de wereld te maken, door daartoe in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, alsmede in hun nationaal beleid concrete maatregelen op te nemen; 4. stelt voor dat de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten van het eurogebied over hun fiscale beleid, en met name over verwachte belastingontvangsten en over hervormingsplannen en de budgettaire gevolgen daarvan, wordt geïntensiveerd en dat vooraf tussen de betrokken landen overleg wordt gevoerd over de bestemming van onvoorziene en buitengewone belastingontvangsten; 5. verzoekt de lidstaten en de Commissie hun steun aan Eurostat om haar betere mogelijkheden te verschaffen voor het verzamelen van snel beschikbare en geharmoniseerde statistische informatie opnieuw te bevestigen, en zich ertoe te verbinden een echt-Europese conceptuele structuur op het gebied van de statistiek tot stand te brengen; 6. uit zijn voldoening over het voorstel van de Commissie om regelmatig verslag uit te brengen over de economie van het eurogebied; stelt voor dat dit verslag ieder kwartaal wordt uitgebracht, gepresenteerd wordt in de bevoegde commissie van het Europees Parlement en vervolgens onmiddellijk voor het publiek toegankelijk wordt gemaakt; spreekt de hoop uit dat dit verslag niet louter een compilatie van statistische gegevens zal zijn, maar veeleer een weerslag van diepteanalyses, innoverende voorstellen en vooruitzichten voor de middellange termijn, waarin de nuttige bijdrage van de Commissie op het gebied van het economisch beleid tot uitdrukking komt; 7. stelt voor dat het beginsel van onderlinge voorafgaande kennisgeving van de lidstaten van de Eurogroep, met name waar het hun fiscale en structurele besluitvorming betreft, systematisch wordt toegepast, en verzoekt de Commissie, in het kader van de follow-up van de strategie van Lissabon en de opstelling van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, in voorkomend geval een evaluatie op te maken van het effect van de voorgenomen besluiten op de economie van het eurogebied; 8. verzoekt de Commissie bij de tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat een open coördinatie tussen de lidstaten van de eurozone wordt bevorderd, met name op het gebied van inkomens, opleidingen of handelsbeleid, in het bijzonder waar het de grondstoffenvoorziening betreft; 9. herinnert eraan dat het in zijn resolutie van 14 juli 1998 (1) over de mededeling van de Commissie over de bepalingen betreffende de samenstelling van het Economisch en Monetair Comité, vergezeld van een voorstel voor een besluit van de Raad over de bepalingen betreffende de samenstelling van het Economisch en Financieel Comité ( COM(1998) 110 - C4-0222/1998 ) de dringende wens heeft uitgesproken dat de doeltreffendheid van het Comité voor de economische politiek en het Economisch en Financieel Comité wordt versterkt door rationalisatie van hun organisatie en taken, om te waarborgen dat meer rekening wordt gehouden met structurele vraagstukken met het oog op de coördinatie van het economisch beleid en het definiëren van gemeenschappelijke strategieën voor de middellange termijn; 10. steunt het voorstel van de Commissie met betrekking tot de mogelijkheid een beroep te doen op de bepalingen van het Verdrag inzake nauwere samenwerking (artikelen 43, 44 en 45) om het scala van instrumenten voor de versterking van de economische beleidscoördinatie te verbeteren; 11. verzoekt het voorzitterschap van de Eurogroep meer ruchtbaarheid te geven aan zijn werkzaamheden en zich tweemaal per jaar beschikbaar te houden voor een dialoog met zijn Economische en Monetaire Commissie om deze te informeren over de in het kader van de praktische coördinatie van het economisch beleid in het eurogebied genomen maatregelen, alsmede over het effect dat deze coördinatie heeft gehad op de reële economie, in het bijzonder de werkgelegenheid en de kwaliteit van het leven van de burgers; 12. stelt voor dat de aanbevelingen voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, zoals die door de Raad zijn aangenomen en eventueel door de Eurogroep nader zijn gepreciseerd, worden opgenomen in de nationale begrotingsprocedures van de lidstaten van het eurogebied, teneinde de correcte tenuitvoerlegging ervan te waarborgen; 13. benadrukt dat het ten behoeve van de beoordeling door de Commissie van zowel gezonde overheidsfinanciën als een passend macro-economisch beleid, van belang is dat de Commissie, de Europese Centrale Bank en de lidstaten tot een gemeenschappelijke interpretatie komen van het effect van de conjunctuurcyclus van de economie van de respectieve landen op de belastingontvangsten en de overheidsuitgaven; verzoekt de Commissie en de Ministeries van Financiën met nadruk hun werkzaamheden op dit terrein te intensiveren als een fundamentele bouwsteen van de economische politiek in het eurogebied; 14. dringt aan op intensivering van de macro-economische dialoog, waarbij het Europees Parlement moet worden betrokken; tevens dient in dit verband tussen Raad, Commissie en Europees Parlement een interinstitutioneel akkoord over de intensivering en verbetering van de coördinatie van de macro-economische politiek in de Europese Unie te worden gesloten, dat in het bijzonder mede de basis vormt voor een vertrouwenscheppend en duurzaam economisch en werkgelegenheidsklimaat voor alle betrokken economische actoren in Europa; 15. beveelt aan dat de nationale parlementen jaarlijks in debat treden wanneer de regeringen hun respectieve stabiliteitsprogramma's indienen, omdat dit hopelijk zal leiden tot een grotere samenhang tussen verklaringen op EU-topconferenties en beslissingen in nationale parlementen; 16. verzoekt de nationale parlementen tevens op het niveau van hun bevoegde commissies jaarlijks - tijdens een vergaderperiode van het Europees Parlement wanneer de globale richtsnoeren voor het economisch beleid worden opgesteld - met de Commissie, het voorzitterschap van de Raad en de Eurogroep, alsook met de Europese Centrale Bank een bijeenkomst te organiseren om daarover van gedachten te wisselen; 17. is van mening dat de nationale parlementen hunnerzijds jaarlijks de balans moeten opmaken van de implementatie van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid in hun land en van hun deelneming aan de coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten van het eurogebied, waarover zij éénmaal per jaar met het Europees Parlement van gedachten zouden kunnen wisselen; 18. verzoekt zijn Voorzitter, deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, het voorzitterschap van de Eurogroep, de Commissie en de Europese Centrale Bank, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 846 - C5-0172/2001 ), - gelet op de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 (1) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0306/2001 ), A. overwegende dat de onverantwoorde toename van de openbare uitgaven in continentaal Europa gedurende de afgelopen dertig jaar de Europese regeringen hebben gedwongen de belastingen te verhogen tot op een ondraaglijk peil, waardoor groeimogelijkheden werden belemmerd, B. overwegende dat geconfronteerd met vraagstukken als de ongewisse financiering van de belastinghervorming, een scherpe uitgavengroei en eventuele overschrijdingen van begrotingsdoelstellingen, de drie grootste landen van de Eurozone mogelijk niet kunnen voldoen aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact, dat als doelstelling een bijna-begrotingsevenwicht of een overschotsituatie hanteert, C. overwegende dat het falen van de publieke sector in Japan bij het aanjagen van de economische groei op basis van houdbaarheid, de beleidsmakers ertoe moet brengen met uiterste voorzichtigheid te werk te gaan bij het concipiëren van dergelijke maatregelen, D. overwegende dat uit het Commissieverslag kan worden geconcludeerd dat de zogenaamde terugval van overheidsinvesteringen een zuiver statistische zaak is, E. overwegende dat vele Europese regeringen vanaf 1998 hun begrotingsbeleid hebben versoepeld en voor vermindering van tekorten en staatsschuld hoofdzakelijk vertrouwen op cyclische inkomsten en UMTS-opbrengsten, F. overwegende dat een overheidsschuld van 60% al aanzienlijke ruimte biedt voor investeringen door de lidstaten, en dat het overschrijden van deze drempel het risico meebrengt van een onhoudbare fiscale positie op middellange of lange termijn, G. overwegende dat verhoging van de participatiegraad in Europa één van de belangrijkste opdrachten is voor de komende jaren, H. overwegende dat de Europese Raad van Stockholm de Raad heeft opgedragen de stabiliteit op lange termijn van de openbare financiën regelmatig te toetsen, mede rekening houdend met de te verwachten extra belasting die zal onstaan door de demografische veranderingen, welke toetsing zowel in het kader van het economisch beleid als zodanig als in de context van het stabiliteits- en convergentieprogramma moet plaatsvinden, I. overwegende dat de communautaire programma's en maatregelen die uit de algemene begroting van de Europese Unie worden gefinancierd in veel gevallen - via het cofinancieringsbeginsel - op nationaal, regionaal en soms zelfs plaatselijk niveau een stimulerend effect hebben, en vaak een voorbeeldfunctie vervullen voor soortgelijke maatregelen op de respectieve niveaus, 1. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten om ondanks de veranderde economische situatie voort te gaan op de weg naar een op kennis gebaseerde economie die tegen de concurrentie is opgewassen, waarbij volledige werkgelegenheid het einddoel moet zijn; 2. is zeer ingenomen met de mededeling van de Commissie, die voor de eerste maal, overeenkomstig de opdracht van de Europese Raad van Lissabon, de rol van de openbare financiën van de staten erkent, alsmede hun bijdrage aan de verwezenlijking van het strategisch doel van bevordering van de economische groei en de werkgelegenheid; 3. onderstreept dat naast de openbare financiën ook talrijke andere factoren de groei en de schepping van arbeidsplaatsen op lange termijn beïnvloeden en dat deze doelstellingen alleen door een evenwichtige policy mix kunnen worden bereikt; 4. wijst de lidstaten en met name de grotere lidstaten erop dat het proces van begrotingsconsolidatie niet voltooid is, en dat pogingen de begrotingspositie te versoepelen een risico inhoudt voor de internationale geloofwaardigheid van de gehele Eurozone en voor de buitenwereld een teken kan zijn dat structurele hervormingen in Europa slechts langzaam vorderen; 5. dringt er bij de lidstaten op aan zich te houden aan de toezeggingen die zij hebben gedaan in de stabiliteits- en convergentieprogramma's, die door de Raad in februari en maart 2001 zijn aangepast en bekrachtigd; 6. stelt tot zijn voldoening vast dat er in de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Göteborg duidelijk op wordt gewezen dat de ter bereiking van het beoogde begrotingsevenwicht of -overschot gestelde doeleinden moeten worden afgewogen tegen de becijferde structurele tekorten. Het ligt dan ook in de lijn van deze gedachtegang te verlangen dat automatische stabilisatoren hun werk moeten kunnen doen en dat procyclische belastingmaatregelen moeten worden vermeden, zoals ook bij de goedkeuring van het stabiliteits- en groeipact is besloten; dit mag echter niet worden opgevat als een vrijbrief om de uitgaven te laten oplopen wanneer de fiscale positie van een lidstaat onsolide is; 7. dringt er bij de lidstaten op aan, in hun convergentie- en stabiliteitsprogramma's niet alleen cijfergegevens m.b.t. hun nominale maar ook m.b.t. hun structurele tekorten op te nemen, in die zin dat de effecten van conjunctuurschommelingen op inkomsten en uitgaven niet van invloed zijn op de berekening daarvan; 8. waarschuwt de nationale regeringen dat zelfs een tijdelijke versoepeling van de begrotingsdiscipline een decade van moeizame budgettaire aanpassingen teniet kan doen en dat een dergelijke afwijking de verplichting van de kandidaat-lidstaten om voor de toetreding de overheidsfinanciën te saneren, kan aantasten; 9. steunt de algemene strekking van het verslag van de Commissie, en is met name ingenomen met de poging een definitie te geven van een houdbare belastingverlaging, middels vier criteria: een begrotingspositie dicht bij het evenwicht of een overschot, geen procyclische maatregelen, rekening houden met de hoogte van de staatsschuld en de houdbaarheid van de begroting op lange termijn, en belastingverlagingen moeten onderdeel zijn van een algemeen hervormingspakket (meer prikkels voor werkgelegenheid en ondernemerschap); 10. doet een beroep op de lidstaten door een verantwoordelijk begrotingsbeleid bij te dragen tot een lang aanhoudend en gestadig herstel van de conjunctuur, dat in belangrijke mate kan bijdragen aan de werkgelegenheid en aan het bereiken van evenwichtige begrotingen; 11. dringt er bij de Commissie op aan haar pogingen voort te zetten om te komen tot een gedragscode die nationale regeringen bij het vormgeven van belastingverlagingen kunnen hanteren, en haar inspanningen te intensiveren om, in samenwerking met de nationale ministers van financiën, tot een gemeenschappelijke opvatting te komen omtrent de mate waarin belastinginkomsten en overheidsbestedingen reageren, of moeten reageren, op cyclische schommelingen in de conjunctuur; onderstreept de noodzaak, in het belang van een functionerende interne markt, oneerlijke fiscale concurrentie tegen te gaan; 12. beklemtoont dat bij de aanpak van het werkgelegenheidsvraagstuk het fiscale beleid ervoor moet zorgen dat werk loont en gericht moet zijn op het oplossen van de zogenaamde structurele problemen van Europa; onderstreept in dit verband dat bij verlaging van de belasting op arbeid vooral de onderkant van de arbeidsmarkt centraal moet staan en dat de prikkel om weer aan het werk te gaan sterker moet worden, terwijl BTW-verhogingen moeten worden vermeden omdat ze de inflatie aanwakkeren; dit staat echter de coördinering en ecologisering van de belastingstelsels in Europa geenszins in de weg; 13. dringt in dit verband aan op het wegnemen van sociale, fiscale en administratieve barrières die vrouwen en ouderen ervan weerhouden weer aan het werk te gaan of aan het werk te blijven, zodat een groter deel van het arbeidspotentieel toegang krijgt tot de arbeidsmarkt; 14. onderstreept dat niet alleen de omvang, maar ook de kwaliteit van overheidsinvesteringen bepalend is voor de bijdrage die zij leveren aan economische groei en werkgelegenheid. Overheidsinvesteringen moeten doelgericht worden ingezet - in die zin dat de economische en maatschappelijke prioriteiten er duidelijk in tot uiting komen - en op een effectieve wijze worden beheerd; 15. meent dat hogere overheidsuitgaven en particuliere uitgaven voor onderwijs en onderzoek en ontwikkeling een noodzaak zijn voor een succesvolle overgang naar de kenniseconomie, doch onderstreept dat zulks gepaard moet gaan met structurele hervormingen in de desbetreffende sectoren; moedigt openbare onderzoeksinstituten en universiteiten aan partners te zoeken in de particuliere sector voor een hoger rendement van de aan onderwijs en onderzoek bestede middelen; 16. doet een beroep op de lidstaten een passende beroepsopleiding voor iedere jongere te garanderen en door adequate stimulerende maatregelen ervoor te zorgen dat jonge mensen op een geleidelijke manier het beroepsleven kunnen binnenstappen; 17. betreurt het dat het Commissievoorstel om in de stabiliteits- en convergentieprogramma's een paragraaf op te nemen over de houdbaarheid op lange termijn van de overheidsfinanciën geen oplossing biedt voor de vergrijzingsproblematiek; dringt er dan ook bij Raad en Commissie op aan de eisen in het stabiliteits- en convergentieprogramma uit te breiden door voor elk land nieuwe individuele doelstellingen te formuleren, rekening houdend met het niveau van de verborgen verplichtingen in verband met een vergrijzende maatschappij; stelt voor dat dergelijke doelstellingen in 2005 moeten zijn bereikt; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie (SEC(2001) 694 - C5-0312/2001 ), - gezien de schriftelijke reactie van de Commissie op zijn resolutie van 24 oktober 2000 (1) over het XXIXe verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid (1999) (SEC(2000) 720 - C5-0302/2000 - 2000/2153(COS) ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 september 2000 over mededingingsregels betreffende horizontale samenwerkingovereenkomsten (C5-0304/2000 - 2000/2154(COS) ) (2) , - gelet op de mededeling van de Commissie betreffende de herziening van de bekendmaking van 1997 inzake overeenkomsten van geringe betekenis die niet onder artikel 81, lid 1 van het Verdrag vallen (SEC(2001) 747 ) (3) , - gezien het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag en tot wijziging van de verordeningen (EEG) nrs. 1017/68, 2988/74, 4056/86 en 3975/87 ( uitvoeringsverordening van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag) (4) , - gezien het verslag van de Commissie van de evaluatie van Verordening (EG) nr. 1475/95 betreffende groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen ( COM(2000) 743 ), - gezien de conclusies van de Europese Raad van Stockholm van 23 en 24 maart 2001, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Nice van 7-9 december 2000, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0299/2001 ), A. overwegende dat het mededingingsbeleid vooral de consumenten ten goede zou moeten komen, in die zin dat het leidt tot grotere verscheidenheid aan producten en diensten, betere kwaliteit en lagere prijzen, B. overwegende dat het grote publiek zich nog niet goed bewust is van de voordelen van het Europese mededingingsbeleid, C. overwegende dat het mededingingsbeleid geconfronteerd wordt met grote uitdagingen zoals de mundialisering en de ontwikkeling van de "nieuwe economie”, de aanstaande uitbreiding van de Unie en de invoering van de euro, D. overwegende dat de "Europese dag van de mededinging”, die om de zes maanden wordt georganiseerd in het land dat het voorzitterschap van de Raad bekleedt en een initiatief is van het Europees Parlement, een goed informatief effect heeft, E. overwegende dat een doeltreffend mededingingsbeleid het concurrentievermogen van de Europese bedrijven bevordert en dan ook een essentiële vereiste is voor duurzame economische groei, werkgelegenheid en de verwezenlijking van de tijdens de Europese Raad van Lissabon vastgestelde strategische doelstelling van de Europese Unie om tegen het jaar 2010 de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te worden, F. overwegende dat over het algemeen de beste resultaten worden bereikt in een context van vrije en eerlijke concurrentie tussen particuliere bedrijven, G. overwegende dat de modernisering van Verordening nr. 17 over de toepassing van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (5) , de discussie over het toekomstige systeem van distributie van voertuigen, waarvoor thans nog een groepsvrijstellingsregeling geldt en de hervorming van Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (6) , de drie voornaamste taken zijn op het gebied van het Europese mededingingsbeleid in 2001, die door het Parlement in afzonderlijke verslagen zullen worden behandeld, H. overwegende dat wat het voorgaande punt betreft er in het door de Commissie gepubliceerde evaluatieverslag op wordt gewezen dat een aantal van de doelstellingen van de vrijstellingsregeling niet zijn verwezenlijkt, en dat de consumenten blijkbaar onvoldoende kunnen profiteren van dit distributiesysteem; in het jongste verslag van de Commissie over de prijzen van voertuigen wordt bevestigd dat er grote verschillen blijven bestaan tussen de lidstaten wat de prijzen van nieuwe motorvoertuigen betreft, I. overwegende dat het aantal fusies in 2000 een nieuwe piek heeft bereikt met 345 nieuwe gevallen, en dat dit cijfer de laatste drie jaar is verdubbeld, J. overwegende dat de op het gebied van fusies ingevoerde vereenvoudigde procedure een succes is en de besluitvorming heeft versneld, K. overwegende dat er op het gebied van de liberalisering weliswaar vorderingen zijn gemaakt, maar dat het tempo van liberalisering sterk verschilt van lidstaat tot lidstaat, hetgeen de concurrentie verstoort en de toepassing van gelijke spelregels in de diverse betrokken sectoren onmogelijk maakt, L. overwegende dat dit laatste aspect zeer ernstige gevolgen heeft voor o.a. de elektriciteitssector, waar een grote asymmetrie kan worden geconstateerd tussen bedrijven met publiek eigenaarschap die een zeer agressieve aankoopstrategie toepassen buiten hun nationale markten, en geliberaliseerde of particuliere ondernemingen die daarop niet onder dezelfde voorwaarden kunnen reageren, M. overwegende dat de zogeheten "nationale kampioenen” nog steeds onlangs geliberaliseerde markten beheersen, zoals, in de sector