Het Europees Parlement , – gezien de externe betrekkingen van de EU, zoals gedefinieerd in de artikelen 11, 177, 178 en 181 van het EG-Verdrag, – gelet op de clausule inzake de mensenrechten in de associatieovereenkomsten van de EU en met name op artikel 25 van de Overeenkomst van Cotonou, – gelet op de artikelen 4, 5, 6, 20 en 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de EU, – gezien het Jaarverslag 2001 van de EU over de mensenrechten (12141/2001) en zijn resolutie van 25 april 2002 daarover (1) , – gezien Aanbeveling (2002)5 van het Comité van Ministers van de Raad van Europa aan de lidstaten inzake de bescherming van vrouwen tegen geweld, die op 30 april 2002 werd goedgekeurd, – gezien resolutie 2003/44 over de opneming van de rechten van vrouwen in het VN-stelsel, en resolutie 2003/45 over geweld tegen vrouwen van de VN-Commissie voor de rechten van de mens (2) , – gelet op het VN-Verdrag van 1979 inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) en de algemene aanbevelingen nrs. 12, 14 en 19 van het CEDAW&nbhy;Comité (3) , – gezien de Verklaring en het actieprogramma van Wenen, die werden goedgekeurd door de Wereldconferentie over de mensenrechten op 25 juni 1993 (4) , – gezien het slotdocument van de Peking + 5-herziening over de follow-up van het Actieplatform van Peking (130a) (5) , – gezien de verklaringen van het Griekse voorzitterschap volgens welke niet-aflatende inspanningen worden gedaan om de gender-aspecten volledig deel te laten uitmaken van de werkzaamheden van de Raad Algemene Zaken, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 september 2001 over genitale verminking van vrouwen (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 februari 2002 over het EU-beleid ten aanzien van de partnerlanden aan de Middellandse Zee op het gebied van de bevordering van de rechten van de vrouw en van de gelijke kansen in deze landen (7) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0334/2003), A. overwegende dat, zoals het CEDAW-Comité in zijn Algemene Aanbeveling nr. 19 (8) verklaart, geweld tegen vrouwen een vorm van discriminatie is die hun lichamelijke en psychische integriteit ondermijnt en waardoor zij worden geschaad in de volwaardige uitoefening van hun universele grondrechten, zoals het recht op leven en het recht op de veiligheid en integriteit van de persoon, die zijn verankerd in de universele en Europese instrumenten inzake de rechten van de mens, B. overwegende dat, zoals vastgelegd in de Verklaring van 1993 van de Wereldconferentie over de mensenrechten in Wenen, de mensenrechten van vrouwen en meisjes een onvervreemdbaar, volwaardig en ondeelbaar deel uitmaken van de universele rechten van de mens en dat, zoals bevestigd in de Verklaring en het Actieplatform van Peking in 1995, actie moet worden ondernomen om een einde te maken aan geweld tegen vrouwen in het openbare en privé-leven, C. zich ervan bewust dat zowel mannen als vrouwen slachtoffer van geweld zijn, maar dat bij de internationale tenuitvoerlegging van de mensenrechten in de praktijk minder aandacht wordt besteed aan geweld tegen vrouwen, hetgeen wordt veroorzaakt door het in de meeste samenlevingen gangbare model van ongelijke relaties tussen mannen en vrouwen en onaanvaardbare verwijzingen naar cultuur en traditie, D. rekening houdend met het feit dat de EU op basis van haar mandaat inzake de eerbiediging en bescherming van de mensenrechten in de internationale politiek een positieve bijdrage dient te leveren en maatregelen dient te nemen om een einde te maken aan geweld in al zijn verschillende vormen, maar dat, totdat dit doel is bereikt, het uitbannen van ernstige, onterende en/of levensbedreigende vormen van geweld tegen vrouwen de eerste voornaamste stap moet zijn, E. overwegende dat praktijken zoals genitale verminking, steniging, openbare lijfstraffen, verbranding, verkrachting, verminking met zuren, misdaden om redenen van eer, gedwongen huwelijken, slavernij en seksuele uitbuiting buitengewoon weerzinwekkende en onaanvaardbare vormen van geweld tegen vrouwen en meisjes vormen, F. overwegende dat de individuele en collectieve rechten van vrouwen in internationale wetgeving formeel weliswaar worden beschermd, maar dat veel partnerlanden van de EU verschillende voorbehouden bij de desbetreffende wetgeving hebben aangetekend waardoor een belangrijk deel van deze wetgeving juridisch niet toepasbaar is; verder overwegende dat in gevallen waarin belangrijke internationale verdragen zonder voorbehouden worden ondertekend en geratificeerd, de toepassing ervan toch problematisch is vanwege onvoldoende mechanismen en/of het bestaan van traditionele of religieuze stereotypen, terwijl in slechts weinig gevallen positieve maatregelen worden genomen voor de bevordering van de rechten van de vrouw en hun integratie in het sociaal-economische leven, G. ervan overtuigd dat dergelijke praktijken noch aanvaardbaar noch te rechtvaardigen zijn met het argument dat zij deel zouden uitmaken van een traditie, en dat geen enkele vorm van cultuurrelativisme kan worden aangegrepen en aanvaard wanneer het gaat om grove schendingen van de mensenrechten, H. betreurend dat vrouwen voortdurend het slachtoffer zijn van diverse vormen van geweld in vele landen waarmee de EU handels- en ontwikkelingsovereenkomsten heeft gesloten, en overwegende dat er derhalve een geïntegreerde benadering nodig is van de sociale, culturele, economische en juridische factoren die vrouwen ver buiten de machtscentra houden en hun een inferieure sociale en economische positie opdringen, I. overwegende dat de Raad in ontwikkelings- en handelsovereenkomsten reeds een reeks wettelijke en politieke instrumenten heeft ingebouwd met als doel in de partnerlanden de eerbiediging van de mensenrechten, de democratie en de rechtsorde te waarborgen (9) , J. overwegende dat vrouwen specifiek het slachtoffer zijn van armoede en geweld, maar dat zij ook essentiële actoren zijn voor de ontwikkeling en de sociale cohesie van hun land en dat in het samenwerkings- en ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie met deze beide aspecten rekening moet worden gehouden, 1. is ingenomen met de mededeling van de Commissie : Actieprogramma voor de horizontale integratie van het gender-aspect in de ontwikkelingssamenwerking van de Gemeenschap ( COM(2001) 295 ), maar onderstreept de noodzaak van een rechtlijniger en nadrukkelijker optreden bij de bestrijding van geweld tegen vrouwen; 2. is verheugd over de opneming in de Overeenkomst van Cotonou met de ACS-landen van bepalingen inzake de integratie van gender-vraagstukken in de politieke dialoog , de gelijkheid van mannen en vrouwen en gender-mainstreaming , en genitale verminking van vrouwen (10) ; 3. herinnert aan zijn initiatief om in de van toepassing zijnde begrotingslijnen van de begroting 2003 de clausule te laten opnemen dat "het niet nemen van maatregelen ter voorkoming van ernstig geweld tegen vrouwen (steniging, openbare tuchtiging, genitale verminking, verbranding, verkrachting) reden [is] om de steun van de EU op te schorten"; 4. is verheugd over de uitvoering van het in januari 2003 in 22 ACS-landen gestarte nieuwe EU-programma voor de seksuele en reproductieve gezondheid van vrouwen en verzoekt om verdere uitbreiding en versterking ervan; 5. verzoekt om verhoging van de participatie van vrouwen in internationale organisaties, in officiële diplomatieke afvaardigingen en in internationale initiatieven, zodat rekening wordt gehouden met de ervaringen, de standpunten en de behoeften van 50% van de bevolking; is van opvatting dat dit zal bijdragen tot het vinden van oplossingen voor de problemen van vrouwen en tot de levensvatbaarheid op de lange termijn van de besluiten die hen betreffen, aangezien gender een belangrijke variabele is die in het buitenlands beleid wordt veronachtzaamd; 6. benadrukt de noodzaak een alomvattende definitie van geweld, zowel in de openbare als in de particuliere levenssfeer, te formuleren aan de hand van de door de CEDAW en het Actieprogramma van Peking voorgestelde richtsnoeren en deze op te nemen in de handels- en samenwerkingsovereenkomsten; roept derde landen ertoe op dit instrument te ondertekenen en in hun interne rechtsorde op te nemen; 7. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om in toekomstige handels- en samenwerkingsovereenkomsten, onafhankelijk van en ter aanvulling op de clausule inzake de eerbiediging van de mensenrechten, een specifieke clausule op te nemen die voorziet in het opleggen van sancties en de uiteindelijke opschorting van de overeenkomsten bij ernstige en herhaalde schendingen van de rechten van de vrouw, te weten wijdverbreide gevallen van geweldpleging, zoals genitale verminking, verminking met zuren, openbare lijfstraffen, verbranding, bloedvetes, steniging, verkrachting, vrouwenhandel, eremoorden, gedwongen huwelijken en slavernij; 8. is van oordeel dat sancties of de opschorting van de overeenkomst ten uitvoer dienen te worden gelegd in gevallen waarin de regering van het partnerland, ondanks bewijzen van toenemend en ernstig geweld tegen vrouwen, systematisch nalaat om als reactie op deze verschijnselen maatregelen te nemen op wetgevend, bestuurlijk en gerechtelijk gebied; wijst erop dat de gevolgen van sancties of de opschorting van de overeenkomst op de bevolking, met name op kinderen en vrouwen, in elk geval nauwkeurig dienen te worden bestudeerd en geëvalueerd; 9. verzoekt de Commissie lokale vrouwenorganisaties in de partnerlanden die actief zijn bij de bestrijding van geweld tegen vrouwen bij haar acties te betrekken; 10. verzoekt de Commissie gunstige dan wel ongunstige handelsvoorwaarden voor partnerlanden vast te stellen naar gelang van hun staat van dienst ten aanzien van de bestrijding van geweld tegen vrouwen, en hun stimulansen te bieden op basis van hun resultaten op het gebied van democratisering en de rechtsstaat; 11. verzoekt de Commissie en de lidstaten in hun programma's voor ontwikkelingshulp projecten op te nemen die specifiek gericht zijn op het bestrijden van geweld tegen en de emancipatie van vrouwen; verzoekt de Commissie en de lidstaten voorts een significant percentage van hun hulpprojecten exclusief te reserveren voor vrouwen, hun welzijn en hun ontwikkeling; onderstreept de noodzaak van een actieve deelname aan deze projecten door vrouwen ter plaatse; 12. dringt er bij de Commissie op aan rekening te houden met de stand en vooruitgang van de situatie van vrouwen op economisch, juridisch, sociaal en cultureel gebied, met name de stand van de ratificaties van het CEDAW en het aanvullend Protocol; dringt er tevens op aan een discussie met de partnerlanden op gang te brengen op bepaalde gevoelige gebieden zoals discriminerende bepalingen in het familie- en strafrecht, huiselijk geweld, discriminatie bij de toegang tot gezondheidszorg, onderwijs en rechtsbijstand; onderstreept de noodzaak van een adequaat gebruik van de huidige communautaire middelen om positieve maatregelen te financieren in landen waar een groot gebrek aan machtsevenwicht tussen de geslachten een belemmering vormt voor de emancipatie van vrouwen en hun participatie in samenleving en onderwijs, waardoor zij een groot risico lopen slachtoffer van geweld te worden; 13. verzoekt de lidstaten dringend het asielrecht te erkennen van vrouwen, meisjes en adolescenten die wegens hun geslacht het slachtoffer zijn van vervolgingen en bij het onderzoek van de aanvraag van de vluchtelingenstatus met deze vervolgingen rekening te houden; 14. onderstreept dat het nodig is kwesties met betrekking tot geweld tegen vrouwen volledig op te nemen in de huidige onderhandelingen met Iran over het sluiten van een handels- en samenwerkingsovereenkomst en de Iraanse regering met klem te wijzen op het belang van de ratificatie van het CEDAW; 15. roept de regeringen van de partnerlanden ertoe op: 16. stelt voor via Commissiedelegaties permanente contacten te leggen met de betrokken plaatselijke, nationale en internationale instellingen en NGO's die in de partnerlanden werkzaam zijn, teneinde alle beschikbare en nuttige gegevens over kwesties in verband met geslacht en geweld en de situatie van vrouwen in derde landen te verzamelen, en een jaarlijkse mededeling over de aldus verzamelde gegevens uit te brengen, waarbij ook gebruikgemaakt dient te worden van door derde landen verstrekte algemene gegevens; 17. wenst dat de deelname van vrouwen aan het proces van overeenkomsten met derde landen wordt gewaarborgd, zodat het gender-perspectief stelselmatig wordt geïntegreerd en rekening wordt gehouden met de gevolgen ervan voor het leven en de situatie van vrouwen; 18. moedigt de Commissie ertoe aan personeel op te leiden en aan te werven dat beschikt over deskundigheid op het gebied van gender-theorieën en mainstreaming, zodat zij in strategiedocumenten voor landen en regio's naar geslacht uitgesplitste gegevens kan verstrekken om, waar nodig, de maatregelen van de EU ter bestrijding van geweld tegen vrouwen te coördineren en de effecten ervan te evalueren; 19. verzoekt de Commissie om kwesties in verband met geweld tegen vrouwen in alle relevante internationale kaders, conferenties en organisaties, zoals de G8&nbhy;bijeenkomsten en de WTO-rondes, aan de orde te stellen en voorstellen voor te leggen voor maatregelen tegen geweld en clausules in multilaterale overeenkomsten; 20. dringt er bij de lidstaten op aan alle huidige en toekomstige communautaire maatregelen ter bestrijding van geweld tegen vrouwen op alle niveaus van onderhandeling en tenuitvoerlegging in het kader van bilaterale en multilaterale overeenkomsten ten volle te ondersteunen; 21. dringt er bij de lidstaten op aan specifieke wetgeving aan te nemen, dan wel toe te zien op een striktere naleving van de bestaande wetgeving krachtens welke genitale verminking in hun land wordt verboden en bestraft, en tegelijkertijd nationale preventieprogramma's te ontwikkelen om de praktijk van genitale verminking op termijn uit te bannen; 22. verzoekt de lidstaten en de Commissie andermaal om, overeenkomstig zijn standpunt van 12 juni 2001 over het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad inzake de bestrijding van mensenhandel (11) , concrete en gecoördineerde maatregelen te treffen tegen vrouwenhandel in Europa in samenwerking met EUROPOL, INTERPOL en EUROJUST, en het nieuwe protocol van de Verenigde Naties betreffende mensenhandel te ratificeren; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en de toetredingslanden, alsmede aan de handels- en associatiepartners van de EU. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3665/2003 – C5&nbhy;0435/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 624 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 540 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 460 &nbhy; C5&nbhy;0352/2003) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité (A5&nbhy;0365/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 229 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0218/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0385/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. ..../2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Opzettelijke ongeoorloofde acties en in het bijzonder terrorisme behoren tot de ernstigste bedreigingen die er zijn voor de idealen van democratie en vrijheid en de waarden van vrede, die het wezen van de Europese Unie uitmaken. (2) Het zeevervoer in de Europese Gemeenschap , de burgers die daarvan gebruik maken en het milieu dienen te allen tijde verzekerd te zijn van beveiliging tegen het gevaar van opzettelijke ongeoorloofde acties zoals terrorisme, piraterij of andere vergelijkbare acties. (3) Bij het vervoer van goederen die bijzonder gevaarlijke stoffen bevatten, zoals chemische en radioactieve stoffen, kunnen de gevaren die door opzettelijke ongeoorloofde acties worden veroorzaakt, ernstige gevolgen voor de burgers en het milieu van de Unie met zich meebrengen. (4) Op 12 december 2002 heeft de Diplomatieke Conferentie van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) wijzigingen op het Verdrag voor beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (SOLAS) aangenomen, alsmede een Internationale Code voor de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten (ISPS&nbhy;code). Deze instrumenten ter verbetering van de beveiliging van de in de internationale handel gebruikte schepen en bijbehorende havenfaciliteiten, bevatten dwingende bepalingen. De draagwijdte van enkele van die bepalingen in de Gemeenschap dient te worden bijgesteld; hetzelfde geldt voor de bepalingen met de waarde van aanbevelingen, waarvan enkele in de Gemeenschap een dwingend karakter moeten krijgen. (5) Onverminderd de nationale regelgeving van de lidstaten op beveiligingsgebied en de maatregelen die genomen kunnen worden op basis van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, dient de in de tweede overweging geformuleerde beveiligingsdoelstelling te worden verwezenlijkt door invoering van nuttige maatregelen voor het zeevervoer in de vorm van gemeenschappelijke normen voor een communautaire interpretatie, implementatie en controle van de op 12 december 2002 door de Diplomatieke Conferentie van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) aangenomen bepalingen. Aan de Commissie dienen uitvoeringsbevoegdheden te worden gedelegeerd, zodat zij nadere uitvoeringsmaatregelen kan vaststellen. (6) De onderhavige verordening eerbiedigt de grondrechten en volgt de beginselen die met name door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend. (7) Niet alleen de beveiliging van voor internationaal zeevervoer gebruikte schepen en de havenfaciliteiten van afhandeling moet worden verbeterd, maar ook de in de Gemeenschap op binnenlandse routes varende schepen en de bijbehorende havenfaciliteiten moeten beter worden beveiligd, en dan vooral passagiersschepen, vanwege het aantal mensenlevens dat hier op het spel staat. (8) Deel B van de ISPS&nbhy;Code bevat enkele aanbevelingen waarvan de toepassing in de Gemeenschap verplicht dient te worden gesteld, om zo op homogene wijze te kunnen bij- dragen tot verwezenlijking van de in de tweede overweging beschreven beveiligingsdoelstelling. (9) Teneinde bij te dragen tot de erkende en noodzakelijke doelstelling van bevordering van het intracommunautair zeevervoer op korte afstand dienen te lidstaten te worden verzocht om veiligheidsregelingen als bedoeld in Voorschrift 11 van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag overeen te komen ten behoeve van het geregeld intracommunautair zeevervoer op vaste routes dat gebruik maakt van specifieke eigen havenfaciliteiten, zonder hiermee afbreuk te doen aan het nagestreefde algemene veiligheidsniveau. (10) Voor havenfaciliteiten in havens die incidenteel internationaal zeescheepvaartverkeer afhandelen kan het overdreven zijn om permanent alle beveiligingsregels van deze verordening toe te passen. Het is aan de lidstaten om aan de hand van door hen te verrichten veiligheidsbeoordeling te bepalen welke havens dit zijn en alternatieve maatregelen vast te stellen die voldoende bescherming bieden. (11) De lidstaten moeten schepen uit alle landen die om toegang tot een haven van de Gemeenschap vragen streng op naleving van de beveiligingsregels controleren. De lidstaten dienen een "bevoegde autoriteit voor maritieme beveiliging" te benoemen die de door deze verordening voorgeschreven veiligheidsmaatregelen voor schepen en havenfaciliteiten coördineren , ten uitvoer leggen en de toepassing ervan controleren. De autoriteit moet van ieder schip dat om toegang tot de haven vraagt eisen dat het van tevoren inlichtingen geeft over zijn international security certificat en de veiligheidsniveaus waarop het opereert en vroeger geopereerd heeft, alsmede iedere andere praktische inlichting met betrekking tot de beveiliging. (12) De lidstaten moeten voor intracommunautaire of binnenlandse geregelde zeevervoerdiensten vrijstelling kunnen geven van de verplichting om systematisch de in overweging 11 bedoelde inlichtingen te verstrekken. Deze inlichtingen moeten wel te allen tijde op verzoek van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten verstrekt kunnen worden door de maatschappijen die genoemde diensten onderhouden. (13) De veiligheidscontroles in de haven moeten uitgevoerd worden door de bevoegde autoriteiten voor maritieme veiligheid van de lidstaten, maar wat het international security certificat betreft ook door de inspecteurs van de havenstaatcontrole, zoals is bepaald in Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole) (4) . Wanneer er verschillende autoriteiten zijn, dienen zij elkaar dus aan te vullen. (14) Aangezien er op nationaal niveau verschillende partijen een rol spelen bij de tenuitvoerlegging van de veiligheidsmaatregelen, moet iedere lidstaat een centrale bevoegde autoriteit aanwijzen die de toepassing van de veiligheidsmaatregelen in het zeevervoer op nationaal niveau coördineert en controleert. De lidstaten moeten zorgen voor de nodige middelen en een nationaal plan voor de implementatie van deze verordening ter verwezenlijking van de in de tweede overweging beschreven beveiligingsdoelstelling, met onder meer een tijdschema voor de vervroegde implementatie van bepaalde maatregelen, overeenkomstig de aanwijzingen van resolutie 6 die op 12 december 2002 door de Diplomatieke Conferentie van de IMO is aangenomen. De doeltreffendheid van de controles op de implementatie van ieder nationaal systeem moet met inspecties onder toezicht van de Commissie worden gecontroleerd. (15) De doeltreffende en uniforme toepassing van de maatregelen in het kader van dit beleid roept belangrijke vragen op die verband houden met de financiering ervan. Financiering van een aantal extra beveiligingsmaatregelen mag geen concurrentieverstoring in de hand werken. De Commissie dient onverwijld een aanvang te maken met een studie (met name naar de verdeling van de financiering tussen de overheid en de operatoren, zonder afbreuk te doen aan de verdeling van de bevoegdheden tussen de lidstaten en de Europese Gemeenschap) en het Europees Parlement en de Raad de resultaten en, in voorkomend geval, eventuele voorstellen voor te leggen. (16) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5) . Uit dien hoofde dient te worden voorzien in een procedure volgens welke de onderhavige verordening kan worden aangepast aan de evolutie van de internationale instrumenten, en andere bepalingen van deel B van de ISPS-code dan die welke door de verordening reeds dwingend zijn verklaard in het licht van de opgedane ervaring een dwingend karakter kan worden gegeven. (17) Aangezien de doelstellingen van deze verordening, namelijk invoering en implementatie van nuttige maatregelen op het gebied van het zeevervoersbeleid, niet in voldoende mate door de lidstaten kunnen worden gerealiseerd, en verwezenlijking op communautair niveau, vanwege de Europese dimensie van deze verordening, de voorkeur verdient, kan de Gemeenschap maatregelen nemen volgens het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het in dit artikel verwoorde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat voor dat doel nodig is, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstellingen 1. De voornaamste doelstelling van deze verordening is invoering en implementatie van de communautaire maatregelen voor verbetering van de beveiliging van in de internationale handel en voor binnenlands verkeer gebruikte schepen en bijbehorende havenfaciliteiten, tegen het gevaar van opzettelijke ongeoorloofde acties. 2. De verordening beoogt voorts een basis leggen voor een geharmoniseerde interpretatie en implementatie van en communautaire controle op de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging die op 12 december 2002 zijn aangenomen door de Diplomatieke Conferentie van de IMO waarbij het SOLAS&nbhy;Verdrag van 1974 werd gewijzigd, en de ISPS–Code werd vastgesteld. Artikel 2 Definities In de zin van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Gemeenschappelijke maatregelen en toepassingsgebied 1. Wat het internationaal zeescheepvaartverkeer betreft passen de lidstaten per 1 juli 2004 onverkort de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging toe van het SOLAS&nbhy;Verdrag en deel A van de ISPS&nbhy;Code, als gedefinieerd in bovenstaand artikel 2, onder de in bovengenoemde teksten bedoelde voorwaarden voor de daarin bedoelde schepen, maatschappijen en havenfaciliteiten. 2. Wat het binnenlands zeescheepvaartverkeer betreft passen de lidstaten per 1 juli 2005 de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging toe van het SOLAS-Verdrag en deel A van de ISPS&nbhy;Code , op de voor binnenlandse reizen gebruikte passagiersschepen die behoren tot de klasse A als bedoeld in artikel 4 van Richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake beveiligingsvoorschriften en &nbhy;normen voor passagiersschepen (6) , alsmede op hun maatschappijen , als omschreven in voorschrift IX /1 van het SOLAS-Verdrag en op de havenfaciliteiten waar zij worden afgehandeld. 3. Na een verplichte risicoanalyse met betrekking tot de beveiliging besluiten de lidstaten in hoeverre zij per 1 juli 2007 de bepalingen van deze verordening toepassen op verschillende categorieën schepen die voor binnenlandse reizen worden gebruikt, anders dan die welke worden bedoeld in lid 2, op hun maatschappijen en de havenfaciliteiten waar zij worden afgehandeld. Het algehele beveiligingsniveau mag door een dergelijk besluit niet worden aangetast. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van besluiten die in dit verband worden genomen, alsmede van de periodieke herziening die tenminste een maal per vijf jaar moet plaatsvinden. 4. Bij de tenuitvoerlegging van de bepalingen die voortvloeien uit de leden 1, 2 en 3 houden de lidstaten zoveel mogelijk rekening met de richtsnoeren van deel B van de ISPS&nbhy;code, als gedefinieerd in artikel 2, lid 4. 5. De lidstaten houden zich aan de bepalingen van onderstaande paragrafen van deel B van de ISPS&nbhy;code als waren deze dwingend: 6. Onverminderd de bepalingen van paragraaf 15.4 van deel A van de ISPS-code vindt de periodieke herziening van de beoordelingen van de veiligheid van de havenfaciliteiten als voorzien in paragraaf 1.16 van deel B van de ISPS&nbhy;code uiterlijk vijf jaar na de beoordeling of de laatste herziening plaats. 7. Deze verordening is niet van toepassing op oorlogsschepen en troepentransportschepen, vrachtschepen van minder dan 500 BRT, schepen zonder mechanische aandrijving, houten of op primitieve wijze gebouwde schepen, vissersschepen of schepen waarmee geen economische activiteit wordt bedreven. 8. Onverminderd de bepalingen van de leden 2 en 3 zorgen de lidstaten ervoor bij de goedkeuring van de veiligheidsplannen voor schepen en havenfaciliteiten dat die plannen adequate bepalingen bevatten om te waarborgen dat de veiligheid van de schepen waarop deze verordening van toepassing is door geen enkel schip, interactie tussen haven en schip of schip-tot-schip-activiteiten met niet onder deze verordening vallende schepen, in gevaar wordt gebracht Artikel 4 Verschaffing van inlichtingen 1. Iedere lidstaat zorgt ervoor dat aan de IMO de Commissie en de overige lidstaten de inlichtingen worden verschaft die gevraagd worden overeenkomstig het bepaalde in voorschrift 13 (verschaffing van inlichtingen) van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag. 2. Iedere lidstaat stelt de Commissie en de overige lidstaten in kennis van de contactinformatie van de overheidsfunctionarissen als genoemd in paragraaf 4.16 van deel B van de ISPS-Code en van de informatie als bepaald in paragraaf 4.41 van deel B van de ISPS-Code, wanneer een schip uit een communautaire haven is verwijderd of de toegang tot een communautaire haven is ontzegd. 3. Iedere lidstaat stelt een lijst op van de betrokken havenfaciliteiten, op basis van de verrichte veiligheidsbeoordelingen, en stelt vast in hoeverre er maatregelen zijn getroffen tot uitvoering van de bepalingen van voorschrift 2, lid 2 (mate van toepassing op havenfaciliteiten die incidenteel internationale reizen afhandelen) van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag. Iedere lidstaat doet genoemde lijst uiterlijk op 1 juli 2004 toekomen aan de Commissie en de overige lidstaten. De Commissie en de betrokken lidstaten ontvangen tevens voldoende gedetailleerde informatie over de getroffen maatregelen. Artikel 5 Andere of gelijkwaardige regelingen op beveiligingsgebied 1. Volgens deze verordening kan voorschrift 11 (overeenkomsten betreffende andere regelingen op beveiligingsgebied) van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag ook van toepassing zijn op het geregeld intracommunautair zeescheepvaartverkeer dat plaatsvindt op vaste routes en gebruik maakt van eigen havenfaciliteiten. 2. Te dien einde kunnen de lidstaten, ieder wat hem betreft, de bilaterale of multilaterale overeenkomsten sluiten die voorzien zijn in genoemd voorschrift. Lidstaten kunnen dergelijke overeenkomsten met name overwegen ter bevordering van het intracommunautair zeescheepvaartverkeer over korte afstand. De betrokken lidstaten melden de overeenkomsten aan de Commissie en verschaffen voldoende gedetailleerde informatie over de maatregelen om de Commissie in staat te stellen te beoordelen of de overeenkomst het veiligheidsniveau van andere schepen of havenfaciliteiten die niet onder de overeenkomst vallen in gevaar brengt. Indien de gedetailleerde informatie rechtstreeks verband houdt met de nationale veiligheid, hoeft deze niet aan de Commissie te worden gemeld. De Commissie onderzoekt of de overeenkomsten een adequaat beschermingsniveau garanderen, met name wat betreft de voorschriften van paragraaf 2 van bovengenoemd voorschrift 11, en of zij conform het Gemeenschapsrecht zijn en in overeenstemming met het goed functioneren van de interne markt. Indien de overeenkomsten niet aan deze criteria voldoen, neemt de Commissie binnen vier maanden een besluit overeenkomstig de procedure van artikel 12, lid 3; in een dergelijk geval herroepen de betrokken lidstaten de overeenkomst of passen deze aan. 3. De periodiciteit van de herziening van deze overeenkomsten, die is voorzien in paragraaf 4 van voorschrift 11 van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging, moet minsten om de vijf jaar zijn. 4. De lidstaten mogen voor het in artikel 3, leden 2 en 3 van deze verordening bedoelde binnenlandse zeescheepvaartverkeer en de havenfaciliteiten gelijkwaardige regelingen op beveiligingsgebied treffen als bepaald in voorschrift 12 (gelijkwaardige regelingen op beveiligingsgebied) van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS-Verdrag, mits dergelijke regelingen ten minste even doelmatig zijn als de regelingen die worden voorgeschreven in SOLAS XI-2 en de relevante bindende bepalingen van de ISPS-code. De betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van voldoende gedetailleerde informatie over deze regelingen wanneer zij worden getroffen en van de periodieke herzieningen daarvan uiterlijk vijf jaar nadat zij werden getroffen of voor het laatst werden herzien. De toepassingsvoorwaarden van deze regelingen worden onderworpen aan de door de Commissie uit te voeren in artikel 10, leden 4 tot en met 7 van deze verordening voorziene inspecties volgens de daarin aangegeven modaliteiten. Artikel 6 Verschaffing van veiligheidsinlichtingen voorafgaande aan het aandoen van een haven van een lidstaat 1. Wanneer een schip waarvoor de voorschriften van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag en de ISPS&nbhy;code of de voorschriften van artikel 3 van deze verordening gelden meldt dat het een haven in een lidstaat wil aandoen, eist de bevoegde autoriteit voor maritieme beveiliging dat de inlichtingen worden verschaft die zijn voorgeschreven in paragraaf 2.1 van voorschrift 9 (schepen die een haven van een andere verdragsluitende regering willen aandoen) van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag. De autoriteit onderzoekt de verschafte inlichtingen indien nodig , en past indien nodig de in paragraaf 2 van genoemd voorschrift voorziene procedures toe. 2. De in lid 1 bedoelde inlichtingen worden verschaft: 3. Voor elk schip dat te maken krijgt met een veiligheidsincident als gedefinieerd in paragraaf 1.13 van voorschrift 1 (definities) van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag wordt een rapport bewaard van de gevolgde procedure. Artikel 7 Vrijstellingen van de verschaffing van veiligheidsinlichtingen voorafgaande aan het aandoen van een haven 1. De lidstaten mogen de geregelde diensten tussen havenfaciliteiten op hun grondgebied vrijstellen van de eis van artikel 7, wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: 2. Wanneer een internationale geregelde dienst tussen twee of meer lidstaten onderhouden wordt, kan ieder van de betrokken lidstaten de overige lidstaten vragen voor deze dienst vrijstelling te verlenen. 