(Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (18086/1/2013 – C7‑0093/2014), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0704 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie internationale handel ( A7‑0236/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. neemt kennis van de verklaringen van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie zijn gevoegd; 4. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 5. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 6. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie , tezamen met de verklaringen die als bijlage bij onderhavige resolutie zijn gevoegd; 7. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. BIJLAGEN BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de toetsing van het controlesysteem voor de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie onderkennen het belang van een voortdurende verbetering van de doeltreffendheid en de samenhang van de EU-regeling voor controle op de uitvoer van strategische producten, waarbij een hoog niveau van veiligheid en voldoende transparantie worden gewaarborgd zonder dat er wordt geraakt aan het concurrentievermogen en de legitieme handel in producten voor tweeërlei gebruik. De drie instellingen vinden dat modernisering en verdere convergentie van het systeem noodzakelijk zijn om gelijke tred te kunnen houden met nieuwe dreigingen en snelle technologische veranderingen, verstoringen te beperken, een echte gemeenschappelijke markt voor producten voor tweeërlei gebruik (gelijk speelveld voor uitvoerders) tot stand te brengen en te blijven fungeren als uitvoercontrolemodel voor derde landen. Daartoe is het van essentieel belang dat het proces voor bijwerking van de controlelijsten (bijlagen bij de verordening) wordt gestroomlijnd, de risicobeoordeling en de uitwisseling van informatie worden versterkt, verbeterde industrienormen worden ontwikkeld en ongelijkheden bij de uitvoering worden beperkt. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie onderkennen de kwesties met betrekking tot de uitvoer van bepaalde informatie- en communicatietechnologieën (ICT) die kunnen worden gebruikt in verband met mensenrechtenschendingen of om de veiligheid van de EU te ondermijnen, met name wat betreft technologieën die worden gebruikt voor grootschalige bewaking, monitoring, nasporen, traceren en censureren, of om zwakke plekken in software uit te buiten. Er is hierover technisch overleg gestart, onder meer in het kader van het collegiale bezoek inzake producten voor tweeërlei gebruik van de EU, de Coördinatiegroep tweeërlei gebruik, en de regelingen voor uitvoercontrole, en er worden verdere maatregelen genomen om noodsituaties aan te pakken met sancties (overeenkomstig artikel 215 VWEU), of nationale maatregelen. Er zullen ook meer inspanningen worden gedaan om multilaterale overeenkomsten in de context van uitvoercontroleregelingen te stimuleren, en er zal worden nagegaan hoe deze kwestie kan worden aangepakt in de context van de lopende evaluatie van het beleid van de EU inzake uitvoercontrole op producten voor tweeërlei gebruik, en de opstelling van een mededeling van de Commissie. In dit verband hebben de drie instellingen nota genomen van de overeenkomst van 4 december 2013 van de deelnemende lidstaten aan het Wassenaar Arrangement om controles op complexe bewakingsinstrumenten die toegang zonder toestemming tot computersystemen mogelijk maken, en op IP-netwerkbewakingssystemen goed te keuren. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie hechten ook aan de verdere ontwikkeling van het bestaande vangnetmechanisme voor producten voor tweeërlei gebruik die niet onder bijlage I bij de verordening vallen, teneinde het uitvoercontrolesysteem en de toepassing daarvan op de Europese eengemaakte markt verder te versterken. Verklaring van de Commissie over gedelegeerde handelingen In het kader van deze verordening herinnert de Commissie aan haar toezegging in punt 15 van de kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie, namelijk dat zij in het kader van de opstelling van gedelegeerde handelingen het Parlement alle informatie en documentatie over haar bijeenkomsten met nationale deskundigen zal verstrekken. Verklaring van de Commissie over bijwerking van de verordening Teneinde een meer geïntegreerde, doeltreffende en coherente Europese aanpak van het vervoer (uitvoer, overbrenging, tussenhandel en doorvoer) van strategische producten te waarborgen, zal de Commissie met een nieuw voorstel komen om de verordening zo spoedig mogelijk bij te werken. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0722 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0374/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 januari 2014 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0079/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 3 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, met het oog op de tenuitvoerlegging tegen 2020 van een internationale overeenkomst die op emissies van de internationale luchtvaart wereldwijd één marktgebaseerde maatregel toepast (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 421/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0627 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0267/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door de Ierse kamer van volksvertegenwoordigers en de Ierse senaat, het Maltees parlement, de Oostenrijkse bondsraad en de Zweedse rijksdag en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 21 januari 2014 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 31 januari 2014 (2) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie cultuur en onderwijs, de Commissie juridische zaken en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0190/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 3 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van maatregelen inzake de Europese interne markt voor elektronische communicatie en om een connectief continent tot stand te brengen alsmede tot wijziging van Richtlijnen 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG en Verordeningen (EG) nr. 1211/2009 en (EU) nr. 531/2012 en Besluit nr. 243/2012/EU [Am. 1] (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (4) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Europa moet alle bronnen van groei aanspreken om uit de crisis te komen, werkgelegenheid te creëren en zijn concurrentiepositie te herstellen. Het herstellen van de groei en het creëren van werkgelegenheid in de Unie vormen het doel van de Europa 2020-strategie. Bovendien is de digitale omgeving deel gaan uitmaken van de openbare ruimte waar nieuwe vormen van grensoverschrijdende handel tot stand zijn gekomen, en worden er in de wereldwijde digitale economie zakelijke mogelijkheden voor Europese ondernemingen gecreëerd samen met innovatieve marktontwikkeling en sociale en culturele interactie. Tijdens zijn voorjaarsbijeenkomst van 2013 heeft de Europese Raad gewezen op het belang van de eengemaakte digitale markt voor groei en opgeroepen tot concrete maatregelen, teneinde zo snel mogelijk een interne markt voor informatie- en communicatietechnologie (ICT) te realiseren. In lijn met de doelstellingen van de Europa 2020-strategie en met deze oproep wordt met deze verordening beoogd een bijdrage te leveren aan de totstandkoming van een interne markt voor elektronische communicatie beoogd door het voltooien en in diverse opzichten aanpassen van het bestaande EU-regelgevingskader voor elektronische communicatie (Richtlijnen 2002/19/EG (6) , 2002/20/EG (7) , 2002/21/EG (8) , 2002/22/EG (9) en 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) , Richtlijn 2002/77/EG van de Commissie (11) , alsmede Verordening (EG) nr. 1211/2009 van het Europees Parlement en de Raad (12) en Verordening (EU) nr. 531/2012 van het Europees Parlement en de Raad (13) en Besluit nr. 243/2012/EU van het Europees Parlement en de Raad (14) ) , alsmede door het bepalen van de algemene inhoud, het doel en het tijdschema van de volgende herziening van dat kader . [Am. 2] (2) De Digitale Agenda voor Europa (DAE), een van de vlaggenschipinitiatieven van de Europa 2020-strategie, heeft reeds de rol van ICT en netwerkconnectiviteit als onmisbare basis voor de ontwikkeling van onze economie en samenleving erkend. Voordat Europa de vruchten van de digitale transformatie kan plukken, moet de Unie een dynamische interne markt voor elektronische communicatie voor alle sectoren binnen Europa realiseren. Een dergelijke interne communicatiemarkt vormt de ruggengraat van een innovatieve en ‘slimme’ digitale economie en een basis voor een digitale interne markt, waar onlinediensten vrijelijk de grens over kunnen in één open, gestandaardiseerde en interoperabele omgeving . [Am. 3] (3) In een naadloze interne markt voor elektronische communicatie moeten De vrijheid om elektronische-communicatienetwerken en -diensten aan elke klant binnen de EU aan te bieden en het recht van iedere eindgebruiker gebruiker om het beste aanbod op de markt te kiezen, moeten worden verzekerd en mogen deze niet worden gehinderd door de fragmentatie van markten langs nationale grenzen. Het huidige regelgevingskader voor elektronische communicatie , op basis waarvan in de lidstaten objectief verschillende voorwaarden worden erkend en toegestaan, kan deze fragmentatie ten gevolge van andere oorzaken niet volledig verhelpen: er zijn nog altijd nationale machtigingenstelsels in plaats van een Europese machtiging het algemene machtigingenstelsel wordt op nationaal niveau op uiteenlopende wijze uitgevoerd , er zijn nationale regelingen voor toewijzing van spectrum , er zijn verschillen in beschikbaarheid van toegangsproducten voor elektronische-communicatieaanbieders in verschillende lidstaten en er gelden verschillende sectorspecifieke consumentenvoorschriften. De regels van de Unie definiëren in veel gevallen slechts een basislijn en worden door de Zo verlangen 12 lidstaten vaak op uiteenlopende wijze uitgevoerd , hoewel de soort informatie die kan worden vereist door Richtlijn 2002/20/EG (Machtigingsrichtlijn) wordt beperkt, aanvullende gegevens, zoals een categorisering van de beoogde soorten activiteiten, de geografische reikwijdte van de activiteit, de beoogde markt, de bedrijfsstructuur, met inbegrip van de namen van de aandeelhouders en van aandeelhouders van de aandeelhouders, een verklaring van de Kamer van Koophandel en een uittreksel uit het strafregister van de vertegenwoordiger van de onderneming . Uit dit soort aanvullende eisen blijkt het belang van een krachtig Commissiebeleid inzake inbreukprocedures . [Am. 4] (4) Een echte interne markt voor elektronische communicatie moet concurrentie, coördinatie, investeringen , en innovatie in en meer capaciteit op het gebied van nieuwe en verbeterde netwerken en diensten bevorderen door marktintegratie en grensoverschrijdende aanbieding van diensten te stimuleren , en moet onnodige regelgevingslast voor ondernemingen tot een minimum beperken . De interne markt moet zodoende bijdragen aan het behalen of zelfs overtreffen van de ambitieuze doelen voor hogesnelheidsbreedband, zoals gesteld in de DAE , en bevorderen dat er diensten en applicaties worden ontwikkeld die op interoperabele, gestandaardiseerde en veilige wijze open data en formaten kunnen benutten, en dat deze in de gehele Unie beschikbaar zijn met dezelfde functionele en niet-functionele niveaus . De toenemende beschikbaarheid van digitale infrastructuren en diensten moet anderzijds de keuze van de consument, de kwaliteit van de dienstverlening en de diversiteit van de inhoud verhogen en bijdragen aan de territoriale en sociale samenhang, evenals de mobiliteit binnen de Unie vergemakkelijken. [Am. 5] (4 bis) Zoals wordt onderstreept in de in 2013 gepubliceerde studie van het Directoraat-generaal intern beleid van de Unie, Directoraat B – Structuur- en Cohesiebeleid, van het Europees Parlement met als titel "Internet, Digital Agenda and Economic Development of European Regions" (hierna "de studie"), is een gunstige context op het gebied van de aanvaarding en de ontvangst van ICT en van de ontwikkeling van de informatiemaatschappij in de regio’s een belangrijke, om niet te zeggen doorslaggevende factor, omdat het niveau van de regio’s geprivilegieerd is wat de ontwikkeling van de vraag op ICT-gebied betreft. [Am. 6] (4 ter) Zoals wordt opgemerkt in de studie, is het niveau van de regio’s relevant voor de identificatie van de mogelijkheden die worden geboden door de informatiemaatschappij en voor de uitvoering van programma’s om de ontwikkeling hiervan te bevorderen. In de studie wordt ook aangegeven dat de interactie tussen de verschillende bestuursniveaus een groot groeipotentieel inhoudt. De bottom-up- en de top-down-benadering moeten worden gecombineerd of op zijn minst parallel ontwikkeld, om de doelstelling van de totstandbrenging van een gemeenschappelijke digitale markt te realiseren. [Am. 7] (4 quater) Om een Europese interne markt voor elektronische communicatie tot stand te brengen en de territoriale en sociale samenhang te verbeteren, moet de in artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1301/2013 van het Europees Parlement en de Raad (15) opgenomen investeringsprioriteit 2 punt a worden gebruikt om de toegang tot breedband en het hogesnelheidsnetwerk uit te breiden en de toepassing van nieuwe technologieën en netwerken in de digitale economie te ondersteunen, en moeten alle Europese regio's investeringen op deze gebieden kunnen doen, zoals ook in artikel 4 van genoemde verordening voorzien is. [Am. 8] (4 quinquies) Investeringen in de nieuwste infrastructuur, die onontbeerlijk is om de mensen in de Unie in staat te stellen van nieuwe, innoverende diensten te profiteren, mogen niet beperkt blijven tot de centraal gelegen of dichtbevolkte zones, waar zij gemakkelijk rendabel kunnen worden gemaakt. Zij moeten tegelijkertijd ook worden uitgebreid naar de afgelegen en ultraperifere, minder dichtbevolkte en minder ontwikkelde gebieden, zodat deze gebieden niet nog verder achterop raken. [Am. 9] (5) De voordelen van een interne markt voor elektronische communicatie moeten zich uitstrekken tot een breder digitaal ecosysteem dat fabrikanten van apparatuur, aanbieders van inhoud , en toepassingen van de Unie en software alsook de bredere economie omvat, met sectoren als het onderwijs, het bankwezen, de autobranche, de logistiek, de detailhandel, energie , de geneeskunde, de mobiliteit en transport, en het slimme beheer van noodsituaties en natuurrampen, die afhankelijk zijn van connectiviteit en breedband om hun productie , de kwaliteit en het aanbod voor de eindgebruiker te verbeteren bijvoorbeeld door middel van wijdverspreide cloudtoepassingen, geavanceerde analyses van grote hoeveelheden van de communicatienetwerken afkomstige gegevens, gekoppelde en interoperabele objecten en mogelijkheden voor geïntegreerde grensoverschrijdende dienstverlening , voor de verschillende onderdelen van het bedrijf. tegen een achtergrond van open, gestandaardiseerde en interoperabele systemen en in het kader van het openstellen van gegevens (open data) . Burgers, de overheid en de zorgsector moeten eveneens profiteren van de grotere beschikbaarheid van e-overheidsdiensten en e-gezondheidszorg. Het aanbod van culturele en educatieve inhoud en diensten en de culturele diversiteit in het algemeen kan kunnen in de interne markt voor elektronische communicatie ook worden uitgebreid. Het aanbieden van connectiviteit communicatie via elektronische- communicatienetwerken en -diensten is zo belangrijk voor de bredere economie , en de samenleving en de slimme steden van de toekomst dat ongerechtvaardigde sectorspecifieke lasten, ongeacht of deze al dan niet door regelgeving worden opgelegd, dienen te worden vermeden. [Am. 10] (6) Deze verordening is erop gericht op verdere stappen te zetten in de richting van de voltooiing van de interne markt voor elektronische communicatie met maatregelen op drie brede, met elkaar verbonden assen. Ten eerste moet in deze verordening de vrijheid waarborgen om grens- en netwerkoverschrijdende elektronische-communicatiediensten in verschillende lidstaten aan te bieden, voortbouwend op het concept van één EU-machtiging, die de nodige voorwaarden schept om meer samenhang en voorspelbaarheid te bereiken in de inhoud en tenuitvoerlegging van sectorspecifieke regelgeving in de Unie worden bevestigd door de toepassing van de algemene machtigingsregeling te harmoniseren en te vereenvoudigen . Ten tweede is het noodzakelijk de toegang tot essentiële inputs voor grensoverschrijdende levering van elektronische-communicatienetwerken en ‑diensten onder meer convergerende voorwaarden mogelijk te maken, niet alleen de voorwaarden en procedures voor het verlenen van spectrumvergunningen voor draadloze breedbandcommunicatie waarvoor zowel spectrum met vergunning als aan te pakken, alsmede het gebruik van spectrum zonder vergunning belangrijk is, maar ook voor connectiviteit op basis van vaste lijnen . Ten derde moet moeten in deze verordening, om de omstandigheden voor de bedrijfswereld gelijk te schakelen en het digitale vertrouwen van de burgers op te bouwen, de regels voor de bescherming van de eindgebruikers gebruikers en in het bijzonder de consumenten harmoniseren worden behandeld . Hieronder vallen regels inzake non-discriminatie, contractuele informatie, beëindiging van contracten en overstapmogelijkheden naast regels inzake toegang tot online-inhoud, -toepassingen en -diensten en verkeersbeheer en gedeelde, gemeenschappelijke normen op het gebied van de privésfeer van de gebruiker en gegevensbescherming en ‑beveiliging , die niet alleen de eindgebruikers gebruikers beschermen maar tevens de voortdurende werking van het internet-ecosysteem als een motor van innovatie garanderen. Bovendien moeten verdere hervormingen op het gebied van roaming de eindgebruikers gebruikers het vertrouwen geven om verbonden te blijven wanneer zij binnen de Unie reizen, en moeten deze hervormingen na verloop van tijd een stimulans vormen voor convergerende prijs- en andere voorwaarden binnen de Unie zonder dat hun daarvoor bijkomende kosten worden aangerekend in vergelijking met de tarieven die zij betalen in de lidstaat waar hun contract werd gesloten . [Am. 11] (7) Deze verordening vormt moet derhalve een aanvulling vormen van het bestaande regelgevingskader van de Unie en van de toepasselijke nationale wetgeving vastgesteld in overeenstemming met het recht van de Unie, door bepaalde gerichte maatregelen in te voeren tot vaststelling van specifieke rechten en plichten voor zowel aanbieders als eindgebruikers gebruikers van elektronische communicatie specifieke rechten en plichten in te voeren , door in de bestaande richtlijnen en in Verordening (EU) nr. 531/2012 de nodige wijzigingen aan te brengen, om een grotere convergentie te verzekeren, alsmede door middel van een aantal inhoudelijke wijzigingen die aan een meer concurrerende interne markt beantwoorden. [Am. 12] (8) De maatregelen in deze verordening zijn conform het beginsel van technologische neutraliteit; dat wil zeggen dat zij geen regels opleggen noch discrimineren ten gunste van het gebruik van een bepaald soort technologie. (9) Het aanbieden van grensoverschrijdende elektronische communicatie is nog steeds aan grotere beperkingen onderworpen dan communicatie die beperkt blijft tot de landsgrenzen. In het bijzonder worden grensoverschrijdende aanbieders nog steeds geconfronteerd met een meldingsplicht en moeten zij vergoedingen betalen in individuele lidstaten van ontvangst. Houders van de EU-machtiging moeten worden onderworpen aan één enkel meldingssysteem in de lidstaat van hun hoofdvestiging (lidstaat van herkomst), wat de administratieve lasten voor grensoverschrijdende aanbieders zal verminderen. De EU-machtiging geldt voor elke onderneming die elektronische-communicatiediensten en -netwerken aanbiedt of voornemens is dit in meer dan één lidstaat te gaan doen, waardoor de onderneming gebruik kan maken van de rechten verbonden aan Met een zekere mate van harmonisatie van de algemene machtiging, waarbij het Orgaan van regelgevende instanties voor elektronische communicatie (Body of European Regulators for Electronic Communications – Berec) de kennisgevingen ontvangt, moet voorts de praktische effectiviteit van de vrijheid om in overeenstemming met deze verordening in elke lidstaat elektronische-communicatiediensten en ‑netwerken in de hele Unie aan te bieden . De EU-machtiging die voor aanbieders van elektronische-communicatiediensten in lidstaten het juridische kader op basis van de algemene machtiging in de lidstaat van herkomst definieert, moet de effectiviteit waarborgen van de vrijheid om elektronische-communicatiediensten en -netwerken in de hele Unie aan te bieden. worden gewaarborgd. Bovendien is kennisgeving niet verplicht om gebruik te kunnen maken van de algemene machtigingsregeling, en niet alle lidstaten stellen het verplicht. Als een kennisgevingsverplichting administratieve lasten voor de aanbieder met zich meebrengt, moeten de lidstaten die de kennisgevingsverplichting opleggen, aantonen dat deze gerechtvaardigd is, in overeenstemming met het beleid van de Unie inzake het afschaffen van onnodige regelgevingslast. De Commissie moet verplicht zijn dergelijke vereisten te evalueren en zo nodig bevoegd zijn de afschaffing ervan aan te vragen. [Am. 13] (10) Het aanbieden van grensoverschrijdende elektronische-communicatiediensten of ‑netwerken kan, afhankelijk van verschillende factoren, zoals het soort netwerk of diensten, de omvang van de benodigde fysieke infrastructuur of het aantal abonnees in de verschillende lidstaten, diverse vormen aannemen. Het voornemen om grensoverschrijdende elektronische-communicatiediensten aan te bieden of om een elektronisch-communicatienetwerk in meer dan één lidstaat te exploiteren kan worden aangetoond door activiteiten zoals onderhandelingen over overeenkomsten inzake toegang tot netwerken binnen de lidstaat of marketing via een website in de taal van de beoogde lidstaat. [Am. 14] (11) Ongeacht hoe de aanbieder elektronische-communicatienetwerken wenst te exploiteren of grensoverschrijdende elektronische-communicatiediensten wenst aan te bieden, moet de regelgeving zoals van toepassing op een Europese elektronische- communicatieaanbieder neutraal zijn ten aanzien van de commerciële keuzes waarop de organisatie van functies en activiteiten in de lidstaten berust. Daarom moet de lidstaat waar de strategische beslissingen betreffende het aanbieden van de elektronische-communicatienetwerken of -diensten worden genomen, worden aangemerkt als lidstaat van herkomst van een Europese elektronische-communicatieaanbieder, ongeacht de bedrijfsstructuur van de onderneming. [Am. 15] (12) De EU-machtiging moet worden gebaseerd op de algemene machtiging in de lidstaat van herkomst. De machtiging mag niet worden onderworpen aan voorwaarden die reeds van toepassing zijn krachtens bestaande nationale wetgeving welke niet specifiek voor de elektronische-communicatiesector is. Daarnaast moeten de bepalingen van deze verordening en van Verordening (EU) nr. 531/2012 ook gelden voor Europese aanbieders van elektronische communicatie. [Am. 16] (13) De meeste sectorspecifieke voorwaarden, bijvoorbeeld in verband met toegang tot of veiligheid en integriteit van netwerken of toegang tot noodhulpdiensten, zijn sterk gebonden aan de plaats waar het netwerk zich bevindt of waar de dienst wordt verleend. Dientengevolge kan een Europese aanbieder van elektronische communicatie onderworpen worden aan voorwaarden van de lidstaat waarin hij actief is, voor zover dit in deze verordening niet anders is bepaald. [Am. 17] (14) Wanneer een lidstaat een bijdrage van de sector verlangt om de verplichtingen met betrekking tot de universele dienst en de administratieve kosten van de nationale regelgevende instanties te financieren, moeten de criteria en procedures voor de verdeling van de bijdragen evenredig en niet-discriminerend zijn ten aanzien van de Europese aanbieders van elektronische communicatie, om zo de toegang tot de grensoverschrijdende markt niet te belemmeren, met name voor nieuwkomers en kleinere aanbieders. Indien van individuele ondernemingen bijdragen worden gevraagd, moet derhalve rekening worden gehouden met het marktaandeel van de bijdragende onderneming wat de in de desbetreffende lidstaat gerealiseerde omzet betreft, en moet een de-minimis drempel worden toegepast. (15) Er moet voor worden gezorgd dat Gelijke behandeling is een grondbeginsel van het recht van de Europese aanbieders van elektronische communicatie in vergelijkbare omstandigheden niet worden gediscrimineerd door verschillende lidstaten en dat in de interne markt consistente regulerende praktijken worden toegepast, met name wat betreft de maatregelen die binnen de werkingssfeer van de artikelen 15 of 16 van Richtlijn 2002/21/EG of de artikelen 5 of 8 van Richtlijn 2002/19/EG vallen. Europese Unie, dat in de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is neergelegd . Op grond van vaste rechtspraak vereist dat beginsel dat, behoudens objectieve rechtvaardiging, vergelijkbare situaties niet verschillend en verschillende situaties niet gelijk worden behandeld. Er moet voor worden gezorgd dat aanbieders van elektronische communicatie moeten daarom recht hebben op gelijke behandeling door de in vergelijkbare omstandigheden niet worden gediscrimineerd door verschillende lidstaten in objectief vergelijkbare situaties om meer geïntegreerde multiterritoriale activiteiten mogelijk te maken. Voorts moeten er in deze gevallen specifieke procedures op EU-niveau zijn voor de toetsing van ontwerpbesluiten inzake corrigerende maatregelen in de zin van artikel 7 bis en dat in de interne markt consistente regulerende praktijken worden toegepast, met name wat betreft de maatregelen die binnen de werkingssfeer van de artikelen 15 of 16 van Richtlijn 2002/21/EG , om ongerechtvaardigde verschillen in de verplichtingen van Europese aanbieders van elektronische communicatie in verschillende lidstaten te voorkomen of de artikelen 5 of 8 van Richtlijn 2002/19/EG vallen . [Am. 18] (16) De regelgevende en toezichthoudende bevoegdheden over Europese aanbieders van elektronische communicatie moeten worden verdeeld tussen de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst, met het oog op het verminderen van de belemmeringen voor toegang, terwijl verzekerd moet worden dat de toepasselijke voorwaarden voor het aanbieden van elektronische-communicatiediensten en -netwerken daadwerkelijk worden nageleefd. Hoewel elke nationale regelgevende instantie toezicht moet houden op de naleving van de overeenkomstig EU-recht op haar grondgebied toepasselijke voorwaarden, met inbegrip van sancties en voorlopige maatregelen, moet alleen de nationale regelgevende instantie in de lidstaat van herkomst gemachtigd zijn de rechten van een Europese aanbieder van elektronische communicatie om in de Unie of in een deel hiervan elektronische-communicatienetwerken en -diensten aan te bieden, in te trekken of op te schorten. [Am. 19] (17) Het radiospectrum is een publiek goed en een essentiële eindige hulpbron van die essentieel is voor het verwezenlijken van een brede waaier van sociale, culturele en economische waarden voor de interne markt voor mobiele, draadloze breedband-- , omroep- en satellietcommunicatie in de Unie. Het radiospectrumbeleid in de Unie dient bij te dragen tot de vrijheid van meningsuiting, daaronder begrepen de vrijheid van mening en de vrijheid om informatie en ideeën te ontvangen en te verspreiden, ongeacht de grenzen, alsook tot de vrijheid en de pluraliteit van de media. De ontwikkeling van draadloze breedbandcommunicatie draagt bij tot de verwezenlijking van de Digitale Agenda voor Europa en met name het doel om tegen 2020 de burgers van de Unie toegang tot breedband met een snelheid van ten minste 30 Mbps te verlenen, en de Unie van breedband met de hoogst mogelijke snelheid en capaciteit te voorzien. De Unie loopt echter achter op andere regio’s van wereldformaat – Noord-Amerika, Afrika en delen van Azië – met betrekking tot de invoering en penetratie van de nieuwste generatie draadloze breedbandtechnologieën die nodig zijn om deze Met betrekking tot de beleidsdoelstellingen te realiseren van de Digitale Agenda op zowel Europees als mondiaal niveau zijn sommige regio's van de Unie weliswaar al ver gevorderd, maar blijven andere regio's achter . Dit is voor een deel te wijten aan de fragmentatie van het proces waarmee in de Unie spectrum beschikbaar wordt gesteld dat met name geschikt is voor draadloze breedbandverbindingen met een hoge snelheid, waardoor de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen voor de Unie als geheel in het gedrang komt . Het stapsgewijze proces om de 800 MHz-band voor draadloze breedbandcommunicaties te vergunnen en ter beschikking te stellen, waarbij meer dan de helft van de lidstaten uitstel vragen hebben gekregen van de Commissie of er niet in slagen tegen de in Besluit nr. 243/2012/EU gestelde termijn, bewijst dat er dringend maatregelen nodig zijn zelfs binnen de looptijd van het huidige programma voor het radiospectrumbeleid. Hieruit blijkt ook dat de Commissie de uitoefening van haar bevoegdheden moet verbeteren, hetgeen van cruciaal belang is voor een loyale tenuitvoerlegging van de maatregelen van de Unie en een oprechte samenwerking tussen de lidstaten. De krachtige inspanningen van de Commissie om toe te zien op de naleving van reeds goedgekeurde maatregelen van de Unie om in overeenstemming met Beschikking nr. 676/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad (16) de voorwaarden inzake beschikbaarheid en efficiënt gebruik van het radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatie te harmoniseren, zijn niet voldoende gebleken om zouden op zichzelf een wezenlijke bijdrage moeten leveren aan de oplossing van dit probleem aan te pakken . [Am. 20] (17 bis) Het verhandelen en verhuren van het geharmoniseerde spectrum voor draadloze breedbandcommunicatie verhoogt de flexibiliteit en leidt tot een efficiëntere toewijzing van spectrumbronnen. Het moet derhalve verder worden vereenvoudigd en bevorderd, ook door ervoor te zorgen dat alle gebruiksrechten, inclusief reeds verleende, lang genoeg van toepassing zijn. [Am. 21] (18) De toepassing van uiteenlopende nationale beleidslijnen leidt tot gebrek aan samenhang en fragmentatie van de interne markt, hetgeen de uitrol van EU-brede diensten en de voltooiing van de interne markt voor draadloze breedbandcommunicatie belemmert. Dit kan in het bijzonder leiden tot ongelijke voorwaarden voor toegang tot deze diensten en de concurrentie tussen in verschillende lidstaten gevestigde ondernemingen belemmeren en investeringen in meer geavanceerde netwerken en technologieën en de opkomst van innovatieve diensten beknotten, waardoor burgers en bedrijven hoogwaardige veel voorkomende diensten mislopen en aanbieders van draadloze breedband de efficiëntiewinst van grootschalige en beter geïntegreerde werkzaamheden moeten missen. Daarom moeten maatregelen van de Unie met betrekking tot bepaalde aspecten van toewijzing van radiospectrum samengaan met de ontwikkeling van breed geïntegreerde dekking van geavanceerde draadloze breedbandcommunicatiediensten in de Unie. Tegelijkertijd moet er sprake zijn van voldoende flexibiliteit om tegemoet te komen aan de specifieke nationale behoeften, en moeten de lidstaten het recht behouden om maatregelen te nemen voor de organisatie van hun radiospectrum met het oog op de openbare orde, openbare veiligheid en defensie , waarbij doelstellingen van algemeen belang, zoals de taalkundige en culturele diversiteit en het pluralisme in de media, moeten worden beschermd en bevorderd . [Am. 22] (19) Aanbieders van elektronische communicatiediensten , waaronder mobiele aanbieders of consortia van dergelijke aanbieders, moeten in staat zijn om ten gunste van de eindgebruikers collectief een efficiënte , technologisch moderne, geavanceerde en betaalbare dekking van een groot deel van het grondgebied van de Unie te organiseren en daarvoor over verschillende lidstaten radiospectrum te gebruiken met vergelijkbare voorwaarden, procedures, kosten, timing, duur van geharmoniseerde banden en aanvullende radiospectrumpakketten zoals combinaties van lagere en hogere frequenties voor dekking van dichtbevolkte en minder bevolkte gebieden. Initiatieven met het oog op een betere coördinatie en samenhang zullen tevens de voorspelbaarheid van het investeringsklimaat voor netwerken verbeteren. Deze voorspelbaarheid wordt ook sterk bevorderd door duidelijke beleidskeuzen in de zin van langdurige gebruiksrechten voor radiospectrum, zonder af te doen aan het feit dat deze rechten in sommige lidstaten een onbepaald karakter hebben, hetgeen op zijn beurt gekoppeld wordt aan duidelijke verbeterde voorwaarden voor overdracht, huur of gedeeld gebruik van een deel van het radiospectrum dat aan een dergelijk individueel gebruiksrecht onderworpen is. [Am. 23] (20) De coördinatie en de samenhang van gebruiksrechten voor het radiospectrum moeten worden verbeterd , althans voor de banden die voor draadloze, vaste, nomadische en mobiele breedbandcommunicatie zijn geharmoniseerd . Dit omvat de banden die op ITU-niveau zijn gespecificeerd voor geavanceerde systemen voor internationale mobiele telecommunicatie (IMT), evenals banden die voor RLAN worden gebruikt, zoals 2,4 GHz en 5 GHz. Verder zullen daartoe ook banden behoren die in de toekomst geharmoniseerd kunnen worden voor draadloze breedbandcommunicatie, zoals bedoeld in artikel 3, onder b), van het RSPP en het advies van de Beleidsgroep radiospectrum (RSPG) op het gebied van "strategische uitdagingen voor Europa in het aanpakken van de groeiende vraag naar het radiospectrum voor draadloze breedband" van 13 juni 2013 , zoals in de nabije toekomst de 700 MHz-, 1,5 GHz- en 3,8-4,2 GHz-banden . Gelet op de aanzienlijke maatschappelijke, culturele, sociale en economische impact van besluiten op het gebied van spectrum, moet in deze besluiten terdege rekening worden gehouden met de overwegingen als bedoeld in artikel 8 bis van Richtlijn 2002/21/EG en, in voorkomend geval, met de doelstellingen van algemeen belang als genoemd in artikel 9, lid 4, van die richtlijn. [Am. 24] (21) De samenhang tussen de verschillende nationale procedures voor radiospectrumtoewijzing moet worden bevorderd door middel van duidelijkere bepalingen op het gebied van toepasselijke criteria voor timing van procedures voor vergunningverlening, de duur waarvoor gebruiksrechten worden verleend, regels voor vergoedingen en betaling, capaciteits- en dekkingsverplichtingen, definitie van de radiospectrumruimte en radiospectrumblokken die onder een gunningsprocedure vallen, objectieve drempelvereisten voor de bevordering van daadwerkelijke concurrentie, voorwaarden voor de verhandelbaarheid van gebruiksrechten, waaronder voorwaarden voor gedeeld spectrumgebruik. (22) Beperking van de opgelegde vergoedingen tot wat nodig is voor een optimaal beheer van het radiospectrum, met een evenwicht tussen directe betalingen en periodieke vergoedingen, zal investeringen in de infrastructuur en de uitrol van technologie stimuleren en de daarmee gepaard gaande kostenbesparingen zullen aan de eindgebruikers ten goede komen. (23) Beter gesynchroniseerde toewijzing van radiospectrum en doortastende uitrol van draadloze breedband binnen de Unie moeten de behaalde schaalvoordelen in gerelateerde sectoren, zoals de sectoren voor netwerkapparatuur en eindapparaten, ondersteunen. Deze bedrijfstakken kunnen op hun beurt meer dan recentelijk het geval was, rekening houden met initiatieven en beleidsmaatregelen van de Unie ten aanzien van het gebruik van het radiospectrum. Daarom moet een procedure voor harmonisatie van tijdschema’s voor toekenning en minimale of gebruikelijke duur van gebruiksrechten in deze banden worden vastgesteld. (24) Wat de overige belangrijke inhoudelijke voorwaarden betreft die aan gebruiksrechten van radiospectrum voor draadloze breedband kunnen worden gekoppeld, wordt De convergente toepassing door afzonderlijke lidstaten van de in deze verordening het regelgevingskader van de Unie vastgestelde beginselen en criteria wordt bevorderd door een coördinatiemechanisme waarbij de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten de gelegenheid krijgen vóór de toekenning van gebruiksrechten door een bepaalde lidstaat opmerkingen te maken en de Commissie rekening houdend met de standpunten van lidstaten de uitvoering van elk voorstel dat niet in overeenstemming met het Unierecht blijkt, kan verhinderen. [Am. 25] (25) Gezien de enorme groei van de vraag naar radiospectrum voor draadloos breedband moeten oplossingen voor alternatieve, wat spectrumgebruik efficiënte toegang tot draadloos breedband worden bevorderd aangemoedigd en niet tegengehouden . Dit omvat momenteel, maar is niet beperkt tot, het gebruik van draadloze toegangssystemen met laag vermogen en kort bereik zoals zogenaamde ‘hotspots’ van Radio Local Area Networks (RLAN-netwerken , ook wel bekend als ‘WiFi’ ), alsmede netwerken van cellulaire toegangspunten met een laag vermogen (ook wel bekend als femto-, pico- of metrocellen). Dynamische spectrumtoegang, ook op basis van een vergunningsvrijstelling, en andere innovatieve technologieën en innovatieve vormen van spectrumgebruik moeten worden aangemoedigd en mogelijk gemaakt. [Am. 26] (26) Aanvullende draadloze toegangssystemen zoals RLAN, in het bijzonder publiek toegankelijke RLAN-toegangspunten, geven eindgebruikers in toenemende mate toegang tot het internet en verlenen mobiele aanbieders de mogelijkheid mobiel verkeer af te leiden door gebruik te maken van geharmoniseerd radiospectrum zonder dat een individuele vergunning of individueel gebruiksrecht van radiospectrum noodzakelijk is. (27) De meeste RLAN-toegangspunten worden op dit moment door particuliere gebruikers gebruikt als een lokaal draadloos verlengstuk van hun vaste breedbandverbinding. Als eindgebruikers er binnen de grenzen van hun eigen internetabonnement voor kiezen om hun RLAN-toegang met anderen te delen, kan de draadloze datacapaciteit door de beschikbaarheid van een groot aantal toegangspunten, met name in dichtbevolkte gebieden, worden gemaximaliseerd door hergebruik van radiospectrum en kan hierdoor een kosteneffectieve complementaire draadloze breedbandinfrastructuur worden gecreëerd die voor andere eindgebruikers toegankelijk is. Daarom moeten onnodige beperkingen voor eindgebruikers om de toegang tot hun eigen RLAN-toegangspunten met andere eindgebruikers te delen of verbinding te maken met deze toegangspunten, worden opgeheven of tegengegaan. (28) Daarnaast moeten onnodige beperkingen op de opstelling en onderlinge koppeling van RLAN-toegangspunten ook worden opgeheven. Overheidsinstanties of aanbieders van openbare diensten maken in hun gebouwen steeds meer gebruik van RLAN-toegangspunten voor eigen doeleinden, bijvoorbeeld gebruik door hun eigen personeel, om een kosteneffectieve toegang tot e-overheidsdiensten voor de burgers te realiseren of om slimme overheidsdiensten met real-time informatie te bieden, zoals voor openbaar vervoer of verkeersbeheer. Deze instanties kunnen de burger ook algemeen toegang tot dergelijke toegangspunten verlenen als een ondersteunende dienst bij diensten die op deze locatie aan het publiek worden aangeboden, en zij moeten dit kunnen doen in overeenstemming met de mededingings- en aanbestedingsregels. Het ter beschikking stellen van lokale toegang tot elektronische-communicatienetwerken in of rond een privéwoning of een beperkte openbare ruimte als nevendienst voor een andere activiteit die niet van dergelijke toegang afhankelijk is, zoals RLAN-hotspots die op dit plaats aan klanten van andere commerciële activiteiten of aan het algemene publiek beschikbaar worden gesteld, kan niet worden beschouwd als het aanbieden van elektronische communicatie. (29) Draadloze toegangspunten met laag vermogen en kort bereik bestaan uit zeer kleine en onopvallende apparatuur, vergelijkbaar met wifirouters in de huiskamer. De technische kenmerken, wat opstelling en gebruik in verschillende lokale contexten betreft, die onder een algemene machtiging vallen, moeten op EU-niveau worden gespecificeerd zonder onrechtmatige beperkingen ten gevolge van individuele planologische of andere vergunningen. De evenredigheid van maatregelen waarbij de onder een algemene machtiging vallende technische kenmerken voor een dergelijk gebruik worden gespecificeerd, dient te worden gewaarborgd op basis van kenmerken die aanzienlijk restrictiever zijn dan de toepasselijke maximumdrempels in de EU-maatregelen die betrekking hebben op parameters zoals het uitgangsvermogen. (30) Lidstaten moeten ervoor zorgen dat andere lidstaten door het beheer van het radiospectrum op nationaal niveau niet worden belet het radiospectrum te gebruiken waar zij recht op hebben of om hun verplichtingen met betrekking tot de banden waarvan het gebruik op EU-niveau is geharmoniseerd, na te leven. Voortbouwend op de bestaande activiteiten van de Beleidsgroep radiospectrum (RSPG) is een coördinatiemechanisme nodig om te verzekeren dat iedere lidstaat billijke toegang tot radiospectrum heeft en dat de resultaten van de coördinatie samenhangend en afdwingbaar zijn. [Am. 27] (31) Uit de ervaring met de tenuitvoerlegging van het regelgevingskader van de Unie blijkt dat de bestaande bepalingen die een samenhangende toepassing van regelgevende maatregelen vereisen en mee moeten bijdragen aan de ontwikkeling van de interne markt, niet genoeg stimulansen hebben gecreëerd om toegangsproducten te ontwerpen op basis van geharmoniseerde normen en processen, met name op het gebied van vaste netwerken. Wanneer zij in verschillende lidstaten werken, ondervinden aanbieders moeilijkheden om toegangsproducten met de juiste kwaliteit en netwerk- en diensteninteroperabiliteit te vinden en als deze inputs beschikbaar zijn, vertonen zij uiteenlopende technische kenmerken. Dit verhoogt de kosten en vormt een belemmering voor het aanbieden van grensoverschrijdende diensten. [Am. 28] (32) De integratie van de interne markt voor elektronische communicatie wordt versneld indien een kader wordt vastgesteld waarin een aantal belangrijke Europese virtuele producten worden omschreven die voor aanbieders van elektronische-communicatiediensten van groot belang zijn voor het aanbieden van grensoverschrijdende diensten en waarin op basis van centrale parameters en minimumkenmerken een EU-brede strategie wordt opgesteld in een steeds sterker wordende IP-omgeving. [Am. 29] (33) Voor de operationele behoeften waarop een aantal virtuele producten berusten, moet een oplossing worden geboden. In gevallen waarin een aanbieder met aanmerkelijke marktmacht op basis van de kaderrichtlijn en de toegangsrichtlijn ertoe wordt verplicht op een specifiek toegangspunt binnen zijn netwerk onder gereguleerde voorwaarden toegang te verlenen, moeten Europese virtuele breedbandtoegangsproducten beschikbaar zijn. Ten eerste moet efficiënte grensoverschrijdende toegang worden vergemakkelijkt door middel van geharmoniseerde producten waarmee grensoverschrijdende aanbieders hun eindgebruikers snel en met een voorspelbare en toereikende kwaliteit kunnen voorzien van initiële diensten, met inbegrip van diensten aan zakelijke klanten met meerdere locaties in verschillende lidstaten, wanneer dit op basis van een marktanalyse noodzakelijk en evenredig zou zijn. Deze geharmoniseerde producten moeten gedurende een toereikende periode beschikbaar zijn om toegang vragende ondernemingen en aanbieders in staat te stellen investeringen op middellange en lange termijn te plannen. [Am. 30] (34) Ten tweede vormen verfijnde virtuele toegangsproducten die van toegang vragende ondernemingen een hoger investeringsniveau vergen en hen een hoger niveau van controle en differentiatie verschaffen, met name door toegang op een lager lokaal niveau te verschaffen, de sleutel tot het creëren van de voorwaarden voor een duurzame concurrentie op de interne markt. Derhalve moeten deze belangrijke wholesaleproducten voor toegang tot toegangsnetwerken van de nieuwe generatie (next-generation access, NGA) worden geharmoniseerd om grensoverschrijdende investeringen te vergemakkelijken. Dergelijke virtuele breedbandtoegangsproducten moeten zodanig zijn ontworpen dat zij gelijkwaardige functionaliteiten hebben als fysieke ontbundeling, zodat nationale regelgevende instanties op grond van de evenredigheidsbeoordeling overeenkomstig Richtlijn 2002/19/EG over een breder scala van potentiële corrigerende maatregelen op wholesaleniveau kunnen beschikken. [Am. 31] (35) Ten derde is het eveneens noodzakelijk een wholesaletoegangsproduct voor afgevende segmenten van huurlijnen met verbeterde interfaces te harmoniseren, om voor de meest veeleisende zakelijke gebruikers grensoverschrijdende levering van bedrijfskritische connectiviteitsdiensten mogelijk te maken. [Am. 32] (35 bis) Het is noodzakelijk om de voorwaarden voor hoogwaardige wholesaleproducten die worden gebruikt voor zakelijke dienstverlening te harmoniseren, teneinde naadloze dienstverlening aan grensoverschrijdende en multinationale ondernemingen in de hele Europese Unie mogelijk te maken. Die harmonisatie zou op het vlak van de communicatiekosten een belangrijke rol kunnen vervullen voor de concurrentiekracht van de bedrijven in de EU. [Am. 33] (36) In de context van geleidelijke migratie naar ‘volledige IP-netwerken’ belemmert het gebrek aan beschikbaarheid van connectiviteitsproducten op basis van het IP-protocol voor verschillende klassen diensten met garandeerde kwaliteit van dienstverlening, die communicatiepaden tussen netwerkdomeinen en over netwerkgrenzen heen zowel binnen als tussen de lidstaten mogelijk maken, de ontwikkeling van applicaties die op toegang tot andere netwerken berusten, waardoor de technologische innovatie beperkt blijft. Bovendien verhindert deze situatie de verdere verspreiding van efficiëntiewinsten ten gevolge van het beheer en het aanbod van IP-netwerken en connectiviteitsproducten met gegarandeerde kwaliteit van dienstverlening, in het bijzonder betere beveiliging, betrouwbaarheid, flexibiliteit, kosteneffectiviteit en snellere termijnen voor productlevering, waar netwerkaanbieders, dienstverleners en eindgebruikers de vruchten van plukken. Het is daarom noodzakelijk de wijze waarop deze producten worden ontwerpen en beschikbaar worden gesteld, te harmoniseren en dit onder redelijke voorwaarden, waaronder indien daarom wordt gevraagd, de mogelijkheid voor de betrokken elektronische-communicatieondernemingen om kruisleveringen te verrichten. [Am. 34] (37) De ontwikkeling van Europese virtuele breedbandtoegangsproducten overeenkomstig deze verordening moet haar weerslag krijgen in de wijze waarop de nationale regelgevende instanties de meest geschikte oplossingen inzake toegang tot netwerken van aanbieders met aanmerkelijke marktmacht beoordelen. Anderzijds moet overregulering worden vermeden door een onnodig groot aantal wholesaletoegangsproducten die op basis van een marktanalyse zouden worden opgelegd of onder andere voorwaarden worden geleverd. Met name mag de invoering van Europese virtuele toegangsproducten op zich er niet toe leiden dat een bepaalde aanbieder meer gereguleerde toegangsproducten krijgt opgelegd. Bovendien mag de noodzaak voor nationale regelgevende instanties om na de goedkeuring van deze verordening te onderzoeken of in plaats van de bestaande wholesaletoegangsproducten een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct dient te worden opgelegd en om na te gaan of het passend is in het kader van een toekomstige marktanalyse waarin zij aanmerkelijke marktmacht zouden vaststellen, een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct op te leggen, niet afdoen aan hun verantwoordelijkheid, namelijk dat zij overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 2002/21/EG de meest passende en evenredige maatregel moeten aanwijzen om het vastgestelde concurrentieprobleem te verhelpen. [Am. 35] (38) In het belang van de voorspelbaarheid van de regelgeving moeten belangrijke elementen van de evoluerende reguleringspraktijk onder het huidige wettelijke kader, die een invloed hebben op de wijze waarop wholesaletoegangsproducten waaronder virtuele breedbandtoegangsproducten voor NGA-netwerken beschikbaar worden gesteld, ook in de wetgeving worden opgenomen. Het gaat hierbij om bepalingen die het belang duidelijk moeten maken, in de analyse van wholesaletoegangsproducten en in het bijzonder in de vraag of er behoefte is aan prijscontrole op deze toegang tot NGA-netwerken, van de relatie die bestaat tussen concurrentiedruk vanwege alternatieve vaste en draadloze infrastructuren, effectieve garanties voor niet-discriminerende toegang en het bestaande niveau van concurrentie in de retailhandel op het gebied van prijs, keuze en kwaliteit. Deze laatste afweging bepaalt uiteindelijk de voordelen voor de eindgebruikers. Bijvoorbeeld kunnen nationale regelgevende instanties bij het verrichten van hun individuele analyse overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 2002/21/EG en onverminderd de vaststelling van aanmerkelijke marktmacht en de toepassing van het EU-mededingingsrecht, van oordeel zijn dat waar er twee vaste NGA-netwerken bestaan, de marktomstandigheden voldoende concurrerend zijn om netwerken tot netwerkverbetering aan te zetten en om een ontwikkeling naar het aanbieden van ultrasnelle diensten in gang te zetten, hetgeen een van de belangrijke parameters is voor concurrentie op detailhandelniveau. [Am. 36] (39) Het is te verwachten dat de toegenomen concurrentie binnen de interne markt na verloop van tijd zal leiden tot een vermindering van sectorspecifieke regulering op basis van marktanalyses. Een van de resultaten van de voltooiing van de interne markt is immers een grotere tendens naar daadwerkelijke mededinging op de relevante markten, met ex-post toepassing van het mededingingsrecht dat in toenemende mate toereikend wordt geacht om de marktwerking te garanderen. Met het oog op juridische transparantie en voorspelbaarheid van grensoverschrijdende regelgeving moeten duidelijke en bindende criteria worden verstrekt over de manier waarop moet worden beoordeeld of een markt nog steeds het opleggen van ex-ante regelgevende verplichtingen rechtvaardigt, waarbij wordt verwezen naar het voortbestaan van knelpunten en het vooruitzicht op concurrentie, met name infrastructuurconcurrentie, en de concurrentieomstandigheden op retailniveau op basis van parameters als prijs, keuze en kwaliteit, wat uiteindelijk relevant is voor de eindgebruikers en voor het wereldwijde concurrentievermogen van de Europese economie. Dit moet de basis vormen voor opeenvolgende herzieningen van de lijst van markten die voor ex- ante regelgeving in aanmerking komen en moet nationale regelgevers helpen hun inspanningen te richten op gebieden waar de concurrentie nog niet effectief is en om dit op convergerende wijze te doen. De invoering van een echte interne markt voor elektronische communicatie kan bovendien van invloed zijn op de geografische omvang van de markten, zowel voor sectorspecifieke regelgeving op basis van concurrentiebeginselen als voor de toepassing van het mededingingsrecht zelf. (40) Verschillen in de nationale tenuitvoerlegging van sectorspecifieke regels voor bescherming van eindgebruikers vormen ernstige belemmeringen voor de interne digitale markt, met name in de vorm van hogere kosten voor naleving van regelgeving door aanbieders van elektronische communicatie die hun diensten ook in andere lidstaten willen aanbieden. Bovendien ondermijnt de fragmentatie en onzekerheid over het niveau van bescherming dat in de verschillende lidstaten wordt geboden, het vertrouwen van de eindgebruikers die afgeschrikt worden van de aankoop van elektronische-communicatiediensten in het buitenland. Om de doelstelling van de Unie inzake opheffing van belemmeringen voor de interne markt te bereiken moeten de bestaande, uiteenlopende nationale wettelijke maatregelen worden vervangen door een enkele en volledig geharmoniseerde reeks sectorspecifieke regels die een hoogwaardige bescherming van eindgebruikers creëert. Een dergelijke volledige harmonisatie van de wettelijke bepalingen mag de aanbieder van elektronische communicatie niet verhinderen de eindgebruiker contractuele regelingen aan te bieden die verder gaan dan dit niveau van bescherming. [Am. 37] (41) Aangezien Deze verordening slechts bepaalde sectorspecifieke regels harmoniseert, mag zij geen afbreuk doen aan de algemene regels inzake consumentenbescherming zoals vastgesteld door Uniewetgeving en ten uitvoer gelegd in nationale wetgeving. [Am. 38] (42) Waar de bepalingen in de hoofdstukken 4 en 5 van deze verordening betrekking hebben op eindgebruikers, gelden deze bepalingen niet alleen voor consumenten maar ook voor andere categorieën van eindgebruikers, met name micro-ondernemingen. Op individueel verzoek moeten andere zakelijke eindgebruikers dan consumenten middels een individueel contract kunnen afwijken van bepaalde regels. [Am. 39] (43) De voltooiing van de interne markt voor elektronische communicatie vereist tevens het wegnemen van belemmeringen voor eindgebruikers met betrekking tot de toegang tot elektronische-communicatiediensten binnen de Unie. Overheidsdiensten mogen daarom geen belemmeringen voor grensoverschrijdende aanschaf van deze diensten opwerpen of in stand houden. Aanbieders van elektronische-communicatiediensten aan het publiek mogen eindgebruikers de toegang niet ontzeggen of beperken of hen discrimineren op grond van hun nationaliteit of lidstaat van verblijf. Differentiatie moet echter mogelijk zijn op basis van objectief gerechtvaardigde verschillen in kosten, risico’s en marktomstandigheden zoals variaties binnen de vraag en prijsstelling van concurrenten. (44) Er blijven zeer aanzienlijke prijsverschillen bestaan, zowel voor vaste als mobiele communicatie, tussen spraak- en sms-communicatie in eigen land en communicatie die in een andere lidstaat wordt afgegeven. Hoewel er aanzienlijke verschillen bestaan tussen landen, aanbieders en tariefpakketten en tussen vaste en mobiele diensten, blijft dit zwakkere consumenten treffen en blijft dit de naadloze communicatie binnen de Unie hinderen. Dit gebeurt ondanks een zeer sterke daling en convergentie in absolute zin van afgiftetarieven in de verschillende lidstaten en de lage prijzen op de doorvoermarkten. Bovendien moet de overgang naar een volledige IP-omgeving voor elektronische communicatie te zijner tijd een extra kostenbesparing teweegbrengen. Elk belangrijk verschil in de retailtarieven tussen binnenlandse langeafstandscommunicatie, dit zijn andere gesprekken dan die welke plaatsvinden binnen een lokale zone zoals aangegeven door een geografische nummercode in het nationale nummerplan, en vaste communicatie die in een ander lidstaat wordt afgegeven, moet daarom worden gerechtvaardigd op basis van objectieve criteria. De retailtarieven voor internationale mobiele communicatie mogen niet hoger liggen dan de Europese gereguleerde spraak- en sms-tarieven voor roaminggesprekken en sms-berichten, zoals beschreven in Verordening (EU) nr. 531/2012, behalve wanneer gerechtvaardigd op basis van objectieve criteria. Dergelijke criteria kunnen extra kosten en een redelijke marge hierop omvatten. Andere objectieve factoren kunnen betrekking hebben op verschillen in de desbetreffende prijselasticiteit en de gemakkelijke beschikbaarheid voor alle eindgebruikers van alternatieve tarieven van aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek, die tegen weinig of geen extra kosten grensoverschrijdende communicatie binnen de EU bieden, of van diensten van de informatiemaatschappij met vergelijkbare functies, op voorwaarde dat eindgebruikers door hun aanbieders actief over dergelijke alternatieven worden geïnformeerd. [Am. 40] (45) De afgelopen decennia heeft het internet zich ontwikkeld tot een open platform voor innovatie met lage drempels voor eindgebruikers gebruikers , aanbieders van inhoud en toepassingen en aanbieders van internettoegang. Het beginsel van "netneutraliteit" binnen het open internet houdt in dat al het verkeer gelijk wordt behandeld, zonder discriminatie, beperking of inmenging, ongeacht afzender, ontvanger, type, inhoud, apparatuur, dienst of toepassing. Het open karakter van het internet is, zoals door het Europees Parlement vermeld in zijn resolutie van 17 november 2011 over het open internet en netneutraliteit in Europa (17) , een essentiële aanjager geweest voor concurrentievermogen, economische groei, sociale ontwikkeling en innovatie – die heeft geleid tot spectaculaire ontwikkelingen op het vlak van onlinetoepassingen, -inhoud en -diensten – en dus ook van de groei in het aanbod van en de vraag naar inhoud en diensten, en heeft tevens gefungeerd als een cruciale versneller in het vrije verkeer van kennis, ideeën en informatie, ook in landen waar de toegang tot onafhankelijke media beperkt is. Het bestaande regelgevingskader is gericht op de bevordering van de mogelijkheden voor eindgebruikers gebruikers om toegang te verkrijgen tot informatie en deze informatie te delen en toepassingen en diensten van hun keuze te gebruiken. Onlangs is uit het verslag van het Berec) inzake verkeersbeheerpraktijken van mei 2012 en uit een studie in opdracht van het uitvoerend agentschap voor consumenten en gezondheid van december 2012 over de werking van de markt van internettoegang en het verstrekken van deze toegang uit het oogpunt van de consument echter gebleken dat een groot aantal eindgebruikers gebruikers af te rekenen heeft met verkeersbeheerpraktijken die specifieke toepassingen blokkeren of vertragen. Deze trends vereisen duidelijke regels op EU-niveau om het open internet te handhaven en om fragmentatie als gevolg van uiteenlopende maatregelen van afzonderlijke lidstaten te voorkomen. [Am. 41] (46) De vrijheid van eindgebruikers gebruikers om toegang te verkrijgen tot informatie, wettige inhoud, toepassingen en diensten en om deze informatie te verspreiden, is afhankelijk van de naleving van het recht van de Unie en van overeenstemmende nationale wetgeving. Deze verordening bepaalt de limieten voor eventuele beperkingen van deze vrijheid door aanbieders van elektronische communicatie maar doet geen afbreuk aan andere wetgeving van de Unie , met inbegrip van auteursrechtelijke regels en Richtlijn 2000/31/EG . [Am. 42] (47) Op een open internet mogen aanbieders van elektronische communicatie internettoegangsdiensten binnen contractueel overeengekomen begrenzingen op datavolume en snelheden voor internetdiensten bepaalde inhoud, applicaties of diensten of specifieke soorten daarvan niet blokkeren, vertragen, reduceren of discrimineren, met uitzondering van een beperkt aantal redelijke verkeersbeheersmaatregelen. Dergelijke maatregelen dienen technisch noodzakelijk, transparant, evenredig en niet-discriminerend te zijn. Redelijk verkeersbeheer omvat de preventie of belemmering van ernstige misdrijven, waaronder vrijwillige acties van aanbieders om de toegang tot en de verspreiding van kinderporno te voorkomen. Het minimaliseren van de effecten Het aanpakken van netwerkcongestie moet worden beschouwd als redelijk toegestaan , op voorwaarde dat de netwerkcongestie slechts tijdelijk is of zich in uitzonderlijke omstandigheden voordoet. De nationale regelgevende instanties moeten kunnen eisen dat een aanbieder aantoont dat gelijke behandeling van het verkeer aanzienlijk minder efficiënt is. [Am. 43] (47 bis) Deze verordening laat Richtlijn 2002/58/EG onverlet. [Am. 44] (48) Op volume gebaseerde tarieven moeten verenigbaar met het beginsel van het open internet worden geacht wanneer eindgebruikers gebruikers een tarief kunnen kiezen dat met hun normale dataverbruik overeenstemt, en dit op basis van duidelijke, transparante en expliciete informatie over de voorwaarden en de gevolgen van een dergelijke keuze. Tegelijkertijd moeten deze tarieven de aanbieders van elektronische communicatie internettoegangsdiensten in staat stellen de netwerkcapaciteit beter aan te passen aan de verwachte datavolumes. Het is essentieel dat de eindgebruikers gebruikers volledig worden geïnformeerd alvorens in te stemmen met datavolume- of snelheidsbeperkingen en de toepasselijke tarieven, dat zij hun verbruik te allen tijde kunnen volgen en, indien gewenst, gemakkelijk uitbreidingen van de beschikbare datavolumes kunnen krijgen. [Am. 45] (49) Onder eindgebruikers is ook Het moet mogelijk zijn te voorzien in de vraag van gebruikers naar diensten en toepassingen die van aanbieders van elektronische communicatie of van de aanbieders van inhoud, toepassingen of diensten een hoger niveau van gegarandeerde kwaliteit van dienstverlening vergen. Dergelijke diensten kunnen onder meer bestaan uit het uitzenden van omroepprogramma’s via het internetprotocol (IP-TV) , videoconferenties en bepaalde toepassingen binnen de gezondheidszorg. Eindgebruikers Gebruikers moeten daarom ook vrij zijn om met aanbieders van internettoegangsdiensten, aanbieders van elektronische communicatie of aanbieders van inhoud, toepassingen of diensten overeenkomsten aan te gaan inzake het leveren van gespecialiseerde diensten met een verbeterde kwaliteit van dienstverlening. Wanneer dergelijke overeenkomsten met de aanbieder van internettoegang worden gesloten, moet die aanbieder ervoor zorgen dat de dienst met een verbeterde kwaliteit geen materiële schade toebrengt aan de algemene kwaliteit van de internettoegang. Bovendien mogen verkeersbeheersmaatregelen niet worden toegepast op een manier die onderscheid maakt tussen concurrerende diensten. [Am. 46] (50) Verder is er vraag van aanbieders van inhoud, toepassingen en diensten naar levering van doorgiftediensten op basis van flexibele kwaliteitsparameters, met inbegrip van lagere niveaus van voorrang voor niet-tijdsgevoelig verkeer. De mogelijkheid dat aanbieders van inhoud, toepassingen en diensten met aanbieders van elektronische communicatie over een dergelijke flexibiliteit van de dienstniveaus kunnen onderhandelen, is kan ook noodzakelijk zijn om gespecialiseerde bepaalde diensten te kunnen leveren en zal naar verwachting een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van nieuwe diensten zoals M2M-communicatie (machine-to-machine). Tegelijkertijd moeten deze regelingen aanbieders van elektronische communicatie in staat stellen een beter evenwicht in het verkeer te bereiken en netwerkcongestie te voorkomen. Aanbieders van inhoud, toepassingen en diensten en aanbieders van elektronische communicatie moeten daarom ook in de toekomst vrij zijn om gespecialiseerde dienstverleningsovereenkomsten met vastgestelde kwaliteitsniveaus te sluiten, zolang deze overeenkomsten de algemene kwaliteit van internettoegangsdiensten niet in wezen schaden. [Am. 239] (51) Nationale regelgevende instanties spelen een essentiële rol om te waarborgen dat eindgebruikers deze vrijheid van open internettoegang daadwerkelijk kunnen uitoefenen. Daartoe moeten regelgevende instanties toezicht- en rapportageverplichtingen hebben en moeten zij verzekeren dat aanbieders van internettoegangsdiensten, andere aanbieders van elektronische communicatie en andere dienstverleners hun verplichtingen naleven en niet-discriminerende, hoogwaardige internettoegangsdiensten beschikbaar stellen, zonder dat deze worden aangetast door gespecialiseerde diensten. Wanneer zij oordelen over de mogelijke algemene aantasting van internettoegangsdiensten, moeten nationale regelgevende instanties rekening houden met kwaliteitsparameters als timing en betrouwbaarheid (wachttijden of “latency”, spreiding in tijdsvertraging of "jitter", pakketverlies), niveau en gevolgen van netwerkcongestie, reële snelheden ten opzichte van geadverteerde snelheden, performantie de prestaties van internettoegangsdiensten in vergelijking met gespecialiseerde kwalitatief hoogwaardige diensten en kwaliteit zoals ervaren door eindgebruikers. Nationale regelgevende instanties moeten klachtenprocedures instellen die voorzien in doeltreffende, eenvoudige en direct beschikbare verhaalmechanismen voor eindgebruikers en moeten de bevoegdheid krijgen om aanbieders van internettoegangsdiensten, andere aanbieders van elektronische communicatie en andere dienstverleners gezamenlijk of individueel minimumeisen voor kwaliteit van dienstverlening op te leggen als dit nodig is om algemene aantasting/verslechtering van de kwaliteit van de internettoegangsdiensten te voorkomen. [Am. 240] (52) Maatregelen om een betere transparantie en vergelijkbaarheid te verzekeren van prijzen, tarieven, voorwaarden en parameters voor kwaliteit van dienstverlening, waaronder de elementen die specifiek zijn voor internettoegangsdiensten, moeten de eindgebruikers beter in staat stellen hun keuze van aanbieders te optimaliseren en aldus volledig profijt te hebben van de concurrentie. Een vrijwillige certificeringsregeling voor interactieve vergelijkingswebsites, gidsen of soortgelijke instrumenten moet onafhankelijk zijn van alle aanbieders van elektronische communicatie, in eenvoudige en duidelijke taal gesteld zijn, van volledige en actuele informatie gebruik maken, betrouwbaar en toegankelijk zijn overeenkomstig de Web Content Accessibility Guidelines 2.0 en een doeltreffende procedure voor klachtenbehandeling hebben. [Am. 49] (53) Eindgebruikers moeten adequaat worden geïnformeerd over de prijs en het soort aangeboden dienst voordat zij een dienst aankopen. Deze informatie moet tevens onmiddellijk voordat de verbinding van het gesprek tot stand komt, duidelijk worden vermeld indien een oproep naar een specifiek nummer of dienst gebonden is aan bepaalde prijsvoorwaarden, zoals in het geval van betaalnummers die vaak een speciaal tarief hebben. Wanneer deze verplichting voor de dienstverlener onevenredig is ten aanzien van de duur en de kostprijs van de tariefinformatie in vergelijking met de gemiddelde gespreksduur en het prijsrisico voor de eindgebruiker, kan de nationale regelgevende instantie een afwijking verlenen. Eindgebruikers moeten tevens worden geïnformeerd wanneer een gratis telefoonnummer extra kosten meebrengt. [Am. 50] (54) Aanbieders van elektronische-communicatiediensten moeten hun eindgebruikers onder andere adequaat informeren over hun diensten en tarieven, parameters voor de kwaliteit van dienstverlening, toegang tot noodhulpdiensten en eventuele beperkingen, en de keuze van diensten en producten voor gehandicapten. In geval van tariefplannen met een vooraf bepaald communicatievolume moeten aanbieders van elektronische-communicatiediensten ook informatie verstrekken over de mogelijkheid voor consumenten en andere eindgebruikers die daarom verzoeken, om ongebruikt volume van de voorgaande factureringsperiode over te dragen naar de lopende factureringsperiode. Deze informatie moet op een duidelijke en transparante manier worden aangeboden en afgestemd zijn op de lidstaten waar de diensten worden verricht, en moet worden geactualiseerd in geval van wijzigingen. Aanbieders moeten van deze informatieverplichtingen worden vrijgesteld voor aanbiedingen waarover individueel wordt onderhandeld. [Am. 51] (55) Beschikbaarheid van vergelijkbare informatie over producten en diensten is cruciaal om eindgebruikers in staat te stellen een onafhankelijke beoordeling van de offertes te maken. De ervaring leert dat de beschikbaarheid van betrouwbare en vergelijkbare informatie het vertrouwen van de eindgebruiker in het gebruik van de diensten verhoogt en leidt tot een grotere bereidheid tot het maken van een keuze. (56) Contracten zijn een belangrijk middel om eindgebruikers een hoge mate van transparantie en rechtszekerheid te geven. Aanbieders van elektronische communicatie moeten eindgebruikers duidelijke en begrijpelijke informatie bieden over alle essentiële elementen van het contract, voordat de eindgebruiker aan dit contract gebonden is. Deze informatie is verplicht en mag niet worden gewijzigd, behalve na latere instemming van zowel de eindgebruiker als de aanbieder. De Commissie en een aantal nationale regelgevende instanties hebben onlangs aanzienlijke verschillen geconstateerd tussen de geadverteerde snelheid van internettoegangsdiensten en de snelheid die uiteindelijk beschikbaar is voor de eind gebruikers. Aanbieders van elektronische communicatiediensten moeten eind gebruikers daarom vóór het sluiten van het contract informeren over de snelheid en andere kwaliteitsparameters die zij op de hoofdlocatie van de eind gebruiker realistisch kunnen leveren. Voor vaste en mobiele dataverbindingen is de normaal beschikbare snelheid de snelheid van een communicatiedienst die de consument de meeste tijd mag verwachten wanneer hij, ongeacht het tijdstip, van die dienst gebruik wil maken. De normaal beschikbare snelheid dient te worden afgeleid van geraamde snelheidsbandbreedtes, gemiddelde snelheden, de snelheid tijdens piekuren en de minimumsnelheid. De methodologie dient in richtsnoeren van het Berec te worden vastgelegd en moet regelmatig worden herzien en geactualiseerd, uitgaande van de ontwikkeling van de technologie en de infrastructuur. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat aanbieders de eindgebruikers toegang geven tot vergelijkbare informatie over de dekkingsgraad van de mobiele netwerken, met inbegrip van de verschillende technologieën in hun lidstaat, voordat het contract wordt gesloten, zodat de eindgebruiker met kennis van zaken een koopbeslissing kan nemen. [Am. 52] (57) Met betrekking tot de eindapparatuur moeten contracten eventuele beperkingen vermelden die door de aanbieder van elektronische communicatie worden opgelegd inzake het gebruik van de apparatuur, bijvoorbeeld door middel van de vergrendeling van de sim-kaart van mobiele apparaten (“sim-locking”) en andere kosten bij de opzegging van het contract vóór de overeengekomen einddatum. Er mogen geen kosten worden aangerekend na het verstrijken van de overeengekomen contractduur. In contracten dient ook te worden vermeld welk soort aftersalesdiensten, onderhoudsdiensten en klantondersteuningsdiensten er worden verstrekt. Waar mogelijk, dient daarbij ook op verzoek technische informatie te worden verstrekt over de goede werking van de door de eindgebruiker gekozen eindapparatuur. Mits geen technische onverenigbaarheid is vastgesteld, dient die informatie kosteloos te worden verstrekt. [Am. 53] (58) Om zeer hoge rekeningen voor alle postpaid-diensten te voorkomen moeten eindgebruikers maximumbedragen gebruikers een vooraf bepaald maximumbedrag kunnen vaststellen voor hun verbruikskosten voor gesprekken en internettoegangsdiensten. Deze faciliteit dient gratis te zijn, en er moet een passende melding zijn omvatten bij het naderen van de limiet, die nadien opnieuw kan worden geraadpleegd. Bij het bereiken van de limiet kunnen de eindgebruikers niet langer diensten ontvangen of daarvoor kosten aangerekend krijgen, tenzij dit uitdrukkelijk met de leverancier overeenkomen is en zij om verdere levering verzoeken. [Am. 54] (58 bis) Verwerking van persoonsgegevens als bedoeld in de Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van maatregelen inzake de Europese interne markt voor elektronische communicatie en om een connectief continent tot stand te brengen moet voldoen aan Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (18) , die van toepassing is op de verwerking van persoonsgegevens in de lidstaten uit hoofde van deze verordening en onder het toezicht van de bevoegde instanties van de lidstaten, met name de onafhankelijke overheidsinstanties die door de lidstaten zijn aangewezen, alsmede aan Richtlijn 2002/58/EG. [Am. 55] (58 ter) De verwerking van persoonsgegevens als bedoeld in de verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van maatregelen inzake de Europese interne markt voor elektronische communicatie en om een connectief continent tot stand te brengen moet in overeenstemming zijn met Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (19) . [Am. 56] (59) Uit de ervaringen van de lidstaten en uit een recente studie in opdracht van het uitvoerend agentschap voor consumenten en gezondheid is gebleken dat lange contractperioden en automatische of stilzwijgende verlengingen van contracten een ernstige belemmering vormen voor het overstappen naar een andere aanbieder. Het is dus wenselijk dat eindgebruikers hun contract zes maanden na de sluiting kosteloos kunnen opzeggen. In een dergelijk geval kan de eindgebruiker worden verzocht om de aanbieder te compenseren voor de restwaarde van gesubsidieerde eindapparatuur of de waarde pro rata temporis van andere promoties. Contracten die stilzwijgend zijn verlengd, moeten met één maand opzegtermijn kunnen worden beëindigd. [Am. 57] (60) Elke belangrijke wijziging van de door de aanbieder opgelegde contractvoorwaarden ten nadele van de eindgebruiker, bijvoorbeeld met betrekking tot kosten, tarieven, datavolumebeperkingen, datasnelheden, dekking of verwerking van persoonsgegevens, moet de eindgebruiker het recht geven om het contract kosteloos op te zeggen. (61) Bundels bestaande uit elektronische communicatie en andere diensten, zoals lineaire omroepdiensten, komen steeds vaker voor en vormen een belangrijk onderdeel van de concurrentie. Wanneer uiteenlopende contractregels voor de opzegging van de overeenkomst van toepassing zijn op de verschillende diensten van deze bundels, worden de eindgebruikers effectief verhinderd om naar concurrerende aanbiedingen voor de hele bundel of delen hiervan over te stappen. De bepalingen van deze verordening met betrekking tot het opzeggen van de overeenkomst en het overstappen moet daarom op alle onderdelen van een dergelijke bundel van toepassing zijn. (62) Om volledig van de concurrerende omgeving te profiteren, moeten eindgebruikers in staat zijn om weloverwogen keuzes te maken en op een andere aanbieder over kunnen stappen wanneer dit in hun belang is. Eindgebruikers moeten dan ook kunnen overstappen zonder gehinderd te worden door juridische, technische of procedurele belemmeringen, zoals contractvoorwaarden en kosten. Nummeroverdraagbaarheid leidt tot aanzienlijk meer keuzevrijheid voor de consument en tot effectieve concurrentie. De operatie moet zo snel mogelijk worden uitgevoerd zodat het nummer binnen één werkdag na de sluiting van de overeenkomst tot overdracht van het nummer daadwerkelijk wordt geactiveerd. Vereffening van openstaande facturen mag geen voorwaarde zijn om een verzoek om overdracht uit te voeren. (63) Om de toepassing van one-stopshops te bevorderen en om de ervaring van een naadloze overstap voor eindgebruikers te vergemakkelijken, moet het overstapproces door dient het Berec te worden gemachtigd tot het vaststellen van richtsnoeren waarin de respectieve verantwoordelijkheden van de ontvangende en de overdragende aanbieder van elektronische communicatie bij het overstap- en overdrachtsproces worden geleid. vastgesteld en er onder meer voor wordt gezorgd dat de overdragende aanbieder van elektronische communicatie mag het overdrachtsproces niet vertragen of hinderen. Er moet op zo groot mogelijke schaal gebruik worden gemaakt van geautomatiseerde processen en vertraagt of hindert, dat het proces zo veel mogelijk wordt geautomatiseerd en er een hoog niveau van bescherming van persoonsgegevens wordt gewaarborgd. In deze richtsnoeren moet ook worden ingegaan op de vraag hoe de continuïteit in de ervaring van eindgebruikers kan worden gewaarborgd. , onder meer door middel van identificatoren als e-mailadressen, bijvoorbeeld door de mogelijkheid om te kiezen voor een faciliteit die e-mailberichten doorstuurt . Beschikbaarheid van transparante, accurate en tijdige informatie over de overstap moet het vertrouwen van de eindgebruiker in de overstap verhogen en zijn bereidheid verhogen om actief deel te nemen aan de concurrentie. [Am. 58] (64) Contracten met overdragende aanbieders van elektronische communicatie moeten na de overstap automatisch, zonder bijkomende stappen vanwege de eindgebruiker, worden geannuleerd. In geval van prepaid-diensten moet het niet uitgegeven creditsaldo aan de overstappende consument worden terugbetaald. [Am. 59] (65) Eindgebruikers moeten continuïteit ervaren wanneer belangrijke identificatiemiddelen zoals e-mailadressen veranderen. Voor dit doel en om ervoor te zorgen dat e-mailberichten niet verloren gaan, moeten eindgebruikers de mogelijkheid hebben om kosteloos te kiezen voor een e-maildoorstuurfaciliteit, aangeboden door de aanbieder van internettoegangsdiensten, ingeval de eindgebruiker een e-mailadres via de overdragende aanbieder heeft. [Am. 60] (66) De bevoegde nationale autoriteiten kunnen de algemene processen voor nummeroverdraagbaarheid en overstappen bepalen, rekening houdend met de technologische ontwikkeling en de behoefte aan een snel, efficiënt en consumentvriendelijk overstapproces. De bevoegde nationale autoriteiten moeten de mogelijkheid hebben evenredige maatregelen te nemen om de eindgebruikers tijdens het overstapproces op een adequate manier te beschermen, met inbegrip van passende sancties om risico’s van misbruik of vertragingen waarbij eindgebruikers zonder hun instemming naar een andere aanbieder worden overgeschakeld, te minimaliseren. Zij moeten in dergelijke gevallen eveneens een mechanisme voor automatische vergoeding van de eindgebruiker kunnen instellen. (67) De nationale regelgevende instanties moeten doeltreffende maatregelen kunnen nemen om toe te zien op de naleving van deze verordening en om deze te handhaven en zij moeten ook bevoegdheid krijgen om financiële of administratieve sancties op te leggen in geval van schending van de verordening. (68) Om rekening te kunnen houden met markt- en technische ontwikkelingen dient aan de Commissie de bevoegdheid te worden gedelegeerd om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen met betrekking tot de aanpassing van de bijlagen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens de voorbereiding passend overleg pleegt, onder meer met deskundigen. Bij het voorbereiden en opstellen van gedelegeerde handelingen dient de Commissie erop toe te zien dat de desbetreffende documenten gelijktijdig, tijdig en op passende wijze bij het Europees Parlement en de Raad worden ingediend. [Am. 61] (69) Om eenvormige omstandigheden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen , dienen aan de Commissie de uitvoerende bevoegdheden worden overgedragen met betrekking tot het besluit waarbij lidstaten ertoe worden verplicht hun plannen voor naleving aan te passen aan een gemeenschappelijk tijdrooster voor het verlenen van gebruiksrechten en het toestaan van daadwerkelijk gebruik. (70) De uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot de harmonisatie en coördinatie met betrekking tot vergunning van het radiospectrum, kenmerken van draadloze toegangspunten met een klein bereik , coördinatie tussen lidstaten voor wat betreft de toewijzing van radiospectrum en methodologische regels met betrekking tot Europese virtuele toegangsproducten en de vrijwaring van internettoegang en redelijk verkeersbeheer en kwaliteit van dienstverlening , en redelijkgebruikcriteria moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (20) . [Am. 62] (71) Om de samenhang tussen het doel en de benodigde maatregelen om de interne markt voor elektronische communicatie op grond te voldoen aan de doelstellingen van deze verordening en een aantal specifieke bestaande wettelijke bepalingen te waarborgen en om belangrijke elementen van de evoluerende reguleringspraktijk te weerspiegelen , moeten Richtlijnen 2002/21/EG, 2002/20/EG, 2002/22/EG, Verordening (EU) nr. 531/2012 en Verordening (EG) nr. 1211/2009, alsmede Besluit nr. 243/2012/EU worden aangepast. Dit houdt het voorschrift in dat Richtlijn 2002/21/EG en de bijbehorende richtlijnen in overeenstemming met deze verordening moeten worden gelezen, alsmede de introductie van versterkte bevoegdheden van de Commissie om de samenhang van corrigerende maatregelen voor Europese aanbieders van elektronische communicatie met aanmerkelijke marktmacht in de context van het Europese raadplegingsmechanisme te waarborgen, de harmonisatie in van de criteria die gebruikt worden bij de definitie van de relevante markten en bij de beoordeling van de concurrentie, de aanpassing van het kennisgevingssysteem uit hoofde van Richtlijn 2002/20/EG in het licht van de EU-machtiging alsook de intrekking van bepalingen betreffende de voorwaarden inzake minimale harmonisatie van de eindgebruikersrechten waarin Richtlijn 2002/22/EG voorziet, die redundant zijn geworden vanwege de volledige harmonisatie waarin deze verordening voorziet. [Am. 63] (72) De mobiele communicatiemarkt binnen de Unie blijft gefragmenteerd, zonder mobiel netwerk dat alle lidstaten dekt. Als gevolg daarvan moeten roamingaanbieders van een aanbieder in de bezochte lidstaat roamingdiensten afnemen wanneer zij aan hun binnen de Unie reizende binnenlandse klanten mobiele communicatiediensten willen aanbieden. Deze wholesaletarieven vormen een aanzienlijke belemmering voor het aanbieden van roamingdiensten op een prijsniveau dat met binnenlandse mobiele diensten overeenstemt. Daarom moeten verdere maatregelen worden genomen om het verlagen van deze kosten te vergemakkelijken. Commerciële of technische overeenkomsten tussen roamingaanbieders die een virtuele uitbreiding van hun netwerkdekking over de gehele Unie mogelijk maken, bieden de mogelijkheid om de wholesalekosten te internaliseren. Om passende stimulansen te bieden moeten een aantal wettelijke verplichtingen zoals vastgesteld in Verordening (EG) nr. 531/2012 van het Europees Parlement en de Raad (21) worden aangepast. Met name de verplichting van binnenlandse aanbieders om hun klanten in staat te stellen spraak-, sms-, en dataroamingdiensten via een alternatieve roamingaanbieder af te nemen, mag niet op deze aanbieders van toepassing zijn wanneer roamingaanbieders door hun eigen netwerken of door middel van bilaterale of multilaterale roamingovereenkomsten ervoor zorgen dat hun klanten in de Unie automatisch roamingtarieven tegen het niveau van binnenlandse tarieven aangeboden, onder voorbehoud van een overgangsperiode waarin deze toegang reeds is verleend. [Am. 64] (73) Met bilaterale of multilaterale roamingovereenkomsten kan een mobiele aanbieder roaming van zijn binnenlandse klanten op netwerken van partners behandelen als diensten die in aanzienlijke mate evenwaardig zijn aan de levering van diensten aan deze klanten op zijn eigen netwerken, hetgeen een merkbare weerslag heeft op zijn retailprijzen voor een dergelijke virtuele on-netdekking in de EU. Een dergelijke regeling op wholesaleniveau kan de ontwikkeling van nieuwe roamingproducten mogelijk maken, waardoor de keuze en concurrentie op retailniveau toeneemt. [Am. 65] (74) De Digitale Agenda voor Europa en Verordening nr. 531/2012 stellen als beleidsdoel dat het verschil tussen roaming- en binnenlandse tarieven nul moet benaderen. In de praktijk vereist dit dat consumenten die in een van de breed waarneembare categorieën van binnenlandse consumptie vallen, geïdentificeerd aan de hand van diverse in de binnenlandse detailhandel aangeboden pakketten van een van de partijen, in volle vertrouwen het typische binnenlandse consumptiepatroon dat verbonden is aan hun respectieve binnenlandse verbruikspakket, moeten kunnen voortzetten wanneer zij van tijd tot tijd binnen de Unie reizen, zonder dat er extra kosten boven op hun binnenlands verbruik komen. Deze brede categorieën kunnen worden geïdentificeerd aan de hand van de bestaande handelspraktijk, bijvoorbeeld door verwijzing naar het onderscheid in de binnenlandse detailhandel tussen prepaid- en postpaid-klanten, GSM only-pakketten (die gesprekken en tekstberichten inhouden); pakketten die aangepast zijn aan verschillende consumptievolumes; pakketten voor zakelijk gebruik en voor consumenten; pakketten in de kleinhandel die prijzen per verbruikte eenheid (bijvoorbeeld belminuten, megabytes aan data) hanteren of die een hoeveelheid eenheden aanbieden (bijvoorbeeld gespreksminuten, megabytes van dataverkeer) en ongeacht het werkelijke verbruik in een forfaitaire vergoeding voorzien. De diversiteit van de tariefschema's en -pakketten in de detailhandel waarover de klanten op de binnenlandse mobiele markten in de Unie beschikken, voldoet aan de wisselende behoeften van de eindgebruiker binnen een concurrerende markt. Deze flexibiliteit op de binnenlandse markten moet tevens haar weerslag vinden op de roamingmarkt binnen de Unie, waarbij rekening moet worden gehouden met het feit dat de vraag van roamingaanbieders naar wholesale-inputs van onafhankelijke netwerkaanbieders in verschillende lidstaten nog steeds een reden kan zijn om limieten inzake redelijk gebruik op te leggen indien voor dit verbruik van roamingdiensten binnenlandse tarieven worden toegepast. [Am. 66] (75) Hoewel het in de eerste plaats aan de roamingaanbieders zelf is om het redelijke karakter te bepalen van de volumes inschatten van de gesprekken, sms en data in roamingverkeer die onder het binnenlandse tarief vallen, moeten mogen ze, onverminderd afschaffing van de retailroamingtarieven vóór 15 december 2015, een "redelijkgebruikclausule" toepassen op het gebruik van gereguleerde retailroamingdiensten die worden aangeboden tegen het geldende binnenlandse prijsniveau middels verwijzing naar redelijkgebruikcriteria. Deze criteria worden op zodanige wijze toegepast dat consumenten in alle vertrouwen hun gebruikelijke binnenlandse consumptiepatroon dat bij hun respectieve binnenlandse retailpakket hoort, tijdens periodieke reizen binnen de Unie kunnen voortzetten. De nationale regelgevende instanties moeten de toepassing van deze redelijke gebruikslimieten redelijkgebruiklimieten door de roamingaanbieders controleren en moeten zij ervoor zorgen dat deze limieten in de contracten uitdrukkelijk worden gedefinieerd aan de hand van gedetailleerde kwantitatieve informatie, in termen die begrijpelijk en transparant zijn voor de klanten. Daarbij moeten de regelgevende instanties zoveel mogelijk rekening houden met de desbetreffende richtsnoeren van het Berec , op basis van de resultaten van een openbare raadpleging, voor de toepassing van redelijkgebruikcriteria in door roamingaanbieders aangeboden retailovereenkomsten . In zijn richtsnoeren moet het Berec de verschillende gebruikspatronen identificeren, gebaseerd op de achterliggende trends in spraak-, data- en sms-verkeer op EU-niveau en de evolutie van de verwachtingen ten aanzien van met name het draadloze dataverbruik. De tariefplafonds voor het maximale Eurotarief blijven tot het verlopen van Verordening (EU) nr. 531/2012 dienen als preventief plafond voor de tarieven voor gebruik na overschrijding van redelijkgebruiklimieten. [Am. 67] (76) Teneinde duidelijkheid en rechtszekerheid te verschaffen, moet de datum van 15 december 2015 worden vastgesteld voor de definitieve afschaffing van retailroamingtoeslagen, die is begonnen met Verordening (EG) nr. 717/2007 van het Europees Parlement en de Raad (22) . Voorts moet het dankzij de aanzienlijke daling in het recente verleden van moet de Commissie, voorafgaand aan die definitieve afschaffing van retailtoeslagen, vóór 30 juni 2015 verslag uitbrengen over eventuele noodzakelijke wijzigingen op de wholesaletarieven of wholesalemarktmechanismen, waarbij ook de mobiele afgiftetarieven voor roaming in de de gehele Unie nu mogelijk worden de extra roamingkosten voor inkomende gesprekken af te schaffen in aanmerking worden genomen . [Am. 68] (77) Om de activiteiten van Berec stabiliteit en strategisch leiderschap te verlenen, moet de raad van regelgevers vertegenwoordigd worden door een voltijdse voorzitter, die door de raad van regelgevers wordt benoemd op basis van zijn verdiensten, vaardigheden, kennis van de elektronische-communicatiemarkten en de spelers daarvan, en zijn ervaring op het gebied van toezicht en regulering, na een open selectieprocedure die door de raad van regelgevers wordt georganiseerd en beheerd met bijstand van de Commissie. Voor de aanwijzing van de eerste voorzitter van de raad van regelgevers moet de Commissie onder meer een lijst van kandidaten opstellen op basis van verdiensten, vaardigheden, kennis van de elektronische-communicatiemarkten en de spelers hiervan, en ervaring op het gebied van toezicht en regulering. Voor de daaropvolgende aanwijzingen moet de mogelijkheid voor de Commissie om deze lijst op te stellen worden geëvalueerd in een verslag dat opgemaakt dient te worden overeenkomstig deze verordening. Het Bureau van Berec moet derhalve bestaan uit de voorzitter van de raad van regelgevers, een comité van beheer en een administratief directeur. [Am. 69] (78) Richtlijnen 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG en Verordening (EG) nr. 1211/2009 en Verordening (EU) nr. 531/2012 , alsmede Besluit nr. 243/2012/EU moeten zodoende dienovereenkomstig worden gewijzigd. [Am. 70] (79) De Commissie kan moet het Berec in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1211/2009 altijd om advies verzoeken wanneer zij indien dit nodig acht is voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze verordening. [Am. 71] (79 bis) Het regelgevingskader voor elektronische communicatie moet worden herzien overeenkomstig de resolutie van het Europees Parlement over de toepassing van het regelgevingskader voor elektronische communicatie (23) . De herziening moet gebaseerd zijn op ex-postbeoordelingen van de effecten van het kader sinds 2009, een volledige raadpleging en een grondige ex-antebeoordeling van de verwachte impact van de voorstellen die voortvloeit uit de herziening. De voorstellen moeten tijdig worden gepresenteerd opdat de wetgever ze behoorlijk kan analyseren en bespreken [Am. 72] (80) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en respecteert de rechten en beginselen van het handvest van fundamentele rechten van de Europese Unie, in het bijzonder artikel 8 (bescherming van persoonsgegevens), artikel 11 (vrijheid van meningsuiting en informatie), artikel 16 (vrijheid om een bedrijf te voeren), artikel 21 (non-discriminatie) en artikel 38 (consumentenbescherming). (81) Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het vaststellen van wettelijke beginselen en gedetailleerde regels voor de voltooiing van een interne Europese markt voor elektronische communicatie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt , kan de Unie in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel als vervat in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, maatregelen vaststellen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Hoofdstuk I Algemene bepalingen Artikel 1 Doel en toepassingsgebied 1. Deze verordening stelt de regelgevingsbeginselen en nadere regels vast die nodig zijn voor de voltooiing van een Europese interne markt voor elektronische communicatie waarin : [Am. 73] (a) de praktische uitoefening wordt gefaciliteerd van het recht van aanbieders van elektronische-communicatiediensten en -netwerken het recht, de mogelijkheid en de stimulans krijgen om hun netwerken te ontwikkelen, uit te breiden en te exploiteren en om diensten aan te bieden, ongeacht waar de aanbieder is gevestigd en ongeacht of zijn klanten zich in de Unie bevinden, via een geharmoniseerd en vereenvoudigd kennisgevingssysteem gebaseerd op een geharmoniseerde template; [Am. 74] (b) de praktische uitoefening wordt gefaciliteerd van het recht van burgers en bedrijven het recht en de mogelijkheid hebben om toegang te verkrijgen tot concurrerende, veilige en betrouwbare elektronische communicatiediensten, ongeacht of deze diensten binnen de Unie worden aangeboden , met gemeenschappelijke regels om een hoog niveau van bescherming , privacy en beveiliging van hun persoonsgegevens te waarborgen, zonder te worden gehinderd door grensoverschrijdende beperkingen of ongerechtvaardigde extra kosten . en sancties; [Am. 75] (b bis) het verwezenlijken van een beter gecoördineerd Uniekader voor geharmoniseerd radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatiediensten; [Am. 76] (b ter) het aan de orde stellen van de afschaffing van ongerechtvaardigde toeslagen voor roamingverkeer in de Unie. [Am. 77] 2. Deze verordening stelt in het bijzonder regelgevingsbeginselen vast op grond waarvan het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (Berec) en de nationale en regionale bevoegde autoriteiten, elk binnen zijn eigen bevoegdheden, in samenhang met de bepalingen van de Richtlijnen 2002/19/EG, 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG handelen: [Am. 78] a) om vereenvoudigde, voorspelbare en convergente regelgevende voorwaarden met betrekking tot belangrijke administratieve en commerciële parameters te verzekeren, met inbegrip van de evenredigheid van individuele verplichtingen die op grond van een marktanalyse kunnen worden opgelegd; [Am. 79] b) om duurzame concurrentie binnen de interne markt en het mondiale concurrentievermogen van de Unie te bevorderen en om sectorspecifieke marktregulering overeenkomstig te verminderen als en wanneer deze doelstellingen worden bereikt; [Am. 80] c) om investeringen en innovatie te bevorderen in nieuwe en verbeterde infrastructuren met hoge capaciteit en om ervoor te zorgen dat die de gehele Unie kunnen bereiken en kunnen inspelen op de veranderende vraag van eindgebruikers , ongeacht waar op het grondgebied van de Unie zij zich bevinden ; [Am. 81] d) om innovatieve en hoogwaardige dienstverlening te vergemakkelijken; [Am. 82] e) om de beschikbaarheid en het zo efficiënt mogelijke gebruik van radiospectrum te verzekeren, ongeacht hiervoor een algemene machtiging dan wel individuele gebruiksrechten vereist zijn, voor draadloze breedbanddiensten ter ondersteuning van innovatie, investeringen, banen en voordelen voor de eindgebruiker; [Am. 83] f) om de belangen van de burgers en eindgebruikers met betrekking tot connectiviteitsmogelijkheden te dienen, door het investeringsklimaat te bevorderen voor een verbetering van de keuze en de kwaliteit van de toegang tot het netwerk en van de dienstverlening, en door de mobiliteit binnen de gehele Unie en zowel sociale als territoriale inclusie te vergemakkelijken. [Am. 84] 3. Om de uitvoering van de algemene beginselen van lid 2 te waarborgen, voorziet deze verordening voorts in de nodige nadere bepalingen voor: (a) een EU-machtiging voor Europese aanbieders van elektronische communicatie; (b) verdere convergentie van de regelgeving wat betreft de noodzaak en evenredigheid van de maatregelen die door de nationale regelgevende instanties aan de Europese aanbieders van elektronische communicatie worden opgelegd; (c) het geharmoniseerde aanbod op EU-niveau van bepaalde groothandelsproducten voor breedband onder convergente reglementaire voorwaarden; (d) een gecoördineerd Europees kader voor de toewijzing van geharmoniseerd radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatiediensten, waardoor een Europese draadloze ruimte tot stand kan worden gebracht; (e) de harmonisatie van regels met betrekking tot de rechten van eindgebruikers en de bevordering van effectieve concurrentie op de detailhandelsmarkten, waardoor een Europese consumentenruimte tot stand kan worden gebracht; (f) de afschaffing van ongerechtvaardigde toeslagen voor communicatie binnen de Unie en voor roamingverkeer in de Unie. [Am. 85] 3 bis. De bepalingen van deze verordening laten het EU-acquis met betrekking tot gegevensbescherming en de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie onverlet. [Am. 86] Artikel 2 Definities Voor het doel van deze verordening zullen de definities zoals opgenomen in de Richtlijnen 2002/19/EG, 2002/20/EG, 2002/21/EG, 2002/22/EG en 2002/77/EG van toepassing zijn. De volgende definities zijn ook van toepassing: (1) "Europese aanbieder van elektronische communicatie": een in de Unie gevestigde onderneming die elektronische-communicatienetwerken of -diensten aanbiedt of voornemens is dit te doen, rechtstreeks dan wel door middel van een of meerdere dochterondernemingen, gericht op meer dan één lidstaat en die niet kan worden beschouwd als een dochteronderneming van een andere aanbieder van elektronische communicatie; [Am. 87] (2) "aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek": een onderneming die openbare elektronische-communicatienetwerken of openbare elektronische-communicatiediensten aanbiedt; (3) "dochteronderneming": een onderneming waarin een andere onderneming direct of indirect: (i) de bevoegdheid heeft om meer dan de helft van de stemrechten uit te oefenen, of (ii) de bevoegdheid heeft om meer dan de helft van de leden van de raad van toezicht, raad van bestuur of ondernemingen die het bedrijf juridisch vertegenwoordigen, te benoemen, of (iii) het recht heeft om de zaken van de onderneming te leiden; [Am. 88] (4) "EU-machtiging": het wettelijke kader van een Europese aanbieder van elektronische communicatie in de Unie, op basis van de algemene machtiging in de lidstaat van herkomst en in overeenstemming met deze verordening; [Am. 89] (5) "lidstaat van herkomst": de lidstaat waar de Europese aanbieder van elektronische communicatie zijn hoofdvestiging heeft; [Am. 90] (6) "hoofdvestiging": de plaats van vestiging in de lidstaat waar de belangrijkste beslissingen met betrekking tot de investeringen en het aanbieden van elektronische-communicatiediensten of -netwerken binnen de Unie worden genomen; [Am. 91] (7) "lidstaat van ontvangst": elke andere lidstaat dan de lidstaat van herkomst waar een Europese aanbieder van elektronische communicatie elektronische-communicatienetwerken of -diensten aanbiedt; [Am. 92] (8) "geharmoniseerd radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatie": radiospectrum waarvoor de voorwaarden voor beschikbaarheid , efficiëntie en efficiënt primair gebruik op EU-niveau worden geharmoniseerd , voornamelijk op grond van overeenkomstig Richtlijn 2002/21/EG en Beschikking 676/2002/EG en dat bestemd is voor elektronische-communicatiediensten uitgezonderd omroep; [Am. 93] (9) "draadloos toegangspunt met een klein bereik": draadloze netwerktoegangsapparatuur met laag vermogen van kleine omvang , die gebruik maakt van spectrum met vergunning of een combinatie van spectrum met vergunning en spectrum dat is vrijgesteld van vergunning, die binnen een klein bereik werkt en al dan niet deel uitmaakt van een openbaar, terrestrisch mobiel communicatienetwerk, en is uitgerust met een of meerdere antennes met lage visuele impact, waarmee aan het publiek toegang tot elektronische-communicatienetwerken wordt verleend, ongeacht de onderliggende netwerktopologie; [Am. 94] (10) "Radio Local Area Network" (RLAN): een draadloos toegangssysteem met laag vermogen dat binnen een klein bereik werkt, met een laag risico op interferentie met andere dergelijke systemen die in de nabijheid door andere gebruikers zijn opgesteld, dat gebruik maakt van een licentievrij basisspectrum op niet-exclusieve basis waarvan de voorwaarden voor beschikbaarheid en efficiënt gebruik op EU-niveau zijn geharmoniseerd; [Am. 95] (11) "virtuele breedbandtoegang": een vorm van groothandelstoegang tot breedbandnetwerken bestaande uit een virtuele toegangslink naar de lokalen van de klant over elke toegangsnetwerkarchitectuur, met uitzondering van fysieke ontbundeling, samen met een transmissiedienst naar een bepaalde reeks overdrachtspunten en met inbegrip van specifieke netwerkelementen, specifieke netwerkfunctionaliteiten en ondersteunende IT-systemen; [Am. 96] (12) "connectiviteitsproduct met gegarandeerde servicekwaliteit (ASQ)": een product dat op de internet protocol exchange (IP-exchange) ter beschikking wordt gesteld waarmee klanten een IP-communicatieverbinding kunnen opzetten tussen een punt van interconnectie en een of meerdere aansluitpunten op het vaste netwerk, en waarmee gedefinieerde niveaus van end-to-end-netwerkprestaties mogelijk zijn om aan eindgebruikers specifieke diensten te bieden op basis van de levering van een vastgestelde kwaliteit van dienstverlening, gebaseerd op specifieke parameters; [Am. 97] (12 bis) "netneutraliteit": het beginsel dat al het internetverkeer gelijk behandeld wordt, zonder discriminatie, beperking of inmenging, ongeacht de afzender, ontvanger, type, inhoud, apparatuur, dienst of toepassing; [Ams. 234 en 241] (13) "langeafstandscommunicatie": stem- of berichtendiensten die worden afgegeven buiten de plaatselijke centrale en regionale tariefzones zoals geïdentificeerd met een geografische gebiedscode in het nationale nummerplan; [Am. 98] (14) "internettoegangsdienst": een openbare elektronische-communicatiedienst die aansluiting op het internet biedt overeenkomstig het beginsel van netneutraliteit, en derhalve connectiviteit tussen vrijwel alle eindpunten die met het internet verbonden zijn, ongeacht de gebruikte netwerktechnologie netwerktechnologieën of eindapparatuur ; (15) "gespecialiseerde dienst": een elektronische-communicatiedienst of enig andere dienst die de mogelijkheid biedt om toegang te verkrijgen tot voor specifieke inhoud, toepassingen of diensten of een combinatie hiervan geoptimaliseerde elektronische-communicatiedienst, die via een logisch gescheiden capaciteit wordt aangeboden, op basis van strikte aanmeldingscontrole en waarvan de technische kenmerken end-to-end zijn gecontroleerd of die de mogelijkheid die een functionaliteit biedt gegevens van of naar een bepaald aantal partijen of eindpunten te verzenden respectievelijk te ontvangen, waarvoor verbeterde end-to-end-kwaliteit vereist is , en die niet op de markt wordt aangeboden of niet op grote schaal wordt gebruikt bruikbaar is als vervanging voor internettoegangsdiensten; [Ams. 235 en 242] (16) "ontvangende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek": de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek waarnaar het telefoonnummer of de dienst wordt overgedragen; [Am. 101] (17) "overdragende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek": de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek vanwaar het telefoonnummer of de dienst wordt overgedragen. [Am. 102] Hoofdstuk II EU-machtiging Artikel 3 De vrijheid om elektronische communicatie aan te bieden binnen de Unie 1. Een Europese Elke aanbieder van elektronische communicatie heeft het recht om binnen de Unie netwerken en diensten voor elektronische communicatie aan te bieden en de rechten uit te oefenen die verbonden zijn met het aanbieden van dergelijke netwerken en diensten in elke lidstaat waar hij actief is op grond van een EU-machtiging, die uitsluitend is onderworpen aan de in artikel 4 bedoelde kennisgevingsvereisten . [Am. 103] 2. De Europese aanbieder van elektronische communicatie is onderworpen aan de regels en voorwaarden die in elke betrokken lidstaat gelden overeenkomstig het EU-recht, tenzij anders is bepaald in deze verordening en onverminderd het bepaalde in Verordening (EU) nr. 531/2012. [Am. 104] 3. In afwijking van artikel 12 van Richtlijn 2002/20/EG kan een Europese aanbieder van elektronische communicatie alleen aan in de lidstaat van ontvangst toepasselijke administratieve kosten worden onderworpen wanneer de aanbieder in die lidstaat een jaaromzet voor elektronische communicatiediensten heeft die meer bedraagt dan 0,5% van de totale nationale omzet voor elektronische communicatie. Bij het opleggen van deze kosten wordt uitsluitend rekening gehouden met de omzet voor elektronische-communicatiediensten in de betrokken lidstaat. [Am. 105] 4. In afwijking van artikel 13, lid 1, onder b, van Richtlijn 2002/22/EG kan een Europese aanbieder van elektronische communicatie alleen aan de in de lidstaat van ontvangst verplichte bijdragen voor de netto kosten van universele dienstverplichtingen worden onderworpen wanneer de aanbieder in die lidstaat een jaaromzet voor elektronische-communicatiediensten heeft die meer bedraagt dan 3% van de totale nationale omzet voor elektronische communicatie. Bij het opleggen van dergelijke bijdragen wordt uitsluitend rekening gehouden met de omzet in de betrokken lidstaat. [Am. 106] 5. Een Europese aanbieder Nationale regelgevende instanties geven aanbieders van elektronische communicatie heeft het recht op een gelijke behandeling door de nationale regelgevende instanties van verschillende lidstaten in objectief in vergelijkbare situaties , ongeacht de lidstaat waar zij gevestigd zijn . [Am. 107] 6. In het geval van een geschil tussen ondernemingen waarbij een Europese aanbieder van elektronische communicatie betrokken is en dat betrekking heeft op verplichtingen die overeenkomstig Richtlijnen 2002/19/EG, 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG, deze verordening of Verordening (EU) nr. 531/2012 van toepassing zijn in een lidstaat van ontvangst, mag de aanbieder van elektronische communicatie de nationale regelgevende instantie in de lidstaat van herkomst raadplegen, en die kan een advies geven om ervoor te zorgen dat de regelgevende praktijken consistent worden ontwikkeld. De nationale regelgevende instantie in de lidstaat van ontvangst houdt bij de beslechting van het geschil zoveel mogelijk rekening met het advies van de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst. [Am. 108] 7. Europese aanbieders van elektronische communicatie die op de datum van inwerkingtreding van deze verordening het recht hebben om in meer dan één lidstaat elektronische-communicatienetwerken en -diensten aan te bieden, doen de in artikel 4 bedoelde kennisgeving uiterlijk op 1 juli 2016. [Am. 109] Artikel 4 Kennisgevingsprocedure voor Europese aanbieders van elektronische communicatie 1. Alvorens in ten minste één lidstaat activiteiten op te starten, dient een Europese aanbieder van elektronische communicatie overeenkomstig deze verordening één enkele kennisgeving in bij de regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst. 2. De kennisgeving bevat een verklaring betreffende het aanbieden van elektronische-communicatienetwerken en -diensten of betreffende de intentie om deze aan te bieden, en gaat uitsluitend vergezeld van de volgende gegevens: (a) de naam van de aanbieder, zijn rechtspositie en rechtsvorm, registratienummer, de plaats waar de aanbieder in het handelsregister of een vergelijkbaar openbaar register staat ingeschreven, het geografische adres van de hoofdvestiging, een contactpersoon, een korte beschrijving van de aangeboden/aan te bieden netwerken of diensten, met inbegrip van de aanwijzing van de lidstaat van herkomst; (b) de lidsta(a)t(en) van ontvangst waar de diensten en netwerken rechtstreeks of via een dochtermaatschappij worden aangeboden of zullen worden aangeboden, en in het laatstgenoemde geval, de naam, rechtspositie en rechtsvorm, het geografisch adres, het registratienummer, de plaats waar de aanbieder in het handelsregister of een vergelijkbaar openbaar register van de lidstaat van ontvangst staat ingeschreven en een contactpunt voor alle betrokken dochtermaatschappijen en hun respectieve werkingsgebieden. Wanneer een dochtermaatschappij gezamenlijk wordt gecontroleerd door twee of meer aanbieders van elektronische communicatie met hoofdvestigingen in verschillende lidstaten, wijst de dochtermaatschappij voor de toepassing van deze verordening onder de lidstaten van de moedermaatschappijen de relevante lidstaat van herkomst aan, en de moedermaatschappij in die lidstaat van herkomst geeft daarvan dienovereenkomstig kennis. De kennisgeving wordt ingediend in de taal of talen die van toepassing zijn in de lidstaat van herkomst en in de lidstaten van ontvangst. 3. Elke wijziging van de overeenkomstig lid 2 ingediende informatie wordt binnen één maand na de wijziging ter beschikking gesteld van de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst. Wanneer de te melden wijziging betrekking heeft op het voornemen om elektronische-communicatienetwerken of -diensten aan te bieden in een lidstaat van ontvangst die niet onder een eerdere kennisgeving valt, kan de Europese aanbieder van elektronische communicatie bij kennisgeving de activiteiten in die lidstaat van ontvangst opstarten. 4. De niet-naleving van de in dit artikel bedoelde kennisgevingsverplichting is een inbreuk op de gemeenschappelijke voorwaarden die in de lidstaat van herkomst voor de Europese aanbieder van elektronische communicatie gelden. 5. De nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst stuurt de overeenkomstig lid 2 ontvangen informatie en alle overeenkomstig lid 3 ontvangen wijzigingen van die informatie binnen één week na ontvangst van de informatie of wijziging door naar de nationale regelgevende instanties van de betrokken lidstaten van ontvangst en het Berec-bureau. Het Berec-bureau onderhoudt een publiek toegankelijk register van kennisgevingen die overeenkomstig deze verordening zijn ingediend. 6. Op verzoek van een Europese aanbieder van elektronische communicatie levert de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2002/20/EG een verklaring af waaruit blijkt dat de betrokken onderneming aan de EU-machtiging is onderworpen. 7. Wanneer een of meerdere nationale regelgevende instanties in verschillende lidstaten van mening zijn dat de aanwijzing van de lidstaat van herkomst in een overeenkomstig lid 2 ingediende kennisgeving of in een overeenkomstig lid 3 aangemelde wijziging van de verstrekte informatie, niet of niet langer overeenstemt met de hoofdvestiging van de onderneming overeenkomstig deze verordening, verwijzen zij de kwestie naar de Commissie, met opgave van de redenen waarop de beoordeling is gebaseerd. Een kopie van deze verwijzing wordt ter informatie naar het Berec-bureau gestuurd. Nadat de Commissie de betrokken Europese aanbieder van elektronische communicatie en de nationale regelgevende instantie van de betwiste lidstaat van herkomst in de gelegenheid heeft gesteld om hun standpunten kenbaar te maken, neemt zij binnen drie maanden na de verwijzing van de kwestie een besluit om de lidstaat van herkomst van de betrokken onderneming aan te wijzen overeenkomstig deze verordening. [Am. 110] Artikel 5 Naleving van de EU-machtiging 1. Overeenkomstig haar nationale wetgeving ter uitvoering van de in artikel 10 van Richtlijn 2002/20/EG bedoelde procedures ziet de nationale regelgevende instantie van elke betrokken lidstaat erop toe en zorgt zij ervoor dat Europese aanbieders van elektronische communicatie de regels en voorwaarden naleven die overeenkomstig artikel 3 op hun grondgebied gelden. 2. De nationale regelgevende instantie van een lidstaat van ontvangst geeft aan de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst alle relevante informatie door met betrekking tot individuele maatregelen die ten aanzien van een Europese aanbieder van elektronische communicatie zijn genomen met het oog op de naleving van de regels en voorwaarden die overeenkomstig artikel 3 op haar grondgebied gelden. [Am. 111] Artikel 6 Opschorting en intrekking van de rechten van Europese aanbieders van elektronische communicatie om elektronische communicatie aan te bieden 1. Onverminderd maatregelen betreffende de opschorting of intrekking van gebruiksrechten voor spectrum of nummers die door een betrokken lidstaat zijn toegekend en onverminderd overeenkomstig lid 3 genomen voorlopige maatregelen, kan alleen de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst de rechten van een Europese aanbieder van elektronische communicatie om elektronische communicatie aan te bieden in de Unie of een deel ervan, opschorten of intrekken overeenkomstig de nationale wetgeving ter uitvoering van artikel 10, lid 5, van Richtlijn 2002/20/EG. 2. Wanneer er sprake is van ernstige of herhaalde inbreuken op de regels en voorwaarden die overeenkomstig artikel 3 in een lidstaat van ontvangst gelden en de maatregelen die de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van ontvangst met het oog op de naleving heeft genomen, hebben gefaald, informeert zij de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst en verzoekt zij haar de in lid 1 bedoelde maatregelen te nemen. 3. Zolang de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst geen definitief besluit over een overeenkomstig lid 2 ingediend verzoek heeft genomen, kan de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van ontvangst overeenkomstig de nationale wetgeving ter uitvoering van artikel 10, lid 6, van Richtlijn 2002/20/EG, dringende voorlopige maatregelen nemen wanneer zij over bewijs beschikt dat de overeenkomstig artikel 3 op haar grondgebied geldende regels en voorwaarden zijn overtreden. In afwijking van de termijn van drie maanden waarin artikel 10, lid 6, van Richtlijn 2002/20/EG voorziet, kunnen deze voorlopige maatregelen blijven gelden totdat de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst een definitief besluit neemt. De Commissie, het Berec en de nationale regelgevende instanties van de lidstaat van herkomst en andere lidstaten van ontvangst worden tijdig van de genomen voorlopige maatregel in kennis gesteld. 4. Wanneer de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst voornemens is een besluit te nemen om overeenkomstig lid 1 de rechten van een Europese aanbieder van elektronische communicatie op te schorten of in te trekken, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een lidstaat van ontvangst, brengt zij haar voornemen ter kennis van de nationale regelgevende instanties van de lidstaten die door dat besluit zouden worden geraakt. De nationale regelgevende instantie van een lidstaat van ontvangst kan binnen een maand een standpunt formuleren. 5. De nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst neemt een definitief besluit, zoveel mogelijk rekening houdend met eventuele standpunten van de nationale regelgevende instanties van de betrokken lidstaten van ontvangst, en brengt dit binnen een week na de aanneming ervan ter kennis van de Commissie, het Berec en de nationale regelgevende instanties van de lidstaten van ontvangst die door het besluit worden geraakt. 6. Wanneer de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst heeft besloten de rechten van een Europese aanbieder van elektronische communicatie overeenkomstig lid 1 op te schorten of in te trekken, neemt de nationale regelgevende instantie van elke betrokken lidstaat van ontvangst passende maatregelen om te voorkomen dat de Europese aanbieder van elektronische communicatie op haar grondgebied de diensten of netwerken waarop het besluit betrekking heeft, blijft aanbieden. [Am. 112] Artikel 7 Coördinatie van handhavingsmaatregelen 1. Bij de toepassing van artikel 6 neemt de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst met dezelfde zorgvuldigheid toezichts- of handhavingsmaatregelen met betrekking tot een elektronische-communicatiedienst of -netwerk die in een andere lidstaat wordt aangeboden of daar schade heeft veroorzaakt, als wanneer de betrokken elektronische-communicatiedienst of -netwerk in de lidstaat van herkomst zou worden aangeboden. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de juridische documenten betreffende de krachtens de artikelen 5 en 6 genomen maatregelen op hun grondgebied kunnen worden betekend. [Am. 113] Hoofdstuk III Europese inbreng Afdeling 1 Coördinatie van het gebruik van het radiospectrum binnen de eengemaakte markt Artikel 8 Toepassingsgebied en algemene bepalingen 1. Deze afdeling is van toepassing op het geharmoniseerde radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatie overeenkomstig Richtlijn 2002/21/EG, Beschikking nr. 676/2002/EG en Besluit nr. 243/2012/EU . [Am. 114] 2. Deze afdeling doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om gebruik te maken van opgelegde vergoedingen om het optimale gebruik van radiospectrumbronnen overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2002/20/EG te waarborgen en hun radiospectrum te organiseren en te gebruiken ten behoeve van de openbare orde, openbare veiligheid en defensie , waarbij doelstellingen van algemeen belang, zoals culturele diversiteit en pluralisme van de media, worden nagestreefd . [Am. 115] 3. Bij de uitoefening van de in deze afdeling verleende bevoegdheden houdt de Commissie zo veel mogelijk rekening met het relevante advies van de Beleidsgroep Radiospectrum (BRS), opgericht op grond van Besluit 2002/622/EG van de Commissie (24) , en met alle optimale regelgevingspraktijken, verslagen of adviezen van het Berec inzake kwesties die onder de bevoegdheid van dit orgaan vallen . [Am. 116] Artikel 8 bis Harmonisatie van bepaalde aspecten betreffende de overdracht of verhuur van individuele gebruiksrechten met betrekking tot radiofrequenties en de looptijd daarvan 1. Onverminderd Richtlijn 2002/21/EG en de toepassing van mededingingsregels op ondernemingen is het volgende van toepassing met betrekking tot de overdracht of verhuur van spectrumgebruiksrechten, of delen daarvan, zoals bepaald in artikel 6, lid 8, van Besluit nr. 243/2012/EU: a) de lidstaten maken de huidige details van al deze gebruiksrechten openbaar in een gestandaardiseerd elektronisch formaat; b) de lidstaten kunnen een bestaande houder van dergelijke gebruiksrechten een overdracht of verhuur niet weigeren; c) in gevallen waarop punt b) niet van toepassing is, kunnen de lidstaten een overdracht uitsluitend weigeren wanneer wordt vastgesteld dat er een duidelijk risico bestaat dat de nieuwe houder niet kan voldoen aan de bestaande voorwaarden voor het gebruiksrecht; d) in gevallen waarop punt (b) niet van toepassing is, kunnen de lidstaten een verhuur niet weigeren wanneer de overdrager zich ertoe verbindt verantwoordelijk te blijven voor het voldoen aan de bestaande voorwaarden voor het gebruiksrecht. 2. Administratieve lasten die aan ondernemingen worden opgelegd in verband met de verwerking van een aanmelding voor de overdracht of verhuur van spectrum dienen uitsluitend ter dekking van de administratiekosten, waaronder ondersteunende maatregelen zoals de afgifte van een nieuw gebruiksrecht, die zijn gemaakt bij de verwerking van de aanvraag. Dergelijke lasten worden opgelegd op een objectieve, transparante en evenredige manier en extra administratiekosten en daarmee samenhangende lasten worden daarbij tot een minimum beperkt. Artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2002/20/EG is van toepassing op de krachtens dit lid opgelegde lasten. 3. Alle spectrumgebruiksrechten worden toegekend voor een minimale looptijd van 25 jaar, en in elk geval voor een looptijd die passend is om investeringen en mededinging te bevorderen en het te lage gebruik of "oppotten" van spectrum te ontmoedigen. De lidstaten kunnen gebruiksrechten van onbepaalde duur toekennen. 4. De lidstaten kunnen voorzien in de evenredige en niet-discriminerende intrekking van rechten, waaronder rechten met een minimale looptijd van 25 jaar, om te garanderen dat het spectrum doeltreffend wordt gebruikt, waaronder, maar niet beperkt tot, gebruik voor spectrumbeheerdoeleinden, nationale veiligheid, inbreuk op vergunning, geharmoniseerde wijziging van het gebruik van een band, en het niet betalen van vergoedingen. 5. De duur van alle bestaande spectrumgebruiksrechten wordt hierbij verlengd tot 25 jaar vanaf de datum waarop het recht wordt toegekend, onverminderd de andere voorwaarden met betrekking tot het gebruiksrecht en gebruiksrechten van onbepaalde duur. 6. De invoering van een minimale looptijd van 25 jaar voor de vergunning mag niet beletten dat de regelgevende instanties tijdelijke vergunningen en vergunningen voor secundair gebruik in een geharmoniseerde band kunnen afgeven. [Am. 117] Artikel 9 Gebruik van het radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatie: regelgevingsbeginselen 1. Behoudens de doelstellingen van algemeen belang, dragen de voor het radiospectrum bevoegde nationale autoriteiten dragen bij aan de ontwikkeling van een draadloze omgeving waarin investeringen en concurrerende voorwaarden voor draadloze hogesnelheidsbreedbandcommunicatie convergeren, en die de planning en exploitatie van geïntegreerde , interoperabele, open en multiterritoriale netwerken en diensten mogelijk maakt en tot schaalvoordelen leidt, waardoor innovatie, economische groei en het langetermijnvoordeel voor de eindgebruikers worden bevorderd. De nationale bevoegde autoriteiten onthouden zich van de toepassing van procedures of het opleggen van voorwaarden voor het gebruik van het radiospectrum die Europese aanbieders van elektronische communicatie onnodig kunnen hinderen bij het verstrekken van geïntegreerde elektronische-communicatienetwerken en -diensten in meerdere lidstaten of in de hele EU. Ze zorgen ervoor dat de ontwikkeling van deze draadloze omgeving de exploitatie van bestaande diensten of toepassingen in de betrokken spectrumbanden en in aangrenzende banden niet onnodig hindert door interferentie te veroorzaken. [Am. 118] 2. De nationale bevoegde autoriteiten passen de minst belastende machtigingsprocedure toe voor het toestaan van het gebruik van het radiospectrum, op basis van objectieve, transparante, niet-discriminerende en evenredige criteria, op een zodanige wijze dat de flexibiliteit en de efficiëntie van het gebruik van het radiospectrum worden geoptimaliseerd en dat in de hele EU vergelijkbare omstandigheden worden bevorderd voor geïntegreerde multiterritoriale investeringen en activiteiten van Europese aanbieders van elektronische communicatie. [Am. 119] 3. Bij de vaststelling van de machtigingsvoorwaarden en -procedures voor het gebruik van het radiospectrum moeten de nationale bevoegde autoriteiten met name rekening houden met de gelijke objectieve, transparante en niet-discriminerende behandeling van bestaande en potentiële aanbieders , en van Europese aanbieders van elektronische communicatie en andere ondernemingen alsook met collectief en gedeeld spectrumgebruik en spectrumgebruik zonder vergunning. De nationale bevoegde autoriteiten moeten ook zorgen voor de co-existentie van bestaande en nieuwe radiospectrumgebruikers . Daartoe dienen ze met alle belanghebbenden een uitgebreide effectbeoordeling te verrichten en overleg te plegen. [Am. 120] 4. Onverminderd het in lid 5 bepaalde moeten de nationale bevoegde autoriteiten rekening houden met de volgende regelgevingsbeginselen en deze, waar nodig, verenigen bij het vaststellen van de machtigingsvoorwaarden en -procedures voor gebruiksrechten van het radiospectrum: a) het optimaliseren van het belang van de eindgebruiker, met inbegrip van het belang dat eindgebruikers hebben bij doeltreffende langetermijninvesteringen en innovatie op het gebied van draadloze netwerken en diensten en bij effectieve concurrentie; b) het waarborgen van het meest efficiënte gebruik en meest effectieve beheer van het radiospectrum evenals de beschikbaarheid van spectrum zonder vergunning ; c) het waarborgen van voorspelbare en vergelijkbare voorwaarden om de planning van netwerkinvesteringen en -diensten voor de lange termijn op een multiterritoriale basis te bevorderen en schaalvoordelen te behalen; d) het waarborgen van de noodzakelijkheid en evenredigheid van de opgelegde voorwaarden, onder meer middels een objectieve en transparante beoordeling van de vraag of het gerechtvaardigd is om aanvullende voorwaarden op te leggen die ten gunste of in het nadeel van bepaalde aanbieders kunnen uitvallen; e) het waarborgen van een brede territoriale dekking van draadloze breedbandnetwerken met hoge snelheid en een hoge mate van penetratie en consumptie van aanverwante diensten , waarbij tegelijkertijd rekening wordt gehouden met het openbaar belang en de sociale, culturele en economische waarde van het spectrum als geheel ; e bis) het waarborgen dat beleidswijzigingen met betrekking tot efficiënt spectrumgebruik rekening houden met de effecten daarvan voor het openbaar belang op het vlak van interferentie en kosten. [Am. 121] 5. Bij de afweging om een van de in artikel 10 bedoelde specifieke voorwaarden met betrekking tot gebruiksrechten van het radiospectrum op te leggen, moeten de nationale bevoegde autoriteiten met name rekening houden met de criteria die in dat artikel zijn vastgelegd. 5 bis. De bevoegde nationale autoriteiten moeten erop toezien dat de informatie beschikbaar is overeenkomstig de machtigingsvoorwaarden en -procedures voor het gebruik van radiospectrum en zij moeten geïnteresseerde partijen de mogelijkheid bieden hun standpunten in te brengen gedurende het proces. [Am. 122] Artikel 10 Relevante criteria voor het gebruik van het radiospectrum 1. Bij het bepalen van de hoeveelheid en soort radiospectrum dat toegewezen dient te worden in een bepaalde procedure voor het verlenen van gebruiksrechten voor het radiospectrum, moeten de nationale bevoegde autoriteiten rekening houden met: a) de technische kenmerken en het huidige en geplande gebruik van de diverse beschikbare radiospectrumbanden; [Am. 123] b) de mogelijke combinatie van complementaire banden binnen één enkele procedure; en c) de relevantie van coherente portefeuilles van gebruiksrechten voor het radiospectrum in verschillende lidstaten voor het aanbieden van netwerken of diensten binnen de gehele EU-markt of een aanzienlijk deel ervan. 2. Bij het bepalen of er een minimale of maximale belasting van het radiospectrum moet worden gespecificeerd, wat ten aanzien van een gebruiksrecht binnen een bepaalde band of combinatie van complementaire banden zou worden bepaald, zullen de nationale bevoegde autoriteiten het volgende waarborgen: a) het meest efficiënte gebruik van het radiospectrum in overeenstemming met artikel 9, lid 4, onder b, rekening houdend met de kenmerken en het huidige en geplande gebruik van de betrokken band of banden; [Am. 124] b) efficiënte netwerkinvesteringen overeenkomstig artikel 9, lid 4, onder a. Dit lid doet geen afbreuk aan de toepassing van lid 5 ten aanzien van de voorschriften betreffende de maximale belasting van het radiospectrum. 3. De nationale bevoegde autoriteiten zullen ervoor zorgen dat de vergoedingen voor het gebruiksrecht van het alle soorten radiospectrum in voorkomend geval: a) een deugdelijke afspiegeling zijn van de sociale , culturele en economische waarde van het radiospectrum, met inbegrip van gunstige externe effecten; b) onderbenutting vermijden en investeringen in de capaciteit, dekking en kwaliteit van het netwerk en de diensten bevorderen; c) discriminatie vermijden en gelijke kansen tussen aanbieders, met inbegrip van bestaande en potentiële aanbieders, bevorderen; d) een optimale verdeling tussen directe en eventuele voorschotten en, bij voorkeur, periodieke betalingen bereiken, vooral gelet op de noodzaak om een snelle verdeling van netwerken en benutting van het radiospectrum overeenkomstig artikel 9, lid 4, onder b) en e), te bevorderen. d bis) niet langer dan één jaar voordat de aanbieders het radiospectrum kunnen gaan gebruiken, worden betaald. De technische en regelgevingsvoorwaarden die zijn gekoppeld aan de gebruiksrechten voor het radiospectrum worden vastgesteld en zijn beschikbaar voor de aanbieders en belanghebbenden voordat de veilingprocedure van start gaat. [Am. 125] Dit lid doet geen afbreuk aan de toepassing van lid 5 ten aanzien van de omstandigheden die leiden tot verschillende tarieven tussen de aanbieders, die met het oog op het bevorderen van de effectieve concurrentie worden vastgelegd. 4. De nationale bevoegde autoriteiten mogen alleen verplichtingen opleggen om een minimale territoriale dekking te bereiken wanneer deze overeenkomstig artikel 9, lid 4, onder d), noodzakelijk en evenredig zijn om specifieke doelstellingen van algemeen belang op nationaal niveau te bereiken. Bij het opleggen van dergelijke verplichtingen moeten de nationale bevoegde autoriteiten rekening houden met: a) de reeds bestaande dekking van het nationale grondgebied door de bevoegde diensten of andere elektronische communicatiediensten; b) het minimaliseren van het aantal aanbieders die mogelijk aan deze verplichtingen onderworpen zijn; c) de mogelijkheid van lastenverdeling en wederkerigheid tussen de verschillende aanbieders, waaronder aanbieders van andere elektronische communicatiediensten; d) de benodigde investeringen om deze dekking te bereiken en de noodzaak om deze investeringen in de van toepassing zijnde vergoedingen weer te geven; e) de technische geschiktheid van de desbetreffende banden voor efficiënte levering van brede territoriale dekking. 5. Indien moet worden bepaald of een van de maatregelen ter bevordering van effectieve concurrentie zoals uiteengezet in artikel 5, lid 2, van Besluit nr. 243/2012/EU van het Europees Parlement en de Raad, moeten worden opgelegd, moeten de nationale bevoegde autoriteiten hun besluit baseren op een objectieve, prospectieve beoordeling van het volgende, rekening houdend met marktomstandigheden en beschikbare benchmarks: a) de vraag of effectieve concurrentie al dan niet bij het ontbreken van dergelijke maatregelen zal worden gehandhaafd of bereikt, en b) de waarschijnlijke gevolgen van dergelijke tijdelijke maatregelen op de bestaande en toekomstige investeringen door marktdeelnemers. 6. De nationale bevoegde autoriteiten moeten bepalen onder welke voorwaarden ondernemingen een deel of het geheel van hun individuele gebruiksrechten voor het radiospectrum aan andere ondernemingen mogen overdragen of verhuren, met inbegrip van het delen van het radiospectrum. Bij het opleggen van dergelijke verplichtingen moeten de nationale bevoegde autoriteiten rekening houden met: a) het optimaliseren van het efficiënt gebruik van het radiospectrum overeenkomstig artikel 9, lid 4, onder b); b) het mogelijk maken van exploitatie van gunstige deelmogelijkheden; c) het verenigen van de belangen van bestaande en potentiële rechthebbenden; d) het creëren van een beter functionerende en meer liquide markt voor toegang tot het radiospectrum. Dit lid doet geen afbreuk aan de toepassing van mededingingsregels op ondernemingen. 7. De nationale bevoegde autoriteiten staan het delen van passieve en actieve infrastructuur en de gezamenlijke verdeling van infrastructuur van draadloze breedbandcommunicatie toe, rekening houdend met: a) de toestand van de op infrastructuur gebaseerde concurrentie en eventuele op aanvullende diensten gebaseerde concurrentie; b) de vereisten van het efficiënt gebruik van het radiospectrum; c) verhoogde keuzemogelijkheden en een hoogwaardigere dienstverlening voor eindgebruikers; d) technologische innovatie. Dit lid doet geen afbreuk aan de toepassing van mededingingsregels op ondernemingen. Artikel 11 Aanvullende bepalingen met betrekking tot de voorwaarden voor het gebruik van het radiospectrum 1. Wanneer de technische voorwaarden voor de beschikbaarheid en het efficiënte gebruik van het geharmoniseerde radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatie het mogelijk maken om het relevante radiospectrum onder een algemene regeling te gebruiken, vermijden de nationale bevoegde autoriteiten dat bijkomende voorwaarden worden opgelegd en voorkomen zij alternatief gebruik ten gevolge van de belemmering van de effectieve toepassing van een dergelijke harmoniseerde regeling. Dit laat artikel 2, lid 8, onverlet. [Am. 126] 2. De nationale bevoegde autoriteiten stellen machtigingsvoorwaarden vast volgens welke een individuele machtiging of een individueel gebruiksrecht kan worden geannuleerd of ingetrokken in het geval permanent verzuimd wordt gebruik te maken van het relevante radiospectrum. Voor de intrekking of annulering kan een passende vergoeding worden geboden wanneer het verzuim om het radiospectrum te gebruiken, te wijten is aan redenen die buiten de invloedssfeer van de aanbieder liggen en die objectief gerechtvaardigd kunnen worden. 3. In overeenstemming met de mededingingsregels en met het oog op het tijdig vrijmaken of delen van voldoende geharmoniseerd radiospectrum binnen kostenefficiënte banden voor draadloze breedbanddiensten met een hoge capaciteit, houden de nationale bevoegde autoriteiten rekening met de noodzaak om te voorzien in: a) passende vergoedingen of aanmoedigingspremies voor bestaande gebruikers van radiospectrum, of houders van een gebruiksrecht daarop, onder andere door deze op te nemen in het biedsysteem of middels een vast bedrag voor gebruiksrechten; of in b) aanmoedigingspremies die door de bestaande houders van het gebruiksrecht van het radiospectrum worden betaald. 4. De nationale bevoegde autoriteiten houden rekening met de noodzaak om overeenkomstig artikel 6, lid 3, van Besluit nr. 243/2012/EU de passende minimale technologische prestatieniveaus voor verschillende banden aan te passen met het oog op de verbetering van de spectrale efficiëntie en onverminderd de krachtens Besluit nr. 676/2002/EG genomen maatregelen. Bij de vaststelling van deze niveaus dienen zij met name: a) rekening te houden met de cycli van de technologische ontwikkeling en vernieuwing van de apparatuur, in het bijzonder eindapparatuur; en b) het principe van technologische neutraliteit toe te passen om het gespecificeerde prestatieniveau te bereiken overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2002/21/EG. Artikel 12 Harmonisatie van bepaalde machtigingsvoorwaarden op het gebied van draadloze breedbandcommunicatie 1. Met volledige inachtneming van Richtlijn 2002/21/EG, in het bijzonder de artikelen 7, 8, 8 bis, 9 en 9 bis, Besluit nr. 676/2002/EU en Besluit nr. 243/2012/EU, met name de artikelen 2, 3, 5 en 6, stellen de nationale bevoegde autoriteiten stellen een tijdschema op voor de toekenning van gebruiksrechten of de verlenging van deze rechten overeenkomstig de voorwaarden van de bestaande rechten , die van toepassing zijn op het geharmoniseerde radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatie . [Am. 127] De duur van het gebruiksrecht of de data voor opeenvolgende vernieuwingen worden lang voorafgaand aan de relevante procedure opgenomen in het tijdschema zoals bedoeld in de eerste alinea. Bij de opstelling van de tijdsschema’s, duur en hernieuwingscycli wordt rekening gehouden met de noodzaak voor een voorspelbaar investeringsklimaat, de effectieve mogelijkheid om alle relevante nieuwe radiospectrumbanden vrij te geven die voor draadloze breedbandcommunicatie zijn geharmoniseerd en de periode voor de afschrijving van investeringen tegen concurrerende voorwaarden . [Am. 128] 2. Met het oog op het waarborgen van een coherente uitvoering van lid 1 in de gehele Unie en vooral het in staat stellen van de gesynchroniseerde beschikbaarheid van draadloze diensten binnen de Unie, kan moet de Commissie, door middel van uitvoeringshandelingen die binnen één jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening moeten worden vastgesteld : a) een gemeenschappelijk schema opstellen voor de Unie als geheel, of aangepast aan de omstandigheden van verschillende categorieën lidstaten, de datum of data waarop de gebruiksrechten voor een geharmoniseerde band of een combinatie van complementaire geharmoniseerde banden zullen worden verleend en het feitelijk gebruik van het radiospectrum zal worden toegestaan voor exclusieve of gedeeltelijke levering van draadloze breedbandcommunicatie in de gehele Unie; b) een minimale duur voor de toegewezen rechten binnen de geharmoniseerde banden bepalen die ten minste 25 jaar bedraagt en in elk geval toereikend is om investeringen, innovatie en de mededinging te stimuleren en het onderbenutten of "hamsteren" van radiospectrumruimte te ontmoedigen, of anderszins bepalen dat de rechten worden toegekend voor onbepaalde duur ; c) een gesynchroniseerde verval- of hernieuwingsdatum voor de gehele Unie bepalen in het geval van toegewezen rechten die niet voor onbepaalde tijd zijn; d) de vervaldatum van de bestaande gebruiksrechten van geharmoniseerde banden buiten die voor draadloze breedbandcommunicatie datum bepalen, of, waarop, in het geval van rechten van onbepaalde duur, de datum waarop het gebruiksrecht geharmoniseerde banden voor draadloze breedbandcommunicatie, een bestaand recht van het gebruik van spectrum zal worden aangepast, om het aanbieden van draadloze breedbandcommunicatie toe te staan. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld alsmede onverminderd de bepalingen van artikel 9, leden 3 en 4 van Richtlijn 2002/21/EG . [Am. 129] 3. Behoudens artikel 8 bis, lid 4, stelt de Commissie kan tevens binnen één jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening uitvoeringshandelingen vaststellen die vast om de vervaldatum of vernieuwingsdatum van individuele gebruiksrechten voor het radiospectrum voor draadloze breedbandcommunicatie in geharmoniseerde banden harmoniseert te harmoniseren , die reeds bestaan op de datum van vaststelling van deze handelingen, met het oog op de synchronisatie van de vernieuwingsdatum of de herplaatsing van de gebruiksrechten voor dergelijke banden, met inbegrip van mogelijke synchronisatie met de datum van verlenging of herschikking van andere banden die middels uitvoeringsmaatregelen overeenkomstig lid 2 of dit lid zijn geharmoniseerd. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Wanneer in dit lid bedoelde uitvoeringshandelingen een geharmoniseerde datum voor vernieuwing of herschikking van de gebruiksrechten voor het radiospectrum definiëren die na de vervaldatum of vernieuwingsdatum van bestaande individuele gebruiksrechten van het radiospectrum in een van de lidstaten valt, verlengen de nationale bevoegde autoriteiten de bestaande rechten tot de geharmoniseerde datum onder dezelfde voorheen geldende materiële machtigingsvoorwaarden, met inbegrip van de toepasselijke periodieke vergoedingen. wordt de duur van die gebruiksrechten verlengd onverminderd de andere voorwaarden met betrekking tot die rechten . Wanneer de overeenkomstig de tweede alinea toegekende verlenging significant is ten opzichte van de oorspronkelijke duur van het gebruiksrecht, mag de nationale bevoegde instantie de verlenging van de gebruiksrechten onderwerpen aan enige aanpassing van de voorheen geldende machtigingsvoorwaarden die in het licht van de gewijzigde omstandigheden noodzakelijk zijn, met inbegrip van het opleggen van extra kosten. Deze extra kosten worden gebaseerd op een pro rata temporis toepassing op de initiële vergoeding voor de oorspronkelijke gebruiksrechten die uitdrukkelijk op basis van de oorspronkelijk geplande duur werd berekend. [Am. 130] De in dit lid bedoelde uitvoeringshandelingen vereisen geen verkorting van de duur van de bestaande gebruiksrechten binnen een lidstaat, behalve overeenkomstig artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2002/20/EG en zijn niet van toepassing op bestaande rechten van onbepaalde duur. Wanneer de Commissie overeenkomstig lid 2 een uitvoeringshandeling aanneemt, kan zij de bepalingen van dit lid mutatis mutandis toepassen op de eventuele gebruiksrechten van de betrokken geharmoniseerde band voor draadloze breedband. 4. Bij het aannemen van de in de leden 2 en 3 bedoelde uitvoeringshandelingen houdt de Commissie rekening met: a) de in artikel 9 bedoelde regelgevingsbeginselen; b) objectieve verschillen binnen de Unie met betrekking tot de behoefte aan extra radiospectrum voor het aanbieden van draadloze breedband, rekening houdend met het gemeenschappelijke radiospectrum dat nodig is voor geïntegreerde netwerken met dekking over meerdere lidstaten; c) de voorspelbaarheid van de exploitatievoorwaarden voor bestaande gebruikers van het radiospectrum; d) de oppak-, ontwikkelings- en investeringscycli van opeenvolgende generaties draadloze breedbandtechnologieën; e) de vraag onder eindgebruikers naar draadloze breedbandcommunicatie met een hoge capaciteit. Bij de bepaling van de tijdschema’s voor verschillende categorieën lidstaten die nog geen individuele gebruiksrechten hebben verleend en gebruik van de geharmoniseerde band in kwestie reeds hebben toegestaan, houdt de Commissie rekening met eventuele opmerkingen van de lidstaten met betrekking tot de wijze waarop de radiospectrumrechten historisch zijn toegekend, de gronden van beperking zoals bedoeld in artikel 9, leden 3 en 4, van Richtlijn 2002/21/EG, de mogelijke noodzaak om de band in kwestie te ontruimen, de effecten op het gebied van concurrentie of geografische of technische beperkingen, rekening houdend met het effect op de interne markt. De Commissie zorgt ervoor dat de uitvoering niet onnodig wordt uitgesteld en dat alle variaties in de tijdschema’s tussen de lidstaten niet leidt tot te grote verschillen in de concurrentiepositie of regelgeving tussen de lidstaten. 5. Het in lid 2 bepaalde doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om gebruiksrechten te verlenen en daadwerkelijk gebruik van een geharmoniseerde band voorafgaand aan het aannemen van een uitvoeringhandeling met betrekking tot deze band toe te staan, met inachtneming van de tweede alinea van dit lid, of voorafgaand aan de geharmoniseerde datum voor een uitvoeringshandeling voor deze band. Wanneer nationale bevoegde autoriteiten voorafgaand aan de vaststelling van uitvoeringshandelingen gebruiksrechten verlenen voor geharmoniseerde banden stellen zij voorwaarden op voor een dergelijke toekenning en met name voorwaarden met betrekking tot de duur , op een zodanige wijze dat de belanghebbenden van deze gebruiksrechten er op worden gewezen dat de Commissie uitvoeringshandelingen in overeenstemming met lid 2 tot vaststelling van een minimale duur van dergelijke rechten of een gesynchroniseerde afloop- of verleningscyclus uitvoeringshandelingen voor de gehele Unie kan aannemen heeft aangenomen . Deze alinea is niet van toepassing op het verlenen van rechten van onbepaalde duur. [Am. 131] 6. Voor de geharmoniseerde banden waarvoor een gemeenschappelijk tijdschema voor het verlenen van gebruiksrechten en het daadwerkelijke gebruik is opgenomen in een uitvoeringshandeling in overeenstemming met lid 2, verstrekken de nationale bevoegde autoriteiten tijdig voldoende gedetailleerde informatie aan de Commissie om de naleving te waarborgen. De Commissie kan uitvoeringshandelingen aannemen stelt binnen één jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening een uitvoeringshandeling vast waarin het formaat en de procedures voor het verstrekken van dergelijke informatie worden vastgesteld. Die uitvoeringshandelingen worden Deze uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 132] Wanneer de Commissie, na de herziening van dergelijke gedetailleerde plannen die door een lidstaat zijn verstrekt, van oordeel is dat het onwaarschijnlijk is dat de betreffende lidstaat in staat is om aan het van toepassing zijnde tijdschema te voldoen, kan de Commissie een besluit nemen om middels een uitvoeringhandeling de lidstaat te verplichten zijn plannen op een passende manier aan te passen om de naleving te waarborgen. Artikel 12 bis Gezamenlijk machtigingsproces voor de toekenning van individuele gebruiksrechten voor radiospectrum 1. Twee of meer lidstaten kunnen ter uitvoering van hun verplichtingen krachtens artikel 6 en 7 van de Machtigingsrichtlijn met elkaar en de Commissie samenwerken teneinde een gezamenlijk machtigingsproces tot stand te brengen voor de toekenning van individuele gebruiksrechten voor radiospectrum, in voorkomend geval voorzien van een gemeenschappelijk tijdschema overeenkomstig artikel 12, lid 2. Het gezamenlijk machtigingsproces voldoet aan navolgende criteria: a) de individuele nationale machtigingsprocessen worden geïnitieerd en uitgevoerd door de nationale bevoegde instanties, overeenkomstig een gemeenschappelijk tijdschema; b) het voorziet in voorkomend geval in gezamenlijke voorwaarden en procedures voor de selectie en toekenning van individuele rechten aan de betrokken lidstaten; c) het voorziet in voorkomend geval in gemeenschappelijke of vergelijkbare aan de individuele gebruiksrechten verbonden voorwaarden voor de betrokken lidstaten, op basis waarvan bijvoorbeeld aanbieders samenhangende radiospectrumportefeuilles krijgen toegekend voor wat betreft de toe te wijzen radiospectrumblokken. 2. Indien lidstaten voornemens zijn een gezamenlijk machtigingsproces tot stand te brengen, stellen de nationale bevoegde instanties hun ontwerpmaatregelen tegelijkertijd ter beschikking aan de Commissie en de bevoegde autoriteiten. De Commissie deelt dit mee aan de andere lidstaten. 3. Een gezamenlijk machtigingsproces staat te allen tijde open voor andere lidstaten. [Am. 133] Artikel 13 Coördinatie van de machtigingsprocedures en -voorwaarden voor het gebruik van het radiospectrum voor draadloos breedband in de interne markt 1. Wanneer een nationale bevoegde autoriteit voornemens is het gebruik van het radiospectrum te onderwerpen aan een algemene machtiging of individuele gebruiksrechten voor het radiospectrum te verlenen, of om overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 2002/20/EG verplichtingen met betrekking tot het gebruik van het radiospectrum vast te stellen, stelt zij haar ontwerpmaatregel, samen met de motivering ervan, ter beschikking van de Commissie en van de voor het radiospectrum bevoegde autoriteiten van andere lidstaten, in voorkomend geval na het afronden van de in artikel 6 van Richtlijn 2002/21/EG bedoelde openbare raadpleging en in ieder geval pas in een stadium van de voorbereiding die het mogelijk maakt de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten voldoende en stabiele informatie over alle relevante kwesties te verstrekken. De nationale bevoegde autoriteit verstrekt informatie waarin, indien van toepassing, ten minste de volgende zaken staan beschreven: a) type machtigingsproces; b) timing van het machtigingsproces; c) duur van de gebruiksrechten , te weten ten minste 25 jaar en in elk geval geschikt om investeringen en de mededinging te stimuleren en onderbenutting of “hamstering” van radiospectrumruimte te ontmoedigen ; [Am. 134] d) type en hoeveelheid beschikbaar radiospectrum, als geheel of voor een bepaalde onderneming; e) bedrag en structuur van de te betalen vergoedingen; f) compensatie of prikkels met betrekking tot de ontruiming of het delen van het radiospectrum door bestaande gebruikers; g) dekkingsverplichtingen; h) groothandelstoegang, nationale of regionale roamingvereisten; i) reservering van radiospectrum voor bepaalde soorten aanbieders, of de uitsluiting van bepaalde soorten aanbieders; j) voorwaarden met betrekking tot de toewijzing, verlenging, overdracht of accumulatie van gebruiksrechten; [Am. 135] k) mogelijkheden om radiospectrum op een gedeelde basis te gebruiken; l) delen van infrastructuur; m) minimale technologische prestatieniveaus; n) toegepaste beperkingen overeenkomstig artikel 9, leden 3 en 4, van Richtlijn 2002/21/EG; o) herroeping of intrekking van één of meerdere gebruiksrechten of een wijziging van de gebruiksrechten of voorwaarden verbonden aan dergelijke rechten die niet als minimaal kunnen worden gezien in de zin van artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2002/20/EG. 2. De nationale bevoegde autoriteiten en de Commissie kunnen binnen een termijn van twee maanden opmerkingen indienen bij de bevoegde instantie. Deze termijn van twee maanden wordt niet verlengd. Bij de in dit artikel bedoelde beoordeling van de ontwerpmaatregel houdt de Commissie in het bijzonder rekening met: a) de voorwaarden van Richtlijnen 2002/20/EG en 2002/21/EG en Besluit nr. 243/2012/EU; b) de in artikel 9 bedoelde regelgevingsbeginselen; c) de relevante criteria voor bepaalde specifieke voorwaarden uiteengezet in artikel 10 en de aanvullende voorwaarden uiteengezet in artikel 11; d) eventuele uitvoeringshandelingen die overeenkomstig artikel 12 zijn vastgesteld; [Am. 136] e) samenhang met recente, lopende of geplande procedures in andere lidstaten en mogelijke gevolgen voor de handel tussen de lidstaten. Indien de Commissie de bevoegde instantie er binnen deze termijn van op de hoogte stelt dat de ontwerpmaatregel een belemmering vormt voor de interne markt of dat zij ernstige twijfels heeft over de verenigbaarheid met het Unierecht, wordt de aanneming van de ontwerpmaatregel nog twee maanden langer uitgesteld. De Commissie informeert in dat geval ook de bevoegde instanties van de andere lidstaten over haar standpunt ten aanzien van de ontwerpmaatregel. 