Het Europees Parlement, - gelet op de bepalingen inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken in Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, de artikelen 2, 6, 42 en 47 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en o.a. de artikelen 47, lid 2, 55, 65, 95, 175 en 280 van het EG-Verdrag, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties, met name die van 13 maart 1998 over justitiële samenwerking in strafzaken in de Europese Unie (1) , - gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) - gelet op artikel 39, lid 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gezien de voorstellen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming en de Commissie begrotingscontrole, - gelet op artikel 107 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese Unie volgens artikel 6 van het EU-Verdrag gegrondvest is op de beginselen van de rechtsstaat, van vrijheid, democratie en eerbiediging van de rechten van de mens, welke beginselen de lidstaten gemeen hebben, B. overwegende dat deze beginselen - en in het bijzonder het beginsel van de rechtsstaat - parlementair toezicht en justitiële controle op de wetgeving impliceren, en dat adequate controles met name van belang zijn waar het maatregelen betreft die direct van invloed zijn op de rechten en vrijheden van de burgers, zoals bij het opleggen van strafmaatregelen, C. overwegende dat het Europees Parlement steeds vaker wordt geraadpleegd over wetgevingsmaatregelen waarbij de lidstaten worden verplicht strafmaatregelen in te voeren, bijvoorbeeld met betrekking tot het milieu (3) , de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap (4) , vervalsing van de Euro (5) , kinderpornografie (6) , bestrijding van terrorisme (7) , illegale immigratie (8) en mensenhandel (9) , en met name overwegende dat: D. overwegende dat alleen de wetgeving van de eerste pijler automatisch valt onder de rechterlijke toetsing door het Hof van Justitie en de controle door de Commissie als hoedster van de Verdragen, E. overwegende dat het EG-Verdrag krachtens artikel 47 van het Verdrag betreffende de Europese Unie prevaleert op het EU-Verdrag, met als gevolg dat maatregelen die uit hoofde van Titel VI van het EU-Verdrag worden genomen niets kunnen afdoen aan de bevoegdheid van de Gemeenschap, hetgeen leidt tot onenigheid over de juiste rechtsgrondslag en de verdeling van bevoegdheden voor het treffen van strafmaatregelen, F. overwegende dat er buiten EG-verband maatregelen in voorbereiding zijn voor de onderlinge afstemming van de regelgeving van de lidstaten m.b.t. strafrechtelijke aangelegenheden, conform de intergouvernementele bepalingen van Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, G. overwegende dat volgens Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie het Europees Parlement - het orgaan dat het meest representatief is voor de burgers - alleen over bepaalde maatregelen en binnen strikte termijnen hoeft te worden geraadpleegd en dat de justitiële controle door het Europese Hof van Justitie streng is beperkt , H. overwegende dat de dreiging van het internationale terrorisme de tekortkomingen van Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie nog scherper aan het licht heeft doen treden; dat, indien de lidstaten er echter blijk van geven vertrouwen te hebben in elkaars strafrechtsstelsels door hun goedkeuring te hechten aan het voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit van de Raad inzake het Europees arrestatiebevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten ( COM(2001) 522 ) moeilijk in te zien valt waarom de lidstaten zouden blijven vasthouden aan deze gescheiden bevoegdheden, I. overwegende dat het naast elkaar bestaan van twee parallelle rechtskaders waarbij strafmaatregelen worden ingevoerd met betrekking tot dezelfde lidstaten, dezelfde grondrechten, dezelfde burgers en hetzelfde doel - namelijk de ontwikkeling van de Unie als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid - kan resulteren in vertragingen, parallelle procedures, incoherentie en rechtsonzekerheid, J. overwegende dat het rechtsstelsel van de Gemeenschap berust op algemene rechtsbeginselen welke de nationale rechtstelsels gemeen hebben en op artikel 10 van het EG-Verdrag betreffende het beginsel van loyale samenwerking, op grond waarvan van de lidstaten verlangd kan worden dat zij bindende strafrechtelijke sancties invoeren om de nakoming van uit het EG-Verdrag of de maatregelen ter uitvoering daarvan voortvloeiende verplichtingen, zoals erkend door het Europese Hof van Justitie, te verzekeren, K. overwegende dat het Parlement er sinds 1999 op aandringt dat de eerste en derde pijler worden samengevoegd (14) , L. overwegende dat de Raad krachtens artikel 42 van het Verdrag betreffende de Europese Unie kan besluiten dat de bevoegdheid voor het ontwikkelen van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid zoals omschreven in artikel 29, onder Titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap valt, en zo een uniform rechtskader kan creëren voor maatregelen die tot invoering van bindende strafrechtelijke sancties nopen, M. overwegende dat het door de overheveling in het Verdrag van Amsterdam van de justitiële samenwerking in civiele zaken van de derde pijler naar het communautaire kader mogelijk werd dat lidstaten binnen zes maanden maatregelen troffen die binnen de intergouvernementele samenwerking dertig kaar geblokkeerd zijn gebleven, N. overwegende dat een soortgelijke aanpak van de samenwerking in civiele en strafzaken in het kader van Titel IV van het EG-Verdrag: 1. beveelt aan om overeenkomstig artikel 42 van het EU-Verdrag en de medebeslissingsprocedure de bevoegdheid voor alle beleidsterreinen als omschreven in artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, of ten minste de bevoegdheid voor maatregelen op het gebied van justitiële samenwerking in strafzaken met grensoverschrijdende implicaties binnen de Europese Unie (en met name van de onderlinge afstemming daarvan waar zulks noodzakelijk is), over te hevelen naar Titel IV van het EG-Verdrag; 2. beveelt aan dat de Commissie of een of meer lidstaten daartoe aan het Europees Parlement ter raadpleging en aan de Europese Raad van Laken (in december 2001) ter unanieme goedkeuring een initiatief voorlegt; 3. beveelt aan dat de Commissie of de lidstaten die dit initiatief opstellen overwegen de mogelijkheid te creëren voor lidstaten waarop protocollen van toepassing zijn om algemene internationale rechtsverplichtingen te blijven aangaan, zelfs indien in de toekomst in EG-verband maatregelen in die sfeer worden genomen (naar het voorbeeld van het protocol betreffende de positie van Denemarken inzake communautaire maatregelen uit hoofde van Titel IV); 4. beveelt aan dat de Europese Raad te Laken dit initiatief goedkeurt in overeenstemming met de bepalingen van artikel 42 van het EU-Verdrag; 5. beveelt aan dat de lidstaten dit besluit zo spoedig mogelijk ratificeren conform hun respectieve grondwettelijke voorschriften; 6. beveelt aan dat de Raad zich onthoudt van maatregelen in de sfeer van het milieustrafrecht totdat het eerder genoemde voorstel voor een richtlijn inzake milieubescherming door het strafrecht is afgerond; 7. beveelt aan dat de Commissie passende stappen onderneemt indien de Raad voornemens zou zijn het eerder genoemde ontwerpkaderbesluit ter bestrijding van ernstige milieucriminaliteit aan te nemen vóór de goedkeuring van het bovengenoemde voorstel voor een richtlijn; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen en regeringen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0439/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 368 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 796 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2001) 375 - C5-0319/2001 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0372/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 439 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0379/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0357/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 401 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig de artikelen 89 en 87, lid 3 van het EG-Verdrag (C5-0393/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0373/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 384 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0407/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0395/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over Europees verbintenissenrecht ( COM(2001) 398 - C5-0471/2001 ) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 mei 1989 over een poging tot harmonisatie van het privaatrecht in de lidstaten (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 mei 1994 over de harmonisatie van bepaalde sectoren van het privaatrecht van de lidstaten (3) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere (15 en 16 oktober 1999), in het bijzonder conclusie 39, - onder verwijzing naar het werkdocument van zijn Directoraat-generaal studies inzake onderzoek naar het privaatrecht in de EU in het licht van discriminatie en het scheppen van een Europees burgerlijk wetboek (4) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0384/2001 ), A. overwegende dat de rechtstradities van de volkeren van Europa uiteindelijk meer overeenkomsten dan verschillen vertonen, B. overwegende dat het deze grote overeenkomsten waren die de plechtige afkondiging op 7 december 2000 mogelijk hebben gemaakt van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie bij gelegenheid van de bijeenkomst van de Europese Raad in Nice, C. overwegende dat het debat over een grootschalige harmonisatie van het burgerlijk recht van de lidstaten een politiek beladen en gevoelig thema is, D. overwegende dat artikel 61 van het Verdrag bepaalt dat de Raad, met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, maatregelen vaststelt op het gebied van samenwerking in burgerlijke zaken, zoals nader uitgewerkt in artikel 65, E. overwegende dat de door de Europese Unie geschapen interne markt een groot economisch succes is, F. overwegende dat de geleidelijke voltooiing van de interne markt verder- en diepergaande economische verstrengelingen tot gevolg heeft, G. overwegende dat rechtsbetrekkingen met een grensoverschrijdend karakter echter nog steeds een uitzondering vormen, H. overwegende dat de interne markt pas echt voltooid zal zijn wanneer ook de consument in het volledige genot komt van de voordelen hiervan, I. overwegende dat vooral kleinere en middelgrote ondernemingen grensoverschrijdende transacties schuwen wegens de onduidelijkheden inzake het toe te passen recht en de vaak niet te voorziene kosten van rechtsvervolging, J. overwegende dat de regelingen van het Verdrag van Rome inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst en van het VN-Verdrag inzake internationale koopovereenkomsten (CISG) weliswaar de grondslag voor een toekomstige gemeenschappelijke regeling zouden kunnen vormen, maar het probleem van de grensoverschrijdende rechtsbetrekkingen niet afdoende zullen regelen, Huidige stand van de situatie 1. stelt vast dat momenteel onder meer de volgende regelingen en verdragen die van invloed zijn op het privaatrecht van de lidstaten, van kracht zijn: 2. stelt vast dat de genoemde communautaire richtlijnen niet optimaal op elkaar zijn afgestemd; 3. stelt vast dat zich ook op het raakvlak tussen genoemde richtlijnen en de rechtsstelsels van de lidstaten op het gebied van het burgerlijk recht ten dele wrijvingen voordoen; 4. stelt vast dat het in een tot 500 miljoen inwoners uitgebreide Unie steeds moeilijker wordt om een uniforme toepassing van het Europees recht te garanderen; Inschatting van de toekomstige ontwikkeling 5. is ervan overtuigd dat de elektronische handel en de invoering van de euro in twaalf lidstaten tot een aanzienlijke toename van het aantal grensoverschrijdende rechtsbetrekkingen zal leiden; 6. wijst daarom op het belang van een strikte tenuitvoerlegging in de lidstaten van de richtlijn inzake elektronische handel, ter verwezenlijking van de doelstelling ervan, nl. een echte interne markt voor e-commerce, en benadrukt de noodzaak om, ter vergemakkelijking van grensoverschrijdende transacties binnen de interne markt, verder te gaan met de harmonisatie van het verbintenissenrecht, met name op de volgende terreinen: 7. is derhalve van mening dat de toepassing van uiteenlopende nationale, Europese of internationale regels coherent op elkaar moet worden afgestemd; 8. pleit voor een op de burger afgestemd, toegankelijk en bestaande tradities respecterend recht, waarbij tevens rekening gehouden wordt met de behoeften van de interne markt; Opmerkingen over de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 398 ) 9. betreurt en is verbaasd over het feit dat de Commissie haar mededeling heeft beperkt tot het verbintenissenrecht, hoewel het mandaat van de Europese Raad van Tampere meer mogelijkheden bood; 10. wijst op de noodzaak om te streven naar een doelgerichte harmonisatie van het verbintenissenrecht indien wederzijdse erkenning van nationale voorschriften niet kan worden toegepast en afwijking van deze voorschriften resulteert in belemmeringen voor het functioneren van de interne markt, zoals gedefinieerd door het Hof van Justitie (19) ; 11. acht het, gezien de in het grensoverschrijdende rechtsverkeer vaak voorkomende contractuele constructies, zinvol om als "keuzerecht” overeenkomstig het internationaal privaatrecht een Europees rechtsstatuut in de vorm van een verordening op te stellen waarvan in het rechtsverkeer gebruik kan worden gemaakt (b.v. bij koop, zekerheidsstelling, financiële dienstverlening); 12. dringt er bij de Commissie op aan om met voorstellen te komen ter herziening van de bestaande consumentenbeschermingsrichtlijnen op het terrein van het verbintenissenrecht, met name ter eliminatie van minimumharmonisatieclausules, die de totstandbrenging van een uniforme wetgeving op EU-niveau verhinderd hebben ten nadele van de consumentenbescherming en een soepel functioneren van de interne markt; 13. stelt vast dat de huidige problemen in verband met de sluiting, interpretatie en toepassing van overeenkomsten niet kunnen worden opgelost, indien niet ook de vraagstukken in verband met de algemene vormvoorschriften, de buitencontractuele aansprakelijkheid, de rechtsregels inzake ongerechtvaardigde verrijking, en het zakelijk recht worden aangepakt; 14. is voldaan over de mededeling van de Commissie, die vele goede ideeën bevat, en verzoekt haar om als volgende stap op weg naar de harmonisatie van het burgerlijk recht en het handelsrecht van de lidstaten en na een uitvoerige raadpleging van wetenschappers, een actieplan voor te leggen dat de volgende stappen omvat: 15. pleit ervoor om voor eind 2002 een "Europees rechtsinstituut” op te richten waarin deskundigen op het gebied van juridisch beleid, administratie, justitie en rechtstoepassing op wetenschappelijke basis aan de uitwerking van de grondslagen voor de bovengenoemde hervormingen bijdragen; 16. is van mening dat de Commissie gedurende de gehele looptijd van het actieplan voor wetenschappelijk advies een beroep zou kunnen doen op b.v. de volgende werkgroepen en instellingen, alsmede op de inzake andere takken van wetgeving bevoegde academische instanties, en alle andere belanghebbende partijen: 17. is van mening dat gelet op de thans urgente problemen primair de werkzaamheden ter harmonisatie van het internationaal burgerlijk procesrecht (bevoegdheid en tenuitvoerlegging), de erkenning van vonnissen en de rechtshulp bespoedigd dienen te worden; 18. verzoekt de Commissie de rechtsgrondslag van artikel 95 van het EG-Verdrag (interne markt) te hanteren bij de verdere consolidatie en ontwikkeling van de harmonisatie van het burgerlijk recht; 19. is van mening dat richtlijnen die niet op volledige harmonisatie, maar op bepaalde doeleinden, zoals consumentenbescherming, veiligheid van of aansprakelijkheid voor producten, zijn gericht, nog steeds geconcipieerd dienen te worden als richtlijnen die weinig gedetailleerde bepalingen bevatten en systeemneutraal zijn, zodat zij eenvoudig in de verschillende nationale rechtsordes kunnen worden ingevoegd; 20. verzoekt de Commissie na te gaan of het niet efficiënter en doeltreffender is om het instrument van de verordening te hanteren bij de toekomstige wetgeving inzake de interne markt; 21. staat erop dat wetgeving op het terrein van het burgerlijk recht principieel volgens de medebeslissingsprocedure met volledige participatie van het Europees Parlement tot stand komt; o o o 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het Groenboek van de Commissie ( COM(2000) 769 - C5-0145/2001 ), - gezien het Witboek van de Commissie over het energiebeleid voor de Europese Unie ( COM(1995) 682 ), - gezien de conclusies van de zitting van de Raad Industrie en Energie van 14 en 15 mei 2001, - gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (1) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0363/2001 ), A. overwegende dat in het door de Commissie voorgestelde Groenboek gedetailleerde bottom-up-scenario's voor de toekomstige vraag naar energie in de EU ontbreken, B. overwegende dat de EU voor 50% afhankelijk is van ingevoerde energie (49% in 1998) en dat deze afhankelijkheid volgens de prognoses zal stijgen tot 71% in 2030 als geen actie wordt ondernomen. Importafhankelijkheid is evenwel op zich geen beslissend criterium voor continue voorziening en moet worden aangevuld met andere criteria als het gebrek aan natuurlijke hulpbronnen, het risico van prijsonzekerheid, het risico van binnen- of buitenlandse politieke crisissen, het niet-functioneren van de infrastructuur of het einde van de aanvaarding door het publiek, C. overwegende dat het totale energieverbruik in de EU in 1998 1.436 miljoen ton olie-equivalent (Mtoe) bedroeg, waarvan 41% aardolie, 22% gas, 16% kolen, 15% kernenergie en 6% hernieuwbare vormen van energie (RES), D. overwegende dat de elektriciteitsopwekking in the EU voor 35% geschiedt met kernenergie, 27% vaste brandstoffen (voornamelijk kolen), 16% gas, 15% hernieuwbare energie en 7% aardolie, E. overwegende dat 95% van de vraag naar splijtstof in de EU, 76% van de vraag naar aardolie, 50% van de vraag naar steenkool, 40% van de vraag naar gas en 0% van de hernieuwbare energiebronnen van de invoer afkomstig is, F. overwegende dat de EU afhankelijk is van de landen in het Midden-Oosten voor 41% van de aardolie-invoer, waarbij de continuïteit van deze voorziening sterk afhangt van het buitenlandse/militaire beleid van de Verenigde Staten, van Rusland voor 41% van aardgasinvoer en voor 18% van de aardolie-invoer, en van Algerije voor 29% van de aardgasinvoer, en dat ongeveer 95% van de vraag naar uranium door uitvoer gedekt wordt, G. overwegende dat het verlagen van de vraag naar eindenergie en het verbeteren van de energie-efficiëntie bij de productie de beste manier is om de afhankelijkheid van Europa van externe energie te verminderen; dat in alle sectoren van de economie enorme onbenutte technische en economische mogelijkheden bestaan om de energie-efficiëntie in de EU te verbeteren, zoals de Commissie en het Europees Parlement in hun respectieve documenten over het actieplan inzake energie-efficiëntie erkennen en meer gedetailleerd is gepresenteerd in het Europees programma inzake klimaatverandering, H. overwegende dat het aardolieverbruik in de EU toeneemt, met name in de vervoerssector; dat de aardolieconsumptie in de sector van de elektriciteitsproductie gestaag daalt en zowel in de industrie als in gebouwen stagneert en zelfs langzaam daalt, maar in de EU sterk stijgt in de vervoerssector, die sector goed is voor 78% van de toename van de vraag naar eindenergie sinds 1985; dat de afhankelijkheid van de aardolie-import uit een klein aantal landen een groot risico inhoudt van instabiele prijzen op korte termijn en van een tekort aan hulpbronnen op lange termijn; dat vastgesteld moet worden dat minder ontwikkelde landen veel meer de gevolgen ondergaan van een stijging van de aardolieprijzen, I. overwegende dat de vraag naar gas in de EU vergeleken met andere brandstoffen zowel absoluut als relatief aanmerkelijk is toegenomen, aangezien het marktaandeel in tien jaar tijd is gestegen van 16% tot 22% (1998) en volgens de prognoses zal toenemen tot 27% in 2020 als geen actie wordt ondernomen; dat de toename vooral het gevolg is van het massale gebruik van gas in de elektriciteitssector; en dat de gasconsumptie in de verwarmingssector in bepaalde EU-landen nog steeds stijgt en de consumptie het hoogst is in de landen waar het binnenlandse netwerk voor gasdistributie goed ontwikkeld is, J. overwegende dat de vraag naar kolen in de EU al jarenlang afneemt, de afhankelijkheid van ingevoerde kolen reeds 50% bedraagt en het aandeel in het kolenverbruik toeneemt, en de bevoorradingsbronnen divers en veilig zijn en in het algemeen economisch rendabeler dan de eigen mijnactiviteiten van de EU, K. overwegende dat slechts acht lidstaten elektriciteit uit kernenergie produceren, er momenteel geen vaste plannen zijn om vervangende capaciteit te bouwen en enkele lidstaten (België, Duitsland, Nederland en Zweden) hebben verklaard kernenergie geleidelijk te zullen afschaffen; dat er derhalve waarschijnlijk geen politieke meerderheid bestaat voor toekomstige steun voor kernenergie in de EU; dat de afhankelijkheid van ingevoerde uranium vrijwel totaal is terwijl de hoeveelheden waarom het gaat, zeer klein zijn en de aanvoer uit uiteenlopende en veilige bronnen komt, L. overwegende dat de EU streefcijfers heeft vastgesteld voor een verhoging van het aandeel van het energieverbruik uit alternatieve energiebronnen van 6% tot 12% en tot 22,1% elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen met ingang van 2010; dat deze sinds 1985 regelmatig vastgestelde streefcijfers ter verdubbeling van het percentage elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen echter nooit zijn gehaald, maar dat de meest recente onderzoeken in enkele lidstaten met doelmatige stimuleringsstelsels veel grotere aandelen voor het jaar 2010 en de periode daarna voorspellen, M. overwegende dat het energiebeleid van de EU drie hoofddoelstellingen heeft, namelijk continuïteit van de energievoorziening, concurrentievermogen en milieubescherming, rekening houdend met het subsidiariteitsbeginsel dat is vastgesteld in de resolutie van de Raad van 8 juli 1986, N. overwegende dat het uiteindelijke energieverbruik in de EU in 1998 in de industriesector 28% bedroeg, 32% voor het vervoer en 40% in de bouw, maar dat het energieverbruik in de vervoersector het snelste groeit, O. overwegende dat het energierendement in de EU sinds 1990 met 7% is verbeterd, maar slechts met 3% sinds 1993, terwijl in de huidige voorstellen van de Commissie voor de toekomst wordt uitgegaan van een jaarlijkse verbetering met 1%; overwegende dat het Parlement van mening is dat een jaarlijkse verlaging van de eindenergie-intensiteit met 2,5% haalbaar moet zijn, als een sterke politieke wil bestaat, P. overwegende dat de ervaring leert dat goed gefocuste programma's inzake overheidsopdrachten de prijs van energie-efficiënte apparatuur die nog niet commercieel rendabel is, aanzienlijk kunnen laten dalen en zo deze apparatuur concurrerend kunnen maken met conventionele technologie, Q. overwegende dat de totale vraag naar energie in de EU sinds 1986 jaarlijks met 1 tot 2% is toegenomen, R. overwegende dat het belastingpeil en de accijnzen sterk van lidstaat tot lidstaat verschillen, gaande van 