3. De lidstaten controleren periodiek of aan de voorwaarden van de leden 1 en 2 wordt voldaan. Wanneer niet meer wordt voldaan aan minstens één van deze voorwaarden, trekken de lidstaten onmiddellijk de aan de betrokken maatschappij verleende vrijstelling in. 4. De lidstaten stellen een lijst op van de maatschappijen en schepen die op grond van dit artikel zijn vrijgesteld, alsmede iedere bijgewerkte lijst. Zij delen deze lijsten aan de Commissie en aan alle betrokken lidstaten mede. 5. Onverminderd de bepalingen van de leden 1 en 2 kan een lidstaat om veiligheidsredenen en van geval tot geval verzoeken om de informatie waarnaar wordt verwezen in paragraaf 2.1 van voorschrift 9 van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag alvorens het schip de haven aandoet. Artikel 8 Veiligheidscontroles in de havens van een lidstaat 1. De certificaatcontrole, als omschreven in paragraaf 1.1 van voorschrift 9 (controle van de schepen in de haven) van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag wordt in de haven verricht door de bevoegde autoriteit voor maritieme beveiliging van de haven als gedefinieerd in lid 7 van artikel 2 van deze verordening, of door de inspecteurs als gedefinieerd in artikel 2, lid 5, van Richtlijn 95/21/EG. 2. Wanneer de ambtenaar die de in lid 1 bedoelde certificaatcontrole uitvoert ernstige redenen heeft om aan te nemen dat het schip niet voldoet aan de voorschriften van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag of de ISPC&nbhy;code, maar niet ressorteert onder een autoriteit die in de betreffende lidstaat bevoegd is voor de uitvoering van de maatregelen welke zijn voorzien in de paragrafen 1.2 en 1.3 van voorschrift 9 van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS-Verdrag wendt hij zich onverwijld tot genoemde autoriteit. Artikel 9 Implementatie en conformiteitscontrole 1. De lidstaten kwijten zich van de bestuurlijke en controlerende taken die voortvloeien uit de bepalingen van de speciale maatregelen ter verbetering van de maritieme beveiliging van het SOLAS&nbhy;Verdrag en de ISPS&nbhy;code. Zij zorgen ervoor dat alle nodige middelen worden besteed en daadwerkelijk ingezet voor de uitvoering van de bepalingen van deze verordening. 2. De lidstaten wijzen vóór 1 januari 2004 een centrale instantie voor maritieme beveiliging aan. 3. De lidstaten stellen, ieder wat hen betreft, een nationaal programma vast voor de implementatie van deze verordening. 4. Zes maanden na de datum van inwerkingtreding van de in artikel 3 bedoelde relevante maatregelen begint de Commissie, in samenwerking met de in bovenstaand lid 2 bedoelde instantie, met een aantal inspecties, met inbegrip van inspecties op basis van een adequate steekproef met betrekking tot havenfaciliteiten en relevante maatschappijen teneinde toe te zien op de toepassing van deze verordening door de lidstaten. Bij deze inspecties wordt gekeken naar de door in bovenstaand lid 2 bedoelde instantie verschafte informatie, met name controlerapporten. De uitvoeringsbepalingen van deze inspecties worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 11, lid 2. 5. De ambtenaren die door de Commissie gemachtigd zijn om deze inspecties overeenkomstig lid 4 uit te voeren, oefenen hun bevoegdheden uit na overlegging van een van de Commissie uitgaande schriftelijke machtiging waarin onderwerp, doel en begindatum van de inspecties zijn vermeld. De Commissie stelt de betrokken lidstaten tijdig vóór de inspectie in kennis van de inspectie. De betrokken lidstaat onderwerpt zich aan deze inspecties en zorgt ervoor dat betrokken instanties of personen dat eveneens doen. 6. De Commissie geeft de inspectierapporten door aan de betrokken lidstaat, die binnen drie maanden na ontvangst op afdoende gedetailleerde wijze meldt welke maatregelen hij genomen heeft om eventuele tekortkomingen te verhelpen. Het rapport en de lijst van genomen maatregelen worden doorgegeven aan het in artikel 11, lid 1, bedoelde comité. Artikel 10 Opname van wijzigingen van internationale instrumenten 1. De in artikel 2 bedoelde toepasselijke internationale instrumenten, die worden toegepast in overeenstemming met artikel 3, lid 1, zijn die welke internationaal van kracht zijn geworden, met inbegrip van de meest recente wijzigingen daarvan, in voorkomend geval met uitzondering van de wijzigingen die na de conformiteitscontroleprocedure van lid 5 van de toepassing van de communautaire maritieme wetgeving zijn uitgesloten. 2. Over de opname van wijzigingen van de in artikel 2 bedoelde internationale instrumenten met betrekking tot voor binnenlandse reizen gebruikte schepen en de havenfaciliteiten waar zij worden afgehandeld waarop deze verordening van toepassing is, voorzover zij een technische actualisering van de bepalingen van het SOLAS-Verdrag en de ISPS-code inhouden, wordt besloten overeenkomstig de procedure als bedoeld in artikel 11, lid 2. De in paragraaf 5 vastgelegde conformiteitscontroleprocedure is in deze gevallen niet van toepassing 3. Overeenkomstig de procedure waarin is voorzien in artikel 11, lid 2, kunnen bepalingen worden goedgekeurd ter vastlegging van de geharmoniseerde procedures voor de toepassing van de verplichte bepalingen van de ISPS-code, zonder het bereik van deze verordening te verbreden. 4. Voor de toepassing van deze verordening en om het gevaar van strijdigheid van de communautaire maritieme wetgeving met internationale instrumenten te beperken, werken de lidstaten en de Commissie door middel van coördinatievergaderingen en/of elk ander passend middel samen om, indien nodig, een gemeenschappelijk standpunt of een gemeenschappelijke aanpak in de bevoegde internationale instanties vast te stellen. 5. Er wordt een conformiteitscontroleprocedure ingesteld teneinde een wijziging van een internationaal instrument alleen van het toepassingsgebied van deze verordening uit te sluiten wanneer er, op basis van een evaluatie van de Commissie, een duidelijk risico bestaat dat die wijziging het niveau van maritieme veiligheid verlaagt, of onverenigbaar is met de communautaire wetgeving. De conformiteitscontroleprocedure mag alleen worden gebruikt voor de invoering van wijzigingen in deze verordening op de uitdrukkelijk door de in artikel 11, lid 2, bedoelde procedure bestreken gebieden en binnen het strikte kader van de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden 6. In de in lid 5 bedoelde omstandigheden wordt de conformiteitscontroleprocedure, eventueel op verzoek van een lidstaat, ingeleid door de Commissie De Commissie legt het in artikel 11, lid 1, bedoelde comité onverwijld, na de aanneming van een wijziging van een internationaal instrument, een voorstel voor maatregelen voor dat tot doel heeft die wijziging uit te sluiten van het toepassingsgebied van deze verordening. De conformiteitscontroleprocedure, indien van toepassing met inbegrip van de in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG ingestelde procedures, is voltooid ten minste één maand vóór het verstrijken van de internationaal vastgestelde periode voor stilzwijgende goedkeuring van de betreffende wijziging, of één maand vóór de beoogde datum van inwerkingtreding van die wijziging. 7. In het geval van een risico als bedoeld in lid 5, eerste alinea onthouden de lidstaten zich tijdens de periode van de conformiteitscontroleprocedure van elk initiatief dat erop gericht is de wijziging in de nationale wetgeving op te nemen of in het betreffende internationale instrument aan te brengen. 8. Alle relevante wijzigingen in de internationale instrumenten die overeenkomstig de leden 5 en 6 in de communautaire maritieme regelgeving worden opgenomen, worden ter informatie bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 11 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité. 2. Indien naar dit lid wordt verwezen zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op 1 maand. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 6 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 6, onder b), respectievelijk onder c), van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijnen worden vastgesteld op 1 maand. 4. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 12 Vertrouwelijkheid De Commissie treft bij de toepassing van deze verordening passende maatregelen in overeenstemming met Besluit 2001/844/EG,EGKS,Euratom van de Commissie van 29 november 2001 tot wijziging van haar reglement van orde (7) om vertrouwelijke informatie, waartoe zij toegang heeft of die zij van de lidstaten ontvangt, te beschermen. De lidstaten treffen passende maatregelen in overeenstemming met hun relevante nationale wetgeving. Personeel dat veiligheidsinspecties uitvoert, of uit hoofde van deze verordening toegang heeft tot vertrouwelijke informatie, moet een passend veiligheidsniveau hebben dat wordt gecontroleerd door de lidstaat waarvan het onderdaan is. Artikel 13 Verspreiding van informatie 1. Behoudens het recht op toegang van het publiek tot documenten als vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (8) , zijn de inspectierapporten en de antwoorden van de lidstaten als bedoeld in artikel 4, lid 3, artikel 5, leden 2 en 4 en artikel 9, lid 6, geheim en worden zij niet openbaar gemaakt. Zij worden alleen ter beschikking gesteld van de relevante autoriteiten, die ze alleen aan de betrokken partijen ter informatie doen toekomen, in overeenstemming met de geldende nationale regelgeving inzake de verspreiding van gevoelige informatie. 2. De lidstaten behandelen informatie uit inspectierapporten en antwoorden van de lidstaten voorzover mogelijk en in overeenstemming met de geldende nationale wetgeving vertrouwelijk wanneer deze informatie betrekking heeft op andere lidstaten. 3. Tenzij duidelijk is dat inspectierapporten en antwoorden al dan niet openbaar worden gemaakt, raadplegen de lidstaten of de Commissie de betrokken lidstaat. Artikel 14 Sancties De lidstaten zien erop toe dat de sancties die zijn voorzien in geval van overtreding van de bepalingen van deze verordening doeltreffend, evenredig en ontradend zijn. Artikel 15 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2004, met uitzondering van de bepalingen van artikel 3, lid 2 en lid 3, en artikel 9, lid 4, die in werking treden op en van toepassing zijn met ingang van de in die artikelen genoemde data. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, op Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I WIJZIGINGEN VAN DE BIJLAGE BIJ HET INTERNATIONAAL VERDRAG VOOR DE BEVEILIGING VAN MENSENLEVENS OP ZEE, 1974 "HOOFDSTUK XI&nbhy;2 SPECIALE MAATREGELEN TER VERBETERING VAN DE BEVEILIGING OP ZEE Voorschrift 1 Definities 1. In dit hoofdstuk wordt, tenzij uitdrukkelijk anders bepaald, verstaan onder: 1. Bulkcarrier: een bulkcarrier als omschreven in voorschrift IX/1.6. 2. Chemicaliëntankschip: een chemicaliëntankschip als omschreven in voorschrift VII/8.2. 3. Gastankschip: een gastankschip zoals omschreven in voorschrift VII/11.2. 4. 4 Hogesnelheidsvaartuig: een vaartuig als omschreven in voorschrift X/1.2. 5. Booreenheid: een mechanisch voortbewogen booreenheid als omschreven in voorschrift IX/1, zich niet op locatie bevindend. 6. Olietankschip: een olietankschip als omschreven in voorschrift II-1/2.12. 7. Maatschappij: een maatschappij als omschreven in voorschrift IX/1. 8. Ship/haveninterface: de interacties die optreden bij rechtstreekse en onmiddellijke betrokkenheid van een schip bij acties waarvan sprake is van verplaatsing van personen of goederen, dan wel verlening van havendiensten aan of vanuit het schip. 9. Havenfaciliteit: een door de verdragsluitende regering of de aangewezen autoriteit vastgestelde locatie waar het schip/haven raakvlak plaatsvindt. Deze omvat onder meer ankerplaatsen, ligplaatsen en aanvaarroutes, naar gelang van toepassing. 10. Schip-tot-schip&nbhy;activiteit: iedere niet met een havenfaciliteit verband houdende activiteit die de overdracht van goederen of personen van het ene schip naar het andere omvat. 11. Aangewezen autoriteit: de organisatie(s) of de bestuurlijke instantie(s) die van de verdragsluitende regering verantwoordelijk worden gesteld voor de implementatie van de bepalingen van dit hoofdstuk met betrekking tot de beveiliging van havenfaciliteiten en schip/haveninterfaces, vanuit het oogpunt van de havenfaciliteit. 12. International Ship and Port Facility Security (ISPS) Code: de internationale code voor de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten, bestaande uit deel A (waarvan de bepalingen als dwingend worden behandeld) en deel B (waarvan de bepalingen als aanbevelingen worden behandeld), als aangenomen op 12 december 2002 bij resolutie 2 van de Conferentie van verdragsluitende staten bij het Internationaal Verdrag ter beveiliging van mensenlevens op zee, 1974, als eventueel gewijzigd door de organisatie, op voorwaarde dat : 13. Veiligheidsincident: iedere verdachte handeling of omstandigheid die bedreigend is voor de veiligheid van een schip, met inbegrip van de veiligheid van een booreenheid, een hogesnelheidsvaartuig, een havenfaciliteit, een schip/haven raakvlak of een schip&nbhy;tot&nbhy;schip&nbhy;activiteit. 14. Veiligheidsniveau: gradering van het risico dat een poging tot veiligheidsincident wordt ondernomen of dat een veiligheidsincident plaatsvindt. 15. Veiligheidsverklaring: een overeenkomst tussen een schip en een havenfaciliteit dan wel een ander schip waarmee interactie is, waarin de door partijen te nemen veiligheidsmaatregelen vermeld staan. 16. Erkende veiligheidsorganisatie: een organisatie die over de vereiste deskundigheid op veiligheidsgebied en kennis van schip en havenoperaties beschikt, en die gemachtigd is de door dit hoofdstuk of door deel A van de ISPS&nbhy;Code voorgeschreven beoordelingen, verificaties, goedkeuringen of certificatiewerkzaamheden te verrichten. 2. In de voorschriften 3 tot en met 13 omvat de term "schip" ook booreenheden en hogesnelheidsvaartuigen. 3. Met de in dit hoofdstuk gebruikte term "alle schepen" worden alle schepen bedoeld waarop dit hoofdstuk van toepassing is. 4. Wanneer in de voorschriften 3, 4, 7, 10, 11, 12 en 13 de term "verdragsluitende regering" wordt gebruikt, wordt hiermee ook de "aangewezen autoriteit" bedoeld. Voorschrift 2 Toepassing 1. Dit hoofdstuk is van toepassing op: 2. Onverminderd de bepalingen van paragraaf 1.2, beslissen de verdragsluitende staten in hoeverre dit hoofdstuk en de relevante hoofdstukken van deel A van de ISPS&nbhy;Code van toepassing zijn op die havenfaciliteiten op hun grondgebied die niet hoofdzakelijk voor internationale reizen makende schepen worden gebruikt, maar incidenteel schepen die in verband met een internationale reis aankomen of afvaren moeten afhandelen. 2.1. De verdragsluitende staten baseren hun besluiten, krachtens paragraaf 2 op veiligheidsbeoordelingen van havenfaciliteiten die worden verricht overeenkomstig het bepaalde in deel A van de ISPS&nbhy;Code. 2.2. Geen enkel door een verdragsluitende regering krachtens paragraaf 2 genomen besluit mag ten koste gaan van het door dit hoofdstuk of door deel A van de ISPS&nbhy;Code beoogde veiligheidsniveau. 3. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op oorlogsschepen, hulpschepen of andere schepen die het eigendom zijn of geëxploiteerd worden door een verdragsluitende regering en uitsluitend voor niet&nbhy;commerciële overheidsdiensten worden gebruikt. 4. Niets in dit hoofdstuk mag afbreuk doen aan de uit het internationaal recht voortvloeiende rechten en verplichtingen van staten. Voorschrift 3 Verplichtingen van de verdragsluitende staten met betrekking tot de beveiliging 1. Administraties stellen veiligheidsniveaus vast en zorgen dat de schepen die het recht hebben om onder hun vlag te varen over deze veiligheidsniveaus worden geïnformeerd. In geval van wijzigingen van het veiligheidsniveau wordt de veiligheidsniveau&nbhy;informatie bijgewerkt zoals de omstandigheden vereisen. 2. De verdragsluitende staten stellen veiligheidsniveaus vast en zorgen dat de havenfaciliteiten op hun grondgebied en de schepen, voordat zij een haven binnenlopen of terwijl zij zich in een haven op hun grondgebied bevinden, over deze veiligheidsniveaus worden geïnformeerd. In geval van wijzigingen van het veiligheidsniveau wordt de veiligheidsniveau&nbhy;informatie bijgewerkt naar gelang de omstandigheden dit vereisen. Voorschrift 4 Eisen voor maatschappijen en schepen 1. De maatschappijen leven de relevante eisen van dit hoofdstuk en van deel A van de ISPS&nbhy;Code na , waarbij ze rekening houden met de in deel B van de ISPS&nbhy;Code gegeven richtsnoeren. De schepen leven de relevante eisen van dit hoofdstuk en van deel A van de ISPS&nbhy;Code na, waarbij ze rekening houden met de in deel B van de ISPS&nbhy;Code gegeven richtsnoeren. De naleving wordt gecontroleerd en gecertificeerd overeenkomstig de bepalingen van deel A van de ISPS&nbhy;Code. 3. Alvorens een haven binnen te lopen, of terwijl het zich in een haven op het grondgebied van een verdragsluitende regering bevindt, voldoet een schip aan de eisen met betrekking tot het door die verdragsluitende regering vastgestelde veiligheidsniveau, indien dit veiligheidsniveau hoger is dan het door de Administratie voor dat schip vastgestelde veiligheidsniveau. 4. Schepen reageren zo spoedig mogelijk op iedere overschakeling op een hoger veiligheidsniveau. 5. Indien een schip zich niet houdt aan de eisen van dit hoofdstuk of van deel A van de ISPS&nbhy;Code, dan wel niet kan voldoen aan de eisen met betrekking tot het door de Administratie of door een andere verdragsluitende regering vastgestelde en op dat schip van toepassing zijnde veiligheidsniveau, dan meldt het schip dit aan de betreffende bevoegde autoriteit alvorens over te gaan tot enige schip/haven raakvlak of alvorens de haven binnen te lopen, afhankelijk van de situatie die zich het eerst voordoet. Voorschrift 5 Specifieke verantwoordelijkheid van de maatschappijen De maatschappij zorgt ervoor dat de kapitein te allen tijde de informatie aan boord heeft aan de hand waarvan bevoegde ambtenaren van een verdragsluitende regering kunnen vaststellen: Voorschrift 6 Scheepsveiligheidsalarmsysteem 1. Alle schepen worden uitgerust met een scheepsveiligheidsalarmsysteem, en wel als volgt: 2. Wanneer het scheepsveiligheidsalarmsysteem wordt ingeschakeld: 3. Het scheepsveiligheidsalarmsysteem: 4. De inschakelpunten van het scheepsveiligheidsalarmsysteem zijn zo ontworpen dat het scheepsveiligheidsalarm niet per ongeluk kan worden ingeschakeld. 5. Aan de eis van een scheepsveiligheidsalarmsysteem kan worden voldaan met een radio&nbhy;installatie die is aangepast aan de eisen van hoofstuk IV, maar dan ook aan alle eisen van dit voorschrift moet voldoen. 6. Wanneer een Administratie een melding binnenkrijgt van een scheepsveiligheidsalarm, stelt die Administratie onmiddellijk de staat (staten) in de nabijheid waarvan het schip zich op dat moment bevindt in kennis. 7. Wanneer een verdragsluitende regering een melding ontvangt van een scheepsveiligheidsalarm van een schip dat niet gerechtigd is onder zijn vlag te varen, stelt die verdragsluitende regering onmiddellijk de desbetreffende Administratie in kennis en, indien van toepassing, de staat (staten) in de nabijheid waarvan het schip zich op dat moment bevindt. Voorschrift 7 Bedreigingen voor schepen 1. De verdragsluitende staten stellen veiligheidsniveaus vast, en zorgen ervoor dat in hun territoriale wateren varende schepen, of schepen die hebben medegedeeld dat zij van plan zijn zich in hun territoriale wateren te begeven, over deze veiligheidsniveaus worden geïnformeerd. 2. De verdragsluitende staten zorgen voor een aanspreekpunt waar deze schepen om raad of bijstand kunnen vragen, en waar zij eventuele met de veiligheid verband houdende zorgen over andere schepen, scheepsbewegingen of berichten kunnen melden. 3. Indien is vastgesteld dat er gevaar bestaat voor een aanval, licht de betrokken verdragsluitende regering de betrokken schepen en hun Administraties in over: Voorschrift 8 Beslissingsvrijheid van de kapitein met betrekking tot de veiligheid van het schip 1. De kapitein wordt niet door de maatschappij, de verlader of enige andere persoon weerhouden van het nemen of het uitvoeren van een beslissing die naar het professionele oordeel van de kapitein moet worden genomen voor de veiligheid en ter beveiliging van het schip. Dit houdt ook in dat hij personen (behalve personen waarvan vaststaat dat zij naar behoren door een verdragsluitende regering zijn gemachtigd) of hun eigendommen de toegang kan ontzeggen en kan weigeren vracht, inclusief containers en andere afgesloten vrachttransporteenheden, aan boord te nemen. 2. Indien er tijdens de bedrijfsactiviteiten van het schip een situatie ontstaat, waarbij volgens het professioneel oordeel van de kapitein, voor het schip geldende eisen inzake veiligheid en beveiliging met elkaar in strijd zijn, geeft de kapitein uitvoering aan de eisen die noodzakelijk zijn voor de veiligheid van het schip. De kapitein kan in dergelijke gevallen tijdelijke beveiligingsmaatregelen treffen, en hij informeert onverwijld de Administratie en, indien van toepassing, de verdragsluitende regering van het land in wier haven het schip zich bevindt of voornemens is binnen te lopen. Al dergelijke tijdelijke beveiligingsmaatregelen in het kader van deze verordening dienen in de hoogst mogelijke mate afgestemd te zijnop het geldende beveiligingsniveau. Wanneer dergelijke gevallen worden vastgesteld, zorgt de Administratie ervoor dat deze strijdigheden worden opgelost en dat de kans op herhaling tot een minimum wordt beperkt. Voorschrift 9 Controle- en handhavingsmaatregelen 1. Controle van schepen in de haven 1.1. Volgens dit hoofdstuk kan ieder schip waarop dit hoofdstuk van toepassing is in de haven van een andere verdragsluitende regering gecontroleerd worden door bevoegde ambtenaren van die regering, die eveneens de functies van voorschrift I/19 kunnen vervullen. Bij deze controle wordt alleen geverifieerd of het schip beschikt over een geldig internationaal veiligheidscertificaat of een geldig voorlopig internationaal veiligheidscertificaat dat is afgegeven krachtens het bepaalde in deel A van de ISPS&nbhy;Code ("certificaat"), hetgeen aanvaard wordt indien het geldig is, tenzij er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat het schip niet voldoet aan de eisen van dit hoofdstuk of van deel A van de ISPS&nbhy;Code. 1.2. Wanneer die gegronde redenen aanwezig zijn, of wanneer er desgevraagd geen geldig certificaat wordt overgelegd, leggen de bevoegde ambtenaren van de verdragsluitende regering één of meer controlemaatregelen op met betrekking tot het schip, overeenkomstig het bepaalde in paragraaf 1.3. Al deze opgelegde maatregelen moeten evenredig zijn en er moet rekening worden gehouden met de in deel B van de ISPS&nbhy;Code gegeven richtsnoeren. 1.3. De volgende controlemaatregelen kunnen worden opgelegd: inspectie van het schip, ophouding van het schip, aanhouding van het schip, beperking van de bedrijfsvoering, met inbegrip van bewegingen binnen de haven, of uitwijzing van het schip uit de haven. Ter aanvulling van deze controlemaatregelen, of in plaats daarvan, kunnen ook andere, minder verregaande administratieve of corrigerende maatregelen worden genomen. 2. Schepen die voornemens zijn een haven van een andere verdragsluitende regering aan te doen 2.1. In de zin van dit hoofdstuk kan een verdragsluitende regering eisen dat schepen die voornemens zijn zijn havens aan te doen onderstaande informatie verschaffen aan bevoegde ambtenaren van die regering, teneinde de naleving van dit hoofdstuk te verzekeren voordat het schip de haven binnenloopt, en zo te vermijden dat er controlemaatregelen moeten worden opgelegd of stappen ondernomen: Indien de verdragsluitende regering dit vraagt, geven het schip of de maatschappij een voor die verdragsluitende regering aanvaardbare bevestiging van de hierboven verlangde informatie. 2.2. Ieder schip waarop dit hoofdstuk van toepassing is en dat van plan is de haven van een andere verdragsluitende regering aan te doen, verschaft de in paragraaf 2.1 beschreven informatie, indien de bevoegde ambtenaren van die regering dit vragen. De kapitein kan weigeren die informatie te verschaffen, maar dient wel te beseffen dat hem dan de toegang tot de haven kan worden ontzegd. 2.3. Het schip houdt voor de laatste tien havenfaciliteiten die het heeft aangedaan de in paragraaf 2.1 bedoelde gegevens bij. 2.4. Indien de bevoegde ambtenaren van de verdragsluitende regering van de haven die het schip voornemens is aan te doen na ontvangst van de in paragraaf 2.1 beschreven informatie gegronde redenen hebben om aan te nemen dat het schip niet aan de eisen van dit hoofdstuk of deel A van de ISPS&nbhy;Code voldoet, proberen genoemde ambtenaren communicatie tot stand te brengen met het schip en tussen het schip en de Administratie om de niet&nbhy;naleving recht te zetten. Indien deze communicatie niet leidt tot rechtzetting, of indien de ambtenaar ook anderszins gegronde redenen hebben om aan te nemen dat het schip niet voldoet aan de eisen van dit hoofdstuk of deel A van de ISPS&nbhy;Code, kunnen deze ambtenaren met betrekking tot dat schip de in paragraaf 2.5 voorziene stappen zetten. Al dergelijke stappen moeten evenredig zijn en worden gezet aan de hand van de in deel B van de ISPS&nbhy;Code gegeven richtsnoeren. 2.5. Genoemde stappen zijn: Alvorens tot dergelijke stappen over te gaan, stelt de verdragsluitende regering het schip op de hoogte van haar voornemens. De kapitein kan daarop afzien van zijn voornemen om die haven aan te doen. Deze verordening is dan niet van toepassing. 3. Aanvullende bepalingen 3.1. Indien: 3.2. Wanneer een schip de toegang tot de haven wordt ontzegd of wordt uitgewezen, dienen de havenstaatautoriteiten de bewuste feiten mede te delen aan de havenstaatautoriteiten van de volgende in aanmerking komende aanloophavens, indien deze bekend zijn, en eventuele andere in aanmerking komende kuststaten, rekening houdende met door de Organisatie te ontwikkelen richtsnoeren. De geheimhouding en beveiliging van deze meldingen worden gegarandeerd. 3.3. Het ontzeggen van de toegang tot de haven overeenkomstig de paragrafen 2.4 en 2.5 of uitwijzing overeenkomstig de paragrafen 1.1 tot en met 1.3 zijn maatregelen die alleen worden opgelegd wanneer de bevoegde ambtenaren van de verdragsluitende regering gegronde redenen hebben om aan te nemen dat het schip een onmiddellijke bedreiging vormt voor beveiliging of veiligheid van schepen of andere goederen, en er geen andere passende middelen zijn om die dreiging weg te nemen. 3.4. De oplegging van de in paragraaf 1.3 bedoelde controlemaatregelen en het nemen van de in paragraaf 2.5 bedoelde stappen overeenkomstig deze verordening, vinden niet langer plaats wanneer de niet&nbhy;naleving die aanleiding gaf tot controlemaatregelen of stappen naar tevredenheid van de verdragsluitende regering is rechtgezet, rekening houdende met eventuele door het schip of de Administratie voorgestelde acties. 3.5. Wanneer verdragsluitende staten controle uitoefenen krachtens paragraaf 1 of stappen ondernemen krachtens paragraaf 2: Voorschrift 10 Eisen met betrekking tot havenfaciliteiten 1. Havenfaciliteiten voldoen aan de desbetreffende eisen van dit hoofdstuk en deel A van de ISPS&nbhy;Code, rekening houdende met de in deel B van de ISPS&nbhy;Code gegeven richtsnoeren. 2. Verdragsluitende staten met op hun grondgebied een havenfaciliteit of havenfaciliteiten waarop deze verordening van toepassing is, zorgen ervoor dat: 3. De verdragsluitende staten moeten duidelijk aangeven en mededelen welke maatregelen die in een veiligheidsplan van een havenfaciliteit voor de verschillende veiligheidsniveaus moeten worden opgenomen, alsmede wanneer een veiligheidsverklaring moet worden overgelegd. Voorschrift 11 Alternatieve veiligheidsovereenkomsten 1. De verdragsluitende staten mogen, bij de implementatie van dit hoofdstuk en deel A van de ISPS&nbhy;Code schriftelijk bilaterale of multilaterale overeenkomsten met andere verdragsluitende staten sluiten voor alternatieve veiligheidsregelingen met betrekking tot korte internationale reizen op vaste routes tussen op hun grondgebieden gelegen havenfaciliteiten. 2. Deze overeenkomsten gaan niet ten koste van het veiligheidsniveau van andere niet onder de overeenkomst vallende schepen of havenfaciliteiten. 3. Onder dergelijke overeenkomsten vallende schepen verrichten geen schip&nbhy;tot&nbhy;schip&nbhy;activiteiten met niet onder de overeenkomst vallende schepen. 4. Deze overeenkomsten worden periodiek herzien, rekening houdend met de opgedane ervaring en eventuele wijzigingen van de specifieke omstandigheden of de beoordeelde bedreigingen voor de veiligheid van de onder de overeenkomst vallende schepen, havenfaciliteiten of routes. Voorschrift 12 Gelijkwaardige veiligheidsregelingen 1. Een Administratie kan toestaan dat een bepaald schip, of een groep schepen, dat/die gerechtigd is onder haar vlag te varen andere met de in dit hoofdstuk of in deel A van de ISPS&nbhy;Code voorgeschreven maatregelen gelijkstaande maatregelen uitvoert, mits deze veiligheidsmaatregelen minstens even doeltreffend zijn als de in dit hoofdstuk of deel A van de ISPS&nbhy;Code voorgeschreven maatregelen. Een Administratie die dergelijke veiligheidsmaatregelen toestaat, deelt de bijzonderheden daaromtrent mede aan de Organisatie. 2. Bij de implementatie van dit hoofdstuk en deel A van de ISPS&nbhy;Code kan een verdragsluitende regering een bepaalde op haar grondgebied gelegen havenfaciliteit ,of groep havenfaciliteiten, die niet valt onder hun krachtens voorschrift 11 gesloten overeenkomst toestaan veiligheidsmaatregelen te implementeren die gelijkstaan met de in dit hoofdstuk of in deel A van de ISPS&nbhy;Code voorgeschreven maatregelen. Een verdragsluitende regering die dergelijke veiligheidsmaatregelen toestaat deelt de bijzonderheden daaromtrent aan de Organisatie mede. Voorschrift 13 Verschaffing van informatie 1. De verdragsluitende staten delen uiterlijk 1 juli 2004 de volgende gegevens mede aan de Organisatie, en stellen deze ter informatie ter beschikking van maatschappijen en schepen: 2. De verdragsluitende staten delen uiterlijk 1 juli 2004 aan de Organisatie de namen en contactgegevens mede van alle erkende beveiligingsorganisaties die bevoegd zijn namens hen op te treden, met de bijzonderheden van de specifieke verantwoordelijkheid van deze organisaties en de voorwaarden waaronder bevoegdheden aan hen zijn gedelegeerd. Deze gegevens worden bijgewerkt zodra zich daarin wijzigingen voordoen. De Organisatie verspreidt deze gegevens onder andere verdragsluitende staten ter informatie van hun ambtenaren. 3. De verdragsluitende staten verstrekken aan de Organisatie uiterlijk op 1 juli 2004 een lijst waarop de goedgekeurde havenveiligheidsplannen voor de zich op hun grondgebied bevindende havenfaciliteiten vermeld staan, alsmede de door elk goedgekeurd havenveiligheidsplan bestreken locatie of locaties, met bijbehorende goedkeuringsdatum, en doen nadien verdere mededelingen in geval van onderstaande wijzigingen: 4. De verdragsluitende staten verstrekken na 1 juli om de vijf jaar aan de Organisatie een herziene en bijgewerkte lijst, waarop alle goedgekeurde havenveiligheidsplannen voor de zich op hun grondgebied bevindende havenfaciliteiten staan aangegeven met de door ieder goedgekeurd havenveiligheidsplan bestreken locatie of locaties en de desbetreffende data van goedkeuring (en de datum van goedkeuring van eventuele wijzigingen), die volgt op en in de plaats komt van alle informatie die overeenkomstig paragraaf 3 gedurende de voorgaande vijf jaar is medegedeeld. 5. De verdragsluitende staten delen de Organisatie de overeenkomsten mede die krachtens voorschrift 11 zijn gesloten. De medegedeelde informatie omvat: 6. Iedere verdragsluitende regering die krachtens het bepaalde in voorschrift 12 gelijkwaardige veiligheidsregelingen toestaat met betrekking tot een schip dat gerechtigd is onder haar vlag te varen of met betrekking tot een op haar grondgebied gelegen havenfaciliteit deelt de bijzonderheden daaromtrent mede aan de Organisatie 7. De Organisatie stelt de krachtens paragraaf 3 medegedeelde informatie ter beschikking van andere verdragsluitende staten die daarom vragen. BIJLAGE II INTERNATIONALE CODE VOOR DE BEVEILIGING VAN SCHEPEN EN HAVENFACILITEITEN PREAMBULE 1. De Diplomatieke Conferentie inzake maritieme veiligheid, die in december 2002 in Londen is gehouden heeft, ter verhoging van de veiligheid op zee, nieuwe bepalingen aan het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974 toegevoegd, en de onderhavige Code goedgekeurd. Deze nieuwe maatregelen vormen het internationale kader voor samenwerking tussen schepen en havenfaciliteiten om activiteiten die een bedreiging vormen voor de veiligheid in het zeevervoer op te sporen en tegen te houden. 