van de telecommunicatie, de plaatselijke telefoonmarkt, waar "de gevestigde ondernemingen zich nog steeds in een positie van "de facto monopolie” bevinden, met een marktaandeel van bijna 100% in alle lidstaten”, N. overwegende dat het totale gebrek aan transparantie bij de vaststelling van de elektriciteitstarieven in sommige lidstaten het vermoeden doet rijzen van mogelijke bedekte staatssteun via verschillende mechanismen die bedoeld zijn om de positie van de nationale bedrijven te versterken, maar die onder meer kunnen ontaarden in hindernissen voor de markttoegang voor bedrijven uit andere lidstaten, O. overwegende dat in de verklaring van de Europese Raad van Nice over diensten van algemeen economisch belang wordt gesteld dat de openstelling van de markten van sommige van deze diensten een positief effect gehad heeft op de beschikbaarheid, de kwaliteit en de prijzen van deze diensten, mits de universele toegang tot diensten van algemeen belang verzekerd is en deze bedrijven voldoen aan de gestelde eisen op het gebied van een gegarandeerde dienstverlening, P. overwegende dat het probleem van de illegale staatssteun gedetailleerder zal worden behandeld in een afzonderlijk verslag over de negende studie van de Commissie over de staatssteun in de Europese Unie, Q. overwegende dat het niveau van terugvordering van illegale staatssteun helaas laag is, waaruit een gebrek aan toezicht op de naleving van de regels en een gebrek aan daadkracht van de lidstaten blijkt, R. overwegende dat de Commissie van mening is dat de nieuwe economie geen nieuwe mededingingsregels vergt en dat een interpretatie van de bestaande algemene regels kan volstaan om het hoofd te bieden aan de nieuwe situaties en problemen, S. overwegende dat de nieuwe informatietechnologie zich razendsnel ontwikkelt en dat wij ons ten aanzien van sommige van onze handelspartners duidelijk in een nadelige positie bevinden wat de invoering van deze technologie betreft, 1. beschouwt het XXXe verslag over het mededingingsbeleid als een waardevol en leerrijk document, maar wijst erop dat ofschoon dit verslag de algemene visie bevestigt dat het mededingingsbeleid een van de succesrijkste actieterreinen van de EU is, het toch ook de noodzaak beklemtoont van een constante en nauwgezette controle, gezien de gevallen van concurrentieverstoring via zowel publieke als particuliere ondernemingen; 2. betreurt het dat de Commissie niet, zoals zij had aangekondigd, werkelijk een procedure heeft geopend wegens concurrentievervalsing in de vorm van fiscale bevoordelingen of belastingvrijstellingen; verlangt daarom een onderzoek naar de door het fiscaal beleid veroorzaakte concurrentievervalsingen in de EU, welke noch met het beginsel van de binnenmarkt, noch met de geest van de communautaire Verdragen in overeenstemming zijn; 3. is ingenomen met het systeem dat de Commissie heeft uitgekozen voor de nieuwe verordeningen inzake groepsvrijstellingen, aangevuld met richtlijnen die voor de economische operatoren als oriëntatie moeten dienen; 4. verwelkomt het voorstel om Verordening nr. 17 van 1962 inzake de toepassing van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag te moderniseren, dat het als noodzakelijk beschouwt, op voorwaarde dat dit niet neerkomt op een renationalisering van het mededingingsbeleid; wijst echter op de technische moeilijkheden daarvan en heeft dan ook zijn twijfels over de praktische toepasbaarheid van een dergelijke hervorming; 5. uit zijn voldoening over de geest van decentralisatie die ten grondslag ligt aan artikel 3 van het bovengenoemde voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag en tot wijziging van de verordeningen (EEG) nrs. 1017/68, 2988/74, 4056/86 en 3975/87, maar wijst op de noodzaak het criterium "ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten” te verduidelijken en te objectiveren, aangezien het huidige gebrek aan duidelijkheid van dit belangrijke criterium onzekerheid kan teweegbrengen en de verwezenlijking van de doelstelling van eenvormige toepassing van de communautaire regels kan belemmeren; 6. is van oordeel dat de Commissie in de context van het voorstel voor een hervorming te veel bevoegdheden krijgt, aangezien ze terzelfder tijd regelgever, rechter en uitvoerder van de communautaire normen wordt, en uit zijn twijfels over de voordelen die het voorstel in zijn huidige formulering zou opleveren in termen van rechtszekerheid voor de ondernemingen; 7. onderstreept het belang van doeltreffende internationale samenwerking tussen mededingingsautoriteiten, gezien het mundiale karakter van de nieuwe economie, en vindt het voorstel om een internationaal forum inzake mededinging in het leven te roepen interessant, maar wijst erop dat eerst in eigen huis voor doeltreffende samenwerking moet worden gezorgd, en verzoekt dan ook de Commissie met aandrang erop toe te zien dat in het kader van de modernisering van de mededingingsregels de samenwerking tussen de Europese mededingingsautoriteiten correct en doeltreffend functioneert; 8. verlangt een nieuwe internationale mededingingsorde in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), gezien het toenemende aantal gevallen van wereldwijde fusies, territoriale en prijskartels, oligopolistische concurrentievervalsingen en misbruik van marktposities, een probleem waaraan alleen het hoofd kan worden geboden door wereldwijd geldende minimumnormen bij de regelgeving op mededingingsgebied, vooral wanneer het gaat om fusies en kartels, en minimumnormen voor de toezichtsautoriteiten van alle lidstaten van de WTO; 9. is van oordeel dat de diensten van de Commissie bijzondere aandacht moeten besteden aan de pogingen om de toegang tot Internet te beperken, en juicht het toe dat de Commissie toezegt dat zij erop zal toezien dat Internet een open medium blijft, als voorwaarde voor de ontwikkeling van de economie; 10. betreurt niettemin het gebrek aan vooruitziendheid en het feit dat de diensten van de Commissie te laat hebben gewaarschuwd voor de potentiële risico's van de ontwikkeling van de derde generatie mobiele telefoons (de UMTS-technologie), waarop het Parlement zelf nochtans reeds had gewezen; 11. betreurt dat de Europese Raad van Stockholm er niet in geslaagd is een tijdschema voor een definitieve liberalisering van de Europese gas- en elektriciteitsmarkten vast te stellen; 12. verzoekt de lidstaten de markten in de sectoren energie, vervoer en postdiensten in snel tempo en op eenvormige wijze te liberaliseren; 13. benadrukt de buitengewone betekenis van diensten van algemeen belang; dringt er daarom op aan een sterke mate van rechtszekerheid bij de toepassing van mededingingsregels op diensten van algemeen belang te handhaven en verder te ontwikkelen, teneinde vereisten op het gebied van een gegarandeerde dienstverlening en de universele toegang tot diensten van algemeen belang te waarborgen; 14. verzoekt de Commissie met aandrang gevolg te geven aan conclusie 17 van de Europese Raad van Stockholm, waarin haar wordt gevraagd ervoor te zorgen dat de ondernemingen die nog steeds een monopoliepositie innemen op hun nationale markt niet onterecht kunnen blijven profiteren van deze situatie; 15. verzoekt de Commissie met aandrang de acquisities van de ondernemingen van de elektriciteitssector en de vaststelling van de elektriciteitstarieven te toetsen aan de communautaire regelgeving inzake illegale staatssteun; 16. laakt het gebrek aan politieke wil bij de Raad, die op het gebied van het mededingingsbeleid niet ten volle gebruik maakt van de mogelijkheid van stemming met gekwalificeerde meerderheid en aldus verhindert dat vorderingen worden gemaakt in het proces van liberalisering van sectoren die van essentieel belang zijn voor de versterking van het concurrentievermogen van de Europese economie; 17. is ingenomen met het feit dat de Commissie na goedkeuring van de procedurele verordening de beschikking zal hebben over een instrument om structuurmaatregelen te nemen dat ertoe kan bijdragen om inbreuken op artikel 82 van het EG-Verdrag te voorkomen; 18. herhaalt zijn verzoek om in de context van een nieuwe herziening van het Verdrag in 2004 de medebeslissingsprocedure uit te breiden tot toekomstige, door de Raad met gekwalificeerde meerderheid aan te nemen regelgeving op het gebied van het mededingingsbeleid; 19. verzoekt de Commissie een tabel te publiceren van objectieve indicatoren betreffende de privatiseringen in de lidstaten en onderstreept dat deze indicatoren niet zouden betekenen dat wordt vooruitgelopen op beslissingen over het eigenaarschap in de lidstaten, maar veeleer een waardevolle bron van informatie zouden zijn die de nodige doorzichtigheid zou verschaffen; 20. betreurt dat in het verslag nauwelijks wordt gerefereerd aan de zeer belangrijke farmaceutische sector, die momenteel geconfronteerd wordt met specifieke problemen op het gebied van mededinging, maar juicht het toe dat de Europese dag van de Mededinging die tijdens het Belgische voorzitterschap zal worden georganiseerd aan dit thema gewijd zal zijn; 21. onderstreept dat de consumenten slechts ten volle kunnen profiteren van de voordelen van de interne markt als zij de mogelijkheid hebben een product daar te kopen waar het tegen de laagste prijs wordt aangeboden, en verzoekt de Commissie haar acties tegen pogingen om parallelle import te beperken in sectoren waar de prijzen niet door de overheid worden gecontroleerd, voort te zetten; 22. verzoekt de Commissie haar acties die erop gericht zijn de Europese burgers ten volle bewust te maken van de concrete voordelen van een doeltreffend mededingingsbeleid te intensiveren, zodat kan worden gerekend op meer begrip en steun van de kant van het publiek; 23. verzoekt de Commissie om zich te beraden over de inhoud van de mededeling van 18 juli 1996 voor wat de kwestie van voorkeursbehandeling aangaat, die in het jaar 2000 voor het eerst werd toegepast; deze reflectie moet, naast andere kwesties, ook de buitengewone starheid van deze regeling betreffen, evenals het ontbreken van een hiërarchie van normen; 24. ziet met grote belangstelling het voorstel van de Commissie over de toekomst van de distributie van voertuigen tegemoet, en onderstreept dat wat dat betreft terdege rekening moet worden gehouden met de belangen van de consumenten, en dat diepgaand moet worden onderzocht of een verdere vrijstelling van toepassing van de mededingingsregels van de EU in deze sector verantwoord is; 25. is ingenomen met de "de minimis” ontwerpbekendmaking van de Commissie, aangezien hierdoor de lasten voor het midden- en kleinbedrijf ten aanzien van de mededingingsregels van de EG worden verminderd; is in het bijzonder tevreden over de meer economische benadering die in de ontwerpmededeling tot uitdrukking komt vergeleken met de thans vigerende bekendmaking (die van 1997 dateert); 26. is ingenomen met de initiatieven die de Commissie genomen heeft in de brandstofsector, waarnaar verwezen wordt in het verzoek aan de nationale autoriteiten om een onderzoek in te stellen naar de verticale restricties en naar de situatie van onafhankelijke bedrijven die niet in netwerken zijn opgenomen; 27. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om in de loop van 2001 een begin te maken met een formeel raadplegingsproces over bovengenoemde verordening nr. 4064/89, waarin aanbevelingen en voorstellen voor veranderingen worden gedaan; benadrukt dat het Europees Parlement er groot belang aan hecht vanaf het begin van dit proces te worden geraadpleegd in het kader van een degelijke gedragscode voor de betrokken Europese instellingen, alvorens er enige concrete aanbevelingen worden voorgesteld; 28. is het er met de Commissie over eens dat het niveau van staatssteun in verhouding tot het BBP, ofschoon het aan het afnemen is, nog steeds te hoog is en verder moet worden verlaagd; 29. wijst er echter op dat subsidies niet categorisch mogen worden afgewezen; veeleer moet een subsidie aan de hand van kwalitatieve criteria worden beoordeeld, waarbij moet worden onderzocht of het hiermee beoogde doel een in de tijd begrensde marktdistorsie rechtvaardigt, of dat hierdoor wellicht zelfs op middellange termijn bestaande marktdistorsies uit de wereld kunnen worden geholpen; 30. is van mening dat openbare uitgaven en investeringen voor de opbouw van een kwalitatief hoogstaande infrastructuur van groot belang kunnen zijn voor het ontstaan van een competitieve en dynamische op kennis gebaseerde economie; dringt daarom aan op gedetailleerde informatie over en monitoring van het gebruik, de kwaliteit en de noodzakelijke reallocatie van openbare uitgaven en de desbetreffende Europese en nationale budgetten; 31. juicht het toe dat gevolg wordt gegeven aan het verzoek van het Parlement te voorzien in een register van staatsteun en een "scorebord”, die belangrijke instrumenten zijn om de doorzichtigheid en de democratische controle te bevorderen, maar betreurt dat op dit gebied situaties van duidelijke ongelijkheid nog steeds worden geaccepteerd; 32. dringt er bij de Commissie op aan om voort te gaan met de jaarlijkse verslagen over staatssteun in de Europese Unie, ook na de invoering van het "scorebord”; 33. betreurt dat de Commissie geen betrouwbare gegevens en statistieken heeft kunnen verschaffen over het aantal gevallen van terugvordering van illegale staatssteun, en verzoekt de Commissie deze kwestie te onderzoeken en de desbetreffende informatie zo spoedig mogelijk te verstrekken en dringt er verder bij de Commissie op aan het initiatief te nemen tot de opstelling van gemeenschappelijke EU-regels voor de terugbetaling van onrechtmatig toegekende staatssteun; 34. dringt aan op een verbetering van de rechtspositie van benadeelde ondernemingen; is van oordeel dat de Commissie en de lidstaten moeten werken aan een grotere bijdrage van de kant van derde partijen en dat het voordelig zou zijn werkelijke concurrentieanalyses en openbare hoorzittingen in te voeren in verband met de behandeling van concrete zaken door de Commissie; 35. juicht de vorderingen toe die de kandidaat-lidstaten hebben gemaakt op het gebied van het mededingingsbeleid en de instelling van mededingingsautoriteiten en hun activiteiten, en vraagt met aandrang dat de toepassing van de discipline op dit gebied wordt versterkt en dat er geen, of slechts korte, overgangstermijnen worden toegekend; 36. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de mededingingsautoriteiten van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 66 - C5-0257/2001 ), - gelet op Richtlijn 2000/31/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt, inzonderheid op artikel 3, - gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wijziging van de Richtlijnen 90/619/EEG van de Raad en 97/7/EG en 98/27/EG ( COM(1998) 468 - C4-0647/1998 - 1998/0245(COD) ) (2) en zijn in eerste lezing op 5 mei 1999 (3) ingenomen standpunt terzake, - gezien zijn resolutie van 3 april 2001 (4) over de mededeling van de Commissie over de toepassing van gedragsregels overeenkomstig artikel 11 van de richtlijn beleggingsdiensten (Richtlijn 93/22/EEG ) ( COM(2000) 722 - C5-0068/2001 - 2001/2038(COS) ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0301/2001 ), A. overwegende dat de goedkeuring van de richtlijn inzake elektronische handel een stap voorwaarts was voor de ontwikkeling van de e-handel in Europa, aangezien de richtlijn is gebaseerd op het beginsel van het land van oorsprong, B. overwegende dat deze benadering met name van belang is voor financiële diensten omdat deze niet tastbaar zijn en als zodanig bijzonder geschikt voor grensoverschrijdende elektronische verlening, en omdat het voor een financiële dienstverlener een ongerechtvaardigde belasting zou zijn als hij aan vijftien verschillende regelgevingsstelsels zou moeten voldoen, C. overwegende dat grensoverschrijdende contracten op het gebied van financiële dienstverlening via elektronische weg alleen gestimuleerd kunnen worden wanneer de consument een duurzaam vertrouwen heeft in deze gevoelige producten, D. overwegende dat enkele punten in de richtlijn die specifiek betrekking hebben op financiële diensten, hernieuwd onderzoek verdienen, met name de algemene afwijkingen inzake het starten met en uitvoeren van verzekeringsactiviteiten, reclame van ICBE's en de uitgifte van elektronisch geld door instellingen die niet in het bezit zijn van één paspoort, alsmede de vraag hoe moet worden gewaarborgd dat afwijkingen die op grond van artikel 3, lid 4 per geval worden verleend, de op het land van oorsprong berustende benadering niet ondergraven, E. overwegende dat de mededeling tevens de verheugende verduidelijking bevat dat voor de afwijking inzake contractuele verplichtingen de voorwaarde geldt dat dergelijke maatregelen verenigbaar zijn met artikel 49 van het EG-Verdrag, F. overwegende dat de richtlijn de lidstaten de mogelijkheid biedt beperkingen te hanteren voor consumenten met inbegrip van beleggers, waaruit blijkt dat deze afwijking niet kan en mag worden gehanteerd voor de bescherming van een bredere categorie beleggers dan de consumenten, G. overwegende dat het gezien de snel naderbij komende uiterste termijn voor de omzetting van de richtlijn elektronische handel door de lidstaten en de aanstaande aanpassing van de richtlijn beleggingsdiensten nog dringender noodzakelijk is om zowel voor professionele als kleine beleggers naar een op het land van oorsprong gebaseerde benadering toe te werken, H. overwegende dat het onderscheid tussen online- en offline-diensten in de praktijk moeilijk te hanteren is, aangezien voor transacties dikwijls beide vereist zijn, I. overwegende dat de gebruikers van financiële diensten, zowel online als offline, moeten profiteren van heldere, eenvoudige voorstellen die een gelijkblijvend beschermingsniveau bieden, ongeacht de methode van dienstverlening, 1. is verheugd dat de Commissie erkent dat bepaalde punten in de richtlijn elektronische handel die specifiek van belang zijn voor financiële diensten hernieuwd onderzoek behoeven om te waarborgen dat er voor financiële diensten, zowel op grote als op kleine schaal, zo spoedig mogelijk een doeltreffende, op het land van oorsprong gebaseerde regeling komt; 2. benadrukt dat de op het land van oorsprong gebaseerde regeling gepaard moet gaan met een maximale coördinatie van de nationale juridische kaders, zonder welke concurrentieverstoringen onvermijdelijk zullen leiden tot een negatieve spiraal van afnemende bescherming van de consument; 3. wijst nogmaals op de krachtige steun van het Parlement voor de richtlijn e-handel en herinnert de lidstaten eraan dat een tijdige omzetting van deze wetgeving, en wel zodanig dat het beginsel van het land van oorsprong wordt versterkt voor online-transacties zonder dat het toepassingsgebied van de overeengekomen afwijkingen wordt uitgebreid, de grondslag vormt voor een geïntegreerde EU-markt voor financiële diensten; 4. betreurt evenwel de aanhoudende pogingen van bepaalde lidstaten om de op het land van oorsprong gebaseerde benadering voor online financiële diensten uit te stellen, hoewel dit zowel door de Raad als door het Parlement uitdrukkelijk van de hand is gewezen en hoewel extra concurrentie de consument ten goede komt; 5. betreurt het dat de Commissie geen gedetailleerd plan en tijdschema heeft ingediend voor het wegnemen van alle juridische en andere belemmeringen voor de groei van de e-handel op het gebied van financiële diensten, en dringt erop aan dat zij met de Raad en het Parlement overeenstemming bereikt over een dergelijk "plan van aanpak”; 6. stelt onder verwijzing naar artikel 9, lid 1 van de richtlijn elektronische handel vast dat ook consumentenkredieten kunnen worden afgesloten via elektronische weg; 7. vestigt in het bijzonder de aandacht op de noodzaak om de van vóór de richtlijn e-handel van 2000 daterende wetgeving die geen elektronische transacties mogelijk maakt, aan te passen; wijst met name op de noodzaak om de richtlijn consumentenkrediet aan te passen teneinde aan elektronisch verrichte en goedgekeurde transacties een gelijke status toe te kennen als aan traditionele schriftelijke overeenkomsten; 8. benadrukt dat nationale verschillen in marketing- en advertentieregelgeving, met betrekking tot informatie die beschikbaar is op het web, een belangrijk obstakel vormen voor de toename van de e-handel en dat er een gemeenschappelijk beleid moet worden ontwikkeld om deze toename te stimuleren en informatie hierover te verspreiden; onderstreept voorts dat hier harmonisatiewerkzaamheden nodig zijn om een grote mate van bescherming van de consument en de gezondheid te waarborgen; 9. wijst met klem alle pogingen van de hand om in de voorgestelde richtlijn betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten een overgangsperiode in te voeren voor de overstap naar een op het land van oorsprong gebaseerd