4,7% van de totale belastingopbrengsten (Frankrijk) tot 9,7% (Portugal), bij een EU-gemiddelde van 6,5% in 1997; dat de accijns op loodvrije benzine varieert van 750 EUR per liter (Verenigd Koninkrijk) tot 1000 EUR per liter (Griekenland), S. overwegende dat de samenstelling van energiebronnen in de lidstaten sterk uiteenloopt; de afhankelijkheid van aardolie varieert van 71% in Luxemburg tot 11% in Italië, de afhankelijkheid van gas van 59% in Italië tot 1% in Zweden, de afhankelijkheid van kernenenergie van 37% in Frankrijk tot geen in zeven landen en de afhankelijkheid van hernieuwbare energiebronnen van 28% in Zweden tot 1% in België, T. overwegende dat door het aflopen van het EGKS-Verdrag alleen het Euratom-Verdrag overblijft als afzonderlijk verdrag op het gebied van energie; dat moet worden opgeroepen tot het opheffen van het Euratom-Verdrag bij het 50-jarige bestaan ervan in 2007, 1. is verheugd over het Groenboek van de Commissie "Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening” en beschouwt dit als een basis voor discussie, maar betreurt het ontbreken van scenario's over de vraagzijde, hernieuwbare energiebronnen en warmtekrachtkoppeling en verzoekt de Commissie voor de top van Barcelona van volgend jaar alomvattende scenario's uit te werken. Bij de analyse zou meer een bottom-up-benadering moeten worden gevolgd en beter rekening moeten worden gehouden met het scenariowerk dat in de verschillende EU-landen is verricht; 2. is van mening dat de diversificatie van energiebronnen en leveranciers de geschiktste strategie is om de energievoorziening veilig te stellen; 3. erkent het fundamentele belang van continue voorziening en de kosten van energie voor de Europese economie en benadrukt dat de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten een hoge prioriteit moeten verlenen aan stabiele energiebevoorrading op lange termijn, opdat de Europese welvaart en het Europese welzijn kunnen blijven duren; 4. merkt op dat het uiteindelijke totale energieverbruik in de wereld van 4 549 Mtoe in 1973 is toegenomen tot 6 646 Mtoe, ofwel een stijging van 46,1% in 25 jaar, stelt dat het EU-verbruik volgens de prognoses in de periode 1990 tot 2020 met 22% zal toenemen en concludeert dat, gezien de snellere toename van de vraag buiten de EU, met name in de OESO-landen, er een toenemende concurrerende vraag van de derde landen zal zijn naar de energie die de EU lidstaten nodig hebben; komt op basis hiervan eveneens tot de slotsom dat de EU moet trachten de energiebehoefte niet, zoals wordt voorspeld, te laten toenemen. Al het mogelijke moet worden gedaan om de energieefficiëntie en de energiebesparing te bevorderen en de afhankelijkheid van invoer terug te dringen; 5. beziet de sterke afhankelijkheid van aardolie en van ingevoerde aardolie met grote zorg; dringt er bij de Commissie op aan op EU-niveau concrete maatregelen te nemen om de vraag naar aardolie in de vervoerssector te verlagen, door een nieuwe efficiënte wagen, de 1 liter-wagen, te stimuleren, de nadruk te verleggen van wegvervoer en luchtvervoer naar vervoer per spoor en per schip en de lidstaten aan te zetten tot een meer geïntegreerde ruimtelijke ordening en stadsplanning; deze acties moeten worden gecombineerd met de ontwikkeling van alternatieve brandstoffen, zoals biobrandstoffen en waterstof op basis van hernieuwbare energiebronnen; verzoekt de Commissie en de vijftien EU-lidstaten ook om in hun activiteiten met de ontwikkelingslanden actie te ondernemen om de ontwikkeling op korte en middellange termijn te steunen van alternatieve investeringen zowel in de vervoers- als in de elektriciteitssector; 6. verzoekt de Commissie een voorstel in te dienen over de invoering van een nationaal energieplatform in het kader waarvan de lidstaten, overeenkomstig de beginselen van openbare dienstverlening en milieubescherming, met volledige inachtneming van de communautaire regelgeving op het gebied van mededinging en overheidssteun; 7. is van mening dat het handels- en ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie er efficiënter op moet zijn gericht de penetratie te vergemakkelijken van de markten van landen met een energie-aanbod, vooral om de omstandigheden in te stellen of te verbeteren voor investeringen in vervoersnetwerken voor gas en aardolie, met name vervoer via pijpleidingen; 8. erkent het toenemend belang van aardgas aangezien het percentage van het totale energieverbruik tot 25% is gestegen en aardgas volgens de prognoses van overheersend belang voor de stroomopwekking zal worden; dat de mogelijke risico's als gevolg van de afhankelijkheid van aardgas kunnen worden beperkt 9. wijst op de relatieve achteruitgang van kolen en andere vaste brandstoffen vanwege de hoge productiekosten, hogere mate van vervuilende uitstoot en concurrentie van goedkopere invoer en herinnert eraan dat kolen een belangrijke inheemse, stabiele en op lange termijn veilige energiebron zijn; 10. stelt vast dat bruinkool in enkele lidstaten zoals Duitsland en Groot-Brittannië, maar eveneens in belangrijke kandidaat-lidstaten een bepalend deel van de elektriciteitproductie levert; dat de via het gebruik van steenkool gediversifieerde structuur van de elektriciteitproductie in enkele lidstaten over de EU van 15 lidstaten gezien een bijdrage tot de stabiliteit van de elektriciteitsector levert; dat steenkool en met name in eigen land geproduceerde bruinkool in dit kader op lange termijn een belangrijk element vormen; dat de EU er in het kader van haar energie- en milieupolitieke strategieën voor moet blijven zorgen dat deze in eigen land geproduceerde en concurrentiekrachtige bijdrage tot de energieleverantie gewaarborgd wordt hetgeen ook op lange termijn voor de EU van belang is; 11. erkent dat het voor het milieu belangrijk is dat de EU haar Kyotodoelstelling van een vermindering van 8% van haar CO2-emissie tegen 2010 haalt, en verwelkomt de verklaringen in het Groenboek van de Commissie over de continuïteit van de energievoorziening met betrekking tot de belangrijke bijdrage van energieefficiëntie, kernenergie en de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen aan het behalen van deze doelstelling; 12. beveelt de Commissie aan de nodige maatregelen te nemen om te voorkomen dat het momenteel in de kernenergiesector beschikbare menselijk kapitaal zodanig wordt uitgehold dat de schat aan kennis en ervaring op het gebied van veiligheid en beveiliging van de exploitatie van reactoren en programma's voor ontmanteling of afvalbeheer verloren dreigt te gaan; 13. beveelt de Commissie aan om bij het vaststellen van het toekomstig communautair energiebeleid, gebaseerd op de noodzakelijke diversifiëring van de leveringsbronnen, GPL de rol toe te kennen die het kan spelen als energiebron i.v.m. de lage CO 2 -uitstoot zowel voor huiselijk, industrieel als agrarisch gebruik en daarnaast als motorbrandstof; 14. verzoekt de Commissie een energieladder op te stellen waarbij de volgorde de voorkeur voor gebruik van energiebronnen aangeeft uitgaande van de CO2-uitstoot, andere verontreinigende stoffen en milieurisico's; verzoekt de Commissie tevens aan te geven op welke wijze iedere energiebron de Europese afhankelijkheid van derde landen vergroot of verkleint; 15. bevestigt zijn krachtige steun aan hernieuwbare energiebronnen en stemt in met de conclusie van de Commissie dat het gebruik van biomassa voor energievoorziening aanmerkelijk kan worden verbeterd; verzoekt de lidstaten hun inspanningen te verdubbelen ter bereiking van een aandeel van de hernieuwbare energiebronnen van 12% in het totale energieverbruik en van 22,1% in de stroomopwekking met ingang van 2010 en is verheugd over de goedkeuring van de richtlijn betreffende elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen; verzoekt de Commissie voor 2005 een EU-doelstelling voor hernieuwbare energiebronnen voor 2020 te bepalen en verzoekt om een beter O&O-beleid en een soepelere interpretatie van de mededingingsregels zolang een technologie zich in de ontwikkelingsfase bevindt; 16. stemt in met de conclusie van de Commissie dat het gebruik van biobrandstoffen (zoals biodiesel op basis van onder meer koolzaad en alcohol) de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen vermindert en het broeikaseffect verlaagt; verzoekt de Commissie om de productie van grondstoffen voor biobrandstoffen te stimuleren en alles in het werk te stellen om de beperkingen voor de teelt van dergelijke grondstoffen in het kader van de WTO op te heffen; 17. verzoekt alle EU-instellingen de overschakeling te bevorderen naar brandstoffen die geen koolstofemissie veroorzaken voor de productie van vermogen, met name elektriciteit, en waterstof als vervoersbrandstof uit biomassa en hydro-elektrische, zonne- en windenergie, zowel door bestaande hinderpalen op het gebied van de wetgeving weg te nemen als door de toepassing op deze energievormen van een EU-wijde vrijstelling van accijnzen, energieheffingen en klimaatheffingen en ook door stimulansen in te stellen om een overschakeling te bevorderen naar efficiënte energieproductiecentrales, met inbegrip van warmtekrachtkoppeling; 18. stemt in met de conclusie van de Raad dat een gezamenlijke kijk op een strategie inzake de continuïteit van de energievoorziening de geografische, economische, regionale, klimatologische en structurele verschillen van de lidstaten moet respecteren, de verdere openstelling van de markt in de EU moet bevorderen, consistent moet zijn met duurzame ontwikkeling en met de verplichtingen van de energiesector inzake klimaatverandering; dat maatregelen van individuele lidstaten, een toegevoegde waarde opleveren om ook hier de lokale energieopwekking te ondersteunen, met name voor wat betreft de warmtekrachtkoppeling; acht het daarom belangrijk het gebruik van lokale grondstoffen te ontwikkelen en te bevorderen en stelt onderzoek voor naar het belang van plaatselijk in de lidstaten beschikbare energiebronnen en naar de rol van plaatselijke energiebronnen voor het waarborgen van een continue energievoorziening; benadrukt niettemin de noodzaak van coördinatie van het nationale energiebeleid in het algemeen belang van de Europese Unie; 19. stemt in met de conclusie van de Commissie dat zij de hoogste prioriteit moet geven aan maatregelen ter regulering van de vraag teneinde het rendement van het energieverbruik te verbeteren en het verbruik door energiebezuiniging te verminderen; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk concrete maatregelen voor te stellen, zoals bijvoorbeeld een richtlijn over de "slaapstand” of opvoering van de efficiëntie van huishoudelijke apparaten; betreurt de vertragingen bij het indienen van voorstellen voor de vervoersector en op het gebied van warmtekrachtkoppeling, energiediensten en het beheer van de vraagzijde; verzoekt de Commissie een strategie op te starten om van Europa de meest energie-efficiënte economie ter wereld te maken (een energie-intelligent Europa); wijst erop dat geen enkele andere energie-optie een dergelijk potentieel biedt voor economische en ecologische verbetering als energie-efficiëntie; roept, gelet op het feit dat de Commissie erop wijst dat 18% van de energie kan worden bespaard met de technologie die op dit ogenblik beschikbaar is, zonder extra kosten, op tot spoedige actie op alle terreinen; is van mening dat ook de vraagzijde een belangrijke plaats moet innemen in de internationale samenwerking op het gebied van de energie van de EU, zowel de samenwerking met Midden- en Oost-Europa, als met Rusland en Oekraïne, alsmede met de ontwikkelingslanden, waarbij ook een beroep moet worden gedaan op de nieuwe soepele instrumenten van het Kyoto-Protocol; 20. wijst erop dat de middelen die in het ontwerp van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling zijn uitgetrokken voor het zoeken naar nieuwe en betere methodes voor energieproductie en -gebruik, niet stroken met de ambities inzake een grotere energie-efficiëntie; wenst dat het Parlement en de Raad deze bedragen opnieuw bekijken en met name een groter absoluut en relatief deel van het geld bestemmen voor systeemonderzoek; 21. is van mening dat ondanks het ontbreken van een apart energiehoofdstuk de EU ruime mogelijkheden heeft om een energiebeleid te voeren; een dergelijk energiebeleid bestaat uit de volgende componenten: is tevreden met het verzoek van de Commissie om een apart Energiehoofdstuk en verzoekt de lidstaten om op de volgende intergouvernementele conferentie in het EG-Verdrag een hoofdstuk op te nemen over energiebeleid, opdat de beleidskaders dichter bij elkaar komen en het pad wordt geëffend voor een meer systematische en langetermijnbenadering van energie, met als gestelde prioriteit efficiënt energiegebruik en de bevordering van hernieuwbare energiebronnen; 22. erkent dat belasting evenals verordeningen en technische maatregelen een belangrijke rol kan spelen bij het beïnvloeden van het gedragspatroon, maar meent dat de ervaringen uit het verleden en de studies van de Commissie hebben aangetoond dat belasting gepaard moet gaan met praktische maatregelen om het energieverbruik te beperken; meent dat er gerichte belastingen moeten worden ingevoerd, die de milieugevolgen van het gebruik van energiebronnen reflecteren, om aan te zetten tot een lager energieverbruik en om het mogelijk te maken dat de op milieugebied aangegane verplichtingen worden nagekomen; wijst erop dat alleen al in Duitsland het benzinegebruik na de invoering van de zogeheten milieubelasting met ongeveer 5% is teruggedrongen; 23. meent dat belastingmaatregelen thuis horen in een evenwichtig pakket van instrumenten om energiebesparing door industrie en huishoudens en het gebruik van duurzame energie te bevorderen, ter verzekering van de zelfvoorzienendheid, en acht vrijwillige overeenkomsten met de industrie een belangrijk instrument; verzoekt de Commissie in deze samenhang een voorstel in te dienen voor kaderwetgeving inzake vrijwillige milieu-overeenkomsten, waarin de relevante criteria met betrekking tot voorwaarden, toezichtsregelingen en boetes worden bepaald; 24. is van oordeel dat bij alle vormen van elektriciteitsopwekking de kosten in verband met negatieve externe factoren op gelijke wijze moeten worden geïnternaliseerd, zonder de huidige positieve discriminatie van bepaalde primaire energiebronnen ten opzichte van andere; 25. is van oordeel dat de kosten van internalisering van negatieve externe factoren in verband met de diverse primaire energiebronnen, moeten worden verwerkt in de prijs voor de eindverbruiker, teneinde naar de markt een signaal te doen uitgaan dat leidt tot een maatschappelijk besef van het belang om verstandiger met energie om te springen; 26. is van oordeel dat, wanneer dit nodig wordt geacht, belasting moet worden geheven op koolstofdioxide-emissies en andere vervuilende stoffen, in plaats van op de productie van energie zelf; 27. is van mening dat bij elke belasting op energie om milieuredenen rekening moet worden gehouden met de gevolgen voor de concurrentiekracht van de Europese economie en met de inflatoire gevolgen voor kwetsbare industrieën, kwetsbare sociaal-economische groepen en kwetsbare afgelegen en rurale gebieden; 28. is van mening dat ter verhoging van de energie-efficiëntie van het verkeer het TEN-netwerk moet worden ontwikkeld, alsmede het intermodale vervoer, en dat intelligente oplossingen voor het verkeer gevonden moeten worden; acht het van dringend belang dat de Commissie voorstellen indient voor duurzame verbetering op lange termijn van het energierendement en de energiebezuiniging in de vervoersector door samen te werken met de industrie en zonodig wetgevingsvoorstellen in te dienen om te komen tot a) zuiniger motoren, b) lichtere, sterkere materialen voor de constructie van voertuigen, c) gebruik van alternatieve brandstoffen, met name biobrandstoffen en waterstof, d) overschakeling van wegverkeer naar milieuvriendelijker middelen van vervoer zoals het spoor of de binnenscheepvaart, e) optimalisering van interoperabiliteit en vervlechting van middelen van vervoer; 29. is van mening dat een energie-efficiënt vervoerssysteem grote openbare en particuliere investeringen zal vergen; verzoekt de Europese Investeringsbank hieraan hoge prioriteit te verlenen binnen zijn eigen financiering en ook financiering en cofinanciering met de privé-sector te bevorderen; 30. verzoekt de Commissie een gecoördineerde strategie uit te werken voor fiscale stimulansen voor nieuwe vervoersbrandstoffen, om in heel de EU investeringen te bevorderen in infrastructuur en de commercialisering te steunen van nieuwe drijfkrachtsystemen; 31. wijst op de aanzienlijke mogelijkheden om het energierendement te vergroten, vervuilende emissies te beperken en op een wereldwijde afzetmarkt voor nieuwe apparaten en systemen afkomstig van een schone steenkooltechnologie; verzoekt de industrie en het nieuwe uit de EGKS opgerichte fonds om te komen tot een succesvolle demonstratie van systemen voor krachtopwekking met behulp van schone steenkool; acht het derhalve van belang dat een levensvatbare, inheemse kolenwinning in stand wordt gehouden, mits deze efficiënter en met lagere subsidies functioneert; 32. wijst erop dat in het zesde kaderprogramma meer middelen dan gepland moeten worden uitgetrokken voor onderzoek en ontwikkeling met betrekking tot een technologie die het rendement en de milieucompatibiliteit van de verbranding van koolstof en andere traditionele brandstoffen voor de opwekking van elektriciteit kunnen verbeteren; wenst dat de verspreiding van de resultaten van dit onderzoek wordt bevorderd via de samenwerkingsprogramma's met derde landen, met name ontwikkelingslanden, met als doel dat de stijging van de vraag naar energie, die voor deze landen wordt voorzien, niet leidt tot een overbelasting van het milieu; 33. dringt aan op een Europees initiatief voor de ontwikkeling van een emissieloze steenkool-energiecentrale; 34. is van mening dat de verantwoordelijkheid voor een continue energievoorziening in de eerste plaats bij het nationale energiebeleid ligt, hetgeen overeenkomsten met andere landen ter verbetering van de continuïteit van de voorziening niet uitsluit; is van mening dat de nationale taak tot het waarborgen van een continue energievoorziening met zich meebrengt dat landen de vrijheid moeten hebben te beslissen welke maatregelen zij nemen op dit gebied; verzoekt de Raad en de Commissie spoedig de ontbrekende schakels in het Trans-Europese energienetwerk aan te vullen om aldus de continuïteit van de energievoorziening te verbeteren en om eveneens de interne markt te voltooien door, waar nodig, specifieke projecten te steunen; verzoekt dat bijzondere aandacht wordt geschonken aan de ontwikkeling van netwerken voor het vervoer van aardgas; wenst dat er met het oog hierop een nauwe samenwerking komt tussen de energie-industrie, de Unie, de lidstaten en de financiële instellingen, om alle beschikbare middelen tegen de beste marktvoorwaarden te mobiliseren; 35. is van oordeel dat, indien geen afdoende maatregelen worden genomen ter verbetering van de onderlinge verbindingen, met name daar waar deze het duidelijkst te kort schieten, zoals tussen het Iberisch schiereiland en de rest van Europa, een echte operationele interne markt voor energie, in plaats van de huidige situatie van verschillende geliberaliseerde nationale markten, nooit gerealiseerd zal kunnen worden; 36. erkent de werkgelegenheids- en sociale effecten van lokale energieopwekking en het belang ervan voor het waarborgen van een continue energievoorziening, alsmede de grote mogelijkheden voor meer werkgelegenheid en voor het verkopen van apparatuur en systemen, zowel binnen de EU als over de gehele wereld, door investering in nieuwe capaciteit voor stroomopwekking uit hernieuwbare energiebronnen, kernenergie, schone steenkooltechnologie, warmtekrachtkoppeling, methoden voor energiebesparing en intelligente toepassingen (ICT) van energieverbruik; 37. verzoekt de Commissie geschikte technologiegebieden te zoeken waar grootschalige aankoopinitiatieven kunnen leiden tot grote efficiëntieverbeteringen en minder afhankelijkheid van de import van fossiele brandstoffen; 38. steunt investeringen in een efficiënter onderzoek, ontwikkeling en exploitatie van de inheemse energievoorraden op een manier die strookt met de milieuverplichtingen die Europa is aangegaan; 39. heeft oog voor de grote wenselijkheid en noodzaak van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen; als diverse duurzame energietechnologieën worden ingezet is het ook op lange termijn mogelijk de behoefte aan elektriciteit volkomen te dekken; aldus kan een combinatie van biomassa en waterkracht de basisbelasting in de toekomst permanent waarborgen; voorts kunnen door gebruik te maken van windenergie en fotovoltaïsche energie in combinatie met brandstofcellentechnologie belastingen worden gedekt die boven de basisbelasting uitgaan; 40. acht het essentieel dat de EU het voorbeeld geeft door het doen van uitgaven voor onderzoek in het kader van het zesde onderzoeksprogramma naar de toekomstige energietechnologie en verwelkomt de steun van het commissievoorstel voor het handhaven van een evenwichtige energiemix in de Europese Unie; 41. benadrukt dat de overstap op een CO 2 -arme economie veel onderzoek en innovatie vergt. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun inspanningen te bundelen en een gezamenlijke onderzoeksagenda op te stellen; pleit voor ruime aandacht hiervoor in het Zesde Kaderprogramma Onderzoek en beveelt artikel 169 aan als rechtsgrond; 42. acht de volledige liberalisatie van de energiemarkt nog steeds een essentieel aspect van het behoud van de continuïteit van de energievoorziening teneinde te komen tot een volledig functionerende interne elektriciteits- en aardgasmarkt ter bevordering van het concurrentievermogen, de transparantie en het energierendement; acht het dringend noodzakelijk dat zo snel mogelijk een level playing field in de EU tot stand komt en wenst daarom dat de volledige liberalisering zo snel mogelijk tot stand komt; is van oordeel dat de speciale maatregelen om de continue voorziening te garanderen niet meer dan nodig afwijkingen mogen invoeren op de algemene regels van de eengemaakte energiemarkt; meent dat de externe kosten van fossiele en nucleaire energiedragers volledig geïnternaliseerd moeten worden, voor zover zij dit nog niet zijn; 43. erkent het grote belang dat fusie in de toekomst wereldwijd als belangrijke nieuwe bron van CO 2 -loze energie heeft, alsmede het concurrentievoordeel van Europese onderzoekers op het gebied van fusie en het belang van de lokalisatie van de ITER in Europa; 44. verzoekt de Commissie het volledige Europese mededingingsbeleid en de regels van de eengemaakte Europese markt te doen gelden voor alle conventionele energie-aanbieders; 45. benadrukt dat liberalisering met betrekking tot toegang van de energiemarkten gebaseerd moet zijn op reciprociteit tussen de lidstaten; 46. is het niet eens met de opvatting van de Commissie dat er aan de aanbodkant weinig kan worden gedaan; denkt hirbij aan de streefcijfers voor een groter aandeel van hernieuwbare energie in het uiteindelijke energieverbruik; verzoekt de Commissie wetgevingsvoorstellen in te dienen voor a) ruimere toepassing van warmtekrachtkoppeling, b) bevordering van alternatieve energiebronnen, zoals vuilverbranding; 47. pleit ervoor het onderzoek naar nieuwe ontwerpen voor veiliger en goedkopere kerncentrales met een efficiënter brandstofverbruik een bijzondere impuls te geven, aangezien het, ongeacht hoe de toekomst van de kernenergiesector eruit ziet, wenselijk is een passende diversifiëring in stand te houden van energiebronnen die geen broeikasgassen uitstoten, voor het geval zich op het mondiale geostrategische toneel drastische wijzigingen voordoen of een acute versnelling in het tempo van de klimaatverandering modernisering en vervanging van de huidige generatie kerncentrales in Europa noodzakelijk maakt; 48. meent dat het bereiken van het streefcijfer van 22,1% elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen uiterlijk in 2010, het handhaven van het huidige niveau van de productie van elektriciteit uit kernenergie en de bouw van nieuwe schone kolencentrales essentieel zijn voor de continuïteit van de energievoorziening en het bereiken van de emissiedoelstellingen van Kyoto; 49. erkent het belang van goede politieke betrekkingen met de voornaamste partnerlanden van de EU voor levering van energie; deze samenwerking moet bovendien worden versterkt om commerciële voorwaarden te kunnen creëren die gunstig zijn voor Europese bedrijven en voor de levering van gas en aardolie; steunt het initiatief van de Commissie niet alleen ten aanzien van Rusland, maar ook ten aanzien van de Kaukasische republieken, Iran en andere landen die fossiele brandstoffen produceren en verzoekt om spoedige ratificatie van het Energiehandvest; stelt voor om het beleid inzake de noordse dimensie te concretiseren door de uitvoering van energieprojecten ten dienste van de gemeenschappelijke Europese doelstellingen, zoals de aanleg van een noordelijke gaspijpleiding van Rusland naar Europa; 50. stemt in met het voorstel van de Commissie om de politieke en economische samenwerking met de landen in het Kaspische Zeebekken te versterken, ten behoeve van een meer geografisch gespreide energievoorziening, waarbij bijzondere aandacht wordt gevraagd voor de doorvoer door onder meer Oekraïne en Turkije; 51. verzoekt de lidstaten die op dit ogenblik de voordelen genieten van met kernenergie geproduceerde elektriciteit en die nog geen maatregelen hebben genomen voor de behandeling en verwijdering van hun eigen radioactief afval, zo spoedig mogelijk adequate maatregelen te nemen, aangezien, gelet op het belang van met kernenergie geproduceerde elektriciteit voor de continue voorziening in de EU, het afvalprobleem moet worden aangepakt en ervoor moet worden gezorgd dat het publiek vertrouwen heeft in de oplossingen; is van mening dat de Commissie hierbij een rol moet spelen door opties voor te stellen; 52. is van mening dat de opslag van kernafval een probleem is waaraan meer onderzoek en inspanningen moeten worden gewijd; verzoekt tevens de veiligheid van de kerncentrales in de kandidaat-lidstaten te garanderen; 53. verzoekt de Commissie een verdrag uit te werken inzake bevordering van onderzoek naar en ruimere toepassing van duurzame vormen van energie, waarin wordt erkend dat deze onbeperkt noodzakelijk zijn, als wij een bestendige energieaanvoer wensen te waarborgen ook voor de tijd dat de fossiele energiebronnen waarschijnlijk op zijn; 54. is van mening dat een grote uitdaging voor de EU en de lidstaten de noodzaak is om de houding en perceptie van het publiek om te buigen van het op dit ogenblik zeer verspreide standpunt dat er een overvloedig aanbod aan energie is en dat hieraan in de nabije toekomst waarschijnlijk niets zal veranderen, naar een beter begrip van hoezeer energie van vitaal belang is voor het dagelijkse leven en het levenspeil in de EU en hoe belangrijk het bijgevolg is zich met betrekking tot het gebruik van energie verantwoordelijk te gedragen, via meer efficiëntie- en instandhoudingsmaatregelen; verzoekt om maatregelen ter informatie van het publiek; 55. benadrukt dat wereldwijd nu 2 miljard mensen geen toegang hebben tot elektriciteit; onderstreept dat duurzame energie afhankelijkheid vermindert en economische ontwikkeling kan bevorderen; 56. stimuleert het gebruik van lokale en regionale energiebronnen als middel om de continue voorziening te garanderen en de productie en het gebruik van alle lokale brandstoffen in heel de EU te steunen; 57. steunt de discussie met lokale en regionale initiatiefnemers op het gebied van energie; 58. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het Witboek van de Commissie ( COM(2001) 88 - C5-0258/2001 ), - gelet op de artikelen 6, 95 en 174 van het EG-Verdrag, - gelet op de internationale verplichtingen van de Europese Gemeenschap en haar lidstaten uit hoofde van het OSPAR-Verdrag inzake de bescherming van het mariene milieu in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan, het Verdrag van Barcelona inzake de bescherming van het mariene milieu en de kustgebieden van het Middellandse-Zeegebied, het Verdrag van Helsinki inzake de bescherming van het Oostzeegebied en de aanstaande internationale verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen, - gelet op het Verdrag van Aarhus inzake de toegang tot informatie, de deelneming van het publiek aan de besluitvorming en de toegang tot justitie in milieuaangelegenheden, - gelet op de vigerende communautaire wetgeving inzake chemische stoffen (1) , - gelet op de vigerende communautaire wetgeving op het gebied van het waterbeleid (2) , - gelet op de vigerende communautaire wetgeving inzake biociden (3) en cosmetische producten (4) en zijn standpunt in eerste lezing inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot zevende wijziging van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (5) , - gelet op het vierde (6) en vijfde communautaire actieprogramma voor het milieu (7) en zijn standpunt in eerste lezing inzake het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap voor 2001-2010 (8) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 december 2000 (9) over de mededeling van de Commissie over het voorzorgsbeginsel, en de resolutie van de Raad die gehecht is aan de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad in Nice, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 oktober 2000 (10) en de conclusies van de Raad van 30 maart 2000 over de mededeling van de Commissie inzake een communautaire strategie voor hormoonontregelaars, - gelet op de conclusies van de Raad van 7 juni 2001 over het beleid inzake chemische stoffen en de strategie voor duurzame ontwikkeling die door de Europese Raad van Göteborg is goedgekeurd, - gezien de bijeenkomst van belanghebbende partijen die de Commissie op 2 april 2001 heeft georganiseerd, de workshop over chemische stoffen in producten die het Zweedse voorzitterschap op 5-6 april 2001 heeft georganiseerd en de bijdragen die van de belanghebbende partijen zijn ontvangen, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0356/2001 ), A. overwegende dat de Commissie het Europees Parlement raadpleegt over de strategie voor een toekomstig beleid voor chemische stoffen met het oog op een voorstel voor een nieuw regelgevingskader voor chemische stoffen; dat het Europees Parlement een duidelijke en ambitieuze bijdrage dient te leveren aan de totstandbrenging van dit kader, door zich tot hoogste doel te stellen tot een duurzame ontwikkeling bij te dragen, door te bevestigen dat de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu voorrang dienen te hebben en daarbij op passende wijze rekening te houden met economische en sociale aspecten, B. overwegende dat artikel 3 van het EG-Verdrag voorziet in het versterken van het concurrentievermogen van de industrie van de Gemeenschap, het stimuleren van onderzoek en technologische ontwikkeling en het verwezenlijken van een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en bepaalt dat er een regime moet komen om concurrentievervalsing op de interne markt tegen te gaan, C. overwegende dat artikel 6 van het EG-Verdrag bepaalt dat de eisen inzake milieubescherming moeten worden geïntegreerd in de omschrijving en uitvoering van het in artikel 3 vermelde beleid en het optreden van de Gemeenschap, in het bijzonder met het oog op het bevorderen van duurzame ontwikkeling, D. overwegende dat de Gemeenschap en de lidstaten er overeenkomstig artikel 157 van het EG-Verdrag zorg voor dragen dat de omstandigheden nodig voor het concurrentievermogen van de industrie van de Gemeenschap aanwezig zijn, en dat hun optreden erop gericht moet zijn een gunstig klimaat voor het ontplooien van initiatieven en voor de ontwikkeling van ondernemingen in de gehele Gemeenschap, met name van het midden- en kleinbedrijf, te bevorderen, E. overwegende dat in artikel 174, lid 1 van het EG-Verdrag wordt bepaald dat het beleid van de Gemeenschap op milieugebied moet bijdragen tot het nastreven van o.a. het behoud, de bescherming en de verbetering van de kwaliteit van het milieu en de bescherming van de gezondheid van de mens; dat voorts in lid 2 van dit artikel wordt bepaald dat dit beleid berust op het voorzorgsbeginsel en het beginsel van preventief handelen, het beginsel dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden bestreden, en het beginsel dat de vervuiler betaalt; dat verder volgens lid 3 van dit artikel rekening moet worden gehouden met de beschikbare wetenschappelijke gegevens, de voordelen en lasten die kunnen voortvloeien uit optreden dan wel niet-optreden alsmede de economische en sociale ontwikkeling van de Gemeenschap als geheel, F. overwegende dat een duurzame ontwikkeling zowel de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu moet dienen als een evenwichtige ontwikkeling van de economische bedrijvigheid, met name de daarmee verband houdende bescherming van werkgelegenheid, en een hoog niveau van sociale bescherming, G. overwegende dat in alle lidstaten een gelijk niveau van bescherming van de volksgezondheid en het milieu moet worden gewaarborgd, H. overwegende dat de Commissie in de mededeling over het voorzorgsbeginsel ( COM(2000) 1 ) nogmaals bevestigt dat de toepassing van het voorzorgsbeginsel - rekening houdend met de door de Commissie opgestelde criteria (evenredigheid, niet-discriminatie, consistentie, toetsing van kosten en baten alsmede van wetenschappelijke ontwikkelingen) - inhoudt dat de meest geschikte maatregel wordt genomen, en in geen geval mag worden aangegrepen om willekeurige beslissingen te rechtvaardigen, I. overwegende dat net als in bovengenoemde mededeling van de Commissie onderstreept moet worden dat, alvorens een beslissing over te nemen voorzorgsmaatregelen wordt getroffen, de betrokken instantie moet beschikken over een volgens erkende wetenschappelijke beginselen opgesteld overzicht van de voorhanden kennis inzake het potentiële risico van de stof of het gebruik daarvan, J. overwegende dat de Europese Raad van Lissabon erop heeft gewezen dat het concurrentievermogen en de dynamiek van de markten rechtstreeks afhangen van een regelgeving die investeringen, innovatie en ondernemerschap bevordert, K. overwegende dat het Europees Parlement erop aandringt dat maatregelen worden genomen ter stimulering en ondersteuning, met name van kleine en middelgrote ondernemingen, ten einde hen te helpen technische en organisatorische belemmeringen te boven te komen en hun een voorkeursbehandeling te geven in het meerjarenkaderprogramma 2002-2006 van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoekruimte ( COM(2001) 94 ), L. overwegende dat het vervangingsbeginsel - de bevordering van veiliger praktijken en stoffen ter vervanging van gevaarlijke praktijken en stoffen - ten uitvoer moet worden gelegd als voornaamst doel van het EU -beleid inzake chemische stoffen en als belangrijkste alternatief voor het beperken van gevaren; dat onderzoek naar en ontwikkeling van nieuwe alternatieve producten met een levensduur die beantwoordt aan de beginselen die de Commissie opsomt in het Groenboek geïntegreerd productbeleid ( COM(2001) 68 ) moeten worden gestimuleerd, M. overwegende dat diffuse bronnen, zoals het gebruik van chemische stoffen in producten, worden beschouwd als de grootste bron van blootstelling voor mens en milieu; dat chemische stoffen echter voornamelijk worden gebruikt in producten waaruit de samenleving profijt trekt, N. overwegende dat voor een grote meerderheid van de chemische stoffen gegevens over hun basiseigenschappen en relevante gebruiksvormen ofwel ontbreken ofwel niet aan de instanties beschikbaar worden gesteld, ondanks het feit dat 99% van de thans verkochte chemische stoffen al meer dan 20 jaar op de markt is en dat bekendmaking van de bestaande gegevens de noodzaak van dierproeven zou beperken; overwegende dat gegevens over basiseigenschappen en relevante gebruiksvormen toegankelijk gemaakt moeten worden, daar cijfers over stoffen die in grote hoeveelheden worden gefabriceerd (meer dan 1000 ton per jaar) die door de industrie beschikbaar worden gesteld aan het Europees Bureau voor chemische stoffen voor 14% van deze chemische stoffen geheel, voor 65% gedeeltelijk en voor 21% geheel niet voldeden aan de gestelde basiseisen, O. overwegende dat de chemische industrie doorzichtiger te werk moet gaan en rekenschap af moet leggen aan de burgers, die steeds vaker worden geconfronteerd met problemen in verband met de volksgezondheid en de consumentenbescherming, P. overwegende dat de herziening van de huidige wetgeving inzake bestaande stoffen door de Commissie uitwees dat het in de eerste plaats zorgelijk is dat mens en milieu potentieel blootstaan aan een groot aantal chemische stoffen waarvan de gevaarlijke eigenschappen niet zijn vastgesteld; overwegende dat dit in de eerste plaats zorgelijk is voor de werknemers in de chemische industrie; dat deze stoffen in combinatie met elkaar voorts ernstigere schadelijke gevolgen kunnen hebben dan wanneer zij geïsoleerd werkzaam zijn, dan wel elkaar met onbekende gevolgen onderling kunnen beïnvloeden; overwegende dat deze toestand met het oog op bescherming van de gezondheid van de mens en van het milieu dient te worden verbeterd, Q. overwegende dat tal van stoffen waarvan vermoed wordt dat zij hormoonontregelaars zijn, reeds zijn geïdentificeerd en wegens hun schadelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid en in het wild levende dieren zijn opgenomen in andere prioritaire lijsten, zonder dat er tastbare maatregelen worden genomen, R. overwegende dat het thans geldende systeem voor chemische stoffen gekenmerkt wordt door een gebrek aan transparantie voor consument en industrie, tegenstrijdigheden in niet geharmoniseerde en trage procedures c.q. regelingen, veel bureaucratie en een onduidelijke verdeling van de verantwoordelijkheden, S. overwegende dat het huidige systeem van gevarenbeheersing niet werkt en moet worden vervangen door een nieuw en doelmatig instrument in het kader van het nieuwe systeem, T. overwegende dat het gebruik van chemische stoffen in producten die in de Europese Unie worden vervaardigd, voldoende wordt gecontroleerd, maar dat de noodzakelijke controle op producten die in de Europese Unie worden ingevoerd, niet wordt uitgevoerd, U. overwegende dat met het huidige systeem de nagestreefde duurzame ontwikkeling niet kan worden gerealiseerd, V. overwegende dat de noodzaak van een volledige structurele hervorming van de communautaire wetgeving inzake chemische stoffen ten volle wordt onderschreven, W. overwegende dat het grote aantal uiteenlopende wettelijke voorschriften voor chemische stoffen in de EU dringend uniform moet worden gemaakt om de transparantie voor alle betrokkenen te vergroten en tot een coherente, geharmoniseerde, alomvattende wetgeving in de EU te komen, X. overwegende dat het nieuwe beleid voor chemische stoffen een bijdrage moet leveren aan duurzame ontwikkeling en een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid, met inbegrip van de gezondheid van werknemers, alsmede van het milieu moet garanderen, Y. overwegende dat het nieuwe beleid de gehele levenscyclus van chemische stoffen dient te omvatten, met inbegrip van de periode dat chemische stoffen en producten die bestaan uit chemische stoffen of deze bevatten, afval zijn geworden; Z. overwegende dat het concurrentievermogen van de chemische en daarmee verband houdende industrie een gerechtvaardigd politiek doel op zich is en zijn legitimiteit ontleent aan zijn potentieel om de kwaliteit van het bestaan van de huidige en toekomstige generaties te vergroten, maar uitsluitend indien dit potentieel werkelijk wordt verwezenlijkt; overwegende dat de ontwikkeling van veiliger producten op in milieuopzicht gevoelige wijze, meer doorzichtigheid en voorlichting van de consument en de bevordering van duurzame ontwikkeling gunstige afzetvoordelen zijn die de mededingingskracht van de Europese chemische industrie kunnen versterken, AA. overwegende dat in Europa 1,7 miljoen mensen rechtstreeks werkzaam zijn in de chemische industrie en dat miljoenen banen van deze bedrijfstak afhankelijk zijn, AB. overwegende dat zowel in de chemische industrie als in de verwerkende industrie voornamelijk kleine en middelgrote ondernemingen actief zijn, die 96% van het totale aantal ondernemingen vormen, AC. overwegende dat de beschikbare empirische gegevens erop wijzen dat de nadelige gevolgen van milieuregels voor het concurrentievermogen van de chemische industrie in de EU onduidelijk is of zelfs gunstig kan zijn voor het concurrentievermogen van proactieve bedrijven die zich reeds op duurzame ontwikkeling richten; overwegende dat de toepassing van de nieuwe regelgeving ondanks de extra lasten voor het bedrijfsleven en in het bijzonder kleine en middelgrote ondernemingen, aan kan zetten tot innovatie en groei van de Europese chemische industrie, AD. overwegende dat de opzet van één enkel systeem voor bestaande en nieuwe stoffen de vernieuwing zal vergemakkelijken, daar nieuwe stoffen niet langer onderworpen zijn aan een strengere regelgeving dan bestaande, AE. overwegende dat het nieuwe beleid erop gericht dient te zijn binnen één generatie (2020) een beëindiging van de emissies, lozingen en verliezen van gevaarlijke stoffen in het mariene milieu te bereiken, waarbij gevaarlijke stoffen worden gedefinieerd als stoffen die persistent, bioaccumulerend en toxisch zijn of aanleiding geven tot evenveel zorg, overeenkomstig de kaderrichtlijn water en de verplichtingen die de Europese Gemeenschap en haar lidstaten in internationale organisaties zijn aangegaan, AF. overwegende dat de in het EG-Verdrag verankerde beginselen van het milieubeleid alsmede het vervangingsbeginsel - de bevordering van veiliger praktijken en stoffen ter vervanging van gevaarlijke praktijken en stoffen - ten volle in het nieuwe beleid moeten worden toegepast als centrale factoren die de innovatie in de richting van een duurzame chemische industrie stimuleren, AG. overwegende dat het nieuwe beleid zodanig dient te worden uitgewerkt dat het transparant, evenredig, alomvattend qua toepassingsgebied, praktisch uitvoerbaar en doeltreffend is, AH. overwegende dat de goede werking van de interne markt veronderstelt dat er tussen de lidstaten geen verschillen zijn in de beoordeling van de risico's van een product, AI. overwegende dat juist werknemers van kleine en middelgrote ondernemingen gezien de internationale concurrentie een existentieel belang hebben bij zo praktijkgericht, efficiënt en goedkoop mogelijke regelingen, adequate gegevensbescherming, vertrouwelijkheid van toepassingen en bescherming van eigendomsrechten, AJ. overwegende dat het nieuwe beleid het veilige gebruik van alle chemische stoffen moet garanderen en moet zorgen voor doeltreffende controle op chemische stoffen die bij gebruik aanleiding geven tot zorg, AK. overwegende dat invoerproducten aan dezelfde eisen dienen te voldoen als producten uit de EU en dat de wereldhandelsregels, niet in de laatste plaats in WTO-verband, door de Commissie en de lidstaten nageleefd moeten worden, AL. overwegende dat het gebruik van dierproeven tot een absoluut minimum beperkt dient te worden, met dien verstande dat de beoordeling van chemische stoffen voldoende gewaarborgd is, 1. is verheugd over het initiatief van de Commissie om een strategie voor het nieuwe beleid voor chemische stoffen voor te stellen - een eerste stap in de richting van een volledige hervorming van het Europese beleid inzake chemische stoffen -, teneinde de doelstelling van duurzame ontwikkeling te verwezenlijken door aan de volgende vereisten te voldoen: verbetering van de bescherming van consument en milieu, stimulering van de concurrentiekracht en het innoverend vermogen van de industrie, rekening houdend met het sociale weefsel in de Europese Unie en spreekt zijn steun uit voor de conclusies van de Raad van 7 juni 2001; 2. verzoekt de Commissie de gevolgen van een gewijzigd beleid inzake chemische stoffen op het aantal banen en op de sociale standaard in de Gemeenschap - vooral gelet op de bijzondere positie van kleine en middelgrote ondernemingen en hun werknemers - zorgvuldig te onderzoeken, ervoor te zorgen dat er geen onevenredige, negatieve gevolgen te verwachten vallen, en eventueel met stimulerende maatregelen voor de milieubescherming, herstructureringssteun of -maatregelen te komen; 3. is van oordeel dat bij één enkel systeem voor bestaande en nieuwe stoffen met de naam REACH (registratie, evaluatie van en vergunningverlening voor chemische stoffen), alles dient te worden gedaan om prioriteit te geven aan de chemische producten die beantwoorden aan de reeds gehanteerde normen tot zorg; is van oordeel dat prioritizering kan plaatsvinden door snelle en rendabele screeningmethoden (KSAR, Read Across, Common Sense), gebruik makend van bestaande gegevens en informatie over gebruikerspatronen, productievolumes en mogelijke blootstelling; is van oordeel dat de gegevens over de eigenschappen van chemische stoffen moeten worden gepubliceerd; 4. juicht het voornemen toe de nog bestaande lacunes in de kennis omtrent circa 30 000 bestaande stoffen binnen afzienbare tijd te dichten, met gebruikmaking van de reeds bij de autoriteiten van de lidstaten en bij de ondernemingen van de chemische industrie aanwezige omvangrijke gegevens; 5. verlangt dat de beoordelingsbevoegdheden van de Commissie en de lidstaten nauwkeurig worden afgebakend, met dien verstande dat bij de registratie, beoordeling en autorisatie wordt uitgegaan van een centrale opzet met bindende termijnen voor de respectieve fasen van de REACH-procedure; 6. acht het van wezenlijk belang te wijzen op de noodzaak dat de werkzaamheden van de Europese eenheid belast met het beheer van het REACH-systeem in nauwe coördinatie plaatsvinden met de verschillende bestaande groepen van wetenschappers (deskundigengroepen voor de classificatie en etikettering van producten, voor grenswaarden, voor de gevolgen voor de gezondheid, voor de gevolgen voor het milieu van pesticiden, enz.), 7. verzoekt de Commissie haar eerste voorstel voor een nieuw, alomvattend, doeltreffend, praktisch uitvoerbaar en transparant regelgevingskader voor chemische stoffen in de vorm van één verordening zo spoedig mogelijk tijdig in te dienen zodat de in het Witboek genoemde termijnen gehaald kunnen worden; verzoekt de Commissie haar voorstel niet uit te stellen wegens de door haar in opdracht gegeven onderzoeken naar de zakelijke gevolgen en de centrale eenheid of eventuele andere onderzoeken, maar hiermee veeleer rekening te houden in het verdere besluitvormingsproces met het Europees Parlement en de Raad; 8. verlangt dat de gehele nieuwe strategie voor het chemicaliënbeleid op Europees niveau wordt ontwikkeld, teneinde een hoog en uniform beschermingsniveau te garanderen en een verbrokkeling van de Europese interne markt te verhinderen; 9. verzoekt de Commissie te waarborgen dat zij bij de totstandbrenging van een gemeenschappelijk wetgevingskader uitgaat van een hoog beschermingsniveau op het gebied van gezondheid, veiligheid, milieu en consumenten, daarbij overeenkomstig artikel 95 van het EG-Verdrag in het bijzonder rekening houdend met alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd, en deze vereisten ook toepassend op de invoer; 10. wenst dat de vast te stellen maatregelen om te komen tot een nieuwe algemene regelgeving rekening houden met het voorzorgsbeginsel, dus een afweging maken van de kosten en de baten van ingrijpen of niet-ingrijpen, evenredig zijn aan het gewenste beschermingsniveau, zonder discriminatie worden toegepast, coherent zijn met reeds eerder in vergelijkbare situaties met een vergelijkbare aanpak genomen maatregelen en opnieuw worden onderzocht en indien nodig gewijzigd al naar gelang de uitkomsten van het wetenschappelijk onderzoek en de gevolgen ervan; 11. verzoekt de Commissie solide maatregelen te ontwikkelen om te waarborgen dat de strenge veiligheidsvoorschriften die binnen de EU voor stoffen en producten gaan gelden met het oog op de bescherming van consument en milieu en de veiligheid op de werkplek, ook bij invoerproducten (waaronder eindproducten) worden nageleefd, en ervoor te zorgen dat deze maatregelen worden uitgevoerd; is van mening dat dit o.a. duidelijke controle- en onderzoeksmethoden, sanctie-instrumenten en internationale afspraken vereist; 12. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een verordening vast te stellen die alle producenten en importeurs verplicht met onmiddellijke ingang jaarlijks de door hen geproduceerde en ingevoerde hoeveelheden chemische stoffen bij het ECB op te geven, zodat nauwkeurig kan worden vastgesteld welke stoffen nog op de markt zijn en hoeveel stoffen onder welke volumedrempel zouden vallen, mocht men aan een systeem met volumedrempels vasthouden; 13. is verheugd over het feit dat de verantwoordelijkheid voor het verzamelen van gegevens, de risicobeoordeling en het risicobeheer bij de industrie ligt en dat registratie als voorwaarde gaat gelden voor het invoeren en op de markt brengen van producten; 14. verzoekt de Commissie voor een duidelijke verdeling van de bevoegdheden tussen Commissie en lidstaten op het stuk van beoordeling te zorgen en tegelijkertijd vast te houden aan een centrale aanpak bij registratie, beoordeling en vergunningverlening; 15. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle stoffen die in een hoeveelheid van meer dan één ton in de EU worden geproduceerd of naar de EU worden ingevoerd als stoffen, preparaten of producten in het nieuwe systeem worden geregistreerd, om een overzicht te krijgen van de fundamentele kenmerken en het werkelijke gebruik van deze chemische stoffen, op basis waarvan prioriteiten kunnen worden vastgesteld voor verdere evaluatie en/of beperking van de gevaren; voor chemische producten die in een volume van meer dan 1 ton uitsluitend worden gebruikt voor onderzoeks- en ontwikkelingswerkzaamheden of die uitsluitend worden gebruikt als tussenchemicaliën tijdens het productieproces in gesloten systemen die lozing in het milieu onmogelijk maken, moet een vereenvoudigd registratiesysteem worden overwogen dat bestaat uit een minimale informatienorm betreffende hun gevaarlijke eigenschappen, teneinde bij ongevallen de gezondheid van de werknemers en het milieu te beschermen; 16. juicht de juridische gelijkstelling van bestaande en nieuwe stoffen toe, evenals de voorgestelde registratie- en evaluatieprocedure voor alle stoffen vanaf 1 ton per jaar, doch wijst het verlangde aparte register voor alle stoffen beneden 1 ton per jaar van de hand; 17. wenst dat voor alle chemische stoffen, ongeacht het productievolume, een registratieplicht wordt ingevoerd, in het kader waarvan minimaal de volgende gegevens moeten worden verstrekt: 18. verzoekt dat in het REACH-systeem ten volle rekening wordt gehouden met wetenschappelijke informatie uit andere bronnen dan de industrie; 19. onderschrijft de conclusies van de Raad van 7 juni 2001 dat de producenten in het algemeen verplicht moeten worden te zorgen voor voldoende kennis en tot het nemen van de maatregelen die, ongeacht de geproduceerde hoeveelheid en ook al zijn aan de informatie geen bijzondere eisen gesteld, vereist zijn om de veiligheid van chemische stoffen te waarborgen (voorzorgsplicht). Om te controleren of wordt voldaan aan de voorzorgsplicht moeten de producenten registers bijhouden van de gegevens, o.a. van gegevens over eigenschappen, omvang en gebruik van alle chemische stoffen die worden geproduceerd en gebruikt, met inbegrip van het gebruik in producten, en deze registers op verzoek alle ter beschikking stellen van de instanties; 20. verzoekt om gebruikmaking van op vereenvoudigde en gerichte risicobeoordeling gebaseerde screeningprocedures in het kader waarvan modellering van gegevens, bij voorbeeld KSAR, en gebruikspatronen worden gebruikt om stoffen die mogelijk aanleiding geven tot zorg, vroegtijdig te kunnen registreren, zodat prioritair ten aanzien van deze stoffen kan worden opgetreden, als aanvulling op volumeoverwegingen opdat sneller een risicobeoordeling van zulke stoffen kan plaatsvinden en/of risicobeheermaatregelen kunnen worden getroffen; 21. is van mening dat in het kader van het voorgestelde informatiesysteem inzake concentraties en lozingen in het milieu rekening moet worden gehouden met de noodzaak stoffen te ontdekken die niet worden geïdentificeerd via het REACH-systeem zelf, en dat eveneens informatie moet worden verschaft over de concentratie van chemische stoffen in het milieu; 22. onderstreept dat voor een efficiënte werking van het systeem vroegtijdige registratie moet worden gestimuleerd; 23. is van mening dat de stoffen collectief moeten kunnen worden geregistreerd, mede door steun voor de totstandkoming van speciale consortia, terwijl producenten die dit wensen de mogelijkheid moeten houden om stoffen afzonderlijk te registreren; 24. wenst dat in de gehele EU passende, geharmoniseerde risicobeoordelingen worden ingevoerd alsmede passende sanctiemechanismen met het oog op een doeltreffende uitvoering van alle maatregelen, teneinde de effectiviteit en de handhaving te bevorderen, waarbij concurrentieverstoringen binnen de EU moeten worden vermeden; 25. bepleit dat alle gegevens die nodig zijn voor de registratie en beoordeling van stoffen, indien beschikbaar, gebaseerd zijn op het gebruik van internationaal erkende testmethoden en procedures voor risicobeoordeling of door de bevoegde instanties worden erkend als zijnde van een voldoende hoog informatief gehalte; 26. stelt voor dat de industrie samenwerkt bij het beschikbaar stellen van gegevens/informatie over de identiteit en eigenschappen van de te registreren stoffen, zodat de werkdruk en de hieraan gekoppelde kosten worden verdeeld en onnodig dubbel werk wordt voorkomen; stelt voor dat de kosten voor het testen en registreren door de respectieve producenten/importeurs worden gedeeld op basis van hun marktaandeel, als zijnde het meest billijke criterium; 27. aanvaardt volumedrempels op basis van productie- of importvolumes per producent of importeur als uitgangspunt voor het toekomstige stelsel, maar dringt erop aan dat het geaggregeerd volume wordt berekend en dat de gegevenseisen voor deze drempel moeten worden toegepast in alle gevallen waarin het geaggregeerd volume de eerstvolgende volumedrempel voor een bepaalde producent of importeur te boven gaat; 28. juicht het toe dat alle downstream-gebruikers - ook niet-industriële gebruikers - in de gehele verwerkingsketen onder de regeling vallen en wenst dat alle betrokkenen in de hele waardetoevoegingsketting en de hele levenscyclus van een product, vooral degenen die het product verder verwerken en gebruiken, een rol krijgen in het veiligheidssysteem voor chemicaliën; 29. stelt met klem dat het niet registreren van een stof of een onvolledige of onjuiste registratie binnen de redelijke termijnen die in het kader van het systeem moeten worden vastgesteld tot gevolg moet hebben dat de productie of de invoer van de stof, het preparaat of het artikel waarin de stof voorkomt, illegaal wordt (geen gegevens- geen markt); 30. verzoekt om opneming van een sanctieregeling in het systeem ten aanzien van producenten, distributeurs, professionele gebruikers of importeurs die de gevraagde of andere informatie achterhouden die redelijkerwijs relevant kan worden geacht voor de risicobeoordeling en het beheer (o.a. gegevens over dierproeven, ongeacht wanneer en waar deze hebben plaatsgevonden) of die zich niet houden aan de wetgeving; 31. dringt erop aan dat eenieder die een artikel in de Gemeenschap invoert om het te verkopen, verhuren, leasen of anderszins in het kader van zijn zakelijke activiteit in omloop te brengen, erop toeziet dat de chemische stof die het product bevat, voldoet aan de in de wetgeving inzake chemische stoffen vastgelegde eisen; 32. wenst dat een werkgroep wordt ingesteld die zich bezighoudt met de uitwisseling van gegevens en informatie binnen de productieketen, om te waarborgen dat stoffen tijdens de gehele levensduur veilig worden gebruikt, maar dat tevens de bescherming van de verzamelde onderzoeksgegevens in acht wordt genomen en de specifieke "know-how” van een onderneming met betrekking tot het gebruik en de toepassing van stoffen wordt beschermd; 33. verzoekt de Commissie te waarborgen dat dierproeven tot een absoluut minimum worden beperkt, ten eerste door ervoor te zorgen dat alle relevante gegevens beschikbaar worden gesteld en bekeken worden, ten tweede door bij meer op maat gesneden onderzoeken uit te gaan van blootstelling en gebruik, en ten derde door zoveel mogelijk stap voor stap over te gaan tot een niet op dierproeven gebaseerd beleid waarin volledig gebruik wordt gemaakt van computermodellen voor het voorspellen van gevaren op basis van de chemische structuur (KSAR) alsmede van fysisch-chemische proeven voor de persistentie en bioaccumulatie alsmede door de instanties erkende cascades van in-vitroproeven, mede met het oog op de vermindering van de duur en de kosten van de proeven; 34. verzoekt om een verbod op het gebruik van dierproeven wanneer alternatieve, door de instanties erkende proeven beschikbaar zijn overeenkomstig de beginselen van Richtlijn 86/609/EEG , en om het onmiddellijk beschikbaar stellen van meer gelden voor de snellere ontwikkeling en validering van nieuwe, wetenschappelijk gefundeerde, erkende en gestandaardiseerde alternatieve proeven om bij de tenuitvoerlegging van het nieuwe systeem dierproeven te vervangen; 35. wenst dat stoffen zodra is aangetoond dat zijn voldoen aan de normen voor zeer veel zorg, hetzij op grond van de bestaande classificatie, met inbegrip van classificatie door de bedrijfstak zelf, registratie of evaluatie aan de hand van strikte termijnen geleidelijk worden afgeschaft, tenzij wordt aangetoond dat de toepassing in kwestie van wezenlijke maatschappelijke betekenis is, dat de gevaarlijke eigenschappen van de desbetreffende stoffen van wezenlijke betekenis zijn voor het beoogde gebruik en dat geen veiliger alternatieven bestaan op het niveau van stoffen, materialen of processen; in dit laatste geval kan de machtigingsprocedure worden toegepast; 36. is van mening dat op maat gesneden beoordelingen voor stoffen die in hoeveelheden van meer dan 100 ton worden geproduceerd of stoffen die aanleiding geven tot zorg, gebaseerd moeten zijn op eenvoudige gebruikscategorieën (bijv. industrieel/niet-industrieel/gesloten systemen/open systemen/professionele gebruikers/consumenten) en in de mate van het mogelijke vereenvoudigd moeten worden door gebruik te maken van beslissingsbomen om langdurige procedures te voorkomen, terwijl voor de beoordelingen zelf duidelijke termijnen moeten gelden; 37. is van mening dat wetenschappelijk gefundeerde beoordelingen als de wezenlijke grondslag voor regelgevend optreden moeten worden beschouwd, gezien de grote onzekerheid die voortvloeit uit de enorme complexiteit van ecotoxicologische effecten en het brede spectrum aan blootstellingsbronnen; 38. is van oordeel dat de effecten op de gezondheid van kinderen en op het ongeboren kind moeten worden gebruikt als referentiepunt voor risicobeoordelingen van de menselijke gezondheid (buiten het kader van gezondheid op het werk), aangezien zij een grotere gevoeligheid voor chemische blootstelling bezitten; 39. is van mening dat de vergunningprocedure in hoofdzaak moet gelden voor stoffen waarvan is aangetoond dat ze carcinogeen, mutageen of voor de voortplanting van mensen en dieren giftig zijn; stelt derhalve voor dat de vergunningprocedure moet worden beperkt tot CMR-stoffen (van de categorie 1 en 2) en POP's zoals vastgesteld in bijlage D bij het Verdrag van Stockholm; vraagt de Commissie te onderzoeken of de vergunningprocedure moet worden uitgebreid tot andere stoffen zoals persistente, bioaccumulerende en toxische stoffen (PBT's), die bij gebruik aanleiding geven tot ernstige zorg; 40. acht alleen een vergunningsprocedure acceptabel waarbij de beslissingen van de autoriteiten zo direct mogelijk op basis van de in de registratie- en evaluatiefase verkregen informatie worden getroffen; eist de consequente inachtneming van het door de Commissie gepropageerde voorzorgsbeginsel, dat voorziet in maatregelen op het gebied van risicomanagement, in een wetenschappelijke risico-evaluatie, in het evenredigheidsbeginsel en in een kosten-batenanalyse 41. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat voor stoffen die aanleiding geven tot zeer veel zorg alleen nadat door de bedrijfstak bewijsmateriaal is aangevoerd tijdelijke vergunningen worden afgegeven die regelmatig moeten worden onderworpen aan een toetsing met betrekking tot specifieke toepassingen, waaronder het gebruik in preparaten en producten; 42. dringt erop aan dat het Gemeenschapsbeleid inzake chemische stoffen eveneens de vergunningen omvat voor bestrijdingsmiddelen (fytosanitaire producten en biociden); 43. beveelt dringend aan dat vergunningen in de zin van vrijstelling voor het gebruik van bijzonder gevaarlijke stoffen die in laatste instantie geheel worden verboden, uitsluitend worden afgegeven bij wijze van absolute uitzondering gedurende korte, afgebakende perioden en uitsluitend indien met bewijsstukken wordt aangetoond dat de ontwikkelingswerkzaamheden voor het vinden van alternatieven of alternatieve methoden op gang zijn gebracht; 44. wenst dat er, indien geschikte alternatieven beschikbaar zijn en uiterlijk na 2012, geen vergunning wordt afgegeven voor het gebruik in consumentenproducten van stoffen die aanleiding geven tot zeer veel zorg, en dat in beginsel na 2020 geen vergunning wordt afgegeven voor andere toepassingen van dergelijke stoffen waarbij zij tijdens hun levenscyclus vrijkomen in het milieu; met andere woorden: deze stoffen mogen vanaf dat ogenblik uitsluitend worden gebruikt als tussenproducten tijdens het productieproces in gesloten systemen die iedere lozing in het milieu onmogelijk maken; 45. is van mening dat vergunningen normaal gesproken op communautair niveau afgegeven dienen te worden; 46. wenst dat de lidstaten alle bijzondere nationale regels en afwijkingen van de algemene procedure die zij eisen, vóór uitvaardiging daarvan afdoende motiveren overeenkomstig de geldende EU-voorschriften, en onderstreept dat de Commissie alle verzoeken om bijzondere nationale regels en afwijkingen van de algemene procedure aan de hand van het vigerende EU-recht, rekening houdend met alle omstandigheden, moet onderzoeken en dienaangaande een beslissing moet nemen; 47. wenst dat de regeling inzake vrijstelling van vergunning voor bepaalde gebruiksvormen strikt wordt gecontroleerd en dat begrippen als "gecontroleerd industrieel gebruik” vooraf worden beoordeeld en gedefinieerd; 48. is van mening dat het vergunningsbesluit vergezeld moet gaan van nader omschreven risicobeheermaatregelen (gebruiksomstandigheden van het product, tijdschema voor herbeoordeling, enz.); 49. onderstreept dat het vervangingsbeginsel - de bevordering van veiliger praktijken en stoffen ter vervanging van gevaarlijke praktijken en stoffen -voor alle chemische stoffen dient te gelden die aanleiding geven tot zorg, en niet alleen voor stoffen waarvoor een vergunning vereist is; chemische stoffen die aanleiding geven tot zorg, dienen te worden vervangen door veiliger stoffen of materialen of veiliger technieken waarbij dergelijke tot zorg aanleiding gevende chemische stoffen niet worden gebruikt, met name als reeds veiliger alternatieven bestaan en bij de keuze rekening wordt gehouden met sociaal-economische aspecten; vervanging dient ter voorkoming van gevaar voor werknemers, de volksgezondheid en het milieu in het algemeen te worden voorgeschreven voor fabrikanten en downstream-gebruikers, ondernemingen moeten ertoe verplicht worden jaarlijks een lijst te publiceren met alle stoffen die aanleiding geven tot zorg, maar nog niet vervangen zijn; is van mening dat geïntegreerd productbeleid (GPB) een aanvullend instrument moet zijn door middel waarvan het nieuwe chemische beleid duurzame consumptie kan bevorderen; 50. dringt erop aan het onderzoek naar alternatieven op te voeren, met dienverstande dat met alternatieven niet alleen alternatieve chemische stoffen worden bedoeld, maar eveneens andere materialen en alternatieve methoden; verzoekt de Commissie eveneens kleine en middelgrote bedrijven die alternatieve oplossingen ontwikkelen te stimuleren en te steunen; 51. wenst dat de beoordeling met het oog op vervanging gebaseerd wordt op een algehele levenscyclusanalyse en dat mogelijke alternatieven eveneens aan een levenscyclusanalyse worden onderworpen, om eventuele risico's en gevaren te onderzoeken en een geïntegreerde beoordeling mogelijk te maken; 52. stelt voor dat de Commissie de bevordering van veiliger praktijken en stoffen ter vervanging van gevaarlijke praktijken en stoffen stimuleert door het opzetten van een openbaar toegankelijke databank die duidelijke en relevante informatie over de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu bevat op basis van de beste beschikbare kennis over procédés en materialen waarmee het gebruik van stoffen die aanleiding geven tot bijzondere zorg wordt verminderd of beëindigd; 53. verzoekt de Commissie om de nodige instrumenten vast te stellen om tot een flexibele coördinatie tussen deze binnenkort op te richten Europese databanken en bestaande databanken elders in de wereld te komen, zodat een voortdurende uitwisseling van informatie en ervaringen plaats kan vinden tussen de verschillende landen die chemische stoffen en producten fabriceren en in de handel brengen die mogelijk gevaarlijk zijn; 54. verzoekt de Commissie criteria te ontwikkelen om stoffen die niet onder het vergunningenstelsel vallen, in te delen in categorieën die gebaseerd zijn op gevarencriteria en gebruikspatronen en ten aanzien waarvan vervolgens consequent en snel maatregelen ter vermindering van de risico's worden genomen; 55. dringt erop aan dat voor besluiten op het gebied van risicobeheer in het kader van het versnelde systeem voor risicobeheer een trapsgewijze aanpak wordt gehanteerd: om snelle bepaling van tijdelijke maatregelen mogelijk te maken kan gebruik worden gemaakt van een commissieprocedure; wenst dat de Commissie vervolgens inzake iedere tijdelijke maatregel voorstellen voor permanente maatregelen doet en dat in dit kader de medebeslissingsprocedure wordt toegepast om te waarborgen dat het Europees Parlement ten volle bij de besluitvorming wordt betrokken; 56. is verheugd over het voornemen om een openbaar toegankelijke databank op te zetten die duidelijke en relevante informatie bevat over chemische stoffen en hun status in het kader van de regelgeving met het oog op de menselijke gezondheid en de bescherming van het milieu; is van mening dat essentiële informatie, bijvoorbeeld over productievolumes, gebruikspatronen en blootstellingsbronnen, niet vertrouwelijk mag blijven, maar in de databank moet worden ingevoerd en verzoekt de Commissie regelingen voor te stellen voor publicatie van gegevens afkomstig uit in het verleden uitgevoerde dierproeven (ongeacht waar en wanneer deze hebben plaatsgevonden), indien de noodzaak van voortzetting van dierproeven hierdoor afneemt; 57. is van mening dat de fabrikanten, importeurs, downstream-gebruikers en distributeurs de (één woord schrappen) plicht dienen te hebben tot het verstrekken van algemeen toegankelijke, zinnige en ter zake dienende informatie over het gehalte aan en de eigenschappen van chemische stoffen in producten met het oog op de menselijke gezondheid en de bescherming van het milieu (met inbegrip van gegevens uit dierproeven, ongeacht wanneer en waar deze hebben plaatsgevonden); acht het noodzakelijk dat in dit verband het juiste evenwicht wordt gevonden tussen de behoefte aan doorzichtigheid om de consument in staat te stellen een keuze te maken en de noodzaak verantwoorde bedrijfsgeheimen te eerbiedigen; 58. verlangt dat het voorgestelde recht van het publiek op toegang tot informatie over stoffen zo wordt ingevuld dat enerzijds naar behoren rekening wordt gehouden met de behoefte van de consumenten aan informatie en anderzijds met de behoefte van de producenten aan bescherming van vertrouwelijke informatie; 59. dringt erop aan dat de industrie een via een gratis telefoonnummer in alle Europese landen te bereiken informatiedienst opzet om de consument te informeren over chemische stoffen in producten; 60. is van mening dat de vermelding van het gehalte aan stoffen die bij gebruik aanleiding geven tot zorg, op het etiket van consumentenproducten absoluut noodzakelijk is zolang deze stoffen daarin voorkomen, zodat de consument met kennis van zaken een keuze kan maken, en is van oordeel dat realistische en praktisch uitvoerbare bepalingen terzake in het nieuwe voorstel zouden kunnen worden opgenomen; 61. is van mening dat kleine en middelgrote bedrijven niet een dermate zware administratieve last mag worden opgelegd en dat via de etikettering van producten beter moet worden geïnformeerd over en gewaarschuwd voor de gevaren; 62. is van mening dat de door het Witboek nagestreefde verbetering van de consumentenbescherming niet voldoende wordt omschreven; het voorzorgbeginsel dient overeenkomstig de door de Commissie en het Europees Parlement vastgestelde richtsnoeren te worden toegepast; in het beleid voor chemische stoffen vraagt consumentenbescherming naast risicopreventie in de eerste plaats om duidelijke en begrijpelijke informatie; 63. verzoekt de Commissie het vergaren van dergelijke informatie in openbaar toegankelijke productenregisters te vergemakkelijken te beginnen met de meest relevante categorieën consumentenproducten, daarbij uitgaande van de registers die reeds bestaan in de lidstaten en de landen van de Europese Economische Ruimte; 64. verzoekt de Commissie de geharmoniseerde indeling niet te beperken tot CMR-eigenschappen, maar het bestaande spectrum te handhaven en daarbij de classificatie te vereenvoudigen om de doeltreffendheid en de uitvoerbaarheid van het systeem te vergroten; 65. verzoekt de Commissie, met name met het oog op het verplichte register van nieuwe stoffen dat er als gevolg van het Witboek zal komen, om de communautaire inspanningen ter bevordering van een goede opleiding van de werknemers die met gevaarlijke producten moeten omgaan op te voeren; 66. wenst dat een vollediger raming wordt gemaakt van de extra middelen die nodig zullen zijn voor het nieuwe beleid inzake chemische stoffen dat het Witboek voorstelt, met name wat betreft de middelen die in de lidstaten uitgetrokken