2. Na de tragische gebeurtenissen van 11 september 2001 is op de tweeëntwintigste zitting van de Vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie ("de Organisatie") in november 2001 unaniem overeengekomen nieuwe maatregelen voor de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten te ontwikkelen. Genoemde maatregelen zijn in december 2002 vastgesteld door een Conferentie van verdragsluitende staten bij het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974 (bekend als de Diplomatieke Conferentie inzake maritieme veiligheid). De voorbereiding voor de Diplomatieke Conferentie was toevertrouwd aan de Commissie maritieme veiligheid (MSC) van de Organisatie, op basis van suggesties die door lidstaten, intergouvernementele organisaties en niet-gouvernementele organisaties tijdens het overleg met de Organisatie zijn ingediend 3. Op de eerste buitengewone zitting, eveneens in november 2001, heeft de MSC een Tussentijdse MSC-werkgroep maritieme veiligheid opgericht, teneinde de ontwikkeling en vaststelling van geschikte veiligheidsmaatregelen te versnellen. De eerste bijeenkomst van de Tussentijdse MSC-werkgroep maritieme veiligheid vond plaats in februari 2002, en het resultaat van de daar gevoerde besprekingen is gerapporteerd aan en besproken op de vijfenzeventigste zitting van de MSC in mei 2002; er is een ad hoc-werkgroep opgericht om de gedane voorstellen verder uit te werken. Op de vijfenzeventigste zitting van de MSC is het rapport van deze werkgroep behandeld en is de aanbeveling gedaan het werk door een volgende Tussentijdse MSC-werkgroep, in september 2002, te laten voortzetten. Op de zesenzeventigste zitting van de MSC is het resultaat van de werkzaamheden van de Tussentijdse MSC-werkgroep van september 2002, en van de direct aan de Diplomatieke Conferentie voorafgaande verdere werkzaamheden van de MSC-werkgroep in combinatie met de zesenzeventigste zitting van de MSC in december 2002, direct vóórafgaand aan de Diplomatieke Conferentie besproken, en is overeenstemming bereikt over de definitieve versie van de door de Diplomatieke Conferentie te behandelen voostellen. 4. De Diplomatieke Conferentie (9 tot en met 13 december 2002) heeft ook wijzigingen van de bestaande bepalingen van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS 74) vastgesteld, die de invoering van de eis om automatische identificatiesystemen aan te brengen moeten versnellen, en nieuwe voorschriften aan hoofdstuk XI-1 van SOLAS 74 toegevoegd met betrekking tot de aanbrenging van het scheepsidentificatienummer en het voeren van een continu gegevensoverzicht. Daarnaast heeft de Diplomatieke Conferentie een aantal resoluties aangenomen, waaronder resoluties met betrekking tot de implementatie en herziening van deze Code, technische samenwerking en de samenwerking met de Internationale Arbeidsorganisatie en de Wereld Douane Organisatie. Erkend werd dat het bij de voltooiing van het werk van deze twee organisaties nodig kan zijn bepaalde nieuwe bepalingen met betrekking tot maritieme veiligheid te beoordelen en te wijzigen. 5. De bepalingen van hoofdstuk XI-2 van SOLAS 74 en deze Code zijn van toepassing op schepen en havenfaciliteiten. De overeenkomst om SOLAS 74 uit te breiden tot havenfaciliteiten was gebaseerd op het feit dat SOLAS 74 de snelste manier was om ervoor te zorgen dat de vereiste veiligheidsmaatregelen snel zouden worden ingevoerd en in werking traden. Er is evenwel ook afgesproken dat de voor havenfaciliteiten geldende bepalingen uitsluitend van toepassing zijn op het schip/haven raakvlak. De meer algemene problematiek van de veiligheid van havengebieden wordt onderwerp van verdere gezamenlijke werkzaamheden van de Internationale Maritieme Organisatie en de Internationale Arbeidsorganisatie. Ook werd overeengekomen dat de bepalingen geen betrekking dienden te hebben op de feitelijke reacties op aanvallen of tot eventueel noodzakelijke opruimingsactiviteiten na een dergelijke aanval. 6. Bij het opstellen van de bepalingen is ervoor gezorgd dat zij verenigbaar waren met de bepalingen van het - gewijzigde - Internationale Verdrag van 1978 betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst, de ISM-Code (International Safety Management) en het geharmoniseerde systeem van inspectie en certificering. 7. De bepalingen betekenen een aanzienlijk gewijzigde opstelling van de internationale maritieme bedrijven ten aanzien van het punt van de veiligheid van het zeevervoer. Erkend wordt dat genoemde bepalingen voor bepaalde verdragsluitende staten een aanzienlijke aanvullende last kunnen vormen. Het belang van technische samenwerking om verdragsluitende staten bij te staan bij het implementeren van de bepalingen wordt volledig erkend. 8. Implementatie van de bepalingen vereist een doorlopende doeltreffende samenwerking tussen en begrip van allen die betrokken zijn bij (het gebruik van) schepen en havenfaciliteiten, met inbegrip van scheepsbemanning, havenpersoneel, passagiers, personen met belangen met betrekking tot vracht, het bestuur van schepen en havens en functionarissen van nationale en plaatselijke instanties met verantwoordelijkheden op het gebied van de veiligheid. Bestaande werkwijzen en procedures dienen te worden beoordeeld, en aangepast indien zij geen adequaat veiligheidsniveau bieden. In het belang van een verbeterde maritieme veiligheid zullen scheepvaart&nbhy; en havenindustrieën en nationale en plaatselijke instanties bijkomende verantwoordelijkheden moeten dragen. 9. Bij het implementeren van de veiligheidsbepalingen van hoofdstuk XI-2 van SOLAS 74 en deel A van deze Code, moet rekening worden gehouden met de richtsnoeren van deel B van deze Code. Er wordt echter erkend dat de mate waarin deze richtsnoeren van toepassing zijn, kan variëren afhankelijk van de aard van de havenfaciliteit en het schip, het handelsgebied en/of de vracht. 10. Niets in deze Code mag worden geïnterpreteerd of toegepast op een wijze die niet strookt met een passend respect voor de fundamentele rechten en vrijheden als uiteengezet in internationale instrumenten, met name die instrumenten die betrekking hebben op maritiem personeel en vluchtelingen, met inbegrip van de Verklaring van de fundamentele beginselen en rechten op het werk van de Internationale Arbeidsorganisatie en internationale normen met betrekking tot maritiem en havenpersoneel. 11. Gelet op het feit dat het - gewijzigde - Verdrag van 1965 inzake de vergemakkelijking van het verkeer ter zee bepaalt dat openbare instanties dienen toe te staan dat buitenlandse bemanningsleden aan wal komen terwijl het schip waarmee zij zijn aangekomen zich in de haven bevindt - mits de formaliteiten bij aankomst van het schip zijn afgerond en de openbare instanties geen reden hebben om de toestemming om aan wal te komen te weigeren om redenen van volksgezondheid, openbare veiligheid of openbare orde - , dienen verdragsluitende staten, bij het goedkeuren van veiligheidsplannen van schepen en havenfaciliteiten, naar behoren kennis te nemen van het feit dat scheepspersoneel op een vaartuig leeft en werkt, en behoefte heeft aan walverlof en aan toegang tot voor zeelieden bestemde sociale diensten, medische zorg inbegrepen. DEEL A DWINGENDE EISEN MET BETREKKING TOT DE BEPALINGEN VAN HOOFDSTUK XI-2 VAN HET - INTERNATIONAAL VERDRAG VOOR DE BEVEILIGING VAN MENSENLEVENS OP ZEE VAN 1974 1. ALGEMEEN 1.1. Inleiding Dit deel van de Internationale Code voor de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten bevat dwingende bepalingen, waarnaar wordt verwezen in hoofdstuk XI-2 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974 1.2. Doelstellingen Deze Code heeft als doelstellingen: 1.3. Functionele eisen Ter verwezenlijking van deze doelstellingen stelt de onderhavige Code een aantal functionele eisen. Dit zijn onder meer: 2. DEFINITIES 2.1. Tenzij uitdrukkelijk anders wordt bepaald, wordt voor de toepassing van dit deel verstaan onder: 1. Verdrag: het - gewijzigde - Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974. 2. Voorschrift: een voorschrift van het Verdrag. 3. Hoofdstuk: een hoofdstuk van het Verdrag. 4. Scheepsveiligheidsplan: een plan dat de toepassing aan boord van een schip moet verzekeren van de maatregelen ter bescherming van opvarenden, vracht, vrachttransporteenheden, scheepsvoorraden of het schip tegen de gevaren van een veiligheidsincident. 5. Havenfaciliteitsveiligheidsplan: een plan dat de toepassing moet verzekeren van de maatregelen ter bescherming van de havenfaciliteit, schepen, personen, vracht, vrachttransporteenheden en scheepsvoorraden tegen de gevaren van een veiligheidsincident. 6. Scheepsveiligheidsbeambte: een zich aan boord van het schip bevindende, aan de kapitein verantwoordelijke persoon, die door de maatschappij is aangesteld als verantwoordelijke voor de beveiliging van het schip, mede inhoudende uitvoering en onderhoud van het scheepsveiligheidsplan, en voor het contact met de veiligheidsbeambte van de maatschappij en de veiligheidsbeambten van de havenfaciliteit. 7. Veiligheidsbeambte van de maatschappij: een door de maatschappij aangestelde persoon, die moet zorgen voor de uitvoering van een scheepsveiligheidsbeoordeling en de ontwikkeling van een scheepsveiligheidsplan, – dat ter goedkeuring moet worden ingediend, en nadien worden uitgevoerd en onderhouden –, en die de contacten moet onderhouden met de veiligheidsbeambten van de havenfaciliteit en de scheepsveiligheidsbeambte. 8. Veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit: de persoon die is aangesteld als verantwoordelijke voor ontwikkeling, uitvoering, herziening en onderhoud van het havenfaciliteitsveiligheidsplan, en die de contacten moet onderhouden met de scheepsveiligheidsbeambten en de veiligheidsbeambten van de maatschappij. 9. Veiligheidsniveau 1: het te allen tijde handhaven van een minimum aan passende beschermende veiligheidsmaatregelen . 10. Veiligheidsniveau 2: het gedurende een bepaalde tijd handhaven van passende bijkomende beschermende veiligheidsmaatregelen in verband met een verhoogd risico op een veiligheidsincident. 11. Veiligheidsniveau 3: het gedurende een beperkte tijd handhaven van verdere speciale beschermende veiligheidsmaatregelen, wanneer een veiligheidsincident waarschijnlijk of ophanden is, hoewel het precieze doel misschien niet kan worden vastgesteld. 2.2. In deze Code omvat de term "schip" eveneens booreenheden (MODU) en hoge snelheidsvaartuigen zoals gedefinieerd in voorschrift XI-2/1. 2.3. Wanneer In de paragrafen 14 tot en met 18 de term "verdragsluitende staat" in verband met een havenfaciliteit wordt gebruikt, omvat deze term ook de "aangewezen autoriteit". 2.4. De in dit Deel gebruikte termen hebben, tenzij anders gedefinieerd, dezelfde betekenis als in hoofdstuk I en XI-2. 3. TOEPASSING 3.1. Deze Code is van toepassing op: 3.2. Onverminderd de bepalingen van paragraaf 3.1.2, beslissen de verdragsluitende staten over de mate waarin zij dit Deel van de Code toepassen op havenfaciliteiten op hun grondgebied die hoofdzakelijk worden gebruikt door andere dan internationale reizen makende schepen, maar die incidenteel in het kader van een internationale reis aankomende of vertrekkende schepen moeten afhandelen . 3.2.1. Krachtens paragraaf 3.2 baseren verdragsluitende staten hun beslissingen op een veiligheidsbeoordeling van de havenfaciliteit die overeenkomstig dit Deel van de Code wordt uitgevoerd. 3.2.2. Op grond van paragraaf 3.2 genomen beslissingen van verdragsluitende staten mogen niet ten koste gaan van het in hoofdstuk XI-2 of in dit Deel van de Code beoogde veiligheidsniveau. 3.3. Deze Code is niet van toepassing op oorlogsschepen, hulpvaartuigen van de marine of andere schepen die in het bezit zijn van of geëxploiteerd worden door een verdragsluitende staat en die uitsluitend voor niet-commerciële overheidsdiensten worden gebruikt. 3.4. De paragrafen 5 tot en met 13 en 19 van dit Deel zijn van toepassing op maatschappijen en schepen als omschreven in voorschrift XI-2/4. 3.5. Paragrafen 5 tot en met 14 en 18 van dit deel zijn van toepassing op havenfaciliteiten als omschreven in voorschrift XI-2/10. 3.6. Deze Code laat de uit het internationaal recht voortvloeiende rechten en plichten van staten onverlet. 4. VERANTWOORDELIJKHEDEN VAN DE VERDRAGSLUITENDE STATEN 4.1. Behoudens het bepaalde in de voorschriften XI-2/3 en XI-2/7, dienen de verdragsluitende staten veiligheidsniveaus in te stellen en richtsnoeren te verschaffen voor de bescherming tegen veiligheidsincidenten. Hogere veiligheidsniveaus betekenen meer kans op een veiligheidsincident. Bij de instelling van het juiste veiligheidsniveau spelen onder meer de volgende overwegingen : 4.2. Wanneer zij veiligheidsniveau 3 instellen, geven de verdragsluitende staten indien nodig passende instructies, en verschaffen zij de risico lopende schepen en havenfaciliteiten veiligheidsgerelateerde informatie. 4.3. Krachtens hoofdstuk XI-2 en dit Deel van de Code kunnen verdragsluitende staten een aantal van hun veiligheidstaken delegeren aan een erkend beveiligingsbedrijf, met uitzondering van : 4.4. Voor zover zij dit dienstig achten, testen de verdragsluitende staten de door of (in het geval van schepen) namens hen goedgekeurde scheepsveiligheidsplannen of havenfaciliteitveiligheidsplannen, of de wijzigingen daarvan, op hun doeltreffendheid. 5. VEILIGHEIDSVERKLARING 5.1. De verdragsluitende staten bepalen wanneer een Veiligheidsverklaring vereist is, door beoordeling van de risico's die het schip/haven raakvlak of de schip tot schip activiteiten opleveren voor personen, eigendommen of het milieu. 5.2. Een schip kan een verzoek indienen tot opstelling van een Veiligheidsverklaring, wanneer: 5.3. Verzoeken tot opstelling van een Veiligheidsverklaring krachtens deze paragraaf worden door de betreffende havenfaciliteit of het betreffende schip bevestigd. 5.4. De Veiligheidsverklaring wordt opgesteld: 5.5. De Veiligheidsverklaring gaat over de veiligheidseisen waaraan havenfaciliteit en schip (of schepen onderling) samen zouden kunnen voldoen, en legt ieders verantwoordelijkheden vast. 5.6. Rekening houdend met de bepalingen van voorschrift XI-2/9.2.3, vermelden de verdragsluitende staten de minimumperiode gedurende welke de havenfaciliteiten op hun grondgebied de Veiligheidsverklaringen moeten bewaren 5.7. Rekening houdend met de bepalingen van voorschrift XI-2/9.2.3, vermelden de Administraties de minimumperiode gedurende welke de schepen die gerechtigd zijn onder hun vlag te varen, de Veiligheidsverklaringen moeten bewaren. 6. VERPLICHTINGEN VAN DE MAATSCHAPPIJ 6.1. De maatschappij zorgt ervoor dat het scheepsveiligheidsplan een duidelijke verklaring bevat die het gezag van de kapitein benadrukt. De maatschappij legt in het scheepsveiligheidsplan vast dat de kapitein de uiteindelijke bevoegdheid en verantwoordelijkheid heeft om beslissingen te nemen met betrekking tot de veiligheid en beveiliging van het schip, en om zo nodig de hulp van de maatschappij of een verdragsluitende regering in te roepen. 6.2. De maatschappij zorgt ervoor dat de veiligheidsbeambte van de maatschappij, de kapitein, en de scheepsveiligheidsbeambte de steun krijgen die zij nodig hebben om aan hun plichten en verantwoordelijkheden krachtens hoofdstuk XI-2 en dit Deel van de Code te kunnen voldoen. 7. SCHEEPSVEILIGHEID 7.1. Een schip is verplicht te reageren op de door verdragsluiten de staten ingestelde veiligheidsniveaus, zoals hieronder uiteengezet. 7.2. Bij veiligheidsniveau 1 vinden, in het kader van passende maatregelen, en rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code, met het oog op de vaststelling en het nemen van preventieve maatregelen tegen veiligheidsincidenten op alle schepen de volgende activiteiten plaats: 7.3. Bij veiligheidsniveau 2 wordt iedere in paragraaf 7.2 vermelde activiteit aangevuld met bijkomende beschermende maatregelen – als vermeld in het scheepsveiligheidsplan – rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 7.4. Bij veiligheidsniveau 3 wordt iedere in paragraaf 7.2 vermelde activiteit aangevuld met verdere speciale beschermende maatregelen – als vermeld in het scheepsveiligheidsplan – rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 7.5. Wanneer de Administratie veiligheidsniveau 2 of 3 instelt, bevestigt het schip de ontvangst van de instructies met betrekking tot de verandering van veiligheidsniveau. 7.6. Voordat het schip een haven binnenloopt of tijdens het verblijf in een haven op het grondgebied van een verdragsluitende staat die veiligheidsniveau 2 of 3 heeft ingesteld, bevestigt het schip, na bevestiging van ontvangst van deze instructie, tegenover de veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit dat een aanvang is gemaakt met de uitvoering van de vereiste maatregelen en procedures – die nader omschreven staan in het scheepsveiligheidsplan en, in het geval van veiligheidsniveau 3, in de instructies die zijn uitgevaardigd door de verdragsluitende staat die veiligheidsniveau 3 heeft ingesteld. Eventuele moeilijkheden bij de uitvoering worden door het schip gemeld. In dergelijke gevallen treden de veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit en de scheepsveiligheidsbeambte met elkaar in contact en coördineren de vereiste acties. 7.7. Indien de Administratie van een schip eist dat het op een hoger veiligheidsniveau overgaat of indien het veiligheidsniveau op schip al hoger is dan dat in de haven die het wil binnenlopen of waarin het zich al bevindt, stelt het schip de bevoegde autoriteit van de verdragsluitende staat op wiens grondgebied de havenfaciliteit zich bevindt en de veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit onverwijld op de hoogte van deze situatie . 7.7.1. In dergelijke gevallen treden de scheepsveiligheidsbeambte en de veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit met elkaar in contact en coördineren zo nodig de vereiste acties. 7.8. Een Administratie die eist dat schepen die gerechtigd zijn onder haar vlag te varen, overgaan op veiligheidsniveau 2 of 3, terwijl ze zich in een haven van een andere verdragsluitende staat bevinden, licht die verdragsluitende staat onverwijld hierover in. 7.9. Wanneer verdragsluitende staten veiligheidsniveaus instellen en ervoor zorgen dat schepen die in hun territoriale wateren varen (of die te kennen hebben gegeven zich in hun territoriale wateren te willen begeven) daarover worden geïnformeerd, wordt die schepen aangeraden waakzaam te blijven en direct alle hen ter ore komende informatie die van invloed kan zijn op de maritieme veiligheid in het gebied, aan hun Administratie en eventueel aan nabijgelegen kuststaten, door te geven . 7.9.1. Wanneer een verdragsluitende staat deze schepen op de hoogte stelt van het toepasselijke veiligheidsniveau, adviseert hij hen ook, aan de hand van de richtsnoeren van Deel B van deze Code, over eventuele door hen te nemen veiligheidsmaatregelen en, indien van toepassing, over de beschermende maatregelen die hij met het oog op de dreiging heeft genomen. 8. BEOORDELING VAN DE SCHEEPSVEILIGHEID 8.1. De scheepsveiligheidsbeoordeling vormt een essentieel en integrerend onderdeel van het proces van ontwikkeling en bijwerking van het scheepsveiligheidsplan. 8.2. De veiligheidsbeambte van de maatschappij zorgt ervoor dat de scheepsveiligheidsbeoordeling wordt uitgevoerd door personen die over de juiste vaardigheden beschikken om de beveiliging van een schip overeenkomstig deze paragraaf te kunnen beoordelen, rekening houdend met de richtsnoeren van Deel B van deze Code. 8.3. Behoudens de bepalingen van paragraaf 9.2.1, kan de scheepsveiligheidsbeoordeling van een bepaald schip worden verricht door een erkend beveiligingsbedrijf. 8.4. De beoordeling van de scheepsveiligheid omvat een veiligheidsonderzoek ter plaatse en ten minste de volgende elementen: 8.5. De scheepsveiligheidsbeoordeling wordt door het maatschappij gedocumenteerd, geëvalueerd, goedgekeurd en gehandhaafd. 9. SCHEEPSVEILIGHEIDSPLAN 9.1. Ieder schip heeft een door de Administratie goedgekeurd scheepsveiligheidsplan aan boord. Zo'n plan bevat bepalingen voor de drie veiligheidsniveaus als gedefinieerd in dit Deel van de Code. 9.1.1. Behoudens de bepalingen van paragraaf 9.2.1, mag het scheepsveiligheidsplan voor een specifiek schip worden opgesteld door een erkend beveiligingsbedrijf. 9.2. De Administratie mag de beoordeling en de goedkeuring van scheepsveiligheidsplannen, of wijzigingen van eerder goedgekeurd plannen, aan erkende beveiligingsbedrijven toevertrouwen. 9.2.1. In dergelijke gevallen mag het erkende beveiligingsbedrijf dat de beoordeling en goedkeuring van een scheepsveiligheidsplan, of wijzigingen daarvan, voor een bepaald schip op zich neemt niet betrokken zijn geweest bij de opstelling van de scheepsveiligheidsbeoordeling of het betreffende scheepsveiligheidsplan dan wel de wijzigingen daarvan.. 9.3. Wanneer een scheepsveiligheidsplan, of wijzigingen van een eerder goedgekeurd plan, ter goedkeuring worden ingediend, dient de veiligheidsbeoordeling op grond waarvan het plan of de wijzigingen zijn opgesteld, te worden bijgevoegd. 9.4. Een dergelijk plan wordt opgesteld aan de hand van de richtsnoeren van deel B van deze Code; en is gesteld in de werktaal of &nbhy;talen aan boord van het schip. Indien de gebruikte taal of talen niet Engels, Frans of Spaans zijn, dient een vertaling in één van deze talen te worden bijgevoegd. Het plan bevat ten minste de volgende onderdelen: 9.4.1. Het personeel dat de interne controles van de in het plan gespecificeerde beveiligingsactiviteiten uitvoert of de uitvoering ervan beoordeelt, dient onafhankelijk van de activiteiten in kwestie te zijn, behalve wanneer dit onuitvoerbaar is in verband met de grootte en de aard van de maatschappij of het schip. 9.5. De Overheid bepaalt welke veranderingen in een goedgekeurd scheepsveiligheidsplan of van de in een goedgekeurd plan gespecificeerde veiligheidsapparatuur niet worden doorgevoerd, tenzij de relevante veranderingen van het plan door de Overheid worden goedgekeurd. Al deze veranderingen dienen minstens even doeltreffend te zijn als de in hoofdstuk XI-2 en dit Deel van de Code beschreven maatregelen. 9.5.1. De aard van de veranderingen van een scheepsveiligheidsplan of in de veiligheidsapparatuur die specifiek overeenkomstig paragraaf 9.5 door de Overheid zijn goedgekeurd, wordt zodanig gedocumenteerd dat deze goedkeuring duidelijk blijkt. Genoemde goedkeuring is aan boord beschikbaar en dient tezamen met het international security certificat (of het Voorlopig International Beveiligingscertificaat) te worden overgelegd. Indien de veranderingen tijdelijk zijn, behoeft deze documentatie, na herstel van de oorspronkelijke goedgekeurde maatregelen of apparatuur, niet langer aan boord bewaard te blijven. 9.6. Het plan mag in elektronische vorm bewaard worden. Het moet dan wel beveiligd zijn middels procedures waarmee het wissen, vernietigen of wijzigen door onbevoegden moet worden voorkomen. 9.7. Het plan dient tegen toegang door of bekendmaking aan onbevoegden beveiligd te worden. 9.8. Scheepsveiligheidsplannen behoeven niet te worden geïnspecteerd door ambtenaren van een verdragsluitende staat die bevoegd zijn tot uitvoering van controle- en handhavingsmaatregelen overeenkomstig voorschrift XI-2/9, behalve in de in paragraaf 9.8.1. uiteengezette omstandigheden. 9.8.1. Indien de bevoegde ambtenaren van een verdragsluitende staat gegronde redenen hebben om aan te nemen dat een schip de eisen van hoofdstuk XI-2 of deel A van deze Code niet naleeft, en de enige mogelijkheid tot verificatie of rechtzetting van die niet-naleving erin bestaat dat de desbetreffende voorschriften van het scheepsveiligheidsplan worden nagezien, dan is beperkte toegang tot specifieke paragrafen van het plan bij uitzondering toegestaan, maar uitsluitend met de goedkeuring van de verdragsluitende staat van, of de kapitein van, het schip in kwestie. Desalniettemin worden de bepalingen in het plan met betrekking tot paragraaf 9.4, subparagrafen .2, .4, .5, .7, .15, .17, en .18 van dit deel van de Code beschouwd als vertrouwelijke informatie, die niet mag worden ingezien, tenzij anders is overeengekomen door de betrokken verdragsluitende staten. 10. DOCUMENTATIE 10.1. Documenten met betrekking tot onderstaande, in het scheepsveiligheidsplan besproken activiteiten, worden gedurende de door de Overheid voorgeschreven minimumperiode aan boord bewaard, rekening houdend met de bepalingen van voorschrift XI-2/9.2.3: 10.2. De bewaarde documentatie is gesteld de werktaal of &nbhy;talen van het schip. Indien deze taal of talen niet Engels, Frans of Spaans zijn, dient een vertaling in één van deze talen te worden bijgevoegd. 10.3. De documentatie mag in elektronische vorm bewaard worden. Zij moet dan wel beveiligd zijn middels procedures waarmee het wissen, vernietigen of wijzigen door onbevoegden moet worden voorkomen. 10.4. De documentatie dient tegen toegang door of bekendmaking aan onbevoegden beveiligd te worden. 11. VEILIGHEIDSBEAMBTE VAN DE MAATSCHAPPIJ 11.1. De maatschappij stelt een veiligheidsbeambte van de maatschappij aan. Iemand die is aangesteld als veiligheidsbeambte van de maatschappij mag als veiligheidsbeambte op één of meer schepen optreden, afhankelijk van aantal of soorten door de maatschappij geëxploiteerde schepen, mits duidelijk wordt aangegeven voor welke schepen de persoon in kwestie verantwoordelijk is. Afhankelijk van aantal of soorten door de maatschappij geëxploiteerde schepen, mag een maatschappij verschillende personen als veiligheidsbeambte van de maatschappij aanstellen, mits duidelijk wordt aangegeven voor welk schip elke persoon verantwoordelijk is. 11.2. Naast de elders in dit deel van de Code uiteengezette taken en verantwoordelijkheden, heeft een veiligheidsbeambte van de maatschappij onder meer onderstaande taken en verantwoordelijkheden: 12. SCHEEPSVEILIGHEIDSBEAMBTE 12.1. Op ieder schip dient een scheepsveiligheidsbeambte te worden aangesteld. 12.2. Naast de elders in dit deel van de Code uiteengezette taken en verantwoordelijkheden, heeft een scheepsveiligheidsbeambte onder meer onderstaande taken en verantwoordelijkheden: 13. TRAINING EN OEFENINGEN MET BETREKKING TOT SCHEEPSVEILIGHEID 13.1. De veiligheidsbeambte van de maatschappij en geschikt walpersoneel dienen over bepaalde kennis te beschikken en een bepaalde opleiding te hebben ontvangen, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 13.2. De scheepsveiligheidsbeambte dient over bepaalde kennis te beschikken en een bepaalde opleiding te hebben ontvangen, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 13.3. Bemanningsleden met specifieke beveiligingstaken en &nbhy;verantwoordelijkheden dienen hun verantwoordelijkheden voor de scheepsveiligheid als omschreven in het scheepsveiligheidsplan goed te begrijpen, en over voldoende kennis en vaardigheden te beschikken om de hen toegewezen taken uit te voeren, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 13.4. Ter verzekering van een doeltreffende uitvoering van het scheepsveiligheidsplan, dienen er - rekening houdende met het soort schip, bemanningswisselingen, te bezoeken havenfaciliteiten en andere relevante omstandigheden - regelmatig oefeningen gehouden te worden, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 13.5. De veiligheidsbeambte van de maatschappij zorgt voor een doeltreffende coördinatie en uitvoering van scheepsveiligheidsplannen door met gepaste regelmaat aan oefeningen deel te nemen, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 14. VEILIGHEID VAN DE HAVENFACILITEIT 14.1. Een havenfaciliteit is verplicht te reageren op de veiligheidsniveaus die worden ingesteld door de verdragsluitende staat op wiens grondgebied de havenfaciliteit zich bevindt. Veiligheidsmaatregelen en &nbhy;procedures dienen door de havenfaciliteit zodanig te worden toegepast dat eventuele verstoring of vertraging van passagiers, schepen, bemanning en bezoekers van schepen, goederen en diensten tot een minimum beperkt blijft. 14.2. Bij veiligheidsniveau 1 dienen er in alle havenfaciliteiten in het kader van passende preventieve maatregelen tegen veiligheidsincidenten - rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code – de volgende activiteiten te worden ondernomen: 14.3. Bij veiligheidsniveau 2 wordt iedere in paragraaf 14.2 vermelde activiteit aangevuld met bijkomende beschermende maatregelen – als vermeld in het havenfaciliteitsveiligheidsplan – rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 14.4. Bij veiligheidsniveau 3 wordt iedere in paragraaf 14.2 vermelde activiteit aangevuld met verdere speciale beschermende maatregelen – als vermeld in het havenfaciliteitsveiligheidsplan – rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 14.4.1. Voorts zijn havenfaciliteiten bij veiligheidsniveau 3 verplicht om op eventuele veiligheidsinstructies van de verdragsluitende staat op wiens grondgebied de havenfaciliteit zich bevindt te reageren en deze uit te voeren. 14.5. Wanneer de veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit bericht krijgt dat een schip moeite heeft om aan de eisen van hoofdstuk XI-2 of dit Deel te voldoen, of om de passende maatregelen en procedures, als omschreven in het scheepsveiligheidsplan uit te voeren, of wanneer veiligheidsniveau 3 is ingesteld na veiligheidsinstructies van de verdragsluitende regering op wiens grondgebied zich de havenfaciliteit bevindt, nemen de veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit en de scheepsveiligheidsbeambte contact met elkaar op en coördineren zo nodig passende acties. 14.6. Wanneer een veiligheidsbeambte van een havenfaciliteit bericht krijgt dat het veiligheidsniveau op een schip hoger is dan dat in de havenfaciliteit, meldt de veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit dit aan de bevoegde autoriteit, neemt contact op met de scheepsveiligheidsbeambte en coördineert indien nodig passende acties. 15. BEOORDELING VAN DE VEILIGHEID VAN DE HAVENFACILITEIT 15.1. De veiligheidsbeoordeling van de havenfaciliteit is een essentieel en integrerend onderdeel van het proces van ontwikkeling en bijwerking van het veiligheidsplan van de havenfaciliteit. 15.2. De veiligheidsbeoordeling van de havenfaciliteit wordt uitgevoerd door de verdragsluitende staat op wiens grondgebied de havenfaciliteit zich bevindt. Een verdragsluitende staat mag een erkend beveiligingsbedrijf inschakelen om de veiligheidsbeoordeling van een bepaalde havenfaciliteit op zijn grondgebied uit te voeren. 15.2.1. Indien de veiligheidsbeoordeling van de havenfaciliteit is uitgevoerd door een erkend beveiligingsbedrijf, dient de veiligheidsbeoordeling voor wat de overeenstemming met dit Deel betreft door de verdragsluitende staat op wiens grondgebied de havenfaciliteit zich bevindt te worden beoordeeld en goedgekeurd. 15.3. Degenen die de beoordeling uitvoeren dienen over voldoende vaardigheden te beschikken om de veiligheid van de havenfaciliteit overeenkomstig deze paragraaf te kunnen beoordelen, rekening houdend met richtsnoeren van deel B van deze Code. 15.4. De veiligheidsbeoordelingen van de havenfaciliteit worden periodiek herzien en bijgewerkt, rekening houdend met veranderende bedreigingen en/of kleine veranderingen in de havenfaciliteit, en worden altijd herzien en bijgewerkt, wanneer er aanzienlijke veranderingen in de havenfaciliteit plaatsvinden. 15.5. De veiligheidsbeoordelingen van de havenfaciliteit omvatten ten minste de volgende elementen: 15.6. De verdragsluitende staat mag toestaan dat een veiligheidsbeoordeling meer dan één havenfaciliteit omvat, indien exploitant, locatie, bedrijfsvoering, uitrusting en ontwerp van deze havenfaciliteiten vergelijkbaar zijn. Een verdragsluitende staat die een dergelijke samenvoeging toestaat, verstrekt de Organisatie hierover nadere gegevens. 15.7. Na voltooiing van de veiligheidsbeoordeling van de havenfaciliteit wordt er een rapport opgesteld waarin een overzicht wordt gegeven van de uitvoering van de beoordeling, een beschrijving van iedere daarbij geconstateerde kwetsbare punten, en een beschrijving van de tegenmaatregelen die ten aanzien van ieder kwetsbaar punt zouden kunnen worden genomen. Het rapport wordt tegen toegang door of bekendmaking aan onbevoegden beveiligd te worden. 16. VEILIGHEIDSPLAN VAN DE HAVENFACILITEIT 16.1. Voor iedere havenfaciliteit dient er op grond van een veiligheidsbeoordeling een veiligheidsplan te worden opgesteld en onderhouden dat toereikend is voor het schip/haven raakvlak. Het plan dient bepalingen te bevatten voor de drie veiligheidsniveaus als gedefinieerd in dit Deel van de Code. 16.1.1. Behoudens de bepalingen van paragraaf 16.2, mag een erkend beveiligingsbedrijf het veiligheidsplan voor een specifieke havenfaciliteit opstellen. 