3. Binnen de in lid 2 vastgelegde aanvullende termijn van twee maanden werken de Commissie en de desbetreffende bevoegde instantie nauw samen om de meest geschikte en effectieve maatregel in het licht van de in lid 2 vastgestelde criteria te vinden, rekening houdend met het standpunt van marktdeelnemers en de noodzaak om de ontwikkeling van een consistente regelgevende praktijk te waarborgen. 4. De bevoegde instantie kan in elke fase van de procedure haar ontwerpmaatregel wijzigen, zoveel mogelijk rekening houdend met de in lid 2 bedoelde opmerkingen van de Commissie. 5. Binnen de in lid 2 bedoelde aanvullende periode van twee maanden kan de Commissie: a) een ontwerpbesluit aan het communicatiecomité presenteren waarin verzocht wordt de ontwerpmaatregel van de bevoegde instantie in te trekken. Het ontwerpbesluit gaat vergezeld van een gedetailleerde en objectieve analyse van de redenen waarom de Commissie van mening is dat de aangemelde ontwerpmaatregel niet moet worden aangenomen, samen met specifieke voorstellen tot wijziging van de ontwerpmaatregel; of b) een besluit nemen haar standpunt ten aanzien van de betrokken ontwerpmaatregel te wijzigen. 6. Indien de Commissie geen ontwerpbesluit zoals bedoeld in lid 5, onder a), heeft voorgelegd of een beslissing neemt zoals omschreven in lid 5, onder b), kan de betrokken bevoegde autoriteit de ontwerpmaatregel aannemen. Indien de Commissie een ontwerpbesluit zoals bedoeld in lid 5, onder a), heeft voorgelegd, mag de ontwerpmaatregel voor een periode van ten hoogste van zes maanden na de kennisgeving overeenkomstig lid 2, niet door de bevoegde instantie worden aangenomen. De Commissie kan besluiten om haar standpunt ten opzichte van de betrokken ontwerpmaatregel gedurende elk stadium van de procedure te wijzigen, ook na de indiening van een ontwerpbesluit aan het communicatiecomité. 7. De Commissie neemt elk besluit om de bevoegde instantie te verplichten haar ontwerpmaatregel in te trekken, door middel van uitvoeringshandelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 8. Wanneer de Commissie overeenkomstig lid 7 een besluit heeft genomen, wijzigt de bevoegde instantie de ontwerpmaatregel of trekt zij deze in binnen zes maanden na de datum van kennisgeving van het besluit van de Commissie. Wanneer de ontwerpmaatregel wordt gewijzigd, organiseert de bevoegde instantie, indien nodig, een openbare raadpleging en stelt zij de gewijzigde ontwerpmaatregel overeenkomstig lid 1 ter beschikking van de Commissie. 9. De betrokken bevoegde instantie houdt zoveel mogelijk rekening met eventuele opmerkingen van de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten en de Commissie en kan, behalve in gevallen bedoeld in lid 2, derde alinea, lid 6, tweede alinea en lid 7, de uiteindelijke ontwerpmaatregel aannemen en de Commissie hiervan op de hoogte stellen. 10. De bevoegde instantie brengt de Commissie op de hoogte van de resultaten van de procedure waarop haar maatregel betrekking heeft zodra deze procedure is afgerond. Artikel 14 Toegang tot lokale radionetwerken 1. De nationale bevoegde autoriteiten maken het mogelijk dat het publiek via lokale radionetwerken toegang krijgt tot het netwerk van een aanbieder van elektronische communicatie en maken ook het gebruik van het geharmoniseerde radiospectrum voor dergelijke toegang mogelijk, hetgeen uitsluitend aan een algemene machtiging kan worden onderworpen. 2. De nationale bevoegde autoriteiten belemmeren de aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek niet toegang tot hun netwerken te verlenen via lokale radionetwerken die zich mogelijk op terreinen of in gebouwen van een eindgebruiker bevinden, mits de algemene machtigingsvoorwaarden worden nageleefd en de eindgebruiker hiervoor uitdrukkelijk toestemming heeft gegeven. 3. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek mogen de volgende rechten niet eenzijdig beperken: a) het recht van de eindgebruikers om toe te treden tot de lokale radionetwerken van hun keuze, aangeboden door derden; b) het recht van de eindgebruikers om wederzijds of meer in het algemeen andere eindgebruikers toegang te verlenen tot de netwerken van dergelijke aanbieders via lokale radionetwerken, onder meer op basis van initiatieven van derde partijen die de lokale radionetwerken van verschillende eindgebruikers samenbrengen en openbaar toegankelijk maken. 4. De nationale bevoegde autoriteiten mogen het recht van de eindgebruikers om wederzijds of meer in het algemeen andere eindgebruikers toegang te verlenen tot de netwerken van dergelijke aanbieders via lokale radionetwerken, onder meer op basis van initiatieven van derde partijen die de lokale radionetwerken van verschillende eindgebruikers samenbrengen en openbaar toegankelijk maken, niet beperken. 5. De nationale bevoegde autoriteiten mogen het verlenen van publieke toegang tot lokale radionetwerken niet beperken: a) door overheidsinstanties op of in de onmiddellijke nabijheid van terreinen of gebouwen waar die overheidsinstanties gevestigd zijn, wanneer dit ondergeschikt is aan de openbare diensten die daar worden aangeboden; b) door initiatieven van niet-gouvernementele organisaties of overheden om de lokale radionetwerken van verschillende eindgebruikers samen te brengen en onderling of meer algemeen toegankelijk te maken, met inbegrip van, indien van toepassing, de lokale radionetwerken waartoe publieke toegang wordt verleend zoals bedoeld onder a). 6. Een onderneming, overheidsinstantie of andere eindgebruiker wordt niet geacht een aanbieder van elektronische communicatie voor het publiek te zijn louter op grond van het feit dat publieke toegang tot lokale radionetwerken wordt verleend, wanneer dat niet commercieel van aard is of ondergeschikt is aan een andere commerciële activiteit of openbare dienst die niet afhankelijk is van de overdracht van signalen via dergelijke netwerken. Artikel 15 Implementatie en exploitatie van draadloze toegangspunten met klein bereik 1. De nationale bevoegde autoriteiten staan de implementatie, aansluiting en exploitatie van discrete draadloze toegangspunten met klein bereik onder de algemene machtiging toe en belemmeren de implementatie, aansluiting en exploitatie niet onnodig middels individuele stedenbouwkundige vergunningen of op een andere manier wanneer dit gebruik in overeenstemming is met de overeenkomstig lid 2 aangenomen uitvoeringsmaatregelen. Dit lid doet geen afbreuk aan het machtigingsstelsel voor het radiospectrum om draadloze toegangspunten met klein bereik te bedienen. 2. Voor de toepassing van een uniforme uitvoering van het algemene machtigingsproces voor de implementatie, aansluiting en exploitatie van draadloze toegangspunten met klein bereik op grond van lid 1, kan specificeert de Commissie, door middel van een binnen één jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening vast te stellen uitvoeringshandeling, technische kenmerken voor het ontwerp, implementatie en exploitatie van draadloze toegangspunten met klein bereik specificeren . Als deze technische specificaties worden nageleefd zal het discrete karakter bij gebruik binnen verschillende lokale contexten worden gewaarborgd. De Commissie specificeert deze technische kenmerken aan de hand van de maximale grootte, kracht en elektromagnetische eigenschappen, evenals de visuele impact van de ingezette draadloze toegangspunten met klein bereik. Deze technische kenmerken voor het gebruik van draadloze toegangspunten met klein bereik moeten ten minste voldoen aan de eisen van Richtlijn 2013/35/EU (25) en aan de drempels zoals uiteengezet in Aanbeveling 1999/519/EG van de Raad (26) . [Am. 137] De gespecificeerde technische kenmerken voor de implementatie, aansluiting en exploitatie van draadloze toegangspunten met klein bereik die kunnen profiteren van lid 1, doen geen afbreuk aan de essentiële vereisten van Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van dergelijke producten (27) . [Am. 138] Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 16 Radiospectrum-coördinatie tussen de lidstaten 1. Onverminderd hun verplichting uit hoofde van de internationale overeenkomsten, waaronder ITU-radioregulering, verzekeren de nationale bevoegde autoriteiten dat het gebruik van het radiospectrum op hun grondgebied is georganiseerd en nemen zij met name alle nodige maatregelen inzake radiospectrumtoewijzing opdat geen enkele andere lidstaat wordt belemmerd in het toestaan van gespecificeerde geharmoniseerde banden op haar grondgebied in overeenstemming met de EU-wetgeving. 2. Lidstaten werken nauw met elkaar samen op het gebied van grensoverschrijdende coördinatie van het gebruik van het radiospectrum om de naleving van lid 1 te waarborgen en te verzekeren dat geen enkele lidstaat een billijke toegang tot het radiospectrum wordt ontzegd. 3. Elke betrokken lidstaat kan de beleidsgroep radiospectrum verzoeken om van haar goede diensten gebruik te maken om zich en andere lidstaten te laten bijstaan bij de naleving van dit artikel. De Commissie kan uitvoeringsmaatregelen aannemen om te verzekeren dat de gecoördineerde resultaten aan het voorschrift van gelijke toegang tot het radiospectrum tussen de betrokken lidstaten voldoen, om de praktische inconsistenties tussen de verschillende gecoördineerde resultaten tussen de verschillende lidstaten op te lossen of om de handhaving van de gecoördineerde oplossingen onder de EU-wetgeving uit te voeren. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 139] Afdeling 2 Europese virtuele toegangsproducten Artikel 17 Europese virtuele breedbandtoegangsproducten 1. De verstrekking van een virtueel breedbandtoegangsproduct opgelegd in overeenstemming met de artikelen 8 en 12 van Richtlijn 2002/19/EG wordt beschouwd als de verstrekking van een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct als het wordt verstrekt overeenkomstig de minimale parameters die zijn opgenomen voor de in bijlage 1 genoemde aanbiedingen en cumulatief aan de volgende inhoudelijke vereisten voldoet: (a) potentieel om als een hoogwaardig product in de Unie te worden verkocht; (b) maximale mate van netwerk- en dienstinteroperabiliteit en non-discriminerend netwerkbeheer tussen aanbieders, consistent met netwerktopologie; (c) capaciteit om eindgebruikers te dienen tegen concurrerende voorwaarden; (d) kostenefficiëntie, rekening houdend met de capaciteit om op bestaande en nieuwe netwerken te worden uitgevoerd en samen te gaan met andere toegangsproducten die op dezelfde netwerkinfrastructuur worden verstrekt; (e) operationele effectiviteit, in het bijzonder ten aanzien van, voor zover mogelijk, het beperken van implementatie-obstakels en kosten voor virtuele breedbandtoegangsaanbieders en virtuele breedbandtoegangszoekers; (f) ten aanzien van de regels voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, persoonsgegevens, beveiliging en integriteit en transparantie van netwerken in overeenstemming met het Unierecht. 2. De Commissie wordt gemachtigd om gedelegeerde handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 32 om bijlage I in het licht van de markt en technologische ontwikkelingen aan te passen, om te kunnen blijven voldoen aan de in lid 1 genoemde inhoudelijke vereisten. [Am. 140] Artikel 17 bis Hoogwaardige wholesaletoegangsproducten die de levering van zakelijke communicatiediensten mogelijk maken 1. De nationale regelgevende instanties gaan na of het evenredig is om aanbieders van elektronische-communicatiediensten die overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) zijn beoordeeld als aanbieders met aanmerkelijke marktmacht op een relevante markt wat betreft de levering van hoogwaardige wholesale-elektronischecommunicatiediensten, te verplichten een wholesalereferentieofferte te publiceren, rekening houdend met de in lid 2 bedoelde Berec-richtsnoeren. Deze overweging dient binnen één maand na publicatie van de Berec-richtsnoeren plaats te vinden. 2. Uiterlijk op 31 december 2015 stelt het Berec, na raadpleging van de betrokken partijen en in samenwerking met de Commissie, richtsnoeren vast met betrekking tot de in de referentieofferte op te nemen elementen. De richtsnoeren hebben ten minste betrekking op afgevende segmenten van huurlijnen en kunnen ook betrekking hebben op andere zakelijke wholesaletoegangsproducten die door het Berec als relevant worden beschouwd, rekening houdend met zowel de retail-, als de wholesalevraag, alsook met goede regelgevingspraktijken. De nationale regelgevende instanties kunnen eisen dat er aanvullende elementen in de referentieofferte worden opgenomen. Het Berec evalueert deze richtsnoeren regelmatig in het licht van de technologische en de marktontwikkelingen. [Am. 141] Artikel 18 Regelgevende voorwaarden met betrekking tot Europese virtuele breedbandtoegangsproducten 1. Een nationale regelgevende instantie die eerder overeenkomstig de artikelen 8 en 12 van Richtlijn 2002/21/EG aan een aanbieder enige verplichting heeft opgelegd om groothandeltoegang te verlenen aan een nieuwe-generatienetwerk, gaat na of het passend en evenredig zou zijn om in de plaats daarvan een verplichting op te leggen om een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct te leveren dat minimaal gelijkwaardige functionaliteiten biedt als het eerder opgelegde groothandeltoegangsproduct. De nationale regelgevende instanties zoals bedoeld in de eerste alinea, verrichten de vereiste beoordeling van bestaande groothandeltoegangsoplossingen zo snel mogelijk na de inwerkingtreding van deze verordening, ongeacht het tijdstip van de analyse van de relevante markten overeenkomstig artikel 16, lid 6, van Richtlijn 2002/21/EG. Wanneer een nationale regelgevende instantie die eerder de verplichting tot de verstrekking van virtuele breedbandtoegang heeft opgelegd na haar beoordeling overeenkomstig de eerste alinea van mening is dat een Europees breedbandtoegangsproduct niet geschikt is voor de specifieke omstandigheden, neemt zij volgens de procedure van de artikelen 6 en 7 van Richtlijn 2002/21/EG een beargumenteerde verklaring op in haar ontwerpmaatregel. 2. Wanneer een nationale regelgevende instantie voornemens is om een verplichting om overeenkomstig artikelen 8 en 12 van Richtlijn 2002/19/EG groothandelstoegang te verstrekken aan een netwerk van de nieuwe generatie aan de aanbieder op te leggen, houdt zij, naast de in artikel 12, lid 2, van deze richtlijn genoemde factoren, met name rekening met de respectieve verdiensten van het opleggen van i) een passieve groothandelsinvoer zoals fysieke ontbundelde toegang tot het lokale aansluitnetwerk of het sub-netwerk; ii) een niet-fysieke of virtuele groothandelsinvoer die vergelijkbare functionaliteiten biedt en met name een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct dat aan de materiële voorwaarden en parameters voldoet zoals uiteengezet in artikel 17, lid 1, en bijlage I, punt 1, van deze verordening. 3. In afwijking van artikel 12, lid 3, van Richtlijn 2002/19/EG legt een nationale regelgevende instantie, wanneer zij voornemens is om een aanbieder te verplichten om overeenkomstig de artikelen 8 en 12 van die richtlijn een virtuele breedbandtoegang te verstrekken, de verplichting op om een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct te verstrekken dat de meest relevante functionaliteiten heeft om aan de in de beoordeling vastgestelde regelgevingsbehoeften te voldoen. Wanneer een nationale regelgevende instantie van mening is dat een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct niet geschikt is voor de specifieke omstandigheden, neemt zij volgens de in de artikelen 6 en 7 van Richtlijn 2002/21/EG bedoelde procedure een beargumenteerde verklaring op in haar ontwerpmaatregel. 4. Tijdens de uit hoofde van leden 1, 2 of 3 noodzakelijke beoordeling of er een verplichting tot het verstrekken van een Europees breedbandtoegangsproduct moet worden opgelegd of niet, houdt de nationale regelgevende instantie rekening met het belang van convergente reglementaire voorwaarden voor groothandelstoegangsoplossingen voor de gehele Unie, de huidige en toekomstige staat van de op infrastructuur gebaseerde concurrentie en de evolutie van marktomstandigheden ten aanzien van de verstrekking van concurrerende nieuwe- generatienetwerken, investeringen respectievelijk gedaan door ondernemingen met aanmerkelijke marktmacht en de toegangszoekers, en de afschrijvingsperiode voor dergelijke investeringen. De nationale regelgevende instantie stelt zo nodig een overgangsperiode in voor de vervanging van een bestaand groothandelstoegangsproduct door een Europees virtueel toegangsproduct. 5. In afwijking van artikel 9, lid 3, van Richtlijn 2002/19/EG zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat, wanneer een aanbieder de verplichting heeft onder artikelen 8 en 12 van deze richtlijn om een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct te verstrekken, een referentie-offerte wordt gepubliceerd die ten minste de elementen bevat die zijn opgenomen in bijlage I, punten 1, 2 en 3, afhankelijk van welk punt van toepassing is. 6. In afwijking van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 2002/21/EG legt een nationale regelgevende instantie geen verplichte opzegtermijn op voor het intrekken van een eerder opgelegde verplichting om een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct te verstrekken dat voldoet aan de materiële verplichtingen en parameters overeenkomstig artikel 17, lid 1, en bijlage I, punt 2, van deze verordening, als de betrokken aanbieder dit product op verzoek van derde partijen vrijwillig onder eerlijke en redelijke voorwaarden voor een verdere periode van drie jaar beschikbaar stelt. 7. Wanneer een nationale regelgevende instantie, in het kader van een beoordeling overeenkomstig lid 2 of 3, afweegt of zij prijscontroles moet opleggen of handhaven overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2002/19/EG voor groothandelstoegang aan netwerken van een nieuwe generatie, hetzij middels een van de Europese virtuele breedbandtoegangsproducten of anderszins, houdt zij rekening met de stand van de concurrentie met betrekking tot de prijzen, keuze en kwaliteit van de producten op kleinhandelsniveau. Zij houdt rekening met de doeltreffendheid van de bescherming tegen discriminatie op groothandelsniveau en de stand van de op infrastructuur gebaseerde concurrentie van andere vaste lijnen of draadloze netwerken, en geeft daarbij het nodige gewicht aan de rol van de bestaande op infrastructuur gebaseerde concurrentie tussen nieuwe generatie netwerken bij het bereiken van verdere verbeteringen voor eindgebruikers, om te bepalen of de prijscontroles voor groothandelstoegang in dit specifieke geval niet noodzakelijk of evenredig zijn. [Am. 142] Artikel 19 Connectiviteitsproduct met gegarandeerde kwaliteit van dienst (ASQ) 1. Elke aanbieder heeft het recht om een Europees connectiviteitsproduct met ASQ te verstrekken als omschreven in lid 4. 2. Zoals gespecificeerd in lid 4 moet elke aanbieder elk redelijk verzoek voor de verstrekking van een Europees connectiviteitsproduct met ASQ schriftelijk ingediend door een erkende aanbieder van elektronische communicatiediensten, honoreren. Elke weigering om een Europees ASQ product te verstrekken, moet op objectieve criteria worden gebaseerd. De aanbieder deelt binnen één maand na het schriftelijk verzoek de redenen voor een eventuele afwijzing mee. Het feit dat de partij die om de levering van een Europees connectiviteitsproduct met ASQ verzoekt, niet in staat is of niet bereid is, hetzij binnen de Unie, hetzij in een derde land, onder redelijke voorwaarden een Europees connectiviteitsproduct met ASQ ter beschikking te stellen van de aangezochte partij, wordt geacht een objectieve weigeringsgrond te zijn. 3. Indien het verzoek wordt afgewezen of wanneer er binnen twee maanden na het schriftelijk verzoek geen overeenkomst wordt bereikt over specifieke voorwaarden met inbegrip van de prijs, hebben beide partijen overeenkomstig artikel 20 van Richtlijn 2002/21/EG het recht om de kwestie aan de betrokken nationale regelgevende instantie voor te leggen. In een dergelijk geval kan artikel 3, lid 6, van deze verordening van toepassing zijn. 4. De verstrekking van een connectiviteitsproduct zal als de verstrekking van een Europees connectiviteitsproduct met ASQ worden beschouwd wanneer het product overeenkomstig de minimale parameters in bijlage II wordt verstrekt en cumulatief aan de volgende inhoudelijke eisen voldoet: a) potentieel om als een hoogwaardig product in de Unie te worden verkocht; b) het in staat stellen van dienstverleners om aan de behoeften van hun eindgebruikers te voldoen; c) kosteneffectiviteit met inachtneming van bestaande oplossingen die op dezelfde netwerken kunnen worden verstrekt; d) operationele effectiviteit, met name ten aanzien van, voor zover mogelijk, het beperken van implementatie-obstakels en ontwikkelingskosten voor klanten; en e) het waarborgen van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, persoonsgegevens, beveiliging en integriteit en transparantie van netwerken in overeenstemming met het Unierecht. 5. De Commissie wordt gemachtigd om gedelegeerde handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 32 om bijlage II in het licht van de markt en technologische ontwikkelingen aan te passen, om te kunnen blijven voldoen aan de in lid 4 genoemde inhoudelijke eisen. [Am. 143] Artikel 20 Maatregelen met betrekking tot Europese toegangsproducten 1. Uiterlijk op 1 januari 2016 neemt de Commissie uitvoeringshandelingen aan die de uniforme technische en methodologische voorwaarden voor de implementatie van een Europees virtueel breedbandtoegangsproduct zoals bedoeld in artikel 17 en bijlage I, punt 1, vastleggen in overeenstemming met de criteria en parameters die daarin zijn gespecificeerd en die de gelijkwaardigheid waarborgen van de functionaliteit van een dergelijk virtueel groothandeltoegangsproduct voor nieuwe-generatienetwerken met die van fysiek ontbundelde toegangsproducten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen met uniforme technische en methodologische regels voor de implementatie voor één of meerdere Europese toegangsproducten in de zin van artikelen 17 en 19 en bijlage I, punten 2 en 3, en bijlage II, overeenkomstig de daarin gespecificeerde criteria en parameters. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 144] Hoofdstuk IV Geharmoniseerde Rechten van eindgebruikers gebruikers op open internettoegang [Am. 146] Artikel 21 Afschaffing van beperkingen en discriminatie 1. De vrijheid van eindgebruikers om openbare elektronische-communicatienetwerken of openbare elektronische-communicatiediensten te gebruiken die door een onderneming in een andere lidstaat worden aangeboden, wordt niet door overheidsinstanties beperkt. 2. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek mogen eindgebruikers geen discriminerende eisen of voorwaarden opleggen op basis van de nationaliteit of verblijfplaats van de eindgebruikers voor de toegang of het gebruik, tenzij dit objectief gerechtvaardigd is. 3. Tenzij dat objectief gerechtvaardigd is, rekenen aanbieders van elektronische-communicatiediensten aan het publiek geen tarieven aan voor intra-EU-communicatie die in een andere lidstaat eindigt, die hoger zijn dan: a) wat vaste communicatie betreft, de tarieven voor binnenlandse lange-afstandscommunicatie; b) wat mobiele communicatie betreft, de euro-tarieven voor gereguleerde spraak- en SMS-roaming, respectievelijk vastgesteld in Verordening (EG) nr. 531/2012. [Am. 145] Artikel 22 Grensoverschrijdende geschillenbeslechting De buitengerechtelijke procedures die overeenkomstig artikel 34, lid 1, van Richtlijn 2002/22/EG zijn vastgesteld, zijn ook van toepassing op geschillen over contracten tussen consumenten en andere eindgebruikers, voor zover deze buitengerechtelijke procedures ook voor hen openstaan, en aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek die in een andere lidstaat gevestigd zijn. Op geschillen die binnen de werkingssfeer van Richtlijn 2013/11/EU (28) vallen, zijn de bepalingen van deze richtlijn van toepassing. [Am. 147] Artikel 23 Vrij aanbieden en gebruiken van open internettoegang en redelijk verkeersbeheer [Am. 148] 1. Eindgebruikers zijn vrij hebben het recht om toegang te krijgen tot informatie en inhoud en deze te delen, toepassingen en diensten uit te voeren en aan te bieden, en de diensten terminals van hun keuze , ongeacht de locatie van de eindgebruiker of de aanbieder, en ongeacht de locatie, de herkomst of de bestemming van de dienst, informatie of inhoud, via hun dienst voor internettoegang te gebruiken. Eindgebruikers zijn vrij om met aanbieders van internettoegangsdiensten overeenkomsten te sluiten over datavolumes en snelheden, en overeenkomstig dergelijke overeenkomsten over datavolumes, gebruik te maken van aanbiedingen van aanbieders van internetinhoud, toepassingen en diensten. 2. Eindgebruikers zijn ook vrij om met Aanbieders van internettoegang en van elektronische communicatie aan het publiek of met en aanbieders van inhoud, toepassingen en diensten , overeenkomsten te sluiten voor het leveren van gespecialiseerde diensten met een verbeterde kwaliteit zijn vrij om aan eindgebruikers gespecialiseerde diensten aan te bieden. Dergelijke diensten worden uitsluitend geleverd indien de capaciteit van het netwerk groot genoeg is om deze bovenop de internettoegangsdiensten te kunnen aanbieden, kunnen aanbieders verlenen en indien dit niet ten koste gaat van inhoud, toepassingen en diensten en aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek, met elkaar overeenkomsten sluiten over de levering van beschikbaarheid of de gerelateerde datavolumes of verkeer als speciale diensten van een bepaalde kwaliteit of met een toepassingsspecifieke capaciteit. Het verlenen van gespecialiseerde internettoegangsdiensten. Aanbieders van internettoegang aan eindgebruikers maken geen onderscheid tussen functioneel gelijkwaardige diensten mag de kwaliteit van de diensten inzake internettoegang niet herhaaldelijk of voortdurend verzwakken of toepassingen . 3. Dit artikel doet geen afbreuk aan de Unie- of nationale wetgeving met betrekking tot de rechtmatigheid van de verspreide informatie, inhoud, toepassingen of diensten. 4. Het uitoefenen van de vrijheden zoals beschreven in de leden 1 en 2 wordt vergemakkelijkt door het verstrekken van volledige informatie overeenkomstig artikel 25, lid 1, artikel 26, lid 2, en artikel 27, leden 1 en 2. Aan de eindgebruikers wordt volledige informatie verstrekt overeenkomstig artikel 20, lid 2, artikel 21, lid 3, en artikel 21 bis van Richtlijn 2002/22/EG, inclusief informatie over alle toegepaste verkeersbeheermaatregelen die gevolgen kunnen hebben voor de toegang tot en de verspreiding van informatie, inhoud, toepassingen en diensten, zoals gespecificeerd in de leden 1 en 2 van dit artikel . 5. Binnen de Aanbieders van internettoegangsdiensten en eindgebruikers kunnen overeenkomen grenzen van contractueel overeengekomen te stellen aan datavolumes en snelheden mogen voor internettoegangsdiensten. Aanbieders van internettoegangsdiensten de vrijheden mogen het recht zoals beschreven in lid 1 niet belemmeren door specifieke inhoud, toepassingen, diensten of specifieke klassen daarvan te blokkeren, vertragen, wijzigen, degraderen of discrimineren, behalve in gevallen waarin het noodzakelijk is om redelijke verkeersbeheermaatregelen te nemen. Redelijke Verkeersbeheermaatregelen moeten transparant, niet-discriminerend, evenredig en noodzakelijk zijn om: a) de uitvoering van een wettelijke bepaling of een rechterlijke uitspraak te implementeren of ernstige misdrijven te voorkomen of te verhinderen ; b) de integriteit en de veiligheid van het netwerk, de diensten die via dit netwerk worden aangeboden en de terminals van de eindgebruikers te beschermen; c) de overdracht van ongevraagde communicatie aan eindgebruikers te voorkomen, die vooraf toestemming hebben gegeven voor dergelijke beperkende maatregelen; d) de effecten van de tijdelijke of en uitzonderlijke overbelasting van het netwerk te minimaliseren voorkomen of te beperken , mits gelijkwaardige soorten verkeer gelijk worden behandeld. Redelijk verkeersbeheer brengt Verkeersbeheermaatregelen worden niet langer dan nodig is in stand gehouden. Onverminderd Richtlijn 95/46/EG brengen verkeersbeheermaatregelen uitsluitend de gegevensverwerking verwerking van persoonsgegevens met zich die noodzakelijk en evenredig is om de in dit lid vermelde doelstellingen te bereiken , en is op deze maatregelen Richtlijn 2002/58/EG van toepassing, met name wat betreft de vertrouwelijkheid van de communicatie . Aanbieders van internettoegangsdiensten stellen passende, duidelijke, open en efficiënte procedures vast die zijn gericht op het behandelen van klachten over vermeende inbreuken op dit artikel. Deze procedures doen geen afbreuk aan het recht van de eindgebruikers om de kwestie voor te leggen aan de nationale regelgevende instantie. [Ams. 236 en 243] Artikel 24 Waarborgen voor de kwaliteit van de dienstverlening 1. Bij het uitoefenen van hun bevoegdheden krachtens artikel 30 bis met betrekking tot artikel 23, zien de nationale regelgevende instanties zien er strikt op toe en zorgen ervoor dat de eindgebruikers effectief kunnen profiteren van de vrijheden zoals beschreven in artikel 23, leden 1 en 2, dat op de naleving van artikel 23, lid 5, wordt nageleefd en dat niet-discriminerende internettoegangsdiensten voortdurend beschikbaar zijn en dat deze een kwaliteitsniveau hebben dat de technologische vooruitgang weerspiegelt en niet door gespecialiseerde diensten wordt belemmerd . Zij zien in samenwerking met andere bevoegde nationale instanties ook toe op de gevolgen van gespecialiseerde diensten voor culturele diversiteit en innovatie. De nationale regelgevende instanties brengen jaarlijks een verslag uit over hun toezicht en hun bevindingen, en doen deze verslagen toekomen aan de Commissie en het Berec over hun toezicht en hun bevindingen . [Am. 153] 2. Om de algemene achteruitgang van de kwaliteit van de dienstverlening inzake internettoegangsdiensten te voorkomen of om ervoor te zorgen dat eindgebruikers gebruikers toegang krijgen tot inhoud of informatie en deze kunnen delen of de applicaties , en diensten en software van hun keuze te kunnen toepassen, beschikken de nationale regelgevende instanties over de bevoegdheid om minimale kwaliteitsvereisten en, waar van toepassing, andere parameters voor de kwaliteit van de dienstverlening, zoals omschreven door de nationale regelgevende instanties, op te leggen aan de aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek. De nationale regelgevende instanties verstrekken de Commissie geruime tijd voordat zij dergelijke vereisten opleggen, een samenvatting van de gronden om op te treden, de voorgenomen vereisten en de voorgestelde aanpak. Deze informatie wordt tevens ter beschikking gesteld van het Berec. De Commissie kan, na die informatie te hebben onderzocht, opmerkingen of aanbevelingen hieromtrent formuleren, met name om ervoor te zorgen dat de voorgenomen vereisten geen negatieve invloed hebben op de werking van de interne markt. De voorgenomen vereisten worden niet opgelegd binnen twee maanden nadat de Commissie de volledige informatie heeft ontvangen, tenzij de Commissie en de nationale regelgevende instantie anders zijn overeengekomen, of wanneer de Commissie de regelgevende instantie op de hoogte heeft gesteld van een verkorte onderzoeksperiode, of wanneer de Commissie opmerkingen of aanbevelingen heeft geformuleerd. De nationale regelgevende instanties houden zoveel mogelijk rekening met de opmerkingen en aanbevelingen van de Commissie en informeren de Commissie en het Berec over de opgelegde vereisten. [Am. 154] 3. Binnen zes maanden na de aanneming van deze verordening stelt het Berec na raadpleging van belanghebbenden en in nauwe samenwerking met de Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen algemene richtsnoeren vast waarin uniforme voorwaarden worden bepaald voor de implementatie van de in dit artikel bedoelde verplichtingen van de nationale bevoegde autoriteiten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld , onder meer met betrekking tot de toepassing van verkeersbeheermaatregelen en het toezicht op de naleving . [Am. 155] Artikel 24 bis Herziening De Commissie evalueert in nauwe samenwerking met het Berec de werking van de bepalingen betreffende gespecialiseerde diensten en doet, na een openbare raadpleging, uiterlijk op [invoegen van de datum drie jaar nadat deze verordening van toepassing wordt] een verslag en eventuele passende voorstellen toekomen aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 156] Artikel 25 Transparantie en publicatie van informatie 1. Tenzij over aanbiedingen individueel is onderhandeld, publiceren aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek transparante, vergelijkbare, toereikende en actuele informatie over: a) hun naam, adres en contactgegevens; b) voor elk tariefplan van de geboden diensten en de relevante kwaliteit van de dienstverleningsparameters, de geldende prijzen (voor consumenten, met inbegrip van belastingen) en andere toepasselijke kosten (toegang, gebruik, onderhoud en eventuele extra kosten), evenals de kosten met betrekking tot eindapparatuur; c) geldende tarieven voor elk nummer of dienst waarvoor bijzondere tariefvoorwaarden gelden; d) de kwaliteit van hun diensten, overeenkomstig de uitvoeringshandelingen als bedoeld in lid 2; e) internettoegangsdiensten, waar aangeboden, met vermelding van het volgende: (i) daadwerkelijk beschikbare datasnelheid voor downloads en uploads in de lidstaat van de gebruiker, met inbegrip van de piekuren; (ii) het niveau van de geldende datavolumebeperkingen, indien van toepassing, de prijzen voor het verhogen van het beschikbare datavolume op ad hoc of duurzame basis, de beschikbare datasnelheden na volledige consumptie van het toepasselijke datavolume en de hieraan verbonden kosten en de middelen voor eindgebruikers om te allen tijde hun consumptieniveau te controleren; (iii) een duidelijke en begrijpelijke uitleg over hoe datavolumebeperkingen, de werkelijk beschikbare snelheid en andere kwaliteitsparameters en het gelijktijdige gebruik van gespecialiseerde diensten met verbeterde kwaliteit praktisch het gebruik van inhoud, toepassingen en diensten beïnvloeden. (iv) informatie over de procedures die door de aanbieder zijn vastgesteld om het verkeer te meten en te vormen om congestie van het netwerk te voorkomen en de wijze waarop deze procedures de kwaliteit van de diensten en de bescherming van persoonsgegevens kunnen beïnvloeden; f) genomen maatregelen om de gelijkwaardigheid van toegang voor gehandicapte eindgebruikers te waarborgen, met inbegrip van regelmatig bijgewerkte informatie over de details van de producten en diensten die voor hen ontworpen zijn; g) hun standaard contractvoorwaarden en criteria, met inbegrip van de minimumcontractduur, de voorwaarden voor en alle kosten die van toepassing zijn bij de vroegtijdige beëindiging van een contract, de procedures en directe kosten die verband houden met overstappen en mobiliteit van nummers en andere identificatoren en compensatieregelingen voor vertraging of misbruik van overstapregelingen; h) toegang tot noodhulpdiensten en locatiegegevens van de beller voor alle aangeboden diensten, eventuele beperkingen van de geboden noodhulpdiensten overeenkomstig artikel 26 van Richtlijn 2002/22/EG, en eventuele wijzigingen daarvan; i) de rechten met betrekking tot de universele dienstverlening, met inbegrip van, indien van toepassing, de faciliteiten en diensten zoals uiteengezet in bijlage I bij Richtlijn 2002/22/EG. De informatie wordt op een heldere, begrijpelijke en gemakkelijk toegankelijke vorm in de officiële taal van de lidstaat waar de dienst wordt aangeboden, gepubliceerd en regelmatig geactualiseerd. Op verzoek wordt de informatie voorafgaand aan de publicatie aan de relevante nationale instanties overgelegd. Elk verschil tussen de voorwaarden voor consumenten en andere eindgebruikers wordt expliciet vermeld. 2. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vastleggen waarin de methoden voor het meten van de snelheid van de internettoegangsdiensten, de kwaliteit van de diensten en de methoden om deze te meten en de inhoud, vorm en wijze van de te publiceren informatie worden gespecificeerd, met inbegrip van de mogelijke kwaliteitscertificeringsregelingen. De Commissie houdt rekening met de parameters, definities en meetmethoden zoals beschreven in bijlage III bij Richtlijn 2002/22/EG. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 3. Eindgebruikers dienen toegang te hebben tot onafhankelijke beoordelingsinstrumenten waarmee zij de prestaties van de toegang tot een elektronische-communicatienetwerk en diensten en de kosten van alternatieve gebruikspatronen kunnen vergelijken. Daartoe stellen de lidstaten een vrijwillige certificeringsregeling vast voor interactieve websites, gidsen of soortgelijke instrumenten. De certificering vindts plaats op basis van objectieve, transparante en evenredige criteria, met name de onafhankelijkheid van de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek, het gebruik van duidelijke taal, het verstrekken van volledige en actuele informatie, en een werkende, doeltreffende procedure voor klachtenbehandeling. Wanneer gecertificeerde vergelijkingsfaciliteiten niet gratis of tegen een redelijke prijs op de markt beschikbaar zijn, stellen de nationale regelgevende instanties of andere bevoegde nationale instanties dergelijke faciliteiten zelf of via derde partijen beschikbaar overeenkomstig de certificeringsvereisten. De informatie die door aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek wordt gepubliceerd, is kosteloos toegankelijk voor doeleinden in verband met het beschikbaar stellen van vergelijkingsfaciliteiten. 4. Op verzoek van de bevoegde overheden verstrekken aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek, in voorkomend geval kosteloos informatie van algemeen belang aan de eindgebruikers, met dezelfde middelen die normaal door hen worden gebruikt in de communicatie met eindgebruikers. In een dergelijk geval wordt deze informatie door de relevante overheden aan de aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek in een gestandaardiseerd formaat verstrekt en kan deze onder meer op de volgende onderwerpen betrekking hebben: a) de meest voorkomende vormen van elektronische communicatiediensten voor onwettige activiteiten of de verspreiding van schadelijke inhoud, in het bijzonder wanneer dit het respect voor de rechten en vrijheden van anderen in gevaar brengt, met inbegrip van schendingen van gegevensbescherming, auteursrechten en andere gerelateerde rechten en de juridische gevolgen hiervan; en b) de beschermingsmaatregelen tegen risico’s voor de persoonlijke veiligheid en onrechtmatige toegang tot persoonsgegevens bij het gebruik van elektronische communicatiediensten. [Am. 157] Artikel 26 Informatievereisten voor contracten 1. Voordat een contract betreffende de verstrekking van een aansluiting op een openbaar elektronisch netwerk of openbare elektronische communicatiediensten bindend wordt, moeten de aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek minimaal de volgende informatie verstrekken aan de consumenten en andere eindgebruikers, tenzij uitdrukkelijk anders overeengekomen: a) de identiteit, het adres en de contactgegevens van de aanbieder en, indien verschillend, het adres en de contactinformatie voor eventuele klachten; b) de belangrijkste kenmerken van de geleverde diensten, waaronder voornamelijk: i) voor elk tariefplan de soorten aangeboden diensten, de opgenomen communicatievolumes en alle relevante parameters voor de kwaliteit van de dienstverlening, inclusief de tijd voor de eerste aansluiting; ii) of en in welke lidstaten de toegang tot noodhulpdiensten en locatiegegevens van de bellers wordt aangeboden en eventuele beperkingen van de geboden noodhulpdiensten overeenkomstig artikel 26 van Richtlijn 2002/22/EG; iii) de vormen aftersalesdiensten, onderhoudsdiensten en klantenondersteuningsdiensten die worden aangeboden, de voorwaarden en kosten voor deze diensten en de wijze waarop met deze diensten contact kan worden opgenomen; iv) eventuele beperkingen opgelegd door de aanbieder voor het gebruik van de geleverde eindapparatuur, met inbegrip van informatie over de ontsluiting van de eindapparatuur en eventuele kosten bij het opzeggen van de overeenkomst voor het einde van de contractperiode; c) details over prijzen en tarieven (voor consumenten inclusief belastingen en mogelijke extra kosten die nog moeten worden betaald) en de middelen waarmee geactualiseerde informatie over alle van toepassing zijnde tarieven en kosten beschikbaar wordt gesteld; d) aangeboden betalingsmethoden en eventuele kosten die aan deze betalingsmethoden verbonden zijn en beschikbare faciliteiten om de transparantie van de factuur te waarborgen en toe te zien op de omvang van het verbruik; e) de duur van het contract en de voorwaarden voor verlenging en opzegging, met inbegrip van: i) minimumverbruik of -duur die nodig is om van speciale aanbiedingen te profiteren; ii) eventuele kosten met betrekking tot omschakeling en overdraagbaarheid van nummers en andere identificatoren, inclusief compensatieregelingen voor vertraging of misbruik van het recht om over te stappen; iii) eventuele kosten verbonden aan de vroegtijdige beëindiging van het contract, met inbegrip van de terugvordering van kosten met betrekking tot de eindapparatuur (op een pro rata temporis basis); f) eventuele vergoedingen en terugbetalingsregelingen met inbegrip van een expliciete verwijzing naar de wettelijke rechten van de eindgebruiker die gelden indien de contractuele kwaliteitsniveaus van de diensten niet worden behaald; g) in het geval van een bestaande verplichting op grond van artikel 25 van Richtlijn 2002/22/EG, de opties van de eindgebruikers om al dan niet hun persoonlijke gegevens in een map te kunnen bewaren en de betrokken gegevens; h) details van de producten en diensten die voor gehandicapte eindgebruikers ontworpen zijn; i) de wijze waarop de procedures voor de beslechting van geschillen worden uitgevoerd, met inbegrip van grensoverschrijdende geschillen, overeenkomstig artikel 34 van Richtlijn 2002/22/EG en artikel 22 van deze verordening; j) de aard van de maatregelen die door de aanbieder genomen kunnen worden als reactie op beveiligings- en integriteitsincidenten of bedreigingen en kwetsbaarheden. 2. In aanvulling op lid 1 dienen de aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek de eindgebruikers, tenzij uitdrukkelijk anders overeengekomen door een eindgebruiker die geen consument is, de volgende informatie met betrekking tot hun internettoegangsdiensten te verstrekken: (a) het niveau van de geldende datavolumebeperkingen, indien van toepassing, de prijzen voor het verhogen van het beschikbare datavolume op ad hoc of duurzame basis, de beschikbare datasnelheden na volledige consumptie van het toepasselijke datavolume en de hieraan verbonden kosten en de middelen voor eindgebruikers om te allen tijde hun consumptieniveau te controleren; b) de werkelijk beschikbare datasnelheid voor downloads en uploads op de hoofdlocatie van de eindgebruiker, inclusief werkelijke snelheidsvariabelen, gemiddelde snelheden en de snelheid tijdens piekuren en inclusief de mogelijke gevolgen van het toestaan van toegang via een lokaal radionetwerk van derden; c) andere dienstkwaliteitsparameters; d) informatie over de procedures die door de aanbieder zijn vastgesteld om het verkeer te meten en te vormen om congestie van het netwerk te voorkomen en welke gevolgen deze procedures kunnen hebben voor de kwaliteit van de diensten en de bescherming van persoonsgegevens; e) een duidelijke en begrijpelijke uitleg over hoe datavolumebeperkingen, de werkelijk beschikbare snelheid en andere kwaliteitsparameters en het gelijktijdige gebruik van gespecialiseerde diensten met verbeterde kwaliteit praktisch van invloed zijn op het gebruik van inhoud, toepassingen en diensten. 3. De in de leden 1 en 2 bedoelde informatie wordt op heldere, begrijpelijke en gemakkelijk toegankelijke wijze en in de officiële taal van de lidstaat van de eindgebruiker verstrekt en wordt regelmatig geactualiseerd. Ze vormt een integraal onderdeel van de overeenkomst en wordt niet gewijzigd, tenzij de partijen uitdrukkelijk anders overeengekomen zijn. De eindgebruiker ontvangt een schriftelijke kopie van de overeenkomst. 4. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen waarin de details van de in lid 2 genoemde informatievereisten worden gespecificeerd. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 5. Het contract bevat tevens, op verzoek van de bevoegde overheden, alle informatie die door deze overheden wordt verstrekt met betrekking tot het gebruik van elektronische-communicatienetwerken en -diensten voor onwettige activiteiten of de verspreiding van schadelijke inhoud en de bescherming tegen risico’s voor de persoonlijke veiligheid en de onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens zoals bedoeld in artikel 25, lid 4, en die relevant zijn voor de aangeboden dienst. [Am. 158] Artikel 27 Controle van het verbruik 1. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek bieden eindgebruikers de mogelijkheid om kosteloos te kiezen voor een faciliteit die informatie verschaft over het geaccumuleerde verbruik van verschillende elektronische-communicatiediensten, uitgedrukt in de valuta waarin de eindgebruiker wordt gefactureerd. Een dergelijke faciliteit garandeert dat, zonder toestemming van de eindgebruiker, de totale uitgaven gedurende een bepaalde periode van gebruik een door de eindgebruiker in te stellen bepaald maximumbedrag niet overschrijden. 2. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek zorgen ervoor dat er een passende kennisgeving aan de eindgebruiker wordt gestuurd als, het verbruik van de diensten 80% van de overeenkomstig lid 1 ingestelde financiële limiet heeft bereikt. De kennisgeving vermeldt de procedure die gevolgd moet worden om de levering van de diensten voort te zetten, inclusief de kosten hiervoor. De aanbieder stopt de levering en facturering van de diensten aan de eindgebruiker als de financiële limiet dreigt te worden overschreden, tenzij en totdat de eindgebruiker verzoekt om voortzetting of hervatting van de levering van deze diensten. Als de financiële limiet wordt bereikt, blijft de eindgebruiker tot het einde van de overeengekomen factureringsperiode in staat om oproepen en sms-berichten te ontvangen, gratis telefoonnummers te bellen en noodoproepen te doen door te bellen naar het gratis toegankelijke Europese alarmnummer 112. 3. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek stellen, onmiddellijk voorafgaand aan de doorschakeling van het gesprek, de eindgebruiker in staat om gemakkelijk en kosteloos informatie op te vragen over de van toepassing zijnde tarieven voor telefoonnummers of diensten waarvoor bijzondere tariefvoorwaarden gelden, tenzij de nationale regelgevende instantie op basis van proportionaliteit een voorafgaande afwijking van deze voorwaarde heeft verleend. Dergelijke informatie wordt op een vergelijkbare wijze voor al deze telefoonnummers of diensten verstrekt. 4. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek bieden eindgebruikers de mogelijkheid om kosteloos voor gespecificeerde facturen te kiezen. [Am. 159] Artikel 28 Beëindiging van het contract 1. Tussen consumenten en aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek gesloten overeenkomsten voorzien niet in een minimale looptijd van meer dan 24 maanden. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek bieden eindgebruikers de mogelijkheid om een contract met een looptijd van maximaal 12 maanden af te sluiten. 2. Consumenten en andere eindgebruikers hebben, tenzij zij anders zijn overeengekomen, het recht om het contract met een opzegtermijn van één maand te beëindigen, mits er zes maanden of meer zijn verstreken sinds de sluiting van het contract. Er is geen vergoeding verschuldigd, anders dan voor de restwaarde van gesubsidieerde apparatuur die met het contract gebundeld was op het moment van het sluiten van het contract en een pro rata temporis -vergoeding voor andere promotionele voordelen die als zodanig waren aangegeven op het moment van de sluiting van het contract. Eventuele beperkingen van het gebruik van eindapparatuur op andere netwerken worden kosteloos door de aanbieder opgeheven, ten laatste bij de betaling van een dergelijke vergoeding. 3. Indien de contracten of de nationale wetgeving voorzien in stilzwijgende verlenging van de looptijd van contracten, stelt de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek de eindgebruiker hiervan tijdig in kennis, zodat de eindgebruiker ten minste één maand de tijd heeft om zich tegen de stilzwijgende verlenging te verzetten. Als de eindgebruiker geen bezwaar indient, wordt het contract beschouwd als een contract van onbepaalde duur dat te allen tijde met één maand opzegtermijn kosteloos door de eindgebruiker kan worden opgezegd. 4. Eindgebruikers hebben het recht om hun contract kosteloos op te zeggen na kennisgeving van wijzigingen in de contractuele voorwaarden zoals voorgesteld door de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek, tenzij de voorgestelde wijzigingen uitsluitend in het voordeel van de eindgebruiker zijn. De aanbieders stellen de eindgebruikers tijdig, ten minste één maand van tevoren, van dergelijke wijzigingen op de hoogte en informeren hen tegelijkertijd over hun recht om hun contract kosteloos op te zeggen indien zij de nieuwe voorwaarden niet aanvaarden. Lid 2 is van overeenkomstige toepassing. 5. Elke significante en niet-tijdelijke discrepantie tussen de werkelijke prestaties ten aanzien van snelheid of andere kwaliteitsparameters en de prestaties die de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek overeenkomstig artikel 26 heeft aangegeven, wordt als niet-overeenstemming beschouwd met het oog op de bepaling van de rechtsmiddelen voor eindgebruikers overeenkomstig de nationale wetgeving. 6. Een abonnement op aanvullende diensten die door dezelfde aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek worden verstrekt, leidt niet tot herstart van de oorspronkelijke contractduur, tenzij de prijs van de aanvullende dienst(en) significant hoger is dan die van de oorspronkelijke diensten of wanneer de aanvullende diensten tegen een speciale actieprijs gekoppeld aan de vernieuwing van het bestaande contract worden aangeboden. 7. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek passen geen voorwaarden en procedures voor contractbeëindiging toe die de overstap naar een andere dienstenaanbieder belemmeren of ontmoedigen. [Am. 160] Artikel 29 Gebundelde aanbiedingen Als een dienstenbundel die aan de consument wordt aangeboden ten minste een verbinding met een elektronisch communicatienetwerk of een elektronische-communicatiedienst omvat, zijn de artikelen 28 en 30 van deze verordening op alle onderdelen van de bundel van toepassing. [Am. 161] Hoofdstuk V Overstappen tussen aanbieders vergemakkelijken Artikel 30 Schakelen tussen en overdraagbaarheid van nummers 1. Alle eindgebruikers met nummers van een nationaal telefoonnummerplan die daarom verzoeken, hebben het recht om hun nummer(s) te behouden, ongeacht de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek die de diensten aanbiedt, overeenkomstig het bepaalde in bijlage I, deel C, van Richtlijn 2002/22/EG, mits de aanbieder een aanbieder van elektronische communicatie is in de lidstaat waarop het nationale nummerplan betrekking heeft, of een Europese aanbieder van elektronische communicatie die de bevoegde regelgevende autoriteit van de lidstaat van herkomst ervan in kennis heeft gesteld dat hij deze diensten aanbiedt of voornemens is aan te bieden in de lidstaat waarop het nationale nummerplan betrekking heeft. 2. De prijsstelling tussen aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek met betrekking tot het aanbieden van nummeroverdraagbaarheid is gebaseerd op de kosten ervan; de eventuele rechtstreekse kosten voor de eindgebruiker mogen geen ontmoedigend effect hebben op eindgebruikers die naar een andere aanbieder willen overstappen. 3. De overdracht van nummers en de activering ervan worden binnen zo kort mogelijke tijd uitgevoerd. Voor eindgebruikers die een overeenkomst hebben gesloten om een nummer over te dragen naar een nieuwe aanbieder, vindt de activering van dit nummer binnen één dag na het sluiten van een dergelijke overeenkomst plaats. Tijdens het overdrachtsproces mag de dienst niet langer dan één werkdag worden onderbroken. 4. De ontvangende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek leidt het overstap- en overdrachtsproces. De eindgebruikers worden voldoende geïnformeerd over de overstap voor en tijdens het overstapproces en onmiddellijk erna. Eindgebruikers mogen niet tegen hun wil naar een andere aanbieder worden overgeschakeld. 5. Het contracten van de eindgebruiker met de overdragende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek wordt na het voltooien van de overstap automatisch beëindigd. De overdragende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek betaalt eventueel resterend krediet terug aan de consument die gebruikmaakt van prepaid-diensten. 6. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek die de overstap vertragen of misbruiken, door bijvoorbeeld de noodzakelijke informatie voor de overdracht niet tijdig beschikbaar te stellen, worden verplicht tot compensatie van hierdoor gedupeerde eindgebruikers. 7. Indien een eindgebruiker die naar een nieuwe aanbieder van internettoegangsdiensten overstapt in het bezit is van een e-mailadres dat door de overdragende aanbieder is toegewezen, stuurt laatstgenoemde, op verzoek van de eindgebruiker, gedurende twaalf maanden kosteloos alle aan het eerdere e-mailadres van de eindgebruiker gerichte e‑mailcommunicatie door naar een door de eindgebruiker opgegeven nieuw e-mailadres. Deze e-maildoorstuurdienst omvat een automatisch antwoordbericht naar alle e-mailafzenders, waarmee zij van het nieuwe e-mailadres van de eindgebruiker op de hoogte worden gesteld. De eindgebruiker heeft de mogelijkheid om te verzoeken dat het nieuwe e‑mailadres niet in het automatische antwoordbericht bekend wordt gemaakt. Na de eerste periode van twaalf maanden biedt de overdragende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek de eindgebruiker de mogelijkheid om de e‑maildoorstuurdienst, zo nodig tegen vergoeding, te verlengen. De overdragende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek wijst het e-mailadres van de eindgebruiker voor een periode van ten minste twee jaar, en in ieder geval tijdens de periode waarmee de e‑maildoorstuurdienst is verlengd, niet aan een andere eindgebruiker toe. 8. De bevoegde nationale autoriteiten kunnen de algemene procedures voor het overschakelen en aansluiten vaststellen, met inbegrip van passende sancties voor aanbieders en compensatie voor eindgebruikers. Zij houden rekening met de noodzakelijke bescherming van de eindgebruikers gedurende het overstapproces en de noodzaak om de efficiëntie van een dergelijke werkwijze te waarborgen. [Am. 162] Artikel 30 bis Toezicht en handhaving 1. De nationale regelgevende instanties beschikken over de nodige middelen voor het controleren van en het toezien op de naleving van deze verordening op hun grondgebieden. 2. De nationale regelgevende instanties maken geactualiseerde informatie inzake de toepassing van deze verordening openbaar op een manier die belangstellenden gemakkelijk toegang tot die informatie biedt. 3. De nationale regelgevende instanties hebben de bevoegdheid om bij de ondernemingen waarop de bepalingen van deze verordening van toepassing zijn, alle informatie op te vragen die relevant is voor de uitvoering en handhaving van deze verordening. Die ondernemingen verstrekken dergelijke informatie op verzoek onverwijld en in overeenstemming met de door de nationale regelgevende instantie vastgestelde termijnen en mate van detail. 4. De nationale regelgevende instanties kunnen op eigen initiatief optreden om de naleving van deze verordening te waarborgen. 5. De nationale regelgevende instanties stelen passende, duidelijke, open en efficiënte procedures vast voor de behandeling van klachten over vermeende inbreuken op artikel 23. De nationale regelgevende instanties reageren onverwijld op de klachten. 6. Wanneer de nationale regelgevende instantie een inbreuk op deze verordening constateert, eist zij de onmiddellijke beëindiging van deze inbreuk. [Am. 163] Hoofdstuk VI Organisatorische en slotbepalingen Artikel 31 Sancties De lidstaten stellen de regels vast betreffende de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening en treffen alle nodige maatregelen om de daadwerkelijke toepassing van die sancties te garanderen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 1 juli 2016 in kennis van die bepalingen en delen eventuele latere wijzigingen daarop zo spoedig mogelijk mee. Met betrekking tot Europese aanbieders van elektronische communicatie worden sancties opgelegd overeenkomstig hoofdstuk II met betrekking tot de respectieve bevoegdheden van de nationale regelgevende instanties in de lidstaten van herkomst en ontvangst. [Am. 164] Artikel 32 Overdracht van bevoegdheden 1. De bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen wordt aan de Commissie verleend onder de in dit artikel gestelde voorwaarden. 2. De in artikel 17, lid 2, en artikel 19, lid 5, bedoelde bevoegdheidsdelegatie wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van de [datum van inwerkingtreding van deze richtlijn]. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 17, lid 2 en artikel 19, lid 5, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis. 5. Een overeenkomstig artikel 17, lid 2, en artikel 19, lid 5, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad wordt die periode met twee maanden verlengd. [Am. 165] Artikel 33 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 22, lid 1 van Richtlijn 2002/21/EG ingestelde communicatiecomité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Artikel 34 Wijziging van Richtlijn 2002/20/EG (1) Artikel 3 , lid 2, tweede alinea, wordt geschrapt als volgt gewijzigd . [Am. 166] a) lid 2 komt als volgt te luiden: " "2. Het aanbieden van elektronische-communicatienetwerken of het aanbieden van elektronische communicatiediensten kan, onverminderd de specifieke verplichtingen van artikel 6, lid 2, en de gebruiksrechten van artikel 5, alleen worden onderworpen aan een algemene machtiging. Indien een lidstaat een kennisgevingsverplichting gerechtvaardigd acht, kan die lidstaat van ondernemingen verlangen dat zij een kennisgeving indienen bij het Berec, maar niet dat zij een expliciet besluit of een andere bestuurshandeling van de nationale regelgevende instantie of een andere autoriteit moeten verkrijgen alvorens de uit de machtiging voortvloeiende rechten te kunnen uitoefenen. Na de eventueel vereiste kennisgeving aan het Berec kan een onderneming haar activiteiten aanvangen, waar nodig met inachtneming van de bepalingen inzake gebruiksrechten van de artikelen 5, 6 en 7."; [Am. 167] b) lid 3 komt als volgt te luiden: " "3. Een in lid 2 bedoelde kennisgeving behelst niet meer dan een verklaring inzake een geharmoniseerde template in de vorm zoals uiteengezet in deel D van de bijlage, waarmee een natuurlijke of rechtspersoon het Berec in kennis stelt van zijn voornemen om te beginnen met het aanbieden van elektronische-communicatienetwerken of -diensten en de indiening van de minimale informatie die nodig is om het Berec en de nationale regelgevende instantie in staat te stellen een register of lijst van aanbieders van elektronische-communicatienetwerken en -diensten bij te houden. De lidstaten mogen geen aanvullende of afzonderlijke kennisgevingsverplichtingen opleggen."; [Am. 168] c) het volgende lid wordt toegevoegd: " "3 bis. De lidstaten verstrekken de Commissie en de andere lidstaten binnen 12 maanden na de datum van de toepassing van Verordening (EU) nr. [.../...]* een gemotiveerde kennisgeving indien zij een kennisgevingsverplichting als gerechtvaardigd beschouwen. De Commissie onderzoekt de kennisgeving en neemt zo nodig binnen een periode van drie maanden vanaf de datum van de kennisgeving het besluit om de lidstaat in kwestie te verzoeken de kennisgevingsverplichting af te schaffen. _________________ * Verordening (EU) nr. [.../...] van het Europees Parlement en de Raad van ... tot vaststelling van maatregelen inzake de Europese interne markt voor elektronische communicatie alsmede tot wijziging van Richtlijnen 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG, Verordeningen (EG) nr. 1211/2009 en (EU) nr. 531/2012 en Besluit nr. 243/2012/EU (PB L ... , blz. ...).". [Am. 169] (2) Aan artikel 10 wordt het volgende lid 6 bis toegevoegd: " "6 bis. Nationale regelgevende instanties stellen het Berec in kennis van alle door hen krachtens leden 5 en 6 te treffen maatregelen. Het Berec stelt binnen twee maanden na ontvangst van een kennisgeving, binnen welk tijdsbestek de nationale regelgevende instantie geen definitieve maatregel mag treffen, een met redenen omkleed advies op, indien het van mening is dat de ontwerpmaatregel een belemmering vormt voor de interne markt. Het Berec doet de hier bedoelde adviezen toekomen aan de nationale regelgevende instantie en de Commissie. De nationale regelgevende instantie houdt terdege rekening met Berec-adviezen en stelt het Berec in kennis van de definitieve maatregelen die zij vaststelt. Het Berec werkt dienovereenkomstig zijn register bij.". [Am. 170] (3) Aan de bijlage wordt het volgende deel D toegevoegd: " "D. Vereiste informatie in een kennisgeving krachtens artikel 3 Een kennisgeving bevat een verklaring betreffende het voornemen om te beginnen met het aanbieden van elektronische-communicatienetwerken en -diensten en gaat vergezeld van uitsluitend de volgende gegevens: 1. de naam van de aanbieder, 2. de rechtspositie, de rechtsvorm en het registratienummer van de aanbieder indien de aanbieder staat geregistreerd in een handelsregister of vergelijkbaar openbaar register, 3. het geografische adres van de hoofdvestiging van de aanbieder, 4. een contactpersoon, 5. een korte beschrijving van de aan te bieden netwerken of diensten, 6. de betrokken lidstaten, en 7. de datum waarop de activiteiten vermoedelijk van start gaan.". [Am. 171] Artikel 34 bis Wijzigingen van Besluit nr. 243/2012/EU Aan artikel 6, lid 8, van Besluit nr. 243/2012/EU wordt de volgende alinea toegevoegd: " "Voor het overdragen of verhuren van eventuele aanvullende geharmoniseerde banden verlenen de lidstaten op dezelfde wijze toelating als voor de in de eerste alinea genoemde banden.". [Am. 172] Artikel 35 Wijziging van Richtlijn 2002/21/EG Richtlijn 2002/21/EG wordt als volgt gewijzigd: (1) Aan artikel 1 wordt het volgende lid 6 toegevoegd: " “Deze richtlijn en de bijzondere richtlijnen worden uitgelegd en uitgevoerd in samenhang met de bepalingen van Verordening nr. [XX/2014].”. [Am. 173] (1 bis) In artikel 2 wordt punt g) als volgt gewijzigd: " ""nationale regelgevende instantie": het lichaam dat door een lidstaat is belast met de regelgevende taken die in deze richtlijn en de bijzondere richtlijnen worden opgelegd;" [Am. 174] (1 ter) In artikel 3 wordt lid 3 bis vervangen door: " "3 bis. Onverminderd de bepalingen van de leden 4 en 5, is elke nationale regelgevende instantie ten minste verantwoordelijk voor marktregulering ex ante overeenkomstig de artikelen 7, 7 bis, 15 en 16 van deze Richtlijn en de artikelen 9 tot en met 13 ter van Richtlijn 2002/19/EG; voor nummering, benoeming en adressering, colocatie en het delen van netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten en voor de beslechtingen van geschillen tussen ondernemingen overeenkomstig de artikelen 10, 12, 20 en 21 van deze richtlijn, en voor betaalbaarheid van de tarieven, kwaliteit van de diensten van aangewezen ondernemingen, kosten van de verplichting van universele dienstverlening, regelgevingscontroles met betrekking tot retaildiensten, contracten, transparantie en openbaarmaking van informatie, kwaliteit van de diensten, het waarborgen van equivalentie bij toegang en keuze voor eindgebruikers met een handicap, nooddiensten en het ene Europese alarmnummer, toegang tot nummers en diensten, het aanbieden van aanvullende faciliteiten en het faciliteren van het veranderen van aanbieder onder de artikelen 9, 11, 12, 17, 20, 20 bis, 21, 21 bis, 22, 23 bis, 26, 26 bis, 28, 29 en 30 van Richtlijn 2002/22/EG, aspecten in verband met vergunningen zoals bedoeld in Richtlijn 2002/20/EG, alsook voor Richtlijn 2002/58/EG. Elke nationale regelgevende instantie treedt onafhankelijk op en vraagt of aanvaardt geen instructies van andere instanties in verband met de uitoefening van deze taken die hun op grond van de nationale wetgeving tot omzetting van het Gemeenschapsrecht zijn toegewezen. Dit vormt geen beletsel voor toezicht overeenkomstig de nationale grondwet. Alleen beroepsinstanties die zijn opgezet in overeenstemming met artikel 4, zijn bevoegd besluiten van de nationale regelgevende instanties te schorsen of ongedaan te maken. De lidstaten zorgen ervoor dat het hoofd, of, in voorkomend geval, de leden van het collegiale orgaan dat die functie vervult, van een nationale regelgevende instantie als bedoeld in de eerste alinea, of hun plaatsvervangers alleen kunnen worden ontslagen indien zij niet meer aan de tevoren in de nationale wetgeving vastgestelde eisen voor de uitoefening van dat ambt voldoen. Het besluit om het hoofd, of, in voorkomend geval, de leden van het collegiale orgaan dat die functie vervult, van de betrokken nationale regelgevende instantie te ontslaan wordt openbaar gemaakt op het moment van ontslag. Het ontslagen hoofd of, in voorkomend geval, de ontslagen leden van het collegiale orgaan dat die functie vervult, van de nationale regelgevende instantie ontvangen een motivering en hebben het recht de openbaarmaking daarvan te verlangen, indien zulks anders niet zou geschieden; in dat geval wordt zij openbaar gemaakt. De lidstaten zorgen ervoor dat de in de eerste alinea bedoelde nationale regelgevende instanties over afzonderlijke jaarlijkse begrotingen beschikken en dat de begrotingen toereikend zijn voor de tenuitvoerlegging van hun taken. De begrotingen en de gecontroleerde jaarrekeningen worden openbaar gemaakt door elke nationale regelgevende instantie. Elke nationale regelgevende instantie wordt op dusdanige wijze georganiseerd en geëxploiteerd dat de objectiviteit en onpartijdigheid van haar activiteiten worden gewaarborgd en beschikt over een aantal bekwame personeelsleden om haar taken naar behoren uit te voeren. De lidstaten zorgen er eveneens voor dat de nationale regelgevende instanties over voldoende financiële middelen en personeel beschikken om hen in staat te stellen actief deel te nemen aan en bij te dragen tot het orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (Berec) 1 . __________________ 1 Verordening (EG) nr. 1211/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, tot oprichting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (Berec) en het Bureau.". [Am. 175] (2) Artikel 7 bis wordt als volgt gewijzigd: a) de eerste alinea van lid 1 komt als volgt te luiden: " ʻ1. Indien een voorgenomen maatregel als bedoeld in artikel 7, lid 3, bedoeld is om een verplichting voor een exploitant op te leggen, te wijzigen of in te trekken in toepassing van artikel 16 van deze richtlijn in samenhang met artikel 5 en de artikelen 9 tot en met 13 van Richtlijn 2002/19/EG (toegangsrichtlijn) en artikel 17 van Richtlijn 2002/22/EG (universeledienstrichtlijn), kan de Commissie binnen de periode van één maand zoals bepaald in artikel 7, lid 3, van deze richtlijn, de betrokken nationale regelgevende instantie en het Berec in kennis stellen van haar redenen om aan te nemen dat de ontwerpmaatregel een belemmering vormt voor de interne markt of van haar ernstige twijfels over de verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht, rekening houdende met eventuele uit hoofde van artikel 19, lid 1, van deze richtlijn vastgestelde aanbevelingen met betrekking tot de geharmoniseerde toepassing van specifieke bepalingen van deze richtlijn en de bijzondere richtlijnen. In een dergelijk geval wordt het vaststellen van de maatregel uitgesteld tot drie maanden na de kennisgeving van de Commissie.”; [Am. 176] b) lid 2 komt als volgt te luiden: " ʻ2. Binnen de in lid 1 bedoelde periode van drie maanden werken de Commissie, het Berec en de betreffende nationale regelgevende instantie nauw samen om de meest geschikte en effectieve maatregel vast te stellen in het licht van de doelstellingen van artikel 8, waarbij rekening wordt gehouden met de standpunten van marktdeelnemers en de noodzaak om de ontwikkeling van een consequente regelgevingspraktijk te waarborgen. Wanneer de beoogde maatregel gericht is op het opleggen, wijzigen of het intrekken van een verplichting voor een Europese aanbieder van elektronische communicatie in de zin van Verordening nr. [XXX/2014] in een lidstaat van ontvangst, mag de nationale regelgevende instantie van de lidstaat van herkomst ook aan het samenwerkingsproces deelnemen.” [Am. 177] c) in lid 5 wordt het volgende punt aa) ingevoegd: " “aa) een besluit nemen waarbij de betrokken nationale regelgevende instantie verzocht wordt de ontwerpmaatregel samen met de specifieke voorstellen tot wijziging ervan in te trekken, wanneer de voorgenomen maatregel bedoeld is om een verplichting voor een Europese aanbieder van elektronische communicaties in de zin van Verordening nr. [XXX/2014] op te leggen, te wijzigen of in te trekken.”; [Am. 178] d) in lid 6 wordt het volgende lid ingevoegd: " “Artikel 7, lid 6, is van toepassing wanneer de Commissie een besluit neemt overeenkomstig lid 5, onder aa)” . [Am. 179] (2 bis) In artikel 8, lid 4, wordt punt g) geschrapt. [Am. 180] (2 ter) In artikel 9 ter, lid 3, wordt de eerste alinea vervangen door: " '3. De Commissie neemt passende uitvoeringsmaatregelen aan ter vergemakkelijking van de overdracht of verhuur van de rechten om radiofrequenties te gebruiken tussen ondernemingen. Die maatregelen worden aangenomen binnen 12 maanden na de datum van de toepassing van Verordening [.../...]*. Die maatregelen hebben geen betrekking op frequenties die voor omroep worden gebruikt. __________________ * Verordening (EU) nr. .../... van het Europees Parlement en de Commissie van ... tot vaststelling van maatregelen inzake de Europese interne markt voor elektronische communicatie alsmede tot wijziging van Richtlijnen 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG, Verordeningen (EG) nr. 1211/2009 en (EU) nr. 531/2012 en Besluit nr. 243/2012/EU (PB L ... van ..., blz. ).". [Am. 181] (3) Artikel 15 wordt als volgt gewijzigd: a) tussen de eerste en de tweede alinea van lid 1 wordt de volgende alinea ingevoegd:" “Om te beoordelen of een bepaalde markt kenmerken heeft die het opleggen van ex-ante regulerende verplichtingen rechtvaardigen en daarom in de aanbeveling moeten worden opgenomen, houdt de Commissie in het bijzonder rekening met de behoefte aan convergente regelgeving binnen de EU, de noodzaak om efficiënte investeringen en innovatie in het belang van de eindgebruikers en de mondiale concurrentiepositie van de economie van de Unie te stimuleren, en de relevantie van de betrokken markt, naast andere factoren, zoals de bestaande op infrastructuur gebaseerde concurrentie op detailhandelsniveau, en de concurrentie op het gebied van prijzen, keuze en kwaliteit van de producten die aan de eindgebruikers worden aangeboden. De Commissie houdt rekening met alle relevante concurrentiedruk, ongeacht of de netwerken, diensten of toepassingen die een dergelijke druk teweegbrengen worden aangemerkt als elektronische-communicatienetwerken, elektronische-communicatiediensten of andere soorten diensten of toepassingen die vanuit het perspectief van de eindgebruiker gelijkwaardig zijn, teneinde te bepalen of aan de volgende drie criteria in het algemeen binnen de Unie of een aanzienlijk deel daarvan cumulatief wordt voldaan: b) aan lid 3 wordt de volgende alinea toegevoegd:" “Bij de uitoefening van haar bevoegdheden op grond van artikel 7 gaat de Commissie na of aan de drie criteria van lid 1 cumulatief worden voldaan, wanneer zij de verenigbaarheid met het Unierecht beoordeelt van een ontwerpmaatregel waarin wordt geconcludeerd: (4) Artikel 19, lid 1, komt als volgt te luiden:" “Wanneer de Commissie vaststelt dat verschillen bij de tenuitvoerlegging door de nationale regelgevende instanties van de in deze richtlijn, de bijzondere richtlijnen en Verordening nr. [.../2014] gespecificeerde taken obstakels opwerpen voor de interne markt, kan doet zij, onverminderd artikel 9 van deze richtlijn en de artikelen 6 en 8 van Richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn), zoveel mogelijk rekening houdend met het advies van het Berec, een aanbeveling doen of stelt zij een besluit vaststellen vast inzake de geharmoniseerde toepassing van de bepalingen van deze richtlijn, de bijzondere richtlijnen en Verordening nr. [.../2014] bij de verwezenlijking van de in artikel 8 bepaalde doelstellingen.”. [Am. 182] Artikel 36 Wijziging van Richtlijn 2002/22/EG 1. Met ingang van 1 juli 2016 wordt Richtlijn 2002/22/EG als volgt gewijzigd: (1) In artikel 1, lid 3, wordt de eerste zin geschrapt. (1 bis) In artikel 2, tweede alinea, worden de volgende punten ingevoegd: " "f bis) "ontvangende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek": de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek waarnaar het telefoonnummer of de dienst wordt overgedragen; (1 ter) De titel van artikel 20 wordt vervangen door: " "Informatievereisten voor contracten". [Am. 184] (1 quater) Aan artikel 20 wordt het volgende lid 2 bis toegevoegd: " "-1 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat de in de leden 1 en 1 bis bedoelde informatie voorafgaande aan het sluiten van het contract wordt verstrekt en duidelijk, volledig en gemakkelijk toegankelijk is, onverminderd de voorschriften van Richtlijn 2011/83/EU* met betrekking tot buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten / overeenkomsten op afstand. De consument en andere eindgebruikers die hierom verzoeken, hebben toegang tot een kopie van het contract op een duurzaam medium. De lidstaten kunnen in hun nationale wetgeving taalvoorschriften handhaven of invoeren met betrekking tot de contractuele informatie, om ervoor te zorgen dat deze informatie door de consument of andere eindgebruiker die een verzoek formuleert, gemakkelijk te begrijpen is. _________________ * Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 85/577/EEG en van Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 304 van 22.11.2011, blz. 64).". [Am. 185] (1 quinquies) Artikel 20, lid 1, wordt vervangen door: " ‘1. De lidstaten zorgen ervoor dat de consumenten en andere hierom verzoekende eindgebruikers die zich abonneren op diensten waarbij een aansluiting tot het openbare communicatienetwerk en/of openbare elektronischecommunicatiediensten worden aangeboden, recht hebben op een contract met een onderneming of ondernemingen die dergelijke aansluiting en/of diensten aanbieden. Het contract bevat ten minste de volgende informatie: De lidstaten mogen ook voorschrijven dat het contract alle eventueel daartoe door de bevoegde overheidsinstanties verstrekte informatie over het gebruik van elektronischecommunicatienetwerken en -diensten voor onwettige activiteiten of de verspreiding van schadelijke inhoud en over beschermingsmaatregelen tegen gevaren voor de persoonlijke veiligheid, de persoonlijke levenssfeer en persoonsgegevens bevat waarnaar in artikel 21, lid 4, wordt gewezen en die van toepassing is op de aangeboden dienst.". [Am. 186] (1 sexies) Aan artikel 20 wordt het volgende lid 2 bis toegevoegd: " "1 bis. Als het contract ook betrekking heeft op de verlening van internettoegangsdiensten, omvat het naast de in lid 1 bedoelde informatie ook de volgende informatie: (1 septies) Artikel 20, lid 2, wordt geschrapt. [Am. 188] (1 octies) In artikel 20 wordt het volgende lid 5 bis toegevoegd: " "2 bis. De lidstaten kunnen voor contracten waarop dit artikel van toepassing is, aanvullende verplichtingen inzake contractuele informatie handhaven of invoeren.". [Am. 189] (1 nonies) In artikel 20 wordt het volgende lid 5 bis toegevoegd: " "2 ter. Het Berec publiceert richtsnoeren voor de vaststelling van modellen voor standaard contractuele informatie waarin de informatie is opgenomen die op grond van de leden 1 en 1 bis van dit artikel vereist is. De nationale regelgevende autoriteiten kunnen aanvullende voorschriften vaststellen inzake inhoud en vorm van de contractuele informatie en de wijze van publicatie van deze informatie, waaronder met name de snelheden van het dataverkeer, waarbij zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de Berec-richtsnoeren inzake de methoden voor het meten van de snelheid en inzake inhoud en vorm van de informatie en de wijze van publicatie daarvan, zoals uiteengezet in artikel 21, lid 3 bis.". [Am. 190] (1 decies) Het volgende artikel 7 bis wordt ingevoegd: " "Artikel 20 bis Looptijd en beëindiging van het contract 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de maximumlooptijd van contracten die worden gesloten tussen consumenten en aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek, 24 maanden bedraagt. Aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek bieden eindgebruikers de mogelijkheid van een contract van 12 maanden. 2. De consument heeft het recht een op afstand of buiten verkoopruimten gesloten contract te herroepen binnen 14 dagen na de sluiting ervan, overeenkomstig Richtlijn 2011/83/EU. 3. Wanneer in het contract of in de nationale wetgeving is bepaald dat contracten met een vastgestelde looptijd (in tegenstelling tot een minimumlooptijd) automatisch worden overgedragen, stelt de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek de consument hiervan tijdig in kennis, opdat de consument ten minste één maand heeft om tegen een dergelijke automatische overdracht bezwaar te maken. Indien de consument geen bezwaar maakt tegen een dergelijke automatische overdracht, wordt het contract beschouwd als een permanent roulerend contract dat door de consument te allen tijde met één maand opzegtermijn kosteloos, uitgezonderd de kosten voor de dienstverlening gedurende de opzegtermijn, kan worden opgezegd. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de consument het recht heeft om zijn contract kosteloos op te zeggen na ontvangst van een kennisgeving van wijzigingen in de contractuele voorwaarden zoals voorgesteld door de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek, tenzij de voorgestelde wijzigingen uitsluitend in het voordeel van de eindgebruiker zijn. De aanbieders stellen de consumenten tijdig, ten minste één maand van tevoren, van dergelijke wijzigingen op de hoogte en informeren hen tegelijkertijd over hun recht om hun contract kosteloos op te zeggen indien zij de nieuwe contractuele voorwaarden niet aanvaarden. Lid 2 is van overeenkomstige toepassing. 5. Elke significante, voortdurende of regelmatig voorkomende discrepantie tussen de werkelijke prestaties ten aanzien van snelheid of andere parameters voor de kwaliteit van de dienstverlening en de prestaties die de aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek overeenkomstig artikel 20 heeft aangegeven, wordt als non-conformiteit beschouwd met het oog op de bepaling van de rechtsmiddelen waarover de consument overeenkomstig de nationale wetgeving beschikt. 6. De lidstaten zorgen ervoor dat een abonnement op aanvullende diensten die door dezelfde aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek worden verstrekt, er niet toe leidt dat de oorspronkelijke contractperiode opnieuw begint, tenzij de aanvullende diensten worden aangeboden tegen een speciale actieprijs die gekoppeld is aan de voorwaarde dat de bestaande contractperiode opnieuw begint. 7. De lidstaten zorgen ervoor dat aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek geen voorwaarden en procedures voor contractbeëindiging toepassen die de overstap naar een andere dienstenaanbieder belemmeren of ontmoedigen. 8. Als een dienstenbundel die aan de consument wordt aangeboden ten minste een verbinding met een elektronisch communicatienetwerk of een elektronische-communicatiedienst omvat, zijn de bepalingen van dit artikel op alle onderdelen van de bundel van toepassing. 9. De lidstaten kunnen voor contracten waarop dit artikel van toepassing is, aanvullende verplichtingen ter waarborging van een hoger niveau van consumentenbescherming handhaven of invoeren.". [Am. 191] (1 undecies) Artikel 21 wordt vervangen door " "Artikel 21 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de nationale regelgevende instanties ondernemingen die openbare elektronische-communicatienetwerken en/of algemeen beschikbare elektronischecommunicatie-diensten aanbieden, kunnen verplichten transparante, vergelijkbare, toereikende en bijgewerkte informatie over de geldende prijzen en tarieven, eventuele in rekening gebrachte kosten bij beëindiging van een overeenkomst en informatie over de algemene voorwaarden bekend te maken in verband met de toegang tot en het gebruik van door hen overeenkomstig bijlage II aan de eindgebruikers aangeboden diensten. Dergelijke informatie is duidelijk en volledig, wordt bekendgemaakt in een gemakkelijk toegankelijke vorm en wordt geregeld bijgewerkt. Differentiëring in de voorwaarden voor consumenten en andere eindgebruikers die hierom verzoeken wordt expliciet vermeld. De nationale regelgevende instanties kunnen voorschriften vaststellen ten aanzien van de vorm waarin dergelijke informatie bekend moet worden gemaakt, waartoe met name de invoering van taalvoorschriften kan behoren om ervoor te zorgen dat deze informatie voor de consument of een andere eindgebruiker die een verzoek formuleert, gemakkelijk te begrijpen is. De lidstaten zorgen ervoor dat aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek verplicht zijn om de informatie op verzoek aan de bevoegde nationale regelgevende instanties te verstrekken voordat deze wordt gepubliceerd. 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de consumenten en andere eindgebruikers die daarom verzoeken, toegang hebben tot onafhankelijke beoordelingsinstrumenten waarmee zij de prestaties betreffende de toegang tot en de diensten van een elektronische-communicatienetwerk en de kosten van alternatieve gebruikspatronen kunnen vergelijken. De lidstaten zorgen ervoor dat, wanneer dergelijke faciliteiten niet kosteloos of voor een redelijke prijs op de markt beschikbaar zijn, de nationale regelgevende instanties deze gidsen of technieken zelf of via derden beschikbaar kunnen maken. Derden hebben het recht om, met het doel dergelijke onafhankelijke beoordelingsinstrumenten te verkopen of beschikbaar te maken, kosteloos de informatie te gebruiken die wordt bekendgemaakt door de aanbieders van elektronischecommunicatienetwerken en/of openbare elektronischecommunicatiediensten. 2 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat de nationale regelgevende instanties onder toezicht van het Berec en na overleg met de relevante belanghebbenden een vrijwillige certificeringsregeling voor interactieve vergelijkingswebsites, gidsen of soortgelijke instrumenten vaststellen, op basis van objectieve, transparante en evenredige criteria, waaronder met name de onafhankelijkheid van aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de nationale regelgevende instanties de aanbieders van openbare elektronischecommunicatienetwerken en/of openbare elektronischecommunicatiediensten kunnen verplichten om, onder andere: Als dit nodig wordt geacht, mogen de nationale regelgevende instanties zelf- of mederegulerende maatregelen bevorderen alvorens verplichtingen op te leggen. De lidstaten kunnen aanvullende voorschriften vaststellen inzake inhoud en vorm van de informatie en de wijze van publicatie, waarbij zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de in lid 3 bis van dit artikel bedoelde Berec-richtsnoeren. 3 bis. Ten laatste op ... (31) stelt het Berec, na raadpleging van de belanghebbenden en in nauwe samenwerking met de Commissie, algemene richtsnoeren vast voor de methoden voor de snelheidsmeting, de te meten parameters voor de kwaliteit van de dienstverlening (onder andere gemiddelde snelheden ten opzichte van geadverteerde snelheden; kwaliteit zoals ervaren door de eindgebruikers) en de methoden voor de meting ervan met het verstrijken van de tijd, alsmede de inhoud, vorm en wijze van de te publiceren informatie, met inbegrip van de mogelijke kwaliteitscertificeringsregelingen, om ervoor te zorgen dat de eindgebruikers, inclusief eindgebruikers met een handicap, toegang hebben tot volledige, vergelijkbare, betrouwbare en gebruikersvriendelijke informatie. In voorkomend geval kunnen de in bijlage III vermelde parameters, definities en meetmethoden worden gebruikt. 4. De lidstaten mogen voorschrijven dat de ondernemingen als bedoeld in lid 3 met dezelfde middelen waarmee de ondernemingen doorgaans met eindgebruikers communiceren indien nodig kosteloos informatie van algemeen belang aan eindgebruikers verstrekken. In een dergelijk geval wordt deze informatie door de relevante overheden aan de aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek in een gestandaardiseerd formaat verstrekt en kan deze onder meer op de volgende onderwerpen betrekking hebben: (1 duodecies) Het volgende artikel 7 bis wordt ingevoegd: " "Artikel 21 bis Controle van het verbruik 1. De lidstaten zorgen ervoor dat aanbieders van elektronische communicatie consumenten en eindgebruikers de mogelijkheid bieden hun op basis van tijd of consumptievolume gefactureerde verbruik van elektronischecommunicatiediensten te volgen en te controleren. Deze mogelijkheid moet het volgende omvatten: 2. Het Berec stelt richtsnoeren voor de uitvoering van lid 1 vast. Na het bereiken van het maximumbedrag blijft de eindgebruiker tot het einde van de overeengekomen factureringsperiode in staat om oproepen en sms-berichten te ontvangen, gratis telefoonnummers te bellen en noodoproepen te doen door te bellen naar het gratis toegankelijke Europese alarmnummer "112".". [Am. 193] (2) De Artikel en 20, 21, 22 en 30 worden wordt geschrapt. [Am. 194] (2 bis) Artikel 26 wordt vervangen door: " ‘1. De lidstaten zorgen ervoor dat alle eindgebruikers van de in lid 2 bedoelde dienst, inclusief gebruikers van openbare betaaltelefoons, kosteloos en zonder dat zij daarvoor een betaalmiddel hoeven te gebruiken noodhulpdiensten kunnen oproepen via het uniforme Europese alarmnummer "112" en via eventuele nationale alarmnummers zoals bepaald door de lidstaten. 1 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat alle gebruikers van particuliere netwerken voor elektronische communicatie kosteloos de noodhulpdiensten of in voorkomend geval de interne noodhulpdiensten kunnen oproepen via het uniforme Europese alarmnummer "112" en via eventuele nationale alarmnummers zoals bepaald door de lidstaten. 2. De lidstaten zorgen er in overleg met de nationale regelgevende instanties, de noodhulpdiensten en de aanbieders voor dat ondernemingen die eindgebruikers een elektronische-communicatiedienst aanbieden voor uitgaande nationale gesprekken naar een nummer of een aantal nummers in een nationaal telefoonnummerplan, toegang verschaffen tot noodhulpdiensten. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat oproepen via het uniforme Europese alarmnummer "112" naar behoren worden beantwoord en behandeld op de wijze die het meest geschikt is voor de nationale organisatie van noodhulpdiensten. Dergelijke oproepen worden ten minste zo snel en doeltreffend beantwoord en behandeld als oproepen via de eventueel nog bestaande nationale alarmnummers. De Commissie stelt in overleg met de relevante bevoegde autoriteiten een aanbeveling vast over prestatie-indicatoren voor de lidstaten. De Commissie legt uiterlijk op 31 december 2015 en vervolgens om de twee jaar een verslag aan het Europees Parlement en de Raad voor over de doeltreffendheid van de invoering van het Europese alarmnummer "112" en over het functioneren van de prestatie-indicatoren. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de toegang voor eindgebruikers met een handicap tot noodhulpdiensten gelijkwaardig is aan die van andere eindgebruikers. Maatregelen die worden genomen om te waarborgen dat eindgebruikers met een handicap toegang hebben tot noodhulpdiensten wanneer zij in andere lidstaten reizen, zijn zoveel mogelijk gebaseerd op Europese normen of specificaties die overeenkomstig het bepaalde in artikel 17 van Richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) zijn bekendgemaakt, zonder te beletten dat de lidstaten aanvullende voorschriften vaststellen met het oog op de in dat artikel vermelde doelstellingen. 5. De lidstaten zorgen ervoor dat de betrokken ondernemingen locatiegegevens over de beller kosteloos beschikbaar stellen aan de instantie die noodhulpoproepen beheert, zodra die instantie de oproep ontvangt. Dit geldt voor alle oproepen naar het uniforme Europese alarmnummer "112". De lidstaten kunnen deze verplichting uitbreiden tot oproepen naar nationale alarmnummers. De Commissie zorgt er overeenkomstig lid 7 en zoveel mogelijk rekening houdend met de Berec-richtsnoeren voor dat de bevoegde regelgevende instanties criteria vaststellen voor de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van de verstrekte locatiegegevens. Uiterlijk op ... (32) stelt het Berec, na raadpleging van de belanghebbenden en in nauwe samenwerking met de Commissie, richtsnoeren vast voor de criteria voor de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van de aan de noodhulpdiensten verstrekte locatiegegevens. In die richtsnoeren wordt bezien of het haalbaar is een met GNSS-apparatuur uitgeruste mobiele terminal te gebruiken om de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van de bij een 112-oproep verstrekte locatiegegevens te verbeteren. 6. De lidstaten en de Commissie zorgen ervoor dat de burgers adequaat worden ingelicht over het bestaan en het gebruik van het uniforme Europese alarmnummer "112", met name via initiatieven die specifiek gericht zijn op personen die tussen lidstaten reizen. De Commissie ondersteunt maatregelen van de lidstaten en vult deze aan. 7. Om een effectieve invoering van "112"-diensten in de lidstaten te waarborgen, wordt de Commissie, na raadpleging van Berec, gemachtigd om overeenkomstig artikel 37 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen inzake de criteria voor locatiegegevens en centrale prestatie-indicatoren voor de toegang tot het alarmnummer "112". Deze maatregelen mogen evenwel geen afbreuk doen aan en evenmin van invloed zijn op de organisatie van de noodhulpdiensten, wat de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten blijft. 7 bis. De Commissie onderhoudt een database met E.164-nummers van Europese noodoproepdiensten om te waarborgen dat deze diensten tussen de lidstaten contact met elkaar kunnen opnemen.". [Am. 195] (2 ter) Het volgende artikel 7 bis wordt ingevoegd: " "Artikel 26 bis Omgekeerd "112"-communicatiesysteem Uiterlijk op [1 jaar na de omzettingstermijn] legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de haalbaarheid van het opzetten van een omgekeerd "112"-communicatiesysteem in de EU, dat gebruik maakt van bestaande netwerken voor elektronische communicatie, de gehele Unie bestrijkt en universeel, meertalig, toegankelijk, eenvoudig en doeltreffend is, om de bevolking te waarschuwen in geval van een ophanden zijnde of dreigende ramp of noodtoestand van grote omvang. De Commissie raadpleegt het Berec en de civielebeschermingsdiensten en onderzoekt de normen en specificaties die nodig zijn voor het opzetten van het in lid 1 bedoelde systeem. Bij de opstelling van dat verslag houdt de Commissie rekening met de bestaande nationale en regionale "112"-systemen en neemt zij de wetgeving van de Unie inzake de bescherming van persoonsgegevens in acht. Indien nodig, wordt bij het verslag een wetgevingsvoorstel gevoegd.". [Am. 196] (2 quater) Artikel 30 wordt vervangen door: " ‘1. De lidstaten zorgen ervoor dat alle abonnees met nummers van het nationale telefoonnummerplan die daarom verzoeken, hun nummer(s) kunnen behouden overeenkomstig het bepaalde in bijlage I, deel C, ongeacht de aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek die de dienst levert. 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de prijsstelling tussen exploitanten en/of dienstenaanbieders met betrekking tot het aanbieden van nummerportabiliteit op de kosten gebaseerd is en dat eventuele directe kosten voor abonnees de verandering van dienstenaanbieder niet ontmoedigen. 3. De nationale regelgevende instanties leggen voor de nummerportabiliteit geen tarieven voor eindgebruikers op die de concurrentie zouden kunnen verstoren, zoals specifieke of uniforme tarieven voor eindgebruikers. 4. Nummers worden zo snel mogelijk overgedragen en geactiveerd.De activering van het nummer van eindgebruikers die een overeenkomst hebben gesloten om een nummer over te dragen naar een nieuwe aanbieder vindt plaats binnen één werkdag. Zonder afbreuk te doen aan de eerste alinea, kunnen de bevoegde nationale instanties het totaalproces voor de overstap en het overdragen van nummers voorschrijven, rekening houdend met de in lid 4 ter bedoelde Berec-richtsnoeren. Zij nemen in aanmerking dat de eindgebruiker gedurende het gehele overstapproces de nodige bescherming moet genieten, dat dit proces voor de eindgebruiker efficiënt moet verlopen, dat een continue dienstverlening aan de eindgebruiker moet worden gewaarborgd en dat overstapprocessen de mededinging niet mogen schaden. Hoe dan ook mag de dienst tijdens het overdrachtsproces niet langer dan één werkdag worden onderbroken. Eindgebruikers mogen niet tegen hun wil naar een andere aanbieder worden overgeschakeld. De lidstaten zorgen ervoor dat passende sancties worden opgelegd aan ondernemingen, inclusief de verplichting abonnees te vergoeden, in geval van vertraging bij de overdracht, het niet tijdig beschikbaar stellen van de noodzakelijke informatie voor de overdracht of misbruik van de overdracht door of namens hen. 4 bis. De ontvangende aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek leidt het overstap- en overdrachtsproces. De eindgebruikers worden voldoende over de overstap geïnformeerd, zowel vóór als tijdens het overstapproces en ook onmiddellijk na afloop ervan. 4 ter. Het Berec stelt richtsnoeren vast voor alle modaliteiten en procedures in het kader van het overstap- en overdrachtsproces, met name ten aanzien van de respectieve verantwoordelijkheden van de ontvangende en de overdragende aanbieder in het overstap- en overdrachtsproces, de informatie die tijdens dat proces aan de consument moet worden verstrekt, de tijdige beëindiging van een bestaand contract, de terugbetaling van eventuele vooruitbetalingen en doeltreffende e-maildoorstuurdiensten. 4 quater. Als een dienstenbundel die aan de consument wordt aangeboden ten minste een verbinding met een elektronisch communicatienetwerk of een elektronische-communicatiedienst omvat, zijn de bepalingen van dit artikel op alle onderdelen van de bundel van toepassing.". [Am. 197] (2 quinquies) Aan artikel 34 wordt de volgende alinea toegevoegd: " "1 bis. De buitengerechtelijke procedures die overeenkomstig lid 1 zijn vastgesteld, zijn ook van toepassing op geschillen over contracten tussen consumenten en andere eindgebruikers, voor zover deze buitengerechtelijke procedures ook voor hen openstaan, en aanbieders van elektronische communicatie aan het publiek die in een andere lidstaat gevestigd zijn. Op geschillen die vallen binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2013/11/EU, zijn de bepalingen van die richtlijn van toepassing. ________________________ * Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG (PB L 165 van 18.6.2013, blz. 63).". [Am. 198] (2 sexies) Het volgende artikel 37 bis wordt ingevoegd: " "Artikel 37 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen, wordt aan de Commissie verleend onder de in dit artikel gestelde voorwaarden. 2. De in artikel 26 genoemde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt verleend aan de Commissie voor onbepaalde tijd, vanaf … (33) . 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 26 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis.". [Am. 199] 2 septies) Bijlage II, punt 1, wordt vervangen door: " " 1. Namen, adressen en contactgegevens van ondernemingen i.e. De namen en de adressen van de hoofdkantoren van de ondernemingen die openbare communicatienetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden.". [Am. 200] (2 octies) Bijlage II, punt 2,2, wordt vervangen door: " "2.2. Voor elk tariefplan, de verstrekte diensten en de desbetreffende parameters voor de kwaliteit van de dienstverlening, de geldende tariefplannen en, voor elk van deze tariefplannen, het soort diensten dat wordt aangeboden, inclusief het communicatievolume, en alle aan te rekenen kosten (toegang, gebruik, onderhoud en alle extra kosten), alsmede kosten met betrekking tot eindapparatuur.". [Am. 201] (2 nonies) In bijlage II wordt het volgende punt ingevoegd: " "2.2 bis. Bijkomende informatie over internettoegangsdiensten, als deze worden aangeboden, met name gedetailleerde informatie over de prijsregeling voor data, de datasnelheden voor downloads en uploads en alle snelheidsbeperkingen die eventueel van toepassing zijn, over de mogelijkheden om toe te zien op het consumptieniveau, over de verkeersbeheerprocedures die eventueel van toepassing zijn en de gevolgen hiervan voor de kwaliteit van de dienstverlening, over de persoonlijke levenssfeer van de eindgebruiker en over de bescherming van persoonsgegevens.". [Am. 202] (2 decies) In bijlage II wordt punt 2,5 vervangen door het volgende: " "2.5. Algemene voorwaarden, met inbegrip van de minimumcontractduur en de voorwaarden voor en alle kosten die verschuldigd zijn bij vroegtijdige beëindiging van het contract, de procedures en directe kosten in verband met het overstappen naar een andere aanbieder en de overdraagbaarheid van nummers en andere identificatoren, wanneer relevant, en compensatieregelingen voor vertraging of misbruik met betrekking tot overschakelen.". [Am. 203] 2. De lidstaten handhaven tot 1 juli 2016 alle maatregelen tot omzetting van de in lid 1 bedoelde bepalingen. Artikel 37 Wijziging van Verordening (EU) nr. 531/2012 Verordening (EU) nr. 531/2012 wordt als volgt gewijzigd: (1) Aan artikel 1, lid 1, wordt de volgende derde alinea toegevoegd: " “Deze verordening is van toepassing op roamingdiensten die binnen de Unie worden aangeboden aan eindgebruikers wier binnenlandse aanbieder een aanbieder van elektronische communicatie aan het publiek in een lidstaat is.” [Am. 204] (2) Aan artikel 2, lid 2, wordt het volgende punt r) toegevoegd: " “r) “bilaterale of multilaterale roamingovereenkomst”: één of meer commerciële of technische overeenkomsten tussen roamingaanbieders, waardoor de virtuele uitbreiding van de dekking van het thuisnetwerk en de duurzame verstrekking, door elke roamingaanbieder, van gereguleerde retailroamingdiensten op hetzelfde prijsniveau als zijn respectieve binnenlandse mobielecommunicatiediensten mogelijk wordt gemaakt.” [Am. 205] (3) Aan artikel 4 wordt het volgende lid 7 toegevoegd: " “7. Dit artikel is niet van toepassing op roamingaanbieders die gereguleerde retailroamingdiensten als bedoeld in artikel 4 bis aanbieden.” [Am. 206] (4) Het volgende artikel 4 bis wordt toegevoegd: " “Artikel 4 bis 1. Dit artikel is van toepassing op roamingaanbieders die: 2. De leden 1, 6 en 7 vormen geen beletsel voor een roamingaanbieder om het verbruik van gereguleerde retailroamingdiensten tegen het geldende binnenlandsediensttarief te beperken op basis van een redelijkgebruikcriterium. Redelijkgebruikcriteria worden op zodanige wijze toegepast dat consumenten die van de verschillende binnenlandse retailpakketten van de roamingaanbieder gebruikmaken in alle vertrouwen hun gebruikelijk binnenlands consumptiepatroon dat bij hun respectief binnenlands retailpakket hoort, tijdens periodieke reizen binnen de Unie kunnen voortzetten. Een roamingaanbieder die van deze mogelijkheid gebruikmaakt, publiceert overeenkomstig artikel 25, lid 1, onder b) van Verordening nr. XX/2014 gedetailleerde gekwantificeerde informatie over de wijze waarop het redelijkgebruikcriterium wordt toegepast, door verwijzing naar de belangrijkste prijs-, volume- of andere parameters van het desbetreffende retailpakket, en neemt deze informatie overeenkomstig artikel 26, lid 1, onder b) en c) van die verordening op in zijn contracten. Uiterlijk op 31 december 2014 stelt het Berec, na raadpleging van de belanghebbenden en in nauwe samenwerking met de Commissie, algemene richtsnoeren vast voor de toepassing van redelijkgebruikcriteria in de retailcontracten die worden aangeboden door roamingaanbieders die van de bepalingen van dit artikel gebruikmaken. Het Berec werkt deze richtsnoeren uit op basis van de algemene doelstelling zoals beschreven in de eerste alinea, en houdt in het bijzonder rekening met de ontwikkeling van de prijs- en consumptiepatronen in de lidstaten, met de mate van convergentie van de binnenlandse prijsniveaus binnen de EU, met de eventuele waarneembare gevolgen van roaming tegen het binnenlandsediensttarief voor de ontwikkeling van dat tarief, en met de evolutie van de wholesaleroamingtarieven voor ongelijk verkeer tussen roamingaanbieders. De bevoegde nationale regelgevende instantie ziet strikt toe op de toepassing van de redelijkgebruikcriteria, waarbij zij zoveel mogelijk rekening houdt met de algemene richtsnoeren van het Berec, zodra die zijn vastgesteld, en ervoor zorgt dat er geen onredelijke voorwaarden worden toegepast. 3. Individuele eindgebruikers die klant zijn van een roamingaanbieder die van dit artikel gebruikmaakt, mogen op eigen verzoek de bewuste en expliciete keuze maken om af te zien van het voordeel van de toepassing van het binnenlandsediensttarief op gereguleerde roamingdiensten in het kader van een bepaald retailpakket, in ruil voor andere voordelen die door die aanbieder worden geboden. De roamingaanbieder wijst deze eindgebruikers op de aard van de roamingvoordelen die daardoor verloren gaan. De nationale regelgevende instanties letten er in het bijzonder op of roamingaanbieders die van dit artikel gebruikmaken zakelijke praktijken toepassen die neerkomen op ontduiking van de standaardregeling. 4. De retailtarieven voor gereguleerde roamingdiensten, zoals vastgesteld in de artikelen 8, 10 en 13, zijn niet van toepassing op roamingdiensten die door een van dit artikel gebruikmakende roamingaanbieder worden aangeboden, voor zover deze tegen het geldende binnenlandsediensttarief worden gefactureerd. Indien een roamingaanbieder die van dit artikel gebruikmaakt kosten in rekening brengt die afwijken van het geldende binnenlandsediensttarief voor het gebruik van gereguleerde roamingdiensten die verder gaan dan het redelijke gebruik van dergelijke diensten overeenkomstig lid 2, of wanneer een individuele eindgebruiker uitdrukkelijk afziet van het voordeel van de toepassing van binnenlandsediensttarieven op gereguleerde roamingdiensten overeenkomstig lid 3, mogen de kosten van deze gereguleerde roamingdiensten de retailroamingtarieven zoals bepaald in de artikelen 8, 10 en 13 niet overschrijden. 5. Een roamingaanbieder die van dit artikel gebruik wenst te maken, stelt het Bureau van het Berec in kennis van zijn eigen verklaring en van de bilaterale of multilaterale overeenkomsten op grond waarvan hij aan de voorwaarden van lid 1 voldoet, alsook van alle wijzigingen daarvan. De kennisgevende roamingaanbieder verstrekt bij zijn kennisgeving het bewijs dat zijn contractuele partners die partij zijn bij de bilaterale of multilaterale roamingovereenkomsten waarvan hij kennisgeving doet, met die kennisgeving instemmen. 6. Van 1 juli 2014 tot en met 30 juni 2016 is dit artikel van toepassing op roamingaanbieders die niet voldoen aan de voorwaarden van lid 1, wanneer zij de volgende voorwaarden in acht nemen: In plaats van de onder d) bedoelde verbintenis kunnen roamingaanbieders die van dit artikel gebruikmaken en al hun contractuele partners als bedoeld onder b), zich er vanaf 1 juli 2015 of vanaf de datum van de kennisgeving, als dat later is, toe verbinden dat eventuele roamingkosten die in rekening worden gebracht naast het geldende binnenlandsediensttarief in hun diverse retailpakketten, vanaf 1 januari 2015 in totaal niet meer dan 50 % van de kosten binnen die pakketten bedragen, ongeacht of dergelijke toeslagen worden berekend op basis van eenheden als belminuten of megabytes of perioden als roamingdagen of weken, of op een andere wijze of een combinatie daarvan. Roamingaanbieders die een beroep doen op dit punt, dienen voor de nationale regelgevende instantie aan te tonen dat zij aan de voorwaarde van een reductie van 50 % voldoen en ter staving daarvan desgevraagd alle noodzakelijke bewijsstukken over te leggen. Wanneer de roamingaanbieder die van dit artikel gebruikmaakt het Bureau van het Berec overeenkomstig de eerste alinea, onder a), in kennis stelt van zijn eigen verklaring en van alle relevante bilaterale of multilaterale roamingovereenkomsten, en daardoor onder het bepaalde in dit lid valt, zijn de kennisgevende roamingaanbieder en al zijn contractuele partners als bedoeld onder b) tot en met in ieder geval 1 juli 2018 gehouden tot naleving van hun respectieve verbintenissen overeenkomstig de eerste alinea, onder c), d) en e), met inbegrip van eventuele alternatieve verbintenissen zoals bedoeld in die alinea, onder d). 7. Van 1 juli 2014 tot en met 30 juni 2016 is dit artikel van toepassing op roamingaanbieders die niet voldoen aan de voorwaarden van lid 1, wanneer zij de volgende voorwaarden in acht nemen: Wanneer een roamingaanbieder die van dit artikel gebruikmaakt het Bureau van het Berec overeenkomstig de eerste alinea, onder a), in kennis stelt van zijn eigen verklaring en van alle relevante bilaterale of multilaterale roamingovereenkomsten, en daardoor onder het bepaalde in dit lid valt, zijn de kennisgevende roamingaanbieder en al zijn contractuele partners als bedoeld onder b) tot en met in ieder geval 1 juli 2018 gehouden tot naleving van hun respectieve verbintenissen overeenkomstig lid 1, onder a). 8. Roamingaanbieders onderhandelen in goed vertrouwen over de regelingen voor de totstandbrenging van bilaterale of multilaterale roamingovereenkomsten, op billijke en redelijke voorwaarden, gelet op de doelstelling dat dergelijke overeenkomsten met andere roamingaanbieders de virtuele uitbreiding van de dekking van het thuisnetwerk en de duurzame verstrekking, door elk van roamingaanbieders die van dit artikel gebruikmaken, van gereguleerde retailroamingdiensten tegen hetzelfde prijsniveau als hun respectieve binnenlandse mobielecommunicatiediensten mogelijk moeten maken. 9. Bij wijze van uitzondering op lid 1 is dit artikel na 1 juli 2016 van toepassing op roamingaanbieders die van dit artikel gebruikmaken, wanneer deze roamingaanbieders aantonen dat zij in goed vertrouwen een bilaterale of multilaterale roamingovereenkomst aan wilden gaan of verlengen op basis van billijke en redelijke voorwaarden in alle lidstaten, indien zij nog niet aan de vereisten van lid 1 voldoen en niet in staat zijn geweest een bilaterale of multilaterale roamingovereenkomst met een roamingaanbieder in een of meer lidstaten aan te gaan, mits zij voldoen aan de in lid 6, onder b) bedoelde minimumdekking en alle andere relevante bepalingen van dit artikel. In dergelijke gevallen moeten de van dit artikel gebruikmakende roamingaanbieders blijven streven naar de totstandkoming van redelijke voorwaarden voor de sluiting van een roamingovereenkomst met een roamingaanbieder uit een niet-vertegenwoordigde lidstaat. 10. Indien een alternatieve roamingaanbieder op grond van artikel 4, lid 1 reeds toegang heeft verkregen tot de klanten van een binnenlandse aanbieder en de nodige investeringen heeft gedaan om deze klanten te bedienen, is artikel 4, lid 7, gedurende een overgangsperiode van drie jaar niet op een dergelijke binnenlandse aanbieder van toepassing. De overgangsperiode doet niet af aan de noodzaak om een met de alternatieve roamingaanbieder overeengekomen mogelijk langere contractuele periode te respecteren. 11. Dit artikel doet geen afbreuk aan de toepassing van de mededingingsregels van de Unie op bilaterale en multilaterale roamingovereenkomsten.” [Am. 207] (4 bis) De volgende artikelen worden ingevoegd: " "Artikel 6 bis Afschaffing van retailroamingtarieven Met ingang van 15 december 2015 brengen roamingaanbieders roamende klanten in eender welke lidstaten geen extra kosten in rekening ten opzichte van de kosten voor mobiele-communicatiediensten op nationaal niveau voor elk gereguleerd roaminggesprek dat tot stand is gebracht of is ontvangen, voor elk gereguleerd roaming-sms- of mms-bericht dat is verzonden en voor elke gereguleerde dataroamingdienst die is gebruikt en geen algemene kosten om de eindapparatuur of -dienst in het buitenland te kunnen gebruiken. Artikel 6 ter Redelijk gebruik 1. In afwijking van artikel 6 bis en om afwijkend gebruik of misbruik van retailroamingdiensten te voorkomen mogen roamingaanbieders een "redelijkgebruikclausule" toepassen op het gebruik van gereguleerde retailroamingdiensten die tegen het geldende binnenlandse prijsniveau worden aangeboden, door te verwijzen naar de redelijkgebruikcriteria. Deze criteria worden op zodanige wijze toegepast dat consumenten in alle vertrouwen hun gebruikelijke binnenlandse consumptiepatroon dat bij hun respectieve binnenlandse retailpakket hoort, tijdens periodieke reizen binnen de Unie kunnen voortzetten. 2. Overeenkomstig Artikel 20 van Richtlijn 2002/22/EG,, publiceren roamingaanbieders gedetailleerde gekwantificeerde informatie over de wijze waarop redelijkgebruikcriteria worden toegepast, door verwijzing naar de belangrijkste prijs-, volume- of andere parameters van het desbetreffende retailpakket, en nemen deze informatie op in hun contracten. 3. Uiterlijk op 31 december 2014 stelt het Berec, na raadpleging van de belanghebbenden en in nauwe samenwerking met de Commissie, algemene richtsnoeren vast voor de toepassing van redelijkgebruikcriteria in de retailcontracten die worden aangeboden door roamingaanbieders. Het Berec houdt in het bijzonder rekening met de ontwikkeling van de prijs- en consumptiepatronen in de lidstaten, met de mate van convergentie van de binnenlandse prijsniveaus binnen de EU, met de eventuele waarneembare gevolgen van roaming tegen het binnenlandsediensttarief voor de ontwikkeling van dat tarief, en met de evolutie van doeltreffende wholesaleroamingtarieven voor ongelijk verkeer tussen roamingaanbieders. Voorts kunnen de richtsnoeren van het Berec ook rekening houden met relevante objectieve verschillen tussen de lidstaten of tussen roamingaanbieders wat betreft factoren als binnenlandse prijsniveaus, in retailpakketten opgenomen gebruikelijke volumes of de gemiddelde tijdsduur van een reis van een klant binnen de Unie. 4. Om te zorgen voor een consistente en gelijktijdige implementatie in de hele Unie van de toepassing van redelijkgebruikcriteria moet de Commissie middels uitvoeringshandelingen en op basis van de richtsnoeren van het Berec als bedoeld in lid 3 uiterlijk op 30 juni 2015 gedetailleerde regels opstellen voor de toepassing van redelijkgebruikcriteria. 5. De bevoegde nationale regelgevende instantie voert strenge controle en toezicht uit op de toepassing van redelijkgebruikcriteria zoals die door de Commissie zijn vastgelegd in de in lid 4 bedoelde uitvoeringshandeling, waarbij zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de algemene richtsnoeren van het Berec, met voor de desbetreffende lidstaat geldende relevante objectieve factoren en met relevante objectieve verschillen tussen roamingaanbieders, en waarborgt dat er geen onredelijke voorwaarden worden gesteld. 6. De retailtarieven voor Eurotariefdiensten als vastgelegd in artikelen 8, 10 en 13 van deze Verordening zijn van toepassing op gereguleerde roamingdiensten die na overschrijding van een overeenkomstig artikel 6 ter toegepaste redelijkgebruiklimiet worden gebruikt.". [Am. 208] (5) Artikel 8, lid 2, wordt als volgt gewijzigd: a) de eerste alinea wordt vervangen door:" “2. Met ingang van 1 juli 2013 2012 kan het retailtarief, exclusief btw, van een eurogesprekstarief dat een roamende aanbieder zijn roamende klant in rekening mag brengen voor de levering van een gereguleerd roaminggesprek, voor elk roaminggesprek verschillend zijn, maar mag het niet hoger liggen dan 0,24 0,29 EUR per minuut voor elke geïnitieerde oproep en 0,07 0,08 EUR per minuut voor elke ontvangen oproep. Het maximale retailtarief voor geïnitieerde oproepen wordt op 1 juli 2014 2013 verlaagd tot 0,19 0 , 24 EUR . Vanaf en op 1 juli 2014 brengen roamingaanbieders hun klanten geen kosten in rekening voor ontvangen oproepen, onverminderd de maatregelen die zijn genomen om afwijkend of frauduleus gebruik te voorkomen. Onverminderd artikel 19 blijven deze maximale retailtarieven voor eurogesprekken tot 30 juni 2017 van kracht.”; tot 0,19 EUR, en het maximale retailtarief voor ontvangen oproepen wordt op 1 juli 2013 tot 0,07 EUR en op 1 juli 2014 tot 0,05 EUR verlaagd. De vanaf 1 juli 2014 toepasselijke maximumtarieven verlopen op 16 december 2015, behalve voor gereguleerde roaminggesprekken die na overschrijding van een overeenkomstig artikel 6 ter toegepaste redelijkgebruiklimiet worden gevoerd.". [Am. 209] b) de derde alinea wordt vervangen door: " “De levering van aan een eurogesprekstarief onderworpen gereguleerde roaminggesprekken wordt door roamingaanbieders aan hun roamende klanten per seconde gefactureerd.” [Am. 210] (5 bis) Artikel 10, lid 2, wordt vervangen door: " "2. Met ingang van 1 juli 2012 mag het retailtarief, exclusief btw, van een euro-sms-tarief dat een roamingaanbieder zijn roamende klant in rekening mag brengen voor een gereguleerd roaming-sms-bericht dat door die roamende klant is verzonden, voor elk gereguleerd roaming-sms-bericht verschillend zijn maar het dient echter niet hoger te liggen dan 0,09 EUR. Dit maximum tarief wordt verlaagd tot 0,08 EUR met ingang van 1 juli 2013, en tot 0,06 EUR met ingang van 1 juli 2014. De vanaf 1 juli 2014 toepasselijke maximumtarieven verlopen op 16 december 2015, behalve voor gereguleerde roaming-sms-berichten die na overschrijding van een overeenkomstig artikel 6 ter toegepaste redelijkgebruiklimiet worden verstuurd.". [Am. 211] (5 ter) In artikel 13, lid 2, wordt de eerste alinea vervangen door: " '2. Met ingang van 1 juli 2012 bedraagt het retailplafond (exclusief btw) van het eurodatatarief dat een roamingaanbieder zijn roamende klanten voor het aanbieden van gereguleerde dataroamingdiensten mag berekenen 0,70 EUR per gebruikte megabyte. Het maximum retailtarief voor data wordt op 1 juli 2014 verlaagd tot 0,45 EUR per gebruikte megabyte en op 1 juli 2013 tot 0,20 EUR per gebruikte megabyte. De vanaf 1 juli 2014 toepasselijke maximumtarieven verlopen op 16 december 2015, behalve voor gereguleerde dataroamingdiensten die na overschrijding van een overeenkomstig artikel 6 ter toegepaste redelijkgebruiklimiet worden gebruikt.". [Am. 212] (6) Aan artikel 14 wordt het volgende lid 1 bis toegevoegd: " “1 bis. Wanneer het verbruik van gereguleerde retailroamingdiensten tegen het geldende binnenlandsediensttarief overeenkomstig artikel 4 bis, lid 2, op basis van een redelijkgebruikcriterium wordt beperkt, stellen roamingaanbieders hun roamende klanten op de hoogte wanneer het verbruik van roamingoproepen en sms-berichten de redelijkgebruikslimiet heeft bereikt en bieden zij de roamende klanten tegelijkertijd gepersonaliseerde basisprijsinformatie aan over de roamingtarieven voor oproepen en sms-berichten buiten het binnenlandsediensttarief of -pakket, overeenkomstig lid 1, tweede, vierde en vijfde alinea, van dit artikel.” [Am. 213] (6 bis) Artikel 14 wordt geschrapt en met ingang van 15 december 2015 vervangen door: " "1. Om roamende klanten attent te maken op het feit dat zij roamingkosten zullen moeten betalen wanneer hij een oproep initieert of ontvangt of wanneer hij een sms-bericht verzendt, verstrekt elke roamingaanbieder, behalve wanneer de klant hem heeft laten weten dat hij deze dienst niet wenst te gebruiken, aan de klant, zodra deze een andere lidstaat dan die van zijn binnenlandse aanbieder binnengaat, automatisch, zonder onnodige vertraging en kosteloos via een berichtendienst gepersonaliseerde basis prijsinformatie over de roamingtarieven (inclusief btw) die van toepassing zijn op het initiëren en ontvangen van oproepen en op het verzenden van sms-berichten door deze klant in de bezochte lidstaat. Deze basale gepersonaliseerde prijsinformatie omvat de maximumtarieven (in de munteenheid van de factuur die de klant in zijn lidstaat van herkomst van zijn binnenlandse aanbieder ontvangt) die de klant op grond van zijn tariefplan in rekening kunnen worden gebracht voor: Zij omvat verder het in lid 2 bedoelde gratis telefoonnummer waar de klant meer gedetailleerde informatie kan verkrijgen, en informatie over de mogelijkheid nooddiensten te bereiken door het gratis Europese alarmnummer 112 te kiezen. Bij elk bericht krijgt een klant de mogelijkheid de roamingaanbieder kosteloos en op eenvoudige wijze mee te delen dat hij geen gebruik wenst te maken van de automatische berichtendienst. Een klant die kenbaar heeft gemaakt geen gebruik te willen maken van deze automatische berichtendienst, heeft het recht om op elk moment en kosteloos de verstrekking van de dienst door de roamingaanbieder opnieuw te verlangen. Op verzoek wordt de in de eerste alinea bedoelde gepersonaliseerde basis prijsinformatie door de roamingaanbieders automatisch, door middel van een telefoongesprek en kosteloos verstrekt aan blinde of slechtziende klanten. 2. In aanvulling op het bepaalde in lid 1 heeft de klant, waar in de Unie hij zich ook bevindt, het recht om door middel van een mobiel telefoongesprek of via sms kosteloos meer gedetailleerde gepersonaliseerde prijsinformatie over de in het bezochte netwerk toepasselijke roamingtarieven voor telefoongesprekken en sms, alsmede informatie over de op grond van deze verordening toepasselijke transparantiemaatregelen te vragen en te ontvangen. Voor een dergelijk verzoek wordt een gratis nummer gebruikt dat de roamingaanbieder voor dat doel beschikbaar stelt. De bij lid 1 opgelegde verplichtingen zijn niet van toepassing op toestellen die de sms-functie niet ondersteunen. 4. Roamingaanbieders stellen voor hun klanten informatie beschikbaar waaruit blijkt hoe ongewilde roaming in grensgebieden kan worden vermeden. Roamingaanbieders nemen redelijke maatregelen om hun klanten te beschermen tegen betaling van roamingtarieven voor roamingdiensten die ongewild zijn gebruikt wanneer zij zich in hun eigen lidstaat bevinden. 4 bis. Dit artikel is tevens van toepassing op roaminggesprekken en roaming-sms en mms-berichten die worden gebruikt door roamende klanten die buiten de Unie reizen, en worden aangeboden door een roamingaanbieder. Met ingang van 15 december 2015 is dit artikel ook van toepassing op gevallen waarin het gebruik van roaminggesprekken en roaming-sms- en mms-berichten tegen het geldende binnenlandsediensttarief wordt beperkt door een verwijzing naar een redelijkgebruikcriterium overeenkomstig artikel 6 ter, en wanneer het gebruik deze redelijkgebruiklimiet heeft bereikt.". [Am. 214] (7) Aan artikel 15 wordt het volgende lid 2 bis toegevoegd: " “2 bis. Wanneer het verbruik van gereguleerde retailroamingdiensten tegen het geldende binnenlandsediensttarief overeenkomstig artikel 4 bis, lid 2, op basis van een redelijkgebruikcriterium wordt beperkt, stellen roamingaanbieders hun roamende klanten op de hoogte wanneer het verbruik van dataroamingdiensten de redelijkgebruikslimiet heeft bereikt en bieden zij de roamende klanten tegelijkertijd gepersonaliseerde basisprijsinformatie aan over de geldende roamingtarieven voor dataroaming buiten het binnenlandsediensttarief of -pakket, overeenkomstig lid 2 van dit artikel. Lid 3 van dit artikel is van toepassing op dataroamingdiensten die zijn verbruikt buiten de in artikel 4 bis, lid 2, bedoelde binnenlandsediensttarieven of pakketten.” [Am. 215] (7 bis) Artikel 15 wordt geschrapt en met ingang van 15 december 2015 vervangen door: " "Transparantie en preventieve mechanismen voor retaildataroamingdiensten 1. In overeenstemming met de leden 2 en 3 zorgen roamingaanbieders ervoor dat hun roamende klanten zowel vóór als na de sluiting van een overeenkomst naar behoren worden voorgelicht over de tarieven die van toepassing zijn op hun gebruik van gereguleerde dataroamingdiensten, zodat deze een beter inzicht krijgen in de financiële gevolgen van dat gebruik en hun uitgaven voor gereguleerde dataroamingdiensten kunnen bewaken en beheersen. Waar nodig stellen roamingaanbieders hun klanten vóór de sluiting van een overeenkomst en vervolgens met regelmatige tussenpozen op de hoogte van het risico dat automatisch en ongecontroleerd een dataroamingverbinding tot stand komt en data worden gedownload. Voorts delen roamingaanbieders hun klanten kosteloos en op duidelijke en gemakkelijk te begrijpen wijze mee hoe zij deze automatische dataroamingverbinding kunnen uitschakelen om te voorkomen dat op ongecontroleerde wijze gebruik wordt gemaakt van dataroamingdiensten. 2. Een automatisch bericht van de roamingaanbieder stelt de roamende klant ervan in kennis dat hij aan het roamen is, en verschaft gepersonaliseerde informatie over de tarieven (in de munteenheid van de factuur die de klant in zijn lidstaat van herkomst van zijn binnenlandse aanbieder ontvangt), uitgedrukt in prijs per megabyte, die van toepassing zijn op de levering van gereguleerde dataroamingdiensten aan hem in de desbetreffende lidstaat, tenzij de klant de roamingaanbieder heeft laten weten dat hij deze informatie niet wenst te ontvangen. De roamende klant ontvangt dergelijke gepersonaliseerde tariefinformatie op zijn mobiele toestel, bijvoorbeeld via een sms- bericht, een e-mail of een pop-upvenster op het mobiele toestel, telkens wanneer hij een andere lidstaat binnengaat dan die van zijn binnenlandse aanbieder en hij aldaar voor het eerst gebruik begint te maken van een dataroamingdienst. De informatie wordt kosteloos verstrekt op het moment dat de roamende klant gebruik begint te maken van een gereguleerde dataroamingdienst, op zodanige wijze dat de ontvangst en het begrip ervan worden vergemakkelijkt. Een klant die zijn roamingaanbieder heeft laten weten deze automatische tariefinformatie niet te willen ontvangen, heeft het recht om op elk moment en kosteloos de verlening van deze dienst door de roamingaanbieder opnieuw te verlangen. 3. Iedere roamingaanbieder verschaft al zijn roamende klanten de gelegenheid vrijwillig en kosteloos te kiezen voor een faciliteit die informatie geeft over de totale consumptie uitgedrukt in volume of in de munteenheid waarin de roamende klant wordt gefactureerd voor gereguleerde dataroamingdiensten, en die waarborgt dat de totale uitgaven voor gereguleerde dataroamingdiensten in een specifieke gebruiksperiode, uitgezonderd mms die per eenheid gefactureerd wordt, zonder de uitdrukkelijke toestemming van de klant een bepaald maximumbedrag niet overschrijden. Hiertoe stelt de roamingaanbieder één of meer maximumbedragen voor specifieke gebruiksperiodes voor, mits de klant vooraf op de hoogte wordt gesteld van de daarmee overeenkomende volumes. Eén van deze maximumbedragen (het standaard maximumbedrag) ligt in de nabijheid van 50 EUR aan verschuldigde kosten per maandelijkse factureringsperiode (exclusief btw) zonder dit te overschrijden. Een andere mogelijkheid is dat de roamingaanbieder in volumes uitgedrukte plafonds bepaalt, mits de klant vooraf op de hoogte wordt gesteld van de dienovereenkomstige financiële bedragen. Eén van deze plafonds (het standaard volumeplafond) gaat gepaard met een bedrag van ten hoogste 50 EUR aan verschuldigde kosten per maandelijkse factureringsperiode (exclusief btw). De roamingaanbieder kan zijn roamende klanten tevens andere plafonds aanbieden met andere, dat wil zeggen hogere of lagere, maandelijkse maximumbedragen. Het in de tweede en de derde alinea bedoelde standaardplafond geldt voor alle klanten die niet hebben gekozen voor een ander plafond. Elke roamingaanbieder zorgt er eveneens voor dat een passende kennisgeving naar de het mobiele toestel van de roamende klant, bijvoorbeeld een sms-bericht, een e-mail of een pop-upvenster op de computer, wordt verstuurd wanneer de dataroamingdiensten 80% van het overeengekomen financiële of volumeplafond hebben bereikt. Elke klant heeft het recht van de roamingaanbieder te verlangen dat hij stopt met het versturen van dergelijke kennisgevingen, en het recht om te allen tijde en kosteloos van de aanbieder te verlangen dat hij de levering van de dienst hervat. Als dit financiële of volumeplafond dreigt te worden overschreden, wordt een kennisgeving gestuurd naar het mobiele toestel van de roamende klant. Deze kennisgeving vermeldt welke procedure moet worden gevolgd indien de klant voortzetting van de levering van die diensten wenst, alsook de kosten die verbonden zijn aan elke extra af te nemen eenheid. Indien de roamende klant niet reageert op de ontvangen kennisgeving, stopt de roamingaanbieder onmiddellijk met de levering en de facturering van gereguleerde dataroamingdiensten aan de roamende klant, tenzij en totdat de roamende klant verzoekt om voortzetting of hervatting van de levering van deze diensten. Wanneer een roamende klant vraagt om een "financiële of volumebeperkende" faciliteit of om verwijdering ervan, vindt deze wijziging kosteloos plaats binnen één werkdag na ontvangst van het verzoek, zonder dat voorwaarden of beperkingen op grond van andere elementen van het abonnement worden opgelegd. 4. De leden 2 en 3 zijn niet van toepassing op toestellen voor communicatie van machine naar machine die gebruik maakt van mobieledatacommunicatie." 5. Roamingaanbieders nemen redelijke maatregelen om hun klanten te beschermen tegen betaling van roamingtarieven voor roamingdiensten die ongewild zijn gebruikt wanneer zij zich in hun eigen lidstaat bevinden. Daaronder valt ook het informeren van de klanten over hoe zij ongewilde roaming in grensgebieden kunnen vermijden. 6. Dit artikel is van toepassing in gevallen waarin het gebruik van dataroamingdiensten tegen het binnenlandsediensttarief beperkt wordt door een verwijzing naar een redelijkgebruikcriterium overeenkomstig artikel 6 ter, en wanneer het gebruik de redelijkgebruiklimiet heeft bereikt. Het is tevens van toepassing op dataroamingdiensten die worden gebruikt door roamende klanten die buiten de Unie reizen, en worden aangeboden door een roamingaanbieder. Daar waar de klant kiest voor de in lid 3, eerste alinea, bedoelde faciliteit, zijn de voorschriften als voorzien in lid 3 niet van toepassing wanneer de exploitant van het bezochte netwerk in het bezochte land buiten de Unie de roamingaanbieder niet toelaat om het gebruik van zijn klant in real time te controleren. In een dergelijk geval wordt de klant er bij binnenkomst in een dergelijk land onverwijld en kosteloos per sms-bericht van in kennis gesteld dat er geen informatie over de totale consumptie beschikbaar is, en dat niet kan worden gegarandeerd dat het gespecificeerde maximumbedrag niet wordt overschreden.". [Am. 216] (8) Artikel 19 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1 wordt als volgt gewijzigd: i) de eerste zin wordt vervangen door: " “De Commissie evalueert de werking van deze verordening en brengt daarover, na een openbare raadpleging, uiterlijk op 31 december 2016 verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad.” ii) punt g) wordt vervangen door: " “g) de mate waarin de uitvoering van de structurele maatregelen zoals bedoeld in artikelen 3 en 4 en van de alternatieve regeling waarin artikel 4 bis voorziet, tot meer concurrentie heeft geleid op de interne markt voor roamingdiensten, in die mate dat er geen daadwerkelijk verschil is tussen de roamingtarieven en de binnenlandse tarieven;” iii) Het volgende punt i) wordt toegevoegd: " “i) de mate waarin de ontwikkeling van de binnenlandse retailprijzen waarneembaar wordt beïnvloed door het feit dat roamingaanbieders het binnenlandsediensttarief in de gehele Unie toepassen op zowel binnenlandse diensten als gereguleerde roamingdiensten. b) lid 2 wordt als volgt gewijzigd: i) de eerste zin wordt vervangen door: " “Indien uit het verslag blijkt dat in tariefopties waarbij het binnenlandsediensttarief voor zowel de binnenlandse als gereguleerde roamingdiensten geldt, niet wordt voorzien in alle retailpakketten voor redelijk gebruik van ten minste één roamingaanbieder in elke lidstaat, of dat aanbiedingen van alternatieve roamingaanbieders gelijkwaardige retailroamingtarieven niet wezenlijk gemakkelijker beschikbaar hebben gemaakt voor consumenten overal in de Unie, doet de Commissie uiterlijk op dezelfde datum passende voorstellen aan het Europees Parlement en de Raad om de situatie aan te pakken en ervoor te zorgen dat er op de interne markt geen verschil is tussen nationale tarieven en roamingtarieven.” ii) punt d) wordt vervangen door: " “d) de looptijd van de maximale wholesaletarieven als bedoeld in de artikelen 7, 9 en 12 te wijzigen, of het niveau ervan te herzien, met het oog op de versterking van het vermogen van alle roamingaanbieders om binnen hun respectieve retailpakketten voor redelijke gebruik tariefopties aan te bieden waarbinnen het geldende binnenlandsediensttarief voor zowel binnenlandse diensten als gereguleerde roamingdiensten geldt, alsof laatstgenoemde diensten op het thuisnetwerk worden verbruikt.” [Am. 217] (8 bis) Artikel 19 wordt geschrapt en vervangen door :" '1. De Commissie evalueert de resultaten van deze verordening en brengt daarover verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad overeenkomstig leden 2 tot en met 6. 2. De Commissie brengt vóór 30 juni 2015 en na een openbare raadpleging verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over het al dan niet wijzigen van de looptijd, of het herzien van het niveau, van de maximale wholesaletarieven als bedoeld in artikel 7, 9 en 12, of het opstellen van andere regelingen om de problemen op de wholesalemarkt aan te pakken, zoals met betrekking tot de voor roaming geldende mobiele afgiftetarieven. Het Berec stelt, na een openbare raadpleging, vóór 31 december 2014 richtsnoeren vast over maatregelen ter voorkoming van afwijkend gebruik of misbruik overeenkomstig artikel 6 bis. 3. De Commissie brengt vóór 30 juni 2016 en na een openbare raadpleging verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over, onder andere: De Commissie onderzoekt met name of het nodig is om aanvullende technische en structurele maatregelen vast te stellen of om de structurele maatregelen te wijzigen. 4. Indien uit het verslag als bedoeld in lid 2 blijkt dat er geen gelijk speelveld is voor de roamingaanbieders en dat dientengevolge de looptijd van de maximale wholesaletarieven moet worden gewijzigd dan wel het niveau moet worden verlaagd of dat er andere regelingen moeten worden opgesteld om de problemen op de wholesalemarkt aan te pakken, waaronder middels aanzienlijke verlaging van de voor roaming in de gehele Unie geldende mobiele afgiftetarieven, dient de Commissie na raadpleging van het Berec uiterlijk op 30 juni 2015 passende wetgevingsvoorstellen in bij het Europees Parlement en de Raad om dit probleem aan te pakken. Indien uit het verslag als bedoeld in lid 3 blijkt dat de structurele maatregelen waarin deze verordening voorziet, niet volstaan om de concurrentie op de interne markt voor roamingdiensten ten behoeve van alle Europese consumenten te stimuleren, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad passende voorstellen in om dit probleem aan te pakken. In beide gevallen worden voorstellen voor passende maatregelen tegelijk met de verslagen ingediend. 5. Voorts dient de Commissie om de twee jaar na het in lid 3 bedoelde verslag een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad. Elk verslag omvat een overzicht van het toezicht op de levering van roamingdiensten in de Unie en een beoordeling van de vooruitgang die is geboekt bij het verwezenlijken van de doelstellingen van deze verordening. 6. Om de ontwikkeling van de concurrentie op de roamingmarkten in de gehele Unie te beoordelen, verzamelt het Berec regelmatig gegevens van de nationale regelgevende instanties over de ontwikkeling van de retail- en wholesaletarieven voor spraak-, sms- en dataroamingdiensten. Deze gegevens worden minstens tweemaal per jaar meegedeeld aan de Commissie. De Commissie maakt deze gegevens bekend. Ook verzamelt het Berec jaarlijks informatie van de nationale regelgevende instanties over de transparantie en de vergelijkbaarheid van de verschillende tarieven die exploitanten hun klanten aanbieden. De Commissie maakt deze gegevens en bevindingen bekend.". [Am. 218] Artikel 38 Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1211/2009 Verordening (EG) nr. 1211/2009 wordt als volgt gewijzigd: (1) Artikel 1, lid 2, wordt vervangen door:" “2. Het Berec handelt binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) en de Richtlijnen 2002/19/ EG , 2002/20/EG, 2002/22/EG en 2002/58/EG (bijzondere richtlijnen), en van de Verordeningen (EU) nr. 531/2012 en (EU) nr. XX/2014.”. (1 bis) In artikel 3, lid 1, worden de volgende letters m bis en m ter ingevoegd: " "m bis) om overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 2002/20/EG ingediende kennisgevingen te ontvangen, om een inventaris van die kennisgevingen bij te houden en om de betrokken nationale regelgevende instanties in kennis te stellen van de ontvangen kennisgevingen; (1 ter) In artikel 3, lid 1, wordt het volgende punt (n bis) ingevoegd: " "(n bis) de ontwikkeling van Uniebeleid en -wetgeving op het terrein van elektronische communicatie ondersteunen, onder meer door over alle geplande initiatieven adviezen uit te brengen aan de Commissie.". [Am. 220] (2) In artikel 4 worden de leden 4 en 5 geschrapt. [Am. 221] (3) Het volgende artikel 4 bis wordt ingevoegd: " “Artikel 4 bis Benoeming en taken van de voorzitter 1. De raad van regelgevers wordt vertegenwoordigd door een voorzitter, die een voltijds, onafhankelijk deskundige is. De voorzitter wordt aangesteld als tijdelijk functionaris bij het Bureau overeenkomstig artikel 2, onder a), van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden. De voorzitter is verantwoordelijk voor de voorbereiding van de werkzaamheden van de raad van regelgevers en zit de vergaderingen van de raad van regelgevers en het comité van beheer voor, maar heeft geen stemrecht. De voorzitter vraagt noch aanvaardt instructies van enige regering of nationale regelgevingsinstantie, van de Commissie of van enige andere publieke of private entiteit, onverminderd de rol van de raad van regelgevers met betrekking tot de taken van de voorzitter. 2. De voorzitter wordt na een open selectieprocedure door de raad van regelgevers benoemd op basis van verdienste, bekwaamheid, kennis van de elektronische-communicatiemarkten en de deelnemers daarvan en relevante ervaring op het gebied van toezicht en regulering. Vóór de benoeming kan de door de raad van regelgevers gekozen kandidaat worden verzocht een verklaring af te leggen voor de bevoegde commissie van het Europees Parlement en vragen van de commissieleden te beantwoorden. De benoeming van de voorzitter wordt pas van kracht nadat het comité van beheer zijn goedkeuring heeft gegeven. De raad van regelgevers kiest uit zijn leden ook een vicevoorzitter die de taken van de voorzitter uitoefent als deze afwezig is. 3. De ambtstermijn van de voorzitter bedraagt drie jaar en kan eenmaal worden verlengd. 4. In de loop van de negen maanden die voorafgaan aan het einde van de driejarige ambtstermijn van de voorzitter, evalueert de raad van regelgevers: Wanneer de raad van regelgevers voornemens is de ambtstermijn van de voorzitter te verlengen, stelt hij het Europees Parlement daarvan in kennis. In de maand die voorafgaat aan de verlenging van zijn ambtstermijn kan de voorzitter worden gevraagd een verklaring af te leggen voor de bevoegde commissie van het Europees Parlement en vragen van de commissieleden te beantwoorden. 5. De voorzitter kan uitsluitend uit zijn functie worden ontheven bij besluit van de raad van regelgevers op voorstel van de Commissie en na goedkeuring door het comité van beheer. De voorzitter mag de raad van regelgevers en het comité van beheer niet beletten kwesties met betrekking tot de voorzitter te bespreken, in het bijzonder de noodzaak van zijn ontslag, en wordt niet betrokken bij de beraadslaging daaromtrent.” [Am. 222] (4) Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 2, vierde streepje, wordt geschrapt. b) lid 3 wordt als volgt gewijzigd: " “3. Het Bureau bestaat uit: (5) Artikel 7 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 2 komt als volgt te luiden: " “2. Het comité van beheer benoemt de administratief directeur en verlengt in voorkomend geval zijn ambtstermijn of ontheft hem uit zijn functie, overeenkomstig artikel 8. De voorgedragen administratief directeur neemt niet deel aan de voorbereiding van of de stemming over een daartoe strekkend besluit.” b) lid 4 wordt geschrapt. [Am. 224] (6) Artikel 8, leden 2, 3 en 4, wordt vervangen door: " “2. De administratief directeur wordt aangesteld als tijdelijk functionaris bij het Bureau overeenkomstig artikel 2, onder a), van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden. 3. De administratief directeur wordt na een open en transparante selectieprocedure door het comité van beheer benoemd uit een lijst van door de Commissie voorgedragen kandidaten. Het Bureau wordt bij de sluiting van het contract met de administratief directeur vertegenwoordigd door de voorzitter van het comité van beheer. Voordat hij wordt benoemd, kan de door het comité van beheer geselecteerde kandidaat worden verzocht een verklaring af te leggen voor de bevoegde commissie van het Europees Parlement en vragen van de commissieleden te beantwoorden. 4. De ambtstermijn van de administratief directeur bedraagt vijf jaar. Aan het einde van deze termijn verricht de Commissie een beoordeling, waarin rekening wordt gehouden met de evaluatie van de prestaties van de administratief directeur en de toekomstige taken en uitdagingen van het Bureau. 5. Op voorstel van de Commissie, waarin rekening wordt gehouden met de in lid 4 bedoelde beoordeling, kan het comité van beheer de ambtstermijn van de administratief directeur eenmaal verlengen met ten hoogste vijf jaar. 6. Wanneer het comité van beheer voornemens is de ambtstermijn van de administratief directeur te verlengen, stelt het het Europees Parlement daarvan in kennis. In de maand die aan de eventuele verlenging voorafgaat, kan de administratief directeur worden gevraagd een verklaring af te leggen voor de bevoegde commissie van het Europees Parlement en vragen van de commissieleden te beantwoorden. 7. Een administratief directeur wiens ambtstermijn is verlengd, mag aan het eind van de totale termijn niet deelnemen aan een andere selectieprocedure voor dezelfde post. 8. De administratief directeur kan uitsluitend uit zijn functie worden ontheven bij besluit van het comité van beheer op voorstel van de Commissie. 9. Het comité van beheer neemt besluiten over de benoeming van de administratief directeur, de verlenging van diens ambtstermijn en de ontheffing van de administratief directeur uit zijn functie met een tweederdemeerderheid van de stemmen van de leden met stemrecht.” [Am. 225] (7) Artikel 9, lid 2, komt als volgt te luiden: " “2. De administratief directeur assisteert de voorzitter bij de voorbereiding van de agenda van de raad van regelgevers, het comité van beheer en de werkgroepen van deskundigen. De administratief directeur neemt, zonder stemrecht, deel aan de werkzaamheden van de raad van regelgevers en het comité van beheer.” [Am. 226] (8) Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: " “1. Het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, alsmede de bepalingen ter uitvoering van dat Statuut en die regeling die in overleg tussen de instellingen van de Unie zijn vastgesteld, zijn van toepassing op het personeel van het Bureau, met inbegrip van de voorzitter van de raad van regelgevers en de administratief directeur. 2. Het comité van beheer stelt overeenkomstig artikel 110 van het Statuut passende bepalingen vast voor de tenuitvoerlegging van het Statuut en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden. 3. Het comité van beheer oefent, overeenkomstig lid 4, ten aanzien van het personeel van het Bureau de bevoegdheden uit die het Statuut toekent aan het tot aanstelling bevoegde gezag en die de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden toekent aan het tot het sluiten van contracten bevoegde gezag (hierna “de bevoegdheden van het tot aanstelling bevoegde gezag” genoemd). 4. Het comité van beheer stelt overeenkomstig artikel 110 van het Statuut een besluit vast als bedoeld in artikel 2, lid 1, van het Statuut en artikel 6 van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden, waarbij het de relevante bevoegdheden van het tot aanstelling bevoegde gezag delegeert aan de administratief directeur en de voorwaarden vastlegt voor de opschorting van deze bevoegdheidsdelegatie. De administratief directeur is bevoegd om deze bevoegdheden te subdelegeren. Wanneer uitzonderlijke omstandigheden dit vereisen, kan het comité van beheer besluiten om de delegatie van de bevoegdheden van het tot aanstelling bevoegde gezag aan de administratief directeur en door hem verleende subdelegaties tijdelijk te schorsen en deze bevoegdheden zelf uit te oefenen dan wel te delegeren aan een van zijn leden of aan een ander personeelslid dan de administratief directeur.” [Am. 227] (9) Het volgende artikel 10 bis wordt ingevoegd: " “Artikel 10 bis Gedetacheerde nationale deskundigen en andere personeelsleden 1. Het Bureau kan ook een beroep doen op gedetacheerde nationale deskundigen of ander personeel dat niet in dienst is van het Bureau. 2. Bij besluit van het comité van beheer worden de voorschriften vastgesteld voor de detachering van nationale deskundigen bij het Bureau.” [Am. 228] Artikel 39 Herzieningsclausule De Commissie brengt op gezette tijden verslag uit over de voert een omvattende evaluatie en herziening uit van deze verordening aan het gehele regelgevingskader voor elektronische communicatie, en dient vóór 30 juni 2016 een verslag met passende voorstellen in bij het Europees Parlement en de Raad opdat de wetgever voldoende tijd heeft om de voorstellen behoorlijk te analyseren en te bespreken . Het eerste verslag wordt uiterlijk op 1 juli 2018 ingediend. De volgende verslagen worden om de vier jaar ingediend. De Commissie doet, indien nodig, passende voorstellen tot wijziging van deze verordening en tot aanpassing van andere rechtsinstrumenten, waarbij in het bijzonder rekening wordt gehouden met ontwikkelingen binnen de informatietechnologie en de stand van de vooruitgang binnen de informatiemaatschappij. Deze verslagen worden gepubliceerd. De herziening is gebaseerd op een volledige openbare raadpleging, op ex-postbeoordelingen van de effecten van het regelgevingskader sinds 2009, en op een grondige ex-antebeoordeling van de verwachte effecten van de mogelijkheden die voortvloeien uit de herziening . De belangrijkste doelstellingen van de herziening omvatten : i) ervoor zorgen dat vervangbare diensten onder dezelfde regels vallen, rekening houdend met de in artikel 2, onder c, van Richtlijn 2002/21/EG opgenomen definitie van elektronische-communicatiediensten, om gelijkwaardige, samenhangende en consistente regelgeving inzake elektronische-communicatiediensten en hierdoor vervangbare diensten te bewerkstelligen, waaronder wat betreft toegang, alle aspecten van consumentenbescherming, waaronder overdraagbaarheid, alsook de persoonlijke levenssfeer en gegevensbescherming; ii) voor een hoog beschermingsniveau voor consumenten zorgen, alsook voor meer weloverwogen keuzes voor consumenten, middels meer transparantie en betere toegang tot duidelijke en uitvoerige informatie, waaronder over snelheden van het dataverkeer en de dekking van mobiele netwerken; iii) ervoor zorgen dat de gebruikers van digitale diensten hun digitale leven en gegevens kunnen beheren door belemmeringen voor het overstappen tussen besturingssystemen weg te nemen zonder daarbij hun toepassingen en gegevens te verliezen; iv) verder bevorderen van effectieve en duurzame concurrentie; v) een stabiel en duurzaam kader verschaffen voor investeringen; vi) zorgen voor een geharmoniseerde, consequente en doeltreffende toepassing; vii) de ontwikkeling van pan-Europese aanbieders en het aanbieden van grensoverschrijdende diensten aan bedrijven vergemakkelijken; viii) ervoor zorgen dat het regelgevingskader past in het digitale tijdperk en een internet-ecosysteem biedt dat de gehele economie ondersteunt, en ix) het vertrouwen van de gebruiker in de interne markt voor elektronische communicatie vergroten, onder meer via maatregelen ter uitvoering van het toekomstige regelgevingskader voor de bescherming van persoonsgegevens en maatregelen ter verbetering van de veiligheid van elektronische communicatie op de interne markt. De herziening omvat onder meer: i) de universele dienstverplichting, inclusief een herziening van de noodzaak om een aanvullende verplichting in te voeren om toegang tot breedbandinternet aan te bieden tegen een eerlijke prijs; ii) de bevoegdheid van nationale regelgevende instanties voor alle kwesties, inclusief spectrum, die in het kader aan de orde komen; de aan de nationale regelgevende instanties verleende bevoegdheden en de reikwijdte van de vereiste van onafhankelijkheid van nationale regelgevende instanties ; iii) samenwerking tussen de nationale regelgevende autoriteiten en nationale mededingingsautoriteiten; iv) de symmetrische verplichtingen met betrekking tot netwerktoegang; v) de regels inzake hefboomeffecten en gezamenlijke machtspositie; vi) de marktherzieningsprocessen; vii) de impact van diensten die vervangbaar zijn door elektronische-communicatiediensten; inclusief of er toelichting nodig is bij de reikwijdte van de technologische neutraliteit van het regelgevingskader en bij de tweedeling tussen de diensten die onder de regeling van de "informatiemaatschappij" en diensten die onder "elektronische communicatiediensten" vallen; viii) de noodzaak om overbodige regelgeving af te schaffen; ix) het opheffen van regelgeving, mits een marktanalyse heeft aangetoond dat de markt daadwerkelijk concurrerend is, en dat er procedures en middelen bestaan voor langdurige monitoring; x) de ervaring met verplichtingen en maatregelen op het gebied van non-discriminatie; xi) de doeltreffendheid en werking van de in de artikelen 7 en 7 bis van Richtlijn 2002/21/EG vastgestelde procedures; xii) het in gang zetten van een procedure overeenkomstig artikel 7/7 bis in gevallen waarin fase II van de procedure niet wordt ingeleid, doordat een NRI haar ontwerpmaatregel heeft ingetrokken, of wanneer een NRI geen oplossing aanbiedt voor een erkend probleem op een bepaalde markt; xiii) de doeltreffendheid en werking van de in artikel 19 van Richtlijn 2002/21/EG vastgestelde procedure; xiv) transnationale diensten en aanbieders, ermee rekening houdend dat de Commissie krachtens artikel 15, lid 4 van Richtlijn 2002/21/EG transnationale markten kan vaststellen, en met de nadruk op het concurrerend aanbieden van communicatiediensten aan het EU-bedrijfsleven en op het effectief en consistent toepassen van oplossingen voor dienstverlening op bedrijfsniveau in de gehele EU; xv) vaststellen van transnationale markten, in eerste instantie ten minste met betrekking tot diensten voor bedrijven; aanbieders in staat stellen het Berec ervan in kennis te stellen dat zij voornemens zijn diensten te verlenen aan deze markten; en toezicht van het Berec op aanbieders die diensten verlenen aan deze markten; xvi) het toepassingsgebied van de bevoegdheden van het Berec; xvii) een uniforme machtiging van de Unie en de toezichtsstructuur voor het kader als geheel; xviii) actieve en passieve inputs; xix) de aanbeveling inzake relevante markten; xx) de regelgeving inzake apparatuur, met inbegrip van het bundelen van apparatuur en besturingssystemen; xxi) de doeltreffendheid van de implementatie van het Europese alarmnummer "112", waaronder met name noodzakelijke maatregelen om de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid van de criteria voor de locatie van de beller te verbeteren; xxii) de haalbaarheid van het opzetten van een "omgekeerd "112"-communicatiesysteem in de EU"; xxiii) de impact van het internet, dat een cruciale infrastructuur is geworden voor een breed scala van economische en sociale activiteiten. [Am. 229] Artikel 39 bis Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden teneinde uiterlijk 12 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening aan de artikelen 34, 35, en 36 te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee. 2. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze verordening verwezen. Member States shall determine how such reference is to be made. 3. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder de artikelen 34, 35 en 36 vallende gebied vaststellen. [Am. 230] Artikel 40 Inwerkingtreding 1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . 2. Zij is met ingang van 1 juli 2014 van toepassing. De artikelen 21 tot en met 30 zijn echter van toepassing met ingang van 1 juli 2016. [Am. 231] Deze verordening is bindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I MINIMUMPARAMETERS VOOR AANBIEDINGEN VAN EUROPESE VIRTUELE BREEDBANDTOEGANGSPRODUCTEN 1. AANBOD 1 – Wholesaletoegangsproduct voor vaste netwerken, aangeboden over nieuwegeneratienetwerken via laag 2 (de datalinklaag) van het 7-laags model voor communicatieprotocollen van de Internationale Organisatie voor Normalisatie, dat met fysieke ontbundeling gelijkwaardige functionaliteiten biedt, met handoverpunten op een niveau dat dichter bij de klant staat dan het nationale of regionale niveau. 1.1 Netwerkelementen en gerelateerde informatie: a) een beschrijving van de aangeboden netwerktoegang, inclusief technische kenmerken (met informatie over de netwerkconfiguratie waar dat nodig is om effectief gebruik te maken van de toegang tot het netwerk); b) de locaties waarop netwerktoegang wordt verleend; c) alle relevante technische normen voor netwerktoegang, inclusief eventuele gebruiksbeperkingen en andere beveiligingskwesties; d) technische specificaties voor de interface van handover- en netwerkaansluitpunten (lokalen van de klant); e) specificaties van de apparatuur die op het netwerk moet worden gebruikt; en f) gegevens over de interoperabiliteitstesten. 1.2 Netwerkfunctionaliteiten: a) flexibele toewijzing van VLAN’s op basis van gemeenschappelijke technische specificaties; b) dienstagnostische connectiviteit waarmee beheersing van download- en uploadsnelheden mogelijk is; c) activering van beveiliging; d) flexibele keuze van apparatuur bij de klant (mits technisch mogelijk); e) toegang op afstand tot de apparatuur bij de klant; en f) multicastfunctionaliteit indien daar vraag naar is en die functionaliteit nodig is om de technische reproduceerbaarheid van concurrerende retailaanbiedingen te garanderen. 1.3 Operationeel en bedrijfsproces: a) selectiecriteriaprocessen voor bestelling en provisioning; b) factuurgegevens; c) procedures voor migratie, verplaatsing en beëindiging; d) specifieke termijnen voor reparatie en onderhoud. 1.4 Ondersteunende diensten en IT-systemen: a) informatie en voorwaarden inzake het aanbieden van colocatie en backhaul; b) specificaties voor de toegang tot en het gebruik van ondersteunende IT-systemen voor operationele ondersteuningssystemen, informatiesystemen en databases voor reservering, levering, bestelling, onderhouds- en herstelverzoeken en facturering, met inbegrip van gebruiksbeperkingen en procedures voor toegang tot deze diensten. 2. AANBOD 2: Wholesaletoegangsproduct voor vaste netwerken, aangeboden op laag 3 (netwerklaag) van het 7-laags model voor communicatieprotocollen van de Internationale Organisatie voor Normalisatie, op het IP-bitstreamniveau, met handoverpunten die een hogere mate van bronaggregatie bieden, zoals op nationaal en/of regionaal niveau 2.1 Netwerkelementen en gerelateerde informatie: a) de kenmerken van de verbindingslink die op de handoverpunten wordt geboden (in termen van snelheid, kwaliteit van de dienstverlening, enz.); b) een beschrijving van het breedbandnetwerk dat de lokalen van de klant verbindt met de handoverpunten (in termen van backhaul en toegangsnetwerkarchitectuur); c) de locatie van de handoverpunten; en d) de technische specificaties voor de interfaces van de handoverpunten. 2.2 Netwerkfunctionaliteiten: Mogelijkheid om verschillende niveaus van dienstverleningskwaliteit (bijv. QoS 1, 2 en 3) te ondersteunen met betrekking tot: i) vertraging; ii) jitter; iii) pakketverlies; en iv) overboekingsfactor. 2.3 Operationeel en bedrijfsproces: a) selectiecriteriaprocessen voor bestelling en provisioning; b) factuurgegevens; c) procedures voor migratie, verplaatsing en beëindiging; d) specifieke termijnen voor reparatie en onderhoud. 2.4 Ondersteunende IT-systemen: Specificaties voor de toegang tot en het gebruik van ondersteunende IT-systemen voor operationele ondersteuningssystemen, informatiesystemen en databases voor reservering, levering, bestelling, onderhouds- en herstelverzoeken en facturering, met inbegrip van gebruiksbeperkingen en procedures voor toegang tot deze diensten. 3. AANBOD 3: Afgevende segmenten van huurlijnen op wholesaleniveau met verbeterde interface, voor het exclusieve gebruik van de toegangvragende partij, die permanente symmetrische capaciteit bieden zonder beperkingen ten aanzien van gebruik, met overeenkomsten inzake dienstverleningsniveau, door middel van een point-to-pointverbinding en netwerkinterfaces volgens laag 2 (datalinklaag) van het 7-laags model voor communicatieprotocollen van de Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO). 3.1 Netwerkelementen en gerelateerde informatie: a) een beschrijving van de aan te bieden netwerktoegang, inclusief technische kenmerken (met informatie over de netwerkconfiguratie waar dat nodig is om effectief gebruik te maken van de toegang tot het netwerk); b) de locaties waarop netwerktoegang wordt verleend; c) de verschillende aanboden snelheden en maximale lengte; d) alle relevante technische normen voor netwerktoegang, inclusief eventuele gebruiksbeperkingen en andere beveiligheidskwesties; e) gegevens over de interoperabiliteitstesten; f) specificaties van de apparatuur die op het netwerk is toegestaan; g) beschikbare network-to-network (NNI)-interface; h) maximale toegestane frameomvang in bytes. 3.2 Netwerk- en productfunctionaliteiten: a) niet-gedeelde en symmetrische vaste toegang; b) dienstagnostische connectiviteit waarmee beheersing van download- en uploadsnelheden mogelijk is; c) protocoltransparantie, flexibele toewijzing van VLAN’s op basis van gemeenschappelijke technische specificaties; d) parameters met betrekking tot de kwaliteit van de dienstverlening (vertraging, jitter, pakketverlies) waarmee bedrijfskritische prestaties mogelijk zijn. 3.3 Operationeel en bedrijfsproces: a) selectiecriteriaprocessen voor bestelling en provisioning; b) procedures voor migratie, verplaatsing en beëindiging; c) specifieke termijnen voor reparatie en onderhoud; d) aanpassingen aan IT-systemen (voor zover dit op alternatieve aanbieders van toepassing is); en e) relevante kosten, betalingsvoorwaarden en factureringsprocedures. 3.4 Overeenkomsten betreffende dienstverleningsniveau a) het bedrag van de schadevergoeding die een partij aan de andere partij verschuldigd is bij niet-nakoming van contractuele verbintenissen, inclusief provisioning- en reparatietijd, evenals de voorwaarden voor het recht op schadevergoedingen; b) omschrijving en beperking van aansprakelijkheid en schadevergoeding; c) procedures in het geval van wijzigingen die voor het dienstenaanbod worden voorgesteld, zoals lancering van nieuwe diensten, wijziging van bestaande diensten of prijswijziging; d) gegevens over eventuele intellectuele-eigendomsrechten; e) gegevens over de looptijd van en heronderhandeling over overeenkomsten. 3.5 Ondersteunende IT-systemen: Specificaties voor de toegang tot en het gebruik van ondersteunende IT-systemen voor operationele ondersteuningssystemen, informatiesystemen en databases voor reservering, levering, bestelling, onderhouds- en herstelverzoeken en facturering, met inbegrip van gebruiksbeperkingen en procedures voor toegang tot deze diensten. [Am. 232] BIJLAGE II MINIMUMPARAMETERS VAN EUROPESE ASQ-CONNECTIVITEITSPRODUCTEN Netwerkelementen en gerelateerde informatie: – Een beschrijving van het connectiviteitsproduct dat over een vast netwerk wordt aangeleverd, met inbegrip van de technische kenmerken en vaststelling van alle relevante normen. Netwerkfunctionaliteiten: – connectiviteitsovereenkomst die de end-to-endkwaliteit van de dienstverlening waarborgt op basis van gemeenschappelijk gespecificeerde parameters die de verstrekking van ten minste de volgende diensten mogelijk maken: – spraakoproepen en videogesprekken; – het uitzenden van audiovisuele inhoud; en – gegevenskritieke toepassingen . [Am. 233] (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0238 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0133/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 september 2012 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 28 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie juridische zaken en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0365/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 3 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende elektronische identificatie en vertrouwensdiensten voor elektronische transacties in de interne markt en tot intrekking van Richtlijn 1999/93/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 910/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2011)0779 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0470/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn ingediend door het Slowaakse en het Zweedse parlement, en waarin het ontwerp van wetgevingshandeling in strijd met het subsidiariteitsbeginsel wordt geacht, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 april 2012 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 18 december 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0177/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 3 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende specifieke eisen voor de wettelijke controles van financiële overzichten van organisaties van openbaar belang en tot intrekking van Besluit 2005/909/EG van de Commissie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 537/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0778 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 50 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0461/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Zweedse Rijksdag, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 april 2012 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 18 december 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0171/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 3 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/56/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0166 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 207, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0103/2014), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 27 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A7-0238/2014 ), 1. stelt zijn standpunt in eerste lezing vast zoals hierna is opgenomen; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 3 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot verlaging of afschaffing van douanerechten op goederen van oorsprong uit Oekraïne (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 374/2014.) Het Europees Parlement, – gezien het jaarverslag van de Raad aan het Europees Parlement over het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, – gezien de artikelen 2, 3, 21, 24 en 36 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), – gezien titel V van het VEU en gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien artikel 21, lid 3, VEU, waarin is bepaald dat de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid de Raad en de Commissie bijstaat om samenhang tussen de diverse onderdelen van het externe optreden van de Unie te verzekeren, – gezien artikel 24, lid 3, VEU, dat stelt dat de lidstaten in een geest van loyaliteit en wederzijdse solidariteit hun actieve en onvoorwaardelijke steun aan het buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie geven en het optreden van de Unie op dat gebied eerbiedigen, dat ze zich onthouden van ieder optreden dat in strijd is met de belangen van de Unie of dat afbreuk zou kunnen doen aan de doeltreffendheid ervan als bundelende kracht in de internationale betrekkingen, en dat de Raad en de hoge vertegenwoordiger toezien op de inachtneming van deze beginselen, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 14 december 2012, – gezien de conclusies van de interparlementaire conferentie voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid van 6 september 2013, – gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de HV/VV aan het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 over de alomvattende EU-aanpak van externe conflicten en crisissituaties (JOIN(2013)0030), – gezien zijn aanbeveling van 13 juni 2013 aan de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid / vicevoorzitter van de Europese Commissie, de Raad en de Commissie over de evaluatie in 2013 van de organisatie en het functioneren van de EDEO (1) en gezien de door de hoge vertegenwoordiger in juli 2013 gepresenteerde EDEO-evaluatie (2) , – gezien de resoluties van het Parlement over het GBVB en het GVDB, in het bijzonder zijn resolutie van 22 november 2012 over de rol van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid bij klimaatgedreven crises en natuurrampen (3) , – gezien de Europese consensus over ontwikkeling, – gezien het verslag van de hoge vertegenwoordiger / vicevoorzitter van de Europese Commissie over het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid van de Europese Unie van 15 oktober 2013, – gezien het verslag van de EDEO over de herziening van de crisisbeheersingsprocedures van het GVDB dat op 18 juni 2013 door het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) is goedgekeurd, – gezien het Handvest van de Verenigde Naties, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0138/2014 ), A. overwegende dat het reeds een vereiste van het Verdrag van Lissabon en de huidige besluitvormingsprocessen is dat "de samenhang tussen de diverse onderdelen van haar externe optreden en tussen het externe optreden en het beleid van de Unie op andere terreinen wordt gewaarborgd"; overwegende dat deze doelstelling baat zou hebben bij een grotere rol van het Parlement bij buitenlandse betrekkingen; B. overwegende dat alomvattendheid niet enkel verwijst naar de gezamenlijke inzet van EU-instrumenten en -middelen, maar ook naar de gedeelde verantwoordelijkheid van actoren op EU-niveau en van lidstaten, waarvan het beleid, het optreden en de steun moeten bijdragen tot een meer coherent en doeltreffend extern optreden van de EU; C. overwegende dat de EU met de komst van het Verdrag van Lissabon recent nieuwe instrumenten voor extern optreden heeft verworven die haar in staat stellen een actiever, gezamenlijk en werkelijk buitenlands beleid te ontwikkelen; De EU in een veranderende wereld 1. is van oordeel dat er belangrijke geostrategische veranderingen plaatsvinden, die voornamelijk toe te schrijven zijn aan het ontstaan van een multipolair internationaal landschap waarbij nieuwe actoren concurrerende regionale en mondiale idealen nastreven, evenals aan de groeiende onderlinge verwevenheid, de opkomst van multidimensionale asymmetrische bedreigingen, het feit dat het VS-veiligheidsbeleid zich opnieuw toespitst op de regio Azië en de Stille Oceaan, de groeiende strijd om energie en voorzieningszekerheid van grondstoffen, de steeds ernstiger wordende gevolgen van klimaatverandering, en een diepe en langdurige wereldwijde financiële en economische crisis die alle EU-lidstaten treft; 2. benadrukt dat de EU in dit geopolitieke klimaat haar waarden, belangen en stabiliteit op het wereldtoneel moet handhaven en bevorderen, en daarnaast de veiligheid en welvarendheid van haar burgers moet beschermen; benadrukt dat dit een nieuwe aanpak vereist bij het vormgeven, in samenwerking met onze strategische partners, van een nieuwe multipolaire wereldorde die inclusief, geloofwaardig, rechtvaardig en op samenwerking gebaseerd is en wordt geschraagd door de eerbiediging van mensenrechten, de rechtsstaat en de democratie, en die erop is gericht geschillen op te lossen zonder gewapende conflicten; De alomvattende aanpak van de EU: stand van zaken bij het uitvoeren van het politieke kader 3. beklemtoont dat de kracht van de EU in haar vermogen ligt om middelen in te zetten afkomstig uit het volledige arsenaal aan diplomatieke, veiligheids-, defensie-, economische, handels-, ontwikkelings- en humanitaire instrumenten, volledig in overeenstemming met het Handvest van de VN, en dat het gebruik van deze instrumenten in een alomvattende aanpak (AA) de EU een unieke flexibiliteit verleent om de grootste internationale problemen aan te pakken en de eigen beleidsdoelstellingen te verwezenlijken; 4. benadrukt het belang van doeltreffende coördinatie en samenhang in het extern optreden van de Europese Unie; deelt het standpunt dat de beleidsterreinen ontwikkeling, politiek en beveiliging nauw met elkaar samenhangen en dat de EU bij de reactie op ingewikkelde noodgevallen de toegevoegde waarde biedt dat zij in staat is sectoroverschrijdende en interinstitutionele synergieën te creëren, waarmee duurzame resultaten in het veld kunnen worden geleverd en strategische langetermijndoelstellingen kunnen worden verwezenlijkt; 5. benadrukt dat alle relevante internationale actoren (met inbegrip van multilaterale organisaties en staten) de alomvattende aanpak de beste manier vinden om een efficiënt antwoord uit te werken op multidimensionale crises en om de menselijke veiligheid mondiaal te bevorderen, hetgeen een rechtstreeks gevolg is van de reeds lang bestaande vaststelling dat pogingen om enkel via een eenzijdige aanpak stabiliteit te brengen weinig kans van slagen hebben; 6. herinnert er met name aan dat de Verenigde Naties sinds 2006 het concept van een "geïntegreerde aanpak" voor conflict- en post-conflictsituaties hebben ontwikkeld en dat de leden van de NAVO tijdens de top in Lissabon in 2010 een nieuw Strategisch Concept hebben aangenomen voor een alomvattende aanpak voor crisisbeheersing; 7. onderstreept dat het Verdrag van Lissabon voor de EU het kader creëert om tot een meer coherente, geïntegreerde en alomvattende aanpak te komen bij het doeltreffend uitbouwen van de buitenlandse betrekkingen van de Unie, onder meer door de drieledige functie te creëren van hoge vertegenwoordiger (HV) van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, vicevoorzitter van de Commissie en voorzitter van de Raad Buitenlandse Zaken, en door een Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) op te richten die voor eenheid en doeltreffendheid zorgt; 8. betreurt dat er, ondanks de innovaties in het Verdrag van Lissabon, nog steeds geen sprake is van verbetering van de samenhang van het externe optreden van de Unie op het gebied van veiligheid, humanitaire aangelegenheden, ontwikkeling, handel, energie, milieu, migratie en andere mondiale problemen; is verontrust dat de Commissie vaak een restrictieve benadering hanteert waarbij ze de eigen bevoegdheden op deze gebieden beschermt en de coördinatiefuncties met de EDEO tot een minimum beperkt; 9. dringt er bij de lidstaten op aan hun op het Verdrag gebaseerde verplichting na te komen om het buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie actief en in een geest van wederzijdse solidariteit te steunen en, bij de uitvoering van hun eigen beleid, het optreden van de Unie op dat gebied te eerbiedigen; vraagt aan de lidstaten om een constructieve rol te spelen door strategische beleidscoördinatie op EU-niveau te bevorderen; benadrukt dat het buitenlands beleid van de EU enkel doeltreffend kan zijn als de lidstaten bereid en in staat zijn om gemeenschappelijke beleidslijnen te formuleren, met name binnen multilaterale organisaties zoals de Verenigde Naties; 10. is verheugd over de gezamenlijke mededeling over de alomvattende EU-aanpak van externe conflicten en crisissituaties van 11 december 2013; betreurt evenwel dat deze aanpak eerder op bestaande processen berust dan dat er nieuwe concrete methoden worden verkend om institutionele en praktische samenwerking te bevorderen; 11. herhaalt met klem dat de alomvattende aanpak de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid is van alle EU-actoren in EU-instellingen, in EU-lidstaten en in het veld in derde landen, en dat deze aanpak tegelijkertijd de specifieke vaardigheden van elke instelling en actor volledig moet respecteren; 12. dringt aan op actieve betrokkenheid van en dialoog met burgers en het maatschappelijk middenveld om de legitimiteit en een algemeen begrip van de alomvattende aanpak en het buitenlands beleid van de EU in het algemeen te verzekeren; 13. meent dat bij het nastreven van een alomvattende aanpak in de praktijk de volgende vier domeinen aan bod moeten komen; 1. Institutionele coherentie 14. Is van mening dat het concept van een alomvattende aanpak opgevat zou moeten worden als de gecoördineerde inspanningen van alle relevante instellingen (de EDEO en de relevante Commissiediensten, met inbegrip van ECHO, DEVCO, TRADE en ELARG, maar ook het Parlement en de Raad) die gemeenschappelijke doelstellingen nastreven binnen een overeengekomen kader op EU-niveau, waarbij de meest relevante instrumenten worden ingezet, met inbegrip van het GVDB wanneer de veiligheidssituatie dit vereist; is van mening dat tot op heden een dergelijk coherent extern optreden in de meeste crisisgebieden waarin de EU heeft opgetreden, grotendeels is belemmerd door institutionele en procedurele tekortkomingen, hetgeen de geloofwaardigheid van de EU als internationale actor en veiligheidsverstrekker heeft geschaad; 15. herinnert eraan dat het Verdrag van Lissabon de EDEO en de drieledige functie HV/VV gecreëerd heeft om ervoor te zorgen dat het externe optreden van de EU eenvormig, consistent, zichtbaar en doeltreffend is; onderstreept dat het potentieel van deze drie rollen tot dusver nog niet volledig is benut; dringt aan op een versterking van de vitale coördinerende rol van de HV/VV als vicevoorzitter van de Commissie binnen de Commissie zelf, via regelmatige geïnstitutionaliseerde vergaderingen van het college van Commissieleden van RELEX, onder voorzitterschap van de HV/VV en uitgebreid met andere relevante commissieleden; dringt aan op een onmiddellijke hervorming van de EDEO op basis van de evaluatie van 2013 en de richtsnoeren van het Parlement om de schaarse financiële middelen zo goed mogelijk te benutten; 16. benadrukt dat samenwerking van fundamenteel belang is, maar dat de vaardigheden en procedures van alle instellingen en lidstaten volledig gerespecteerd moeten worden; vraagt daarom aan alle EU-actoren om te goeder trouw te handelen en hun best te doen om de voortzetting van een alomvattende aanpak mogelijk te maken; 17. meent dat een alomvattende aanpak responsieve, flexibele en efficiënte structuren in de EDEO vereist; herinnert aan zijn standpunt dat de institutionele opzet van de EDEO gestroomlijnd zou moeten worden om een doeltreffende besluitvorming en gebruik van zijn instrumenten mogelijk te maken, met inbegrip van burgerlijke en militaire instrumenten van het GVDB, zoals gevraagd in het verslag van het Parlement over dit onderwerp van 2013; 18. onderstreept dat de ontwikkeling van een alomvattende aanpak eveneens gendermainstreaming en genderevenwicht moet waarborgen bij de formulering, ontwikkeling en tenuitvoerlegging van alle externe acties van de Unie; 19. onderstreept de belangrijke rol van bemiddeling en dialoog bij de vreedzame preventie en oplossing van conflicten; prijst de vorderingen die de EDEO heeft gemaakt bij de versterking van zijn bemiddelingscapaciteiten en spreekt nogmaals zijn steun uit voor een verdere versterking van de Europese vermogens op dit gebied; dringt erop aan van bemiddeling een belangrijk standaardkenmerk te maken van elke toekomstige alomvattende aanpak voor een specifiek crisisgebied; benadrukt de rol van het Parlement bij de formulering van en het toezicht op het gemeenschappelijk buitenlands beleid en dringt er bij het volgende Parlement op aan om de doeltreffendheid en vooral de coherentie ervan te verzekeren; wijst op de belofte van het Parlement om actief deel te nemen aan verkiezingswaarneming, bemiddeling en ondersteuning van de democratie; gelooft dat de betrokkenheid van het Parlement bij het bemiddelingsproces in Oekraïne en de Voormalige Joegoslavische Republiek van Macedonië (FYROM) heeft aangetoond wat voor belangrijke rol parlementsleden op dit gebied kunnen spelen; 20. herinnert eraan dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan de eerbiediging van de beginselen van humanitaire hulp (onafhankelijkheid, onpartijdigheid, neutraliteit); meent dat de veilige toegang tot getroffen bevolkingsgroepen en de veiligheid van humanitaire werkers in de eerste plaats berusten op de manier waarop door invloedrijke actoren in het veld tegen hen wordt aangekeken, en dat ze moeten worden beschouwd als onafhankelijk van elke partijpolitieke overweging; wijst er evenwel op dat de dienst humanitaire hulp en civiele bescherming van de Commissie (ECHO) nog steeds deel uitmaakt van de EU en is er bijgevolg stellig van overtuigd dat er meer moet worden gedaan om de samenwerking en coördinatie tussen ECHO en de EDEO te verbeteren; 21. is tevreden over de gezamenlijke mededeling van 11 december 2013 met als titel "The EU's comprehensive approach to external conflict and crises" (JOIN(2013)0030), die een kans vormt om deze benadering te verduidelijken en in het nieuwe institutionele kader na Lissabon toe te passen, en om het engagement van de EU met een alomvattende aanpak in haar externe betrekkingen te versterken; erkent de aanzienlijke uitdagingen die eigen zijn aan de bevordering en uitvoering van dergelijk ambitieus beleid; is in het bijzonder tevreden over de nadruk die wordt gelegd op het verband tussen veiligheid en ontwikkeling, dat een belangrijk onderliggend beginsel moet zijn bij de toepassing van een alomvattende aanpak van de EU; 22. ondersteunt krachtig het concept van meer samenhang in het externe optreden; benadrukt dat de EU geen enge definitie van de alomvattende aanpak mag aannemen; is ingenomen met het feit dat in de gezamenlijke mededeling een begrip van de alomvattende aanpak wordt bevorderd dat alle stadia van de cyclus van een conflict of een andere externe crisis omvat, gaande van vroegtijdige waarschuwing en paraatheid, conflictpreventie, crisisrespons en -beheer tot spoedig herstel, stabilisatie en vredesopbouw om landen te helpen opnieuw op koers te komen richting een duurzame en langetermijnontwikkeling; herinnert eraan dat doelstellingen op het vlak van buitenlands beleid niet lijnrecht tegenover ontwikkelingsbeginselen en op duidelijke principes gestoeld humanitair optreden mogen worden geplaatst, aangezien deze drie beleidsterreinen elkaar aanvullen; 23. herinnert eraan dat in artikel 208 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) het beginsel van een coherent ontwikkelingsbeleid is vastgesteld, en wijst er met klem op dat er een spanningsveld zouden kunnen ontstaan tussen dit beginsel enerzijds en de alomvattende aanpak van crisisbeheer buiten de EU anderzijds; benadrukt dat de uitbanning van armoede het voornaamste doel van het EU-ontwikkelingsbeleid vormt, en dat het daarom van essentieel belang is dat doelstellingen op het vlak van armoedebestrijding niet worden verwaarloosd in het buitenlandse beleid van de EU en dat de alomvattende aanpak geen afbreuk doet aan het civiele karakter van ontwikkelingssamenwerking; neemt kennis van het feit dat de HV/VV en de voorzitter van de Commissie in de gezamenlijke mededeling de verantwoordelijkheid krijgen toevertrouwd om voor strategische en operationele samenhang in externe betrekkingen te zorgen, ook met betrekking tot de externe effecten van het interne beleid; roept de HV/VV en de voorzitter van de Commissie op deze verantwoordelijkheid op zich te nemen; 24. wijst erop dat op duidelijke principes gestoeld humanitair optreden zowel in artikel 214 VWEU als in de Europese consensus over humanitaire hulp van 2008 wordt beschermd; dringt erop aan dat de humanitaire beginselen menselijkheid, neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid, die cruciaal zijn voor zowel de doeltreffendheid van humanitair optreden als voor de veiligheid van de betrokkenen, worden gewaarborgd; benadrukt met klem dat de agenda voor veiligheid en tegen terrorisme humanitaire hulpverleners niet mag belemmeren bij het bieden van steun, en dat humanitaire hulp in geen enkel geval politieke doeleinden mag dienen of beschouwd mag worden als een instrument voor crisisbeheer; wijst erop dat om toegang te verkrijgen tot hulpbehoevende bevolkingsgroepen, humanitaire hulp niet alleen neutraal moet zijn maar ook als dusdanig moet worden ervaren; erkent dat een op behoeften gebaseerde humanitaire hulpverlening wat speelruimte moet krijgen, en roept op tot een bredere samenwerking met humanitaire actoren teneinde beter te definiëren hoe zij zich verhouden tot de alomvattende aanpak; 25. is van oordeel dat er een nauw verband bestaat tussen ontwikkeling en conflictpreventie, aangezien armoede vaak een primaire bron of een rechtstreeks gevolg is van conflicten; benadrukt dat preventie bijdraagt tot vrede, veiligheid en duurzame ontwikkeling; vindt het een goede zaak dat in de gezamenlijke mededeling de nadruk wordt gelegd op preventie en dringt erop aan dat de systemen van de EU voor vroegtijdige waarschuwing worden verbeterd; verzoekt de EU landen in kwetsbare situaties te blijven steunen, om zo het hoofd te bieden aan de onderliggende oorzaken en te zorgen voor goed werkende en verantwoordelijke instellingen die in staat zijn basisdiensten te leveren en de bestrijding van armoede te ondersteunen; benadrukt dat een EU-strategie voor fragiele staten moet worden uitgewerkt, waarbij de OESO/DAC-beginselen voor fragiele staten en de doelstellingen van de in Busan in december 2011 overeengekomen New Deal voor het engagement ten aanzien van fragiele staten, in het EU-systeem worden verwerkt; 26. is ingenomen met de in de gezamenlijke mededeling gedane toezegging voor een langetermijnstrategie, aangezien alleen een langetermijnbetrokkenheid in combinatie met duurzame ontwikkeling vrede en veiligheid kunnen bevorderen; verlangt dat de korte- en langetermijndoelstellingen van het EU-beleid beter op elkaar worden afgestemd, met voldoende aandacht voor de standpunten van de belanghebbenden op lokaal niveau; 27. benadrukt dat de alomvattende aanpak van de EU om doeltreffend te kunnen zijn zo veel mogelijk moet zijn gebaseerd op gezamenlijke analyse, beoordeling en planning in het hele EU-systeem, met een duidelijke scheiding van verantwoordelijkheden; wijst in dit verband op het belang van gezamenlijke programmering als een instrument om samenhang te bewerkstelligen in het externe optreden; 28. meent dat de alomvattende aanpak geworteld moet zijn in een gemeenschappelijke visie van alle EU-actoren op de veranderende strategische context waarin het EU-optreden plaatsvindt; dringt daarom aan op frequentere en transparante informatie-uitwisseling, beleidscoördinatie en teamwerk tussen EU-actoren gedurende alle fasen van het EU-optreden; dringt verder aan op de ontwikkeling van formele structuren waarin deze uitwisselingen kunnen plaatsvinden en waar ruimte is voor vroegtijdige waarschuwingen, situatie-analyse en crisis- en post-crisistoezicht, met mogelijke integratie van bestaande structuren (zoals de SitRoom van de EU, het coördinatiecentrum voor respons in noodsituaties (Emergency Response Coordination Centre) en ARGUS); wijst opnieuw op de noodzaak van een "raad voor crisisrespons" binnen de EDEO, onder voorzitterschap van de HV/VV, die alle actoren samenbrengt die van belang zijn voor de crisisbeheersing; 29. meent dat er met het oog op een alomvattende aanpak ook een betere coördinatie nodig is, onder leiding van de HV/VV, ten aanzien van de interne EU-beleidslijnen die een aanzienlijke buitenlands-politieke dimensie hebben zoals de interne markt, migratie, milieu en energie; 30. dringt aan op een betere afstemming tussen het handelsbeleid en het gemeenschappelijk buitenlands beleid, met inbegrip van de mensenrechten en ontwikkeling; 31. benadrukt dat de gebrekkige uitvoering van het buitenlands beleid van de EU in het veld gedeeltelijk is toe te schrijven aan de povere coördinatie en beleidsplanning bij de relevante instellingen; merkt op dat er verbetering is opgetreden sinds de EU-delegaties de coördinatiefunctie op dit gebied hebben overgenomen, maar dat er nog meer vooruitgang moet worden geboekt om de uitvoering van het buitenlands beleid van de EU in het veld te verbeteren, in het bijzonder in het geval van crisisgebieden en in het kader van GBVB-activiteiten; 32. dringt aan op een versterking van de capaciteiten van de EU om mondiale uitdagingen, zoals de klimaatdiplomatie, aan te pakken; dringt er bij de EDEO op aan om politieke compromissen vast te stellen en politieke akkoorden te sluiten door het klimaat te koppelen aan andere aspecten van de betrekkingen van de EU met partnerlanden; hoopt dat de EDEO in de aanloop naar de VN-klimaatconferentie in Parijs in 2015 zijn uitgebreide netwerk van EU-delegaties over de hele wereld zal benutten om het Europese begrip van de belangen van en het nationale klimaatbeleid in partnerlanden te verruimen; 2. Financiële coherentie 33. benadrukt de vastbeslotenheid van het Parlement om ervoor te zorgen dat de externe financiële instrumenten van de Unie voor de periode 2014 tot 2020 zo opgezet worden dat ze de alomvattende aanpak van de buitenlandse betrekkingen van de Unie bevorderen, in het bijzonder door instrumenten te ontwikkelen die gericht zijn op conflictpreventie, crisisbeheersing, vredesopbouw, ontwikkelingssamenwerking en de versterking van strategische partnerschappen; benadrukt dat het nieuwe partnerschapsinstrument de EU tevens een middel biedt om activiteiten met derde landen op het vlak van buitenlands beleid financieel te ondersteunen; onderstreept zijn vastbeslotenheid om zijn democratische zeggenschap over de toepassing van deze instrumenten volledig uit te oefenen en er zo voor te zorgen dat de aanzienlijke maar begrensde middelen van de Unie op efficiënte en rendabele manier gebruikt worden om resultaten te boeken; onderstreept het recht van het Parlement, als onderdeel van de tussentijdse evaluatie van de externe financiële instrumenten, om de toepassing van de instrumenten te beoordelen en indien nodig te wijzigen; 34. betreurt het gebrek aan ambitie in de EU-begroting voor het externe optreden voor de periode 2014-2020; dringt aan op een betere inschatting vooraf van de financiering die nodig is voor de uitvoering van EU-strategieën; betreurt dat het EU-optreden in een aantal gevallen vertraging heeft opgelopen als gevolg van financiële kwesties; dringt erop aan dat dergelijke structurele problemen in de toekomst worden verholpen, onder meer door gebruik te maken van de nieuwe bepalingen inzake de versterking van capaciteiten voor de deelname aan en de inzet bij civiele stabilisatiemissies ) van het vredes- en stabiliteitsinstrument (ISP); herinnert tevens aan de noodzaak om het financieringsmechanisme voor militaire GVDB-operaties (bekend als het ATHENA-mechanisme) te herzien teneinde tot een adequatere en eerlijkere kostenverdeling voor Europese militaire operaties te komen, zodat alle lidstaten er een bijdrage aan kunnen leveren door ofwel de opbouw van hun troepenmacht ofwel financiering van de ondersteuningskosten; 35. herinnert de HV/VV eraan dat het Parlement de externe financiële instrumenten van de Unie voor de periode 2014 tot 2020 heeft herzien teneinde de capaciteit te versterken van gelijkgestemde internationale, regionale of gouvernementele actoren en actoren uit het maatschappelijk middenveld die bereid zijn samen met de Unie doelstellingen na te streven zonder onze fundamentele waarden zoals bevordering van de democratie uit het oog te verliezen; 3. Coherentie in de praktijk 36. is verheugd over het feit dat de EU onlangs regionale strategieën ontwikkeld heeft om politieke prioriteiten te bepalen, beleidsdoelstellingen mee te delen, beleidsreacties te coördineren, partnerschappen uit te bouwen en te focussen op het inzetten van middelen; dringt aan op de systematische gezamenlijke ontwikkeling van EU-strategieën door de EDEO en de relevante Commissiediensten (met name DEVCO en ECHO), onder leiding van de HV/VV, teneinde het EU-optreden in het veld af te bakenen en coherent te doen verlopen; vraagt de Commissie om binnen haar bevoegdheidsgebieden vanaf het prille begin actief bij deze coördinatie betrokken te zijn; 37. benadrukt nogmaals dat dergelijke strategieën de EU-doelstellingen en -prioriteiten, evenals het specifieke tijdsbestek voor de uitvoering ervan, duidelijk zouden moeten bepalen en eveneens zouden moeten aangeven welke instrumenten het meest geschikt zijn voor elk optreden (variërend van onder andere humanitaire en ontwikkelingshulp tot diplomatiek optreden en bemiddeling, economische sancties en het GVDB); herhaalt dat het GVDB een rol zou moeten spelen bij en een bijdrage zou moeten leveren tot de initiële politieke analyse en de bepaling van de beleidsdoelstellingen, zodat de GVDB-planners en de betreffende parlementaire instellingen op Europees en nationaal niveau gemakkelijker in een vroeg stadium bij de zaak betrokken kunnen worden; is in deze context verheugd over de positieve ontwikkeling van een politiek kader voor crisisaanpak voor GVDB-missies en -operaties en dringt erop aan dat dit uitgebreid wordt naar alle crisisresponsinitiatieven; 38. is in het bijzonder verheugd over het strategische kader van de EU voor de Hoorn van Afrika, dat erop gericht is stabiliteit te brengen in deze strategische regio, door de piraterij en de onderliggende oorzaken ervan te bestrijden, een legitiem bestuur te vestigen in Somalië en de regionale samenwerking te bevorderen via het gelijktijdig inzetten van de externe instrumenten van de EU, in samenwerking met relevante partners in het veld; herinnert er evenwel aan dat het EU-optreden in de regio gebaseerd was op pioniersinitiatieven in het kader van het GVDB (namelijk EUNAVFOR Atalanta en EUTM Somalia) die werden gevolgd door andere EU-instrumenten, waardoor de alomvattende aanpak in de Hoorn van Afrika meer een empirische en pragmatische verwezenlijking achteraf was dan een goed opgezette en geplande strategie; is ervan overtuigd dat de EU-strategieën voortaan opgesteld moeten worden voordat de EU bij een regio betrokken raakt, en niet erna; 39. betreurt dat, zelfs wanneer de strategieën vastliggen, de EU er vaak niet in slaagt ze uit te voeren, en zich daarentegen gedwongen ziet ongepland op te treden en noodmaatregelen te nemen; herinnert eraan dat dit met name het geval was in de Sahel-regio, waarvoor de EU over een heel uitgebreid en goed voorbereid strategisch document beschikte (de strategie van de Europese Unie voor veiligheid en ontwikkeling in de Sahel van 2011) dat unaniem goedgekeurd was maar niet bevredigend werd uitgevoerd totdat de situatie in Mali dramatisch verslechterde; dringt aan op een analyse waarbij lessen getrokken worden uit dit specifieke geval, en – in ruimer verband – op een verbeterde vroegtijdige waarschuwingsanalyse van belangrijke instabiele regio's, om tot concrete initiatieven inzake conflictpreventie en bemiddeling te komen en zo het proactieve optreden te verbeteren door de nadruk in het beleid te verschuiven van een reactieve aanpak naar een meer gepaste en doeltreffende preventiegerichte aanpak; 40. wijst erop dat heel wat huidige nationale, regionale en internationale conflicten ook klimaatgedreven zijn en dat de alomvattende aanpak bijgevolg rekening moet houden met het concept van menselijke veiligheid; herinnert aan de door UNEP in december 2011 gepubliceerde analyse inzake de situatie in de Sahel-regio, waarin vermeld wordt dat stijgende temperaturen hebben geleid tot watertekorten en in het bijzonder lokale bevolkingen, wier bestaansmiddelen afhankelijk zijn van natuurlijke hulpbronnen, zoals landbouw, visserij en veehouderij, onder grote druk hebben gezet, hetgeen in sommige gevallen resulteert in geweld en gewapend conflict; 41. is ervan overtuigd dat, in gevallen waar een crisis niet vermeden kan worden, de EU in staat moet zijn snel en doeltreffend de gepaste burgerlijke en militaire middelen te plannen en in te zetten en aanvullende EU-instrumenten te mobiliseren in het hele spectrum van crisisbeheersingsoperaties, ook bij humanitaire crises; dringt aan op de uitvoering van de desbetreffende artikelen van het Verdrag op het gebied van snelle reactie, met inbegrip van artikel 44 VEU; onderstreept in dit verband de behoefte aan politieke en veiligheidsdeskundigen in de relevante EU-delegaties; 42. stelt met klem dat de EU in staat zou moeten zijn om de vrede en stabiliteit op lange termijn te versterken; dringt aan op duidelijke, ruim van te voren vastgelegde overgangsstrategieën tussen instrumenten voor crisisreactie op korte termijn (met name diplomatieke, GVDB- en ECHO-instrumenten en het nieuwe ISP) en post-crisisinstrumenten (met name ISP en ontwikkelingshulp) teneinde de vorderingen in het veld te ondersteunen; is - als belangrijke eerste stap - verheugd over de effectieve samenwerking tussen de EDEO en de Commissie ter ondersteuning van de GVDB-missie in Mali, en het in een vroeg stadium in overweging nemen van een exitstrategie voor EUTM Mali; 43. dringt er bij de EU op aan verdere vooruitgang te boeken om op landenniveau verenigd op te treden, met een duidelijke verdeling van de verantwoordelijkheden en onder leiding van een delegatiehoofd dat verantwoordelijk is voor de uitvoering van het externe beleid van de EU in het land, hetgeen gepaard gaat met lokaal overleg met de lidstaten en de regering van het gastland, het maatschappelijk middenveld en andere internationale partners; verzoekt de lidstaten om zich te verbinden tot een gezamenlijk EU-optreden in derde landen en ervoor te zorgen dat de coördinatie en koppeling van de acties in het veld in nauwe samenwerking met de EU-instellingen, met name de Commissie en de EDEO, worden georganiseerd; betreurt in dit opzicht dat het autonome optreden van bepaalde lidstaten in derde landen, in het bijzonder landen in een post-conflictsituatie of democratiseringsproces, zonder degelijke afspraken tussen deze lidstaten en de lokale EU-delegatie schadelijk is gebleken voor de doelstellingen en belangen van de EU, alsook voor de geloofwaardigheid van de Unie ten aanzien van deze derde landen en andere internationale partners; 4. Partnerschappen 44. benadrukt dat een succesvolle alomvattende aanpak ook de ontwikkeling van partnerschappen buiten de instellingen van de Unie en de lidstaten vereist, zodat andere internationale en multilaterale partners, strategische partners, gastlanden, regionale organisaties, actoren uit het maatschappelijk middenveld en de privésector erbij betrokken worden, met inachtneming van de besluitvormingsautonomie van de EU; 45. dringt er bij de EU op aan om voor een effectieve deelname van de Unie aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties te zorgen door gebruik te maken van alle bevoegdheden die de status van geïntegreerde regionale organisatie haar verleent; 46. herhaalt zijn standpunt dat, in lijn met de doelen van het Verdrag van Lissabon in verband met versterking van het buitenlands beleid van de EU en haar rol op het gebied van de wereldvrede, veiligheid en regelgeving, één gemeenschappelijke zetel voor de EU in een grotere Veiligheidsraad een centrale langetermijndoelstelling van de Europese Unie blijft; verzoekt de VV/HV het initiatief te nemen tot het formuleren van een gezamenlijk standpunt van de lidstaten met het oog hierop; stelt, teneinde dit doel in de toekomst te verwezenlijken, voor te werken aan een voorafgaande coördinatie van standpunten in de Raad van de EU over de uitbreiding van de Veiligheidsraad met nieuwe leden en de herziening van de besluitvorming binnen de Veiligheidsraad door middel van het invoeren van een supergekwalificeerde meerderheid; o o o 47. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (2) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en SWD(2013)0349), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 juni 2013 getiteld "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2012" ( COM(2013)0334 ), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , en de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05848/2014 – C7‑0048/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dat zij overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de begroting in samenwerking met de lidstaten uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de Commissie kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 3 april 2014 over de speciale verslagen van de Rekenkamer in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor 2012 (7) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, de ministers van Financiën en Landbouw van de lidstaten, de nationale rekenkamers, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013 – 2013/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (8) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (9) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en (SWD(2013)0349), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekeningen van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het agentschap (10) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (11) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05850/2014 – C7‑0049/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (12) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (13) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (14) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (15) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Besluit 2009/336/EG van de Commissie van 20 april 2009 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het beheer van de communautaire maatregelen op het gebied van onderwijs, audiovisuele media en cultuur overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (16) , – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/776/EU van de Commissie van 18 december 2013 tot oprichting van het "Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur" en tot intrekking van Besluit 2009/336/EG (17) , – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dat zij overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de begroting in samenwerking met de lidstaten uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013 – 2013/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (18) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (19) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en (SWD(2013)0349), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het agentschap (20) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (21) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05850/2014 – C7‑0049/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (22) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (23) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (24) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (25) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Besluit 2004/20/EG van de Commissie van 23 december 2003 tot oprichting van een uitvoerend agentschap, genaamd het "Uitvoerend Agentschap voor intelligente energie", voor het beheer van de communautaire maatregelen op het gebied van energie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (26) , – gezien Besluit 2007/372/EG van de Commissie van 31 mei 2007 tot wijziging van Besluit 2004/20/CE waarbij het Uitvoerend Agentschap voor intelligente energie wordt omgevormd tot het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie (27) , – gezien Uitvoeringsbesluit . 2013/771/EU van de Commissie van 17 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen en tot intrekking van de Besluiten 2004/20/EG en 2007/372/EG (28) , – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dat zij overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de begroting in samenwerking met de lidstaten uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 4.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013 – 2013/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (29) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (30) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en (SWD(2013)0349), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekeningen van het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het agentschap (31) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (32) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05850/2014 – C7‑0049/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (33) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (34) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (35) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (36) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Besluit 2004/858/EG van de Commissie van 15 december 2004 tot oprichting van een uitvoerend agentschap, genaamd het "Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma", voor het beheer van de communautaire maatregelen op het gebied van de volksgezondheid overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (37) , – gezien Besluit 2008/544/EG van de Commissie van 20 juni 2008 tot wijziging van Besluit 2004/858/EG om het Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma om te vormen tot Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten (38) , – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/770/EU van de Commissie van 17 december 2013 tot oprichting van een Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid en voeding en tot intrekking van Besluit 2004/858/EG (39) , – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dat zij overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de begroting in samenwerking met de lidstaten uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 5.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013 – 2013/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (40) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (41) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en (SWD(2013)0349), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekeningen van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het agentschap (42) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (43) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05850/2014 – C7‑0049/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (44) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (45) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (46) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (47) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Besluit 2008/37/EG van de Commissie van 14 december 2007 tot oprichting, ingevolge Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad, van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad voor het beheer van het communautair specifiek programma Ideeën op het gebied van grensverleggend onderzoek (48) , – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/779/EU van de Commissie van 17 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad en tot intrekking van Besluit 2008/37/EG (49) , – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dat zij overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de begroting in samenwerking met de lidstaten uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 6.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap onderzoek voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013 – 2013/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (50) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (51) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap onderzoek voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en (SWD(2013)0349), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekeningen van het Uitvoerend Agentschap onderzoek voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het agentschap (52) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (53) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05850/2014 – C7‑0049/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (54) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (55) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (56) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (57) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Besluit 2008/46/EG van de Commissie van 14 december 2007 tot oprichting, ingevolge Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad, van het Uitvoerend Agentschap onderzoek voor het beheer van bepaalde gebieden van de communautaire specifieke programma's Mensen, Capaciteiten en Samenwerking inzake onderzoek (58) , – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/778/EU van de Commissie van 13 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap onderzoek en tot intrekking van Besluit 2008/46/EG (59) , – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dat zij overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de begroting in samenwerking met de lidstaten uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap onderzoek kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap onderzoek, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 7.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (voorheen het Uitvoerend Agentschap voor het trans-Europees vervoersnetwerk) voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013 – 2013/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (60) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (61) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor het trans-Europees vervoersnetwerk voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en (SWD(2013)0349), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekeningen van het Uitvoerend Agentschap voor het trans-Europees vervoersnetwerk voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het agentschap (62) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (63) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05850/2014 – C7‑0049/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (64) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (65) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (66) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (67) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Besluit 2007/60/EG van de Commissie van 26 oktober 2006 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap voor het trans-Europees vervoersnetwerk krachtens Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (68) , – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/801/EU van de Commissie van 23 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap voor innovatie en netwerken en tot intrekking van Besluit 2007/60/EG, als gewijzigd bij Besluit 2008/593/EG (69) , – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dat zij overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de begroting in samenwerking met de lidstaten uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (voorheen het Uitvoerend Agentschap voor het trans-Europees vervoersnetwerk) kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 8.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013 – 2013/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (70) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (71) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en (SWD(2013)0349), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 juni 2013 getiteld "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2012" ( COM(2013)0334 ), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien de mededeling van de Commissie over de bescherming van de begroting van de Europese Unie tot eind 2012 ( COM(2013)0682 ), – gezien de mededeling van de Commissie over de toepassing van financiële nettocorrecties op de lidstaten in het landbouwbeleid en het cohesiebeleid ( COM(2013)0934 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (72) , en de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (73) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05848/2014 – C7‑0048/2014), – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05850/2014 – C7‑0049/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (74) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (75) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (76) , en met name artikel 14, leden 2 en 3, – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 3 april 2014 over de speciale verslagen van de Rekenkamer in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2012 (77) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 9.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van de besluiten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013 – 2013/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (78) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 – ( COM(2013)0570 – C7‑0273/2013) (79) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow‑up van de kwijtingsbesluiten voor 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en (SWD(2013)0349), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 juni 2013 getiteld "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2012" ( COM(2013)0334 ), – gezien het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten ( COM(2013)0461 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0228 en SWD(2013)0229), – gezien de mededeling van de Commissie over de bescherming van de begroting van de Europese Unie tot eind 2012 ( COM(2013)0682 ), – gezien de mededeling van de Commissie over de toepassing van financiële nettocorrecties op de lidstaten in het landbouwbeleid en het cohesiebeleid( COM(2013)0934 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2012 uitgevoerde interne controles ( COM(2013)0606 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0314), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (80) , en de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (81) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05848/2014 – C7‑0048/2014), – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 (05850/2014 – C7‑0049/2014), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (82) , inzonderheid de artikelen 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (83) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (84) , en met name artikel 14, leden 2 en 3, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (85) , – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A7‑0242/2014 ), A. overwegende dat de Rekenkamer voor de negentiende maal op rij geen positieve betrouwbaarheidsverklaring heeft kunnen afgeven met betrekking tot de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende betalingen bij de rekeningen; B. overwegende dat een positieve betrouwbaarheidsverklaring achterwege blijft, waardoor de legitimiteit van de uitgaven en het beleid van de Unie vermindert; C. overwegende dat in een situatie waar de middelen als gevolg van de economische en financiële crisis beperkt zijn, de noodzaak des te prangender is om begrotingsdiscipline aan de dag te leggen en zuinig met de financiële middelen om te gaan; D. overwegende dat de Unie is begonnen aan een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor de periode 2014‑2020 (86) ; E. overwegende dat de Commissie overeenkomstig het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) de eindverantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van de begroting van de Unie en dat de lidstaten loyaal moeten samenwerken met de Commissie om ervoor te zorgen dat de middelen overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer worden besteed; F. overwegende dat artikel 287 VWEU bepaalt: "De Rekenkamer legt aan het Europees Parlement en aan de Raad een verklaring voor waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd [...]"; G. overwegende dat doelmatigheidscontroles, om na te gaan in hoeverre de met de middelen beoogde doelstellingen zijn gehaald, steeds belangrijker worden; H. overwegende dat het door de Commissie gevoerde beheer billijk moeten worden gepresenteerd samen met dat van de lidstaten onder gedeeld beheer van de fondsen om het publieke vertrouwen in de instellingen te versterken; I. overwegende dat het verslag van de Commissie over de evaluatie van de financiën van de Unie (Artikel 318 van het VWEU), waarin de bereikte resultaten met name worden getoetst aan de verstrekte aanwijzingen, moet worden aangegrepen om binnen de Commissie een nieuwe doelmatigheidscultuur te stimuleren; J. overwegende dat de Commissie begrotingscontrole voortaan nog meer moet worden betrokken bij de controle op de uitgaven van de Commissie; verwacht een verbeterde samenwerking met de Rekenkamer met als doel te komen tot verdergaande voorstellen voor efficiëntieverbeteringen binnen de controleprocedure; Landbouw- en regionaal beleid: tekortkomingen in het beheer van de Commissie en de lidstaten Brief van de rapporteur en de schaduwrapporteurs aan de Commissievoorzitter van 5 november 2013 en antwoord van de Commissie 1. verzoekt de Commissie, gezien de herhaalde opeenstapeling van fouten in enkele lidstaten, om meer en op beslissender wijze verantwoording op zich te nemen om de begroting van de Unie vrij te houden van financiële schade; 2. stelt vast dat het foutenpercentage in het begrotingsjaar 2012 voor de derde keer op rij gestegen is; 3. roept derhalve de Commissie op artikel 32, lid 5, van het Financieel Reglement (Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012) strikter toe te passen indien het foutenpercentage hoog blijft, en vervolgens zwakke punten in de controlesystemen in kaart te brengen en passende maatregelen te nemen of voor te stellen op het vlak van vereenvoudiging, verbetering van de controlesystemen en het opnieuw ontwerpen van programma's of uitvoeringssystemen; 4. is van mening dat de foutenkans in Unie-beleidsdomeinen, in het bijzonder in domeinen met gedeeld beheer, hoger is als de beleidsdomeinen in kwestie bijzonder complex zijn en de lidstaten niet geneigd zijn om passende controle- en verslagleggingssystemen in te voeren; dringt er bij alle relevante, bij Unie-besluitvorming betrokken actoren op aan verder te vereenvoudigen, meer bepaald door eenvoudige en verifieerbare subsidiabiliteitsregels op te stellen, administratieve rompslomp te verminderen en gepaste en doeltreffende controles uit te denken; 5. neemt kennis van het feit dat volgens de mededeling van de Commissie over de bescherming van de begroting van de Europese Unie (87) acht lidstaten goed zijn voor 90 % van de financiële correcties op de terreinen met gedeeld beheer; dringt er derhalve bij de Commissie op aan bijzondere aandacht te besteden aan die landen; 6. merkt op dat de rapporteur en de schaduwrapporteurs voor de budgettaire kwijting aan de Commissie voor begrotingsjaar 2012 hebben verzocht om de oplegging van strengere financiële correcties aan de lidstaten waarvan de beheers- en toezichtsystemen voortdurende en systemische tekortkomingen vertonen; 7. neemt kennis van het feit dat de Commissievoorzitter in zijn antwoord heeft toegezegd a) het toezicht en de controle te zullen versterken in de lidstaten die het profiel met het hoogste risico voor het beheer en de controle van EU-programma's vertonen; b) de betalingen te blijven opschorten en programma's te blijven stopzetten, als dit juridisch kan, wanneer zich ernstige tekortkomingen hebben voorgedaan; c) voort noodzakelijke financiële gegevens ter beschikking te zullen stellen om een grondige analyse van de lidstaten mogelijk te maken; 8. is ingenomen met de mededeling van de Commissie over de bescherming van de begroting van de Unie, waarin voor het eerst een overzicht wordt gegeven van de situatie met betrekking tot financiële aanpassingen in de individuele lidstaten, en tegelijkertijd wordt aangedrongen op een meer gedetailleerde jaarlijkse evaluatie van de situatie in elk daarvan, die aangeeft hoeveel geld er eigenlijk zou kunnen terugvloeien naar de begroting van de Unie; Mededeling van de Commissie over financiële nettocorrecties op de lidstaten in het landbouwbeleid en het cohesiebeleid (88) 9. is tevreden met het feit dat de Commissie deze mededeling als reactie op de brief van leden van het Parlement nog in december 2013 heeft gepubliceerd; 10. is ingenomen met de nieuwe regels voor de programmaperiode 2014‑2020, die zijn vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure en maatregelen omvatten als de aanwijzing van audit- en certificeringsautoriteiten, erkenning van auditautoriteiten, auditonderzoek en goedkeuring van rekeningen, financiële correcties en financiële nettocorrecties, evenredige controle, alsmede voorafgaande voorwaarden die gericht zijn op verdere verlaging van het foutenpercentage. is het in dit opzicht eens met de grotere resultaatgerichtheid en de thematische concentratie van het cohesiebeleid, die tot een grote meerwaarde van de medegefinancierde operaties zouden moeten leiden; spreekt zijn voldoening uit over de definitie van ernstige tekortkoming en de verwachte toename van het aantal correcties voor herhaalde tekortkomingen; 11. is tevreden met het feit dat in de nieuwe programmeringsperiode 2014‑2020 in geval van ernstige gebreken bij de uitvoering van het cohesiebeleid financiële nettocorrecties kunnen en moeten worden toegepast en op het vlak van landbouw de norm zullen blijven; 12. beschouwt snel en correct toegepaste financiële nettocorrecties als een doeltreffend middel voor de bescherming van de begroting van de Unie en is van mening dat bij elke alomvattende beoordeling van het internecontrolesysteem in zijn totaliteit rekening moet worden gehouden met invorderingen en financiële correcties; vraagt de Rekenkamer derhalve een overeenkomst te bereiken met de Commissie over hoe de impact van deze corrigerende maatregelen op de bescherming van de begroting van de Unie kan worden geïncorporeerd; Beoordeling van de mededeling a. Landbouw en natuurlijke hulpbronnen 13. stelt vast dat alle financiële correcties in het landbouwbeleid nettocorrecties zijn; benadrukt het feit dat het beroep op financiële nettocorrecties in het landbouwbeleid nog niet de verwachte verbetering vormt, doordat a) er in de huidige interne indicatieve benchmarks van de Commissie al in is voorzien dat de conformiteitsprocedures niet langer mogen duren dan twee jaar; en b) de zogenaamde "nieuwe" criteria en methoden voor de bepaling van de toe te passen proportionaliteit van financiële correcties, zoals die in bijlage I bij de mededeling worden genoemd, uitdrukkelijk betrekking hebben op richtsnoeren die worden gesteund op de bestaande richtsnoeren die reeds op 23 december 1997 door de Commissie zijn vastgesteld; is verbaasd dat de Commissie er gedurende bijna 20 jaar niet in is geslaagd de duur van de conformiteitsgoedkeuringsprocedures onder de zelf opgelegde benchmarks te brengen; vindt echter dat de procedure moet worden versneld opdat de conformiteitsgoedkeuringsprocedures hun volledige effect zouden hebben en dat de toepassingscriteria en ‑methoden van financiële nettocorrecties verder moeten worden verbeterd dan de nieuwe richtsnoeren voorzien; en c) de lidstaten niet op een snelle, eenvoudige en effectieve manier het bewijs leveren dat de door de Commissie voorgestelde financiële nettocorrectie niet verantwoord is omdat zij veel vertraging teweegbrengt bij de afwikkeling van dossiers; b. Cohesiebeleid 14. wijst erop dat het zal afhangen van vele factoren of het nieuwe instrument tot verhoogde nettocorrecties en zo tot een lager foutenpercentage in het cohesiebeleid zal leiden; acht het bovendien problematisch dat de lidstaten over mogelijkheden beschikken om aan de financiële nettocorrecties te ontkomen (geen beperking voor de vervanging van projecten tot 15 februari van het jaar n+1, mogelijkheid van latere melding in geval van eigen fouten van de lidstaten die niet beperkt is in de tijd, langdurige oppositieprocedure); 15. vraagt de Commissie onverwijld een voorstel te doen om vervangingsprojecten te beperken of helemaal te verbieden; 16. is van mening dat de effectiviteit van dit instrument voor het cohesiebeleid nog niet kan worden beoordeeld als gevolg van het feit dat de toepassing ervan afhangt van de mate van detaillering van een gedelegeerde rechtshandeling die naar verwachting in april 2014 wordt aangenomen; 17. wijst voorts op het feit dat de controleverslagen van de lidstaten een van de elementen zijn die dienen voor de garantieverklaring van de Commissie en dat sommige van deze verslagen, die afkomstig zijn van diverse lidstaten, zelf al fouten bevatten, dat het foutenrisico erin wordt onderschat en dat zij dus deels onbetrouwbaar zijn (89) ; wijst ook op het feit dat de Rekenkamer recent nog heeft bevestigd dat de Commissie niet zomaar kan vertrouwen op de resultaten van de controles van de regionale fondsen van de Unie die door de lidstaten zijn verricht (90) ; Voorbehoud van de Commissie, redenen voor bindende toezeggingen 18. herinnert eraan dat de Commissie-Barroso in 2005 is aangetreden met de belofte dat "het afleggen van verantwoordelijkheid moet worden gestimuleerd door te streven naar een positieve garantieverklaring van de Rekenkamer" (91) ; 19. herinnert eraan dat goede samenwerking essentieel is, vooral in domeinen met gedeeld beheer; dringt er bij alle relevante, bij Unie-besluitvorming betrokken actoren op aan de efficiëntie te verhogen, meer bepaald door eenvoudige en verifieerbare subsidiabiliteitsregels op te stellen, duidelijke regels en procedures voor de beoordeling van Uniefondsen op te stellen, administratieve rompslomp te verminderen en gepaste en kosteneffectieve controles uit te denken; 20. stelt bezorgd vast dat het foutenpercentage in het begrotingsjaar 2012 voor de derde keer op rij gestegen is, zelfs als wordt rekening gehouden met de nieuwe methodologie van de Rekenkamer; 21. blijft zeer bezorgd dat de bijkomende fouten die door de Rekenkamer worden vastgesteld, al jaren door de lidstaten zelf hadden moeten worden opgespoord; is bijgevolg van mening dat de controlestatistieken, de controleresultaten en de procedures in een aantal lidstaten niet volstaan als basis voor beoordelingen en financiële correcties door de Commissie en verwacht aanzienlijke verbeteringen op dit vlak met betrekking tot de financieringsperiode 2014‑2020; 22. verzoekt daarom, in overeenstemming met artikel 287, lid 3, van het VWEU, om een intensivering van de samenwerking tussen nationale controle-instanties en de Rekenkamer voor de controles van het gedeeld beheer; 23. erkent dat, zoals de Commissie alsmaar herhaalt, ongeveer 80 % van de fondsen onder gedeeld beheer worden besteed; herinnert er niettemin aan dat in artikel 317 van het VWEU wordt bepaald dat de Commissie de eindverantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van de begroting; verwacht echter van de lidstaten dat zij volledig meewerken en ervoor zorgen dat zij de regels inzake gezond financieel beheer en controle onverkort toepassen; 24. beschouwt verplichte rapportage en verbetering als een effectief en passend kwijtingsinstrument om de foutenpercentages op een tastbare manier omlaag te brengen; 25. benadrukt dat het Parlement alleen voorbehoud maakt voor domeinen waarvoor de Commissie en/of de Rekenkamer niet gepaste zekerheid heeft gegeven om zijn bezorgdheden te weerleggen, acht het prioritair dat de Commissie in het geval van een voorbehoud aan het Parlement bewijst op welke manier overtuigende corrigerende maatregelen werden genomen om de bezorgdheden te weerleggen; 26. beschouwt voorbehoud als een nieuw en effectief begrotingscontrole-instrument, waarbij het Parlement zich ertoe verbindt nauwlettend te zullen toezien op de maatregelen die de Commissie en de lidstaten treffen om deze problemen uit de weg te ruimen, zodat het besluit tot het verlenen van kwijting voor met name de publieke opinie te rechtvaardigen valt; . . . op het gebied van landbouw 27. stelt vast dat het foutenpercentage op de beleidsterreinen plattelandsontwikkeling, milieu, visserij en gezondheid 7,9 % bedraagt; betreurt het dat wegens de tijdsspanne tussen betalingsverzoeken, betalingen, controles en gemelde statistieken geen grote impact in de zin van een verlaging van het foutenpercentage kan worden verwacht voor ten vroegste 2014, ondanks het in 2012 vastgestelde actieplan ; 28. stelt vast dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie vond dat de auditstrategie van DG AGRI niet voldoende geformaliseerd is, met name dat er hiaten waren in de afbakening van het te auditeren gebied, de bepaling van kwantitatieve en meetbare doelstellingen (bijv. het auditbereik) en de relevante capaciteitsanalyse; uit zijn bezorgdheid over het feit dat volgens de IAS de auditplannen niet voldoende werden ondersteund door risico-inschattingen en dat er een aanzienlijke auditachterstand was (13 % van de controles van 2007‑2010 is nog steeds open) ondanks de inspanningen van DG AGRI om de achterstand in te halen; 29. stelt vast dat de Commissie sinds 2006 melding maakt van fouten in het Land Parcel Identification System (LPIS) in Frankrijk en Portugal; stelt vast dat voor 2010 in deze landen geen actieplan op eigen initiatief werd opgestart; uit kritiek op het feit dat "actieplannen", waarvoor de Commissie de aanzet heeft gegeven, voor Portugal slechts in 2010 en voor Frankrijk zelfs pas in 2013 werden opgestart; is van mening dat de manier waarop de Commissie met de in het perceelidentificatiesysteem vastgestelde tekortkomingen omgaat voor de berekening van de financiële correcties weliswaar langdurige conformiteitsprocedures en de pas laattijdige opname van actieplannen in de jaarlijkse activiteitenverslagen tot gevolg heeft, maar dat zij wel reële financiële correcties mogelijk maakt, zoals die worden verlangd door het Europees Parlement en de Rekenkamer, in plaats van de aanvechtbare forfaitaire correcties die door de lidstaten en de begunstigden worden becijferd; steunt de aanpak van de Commissie en verlangt dat de systemen ter verbetering van de efficiency en de snelheid hoe dan ook, en met name via personeelsopleidingen worden verbeterd; 30. wenst informatie te krijgen over het totale bedrag van subsidies en andere financiële instrumenten van de Unie dat werd besteed aan de oprichting en verbetering van het LPIS-systeem sinds dit besluit was genomen, indien mogelijk per lidstaat; 31. wijst in het bijzonder op het feit dat de in 2006 door de Rekenkamer in Frankrijk en Portugal vastgestelde en door de Commissie in 2008 bevestigde fouten ondanks de besluiten van de lidstaten over de toepassing van forfaitaire correcties in 2012 nog steeds niet volledig waren weggewerkt; onderstreept het feit dat van 2006 tot 2013 rechtstreekse betalingen zijn verricht waarvan de wettigheid en regelmatigheid niet volledig gegarandeerd waren ; is bezorgd over de begroting van de Unie omdat niet de nodige financiële correcties zijn doorgevoerd ten aanzien van ten onrechte uitbetaalde bedragen in de jaren 2008‑2013 in Frankrijk en vanaf 2010 tot 2013 in Portugal als gevolg van aanhoudende fouten in de SIPL, die werden ontdekt in 2006; merkt echter op dat de Commissie de financiële nettocorrecties al in 2008 in Frankrijk en in 2010 in Portugal had doorgevoerd; verzoekt de Commissie de financiële risico's van dergelijke fouten in de begroting van de Unie volledig door nettocorrecties te compenseren; 32. stelt vast dat de procedures voor de conformiteitsgoedkeuring veel te lang duren om de begroting van de Unie effectief te beschermen; betreurt dat de administratieve capaciteit al jaren bevroren is en dat dit een verlies aan inkomsten en rente voor de EU-begroting tot gevolg heeft; 33. stelt vast dat de directeur-generaal van DG AGRI een reputatievoorbehoud heeft gemaakt betreffende de gebreken in het toezicht en de controle op gecertificeerde biologische producten; verwacht corrigerende maatregelen van de Commissie om ervoor te zorgen dat onvoldoende controle niet leidt tot oneerlijke verstoring van de concurrentie tussen biologische en conventionele landbouwers; 34. sluit zich aan bij het door de directeur-generaal van DG AGRI gemaakte voorbehoud: ….op het gebied van regionaal beleid, energie en vervoer 35. stelt vast dat het foutenpercentage op het gebied van regionaal beleid 6,8 % bedraagt; 36. constateert dat volgens audits door zowel de Rekenkamer als de Commissie sommige controle-instanties van de lidstaten hun controleopdracht niet met de nodige zorgvuldigheid uitvoeren en dat onvoldoende kan worden vastgesteld of en in welk opzicht deze hun toezichts- en controlesystemen op duurzame wijze verbeteren; 37. stelt vast dat de controle-instanties van de lidstaten richtsnoeren op verschillende manieren hebben geïnterpreteerd, vooral met betrekking tot statistische steekproefneming en het bereik van het te auditeren gebied; is zeer bezorgd omdat de dienst Interne Audit aanzienlijke variaties heeft gevonden in de omvang en de diepgang van controles ter plaatse; 38. stelt vast dat de Commissie geen toereikende steekproeven bij de nationale beheersinstanties en de eindbegunstigden uitvoert; 39. sluit zich aan bij het voorbehoud van de directeur-generaal van DG REGIO met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor het EFRO/Cohesiefonds/IPA voor de programmeringsperiode 2007‑2013 in 17 lidstaten (72 programma's) en 12 programma's voor Europese territoriale samenwerking; sluit zich voorts aan bij het voorbehoud met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor het EFRO/Cohesiefonds/IPA voor de programmeringsperiode 2000‑2006 in 5 lidstaten (11 programma's); wijst in verband hiermee in het bijzonder op: komt niet terug op zijn besluit om kwijting te verlenen, maar onderstreept het voorbehoud dat het formuleert in de paragrafen 34 en 39 en dat ervoor zorgt dat de volgende bindende toezeggingen moeten worden gedaan; 40. vraagt de Commissie dat op het gebied van het landbouwbeleid de procedures voor de conformiteitsgoedkeuring in standaardgevallen in minder dan twee jaar worden afgewerkt, overeenkomstig de interne benchmarks van de Commissie die meer dan 15 jaar geleden zijn goedgekeurd; 41. vraagt de Commissie op het gebied van het landbouwbeleid onverwijld de problemen in de betaalorganen waarvan de restfoutenmarge boven de door de Commissie bepaalde materialiteitsdrempel van 2 % ligt, op te lossen; stelt voor haar inspanningen met name te richten op de betaalorganen in Frankrijk, Bulgarije, Roemenië, Portugal en Letland; 42. vraagt dat ter remediëring van de tekortkomingen in het perceelidentificatiesysteem de actieplannen tijdig worden uitgevoerd; vraagt dat bij niet-inachtneming van de tijdslimieten in de actieplannen, in het kader van de procedures voor de conformiteitsgoedkeuring proportionele financiële nettocorrecties worden toegepast; merkt op dat contradictoire procedures in het algemeen moeten worden afgewerkt in twee jaar; 43. verzoekt de Commissie informatie te verstrekken over de stand van zaken van de uitvoering van de actieplannen voor Frankrijk en Portugal vóór 30 juni 2014; 44. is van mening dat herhaalde fouten in de toepassing van het landbouwpercelenidentificatiesysteem moeten worden gecorrigeerd door toepassing van steeds strengere sancties die veel verder gaan de bestaande netto- en forfaitaire correcties; dringt aan op een daartoe strekkend Commissievoorstel; 45. verzoekt DG AGRI zijn controlestrategie te ontwikkelen en formaliseren, zijn risicobeoordelingen te herdenken volgens de vastgestelde doelstellingen en voor degelijke monitoring te zorgen via betere kwantitatieve en kwalitatieve belangrijkste prestatie-indicatoren, waarvan de bekendmaking in het jaarlijks activiteitenverslag moet worden verbeterd; 46. vraagt op het gebied van het regionaal beleid volgens de aanbevelingen van de Commissie en de Rekenkamer dat de lidstaten hun eerstelijnscontroles drastisch intensiveren en verscherpen; 47. verzoekt de Commissie in de activiteitenverslagen van de directoraten-generaal mee te delen in welke mate en hoe grondig de controlestatistieken of controleverslagen van de lidstaten zijn gecontroleerd, geverifieerd en gevalideerd; 48. verzoekt de Commissie in haar jaarlijkse activiteitenverslagen aan te geven hoe de eigen risicoanalyses het gebruik van de eigen controlecapaciteit hebben beïnvloed, om welke landen het ging en of de tekortkomingen zijn geremedieerd; vraagt meer rechtstreekse steekproeven bij de nationale vergunningverlenende autoriteiten en de eindbegunstigden; merkt op dat dit mogelijk kan worden gemaakt door een herschikking van het personeel en/of een vermindering van het aantal controles in lidstaten met lagere foutenpercentages; 49. onderstreept het feit dat in de richtsnoeren voor controles die worden uitgevoerd door de Commissie, moet worden voorzien in een door de Commissie aangegane verplichting; verzoekt de Commissie deze reeds in het kader van de kwijtingsprocedure 2013 voor te stellen; vraagt dat hiervoor duidelijk wordt aangegeven in hoeverre opvallende lidstaten en programma's in het verleden aan een bijzondere controleprocedure zijn onderworpen en in hoeverre de financiële nettocorrecties kunnen worden bespoedigd; onderstreept het feit dat deze procedure ook al moet worden opgenomen in de op handen zijnde gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen; 50. verwacht dat de Commissie haar eigen controles van de jaarlijkse beheersverslagen van de auditautoriteiten verbetert om ervoor te zorgen dat auditoren uit de audits van de lidstaten conclusies kunnen trekken over de gevolgen van de betrouwbaarheid van foutenpercentages en de opbouw van zekerheid wordt versterkt; is van mening dat deze inconsistenties zo snel mogelijk moeten worden aangepakt om het risico op het niet-opsporen van systeemtekortkomingen en/of fouten en onregelmatigheden tot een minimum te beperken; 51. is zich ervan bewust dat er bij de op handen zijnde financiële nettocorrecties, gelet op de criteria van de rechtsstaat, geen sprake kan zijn van automatische sancties; vraagt bijgevolg dat de Commissie alles in het werk stelt om de contradictoire procedures die aan de toepassing van financiële nettocorrecties of aan opschortingen van betaling voorafgaan, te verkorten; vraagt hierover een mededeling en een voorstel van de Commissie; kondigt al aan dat het de Commissie in deze kwestie zal steunen, als er lidstaten zijn die bezwaar maken; 52. verzoekt de Commissie het jaarlijkse verslag over de bescherming van de begroting van de Unie met een hoofdstuk over de financiële nettocorrecties per lidstaat uit te breiden; 53. verzoekt de Commissie in de mededeling over gedeeld middelenbeheer de drie lidstaten te identificeren met de hoogste foutenpercentages en financiële correcties, en deze vervolgens door de kwijtingsautoriteit in het kader van de kwijtingsprocedure te laten horen; 54. verzoekt de wetgever zo snel mogelijk de mogelijkheid om projecten met fouten vóór 15 februari van het jaar n+1 door nieuwe projecten te vervangen, in de tijd en financieel te beperken; 55. verzoekt de Rekenkamer meer gebruik te maken van de doelmatigheidscontroles om de uitgavenprogramma's in diverse lidstaten met elkaar te vergelijken; vraagt de Rekenkamer nogmaals om speciale landenverslagen voor bijzonder kwetsbare (federale bestuursstructuren) en opvallende (hoge foutenpercentages) lidstaten; 56. vraagt het volgende: 57. vraagt dat bovenstaande punten na de Europese verkiezingen van 2014 door zijn nieuw verkozen Voorzitter worden toegezonden aan alle kandidaten voor het ambt van voorzitter van de Commissie, met het verzoek om bindende toezeggingen wat de realisatie ervan betreft; vraagt voorts dat het nieuwe Parlement deze punten opneemt in de schriftelijke procedure in het kader van de hoorzittingen met de kandidaat-leden van de nieuwe Commissie en dat het passende toezeggingen eist, om de bescherming van de EU-begroting te verbeteren; 58. verzoekt de Commissie een register op te richten over alle fondsen van de Unie die naar de media in de lidstaten gaan in het kader van de structuurfondsen of landbouwfondsen, met inbegrip van plattelandsontwikkeling; 59. verzoekt de Commissie zich te concentreren op de lidstaten die in dit opzicht kwetsbaar of opvallend zijn; 60. vraagt de lidstaten die nog geen vrijwillige verklaring van de lidstaten hebben ingediend, dit te doen op basis van de in artikel 59 van het Financieel Reglement (Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012) bedoelde beheersverklaring; dringt er bij de Commissie op aan zo snel mogelijk een model in te voeren voor de beheersverklaring; herhaalt in dit verband het werk van de interinstitutionele werkgroep nationale beheersverklaringen, die voor haar resultaat afhankelijk is van de nieuwe inhoud van de beheersverklaringen; 61. vraagt de Commissie toezicht te houden op het certificeringsproces van de nationale auditautoriteiten in de lidstaten die vaker met herhaaldelijk hoge foutenpercentages werken; moedigt de Commissie aan hiertoe een mededeling en wetgevingsvoorstel te doen; 62. roept de Commissie op artikel 32, lid 5, van het Financieel Reglement (Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012) toe te passen indien het foutenpercentage hoog blijft, en vervolgens zwakke punten in de controlesystemen in kaart te brengen, de kosten en baten van eventuele corrigerende maatregelen te onderzoeken, en passende maatregelen te nemen of voor te stellen op het vlak van vereenvoudiging, verbetering van de controlesystemen en het opnieuw ontwerpen van programma's of uitvoeringssystemen; 63. verzoekt de rapportageverplichtingen en de controledichtheid aanzienlijk te verlagen voor de lidstaten die permanent met zeer lage foutenpercentages werken; moedigt de Commissie aan hiertoe een mededeling op te stellen die een doeltreffend controlebeleid behelst, waarbij meer middelen ter beschikking worden gesteld voor controlemaatregelen in en voor landen met hoge foutenpercentages; 64. dringt er bij de Commissie op aan het fenomeen van de "stromannen" aan te pakken die worden ingezet om overheidsopdrachten in de wacht te slepen, en dringt erop aan dat elke fase van de procedures voor overheidsopdrachten op het internet wordt gepubliceerd, waardoor maximale transparantie wordt gegarandeerd, en dat tevens de onderaannemers worden geïdentificeerd; 65. verzoekt de Commissie haar interne regelingen voor gedeeld beheer aan een onderzoek te onderwerpen en aan het Europees Parlement aanbevelingen te doen met betrekking tot de benoeming van ambtenaren van de Unie die aan het hoofd komen te staan van nationale betalings-, beheers- of controle-autoriteiten in de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor de uitbetaling van middelen van de Unie; 66. formuleert de aanbeveling dat het nieuw verkozen Parlement er via de bevoegde commissies voor zorgt dat de respectieve commissarissen zich er tijdens de schriftelijke procedure die voorafgaat aan de hoorzittingen formeel toe verplichten om binnen de vastgestelde termijn remediërende maatregelen te nemen; is van mening dat deze verplichtingen, samen met de verslagen van de Commissie en de Raad, het Parlement in staat zullen stellen om tijdens de kwijtingsprocedure 2013 met kennis van zaken een besluit te nemen; 67. verzoekt het nieuw gekozen Parlement in de geest van het bovenstaande alle wettelijke mogelijkheden te onderzoeken om indien nodig in het kader van de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader bijkomende verbeteringen in de wetgeving te realiseren; Betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer Rekeningen – goedkeurende verklaring 68. is ingenomen met het feit dat de jaarrekeningen van de Unie voor het begrotingsjaar 2012 in alle materiële opzichten een getrouw beeld geven van de situatie van de Unie per 31 december 2012, en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen en van de veranderingen van de nettoactiva van het op die datum afgesloten jaar; 69. herinnert eraan dat als de Rekenkamer een advies uitbrengt over de betrouwbaarheid van de rekeningen, het drie adviezen betreft over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen bij die rekeningen; is van mening dat deze verschillende adviezen de beoordeling die de leden van het Parlement moeten maken van de uitvoering van de begroting door de Commissie, niet eenvoudiger maken; 70. vindt het abnormaal dat de jaarrekening een negatief saldo van 40,4 miljard euro te zien geeft en vraagt ​​zich af of de bedragen die bij de lidstaten voor personeelspensioenen moeten worden opgevraagd en die worden geraamd op 42,5 miljard euro niet als activa mogen worden opgevoerd, aangezien het hier duidelijk een vaste verbintenis betreft; neemt nota van de verklaringen van de rekenplichtige van de Commissie volgens welke is gehandeld in overeenstemming met de internationale boekhoudkundige normen voor de publieke sector; verzoekt de Europese Rekenkamer zich hierover uitdrukkelijk uit te spreken; verzoekt het risico van niet-nakoming van deze verplichting te berekenen op basis van de financiële situatie van de lidstaten; stelt voor de oprichting van een communautair pensioenfonds te overwegen om deze financiële verplichtingen ten aanzien van het personeel buiten de begroting om te organiseren; Wettigheid en regelmatigheid van ontvangsten – goedkeurende verklaring 71. constateert met voldoening dat de onderliggende ontvangsten betreffende het per 31 december 2012 afgesloten begrotingsjaar op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn; Wettigheid en regelmatigheid van vastleggingen – goedkeurende verklaring 72. constateert met voldoening dat de onderliggende vastleggingen betreffende het per 31 december 2012 afgesloten begrotingsjaar op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn; Wettigheid en regelmatigheid van betalingen – afkeurende verklaring 73. betreurt ten zeerste dat betalingen nog steeds fouten van materieel belang vertonen; herinnert de Commissie eraan dat het Parlement een nultolerantie hanteert ten opzichte van tekortkomingen; 74. verzoekt de Rekenkamer te bekijken of en in hoeverre het zinvol is te werken met een analyse op basis van een gewone foutenmarge, en dringt er, onder inachtneming van haar onafhankelijke status, op aan dat zij daarbij de materialiteitsdrempel als uitgangspunt neemt (92) ; 75. herinnert eraan dat in overeenstemming met de internationale standaarden voor accountantscontroles de externe controleur volledig onafhankelijk de materialiteitsdrempel moet vaststellen; 76. respecteert de methode van de Rekenkamer om voor de representatieve dwarsdoorsnee de steekproef met jaarlijks wisselende zwaartepunten wat landen en programma's betreft, uit te voeren; vraagt daarnaast evenwel op risico gebaseerde en programmaspecifieke landenverslagen beginnend met de jaarverslagen voor 2014; 77. heeft begrepen dat het afkeurende verklaring van de Rekenkamer is gebaseerd op de waarneming dat toezicht- en controlesystemen slechts ten dele effectief zijn en dat betalingen bijgevolg een foutenpercentage vertonen van waarschijnlijk 4,8 %; 78. stelt met bezorgdheid vast dat alle beleidsgroepen die beleidsuitgaven betreffen, fouten van materieel belang vertonen; 79. benadrukt dat fouten duidelijk moeten worden onderscheiden van fraude en is van mening dat fouten in veruit de meeste gevallen voortkomen uit herstelbare administratieve fouten die met name verband houden met de complexiteit van de regels van de Unie en de nationale regels, waaraan iets kan worden gedaan; verwacht dat de betrokken instellingen terdege rekening houden met dit onderscheid in hun communicatie met het brede publiek en de media; 80. herinnert eraan dat het meest waarschijnlijke foutenpercentage voor betalingen in het begrotingsjaar 2011 werd geraamd op 3,9 %, in 2010 op 3,7 % en in 2009 op 3,3 %; betreurt deze stijging omdat deze de positieve trend van 2007, 2008 en 2009 ongedaan maakt; erkent echter dat het toegenomen aantal betalingen tijdens de afsluitingsfase van de programma's één reden kan zijn van de stijging van de foutenpercentages; 81. betreurt ten zeerste dat de toezegging van de Commissie onder voorzitter Barroso om tot een volkomen positieve betrouwbaarheidsverklaring te komen, niet is verwezenlijkt (93) ; 82. stelt met bezorgdheid vast dat alle terreinen van beleidsuitgaven bijdragen tot deze stijging, waarbij de beleidsgroep plattelandsontwikkeling, milieu, visserij en gezondheid met een geraamd foutenpercentage van 7,9 % het meest vatbaar blijft voor fouten, gevolgd door de beleidsgroep regionaal beleid, energie en vervoer met een geraamd foutenpercentage van 6,8 %; 83. wijst erop dat de stijging van het geraamde foutenpercentage het grootst was voor de uitgavengebieden werkgelegenheid en sociale zaken, landbouw, plattelandsontwikkeling, marktmaatregelen en rechtstreekse steun, en regionaal beleid, energie en vervoer; 84. benadrukt dat de stijging van het geraamde foutenpercentage deels te wijten is aan een andere steekproefbenadering van de Rekenkamer, waarbij de steekproeven nu enkel bestaan uit tussentijdse betalingen, saldobetalingen en de verrekening van voorschotten; 85. merkt op dat de wijziging in het meest waarschijnlijke foutenpercentage die toe te schrijven is aan de gewijzigde steekproefbenadering van de Rekenkamer niet meer dan 0,3 procentpunt bedraagt en dat deze wijziging de belangrijkste reden is voor de stijging van het geraamde foutenpercentage voor de beleidsgebieden externe betrekkingen, steun en uitbreiding en ander intern beleid; 86. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer in 2012 besloten heeft ernstige fouten die alle instellingen en organen van de Unie bij aanbestedingen begaan als kwantificeerbare fouten te behandelen, zoals ze reeds gedaan heeft voor de lidstaten en internationale organisaties; merkt op dat de Rekenkamer haar aanpak niet met terugwerkende kracht heeft toegepast op aanbestedingsactiviteiten van de instellingen en organen van de Unie die voor 2011 plaatsvonden; 87. verzoekt de Rekenkamer om samen met de Commissie een gezamenlijk te hanteren methode voor het tellen van fouten overeen te komen, aangezien een verschillende aanpak het reële effect van een fout op het welslagen van een project in feite verdoezelt en een realistische inschatting daarvan in de weg staat; 88. stelt met tevredenheid vast dat deze gewijzigde aanpak het mogelijk maakt het geraamde foutenpercentage voor uitgaven onder gedeeld beheer (dat 5,3 % bedraagt) te vergelijken met dat van alle andere vormen van beleidsuitgaven (dat 4,3 % bedraagt); 89. is ingenomen met het feit dat het geraamde foutenpercentage voor administratieve uitgaven die rechtstreeks door de Unie worden beheerd, volgens de Rekenkamer 0 % bedraagt; 90. benadrukt dat subsidiabiliteitsfouten meer dan twee derde van het totale geraamde foutenpercentage voor hun rekening nemen en onder meer betrekking hebben op ernstige inbreuken op aanbestedingsregels (1,4 procentpunt), volstrekt niet-subsidiabele projecten/activiteiten of begunstigden (1,1 procentpunt), niet-subsidiabele kosten opgenomen in de kostendeclaraties (1,0 procentpunt) en onjuiste opgave van landbouwoppervlakte (0,8 procentpunt); 91. verwijst naar het EU-corruptiebestrijdingsverslag van de Commissie ( COM(2014)0038 ), waarin overheidsopdrachten als bijzonder corruptiegevoelig worden gekwalificeerd; pleit in dit verband voor toepassing van strengere integriteitsnormen en betere controlemechanismen in een aantal lidstaten; 92. merkt op dat de in 2012 verrichte financiële correcties 3,7 miljard EUR bedroegen, wat meer dan het driedubbele is dan in 2011 (1,1 miljard EUR), terwijl de terugvorderingen zo goed als constant bleven op 678 miljoen EUR (733 miljoen EUR in 2011), en dat de meeste correcties in 2012 betrekking hadden op de programmeringsperiode 20002006; 93. is ingenomen met het feit dat de Commissie erin geslaagd is een aantal financiële correcties snel op te leggen in 2012, aangezien veel financiële correcties doorgaans pas meerdere jaren na de aanvankelijke uitbetaling van de middelen plaatsvinden; bekritiseert het feit dat de buitensporig lange procedures voor de begroting van de Unie leiden tot bijkomende administratieve kosten en ook tot een verlies van ontvangsten en intresten, met als gevolg dat begrotingsmiddelen worden geblokkeerd; vindt effectieve controles vooraf een betere manier om de begroting van de Unie te beschermen dan achteraf verrichte financiële correcties; 94. is tevreden met de landenspecifieke opmerkingen in de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement over de bescherming van de begroting van de Europese Unie tot eind 2012 (94) ; bekritiseert evenwel het feit dat nog geen betrouwbare informatie over de intrekkingen, terugvorderingen en nog niet afgehandelde terugvorderingen van middelen uit de structuurfondsen voor de afzonderlijke lidstaten is verkregen, verzoekt de Commissie om, volgens een passend tijdschema, voldoende gedetailleerde landenspecifieke informatie ter beschikking te stellen; 95. neemt kennis van het feit dat het totale aantal in 2012 uitgevoerde financiële correcties en terugvorderingen in financiële termen 3,2 % van alle betalingen uit de EU-begroting 2012 bedroeg, en dat de Commissie in de periode 20092012 gemiddeld 2,6 miljard EUR financiële correcties en terugvorderingen per jaar heeft uitgevoerd, hetzij 2 % van het gemiddelde bedrag aan betalingen uit de begroting van de Unie (95) ; 96. is van mening dat deze maatregelen nog te weinig impact hebben gehad op de begroting van de Unie en verzoekt de Commissie het Parlement en de Raad in haar volgende mededeling over de bescherming van de begroting van de Europese Unie tot eind 2013 gedetailleerde bedragen te verstrekken en ook te vermelden welk gebruik daarvan is gemaakt; 97. merkt op dat in de jaarrekening 2012 een financiële correctie van 1,8 miljard EUR is opgenomen betreffende de besteding van middelen voor cohesiebeleid in de periode 20002006 in Spanje, wat overeenkomt met 49 % van de totale correcties in 2012; betreurt dat de autoriteiten in Spanje volgens de huidige regels recht hadden op aanvullende financiering ten belope van 1 390 miljoen EUR; 98. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer enkel de financiële correcties met gedetailleerde correcties op projectniveau uit de raming van het foutenpercentage uitsluit, maar erkent dat de forfaitaire correcties waartoe de Commissie besluit een efficiënt instrument kunnen zijn om de begroting van de Unie te beschermen; 99. merkt op dat slechts ongeveer 1 % van de in 2012 uitgevoerde financiële correcties een nettoverlaging van de EU-financiering voor het betrokken programma en de betrokken lidstaat inzake het cohesiebeleid inhield; 100. moedigt de Commissie aan informatie te verstrekken waarmee zoveel mogelijk aansluiting kan worden gevonden tussen het jaar waarin een betaling is gedaan, het jaar waarin de betrokken fout is opgespoord en het jaar waarin de terugvordering of de financiële correctie bekend is gemaakt in de toelichting bij de rekeningen; Syntheseverslag en jaarlijkse activiteitenverslagen 101. merkt op dat twaalf directeuren-generaal en twee directeuren van uitvoerende agentschappen in totaal 23 gekwantificeerde punten van voorbehoud maakten met betrekking tot de uitgaven, en dat de directeur-generaal van DG Begroting een verklaring met beperking afgaf inzake de ontvangsten; 102. betreurt dat de term "risicobedrag" niet wordt gedefinieerd in de "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2012" van 5 juni 2013 (het syntheseverslag), en dat de diverse directoraten-generaal dit niet op consistente wijze berekenen; verzoekt de Commissie binnen haar directoraten-generaal een gezamenlijke aanpak te ontwikkelen voor de vaststelling van risicobedragen; 103. wijst erop dat, aangezien het risicobedrag volgens de Commissie tussen de 1,9 % (2,6 miljard EUR) en 2,6 % (3,5 miljard EUR) van alle betalingen in het jaar ligt, zij dus erkent dat het foutenniveau bij de uitgaven waarschijnlijk van materieel belang is, te meer daar zij zelf zegt dat de risicobedragen op een aantal domeinen, in het bijzonder plattelandsontwikkeling, wellicht worden onderschat; benadrukt evenwel dat in deze bedragen niet de potentiële toekomstige financiële correcties begrepen zijn, die het eindrisico aanzienlijk beperken; dringt er bij de Commissie op aan de begroting van de Unie passend te beschermen en acht de gemiddelde niveaus van de terugvorderingen en financiële correcties in het verleden bemoedigend; 104. is van mening dat de vergelijking die in het syntheseverslag van de Commissie wordt gemaakt tussen het totale risicobedrag en het gemiddelde niveau van de financiële correcties over de afgelopen jaren in de juiste context moet worden gezien (tijdstip en impact van de financiële correcties op de lidstaten en begunstigden, vermoedelijke onderschatting van de risicobedragen en hergebruik van middelen); 105. betreurt dat de Commissie het al lang bestaande verzoek van het Parlement om de handtekening van het verantwoordelijke Commissielid toe te voegen aan de jaarlijkse activiteitenverslagen van zijn/haar directoraat-generaal, waarvoor hij/zij verantwoordelijk is, voortdurend negeert; stelt vast dat het syntheseverslag is aangenomen door het College van leden van de Commissie, maar acht dit onvoldoende in het licht van democratische beginselen inzake verantwoordingsplicht; Druk op de begroting 106. neemt kennis van de door de Raad aangebrachte besparingen, die hebben geleid tot een daling van de betalingskredieten ten opzichte van de aangenomen begroting; benadrukt dat de Raad vasthoudt aan haar strategie om het betalingsniveau artificieel te verminderen, zonder rekening te houden met de echte behoeften, en stelt met bezorgdheid vast dat de aanzienlijke kloof tussen vastleggings- en betalingskredieten, in combinatie met de grote hoeveelheid niet-gebruikte kredieten aan het begin van de programmeringsperiode 2007‑2013, heeft geleid tot de accumulatie van ongebruikte vastleggingskredieten ten belope van twee jaar en drie maanden; 107. benadrukt dat het steeds terugkerende tekort aan betalingskredieten de belangrijkste oorzaak is van het ongekend hoge bedrag aan RAL, met name in de laatste jaren van het MFK 2007‑2013; stelt met grote bezorgdheid vast dat het voor de Commissie steeds moeilijker wordt om alle betalingsaanvragen in het begrotingsjaar binnen de begrote betalingskredieten te voldoen, en dat het gecumuleerde totaal aan vastleggingskredieten dat voor betalingen voor de periode 2007‑2013 beschikbaar was, het gecumuleerde totaal aan betalingskredieten voor die periode met 114 miljard EUR overschreed; merkt op dat dit 64 miljard EUR meer is dan het verschil van 50 miljard EUR tussen het totaal aan vastleggingskredieten en het totaal aan betalingskredieten waarin het financieel kader voorzag; 108. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de niet-afgewikkelde begrotingsvastleggingen van de Commissie waarvoor nog geen betaling en/of vrijmaking heeft plaatsgevonden, met 10 miljard EUR zijn toegenomen tot 217 miljard EUR, en dat eind 2012 nog een bedrag van 16,2 miljard EUR aan betalingsverzoeken open stond (10,7 miljard EUR eind 2011 en 6,4 miljard EUR eind 2010); is bovendien bezorgd dat 52 % van de betalingskredieten waarom in de ontwerpbegroting 2014 is verzocht, bestemd is voor de afronding van programma's van het MFK 2007‑2013; 109. betreurt het dat het DG Humanitaire Hulp en Civiele Bescherming van de Commissie in 2012 niet in staat was betalingsverplichtingen voor 60 miljoen EUR tijdig na te komen (en in 2013 voor 160 miljoen EUR) met ernstige gevolgen voor kwetsbare mensen en de ngo's die deze mensen proberen te helpen; vraagt dat de Commissie en de begrotingsautoriteit gezien de dringende levensreddende aard, de snelle projectcyclus en het bescheiden budget (2 EUR per burger per jaar) voor de noodmaatregelen van de Unie, de uitzonderlijke aard en specificiteit van deze acties erkennen door in de jaarlijkse begrotingscyclus te zorgen voor overeenstemmende niveaus voor betalingskredieten en vastleggingskredieten voor humanitaire hulp; 110. wijst erop dat op 30 juni 2013 de brutovoorfinanciering 81 miljard EUR bedroeg, waarvan 75 % (ongeveer 61 miljard EUR) ouder was dan 18 maanden en 20 % (16 miljard EUR) ouder dan 6 jaar; merkt op dat onnodig lange perioden van voorfinanciering kunnen leiden tot een verhoogd risico op fouten of verlies, is van mening dat voorfinanciering niet meer dan 50 miljard EUR mag en kan bedragen; stelt vast dat bij gedeeld beheer voorfinancieringsbetalingen niet afhankelijk zijn van het bestaan van een garantie; stelt derhalve voor dat de Commissie in de verslagen van de rekenplichtigen een verdeling van voorfinancieringsbetalingen per transactiejaar en per lidstaat verstrekt; 111. uit zijn bezorgdheid over het feit dat tot 30 juni 2013 4,8 miljard EUR van de vorige programmeringsperiode 2000‑2006 uit de begroting van de Unie werd betaald als voorfinanciering voor projecten op structureel gebied, die niet werden vereffend of waarvoor de bedragen niet werden teruggevorderd door de Commissie of de lidstaten; vraagt informatie over de stand van zaken van deze projecten en informatie over het tijdsschema voor de terugvordering of vereffening van deze fondsen; 112. vraagt een gedetailleerde verdeling van en een gedetailleerde uitleg over de 2,3 miljard EUR aan voorfinanciering die: a) werd aangepast wegens technische correcties die aan de beginbalans werden gedaan wanneer de boekhouding op transactiebasis voor het eerst werd voorbereid of (b) werd overgedragen van de balans van de Commissie naar andere organen van de Unie (agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen) toen die werden opgericht; 113. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de Commissie op het vlak van ontwikkeling en samenwerking slechts garanties kreeg voor een totaal van 700 miljoen EUR terwijl een bedrag van 10,1 miljard EUR reeds was betaald als voorfinanciering; verwacht dat de Commissie de nodige maatregelen neemt om het kredietrisico tot een minimum te beperken; is ervan overtuigd dat ngo's, internationale organisaties en andere begunstigden van subsidies of contractspartijen voor voorgefinancierde bedragen aan garantievereisten moeten voldoen; 114. verzoekt de Commissie met klem een kasstroomraming voor de lange termijn met een prognose van de toekomstige betalingsbehoeften op te stellen en te publiceren om te waarborgen dat de noodzakelijke betalingen kunnen worden gedaan uit de goedgekeurde jaarlijkse begrotingen; 115. herhaalt het voorstel van het Parlement voor een voltijdse commissaris voor begrotingscontrole; Verantwoordelijkheden van de Commissie en de lidstaten bij gedeeld beheer 116. benadrukt dat de autoriteiten van de lidstaten voor de meeste verrichtingen die fouten vertoonden op het gebied van gedeeld beheer (bijvoorbeeld landbouw en cohesie), over voldoende gegevens beschikten om deze fouten op te sporen en te corrigeren; vraagt de lidstaten daarom eens te meer om de eerstelijnscontroles dringend te versterken om dit onaanvaardbaar hoge niveau van wanbeheer aan te pakken; vraagt bovendien de Commissie de begroting van de Unie af te schermen van het risico van onregelmatige betalingen door financiële correcties toe te passen wanneer dergelijke tekortkomingen in beheer- en controlesystemen in de lidstaten worden vastgesteld; roept de lidstaten en de Commissie daarom eens te meer op de eerstelijnscontroles dringend te versterken om dit onaanvaardbaar hoge niveau van wanbeheer aan te pakken; 117. verzoekt de Rekenkamer overeenkomstig artikel 287, lid 4, tweede alinea, advies uit te brengen over de onafhankelijkheid van de nationale controleautoriteiten wat betreft het gedeelde beheer; 118. merkt op dat de geringe betrouwbaarheid van de eerstelijnscontroles die sommige lidstaten verrichten, de geloofwaardigheid ondermijnen van de jaarlijkse activiteitenverslagen die de Commissiediensten opstellen alsook van het syntheseverslag dat de Commissie goedkeurt, aangezien deze voor een deel gebaseerd zijn op de controles die de nationale autoriteiten verrichten; herhaalt daarom zijn eerder verzoek aan de Commissie om betrouwbare en objectieve jaarlijkse activiteitenverslagen op te stellen; 119. stelt voor te onderzoeken of de nationale controle-instanties in hun hoedanigheid van onafhankelijke externe controleurs en met inachtneming van de internationale auditnormen, nationale controleattesten betreffende het beheer van de middelen van de Unie kunnen afleveren die vervolgens aan de regeringen van de lidstaten worden bezorgd om tijdens het kwijtingsproces te worden overgelegd volgens een passende interinstitutionele procedure; 120. benadrukt het feit dat overeenkomstig artikel 317 van het VWEU uiteindelijk de Commissie verantwoordelijk is voor de uitvoering van de begroting van de Unie; wijst erop dat, wanneer de Commissie de begroting uitvoert op basis van gedeeld beheer, uitvoeringstaken worden gedelegeerd aan de lidstaten overeenkomstig artikel 59 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012; 121. is ingenomen met het feit dat de beheersautoriteiten van de lidstaten, in overeenstemming met artikel 59, leden 3, 4 en 5, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, verplicht worden jaarlijks hun rekeningen in te dienen bij de Commissie, vergezeld van een beheersverklaring, een jaarlijkse samenvatting van hun definitieve auditverslag en van de verrichte controles en een advies van een onafhankelijk auditorgaan, wijst erop dat de lidstaten bovendien op het daartoe geëigende niveau ondertekende vrijwillige beheersverklaringen kunnen afgeven gebaseerd op de in de hierboven aangevoerde elementen van het Financieel Reglement; 122. vraagt dat de Commissie elk jaar aan het Parlement de jaarlijkse samenvattingen van de definitieve auditverslagen en van de controles die door de lidstaten werden verricht in overeenstemming met artikel 59, lid 5, onder b), van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 doet toekomen ten laatste twee maanden nadat de Commissie deze heeft ontvangen, onder de nodige voorzorgsmaatregelen van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (96) ; stelt vast dat de bevoegde commissie van het Parlement deze jaarlijkse samenvattingen voor het jaar 2012 slechts op 19 februari 2014 heeft ontvangen; 123. is tevreden met het feit dat de Commissie in het kader van dit Interinstitutioneel Akkoord bij het meerjarig financieel kader voor de periode 2014‑2020 een werkgroep heeft opgericht bestaande uit vertegenwoordigers van het Parlement, de Raad en de Commissie die een model voor deze verklaringen moet opstellen en er zo moet voor zorgen dat de nationale verklaringen nuttig zijn voor de verklaringsprocedure van de Commissie zelf; 124. vraagt dat de Commissie nadat zij het model heeft opgesteld, de lidstaten actief en continu aanmoedigt dit model te gebruiken teneinde nuttige en betrouwbare nationale beheersverklaringen te ontvangen van alle lidstaten; De kwijtingsaanbevelingen van de Raad 125. verzoekt de Raad een kritischer houding aan te nemen ten aanzien van de kwijting en het gebruik dat uiteindelijk van belastinginkomsten van de Unie in de lidstaten wordt gemaakt, en neemt in dit verband kennis van de kritische houding van Zweden, het Verenigd Koninkrijk en Nederland inzake de kwijting voor 2012; hoopt dat zij tijdens hun respectieve voorzitterschap de door het Parlement gevraagde informatie over de uitvoering van de begroting van de Raad zullen verstrekken, om te voorkomen dat het Parlement in de toekomst opnieuw zou weigeren kwijting te verlenen; onderschrijft voorts de oproepen tot nationale beheersverklaringen; 126. vraagt dat de Raad verslag legt over de uitvoering van de corrigerende maatregelen die onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten vallen, wanneer zij haar volgende aanbeveling tot kwijting aanneemt, uiterlijk eind oktober 2014; Ontvangsten 127. stelt vast dat de Rekenkamer bij haar controle geen materieel foutenpercentage heeft geconstateerd in de berekening door de Commissie van de bijdragen van de lidstaten en de betaling hiervan, waarvan de meeste gebaseerd waren op geraamde bni-gegevens voor 2012; 128. neemt kennis van het feit dat de Rekenkamer de juistheid van 8 miljoen EUR van de EVA-bijdrage (240 miljoen EUR) niet kon vaststellen; verzoekt de Rekenkamer en de Commissie dit te controleren en in het kader van de follow‑up van de kwijting 2012 verslag over de juistheid van de EVA-bijdrage uit te brengen; 129. verzoekt de Commissie om de Commissie begrotingscontrole in het kader van de follow‑up van de kwijtingsprocedure 2012 mee te delen welke inspanningen zijn verricht om het voorbehoud met betrekking tot de toezending van bni-gegevens, uit de weg te ruimen; 130. verbaast zich erover dat de bni-gegevens pas vier jaar na de toezending ervan als definitief kunnen worden beschouwd; acht deze tijdspanne buitensporig; 131. maakt zich zorgen door de tekortkomingen in de btw-systemen van de lidstaten; verwijst in verband hiermee naar de resultaten van een onderzoek (97) waarin de verliezen voor de overheidsfinanciën van de lidstaten bij de btw-ontvangsten van 2011, als gevolg van overtredingen of niet-inning, worden geraamd op 193 miljard EUR; merkt op dat dit overeenkomt met 18 % van de theoretische btw-ontvangsten of 1,5 % van het bbp (0,5 % meer dan de huidige begroting voor 2014‑2020); wil bijgevolg te horen krijgen welke maatregelen de Commissie heeft genomen om het bestaande voorbehoud met betrekking tot de nationale btw-systemen van de lidstaten, die kunnen teruggaan tot de jaren 1990, uit de weg te ruimen; 132. stelt vast dat uit bovenvermelde studie blijkt dat Italië (36 miljard EUR), Frankrijk (32 miljard EUR), Duitsland (26,9 miljard EUR) en het Verenigd Koninkrijk (19 miljard EUR) in kwantitatieve termen goed zijn voor meer dan de helft van de totale btw-kloof, voornamelijk omdat zij de grootste economieën van de Unie zijn; stelt eveneens vast dat in termen van de verhouding ten opzichte van hun eigen bbp Roemenië (10 miljard EUR), Griekenland (9,7 miljard EUR), Litouwen (4,4 miljard EUR) en Letland (0,9 miljard EUR) de lidstaten met de grootste btw-kloof waren in 2001; neemt kennis van het feit dat uit de studie eveneens in veel lidstaten sinds 2008 een duidelijke opwaartse trend in de btw-kloof blijkt ten gevolge van de economische crisis (dit was in het bijzonder het geval in Spanje, Griekenland, Letland, Ierland, Portugal en Slowakije); stelt vast de btw-kloof in heel de Unie gemiddeld met 5 procentpunt is gestegen sinds de economische crisis heeft toegeslagen; 133. neemt in verband hiermee kennis van het antwoord van de Commissie dat 21 van de 108 kwesties waarbij momenteel voorbehoud wordt gemaakt, afkomstig zijn van de lidstaten zelf; wijst erop dat 27 andere kwesties betrekking hebben op het feit dat de nationale wetgeving niet in overeenstemming is met Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (98) ; is tevreden met het feit dat voor 12 van de 16 kwesties waarbij al lang voorbehoud werd gemaakt, het voorbehoud kon worden opgeheven; 134. betreurt het feit dat in België, Finland en Polen, die de Rekenkamer in 2012 in het kader van zijn controles heeft bezocht, tekortkomingen zijn vastgesteld in het nationale douanetoezicht met betrekking tot controles na de douaneafhandeling en met betrekking tot risicoanalyse; verzoekt de Commissie te zorgen voor een follow-up van deze tekortkomingen; 135. concludeert uit bovengenoemde controles en uit controles van de Commissie in de jaren 2010 en 2011 dat soortgelijke tekortkomingen ook in andere landen kunnen voorkomen en verzoekt de Commissie en de lidstaten bijgevolg hun douanetoezicht te versterken, met name in de grotere havens; verzoekt de Commissie hierover in het kader van de voorbereiding van de kwijting 2013 verslag uit te brengen; 136. is bezorgd door het feit dat opgelegde, maar nog niet betaalde sancties ten bedrage van 200 miljoen EUR op geen enkele manier gedekt zijn; 137. neemt kennis van de informatie in de brief van commissaris Šemeta van 12 april 2013 (99) dat het momenteel door technische problemen niet mogelijk is het gemoderniseerde douanewetboek in te voeren; 138. neemt kennis van de mededeling van de Commissie met als titel "Actieplan ter versterking van de strijd tegen belastingfraude en belastingontduiking" van 6 december 2012 ( COM(2012)0722 ), alsmede van de antwoorden van de Commissie van 26 september 2013 ( COM(2013)0349 ); 139. is tevreden met de aankondiging van commissaris Šemeta dat hij het Parlement uiterlijk op 1 mei 2014 een overzicht zal bezorgen van de maatregelen waarmee belastingontduiking en ‑ontwijking moeten worden bestreden; 140. is van mening dat btw-fraude, en in het bijzonder de zogenaamde carrousel of carrouselfraude, competitie verstoort en nationale begrotingen aanzienlijke bedragen onthoudt en schadelijk is voor de begroting van de Unie; roept de Commissie op alle middelen te gebruiken om de verplichting van lidstaten om tijdig informatie te verstrekken aan de Commissie, te doen naleven; uit in dit verband zijn tevredenheid over de belofte van de commissaris om het Parlement voor 1 mei 2014 een overzicht te verstrekken van de ontwikkeling van de initiatieven die werden genomen om belastingontduiking en ‑ontwijking in de Unie en met betrekking tot derde landen aan te pakken; Landbouw Marktondersteuning en rechtstreekse steun 141. betreurt het feit dat de betalingen van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) voor 2012 fouten van materieel belang vertonen en dat de gecontroleerde toezicht- en controlesystemen voor verrichte betalingen gedeeltelijk doeltreffend waren en betreurt de stijging van het meest waarschijnlijke foutenpercentage tot 3,8 % (2011: 2,9 %); 142. stelt vast dat de Rekenkamer voor een aanzienlijk aantal verrichtingen met fouten van oordeel is dat de nationale instanties beschikten over voldoende informatie om de betrokken fouten te kunnen ontdekken en corrigeren; verzoekt de Rekenkamer hierover precieze informatie te verstrekken; 143. is erg verontrust door het feit dat de door de Rekenkamer in zijn jaarverslag voor begrotingsjaar 2012 uitgeoefende kritiek en de door de Rekenkamer aangewezen systematische tekortkomingen, in het bijzonder wat de subsidiabiliteit van blijvend grasland betreft, al sinds 2007 in verslagen van de Rekenkamer ter sprake worden gebracht; neemt kennis van de verklaringen van de Commissie en dringt erop aan dat de Commissie en de Rekenkamer in het kader van de contradictoire procedure overeenstemming bereiken over de correcte evaluatie van de criteria om voor subsidiëring van blijvend grasland in aanmerking te komen; 144. wijst in het bijzonder op het feit dat de meest voorkomende fouten inzake de juistheid betrekking hebben op te hoge opgaven van oppervlakten en op administratieve fouten en dat grotere fouten inzake de juistheid meestal betrekking hebben op te hoge betalingen voor blijvend grasland; betreurt het feit dat te hoge opgaven bij tegencontroles van de opgegeven percelen op basis van het LPIS in bepaalde lidstaten niet aan het licht zijn gekomen, doordat de LPIS-databank slechts deels betrouwbaar is; 145. wijst op het feit dat de controle van de Rekenkamer ook betrekking had op de verplichtingen inzake randvoorwaarden en dat gevallen waar niet aan de randvoorwaarden was voldaan, behandeld zijn als fouten, mits kon worden vastgesteld dat de overtreding was begaan in het jaar waarin de landbouwer de subsidie had aangevraagd; 146. wijst op het feit dat de Rekenkamer de tekortkomingen op het vlak van de randvoorwaarden opneemt in haar berekening van het foutenpercentage, terwijl volgens de Commissie de randvoorwaarden geen betrekking hebben op het in aanmerking komen voor betalingen, maar enkel tot administratieve sancties leiden (100) ; 147. wijst op het feit dat het foutenpercentage met grote omzichtigheid moet worden behandeld en niet mag worden beschouwd als algemene beoordeling van de mate waarin de landbouwers voldoen aan de randvoorwaarden, doordat de Rekenkamer zich bij zijn controle tot bepaalde verplichtingen inzake randvoorwaarden heeft beperkt (101) ; 148. is ernstig bezorgd doordat uit de controle van de Rekenkamer opnieuw is gebleken dat de doeltreffendheid van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) nadelig wordt beïnvloed door de onnauwkeurigheid in de databanken die worden gebruikt bij kruiscontroles; wijst in het bijzonder op het feit dat bij de in Engeland en Noord-Ierland gecontroleerde perceelidentificatiesystemen ernstige tekortkomingen zijn vastgesteld; 149. betreurt ook het feit dat de Rekenkamer bij de drie gecontroleerde betaalorganen in Engeland, Noord-Ierland en Luxemburg gebreken heeft vastgesteld met betrekking tot de juistheid van de betalingen, maar ook met betrekking tot de kwaliteit van de metingen ter plaatse; 150. is het eens met de bezwaren van de Rekenkamer tegen de wijziging van de procedure van DG AGRI voor de berekening van het restfoutenpercentage voor de ontkoppelde areaalsteun voor 2012, omdat hierbij rekening wordt gehouden met het feit dat de inspectiestatistieken gebreken vertonen die de betrouwbaarheid ervan kunnen beïnvloeden en dat die statistieken niet alle componenten van het restfoutenpercentage dekken; 151. betreurt het feit dat de resultaten van de nieuwe aanpak opnieuw tonen dat slechts een beperkte zekerheid kan worden ontleend aan de inspectiestatistieken van bepaalde lidstaten, de verklaringen van de directeuren van betaalorganen en de werkzaamheden van de certificerende instanties; vraagt deze nieuwe aanpak uit te breiden tot alle GLB-uitgaven in het volgende jaarlijks activiteitenverslag van DG AGRI; 152. betreurt het feit dat van de zeven aanbevelingen die de Rekenkamer in zijn jaarverslag voor de begrotingsjaren 2009 en 2010 had geformuleerd, slechts twee op de meeste vlakken werden uitgevoerd door de Commissie en vier op sommige vlakken; 153. sluit zich aan bij de aanbeveling van de Rekenkamer dat de subsidiabiliteit van grond, en met name van blijvend grasland, naar behoren wordt geregistreerd in het LPIS (zie paragrafen 3.13 en 3.25 en tabel 3.3 van het jaarverslag voor 2012); dringt er bij de Commissie op aan in samenwerking met de lidstaten de problemen met betrekking tot blijvend grasland aan te pakken en ervoor te zorgen dat het correct wordt geregistreerd in het LPIS; dringt er bij de Commissie op aan elke zes maanden het Parlement te informeren over de geboekte vooruitgang; 154. verzoekt de Commissie en de lidstaten onmiddellijk corrigerende maatregelen te nemen wanneer beheers- en controlesystemen en/of GBCS-databanken gebrekkig of verouderd blijken; 155. betreurt in verband hiermee het feit dat de Rekenkamer en de Commissie bij de controles 2006/2007 gebreken in het perceelidentificatiesysteem van Portugal en Frankrijk hebben vastgesteld, terwijl de directeur-generaal van DG AGRI hiervoor voor Portugal pas in zijn jaarverslag voor 2011 en voor Frankrijk pas in 2012 een voorbehoud met daaraan gekoppeld een actieplan heeft opgenomen; 156. is van mening dat de schadelijke gevolgen voor de doeltreffende bescherming van de begroting van de Unie het gevolg kunnen zijn van een uitstel om het voorbehoud waarbij een verzoek om een actieplan moet worden gevoegd, te maken, en wijst op het feit dat de Commissie op dit gebied een bijzondere verantwoordelijkheid draagt; 157. stelt ernstig bezorgd vast dat de Rekenkamer in de in 2008, 2009 en 2010 in Italië en Spanje gecontroleerde perceelidentificatiesystemen systemische tekortkomingen heeft vastgesteld en dat sinds 2007 tekortkomingen zijn vastgesteld in de perceelidentificatiesystemen van twaalf lidstaten (102) ; neemt kennis van het antwoord van de Commissie en de Spaanse autoriteiten waaruit blijkt dat, ondanks de beperkte omvang van de tekortkomingen, een foutcorrectiesysteem wordt toegepast waarbij in de regelgeving voor de komende periode een subsidiabilieitscoëfficiënt wordt opgenomen; 158. deelt de door de Rekenkamer geformuleerde bezorgdheid wegens de traagheid van de conformiteitsprocedures met financiële correcties tot gevolg, (paragraaf 4.31 van het jaarverslag voor 2012), en betreurt het feit dat bij een steekproef van conformiteitsprocedures is gebleken dat in 2012 de feitelijke duur (meer dan vier jaar) twee keer zo lang was als de interne benchmark van de Commissie, met als uiteindelijk gevolg een aanzienlijke achterstand; neemt kennis van het feit dat de contradictoire procedure, het verzoeningsmechanisme en de berekeningsmethode voor correcties het tijdig afsluiten van conformiteitsgoedkeuringsprocedures bemoeilijken; verwacht dat de Commissie alle mogelijke inspanning levert om de duur van de conformiteitsprocedures in standaardgevallen te beperken tot maximum twee jaar (103) ; 159. verzoekt de Commissie en de lidstaten nadrukkelijk ervoor te zorgen dat de betalingen gebaseerd zijn op de controleresultaten en dat de controles ter plaatse van de vereiste kwaliteit zijn, om de subsidiabele percelen op betrouwbare wijze te kunnen identificeren; 160. verzoekt de Commissie nadrukkelijk ervoor te zorgen dat de werkzaamheden van de directeuren van betaalorganen en die van de certificerende instanties door hun ontwerp en kwaliteit een betrouwbare basis bieden om de wettigheid en regelmatigheid van onderliggende verrichtingen te beoordelen; Plattelandsontwikkeling, milieu, visserij en gezondheid 161. betreurt het feit dat de betalingen op de beleidsterreinen plattelandsontwikkeling, milieu, visserij en gezondheid voor 2012 fouten van materieel belang vertonen en dat de gecontroleerde toezicht- en controlesystemen voor verrichte betalingen gedeeltelijk doeltreffend of – in één geval – niet doeltreffend waren en betreurt de stijging van het meest waarschijnlijke foutenpercentage tot 7,9 % (2011: 7,7 %); 162. stelt vast dat de Rekenkamer voor een aanzienlijk aantal verrichtingen met fouten van oordeel is dat de nationale instanties beschikten over voldoende informatie om de betrokken fouten te kunnen ontdekken en corrigeren; verzoekt de Rekenkamer hierover precieze informatie te verstrekken; 163. wijst op het feit dat het bij het grootste deel (65 %) van de door de Rekenkamer vastgestelde meest waarschijnlijke foutenpercentages net als in 2011 ging om niet-oppervlaktegerelateerde fouten en onderstreept het feit dat de reden voor de meeste kwantificeerbare fouten was dat de begunstigden zich niet aan de subsidiabiliteitsvereisten hielden, vooral met betrekking tot de volgende voorwaarden: agromilieuverbintenissen, specifieke vereisten voor investeringsprojecten en regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten; 164. is ernstig bezorgd doordat de Rekenkamer opnieuw significante problemen heeft geconstateerd met betrekking tot de uitvoering van randvoorwaarden voor de identificatie en registratie van dieren; verzoekt de lidstaten de kwaliteit van de controles doorheen het jaar te verbeteren, zonder dat dit voor de begunstigden leidt tot een grotere administratieve last; 165. betreurt nogmaals dat de Commissie verschillende methoden hanteerde om de fouten inzake de gunning van overheidsopdrachten op de twee beleidsterreinen "Landbouw" en "Cohesie" te kwantificeren, die bovendien allebei niet aansluiten bij die van de Rekenkamer, en dringt er bij de Commissie en de Rekenkamer op aan de behandeling van fouten inzake de gunning van overheidsopdrachten voor gedeeld beheer met spoed te harmoniseren en de kwijtingsautoriteit te informeren over deze wijzigingen; 166. spreekt opnieuw zijn bezorgdheid uit over het feit dat een groot aantal fouten is vastgesteld bij begunstigden die publiekrechtelijke organisaties zijn en dat deze fouten betrekking hebben op feiten als de declaratie van niet-subsidiabele btw-bedragen en de niet-naleving van de regels inzake de gunning van overheidsopdrachten; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom ervoor te zorgen dat de geldende voorschriften beter worden gehandhaafd; 167. betreurt het feit dat de Rekenkamer tekortkomingen (104) heeft vastgesteld in de toezicht- en controlesystemen voor plattelandsontwikkeling van Frankrijk, Zweden, Duitsland, Polen, Bulgarije en Roemenië en dat de drie componenten die door de Rekenkamer zijn gecontroleerd, namelijk de beheers- en controlesystemen om te zorgen voor correcte betalingen, de controlesystemen op basis van controles ter plaatse en de systemen om te zorgen voor de uitvoering en controle van randvoorwaarden, gebreken vertoonden; 168. stelt bezorgd vast dat de in 2012 in de bovengenoemde lidstaten geconstateerde tekortkomingen behoorlijk precies overeenkomen met de tekortkomingen die zijn vastgesteld en gemeld in zes andere, in 2011 gecontroleerde lidstaten (Denemarken, Spanje, Italië, Hongarije, Oostenrijk en Finland); 169. maakt zich zorgen dat overeenkomstige fouten uiteindelijk kunnen voorkomen in alle lidstaten; 170. stelt bezorgd vast dat de belangrijkste tekortkoming die dit jaar door de Rekenkamer is vastgesteld, bestond in ondoeltreffende controles van de regels inzake de gunning van overheidsopdrachten in Zweden, Duitsland (Brandenburg en Berlijn), Polen, Bulgarije en Roemenië en dat bij de controle is vastgesteld dat uitgaven van in totaal meer dan 9 miljoen EUR niet subsidiabel waren, omdat de aanbestedingsregels niet waren nageleefd; 171. betreurt dat het Parlement, gezien de verschillen van inzicht tussen de Rekenkamer en de Commissie omtrent de goedkeuring van de rekeningen, niet precies kan beoordelen in hoeverre deze van invloed zijn op de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; merkt op dat de Rekenkamer heeft geconstateerd dat de resultaten van de conformiteitscontroles niet voldoende in aanmerking werden genomen in de financiële goedkeuringsbeschikking; verzoekt de Commissie en de Rekenkamer in het kader van de contradictoire procedure overeenstemming te bereiken over de financiële goedkeuringsprocedure; 172. deelt de bezorgdheid van de Rekenkamer als gevolg van de bij de conformiteitscontroles ontdekte tekortkomingen met betrekking tot de kwaliteitscontrole, de documentatie van de controles en de evaluatie van bewijs en het trekken van conclusies; 173. is tevreden met het feit dat het totaalbedrag van de door de Commissie uitgevoerde financiële correcties de laatste jaren is gestegen, terwijl het aandeel van de forfaitaire correcties in 2012 duidelijk kleiner is geworden; erkent tegelijkertijd dat in bepaalde omstandigheden forfaitaire correcties ook een gepast middel kunnen zijn om de begroting van de Unie te beschermen; 174. deelt niettemin de bezorgdheid van de Rekenkamer dat bij de toepassing van forfaitaire correcties onvoldoende rekening wordt gehouden met de aard en de ernst van de overtreding en dat de lengte van de procedure bij de conformiteitsbeschikkingen een hardnekkig probleem is; acht forfaitaire correcties echter een noodzakelijk middel wanneer een preciezere berekening niet mogelijk is; vraagt daarom dat de Commissie criteria vastlegt voor de berekening van forfaitaire correcties, die ervoor zorgen dat op gepaste wijze rekening wordt gehouden met de aard en ernst van de tekortkoming; 175. is teleurgesteld door de vaststelling door de Rekenkamer van ernstige tekortkomingen bij de tenuitvoerlegging van de procedure voor versterkte zekerheid in vier van de vijf lidstaten die deze nieuwe procedure hebben toegepast: Bulgarije en Roemenië voor het Elfpo en Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk (Noord-Ierland) voor het ELGF; 176. wijst op het feit dat het jaarlijkse activiteitenverslag van DG AGRI een voorbehoud bevat voor alle Elfpo-uitgaven voor 2012 en dat de reden voor dit voorbehoud de bezorgdheid is over de kwaliteit van de controles in sommige lidstaten, alsmede de door de Rekenkamer gemelde foutenpercentages; 177. betreurt evenwel het feit dat het voorbehoud van DG AGRI met betrekking tot het Elfpo twee gebreken vertoont: DG AGRI heeft geen eigen gekwantificeerde raming van het restfoutenpercentage gemaakt en heeft niet voor elk betaalorgaan beoordeeld of het op grond van de resultaten van zijn eigen controles een hoger foutenpercentage moet toepassen of niet; 178. verzoekt de lidstaten de bestaande administratieve controles efficiënt uit te voeren door alle relevante en voor de betaalorganen beschikbare informatie te gebruiken, aangezien hierdoor potentieel een groot deel van de fouten kan worden gevonden en gecorrigeerd; 179. verzoekt de Commissie de lidstaten oriëntatie en ondersteuning ter beschikking te blijven stellen door middel van beproefde werkmethoden, door middel van systematische opschortingen van betaling en financiële correcties overeenkomstig de ernst van de fouten en bovendien door ook kortlopende en punctuele actieplannen op te stellen; 180. vraagt de Commissie ervoor te zorgen dat op het vlak van plattelandsontwikkeling uniforme normen en procedures op gelijke wijze worden toegepast en nageleefd zowel door de goedkeuringsorganen als door de auditorganen; benadrukt dat de toepassing van verschillende normen door de goedkeuringsorganen en door de auditorganen in het verleden heeft geleid tot verwarring op het niveau van de nationale betaalorganen en de projectaanvragers, hetgeen vertragingen en beperkingen in projectaanvragen heeft veroorzaakt; benadrukt dat elke wijziging in de aanvraag- en goedkeuringsprocedure voor een Elfpo-bijdrage enkel voor de toekomst geldt en derhalve niet van toepassing is op eerder goedgekeurde projecten; 181. vraagt de Commissie ervoor te zorgen dat alle toekomstige richtsnoeren over subsidiabiliteitsvoorwaarden en selectiecriteria voor de nieuwe programmeringsperiode 2014‑2020 van het Elfpo worden vastgelegd als een gemeenschappelijke norm niet alleen voor nationale bevoegde organen en betaalorganen, maar ook voor goedkeuringsorganen en auditorganen; benadrukt dat deze richtsnoeren zo moeten worden opgesteld dat praktische uitvoering op het terrein mogelijk is; 182. stelt teleurgesteld vast dat de directeur-generaal van DG AGRI in zijn jaarlijks activiteitenverslag voor 2012 zelf heeft aangekondigd dat het, ongeacht het feit dat de Commissie als reactie op de stijging van de foutenpercentages op het gebied van plattelandsontwikkeling een algemeen actieplan heeft opgesteld, "niet haalbaar is om op zijn vroegst vóór 2014 een substantieel effect op het foutenpercentage te bewerkstelligen"; wijst op het feit dat de Rekenkamer zich in zijn jaarverslag voor begrotingsjaar 2012 bij deze inschatting aansluit; 183. benadrukt het feit dat het op grond van deze bewering gerechtvaardigd is dat de kwijtingsautoriteit formele beloften vraagt met bindende vereisten en termijnen voor de volledige uitvoering door de Commissie en bepaalde lidstaten van alle in paragrafen 40 t/m 67 van deze resolutie vermelde corrigerende maatregelen, hetgeen tot een vermindering van foutenpercentages in de toekomst moet leiden; 184. stelt vast dat de bedragen van het ELGF die niet-terugvorderbaar werden verklaard wegens insolventie van de begunstigde, sinds 2007 351,6 miljoen EUR bedragen, zoals de Commissie heeft gemeld; stelt eveneens vast dat sinds 2007 bijkomend 6 miljoen EUR niet werd teruggevorderd omdat de terugvordering meer kost dan oplevert; verwacht dat de Commissie deze bedragen elk jaar in haar jaarlijks activiteitenverslag verstrekt en manieren uitwerkt hoe de lidstaten het risico op het verstrekken van financiering aan begunstigden op de rand van insolventie, kunnen verminderen; 185. stelt vast dat overeenkomstig artikel 33, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 (Elfpo) (105) een lidstaat kan besluiten de terugvorderingsprocedure stop te zetten op de in artikel 32, lid 6, van deze Verordening vermelde voorwaarden, slechts nadat het programma gesloten is; stelt vast dat alle bedragen met betrekking tot Elfpo-schulden die niet-terugvorderbaar werden verklaard in de financiële jaren 2007‑2012, zijnde 0,9 miljoen EUR, geen geldige rechtvaardiging hebben; vraagt de Commissie uit te leggen wat zij van plan is hieraan te doen; 186. stelt vast dat sommige lidstaten meerjarige programma's hadden lopen in het meerjarig financieel kader 2007‑2013 en dat sommige betaalorganen verplicht waren terugvorderingen van begunstigden te eisen, zelfs voor kleine bedragen van niet meer dan enkele centen (aangezien artikel 33, lid 7, in samenhang met artikel 32, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 slechts toepasbaar was na de sluiting van een plattelandsontwikkelingsprogramma); uit zijn bezorgdheid aangezien voor deze kleine bedragen de terugvordering meer kost dan het te vorderen bedrag; stelt vast dat voor de financiële jaren 2013 en 2014 voor de lidstaten in kwestie geen veranderingen in het vooruitzicht zijn; stelt vast dat de Commissie reeds vroeg op de hoogte werd gesteld van het probleem; is verrast dat de Commissie niet sneller heeft gereageerd om de voor de Unie beschamende situatie op te lossen; roept de Commissie op een pro-actievere houding aan te nemen om deze hinder op te lossen in het komende meerjarig financieel kader, wanneer haar aandacht hierop wordt gevestigd; Aanbevelingen met betrekking tot rechtstreekse steun en plattelandsontwikkeling 187. sluit zich aan bij de volgende aanbevelingen van de Rekenkamer: de Commissie moet alle naar aanleiding van haar conformiteitscontroles geconstateerde gebreken aanpakken, alsook het hardnekkige probleem van lange vertragingen in de conformiteitsprocedure als geheel; de Commissie moet verder de methode waarmee zij financiële correcties vaststelt, verbeteren, om beter rekening te houden met de aard en de ernst van de vastgestelde overtredingen; de Commissie moet de gebreken remediëren die zijn geconstateerd in systemen voor aanbestedingen en subsidie-overeenkomsten; 188. steunt de aanbevelingen en goede praktijken om fouten te verminderen door overregulering aan te pakken, zoals voorgesteld in de studie van het Parlement met als titel "Gold-Plating in the EAFRD: To what extent do national rules unnecessarily add to complexity and, as a result, increase the risk of errors?"; stelt vast dat er vormen van overregulering bestaan waarbij de voordelen opwegen tegen de kosten en waar regulering gerechtvaardigd is ("goede" overreguleringspraktijken), terwijl veel andere gevallen van overregulering onevenredig lijken te zijn en de voordelen niet opwegen tegen de kosten ("slechte" overreguleringspraktijken); vraagt dat de laatste vorm van overregulering wordt aangepakt; 189. eist in dit verband dat de zogenaamde "quick wins" onmiddellijk worden uitgevoerd om bij de invoering van ambitieuze vereisten en toezeggingen de potentiële kosten en te verwachten beleidsvoordelen te beoordelen, problematische administratieve en procedurele vereisten aan te pakken en vage en onduidelijke vereisten te voorkomen; 190. vraagt ook om structurele veranderingen die tot oplossingen op de lange termijn leiden, zoals een permanent platform voor de uitwisseling van kennis tussen beheersautoriteiten en betaalorganen in de hele Unie zodat Elfpo-specifieke organen uit voorbeelden en beste praktijken kunnen leren door vage onderdelen of extreem complexe vereisten en controles te bespreken; vraagt in dit verband dat dit platform in alle lidstaten toegankelijk is; Conclusies met betrekking tot het gemeenschappelijk landbouwbeleid 191. is van mening dat de manier waarop de Commissie met de in het perceelidentificatiesysteem vastgestelde tekortkomingen omgaat (buitensporig lange duur van de forfaitaire correcties na aanslepende conformiteitsprocedures en late opname van actieplannen in de jaarlijkse activiteitenverslagen), een financieel risico voor de begroting van de Unie inhoudt; vraagt dat ter remediëring van de tekortkomingen in het perceelidentificatiesysteem de actieplannen tijdig worden uitgevoerd; vraagt dat bij niet-inachtneming van de tijdslimieten in de actieplannen in de lidstaten in kwestie evenredige verlaging en schorsing van maandelijkse of tussentijdse betalingen worden toegepast om een financieel risico voor de begroting van de Unie te voorkomen; 192. wijst in het bijzonder op het feit dat de in 2006 door de Rekenkamer in Frankrijk en Portugal vastgestelde en door de Commissie in 2008 bevestigde fouten ondanks de besluiten van de lidstaten over de toepassing van forfaitaire correcties in 2012 nog steeds niet volledig waren weggewerkt; onderstreept het feit dat van 2006 tot 2013 rechtstreekse betalingen zijn verricht waarvan de wettigheid en regelmatigheid niet volledig gegarandeerd waren ; is bezorgd over de begroting van de Unie, omdat nog geen financiële correcties zijn doorgevoerd voor ten onrechte betaalde bedragen in de jaren 2008‑2013 in Frankrijk en in de jaren 2010‑2013 in Portugal, als gevolg van aanhoudende fouten in het LPIS, die zijn ontdekt in 2006; merkt echter op dat de Commissie financiële nettocorrecties heeft toegepast voor de begrotingsjaren vóór 2008 in Frankrijk en vóór 2010 in Portugal; verzoekt de Commissie de financiële risico's van dergelijke fouten in de begroting van de Unie volledig door nettocorrecties te compenseren; 193. is tevreden met de mededeling van de Commissie over de toepassing van financiële nettocorrecties op de lidstaten in het landbouwbeleid en het cohesiebeleid ( COM(2013)0934 ), omdat de Commissie zich er niet alleen toe verplicht de conformiteitsprocedure te versnellen, zodat de financiële correcties in standaardgevallen twee jaar na de uitvoering van de eerste controle kunnen worden afgesloten, maar ook heeft toegezegd de onderbrekingen en opschortingen voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid te zullen aanpassen aan de fondsen van het cohesiebeleid; wijst op het feit dat het Parlement al vele jaren op deze toezeggingen aandringt, in het bijzonder in zijn besluit over de kwijting voor het begrotingsjaar 2011 (106) ; 194. stelt vast dat alle financiële correcties in het landbouwbeleid financiële nettocorrecties zijn; vindt echter dat de procedure moet worden versneld opdat de conformiteitsgoedkeuringsprocedures hun volledige effect zouden hebben en dat de toepassingscriteria en ‑methoden van financiële nettocorrecties verder moeten worden verbeterd dan de nieuwe richtsnoeren, die worden gesteund op de bestaande richtsnoeren die reeds op 23 december 1997 (107) door de Commissie zijn vastgesteld voorzien; 195. benadrukt in het bijzonder het feit dat de door de Commissie aangekondigde bekorting van de financiële correctie na een aanslepende conformiteitsprocedure niet voor medio 2016 kan worden beoordeeld, wat in het kader van de kwijtingsprocedure betekent dat het Parlement zich hierover zal buigen ten vroegste in de jaren 2017 en 2018; 196. sluit zich aan bij het door de directeur-generaal van DG AGRI gemaakte voorbehoud: Regionaal beleid, energie en vervoer 197. onderstreept het feit dat het regionaal beleid hoofdzakelijk wordt uitgevoerd door middel van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) en het Cohesiefonds (CF) en goed is voor 96 % van de bestedingen op deze beleidsterreinen, waarbij het EFRO (met betalingen ad 27,5 miljard EUR) en het CF (met betalingen ad 9,6 miljard EUR) 97 % uitmaakten van de uitgaven voor regionaal beleid in 2012; 198. stelt vast dat van de 180 door de Rekenkamer gecontroleerde verrichtingen er 88 fouten vertoonden (frequentie van 49 %); stelt voorts vast dat de Rekenkamer het meest waarschijnlijke foutenpercentage op basis van de door haar gekwantificeerde fouten schat op 6,8 %, een stijging met 0,8 % ten opzichte van het voorgaande jaar; merkt op dat het foutenpercentage volgens de Commissie onveranderd zou zijn gebleven, als de Rekenkamer rekening had gehouden met de forfaitaire financiële correcties; 199. benadrukt het feit dat de resultaten van de controle door de Rekenkamer wijzen op gebreken bij de eerstelijnscontroles van de uitgaven; wijst op het feit dat de Rekenkamer van oordeel is dat de autoriteiten van de lidstaten bij 56 % van de verrichtingen voor regionaal beleid die (kwantificeerbare en/of niet-kwantificeerbare) fouten vertoonden, over voldoende informatie beschikten om een of meer fouten te kunnen ontdekken en corrigeren voordat ze de uitgaven bij de Commissie certificeerden; wijst voorts op het feit dat de belangrijkste fouten bestaan in het feit dat projecten worden gefinancierd die niet voldoen aan de Europese en/of nationale regels voor het plaatsen van overheidsopdrachten of die niet voldoen aan de subsidiabiliteitsvoorwaarden en in de verrekening van niet-subsidiabele kosten; 200. wijst op het meerjarig karakter van het beheerssysteem voor het cohesiebeleid en onderstreept dat een eindbeoordeling van onregelmatigheden in verband met de beleidsuitvoering pas na afloop van de programmaperiode mogelijk is; 201. acht het onaanvaardbaar dat jaar na jaar steeds weer dezelfde soort fouten worden vastgesteld, vaak