moeten worden en ten aanzien van stelsels op basis van heffingen; 67. is van mening dat het nieuwe beleid inzake chemische stoffen de grondslag moet vormen voor regulering, evaluatie en vergunning van alle chemische stoffen en verzoekt de Commissie toe te zien op herformulering van alle ter zake dienende Gemeenschapswetgeving, met inbegrip van wetgeving inzake verdelgingsmiddelen overeenkomstig de toekomstige richtlijn chemische stoffen; 68. dringt erop aan dat alle toekomstige Gemeenschapswetgeving inzake milieuverantwoordelijkheid gebaseerd is op strikte aansprakelijkheid voor aan de menselijke gezondheid en het milieu toegebrachte schade, en dat alle chemische stoffen en hun toepassing hieronder vallen, als aanvullende prikkel tot veiliger chemische stoffen en producten; 69. verzoekt de Commissie een diepgaand onderzoek in te stellen naar het verband tussen de wetgeving inzake chemische stoffen en de Gemeenschapswetgeving in de sector afval; 70. verzoekt de Commissie met klem bij de invulling van het REACH-systeem sterker rekening te houden met internationale aspecten en te ijveren voor convergentie tussen de belangrijkste regelgevingen inzake chemische stoffen ter wereld (ten minste tussen de Europese Unie, de Verenigde Staten en Japan); acht het o.a. van belang dat onderzoeksresultaten uit OESO-landen worden erkend; 71. spreekt zich er ten behoeve van de internationale convergentie voor uit de OESO-definitie van hormoonontregelaars over te nemen, zodra daarover in die organisatie overeenstemming is bereikt; 72. verzoekt de Commissie de kandidaat-landen in Oost-Europa in een vroeg stadium te betrekken bij de vormgeving van de EU-regelgeving inzake chemische stoffen; 73. dringt erop aan dat er overeenkomstig artikel 157 van het EG-Verdrag voor wordt gezorgd dat de voor het concurrentievermogen van de communautaire industrie noodzakelijke voorwaarden aanwezig zijn, met name een gunstig klimaat voor het ontplooien van initiatieven en voor de ontwikkeling van ondernemingen in de gehele Gemeenschap, met name van het midden- en kleinbedrijf; 74. verzoekt de Commissie kleine en middelgrote ondernemingen te adviseren en te stimuleren bij de procedures voor registratie en evaluatie; 75. verzoekt de Commissie om te zorgen voor een snelprocedure in het communautair meerjarenkaderprogramma 2002-2006 voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoekruimte teneinde met name kleine en middelgrote ondernemingen te stimuleren nieuwe producten te ontwikkelen die een steeds hoger niveau van bescherming van de gezondheid, de veiligheid en het milieu waarborgen; 76. verzoekt de Commissie ervoor te ijveren dat er in de lidstaten financiële ondersteuningsinstrumenten ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf worden gecreëerd met het oog op de ontwikkeling van operationele infrastructuren en faciliteiten om deze bedrijven te helpen voldoen aan de technische en organisatorische verplichtingen die met het REACH-systeem samenhangen; 77. onderstreept de noodzaak om rekening te houden met de bijzondere problemen die kleine en middelgrote ondernemingen kunnen ondervinden als zij moeten voldoen aan wetgevingsvoorstellen die zullen voortvloeien uit dit Witboek; 78. dringt erop aan dat het eigendomsrecht van verwerkers en gebruikers op de resultaten van gegevens- en risico-beoordelingen tegenover zowel Europese als niet-Europese concurrenten worden veiliggesteld waarbij concurrentieverstoring tussen kleine en middelgrote producenten en grote producenten moet worden vermeden; 79. wenst dat alle maatschappelijke groeperingen die met de toekomstige regelingen en uitvoeringsmaatregelen te maken krijgen, zoals de industrie, Europese ondernemingsraden, werknemervertegenwoordigers en hun vakbonden, NGO's op het gebied van milieu en gezondheid en consumentengroepen, actief en op evenwichtig wijze bij de opstelling van de toekomstige bepalingen en bij de tenuitvoerleggingsmaatregelen betrokken worden; wenst in het bijzonder dat de rol en de bevoegdheden van de comités voor de gezondheid en de veiligheid in ondernemingen worden versterkt; 80. verlangt dat voordat in de toekomst regelingen worden vastgesteld, de sociaal-economische gevolgen daarvan, met name voor kleine en middelgrote ondernemingen, worden geanalyseerd en in aanmerking genomen, vooral gelet op mogelijke uitwerkingen op de werkgelegenheid en het aantal arbeidsplaatsen in de Europese industrie als geheel; verlangt derhalve dat een voortdurende dialoog wordt gevoerd tussen de Commissie, de industrie en de vakbonden; 81. verzoekt de Commissie nieuwe voorstellen in te dienen ten einde de doorzichtigheid van de gegevens inzake de door de chemische gefabriceerde stoffen te verbeteren zonder aantasting van bedrijfsgeheimen, ten einde recht te doen aan de problematiek van de volksgezondheid en de consumentenbescherming; 82. verzoekt de Commissie een aanbeveling aan de lidstaten goed te keuren waarin hen wordt verzocht meer aandacht te besteden aan de opleiding van meer toxicologen, zodat er in de toekomst voldoende gekwalificeerde deskundigen in Europa zijn die voor de praktische uitvoering van het Witboek kunnen zorgen; 83. verzoekt de Commissie jaarlijks een kort, ongeveer tien bladzijden tellend verslag in te dienen over de vooruitgang en de problemen bij de verwezenlijking van het REACH-systeem, zodat eventuele ongewenste ontwikkelingen door de andere communautaire organen eerder worden opgemerkt dat het geval was bij het onderzoek naar gewasbeschermingsmiddelen overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG ; 84. verzoekt de Commissie uiterlijk medio 2002 een uitgebreide analyse en studie van alle regelingen inzake stoffen en producten in te dienen en daarin voorstellen te doen over de regelingen die tegen de achtergrond van het nieuwe beleid betreffende chemische stoffen gewijzigd, vereenvoudigd of zelfs afgeschaft zouden moeten worden; 85. verzoekt de Commissie een coherent, geconsolideerd document met alle verbods- en beperkingsregelingen die op stoffen en producten betrekking hebben (ook regelingen op andere gebieden) samen te stellen dan wel deze regelingen in een uniforme EU-regeling bijeen te brengen en zo voor juridische duidelijkheid en rechtszekerheid te zorgen (met name bepalingen inzake de kaderrichtlijn water, de richtlijnen inzake elektrische apparaten, afgedankte auto's en de bescherming van werknemers); deze teksten op het internet plaatst en minstens eenmaal per jaar bij te werken; 86. wenst dat alle nieuwe wettelijke regelingen zo praktisch en transparant mogelijk zijn opgezet, zodat deze door werknemers en alle betrokkenen - met name instanties en kleine en middelgrote ondernemingen - snel kunnen worden toegepast ter verbetering van de bescherming van consument en milieu; 87. verzoekt de Commissie onverwijld nieuwe wettelijke regelingen en de mogelijke toepassing daarvan door middel van speciale projecten in de praktijk te toetsen, om daarmee een maximale doelmatigheid en uitvoerbaarheid van deze regelingen op de punten bureaucratische inspanning, kosten en gegevensverzameling te garanderen voor alle betrokkenen - met name instanties en kleine en middelgrote ondernemingen; 88. verzoekt de Commissie de mogelijkheid in aanmerking te nemen het GCO, en met name het Europees Bureau voor Chemische Produkten van dit Centrum, tot de centrale plaats te maken voor de registratie, evaluatie en goedkeuring van nieuwe chemische stoffen, en aldus de toepassing van uiteenlopende criteria in de verschillende lidstaten te voorkomen; 89. wenst dat het in het Witboek gestelde doel van een coherent en geïntegreerd Europees recht inzake stoffen en producten niet beperkt blijft tot chemische stoffen, maar dat de verkregen gegevens en risico-evaluaties ook toepassing vinden in de overige EU-wetgeving, met name op het gebied van arbeidsbescherming, consumentenbescherming en milieubescherming; 90. verzoekt de Commissie in de Europese wetgeving een consequente en duidelijke definitie van het zogenaamde "vervangingsbeginsel” op te nemen; 91. verzoekt de Commissie andere landen aan te moedigen bestaande en toekomstige op basis van dierproeven verkregen onderzoekgegevens algemeen toegankelijk te maken en de geldigheid te aanvaarden van in de Europese Unie aanvaarde gegevens die zijn verkregen uit proeven in het kader waarvan geen dieren zijn gebruikt; 92. verzoekt de Raad en de Commissie er op de Rio+10-bijeenkomst van de VN in Johannesburg bij alle partijen op aan te dringen dat zij zich verplichten tot een globaal beleid inzake chemische stoffen dat stoelt op duurzame ontwikkeling en het voorzorgsbeginsel, overeenkomstig de in de mededeling van de Commissie vervatte definitie daarvan; 93. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 over afval (1) , - gezien de resolutie van de Raad van 7 mei 1990 over het afvalbeleid (2) , - gelet op Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 over verpakking en verpakkingsafval (3) , - gelet op Beschikking 97/129/EG van de Commissie van 28 januari 1997 tot vaststelling van een identificatiesysteem voor verpakkingsmaterialen overeenkomstig Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (4) , - gelet op Beschikking 97/622/EG van de Commissie van 27 mei 1997 inzake de vragenlijsten voor de verslagen van de lidstaten betreffende de toepassing van bepaalde richtlijnen in de afvalsector (5) , - gelet op het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - tussentijds verslag overeenkomstig artikel 6, lid 3, onder a) van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval ( COM(1999) 596 ), - gelet op de strategie voor duurzame ontwikkeling (conclusies van de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001), - gelet op de artikelen 47, lid 2 en 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0323/2001 ), A. overwegende dat nog steeds de nodige aandacht besteed moet worden aan verpakkingsafval om de effecten ervan op het milieu te beheersen; dat de ecologische, economische en sociale aspecten van verpakking en verpakkingsafval aangepakt dienen te worden binnen het kader van de strategie van duurzame ontwikkeling, het zesde milieuactieprogramma 2001-2010, een geïntegreerd productbeleid en het afvalbeheersbeleid van de EU, B. overwegende dat 30 juni 1996 als uiterste datum voor de omzetting gold, terwijl de meerderheid van de lidstaten de richtlijn pas tegen het einde van 1998 had omgezet; C. overwegende dat afvalpreventie voor alle verpakkingsmaterialen weliswaar de hoogste stap is in de afvalhiërarchie, maar dat de richtlijn geen concrete preventiedoelstelling bevat; dat er in 1998 in Oostenrijk, Denemarken, Nederland en het Verenigd Koninkrijk ten opzichte van 1997 sprake was van een afname in de verpakkingshoeveelheid die op de markt werd gebracht, terwijl in België, Finland, Duitsland en Italië sprake was van een toename, D. overwegende dat de lidstaten die gegevens hebben verstrekt (alle lidstaten, met uitzondering van Griekenland, Ierland en Portugal) in 1998 ruimschoots de doelstelling hebben gerealiseerd om 25% van de verpakkingen te recyclen, waarbij in alle landen, met uitzondering van Spanje, sprake was van een positieve tendens, E. overwegende dat alle lidstaten in 1998 ruimschoots hebben voldaan aan de verplichte recycling van 15% van het glas, waarbij in de meeste lidstaten zelfs een hoger recyclingspercentage is gerealiseerd; dat alle lidstaten die gegevens hebben verstrekt (alle lidstaten, met uitzondering van Griekenland, Ierland en Portugal) de verplichte doelstelling hebben gehaald om 15% van het papier en karton te recyclen; dat tien van de twaalf lidstaten die gegevens hebben verstrekt (alle lidstaten, met uitzondering van Finland, Luxemburg en Portugal) de verplichte doelstelling om 15% van het metaal te recyclen, hebben gerealiseerd, F. overwegende dat alleen Oostenrijk, België, Duitsland en Zweden in 1998 de verplichte recyclingdoelstelling van 15% voor kunststof hebben gehaald, wat aangeeft dat kunststof moeilijk in te zamelen, te sorteren en te recyclen is en dat aanvullende maatregelen noodzakelijk zijn, G. overwegende dat van de twaalf lidstaten die gegevens hebben verstrekt (alle lidstaten, met uitzondering van Griekenland, Ierland en Portugal), alleen Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk er in 1998 niet in geslaagd zijn om de terugwinningsdoelstelling van 50% van alle verpakkingsafval te verwezenlijken, H. overwegende dat het Europees Parlement de kwaliteit van de EU-regelgeving wenst te waarborgen, zodat deze kan worden nageleefd en gehandhaafd; dat de EU-regelgeving zorgvuldig moet worden gecontroleerd om te bepalen of zij moet worden uitgebreid, I. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 6, lid 3, sub b) van Richtlijn 94/62/EG vóór eind 2000 een voorstel had moeten indienen met doelen voor de periode 2001 - 2006, J. overwegende dat het als gevolg van het ontbreken van betrouwbare gegevens moeilijk is om de voordelen voor het milieu - gedefinieerd als de besparingen op het gebruik van natuurlijke bronnen, energie, water en de afname van emissies in verband met nieuwe productiemethoden - te kwantificeren, K. overwegende dat het ontbreken van betrouwbare gegevens soms toe te schrijven is aan het feit dat de verklaringen van producenten en handelaars van verpakkingsmateriaal in de diverse lidstaten onvoldoende geharmoniseerd zijn, L. overwegende dat de verpakkingssector gekenmerkt wordt door concurrentie tussen verschillende materialen, elk met specifieke eigenschappen, M. overwegende dat een functionerende interne markt een van de twee pijlers van de richtlijn inzake verpakking en verpakkingsafval van 1994 vormt, N. overwegende dat het door de richtlijn voor een aantal lidstaten dat een vooruitstrevend verpakkingsbeleid voert moeilijker wordt gemaakt op milieuvriendelijker wijze voort te gaan, O. overwegende dat alle kwantitatieve doelstellingen realistisch, proportioneel en uitvoerbaar moeten zijn en zodanig moeten zijn geformuleerd dat zij bijdragen tot verwezenlijking van de ten doel gestelde voorkoming van eventuele negatieve gevolgen van verpakkingen en verpakkingsafval voor het milieu in lidstaten en niet-lidstaten of tot beperking van deze gevolgen, waardoor gezorgd wordt voor een hoog niveau van milieubescherming terwijl de functie van de verpakking wordt erkend, P. overwegende dat recycling een banenscheppende industrie is met mogelijkheden voor een continue groei; dat de markt voor gerecyclede materialen verder ontwikkeld kan worden en sterk gestimuleerd kan worden door aanbestedingsbesluiten van de publieke sector, Q. overwegende dat de levenscyclusanalyse (LCA) tegenwoordig een methode is waarmee rekening moet worden gehouden bij de beoordeling van de gevolgen van een product voor het milieu, indien daarbij rekening wordt gehouden met het gebruik van grondstoffen, water, energie, emissies in water en lucht en reststoffen en indien het broeikaseffect, de menselijke en ecologische toxiciteit, de verzuring, het afval en de afname van natuurlijke bronnen hier volledig bij worden betrokken, R. overwegende dat het afvaltransport een groeiend probleem vormt en dat de negatieve gevolgen van afvaltransport voor het milieu moeten worden beperkt, daar deze gevolgen in de toekomst waarschijnlijk in aantal zullen toenemen daar afval in meer stromen wordt gesplitst om op verschillende wijze te worden behandeld, S. overwegende dat lidstaten die niet beschikken over bevredigende programma's inzake afvalbeheer de naleving van de aan recyclage van verpakkingsmaterialen gestelde doelen moeten waarborgen en niet alleen moeten investeren in nieuwe afvalverbrandingsfaciliteiten, T. overwegende dat in het kader van het Gemeenschapsbeleid inzake verpakkingsafval moet worden gestreefd naar een zo groot mogelijk aantal alternatieven voor stort en naar optimalisering van het doelmatig gebruik van grondstoffen voor de verschillende verpakkingsmaterialen, U. overwegende dat aan bepaalde gerecyclede materialen restricties en administratieve verplichtingen verbonden zijn die te maken hebben met het feit dat het volgens de communautaire wetgeving om afval gaat, ook al vormen zij waardevolle grondstoffen, V. overwegende dat de afvalbeheersingshiërarchie - preventie, hergebruik, recycling, verbranding (met terugwinning van energie), storten - gezien het soort en de omvang van het vervoer dat voor dit doel vereist is, niet in alle situaties ook de beste optie vanuit milieuoogpunt behoeft te zijn, W. overwegende dat verbranding met herwinning van energie, indien voorkoming, hergebruik en recycling onmogelijk zijn, het minst slechte alternatief is en de voorkeur verdient boven stort, X. overwegende dat er verschillende beleidsopties bestaan en dat de beste resultaten bereikt worden door middel van een beleidsmix, waarbij onderscheid gemaakt dient te worden tussen de beperkte kortetermijnherziening van de richtlijn en de meer fundamentele veranderingen die op middellange termijn worden voorzien, Y. overwegende dat de enige bestaansreden van een verpakking de bescherming van het verpakte product is; en dat er dus niet meer grondstoffen voor moeten worden gebruikt dan voor het te verpakken product zelf, 1. merkt op dat de meeste lidstaten de richtlijn pas laat hebben omgezet in hun eigen nationale wetgeving, maar dat alle lidstaten - op één na - de Commissie inmiddels uitvoeringsmaatregelen hebben meegedeeld; betreurt de traagheid waarmee de Commissie een herzien voorstel indient; 2. is verheugd dat de doelstellingen die in de richtlijn zijn opgenomen over het algemeen ook door de lidstaten gerealiseerd zijn; betreurt dat de recyclingdoelstelling voor kunststof in 1998 slechts door vier lidstaten is gehaald; 3. meent dat de richtlijn verbeterd kan worden door de betekenis van de definities te verduidelijken; verzoekt de Commissie een geharmoniseerde verslagtechniek op te stellen en duidelijke richtlijnen te verstrekken ten behoeve van gegevensverstrekkers over de wijze van verzamelen van betrouwbare gegevens over verpakking en verpakkingsmaterialen; 4. betreurt dat er geen duidelijke evaluatie heeft plaatsgevonden van de gevolgen die de richtlijn voor het milieu heeft gehad en evenmin van de gevolgen voor het functioneren van de interne markt en de vrije mededinging tussen de verschillende verpakkingsmaterialen; 5. wijst op de betekenis van tijdige beschikbaarheid van gegevens over de tenuitvoerlegging van de richtlijn door de lidstaten en is van mening dat het Europees Milieuagentschap een nuttige rol kan spelen door het opstellen van rapporten over de tenuitvoerlegging en de beoordeling van de gevolgen van onderhavige richtlijn voor het milieu; 6. is van mening dat zinnige resultaten van de werkzaamheden van het CEN voor alle belanghebbenden uiterst belangrijk zijn om standaardnormen voor verpakkingsmateriaal vast te stellen met betrekking tot punt 1 van Bijlage II van Richtlijn 94/62/EG, die de producenten een grotere rechtszekerheid bieden wat het in acht nemen van de preventievoorschriften betreft; stelt echter vast dat de Commissie drie van de vijf milieunormen van het CEN voor verpakkingen heeft verworpen; dringt erop aan dat het CEN slechts verzocht wordt door te blijven gaan met het schrijven van normen die voldoen aan de wezenlijke eisen in bijlage II, op basis van richtsnoeren inzake normen voor milieuvriendelijke verpakkingen; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat alle belanghebbenden adequaat in het proces vertegenwoordigd zijn, inclusief vertegenwoordigers van consumenten- en milieuorganisaties; dringt erop aan dat de wezenlijke eisen in heldere bewoordingen worden opgenomen in het corpus van de herziene wetgeving om democratische sturing en controle te waarborgen; 7. stelt vast dat twee derden van het verpakkingsmateriaal bestemd is voor voedsel en dat een deel hiervan door voedsel besmet zal raken waardoor het met het oog op hergebruik moeilijker te scheiden is van het huisvuil; 8. wijst de Commissie er nogmaals op dat in het kader van ieder beleid tot voorkoming van verpakkingen overeenkomstig artikel 2, lid 2 van de richtlijn, rekening moet worden gehouden met de noodzaak van hygiënische bescherming van voedsel en andere producten; 9. is van mening dat een zorgvuldige aanpak vereist is van de problemen die op het gebied van grensoverschrijdende afvaltransporten bestaan en die de mogelijkheden beperken voor economische schaalvergroting en dat ook het gebruik van minder vervuilende vervoermiddelen zoals vervoer per spoor moet worden gestimuleerd; 10. wijst erop dat detailhandelaars verantwoordelijk zijn voor inzameling van verpakkingen en verpakkingsafval en verzoekt de lidstaten de detailhandel aan te sporen te zorgen voor het opzetten van het terugnemen van verpakkingen en verpakkingsafval; 11. is van oordeel dat de milieubelasting als gevolg van verpakking en verpakkingsafval af zal nemen door een beleidsmix gebaseerd op: 12. dringt er bij de Commissie op aan de dialoog tussen belanghebbenden op sectoraal niveau te initiëren en te begeleiden om de ontwikkeling van verpakkingsnormen te bevorderen in de geest van het zesde milieuactieprogramma (energiebesparing, beperkt gebruik van natuurlijke bronnen, verbod op gevaarlijke stoffen en minimalisatie van afval); stimuleert de ontwikkeling van indicatoren, bijvoorbeeld product/verpakkingsratio's; 13. verzoekt de Commissie de tenuitvoerlegging te onderzoeken van de CEN-norm inzake preventie en de uitwerking hiervan in de lidstaten te meten; 14. roept de Commissie op de invoering voor te stellen van een preventie- en beperkingsdoelstelling per materiaalsoort voor de hoeveelheid verpakkingsmateriaal die op de markt wordt gebracht en deze doelstellingen op lange termijn zo nodig grondig te herzien met het oog op bijstelling aan de technische vooruitgang; 15. roept de Commissie op om een strategie voor te stellen voor aan de module in kwestie aangepaste transportverpakkingen om het aantal vervoersbewegingen terug te dringen, en werkelijk rekening te houden met de rol van verpakkingen in de logistieke keten als geheel; 16. doet de aanbeveling aan de Commissie om een voorstel te presenteren over producentenverantwoordelijkheid inzake het voorkomen van verpakkingsafval, inhoudende dat elke producent aan de hand van een LCA moet aantonen dat hij vanuit milieuoogpunt de beste keuze heeft gemaakt om aan de essentiële functies van verpakkingen te voldoen; 17. roept de Commissie op een voorstel in te dienen voor hergebruik van bepaalde verpakkingsproducten die uit materialen bestaan waarvoor hergebruik een hogere plaats in de hiërarchie inneemt dan recycling en waarvoor de transportnadelen niet groter zijn dan de milieuvoordelen; in dit kader moet er rekening mee worden gehouden dat het in het algemeen niet zinvol is materialen te hergebruiken die in relatief geringe hoeveelheden op de Europese markt zijn (< 10.000 ton per jaar) en die niet op geconcentreerde wijze kunnen worden ingezameld; 18. roept de Commissie op een voorstel in te dienen om de recyclingdoelstellingen voor de periode 2001-2005 aan te scherpen; 19. merkt op dat het prijsverschil met natuurlijke grondstoffen teruggebracht moet worden om de concurrentiepositie van gerecycled materiaal als secundaire grondstof te verbeteren door de milieukosten van deze natuurlijke grondstoffen in de prijs ervan te internaliseren; beveelt de Commissie aan een verplichte heffing in te voeren voor het gebruik van verpakkingsmaterialen die geen positieve restwaarde opleveren wanneer ze gerecycled worden; 20. dringt er bij de Commissie op aan om een definitie en criteria te ontwikkelen voor afvalstromen die geschikt zijn