16.2. Het havenfaciliteitsveiligheidsplan dient te worden goedgekeurd door de verdragsluitende staat op wiens grondgebied de havenfaciliteit zich bevindt. 16.3. Bij de ontwikkeling van een dergelijk plan wordt rekening gehouden met de richtsnoeren van Deel B van deze Code, en dit plan dient te worden gesteld in de werktaal of &nbhy;talen van de havenfaciliteit. Het plan bevat ten minste de volgende onderdelen: 16.4. Het personeel dat interne controles met betrekking tot de in het plan gespecificeerde beveiligingsactiviteiten uitvoert of de uitvoering van het plan beoordeelt, dient onafhankelijk van de activiteiten in kwestie te zijn, behoudens waar dit onuitvoerbaar is in verband met de grootte en de aard van de havenfaciliteit. 16.5. Het havenfaciliteitsveiligheidsplan mag worden gecombineerd met of mag onderdeel vormen van het veiligheidsplan of andere noodplannen van de haven. 16.6. De verdragsluitende staat op wiens grondgebied de havenfaciliteit zich bevindt bepaalt welke veranderingen van het havenfaciliteitsveiligheidsplan alleen worden doorgevoerd na goedkeuring van de desbetreffende wijzigingen van het plan door genoemde Overheid. 16.7. Het plan mag in elektronische vorm bewaard worden. Het moet dan wel beveiligd zijn middels procedures waarmee het wissen, vernietigen of wijzigen door onbevoegden moet worden voorkomen. 16.8. Het plan dient tegen toegang door of bekendmaking aan onbevoegden beveiligd te worden. 16.9. Verdragsluitende staten mogen toestaan dat een veiligheidsplan meer dan één havenfaciliteit omvat indien exploitant, locatie, bedrijfsvoering, uitrusting en ontwerp van deze havenfaciliteiten vergelijkbaar zijn. Een verdragsluitende staat die zo'n alternatieve regeling goedkeurt, dient de Organisatie van de bijzonderheden hiervan in kennis te stellen. 17. VEILIGHEIDSBEAMBTE VAN DE HAVENFACILITEIT 17.1. Voor iedere havenfaciliteit wordt een veiligheidsbeambte aangesteld. Er mag één veiligheidsbeambte voor meerdere havenfaciliteiten worden aangesteld. 17.2. De taken en verantwoordelijkheden van een veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit omvatten, naast die welke elders in dit Deel van de Code vermeld staan, onder meer: 18. OPLEIDING EN OEFENINGEN IN VERBAND MET DE BEVEILIGING VAN DE HAVENFACILITEIT 18.1. De veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit en het betreffende personeel binnen de havenfaciliteit dienen over bepaalde kennis te beschikken en een bepaalde opleiding te hebben ontvangen, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 18.2. Personeel van de havenfaciliteit met specifieke beveiligingstaken en –verantwoordelijkheden dient een goed begrip te hebben van de taken en verantwoordelijkheden met betrekking tot de beveiliging van de havenfaciliteit als beschreven in het havenfaciliteitsveiligheidsplan, en dient over voldoende kennis en vaardigheden te beschikken om de hen opgedragen taken uit te kunnen voeren, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 18.3. Om de doeltreffende uitvoering van het havenfaciliteitsveiligheidsplan te waarborgen, dienen er - rekening houdende met de soorten werkzaamheden die in de havenfaciliteit worden verricht, personeelswisselingen, het soort schepen dat door de havenfaciliteit wordt bediend en andere relevante omstandigheden - regelmatig oefeningen gehouden te worden, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 18.4. De veiligheidsbeambte van de havenfaciliteit draagt zorg voor een effectieve coördinatie en uitvoering van het havenfaciliteitsveiligheidsplan, en neemt regelmatig aan de oefeningen deel, rekening houdend met de richtsnoeren van deel B van deze Code. 19. KEURING EN CERTIFICATIE VAN SCHEPEN 19.1 Keuringen 19.1.1. Ieder schip waarop dit Deel van de Code van toepassing is, wordt onderworpen aan de hieronder beschreven keuringen. 1. Een eerste keuring voordat het schip in dienst wordt gesteld of voordat het krachtens paragraaf 19.2 vereiste Certificaat voor de eerste maal wordt afgegeven. De keuring bestaat onder meer uit een volledige keuring van het veiligheidssysteem en eventuele bijbehorende veiligheidsapparatuur die valt onder de desbetreffende bepalingen van hoofdstuk XI-2, onder dit Deel van de Code, en onder de goedgekeurde scheepsveiligheidsplan. Deze keuring dient te waarborgen dat het veiligheidssysteem en eventuele bijbehorende veiligheidsapparatuur van het schip volledig in overeenstemming zijn met de desbetreffende eisen van hoofdstuk XI-2 en dit Deel van de Code, zich in een acceptabele staat bevinden, en geschikt zijn voor de dienst waarvoor het schip bestemd is. 19.1.3. De betrokken Overheid dient in elk geval de volledigheid en doeltreffendheid van de keuring volledig te garanderen en neemt de nodige maatregelen om aan deze verplichting te voldoen. 19.1.4. Het veiligheidssysteem en eventuele bijbehorende veiligheidsapparatuur van het schip dient na de keuring te worden onderhouden overeenkomstig de bepalingen van Voorschriften XI-2/4.2 en XI-2/6, dit Deel van de Code en het goedgekeurde scheepsveiligheidsplan. Na de voltooiing van een keuring krachtens paragraaf 19.1.1 mogen er zonder goedkeuring van de Overheid geen wijzigingen in het veiligheidssysteem en in eventuele bijbehorende veiligheidsapparatuur of in het goedgekeurde scheepsveiligheidsplan worden aangebracht. 19.2. Uitgifte of goedkeuring van certificaten 19.2.1. Na de eerste keuring of de herkeuring overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 19.1 wordt er een Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat afgegeven. 19.2.2. Een dergelijk Certificaat wordt afgegeven of goedgekeurd door de Overheid of, namens de Overheid, door een erkend beveiligingsbedrijf. 19.2.3. Een andere verdragsluitende staat mag er, op verzoek van de Overheid, voor zorgen dat het schip gekeurd wordt en zal, indien genoemde staat ervan overtuigd is dat er aan de bepalingen van paragraaf 19.1.1 is voldaan, een Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat afgeven of doen afgeven en, indien van toepassing, dat Certificaat voor het schip goedkeuren of doen goedkeuren overeenkomstig deze Code. 19.2.3.1 Een kopie van het Certificaat en van het keuringsrapport dienen zo spoedig mogelijk aan de Overheid die om de keuring heeft verzocht te worden toegezonden. 19.2.3.2 Een Certificaat dat op een dergelijke wijze is afgegeven dient een verklaring te bevatten dat het op verzoek van de Overheid is afgegeven, dat het dezelfde geldigheid bezit en dezelfde erkenning dient te krijgen als een Certificaat dat krachtens paragraaf 19.2.2 is afgegeven. 19.2.4. Het Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat is een formulier dat moet overeenkomen met het in de bijlage bij deze Code gegeven model. Indien de gebruikte taal niet Engels, Frans of Spaans is, dient een vertaling in één van deze talen aan deze tekst te worden toegevoegd. 19.3. Duur en geldigheid van het Certificaat 19.3.1. Een Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat wordt afgegeven voor een door de Overheid vastgestelde periode van ten hoogste vijf jaar. 19.3.2. Indien de herkeuring binnen drie maanden vóór de vervaldatum van het bestaande Certificaat is voltooid, is het nieuwe Certificaat geldig vanaf de datum van voltooiing van de herkeuring tot een ten hoogste vijf jaar na de vervaldatum van het bestaande Certificaat vallende datum. 19.3.2.1 Indien de herkeuring na de vervaldatum van het bestaande Certificaat is voltooid, is het nieuwe Certificaat geldig vanaf de datum van voltooiing van de herkeuring tot een ten hoogste vijf jaar na de vervaldatum van het bestaande Certificaat vallende datum. 19.3.2.2 Indien de herkeuring meer dan drie maanden na de vervaldatum van het bestaande Certificaat is voltooid, is het nieuwe Certificaat geldig vanaf de datum van voltooiing van de herkeuring tot een ten hoogste vijf jaar na de vervaldatum van het bestaande Certificaat vallende datum. 19.3.3. Indien een Certificaat wordt afgegeven voor een periode van minder dan vijf jaar, mag de Overheid de geldigheidsduur van het Certificaat tot na de vervaldatum verlengen met een in paragraaf 19.3.1 vermelde maximumperiode, mits de in paragraaf 19.1.1 bedoelde keuringen die van toepassing zijn wanneer een Certificaat voor een periode van vijf jaar wordt afgegeven, naar behoren worden uitgevoerd. 19.3.4. Indien een herkeuring is voltooid en er geen nieuw Certificaat kan worden afgegeven of aan boord van het schip worden geplaatst vóór de vervaldatum van het bestaande Certificaat, kan een Overheid, of een erkend beveiligingsbedrijf namens de Overheid, het bestaande Certificaat goedkeuren; een dergelijk Certificaat mag niet langer dan vijf maanden na de vervaldatum van het Certificaat als geldig worden geaccepteerd. 19.3.5. Indien een schip zich op het moment dat een Certificaat vervalt niet in een haven bevindt waarin het gekeurd moet worden, mag de Overheid de geldigheidsduur van het Certificaat verlengen, maar deze verlenging wordt uitsluitend verleend om het schip de gelegenheid te geven de reis naar de haven waar moet worden gekeurd te voltooien, en dan nog uitsluitend in gevallen waarin het gepast en redelijk lijkt dit te doen. Een Certificaat mag ten hoogste drie maanden worden verlengd, en een dergelijke verlenging geeft een schip niet het recht om, na aankomst in de haven waarin het gekeurd moet worden, deze haven weer zonder nieuw Certificaat te verlaten. Na voltooiing van de herkeuring is het nieuwe Certificaat geldig tot ten hoogste vijf jaar na de vervaldatum van het bestaande certificaat voordat de verlenging werd toegekend. 19.3.6. Een Certificaat dat is afgegeven aan een schip dat korte reizen maakt en dat niet krachtens voorgaande bepalingen van deze paragraaf is verlengd, mag door de Overheid worden verlengd met een periode van uitstel van maximaal één maand na de op het Certificaat vermelde vervaldatum. Na voltooiing van de herkeuring is het nieuwe Certificaat geldig tot ten hoogste vijf jaar na de vervaldatum van het bestaande Certificaat voordat de verlenging werd toegekend. 19.3.7. Indien een tussentijdse keuring wordt voltooid vóór de in paragraaf 19.1.1 vermelde periode: 1. dient de op het Certificaat vermelde vervaldatum middels een verklaring te worden gewijzigd in een datum die ten hoogste drie jaar na de datum van voltooiing van de tussentijdse keuring valt; 1. indien de desbetreffende keuringen niet binnen de in paragraaf 19.1.1 aangegeven perioden worden voltooid; 1. een schip onder de vlag van een andere verdragsluitende staat gaat varen, verstrekt de verdragsluitende staat onder wiens vlag het schip voordien voer aan de ontvangende staat zo spoedig mogelijk kopieën van, of alle informatie over, het voor de omvlagging op het schip aanwezige Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat, alsmede kopieën van de beschikbare keuringsrapporten, of 1. een schip zonder Certificaat, bij oplevering of voorafgaand aan de ingebruikneming of hernieuwde ingebruikneming; 2. de omvlagging van een schip van een verdragsluitende staat naar een andere verdragsluitende staat; 1. de door dit Deel van de Code voorgeschreven scheepsveiligheidsbeoordeling is voltooid; 2. een kopie van het scheepsveiligheidsplan dat voldoet aan de vereisten van hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code aan boord voorhanden is, ter beoordeling en goedkeuring is ingediend, en op het schip wordt doorgevoerd; 19.4.5. Verdragsluitende staten laten geen volgend Voorlopig Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat aan een schip afgeven, indien de Overheid of het erkende beveiligingsbedrijf van mening is dat één van de redenen waarom een schip of een maatschappij zo'n Certificaat aanvraagt is, dat zij volledige naleving hoofdstuk XI-2 en dit Deel van de Code na de door het aanvankelijke Voorlopig Certificaat bestreken periode, als vermeld in paragraaf 19.4.4., willen vermijden. 19.4.6. Voor de toepassing van Voorschrift XI-2/9 is het verdragsluitende staten toegestaan zich er vóór het aanvaarden van een Voorlopig Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat als geldig Certificaat van te overtuigen dat er aan de eisen van de paragrafen 19.4.2.4 tot en met 19.4.2.6 is voldaan. 19.4.5. Aanhangsel bij deel A 19.4.6. AANHANGSEL 1 Formulier Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat INTERNATIONAAL SCHEEPSVEILIGHEIDSCERTIFICAAT (Officieel zegel) (Staat) Certificaatnummer Afgegeven krachtens de bepalingen van DE INTERNATIONALE CODE VOOR DE BEVEILIGING VAN SCHEPEN EN HAVENFACILITEITEN (ISPS-CODE) Op gezag van de regering van _____________________________________ (naam van de staat) door _______________________________________________________________________ (bevoegde persoon/personen of organisatie) Naam van het schip : Kengetal of kenletters : Haven van registratie : Scheepstype : Bruto tonnage : IMO-nummer : Naam en adres van de maatschappij : BIJ DEZE VERKLAAR IK: 1. dat het veiligheidsssysteem en alle bijbehorende veiligheidsapparatuur van het schip is gekeurd overeenkomstig paragraaf 19.1 van deel A van de ISPS-Code; 2 dat bij de keuring is gebleken dat het veiligheidssysteem en alle bijbehorende veiligheidsapparatuur van het schip in alle opzichten voldoende zijn, en dat het schip voldoet aan de toepasselijke eisen van Hoofdstuk XI-2 van het Verdrag en deel A van de ISPS-Code. 1. 3 dat het schip beschikt over een goedgekeurd scheepsveiligheidsplan. 2. Datum van de eerste keuring/herkeuring waarop dit Certificaat is gebaseerd 3. Dit Certificaat is geldig tot …………………………… Afhankelijk van de keuringen overeenkomstig paragraaf 19.1.1 van deel A van de ISPS-Code. Afgegeven te ………………………………………….. (plaats van afgifte van het Certificaat) Datum van afgifte …………………….. ………………………………………... (handtekening van de bevoegde functionaris die het Certificaat afgeeft) (Zegel of stempel van de afgevende instantie, naar gelang van toepassing) VERKLARING VAN TUSSENTIJDSE KEURING BIJ DEZE VERKLAAR IK dat bij een tussentijdse keuring, als voorgeschreven door paragraaf 19.1.1 van deel A van de ISPS-Code, het schip bleek te voldoen aan de desbetreffende bepalingen van hoofdstuk XI-2 van het Verdrag en Deel A van de ISPS-Code. Tussentijdse keuring Getekend …………………………. (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie) VERKLARING INZAKE AANVULLENDE KEURINGEN (9) Aanvullende keuring Getekend …………………………… (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie) Aanvullende keuring Getekend …………………………… (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie) Aanvullende keuring Getekend …………………………… (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie, naar gelang van toepassing) AANVULLENDE KEURING OVEREENKOMSTIG PARAGRAAF A/19.3.7.2 VAN DE ISPS-CODE BIJ DEZE VERKLAAR IK dat het schip bij een aanvullende keuring, als voorgeschreven door paragraaf 19.3.7.2 van Deel A van de ISPS-Code, bleek te voldoen aan de desbetreffende bepalingen van hoofdstuk XI-2 van het Verdrag en deel A van de ISPS-Code. Getekend …………………………… (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie, naar gelang van toepassing) VERKLARING VAN VERLENGING VAN HET CERTIFICAAT INDIEN DIT MINDER DAN VIJF JAAR GELDIG IS, WANNEER PARAGRAAF A/19.3.3 VAN DE ISPS-CODE VAN TOEPASSING IS Het schip voldoet aan de relevante bepalingen van deel A van de ISPS-Code en het Certificaat dient , overeenkomstig paragraaf 19.3.3 van deel A van de ISPS-Code als geldig geaccepteerd te worden tot …………………. Getekend …………………………… (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie, naar gelang van toepassing) VERKLARING WANNEER DE HERKEURING VOLTOOID IS, EN PARAGRAAF A/19.3.4 VAN DE ISPS-CODE VAN TOEPASSING IS Het schip voldoet aan de relevante bepalingen van deel A van de ISPS-Code en het Certificaat dient overeenkomstig paragraaf 19.3.4 van deel A van de ISPS-Code als geldig te worden geaccepteerd tot …………………. Getekend …………………………… (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie, naar gelang van toepassing) VERKLARING VAN VERLENGING VAN DE GELDIGHEIDSDUUR VAN HET CERTIFICAAT TOTDAT DE HAVEN VAN KEURING IS BEREIKT, WANNEER PARAGRAAF A/19.3.5 VAN DE ISPS-CODE VAN TOEPASSING IS, OF VOOR EEN PERIODE VAN UITSTEL WANNEER PARAGRAAF A/19.3.6 VAN DE ISPS-CODE VAN TOEPASSING IS Dit Certificaat dient overeenkomstig paragraaf 19.3.5/19.3.6 (10) van Deel A van de ISPS-Code als geldig te worden geaccepteerd tot ………………………………. Getekend……………………………… (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie, naar gelang van toepassing) VERKLARING VAN WIJZIGING VAN DE VERVALDATUM, WANNEER PARAGRAAF A/19.3.7.1 VAN DE ISPS-CODE VAN TOEPASSING IS Overeenkomstig paragraaf 19.3.7.1 van deel A van de ISPS-Code, is de nieuwe vervaldatum (11) * ……………………….… Getekend …………………………… (Handtekening van de bevoegde functionaris) Te ………………………………….. Datum ……………………………… (Zegel of stempel van de instantie, naar gelang van toepassing) AANHANGSEL 2 Formulier Voorlopig Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat VOORLOPIG INTERNATIONAAL SCHEEPSVEILIGHEIDSCERTIFICAAT (Officieel zegel) (Staat) Certificaatnummer Afgegeven krachtens de bepalingen van DE INTERNATIONALE CODE VOOR DE BEVEILIGING VAN SCHEPEN EN HAVENFACILITEITEN (ISPS-CODE) Op gezag van de regering van _____________________________________ (naam van staat) door _______________________________________________________________________ (bevoegde persoon/personen of organisatie) Naam van het schip : .........................……................................................ Kengetal of kenletters : .............................................................................. Haven van registratie : ...........................................................................…. Scheepstype : …………................................................................. Bruto tonnage :................................................................................. IMO-nummer : ............................................................................…. Naam en adres van de maatschappij :.............................................................................… Is dit het eerste Voorlopig Certificaat? Ja/nee (12) Indien nee, datum van het eerste Voorlopig Certificaat vermelden ..................................................... BIJ DEZE VERKLAAR IK dat er is voldaan aan de eisen van paragraaf A / 19.4.2 van de ISPS-Code. Dit Certificaat is afgegeven krachtens paragraaf A/19.4 van de ISPS-Code. Dit Certificaat is geldig tot…..................................................... Afgegeven te ………………………………………….. (plaats van afgifte van het Certificaat) Datum van afgifte…................................... …...................................…........................ Handtekening van de bevoegde functionaris die het Certificaat afgeeft) (Zegel of stempel van de afgevende instantie, naar gelang van toepassing) BIJLAGE III DEEL B RICHTSNOEREN BETREFFENDE DE BEPALINGEN VAN HOOFDSTUK XI-2 VAN DE BIJLAGE BIJ HET INTERNATIONAAL VERDRAG VOOR DE BEVEILIGING VAN MENSENLEVENS OP ZEE, 1974, ALS GEWIJZIGD EN DEEL A VAN DEZE CODE 1. INLEIDING Algemeen 1.1. In de preambule van deze Code wordt aangegeven dat hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code het nieuwe internationale kader vormen van maatregelen voor verbetering van de veiligheid op zee en door middel waarvan schepen en havenfaciliteiten kunnen samenwerken om handelingen die een bedreiging vormen voor de veiligheid in de zeevervoersector aan het licht te brengen en te beletten. 1.2. Deze inleiding schetst op beknopte wijze de processen die worden beoogd bij de totstandbrenging en tenuitvoerlegging van de maatregelen en afspraken die nodig zijn om overeenstemming met de bepalingen van hoofdstuk XI-2 en van deel A van deze Code te bereiken en te behouden en stelt de belangrijkste elementen vast waarvoor richtsnoeren worden aangeboden. De richtsnoeren worden gegeven in artikel 2 tot en met 19. Hier worden ook essentiële afwegingen uiteengezet die in acht moeten worden genomen als de toepassing van de richtsnoeren met betrekking tot schepen en havenfaciliteiten wordt overwogen. 1.3. Als de interesse en het belang van de lezer zich beperkt tot schepen, is het ten zeerste aan te bevelen dat dit deel van de Code desondanks in zijn geheel wordt gelezen, met name de artikelen die betrekking hebben op havenfaciliteiten. Hetzelfde geldt voor diegenen wier primaire interesse en belang zich beperkt tot havenfaciliteiten; zij zouden ook de artikelen moeten lezen die betrekking hebben op schepen. 1.4. De richtsnoeren die in de hiernavolgende artikelen worden aangereikt, hebben in eerste instantie te maken met de bescherming van het schip als het zich in een havenfaciliteit bevindt. Er zouden echter situaties kunnen zijn waarin een schip een bedreiging vormt voor de havenfaciliteit, bijvoorbeeld omdat het, eenmaal binnen de havenfaciliteit, zou kunnen worden gebruikt als basis waarvan een aanval kan worden begonnen. Bij het overwegen van de juiste veiligheidsmaatregelen in reactie op bedreigingen voor de veiligheid op een schip, zouden diegenen die zich bezighouden met de beoordeling van de veiligheid in de havenfaciliteit of met de uitwerking van het havenfaciliteitsveiligheidsplan moeten overwegen de in de hiernavolgende artikelen aangereikte richtsnoeren waar nodig aan te passen. 1.5. De lezer dient te beseffen dat niets in dit deel van de Code dient te worden gelezen of geïnterpreteerd in strijd met enige van de bepalingen van ofwel hoofdstuk XI-2 of deel A van deze Code en dat de hiervoor genoemde bepalingen te allen tijde prevaleren boven en zwaarder wegen dan enigerlei niet-beoogde inconsistentie die onopzettelijk in dit deel van de Code tot uitdrukking kan zijn gebracht. De in dit deel van de Code aangereikte richtsnoeren dienen te allen tijde te worden gelezen, geïnterpreteerd en toegepast op een wijze die strookt met de doelstellingen en principes die zijn vastgelegd in hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code. Verantwoordelijkheden van verdragsluitende staten 1.6. Verdragsluitende staten hebben krachtens de bepalingen van hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code uiteenlopende verantwoordelijkheden, waaronder begrepen: 1.7. Verdragsluitende staten kunnen speciale instanties binnen de overheid aanwijzen of oprichten om met betrekking tot havenfaciliteiten hun veiligheidstaken krachtens hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code te ondernemen en erkende beveiligingsbedrijven bepaalde werkzaamheden met betrekking tot havenfaciliteiten laten uitvoeren, maar de uiteindelijke beslissing over de aanvaarding en goedkeuring van deze werkzaamheden dient te worden genomen door de verdragsluitende staat of de speciale instantie. Overheden mogen de uitvoering van bepaalde veiligheidstaken die verband houden met schepen ook delegeren aan erkende beveiligingsbedrijven. De volgende taken of activiteiten mogen niet worden gedelegeerd aan een erkend beveiligingsbedrijf: Instellen van het veiligheidsniveau 1.8. Het instellen van een veiligheidsniveau dat op enig moment van toepassing is, is de verantwoordelijkheid van verdragsluitende staten en kan van toepassing zijn op schepen en havenfaciliteiten. Deel A van deze Code definieert drie veiligheidsniveaus voor internationaal gebruik, te weten: De maatschappij en het schip 1.9. Elke maatschappij die schepen exploiteert waarop hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code van toepassing zijn, dient voor de maatschappij een veiligheidsbeambte van de maatschappij (BBF) en voor elk van zijn schepen een scheepsveiligheidsbeambte (SBF) aan te stellen. De taken, verantwoordelijkheden en trainingseisen van deze functionarissen en de eisen ten aanzien van oefeningen worden gedefinieerd in deel A van deze Code. 1.10. De verantwoordelijkheden van de veiligheidsbeambte van de maatschappij omvatten in het kort onder meer: ervoor zorgdragen dat de beoordeling van de veiligheid van een schip (BVS) naar behoren wordt uitgevoerd, ervoor zorgdragen dat er een scheepsveiligheidsplan wordt uitgewerkt en wordt ingediend ter goedkeuring door of namens de overheid en vervolgens aan boord wordt geplaatst van elk schip waarop deel A van deze Code van toepassing is en ten opzichte waarvan die persoon is benoemd tot veiligheidsbeambte van de maatschappij. 1.11. Het scheepsveiligheidsplan dient de operationele en fysieke veiligheidsmaatregelen aan te geven die het schip zelf moet nemen om te waarborgen dat het altijd op veiligheidsniveau 1 functioneert. Het plan moet ook de extra of geïntensiveerde veiligheidsmaatregelen aangeven die het schip zelf kan nemen om over te gaan op en te functioneren bij veiligheidsniveau 2, als het wordt geïnstrueerd dat te doen. Bovendien moet het plan de mogelijke voorbereidende acties aangeven die het schip zou kunnen nemen om een directe reactie mogelijk te maken op de richtsnoeren die mogelijk aan het schip worden verstrekt door diegenen die bij veiligheidsniveau 3 reageren op een veiligheidsincident of een dreigend veiligheidsincident. 1.12. De schepen waarop de eisen van hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code van toepassing zijn, dienen te beschikken over en te functioneren volgens een door of namens de overheid goedgekeurd scheepsveiligheidsplan. De BBF en de SBF dienen de blijvende relevantie en doelmatigheid van het plan te bewaken; zij dienen hierbij onder meer gebruik te maken van interne controles. Wijzigingen in de onderdelen van een goedgekeurd plan waarvoor de overheid heeft bepaald dat deze moeten worden goedgekeurd, moeten alvorens te worden opgenomen in het goedgekeurde plan en door het schip ten uitvoer te worden gelegd, ter beoordeling en goedkeuring worden ingediend. 1.13. Het schip dient te beschikken over een Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat, dat aangeeft dat het in overeenstemming is met de eisen in hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code. Deel A van deze Code bevat bepalingen die verband houden met de verificatie en certificering van de overeenstemming van het schip met de eisen op basis van een eerste keuring, een herkeuring en een tussentijdse keuring. 1.14. Als een schip zich in een haven van een verdragsluitende staat bevindt of een dergelijke haven nadert, heeft de verdragsluitende staat het recht om krachtens de bepalingen van voorschrift XI-2/9 op dat schip verschillende beperkende maatregelen en maatregelen ter controle op naleving toe te passen. Het schip is onderworpen aan de inspecties door de havenstaatcontrole, maar dergelijke inspecties strekken zich doorgaans niet uit tot onderzoek van het scheepsveiligheidsplan zelf, behalve in specifieke omstandigheden. Het schip kan ook worden onderworpen aan extra beperkende maatregelen als de verdragsluitende staat die de beperkende maatregelen en maatregelen ter controle op naleving toepast, reden heeft om aan te nemen dat de veiligheid van het schip of van de havenfaciliteiten die het schip aandoet, in gevaar is gebracht. 1.15. Het schip dient ook te beschikken over informatie aan boord die desgewenst aan verdragsluitende staten beschikbaar dient te worden gesteld en waaruit blijkt wie beslissingsbevoegdheid heeft voor het in dienst nemen van de bemanning van het schip en voor de verschillende aspecten die verband houden met de inzet op het schip. De havenfaciliteit 1.16. Elke verdragsluitende staat dient voor elk van de havenfaciliteiten die zich binnen zijn grondgebied bevinden en die schepen op internationale reizen van dienst zijn, te waarborgen dat er een beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit wordt voltooid. De verdragsluitende staat, een Speciale instantie of een erkend beveiligingsbedrijf kan deze beoordeling uitvoeren. De voltooide beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit dient te worden goedgekeurd door de verdragsluitende staat of door de betrokken speciale instantie. Deze goedkeuring kan niet worden gedelegeerd. Beoordelingen van de veiligheid van een havenfaciliteit moeten periodiek worden geëvalueerd. 1.17. De beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit is in beginsel een risicoanalyse van alle aspecten van de exploitatie van de havenfaciliteit, teneinde vast te stellen welke onderdelen hiervan gevoeliger zijn voor en/of met meer waarschijnlijkheid het doelwit zouden kunnen worden van een aanval. Het veiligheidsrisico is een functie van de dreiging van een aanval in combinatie met de kwetsbaarheid van het doel en de gevolgen van een aanval. De beoordeling moet de volgende onderdelen inhouden: Zodra de analyse is voltooid, is het mogelijk een algehele beoordeling te geven van het niveau van het risico. De beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit draagt bij tot de vaststelling welke havenfaciliteiten een havenveiligheidsbeambte moeten aanstellen en een havenfaciliteitsveiligheidsplan moeten uitwerken. 1.18. De havenfaciliteiten die moeten voldoen aan de eisen van hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code moeten een havenveiligheidsbeambte aanstellen. De taken, verantwoordelijkheden en trainingseisen van deze functionarissen en de eisen ten aanzien van oefeningen worden gedefinieerd in deel A van deze Code. 1.19. Het havenfaciliteitsveiligheidsplan dient de operationele en fysieke veiligheidsmaatregelen aan te geven die de havenfaciliteit moet nemen om te waarborgen dat de havenfaciliteit altijd op veiligheidsniveau 1 functioneert. Het plan moet ook de extra of geïntensiveerde veiligheidsmaatregelen aangeven die de havenfaciliteit kan nemen om over te gaan op en te functioneren bij veiligheidsniveau 2, als de havenfaciliteit wordt geïnstrueerd dat te doen. Bovendien moet het plan de mogelijke voorbereidende acties aangeven die de havenfaciliteit zou kunnen nemen om een directe reactie mogelijk te maken op de richtsnoeren die mogelijk worden verstrekt door diegenen die bij veiligheidsniveau 3 reageren op een veiligheidsincident of een dreigend veiligheidsincident. 1.20. De havenfaciliteiten die moeten voldoen aan de eisen van hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code dienen te beschikken over en te werken in overeenstemming met een door de verdragsluitende staat of door de betrokken speciale instantie goedgekeurd havenfaciliteitsveiligheidsplan. De havenveiligheidsbeambte dient de bepalingen van een dergelijk plan ten uitvoer te leggen en de blijvende doelmatigheid en relevantie van het plan te bewaken; hij dient onder meer opdracht te geven tot interne controles op de toepassing van het plan. Wijzigingen in de onderdelen van een goedgekeurd plan waarvoor de verdragsluitende staat of de betrokken speciale instantie heeft bepaald dat deze moeten worden goedgekeurd, moeten alvorens te worden opgenomen in het goedgekeurde plan en in de havenfaciliteit ten uitvoer te worden gelegd, ter beoordeling en goedkeuring worden ingediend. Het is de verdragsluitende staat of de betrokken speciale instantie toegestaan de doelmatigheid van het plan te beproeven. De beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit die betrekking heeft op de desbetreffende havenfaciliteit of waarop de ontwikkeling van het plan is gebaseerd, dient regelmatig te worden geëvalueerd. Al deze activiteiten kunnen leiden tot de wijziging van het goedgekeurde plan. Enigerlei wijzigingen in gespecificeerde elementen van een goedgekeurd plan dienen te worden ingediend ter goedkeuring door de verdragsluitende staat of door de speciale instantie. 1.21. Schepen die gebruik maken van havenfaciliteiten kunnen worden onderworpen aan de inspecties door de havenstaatcontrole en aan extra beperkende maatregelen zoals geschetst in voorschrift XI-2/9. Het is de desbetreffende instanties toegestaan de verstrekking van informatie te verlangen over het schip, zijn lading, passagiers en bemanning voordat het schip de haven binnenvaart. Er kunnen omstandigheden zijn waarin het schip de toegang tot de haven wordt geweigerd. Informatie en communicatie 1.22. Hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code verlangen van verdragsluitende staten dat zij bepaalde informatie verschaffen aan de Internationale Maritieme Organisatie en dat zij informatie beschikbaar stellen om een effectieve communicatie mogelijk te maken tussen verdragsluitende staten en tussen veiligheidsbeambte van de maatschappijen/scheepsveiligheidsbeambten en de veiligheidsbeambten van havenfaciliteiten. 2. DEFINITIES 2.1. Er worden geen richtsnoeren gegeven met betrekking tot de definities in hoofdstuk XI-2 of deel A van deze Code. 2.2. In dit deel van de Code worden de volgende definities gehanteerd: 3. TOEPASSING Algemeen 3.1. Bij de tenuitvoerlegging van de eisen van hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code dient rekening te worden gehouden met de richtsnoeren van dit deel van de Code. 3.2. Er dient echter te worden onderkend dat de mate waarin de richtsnoeren op schepen van toepassing zijn, afhangt van het type schip, de vervoerde lading en/of passagiers, het handelspatroon van het schip en de kenmerken van de havenfaciliteiten die door het schip worden aangedaan. 