regime voor online financiële diensten; 10. verzoekt de Commissie een duidelijk tijdschema voor te stellen voor actie inzake uitzonderingen in gevallen waarin dit noodzakelijk is en zowel verzekeringen als reclame van ICBE's op te nemen in de werkingssfeer van het beginsel van het land van oorsprong van de richtlijn elektronische handel; 11. acht het van belang dat het voorstel van de Commissie om de lidstaten een leidraad te geven ten aanzien van bepaalde soorten nationale voorschriften die zij kunnen toepassen op inkomende online financiële diensten, geen uitnodiging mag zijn aan de lidstaten om zulke beperkingen te hanteren; 12. onderstreept dat de Commissie, alvorens zo'n leidraad uit te brengen, de branche en de consumenten uitgebreid moet raadplegen, haar beoordeling moet baseren op met documenten onderbouwde verklaringen van de lidstaten over bestaande of vroegere problemen die niet zijn aangepakt in de huidige EU-wetgeving of bilaterale contacten met het land van oorsprong, en in haar analyse de in artikel 3, lid 4 vermelde tests in alle duidelijkheid moet uitvoeren; 13. dringt er bij de Commissie op aan duidelijk te maken dat zo'n leidraad voor een beperkte tijd geldig is, juridisch niet bindend is en niet vooruitloopt op afzonderlijke gevallen, en dat zij de procedure van artikel 3, lid 4 zal toepassen op elk geval waarvan kennisgeving wordt gedaan; 14. is van mening dat de maatregelen in de richtlijn elektronische handel, in combinatie met alternatieve regelingen voor het bijleggen van geschillen en de waarborgen in de voorgestelde richtlijn betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten, zoals gewijzigd door het Parlement, de consument meer vertrouwen geven om gebruik te maken van online financiële diensten; 15. stelt evenwel vast dat één betalingsgebied, waarbinnen overmakingen over grenzen heen even gemakkelijk en goedkoop zijn als binnenlandse, van cruciaal belang is, wil de consument ten volle kunnen profiteren van grensoverschrijdende financiële diensten; juicht het toe dat de Commissie zich hiervan bewust is in haar voorstellen inzake veilige Internet-betalingen; dringt aan op een bredere en striktere toepassing van het land-van-oorsprong-beginsel teneinde de versnippering van de markt als gevolg van uiteenlopende contractuele voorschriften voor financiële diensten aan consumenten tot een minimum te beperken; 16. merkt op dat met Richtlijn 97/7/EG (5) van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij de op afstand gesloten overeenkomsten: - verklaring van de Raad en van het Parlement ad artikel 6, lid 1 - verklaring van de Commissie ad artikel 3, lid 1, eerste streepje al een wetgevingskader is gecreëerd dat de consument die op afstand een aankoop doet, recht geeft op terugbetaling in geval van een niet-geautoriseerde transactie of niet-levering van de gekochte goederen/diensten; verzoekt de Commissie te beoordelen hoe succesvol dit wetgevingskader geweest is om het vertrouwen van de consument in de e-handel te versterken, hoe de bestaande regelingen (waaronder terugvordering tussen de instelling die de kaart uitgeeft en de handelaar) functioneren en hoe terugbetalingsregelingen (met wettelijke of niet-wettelijke ondersteuning) opgenomen moeten worden in toekomstige systemen voor online-betaling, in aanmerking nemend dat krediet- en betaalkaarten wellicht niet het meest gebruikte medium zullen zijn; merkt op dat het van belang is maatregelen te stimuleren om fraude tegen te gaan, met inbegrip van de ontwikkeling van nieuwe technieken voor authenticering en identificatie; verzoekt de Commissie voorts met voorstellen te komen om één enkel gebied voor betaalkaarten te realiseren en de nodige maatregelen ter vergemakkelijking van het grensoverschrijdend gebruik van elektronisch geld te blijven bevorderen; 17. stemt ermee in dat verdere convergentie tussen de nationale voorschriften inzake consumentencontracten voor financiële diensten wenselijk is, mits dit op een voldoende hoog niveau gebeurt om adequate bescherming te bieden en niet wordt behandeld als voorwaarde voor de onmiddellijke overgang naar de op het land van oorsprong gebaseerde benadering bij de inwerkingtreding van de richtlijn elektronische handel; 18. verzoekt de Commissie over te gaan tot een uitvoerige en tijdige raadpleging over het "Rome II”-voorstel, waarbij alle belanghebbende groeperingen moeten worden betrokken, inclusief de financiële dienstverleningssector; 19. dringt er bij de Commissie op aan in het kader van de herziening van het Verdrag van Rome inzake verbintenissen prioritair de kwestie van "verplichte regels” te bekijken, teneinde oplossingen te vinden waarmee het beginsel van het land van oorsprong wordt geëerbiedigd, versnippering van de interne markt wordt voorkomen en de ontwikkeling van de e-handel wordt gestimuleerd, terwijl het vertrouwen van de consument wordt versterkt; merkt op dat deze regels aan de bestaande Verdragsverplichtingen moeten voldoen; 20. is voorstander van een inventaris van de op nationaal niveau bestaande contractuele voorschriften voor de bescherming van consumenten bij kleinschalige financiële diensten, en dringt erop aan dat de Commissie juridische stappen onderneemt tegen lidstaten die onevenredig strenge regels hanteren voor diensten die in andere lidstaten vrijelijk te verkrijgen zijn; 21. wijst erop dat rekening gehouden moet worden met bestaande en bewezen marktpraktijken op het gebied van e-handel wanneer nationale voorschriften worden geconvergeerd en/of communautaire voorschriften worden vastgesteld; 22. stelt voor dat de Commissie de sector financiële dienstverlening aanmoedigt tot het aannemen van een Europese gedragscode over duidelijk taalgebruik in consumentencontracten om het vertrouwen van de consument te vergroten en de concurrentie te versterken door een snelle vergelijking van de aangeboden producten en diensten mogelijk te maken; 23. feliciteert de Commissie met haar initiatief tot oprichting van het Europees buitengerechtelijk netwerk (EBG-NET) en het netwerk voor klachten over financiële diensten (FIN-NET), die de consument tot steun zijn wanneer hij grensoverschrijdend verhaal wil halen; verzoekt de Commissie, lidstaten en alle betrokken partijen toezicht uit te oefenen op het functioneren van EBG-NET, FIN-NET en ADR-regelingen (alternatieve geschillenregeling) van de particuliere sector en de overlapping tussen hen; dringt er bij de Commissie op aan na te gaan hoe ervoor kan worden gezorgd dat de ADR-systemen die on line en off line in de Europese Unie beschikbaar zijn, over voldoende middelen beschikken en aan bepaalde gemeenschappelijke strenge normen voldoen, met name ten aanzien van de kwalificaties van personen die als bemiddelaar/arbiter mogen optreden; 24. dringt erop aan dat deze verhaalmogelijkheden op alle websites die financiële diensten aanbieden worden gepubliceerd, en verzoekt de Commissie na te gaan welke uitvoering hieraan in elke lidstaat wordt gegeven en hierover jaarlijks verslag uit te brengen; 25. onderstreept dat het van belang is voor zoveel mogelijk samenhang te zorgen tussen de rechtskaders voor online en offline verleende financiële diensten, met name door ook voor offline verleende financiële diensten, zowel op grote als op kleine schaal, zo spoedig mogelijk over te gaan tot een op het land van oorsprong gebaseerd regime; 26. is van mening dat online financiële diensten uit derde landen die een soortgelijke mate van bedrijfseconomisch toezicht en bescherming van de beleggers bieden als de EU, moeten kunnen profiteren van het op het land van oorsprong gebaseerde regime; verzoekt de Commissie derhalve waar mogelijk met derde landen die aan deze criteria voldoen, te streven naar een akkoord inzake wederzijdse erkenning; 27. erkent dat het in een online-omgeving moeilijk is de traditionele methoden voor de aanpak van witwaspraktijken, zoals "ken uw klant”-regels, toe te passen, en verzoekt de Commissie de steun voor nieuwe identificatie- en authenticeringstechnieken te verhogen; 28. geeft steun aan onderzoek naar eventuele nieuwe risico's in verband met elektronische transacties, maar merkt op dat de oude risico's in verband met krediet, verevening enz. blijven bestaan, en dat de toezichthoudende instanties geen buitensporig gewicht aan de nieuwe risico's mogen toekennen louter en alleen omdat zij gebaseerd zijn op elektronische data; 29. benadrukt dat de ontwikkeling van de e-handel en de invoering van een op het land van oorsprong gebaseerd regime de noodzaak versterken om een toezichtsbeleid en een Europees systeem van regelgevende autoriteiten in te voeren; 30. is van mening dat een werkelijke interne markt van financiële dienstverlening, on- of off-line, niet tot stand kan komen zonder dat de wetgeving tijdig en coherent ten uitvoer wordt gelegd en gehandhaafd; verzoekt de Commissie de richtlijn e-handel proactief en streng te handhaven; verzoekt de regelgevende autoriteiten op het gebied van financiële dienstverlening in de verschillende lidstaten nauw samen te werken om te zorgen voor een coherente tenuitvoerlegging en interpretatie van alle wetgeving op het gebied van e-handel en financiële dienstverlening; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 888 - C5-0103/2001 ), - onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad van Lissabon, met name naar punt 17, - gelet op artikel 15, lid 2 en de artikelen 16, 35, 36, 37 en 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 april 2000 over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de strategie voor de Europese interne markt ( COM(1999) 464 - C5-0212/1999 - 1999/2167(COS) ) (2) , - gelet op artikel 14, lid 2 en de artikelen 16 en 49 t/m 55 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0310/2001 ), A. overwegende dat de dienstensector van essentieel belang is voor de verdere ontwikkeling van de Europese economie omdat 1. is ingenomen met het feit dat de Commissie met haar substantiële mededeling voldoet aan het verzoek van de Raad van Lissabon en bereid is met een algemene internemarktstrategie in te spelen op het toenemende belang van de dienstensector; steunt het initiatief van de Commissie; wijst erop dat dit initiatief politiek gezien noodzakelijk en economisch gezien dringend is om de interne dienstenmarkt daadwerkelijk te kunnen verwezenlijken door middel van het opheffen van de belemmeringen van regelgevende en administratieve aard waarmee de dienstverleners geconfronteerd worden die op de Europese markt willen werken; 2. benadrukt dat de diensten de aandrijfkracht zijn van de nieuwe economie en dat industrie en dienstverlening steeds nauwer met elkaar verweven zijn; wijst erop dat belemmeringen voor grensoverschrijdende diensten in een bepaalde sector een negatief effect kunnen hebben op de verlening en het vrije verkeer van diensten in vele andere sectoren, met name wanneer het om belemmeringen gaat van commerciële en professionele diensten; is derhalve verheugd over de horizontale en algemene opzet van de nieuwe strategie; 3. wijst er met nadruk op dat het belangrijk is dat de interne markt van diensten werkelijk functioneert voordat de EU wordt uitgebreid; 4. verzoekt de Commissie de kosten te analyseren van het slecht functioneren van de interne dienstenmarkt, alsook de negatieve effecten ervan op het gebied van economische groei, concurrentievermogen en het scheppen van werkgelegenheid; verzoekt de Commissie ook aandacht te besteden aan het internationale concurrentievermogen van de Europese dienstenindustrie; wijst erop dat de huidige versnippering van de interne markt leidt tot hogere kosten voor het bedrijfsleven en de consumenten en tot een beperking van de keuze van de consumenten; benadrukt dat een optimaal functionerende interne markt voor alle categorieën diensten in het belang is van het bedrijfsleven en de consumenten; 5. is van mening dat het uitgangspunt om de dienstensector zowel vanuit een alomvattend als - voorzover noodzakelijk - vanuit een sectorspecifiek oogpunt te bezien, principieel doelgericht is en in overeenstemming is met de artikelen 14 en 50 van het EG-Verdrag; 6. onderschrijft principieel de beschreven vijf beginselen voor een strategie waarmee de belemmeringen voor een vrij verkeer van diensten uit de weg moeten worden geruimd; 7. verzoekt de Commissie om de belemmeringen zoveel mogelijk uit de weg te ruimen via rechtstreekse toepassing van het Verdrag, om hiertoe een zo uitvoerig mogelijke lijst van de belemmeringen op te stellen, en om een horizontaal wetgevingsinstrument voor te stellen dat toegespitst is op die wetgevingsobstakels die niet via rechtstreekse toepassing van het Verdrag uit de weg geruimd kunnen worden; 8. verzoekt de Commissie, alvorens te beginnen met de opstelling, het Europees Parlement op de hoogte te stellen van het wetgevingsinstrument - richtlijn of verordening - dat bedoeld is ter verwezenlijking van het doel een interne markt van diensten tot stand te brengen; 9. steunt de tweefasenaanpak van de Commissie; 10. merkt met betrekking tot de voor de eerste fase voor 2001 voorgestelde acties op dat het Europees Parlement zich ten aanzien van nagenoeg alle genoemde wetgevingsprojecten op voortvarende wijze van zijn taak gekweten heeft; 11. verzoekt de lidstaten aan de Commissie de statistische gegevens ter beschikking te stellen die verband houden met de grensoverschrijdende dienstverlening, alsook gegevens over de tenuitvoerlegging van de bestaande wetgeving inzake diensten en de al dan niet wetgevende maatregelen die op stapel staan; 12. verzoekt de Commissie in de kandidaat-lidstaten informatie en statistische gegevens te verzamelen over de handel in diensten om een zo helder mogelijk overzicht te krijgen van de belemmeringen die de voltooiing van de interne markt van diensten vóór en na de toetreding zouden kunnen bemoeilijken; 13. acht het dringend noodzakelijk de regelgeving voor de elektronische handel en on-line-diensten te voltooien door binnen de interne markt een kader voor off-line-diensten te creëren; wijst erop dat, wil men te grote regulering op communautair niveau voorkomen, de harmonisatie doelgericht moet zijn en beperkt moet worden tot datgene wat strikt noodzakelijk is om het vrije verkeer van diensten en de vrije vestiging te waarborgen; wijst erop dat onderlinge erkenning van nationale regels en vereisten en het beginsel van het land van oorsprong zoveel mogelijk moeten worden toegepast; 14. verzoekt de Commissie flankerende maatregelen te stimuleren - bijvoorbeeld een gegevensbestand over de wetgeving en verspreiding van deskundigheid - om de rol van het MKB op de interne markt van diensten te bevorderen, zodat deze bedrijven volledig kunnen deelnemen aan en integreren in de interne markt van diensten; 15. betreurt dat de Commissie haar beide ontwerprichtlijnen inzake de toelating van onderdanen van derde landen tot het vrij verkeer van diensten kennelijk zelf niet langer als belangrijk element van een alomvattende strategie beschouwt; 16. stelt voor reeds in de eerste fase te zorgen voor een breed opgezette informatieverstrekking aan alle potentieel betrokken instanties, met name aan de regionale controle-instanties, over het vigerende recht op het gebied van het vrije verkeer van diensten; 17. stelt met spijt vast dat in de mededeling geen woord wordt gerept over de verhouding tussen regulering, mederegulering en zelfregulering bij de totstandkoming van de interne markt en verzoekt de Commissie derhalve haar standpunt ter zake kenbaar te maken; 18. is ingenomen met het aangekondigde systematische onderzoek naar belemmeringen voor het vrije verkeer van diensten; constateert echter dat op de reeds gepubliceerde vragenlijst geen verschil wordt gemaakt tussen goederen en diensten; 19. wijst er andermaal op dat het mededingingsvermogen van de Europese dienstverlening eveneens afhankelijk is van het vermogen van Europese bedrijven om innovatieve diensten te verlenen en verzoekt de Commissie en de lidstaten de innovatie in Europa te bevorderen; 20. wijst er met nadruk op dat de interne markt van diensten voor innovatieve bedrijven een uitstekende gelegenheid is om een marktsegment te vinden; 21. wijst op de kansen die de interne markt vooral aan de kleine en middelgrote ondernemingen biedt, die hun diensten kunnen verlenen zonder kostbare vestigingen te moeten creëren in het land van bestemming en zonder aan talrijke regelingen onderworpen te worden; 22. vermoedt dat in tal van gevallen ook factoren op het gebied van cultuur, taal en kennis ertoe leiden dat er van het recht op vrij verkeer van diensten ontoereikend gebruik werd gemaakt; 23. wijst op de voordelen van de interne markt voor de consumenten, die een hele reeks concurrerende diensten van hoge kwaliteit krijgen aangeboden alsmede rechten die zij rechtstreeks kunnen uitoefenen; 24. betreurt dat de Commissie zich niet bezighoudt met de risico's van de hantering van het beginsel van onderlinge erkenning; 25. verzoekt de lidstaten zich er op politiek, wetgevend en bestuursrechtelijk niveau voor in te zetten dat de door de Commissie vastgestelde belemmeringen op de uitwisseling van diensten worden weggenomen en wijst er nogmaals op dat het zonder politieke bereidheid van de lidstaten onmogelijk is een interne markt van diensten op te zetten; 26. doet een beroep op de Commissie bij daadwerkelijke Verdragsschendingen ruimer gebruik te maken van de mogelijkheid tot inleiding van inbreukprocedures; 27. verzoekt de Commissie om tijdens het gehele proces dat door de strategie op gang wordt gebracht en zonder te wachten op de tweede fase van de strategie, een strikt beleid van inbreukprocedures te voeren jegens lidstaten die maatregelen treffen die niet stroken met de artikelen 43 en 49 van het Verdrag; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de aanbeveling van de Commissie ( COM(2001) 477 ) (C5-0256/2001 ) (1) , - gezien het actieplan voor financiële diensten ( COM(1999) 232 ), - gezien het derde voortgangsverslag van de Commissie betreffende financiële diensten ( COM(2000) 692 ), - gezien de Europese Overeenkomst over een Vrijwillige Gedragscode betreffende voorlichting inzake woningkredieten in de precontractuele fase (hierna "de Code”), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0290/2001 ), A. overwegende dat de Code zowel geldt voor binnenlandse als voor grensoverschrijdende woningkredieten, met uitzondering van kredietovereenkomsten waarop Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (2) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) , van toepassing is, B. overwegende dat de totstandbrenging van een interne markt voor financiële diensten in de komende jaren een prioriteit voor de Gemeenschap is en dat daar zowel de ondernemingen als de consumenten bij betrokken moeten worden, C. overwegende dat de consumentenbescherming in de verschillende lidstaten zeer uiteenlopend is geregeld, D. overwegende dat de integratie van de markten en de uitbreiding van het grensoverschrijdende aanbod aan financiële producten en diensten niet tot een verslechtering van de consumentenbescherming mag leiden, E. overwegende dat een harmonisatie van de bepalingen met het oog op de verschillende stelsels van burgerlijk recht binnen afzienbare tijd wenselijk noch reëel lijkt, F. overwegende dat de rechtspositie van de consumenten op andere wijze verbeterd dient te worden, met name door een hogere producttransparantie en door de invoering van precontractuele voorlichtingsverplichtingen, G. overwegende dat de marktpartijen zelf het beste in staat zijn om adequate oplossingen tot stand te brengen waarin rekening wordt gehouden met de belangen van alle betrokken contractpartijen, H. overwegende dat vrijwillige overeenkomsten tussen banken en consumentenbonden slechts in beperkte sanctiemogelijkheden voorzien en daarom aangevuld dienen te worden met efficiënte controlemechanismen om de naleving ervan te waarborgen, I. overwegende dat de aanbeveling van de Commissie in dit verband van doorslaggevend belang is, met name vanwege de instelling van een centraal register en de continue controle op de naleving van de aanbeveling, met inbegrip van de mogelijkheid om bindende wetgeving te initiëren indien de aanbeveling als niet toereikend wordt beoordeeld, 1. is verheugd dat het voor de eerste keer op Europees niveau gelukt is om een overeenkomst tussen banken en consumentenbonden tot stand te brengen over de standaardisering van informatie waarover de consument de beschikking moet hebben voordat het contract gesloten wordt, 2. is verheugd dat de eerste overeenkomst van dit type betrekking heeft op woningkredieten, omdat dit doorgaans de belangrijkste financiële verplichtingen zijn die consumenten aangaan, 3. benadrukt de constructieve rol van de Commissie, die aanzienlijk heeft bijgedragen aan het tot stand komen van deze vrijwillige