voor terugwinning met het doel het energiegebruik te maximaliseren en de uitstoot van gevaarlijke stoffen te minimaliseren; benadrukt dat een afdoende verhoging van de recyclingdoelstellingen een verhoging van de terugwinningsdoelstelling overbodig zal maken; 21. verzoekt om een algemene reductiedoelstelling voor verpakkingsafval dat bestemd is voor de stort; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 13, 14, 15, 16, 17, 18, 21, 23, 27 en 28 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gezien de naar aanleiding van de eerste topconferentie van staatshoofden en regeringsleiders van Latijns-Amerika, het Caribisch gebied en de Europese Unie (Rio de Janeiro, 28 en 29 juni 1999) aangenomen verklaring van Rio de Janeiro, - gezien de naar aanleiding van de tiende geïnstitutionaliseerde Ministersconferentie van de Groep van Rio en de Europese Unie (Santiago de Chile, 28 maart 2001) aangenomen verklaring van Santiago, - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 670 ) over de follow-up van de eerste topconferentie tussen Latijns-Amerika, het Caribisch gebied en de Europese Unie, - gezien de Slotakte van de vijftiende Interparlementaire Conferentie Europese Unie - Latijns-Amerika, die van 23 tot 26 april 2001 in Valparaiso (Chili) plaatsgevonden heeft, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 januari 1997 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de Europese Unie en Latijns-Amerika - de huidige situatie en de vooruitzichten voor nauwere samenwerking 1996-2000 ( COM(95)0495 - c4-0489/95) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 januari 1997 over de mededeling van de Commissie aan de Raad betreffende de vernieuwing van de Dialoog van San José tussen de Europese Unie en Midden-Amerika ( COM(95)0600 - C4-0102/96 ) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 april 1994 over de economische en handelsbetrekkingen tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 1998 over de Europese reactie op de internationale economische instabiliteit, met name met betrekking tot Latijns-Amerika (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 november 2000 over de vooruitgang die bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid is geboekt (C5-0255/2000 - 2000/2038(INI) ) (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 februari 2001 over het plan-Colombia en de steun voor het vredesproces in Colombia (6) , - onder verwijzing naar de ontwerpresolutie van Juan Naranjo Escobar over EU-steun voor het plan Puebla-Panamá ( B5-0031/2001 ), - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0336/2001 ), A. overwegende dat op de eerste topconferentie van staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied op 28 en 29 juni 1999 te Rio de Janeiro, besloten werd een biregionaal strategisch partnerschaptot stand te brengen, B. overwegende dat Latijns-Amerika nog steeds geconfronteerd wordt met aanzienlijke politieke, economische, sociale en milieuproblemen, en dat om deze problemen op te lossen Europa en Latijns-Amerika eensgezind moeten samenwerken, met wederzijds respect, C. overwegende dat het democratiseringsproces de laatste jaren in verschillende landen in de regio weliswaar is gevorderd, maar niet in alle landen even veel, dat armoede en ongelijkheid ondanks een redelijke economische groei blijven toenemen, dat de sociale spanningen ondanks de geleidelijke verdwijning van de militaire regimes in de jaren '90 niet merkbaar zijn verminderd en dat een en ander het democratiseringsproces in gevaar kan brengen en de opkomst van autoritaire tendensen in de hand kan werken, D. overwegende dat de tweede top, die in mei 2002 plaatsvindt, een uitstekende gelegenheid is om een alomvattend strategisch kader te ontwikkelen dat concrete inhoud geeft aan het externe beleid van de Europese Unie ten aanzien van dit gebied en dit beleid schraagt, E. overwegende dat de toepassing van een gemeenschappelijke strategie voor de betrekkingen met Latijns-Amerika het beste politieke, juridische en institutionele instrument is waarover de Europese Unie beschikt om het biregionaal strategisch partnerschap waartoe in Rio is besloten tot stand te brengen, F. overwegende dat de toepassing van een gemeenschappelijke strategie een toegevoegde waarde heeft, in die zin dat wordt geopteerd voor een globale, coherente, unitaire en autonome benadering, die de betrekkingen tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika duurzaam en op ordelijke wijze kan bevorderen, G. overwegende dat de nieuwe strategie in wezen moet steunen op de bilaterale en regionale componenten van het EU-beleid ten aanzien van dit gebied en het wederzijds erfgoed, en op de verruimde politieke dialoog die op gang is gebracht door de processen van Rio en San José, die dienen te worden geactualiseerd en bijgesteld, H. overwegende dat de parlementaire dialoog EU-Latijns-Amerika een van de sleutels is van een globaal, biregionaal en strategisch partnerschap, omdat hij de diverse integratieprocessen in beide zones een legitiem karakter verschaft, en dat deze dialoog mechanismen voor raadpleging en participatie van de burgers moet omvatten, I. overwegende dat de nieuwe tijdens de top van Rio vastgestelde prioriteiten impliceren dat wordt voorzien in de nodige middelen om de doelstellingen terzake te verwezenlijken, J. overwegende dat de ondersteuning van het vredesproces en de sociale hervormingen in Colombia een van de belangrijkste thema's van de nieuwe agenda voor de politieke dialoog tussen beide zones moet zijn, op basis van de beginselen van eerbiediging van de mensenrechten en sociale rechtvaardigheid, en met eerbiediging van de beslissingsbevoegdheid en autonomie van de Colombianen zelf, K. overwegende dat het voorgestelde globaal plan ter bestrijding van de drugshandel vergezeld moet gaan van adequate economische maatregelen die een alternatief bieden voor de drugsteelt en het milieu eerbiedigen, L. overwegende dat het zogeheten plan Puebla-Panamá voor de ontwikkeling van een volledig infrastructuurplan dat het zuiden van Mexico en de landengte van Midden-Amerika ten volle integreert, een betekenisvol en uit sociaal-economisch oogpunt uiterst belangrijk geopolitiek project zou kunnen zijn, maar dat daarbij rekening moet worden gehouden met de gevolgen van een dergelijk omvangrijk plan voor de sociale structuren, de economie van de kleine en middelgrote producenten en het milieu, M. overwegende dat in dit plan rekening moet worden gehouden met de projecten voor sociale ontwikkeling en bescherming van de natuurlijke rijkdommen, Een globale benadering van het biregionaal strategische partnerschap Europese Unie - Latijns Amerika 1. bevestigt dat het de totstandbrenging steunt van het biregionaal strategische partnerschap waartoe de staatshoofden en regeringsleiders van de landen van de Europese Unie, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied besloten hebben tijdens de top van Rio, die op 28 en 29 juni 1999 heeft plaatsgevonden; uit zijn ongenoegen over het feit dat er reeds tijd verspild is, daar er geen concrete initiatieven genomen zijn voor de uitvoering van de voornaamste overeengekomen samenwerkingsprojecten; 2. verzoekt de Raad zijn goedkeuring te hechten aan een gemeenschappelijke strategie van de Europese Unie ten aanzien van Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, die concrete inhoud geeft aan het biregionaal strategisch partnerschap waartoe in Rio is besloten en richting geeft aan de acties van de Unie op dit gebied; 3. merkt op dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie en het beleid van de Europese Unie ten aanzien van Latijns-Amerika gebaseerd moeten zijn op het beginsel van partnerschap en dus de steun van beide partijen moeten hebben; 4. is van oordeel dat de tweede topconferentie van staatshoofden en regeringsleiders, die in mei 2002 wordt gehouden, een geschikte gelegenheid is om deze strategie te bepalen; Doelstellingen van de nieuwe gemeenschappelijke strategie 5. acht het wenselijk dat de doelstellingen van de nieuwe gemeenschappelijke strategie worden vastgesteld op basis van de tijdens de eerste topconferentie van staatshoofden en regeringsleiders in Rio vastgestelde prioriteiten, op de drie volgende terreinen: a) op politiek gebied: b) op economisch, financieel en handelsgebied: c) op sociaal en cultureel gebied: 6. meent dat ook de bevordering van de grondrechten van de Unie zoals de mensenrechten, democratie, behoorlijk bestuur, transparantie en de rechtsstaat fundamentele doelstellingen zijn van de nieuwe strategie; Verruiming van de biregionale politieke agenda 7. wenst dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie ook de verruiming van de agenda voor de biregionale politieke dialoog omvat, zowel op ministerieel als op parlementair niveau, met name: Actualisering en bijstelling van de politieke ministeriële dialoog 8. dringt aan op de actualisering en bijstelling van de procedures in verband met de Groep van Rio en het proces van San José, teneinde deze een nieuwe impuls te geven overeenkomstig de doelstellingen en initiatieven van de onderhavige strategie; meent dat beide processen moeten verlopen volgens het perspectief en de logica die op de topconferenties zijn/worden vastgesteld en zich moeten buigen over de discussiethema's die in de nieuwe, uitgebreide politieke agenda zijn opgenomen; Oprichting van een Transatlantische Europees-Latijns-Amerikaanse Vergadering 9. stelt de vervanging voor van het huidige mechanisme van interparlementaire conferenties door een Transatlantische Europees-Latijns-Amerikaanse Vergadering, samengesteld uit een gelijk aantal leden van het Europees Parlement en het PARLATINO, alsmede van de integratieparlementen, met een jaarlijkse plenaire vergadering en commissievergaderingen; 10. wenst dat de nieuwe strategie initiatieven bevordert die erop gericht zijn de rechtstreekse legitimiteit van het PARLATINO en het Andesparlement te versterken, door binnen een bepaalde termijn geleidelijk te streven naar de rechtstreekse en algemene verkiezing van de parlementsleden, vanzelfsprekend met eerbiediging van de nationale wetgeving van elk land; 11. wenst dat tevens steun wordt verleend aan het Centraal-Amerikaans Parlement (PARLACEN) en aan de inspanningen van deze instelling voor regionale integratie in Midden-Amerika, met concrete maatregelen zoals steun voor zijn meerjarenprogramma ter versterking van de democratie; Specifieke initiatieven van de nieuwe gemeenschappelijke strategie: Totstandbrenging van een Europees-Latijns-Amerikaans partnerschap op politiek en veiligheidsgebied en ondertekening van een Europees-Latijns-Amerikaans handvest voor de vrede 12. wenst dat de Europese Unie de politieke dialoog en de dialoog op veiligheidsgebied met de Latijns-Amerikaanse landen op alle niveaus versterkt, in het kader van de bilaterale betrekkingen met elk van deze landen zowel in het multilaterale kader als in de instanties van de Groep van Rio en het proces van San José; 13. wenst dat een Europees-Latijns-Amerikaans politiek en strategisch partnerschap tot stand wordt gebracht via een Europees-Latijns-Amerikaans handvest voor de vrede, teneinde op grond van het Handvest van de Verenigde Naties concreet gestalte te geven aan politieke en strategische voorstellen en voorstellen op veiligheidsgebied waar beide regio's belang bij hebben; 14. wenst dat ook de samenwerking tussen de lidstaten van de Europese Unie en de landen van Latijns-Amerika op het gebied van veiligheid en defensie in het kader van dit handvest wordt besproken; 15. meent dat in het kader van deze samenwerking thema's aan bod kunnen komen als vredeshandhaving en internationale veiligheid, wapenbeheersing (met bijzondere aandacht voor handvuurwapens) en ontwapening, non-proliferatie van kernwapens, militaire en technische samenwerking op het gebied van de wapenindustrie en de controle op de wapenexport, kwesties in verband met veiligheid, economie, ontwikkeling en milieu, en in het algemeen alle andere thema's die verband houden met de wederzijdse belangen op het gebied van veiligheid en defensie; Sluiting van een aantal nieuwe partnerschapsovereenkomsten en van een globaal interregionaal partnerschapsovereenkomst met het oog op de totstandbrenging van een Europees-Latijns-Amerikaanse vrijhandelszone tegen het jaar 2010 16. wenst dat de lopende onderhandelingen over de sluiting van associatieovereenkomsten (met Mercosur en Chili), die op grond van hun eigen verdiensten moeten worden gerealiseerd, spoedig worden afgerond en dat zo spoedig mogelijk nieuwe richtsnoeren voor onderhandelingen met het oog op de sluiting op middellange termijn van associatieovereenkomsten met de Andesgemeenschap en Midden-Amerika worden vastgesteld; 17. is van oordeel dat de faciliteiten in het kader van het communautaire SAP-stelsel voor de landen van de Andesgemeenschap en de Midden-Amerikaanse landen op korte en middellange termijn dienen te worden gehandhaafd; 18. wenst dat binnen een bepaalde termijn één enkele globaal interregionaal partnerschapsovereenkomst wordt gesloten die het biregionaal strategisch partnerschap in institutioneel opzicht schraagt en het geografische bereik ervan volledig maakt; 19. stelt als uiteindelijke doelstelling van de nieuwe overeenkomst een geleidelijke en wederzijdse, bilaterale en preferentiële liberalisering voor van de handel in alle soorten goederen en diensten tussen beide regio's, conform de WTO-normen; 20. is van oordeel dat deze overeenkomst duurzame ontwikkeling moet stimuleren, de maatschappelijke ongelijkheden moet beperken en het welzijn van de Latijns-Amerikaanse volkeren moet bevorderen; 21. wenst dat de sluiting van de nieuwe associatieovereenkomsten (zowel de overeenkomsten met Mercosur en Chili als de voorgestelde nieuwe associatieovereenkomsten met de Andesgemeenschap en de landen van Midden-Amerika) in de onderhandelingsmandaten op geen enkele wijze afhankelijk wordt gesteld van de afsluiting van de onderhandelingen van de WTO-ronde, ook al moet de geplande vrijhandelszone tussen beide partijen uiteindelijk volledig in overeenstemming zijn met de geldende bepalingen van de WTO; 22. verzoekt de Commissie en de Raad het Parlement te raadplegen over de richtsnoeren voor alle onderhandelingen over overeenkomsten met Latijns-Amerika, alvorens die door de Raad worden goedgekeurd, en verzoekt de Commissie zich verder in te spannen om de participatie van de civil society te bevorderen; 23. wenst dat naast het belang dat wordt gehecht aan de louter economische en commerciële aspecten van de nieuwe overeenkomsten ook aandacht uitgaat naar de kwalitatieve betekenis van politieke, culturele en sociale aspecten (gezondheid, onderwijs, opleiding, rechten van de vrouw en van het kind, duurzame bescherming van het milieu en infrastructuurprojecten), immigratie, economische samenwerking en ontwikkelingssamenwerking; 24. stelt voor om tegen het jaar 2010 een nieuwe Europees-Latijns-Amerikaanse vrijhandelszone uit te tekenen en in te stellen, via de sluiting van genoemde globale interregionale partnerschapsovereenkomst, die geen afbreuk mag doen aan de bilaterale of regionale overeenkomsten die reeds zijn gesloten of waarover wordt onderhandeld, maar aanvullende institutionele ondersteuning en een volledige geografische dekking moet geven aan de inhoud van het biregionaal strategisch partnerschap waartoe in Rio is besloten; 25. dringt erop aan dat de bilaterale en interregionale overeenkomsten die reeds van kracht zijn of waarover wordt onderhandeld, vergezeld gaan van een multilaterale benadering die de regionale integratie en het handelsverkeer binnen Latijns-Amerika bevordert, en waarvan de bepalingen binnen een vastgestelde termijn in de voorgestelde globale biregionale partnerschapsovereenkomst kunnen worden opgenomen; 26. wijst in verband met de opbouw van een concurrerende industrie op de noodzaak van een voortdurende overdracht van technologie en kennis; Een vastberaden en ambitieus ontwikkelingsbeleid op sociaal en cultureel gebied en op het gebied van onderwijs, migratie, binnenlandse zaken en justitie, en inzonderheid armoedebestrijding 27. wenst dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie voorrang geeft aan onderwijs, gezondheidszorg en cultuur, en voorziet in concrete acties ter ondersteuning van de Latijns-Amerikaanse landen die hulp nodig hebben, inclusief, en heel speciaal, de etnische minderheden en de inheemse volkeren; 28. wenst dat het ALFA-programma voor het hoger onderwijs wordt versterkt en dat formules worden bestudeerd om de deelneming van Latijns-Amerikaanse studenten aan het ERASMUS-programma mogelijk te maken; verleent tegelijkertijd zijn volledige steun aan de activiteiten en initiatieven van de Commissie voor de bevordering van onderwijs en cultuur in het kader van de Europees-Latijns-Amerikaanse betrekkingen; 29. dringt erop aan dat de programma's op het gebied van beroepsopleiding, onderricht van nieuwe technologieën en cultureel erfgoed in het kader van de EU-programma's SOCRATES, LEONARDO en RAPHAEL, die voor beide partijen van belang kunnen zijn, worden uitgebreid tot de landen van Latijns-Amerika, in overeenstemming met het samenwerkingsprogramma dat de ministers van Onderwijs van de EU en Latijns-Amerika op 3 november 2000 in Parijs hebben vastgesteld; 30. meent dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie innoverende maatregelen moet omvatten inzake migratiebeleid, gebaseerd op de eerbiediging van de menselijke waardigheid en de soevereiniteit van de betrokken landen; 31. stelt de Commissie voor een Waarnemingscentrum voor migratie op te richten, dat voortdurend nauwgezet toezicht houdt op alle kwesties die verband houden met de migratiestromen tussen Europa en Latijns-Amerika; 32. dringt aan op nauwere samenwerking op het gebied van sociale zaken, met inbegrip van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen, en op intensivering van de sociale dialoog; 33. dringt aan op een actievere rol voor de civil society (NGO's, migranten, plaatselijke organisaties, ondernemingen, verenigingen, universiteiten, vakbonden, enz.), om een grotere betrokkenheid van de gehele maatschappij bij de activiteiten en resultaten in het kader van de nieuwe strategie te waarborgen; 34. steunt de activiteiten van een Europees-Latijns-Amerikaans ondernemersforum, dat ten doel heeft het handelsverkeer te bevorderen en alle vormen van investeringen in beide regio's aan te moedigen, en bestaat uit vertegenwoordigers van de werkgeversorganisaties en de kleine, middelgrote en grote ondernemingen van Europa en Latijns-Amerika; Oprichting van een biregionaal solidariteitsfonds 35. meent dat een nieuwe en grootmoedige impuls voor het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie ten aanzien van Latijns-Amerika een sleutelelement moet zijn in de nieuwe gemeenschappelijke strategie, en dat de strijd tegen armoede en sociale ongelijkheid hierbij centraal moet staan; 36. pleit voor de oprichting van een biregionaal solidariteitsfonds met het oog op het beheer en de financiering van sectorale programma's die in een eerste fase gericht zijn op gezondheidszorg, onderwijs en bestrijding van extreme armoede in de landen en regio's met het laagste inkomen per hoofd van de bevolking en de grootste maatschappelijke ongelijkheden, en vervolgens in alle landen van Latijns-Amerika; 37. meent dat dit fonds passende sectorale steun uit de begroting moet ontvangen en door de Commissie moet worden gecoördineerd in samenwerking met de organen (EIB, IDB, Wereldbank, enz.) en de andere landen die ertoe bijdragen dat het fonds over voldoende financiële middelen beschikt; is van oordeel dat de Commissie en de Raad deze organen dienen te steunen en de oprichting van een solidariteitsfonds dienen te stimuleren; Globaal plan ter bestrijding van drugshandel 38. meent dat de gemeenschappelijke strategie dient te voorzien in de opstelling door de EU en de Latijns-Amerikaanse landen van een globaal plan ter bestrijding van drugshandel en daaraan verbonden delicten, opgevat als een project voor gemeenschappelijke, strategische, globale en concrete actie, dat nieuwe en doeltreffende maatregelen omvat die het mogelijk maken deze kwaal op adequate wijze te bestrijden en de betrokken bevolking echte economische alternatieven te bieden, dit alles met volledige eerbiediging van de beginselen van het internationaal recht en van het milieu, en met gedeelde verantwoordelijkheid; 39. meent dat dit globale plan voor drugsbestrijding de goedkeuring en ratificatie moet omvatten van het Internationaal Verdrag van Palermo van december 2000 ter bestrijding van transnationale georganiseerde misdaad, en de aanvullende protocollen ervan; dat voorrang moet worden gegeven aan de maatregelen ter voorkoming van drugsgebruik, in de drie verschillende fasen: onderzoek, actie en evaluatie, waarbij beleidsmaatregelen moeten worden bevorderd die gericht zijn op de beperking van de productie en de vraag en op de sociale heraanpassing van drugsverslaafden, via de tenuitvoerlegging van diverse projecten voor internationale samenwerking; 40. wenst dat de samenwerking EU-Latijns-Amerika op dit gebied in het kader van het globale plan ter bestrijding van de drugshandel wordt versterkt, op grond van het beginsel van gedeelde verantwoordelijkheid, en dat beide partijen zich ertoe verbinden drugsbestrijding niet te gebruiken als een middel tot politieke of militaire onderdrukking; wenst voorts dat het strafrecht een passend antwoord biedt op de activiteiten van drugshandelaren, het witwassen van geld en de illegale handel in chemische uitgangsstoffen; wenst tevens dat de uitwisseling van informatie en ervaringen in de strijd tegen drugs met alle mogelijke middelen wordt bevorderd; 41. meent dat het mechanisme voor samenwerking en coördinatie op het gebied van drugs tussen de landen van de Europese Unie, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied met het oog op een grotere doeltreffendheid in de context van het genoemde globale plan kan worden opgenomen; 42. wenst dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie concrete en praktische maatregelen omvat in de strijd tegen de drugshandel en de georganiseerde misdaad, alsmede tegen de handel in handvuurwapens, waaronder een EURO-LATIN-FOR-programma voor opleiding en uitwisseling van leden van de gerechtelijke en politiediensten en een EURO-LATIN-LEX-programma met het oog op de onderlinge afstemming van de wetgevingen, met eerbiediging van de soevereiniteit van de partijen, zodat deze misdaden ook daadwerkelijk worden berecht; Steun aan het ALIS-programma en de door de Commissie voorgestelde informatiemaatschappij 43. steunt de voorstellen van de Commissie ter bevordering van de informatiemaatschappij en de nieuwe elektronische communicatiesystemen in het kader van de Europees-Latijns-Amerikaanse samenwerking, met name de voorstellen in verband met het nieuwe ALIS-programma; dringt tegelijkertijd aan op initiatieven om de technologische kloof tussen beide regio's te verminderen en een basisvorming en kwalitatief hoogstaande opleiding te bevorderen, waarbij wordt gestreefd naar transparantie van de overheidsactiviteiten; 44. dringt aan op een grotere verspreiding van de nieuwe technologieën met het oog op gemakkelijker toegang en bevordering van audiovisuele programma's die gebaseerd zijn op de beginselen van kwaliteit, culturele diversiteit en bevordering van de democratische waarden, waarbij monopolievorming moet worden vermeden en het recht op juiste en betrouwbare informatie moet worden gewaarborgd; Andere specifieke initiatieven in het kader