3.3. Op vergelijkbare wijze hangt met betrekking tot de richtsnoeren ten aanzien van havenfaciliteiten, de mate waarin deze richtsnoeren van toepassing zijn af van de havenfaciliteiten, de typen schepen die gebruik maken van de havenfaciliteit, de typen lading en/of passagiers en de handelspatronen van de schepen die de havenfaciliteit aandoen. 3.4. De bepalingen van hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code worden niet beoogd van toepassing te zijn op havenfaciliteiten die primair zijn ontworpen en worden gebruikt voor militaire doeleinden. 4. VERANTWOORDELIJKHEDEN VAN VERDRAGSLUITENDE STATEN Beveiliging van beoordelingen en plannen 4.1. Verdragsluitende staten dienen te waarborgen dat de juiste maatregelen zijn getroffen ter voorkoming van onbevoegde bekendmaking van of toegang tot gevoelig materiaal met betrekking tot beoordelingen van de veiligheid van schepen (BVS), scheepsveiligheidsplannen (SVP), beoordelingen van de veiligheid van de havenfaciliteit (BVH) en veiligheidsplannen van havenfaciliteiten (HVP), alsmede tot afzonderlijke beoordelingen of plannen. Speciale instanties 4.2. Verdragsluitende partijen kunnen binnen de overheid een speciale instantie aanwijzen om met betrekking tot havenfaciliteiten hun veiligheidstaken zoals genoemd in hoofdstuk XI&nbhy;2 of deel A van deze Code te ondernemen. Erkende beveiligingsbedrijven 4.3. Verdragsluitende staten kunnen een erkend beveiligingsbedrijf de opdracht geven bepaalde, met veiligheid verband houdende activiteiten uit te voeren; zoals: 4.4. Een erkend beveiligingsbedrijf kan ook adviezen of ondersteuning geven aan bedrijven of havenfaciliteiten over veiligheidsaangelegenheden, waaronder begrepen beoordelingen van de veiligheid van schepen, scheepsveiligheidsplannen, beoordelingen van de veiligheid van de havenfaciliteiten en veiligheidsplannen van havenfaciliteiten. Dit kan onder meer inhouden de opstelling van een beoordeling van de veiligheid van een schip of van een scheepsveiligheidsplan of van een beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit of havenfaciliteitsveiligheidsplan. Als een erkend beveiligingsbedrijf dergelijke activiteiten heeft verricht ten behoeve van een beoordeling van de veiligheid van een schip of van een scheepsveiligheidsplan, mag dat erkende beveiligingsbedrijf niet gemachtigd zijn tot goedkeuring van dat scheepsveiligheidsplan. 4.5. Bij het machtigen van een erkend beveiligingsbedrijf dienen verdragsluitende staten de kwaliteiten van een dergelijke organisatie in aanmerking te nemen. Een erkend beveiligingsbedrijf dient de volgende kwaliteiten te kunnen aantonen: Als specifieke taken aan een erkend beveiligingsbedrijf worden gedelegeerd, dienen verdragsluitende staten, waaronder begrepen overheden, zich ervan te vergewissen dat het erkende beveiligingsbedrijf beschikt over de kwaliteiten die nodig zijn om de taak uit te voeren. 4.6. Een erkende organisatie zoals wordt genoemd in voorschrift I/6 en die voldoet aan de eisen van voorschrift XI-1/1, kan worden benoemd tot erkend beveiligingsbedrijf, mits de organisatie in kwestie beschikt over de juiste met veiligheid verband houdende deskundigheid zoals genoemd in artikel 4.5. 4.7. Een havenbeheerder of &nbhy;autoriteit of een exploitant van een havenfaciliteit kan worden benoemd als erkend beveiligingsbedrijf, mits het bedrijf in kwestie beschikt over de juiste met veiligheid verband houdende deskundigheid zoals genoemd in artikel 4.5. Instellen van het veiligheidsniveau 4.8. Bij het instellen van het veiligheidsniveau dienen verdragsluitende staten rekening te houden met algemene en specifieke informatie over een bedreiging. Verdragsluitende staten dienen het veiligheidsniveau van toepassing op schepen of havenfaciliteiten in te stellen op een van de volgende drie niveaus: 4.9. Veiligheidsniveau 3 dient slechts te worden ingesteld als uitzonderlijke maatregel die alleen van toepassing is als er sprake is van geloofwaardige informatie dat een veiligheidsincident waarschijnlijk of imminent is. Veiligheidsniveau 3 dient alleen te worden ingesteld voor de duur van de vastgestelde bedreiging van de veiligheid of van het daadwerkelijke veiligheidsincident. Terwijl het veiligheidsniveau van veiligheidsniveau 1 via veiligheidsniveau 2 kan overgaan naar veiligheidsniveau 3, is het ook mogelijk dat het veiligheidsniveau direct van veiligheidsniveau 1 verandert in veiligheidsniveau 3. 4.10. De kapitein van een schip heeft te allen tijde de eindverantwoordelijkheid voor de veiligheid en beveiliging van het schip. Zelfs bij veiligheidsniveau 3 kan een kapitein om opheldering of aanpassing vragen van richtsnoeren die zijn verstrekt door degenen die reageren op een veiligheidsincident of op een bedreiging van de veiligheid, indien er redenen zijn om aan te nemen dat het navolgen van bepaalde richtsnoeren de veiligheid van het schip in gevaar kan brengen. 4.11. De veiligheidsbeambte van de maatschappij (BBF) of de scheepsveiligheidsbeambte (SBF) dient in een zo vroeg mogelijk stadium contact te leggen met de havenveiligheidsbeambte (HBF) van de havenfaciliteit die het schip wil aandoen, ter vaststelling van het veiligheidsniveau dat voor dat schip in de havenfaciliteit van toepassing is. Heeft de HBF contact gelegd met een schip, dient hij het schip op de hoogte te stellen van een eventuele op handen zijnde wijziging in het veiligheidsniveau van de havenfaciliteit en dient hij alle relevante veiligheidsinformatie aan het schip te verstrekken. 4.12. Er kunnen omstandigheden zijn waarbij op een afzonderlijk schip een hoger veiligheidsniveau van kracht is dan in de havenfaciliteit die het aandoet, maar er zijn geen omstandigheden waarbij een schip een lager veiligheidsniveau heeft dan de havenfaciliteit die het aandoet. Als een schip een hoger veiligheidsniveau heeft dan de havenfaciliteit die het wil aandoen, dient de BBF of SBF de HBF hiervan onverwijld op de hoogte te stellen. De HBF dient de desbetreffende situatie in overleg met de BBF of SBF te onderzoeken en tot overeenstemming te komen over geschikte veiligheidsmaatregelen ten aanzien van het schip, hetgeen onder meer het opstellen en ondertekenen van een Veiligheidsverklaring kan inhouden. 4.13. Verdragsluitende staten dienen na te denken over de wijze waarop informatie over wijzigingen in veiligheidsniveaus snel bekend kunnen worden gemaakt. Overheden geven wellicht de voorkeur aan NAVTEX-berichten of Berichten aan Zeevarenden als de methode om dergelijke wijzigingen in veiligheidsniveaus bekend te maken aan het schip en aan BBF en SBF. Of zij kunnen andere communicatiemethoden in overweging nemen die een zelfde of betere snelheid en dekking verschaffen. Verdragsluitende staten dienen procedures tot stand te brengen om een HBF op de hoogte te stellen van wijzigingen in veiligheidsniveaus. Verdragsluitende staten dienen de contactinformatie bijeen te brengen en bij te houden in een lijst van mensen die van wijzigingen in veiligheidsniveaus op de hoogte moeten worden gebracht. Ofschoon het veiligheidsniveau niet hoeft te worden beschouwd als zijnde bijzonder vertrouwelijk, kan de onderliggende informatie over de bedreiging zeer vertrouwelijk zijn. Verdragsluitende staten dienen zorgvuldig aandacht te schenken aan het soort informatie dat kenbaar wordt gemaakt en aan de mate van detail, alsmede aan de wijze waarop de informatie aan SBF, BBF en HBF kenbaar wordt gemaakt. Aanspreekpunten en informatie over veiligheidsplannen van havenfaciliteiten 4.14. Als de havenfaciliteit een HVP heeft, dient de Organisatie van dat feit op de hoogte te worden gesteld en moet die informatie ook beschikbaar worden gesteld aan BBF en SBF. Er hoeven geen andere details van het HVP te worden gepubliceerd dan dat het plan er is. Verdragsluitende staten dienen te overwegen centrale of regionale aanspreekpunten te vestigen, dan wel andere middelen om actuele informatie te verschaffen over de locaties waar sprake is van een HVP, samen met contactinformatie voor de desbetreffende HBF. Het bestaan van dergelijke aanspreekpunten dient bekend te worden gemaakt. Zij zouden ook informatie kunnen verstrekken over de erkende beveiligingsbedrijven die zijn benoemd om te handelen namens de verdragsluitende staat, samen met nadere informatie over de specifieke verantwoordelijkheid en bevoegdheidscondities die zijn gedelegeerd aan dergelijke erkende beveiligingsbedrijven. 4.15. Bij havens die geen HVP hebben (en dus ook geen HBF), moet het centrale of regionale aanspreekpunt een voldoende gekwalificeerde persoon aan wal kunnen aanwijzen die er indien nodig voor kan zorgen dat de juiste veiligheidsmaatregelen worden getroffen zolang als het schip in de haven ligt. 4.16. Verdragsluitende staten dienen ook de contactinformatie te verschaffen van overheidsfunctionarissen aan wie een SBF, een BBF en een HBF veiligheidskwesties kunnen rapporteren. Deze overheidsfunctionarissen dienen dergelijke rapporten te beoordelen alvorens de juiste actie te ondernemen. Dergelijke gerapporteerde kwesties kunnen van invloed zijn op de veiligheidsmaatregelen die onder de rechtsbevoegdheid vallen van een andere verdragsluitende staat. In dat geval dienen de verdragsluitende staten te overwegen contact op te nemen met de pendant in de andere verdragsluitende staat om te bespreken of correctieve actie op zijn plaats is. Te dien einde dient de contactinformatie over de overheidsfunctionarissen bekend te worden gemaakt aan de Internationale Maritieme Organisatie. 4.17. Verdragsluitende staten dienen de in artikel 4.14 t/m 4.16 genoemde informatie desgewenst ook beschikbaar te stellen aan andere verdragsluitende staten. Identificatiedocumenten 4.18. Verdragsluitende staten worden gestimuleerd de juiste identificatiedocumenten ter beschikking te stellen aan overheidsfunctionarissen die bij het uitvoeren van hun officiële taken gerechtigd zijn aan boord van schepen te gaan of havenfaciliteiten te betreden en procedures vast te stellen waarmee de authenticiteit van dergelijke documenten kan worden geverifieerd. Vaste en drijvende platforms en mobiele drijvende booreilanden op locatie 4.19. Verdragsluitende staten dienen te overwegen geschikte veiligheidsmaatregelen tot stand te brengen voor vaste en drijvende platforms en mobiele drijvende booreilanden op locatie, zodat interactie mogelijk is met schepen die moeten voldoen aan de bepalingen van hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code. Schepen die niet hoeven te voldoen aan deel A van deze Code 4.20. Verdragsluitende staten dienen te overwegen geschikte veiligheidsmaatregelen tot stand te brengen ter verbetering van de veiligheid van schepen waarop hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code niet van toepassing zijn en om ervoor te zorgen dat veiligheidsbepalingen die van toepassing zijn op dergelijke schepen interactie toestaan met schepen waarop deel A van deze Code wel van toepassing is. Bedreigingen voor schepen en andere incidenten op zee 4.21. Verdragsluitende staten dienen algemene richtsnoeren te verschaffen voor maatregelen die geschikt worden geacht ter vermindering van het veiligheidsrisico voor schepen die op zee onder hun vlag varen. Zij dienen ten aanzien van de actie die moet worden ondernomen in overeenstemming met veiligheidsniveaus 1 t/m 3 specifieke adviezen te geven als: Verdragsluitende staten dienen voor dit doel de beste methoden en procedures tot stand te brengen. In geval van een dreigende aanval dient het schip directe communicatie tot stand te brengen met de instanties in de vlaggenstaat die verantwoordelijk zijn voor een reactie op veiligheidsincidenten.4.22. Verdragsluitende staten dienen ook een aanspreekpunt tot stand te brengen voor adviezen over veiligheid voor alle schepen die: 1. gerechtigd zijn onder hun vlag te varen; of 1. de voorgenomen passage te wijzigen of uit te stellen; Verdragsluitende staten dienen aan schepen die in hun territoriale wateren opereren of die de intentie hebben geuit om hun territoriale wateren binnen te gaan, ter bescherming van het schip en ter bescherming van andere schepen in de nabijheid van het schip, de aanbeveling te doen de veiligheidsmaatregelen die de verdragsluitende staat heeft aanbevolen voortvarend ten uitvoer te leggen. 4.25. De plannen die door de verdragsluitende staten worden voorbereid ten behoeve van de in artikel 4.22 genoemde punten, dienen informatie te bevatten over een geschikt aanspreekpunt, dat 24 uur per dag bereikbaar is, binnen de verdragsluitende staat waaronder de overheid valt. Deze plannen dienen ook informatie te omvatten over de omstandigheden waarin de overheid vindt dat er assistentie moet worden gevraagd van nabijgelegen kuststaten, alsmede een procedure voor het leggen van contacten tussen haven&nbhy; en scheepsveiligheidsbeambten. 4.25. Alternatieve overeenkomsten ten behoeve van de veiligheid Verdragsluitende staten kunnen in hun afweging hoe zij hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code ten uitvoer kunnen leggen, een of meer overeenkomsten afsluiten met een of meer verdragsluitende staten. De omvang van een overeenkomst is beperkt tot korte internationale reizen over vaste routes tussen havenfaciliteiten in het grondgebied van de partijen in de overeenkomst. Bij het afsluiten van een overeenkomst en daarna dienen de verdragsluitende staten andere verdragsluitende staten en overheden te raadplegen die belang hebben bij de overeenkomst en de effecten ervan. Het dient schepen die onder de vlag varen van een staat die geen partij is in de overeenkomt alleen te worden toegestaan op de onder de overeenkomst vallende vaste routes te opereren als hun overheid ermee instemt dat het schip moet voldoen aan de bepalingen van de overeenkomst en dit ook daadwerkelijk van het schip eist. In geen geval kan een dergelijke overeenkomst het veiligheidsniveau van andere schepen en havenfaciliteiten die niet onder de overeenkomst vallen ondermijnen en in het bijzonder is het alle schepen die onder een dergelijke overeenkomst vallen niet toegestaan activiteiten tussen schepen onderling te ontplooien met schepen die niet onder de overeenkomst vallen. Alle operationele contacten die worden gelegd tussen onder de overeenkomst vallende schepen dienen ook onder de overeenkomst te vallen. De werking van elke overeenkomst dient voortdurend te worden bewaakt, een overeenkomst dient te worden gewijzigd als de noodzaak zich voordoet en in elk geval elke vijf jaar te worden geëvalueerd. 4.26. Gelijkwaardige regelingen voor havenfaciliteiten Voor bepaalde specifieke havenfaciliteiten met beperkte of speciale activiteiten, maar met meer dan incidenteel verkeer kan het juist zijn om overeenstemming te waarborgen door middel van veiligheidsmaatregelen equivalent aan de maatregelen die worden voorgeschreven in hoofdstuk XI-2 en in deel A van deze Code. Dit kan in het bijzonder het geval zijn voor terminals die bij fabrieken horen of voor kades met weinig frequente activiteiten. 4.27. Personeelssterkte Bij het vaststellen van de minimumbemanningssterkte van een schip dient de overheid er rekening mee te houden dat de door voorschrift V/14 vastgestelde bepalingen ten aanzien van de minimumbemanningssterkte zich alleen richten op de veilige navigatie van het schip. De overheid dient ook rekening te houden met een eventuele extra werkbelasting die het gevolg kan zijn van de tenuitvoerlegging van het veiligheidsplan van het schip en ervoor zorg te dragen dat het schip voldoende en doelmatig wordt bemand. Hierbij dient de overheid te verifiëren dat schepen in staat zijn de rusttijden en andere door nationale wetgeving afgekondigde maatregelen om vermoeidheid tegen te gaan in acht te nemen, een en ander in de context van alle taken aan boord die zijn toegewezen aan de verschillende bemanningsleden aan boord. 4.28. Beperkende maatregelen en maatregelen ter controle op naleving Algemeen Voorschrift XI-2/9 beschrijft de beperkende maatregelen en maatregelen ter controle op naleving die van toepassing zijn op schepen die vallen onder hoofdstuk XI-2. Het voorschrift bestaat uit drie verschillende delen; controle van schepen die zich al in een haven bevinden, controle van schepen die van zin zijn een haven van een andere verdragsluitende staat aan te doen en extra bepalingen die van toepassing zijn op beide situaties. 4.30. Voorschrift XI-2/9.1, Controle van schepen in een haven, implementeert een systeem voor de controle van schepen die zich in een haven van een ander land bevinden, waar daartoe bevoegde functionarissen van de verdragsluitende staat ("daartoe bevoegde functionarissen") gerechtigd zijn aan boord te gaan van het schip om te verifiëren dat de vereiste certificaten in orde zijn. Als er vervolgens gegronde redenen zijn om aan te nemen dat het schip niet in overeenstemming is met de voorschriften, kunnen er beperkende maatregelen worden genomen zoals extra inspecties of inverzekeringstelling. Dit komt overeen met de huidige bewakingssystemen. Voorschrift XI-2/9.1 bouwt voort op dergelijke systemen en staat extra maatregelen toe (waaronder begrepen de uitzetting van een schip uit een haven als beperkende maatregel) als daartoe bevoegde functionarissen gegronde redenen hebben om aan te nemen dat een schip niet in overeenstemming is met de eisen van hoofdstuk XI&nbhy;2 of deel A van deze Code. Voorschrift XI-2/9.3 beschrijft de voorzorgsmaatregelen die een eerlijke en evenredige tenuitvoerlegging van deze extra maatregelen bevorderen. 4.31. Voorschrift XI-2/9.2 past beperkende maatregelen toe om naleving te waarborgen van schepen die van zin zijn een haven van een andere verdragsluitende staat aan te doen en introduceert binnen hoofdstuk XI-2 een geheel ander concept van controle dat alleen van toepassing is op veiligheid. Krachtens dit voorschrift kunnen maatregelen ten uitvoer worden gelegd nog voordat het schip de haven binnengaat, om de veiligheid beter te kunnen waarborgen. Evenals in voorschrift XI&nbhy;2/9.1 is dit extra bewakingssysteem gebaseerd op het principe van gegronde redenen om aan te nemen dat het schip niet in overeenstemming is met hoofdstuk XI&nbhy;2 of deel A van deze Code en omvat belangrijke voorzorgsmaatregelen in de voorschriften XI&nbhy;2/9.2.2 en XI-2/9.2.5, maar ook in voorschrift XI-2/9.3. 4.32. Onder gegronde redenen dat het schip niet in overeenstemming is met de voorschriften wordt het bewijs of de betrouwbare informatie verstaan dat het schip niet in overeenstemming is met de eisen van hoofdstuk XI-2 of deel A van deze Code, waarbij rekening wordt gehouden met de richtsnoeren van dit deel van de Code. Dergelijk bewijs of betrouwbare informatie kan voortvloeien uit het professionele oordeel van de daartoe bevoegde functionarissen of uit waarnemingen die zijn gedaan tijdens de verificatie van het Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat of Voorlopig Internationaal Scheepsveiligheidscertificaat van het schip, welk certificaat is afgegeven in overeenstemming met deel A van deze Code ("Certificaat"), dan wel uit andere bronnen. Zelfs als zich aan boord van het schip een geldig certificaat bevindt, kunnen de daartoe bevoegde functionarissen nog steeds gegronde redenen hebben om aan te nemen dat het schip op basis van hun professionele oordeel niet in overeenstemming is met de voorschriften. 4.33. Als voorbeelden van mogelijke gegronde redenen volgens voorschrift XI-2/9.1 en XI&nbhy;2/9.2 kunnen &nbhy; mits relevant &nbhy; worden genoemd: 1. als bij beoordeling van het certificaat wordt aangetoond dat het niet geldig is of is verlopen; 4.35. Als een verdragsluitende staat aan een schip beperkende maatregelen oplegt, dient de overheid onverwijld te worden voorzien van voldoende informatie om de overheid in staat te stellen met de verdragsluitende staat volwaardige contacten te onderhouden. 4.35. Controle van schepen in de haven Indien de afwijking van de voorschriften bestaat in ofwel een defect stuk apparatuur of in gebrekkige documentatie leidend tot de inverzekeringstelling van het schip en indien de afwijking van de voorschriften niet in de haven waar de inspectie wordt uitgevoerd kan worden hersteld, kan de verdragsluitende staat het schip toestaan naar een andere haven te varen, met dien verstande dat er wordt voldaan aan enigerlei voorwaarden die zijn overeengekomen tussen de havenstaten en de overheid of kapitein. 4.36. Schepen die van zin zijn een haven van een andere verdragsluitende staat aan te doen Voorschrift XI-2/9.2.1 geeft een overzicht van de informatie die verdragsluitende staten van een schip mogen eisen als voorwaarde om een haven te mogen binnenkomen. Een van de punten in het overzicht is de bevestiging van enigerlei speciale of extra maatregelen die door het schip zijn genomen tijdens zijn laatste tien keer afmeren bij een havenfaciliteit. Hier volgen twee voorbeelden: 1. documentatie van de getroffen maatregelen tijdens het bezoek aan een havenfaciliteit die zich bevindt op het grondgebied van een staat die geen verdragsluitende staat is, met name van die maatregelen die normaal gesproken zouden zijn getroffen door havenfaciliteiten die zich bevinden op het grondgebied van verdragsluitende staten; en 1. documentatie van de getroffen maatregelen tijdens activiteiten tussen schepen onderling met een schip dat onder de vlag vaart van een staat die geen verdragsluitende staat is, met name van die maatregelen die normaal gesproken zouden zijn getroffen door schepen die onder de vlag van verdragsluitende staten varen; 1. informatie in het Continu Overzichtsrapport; 4.40. Aanvullende bepalingen In alle gevallen waarbij een schip de toegang tot een haven wordt ontzegd of uit een haven wordt verdreven, dienen alle bekende feiten ter kennis te worden gebracht van de autoriteiten van relevante staten. Deze kennisgeving dient te bestaan uit de volgende punten, indien bekend: 1. naam van het schip, de vlag waaronder het schip vaart, scheepsidentificatienummer, roepletters van het schip, scheepstype en lading; 4.43. Bij het toepassen van beperkende maatregelen en maatregelen ter controle op naleving dienen de daartoe bevoegde functionarissen ervoor zorg te dragen dat enige opgelegde maatregelen of ondernomen stappen in verhouding zijn. Dergelijke maatregelen of stappen dienen redelijk te zijn en van een minimale strengheid en een zo kort mogelijke duur als noodzakelijk is om de afwijking van de voorschriften te corrigeren of te verminderen. 4.44. Het woord "vertraging" in voorschrift XI-2/9.3.5.1 verwijst ook naar situaties waarbij ingevolge acties die krachtens dit voorschrift zijn ondernomen, het schip op ongepaste wijze de toegang tot de haven wordt ontzegd of uit de haven wordt verdreven. 4.45. Schepen die geen partij zijn en schepen onder de Conventiemaat4.45. Wat schepen betreft die varen onder de vlag van een staat die geen verdragsluitende staat is in de Conventie en geen partij in het SOLAS-protocol (13) van 1988, is het verdragsluitende staten niet toegestaan aan dergelijke schepen een voorkeursbehandeling te geven. Dienovereenkomstig dienen de eisen van voorschrift XI-2/9 en de richtsnoeren van dit deel van de Code op die schepen te worden toegepast. Schepen onder de Conventiemaat zijn onderworpen aan maatregelen door middel van welke staten de veiligheid handhaven. Dergelijke maatregelen dienen te worden getroffen met gepaste inachtneming van de eisen in hoofdstuk XI-2 en de richtsnoeren van dit deel van de Code. 5. VEILIGHEIDSVERKLARING 4.46. Algemeen 5.1. Een Veiligheidsverklaring (VvV) dient te worden opgesteld als de verdragsluitende staat van de havenfaciliteit dit noodzakelijk acht of als een schip dit noodzakelijk acht. De noodzaak van een VvV kan worden aangetoond door de resultaten van de beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit (BVH) en de gronden en omstandigheden waarbij een VvV is vereist, dienen te worden uiteengezet in het havenfaciliteitsveiligheidsplan (HVP). 5.1.2. De noodzaak van een VvV kan door een overheid worden aangetoond bij schepen die gerechtigd zijn onder de vlag van deze overheid te varen of als gevolg van een beoordeling van de veiligheid van een schip (BVS) en dient te worden uiteengezet in het scheepsveiligheidsplan (SVP). 5.2. Het is waarschijnlijk dat een VvV wordt vereist bij hogere veiligheidsniveaus, als een schip een hoger veiligheidsniveau heeft dan de havenfaciliteit of dan een ander schip waarmee het in aanraking komt, maar ook bij activiteiten op het raakvlak tussen schip en haven of tussen schepen onderling die een hoger risico vormen voor personen, eigendommen of het milieu om redenen die specifiek zijn voor dat schip, waaronder begrepen zijn lading of passagiers of de omstandigheden bij de havenfaciliteit, dan wel een combinatie van deze factoren. 5.2.1. Indien een schip of een overheid, namens schepen die gerechtigd zijn tot het varen onder de vlag van die overheid, opstelling van een VvV verlangt, dient de havenveiligheidsbeambte (HBF) of scheepsveiligheidsbeambte (SBF) deze eis te onderkennen en de juiste veiligheidsmaatregelen te bespreken. 5.3. Een HBF kan ook het initiatief nemen tot een VvV voorafgaand aan activiteiten op het raakvlak tussen schip en haven welke in de goedgekeurde BVH worden geïdentificeerd als zijnde van bijzondere zorg. Als voorbeelden zijn te noemen het aan of van boord gaan van passagiers en de overslag, het laden of lossen van gevaarlijke goederen of stoffen. De BVH kan ook faciliteiten in of in de buurt van dicht bevolkte gebieden of economisch belangrijke activiteiten identificeren die een VvV rechtvaardigen. 5.4. Het belangrijkste doel van een VvV is te waarborgen dat tussen het schip en de havenfaciliteit of met andere schepen waarmee het schip in aanraking komt, overeenstemming wordt bereikt op het gebied van de respectieve veiligheidsmaatregelen die elk zal ondernemen in overeenstemming met de bepalingen van hun respectieve goedgekeurde veiligheidsplannen. 5.4.1. De overeengekomen VvV dient te worden ondertekend en gedateerd door zowel de havenfaciliteit als het schip of de schepen, al naar gelang van toepassing is, teneinde de overeenstemming met hoofdstuk XI-2 en deel A van deze Code aan te geven en dient de duur, het relevante veiligheidsniveau of de relevante veiligheidsniveaus, alsmede de relevante contactinformatie in te houden. 5.4.2. Bij een wijziging in het veiligheidsniveau kan het noodzakelijk zijn een nieuwe of herziene VvV op te stellen. 5.5. De VvV dient te worden opgesteld in het Engels, Frans of Spaans of in een taal die zowel in de havenfaciliteit als op het schip of de schepen, al naar gelang van toepassing is, wordt beheerst. 5.6. In bijlage 1 bij dit deel van de Code is een model van een VvV opgenomen. Het gaat hierbij om een model van een VvV tussen een schip en een havenfaciliteit. Als er een VvV tussen twee schepen wordt benodigd, dient dit model op de juiste wijze te worden aangepast. 6. VERPLICHTINGEN VAN DE MAATSCHAPPIJ 5.6. Algemeen 6.1. Voorschrift XI-2/5 vereist van de maatschappij dat het aan de kapitein van het schip informatie verschaft om te kunnen voldoen aan de eisen van die maatschappij krachtens de bepalingen van dit voorschrift. Deze informatie dient onder meer de volgende onderdelen in te houden: 1. partijen die verantwoordelijk zijn voor het aanstellen van het personeel aan boord, zoals bijvoorbeeld beheermaatschappijen van schepen, wervingsbureaus, aannemers, concessiehouders (bijvoorbeeld, detailverkoopwinkels, casino's, enz.); 2. partijen die verantwoordelijk zijn voor de besluitvorming over de inzet van het schip, waaronder begrepen tijd&nbhy; of rompbevrachter(s) of enige andere entiteit die handelt in een dergelijke hoedanigheid; en 6.4. Met betrekking tot schepen die zijn gebouwd voor 1 juli 2004, dient deze informatie de werkelijke conditie op die datum te weerspiegelen. 6.5. Met betrekking tot schepen die op of na 1 juli 2004 zijn gebouwd en voor schepen die voor 1 juli 2004 zijn gebouwd en die op 1 juli 2004 buiten dienst waren, dient de informatie te worden verstrekt vanaf de datum van indienstneming van het schip en dient de informatie de werkelijke conditie op die datum te weerspiegelen. 6.6. Na 1 juli 2004, als een schip uit de dienst wordt genomen, dient de informatie te worden verstrekt vanaf de datum van hernieuwde indienstneming van het schip en dient de informatie de werkelijke conditie op die datum te weerspiegelen. 6.7. Eerder verstrekte informatie die geen verband houdt met de werkelijke conditie op die datum behoeft niet langer aan boord te worden bewaard. 6.8. Als de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip wordt overgenomen door een andere maatschappij, behoeft de informatie die betrekking heeft op het maatschappij die het schip exploiteerde, niet langer aan boord te blijven. 6.7. Zie bovendien paragraaf 8, 9 en 13 voor andere relevante richtsnoeren. 7. SCHEEPSVEILIGHEID Zie paragraaf 8, 9 en 13 voor relevante richtsnoeren. 8. BEOORDELING VAN DE SCHEEPSBEVEILIGING Beoordeling van de veiligheid 8.1. De veiligheidsbeambte van de maatschappij (BBF) is verantwoordelijk voor de waarborging dat een beoordeling van de veiligheid van een schip (BVS) wordt uitgevoerd voor elk van de schepen in de vloot van de maatschappij die moeten voldoen aan de bepalingen van hoofdstuk XI&nbhy;2 en deel A van deze Code en waarvoor de BBF verantwoordelijk is. Hoewel de BBF de taken die bij zijn functie horen niet allemaal persoonlijk hoeft uit te voeren, blijft de BBF de eindverantwoordelijkheid houden om ervoor te zorgen dat de taken correct worden uitgevoerd. Voorafgaand aan het begin van een BVS dient de BBF zich ervan te vergewissen dat al het voordeel wordt gehaald uit de beschikbare informatie over de beoordeling van de bedreiging voor de havens die het schip zal aandoen of waar passagiers aan of van boord zullen gaan, alsmede over de havenfaciliteiten en hun beschermende maatregelen. De BBF dient eerdere rapporten over soortgelijke beveiligingsbehoeften te bestuderen. Indien haalbaar dient de BBF de juiste personen op het schip en in de havenfaciliteiten te ontmoeten om het doel en de methodiek van de beoordeling te bespreken. De BBF dient eventuele specifieke instructies van de verdragsluitende staten op te volgen. 8.3. In een BVS dienen de volgende elementen aan boord of binnen het schip aan de orde te worden gesteld: 1. fysieke beveiliging; 2. structurele integriteit; 2. herkenning en opsporing van wapens, gevaarlijke stoffen en apparatuur; 2. de plaats van gebieden die beperkt toegankelijk zouden moeten zijn, zoals de navigatiebrug, machinekamers van categorie A en andere controlestations zoals gedefinieerd in hoofdstuk II&nbhy;2, enz.; 1. de gebieden waarvoor beperkingen gelden; 2. de procedures in reactie op brand of andere noodsituaties; 2. passagiers, bezoekers, leveranciers, monteurs, personeel van de havenfaciliteit, enz.; 2. het kapen van of beslagleggen op het schip of personen aan boord; 2. conflicten tussen taken aan boord en beveiligingstaken; 8.13. Als de BVS niet is uitgevoerd door de maatschappij, dient het rapport van de BVS te worden beoordeeld en goedgekeurd door de BBF. 8.12. Veiligheidsonderzoek op locatie 8.14. Het veiligheidsonderzoek op locatie maakt integraal deel uit van elke BVS. Het veiligheidsonderzoek op locatie dient bestaande beschermende maatregelen, procedures en activiteiten aan boord te onderzoeken en te evalueren; hierbij dienen de volgende punten aan de orde te komen: 1. waarborgen dat alle taken met betrekking tot de scheepsveiligheid worden uitgevoerd; 2. toezicht op gebieden waarvoor beperkingen gelden, om te waarborgen dat uitsluitend geautoriseerde personen toegang verkrijgen; 9.1. De veiligheidsbeambte van de maatschappij (BBF) heeft de verantwoordelijkheid ervoor zorg te dragen dat er een scheepsveiligheidsplan (SVP) wordt uitgewerkt en ter goedkeuring wordt ingediend. De inhoud van elk afzonderlijke SVP dient te variëren afhankelijk van het specifieke schip dat het onderwerp is van het plan. Bij de beoordeling van de veiligheid van een schip (BVS) zullen de specifieke kenmerken van het schip en de potentiële bedreigingen en kwetsbaarheden zijn vastgesteld. Bij het opstellen van het SVP dienen deze kenmerken in detail aan de orde te worden gesteld. Overheden kunnen advies over de opstelling en inhoud van een SVP aanreiken. Alle SVP's dienen: 1. de organisatorische structuur van de beveiliging van het schip in detail te beschrijven; 2. de relaties van het schip met de maatschappij, havenfaciliteiten, andere schepen en relevante autoriteiten met verantwoordelijkheden op het gebied van veiligheid in detail te beschrijven; 9.5. De BBF en scheepsveiligheidsbeambten (SBF) dienen procedures te ontwikkelen om: 1. de blijvende doeltreffendheid van het SVP te beoordelen; en 2. wijzigingen op het plan voor te bereiden nadat dit is goedgekeurd. 