in dezelfde lidstaten; erkent dat opschorting van betaling en betalingsonderbrekingen door de Commissie ervoor zorgen dat corrigerende maatregelen worden uitgevoerd in gevallen waar tekortkomingen zijn vastgesteld; verzoekt de Commissie om in het licht van deze bevinding nauwer toezicht te houden op de nationale en regionale beheers- en controlesystemen, en minder streng toezicht te houden op landen waar de beheers- en controlesystemen betrouwbaar zijn gebleken; 202. is het met de Rekenkamer eens dat de lidstaten verplicht zijn onregelmatige uitgaven te voorkomen of op te sporen en te corrigeren en hierover te rapporteren aan de Commissie; wijst op het feit dat de beheers- en certificerende instanties in de lidstaten dus een belangrijke rol spelen in het waarborgen van de regelmatigheid van de door de Commissie terugbetaalde uitgaven (paragraaf 5.12 van het jaarverslag voor 2012); 203. stelt vast dat de Rekenkamer de toezicht- en controlesystemen van vier auditautoriteiten in vier landen heeft gecontroleerd en dat hij de toezicht- en controlesystemen in België (Wallonië), Malta en het Verenigd Koninkrijk (Engeland, in het geval van het Europees Sociaal Fonds (ESF)) heeft beoordeeld als slechts gedeeltelijk doeltreffend, de toezicht- en controlesystemen in Slowakije daarentegen als doeltreffend; 204. is tevreden dat sinds 2009 62 van de 112 auditautoriteiten door DG Regionaal Beleid en Stadsontwikkeling en DG Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Inclusie zijn onderzocht; wijst op het feit dat deze auditautoriteiten bevoegd zijn voor 257 van de 317 operationele programma's van het EFRO/CF en voor 48 van de 117 operationele programma's van het ESF; wijst voorts op het feit dat de tijdens die vier jaar onderzochte auditautoriteiten goed zijn voor 95 % van de EFRO-/CF-begroting voor de programmeringsperiode 2007‑2013; 205. stelt bezorgd vast dat de Rekenkamer voor 138 operationele programma's van het EFRO/CF en het ESF de door de nationale controle-instanties opgestelde verslagen heeft gecontroleerd en hierin vaak tekortkomingen heeft vastgesteld; neemt kennis van het feit dat de Commissie in verband hiermee benadrukt dat waar nodig forfaitaire percentages zijn toegepast wanneer de Commissie de gerapporteerde foutenpercentages onbetrouwbaar vond; 206. maakt zich zorgen doordat de Commissie de auditadviezen, de jaarlijkse controleverslagen en de beheersverklaringen die tot 15 februari van het jaar n+1 bij haar worden ingediend, als basis gebruikt voor haar risicoanalyse en gebruikt voor haar eigen controles, hoewel de documenten vaak onjuistheden vertonen; stelt vast dat deze hierdoor geen duidelijke risicoanalyse mogelijk maken; 207. verzoekt de Commissie daarom op grond van een autonome auditprocedure (eigen risicoanalyses, verslagen van de Rekenkamer en andere bronnen) in het jaar n controles bij eindbegunstigden en vergunningverlenende autoriteiten uit te voeren in de lidstaten die in het jaar n‑1 door gebreken in de beheers- en controlesystemen zijn opgevallen; vraagt dat een en ander gebeurt volgens een begrijpelijk automatisme; 208. vraagt dat de Commissie in de loop van de programmeringsperiode 2014‑2020 zelf door autonome steekproeven een controle uitvoert van alle operationele programma's die zich door de hoogte van de subsidie, door de frequentie van fouten of door gebreken in de toezicht- en controlesystemen onderscheiden; 209. zou het passend achten, als de richtsnoeren voor de door de Commissie zelf uitgevoerde controles worden vastgesteld in een door de Commissie aangegane verplichting; verzoekt de Commissie deze voorafgaand aan de kwijtingsprocedure 2013 voor te stellen; vraagt dat hiervoor duidelijk wordt aangegeven in hoeverre opvallende lidstaten en programma's in het verleden aan een bijzondere controleprocedure zijn onderworpen en in hoeverre de financiële nettocorrecties kunnen worden bespoedigd; vraagt dat deze procedure ook wordt opgenomen in de op handen zijnde gedelegeerde rechtshandeling; 210. is zich ervan bewust dat er, gelet op de criteria van de rechtsstaat, geen sprake kan zijn van automatische sancties; vraagt bijgevolg dat de Commissie alles in het werk stelt om de contradictoire procedures die aan de toepassing van financiële nettocorrecties of aan opschortingen van betaling voorafgaan, te verkorten; verzoekt de Commissie voorafgaand aan de kwijtingsprocedure 2013 verslag over de geboekte vooruitgang uit te brengen; 211. is tevreden over het feit dat de Commissie in de periode van medio 2010 tot november 2013 bijkomende controles bij auditautoriteiten, bemiddelende instanties en ontvangers heeft uitgevoerd (77 controles van meer dan 70 operationele programma's in 16 lidstaten), om zich van de kwaliteit van de beheerscontroles te vergewissen; 212. benadrukt het feit dat de risicobetalingen volgens de cijfers in het activiteitenverslag 2012 van DG REGIO tussen 755,8 miljoen EUR (minimum) en 1 706,8 miljoen EUR (maximum) liggen; wijst op het feit dat de Commissie in verband hiermee 61 punten van voorbehoud heeft geformuleerd voor programma's of programmadelen en 25 punten van reputatievoorbehoud, die vooral betrekking hebben op Spanje, Zweden, de Europese territoriale samenwerking en de Tsjechische Republiek; dringt er bij de Commissie op aan te blijven streven naar maximale vereenvoudiging teneinde elke mogelijkheid tot het maken van fouten zoveel mogelijk te vermijden; 213. is tevreden met het feit dat met de nieuwe verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen (Verordening (EU) nr. 1303/2013) (108) een reeks verbeteringen wordt ingevoerd: eerste vooruitbetaling pas na de aanneming van het operationele programma; annulering van de vastlegging drie jaar na afloop van het programma (n+3); kleinere vooruitbetalingen; bij betalingen wordt 10 % van het berekende totaalbedrag ingehouden tot de afrekening wordt aanvaard; in de partnerschapsovereenkomsten kunnen landenspecifieke aanbevelingen worden opgenomen; 214. is ingenomen met de nieuwe regels voor de programmaperiode 2014‑2020, die zijn vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure en maatregelen omvatten als de aanwijzing van audit- en certificeringsautoriteiten, erkenning van auditautoriteiten, auditonderzoek en goedkeuring van rekeningen, financiële correcties en financiële nettocorrecties, evenredige controle, alsmede voorafgaande voorwaarden die gericht zijn op verdere verlaging van het foutenpercentage. is het in dit opzicht eens met de grotere resultaatgerichtheid en de thematische concentratie van het cohesiebeleid, die tot een grote meerwaarde van de medegefinancierde operaties zouden moeten leiden; spreekt zijn voldoening uit over de definitie van ernstige tekortkoming en de verwachte toename van het aantal correcties voor herhaalde tekortkomingen; 215. betreurt evenwel het feit dat de lidstaten ook met de nieuwe EFRO-verordening (Verordening (EU) nr. 1301/2013) (109) de mogelijkheid hebben projecten met fouten die in het jaar n zijn ontdekt, door nieuwe projecten te vervangen, zodat een essentiële stimulans voor een zorgvuldig gebruik van de middelen vervalt; is van mening dat deze regeling zo snel mogelijk moet worden beperkt en uiterlijk in 2020 grondig moet worden herzien; 216. betreurt daarnaast het feit dat de criteria voor de beoordeling van de systemen ("ernstige tekortkomingen") en voor de vaststelling van het niveau van de forfaitaire correcties in de verordening niet op afsluitende wijze zijn gedefinieerd (Verordening (EU) nr. 1301/2013); verwacht dat de gedetailleerde en operationele criteria aan de hand waarvan de Commissie het begrip "ernstige tekortkomingen" zal kunnen toepassen, worden vastgesteld in een gedelegeerde rechtshandeling; 217. erkent dat in de loop van de kwijtingsprocedure een aantal bilaterale vergaderingen tussen de rapporteur en de Commissie heeft plaatsgevonden over horizontale kwesties in verband met de gedelegeerde rechtshandeling om verder te specificeren hoe "ernstige tekortkomingen" duidelijker kunnen worden gedefinieerd en hoe financiële correcties kunnen worden verstrengd in geval van aanhoudende ernstige tekortkomingen; betreurt het dat de voorstellen van de Commissie begrotingscontrole over het niveau van de financiële correcties (de toevoeging van een percentage van 50 % en een van 75 %) niet in overweging werden genomen; betreurt het dat in het laatste ontwerp voor de gedelegeerde rechtshandeling (van 4 februari 2014) de oorspronkelijke regeling voor het opleggen van een hoger niveau van financiële correcties als dezelfde ernstige tekortkoming in een openvolgend boekhoudkundig jaar wordt ontdekt, optioneel is geworden en de vereiste voor de lidstaten om toezicht- en controlesystemen die degelijk financieel beheer garanderen, op te richten hierdoor is afgezwakt; 218. is tevreden met de mededeling van de Commissie over financiële nettocorrecties op de lidstaten ( COM(2013)0934 ); betwijfelt evenwel dat de door de lidstaten tot 15 februari van het jaar n+1 ingediende documenten een solide basis voor een risicoanalyse zijn; stelt voorts vast dat de contradictoire procedure die tot de toepassing van financiële nettocorrecties kan leiden, vier maanden duurt, hetgeen te lang is; 219. vraagt, in het licht van het hoge niveau van fouten inzake openbare aanbesteding in het cohesiebeleid en het seminarie in januari 2014 van de Rekenkamer over openbare aanbesteding in de EU, om een sterkere en onmiddellijke uitvoering van de bestaande regels op dit vlak in de lidstaten; vraagt voorts om een betere coördinatie van regels inzake openbare aanbesteding op het niveau van alle belanghebbenden en een vereenvoudiging en harmonisatie van regels en financiële correcties; 220. is tevreden met de mogelijke invoering van vrijwillige nationale beheersverklaringen van de lidstaten op de terreinen met gedeeld beheer; 221. verzoekt de Commissie het Parlement ieder jaar tijdig te betrekken bij de TEN-T/CEF-medefinanciering, en te informeren over de gekozen vervoersinfrastructuurprojecten en bedragen; verzoekt de Commissie het Parlement jaarlijks lijsten te verstrekken van de vervoersprojecten en bedragen die via de regionale en cohesiefondsen worden medegefinancierd; 222. verzoekt de Commissie de zwaktes van het auditsysteem op het terrein van het cohesiebeleid te identificeren en snel maatregelen te treffen om deze zwaktes aan te pakken; 223. sluit zich aan bij het voorbehoud van de directeur-generaal van DG REGIO met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor het EFRO/Cohesiefonds/IPA voor de programmeringsperiode 2007‑2013 in 17 lidstaten (72 programma's) en 12 programma's voor Europese territoriale samenwerking; sluit zich voorts aan bij het voorbehoud met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor het EFRO/Cohesiefonds/IPA voor de programmeringsperiode 2000‑2006 in 5 lidstaten (11 programma's); wijst in verband hiermee in het bijzonder op: 224. benadrukt dat een bedrijf overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1080/2006 van het Europees Parlement en de Raad geen financiële middelen mag ontvangen voor investeringen die leiden tot banenverlies bij datzelfde bedrijf in een andere regio van de EU; is derhalve verheugd dat de Commissie een onderzoek heeft ingesteld naar mogelijke verplaatsing van activiteiten in verband met een aantal grote projecten met een waarde van meer dan 50 miljoen EUR, die onder rechtstreekse controle van de Commissie vallen; verlangt dat de Commissie ook onderzoek gaat doen naar de omvang van deze vorm van misbruik van EU-financiering in verband met projecten van minder dan 50 miljoen EUR en projecten onder gedeeld beheer; verlangt eveneens dat de Commissie ervoor zorgt dat EU-middelen die zijn uitbetaald in strijd met de wettelijke bepalingen, worden terugbetaald; 225. dringt erop aan dat de Commissie ervoor zorgt dat middelen uit de structuurfondsen niet op een zodanige manier worden ingezet dat daarmee direct dan wel indirect wordt bijgedragen aan het verplaatsen van diensten of productie naar andere lidstaten; 226. roept het nieuw gekozen Parlement ertoe op stappen te ondernemen om op de beleidsterreinen landbouw en regionaal beleid geconstateerde fouten als dringende taken in het nieuwe werkprogramma van de Commissie te laten aanpakken; 227. verzoekt het nieuw gekozen parlement de hierboven aangewezen tekortkomingen in het landbouw- en het regionaal beleid bij de schriftelijke procedure die voorafgaat aan de hoorzittingen met de kandidaat-leden van de nieuwe Commissie te controleren en passende toezeggingen te eisen, om een betere bescherming van de begroting van de Unie te realiseren; 228. verzoekt het nieuw gekozen Parlement in de geest van het bovenstaande alle wettelijke mogelijkheden te onderzoeken om indien nodig in het kader van de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader bijkomende verbeteringen in de wetgeving te realiseren; Taskforce van de Commissie voor Griekenland 229. waardeert het werk van de taskforce voor Griekenland; stelt vast dat van de 181 door de groep geïdentificeerde prioritaire projecten de volgende projecten, die goed zijn voor 415,7 miljoen EUR, risico lopen: 230. vraagt dat de Commissie de mogelijkheid onderzoekt om een taskforce op te richten voor de lidstaten die problemen hebben met de uitvoering van fondsen van de Unie; Werkgelegenheid en sociale zaken 231. onderstreept het feit dat het werkgelegenheids- en sociaal beleid vooral wordt gevoerd via het Europees Sociaal Fonds (ESF), waarbij ongeveer 11 782 miljoen EUR, 97 % van de middelen, via het ESF wordt verstrekt; 232. stelt vast dat van de 180 door de Rekenkamer gecontroleerde verrichtingen er 63 fouten vertoonden (frequentie van 35 %); wijst op het feit dat de Rekenkamer het meest waarschijnlijke foutenpercentage op basis van de door haar in 31 verrichtingen vastgestelde gekwantificeerde fouten schat op 3,2 %, een stijging met 1 % ten opzichte van het voorgaande jaar; merkt op dat het foutenpercentage volgens de Commissie onveranderd zou zijn gebleven, d.w.z. dichtbij de materialiteitsdrempel, als de Rekenkamer rekening had gehouden met de forfaitaire financiële correcties die in 2012 werden uitgevoerd en in één lidstaat uitzonderlijk hoog (een forfait van 25 %) waren; 233. benadrukt het feit dat de resultaten van de controle door de Rekenkamer wijzen op gebreken bij de eerstelijnscontroles van de uitgaven; wijst op het feit dat de Rekenkamer evenals in voorgaande jaren van oordeel is dat voor 67 % van de verrichtingen die (zowel kwantificeerbare als niet-kwantificeerbare) fouten vertonen, de autoriteiten van de lidstaten voldoende informatie ter beschikking stond om ten minste een of meer fouten te kunnen opsporen en corrigeren alvorens zij de uitgaven aan de Commissie certificeerden; wijst voorts op het feit dat de belangrijkste fouten bestaan in de verrekening van niet-subsidiabele kosten en overtredingen van de regels voor de gunning van overheidsopdrachten; 234. steunt de Commissie met betrekking tot de algemene invoering bij de rekeningen van de "vereenvoudigde kostenoptie" (VKO), die bestaat sinds 2007, en roept de lidstaten op waar mogelijk vereenvoudigde kosten toe te passen omdat de projecten hierdoor, zoals de Rekenkamer bevestigt, minder foutgevoelig worden; 235. is tevreden met de nieuwe ESF-verordening (110) , waarmee de mogelijkheden om van de VKO gebruik te maken, worden verruimd; merkt op dat als gevolg hiervan vanaf 2014 forfaitaire bedragen tot 100 000 EUR kunnen worden afgerekend en dat voor projecten die met minder dan 50 000 EUR aan overheidsmiddelen worden gesubsidieerd, het gebruik van de VKO verplicht is; 236. vindt dat de plannen van de Commissie om de VKO uiterlijk in 2017 te gebruiken voor 50 % van de ESF-operaties als een minimum moeten worden beschouwd en roept alle lidstaten ertoe op ervoor te zorgen dat dit getal wordt overschreden door vereenvoudigde kosten toe te passen; verzoekt de Commissie voorafgaand aan de kwijtingsprocedure 2013 verslag over de vooruitgang met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de VKO door de lidstaten uit te brengen; 237. stelt vast dat de Rekenkamer de toezicht- en controlesystemen van vier auditautoriteiten in vier landen heeft gecontroleerd en dat hij de toezicht- en controlesystemen in België (Wallonië), Malta en het Verenigd Koninkrijk (Engeland) heeft beoordeeld als slechts gedeeltelijk doeltreffend, de toezicht- en controlesystemen in Slowakije daarentegen als doeltreffend; 238. is tevreden met de indiening van het "Overview Report on the Results of the Thematic Audit on Management Verifications Conducted by Member States"; wijst erop dat uit dit rapport blijkt dat de controleautoriteiten ernstige tekortkomingen vertonen: dat de rapportagelijnen van de beheersinstanties en bemiddelende instanties gebreken vertonen, dat controles vaak louter formeel zijn, dat bepalingen betreffende overheidsopdrachten worden overtreden, dat de toevertrouwing van taken niet gepaard gaat met opleiding en toezicht en dat er een gebrek is aan administratieve capaciteit en oriëntatie, en uit zijn tevredenheid over de aanbevelingen in het verslag, met inbegrip van de toepassing van vereenvoudigde kosten met vereenvoudigingsseminaries in alle lidstaten, versterkt beheer via aan kostenverificatie toegewijde teams, meer controles ter plaatse van begunstigden, betere controle op het feit of gedelegeerde organen en beheersorganen de goedkeuring beperken tot wat kan worden beheerd en actieplannen wanneer tekortkomingen worden vastgesteld; 239. maakt zich grote zorgen doordat DG EMPL het door de lidstaten gemelde foutenpercentage voor 13 van de 117 jaarlijkse controleverslagen in 2012 heeft aangepast of als onbetrouwbaar heeft aangemerkt (42 van de 117 jaarlijkse controleverslagen in 2011); acht dit bijzonder verontrustend, omdat de Commissie de auditadviezen, de jaarlijkse controleverslagen en de beheersverklaringen van de lidstaten als basis gebruikt voor haar risicoanalyse en voor haar eigen controles; 240. erkent dat de Commissie in de afgelopen programmeringsperiode 85 van de 91 nationale auditautoriteiten heeft gecontroleerd; wijst op het feit dat deze verantwoordelijk zijn voor 111 operationele programma's oftewel 99 % van de verstrekte middelen; 241. betreurt het feit dat het activiteitenverslag 2012 van DG EMPL met betrekking tot de betalingen voor de programmeringsperiode 2007‑2013 een punt van voorbehoud bevat ten aanzien van een bedrag van 68 miljoen EUR, dat 27 van de 117 operationele programma's betreft (Spanje 9, Italië 4, Verenigd Koninkrijk 3) en stelt vast dat onderbrekings- en opschortingsprocedures werden goedgekeurd waar nodig; dringt aan op meer vereenvoudiging; 242. is tevreden met het strenge beleid inzake onderbrekingen en opschortingen van betalingen; is het met de Commissie eens dat dit uiterst doeltreffende instrumenten zijn; wijst op het feit dat in het activiteitenverslag 2012 van DG EMPL wordt opgemerkt dat in de periode waarop het verslag betrekking heeft, is besloten tot 38 onderbrekingen van betalingen, voor een bedrag van 881,7 miljoen EUR (2013: 29, voor een bedrag van 389,5 miljoen EUR) en twee opschortingen van betalingen per 31 december 2012 (Duitsland); 243. is tevreden met de mededeling van de Commissie met als titel "Simplification and Gold-Plating in the European Social Fund" (111) en verzoekt de Commissie om in haar strijd voor administratieve vereenvoudiging in de lidstaten door te zetten; 244. benadrukt het feit dat het op het gebied van sociaal beleid steeds vaker komt tot ernstige conflicten tussen de nationale bevoegdheden en de bevoegdheden van de Unie, verzoekt de Commissie het in de grondwet van vele lidstaten opgenomen beginsel van de sociale staat te eerbiedigen en ziet hier grote besparingsmogelijkheden voor de begroting van de Unie; 245. vraagt een beleid voor de terugdringing van de jeugdwerkloosheid met een uniale meerwaarde; ziet voor de Unie vooral een rol weggelegd in de versterking van de infrastructuur op het gebied van beroepsopleidingen en vervolgopleidingen; vraagt op dit gebied een eerlijk Europees subsidiebeleid, met een veel sterkere focus op de transfer van knowhow van lidstaten met een lage jeugdwerkloosheid naar EU-landen met een hoge jeugdwerkloosheid, zonder dat hierbij evenwel bijkomende valse verwachtingen worden gewekt en zonder bijkomende toezeggingen die niet onder de belangrijkste verantwoordelijkheden van de Unie kunnen vallen; 246. stelt het feit aan de kaak dat de Commissie de herhaalde verzoeken van het Parlement niet heeft ingewilligd om de absolute en procentuele bedragen van de middelen van de Unie voor de verbetering van opleidingsstructuren voor de subsidieperiode 2007‑2013 te noemen; 247. stelt vast dat de burgers en belastingbetalers van de Unie niet kan worden getoond wat met de miljardenbedragen uit het ESF en de structuurfondsen voor de bestrijding van de jeugdwerkloosheid is gerealiseerd; attendeert erop dat het feit dat de desbetreffende gegevens statistisch niet zouden zijn geregistreerd, door de initiatiefnemers van arbeidsmarktmaatregelen op het terrein wordt aangevochten; merkt in verband hiermee op dat de lidstaten een belangrijke rol spelen door het verstrekken van statistieken en regelmatige, op gemeenschappelijke criteria gebaseerde verslagen over het gebruik van de middelen van de Unie ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid; herinnert de Commissie aan haar verantwoordingsplicht met betrekking tot het gebruik van belastinggeld van de Unie voor jonge werklozen en acht de resultaten van het subsidiebeleid van de Unie, juist gelet op de gewekte verwachtingen wat de terugdringing van de jeugdwerkloosheid betreft, ontoereikend; 248. stelt vast dat een geïntegreerde aanpak en complementariteit van maatregelen om de jeugdwerkloosheid aan te pakken op Unie-niveau en op nationaal niveau nodig zijn alsook met andere door de Unie gefinancierde programma's en instrumenten die kunnen bijdragen tot een daling van het jeugdwerkloosheidsniveau, zoals Horizon 2020, Erasmus+ en Erasmus voor jonge ondernemers; is van mening dat dit zal zorgen voor het effectief en efficiënt gebruik van fondsen van de Unie en de toegevoegde waarde van nationaal beleid voor inspanningen op Unie-niveau; 249. dringt bijvoorbeeld aan op nadere uitleg in verband met een ernstig geval van fraude met ESF-subsidie in Spanje; merkt op dat de fraude betrekking had op de organisatie van onderwijs- en opleidingsactiviteiten die naar verluidt volledig verzonnen waren, die via het internet werden georganiseerd met niet-bestaande deelnemers, en waarbij de omvang van de verleende subsidies afhankelijk was van het aantal ingeschreven deelnemers; constateert met bezorgdheid dat het hierbij om verschillende miljoenen euro's ging; verwacht van de Commissie dat zij met informatie komt die zou kunnen verklaren waarom deze zaak niet werd opgemerkt door een van de controle-instanties die hiervoor in de hiërarchie van controleverplichtingen zoals vastgesteld door de fondsverordening (de Rekenkamer van Madrid, de Spaanse Rekenkamer, de Europese Commissie – DG EMPL, de Europese Rekenkamer) verantwoordelijk waren, en wil graag weten of ook het OLAF hierin is betrokken; verlangt ​​opheldering omtrent de vraag of de Europese Rekenkamer van deze zaak al dan niet op de hoogte was; wil graag weten hoeveel soortgelijke gevallen zich in het verleden hebben voorgedaan (in bv. Nederland en in andere lidstaten); 250. herhaalt zijn oproep om toe te zien op de financiële instrumenten, in het bijzonder het ESF, het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, relevante onderdelen van het instrument voor pretoetredingssteun en de Europese Progress-microfinancieringsfaciliteit, en hun prestaties te meten aan de hand van de specifieke beleidsdoelstellingen die zijn vastgelegd in de Europa 2020-strategie en in het jaarlijkse beleidsproces van het Europees Semester; 251. hekelt het feit dat het Verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme de nodige bepalingen mist om een effectieve externe audit te verzekeren; betreurt dat in artikel 24 (accountantscommissie) van de organisatievoorschriften van het verdrag slechts één lid door de Rekenkamer kan worden aangewezen, terwijl twee leden kunnen worden benoemd op voorstel van de voorzitter; 252. is bezorgd over het voorschrift in lid 6 van artikel 24 van de organisatievoorschriften van het verdrag met de overeengekomen procedure om het Parlement uitsluitend te informeren door het jaarverslag van de accountantscommissie naar het Parlement te sturen; onderstreept het recht van het Parlement om in aanwezigheid van de raad van gouverneurs van het ESM met de accountantscommissie over het jaarverslag te debatteren; Externe betrekkingen 253. merkt bezorgd op dat de Rekenkamer het meest waarschijnlijke foutenpercentage voor de beleidsterreinen externe betrekkingen, steun en uitbreiding raamt op 3,3 % (1,1 % in 2011); 254. benadrukt het feit dat de stijging van het foutenpercentage ook moet worden gezien in het licht van de nieuwe steekproevenprocedure die door de Rekenkamer is ontwikkeld, waarbij de steekproeven voor 2012 louter betrekking hadden op tussentijdse en saldobetalingen en de verrekening van voorschotten; 255. wijst bezorgd op het feit dat alle door de Rekenkamer ontdekte fouten verband houden met verrichtingen die in principe waren gecontroleerd door de Commissie, maar dat geen van de fouten in kwestie daarbij was voorkomen of ontdekt; 256. herinnert eraan dat door de verandering van methode voor de steekproevenprocedure van de Rekenkamer een vergelijking mogelijk is van het foutenpercentage bij gedeeld beheer (5,3 %) en het foutenpercentage bij centraal beheer (4,3 %) en wijst in verband hiermee op het feit dat het resultaat van de Commissie op het gebied van externe betrekkingen ronduit goed is; 257. wijst erop dat het restfoutenpercentage dat genoemd wordt in het door EuropeAid bestelde controleverslag van Moore and Stephens, met 3,63 % hoger ligt dan het door de Rekenkamer jaarlijkse foutenpercentage; onderstreept het feit dat het het argument van de Commissie dat het foutenpercentage aan het einde van een periode als gevolg van uitgevoerde correcties van fouten onvermijdelijk lager is, aanvecht; 258. verzoekt de Commissie nadrukkelijk de vastgestelde fouten op doeltreffende wijze te corrigeren en de terugvorderingen op doeltreffende wijze te verrichten; 259. stelt vast dat het relatief goede resultaat van de Commissie op het gebied van externe betrekkingen wellicht op zijn minst gedeeltelijk kan worden verklaard door het feit dat op twee gebieden — begrotingssteun en bijdragen van de Unie aan multidonorprojecten die worden uitgevoerd door internationale organisaties zoals de VN — de mate waarin de verrichtingen vatbaar zijn voor fouten, als gevolg van de aard van de betalingsvoorwaarden beperkt is; 260. stelt tevreden vast dat het toezicht- en controlesysteem van GD ELARG door de Rekenkamer als doeltreffend wordt beschouwd, hoewel de methode die wordt gehanteerd voor de berekening van het restfoutenpercentage, nog moet worden verbeterd; 261. betreurt het feit dat de tekortkomingen bij de controles vooraf en in het controle- en toezichtsysteem van EuropeAid er nog steeds zijn en dat volgens de vaststellingen van de Rekenkamer de in 2011 door de Commissie uitgevoerde herstructurering nog steeds gevolgen heeft voor de activiteit van de interne audit; betreurt het feit dat de toezicht- en controlesystemen van EuropeAid gedeeltelijk doeltreffend zijn, d.w.z. dat zij er niet toe leiden dat materiële fouten worden opgespoord en gecorrigeerd; 262. sluit zich aan bij de aanbevelingen van de Rekenkamer dat de Commissie voor een tijdige regularisatie van de uitgaven moet zorgen, een beter documentenbeheer van uitvoerende partners en begunstigden moet bevorderen, het beheer van de procedures voor het plaatsen van opdrachten moet verbeteren door heldere selectiecriteria te formuleren en de evaluatieprocessen beter te documenteren, de kwaliteit van door externe controleurs uitgevoerde controles van uitgaven moet verbeteren en een coherente en degelijke methodologie moet vaststellen ten behoeve van het directoraat-generaal Externe Betrekkingen voor de berekening van het restfoutenpercentage; 263. is tevreden met de doelmatigheidscontroles die door de Rekenkamer in het bijzonder in het kader van zijn speciale verslagen over de steunverlening van de Europese Unie aan de Democratische Volksrepubliek Congo, Egypte en Palestina zijn uitgevoerd, omdat hierbij wordt beoordeeld of het beheer door de Commissie voldoet aan de beginselen van zuinigheid, efficiëntie en doeltreffendheid; stelt in het licht van deze verslagen voor dat de Commissie en de Rekenkamer nauw samenwerken om zowel meetbare indicatoren en de methodologie van doelmatigheidscontroles verder te ontwikkelen met betrekking tot door de Unie gefinancierde projecten met een hoog politiek profiel, zoals projecten die gericht zijn op de versterking van de eerbiediging van de mensenrechten, de rechtsstaat en de democratie, waarbij een besluit om een project al dan niet voort te zetten niet alleen afhangt van de eigenlijke resultaten in een bepaald tijdskader; 264. steunt de aanhoudende inspanningen van de Commissie om de op input gebaseerde benadering te vervangen door een op resultaten en effecten gerichte aanpak en dringt aan op de goedkeuring van specifieke, meetbare, haalbare, relevante en tijdgebonden ijkpunten voor alle programma's in rubriek 4, zoals aanbevolen door de Rekenkamer; spreekt de hoop uit dat deze programma's niet dezelfde tekortkomingen zullen vertonen als de programma's die voor het verslag van dit jaar zijn gecontroleerd; 265. wijst op de problemen die de Rekenkamer heeft vastgesteld met betrekking tot het beheer van de sociale uitkeringen en dringt er bij de Commissie op aan om alle aanbevelingen door te voeren; verwelkomt de stappen die de Commissie tot nu toe heeft ondernomen en moedigt haar aan om de tenuitvoerlegging van haar nieuwe programma te versnellen om deze problemen op te lossen; 266. herinnert aan zijn aanbeveling om materiaal dat is gebruikt bij verkiezingswaarnemingsmissies opnieuw te gebruiken voor soortgelijke missies of delegaties van de Unie, om de gevolgen voor de begroting daarvan te beperken en het gebruik van begrotingsmiddelen te optimaliseren; Ontwikkeling en Samenwerking 267. stelt tot zijn genoegen vast dat er in 2012 ruim 1350 projecten met het resultaatgerichte toezichtsysteem van de Commissie getoetst zijn op projectontwerp, efficiency, doeltreffendheid, impact en duurzaamheid; stelt vast dat het aantal projecten met ernstige problemen gedaald is van 8 % (in 2010 en 2011) tot 5 % in 2012 (112) ; 268. stelt met verontrusting vast dat het aantal projecten onder leiding van EuropeAid/DG DEVCO waarnaar OLAF een onderzoek heeft ingesteld gestegen is van 33 in 2011 tot 45 in 2012, zij het dat het jaarlijks aantal nieuwe zaken nog steeds lager ligt dan in de periode 2005‑2010; 269. is ingenomen met het initiatief "Transparent Aid" (113) van de Commissie, dat tijdig uitgebreide informatie over humanitaire hulp en ontwikkelingshulp geeft en overlap in de financiering wellicht helpt te voorkomen; 270. is ingenomen met de invoering in 2012 door EuropeAid/DG DEVCO van een coherente methodologie voor de berekening van het geraamde resterende foutenpercentage (estimated residual error rate – RER), oftewel het percentage fouten die ontsnapt zijn aan alle controles ter voorkoming, opsporing en correctie van fouten; stelt tot zijn genoegen vast dat de Rekenkamer deze methodologie adequaat en zinvol acht; 271. is niettemin verontrust over de omvang van de RER's, naar schatting 3,6 % voor EuropeAid/DG DEVCO, en dringt er bij de Commissie op aan dat zij meer werk maakt van het analyseren, documenteren en verklaren van de voornaamste categorieën fouten en dat zij de nodige maatregelen neemt om fouten tegen te gaan, met inbegrip van het raadplegen van belanghebbenden, met name bij de betalingen aan internationale organisaties, die 38 % van alle RER's (114) uitmaken; Onderzoek en ander intern beleid 272. merkt op dat de belangrijkste financieringsinstrumenten in deze beleidsgroep zijn: de kaderprogramma's voor onderzoek (KP's), die 7 957 miljoen EUR ofwel 68 % van de beleidsuitgaven vertegenwoordigen, en het programma Een leven lang leren (LLP), dat goed is voor 1 529 miljoen EUR ofwel 13 % van de beleidsuitgaven; 273. stelt vast dat van de 150 door de Rekenkamer gecontroleerde verrichtingen er 73 fouten vertoonden (frequentie van 49 %); wijst op het feit dat de Rekenkamer het meest waarschijnlijke foutenpercentage op basis van de door haar gekwantificeerde fouten schat op 3,9 %, waarbij het verrekenen van voorschotten, een nieuw element in de steekproef voor 2012 (zie hiervoor de paragrafen 1.6, 1.7 en 1.15 van het jaarverslag), volgens de Rekenkamer op 2,1 % staan; merkt op dat dit controleterrein (onderzoek en ander intern beleid) hiermee dicht bij de materialiteitsdrempel ligt; 274. neemt kennis van het feit dat de Rekenkamer de onderzochte toezicht- en controlesystemen voor de kaderprogramma's voor onderzoek gedeeltelijk doeltreffend, het onderzochte toezicht- en controlesysteem voor het programma Een leven lang leren daarentegen doeltreffend acht; 275. benadrukt het feit dat de fouten al jaren dezelfde zijn: in essentie de inrekeningbrenging van niet-subsidiabele kosten; 276. is tevreden met het feit dat de door de Rekenkamer onderzochte jaarlijkse activiteitenverslagen van de directoraten-generaal een getrouwe beoordeling geven van het financieel beheer, wat de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen betreft; merkt op dat de ingediende informatie in ruime mate de vaststellingen en conclusies van de Rekenkamer bevestigt; 277. acht het onbegrijpelijk dat de Rekenkamer nog steeds een aanzienlijk foutenpercentage ontdekt in kostendeclaraties waarvoor een onafhankelijk accountant een goedkeurende verklaring heeft afgegeven; is daarom van mening dat de Commissie en de lidstaten aan controleurs alle nodige achtergrond- en opleidingsmateriaal ter beschikking moeten stellen om een correcte controle van kostendeclaraties mogelijk te maken; onderstreept het feit dat kostendeclaraties waarvoor een goedkeurende verklaring is afgegeven, alleen zin hebben, als de Commissie ze kan vertrouwen; 278. is net als de Rekenkamer tevreden met de in 2011 door de Commissie geïntroduceerde vereenvoudigingsmaatregelen (bijvoorbeeld voor de methoden van begunstigden voor het berekenen van gemiddelde personeelskosten) en met het hierover door de Commissie ingediende verslag (115) ; verzoekt de Commissie dit verslag voor de kwijtingsprocedure 2013 te actualiseren; 279. benadrukt het feit dat speciaal verslag nr. 2/2013 van de Rekenkamer met als titel "Heeft de Commissie gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?", dat het Parlement heeft geanalyseerd op 3 april 2014, belangrijk is (116) ; 280. neemt kennis van de stelling in het activiteitenverslag voor onderzoek en innovatie 2012 dat de centrale kwestie bij het beheer van het beleidsterrein onderzoek erin bestaat een aanvaardbaar evenwicht te vinden tussen de attractiviteit van een programma voor deelnemers en de legitieme belangen van de financiële controle; merkt op dat de directeur-generaal er in verband hiermee op heeft gewezen dat een werkwijze waarbij in alle omstandigheden wordt gestreefd naar een restfoutenpercentage van 2 %, niet realistisch is (117) ; 281. is verontrust door het feit dat de Rekenkamer, net als voor het begrotingsjaar 2011, grote kwantificeerbare fouten heeft ontdekt in projecten van het programma ter ondersteuning van het ICT-beleid; neemt kennis van het feit dat de Commissie een speciale controlestrategie voor niet-onderzoeksgebonden projecten heeft ontwikkeld, in het kader waarvan – tot 2017 – 215 controles van niet-onderzoeksgebonden projecten zullen worden uitgevoerd; verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de vraag of de onterecht betaalde 470 000 EUR zijn teruggevorderd; 282. neemt kennis van het feit dat tot eind 2012 voor KP6 78 % van de geëxtrapoleerde correcties waren toegepast; dat 1 506 van in totaal 7 101 correcties nog niet waren uitgevoerd; dat 1 336 hiervan betrekking hebben op controles die in 2011 of eerder zijn afgerond; verzoekt de Commissie over de stand van de geëxtrapoleerde correcties met betrekking tot KP6 verslag uit te brengen; 283. maakt zich zorgen door het feit dat de gebrekkige vooruitgang bij de inwerkinstelling van het Schengeninformatiesysteem II (SIS II) de directeur-generaal Intern beleid ertoe hebben gebracht een voorbehoud in zijn activiteitenverslag op te nemen; verzoekt de Commissie over de vooruitgang bij de inwerkinstelling van SIS II verslag uit te brengen; OLAF 284. stelt vast dat de Commissievoorzitter tot nu toe geen rekenschap heeft afgelegd aan het Parlement in plenaire zitting over het verlies van zijn mandaat van gezondheidscommissaris John Dalli op 16 oktober 2012; benadrukt dat het vermoeden van onschuld moet worden geëerbiedigd en stelt vast dat de door de tabakssector geformuleerde ernstige beschuldigingen van corruptie aan het adres van de gezondheidscommissaris, die deze steeds heeft bestreden, tot nu toe onbewezen zijn; 285. betreurt ten zeerste het feit dat het onderzoek van de beschuldigingen door het Europees Bureau voor fraudebestrijding volgens een analyse van het Comité van toezicht van OLAF gekenmerkt wordt door grove fouten en dat het Bureau weigert opheldering te verlenen en evenmin wordt verplicht zich hiervoor te verantwoorden; 286. verwijst naar de omkering van de bewijslast in dit geval, waardoor niet de schuld hoeft te worden bewezen van de beschuldigde, maar deze zelf voor diverse rechtscolleges moet strijden voor de vaststelling van zijn onschuld; vestigt de aandacht op het feit dat de heer Dalli de vrijwillige aard en de rechtmatigheid van zijn aftreden heeft aangevochten voor het Gerecht van het Europees Hof van Justitie, hetgeen kan leiden tot een toekenning van schadevergoeding ten laste van de belastingbetaler, en dat hij bij de Belgische autoriteiten eveneens een zaak wegens laster heeft ingediend tegen het Zweedse Match; 287. vraagt in de zaak-Dalli volledige opheldering en volledige en snelle medewerking van de Commissie met justitie in België en op Malta, alsmede een onafhankelijk onderzoek van de in dit geval gehanteerde methoden van het Bureau; 288. is bezorgd over de hoge financiële indicatoren voor het openen van een onderzoek, die zijn opgenomen in de onderzoeksbeleidsprioriteiten van OLAF voor de jaar 2012 en 2013, namelijk voor de douanesector 1 miljoen EUR, in de landbouwsectoren 100 000 EUR voor SAPARD en meer dan 250 000 EUR voor landbouw; in de structuurfondsen 500 000 EUR voor het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en 1 miljoen EUR in EFRO, in externe hulp en sectoren van gecentraliseerde uitgave 50 000 EUR en met betrekking tot personeel van de Unie: 10 000 EUR; uit kritiek op het feit dat het de verantwoordelijkheid van de directeuren-generaal is om zich om mogelijke fraudegevallen lager dan deze financiële indicatoren te bekommeren zonder gekwalificeerd personeel ter beschikking te hebben; acht het geld van de belastingbetalers en de financiële belangen van de Unie in gevaar; 289. stelt vast dat het Parlement acht maanden na de aanname in plenaire vergadering van de resolutie van het Parlement over het jaarverslag 2011 over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie (118) de juridische analyse nog niet heeft ontvangen van de rechtmatigheid van opnamen van privé-telefoongesprekken tijdens door OLAF uitgevoerde administratieve onderzoeken met betrekking tot leden van de instellingen van de Unie en ambtenaren van de Unie, zoals gevraagd in paragraaf 75 van de genoemde resolutie; 290. maakt zich ernstige zorgen als gevolg van de vaststelling van het Comité van toezicht dat OLAF niet heeft voorzien in een voorafgaande wettigheidscontrole voor andere onderzoeksmaatregelen dan degene die specifiek zijn opgenomen in de instructies van OLAF voor de personeelsleden met betrekking tot de onderzoeksprocedures (Instructions to Staff on Investigative Procedures (ISIP)); merkt op dat dit de eerbiediging van de grondrechten en de procedurele waarborgen van de betrokken personen in gevaar brengt; 291. merkt op dat inbreuken op essentiële procedurele vereisten tijdens voorbereidende onderzoeken de wettigheid van het uiteindelijke besluit op basis van onderzoek door OLAF in gevaar kunnen brengen; denkt dat dit in potentie een groot risico vormt, aangezien met deze inbreuken de juridische aansprakelijkheid van de Commissie in het spel zou kunnen worden gebracht; 292. acht de rechtstreekse betrokkenheid van de directeur-generaal van OLAF bij een aantal onderzoeksactiviteiten, waaronder interviews van getuigen, onaanvaardbaar; is van oordeel dat de directeur-generaal daarmee met een belangenconflict kan worden geconfronteerd, aangezien hij op basis van artikel 90 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en artikel 23, lid 1, van de ISIP de autoriteit is die belast is met het ontvangen van klachten over onderzoeken van OLAF en met het nemen van het besluit of in het geval van niet-eerbiediging van de procedurele waarborgen al dan niet passende maatregelen zijn genomen; 293. neemt bezorgd kennis van het grote aantal gevallen van verdenking van fraude dat door instanties van de Commissie aan OLAF is gemeld, maar door OLAF naar de betrokken instanties is afgewezen en terugverwezen; stelt vast dat er geen gegevens worden bijgehouden over de follow‑up hiervan door de betrokken diensten; verwacht dat OLAF op zijn minst de follow‑up van deze gevallen registreert; vraagt een analyse van de gevallen van verdenking van fraude die in 2012 en 2013 werden afgewezen en naar de Commissiediensten zijn terugverwezen; 294. is gealarmeerd door de resultaten van twee personeelsenquêtes bij OLAF en door de aan het licht gekomen functioneringsproblemen van het Bureau na de reorganisatie; verzoekt de Rekenkamer een follow‑up-audit uit te voeren en voor een follow‑up van zijn speciaal verslag nr. 2/2011 te zorgen, om de effecten van de reorganisatie te onderzoeken; 295. verwacht dat de Commissie aan de Commissie begrotingscontrole een niet-geredigeerde versie van document D/000955 van 5 februari 2009 dat OLAF heeft opgesteld over het misbruik van fondsen van de Unie door een hoog lid van een instelling van de Unie; 296. verwacht dat de Commissie informatie verstrekt over alle vergaderingen in verband met Clearing House in 2012 en 2013 met betrekking tot de deelnemers van deze vergaderingen en de agenda's; maakt zich zorgen over de onafhankelijkheid van OLAF en vraagt dat het Comité van toezicht onderzoekt hoe de vergaderingen in verband met Clearing House de onafhankelijkheid van OLAF in gevaar brengen; Tabakssmokkel 297. vraagt een evaluatie van het bestaande akkoord met de vier tabaksconcerns (Philip Morris International Cooperation Inc. (PMI), Japan Tobacco International Cooperation, British American Tobacco Cooperation en Imperial Tobacco Cooperation) in het licht van de nieuwe tabakrichtlijn (119) en de ratificering van het protocol bij het FCTC-Verdrag (120) , rekening houdend met het standpunt van het Parlement over de vraag of en hoe de tabaksamenwerkingsovereenkomst met PMI zal worden verlengd; 298. vraagt krachtige maatregelen van OLAF in de strijd tegen sigarettensmokkel: in de relaislocaties China, de Verenigde Arabische Emiraten en Oekraïne en op de belangrijkste smokkelplaatsen, alsmede bij Europol, om de samenwerking te verbeteren; benadrukt hierbij het feit dat de toegang tot informatie en tot de desbetreffende databanken belangrijk is; 299. verzoekt de Commissie te bepalen welke maatregelen in de Unie moeten worden genomen om rekening houdend met de strijd tegen illegale sigarettenfabrieken de markt voor tabaksbladen, gesneden ruwe tabak en mechanische uitrusting voor de productie van sigaretten te controleren; Uitblijven van vooruitgang in Bulgarije 300. is tevreden met de duidelijke woorden van de Commissie in het voortgangsverslag van 22 januari 2014 over de evolutie in Bulgarije; is zeer bezorgd door het uitblijven van vooruitgang in het kader van het intussen zeven jaar oude samenwerkings- en verificatiemechanisme met betrekking tot het remediëren van de nog steeds welig tierende corruptie en de in het land geconstateerde algemene moeilijkheid verantwoordelijkheden vast te stellen en fouten te corrigeren; verwacht van de Commissie een besliste houding tegenover Bulgarije en een ernstig onderzoek van de vraag of het in de heersende omstandigheden überhaupt mogelijk is middelen van de Unie volgens de voorschriften in te zetten; Langzame vooruitgang in Roemenië 301. is tevreden met de vaststellingen in het voortgangsverslag van de Commissie van 22 januari 2014 over de evolutie in Roemenië; maakt zich grote zorgen door de langzame vooruitgang van Roemenië in het kader van het samenwerkings- en verificatiemechanisme; wijst op de voorstellen om het strafrecht aan te passen over kwesties inzake belangenconflicten voor lokaal verkozen ambtsdragers alsmede op de amnestie voor parlementsleden bij corruptiedelicten; acht het met deze evolutie, in de heersende omstandigheden, nauwelijks mogelijk om middelen van de Unie volgens de voorschriften in te zetten; Roma 302. stelt vast dat de Commissie fundamenteel niet in staat is uitspraken over maatregelen uit de EU-begroting ten gunste van de integratie van de Roma in hun thuislanden te doen; bekritiseert het feit dat de Commissie ondanks de in 2010 vastgestelde Romastrategie geen manier heeft gezocht om maatregelen ten gunste van de Roma te kunnen aanwijzen; bekritiseert de ontoereikende gegevensverzameling door de Commissie in het kader van het ESF, waardoor het niet mogelijk is de burgers en belastingbetalers van de Unie te tonen wat met de middelen van het ESF en de structuurfondsen voor de integratie van de Roma is bereikt; herinnert de Commissie aan haar verantwoordingsplicht wat het gebruik van belastinggeld van de Unie voor Roma betreft; 303. neemt kennis van het toegenomen aantal klachten van maatschappelijke organisaties die onder andere op het gebied van de Roma actief zijn en die zich door de grote bureaucratie van de toegang tot middelen van de Unie zien uitgesloten; verzoekt de Commissie deze organisaties in het kader van het proces als geheel meer te ondersteunen; IT-beleid 304. vraagt de Commissie open-source oplossingen met een goede reputatie te onderzoeken voor e‑mail en kalenders, ook software voor eindgebruikers; herinnert de Commissie eraan dat ook andere delen van het geheel die normaal niet zichtbaar zijn voor eindgebruikers, zoals firewalls, web servers enzovoort, vanuit een open-source en veilig oogpunt kunnen worden overwogen als een openbare aanbesteder eerder op functionele specificaties vertrouwt dan op producten van bekende merken; 305. uit zijn bezorgdheid over de situatie van effectieve gevangenschap van de Unie-instellingen door specifieke softwarebedrijven; betreurt het dat de Commissie ondanks dit besef in 2012 geen stappen heeft genomen in de richting van de voorbereiding van open openbare aanbestedingen voor ICT op basis van transparante criteria en functionele specificaties eerder dan bekende merken; 306. herinnert eraan dat het SACHA II-contract en de volledige reeks van daarin gespecificeerde specifieke producten van bekende merken zo groot waren dat slechts een klein aantal (twee) bedrijven konden deelnemen aan de openbare aanbesteding; dringt er bij de Commissie op aan kleinere openbare aanbestedingen voor te bereiden zodat meer actoren kunnen deelnemen aan dergelijke aankoop en de aanbiedingen gevarieerder zijn; 307. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat elke consolideringsinspanning in de ICT architectuur gaat in de richting van algemeen aanvaarde, open normen die door verschillende verkopers worden gebruikt en door een open-source-software kunnen worden toegepast; herinnert eraan dat het gemakkelijker is ervoor te zorgen dat buitenlandse belangen geen toegang krijgen tot e mailopslag binnenshuis, wegens de geografische ligging; Studies en advies/raadpleging van externe leveranciers 308. stelt vast dat de Commissie het Parlement geen duidelijke, alomvattende lijst kon verstrekken in een machineleesbaar formaat, zoals Excel-tabellen of CSV-dossiers, met de onderwerpen van alle studies en elk extern advies of externe raadpleging die voor de Commissie werden uitgevoerd door externe leveranciers met de namen van deze leveranciers en het land waar hun zetel gevestigd is en eveneens de datum waarop de bevoegde ordonnateurs de kredieten vastlegden voor de studies of het externe advies en dit per jaar vanaf 2009 tot en met eind 2013; verwacht dat de lijst bij de Commissie begrotingscontrole wordt ingediend vóór 1 mei 2014; Resultaten behalen met de EU-begroting Beheersplannen en jaarlijkse activiteitenverslagen 309. stelt vast dat de in artikel 38, lid 3, onder e), van het Financieel Reglement (Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012) vastgestelde doelstellingen, die aan de hand van indicatoren moeten worden gemeten, door de directeurs-generaal in ruime mate als streefdoelen in hun beheersplannen worden overgenomen en wijst op het feit dat de directeurs-generaal in hun jaarlijks activiteitenverslag moeten rapporteren over de resultaten die zijn behaald en over de vraag in hoeverre deze resultaten het gewenste effect hebben gehad; 310. is tevreden met het feit dat de Commissie, ter wille van een vermindering van het aantal doelstellingen en indicatoren, in haar werkdocument (deel 1) over het ontwerp van begroting 2014 (zie COM(2013)0450 ) bij de operationele uitgaven programmaoverzichten heeft ingevoerd; 311. is het eens met de kritiek van de Rekenkamer (jaarverslag 2012, paragraaf 10.9) dat de doelstellingen die rechtstreeks zijn overgenomen uit beleidsteksten op hoog niveau of uit wetgevingsdocumenten, vaak niet concreet genoeg zijn en daarom voor beheersplannen en jaarlijkse activiteitenverslagen niet van nut; 312. benadrukt het feit dat deze uit beleidsteksten op hoog niveau overgenomen doelstellingen vaak betrekking hebben op beleidsterreinen waarvoor de Unie niet als enige bevoegd is; verzoekt de directeurs-generaal daarom streefdoelen te bepalen die precies overeenkomen met de bevoegdheden van de Unie, waarbij het basisprincipe van de subsidiariteit onvoorwaardelijk moet worden geëerbiedigd; 313. betreurt het feit dat de evaluaties geen bruikbare bron van bewijs zijn geweest om de rapportage over beleidsresultaten in de jaarlijkse activiteitenverslagen te onderbouwen en dat dit in de eerste plaats komt doordat bij de evaluaties meer wordt gefocust op operationele kwesties dan op de prestaties of doordat de Commissie twijfels heeft over de kwaliteit van de door de autoriteiten van de lidstaten verstrekte informatie; Evaluatieverslagen overeenkomstig artikel 318 van het VWEU 314. betreurt dat de Commissie zich hierbij niet heeft toegespitst op de verwezenlijking van de belangrijkste doelstellingen van de Unie, maar een reeks evaluatieoverzichten heeft verstrekt van EU-programma's op alle beleidsuitgavengebieden onder het huidige MFK volgens de huidige begrotingsrubrieken; 315. herinnert eraan dat het Parlement de Commissie op 17 april 2013 met klem heeft verzocht de structuur van het evaluatieverslag uit hoofde van artikel 318 te wijzigen, en wel "door intern beleid van extern beleid te onderscheiden en met betrekking tot het intern beleid de nadruk te leggen op de Europa 2020-strategie [...] en met name op de voortgang in de verwezenlijking van de vlaggenschipinitiatieven" (121) ; 316. is tevreden met het feit dat de Commissie van plan is de verslaglegging over de prestaties in de jaarlijkse activiteitenverslagen van haar directeurs-generaal te verbeteren, de jaarlijkse beheersplannen en de jaarlijkse activiteitenverslagen sterker aan het evaluatieverslag overeenkomstig artikel 318 te koppelen en het evaluatieverslag gelijktijdig met het syntheseverslag aan te nemen; 317. is tevreden met het feit dat de Commissie voornemens is haar evaluatieverslag op te stellen en in te delen op basis van het nieuwe prestatiekader dat door het nieuwe MFK 2014‑2020 is gecreëerd; benadrukt evenwel opnieuw op het feit dat dit prestatiekader de volgende drie hoofdelementen moet omvatten: verwezenlijking van de doelstellingen van de programma's (resultaten), goed beheer van de programma's door de Commissie en de lidstaten, en de wijze waarop de resultaten van de programma's en goed financieel beheer bijdragen aan de belangrijkste doelstellingen van de Unie; 318. herinnert eraan dat de Commissie om degelijk financieel beheer van de fondsen van de Unie te garanderen de centrale gegevensbank van uitsluitingen beheert, een gegevensbank van entiteiten die van Unie-financiering zijn uitgesloten om redenen als insolventie, definitieve besluiten van een rechtbank over fraude, corruptie, besluiten van een aanbestedende dienst over ernstig professioneel wangedrag en belangenvermenging; betreurt het dat de door de Commissie beheerde centrale gegevensbank van uitsluitingen niet toegankelijk is voor het publiek of de leden van het Parlement; herinnert eraan dat een soortgelijke gegevensbank van bedrijven die worden geweerd door de Wereldbank openbaar is; vraagt de Commissie de centrale gegevensbank van uitsluitingen openbaar te maken. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0237/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012 en de antwoorden van de instellingen (3) , en gezien de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 (4) waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien zijn besluit van 3 april 2014 tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2009, afdeling III – Commissie (5) en zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van dat besluit, – gezien de speciale verslagen van de Rekenkamer overeenkomstig artikel 287, lid 4, tweede alinea van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (05848/2014 – C7-0048/2014), – gezien artikel 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie alsook artikel 106 bis van het Euratom-Verdrag, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , en met name artikel 55, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (7) , in het bijzonder artikel 62, 164, 165 en 166, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 76 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0222/2014 ), A. overwegende dat de Commissie krachtens artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en programma’s beheert, en dit uit hoofde van artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; B. overwegende dat de speciale verslagen van de Rekenkamer informatie verstrekken over bezwaren met betrekking tot de tenuitvoerlegging van fondsen, en dat deze informatie nuttig is voor het Parlement bij het uitoefenen van zijn taken als kwijtingsautoriteit; C. overwegende dat zijn opmerkingen over de speciale verslagen van de Rekenkamer een integrerend deel uitmaken van bovenvermeld besluit van het Parlement van 3 april 2014 tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling III – Commissie; Deel I - Speciaal verslag nr. 8/2012 van de Rekenkamer: “Steunverlening richten op de modernisering van landbouwbedrijven” 1. verwelkomt het speciaal verslag van de Rekenkamer “Steunverlening richten op de modernisering van landbouwbedrijven”, en stemt in principe in met de aanbevelingen; 2. herinnert eraan dat de specifieke maatregel 121 ter subsidiëring van investeringsprojecten voor de modernisering van landbouwbedrijven een totaalbedrag vertegenwoordigt van 11,1 miljard EUR dat gefinancierd wordt middels het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (cijfers van januari 2012, waaronder 630 miljoen EUR uit de “Gezondheidscontrole” en het Europees economisch herstelplan (EEHP)), hetgeen voor de totale programmeringsperiode goed is voor om en nabij 11% van de totale voorziene uitgaven van de Unie voor plattelandsontwikkeling in de Unie; merkt op dat alle lidstaten van deze maatregel 121 gebruik hebben gemaakt; 3. verzoekt de Commissie het gemeenschappelijk toezichts- en evaluatiekader (GTEK) te verbeteren zodat de lidstaten en de Commissie over een doeltreffend werkinstrument beschikken dat relevante gegevens genereert waarmee kan worden gevolgd welke resultaten de aan maatregel 121 uitgegeven middelen opleveren; dringt erop aan betrouwbare indicatoren te ontwikkelen zodat er vergelijkingen kunnen worden gemaakt tussen lidstaten (en/of regio’s) en te controleren of de prioritaire doelstellingen van de Unie zijn gehaald; 4. is van mening dat de lidstaten een gemeenschappelijk systeem voor controle en evaluatie moeten hebben om ervoor te zorgen dat de Commissie in staat is te analyseren in welke mate er vooruitgang is geboekt ten aanzien van de gestelde doelen en de impact en doelmatigheid hiervan op het niveau van de Unie; 5. is van mening dat de verlening van steun aan de modernisering van landbouwbedrijven in verschillende gebieden een bepaalde mate van homogeniteit moet hebben, en dat derhalve versnippering qua regelgeving, toepassing en financiële middelen moet worden vermeden, en dat deze maatregel in de lidstaten op uniforme wijze ten uitvoer moet worden gelegd; 6. benadrukt het belang van versterking van structurele maatregelen voor landbouwbedrijven, met name maatregelen die gericht zijn op modernisering, welke essentieel zijn om te zorgen voor verbetering van de doelmatigheid en het concurrentievermogen; merkt in dit opzicht op dat het van belang is dat zij worden voorzien van voldoende financiële middelen, gezien het aanzienlijke huidige tekort en de context van de sterke concurrentie in de landbouw in de Unie alsmede de toenemende liberalisering van de wereldmarkten en -handel; 7. neemt nota van het feit dat twee van de tien onderzochte plattelandsontwikkelingsprogramma’s (POP’s) aantoonbaar bewijs bevatten vaneen deugdelijke gerichtheid wat betreft maatregel 121 (Italië (Veneto) en Hongarije); merkt evenwel op dat zes andere POP’s weinig bewijzen van zulke gerichtheid bevatten (België (Wallonië), Duitsland (Baden-Württemberg), Spanje (Catalonië), Frankrijk, Roemenië en Portugal); wijst er verder op dat twee POP’s (Luxemburg en Polen) onvoldoende bewijs bevatten dat de steun op maatregel 121 was gericht; wijst erop dat de Commissie desondanks alle tien POP’s had goedgekeurd; 8. neemt er kennis van dat de Commissie voor de volgende programmeringsperiode heeft voorgesteld uitsluitend uitgaven die door de bevoegde autoriteit zijn gedaan en goedgekeurd, als subsidiabel te beschouwen; 9. is van mening dat, rekening houdend met de complexiteit en de diversiteit van verschillende landbouwstructuren in de Unie, de specifieke steun voor de modernisering van gezamenlijke beheerssystemen voor landbouwdoeleinden moet worden gehandhaafd omdat objectief gebleken is dat hiermee problemen betreffende onvoldoende economische omvang en/of generatiewisseling kunnen worden opgelost; 10. dringt er bij de Rekenkamer op aan de kosten-batencriteria bekend te maken waarop zij zich heeft gebaseerd alsmede de noodzakelijke concrete criteria om innovatie te meten; Deel II - Speciaal verslag nr. 11/2012 van de Rekenkamer: “Rechtstreekse steun voor zoogkoeien, ooien en geiten in het kader van de gedeeltelijke uitvoering van BTR-regelingen” 11. vraagt de Commissie een gerichtheidsvereiste voor regelingen voor gekoppelde rechtstreekse steun toe te voegen; merkt op dat in de uitvoeringsvoorschriften van de Commissie moet worden voorgeschreven dat de lidstaten landbouwarealen identificeren waarin gekoppelde dierpremies een aantoonbaar positief effect kunnen hebben en waar geen echte levensvatbare alternatieven voor handen zijn, en dat zij deze keuze rechtvaardigen; 12. verzoekt de Commissie in samenwerking met de lidstaten te verduidelijken welke specifieke landbouwactiviteiten het meest geschikt zijn om landbouwproductie en economische activiteit te behouden in regio’s met weinig economische alternatieven, om milieuvoordelen te creëren en om de steun te richten op landbouwbedrijven en specifieke landbouwactiviteiten in benadeelde regio’s die met ecologische, maatschappelijke en economische risico’s worden geconfronteerd; 13. vraagt de Commissie de toezichtvoorschriften en -regelingen te specificeren die van de lidstaten worden verwacht voor de steunmaatregelen in de veehouderij en deze op te nemen in een rechtsinstrument dat de lidstaten verplicht adequate prestatie-indicatoren en bijgewerkte gegevens te gebruiken die zijn toegesneden op de gewenste resultaten van de dierpremies; is van mening dat de Commissie een permanent toezichtkader moet invoeren waarin alle rechtstreekse steun voor de veehouderijsector in de lidstaten wordt aangegeven, ook de nationale steun en de steun uit hoofde van pijler II; 14. vraagt de Commissie om in samenwerking met de lidstaten een grondige evaluatie uit te voeren van de impact van de verschillende steunregelingen en, indien mogelijk, de gevolgen te beoordelen van alternatieve maatregelen ter verbetering van de productiekwaliteit en het concurrentievermogen (bijv. door het stimuleren van verbeteringen in de veestapel); Deel III - Speciaal verslag nr. 13/2012 van de Rekenkamer: “De ontwikkelingshulp van de Europese Unie voor drinkwatervoorziening en sanitaire basisvoorzieningen in landen bezuiden de Sahara” 15. wijst erop dat duurzame toegang tot veilig drinkwater en sanitaire basisvoorzieningen erkend is als universeel mensenrecht, en van essentieel belang is voor de gezondheid (8) en het welzijn van mensen; merkt verder op dat in het speciaal verslag wordt stilgestaan bij de succesvolle “Closing the Gap”-projecten in kleine stadjes in het noorden van Nigeria; 16. betreurt de bevindingen van de Rekenkamer dat minder dan de helft van de 23 projecten die zij heeft onderzocht resultaten heeft opgeleverd die beantwoorden aan de behoeften van de begunstigden, terwijl bij het merendeel van de onderzochte projecten de resultaten niet duurzaam leken te zijn, vaak doordat er geen adequate regelingen bestonden voor de dekking van kosten voor het gebruik van geïnstalleerde apparatuur; 17. steunt de aanbeveling van de Rekenkamer dat de Commissie, willen de uitgaven van de Unie voor ontwikkeling op dit terrein en in deze sector maximaal voordeel opleveren, ervoor moet zorgen dat haar procedures naar behoren worden toegepast, vooral op de volgende punten in de projectbeoordelingsfase: 18. steunt de bevinding van de Rekenkamer dat de Commissie voldoende economische en financiële analyses moet verrichten om te kunnen nagaan wat de verwachte financieringsbronnen in de toekomst zijn (inclusief geschatte bedragen en timing van de bijdrage), teneinde de duurzaamheid van zowel de watervoorziening als van sanitaire voorzieningen te waarborgen, in financieel maar ook in technisch opzicht; 19. benadrukt dat vastgesteld moet worden welk percentage van het watervoorzieningssysteem gebruikt werd door afzonderlijke huishoudens en door openbare voorzieningen zoals scholen en zorginstellingen, en welk percentage werd gebruikt voor en door industriële en landbouwactiviteiten, om de werkingskosten goed te kunnen verdelen; 20. wijst erop dat daar waar het functioneren van projecten afhangt van de financiering, technische steun of enige andere actie van de regeringen en plaatselijke instanties van partnerlanden, hun inzet nodig is om duurzaamheid te waarborgen; is bezorgd over het feit dat bij de drie projecten waarvoor formele verbintenissen waren aangegaan, deze niet werden nagekomen en dat er bij de 20 andere projecten in het geheel geen formele verbintenissen waren aangegaan; 21. verwelkomt de aanbeveling van de Rekenkamer dat de Commissie vóór de goedkeuring van een project expliciet moet afwegen of waarschijnlijk zal worden voldaan aan de voorwaarden voor een succesvolle uitvoering, waaronder toezeggingen door de partnerlanden; 22. verzoekt de Commissie het beheer van afvalwater te integreren in alle toekomstige projecten die een effectieve en verantwoordelijke benutting, behandeling en verwijdering van water bevorderen, en bijdragen aan de bescherming en het behoud van watervoorraden in Afrika bezuiden de Sahara; Deel IV - Speciaal verslag nr. 14/2012 van de Rekenkamer: “Tenuitvoerlegging van EU-hygiënewetgeving in slachthuizen van sinds 2004 tot de EU toegetreden lidstaten” 23. onderstreept het grote belang van het waarborgen van voedsel- en voederveiligheid en de bescherming van de volksgezondheid van alle Europese burgers; 24. neemt kennis van het speciaal verslag van de Rekenkamer over tenuitvoerlegging van EU-hygiënewetgeving in slachthuizen van sinds 2004 tot de EU toegetreden lidstaten, en van haar aanbevelingen; 25. is bezorgd over het aanzienlijke aantal door de Rekenkamer gerapporteerde tekortkomingen: Door de Rekenkamer vastgestelde zwakke punten Commissie MS Inrichtingen N % N % Toezicht Uitvoering van wetgeving Gedeeltelijke evaluatie MANCP’s 3/5 60% Veterinaire controles 4/5 80% Op slachthuisniveau Uitvoeringsvoorschriften 3/5 60% 9/25 36% HACCP 5/25 20% Eigen controleprogramma VVB: 3/5 60% 5/25 20% Traceerbaarheid 6/25 24% Opleiding BOVV Kader en bewaking Richtsnoeren en goede praktijken 3/5 60% Verstrekking van EU-financiering Minimumperiode van vijf jaar 5/5 100% 2/25 8% Gunningscriteria 1/5 20% 2/25 8% 26. Verzoekt de lidstaten om de bevindingen en aanbevelingen van de Rekenkamer ter harte te nemen; spoort de lidstaten aan om hun meerjarige nationale controleplannen voor een doeltreffende uitvoering van hun veterinaire controles te verbeteren, om nationale richtsnoeren te ontwikkelen die kunnen helpen de door de Rekenkamer in zijn audit vastgestelde tekortkomingen te voorkomen, alsook om de begeleiding en scholing voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven te verbeteren; 27. betreurt de beperkte reactie van de lidstaten op de controlebevindingen van de Rekenkamer; betreurt bijvoorbeeld dat slechts een van de vier betrokken lidstaten naar aanleiding van de vastgestelde tekortkomingen op het belangrijke terrein van veterinaire controles heeft geantwoord maatregelen te zullen treffen; 28. moedigt de Commissie ten zeerste aan om haar toezicht op officiële controles in de voedingsmiddelen- en diervoedersector te verbeteren en meent dat Verordening (EG) nr. 882/2004 (9) inzake officiële controles op diervoeders en levensmiddelen een stap in de goede richting is; 29. dringt er voorts bij de Commissie op aan te zorgen voor de onmiddellijke afronding van de follow-up van haar eerdere aanbevelingen aan de lidstaten naar aanleiding van de beoordeling van de uitvoering van het hygiënepakket van 2004; roept de Commissie op haar begeleiding bij en toezicht op de opstelling en uitvoering van de meerjarige nationale controleplannen door de lidstaten te verbeteren en maatregelen te nemen om haar opleidingsactiviteiten te verbeteren; 30. betreurt het ten zeerste dat als gevolg van de gedecentraliseerde beheersstructuur geen informatie voorhanden is over cijfers en percentages met betrekking tot de slachtactiviteiten van slachthuizen die voldeden aan de hygiënewetgeving van de Unie vóór de Sapard-financiering en betreffende de activiteiten na de uitvoering van door Sapard gefinancierde projecten; hierdoor is het namelijk onmogelijk om de werkelijke doeltreffendheid van de projecten of de daadwerkelijke in- en output ten volle te beoordelen; 31. merkt op dat uit een samenvattende studie van door de Commissie gefinancierde en door KPMG (Hongarije) uitgevoerde Sapard-evaluaties achteraf blijkt dat in termen van steun voor het naleven van Unienormen en het acquis communautaire de belangrijkste impact werd bereikt op het gebied van hygiëne-, sanitaire en veterinaire voorschriften en milieu; merkt echter ook op dat deze studie is gebaseerd op een enquête onder begunstigden en dat de impact van Sapard-steun in het kader van maatregel II (Verbetering van verwerking en afzet van landbouw- en visserijproducten) aanzienlijk groter wordt geacht voor het helpen nakomen van Europese milieunormen (97% van de begunstigden meldde een “zekere impact”), vergeleken met slechts 46% impact in het geval van volledig in overeenstemming helpen te komen met (alle) relevante Unienormen, inclusief hygiënenormen; 32. betreurt het dat de door de Commissie gekozen aanpak voor het evalueren van de Sapard-programma's in de lidstaten niet voorzag in kwantitatieve of kwalitatieve beoordelingen ter bepaling van de doeltreffendheid van de EU-financiering, en de mogelijkheden van beoordeling op het niveau van het programma uitsluitend tot kwalitatieve evaluatie beperkte; betreurt het dat de Sapard-verordeningen geen duidelijke en specifieke criteria bevatten voor de ondersteuning van slachthuizen; verzoekt de Commissie voor methodes te kiezen die kwantificeerbare doelstellingen op het niveau van zowel het programma als de maatregelen mogelijk maken; Deel V - Speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer: “Omgang met belangenconflicten bij een selectie van agentschappen van de EU” 33. is ingenomen met het verslag van de Rekenkamer over vier agentschappen die met betrekking tot hun onpartijdigheid de grootste risico’s lopen vanwege hun grote bevoegdheden op uiterst belangrijke gebieden voor de gezondheid en veiligheid van consumenten van de Unie; herinnert eraan dat dit verslag is uitgebracht als reactie op het verzoek van het Parlement om een brede analyse van de manier waarop de agentschappen omgaan met situaties waarin sprake is van een mogelijk belangenconflict; schaart zich achter alle aanbevelingen van de Rekenkamer; 34. wijst op het feit dat de agentschappen in kwestie technische, operationele en regelgevende taken uitvoeren en een cruciale rol spelen bij de tenuitvoerlegging en verbetering van het aanzien van Uniebeleid; acht het van cruciaal belang dat de agentschappen autonoom en onafhankelijk zijn; 35. herinnert eraan dat alle instellingen van de Unie, agentschappen of gemeenschappelijke ondernemingen zonder uitzondering blootstaan aan het risico van belangenconflicten; onderstreept echter de specifieke behoeften van gedecentraliseerde agentschappen op het gebied van omgang met belangenconflicten, gezien de grote verscheidenheid aan actoren die bij hun werkzaamheden betrokken zijn; 36. wijst erop dat de ondeugdelijke omgang met belangenconflicten kan leiden tot een drastische en blijvende verslechtering van het imago van de instellingen van de Unie en van het vertrouwen van de burgers in hun vermogen om de belangen van de maatschappij te dienen; 37. herinnert eraan dat het Europees Parlement zijn goedkeuring van de jaarrekening voor 2010 van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (10) en het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (11) onder meer heeft opgeschort vanwege de naar zijn mening onbevredigende manier waarop met belangenconflicten wordt omgegaan; 38. betreurt het dat de Unie niet over een alomvattend regelgevend kader voor belangenconflicten beschikt met vergelijkbare minimumeisen voor onafhankelijkheid en transparantie voor alle agentschappen van de Unie; 39. erkent de waarde van de richtsnoeren van de OESO voor de omgang met belangenconflicten, die een internationaal referentiekader op dit gebied zijn; onderstreept echter dat de OESO-richtsnoeren weliswaar een internationale standaard op dit gebied vormen maar voornamelijk op belangenconflicten van personeelsleden van overheidsinstanties van toepassing zijn en om die reden geen geschikte grondslag kunnen vormen voor een effectief antwoord op mogelijke belangenconflicten binnen besturen en andere organen die betrokken zijn bij de werkzaamheden van agentschappen, zoals raden van bestuur en panels van deskundigen; erkent niettemin de waarde van het OESO-instrumentarium en met name de controlelijst voor geschenken en voordelen, enz., alsmede de aanbevelingen met betrekking tot sancties, de noodzaak om de volledigheid en inhoud van belangenverklaringen te controleren, alsmede om expertise te gebruiken en mogelijke belangenconflicten te onderkennen; 40. wijst erop dat de Commissie, de Raad en het Europees Parlement na drie jaar van analyse en onderhandelingen in juli 2012 eindelijk de zogenoemde “gemeenschappelijke aanpak” hebben aangenomen, een politieke overeenkomst over de toekomst en de hervorming van de gedecentraliseerde agentschappen; is ingenomen met het feit dat de Commissie niet lang daarna een routekaart heeft aangenomen voor de tenuitvoerlegging van deze gemeenschappelijke aanpak; merkt op dat preventie en beheer van belangenconflicten in de agentschappen een van de belangrijkste prioriteiten van de Commissie waren voor 2013, maar betreurt het dat zij voornemens was de maatregelen hiertoe in haar eentje aan te vatten en uit te voeren; 41. wijst de Commissie op het belang van een gemeenschappelijk regelgevend kader voor deze materie; acht het van groot belang dat de maatregelen in overleg worden uitgevoerd en pleit voor nauwe betrokkenheid van het Parlement; verzoekt de Commissie de voorgestelde termijn voor de uitvoering van deze maatregelen te respecteren en over de resultaten daarvan uiterlijk mei 2014 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen, en om bij haar verslag de relevante wetgevingsvoorstellen te voegen; 42. verzoekt de Commissie rekening te houden met het feit dat er een evenwicht moet zijn tussen de risico's en de baten, in het bijzonder tussen de omgang met belangenconflicten enerzijds en het belang om het beste wetenschappelijke advies in te winnen anderzijds; merkt verder met bezorgdheid op dat de vaststelling van ethische normen, codes en de richtsnoeren geen waterdichte waarborg is tegen belangenconflicten; is dan ook van mening dat er eenvoudige en toepasbare normen moeten worden ingevoerd, vergezeld van regelmatige en doeltreffende controles vooraf en achteraf en duidelijke sancties, dit binnen een cultuur van eerlijkheid, integriteit en transparantie; 43. neemt kennis van een aantal door de Rekenkamer geconstateerde ernstige tekortkomingen in verband met uitdiensttreding (draaideurconstructies en vertrouwelijke informatie); onderstreept dat deze kwestie niet uitsluitend beperkt is tot agentschappen; is van mening dat de Commissie deze problemen in het licht van de gevolgen voor het imago en het vertrouwen van de Europese burgers onverwijld moet aanpakken middels maatregelen op het niveau van zowel de agentschappen als van alle instellingen van de Unie; 44. is ingenomen met de beslissing van de Europese Ombudsman om zelf een onderzoek uit te voeren naar diverse gevallen van belangenconflicten als gevolg van draaideurconstructies waarvan onlangs bij de Commissie melding is gemaakt; stemt in met de waarschuwing van de Ombudsman dat, hoewel een correcte behandeling van belangenconflicten van fundamenteel belang is voor een behoorlijk bestuur en ethisch gedrag, niet alle bestuurlijke en ethische problemen noodzakelijkerwijs betekenen dat er sprake is van belangenconflicten, dat belangenconflicten om die reden binnen hun exacte grenzen bekeken moeten worden en dat er strategieën voor scholing en preventie van dergelijke conflicten binnen de instellingen van de Unie moeten worden ontwikkeld; 45. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat geen van de vier geselecteerde agentschappen op het moment van de analyse van de Rekenkamer belangenconflicten op een volledig bevredigende wijze afhandelde; 46. is van mening dat de meerwaarde van het speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer vooral bestaat uit de stelselmatige controle van de voortgang die de agentschappen op het gebied van beheer en preventie van belangenconflicten boeken; is ingenomen met de belangrijke verbeteringen die de betrokken agentschappen naar aanleiding van de controles van de Rekenkamer en de onderzoeks- en goedkeuringsprocedures in het kader van de kwijting 2010 en 2011 reeds hebben doorgevoerd; 47. verzoekt de Rekenkamer de maatregelen die de agentschappen op grond van haar aanbevelingen hebben getroffen, op te volgen, de controle naar andere agentschappen uit te breiden en haar bevindingen hierover in de nabije toekomst in een speciaal verslag op te nemen; spoort de agentschappen aan om de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de voortgang op dit terrein; 48. wijst op het grote belang van coördinatie tussen de agentschappen van de Unie en de uitwisseling van informatie en goede praktijken daartussen; wijst nogmaals op de belangrijke rol die weggelegd is voor het netwerk van agentschappen bij de coördinatie van de informatie-uitwisseling, zowel tussen de agentschappen zelf alsook tussen enerzijds de agentschappen en anderzijds de Commissie, de Rekenkamer en het Parlement; 49. acht het van groot belang dat wordt achterhaald welke agentschappen op welke werkterreinen het grootste risico lopen op belangenconflicten; is in dit verband ingenomen met de herziening van het transparantieregister voor belangenorganisaties en dringt er bij de Commissie en de agentschappen op aan om de maatregelen die uit deze herziening voortvloeien met betrekking tot mogelijke belangenconflicten, uit te voeren; 50. herinnert eraan dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is voor de beperking van het risico op belangenconflicten; verzoekt daarom alle agentschappen om op hun website een lijst te publiceren van de leden van hun raad van bestuur, het leidinggevend personeel en de externe en interne deskundigen, inclusief hun respectieve belangenverklaring en curriculum vitae; stelt tevens voor om stelselmatig de notulen van de vergaderingen van hun raden van bestuur openbaar te maken; 51. merkt op dat de huidige bezuinigingsmaatregelen het risico op belangenconflicten sterk vergroten doordat deze leiden tot inkrimping van het ambtenarenbestand en uitbesteding aan de particuliere sector; pleit voor versterking van het ambtelijk apparaat van de Unie; 52. onderschrijft de aanbeveling van de Rekenkamer waarin alle instellingen en gedecentraliseerde organen van de Unie uitgenodigd worden om na te gaan of de aanbevelingen van haar speciaal verslag nr. 15/2012 ook voor hen relevant en van toepassing zijn; Deel VI - Speciaal verslag nr. 16/2012 van de Rekenkamer: “De doeltreffendheid van de regeling inzake een enkele areaalbetaling als overgangsregeling voor de ondersteuning van landbouwers in de nieuwe lidstaten” 53. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer over de doeltreffendheid van de regeling inzake een enkele areaalbetaling als overgangsregeling voor de ondersteuning van landbouwers in de nieuwe lidstaten, en onderschrijft de aanbevelingen daarin; 54. is van mening dat inkomenssteun in de toekomst gericht moet zijn op actieve landbouwers die landbouwactiviteiten verrichten; is met name van mening dat overheidsinstanties die staatsgrond beheren en anderszins niet betrokken zijn bij landbouwactiviteiten uitgesloten moeten worden van de inkomenssteun uit hoofde van de regeling inzake een enkele areaalbetaling; acht het noodzakelijk dat de lidstaten met het oog op het nieuwe GLB waarborgen dat steun alleen aan actieve landbouwers wordt uitbetaald en dat niet van dit beginsel wordt afgeweken; is van mening dat de Commissie ervoor dient te zorgen dat de regels in iedere lidstaat consequent worden uitgevoerd, teneinde te waarborgen dat, onder andere, dezelfde soort begunstigden in elke lidstaat wordt uitgesloten; 55. wijst op het grote belang van duidelijke definiëring van de subsidiabiliteitscriteria van grond en beperkingen daarvan tot percelen waarop krachtens de normen voor goede landbouw- en milieucondities landbouwactiviteiten moeten worden verricht; merkt op dat met het oog op het nieuwe GLB de subsidiabiliteit van grond duidelijk te dient worden gedefinieerd, opdat grond die niet bijdraagt aan een toename van de landbouwproductiviteit of aan actief behoud van de milieuwaarde ervan, wordt uitgesloten; is er bovendien van overtuigd dat steun uitsluitend dient te worden uitbetaald voor grond waarop duidelijk gedefinieerde en regelmatige activiteiten worden verricht; 56. onderschrijft de aanbeveling van de Rekenkamer en het Commissievoorstel om de steun evenwichtiger te verdelen door middel van een aantal maatregelen, zoals geleidelijke verlaging en plafonnering van rechtstreekse betalingen en regionale toewijzing van de nationale maxima; 57. verzoekt de Commissie te analyseren in welke mate de doeltreffendheid en doelmatigheid van rechtstreekse betalingen negatief worden beïnvloed door structurele gebreken en grondprijzen; acht het noodzakelijk dat de Commissie op basis van deze analyse aanvullende maatregelen treft om de sector te herstructureren en het concurrentievermogen ervan te vergroten; 58. nodigt de lidstaten uit de Commissie te raadplegen bij hun voorbereiding op de invoering van een toekomstig, op rechten gebaseerd stelsel; is van de mening dat de lidstaten de ondersteuning van de Commissie met name kunnen gebruiken bij de vaststelling van de belangrijkste vereisten voor nationale overheden en landbouwers; 59. betreurt het feit dat er in het nieuwe GLB, met name in de pijler voor rechtstreekse betalingen, geen specifieke doelstellingen, streefcijfers of verwachte resultaten zijn opgenomen; constateert dat dit betekent dat het grootste onderdeel van de EU-begroting wordt uitbetaald zonder een duidelijke doelstelling of verwacht resultaat; Deel VII - Speciaal verslag nr. 17/2012 van de Rekenkamer: “De bijdrage van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) aan een duurzaam wegennet in Afrika bezuiden de Sahara” 60. is ingenomen met het feit dat in veel van de bezochte partnerlanden de technische samenwerking ook heeft bijgedragen tot de opstelling van strategieën voor de wegensector en verbetering van het toezicht op het onderhoud van wegen en dat opleidingsactiviteiten goed zijn opgezet en doeltreffend waren en dat op een groot aantal gebieden technische studies zijn uitgevoerd die nuttige informatie opleverden voor de besluitvorming over het beleid; 61. betreurt het dat over het algemeen de door de Commissie geleverde steun slechts gedeeltelijk doeltreffend was voor het bevorderen van de vaststelling en uitvoering van de hervormingen van het beleid die nodig zijn om de bestaande belemmeringen voor een duurzaam wegennet in Afrika bezuiden te Sahara weg te nemen; 62. wijst erop dat de partnerlanden niet genoeg doen om de duurzaamheid van de wegeninfrastructuur te waarborgen en dat de wegen in uiteenlopende mate voortijdige slijtage vertonen; wijst erop dat de meeste partnerlanden aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt bij het wegenonderhoud, maar dat dit niettemin ontoereikend blijft en dat het onderhoud vaak te laat of onvolledig wordt uitgevoerd; wijst er verder op dat de meeste partnerlanden onbevredigende vooruitgang hebben geboekt als het gaat om de overbelading van voertuigen, die ernstige nadelige gevolgen heeft voor de levensduur van wegen en de onderhoudskosten; 63. is van mening dat het onderhoud van wegen bij voorkeur moet worden toevertrouwd aan lokale particuliere commerciële contractanten, om zo kleine ondernemingen en plaatselijke gemeenschappen te ondersteunen en te zorgen voor clusters van vaardige vaklieden; 64. verzoekt de Commissie financiële steun afhankelijk te maken van verplichte voorwaarden alsook om adequaat op te treden daar waar partnerlanden hun toezeggingen niet nakomen; spoort de Commissie aan het volledige potentieel van de beleidsdialoog te benutten; wijst erop dat deze dialoog sterk heeft bijgedragen aan de vorderingen op een aantal gebieden, meer in het bijzonder het institutionele kader en de financiering van het onderhoud aan wegen; is van mening dat gefinancierde projecten alleen mogen worden goedgekeurd indien het nodige technisch materieel voor het onderhoud van de wegen reeds beschikbaar is of zo nodig kan worden verkregen; 65. steunt de aanbeveling van de Rekenkamer dat de Commissie de EOF-financiering in de wegensector moet richten op de punten waar de grootste impact kan worden bereikt door (i) de middelen te richten op wegensectoren in partnerlanden die een adequaat sectoraal beleid uitvoeren, (ii) de EOF-middelen te richten op landen waar het EOF in het verleden grote investeringen in de wegeninfrastructuur heeft gefinancierd, en (iii) het hefboomeffect van de EOF-middelen te vergroten door deze subsidies te combineren met leningen en de deelname van de particuliere sector aan de financiering van de opwaardering en uitbreiding van het wegennet te stimuleren; 66. spreekt zijn volle steun uit voor de aanbeveling van de Rekenkamer dat de Commissie duidelijke, meetbare en tijdgebonden formele voorwaarden moet vaststellen die inspelen op de belangrijkste behoeften voor beleidshervorming op het gebied van wegenonderhoud en overbelading van voertuigen, en periodieke en gestructureerde analyses moet verrichten van de naleving van de voorwaarden, alsook periodieke evaluaties van de wegensector per land en projectevaluaties achteraf; 67. verzoekt de Commissie binnen zes maanden een verslag in te dienen waarin wordt toegelicht hoe bij de vorming van het beleid van de Commissie inzake wegeninfrastructuur rekening wordt gehouden met de bescherming van het milieu en de bevordering van de verkeersveiligheid; wijst er in dit verband op dat het wegennet in Afrika bezuiden de Sahara wordt gebruikt voor alle soorten vervoer, zonder langzaam en snel verkeer te scheiden, met als voorbeeld kinderen die over de weg naar school lopen, en dat de verkeersveiligheid om die reden een belangrijk aandachtspunt is; wenst daarnaast op de hoogte te worden gehouden van de wijze waarop door de Unie gefinancierde projecten worden gecoördineerd met andere donoren en organisaties, niet alleen op het gebied van wegaanleg, maar ook wat betreft planning en onderhoud; 68. wenst daarnaast op de hoogte te worden gehouden van de wijze waarop door de Unie gefinancierde projecten worden gecoördineerd met andere donoren en organisaties, niet alleen op het gebied van wegaanleg, maar ook wat betreft planning en onderhoud; 69. steunt de aanbeveling van de Rekenkamer dat de Commissie ernaar dient te streven om te waarborgen dat regeringen op geloofwaardige wijze verantwoordelijkheid nemen voor de geplande activiteiten, zich meer dient te richten op de oorzaken van de overbelading van voertuigen en steun dient te bieden om partnerlanden te helpen een deugdelijke economische analyse te verrichten voor besluiten over de juiste balans die moet worden bereikt tussen het onderhoud en de uitbreiding van hun wegennet, rekening houdend met alle relevante economische, sociale, ecologische, financiële, technische en operationele criteria; Deel VIII - Speciaal verslag nr. 18/2012 van de Rekenkamer: “Bijstand van de Europese Unie aan Kosovo op het gebied van de rechtsstaat” 70. verwelkomt de bevindingen en aanbevelingen van het speciaal verslag van de Rekenkamer over “Bijstand van de Europese Unie aan Kosovo op het gebied van de rechtsstaat”; 71. merkt op dat de Europese Unie belangrijke bijstand verleent aan de rechtsstaat in Kosovo, wat Kosovo de grootste ontvanger van bijstand van de Unie per hoofd van de bevolking ter wereld maakt; 72. is ingenomen met de bevindingen van de Rekenkamer dat de bijstand van de Unie heeft bijgedragen aan de vooruitgang bij de capaciteitsopbouw van de Kosovaarse douane; merkt evenwel met bezorgdheid op dat nog steeds aanzienlijke vooruitgang moet worden geboekt bij de strijd tegen de georganiseerde misdaad, de vergroting van de capaciteit van de Kosovaarse politie en de uitbanning van corruptie; verzoekt de Kosovaarse autoriteiten daarom de pretoetredingssteun van de Unie te blijven investeren in programma's en projecten die bedoeld zijn om de hervorming van de rechterlijke macht en de bestrijding van corruptie te intensiveren en de rechtsstaat te verankeren; 73. neemt met bezorgdheid nota van de beperkingen aan de kant van de Europese Unie, met name wat betreft de coördinatie en de rollen van de Commissie en de rechtsstaatmissie van de Europese Unie in Kosovo (Eulex), ten aanzien van de beoordeling en benchmarking van hun activiteiten voor capaciteitsopbouw; 74. betreurt het dat de doelmatigheid en doeltreffendheid van Eulex te lijden had onder restrictieve middelen als gevolg van een beperkte operationele capaciteit vanwege problemen bij de werving van bekwaam en gespecialiseerd personeel, met name uit de lidstaten; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan het probleem van de personeelsbezetting dan ook aan te pakken en te zorgen voor passende stimulansen om hooggekwalificeerde kandidaten aan te moedigen en aan te trekken; 75. verzoekt de Commissie en de lidstaten de regels met betrekking tot de duur van Eulex-detacheringen te herzien; is van mening dat een langere duur een extra stimulans kan zijn voor het aantrekken van gekwalificeerde kandidaten en dat het de doeltreffendheid van de monitoring-, begeleidings- en adviseringsmaatregelen kan verbeteren; 76. erkent dat de bescheiden vooruitgang en beperkte doeltreffendheid van de bijstand van de Unie aan Kosovo deels kan worden toegeschreven aan politieke inmenging van de Kosovaarse autoriteiten en een gebrek aan transparantie en politieke wil, een zwakke financiële capaciteit en een beperkte invloed op het maatschappelijk middenveld; 77. erkent de geografische verschillen wat de instelling van de rechtsstaat in Kosovo betreft, met name doordat de Kosovaarse autoriteiten in Pristina het noordelijke deel van het grondgebied niet onder controle hebben; dringt er bij de Commissie op aan om bij de planning van haar steun rekening te houden met de specifieke uitdagingen waarmee het noorden van Kosovo geconfronteerd wordt; 78. erkent dat de doelmatigheid en doeltreffendheid van de bijstand van de Unie moet worden verbeterd; pleit daarom voor extra inspanningen tot stroomlijning van de aanwezigheid van de Unie in het land middels betere coördinatie en integratie tussen de EU-instellingen en de Kosovaarse autoriteiten; 79. is verheugd over de overeenkomst die op 19 april 2013 door Kosovo en Servië is ondertekend en die is gericht op het normaliseren van de betrekkingen tussen de twee landen; dringt er bij beide partijen op aan om op dezelfde constructieve wijze verder te gaan met de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst en het realiseren van een zichtbare en duurzame verbetering van de betrekkingen; 80. is het eens met de Rekenkamer dat het ontbreken van een gemeenschappelijk standpunt van de Unie betreffende de erkenning van Kosovo de belangrijke stimulans van toetreding tot de Unie in het gedrang heeft gebracht; verwijst in dit verband naar de resolutie van het Europees Parlement over het Europees integratieproces van Kosovo van 18 april 2013 (12) , waarin de overige vijf lidstaten worden verzocht door te gaan met de erkenning van Kosovo en alles in het werk te stellen om de economische, sociale en politieke betrekkingen tussen hun burgers en de burgers van Kosovo te vergemakkelijken; 81. deelt het standpunt van de Rekenkamer dat de door de Commissie en de Europese dienst voor extern optreden (EDEO) gehanteerde stimulansen en voorwaarden er tot dusver weinig toe hebben bijgedragen om de rechtsstaatvraagstukken in Kosovo te verbeteren; verzoekt de Commissie, de EDEO en de lidstaten derhalve om ervoor te zorgen dat hun beleidsdialogen met Kosovo, met name die met betrekking tot de rechtsstaat, zijn gekoppeld aan stimulansen en prioritaire voorwaarden; Deel IX – Speciaal verslag nr. 20/2012 van de Rekenkamer: “Is de financiering uit structurele maatregelen van infrastructuurprojecten voor het beheer van stedelijk afval doeltreffend als bijdrage tot de verwezenlijking van de afvalbeleidsdoelstellingen van de EU door de lidstaten?” 82. verwelkomt het speciaal verslag van de Rekenkamer “Is de financiering uit structurele maatregelen van infrastructuurprojecten voor het beheer van stedelijk afval doeltreffend als bijdrage tot de verwezenlijking van de afvalbeleidsdoelstellingen van de EU door de lidstaten?” en onderschrijft de daarin geformuleerde aanbevelingen; 83. wijst op de bevindingen van de Rekenkamer dat projecten die financiële steun van de Unie hebben ontvangen uit hoofde van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Cohesiefonds voor infrastructuur op het gebied van het beheer van stedelijk afval wisselend tot zelfs zwak hebben gepresteerd, met name: 84. constateert met bezorgdheid dat de bevindingen van de Rekenkamer twijfels doen rijzen over de doeltreffendheid van de Commissie bij het beheren van de openbare middelen; verzoekt de Commissie de kwijtingsautoriteit te informeren over de redenen van deze situatie en de maatregelen die zij heeft genomen of wil nemen om deze en soortgelijke mislukkingen te voorkomen; 85. herinnert de Commissie eraan dat zij niet alleen moet toezien op de wettigheid en regelmatigheid van Unie-uitgaven, maar ook op de doeltreffendheid ervan, die het belangrijkste doel is; looft in dit verband de controlewerkzaamheden van de Rekenkamer, met name haar speciale verslagen, waarin vooral wordt gelet op de doelmatigheid en doeltreffendheid van de uitgaven van de Unie; 86. meent dat de financiële steun van de Unie moet worden gekoppeld aan de verwezenlijking van de Europese afvalbeleidsdoelstellingen; verzoekt de lidstaten betrouwbare databases inzake afvalstoffenbeheer op te zetten, zowel ten behoeve van het toezicht op de voortgang in het licht van de doelstellingen van het Europese afvalstoffenbeleid als ter onderbouwing van hun verslaglegging aan de Commissie; verzoekt de Commissie de betrouwbaarheid van de van lidstaten ontvangen gegevens te controleren; 87. vraagt de Commissie om in verband met het beginsel “de vervuiler betaalt” van de lidstaten te verlangen dat zij verlaagde steunpercentages toepassen wanneer de door huishoudens betaalde tarieven voor afvalstoffenbeheer niet de exploitatiekosten en een groot gedeelte van de afschrijvingskosten van het stedelijk afvalstoffenbeheer dekken, en dit beginsel zelf toe te passen bij de goedkeuring van grote projecten; 88. onderstreept het belang van gescheiden inzameling, met inbegrip van biologisch afbreekbaar afval, teneinde de prestaties van infrastructuur voor afvalstoffenbeheer te maximaliseren en vooruitgang te boeken in de richting van de verwezenlijking van de doelstellingen van het Europese afvalstoffenbeleid; moedigt de lidstaten aan om economische instrumenten in te voeren in het beheer van afvalstoffen, teneinde afvalpreventie en recycling te bevorderen, met name door middel van een afvalverwijderingsheffing, gedifferentieerde tariefstelsels en andere stimulansen in de door huishoudens betaalde tarieven; 89. verzoekt de lidstaten zich te concentreren op de infrastructuur voor het beheer van afvalstoffen die eerst bij de bron worden gescheiden, en ervoor te zorgen dat naar stortplaatsen overgebracht stedelijk afval vóór verwijdering wordt behandeld; onderstreept dat stortplaatsen moeten beschikken over een toereikende financiële zekerheid om de kosten van sluiting en nazorg te dekken gedurende een periode van ten minste 30 jaar en dat de berekening daarvan moet worden gebaseerd op een geschikte methode; 90. verzoekt de lidstaten meer aandacht te besteden aan het vergroten van het publieke bewustzijn en de medewerking aan regelingen voor afvalstoffenbeheer, met name met betrekking tot de scheiding van afval aan de bron door huishoudens, en de resultaten van bewustmakingscampagnes en onderwijsstrategieën systematisch te meten; Deel X – Speciaal verslag nr. 21/2012 van de Rekenkamer: “De kosteneffectiviteit van investeringen in energie-efficiëntie in het kader van het cohesiebeleid” 91. benadrukt hoe belangrijk energie-efficiëntie is gezien de schaarste van fossiele brandstoffen en de door kooldioxide veroorzaakte milieuvervuiling ; is het er dan ook volledig mee eens dat energie-efficiëntie deel uitmaakt van de EU-2020 agenda; 92. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer over de kosteneffectiviteit van investeringen in energie-efficiëntie in het kader van het cohesiebeleid, dat dient als recent voorbeeld van een prestatiecontrole; 93. merkt op dat de controle werd verricht in Tsjechië, Italië en Litouwen – de landen die in absolute termen de hoogste bijdragen uit het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling hadden ontvangen voor maatregelen op het gebied van energie-efficiëntie voor de programmeringsperiode 2007-2013 en die tot 2009 tevens de hoogste bedragen hadden toegewezen aan projecten; stelt vast dat de controle een onderzoek omvatte van 4 operationele programma’s en een steekproef van 24 investeringsprojecten voor energie-efficiëntie in openbare gebouwen; stelt vast dat de in het kader van deze programma’s ingezette kredieten circa 28% van de in de periode 2000-2013 aan energie-efficiëntie toe te wijzen middelen uitmaakten; 94. wijst met nadruk op de in het Financieel Reglement vastgelegde beginselen van zuinigheid, doelmatigheid en doeltreffendheid; stemt in met de Rekenkamer dat overwegingen op het gebied van kosteneffectiviteit doorslaggevend moeten zijn wanneer in het kader van gedeeld beheer besluiten over overheidsuitgaven worden genomen; 95. is eveneens van mening dat investeringen voorafgegaan moeten worden door een adequate analyse van de behoeften; meent dat ook de prioriteiten op het niveau van de Unie tot uitdrukking moeten komen in de nationale en subnationale plannen voor energie-efficiëntie; 96. steunt de opvatting dat de tenuitvoerlegging van financiële hulp van de Unie gebaseerd moet zijn op prestatie-indicatoren, zoals de kosten per eenheid bespaarde energie, de van het operationele programma verwachte en erdoor gerealiseerde terugverdientijd en de gegenereerde energiebesparingen; vindt dat deze indicatoren geregeld tegen het licht moeten worden gehouden; steunt de gedachte dat de prestatie-indicatoren een zekere mate van vergelijkbaarheid tussen de lidstaten mogelijk moeten maken; 97. is ingenomen met de wens van de Rekenkamer om standaardinvesteringskosten vast te stellen per te besparen energie-eenheid op nationaal niveau en in de uiteenlopende energieverbruikende sectoren; neemt nota van de bezorgdheid van de Commissie dat de kosten in de lidstaten aanzienlijk uiteenlopen vanwege de verschillende prijzen voor apparatuur en de verschillende niveaus van reeds doorgevoerde besparingen; meent dat dit idee nader onderzocht moet worden; 98. is van mening dat buitensporig lange terugverdienperiodes van projecten, van gemiddeld 50 en in sommige gevallen tot 150 jaar, onacceptabel zijn en niet in overeenstemming met de beginselen van zuinigheid, doelmatigheid en doeltreffendheid; 99. neemt ter kennis dat de Commissie van mening is dat het bij investeringen in de energie-efficiëntie in openbare gebouwen van belang is een geïntegreerde benadering te volgen en daarbij niet uitsluitend verbeteringen op het gebied van energie-efficiëntie door te voeren, maar deze veeleer te beschouwen als onderdeel van een grotere renovatie die leidt tot algehele verbetering van een bepaald gebouw; 100. benadrukt dat een omvattend energie-efficiëntiebeleid pas volledig kon worden uitgewerkt nadat het opstellen van, het onderhandelen over en het goedkeuren van de programma’s voor de periode 2007-2013 was afgerond; 101. steunt, naast de hierboven voorgestelde prestatie-indicatoren die essentieel zijn om de kosteneffectiviteit van investeringen in de energie-efficiëntie te meten, de voorstellen van de Commissie voor in de kader (13) - en sectorspecifieke regelgeving voor de komende programmeringsperiode 2014-2020 in te voeren gemeenschappelijke outputindicatoren voor investeringsprioriteiten op het gebied van klimaatverandering; is van mening dat deze maatregelen ten goede komen aan het beginsel van kosteneffectiviteit in het kader van de geïntegreerde aanpak van het Cohesiebeleid; 102. benadrukt dat het Parlement veel waarde hecht aan het onderwerp inhoud, zoals vermeld in de resoluties “Een nieuwe energiestrategie voor Europa 2011-2020 van 25 november 2010 (14) , en “Herziening van het energie-efficiëntieactieplan” (15 december 2010) (15) ; 103. wijst op het grote belang van Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 inzake energie-efficiëntie (16) die op 5 juni 2014 in werking treedt; 104. steunt het idee van energie-audits en beschouwt deze als het aangewezen instrument voor de totstandbrenging van energiebesparing, vooral in gebouwen en in de industrie; merkt op dat energie-audits in de publieke sector niet verplicht zijn en slechts door enkele lidstaten zijn ingevoerd; verzoekt de Commissie voor te stellen verplichte energie-audits in de publieke sector als voorwaarde te laten dienen voor medefinanciering van projecten uit de begroting van de Unie; 105. benadrukt dat de energieauditors het beginsel van kosteneffectiviteit moeten toepassen wanneer zij op energiebesparingen gerichte aanbevelingen doen; 106. verlangt dat de lidstaten erop toezien dat bij de selectie van projecten transparante criteria worden gehanteerd die stroken met de vereisten op het gebied van energie-efficiëntie; onderstreept hoe belangrijk openbare aanbestedingen zijn, vooral elektronische aanbestedingen, die garanderen dat transparante criteria worden gehanteerd bij de selectie van projecten en dat de projecten kosteneffectief zijn; Deel XI - Speciaal verslag nr. 22/2012 van de Rekenkamer: “Dragen het Europees Integratiefonds en het Europees Vluchtelingenfonds doeltreffend bij tot de integratie van onderdanen van derde landen?” 107. benadrukt het grote belang van een doeltreffend beheer van migratiestromen en de opvang van vluchtelingen en ontheemden; is voorstander van een eerlijke behandeling van onderdanen van derde landen en hun sociale, burgerlijke en culturele integratie; 108. neemt nota van het speciaal verslag van de Rekenkamer “Dragen het Europees Integratiefonds en het Europees Vluchtelingenfonds doeltreffend bij tot de integratie van onderdanen van derde landen?” en de aanbevelingen die daarin worden gedaan; 109. is bezorgd over het aanzienlijke aantal tekortkomingen dat bij de controle werd vastgesteld door de Rekenkamer en met name: 110. is ingenomen met het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het Fonds voor asiel en migratie (17) en het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de algemene bepalingen inzake het Fonds voor asiel en migratie en inzake het instrument voor financiële steun voor politiële samenwerking, voorkoming en bestrijding van criminaliteit, en crisisbeheer (18) ; 111. is ingenomen met het feit dat de Commissie rekening heeft gehouden met een aantal van de aanbevelingen van de Rekenkamer door in haar nieuwe voorstellen dienovereenkomstige bepalingen op te nemen ten aanzien van het Fonds voor asiel en migratie en verzoekt de Raad om die bepalingen te steunen; 112. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om bij de start van het nieuwe programma voor de periode 2014-2020 een verplichte reeks gemeenschappelijke indicatoren vast te stellen, en met de expliciete verwijzing naar informaticasystemen voor de opslag en doorgifte van gegevens over de indicatoren; 113. is van mening dat dit van essentieel belang is om de lidstaten in staat te stellen gegevens te vergaren tijdens de programmeringsperiode; 114. dringt er daarom bij de lidstaten op aan om overeenkomstige eigen indicatoren vast te stellen op nationaal niveau, evenals streefdoelen voor nationale programma’s, en om de nationale evaluatieverslagen tijdig in te dienen; 115. verzoekt de Commissie om een follow-up uit te voeren van de nationale evaluatieverslagen die op 31 oktober 2012 moesten worden ingediend; 116. merkt met bezorgdheid op dat bij de controle door de Rekenkamer in 2007-2013 een gebrek aan overleg met de partners in bepaalde lidstaten werd vastgesteld; is bezorgd dat het gebrek aan partnerschap met name acuut was wat de ESF-autoriteiten betrof en zorgde voor overlappingen en gemiste kansen om synergieën tot stand te brengen; 117. is in dat verband ingenomen met de versterkte bepalingen van het voorstel voor 2014-2020 waarin is vastgelegd dat de bevoegde regionale, plaatselijke, stedelijke en andere overheidsinstanties in het partnerschap moeten worden opgenomen; 118. is ingenomen met de oprichting van monitoringcomités “om de uitvoering van de nationale programma’s te ondersteunen”; stelt voor om de ervaringen te benutten die zijn opgedaan bij het gebruik van hetzelfde mechanisme binnen de structuurfondsen; 119. merkt met bezorgdheid op dat het systeem van jaarprogramma’s teveel administratieve lasten met zich brengt voor de lidstaten en de Commissie; is ingenomen met het nieuwe voorstel om de jaarprogramma’s te vervangen door nationale programma’s die lopen van 1 januari 2014 tot 31 december 2020; 120. is voorstander van het voorstel van de Commissie om een monitoring- en evaluatienetwerk op te zetten bestaand uit de lidstaten en de Commissie om zo de uitwisseling van goede praktijken inzake monitoring en evaluatie te bevorderen; 121. is ingenomen met de afschaffing van de certificerende autoriteit en is van mening dat een tweeledige structuur (verantwoordelijke autoriteit en controleautoriteit) de controles doeltreffender en eenvoudiger zal maken; 122. dringt er bij de Commissie op aan om overleg te plegen met de lidstaten en zo snel mogelijk richtsnoeren goed te keuren voor de uitvoering van het nieuwe fonds, waarbij zij terdege rekening moet houden met het tijdpad voor de goedkeuring van het nieuwe fonds; 123. wijst op het belang van onaangekondigde controles ter plekke; 124. gelooft dat de lidstaten niet van hun verantwoordelijkheden ontheven mogen worden en is daarom van mening dat het voorstel van de Commissie om tot 100% te betalen in gevallen van noodhulp moet worden ingeperkt tot “meer dan 90%”; 125. steunt het voorstel van de Commissie voor een regelmatige bijdrage aan de nationale programma’s van maximaal 75%; is van mening dat de context van “voldoende gemotiveerde omstandigheden”, waarbij een bijdrage van 90% uit de Uniebegroting mogelijk is, correct en strikt moet worden gedefinieerd; 126. is van mening dat naast de aanvankelijke voorfinanciering van 4% voor de volledige programmeringsperiode moet worden voorzien in een jaarlijkse voorfinanciering van 2,5% om problemen met de kasstromen te voorkomen; 127. merkt op dat de beleidsprioriteiten van het Fonds voor asiel en migratie en het ESF elkaar overlappen wat de integratie van onderdanen van derde landen betreft en is ingenomen met de plannen van de Commissie om “de complementariteit van de acties die in het kader van de specifieke verordeningen worden uitgevoerd, en acties uit hoofde van andere relevante beleidsterreinen, instrumenten en initiatieven van de Unie te evalueren” (19) ; 128. is evenwel van mening dat het passend zou zijn en zou stroken met het subsidiariteitsbeginsel om die lidstaten die dat wensen de mogelijkheid te bieden om in hun nationale programma’s het niveau en de reikwijdte van de synergie en de complementariteit tussen de twee fondsen vast te stellen; verzoekt de Commissie in dat verband om de mogelijkheid te overwegen en ernaar te streven om in de partnerschapsovereenkomsten met de lidstaten versterkte synergieën tot stand te brengen tussen de twee fondsen; 129. verzoekt de Commissie om de lidstaten ertoe aan te sporen om meer gedetailleerde informatie te verstrekken over de samenhang tussen en de complementariteit van de fondsen van de Unie; 130. is ingenomen met de geavanceerde werkzaamheden die worden ondernomen om een gezamenlijk IT-systeem uit te werken voor de Europese structuur- en investeringsfondsen; Deel XII - Speciaal verslag nr. 23/2012 van de Rekenkamer: “Hebben de structurele maatregelen van de EU met succes de regeneratie ondersteund van industriële en militaire brownfieldterreinen?” 131. onderstreept het feit dat de regeneratie van industriële en militaire terreinen of brownfieldterreinen een essentiële rol speelt als eerste stap in de richting van een verbetering van de attractiviteit van een regio en dat zij een voorwaarde is voor banenscheppende economische activiteiten, het creëren van publieke ruimten enz.; 132. neemt kennis van het speciaal verslag van de Rekenkamer met de titel “Hebben de structurele maatregelen van de EU met succes de regeneratie ondersteund van industriële en militaire brownfieldterreinen?” en de hierin vervatte aanbevelingen; 133. is tevreden met het feit dat alle projecten enkele hoofdkenmerken hebben met een positief effect op de duurzaamheid ervan en dat van de 22 voltooide projecten, de doelstellingen van 18 volledig zijn gerealiseerd wat fysieke resultaten betreft, en van 4 projecten tussen 90 en 100 % van de verwachte fysieke resultaten is behaald; 134. onderstreept het feit dat er voorrang moet worden gegeven aan herontwikkeling die een mogelijkheid biedt voor economische activiteiten, bijvoorbeeld het scheppen van banen, en is van mening dat het eindgebruikconcept bij de Unie-uitgaven centraal moet staan; onderstreept het feit dat de brownfieldterreinen moet worden geregenereerd en dat het gebruik van greenfields alleen mag worden overwogen als ultieme optie in nijpende economische omstandigheden; 135. benadrukt het feit dat er betrouwbare gegevens nodig zijn om te zorgen voor een beoordeling van de effectiviteit en de prestaties en verzoekt de Commissie stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat deze gegevens worden verzameld (inventaris, verontreinigingsniveau enz.); verzoekt de lidstaten inventarissen van brownfieldterreinen op te stellen en gegevens te verzamelen over de toestand waarin elk brownfieldterrein verkeert (verontreinigingsniveau), om prioriteitsstelling voor de Uniefinanciering mogelijk te maken; 136. verzoekt de Commissie en de lidstaten in elke subsidieovereenkomst een terugbetalingsclausule op te nemen; is van mening dat voor de terugbetalingsclausule een langetermijn-/levenscyclusbenadering moet worden gevolgd en dat bij de herbeoordeling een periode in aanmerking moet worden genomen van 15 jaar, waarin een regeneratieproject kan rijpen en inkomsten genereren; 137. betreurt het feit dat de autoriteiten wel vertrouwd zijn met het beginsel dat de vervuiler betaalt, maar dat de reinigingskosten in geen van de gecontroleerde gevallen volledig door de vervuiler werden gedragen: erkent dat de toepassing van het beginsel dat de vervuiler betaalt in de praktijk een behoorlijke uitdaging is; verzoekt de lidstaten desalniettemin de nodige maatregelen te treffen om problemen bij de vaststelling van de vervuiler te overwinnen en verzoekt de Commissie met klem om het beginsel dat de vervuiler betaalt als voorwaarde te hanteren voor toekenning van financiering van de Unie; 138. is ingenomen met het voorstel van de Commissie voor een kaderrichtlijn "Bodem" ( COM(2006)0232 ), met daarin bepalingen waarmee een aantal door de Rekenkamer geïdentificeerde kwesties en door haar gedane aanbevelingen worden aangepakt, en dringt er bij de Raad op aan het Commissievoorstel te steunen; Deel XIII - Speciaal verslag nr. 24/2012 van de Rekenkamer: “De reactie van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie op de aardbeving van 2009 in de Abruzzen: relevantie en kosten van de acties” 139. is niettegenstaande de vertraging van meer dan een jaar ingenomen met speciaal verslag nr. 24/2012 van de Rekenkamer (20) ; stelt vast dat met dit verslag nu eindelijk een instelling van de Unie het Europees Parlement en de belastingbetalers in de Unie antwoorden geeft op een aantal vragen ten aanzien van de besteding van Europees geld in de Abruzzen na de aardbeving in 2009 aldaar; 140. dankt de Rekenkamer voor het eerbiedigen van de verordening inzake het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (SFEU) (Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad (21) ) wat betreft het type onderdak dat krachtens deze verordening geboden kan worden; 141. is het volstrekt eens met de verklaring van de Rekenkamer dat “ongeveer 30 % (144 miljoen EUR) van de bijdrage uit het SFEU werd geoormerkt voor werkzaamheden die volledig subsidiabel waren in het kader van de SFEU-verordening”; merkt echter op dat het CASE-project (het Italiaanse acroniem voor “Complessi Antisismici Sostenibili Ecocompatibili” – seismisch geïsoleerde en ecologisch duurzame behuizing) weliswaar aan de reële behoeften beantwoordde, maar niet voldeed aan de specifieke bepalingen van de SFEU-verordening; merkt op dat de reden hiervoor was dat er nieuwe permanente structuren werden gebouwd in plaats van tijdelijke woningen; merkt op dat 70 % van de financiering - 350 miljoen EUR - voor het CASE-project werd bestemd; merkt op dat de strategie van het CASE-project was te voorzien in de huisvestingsbehoeften van 15.000 door de aardbeving getroffen personen, maar dat het project niet tijdig en met te weinig capaciteit beantwoordde aan de reële behoeften van de bevolking; merkt op dat de CASE-woningen veel duurder waren dan gewone woningen (22) ; stelt vast dat als reden hiervoor werd aangevoerd dat het om een noodsituatie ging; 142. merkt op dat decreet 1462 van 3 april 2012 van prefect Gabrielli het oordeel van de Rekenkamer onderschrijft, aangezien dit decreet, dat de CASE-panden van de stad L'Aquila overdraagt, C.A.S.E in artikel 1 omschrijft als "wooneenheden bedoeld voor permanent gebruik" (23) ; 143. neemt nota van de door de Commissie in haar controleverslag van 2012 vastgestelde onregelmatigheden; betreurt het dat het voorlopige controleverslag van de Commissie vertrouwelijk is, wat betekent dat de burgers van de Unie geen toegang hebben tot informatie over de wijze waarop hun belastinggeld besteed is; merkt op dat de uiteindelijke Italiaanse versie van het verslag krachtens de gebruikelijke regels voor de bescherming van persoonsgegevens openbaar kan worden gemaakt; 144. verzoekt de Commissie uit te leggen waarom zij i) ondanks het feit dat zij geattendeerd was op het onderzoek door het openbaar ministerie van L'Aquila altijd geweigerd heeft te onderzoeken of er al dan niet Europees geld is uitbetaald aan marktdeelnemers die banden zouden hebben met criminele organisaties, en ii) ondanks het feit dat zij nadrukkelijk gewezen werd op het feit dat er problemen zouden kunnen zijn met de kosten van het CASE-project, zij geen nader onderzoek heeft ingesteld; 145. merkt op dat meer dan 42 % van de CASE-woningen gebouwd is met geld van de Europese belastingbetalers; 146. betreurt het dat het Parlement nog altijd wacht op informatie van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) met betrekking tot de vraag of er onregelmatigheden zijn vastgesteld en of er een follow-up vereist is; 147. is verontrust over het feit dat acht personen door de Italiaanse politie in bewaring zijn genomen en er momenteel van worden verdacht bouwvergunningen te hebben vervalst voor de wederopbouwwerkzaamheden die in de Abruzzen en de stad L'Aquila plaatshebben; verzoekt de Commissie de ontwikkelingen op dit gebied te volgen en verslag over deze ontwikkelingen, inclusief de strafrechtelijke processen, uit te brengen bij het Europees Parlement; 148. is ingenomen met de discussies in verband met de herziening van de SFEU-verordening, waarbij lessen worden getrokken van de aardbeving in de Abruzzen; Deel XIV - Speciaal verslag nr. 25/2012 van de Rekenkamer: “Worden er instrumenten ingezet om toe te zien op de doeltreffendheid van uitgaven van het Europees Sociaal Fonds ten behoeve van oudere werknemers?” 149. verwelkomt het Speciaal verslag van de Rekenkamer “Worden er instrumenten ingezet om toe te zien op de doeltreffendheid van uitgaven van het Europees Sociaal Fonds ten behoeve van oudere werknemers?” en maakt de volgende opmerkingen met betrekking tot haar aanbevelingen; 150. is verheugd over het feit dat enkele van de door de Rekenkamer aangekaarte kwesties, waaronder een sterkere nadruk op de prestaties, zijn opgepakt in de door de Commissie voorgestelde verordeningen voor de nieuwe programmeringsperiode 2014-2020 en spoort de lidstaten aan de koers van de Commissie te steunen; 151. benadrukt dat, hoewel het minimaliseren van het foutenpercentage van essentieel belang is, dit soms schadelijk is voor de algehele prestatie van een programma of project; merkt op dat meer aandacht voor de regelmatigheid en wettigheid in plaats van het bevorderen van betere prestaties tot een minder innovatief gebruik van het Europees Sociaal Fonds leidt; 152. merkt op dat de grotere nadruk op prestaties en resultaten zich niet vertaalt in een bereidheid van de kant van de lidstaten om bij te dragen aan een prestatiereserve, wat geen adequate oplossing is in deze periode van economische onzekerheid; 153. verzoekt de lidstaten hun operationele programma’s zo op te stellen dat de prestatie van het ESF kan worden gemeten, met name door het vaststellen van gekwantificeerde operationele doelen en indicatoren om de output, resultaten en specifieke effecten te meten, door het vaststellen van tussentijdse mijlpalen, door het vaststellen van een hiërarchie van streefwaarden en door het opnemen van de streefwaarden betreffende het resultaat van het operationele programma en betreffende specifieke effecten op projectniveau, waardoor het mogelijk wordt betalingen te koppelen aan de prestatie; 154. verzoekt de lidstaten hun toezichts- en evaluatiesystemen zo op te zetten dat de vorderingen ten aanzien van de beoogde streefwaarden op tijdige en begrijpelijke wijze en op gezette tijden kunnen worden gemeten, waardoor het mogelijk wordt corrigerende maatregelen te nemen en waardoor lessen kunnen worden geleerd voor de toekomstige besluitvorming, en te zorgen voor een tijdige verzameling van relevante en verifieerbare gegevens, permanente evaluaties en het meten van het nettowerkgelegenheidseffect van de ESF-acties die gericht zijn op het vergroten van de werkgelegenheid; 155. verzoekt de Commissie deze aanbevelingen te promoten bij de onderhandelingen over operationele programma’s; verzoekt de Commissie daarnaast om adequate gegevens te verschaffen over de ingezette middelen en de door het ESF behaalde resultaten en om de indiening van consistente en betrouwbare informatie door de lidstaten te waarborgen door onder meer gemeenschappelijke indicatoren vast te stellen die de lidstaten in hun operationele programma’s moeten opnemen; verzoekt de Commissie de prestatieaspecten grondig te analyseren tijdens de beoordeling van de beheers- en controlesystemen; Deel XV - Speciaal verslag nr. 1/2013 van de Rekenkamer: “Was de EU-steun aan de voedselverwerkende industrie doeltreffend en doelmatig in het verhogen van de toegevoegde waarde van landbouwproducten?” 156. neemt kennis van het speciaal verslag van de Rekenkamer met als titel “Was de EU-steun aan de voedselverwerkende industrie doeltreffend en doelmatig in het verhogen van de toegevoegde waarde van landbouwproducten?” en de hierin vervatte aanbevelingen; 157. is bezorgd over het grote aantal tekortkomingen dat de Rekenkamer bij haar controle vaststelde, met name het feit dat het de lidstaten als gevolg van de vormgeving en de programmering van de maatregel zwaar valt om bij de selectie van individuele steunprojecten risico’s te vermijden en het geheel doelmatig en doeltreffend te laten verlopen; is tevens bezorgd over het feit dat de regelingen voor toezicht en evaluatie geen informatie opleveren over de toegevoegde waarde of over de effecten op het concurrentievermogen van de landbouw; merkt op dat er hierdoor onvoldoende basis is voor toezicht en evaluatie, of voor verantwoording; 158. betreurt het dat door het zo veel mogelijk beperken van de voorschriften en de drang naar vereenvoudiging de toegevoegde waarde van de maatregel uiterst twijfelachtig is geworden, en wel omdat in de wetgeving niet wordt bepaald wat de toegevoegde waarde moet zijn, noch aan wie die toegevoegde waarde moet toekomen; 159. acht de maatregel momenteel te flexibel omdat zij niet meer doelgericht is en is verworden tot een algemene subsidie, waardoor zij een uitkering aan voedselverwerkende bedrijven dreigt te worden; 160. stelt met bezorgdheid vast dat slechts 6 van de 24 projecten die door de Rekenkamer werden gecontroleerd, duidelijk waarde toevoegden en werden aangemerkt als “hoge toegevoegde waarde”, terwijl de Rekenkamer 12 andere projecten als “middelmatig” beoordeelde en de overige 6 projecten in beperkte mate of helemaal niet leidden tot een verhoging van de waarde van landbouwproducten; 161. is van mening dat de lidstaten in hun programma’s voor plattelandsontwikkeling (POP’s) duidelijk moeten aangeven op welke gebieden en waarom overheidssteun noodzakelijk is om de toegevoegde waarde van landbouwproducten te verhogen en het concurrentievermogen van de landbouw te verbeteren; vindt dat in de POP’s specifieke en meetbare doelstellingen moeten worden bepaald met betrekking tot deze behoeften; dringt er bij de Commissie op aan alleen die POP’s goed te keuren die onderbouwde en alomvattende strategieën bevatten met een duidelijke uiteenzetting van de redenen waaruit blijkt hoe de financiële steun aan de voedingsmiddelenindustrie het concurrentievermogen van de landbouw zal verbeteren; 162. verzoekt de lidstaten criteria vast te stellen en toe te passen die waarborgen dat er doeltreffende duurzame projecten worden geselecteerd, gelet op de specifieke doelstellingen van de lidstaten; verzoekt de Commissie te verzekeren dat deze criteria juist en continu worden toegepast, en is ingenomen met het voorstel van de Commissie voor de volgende programmeringsperiode, volgens hetwelk er criteria voor de selectie van concrete acties in het kader van alle maatregelen moeten worden vastgesteld; 163. herhaalt dat de Commissie en de lidstaten de vaststelling dienen te bevorderen van optimale methodes met betrekking tot het beperken van de risico’s op buitenkanseffect en verplaatsing; verzoekt de lidstaten zowel bij het opstellen van hun POP’s als bij de projectselectie rekening te houden met de risico’s op buitenkanseffect en verplaatsing, en de steun te richten op projecten waarbij aantoonbaar behoefte bestaat aan overheidssteun en die kosteneffectief zijn; verzoekt de Commissie aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang inzake de uitwisseling met de lidstaten van optimale methodes met betrekking tot het beperken van de risico’s op buitenkanseffect en verplaatsing; 164. onderschrijft de aanbeveling van de Rekenkamer dat de Commissie in de nieuwe programmeringsperiode het gemeenschappelijk toezichts- en evaluatiekader (GTEK) dusdanig moet verbeteren dat het nuttige informatie levert over de resultaten van de gefinancierde projecten en maatregelen, en wel middels intensivering van lopende evaluatieactiviteiten; is van mening dat de huidige methodologie waarin gebruik wordt gemaakt van lange tussentijdse evaluatieverslagen, ontoereikend is gebleken; 165. is verheugd over de voorstellen van de Commissie voor het toezichts- en evaluatiekader voor de periode 2014-2020, waarbij de verplichte tussentijdse evaluatie wordt vervangen door meer uitgebreide jaarlijkse uitvoeringsverslagen (in 2017 en 2019) waarin de voortgang bij het behalen van de doelstellingen van het programma moet worden beoordeeld, alsook over de bepaling dat de lidstaten tijdens de programmeringsperiode evaluaties moeten uitvoeren overeenkomstig een evaluatieplan; wijst de Commissie erop dat het onontbeerlijk is gedetailleerde gegevens inzake de maatregelen te verzamelen opdat via het GTEK bijzonderheden over het succes van de maatregelen kunnen worden verstrekt; Deel XVI - Speciaal verslag nr. 2/2013 van de Rekenkamer: “Heeft de Commissie gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?” Vereenvoudiging 166. onderschrijft het algemene oordeel van de Rekenkamer dat de Commissie een aantal stappen heeft ondernomen om de regels voor deelname te vereenvoudigen door enkele administratieve en financiële vereenvoudigingen van de regels voor deelname in te voeren, die de administratieve lasten voor de begunstigden verlichten en de toegang tot het programma vergemakkelijken; vindt evenwel dat de termijnen nog meer kunnen worden ingekort door de interne communicatie te verbeteren, in alle DG’s beproefde optimale methodes toe te passen en tijdig doelmatige nieuwe IT-hulpmiddelen in gebruik te nemen; 167. verwelkomt het feit dat meer gebruik wordt gemaakt van vaste tarieven voor directe en indirecte kosten, waaronder de invoering van gemiddelde personeelskosten; onderstreept tegelijk dat er meer inspanningen nodig zijn voor de standaardisering van de terugbetalingspraktijken; 168. spreekt zijn bezorgdheid uit over de mislukte pogingen om een certificeringsmechanisme voor de goedkeuring van kostenmethodes op te zetten dat de begunstigden zekerheid omtrent hun methodes had kunnen bieden; Is van mening dat de wijdverbreide implementatie van vaste tarieven voor indirecte kosten in Horizon 2020 nog verder zal bijdragen aan het vermijden van financieel misbruik en het verlagen van de foutenmarge, hetgeen de kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) ten goede zal komen en de deelname van potentiële begunstigden uit de nieuwe EU-12 lidstaten zal vergemakkelijken; 169. stemt in met de Rekenkamer dat de Commissie doelmatige nieuwe IT-hulpmiddelen voor het frontoffice in het leven heeft geroepen, die de interactie met de begunstigden aanzienlijk hebben verbeterd, de administratieve lasten voor beide zijden hebben verlicht en het risico van mogelijke dubbele subsidiëring hebben helpen voorkomen; is evenwel bezorgd dat er een aanzienlijke uitdaging blijft bestaan, namelijk de optimalisering van IT-hulpmiddelen voor het backoffice om de administratieve lasten nog verder te verlichten en te zorgen voor een effectieve koppeling tussen de modules die in de verschillende DG’s in gebruik zijn; verwelkomt de inspanningen die al zijn geleverd in verband met het gemeenschappelijk IT-hulpmiddel voor het backoffice (SYGMA) en de gemeenschappelijke elektronische workflow-tool (Compass), die veel eerder dan gepland is opgestart en ervoor moet zorgen dat deze instrumenten voor Horizon 2020 beschikbaar zijn; Financiële controle 170. onderstreept de noodzaak van een juist evenwicht tussen lichtere administratieve lasten en doeltreffende financiële controle; wijst erop dat, vanwege de specificiteit van het onderzoeksgebied, een risicogerichte en op wetenschappelijke basis gestoelde benadering moet worden aangemoedigd met als doel een topniveau van het onderzoek en een grotere effectiviteit van de projecten te bereiken; denkt dat de Commissie met een dergelijke benadering een evenwicht zal kunnen vinden tussen vertrouwen en controle; 171. spoort de Commissie ertoe aan gevolg te geven aan de aanbeveling van de Rekenkamer om de controles vooraf meer toe te spitsen op risicovolle begunstigden en daarbij uit te gaan van hun risicoprofiel, op basis van de bevindingen van controles achteraf en de staat van resultaten; Doelmatigheid en doeltreffendheid 172. acht het noodzakelijk dat meer nadruk wordt gelegd op de effectiviteit, omdat dit van cruciaal belang is voor het voortbestaan van het kwalitatief hoogstaande onderzoek dat wij in Europa kennen, waarbij echter niet minder aandacht mag uitgaan naar het verbeteren van de administratieve en financiële praktijken en procedures, hetgeen essentieel is voor een doelmatige uitvoering van het KP7; beschouwt de totstandkoming van een Europese Onderzoeksruimte als de hoeksteen van de economische welvaart en het concurrentievermogen van de Unie op de lange termijn en acht het essentieel dat dit wordt gekoppeld aan de verwezenlijking van de doelstellingen en de verwachte resultaten van het KP7; verwelkomt in dat opzicht de invoering van prestatie-indicatoren in Horizon 2020, aan de hand waarvan de uitvoering van het programma in termen van output, resultaten en specifieke impact zal worden afgemeten aan de doelstellingen van het programma; 173. steunt de kanalisering van onderzoeksresultaten in initiatieven die een merkbaar effect hebben op het dagelijks leven van de burger en bijvoorbeeld in het begrip “slimme stad” passen, en die onderzoek omwille van onderzoek voorkomen; acht veiligheid en defensie een mogelijk terrein voor innovatie en ontwikkeling van technologisch en industrieel potentieel; steunt daarom de verdere ontwikkeling van onderzoek op dat gebied, met als doel de mogelijkheden voor technologieën voor tweeërlei gebruik en transfer van kennis naar de civiele sector optimaal te benutten om de maatschappelijke uitdagingen beter aan te gaan; 174. erkent dat er nog steeds een kloof bestaat tussen de output van onderzoek en het succesvol in de handel brengen van producten en dringt erop aan dat de Commissie de link tussen onderzoek en innovatie en de markt blijft bevorderen om het economische concurrentievermogen van de Unie op dat terrein op wereldschaal te versterken; 175. wijst erop dat de Unie haar concurrentievoordeel in speerpuntgebieden van het onderzoek moet identificeren en jonge onderzoekers moet aanmoedigen om in Europa onderzoek van wereldklasse te ontwikkelen; stelt dat de invoering van een uniforme en uitgebreide definitie van innovatie de aanvraagprocedure zou vereenvoudigen en daarmee de aantrekkingskracht van het programma voor potentiële begunstigden, in het bijzonder voor kmo’s met een beperkte administratieve capaciteit, zou versterken; Nieuwe instrumenten 176. is de ingenomen met de invoering van nieuwe soorten risicokapitaalinstrumenten voor publiek-private partnerschappen uit hoofde van KP7 - Gezamenlijke technologie-initiatieven (GTI’s) en de Risicodelende financieringsfaciliteit (RSFF), alsook met de vruchten die deze instrumenten hebben afgeworpen in de vorm van financiering voor langetermijninvesteringen in de industrie en bevordering van particuliere investeringen in onderzoek; 177. verwelkomt het feit dat sommige GTI’s bijzonder succesvol zijn geweest bij het betrekken van kmo’s bij de projecten - gemiddeld 21% van het totale beschikbare subsidiebedrag is door de GTI’s voor de kmo’s beschikbaar gesteld; wijst erop dat de werking van de GTI’s beïnvloed is door het uitermate complexe juridisch kader en het verbod op inrichting van gemeenschappelijke diensten, waardoor gemiddeld 52% van het personeel zich met administratieve taken bezighoudt; 178. is van mening dat de voorzichtigere benadering van de Commissie tijdens de eerste jaren van de implementatie van RSFF verstandig was en aansloot bij de economische omstandigheden in Europa; beveelt echter aan dat ondubbelzinnig moet worden vastgesteld dat het instrument inderdaad wordt gebruikt als doelmatig hulpmiddel voor risicovollere onderzoeksprojecten, die niet zouden kunnen rekenen op de steun van commerciële banken maar kunnen leiden tot significante doorbraken op het vlak van innovatie; beschouwt de instelling van het “risicodelend instrument” (RSI), dat dient als aanvulling op het bestaande RSFF, als een stap in de goede richting, omdat het de participatie van op onderzoek gebaseerde kmo’s mogelijk maakt; Synergie 179. onderstreept dat er meer inspanningen nodig zijn om de Commissie de mogelijkheid te bieden na te gaan welke afwijkende praktijken er zich bij de implementatie van de projecten voordoen en om ervoor te zorgen dat alle begunstigden op een consequente en uniforme wijze door de DG’s van de Commissie en andere uitvoerende instanties worden behandeld, dit teneinde hun administratieve lasten te kunnen verlichten; onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat de bestaande Research Enquiry Service en het Research Clearing Committee de taken uitvoeren die oorspronkelijk voor het Single Clearing House waren voorzien; 180. is zich bewust van het feit dat niet eenvoudig is meer synergie tot stand te brengen tussen het KP7 en de structuurfondsen; is van mening dat de Commissie intensiever met de lidstaten zou moeten communiceren door hen bepaalde optimale methodes voor te leggen, om zo te zorgen voor een doeltreffend gebruik van de structuurfondsen ten behoeve van de totstandbrenging van synergie, zowel stroomopwaarts (projectvoorbereiding en capaciteitsopbouw) als stroomafwaarts (volledig uitgebouwde demonstratieprojecten en marktintroductie); is dan ook van mening dat de regionale dimensie van onderzoek en innovatie kan worden versterkt door de kennisdriehoek innovatie-onderzoek-onderwijs te stimuleren en elitecentra en regionale clusters in het leven te roepen, waarbij de geografische reikwijdte van het KP7 wordt vergroot zodat de projecten effectief en efficiënt over alle lidstaten worden verdeeld; erkent de behoefte aan meer coördinatie van de toewijzingen van middelen uit de structuurfondsen voor de ontwikkeling van onderzoeksinfrastructuur enerzijds en de financiering van onderzoeksactiviteiten uit hoofde van de kaderprogramma’s anderzijds; Deel XVII - Speciaal verslag nr. 3/2013 van de Rekenkamer: ““Hebben de Marco Polo-programma’s op doeltreffende wijze verkeer van de weg gehouden?” 181. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer getiteld ““Hebben de Marco Polo-programma’s op doeltreffende wijze verkeer van de weg gehouden?” en onderschrijft de daarin vervatte aanbevelingen; 182. is van oordeel dat de doelstellingen van de Marco Polo-programma’s om vervoer te verleggen van de weg naar milieuvriendelijker vervoerswijzen nog steeds gelden en een belangrijk aspect vormen van het vervoersbeleid van de Unie, waarmee het Parlement het volledig eens is; 183. meent dat de ideeën die tot de vaststelling van het programma hebben geleid nog altijd innovatief zijn en doeltreffende en duurzame goederenvervoersdiensten kunnen opleveren; stelt echter vast dat het gebruikte instrument en de gebruikte methodiek operationeel gezien ontoereikend waren voor het programma; 184. is van mening dat de resultaten ook moeten worden bekeken in het licht van veranderingen op de markt en de uitdagingen van de economische crisis; vindt echter dat de economische baisse niet mag dienen als excuus voor de ondermaatse prestaties van het programma; dringt er in deze zin bij de Commissie op aan om conclusies te trekken uit de resultaten van de (lopende) Marco Polo-programma’s en de beste methodes over te nemen, maar ook om ten behoeve van toekomstige programma’s te leren uit fouten in het ontwerp en de uitvoering; 185. merkt op dat voor de programmeringsperiode 2014-2020 geen specifieke financieringsverordening voor Marco Polo III is voorgesteld en dat er reeds in 2011 een algemeen kader voor ondersteuning van goederenvervoersdiensten is opgenomen in de voorstellen van de Commissie voor het nieuwe trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-V) en de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen (Connecting Europe Facility, CEF); 186. merkt op dat de Europese Commissie onlangs een nieuw hervormd programma NAIADES II (24) voor de binnenvaart heeft voorgesteld; 187. herinnert eraan dat het Witboek van de Europese Commissie met als titel “Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte - werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem” er wat infrastructuur betreft op gericht is om tot 2030 een volledig functioneel en interoperabel Uniebreed multimodaal TEN-V-kernnetwerk tot stand te brengen en dat het er ook naar streeft de prestaties van multimodale logistieke ketens te optimaliseren, onder meer door meer gebruik te maken van vervoerswijzen die efficiënter met hulpbronnen omspringen; 188. merkt op dat het Europees Parlement in zijn verslag van 15 december 2011 “Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte - werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem” (25) , opgeroepen heeft tot verlenging van het Marco Polo-programma na 2013 om doeltreffend gebruik te kunnen maken van het potentieel van de scheepvaart, maar dat het ook heeft gewezen op de noodzaak om het programma te vereenvoudigen en te verbeteren; 189. merkt op dat het Parlement en de Raad tijdens de trialogen van het nieuwe juridisch kader (26) , overeengekomen zijn om goederenvervoersdiensten in aanmerking te laten komen voor financiering uit de Connecting Europe-faciliteit (CEF) en dat bij het nieuwe trans-Europese vervoersnet is overeengekomen uitdrukkelijk te verwijzen naar duurzame goederenvervoersdiensten, met bijzondere aandacht voor ‘snelwegen op zee’ ; 190. is het er met de Commissie over eens dat het Marco Polo-programma slechts een bescheiden bijdrage kan leveren tot een wijziging in het evenwicht van de vervoerswijzen, aangezien de toegewezen middelen ook beperkt waren; 191. meent dat wijzigingen in de vervoerswijzeverdeling niet alleen moeten worden verklaard als een resultaat van de Marco Polo-programma’s maar dat ook rekening moet worden gehouden met andere maatregelen; vindt dat de verwachte resultaten van toekomstige programma’s moeten worden afgewogen tegen de toegewezen financiële bedragen en het volume van de sector waarvoor ze bedoeld zijn; 192. is van mening dat de Marco Polo-programma’s, ondanks de beperkte beschikbare middelen, werden goedgekeurd met de gedachte aan mogelijke overloopeffecten en voorbeeldeffecten die verder zouden kunnen gaan dan de aanvankelijk voorziene effecten; 193. is het er met de Rekenkamer over eens dat er gebruik had moeten worden gemaakt van uit nationale ervaringen afgeleide optimale methodes om het beheer en de omschrijving van de programma’s te verbeteren; 194. benadrukt evenwel dat niet alle nationale ervaringen geëxtrapoleerd kunnen worden naar het niveau van de Unie, aangezien de Europese vervoersector in een complexere alsook multimodale omgeving opereert; merkt op dat deze met enorme belemmeringen kampt (interoperabiliteit, uiteenlopende nationale regelgeving, van sector tot sector verschillende marktliberalisering), hetgeen noopt tot bijkomende maatregelen van niet-financiële aard (regelgeving, politieke wil, deugdelijke tenuitvoerlegging en handhaving); 195. herinnert in dat verband aan zijn resolutie van 15 december 2011 over een interne Europese vervoersruimte waarin het erop wijst dat een “modal shift” niet kan worden bereikt door middel van wetgeving, maar alleen door het exploiteren van een goed functionerende infrastructuur, intrinsieke voordelen, sterke punten en stimulansen; 196. is van mening dat de aanwezigheid van een kleiner aantal multimodale spelers (de belangrijkste doelgroep van de begunstigden) mogelijk heeft bijgedragen tot het lage aantal projecten dat in de oproepen tot het indienen van voorstellen werd gepresenteerd; meent dat dit het gevolg kan zijn van het intrinsieke gedrag van spelers in de vervoersector die doorgaans slechts een enkele vervoerswijze exploiteren; verzoekt de Commissie om de deelname te bevorderen van exploitanten van één enkele vervoerswijze die ook profijt zouden kunnen trekken uit toekomstige initiatieven; neemt echter nota van de opmerking van de Rekenkamer betreffende de complexiteit van het programma waarop door de begunstigden gewezen is en die andere belangstellenden mogelijk heeft ontmoedigd; 197. is van mening dat een slecht aangepast regelgevend kader, samen met een gebrek aan correcte informatie en communicatie van de programma’s ook elementen zijn die in aanmerking genomen moeten worden bij een analyse van de tekortkomingen van de programma’s; verzoekt de Commissie op zoek te gaan naar oplossingen om het aantal mogelijke begunstigden te verhogen en uit te breiden door de complexiteit en administratieve lasten te verminderen en door de communicatie over toekomstige acties te verbeteren; 198. herinnert aan het specifieke karakter van Marco Polo, een programma dat gebaseerd is op prestaties en waarbij de financiële middelen worden uitbetaald op grond van de resultaten; merkt op dat dit unieke karakter, dat positief is waar het gaat om het beheer van Uniemiddelen, er in combinatie met de complexe aard van de sector en de economische baisse toe heeft bijgedragen dat het programma ondermaats heeft gepresteerd; 199. beklemtoont echter dat de Commissie bijzonder oplettend had moeten zijn tijdens het meten van de resultaten van de begunstigden; merkt op dat de Commissie de controle van de resultaten heeft verbeterd; 200. benadrukt dat op resultaten gebaseerde programma’s moeten beschikken over een sterke methodiek voor het meten of en in welke mate de doelstellingen behaald zijn; gaat in dat opzicht akkoord met de opmerking van de Rekenkamer dat de methodiek voor het berekenen van de prestaties moet worden geactualiseerd en dat zij nauwkeurig moet zijn; 201. denkt dat de ontwikkeling van een sterke methodiek ook kan dienen om informatie te verstrekken aan mogelijke exploitanten die belangstelling kunnen hebben voor “modal shift”, met name kmo’s die niet beschikken over de middelen om deze instrumenten te ontwikkelen; 202. herinnert eraan dat de Marco Polo-projecten bijzonder gevoelig zijn geweest voor de economische crisis en dat dit ertoe geleid heeft dat er minder projecten door het programma zijn ondersteund dan verwacht; merkt op dat Marco Polo een resultaatgericht programma is en dat de afname van het vervoer daarom ook gevolgen heeft gehad voor het effectieve vrachtvolume dat naar andere vervoerswijzen is verschoven; 203. meent dat de analyse van de marktbehoeften, die door de Rekenkamer als ontoereikend werd aangemerkt, niet volstaat om betere resultaten te garanderen op het vlak van doeltreffendheid van de Marco Polo-programma’s; dringt er bij de Commissie op aan om voor toekomstige programma’s met betrekking tot “modal shift” een diepgaandere analyse te verrichten; 204. meent echter dat het gebrek aan vraag op de markt niet mag worden gezien als een beletsel voor politieke actie, aangezien het een van de doelstellingen van het vervoersbeleid van de Unie is om de onevenwichtige vervoerswijzeverdeling aan te pakken en stimulansen in het leven te roepen voor lancering op de markt; verzoekt de Commissie om rekening te houden met de hogere risico’s, lering te trekken uit mislukkingen en financiële stimulansen te combineren, eventueel ook met financiële steun voor infrastructuur zoals door de Rekenkamer wordt opgemerkt, en met andere regelgevende maatregelen; 205. is bezorgd over de opmerking van de Rekenkamer wat betreft mogelijke gevallen van “omgekeerde modal shift” als indirect gevolg van nieuwe milieuwetgeving (bijv. ten aanzien van zwaveluitstoot); verzoekt de Commissie om de tendensen in de richting van een mogelijke “omgekeerde modal shift” te analyseren, oplossingen te zoeken en nauw samen te werken met de betrokken directoraten om te komen tot een systemische aanpak wanneer er wetgeving wordt opgesteld en nieuwe financiële steunprogramma’s worden ontwikkeld; 206. betreurt dat de oostelijke lidstaten niet van meet af aan bij de projecten betrokken werden en wijst op het gebrek aan stimulansen in die landen, die er normaal gezien de voorkeur aan geven aanvragen in te dienen voor middelen uit het Regionaal Fonds of het Cohesiefonds, welke hogere medefinancieringspercentages en minder administratieve lasten hebben; is in dit verband ingenomen met de overeenkomst tussen de wetgevers betreffende CEF, omdat de cohesielanden daardoor Uniefinanciering voor vrachtdiensten zullen kunnen aanvragen onder dezelfde voorwaarden als die voor het Cohesiefonds; Deel XVIII - Speciaal verslag nr. 4/2013 van de Rekenkamer: “EU-samenwerking met Egypte op het gebied van bestuur” 207. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer over “ EU-samenwerking met Egypte op het gebied van bestuur” en formuleert de volgende opmerkingen en aanbevelingen: 208. merkt wat betreft de hervormingen van het beheer van de overheidsfinanciën op dat er een door de Unie, Frankrijk en Roemenië gefinancierd steunprogramma ter waarde van 4 miljoen EUR is ingesteld ter bestrijding van corruptie en witwaspraktijken en ter bevordering van de ontneming van vermogensbestanddelen in Egypte; stelt vast dat in juli 2011 met de invoering van dit programma is begonnen, dat het nog tot juli 2014 loopt, en dat de Unie in de hoedanigheid van belangrijkste donor om verlenging verzocht zal worden; merkt op dat 166 openbare aanklagers, rechtshandhavingsambtenaren en medewerkers van financiële-inlichtingeneenheden grondige scholing hebben ontvangen; erkent dat het programma in het onafhankelijke toezichtverslag van december 2012 positief werd beoordeeld; 209. erkent dat Egypte voor de periode 2007-2013 ongeveer 1 miljard EUR aan steun heeft gekregen van de Unie: 60 % via sectorale begrotingssteun aan de Egyptische regering en de rest via projecten die zijn overeengekomen met de Egyptische autoriteiten; merkt op dat begrotingssteun het belangrijkste mechanisme van de Commissie is om de steun aan Egypte ten uitvoer te leggen; concludeert evenwel dat de EDEO en de Commissie de steun van de Unie voor een verbetering van de governance in Egypte niet effectief hebben kunnen beheren en controleren; 210. stelt vast dat de regering-Morsi de ontneming van vermogensbestanddelen tot prioriteit heeft verheven en dat er daardoor belangrijke vooruitgang is geboekt: merkt op dat de ontneming van vermogensbestanddelen zorgvuldige gerechtelijke inspanningen vereist overeenkomstig internationale normen, die tot verbeteringen van de gevolgde procedures en het financieel beheer leiden; stelt vast dat Egypte nog steeds laag op de corruptie-index staat, maar tevens dat de inspanningen niet vergeefs zijn geweest en er zichtbaar vooruitgang is geboekt; erkent dat onlangs met ondersteuning van de Unie de laatste hand is gelegd aan een wetsvoorstel voor de bescherming van getuigen, dat nu net als twee andere wetten inzake belangenverstrengeling en de toegang tot documenten klaar is om te worden aangenomen; 211. wijst erop dat de EU en USAID de donaties voor programma’s op het gebied van het beheer van de overheidsfinanciën in Egypte coördineren; merkt op dat de Unie tevens de samenwerking tussen Egypte en de lidstaten coördineert op het vlak van de ontneming van vermogensbestanddelen, alsook dat er wereldwijd tegoeden zijn bevroren ter waarde van 1,2 miljard EUR; 212. hecht groot belang aan het toezicht op de programma’s via SBS en acht het tevens noodzakelijk om in de dialoog met de Egyptische autoriteiten te blijven aandringen op verbeteringen met betrekking tot verantwoordingsplicht en transparantie, in het kader van overheidsuitgaven en financiële verantwoording (PEFA); is van mening dat mogelijke opschorting van SBS-programma’s een nuttig en ook noodzakelijk middel tot dit doel kan zijn; Conclusie 213. stelt vast dat dit speciaal verslag van de Rekenkamer over de EU-samenwerking met Egypte op het gebied van bestuur tal van belangrijke opmerkingen bevat en acht het belangrijk dat de Rekenkamer niet alleen de kwaliteit van het financieel beheer beoordeelt, maar ook de prestaties van de EU-programma's evalueert; verzoekt de Commissie dan ook de bereikte resultaten met regelmaat te evalueren; 214. stelt vast dat het Parlement meer in zijn politieke verantwoordelijkheid zal moeten investeren om de tenuitvoerlegging van dit soort en ook ander beleid nauwlettend te volgen; Deel XIX - Speciaal verslag nr. 5/2013 van de Rekenkamer: “Worden de EU-cohesiebeleidsmiddelen voor wegen goed besteed?” 