overeenkomst, 4. verzoekt de Commissie een ervaringsverslag op te stellen over de onderhandelingen over de Code, 5. heeft echter kritiek inzake de gebrekkige transparantie tijdens de langdurige onderhandelingen voorafgaand aan de ondertekening van de Code, 6. roept de Commissie op het Europees Parlement bij toekomstige onderhandelingen over vrijwillige overeenkomsten in een eerder stadium te informeren over de stand van zaken bij die onderhandelingen, 7. benadrukt met het oog op het subsidiariteitsbeginsel de modelfunctie van de Code als een vrijwillige overeenkomst tussen marktpartijen als alternatief voor een wetgevingsmaatregel op Europees niveau, 8. is verheugd dat door de invoering van de Code twee soorten geharmoniseerde precontractuele voorlichting - inclusief nuttige definities - beschikbaar zijn, namelijk algemene en op de persoonlijke situatie toegesneden voorlichting in de vorm van een "Europees gestandaardiseerd informatieblad”, 9. dringt met het oog op een betere vergelijkbaarheid van consumenteninformatie erop aan om in het "Europees gestandaardiseerd informatieblad” een nauwkeuriger definitie van een gemeenschappelijke effectieve jaarrente (inclusief netto rente, administratiekosten, provisies/kosten) voor woningkredieten op te nemen, tezamen met gegevens die nodig zijn om het bedrag te kunnen naberekenen, met een uniforme formulering voor de gehele Gemeenschap op basis van de richtlijn betreffende consumentenkredieten; 10. wijst erop dat een inhoudelijke afstemming van Europese reguleringsmaatregelen onafhankelijk van hun juridische aard absoluut noodzakelijk is voor de nog te realiseren totstandbrenging van een interne markt voor financiële diensten, 11. roept de Commissie en de Raad dan ook op in het kader van deze noodzakelijke inhoudelijke samenhang van Europese wet- en regelgeving ervoor te zorgen dat de overeengekomen definitie van woningkredieten in de Code ook in andere overeenkomsten en wetgevingsmaatregelen toegepast zal worden, met name in de richtlijn inzake de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en in de komende wijziging van de richtlijn betreffende de consumentenkredieten, 12. is verheugd dat de Commissie door het aanbevelen van de Code, inclusief de geplande instelling van een register voor alle aanbieders van woningkredieten en aanbieders die bij de Code aangesloten zijn, de voorwaarden voor een algemene erkenning van de Code aanzienlijk heeft verbeterd, 13. hoopt dat de overeenkomst zal leiden tot een groter grensoverschrijdend aanbod en daarmee tot meer mededinging, waar de consumenten door een hogere transparantie en een uitgebreider dienstenaanbod van kunnen profiteren, met name omdat vanwege de uiteenlopende voorschriften op het gebied van het burgerlijk recht weinig succes te verwachten valt van harmonisatiepogingen op wetgevingsgebied, 14. roept alle aanbieders van financiële diensten in de Europese Unie die woningkredieten aanbieden op om de Code te ondertekenen en ten uitvoer te leggen, ongeacht hun eventuele lidmaatschap van een vereniging of federatie die de Code reeds heeft ondertekend, 15. roept ook alle Europese aanbieders van woningkredieten buiten de Europese Unie, met name in de kandidaatlanden, op de Code te ondertekenen en ten uitvoer te leggen, 16. wijst in dit verband op de potentiële positieve effecten van de betrokkenheid van de aanbieders uit kandidaatlanden met het oog op een latere deelname aan de interne markt voor financiële diensten, 17. is verheugd over de in de Code overeengekomen instelling van buitengerechtelijke bemiddelingsinstanties, die uitermate geschikt zijn om het vertrouwen van de consument in de Code te vergroten, 18. roept echter de verenigingen en federaties die de Code ondertekenen op om samen met de consumentenbonden onafhankelijke bemiddelingsinstanties op nationaal niveau in te stellen - als aanvulling op de interne bemiddelingsinstanties van individuele aanbieders - en om binnen datzelfde kader voor niet-bureaucratische werkwijzen en adviesprocedures te zorgen, 19. roept de Europese en nationale verenigingen en federaties die de Code ondertekenen op om actief te bewerkstelligen dat de tenuitvoerlegging al voor de afgesproken termijn van twaalf maanden kan plaatsvinden, 20. roept de Commissie op om de lidstaten te stimuleren de aanbeveling reeds voor 30 september 2002 zo omvattend mogelijk toe te passen, 21. roept de kredietaanbieders en de consumentenbonden, de Commissie en de media op ervoor te zorgen dat het bestaan van de gedragscode uitgebreid onder de aandacht van het publiek wordt gebracht, 22. is verheugd over het voornemen van de Commissie om het door haar ingestelde register waarin de kredietgevers die woningkredieten aanbieden worden opgenomen, en waarin wordt vermeld of deze kredietaanbieders al dan niet bij de Code zijn aangesloten, ook online beschikbaar te stellen, 23. verzoekt de Commissie in het register te vermelden op basis van welke gegevens het register van aanbieders van woningkredieten is samengesteld en wordt bijgehouden, 24. wijst erop dat in dit register ook alle online-aanbieders van woningkredieten opgenomen dienen te worden, 25. wijst erop dat aanbiedingen van woningkredieten via internet niet alleen alle informatie krachtens het "Europees gestandaardiseerd informatieblad” dienen te bevatten, maar tevens dienen te voldoen aan alle overige bepalingen van de Code, 26. roept de Commissie op om ter verbetering van de democratische legitimiteit het Europees Parlement regelmatig over de toepassing en de praktische effecten van de aanbeveling te informeren, 27. verzoekt de Commissie om haar evaluatie van de doelmatigheid van de Code zo spoedig mogelijk aan het Europees Parlement voor te leggen, 28. wijst erop dat indien de tenuitvoerlegging en naleving van de Code niet bevredigend verloopt, de Commissie een begin moet maken met het opstellen van bindende wetgeving, 29. dringt er bij de Commissie op aan de omzetting van de Code niet door parallelle wetgevingsvoorstellen te vertragen of in gevaar te brengen; 30. hoopt echter dat het voorbeeld van een vrijwillige overeenkomst tussen de marktpartijen en de consumentenbonden zijn nut zal bewijzen, zodat een dergelijke overeenkomst waar mogelijk, indien daartoe aanleiding bestaat, ook op andere gebieden van de financiële dienstverlening toegepast kan worden en op die manier kan bijdragen aan een snelle totstandbrenging van een interne markt voor financiële diensten, 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 585 - C5-0014/2001 ), - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 96 - C5-0112/2001 ), - gezien de rondetafelbijeenkomst over HIV/aids, malaria en tuberculose (28 september 2000) die door de Europese Commissie bijeen is geroepen onder het beschermheerschap van het Franse voorzitterschap en mede is gesponsord door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en het gezamenlijke programma van de Verenigde Naties over HIV/aids (UNAIDS), - gezien de Resolutie van de Raad van 10 november 2000 over overdraagbare ziekten en armoede (1) , - gezien het voorstel van de Commissie voor een voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende het meerjarenkaderprogramma 2002-2006 van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese Onderzoekruimte ( COM(2001) 94 - 2001/0053(COD) ) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 maart 2001 (3) over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap ( COM(2000) 212 - C5-0264/2000 - 2000/2141(COS) ), waarin wordt gevraagd dat om HIV/aids en andere infectieziekten te bestrijden het beginsel van het gratis verlenen van vergunningen aan de betrokken staten voor de vervaardiging en het in de handel brengen van adequate geneesmiddelen wordt toegepast, conform het beginsel van medische noodsituatie, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2001over de toegang tot medicijnen voor slachtoffers van HIV/aids in de derde wereld (4) , - onder verwijzing naar de resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 22 maart 2001 over de invoer en de plaatselijke productie van generieke geneesmiddelen (ACS-EU 3173/01), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0263/2001 ), A. overwegende dat HIV/aids, malaria en tuberculose de drie belangrijkste overdraagbare ziekten zijn die de armste mensen in de ontwikkelingslanden en met name vrouwen en kinderen treffen, en dat jaarlijks meer dan 5 miljoen mensen aan deze ziekten overlijden; dat deze drie ziekten ondanks de huidige inspanningen zich nog steeds verder verspreiden, B. overwegende dat de toenemende bedreigingen voor de maatschappelijke en economische ontwikkeling van mensen in ontwikkelingslanden tengevolge van HIV/aids, tuberculose en malaria in aanvulling op de bestaande inspanningen een prompte, doeltreffende en alomvattende reactie vereisen op zowel nationaal als internationaal niveau, C. overwegende dat de internationale actie en de wereldwijde tenuitvoerlegging van maatregelen om de toegang tot behandeling van deze ziekten in de ontwikkelingslanden te bevorderen, zich dienen te vertalen in een aanzienlijke verhoging van de financiële middelen voor de bestrijding van infectieziekten en de verbetering van de gezondheidsstelsels in de zuidelijke landen, D. overwegende dat de onmogelijkheid te worden behandeld wegens gebrek aan medicijnen en als gevolg van sociale uitsluiting, met name voor vrouwen, leidt tot verzwakking van de beroepsbevolking en toename van de armoede, hetgeen in sommige ontwikkelingslanden instabiliteit tot gevolg kan hebben, E. overwegende dat de kwestie van de verlaging van de prijzen van geneesmiddelen een van de kernpunten is waarmee rekening moet worden gehouden bij de totstandbrenging over een wereldwijde en transparante regeling voor de toegang tot de behandeling van ziekten, met name aids; dat uit recente ontwikkelingen is gebleken dat de prijzen radicaal kunnen worden verlaagd en dat dit bevestigt dat de prijs een belemmering is voor de toegang tot essentiële en generieke geneesmiddelen, die uit de weg kan worden geruimd; dat de toegang tot geneesmiddelen en doeltreffende behandeling echter ook op andere obstakels stuit, zoals de capaciteit en budgetten van de gezondheidsstelsels, de kwaliteit van de medische follow-up, enz., F. overwegende dat het recht op gezondheid van duizenden personen die het slachtoffer zijn van epidemieën in de ontwikkelingslanden voorrang moet krijgen op het recht op commerciële exploitatie van octrooien op geneesmiddelen ter behandeling van deze ziekten, te meer daar de onderzoekskosten kunnen worden afgeschreven op de verkoop van geneesmiddelen in de ontwikkelingslanden; dat de commerciële exploitatie van octrooien op geneesmiddelen in het algemeen nog maar sinds enkele decennia is toegestaan, en dat er thans duidelijke limieten aan moeten worden gesteld, G. overwegende dat er vaak geen behandelingen beschikbaar zijn omdat adequaat onderzoek ontbreekt en er dan geen geneesmiddelen worden geproduceerd als dit commercieel niet winstgevend is, H. overwegende dat de vaststelling van de prijzen van levensreddende geneesmiddelen niet mag worden overgelaten aan de farmaceutische bedrijven alleen, I. verheugd over het feit dat met betrekking tot Zuid-Afrika een akkoord is bereikt tussen de Republiek Zuid-Afrika en de farmaceutische industrie, J. overwegende dat 35 miljoen aids-patiënten in de ontwikkelingslanden zullen sterven indien ze geen toegang krijgen tot behandeling, K. overwegende dat de bestrijding van deze drie infectieziekten weliswaar kan worden ondergebracht in één enkel communautair actieprogramma, maar dat een onderscheid moet worden gemaakt tussen de specifieke problemen van elk van deze ziekten, en dat de te treffen maatregelen dan ook verschillend zijn naar gelang van het geval, L. overwegende dat de recente opleving van tuberculose, een ziekte die gedeeltelijk was uitgeroeid, vooral het resultaat is van de slechte sanitaire situatie en de slechte leefomstandigheden in het algemeen, alsook van het feit dat het BCG-vaccin weinig doeltreffend is; dat de generieke geneesmiddelen weliswaar betaalbaar zijn, maar dat de behandeling op lange termijn een lange en intensieve follow-up vergt waar de sanitaire structuren van de ontwikkelingslanden niet voor kunnen zorgen; dat de resistentie tegen de beschikbare geneesmiddelen in die omstandigheden verhoogt, omdat de geneesmiddelen niet op correcte wijze worden gebruikt; dat het onderzoek naar nieuwe vormen van tri- en quadritherapie en nieuwe moleculen voor behandeling en preventie dan ook een nieuwe stimulans moet krijgen, M. overwegende dat malaria vooral de minder begunstigde bevolkingen in het zuiden, in de tropische en vochtige zones, treft, en dat preventie en behandeling van deze ziekte dan ook niet het voorwerp is geweest van intensief onderzoek door de farmaceutische industrie; dat als gevolg van toenemende migratie en klimaatveranderingen deze ziekte echter de neiging heeft zich naar het noorden uit te breiden; dat de betaalbare geneesmiddelen bovendien steeds ondoeltreffender worden, omdat de resistentie van het menselijk organisme toeneemt, terwijl de meest recente geneesmiddelen te duur zijn, en dat het onderzoek met het oog op doeltreffender preventie (met name door proefnemingen met nieuwe vaccins) en nieuwe behandelingsmethoden dus dient te worden geïntensiveerd, maar dat terzelfder tijd ook de kosten van de nieuwe geneesmiddelen tegen malaria dienen te worden verlaagd, N. overwegende dat aids momenteel het grootste probleem is, omdat er geen preventieve behandeling tegen bestaat en de geneesmiddelen voor de meeste bevolkingen van de ontwikkelingslanden te kostbaar zijn; dat de voornaamste prioriteit dan ook is de prijs van deze geneesmiddelen te verlagen, zonder echter uit het oog te verliezen dat preventie, medische follow-up en onderzoek eveneens van essentieel belang zijn, O. overwegende dat het op het gebied van preventie van HIV/aids niet alleen gaat om kwesties van gezondheidsbeleid of de algemene levensomstandigheden, maar dat preventie van HIV/aids met name ook betrekking heeft op maatschappelijke, culturele en religieuze vraagstukken, culturele praktijken en daarbij met name de kwestie van de verhouding tussen de seksen, P. overwegende dat vrouwen in bijzondere mate te lijden hebben onder overdraagbare ziekten, zowel wat de besmetting als wat de latere economische lasten betreft, en dat het van belang is de vrouwen bij gezondheidsprogramma's te betrekken op grond van hun specifieke rol in de basisgezondheidszorg en het gezondheidsonderwijs; dat de vrouwen moeten worden geraadpleegd om ervoor te zorgen dat zij ten volle bij de planning en uitvoering van de gezondheidsprogramma's worden betrokken, Q. overwegende dat opsporingsonderzoek, het stellen van een diagnose, de behandeling en de follow-up van patiënten adequate sanitaire voorzieningen vergen en dat de patiënten bijgevolg slechts kunnen worden behandeld indien de sanitaire structuren (medische centra, specifieke uitrusting, gekwalificeerd personeel, enz.) daarop afgestemd zijn, R. overwegende dat doeltreffende preventie en behandeling van overdraagbare ziekten zoals HIV/aids, malaria en tuberculose als onmisbaar moeten worden beschouwd voor de wereldgemeenschap, en dus als een "wereldwijd openbaar goed” moeten worden beschouwd; dat het verwezenlijken en waarborgen van dit wereldwijd openbaar goed niet alleen aan de krachten van de markt kan worden overgelaten, maar dat hiervoor de samenwerking vereist is met de publieke sector en het maatschappelijk middenveld, zowel op nationaal als mondiaal niveau, 1. is verheugd over het innovatieve en alomvattende beleidskader van de Commissie en het EU-actieprogramma inzake versnelde actie ter bestrijding van HIV/aids, malaria en tuberculose als zijnde samenhangende initiatieven die verder gaan dan de traditionele strategie inzake volksgezondheid en ontwikkeling tegen de achtergrond van het terugdringen van armoede in de ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie om een mechanisme in te voeren dat een effectieve coördinatie verzekert van alle directoraten-generaal die deelnemen aan het actieprogramma; 2. is van mening dat voor een doeltreffende uitvoering van het communautaire actieprogramma de middelen moeten worden verhoogd (in het bijzonder communautaire hulp, met name in het kader van het EOF) en bij voorrang moeten worden besteed aan de versterking van de diensten en structuren op het gebied van gezondheidszorg (incl. oprichting en verbetering van medische centra, levering van apparatuur en opleiding van medisch personeel) in de ontwikkelingslanden; benadrukt dat met het oog hierop niet alleen meer moet worden geïnvesteerd in basisgezondheidszorg, maar moet ook worden gezorgd voor overdracht van kennis en technologie om in de ontwikkelingslanden nationale capaciteit te ontwikkelen en een hogere zelfvoorzieningsgraad tot stand te brengen; verzoekt de Commissie derhalve blijvende financiële steun op dit terrein tot prioriteit te maken, omdat goed functionerende gezondheidsstelsels essentiële elementen zijn bij de preventie en behandeling van HIV/aids, tuberculose en malaria; 3. onderstreept dat duurzaamheid en eigen inbreng van de ontwikkelingslanden ("ownership”) de beginselen moeten zijn waarop het optreden van de EU berust, en dat voor het vinden van duurzame oplossingen een aanzienlijk politiek engagement vereist is, zowel van de ontwikkelingslanden als van de ontwikkelde landen; 4. onderstreept dat een doeltreffende en coherente actie ter bestrijding van infectieziekten een combinatie moet zijn van: 5. verzoekt de Europese Unie richtlijnen vast te stellen waarmee ontwikkelingshulp beschikbaar wordt gesteld voor inschrijvers op aanbestedingen met betrekking tot diensten en producten gerelateerd aan gezondheidszorg en een leidende rol te vervullen bij het verschaffen van voldoende financiële middelen, het opstellen van passende richtsnoeren en het verlenen van steun aan het scheppen van capaciteit voor een efficiëntere, ongebonden aanschaf, plaatselijke productie en een getrapt prijsmechanisme met duidelijke normen om tegen marginale kosten toegang te verzekeren tot betaalbare farmaceutische producten voor de preventie en behandeling van deze overdraagbare ziekten; meent dat dit mechanisme transparant moet zijn en niet beperkt mag zijn in ruimte of tijd, zodat alle ontwikkelingslanden ervan kunnen profiteren; is eveneens van oordeel dat bij het bepalen van intellectuele-eigendomsregels ten aanzien van de productie, het gebruik en het transport van betaalbare generieke geneesmiddelen rekening moet worden gehouden met de noodzaak billijke prijzen vast te stellen; 6. wijst erop dat een derde van de wereldbevolking jonger dan 20 jaar is en dat de helft van de nieuwe gevallen van infectie met het HIV-virus zich in de leeftijdsgroep van 15 tot 24 jaar voordoet; verzoekt de Commissie derhalve bijzondere aandacht te besteden aan de preventie van HIV-besmetting in deze leeftijdsgroep door de informatie, de educatie en de diensten te verstrekken die noodzakelijk zijn om de kwetsbaarheid voor een HIV-besmetting te verminderen en door het gebruik van condooms te stimuleren; is de mening toegedaan dat ouders, onderwijzers en leraren, personeel in de gezondheidszorg, politici, geestelijke leiders, leiders van gemeenschappen, enz. een opleiding in die zin moeten krijgen, en dat deze campagnes moeten worden gevoerd in plaatselijke scholen en gemeenschappen, rekening houdend met de plaatselijke culturen; 7. steunt het voornemen van de Commissie om in aanzienlijke mate bij te dragen aan verbeterde budgettering, financieel beheer, planning, kwaliteitsverzekering, aankoop door middel van aanbesteding en optimaal gebruik van farmaceutische producten in ontwikkelingslanden; 8. herhaalt dat het probleem van de toegang tot geneesmiddelen en behandeling slechts op bevredigende wijze kan worden opgelost indien alle industrielanden een grotere inspanning leveren op het gebied van ontwikkelingssamenwerking in het algemeen en steun aan de gezondheidsstelsels van de ontwikkelingslanden in het bijzonder; 9. verzoekt de Europese Unie maatregelen ter preventie en behandeling van HIV/aids, malaria en tuberculose te steunen en daartoe 10% van haar uitgaven voor ontwikkelingssamenwerking te besteden aan beleidsmaatregelen voor de bestrijding van de voornaamste infectieziekten, de ondersteuning van de gezondheidsstelsels en voor demografische programma's; 10. verlangt dat van de bestaande programma's voor algemene preventieve gezondheidszorg gebruik wordt gemaakt door intensievere bemoeiingen op het stuk van de reproductieve gezondheid; constateert dat het aantal gevallen van HIV-besmetting bij vrouwen sprongsgewijs toeneemt, zowel in plattelands- als in stedelijke gebieden; merkt op dat vrouwen vaak geen toegang hebben tot de gezondheidszorg; 