9.7. Naast de in artikel 9.2 gegeven instructies dienen de volgende punten, die betrekking hebben op alle veiligheidsniveaus, in het SVP te zijn vastgesteld: 1. de taken en verantwoordelijkheden van al het personeel aan boord met een beveiligingstaak; 2. de procedures of voorzorgsmaatregelen die nodig zijn om een dergelijke voortdurende communicatie te allen tijde in stand te houden; 2. gebieden op het schip waarvoor beperkingen gelden; 1. toegangsladders; 2. toegangstrappen; 9.12. Aan mensen die desgevraagd hun identiteit niet willen of niet kunnen aantonen en/of het doel van hun bezoek niet willen of niet kunnen bevestigen, dient de toegang tot het schip te worden ontzegd en hun poging toegang te verkrijgen dient al naar gelang van toepassing te worden gerapporteerd aan de SBF, de BBF, de havenveiligheidsbeambte (HBF) en aan de nationale of plaatselijke autoriteiten met beveiligingstaken. 9.13. In het SVP dient de frequentie te zijn vastgesteld van de toepassing van toegangscontroles, met name als deze willekeurig of slechts incidenteel worden toegepast. 9.12. Veiligheidsniveau 1 9.14. Op veiligheidsniveau 1 dient het SVP de veiligheidsmaatregelen vast te stellen die de toegang tot het schip moeten bewaken; hierbij kunnen de volgende maatregelen worden toegepast: 1. controleren van de identiteit van alle personen die aan boord van het schip willen gaan en bevestigen van hun redenen daartoe door bijvoorbeeld instructies zich te vervoegen, passagierstickets, instapkaarten, werkorders, enz. te controleren; 2. het schip dient er in samenwerking met de havenfaciliteit voor te zorgen dat er speciale veilige zones tot stand worden gebracht waarin inspecties en het fouilleren van personen, het doorzoeken van bagage (inclusief handbagage), persoonlijke bezittingen, voertuigen en hun inhoud kunnen plaatsvinden; 9.16. Op veiligheidsniveau 2 dient het SVP de veiligheidsmaatregelen vast te stellen die moeten worden toegepast ter bescherming tegen een verhoogd risico op een veiligheidsincident, om een grotere waakzaamheid en strengere controle te waarborgen; het kan hierbij onder meer gaan om: 1. het aanstellen van extra personeel om tijdens nachtelijke uren dekgedeelten te bewaken om onbevoegden de toegang te beletten; 2. het beperken van het aantal toegangspunten tot het schip, het identificeren van de toegangspunten die kunnen worden gesloten en de middelen om deze adequaat af te sluiten; 1. beperkte toegang tot een enkel, bewaakt toegangspunt; 2. het alleen verschaffen van toegang aan diegenen die reageren op het veiligheidsincident of het dreigende veiligheidsincident; 1. toegang door onbevoegden te voorkomen; 2. passagiers, bemanning en personeel van havenfaciliteiten of andere instanties die aan boord van het schip mogen komen, te beschermen; 9.21. Bij gebieden waarvoor beperkingen gelden gaat het onder meer om: 1. de navigatiebrug, machinekamers van categorie A en andere controlestations zoals gedefinieerd in hoofdstuk II&nbhy;2; 2. ruimten die beveiligings&nbhy; en bewakingsuitrusting en &nbhy;systemen, alsmede de bediening van deze uitrusting/systemen en van verlichtingssystemen bevatten; 1. het vergrendelen of afsluiten van toegangspunten; 2. gebruik van bewakingsapparatuur om de gebieden te bewaken; 1. het vaststellen van gebieden waarvoor beperkingen gelden en die grenzen aan toegangspunten; 2. ononderbroken toezicht op bewakingsapparatuur; en 1. het instellen van extra gebieden op het schip waarvoor beperkingen gelden en wel in de nabijheid van het veiligheidsincident of de vermeende locatie van de bedreiging van de veiligheid, waartoe de toegang wordt ontzegd; en 2. het doorzoeken van gebieden waarvoor beperkingen gelden als onderdeel van het doorzoeken van het schip. 1. geknoei met lading te voorkomen; en 2. te voorkomen dat lading die niet voor vervoer bestemd is, wordt geaccepteerd en aan boord van het schip wordt opgeslagen. 9.27. Op veiligheidsniveau 1 dienen in het SVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast tijdens ladingsbehandeling; het gaat hierbij onder meer om de volgende maatregelen: 1. routinecontroles van de lading, transportinstallaties en ruimen vóór en tijdens de ladingsbehandeling; 2. controles die waarborgen dat de geladen goederen overeenkomen met de ladingsdocumenten; 2. gebruik van scanners/detectoren, mechanische apparatuur of honden. 9.30. Op veiligheidsniveau 2 dienen in het SVP de extra veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast tijdens ladingsbehandeling; het gaat hierbij onder meer om de volgende maatregelen: 1. gedetailleerde controles van lading, transportinstallaties en ruimen; 2. intensievere controles om te waarborgen dat alleen de beoogde goederen worden geladen; 2. het verhogen van de frequentie van het gebruik van scanners/detectoren, mechanische apparatuur of honden; en 1. het opschorten van het laden of lossen van goederen; en 2. het verifiëren van de voorraad en de locatie van eventueel aan boord aanwezige gevaarlijke goederen en stoffen. 1. te waarborgen dat de scheepsvoorraden en de integriteit van de verpakkingen worden gecontroleerd; 2. te voorkomen dat scheepsvoorraden zonder inspectie worden geaccepteerd; 9.35. Op veiligheidsniveau 1 dienen in het SVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast tijdens de bevoorrading van het schip; het kan hierbij onder meer gaan om: 1. controles die waarborgen dat voorraden in overeenstemming zijn met de bestelling voordat zij aan boord komen; en 2. de waarborging dat de scheepsvoorraden onmiddellijk veilig worden verstouwd. Veiligheidsniveau 3 9.37. Op veiligheidsniveau 3 dient het schip de instructies op te volgen die zijn uitgegeven door diegenen die reageren op het veiligheidsincident of het dreigende veiligheidsincident. In het SVP dienen de veiligheidsmaatregelen die door het schip in nauwe samenwerking met diegenen die reageren en met de havenfaciliteit, kunnen worden genomen, in detail te zijn beschreven. Het kan hierbij onder meer gaan om: 1. het onderwerpen van de scheepsvoorraden aan uitgebreidere controles; 2. voorbereidingen ter beperking of opschorting van de behandeling van scheepsvoorraden; en Veiligheidsniveau 1 9.39. Op veiligheidsniveau 1 dienen in het SVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast bij de behandeling van onbegeleide bagage om ervoor te zorgen dat onbegeleide bagage aan een volledige screening wordt onderworpen of volledig wordt doorzocht; hetgeen het gebruik van röntgenapparatuur kan inhouden. Veiligheidsniveau 2 9.40. Op veiligheidsniveau 2 dienen in het SVP de extra veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast bij de behandeling van onbegeleide bagage en waarbij alle onbegeleide bagage volledig dient te worden doorgelicht met behulp van röntgenapparatuur. Veiligheidsniveau 3 9.41. Op veiligheidsniveau 3 dient het schip de instructies op te volgen die zijn uitgegeven door diegenen die reageren op het veiligheidsincident of het dreigende veiligheidsincident. In het SVP dienen de veiligheidsmaatregelen die door het schip in nauwe samenwerking met diegenen die reageren en met de havenfaciliteit, kunnen worden genomen, in detail te zijn beschreven. Het kan hierbij onder meer gaan om: 1. het onderwerpen van dergelijke bagage aan uitgebreidere screening, bijvoorbeeld door deze ten minste door te lichten vanuit twee verschillende hoeken; 2. voorbereidingen ter beperking of opschorting van de behandeling van onbegeleide bagage; en 1. verlichting; 2. toezichthouders, beveiligingspersoneel en dekwachten, inclusief patrouilles; en 9.43. Veiligheidsniveau 1 9.45. Op veiligheidsniveau 1 dienen in het SVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld, welke kunnen bestaan uit een combinatie van verlichting, toezichthouders, beveiligingspersoneel of het gebruik van beveiligings&nbhy; en bewakingsuitrusting waarmee het beveiligingspersoneel van het schip het schip in zijn algemeenheid en barrières en gebieden waarvoor beperkingen gelden in het bijzonder, kan observeren. Het scheepsdek en de toegangspunten tot het schip dienen in het donker en bij slecht zicht te zijn verlicht indien er activiteiten op het raakvlak tussen schip en haven plaatsvinden, dan wel indien nodig in een havenfaciliteit of op een ankerplaats. Onderweg dienen schepen indien nodig gebruik te maken van de maximaal beschikbare verlichting die in overeenstemming is met veilige navigatie, gelet op de bepalingen van de van kracht zijnde internationale bepalingen ter voorkoming van aanvaringen op zee. Bij de vaststelling van het juiste niveau en de juiste locatie van de verlichting dienen de volgende punten in acht te worden genomen: 1. de bemanning dient in staat te zijn activiteiten waar te nemen buiten het schip, zowel aan de kant van het water als aan de kant van de wal; 2. het gebied op en rond het schip dient te worden bestreken; 1. het verhogen van de frequentie en gedetailleerdheid van veiligheidspatrouilles; 2. toename van de dekking en de intensiteit van de verlichting of het gebruik van beveiligings&nbhy; en bewakingsuitrusting; 9.49. Op veiligheidsniveau 3 dient het schip de instructies op te volgen die zijn uitgegeven door diegenen die reageren op het veiligheidsincident of het dreigende veiligheidsincident. In het SVP dienen de veiligheidsmaatregelen die door het schip in nauwe samenwerking met diegenen die reageren en met de havenfaciliteit, kunnen worden genomen, in detail te zijn beschreven. Het kan hierbij onder meer gaan om: 1. inschakelen van alle verlichting op of het verlichten van de directe omgeving van het schip; 2. inschakelen van alle bewakingsapparatuur aan boord die activiteiten op of in de directe nabijheid van het schip kan vastleggen; Activiteiten die niet onder de Code vallen 9.51. In het SVP dienen nadere details te zijn vastgelegd van de procedures en veiligheidsmaatregelen die het schip zou moeten toepassen als: 1. het zich in een haven bevindt van een staat die geen verdragsluitende staat is; 2. het in aanraking komt met een schip waarop deze Code niet van toepassing is; Controles en evaluaties 9.53. In het SVP dient te zijn vastgelegd hoe de BBF en de SBF de blijvende doeltreffendheid van het SVP beogen te controleren, alsmede de te volgen procedure bij evaluatie, actualisering of wijziging van het SVP. DOCUMENTATIE 9.53. Algemeen 10.1. De documentatie moet beschikbaar worden gesteld aan de daartoe bevoegde functionarissen van de verdragsluitende staten, zodat zij kunnen vaststellen of de bepalingen van de scheepsveiligheidsplannen zijn geïmplementeerd. De documentatie kan in elke willekeurige vorm worden opgeslagen, maar dient te worden beveiligd tegen toegang of bekendmaking door onbevoegden. 11. VEILIGHEIDSBEAMBTE VAN DE MAATSCHAPPIJ 10.2. Zie paragraaf 8, 9 en 13 voor de desbetreffende instructies. 12. SCHEEPSVEILIGHEIDSBEAMBTE Zie paragraaf 8, 9 en 13 voor de desbetreffende instructies. 13. TRAINING EN OEFENINGEN VOOR SCHEEPSVEILIGHEID Training 13.1. De veiligheidsbeambte van de maatschappij (BBF), het desbetreffende bedrijfspersoneel aan de wal en de scheepsveiligheidsbeambte (SBF) dienen, al naar gelang hun functie, bekend te zijn met en getraind te worden in alle of een aantal van de volgende onderdelen: 1. veiligheidsadministratie; 2. van toepassing zijnde internationale conventies, codes en aanbevelingen; De SBF dient bovendien voldoende kennis te hebben van en training te krijgen in alle of een aantal van de volgende onderdelen, daar waar van toepassing: 2. het scheepsveiligheidsplan en de bijbehorende procedures (waaronder training en reacties op basis van scenario's); 2. herkenning en opsporing van wapens, gevaarlijke stoffen en apparatuur; 2. kennis van de noodprocedures en voorzorgsmaatregelen; Om te waarborgen dat de bepalingen van het scheepsveiligheidsplan effectief worden geïmplementeerd, dienen er minstens elk kwartaal oefeningen te worden gehouden. In gevallen waarbij op een willekeurig moment meer dan 25 procent van de bemanningsleden is vervangen door bemanningsleden die het laatste kwartaal nog niet eerder hebben deelgenomen aan een oefening op dat schip, dient bovendien binnen één week na de vervanging een oefening te worden gehouden. Bij deze oefeningen dienen de afzonderlijke onderdelen van het plan, zoals de in artikel 8.9 vermelde bedreigingen met betrekking tot de veiligheid te worden getest. 13.7. Er dienen minstens eenmaal per kalenderjaar, met een periode van niet meer dan 18 maanden tussen de oefeningen, diverse soorten oefeningen te worden uitgevoerd, waarbij sprake kan zijn van deelname door veiligheidsbeambte van de maatschappijen, havenveiligheidsbeambten, desbetreffende gezagsdragers van de verdragsluitende staten, alsmede scheepsveiligheidsbeambten, indien beschikbaar. Bij deze oefeningen dienen de communicatie, coördinatie, beschikbaarheid van hulpmiddelen en de reacties te worden getest. Deze oefeningen kunnen: 1. op ware grootte of live worden uitgevoerd; 2. uit computersimulatie of seminars bestaan; of 13.8. Zie paragraaf 15, 16 en 18 voor de desbetreffende instructies. 15. BEOORDELING VAN DE VEILIGHEID VAN DE HAVENFACILITEIT Algemeen 15.1. De beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit (BVH) kan worden uitgevoerd door een erkend beveiligingsbedrijf (EBB). De goedkeuring van een voltooid BVH dient echter alleen door de desbetreffende verdragsluitende staat te worden verschaft. Als een verdragsluitende staat gebruikmaakt van een EBB om te beoordelen of verifiëren of de BVH voldoet aan de eisen, mag het EBB geen verband houden met een ander EBB dat de opstelling van die beoordeling heeft gemaakt of daaraan heeft bijgedragen. 15.3. Een BVH dient te zijn gericht op de volgende punten binnen een havenfaciliteit: 1. fysieke beveiliging; 2. structurele integriteit; 2. herkenning en opsporing van wapens, gevaarlijke stoffen en apparatuur; De identificatie en evaluatie van bedrijfsmiddelen en infrastructuren dient te worden gebruikt om hun relatieve belang om te worden beschermd te prioriteren. Daarbij is het vermijden van dood of letsel het belangrijkste punt. Het is tevens van belang te bekijken of de havenfaciliteit, het bouwwerk of de installatie kan blijven functioneren zonder de desbetreffende bedrijfsmiddelen, en tot in hoeverre een snel herstel van een normaal functioneren mogelijk is. 15.7. De bedrijfsmiddelen en infrastructuren, waarvan in aanmerking moet worden genomen dat ze dienen te worden beschermd, kunnen bestaan uit: 1. toegangen, ingangen, toegangswegen, ankerplaatsen, en manoeuvreer&nbhy; en ligplaatsen; 2. goederenfaciliteiten, terminals, opslagplaatsen, en los&nbhy; en laadinstallaties; 15.8. Identificatie van mogelijke bedreigingen voor de bedrijfsmiddelen en infrastructuren en de waarschijnlijkheid dat deze zich voordoen, teneinde veiligheidsmaatregelen vast te stellen en te prioriteren Mogelijke handelingen die de veiligheid van bedrijfsmiddelen en infrastructuren zouden kunnen bedreigen en de methoden voor het uitvoeren van dergelijke handelingen dienen te worden geïdentificeerd om te beoordelen of bepaalde bedrijfsmiddelen of locaties kwetsbaar zijn voor een veiligheidsincident, en om vereisten voor de beveiliging vast te stellen en te prioriteren teneinde de planning en toewijzing van hulpmiddelen mogelijk te maken. De identificatie en evaluatie van elke mogelijke handeling en methode daarvoor dient te worden gebaseerd op diverse factoren, waaronder de beoordeling van bedreigingen door overheidsinstanties. Door het identificeren en beoordelen van bedreigingen hoeven degenen die de beoordeling uitvoeren niet af te gaan op de ergste scenario's om de planning en toewijzing van hulpmiddelen aan te geven. In de BVH dient een beoordeling te zijn opgenomen die in overleg met de desbetreffende nationale veiligheidsorganisaties wordt gemaakt, teneinde het volgende vast te stellen: 1. alle bepaalde aspecten van de havenfaciliteit, waaronder het scheepsverkeer dat gebruikmaakt van de faciliteit, die ervoor kunnen zorgen dat de havenfaciliteit doelwit van een aanval kan zijn; 2. de waarschijnlijke gevolgen van een aanval op of bij de havenfaciliteit, voor wat betreft sterfgevallen, schade aan eigendommen en economische ontwrichting, waaronder ontwrichting van transportsystemen; 1. schade aan of vernieling van de havenfaciliteit of het schip, bijvoorbeeld door explosieven, brandstichting, sabotage of vandalisme; 2. het kapen van of beslagleggen op het schip of het gevangen nemen van personen aan boord; 15.13. De identificatie en het prioriteren van tegenmaatregelen is bedoeld om te garanderen dat de meest effectieve veiligheidsmaatregelen worden ingezet teneinde de kwetsbaarheid van een havenfaciliteit of het raakvlak tussen schip en haven voor de mogelijke bedreigingen te verminderen. De veiligheidsmaatregelen dienen te worden geselecteerd op basis van factoren zoals het feit of ze de mogelijkheid van een aanval verminderen, en dienen te worden geëvalueerd aan de hand van informatie, die bestaat uit: 1. veiligheidsonderzoeken, &nbhy;inspecties en &nbhy;controles; 2. overleg met eigenaren van en ondernemers in de havenfaciliteit en, indien van toepassing, eigenaren van en ondernemers in aangrenzende bouwwerken; Bij de identificatie van kwetsbare punten dient te worden gekeken naar: 1. toegang vanaf het water en vanaf de wal tot de havenfaciliteit en afgemeerde schepen bij de faciliteit; 2. structurele integriteit van de pieren, voorzieningen en bijbehorende bouwwerken; 16.1. Het opstellen van het havenfaciliteitsveiligheidsplan (HVP) is de verantwoordelijkheid van de havenveiligheidsbeambte (HBF). Hoewel de HBF de taken die bij zijn functie horen niet allemaal persoonlijk hoeft uit te voeren, blijft de HBF de eindverantwoordelijkheid houden om ervoor te zorgen dat ze correct worden uitgevoerd. De inhoud van elk HVP verschilt afhankelijk van de specifieke omstandigheden bij de havenfaciliteit of &nbhy;faciliteiten waarop het HVP betrekking heeft. Bij de beoordeling van de veiligheid van de havenfaciliteit (BVH) zijn de specifieke kenmerken van de havenfaciliteit en de potentiële veiligheidsrisico's die hebben geleid tot de behoefte aan het benoemen van een HBF en het opstellen van een HVP, geïdentificeerd. Bij het opstellen van het HVP moet de aandacht in het HVP op deze kenmerken en andere plaatselijke of nationale veiligheidskwesties worden gericht en moeten er toepasselijke veiligheidsmaatregelen worden vastgesteld, teneinde de waarschijnlijkheid van een verzuim betreffende de veiligheid en de potentiële risico's ten gevolge daarvan zo veel mogelijk te beperken. Verdragsluitende staten kunnen advies over de opstelling en inhoud van een HVP opstellen. 16.3. Alle HVP's dienen: 1. de veiligheidsorganisatie van de havenfaciliteit in detail te beschrijven; 16.6. De veiligheidsmaatregelen die in het HVP zijn opgenomen, dienen binnen een redelijke termijn na de goedkeuring van het HVP te zijn getroffen, en in het HVP dient te worden vastgesteld wanneer elke maatregel getroffen moet zijn. Als het waarschijnlijk is dat er sprake van vertraging zal zijn bij het treffen daarvan, dient dit te worden besproken met de verdragsluitende staat die verantwoordelijk is voor de goedkeuring van het HVP, en dienen er passende alternatieve, tijdelijke veiligheidsmaatregelen te worden overeengekomen die een soortgelijk beveiligingsniveau bieden, teneinde een tussenliggende periode te overbruggen. 16.7. Het gebruik van vuurwapens op of in de buurt van schepen en in havenfaciliteiten kan bepaalde, beduidende veiligheidsrisico's met zich meebrengen, met name in verband met bepaalde gevaarlijke stoffen, en dit punt moet goed in overweging worden genomen. Ingeval een verdragsluitende staat besluit dat het nodig is op dergelijke plekken van gewapend personeel gebruik te maken, dient die verdragsluitende staat ervoor te zorgen dat deze personen bevoegd en getraind zijn in het gebruik van hun wapens en dat zij zich bewust zijn van de specifieke risico's voor de veiligheid die op deze plekken aanwezig zijn. Als een verdragsluitende staat het gebruik van vuurwapens toestaat, dient deze specifieke instructies voor de veiligheid bij gebruik daarvan af te geven. Het HVP dient specifieke instructies met betrekking hiertoe te bevatten, met name voor wat betreft de toepassing ervan op schepen die gevaarlijke goederen of gevaarlijke stoffen vervoeren. 16.6. Organisatie en uitvoering van beveiligingstaken in de havenfaciliteit 16.8. Behalve de onder artikel 16.3 geboden instructies dienen de volgende punten, die betrekking hebben op alle veiligheidsniveaus, in het HVP te zijn vastgesteld: 1. de rol en structuur van de veiligheidsorganisatie van de havenfaciliteit; 2. de taken en verantwoordelijkheden van en trainingseisen aan al het personeel van de havenfaciliteit met een beveiligingstaak en de uitvoeringsmaatregelen die benodigd zijn om hun afzonderlijke doeltreffendheid te kunnen beoordelen; 2. gebieden binnen de havenfaciliteit waarvoor beperkingen gelden; Voor elk van deze toegangsmiddelen dient het HVP de desbetreffende locaties te identificeren waar voor elk veiligheidsniveau beperkte of verboden toegang moet worden toegepast. Voor elk veiligheidsniveau dient in het HVP te zijn gespecificeerd welk soort beperking of verbod moet worden toegepast en met welke middelen deze beperkingen of verboden moeten worden gehandhaafd. 16.12. In het HVP dient voor elk veiligheidsniveau te zijn vastgesteld welke identificatiemiddelen nodig zijn om toegang tot de havenfaciliteit mogelijk te maken en om het voor bepaalde personen mogelijk te maken zonder verdere vraag naar hun identiteit binnen de havenfaciliteit te verblijven. Dit kan gepaard gaan met het ontwikkelen van een toepasselijk identificatiesysteem, dat permanente en tijdelijke identificatie, respectievelijk voor personeel van de havenfaciliteit en bezoekers, mogelijk maakt. Als dit uitvoerbaar is, dient elk identificatiesysteem van een havenfaciliteit te worden gecoördineerd met het identificatiesysteem dat van toepassing is op schepen die de havenfaciliteit regelmatig aandoen. Passagiers dienen hun identiteit te kunnen aantonen door middel van pasjes, tickets, enz., maar mogen geen toegang worden gegeven tot gebieden waarvoor beperkingen gelden, tenzij onder geleide. In het HVP dienen mogelijkheden te zijn vastgesteld om te waarborgen dat de identificatiesystemen regelmatig worden geactualiseerd, en dat misbruik van de procedures strafmaatregelen tot gevolg kan hebben. 16.13. Degenen die op verzoek niet willen of niet kunnen aantonen wat hun identiteit is en/of bevestigen wat het doel van hun bezoek is, dient toegang tot de havenfaciliteit te worden ontzegd, en hun poging toegang te verkrijgen dient te worden gerapporteerd aan de havenveiligheidsbeambte en aan de nationale of plaatselijke autoriteiten met beveiligingstaken. 16.14. In het HVP dienen de locaties te zijn geïdentificeerd waar het fouilleren van personen en het doorzoeken van persoonlijke bezittingen en voertuigen moeten plaatsvinden. Dergelijke locaties dienen overdekt te zijn, teneinde een ononderbroken functioneren, overeenkomstig de frequentie die in het HVP is vastgelegd, ongeacht lastige weersomstandigheden, te vergemakkelijken. Wanneer personen moeten worden gefouilleerd of persoonlijke bezittingen en voertuigen moeten worden doorzocht, dienen deze personen, persoonlijke bezittingen en voertuigen onmiddellijk naar afgesloten plaatsen voor aanhouding, inscheping of het laden van auto's te worden verplaatst. 16.15. In het HVP dienen afzonderlijke locaties te zijn vastgesteld voor wel en niet gecontroleerde personen en hun bezittingen, en, indien mogelijk, afzonderlijke plaatsen voor het inschepen/ontschepen van passagiers, en de bemanningsleden en hun bezittingen teneinde te waarborgen dat niet gecontroleerde personen niet in contact kunnen komen met wel gecontroleerde personen. 16.16. In het HVP dient de frequentie te zijn vastgesteld van de toepassing van alle toegangscontroles, vooral als ze willekeurig of nu en dan worden toegepast. 16.15. Veiligheidsniveau 1 16.17. Voor veiligheidsniveau 1 dienen in het HVP de controlepunten te zijn vastgesteld waar de volgende veiligheidsmaatregelen kunnen worden toegepast: 1. gebieden waarvoor beperkingen gelden, die door middel van hekken of andere hindernissen omheind dienen te zijn volgens normen die door de verdragsluitende staat dienen te zijn goedgekeurd; 2. het controleren van de identiteit van alle personen die in verband met de aanwezigheid van een schip toegang tot de havenfaciliteit willen verkrijgen, waaronder passagiers, bemanningsleden en bezoekers, en het aantonen van hun redenen hiertoe door bijvoorbeeld instructies zich te vervoegen, passagierstickets, pasjes, werkorders, enz. te controleren; 16.19. Voor veiligheidsniveau 2 dienen in het HVP de extra veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast, die kunnen bestaan uit: 1. het toewijzen van extra personeel voor het bewaken van toegangspunten en het patrouilleren van begrenzende omheiningen; 2. het beperken van het aantal toegangspunten naar de havenfaciliteit, en het identificeren van de te sluiten toegangspunten en de middelen voor het adequaat afsluiten daarvan; 1. het tijdelijk ontzeggen van de toegang tot de gehele havenfaciliteit, of een deel daarvan; 2. het alleen verschaffen van toegang aan degenen die reageren op het veiligheidsincident of de dreiging daarop; 1. het beschermen van passagiers, bemanningsleden, personeel van de havenfaciliteit en bezoekers, waaronder degenen die in verband met de aanwezigheid van een schip bezoeker zijn; 2. het beschermen van de havenfaciliteit; 2. het binnenkomen, parkeren, laden en lossen van voertuigen; 16.25. Gebieden waarvoor beperkingen gelden kunnen bestaan uit: 1. plaatsen op de wal en langs de waterkant die direct grenzen aan het schip; 2. inschepings&nbhy; en ontschepingsplaatsen, aanhoudings&nbhy; en verwerkingsplaatsen voor passagiers en bemanningsleden, waaronder fouilleer&nbhy; en doorzoekpunten; Bij toestemming van de desbetreffende autoriteiten, kunnen de veiligheidsmaatregelen worden uitgebreid met een verbod op onbevoegde toegang tot bouwwerken waarvandaan waarnemingen op de havenfaciliteit kunnen worden uitgevoerd. 16.27. Voor veiligheidsniveau 1 dienen in het HVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast voor gebieden waarvoor beperkingen gelden, die kunnen bestaan uit: 1. het verschaffen van permanente of tijdelijke omheiningen rond de gebieden waarvoor beperkingen gelden, waarvan de normen door de verdragsluitende staat geaccepteerd dienen te zijn; 2. het verschaffen van toegangspunten waar de toegang kan worden beheerd door beveiligingspersoneel wanneer een toegangspunt in gebruik is en die effectief kunnen worden afgesloten wanneer een toegangspunt niet in gebruik is; 1. het verhogen van de doeltreffendheid van de hindernissen of hekken rond gebieden waarvoor beperkingen gelden, waaronder het gebruik van patrouilles of automatische toegangsdetectieapparatuur; 2. het verminderen van het aantal toegangspunten tot gebieden waarvoor beperkingen gelden en het verbeteren van het beheer dat wordt toegepast bij de resterende toegangspunten; 1. het instellen van extra gebieden waarvoor beperkingen gelden in de nabijheid van het veiligheidsincident, of de vermeende locatie van de bedreiging van de veiligheid, waartoe de toegang wordt ontzegd; en 2. het voorbereiden op het doorzoeken van gebieden waarvoor beperkingen gelden als onderdeel van een zoekactie in de gehele havenfaciliteit, of een deel daarvan. 1. geknoei te voorkomen; en 2. te voorkomen dat lading die niet voor vervoer bestemd is, geaccepteerd en binnen de havenfaciliteit opgeslagen wordt. 16.32. Voor veiligheidsniveau 1 dienen in het HVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast tijdens ladingsbehandeling, die kunnen bestaan uit: 1. routinecontroles van de lading, transportinstallaties en goederenopslagruimten binnen de havenfaciliteit vóór en tijdens het laden en lossen van goederen. 2. controles om te waarborgen dat goederen die de havenfaciliteit binnenkomen overeenkomen met de volgbrief of het leveringsbriefje of een soortgelijk document van de lading; 2. gebruik van scanners/detectoren, mechanische apparatuur of honden. 16.35. Voor veiligheidsniveau 2 dienen in het HVP de extra veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast tijdens ladingsbehandeling om de controle te verhogen, die kunnen bestaan uit: 1. een gedetailleerde controle van de lading, transportinstallaties en goederenopslagruimten binnen de havenfaciliteit; 2. daar waar toepasselijk, intensievere controles om te waarborgen dat alleen de goederen die op de documenten vermeld staan de havenfaciliteit binnenkomen, daar tijdelijk worden opgeslagen en vervolgens in het schip worden geladen; 2. het verhogen van de frequentie van het gebruik van scanners/detectoren, mechanische apparatuur of honden; en 1. het beperken of opschorten van verplaatsingen van goederen of activiteiten binnen de gehele havenfaciliteit, of een deel daarvan of specifieke schepen; en 2. het verifiëren van de inventaris en locatie van gevaarlijke goederen en gevaarlijke stoffen die binnen de havenfaciliteit zijn opgeslagen. 1. ervoor te zorgen dat de integriteit van de scheepsvoorraden en de verpakkingen wordt gecontroleerd; 2. te voorkomen dat scheepsvoorraden zonder inspectie worden geaccepteerd; 16.40. Voor veiligheidsniveau 1 dienen in het HVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast om scheepsbevoorrading te controleren, die kunnen bestaan uit: 1. het controleren van scheepsvoorraden; 2. het vooraf bekendmaken van de samenstelling van de goederen, de bestuurdersgegevens en voertuigregistratie; en 2. gebruik van scanners/detectoren, mechanische apparatuur of honden. 1. het gedetailleerd controleren van scheepsvoorraden; 2. het gedetailleerd doorzoeken van de leverende voertuigen; 2. het verhogen van het gebruik van scanners/detectoren, mechanische apparatuur of honden; en Omgang met onbegeleide bagage 16.45. In het HVP dienen de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die moeten worden toegepast om te waarborgen dat onbegeleide bagage (dat wil zeggen bagage, waaronder persoonlijke bezittingen, die zich op het punt waar geïnspecteerd of doorzocht wordt, niet bij de passagier of het bemanningslid bevindt) geïdentificeerd en onderworpen wordt aan de juiste screening, waaronder het doorzoeken van de bagage, voordat de bagage de havenfaciliteit mag binnenkomen en, afhankelijk van de opslagmogelijkheden, voordat deze van de havenfaciliteit aan boord van het schip wordt gebracht. Er wordt niet beoogd dat dergelijke bagage wordt onderworpen aan screening door zowel de havenfaciliteit als het schip en in die gevallen waarbij beide voldoende daartoe zijn toegerust, dient de verantwoordelijkheid voor screening te berusten bij de havenfaciliteit. Nauwe samenwerking met het schip is essentieel en er dienen maatregelen te worden getroffen om te waarborgen dat onbegeleide bagage na de screening veilig wordt behandeld. Veiligheidsniveau 1 16.46. Voor veiligheidsniveau 1 dienen in het HVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast bij de omgang met onbegeleide bagage om ervoor te zorgen dat onbegeleide bagage aan een volledige screening wordt onderworpen of volledig wordt doorzocht; hetgeen het gebruik van röntgenapparatuur kan inhouden. Veiligheidsniveau 2 16.47. Voor veiligheidsniveau 2 dienen in het HVP de extra veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die kunnen worden toegepast bij de omgang met onbegeleide bagage en waarbij alle onbegeleide bagage volledig dient te worden doorgelicht met behulp van röntgenapparatuur. Veiligheidsniveau 3 16.48. Bij veiligheidsniveau 3 dient de havenfaciliteit de instructies op te volgen die zijn afgegeven door degenen die reageren op het veiligheidsincident of de dreiging daarop. In het HVP dienen de veiligheidsmaatregelen die kunnen worden genomen door de havenfaciliteit, in nauwe samenwerking met degenen die reageren en de schepen die aanwezig zijn bij de havenfaciliteit, in detail te zijn beschreven. Deze kunnen bestaan uit: 1. het onderwerpen van dergelijke bagage aan uitgebreidere screening, bijvoorbeeld door deze ten minste door te lichten vanuit twee verschillende hoeken; 2. voorbereidingen ter beperking of opschorting van de behandeling van onbegeleide bagage; en 1. verlichting; 2. beveiligingspersoneel, waaronder begrepen patrouilles te voet, per voertuig en te water; en 16.50. Veiligheidsniveau 1 16.52. Voor veiligheidsniveau 1 dienen in het HVP de veiligheidsmaatregelen te zijn vastgesteld die moeten worden toegepast. Deze kunnen bestaan uit een combinatie van verlichting en beveiligingspersoneel of het gebruik van beveiligings&nbhy; en bewakingsapparatuur om ervoor te zorgen dat het beveiligingspersoneel van de havenfaciliteit: 1. het algehele gebied van de havenfaciliteit kan waarnemen, waaronder toegangen daartoe aan de wal en langs de waterkant; 2. toegangspunten, hindernissen en gebieden waarvoor beperkingen gelden kan waarnemen; en 1. het verhogen van het bereik en de intensiteit van de verlichtings&nbhy; en toezichtapparatuur, waaronder het verschaffen van extra verlichting en toezicht in een groter gebied; 2. het verhogen van de frequentie van patrouilles te voet, per voertuig of te water; en 1. het inschakelen van alle verlichting binnen of het verlichten van de directe omgeving van de havenfaciliteit; 2. het inschakelen van alle bewakingsapparatuur waarmee de activiteiten kunnen worden geregistreerd binnen of aangrenzend aan de havenfaciliteit; en Activiteiten die niet onder de Code vallen 16.56. In het HVP dienen nadere details te zijn vastgelegd van de procedures en veiligheidsmaatregelen die de havenfaciliteit zou moeten toepassen als: 1. de havenfaciliteit in aanraking komt met een schip dat in een haven is geweest van een staat die niet tot de verdragsluitende staten behoort; 2. de havenfaciliteit in aanraking komt met een schip waarop deze Code niet van toepassing is; en Controle, evaluatie en wijziging 16.58. In het HVP dient te zijn vastgelegd hoe de HBF de blijvende doeltreffendheid van het HVP beoogt te controleren, alsmede de te volgen procedure bij evaluatie, actualisering of wijziging van het HVP. Het HVP dient naar goeddunken van de HBF te worden geëvalueerd. Het HVP dient bovendien te worden geëvalueerd: 1. als de BVH met betrekking tot de desbetreffende havenfaciliteit wordt gewijzigd; 2. als er bij een onafhankelijke controle van het HVP of bij het testen van de veiligheidsorganisatie van de havenfaciliteit door de verdragsluitende staat gebreken worden vastgesteld of de blijvende relevantie van belangrijke onderdelen van het goedgekeurde HVP in twijfel wordt getrokken. 