van de nieuwe gemeenschappelijke strategie 45. meent dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie dient te voorzien in specifieke initiatieven ter bevordering van de democratie, de mensenrechten -inclusief economische, sociale en culturele rechten- en de rechtsstaat, met het oog op het coördineren van de inspanningen van de overheid, de particuliere sector en de civil society, ter bescherming van de democratie; 46. meent dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie maatregelen dient te omvatten die erop gericht zijn de globalisering ten dienste te stellen van de mens, waarbij het culturele erfgoed van de volkeren dient te worden beschermd en de kloof tussen rijke en arme landen dient te worden verkleind; 47. stelt voor dat de nieuwe strategie voorziet in doeltreffende maatregelen op het gebied van milieubescherming, met name met het oog op de ratificatie en toepassing van de bepalingen van het Protocol van Kyoto en het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid, de verwezenlijking van de doelstellingen van Agenda 21, het welslagen van de komende Wereldtop inzake duurzame ontwikkeling, het tegengaan van de verspreiding van giftige stoffen, onder andere door de ratificatie van bestaande internationale verdragen, zoals het Verdrag van Bazel inzake gevaarlijke chemische stoffen; 48. onderstreept dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie maatregelen moet omvatten ter bevordering van een daadwerkelijk integratieproces in Latijns-Amerika en de economische, commerciële, sociale, regionale en biregionale uitwisselingen, als antwoord op de uitdagingen van de globalisering; verwijst wat dat betreft naar het voorbeeld van de Midden-Amerikaanse Bank voor Economische Integratie, die een multilaterale bank is voor integratie en regionale ontwikkeling in Midden-Amerika; 49. herhaalt dat de Commissie en de Raad expliciet uiting moeten geven aan hun politieke wil het probleem van de schuldenlast, dat de ontwikkelingsinspanningen van de Latijns-Amerikaanse landen zwaar belast, op te lossen, en dat de omzetting van de schulden het mogelijk zou maken projecten te financieren die kunnen bijdragen tot investeringen en werkgelegenheid, met name ten behoeve van jongeren; is van oordeel dat de Raad en de Commissie te dien einde concrete initiatieven dienen te bevorderen en voor te stellen; 50. wenst dat de Europese Unie samen met de internationale financiële gemeenschap bijdraagt tot het welslagen van het voorgestelde plan Puebla-Panamá, aangezien de integratie van de markten niet alleen een politieke en juridische kwestie, maar in de eerste plaats een praktisch concept is; 51. verwelkomt het sociale noodprogramma "A trabajar”, dat onlangs door de nieuwe democratische regering van Peru is goedgekeurd met het doel de armoede in het land te verminderen en de economische en sociale situatie van de bevolking te verbeteren; geeft derhalve zijn volledige steun aan de bijeenroeping van de donorconferentie in de hoop dat de internationale samenwerking leidt tot een cofinanciering die bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het genoemde programma; 52. acht het dringend noodzakelijk een delegatie van de Commissie te openen in Ecuador, het enige land van de Andesgemeenschap waar nog geen delegatie gevestigd is, teneinde de zichtbaarheid en de activiteit van de Unie in de Andesregio te versterken en duidelijk steun te geven aan een grotere regionale integratie, die een van de meest doeltreffende middelen is om de ernstige moeilijkheden te overwinnen waarmee de meeste landen in de regio worden geconfronteerd; Instrumenten en middelen voor de toepassing van de nieuwe strategie 53. dringt aan op een grotere coördinatie, samenhang en complementariteit van de instrumenten en acties van de Europese Unie en de lidstaten in de regio, teneinde de doeltreffendheid en zichtbaarheid van de acties en initiatieven van de Europese Unie in de regio te verbeteren; 54. wenst tevens dat de complementariteit van het beleid van de Europese Unie ten aanzien van Latijns-Amerika en het beleid van de Unie ten aanzien van de andere geassocieerde landen wordt gewaarborgd; 55. dringt erop aan dat de instellingen en organen van de Europese Unie zich bij de tenuitvoerlegging van deze gemeenschappelijke strategie houden aan de in de Verdragen van de Europese Unie en de drie Gemeenschappen neergelegde bevoegdheden en procedures; 56. meent dat de lidstaten tot de verwezenlijking van de doelstellingen van deze gemeenschappelijke strategie moeten bijdragen door een gecoördineerd en passend gebruik te maken van de verschillende instrumenten waarover zij beschikken; 57. acht het absoluut noodzakelijk dat de Raad, de Commissie en de lidstaten alle bestaande instrumenten op dit gebied aanpassen aan de nieuwe strategie en de verschillende instrumenten, middelen en programma's zo volledig en doeltreffend mogelijk inzetten, waarbij een indicatieve inventaris moet worden opgemaakt van de middelen van de Unie, de Gemeenschap en de lidstaten waarmee de gemeenschappelijke strategie zal worden uitgevoerd; 58. meent dat de tenuitvoerlegging van de nieuwe gemeenschappelijke strategie een uitbreiding vereist van de beschikbare personele middelen bij het Directoraat voor Latijns-Amerika van het Directoraat-generaal externe betrekkingen van de Commissie; 59. stelt voor een centrum voor Europees-Latijns-Amerikaanse studies op te richten, dat op basis van de bestaande mogelijkheden een eerste impuls moet krijgen van de communautaire begroting, de lidstaten, de Latijns-Amerikaanse landen en mogelijke externe donateurs, maar dat op lange termijn moet worden gesteund door particulier initiatief; Begrotingsaspecten van de biregionale strategische associatie Europa - Latijns-Amerika 60. onderstreept dat Latijns-Amerika geen behoefte heeft aan liefdadigheid, maar aan mogelijkheden; verzoekt de Commissie en de Raad derhalve passende financiële middelen uit te trekken om de doelstellingen van deze strategie te verwezenlijken; 61. dringt aan op een duidelijker juridische basis voor de financiële bepalingen van toepassing op Latijns-Amerika en acht het derhalve noodzakelijk de huidige financiële regeling die zowel van toepassing is op Azië als op Latijns-Amerika op te splitsen in twee afzonderlijke, specifieke regelingen; 62. verzoekt de Commissie, de Raad, de lidstaten en de Latijns-Amerikaanse landen de consolidering van het particulier initiatief aan te moedigen, daar dit van essentieel belang is voor het welslagen van de acties in het kader van de nieuwe strategie en voor wederzijdse duurzame ontwikkeling; 63. verzoekt de Commissie, rekening houdend met de bestaande behoeften, een voorstel in te dienen met het oog op de uitbreiding van de acties en de middelen van de EIB ten behoeve van de regio, met name via initiatieven zoals het actieprogramma voor de integratie van de regionale infrastructuur in Zuid-Amerika of het plan Puebla-Panamá; Duur en herziening van de nieuwe gemeenschappelijke strategie 64. wenst dat de nieuwe gemeenschappelijke strategie aanvankelijk wordt toegepast voor een periode van vier jaar en vervolgens op aanbeveling van de Raad, op grond van een verslag van het Europees Parlement en na raadpleging van de Latijns-Amerikaanse partners, door de Europese Raad wordt verlengd, herzien en aangepast telkens wanneer dat nodig blijkt; 65. verzoekt de Raad de actie van de Unie in het kader van de toekomstige strategie te volgen en te evalueren, en ten minste eens per jaar bij de Europese Raad en het Europees Parlement verslag uit te brengen over de vooruitgang die is geboekt bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de strategie; o o o 66. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten van de Unie en van alle landen van Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, het Latijns-Amerikaanse parlement, het PARLACEN, het Andesparlement en de Gemeenschappelijke Parlementaire Commissie van Mercosur. Het Europees Parlement, - gelet op het samenwerkingakkoord tussen de Europese Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Laos, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 februari 2001 over de mensenrechtensituatie in de Democratische Volksrepubliek Laos (1) , A. overwegende dat de Laotiaanse autoriteiten Europarlementslid Olivier Dupuis, Silvja Manzi, Bruno Mellano, Massimo Lensi en Nikolai Khramov op 26 oktober 2001 in Vientiane hebben gearresteerd tijdens een vreedzame demonstratie voor democratie en verzoening in Laos ter gelegenheid van de tweede verjaardag van de "Beweging van 26 oktober 1999", waarvan de belangrijkste leiders, Bouavanh CHANMANIVONG, Khamphouvieng SISA-AT, Thongpaseuth KEUAKOUN, Seng-Aloun PHENGPHANH en KEOCHAY sindsdien vermist zijn, B. overwegende dat de heer Dupuis en de overige vier personen twee weken zijn gevangen gehouden, onder uitermate penibele omstandigheden, C. verbolgen over het feit dat de diplomatieke vertegenwoordigers van de betrokken lidstaten en van Rusland, alsook de advocaten gedurende een aantal dagen het recht is ontzegd de arrestanten te ontmoeten (Verdrag betreffende de consulaire betrekkingen van 24 april 1963), D. overwegende dat de veroordeling van de gearresteerde personen tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee jaar voor "propaganda tegen de Democratische Volksrepubliek Laos, schadelijk voor de veiligheid en de stabiliteit van het land” door de rechtbank in Vientiane duidelijk een schending is van de Universele Verklaring van de rechten van de mens en van de grondwet van de Democratische Volksrepubliek Laos zelf, E. overwegende dat het samenwerkingsakkoord dat de Europese Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Laos hebben ondertekend, steunt op de eerbiediging van de democratische beginselen en de fundamentele rechten van de mens, zoals bepaald in de Universele Verklaring van de rechten van de mens en dat het niet naleven van deze voorwaarde een substantiële schending volgens artikel 19 en bijlage 1 inhoudt en door een van beide partijen kan worden ingeroepen als het niet nakomen van het akkoord, F. erop wijzend dat de houding van de Laotiaanse autoriteiten, niet alleen tegenover een lid van het Europees Parlement en vier andere leden van de transnationale Radicale Partij, maar ook wat betreft de arrestatie en de verdwijning van de vijf leiders van de Beweging van 26 oktober 1999, duidelijk een zeer ernstige schending van de in de Universele Verklaring van de rechten van de mens vastgelegde democratische beginselen inhoudt en derhalve moet worden bestempeld als het niet nakomen van het samenwerkingsakkoord tussen de Gemeenschap en Laos, G. eraan herinnerend dat de landen waaruit de vijf arrestanten afkomstig zijn, alsook de Voorzitter van het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid een groot aantal politieke en diplomatieke stappen hebben ondernomen om de situatie uit de impasse te halen, H. ten zeerste verontrust over de algemene politieke situatie in Laos, waar de eenheidspartij al sinds 1975 aan de macht is en waarvan de bevolking - die tot de armste van deze aarde behoort - verstoken van democratie en recht leeft, 1. is verheugd dat het Europarlementslid Olivier Dupuis en de overige vier Europese actievoerders zijn vrijgelaten; wijst in het bijzonder op het optreden van de Italiaanse regering en met name de Italiaanse staatssecretaris van Buitenlandse Zaken, die naar Laos is gereisd en de betrokkenen heeft kunnen repatriëren, alsmede op de inspanningen van de vertegenwoordigers van de instellingen van de Unie en de regeringen van de lidstaten en van Rusland, die gedurende de gehele periode van detentie pogingen hebben ondernomen om de betrokkenen vrij te krijgen; 2. veroordeelt in de meest krachtige bewoordingen de opstelling van de politieke en gerechtelijke autoriteiten van Laos ten opzichte van een Europarlementslid en vier andere radicale actievoerders die met hun geweldloze demonstratie, in solidariteit met de leiders van de "Beweging van 26 oktober 1999", hebben gehandeld in overeenstemming met de Universele Verklaring van de rechten van de mens en in de geest van de verzoeken van het EP in zijn resolutie van 15 februari jl.; 3. zegt ten zeerste verontrust te zijn over het lot van de leiders van de "Beweging van 26 oktober 1999" en van alle personen die wegens hun overtuiging gevangen worden gehouden, alsook over het feit dat Laos de democratische beginselen met voeten treedt; 4. stelt vast dat de Laotiaanse autoriteiten geen oog lijken te hebben voor de fundamentele bepalingen van het samenwerkingsakkoord met de Europese Gemeenschap en vraagt derhalve de Commissie en de Raad hierover een krachtig protest te formuleren en te doen toekomen aan de Laotiaanse autoriteiten in combinatie met een verzoek, zoals bedoeld in artikel 14, om een vergadering van de paritaire commissie, met een agenda met daarop de onderstaande onderwerpen: 5. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat het proces tegen de vijf in staat van beschuldiging gestelde Laotiaanse leiders zo snel mogelijk plaatsvindt en met eerbiediging van de internationale regels en de grondwet van de Democratische Volksrepubliek Laos zelf verloopt; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsook aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van Rusland en de Democratische Volksrepubliek Laos. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over wapenbeheersing, non-proliferatie en ontwapening, met name zijn resolutie van 14 juni 2001 over de Conventie over biologische en toxinewapens (1) , - gelet op het VN-Verdrag inzake biologische en toxinewapens (BTWC-Verdrag) uit 1972, - gelet op het gemeenschappelijk standpunt van 17 mei 1999, door de Raad vastgesteld krachtens artikel 15 van het EU-Verdrag betreffende de Europese Unie, teneinde vooruitgang te boeken op het gebied van een juridisch bindend protocol voor betere naleving van het BTWC (2) , - gezien de komende vijfde conferentie tot herziening van dit Verdrag, die van 19 november tot 7 december 2001 plaatsvindt in Genève, - overwegende dat de regering van de VS sinds 11 september 2001 met het oog op de aanscherping van het BTWC-Verdrag de internationale gemeenschap en de EU in het bijzonder een aantal nieuwe voorstellen heeft voorgelegd voor de onderhandelingen in het kader van de conferentie tot herziening van het BTWC-Verdrag, A. uiterst bezorgd over de realistische dreiging van grootschalig, opzettelijk gebruik door staats- en andere actoren van biologische en toxinewapens tegen planten, dieren en mensen, B. betreurend dat er momenteel geen wettelijk bindend mechanisme bestaat om de naleving van het BTWC-Verdrag te toetsen, C. betreurend dat de staten die partij zijn bij het BTWC-Verdrag, voor de vijfde herzieningsconferentie geen overeenstemming hebben bereikt over een toetsingsprotocol, aangezien de VS zich in juli jl. hebben teruggetrokken uit de onderhandelingen die gericht waren op het sluiten van zo'n protocol, D. overwegende dat een toetsingsprotocol het vertrouwen van de internationale gemeenschap in het verbod op de ontwikkeling, de productie en de aanleg van voorraden van biologische en toxinewapens danig zou versterken, E. overwegende dat de Europese Raad op 21 oktober 2001 in Gent de Commissie een duidelijk mandaat heeft verstrekt voor de opstelling van een programma ter verbetering van de samenwerking op het gebied van biologische oorlogvoering en volksgezondheid, 1. is ernstig verontrust over de recente terroristische verspreiding van miltvuurbacteriën in de VS en elders; 2. is verheugd over de wijziging van het standpunt van de Verenigde Staten, zoals op 1 november 2001 verwoord door de Amerikaanse president, onder meer ten aanzien van het streven naar doeltreffende procedures voor de naleving van het BTWC-Verdrag; 3. spoort de staten die partij zijn bij het BTWC-Verdrag aan hun inspanningen te versterken teneinde door middel van onderhandelingen tot overeenstemming te komen over een protocol dat voorziet in de dringende behoefte aan een doeltreffend controlemechanisme voor het BTWC-Verdrag en aanpassing aan de veranderende technische mogelijkheden mogelijk maakt, en dringt er met name bij de Verenigde Staten op aan een positieve inbreng te leveren in de ad hoc-groep die werd opgericht om bij te dragen aan de onderhandelingen, en in dit multilaterale kader hun nieuwe voorstellen uit te werken; 4. beveelt aan dat de staten die partij zijn bij het BTWC-Verdrag een bevestiging geven van hun toezegging om, via nationale maatregelen, te zorgen voor effectieve naleving van hun verplichtingen krachtens het Verdrag, en alle nodige maatregelen nemen om de ontwikkeling, productie, opslag, aanschaf of het in bezit hebben van dergelijke wapens te verbieden en te voorkomen op hun grondgebied, onder hun jurisdictie of onder hun controle waar dan ook; 5. dringt er bij de Europese Unie op aan te zorgen voor een zo nauw mogelijke coördinatie van haar maatregelen tegen een mogelijk gebruik van biologische wapens binnen de EU; 6. verzoekt in dit verband de Commissie en de lidstaten te overwegen om een onder de Commissie ressorterend EU-orgaan op te richten dat geënt is op het Amerikaanse "Center for Disease Control” in Atlanta en de werkzaamheden van de bevoegde nationale agentschappen op het gebied van overdraagbare ziekten moet coördineren; 7. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan de bestaande wetgeving en laboratoriumpraktijken op het gebied van genetisch gemodificeerde micro-organismen, chemicaliën en biologische agentia tegen het licht te houden, teneinde de voorzorgsmaatregelen ter bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu te versterken; 8. acht het noodzakelijk dat de staten die partij zijn bij het Verdrag voorschriften opstellen die farmaceutische, chemische, biotechnologische en andere ondernemingen met biotechnologische installaties welke voor de productie van biologische wapens kunnen worden misbruikt, ertoe verplichten om doeltreffende controles in te voeren en toe te passen om een dergelijk misbruik te voorkomen; 9. verzoekt de VN snel in te grijpen bij berichten over mogelijke schendingen van het in 1925 in Genève gesloten Verdrag inzake biologische en toxinewapens; 10. verzoekt de Verenigde Staten en de landen van de voormalige Sovjetunie aan alle staten die partij zijn bij het Verdrag een lijst met beschrijving over te leggen van de hen bekende biologische en toxinewapens teneinde overeenstemming te bereiken over adequate preventie- en beschermingsmaatregelen op mondiaal niveau; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de voorzitter van de ad hoc-groep van het BTWC-Verdrag, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de president van de VS alsmede de regeringen van de lidstaten en de kandidaat-landen. Het Europees Parlement, A. overwegende dat de recente terroristische aanslagen ernstige gevolgen hebben gehad voor het vertrouwen van de consument in het luchtvervoer en dientengevolge voor de economische situatie van de luchtvaartmaatschappijen en de aanverwante dienstverleningssectoren in de gehele wereld, B. overwegende dat een aantal luchtvaartmaatschappijen ook vóór 11 september 2001 reeds ernstige structurele problemen had ten gevolge van hetzij de economische recessie op de wereldmarkt, overcapaciteit hetzij verkeerde bedrijfsinterne beslissingen, C. overwegende dat in de hele wereld het aantal vervoerde passagiers naar aanleiding van de terroristische aanslagen van 11 september is afgenomen, in het bijzonder op de transatlantische route en de diensten op het Midden-Oosten; dat verder de overweldigende meerderheid van de luchtvaartmaatschappijen vluchten heeft moeten annuleren om de gevolgen van het snel teruglopende passagiersvolume op te vangen, D. erover verontrust dat de VS-regering het internationale luchtverkeer uit evenwicht brengt door grootscheepse subsidies te verlenen aan de Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen, E. bezorgd dat luchtvaartmaatschappijen hun bestellingen van nieuwe vliegtuigen zullen annuleren of uitstellen en daarmee banen in de Europese vliegtuigbouw op de tocht zetten, F. gelet op het feit dat sinds 11 september in de hele wereld al meer dan 180.000 arbeidsplaatsen in de luchtvaartsector verloren zijn gegaan, en dat er ook sprake is van enorme verliezen aan arbeidsplaatsen in de Europese vliegtuigindustrie, G. verontrust over de dramatische achteruitgang van het aantal toeristen, met name uit de VS en het Verre Oosten, dat Europa bezoekt, met alle verreikende gevolgen van dien voor de gehele toerismebranche, H. erkennend dat er behoefte is aan een verdere consolidatie en herstructurering van de Europese vliegtuigindustrie binnen het kader van een intermodale benadering, 1. is van mening dat de luchtvaartmaatschappijen ruimhartig moeten worden gecompenseerd voor het afsluiten van het Amerikaanse luchtruim gedurende de vier dagen en het sluiten van de Amerikaanse luchthavens voor nog eens drie dagen volgend op de terroristische aanslagen; 2. verzoekt de lidstaten met klem na te denken over alle noodzakelijke maatregelen die de luchtvaartindustrie kunnen helpen bij het vinden van een oplossing voor niet langer onder de verzekeringsdekking vallende risico's, aangezien deze bedrijfstak zelf niet verantwoordelijk kan worden gesteld voor de risico's van oorlog en terrorisme; verlangt dat de nationale regeringen de verantwoordelijkheid op zich nemen voor de aanvullende met de veiligheid samenhangende kosten; 3. verzoekt de Commissie dringend voorstellen uit te werken die de Europese luchtvaartindustrie in staat stellen het hoofd te bieden aan de massale steun die de Amerikaanse regering aan Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen geeft en erop toe te zien dat de Europese luchtvaartindustrie in de mate van het mogelijke, met inachtneming van de EU-wetgeving, een gelijke behandeling krijgt en verzoekt de Commissie na te gaan of het pakket hulpmaatregelen ten bedrage van 15 miljard US $ verenigbaar is met de internationale handelsregels; 4. verzoekt de Commissie verder gedurende het proces van consolidering van de Europese luchtvaartmaatschappijen de Europese mededingingsregels in individuele gevallen toe te passen, zodat tussen de Europese luchtvaartmaatschappijen nieuwe structuren kunnen ontstaan; 5. verzoekt de Commissie de ontwikkeling van de werkgelegenheid in de luchtvaartindustrie nauwgezet in de gaten te houden, zodat zij zonodig met doeltreffende voorstellen kan komen voor het behoud van werkgelegenheid of het creëren van nieuwe banen; 6. steunt de inspanningen van de sociale partners om meer banenverlies te voorkomen en verwelkomt hun bereidheid tot samenwerking voor het stabiliseren van de industrie in de huidige situatie; geeft verder steun aan het voorstel van de Europese sociale partners om een ad hoc-groep voor sociale vraagstukken op te richten voor het in kaart brengen en bevorderen van maatregelen gericht op het opvangen van de sociale gevolgen van de huidige crisis; 7. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de internationale gemeenschap uitvoering te geven aan adequate voorstellen om het vertrouwen van het publiek in de veiligheid en zekerheid van het luchtvervoer te herstellen; 8. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten voorlichtingscampagnes te steunen om het toerisme weer op gang te brengen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en de regeringen van de kandidaatlanden. Het Europees Parlement, - gelet op het tragische ongeval dat zich op 24 oktober 2001 heeft voorgedaan in de Gotthardtunnel in Zwitserland, A. diep geschokt over de ramp in de Gotthardtunnel, die tot nu toe als de veiligste tunnel van Europa werd beschouwd, hetgeen maatregelen ter verbetering van de veiligheid in tunnels des te dringender maakt, B. overwegende dat het ongeval belangrijke juridische en sociale onregelmatigheden aan het licht heeft gebracht die een bedreiging voor de veiligheid op de weg kunnen vormen, C. gelet op de noodzaak van strengere veiligheidseisen voor het wegvervoer en van maatregelen tot bevordering van het vervoer per spoor en het rij-op-rij-af-vervoer, D. gelet op de bezorgdheid van de bewoners van het Alpengebied over de veiligheid op de weg en de ecologische gevolgen van het wegvervoer, E. overwegende dat de Gotthardtunnel een doorgangsroute was voor het wegvervoer van personen en goederen van de rest van Europa naar Italië en dat door deze tunnel in 1999 vijf maal meer zware vrachtwagens reden dan over de drie andere Zwitserse hoofdwegen tezamen, 1. betuigt zijn oprechte medeleven met de families van de slachtoffers en spreekt zijn lof uit voor de moed van de reddingswerkers; 2. verlangt een zo spoedig mogelijke afsluiting van het reeds lopende diepgaande onderzoek, opdat er licht wordt geworpen op de omstandigheden waaronder het ongeval zich heeft voorgedaan en wie hiervoor verantwoordelijk waren en verlangt dat de verantwoordelijke personen streng gestraft worden; 3. beklemtoont nogmaals de noodzaak om veiligheid de hoofdprioriteit te geven in het vervoersbeleid en verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten, evenals als Zwitserland, om maatregelen met dit doel te nemen en daarbij lering te trekken uit de rampen in de Gotthard- en de Mont-Blanctunnel; 4. is van mening dat de tot op heden getroffen maatregelen ter verzekering van de veiligheid van het wegvervoer, met name in bepaalde tunnels, ontoereikend zijn en stelt met spijt vast dat al te vaak zelfs minimale veiligheidsnormen niet worden nageleefd; 5. verlangt dat er prioriteit wordt gegeven aan het goederenvervoer per spoor, met name in berggebieden en risicogebieden, en beklemtoont nogmaals de dringende noodzaak om het verkeer door de Alpen van de weg naar de spoorweg te verleggen; 6. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk over te gaan tot de indiening van de reeds aangekondigde nieuwe richtlijn inzake harmonisatie van de minimale veiligheidsnormen voor weg- en spoortunnels en zegt toe volledig samen te zullen werken met de Raad en de Commissie om de spoedige goedkeuring en tenuitvoerlegging daarvan te verzekeren; dringt er bij de Commissie op aan om serieuze aandacht te schenken aan het recente verslag van de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling, waarin wordt voorgesteld de tunnels in verschillende categorieën in te delen afhankelijk van hun niveau van veiligheid voor het vervoer van gevaarlijke stoffen; 7. is van mening dat het ongeluk in de Gotthardtunnel en de daardoor ontstane verkeersbelemmeringen nogmaals de noodzaak doen inzien dat er een geïntegreerd vervoersbeleid voor het gehele Alpengebied moet worden ontwikkeld; herinnert aan zijn verzoek van 5 september 2001 aan de Commissie om in dit verband het initiatief te nemen tot een actieplan; 8. verlangt de invoering van specifieke en nog strengere maatregelen voor voertuigen die gevaarlijke of potentieel gevaarlijke materialen vervoeren; 9. is van mening dat het streven naar meer veiligheid op de weg eveneens een strenge controle noodzakelijk maakt op de maximale rijtijd; verzoekt de Raad en de Commissie om tot een spoedige en positieve afsluiting te komen van het overleg over de werktijden voor chauffeurs, en verzoekt de lidstaten zorg te dragen voor een spoedige tenuitvoerlegging van de maatregelen op dit gebied, evenals voor de controle daarop; 10. is van oordeel dat de omstandigheden waaronder het ongeluk in de Gotthardtunnel heeft plaatsgevonden het belang aantonen van het voorstel van de Commissie om te komen tot een uniforme regeling van de beroepseisen die aan chauffeurs worden gesteld; verzoekt de lidstaten alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat de voorgestelde richtlijn, wanneer deze eenmaal zal zijn goedgekeurd, naar behoren zal worden uitgevoerd, teneinde overal in de interne markt van het zware goederenvervoer over de weg tot gelijke arbeidsvoorwaarden voor de vrachtwagenchauffeurs te komen; 11. ondersteunt de benadering van een op duurzaamheid berustend vrachtvervoer, zoals wordt voorgesteld in het vervoersprotocol van de Alpenconventie en de overeenkomst tussen Zwitserland en de EU, waarbij het wil onderstrepen dat dit een goede basis vormt voor de ontwikkeling van een milieuvriendelijk vervoersbeleid in het gehele Alpengebied met zijn zo kwetsbare natuur; 12. verzoekt de Commissie en de lidstaten om prioriteit te geven aan maatregelen ter verzekering van de veiligheid in alle tunnels in de Alpen en de Pyreneeën die Noord- en Zuid-Europa met elkaar verbinden, teneinde de mobiliteit van personen en goederen zo spoedig mogelijk te herstellen; 13. verzoekt de Commissie en de Raad om zo spoedig mogelijk een doelmatig en geïntegreerd voorstel te doen voor de ruimtelijke ordening in Europa, in samenhang met de ontwikkeling van de Europese vervoersnetwerken en het beleid op het gebied van ruimtelijke ordening en milieu; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en van Zwitserland. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 februari 2001 over de mensenrechten in Nigeria (1) , - gezien de ontmoeting die op 5 november 2001 heeft plaatsgevonden tussen de Nigeriaanse president Olusegun Obasanjo en de gouverneurs van de deelstaten Benue, Taraba, Nassarawa en Plateau, - gezien de ontmoeting die op 11 november 2001 in Abuja heeft plaatsgevonden tussen Nigeriaanse president Olusegun Obasanjo en een aantal politieke, traditionele en opinieleiders uit de deelstaten Benue, Taraba, Nassarawa en Plateau, - gezien de pogingen die door een aantal maatschappelijke groeperingen en met name door het Arewa Consultative Forum (ACF) in het werk worden gesteld om op de bijeenkomst van 15 november 2001 als vredesbemiddelaar op te treden tussen de vijandige Tiv- en Jukun-gemeenschappen in de deelstaten Benue en Taraba, - onder verwijzing naar de op 1 november 2001 in Brussel door de ACS/EU-Vergadering aangenomen resolutie over West-Afrika, A. overwegende dat tussen 22 en 24 oktober 2001 een aantal Nigeriaanse soldaten zeven dorpen in de centraal-Nigeriaanse deelstaat Benue zijn binnengereden en aldaar drie dagen lang zijn tekeergegaan, waarbij huizen zijn opgeblazen, winkels in brand zijn gestoken en meer dan 200 burgers om het leven zijn gebracht, B. overwegende dat dit tragische verlies aan mensenlevens kennelijk was bedoeld als vergelding voor de ontvoering en het doden van 19 Nigeriaanse soldaten door leden van een Tiv-militie op 10 oktober 2001, C. overwegende dat onder de Tiv-gemeenschap het sterke vermoeden bestaat dat de militairen die verantwoordelijk waren voor de van 22 tot 24 oktober gepleegde aanvallen de Jukun steunden, D. overwegende dat leden van het parlement van de deelstaat Benue de aanvallen hebben omschreven als een "gruwelijke etnische zuiveringsactie tegen de Tiv”, E. overwegende dat duizenden Nigerianen hierdoor uit hun woongebieden zijn moeten vluchten en humanitaire hulp krijgen in vluchtelingenkampen van het Nigeriaanse Rode Kruis en het Britse Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking, F. overwegende dat bij protestmanifestaties tegen de moordpartijen opnieuw 13 doden zijn gevallen, G. overwegende dat zich in november 1999 in de stad Odi reeds soortgelijke evenementen hebben voorgedaan zonder dat daartegen ooit is opgetreden, H. overwegende dat Nigeria - het dichtstbevolkte land van Afrika met meer dan 250 etnische groepen - ook in het verleden reeds is verscheurd door etnische, religieuze en politieke spanningen waarbij duizenden mensen zijn omgekomen sedert de in 1999 gehouden verkiezingen, die een einde maakten aan 15 jaar militair bewind en repressie, I. overwegende dat de jarenlange militaire dictatuur bij het federale leger een gevoel van straffeloosheid heeft doen ontstaan, in weerwil van de opmerkelijke pogingen die de nieuwe democratisch gekozen regering in het werk heeft gesteld om nationale cohesie tot stand te brengen, J. overwegende dat de Nigeriaanse regering op 12 november 2001 een justitiële enquêtecommissie heeft opgericht om een onderzoek in te stellen naar het in de centrale deelstaat Benue ontstane etnische conflict tussen de Jukun en de Tiv, K. overwegende dat president Olusegun Obasanjo op 31 oktober 2001 een uit 14 leden bestaande nationale veiligheidscommissie heeft opgericht met als opdracht een onderzoek in te stellen naar de oorzaken van de conflicten in het land en binnen 90 dagen oplossingen aan te dragen, L. overwegende dat noch de Europese Unie, noch de Verenigde Naties in hun resoluties aandacht hebben geschonken aan de toename van de etnische conflicten in Nigeria, ondanks de berichten die de afgelopen dagen de ronde doen over de uitbreiding van het geweld, M. overwegende dat in steeds meer Nigeriaanse districten door moslimfundamentalisten het sjaria-recht wordt toegepast, hetgeen zeer ernstige gevolgen heeft voor de burgerlijke vrijheden en de mensenrechten, alsook voor de vrede tussen de verschillende etnische groepen, N. ernstig verontrust over de uitspraak van de islamitische rechtbank van Noord-Nigeria waarbij een vrouw die schuldig was bevonden aan overspel is veroordeeld tot de doodstraf door steniging, terwijl een overspelige man is vrijgesproken, 1. veroordeelt de willekeurige moorden op burgers in Benue door leden van het Nigeriaanse leger en betreurt het menselijk leed dat wordt veroorzaakt door de voortdurende conflicten in het land; 2. roept de Nigeriaanse autoriteiten op met bekwame spoed een onpartijdig en diepgaand onderzoek in te stellen naar deze incidenten en het internationale vertrouwen in de Nigeriaanse democratie te herstellen en verdere moordpartijen door het leger te voorkomen; 3. merkt op dat de Nigeriaanse vice-president Atiku Abubakar de moordpartij in Benue als "hoogst verwerpelijk en zeer betreurenswaardig” heeft omschreven, en dat president Olusegun Obasanjo heeft gewaarschuwd dat "deze ordeverstoringen een bedreiging vormen voor de essentiële waarden die ons als geciviliseerde natie met elkaar verbinden”; 4. wijst met nadruk op het initiatief van president Obasanjo om een uit 14 leden bestaande nationale veiligheidscommissie op te richten die een onderzoek moet instellen naar de voortdurende etnische en religieuze conflicten in Nigeria en ziet de bevindingen van deze commissie met belangstelling tegemoet; 5. neemt kennis van het besluit van het Nigeriaanse Lagerhuis om een onderzoek in te stellen naar de moord op honderden burgers en van zijn verzoek tot instelling van een justitiële enquête; 6. dringt er bij de Nigeriaanse regering op aan, in overeenstemming met de grondwet van het land een klimaat van vertrouwen tussen de gemeenschappen te herstellen en de inspanningen van maatschappelijke organisaties en groeperingen zoals het ACF te ondersteunen om als vredesbemiddelaar op te treden tussen de vijandige Tiv- en Jukun-gemeenschappen; 7. veroordeelt iedere vorm van religieuze onverdraagzaamheid en met name het in brand steken van een aantal moskeeën; spreekt er zijn bezorgdheid over uit dat de fundamentalistische interpretatie en toepassing van het sjaria-recht in een aantal Nigeriaanse deelstaten wellicht in strijd is met de fundamentele mensenrechten en roept de federale regering van Nigeria op toe te zien op de volledige naleving van de grondwet en de rechtsstaat; 8. spreekt met name zijn veroordeling uit over de selectieve rechtspraak van de islamitische rechtbank van Noord-Nigeria, die mevrouw Safiya Hussaini-Tungar-Tudu heeft veroordeeld tot de doodstraf door steniging nadat zij schuldig was bevonden aan overspel, terwijl een overspelige man is vrijgesproken; 9. dringt er bij de Commissie en de lidstaten van de EU op aan humanitaire hulp te verlenen aan de ontheemden die zijn ondergebracht in vluchtelingenkampen in Nigeria; 10. is van mening dat het Nigeriaanse leger slecht is toegerust om de wet en orde te herstellen en dringt er bij de Commissie en de lidstaten van de EU op aan technische steun te verlenen voor de opleiding van de Nigeriaanse politie, zodat deze het hoofd weet te bieden aan gemeenschapsconflicten en in staat wordt gesteld deze specifieke conflicten onder inachtneming van de beginselen van de rechtsstaat te bedwingen; 11. roept de Europese Unie op de dialoog met Nigeria te verbeteren teneinde de zich in Nigeria voltrekkende ontwikkeling naar consolidering van democratie, maatschappelijke en economische rechtvaardigheid en eerbiediging van de mensenrechten en de religieuze vrijheden te versterken; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de covoorzitters van de Paritaire Vergadering ACS/EU, de Afrikaanse Unie, de Nigeriaanse regering en het Nigeriaanse parlement. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over natuurrampen in Midden-Amerika, en met name die van 22 november 1998 over de situatie in Midden-Amerika en de acties van de Europese Unie (1) , - gezien het plan voor de wederopbouw van Midden-Amerika, A. gezien de vernietigende effecten van de orkaan Michelle toen deze over Honduras, Nicaragua en Cuba raasde, met als gevolg doden, vermisten, ontheemden en grote materiële schade, B. overwegende dat deze drie zeer arme landen worden geconfronteerd met een noodsituatie voor wat betreft hygiëne, voedsel en toegang van de bevolking tot drinkwater en basisvoorzieningen zoals ziekenhuizen en scholen, C. overwegende dat het voor Cuba om de ernstigste ramp in de laatste 50 jaar gaat, maar dat de autoriteiten de gevolgen van de orkaan hebben weten te beperken dankzij preventieve maatregelen en het goed functioneren van het rampenplan, D. overwegende dat de gevolgen van de orkaan meteen ter plaatse konden worden geëvalueerd, aangezien deze samenviel met een bezoek van de delegatie van het Europees Parlement aan Honduras en Nicaragua, E. overwegende dat het naburige gebied van Belize eveneens te lijden had onder de gevolgen van de orkaan Iris op 8 oktober 2001, waardoor eveneens enorme schade werd veroorzaakt, 1. geeft uiting aan zijn solidariteit met de familieleden van de slachtoffers en met de door deze ramp getroffen personen en leeft en lijdt mee met de volkeren van Honduras, Nicaragua en Cuba; 2. spreekt zijn tevredenheid uit over de snelle reactie van de Commissie via haar Bureau voor humanitaire hulp (ECHO) bij de hulpverlening aan deze landen; 3. verzoekt de Commissie voor wat betreft Honduras en Nicaragua de schade te evalueren en hiermee via een verhoging van de begrotingskredieten bij de uitvoering van het programma voor de wederopbouw van Midden-Amerika rekening te houden; 4. betreurt dat de Europese Unie door het ontbreken van een samenwerkingsovereenkomst met Cuba niet kan bijdragen aan het ondervangen van de gevolgen van deze ramp, met uitzondering van humanitaire hulp; wijst in dit verband opnieuw op zijn standpunt inzake de noodzaak van een samenwerkingsovereenkomst met Cuba die verenigbaar is met de doctrine van de Europese Unie betreffende samenwerking, de eerbiediging van de mensenrechten en democratie; 5. is verheugd over het gebaar van de Amerikaanse regering voor wat betreft de aangeboden humanitaire hulp en dringt er met klem bij de regering van de Verenigde Staten op aan om positief te reageren op het verzoek van Cuba om ondanks de bestaande blokkade levensmiddelen en medicijnen in dit land te kunnen kopen teneinde de gevolgen van deze humanitaire ramp te ondervangen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, PARLACEN en de presidenten en wetgevingsorganen van de republieken Honduras, Nicaragua en Cuba. Het Europees Parlement, - gezien de verklaring van Barcelona, A. overwegende dat Algerije de laatste dagen geteisterd is door catastrofale stortregens die meer dan 500 slachtoffers geëist hebben, een groot aantal andere mensen verwond, en omvangrijke schade aan infrastructuur en woningen toegebracht hebben, vooral in en rond de hoofdstad, B. diep geschokt door het groot aantal slachtoffers van de overstromingen, C. verheugd vaststellende dat de Commissie via haar Europees Bureau voor humanitaire noodhulp (ECHO) met spoed gereageerd heeft door een evaluatiegroep naar het rampgebied te sturen en onmiddellijk € 758.800 heeft bijgedragen om de eerste noden van de slachtoffers te lenigen, D. gezien de oproep van de Algerijnse autoriteiten tot internationale solidariteit, 1. wenst de familie van de slachtoffers en heel het volk van Algerije en zijn vertegenwoordigers zijn oprechte leedwezen te betuigen naar aanleiding van de rampspoed die hun treft en spreekt zijn waardering uit voor de moed van de reddingswerkers; 2. vraagt de Commissie om alle mogelijkheden van speciale noodhulp voor Algerije te onderzoeken om hulp te bieden aan de slachtoffers van deze ongekende ramp, die de weinig benijdenswaardige toestand waarin duizenden Algerijnse burgers verkeren er alleen maar slechter op maakt, en voorrang te geven aan de armste gezinnen die het zwaarst getroffen zijn; 3. vraagt de Commissie om de Algerijnse regering een groep technische experts ter beschikking te stellen om de schade op te nemen en de omvang ervan te bepalen zodat onder andere kan worden geïnventariseerd welke stedelijke infrastructuur en voorzieningen opnieuw moeten worden opgebouwd, en vraagt de Commissie en de lidstaten om in het kader van het euromediterraan partnerschap hulp te bieden om woningen en infrastructuur weer op te bouwen en te herstellen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en kandidaat-lidstaten en de nationale volksvergadering en de regering van Algerije. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 19 januari 1995 (1) , 15 januari 1998 (2) , 14 mei 1998 (3) , 7 oktober 1999 (4) , 5 oktober 2000 (5) en 15 maart 2001 (6) over een EU-gedragscode voor de uitvoer of handel in wapens en de resolutie van de Paritaire Vergadering ACS/EU van 21 april 1998, - gezien het gezamenlijk optreden van de Raad inzake de bijdrage van de EU aan het bestrijden van de destabiliserende concentratie en verspreiding van kleine en lichte wapens, A. overwegende dat er na de tragische gebeurtenissen van 11 september dringend behoefte is aan een effectievere regulering van de legale en illegale handel in wapens, teneinde de aanvoerlijnen naar terroristische organisaties af te snijden en de handel in wapens met regeringen die de mensenrechten schenden en met regio's waar zich conflicten voordoen en instabiliteit heerst streng te controleren, B. zijn steun betuigend voor het actieprogramma van de VN voor de preventie, bestrijding en uitroeiing van de illegale handel in kleine en lichte wapens in al zijn aspecten, als een belangrijke eerste stap in het internationale streven om het onmetelijke menselijke leed dat wordt veroorzaakt door de proliferatie en het misbruik van kleine en lichte wapens te beperken, C. ervan overtuigd dat een vroegtijdig en effectief optreden van alle staten om het actieprogramma ter preventie, bestrijding en uitroeiing van de illegale handel in kleine en lichte wapens in al zijn aspecten ten uitvoer te leggen, zal resulteren in een significante verbetering van de situatie, D. met tevredenheid constaterend dat alle staten in het actieprogramma de verbintenis zijn aangegaan een evaluatie op te maken van de toepassingsmogelijkheden van exportvergunningen volgens strikte nationale voorschriften en procedures die gelden voor alle kleine en lichte wapens en in overeenstemming zijn met de uit het desbetreffende internationale recht voortvloeiende verplichtingen van de staten; tevens met voldoening constaterend dat zij de verplichting zijn aangegaan de overeengekomen normen en maatregelen op mondiaal, regionaal of nationaal niveau aan te scherpen, E. er zijn bezorgdheid over uitsprekend dat het actieprogramma op sommige terreinen niet in alle benodigde internationale mechanismen voorziet om deze problematiek in al zijn aspecten aan te pakken, met name op het gebied van de tussenhandel in wapens en van de internationale wapenhandel, en voorts in dit verband constaterend dat er behoefte is aan effectievere controles op de handel in en het gebruik van alle categorieën conventionele wapens, F. ernstig verontrust over het ontbreken van effectieve nationale en internationale controles op de wapenhandel en op de tussenhandel in wapens en op de financiers en transporteurs van wapens, alsmede over het ontoereikende karakter van de op nationaal en regionaal niveau ondernomen inspanningen om dit mondiale probleem aan te pakken, 1. verlangt dat het fungerend voorzitterschap van de Raad een contactgroep van landen samenstelt die de weg moet effenen voor onderhandelingen over een wettelijk bindend internationaal instrument ter regulering van de activiteiten van tussenhandelaren in wapens; 2. roept alle landen op zo spoedig mogelijk van start gegaan met onderhandelingen over een wettelijk bindend internationaal instrument ter regulering van de tussenhandel in wapens en die onderhandelingen nog vóór de conferentie van 2006 af te ronden; 3. dringt er bij de lidstaten en geassocieerde landen met klem op aan wetgeving in te voeren waarbij een registratie- en vergunningenstelsel voor de tussenhandel in wapens verplicht wordt gesteld, alsook voor de fabricage, de invoer, de export, de handel en het verschaffen van transferfaciliteiten door bemiddeling bij de financiering en het regelen van financiële transacties, het vervoer en de verzending van wapens tussen leveranciers en ontvangers; 4. roept de lidstaten en geassocieerde landen op overtreders van dergelijke verplichtingen te vervolgen, evenals degenen die de door de VN, de EU en andere organisaties ingestelde regionale en nationale wapenembargo's overtreden, en dergelijke schendingen in de aangepaste uitwijzingsverdragen aan te merken als vergrijpen die tot uitlevering aanleiding geven; 5. spoort de lidstaten en geassocieerde landen ertoe aan een lijst aan te leggen en te publiceren van veroordeelde overtreders en met andere regeringen en internationale politie-instanties informatie uit te wisselen over potentieel illegale of verdachte tussenhandelactiviteiten, gegevens uit te wisselen en wederzijdse rechtsbijstand te verlenen aan de bij strafrechtelijke onderzoeken naar of vervolging van illegale tussenhandelactiviteiten betrokken autoriteiten; 6. roept de lidstaten op alle nationale en regionale controlesystemen voor de uitvoer van wapens in overeenstemming te brengen met de uit het internationale recht voortvloeiende nationale verplichtingen, en stappen te ondernemen met het oog op de sluiting van een wettelijk bindend instrument waarin normen en procedures worden vastgelegd voor de internationale wapenhandel, op basis van de uit het internationale recht voortvloeiende verplichtingen; 7. verzoekt het fungerend voorzitterschap van de Raad onmiddellijk stappen te ondernemen teneinde met de belangstellende landen besprekingen aan te gaan over de sluiting van een wettelijk bindend verdrag inzake de internationale wapenhandel en het Parlement op de hoogte te houden omtrent de op dit gebied gemaakte vorderingen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten en van de kandidaat-lidstaten. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 271 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 13 van het EG-Verdrag (C5-0306/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0377/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.