11. wenst dat de Europese Unie ervoor zorgt dat het recht van de ontwikkelingslanden om in eigen land generieke geneesmiddelen voor de bestrijding van grote epidemieën te produceren en op de markt te brengen op internationaal niveau wordt erkend, zonder dat daaraan kosten in verband met intellectuele eigendom verbonden zijn, zulks door gebruik te maken van de door de TRIPs-overeenkomst geboden mogelijkheden, met name de verplichte vergunningen, maar ook door deze mogelijkheden regelmatig te evalueren en door alle noodzakelijke wijzigingen van de Overeenkomst voor te stellen; 12. verzoekt de regeringen in de ontwikkelingslanden om in passende omvang nationale middelen toe te wijzen voor volksgezondheid; 13. verzoekt de ontwikkelingslanden die hun infrastructuur willen verbeteren om de uitgaven voor gezondheidszorg en onderwijs niet te beperken, en verzoekt de donorlanden die hun steun afstemmen op de macro-economische situatie in de ontwikkelingslanden om ervoor te zorgen dat voorrang wordt gegeven aan gezondheidszorg en onderwijs; 14. verzoekt de ontwikkelingslanden importtarieven en belastingen voor de invoer van essentiële geneesmiddelen en apparatuur af te schaffen ten einde een betere betaalbaarheid van de gezondheidszorg mogelijk te maken; 15. onderschrijft de aanbeveling in het actieplan van de commissie om de inspanningen van de WHO om de criteria voor haar lijst van essentiële geneesmiddelen te herzien en er dure geneesmiddelen zoals de antiretrovirale geneesmiddelen in op te nemen, te steunen; 16. verzoekt de Commissie voor te gaan met het leggen van een nauwe werkrelatie met de WHO, UNAIDS, UNICEF en de Wereldbank zodat de ontwikkelingslanden worden aangemoedigd om voor hun land alleen specifieke essentiële medicijnen in te voeren en aldus een zo goed mogelijk gebruik te maken van de nationale begroting; 17. is ervan overtuigd dat een betere samenwerking en partnerschap tussen NGO's, bedrijfsleven en overheid bij het geven van medische zorg in ontwikkelingslanden de kosten van aankoop, distributie en levering van medicijnen en behandeling zo gering mogelijk kunnen houden; 18. beklemtoont de noodzaak van betere samenwerking tussen NGO's, bedrijfsleven en overheid bij het geven van medische zorg in ontwikkelingslanden; verbindt zich ertoe financieel te zullen bijdragen aan de verwezenlijking van deze doelstelling, met name door de communautaire hulp te richten op de versterking van de openbare diensten op het gebied van gezondheidszorg en door de plaatselijke, authentieke en gevestigde NGO's die op dit terrein werkzaam zijn kredieten toe te kennen; 19. onderstreept dat bij de tenuitvoerlegging van alle acties op dit gebied rekening dient te worden gehouden met de culturele situatie in de betrokken regio en dat prioriteiten dienen te worden vastgesteld, in samenwerking met de plaatselijke gemeenschappen en de NGO's, inclusief patiëntenverenigingen; 20. beklemtoont de noodzaak van toegang tot basisgezondheidszorgvoorzieningen voor een effectieve bestrijding van de belangrijkste infectieziektes in het kader van de armoedebestrijding en verwacht van de Commissie dat zij bij de implementatie van het actieprogramma ter bestrijding van HIV/aids, malaria en tuberculose de targets zoals vastgesteld in de regionale begrotingsramingen voor het jaar 2001 in acht neemt waarbinnen een verdubbeling van het budget voor basisgezondheidszorg is vastgelegd; vraagt de Commissie tevens haar budget voor 2001 voor steunmaatregelen op terreinen van gezondheidszorg, aids-bestrijding en bevolkingsbeleid (HAP = HIV/aids preventie) ten opzichte van 2000 met tenminste 2% te verhogen door tenminste 10% van de kredieten aan HAP-maatregelen te besteden; 21. herhaalt dat het preventiebeleid een centraal element moet blijven in de bestrijding van de verspreiding van overdraagbare ziekten, aangezien preventie de meest rendabele manier is om de verspreiding van de ziekten te bestrijden; verzoekt de Commissie derhalve een speciaal op de armste en meest kwetsbare groepen gerichte preventiestrategie te ontwikkelen, met name voor vrouwen, jonge meisjes en pubers, met inbegrip van voorlichting over de wijze waarop besmetting kan worden voorkomen en maatregelen om de mensen te leren de juiste keuzes te maken voor het behoud van goede gezondheid en welzijn; 22. onderstreept dat het bevorderen van betere leefomstandigheden een onderdeel moet zijn van de globale strategie ter bestrijding van infectieziekten; is bijgevolg van mening dat bij alle beleidsmaatregelen en programma's van de EU op het gebied van ontwikkelingssamenwerking die gericht zijn op uitroeiing van de armoede en verbetering van de levenskwaliteit in de ontwikkelingslanden rekening moet worden gehouden met de problemen op het gebied van gezondheidszorg, met name wat de infectieziekten betreft; 23. constateert met voldoening dat de Commissie het probleem onderkent en bereid is op korte en lange termijn maatregelen te treffen, doch merkt op dat de lidstaten, die hun in internationaal verband aangegane verplichting om 0,7% van hun BBP aan ontwikkelingshulp te besteden steeds minder nakomen, zich extra moeten inspannen om binnen de WHO met specifieke initiatieven te komen ter uitbreiding van de lijst van essentiële geneesmiddelen en om een programma ten uitvoer te leggen tot beperking van de kosten van geneesmiddelen; wijst in dit verband met name op de verantwoordelijkheid van de farmaceutische industrie; meent dat daarbij o.a. kan worden gedacht aan de oprichting binnen de WTO van een werkgroep voor de toegang tot geneesmiddelen, die samen met de WHO en andere internationale organen werkt aan de ontwikkeling van een wereldwijde strategie; 24. erkent dat dag-gezondheidscentra voor het testen, diagnosticeren, behandelen en toezicht houden op de behandeling van deze ziekten, met inbegrip van steun voor de DOTS (Directly Observed Treatment Short Course) strategie voor tuberculose, essentieel zijn bij de tenuitvoerlegging van het EU-actieprogramma; 25. steunt de inrichting van regionale en sub-regionale netwerken van laboratoria voor kwaliteitscontrole om te zorgen voor kwaliteitscontrole van testreagentia en farmaceutische producten (met inbegrip van generieke geneesmiddelen) die worden gebruikt voor de behandeling van deze overdraagbare ziekten, overeenkomstig door de WHO goedgekeurde normen; 26. steunt de overheveling van een substantieel bedrag aan extra middelen naar de begrotingslijnen van de desbetreffende ontwikkelingsfondsen, met name om de opbouw mogelijk te maken van capaciteit in de Afrikaanse onderzoekinstellingen, zodat wetenschappelijke netwerken zelf nieuwe geneesmiddelen en vaccins ter plaatse kunnen testen, in gecoördineerd verband met de Europese inspanningen; meent dat hierbij de benadering gevolgd zou kunnen worden die ontwikkeld is door het Afrikaanse Netwerk voor het testen van malariavaccins; 27. dringt er bij de Commissie op aan dringend aandacht te schenken aan de steeds vaker voorkomende overdracht van HIV/aids van moeder op kind, door een toereikende pre- en postnatale zorg voor moeders en kinderen beschikbaar te stellen; 28. verzoekt de regeringen van de ontwikkelingslanden om een prompte lokale registratie van farmaceutische producten die door de EU en andere industrielanden zijn goedgekeurd, te bevorderen opdat zij zonder onnodige vertraging beschikbaar komen voor het publiek waarvoor zij zijn bestemd; 29. constateert dat belangrijke farmaceutische fabrikanten van anti-retrovirale en anti-malariageneesmiddelen in het kader van speciale hulpprogramma's de regeringen van sommige ontwikkelingslanden weliswaar voorgesteld hebben hun prijzen te verlagen, maar dat de prijzen nog altijd onbetaalbaar zijn voor de meeste mensen die te arm zijn om ze te kopen zonder openbare financiering op nationaal en/of mondiaal niveau; 30. verzoekt alle grote fabrikanten van essentiële levensreddende geneesmiddelen om met de EU en regeringen van de ontwikkelingslanden te blijven samenwerken om, als eerste stap, verdere verlagingen (trapsgewijze prijsvaststelling) aan te bieden om marginale kosten te bereiken en als tweede stap een wereldwijde regeling voor trapsgewijze prijsvaststelling ten uitvoer te leggen; 31. erkent de noodzaak van passende mondiale maatregelen, waaronder gemakkelijk identificeerbare verpakking, om herinvoer naar westerse landen van afgeprijsde producten bestemd voor de armen te voorkomen; verzoekt de Commissie ook aandacht te schenken aan mechanismen op EU-niveau om de omleiding van producten in ongewenste kanalen tegen te gaan en te zoeken hoe in het kader van de TRIPs-overeenkomst voorkomen kan worden dat producten die voor de arme landen bestemd zijn naar de markten van de ontwikkelde landen worden gereëxporteerd; 32. is het ermee eens dat op korte termijn een stelsel van gedifferentieerde prijzen een oplossing biedt voor de problemen van toegang van de bevolkingen van de ontwikkelingslanden tot geneesmiddelen, maar onderstreept dat dit geen oplossing op lange termijn kan zijn voor de bestrijding van de infectieziekten in deze landen; 33. verlangt grotere inspanningen voor onderzoek en ontwikkeling om tropische ziekten duurzamer te kunnen bestrijden en de stagnatie bij de verdere ontwikkeling van entstoffen tegen tuberculose te overwinnen; is van mening dat het in productie brengen van nieuw ontwikkelde geneesmiddelen ter bestrijding van overdraagbare ziekten moet worden versneld en de toepassing ervan in ontwikkelingslanden sneller plaatsvinden; 34. verzoekt de fabrikanten van farmaceutische producten levensreddende, maar niet winstgevende geneesmiddelen niet van de markt te nemen, omdat zij nodig zijn voor de behandeling van ziekten in de ontwikkelingslanden; onderstreept dat lokale fabrikanten in de ontwikkelingslanden toestemming moeten krijgen (via vrijwillige licenties) voor de productie van geneesmiddelen die om economische redenen van de markt zijn genomen; 35. verzoekt de EU, de VS, Japan en andere industrielanden diverse initiatieven te ontwikkelen, o.a. de aanneming van passende wetgeving die financiële prikkels biedt teneinde de investeringen van de particuliere sector in onderzoek en ontwikkeling van vaccins en goedkopere medicijnen voor de behandeling van overdraagbare ziekten die vooral de ontwikkelingslanden treffen, te stimuleren; is van mening dat deze prikkels zodanig moeten worden gestructureerd dat wordt gegarandeerd dat de aldus ontwikkelde producten kunnen worden gebruikt in de ontwikkelingslanden; meent dat met het treffen van deze maatregelen een begin kan worden gemaakt in het kader van de volgende herziening, in 2001, van de EU-wetgeving inzake vergunningen voor geneesmiddelen; 36. verzoekt de Europese Unie en de industrielanden de overdracht van technologie en kennis te bevorderen, teneinde in de ontwikkelingslanden de plaatselijke of regionale productie van geneesmiddelen mogelijk te maken of verder te ontwikkelen, en beklemtoont de noodzaak het vrijwillig verlenen van vergunningen aan met name de landen in de middengroep, te stimuleren; 37. verzoekt de Commissie en de Raad om een gemeenschappelijke onderneming (onderzoeksagentschap) op te richten krachtens artikel 171 van het EG-Verdrag, en wel in nauwe samenwerking met de ontwikkelingslanden, teneinde het mogelijk te maken onder goed georganiseerde en gecontroleerde voorwaarden sneller nieuwe vaccins, behandelingswijzen en klinische tests vrij te geven ten behoeve van de bevolkingsgroepen die hieraan het dringendst behoefte hebben; 38. beklemtoont dat een mondiale strategie voor de bestrijding van overdraagbare ziekten alleen kans van slagen heeft als geschikte en betaalbare vaccins en geneesmiddelen voor preventie en behandeling worden ontwikkeld; is van mening dat een dergelijk programma de bereidheid vereist tot financiering van de verkoop en distributie van deze producten op mondiale schaal (zoals voor het poliovaccin); beveelt aan dat een wereldwijd fonds wordt opgericht dat op de drie voornaamste overdraagbare ziekten is gericht (FFID - Fonds voor infectieuze ziekten); is van mening dat zo'n "resultaatgericht” fonds onder auspiciën van de WHO of UNAIDS, gesteund door de EU, G8, de Wereldbank en het IMF, en dat open staat voor openbare en particuliere contributies (publiek-privaat partnerschap met de NGO's), een aanvulling kan zijn op permanente steun aan de nationale infrastructuur voor volksgezondheid en de toegang tot geneesmiddelen en behandeling kan bevorderen; is van oordeel dat bijdragen aan een wereldwijd fonds een aanvulling moeten vormen op de bestaande hulpinspanningen en moeten worden verstrekt in het kader van de erkenning van de gezondheid als een wereldwijd openbaar goed; 39. erkent dat er in het kader van de TRIPs-overeenkomst waarborgen nodig zijn om iets te doen aan het gebrek aan evenwicht tussen de bescherming van octrooien - die essentieel is voor verder onderzoek en ontwikkeling van nieuwe producten waaronder vaccins - en het recht van eenieder op toegang tot betaalbare behandeling; erkent dat in de TRIPs al wordt voorzien in verplichte licenties in gevallen van medische noodtoestand en verzoekt de Commissie en de TRIPs-Raad te verduidelijken in welke gevallen een beroep kan worden gedaan op artikel 31 van de TRIPs-overeenkomst en te zorgen voor een transparante evaluatie van de gevolgen van deze overeenkomst voor de toegang tot essentiële geneesmiddelen; merkt verder op dat de meeste ontwikkelingslanden enorme problemen ondervinden bij het interpreteren en toepassen van de vrijwaringsclausules; 40. erkent de rol van octrooien bij de ontwikkeling van essentiële geneesmiddelen; steunt de Commissie in haar standpunt dat er niet noodzakelijk een tegenspraak hoeft te zijn tussen bescherming van de intellectuele eigendomsrechten en een toegankelijke gezondheidszorg in ontwikkelingslanden; benadrukt dat dit in de praktijk echter helaas het geval is; 41. houdt vast aan het instrument van verplichte licenties, maar verzoekt de Commissie een goed onderbouwd voorstel voor te bereiden en vervolgens aan het Europees Parlement en de Raad voor te leggen voor een aan de Commissie te verstrekken mandaat, dat bedoeld is om manieren te onderzoeken en voor te stellen met het oog op de herziening van de desbetreffende artikelen van de TRIPs-overeenkomst, teneinde: 42. uit zijn voldoening over het standpunt dat alle betrokken actoren onlangs hebben ingenomen omtrent een interpretatie van de TRIPs-overeenkomst die bevorderlijk is voor de volksgezondheid en beklemtoont de noodzaak te streven naar een billijker verdeling van de opbrengsten van de technologische ontwikkeling op het gebied van gezondheidszorg tussen de bevolkingen van de ontwikkelde landen en die van de ontwikkelingslanden, alsook de noodzaak om het ter zake bevoegde lid van de Commissie te steunen in zijn pogingen om in de WTO een discussie aan te zwengelen over de vraag hoe de TRIPs-overeenkomst in overeenstemming kan worden gebracht met doelstellingen op het gebied van de gezondheidsbescherming in de ontwikkelingslanden; 43. wenst dat in het kader van de WTO wordt voorzien in technische en juridische bijstand om de tenuitvoerlegging van de TRIPs-overeenkomst te bevorderen, rekening houdend met de specifieke belangen van de ontwikkelingslanden op het gebied van volksgezondheid, en dat met name wordt voorkomen dat ter zake restrictieve wetgeving wordt aangenomen; 44. is van oordeel dat met het oog daarop in het kader van de WTO, in samenwerking met de WHO en UNAIDS, een werkgroep "toegang tot geneesmiddelen” dient te worden opgericht; 45. herhaalt dat de TRIPs-overeenkomst de plaatselijke productie toestaat van generieke equivalenten van geoctrooieerde geneesmiddelen bij nationale noodsituaties of in andere uiterst urgente omstandigheden of bij openbaar, niet-commercieel gebruik zonder toestemming van de rechthebbende door het verplicht verlenen van vergunningen; herhaalt eveneens dat ontwikkelingslanden moeten worden aangemoedigd om technische steun van de EG te vragen voor samenwerking met in aanmerking komende producenten om te komen tot goedkopere en ruimere toegang tot medicijnen en behandeling van degenen die dit nodig hebben; 46. erkent dat wanneer de fundamentele wetten van vraag en aanbod op landen met een geringe koopkracht worden toegepast, zij ongunstig zijn voor het aantrekken van O&O-inspanningen van farmaceutische bedrijven om geneesmiddelen tegen overdraagbare ziekten te ontwikkelen; stelt derhalve voor om in het Zesde Kaderprogramma voor onderzoek aanzienlijke middelen beschikbaar te stellen voor onderzoek naar armenziekten, en prioriteit te verlenen aan samenwerkingsprojecten met onderzoeks- of openbare instellingen of publiek-private partnerschappen die door armoede getroffen gebieden ten goede moeten komen; 47. verzoekt de Commissie derhalve het initiatief te nemen voor een voorstel inzake door de industrie verwaarloosde ziekten (zoals trypanosomiasis, filariose, bilharzia en ebola); is van mening dat haar voorstel een stimulans dient te bieden voor de ontwikkeling van geneesmiddelen en vaccins die bestemd zijn om met armoede verband houdende ziekten te bestrijden waar geen markt voor bestaat; 48. beklemtoont met name de noodzaak een verhoogde en betrouwbare financiering op lange termijn van onderzoek en ontwikkeling op het gebied van "vergeten” ziekten te waarborgen door een publieke verbintenis in de vorm van een internationaal verdrag; 49. betreurt dat de landen die een beroep hebben gedaan op de vrijwaringsclausule van de TRIPs-overeenkomst onder druk zijn gezet om hun wetgeving ter zake in te trekken; is daarentegen van mening dat de Commissie en de lidstaten in de geëigende fora het recht van de ontwikkelingslanden moeten verdedigen om gebruik te mogen maken van alle in de TRIPs-overeenkomst opgenomen vrijwaringsclausules (verplichte licenties, parallelle import, generieke productie van essentiële geneesmiddelen, "bolar”-bepalingen) onder de in deze overeenkomst vastgestelde voorwaarden en om zo nodig in dit kader de WTO te vragen om aanpassing van de TRIPs-regels; 50. beklemtoont dat de Commissie, evenals de EG-delegaties in het buitenland, een passende uitbreiding van de personele middelen moet krijgen, met expertise op het gebied van sociale ontwikkeling, geneesmiddelenbeleid en de aanschaf van medicamenten, gezondheid, onderwijs en genderkwesties, opdat het actieprogramma naar behoren kan worden uitgevoerd en gecontroleerd; 51. verzoekt de EU steun te verlenen bij de ontwikkeling van substantiële, duurzame en efficiënte mondiale financieringsmechanismen om de bestaande middelen ter verbetering van de gezondheid in de ontwikkelingslanden te ondersteunen en uit te breiden; is van oordeel dat de EU passende instrumenten moet ontwikkelen om een substantiële bijdrage te leveren aan zich ontwikkelende mondiale mechanismen ter financiering van de gezondheidszorg; dat bijdragen aan een mondiaal fonds in aanvulling moeten komen op de bestaande hulpinspanningen en verstrekt moeten worden in het kader van de erkenning van gezondheid als een wereldwijd openbaar goed; 52. verzoekt zijn Voorzitter om deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Wereldhandelsorganisatie, de WHO, UNAIDS, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de Afrikaanse Unie, de Europese Federatie van de farmaceutische industrie en de betrokken NGO's (Oxfam, Artsen zonder Grenzen). Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de toestand in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM), - gezien de kaderovereenkomst die op 13 augustus 2001 in Ohrid ondertekend is, - gezien de stabiliserings- en associatieovereenkomst die de Europese Unie en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië op 9 april 2001 ondertekend hebben, - gezien de verschillende hulpmiddelen waar de Europese Unie over beschikt om te helpen bij de heropbouw van het gebied, zoals het Europees bureau voor de wederopbouw in Kosovo en Joegoslavië en het gedecentraliseerde beheer van de financiële bijstand met inschakeling van de EU-delegaties, zoals in Bosnië-Hercegowina en Kroatië, - gezien de conclusies van de parlementaire conferentie van het Europees Parlement met de landen van het stabiliteitspact op 17 en 18 september ll. in Brussel, A. overwegende dat de operatie Essential Harvest onder leiding van de NAVO haar opdracht vervuld heeft en 3.300 stuks wapentuig van het opstandig nationaal bevrijdingsleger (UCK) ingezameld heeft, zoals tussen de partijen was overeengekomen, B. overwegende dat aan de hand van de kaderovereenkomst de soevereiniteit en territoriale integriteit van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië gewaarborgd, en het multi-etnisch karakter van de samenleving gehandhaafd kan worden, zodat ze de hoeksteen vormt waarop een staat gebouwd kan worden die de rechten van alle volksgroepen die er leven volledig eerbiedigt, het samenleven van alle etnische groepen aanmoedigt en de dialoog tussen de partijen vergemakkelijkt, C. overwegende dat het Macedonisch parlement de goedkeuringsprocedure voor een aantal amendementen op de grondwet nog moet afwerken, in overeenstemming met de eerder genoemde kaderovereenkomst, D. gezien de recente aankondiging van de Macedonische opstandelingen dat het nationaal bevrijdingsleger formeel ontbonden wordt, waar het met genoegen kennis van neemt, E. overwegende dat de internationale gemeenschap eraan moet denken dat er zo vlug mogelijk een internationale donorconferentie bijeengeroepen wordt, vooral om te spreken over macrofinanciële steunverlening op grote schaal en financieringssteun voor de uitvoerende maatregelen bij de eerder genoemde kaderovereenkomst, 1. wijst erop dat de politieke oplossing die in de kaderovereenkomst geschetst wordt, het resultaat is van een langdurig intern politiek debat in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) zelf met de Albanese gesprekspartners om hun minderheidsrechten grondwettelijk te waarborgen, en is er vast van overtuigd dat de overeenkomst het herstel van vrede en veiligheid in het land waarborgt, naast nationale verzoening tussen alle volksgemeenschappen, met de nodige inachtneming van de territoriale integriteit en eenheid van het land; 2. doet daarom een oproep tot het parlement van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) om de procedures sneller te laten verlopen en alle nodige grondwettelijke veranderingen en de wetten die in de overeenkomst zijn opgenomen, met inachtneming van het overeengekomen tijdschema goed te keuren; 3. erkent dat de afkeuring van terreuraanslagen in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) een onmisbaar onderdeel van het vredes- en verzoeningsproces is, en moet gebeuren in een geest en onder omstandigheden die het vreedzaam samenwonen van alle burgers van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) in de toekomst aanmoedigen; doet de aanbeveling om de opstandelingen amnestie te verlenen, met uitzondering van degenen die zich schuldig gemaakt hebben aan misdaden die op grond van de regels van het gerechtshof van Den Haag vervolgd kunnen worden; 4. is ervan overtuigd dat de stabiliteit van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) nog een aanzienlijke bijdrage van de internationale gemeenschap vergt, en vooral van de Europese Unie, voor de uitvoering van de noodzakelijke hervormingen aan de hand van kennisoverdracht en financiële bijstand op grond van het stabiliteitspact, voor de heropbouw van het land, de terugkeer van de vluchtelingen, juridische hervormingen en opbouw van de instellingen; 5. neemt akte van het voorstel van de Commissie om het mandaat van het Europees bureau voor de wederopbouw uit te breiden met de uitvoering van de steunverlening van de Gemeenschap in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) omdat het de beste en meest praktische manier is om de steun vlug ter plaatse te brengen; 6. stelt niettemin voor dat het mandaat beperkt wordt tot de specifieke steunverlening van de Europese Unie voor de heropbouw na het conflict van eerder dit jaar, en vindt dat de uitbreiding van het mandaat gepaard moet gaan met overdracht van het beheer van de verdere gewone EU-bijstand, vooral die voor de uitvoering van de stabiliteits- en associatieovereenkomst, aan de EU-delegatie; om dezelfde redenen moet bij dezelfde gelegenheid ook het personeelsbestand van de delegatie uitgebreid worden; 7. stelt vast dat de kaderovereenkomst een tweede fase vastlegt waarin de militairen zich terugtrekken terwijl de NAVO ter plaatse aanwezig blijft om de internationale waarnemers te beschermen, meer bepaald die van de Europese Unie en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE); verheugt zich over het besluit om het aantal EU-waarnemers uit te breiden en beschouwt hun functie als essentieel voor een correcte uitvoering van de overeenkomst; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de president, de regering en het nationaal parlement van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM), en de secretarissen-generaal van de NAVO en de OVSE. Het Europees Parlement, - gezien resolutie nr. 47/197 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 22 december 1992 waarin 17 oktober wordt uitgeroepen tot Werelddag voor de uitbanning van armoede, - gezien de doelstellingen voor de bestrijding van armoede en ziekten die zijn bepaald op de millenniumviering van de Verenigde Naties in september 2000 in New York, - gelet op de artikelen 1, 14, 15, 34 en 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, - gezien de conclusies van de Europese Raden van Lissabon, Nice en Göteborg betreffende de strategie tegen sociale uitsluiting, - gezien zijn resolutie van 23 oktober 1996 over de Internationale dag van de armoedebestrijding (1) , A. eraan herinnerend dat de Werelddag voor de uitbanning van armoede op 17 oktober 1987 is ingesteld door pater Joseph Wresinski, stichter van de internationale beweging ATD Quart Monde, B. overwegende dat armoede een schending van de mensenrechten is en een onaanvaardbare aantasting van de menselijke waardigheid, C. overwegende dat de strijd tegen armoede van cruciaal belang is voor de vrede in de wereld en voor duurzame ontwikkeling en dat zij op de verschillende communautaire beleidsterreinen de plaats moet krijgen die haar toekomt, D. overwegende dat armoede honderdduizenden vrouwen, mannen en kinderen in de hele wereld treft en dat meer dan een miljard mensen leven met minder dan een dollar per dag, E. overwegende dat in de Europese Unie 65 miljoen mensen leven met minder dan 60% van het gemiddelde nationale inkomen, met grote verschillen tussen de lidstaten, F. overwegende dat meer inzicht nodig is in de onderlinge samenhang van het beleid inzake economie, sociale zaken, milieu, cultuur en onderwijs, G. overwegende dat de strijd tegen de armoede de bevordering inhoudt van solidariteit tussen alle burgers en in het kader van de Noord-Zuiddialoog, H. overwegende dat de Raad en het Europees Parlement onlangs overeenstemming hebben bereikt over het communautair actieprogramma ter bevordering van samenwerking tussen de lidstaten ter bestrijding van sociale uitsluiting, waarmee een beter begrip wordt beoogd van het verschijnsel sociale uitsluiting en in het kader waarvan de organisatie wordt gepland van gezamenlijke leerprocessen in het raam van de nationale actieplannen van de lidstaten ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, I. overwegende dat de Europese Raad zich er op de Top van Göteborg toe heeft verplicht om vóór de Wereldtop over duurzame ontwikkeling in 2002 concrete vooruitgang te boeken in de richting van het VN-streefcijfer voor officiële ontwikkelingshulp van 0,7% van het BBP, 1. verzoekt de hele Unie 17 oktober plechtig uit te roepen tot Europese Dag voor de uitbanning van armoede; 2. verzoekt de Europese instellingen zich duidelijk uit te spreken voor een partnerschap met de verenigingen ter bestrijding van armoede en aan het sociale beleid dezelfde prioriteit te verlenen als aan het economische beleid; 3. verzoekt de Raad en de Commissie om voor de Wereldconferentie van de Verenigde Naties over de financiering van ontwikkeling in maart 2002 concrete voorstellen in te dienen over de manier waarop de Europese Unie van plan is de doelstelling te halen van 0,7 % van het BBP voor ontwikkelingshulp; 4. verzoekt de Commissie, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en zijn Commissie werkgelegenheid en sociale zaken elk jaar op 17 oktober een openbare evaluatie te houden van het communautaire beleid inzake de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting, in samenwerking met sociale actoren, met name degene die een stem geven aan de allerarmsten; 5. verzoekt de lidstaten en kandidaat-landen zich bij dit initiatief aan te sluiten op lokaal, regionaal en nationaal niveau; 6. is verheugd over het initiatief van het Belgische voorzitterschap om op 17 oktober 2001 in het Europees Parlement een gezamenlijke vergadering te organiseren van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie, in de vorm van een buitengewone vergadering van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, met het oog op de presentatie van het Commissieverslag over sociale insluiting, in aanwezigheid van de NGO's, het Comité voor sociale bescherming en de vertegenwoordigers van de lidstaten; 7. verzoekt de lidstaten echte strategieën uit te werken, met inbegrip van de uitwisseling van beste praktijken, voor de totstandbrenging van een gelijke toegang van iedereen tot fundamentele rechten als onderwijs, huisvesting, gezondheidszorg, en ook cultuur en een vaste baan, in het kader van het plan voor sociale integratie van elke lidstaat, waarbij prioriteit moet worden verleend aan de meest kwetsbaren; 8. verzoekt de Commissie een verslag op te stellen over de economische, sociale en menselijke kosten van armoede en sociale uitsluiting, in samenwerking met de lidstaten, de vakbonden en de verenigingen ter bestrijding van armoede; 9. is van mening dat de nieuwe informatie- en communicatietechnologie kan bijdragen tot een vermindering van de sociale uitsluiting; acht het bijgevolg onontbeerlijk de toegang van iedereen tot de informatiemaatschappij te bevorderen; 10. herinnert eraan dat de Europese Raad van Nice de door de Raad geformuleerde doelstellingen inzake de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting heeft goedgekeurd en dat de lidstaten in juni 2001 hun nationale actieplannen, die een periode bestrijken van twee jaar, hebben gepresenteerd; verzoekt de Raad om overeenkomstig het door de Europese Raad van Stockholm verleende mandaat de follow-up van de op dit gebied ondernomen acties te verbeteren, door uiterlijk eind dit jaar in onderlinge overeenstemming indicatoren voor de strijd tegen sociale uitsluiting vast te stellen; 11. verzoekt dat op het voorplein van het Europees Parlement in Brussel een tegel wordt geplaatst ter ere van de slachtoffers van armoede, naar het voorbeeld van de tegels op het voorplein van het Trocadéro in Parijs, de Raad van Europa in Straatsburg, de Rijksdag in Berlijn, de basiliek Sint-Jan van Lateranen in Rome en de Verenigde Naties in New York; 12. verzoekt de Europese instellingen duidelijk hun steun te betuigen aan een nauw partnerschap met de verenigingen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de nationale parlementen van de lidstaten, de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, het Platform van Sociale NGO's, het Europese Netwerk tegen armoede (EAPN, European anti-Poverty Network), het secretariaat van de Internationale Arbeidsorganisatie, de Conferentie van de Verenigde Naties over de minst ontwikkelde landen (UNLDC, United Nations Conference on the Least Developed Countries), de ACS-landen, het Kinderfonds van de Verenigde Naties (UNICEF, United Nations Children's Fund), de Conferentie van de Verenigde Naties voor handel en ontwikkeling (UNCTAD, United Nations Conference on Trade and Development) en het Wereldvoedselprogramma (WVP). Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de situatie in Vietnam van 19 januari 1995 (1) , 15 mei 1997 (2) , 16 juli 1998 (3) en 16 november 2000 (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie over de vrijheid van godsdienst in Vietnam van 5 juli 2001 (5) , A. overwegende dat Vietnam partij is bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (ICCPR), B. overwegende dat de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen een essentieel element is in de samenwerkingsovereenkomst van 1995 tussen de Europese Unie en Vietnam, C. overwegende dat Amnesty International bericht dat er zelfs na de herziening van het strafwetboek van december 1999/januari 2000 nog steeds 29 delicten zijn, gaande van misdrijven inzake nationale veiligheid tot economische delicten, die met de dood kunnen worden bestraft en dat in het jaar 2000 officieel 112 doodstraffen en 12 executies zijn geregistreerd, maar dat de werkelijke cijfers waarschijnlijk veel hoger liggen, D. overwegende dat tientallen, zo niet honderden gewetensgevangenen en vermeende gewetensgevangenen in hechtenis blijven wegens hun politieke opvattingen en geloofsovertuiging en dat velen van hen, naar men weet of vermoedt, oud en ziek zijn; overwegende dat een van hen professor Nguyen Dinh Huy is, de stichter en voorzitter van de “Beweging voor de eenmaking van het volk en de democratie”, die nog steeds gevangenzit in het gevangenenkamp Z 30A in de provincie Dong Nai, E. overwegende dat de organisatie Human Rights Watch in september melding heeft gemaakt van de grootste en meest systematische poging in tijden om Vietnamese dissidenten te intimideren; dat op 5 en 6 september ten minste 15 dissidenten voor ondervraging zijn aangehouden, waaronder Pham Que Duong, Hoang Tien, Hoang Minh Chinh, Nguyen Vu Binh, Duong Hung, Tran Van Khue en Ho Chi Nguyen Thanh Giang die, althans voorlopig, sedert 6 september zijn aangehouden, F. overwegende dat ook zakenlui en buitenlandse investeerders worden vervolgd, zoals het geval is geweest met een Nederlands onderdaan, Trinh Vinh Binh, G. overwegende dat de VN-Commissie voor de uitbanning van rassendiscriminatie in haar vergadering van augustus 2001 heeft gewezen op een systematische slechte behandeling van minderheidsgroepen alsook van autochtone volkeren, met name de bergvolkeren die op de centrale hoogvlaktes van Zuid-Vietnam wonen, H. overwegende dat 14 leden van deze etnische minderheid zijn veroordeeld voor de organisatie van manifestaties met duizenden deelnemers in de provincie Dak Lak, I. overwegende dat de mensenrechtenorganisaties nog steeds wachten op een antwoord van de regering op hun brieven in verband met mensenrechtenschendingen, dat hun niet wordt toegestaan binnen het land toezicht uit te oefenen op de eerbiediging van de mensenrechten en dat onafhankelijke mensenrechtenwaarnemers geen toegang hebben gekregen tot het land, J. overwegende dat delicten van meningsuiting strafbaar blijven, K. overwegende dat buitenlandse journalisten officieel verplicht worden vooraf toestemming te vragen om buiten de hoofdstad te reizen en dat zij ook vier dagen van te voren een aanvraag moeten indienen bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken indien zij een Vietnamees onderdaan telefonisch of rechtstreeks willen interviewen , 1. herinnert de Vietnamese overheid er nogmaals aan dat vrijheid van meningsuiting en persvrijheid noodzakelijke voorwaarden zijn voor de economische en sociale ontwikkeling van Vietnam; 2. herhaalt zijn verzoek aan de Vietnamese overheid om de vrijheid van godsdienst te eerbiedigen en concrete stappen te ondernemen om de vrijheid van vereniging en van eredienst mogelijk te maken, 3. dringt er bij de Vietnamese overheid op aan dat zij zorgt voor de intrekking van het decreet inzake administratieve hechtenis 31/CP, op grond waarvan dissidenten tot twee jaar lang zonder proces kunnen worden vastgehouden , 4. vraagt de Vietnamese overheid dat zij onafhankelijke persdiensten toelaat en dat zij instemt met toezicht op de mensenrechten binnen het land, alsook toegang verleent aan onafhankelijke internationale mensenrechtenwaarnemers, 5. herinnert de Vietnamese overheid eraan dat voor een goed functionerende democratische maatschappij een actief maatschappelijk middenveld noodzakelijk is, 6. herinnert eraan dat de bescherming van privé-eigendom en rechtszekerheid absoluut essentieel zijn voor succesvolle economische activiteiten en dat corruptie, dubieuze juridische procedures en gevallen zoals dat van Trinh Vinh Binh de economische en sociale vooruitgang verhinderen en buitenlandse investeringen afschrikken, 7. roept alle buitenlandse donoren op protest aan te tekenen tegen de aanhoudingen van september 2001 en dringt er bij de Vietnamese overheid op aan dat zij de hervormingen voortzet; 8. roept de Commissie en de Raad en alle lidstaten op hun uiterste best te doen, zowel in bilaterale als in multilaterale context, om te verzekeren dat de fundamentele mensenrechten van de autochtone bergvolkeren van Vietnam ten volle worden geëerbiedigd; 9. roept de Vietnamese overheid op wetgeving voor te bereiden voor de afschaffing van de doodstraf en het tweede facultatieve protocol bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten te ratificeren, dat de wereldwijde afschaffing van de doodstraf beoogt; 10. verzoekt de Vietnamese overheid ervoor te zorgen dat een moratorium op executies wordt ingesteld totdat de doodstraf officieel is afgeschaft en dat alle resterende doodstraffen in andere straffen worden omgezet; 11. roept de ambassadeurs van de lidstaten en de Europese Unie in Vietnam op om de ontwikkelingen in dit verband met de grootste aandacht te volgen en hierover verslag uit te brengen bij het Parlement in het kader van de betrekkingen tussen de Raad, de Commissie en het Parlement; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het parlement van Vietnam. Het Europees Parlement, - gelet op zijn besluit van 12 maart 1999 betreffende het voorstel voor een besluit van de Raad en van de Commissie betreffende de sluiting van de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds (7652/1996 - COM(1996) 254 - C4-0418/1996 - 1996/0151(AVC) ) (1) , waarbij het instemt met de sluiting van deze overeenkomst, - gezien de hulp die de Europese Unie aan Oezbekistan verleent in het kader van TACIS en ECHO, - gelet op verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad waarbij ECHO gemandateerd wordt om spoedhulp te verlenen en de slachtoffers van natuurrampen te helpen, - gezien het verslag van zijn delegatie voor de betrekkingen met Oezbekistan over haar recent bezoek aan Oezbekistan, - gelet op de huidige politieke situatie na de terroristische aanslagen op 11 september 2001 in de Verenigde Staten en de strategische ligging van Oezbekistan aan de noordelijke grens van Afghanistan, A. overwegende dat de gezondheidssituatie in Oezbekistan, met name in de regio's Karakalpakstan en Chorzem, snel verslechtert, grotendeels ten gevolge van de milieuramp die het resultaat is van de gestage ontwatering van het Aralmeer en het ontbreken van riolering in vrijwel alle plattelandsgebieden en bijna de helft van de steden, B. overwegende dat een van de ernstigste gevolgen van deze noodsituatie het gebrek aan drinkwater voor de plaatselijke bevolking is, dat ongeveer 3,5 miljoen mensen rechtstreeks onder de crisis te lijden hebben en dat de Oezbeekse autoriteiten ondanks de reeds genomen noodmaatregelen niet in staat zijn om een ramp van deze omvang het hoofd te bieden, C. overwegende dat de maatregelen die op nationaal niveau zijn genomen over het algemeen ontoereikend zijn om een antwoord te bieden op de gevolgen van deze milieuramp zonder weerga die alle landen in Centraal-Azië en meer dan 35 miljoen mensen treft en funeste gevolgen heeft voor het hele ecosysteem, D. overwegende dat de regering van de Republiek Oezbekistan de Europese Unie, de Wereldbank, de Verenigde Naties en de hele internationale gemeenschap heeft gevraagd een spoedhulpprogramma op te zetten voor de slachtoffers van deze milieuramp, die de volgende maanden nog in aantal zullen toenemen, E. overwegende dat het in Centraal-Azië niet mogelijk is om epidemieën in de hand te houden wegens het ontbreken van middelen, medische voorzieningen en gespecialiseerd medisch personeel dat op noodsituaties berekend is en dat er reeds vele gevallen van builenpest, miltvuur en andere ziekten gesignaleerd zijn, F. verontrust over berichten waarin bevestigd wordt dat in Centraal-Azië de pest uitgebroken is, G. overwegende dat de voormalige Sovjetrussische laboratoria voor onderzoek naar chemische en bacteriologische wapens op het eiland Vozrozjdenije in het Aralmeer verlaten zijn en dat de opslagplaatsen met bacteriën van builenpest, brucellose, Siberische pokken en andere ziekteverwekkers in een zeer verwaarloosde staat verkeren, H. overwegende dat Oezbekistan een strategische rol in Centraal-Azië vervult wegen zijn grens met het noorden van Afghanistan en overwegende dat verwacht wordt dat vele Afghaanse vluchtelingen in Oezbekistan asiel zullen zoeken, 1. verzoekt de Commissie, in het kader van ECHO, en de lidstaten de nodige hulp aan de bevolking in Oezbekistan te verstrekken, in het bijzonder drinkwater en levensmiddelen; 2. is van mening dat één van de prioriteiten van de TACIS-programma's erin moet bestaan het milieubederf in het Aralmeer tegen te gaan en verzoekt de Oezbeekse autoriteiten om de verbetering van het plaatselijke ecosysteem tot een beleidsdoelstelling te maken; 3. vraagt voorts stringentere voorschriften voor oliemaatschappijen die in het Aralmeer actief zijn, om nog grotere milieuschade in de toekomst te voorkomen; 4. is van mening