2. het verwijderen, wijzigen of vervangen van permanente hindernissen, veiligheids&nbhy; en bewakingsapparatuur en &nbhy;systemen, enz. die voorheen als essentieel voor het behouden van de veiligheid van de havenfaciliteit werden beschouwd HVP's dienen te worden goedgekeurd door de desbetreffende verdragsluitende staat, die toepasselijke procedures dient vast te stellen voor: 1. het voorleggen van HVP's aan de verdragsluitende staat; 2. het in overweging nemen van HVP's; De verdragsluitende staat binnen wiens gebied zich een havenfaciliteit bevindt, kan een toepasselijke Verklaring van Naleving door een Havenfaciliteit (VvNHF) afgeven, waarin het volgende wordt aangegeven: 1. de havenfaciliteit; 2. het feit dat de havenfaciliteit voldoet aan de bepalingen van hoofdstuk XI&nbhy;2 en deel A van de Code; 16.63. Algemeen 17.1. In de buitengewone gevallen waarin de scheepsveiligheidsbeambte vragen heeft over de geldigheid van de identificatiedocumenten van degenen die voor officiële doeleinden aan boord van het schip willen komen, dient de havenveiligheidsbeambte hem bij te staan. De havenveiligheidsbeambte hoeft niet verantwoordelijk te zijn voor de bevestigingsroutines voor de identificatie van de degenen die aan boord van het schip willen komen. 17.1. Zie bovendien paragraaf 15, 16 en 18 voor andere relevante instructies. 18. TRAINING EN OEFENINGEN VOOR VEILIGHEID VAN DE HAVENFACILITEIT Training 18.1. De havenveiligheidsbeambte dient, al naar gelang van toepassing, bekend te zijn met en getraind te worden in alle of een aantal van de volgende onderdelen: 1. veiligheidsadministratie; 2. van toepassing zijnde internationale conventies, codes en aanbevelingen; 2. herkenning en opsporing van wapens, gevaarlijke stoffen en apparatuur; 2. herkenning en opsporing van wapens, gevaarlijke stoffen en apparatuur; Om te waarborgen dat de bepalingen van het havenfaciliteitsveiligheidsplan effectief worden geïmplementeerd, dienen er minstens elk kwartaal oefeningen te worden gehouden, tenzij de specifieke omstandigheden anders aangegeven. Bij deze oefeningen dienen de afzonderlijke onderdelen van het plan, zoals de in artikel 15.11 vermelde bedreigingen met betrekking tot de veiligheid te worden getest. 18.6. Er dienen minstens eenmaal per kalenderjaar, met een periode van niet meer dan 18 maanden tussen de oefeningen, diverse soorten oefeningen te worden uitgevoerd, waarbij sprake kan zijn van deelname door havenveiligheidsbeambten, tezamen met desbetreffende gezagsdragers van de verdragsluitende staten, veiligheidsbeambte van de maatschappij, of scheepsveiligheidsbeambten, indien beschikbaar. Verzoeken tot deelname van veiligheidsbeambten van de maatschappij of scheepsveiligheidsbeambten aan gezamenlijke oefeningen dienen plaats te vinden met het oog op de veiligheid en implicaties voor de werkzaamheden van het schip. Bij deze oefeningen dienen de communicatie, coördinatie, beschikbaarheid van hulpmiddelen en de reacties te worden getest. Deze oefeningen kunnen: 1. op ware grootte of live worden uitgevoerd; 2. uit computersimulatie of seminars bestaan; of 19. BIJLAGEN BIJ DEEL B BIJLAGE 1 Formulier voor een Veiligheidsverklaring tussen een schip en een havenfaciliteit (14) Veiligheidsverklaring Deze veiligheidsverklaring is geldig van ……………….. tot ………………, voor de volgende activiteiten: ………………………………………….. Naam van schip: Haven van registratie: IMO-nummer: Naam van havenfaciliteit: (vermeld de activiteiten en hun bijzonderheden) bij de volgende veiligheidsniveaus De havenfaciliteit en het schip komen de volgende veiligheidsmaatregelen en verantwoordelijkheden overeen om naleving te waarborgen van de vereisten van deel A van de Internationale Code voor de Veiligheid van Schepen en van Havenfaciliteiten. De ondertekenaars van deze overeenkomst verklaren dat de veiligheidsmaatregelen en &nbhy;regelingen voor zowel de havenfaciliteit als het schip gedurende de gespecificeerde activiteiten voldoen aan de bepalingen van hoofdstuk XI-2 en deel A van de Code, die wordt geïmplementeerd overeenkomstig de bepalingen die reeds zijn gesteld in hun goedgekeurde plan of de specifieke regelingen die zijn overeengekomen en in bijgevoegde bijlage zijn beschreven. Veiligheidsniveau(s) voor het schip: Veiligheidsniveau(s) voor de havenfaciliteit: Gedateerd te …………………………………….…….op …………………………………… Door de initialen van de SBF of HBF in onderstaande kolommen toe te voegen wordt aangegeven dat de activiteit, overeenkomstig het desbetreffende goedgekeurde plan, wordt uitgevoerd door Activiteit De havenfaciliteit: Het schip: Het waarborgen dat alle beveiligingstaken worden uitgevoerd Het toezicht op gebieden waarvoor beperkingen gelden, om te waarborgen dat uitsluitend geautoriseerd personeel toegang verkrijgt De controle op de toegang tot de havenfaciliteit De controle op de toegang tot het schip Het toezicht op de havenfaciliteit, waaronder ligplaatsen en gebieden rond het schip Het toezicht op het schip, waaronder ligplaatsen en gebieden rond het schip Ladingsbehandeling Scheepsbevoorrading Omgang met onbegeleide bagage De controle op de inscheping van personen en hun bezittingen Het waarborgen dat de communicatie met betrekking tot de veiligheid tussen het schip en de havenfaciliteit gemakkelijk beschikbaar is BIJLAGE 2 FORMULIER VOOR EEN VERKLARING VAN NALEVING DOOR EEN HAVENFACILITEIT Ondertekend voor en namens de havenfaciliteit: het schip: (handtekening van havenveiligheidsbeambte) (handtekening van kapitein of scheepsveiligheidsbeambte) Naam en functie van ondertekenaar Naam: Naam: Functie: Functie: Contactgegevens (in te vullen al naar gelang van toepassing) (de telefoonnummers of de te gebruiken radiokanalen of &nbhy;frequenties vermelden) voor de havenfaciliteit: voor het schip: Havenfaciliteit Kapitein Havenveiligheidsbeambte Scheepsveiligheidsbeambte Bedrijf Veiligheidsbeambte van de maatschappij VERKLARING VAN NALEVING DOOR EEN HAVENFACILITEIT (Officieel zegel) (Staat) Verklaringsnummer ................ Afgegeven onder de bepalingen van deel B van de INTERNATIONALE CODE VOOR DE VEILIGHEID VAN SCHEPEN EN VAN HAVENFACILITEITEN (ISPS-CODE) De overheid van_________________________________________________________________ (naam van staat) Naam van havenfaciliteit: ……………………………………………………………………… Adres van havenfaciliteit: ……………………………………………………………………… HIERMEE WORDT VERKLAARD dat de naleving door deze havenfaciliteit van de bepalingen van hoofdstuk XI-2 en deel A van de Internationale Code voor de Veiligheid van Schepen en van Havenfaciliteiten (ISPS-code) is gekeurd en dat deze havenfaciliteit functioneert overeenkomstig het goedgekeurde havenfaciliteitsveiligheidsplan. Dit plan is goedgekeurd voor (doorstrepen wat niet van toepassing is): Passagiersschip Hogesnelheidspassagiersschip Hogesnelheidsvrachtschip Bulkvrachtschip Olietanker Chemicaliëntanker Gastanker Mobiele drijvende booreilanden Andere vrachtschepen dan de hierboven genoemde Deze Verklaring van Naleving is geldig tot ................................................................, onder voorbehoud van keuringen (zie ommezijde) Afgegeven te…………………………………… …………………………………………… (plaats van afgifte van de verklaring) Datum van afgifte...............................………… …………………………………………… (handtekening van de bevoegde functionaris die dit document afgeeft) (Zegel of stempel van afgevende instantie) ENDOSSEMENT VOOR KEURINGEN De overheid van heeft vastgesteld dat deze Verklaring van Naleving geldig is onder voorbehoud van . HIERMEE WORDT VERKLAARD dat, tijdens een keuring die is uitgevoerd overeenkomstig artikel B/16.62.4 van de ISPS-code, de havenfaciliteit bleek te voldoen aan de desbetreffende bepalingen van hoofdstuk XI-2 van de Conventie en deel A van de ISPS-code. 1e KEURING Ondertekend: ………………………… (handtekening van de bevoegde functionaris) Te: ....................…………................ Datum: 2e KEURING Ondertekend: (handtekening van de bevoegde functionaris) Te: Datum: 3e KEURING Ondertekend: (handtekening van de bevoegde functionaris) Te: Datum: 4e KEURING Ondertekend: (handtekening van de bevoegde functionaris) Te: .......... Datum: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 63 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2, artikel 95 en artikel 165 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0058/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0353/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 19 november 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2004 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Communicatienetwerken en informatiesystemen zijn uitgegroeid tot een essentiële factor in de economische en maatschappelijke ontwikkeling. Computers en netwerken groeien uit tot alomtegenwoordige nutsinstellingen, zoals de elektriciteits- en watervoorziening dat reeds zijn. De beveiliging van communicatienetwerken en informatiesystemen, en in het bijzonder de beschikbaarheid ervan, is daarom van steeds groter belang voor de maatschappij, niet in de laatste plaats vanwege de mogelijkheid dat zich problemen voordoen in essentiële informatiesystemen, ten gevolge van de complexiteit van de systemen, ongevallen, vergissingen en aanslagen, die gevolgen kunnen hebben voor de fysieke infrastructuur die diensten levert welke voor het welzijn van de EU-burgers van cruciaal belang zijn. (2) Het groeiend aantal schendingen van de beveiliging heeft reeds aanzienlijke economische schade aangericht, het vertrouwen van gebruikers ondermijnd en afbreuk gedaan aan de ontwikkeling van e-commerce. Individuele personen, overheidsdiensten en bedrijven hebben hierop gereageerd met beveiligingstechnologieën en procedures voor beveiligingsbeheer. Lidstaten hebben verscheidene ondersteunende maatregelen getroffen, zoals voorlichtingscampagnes en onderzoeksprojecten, teneinde de netwerk- en informatiebeveiliging in de gehele samenleving te verbeteren. (3) De technische complexiteit van de netwerken en informatiesystemen, de verscheidenheid aan onderling verbonden producten en diensten en het enorme aantal particuliere en overheidsinstanties met elk hun eigen verantwoordelijkheid dreigen de goede werking van de interne markt te ondergraven. (4) Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en &nbhy;diensten ("de kaderrichtlijn") (4) bevat een omschrijving van de taken van de nationale regelgevende instanties, met inbegrip van transparante samenwerking, zowel onderling als met de Commissie, teneinde de ontwikkeling van consistente regelgevingspraktijken te waarborgen, en bij te dragen tot de waarborging van een strenge beveiliging van persoonsgegevens en privacy, en van de integriteit en beveiliging van openbare communicatienetwerken. (5) De vigerende communautaire regelgeving omvat Richtlijn 2002/20/EG (5) , Richtlijn 2002/22/EG (6) , Richtlijn 2002/19/EG (7) , Richtlijn 2002/58/EG (8) , Richtlijn 1999/93/EG (9) , Richtlijn 2000/31/EG (10) en de Resolutie van de Raad van 18 februari 2003 betreffende de uitvoering van het Actieplan eEurope 2005 (11) . (6) Richtlijn 2002/20/EG geeft de lidstaten het recht om aan een algemene machtiging voorwaarden betreffende de beveiliging van openbare netwerken tegen ongeautoriseerde toegang te koppelen op grond van Richtlijn 97/66/EG (12) . (7) Richtlijn 2002/22/EG schrijft voor dat de lidstaten alle noodzakelijke maatregelen nemen om de integriteit en beschikbaarheid van het openbaar telefoonnetwerk op vaste locaties te waarborgen en dat ondernemingen die openbare telefoondiensten op vaste locaties aanbieden, alle maatregelen nemen die redelijkerwijs van hen verwacht mogen worden om een ononderbroken toegang tot de hulpdiensten te waarborgen. (8) Richtlijn 2002/58/EG schrijft voor dat een leverancier van een openbaar beschikbare elektronische-communicatiedienst gepaste technische en organisatorische maatregelen neemt om de beveiliging van zijn diensten te waarborgen en vereist tevens de vertrouwelijke behandeling van de communicatie en daaraan gerelateerde gegevens. Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (13) verplicht de lidstaten ervoor te zorgen dat de controlerende instantie passende technische en organisatorische maatregelen treft om persoonsgegevens te beveiligen tegen vernietiging, hetzij per ongeluk, hetzij onrechtmatig, tegen verlies per ongeluk, vervalsing, ongeautoriseerde verspreiding of toegang, met name als de verwerking betrekking heeft op de verzending van gegevens over een netwerk, en tegen enige andere vorm van onwettige verwerking. (9) Richtlijn 2002/21/EG en Richtlijn 1999/93/EG stellen normen die in het Publicatieblad van de Europese Unie moeten worden bekendgemaakt. De lidstaten maken tevens gebruik van normen van internationale instanties, alsmede de facto normen die ontwikkeld zijn door het internationale bedrijfsleven. De Commissie en de lidstaten moeten kunnen volgen welke normen aan de eisen van de communautaire wetgeving voldoen. (10) De interne-marktmaatregelen vereisen verschillende vormen van technische en organisatorische toepassing door de lidstaten en de Commissie. Het gaat hier om technisch complexe taken zonder eenduidige, voor de hand liggende oplossingen. De heterogene toepassing van deze eisen kan tot inefficiënte oplossingen leiden en belemmeringen creëren voor de interne markt. Dit vraagt om de oprichting van een expertisecentrum op Europees niveau dat , binnen de grenzen van zijn doelstellingen, leiding, advies en, desgevraagd, vormen van bijstand kan geven waarop het Europees Parlement, de Commissie, of de door de lidstaten aangewezen bevoegde organen kunnen vertrouwen. De krachtens artikel 3 van Richtlijn 2002/21/EG aangewezen nationale regelgevende instanties kunnen door een lidstaat als bevoegd orgaan worden aangewezen. (11) Aan deze behoefte kan worden voldaan door de oprichting van een Europees agentschap, te weten het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging, ("het Agentschap"), dat als referentiepunt fungeert en vertrouwen geniet dankzij de onafhankelijkheid, de kwaliteit van de verstrekte adviezen en verspreide informatie, de transparantie van de procedures en werkmethoden en de voortvarendheid bij de uitvoering van de aan dit Agentschap toegewezen taken. Het Agentschap dient voort te bouwen op nationale en communautaire inspanningen en derhalve zijn taken uit te voeren in volledige samenwerking met de lidstaten. Het dient open te staan voor contacten met het bedrijfsleven en andere belanghebbenden. Aangezien elektronische netwerken overwegend in particuliere handen zijn, dienen de activiteiten van het Agentschap gebaseerd te zijn op de medewerking van en samenwerking met de particuliere sector. (12) De uitoefening van de taken van het Agentschap laat de bevoegdheden van de volgende instanties onverlet en mag hun bevoegdheden en taken niet uithollen, belemmeren of overlappen: (13) Om de uitdagingen op het gebied van netwerk- en informatiebeveiliging beter te begrijpen, moet het Agentschap zowel bestaande als nieuwe risico's analyseren; daartoe kan het Agentschap relevante informatie verzamelen, met name aan de hand van vragenlijsten, maar mag het aan de particuliere sector of aan de lidstaten geen nieuwe verplichtingen inzake het genereren van gegevens opleggen. Onder nieuwe risico's moet worden verstaan, problemen die zich reeds aandienen als mogelijke toekomstige risico's voor netwerk- en informatiebeveiliging. (14) Wil men vertrouwen scheppen in netwerken en informatiesystemen, dan moeten individuele personen, bedrijven en overheidsdiensten voldoende geïnformeerd, geschoold en opgeleid worden op het gebied van beveiliging van netwerken en informatiesystemen. De overheid heeft een taak bij het vergroten van het bewustzijn door het publiek, het midden- en kleinbedrijf, bedrijven, overheden, scholen en universiteiten te informeren. Deze maatregelen dienen verder te worden ontwikkeld. Meer informatie-uitwisseling tussen de lidstaten zou een bijdrage kunnen vormen aan dergelijke bewustmakingscampagnes. Het Agentschap dient advies te verstrekken over beste praktijken inzake bewustmaking, opleiding en cursussen. (15) Het Agentschap heeft tot taak, bij te dragen tot een hoog niveau van netwerk- en informatiebeveiliging in de Gemeenschap en de ontwikkeling van een cultuur van netwerk- en informatiebeveiliging ten behoeve van de burgers, consumenten, bedrijven en organisaties uit de publieke sector in de Europese Unie te bevorderen, en aldus bij te dragen tot de goede werking van de interne markt. (16) Efficiënte beveiligingsvoorschriften zijn gebaseerd op goed ontwikkelde methoden voor risicoanalyse, zowel in de openbare als in de particuliere sector. Methoden en procedures voor risicoanalyse worden op verschillende niveaus ingezet zonder dat er een gemeenschappelijke praktijk bestaat voor de efficiënte toepassing ervan. Door goede praktijken voor risicoanalyse en voor interoperabele oplossingen voor risicobeheersing binnen overheids- en particuliere organisaties te stimuleren en te ontwikkelen, kan het beveiligingsniveau van netwerken en informatiesystemen in Europa worden verbeterd. (17) Het Agentschap dient bij zijn werkzaamheden profijt te trekken van de lopende activiteiten op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en technologie-evaluatie, met name van de verschillende onderzoekinitiatieven van de Gemeenschap. (18) Voorzover dat nodig en nuttig is voor de uitvoering van zijn mandaat, doelstellingen en taken, kan het Agentschap ervaringen en algemene informatie uitwisselen met op grond van de EU-wetgeving ingestelde organen en agentschappen die zich met netwerk- en informatiebeveiliging bezighouden. (19) Problemen op het gebied van netwerk- en informatiebeveiliging zijn wereldwijde problemen. Er bestaat een behoefte aan nauwere samenwerking op mondiaal niveau om beveiligingsnormen en de informatievoorziening te verbeteren en een gemeenschappelijke algemene aanpak van netwerk- en informatiebeveiligingsvraagstukken te bevorderen, om aldus bij te dragen tot de ontwikkeling van een cultuur van netwerk- en informatiebeveiliging. Efficiënte samenwerking met derde landen en met de wereldgemeenschap is ook op Europees niveau een noodzaak geworden. Daarom dient het Agentschap een bijdrage te leveren aan de inspanningen van de Gemeenschap in het kader van haar samenwerking met derde landen en, in voorkomend geval, internationale organisaties. (20) Het Agentschap dient in het kader van zijn werkzaamheden rekening te houden met het midden- en kleinbedrijf. (21) Om de uitvoering van de taken van het Agentschap daadwerkelijk te kunnen garanderen, dienen de lidstaten en de Commissie te worden vertegenwoordigd in een raad van bestuur met de noodzakelijke bevoegdheden voor het vaststellen van de begroting, de controle op de uitvoering ervan, het vaststellen van de nodige financiële regels, het opstellen van transparante werkprocedures voor besluitvorming door het Agentschap, het goedkeuren van het werkprogramma van het Agentschap, het vaststellen van zijn eigen reglement van orde en van het huishoudelijk reglement van het Agentschap en de benoeming en de ambtsontheffing van de uitvoerend directeur. De raad van bestuur dient te waarborgen dat het Agentschap zijn taken onder zodanige omstandigheden uitvoert dat het diensten kan verlenen overeenkomstig deze verordening. (22) Een permanente groep van belanghebbenden zou dienstig zijn voor het onderhouden van een regelmatige dialoog met de particuliere sector, de consumentenorganisaties en andere belanghebbenden. Een dergelijke permanente groep van belanghebbenden, die wordt opgericht en voorgezeten door de uitvoerend directeur, dient haar werkzaamheden toe te spitsen op aangelegenheden die voor alle belanghebbenden relevant zijn en deze onder de aandacht van de uitvoerend directeur te brengen. De uitvoerend directeur kan, indien nodig en overeenkomstig de vergaderagenda, vertegenwoordigers van het Europees Parlement en van andere instanties uitnodigen om deel te nemen aan de vergaderingen van de groep. (23) Voor een goede werking van het Agentschap is het noodzakelijk dat de uitvoerend directeur wordt benoemd op grond van zowel verdiensten en aantoonbare administratieve en bestuurskundige vaardigheden, als van bekwaamheid en ervaring die relevant is voor netwerk- en informatiebeveiliging. Daarnaast dient hij zijn taken op flexibele en, ten aanzien van de interne werking van het Agentschap, volledig onafhankelijke wijze uit te voeren. Daartoe werkt de uitvoerend directeur, nadat hij de Commissie en de permanente groep van belanghebbenden heeft geraadpleegd, een voorstel voor het werkprogramma van het Agentschap uit en neemt hij alle nodige maatregelen met het oog op de correcte uitvoering van het werkprogramma van het Agentschap, stelt hij elk jaar een ontwerp op van het algemeen verslag dat aan de raad van bestuur wordt voorgelegd alsook een ontwerp - raming van de inkomsten en uitgaven van het Agentschap, en voert hij de begroting uit. (24) De uitvoerend directeur moet ad hoc werkgroepen kunnen oprichten om met name wetenschappelijke en technische vraagstukken te behandelen. Bij de oprichting van de ad hoc werkgroepen roept de uitvoerend directeur de medewerking van de particuliere sector in en maakt hij gebruik van de relevante deskundigheid van die sector. De ad hoc werkgroepen zouden het Agentschap toegang moeten verschaffen tot de meest actuele informatie die beschikbaar is, om te kunnen reageren op de beveiligingsproblemen die de informatiemaatschappij in ontwikkeling opwerpt. Het Agentschap dient ervoor zorg te dragen dat zijn ad hoc werkgroepen bekwaam en representatief zijn, en zo nodig, al naargelang de specifieke kwestie, een vertegenwoordiging omvatten van de openbare diensten van de lidstaten, van de particuliere sector, met inbegrip van het bedrijfsleven, van de gebruikers en van universitaire deskundigen op het gebied van netwerk- en informatiebeveiliging. Het Agentschap kan de werkgroepen zo nodig aanvullen met onafhankelijke deskundigen die erkend zijn op grond van hun bevoegdheid op het betrokken gebied. De deskundigen die deelnemen aan de werkzaamheden van de ad hoc groepen die door het Agentschap worden georganiseerd, mogen geen deel uitmaken van het personeel van het Agentschap. Hun kosten dienen door het Agentschap te worden vergoed overeenkomstig zijn huishoudelijk reglement en conform het vigerende Financieel Reglement. (25) Inzake toegang van het publiek tot documenten zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 1049/2001 (16) en de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 45/2001 (17) dient het Agentschap de desbetreffende Gemeenschapswetgeving toe te passen. (26) In het kader van zijn werkingssfeer en van zijn doelstellingen, en bij de vervulling van zijn taken dient het Agentschap in het bijzonder de bepalingen na te leven die van toepassing zijn op de instellingen van de Gemeenschappen, alsmede de nationale wetgeving inzake de behandeling van gevoelige documenten. (27) Om de volledige autonomie en onafhankelijkheid van het Agentschap te waarborgen, wordt het noodzakelijk geacht aan het Agentschap een eigen begroting toe te kennen die hoofdzakelijk uit een bijdrage van de Gemeenschap wordt gefinancierd. De communautaire begrotingsprocedure blijft echter van toepassing op eventuele subsidies die ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie komen. Bovendien dient de controle van de rekeningen te worden uitgevoerd door de Rekenkamer. (28) Waar nodig en op basis van nog overeen te komen regelingen, krijgt het Agentschap ook toegang tot de vertolkingdiensten verstrekt door het directoraat-generaal Vertaling (DGT) van de Commissie of door de tolkendiensten van andere communautaire instellingen. (29) Het Agentschap moet in eerste instantie voor een beperkte periode worden opgericht en de werking ervan moet worden geëvalueerd om na te gaan of de activiteiten ervan moeten worden voortgezet, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK 1 WERKINGSSFEER, DOELSTELLINGEN EN TAKEN Artikel 1 Werkingssfeer 1. Om te zorgen voor een hoog en doeltreffend niveau van netwerk- en informatiebeveiliging in de Gemeenschap, en om een cultuur van netwerk- en informatiebeveiliging ten behoeve van de burgers, consumenten, bedrijven en publieke organen in de Europese Unie tot stand te brengen en op die manier bij te dragen tot de goede werking van de interne markt, wordt hierbij een Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging opgericht, hierna "het Agentschap" genoemd. 2. Om de goede werking van de interne markt te waarborgen, assisteert het Agentschap de Commissie en de lidstaten, en werkt het derhalve samen met het bedrijfsleven, om hen te helpen voldoen aan de vereisten inzake netwerk- en informatiebeveiliging, met inbegrip van de eisen van de huidige en toekomstige communautaire wetgeving, zoals vermeld in Richtlijn 2002/21/EG. 3. De doelstellingen en taken van het Agentschap doen geen afbreuk aan de bevoegdheden van de lidstaten inzake netwerk- en informatiebeveiliging die buiten de werkingssfeer van het EG-Verdrag vallen, zoals die welke onder de titels V en VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie vallen, en laten in ieder geval de activiteiten op het gebied van openbare veiligheid, defensie, staatsveiligheid (inclusief de economische welvaart van de staat indien de vraagstukken verband houden met de staatsveiligheid) en activiteiten van de staat op het gebied van het strafrecht onverlet. Artikel 2 Doelstellingen 1. Het Agentschap stelt de Gemeenschap, de lidstaten en bijgevolg het bedrijfsleven in staat om netwerk- en informatiebeveiligingsproblemen beter te voorkomen, aan te pakken en het hoofd te bieden. 2. Het Agentschap verleent bijstand en geeft advies aan de Commissie en de lidstaten in verband met vraagstukken inzake netwerk- en informatiebeveiliging die vallen onder zijn bevoegdheden zoals die zijn vastgesteld in deze verordening. 3. Voortbouwend op nationale en communautaire inspanningen ontwikkelt het Agentschap een hoog niveau van deskundigheid. Het Agentschap wendt deze deskundigheid aan om een ruime samenwerking tussen de betrokkenen uit de publieke en particuliere sector te bevorderen. 4. Het Agentschap assisteert de Commissie desgevraagd bij de technische voorbereiding van de aanpassing en de ontwikkeling van de communautaire wetgeving op het gebied van netwerk- en informatiebeveiliging. Artikel 3 Taken Teneinde ervoor te zorgen dat de in de artikelen 1 en 2 omschreven werkingssfeer en doelstellingen in acht worden genomen, verricht het Agentschap de volgende taken: Artikel 4 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: HOOFDSTUK 2 ORGANISATIE Artikel 5 Organen van het agentschap Het Agentschap bestaat uit: Artikel 6 Raad van bestuur 1. De raad van bestuur bestaat uit één vertegenwoordiger per lidstaat, drie door de Commissie benoemde vertegenwoordigers, alsmede drie door de Commissie voorgedragen en door de Raad benoemde vertegenwoordigers zonder stemrecht, die ieder één van de volgende groepen vertegenwoordigen: 2. De leden van de raad van bestuur worden benoemd op basis van hun relevant ervarings- en deskundigheidsniveau op het gebied van netwerk- en informatiebeveiliging. De vertegenwoordigers kunnen zich laten vervangen door gelijktijdig benoemde plaatsvervangers. 3. De raad van bestuur kiest uit zijn midden een voorzitter en een vice-voorzitter voor een periode van tweeëneenhalf jaar, die kan worden hernieuwd. De vice-voorzitter vervangt ambtshalve de voorzitter wanneer deze is verhinderd zijn taken te verrichten. 4. De raad van bestuur stelt, op basis van een voorstel van de Commissie, zijn reglement van orde vast. Tenzij anders bepaald, worden de besluiten van de raad van bestuur genomen met een meerderheid van alle stemgerechtigde leden. Voor de vaststelling van het reglement van orde van het Agentschap, zijn huishoudelijk reglement, de begroting, het jaarlijkse werkprogramma, alsmede voor de benoeming en de ambtsontheffing van de uitvoerend directeur is een tweederde meerderheid van alle stemgerechtigde leden vereist. 5. De raad van bestuur komt bijeen op convocatie van de voorzitter. De raad van bestuur belegt tweemaal per jaar een gewone vergadering. Op verzoek van de voorzitter of van ten minste eenderde van zijn stemgerechtigde leden belegt de raad van bestuur ook buitengewone vergaderingen. De uitvoerend directeur neemt zonder stemrecht deel aan de vergaderingen van de raad van bestuur en neemt het secretariaat daarvan waar. 6. De raad van bestuur stelt op basis van een voorstel van de Commissie het huishoudelijk reglement van het Agentschap vast. Het reglement wordt openbaar gemaakt. 7. De raad van bestuur stelt de algemene richting voor de activiteiten van het Agentschap vast. De raad van bestuur zorgt ervoor dat het Agentschap werkt overeenkomstig de in de artikelen 12 tot en met 14 en in artikel 23 vastgestelde beginselen. De raad van bestuur zorgt ook voor samenhang tussen de werkzaamheden van het Agentschap en de activiteiten van de lidstaten en van de Europese Gemeenschap. 8. De raad van bestuur stelt jaarlijks, na ontvangst van het advies van de Commissie, vóór 30 november het werkprogramma van het Agentschap voor het komende jaar vast. De raad van bestuur ziet erop toe dat het werkprogramma aansluit bij de werkingssfeer, doelstellingen en taken van het Agentschap, alsook bij de wetgevings- en beleidsprioriteiten van de Gemeenschap op het gebied van netwerk- en informatiebeveiliging. 9. De raad van bestuur stelt jaarlijks vóór 31 maart het algemeen verslag over de werkzaamheden van het Agentschap in het voorgaande jaar vast. 10. De financiële regelingen die op het Agentschap van toepassing zijn, worden na overleg met de Commissie door de raad van bestuur vastgesteld. Zij mogen niet afwijken van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (19) , tenzij dit in verband met de activiteiten van het Agentschap een specifiek vereiste is en de Commissie vooraf toestemming heeft verleend. Artikel 7 Uitvoerend directeur 1. Het Agentschap wordt geleid door de uitvoerend directeur, die onafhankelijk is in de uitvoering van zijn/haar taken. 2. De uitvoerend directeur wordt benoemd door de raad van bestuur, op basis van een kandidatenlijst die door de Commissie wordt opgesteld na een algemeen vergelijkend onderzoek volgend op de publicatie van een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling in het Publicatieblad van de Europese Unie en in andere bladen. De uitvoerend directeur wordt benoemd op grond van verdienste, van door bewijsstukken aangetoonde bestuurlijke en leidinggevende vaardigheden, en van voor netwerk- en informatiebeveiliging relevante bekwaamheid en ervaring. Vóór de benoeming wordt de door de raad van bestuur genomineerde kandidaat onverwijld uitgenodigd om ten overstaan van het Europees Parlement een verklaring af te leggen en vragen te beantwoorden van leden van die instelling. Het Europees Parlement of de Raad kan te allen tijde de uitvoerend directeur horen met betrekking tot onderwerpen die verband houden met de werkzaamheden van het Agentschap. De uitvoerend directeur kan door de raad van bestuur van zijn functie worden ontheven. 