215. is verheugd over de bevindingen van de Rekenkamer, die een aanmerkelijke verbetering van de verkeersveiligheid en een belangrijke daling van de sterftecijfers bevestigen (in sommige gevallen tot nul doden); merkt bovendien op dat wegverbeteringen de reistijden in het algemeen hebben bekort; 216. neemt kennis van de aanbevelingen van de Rekenkamer en aanvaardt tegelijkertijd een aantal toelichtingen van de Commissie; 217. merkt op dat er weliswaar doelstellingen zijn vastgesteld voor de wegenprojecten, maar dat de impact hiervan op de economische ontwikkeling niet kon worden beoordeeld door gebrek aan adequate indicatoren; verzoekt de Commissie en de lidstaten om in het kader van de nieuwe programmeringsperiode een serie betrouwbare en meetbare indicatoren vast te stellen om dit probleem op te lossen; 218. wijst op de verschillen in de openbare aanbestedingsprocedures van de gecontroleerde lidstaten; is van mening dat de Europese richtlijn inzake overheidsopdrachten ten behoeve van maximale kosteneffectiviteit en -doelmatigheid strikt door alle lidstaten moet worden toegepast; is bovendien van mening dat de toekomstige medefinanciering van wegenprojecten afhankelijk moet worden gemaakt van maatregelen van de lidstaten ter waarborging van de mededinging op de bouwnijverheidsmarkten, met name gericht op aanbestedingsprocedures die de meeste waar voor het geld bieden, waarbij obstakels voor toetreding van nieuwe spelers worden weggenomen; 219. verzoekt de Commissie haar handleiding voor kosten-batenanalyse voor investeringsprojecten – die toepasselijk is voor alle projecten – voortdurend bij te werken en aan te passen, en richtsnoeren te blijven geven voor het ​​uitvoeren van verkeersprognoses; 220. verzoekt de Commissie om de uitwisseling van positieve praktijkervaringen tussen de lidstaten te faciliteren over enerzijds het opstellen van betrouwbare verkeersprognoses en anderzijds de berekening van mogelijke economische gevolgen van de aanleg van wegen; 221. is van mening dat de kosten van het aanleggen van wegen tevens afhankelijk zijn van de structuur van de ondergrond, aardbevingsrisico’s, milieutechnische, archeologische, culturele en andere beperkingen, alsook van het aantal benodigde bouwwerken (zoals bruggen en tunnels); is van mening dat de Rekenkamer deze variabelen in haar controle moet meenemen; 222. verzoekt de Commissie en de Rekenkamer om meer informatie over de mogelijke invoering van informatieverstrekking over kosten per eenheid voor de gehele Unie ten behoeve van ingenieurs die ramingen maken voor nieuwe projecten, om begunstigden te helpen hun kosten te verlagen; Deel XX - Speciaal verslag nr. 6/2013 van de Rekenkamer: “Hebben de lidstaten en de Commissie kosteneffectiviteit bereikt met de maatregelen ter diversificatie van de plattelandseconomie?” Algemene opmerkingen 223. is verontrust dat het goede beheer van door de Unie gefinancierde programma’s en initiatieven in het gedrang komt als besparingen bij de overheid het personeelsbestand bij de betrokken administraties treffen; 224. is bezorgd over het feit dat de lidstaten de maatregelen op verschillende wijze uitvoeren en dat de opmerkingen van de Rekenkamer in de meeste gevallen aan hen zijn gericht; 225. wijst erop dat de nadruk moet liggen op duidelijke behoeften of specifieke doelstellingen en op het vermogen om gebieden te helpen die dit nodig hebben; 226. wijst op de noodzaak van een groener, rechtvaardiger en volledig legitiem gemeenschappelijk landbouwbeleid op basis van het beginsel van “overheidsuitgaven voor collectieve goederen”; is ervan overtuigd dat een meer maatschappelijk gerichte inzet van de middelen voor plattelandsontwikkeling sterk ten goede zal komen aan de groei en werkgelegenheid in plattelandsgebieden; 227. wijst op het feit dat passende diversificatieprojecten gericht moeten zijn op de ontwikkeling van lokale infrastructuur en lokale basisdiensten in plattelandsgebieden teneinde de ontvolking tegen te gaan; is van mening dat met projecten tevens beoogd moet worden plattelandsgebieden aantrekkelijker te maken voor jongeren en dat projecten nieuwe bevredigende en goedbetaalde werkgelegenheid moeten helpen creëren; De aanpak van de Rekenkamer 228. merkt op dat in dit speciaal verslag met name gekeken is naar de doelstelling “diversificatie” in as 3, en zou het nuttig vinden indien ook de doelstelling “verbetering van de leefkwaliteit op het platteland en economische diversificatie” wordt onderzocht; 229. merkt op dat de gecontroleerde maatregelen meer beogen dan louter werkgelegenheid en inkomen, en bedoeld zijn om bij te dragen aan een duurzaam platteland; Toekomstige ontwikkelingen 230. is ingenomen met het feit dat de Commissie voor de volgende programmeringsperiode een aantal verbeteringen heeft voorgesteld die enkele punten van bezorgdheid van de Rekenkamer zouden moeten aanpakken, met name: 231. verzoekt de lidstaten in hun plattelandsontwikkelingsprogramma’s (POP’s) duidelijk aan te geven waar de overheidssteun voor investeringen in niet-agrarische activiteiten kan helpen om bijvoorbeeld marktfalen in verband met belemmeringen voor werkgelegenheid en groei te verhelpen; is van mening dat de lidstaten vervolgens specifieke en meetbare doelstellingen moeten vaststellen ten aanzien van deze behoeften en dat de Commissie uitsluitend de POP’s zou moeten goedkeuren die gemotiveerde en omvangrijke strategieën met een duidelijke uiteenzetting van de redenen omvatten welke aantonen hoe beleidsinterventie zal bijdragen aan de strategische doelstellingen van het scheppen van groeivoorwaarden, het scheppen van werkgelegenheid en bestrijding van de ontvolking van het platteland; 232. verzoekt de lidstaten criteria vast te stellen (en deze consequent toe te passen) om ervoor te zorgen dat de meest doeltreffende en duurzame projecten worden geselecteerd in het licht van de specifieke doelstellingen van de lidstaten; vindt dat de Commissie ervoor moet zorgen dat die criteria correct en ononderbroken worden toegepast, en niet alleen wanneer de middelen krap worden; 233. verzoekt de Commissie en de lidstaten de toepassing van optimale methodes uit te wisselen en aan te moedigen om de risico’s van buitenkanseffect en verplaatsing te beperken; 234. verzoekt de Commissie de lidstaten aan te moedigen om de praktijk te volgen waarbij de uitgaven voor investeringen pas subsidiabel zijn vanaf de datum waarop de subsidie wordt goedgekeurd; 235. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de lidstaten beschikken over doeltreffende systemen om de redelijkheid van de kosten te verifiëren; 236. verzoekt de Commissie en de lidstaten zich meer in te spannen om de administratieve lasten te verminderen en ervoor te zorgen dat de betalingen binnen een redelijke termijn plaatsvinden; 237. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat in de komende programmeringsperiode 2014-2020 relevante en betrouwbare informatie wordt verkregen om het beheer van en toezicht op de maatregel te vergemakkelijken en om aan te tonen in welke mate de verstrekte steun bijdraagt tot de verwezenlijking van de overkoepelende prioriteiten van de Unie; pleit voor realistische werkgelegenheidsdoelstellingen en nauwkeurig toezicht op het aantal geschapen banen; is van mening dat de maatregelen gedurende de volledige programmeringsperiode beter moeten worden beheerd, vooral als duidelijk wordt dat doelstellingen niet zullen worden gehaald; Deel XXI - Speciaal verslag nr. 7/2013 van de Rekenkamer: “Heeft het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering Europese meerwaarde gehad voor de herintegratie van ontslagen werknemers?” 238. benadrukt dat het groot belang hecht aan de prestatiecontroles in aanvulling op de controles inzake wettigheid en regelmatigheid, en is derhalve ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer waarin de positieve en negatieve prestatieaspecten uiteen worden gezet en waarin aldus een evenwichtig overzicht wordt gegeven; 239. realiseert zich evenwel dat prestaties alleen kunnen worden beoordeeld indien in de onderliggende verordening een besluit is genomen over de doelstellingen en de indicatoren; dringt er bijgevolg bij de Commissie op aan bij de opstelling van nieuwe wetgevingsvoorstellen rekening te houden met het standpunt van het Parlement inzake prestatiecontroles; 240. is verheugd dat aan de meeste werknemers die door massaontslagen werden getroffen als gevolg van de globalisering en de crisis en die steun uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) ontvingen, op maat gesneden en goed gecoördineerde maatregelen werden geboden; 241. stelt tevreden vast dat de EFG-maatregelen in het algemeen goed waren gecoördineerd met nationale maatregelen en maatregelen van het Europees Sociaal Fonds (ESF); 242. neemt nota van de argumenten van de lidstaten die het EFG niet serieus namen; stelt vast dat de volgende argumenten werden aangevoerd: 243. herhaalt evenwel dat het EFG en het ESF als elkaar wederzijds aanvullende instrumenten kunnen worden beschouwd; verzoekt de Commissie evenwel uiteen te zetten waarom zij het EFG gescheiden van het ESF houdt, aangezien het ESF in sommige gevallen beter in staat blijkt snel resultaat te leveren en daarnaast in sommige gevallen betere mede- en voorfinancieringspercentages kent; wijst er bovendien op dat het ESF in sommige lidstaten bredere bekendheid geniet onder het Europese publiek dan het EFG (27) ; 244. benadrukt dat het in het belang van goed financieel beheer is dat de re-integratie van werklozen op de arbeidsmarkt na deelname aan EFG-maatregelen op betrouwbare wijze kan worden vastgesteld; is van mening dat de EFG-verordening (Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad (28) ) de lidstaten daarom zou moeten aanmoedigen ook na de uitvoeringsperiode te meten hoe de re-integratie verloopt en dat deze gegevens bovendien vergelijkbaar moeten zijn en bij voorkeur verbonden aan kwantitatieve doelstellingen; 245. is ten aanzien van de nieuwe EFG-verordening voor de programmeringsperiode 2014-2020 (Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad (29) )verheugd dat de Commissie een re-integratiedoelstelling heeft voorgesteld, namelijk de re-integratie van 50 % van de ontslagen werknemers na 12 maanden van uitvoering; vraagt zich evenwel af waarop dit cijfer gebaseerd is; 246. is er stellig van overtuigd dat de EFG-steun hoofdzakelijk dient te worden gebruikt voor herscholing en kwalificatie alsook voor andere gerichte actieve arbeidsmarktmaatregelen, en niet voor inkomenssteun die hoe dan ook uit nationale werkloosheidsregelingen zou worden betaald; dringt er daarom op aan om inkomenssteun te beperken tot 25 % per EFG-maatregel; 247. onderstreept dat financiële bijstand van de Unie Europese meerwaarde moet creëren; dringt er in dit verband op aan om in het kader van de jaarlijkse kwijtingsprocedure te kijken naar de Europese meerwaarde van de EFG-maatregelen in vergelijking met de Europese meerwaarde van de ESF-maatregelen, zowel wat de kwantitatieve als de kwalitatieve aspecten betreft, teneinde de doeltreffendste beleidsmetingen te waarborgen of om te motiveren waarom deze cijfers niet worden meegewogen; deelt de mening van de Rekenkamer dat een periode van 41 weken tussen de indiening van een aanvraag voor EFG-steun en de betalingen onaanvaardbaar lang is en dat een dergelijk lange duur een ontmoedigende werking heeft voor aanvragende landen die in nood verkeren en de solidariteit van de Unie nodig hebben; neemt evenwel nota van de door de Commissie in haar antwoorden verstrekte informatie; herinnert alle betrokken partijen aan het besluit van de begrotingsautoriteiten van de Unie om het EFG niet in het meerjarig financieel kader (MFK) op te nemen, hetgeen betekent dat voor elke aanvrager een aparte begrotingsprocedure moet worden gevolgd; roept alle betrokken partijen niettegenstaande voorgaande uitleg op over te stappen op e-aanvragen en het indienen van aanvullende informatie na de oorspronkelijke aanvraag tot uitzonderlijke gevallen te beperken, en in elk geval tot uiterlijk drie maanden na indiening van de oorspronkelijke aanvraag; 248. is evenwel van mening dat dergelijke belangrijke beleidsinstrumenten grondig dienen te worden geëvalueerd en stelt daarom voor de evaluatie van het EFG 2014-2020 te koppelen aan de voorgestelde tussentijdse evaluatie van het MFK 2014-2020; Deel XXII - Speciaal verslag nr. 8/2013 van de Rekenkamer: “Steun voor de verbetering van de economische waarde van bossen uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling” 249. is van mening dat de Commissie: 250. is van mening dat de lidstaten: 251. is van mening dat de lidstaten: 252. merkt op dat de Commissie haar monitoring van de maatregel moet verbeteren om ervoor te zorgen dat de lidstaten deze uitvoeren overeenkomstig de gekozen specifieke doelstellingen en om duurzaamheid op de korte en de lange termijn te bewerkstelligen; stelt vast dat dit concreet betekent dat de lidstaten de begunstigden moeten verplichten om informatie te verschaffen over de waarde van hun bosgebieden, zowel voorafgaand als na afloop van de gesteunde investeringen, en dat de beheersinstanties verplicht moeten worden om deze waarden te valideren; Deel XXIII - Speciaal verslag nr. 9/2013 van de Rekenkamer: “EU-steun voor bestuur in de Democratische Republiek Congo” 253. In nauw overleg met de nationale autoriteiten en andere ontwikkelingspartners, met name de lidstaten, moeten de Commissie en de EDEO: 254. De Commissie moet: 255. De Commissie moet: 256. De Commissie en de EDEO moeten: 257. De Commissie moet: Deel XXIV - Speciaal verslag nr. 10/2013 van de Rekenkamer: “Gemeenschappelijk landbouwbeleid: is de specifieke steun die in het kader van artikel 68 van Verordening (EG) nr. 73/2009 wordt verleend, goed opgezet en wordt deze goed uitgevoerd?” 258. stelt vast dat specifieke steun voor bepaalde landbouwactiviteiten gebaseerd moet zijn op strikte naleving van artikel 68 en dat de nieuwe gedelegeerde handelingen moeten voorschrijven dat de toekenning van dergelijke steun naar behoren moet worden gerechtvaardigd tegenover de Commissie en door haar moet worden gecontroleerd; stelt vast dat de Commissie, om zich te kwijten van haar eindverantwoordelijkheid in het stelsel van gedeeld beheer een actievere rol moet spelen bij de vaststelling van de criteria voor de uitvoering van de maatregelen en bij het op een vergelijkbare manier beoordelen van maatregelen, zodat vermeden wordt dat zich onverklaarbare en extreem grote prijsverschillen voordoen zoals in het geval van de geiten waaraan in dit speciaal verslag wordt gerefereerd; merkt op dat de wetsinstrumenten hiertoe middels de nieuwe gedelegeerde handelingen moeten worden vastgesteld; merkt op dat de lidstaten middels de nieuwe gedelegeerde handelingen moet worden gevraagd om aan te tonen dat elke specifieke steunmaatregel die zij willen invoeren, noodzakelijk is (noodzaak en meerwaarde van een op afwijkingen steunende aanpak), relevant is (uitvoeringsovereenkomsten, gunningscriteria en steunniveaus) en voldoet aan de criteria van goed financieel beheer; stelt dat met name – in reactie op de mededeling van de Rekenkamer dat “duidelijk gedefinieerde gevallen” niet duidelijk waren gedefinieerd – met de tenuitvoerlegging van de nieuwe Verordening (EU) nr. 1307/2013 (30) de door de lidstaten het vastgestelde problemen moeten kunnen worden verholpen: 259. is van mening dat er gezien het brede scala van mogelijke maatregelen een deugdelijk toezichtsysteem moet worden opgezet om in een later stadium de evaluatie te vergemakkelijken; 260. stelt dat zodra de maatregelen zijn ingevoerd, de lidstaten deugdelijke en uitgebreide beheers- en toezichtsystemen moeten opzetten om ervoor te zorgen dat aan de vereisten van Verordening (EU) nr. 1307/2013 kan worden voldaan; merkt op dat om te vermijden dat er op de beperkte schaal van een specifieke steunmaatregel onevenredig hoge kosten worden gegenereerd, al in de ontwerpfase van de maatregel rekening moet worden gehouden met de controlevereisten (eenvoud in de uitvoering, controleerbaarheid van criteria, enz.) of dat dit waar mogelijk zelfs al moet gebeuren bij het besluit om een bepaalde maatregel al dan niet in te voeren; Deel XXV - Speciaal verslag nr. 12/2013 van de Rekenkamer: “Kunnen de Commissie en de lidstaten aantonen dat het aan plattelandsontwikkelingsbeleid toegewezen EU-budget goed besteed is?” 261. is ingenomen met speciaal verslag van de Rekenkamer getiteld “Kunnen de Commissie en de lidstaten aantonen dat het aan plattelandsontwikkelingsbeleid toegewezen EU-budget goed besteed is?” en onderschrijft in beginsel de aanbevelingen daarin; 262. wijst erop dat er een groener, rechtvaardiger en volledig legitiem gemeenschappelijk landbouwbeleid moet komen, gebaseerd op het beginsel van “overheidsuitgaven voor collectieve goederen”, hetgeen een aanzienlijke stap voorwaarts zou betekenen in de ontwikkeling en modernisering van het GLB; wijst erop dat het landbouwbeleid van de EU voordelen moet opleveren voor de bevolking in het algemeen, en niet alleen voor landbouwers; 263. wijst erop dat de programma’s voor plattelandsontwikkeling belangrijke instrumenten zijn om banen te creëren en de groei te stimuleren, de landbouw concurrerender te maken en het milieu te verbeteren, doordat de uitgaven voor plattelandsontwikkeling mede betrekking hebben op maatregelen ter ondersteuning van boeren, landbouwondernemingen en kleine ondernemingen en gemeenschappen in plattelandsgebieden; acht het noodzakelijk dat deze maatregelen inspelen op de behoeften van deze verscheidenheid aan ontvangers, zodat een breed palet aan doelstellingen kan worden verwezenlijkt; wijst erop dat toezicht en evaluatie hiervoor van wezenlijk belang zijn en acht het belangrijk dat het Parlement en het publiek kunnen nagaan of de Uniemiddelen goed zijn besteed; 264. verzoekt de lidstaten specifieke meetbare doelstellingen te formuleren binnen hun POP’s, gericht op hetgeen bereikt moet worden met de uitgaven voor plattelandsontwikkeling; is van mening dat de Commissie, alvorens goedkeuring te verlenen, er zeker van moet zijn dat de POP’s van de lidstaten duidelijke doelstellingen en een planning voor de evaluatie omvatten waarmee informatie kan worden verkregen over de bereikte resultaten van de geplande acties, op basis van de overeengekomen doelstellingen en tijdig genoeg om als input te kunnen dienen voor beleidsbeslissingen voor de volgende programmeringsperiode; 265. is bezorgd over het feit dat de Rekenkamer heeft geconstateerd dat de huidige regelingen voor toezicht en evaluatie geen informatie hebben opgeleverd waarmee wordt aangetoond dat de maatregelen op zo doeltreffend mogelijke wijze zijn gericht op het verwezenlijken van beleidsdoelstellingen; wenst dat het Parlement duidelijk wordt geïnformeerd over de bereikte resultaten van de uitgaven voor plattelandsontwikkeling; 266. is het met de Rekenkamer eens dat, met betrekking tot het grote bedrag van bijna 100 miljard EUR dat in de periode 2007-2013 is toegewezen aan plattelandsontwikkeling, plus het bedrag van 58 miljard EUR uit de eigen middelen van de lidstaten, het toezicht en de evaluatie voor het resterende deel van de huidige uitgavenperiode (tot eind 2015) verbeterd moeten worden om te waarborgen dat de Uniemiddelen goed worden besteed; 267. roept de lidstaten op om toezicht en evaluatie onmiddellijk in te zetten om zich meer te richten op het behalen van resultaten en beveelt aan dat de Commissie en de lidstaten de evaluatie van de resultaten van de POP’s tijdens de huidige financieringsperiode verbeteren en de bevindingen gebruiken om de POP’s voor de financieringsperiode 2014-2020 te verbeteren; 268. verzoekt de Commissie het gemeenschappelijk toezichts- en evaluatiekader (GTEK) voor 2014-2020 te verbeteren opdat de lidstaten en de Commissie over een doeltreffend werkinstrument beschikken dat relevante gegevens genereert voor toezicht en evaluatie; dringt aan op de ontwikkeling van betrouwbare indicatoren, zodat de lidstaten (en/of regio’s) onderling vergeleken kunnen worden, en op de beoordeling van de resultaten van de verschillende plattelandsontwikkelingsmaatregelen en de bijdrage daarvan aan het verwezenlijken van de prioriteiten van de EU; 269. is van mening dat de lidstaten een gemeenschappelijk systeem voor toezicht en evaluatie moeten hebben om ervoor te zorgen dat de Commissie in staat is om te analyseren in welke mate er vooruitgang is geboekt ten aanzien van de gestelde doelen en de impact daarvan, alsmede de doelmatigheid op Unieniveau; is ingenomen met de huidige werkzaamheden van de Commissie en de lidstaten ter definiëring van gemeenschappelijke indicatoren voor het toezicht- en evaluatiekader voor het GLB en de POP’s voor de periode 2014 – 2020; verzoekt hen erop toe te zien dat de POP’s worden vergezeld van duidelijke vereisten ten aanzien van het gebruik van die indicatoren; 270. is van mening dat de toepassing van een specifieke doelstelling in verschillende gebieden een bepaalde mate van homogeniteit moet hebben, en dat derhalve versnippering qua regelgeving, toepassing en financiële middelen moet worden vermeden, en dat deze maatregel in de lidstaten op uniforme wijze ten uitvoer moet worden gelegd; 271. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat het Parlement de jaarlijkse uitvoeringsverslagen voor 2017 en 2019 tijdig ontvangt, om de resultaatindicatoren en het effect van de POP’s te kunnen beoordelen; Deel XXVI - Speciaal verslag nr. 14/2013 van de Rekenkamer: “De directe financiële steun van de Europese Unie aan de Palestijnse autoriteit” 272. is ingenomen met het speciaal verslag waarin de directe financiële steun van de Unie aan de Palestijnse autoriteit wordt onderzocht als een belangrijke bijdrage aan het algemene politieke en financiële debat over het engagement van de Unie ten opzicht van de Palestijnse autoriteit met het oog op de ondersteuning van vorderingen op weg naar een tweestatenoplossing, met volledige naleving van het principe van eerbiediging van de soevereiniteit en territoriale integriteit zowel van het grondgebied dat wordt bestuurd door de Palestijnse autoriteit als van het grondgebied dat wordt bestuurd door de staat Israël; neemt kennis van de bevindingen, conclusies en aanbevelingen en zet zijn opmerkingen en aanbevelingen hieronder uiteen; Algemene opmerkingen 273. is ingenomen met de bevindingen van het verslag, waarin een aantal belangrijke resultaten worden bevestigd, maar ook wordt gewezen op de noodzaak van verbeteringen in het huidige Palestijns-Europese mechanisme voor het beheer van sociaaleconomische bijstand (PEGASE), en in het bijzonder wordt opgemerkt dat: 274. is ernstig bezorgd over het feit dat een aantal tekortkomingen in het beheer van het PEGASE-mechanisme door de Commissie blijven voortbestaan, onder meer dat: 275. dringt er bij de Commissie en de EDEO op aan om deze kwesties onverwijld op te lossen en in overleg met de Palestijnse autoriteit op te treden en om het Parlement en de Raad tijdig te informeren over de geboekte vooruitgang; 276. is ingenomen met het feit dat de Commissie rekening heeft gehouden met de bezorgdheid van de Rekenkamer ten aanzien van het gebruik van directe onderhandelingsprocedures en de toepassing van aanbestedingsprocedures met meer concurrentie; deelt het standpunt van de Rekenkamer dat aanbestedingen met meer concurrentie nuttiger zijn voor contracten voor beheersdiensten en audits; moedigt de Commissie aan aanbestedingsprocedures met concurrentie verplicht te stellen en zo te streven naar een optimale besteding van de middelen en te zorgen voor een gelijk speelveld voor alle marktdeelnemers, maar in crisissituaties afwijkingen toe te staan; 277. is bezorgd over de aanhoudende daling van de donorfinanciering voor de Palestijnse autoriteit, zowel in de lidstaten als in derde landen; wijst verder met bezorgdheid op de bevinding van de Rekenkamer dat de Commissie en de EDEO geen duidelijke strategie hebben ontwikkeld over de wijze waarop de Palestijnse autoriteit minder afhankelijk kan worden van de financiële steun van de Unie; wijst op de politieke beperkingen waardoor het zeer moeilijk is de Palestijnen daadwerkelijk minder afhankelijk te maken van externe steun; moedigt de Commissie en de EDEO aan inspanningen te blijven leveren om de Palestijnse autoriteit financieel minder afhankelijk te maken van externe bronnen; 278. dringt er bij de EDEO en de Commissie op aan ten volle rekening te houden met de bevindingen van de Rekenkamer dat er geen voorwaarden zijn verbonden aan de rechtstreekse financiële steun van de Unie aan de Palestijnse autoriteit, waardoor de Commissie en de EDEO minder invloed hebben op het doorvoeren van meer hervormingen; merkt op dat het ontbreken van voorwaarden een politieke keuze is van de Commissie, de EDEO en de lidstaten, die aansluit bij hun politieke doelstellingen voor het vredesproces in het Midden-Oosten, maar is van mening dat dit mogelijk moet worden herzien, om de tenuitvoerlegging van de steun van de Unie in de regio doeltreffender te maken; 279. verzoekt de Commissie en de EDEO daarom na te gaan of op de tenuitvoerlegging van het PEGASE-mechanisme het "meer voor meer"-beginsel kan worden toegepast, en de betalingen in het kader hiervan van nabij te volgen; gaat ervan uit dat het op de hoogte wordt gebracht van de eventueel gemaakte vorderingen; 280. is bezorgd over de bevindingen van de Rekenkamer dat de Palestijnse autoriteit weinig vorderingen heeft geboekt inzake de hervorming van de ambtenarij en het pensioenstelsel om de budgettaire impact van het toenemende aantal personeelsleden en gepensioneerden te verlagen; verzoekt de Commissie en de EDEO de Palestijnse autoriteit te helpen om deze structurele problemen onverwijld aan te pakken en regelmatig verslag uit te brengen bij het Parlement en de Raad over de stand van zaken; 281. betreurt de vaststelling van de Rekenkamer dat de Commissie en de EDEO niet voldoende aandacht hebben besteed aan de fungibiliteit van de PEGASE-financiering; spreekt zijn bezorgdheid uit in verband met de eveneens door de Rekenkamer vermelde risico's dat directe financiële steun in het kader van het PEGASE-programma door de Palestijnse autoriteit zou kunnen worden gebruikt ter vervanging van haar eigen begroting ter ondersteuning van haar component steun voor ambtenaren en gepensioneerde, inclusief mogelijke financiering van politie- en veiligheidspersoneel dat niet voor directe financiële steun in het kader van het PEGASE-programma in aanmerking komt; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat gelden alleen worden uitgekeerd op basis van eindbegunstigden die op de overeengekomen personenlijst staan; 282. vraagt dat voor eind 2014 een forensische audit van de betalingen van directe financiële steun in het kader van het PEGASE-programma wordt uitgevoerd, om ervoor te zorgen dat er geen middelen in het kader van dit programma illegaal worden betaald aan of afgeleid naar groepen die er niet voor in aanmerking komen, en dringt er bij de Commissie en de EDEO op aan de Palestijnse autoriteit tot volledige medewerking te bewegen, om mogelijke afleiding van PEGASE-financiering in 2014 te voorkomen; verzoekt de Rekenkamer steun te verlenen met het oog op de toepassing van de juiste methodologie voor de audit; 283. is ook bezorgd over de bevindingen van de Rekenkamer dat een toenemend aantal ambtenaren van de Palestijnse autoriteit in Gaza een salaris ontvangt uit de directe financiële steun van PEGASE, maar niet op het werk verschijnt; beveelt een wijziging van deze programma's aan, gericht op een duurzaam werkgelegenheidsperspectief en verbetering van de administratie; 284. dringt er bij de Commissie en de EDEO op aan om met de Palestijnse autoriteit onverwijld de kwestie ter sprake te brengen van de noodzaak een degelijk mechanisme voor interne controle in te stellen om elk mogelijke afleiding te voorkomen van welke overheidsmiddelen uit hun eigen begroting dan ook of van directe financiële steun in het kader van het PEGASE-programma, naar natuurlijke of rechtspersonen die optreden als vertegenwoordiger van of die gelieerd zijn met Hamas, dat sinds 2003 op de EU-lijst van terroristische organisaties staat; 285. erkent de beperkingen waaraan de Israëlische regering de Palestijnse autoriteit blootstelt, zoals: 286. verzoekt de Commissie en de EDEO deze thema’s bij de Israëlische regering te blijven aankaarten en haar te blijven herinneren aan de verplichtingen die zij krachtens het internationaal recht als bezettingsmacht heeft; 287. verzoekt de Commissie en de EDEO bij een toekomstige herziening van de directe financiële steun in het kader van het PEGASE-mechanisme ten volle rekening te houden met de bevindingen en conclusies van de Rekenkamer en de aanbevelingen van de Rekenkamer volledig ten uitvoer te leggen; Toekomstige ontwikkelingen 288. gezien de kansen die de nieuwe programmeringsperiode 2014-2020 en het nieuwe actieplan EU-Palestijnse autoriteit bieden, beveelt de Rekenkamer de Commissie en de EDEO aan het PEGASE-programma grondig te herzien en hierbij rekening te houden met de punten in onderstaande paragraaf; 289. de Commissie en de EDEO moeten de programmering van de directe financiële steun in het kader van het toekomstige PEGASE-programma verbeteren, met name door: 290. de Commissie moet de kosten voor het beheer van de directe financiële steun in het kader van het PEGASE-programma verlagen door: o o o 291. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0274/2013) (2) , – gezien het verslag over het begrotings- en financieel beheer - Afdeling I - Europees Parlement - Begrotingsjaar 2012 (3) , – gezien het jaarverslag van de intern controleur over het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (4) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (5) voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 314, lid 10, en 318 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , en met name de artikelen 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (7) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien artikel 13 van de interne voorschriften voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement (8) , – gezien artikel 166, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, waarbij alle EU-instellingen verplicht zijn alles in het werk stellen om gevolg te geven aan de opmerkingen waarvan het kwijtingsbesluit van het Europees Parlement vergezeld gaat, – gezien zijn resolutie van 9 maart 2011 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2012 – afdelingen I, II, IV, V, VI, VII, VIII, IX en X (9) , – gezien zijn resolutie van 6 april 2011 over de raming van de inkomsten en uitgaven van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2012 - Afdeling I - Parlement (10) , – gezien artikel 77 en artikel 80, lid 3, van en bijlage VI bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0246/2014 ), A. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard dat, wat de administratieve uitgaven in 2012 betreft, alle instellingen de bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 voorgeschreven toezichts- en controlesystemen op bevredigende wijze hebben toegepast; B. overwegende dat de secretaris-generaal op 6 september 2013 heeft bevestigd dat er redelijke zekerheid bestaat dat de begroting van het Europees Parlement is uitgevoerd volgens de beginselen van goed financieel beheer en dat het toegepaste controlesysteem de nodige garanties biedt ten aanzien van de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; C. overwegende dat de secretaris-generaal tevens heeft verzekerd dat hem geen niet-vermelde feiten bekend zijn die nadelige gevolgen voor de belangen van de instelling zouden kunnen hebben; 1. verleent zijn Voorzitter kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in zijn resolutie van 16 april 2014 (11) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). Het Europees Parlement, – gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en SWD(2013)0349), – gezien de financiële staten en de resultatenrekeningen van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0541 – C7-0283/2013), – gezien het jaarverslag van de Commissie van 29 april 2013 over het financieel beheer van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds in 2012, – gezien de financiële informatie over de Europese Ontwikkelingsfondsen ( COM(2013)0346 ), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten die uit het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds zijn gefinancierd met betrekking tot het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Commissie (1) , alsmede de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring (2) van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen voor het begrotingsjaar 2012 worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbevelingen van de Raad van 18 februari 2014 inzake de kwijting die aan de Commissie moet worden verleend voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012 (05748/2014 – C7-0050/2014, 05750/2014 – C7-0051/2014, 05753/2014 – C7-0052/2014), – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (3) en herzien in Ouagadougou, Burkina Faso op 22 juni 2010 (4) , – gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Europese Gemeenschap ("LGO-besluit") (5) , – gezien artikel 33 van het intern akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol bij de Vierde ACS-EG-Overeenkomst (6) , – gezien artikel 32 van het intern akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (7) , – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-Overeenkomst (8) , – gezien artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (9) , – gezien artikel 142 van Verordening (EG) nr. 215/2008 van de Raad van 18 februari 2008 inzake het Financieel Reglement van toepassing op het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (10) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad inzake het Financieel Reglement van toepassing op het elfde Europees Ontwikkelingsfonds ( COM(2013)0660 ), – gezien de mededelingen van de Commissie van 13 oktober 2011 getiteld "Het effect van het EU-ontwikkelingsbeleid vergroten: een agenda voor verandering" en "De toekomstige strategie inzake EU-begrotingssteun aan derde landen", – gezien artikel 76, artikel 77, derde streepje, en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A7-0176/2014 ), 1. verleent de Commissie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de begroting van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0541 – C7-0283/2013 – 2013/2206(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en SWD(2013)0349), – gezien de financiële staten en de resultatenrekeningen van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0541 – C7-0283/2013), – gezien het jaarverslag van de Commissie van 29 april 2013 over het financieel beheer van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds in 2012, – gezien de financiële informatie over de Europese Ontwikkelingsfondsen ( COM(2013)0346 ), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten die uit het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds zijn gefinancierd met betrekking tot het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Commissie (11) , alsmede de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring (12) van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen voor het begrotingsjaar 2012 worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbevelingen van de Raad van 18 februari 2014 inzake de kwijting die aan de Commissie moet worden verleend voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012 (05748/2014 – C7-0050/2014, 05750/2014 – C7-0051/2014, 05753/2014 – C7-0052/2014), – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (13) en herzien in Ouagadougou, Burkina Faso op 22 juni 2010 (14) , – gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Europese Gemeenschap ("LGO-besluit") (15) , – gezien artikel 33 van het intern akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol bij de Vierde ACS-EG-Overeenkomst (16) , – gezien artikel 32 van het intern akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (17) , – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-Overeenkomst (18) , – gezien artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (19) , – gezien artikel 142 van Verordening (EG) nr. 215/2008 van de Raad van 18 februari 2008 inzake het Financieel Reglement van toepassing op het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (20) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad inzake het Financieel Reglement van toepassing op het elfde Europees Ontwikkelingsfonds ( COM(2013)0660 ), – gezien de mededelingen van de Commissie van 13 oktober 2011 getiteld "Het effect van het EU-ontwikkelingsbeleid vergroten: een agenda voor verandering" en "De toekomstige strategie inzake EU-begrotingssteun aan derde landen", – gezien artikel 76, artikel 77, derde streepje, en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A7-0176/2014 ), 1. neemt kennis van de bedragen van de definitieve jaarrekening van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds en merkt op dat deze overeenkomen met tabel 2 van het jaarverslag van de Rekenkamer; 2. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de begroting van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0541 – C7-0283/2013 – 2013/2206(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2011 ( COM(2013)0668 ) en de begeleidende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en SWD(2013)0349), – gezien de financiële staten en de resultatenrekeningen van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0541 – C7-0283/2013), – gezien het jaarverslag van de Commissie van 29 april 2013 over het financieel beheer van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) in 2012, – gezien de financiële informatie over de Europese Ontwikkelingsfondsen ( COM(2013)0346 ), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten die uit het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds zijn gefinancierd met betrekking tot het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Commissie (21) , alsmede de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring (22) van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen voor het begrotingsjaar 2012 worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbevelingen van de Raad van 18 februari 2014 inzake de kwijting die aan de Commissie moet worden verleend voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2012 (05748/2014 – C7-0050/2014, 05750/2014 – C7-0051/2014, 05753/2014 – C7-0052/2014), – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (23) en herzien in Ouagadougou, Burkina Faso op 22 juni 2010 (24) , – gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Europese Gemeenschap ("LGO-besluit") (25) , – gezien artikel 33 van het intern akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol bij de Vierde ACS-EG-Overeenkomst (26) , – gezien artikel 32 van het intern akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (27) , – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-Overeenkomst (28) , – gezien artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (29) , – gezien artikel 142 van Verordening (EG) nr. 215/2008 van de Raad van 18 februari 2008 inzake het Financieel Reglement van toepassing op het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (30) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad inzake het Financieel Reglement van toepassing op het elfde Europees Ontwikkelingsfonds ( COM(2013)0660 ), – gezien de mededelingen van de Commissie van 13 oktober 2011 getiteld "Het effect van het EU-ontwikkelingsbeleid vergroten: een agenda voor verandering" en "De toekomstige strategie inzake EU-begrotingssteun aan derde landen", – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 76, artikel 77, derde streepje, en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A7-0176/2014 ), A. overwegende dat de belangrijkste doelstelling van de Overeenkomst van Cotonou, als het kader voor de betrekkingen van de Unie met landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-landen) en de landen en gebieden overzee (LGO), het verminderen en uiteindelijk uitroeien van armoede is, in overeenstemming met de doelstellingen van duurzame ontwikkeling en de geleidelijke integratie van de ACS-landen en de LGO in de wereldeconomie; B. overwegende dat de Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF's) de belangrijkste financiële instrumenten van de Unie zijn voor ontwikkelingssamenwerking met de ACS-landen; C. overwegende dat de EOF's gefinancierd worden door de lidstaten en dat de Commissie, als uitvoerend orgaan, verantwoording moet afleggen in het kader van de verlening van kwijting voor de uitvoering van de middelen uit de EOF's; D. overwegende dat in het begrotingsjaar 2012 de globale vastleggingen, de individuele vastleggingen en de betalingen respectievelijk 3 745 miljoen EUR, 3 817 miljoen EUR en 3 292 miljoen EUR bedroegen; E. overwegende dat transparantie en verantwoording voorwaarden zijn voor een democratische controle, alsmede voor een doeltreffende ontwikkelingshulp; F. overwegende dat begrotingssteun een belangrijke rol speelt in het stimuleren van verandering en het aanpakken van de belangrijkste uitdagingen op ontwikkelingsgebied, maar een aanzienlijk fiduciair risico met zich brengt en slechts mag worden verleend als de begunstigde staat voor de toewijzing van begrotingsondersteuning een toereikend niveau van transparantie, traceerbaarheid, verantwoording en doeltreffendheid kan aantonen; G. overwegende dat bevordering van de transparantie en bestrijding van corruptie en fraude doorslaggevend zijn voor het welslagen van begrotingssteunoperaties van de Unie, zoals aangegeven in bovengenoemde mededeling van de Commissie getiteld "De toekomstige strategie inzake EU-begrotingssteun aan derde landen"; H. overwegende dat duurzaamheid van cruciaal belang is voor de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp; I. overwegende dat samenwerking en coördinatie met andere donoren en internationale financiële instellingen van cruciaal belang zijn om dubbele subsidiëring te voorkomen, doeltreffendheid van de steun te garanderen en capaciteitsopbouw inzake ontwikkelingshulp in de begunstigde landen te bevorderen; J. overwegende dat het van fundamenteel belang is om de zichtbaarheid van de Unie te vergroten en de waarden van de Unie in alle vormen van ontwikkelingshulp uit te dragen; K. overwegende dat het gebruik van innovatieve financieringsinstrumenten, zoals gecombineerde mechanismen, wordt gezien als een van de manieren om de reikwijdte van bestaande middelen, zoals subsidies en leningen, uit te breiden; L. overwegende dat het Parlement herhaaldelijk heeft verzocht om de opname van het EOF in de algemene begroting; Betrouwbaarheidsverklaring Betrouwbaarheid van de rekeningen 1. is ingenomen met het oordeel van de Rekenkamer dat de definitieve jaarrekening van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds een in elk materieel opzicht getrouw beeld van de financiële situatie van de EOF's per 31 december 2012 geeft en van de resultaten van hun verrichtingen en kasstromen van het jaar, overeenkomstig de bepalingen van het financieel reglement van de EOF's en de door de rekenplichtige vastgestelde boekhoudregels; 2. merkt op dat de aard van de instrumenten en betalingsvoorwaarden op de gebieden van begrotingscontrole en de bijdragen van de Unie aan projecten met meerdere financiers die worden uitgevoerd door internationale organisaties de mate waarin verrichtingen gevoelig zijn voor fouten beperken; 3. stelt vast dat op het werkterrein van EuropeAid 1 153 niet-gouvernementele organisaties actief zijn (57% van alle ngo's) en op het werkterrein van ECHO 152 niet-gouvernementele organisaties (8%), die respectievelijk 1 520 miljoen EUR en 960 miljoen EUR aan EU-middelen ontvangen; stelt vast dat het bedrag dat door de Unie beschikbaar wordt gesteld voor niet-gouvernementele organisaties de afgelopen tien jaar verdubbeld is; verzoekt de Commissie gegevens te verstrekken over de 30 grootste en 30 kleinste projecten die door niet-gouvernementele organisaties met ondersteuning uit het EOF zijn uitgevoerd, alsmede gegevens over het bedrag aan eigen middelen dat deze organisaties zelf in de desbetreffende projecten hebben geïnvesteerd; 4. is bezorgd over het feit dat invorderingsopdrachten voor de rente op voorfinancieringsbetalingen van meer dan 750 000 EUR zelden worden opgesteld, wat in strijd is met de toepasselijke regels, volgens welke deze één keer per jaar zouden moeten worden opgesteld; merkt op dat door voorfinancieringsbetalingen gegenereerde rente soms wordt verrekend met verzoeken om vergoeding van gemaakte kosten, waarbij deze rente niet als ontvangsten wordt opgenomen; 5. verzoekt de Commissie de bepalingen van het financieel reglement van de EOF's met betrekking tot rente op hogere voorfinancieringsbetalingen toe te passen en de situatie binnen de delegaties nauwkeurig te onderzoeken om een duidelijke inventarisatie te maken van contracten met openstaande voorfinancieringen; 6. betreurt eens te meer dat financiële verrichtingen vaak onjuist werden geregistreerd in het gemeenschappelijk Relex-informatiesysteem (CRIS), wat van invloed is op de algehele kwaliteit en juistheid van de gegevens die worden gebruikt bij het opstellen van de jaarrekening, wat vooral het risico met zich brengt dat het afsluitingsbeginsel niet wordt nageleefd, d.w.z. dat niet alle financiële verrichtingen onder de juiste boekingsperiode worden opgenomen; 7. erkent dat de Commissie op de hoogte is van de bestaande tekortkomingen in haar informatiesysteem, maar verzoekt de Commissie echter met klem net zoals in voorgaande jaren verdere inspanningen te leveren en dit probleem op alle operationele niveaus, op het hoofdkantoor van EuropeAid en bij de delegaties van de Unie, op de voet te volgen; Regelmatigheid van de verrichtingen 8. constateert met voldoening dat volgens de Rekenkamer de onderliggende ontvangsten en vastleggingen bij de rekeningen in alle materiële aspecten wettig en regelmatig zijn; 9. is echter bezorgd over de conclusie van de Rekenkamer over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende betalingen bij de rekeningen volgens welke de toezicht- en controlesystemen op het hoofdkantoor van EuropeAid en bij de delegaties van de Unie slechts ten dele doeltreffend zijn voor het garanderen van de wettigheid en regelmatigheid van de betalingen; 10. betreurt het dat fouten door de tekortkomingen in de toezicht- en controlesystemen een materiële impact hadden op betalingen; merkt op dat van de 167 door de Rekenkamer gecontroleerde tussentijdse en definitieve uitgavenverrichtingen er 44 (d.w.z. 26%) fouten bevatten; 11. herinnert eraan dat de schatting van de Rekenkamer van het meest waarschijnlijke foutenpercentage voor betalingen uit het achtste, negende en tiende EOF 3% is, wat een daling is ten opzichte van 2011 (5,1%) en 2010 (3,4%); 12. merkt op dat van de 127 uitgavenverrichtingen in de steekproef er 28 kwantificeerbare fouten bevatten, waarvan 20 gevallen definitieve verrichtingen waren die de Commissie al had gecontroleerd; merkt op dat dit een stijging is ten opzichte van 2011, toen het ging om respectievelijk 29 en 11 verrichtingen; 13. merkt op dat de kwantificeerbare fouten die de Rekenkamer ontdekte in verrichtingen voor begrotingssteun betrekking hadden op de onjuiste toepassing van de scoringsmethode om te bepalen of de partnerlanden hadden voldaan aan de voorwaarden voor prestatiegerelateerde betalingen, of op verzuim om te beoordelen of er was voldaan aan de specifieke betalingsvoorwaarden; Doeltreffendheid van de systemen 14. spreekt zijn voldoening uit over het feit dat de Commissie ten minste heeft gezorgd voor gedeeltelijke uitvoering van de aanbevelingen uit de jaarverslagen van de Rekenkamer voor 2009 en 2010 over de uitvoering van de EOF's en verzoekt de Commissie de follow-up en uitvoering van aanbevelingen die de Rekenkamer in haar jaarverslagen voor 2011 en 2012 doet, te blijven waarborgen; 15. erkent dat bij de uitvoering van de EOF's gebruik wordt gemaakt van een breed scala aan steunverleningsmethoden met ingewikkelde regels en procedures die in 79 landen worden toegepast, wat volgens de Rekenkamer een inherent hoog risico met zich meebrengt; 16. is ernstig bezorgd over de constatering van de Rekenkamer dat de toezicht- en controlesystemen maar ten dele doeltreffend zijn; 17. merkt tot zijn spijt op dat, evenals in voorgaande jaren, de controles vooraf door EuropeAid die worden verricht voordat de betalingen voor projecten worden gedaan, volgens de Rekenkamer nog steeds kwetsbaar zijn; is bezorgd over het feit dat, hoewel externe controles en uitgavenverificaties hadden plaatsgevonden, fouten werden gevonden; 18. verzoekt de Commissie de contracten met externe controleurs wier controleverslagen voor EuropeAid of delegaties van de Unie niet bleken te voldoen aan de professionele controlevereisten of bepalingen van contracten te herzien; 19. verzoekt EuropeAid en de delegaties van de Unie zich meer te richten op de follow-up van externe controles en uitgavenverificaties, met name wanneer het gaat om de terugvordering van niet-subsidiabele bedragen; 20. betreurt de nog steeds bestaande achterstand als gevolg van laattijdige verrekening en afsluiting van contracten; wijst op de negatieve gevolgen hiervan, niet alleen voor de algehele kwaliteit en betrouwbaarheid van de controles vooraf, maar ook voor de traceerbaarheid van de verrichtingen, controlesporen en bewijsstukken; verzoekt EuropeAid dit probleem onverwijld te verhelpen; 21. verzoekt de Commissie haar inspanningen om de huidige controlesystemen te versterken, voort te zetten, met name om te zorgen voor een betere bedrijfscontinuïteit en een betrouwbaar documentenbeheer, zoals vereist door interne controlenormen, en jaarlijks verslag te doen aan het Parlement over de genomen corrigerende maatregelen; 22. blijft ernstig bezorgd over de nog bestaande gebreken in het beheersinformatiesysteem ten aanzien van de resultaten en follow-up van externe controles en uitgavenverificaties, ondanks de toezegging van de Commissie om de gegevenskwaliteit van het gemeenschappelijk Relex-informatiesysteem (CRIS) in 2012 te verbeteren; verzoekt de Commissie op korte termijn nog meer inspanningen te leveren om de auditmodule van het CRIS-systeem te ontwikkelen en te lanceren, met name ten aanzien van de follow-up van alle controleverslagen; 23. is verheugd over de inspanningen die zijn geleverd ten aanzien van het gebruik van essentiële prestatie-indicatoren met betrekking tot vertragingen bij de betalingen en regelmatige herinneringen voor het personeel dat betrokken was bij het betalingsbeheer; moedigt bovendien het verbeterde gebruik van risicobeoordelingen aan in het kader van de follow-up van de portefeuille van projecten van de delegaties van de Unie; 24. is van mening dat zowel een grotere bewustmaking als het vergroten van de kennis van controles van het personeel, ondanks personele beperkingen, met betrekking tot alle bovenstaande problemen en de vaakst terugkerende fouten van groot belang is; is van mening dat voortdurende inspanningen moeten worden gedaan om de controlesystemen en de keten op alle operationele niveaus te verbeteren en om de prestaties van EuropeAid te verbeteren; 25. is verheugd over het eerste onderzoek naar het restfoutenpercentage bij afgesloten verrichtingen door EuropeAid om de financiële impact van restfouten te schatten nadat alle controles vooraf en achteraf zijn uitgevoerd; verzoekt de Commissie de inspanningen op te voeren om de belangrijkste soorten fouten beter te analyseren en te documenteren en het restfoutenpercentage de komende jaren te verlagen; 26. merkt op dat het foutenpercentage op basis van dit onderzoek werd geschat op 3,6% (wat neerkomt op een bedrag van ongeveer 259,5 miljoen EUR), tegenover een schatting van 3% van de Rekenkamer; merkt op dat de belangrijkste oorzaken die werden geïdentificeerd, op volgorde van belangrijkheid, de volgende waren: tekortkomingen en fouten gemaakt door internationale organisaties die de door de Unie gefinancierde projecten uitvoeren, het niet terugvorderen van bedragen na controles of uitgavenverificatiemissies, diverse fouten ten aanzien van indirect beheerde Unie-middelen en een gebrek aan documentatie in aanbestedingsprocedures; verwacht dat dit werk ten aanzien van het restfoutenpercentage in 2013 verder zal worden bijgeschaafd voor een verbeterde betrouwbaarheid en dat de resultaten hiervan aan het Parlement worden gepresenteerd; 27. verzoekt de Commissie en de Rekenkamer in de komende jaren een vergelijkbare controleaanpak te hanteren ten behoeve van een continue en vergelijkbare beoordeling binnen de kwijtingsprocedure; 28. merkt op dat eind 2012 van de jaarlijkse auditplannen 2010 en 2011 van EuropeAid respectievelijk 85% en 53% was afgerond; wijst er nogmaals op dat het ontbreken van (adequate) bewijsstukken en de onjuiste toepassing van de procedures voor het plaatsen van diensten door contractanten en begunstigden tot de belangrijkste geconstateerde tekortkomingen behoren; dringt er bij de Commissie op aan haar controlemechanismen en opleidingsbeleid te verbeteren om ervoor te zorgen dat deze tekortkomingen zich in de toekomst niet meer voordoen; 29. verzoekt EuropeAid de ontwikkeling van geschikte instrumenten en acties voort te zetten teneinde de algehele doeltreffendheid van de controlepiramide op het hoofdkantoor van EuropeAid en bij de delegaties van de Unie te verbeteren door middel van gerichte bewustmakingsactiviteiten of een intensiever gebruik van het instrument voor financieel beheer door personeel en begunstigden; 30. wijst er met klem op dat het proces voor de opbouw van betrouwbaarheid ook maatregelen vereist om de verantwoordingsplicht van de delegaties van de Unie te versterken en de kwaliteit en volledigheid van de controles te verbeteren door middel van toezichtverslagen voor externe steun; 31. verzoekt EuropeAid en de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) het toezicht op hoofden van Unie-delegaties in hun hoedanigheid van gesubdelegeerde ordonnateurs van de Commissie te versterken, met het oog op het vergroten van hun verantwoordingsplicht in het kader van het opstellen van het jaarlijkse activiteitenverslag; 32. betreurt het dat, ondanks de aanbeveling van vorig jaar, geen aanzienlijke verbeteringen konden worden waargenomen ten aanzien van de werking van de interne-auditfunctie, die een rol moet spelen in de verbetering van het interne controlesysteem of de kosteneffectiviteitsanalyse van de controle-architectuur/mechanismen; verwacht wederom dat deze situatie in 2013 zal veranderen; 33. neemt kennis van het ontbreken van gerapporteerde gevallen van klokkenluiden, ondanks de bestaande kwantificeerbare fouten en de risicovolle omgeving; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om zowel haar klokkenluidersbeleid, met name bij de delegaties van de Unie, als haar strategie voor fraudebestrijding verder te ontwikkelen teneinde dubbele steunverlening te kunnen opsporen; 34. verzoekt de Commissie rekening te houden met de meest recente communautaire ontwikkelingen op het gebied van uiteindelijke gerechtigdheid, zoals besproken in de komende herziene richtlijn inzake de voorkoming van het gebruik van het financieel stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme; verzoekt de Commissie hierover verslag uit te brengen in haar jaarlijkse activiteitenverslag; 35. is bezorgd over artikel 190, lid 2, van de Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie (31) ; merkt op dat deze regels ook zijn vastgelegd in de artikelen 72 en 73 van de Overeenkomst van Cotonou voor ACS-landen; neemt in dit opzicht kennis van de paragrafen 36, 37 en 76 van speciaal verslag nr. 14/2013 van de Rekenkamer waarin onder meer wordt gesteld dat openbare aanbestedingen in sommige gevallen mogelijk zouden zijn geweest; verzoekt de Commissie haar regels voor afwijkingen van aanbestedingsprocedures kritisch te beoordelen en hierover verslag uit te brengen in haar jaarverslag; Begrotingssteun 36. neemt kennis van het feit dat er in 2012 een bedrag van 891 miljoen EUR aan steun, dit is 29% van de totale uit hoofde van het EOF betaalde steun, werd verleend door middel van begrotingssteun; 37. is verheugd over het oordeel van de Rekenkamer, dat er is voldaan aan de algemene voorwaarden om in aanmerking te komen voor begrotingssteun, zoals vooruitgang op het gebied van financieel beheer in de overheidssector; 38. is verheugd over de sterkere nadruk die wordt gelegd op verantwoording, transparantie en versterkt risicobeheer bij het beheer van begrotingssteunmaatregelen sinds de invoering van het nieuwe beleid, zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie van 13 oktober 2011 getiteld "De toekomstige strategie inzake EU-begrotingssteun aan derde landen"; 39. is verheugd dat de Commissie bij de beoordeling van de subsidiabiliteitscriteria voor begrotingsondersteuning meer gewicht toekent aan fraude- en corruptiebestrijding op het gebied van het beheer van overheidsfinanciën; merkt in dit verband op dat corruptie en fraude één van de vijf risicocategorieën vormen die de Commissie heeft vastgesteld in samenhang met het kader voor risicobeheer dat zij met betrekking tot programma's voor begrotingssteun heeft ontwikkeld; 40. wijst erop dat programma's ten behoeve van goed bestuur gefinancierd worden om ontwikkelingslanden bij hun strijd tegen fraude, corruptie en financieel wanbeheer te ondersteunen; benadrukt dat een corruptievrij gerechtelijk bestel een noodzakelijke voorwaarde is voor behoorlijk bestuur en een goed werkende rechtsstaat; roept de Commissie op om sterk in te zetten op programma's voor herziening van het gerechtelijk bestel; 41. stelt vast dat de aanloopfase van het kader voor risicobeheer voor programma's voor begrotingssteun eind 2012 is afgerond en dat het kader sinds 1 januari 2013 dwingend is voor alle nieuwe overeenkomsten en uitbetalingen; is verheugd over de versterking van het kader voor risicobeheer voor programma's voor begrotingssteun en verzoekt in het kader van de volgende kwijtingsprocedure om een verslag met betrekking tot de toegepaste risicostrategie en de reactie op risico's; 42. ziet uit naar de uitvoering van de toezegging van de Commissie om de democratische controle van de EOF's af te stemmen op de controle van het Parlement van het instrument voor ontwikkelingssamenwerking, zoals geformuleerd in de mededeling van de Commissie van 29 juni 2011 getiteld "Een begroting voor Europa 2020"; 43. neemt kennis van het besluit van EuropeAid om regionale hubs te creëren in partnerlanden om zowel de kwaliteit van de operaties voor begrotingssteun als de beleidsdialoog te verbeteren; verzoekt de Commissie tijdens de volgende kwijtingsprocedure verslag uit te brengen aan het Parlement over de eerste resultaten of geleerde lessen; 44. erkent de bewegingsruimte van de Commissie bij de beoordeling of aan de algemene subsidiabiliteitsvoorwaarden is voldaan om betalingen te doen aan het partnerland, volgens het differentiatiebeginsel en de dynamische aanpak van subsidiabiliteit; is bezorgd over het uiteindelijke gebruik van de overgedragen middelen en het gebrek aan traceerbaarheid wanneer de middelen van de Unie opgaan in de begrotingsmiddelen van het partnerland; 45. steunt de openbaarmaking van relevante begrotingsinformatie met betrekking tot programma's voor begrotingssteun teneinde de binnenlandse en wederzijdse verantwoording, onder meer tegenover burgers, te verbeteren; 46. stelt vast dat uit in 2012 afgeronde evaluaties van lopende EOF-projecten in landen beneden de Sahara blijkt dat er enerzijds sprake is van verbetering op het vlak van projectontwerp en relevantie, impact en duurzaamheid, maar dat er anderzijds problemen blijven bestaan wat betreft efficiency en doeltreffendheid en dat maar iets meer dan de helft van de projecten goed of zeer goed presteert (32) ; is ingenomen met de invoering in 2012 van uitgebreide raamwerken voor de totstandbrenging van een groter herstellingsvermogen in de Sahel (AGIR – Alliance globale pour l'initiative Résilience – Sahel) en de Hoorn van Afrika (SHARE – Supporting HoA Resilience), bedoeld om de aanhoudende voedselonzekerheid in deze regio's beter te kunnen opvangen; 47. is verontrust over het hoge en toegenomen percentage geëvalueerde projecten in het Pacifisch gebied dat volgens de beoordeling ernstige tekortkomingen kent en het feit dat slechts 40,4% van de projecten goed of zeer goed presteert; verzoekt de Commissie de oorzaken van deze tekortkomingen nader te onderzoeken en de in het land aanwezige capaciteit te vergroten om projectontwerp en ‑uitvoering te verbeteren (33) ; 48. neemt met instemming kennis van de over het geheel gezien bevredigende en verbeterde kwaliteit van de projecten in het Caribisch gebied, waar 75,47% van de projecten goed of zeer goed presteert (34) ; 49. verzoekt de Commissie echter om ervoor te zorgen dat de uitbetaling van middelen door middel van begrotingssteun wordt ingehouden, verminderd of stopgezet wanneer duidelijke en oorspronkelijke doelstellingen niet worden behaald en toezeggingen niet worden waargemaakt en wanneer het politieke en financiële belang van de Unie op het spel staat; 50. herinnert eraan dat het risico dat middelen worden weggehaald hoog blijft en dat de risico's van corruptie en fraude zijn verbonden met het beheer van de overheidsfinanciën en hervormingen; herhaalt dat meer en voortdurend aandacht moet worden besteed aan deze risico's op het hoofdkantoor van EuropeAid en door de hoofden van Unie-delegaties in het kader van de politieke en beleidsdialoog, met name om het reactievermogen van de betrokken regering en haar vermogen om hervormingen af te dwingen te beoordelen; EU-steun voor governance in de Democratische Republiek Congo 51. verzoekt de Commissie en de EDEO om, in samenwerking met andere ontwikkelingspartners, waaronder de lidstaten, en met het oog op de programmering voor het elfde EOF en het ontwerp van latere Unie-programma's, meer aandacht te besteden aan de zorg voor een adequate verdeling van de steun over alle provincies, vooral de armere, om geografische verschillen in de verdeling van de ontwikkelingshulp te voorkomen; verzoekt om gecombineerde steun op centraal niveau voor programma's op provinciaal niveau die politieke en territoriale decentralisatie koppelen aan betere strategieën voor het beheer van de natuurlijke hulpbronnen, herstel van de infrastructuur en ontwikkeling; heroverweegt de steun van de Unie voor een beter beheer van de natuurlijke hulpbronnen op basis van een alomvattende behoefteanalyse; 52. verzoekt de Commissie en de EDEO in hun dialoog met de regering van de Democratische Republiek Congo (DRC) meer nadruk te leggen op het feit dat democratische verkiezingen een essentieel onderdeel zijn van bestuur; verzoekt de Commissie en de EDEO zorgvuldig alle risico's af te wegen om ervoor te zorgen dat de Unie-programma's op dit terrein niet helpen om het regime in het zadel te houden; 53. verzoekt de Commissie en de EDEO een betere verantwoording van de DRC-regering te bevorderen door middel van meer steun voor de capaciteitsversterking van de nationale toezichtsinstanties, in het bijzonder de gespecialiseerde comités van de Nationale Vergadering en de hoge controle-instantie; 54. wijst erop dat op alle onder de EU-samenwerkingsstrategie vallende bestuursterreinen systematisch moet worden gekeken naar de noodzaak van ondersteuning van fraude- en corruptiebestrijding; 55. dringt erop aan dat EOF-middelen worden ingezet ter ondersteuning van de herstructurering op lange termijn van de centrale rechtsinstanties in de Democratische Republiek Congo, om een duurzame invoering van de rechtsstaat te waarborgen; wijst in dit verband op REJUSCO en PAG, twee programma's die respectievelijk 7,9 miljoen EUR en 9 miljoen EUR toegewezen hebben gekregen in het kader van het negende EOF; betreurt dat deze programma's niet tot de beoogde resultaten hebben geleid en stelt vast dat de Commissie haar bijdrage aan REJUSCO inmiddels aanzienlijk heeft verlaagd en de bijdrage aan PAG heeft beëindigd; verzoekt de Commissie onderzoek te doen naar de problemen die zich bij de voorbereiding en tenuitvoerlegging van deze twee programma's hebben voorgedaan om in het kader van het elfde EOF duurzamere programma's voor hervorming van het gerechtelijk bestel en exacter toegesneden doelstellingen te ontwikkelen; 56. is van mening dat reeds bij aanvang van de programma's en regelmatig tijdens de uitvoering ervan de waarschijnlijkheid en mogelijke impact van de voornaamste risico's voor de verwezenlijking van de programmadoelstellingen moeten worden beoordeeld door middel van het evalueren van de relevantie en geloofwaardigheid van de beleidslijnen en actieplannen van het land voor een beter bestuur, in het licht van de beschikbare institutionele en financiële middelen en het toetsen van de vorderingen aan de door de DRC-instanties gedane toezeggingen; verzoekt om het treffen van maatregelen om risico's te voorkomen of te beperken en duidelijk vast te stellen welke koers moet worden gevolgd indien risico's zich materialiseren; 57. is van mening dat de Commissie haar doelstellingen moet richten op een beperkt aantal prioriteiten, een tijdschema moet vaststellen dat voorziet in regelmatige evaluaties en dat beter is afgestemd op de programmaomgeving, en moet zorgen voor flexibiliteit tijdens de uitvoering van de programma's, zodat de doelstellingen zo nodig snel kunnen worden aangepast; 58. is van mening dat de Commissie haar gestructureerde politieke en beleidsdialoog met de Democratische Republiek Congo moet versterken; merkt op dat het in dat kader – met volledige inachtneming van de bepalingen van de Overeenkomst van Cotonou (met name artikel 96) – nodig zal zijn om: (i) in overleg met de nationale autoriteiten duidelijke, relevante, realistische en aan termijnen gebonden doelen te stellen, (ii) op gezette tijden in het kader van een regelmatige politieke dialoog met de regering de naleving van de overeengekomen doelen te beoordelen, en (iii) indien de regering van de Democratische Republiek Congo onvoldoende inspanningen levert om de doelstellingen te verwezenlijken, zorgvuldig te overwegen om het programma aan te passen of, in uitzonderlijke gevallen, op te schorten of te beëindigen; 59. dringt er bij de DRC-regering op aan de nodige maatregelen vast te stellen ter verbetering van het functioneren van de thematische werkgroepen en toezicht te houden op de uitvoering van deze maatregelen; 60. nodigt de Commissie uit actiever leiding te geven aan de lidstaten door middel van het stimuleren van een gecoördineerde beleidsdialoog en door de invloed van de EU op de DRC-regering te vergroten; Uniehulp aan Haïti 61. stelt vast dat de Commissie, ondanks de resoluties van het Parlement in het kader van de kwijtingsprocedures 2010 en 2011, nog niet de omvattende prestatie-indicatoren heeft openbaargemaakt waarop de begrotingssteun aan de Republiek Haïti was gebaseerd, en evenmin de gedetailleerde evaluaties van de prestaties van de regering van de Republiek Haïti waarop het besluit om begrotingssteun te verlenen was gebaseerd; 62. stelt vast dat de Commissie en de regering van de Republiek Haïti op het punt staan een contract voor staatsopbouw te ondertekenen, dat in overeenstemming moet zijn met de nieuwe criteria voor begrotingssteun, zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie van 13 oktober 2011 getiteld "De toekomstige strategie inzake EU-begrotingssteun aan derde landen"; 63. verzoekt de Commissie het contract voor staatsopbouw zo spoedig mogelijk aan het Parlement te doen toekomen, samen met alle evaluaties waarop dit contract is gebaseerd; verzoekt de Commissie te verduidelijken op welke manier dit contract strookt met de bovengenoemde mededeling van de Commissie; 64. verzoekt de Commissie, met name in het licht van de recente bezorgdheid over de afnemende rechtsstatelijkheid in Haïti en de aanhoudende lage scores op de internationale corruptie-indexen, aan het Parlement uit te leggen welke prestatiedoelstellingen zijn vastgesteld voor de Haïtiaanse regering in ruil voor begrotingssteun en wat de modaliteiten zijn voor de beoordeling van deze doelstellingen; 65. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat de evaluatie van de impact zoals aangekondigd voor april 2014 wordt afgerond, zoals bedoeld in de paragrafen 62 en 63 van de resolutie van het Parlement over de kwijtingsprocedure 2011, en dat deze aan het Parlement wordt toegezonden; 66. verwijst naar het verslag van de CONT-delegatie van het Parlement die in 2012 een bezoek bracht aan Haïti, waarin wordt gewezen op de noodzaak om de publieke toegankelijkheid van informatie over de behaalde resultaten van de door de Unie gefinancierde projecten en programma's in Haïti sterk te verbeteren; 67. stelt vast dat sinds de publicatie van het CONT-verslag en sinds de Unie deelneemt aan het internationaal initiatief inzake transparantie van ontwikkelingshulp enkele verbeteringen hebben plaatsgevonden; 68. verzoekt de Commissie verslag te doen over de manier waarop de verslagen en rekeningen van de regering van Haïti voor de ontvangen Unie-middelen zich hebben ontwikkeld sinds de vaststelling van de CONT-delegatie dat de controlesystemen ontoereikend waren en dat de boekhouding voor Unie-uitgaven van een onaanvaardbaar niveau was; 69. dringt er bij de Commissie op aan het proces van het verbeteren van de controle en evaluatie van door de Unie gefinancierde projecten en programma's en het op een gebruiksvriendelijke manier publiek toegankelijk maken van de verkregen informatie, volgens de letter en de geest van het internationaal initiatief inzake transparantie van ontwikkelingshulp, aanzienlijk te versnellen; Samenwerking met internationale organisaties en niet-gouvernementele organisaties 70. is bezorgd over de bevinding van de Rekenkamer dat er vaker fouten werden aangetroffen bij verrichtingen die verband hielden met programmaramingen, subsidies en bijdragenovereenkomsten tussen de Commissie en internationale organisaties dan bij andere steunvormen: van de 71 getoetste verrichtingen vertoonden er 31 (d.w.z. 44%) fouten; 71. benadrukt nogmaals de noodzaak van een versterkte samenwerking en nauwere contacten met internationale organisaties ten aanzien van de gevonden fouten bij door hen uitgevoerde verrichtingen en van een discussie over de in de toekomst gezamenlijk te nemen maatregelen om deze fouten te voorkomen; 72. is ervan overtuigd dat het van het grootste belang is om goede praktijken uit te wisselen om vergelijkbare en duurzame kernbeginselen van betrouwbaarheid vast te stellen in overeenstemming met de financiële regels van de Unie; 73. moedigt bovendien alle acties aan die niet alleen leiden tot een beter wederzijds begrip van de methodologieën van de Unie en de Wereldbank, maar ook tot een algehele verbetering van de kwaliteit en betrouwbaarheid van het controlebeheer met betrekking tot het gebruik van trustfondsen; is van mening dat de evaluatie van de Europese Commissie van de zeven pijlers een echte maatstaf vormt voor het zorgen voor een adequaat niveau van betrouwbaarheid; 74. verwelkomt het besluit van de Wereldbank om te streven naar het opheffen van de beperking op basis van de vertrouwelijkheid en de werkregeling tussen de Wereldbank en de Commissie, volgens welke één contactpersoon voor elke instelling is aangewezen om samen specifieke zaken te behandelen waar nog steeds sprake is van belemmeringen van de toegang tot documenten, zowel voor de controle door de Rekenkamer als voor de studie inzake het restfoutenpercentage van de Commissie; 75. verwelkomt de oprichting van één enkel toegangspunt voor alle controles en verificaties met betrekking tot trustfondsen door de Wereldbank en het huidige proces van het opzetten van een gestroomlijnd kader voor het behandelen van vragen ten aanzien van controles van trustfondsen; herinnert aan de grote interesse van het Parlement in de toegenomen uitwisseling van relevante informatie met betrekking tot controles van door de EU gefinancierde trustfondsen; 76. is bezorgd over de aanhoudende meningsverschillen tussen de Commissie en het secretariaat van de Commissie voor ontwikkelingshulp van de OESO over het in aanmerking komen van de officiële ontwikkelingshulp (ODA) voor leningen van de Europese Investeringsbank (EIB); met het oog op de komende herzieningen van de ODA-criteria in 2015, moedigt de Commissie aan haar meningsverschillen op ordelijke wijze op te lossen, aangezien dit belangrijk is om te zorgen voor deugdelijke statistische gegevens en vergelijkbare benchmarks van financiële bijdragen die geacht worden bij te dragen tot het verwezenlijken van ontwikkelingsdoelstellingen; 77. moedigt de EIB aan haar dialoog met niet-gouvernementele organisaties (ngo's) te bevorderen en er tegelijkertijd, in het kader van bepaalde projecten, voor te zorgen dat de wettelijke status van de ngo's die betrokken zijn bij de uitvoering van projecten wordt gecontroleerd; 78. verzoekt de Commissie om bij de financiering van een ngo-project te verifiëren welk deel van de financiering afkomstig is uit de eigen private middelen van de organisatie en welk deel van de financiering afkomstig is uit nationale of Europese overheidsmiddelen; verzoekt de Commissie elk jaar een verslag te publiceren over haar bevindingen; Investeringsfaciliteit 79. herinnert eraan dat de middelen voor de investeringsfaciliteit van het negende en tiende EOF 3 137 miljoen EUR bedroegen; 80. betreurt, evenals in voorgaande jaren, dat de investeringsfaciliteit niet onder de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer of de kwijtingsprocedure van het Parlement valt, hoewel de projecten, met gebruik van EOF-middelen, worden uitgevoerd door de EIB in opdracht van en voor rekening van de Unie; dringt daarom aan op beëindiging van de driepartijenovereenkomst tijdens de herziening in 2015 en op opname van de investeringsfaciliteit in de normale kwijtingsprocedure; 81. verzoekt de Rekenkamer een speciaal verslag uit te brengen over de prestaties van de externe kredietverlening van de EIB en de afstemming hiervan op het ontwikkelingsbeleid en de ontwikkelingsdoelstellingen van de Unie voor de tussentijdse evaluatie van het externe mandaat van de EIB en de tussentijdse evaluatie van de investeringsfaciliteit, en de toegevoegde waarde te vergelijken ten aanzien van de eigen middelen die door de EIB worden gebruikt; verzoekt de Rekenkamer bovendien om in haar analyse onderscheid te maken tussen de uit de algemene begroting van de Unie en door de lidstaten verstrekte garanties, de investeringsfaciliteit gefinancierd uit het EOF en het gebruik van terugbetalingen voor deze investeringen, en het gebruik door de EIB van diverse vormen van gecombineerde financieringen voor het Infrastructuurtrustfonds EU-Afrika en de Caribische investeringsfaciliteit; 82. is ingenomen met het eerste verslag over de uitvoering van het nieuwe kader voor resultatenmeting (REM) van de EIB voor het maken van een betere schatting van de verwachte resultaten van het project en verzoekt om bekendmaking van de volledige methodologie, met name met betrekking tot de gebruikte indicatoren voor de afstemming op de ontwikkelingsdoelstellingen van de Unie; nodigt de EIB uit regelmatig verslag te doen over het REM en het Parlement te informeren; 83. moedigt de EIB aan het REM-kader zo nodig te verbeteren door middel van het verwerken van de eerste terugkoppelingen van alle betrokken belanghebbenden, door het regelmatig af te stemmen op het ontwikkelingsbeleid van de Unie en door de REM-score per verrichting in ACS- of LGO-landen te vermelden in het jaarverslag; 84. is van mening dat verbeteringen ten aanzien van interinstitutionele samenwerking moeten worden nagestreefd, met name met betrekking tot het toegenomen werk op programmeringsniveau dat wordt verricht door de Commissie en de EDEO; 85. is van mening dat de EIB moet verdergaan met onderzoeken of er sprake is van een convergentie van de manieren van rapporteren over resultaten onder de andere medefinancierende internationale instellingen en het gebruik van gemeenschappelijke indicatoren en definities; 86. is van mening dat het noodzakelijk is om te zorgen voor een zichtbaardere Unie door de waarden van de Unie op verschillende interventiegebieden uit te dragen, zoals het bevorderen van de mensenrechten en de rechtsstatelijkheid, het verhogen van de milieu- en sociale normen en de algemene steun voor duurzame ontwikkeling en inclusieve economische groei; 87. steunt, in verband met het extern beleid van de Unie, de geleidelijke ontwikkeling van nieuwe financiële producten samen met de Commissie en de lidstaten; steunt de investeringsfaciliteit, in verband met het additionaliteitsbeginsel, bij het blijven aanbieden van deze alternatieve financiële voorwaarden die meestal niet beschikbaar of toegankelijk zijn op lokale financiële markten en die kunnen worden gemobiliseerd door middel van de ontwikkeling van producten die communautaire subsidies, leningen en instrumenten voor risicodeling of het gebruik van garanties combineren; eist dat goede praktijken en duidelijk gedefinieerde subsidiabiliteitscriteria en gestructureerde verslagleggings-, toezichts- en controlevoorwaarden worden vastgesteld voor het gebruik van deze instrumenten; 88. verzoekt de Commissie het ontwikkelingspotentieel van de investeringsfaciliteit te behandelen in haar jaarverslag aan het Parlement en de Raad over het ontwikkelingsbeleid en het beleid inzake externe bijstand van de Unie en de tenuitvoerlegging hiervan en in het jaarlijkse activiteitenverslag; 89. verzoekt de Commissie een volwaardig verslag te verstrekken over de impact en de resultaten van de uitvoering van de financiële faciliteiten in het kader van het forum voor samenwerking op het gebied van het combineren van financieringen en het ontwikkelingsbeleid; 90. kijkt uit naar de opname van de investeringsfaciliteit in het volgende evaluatieverslag over de steun van de Unie voor de ontwikkeling van de particuliere sector; Opname in de begroting van het EOF 91. betreurt het dat het EOF niet is opgenomen in de nieuwe financiële regels die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie (Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012); 92. herinnert eraan dat het Parlement, de Raad en de Commissie waren overeengekomen dat die financiële regels zouden worden herzien teneinde amendementen op te nemen die noodzakelijk waren geworden als gevolg van het resultaat van de onderhandelingen over het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020, onder meer over de kwestie van de mogelijke opname van het EOF in de algemene begroting; herhaalt zijn oproep aan de Raad en de lidstaten om in te stemmen met de volledige opname van het EOF in de algemene begroting; 93. benadrukt dat de opname in de begroting zou leiden tot lagere transactiekosten en eenvoudiger verslagleggingsvereisten en boekhoudkundige regels, omdat er maar één reeks administratieve regels en besluitvormingsstructuren zou gelden in plaats van twee; 94. wijst op de toezegging van de Commissie om het EOF op te nemen in de algemene begroting in 2020, het jaar waarin de Overeenkomst van Cotonou verstrijkt; benadrukt echter dat het Parlement van mening is dat dit zo snel mogelijk moet gebeuren; 95. betreurt het dat de Commissie in het kader van het debat over het toekomstige intern akkoord voor het elfde EOF nog geen voorstel heeft gedaan voor één enkele financiële regeling om het beheer van de EOF's te stroomlijnen; 96. is wat de uitvoering van het elfde EOF betreft bezorgd dat uitvoerende entiteiten begrotingsuitvoeringstaken kunnen toevertrouwen aan andere privaatrechtelijke organisaties op basis van een dienstverleningscontract, waarmee een keten van vertrouwensrelaties ontstaat; herinnert er voor deze vorm van uitvoering aan dat deze uitvoerende entiteiten een doeltreffend niveau van bescherming van de financiële belangen van de Unie moeten waarborgen; Follow-up van de resoluties van het Parlement 97. verzoekt de Rekenkamer in haar volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van de follow-up van de aanbevelingen van het Parlement in zijn jaarlijkse kwijtingsresolutie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0275/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen voor het begrotingsjaar 2012 worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (7) , – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0189/2014 ), 1. stelt zijn besluit tot verlening van kwijting aan de secretaris-generaal van de Raad voor de uitvoering van de begroting van de Europese Raad en de Raad voor het begrotingsjaar 2012 uit; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling II – Europese Raad en Raad ( COM(2013)0570 – C7‑0275/2013 – 2013/2197(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (8) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0275/2013) (9) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (10) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (11) waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen voor het begrotingsjaar 2012 worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (12) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (13) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (14) , – gezien de brief van commissaris Algirdas Šemeta van 25 november 2011, in antwoord op vraag 58 van de vragenlijst over de kwijting voor 2011, – gezien de brief van commissaris Maroš Šefčovič van 23 januari 2014, in antwoord op de vragen van de rapporteur aan de Raad, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0189/2014 ), A. overwegende dat alle instellingen van de Unie transparant moeten zijn en dat zij ten volle verantwoording verschuldigd zijn aan de burgers van de Unie voor de hun als instelling van de Unie toevertrouwde middelen; B. overwegende dat het Parlement, bij gebrek aan antwoorden op zijn vragen en voldoende informatie, niet in staat is met kennis van zaken een besluit te nemen over het verlenen van kwijting; 1. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer op basis van haar controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2012 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de instellingen en organen geen materiële fouten vertonen; 2. wijst erop dat de Rekenkamer in het jaarverslag 2012 opmerkingen heeft opgenomen over de Europese Raad en de Raad met betrekking tot fouten bij de opstelling van aanbestedingsprocedures; merkt op dat één fout betrekking heeft op de uitvoering van een onderhandelingsprocedure en dat een andere fout betrekking heeft op de toepassing van een selectiecriterium; 3. neemt kennis van de antwoorden op de opmerkingen van de Rekenkamer en is het eens met de aanbevelingen van de Rekenkamer dat de ordonnateurs de opzet, coördinatie en uitvoering van de aanbestedingsprocedures moeten verbeteren door middel van passende controles en betere begeleiding; beveelt ook een strengere toepassing van de aanbestedingsregels aan, waarin alle instellingen van de Unie zich moeten schikken; 4. merkt op dat de Europese Raad en de Raad in 2012 een totale begroting hadden van 533 920 000 EUR (563 262 480 EUR in 2011) met een uitvoeringspercentage van 91,8%; vindt het zorgelijk dat het niet-bestede percentage groot blijft en vraagt om de ontwikkeling van essentiële prestatie-indicatoren op de meeste kritieke gebieden, bijvoorbeeld de reisbudgetten van de delegaties, logistiek en vertolking; 5. neemt er kennis van dat in 2012, 44 000 000 EUR aan vastleggingen is geannuleerd door onderbesteding en doordat er minder gebruik is gemaakt van faciliteiten; 6. herhaalt dat de begroting van de Europese Raad en die van de Raad moeten worden gescheiden, voor een transparanter financieel beheer van de instellingen en om ervoor te zorgen dat beide instellingen beter aan hun verantwoordingplicht kunnen voldoen; 7. verzoekt de Europese Raad en de Raad, na het verzoek van afgelopen jaar, om het Parlement hun jaarlijks activiteitenverslag toe te zenden met een volledig overzicht van al het personeel waarover beide instellingen beschikken, opgesplitst naar categorie, rang, geslacht, nationaliteit en gevolgde beroepsopleiding; 8. steunt de oprichting van een auditcomité bij het secretariaat-generaal van de Raad; verzoekt de Raad om het Parlement op de hoogte te stellen van de aanbevelingen van dat comité; 9. erkent de vooruitgang die is geboekt (87% tegen 84% in 2011) in het monitoren van de follow-upopmerkingen die bij de interne controle zijn gemaakt; verzoekt de Europese Raad en de Raad om het resultaat verder te verbeteren met de instelling van het auditcomité; 10. neemt in het bijzonder kennis van de aanbeveling van de interne controle om een specifiek kader te scheppen inzake antifraudebeleid, dat momenteel ontbreekt bij het secretariaat-generaal van de Raad; verzoekt de Raad om in overeenstemming met de aanbeveling te handelen en de maatregelen die zijn genomen om deze aanbeveling ten uitvoer te brengen in het jaarlijkse activiteitenverslag op te nemen; 11. neemt er kennis van dat het project rond het "Europagebouw" ook in de toekomst nauwgezet wordt gevolgd en dat enkele van de aanbevelingen van de controle nog steeds niet zijn uitgevoerd; verzoekt de Raad de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de vooruitgang bij de bouw en van de definitieve kostenraming in vergelijking met de aanvankelijke begroting van 240 miljoen EUR; verzoekt de Raad alle kostenstijgingen toe te lichten tussen de aanvang van de bouwwerkzaamheden in 2008 en de verwachte voltooiing in 2014; 12. verzoekt de Raad toe te lichten hoe de maatregelen van de vorige periode die zijn aangenomen met als doel de resultaten van het "Europagebouw"-project te verbeteren, ten uitvoer worden gelegd; verzoekt de Raad bovendien uit te leggen wat de toegevoegde waarde is van het permanente team belast met het toezicht op de uitvoering van dit project; 13. verlangt een overzicht van de vooruitgang bij het "Résidence Palace" bouwproject en een nauwkeurige uitsplitsing van de tot dusver gemaakte kosten; 14. herhaalt zijn verzoek aan de Raad om een gedetailleerde schriftelijke uitleg te verstrekken over de totale omvang van de financiële middelen die worden gebruikt voor de aankoop van het Résidence Palace-gebouw, de begrotingslijnen waar deze middelen vandaan komen, de betalingen die tot dusver zijn verricht, de betalingen die nog moeten worden verricht en het doel waarvoor het gebouw moet dienen; 15. neemt er kennis van dat de begrotingsmiddelen van de Raad voor 2012 niet zijn toegenomen; beschouwt dat als een positieve trend en verwacht dat dit zich in de komende jaren zal voortzetten; 16. juicht het proces van administratieve modernisering in de Raad toe; betreurt niettemin het gebrek aan informatie over de concrete uitvoeringsmaatregelen van dat proces en over de verwachte gevolgen voor de begroting van de Raad; verzoekt de Raad om de ontbrekende informatie zo snel mogelijk te verschaffen; 17. wenst meer informatie te ontvangen over de dienstverleningsovereenkomsten met de EDEO, en niet uitsluitend in verband met het proces van administratieve modernisering; 18. verzoekt de Raad met andere instellingen samen te werken ten behoeve van een uniforme methode om de vertaalkosten te presenteren, teneinde de analyse en vergelijking van de kosten te vereenvoudigen; 19. is van mening dat de Raad laatdunkend is opgetreden jegens het Parlement door een lid van de Rekenkamer te benoemen ondanks het negatieve advies van het Parlement; roept de Raad ertoe op rekening te houden met de standpunten van het Parlement over de benoeming van leden van de Rekenkamer en met de verklaringen van de kandidaat-leden van de Rekenkamer alvorens zij worden benoemd; Redenen waarom het besluit om kwijting te verlenen is uitgesteld 20. is van mening dat voor een effectief toezicht op de uitvoering van de begroting van de Unie samenwerking vereist is tussen het Parlement, de Europese Raad en de Raad via een werkafspraak; 21. betreurt de steeds terugkerende moeilijkheden waarop tot nu toe in de kwijtingprocedures is gestuit; wijst erop dat het Parlement heeft geweigerd de secretaris-generaal van de Raad kwijting te verlenen voor de uitvoering van de begroting van de Raad voor het begrotingsjaar 2009, 2010 en 2011 om redenen die zijn uiteengezet in zijn resoluties van 10 mei 2011 en 25 oktober 2011, 10 mei 2012 en 23 oktober 2012, 17 april 2013 en 9 oktober 2013; 22. herhaalt dat het alleen mogelijk is om een effectieve begrotingscontrole uit te voeren als het Parlement en de Raad samenwerken, met als hoofdelementen formele bijeenkomsten tussen vertegenwoordigers van de Raad en de Commissie begrotingscontrole van het Parlement, waarbij de vragen die door de leden van de commissie op basis van een schriftelijke vragenlijst zijn gesteld worden beantwoord en door op verzoek documenten over te leggen die als achtergrondmateriaal voor de begrotingscontrole dienen; is van mening dat de basisvoorwaarden voor een effectieve begrotingscontrole zijn neergelegd in zijn resolutie van 23 oktober 2012; 23. herhaalt dat het Parlement, zonder de samenwerking van de Raad zoals hierboven gesteld, niet in staat is om met kennis van zaken een besluit te nemen over het verlenen van kwijting; 24. benadrukt dat de Commissie, in haar antwoord van 25 november 2011 op de brief van de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole, reeds heeft gezegd dat het wenselijk is dat het Parlement doorgaat met het verlenen van kwijting, dan wel met het uitstellen of weigeren van de kwijting aan de andere instellingen (inclusief de Raad), zoals tot nu toe het geval is geweest; 25. wijst erop dat het Parlement in zijn in april 2013 aangenomen kwijtingresolutie heeft besloten om de vragen van de Raad aan de Commissie te sturen; merkt op dat de Commissie per brief van 23 januari 2014 antwoord heeft gegeven; 26. onderschrijft en steunt de standpunten van de Commissie in haar brief van 23 januari 2014 geheel dat alle instellingen volledig deel uitmaken van het follow-upproces aangaande de opmerkingen die het Parlement heeft gemaakt in de kwijtingexercitie en dat alle instellingen moeten samenwerken om het soepel functioneren van de kwijtingprocedure te garanderen met volledige eerbiediging van de betreffende bepalingen in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en in het relevante secundaire recht; 27. informeert de Raad dat de Commissie tevens in haar brief heeft verklaard dat zij geen toezicht zal houden op de tenuitvoerlegging van de begrotingen van de andere instellingen en dat een antwoord geven op de vragen die aan een andere instelling zijn gericht de autonomie van die instelling zou schenden om haar eigen afdeling van de begroting ten uitvoer te leggen; herinnert de Raad eraan dat een van de conclusies van de Europese Raad van 18 en 19 oktober 2012 luidde dat "democratische legitimiteit en verantwoordingsplicht verder moeten worden besproken"; herinnert eraan dat het Parlement kwijting verleent aan de andere instellingen nadat het de verstrekte documenten en de antwoorden die op de vragen zijn gegeven heeft onderzocht; betreurt het dat het Parlement herhaaldelijk moeite heeft om antwoorden van de Raad te krijgen; 28. is verheugd over de inspanningen van het Griekse voorzitterschap voor de heropening van de onderhandelingen tussen de instellingen; benadrukt echter dat dergelijke onderhandelingen in het verleden niet tot de verwachte resultaten hebben geleid; 29. is van mening dat het wenselijk is de bevoegdheid van het Parlement om kwijting te verlenen overeenkomstig de artikelen 316, 317 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zo uit te oefenen als zij tot nu toe is geïnterpreteerd en uitgeoefend, namelijk verlening van kwijting voor elk onderdeel van de EU-begroting afzonderlijk, om de transparantie en de democratische verantwoordingsplicht ten aanzien van de belastingbetalers van de Unie te vrijwaren; 30. is voorstander van de organisatie van een workshop tijdens welke met name de parlementaire bevoegdheid op het gebied van begrotingscontrole juridisch wordt geanalyseerd, evenals de plicht van de Raad om samen te werken; is tevens voorstander van de opstelling van een initiatiefverslag met de nadruk op mogelijke wijzigingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, om bij te dragen aan de mogelijkheid om juridische stappen te ondernemen, evenals aan een mogelijke wijziging of verheldering van de regels over het verlenen van kwijting aan andere instellingen zoals opgenomen in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; 31. betreurt het dat niet alle instellingen van de Unie dezelfde normen met betrekking tot transparantie eerbiedigen en meent dat de Raad in dit opzicht voor verbetering moet zorgen; is ervan overtuigd dat het Parlement en de Raad als medewetgevers dezelfde transparantienormen moeten toepassen; 32. herinnert eraan dat goede samenwerking tussen het Parlement en de Raad uiterst belangrijk is met het oog op de juiste tenuitvoerlegging van de EU-begroting; 33. verzoekt de Rekenkamer daarom een diepgaand onderzoek in te stellen naar de activiteiten van de Europese Raad, de Raad en de Europese Dienst voor extern optreden, zowel voor de administratieve als voor de operationele activiteiten, in naleving van de in de verdragen vastgestelde bevoegdheden, en hiervan verslag uit te brengen aan het Europees Parlement; 34. verzoekt de Rekenkamer in haar volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van de follow-up die de Europese Raad en de Raad geven aan de aanbevelingen van het Parlement in deze resolutie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0282/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4) , als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en in het bijzonder de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (6) , en in het bijzonder de artikelen 164, 165, 166 en 167, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A7-0199/2014 ), 1. verleent kwijting aan de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid voor de uitvoering van de begroting van de Europese Dienst voor extern optreden voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, Afdeling X – Europese Dienst voor extern optreden ( COM(2013)0570 – C7-0282/2013 – 2013/2205(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (7) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0282/2013) (8) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (9) , – gezien de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (10) , als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , en in het bijzonder de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (12) , en in het bijzonder de artikelen 164, 165, 166 en 167, – gezien zijn voorgaande kwijtingsbesluiten en -resoluties; – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A7-0199/2014 ), 1. merkt op dat de Rekenkamer op basis van zijn controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2012 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de instellingen en organen geen materiële fouten vertonen; 2. is ingenomen met het feit dat de Europese Dienst voor Extern Optreden (EDEO) in zijn tweede begrotingsjaar zijn begroting wederom heeft uitgevoerd zonder dat de Rekenkamer materiële fouten heeft kunnen vaststellen, en dat de meeste problemen die in het jaarverslag van 2011 van de Rekenkamer waren genoemd, en die het gevolg waren van het oprichtingsproces, zijn verholpen; 3. wijst erop dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag van 2012 opmerkt dat er geen significante tekortkomingen zijn vastgesteld met betrekking tot de voor de EDEO gecontroleerde aspecten; stelt vast dat er nog steeds enkele gebreken blijven bestaan op het gebied van het beheer van sociale uitkeringen en betreurt dat dezelfde problemen die zich in 2011 voordeden, herhaaldelijk worden gemeld in het jaarverslag van de Rekenkamer van 2012; spoort de EDEO met klem aan gevolg te geven aan alle aanbevelingen; is ingenomen met de stappen die de EDEO tot nu toe in deze kwestie heeft ondernomen en moedigt de EDEO aan de tenuitvoerlegging van zijn nieuwe programma te versnellen om deze problemen op te lossen; 4. stelt met bezorgdheid vast dat het PMO-systeem in 2012 nog niet volledig operationeel was, wat leidde tot de onjuiste betaling van sociale uitkeringen aan personeelsleden; 5. neemt nota van de antwoorden die zijn gegeven naar aanleiding van de opmerkingen van de Rekenkamer en betreurt dat deze alleen maatregelen beschrijven die in 2013 zijn getroffen; 6. merkt op dat de definitieve begroting voor de hoofdzetel van de EDEO eind 2012 184,1 miljoen EUR bedroeg, met een uitvoeringspercentage van 99,35 % van de vastleggingskredieten, en voor de delegaties 304,5 miljoen EUR, met een uitvoeringspercentage van de vastleggingskredieten van 99,45 %; neemt nota van het feit dat de begroting van de delegaties door de Commissie moest worden aangevuld met in totaal 268 miljoen EUR; 7. is bezorgd over de overdracht van kredieten in 2012; stelt voor om kernprestatie-indicatoren te ontwikkelen voor het bewaken van de meest kritieke gebieden teneinde de begrotingsuitvoering in de komende jaren te verbeteren; 8. herinnert eraan dat de EDEO een recentelijk opgerichte instelling is, die het resultaat is van de consolidatie van verschillende diensten, en dat 2011 het eerste operationele jaar van de EDEO was met talrijke technische uitdagingen, in het bijzonder op het gebied van de plaatsing van overheidsopdrachten en aanwerving; merkt op dat de buitensporige administratieve lasten als gevolg van maatregelen die nodig waren voor de oprichting van de EDEO in 2012 af zijn genomen; is echter bezorgd over het feit dat de directeur-generaal administratie van de EDEO zijn bedenkingen heeft gehandhaafd ten aanzien van enkele beveiligingscontracten van delegaties van de Unie en meerdere delegaties van de Unie tevens bedenkingen hebben geuit; 9. is ingenomen met de gedetailleerde beantwoording van een groot aantal verschillende schriftelijke en mondelinge vragen van de leden van de Commissie begrotingscontrole van het Europees Parlement; 10. wijst op het belang van de onderhavige kwijting voor het vaststellen van het kader voor toekomstige kwijtingsprocedures en is van oordeel dat deze kwijting zal zorgen voor een ondersteuning van de verwachtingen ten aanzien van toekomstige ontwikkelingen en van verbeteringen in de doeltreffendheid van de EDEO en zijn operaties; 11. neemt nota van de moeilijkheden die verbonden zijn aan het uitvoeren van een begroting met verscheidene bronnen die niet met elkaar in evenwicht zijn, in het bijzonder de gedeelde kosten van delegaties; 12. is van oordeel dat de huidige structuur van de begroting van de EDEO, met bijdragen uit de 26 verschillende begrotingslijnen van de Commissie en het Europees Ontwikkelingsfonds, het onmogelijk maakt om een duidelijk overzicht te hebben van de werkelijke kosten en uitgaven van het werk van de EDEO en zijn delegaties; steunt het door de EDEO in november 2013 ingediende vereenvoudigingsvoorstel en verzoekt de Commissie om de voorgestelde wijzigingen door te voeren en te onderzoeken in hoeverre de huidige financiering van de werkzaamheden van de EDEO verder kan worden vereenvoudigd; 13. acht het een goede zaak dat de EDEO-ambten nu ook openstaan voor ambtenaren van het Parlement; 14. onderschrijft de doelstelling die inhoudt dat een derde deel van het personeel van de EDEO uit nationale diplomaten moet bestaan vóór de termijn van medio 2013; neemt nota van het feit dat de EDEO niet statisch is en dat de selectie van personeel gebaseerd is op sollicitaties en verdienste; 15. betreurt echter dat een beter geografisch evenwicht bij de invulling van leidinggevende posities nog niet is bereikt; dringt er bij de EDEO op aan om maatregelen te treffen die bijdragen aan een betere en meer evenwichtige vertegenwoordiging van alle lidstaten; 16. verzoekt de EDEO om het geografische evenwicht te verbeteren, met name wat betreft de ambten van de hoofden van delegaties; wijst nog eens op de noodzaak van een betere geografische vertegenwoordiging van alle lidstaten op alle niveaus van de administratie; 17. is verheugd over het feit dat het aantal vrouwen in de functie van hoofd van een delegatie sinds 2011 meer dan verdubbeld is (van 10 naar 24, d.w.z. 17% van het totaal), en dat in de hoofzetel 22 vrouwen een leidinggevende positie (van hoofd van een divisie en hoger) innemen, d.w.z. 18% van het totaal; spoort de EDEO aan door te gaan met het verbeteren van het genderevenwicht in zowel de delegaties, als in de hoofdzetel; 18. erkent de inspanningen die zijn gedaan om het topzware bestuur van de EDEO te verkleinen; is verheugd over de inspanningen die erop gericht zijn het aantal AD 15- en AD 16-posten te verkleinen, en spoort de EDEO aan hiermee door te gaan; 19. is echter bezorgd over het feit dat de EDEO het grootste aandeel personeel met een hoge rang heeft van alle instellingen van de Unie, met 514 personen die in rang AD 12 of hoger zijn aangesteld (meer dan 50 % van alle AD-ambtenaren van de EDEO), waardoor het moeilijk is om het topzware bestuur in significante mate te verkleinen; wijst erop dat er nog altijd directoraten met slechts 22, 27 of 30 medewerkers zijn, en uitvoerende directoraten met 44 werknemers; is van oordeel dat in de komende jaren een ommekeer in deze situatie kan worden bewerkstelligd door middel van een efficiënt managementbeleid; 20. maakt zich zorgen over het buitensporig hoge aantal ambtenaren dat na twee jaar in rang wordt bevorderd, in het bijzonder de snelle bevorderingen in de hogere rangen; verzoekt de EDEO om striktere criteria vast te stellen voor de snelle bevordering in hogere rangen, met name rekening houdend met het grote aantal posten in hogere rangen en de extra kosten die dit in reële termen met zich meebrengt, en erop toe te zien dat bij bevorderingen het bepaalde in het personeelsstatuut volledig in acht wordt genomen; 21. is van oordeel dat de verantwoordelijkheden van de speciale vertegenwoordigers van de Unie (EUSR) zeer onduidelijk zijn; betreurt ten zeerste dat de informatie over het gebruik van de begroting die zij ontvangen om hun mandaat te vervullen, vaag blijft en vindt het zorgwekkend dat deze alleen op speciaal verzoek openbaar wordt gemaakt; maakt zich zorgen over de stijging van de begroting voor de EUSR van 15 miljoen EUR in 2011 naar 27 miljoen EUR in 2012, met name tegen de achtergrond van het gegeven dat de hoge vertegenwoordiger de EUSR in 2010 nog wilde afschaffend; wijst erop dat dit een stijging met 80% is en dat het EUSR-reisbudget voor 2012 verdriedubbeld is; verzoekt de EDEO volledige openheid te verschaffen over de verantwoordelijkheden van de EUSR en over het gebruik dat zij maken van het hun ter beschikking gestelde budget; 22. roept ertoe op een eind te maken aan de situatie waarin de EUSR zich ook met buitenlands beleid bezighouden en hen, wat hun salariëring betreft, niet beter te belonen dan de EU-ambassadeurs ter plaatse; herinnert eraan dat de EUSR in de hoogste salarisschaal zijn ingedeeld, d.w.z. die van directeur-generaal, zonder dat zij evenwel de verantwoordelijkheid van een directeur-generaal dragen; verlangt de volledige integratie van de EUSR in de EDEO-structuur; beveelt de overschrijving van de begroting van de speciale vertegenwoordigers van de EU naar de begroting van de EDEO aan; 23. is ingenomen met de prestaties op het gebied van en het beheer van de sollicitatiegesprekken en de invulling van vacatures; neemt nota van het verstrekte, door het Parlement in de laatste kwijtingsprocedure gevraagde overzicht van het aantal keren dat een kandidaat werd uitgenodigd voor een gesprek; 24. is ingenomen met de inspanningen van de EDEO om een evenwicht te bewaren tussen aanwervingen uit de lidstaten, andere instellingen en kandidaten van vergelijkende onderzoeken van het Europees Bureau voor personeelsselectie; betreurt dat in de jaren 2012 en 2013 slechts één laureaat door de EDEO is aangeworven, terwijl 291 personen in totaal werden aangesteld; 25. maakt zich zorgen over het feit dat er een groot aantal ambten met een hoge rang is, wat leidt tot zeer hoge kosten; verwelkomt de verstrekte informatie over nieuwe aanwervingen; vraagt echter dat de rangen van recentelijk aangeworven bestuurlijke ambten en de ambten van hoofden van delegaties ook worden vermeld; 26. verwelkomt de stijging van het aantal externe kandidaten die solliciteren op ambten binnen de EDEO; is van oordeel dat de reiskosten die verband houden met de opleidings- en selectieprocedure kunnen worden verminderd; verzoekt de EDEO om met grotere regelmaat gebruik te maken van videoconferenties; 27. verzoekt de EDEO om een vereiste in te voeren in de zin dat nieuw aangeworven EDEO-personeelsleden een verklaring op erewoord afgeven waarin zij verklaren in het verleden niet voor inlichtingendiensten te hebben gewerkt; 28. benadrukt dat deskundigheid op het gebied van buitenlandse zaken het belangrijkste criterium moet blijven bij besluiten tot aanwerving; verzoekt de EDEO een coherente personeelsstrategie te ontwikkelen om deze doelen te bereiken; 29. herhaalt nog eens dat erop moet worden toegezien dat lokale delegatiemedewerkers vóór de aanvang van het dienstverband aan een uitgebreid antecedentenonderzoek worden onderworpen; 30. begrijpt dat personeelsaanpassingen binnen delegaties nodig zijn; verwacht dat deze maatregelen niet van invloed zijn op de prestaties van de EDEO en de geloofwaardigheid van de Unie; 31. merkt met bezorgdheid op dat in 2012 49 % van de hoofden van delegaties (57 % in 2011) van oordeel was dat hun operationele personeel, financiële personeel en toezichts- en controlepersoneel over ontoereikende vaardigheden beschikten om hun taken te verrichten; roept de EDEO en de Commissie opnieuw op om de resultaten van hun overleg onverwijld aan het Parlement te verstrekken; 32. steunt de inspanningen van de EDEO om het aantal beschikbare opleidingen te verhogen en om de deelname van zijn personeel in zowel delegaties als de hoofdzetel aan te moedigen; is echter bezorgd over het feit dat in 2013 ongeveer duizend personeelsleden minder dan in 2012 deelnamen aan cursussen en de strategische doelstelling van tien cursusdagen per personeelslid per jaar niet is bereikt, aangezien slechts minder dan vier dagen per personeelslid per jaar werden gehaald; 33. wijst op de dure procedure van de methode voor de jaarlijkse salarisaanpassing voor plaatselijke personeelsleden in delegaties van de Unie; verzoekt de EDEO om het gebruik van een alternatieve berekeningsmethode die transparanter en eenvoudiger is te overwegen, en de bevoegde commissie van het Europees Parlement van het resultaat van die overweging in kennis te stellen; 34. neemt nota van maatregelen die worden voorgesteld om uitgaven aan personeel en personeelsaangelegenheden te rationaliseren; 35. neemt er nota van dat in 2012 bij de EDEO twee hoge ambtenaren om redenen van dienstbelang uit hun functie zijn gezet (artikel 50 van het ambtenarenstatuut); wijst er daarnaast op dat dit in 2012 bij geen enkele andere instelling van de EU is voorgekomen, waarbij moet worden aangetekend dat gegevens met betrekking tot de Raad ontbreken; herinnert eraan dat ambtenaren op wie dit van toepassing is vanaf hun 55e zonder enigerlei korting een pensioen krijgen; roept de EDEO op het Parlement te informeren over de redenen die ertoe hebben geleid dat de bedoelde ambtenaren uit hun functie zijn gezet, hun leeftijd en de respectievelijke jaarlijkse kosten; 36. neemt nota van het feit dat in 2012 het initiatief werd genomen tot een actieplan voor een beter financieel beheer van beveiligingscontracten; erkent de door de EDEO aangekondigde bereikte resultaten en verzoekt om voorlegging aan het Parlement van het actieplan en om de opname van gedetailleerde informatie over de uitgevoerde maatregelen in het volgende jaarlijkse activiteitenverslag; 37. steunt het actieplan van het directoraat beveiliging inzake de beveiligingscontracten die door de hoofdzetel worden beheerd; betreurt echter dat de tekortkomingen in het beheer van beveiligingscontracten door de delegaties in dit actieplan niet zijn vermeld; 38. neemt met bezorgdheid kennis van het feit dat in Rome, Tanzania en de Fiji-eilanden de looptijd van beveiligingsovereenkomsten zonder nieuwe openbare aanbestedingen met meer dan tien jaar is verlengd; roept de EDEO op het Parlement te informeren over de ondernemingen waarmee in de bedoelde landen dergelijke overeenkomsten zijn gesloten, de met de desbetreffende overeenkomsten gemoeide bedragen en hun respectievelijke looptijden; 39. neemt nota van het feit dat enkele delegaties hulp nodig hadden bij het opnieuw aanbesteden van hun beveiligingscontracten; dringt er bij de EDEO op aan om informatiemaatregelen te treffen die van toepassing zijn op alle delegaties in verband met het plaatsen van overheidsopdrachten; 40. prijst de EDEO voor de in de evaluatiemissies toegepaste methode; 41. verzoekt de EDEO om uit te leggen waarom het nodig was om het ambt van adjunct-hoofd van de delegatie voor Afghanistan in het leven te roepen; 42. benadrukt in het kader van de associatieovereenkomst tussen de EU en Midden-Amerika dat de Unie een delegatie moet opzetten in Panama, een belangrijke partner en het enige land in de regio zonder eigen delegatie, en verzoekt de EDEO onverwijld stappen in deze richting te ondernemen, zoals vorig jaar reeds is gevraagd; 43. is verheugd over de reducering van het aantal éénpersoonsdelegaties van de EU van 18 vorig jaar tot 15 nu; roept de EDEO op door te gaan met het reduceren van het aantal éénpersoonsdelegaties en indien nodig delegaties samen te voegen; 44. herinnert aan zijn verzoek om een personeelsbeleid voor delegaties van de EU dat aansluit bij de politieke prioriteiten van de EU in een bepaalde regio en dat flexibel genoeg is om in te kunnen spelen op crises; dringt er bij de EDEO en de Commissie op aan een gemeenschappelijke benadering te vinden voor het personeel van de delegaties en voor een toewijzing van taken in overeenstemming met deze beginselen, en verzoekt om een passende coördinatie tussen de diensten te waarborgen, ter verbetering van de samenhang van het EU-beleid en ter verwezenlijking van synergieën op begrotingsgebied; 45. steunt ten zeerste de vier hoofdinitiatieven van de EDEO voor slimme besparingen; verzoekt de EDEO om een uitvoeringsverslag te verstrekken dat de financiële resultaten bevat en uitlegt hoe het aldus bespaarde geld werd hergebruikt; verzoekt de Commissie om deze initiatieven ook in te voeren; 46. herhaalt hoe belangrijk het is te blijven streven naar mogelijkheden voor langetermijnbesparingen en naar synergieën tussen de EDEO, de Commissie en de lidstaten, om de duurzaamheid van de EDEO-begroting in een tijd van begrotingsdiscipline te waarborgen; 47. steunt de EDEO in zijn inspanningen om zich voor het meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 voor te bereiden, wanneer de EDEO een begroting van 96 miljard EUR aan externe bijstandsmiddelen van de Unie dient uit te voeren in gedeelde verantwoordelijkheid met de Commissie; 48. verlangt van de EDEO dat hij zich meer inspanningen getroost om door middel van gemeenschappelijk gebruik van gebouwen en andere infrastructuurvoorzieningen met de diplomatieke diensten van de lidstaten in delegaties kosten te besparen; roept de EDEO op het Parlement in een verslag mee te delen hoeveel ambassades en consulaten van lidstaten sinds de oprichting van de EDEO in landen met EU-delegaties zijn gesloten en in welke landen door de oprichting van de EDEO synergie-effecten tot stand zijn gebracht; merkt echter op dat de lidstaten een billijk deel van de daaraan verbonden kosten op zich moeten nemen; 49. is verheugd over het feit dat sinds 2011 aan 14 lidstaten een voorstel is gedaan voor samenwerking in zeven derde landen; merkt met tevredenheid op dat synergieën met het Directoraat-Generaal voor Ontwikkeling en samenwerking - EuropeAid Ontwikkeling en de nationale diplomatieke diensten goed functioneren en verwelkomt de in 2012 verstrekte informatie; merkt op dat er nog werk te doen valt in verband met de consulaten; vraagt dat de Commissie buitenlandse zaken van het Parlement bij deze procedure wordt betrokken; 50. verlangt dat de EDEO zijn inspanningen om meer besparingen te bereiken in verband met het huisvestingsbeleid van personeel dat in de delegaties van de Unie is aangesteld, intensiveert; is van oordeel dat er ruimte is voor aanzienlijke besparingen op dit gebied, aangezien de huisvestingskosten die in 2012 werden betaald voor de huisvesting van 675 ambtenaren in de delegaties van de Unie in totaal 30 miljoen EUR bedroegen; 51. verzoekt de EDEO om in zijn volgende jaarlijkse activiteitenverslag gedetailleerde informatie op te nemen over hoe het nieuwe huisvestingsbeleid, dat in de komende vier jaar zal worden uitgevoerd, zal bijdragen aan het initiatief voor slimme besparingen dat in 2011 van start ging; 52. verwelkomt het feit dat de EDEO onmiddellijk besparingen van 4 miljoen EUR binnen de begroting van 2014 zou kunnen bereiken, nu het nieuwe statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie van kracht is geworden; wijst echter op de extreem hoge arbeidskosten in delegaties van de Unie, aangezien alle rechten op verstrekkingen, vergoedingen, wegingscoëfficiënten, ontspanningsverloven, jaarlijkse reiskosten, verplaatsings- en huisvestingskosten oplopen tot ruim 8 000 EUR per maand per personeelslid boven op het maandsalaris van de personeelsleden in delegaties van de Unie; 53. dringt er bij de Commissie op aan een oplossing te vinden voor het beheer van administratieve uitgaven door de delegaties van de EU, teneinde de administratieve last van delegatiehoofden te verminderen, met name van kleinere delegaties, door ook subdelegatie van personeel van de Commissie mogelijk te maken, in overeenstemming met het verslag van het Parlement van 2013 over de organisatie en het functioneren van de EDEO; 54. maakt zich er zorgen over dat, anders dan in het kader van de hervorming van het ambtenarenstatuut werd aangekondigd, namelijk dat de vakantiedagen van in derde landen werkzame ambtenaren efficiënter zouden worden georganiseerd en zouden worden gereduceerd, het oude en inefficiënte systeem nu zelfs tot meer landen als voorheen wordt uitgebreid; herinnert eraan dat in dit kader niet alleen verlof wordt toegekend, maar ook vliegtickets voor het hele gezin worden verstrekt; verlangt een overzicht van de kosten van deze maatregel, die in 2014 in werking treedt, terwijl de reducering van het aantal vakantiedagen pas in 2015 wordt geïmplementeerd; 55. verwelkomt de herziening van de aan personeel in delegaties aangeboden regeling voor de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden en het ontspanningsverlof, waarbij een nieuwe berekeningsmethode is ingevoerd voor de jaarlijkse reiskostenvergoeding met gebruikmaking van economy class in plaats van business class als de berekeningsgrondslag, wat op zich al een besparing van 3 miljoen EUR in de begroting van 2014 opleverde; 56. neemt nota van het feit dat in 2012 per persoon nog gemiddeld 8 526 EUR werd uitbetaald voor aan het eind van het dienstverband niet opgenomen verlofdagen en dat dit bedrag in 2013 was teruggelopen tot 5 986 EUR; roept de EDEO op de maatregelen te nemen die nodig zijn om de kosten hiervan verder terug te dringen; 57. dringt er bij de EDEO ten zeerste op aan om met betrekking tot de regelingen voor het reizen van zijn delegaties naar de hoofdzetel praktijken in te voeren die vergelijkbaar zijn met de praktijken die door de diplomatieke diensten van de lidstaten in soortgelijke omstandigheden worden toegepast; 58. verwelkomt de totstandkoming van een "memorandum van overeenstemming" tussen het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en de EDEO; betreurt de vertraging van de afsluiting ervan en verzoekt de EDEO om verslag te doen van de vooruitgang die wordt geboekt in verband met de nieuwe strategie voor de bestrijding van fraude voor delegaties van de Unie, die volgens de planning in de definitieve vorm in 2013 beschikbaar zou zijn; 59. roept de EDEO op om in zijn jaarlijkse activiteitenverslag de resultaten en gevolgen van gesloten OLAF-zaken op te nemen, indien de instelling of personen die voor de instelling werken aan een onderzoek werden onderworpen; 60. neemt nota van het feit dat het hoofd administratie van de delegaties van de Unie en personeelsleden die verantwoordelijk zijn voor de administratie van de ambassades van lidstaten regelmatig bijeenkomen voor discussies en het uitwisselen van ervaringen op relevante gebieden; verwacht dat deze goede praktijk wordt voortgezet en uitgebreid naar andere relevante activiteitengebieden; 61. onderstreept hoe belangrijk het is de EDEO en de EU-delegaties beter in staat te stellen zichzelf te beschermen tegen spionageactiviteiten van derde landen, onder meer door hun IT-netwerken beter te beveiligen en door beveiligde communicatiesystemen op te zetten, en dringt erop aan onverwijld te inventariseren hoeveel middelen hiervoor nodig zijn; 62. verlangt dat het gebouwenbeleid van de EDEO bij het jaarlijkse activiteitenverslag wordt gevoegd, met name omdat het belangrijk is dat de kosten daarvan voldoende transparant worden gemaakt en niet buitensporig zijn; 63. dringt er bij de EDEO op aan om de kwijtingsautoriteit de lijst van in 2012 afgesloten bouwcontracten te verstrekken, met inbegrip van de details van de contracten, het land waar het contract is afgesloten en de looptijd van het contract, zoals in het jaarlijkse activiteitenverslag van de EDEO van 2011, en verzoekt de EDEO om dezelfde details van bouwcontracten op te nemen in zijn jaarlijkse activiteitenverslag van 2013; 64. is van mening dat op het gebied van financieel beheer verbeteringen kunnen worden doorgevoerd om het ontstaan van rente op te late betalingen te voorkomen, in het bijzonder door de duur van de vertraging te verkorten; wijst erop dat de drie hoogste bedragen voor rente op te late betalingen 3 714, 84 EUR, 4 395,71 EUR en 5 931,67 EUR bedragen; 65. beklemtoont de noodzaak van parlementair toezicht op het INTCEN, de EUMS INT, het Situatiecentrum en het Satellietcentrum, die de besluitvormers - onder andere op grond van informatie van de nationale inlichtingendiensten - van analyses voorzien en de samenwerking tussen de nationale inlichtingendiensten bevorderen; 66. dringt erop aan om in de begroting van de EDEO specifieke begrotingslijnen voor het INTCEN, de EUMS INT en het Situatiecentrum op te nemen, teneinde democratische controle en transparantie te waarborgen; 67. verzoekt de hoge vertegenwoordiger om in het jaarlijkse activiteitenverslag van de EDEO uitvoerige informatie over de benutting van de begroting en de personeelssituatie van het INTCEN, de EUMS INT en het Situatiecentrum ter beschikking te stellen; 68. roept de EDEO ertoe op in zijn jaarlijkse activiteitenverslag te vermelden hoeveel geclassificeerde documenten, uitgesplitst naar classificatiecategorie, hij van de andere instellingen, de overige organen, de lidstaten van de EU, alsook van derde landen, heeft ontvangen en aan hen heeft doorgegeven; 69. is van oordeel dat de begrotingssteunsystemen voor regeringen van derde landen niet naar behoren worden gecontroleerd en roept op tot een beter toezicht op de financiële verrichtingen in een eerder stadium; 70. verzoekt de Rekenkamer in zijn volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van de follow-up die de EDEO geeft aan de aanbevelingen van het Parlement in deze resolutie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0276/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4) , als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en in het bijzonder de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0213/2014 ), 1. verleent de griffier van het Hof van Justitie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Hof van Justitie voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de daarvan een integrerend deel uitmakende opmerkingen bij het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling IV – Hof van Justitie ( COM(2013)0570 – C7‑0276/2013 – 2013/2199(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (7) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0276/2013) (8) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (9) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (10) , als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , en in het bijzonder de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (12) , in het bijzonder de artikelen 164, 165 en 166, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0213/2014 ), 1. is tevreden dat de Rekenkamer in haar jaarverslag van 2012 opmerkt dat er geen significante tekortkomingen zijn vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten wat betreft personele middelen en het plaatsen van opdrachten door het Hof van Justitie van de Europese Unie ("Hof van Justitie"); 2. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer op basis van haar controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2012 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de instellingen en organen geen materiële fouten vertonen; 3. merkt op dat het Hof van Justitie in 2012 beschikte over vastleggingskredieten ten belope van EUR 343 567 692,52 (EUR 335 904 453,30 in 2011) en dat het bestedingspercentage 98,63% bedroeg, meer dan in 2011; herinnert eraan dat de begroting van het Hof van Justitie louter administratief is; 4. merkt op dat het aantal aanhangige en afgesloten zaken bij het Gerecht in 2012 licht is afgenomen ten opzichte van eerdere jaren (1 308 aanhangige zaken in 2011 en 1 237 in 2012); betreurt echter dat het aantal afgesloten zaken is afgenomen (714 afgesloten zaken in 2011 tegenover 688 in 2012); is van mening dat het voorstel voor de aanstelling van extra rechters bij het Gerecht, dat de Raad nog steeds in behandeling heeft, kan bijdragen tot de effectieve vermindering van het aantal aanhangige zaken; 5. merkt op dat het Hof van Justitie en het Gerecht voor ambtenarenzaken dezelfde trend vertonen, waarbij minder zaken werden afgesloten en meer zaken aanhangig waren dan in 2011 (Hof van Justitie: 849 hangende zaken in 2011 en 886 in 2012, met 638 afgesloten zaken in 2011 en 595 in 2012, Gerecht voor ambtenarenzaken: 178 hangende zaken in 2011 en 235 in 2012, met 166 afgesloten zaken in 2011 en 121 in 2012); merkt op dat het Gerecht voor ambtenarenzaken dezelfde leden heeft gehouden; 6. wenst duidelijk te worden geïnformeerd over de productie van iedere kamer met drie, respectievelijk vijf rechters van het Hof van Justitie en het Gerecht en van de kamer met één rechter van het Gerecht voor ambtenarenzaken; wenst te worden geïnformeerd omtrent het aantal gevallen dat na de reorganisatie van het Hof van Justitie is behandeld met respectievelijk de president en de vicepresident als rapporteur; 7. verzoekt het Hof van Justitie, het Gerecht en het Gerecht voor ambtenarenzaken een ​​overzicht te verstrekken van het aantal zaken dat sinds meer dan 24 maanden aanhangig is; 8. beklemtoont het feit dat het Hof van Justitie erkent dat er binnen de bestaande middelen waarover het beschikt nog ruimte is voor verbetering; benadrukt dat de in 2012 doorgevoerde interne hervormingen, te weten de oprichting van de nieuwe kamer van vijf rechters en de nieuwe kamer van drie rechters en de gewijzigde samenstelling van de grote kamer, alsmede de herziening van het Reglement voor de procesvoering, hebben bijgedragen tot een aantal wijzigingen in het systeem, en beklemtoont dat er meer kan worden gedaan via verdere hervormingen; verzoekt het Hof van Justitie om informatie omtrent het aantal zaken dat in 2012 aan elke rapporteur van het Hof van Justitie en van het Gerecht is toegewezen; 9. dringt er bij het Hof van Justitie op aan een manier te vinden om de stijging van het aantal nieuwe zaken en de zware werklast adequaat te beheren, aangezien interne hervormingen en de herziening van het Reglement voor de procesvoering alleen niet volstaan om het aantal bij het Hof van Justitie aanhangige zaken in de komende jaren aanzienlijk te verminderen; ziet wat dat betreft een mogelijkheid in vermindering van het aantal weken zonder hoorzittingen of beraadslagingen; 10. deelt de opvatting dat het Gerecht meer actie moet ondernemen om de buitengerechtelijke activiteiten van leden en personeel van het Hof te beperken; verzoekt het Hof van Justitie een transparantere aanpak te volgen door op de website van het Hof van Justitie een lijst te publiceren van de externe activiteiten van iedere rechter; 11. verlangt dat de Rekenkamer een benchmarkstudie uitvoert die informatie oplevert over de productie van vergelijkbare hooggerechtshoven in de lidstaten en bij het Hof van Justitie; 12. benadrukt dat, in de jaren waarin het mandaat van meerdere rechters verstrijkt, er een groot risico bestaat dat de productiviteit afneemt en de continuïteit en stabiliteit van de werkzaamheden van het Hof van Justitie gevolgen ondervinden wanneer de Raad het mandaat van de rechters niet vernieuwt en er vertraging optreedt bij de benoeming van de nieuwe rechters; 13. merkt op dat het Hof van Justitie van alle instellingen van de Unie het hoogste percentage werknemers heeft dat werkzaam is in de vertaaldienst (47,3 % van zijn personeel is vertaler of tolk); erkent de verplichting van het Hof van Justitie om zaken te behandelen in alle 24 officiële talen van de Unie en om al zijn vonnissen te vertalen in de officiële talen; is evenwel van mening dat er ruimte is voor rationalisering van de vertaaldiensten van het Hof van Justitie; 14. verzoekt het Hof van Justitie dezelfde methode voor het berekenen van de vertaalkosten per pagina te hanteren die de andere instellingen toepassen om de vertaalkosten van instelling tot instelling op dezelfde basis te kunnen vergelijken; 15. wijst op de voordelen van de e-Curia-applicatie, die in november 2011 operationeel werd; merkt met tevredenheid op dat deze applicatie, zoals was verwacht, heeft bijgedragen tot betere prestaties bij de behandeling van zaken; 16. neemt nota van de kosten van het e-Curia-project en van het onderhoud ervan; is ingenomen met de verbeteringen die in het systeem zijn aangebracht om gehoor te geven aan de verzoeken en suggesties van gebruikers; verzoekt uitvoerig op de hoogte te worden gehouden van de permanente bijwerking van het systeem en van de daarna gemaakte kosten; 17. is ingenomen met de overstap van papieren naar elektronische verslagen; merkt op dat de e-Curia-applicatie met ingang van 1 januari 2012 de elektronische uitwisseling van de procesdocumenten en van de vonnissen tussen alle partijen en de gerechtelijke instanties van het Hof van Justitie mogelijk maakt; wijst erop dat de laatste papieren verslagen dateren van vóór het einde van 2012 en dat de overgang van een papieren naar een elektronische documentenstroom de productiekosten aanzienlijk heeft verlaagd; 18. is zeer ingenomen met het feit dat er eind 2012 1003 actieve gebruikers van e-Curia waren in veertien lidstaten, twee landen van de Europese Vrijhandelsassociatie en vijf Europese instellingen (met name het Parlement, de Raad en de Commissie); betreurt echter dat sommige lidstaten voor de uitwisseling van documenten met het Hof van Justitie nog geen gebruikmaken van e-Curia; 19. merkt op dat in 2012 bij slechts zeven algemene vergaderingen van het Hof van Justitie sprake was van volledige aanwezigheid; verzoekt de agenda's van die vergaderingen als bijlage op te nemen in het jaarlijks activiteitenverslag van het desbetreffende jaar; 20. is ingenomen met het feit dat het Hof van Justitie voorschriften heeft vastgesteld betreffende de waardigheid op de werkvloer, die gelden voor alle personeelsleden die werkzaam zijn voor een kamer van de leden of voor een van de diensten, met inbegrip van procedures voor de behandeling van beschuldigingen van intimidatie; benadrukt dat het essentieel is om in de toekomst de best mogelijke werkomstandigheden in stand te houden voor de medewerkers en de leden; 21. neemt nota van de vaststelling van Verordening (EU, Euratom) nr. 741/2012 houdende wijziging van het Protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie (13) en van de vaststelling van het nieuwe Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie in 2012; is van mening dat de aangebrachte wijzigingen ertoe zullen bijdragen dat het Hof zijn taken beter kan uitoefenen; verlangt dat de follow-up van deze hervormingen uitgebreid aan bod komt in het jaarlijks activiteitenverslag voor 2013; 22. betreurt het feit dat de lidstaten die zich in de afgelopen tien jaar hebben aangesloten niet op het niveau van directeur-generaal en directeur vertegenwoordigd zijn in de instelling; herhaalt dat er op die bestuurlijke niveaus een beter geografisch evenwicht moet worden bereikt, zoals dat reeds het geval is op het niveau van afdelingshoofden; 23. is ingenomen met het feit dat de organisatorische veranderingen die zijn doorgevoerd met de oprichting van het directoraat Bibliotheek geen budgettaire gevolgen hebben gehad voor de gecreëerde arbeidsplaatsen; 24. is ingenomen met het feit dat de in 2012 gehouden herdenking van het zestigjarig bestaan van het Hof van Justitie slechts minimale directe kosten met zich meebracht; 25. steunt het beleid van het Hof van Justitie om bij voorkeur interne middelen te gebruiken, met name wat betreft de vertaaldiensten; verzoekt het Hof van Justitie de mogelijkheid te onderzoeken om in bepaalde zaken gebruik te maken van een systeem voor "vertalingen op aanvraag", teneinde de druk wat betreft de hoeveelheid te vertalen documenten verder te verlagen; 26. neemt nota van de toegenomen uitgaven voor het kinderdagverblijf en de productie en verspreiding van documenten; verzoekt het Hof van Justitie ervoor te zorgen dat deze onevenwichtigheden zich in de toekomst niet opnieuw voordoen; 27. bevestigt dat het aantal hoorzittingen en andere vergaderingen met tolken in 2012 bleef groeien, waarbij het in alle rechtsgebieden gaat om een toenemend aantal zaken; 28. betreurt de vertraging bij de uitvoering van de controle achteraf van de uitgaven in verband met het onderhoud van infrastructurele apparatuur en IT-applicaties; merkt op dat er een actieplan is opgesteld ter correctie van de resultaten van de controle achteraf van de schoonmaak- en onderhoudskosten; 29. verzoekt het Hof van Justitie de uitkomst en de gevolgen van afgesloten zaken van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) op te nemen in zijn jaarlijkse activiteitenverslagen wanneer het Hof of zijn werknemers onderwerp waren van het onderzoek; 30. verzoekt het Hof van Justitie zijn vastgoedbeleid aan het jaarlijkse activiteitenverslag te hechten; 31. is verheugd over het feit dat het Hof van Justitie een grondig en gedetailleerd jaarlijks activiteitenverslag heeft voorbereid met daarin gedetailleerde informatie over zijn personeelsbeleid, zoals door het Parlement was gevraagd; 32. verzoekt de Rekenkamer in haar volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van het gevolg dat het Hof van Justitie heeft gegeven aan de door het Parlement in deze resolutie geformuleerde aanbevelingen. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0277/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring (4) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0212/2014 ), 1. verleent de secretaris-generaal van de Rekenkamer kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling V – Rekenkamer ( COM(2013)0570 – C7‑0277/2013 – 2013/2200(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (7) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0277/2013) (8) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (9) , – gezien de verklaring (10) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (12) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0212/2014 ), 1. merkt op dat de jaarrekening van de Rekenkamer door een externe accountant – PricewaterhouseCoopers SARL – wordt gecontroleerd, zodat de beginselen van transparantie en verantwoordingsplicht die zij toepast op de door haarzelf gecontroleerden, ook bij haar worden toegepast; neemt nota van het standpunt van de accountant dat het "financieel memorandum een waarheidsgetrouw en juist beeld van de financiële situatie van de Rekenkamer weergeeft alsook van haar financiële prestaties en haar kasstromen voor het afgesloten begrotingsjaar"; verzoekt op de hoogte te worden gesteld van de betrouwbaarheidsverklaring betreffende de regelmatigheid van de besteding van de middelen van de Rekenkamer en de controleprocedures zoals die van kracht waren in 2012; verlangt dat de Rekenkamer wordt onderworpen aan een controle van de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen die ten grondslag liggen aan de rekeningen; 2. onderstreept dat de Rekenkamer in 2012 over een totaalbedrag van 137 345 000 EUR aan vastleggingskredieten beschikte (134 337 000 EUR in 2011) en dat het algemene uitvoeringspercentage voor de begroting 96 % bedroeg; merkt op dat de begroting van de Rekenkamer louter administratief is; 3. steunt de beoordeling door de Rekenkamer van de kwaliteit en effecten van haar werkzaamheden en looft de bereikte resultaten; is van mening dat de Rekenkamer haar doelen beter moet stellen om te garanderen dat de bereikte resultaten deze doelen daadwerkelijk verwezenlijken; 4. steunt de Rekenkamer bij haar inspanningen om meer middelen te besteden aan doelmatigheidscontroles en de beoordeling of zuinigheid, doeltreffendheid en efficiëntie al dan niet gerealiseerd zijn; herhaalt dat de begrotings- en wetgevende autoriteit van de Rekenkamer niet alleen inhoudt dat zij een verklaring dient te verstrekken waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, maar dat zij ook betrouwbare en uitvoerbare adviezen dient te verstrekken betreffende de resultaten die bereikt zijn door de verschillende beleidsmaatregelen van de Unie; 5. verzoekt de Rekenkamer om te onderzoeken of het mogelijk is dat zij haar jaarverslag per 30 juni indient, aangezien dit zou leiden tot een aanmerkelijke verbetering in de controle van de rekeningen van de Unie en zowel de doelmatigheid als de doeltreffendheid van de besteding van de middelen van de Unie zou verbeteren en stroomlijnen wanneer over de kwijting wordt gestemd vóór 31 december van het jaar dat volgt op het gecontroleerde begrotingsjaar; 6. verzoekt de Rekenkamer in haar jaarlijkse werkprogramma de politieke prioriteiten van de wetgevers en de vraagstukken die van groot belang zijn voor de burgers van de Unie en die haar door de Commissie begrotingscontrole van het Parlement zijn meegedeeld in aanmerking te nemen; 7. neemt er nota van dat 2012 het laatste jaar is van de strategische periode 2009-2012, en daardoor een beperkt beeld geeft van de resultaten die door de vastgestelde beleidsmaatregelen zijn verwezenlijkt; 8. herinnert de Rekenkamer aan de noodzaak om tijdschema's te verbeteren, ook als er geen uiterste termijn is, zoals bij de speciale verslagen van de Rekenkamer; betreurt dat de controlebevindingen qua tijdigheid nog steeds ver van de langetermijndoelstelling verwijderd zijn; spoort de Rekenkamer aan om voor de strategische periode 2013-2017 de doelstellingen te stroomlijnen en bijzondere aandacht te besteden aan de kwaliteitsverbetering in elk stadium van het controleproces; 9. vraagt de Rekenkamer met klem om in elk speciaal verslag een tijdslijn op te nemen die de afzonderlijke etappen van het verslag (vanaf de eerste voorbereidingen tot aan de publicatie) laat zien; 10. stelt vast dat het gemiddelde tijdsbestek voor het opstellen van een speciaal verslag van 25 maanden in 2008 is teruggebracht tot 20 maanden; betreurt echter dat de Rekenkamer in 2012 de strategische doelstelling om speciale verslagen op te stellen in een gemiddeld tijdsbestek van 18 maanden niet heeft behaald; 11. dringt aan op de noodzaak om effectieve maatregelen te treffen teneinde het percentage overzichten van preliminaire bevindingen die binnen twee maanden worden verstrekt te doen stijgen; 12. is verheugd over de verdere versterking van de controleambten in 2012, in vergelijking met het aantal personeelsleden in andere diensten, en moedigt de Rekenkamer aan om zich te blijven inzetten voor een verdere verbetering van de efficiëntie in de ondersteunende diensten; neemt nota van de succesvolle aanwerving van nieuwe personeelsleden voor controleambten; is echter ongerust over de lichte toename in vacatures aan het einde van 2012 in vergelijking met 2011; 13. dringt er bij de Rekenkamer op aan de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van haar beleid met betrekking tot de detachering van deskundigen van nationale hoge controle-instanties bij de Rekenkamer en vice versa; verzoekt de Rekenkamer in dit verband meer informatie te verstrekken in haar jaarlijkse activiteitenverslag; 14. wijst erop dat sommige lidstaten oververtegenwoordigd zijn op leidinggevend niveau, terwijl de lidstaten die de voorbije tien jaar tot de Unie zijn toegetreden nog altijd ondervertegenwoordigd zijn op het niveau van afdelingshoofd en directeur; herhaalt dat er op alle bestuurlijke niveaus een groter geografisch evenwicht moet worden bereikt; 15. feliciteert de Rekenkamer met de tijdige afwerking van het K3-gebouw binnen de begroting; 16. neemt nota van de aanzienlijke prijsverschillen voor vertaalkosten per taal; is van mening dat een dergelijke hoge kostendiscrepantie, zelfs met inbegrip van indirecte kosten, om een betere afstemming vraagt; verzoekt de Rekenkamer om de methode voor de berekening van de vertaalkosten per bladzijde op dezelfde manier toe te passen als de andere instellingen, zodat de vertaalkosten van de instellingen op een eerlijke manier met elkaar kunnen worden vergeleken; 17. meent dat de goedkeuring van de nieuwe gedragscode voor de leden van de Rekenkamer een positieve stap is om de prestaties te verbeteren; vraagt om in de toekomst op de hoogte te worden gebracht van overtredingen van de gedragscode; 18. is er stellig van overtuigd dat het driejarige mandaat van de voorzitter van de Rekenkamer slechts eenmaal verlengd moet kunnen worden; 19. stelt vast dat binnen de Rekenkamer een groep op hoog niveau is opgericht die toezicht zal uitoefenen op het nieuwe initiatief om de processen voor het opstellen van verslagen te stroomlijnen; vraagt om op de hoogte te worden gebracht van het werkprogramma en tijdsschema van deze groep op hoog niveau; 20. neemt er nota van dat de Rekenkamer in 2012 in totaal acht zaken van vermeende fraude heeft gerapporteerd die uit haar controlewerkzaamheden voortvloeiden en acht zaken die het gevolg waren van aanklachtbrieven aan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF); stelt vast dat OLAF beslist heeft om in zes resp. drie zaken een onderzoek in te stellen; 21. beklemtoont het feit dat het aantal aanklachtbrieven de helft was van dat van 2011; steunt de blijvende nauwe samenwerking tussen de Rekenkamer en OLAF; 22. verzoekt de Rekenkamer om in haar jaarlijkse activiteitenverslag de resultaten en gevolgen van afgesloten OLAF-zaken op te nemen wanneer de instelling of een van haar werknemers het voorwerp van het onderzoek uitmaakt, evenals de resultaten van de zaken die door de Rekenkamer naar OLAF worden doorverwezen en die het gevolg zijn van haar controlewerkzaamheden en van aanklachtbrieven; 23. herinnert aan de zaak van vermeende pesterij en machtsmisbruik door een voormalig lid van de Rekenkamer die zich in 2012 voordeed en die ertoe leidde dat drie werknemers van de Rekenkamer een rechtszaak aanspanden tegen hun instelling; neemt kennis van de inspanningen van de Rekenkamer met betrekking tot deze zaak, waaronder de ingevoerde preventiemaatregelen en de aan de klagers verstrekte bijstand en bescherming; moedigt de Rekenkamer aan haar procedures met betrekking tot pesterij en machtsmisbruik te herzien en de werkomgeving voor haar medewerkers en leden verder te verbeteren teneinde waardigheid op de werkplek volledig te waarborgen; 24. feliciteert de Rekenkamer met de succesvolle uitvoering van de overeengekomen actieplannen; stelt voor dat in het licht van de aanbevelingen van de dienst Interne audit aan de personeelsdienst alle vergoedingen worden opgenomen in de persoonlijke dossiers van de ambtenaren; 25. blijft met belangstelling uitkijken naar de belangrijkste conclusies die voortvloeien uit de monitoring van de verificaties achteraf door de dienst Interne audit en de effecten van veranderingen die bij het jaarlijkse activiteitenverslag worden gevoegd; 26. is ingenomen met de samenwerking tussen de Rekenkamer en de Commissie begrotingscontrole van het Europees Parlement, de duidelijke follow-up van de resolutie betreffende de kwijting voor het voorgaande jaar en de regelmatige feedback ten aanzien van verzoeken van het Parlement; 27. verzoekt de Rekenkamer in haar volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van de follow-up van de aanbevelingen van het Parlement in deze resolutie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0278/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4) , als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en in het bijzonder de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) van de Raad, en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0218/2014 ), 1. verleent de secretaris-generaal van het Europees Economisch en Sociaal Comité kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Economisch en Sociaal Comité voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, Afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité ( COM(2013)0570 – C7‑0278/2013 – 2013/2201(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (7) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7-0278/2013) (8) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (9) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (10) , als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , en in het bijzonder de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (12) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0218/2014 ), 1. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer op basis van haar controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2012 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de instellingen en organen geen fouten van materieel belang vertonen; 2. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer in haar jaarverslag 2012 opmerkt dat geen significante tekortkomingen met betrekking tot de gecontroleerde aspecten in verband met personeelsbeheer en aanbestedingen bij het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) zijn vastgesteld; 3. merkt op dat de begroting voor 2012 van het EESC 128 816 588 EUR bedroeg (tegenover 128 600 000 EUR in 2011), met een bestedingspercentage van 96,8 %; benadrukt dat de begroting van het EESC louter administratief is, waarbij het grootste deel gebruikt wordt voor uitgaven met betrekking tot het personeel dat voor de instelling werkzaam is en de rest voor gebouwen, meubilair, uitrusting en diverse werkingskosten; 4. neemt nota van het feit dat het uitvoeringspercentage van de begroting voor 2012, namelijk 96,8%, hoger was dan het uitvoeringspercentage van de begroting voor 2011 (95,4%), maar nog altijd lager dan het uitvoeringspercentage van de begroting voor 2010 (98%); verzoekt het EESC de uitvoeringspercentages de komende jaren verder te verbeteren; 5. merkt op dat de begroting voor 2012 met 0,2 % is gestegen ten opzichte van 2011; ondersteunt de inspanningen van het EESC om de begroting voor de komende jaren te beperken en zodoende te zorgen voor een forfaitaire verhoging; 6. neemt kennis van de opmerkingen naar aanleiding van de resolutie van het Parlement over de kwijting voor 2011 die bij het jaarlijkse activiteitenverslag van het EESC is gevoegd; verzoekt op de hoogte te worden gehouden van de maatregelen die het EESC in het begrotingjaar van de kwijting heeft genomen om de uitgaven uitvoerig te toetsen en over de resultaten daarvan; 7. neemt nota van het besluit van de Raad van september 2013 met betrekking tot de hoogte van de vergoedingen van de leden van het EESC, en stelt met tevredenheid vast dat het EESC uitvoering heeft gegeven aan de nieuwe regels met betrekking tot de vergoeding van de reiskosten van zijn leden, d.w.z. vergoeding op basis van de daadwerkelijk gemaakte kosten, zoals was aanbevolen door het Parlement; 8. stelt met voldoening vast dat het besluit tot publicatie van de opgaven van de financiële belangen van de leden van het EESC in 2012 is uitgevoerd; 9. neemt nota van de samenwerking tussen de leden van het EESC en de Commissie begrotingscontrole van het Parlement, in het bijzonder voor wat de kwijtingsprocedure betreft; 10. neemt nota van de informatie die verstrekt is over het energieverbruik uit hernieuwbare bronnen; stelt met tevredenheid vast dat alle door het EESC gebruikte energie afkomstig is uit hernieuwbare bronnen; 11. is tevreden met de resultaten op het gebied van vertaling als gevolg van het hernieuwde samenwerkingsakkoord tussen het EESC en het Comité van de Regio's; stelt met tevredenheid vast dat het volume van de externe vertalingen in 2012 met 1% is gedaald ten opzichte van 2011; leidt uit deze cijfers af dat de doeltreffendheid nog verder kan worden verbeterd; 12. is ervan overtuigd dat enige verbetering moet worden geboekt bij het rationaliseren van de personele middelen van de gezamenlijke diensten en de vertaaldienst; is van mening dat de lopende contacten over dit onderwerp tussen het EESC, het CvdR en het Parlement een positieve bijdrage vormen aan de rationalisering van de middelen; 13. vraagt het EESC de personeelsstructuur te blijven controleren, om ervoor te zorgen dat de organisatie van de posten volledig efficiënt is en bijdraagt tot een betere besteding van het toegekende budget; 14. verwacht dat het EESC in de voorbereiding van de onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst inzake administratieve samenwerking met het CvdR zorgt voor een regelmatiger toetsing van de bezuinigingen die het gevolg zijn van de uitvoering ervan, zoals aangegeven in de aanbevelingen van vorig jaar, en verzoekt om uitvoerige informatie over de resultaten van deze samenwerking, alsook over de bedragen die op basis van deze nieuwe samenwerking zullen worden bespaard; 15. gaat ervan uit dat de nieuwe samenwerkingsovereenkomst met het CvdR ook zal leiden tot een versterking van de samenwerking op het vlak van het beheer van de gemeenschappelijke diensten; 16. merkt op dat een tussentijdse evaluatie van de samenwerking tussen het EESC en het CvdR een nuttig instrument is om de voordelen van de samenwerking te evalueren en in de toekomst te komen tot betere oplossingen; 17. is van mening dat videoconferenties een zeer nuttig instrument zijn om te bezuinigen en tegelijkertijd efficiënt te opereren doordat leden op verschillende plaatsen deelnemen aan dezelfde conferentie; verzoekt op de hoogte te worden gehouden over de vorderingen die het EESC boekt ten aanzien van het gebruik van de bestaande apparatuur; 18. wenst te worden geïnformeerd over de gevolgen voor de begroting van het gebruik van videoconferenties, met inbegrip van de besparingen die dit oplevert bij de kosten voor dienstreizen; 19. neemt kennis van de stappen die het EESC heeft genomen om zijn werkzaamheden zelf te evalueren met de hulp van het Europees Instituut voor Bestuurskunde; 20. is ingenomen met het project ter modernisering van het documentbeheer van het EESC; 21. is ingenomen met de afname van het percentage aangevraagde vertolkingsdiensten waar geen gebruik van is gemaakt, van 8,9 % in 2011 naar 7,6 % in 2012; benadrukt echter dat het percentage nog steeds hoog is en verzoekt om verdere verlaging van de kosten voor vertolking; 22. verzoekt het EESC om samen met andere instellingen een uniforme methode te ontwikkelen voor de presentatie van de vertaalkosten om de analyse en vergelijking van de kosten te vereenvoudigen; 23. neemt terdege nota van de modernisering van de IT-infrastructuur; vraagt om uitvoeriger informatie over de verbeteringen in het jaarlijks activiteitenverslag; 24. verzoekt de Rekenkamer in zijn volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van het vervolg dat het EESC geeft aan de aanbevelingen van het Parlement in deze resolutie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0279/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4) , als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (6) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0226/2014 ), 1. verleent de secretaris-generaal van het Comité van de Regio's kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Comité van de Regio's voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, Afdeling VII – Comité van de Regio's ( COM(2013)0570 – C7‑0279/2013 – 2013/2202(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (7) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0279/2013) (8) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (9) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (10) als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (12) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0226/2014 ), 1. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer in haar jaarverslag 2012 opmerkt dat geen significante tekortkomingen met betrekking tot de gecontroleerde aspecten in verband met personeelsbeheer en aanbestedingen bij het Comité van de Regio's (hierna "het Comité") zijn vastgesteld; 2. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer op basis van haar controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2012 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de instellingen en organen geen fouten van materieel belang vertonen; 3. stelt vast dat het Comité in 2012 beschikte over een goedgekeurde begroting van 86 503 000 EUR (84 059 000 EUR in 2011), waarvan 85 000 000 EUR aan vastleggingskredieten, met een benuttingspercentage van 98,2%; benadrukt dat de begroting van het Comité louter administratief is; 4. stelt met tevredenheid vast dat het uitvoeringspercentage van de begroting 98,2% bedraagt, vergeleken met 97,5% in 2011; verwacht dat het uitvoeringspercentage de komende periodes verder zal worden verhoogd; 5. verwelkomt de oprichting van een Stuurgroep voor subsidiariteit om de politieke governance van het Comité te verbeteren en de versterkte nieuwe rol van het Comité ten uitvoer te brengen, zoals omschreven in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; 6. is tevreden met de projecten inzake de interne organisatie van het Comité, waarbij doelstellingen zijn geformuleerd inzake samenwerking tussen de diensten en verwezenlijking van synergieën dankzij gemeenschappelijke activiteiten en gezamenlijke acties; verwelkomt, met betrekking tot de aanbevelingen van vorig jaar, de verstrekte informatie en wil graag doorlopend van de projecten op de hoogte worden gehouden en geïnformeerd worden over de gevolgen van de genomen maatregelen voor de begroting; 7. neemt kennis van de verstrekte informatie over het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen; stelt met tevredenheid vast dat alle door het Comité gebruikte energie afkomstig is uit hernieuwbare bronnen; 8. stelt met tevredenheid vast dat de door de Commissie begrotingscontrole van het Europees Parlement geformuleerde aanbevelingen en vereisten door de begrotingsdienst van het Comité in een centrale databank worden opgenomen en dat de vooruitgang die met de tenuitvoerlegging wordt geboekt regelmatig wordt gevolgd; 9. vraagt het Comité de personeelsstructuur te blijven controleren, om ervoor te zorgen dat de organisatie van de posten volledig efficiënt is en bijdraagt tot een betere besteding van het toegekende budget; 10. is van oordeel dat het personeelsbeheer efficiënte IT-ondersteuning moet krijgen; wil graag geïnformeerd worden over eventuele vertragingen bij de toepassing van nieuwe systemen voor personeelsbeheer; 11. vraagt om verduidelijking van het controleprogramma 2012 van het Comité, met name van de risicovolle activiteiten en het overeenkomstige actieplan om ze te voorkomen; 12. stelt met tevredenheid vast dat het percentage externe vertalingen gedaald is van 5,8 % in 2011 tot 4,5 % in 2012; leidt uit deze cijfers af dat de doeltreffendheid nog verder kan worden verbeterd; 13. verzoekt het Comité de informatie over niet-gebruikte vertolkingsdiensten op te nemen in het jaarlijkse activiteitenverslag; 14. verzoekt het Comité samen te werken met andere instellingen om te zorgen voor een gemeenschappelijke methode om de vertaalkosten te presenteren om zo de analyse en vergelijking van de kosten te vereenvoudigen; 15. is ervan overtuigd dat het personeelsbeleid in de gemeenschappelijke diensten en de vertaaldiensten op een aantal punten moet worden verbeterd; is van oordeel dat de lopende contacten tussen het Comité, het Europees Economisch en Sociaal Comité (hierna "EESC") en het Parlement op dit terrein bijdragen aan rationalisering van de middelen; 16. stelt vast dat een tussentijdse evaluatie van de samenwerking tussen deze instellingen een nuttig instrument zou zijn om de voordelen van de samenwerking te evalueren en verdere plannen te maken voor verbeterde en op maat gesneden oplossingen in de toekomst; 17. prijst het Comité voor de consistente kwaliteit van het jaarlijkse activiteitenverslag en voor de verstrekking van een algemeen jaarlijks impactverslag, dat een belangrijk instrument is voor de beoordeling van zijn werk; stelt met tevredenheid vast dat in het jaarlijkse activiteitenverslag een volledige tabel is opgenomen met al het personeel dat ter beschikking van het Comité staat; 18. is van oordeel dat het akkoord inzake administratieve samenwerking tussen het Comité en het EESC een efficiënt instrument is; beveelt het Comité aan het akkoord in een bijgewerkte vorm te behouden; 19. vraagt te worden geïnformeerd over de exacte bedragen die met de nieuwe overeenkomst inzake administratieve samenwerking met het EESC worden bespaard, en over de terreinen die onder de nieuwe overeenkomst vallen; 20. gaat ervan uit dat de nieuwe samenwerkingsovereenkomst met het EESC ook zal leiden tot een versterking van de samenwerking op het vlak van het beheer van de gemeenschappelijke diensten; 21. verzoekt de Rekenkamer in zijn volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van de follow-up die het Comité geeft aan de aanbevelingen van het Parlement in deze resolutie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0280/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring (4) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0225/2014 ), 1. verleent de Europese Ombudsman kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Ombudsman voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling VIII – Europese Ombudsman ( COM(2013)0570 – C7-0280/2013 – 2013/2203(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (7) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0280/2013) (8) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (9) , – gezien de verklaring (10) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (12) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0225/2014 ), 1. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer in haar jaarverslag 2012 opmerkt dat er geen significante tekortkomingen zijn vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten in verband met personeelsbeheer en aanbestedingen bij de Europese Ombudsman (hierna "de Ombudsman"); 2. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer op basis van haar controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2012 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de instellingen en organen geen materiële fouten vertonen; 3. benadrukt dat de begroting voor de Ombudsman een louter administratieve begroting is die in 2012 neerkwam op 9 516 500 EUR, waarvan 7 275 000 EUR uitgetrokken was voor Titel 1 (uitgaven voor aan de instelling verbonden personen), 1 656 500 EUR toegewezen was aan Titel 2 (gebouwen, materieel en diverse huishoudelĳke uitgaven) en 585 000 EUR bestemd was voor Titel 3 (uitgaven voortvloeiende uit specifieke taken van de instelling); 4. merkt op dat 98,30% van alle kredieten vastgelegd was (in 2011 was dat 92,54%) en 88,69% betaald werd (in 2011 was dat 85,62%) met een benuttingspercentage van 95,88% (vergeleken met 92,54% in 2011); is ingenomen met het verbeterde benuttingspercentage; 5. onderschrijft de verbeteringen inzake de financiële planning om voor een doelmatiger uitvoering van de begroting te zorgen; dringt erop aan deze inspanning in de volgende begrotingsjaren voort te zetten; 6. beveelt het jaarlijkse beheersplan voor 2012 van de Ombudsman aan, waarin de belangrijkste prestatie-indicatoren opgenomen zijn om de prestaties van de organisatie met betrekking tot de verwezenlijking van haar doelstellingen te meten; 7. verzoekt de Ombudsman in het volgende jaarlijkse activiteitenverslag te vermelden welk percentage van de voor dat jaar gevraagde vertolkingsdiensten ongebruikt is gebleven; 8. verzoekt de Ombudsman om samen met andere instellingen een uniforme methode voor de presentatie van de vertaalkosten te ontwikkelen om de analyse en vergelijking van de kosten te vereenvoudigen; 9. verheugt zich over de conclusies van de intern controleur inzake de lopende acties van interne-auditrapporten; wijst erop dat twee actiepunten betreffende de uitvoering van de minimumnormen voor de interne controle en het beheer van aanbestedingsprocedures open blijven staan; dringt aan op de onmiddellijke uitvoering van de aanbevelingen van de intern controleur van de Ombudsman met betrekking tot deze actiepunten; 10. acht de stijging van het percentage ontvankelijkheidsbesluiten dat binnen een maand na ontvangst van een klacht werd genomen, en in 2012 85% bedroeg, positief, en dringt erop aan de komende jaren een nog hoger percentage na te streven; is van mening dat de herstructurering van de diensten van de Ombudsman, in combinatie met een meer gestroomlijnde registratieprocedure, in 2012 heeft bijgedragen en de komende jaren zal blijven bijdragen tot een betere prestatie van de klachteneenheden; 11. neemt ter kennis dat de gemiddelde lengte van onderzoeken is afgenomen: zelfs voor onderzoeken die binnen 18 maanden werden afgesloten, waren de percentages lager dan de beoogde doelstelling en de in 2011 behaalde 80%; verzoekt de Ombudsman het aantal zaken te specificeren waarbij meer dan één onderzoeksronde vereist is en waarbij een tweede onderzoeksronde nodig is; 12. wenst te worden geïnformeerd over de acties die zijn ondernomen tegen het besluit van de Commissie om de organisatie van een onafhankelijke externe controle van de Europese scholen te weigeren; 13. is verheugd over de betrokkenheid van de Ombudsman bij de Europese Stichting voor kwaliteitsbeheer om de kwaliteit van zijn werk te vergroten; 14. prijst de Ombudsman om de consistente kwaliteit van het jaarlijkse activiteitenverslag en voor de verstrekking van een algemeen jaarlijks impactverslag, dat een belangrijk instrument is voor de beoordeling van zijn werk; 15. verzoekt de Ombudsman in zijn jaarlijkse activiteitenverslag aan te geven welk deel van het hem ter beschikking gestelde budget hij besteedt aan de promotie van zijn eigen rol, en welk deel aan hulp aan de burger; 16. wijst erop dat het jaarverslag over de activiteiten van de Ombudsman in 2012 is goedgekeurd tijdens de plenaire vergadering van september 2013, en is tevreden over de daarin geformuleerde opmerkingen; 17. verzoekt de Rekenkamer in haar volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van de follow-up die de Europese Ombudsman geeft aan de aanbevelingen van het Parlement in deze resolutie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0281/2013) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen (4) worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0228/2014 ), 1. verleent de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de daarvan een integrerend deel uitmakende opmerkingen bij het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, afdeling IX – Europese toezichthouder voor gegevensbescherming ( COM(2013)0570 – C7‑0281/2013 – 2013/2204(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (7) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0281/2013) (8) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de instellingen (9) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen (10) worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (12) , met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0228/2014 ), 1. is verheugd over de conclusie van de Rekenkamer dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2012 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming ("de Toezichthouder") geen materiële fouten vertonen en dat de onderzochte toezicht- en controlesystemen voor de administratieve en andere uitgaven doeltreffend waren; 2. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer in haar jaarverslag van 2012 opmerkt dat er geen significante tekortkomingen zijn vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten inzake personele middelen en aanbesteding door de Toezichthouder; 3. stelt vast dat de ETGB in 2012 over een totaalbedrag van 7 624 090 EUR aan vastleggingskredieten beschikte (tegenover 7 564 137 EUR in 2011) en dat de uitvoeringsgraad voor deze kredieten 89,69% bedroeg (tegenover 85,03% in 2011); vindt dat een positieve ontwikkeling maar dringt aan op verdere inspanningen om de uitvoeringsgraad te verbeteren en op controle van de doorgevoerde veranderingen; 4. benadrukt dat de begroting van de ETGB een louter administratieve begroting is; merkt op dat het uitvoeringspercentage van de uitgaven voor aan de instelling verbonden personen (Titel 1) 93,18% is en dat het uitvoeringspercentage van de uitgaven voor gebouwen, materieel en diverse huishoudelijke uitgaven (Titel 2) 100% is; feliciteert de Toezichthouder met de resultaten van 2012; 5. verwelkomt de vooruitgang met betrekking tot een beter beheer van vergoedingen en de conclusie van de Rekenkamer dat de genomen maatregelen doeltreffend waren; verwelkomt bovendien het feit dat de Toezichthouder voornemens is het systeem voor toezicht en controle tijdig te verbeteren; 6. verzoekt de Toezichthouder om het beheer van de vergoedingen te blijven controleren en de prestaties te verbeteren; 7. vraagt de Toezichthouder, na het verzoek van vorig jaar, om gedetailleerde informatie op te nemen over hoe de recentelijk doorgevoerde structurele veranderingen en de uitvoering van het elektronisch systeem voor case management de kostenbesparing hebben beïnvloed; 8. herinnert eraan dat de bevoegdheden van de Toezichthouder door het Verdrag van Lissabon zijn toegenomen omdat gegevensbescherming is uitgebreid tot alle beleidsterreinen van de EU; 9. neemt kennis van de reorganisatie van het secretariaat van de Toezichthouder en de daaruit voortvloeiende oprichting van een nieuwe ICT-eenheid; verzoekt te worden geïnformeerd over de budgettaire gevolgen van deze hervorming; 10. neemt ter kennis dat de aanbevelingen van het Parlement in het kader van de kwijting in het jaarlijkse activiteitenverslag zijn opgenomen; 11. dringt er bij de Toezichthouder op aan de aanbevelingen van de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie uit te voeren; verwacht dat de eenheden voor logistiek en personeelszaken na de uitvoering efficiënter zullen werken; 12. wenst op de hoogte te worden gehouden van de volledige operationaliteit van het systeem voor de vaststelling van de belangrijkste prestatie-indicatoren en de regeling voor het benchmarkingsysteem dat in 2012 vastgesteld werd; verzoekt de Toezichthouder in het jaarlijkse activiteitenverslag van volgend jaar een gedetailleerde evaluatie op te nemen van de verbeteringen die met dat systeem gerealiseerd zijn; 13. verzoekt de Toezichthouder om de Commissie begrotingscontrole van het Parlement te blijven informeren over het gevolg dat wordt gegeven aan de aanbevelingen in de kwijtingsresoluties van het Parlement; 14. vraagt de ETGB om in het volgende jaarlijkse activiteitenverslag een gedetailleerd overzicht op te nemen van alle tot zijn beschikking staande personeelsleden, uitgesplitst per categorie, rang, geslacht, deelname aan beroepsopleidingen en nationaliteit; 15. roept de Toezichthouder op met andere instellingen samen te werken om met een uniforme methode te komen om de vertaalkosten in kaart te brengen zodat deze kosten gemakkelijker kunnen worden geanalyseerd en vergeleken; 16. verwelkomt de ondertekening van een dienstverleningsovereenkomst met de IAS van de Commissie en verwacht dat de resultaten van deze overeenkomst zorgvuldig in het jaarlijkse activiteitenverslag worden vermeld; 17. is over het algemeen van mening dat de Toezichthouder meer nadruk moet leggen op goed financieel beheer, met name de zuinigheid, efficiëntie en doeltreffendheid waarmee de kredieten voor de taakuitvoering worden gebruikt; 18. verzoekt de Rekenkamer in haar volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van het gevolg dat de Toezichthouder geeft aan de aanbevelingen van het Parlement in deze resolutie. Het Europees Parlement, – gezien het verslag van 26 september 2013 van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad inzake de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2011 ( COM(2013)0668 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2013)0348 en SWD(2013)0349), – gezien de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Europese Commissie over de gedecentraliseerde agentschappen van 19 juli 2012, – gezien de bij de gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012 gevoegde gemeenschappelijke aanpak voor gedecentraliseerde EU agentschappen, – gezien de door de Commissie op 19 december 2012 vastgestelde routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen, – gezien het voortgangsverslag van de Commissie over de uitvoering van de gemeenschappelijke aanpak van 10 december 2013, – gezien de richtsnoeren van de Commissie inzake de preventie en het beheer van belangenconflicten in gedecentraliseerde agentschappen van de EU van 10 december 2013, – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Europese agentschappen – Verdere ontwikkelingen" ( COM(2008)0135 ), – gezien zijn resolutie van 17 april 2013 over de kwijting 2011: prestaties, financieel beheer en controle van de agentschappen van de EU (1) , – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) ("het Financieel Reglement"), en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4) , en met name artikel 96, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van 30 september 2013 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (5) ("de financiële kaderregeling"), en met name artikel 110, – gezien speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer getiteld: "Omgang met belangenconflicten bij een selectie van agentschappen van de EU", – gezien de specifieke jaarverslagen (6) van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekeningen van de gedecentraliseerde agentschappen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien zijn studie "Opportunity and feasibility of establishing common support services for EU agencies" over de haalbaarheid en de mogelijkheid van gemeenschappelijke diensten voor de agentschappen van de Europese Unie, die is uitgebracht op 7 april 2009, – gezien zijn verklaring van 18 mei 2010 over de inspanningen van de Unie ter bestrijding van corruptie (7) , zijn resolutie van 15 september 2011 over de inspanningen van de EU ter bestrijding van corruptie (8) , en de mededeling van de Commissie over corruptiebestrijding in de EU ( COM(2011)0308 ); – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0237/2014 ), A. overwegende dat deze resolutie voor elk orgaan in de zin van artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 de horizontale op- en aanmerkingen bevat die zijn vervat in de kwijtingsbesluiten volgens artikel 110 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie en artikel 3 van bijlage VI bij zijn Reglement, B. overwegende dat het aantal agentschappen de laatste tien jaar significant is toegenomen, C. overwegende dat de agentschappen, als onderdeel van de administratie van de Unie, de hoogste normen in acht moeten nemen, met name op het vlak van transparantie; Beschouwing over de agentschappen: een gemeenschappelijke aanpak 1. wijst nogmaals op het grote belang van de door de agentschappen uitgevoerde taken en hun rechtstreekse invloed op het dagelijks leven van de burger; brengt in herinnering dat de gedecentraliseerde agentschappen vooral zijn opgericht om technische, wetenschappelijke en ondersteunende taken te verrichten die de instellingen van de Unie in staat stellen het beleid van de Unie ten uitvoer te leggen; wijst erop dat de uitvoerende agentschappen de Commissie moeten helpen bij het beheer van de programma's van de Unie, handelend uit naam van de Unie zelf; 2. wijst erop dat een groot aantal agentschappen is opgericht in het kader van het beleidsterrein van vrijheid, veiligheid en recht, maar benadrukt dat de oprichting van elk nieuw agentschap gebaseerd was op een reële behoefte; is ervan overtuigd dat alle agentschappen op dit beleidsterrein een afzonderlijke en noodzakelijke rol vervullen en zorgen voor Europese toegevoegde waarde; 3. wijst op de rol die de agentschappen vervullen bij de ondersteuning van het beleid van de Unie, van de beginfase tot de uitvoering ervan; dringt aan op een beter gebruik van deze expertise en capaciteit in de relevante fasen van het beleidsproces van het Europees Semester; benadrukt de bijdrage die de agentschappen leveren om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken; 4. is van mening dat de agentschappen voor een doeltreffende werking van hun organisaties alsook voor een maximale benutting van hun hulpmiddelen, synergieën moeten creëren, beste praktijken uitwisselen en diensten met elkaar delen; is ingenomen met de door de Commissie geboden toegang tot diensten en is van mening dat dit nog verder kan worden verbeterd; 5. brengt in herinnering dat het Parlement, de Raad en de Commissie in juli 2012 een gemeenschappelijke aanpak over gedecentraliseerde agentschappen hebben aangenomen ("de gemeenschappelijke aanpak"), een politieke overeenkomst over de hervorming en het toekomstige beheer van agentschappen; is ingenomen met deze overeenkomst; vestigt met name de aandacht op het hoofdstuk over de vestigingsplaatsen van de agentschappen; vraagt in dit opzicht dat er dringend een oplossing wordt gevonden voor alle lopende kwesties in verband met de vestigingsplaatsen van agentschappen, om ervoor te zorgen dat hun werking niet wordt verstoord; 6. betreurt dat lidstaten geen zetelovereenkomsten hebben gesloten met tien agentschappen op hun grondgebied, waaronder drie in Frankrijk en één in Estland, Ierland, Luxemburg, Polen, Spanje en het Verenigd Koninkrijk; vreest dat dit ernstige gevolgen kan hebben voor het personeel van de agentschappen en verzoekt de betrokken lidstaten de overeenkomsten alsnog te sluiten voor het begin van de volgende kwijtingsprocedure; 7. verwelkomt de nieuwe, vereenvoudigde financiële regels voor agentschappen en verwacht dat de personeelskosten van de agentschappen hierdoor kunnen worden verlaagd; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om de agentschappen aan te moedigen de wervingsprocedure te vereenvoudigen, aangezien de standaardprocedure voor grotere organisaties bedoeld is en deze een te zware last vormt voor de agentschappen; 8. is ingenomen met de verslagen van de Rekenkamer; onderkent dat in de recentere kwijtingsprocedures haar verslagen nog uitgebreider zijn geworden; spoort de Rekenkamer aan om zowel in haar jaarlijkse controleverslagen als in haar speciale verslagen inzake de agentschappen de doelmatigheidscontrole verder uit te bouwen; verzoekt de Rekenkamer te onderzoeken welke follow-up aan de vorige kwijtingsbesluiten en -resoluties is gegeven en daarover te rapporteren; 9. verzoekt de Rekenkamer in haar volgende jaarverslag een evaluatie op te nemen van de follow-up die de agentschappen geven aan de aanbevelingen van het Parlement in deze resolutie; De routekaart van de Commissie 10. is ingenomen met de routekaart van de Commissie voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen ("de routekaart") en roept alle betrokken partijen op de daarin uiteengezette ideeën ter harte te nemen; 11. staat achter de voornaamste doelstellingen in de routekaart van de Commissie, met name die ten aanzien van een evenwichtiger bestuur, een verbeterde efficiëntie en verantwoordingsplicht van agentschappen alsook van de invoering van een grotere samenhang in hun functioneren; is verheugd over de naar aanleiding daarvan voorgestelde acties, in het bijzonder inzake de stroomlijning van raden van bestuur, het streven naar synergieën tussen agentschappen en de mogelijke samenvoeging van een aantal daarvan; 12. verneemt uit het voortgangsverslag van de Commissie dat de commissiediensten en de gedecentraliseerde agentschappen erin zijn geslaagd een aantal acties uit te voeren, meer in het bijzonder dat de Commissie standaardbepalingen voor de oprichting van nieuwe agentschappen heeft ontwikkeld alsmede richtsnoeren voor zetelovereenkomsten en richtsnoeren voor de preventie en het beheer van belangenconflicten, alsook dat zij tezamen met de agentschappen een handboek op het gebied van communicatie heeft opgesteld; merkt op dat aan een aantal andere zaken nog gewerkt wordt, in het bijzonder aan de ontwikkeling van een model voor geconsolideerde lopende jaarverslagen en aan de ontwikkeling van evaluatierichtsnoeren; 13. verzoekt de Commissie haar inspanningen voort te zetten en jaarlijks verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang, met name wat betreft de voltooiing van de acties, de implementatie van de voltooide acties en hun resultaten en doeltreffendheid, en meer in detail aan te geven wanneer en op welke wijze de agentschappen aan deze acties hebben bijgedragen; vraagt de Commissie ook te analyseren op welke wijze de veranderde rapportageverplichting bijdraagt aan de vereenvoudiging en de reductie van de administratieve lasten; 14. onderstreept dat de agentschappen in overeenstemming met de routekaart verplicht zijn ervoor te zorgen dat op hun website wordt aangegeven dat zij agentschappen van de Unie zijn; wijst erop dat sommige agentschappen (het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie, de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, het Europees Instituut voor innovatie en technologie en de Europese Autoriteit voor effecten en markten) dit nog niet doen, en wijst er daarnaast op dat de websites van de agentschappen volledig transparant moeten zijn wat het gebruik van middelen van de begroting van de Unie betreft, net zoals geldt voor andere overheden; Democratische verantwoordingsplicht 15. wijst op de sterk uiteenlopende rollen, functies en middelen van de agentschappen die onderworpen zijn aan de uniforme kwijtingsprocedure voor agentschappen; merkt op dat de hoofdtaken van sommige agentschappen zich niet altijd makkelijk of logischerwijze voor de traditionele kwijtingsprocedure lenen en dat het in andere gevallen door de uiterst beperkte personele en/of financiële middelen moeilijk is gebleken een uniforme kwijtingsprocedure te hanteren, en verzoekt de Rekenkamer om hier bij haar toekomstige controlewerkzaamheden mee rekening te houden; 16. herinnert eraan dat agentschappen onafhankelijk zijn en dat de Commissie de agentschappen advies kan geven door middel van de uitwerking van richtsnoeren; is evenwel van mening dat het aan de agentschappen zelf is om over de follow-up te beslissen; is van oordeel dat alleen het Parlement een politiek debat over de agentschappen kan voeren; acht het systeem voor het rapporteren aan de kwijtingsautoriteit dan ook van cruciaal belang en vindt dat het moet worden verbeterd; 17. is van oordeel dat de Commissie moet overwegen om, op basis van het model van het anti-corruptieverslag, in het volgende jaarlijkse anti-corruptieverslag ook aandacht te besteden aan de activiteiten en prestaties van de instellingen en agentschappen van de Unie; 18. is van mening dat voor wat betreft de manier van verslaglegging aan de kwijtingsautoriteit de agentschappen hun democratische verantwoordingsplicht verder moeten vergroten en is ervan overtuigd dat de betrekkingen tussen het Parlement en de agentschappen voordeel zouden hebben bij een sterker en beter gestructureerd systeem voor verslaglegging aan het Parlement; stelt voor hier een werkgroep voor in het leven te roepen om voorstellen uit te werken voor het verbeteren van het rapportagesysteem, zowel aan de kant van de agentschappen als van het Parlement; 19. is van oordeel dat de trend om bij de verslaglegging meer en meer aandacht te besteden aan doeltreffendheid en resultaten, positief is; vraagt om een verdere verbetering van het rapportagesysteem in deze richting om de democratische verantwoordingsplicht van de agentschappen verder te vergroten; 20. vraagt dat de agentschappen hun activiteiten en verslaglegging inzake maatschappelijke verantwoordingsplicht verbeteren, hetgeen ertoe zal leiden dat de zichtbaarheid van de activiteiten van de agentschappen voor het publiek toeneemt; 21. herinnert alle agentschappen aan hun verplichting om de kwijtingsautoriteit een door de directeur opgesteld verslag te doen toekomen waarin een samenvatting wordt gegeven van het aantal en de aard van de uitgevoerde interne controles, de gedane aanbevelingen alsook van het gevolg dat aan die aanbevelingen is gegeven, zoals bepaald in artikel 72, lid 5, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002; 22. verlangt van alle agentschappen die onderworpen zijn aan de kwijtingsprocedure voor 2012 dat zij vóór 15 oktober 2014 hun vervolgverslagen in het kader van de kwijting ingevolge artikel 110, lid 2 van de financiële kaderregeling indienen bij de kwijtingsautoriteit; 23. wijst erop dat de Commissie ter verlichting van de verslagleggingslast van de agentschappen voorzien heeft dat agentschappen overeenkomstig de nieuwe financiële kaderregeling de momenteel in uiteenlopende contexten gevraagde informatie op een gestroomlijnde en geconsolideerde manier mogen indienen, teneinde te zorgen voor een betere samenhang en vergelijkbaarheid tussen de door de verschillende agentschappen opgestelde documenten; merkt op dat de diensten van de Commissie met een aantal agentschappen samenwerken aan de uitwerking van richtsnoeren voor een model voor geconsolideerde jaarlijkse activiteitenverslagen die voldoen aan de vereisten van de nieuwe financiële kaderregeling en verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de geconsolideerde verslaglegging leidt tot vereenvoudiging, alsook tot vermindering van de administratieve belasting; 24. onderkent dat de Commissie de noodzakelijke actie onderneemt om de verschillende controles beter te coördineren en dat meer in het bijzonder de Dienst Interne Audit de te controleren onderwerpen aan de raden van bestuur van de agentschappen ter goedkeuring overlegt, dat per agentschap de controlewerkzaamheden jaarlijks vijf werkdagen in beslag nemen, alsook dat de Rekenkamer de controles ten minste vier weken tevoren met de agentschappen afspreekt en coördineert; 25. benadrukt het grote belang van parlementaire controle op de jaarlijkse ontwerpwerkprogramma's van de agentschappen door de bevoegde commissies van het Parlement, voordat de definitieve werkprogramma's worden goedgekeurd; herinnert eraan dat deze praktijk eraan bijdraagt dat de werkprogramma's een afspiegeling zijn van de feitelijke beleidsprioriteiten, en de nauwgezette monitoring van en toezicht op de uitvoering van de werkprogramma's vergemakkelijkt; verwacht van de agentschappen dat zij bij het opstellen van hun jaarlijkse werkprogramma's nauw met deze commissies en de Commissie samenwerken, in overeenstemming met de gezamenlijke verklaring over de gedecentraliseerde agentschappen van 19 juli 2012; 26. wenst dat ten minste de jaarlijkse activiteitenverslagen van de agentschappen worden gepubliceerd in alle officiële talen van de Unie, niet alleen in het Engels – zoals thans het geval is, te beginnen met Franse en Duitse versie indien onmiddellijke publicatie in alle officiële talen van de Unie niet mogelijk is. Rol van coördinator van het netwerk van agentschappen 27. looft de goede samenwerking van het netwerk van agentschappen van de Europese Unie ("het netwerk") met de bevoegde commissie van het Parlement en is ingenomen met de versterking van het netwerk; stelt met tevredenheid vast dat de directeuren van de agentschappen die zijn benaderd in het kader van de jaarlijkse kwijtingsprocedure, beschikbaar en bereid tot medewerking waren; 28. is ingenomen met de waardevolle suggesties van het netwerk aan de Commissie over de manier waarop haar dienstverlening aan de agentschappen in het algemeen kan worden verbeterd, alsook over de meer specifieke aanbevelingen over het boekhoudsysteem op transactiebasis (ABAC), de administratie van de financiële rechten van het personeel van de agentschappen door het Uitbetalingsbureau en over de aanbestedingen; Gemeenschappelijke problemen op het vlak van budgettair en financieel beheer 29. merkt met bezorgdheid op dat de Rekenkamer zoals in voorgaande jaren bij verschillende agentschappen een aantal problemen heeft vastgesteld, te weten: – zwakke begrotingsplanning; – potentiële belangenconflicten; – tekortkomingen op het gebied van aanbestedingen en het beheer van contracten; – gebrek aan transparantie of striktheid bij de aanwervingsprocedures; – niet door vastleggingen gestaafde of buitensporig hoge overdrachten; – tekortkomingen bij de controle van subsidietransacties; 30. heeft van de Commissie vernomen dat zij verdere werkzaamheden wil ontplooien ter ontwikkeling van een gids inzake interne planning en ontvangstraming - op basis van goede praktijken - teneinde de agentschappen te helpen om in voorkomende gevallen minder middelen over te dragen of te annuleren, en ziet uit naar het in 2014 uit te brengen Commissieverslag hierover; 31. heeft tevens van de Commissie begrepen dat zij de financiële kaderregeling voor gedecentraliseerde agentschappen heeft herzien door de tekst in overeenstemming te brengen met het nieuwe Financieel Reglement en dat zij daarmee de problemen waar de agentschappen en de Commissie herhaaldelijk tegenaan liepen, heeft opgelost en zij aldus uitvoering heeft gegeven aan zowel de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over de gedecentraliseerde agentschappen als aan de aan die verklaring gehechte gemeenschappelijke aanpak; merkt op dat de nieuwe financiële kaderregeling sinds 2014 van kracht is en dat deze de financiële regels ten aanzien van de behandeling van begrotingsoverschotten, de omgang met bijkomende aan agentschappen toevertrouwde taken, alsook die met de interne controle, de verslagleggingsvereisten, het jaarlijkse werkprogramma, het meerjarige werk- en personeelsbeleidsplan, de boekhouding en de meerjarige tranches stroomlijnt; merkt met tevredenheid op dat de Commissie in het kader van de herziening van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie een aantal wijzigingen heeft voorgesteld teneinde het te vereenvoudigen; 32. onderstreept het belang van een doeltreffende en transparante kwijting en verzoekt de Rekenkamer, de Raad, de agentschappen alsook het netwerk als zodanig met de kwijtingsprocedure om te gaan; benadrukt evenwel dat nadruk op prestaties niet ten koste mag gaan van regelmatigheid en deugdelijk financieel beheer; 33. dringt er bij de agentschappen op aan hun interne administratieve procedures te onderzoeken, teneinde de administratieve lasten te verminderen, die doorgaans te hoog liggen bij agentschappen; Mogelijkheden voor nauwere samenwerking en eventuele samenvoeging van bepaalde agentschappen 34. onderkent dat de Commissie en de agentschappen zorgvuldig gekeken hebben naar invoering van mogelijke structurele maatregelen ter rationalisering van de werking van agentschappen in de context van de beperkte financiële en menselijke middelen; 35. wijst erop dat bestaande goede praktijken voor synergie tussen agentschappen moeten worden voortgezet, zoals memoranda van overeenstemming en desbetreffende jaarlijkse actieplannen, gezamenlijke onderzoeksprojecten, collegiale toetsing van ontwerponderzoeksverslagen, uitwisseling over onderzoeksmethoden en voorafgaand overleg over werkprogramma's, om overlapping en herhaling van activiteiten te voorkomen en bijgevolg efficiënter te kunnen werken; 36. onderkent dat uit de resultaten van een door agentschappen uitgevoerd onderzoek over de door hen gedeelde diensten blijkt dat zij reeds met elkaar samenwerken en dat actieve bewustmaking kan bijdragen aan verdere ontwikkeling van deze goede praktijken; is ingenomen met het goede voorbeeld van bijvoorbeeld het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (in Lissabon) dat zijn interne auditcapaciteit deelt met het Europees Bureau voor visserijcontrole (in Vigo), alsook met het feit dat het Europees Spoorwegbureau (in Valenciennes) aan een overeenkomst werkt voor het delen van de diensten van de rekenplichtige met de Europese Autoriteit voor effecten en markten (in Parijs). 37. brengt in herinnering dat het voorstel van de Commissie voor een Europees agentschap voor wetshandhaving en scholing dat een samenvoeging had moeten zijn van de Europese Politieacademie (Cepol) en Europol veel administratieve kosten had kunnen besparen (vooral personeelskosten), die elders hadden kunnen worden aangewend; onderkent dat het voorstel volledig in lijn was met de gemeenschappelijke aanpak, door mogelijkheden te onderzoeken tot samenvoeging van agentschappen ter verwezenlijking van synergieën en een grotere doeltreffendheid; wijst er echter op dat het voorstel van de Commissie niet aan het Parlement of de Raad de zekerheid biedt dat een fusie of verhuizing van CEPOL naar Den Haag zal plaatsvinden; benadrukt dat na dit besluit de doeltreffende werking van het agentschap gewaarborgd moet zijn; 38. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om waar mogelijk agentschappen samen te voegen alsook met haar bereidheid te blijven kijken naar mogelijkheden voor samenvoegingen van een aantal huidige agentschappen, en is tevens ingenomen met haar voornemen verdere synergieën te creëren door de agentschappen onderling en met de Commissie diensten te laten delen, en zorgvuldig na te gaan waar sprake is van onnodige uitgaven ten gevolge van een groot aantal en ver van elkaar gelegen vestigingsplaatsen, en kijkt uit naar verdere voorstellen hiertoe; 39. is ingenomen met de belofte van de Commissie om overeenkomstig de routekaart onderzoek te doen naar het potentieel voor synergieën tussen het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Europese Stichting voor opleiding, de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden en het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk; 40. is van mening dat betere coördinatie moet plaatsvinden tussen bepaalde agentschappen, met name bij besluiten die van invloed zijn op de taken van een ander agentschap; stelt voor dat de desbetreffende agentschappen onderling overeenstemming bereiken, in overleg met de relevante belanghebbenden, om tegenstrijdige regelgeving te voorkomen; verzoekt de agentschappen om in dergelijke gevallen de bevoegde commissies van het Parlement te allen tijde in te lichten; Beheer van de begrotingsmiddelen 41. herhaalt dat jaarperiodiciteit een van de fundamentele boekhoudbeginselen (eenheid en begrotingswaarachtigheid, jaarperiodiciteit, evenwicht, rekeneenheid, universaliteit, specialiteit, goed financieel beheer en transparantie) is die onontbeerlijk zijn voor een efficiënte uitvoering van de begroting van de Unie; stelt vast dat gedecentraliseerde agentschappen dit beginsel niet altijd volledig eerbiedigen; 42. neemt kennis van de uitleg van de agentschappen dat het moeilijk is om overdrachten van operationele uitgaven te voorkomen; is evenwel van mening dat in een aantal gevallen wel degelijk ruimte is voor verbetering, met name door vastleggingskredieten beter te beheren, de interne planning en ontvangstramingen te verbeteren, alsook door een grotere begrotingsdiscipline aan de dag te leggen; 43. onderkent dat de Commissie overeenkomstig haar routekaart de door haar aan de agentschappen geleverde diensten zal beoordelen aan de hand van de feedback van die agentschappen en dat zij deze diensten waar nodig zal verbeteren, verduidelijken, uitbreiden of aanpassen; 44. onderkent dat de Commissie in bespreking is over een gewijzigde verordening inzake tarieven en heffingen teneinde dusdanige tarieven en heffingen vast te stellen dat het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) zijn werkzaamheden kan afstemmen op de duur van een project, zonder dat er op de middellange of lange termijn overschotten ontstaan; stelt vast dat de Commissie opnieuw zal bestuderen hoe de overdracht van kredieten afkomstig uit certificeringsinkomsten kan worden verminderd door regelmatige herziening van de tarieven en heffingen; 45. neemt nota van het standpunt van de Commissie dat er weinig rechtvaardiging kan worden gevonden voor de oprichting van een reservefonds voor deels zelfgefinancierde agentschappen, alsook van haar voorstel om de huidige werkwijze ongewijzigd te laten; is evenwel van mening dat dit geen bevredigende oplossing is voor de huidige stand van zaken; 46. herinnert de Commissie eraan dat het Financieel Reglement niet geschikt is voor agentschappen die overschotten genereren; benadrukt dat het cruciaal is om als onderdeel van de herziening te onderzoeken hoe dit probleem kan worden opgelost, bijvoorbeeld door middel van de oprichting van een beperkt reservefonds; 47. dringt er bij de raden van bestuur van die agentschappen die geheel of gedeeltelijk door vergoedingen worden gefinancierd op aan ervoor te zorgen dat de hoogte van deze vergoedingen op transparantie wijze wordt vastgesteld en dat ze hun diensten zo doeltreffend mogelijk verrichten, teneinde een optimale hoogte van de vergoedingen te kunnen aanbieden; 48. herhaalt dat sommige agentschappen het gebrek aan flexibiliteit binnen de begroting als een tekortkoming beschouwen en dat dit erop wijst dat besparingen kunnen worden bereikt door te zorgen voor voldoende flexibiliteit tussen de begrotingstitels; merkt op dat de nieuwe financiële kaderregeling dezelfde regels oplegt als gelden voor instellingen uit hoofde van het algemene Financieel Reglement, te weten dat de directeur van een agentschap de mogelijkheid krijgt kredieten over te schrijven tot maximaal 10% van de kredieten voor het begrotingsjaar op de lijn waarvan de kredieten worden overgeschreven van de ene titel naar de andere, en zonder maximum van het ene hoofdstuk naar het andere en van het ene artikel naar een ander artikel; 49. merkt op dat bepaalde agentschappen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht operationele agentschappen zijn en dat de uitvoering van hun begrotingen eveneens afhankelijk is van externe factoren; 50. herhaalt zijn verzoek dat alle agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen stelselmatig een standaardformulier met betrekking tot de publicatie van hun definitieve jaarrekeningen bijvoegen waarin de gegevens uit hun verslagen over de uitvoering van de begroting en het begrotings- en financieel beheer zijn opgenomen; pleit ervoor dat alle agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen deze informatie volledig en op een gemakkelijk toegankelijke en transparante wijze verstrekken (bijvoorbeeld als Excel-spreadsheets of CSV-bestanden), zodat de uitvoering van hun begrotingen gemakkelijker kan worden vergeleken en het voor het Parlement en het publiek mogelijk wordt om de uitgaven van de agentschappen op alomvattende wijze naast elkaar te leggen; 51. onderkent dat de nieuwe financiële kaderregeling een aantal bepalingen bevat die de regels voor de agentschappen zouden moeten vereenvoudigen, met name de geconsolideerde jaarlijkse activiteitenverslagen, een bepaling voor een enkelvoudig programmeringsdocument met daarin jaarlijkse meerjarige componenten alsook de mogelijkheid om horizontale diensten (vooral boekhouding) te delen of over te dragen indien daarmee kostenvoordelen kunnen worden gehaald; Prestaties 52. heeft van het netwerk begrepen dat elk agentschap zijn eigen prestatiebeheersysteem heeft ontwikkeld op basis van de ervaringen en goede praktijken die de agentschappen binnen het netwerk uitwisselen, alsook dat er een specifiek subnetwerk is opgericht om de samenwerking tussen agentschappen op dit vlak te versterken; 53. is ingenomen met het feit dat de Commissie aan evaluatierichtsnoeren werkt en dat er tussen 12 november 2013 en 25 februari 2014 een openbare raadpleging plaatsvindt over het ontwerp van herziene evaluatierichtsnoeren en dat de Commissie verwacht vervolgens halverwege 2014 nieuwe richtsnoeren te kunnen uitvaardigen; merkt tevens op dat er momenteel gewerkt wordt aan richtsnoeren over op maat gemaakte prestatie-indicatoren ter beoordeling van de door directeuren van agentschappen behaalde resultaten en dat een eerste ontwerp reeds besproken is met de agentschappen, en kijkt uit naar het voor het begin van 2014 voorziene definitieve document; 54. wijst erop dat activiteitgericht begroten nog steeds het leidende beginsel is bij de opstelling van de begroting van de Unie; vindt het zorgwekkend dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag over 2012 tot de slotsom is gekomen dat het wetgevingsproces voor een groot aantal terreinen van de Uniebegroting ingewikkeld is en dat er te weinig oog is voor prestatie; verwelkomt de stappen van de agentschappen om tot een meer op de prestaties gerichte verslaglegging te komen; 55. verzoekt de rekenkamer ruim vóór de herziening - in 2016 - van het meerjarig financieel kader een evaluatie te verrichten van de prestaties en de resultaten van de agentschappen, teneinde te kunnen bepalen welke agentschappen beter kunnen samenwerken of zelfs kunnen worden samengevoegd, en te bekijken of sommige agentschappen zouden kunnen worden ontbonden of in een andere, kostenefficiëntere institutionele omkadering zouden kunnen worden voortgezet; Onafhankelijkheid 56. benadrukt het belang van de onafhankelijkheid van de agentschappen; herinnert eraan dat de agentschappen in staat moeten zijn om hun mandaat zelfstandig uit te voeren en betreurt dat dit momenteel niet altijd het geval is; is van mening dat de directoraten-generaal van de Commissie gezien moeten worden als partners van de agentschappen; 57. is zich ervan bewust dat de agentschappen bijdragen aan initiatieven ter verbetering van hun efficiëntie, kosteneffectiviteit en verantwoordingsplicht; wijst op de rol van de vertegenwoordigers van de Commissie in de raden van bestuur van agentschappen als het gaat om de ondersteuning van dat proces, bijvoorbeeld in de vorm van toezicht op de tenuitvoerlegging van de routekaart in elk individueel agentschap, een geregelde en gedetailleerde analyse van de vooruitgang, de inschakeling van centrale diensten bij moeilijkheden, alsook ondersteuning gericht op consistentie van de activiteiten van het agentschap met de beleidsdoelstellingen voor de hele Unie, onder meer ten aanzien van de planning van geldelijke en menselijke middelen; Belangenconflicten en transparantie 58. herinnert de agentschappen en de Commissie aan speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer dat is opgesteld naar aanleiding van het verzoek van het Parlement aan de Rekenkamer om een brede analyse uit te voeren van de manier waarop de agentschappen omgaan met situaties waarin sprake is van een mogelijk belangenconflict; 59. verzoekt de Rekenkamer de voortgang van de agentschappen ten aanzien van de preventie en het beheer van belangenconflicten nauwgezet te volgen; herhaalt zijn verzoek aan de Rekenkamer om deze kwestie verder te volgen, de controle naar andere agentschappen uit te breiden en haar bevindingen hierover in een toekomstig speciaal verslag op te nemen; 60. herinnert eraan dat belangenconflicten leiden tot corruptie, fraude, wanbeheer van fondsen en menselijke hulpbronnen en tot bevoorrechting, en een negatief effect hebben op de onpartijdigheid van de besluiten en de kwaliteit van het werk, en daarnaast het vertrouwen van de EU-burgers in de instellingen van de Unie, waaronder de agentschappen, ondermijnt; 61. herhaalt dat volgens de bevindingen van de Rekenkamer in haar speciaal verslag nr. 15/2012 op het moment dat de controlewerkzaamheden ter plaatse waren afgerond (oktober 2011), geen van de vier geselecteerde agentschappen op de juiste wijze omging met belangenconflicten; merkt op dat hoewel het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) een beter beleid voor het beheer van belangenconflicten hadden ontwikkeld, het beleid van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) onvolledig was en het EASA in het geheel niet over een dergelijk beleid beschikte; 62. waardeert het dat veel agentschappen zich aanzienlijke inspanningen hebben getroost om informatie te verschaffen over hun beleid en praktijken ten aanzien van belangenconflicten en erkent dat er nu veel goede praktijken worden gehanteerd, en is met name verheugd over de 'afkoelperiode' die het EASA hanteert, d.w.z. de praktijk dat een nieuwe medewerker geen dossiers krijgt waaraan hij of zij de voorafgaande vijf jaar ook al werkte, en vindt dat dit een praktijk is die navolging verdient; 63. is zich bewust van het feit dat het EASA halverwege 2012 een uitgebreid pakket maatregelen heeft goedgekeurd voor de preventie en beperking van belangenconflicten, waaronder met name de uitvaardiging van de gedragscode voor EASA-personeel; 64. onderkent dat het ECHA als onderdeel van het vervolgverslag over de kwijting 2011 (overeenkomstig artikel 96, lid 2 van zijn financieel reglement) informatie heeft verstrekt over de tenuitvoerlegging van zijn belangenconflictenbeleid; 65. is zich ervan bewust dat het EFSA zich middels goedkeuring van zijn herzien beleid voor onafhankelijkheid en het wetenschappelijk besluitvormingsproces sinds 2011 heeft ingespannen om zijn kader ter vermijding van potentiële belangenconflicten te versterken, maar merkt evenwel met bezorgdheid op dat de procedure ter beoordeling van mogelijke belangenconflicten bij het EFSA ondanks deze herziening zeer omslachtig is en aan kritiek onderhevig, en roept het EFSA daarom op een vereenvoudigde procedure op te zetten ter stroomlijning van het hele proces, zonder echter de kortgeleden vastgelegde normen voor de vaststelling en preventie van belangenconflicten te ondermijnen; 66. onderkent dat ook het beleid inzake belangenconflicten en de daarbij horende procedures voor de leden van de raad van bestuur, het wetenschappelijk comité, deskundigen en van EMA- personeel is ingevoerd en ten uitvoer wordt gelegd; 67. herhaalt de aanbeveling van de Rekenkamer die alle instellingen en gedecentraliseerde organen van de Unie uitnodigt na te gaan of de aanbevelingen van haar speciaal verslag nr. 15/2012 ook voor hen relevant en van toepassing zijn; verzoekt de agentschappen om de kwijtingsautoriteit hierover voor het einde van 2014 verslag uit te brengen; 68. wijst de agentschappen nogmaals op de interinstitutionele gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012 over gedecentraliseerde agentschappen, en met name de bepalingen over de preventie en het beheer van belangenconflicten (punt 11 en 18) en de onafhankelijkheid van wetenschappelijk deskundigen ; 69. heeft van de Commissie begrepen dat zij over een solide rechtskader voor belangenconflicten beschikt dat overeenstemt met de richtsnoeren van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling ter zake en dat de Commissie van mening is dat er geen omvangrijk nieuw wetsinstrument nodig is en dat zij nooit heeft toegezegd ter zake wetsvoorstellen in te dienen en dit momenteel ook niet van plan is; 70. stelt met tevredenheid vast dat de Commissie, in overeenstemming met de gemeenschappelijke aanpak op 10 december 2013, specifiek voor agentschappen richtsnoeren heeft vastgesteld inzake de preventie en het beheer van belangenconflicten; merkt op dat deze richtsnoeren gelden voor de leden van de raden van bestuur (uitvoerende directeuren, deskundigen, leden van kamers van beroep, personeelsleden van de agentschappen alsook ontvangers van subsidies en contracten van de Unie); merkt op dat deze richtsnoeren bedoeld zijn als referentie voor het door elk agentschap goed te keuren en uit te voeren beleid; 71. merkt met tevredenheid op dat de Commissie tevens rekening heeft gehouden met de belangrijkste aanbevelingen aan de agentschappen op dit terrein van het Parlement (in het kader van de kwijting), van de Rekenkamer (in haar speciaal verslag nr. 15/2012), de Ombudsman (ter gelegenheid van diens bezoek aan een aantal agentschappen in het kader van een in mei 2011 gestart programma), de Dienst Interne Audit van de Commissie (tevens de interne controleur van de agentschappen), alsook met de eigen ethische regels van de Commissie; 72. onderkent dat de Commissie bij de opstelling van deze richtsnoeren nauw heeft samengewerkt met de agentschappen via het netwerk van hoofden van de agentschappen van de Unie, hetgeen een nuttige bijdrage leverde aan het proces; 73. is van mening dat de agentschappen na publicatie van de richtsnoeren van de Commissie hun beleid voor de preventie en het beheer van belangenconflicten mogelijk moeten herzien om deze onverwijld op deze richtsnoeren alsook op de aanbevelingen van de Rekenkamer af te stemmen; wijst erop dat de meeste agentschappen voornemens waren hun beleid inzake de preventie en het beheer van belangenconflicten op basis en die richtsnoeren te herzien, en roept de agentschappen op bij de kwijtingsautoriteit vóór eind 2014 hierover verslag uit te brengen, alsmede over de stappen die zijn genomen in het kader van de follow-up van de kwijting 2012; 74. wijst erop dat gedetacheerde nationale deskundigen, extern personeel en tijdelijke medewerkers in de richtsnoeren niet specifiek worden genoemd; vraagt de agentschappen met deze groepen medewerkers rekening te houden wanneer zij hun beleid voor de preventie en het beheer van belangenconflicten evalueren en herformuleren; 75. verwacht van de Commissie dat zij voortdurend evalueert wat de effecten zijn van de ten uitvoer gelegde richtsnoeren en dat zij deze waar nodig overeenkomstig de resultaten van de evaluatie aanpast, en herinnert de Commissie eraan dat zij acht moet slaan op de noodzaak van een passend evenwicht tussen de risico's en baten van enerzijds het beleid inzake belangenconflicten en anderzijds de doelstelling van zo goed mogelijk wetenschappelijk advies; 76. betreurt dat de belangenverklaringen en cv's van de meeste leden van de raad van bestuur, het leidinggevend personeel en externe en interne deskundigen van de agentschappen niet openbaar zijn; herhaalt zijn standpunt dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is voor de beperking van het risico op belangenconflicten; verzoekt daarom de agentschappen die dit nog niet gedaan hebben om vóór 1 december 2014 hun beleid en/of regelingen inzake de preventie en het beheer van belangenconflicten en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften, alsmede de lijst met de leden van hun raad van bestuur, het leidinggevend personeel en de externe en interne deskundigen, met inbegrip van hun respectieve belangenverklaringen en cv's, op hun website te plaatsen; Intern controlesysteem en fraudebestrijding 77. stelt vast dat de modaliteiten en rollen van de interne controlefuncties van de agentschappen en hun interne auditdiensten met de nieuwe financiële kaderregeling zijn verduidelijkt, vooral wat betreft de respectievelijke rollen van de Dienst Interne Audit (IAS) en de interne auditcapaciteiten (IAC's); merkt op dat de nieuwe financiële kaderregeling uitgaat van de coördinatie van werkzaamheden en de uitwisseling van informatie tussen IAC's en de IAS en dat deze tevens de verplichting van één IAS-audit per agentschap per jaar vervangt door een risicogerichte aanpak; 78. is ingenomen met het feit dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), mede op basis van de bijdragen van de agentschappen, richtsnoeren heeft opgesteld voor anti-fraudestrategieën voor de agentschappen en dat het in januari 2014 tevens twee workshops voor agentschappen heeft georganiseerd om hen bijkomende steun te verlenen; Personele middelen en wervingsprocedures 79. heeft van de Commissie vernomen dat zij in het kader van de herziening van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie tevens heeft voorgesteld om artikel 110 daarvan te herzien, met het oog op een vereenvoudiging en grotere flexibiliteit ten aanzien van de vastgestelde uitvoeringsvoorschriften bij het Statuut en de Regeling van andere personeelsleden; 80. herinnert de Commissie aan zijn bezorgdheid over het feit dat de personeelaanwervingsprocedures van de agentschappen al sinds de oprichting van de agentschappen regelmatig tot problemen hebben geleid en verwacht dan ook van de Commissie dat zij richtsnoeren vaststelt om deze situatie in de toekomst te verbeteren; 81. merkt op dat de agentschappen hun eigen richtsnoeren hebben ontwikkeld ter waarborging van de beginselen van hun uitvoeringsvoorschriften inzake de indienstneming van tijdelijke en contractuele functionarissen en verzoekt de Commissie de agentschappen te raadplegen bij de ontwikkeling van haar richtsnoeren voor de agentschappen; 82. roept de agentschappen en de Commissie op overeenstemming te bereiken over het gebruik van de structuren voor de behandeling van tuchtzaken; Europese toezichthoudende autoriteiten (ETA's) 83. heeft van de Commissie vernomen dat het mechanisme van het beginsel van kostendekkende bijdragen zoals voorzien in de financiële kaderregeling overeenstemt met de belangrijkste financieringsbeginselen van de agentschappen met gemengde financiering, dat de toepassing daarvan in het verleden gezorgd heeft voor een eerlijke en gelijke behandeling van alle bijdragen aan de begroting van de ETA's; plaatst vraagtekens bij de redenen waarom de ETA's en de Commissie nog geen specifiek memorandum van overeenstemming hebben gesloten gericht op het waarborgen van een doeltreffende opstelling en tenuitvoerlegging van en controle op de begroting van de ETA's; 84. neemt in dit kader nota van het voornemen van de Commissie om de gehele procedure transparanter te maken alsook om nader te verduidelijken in hoeverre zij de verzoeken van de agentschappen in de ontwerpbegroting heeft gewijzigd, vergezeld van de redenen daartoe, met ingang van de ontwerpbegroting voor 2014; 85. stelt vast dat de Commissie momenteel nog aan de evaluatie van de ETA's werkt die al in januari 2014 klaar hadden moeten zijn en de mogelijkheden onderzoekt voor indiening van een voorstel dat voorziet in volledige financiering van de begrotingen van de drie ETA's uit de begroting van de Unie; Gelijke kansen voor mannen en vrouwen 86. herhaalt het belang van de invoering van beleid dat waarborgt dat mannen en vrouwen naar behoren vertegenwoordigd zijn in de bestuursorganen van de agentschappen; verzoekt de uitvoerende directeuren van de agentschappen te zorgen voor paritaire vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in het personeelsbestand als geheel alsook in de leidinggevende functies en roept de raden van bestuur van de agentschappen en de Commissie op de beginselen van gendergelijkheid hoog te houden alsook om rekening te houden met de door de Commissie in 2010 gelanceerde strategie ter verbetering van het evenwicht tussen mannen en vrouwen in leidinggevende functies; 87. stelt vast dat de Commissie vanaf de allereerste fases van de selectieprocedure alsook verder in die procedure volledig oog heeft voor genderaspecten; merkt op dat dit tevens het geval is bij de benoemingsprocedures voor uitvoerende directeuren; Complexe computersystemen 88. neemt kennis van de uitleg van de Commissie ten aanzien van het gebruik van haar centrale financiële computersysteem (ABAC), te weten dat: 89. neemt met zorg kennis van het antwoord van de Commissie dat uitsluitend wanneer de agentschappen dezelfde regels en processen hanteren als de Commissie het economisch gerechtvaardigd zou zijn om de agentschappen gebruik te laten maken van het personeelsbeheersysteem van de Commissie (Sysper2), en wel omdat de technische aanpassingen en kosten van onderhoud anders niet in verhouding zouden staan tot de potentiële kostenbesparingen; 90. betreurt het feit dat de Commissie geen oplossing heeft voor de problemen van de agentschappen met complexe IT-systemen zoals Sysper2 en ABAC, als gevolg van het feit dat deze systemen ontworpen zijn voor taken van de Commissie en niet voor die van de agentschappen; is ingenomen met de acties van de subnetwerken ter verhelping van de gevolgen van dit probleem en met name de acties van het subnetwerk van administratieve hoofden (ABAC en Sysper2), en verzoekt de Commissie om nauwer met de agentschappen samen te werken op dit gebied; 91. is van mening dat openbaarmaking van gegevens van de Unie nieuwe innovatiemogelijkheden biedt, een groot voordeel voor economie als geheel oplevert en de efficiëntie van het bestuur verhoogt; verlangt dat de gegevens van de agentschappen permanent en gratis in machineleesbare vorm ter beschikking worden gesteld, zodat ze vrijelijk opnieuw kunnen worden gebruikt en verwerkt; o o o 92. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de agentschappen die aan deze kwijtingsprocedure onderworpen zijn, alsmede aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators betreffende het begrotingsjaar 2012 vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot oprichting van een Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (4) , en met name artikel 24, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0208/2014 ), 1. verleent de directeur van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0328/2013 – 2013/2240(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators betreffende het begrotingsjaar 2012 vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot oprichting van een Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (10) , en met name artikel 24, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0208/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0328/2013 – 2013/2240(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators betreffende het begrotingsjaar 2012 vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot oprichting van een Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (16) , en met name artikel 24 daarvan, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0208/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 volgens zijn financiële staten 7 241 850 EUR bedroeg, een toename van 51,11% ten opzichte van 2011, wat verklaard kan worden door het feit dat het Agentschap pas recent werd opgericht; overwegende dat de begroting van het Agentschap volledig wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat betreffende de drie in 2011 gemaakte opmerkingen twee corrigerende maatregelen die werden genomen naar aanleiding van de opmerkingen van het voorgaande jaar zijn aangeduid als "nog lopend" en dat een is aangemerkt als "afgerond". 2. verneemt van het Agentschap dat: Opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 3. stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap ter dekking van hogere schoolkosten aan personeelsleden wier kinderen naar de lagere of middelbare school gaan een extra toelage verstrekt die in 2012 ongeveer 23 000 EUR bedroeg, bovenop de schooltoelage waarin is voorzien in het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen ("het Statuut"); merkt op dat deze toelagen niet onder het Statuut vallen en daarom door de Rekenkamer onregelmatig worden geacht; erkent echter dat deze toestand te wijten is aan het gebrek aan Europese Scholen in de stad waarin het Agentschap gevestigd is en dat deze extra toelagen tot doel hebben in het kader van het Statuut gelijke behandeling van de werknemers van het Agentschap te garanderen; Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt op dat het toezicht op de begroting in de loop van begrotingsjaar 2012 ertoe heeft geleid dat het niveau van begrotingsuitvoering 93,75% was, en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 66,8% bedroeg; 5. betreurt dat het Agentschap 1 700 000 miljoen EUR aan vastgelegde kredieten van titel II van zijn begroting (gebouwen van het Agentschap en bijbehorende kosten) heeft overgedragen, ofwel 81% van de totale vastgelegde kredieten van titel II; merkt op dat deze overdrachten voornamelijk de nog lopende uitvoering van de REMIT-verordening betreffen; vestigt de aandacht van het Agentschap op de opmerking van de Rekenkamer dat de uitvoering normaal gezien onder titel III gebudgetteerd had moeten zijn aangezien zij verband houdt met de operationele activiteiten van het Agentschap; 6. stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap aan het einde van het jaar beschikte over 4 200 000 EUR aan kasmiddelen, inclusief het begrotingsoverschot van 2011 ad 1 600 000 EUR dat voortvloeide uit een buitensporige afroeping van middelen in 2011 en dat in januari 2013 werd teruggevorderd door de Commissie; is van mening dat dit in strijd is met een strikt kasmiddelenbeheer; 7. is van mening dat, hoewel geen van de in deze resolutie vermelde problemen op zich van ernstige aard zijn, het over het algemeen toch duidelijk is dat het Agentschap de basisrichtsnoeren beter moet volgen, in het licht van de procedure van volgend jaar; verzoekt het Agentschap om in het kader van de follow-up van de kwijting voor 2012 verslag uit te brengen over zijn voortgang; Overschrijvingen 8. stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap in 2012 twintig begrotingsoverschrijvingen heeft verricht voor een bedrag van ongeveer 1 000 000 EUR, waarmee 43 begrotingsonderdelen gemoeid waren, hetgeen wijst op zwakheden in de begrotingsplanning; Procedures voor het plaatsen van opdrachten en aanwervingsprocedures 9. stelt met bezorgdheid vast dat de gecontroleerde aanwervingsprocedures tekortkomingen vertoonden die gevolgen hadden voor de doorzichtigheid van de procedure en de gelijke behandeling van de kandidaten, namelijk dat de vragen voor de sollicitatiegesprekken en tests niet waren vastgesteld voordat de sollicitaties werden onderzocht, dat de voorwaarden voor toelating tot de schriftelijke tests en sollicitatiegesprekken en voor opname in de lijst van geschikte kandidaten onvoldoende waren uitgewerkt en dat de getroffen maatregelen om de anonimiteit van de kandidaten tijdens de schriftelijke proeven te verzekeren ontoereikend waren; verzoekt het Agentschap om deze situatie recht te zetten en de kwijtingsautoriteit te informeren over de voortgang in dit verband in het kader van de follow-up van de kwijting voor 2012; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 10. neemt er kennis van dat het Agentschap zijn beleid voor de preventie van en de omgang met belangenconflicten zal herzien aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de resultaten van deze herziening zodra deze beschikbaar zijn; 11. stelt vast dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van regulators, de directeur, het hoger management en de deskundigen die deel uitmaken van de deskundigengroepen van het Agentschap, alsmede de cv's van de leden van de raad van bestuur en de raad van beroep, niet openbaar zijn; verzoekt het Agentschap dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne controle 12. erkent op basis van gegevens van het Agentschap dat het Agentschap in 2012 een taakomschrijving heeft ondertekend met de dienst Interne audit (IAS) van de Commissie en dat het in februari 2012 een eerste bezoek heeft gekregen van de IAS, die toen een volledige risicobeoordeling heeft uitgevoerd van de operationele, administratieve en ondersteunende processen van het Agentschap, teneinde de auditstrategie van de IAS voor 2013-2015 vast te stellen, evenals een beperkte evaluatie van de uitvoering van de internecontrolenormen; stelt vast dat de IAS tijdens de risicoanalyse processen met een hoog inherent risico heeft aangetroffen die nog moeten worden verbeterd, met name planning en toezicht, prestatiebeoordeling en loopbaanontwikkeling, documentenbeheer en gegevensbeheer, facility management, logistiek, beveiliging, relaties met belanghebbenden en communicatie, monitoring van de interne markt, samenwerking met de nationale regelgevende instanties en toezicht op de implementatie van netwerkcodes; stelt vast dat het Agentschap een actieplan heeft ingediend met de bedoeling de controlemaatregelen in die processen te verbeteren en dat het plan door de IAS is goedgekeurd; Prestaties 13. verlangt dat het Agentschap de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 14. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1211/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot oprichting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (BEREC) en het Bureau (4) , en met name artikel 13, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0206/2014 ), 1. stelt zijn besluit tot verlening van kwijting aan de administratief directeur van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor de uitvoering van de begroting van het Orgaan voor het begrotingsjaar 2012 uit; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de administratief directeur van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0329/2013 – 2013/2241(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1211/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot oprichting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (BEREC) en het Bureau (10) , en met name artikel 13, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (11) van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0206/2014 ), 1. stelt zijn besluit over de afsluiting van de rekeningen van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 uit; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de administratief directeur van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0329/2013 – 2013/2241(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1211/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot oprichting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (BEREC) en het Bureau (16) , en met name artikel 13, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0206/2014 ), A. overwegende dat volgens zijn financiële staten de begroting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (hierna: "het Orgaan") voor het begrotingsjaar 2012 neerkwam op 3 190 000 EUR, wat een verhoging inhoudt van 170,60% ten opzichte van 2011; overwegende dat deze toename voortvloeit uit het feit dat het Orgaan recent werd opgericht; overwegende dat de begroting van het Orgaan volledig gefinancierd wordt uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Orgaan voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Opmerkingen over de betrouwbaarheid van de rekeningen 1. stelt vast dat het boekhoudsysteem van het Orgaan in 2013 is gevalideerd; Opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 2. betreurt dat de overgedragen vastgelegde kredieten ten bedrage van 61 500 EUR (10% van het totaal aan overgedragen vastgelegde kredieten) geen verband hielden met juridische verbintenissen en derhalve onregelmatig waren; roept het Orgaan op maatregelen te treffen om dergelijke situaties in de toekomst te voorkomen en uiterlijk 1 september 2014 verslag uit te brengen van deze maatregelen; 3. wijst erop dat naar aanleiding van de in 2011 en 2012 opgedane ervaringen maatregelen zijn genomen in 2013 door de financiële procedures te preciseren en iedereen met een financiële taak extra opfriscursussen te laten volgen; wijst erop dat in de loop van 2013 nadrukkelijk aandacht is besteed aan het op correcte wijze aangaan van financiële en juridische verplichtingen; Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt met bezorgdheid op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 63,4% en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 66,16% bedroeg; roept het Orgaan op het begrotingstoezicht en de bovengenoemde tenuitvoerleggings- en uitvoeringspercentages aanzienlijk te verbeteren; verwacht van het Orgaan dat het uiterlijk 1 september 2014 verslag uitbrengt van de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verbeteren; Vastleggingen en overdrachten 5. betreurt dat ongeveer 101 000 EUR, ofwel 45% van de uit 2011 overgedragen vastgelegde kredieten, werd geannuleerd; uit zijn bezorgdheid over het feit dat 545 000 EUR aan kredieten, ofwel 17% van het totaal aan kredieten voor 2012, niet gebruikt werd en moest worden geannuleerd; betreurt het hoge aantal overdrachten van vastgelegde kredieten naar 2013, te weten 611 000 EUR, ofwel 19% van het totaal; is van mening dat dit wijst op moeilijkheden bij de planning en/of uitvoering van de activiteiten van het Orgaan, aangezien de overdrachten voor 2012 hoofdzakelijk verband hielden met vertragingen bij personeelswerving en het ontbreken van een doeltreffend beleid om een tijdige indiening door deskundigen van hun kostendeclaraties voor dienstreizen en een tijdige vergoeding daarvan te waarborgen; roept het Orgaan op deze situatie een te pakken en uiterlijk 1 september 2014 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen van de genomen maatregelen; Overschrijvingen 6. merkt op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 7. merkt met bezorgdheid op dat de voorbereiding, uitvoering en documentering van aanbestedingsprocedures nog aanzienlijk kunnen worden verbeterd; wijst er in het bijzonder op dat in de gunningsprocedures te weinig aandacht werd besteed aan de prijs-kwaliteitverhouding en dat algemene gunningscriteria niet verder opgesplitst waren in subcriteria om een duidelijke en vergelijkbare beoordeling van de offertes mogelijk te maken; 8. betreurt dat de onderzochte aanwervingsprocedures aanzienlijke gebreken vertoonden die van invloed waren op de doorzichtigheid, namelijk dat de vragen voor de schriftelijke tests en sollicitatiegesprekken werden vastgesteld nadat de jury de sollicitaties had onderzocht, dat er geen minimaal vereiste scores waren vastgesteld voor toelating tot de schriftelijke tests en sollicitatiegesprekken of voor opname in de lijst van geschikte kandidaten en dat de benoeming van de jury en veranderingen in de samenstelling ervan niet goedgekeurd waren door het tot aanstelling bevoegd gezag; 9. wijst er met bezorgdheid op dat, hoewel de meeste personeelsleden van het Orgaan een administratieve of ondersteunende functie hebben en niet reizen, toch iedereen een gsm heeft gekregen met een maandelijks beltegoed tot ongeveer 50 euro; spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat er geen beheersingsmaatregelen zijn voor toezicht op privégebruik; 10. betreurt het feit dat het Orgaan geen kasmiddelenbeleid voert; wijst erop dat als gevolg daarvan aan het einde van 2012 alle kasmiddelen van het Orgaan (1 600 000 EUR) werden aangehouden bij één bank, met kredietbeoordeling BBB; 11. roept het Orgaan op om uiterlijk 1 september 2014 verslag uit te brengen van de maatregelen die zijn genomen om bovengenoemde nog af te handelen kwesties inzake aanbestedings- en aanwervingsprocedures op te lossen; Preventie en beheer van belangenconflicten en transparantie 12. betreurt het feit dat het Orgaan slechts beperkte informatie heeft verstrekt over het beleid inzake belangenconflicten, alleen verwijzend naar verzoeken om verklaringen inzake belangenconflicten en niet naar enige gedragscode of enig beleid ter zake; wijst erop dat geen informatie is verstrekt over de publicatie van verklaringen, aangeboden sensibilisatieopleidingen, of het streven naar aansluiting van het Orgaan bij de richtsnoeren van de Commissie voor de preventie van en omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; roept het Orgaan op deze situatie vóór 1 september 2014 recht te zetten; roept het Orgaan op de kwijtingsautoriteit details te verstrekken over de op dit terrein genomen maatregelen, vooral omdat de organisatie is samengesteld uit vertegenwoordigers van de regelgevende instanties voor elektronische communicatie in de lidstaten, en die regelgevende instanties en de instellingen van de Unie moet adviseren, hetgeen een situatie inhoudt waarin een krachtig en transparant beleid inzake belangenconflicten moet worden gehanteerd; 13. wijst erop dat persoonlijke verklaringen inzake belangenconflicten worden gevraagd van de leden van het comité van beheer en de raad van regelgevers van het Orgaan, alsmede van hun personeelsleden; wijst erop dat verklaringen inzake belangenconflicten van de leden van de aanwervingscommissies zijn geactualiseerd, naar aanleiding van de aanbevelingen van de Rekenkamer; vraagt het Orgaan de kwijtingsautoriteit te informeren of het voornemens is de regels voor belangenconflicten te herzien aan de hand van bovengenoemde richtsnoeren van de Commissie; 14. wijst erop dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van het comité van beheer, de administratief directeur en het hoger management niet openbaar zijn; verzoekt het Orgaan dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Internebeheersingsmaatregelen 15. betreurt het feit dat er nog een aantal kwesties afgehandeld moet worden met betrekking tot internebeheersingsmaatregelen, te weten: – het Orgaan heeft de internecontrolenormen inzake "Doelstellingen en prestatie-indicatoren (ICN 5)", "Proces en procedures" (ICN 8), "Documentenbeheer" (ICN 11) en "Informatie en communicatie" (ICN 12) nog niet ten uitvoer gelegd, – er is geen procedure voor het registreren en afstoten van vaste activa en er is geen fysieke inventaris opgemaakt, – de procedures met betrekking tot de vaststelling, goedkeuring en vastlegging van uitzonderingen en afwijkingen van het beleid en de procedures, zijn niet ten uitvoer gelegd; 16. roept het Orgaan op deze kwesties op te lossen en hierover uiterlijk 1 september 2014 verslag uit te brengen; Prestaties 17. verlangt dat het Orgaan de resultaten van zijn activiteiten en de gevolgen daarvan voor de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 18. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2965/94 van de Raad van 28 november 1994 tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (4) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0205/2014 ), 1. verleent de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0292/2013 – 2013/2214(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2965/94 van de Raad van 28 november 1994 tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (10) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0205/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0292/2013 – 2013/2214(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2965/94 van de Raad van 28 november 1994 tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (16) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0205/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 volgens de financiële staten 48.292.749 EUR bedroeg, hetgeen een vermindering van 5,86 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Vertaalbureau voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 87,45% en dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 90,23% bedroeg; 2. merkt met bezorgdheid op dat volgens het verslag van de Rekenkamer het Vertaalbureau eind 2012 kasmiddelen en kortetermijndeposito's ter waarde van 35 miljoen euro bezat; merkt op dat het Vertaalbureau de prijzen niet gedurende het jaar kan aanpassen om de inkomsten en uitgaven in evenwicht te brengen, hoewel het bij gelegenheid zijn klanten heeft terugbetaald om het overschot te verkleinen; vraagt het Vertaalbureau samen met de Commissie een oplossing voor deze situatie voor te stellen; Vastleggingen en overdrachten 3. constateert dat er in het verslag van de Rekenkamer geen sprake is van noemenswaardige problemen inzake het niveau van overdrachten in 2012; prijst het Vertaalbureau voor de naleving van het beginsel van jaarperiodiciteit en de tijdige uitvoering van zijn begroting; Overschrijvingen 4. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert het Vertaalbureau met zijn degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 5. merkt op dat voor het jaar 2012 er geen steekproefwijs genomen verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen op de aanbestedingsprocedure van het Vertaalbureau in het jaarverslag van de Rekenkamer; 6. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Vertaalbureau; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 7. waardeert het dat het Vertaalbureau zijn beleid voor de preventie van en de omgang met belangenconflicten zal toetsen aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Vertaalbureau de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de resultaten van deze toetsing zodra deze beschikbaar zijn; 8. wijst erop dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, de uitvoerend directeur en het hoger management niet openbaar zijn; verzoekt het Vertaalbureau dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Prestaties 9. verlangt dat het Vertaalbureau de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 10. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen; Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding betreffende het begrotingsjaar 2012 vergezeld van de antwoorden van het Centrum (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (4) , en met name artikel 12 bis, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0207/2014 ), 1. verleent de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0286/2013 – 2013/2208(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding betreffende het begrotingsjaar 2012 vergezeld van de antwoorden van het Centrum (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (10) , en met name artikel 12 bis, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , en met name artikel 94, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0207/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding betreffende het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0286/2013 – 2013/2208(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding betreffende het begrotingsjaar 2012 vergezeld van de antwoorden van het Centrum (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (16) , en met name artikel 12 bis, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , en met name artikel 94, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0207/2014 ), A. overwegende dat volgens zijn financiële staten de definitieve begroting van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (“het Centrum”) 19 216 951 EUR bedroeg voor het begrotingsjaar 2012, hetgeen een toename van 1,83 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van het Centrum voor 2012 volgens zijn financiële staten 16 933 900 EUR bedroeg, hetgeen een afname van 0,31% ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Centrum voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, 1. erkent het feit dat het Centrum in een tijd waarin behoefte bestaat aan nieuwe opleidingsmethoden, een essentiële rol speelt bij de bevordering van het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding in de Unie; benadrukt dat het een essentiële bijdrage levert aan het beleid dat is gericht op de benutting van het potentieel van beroepsonderwijs en -opleiding voor de ondersteuning van economische ontwikkeling en de vergemakkelijking van de overgang van opleiding naar werk, met name in de context van de economische recessie; stelt vast dat de aanwezigheid van verschillende belanghebbenden wijst op een toegenomen vraag naar de deskundigheid en de analytische capaciteit van het Centrum; Follow-up van de kwijting voor 2011 2. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat de status van één corrigerende maatregel die is genomen naar aanleiding van de opmerkingen van het voorgaande jaar is aangemerkt als "nog lopend", één als "afgerond", en één als "gedeeltelijk afgerond" en "gedeeltelijk lopend"; 3. neemt kennis van de informatie in het jaarverslag van het Centrum dat het werkprogramma van het Centrum is uitgevoerd als gepland; is tevreden met de resultaten van het Centrum op de in de prioriteiten voor de middellange termijn (2012-2014) geselecteerde gebieden, die blijken uit het prestatiemetingssysteem van het Centrum dat aan het werkprogramma is gekoppeld; 4. verneemt van het Centrum dat: – een omvattende planning van het plaatsen van opdrachten en controle zijn uitgewerkt, wat heeft bijgedragen tot een vermindering van het aantal overdrachten in 2012 met meer dan 25%, en dat een methode is ontwikkeld, met inbegrip van parameters, prognoses en stappen voor verbetering van de prognoses voor uitgaven met betrekking tot titel I; – structurele maatregelen zijn uitgevoerd om de tekortkomingen met betrekking tot de financiering van subsidies voor beroepsonderwijs en -opleiding aan te pakken, te weten een aangepast schema voor door het netwerk te leveren prestaties en eindverslagen over de uitvoering gedurende het hele eerste semester; de voorbereiding van de operationele verificatie met behulp van checklists die gericht zijn op wisselkoersen, de samenhang tussen controlecertificaten en -verslagen en het vinden van fouten in de berekeningen; het verstrekken van verfijnde richtsnoeren voor de leden van het netwerk over het opstellen van de definitieve uitvoeringsverslagen om frequente of langdurige schorsingen van facturen te vermijden, en de toepassing van een maandelijks controlemechanisme voor de indiening van eindverslagen over de uitvoering; – met het oog op de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen die de dienst Interne audit van de Commissie (DIA) in 2010 heeft gedaan, een uitgebreid bedrijfscontinuïteitsplan werd afgerond en goedgekeurd waarin het risico van mogelijke verstoringen wordt beoordeeld, de kritieke functies en nodige responstijden worden bepaald en waarin een actieplan voor de uitvoering ervan is opgenomen; Financieel en begrotingsbeheer 5. stelt vast dat het begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 voor een begrotingsuitvoeringspercentage van 99,68% en een uitvoeringspercentage van de betalingskredieten van 94,44% heeft gezorgd; Vastleggingen en overdrachten 6. stelt vast dat de overdracht van vastgelegde kredieten hoog was voor titel III (39%); wijst erop dat de Rekenkamer in haar jaarverslag stelt dat dit vooral te wijten was aan omstandigheden buiten de controle van het Centrum; Overschrijvingen 7. wijst erop dat volgens het jaarlijkse activiteitenverslag en de controlebevindingen van de Rekenkamer de omvang en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële regels zijn gebleven, en prijst het Centrum voor zijn goede begrotingsplanning; Aanbestedings- en wervingsprocedures 8. merkt op dat voor het jaar 2012 de getoetste verrichtingen of andere controlebevindingen geen aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen over de aanbestedingsprocedures van het Centrum in het jaarverslag van de Rekenkamer; 9. merkt met bezorgdheid op dat volgens de bevindingen van de Rekenkamer de leden van het voorselectiecomité geen verklaring hebben ondertekend met betrekking tot de afwezigheid van belangenconflicten voor de twee aanwervingsprocedures voor de functie van directeur van het Centrum, die in 2010 en 2011 zijn ingeleid en onsuccesvol zijn verklaard; spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat de vragen voor de sollicitatiegesprekken en hun weging, evenals de minimaal vereiste scores voor opname in de lijst van geschikte kandidaten, werden vastgesteld na de screening van de kandidaten; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 10. neemt er kennis van dat het Centrum zijn beleid voor de preventie van en de omgang met belangenconflicten zal herzien aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Centrum de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de resultaten van deze toetsing zodra deze beschikbaar zijn; 11. stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, alsook de belangenverklaringen van de uitvoerend directeur en het hoger management, niet openbaar zijn; verzoekt het Centrum dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Opmerkingen over interne beheersingsmaatregelen 12. betreurt dat volgens het jaarverslag van de Rekenkamer de door begunstigden gedeclareerde personeelskosten meestal niet worden gecontroleerd aan de hand van originele bewijsstukken, ondanks dat de controles vooraf van de door het Centrum toegekende subsidies (toegekend op jaarbasis aan een netwerk van nationale partners) bestaan uit een uitgebreide controle op stukken van de kostendeclaraties die zijn ingediend door de ontvangers van subsidies, evenals een onderzoek van certificaten die zijn verkregen van externe auditeurs die werden gecontracteerd door de begunstigden of van certificaten van onafhankelijke overheidsfunctionarissen; betreurt het feit dat de desbetreffende controles achteraf voor het laatst zijn uitgevoerd in 2009, en benadrukt de noodzaak controles achteraf uit te voeren om de procedure te verbeteren; stelt met bezorgdheid vast dat volgens de bevindingen van de Rekenkamer controles vooraf slechts beperkte zekerheid bieden en stelt voor dat de procedures voor controles vooraf moeten worden versterkt; verzoekt het Centrum om deze kwestie aan te pakken, en in het kader van de follow-up van de kwijting over 2012 verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de stappen die worden ondernomen; Interne controle 13. verneemt van het Centrum dat de DIA een risicobeoordeling voor 2012 heeft uitgevoerd en hierbij vijf risicokwesties als kritiek heeft aangemerkt; wijst erop dat deze vijf kwesties zijn opgenomen in het jaarlijkse risicobeheersingsplan van het Centrum voor 2012 als onderdeel van het werkprogramma van het Centrum voor 2012; wijst erop dat voor drie van deze kwesties de genomen maatregelen zijn afgerond, en dat de maatregelen voor de twee overige kritieke risico's nog lopende zijn; Prestaties 14. vraagt het Centrum de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, in het bijzonder op zijn website; o o o 15. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle vande agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Academie (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2005/681/JBZ van de Raad van 20 september 2005 tot oprichting van de Europese Politieacademie (EPA) (4) , en met name artikel 16, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien Besluit C(2011)4680 van de Commissie van 30 juni 2011 houdende inwilliging van een verzoek van de Europese Politieacademie om een derogatie van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002, – gezien het verslag van de Europese Politieacademie van 12 juli 2010 over de terugbetaling van privé-uitgaven (10/0257/KA), – gezien de externe audit over de terugbetaling van privé-uitgaven waartoe de Europese Politieacademie opdracht heeft gegeven (contract nr. CEPOL/2010/001), – gezien het eindverslag over de vijfjaarlijkse externe evaluatie van de Europese Politieacademie (contract nr. CEPOL/CT/2010/002), – gezien het jaarlijks activiteitenverslag 2009 van het directoraat-generaal Justitie, Vrijheid en Veiligheid, – gezien het vierde voortgangsverslag van de Europese Politieacademie over de uitvoering van haar meerjarenactieplan 2010-2014, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de uitvoering van het meerjarenactieplan 2010-2014 van de Europese Politieacademie, – gezien de nota van de Dienst interne audit (IAS) van 4 juli 2011 (Ares-ref. (2011) 722479) over het derde voortgangsverslag van de Europese Politieacademie over de uitvoering van haar meerjarenactieplan 2010-2014, – gezien het verslag en de bijlagen daarbij van de Europese Politieacademie over de uitvoering van de resolutie van het Europees Parlement over "Kwijting 2009: Europese Politieacademie", – gezien het verslag en de bijlage daarbij van de Europese Politieacademie over de toepassing van haar handleiding voor aanbestedingen in de periode 1 juli 2010 - 1 juli 2011, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0240/2014 ), 1. verleent de directeur van de Europese Politieacademie kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Academie voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Politieacademie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0317/2013 – 2013/2229(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Academie (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffen de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2005/681/JBZ van de Raad van 20 september 2005 tot oprichting van de Europese Politieacademie (EPA) (10) , en met name artikel 16, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien Besluit C(2011)4680 van de Commissie van 30 juni 2011 houdende inwilliging van een verzoek van de Europese Politieacademie om een derogatie van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002, – gezien het verslag van de Europese Politieacademie van 12 juli 2010 over de terugbetaling van privé-uitgaven (10/0257/KA), – gezien de externe audit over de terugbetaling van privé-uitgaven waartoe de Europese Politieacademie opdracht heeft gegeven (contract nr. CEPOL/2010/001), – gezien het eindverslag over de vijfjaarlijkse externe evaluatie van de Europese Politieacademie (contract nr. CEPOL/CT/2010/002), – gezien het jaarverslag 2009 van het directoraat-generaal Justitie, Vrijheid en Veiligheid, – gezien het vierde voortgangsverslag van de Europese Politieacademie over de uitvoering van haar meerjarenactieplan 2010-2014, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de uitvoering van het meerjarenactieplan 2010-2014 van de Europese Politieacademie, – gezien de nota van de Dienst interne audit (IAS) van 4 juli 2011 (Ares-ref. (2011) 722479) over het derde voortgangsverslag van de Europese Politieacademie over de uitvoering van haar meerjarenactieplan 2010-2014, – gezien het verslag en de bijlagen daarbij van de Europese Politieacademie over de uitvoering van de resolutie van het Europees Parlement over "Kwijting 2009: Europese Politieacademie", – gezien het verslag en de bijlage daarbij van de Europese Politieacademie over de toepassing van haar handleiding voor aanbestedingen in de periode 1 juli 2010 - 1 juli 2011, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0240/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Politieacademie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0317/2013 – 2013/2229(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Academie (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2005/681/JBZ van de Raad van 20 september 2005 tot oprichting van de Europese Politieacademie (EPA) (16) , en met name artikel 16, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien Besluit C(2011)4680 van de Commissie van 30 juni 2011 houdende inwilliging van een verzoek van de Europese Politieacademie om een derogatie van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002, – gezien het verslag van de Europese Politieacademie van 12 juli 2010 over de terugbetaling van privé-uitgaven (10/0257/KA), – gezien de externe audit over de terugbetaling van privé-uitgaven waartoe de Europese Politieacademie opdracht heeft gegeven (contract nr. CEPOL/2010/001), – gezien het eindverslag over de vijfjaarlijkse externe evaluatie van de Europese Politieacademie (contract nr. CEPOL/CT/2010/002), – gezien het jaarverslag 2009 van het directoraat-generaal Justitie, Vrijheid en Veiligheid, – gezien het vierde voortgangsverslag van de Europese Politieacademie over de uitvoering van haar meerjarenactieplan 2010-2014, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de uitvoering van het meerjarenactieplan 2010-2014 van de Europese Politieacademie, – gezien de nota van de Dienst interne audit (IAS) van 4 juli 2011 (Ares-ref. (2011) 722479) over het derde voortgangsverslag van de Europese Politieacademie over de uitvoering van haar meerjarenactieplan 2010-2014, – gezien het verslag en de bijlagen daarbij van de Europese Politieacademie over de uitvoering van de resolutie van het Europees Parlement over "Kwijting 2009: Europese Politieacademie", – gezien het verslag en de bijlage daarbij van de Europese Politieacademie over de toepassing van haar handleiding voor aanbestedingen in de periode 1 juli 2010 - 1 juli 2011, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0240/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van de Europese Politieacademie (hierna: "Academie") voor het begrotingsjaar 2012 volgens zijn financiële staten 8 450 640 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 1,31% ten opzichte van 2011 betekent; overwegende dat de begroting van de Academie volledig wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van de Academie voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat het statuut van drie van de vier corrigerende maatregelen naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar uitstaande zijn, terwijl één corrigerende maatregel nog loopt; 2. begrijpt van de Academie dat: Financieel en begrotingsbeheer 3. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 95,1% en dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 76% bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 4. stelt met bezorgdheid vast dat van de van 2011 overgedragen vastgelegde kredieten ten bedrage van 1 700 000 EUR, 41,2% (700 000 EUR) werd geannuleerd in 2012; erkent dat dit hoofdzakelijk het gevolg was van het feit dat de in het kader van de subsidieovereenkomsten 2011 te vergoeden kosten lager waren dan geraamd (440 000 miljoen EUR geannuleerde overdrachten); 5. stelt vast dat het niveau van de vastgelegde kredieten voor 2012 varieerde voor de verschillende titels tussen 90 % en 99 % van de totale kredieten, hetgeen erop wijst dat de juridische verbintenissen tijdig werden aangegaan; stelt vast dat het niveau naar 2013 overgedragen vastgelegde kredieten hoog was voor titel III (beleidsuitgaven) aangezien het 1 500 000 miljoen EUR (36 %). beliep; erkent dat dit niet te wijten was aan vertragingen bij de uitvoering van het jaarlijks werkprogramma 2012 van de Academie, maar het was hoofdzakelijk het gevolg van de in paragraaf 6 genoemde overdacht en van het feit dat de kosten in verband met de cursussen die in de laatste maanden van 2012 in het kader van de subsidieovereenkomsten 2012 werden georganiseerd, pas begin 2013 vergoed hoefden te worden; 6. betreurt het dat de overdracht naar 2013 van vastgelegde kredieten ten bedrage van 355 500 EUR voor het uitwisselingsprogramma 2013 (dat gepland is voor de periode tussen maart en november 2013) werd gedaan zonder enige verwijzing naar het uitwisselingsprogramma 2013 in het werkprogramma 2012 van de Academie; merkt op dat aangezien geen financieringsbesluit over deze kwestie werd genomen in 2012, deze overdracht onregelmatig is; Overschrijvingen 7. stelt vast dat in 2012 de Academie 37 begrotingsoverschrijvingen ten belope van 1 000 000 miljoen EUR verrichtte, waarvan 36 binnen hun respectieve titels; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 8. herinnert eraan dat de Academie moet waarborgen dat de gids voor aanwerving door Cepol volledig wordt nageleefd en dat zij de doorzichtigheid van de wervingsprocedures verder moet verbeteren; stelt met bezorgdheid vast dat de vacatures niet altijd minstens zes weken vóór de termijn voor de indiening van een aanvraag werden gepubliceerd en dat er geen bewijs is dat de beoordeelaars garanderen dat de regels in verband met de indiening van aanvragen werden nageleefd; uit zijn bezorgdheid over het feit dat de selectiecriteria die werden toegepast niet altijd overeenkwamen met die die in de kennisgeving van de vacature waren gespecificeerd en dat er in sommige gevallen enorme vertragingen waren in het onderzoeken van de aanvragen; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 9. neemt er kennis van dat de Academie haar huidige regelingen op het gebied van belangenconflicten zal herzien teneinde in 2014 een specifiek beleid inzake belangenconflicten te ontwikkelen op basis van de richtsnoeren van de Commissie voor de voorkoming en het beheer van belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; wijst erop dat de leden van de raad van bestuur en werkgroepen of andere categorieën belanghebbenden die rechtstreeks met de Academie samenwerken maar niet bij de Academie in dienst zijn, binnen het bereik van dit beleid zullen vallen; verzoekt de Academie de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de resultaten van deze herziening zodra deze beschikbaar zijn; 10. stelt vast dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, de directeur en het hoger management niet openbaar zijn; roept het Agentschap op dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 11. begrijpt van de Academie dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2012 een audit heeft uitgevoerd over aanbestedingen en een follow-up van vroegere aanbevelingen; begrijpt dat de capaciteit voor interne controle van de Academie een verificatie achteraf van beheers- en controlesystemen op twee gebieden heeft uitgevoerd; stelt vast dat de IAS-audit heeft geleid tot twee zeer belangrijke en vijf belangrijke aanbevelingen; begrijpt dat de Academie een actieplan heeft voorbereid dat door de IAS werd aanvaard en dat zij onmiddellijke maatregelen heeft genomen om de twee zeer belangrijke aanbevelingen aan te pakken; stelt vast dat alle aanbevelingen van voorgaande IAS-verslagen (2011 en eerder) werden afgesloten; Overige opmerkingen 12. stelt met bezorgdheid vast dat de reeds meerdere jaren lopende discussie over de toekomst van de Academie heeft geleid tot onzekerheid die de bedrijfsplanning en –uitvoering blijf belemmeren; 13. benadrukt dat de kwestie van de toekomstige vestigingsplaats van de Academie zo spoedig mogelijk voor het einde van 2014 moet worden verduidelijkt omwille van het personeel en de begrotingsplanning, zoals aangestipt door de Rekenkamer; 14. benadrukt dat bij de keuze van een nieuwe vestigingsplaats voor de Academie met economische factoren rekening moet worden gehouden; 15. herinnert eraan dat het voorstel van de Commissie om de Academie met de Europese Politiedienst te laten fuseren door de Raad met grote meerderheid is verworpen en dat 25 lidstaten met een initiatiefvoorstel zijn gekomen om Besluit 2005/681/JBZ van de Raad te wijzigen bij een verordening die volgens de gewone wetgevingsprocedure moet worden vastgesteld; 16. wijst erop dat de grootst mogelijke voorspelbaarheid geboden is om de verhuizing naar de nieuwe vestigingsplaats volgens de beginselen van verantwoord financieel beheer te laten plaatsvinden; is van mening dat het Verenigd Koninkrijk met het oog daarop bereid moet zijn de verhuiskosten op zich te nemen, aangezien het eenzijdig afstand heeft gedaan van de vestigingsplaats; Prestaties 17. verlangt dat de Academie de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 18. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (4) , en met name artikel 60, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0221/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0297/2013 – 2013/2219(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (10) , en met name artikel 60, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0221/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0297/2013 – 2013/2219(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (16) , en met name artikel 60, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0221/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (hierna "het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 volgens zijn financiële staten 158 848 191 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 7 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van het Agentschap voor 2012 neerkwam op 38 651 354,83 EUR, hetgeen een toename van 6,95 % ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. wijst op de essentiële rol van het Agentschap bij het waarborgen van de optimale veiligheid van de luchtvaart in heel Europa; stipt voorts aan dat de huidige herziening van de regelgeving inzake het gemeenschappelijk Europees luchtruim zou kunnen leiden tot een uitbreiding van de bevoegdheden van het Agentschap; dringt erop aan dat het Agentschap in dat geval voldoende financiële, materiële en personele middelen tot zijn beschikking krijgt om zijn taken naar behoren te kunnen uitvoeren; Follow-up van de kwijting voor 2011 2. maakt uit het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening op dat twee corrigerende maatregelen naar aanleiding van de vijf in 2011 geformuleerde opmerkingen nog lopen terwijl drie maatregelen voltooid zijn; 3. neemt kennis van de verklaring van het Agentschap dat: – het aantal overdrachten voor titel III, exclusief vergoedingen en rechten, in 2012 aanzienlijk is afgenomen tot 6 200 000 EUR (46 %), – er werkinstructies voor zowel het beheer van de vaste activa als het inventarisbeheer zijn aangenomen en in 2012 een volledige inventaris is uitgevoerd die heeft geleid tot de vervreemding van een aantal volledig afgeschreven activa, – teneinde de reserves aan contanten niet bij één bank onder te brengen in 2013 een concurrentiële onderhandelingsprocedure voor het openen van bankrekeningen is gestart, op basis van strikte voorwaarden wat betreft de kredietbeoordeling van de beoogde banken; merkt op dat de geselecteerde bank over een uitstekende kredietbeoordeling beschikt en dat de contante reserves van het Agentschap bij deze bank zullen worden ondergebracht wanneer een contract getekend is, afhankelijk van de verhouding tussen kredietrisico en rentepercentage, – er maatregelen en controles zijn ingevoerd zodat de nodige experts uit de industrie kunnen worden aangeworven, waarbij situaties met potentiële belangenconflicten worden vermeden; merkt bovendien op dat de opleiding inzake belangenconflicten is voltooid en dat voor nieuwkomers regelmatige opleidingen worden verzorgd; Financieel en begrotingsbeheer 4. stelt vast dat de globale vastleggingsgraad 95 % was, en varieerde van 96 % voor titel I (personeelsuitgaven) en 95 % voor titel II (administratieve uitgaven) tot 89 % voor titel III (beleidsuitgaven); 5. stelt met zorg vast dat de overdracht van vastgelegde kredieten hoog was voor titel III (46 %); benadrukt dat hoewel dit deels wordt gerechtvaardigd door het meerjarig karakter van de verrichtingen van het Agentschap en door de naar behoren gemotiveerde overdrachten in de steekproef van de Rekenkamer, een dergelijk hoog niveau in strijd is met het begrotingsbeginsel van jaarperiodiciteit; Overschrijvingen 6. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert het Agentschap met zijn goede begrotingsplanning; Aanbestedings- en wervingsprocedures 7. stelt met bezorgdheid vast dat bij één van de gecontroleerde wervingsprocedures de geselecteerde kandidaat niet voldeed aan de vereisten van het Statuut van de ambtenaren van de Europese gemeenschappen wat betreft het universitair diploma of een gelijkwaardige beroepsopleiding; verzoekt het Agentschap een verklaring te geven over de toedracht hiervan; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 8. is ingenomen met de invoering van de "afkoelingsperiode" van niet-toewijzing gedurende een jaar, zodat nieuwe personeelsleden van de organisatie geen werk krijgen toegewezen met betrekking tot dossiers waar zij gedurende de voorgaande vijf jaren rechtstreeks bij betrokken zijn geweest; 9. stelt vast dat het Agentschap, overeenkomstig de aanbeveling van de kwijtingsautoriteit, in zijn jaarlijks activiteitenverslag 2013 gegevens en statistieken zal opnemen over het beheer van belangenconflicten; 10. merkt op dat het Agentschap momenteel de belangenverklaringen beoordeelt van managers en personen die gevoelige posities bekleden; betreurt evenwel dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur en de waarnemers, alsook de belangenverklaring van de uitvoerend directeur, nog steeds niet openbaar beschikbaar zijn op de website van het Agentschap; verzoekt het Agentschap dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; 11. betreurt het gebrek aan beschikbare informatie op de website van het Agentschap met betrekking tot de leden van de kamer van beroep; is van mening dat de namen, cv's en belangenverklaringen van deze leden openbaar gemaakt moeten worden; verzoekt het Agentschap derhalve dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne controles 12. stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap een standaardprocedure heeft ingevoerd voor verificaties vooraf maar dat de betreffende checklists niet waren ingevuld en dat bewijsstukken ter onderbouwing van de betaalbaarstelling niet altijd beschikbaar waren; verzoekt het Agentschap stappen te ondernemen om dit recht te zetten en zijn acties te rapporteren in het kader van de vervolgverslagen voor de kwijting 2012; 13. betreurt dat hoewel in 2009 een methode voor verificaties achteraf is goedgekeurd en het Agentschap de uitvoering ervan verder ontwikkeld heeft, op bepaalde punten nog ruimte voor verbetering bestaat. Zo worden de verificaties nog steeds niet jaarlijks gepland, is de steekproef van te controleren verrichtingen niet op risico gebaseerd en heeft de methode geen betrekking op procedures voor openbare aanbestedingen; verzoekt het Agentschap de prestaties op dit gebied verder te verbeteren en de vooruitgang te rapporteren in het kader van de vervolgverslagen voor de kwijting 2012; Interne audit 14. verneemt van het Agentschap dat de dienst Interne Audit van de Commissie (DIA) in 2012 een beperkte controle van het beheer van IT-projecten heeft uitgevoerd, wat geleid heeft tot twee zeer belangrijke aanbevelingen; stelt vast dat de DIA ook een evaluatie heeft uitgevoerd van de vooruitgang die het Agentschap heeft geboekt met de implementatie van de aanbevelingen die voortkwamen uit eerdere audits (2006-2011); merkt op dat de DIA heeft bevestigd dat het Agentschap 22 van de 23 aanbevelingen toereikend heeft geïmplementeerd, terwijl de resterende aanbeveling door het Agentschap is gerapporteerd als zijnde geïmplementeerd en wachtend op een definitieve evaluatie door de DIA; Prestaties 15. verlangt dat het Agentschap de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 16. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 439/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 tot oprichting van een Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (4) , en met name artikel 35, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0187/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0333/2013 – 2013/2245(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 439/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 tot oprichting van een Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (10) , en met name artikel 35, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0187/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0333/2013 – 2013/2245(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 439/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 tot oprichting van een Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (16) , en met name artikel 35, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0187/2014 ), A. overwegende dat het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken ("het Bureau") op 20 september 2012 financiële autonomie is verleend, en dat de begroting van het Bureau tot dat moment door de Commissie werd uitgevoerd; B. overwegende dat volgens zijn financiële staten de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2012 neerkwam op 10 000 000 EUR; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Bureau voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 1. wijst erop dat het boekhoudsysteem van het Bureau nog niet door de rekenplichtige is gevalideerd; Financieel en begrotingsbeheer 2. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 69,02% en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 41,20% bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 3. merkt op dat de begrotingsbehoeften voor 2012 aanzienlijk waren overschat, aangezien slechts 4 800 000 EUR van de 7 000 000 EUR die was overgeschreven toen het Bureau financieel autonoom werd, werd vastgelegd; 4. merkt met bezorgdheid op dat 3 200 000 EUR aan vastgelegde kredieten werd overgedragen, oftewel 65,13% van het totaal aan vastgelegde kredieten voor de periode waarin het Bureau financieel autonoom was; herinnert het Bureau eraan dat een dergelijk hoog niveau van overdrachten in strijd is met het begrotingsbeginsel van jaarperiodiciteit; verzoekt het Bureau daarom te zorgen voor verbetering op dit vlak; wijst er echter op dat de overdrachten hoofdzakelijk verband houden met facturen die aan het eind van het jaar nog niet ontvangen en/of betaald waren en met hangende vergoedingen van kosten in verband met deskundigen; wijst er daarnaast op dat ongeveer 800 000 EUR betrekking heeft op in 2012 verrichte inrichtingswerkzaamheden in het kantoorgebouw van het Bureau, waarvoor zal worden betaald na de definitieve oplevering; 5. wijst er met bezorgdheid op dat een overdracht van 200 000 EUR niet was gedekt door een juridische verbintenis (contract) en derhalve onregelmatig was; roept het Bureau op om de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de maatregelen die genomen zijn om gelijksoortige situaties in de toekomst te voorkomen; Overschrijvingen 6. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 7. merkt op dat voor het jaar 2012 er geen steekproefwijs genomen verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen op de aanbestedingsprocedures van het Bureau in het jaarverslag van de Rekenkamer; 8. merkt op dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Bureau; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 9. verneemt van het Bureau dat het een beleid heeft vastgesteld betreffende de voorkoming en het beheer van belangenconflicten, op basis van een aantal beginselen, procedures en instrumenten voor de voorkoming, de vaststelling en het beheer van belangenconflicten; 10. stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur en het hoger management van het Bureau, alsook de belangenverklaring van de uitvoerend directeur, niet openbaar zijn; roept het Bureau op dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne controles 11. wijst erop dat geen fysieke inventaris is opgemaakt en dat 20% van de betalingen plaatsvond na het verstrijken van de in het Financieel Reglement vastgelegde termijnen; wijst erop dat tien van de zestien internecontrolenormen nog niet volledig ten uitvoer waren gelegd; neemt kennis van de uitleg van het Bureau over de uitzonderlijke omstandigheden in 2012, het jaar waarin het Bureau financieel onafhankelijk is geworden van de Commissie (DG HOME), met ingang van september; Resultaten 12. verlangt dat het Bureau de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; 13. is van mening dat het jaarlijks activiteitenverslag van het Bureau op zijn minst openbaar wordt gemaakt in alle officiële talen van de Unie, en niet alleen in het Engels, zoals nu het geval is; is van mening dat de Duitse en Franse versies in eerste instantie beschikbaar moeten worden gesteld, indien het niet mogelijk is het verslag ogenblikkelijk in alle officiële talen te publiceren; o o o 14. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) (4) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0220/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Europese Bankautoriteit kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Bankautoriteit, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0325/2013 – 2013/2237(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) (10) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0220/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Bankautoriteit, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0325/2013 – 2013/2237(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) (16) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0220/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van de Europese Bankautoriteit (hierna "de Autoriteit") voor het begrotingsjaar 2012 volgens haar financiële staten 20 747 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 63,56 % ten opzichte van 2011 betekent; overwegende dat deze toename te wijten is aan het feit dat de Autoriteit recent werd opgericht; B. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. herinnert eraan dat het Parlement een belangrijke rol heeft gespeeld bij de oprichting van de Autoriteit – samen met de Europese Autoriteit voor effecten en markten en de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen – als één van de drie economische en financiële Europese toezichthoudende autoriteiten die zich nog in de oprichtingsfase bevinden; is derhalve van mening dat er nog steeds betere coördinatie op Europees niveau nodig is; Opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 2. stelt met bezorgdheid vast dat de Autoriteit aan personeelsleden met kinderen op de lagere of middelbare school, ter dekking van het hogere schoolgeld, een extra toelage verleent die in 2012 in totaal ongeveer 76 000 EUR bedroeg, bovenop de schooltoelage waarin is voorzien in het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie ("het Statuut"); merkt op dat deze toelagen niet onder het Statuut vallen en daarom door de Rekenkamer onregelmatig worden geacht; erkent evenwel dat deze situatie te wijten is aan het ontbreken van Europese scholen in de stad waar de Autoriteit gevestigd is, en dat deze aanvullende toelagen bedoeld zijn om te verzekeren dat de werknemers van de Autoriteit die onder het Statuut vallen, een gelijke behandeling genieten; Financieel en begrotingsbeheer 3. merkt op dat het totale niveau van vastgelegde kredieten 89 % was, variërend van 84 % voor titel I (personeelsuitgaven) en 86 % voor titel II (administratieve uitgaven) tot 100 % voor titel III (beleidsuitgaven); 4. stelt met bezorgdheid vast dat de overdracht van vastgelegde kredieten hoog was voor titel II (45 %); erkent dat dit vooral te wijten was aan oorzaken buiten de controle van de Autoriteit, zoals de vergeefse zoektocht naar nieuwe gebouwen of de vertraagde uitvoering van bepaalde IT-projecten doordat de nodige informatie moeilijk te krijgen was bij de voorganger; 5. stelt met bezorgdheid de hoge overdracht van vastgelegde kredieten voor titel III (85 %) vast; neemt ter kennis dat dit voornamelijk te wijten was aan de complexiteit en de lange duur van twee procedures voor IT-aankopen die volgens plan werden afgewikkeld, vertraging bij het starten en uitvoeren van drie andere IT-projecten en de late indiening van de facturen voor bepaalde IT-diensten door de leveranciers; 6. benadrukt dat de extra taken van de Autoriteit alsmede de toekomstige, in de nog goed te keuren wetsvoorstellen geplande taken gepaard moeten gaan met een verhoging van de begroting en nieuwe aanwervingen, zodat de Autoriteit haar toezichthoudende rol op afdoende wijze kan vervullen; acht dit uiterst belangrijk aangezien de taken van de Autoriteit naar alle waarschijnlijkheid zullen blijven toenemen; wijst erop dat eventuele nieuwe aanwervingen indien mogelijk moeten worden voorafgegaan door of vergezeld moeten gaan van rationaliseringsinspanningen, zoals hertoewijzing met het oog op grotere efficiëntie; 7. stelt vast dat de huidige regelingen voor de financiering van de Autoriteit, gebaseerd op een stelsel van gemengde financiering, inflexibel zijn, onnodige administratieve lasten met zich meebrengen en een bedreiging kunnen vormen voor de onafhankelijkheid van de Autoriteit; Overschrijvingen 8. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven, en prijst de Autoriteit voor haar goede begrotingsplanning; Aanbestedings- en wervingsprocedures 9. stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer in de gecontroleerde wervingsprocedures tekortkomingen heeft ontdekt die invloed hebben op de transparantie en de gelijke behandeling, namelijk dat kandidaten een totale score kregen in plaats van een score voor elk selectiecriterium, en dat er geen bewijs was dat de vragen voor de sollicitatiegesprekken en tests reeds vóór de datum van de onderzoeken waren vastgesteld; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 10. spreekt zijn voldoening uit over de goedkeuring van een pakket ethische richtsnoeren door de Autoriteit; stelt vast dat deze richtsnoeren tot stand zijn gekomen in samenwerking met de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten; onderkent dat de Autoriteit de laatste hand legt aan haar beleid inzake belangenconflicten; verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen zodra dit beleid definitief is goedgekeurd; 11. stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur en de raad van toezichthouders, alsook de belangenverklaringen van de uitvoerend directeur en het hoger management, niet openbaar zijn; roept het Agentschap op dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne controles 12. merkt op dat overeenkomstig de IT-strategie van de Autoriteit, die was ontworpen door haar voorganger, de essentiële IT-toepassingssystemen van de Autoriteit tot december 2013 werden uitbesteed aan een externe dienstverlener; verzoekt de Autoriteit om de kwijtingsautoriteit in het kader van de follow-up van de kwijting voor 2012 mee te delen of potentiële risico's in verband met haar beperkte controle over en toezicht op haar IT-systemen naar behoren zijn beperkt; Interne audit 13. neemt kennis van de mededeling van de Autoriteit dat de dienst Interne Audit (DIA) van de Commissie een grondige risicobeoordeling bij de Autoriteit heeft uitgevoerd om de controleprioriteiten voor de komende jaren te bepalen; stelt vast dat de DIA de belangrijkste risico's met betrekking tot de processen van de Autoriteit heeft omschreven en een strategisch controleplan voor 2013-2015 heeft opgesteld, dat een lijst van toekomstige controlepunten omvat; neemt ter kennis dat de Autoriteit een actieplan heeft ontwikkeld om de vastgestelde gebieden met een hoog risico aan te pakken en dat dit plan is besproken en overeengekomen met de DIA; merkt op dat de desbetreffende door de Autoriteit ondernomen acties moeten worden opgevolgd door de DIA tijdens de volgende grondige beoordeling; constateert dat het strategisch controleplan voor 2013-2015 van de DIA is goedgekeurd door de directeur en de raad van bestuur van de Autoriteit; neemt er nota van dat de DIA heeft besloten in de toekomst een beperkte evaluatie van de tenuitvoerlegging van interne controlenormen door de Autoriteit uit te voeren, in overeenstemming met het strategisch controleplan voor 2013-2015; Prestaties 14. vraagt de Autoriteit de resultaten van haar activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, in het bijzonder op haar website; o o o 15. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Centrum (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185 daarvan, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208 daarvan, – gezien Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (4) , en met name artikel 23 daarvan, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108 daarvan, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0224/2014 ), 1. verleent de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0299/2013 – 2013/2221(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Centrum (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185 daarvan, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208 daarvan, – gezien Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (10) , en met name artikel 23 daarvan, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108 daarvan, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0224/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0299/2013 – 2013/2221(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Centrum (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185 daarvan, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208 daarvan, – gezien Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (16) , en met name artikel 23 daarvan, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108 daarvan, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0224/2014 ), A. overwegende dat volgens zijn financiële staten de definitieve begroting van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (hierna "het Centrum") voor het begrotingsjaar 2012 58,2 miljoen EUR bedroeg, hetgeen een toename van 2,72% ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van het Centrum voor 2012 56 727 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 2,4% ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Centrum voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. herinnert eraan dat de Rekenkamer een oordeel met beperking heeft afgegeven over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen van het Centrum voor het jaar 2011, omdat het Centrum zich niet hield aan het maximumbedrag van een kadercontract uit 2009 volgens welke het Centrum specifieke contracten kon sluiten met geselecteerde leveranciers tot een maximumbedrag van 9 miljoen EUR; constateert echter dat tegen eind 2011 betalingen ten belope van 12,2 miljoen EUR waren gedaan; 2. heeft van het Centrum vernomen dat de corrigerende maatregelen zijn afgerond; 3. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat de betalingen van 5,2 miljoen EUR in 2012 zijn terug te voeren op tekortkomingen uit voorgaande jaren, toen het maximumbedrag van het kadercontract niet in acht werd genomen; wijst er echter op dat, gezien de corrigerende maatregelen die het Centrum in 2012 heeft genomen, de Rekenkamer dit jaar geen oordeel met beperking afgeeft over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen; Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 93,91%; constateert dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 76,26% bedroeg en dat de uitvoeringspercentages van de begroting toereikend waren voor titel I (personeelsuitgaven) en titel II (administratieve uitgaven), met respectievelijk 97% en 80% voor de vastgelegde kredieten; 5. verneemt van de Rekenkamer dat het Centrum in 2012 subsidies heeft toegekend aan onderzoeksinstituten en individuen voor een totaalbedrag van 752 000 EUR, hetgeen 1,4% van de operationele uitgaven in 2012 uitmaakte; is bezorgd over het feit dat het Centrum doorgaans van de begunstigden geen documenten ontvangt ter onderbouwing van de subsidiabiliteit en juistheid van hun declaraties; constateert dat, hoewel het Centrum een strategie heeft ontwikkeld voor een verificatie achteraf, waarvan de doorvoering voor 2012 gepland stond, de subsidie-uitgaven voor 2012 nog niet achteraf zijn geverifieerd; neemt ter kennis dat er ondersteunende documentatie is verzameld door het Centrum waarmee redelijke zekerheid kon worden verkregen over de wettigheid en regelmatigheid van de door de Rekenkamer gecontroleerde verrichtingen; 6. herinnert eraan dat het Centrum zijn financiering ontvangt via de begroting van de Commissie; vraagt ​​het Centrum niettemin om in zijn interne en externe communicatie duidelijk te maken dat het middelen uit de begroting van de Unie (subsidie van de Unie​​) ontvangt in plaats van subsidie ​​die door de Commissie ter beschikking wordt gesteld; Vastleggingen en overdrachten 7. stelt vast dat uit de jaarlijkse controle van de Rekenkamer is gebleken dat met 8,3 miljoen EUR het niveau aan overdrachten voor titel III hoog is; neemt ter kennis dat deze overdrachten niet zijn voortgevloeid uit vertragingen in de uitvoering van het jaarlijkse werkprogramma van het Centrum, maar veeleer zijn terug te voeren op het meerjarige karakter van de activiteiten; merkt op dat het Centrum een module voor begrotingsplanning heeft ingevoerd die rechtstreeks is gekoppeld aan zijn jaarlijkse werkprogramma, en dat de betalingen werden gepland en gedaan overeenkomstig de operationele behoeften; Overschrijvingen 8. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven en complimenteert het Centrum met zijn goede begrotingsplanning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 9. merkt op dat er voor het jaar 2012 geen steekproefsgewijs genomen verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen op de aanbestedingsprocedure van het Centrum in het jaarverslag van de Rekenkamer; 10. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Centrum; 11. neemt er kennis van dat eind 2012 187 van de 200 posten bezet waren en dat het Centrum 91 arbeidscontractanten en gedetacheerde nationale deskundigen in dienst had; erkent dat de bezettingsgraad is verbeterd ten opzichte van 2011; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 12. constateert dat de raad van bestuur van het Centrum in 2014 een herziene versie van zijn omvattende onafhankelijkheidsbeleid zal goedkeuren; 13. stelt vast dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en het adviesforum niet openbaar zijn; verzoekt het Centrum dit onverwijld te corrigeren; Interne audit 14. verneemt van het Centrum dat de dienst Interne Audit van de Commissie een audit van het personeelsbeheer heeft verricht om te oordelen en onafhankelijke zekerheid te verschaffen over het ontwerp en de daadwerkelijke toepassing van het systeem van interne controle ten aanzien van het personeelsbeheer; stel vast dat de audit heeft geleid tot een zeer belangrijke aanbeveling ten aanzien van de prestatie-indicatoren om de verwezenlijking van de individuele doelstellingen te meten (reeds toegepast), alsmede zes, als "belangrijk" aangemerkte aanbevelingen, waarvan er reeds vijf zijn toegepast; constateert bovendien dat een belangrijke aanbeveling uit een eerdere audit over het financieel beheer nog niet is toegepast; Prestaties 15. vraagt het Centrum de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, in het bijzonder op zijn website; o o o 16. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen (4) , en met name artikel 97, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108 daarvan, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7‑0229/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor chemische stoffen kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor chemische stoffen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0321/2013 – 2013/2233(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen (10) , en met name artikel 97, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108 daarvan, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7‑0229/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor chemische stoffen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0321/2013 – 2013/2233(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen (16) , en met name artikel 97, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108 daarvan, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7‑0229/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Agentschap voor chemische stoffen ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 volgens het verslag van de Rekenkamer 98 900 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 6,12% ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat het Agentschap subsidies van de Commissie heeft ontvangen ter hoogte van 4 184 040 EUR, alsmede voorfinanciering ter hoogte van 500 000 EUR van DG Milieu als contractuele compensatie voor voorbereidende werkzaamheden in verband met de biocidenverordening en IPA-voorfinanciering ter hoogte van 185 676 EUR; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow‑up van de kwijting voor 2011 1. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat twee corrigerende maatregelen naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar nog lopen, terwijl twee andere corrigerende maatregelen voltooid zijn; 2. begrijpt van het Agentschap dat: Financieel en begrotingsbeheer 3. stelt vast dat het niveau van de begrotingsuitvoering voor het jaar 2012 toereikend was voor de titels I en II; stelt met bezorgdheid vast dat het niveau van de overgedragen vastgelegde kredieten hoog was voor titel III (50%, oftewel 11 300 000 EUR); begrijpt dat dit hoofdzakelijk het gevolg is van de meerjarige aard van aanzienlijke IT-ontwikkelingsprojecten (3 700 000 EUR), evaluaties van stoffen met een jaarlijkse deadline in februari n+1 (1 800 000 EUR), vertalingen die aan het eind van het jaar nog niet waren geleverd (1 300 000 EUR) en de start van twee nieuwe activiteiten tijdens de tweede helft van het jaar, Biocides (1 200 000 EUR) en PIC (1 300 000 EUR); 4. stelt vast dat het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het tweede achtereenvolgende jaar geen bijdrage heeft ontvangen uit de algemene EU-begroting 2012 in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH) en Verordening (EG) nr. 1272/2008 (CLP) (19) ; vestigt de aandacht op het feit dat de begrotingsinkomsten uit vergoedingen en heffingen aan ontvangen gelden 26 611 825 EUR bedroegen; merkt op dat voor voorbereidende acties met betrekking tot de uitvoering van de activiteiten op het vlak van biociden en PIC een bedrag van 4 184 040 EUR uit de algemene EU-begroting is verleend; benadrukt dat dit bedrag 0,003% van de algemene begroting van de Unie vertegenwoordigt; 5. is tevreden over de uitvoering door het Agentschap van de wetgeving van de Unie inzake chemische stoffen, in het kader van zijn wettelijke rol en verantwoordelijkheden; merkt op dat de reserve ten bedrage van 230 198 367 EUR in 2012 (280 565 807 EUR in 2011), afkomstig uit vergoedingsontvangsten, uiterlijk in 2015 zal zijn opgebruikt, zoals voorzien in REACH en CLP; merkt op dat de reserve wordt beheerd door middel van dienstenovereenkomsten met twee verschillende banken (EIB en de Centrale Bank van Finland) volgens normen die zijn overeengekomen door de raad van bestuur van het Agentschap; Overschrijvingen 6. merkt op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; complimenteert het Agentschap met zijn degelijke begrotingsplanning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 7. merkt op dat voor het jaar 2012 er geen steekproefsgewijs gecontroleerde verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen op de aanbestedingsprocedure van het Agentschap in het jaarverslag van de Rekenkamer; 8. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Agentschap; 9. wijst erop dat 447 van de 470 beschikbare posten eind 2012 bekleed waren en dat er 65 contractuele agenten en gedetacheerde nationale deskundigen in dienst waren; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 10. stelt vast dat het Agentschap, overeenkomstig de aanbeveling van de kwijtingsautoriteit, in zijn jaarlijks activiteitenverslag 2013 gegevens en statistieken zal opnemen over het beheer van belangenconflicten; 11. constateert dat de cv's en belangenverklaringen van bepaalde leden van de raad van bestuur niet openbaar zijn; heeft van het Agentschap vernomen dat het bij de ontbrekende cv's voornamelijk gaat om cv's van leden die op korte termijn vervangen worden, maar benadrukt dat geen verklaring is gegeven voor de ontbrekende belangenverklaringen; roept het Agentschap ertoe op deze situatie zo snel mogelijk te rectificeren; Interne controles 12. betreurt het dat de resultaten van de fysieke inventarisatie wijzen op ernstige tekortkomingen bij het veiligstellen en traceren van vaste activa en dat er geen procedure is om software en interne componenten (2 370 van de 5 878 geregistreerde vaste ICT-activa) te traceren; uit daarnaast zijn bezorgdheid over het feit dat 306 voorwerpen niet konden worden gevonden, waaronder 93 laptops en 29 computers; roept het Agentschap op deze situatie voor de start van de kwijtingsprocedure 2013 te corrigeren en grondig te blijven bewaken; Interne audit 13. begrijpt van het Agentschap dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2012 een lichte risicobeoordeling heeft uitgevoerd, waarin het Agentschap heeft toegestemd; stelt vast dat de IAS eveneens een audit heeft uitgevoerd over de betrekkingen met belanghebbenden en externe communicatie, dat het Agentschap alle aanbevelingen van het definitieve auditverslag heeft aanvaard en een actieplan heeft opgesteld om deze uit te voeren en dat de IAS dit plan adequaat achtte; stelt vast dat de IAS daarnaast haar vroegere aanbevelingen heeft geëvalueerd en heeft geconcludeerd welke ervan passend werden uitgevoerd en deze heeft afgesloten; stelt vast dat uit de follow‑upaudits van actieplannen bleek dat vijf aanbevelingen deels uitgevoerd blijven, waarvan twee de status "zeer belangrijk" hadden; Prestaties 14. verwacht dat het Agentschap de Commissie, het Parlement en de Raad een gedetailleerde analyse voorlegt van mogelijke maatregelen om de tenuitvoerlegging van REACH te verbeteren, met name door: 15. verlangt dat het Agentschap de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 16. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (20) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en informatienetwerk (4) , en met name artikel 13, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0235/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0290/2013 – 2013/2212(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en informatienetwerk (10) , en met name artikel 13, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0235/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0290/2013 – 2013/2212(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en informatienetwerk (16) , en met name artikel 13, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0235/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Milieuagentschap ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 volgens zijn financiële staten 41 700 000 euro bedroeg, hetgeen een toename van 1,25 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de bijdrage van de Unie aan de begroting van het Agentschap voor 2012 volgens zijn financiële staten 35 363 354,85 euro bedroeg, hetgeen een afname van 0,23 % ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekeningen van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar zijn en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. is verheugd dat het Agentschap alle maatregelen heeft genomen die voortvloeien uit vroegere opmerkingen van de Rekenkamer; Financieel en begrotingsbeheer 2. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,19% en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 89,41% bedroeg; 3. benadrukt dat de bijdrage van de Unie aan de begroting van het Agentschap voor 2012 0,026% van de totale begroting van de Unie uitmaakt; 4. betreurt dat de dienstreisvergoeding van de uitvoerend directeur van het Agentschap voor 2012 aanmerkelijk hoger was dan die van de uitvoerend directeurs van andere agentschappen; verzoekt het Agentschap om de kwijtingsautoriteit nadere uitleg te geven over deze situatie in het kader van de follow-up van de kwijting voor 2012; Vastleggingen en overdrachten 5. erkent dat de jaarlijkse controle van de Rekenkamer geen noemenswaardige problemen heeft gevonden in verband met het niveau van overdrachten in 2012; prijst het Agentschap omdat het zich heeft gehouden aan het beginsel van de jaarperiodiciteit en omdat het zijn begroting tijdig heeft uitgevoerd; Overschrijvingen 6. stelt met tevredenheid vast dat, volgens het jaarlijkse activiteitenverslag en volgens de bevindingen van de controle door de Rekenkamer, het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de limieten van de financiële regels zijn gebleven; feliciteert het Agentschap met haar degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 7. stelt vast dat in het jaarlijkse controleverslag van de Rekenkamer voor 2012 steekproefsgewijs gecontroleerde verrichtingen noch andere auditresultaten aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen over de aanbestedingsprocedures van het Agentschap; 8. stelt vast dat de Rekenkamer in haar jaarlijkse auditverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Agentschap; 9. neemt er nota van dat het Agentschap eind 2012 131 van de 136 posten ingevuld had en 86 arbeidscontractanten en gedetacheerde nationale deskundigen in dienst had; juicht het toe dat de bezettingsgraad bij het Agentschap is verbeterd ten opzichte van 2011; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 10. waardeert het dat het Agentschap een toetsing zal uitvoeren om zijn risiconiveau te bepalen teneinde zijn beleid voor de omgang met en de preventie van belangenconflicten te versterken of aan te vullen en teneinde zich een oordeel te kunnen vormen over uitvoering, toezicht en rapportage in het eerste kwartaal van 2014 aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie voor de preventie van en omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de resultaten van deze herziening zodra deze beschikbaar zijn; 11. wijst erop dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, de leden van het wetenschappelijk comité, de uitvoerend directeur en het hoger management niet openbaar zijn; verzoekt de Academie dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; 12. merkt op dat het Agentschap zijn beleid voor de aanpak van potentiële belangenconflicten herzien heeft; merkt op dat de desbetreffende gegevens deel uitmaken van de plichten de ambtenaren en andere personeelsleden van het Agentschap krachtens het statuut en de arbeidsvoorwaarden en dat die informatie duidelijk op de website van het Agentschap moet worden gepresenteerd; merkt voorts op dat de leden van het wetenschappelijk comité bij het begin van hun mandaat niet alleen een verbintenisverklaring maar ook een jaarlijkse verklaring inzake belangenconflicten moeten ondertekenen; Interne controles 13. stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap in 2012 in het kader van drie belangrijke subsidieprogramma's subsidies heeft verstrekt aan consortia bestaande uit milieu-instellingen en -organen in Europa, organisaties van de VN en nationale milieuorganisaties; merkt op dat de uitgaven voor subsidies in 2012 in totaal 11 900 000 euro bedroegen, ofwel 27 % van de totale operationele uitgaven; stelt vast dat de verificaties vooraf door het Agentschap, vóór de vergoeding van door begunstigden gedeclareerde kosten, weliswaar bestaan uit een administratieve analyse van deze kostendeclaraties, maar dat het Agentschap doorgaans geen document van de begunstigden ontvangt ter bevestiging van de subsidiabiliteit en de juistheid van de gedeclareerde personeelskosten, die de grootste kostenpost vormen; 14. betreurt dat de bestaande controles slechts beperkte zekerheid over de subsidiabiliteit en de juistheid van de door de begunstigden gedeclareerde kosten verschaffen; meent dat een steekproefsgewijze verificatie van bewijsstukken voor personeelsuitgaven en een grotere controle van de begunstigden aan de hand van verificaties ter plaatse de betrouwbaarheid aanmerkelijk zouden verbeteren; verzoekt het Agentschap om in die zin stappen te ondernemen en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vooruitgang; Prestaties 15. verlangt dat het Agentschap de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 16. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole (4) , en met name artikel 36, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie visserij ( A7-0233/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Bureau voor visserijcontrole kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Bureau voor visserijcontrole, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0320/2013 – 2013/2232(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole (10) , en met name artikel 36, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie visserij ( A7-0233/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Bureau voor visserijcontrole, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0320/2013 – 2013/2232(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole (16) , en met name artikel 36, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie visserij ( A7-0233/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Bureau voor visserijcontrole (hierna "het Bureau") voor het begrotingsjaar 2012 volgens zijn financiële staten 9 216 900 EUR bedroeg, wat een daling van 28,27% ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de aanvankelijke bijdrage van de Unie aan de begroting van het Bureau voor 2012 volgens zijn financiële staten 10 216 900 EUR bedroeg, wat een daling van 13,78% ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. erkent het belang van de taken die Bureau verricht; looft de doeltreffende wijze waarop het Bureau zijn taken waarneemt; 2. benadrukt het belang van de rol van het Bureau bij de goedkeuring en uitvoering van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB); onderstreept zijn aanzienlijke bijdrage tot de tenuitvoerlegging van de ambitieuze doelstellingen van het GVB, met name ten aanzien van de toegenomen eisen wat betreft de follow-up, de controle en het toezicht met betrekking tot de visserij; onderstreept het toekomstige belang van controles die worden gesteund uit meer middelen ter schraging van de grotere financiële inspanningen hiervoor; onderstreept zijn vaste voornemen en dat van het Bureau om te zorgen voor een adequate coördinatie en structurering van dit soort activiteiten in alle lidstaten; 3. onderstreept dat de beleidsdoelstellingen achter de hervorming van het GVB inhouden dat controles in de toekomst een centrale rol gaan vervullen en dat het bijgevolg zaak is de financiële middelen en de personeelsformatie van het Bureau in de komende jaren te verhogen en ervoor te zorgen dat de in de toekomstige begrotingen opgenomen bedragen beantwoorden aan de toenemende eisen inzake controle en toezicht met betrekking tot de visserij in het kader van het hervormde GVB; Follow-up van de kwijting voor 2011 4. begrijpt van het Bureau dat: Financieel en begrotingsbeheer 5. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 96% en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 83% bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 6. erkent dat het niveau van de vastgelegde kredieten voor de diverse titels varieerde van 94% tot 99% van de totale kredieten, wat erop wijst dat de juridische verbintenissen tijdig werden ondertekend; 7. merkt evenwel op dat het niveau van naar 2013 overgedragen vastgelegde kredieten hoog was voor titel II (administratieve uitgaven), namelijk 35%, en voor titel III (beleidsuitgaven), namelijk 46%; erkent dat dit voor titel II grotendeels toe te schrijven was aan gebeurtenissen waarop het Bureau geen invloed had, zoals de laattijdige facturering door de Spaanse instanties van de huurkosten voor de kantoren over 2012; merkt bovendien op dat het Bureau, om te voorzien in de toegenomen operationele behoeften waarmee het in het laatste kwartaal van 2012 te maken kreeg, een groot volume aan goederen en diensten bestelde die tegen het einde van het jaar nog moesten worden geleverd; erkent dat een belangrijke reden voor de hoge overdrachten in titel III de aanzienlijke werkdruk voor het Bureau was als gevolg van het grote aantal IT-projecten die in 2012 werden gelanceerd of voortgezet en dat deze werkdruk een impact had op het tijdschema van de aanbestedingsprocedures voor twee in 2012 gelanceerde IT-projecten; erkent bovendien dat uitgaven voor opleiding voor, en dienstreizen van personeel en deskundigen in het laatste kwartaal van 2012 pas begin 2013 moesten worden vergoed; Overschrijvingen 8. stelt met voldoening vast dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven en complimenteert het Bureau met zijn goede begrotingsplanning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 9. erkent dat het Bureau als reactie op het verslag 2011 van de Rekenkamer in juni 2012 corrigerende maatregelen heeft genomen om de aanwervingsprocedures transparanter te maken; merkt op dat de Rekenkamer in 2012 bij drie gecontroleerde aanwervingsprocedures, die vóór het verslag 2011 van de Rekenkamer van start zijn gegaan, een aantal zwakke punten heeft vastgesteld, met name dat bij de bekendmaking van vacatures aan de kandidaten geen informatie werd verstrekt over klachten- en beroepsprocedures, dat de kandidaten een globale score kregen in plaats van een score per selectiecriterium, en dat er geen bewijzen waren dat de vragen voor interviews en schriftelijke tests vóór de datum van de onderzoeken waren vastgesteld; is ingenomen met het feit dat de aanbevelingen van de Rekenkamer allemaal zijn nageleefd; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 10. waardeert het dat het Bureau zijn beleid voor de preventie van en de omgang met belangenconflicten zal toetsen aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de resultaten van deze toetsing zodra deze beschikbaar zijn; 11. stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur en de raad van advies, alsook de belangenverklaringen van de uitvoerend directeur en het hoger management, niet openbaar zijn; verzoekt het Bureau dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 12. begrijpt van het Bureau dat er geen openstaande "essentiële" of "zeer belangrijke" aanbevelingen uit vorige verslagen van de Dienst Interne Audit (DIA) zijn, en dat uit de follow-up door de DIA van de aanbevelingen in het kader van de DIA-controle van de "capaciteitsopbouw" in 2011 blijkt dat aan deze aanbevelingen adequaat uitvoering is gegeven; 13. begrijpt van het Bureau dat het in 2012 zijn essentiële prestatie-indicatoren (epi's) verder heeft verbeterd en dat zijn jaarverslag 2012 gedetailleerde epi's voor operationele activiteiten bevat; merkt op dat de interne-auditcapaciteit (IAC) van het Bureau een beperkte controle naar acties inzake personele middelen heeft verricht, waaruit enkele aanbevelingen zijn voortgekomen, en dat het Bureau maatregelen heeft genomen om de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen; is ingenomen met het feit dat de IAC ook een controle van de betalingscyclus heeft verricht (waaruit geen essentiële of zeer belangrijke aanbevelingen zijn voortgekomen) en de toepassing van de internecontrolenormen in het Bureau volledig heeft herzien; Prestaties 14. verlangt dat het Bureau de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 15. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (4) , en met name artikel 44, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0219/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0298/2013 – 2013/2220(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (10) , en met name artikel 44, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0219/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0298/2013 – 2013/2220(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) ("het Financieel Reglement"), en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (16) , en met name artikel 44, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0219/2014 ), A. overwegende dat volgens de financiële staten de definitieve begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid ("de Autoriteit") voor het begrotingsjaar 2012 in totaal 78 279 000 EUR bedroeg, hetgeen een verhoging van 2,40% ten opzichte van 2011 betekent; overwegende dat dat bedrag 0,056% van de totale begroting van de Unie vertegenwoordigt; overwegende dat de begroting van de Autoriteit volledig gefinancierd wordt uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. constateert uit het verslag van de Rekenkamer dat de corrigerende maatregelen die zijn getroffen naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar nog "in uitvoering" zijn; 2. verneemt van de Autoriteit dat: Financieel en begrotingsbeheer 3. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,30% en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 88,00% bedroeg; merkt op dat ten opzichte van 2011, de vastgelegde en uitbetaalde bedragen in 2012 met respectievelijk 2,1% en 8,6% toegenomen zijn; 4. onderkent dat de herhuisvesting van de Autoriteit in haar nieuwe kantoor besparingen heeft opgeleverd van 3 940 000 EUR, die vervolgens aan operationele activiteiten zijn toegewezen zoals wetenschappelijke samenwerking en de aanwerving van wetenschappelijk personeel; Betrouwbaarheid van de rekeningen 5. merkt op dat de Rekenkamer in zijn jaarlijkse auditverslag voor 2012 heeft vastgesteld dat de validering van de boekhoudsystemen door de rekenplichtige van de Autoriteit de centrale systemen ABAC en SAP betreft, maar niet de lokale systemen, noch de betrouwbaarheid van de gegevensuitwisseling tussen de centrale en lokale systemen, hetgeen een risico inhoudt voor de betrouwbaarheid van de boekhoudgegevens; erkent dat het risico niet heeft geleid tot het gebruik van onjuiste gegevens door de rekenplichtige van de Autoriteit; verwacht echter dat de Autoriteit haar lokale systemen voortaan ook door de rekenplichtige zal laten valideren; Vastleggingen en overdrachten 6. maakt uit het auditverslag van de Rekenkamer op dat een groot aantal vastleggingskredieten is overgedragen voor titel II (2 300 000 EUR), wat neerkomt op 22% van de kredieten van titel II, en voor titel III (5 600 000 EUR), wat neerkomt op 30% van de kredieten van titel III; erkent dat de overdrachten onder titel II ten belope van 1 100 000 EUR in overeenstemming zijn met het beheersplan van de Autoriteit of betrekking hebben op betalingen die opgeschort zijn om redenen die buiten de macht van de Autoriteit liggen; erkent dat de overdrachten onder titel III ten belope van 2 100 000 EUR in overeenstemming zijn met het beheersplan van de Autoriteit en dat een bedrag van 830 000 EUR is overgedragen om redenen die buiten de macht van de Autoriteit liggen; herinnert de Autoriteit eraan dat zij het jaarperiodiciteitsbeginsel in acht moet nemen; Overschrijvingen 7. stelt met voldoening vast dat, volgens het jaarlijkse activiteitenverslag en volgens de bevindingen van de Rekenkamer, het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de limieten van de financiële regels zijn gebleven; complimenteert de Autoriteit met haar degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 8. merkt voor het jaar 2012 op dat de steekproefsgewijs gecontroleerde verrichtingen of andere auditbevindingen niet hebben geleid tot opmerkingen over de aanbestedingsprocedures van de Autoriteit in het jaarlijkse auditverslag van de Rekenkamer; 9. merkt op dat de Rekenkamer in zijn jaarlijks auditverslag voor 2012 geen opmerkingen formuleerde aangaande de aanwervingsprocedures van de Autoriteit; 10. neemt er nota van dat eind 2012 342 van de 355 posten ingevuld waren en dat de Autoriteit 124 arbeidscontractanten en gedetacheerde nationale deskundigen in dienst had; erkent dat de bezettingsgraad is verbeterd ten opzichte van 2011; 11. is zich terdege bewust van het openbaar belang van het besluitvormingsproces bij de autoriteit, dat verloopt binnen haar wettelijke rol en verantwoordelijkheden; merkt op dat de autoriteit 70% van haar personeel inzet voor wetenschappelijke activiteiten, evaluatie en verzamelen van gegevens; spoort de Autoriteit aan op deze weg verder te gaan; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 12. is van mening dat de procedure voor de beoordeling van mogelijke belangenconflicten binnen de Autoriteit, waarbij belangenverklaringen door afdelingshoofden aan een onderzoek worden onderworpen en doorgaans geval per geval worden beoordeeld, zwaar is en vatbaar is voor kritiek, en vragen doet rijzen over de geloofwaardigheid en doeltreffendheid ervan; merkt bezorgd op dat zelfs een herziene procedure de vrees dat de deskundige van de Autoriteit niet onpartijdig is niet heeft kunnen wegnemen; dringt er bij de Autoriteit op aan om een vereenvoudigde procedure te ontwikkelen die tot minder onzekerheid leidt en die zowel het proces stroomlijnt als minder personeel en geld vergt, zonder echter de nieuw vastgestelde normen voor de opsporing en preventie van belangenconflicten in gedrang te brengen; 13. is ingenomen met de vooruitgang die de Autoriteit heeft geboekt ten aanzien van haar beleid inzake belangenconflicten; verzoekt de Autoriteit haar werk voort te zetten en voldoende middelen en personeel hieraan toe te wijzen en te overwegen om gespecialiseerd personeel te benoemen voor het onderzoek naar belangenconflicten; 14. merkt bezorgd op dat de Autoriteit een minder streng beleid inzake belangenconflicten hanteert voor deskundigen van agentschappen voor voedselveiligheid (FSO's), aangezien de lijst met FSO's die de Autoriteit gebruikt, instellingen vermeldt die door lidstaten zijn benoemd en door particuliere of onbekende partners worden gefinancierd, wat tot mogelijke mazen in de organisatie leidt; 15. is van oordeel dat de Autoriteit een afkoelingsperiode van twee jaar in acht moet nemen ten aanzien van alle materiële belangen die verband houden met de commerciële agrovoedingssector, met inbegrip van financiering van onderzoek, adviescontracten en sleutelposities in organisaties die door het bedrijfsleven overgenomen zijn; 16. is van oordeel dat met name met financiële belangen uiterst voorzichtig moet worden omgegaan en dat deskundigen verzocht moet worden te verklaren of hun belangen al dan niet beloond worden; is van mening dat als er van een beloning sprake is, het bedrag moet worden vermeld; is van oordeel dat de huidige praktijk waarbij deskundigen hun belangen anonimiseren, met bijvoorbeeld de uitdrukking "particulier bedrijf", niet aanvaard mag worden door de Autoriteit; 17. is van mening dat deze lijst moet worden herzien en dat organisaties die meer dan 50% van de financiering uit andere dan publieke middelen ontvangen, moeten worden geschrapt om ongepaste beïnvloeding te vermijden; merkt op dat dit momenteel alleen wordt toegepast voor instellingen die door de Commissie worden benoemd, terwijl lidstaten hun eigen criteria hanteren; is van mening dat deskundigen met de Autoriteit mogen samenwerken op voorwaarde dat ze aan op voorhand vastgestelde criteria voldoen; is daarentegen ook van mening dat de status van FSO niet mag worden toegepast op organisaties en instellingen die meer dan 50% van de financiering uit private middelen ontvangen; 18. stelt vast dat de Autoriteit in het laatste kwartaal van 2013 een evaluatie is gestart van de uitvoering van haar onafhankelijkheidsbeleid en dat de resultaten in oktober 2014 beschikbaar zullen zijn; is van oordeel dat de huidige formulieren voor belangenverklaringen verbeterd kunnen worden en onder meer de volgende informatie dienen te bevatten: (i) of het aangemelde belang financieel beloond werd, (ii) het bedrag van de beloning, (iii) de deelname aan met het bedrijfsleven verwante conferenties en de instelling of persoon die de kosten financiert; 19. betreurt het dat de raad van bestuur weigert zijn voorzitter en vicevoorzitters bij openbare stemming te kiezen, ondanks de aanbeveling van de kwijtingsautoriteit en verwacht in dit verband meer openheid in de toekomstige stemprocedure; 20. stelt vast dat de Autoriteit een structurele dialoog voert met maatschappelijke organisaties over zaken die verband houden met belangenconflicten; vat deze ontwikkeling positief op en verzoekt de Autoriteit om structurele dialogen in de toekomst stelselmatig te voeren; 21. meent dat de Autoriteit bijzonder aandacht moet blijven besteden aan de publieke opinie en zo veel mogelijk een open en transparante dialoog moet aangaan; verwelkomt de uitvoeringsmaatregelen voor het beleid inzake onafhankelijkheid en wetenschappelijke besluitvormingsprocessen dat in december 2011 is goedgekeurd door de raad van bestuur van de Autoriteit; juicht het in dit verband toe dat de presentatie en de toegankelijkheid van de informatie en de documenten op de homepage van de Autoriteit verbeterd is; Interne audit 22. verneemt van de Autoriteit dat er bij een risicobeoordeling op hoog niveau die in 2012 door een externe consultant is uitgevoerd en bij de beoordeling door de dienst Interne Audit van de Commissie (IAS) in februari 2013 een aantal mogelijke kritieke risico's is vastgesteld in het functioneren van de interne beheer van de Autoriteit, met name wat betreft het gegevensbeheer, de bedrijfscontinuïteit en de IT-veiligheid; merkt op dat de Autoriteit in 2012 een alomvattende zelfbeoordeling van haar internebeheersysteem heeft uitgevoerd en nog bezig is met corrigerende maatregelen; verwacht dat de Autoriteit de kwijtingverlenende autoriteit op de hoogte zal brengen van de resultaten van deze corrigerende maatregelen; Prestaties 23. vraagt de Autoriteit de resultaten van haar activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, in het bijzonder op haar website; o o o 24. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financieel beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Instituut (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1922/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Instituut voor gendergelijkheid (4) , en met name artikel 15, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0230/2014 ), 1. verleent de directeur van het Europees Instituut voor gendergelijkheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Instituut voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Instituut voor gendergelijkheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0324/2013 – 2013/2236(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Instituut (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1922/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Instituut voor gendergelijkheid (10) , en met name artikel 15, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0230/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van Europees Instituut voor gendergelijkheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0324/2013 – 2013/2236(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Instituut (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1922/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Instituut voor gendergelijkheid (16) , en met name artikel 15, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0230/2014 ), A. overwegende dat volgens zijn financiële staten de definitieve begroting van het Europees Instituut voor gendergelijkheid (hierna: "het Instituut") voor het begrotingsjaar 2012 in totaal 7 741 800 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 2,81% ten opzichte van 2011 betekent; overwegende dat de begroting van het Instituut helemaal gefinancierd wordt uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Instituut voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. verneemt van het Instituut dat het een aantal kortetermijn- en langetermijnmaatregelen heeft aangenomen teneinde de begrotingsplanning en –uitvoering te verbeteren en een behoorlijk uitvoeringspercentage van de begroting te waarborgen; wijst erop dat het Instituut tevens een fysieke inventarisatie heeft uitgevoerd en het proces van schatting van de transitorische passiva heeft gewijzigd en dat de Rekenkamer deze maatregelen als "afgerond" beschouwt; Financieel en begrotingsbeheer 2. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 95,56% en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 63,95% bedroeg; 3. verneemt van het Instituut dat het van plan is om in het derde kwartaal van 2014 richtsnoeren voor begrotingstoezicht uit te werken, onder meer met betrekking tot een controlefunctie en afwijkingen, zodat een adequaat toezicht op en een adequate verslaglegging over de uitvoering van de begroting kunnen worden gewaarborgd; verzoekt het Instituut om de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de stand van zaken van deze maatregel; 4. verzoekt het Instituut in zijn jaarlijkse werkprogramma, bij de vaststelling van betalingsverplichtingen en begrotingsprioriteiten, rekening te houden met de activiteiten die zijn opgenomen in het samenwerkingsplan dat is overeengekomen met de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid; Vastleggingen en overdrachten 5. constateert dat het Instituut het totale niveau van de overdrachten van vastgelegde kredieten heeft teruggebracht van 50% in 2011 tot 32% in 2012; wijst erop dat de overdrachten naar 2013 neerkomen op 2 500 000 EUR en hoofdzakelijk betrekking hebben op titel II (administratieve uitgaven) met 300 000 EUR en titel III (beleidsuitgaven) met 2 100 000 EUR, ofwel 23%, respectievelijk 59% van de desbetreffende vastgelegde kredieten; neemt ter kennis dat de overdrachten voor titel II voornamelijk betrekking hebben op vastleggingen die aan het einde van 2012 werden gedaan in verband met de verhuizing naar het nieuwe kantoorgebouw, die in januari 2013 plaatsvond, terwijl de overdrachten voor titel III hoofdzakelijk verband houden met aanbestedingsprocedures die laat in 2012 werden afgesloten; merkt verder op dat slechts 7% van de vastgelegde kredieten die van 2011 naar 2012 zijn overgedragen, niet werd gebruikt en moest worden geannuleerd; Overschrijvingen 6. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; complimenteert het Instituut met zijn degelijke begrotingsplanning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 7. roept het Instituut op de tekortkomingen aan te pakken die de Rekenkamer heeft geconstateerd in de documentatie van aanwervingsprocedures; wijst er met name op dat er geen bewijs was dat de vragen voor schriftelijke tests en sollicitatiegesprekken, alsmede de respectieve weging ervan werden opgesteld voordat de sollicitaties werden onderzocht; 8. stelt met bezorgdheid vast dat het Instituut geen geformaliseerde procedure kent voor de planning en monitoring van aanbestedingen; wijst er met name op dat zijn jaarlijks werkprogramma geen aanbestedingsschema bevat dat aan de geplande activiteiten gekoppeld is en de optimale omvang en timing van aanbestedingen zou aangeven; 9. verneemt van het Instituut dat het, om de planning en monitoring van aanbestedingen te verbeteren, momenteel een monitoringtool aan het ontwikkelen is die de verwachte data van elke stap in de jaarlijkse aanbestedingsprocedures in de gaten houdt; verzoekt het Instituut de kwijtingsautoriteit te informeren wanneer deze tool volledig geïmplementeerd is, en tot dat moment de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de stand van zaken met betrekking tot de ontwikkeling en implementatie van deze tool; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 10. constateert dat het beleid van het Instituut ten aanzien van belangenconflicten op 12 november 2013 bij de Commissie is ingediend voor raadpleging; verzoekt het Instituut de kwijtingsautoriteit op de hoogte te brengen van de uitkomst van die raadpleging en van de definitieve goedkeuring van zijn beleid ten aanzien van belangenconflicten; 11. wijst erop dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, de directeur en het hoger management niet openbaar zijn; verzoekt het Instituut dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 12. verneemt van het Instituut dat de dienst Interne Audit van de Commissie (DIA) in 2012 controlewerkzaamheden heeft uitgevoerd overeenkomstig het strategisch controleplan van het Instituut; wijst erop dat deze werkzaamheden een controle van de begrotingsuitvoering omvatten, waarbij goede praktijken zijn vastgesteld, maar ook vier zeer belangrijke aanbevelingen werden gedaan; neemt kennis van het actieplan van het Instituut om de risico's aan te pakken en wijst erop dat de DIA dit adequaat achtte; stelt vast dat er per 31 december 2012 geen essentiële aanbevelingen meer openstonden; is echter bezorgd over het feit dat de uitvoering van twee zeer belangrijke aanbevelingen uit 2011 is vertraagd; Prestaties 13. verlangt dat het Instituut de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; 14. benadrukt de vorderingen die het Instituut heeft geboekt bij het afronden van zijn personeelsformatie, wat zal bijdragen aan de doeltreffende werking ervan; 15. neemt kennis van de voornaamste bevindingen uit het activiteitenverslag van het Instituut en wijst erop dat het Instituut in 2012 twee verslagen heeft opgesteld voor het voorzitterschap, met de nadruk op "gendergelijkheid – klimaatverandering" en "geweld tegen vrouwen – slachtofferondersteuning", de ontwikkeling van de gendergelijkheidsindex heeft afgerond, zeven onderzoeken heeft opgestart en een onlinedatabank van genderopleidingsmogelijkheden heeft ontwikkeld; o o o 16. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Autoriteit (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) (4) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0232/2014 ), 1. verleent de uitvoerende directeur van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0326/2013 – 2013/2238(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Autoriteit (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) (10) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0232/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0326/2013 – 2013/2238(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Autoriteit (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) (16) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0232/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (hierna: "Autoriteit") voor het begrotingsjaar 2012 15 655 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 46,76% betekent ten opzichte van 2011; overwegende dat deze toename te wijten is aan het feit dat de Autoriteit recent werd opgericht; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van de Autoriteit voor 2012 volgens zijn financiële staten 5 484 109,07 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 28,52% ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. herinnert eraan dat het Parlement een belangrijke rol heeft gespeeld bij de oprichting van de Autoriteit – samen met de Europese Bankautoriteit en de Europese Autoriteit voor effecten en markten – als één van de drie economische en financiële Europese toezichthoudende autoriteiten die nog in oprichtingsfase zijn; is van mening dat op Europees niveau betere coördinatie nog steeds nodig is; 2. is van mening dat de Autoriteit tot taak heeft de veiligheid en soliditeit van verzekerings- en herverzekeringsinstellingen te bevorderen en de belangen van verzekerden en deelnemers aan pensioenregelingen te waarborgen en dat deze taak van wezenlijk belang is voor het economisch herstel en het creëren van duurzame werkgelegenheid en groei in Europa; Follow-up van de kwijting voor 2011 3. is ingenomen met de afronding door de Autoriteit in september 2013 van twee corrigerende maatregelen naar aanleiding van opmerkingen van de Rekenkamer in 2011; wijst erop dat dit proces volledig bevredigend moet zijn; merkt op dat corrigerende maatregelen nog steeds worden uitgevoerd en onmiskenbaar noodzakelijk zijn; 4. begrijpt van de Autoriteit dat zij in 2012 en 2013 een aantal maatregelen heeft genomen met betrekking tot de interne procedures om te zorgen voor een gepast niveau van de uitvoeringsgraad voor vastleggingen voor titel II (administratieve uitgaven) en dat als gevolg van deze en andere maatregelen het begrotingsuitvoeringspercentage voor deze titel voor 2012 95,37% en voor 2013 92,02% is, terwijl de uitvoeringsgraad voor vastleggingen voor titel III voor 2012 99,21% en voor 2013 98,77% bedroeg; 5. begrijpt dat op 19 november 2013 nieuwe regels over het beheer van belangenconflicten met betrekking tot de leden van de raad van toezichthouders en de raad van bestuur werden aangenomen door de raad van bestuur van de Autoriteit en dat soortgelijke regels met betrekking tot personeelsleden en contractspartijen door de uitvoerende directeur werden aangenomen; stelt vast dat beide reglementen duidelijke vereisten bevatten met betrekking tot verklaringen, de definitie van belangenconflict en inbreuken en beheersprocessen en sancties; Financieel en begrotingsbeheer 6. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een algemeen uitvoeringspercentage van de begroting van 90,63%; merkt met bezorgdheid op dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 67,21 % bedroeg; 7. benadrukt dat de bijkomende taken van de Autoriteit en de toekomstige taken die in de te behandelen wetgevingsvoorstellen worden voorzien gepaard moeten gaan met een verhoging van de begroting en nieuwe aanwervingen, zodat de Autoriteit haar toezichthoudende rol op afdoende wijze kan vervullen; beschouwt dit als zeer belangrijk aangezien de taken van de Autoriteit naar alle waarschijnlijkheid zullen blijven toenemen; wijst erop dat eventuele nieuwe aanwervingen indien mogelijk vooraf moeten worden gegaan door of vergezeld moeten gaan van rationaliseringsinspanningen zoals hertoewijzing met het oog op grotere efficiëntie; 8. stelt vast dat de huidige regelingen voor de financiering van de Autoriteit, gebaseerd op een gemengd financieringsstelsel, inflexibel zijn, administratieve lasten met zich meebrengen en een bedreiging kunnen vormen voor de onafhankelijkheid van de Autoriteit; Vastleggingen en overdrachten 9. betreurt het dat de overdracht van vastgelegde kredieten naar 2013 zeer hoog was voor titel III (beleidsuitgaven): 79 % van de totale kredieten; begrijpt dat dit hoofdzakelijk het gevolg was van de complexiteit en de lange duur van één IT-aanbestedingsprocedure, waarvoor het contract ter waarde van 2 200 000 EUR zoals gepland in december 2012 werd ondertekend; merkt op dat in 2013 het uitvoeringspercentage van de van 2012 overgedragen kredieten voor titel III het niveau van 95% heeft bereikt; Overschrijvingen 10. stelt met tevredenheid vast dat, volgens het jaarlijkse activiteitenverslag en volgens de bevindingen van de controle door de Rekenkamer, het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de limieten van de financiële regels zijn gebleven; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 11. merkt met voldoening op dat de Autoriteit een actieplan heeft ondernomen waardoor haar aanbestedingsprocedures zullen verbeteren teneinde de aanbestedingsregels van de Unie volledig na te leven; 12. betreurt het dat één contract voor het ontwerp van een financiële databank werd onderverdeeld in vier delen van 60 000 EUR elk, die allemaal rechtstreeks werden toegewezen aan twee bedrijven; is van mening dat gezien de totale waarde van de aan te besteden diensten voor hetzelfde project (240 000 EUR) een open of niet-openbare procedure had moeten worden gebruikt en dat de vastleggingen en betalingen dus onregelmatig zijn; 13. verwacht, vooral in het licht van bovenvermelde contractprocedures, dat alle betrokken personeelsleden nu de gepaste opleiding hebben gekregen om ervoor te zorgen dat zij volledig in staat zijn het nieuwe Financieel Reglement uit te voeren en bijvoorbeeld te oordelen wanneer contracten wel of niet mogen worden verdeeld; 14. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van de Autoriteit; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 15. is tevreden over het feit dat de Autoriteit nu een beleid en regels heeft aangenomen over het beheer van belangenconflicten met betrekking tot de leden van de raad van toezichthouders en de raad van bestuur alsook voor personeelsleden en contractspartijen; erkent dat de Autoriteit in 2011 ethische regels heeft aangenomen en specifieke bepalingen heeft vastgesteld over hoe de belanghebbendengroepen en de kamer van beroep potentiële belangenconflicten moeten behandelen; vraagt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit te informeren of zij van plan is haar ethische regels te herzien aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie en het beheer van belangenconflicten in gedecentraliseerde agentschappen van de EU; 16. is tevreden dat de Autoriteit momenteel werkt aan de structuur van haar website, met inbegrip van de oprichting van een aan belangenconflicten gewijde webpagina; stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur en de raad van toezichthouders, alsook de belangenverklaringen van de uitvoerend directeur en het hoger management, niet openbaar zijn; roept het Agentschap op dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 17. begrijpt van de Autoriteit dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2012 een grondige beoordeling heeft uitgevoerd van de auditprioriteiten voor de komende jaren, waarin de belangrijkste risico's en het strategische auditplan 2013-2015 worden gedefinieerd en onderwerpen voor toekomstige audits worden opgelijst; begrijpt dat de Autoriteit een actieplan heeft ontwikkeld om de gebieden met hoog risico aan te pakken en dat het plan was overeengekomen met de IAS; Interne controles 18. betreurt het dat in mei en juni 2012 een fysieke inventarisatie van activa werd verricht, maar daar geen verslag over werd opgesteld; betreurt het bovendien dat de Autoriteit geen procedures of richtsnoeren heeft vastgesteld voor fysieke inventarisaties van materiële activa; 19. begrijpt van de Autoriteit dat zij corrigerende maatregelen heeft genomen, dat meer bepaald training heeft plaatsgehad en richtsnoeren werden aangenomen over het documenteren van activaprocessen; verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit in te lichten over de toepassing van de regeling en de resultaten van de corrigerende maatregelen; Prestaties 20. vraagt de Autoriteit de resultaten van haar activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, in het bijzonder op haar website; o o o 21. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Instituut (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 294/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot oprichting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (4) , en met name artikel 21, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0234/2014 ), 1. verleent kwijting aan de directeur van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor de uitvoering van de begroting van het Instituut voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Instituut voor innovatie en technologie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0330/2013 – 2013/2242(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Instituut (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 294/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot oprichting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (10) , en met name artikel 21, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0234/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Instituut voor innovatie en technologie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0330/2013 – 2013/2242(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Instituut (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 294/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot oprichting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (16) , en met name artikel 21, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0234/2014 ), A. overwegende dat volgens zijn financiële memorandum de definitieve begroting van het Europees Instituut voor technologie en innovatie ("het Instituut") voor het begrotingsjaar 2012 vastleggingskredieten omvatte voor 95 300 000 EUR, een toename van 48,87 % ten opzichte van 2011, en betalingskredieten voor 77 090 000 EUR; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van het Instituut voor 2012 volgens zijn financiële memorandum 68 697 863 EUR bedroeg, ten opzichte van 8 043 439,83 in 2011; C. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekeningen van het Instituut voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar zijn, maar dat ze niet voldoende geschikte controle-informatie kon verkrijgen over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; Grondslag voor een oordeel met beperkingen ten aanzien van de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 1. betreurt dat de Rekenkamer heeft geoordeeld dat de kwaliteit van de auditcertificaten in veel gevallen ontoereikend is; merkt op dat om aanvullende zekerheid te verkrijgen over de wettigheid en regelmatigheid van subsidieverrichtingen, het Instituut eind 2012 aanvullende controles achteraf heeft ingevoerd voor subsidies die verband hielden met de activiteiten in 2011, die zijn uitgevoerd door onafhankelijke accountantskantoren en betrouwbaar werden geacht; betreurt dat de resultaten van de controles achteraf bevestigden dat de controles vooraf niet helemaal doeltreffend waren; 2. betreurt dat er geen verificaties achteraf zijn uitgevoerd voor verrichtingen die verband hielden met subsidies voor de activiteiten in 2010 (11 300 000 EUR); betreurt voorts dat gezien de beperkte zekerheid die de verificaties vooraf bieden, er geen redelijke zekerheid is over de wettigheid en regelmatigheid van deze verrichtingen en dat de Rekenkamer niet voldoende geschikte controle-informatie kon verkrijgen over de wettigheid en regelmatigheid van de gecontroleerde subsidieverrichtingen die verband hielden met de activiteiten in 2010; Oordeel met beperkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 3. merkt op dat volgens de Rekenkamer, afgezien van mogelijke effecten van de beschreven aangelegenheden betreffende de grondslag voor een oordeel met beperkingen, de onderliggende verrichtingen van de jaarrekening over 2012 in alle materiële opzichten wettig en regelmatig zijn; Vastleggingen en overdrachten 4. merkt op dat van de uit 2011 overgedragen vastgelegde kredieten ten belope van ongeveer 22 000 000 euro, ongeveer 10 000 000 euro (45%) in 2012 werd geannuleerd; erkent dat het hoge annuleringspercentage vooral te wijten is aan het feit dat de door de begunstigden van de subsidieovereenkomsten 2011 gedeclareerde geschatte kosten lager waren dan verwacht (9 200 000 euro, ofwel 92 % van de geannuleerde overdrachten); Overschrijvingen 5. merkt met voldoening op dat volgens het jaarlijks activiteitenverslag, evenals de controlebevindingen van de Rekenkamer, het niveau en de aard van de overdrachten in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 6. merkt op dat voor het jaar 2012 geen van de verrichtingen in de steekproef of andere controlebevindingen heeft geleid tot opmerkingen over de aanbestedingsprocedures van het Instituut in het jaarlijkse controleverslag van de Rekenkamer; 7. merkt op dat de Rekenkamer geen opmerkingen heeft gemaakt in haar jaarlijks controleverslag voor 2012 over de aanwervingsprocedures van het Instituut; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 8. onderkent dat het Instituut twee kaderregelingen heeft voor het regelen van belangenconflicten; verzoekt het Instituut de kwijtingsautoriteit te informeren over zijn intentie om die kaderregeling te herzien aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie en het beheer van belangenconflicten in gedecentraliseerde agentschappen van de EU; 9. wijst erop dat de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, de uitvoerend directeur en het hoger management niet openbaar zijn; verzoekt het Instituut dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 10. neemt kennis van de informatie van het Instituut dat de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2012 een onafhankelijke beoordeling van de toereikendheid van de opzet van de interne controlesystemen heeft uitgevoerd in het kader van de voorbereiding van jaarlijkse subsidieovereenkomsten, wat heeft geleid tot één cruciale en vier zeer belangrijke aanbevelingen aan het Instituut; 11. merkt op dat na de beoordeling die door de IAS is uitgevoerd, het Instituut een actieplan heeft opgesteld waarin de cruciale aanbeveling wordt gevolgd; dit actieplan omvat in totaal 11 acties, waarvan 8 volgens planning voor 31 juli 2013 uitgevoerd zouden worden; merkt op dat verbeteringen moesten worden ingevoerd voor de vier zeer belangrijke aanbevelingen middels de tenuitvoerlegging van in totaal twaalf acties (drie voor 31 juli 2013); merkt bovendien op dat de IAS meent dat het actieplan de risico's op toereikende wijze aanpakt en deze zal beperken indien het tijdig ten uitvoer gelegd wordt; Interne controles 12. betreurt dat de begrotingen voor subsidieovereenkomsten die in 2010 en 2011 zijn gesloten niet specifiek genoeg waren, wat leidde tot betalingen in 2012; merkt op dat er geen verband was tussen de goedgekeurde middelen en de te verrichten activiteiten en dat subsidieovereenkomsten geen afzonderlijke drempelwaarden bevatten voor specifieke kostencategorieën (personeelskosten, onderaanneming, juridische diensten, enz.) en evenmin regels bevatten voor de aanbesteding van goederen en diensten door de kennis- en innovatiegemeenschappen en hun partners; 13. merkt op dat het Instituut ook technische verificaties heeft verricht van alle gefinancierde projecten als onderdeel van zijn verificaties vooraf; betreurt echter dat het gebrek aan kwantificeerbare streefdoelen een doeltreffende beoordeling van de projectactiviteiten en -resultaten heeft belemmerd; is van mening dat een dergelijke situatie vermeden had kunnen en moeten worden en roept het Instituut op dit te verhelpen en de kwijtingsautoriteit in dit verband op de hoogte te brengen van de geboekte vooruitgang in het kader van de kwijtingsopvolging voor 2012; 14. neemt kennis van de informatie van het Instituut dat op basis van de definitieve controleverslagen alle ten onrechte uitbetaalde bedragen (1 044 512,28 EUR voor 2010 en 1 242 317,31 EUR voor 2011) teruggevorderd zijn; erkent dat het Instituut in de periode 2012-2013 een alomvattende strategie voor subsidiezekerheid heeft ingevoerd, die zowel controles vooraf als achteraf omvat; 15. merkt met zorg op dat het Instituut gedurende het kalenderjaar 2013 niet beschikte over een interne controleur, aangezien de vorige controleur het Instituut op 31 december 2012 verliet en de huidige controleur de taak pas op 1 januari 2014 overnam; is van mening dat een dergelijke situatie vermeden had kunnen worden, met name gezien de problemen die zijn vastgesteld binnen het Instituut met betrekking tot de kwijting van 2012; Prestaties 16. verlangt dat het Instituut de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 17. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (4) , en met name artikel 68, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0227/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0293/2013 – 2013/2215(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (10) , en met name artikel 68, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0227/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0293/2013 – 2013/2215(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (16) , en met name artikel 68, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0227/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau ("het Bureau") voor het begrotingsjaar 2012 volgens zijn jaarrekening 222 489 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 6,52 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van het Bureau voor 2012 volgens zijn financiële staten 31 341 107,18 EUR bedroeg, hetgeen een afname van 6,50 % ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Bureau voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. wijst nogmaals op de belangrijke rol die het Bureau vervult om de volks- en dierengezondheid te beschermen en te bevorderen door geneesmiddelen voor menselijk of veterinair gebruik te beoordelen en te controleren; Follow-up van de kwijting voor 2011 2. stelt op basis van het verslag van de Rekenkamer vast dat één naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar genomen corrigerende maatregel is aangemerkt als "afgerond", één als "uitstaand" en één als "lopend"; 3. verneemt van het Bureau: – dat er met ingang van juni 2013 voor alle nieuw aangestelde deskundigen systematisch en vooraf wordt gecontroleerd of zij de elektronische opgave van hun belangen correct hebben ingevuld, waarbij de resultaten uitwijzen dat de nieuwe deskundigen dat inderdaad correct hebben gedaan; – dat de in 2013 verrichte controle achteraf van de afhandeling van belangenconflicten van deskundigen niet veel bijzonders aan het licht heeft gebracht, geen invloed heeft gehad op de deelname van de deskundigen aan de activiteiten van het Bureau, nuttige informatie heeft verschaft over de verdere aanscherping van de interne controles en vertrouwen heeft gewekt in de robuuste afhandeling van belangenconflicten door het Bureau; Opmerkingen over de betrouwbaarheid van de rekeningen 4. stelt met bezorgdheid vast dat het Bureau uiteenlopende opnamecriteria hanteert voor ontvangsten uit vergoedingen en de daarmee samenhangende uitgaven, en dat de ontvangsten uit aanvraagvergoedingen gedurende een bepaalde periode lineair worden opgenomen; neemt evenwel waar dat de uitgaven voor de evaluatie van deze aanvragen door de bevoegde nationale autoriteiten, worden toegerekend wanneer een bepaalde mijlpaal in de dienstverlening is bereikt; is van mening dat dit in strijd is met het congruentiebeginsel; 5. betreurt dat het Bureau zijn boekhoudsysteem op het gebied van immateriële vaste activa, dat gezien de aanzienlijke investeringen in de ontwikkeling van informatie- en communicatietechnologie een essentieel onderdeel is van het gehele boekhoudsysteem, nog niet heeft gevalideerd; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit te informeren over de vorderingen in het kader van de follow-up van de kwijting voor 2012; Opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 6. stelt met bezorgdheid vast dat het Bureau personeelsleden wier kinderen naar de lagere of middelbare school gaan een extra toelage verstrekt, die in 2012 ongeveer 389 000 EUR bedroeg, bovenop de schooltoelage waarin is voorzien in het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen ("het Statuut"); merkt op dat deze toelagen niet onder het Statuut vallen en daarom door de Rekenkamer onregelmatig worden geacht; erkent echter dat deze toestand te wijten is aan het gebrek aan Europese Scholen in de stad waarin het Bureau gevestigd is en dat deze extra toelagen tot doel hebben in het kader van het Statuut gelijke behandeling van de werknemers van het Bureau te garanderen; Financieel en begrotingsbeheer 7. stelt vast dat de begrotingsuitvoeringsgraad van het Bureau voor het jaar 2012 toereikend was voor de titels I en III; stelt met bezorgdheid vast dat het niveau van de overgedragen vastgelegde kredieten met 27% hoog was voor titel II; erkent dat dit voornamelijk te maken heeft met de geplande verhuizing van het Bureau in 2014 (4 205 000 EUR) en de ontwikkeling van ICT-systemen (1 596 000 EUR); Vastleggingen en overdrachten 8. neemt kennis van het lagere bedrag dat naar 2013 is overgedragen in vergelijking met 2010 en 2011; waardeert dat de overdracht voor een gedeelte verband houdt met het nieuwe bouwproject; herinnert het Bureau eraan dat het van belang is het jaarperiodiciteitsbeginsel voor de begroting te eerbiedigen; Overschrijvingen 9. stelt met tevredenheid vast dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 volgens het jaarlijks activiteitenverslag en de bevindingen van de audit van de Rekenkamer binnen de grenzen van de financiële regels zijn gebleven; prijst het Bureau voor zijn goede begrotingsplanning; Aanbestedings- en wervingsprocedures 10. stelt met bezorgdheid vast dat het Bureau in 2012 meerdere kadercontracten heeft afgesloten voor de levering van diensten; is bezorgd over het feit dat de aanbestedingsprocedure enkele onregelmatigheden vertoonde met gevolgen voor het transparantiebeginsel; 11. stelt vast dat de Rekenkamer in haar jaarlijkse controleverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft vermeld over de aanwervingsprocedures van het Bureau; 12. is tevreden dat 575 van de 590 beschikbare posten bezet werden en merkt op dat er eind 2012 160 arbeidscontractanten en gedetacheerde nationale deskundigen in dienst waren, d.w.z. 17 minder dan in 2011; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 13. is verheugd over het feit dat het Bureau voor het tweede jaar op rij een openbare workshop heeft gehouden over belangenconflicten, die was gericht op het vinden van het juiste evenwicht tussen het waarborgen van de onpartijdigheid en onafhankelijkheid van de deskundigen die betrokken zijn bij de werkzaamheden van het Bureau en het garanderen van optimale wetenschappelijke expertise; 14. onderkent dat het Bureau zijn beleid inzake het aanpakken van belangenconflicten door de leden en deskundigen van de wetenschappelijke commissies heeft herzien en dat dit naar verwachting in maart 2014 wordt goedgekeurd door de raad van bestuur; verzoekt het Bureau dat herziene beleid na aanneming bij de kwijtingsautoriteit in te dienen; 15. constateert dat het Bureau nauw samenwerkt met een keur aan patiënten-, gezondheidszorg- en consumentenorganisaties om rekening te houden met hun adviezen; roept het Bureau op te verzoeken om openbaarmaking van de financiering van alle patiënten-, gezondheidszorg- en consumentenorganisaties waar het mee samenwerkt en een controle op het vlak van belangenconflicten uit te voeren met betrekking tot deze organisaties; Interne controle 16. verneemt van het Bureau dat de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2012 een operationele audit heeft verricht op de planning en budgettering van het Bureau, alsook een follow-up-audit op de aanbevelingen met betrekking tot de internecontrolenormen, de verstrekking van wetenschappelijk advies, het beheer van de personele middelen, de follow-up-audit voor 2010 en de audits op de operationele bedrijfscontinuïteit van het Bureau; merkt op dat de audit op de planning en budgettering sterke punten vaststelde op het vlak van de raming van de ontvangsten en de monitoring, en aanleiding gaf tot zeven aanbevelingen, waarvan er twee werden aangemerkt als "zeer belangrijk" en vijf als "belangrijk"; erkent dat de directie alle aanbevelingen heeft aanvaard en dat het Bureau een actieplan heeft opgesteld dat volgens de IAS passend is; merkt op dat de follow-up leidde tot de conclusie dat drie aanbevelingen van de eerdere audits nog uitstaan en dat één ervan is afgewaardeerd tot "belangrijk"; Prestaties 17. verlangt dat het Bureau de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 18. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Waarnemingscentrum (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 over het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (herschikking) (4) , en met name artikel 15, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7‑0185/2014 ), 1. verleent de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0289/2013 – 2013/2211(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Waarnemingscentrum (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (herschikking) (10) , en met name artikel 15, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7‑0185/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0289/2013 – 2013/2211(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Waarnemingscentrum (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) (hierna "het Financieel Reglement"), en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (herschikking) (16) , en met name artikel 15, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn vorige kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7‑0185/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (hierna: "het Centrum") voor het begrotingsjaar 2012 16 317 000 EUR bedroeg, een toename met 0,26% in vergelijking met 2011; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van het Centrum voor 2012 15 550 920 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 0,98% betekent ten opzichte van 2011; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Centrum voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat vier corrigerende maatregel naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar voltooid zijn, terwijl één corrigerende maatregel nog loopt en één uitstaande is; 2. begrijpt van het Centrum dat: – geen oplossing gevonden is voor de verkoop of verhuur van de ongebruikte kantoorruimte, hoewel het Centrum actief naar een passende oplossing zoekt; onderkent voorts dat het Centrum de onderhoudskosten verder gerationaliseerd en verminderd heeft door de veiligheidssituatie te herzien en het energieverbruik terug te dringen; – de derde evaluatie van het Centrum door de Commissie in 2012 was afgerond en het Centrum het actieplan heeft opgesteld voor de follow-up van de op de evaluatie gebaseerde aanbevelingen, waarin gedetailleerde maatregelen zijn omschreven voor de periode van het werkprogramma 2013-2015, en dit door zijn raad van bestuur bekrachtigd is; – de interne procedures van het Centrum zijn herzien om de omvang van overdrachten te verminderen en hebben geresulteerd in een afname van de uit 2012 naar 2013 overgedragen kredieten van 16% ten opzichte van het voorafgaande jaar; – in verband met het minimaliseren en spreiden van financiële risico’s, een beleid inzake kasbeheer is ingevoerd dat gericht is op het periodiek monitoren van de mogelijke risico’s; – een herziening van het beleid van het Centrum met betrekking tot uitzonderingen tot stand is gekomen, die nadrukkelijk elke uitzondering dekt die een afwijking vormt van een in het Centrum geldend, officieel vastgesteld voorschrift; – zijn aanwervingsprocedures zodanig aangepast zijn dat deze een omschrijving bevatten van de inhoud van de schriftelijke proeven en gesprekken, die plaatsvinden voor het onderzoek van de ontvangen sollicitaties door de jury; Financieel en begrotingsbeheer 3. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,74% en dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 98,5% bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 4. constateert dat er in het verslag van de Rekenkamer geen sprake is van noemenswaardige problemen inzake het niveau van overdrachten in 2012; prijst het Centrum voor de naleving van het beginsel van jaarperiodiciteit en de tijdige uitvoering van zijn begroting; Overschrijvingen 5. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert het Centrum met zijn degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 6. merkt op dat voor het jaar 2012 er geen steekproefsgewijs genomen verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen op de aanbestedingsprocedure van het Centrum in het jaarverslag van de Rekenkamer; 7. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Centrum; Opmerkingen over interne controles 8. stelt met bezorgdheid vast dat uit het jaarlijkse controleverslag van de Rekenkamer blijkt dat het Centrum niet standaard de documenten van de begunstigden verkrijgt die de subsidiabiliteit en nauwkeurigheid van de gedeclareerde kosten staven in verband met de subsidies voor de ondersteuning van de samenwerking in het kader van het Reitox-netwerk en dat controles van de kosten achteraf en ter plaatse op het niveau van de begunstigden, zelden plaatsvinden; verzoekt het Centrum de kwestie aan te pakken door de aanbeveling van de Rekenkamer te aanvaarden om steekproefsgewijs de ondersteunende documenten te verifiëren en de dekkingsgraad van het aantal begunstigden met verificaties ter plaatse te verhogen, waardoor de zekerheid aanzienlijk kan toenemen; verzoekt het Centrum, in het kader van de follow-up van de kwijting, verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de genomen stappen; 9. constateert met bezorgdheid dat er geen verificaties achteraf zijn uitgevoerd voor na 2008 verrichte transacties, met uitzondering met betrekking tot subsidies; vraagt het Centrum, in het kader van de follow-up van de kwijting, de kwestie aan te pakken en verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de genomen stappen; Overige opmerkingen 10. maakt met bezorgdheid uit het verslag van de Rekenkamer op dat het Centrum momenteel jaarlijkse kosten draagt ten belope van ongeveer 200 000 euro voor ongebruikte kantoorruimte in zijn oude gebouw en in de nieuwe vestiging; verzoekt het Centrum op zo kort mogelijke termijn, in samenwerking met de Commissie en de nationale autoriteiten, adequate oplossingen voor deze ongebruikte kantoorruimte te zoeken en in het kader van de follow-up van de kwijting 2012, verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de genomen stappen; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 11. waardeert het dat het Bureau zijn beleid voor de preventie van en de omgang met belangenconflicten zal herzien aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Centrum de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de resultaten van deze toetsing zodra deze beschikbaar zijn; 12. stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur en het hoger management van het Centrum, alsook de belangenverklaring van de uitvoerend directeur, niet openbaar zijn; roept het Centrum op dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 13. heeft van het Centrum vernomen dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie op 27 november 2012 een driejarig strategisch auditplan voor het Centrum heeft ingediend dat door de raad van bestuur van het Centrum op zijn bijeenkomst van 6 en 7 december 2012 is bekrachtigd; merkt op dat de IAS in 2012 geen enkele controle heeft uitgevoerd in het Centrum; stelt vast dat de IAS van zijn eerdere aanbevelingen een follow-up heeft verricht en bij de afsluiting op 31 december 2012 heeft geconstateerd dat een zeer belangrijke aanbeveling nog werd uitgevoerd en twee andere reeds waren uitgevoerd maar door de IAS nog moesten worden bevestigd; Resultaten 14. verzoekt het Centrum de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, voornamelijk op zijn website; o o o 15. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (4) , en met name artikel 19, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0196/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0296/2013 – 2013/2218(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (10) , en met name artikel 19, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0196/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0296/2013 – 2013/2218(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (16) , en met name artikel 19, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0196/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (hierna: "Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 55 127 505 EUR bedroeg, wat een vermindering van 2,33 % ten opzichte van 2011 betekent; overwegende dat de begroting van het Agentschap helemaal wordt gefinancierd uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekeningen van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar zijn en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. benadrukt de essentiële rol van het Agentschap als hoeder van de maritieme veiligheid in Europa en herinnert eraan dat zijn bevoegdheden zijn uitgebreid met de nieuwe basisverordening, die in februari 2013 werd vastgesteld; dringt er daarom op aan dat het Agentschap voldoende financiële, materiële en personele middelen tot zijn beschikking krijgt om zijn taken naar behoren te kunnen uitvoeren; Follow-up van de kwijting voor 2011 2. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat één corrigerende maatregel naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar nog loopt, terwijl het statuut van één corrigerende maatregel "voltooid" is en één "deels voltooid en deels uitstaande" is; 3. Verneemt van het Agentschap dat: – eindejaarsprocedures ingevoerd voor de analyse van uitstaande vastleggingen in 2012 nauwkeurig werden afgestemd, hetgeen heeft geleid tot de annulering van de uitstaande saldi op vastleggingen die geen verband houden met bestaande juridische verbintenissen, – een geconsolideerd geheel van richtsnoeren in verband met belangenconflicten, die de regels van het Statuut aanvullen, werd voorbereid en beschikbaar gesteld voor het personeel van het Agentschap en bovendien opleidingen over beroepsethiek en integriteit intern werden gegeven, die door alle personeelsleden moeten worden gevolgd; Opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 4. stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer een vastlegging van 800 000 EUR heeft geconstateerd die aan geen enkele wettelijke verplichting van het Agentschap beantwoordt en dus onregelmatig is; neemt nota van het antwoord van het Agentschap, dat uitlegt dat die onregelmatigheid te wijten is aan vertraging bij de ondertekening van een contract; wijst het Agentschap er niettemin op dat het de plicht heeft voor de regelmatigheid van zijn rekeningen te zorgen en neemt met voldoening kennis van zijn besluit om jaarlijkse begrotingsanalyseprocedures in te voeren om herhaling van dit soort situaties te voorkomen; Financieel en begrotingsbeheer 5. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 94% en dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 89% bedroeg; 6. herinnert het Agentschap eraan dat het de plicht heeft te zorgen voor alle mogelijke efficiënte besparingen en slim gebruik van de bestaande administratieve structuren zodat het de nieuw toegewezen bevoegdheden kan uitvoeren zonder een onnodige verhoging van de begroting, met daarbij in het achterhoofd dat het Agentschap onnodige overlapping met de werkzaamheden van nationale autoriteiten moet zien te voorkomen; Vastleggingen en overdrachten 7. constateert dat er in het verslag van de Rekenkamer geen sprake is van noemenswaardige problemen inzake het niveau van overdrachten in 2012; prijst het Agentschap voor de naleving van het beginsel van jaarperiodiciteit en de tijdige uitvoering van zijn begroting; Overschrijvingen 8. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert het Agentschap met haar degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en wervingsprocedures 9. stelt vast dat noch in de steekproef opgenomen verrichtingen, noch andere controlebevindingen voor 2012 hebben geleid tot opmerkingen over de aanbestedingsprocedures van het Agentschap in het jaarlijks controleverslag van de Rekenkamer; 10. stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer tekortkomingen heeft vastgesteld met betrekking tot de transparantie van twee aanwervingsprocedures die tijdens de eerste helft van 2012 werden uitgevoerd, waarvoor de vragen voor geschreven tests en sollicitatiegesprekken, alsook de wegingen ervan niet waren voorbereid voordat de sollicitaties werden onderzocht en de drempelscores om op een lijst met geschikte kandidaten te worden geplaatst, waren niet voorbereid voordat de sollicitaties werden onderzocht; begrijpt echter dat na de opmerkingen van de Rekenkamer van vorig jaar het Agentschap corrigerende maatregelen heeft getroffen en soortgelijke gebreken niet meer werden aangetroffen in de twee gecontroleerde wervingsprocedures tijdens de tweede helft van 2012; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 11. onderkent dat het Agentschap in april 2012 beleid heeft vastgesteld voor de voorkoming van belangenconflicten bij veiligheidsbeoordelingen en inspectieactiviteiten, en in november 2013 beleid heeft vastgesteld voor de leden van de raad van bestuur op het vlak van belangenconflicten; 12. wijst erop dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, de uitvoerend directeur en het hoger management niet openbaar zijn; roept het Agentschap ertoe op deze situatie zo snel mogelijk te rectificeren; Opmerkingen over internebeheersingsmaatregelen 13. stelt met bezorgdheid vast dat de boekhoudprocedures en –informatie met betrekking tot de kosten voor intern gegenereerde immateriële activa niet volledig betrouwbaar zijn; verwacht dat het Agentschap corrigerende maatregelen neemt en de kwijtingsautoriteit van de resultaten op de hoogte stelt; Interne controle 14. begrijpt van het Agentschap dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2012 een audit heeft uitgevoerd met als doel een beoordeling en onafhankelijke zekerheid te verschaffen over de gepaste en doeltreffende toepassing van het internebeheersingssysteem met betrekking tot bedrijfscontinuïteitbeheer van het Agentschap, hetgeen heeft geleid tot drie belangrijke aanbevelingen, en dat het Agentschap een gedetailleerd actieplan heeft voorbereid, dat werd goedgekeurd door de IAS; stelt vast dat de IAS eveneens een follow-up heeft uitgevoerd van vroegere audits en heeft geconcludeerd dat 17 van de 20 aanbevelingen passend werden uitgevoerd; Prestaties 15. verlangt dat het Agentschap de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 16. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging betreffende het begrotingsjaar 2012 vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 460/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (4) , en met name artikel 17, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0194/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0300/2013 – 2013/2222(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 460/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (10) , en met name artikel 17, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0194/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0300/2013 – 2013/2222(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging betreffende het begrotingsjaar 2012 vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) (hierna "het Financieel Reglement"), en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 460/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (16) , en met name artikel 17, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0194/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 volgens zijn jaarrekening EUR 8 158 163 bedroeg, hetgeen een toename van 0,68 % ten opzichte van 2011 betekent; overwegende dat de begroting van het Agentschap helemaal wordt gefinancierd uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. verneemt van het Agentschap dat: Financieel en begrotingsbeheer 2. stelt met voldoening vast dat inspanningen op het vlak van begrotingstoezicht tijdens het begrotingsjaar 2012 hebben geleid tot een uitvoeringspercentage van de begroting van 100 % en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 91,45 % bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 3. erkent dat de jaarlijkse controle van de Rekenkamer niet op noemenswaardige problemen met betrekking tot het niveau van de overdrachten in 2012 heeft gewezen en prijst het Agentschap voor het in acht nemen van het jaarperiodiciteitsbeginsel en voor de tijdige uitvoering van zijn begroting; Overschrijvingen 4. stelt met voldoening vast dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 volgens het jaarlijks activiteitenverslag en de controlebevindingen van de Rekenkamer binnen de grenzen van de financiële regels zijn gebleven en prijst het Agentschap voor zijn goede begrotingsplanning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 5. stelt vast dat noch in de steekproef opgenomen verrichtingen, noch andere controlebevindingen voor 2012 hebben geleid tot opmerkingen over de aanbestedingsprocedures van het Agentschap in het jaarlijks controleverslag van de Rekenkamer; 6. stelt vast dat de Rekenkamer in zijn jaarlijks controleverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gegeven met betrekking tot de aanwervingsprocedures van het Agentschap; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 7. neemt er kennis van dat de raad van bestuur in oktober 2013 goedkeuring heeft gehecht aan en zijn handtekening heeft gezet onder het besluit houdende praktische regelingen voor de inachtneming van de regels inzake transparantie en vertrouwelijkheid; 8. wijst erop dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur niet openbaar zijn; roept het Agentschap ertoe op deze situatie zo snel mogelijk te rectificeren; Opmerkingen over internebeheersingsmaatregelen 9. stelt bezorgd vast dat het Agentschap volgens het jaarlijks controleverslag van de Rekenkamer in 2012 geen complete fysieke inventaris heeft opgemaakt, na de fysieke inventaris van 2009, hoewel het Financieel Reglement en de overeenkomstige uitvoeringsvoorschriften voorzien dat minstens om de drie jaar een fysieke inventaris van de vaste activa moet worden opgemaakt; erkent dat het zeer moeilijk of zelfs contraproductief zou zijn geweest om in 2012 een inventaris op te maken aangezien de inventarisbeheermodule van het begrotings- en boekhoudingsplatform, ondersteund door de Commissie (DG BUDG), nog maar sinds datzelfde jaar operationeel is; erkent dat dit probleem in 2013 verholpen is met het nieuwe systeem; Interne controle 10. verneemt van het Agentschap dat de dienst Interne Audit (DIA) van de Commissie in 2012 een grondige risicobeoordeling heeft uitgevoerd om de controleprioriteiten voor de komende drie jaar te bepalen; merkt op dat de DIA op 3 december 2012 zijn definitief strategisch auditplan 2013-2015 heeft ingediend waarin de toekomstige thema's voor de DIA-controles van het Agentschap voor die periode worden bepaald; stelt vast dat de DIA eveneens een controle van de door het Agentschap verstrekte informatie aan de hand van stukken heeft uitgevoerd, waaruit bleek dat er vanaf 31 december 2012 geen cruciale aanbevelingen meer openstonden; stelt echter bezorgd vast dat de uitvoering van vier zeer belangrijke aanbevelingen vertraging heeft opgelopen ten opzichte van de door het Agentschap in de oorspronkelijke actieplannen vastgestelde termijnen; stelt vast dat twee van die aanbevelingen werkelijk afgesloten zijn; Prestaties 11. verlangt dat het Agentschap de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 12. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (4) , en met name artikel 39, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0209/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Spoorwegbureau kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Spoorwegbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0316/2013 – 2013/2228(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (10) , en met name artikel 39, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (11) van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0209/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Spoorwegbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0316/2013 – 2013/2228(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (16) , en met name artikel 39, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) van de Rada houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0209/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van het Europees Spoorwegbureau (hierna: "Bureau") voor het begrotingsjaar 2012 25 799 000 EUR bedroeg, wat een vermindering met 0,72 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Bureau voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. herinnert aan de essentiële rol van het Bureau bij het waarborgen van de veiligheid en de interoperabiliteit van de spoorwegstelsels in Europa; herinnert er voorts aan dat de bevoegdheden van het Bureau momenteel herzien worden in het kader van het vierde spoorwegpakket; dringt erop aan dat het Bureau, als zijn taken zouden worden uitgebreid, voldoende financiële, materiële en personele middelen tot zijn beschikking krijgt om zijn taken naar behoren te kunnen uitvoeren; Follow-up van de kwijting voor 2011 2. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat de corrigerende maatregelen naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar worden uitgevoerd; 3. begrijpt van het Bureau dat: — correctiemaatregelen zijn uitgevoerd om de negatieve gevolgen voor de activiteiten van het Bureau te verminderen wat betreft het aanzienlijke verloop onder het operationele personeel; verzoekt het Bureau evenwel om de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de gevolgen van de getroffen maatregelen; — maatregelen zijn getroffen om gebreken te verhelpen in verband met de overgedragen kredieten, met name de uitvoering van striktere regels ten aanzien van de uiterste datum voor het sluiten van contracten, de herziening van specifieke IT-contracten waardoor overeenkomstig de output kan worden gefactureerd, en de invoering door het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie van een nieuw factureringssysteem dat de vermindering van de overdrachten op het gebied van vertaling mogelijk maakt; — een nieuwe procedure voor de selectie en aanwerving van personeel en nieuwe richtsnoeren voor selectiecommissies vastgesteld zijn, teneinde de aanwervingsprocedures te verbeteren, transparantie en gelijke behandeling van kandidaten te waarborgen en belangenconflicten in aanwervingsprocedures te voorkomen; Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 94,92% en dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 85,63% bedroeg; Twee locaties 5. betreurt het feit dat er extra kosten ontstaan doordat het Bureau zijn werkzaamheden verricht op twee locaties (Lille en Valenciennes); onderkent de inspanningen van het Bureau om de negatieve gevolgen van het besluit inzake zijn zetel tot een minimum te beperken; 6. wenst dat het Bureau in één plaats wordt gevestigd, die makkelijk bereikbaar is met het openbaar vervoer, zodat van schaarse middelen zuiniger gebruik gemaakt wordt en de efficiëntie van het functioneren van het Bureau verhoogd wordt; Vastleggingen en overdrachten 7. constateert dat er in het verslag van de Rekenkamer geen sprake is van noemenswaardige problemen inzake het niveau van overdrachten in 2012 en prijst het Bureau voor de naleving van het beginsel van jaarperiodiciteit en de tijdige uitvoering van zijn begroting; Overschrijvingen 8. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert het Bureau met haar degelijke budgettaire planning; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 9. waardeert het dat het Bureau zijn beleid inzake de preventie van en de omgang met belangenconflicten in 2014 zal herzien aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de evaluatieresultaten zodra deze beschikbaar zijn; 10. wijst erop dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur niet openbaar zijn; verzoekt het Bureau dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 11. merkt op dat voor het jaar 2012 er geen steekproefwijs genomen verrichtingen noch andere controlebevindingen zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen over de aanbestedingsprocedure van het Bureau in het jaarlijkse controleverslag van de Rekenkamer; 12. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Bureau; Interne audit 13. begrijpt van het Bureau dat de Dienst Interne Audit (IAS) tijdens het laatste kwartaal van 2012 een audit heeft verricht ("bouwstenen voor de betrouwbaarheid") die resulteerde in 10 aanbevelingen voor het Bureau, waarvan twee als "zeer belangrijk" zijn gekwalificeerd, zeven als "belangrijk" en een als "wenselijk"; merkt op dat vanwege het late tijdstip van de audit van IAS in 2012, het niet mogelijk was voor het Bureau om gedetailleerde informatie te verstrekken over de voorgenomen maatregelen om de aanbevelingen van IAS formeel af te sluiten; verzoekt het Bureau om de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van deze maatregelen; 14. merkt op dat er van de audit van IAS van 2011 van het "Deskundig beheer op het vlak van interoperabiliteit" geen als "zeer belangrijk" aangemerkte aanbevelingen openstaan en dat einde 2013 twee aanbevelingen openstonden die als "belangrijk" aangemerkt zijn; verzoekt het Bureau om de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de getroffen maatregelen; 15. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarlijkse controleverslag 2012 vermeldt dat het Bureau de interne-auditcapaciteit (IAC) heeft afgeschaft en deze door de functie van coördinator voor de interne controles (ICC) vervangen heeft; 16. betreurt het dat de aanwervingsprocedure voor de ICC-functie veel tijd in beslag heeft genomen en dat in januari 2014 de geselecteerde kandidaat zijn werkzaamheden bij het Bureau nog niet aangevangen had; 17. stelt bezorgd vast dat de Rekenkamer in zijn jaarlijkse controleverslag 2012 vermeldt dat het Bureau de regels inzake interne controle ten aanzien van de bedrijfscontinuïteit niet naleeft en dat er geen goedgekeurde IT-bedrijfscontinuïteitplan en -rampenplan bestaan; constateert dat het Bureau besloten heeft passende maatregelen uit te voeren om de continuïteit van de horizontale IT-diensten en -systemen voor de bedrijfsvoering van het Bureau te waarborgen; verzoekt het Bureau om de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de uitgevoerde maatregelen; Prestaties 18. verlangt dat het Bureau de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 19. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Autoriteit (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) (4) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0231/2014 ), 1. verleent de uitvoerende directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0327/2013 – 2013/2239(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Autoriteit (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) (10) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0231/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0327/2013 – 2013/2239(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Autoriteit (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) (16) , en met name artikel 64, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0231/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (hierna: "Autoriteit") voor het begrotingsjaar 2012 20 279 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 19,53% betekent ten opzichte van 2011; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van de Autoriteit voor 2012 volgens zijn financiële staten 6 408 000 EUR bedroeg, hetgeen een afname van 5,54% ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. herinnert eraan dat het Parlement een van de voorvechters was van de oprichting van de Autoriteit – samen met de Europese Bankautoriteit en de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen – als één van de drie economische en financiële Europese toezichthoudende autoriteiten die zich nog in de oprichtingsfase bevinden; is van mening dat er daarom op Europees niveau betere coördinatie nodig is voor deze autoriteiten; 2. is van mening dat de Autoriteit tot taak heeft stabiele en veilige financiële markten te bevorderen, de stabiliteit van het financiële stelsel te waarborgen en een veilige werking van de Europese aandelenmarkten te bewerkstelligen, en dat deze taak van wezenlijk belang is voor het economisch herstel en het creëren van duurzame werkgelegenheid en groei in Europa; Follow-up van de kwijting voor 2011 3. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat van de negen in 2011 door de Rekenkamer gedane opmerkingen één corrigerende maatregel naar aanleiding van die opmerkingen nog uitstaande is, terwijl vijf corrigerende maatregelen nog lopen en in september 2013 drie voltooid zijn; herinnert eraan dat dit proces volledig moet worden doorlopen, met inbegrip van de annulering van overdrachten, van de transparantie van aanwervingsprocedures en van tekortkomingen bij de begrotingsplanning; 4. begrijpt van de Autoriteit dat: Financieel en begrotingsbeheer 5. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 86,12% en dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 65,22% bedroeg; 6. benadrukt dat de bijkomende taken van de Autoriteit en de toekomstige taken die in de te behandelen wetgevingsvoorstellen worden voorzien, gepaard moeten gaan met een verhoging van de begroting en nieuwe aanwervingen, zodat de Autoriteit haar toezichthoudende rol op afdoende wijze kan vervullen; beschouwt dit als zeer belangrijk aangezien de taken van de autoriteit naar alle waarschijnlijkheid zullen blijven toenemen; wijst erop dat eventuele nieuwe aanwervingen indien mogelijk vooraf moeten worden gegaan door of vergezeld moeten gaan van rationaliseringsinspanningen zoals hertoewijzing met het oog op grotere efficiëntie; 7. stelt vast dat de huidige regelingen voor de financiering van de Autoriteit, gebaseerd op een gemengd financieringsstelsel, inflexibel zijn, administratieve lasten met zich meebrengen en een bedreiging kunnen vormen voor de onafhankelijkheid van de Autoriteit; Vastleggingen en overdrachten 8. stelt met bezorgdheid vast dat uit de jaarlijkse audit van de Rekenkamer blijkt dat 2 800 000 EUR (14%) van de totale kredieten werden geannuleerd en dat 4 200 000 EUR (21%) van de vastgelegde kredieten werd overgedragen naar 2013; begrijpt dat het hoge aantal annuleringen hoofdzakelijk het gevolg is van het feit dat de begroting werd vastgelegd op basis van een volledige personeelsbezetting aan het begin van 2012, terwijl sommige aanwervingen slechts in de loop van het jaar werden gedaan, en van vertragingen in IT-aanbestedingen; 9. stelt met bezorgdheid vast dat het niveau van de overgedragen vastgelegde kredieten hoog was voor titel II (39%) en titel III (52%); begrijpt dat dit voor titel II hoofdzakelijk toe te schrijven was aan het feit dat een aanzienlijk contract voor werken aan de gebouwen van de Autoriteit in december 2012 werd toegekend (600 000 EUR) en dat voor titel III het hoge niveau van de overgedragen vastgelegde kredieten toe te schrijven is aan de meerjarige aard van aanzienlijke IT-ontwikkelingsprojecten en vertragingen in de relevante aanbestedingen; Overschrijvingen 10. stelt met bezorgdheid vast dat de Autoriteit 22 begrotingsoverschrijvingen heeft uitgevoerd, ter waarde van 3 200 000 EUR of 16% van het totale budget voor 2012, hetgeen wijst op zwakke begrotingsplanning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 11. betreurt het dat volgens de jaarlijkse audit van de Rekenkamer de tijdigheid en het documenteren van aanbestedingsprocedures aanzienlijk kunnen worden verbeterd; 12. stelt met bezorgdheid vast dat volgens de jaarlijkse audit van de Rekenkamer het niveau van transparantie van de aanwervingsprocedures van de Autoriteit moet worden verbeterd; verwacht dat de Autoriteit corrigerende maatregelen neemt en de kwijtingsautoriteit van de resultaten op de hoogte stelt; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 13. waardeert het dat de Autoriteit naar aanleiding van speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer samen met de Europese Bankautoriteit en de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen haar ethische richtsnoeren heeft herzien, en daarbij de richtsnoeren van de Commissie voor de preventie van en omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU als uitgangspunt heeft genomen; stelt met tevredenheid vast dat deze ethische richtsnoeren in 2013 zijn beoordeeld door de dienst Interne Audit van de Commissie en als optimale praktijken zijn aangemerkt; 14. stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van toezichthouders en de raad van bestuur, alsook de belangenverklaringen van de uitvoerend directeur en het hoger management, niet openbaar zijn; roept de Autoriteit op dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Opmerkingen over interne controles 15. erkent dat de Autoriteit tijdens haar tweede activiteitenjaar een belangrijke stap heeft gezet met de goedkeuring en tenuitvoerlegging van basisvereisten voor alle internecontrolenormen; stelt met bezorgdheid vast dat de volledige tenuitvoerlegging van de normen nog niet is bereikt; Interne audit 16. begrijpt van de Autoriteit dat de IAS in 2012 een eerste missie naar de Autoriteit heeft uitgevoerd: een volledige risicobeoordeling van de Autoriteit; stelt vast dat als gevolg daarvan de IAS op 14 september 2012 een op risico's gebaseerd strategisch auditplan voor de Autoriteit heeft ingediend en dat het plan op 5 november 2012 werd bekrachtigd door de raad van bestuur van de Autoriteit; Prestaties 17. vraagt de Autoriteit de resultaten van haar activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, in het bijzonder op haar website; o o o 18. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Stichting (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1339/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 tot oprichting van een Europese Stichting voor opleiding (4) , en met name artikel 17, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0182/2014 ), 1. verleent de directeur van de Europese Stichting voor opleiding kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting voor opleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012(C7‑0295/2013 – 2013/2217(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Stichting (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1339/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 tot oprichting van een Europese Stichting voor opleiding (10) , en met name artikel 17, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0182/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting voor opleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0295/2013 – 2013/2217(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Stichting (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 1339/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 tot oprichting van een Europese Stichting voor opleiding (16) , en met name artikel 17, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0182/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van de Europese Stichting voor opleiding (hierna: "Stichting") voor het begrotingsjaar 2012 20 144 530 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 1,48 % betekent ten opzichte van 2011; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van de Stichting voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. wijst op de belangrijke rol die de Stichting speelt bij het verbeteren van de ontwikkeling van menselijk kapitaal in de partnerlanden; is in dit verband ingenomen met de bereikte doelstellingen van het werkprogramma, blijkend uit de verbeterde resultaten van de Stichting in 2012 zoals aangegeven in het jaarlijks activiteitenverslag; wijst op de nadruk die in de werkzaamheden van de Stichting wordt gelegd op de belangrijke onderwerpen jeugdwerkgelegenheid en hernieuwde gerichtheid op beroepsonderwijs en ‑opleiding, de vaardigheden die gevraagd worden in het midden- en kleinbedrijf en migratie; 2. maakt met spijt uit de jaarrekening van de Stichting op dat de kwestie van de dienstruimten van de Stichting ook in 2012 niet is opgelost, ondanks de genomen preventieve en ondersteunende maatregelen; verwelkomt het feit dat in 2013 overeenstemming is bereikt met de regionale autoriteiten, waardoor de voortzetting van de activiteiten van de Stichting in de periode 2013-2015 is gewaarborgd; Follow-up van de kwijting voor 2011 3. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat de corrigerende maatregelen naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar zijn uitgevoerd; 4. begrijpt van de Stichting dat: Financieel en begrotingsbeheer 5. merkt op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,91%; merkt op dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 95,49 % bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 6. leest in het verslag van de Rekenkamer dat in 2012 het algemene niveau van de vastgelegde kredieten 99,9 % bedroeg, hetgeen erop wijst dat de vastleggingen tijdig plaatsvonden; merkt evenwel op dat het niveau van de naar 2013 overgedragen vastgelegde kredieten hoog was voor titel II (administratieve uitgaven), namelijk 600 000 EUR (36,8 %); beseft dat dit hoge niveau voornamelijk het gevolg was van de late ontvangst van facturen voor in 2012 geleverde diensten betreffende gebouwen (300 000 EUR) en een aantal aankopen van IT-hardware en -software die volgens plan waren besteld in de laatste maanden van 2012 (300 000 EUR), maar pas in 2013 werden geleverd; Overschrijvingen 7. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag van de Stichting als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert de Stichting met haar degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 8. merkt op dat er voor het jaar 2012 geen steekproefwijs genomen verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen op de aanbestedingsprocedure van de Stichting in het jaarverslag van de Rekenkamer; 9. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van de Stichting; 10. verwelkomt de maatregelen die de Stichting heeft genomen naar aanleiding van de geuite bezorgdheid over het ontbreken van een beleid inzake kasbeheer en de transparantie van de aanwervingsprocedures; 11. betreurt het dat de raad van bestuur, alvorens een formeel besluit te nemen, heeft nagelaten het Parlement in kennis te stellen van zijn voornemen om de ambtstermijn van de directeur te verlengen, zoals bepaald in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1339/2008; wijst erop dat de procedure geen verband houdt met het hoge competentieniveau van de als directeur bevestigde persoon; eist dat de rol en bevoegdheden van het Parlement, zoals omschreven in die verordening, volledig worden gerespecteerd; Voorkoming van en omgang met belangenconflicten en transparantie 12. is ingenomen met de aanneming van richtsnoeren over de voorkoming van en de omgang met belangenconflicten in juni 2013; verzoekt de Stichting deze richtsnoeren te publiceren op haar website; 13. stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, alsook de belangenverklaring van de uitvoerend directeur en het hoger management, niet openbaar zijn; verzoekt de Stichting dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 14. verneemt van de Stichting dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie per 23 mei 2013 12 van de 14 aanbevelingen uit de IAS-audit van 2011 inzake communicatie formeel heeft afgesloten en dat er voor de Stichting geen aanbevelingen openstaan die als "zeer belangrijk" zijn aangemerkt; merkt echter op dat er nog steeds twee IAS-aanbevelingen uit de IAS-audit van 2011 inzake de externe en interne communicatie openstaan die beide als "belangrijk" zijn aangemerkt: wat betreft de ene aanbeveling wordt aangenomen dat de Stichting deze heeft uitgevoerd en zijn controle en afsluiting door IAS gaande, de andere aanbeveling is in uitvoering en zou naar verwachting in 2013 in lijn met de geplande acties volledig uitgevoerd zijn; Resultaten 15. verzoekt de Stichting de resultaten van haar activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, in het bijzonder op haar website; o o o 16. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (4) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0193/2014 ), 1. verleent de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0291/2013 – 2013/2213(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (10) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (11) , en met name artikel 94, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0193/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0291/2013 – 2013/2213(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (16) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) , en met name artikel 94, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0193/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (hierna: "Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 15 260 512 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 6,95 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. is tevreden met de voortdurende bijdrage van het Agentschap aan de bevordering van strenge normen op het gebied van veiligheid en gezondheid op het werk in de EU; wijst op de belangrijke kernactiviteiten van het Agentschap in 2012, zoals het Foresight-project op het gebied van de risico’s die het gevolg zijn van groene banen en de start van de "Gezonde werkplekken"-campagne; kijkt uit naar het nieuwe strategische meerjarenprogramma van het Agentschap, dat nauw verband houdt met de doelstellingen van de Europa 2020-strategie en dat voor ondersteuning zal zorgen van de Europese strategie voor veiligheid en gezondheid op het werk voor de periode 2013-2020, die erg nodig is en waarop met ongeduld wordt gewacht; Follow-up van de kwijting voor 2011 2. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat het statuut van twee van de vier corrigerende maatregelen naar aanleiding van de opmerkingen van vorig jaar voltooid zijn, terwijl twee corrigerende maatregelen nog lopen; 3. begrijpt van het Agentschap dat: Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 94,64% en dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 73,43% bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 5. stelt met bezorgdheid vast dat 3 200 000 EUR (22% van de begroting) werd overgedragen naar 2013 en dat het niveau van de overgedragen vastgelegde kredieten hoog was voor titel II (36 %) en titel III (33%); erkent dat voor titel II dit voornamelijk het gevolg was van de hernieuwing van de jaarlijkse IT-contracten die volgens plan werden gesloten in het vierde kwartaal van 2012; erkent dat voor titel III het hoge niveau het gevolg was van zowel de meerjarige aard van grote projecten als van vertragingen in het plaatsen van specifieke contracten; 6. stelt vast dat het annuleringspercentage voor kredieten voor titel I voor het jaar 2012 9,5% was; begrijpt dat het annuleringspercentage voornamelijk het gevolg was van bevroren wervingsprocedures en een geanticipeerde salarisverhoging die nog niet werd uitbetaald; Overschrijvingen 7. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert het Agentschap met haar degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 8. merkt op dat voor het jaar 2012 er geen steekproefwijs genomen verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen op de aanbestedingsprocedure van het Agentschap in het jaarverslag van de Rekenkamer; 9. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Agentschap; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 10. waardeert het dat het Agentschap in 2014 een beleid inzake belangenconflicten zal vaststellen op basis van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen zodra dit beleid is goedgekeurd; 11. wijst erop dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, de uitvoerend directeur en het hoger management niet openbaar zijn; roept het Agentschap ertoe op deze situatie zo snel mogelijk te rectificeren; Interne audit 12. begrijpt van het Agentschap dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2012 een grondige risicobeoordeling heeft uitgevoerd en haar definitieve strategische auditplan voor 2013-2015 heeft ingediend, dat door de directeur en de raad van bestuur werd bekrachtigd; stelt vast dat de IAS eveneens een audit heeft uitgevoerd over contractbeheer en aanbestedingen, hetgeen heeft geleid tot zeven aanbevelingen (geen kritische aanbevelingen, twee zeer belangrijke aanbevelingen), waarvan de uitvoering op schema ligt; stelt vast dat de IAS eveneens haar vroegere aanbevelingen is nagegaan en heeft geconcludeerd dat geen enkele kritische aanbeveling openstaand was en dat de uitvoering van twee zeer belangrijke aanbevelingen op schema ligt; Prestaties 13. verzoekt het Agentschap de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, voornamelijk op zijn website; o o o 14. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Voorzieningsagentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2008/114/EG, Euratom van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van statuten voor het Voorzieningsagentschap van Euratom (4) , en met name artikel 8, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0180/2014 ), 1. verleent de directeur-generaal van het Voorzieningsagentschap van Euratom kwijting voor de uitvoering van de begroting van het agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur-generaal van het Voorzieningsagentschap van Euratom, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0322/2013 – 2013/2234(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Voorzieningsagentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2008/114/EG, Euratom van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van statuten voor het Voorzieningsagentschap van Euratom (10) , en met name artikel 8, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0180/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur-generaal van het Voorzieningsagentschap van Euratom, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0322/2013 – 2013/2234(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Voorzieningsagentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2008/114/EG, Euratom van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van statuten voor het Voorzieningsagentschap van Euratom (16) , en met name artikel 8, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0180/2014 ), A. overwegende dat volgens de financiële staten de begroting van het Voorzieningsagentschap van Euratom (hierna "het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 104 000 EUR bedroeg; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Toelichtende paragraaf 1. herinnert de Commissie aan de opmerking van de Rekenkamer dat het Agentschap tussen 2008 en 2011 geen eigen begroting kreeg en dat de Commissie rechtstreeks alle uitgaven financierde en afwikkelde, wat volgens de Rekenkamer in strijd was met de statuten van het Agentschap; 2. stelt met bezorgdheid vast dat voor 2012, niettegenstaande het feit dat de Commissie het Agentschap naar aanleiding van de opmerkingen van de Rekenkamer een eigen begroting had verleend van 98 000 EUR (104 000 EUR met inbegrip van financiële ontvangsten uit eigen beleggingen), en niettegenstaande het feit dat artikel 54 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en artikel 6 van de statuten van het Agentschap bepalen dat het Agentschap financiële autonomie moet hebben, de meeste uitgaven van het Agentschap nog steeds rechtstreeks door de Commissie werden gefinancierd; verzoekt de Commissie deze situatie toe te lichten; Financieel en begrotingsbeheer 3. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 98,51%; o o o 4. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Stichting (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (4) , en met name artikel 16, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0183/2014 ), 1. verleent de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0288/2013 – 2013/2210(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Stichting (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (10) , en met name artikel 16, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0183/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0288/2013 – 2013/2210(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Stichting (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (16) , en met name artikel 16, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en –resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0183/2014 ), A. overwegende dat volgens zijn financiële staten de begroting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden ("de Stichting") voor het begrotingsjaar 2012 neerkwam op 21 430 000 EUR, hetgeen een toename van 4,03% ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van de Stichting voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; 1. is tevreden met de bijdrage van de Stichting aan de bevordering van de kennis inzake de levens- en arbeidsomstandigheden in de EU in een periode waarin deze omstandigheden in een aantal lidstaten steeds slechter worden; herinnert aan de start van het overzichtsverslag van het vijfde Europese onderzoek naar de arbeidsomstandigheden, met belangrijke en relevante vaststellingen met betrekking tot de trends op het gebied van de kwaliteit van banen, duurzaam werk en een vergrijzende beroepsbevolking, gezondheid en welzijn en arbeidstijd en het combineren van beroeps- en privéleven; 2. merkt op dat het jaarprogramma voor 2012 het laatste was binnen het vierjarenprogramma van de Stichting voor de periode 2009-2012; is tevreden met de snelle reactie van de Stichting op de gewijzigde beleidsprioriteiten als gevolg van de economische crisis, door de start van nieuwe, met de prioritaire thema's verband houdende projecten inzake de sociale gevolgen van de crisis, economisch herstel en het scheppen van banen, demografische veranderingen en een duurzame overheidssector; Financieel en begrotingsbeheer 3. wijst erop dat de uitvoeringsgraad van de titels I en II van de begroting hoog was, met respectievelijk 98% en 82%; Overdrachten 4. wijst erop dat de overdracht van vastgelegde kredieten voor titel III hoog is (50% ofwel 3 688 996 EUR), maar dat dit samenhangt met de betalingsroosters en het meerjarige karakter van de verrichtingen van de Stichting weerspiegelt; wijst erop dat een groot deel van de overdrachten voor titel III (71%) twee projecten betreft waarvan de activiteiten plaatsvonden volgens plan en zoals aangegeven in het jaarlijks werkprogramma; Overschrijvingen 5. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; complimenteert de Stichting met haar degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 6. merkt op dat er voor het jaar 2012 geen steekproefsgewijs gecontroleerde verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen met betrekking tot de aanbestedingsprocedure van de Stichting in het jaarverslag van de Rekenkamer; 7. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van de Stichting; Preventie en beheer van belangenconflicten en transparantie 8. verneemt van de Stichting dat zij sinds 2011 een systeem hanteert voor het volgen en rapporteren van mogelijke belangenconflicten van leden van de raad van bestuur, en dat de desbetreffende formulieren gepubliceerd worden op de website van de Stichting; stelt verder vast dat de raad van bestuur van de Stichting op zijn vergadering van 25 oktober 2013 een brede strategie heeft besproken betreffende de vaststelling en het beheer van belangenconflicten en dat het beleid ter zake momenteel wordt afgerond op basis van die strategie, met als streven om het beleid in het eerste kwartaal van 2014 te publiceren; roept de Stichting op het goedgekeurde document te doen toekomen aan de kwijtingsautoriteit; 9. stelt vast dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en de belangenverklaringen van de uitvoerend directeur en het hoger management niet openbaar zijn; verzoekt de Stichting dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 10. verneemt van de Stichting dat de dienst Interne Audit van de Commissie (DIA) in 2012 een controle heeft uitgevoerd met als doel om onafhankelijke zekerheid te verschaffen inzake de toereikendheid en doeltreffendheid van het interne-controlesysteem met het oog op de opstelling van het jaarlijkse activiteitenverslag en, in het bijzonder, de afgifte van de betrouwbaarheidsverklaring van de directeur; 11. wijst erop dat de DIA bij de controle een aantal sterke punten heeft vastgesteld en van mening is dat het interne-controlesysteem van de Stichting redelijke zekerheid biedt wat betreft het bereiken van die doelstellingen; stelt echter vast dat 12 aanbevelingen zijn gedaan, waarvan er één is aangemerkt als "zeer belangrijk"; wijst erop dat deze aanbevelingen momenteel worden doorgevoerd; 12. stelt met tevredenheid vast dat op toereikende wijze gevolg is gegeven aan de aanbevelingen die de DIA in het kader van controles in het verleden had gedaan; Prestaties 13. verlangt dat de Stichting de resultaten van haar activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op haar website; o o o 14. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van Eurojust (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (4) , en met name artikel 36, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7‑0186/2014 ), 1. verleent de administratieve directeur van Eurojust kwijting voor de uitvoering van de begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de administratieve directeur van Eurojust, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0294/2013 – 2013/2216(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van Eurojust (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (10) , en met name artikel 36, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7‑0186/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de administratief directeur van Eurojust, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar (C7‑0294/2013 – 2013/2216(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van Eurojust (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) (Financieel Reglement), en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (16) , en met name artikel 36, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7‑0186/2014 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012 volgens zijn financiële staten 33 322 996 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 6,27 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de bijdrage van de Unie aan de begroting van Eurojust voor 2012 volgens zijn financiële staten 32 967 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 5,21 % ten opzichte van 2011 betekent; C. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. maakt uit het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening op dat twee corrigerende maatregelen naar aanleiding van de vier in 2011 geformuleerde opmerkingen nog altijd uitstaande zijn, terwijl twee maatregelen voltooid zijn; 2. begrijpt van Eurojust dat: — het de kwijtingsautoriteit een verslag heeft voorgelegd met de maatregelen die het naar aanleiding van de in 2010 door de kwijtingsautoriteit geformuleerde aanbevelingen had vastgesteld en ten uitvoer gelegd; — verschillende maatregelen zijn genomen om automatische kredietoverdrachten te beperken en aldus de tijdige uitvoering van de begroting te bevorderen, zoals een nieuw prognoseverslag dat de begrotingsplanning en -uitvoering van de operationele eenheden moet verbeteren, maandelijkse verzending van informatie over de algemene begrotingsuitvoering, nauwe samenwerking van de eenheid Begroting, financiering en aanwerving met de operationele eenheden om deze laatste bij te staan bij de begrotingsuitvoering en verplichte opleiding over de uitgavencyclus voor iedereen die bij de begrotingsuitvoering betrokken is; — Eurojust een uitgebreid aanwervingsactieplan voor 2012 heeft opgezet om het vacaturepercentage te beperken en tekortkomingen in de tenuitvoerlegging van de aanwervingsprocedures te verhelpen, waardoor het vacaturepercentage eind 2012 op 11,74% kwam te liggen; Opmerking over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 3. stelt met bezorgdheid vast dat in 2008 een raamovereenkomst voor veiligheidsdiensten werd gesloten, die in 2009 werd gewijzigd; merkt op dat de prijzen door de gewijzigde berekeningsformule geleidelijk met 22 % zijn gestegen, hoewel de stijging volgens het oorspronkelijke kadercontract maximaal 4 % mocht belopen; constateert dat de totale prijsstijging boven het maximum van 4 % in de periode 2008-2012 ongeveer 440 000 euro bedroeg, waarvan ongeveer 68 000 euro betaald werd in 2012; is bezorgd dat een zo aanzienlijke stijging de doorzichtigheid en eerlijkheid van de oorspronkelijke aanbestedingsprocedure kan ondermijnen en de concurrentie vervalsen; Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 98% voor Titel I, bijna 100% voor Titel II en 96% voor Titel III; constateert dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 96% bedroeg voor Titel I, 85% voor Titel II en 74% voor Titel III; Vastleggingen en overdrachten 5. erkent dat de jaarlijkse controle van de Rekenkamer geen noemenswaardige problemen heeft gevonden in verband met het niveau van overdrachten in 2012; prijst Eurojust voor de naleving van het beginsel van jaarperiodiciteit en de tijdige uitvoering van zijn begroting; Overschrijvingen 6. merkt met voldoening op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert Eurojust met zijn degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 7. vraagt dat Eurojust de transparantie van de aanwervingsprocedures verbetert; merkt op dat er geen bewijs was dat de vragen voor tests en sollicitatiegesprekken waren vastgesteld voordat de jury de sollicitaties onderzocht, noch dat de weging van schriftelijke tests en sollicitatiegesprekken was vastgesteld vóór het onderzoek van de kandidaten; vraagt Eurojust hierover verslag uit te brengen in het kader van de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2012; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 8. neemt kennis van de regelingen van Eurojust inzake de preventie van en de omgang met belangenconflicten; vraagt Eurojust de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van zijn voornemen zijn regelingen te herzien aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in gedecentraliseerde agentschappen van de EU; 9. wijst erop dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, de uitvoerend directeur en het hoger management niet openbaar zijn; verzoekt Eurojust dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne controle 10. verneemt van Eurojust dat de dienst Interne Audit van de Commissie (DIA) in 2012 een follow-upcontrole heeft uitgevoerd overeenkomstig het strategisch controleplan van Eurojust; merkt op dat de DIA bij de risicoanalyse bepaalde processen met een hoog inherent risico heeft aangewezen die niet als controleerbaar konden worden beschouwd binnen het controleplan, dat het management van Eurojust een actieplan heeft ingediend om die tekortkomingen aan te pakken en dat de DIA de door Eurojust genomen maatregelen tijdens de volgende grondige risicobeoordeling (2013) zal evalueren; wijst erop dat vier zeer belangrijke aanbevelingen van de vorige jaren door Eurojust nog steeds niet volledig zijn uitgevoerd; Prestaties 11. verlangt dat Eurojust de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar maakt, voornamelijk op zijn website; o o o 12. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van Europese Politiedienst Europol (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2009/371/JBZ van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese Politiedienst (Europol) (4) , en met name artikel 43, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0179/2014 ), 1. verleent de directeur van de Europese Politiedienst Europol kwijting voor de uitvoering van de begroting van Europol voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Politiedienst Europol, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0323/2013 – 2013/2235(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van Europese Politiedienst Europol (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2009/371/JBZ van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese Politiedienst (Europol) (10) , en met name artikel 43, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0179/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Politiedienst Europol, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0323/2013 – 2013/2235(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Politiedienst Europol voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van Europese Politiedienst Europol (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Besluit 2009/371/JBZ van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese Politiedienst (Europol) (16) , en met name artikel 43, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn vorige kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0179/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van de Europese Politiedienst (hierna "Europol") voor het begrotingsjaar 2012 84 152 000 EUR bedroeg, hetgeen een afname van 0,73 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van Europol voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 1. stelt met bezorgdheid vast dat de Dienst 1 200 000 EUR heeft overgedragen voor veranderingen aan haar gebouwen in verband met de oprichting van het Europees Cybercriminaliteitscentrum; stelt vast dat hoewel de Dienst deze veranderingen met de gaststaat is overeengekomen in juli 2012, het contract voor de nodige werken slechts in april 2013 werd ondertekend; stelt bovendien vast dat de Dienst 100 000 EUR heeft overgedragen in verband met de invoering van een nieuw systeem voor personele middelen; uit zijn bezorgdheid over het feit dat beide overdrachten geen verband hielden met aan het eind van het jaar gedane juridische verbintenissen en derhalve onregelmatig waren; vraagt de Dienst stappen te nemen om soortgelijke situaties in de toekomst te voorkomen en hierover verslag uit te brengen in het kader van de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2012; 2. neemt kennis van de grotendeels nog lopende follow-up van de opmerkingen van de Rekenkamer voor 2011, waarin de Rekenkamer wees op het gebrek aan procedures voor uitzonderingen; wijst erop dat het boekhoudsysteem nog niet volledig is gevalideerd; 3. neemt kennis van het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het pensioenfonds van Europol (19) betreffende het begrotingsjaar 2012 en van de antwoorden van het fonds; verzoekt de Dienst het Parlement in kennis te stellen van eventuele beslissingen over de toekomst van het fonds; Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 98,8% en dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 79,7% bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 5. betreurt het dat uit 2011 overgedragen vastleggingen ter hoogte van 2 600 000 EUR (van de 15 000 000 EUR) in 2012 moesten worden geannuleerd omdat deze de werkelijke behoefte overstegen; vraagt de Dienst haar financiële planning in de toekomst te verbeteren; 6. stelt vast dat de Dienst 16 300 000 EUR aan vastgelegde kredieten (19,64 % van de totale vastgelegde kredieten) overdroeg naar 2013; stelt vast dat deze overdrachten hoofdzakelijk titel II (andere administratieve uitgaven, 4 200 000 EUR) en titel III (operationele activiteiten, 11 200 000 EUR) betreffen; begrijpt dat deze overdrachten hoofdzakelijk betrekking hebben op de nieuwe opdracht die in juni 2012 aan de Dienst werd toegekend: het beheer van het Europees Cybercriminaliteitscentrum; begrijpt dat de uitvoering van deze opdracht heeft geleid tot aanzienlijke vastleggingen in de begroting, die vlak voor het einde van het jaar werden gedaan, en invloed heeft gehad op het naar 2013 overgedragen bedrag; Overschrijvingen 7. stelt vast dat de Dienst 19 kredietoverschrijvingen heeft gedaan die 4 500 000 EUR bedragen en 82 van de 115 begrotingsonderdelen betreffen; begrijpt dat deze voornamelijk werden uitgevoerd om IT-apparatuur te kopen voor het Europees Cybercriminaliteitscentrum; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 8. stelt met bezorgdheid vast dat de onderzochte wervingsprocedures drie tekortkomingen vertoonde, namelijk dat de vragen voor geschreven tests en sollicitatiegesprekken waren vastgesteld nadat de jury de sollicitaties had onderzocht, dat er geen bewijs was dat de weging van de criteria voor de korte lijst was vastgesteld voordat de sollicitaties werden onderzocht en dat de jury al haar vergaderingen en besluiten niet passend heeft gedocumenteerd; vraagt de Dienst deze situatie op te lossen en hierover verslag uit te brengen in het kader van de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2012; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 9. onderkent dat de Dienst in 2014 aanvullend specifiek beleid zal vaststellen voor de omgang met belangenconflicten en geschenken; 10. stelt vast dat de cv's en belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur en het hoger management van de Dienst, alsook de belangenverklaring van de uitvoerend directeur, niet openbaar zijn; roept de Dienst op dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 11. begrijpt van de Dienst dat in 2012 de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie een audit heeft uitgevoerd met als doel onafhankelijke zekerheid te verschaffen over het gepaste ontwerp en de doeltreffendheid van het internebeheersingssysteem met betrekking tot de controle en verslaglegging over de activiteiten en de begrotingsuitvoering van de Dienst, waaruit verschillende belangrijke sterktes zijn gebleken en die tot één zeer belangrijke en zes belangrijke aanbevelingen heeft geleid; stelt vast dat de IAS haar vroegere aanbevelingen is nagegaan en heeft geconcludeerd dat 20 IAS-aanbevelingen die gericht zijn op de bevordering van internecontrolenormen in de Dienst, als uitgevoerd worden beschouwd, terwijl vijf van de elf aanbevelingen, in verband met de audit van 2011 over planning en budgetteren, nog open staan (in uitvoering); 12. verzoekt de bevoegde dienst van Europol op de Europol-website te vermelden hoeveel geclassificeerde documenten, uitgesplitst naar classificatiecategorie, Europol van de afzonderlijke organen, de andere instellingen en de lidstaten, alsook van derde landen, heeft ontvangen en aan hen heeft doorgegeven; Resultaten 13. verlangt dat de Dienst de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op Europese burgers op een goed toegankelijke wijze openbaar maakt, in het bijzonder op zijn website; o o o 14. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (20) over de prestaties, het financiële beheer en de controle de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 168/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2007 tot oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (4) , en met name artikel 21, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0184/2014 ), 1. verleent de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0287/2013 – 2013/2209(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 168/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2007 tot oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (10) , en met name artikel 21, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0184/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0287/2013 – 2013/2209(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Bureau (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 168/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2007 tot oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (16) , en met name artikel 21, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0184/2014 ), A. overwegende dat volgens de jaarrekening de begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (hierna: "het Bureau") voor het begrotingsjaar 2012 20 376 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 0,97 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Bureau voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Follow-up van de kwijting voor 2011 1. begrijpt van het Agentschap dat: Opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 2. stelt met bezorgdheid vast dat in 2012 het Bureau via raamcontracten volgens het cascadesysteem aan twee leveranciers schoonmaakdiensten gegund heeft en ten gevolge van een ambtelijk fout tijdens de evaluatie van de inschrijvingen, de rangschikking van de contractanten onjuist was; merkt op dat, als gevolg van deze fout, in 2012 een specifiek contract van 56 784 EUR gegund is en de daarmee verband houdende betalingen onregelmatig waren; onderkent dat na de controle van de Rekenkamer, het Bureau de rangschikking van de contractanten heeft aangepast; Financieel en begrotingsbeheer 3. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 100%; merkt op dat het uitvoeringspercentage van de kredieten voor betalingen 78,5 % bedroeg; 4. constateert dat het begrotingsuitvoeringspercentage van titel III (beleidsuitgaven) voor vastgelegde kredieten slechts 49% bedroeg; stelt echter vast dat dit niet het resultaat was van vertragingen in de uitvoering van het jaarlijkse werkprogramma van het Bureau, maar op het meerjarige karakter van de activiteiten terug te voeren is; merkt op dat het Bureau een module voor begrotingsplanning ingevoerd heeft die rechtstreeks gekoppeld is aan zijn jaarlijkse werkprogramma, en de betalingen overeenkomstig de operationele behoeften gepland en uitgevoerd werden, en dat de Rekenkamer dergelijke situaties aanvaardbaar acht; Vastleggingen en overdrachten 5. onderkent dat er in het verslag van de Rekenkamer geen sprake is van noemenswaardige problemen inzake het niveau van overdrachten in 2012; prijst het Bureau voor de naleving van het beginsel van jaarperiodiciteit en de tijdige uitvoering van zijn begroting; Overschrijvingen 6. merkt op dat zowel uit het jaarlijks activiteitenverslag als uit de bevindingen van de Rekenkamer blijkt dat het niveau en de aard van de overschrijvingen in 2012 binnen de grenzen van de financiële voorschriften zijn gebleven; feliciteert het Bureau met haar degelijke budgettaire planning; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 7. constateert dat voor het jaar 2012 er geen steekproefsgewijs gecontroleerde verrichtingen noch andere auditresultaten zijn geweest die aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen op de aanbestedingsprocedure van het Bureau in het jaarverslag van de Rekenkamer; 8. merkt op dat de Rekenkamer in haar jaarverslag 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanwervingsprocedures van het Bureau; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 9. waardeert het dat het Agentschap zijn beleid voor de preventie van en de omgang met belangenconflicten zal herzien aan de hand van de richtsnoeren van de Commissie betreffende de preventie van en de omgang met belangenconflicten in de gedecentraliseerde agentschappen van de EU; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de evaluatieresultaten zodra deze beschikbaar zijn; Interne audit en controles 10. begrijpt van het Bureau dat de Dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2012 een audit heeft uitgevoerd over aanbestedingen binnen het Bureau en twee zeer belangrijke en zeven belangrijke aanbevelingen heeft gedaan; stelt vast dat het Bureau een actieplan heeft opgesteld dat door de IAS is aanvaard en dat bij de afsluiting op 31 december 2012, acht van die aanbevelingen zijn uitgevoerd; merkt op dat de belangrijke resterende aanbeveling in 2013 is uitgevoerd; 11. constateert met bezorgdheid dat het Bureau in 2012 niet over een formele procedure beschikte voor verificatie achteraf; is tevreden dat, na een omvattende risicoanalyse van het Bureau, begin 2013 een officiële procedure is ingevoerd; Resultaten 12. verzoekt het Bureau de resultaten van zijn activiteiten en de gevolgen daarvan voor de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, in het bijzonder op zijn website; o o o 13. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (4) , en met name artikel 30, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0181/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0318/2013 – 2013/2230(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) van de Raad, en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (10) , en met name artikel 30, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0181/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0318/2013 – 2013/2230(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7-0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) (Financieel Reglement), en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) van de Raad, en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (16) , en met name artikel 30, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0181/2014 ), A. overwegende dat de begroting van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie ("het Agentschap") volgens zijn financiële staten voor het begrotingsjaar 2012 89 578 000 EUR bedroeg, wat neerkomt op een daling met 24,21% ten opzichte van 2011; B. overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van het Agentschap volgens zijn financiële staten voor 2012 84 000 000 EUR bedroeg, wat neerkomt op een daling met 24,32 % ten opzichte van 2011; C. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is, maar niet voldoende geschikte controle-informatie heeft kunnen verkrijgen over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; Oordeelonthouding inzake de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 1. betreurt het dat de Rekenkamer vanwege het materieel belang en de diepgaande invloed van de op basis van een oordeelonthouding omschreven aangelegenheid geen oordeel kon afgeven over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen bij de rekeningen; Grondslag voor oordeelonthouding inzake de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 2. betreurt het dat er bij gebrek aan effectieve controle vooraf en achteraf geen redelijke zekerheid bestaat over de wettigheid en de regelmatigheid van de verrichtingen; betreurt het dat de Rekenkamer niet voldoende geschikte controle-informatie kon verkrijgen inzake de wettigheid en regelmatigheid van de gecontroleerde subsidieverrichtingen die samenhingen met de activiteiten van het Agentschap in 2012 en die 56 000 000 EUR, ofwel 63 % van de beleidsuitgaven, bedroegen; 3. betreurt het dat de Rekenkamer heeft geconstateerd dat, ondanks de in 2012 aangenomen strategie voor controle achteraf en ondanks het feit dat er drie controles hebben plaatsgevonden, de uitgaven van 2012 nog niet zijn gecontroleerd; 4. erkent dat de begunstigden van het Agentschap de nationale grensbewakingsautoriteiten van de lidstaten en de geassocieerde Schengenlanden zijn, die verklaringen moeten ondertekenen dat alle verstrekte informatie volledig, betrouwbaar en juist is, en moeten verklaren dat hun aanvragen voor een onkostenvergoeding worden gestaafd door adequate bewijsstukken; merkt op dat het Agentschap derhalve niet van mening is dat effectieve controles vooraf ontbreken, maar dat deze gestoeld zijn op verklaringen van overheidsinstanties en op plausibiliteitscontroles; 5. merkt op dat het agentschap maatregelen heeft genomen om het kader voor controle vooraf te versterken en sinds juni 2013 een op risico's gebaseerd systeem voor controle vooraf heeft ingesteld; verzoekt het Agentschap en de Rekenkamer tot een voor beide partijen aanvaardbare oplossing te komen, die de controlenormen van de Rekenkamer als de specifieke situatie van het Agentschap in aanmerking neemt; Financieel en begrotingsbeheer 6. merkt op dat inspanningen ten aanzien van het toezicht op de begroting gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een begrotingsuitvoeringspercentage van 98,86 % en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 75,23 % bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 7. merkt op dat bij de jaarlijkse controle door de Rekenkamer is vastgesteld dat 21 800 000 EUR (25 % van de vastleggingskredieten) is overgedragen naar 2013, terwijl de overdrachten met betrekking tot titel III 19 600 000 EUR bedroegen; wijst erop dat de omvang van de overdrachten met name te maken heeft met het operationele en meerjarige karakter van de activiteiten van het Agentschap; 8. merkt bezorgd op dat het niveau van overdrachten net als in 2011 buitensporig hoog is en in strijd is met het begrotingsbeginsel van jaarperiodiciteit; erkent echter dat de overdrachten een onvermijdelijk gevolg zijn van het feit dat het Agentschap zijn taken uitvoert; Overschrijvingen 9. merkt op dat het Agentschap, volgens zowel het jaarlijkse activiteitenverslag als de bevindingen van de Rekenkamer, 39 begrotingsoverschrijvingen heeft uitgevoerd, voor in totaal 11 500 000 EUR, binnen 70 van de 79 begrotingsonderdelen; erkent dat dit met name het gevolg is van het feit dat de tweede begrotingswijziging voor 2012, gericht op de stijging van de aanvragen in het najaar van 2012, pas in oktober 2012 is goedgekeurd; is daarom van mening dat deze overschrijvingen noodzakelijk en voldoende gerechtvaardigd waren; Aanbestedings- en wervingsprocedures 10. merkt op dat noch de gecontroleerde verrichtingen noch andere uitkomsten van de controles over 2012 aanleiding hebben gegeven tot enig commentaar in het jaarverslag van de Rekenkamer op de aanbestedingsprocedures van het Agentschap; 11. merkt bezorgd op dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag over 2012 tekortkomingen heeft geconstateerd in de aanwervingsprocedures van het Agentschap, die van invloed waren op de transparantie en de gelijke behandeling van kandidaten, in het bijzonder aangaande het feit dat de vragen voor de schriftelijke tests en sollicitatiegesprekken werden vastgesteld nadat de sollicitaties door de jury waren onderzocht en dat de jury niet al zijn vergaderingen en besluiten heeft gedocumenteerd; Preventie en beheersing van belangenconflicten en transparantie 12. constateert dat het Agentschap diverse maatregelen heeft genomen om belangenconflictsituaties te hanteren en te voorkomen, en dat het een gedetailleerde tuchtprocedure heeft uitgewerkt; verzoekt het Agentschap aan te geven of het een specifiek beleid heeft ontwikkeld voor de preventie en hantering van belangenconflicten op basis van richtsnoeren van de Commissie; 13. merkt op dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, alsmede de belangenverklaringen van de uitvoerend directeur en de directie niet openbaar worden gemaakt; roept het Agentschap ertoe op deze situatie zo snel mogelijk te rectificeren; Interne controles 14. betreurt het dat de fysieke inventaris van het Agentschap volgens de bevindingen van de Rekenkamer onvolledig was en niet alle activa omvatte, en dat activa in aanbouw en tegen het eind van het jaar aangeschafte activa niet in aanmerking werden genomen; betreurt het verder dat er geen procedure was voor het afstoten van vaste activa; erkent dat het Agentschap heeft laten weten dat er een volledige fysieke inventaris is opgesteld, met inbegrip van materiële activa die zijn afgeschreven; Interne controle 15. bevestigt dat de Dienst interne audit (IAS) van de Commissie in 2012 een risicoanalyse heeft uitgevoerd die heeft geresulteerd in een strategisch auditplan 2013-2015 waarin de in de toekomst te controleren onderdelen zijn opgenomen; 16. merkt op dat de IAS tevens een follow-up heeft uitgevoerd van zijn eerdere auditaanbevelingen aan het Agentschap, en daarbij heeft geconstateerd dat twee zeer belangrijke aanbevelingen zijn uitgevoerd; merkt op dat het actieplan dat door het Agentschap is ontwikkeld om de nog uitstaande aanbevelingen uit te voeren, volgens de IAS de risico's zal beperken indien het tijdig wordt uitgevoerd; Resultaten 17. verlangt dat het Agentschap de resultaten en het effect van zijn activiteiten voor de Europese burgers op een toegankelijke manier kenbaar maakt, met name via zijn website; o o o 18. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 912/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 tot oprichting van het Europese GNSS-Agentschap (4) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0223/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees GNSS-Agentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees GNSS-Agentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0319/2013 – 2013/2231(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 912/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 tot oprichting van het Europese GNSS-Agentschap (10) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (11) van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0223/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees GNSS-Agentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0319/2013 – 2013/2231(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 – C7‑0054/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU) nr. 912/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 tot oprichting van het Europese GNSS-Agentschap (16) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0223/2014 ), A. overwegende dat volgens zijn financiële staten de begroting van het Europees GNSS-Agentschap (hierna: "het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2012 neerkwam op 20 848 718 EUR, wat een daling van 46,12 % ten opzichte van 2011 betekent; B. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2012 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 100% en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 99,99% bedroeg; Vastleggingen en overdrachten 2. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het globale niveau van vastgelegde kredieten bijna 100% was voor alle titels; 3. merkt op dat het bedrag aan overdrachten van vastgelegde kredieten met 1 700 000 EUR (38%), relatief hoog was voor titel II (administratieve uitgaven); wijst erop dat dit deels te wijten was aan gebeurtenissen buiten de controle van het Agentschap, zoals de verplaatsing van zijn zetel naar Praag in september 2012 (0,4 miljoen EUR) en de oprichting van het Galileo-centrum voor beveiligingscontrole (0,4 miljoen EUR), waardoor bepaalde goederen en diensten in het laatste kwartaal van het jaar geleverd moesten worden; wijst er daarnaast op dat een aantal contracten inzake IT- en juridische diensten die in het werkprogramma 2013 waren opgenomen, in december 2012 werd ondertekend; Overschrijvingen 4. merkt op dat een bedrag van 0,7 miljoen EUR in november 2012 werd overgeschreven van titel I (personeelsuitgaven) naar titel II; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 5. merkt met bezorgdheid op dat de Rekenkamer in de gecontroleerde wervingsprocedures de volgende tekortkomingen ontdekte, die van invloed zijn op de doorzichtigheid en de gelijke behandeling: er werden geen minimaal vereiste scores vastgesteld voor toelating tot de schriftelijke tests en de sollicitatiegesprekken of voor opname in de lijst van geschikte kandidaten, en in de kennisgeving van vacature werd niets bepaald over de mogelijkheid van beroep voor afgewezen kandidaten; 6. merkt op dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag voor 2012 geen opmerkingen heeft gemaakt over de aanbestedingsprocedures van het Agentschap; Voorkoming van en omgang met belangenconflicten en transparantie 7. betreurt dat het Agentschap de vragenlijst over de omgang met en de voorkoming van belangenconflicten niet heeft beantwoord; verzoekt het Agentschap met klem aan de kwijtingsautoriteit mee te delen welke acties het heeft ondernomen naar aanleiding van speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer en de aanbevelingen van het Parlement dat alle agentschappen alomvattende beleidslijnen en -procedures inzake onafhankelijkheid moeten ontwikkelen en toepassen, waarmee onder meer een mechanisme bij vertrouwensbreuk en duidelijke sancties worden ingevoerd of de reeds bestaande worden gewijzigd; 8. stelt vast dat de cv's en de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur, alsook de belangenverklaring van de uitvoerend directeur en het hoger management, niet openbaar zijn; verzoekt het Agentschap dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; Interne audit 9. verneemt van het Agentschap dat de dienst Interne Audit van de Commissie (DIA) in 2012 een risicobeoordeling en een follow-upcontrole heeft uitgevoerd overeenkomstig het strategisch controleplan van het Agentschap; merkt op dat er geen openstaande essentiële of zeer belangrijke aanbevelingen waren in verband met eerdere controleverslagen van de DIA; wijst er echter op dat de DIA bij de risicoanalyse bepaalde processen met een hoog inherent risico heeft aangewezen die niet als controleerbaar konden worden beschouwd binnen het controleplan, aangezien de controles werden beoordeeld als afwezig of ontoereikend; wijst erop dat het management van het Agentschap een actieplan heeft ingediend om die tekortkomingen op adequate wijze aan te pakken; Prestaties 10. verzoekt het Agentschap de resultaten van zijn activiteiten en de invloed daarvan op de Europese burgers op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar te maken, voornamelijk op zijn website; o o o 11. verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 3 april 2014 (19) over de prestaties, het financiële beheer en de controle van de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Artemis betreffende het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 74/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor de tenuitvoerlegging van een gezamenlijk technologie-initiatief inzake ingebedde computersystemen (4) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0203/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming Artemis kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integraal deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming Artemis, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0338/2013 – 2013/2250(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Artemis betreffende het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 74/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor de tenuitvoerlegging van een gezamenlijk technologie-initiatief inzake ingebedde computersystemen (10) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0203/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming Artemis, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0338/2013 – 2013/2250(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 74/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Artemis voor de tenuitvoerlegging van een gezamenlijk technologie-initiatief inzake ingebedde computersystemen (16) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0203/2014 ), A. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming Artemis ("de gemeenschappelijke onderneming") in december 2007 werd opgericht voor een periode van tien jaar met als doel het vaststellen en ten uitvoer leggen van een "onderzoeksagenda" voor de ontwikkeling van cruciale technologieën voor ingebedde computersystemen voor verschillende toepassingsgebieden, teneinde het Europese concurrentievermogen en de duurzaamheid van de economie te versterken en het ontstaan van nieuwe markten en maatschappelijke toepassingen te bevorderen; B. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming haar werkzaamheden zelfstandig aanving in oktober 2009; C. overwegende dat de maximale bijdrage van de Unie aan de gemeenschappelijke onderneming over de periode van tien jaar 420 000 000 EUR bedraagt, te betalen uit de begroting van het zevende kaderprogramma voor onderzoek; Financieel en begrotingsbeheer 1. neemt kennis van de verklaring van de Rekenkamer dat de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming voor 2012 op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van haar financiële situatie per 31 december 2012 en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen in het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig de bepalingen van haar financiële voorschriften; 2. vindt het zorgwekkend dat de Rekenkamer voor het tweede jaar op rij een verklaring met beperking heeft afgegeven voor de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming ten aanzien van de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen die aan deze rekening ten grondslag liggen, op grond van het feit dat de gemeenschappelijke onderneming niet in staat was te beoordelen of de ex post-controlestrategie voldoende zekerheid biedt over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; 3. neemt nota van het feit dat de Rekenkamer van mening is dat de beschikbare informatie over de tenuitvoerlegging van de ex post-controlestrategie van de gemeenschappelijke onderneming voor de Rekenkamer niet volstaat om uit te kunnen maken of deze essentiële beheersingsmaatregel doeltreffend functioneert; verzoekt de Rekenkamer nogmaals om de kwijtingsautoriteit via zijn onafhankelijke controles een eigen oordeel voor te leggen over de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen die ten grondslag liggen aan de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming; 4. herinnert eraan dat de gemeenschappelijke onderneming in 2010 een ex post-controlestrategie heeft vastgesteld, die sinds 2011 wordt toegepast; wijst erop dat de controle op declaraties van projectkosten is gedelegeerd aan de nationale financierende instanties (NFI's) van de lidstaten, doch dat de met de NFI's gesloten administratieve overeenkomsten geen praktische regelingen omvatten voor deze controles; 5. herinnert eraan dat de betalingen in 2012 in verband met door NFI's afgegeven overnamecertificaten volgens het jaarverslag van de Rekenkamer 7,3 miljoen EUR bedroegen, ofwel 43% van de totale operationele betalingen; vindt het zorgwekkend dat volgens datzelfde verslag van de Rekenkamer de door de NFI's aan de gemeenschappelijke onderneming Artemis toegezonden auditverslagen circa 45% van de kosten van de voltooide projecten beslaan, dat de onderneming de kwaliteit van die verslagen niet beoordeeld heeft en dat eind april 2013 niet alle NFI's de gegevens over hun auditstrategieën aan de gemeenschappelijke onderneming hadden toegestuurd en dat Artemis dus niet in staat was te beoordelen of de controles achteraf voldoende waarborgen bieden wat betreft de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; 6. verzoekt de gemeenschappelijke onderneming verslag uit te brengen aan het Europees Parlement over de negatieve elementen die de Rekenkamer gesignaleerd heeft; verlangt dat dat verslag, met een beoordeling door de Rekenkamer, aan het Parlement wordt voorgelegd; 7. benadrukt nogmaals dat de gemeenschappelijke onderneming de kwaliteit van haar controles vooraf en achteraf onverwijld moet verbeteren; verlangt dat de kwijtingsautoriteit op de hoogte wordt gesteld van de resultaten van de volgende ex post-controleprocedures; neemt er voorts nota van dat de gemeenschappelijke onderneming betrokken is bij een doorlopend proces om deze problemen samen met de Rekenkamer aan te pakken en dat zij voor de komende jaren positieve resultaten in het vooruitzicht stelt; 8. merkt op dat de aanvankelijke begroting van de gemeenschappelijke onderneming vastleggingskredieten voor beleidsactiviteiten ter waarde van 55,1 miljoen EUR omvatte en dat de raad van bestuur aan het einde van het jaar besloot om de begroting voor beleidskredieten te verlagen tot 39,5 miljoen euro; betreurt dat het benuttingspercentage voor de vastleggingskredieten voor beleidsactiviteiten desondanks slechts 62% bedroeg; merkt op dat dit in strijd is met het begrotingsbeginsel van evenwicht; herinnert de gemeenschappelijke onderneming eraan dat zij concrete maatregelen moet treffen om de begroting in evenwicht te brengen, in lijn met de relevante beleidsprocedures van de deelnemende lidstaten; 9. is bezorgd over de lage uitvoeringsgraad van de begroting en bovendien over de onderliggende activiteiten van de gemeenschappelijke onderneming; benadrukt dat de tegoeden op de bankrekeningen aan het einde van 2012 17 230 100 EUR bedroegen, oftewel 57 % van de beschikbare betalingskredieten (30 132 752 EUR); 10. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat, hoewel de verordening van de Raad tot oprichting van de gemeenschappelijke onderneming voorzag in een totale begroting van maximaal 410 miljoen EUR ter dekking van de beleidsuitgaven, de huidige uitvoeringsgraad en de verwachte waarde van de oproepen tot het indienen van voorstellen samen goed zijn voor 206 miljoen euro, ofwel slechts 50,2 % van de totale begroting; merkt op dat bovenstaande cijfers aangeven dat de uitvoeringsgraad van de begroting laag is, vooral als gevolg van het ingewikkelde financiële proces voor de afsluiting van projecten; neemt nota van het feit dat de uitvoeringsgraad van de begroting nauw samenhangt en volledig complementair is met de nationale vastleggingen van de lidstaten; Internecontrolesystemen 11. neemt nota van het feit dat de Rekenkamer van mening is dat de gemeenschappelijke onderneming in de loop van 2012 steeds meer inspanningen heeft geleverd om doeltreffende procedures voor financiering, boekhouding en beheer vast te stellen en toe te passen; wijst erop dat er nog meer werk moet worden verzet, met name op het terrein van de financiële verificatie van de kostendeclaraties en de internecontrolenormen; 12. neemt er terdege nota van dat in de betrouwbaarheidsverklaring van de uitvoerend directeur van 2012 een voorbehoud is vermeld ten aanzien van de strategie voor controle achteraf, dat echter onvoldoende informatie bevat over de uitvoering van de strategie; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming om de nodige zekerheid te verwerven via de certificaten van de nationale instanties en de strategie voor controle achteraf; 13. betreurt dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en de uitvoerend directeur niet openbaar zijn; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming om in het kader van de toekomstige gemeenschappelijke onderneming ECSEL een omvattend beleid voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten te ontwikkelen en vast te stellen; 14. is van mening dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenconflicten te verkleinen; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming derhalve haar beleid en/of regelingen inzake het voorkomen en beheren van belangenconflicten en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften, alsook de lijst van leden van de raad van bestuur, met hun cv's, op haar website te publiceren; 15. verzoekt de Rekenkamer het beleid van de gemeenschappelijke onderneming voor het voorkomen en beheren van belangenverstrengeling te controleren door daarover voor de volgende kwijtingsprocedure een speciaal verslag op te stellen; Gemeenschappelijke onderneming ECSEL (Elektronische Componenten en Systemen voor Europees Leiderschap) 16. herinnert eraan dat de gemeenschappelijke ondernemingen Artemis en Eniac in 2007 voor een periode van tien jaar werden opgericht uit hoofde van het zevende kaderprogramma, met het oog op respectievelijk de ontwikkeling van cruciale competenties voor nano-elektronica en de ontwikkeling van cruciale technologieën voor ingebedde computersystemen; merkt op dat Artemis autonoom is beginnen te werken in oktober 2009 en Eniac financieel zelfstandig is geworden in juli 2010; 17. herinnert aan de aanhoudende bezorgdheid van de kwijtingsautoriteit over de lage uitvoeringsgraad van hun begrotingen en over de onderliggende activiteiten van de gemeenschappelijke ondernemingen die gepaard gaan met grote kassaldo's; herinnert eraan dat zij bedoeld waren om meer private en publieke investeringen aan te trekken voor onderzoek en ontwikkeling in twee complementaire vakgebieden die van bijzonder belang zijn voor het industriële weefsel in Europa; 18. merkt op dat de Commissie in de context van de uitvoering van Horizon 2017 een voorstel heeft gedaan om ingebedde computersystemen (Artemis) en nano-elektronica (Eniac) te combineren in één initiatief en de gemeenschappelijke ondernemingen Artemis en Eniac bijgevolg te ontbinden voor hun geplande einde op 31 december 2017 ( COM(2013)0501 ); neemt er nota van dat de nieuwe gemeenschappelijke onderneming op het gebied van elektronische componenten en systemen voor Europees leiderschap (ECSEL) de vorm zal aannemen van een tripartiet institutioneel publiek-privaat partnerschap (PPP) met een specifieke rechtspersoon tussen de privésector, nationale autoriteiten en Europese autoriteiten; 19. merkt op dat deze nieuwe rechtspersoon uit hoofde van artikel 187 VWEU de in artikel 209 van het Financieel Reglement bedoelde financiële modelregeling voor PPP-instanties zal volgen, belast zal worden met het indirecte beheer en alle rechten en plichten van de huidige gemeenschappelijke ondernemingen Artemis en Eniac zal overnemen; verwacht dat de Rekenkamer een passende, volledige financiële beoordeling van de rechten en plichten van elke entiteit zal verrichten; herinnert in dat verband aan de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de afzonderlijke kwijting voor gemeenschappelijke ondernemingen overeenkomstig artikel 209 van het Financieel Reglement; 20. is verbaasd dat de Commissie op zulke korte tijd en zonder een definitieve, sluitende beoordeling van de verwezenlijkingen van die gemeenschappelijke ondernemingen heeft besloten om de tenuitvoerleggingsstrategie van de Unie voor de ontwikkeling van cruciale competenties voor nano-elektronica en voor de ontwikkeling van cruciale technologieën voor ingebedde computersystemen ingrijpend te wijzigen; herinnert aan het verzoek van het Parlement om de kosten en baten van een samenvoeging te analyseren en daarbij de mogelijke voor- en nadelen van zo'n samenvoeging te beschrijven; 21. merkt op dat uit de tussentijdse evaluaties de aanbeveling naar voren is gekomen om de toekomstige GTI een rechtsgrondslag te verschaffen die beter is afgestemd op het specifieke karakter van publiek-private partnerschappen, met een lichtere administratieve overhead en meer flexibiliteit door de administratieve druk te verminderen, teneinde topvertegenwoordigers uit de sector aan te trekken; 22. merkt verder op dat de gemeenschappelijke onderneming ECSEL vooral financiële steun moet verstrekken in de vorm van subsidies aan deelnemers op grond van open en concurrerende oproepen tot het indienen van voorstellen die gericht zijn op aantoonbare tekortkomingen van de markt, wil zij haar doelstellingen verwezenlijken; 23. betreurt dat het onderzoek van de jaarrekeningen en de uitgaven en inkomsten van de gemeenschappelijke onderneming ECSEL door de Rekenkamer niet is opgenomen in het Commissievoorstel en wijst erop dat de jaarrekeningen van de gemeenschappelijke onderneming jaarlijks zullen worden gecontroleerd door een onafhankelijke auditinstantie; verzoekt de Commissie te verduidelijken welke toegevoegde waarde een dergelijk voorstel biedt; benadrukt dat de Rekenkamer sinds 2002 als exclusieve controleur is opgetreden voor ingevolge artikel 187 VWEU opgerichte gemeenschappelijke ondernemingen, en zo uitvoerige kennis over deze instanties heeft opgebouwd die niet verloren mag gaan; Horizontale aspecten van de Europese gemeenschappelijke ondernemingen voor onderzoek 24. neemt er kennis van dat de controlemethode van de Rekenkamer bestaat uit analytische controleprocedures, de beoordeling van de essentiële controles op de toezicht- en controlesystemen en het toetsen van verrichtingen op het niveau van de gemeenschappelijke onderneming maar niet op het niveau van de leden of eindbegunstigden van de gemeenschappelijke onderneming; 25. merkt op dat het toetsen van de controles bij de leden of eindbegunstigden wordt uitgevoerd door ofwel de gemeenschappelijke onderneming ofwel een extern bedrijf dat wordt ingehuurd door, en onder toezicht staat van, de gemeenschappelijke onderneming; 26. verwelkomt Speciaal verslag nr. 2/2013 van de Rekenkamer: "Heeft de Commissie gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?", waarin de Rekenkamer heeft nagegaan of de Commissie voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (KP7) heeft gezorgd; 27. neemt er kennis van dat de controle ook het opzetten van de gemeenschappelijke technologie-initiatieven (GTI's) betrof; 28. is het eens met de conclusie van de Rekenkamer dat de GTI's zijn opgezet om industriële investeringen op de lange termijn in bepaalde onderzoeksgebieden te ondersteunen; neemt er echter nota van dat een GTI gemiddeld na twee jaar financieel zelfstandig werd, waardoor de Commissie gewoonlijk verantwoordelijk bleef voor een derde van de verwachte operationele levensduur van de GTI's; 29. merkt bovendien op dat sommige GTI's volgens de Rekenkamer er bijzonder goed in geslaagd zijn om kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) bij hun projecten te betrekken en dat bijna 21% van de door de GTI's verstrekte subsidies naar kmo's is gegaan; 30. vestigt de aandacht op het feit dat de totale indicatieve middelen die nodig worden geacht voor de zeven gemeenschappelijke ondernemingen voor Europees onderzoek die tot dusverre door de Commissie zijn opgericht overeenkomstig artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie – met de expliciete uitzondering van de gemeenschappelijke onderneming Galileo – gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 21 793 000 000 euro; 31. merkt op dat de totaal voor 2012 geraamde begrotingsinkomsten van de gemeenschappelijke ondernemingen rond de 2,5 miljard EUR bedroegen, ofwel 1,8% van de algemene begroting van de Unie voor 2012, terwijl ongeveer 618 miljoen EUR afkomstig was uit de algemene begroting van de EU (bijdragen in geld door de Commissie), en ongeveer 134 miljoen EUR afkomstig was van de industriële partners en leden van de gemeenschappelijke ondernemingen; 32. merkt op dat bij de gemeenschappelijke ondernemingen 409 medewerkers met een vast of tijdelijk dienstverband werkzaam zijn, ofwel minder dan 1% van de totale personeelsformatie van de Unie die in het kader van de algemene begroting is toegestaan; 33. herinnert eraan dat de volledige bijdrage van de Unie die nodig wordt geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansduur 11 489 000 000 EUR bedraagt; 34. verzoekt de Rekenkamer om de GTI's en de overige gemeenschappelijke ondernemingen uitgebreid onder de loep te nemen in een afzonderlijk verslag, gezien de aanzienlijke bedragen die ermee gemoeid zijn en de risico's die zich – met name qua reputatie – voordoen; brengt in herinnering dat het Parlement de Rekenkamer eerder heeft verzocht een speciaal verslag op te stellen over de capaciteit van de gemeenschappelijke ondernemingen, samen met hun partners in de particuliere sector, om te zorgen voor toegevoegde waarde en een efficiënte uitvoering van Europese programma's voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie; stelt zich op het standpunt dat een dergelijke beoordeling urgent is voor de gemeenschappelijke ondernemingen Artemis en Eniac. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7‑0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 71/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky (4) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien het Financieel Reglement van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky, dat is vastgesteld bij besluit van haar raad van bestuur op 7 november 2008, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7‑0210/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0337/2013 – 2013/2249(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7‑0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 71/2008 van de Raad van 20 december 2007 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky (10) , met name artikel 11, lid 4, – gezien het Financieel Reglement van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky, dat is vastgesteld bij besluit van haar raad van bestuur op 7 november 2008, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0210/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0337/2013 – 2013/2249(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 71/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky (16) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien het Financieel Reglement van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky, dat is vastgesteld bij besluit van haar raad van bestuur op 7 november 2008, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0210/2014 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky (hierna "de Gemeenschappelijke Onderneming" genoemd) in 2007 voor een periode van 10 jaar werd opgericht om de ontwikkeling, validering en demonstratie van schone luchtvaarttechnologieën in de Unie te versnellen, opdat deze zo spoedig mogelijk kunnen worden ingevoerd; B. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming autonoom is gaan functioneren in 2009; C. overwegende dat de oprichtende leden van de Gemeenschappelijke Onderneming bestaan uit de Europese Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, en industriële partners als leiders van de "demonstratiemodellen van geïntegreerde technologie" (Integrated Technology Demonstrators – ITD's), tezamen met de geassocieerde leden van de ITD's; D. overwegende dat de maximale EU-bijdrage aan de Gemeenschappelijke Onderneming over de periode van tien jaar 800 000 000 EUR bedraagt, te betalen uit de begroting van het zevende kaderprogramma voor onderzoek; Financieel en begrotingsbeheer 1. wijst erop dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor 2012 op alle materiële aspecten een getrouw beeld geeft van haar financiële situatie per 31 december 2012 en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen in het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig de bepalingen van haar financiële voorschriften; 2. verwelkomt het feit dat de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming een betrouwbaarheidsverklaring "zonder bezwaar" van de Rekenkamer heeft gekregen inzake de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen, na een in 2011 verkregen verklaring met beperkingen, en spoort de Gemeenschappelijke Onderneming aan om naar goed financieel beheer te blijven streven; 3. constateert dat in de definitieve gewijzigde begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2012 vastleggingskredieten ter waarde van 205,4 miljoen EUR en betalingskredieten ter waarde van 167,9 miljoen EUR zijn opgenomen; 4. constateert op basis van de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming dat het bestedingspercentage voor vastleggingskredieten 84 % bedroeg, terwijl het percentage voor betalingskredieten 75 % was; constateert bovendien dat hierbij het operationele uitvoeringspercentage 97 % voor vastleggingskredieten en 84 % voor betalingskredieten was; blijft er ondanks de verbeteringen ten opzichte van 2011 bezorgd over dat deze percentages wijzen op aanzienlijke vertragingen bij de uitvoering van de activiteiten ten opzichte van het aanvankelijke plan; verzoekt dat de Gemeenschappelijke Onderneming haar werkstromen en procedures blijft voortzetten om de periode tussen de publicatie van oproepen tot het indienen van voorstellen en het ondertekenen van subsidieovereenkomsten te verkorten; 5. is bezorgd over het zich herhalende geringe uitvoeringspercentage van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming en over het kassaldo van 25,7 miljoen EUR aan het eind van het jaar, zijnde 15 % van de beschikbare betalingskredieten; stelt dat dit in strijd is met het beginsel van begrotingsevenwicht; herinnert de Gemeenschappelijke Onderneming aan de noodzaak om concrete maatregelen ten uitvoer te leggen ter verwezenlijking van het begrotingsevenwicht; Internecontrolesystemen 6. verwelkomt de conclusie van de Rekenkamer dat de Gemeenschappelijke Onderneming gedurende 2012 haar beheer en administratieve, financiële en boekhoudkundige procedures verder heeft verbeterd; merkt op dat ofschoon er enige beperkingen met betrekking tot de volledigheid van de beheerde operationele informatie waren, het "GMT-instrument" ten uitvoer is gelegd – een specifieke toepassing voor het beheer van financiële informatie betreffende de uitvoering van subsidieovereenkomsten met de leden; 7. uit zijn bezorgdheid over het feit dat, hoewel de controlecertificaten bij de kostendeclaraties van twee begunstigden bedenkingen bleken te bevatten over de contracten van het voor het project aangenomen personeel en dat in een ervan het controlecertificaat tevens bedenkingen bevatte over de indirectekostentarieven, de Gemeenschappelijke Onderneming toch de betalingen vrijgaf; constateert dat de Gemeenschappelijke Onderneming deze gevallen heeft uitgezocht en er uiteindelijk geen onrechtmatige kosten zijn betaald; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming daarom om bij het valideren en betalen van de onderliggende kostendeclaraties rekening te houden met de uitzonderingen die in de controlecertificaten zijn opgenomen; 8. wijst erop dat, ondanks de algemeen positieve conclusies, de volgende tot op zekere hoogte specifieke gebreken zijn geconstateerd met betrekking tot de controle vooraf van kostendeclaraties die door partners van Clean Sky zijn ingediend: 9. erkent dat de dienst Interne audit van de Commissie in 2012 het jaarlijkse planningsproces voor het beheer van de subsidies heeft gecontroleerd; verwelkomt de conclusie van de controle dat het bestaande internebeheersingssysteem redelijke zekerheid bood over het bereiken van de voor dit proces bepaalde bedrijfsdoelstellingen, maar neemt nota van het feit dat de controleur twee uiterst belangrijke aanbevelingen heeft gedaan met betrekking tot de vertraagde programma-uitvoering en het systeem voor de evaluatie van de besteding van de middelen; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de mate waarin het programma is uitgevoerd en van de bereikte resultaten; 10. constateert met voldoening dat de Rekenkamer van oordeel is dat er aanzienlijke vooruitgang is geboekt betreffende de IT-aspecten van het bedrijfscontinuïteitsplan en het uitwijkplan van de Gemeenschappelijke Onderneming; benadrukt echter dat de formalisering van deze beleidslijnen en procedures vertraagd is en verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming om de situatie onverwijld op te lossen; 11. betreurt het dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en de uitvoerend directeur niet openbaar zijn; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming een omvattend beleid voor de preventie en het beheer van belangenconflicten te ontwikkelen en vast te stellen; 12. is van mening dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenverstrengeling te verkleinen; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming derhalve haar beleid en/of regelingen inzake de preventie en het beheer van belangenconflicten en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften, alsook de lijst van leden van de raad van bestuur en cv's op haar website te publiceren; 13. verzoekt de Rekenkamer het beleid van de Gemeenschappelijke Onderneming inzake de preventie en het beheer van belangenconflicten te controleren door daarover voor de volgende kwijtingsprocedure een speciaal verslag op te stellen; Horizontale aspecten van de gemeenschappelijke ondernemingen voor Europees onderzoek 14. stelt vast dat de controleaanpak van de Rekenkamer bestaat uit analytische controleprocedures, de beoordeling van hoofdcontroles van de supervisie- en controlesystemen en het testen van transacties op het niveau van de Gemeenschappelijke Onderneming, maar niet op het niveau van de leden of eindbegunstigden van de Gemeenschappelijke Onderneming; 15. constateert dat het controletesten op het niveau van de leden of de eindbegunstigden wordt uitgevoerd door de Gemeenschappelijke Onderneming of door externe accountantsbedrijven die door de Gemeenschappelijke Onderneming worden ingehuurd en onder haar toezicht staan; 16. verwelkomt Speciaal verslag nr. 2/2013 van de Rekenkamer: "Heeft de Commissie gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?", waarin de Rekenkamer onderzocht heeft of de Commissie heeft gezorgd voor een efficiënte tenuitvoerlegging van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling (FP7); 17. stelt vast dat de controle ook het opzetten van de gezamenlijke technologie-initiatieven (GTI's) omvat; 18. stemt in met de conclusie van de Rekenkamer dat de GTI's zijn opgezet zijn om industriële investering op lange termijn te steunen, met name op het gebied van onderzoek; constateert echter dat het gemiddeld twee jaar duurde om een GTI financiële autonomie toe te kennen, waarbij de Commissie meestal verantwoordelijk bleef voor een derde van de verwachte operationele levensduur van de GTI's; 19. constateert bovendien dat, volgens de Rekenkamer, sommige GTI's met name succesvol zijn geweest met het betrekken van (kmo's) bij hun projecten en bijna 21 % van de door de GTI's verstrekte financiering naar kmo's is gegaan; 20. vestigt de aandacht op het feit dat de in totaal nodig geachte indicatieve middelen voor de zeven gemeenschappelijke ondernemingen op het gebied van Europees onderzoek die tot dusver door de Commissie zijn opgericht overeenkomstig artikel 187 van het Verdrag betreffende de Europese Unie – met als belangrijke uitzondering de Gemeenschappelijke Onderneming Galileo – voor hun bestaansperiode 21 793 000 000 EUR bedraagt; 21. constateert dat de in totaal voor 2012 geraamde inkomsten van de gemeenschappelijke ondernemingen circa 2,5 miljard EUR of ongeveer 1,8 % van de algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2012 bedroeg, waarbij rond 618 miljoen EUR van de algemene begroting afkomstig was (contante bijdrage van de Europese Commissie) en ongeveer 134 miljoen van de industriële partners en leden van de gemeenschappelijke ondernemingen; 22. constateert dat de gemeenschappelijke ondernemingen 409 permanente en tijdelijke personeelsleden in dienst hebben, of minder dan 1 % van de totale EU-ambtenaren uit hoofde van de algemene begroting van de Unie (personeelsformatie); 23. brengt in herinnering dat de totale bijdrage van de Unie die nodig wordt geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansperiode 11 489 000 000 EUR bedraagt; 24. verzoekt de Rekenkamer om de GTI's en de overige gemeenschappelijke ondernemingen uitvoerig te onderzoeken in een afzonderlijk verslag, gezien de aanzienlijke bedragen die ermee gemoeid zijn en de risico's die zich – met name qua reputatie – voordoen; brengt in herinnering dat het Parlement de Rekenkamer eerder heeft verzocht een speciaal verslag op te stellen over de capaciteit van de gemeenschappelijke ondernemingen, samen met hun partners in de particuliere sector, om te zorgen voor toegevoegde waarde en een efficiënte uitvoering van Europese programma's voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie; wijst erop dat de gemeenschappelijke ondernemingen worden geacht voor financiering voor industriële investeringen op lange termijn te zorgen en particuliere investeringen in onderzoek aan te moedigen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012, samen met de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 72/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Eniac (4) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0204/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming Eniac kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming Eniac, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0341/2013 – 2013/2253(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 72/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Eniac (10) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, als bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, als bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0204/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming Eniac, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0341/2013 – 2013/2253(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming Eniac voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 72/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Eniac (16) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, als bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, als bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0204/2014 ), A. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming Eniac ("de gemeenschappelijke onderneming") op 20 december 2007 werd opgericht voor een periode van tien jaar met als doel het vaststellen en ten uitvoer leggen van een "onderzoeksagenda" voor de ontwikkeling van cruciale competenties voor nano-elektronica op verschillende toepassingsgebieden; B. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming in juli 2010 financiële autonomie heeft verkregen; C. overwegende dat de maximale bijdrage van de Unie aan de gemeenschappelijke onderneming over de periode van tien jaar 450 000 000 EUR bedraagt, te betalen uit de begroting van het zevende kaderprogramma voor onderzoek; Financieel en begrotingsbeheer 1. neemt kennis van de verklaring van de Rekenkamer dat de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming voor 2012 op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van haar financiële situatie per 31 december 2012 en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen in het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig de bepalingen van haar financiële voorschriften; 2. vindt het zorgwekkend dat de Rekenkamer voor het tweede jaar op rij een verklaring met beperking heeft afgegeven voor de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming ten aanzien van de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen die aan deze rekening ten grondslag liggen, op grond van het feit dat de gemeenschappelijke onderneming niet in staat was te beoordelen of de strategie voor controle achteraf, die voor de controle van de kosten in verband met de projecten grotendeels steunt op de nationale financierende instanties (NFI's), voldoende zekerheid biedt over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; 3. neemt nota van het feit dat de Rekenkamer van mening is dat de beschikbare informatie over de tenuitvoerlegging van de ex post-controlestrategie van de gemeenschappelijke onderneming voor de Rekenkamer niet volstaat om uit te kunnen maken of deze essentiële beheersingsmaatregel doeltreffend functioneert; verzoekt de Rekenkamer nogmaals om de kwijtingsautoriteit via zijn onafhankelijke controles een eigen oordeel voor te leggen over de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen die ten grondslag liggen aan de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming; 4. herinnert eraan dat de gemeenschappelijke onderneming in 2010 een ex post-controlestrategie heeft vastgesteld, die sinds 2011 wordt toegepast; wijst erop dat de controle op declaraties van projectkosten is gedelegeerd aan de NFI's van de lidstaten; neemt ter kennis dat de ex post-controlestrategie van de gemeenschappelijke onderneming voor de controle van projectkostendeclaraties bouwt op de NFI's; 5. verzoekt de gemeenschappelijke onderneming Eniac verslag uit te brengen aan het Europees Parlement over de negatieve elementen die de Rekenkamer gesignaleerd heeft; verlangt dat dat verslag, met een beoordeling door de Rekenkamer, aan het Parlement wordt voorgelegd; 6. merkt verder op dat de gemeenschappelijke onderneming in 2012 een beperkte analyse van kostendeclaraties heeft uitgevoerd, waaruit naar voren is gekomen dat het foutenpercentage in het programma minder dan 2% bedraagt; neemt kennis van het oordeel van de Rekenkamer dat deze verrichting geen controles omvatte en dat hiermee geen zekerheid is verschaft inzake de regelmatigheid van de geanalyseerde kostendeclaraties; benadrukt nogmaals dat de gemeenschappelijke onderneming de kwaliteit van haar controles vooraf en achteraf onverwijld moet verbeteren; verlangt dat de kwijtingsautoriteit op de hoogte wordt gesteld van de resultaten van de volgende ex post-controleprocedures; 7. neemt kennis van het feit dat de definitieve begroting voor 2012 van de gemeenschappelijke onderneming vastleggings- en betalingskredieten omvatte van respectievelijk 128 miljoen EUR en 42 miljoen EUR, en dat het benuttingspercentage voor de vastleggingskredieten en de betalingskredieten respectievelijk 100% en 52% bedroeg; verlangt een uitgebreid voortgangsverslag over de genoemde tekortkomingen met concrete voorstellen om de benuttingspercentages stapsgewijs te verbeteren; 8. merkt voorts op dat van de 125,5 miljoen EUR aan vastleggingskredieten die beschikbaar waren voor beleidsactiviteiten 17,6 miljoen EUR werd uitgevoerd als een globale vastlegging voor de eerste oproep tot het indienen van voorstellen van 2012, terwijl 107,9 miljoen EUR werd uitgevoerd als een globale vastlegging voor de tweede oproep tot het indienen van voorstellen van 2012; constateert dat de gemiddelde tijd tussen het uitzetten van een oproep en het ondertekenen van de overeenkomsten 12 maanden bedroeg; verwacht dat deze tijdsduur bij komende oproepen wordt verkort; 9. acht het zorgwekkend dat de ongebruikte globale vastlegging van 2,8 miljoen EUR die bestemd was voor beleidsactiviteiten voor 2010, waarvoor een definitieve uitvoeringsdatum van 31 december 2011 gold, eind 2012 niet was vrijgemaakt; neemt er kennis van dat de gemeenschappelijke onderneming corrigerende maatregelen heeft opgesteld en uitgevoerd om herhaling van deze tekortkoming in de controle te voorkomen; Bijdrage van de lidstaten van Eniac 10. neemt nota van het feit dat de financiële bijdragen van de Eniac-lidstaten voor de eerste vijf oproepen tot het indienen van voorstellen 1,41 maal de financiële bijdrage van de Unie bedroegen, hetgeen indruist tegen het statutaire beginsel van de gemeenschappelijke onderneming dat de financiële bijdragen van Eniac-lidstaten ten minste 1,8 maal de financiële bijdrage van de Unie dienen te bedragen, terwijl de subsidies van de gemeenschappelijke onderneming maximaal mogen oplopen tot 16,7% van de totale subsidiabele kosten van de projecten; merkt verder op dat de verhouding tussen de bijdrage van de Unie en de bijdrage van de Eniac-lidstaten een automatisch gevolg is van de toepassing van de regels inzake staatssteun (Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie (19) ) waarin voor bepaalde soorten maatregelen en deelnemers een maximum is gesteld aan het percentage staatssteun; Oproepen tot het indienen van voorstellen 11. merkt op dat de oproepen tot het indienen van voorstellen die de gemeenschappelijke onderneming tot 2011 heeft gelanceerd, resulteerden in subsidietoekenningen voor in totaal 170,2 miljoen EUR, ofwel 39% van de maximale bijdrage van de Unie aan de gemeenschappelijke onderneming voor onderzoeksactiviteiten, en dat in 2012 en 2013 vier oproepen tot het indienen van voorstellen werden uitgezet, voor in totaal respectievelijk 125,4 miljoen en 39,7 miljoen EUR; Voorkoming en beheer van belangenconflicten en transparantie 12. betreurt dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en de uitvoerend directeur niet openbaar zijn; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming om in het kader van de toekomstige gemeenschappelijke onderneming ECSEL een omvattend beleid voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten te ontwikkelen en vast te stellen; 13. is van mening dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenconflicten te verkleinen; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming derhalve haar beleid en/of regelingen inzake het voorkomen en beheren van belangenconflicten en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften, alsook de lijst van leden van de raad van bestuur, met hun cv's, op haar website te publiceren; 14. verzoekt de Rekenkamer het beleid van de gemeenschappelijke onderneming voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten te controleren door daarover voor de volgende kwijtingsprocedure een speciaal verslag op te stellen; Internecontrolesystemen 15. neemt nota van het feit dat de gemeenschappelijke onderneming in 2012 een intern auditsysteem heeft opgezet, dat het rampherstelplan werd voltooid en dat de rekenplichtige het financiële en boekhoudsysteem (ABAC en SAP) heeft goedgekeurd; Gemeenschappelijke onderneming ECSEL (Elektronische Componenten en Systemen voor Europees Leiderschap) 16. herinnert eraan dat de gemeenschappelijke ondernemingen Artemis en Eniac in 2007 voor een periode van tien jaar werden opgericht uit hoofde van het zevende kaderprogramma, met het oog op respectievelijk de ontwikkeling van cruciale competenties voor nano-elektronica en de ontwikkeling van cruciale technologieën voor ingebedde computersystemen; merkt op dat Artemis autonoom is beginnen te werken in oktober 2009 en Eniac financieel zelfstandig is geworden in juli 2010; 17. herinnert aan de aanhoudende bezorgdheid van de kwijtingsautoriteit over de lage uitvoeringsgraad van hun begrotingen en over de onderliggende activiteiten van de gemeenschappelijke ondernemingen die gepaard gaan met grote kassaldo's; herinnert eraan dat zij bedoeld waren om meer private en publieke investeringen aan te trekken voor onderzoek en ontwikkeling in twee complementaire vakgebieden die van bijzonder belang zijn voor het industriële weefsel in de Unie; 18. merkt op dat de Commissie in de context van de uitvoering van Horizon 2017 een voorstel heeft gedaan om ingebedde computersystemen (Artemis) en nano-elektronica (Eniac) te combineren in één initiatief en de gemeenschappelijke ondernemingen Artemis en Eniac bijgevolg te ontbinden voor hun geplande einde op 31 december 2017 ( COM(2013)0501 ); neemt er nota van dat de nieuwe gemeenschappelijke onderneming op het gebied van elektronische componenten en systemen voor Europees leiderschap (ECSEL) de vorm zal aannemen van een tripartiet institutioneel publiek-privaat partnerschap (PPP) met een specifieke rechtspersoon tussen de privésector, nationale autoriteiten en Europese autoriteiten; 19. merkt op dat deze nieuwe rechtspersoon uit hoofde van artikel 187 VWEU de in artikel 209 van het Financieel Reglement bedoelde financiële modelregeling voor PPP-instanties zal volgen, belast zal worden met het indirecte beheer en alle rechten en plichten van de huidige gemeenschappelijke ondernemingen Artemis en Eniac zal overnemen; verwacht dat de Rekenkamer een passende, volledige financiële beoordeling van de rechten en plichten van elke entiteit zal verrichten; herinnert in dat verband aan de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de afzonderlijke kwijting voor gemeenschappelijke ondernemingen overeenkomstig artikel 209 van het Financieel Reglement; 20. is verbaasd dat de Commissie op zulke korte tijd en zonder een definitieve, sluitende beoordeling van de verwezenlijkingen van die gemeenschappelijke ondernemingen heeft besloten om de tenuitvoerleggingsstrategie van de Unie voor de ontwikkeling van cruciale competenties voor nano-elektronica en voor de ontwikkeling van cruciale technologieën voor ingebedde computersystemen ingrijpend te wijzigen; herinnert aan het verzoek van het Parlement om de kosten en baten van een samenvoeging te analyseren en daarbij de mogelijke voor- en nadelen van zo'n samenvoeging te beschrijven; 21. merkt op dat uit de tussentijdse evaluaties de aanbeveling naar voren is gekomen om de toekomstige GTI een rechtsgrondslag te verschaffen die beter is afgestemd op het specifieke karakter van publiek-private partnerschappen, met een lichtere administratieve overhead en meer flexibiliteit door de administratieve druk te verminderen, teneinde topvertegenwoordigers uit de sector aan te trekken; 22. merkt verder op dat de gemeenschappelijke onderneming ECSEL vooral financiële steun moet verstrekken in de vorm van subsidies aan deelnemers op grond van open en concurrerende oproepen tot het indienen van voorstellen die gericht zijn op aantoonbare tekortkomingen van de markt, wil zij haar doelstellingen verwezenlijken; 23. betreurt dat het onderzoek van de jaarrekeningen en de uitgaven en inkomsten van de gemeenschappelijke onderneming ECSEL door de Rekenkamer niet is opgenomen in het Commissievoorstel en wijst erop dat de jaarrekeningen van de gemeenschappelijke onderneming jaarlijks zullen worden gecontroleerd door een onafhankelijke auditinstantie; verzoekt de Commissie te verduidelijken welke toegevoegde waarde een dergelijk voorstel biedt; benadrukt dat de Rekenkamer sinds 2002 als exclusieve controleur is opgetreden voor ingevolge artikel 187 VWEU opgerichte gemeenschappelijke ondernemingen, en zo uitvoerige kennis over deze instanties heeft opgebouwd die niet verloren mag gaan; Horizontale aspecten van de Europese gemeenschappelijke ondernemingen voor onderzoek 24. neemt er kennis van dat de controlemethode van de Rekenkamer bestaat uit analytische controleprocedures, de beoordeling van de essentiële controles op de toezicht- en controlesystemen en het toetsen van verrichtingen op het niveau van de gemeenschappelijke onderneming maar niet op het niveau van de leden of eindbegunstigden van de gemeenschappelijke onderneming; 25. merkt op dat het toetsen van de controles bij de leden of eindbegunstigden wordt uitgevoerd door ofwel de gemeenschappelijke onderneming ofwel een extern bedrijf dat wordt ingehuurd door, en onder toezicht staat van, de gemeenschappelijke onderneming; 26. verwelkomt Speciaal verslag nr. 2/2013 van de Rekenkamer: "Heeft de Commissie gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?", waarin de Rekenkamer heeft nagegaan of de Commissie voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (KP7) heeft gezorgd; 27. neemt er kennis van dat de controle ook het opzetten van de gemeenschappelijke technologie-initiatieven (GTI's) betrof; 28. is het eens met de conclusie van de Rekenkamer dat de GTI's zijn opgezet om industriële investeringen op de lange termijn in bepaalde onderzoeksgebieden te ondersteunen; neemt er echter nota van dat een GTI gemiddeld na twee jaar financieel zelfstandig werd, waardoor de Commissie gewoonlijk verantwoordelijk bleef voor een derde van de verwachte operationele levensduur van de GTI's; 29. merkt bovendien op dat sommige GTI's volgens de Rekenkamer er bijzonder goed in geslaagd zijn om kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) bij hun projecten te betrekken en dat bijna 21% van de door de GTI's verstrekte subsidies naar kmo's is gegaan; 30. vestigt de aandacht op het feit dat de totale indicatieve middelen die nodig worden geacht voor de zeven gemeenschappelijke ondernemingen voor Europees onderzoek die tot dusverre door de Commissie zijn opgericht overeenkomstig artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie – met de expliciete uitzondering van de gemeenschappelijke onderneming Galileo – gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 21 793 000 000 EUR; 31. merkt op dat de totaal voor 2012 geraamde begrotingsinkomsten van de gemeenschappelijke ondernemingen rond de 2,5 miljard EUR bedroegen, ofwel 1,8% van de algemene begroting van de Unie voor 2012, terwijl ongeveer 618 miljoen EUR afkomstig was uit de algemene begroting van de EU (bijdragen in geld door de Commissie), en ongeveer 134 miljoen EUR afkomstig was van de industriële partners en leden van de gemeenschappelijke ondernemingen; 32. merkt op dat bij de gemeenschappelijke ondernemingen 409 medewerkers met een vast of tijdelijk dienstverband werkzaam zijn, ofwel minder dan 1% van de totale personeelsformatie van de Unie die in het kader van de algemene begroting is toegestaan; 33. herinnert eraan dat de volledige bijdrage van de Unie die nodig wordt geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansduur 11 489 000 000 EUR bedraagt; 34. verzoekt de Rekenkamer om de GTI's en de overige gemeenschappelijke ondernemingen uitgebreid onder de loep te nemen in een afzonderlijk verslag, gezien de aanzienlijke bedragen die ermee gemoeid zijn en de risico's die zich – met name qua reputatie – voordoen; brengt in herinnering dat het Parlement de Rekenkamer eerder heeft verzocht een speciaal verslag op te stellen over de capaciteit van de gemeenschappelijke ondernemingen, samen met hun partners in de particuliere sector, om te zorgen voor toegevoegde waarde en een efficiënte uitvoering van Europese programma's voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie; stelt zich op het standpunt dat een dergelijke beoordeling urgent is voor de gemeenschappelijke ondernemingen Artemis en Eniac. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 521/2008 van de Raad van 30 mei 2008 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof (4) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EU) nr. 1183/2011 van 14 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 521/2008 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof (5) , – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0202/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0340/2013 – 2013/2252(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (8) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (9) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 521/2008 van de Raad van 30 mei 2008 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof (11) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EU) nr. 1183/2011 van 14 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 521/2008 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof (12) , – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0202/2014 ), 1. hecht goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0340/2013 – 2013/2252(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (15) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (16) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (17) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 521/2008 van de Raad van 30 mei 2008 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof (18) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EU) nr. 1183/2011 van 14 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 521/2008 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof (19) , – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (20) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (21) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0202/2014 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof ("de gemeenschappelijke onderneming") in mei 2008 bij Verordening (EG) nr. 521/2008 als publiek-privaat partnerschap werd opgericht voor de periode tot 31 december 2017 met het oog op de ontwikkeling van markttoepassingen, teneinde aldus extra inspanningen van de industrie voor een snelle toepassing van brandstofcel- en waterstoftechnologieën te vergemakkelijken; B. overwegende dat Verordening (EG) nr. 521/2008 werd gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1138/2011; C. overwegende dat de leden van de gemeenschappelijke onderneming bestaan uit de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, de New Energy World Industry Grouping (NEW-IG) en de onderzoeksgemeenschap (N.ERGHY); D. overwegende dat de maximale bijdrage van de Unie aan de gemeenschappelijke onderneming voor de gehele periode 470 000 000 EUR bedraagt, te betalen uit de begroting van het zevende kaderprogramma voor onderzoek, waarvan het voor de lopende kosten bestemde gedeelte niet hoger mag zijn dan 20 000 000 EUR; E. New-IG dient 50% van de lopende kosten bij te dragen, en N.ERGHY 1/12; zij moeten beiden bijdragen aan de operationele kosten met bijdragen in natura die minstens gelijk zijn aan de financiële bijdrage van de Unie; Financieel en begrotingsbeheer 1. wijst erop dat de Rekenkamer oordeelde dat de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming voor 2012 op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van haar financiële situatie per 31 december 2012 en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen in het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig de bepalingen van haar financiële voorschriften; 2. verwelkomt het feit dat de Rekenkamer een duidelijke verklaring heeft afgegeven aan de gemeenschappelijke onderneming ten aanzien van de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen die aan deze rekeningen ten grondslag liggen, na in 2011 een verklaring met beperking ten aanzien van deze aspecten te hebben afgegeven. roept de gemeenschappelijke onderneming op haar inspanningen voor een gezond financieel beheer en de permanente eerbiediging van begrotingsprincipes voort te zetten; 3. merkt voorts op dat de definitieve begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012 vastleggingskredieten van 83 300 000 EUR en betalingskredieten van 56 900 000 EUR omvatten; stelt verder dat het benuttingspercentage voor de vastleggingskredieten en betalingskredieten respectievelijk 99,4% en 83,1% bedroeg; 4. neemt kennis van het feit dat de voorlopige resultatenrekening van de begrotingsuitvoering eind 2012 8 200 000 EUR bedroeg, met 58 300 000 EUR aan inkomsten, plus het begrotingsoverschot van 2011 van 7 500 000 EUR gesaldeerd met de betalingen van 55 200 000 EUR en overdrachten van 2 400 000 EUR; 5. stelt dat de in 2008, 2009, 2010 en 2011 georganiseerde oproepen tot het indienen van voorstellen leidden tot subsidieovereenkomsten met een totale waarde van 295 000 000 EUR, en in 2012 werd een vijfde oproep tot het indienen van voorstellen gedaan voor een bedrag van 78 000 000 EUR; 6. wijst erop dat deze bedragen respectievelijk 67% en 18% van de maximale bijdrage van de Unie aan de gemeenschappelijke onderneming voor onderzoeksactiviteiten bedragen en dat in januari 2013 de zesde oproep werd gedaan voor het resterende bedrag van 68 500 000 EUR; wijst op de geboekte vooruitgang bij de uitvoering van de begroting; Het beheer van de kasmiddelen 7. wijst erop dat de geldmiddelen en kasequivalenten aan het eind van december 2012 12 300 000 EUR bedroegen; merkt op dat deze situatie in strijd is met het beginsel van begrotingsevenwicht; herinnert de gemeenschappelijke onderneming aan de noodzaak om concrete maatregelen in te voeren om begrotingsevenwicht te bereiken en dringt er bij de gemeenschappelijke onderneming op aan om, in samenwerking met de Commissie, alle noodzakelijke maatregelen ten uitvoer te leggen om de kassaldi op de rekening te beperken tot het vereiste niveau, binnen de limieten die zijn vastgesteld in de financieringsovereenkomsten met de Commissie; Interne-controlesystemen 8. stelt vast dat de interne auditdienst van de gemeenschappelijke onderneming een audit heeft verricht op controles vooraf naar de subsidiabiliteit van de gedeclareerde kosten en de daarmee samenhangende betalingen, en diverse adviesdiensten heeft verleend, inclusief voorbereiding en deelname aan de communicatiecampagnes van de gemeenschappelijke onderneming over financiële controles en audits; 9. is ingenomen met het feit dat de gemeenschappelijke onderneming in 2012 het bedrijfscontinuïteitsplan en het rampherstelplan heeft afgerond; 10. betreurt dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en van de uitvoerend directeur niet openbaar zijn; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming een omvattend beleid voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten te ontwikkelen en vast te stellen; 11. is van mening dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenconflicten te verkleinen; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming derhalve haar beleid en/of regelingen inzake het voorkomen en beheren van belangenconflicten en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften, alsook de lijst van leden van de raad van bestuur, het leidinggevend personeel en cv's op haar website te publiceren; 12. verzoekt de Rekenkamer het beleid van de gemeenschappelijke onderneming voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten te controleren door daarover voor de volgende kwijtingsprocedure een speciaal verslag op te stellen; Andere beheeraangelegenheden 13. steunt de door de Rekenkamer voorgestelde verbeteringen in de bewakings- en rapportagesysteem voor de bescherming, de verspreiding en de overdracht van onderzoeksresultaten; Horizontale aspecten van Europese gemeenschappelijke ondernemingen voor onderzoek 14. neemt er nota van dat de auditaanpak van de Rekenkamer bestaat uit analytische controleprocedures, de beoordeling van essentiële controles van de toezicht- en controlesystemen en het toetsen van verrichtingen op het niveau van de gemeenschappelijke onderneming, maar niet op het niveau van de leden of eindbegunstigden van de gemeenschappelijke onderneming; 15. merkt op dat audits op het niveau van de leden of eindbegunstigden ofwel door de gemeenschappelijke onderneming ofwel door gecontracteerde externe accountantskantoren wordt verricht, gecontroleerd door de gemeenschappelijke onderneming; 16. verwelkomt Speciaal verslag nr. 2/2013 van de Europese Rekenkamer: "Heeft de Commissie gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?" waarin het Hof onderzocht of de Commissie heeft gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (KP7); 17. neemt er nota van dat de controle ook betrekking heeft op de oprichting van de gezamenlijke technologie-initiatieven (GTI's); 18. is het eens met de conclusie van de Rekenkamer dat de GTI's zijn opgericht om industriële investeringen op de lange termijn, en in het bijzonder onderzoeksgebieden, te bevorderen; merkt echter op dat het gemiddeld twee jaar heeft geduurd vooraleer een GTI financiële autonomie werd toegekend; zolang bleef de Commissie in de meeste gevallen verantwoordelijk voor een derde van de verwachte operationele levensduur van de GTI's; 19. wijst er bovendien op dat, volgens de Rekenkamer, sommige GTI's met name succesvol zijn geweest om kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) te betrekken in hun projecten en dat bijna 21% van de aan de GTI's verstrekte financiering naar het kmo is gegaan; 20. vestigt de aandacht op de totale indicatieve middelen die noodzakelijk worden geacht voor de zeven Europese gemeenschappelijke ondernemingen voor onderzoek die tot nu toe door de Commissie krachtens artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zijn opgericht – met de opmerkelijke uitzondering van de gemeenschappelijke onderneming Galileo – gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 21 793 000 000 EUR; 21. stelt vast dat de totale door de gemeenschappelijke ondernemingen begrote inkomsten voor 2012 ongeveer 2 500 000 000 EUR of ongeveer 1,8% van de algemene begroting voor 2012 van de Unie bedroegen, terwijl ongeveer 618 000 000 EUR afkomstig was van de algemene begroting (contante bijdrage van de Commissie) en ongeveer 134 000 000 EUR van de industriële partners en leden van de gemeenschappelijke ondernemingen; 22. stelt vast dat de gemeenschappelijke ondernemingen 409 vaste en tijdelijke medewerkers in dienst hebben, of minder dan 1% van het totaal aantal in de algemene begroting van de Unie toegestane EU-ambtenaren (personeelsformatie); 23. herinnert eraan dat de totale bijdrage van de Unie die nodig wordt geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansperiode uitkomt op 11 489 000 000 EUR; 24. verzoekt de Rekenkamer om de GTI's en de andere gemeenschappelijke ondernemingen grondig te analyseren in een afzonderlijk verslag in het licht van de aanzienlijke bedragen die hiermee zijn gemoeid en van de risico's, voornamelijk reputatieschade, die zijn gepresenteerd; herinnert eraan dat het Parlement de Rekenkamer eerder verzocht om, in samenwerking met hun private partners, een speciaal verslag op te stellen over de capaciteit van de gemeenschappelijke ondernemingen om de toegevoegde waarde en de doelmatige uitvoering van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratieprogramma's van de Unie te waarborgen; wijst erop dat de gemeenschappelijke ondernemingen worden geacht de financiering voor industriële investeringen op de lange termijn te garanderen en private investeringen in onderzoek te stimuleren. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 - C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 73/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen (4) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0200/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0339/2013 – 2013/2251(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 - C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 73/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen (10) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0200/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012 (C7-0339/2013 – 2013/2251(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 - C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 73/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen (16) , en met name artikel 11, lid 4, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0200/2014 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen ("de Gemeenschappelijke Onderneming") in december 2007 voor een periode van tien jaar werd opgericht met als doel de efficiëntie en doeltreffendheid van het ontwikkelingsproces van geneesmiddelen aanzienlijk te verbeteren, zodat de farmaceutische sector op de lange termijn doeltreffender en veiliger innovatieve geneesmiddelen kan ontwikkelen; B. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming autonoom begon te functioneren op 16 november 2009; C. overwegende dat de maximale EU-bijdrage aan de Gemeenschappelijke Onderneming over de periode van tien jaar 1 000 000 000 EUR bedraagt, te betalen uit de begroting van het zevende kaderprogramma voor onderzoek; Budgettair en financieel beheer 1. stelt vast dat de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming naar het oordeel van de Rekenkamer op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van haar financiële situatie per 31 december 2012 en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen voor het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig de bepalingen van haar financiële regeling en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels; 2. constateert dat de Gemeenschappelijke Onderneming vanaf juni 2013 controles achteraf heeft uitgevoerd met betrekking tot 4 400 000 EUR (37,3% van de aanvaarde bijdrage van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de eerste oproep, die tegen juni 2011 door de Gemeenschappelijke Onderneming werd gevalideerd); stelt vast dat deze eerste controles gericht waren op begunstigden die nieuw waren of nog nooit gecontroleerd waren in het kader van de onderzoeksprogramma's van de Unie en dat daardoor een hoger foutenpercentage kan worden verwacht gezien de complexiteit van de regels; 3. is bezorgd dat het foutenpercentage voortvloeiend uit de controles achteraf die zijn uitgevoerd door of in naam van de Gemeenschappelijke Onderneming 5,82% bedroeg; erkent dat het merendeel van de fouten relatief beperkt was met betrekking tot de aan te passen bedragen (minder dan 5 000 EUR ten gunste van de Gemeenschappelijke Onderneming); merkt op dat sindsdien stappen zijn ondernomen om de bedragen van volgende claims terug te vorderen of te neutraliseren en dat het percentage zal blijven evolueren op een meerjarenbasis wanneer meer projecten, begunstigden en claims worden gecontroleerd; wijst erop dat de door de Gemeenschappelijke Onderneming ondernomen acties om deze fouten te voorkomen en te corrigeren invloed hebben op het restfoutenpercentage; 4. stelt vast dat de Rekenkamer op die grondslag voor het tweede achtereenvolgende jaar een oordeel met beperkingen heeft uitgebracht over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen bij de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming; constateert dat de Rekenkamer van oordeel is dat de verkregen controle-informatie toereikend en geschikt is als grondslag voor haar betrouwbaarheidsverklaring, hoewel de onderliggende gecontroleerde betalingen werden gedaan voor 2012; 5. is bezorgd dat een hoog bedrag aan betalings- en vastleggingskredieten voor administratieve uitgaven in 2012 aan het einde van het jaar nog steeds niet gebruikt was (26,81% van de vastleggingskredieten en 39,8% van de betalingskredieten); stelt vast dat het hoog bedrag aan ongebruikte kredieten voor de administratieve begroting erop wijst dat deze niet op een realistische schatting was gebaseerd aan de hand van het financieel memorandum bij het besluit; Oproepen tot het indienen van voorstellen 6. juicht toe dat de voor ondertekening van overeenkomsten benodigde tijd in 2012 afnam van 413 dagen voor de definitieve subsidieovereenkomsten in het kader van de vierde oproep tot 161 dagen voor de zesde oproep; onderstreept het feit dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2012 351 000 000 EUR vastlegde, of bijna 37% van haar totale beschikbare begroting, waarmee ze meer en meer van de totale bijdrage van de Unie ten bedrage van 960 000 000 EUR besteedt, zoals vastgelegd in Verordening (EG) nr. 73/2008 houdende onderzoeksactiviteiten; 7. stelt vast dat ultimo 2012 het cumulatieve totaal goedgekeurde vastleggingen voor onderzoekskosten van de Gemeenschappelijke Onderneming 736 000 000 EUR bedroeg en dat de European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) nog 706 000 000 EUR had vastgelegd; Internecontrolesystemen 8. onderstreept het feit dat de Rekenkamer meldt dat de Gemeenschappelijke Onderneming is blijven werken aan de ontwikkeling van geschikte en omvattende internecontrolesystemen, maar dat aanvullende inspanningen nodig zijn om operationele en administratieve procedures te documenteren en te updaten (vooral voor controles achteraf en boekhoudactiviteiten bij de afsluiting), wat het risico op fouten en inconsequenties zal verminderen; 9. herinnert eraan dat de dienst Interne audit van de Commissie (IAS) de interne controleur van de gemeenschappelijke onderneming is; wijst erop dat de IAS in 2012 een kwaliteitsbeoordeling heeft uitgevoerd van de processen inzake (i) onderhandeling, (ii) voorbereiding van de subsidieovereenkomsten en (iii) voorfinanciering van de gemeenschappelijke onderneming; verwacht dat de IAS zijn controle richt op risicogebieden, vooral om de Gemeenschappelijke Onderneming te ondersteunen bij het goedmaken van de materiële fouten die aan het licht kwamen door de eerste controles achteraf met betrekking tot tussentijdse betalingen en om ervoor te zorgen dat de Gemeenschappelijke Onderneming een coherente controlestrategie uitvoert; 10. juicht toe dat de rekenplichtige van de Gemeenschappelijke Onderneming in de loop van 2012 verslag heeft uitgebracht over de validering van het boekhoudsysteem en dat het merendeel van de geïdentificeerde problemen tegen het einde van het jaar was opgelost; 11. betreurt dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en de uitvoerend directeur niet openbaar zijn; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; erkent dat de gemeenschappelijke onderneming voorwaarden heeft die een gedragscode opleggen aan de onafhankelijke deskundigen die onderzoeksvoorstellen beoordelen; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming niettemin een omvattend beleid voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten te ontwikkelen en vast te stellen; 12. is van mening dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenconflicten te verkleinen; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming derhalve haar beleid en/of regelingen inzake het voorkomen en beheren van belangenconflicten en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften, alsook de lijst van leden van de raad van bestuur en cv's op haar website te publiceren; 13. verzoekt de Rekenkamer het beleid van de gemeenschappelijke onderneming voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten te controleren door daarover voor de volgende kwijtingsprocedure een speciaal verslag op te stellen; Controlerechten van de Rekenkamer 14. is verrast dat de bepalingen van de verordening van de Raad tot oprichting van de gemeenschappelijke onderneming het recht van de Rekenkamer om de bijdragen in natura van EFPIA-bedrijven te controleren, niet erkennen, hoewel deze worden opgenomen in de financiële memoranda van de gemeenschappelijke onderneming; onderstreept dat deze bijdragen volgens schattingen ongeveer 1 000 000 000 EUR zullen bedragen tijdens de volledige levensduur van de Gemeenschappelijke Onderneming; vraagt de Rekenkamer om de gevolgen van die bepaling voor haar jaarlijkse oordeel over de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming te verduidelijken; Horizontale aspecten van de gemeenschappelijke ondernemingen voor Europees onderzoek 15. constateert dat de controlebenadering van de Rekenkamer analytische controleprocedures, de evaluatie van toezicht- en controlesystemen en het toetsen van verrichtingen op het niveau van de gemeenschappelijke onderneming omvat, maar niet op het niveau van de leden of de uiteindelijke begunstigden van de gemeenschappelijke onderneming; 16. stelt vast dat de controle op het niveau van de leden of de uiteindelijke begunstigden wordt uitgevoerd door de gemeenschappelijke onderneming of door externe controlebureaus die zijn aangeworven en gecontroleerd door de gemeenschappelijke onderneming; 17. is ingenomen met het speciaal verslag 2/2013 van de Rekenkamer: "Heeft de Commissie gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?", waarin de Rekenkamer heeft onderzocht of de Commissie heeft gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (KP7); 18. stelt vast dat de controle ook de oprichting van de gezamenlijke technologie-initiatieven (GTI's) omvatte; 19. gaat akkoord met de conclusie van de Rekenkamer dat de GTI's zijn opgericht om industriële investeringen op de lange termijn in bepaalde onderzoeksgebieden te ondersteunen; merkt evenwel op dat het gemiddeld twee jaar heeft geduurd vooraleer een GTI financiële autonomie werd toegekend; gedurende die tijd bleef de Commissie in de meeste gevallen verantwoordelijk voor een derde van de verwachte operationele levensduur van de GTI's; 20. constateert voorts dat, analoog aan de bevindingen van de Rekenkamer, bepaalde GTI's bijzonder succesvol zijn geweest in het betrekken van kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) bij hun projecten en dat bijna 21% van de financiering verstrekt door GTI's naar kmo's is gegaan; 21. vestigt de aandacht op het feit dat de totale indicatieve middelen die nodig worden geacht voor de zeven gemeenschappelijke ondernemingen voor Europees onderzoek die tot nu toe zijn opgericht door de Commissie onder artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie – met als opmerkelijke uitzondering de Gemeenschappelijke Onderneming Galileo – 21 793 000 000 EUR bedragen voor de hele levensduur ervan; 22. stelt vast dat in 2012 de totale geraamde begrote inkomsten van de gemeenschappelijke ondernemingen 2 500 000 000 EUR bedroegen, of ongeveer 1,8% van de algemene EU-begroting, terwijl ongeveer 618 000 000 EUR van de algemene begroting kwam (cashbijdrage van de Commissie) en ongeveer 134 000 000 EUR van industriële partners en leden van de gemeenschappelijke ondernemingen kwam; 23. stelt vast dat de gemeenschappelijke ondernemingen 409 vaste en tijdelijke personeelsleden tewerkstellen, of minder dan 1% van het totale aantal ambtenaren van de Unie toegestaan onder de algemene begroting van de Unie (personeelsbestand); 24. herinnert eraan dat dat de totale bijdrage van de Unie die nodig wordt geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun levensduur 11 489 000 000 EUR bedraagt; 25. nodigt de Rekenkamer uit tot een omvattende analyse van de GTI's en de andere gemeenschappelijke ondernemingen in een afzonderlijk verslag, gelet op de aanzienlijke bedragen in dat kader en de aangehaalde risico's, met name het reputatierisico; herinnert eraan dat het Parlement al eerder heeft gevraagd dat de Rekenkamer een speciaal verslag opstelt over de capaciteit van de gemeenschappelijke ondernemingen om, samen met hun private partners, te zorgen voor toegevoegde waarde en een doelmatige uitvoering van de programma's voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie van de Unie; merkt op dat de gemeenschappelijke ondernemingen worden geacht financiering op de lange termijn voor industriële investeringen te verzekeren en private investeringen in onderzoek te stimuleren. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7‑0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Beschikking 2007/198/Euratom van de Raad van 27 maart 2007 tot oprichting van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van gunsten daaraan (4) , en met name artikel 5, lid 3, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van 30 september 2013 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7‑0198/2014 ), 1. verleent de directeur van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0335/2013 – 2013/2247(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7‑0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr.1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Beschikking 2007/198/Euratom van de Raad van 27 maart 2007 tot oprichting van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van gunsten daaraan (10) , en met name artikel 5, lid 3, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van 30 september 2013 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7‑0198/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0335/2013 – 2013/2247(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie betreffende het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7‑0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr.1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Beschikking 2007/198/Euratom van de Raad van 27 maart 2007 tot oprichting van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van gunsten daaraan (16) , en met name artikel 5, lid 3, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van 30 september 2013 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en ‑resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7‑0198/2014 ), A. overwegende dat de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie ("de gemeenschappelijke onderneming") in maart 2007 werd opgericht voor een periode van 35 jaar; B. overwegende dat de leden van de gemeenschappelijke onderneming bestaan uit Euratom, vertegenwoordigd door de Commissie, de lidstaten van Euratom en andere landen die met Euratom samenwerkingsovereenkomsten op het gebied van beheerste kernfusie zijn aangegaan; C. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming autonoom begon te functioneren in maart 2008; D. overwegende dat de Rekenkamer stelt dat zij met redelijke zekerheid heeft kunnen vaststellen dat de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; E. overwegende dat de Rekenkamer op 9 oktober 2008 advies nr. 4/2008 over het financieel reglement van de gemeenschappelijke onderneming heeft uitgebracht; F. overwegende dat bij de oprichting van de gemeenschappelijke onderneming de indicatieve totale middelen die voor de periode 2007 t/m 2014 nodig werden geacht, 9 653 000 000 EUR beliepen; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt vast dat na twee amendementen ter verlaging van de begroting voor 2012 de bestedingspercentages voor de beschikbare vastleggings- en betalingskredieten respectievelijk 99,9 % en 94,5 % bedroegen; 2. stelt echter vast dat de begroting voor de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012 aanvankelijk was vastgesteld voor het gezamenlijke bedrag van 503 miljoen EUR in vastleggingskredieten, en dat de bestedingsgraad van de betalingskredieten zonder deze verlaging daardoor 71 % zou bedragen; 3. stelt vast dat van de 1 440 miljoen EUR in vastleggingskredieten voor beleidsactiviteiten 55,4 % is uitgevoerd door middel van rechtstreekse afzonderlijke vastleggingen in 2012, en dat de overige globaal zijn vastgelegd voor grote complexe contracten die lange onderhandelingen met zich meebrengen en de daaruit voortvloeiende afzonderlijke verplichtingen in 2013; 4. stelt met bezorgdheid het hoge kassaldo vast dat aan het eind van het jaar 51 833 097 EUR beliep, wat neerkomt op bijna 14 % van de beschikbare betalingskredieten in 2012; Internecontrolesystemen 5. stelt vast dat volgens informatie van de Rekenkamer de internecontrolesystemen van de gemeenschappelijke onderneming nog niet volledig zijn opgezet en ingevoerd hoewel in 2012 aanzienlijke vooruitgang is geboekt; 6. stelt vast dat de volgende maatregelen nog ten uitvoer moeten worden gelegd: 7. stelt op prijs dat de gemeenschappelijke onderneming een systeem heeft opgezet voor de uitvoering van controles op het niveau van de contractanten om de naleving van de kwaliteitsborgingsvoorschriften te controleren; neemt er kennis van dat tijdens de zes achteraf verrichte financiële en nalevingsgerichte controles van subsidieovereenkomsten fouten zijn geconstateerd die 1,3 % van de totale waarde van de gecontroleerde kostendeclaraties bedroegen (8,3 miljoen EUR); 8. betreurt dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en de uitvoerend directeur niet openbaar zijn; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; is zich bewust van het feit dat de gemeenschappelijke onderneming in 2013 een besluit heeft genomen waarmee duidelijke regels worden vastgesteld met betrekking tot het voorkomen en beheren van belangenconflicten; 9. is van mening dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenconflicten te verkleinen; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming derhalve haar beleid en/of regelingen inzake het voorkomen en beheren van belangenconflicten en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften, alsook de lijst van leden van de raad van bestuur en cv's op haar website te publiceren; 10. verzoekt de Rekenkamer het beleid van de gemeenschappelijke onderneming voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten te controleren door daarover voor de volgende kwijtingsprocedure een speciaal verslag op te stellen; Operationele aanbestedingsovereenkomsten en subsidies 11. erkent dat de Rekenkamer een steekproef van vijf operationele aanbestedingsprocedures heeft gecontroleerd; stelt vast dat voor de subsidies het gemiddelde aantal ontvangen voorstellen slechts een per oproep bedroeg, maar dat dit wijst op de zeer gespecialiseerde aard van de oproepen en komt doordat het fusieprogramma van de Unie erin geslaagd is een Europese onderzoeksruimte voor fusie te creëren waarin zo weinig mogelijk dubbel werk wordt verricht en waarin een nauwe samenwerking bestaat tussen de teams die actief zijn in eenzelfde gebied; merkt op dat dit vooral het geval is in pan-Europese consortia die in wezen achter alle voorstellen in reactie op F4E-oproepen zitten; dringt er bij de gemeenschappelijke onderneming op aan een actieplan met concrete maatregelen en termijnen op te stellen om de concurrentie te maximaliseren en om het "prijs-kwaliteit"-beginsel toe te passen bij de voorbereiding en bekendmaking van de oproep, de beoordeling en het contractbeheer; 12. betreurt te moeten vernemen dat de gemeenschappelijke onderneming geen interne procedure heeft ontwikkeld om systematisch het risico te beoordelen dat een betaling wordt gedaan terwijl een non-conformiteitsverslag op de betaaldatum nog wordt bekeken door de ITER-organisatie; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming de nodige maatregelen te nemen om de controles te versterken voordat betalingen worden gedaan om zekerheid te verschaffen over de naleving van de financiële vereisten van de gemeenschappelijke onderneming en de conformiteit van de onderliggende kosten; Bijdrage van de Unie voor ITER in de opbouwfase 13. herinnert eraan dat de Raad in 2010 het definitieve kostencijfer van de bijdrage van de gemeenschappelijke onderneming voor de constructiefase ten bedrage van 6 600 000 000 EUR (waarde van 2008) heeft herzien, waardoor de oorspronkelijke raming werd verdubbeld; 14. stelt vast dat er in 2012 in het verslag van de interne auditor over de aan de aanbesteding voorafgaande activiteiten voor het ITER-project op is gewezen dat: 15. stelt bovendien vast dat de gemeenschappelijke onderneming in haar voortgangsverslag van september 2012 aan de Europese Raad Concurrentievermogen heeft benadrukt dat er een risico op kostenafwijkingen bestond in de orde van 180 à 250 miljoen EUR, ofwel 3 % van de laatste raming van projectkosten van 6,6 miljard EUR; 16. neemt nota van het feit dat de gemeenschappelijke onderneming in juni 2013 de bijwerking van de kostenraming van de EU-bijdrage aan de opbouwfase van het project heeft afgerond; dit leverde een schatting op van het risico op stijging van 290 miljoen EUR, ofwel 4,4 % van de door de Raad goedgekeurde begroting; stelt vast dat een aanzienlijke toename van de kosten van de aan het ITER-project te leveren componenten de oorzaak is van die verwachte kostenstijging; 17. stelt met bezorgdheid vast dat de gemeenschappelijke onderneming het huidige ITER-referentietijdschema als onrealistisch beschouwt; dringt er bij de gemeenschappelijke onderneming op aan om samen met haar ITER-partners een nieuw en betrouwbaar tijdschema op stellen om ervoor te zorgen dat dit schema wordt nageleefd en dat begrotingsafwijkingen worden vermeden; Horizontale aspecten voor gemeenschappelijke ondernemingen voor Europees onderzoek 18. stelt vast dat de door de Rekenkamer gehanteerde controleaanpak bestaat uit analytische controleprocedures, een beoordeling van de essentiële beheersingsmaatregelen van de toezicht- en controlesystemen, en toetsing van verrichtingen op het niveau van de gemeenschappelijke onderneming doch niet op het niveau van de leden of de eindbegunstigden van de gemeenschappelijke onderneming; 19. neemt er nota van dat de toetsing op het niveau van de leden of de eindbegunstigden wordt uitgevoerd door de gemeenschappelijke onderneming of door externe auditkantoren die werken in opdracht van de gemeenschappelijke onderneming en onder haar toezicht staan; 20. is ingenomen met speciaal verslag nr. 2/2013 van de Rekenkamer: "Heeft de Commissie gezorgd voor doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?" waarin de Rekenkamer heeft onderzocht of de Commissie heeft gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (KP7); 21. neemt ter kennis dat in het kader van de controle ook gezamenlijke technologie-initiatieven (GTI's) zijn opgezet; 22. is het eens met de conclusie van de Rekenkamer dat de GTI's zijn opgezet om industriële investeringen op de lange termijn, en in het bijzonder onderzoeksgebieden, te bevorderen; neemt er echter nota van dat een GTI gemiddeld na twee jaar financieel zelfstandig werd, waardoor de Commissie gewoonlijk verantwoordelijk bleef voor een derde van de verwachte operationele levensduur van de GTI's; 23. merkt voorts op dat volgens de Rekenkamer diverse GTI's er bijzonder goed in zijn geslaagd het midden- en kleinbedrijf bij hun projecten te betrekken en dat bijna 21 % van de door de GTI's verstrekte middelen naar het midden- en kleinbedrijf is gegaan; 24. vestigt de aandacht op het feit dat de totale indicatieve middelen die noodzakelijk worden geacht voor de zeven gemeenschappelijke ondernemingen voor Europees onderzoek die tot nu toe zijn opgericht door de Commissie krachtens artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie – met de opmerkelijke uitzondering van de gemeenschappelijke onderneming Galileo – gedurende hun bestaansperiode 21 793 000 000 EUR bedragen; 25. stelt vast dat de totale geraamde inkomsten in de begroting van de gemeenschappelijke ondernemingen voor 2012 ongeveer 2,5 miljard EUR of circa 1,8 % van de algemene begroting van de Unie voor 2012 bedroegen, terwijl ongeveer 618 miljoen EUR afkomstig was van de algemene begroting (geldelijke bijdrage van de Commissie) en ongeveer 134 miljoen EUR afkomstig was van de industriële partners en leden van de gemeenschappelijke ondernemingen; 26. stelt vast dat de gemeenschappelijke ondernemingen 409 vaste en tijdelijke personeelsleden in dienst hebben, hetzij minder dan 1 % van het totale aantal ambtenaren van de Unie dat is toegestaan krachtens de algemene begroting van de Unie (personeelsformatie); 27. herinnert eraan dat de totale bijdrage van de Unie die nodig werd geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansduur uitkomt op 11 489 000 000 EUR; 28. verzoekt de Rekenkamer om de GTI's en de andere gemeenschappelijke ondernemingen grondig te analyseren in een afzonderlijk verslag in het licht van de aanzienlijke bedragen die hiermee zijn gemoeid en van de risico's, voornamelijk reputatieschade, waarvan sprake; herinnert eraan dat het Parlement de Rekenkamer eerder heeft verzocht om een speciaal verslag op te stellen over de capaciteit van de gemeenschappelijke ondernemingen en hun private partners, teneinde de toegevoegde waarde en de doelmatige uitvoering van de EU-programma's voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie te waarborgen; wijst erop dat de gemeenschappelijke ondernemingen worden geacht de financiering voor industriële investeringen op de lange termijn te garanderen en private investeringen in onderzoek te stimuleren. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 219/2007 van de Raad van 27 februari 2007 betreffende de oprichting van een gemeenschappelijke onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (SESAR) (4) , met name artikel 4 ter, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0197/2014 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming SESAR kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming SESAR, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0336/2013 – 2013/2248(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 219/2007 van de Raad van 27 februari 2007 betreffende de oprichting van een gemeenschappelijke onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (SESAR) (10) , met name artikel 4 ter, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (11) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0197/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de gemeenschappelijke onderneming SESAR, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3.Resolutie van het Europees Parlement van 3 april 2014 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012 (C7‑0336/2013 – 2013/2248(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming SESAR voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (13) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05851/2014 – C7-0053/2014), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en met name artikel 185, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EG) nr. 219/2007 van de Raad van 27 februari 2007 betreffende de oprichting van een gemeenschappelijke onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (SESAR) (16) , met name artikel 4 ter, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (17) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (18) , en met name artikel 108, – gezien zijn eerdere kwijtingsbesluiten en -resoluties, – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0197/2014 ), A. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming SESAR ("de gemeenschappelijke onderneming") in februari 2007 werd opgericht voor het beheer van het SESAR-programma (Single European Sky Air Traffic Management Research) dat gericht is op de modernisering van de luchtverkeersbeveiliging in Europa; B. overwegende dat het SESAR-project is onderverdeeld in een "definitiefase" (2004-2007) onder leiding van Eurocontrol, een eerste "ontwikkelingsfase" (2008-2016), gefinancierd uit hoofde van de programmeringsperiode 2008-2013, onder leiding van de gemeenschappelijke onderneming, en een "stationeringsfase" (2014-2020) die parallel loopt met de "ontwikkelingsfase"; overwegende dat de stationeringsfase naar verwachting zal worden geleid door het bedrijfsleven en belanghebbenden, voor de grootschalige productie en invoering van de nieuwe luchtverkeersbeveiligingsinfrastructuur; C. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming in 2007 autonoom is gaan werken en de stationeringsfase binnenkort van start gaat; D. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming werd opgezet als publiek-privaat partnerschap met de Unie en Eurocontrol als stichtende leden; E. overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming alle materiële en immateriële activa zal bezitten, die zij creëert of die op haar worden overgedragen voor de ontwikkelingsfase van het SESAR-programma, overeenkomstig de specifieke overeenkomsten met haar leden; F. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen in elk wezenlijk opzicht wettig en regelmatig zijn; G. overwegende dat de Rekenkamer in april 2010 advies nr. 2/2010 over de financiële regeling van SESAR heeft uitgebracht; H. overwegende dat de begroting voor de ontwikkelingsfase 2008-2016 van het SESAR-project 2 100 000 000 euro bedroeg, Financieel en begrotingsbeheer 1. constateert dat in de definitieve begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2012 vastleggingskredieten ter hoogte van 156 600 000 EUR en betalingskredieten ter hoogte van 124 200 000 EUR waren opgenomen; stelt voorts vast dat de benuttingspercentages voor de vastleggings- en betalingskredieten respectievelijk 95% en 86% bedroegen; 2. neemt nota van het feit dat de resultatenrekening voor 2012 aan het eind van het jaar 12,4 miljoen EUR bedroeg, waaronder 107,5 miljoen EUR aan inkomsten, plus het begrotingsoverschot van 2011 ter waarde van 15,6 miljoen EUR, tegenover 107,3 miljoen EUR aan betalingen; 3. wijst erop dat de geldmiddelen en kasequivalenten aan het einde van het begrotingsjaar 15,7 miljoen EUR beliepen; merkt op dat deze situatie in strijd is met het beginsel van begrotingsevenwicht; herinnert de gemeenschappelijke onderneming eraan dat zij concrete maatregelen moet treffen om de begroting in evenwicht te brengen; 4. neemt er nota van dat er sinds 31 december 2012 233,8 miljoen EUR is uitbetaald aan de leden van de gemeenschappelijke onderneming en dat tegen 31 december 2016 naar verwachting 361,2 miljoen EUR zal zijn uitbetaald, waardoor de totale som van de cofinancieringsbijdragen die moeten worden betaald aan de leden van de gemeenschappelijke onderneming en de kasmiddelen die hoofdzakelijk door de Unie worden vrijgemaakt op 595 miljoen EUR komt; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming om de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de vorderingen in de ontwikkelingsfase van 2008-2016, en om inspanningen te blijven leveren om een degelijk financieel beheer te verzekeren en de begrotingsbeginselen te blijven eerbiedigen; Bijdragen in natura 5. merkt op dat de uitvoerend directeur in de loop van 2012 een nettobijdrage in natura van 139,2 miljoen EUR betaalbaar heeft gesteld, terwijl de nettobijdragen in natura gedurende de volledige looptijd van SESAR geraamd werden op 1 300 miljoen EUR, zoals bepaald in de multilaterale kaderovereenkomst; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming om de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van het totaalbedrag van de betaalbaar gestelde nettobijdragen in natura aan het eind van 2013; Internecontrolesystemen 6. merkt op dat de rekenplichtige in 2013 de betaalbaarstelling van de onderliggende bedrijfsprocessen heeft bekrachtigd, in overeenstemming met het Financieel Reglement van de gemeenschappelijke onderneming, en dat er geen significante wijzigingen zijn doorgevoerd in het internecontrolesysteem in de loop van het begrotingsjaar 2012; 7. uit zijn steun voor de door de Rekenkamer voorgestelde verbeteringen op de volgende gebieden voor controle vooraf: 8. herinnert eraan dat de gemeenschappelijke onderneming werd opgericht in februari 2007; is ingenomen met het feit dat de dienst Interne audit van de Commissie en de internecontrolefunctie van de gemeenschappelijke onderneming in 2012 van start zijn gegaan met de uitvoering van het strategische auditplan van de gecoördineerde dienst Interne audit (DIA) voor de gemeenschappelijke onderneming voor de periode 2012-2014; merkt op dat de DIA een programma-/projectaudit en een IT-risicobeoordeling heeft verricht terwijl de IAF van SESAR drie inschrijvingen heeft onderzocht en de tenuitvoerlegging van vier internecontrolenormen heeft gecontroleerd; verwacht dat de DIA de begrotingsuitgaven nauwgezet volgt, met name de beoordeling van bijdragen in natura en de betalingen aan de 15 leden van de gemeenschappelijke onderneming voor programma-activiteiten waarbij meer dan 100 private en publieke instanties en contractanten betrokken zijn; 9. betreurt het dat de cv's van de leden van de raad van bestuur en de uitvoerend directeur niet openbaar zijn; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming dit op zo kort mogelijke termijn te corrigeren; is zich bewust van het feit dat de gemeenschappelijke onderneming in 2012 haar gedragscode heeft geactualiseerd en dat die code nu duidelijke regels bevat met betrekking tot het voorkomen en beheren van belangenverstrengeling; 10. is van mening dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenverstrengeling te verkleinen; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming derhalve haar beleid en/of regelingen inzake het voorkomen en beheren van belangenverstrengeling en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften, alsook de lijst van leden van de raad van bestuur en cv's op haar website te publiceren; 11. verzoekt de Rekenkamer het beleid van de gemeenschappelijke onderneming voor het voorkomen en beheren van belangenverstrengeling te controleren door daarover voor de volgende kwijtingsprocedure een speciaal verslag op te stellen; Betaling van lidmaatschapsbijdragen 12. wenst in alle transparantie te worden geïnformeerd of de termijn voor de betaling van de geldelijke bijdragen aan de gemeenschappelijke onderneming door de leden van de onderneming in 2012 werd geëerbiedigd; herinnert eraan dat de betaling van de geldelijke bijdragen aan de gemeenschappelijke onderneming door haar leden 10% van hun totale bijdragen aan het project vertegenwoordigt; Doelstellingen van het SESAR-programma 13. herhaalt zijn oproep aan het adres van de gemeenschappelijke onderneming om de kwijtingsautoriteit op de hoogte te blijven houden van de vorderingen bij de tenuitvoerlegging van meer dan 310 onderzoeks- en ontwikkelings- en beheersprojecten in het kader van het SESAR-programma en om de geboekte resultaten voor te leggen; 14. onderstreept dat de begroting voor de ontwikkelingsfase van het SESAR‑project 2,1 miljard EUR bedraagt, waartoe in gelijke delen door de EU, Eurocontrol en de deelnemende publieke en particuliere partners wordt bijgedragen; 15. wijst op de risico's die projecten die als publiek-privaat partnerschap worden aangeduid met zich brengen voor de publieke partners; benadrukt dat de stationeringsfase (2014-2020) moet worden geleid door het bedrijfsleven en belanghebbenden, voor de grootschalige productie en invoering van de nieuwe luchtverkeersbeveiligingsinfrastructuur; 16. herhaalt dat de gemeenschappelijke onderneming alle aan haar ter beschikking gestelde financiële middelen dient aan te wenden om de ontwikkeling te voltooien van de technologie die nodig is voor de tijdige uitvoering van het SESAR-programma en om daartoe de nodige operationele verbeteringen door te voeren; merkte in zijn vorige aanbeveling op dat potentiële belangenconflicten niet van tafel mogen worden geveegd, maar adequaat moeten worden aangepakt; 17. herinnert aan de essentiële rol van de gemeenschappelijke onderneming SESAR bij het coördineren en uitvoeren van het onderzoek in verband met het SESAR-project, een van de pijlers van het gemeenschappelijk Europees luchtruim; merkt tevens op dat het SESAR-project binnenkort de stationeringsfase ingaat en dat de Europese Commissie en de lidstaten daarop nauwlettend moeten toezien om te waarborgen dat die binnen de voorziene termijnen wordt voltooid; 18. wijst erop dat de geslaagde tenuitvoerlegging van het SESAR-programma door de gemeenschappelijke onderneming cruciaal is om een gemoderniseerd luchtverkeersbeveiligingssysteem voor Europa te ontwikkelen; herhaalt dat de Single European Sky afhankelijk is van dat welslagen; Horizontale aspecten van Europese gemeenschappelijke ondernemingen voor onderzoek 19. neemt er nota van dat de auditbenadering die is gehanteerd door de Rekenkamer analytische auditprocedures omvat, evenals een beoordeling van de belangrijkste controles van de toezicht- en controlesystemen en tests van transacties op het niveau van de gemeenschappelijke onderneming maar niet op het niveau van de leden of eindbegunstigden van de gemeenschappelijke onderneming; 20. merkt op dat audittests op het niveau van de leden of de eindbegunstigden worden verricht door de gemeenschappelijke onderneming of door externe auditbedrijven die worden aangenomen door, en onder het toezicht staan van de gemeenschappelijke onderneming; 21. is ingenomen met Speciaal verslag nr. 2/2013 van de Europese Rekenkamer: "Heeft de Commissie gezorgd voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek?", waarin de Rekenkamer heeft nagegaan of de Commissie voor een doelmatige uitvoering van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (KP7) heeft gezorgd; 22. neemt er nota van dat tijdens audit ook de oprichting van de gezamenlijke technologie-initiatieven (GTI's) werd bekeken; 23. is het eens met de conclusie van de Rekenkamer dat de GTI's zijn opgezet om langdurige industriële investeringen in bepaalde onderzoeksgebieden te ondersteunen, maar dat een GTI gemiddeld na twee jaar financieel zelfstandig is geworden, waardoor de Commissie gewoonlijk verantwoordelijk blijft voor een derde van de verwachte operationele levensduur van de GTI's; 24. merkt voorts op dat een aantal GTI's volgens de Rekenkamer veel kmo's met succes heeft betrokken bij hun projecten en dat gemiddeld 21% van de GTI-middelen aan kmo's is toegewezen; 25. wijst erop dat de totale indicatieve middelen die nodig geacht worden voor de zeven Europese gemeenschappelijke ondernemingen voor onderzoek die tot nu toe door de Commissie zijn opgericht overeenkomstig artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie – met de opmerkelijke uitzondering van de gemeenschappelijke onderneming Galileo – gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 21 793 000 000 EUR; 26. neemt er nota van dat de totale voorspelde begrote inkomsten van de gemeenschappelijke onderneming voor 2012 ongeveer 2,5 miljard EUR bedroegen, hetzij 1,8% van de algemene begroting van de Unie voor 2012, waarbij ongeveer 618 miljoen EUR afkomstig was van de algemene begroting van de Unie (geldelijke bijdrage van de Commissie) en ongeveer 134 miljoen EUR afkomstig was van de industriële partners en de leden van de gemeenschappelijke ondernemingen; 27. merkt op dat de gemeenschappelijke ondernemingen 409 permanente en tijdelijke werknemers in dienst hebben, hetzij minder dan 1% van het totale aantal ambtenaren van de Unie dat is toegestaan onder de algemene begroting van de Unie (personeelsformatie); 28. herinnert eraan dat de totale indicatieve hulpbronnen die nodig worden geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 11 489 000 000 EUR; 29. verzoekt de Rekenkamer om de GTI's en de andere gemeenschappelijke ondernemingen uitvoerig te analyseren in een afzonderlijk verslag in het licht van de aanzienlijke bedragen en de risico's – met name voor de reputatie – waarvan sprake; herinnert eraan dat het Parlement de Rekenkamer reeds eerder heeft verzocht om een bijzonder verslag op te stellen over de capaciteit van de gemeenschappelijke ondernemingen en hun private partners, om zo de toegevoegde waarde en de doelmatige uitvoering van de Europese programma's voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie te waarborgen; merkt op dat de gemeenschappelijke ondernemingen de nodige financiering voor industriële langetermijninvesteringen dienen op te leveren en private investeringen in onderzoek dienen te stimuleren. Het Europees Parlement, – onder verwijzing naar zijn resoluties over eerdere jaarverslagen van de Commissie en van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 24 juli 2013 met als titel "Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie - Fraudebestrijding - Jaarverslag 2012" ( COM(2013)0548 ) en de begeleidende documenten bij dit verslag (SWD(2013)0283, SWD(2013)0284, SWD(2013)0285, SWD(2013)0286) en SWD(2013)0287, – gezien het jaarverslag van het OLAF voor 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (1) , – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van het Europees Openbaar Ministerie ( COM(2013)0534 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 juli 2013 met als titel "De governance van OLAF en de procedurele waarborgen bij onderzoeken versterken: stapsgewijze benadering ter flankering van de instelling van een Europees Openbaar Ministerie" ( COM(2013)0533 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 juli 2013 getiteld "De financiële belangen van de Unie beter beschermen: instelling van een Europees Openbaar Ministerie en hervorming van Eurojust" ( COM(2013)0532 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 mei 2011 over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie via het strafrecht en door administratieve onderzoeken - Een geïntegreerd beleid om het geld van de belastingbetaler veilig te stellen ( COM(2011)0293 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 24 juni 2011 over de fraudebestrijdingsstrategie van de Commissie ( COM(2011)0376 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 6 december 2012 met als titel "Actieplan ter versterking van de strijd tegen belastingfraude en belastingontduiking" COM(2012)0722 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 september 2013 met als titel "Bescherming van de begroting van de Europese Unie tot eind 201" ( COM(2013)0682 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 13 december 2013 met als titel "Toepassing van financiële nettocorrecties op de lidstaten in het landbouwbeleid en het cohesiebeleid" ( COM(2013)0934 ), – gezien het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement met als titel "EU-corruptiebestrijdingsverslag" ( COM(2014)0038 ), – gezien Richtlijn 2013/43/EU van de Raad van 22 juli 2013 tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde wat betreft een facultatieve en tijdelijke toepassing van de verleggingsregeling voor leveringen van bepaalde fraudegevoelige goederen en diensten, – gezien Richtlijn 2013/42/EU van de Raad van 22 juli 2013 tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde wat betreft een snellereactiemechanisme tegen btw-fraude (2) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt ( COM(2012)0363 ), – gezien Verordening(EU) nr. 250/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 tot vaststelling van een programma voor de bevordering van acties op het gebied van de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie (programma "Hercules III") en tot intrekking van Besluit nr. 804/2004/EG (3) , – gezien Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende de gunning van concessieopdrachten (4) , – gezien artikel 325, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (5) , – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (6) , – gezien advies nr. 1/2014 van het Comité van toezicht van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) over de prioriteiten van het onderzoeksbeleid van OLAF, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (7) , – gezien zijn resolutie van 3 juli 2013 over het jaarverslag 2011 over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie - Fraudebestrijding (8) , – gezien zijn resolutie van 15 september 2011 over de inspanningen van de EU ter bestrijding van corruptie (9) , – gezien zijn verklaring van 18 mei 2010 over de inspanningen van de Unie ter bestrijding van corruptie (10) , en de mededeling van de Commissie van 6 juni 2011 met als titel "Corruptiebestrijding in de EU" ( COM(2011)0308 ), – gezien zijn resolutie van 23 oktober 2013 over georganiseerde misdaad, corruptie en witwassen: aanbevelingen inzake de benodigde acties en initiatieven (11) , – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0195/2014 ), A. overwegende dat volgens de ramingen van de Commissie belastingfraude, belastingontduiking, belastingontwijking en agressieve belastingplanning ervoor zorgen dat in de EU jaarlijks naar schatting een bedrag aan potentiële belastinginkomsten verloren gaat van 1 miljard EUR, wat neerkomt op ongeveer 2.000 EUR per Europese burger per jaar; B. overwegende dat de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie een essentieel element vormt van de politieke agenda van de Unie bedoeld om het vertrouwen van de burgers te versterken en te garanderen dat hun geld correct wordt gebruikt; C. overwegende dat het Verdrag van Lissabon een aanzienlijke versterking heeft meegebracht van de instrumenten ter bescherming van de financiële belangen van de Unie en de Unie zelf en de lidstaten verplicht alle vormen van illegale activiteiten die de financiële belangen van de Unie aantasten, te bestrijden; D. overwegende dat de zeer grote verscheidenheid van juridische systemen en tradities in de Unie de bescherming van de financiële belangen van de Unie tegen fraude en andere illegale activiteiten tot een dringende en onvermijdelijke maar uiterst gecompliceerde uitdaging maakt; E. overwegende dat er voor de bescherming van de financiële belangen van de Unie en voor de bestrijding van fraude een geïntegreerde benadering nodig is die strategieën voor fraude- en corruptiebestrijding door middel van doeltreffende, coherente en vergelijkbare legale acties op het hele grondgebied van de Unie omvat; overwegende dat de EU en de lidstaten deze verantwoordelijkheid delen en het dat met name in tijden van beperkte begrotingsmiddelen des te belangrijker is dat de Commissie en de lidstaten nauw samenwerken; F. overwegende dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) verantwoordelijk is voor het beschermen van de financiële belangen van de Unie door middel van onderzoek naar fraude, corruptie en andere onwettige activiteiten, en overwegende dat het Comité van toezicht is ingesteld om de onafhankelijkheid van OLAF te verbeteren en te waarborgen door de uitvoering van de onderzoekstaak van OLAF geregeld te controleren, G. overwegende dat in de eerste plaats de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van zo'n 80 % van de begroting van de Unie; H. overwegende dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de berekening van de geharmoniseerde btw-grondslag, de aanpassing van de op de btw toepasbare percentages en de inning van de eigen middelen, en dat deze drie elementen een invloed hebben op de begroting van de Unie; I. overwegende dat de Commissie op verzoek van het Europees Parlement recentelijk een reeks belangrijke initiatieven aangaande strategische maatregelen voor fraudebestrijding heeft genomen; J. overwegende dat de omvang van de belastingfraude en belastingontwijking in de Europese Unie het vertrouwen en het geloof van de burgers in de Unie aantast; overwegende dat meer garanties nodig zijn van integriteit en transparantie rond de overheidsuitgaven; Versterking van de mechanismen voor fraudebestrijding in de Europese Unie 1. benadrukt dat, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, zowel de Commissie als de lidstaten alles in het werk dienen te stellen om fraude, corruptie en alle andere illegale activiteiten die de financiële belangen van de Unie schaden, te bestrijden; herinnert eraan dat het van wezenlijk belang is dat de Commissie en de lidstaten nauw samenwerken en hun activiteiten coördineren om de doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de Unie te garanderen, en dat het bijgevolg uiterst belangrijk is deze samenwerking en coördinatie te versterken en zo efficiënt mogelijk te maken; wijst erop dat de bescherming van de financiële belangen van de Unie evenzeer waakzaamheid vereist waar het gaat om inkomsten en uitgaven; 2. benadrukt dat fraude een voorbeeld van opzettelijk irregulier gedrag dat in bepaalde gevallen een delict oplevert, en dat niet-naleving van een regel een onregelmatigheid is; betreurt dat in het verslag van de Commissie niet nader op fraude wordt ingegaan en dat onregelmatigheden zeer algemeen worden behandeld; wijst erop dat artikel 325, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie over fraude gaat, niet over onregelmatigheden, en vraagt dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen fraude en fouten of onregelmatigheden; 3. neemt nota van het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie - Fraudebestrijding - Jaarverslag 2012 (hieronder "het jaarverslag van de Commissie"); stelt vast dat er op verzoek van het Europees Parlement in het verslag aandacht wordt besteed aan twee nieuwe elementen: 4. verzoekt de Commissie dat zij bij de start van de procedure voor de presentie van het jaarverslag over de bescherming van de financiële belangen aan het Parlement een voorafgaand verslag voorlegt over de follow-up en de uitvoering die zij heeft gegeven aan de door het Parlement goedgekeurde aanbevelingen naar aanleiding van het eerdere jaarverslag, en dat zij een gemotiveerde toelichting geeft bij de aanbevelingen die zij niet in aanmerking genomen heeft of niet heeft kunnen overnemen; verzoekt in deze zin ook OLAF om hetzelfde te doen met betrekking tot de maatregelen waarom het Parlement in hetzelfde verslag heeft gevraagd; 5. is ingenomen met de belangrijkste initiatieven die de Commissie op verzoek van het Europees Parlement heeft genomen om een nieuw Europees wetgevingskader op het gebied van het fraudebestrijdingsbeleid vast te stellen, en in het bijzonder het voorstel voor een richtlijn betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt met als doel een verduidelijking en harmonisering van de strafrechtelijke bepalingen in de lidstaten betreffende strafbare feiten met betrekking tot de EU-begroting ( COM(2012)0363 ), het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van het Europees Openbaar Ministerie ( COM(2013)0534 ) en het voorstel voor een verordening betreffende het EU-Agentschap voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust) ( COM(2013)0535 ) , alsmede de toepassing van de wijziging van Verordening (EG) nr. 1073/1999 betreffende onderzoeken door OLAF en de versterking van de procedurele rechten van personen die bij een OLAF-onderzoek zijn betrokken ; ziet in dat het belangrijk is dat deze verschillende rechtshandelingen goed uitgebalanceerd zijn en grondig worden geëvalueerd; verzoekt de Raad voldoende tijd te nemen en de onderhandelingen niet overhaast af te ronden, teneinde een robuust Europees kader tot stand te brengen en het bestaande institutionele luik van de bescherming van de financiële belangen van de Unie verder te verbeteren; onderstreept dat een voortijdige overstap naar de procedure van nauwere samenwerking moet worden voorkomen; neemt tevens met voldoening kennis van het actieplan ter intensivering van de strijd tegen belastingfraude en belastingontduiking, en de hervorming van het btw-stelsel in de Unie, die beide in 2011 zijn opgestart; 6. stelt vast dat het aantal frauduleuze onregelmatigheden in 2012 vrijwel stabiel is gebleven vergeleken met 2011, met 1.231 als fraude gemelde onregelmatigheden en een licht gedaalde financiële impact met een totaalbedrag van 392 miljoen EUR; stelt vast dat er vooral op het gebied van het cohesie- en het landbouwbeleid (met name plattelandsontwikkeling en visserij) wordt gefraudeerd en dat de situatie op deze twee grote beleidsdomeinen, waar de financiële impact van de fraude respectievelijk 279 miljoen EUR en 143 miljoen EUR bedraagt, kritiek blijft; benadrukt echter dat algemeen gesproken het aantal als fraude gemelde onregelmatigheden en de overeenkomstige bedragen het gevolg zijn van de bredere definitie van fraude en dus niet als betrouwbare maatstaf voor de omvang van de fraude mogen worden beschouwd; verlangt dat in het jaarverslag 2013 over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie – Fraudebestrijding een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen fraude, fouten en onregelmatigheden; 7. stelt vast dat het aantal niet-frauduleuze onregelmatigheden die in 2012 aan de Commissie zijn gemeld, met ongeveer 6 % is toegenomen vergeleken met 2011, met een financiële impact van ongeveer 2,9 miljard EUR (meer dan een verdubbeling vergeleken met 2011, met name op de domeinen cohesiebeleid en directe uitgaven); stelt met bezorgdheid vast dat die toename hoofdzakelijk een gevolg is van de onregelmatigheden waarmee grotere bedragen zijn gemoeid, maar tevens te wijten is aan het systematisch melden van onregelmatigheden wanneer programma's worden afgesloten; 8. merkt op dat de Commissie in 2012 veel meer correctieve maatregelen tegenover de lidstaten heeft genomen, hoofdzakelijk op het gebied van het cohesiebeleid, voor een totaalbedrag van 3,7 miljard EUR, hetgeen eveneens te wijten is aan de afsluiting van de programmeringsperiode 2000-2006; 9. merkt op dat de aanbevelingen die de Commissie in 2011 aan de lidstaten heeft gedaan, met name over gemelde zaken van frauduleuze en niet-frauduleuze onregelmatigheden, de terugvordering van onregelmatig betaalde bedragen, de controle van de resultaten van strafonderzoeken en de verbetering van hun fraudestatistieken, in hun geheel toereikend waren en betreurt het dat enkele zorgpunten niet de nodige aandacht kregen; verzoekt de lidstaten gevolg te geven aan de aanbevelingen die de Commissie in 2011 tot hen heeft gericht en te waarborgen dat de aanbevelingen die in haar verslag over 2012 zijn gedaan, volledig worden opgevolgd, en indien zij dit niet kunnen doen hiervoor een met redenen omklede verklaring te verschaffen; 10. stelt voor na te denken over de vorming van een groep Europese douanebeambten die gespecialiseerd zijn in fraudebestrijding en die de nationale douanediensten ondersteunen; 11. erkent dat waar het gaat om de traditionele eigen middelen het naar aanleiding van ontdekte fraude en andere gevallen van onregelmatigheden in 2012 terug te vorderen bedrag 444 miljoen EUR beliep, waarvan 208 miljoen EUR reeds door de lidstaten is teruggevorderd; stelt vast dat in 2012 een bedrag van nog eens 83 miljoen EUR is teruggevorderd dat verband hield met gevallen die tussen 1989 en 2011 zijn opgespoord; Inkomsten – eigen middelen 12. betreurt dat de eigen middelen niet meer de belangrijkste bron van inkomsten vormen voor de EU-begroting waarvan zij nu 20% uitmaken, zodat de correcte inning van btw en douanerechten niet alleen directe gevolgen heeft voor de economieën van de lidstaten en de begroting van de Europese Unie, maar ook voor de Europese belastingbetaler; herinnert eraan dat volgens de ramingen van de Commissie belastingontduiking en belastingfraude ervoor zorgen dat in de EU jaarlijks een bedrag aan potentiële belastinginkomsten verloren gaat van 1 triljoeneuro, wat neerkomt op ongeveer 2.000 euro per Europese burger per jaar; 13. neemt met voldoening kennis van het actieplan van de Commissie ter intensivering van de strijd tegen belastingfraude en belastingontduiking; dringt erop aan dat de Commissie en de lidstaten absolute voorrang blijven geven aan de strijd tegen belastingfraude en belastingontduiking en dat hiertoe een pluridimensionele strategie van nauwere samenwerking en coördinatie tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie nodig is die een betere inzet van de bestaande instrumenten, consolidering van de bestaande wetgeving, goedkeuring van de ingediende voorstellen en administratieve samenwerking mogelijk maakt; ook is nauwere samenwerking tussen belasting-, politie- en gerechtelijke autoriteiten binnen een land van fundamenteel belang; vraagt om bijzondere aandacht voor de ontwikkeling van mechanismen voor preventie en vroegtijdige opsporing, aan de evaluatie van resultaten, de verbetering van systemen voor de heffing van inkomsten en vooral aan de verbetering van het toezicht op douanevervoer, daar dit een van de gebieden is met de hoogste percentages stelselmatige corruptie in Europa; verzoekt de Commissie en de lidstaten op internationaal niveau actiever te worden om normen voor samenwerking vast te stellen op basis van met name de beginselen van transparantie, goed bestuur en uitwisseling van informatie; 14. vraagt de Commissie om de nationale systemen voor de inning van de traditionele eigen middelen regelmatig te analyseren en te vergelijken, vooral wat verschillen in prestaties betreft, teneinde de beste praktijken met betrekking tot de doeltreffendheid van de inningsprocedures te identificeren en onder alle lidstaten te verspreiden en in voorkomend geval dienovereenkomstige maatregelen voor te stellen; 15. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat wat de inkomsten uit de traditionele eigen middelen betreft het aantal niet-frauduleuze onregelmatigheden in 2012 weliswaar op hetzelfde niveau is gebleven, maar dat het totale aantal ca. 20% hoger ligt dan het gemiddelde voor de periode 2008-2012; 16. dringt erop aan dat de discrepanties tussen de geraamde BTW-opbrengsten en de werkelijk geïnde opbrengsten diepgaander worden geanalyseerd en worden opgenomen in het verslag van de Commissie, teneinde een beter beeld te krijgen van de inkomsten die de Unie hierdoor derft; herinnert eraan dat de bestrijding van belastingontduiking en van de schaduweconomie een permanente doelstelling moet blijven voor de Commissie en de lidstaten; Systeem voor toezicht op het verkeer van accijnsgoederen (EMCS) 17. is ingenomen met het feit dat 98 % van de in totaal bekende traditionele eigen middelen volgens de regels wordt geïnd, maar verzoekt de Commissie haar inspanningen te handhaven voor de resterende 2 % die het voorwerp is van fraude en andere onregelmatigheden; 18. merkt op dat wetshandhavingsinstanties toegenomen misbruik van het systeem voor toezicht op het verkeer van accijnsgoederen (EMCS) door criminele organisaties constateren; is van mening dat er te weinig fysieke controles van in het kader van het EMCS vervoerde goederen plaatsvinden; wijst erop dat extra investeringen in controles wellicht leiden tot meer geïnde belastingen en betere voorkoming van belastingontduiking; merkt verder op dat ingevolge artikel 21, lid 3, en artikel 24, lid 3, van Richtlijn 2008/118/EG van de Raad de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van verzending en van bestemming een elektronische controle van de gegevens in het voorlopige e-AD en het ontvangstrapport moeten uitvoeren; is van oordeel dat er criteria moeten worden ontwikkeld voor de fysieke controle door de bevoegde instantie van de lidstaat van te verzenden en/of ontvangen accijnsgoederen; 19. is van mening dat meer controles tevens het voordeel hebben dat bedrijven of schijnbedrijven die door criminelen zijn opgericht om fraude gemakkelijker te maken, worden uitgeschakeld; stelt vast dat de meest recente informatie omtrent verzending en ontvangst van accijnsgoederen in het kader van het EMCS door de ondernemers zelf wordt bevestigd; verzoekt de Commissie het initiatief te nemen om de toegangsrechten tot het EMCS aan te scherpen en indiening van een uitvoerig nalevingsverslag voor te schrijven alvorens handel kan worden gedreven, zodat het mogelijk wordt om ondernemers de status van "gevolmachtigd marktdeelnemer" ("betrouwbaar economisch subject") toe te kennen, waardoor alleen deze actoren rechtstreeks zelfstandig gebruik kunnen maken van het EMCS; vraagt de Commissie de resultaten bekend te maken van lopende onderzoeken naar de vraag of richtlijn 2008/118/EG moet worden gewijzigd; 20. verlangt dat de verificatiecontroles die de lidstaten uitvoeren bij personen en bedrijven die zich aanmelden voor het register, grondiger en uitvoeriger moeten zijn; ziet in dat goederen gemakkelijk verkeerd kunnen worden gedeclareerd om accijnzen te ontduiken; dringt daarom aan op meer samenwerking met de belastingdiensten; 21. is van mening dat de termijnen voor de overbrenging van accijnsgoederen tussen officiële entrepots onrealistisch lang zijn; beseft dat zulke termijnen ruimte laten voor meerdere transporten op basis van dezelfde verklaring, en voor onttrekking van de goederen voordat de leveringsdatum in het systeem is ingevoerd; dringt erop aan dat de bevoegde instantie van de lidstaat van de aangegeven bestemming en de nieuwe bestemming onverwijld door de afzender in kennis moet worden gesteld van eventuele wijzigingen; dringt er verder op aan dat de termijn voor de indiening van het verslag over de ontvangst van accijnsgoederen maximaal 1 werkdag is en dat de reistijd wordt berekend en vastgesteld voor elke overbrenging overeenkomstig het type vervoer dat wordt gebruikt en de afstand tussen de plaats van verzending en de plaats van bestemming; 22. is van mening dat de garanties die vereist zijn om douane-entrepots op te richten, te gering zijn in verhouding tot de waarde van de accijnsgoederen; is van oordeel dat er een variabele zou moeten worden ingevoerd naar gelang van het type goederen en de omvang van de handel; 23. is verontrust nu de lidstaten hun eigen EMCS-systemen hebben ingevoerd volgens zeer algemeen gedefinieerde vereisten van de Europese Commissie; dringt er in dit verband bij de Commissie op aan het initiatief voor een meer uniform systeem voor de hele EU te nemen; BTW 24. neemt er kennis van dat volgens een nieuwe studie die in 2013 met financiering van de Commissie in het kader van haar werkzaamheden met het oog op de hervorming van het btw-stelsel in Europa en de bestrijding van belastingontwijking werd gepubliceerd over het "btw-deficit", 193 000 000 000 EUR aan btw-ontvangsten (1,5 % van het bbp) verloren gingen omdat de regelgeving niet werd nageleefd of omdat ze niet werden teruggevorderd in 2011; benadrukt echter dat het btw-deficit niet enkel toe te schrijven is aan fraude, maar ook aan andere factoren zoals faillissementen en insolventie, statistische fouten, betalingsachterstanden en belastingontduiking; wijst er in dit verband op dat een doeltreffend optreden tegen het btw-deficit een multidisciplinaire en gecoördineerde aanpak vereist; benadrukt dat de tenuitvoerlegging van nieuwe strategieën en een efficiënter gebruik van de bestaande EU-structuren belangrijk zijn om de bestrijding van btw-fraude te versterken; 25. is verheugd dat de btw-hervorming die in december 2011 van start ging al belangrijke instrumenten heeft opgeleverd om te zorgen voor een betere bescherming tegen btw-fraude; verwelkomt in dit verband de richtlijnen betreffende een snellereactiemechanisme tegen btw-fraude en betreffende de facultatieve en tijdelijke toepassing van de verleggingsregeling voor leveringen van bepaalde fraudegevoelige goederen en diensten die in juli 2013 werden vastgesteld en vraagt de lidstaten om deze snel ten uitvoer te leggen; 26. meent verder dat aandacht besteed moet worden aan de noodzaak van de vereenvoudiging van het btw-stelsel voor alle ondernemingen in Europa; is daarom verheugd over de nieuwe maatregelen die erop gericht zijn elektronische facturatie mogelijk te maken, evenals over de bijzondere bepalingen voor kleine ondernemingen die in 2013 van kracht gegaan zijn, en kijkt uit naar de tenuitvoerlegging van de standaard btw-aangifte voor de hele Unie; hoopt dat het centraal aanspreekpunt voor elektronische dienstverlening en telecommunicatiebedrijven in 2015 werkelijk de naleving zal bevorderen, door de btw-procedures voor ondernemingen te vereenvoudigen; 27. vraagt de lidstaten om hun nationale belastingstelsels te hervormen zodat deze eenvoudiger, correcter en doeltreffender worden, teneinde de naleving te vergemakkelijken, fraude en belastingfraude te voorkomen en te bestraffen en de doeltreffendheid van de belastinginning te verbeteren; vraagt de lidstaten verder om de landenspecifieke aanbevelingen van de Commissie van 2013 in acht te nemen; is ingenomen met de nieuwe oproep van de Commissie aan de lidstaten om hun nationale belastinggrondslag te verbreden en vrijstellingen en verlagingen van belastingen te beperken, wat de lidstaten niet enkel zou toelaten hun belastingstelsels te vereenvoudigen maar ook om verhogingen van de normale btw-tarieven te vermijden; Als fraude gemelde onregelmatigheden die de begroting van de Europese Unie schaden 28. onderstreept dat de frauduleuze onregelmatigheid die in 2012 werd gemeld, in termen van frequentie en effect, nagenoeg op hetzelfde niveau is gebleven als in het voorgaande jaar; 29. stelt vast dat er gemiddeld twee jaar en zeven maanden verstrijkt tussen het begin van een frauduleuze handeling en het moment waarop deze wordt opgemerkt; stelt verder vast dat er dan nogmaals zeven à acht maanden verstrijken voordat de onregelmatigheid aan de Commissie wordt gemeld; spreekt zijn verontrusting uit over het feit dat de richtsnoeren betreffende het tijdstip waarop lidstaten frauduleuze onregelmatigheden en/of andere onregelmatigheden aan OLAF rapporteren - vooropgesteld dat dergelijke richtsnoeren in die lidstaat bestaan - niet alleen per lidstaat verschillen maar ook per beleidsterrein; verwacht dat de Commissie voor heel Europa geldende richtsnoeren opstelt voor de rapportage van frauduleuze onregelmatigheden en/of andere onregelmatigheden aan OLAF; herinnert eraan dat het personeel van de Europese instellingen verplicht zijn om gevallen van fraude waarvan zij in het kader van hun functie kennis nemen, onverwijld onverwijld en zonder dat hun verantwoordelijkheid als gevolg van deze melding in het geding kan komen, bij OLAF te melden; 30. merkt op dat het aantal gemelde gevallen van fraude aan de inkomstenzijde voor 2012 20 % lager is dan het gemiddelde voor de jaren 2008-2012; is verheugd dat de door de Commissie uitgevoerde analysen een duidelijke afname van het aantal fraudegevallen voor deze periode aantonen; 31. merkt op dat er aan de uitgavenzijde slechts een geringe toename is in het aantal en de waarde van als fraude gemelde onregelmatigheden voor de reeds vastgestelde werkwijzen en dat het in de periode 2008-2012 in 5 % van de gemelde gevallen daadwerkelijk om fraude ging; merkt op dat de meeste frauduleuze onregelmatigheden, net zoals de voorgaande jaren, werden opgespoord op het gebied van het cohesiebeleid: 50 % van het totale aantal en 63 % van de betrokken bedragen; onderstreept dat het in slechts 9 van de 1 194 als fraude gemelde onregelmatigheden ging om corruptiezaken en dat alle zaken het gebied van het cohesiebeleid betroffen; is bezorgd dat dit soort zaken steeds vaker voorkomt; wijst met bezorgdheid op de verschuiving naar simpeler vormen van fraude, waarschijnlijk te verklaren doordat begunstigden die zich in normale omstandigheden aan de wet houden, zich wegens de economische crisis nu ook proberen te frauderen; is van mening dat deze tendensen de komende jaren opgevolgd en onderzocht moeten worden; 32. bepleit dat gevallen van corruptie met een impact op de financiële belangen van de Europese Unie als fraude in de zin van artikel 325, lid 5, VWEU wordt beschouwd en opgenomen wordt in het jaarverslag van de Commissie over bescherming van de financiële belangen van de Unie - Fraudebestrijding; 33. merkt op dat voor natuurlijke hulpbronnen (landbouw, plattelandsontwikkeling en visserij) in 2012 het aantal als fraude gemelde onregelmatigheden met bijna 50 % is toegenomen ten opzichte van 2011 omdat een enkel land 56 gevallen heeft gemeld, die allen dezelfde werkwijze vertonen, verband houden met hetzelfde onderzoek en uitsluitend betrekking hebben op het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF); constateert dat het percentage voor aangetoonde fraude in de landbouw iets hoger ligt – bij benadering 6 % van alle in de periode 2008-2012 gerapporteerde gevallen – dan over het geheel; 34. onderkent dat de lidstaten op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling in het begrotingsjaar 2012 169,4 miljoen EUR van de begunstigden hebben teruggevorderd, terwijl er aan het eind van dat jaar nog 1 216,8 miljoen EUR teruggevorderd moest worden; merkt op dat het terugvorderingscijfer van 43% sterkt beïnvloed wordt door het lage terugvorderingscijfer (onder 30%) van zes lidstaten (12) ; roept deze lidstaten op adequate maatregelen te nemen om een aanzienlijk hoger terugvorderingspercentage te behalen; 35. erkent dat het cohesiebeleid gedurende meerdere begrotingsjaren de meest kritieke sector is gebleken, waarbij vooral het regionale ontwikkelingsbeleid het moet ontgelden, maar dat het aantal als fraude gemelde onregelmatigheden gedurende de laatste drie jaar ten minste stabiel is gebleven; stelt vast dat het percentage van aangetoonde fraudegevallen lager ligt dan het totale gemiddeld, namelijk ongeveer 4 % voor de periode 2008-2012; noemt het verheugend dat de inspanningen die de Commissie de laatste jaren heeft geleverd om de fraude in deze sector meer onder de aandacht te brengen van de nationale autoriteiten, hun vruchten hebben afgeworpen en dat de regelgeving van de Unie heeft bijgedragen tot de opsporing van ongeveer 59 % van de frauduleuze onregelmatigheden; vraagt de Commissie haar gemeenschappelijke strategie voor fraudebestrijding van 2008 te intensiveren en te consolideren; vindt het evenzeer verheugend dat fraudegevallen na ontdekking sneller worden gemeld; 36. betreurt evenwel het gebrek aan informatie over de terug te vorderen bedragen en de terugvorderingspercentages met betrekking tot het cohesiebeleid voor het begrotingsjaar 2012; verzoekt de Commissie in haar toekomstige jaarverslagen nadere informatie hierover te verstrekken; 37. noemt het verheugend dat het aantal onregelmatigheden dat is gemeld op het gebied van pretoetredingssteun de laatste drie jaar is blijven dalen en stelt vast dat de twaalf nieuwe lidstaten de pretoetredingssteun aan het afbouwen zijn en dit proces bijna is voltooid; stelt echter een aanzienlijke stijging van het bedrag vast, als gevolg van twee gevallen die door een lidstaat gemeld werden; constateert ook dat in de huidige programmeringsperiode het aantal gemelde frauduleuze gevallen rond het instrument voor pretoetredingssteun (IPA) een lichte daling vertoont; de achterstand bij de uitvoering kan hiervan de oorzaak zijn; 38. wijst op de steeds verder uiteenlopende benaderingen van fraude in de lidstaten, hoofdzakelijk toe te schrijven aan juridische en organisatorische verschillen, zowel tussen de lidstaten onderling als tussen de overheidsdiensten in eenzelfde land; en ook aan het feit dat de fraudeopsporing op allerlei manieren wordt aangepakt; is met name verontrust over het feit dat sommige lidstaten zich bij gevallen van frauduleuze onregelmatigheden beperken tot het toepassen van financiële correcties in plaats van onderzoek te doen naar het eventuele strafbare feit; benadrukt dat het niet onderzoeken van strafbare feiten frauduleus gedrag zou kunnen aanmoedigen en daardoor de strijd tegen fraude en fraudeurs zou kunnen ondermijnen; roept de lidstaten op meer middelen in te zetten om fraude te bestrijden, onder meer door middel van strafvervolging; vraagt de Commissie de werking en de doeltreffendheid van de bestaande bewakings- en controlesystemen in de lidstaten nauwlettend in de gaten te blijven houden en onderstreept dat het belangrijk is dat de Commissie uniforme meldingsvoorschriften opstelt voor alle lidstaten en zorgt voor de inzameling van vergelijkbare, betrouwbare en voldoende gegevens; vraagt de lidstaten gevolg te geven aan de aanbevelingen van de Commissie, met name wat betreft vroege opsporing, vereenvoudiging van de regels en snelle melding; 39. wijst er bovendien op dat de lidstaten gegevens nog steeds niet tijdig doorgeven of onjuiste gegevens verstrekken; herinnert er daarnaast aan dat de lidstaten uiteenlopende definities hanteren voor soortgelijke strafbare feiten en dat niet alle lidstaten soortgelijke en gedetailleerde statistische gegevens verzamelen aan de hand van gemeenschappelijke criteria, waardoor het moeilijk is om betrouwbare en vergelijkbare statistieken op EU-niveau op te stellen en een vergelijking en objectieve evaluatie per land van de omvang van de fraude niet mogelijk is; zegt nogmaals te betreuren dat het Parlement, de Commissie en OLAF daardoor hun taak om de algehele schaal waarop onregelmatigheden en fraude plaatsvinden, in te schatten en aanbevelingen te formuleren, niet naar behoren kunnen vervullen; betreurt dan ook dat het in deze situatie niet mogelijk is de lidstaten met het hoogste onregelmatigheids- en fraudepercentage aan te wijzen en tot de orde te roepen, iets waarop het Parlement meermaals heeft aangedrongen; stelt vast dat de Commissie de lidstaten verzocht heeft hun statistieken met betrekking tot fraude te verbeteren en zich ertoe heeft verbonden meer aandacht aan dit onderwerp te besteden; onderstreept hoe belangrijk het is dat de Commissie waarborgt dat de verzamelde gegevens vergelijkbaar, betrouwbaar en toereikend zijn; verzoekt de Commissie dan ook het Parlement in kennis te stellen van de maatregelen die zijn genomen om meer uniformiteit en vergelijkbaarheid tot stand te brengen tussen de statistische gegevens die op nationaal niveau worden verzameld; dringt er bij de lidstaten op aan alle beschikbare informatie die de actuele omvang van de fraude adequaat weergeeft, op tijd aan te leveren; verzoekt de Rekenkamer een vervolg te geven aan haar eerdere speciale verslagen over de prestaties van OLAF om na te gaan of de reorganisatie effect heeft gehad; 40. onderstreept dat meer transparantie en, in het verlengde daarvan, goede controle van cruciaal belang zijn voor het opsporen van frauduleuze constructies; herinnert eraan dat het Parlement er de afgelopen jaren bij de Commissie op aangedrongen heeft stappen te ondernemen om "transparantie in één oogopslag" van alle begunstigden van EU-middelen uit alle lidstaten te waarborgen door op één enkele website van de Commissie alle begunstigden van EU-middelen bekend te maken, ongeacht de beheerder van de middelen en gebaseerd op standaardcategorieën informatie die door alle lidstaten in ten minste één werktaal van de Unie worden verstrekt; verzoekt de lidstaten samen te werken met de Commissie en haar volledige en betrouwbare informatie te verstrekken met betrekking tot de begunstigden van de door de lidstaten beheerde EU-middelen; betreurt het dat deze maatregel niet is uitgevoerd en verzoekt de Commissie zulks met spoed te doen; 41. merkt op dat OLAF in 2012 54 aanbevelingen voor juridische stappen heeft doen toekomen aan de nationale autoriteiten en dat ca. 284 000 000 EUR voor terugvordering werd aanbevolen; betreurt het gebrek aan informatie over het aantal gerechtelijke procedures die zijn ingesteld en de omvang van de bedragen die inderdaad zijn teruggevorderd op basis van aanbevelingen van OLAF, alsmede over het aantal veroordelingen wegens delicten ten nadele van de begroting van de Unie; verzoekt de Commissie en de lidstaten andermaal om zodra het OLAF een zaak heeft onderzocht, toe te zien op de effectieve en tijdige tenuitvoerlegging van de gedane aanbevelingen; 42. is evenwel ernstig verontrust over het feit dat OLAF in sommige gevallen zaken heeft afgewezen en ter afhandeling heeft terugverwezen naar de directoraten-generaal, terwijl deze geen onderzoeksbevoegdheid hebben; OLAF 43. constateert met voldoening dat de herziening van de bepalingen betreffende de werking van OLAF eindelijk is doorgevoerd en verwelkomt de mededeling "De governance van OLAF en de procedurele waarborgen bij onderzoeken versterken: stapsgewijze benadering ter flankering van de instelling van een Europees Openbaar Ministerie"; neemt nota van de eerste effecten van de reorganisatie en de herstructurering van de onderzoeksprocedures van OLAF die moeten zorgen voor verduidelijking van de procedurele rechten van personen die bij een onderzoek zijn betrokken, betere samenwerking en dialoog tussen OLAF en zijn partners, efficiëntere onderzoeksprocedures en verkorting van de gemiddelde duur van de onderzoekswerkzaamheden, met name bij de selectie van de dossiers; constateert niettemin dat op 1 februari 2012 in totaal 421 zaken tegelijk zijn geopend maar in de loop van 2012 weer werden gesloten, in de meeste gevallen zonder dat er een aanbeveling uitging; stelt verder vast dat in 2012 veel zaken van meer dan 24 maanden oud werden afgesloten op gevaar af dat op het moment van afsluiting nog geen aanbevelingen waren uitgegaan; stelt verder vast dat de verkorting van de gemiddelde duur van de onderzoeken aan dit eenmalige effect is toe te schrijven; 44. stelt vast dat OLAF sinds 2012 jaarlijks prioriteiten voor het onderzoeksbeleid (IPP's) vaststelt teneinde de selectieprocedure voor de onderzoeken te verbeteren; signaleert aanzienlijke verschillen tussen de IPP's die voor 2012, 2013 respectievelijk 2014 gekozen zijn en maakt zich daarom zorgen over een mogelijk gebrek aan consistentie in de algehele selectie van te onderzoeken zaken; is van mening dat toekomstige IPP's altijd moeten worden onderworpen aan een grondige evaluatie op basis van concrete behoeften, meetbare indicatoren en lessen uit eerdere IPP's; dringt er bij OLAF op aan gedetailleerde informatie te verstrekken over de wijze waarop over IPP's wordt beslist; 45. neemt kennis van het jaarverslag van OLAF voor 2012 en van het feit dat OLAF in die periode 431 onderzoeken en 287 coördinatiezaken heeft geopend en 465 zaken heeft gesloten, 54 aanbevelingen voor gerechtelijk optreden heeft toegezonden aan nationale autoriteiten en ongeveer 284 miljoen EUR heeft aanbevolen voor terugvordering, waarvan 165,8 miljoen met betrekking tot inkomsten en 118,2 miljoen tot uitgaven, en 46. neemt kennis van advies nr. 1/2014 van het Comité van toezicht over de prioriteiten in het onderzoeksbeleid (IPP's) van OLAF en steunt de aanbevelingen hierin, met name wat betreft de vaststelling van richtsnoeren inzake de toepassing van financiële indicatoren als evenredigheidscriterium, waarmee de eenheid die bevoegd is voor het selecteren van de dossiers in dit opzicht duidelijke aanwijzingen zou krijgen; verwacht verder dat de toekomstige ontwikkelingen met betrekking tot de IPP's onder meer een regelmatige dialoog zullen omvatten tussen de directeur-generaal van OLAF en de directeuren-generaal van de beleidsafdelingen waarop de IPP's en de financiële indicatoren daarin betrekking hebben; 47. neemt kennis van de opmerkingen van het Comité van toezicht over het "de minimis"-beleid van OLAF; herinnert eraan dat het "de minimis"-beleid niet het enige criterium is voor de selectie van dossiers en dat het doel ervan is te waarborgen dat OLAF zijn inspanningen en middelen gebruikt voor de meer ernstige en complexe zaken en dat personeel zodanig wordt ingezet dat er een maximale terugvordering plaatsvindt van de bedragen die ten onrechte uit de EU-begroting zijn betaald; verzoekt de directeur-generaal rekening te houden met het standpunt van het Comité van toezicht bij de herziening van het "de minimis"-beleid van OLAF; verwacht naar behoren te worden geïnformeerd over het besluit van de directeur-generaal in dit opzicht; 48. vraagt om een betere aansturing door OLAF door continue herziening en consolidatie van zijn belangrijkste onderzoeksprocessen; wijst in dit verband op het belang dat het Europees Parlement met name hecht aan toezicht op de handhaving van de procedurele waarborgen en grondrechten van de bij een onderzoek betrokken personen; Nieuwe krijtlijnen voor het Europees antifraudebeleid en voor de desbetreffende programma's 49. verwelkomt alle initiatieven van de Commissie om fraude op een in over de gehele lijn effectievere manier te bestrijden, met innovatieve maatregelen ten aanzien van sancties die de inspanningen voor preventie en opsporing moeten aanvullen; beschouwt de invoering van anti-fraudebedingen in internationale overeenkomsten, bestuurlijke samenwerkingsafspraken en bij overheidsopdrachten eveneens als grote stap vooruit in de bescherming van de financiële belangen van de Unie en de strijd tegen corruptie; 50. wijst erop dat de lidstaten ingevolge artikel 5 van Verordening(EG) nr. 1848/2006 van 14 december 2006 inlichtingen moeten verstrekken betreffende het inleiden of stopzetten van procedures waarbij in verband met de gemelde onregelmatigheden administratieve of strafrechtelijke sancties worden opgelegd alsmede inlichtingen betreffende de belangrijkste uitkomsten van dergelijke procedures; herinnert er verder aan dat deze inlichtingen ook de aard van de opgelegde sancties moeten betreffen en/of nader moeten aangeven of de sancties voortvloeien uit de toepassing van Gemeenschaps- en/of nationale bepalingen, met aanhaling van de Europese en/of nationale bepalingen waarin de sancties zijn neergelegd; verzoekt om gedetailleerde informatie hierover, vergezeld van een uitvoerige analyse van de verslagen die overeenkomstig art. 5 van Verordening (EG) nr. 1848/2006 zijn ontvangen; merkt op dat de lidstaten procedures voor toezicht op fraudebestrijding moeten invoeren en dat de statistieken betreffende strafzaken en de resultaten daarvan onvolledig zijn, zodat het moeilijk is om de procedures voor onderzoek en vervolging van fraude in de lidstaten en de doeltreffendheid van toekomstige fundamentele beleidsmaatregelen te beoordelen; 51. is verheugd over de publicatie in februari 2014 van het eerste verslag van de Commissie over bestrijding van corruptie in de EU, waarin wordt verklaard dat corruptie in alle lidstaten in allerlei verschillende vormen voorkomt en de economie van de EU rond 120 miljard EUR per jaar kost, en verwelkomt ook alle aanbevelingen voor een bredere uitwisseling van bestaande goede praktijken en voor aanwijzing van nieuwe, op EU-niveau te nemen maatregelen; onderstreept dat de Europese burgers in deze context waarborgen eisen met betrekking tot totale integriteit en transparantie van de overheidsuitgaven, met name tegen de achtergrond van de huidige economische uitdagingen van de economische en financiële crisis; is het eens met de Commissie dat de resultaten van de goedgekeurde initiatieven sterk uiteenlopen en dat er meer nodig is om corruptie te voorkomen en te bestraffen; betreurt het evenwel dat de inhoud van het verslag slechts een beperkt overzicht biedt van corruptie in de Europese Unie; dringt aan op verdere inspanningen die in verhouding staan tot de maatschappelijke en economische uitdagingen waar het om gaat, om corruptie die de Europese economie, het Europees sociaal model en de belastinginkomsten van de lidstaten en het vertrouwen van de burger in hun instituties ernstig schaadt, te voorkomen en te bestraffen; 52. verzoekt de Europese Rekenkamer vanuit haar positie en ervaring onderzoek te verrichten en aanbevelingen te doen via een of meer verslagen over de belangrijkste problemen die door de Commissie in haar verslag over corruptie worden vermeld, en daarbij met name rekening te houden met de resultaten van de verslagen met betrekking tot de afzonderlijke landen; 53. verwelkomt het voorstel voor een verordening tot instelling van het Europees Openbaar Ministerie; onderstreept dat invoering van een coherent en complementair systeem ter bescherming van de financiële belangen van de Unie geboden is; moedigt de Commissie aan de rollen en de werkingssfeer van het toekomstig Openbaar Ministerie, Eurojust en OLAF duidelijk te bepalen op Europees niveau; 54. spreekt zijn voldoening uit over de publicatie van de studie van de Commissie getiteld "Identifying and Reducing Corruption in Public Procurement in the EU" naar aanleiding van het verzoek van het Parlement, waarin een methode ontwikkeld wordt om de kosten te berekenen die voor de fondsen van de Unie met corruptie rond overheidsopdrachten zijn gemoeid; stelt vast dat de totale rechtstreekse kosten van corruptie bij overheidsopdrachten in 2010 op 1,4 tot 2,2 miljard EUR worden geraamd voor de vijf sectoren die in acht lidstaten zijn onderzocht (13) ; onderstreept dat de studie onder meer aanbeveelt te voorzien in meer transparantie bij overheidsopdrachten, alsmede in betere mechanismen voor audit en evaluatie, ontwikkeling van een centrale verzameling van gegevens over overheidsopdrachten, actualisering van de Tenders Electronic Daily (TED)-databank en betere bescherming van klokkenluiders; verzoekt de Commissie informatie te verstrekken over het beleid en de maatregelen die zijn uitgevoerd naar aanleiding van genoemde aanbevelingen; 55. stelt vast dat de lidstaten volgens officiële ramingen meer dan 11 miljard EUR aan belastinginkomsten mislopen als gevolg van sigarettensmokkel door georganiseerde criminele netwerken, en verlangt dat de middelen en deskundigheid die in het verleden bij OLAF op dit terrein werden ingezet, op het oude niveau worden teruggebracht; wil de Commissie en OLAF krachtig steunen bij invoering van het actieplan ter bestrijding van de sigarettensmokkel; verlangt op dit punt een betere samenwerking tussen OLAF en Europol; 56. acht de ontwikkeling van een netwerk van OLAF-verbindingsfunctionarissen voor de belangrijkste risicolanden op het gebied van smokkel onontbeerlijk; 57. wenst in kennis te worden gesteld van alle ontwikkelingen in de discussie over eventuele heronderhandelingen inzake de bestaande overeenkomsten en vraagt om de uitvoering van een onafhankelijke studie van de overeenkomsten met de tabakssector met het oog op het kwantificeren van de impact van de illegale handel in tabak op de eigen middelen, en om te overwegen de huidige overeenkomsten voor zover mogelijk naar andere fabrikanten uit te breiden, teneinde te zorgen voor een betere traceerbaarheid van producten vanaf hun productie tot aan hun distributie; 58. spreekt zijn voldoening uit over de goedkeuring van de verordening tot instelling van het Hercule III programma voor de financiële periode 2014-2020; stelt vast dat het programma met een budget van meer dan 104 miljoen EUR onder meer bedoeld is voor de cofinanciering van scanapparatuur waarmee smokkelwaar in vrachtwagens kan worden opgespoord en van systemen voor geautomatiseerde herkenning van containercodes en nummerplaten, waarmee de strijd tegen smokkel en namaak verder kan worden opgevoerd; betreurt het gebrek aan transparantie dat werd gesignaleerd bij de uitvoering van het Hercule III programma wat betreft aankoop en gebruik van technische uitrusting door de begunstigden en herinnert eraan dat deze situatie het Parlement ertoe noopte een deel van de kredieten voor OLAF in de begroting voor 2013 en 2014 in de reserve te plaatsen in afwachting van de ontvangst van adequate informatie over dit onderwerp; verzoekt OLAF deze informatie te blijven verstrekken, met inbegrip van details over de huidige stand en impact van de gefinancierde apparatuur en meer transparantie te bieden bij de uitvoering van Hercule III; o o o 59. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Europese Rekenkamer, het Comité van toezicht van het OLAF en het OLAF zelf. Het Europees Parlement, – gezien zijn vorige resoluties over Iran, in het bijzonder die van 10 maart 2011 over de benadering van Iran door de EU (1) , van 17 november 2011 over Iran – recente gevallen van schending van de mensenrechten (2) , van 2 februari 2012 over Iran en zijn nucleaire programma (3) en van 14 juni 2012 over de situatie van de etnische minderheden in Iran (4) , – gezien de gezamenlijke verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) Catherine Ashton en de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Mohammad Javad Zarif op 24 november 2013 in Genève, en de verklaring van de VV/HV van 12 januari 2014, – gezien de conclusies van de Raad van 15 oktober 2012 en 16 december 2013 en gezien de wijzigingen van de beperkende maatregelen tegen Iran, zoals beslist door de Raad tijdens haar vergadering van 20 januari 2014, – gezien de conclusies van de Raad van 21 maart 2011, waarin de invoering wordt aangekondigd van beperkende maatregelen tegen personen die verantwoordelijk zijn voor ernstige mensenrechtenschendingen in Iran, – gezien de verklaring van de VV/ HV over de vrijlating van Nasrin Sotoudeh en andere gewetensgevangenen in Iran op 19 september 2013, – gezien het verslag van de bijzondere VN-rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran van 4 oktober 2013, zijn recente verklaring van 22 januari 2014 waarin hij waarschuwt voor de "sterke toename van het aantal ophangingen in Iran", en het verslag van de secretaris-generaal van de VN van 10 september 2013 over de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran (5) , – gezien zijn resolutie van 11 december 2012 over een strategie voor digitale vrijheid in het buitenlandbeleid van de EU (6) , – gezien de verklaring over criteria voor vrije en eerlijke verkiezingen, die op 26 maart 1994 unaniem werd aangenomen door de Interparlementaire Unie, waar het Iraanse parlement lid van is, – gezien de resolutie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 18 december 2013 over mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran (7) , waarin "diepe bezorgdheid wordt geuit over ernstige, aanhoudende en terugkerende schendingen van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran", met inbegrip van, maar niet beperkt tot de willekeurige, frequente en aanhoudende toepassing van de doodstraf, – gezien de resolutie van de Algemene Vergadering van de VN van 18 december 2013 over de wereld tegen geweld en gewelddadig extremisme (8) , – gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat op 24 november 2013 de VV/HV Catherine Ashton en de ministers van Buitenlandse Zaken van de E3/EU+3 in Genève een interim-overeenkomst hebben bereikt met de Islamitische Republiek Iran (hierna Iran genoemd) over de nucleaire kwestie (gedetailleerd uiteengezet in het gemeenschappelijke actieplan); overwegende dat de E3/EU+3 op 10 januari 2014 een overeenkomst heeft bereikt over de uitvoeringsmodaliteiten van het gemeenschappelijke actieplan; overwegende dat de uitvoeringsperiode van zes maanden voor het gemeenschappelijke actieplan cruciaal is en dat gelijktijdige en wederzijdse actie van beide partijen noodzakelijk is; B. overwegende dat de presidentsverkiezingen niet in overeenstemming met de door de EU gewaardeerde democratische normen werden gehouden; overwegende evenwel dat president Hassan Rouhani te kennen heeft gegeven open te staan voor meer open en constructieve betrekkingen tussen Iran en het Westen; overwegende dat naast de nucleaire overeenkomst, verschillende onderwerpen, met inbegrip van mensenrechten en regionale veiligheid, moeten worden besproken tussen de EU en Iran; C. overwegende dat de in het gemeenschappelijke actieplan gedane beloften slechts een eerste stap zijn in de richting van een completere oplossing van de Iraanse nucleaire kwestie en erop gericht zijn de onmiddellijke spanningen te verminderen en zo meer tijd en ruimte te scheppen voor een alomvattende diplomatieke oplossing; overwegende dat de nucleaire activiteiten van Iran in strijd waren met eerdere resoluties van de VN-Veiligheidsraad; D. overwegende dat de interne politieke ontwikkelingen in Iran en de interim-overeenkomst over de nucleaire kwestie nieuwe mogelijkheden bieden voor zowel hervormingen in Iran als een verbetering van de externe betrekkingen met de EU; E. overwegende dat de onderhandelingen over een alomvattende handels- en samenwerkingsovereenkomst en over een overeenkomst inzake een politieke dialoog tussen de EU en Iran in 2002 zijn gestart; overwegende dat dit proces in 2005 werd onderbroken wegens de onthulling van de clandestiene nucleaire activiteiten van Iran en omdat het land weigerde volledig samen te werken met de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA); F. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Iran nog steeds wordt gekenmerkt door de voortdurende en systematische schending van de grondrechten; G. overwegende dat Iran één van de jongste bevolkingen ter wereld heeft, met meer dan 7 miljoen kinderen van jonger dan zes jaar; H. overwegende dat Iran nog steeds weigert samen te werken met verschillende VN-organen op het vlak van mensenrechten, bijvoorbeeld door een visum te weigeren aan de bijzondere VN-rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran en door hem te beletten op een onafhankelijke manier invulling te geven aan zijn mandaat; Over de nucleaire kwestie 1. is tevreden over de interim-overeenkomst van Genève tussen de E3/EU+3 en Iran over het nucleaire programma van Iran; acht het essentieel dat alle partijen zich in het onderhandelingsproces constructief blijven opstellen zodat de definitieve alomvattende overeenkomst binnen het afgesproken tijdskader kan worden gesloten; 2. benadrukt dat er geen alternatief kan zijn voor een vreedzaam onderhandelde oplossing waarin de bezorgdheden van de internationale gemeenschap met betrekking tot de uitsluitend vreedzame aard van het nucleaire programma van Iran, regionale gevoeligheden en Iraanse veiligheidsgevoeligheden worden aangepakt; 3. is tevreden over de besluiten die de Raad tijdens haar vergadering van 20 januari 2014 heeft genomen met het oog op de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke actieplan, in het bijzonder de bepalingen over de gedeeltelijke intrekking van de sancties; benadrukt het cruciale belang van betrouwbare controle op de naleving door Iran van zijn beloften in het kader van het gemeenschappelijke actieplan; gelooft dat zodra een alomvattende overeenkomst die de uitsluitend vreedzame aard van het nucleaire programma van Iran garandeert, wordt bereikt, nucleair-gerelateerde sancties tegen Iran geleidelijk moeten worden opgeheven; Over de vooruitzichten voor EU-Iran-betrekkingen 4. benadrukt dat constructievere betrekkingen met Iran afhankelijk zijn van voortgang bij de volledige tenuitvoerlegging van de beloften van Iran in het kader van het gemeenschappelijke actieplan; spreekt de hoop uit dat vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke actieplan en bij de onderhandelingen over de overeenkomst van Genève de weg zal vrijmaken voor constructievere betrekkingen tussen de EU en Iran, onder meer met betrekking tot kwesties van regionale zorg zoals de burgeroorlog in Syrië en de bestrijding van alle vormen van terrorisme en de oorzaken ervan, maar ook met betrekking tot gebieden als economische ontwikkeling, handelsovereenkomsten, de rechtsstaat en de bevordering van mensenrechten; 5. verzoekt de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) alle voorbereidingen te treffen voor de opening van een delegatie van de Unie in Teheran tegen het einde van 2014; is er stellig van overtuigd dat dit een doeltreffend instrument is om het Iraanse beleid te beïnvloeden en eveneens de dialoog over kwesties als mensenrechten en rechten van minderheden zou ondersteunen; 6. verzoekt de Raad, op voorwaarde dat er aanzienlijke vooruitgang wordt geboekt met betrekking tot de nucleaire kwestie, een discussie in gang te zetten over specifieke stappen die kunnen leiden tot een verbetering van de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Iran, met inbegrip van een eventueel toekomstig verdragskader voor deze betrekkingen en de ontwikkeling van sectorale samenwerking, waarbij bijvoorbeeld aandacht wordt besteed aan de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld en de private sector in Iran, alsook aan de bestrijding van drugs (waarbij wordt gewaarborgd dat verdachten een eerlijk proces krijgen en niet tot de doodstraf worden veroordeeld), samenwerking op het gebied van milieu, technologieoverdracht, infrastructurele ontwikkeling en planning, onderwijs en cultuur, bescherming van kinderen en gezondheidszorg, en gemeenschappelijke initiatieven om mensenrechten te bevorderen en te verdedigen; is bezorgd over de mogelijke uitbraak van besmettelijke ziektes, zoals polio en de mazelen, vooral bij kinderen, en dringt er bij de EU op aan de toegang tot relevante medicatie te vergemakkelijken, die anders moeilijk verkrijgbaar is wegens de sancties; 7. wijst met bijzondere bezorgdheid op de verslechterende situatie van het milieu in Iran, in het bijzonder in verband met watertekort, woestijnvorming en luchtvervuiling; verzoekt de EU de samenwerking tussen Europese en Iraanse onderzoeksinstellingen, milieuorganisaties en steden te vergemakkelijken; 8. wijst op het belang van de handel met Iran voor veel middelgrote Europese ondernemingen en benadrukt dat deze handel een positieve bijdrage moet leveren aan de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke actieplan; 9. verzoekt de Commissie en de EDEO intussen om alle beschikbare instrumenten die de EU tot haar beschikking heeft te gebruiken met het oog op gezamenlijke inspanningen om het maatschappelijk middenveld in Iran mondiger te maken en te ontwikkelen en om het aantal uitwisselingen voor studenten, artiesten en andere bezoekers evenals het aantal culturele en academische uitwisselingen te vergroten, en jeugdparticipatie en maatschappelijke betrokkenheid te bevorderen; dringt in dit verband aan op meer uitwisseling en samenwerking tussen de EDEO en de relevante departementen van de Commissie, zoals het Directoraat-Generaal voor Ontwikkeling - EuropeAid; 10. dringt er bij de EU op aan een onafhankelijker EU-beleid ten aanzien van Iran na te streven, evenwel gecoördineerd met bondgenoten en partners; Over regionale kwesties 11. is van mening dat Iran zijn aanzienlijke invloed in Syrië zou moeten aanwenden om de bloedige burgeroorlog te stoppen en dringt er bij het Iraanse leiderschap op aan een constructieve rol te spelen bij de internationale inspanningen om een oplossing voor de Syrische crisis te vinden; is van mening dat Iran bij alle desbetreffende discussies moet worden betrokken, op voorwaarde dat het de bereidheid toont zich in te zetten voor een diplomatieke oplossing voor de crises in Syrië en de regio; 12. is van mening dat een hechtere samenwerking tussen de EU en Iran op basis van de geloofwaardige tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke actieplan en, in de toekomst, van de alomvattende overeenkomst, kan bijdragen tot de stabilisering van de situatie in het Midden-Oosten; moedigt de EU in het bijzonder aan de dialoog tussen Iran en de leden van de Samenwerkingsraad van de Golf te vergemakkelijken; 13. is van mening dat de EU, de VS en Iran hun samenwerking in Afghanistan moeten uitbreiden, met name wat betreft drugshandel en humanitaire kwesties zoals de bescherming van vluchtelingen, teneinde de geboekte vooruitgang op het gebied van de mensenrechten te beschermen zodat een duurzame vreedzame oplossing voor het conflict kan worden bereikt; herinnert eraan dat ongeveer 3 miljoen Afghaanse vluchtelingen in Iran verblijven en roept Iran, VN-organen en de internationale gemeenschap op de eerbiediging van hun basisrechten te garanderen; Over de mensenrechten 14. is ingenomen met de vrijlating van diverse gewetensgevangenen in Iran, met inbegrip van de mensenrechtenadvocaat en winnaar van de Sacharovprijs Nasrin Sotoudeh, en dringt er bij de Iraanse autoriteiten op aan alle gedetineerde mensenrechtenverdedigers, politieke gevangenen, vakbondsactivisten en arbeidsactivisten vrij te laten, inclusief degenen die na de presidentsverkiezingen van 2009 gevangen zijn gezet; neemt met interesse kennis van het initiatief van president Hassan Rouhani om een handvest voor burgerrechten op te stellen; blijft evenwel ernstig bezorgd over de mensenrechtensituatie in Iran, met name over de wijdverspreide aantijgingen van foltering, oneerlijke processen - onder meer van advocaten en mensenrechtenactivisten - en straffeloosheid ten aanzien van mensenrechtenschendingen; is gealarmeerd over het hoge aantal executies in 2013 en 2014, waaronder executies van minderjarigen; merkt op dat de meeste executies in 2013 in de laatste vijf maanden van dat jaar werden uitgevoerd; veroordeelt de beperking van de vrijheid van informatie, de vrijheid van vereniging, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering, de vrijheid van godsdienst, de academische vrijheid, de vrijheid van onderwijs en de bewegingsvrijheid, evenals de voortdurende onderdrukking en discriminatie op grond van religie, overtuiging, etniciteit, geslacht of seksuele geaardheid, onder meer jegens de Baha´i-gemeenschap, christenen, afvalligen en bekeerlingen; 15. is van mening dat het handvest van burgerrechten volledig in overeenstemming moet zijn met de internationale verplichtingen van Iran, met name wat betreft non-discriminatie en het recht op leven, en het verbod op foltering moet versterken, volledige vrijheid van religie en overtuiging moet waarborgen, en de vrijheid van meningsuiting, die momenteel wordt beperkt door de vaag geformuleerde bepaling inzake "aan de nationale veiligheid gerelateerde delicten" moet garanderen; 16. roept de EU daarom op de mensenrechten te integreren in alle aspecten van haar betrekkingen met Iran; is van mening dat een inclusieve mensenrechtendialoog op hoog niveau met Iran deel moet uitmaken van het toekomstige beleidskader voor bilaterale betrekkingen tussen de EU en Iran; dringt er bij de EU op aan een mensenrechtendialoog met Iran in gang te zetten die de rechterlijke macht en de veiligheidsdiensten omvat en waarin duidelijk gedefinieerde criteria worden vastgesteld aan de hand waarvan vooruitgang kan worden gemeten; verzoekt de EU het werk van de bijzondere VN-rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran ten volle te ondersteunen en dringt er bij Iran op aan hem onverwijld een onvoorwaardelijk inreisvisum te verstrekken; moedigt de Hoge Commissaris van de VN Navi Pillay aan de uitnodiging van de Iraanse autoriteiten om Iran te bezoeken te aanvaarden; verzoekt Iran een moratorium op de doodstraf in te stellen; 17. benadrukt dat een toekomstige delegatie van het Europees Parlement voor de betrekkingen met Iran zich moet inzetten voor ontmoetingen met leden van de politieke oppositie en activisten van het maatschappelijk middenveld, en voor het verkrijgen van toegang tot politieke gevangenen; 18. benadrukt hoe belangrijk het is een omgeving te creëren die bevorderlijk is voor de degelijke werking van maatschappelijke organisaties, met inbegrip van een hervormd wettelijk kader; dringt er bij de EU op aan de EU-mensenrechtenrichtsnoeren, met inbegrip van de EU-richtsnoeren inzake mensenrechtenverdedigers, de nieuwe flexibiliteit van het Europees instrument voor de bevordering van democratie en mensenrechten (EIDHR) 2014-2020, en het onlangs door de EU en haar lidstaten opgerichte Europees Fonds voor de Democratie wereldwijd optimaal te benutten teneinde Iraanse mensenrechtenactivisten en maatschappelijke organisaties te ondersteunen; 19. sluit zich aan bij de dringende oproep van 772 Iraanse journalisten aan de Iraanse president om zijn belofte na te komen en de heropening van de vereniging van Iraanse journalisten toe te staan; 20. moedigt de EU aan de mogelijkheid te onderzoeken om technische bijstand, in partnerschap met internationale organisaties, aan Iran uit te breiden, teneinde ondersteuning te verlenen bij de momenteel door de Iraanse regering geplande hervorming van het strafprocesrecht; is met name bezorgd over het feit dat gedetineerden tijdens ondervragingen geen toegang krijgen tot een advocaat, over de ernstige aantijgingen van misbruik tijdens de voorlopige hechtenis, en over de berechting van burgers door revolutionaire rechtbanken; benadrukt dat onafhankelijkheid ten aanzien van politieke inmenging en het waarborgen van een eerlijk proces essentieel zijn voor de ontwikkeling van een modern strafprocesrecht en voor de aanpak van de mensenrechtenkwestie; 21. roept Iran op samen te werken met internationale mensenrechtenorganen en zijn eigen ngo's door gehoor te geven aan de aanbevelingen van de VN en de universele periodieke doorlichting (UPR) en door internationale mensenrechtenorganisaties in staat te stellen hun missies uit te voeren; 22. is van mening dat vrouwenrechten zonder uitzondering een punt van bijzondere aandacht moeten blijven in iedere dialoog tussen de EU en Iran; meent dat ondanks de reeds geboekte vooruitgang de situatie van vrouwen in Iran verstoord blijft door onaanvaardbare discriminatie, vooral met betrekking tot wettelijke aangelegenheden, en met betrekking tot familierecht en de participatie van vrouwen aan het economische en politieke leven; o o o 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Dienst voor extern optreden, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van de Islamitische Republiek Iran.