dat de Commissie een belangrijke bijdrage moet leveren aan de opstelling van een plan om de verspreiding van besmettelijke ziekten onder de plaatselijke bevolking tegen te gaan en dat zij de nodige maatregelen moet nemen om de dramatische gevolgen van de toenemende achteruitgang van de gezondheidszorg in deze gebieden teniet te doen; 5. verlangt dat het probleem van de opslagplaatsen met besmet afval van de laboratoria van de voormalige Sovjetunie wordt aangepakt en opgelost met de hulp van internationale deskundigen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering van Oezbekistan. Het Europees Parlement, - gezien zijn eerdere resoluties over Oost-Timor, - gezien de verklaring die het voorzitterschap op 31 augustus 2001 namens de Raad van de Europese Unie over Oost-Timor heeft afgelegd, - gezien het verslag van de waarnemingsmissie voor de verkiezingen in Oost-Timor, A. onder verwijzing naar de Overeenkomst van New York over Oost-Timor, die op 5 mei 1999 door Portugal en Indonesië onder auspiciën van de Verenigde Naties is ondertekend, B. overwegende dat het referendum van 30 augustus 1999, met een opkomst van ruim 98,5% van de geregistreerde bevolking, ondanks de bedreigingen en de intimidaties van anti-onafhankelijkheidsmilities, door iedereen als vrij is beschouwd en dat de uitslag die door allen werd erkend, erop wijst dat een meerderheid van 78,5% van de bevolking zich voor de onafhankelijkheid heeft uitgesproken, C. overwegende dat het de gehele ontwikkeling van de situatie in Timor van zeer nabij heeft gevolgd, met name door een drietal delegaties die het heeft gezonden: één in augustus 1999 voor het referendum, één in april 2000 ter ondersteuning van de wederopbouw van het bestuursapparaat in het gebied en één in augustus 2001 voor de eerste verkiezingen in Oost-Timor, D. onder verwijzing naar de verkiezingen voor de constituerende vergadering die op 30 augustus 2001 in Oost-Timor zijn gehouden, E. overwegende dat de verkiezingen rustig zijn verlopen, dat de opgetreden problemen niet van invloed zijn op de geldigheid van de uitslag en dat deze bemoedigend is voor het proces van omschakeling naar de democratie, F. overwegende dat de overgangsregering van de Verenigde Naties in Oost-Timor (UNTAET) goed werk heeft verricht, zowel bij de raadpleging van de bevolking van Oost-Timor, met inachtneming van de Overeenkomst van New York, alsook om de verkiezingen voor de constituerende vergadering mogelijk te maken, G. overwegende dat de rol van de internationale gemeenschap, met name die van de Verenigde Naties en de Veiligheidsraad, essentieel is in het ontstaansproces van de staat Oost-Timor en voor de versterking van de democratie in dit land, H. overwegende dat alles moet worden opgebouwd in de toekomstige staat Oost-Timor, waar, op het moment dat het land onafhankelijk werd, 70% van de infrastructuur was verwoest, dat de meerderheid van de bevolking arm en ongeletterd is en dat Oost-Timor sterk afhankelijk blijft van internationale hulp, I. gelet op de aanvraag van Oost-Timor voor toetreding tot de Associatie van Zuidoost-Aziatische landen (ASEAN), J. rekening houdend met de inzet van de Europese Unie om het volk van Oost-Timor en de ontwikkeling van de democratie te steunen, K. rekening houdend met de heersende kloof tussen de stedelijke en de plattelandsgebieden, L. rekening houdend met de nieuwe strategie die de Commissie voor de betrekkingen met Azië heeft goedgekeurd, 1. is ingenomen met het ontstaan van Oost-Timor als een nieuw, vrij, democratisch en onafhankelijk land; 2. feliciteert de bevolking van Oost-Timor met haar gedrag tijdens deze historische verkiezingen, die gekenmerkt werden door een zeer hoge opkomst, en met haar vastbesloten houding om een zelfstandige staat op te bouwen, waaruit een grote mate van politieke rijpheid blijkt; 3. wenst UNTAET geluk met de verrichte werkzaamheden en onderstreept de waarde van dit orgaan bij de concretisering van het democratisch proces; 4. wenst de onafhankelijke kiescommissie geluk met haar uitmuntende werk en met haar bijdrage tot het welslagen van de verkiezingen; 5. wenst dat de versterking van het democratisch proces wordt voortgezet en doet een beroep op de politieke partijen om ook in de toekomst het Pact van Nationale Eenheid te eerbiedigen; 6. neemt kennis van het besluit van alle politieke partijen om de kandidatuur van Xanana Gusmão voor het presidentsschap van de republiek te steunen; 7. verlangt dat een grondwet wordt opgesteld waarin waarden als vrede, democratie, vrijheid en eerbiediging van de mensenrechten worden verankerd en geen enkele politieke stroming, en zeker geen minderheidsstromingen, wordt uitgesloten, geheel conform de wens van alle Timorezen; 8. erkent dat Oost-Timor politieke, technische en financiële steun nodig heeft voor de wederopbouw van de voor zijn ontwikkeling onmisbare infrastructuur en administratieve structuren en doet een beroep op de internationale gemeenschap om de voor de versterking van de democratie in Oost-Timor noodzakelijke hulp te handhaven en uit te breiden; 9. spreekt de hoop uit dat, met inachtneming van de belangen van het Timorese volk, een definitieve oplossing kan worden gevonden voor het probleem van de vluchtelingen die naar Oost-Timor wensen terug te keren; 10. herhaalt zijn overtuiging dat de verantwoordelijken voor de schendingen van de mensenrechten die zich op het grondgebied of in buurlanden bevinden, niet ongestraft mogen blijven; 11. wenst dat lokale bestuurders worden opgeleid voor de volgende verkiezingen; 12. wenst dat een waarnemingsmissie met Europese waarnemers, ook van het Europees Parlement, wordt uitgezonden voor de presidentsverkiezingen van 2002; 13. verzoekt de Commissie de huidige ontwikkelingsprogramma's voort te zetten en te zijner tijd nieuwe programma's op te starten, alsmede speciale aandacht te schenken aan de programma's voor het platteland; 14. verzoekt de landen van de ASEAN gunstig te beschikken over de kandidatuur van Oost-Timor; 15. verzoekt de Commissie de toetreding van Oost-Timor tot de groep van ACS-landen te steunen, als het land dit zou wensen; 16. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie er in de VN voor te pleiten dat het VN-mandaat wordt verlengd, en de eenheden voor de vredeshandhaving en civiele politiefunctionarissen nog zo lang in het land te laten tot de Oost-Timorese strijdkrachten en de politie deze taken voor het grootste deel zelf kunnen verrichten; 17. verzoekt de Commissie en de Raad samen met de tweede overgangsregering van Oost-Timor en de andere donoren een algemeen concept voor de ontwikkelingshulp van het land op te stellen, zodat de hulp zijn doel bereikt en in het belang van de bevolking wordt gebruikt; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de gekozen constituerende vergadering en aan de toekomstige regering van Oost-Timor, aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal van de VN, de hoge commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten, de Nobelprijswinnaars voor de vrede Ximenes Belo en Ramos Horta, de leider van het Timorese verzet Xanana Gusmão, de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien zijn eerdere resoluties over de toestand in Colombia, - gelet op de verklaring van het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor de mensenrechten van 17 april 2001 over Colombia, A. ernstig geschokt over de moord op de voormalige minister Consuelo Araujo Noguera, die op 24 september jl. samen met anderen is ontvoerd door de FARC, en geschokt over de moord door paramilitairen op Yolanda Cerón, mensenrechtenactiviste en directeur van het sociaal pastoraal kantoor van Tumaco, op 19 september 2001, B. al even geschokt over de moord op 2 oktober 2001 op Octavio Sarmiento, lid van het nationaal congres en oprichter van de politieke partij "Unión Patriótica”, C. -overwegende dat in Colombia nog steeds een algemeen klimaat van geweld heerst ondanks de inspanningen om een eind te maken aan een conflict dat zich al 30 jaar voortsleept, D. onder verwijzing naar de escalatie in de afgelopen maanden van het geweld in het land, door de systematische schendingen van de mensenrechten, afpersing, ontvoeringen, moorden, drugshandel en het onderdrukken en verplaatsen van de burgerbevolking, E. herinnerend aan de bepalingen betreffende de Europese samenwerking met Colombia, in het bijzonder het besluit van de Raad van Ministers van vorig jaar om het Europees Parlement tweemaal per jaar verslag uit te brengen over het vredesproces, de vooruitgang van de programma's en de wijze waarop de Colombiaanse regering de internationale aanbevelingen naleeft op het punt van mensenrechten; F. rekening houdend met het bezoek dat een delegatie van het Europees Parlement in juni jl. aan Colombia heeft gebracht, waarbij besprekingen zijn gevoerd met de wettelijke autoriteiten van de Colombiaanse regering, o.a. president Pastrana, en met de leiders van ELN en FARC, die verzocht zijn om onmiddellijk een eind te maken aan de ontvoeringen, om de vastgehouden leden van het Colombiaanse congres vrij te laten, alsook diverse burgers van de Europese Unie die door de guerrilla van hun vrijheid zijn beroofd, G. constaterende dat de gedemilitariseerde zone van 42.000 km 2 in het zuiden van het land, die de heer Pastrana in handen van de FARC heeft gelaten, op 7 oktober 2001 ophoudt te bestaan, H. overwegende dat de vredeswens van de overgrote meerderheid van de bevolking van Colombia duidelijk is, 1. veroordeelt alle schendingen van de mensenrechten in Colombia; 2. betuigt zijn medeleven aan de familieleden van de slachtoffers, de mensenrechtenactiviste en directeur van het pastoraal sociaal kantoor van Tumaco, Yolanda Cerón, de voormalige minister Araujo Noguera en het parlementslid van de Unión Patriótica Octavio Sarmiento, alsook de familieleden van alle slachtoffers die de afgelopen maanden zijn gevallen door terrorisme en geweld, waardoor het vredesproces regelrecht wordt bedreigd; 3. herhaalt zijn verzoek aan de FARC-guerrilla om alle door haar vastgehouden burgers vrij te laten, in het bijzonder die uit de EU en onderstreept dat dit verzoek tijdens het bezoek van de delegatie van het Europees Parlement is gedaan en, mocht het worden ingewilligd, zou getuigen van een reële wens voort te gaan op de weg naar de vrede en naar verzoening tussen de Colombianen; 4. dringt er bij de verantwoordelijke leiders van de guerrilla en de paramilitaire strijdkrachten op aan om op te houden met de systematische schending van de mensenrechten en van het internationale humanitaire recht, om de burgerbevolking niet langer te onderdrukken en om een humanitaire overeenkomst met deze strekking te onderschrijven; 5. verzoekt de Colombiaanse regering zich opnieuw in te spannen voor bescherming en het garanderen van de veiligheid van de burgerbevolking in Colombia alsook van politieke, maatschappelijke, vakbonds- en mensenrechtenactivistenleiders, en om haar optreden te intensiveren ter bestrijding van de straffeloosheid en ter bevordering van de ontmanteling van de paramilitaire groeperingen; 6. herhaalt zijn steun aan het vredesproces en een oplossing van het conflict aan de onderhandelingstafel en verzoekt de partijen een staakt-het-vuren in acht te nemen, zoals de vredescommissie voorstelt, en herinnert aan de diepgaande economische en maatschappelijke oorzaken die ten grondslag liggen aan deze toestand; 7. is van mening dat deze afspraken in verband met het vredesproces ertoe nopen dat men blijft streven naar vrede, dat de instellingen worden versterkt, dat de rechtsstaat wordt geëerbiedigd, en dat de ontwikkelingssamenwerking en de humanitaire hulp worden bevorderd, alsook de maatschappelijke ontwikkeling, die moeten leiden tot een meer rechtvaardige samenleving; waarschuwt er tegelijkertijd voor dat het zenden van hulp, vrijwilligers, deskundigen en ontwikkelingswerkers vereist dat er een minimum aan veiligheid wordt geboden; 8. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten om zich uitvoerig bezig te houden met de ontwikkelingen in Colombia en hun bemiddeling tussen de partijen aan te bieden bij het zoeken naar een stabiele vredesovereenkomst; verzoekt de EU in het kader van de samenwerking meer aandacht te besteden aan versterking van de strijd tegen straffeloosheid en aan het werk dat wordt verzet door de mensenrechtenorganisaties; 9. verzoekt de Raad op zo kort mogelijke termijn zijn eerste halfjaarlijks rapport aan het Europees Parlement uit te brengen over de situatie rond het vredesproces en de mensenrechten in Colombia; 10. herhaalt zijn inzet voor de bestrijding van de drugshandel, die niet alleen via militaire actie kan worden bestreden, maar die tevens maatschappelijke en economische actie vereist in overleg met de desbetreffende burgerbevolking en de ontvangende en consumerende landen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Colombiaanse regering en het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor de mensenrechten. Het Europees Parlement, - gelet op de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten tussen de Europese Unie en Armenië, Azerbeidzjan en Georgië van juli 1999 en de gemeenschappelijke verklaring van de presidenten van deze drie landen van juni 1999 in Luxemburg over samenwerking in de regio en in bredere zin in Europa, A. verheugd over de bevestiging van de Europese identiteit van de volkeren van Armenië, Azerbeidzjan en Georgië door hun politieke vertegenwoordigers, B. de wens uitend om initiatieven te ondersteunen ter versterking van de mensenrechten, het maatschappelijk middenveld en de maatschappelijke, economische en politieke hervormingen in elk van de landen van de zuidelijke Kaukasus, en erop wijzend dat de situatie van de mensenrechten nog altijd onbevredigend is en meer aandacht verdient, C. gezien het geval van Shahbaz Khodouglou, hoofdredacteur en oprichter van de krant Milletin Sesi (Stem des Volks) in Azerbeidzjan, die werd gearresteerd en op 17 september door een rechtbak in Baku tot een gevangenisstraf van zes maanden werd veroordeeld wegens een artikel met kritiek op Ramiz Mehdiyev, hoofd van het Presidentieel bureau, D. zich bewust van de situatie van de volkeren van de zuidelijke Kaukasus, aan de oostelijke rand van Europa, en de uit de Sovjettijd overgeërfde problemen, alsmede van het daaruit voortvloeiende menselijk lijden en andere problemen; nog altijd van mening dat de EU een grotere politieke en moediger rol moet spelen in deze regio, rekening houdend met het verlangen van deze landen en hun volkeren om volledig deel te nemen aan het Europese integratieproces, E. vastbesloten de bilaterale en multilaterale dialoog met de volkeren van Armenië, Azerbeidzjan en Georgië en met belangrijke actoren in het politieke, economische en maatschappelijke leven in deze landen te versterken, als middel voor het treffen van maatregelen om een toenemend vertrouwen tot stand te brengen, en erop wijzend dat alles in het werk moet worden gesteld om alle conflicten in de regio op te lossen die de ontwikkeling van echte en evenwichtige betrekkingen tussen de landen in de regio belemmeren en die de voornaamste bron van instabiliteit zijn, F. erop wijzend dat een coherent en ambitieus optreden van de EU des te dringender is geworden omdat deze regio thans tengevolge van de oorlog in Tsjetsjenië gevaarlijk instabiel is geworden, met een groot aantal vluchtelingen dat zijn toevlucht in buurlanden, en met name Georgië en Azerbeidzjan, moet nemen, 1. stelt een conferentie voor van de drie landen in de zuidelijke Kaukasus en de Europese Unie om een strategie op te stellen voor regionale samenwerking ter bevordering van vrede, mensenrechten, democratie, maatschappelijke en culturele ontwikkeling, economische groei en samenwerking op het gebied van gedeelde milieuproblemen; 2. stelt een institutionele structuur voor de samenwerking in de zuidelijke Kaukasus voor, waarbij de Commissie adviserende en technische diensten verstrekt, en verzoekt de Raad het passende mandaat te geven voor een snelle consolidering van de instellingen van deze landen en een snelle aanpassing van hun wetgevingen aan de communautaire wetgeving; 3. roept op tot een conferentie inzake investeringen en economische ontwikkeling in de zuidelijke Kaukasus met deelneming van banken en bedrijven in de Europese Unie, met bijzondere nadruk op energie; 4. steunt en stimuleert initiatieven voor regionale samenwerking tussen de landen van de regio, en met name de Zwarte-Zeesamenwerkingsraad; 5. verzoekt Azerbeidzjan Shabaz Khodouglou onmiddellijk vrij te laten en de rechten van zijn burgers en met name die van journalisten te waarborgen; 6. verlangt de oprichting van een delegatie van de Commissie in Armenië en in Azerbeidzjan; 7. verzoekt de Raad de mogelijkheid van benoeming van een speciale gezant van de Europese Unie voor de regio te overwegen om het profiel van de EU in de zuidelijke Kaukasus te verbeteren, de doeltreffendheid van haar optreden te vergroten en bij te dragen tot een vreedzame oplossing van de aanhoudende conflicten; 8. verzoekt de Commissie het optreden van ECHO in de regio van de Kaukasus te versterken teneinde de middelen te verschaffen om de huidige humanitaire noodsituatie aan te pakken; 9. verzoekt de Raad en de Commissie verslag aan het Parlement uit te brengen over de in deze resolutie genoemde initiatieven; 10. verzoekt de Commissie en de Raad een uitgebreid verslag over de toestand, samenwerking en initiatieven in de regio op te stellen en het Parlement zo spoedig mogelijk een gemeenschappelijke strategie van de Europese Unie voor de zuidelijke Kaukasus voor te leggen, die rekening houdt met de belangen van de volkeren van deze landen en die van de Europese Unie, in een Europese regio die een strategische positie inneemt als toegangspoort van Europa naar de landen van Centraal-Azië; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen van Armenië, Azerbeidzjan en Georgië. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Myanmar, met name zijn resoluties van 16 september 1999 (1) , 18 mei 2000 (2) , 7 september 2000 (3) en 16 november 2000 (4) , - gezien het gemeenschappelijk standpunt 96/635 van het GBVB inzake Birma/Myanmar van 28 oktober 1996 en de verlenging ervan van 9 april 2001, - gezien Verordening (EG) nr. 552/97 van de Raad van 24 maart 1997 houdende tijdelijke intrekking van de voordelen van het aan de Unie van Myanmar toegekende stelsel van algemene tariefpreferenties (5) , - gezien Verordening (EG) nr. 1081/2000 van de Raad van 22 mei 2000 betreffende een verbod op de verkoop en de levering aan en de uitvoer naar Birma/Myanmar van uitrusting die voor binnenlandse repressie of terrorisme kan worden gebruikt, en betreffende het bevriezen van de middelen van bepaalde personen die in dat land belangrijke regeringsposten bekleden (6) , A. overwegende dat het in december 2001 tien jaar geleden zal zijn dat de Nobelprijs voor de vrede werd toegekend aan Aung San Suu Kyi en dat dit in Oslo (Noorwegen) herdacht zal worden; overwegende dat Aung San Suu Kyi in 1990 de Sacharovprijs voor de vrijheid van gedachte heeft ontvangen, B. overwegende dat Aung San Suu Kyi, die voortdurend heeft gestreefd naar het herstel van de democratie met behulp van vreedzame middelen, alsmede andere leiders van de Nationale Liga voor Democratie (NLD), al meer dan een jaar huisarrest hebben en dat de regering nog altijd geen datum voor hun vrijlating wil noemen, C. overwegende dat Aung San Suu Kyi de leider is van de democratisch gekozen meerderheidspartij, de Nationale Liga voor Democratie, en dus de enige legitieme vertegenwoordiger is van het volk van Myanmar, D. gelet op het besluit van Japan om de steun aan Myanmar te hervatten teneinde besprekingen tussen de militaire junta en de oppositiepartij (NLD) aan te moedigen, E. overwegende dat de besprekingen tussen de militaire leiders van het land en Aung San Suu Kyi, die op gang waren gebracht door de speciale gezant van de VN, Razali Ismail, thans al elf maanden aan de gang zijn en beschouwd kunnen worden als een belangrijke stap, F. overwegende dat de EU-trojka, die in januari 2001 een bezoek heeft gebracht aan Rangoon, heeft kunnen bevestigen dat er besprekingen aan de gang zijn tussen de leiders van de NLD en de SPDC (Raad voor vrede en ontwikkeling) en tot de conclusie is gekomen dat deze contacten veelbelovend zijn, maar zich in een kwetsbaar stadium bevinden en weer teruggedraaid zouden kunnen worden, G. overwegende dat het ontbreken van een democratie in Myanmar de aanwezigheid van gewapende troepen in de hand werkt die banden onderhouden met het internationale terrorisme, H. overwegende dat in Myanmar nog steeds systematisch gebruik wordt gemaakt van dwangarbeid ondanks de herhaaldelijke beloften van de Birmaanse autoriteiten aan de Internationale Arbeidsorganisatie, I. constaterend dat de etnische minderheden in Myanmar, die bijna 40% van de bevolking uitmaken, blootgesteld zijn aan discriminatie, met inbegrip van schendingen van de mensenrechten en voortzetting van het beleid van gedwongen verplaatsing en dwangarbeid waaraan de bevolkingsgroepen Karen, Karenni en Shan onderworpen worden, J. vaststellend dat de Internationale Federatie van de Vakverenigingen in de sector Chemie, Energie en Mijnbouw en Diverse Industrieën de olie- en gasmaatschappijen ertoe heeft opgeroepen om "hun investeringen in Myanmar stop te zetten zolang de dwangarbeid blijft bestaan, K. constaterend dat het Internationaal Verbond van Vrije Vakverenigingen heeft opgeroepen tot het opleggen van investeringssancties aan Myanmar, L. vaststellend dat de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt over Birma/Myanmar eind oktober 2001 moet herzien, M. nogmaals zijn veroordeling uitsprekend over het feit dat de verkiezingsresultaten van mei 1990 in de wind zijn geslagen en dat het militaire bewind is gehandhaafd, en betreurend dat het comité dat het volksparlement vertegenwoordigt, dat in 1998 in het leven is geroepen en het in 1990 gekozen parlement vertegenwoordigt, nog steeds geen toestemming heeft gekregen om bijeen te komen, 1. is verheugd over de besprekingen die door de speciale gezant van de VN, Razali Ismail, op gang zijn gebracht; 2. verzoekt de SPDC met klem regelmatige bezoeken van de speciale gezant van de VN te plannen om de internationale gemeenschap gerust te kunnen stellen door de verzekering dat er vooruitgang wordt geboekt bij de besprekingen; 3. verzoekt het militaire bewind met klem de politieke dialoog te bespoedigen, aangezien de geheime besprekingen, die ten doel hebben vertrouwen te scheppen, nu al bijna een jaar aan de gang zijn; 4. maant tot voorzichtigheid met betrekking tot deze besprekingen, gezien het feit dat er tot nu toe niet veel gevangenen zijn vrijgelaten en dat het steeds duidelijker wordt dat er nog geen belangrijke vraagstukken aan de orde gekomen zijn in de politieke dialoog die momenteel plaatsvindt tussen Aung San Suu Kyi en de militaire junta; 5. wijst erop dat er geen informatie doorsijpelt uit de besprekingen tussen Aung San Suu Kyi en het militaire bewind en verzoekt daarom dringend om een duidelijke gemeenschappelijke verklaring van beide partijen die de internationale gemeenschap en het volk van Birma de nodige informatie verschaft over de vooruitgang die al dan niet bij de besprekingen geboekt wordt; 6. verzoekt de SPDC om op overtuigende wijze aan te tonen dat hij van plan is nationale verzoening tot stand te brengen door een bredere dialoog te starten en verdere vooruitgang te bevorderen op weg naar de democratisering; 7. neemt met genoegen kennis van het feit dat de militaire junta een aantal malen zijn goede wil heeft getoond, onder meer door sommige lokale afdelingen van de NLD te heropenen; 8. is verheugd over de vrijlating van naar schatting 160 politieke gevangenen sinds het begin van dit jaar, met inbegrip van de voorzitter en de ondervoorzitter van de NLD, maar verlangt dat er een duidelijk tijdschema wordt opgesteld voor een spoedige vrijlating van de resterende honderden politieke gevangenen, en is van oordeel dat aan Aung San Suu Kyi onmiddellijk bewegingsvrijheid moet worden verleend; 9. is van mening, gezien het feit dat bij de besprekingen in Rangoon geen enkele vordering wordt gemaakt, dat het gemeenschappelijk standpunt van de EU in geen enkel opzicht verzwakt mag worden, maar juist versterkt moet worden door het opnemen erin van investeringssancties indien er op het tijdstip van de volgende herziening van het gemeenschappelijk standpunt van de EU geen vordering is geboekt met de besprekingen; 10. benadrukt dat het militaire bewind in Rangoon moet begrijpen dat de EU minimale concessies niet als een teken van werkelijke verandering beschouwt; 11. verzoekt de SPDC met klem stappen te ondernemen om de situatie van de mensenrechten te verbeteren en een eind te maken aan de wijdverbreide praktijk van folteringen, buitengerechtelijke executies en onderdrukking van etnische minderheden, alsmede de massale gedwongen verplaatsing van bevolkingsgroepen en het misbruik van de burgerrechten; spreekt zijn scherpe veroordeling uit van de schending van de rechten van de bevolkingsgroepen Shan, Karenni en Karen; 12. wijst erop dat de wet van oktober 2000 inzake het verbod op dwangarbeid strikt moet worden toegepast en dat de afschaffing van deze wijdverbreide praktijk daadwerkelijk verzekerd moet worden; 13. verzoekt de Commissie na te gaan hoe met zo weinig mogelijk politieke tussenkomst van het militaire bewind humanitaire hulp kan worden bezorgd aan de meest noodlijdende gebieden; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de ASEAN-lidstaten, de NLD, Aung San Suu Kyi en de SPDC. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 maart 2000 over het besluit van het Europees Octrooibureau (EOB) met betrekking tot het op 8 december 1999 verleende octrooi EP 695 351 (1) , waarin het EOB wordt verzocht er borg voor te staan "dat alle bestaande octrooien en octrooiaanvragen in Europa het beginsel van de niet-octrooieerbaarheid van mensen, hun cellen en genomen in hun natuurlijke milieu [...[ hoog houden”, - gelet op het advies over de octrooieerbaarheid van het menselijke genoom, dat door het Internationaal Comité Bio-ethiek van de Unesco op zijn achtste bijeenkomst van 14 september 2001 unaniem is goedgekeurd; daarin wordt verklaard dat er ernstige morele bezwaren zijn tegen de octrooieerbaarheid van het menselijke genoom, en wordt aanbevolen dat de Wereldhandelsorganisatie bij de herziening van de TRIPS-overeenkomst duidelijk moet stellen dat, overeenkomstig artikel 27, lid 2, tweede alinea, het menselijke genoom niet octrooieerbaar is op grond van de hierin genoemde overwegingen van algemeen belang, met name de openbare orde, de zedelijkheid en de bescherming van het leven en de gezondheid van de mens, A. overwegende dat het Amerikaanse bedrijf Myriad Genetics een VS-octrooi heeft gekregen voor de zogenaamde borstkankergenen BRCA1 en BRCA2 en nu ook aan het Europees Octrooibureau een octrooi voor deze genen heeft aangevraagd, B. overwegende dat genetische laboratoria in de VS in licentie voor Myriad Genetics tegen betaling proeven uitvoeren op een zeer beperkt aantal mutaties van BRCA1 en BRCA2 en verplicht zijn voor alle verdere tests te verwijzen naar Myriad Genetics, hetgeen voor die laboratoria aanzienlijke bijkomende kosten met zich meebrengt, C. overwegende dat er in de Europese Unie goedkopere en efficiëntere testprocedures voor de borstkankergenen BRCA1 en BRCA2 bestaan en dat de Amerikaanse octrooien de toepassing van de tests momenteel al belemmeren, D. overwegende dat het Verdrag inzake de verlening van Europese octrooien bepaalt dat ontdekkingen niet octrooieerbaar zijn (artikel 52, lid 2, letter a) en dat ook uitvindingen waarvan de publicatie en de exploitatie zouden kunnen indruisen tegen de openbare orde en de zedelijkheid niet octrooieerbaar zijn (artikel 53, letter a), E. overwegende dat door het verlenen van gelijksoortige octrooien door het EOB ook in de Europese Unie voor het betrokken bedrijf een monopolie zou kunnen ontstaan dat de verdere exploitatie van al bestaande - goedkopere en effectievere - tests op de borstkankergenen BRCA1 en BRCA2 ernstig zou kunnen belemmeren of zelfs geheel onmogelijk zou kunnen maken; dat deze ontwikkeling op een niet te verantwoorden manier schade kan berokkenen aan de betrokken vrouwen en de openbare gezondheidszorg financieel aanzienlijk kan belasten; dat het bovendien de ontwikkeling van en het onderzoek naar nieuwe diagnostische methodes ernstig zou kunnen belemmeren, F. overwegende dat het EOB op 10 januari 2001 met octrooi 699 754 en op 23 mei 2001 met octrooi 705 903 Myriad Genetics voor BRCA1 al octrooien heeft verleend en het verlenen van nog andere octrooien op de borstkankergenen BRCA1 en BRCA2 onderzoekt, G. overwegende dat de termijn voor het indienen van bezwaren tegen octrooi 699 754 van 10 januari 2001 afloopt op 10 oktober 2001 en dat het "Institut Curie” en het Franse ministerie van Volksgezondheid tegen dit octrooi protest zullen aantekenen, 1. is verontrust over de mogelijke gevolgen van het besluit van het Europees Octrooibureau een octrooi te verlenen voor een menselijk gen; 2. herhaalt zijn oproep tot het Europees Octrooibureau er borg voor te staan "dat alle bestaande octrooien en octrooiaanvragen in Europa het beginsel van de niet-octrooieerbaarheid van mensen, hun cellen en genomen in hun natuurlijke milieu, en menselijke embryo's, hoog houden”; 3. verlangt dat het EOB het octrooieren voor deze genen heroverweegt en zich aansluit bij diegenen die zich verzetten tegen het verlenen van deze octrooien, zoals het "Institut Curie”; herhaalt zijn verzoek om herziening van het optreden van het EOB zodat het openbare verantwoording dient af te leggen en om aanpassing van het Europees Octrooiverdrag zodat het EOB de mogelijkheid krijgt op eigen initiatief octrooien nietig te verklaren; 4. herhaalt zijn oproep tot de Raad, de Commissie en de lidstaten om de nodige maatregelen te treffen opdat de genetische code van de mens in de gehele wereld vrijelijk beschikbaar is voor onderzoek en opdat het gebruik van bepaalde menselijke genen voor therapeutische doeleinden niet wordt belemmerd door monopolies op basis van een octrooi; 5. verzoekt zijn bevoegde diensten onverwijld een bezwaarschrift in te dienen tegen de octrooien EP 699 754 en EP 705 903 en doet een beroep op de andere instellingen en de regeringen van de lidstaten hetzelfde te doen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europees Octrooibureau en de regeringen van de lidstaten. Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 356 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag (C5-0335/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0300/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2000) 732 - C5-0070/2001 ), - gelet op artikel 187 van het EG-Verdrag, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd door het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag van Amsterdam, en met name het vierde deel (Artikelen 182 t/m 188) en artikel 299, lid 3, - gezien Verklaring nr. 36 inzake de landen en gebieden overzee, aangenomen door de staatshoofden en regeringsleiders op 2 oktober 1997 en gehecht aan de Slotakte van de Conferentie van Amsterdam, - onder verwijzing naar de Vierde Overeenkomst van Lomé en met name titel XII (Regionale samenwerking) en de bijlagen XXXII en XXXIV (1) , - onder verwijzing naar de Overeenkomst van Cotonou en met name protocol nr. 1 (2) , - gezien het Besluit van de Raad 91/482/EEG van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd bij Besluit 97/803/EG van 24 november 1997 en verlengd bij Besluit 2000/169/EG van 25 februari 2000 en bij Besluit 2001/161/EG van 26 februari 2001, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 februari 1999 over de betrekkingen tussen de overzeese landen en gebiedsdelen, de ACS en de ultraperifere regio's van de Europese Unie (3) , - onder verwijzing naar zijn standpunt van 16 mei 2001 over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de sluiting van het Vierde Protocol tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de visserij als bedoeld in de Visserijovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap enerzijds, en de Regering van Denemarken en de Plaatselijke Regering van Groenland, anderzijds ( COM(2000) 865 - C5-0028/2001 - 2000/0348(CNS) ) (4) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0276/2001 ), A. overwegende dat de situatie van de landen en gebieden overzee (LGO) gekenmerkt wordt door natuurlijke, geografische en demografische handicaps, zoals de verspreide ligging, de grote afstand van het Europese continent, het lage inwonertal en de kleine oppervlakte van hun grondgebied (met uitzondering van Groenland en de Franse Zuidelijke en Zuidpoolgebieden), beperkingen die zij gemeen hebben en die een structurele rem vormen op hun economische ontwikkeling, B. overwegende dat de Europese Unie en de LGO bijzondere betrekkingen onderhouden, welke omschreven worden in het vierde deel van het EG-Verdrag, en dat de beginselen van solidariteit en samenwerking, waaraan de LGO een groot belang hechten, opnieuw bevestigd zijn op de Europese Raad van Nice, C. overwegende dat in Verklaring nr. 36 inzake de landen en gebieden overzee, gehecht aan de Slotakte van het Verdrag van Amsterdam, de Raad wordt verzocht de associatieregeling te herzien met een vierledig oogmerk: de economische en sociale ontwikkeling van de LGO doeltreffender te bevorderen, de economische betrekkingen tussen de LGO en de Europese Unie te ontwikkelen, meer rekening te houden met de diversiteit en de specifieke kenmerken van de onderscheiden LGO, ook voor wat betreft het recht van vestiging, en de doeltreffendheid van het financieel instrument te verbeteren, D. overwegende dat de LGO deel uitmaken van de uitstraling in de wereld van de Europese Unie en bijdragen aan haar culturele rijkdom en diversiteit, dat daarnaast de LGO vrijelijk hebben verkozen de constitutionele banden met de lidstaat waarmee zij verbonden zijn te handhaven, en dat om die reden, ook al maken ze geen deel uit van het communautaire grondgebied, de overgrote meerderheid van hun inwoners burgers van de Unie zijn, E. overwegende dat de integratie van de LGO in het geografisch-economische gebied waar zij gelegen zijn, en in het bijzonder met betrekking tot de ACS-landen, des te noodzakelijker is geworden vanwege de economische en regionale partnerschapovereenkomsten (ERPO) in het kader van de Overeenkomst van Cotonou, F. overwegende dat de LGO in feite meer betrokken willen worden bij de wijzigingsbesluiten die van belang voor hen zijn en wensen dat het statutaire onderscheid met de ACS-landen duidelijker is wat betreft het Europees Ontwikkelingsfonds waaruit zij, met uitzondering van Groenland, subsidies ontvangen, G. overwegende dat de doorslaggevende invloed van het criterium van het BNP/inwoner voor de vaststelling van het budget dat aan de LGO wordt toegekend onvoldoende een indicatie geeft van de structurele problemen waarmee zij te maken hebben, zelfs indien bij de verdeling tussen LGO rekening wordt gehouden met andere criteria zoals de bevolkingsgrootte of de besteding van vorige EOF's, H. overwegende dat het lage aantal verplichtingen dat is aangegaan ten aanzien van het achtste EOF voor een groot deel te wijten is aan gebrek aan kennis van de mechanismen van dit financieringsinstrument, hetgeen voortvloeit uit de zeer ingewikkelde wijze waarop de externe steun wordt beheerd, I. overwegende dat afgezien van het financieringsinstrument de handelsmaatregelen in dit voorstel van groot belang zijn voor de economische en sociale toekomst van deze landen, J. overwegende dat de handelsvoordelen die de LGO hebben verworven onder gevaarlijke druk staan van de harmonisatie van de communautaire normen en van de mondialisering van de handel, K. overwegende dat de cumulatie van oorsprong ACS/LGO, EU/LGO of de overlading essentiële instrumenten zijn voor de toekomst van de LGO en hun Europese burgers, en dat de hoeveelheden afkomstig uit deze gebieden niet van dien aard zijn dat zij de interne communautaire markt kunnen verstoren, 1. wijst op de historische banden tussen de Europese Unie en de LGO, die geassocieerd zijn met de Gemeenschap maar niet geïntegreerd zoals de ultraperifere regio's; 2. is van mening dat in het kader van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS/EU de LGO niet alleen maar in kennis zouden moeten worden gesteld van de conclusies en wenst dat de Parlementaire Vergadering systematisch vier parlementsleden van de LGO als waarnemers tijdens de tweejaarlijkse plenaire vergaderingen kan ontvangen, hetgeen legitiem zou zijn gezien de onderwerpen die in het kader van deze vergadering worden behandeld; 3. betreurt de verlaging van de krediettoewijzing aan de regionale samenwerking, terwijl tegen 2008 de ERPO, vastgesteld in de Overeenkomst van Cotonou, hun beslag moeten krijgen; 4. juicht de oprichting toe van een forum tussen de Commissie, de plaatselijke autoriteiten van de LGO en de lidstaten waartoe zij behoren; herinnert eraan dat het voorzitterschap en het secretariaat van de werkgroepen en het forum door de Commissie zouden moeten worden waargenomen en dus door haar zouden moeten worden gefinancierd; 5. verzoekt nogmaals met klem vóór 2007 een specifiek ontwikkelingsfonds voor de LGO, los van het EOF, op te richten, waarmee tegemoet wordt gekomen aan de herhaaldelijk geuite wens van de plaatselijke autoriteiten van deze landen en van het Europees Parlement; 6. dringt erop aan dat het steunbedrag voor elke LGO niet uitsluitend op basis van het BNP per inwoner wordt toegekend maar ook op basis van andere objectieve criteria zoals de omvang van de bevolking, beperkingen in verband met de geografische situatie (zoals bepaald door de Commissie voor de verdeling binnen de budgetten A, B en C); betreurt het dat volgens de huidige bepalingen drie LGO van de twintig geen subsidie zouden ontvangen, en dringt derhalve aan op een overgangsfase voor deze drie LGO en voor de landen waarvoor de subsidie aanzienlijk wordt verlaagd; 7. uit zijn twijfels over de hoogte van budget C, dat is vastgesteld op het ten opzichte van voorgaande periodes buitensporige bedrag van 35 miljoen EUR, bestemd voor de financiering, voor alle LGO, van humanitaire hulp, noodhulp en eventueel aanvullende steun bij fluctuaties van de exportopbrengsten; dringt erop aan dat dit budget zo nodig voor iets anders wordt bestemd om extra financiële middelen vrij te maken voor de ontwikkeling van de LGO; wijst in dit verband op het voornemen van de Raad om in het kader van budget C nieuwe kredieten vrij te maken naar gelang van de evolutie van de behoeften en prestaties van de LGO; 8. is ingenomen met de mogelijkheid die de LGO wordt geboden enkelvoudige programmeringsdocumenten (EPD) op te stellen over hun strategische doelstellingen, hetgeen de mogelijkheid geeft op gestructureerde wijze de prioriteiten van de autoriteiten van de LGO in overleg met de Commissie vast te stellen; 9. juicht het toe dat de Commissie uiterlijk twee jaar voor het verstrijken van dit besluit een algemene evaluatie uitvoert, maar betreurt het dat dit onderzoek naar de effecten voor een bedrag van 2 miljoen EUR wordt gefinancierd uit het budget van het EOF, hetgeen een evenredige verlaging inhoudt van de kredieten die bestemd zijn voor samenwerking en ontwikkeling; 10. verzoekt de Commissie en de Raad met klem te voorzien in opleiding voor de plaatselijke economische en sociale sector om ervoor te zorgen dat de mogelijkheden van de associatieregeling beter benut en gebruikt worden door de belanghebbenden; 11. juicht het toe dat burgerorganisaties een rol toebedeeld krijgen bij de vaststelling en uitvoering van de ontwikkelingsstrategieën; 12. vreest dat onder de druk van zowel de WTO als de huidige harmonisatie van normen binnen de Europese Unie het specialiteitbeginsel, dat in geval van de LGO prevaleert, sterk aan inhoud zal inboeten; wenst in dit licht dat naar behoren rekening wordt gehouden met de specifieke aspecten van het voorstel; 13. wijst erop dat het deel van de EU-import dat afkomstig is uit de LGO nog steeds zeer marginaal is en in geen enkel geval de communautaire markt ernstig zou kunnen verstoren; 14. wijst erop dat de overlading een belangrijk instrument vormt van het beleid van de LGO vanwege de overdracht van middelen die hierdoor plaatsvindt van de communautaire begroting naar de begroting van de LGO; wenst derhalve dat de uitzonderlijke aard van de toestemming voor overlading wordt opgeheven; 15. dringt erop aan dat wanneer vrijwaringsmaatregelen worden overwogen tegen de invoer van producten uit de LGO, een waarschuwingsmechanisme wordt opgezet om ervoor te zorgen dat de Commissie overleg pleegt met de betrokken LGO; 16. is verheugd, met betrekking tot het recht van vestiging, dat de voorafgaande toestemming wordt geschrapt wanneer er afwijkingen worden vastgesteld, ter ondersteuning van de meest gevoelige economische sectoren, en deze wordt vervangen door een eenvoudige kennisgeving; 17. merkt op dat de waarborging van een vrije en onbeperkte toegang tot de communautaire markt voor producten uit de LGO een fundamenteel beginsel is van de associatieregeling, en betreurt het derhalve dat voor een aantal producten tariefcontingenten worden ingesteld; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS/EU, het Comité van de regio's, het Economisch en Sociaal Comité, de regeringen van de betrokken lidstaten, alsmede aan de gekozen vergaderingen van de verschillende plaatselijke overheidsorganen van de LGO.