3. De ambtstermijn van de uitvoerend directeur bedraagt maximaal vijf jaar. 4. De uitvoerend directeur is verantwoordelijk voor: 5. Elk jaar legt de uitvoerend directeur aan de raad van bestuur de volgende stukken ter goedkeuring voor: 6. De uitvoerend directeur zendt het werkprogramma, nadat dit door de raad van bestuur is aangenomen, naar het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de lidstaten en draagt zorg voor de publicatie ervan. 7. De uitvoerend directeur zendt het algemeen verslag van het Agentschap, nadat dit door de raad van bestuur is aangenomen, toe aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie, de Rekenkamer, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's en draagt zorg voor de publicatie ervan. 8. Indien nodig kan de uitvoerend directeur binnen de werkingssfeer, doelstellingen en taken van het Agentschap, in overleg met de permanente groep van belanghebbenden, ad hoc werkgroepen van deskundigen oprichten. De raad van bestuur wordt daarvan naar behoren in kennis gesteld. De procedures betreffende met name de samenstelling, de benoeming van de deskundigen door de uitvoerend directeur en de werkwijze van de ad hoc groepen worden in het huishoudelijk reglement van het Agentschap vastgesteld. Eventuele ad hoc werkgroepen houden zich in het bijzonder bezig met technische en wetenschappelijke onderwerpen. De leden van de raad van bestuur kunnen geen lid van de ad hoc werkgroepen zijn. Vertegenwoordigers van de Commissie zijn gemachtigd de vergaderingen van die groepen bij te wonen. Artikel 8 Permanente groep van belanghebbenden 1. De uitvoerend directeur richt een permanente groep van belanghebbenden op, bestaande uit deskundigen van de betrokken belanghebbenden, zoals de informatie- en communicatietechnologie-industrie, consumentengroeperingen en academische deskundigen op het gebied van netwerk- en informatiebeveiliging. 2. De procedures betreffende met name het aantal, de samenstelling en de benoeming van de leden door de uitvoerend directeur en de werking van de groep worden in het huishoudelijk reglement van het Agentschap gespecificeerd en worden gepubliceerd. 3. De groep wordt voorgezeten door de uitvoerend directeur. De leden hebben een mandaat van tweeëneenhalf jaar. De leden van de groep kunnen geen lid van de raad van bestuur zijn. 4. Vertegenwoordigers van de Commissie kunnen de vergaderingen van de groep bijwonen en deelnemen aan haar werkzaamheden. 5. De groep kan de uitvoerend directeur adviseren bij de uitvoering van zijn/haar taken uit hoofde van deze verordening, bij het opstellen van een voorstel voor het werkprogramma van het Agentschap, alsmede bij de communicatie met de belanghebbenden over alle aspecten van het werkprogramma. HOOFDSTUK 3 WERKING Artikel 9 Werkprogramma Het Agentschap baseert zijn activiteiten op de uitvoering van het werkprogramma dat is aangenomen in overeenstemming met artikel 6, lid 8. Het werkprogramma belet het Agentschap niet om onvoorziene activiteiten op zich te nemen die binnen zijn werkingssfeer, zijn doelstellingen en de gegeven budgettaire grenzen vallen. Artikel 10 Verzoeken aan het Agentschap 1. Verzoeken om adviezen en bijstand die binnen de werkingssfeer, de doelstellingen en taken van het Agentschap vallen, dienen aan de uitvoerend directeur te worden gericht, vergezeld van achtergrondinformatie waarin het te behandelen probleem wordt uitgelegd. De uitvoerend directeur stelt de Commissie in kennis van de ontvangen verzoeken. Indien het Agentschap een verzoek weigert, dient zulks te worden gemotiveerd. 2. De in lid 1 genoemde verzoeken kunnen worden ingediend door: 3. De praktische regelingen voor de toepassing van de leden 1 en 2, in het bijzonder met betrekking tot de indiening, de vaststelling van prioriteiten, de follow-up en het op de hoogte brengen van de raad van bestuur over de bij het Agentschap ingediende verzoeken, worden door de raad van bestuur vastgesteld in het huishoudelijk reglement van het Agentschap. Artikel 11 Belangenverklaring 1. De uitvoerend directeur en de door de lidstaten op tijdelijke basis gedetacheerde ambtenaren leggen een verklaring af over hun verplichtingen en een verklaring over hun belangen waaruit blijkt dat zij geen directe of indirecte belangen hebben die als nadelig voor hun onafhankelijkheid kunnen worden beschouwd. Deze verklaringen dienen op schrift te worden gesteld. 2. Externe deskundigen die deelnemen aan ad hoc werkgroepen leggen op elke vergadering een verklaring af over belangen die met betrekking tot de agendapunten als nadelig voor hun onafhankelijkheid worden beschouwd. Artikel 12 Transparantie 1. Het Agentschap garandeert dat het zijn activiteiten uitvoert met een hoog niveau van transparantie, overeenkomstig de artikelen 13 en 14. 2. Het Agentschap zorgt ervoor dat het publiek en alle belanghebbenden van objectieve, betrouwbare en gemakkelijk toegankelijke informatie worden voorzien, in het bijzonder met betrekking tot eventuele resultaten van zijn werkzaamheden. Tevens maakt het de belangenverklaringen van de uitvoerend directeur en de door de lidstaten op een tijdelijke basis gedetacheerde ambtenaren openbaar, alsmede de belangenverklaringen die deskundigen met betrekking tot agendapunten op de vergaderingen van de ad hoc werkgroepen hebben afgelegd. 3. De raad van bestuur kan op voorstel van de uitvoerend directeur belanghebbenden toestemming geven om de uitvoering van activiteiten van het Agentschap te observeren. 4. Het Agentschap legt in zijn huishoudelijk reglement de praktische regelingen voor de toepassing van de in de leden 1 en 2 bedoelde transparantiebepalingen vast. Artikel 13 Vertrouwelijke behandeling 1. Onverminderd artikel 14, onthult het Agentschap aan derden geen verwerkte of ontvangen informatie waarvoor om vertrouwelijke behandeling is gevraagd. 2. De leden van de raad van bestuur, de uitvoerend directeur, de leden van de permanente groep van belanghebbenden, de externe deskundigen die deelnemen aan ad hoc werkgroepen en de personeelsleden van het Agentschap, met inbegrip van de door de lidstaten op een tijdelijke basis gedetacheerde ambtenaren, zijn ook na het beëindigen van hun functie gebonden aan de geheimhoudingsplicht uit hoofde van artikel 287 van het Verdrag. 3. Het Agentschap legt in zijn huishoudelijk reglement de praktische regelingen voor de toepassing van de in de leden 1 en 2 bedoelde vertrouwelijkheidsregels vast. Artikel 14 Toegang tot documenten 1. Op documenten die in het bezit zijn van het Agentschap is Verordening (EG) nr. 1049/2001 van toepassing. 2. De raad van bestuur stelt binnen zes maanden na de oprichting van het Agentschap regelingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vast. 3. Tegen besluiten van het Agentschap uit hoofde van artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 kan een klacht bij de ombudsman worden ingediend of een beroep bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden ingesteld, op grond van respectievelijk artikel 195 en artikel 230 van het Verdrag. HOOFDSTUK 4 FINANCIËLE BEPALINGEN Artikel 15 Vaststelling van de begroting 1. Het Agentschap wordt gefinancierd uit een bijdrage van de Gemeenschap en bijdragen van derde landen die deelnemen aan de werkzaamheden van het Agentschap, zoals bepaald in artikel 24. 2. De uitgaven van het Agentschap hebben betrekking op het personeel, administratieve en technische ondersteuning, infrastructuur, werkingskosten en uitgaven voortvloeiend uit contracten met derden. 3. De uitvoerend directeur stelt jaarlijks, uiterlijk op 1 maart, een ontwerp-raming op van de ontvangsten en uitgaven van het Agentschap voor het volgende begrotingsjaar en zendt die, tezamen met een ontwerp-overzicht van de personeelsformatie, aan de raad van bestuur. 4. De ontvangsten en uitgaven dienen in evenwicht te zijn. 5. De raad van bestuur stelt jaarlijks de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Agentschap voor het volgende begrotingsjaar vast op basis van een door de uitvoerend directeur opgestelde ontwerp-raming van de ontvangsten en uitgaven. 6. Deze raming wordt, samen met het ontwerp-overzicht van de personeelsformatie en het voorlopig werkprogramma, uiterlijk 31 maart door de raad van bestuur voorgelegd aan de Commissie en de staten waarmee de Gemeenschap overeenkomstig artikel 24 een overeenkomst heeft gesloten. 7. De raming wordt door de Commissie toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad ("de begrotingsautoriteit"), tezamen met het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Unie. 8. Op basis van deze raming voert de Commissie in het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Unie, dat zij overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag bij de begrotingsautoriteit indient, de ramingen op die zij nodig acht voor het overzicht van de personeelsformatie en voor de subsidie ten laste van de algemene begroting. 9. De begrotingsautoriteit keurt de kredieten goed voor de subsidies voor het Agentschap. De begrotingsautoriteit stelt de personeelsformatie voor het Agentschap vast. 10. De raad van bestuur stelt de begroting van het Agentschap vast. Die begroting wordt definitief nadat de algemene begroting van de Europese Unie definitief is vastgesteld. Zo nodig wordt de begroting van het Agentschap dienovereenkomstig aangepast. De raad van bestuur zendt de begroting onverwijld toe aan de Commissie en de begrotingsautoriteit. 11. De raad van bestuur stelt de begrotingsautoriteit zo spoedig mogelijk in kennis van de projecten die hij voornemens is te realiseren en die aanzienlijke financiële gevolgen voor de financiering van zijn begroting kunnen hebben, met name onroerendgoedprojecten zoals de huur of aankoop van gebouwen. Hij brengt de Commissie daarvan op de hoogte. Wanneer een tak van de begrotingsautoriteit kennis heeft gegeven van zijn voornemen om een advies te verstrekken, doet hij dit advies aan de raad van bestuur toekomen binnen een termijn van zes weken te rekenen vanaf de kennisgeving van het project. Artikel 16 Fraudebestrijding 1. Teneinde fraude, corruptie en andere onwettige praktijken tegen te gaan, zijn de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (20) onverkort van toepassing. 2. Het Agentschap treedt toe tot het Interinstitutioneel akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (21) en treft onverwijld passende voorzieningen die op alle werknemers van het Agentschap van toepassing zijn. Artikel 17 Uitvoering van de begroting 1. De uitvoerend directeur voert de begroting van het Agentschap uit. 2. De interne controleur van de Commissie heeft ten aanzien van het Agentschap dezelfde bevoegdheden als ten aanzien van de diensten van de Commissie. 3. Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar deelt de rekenplichtige van het Agentschap de voorlopige rekeningen mee aan de rekenplichtige van de Commissie, tezamen met een verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 128 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen ("het Financieel Reglement") (22) . 4. Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar zendt de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van het Agentschap naar de Rekenkamer, tezamen met een verslag over het budgettaire en financiële beheer van het begrotingsjaar. Het verslag over het budgettaire en financiële beheer van het begrotingsjaar wordt tevens aan de begrotingsautoriteit gezonden. 5. Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van het Agentschap krachtens artikel 129 van het algemeen Financieel Reglement maakt de uitvoerend directeur van het Agentschap onder zijn/haar eigen verantwoordelijkheid de definitieve rekeningen op en legt deze voor advies voor aan de raad van bestuur. 6. De raad van bestuur brengt advies uit over de definitieve rekeningen van het Agentschap. 7. Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar zendt de uitvoerend directeur de definitieve rekeningen naar het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, tezamen met het advies van de raad van bestuur. 8. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd. 9. De uitvoerend directeur geeft de Rekenkamer uiterlijk op 30 september antwoord op diens opmerkingen. Hij/zij zendt dit antwoord tevens naar de raad van bestuur. 10. De uitvoerend directeur verstrekt het Europees Parlement op verzoek, overeenkomstig artikel 146, lid 3, van het algemeen Financieel Reglement, alle inlichtingen die nodig zijn voor het goede verloop van de kwijtingsprocedure voor het betrokken begrotingsjaar. 11. Vóór 30 april van jaar N+2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de uitvoerend directeur kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het jaar N. HOOFDSTUK 5 ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 18 Juridische status 1. Het Agentschap is een orgaan van de Gemeenschap. Het Agentschap heeft rechtspersoonlijkheid. 2. Het Agentschap beschikt in alle lidstaten over de ruimste handelingsbevoegdheid die volgens de geldende wetgeving aan rechtspersonen wordt verleend. Het kan met name roerende en onroerende goederen verwerven en vervreemden, en in rechte optreden. 3. Het Agentschap wordt vertegenwoordigd door zijn uitvoerend directeur. Artikel 19 Personeel 1. Het personeel van het Agentschap, met inbegrip van de uitvoerend directeur, is onderworpen aan de verordeningen en regelingen van toepassing op de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. 2. Onverminderd artikel 6 worden de bevoegdheden die bij het Statuut aan het tot aanstelling bevoegde gezag en bij de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden aan het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag zijn toegekend, door het Agentschap uitgeoefend met betrekking tot zijn eigen personeel. Het Agentschap mag ook personeelsleden in dienst nemen die door de lidstaten op tijdelijke basis en voor ten hoogste vijf jaar worden gedetacheerd. Artikel 20 Voorrechten en immuniteiten Het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen is van toepassing op het Agentschap en op het personeel van het Agentschap. Artikel 21 Aansprakelijkheid 1. De contractuele aansprakelijkheid van het Agentschap wordt beheerst door het recht dat op de overeenkomst van toepassing is. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is bevoegd uitspraak te doen krachtens een arbitrageclausule in een door het Agentschap gesloten overeenkomst. 2. In geval van niet-contractuele aansprakelijkheid vergoedt het Agentschap, overeenkomstig de algemene beginselen die de wetgevingen van de lidstaten gemeen hebben, alle schade die door het Agentschap zelf of door zijn personeelsleden in de uitoefening van hun functie is veroorzaakt. Het Hof van Justitie is bevoegd voor alle geschillen over de vergoeding van dergelijke schade. 3. De persoonlijke aansprakelijkheid van de personeelsleden van het Agentschap ten aanzien van het Agentschap zijn geregeld bij de desbetreffende bepalingen die van toepassing zijn op het personeel van het Agentschap. Artikel 22 Talen 1. Op het Agentschap zijn de bepalingen van Verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (23) van toepassing. De lidstaten en de overige door de lidstaten aangewezen instanties kunnen hun verzoeken aan het Agentschap richten en daarop een antwoord verlangen in de communautaire taal van hun keuze. 2. De voor het functioneren van het Agentschap noodzakelijke vertalingen worden gemaakt door het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (24) . Artikel 23 Bescherming van persoonsgegevens Bij het verwerken van gegevens met betrekking tot personen is het Agentschap onderworpen aan de bepalingen van Verordening (EG) nr. 45/2001. Artikel 24 Deelneming van derde landen 1. Het Agentschap staat open voor deelneming van landen die met de Europese Gemeenschap overeenkomsten gesloten hebben uit hoofde waarvan zij de communautaire wetgeving op het onder deze verordening vallende gebied hebben overgenomen en toegepast. 2. Overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van deze overeenkomsten worden regelingen getroffen waarin met name de aard, de omvang en de methode van deelneming van deze landen aan de werkzaamheden van het Agentschap worden uiteengezet, met inbegrip van bepalingen met betrekking tot de deelneming aan de door het Agentschap ontwikkelde initiatieven, de financiële bijdragen en het personeel. HOOFDSTUK 6 SLOTBEPALINGEN Artikel 25 Herziening 1. Uiterlijk ... (25) voert de Commissie, rekening houdend met het standpunt van alle belanghebbenden, een evaluatie uit op basis van het met de raad van bestuur overeengekomen mandaat. De Commissie richt zich bij de evaluatie met name op de vraag of het Agentschap moet blijven bestaan na de in artikel 27 vermelde tijdsspanne. 2. Bij de evaluatie wordt bezien in hoeverre het Agentschap de verwezenlijking van zijn doelstellingen en taken dichterbij heeft gebracht en wordt tevens de werkwijze van het Agentschap beoordeeld en worden voorts, indien nodig, passende voorstellen geformuleerd. 3. De raad van bestuur ontvangt een verslag over deze evaluatie en doet aanbevelingen aan de Commissie betreffende eventueel nodig geachte wijzigingen van deze verordening. De resultaten van de evaluatie en de aanbevelingen worden door de Commissie toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad en worden bekendgemaakt. Artikel 26 Bestuurlijke controle De activiteiten van het Agentschap staan onder het toezicht van de ombudsman, overeenkomstig de bepalingen van artikel 195 van het Verdrag. Artikel 27 Looptijd Het Agentschap wordt opgericht met ingang van ... (26) , voor een tijdsspanne van vijf jaar. Artikel 28 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de dag na haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 488 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0448/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0297/2003), 1. verwerpt het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel in te trekken; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 230 ) (1) , – gelet op artikel 152, lid 4 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0322/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0381/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter zijn standpunt te doen toekomen aan de Raad en de Commissie; (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 729 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0027/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0386/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 488 ) (1) , – gelet op artikel 100 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0489/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0293/2003), 1. verwerpt het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel in te trekken; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 379 ) (1) , – gelet op de artikelen 251, lid 2, en 175, lid 1, van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0365/2003), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 67 en 63 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0391/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, zoals geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of het door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 19 november 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de overbrenging van afvalstoffen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1 , Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het doel van de verordening is de bescherming van het milieu en de rechtsgrond hiervoor is artikel 175, lid 1, van het Verdrag . (2) Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (6) is al herhaaldelijk ingrijpend gewijzigd en behoeft wederom aanpassing. Het is in het bijzonder noodzakelijk de inhoud van Beschikking 94/774/EG van de Commissie van 24 november 1994 betreffende het model van een uniform begeleidend document als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad (7) en van Beschikking 1999/412/EG van de Commissie van 3 juni 1999 betreffende een vragenlijst in verband met de verslagplicht van de lidstaten uit hoofde van artikel 41, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad (8) erin op te nemen. Verordening (EEG) nr. 259/93 dient daarom om wille van de duidelijkheid te worden vervangen. (3) Besluit 93/98/EEG van de Raad (9) betrof de sluiting namens de Gemeenschap van het Verdrag van Bazel van 22 maart 1989 inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan, waarbij de Gemeenschap sinds 1994 partij is. Met de aanpassing van Verordening (EEG) nr. 259/93 heeft de Raad voorschriften vastgesteld om dergelijke overbrengingen aan banden te leggen en te controleren door onder meer het bestaande stelsel van de Gemeenschap betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen in overeenstemming te brengen met de eisen van het Verdrag van Bazel. (4) Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 14 november 1996 betreffende de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer (10) gevraagd om "te bekrachtigen dat afvalstoffen die geschikt zijn voor hergebruik of recycling een zeer speciaal artikel zijn en dat het vrije verkeer van deze goederen alleen mag plaatsvinden wanneer dit als doel heeft tot een verwerkingsvorm te komen waarmee een betere milieubescherming wordt bereikt" en om "afvaltoerisme" tegen te gaan. (5) De Raad heeft in zijn resolutie van 24 februari 1997 betreffende een communautaire strategie voor het afvalbeheer (11) zijn bezorgdheid uitgesproken over "het op grote schaal binnen de Gemeenschap transporteren van afval voor verbrandingsdoeleinden, al dan niet met terugwinning van energie" en tevens de lidstaten aangespoord om "een breed scala van instrumenten, waar nodig ook economische instrumenten, in te zetten teneinde de doelstellingen van hun afvalstoffenbeleid op een zo coherent mogelijke manier te realiseren". (6) Besluit 97/640/EG van de Raad van 22 september 1997 (12) , betrof de goedkeuring namens de Gemeenschap van de wijziging van het Verdrag van Bazel, als vastgelegd in Besluit III/I van de Conferentie van de Partijen. Met die wijziging werd alle uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen met het oog op verwijdering uit in bijlage VII bij dat verdrag opgenomen landen naar niet in die bijlage opgenomen landen, evenals, per 1 januari 1998, al dergelijke uitvoer van de in artikel 1, lid 1, onder a), van dat verdrag bedoelde afvalstoffen met het oog op nuttige toepassing verboden. Verordening (EEG) nr. 259/93 werd dienovereenkomstig gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 120/97 van de Raad (13) . (7) De Gemeenschap heeft het Protocol inzake de aansprakelijkheid en vergoeding van schade bij het Verdrag van Bazel, dat in Besluit V/29 van de Conferentie van de Partijen is opgenomen, nog niet ondertekend. (8) Gezien het feit dat de Gemeenschap haar goedkeuring heeft gehecht aan Besluit C(2001) 107 van de OESO-Raad van 14 juni 2001 inzake de herziening van Besluit C(1992)39 final betreffende het toezicht op de grensoverschrijdende overbrenging van afvalstoffen bestemd voor handelingen ter nuttige toepassing teneinde de lijsten en bepaalde andere voorschriften in overeenstemming te brengen met het Verdrag van Bazel, is het noodzakelijk de inhoud van dat besluit in de wetgeving van de Gemeenschap te verwerken. (9) De Gemeenschap heeft het Verdrag van Stockholm van 22 mei 2001 inzake persistente organische verontreinigende stoffen ondertekend. (10) Het is van belang het toezicht en de controle op de overbrenging van afvalstoffen te organiseren en te reguleren op een wijze die rekening houdt met de behoefte de kwaliteit van het milieu en de gezondheid van de mens in stand te houden, te beschermen en te verbeteren en die bevorderlijk is voor een uniformere toepassing van de verordening in de gehele Gemeenschap. (11) Het is van belang er rekening mee te houden dat het Verdrag van Bazel verboden of toezichtsmaatregelen op grensoverschrijdende overbrengingen onderscheidt op basis van de vraag of de afvalstoffen al of niet gevaarlijk zijn, en niet op basis van de vraag of er een nuttig gebruik van wordt gemaakt dan wel of van definitieve verwijdering sprake is. (12) Het is van belang er rekening te houden met het recht van iedere partij bij het Verdrag van Bazel overeenkomstig artikel 4, lid 1 van dit Verdrag een verbod in te stellen op de invoer van gevaarlijke afvalstoffen, dan wel van afvalstoffen die zijn opgesomd in bijlage II van het Verdrag van Bazel. (13) Het is van belang er rekening te houden met de bepaling van artikel 4, lid 9, onder a) van het Verdrag van Bazel, dat de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en van afvalstoffen die zijn opgesomd in bijlage II van dit Verdrag alleen is toegestaan als de staat van uitvoer niet beschikt over de technische capaciteit, de noodzakelijke faciliteiten, het vermogen of geschikte terreinen voor het beheer, op milieuhygiënisch verantwoorde en efficiënte wijze, van de afvalstoffen in kwestie. (14) Het is van belang rekening te houden met de eisen van artikel 4, lid 2, onder a), b) en d) , van het Verdrag van Bazel die inhouden dat het genereren van gevaarlijke afvalstoffen door iedere partij tot een minimum wordt beperkt, dat adequate behandelingsfaciliteiten voor een milieuhygiënisch veilig beheer van gevaarlijke afvalstoffen binnen het kader van de mogelijkheden op het grondgebied van iedere partij worden ingericht en dat het overbrengen van gevaarlijke afvalstoffen tot een minimum wordt beperkt zodat een milieuhygiënisch verantwoord en efficiënt beheer van dergelijke afvalstoffen mogelijk is. (15) Het is noodzakelijk doublures in de procedures te voorkomen door rekening te houden met andere EU-wetgeving ten aanzien van afvalstoffen van dierlijke oorsprong, met name Verordening (EG) nr. 1774/2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (14) en Verordening (EG) nr. 999/2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (15) , die al gelijkwaardige bepalingen bevatten met betrekking tot het totale proces van verzending, doorvoer en overbrenging (inzameling, vervoer, hanteren, verwerking en gebruik of verwijdering) van dierlijke bijproducten binnen, naar en uit de Gemeenschap teneinde te voorkomen dat deze gevaar opleveren voor de gezondheid van dieren en mensen en voor het milieu. (16) Voorts dient rekening te worden gehouden met de eis van Richtlijn 75/442/EEG (16) , dat de lidstaten een geïntegreerd en toereikend net van verwijderingsinrichtingen moeten opzetten om de Gemeenschap als geheel zelfverzorgend op het gebied van afvalverwijdering te maken en de lidstaten in staat te stellen dit doel ook zelfstandig te bereiken, waarbij rekening wordt gehouden met geografische omstandigheden of met de behoefte aan speciale inrichtingen voor bepaalde soorten afval. (17) Bovendien moet rekening worden gehouden met de eis van Richtlijn 75/442/EEG, dat de lidstaten afvalbeheersplannen moeten opstellen en met de door die richtlijn geboden mogelijkheid voor de lidstaten om de nodige maatregelen te treffen om de overbrenging van afvalstoffen die niet in overeenstemming is met hun afvalbeheersplannen te voorkomen, mits zij de Commissie en de overige lidstaten van zulke maatregelen in kennis stellen. (18) De bijlagen bij Richtlijn 75/442/EEG bieden na de recente arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de zaken C-228/00 (17) en C-458/00 (18) voor de lidstaten niet langer duidelijke toepassingsvoorschriften. De Commissie moet deze bijlagen zodanig wijzigen dat ze de lidstaten weer werkbare en duidelijke voorschriften bieden. (19) Het is noodzakelijk ervoor te zorgen dat de overbrenging van afvalstoffen overeenkomstig Richtlijn 75/442/EEG , en andere wetgeving van de Gemeenschap betreffende afvalstoffen voor de volle duur ervan, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming, plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben. Bij uitvoer uit de Gemeenschap is het noodzakelijk ervoor te zorgen dat er gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming buiten de Gemeenschap op milieuhygiënisch verantwoorde wijze wordt omgegaan met de afvalstoffen. (20) Ofschoon het toezicht en de controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen een lidstaat een zaak van het betrokken land is, dienen nationale stelsels voor de overbrenging van afvalstoffen aan een aantal minimumeisen te voldoen teneinde een hoog niveau van bescherming van het milieu en de gezondheid van de mens te waarborgen. (21) In het geval van overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen is het wenselijk het toezicht en de controle optimaal te maken door voor een dergelijke overbrenging voorafgaande schriftelijke toestemming te verlangen. Een dergelijke procedure dient ook te voorzien in een voorafgaande kennisgeving zodat de bevoegde autoriteiten zich goed op de hoogte kunnen stellen en alle nodige maatregelen kunnen treffen ter bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu. Voorts dienen deze autoriteiten de mogelijkheid te krijgen op goede gronden bezwaar te maken tegen een dergelijke overbrenging. (22) In het geval van overbrenging van ongevaarlijke afvalstoffen is het wenselijk te voorzien in een minimumniveau van toezicht en controle door te verlangen dat een dergelijk overbrenging van bepaalde informatie vergezeld gaat. (23) Met het oog op een uniforme toepassing van de verordening en de goede werking van de interne markt is het omwille van de efficiëntie noodzakelijk te verlangen dat de kennisgevingen worden verwerkt via de bevoegde autoriteit van verzending. (24) Het is tevens van belang duidelijkheid te verschaffen over het stelsel van borgsommen of gelijkwaardige verzekeringen. (25) Er dient te worden voorzien in procedurele waarborgen voor de kennisgever om enerzijds de rechtszekerheid te verhogen en anderzijds voor een uniforme toepassing van de verordening en een goede werking van de interne markt te zorgen. (26) In het geval van overbrenging van voor verwijdering bestemde afvalstoffen moeten de lidstaten de mogelijkheid hebben de principes van nabijheid, prioritaire terugwinning en zelfvoorziening op communautair en nationaal niveau overeenkomstig Richtlijn 75/442/EEG , toe te passen. De lidstaten dienen voorts de nodige maatregelen te nemen om het onbeheerd achterlaten of het ongecontroleerd lozen of verwijderen van afvalstoffen te verbieden. De lidstaten moeten ervoor kunnen zorgen dat de afvalbeheersinstallaties die onder Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (19) , vallen , de in die richtlijn gedefinieerde beste beschikbare technieken toepassen en dat afvalstoffen in overeenstemming met de door de wetgeving van de Gemeenschap voorgeschreven en juridisch verbindende milieubeschermingsnormen voor verwijderingshandelingen worden behandeld. (27) In het geval van overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen, moeten de lidstaten ervoor kunnen zorgen dat de afvalbeheersinstallaties die onder Richtlijn 96/61/EG vallen , de in die richtlijn gedefinieerde beste beschikbare technieken toepassen. De lidstaten moeten er ook voor kunnen zorgen dat nuttige toepassing door ecologische overwegingen wordt gerechtvaardigd, dat afvalstoffen worden behandeld conform de in de wetgeving van de Gemeenschap opgenomen juridisch bindende milieubeschermingsnormen voor handelingen die tot nuttige toepassing leiden en in overeenstemming met de afvalbeheersplannen die zijn opgesteld uit hoofde van Richtlijn 75/442/EEG , teneinde de in de wetgeving van de Gemeenschap opgenomen juridisch bindende verplichtingen inzake nuttige toepassing of hergebruik na te komen. (28) Het ontbreken van bindende voorschriften voor afvalstoffenbehandeling en &nbhy;inrichtingen verhindert dat in de Gemeenschap een hoog niveau van milieubescherming wordt bereikt en dat een economisch levensvatbare interne markt voor hergebruik wordt geconsolideerd. Deze lacune dient dringend te worden opgevuld en in de Gemeenschap dient naar een eerlijk speelveld voor hergebruik te worden gestreefd. (29) Er dient een verplichting te komen om afvalstoffen, ongeacht of zij gevaarlijk of ongevaarlijk zijn, die afkomstig zijn van een overbrenging die niet op de geplande wijze kan worden voltooid, terug te brengen naar het land van verzending dan wel op alternatieve wijze te verwijderen of nuttig toe te passen. (30) Ook dient te worden voorzien in de verplichting dat in het geval van een illegale overbrenging, dat wil zeggen een overbrenging die in strijd is met deze verordening of met het internationale of communautaire recht, degene wiens optreden oorzaak van een dergelijke overbrenging was, de afvalstoffen dient terug te nemen en/of op alternatieve wijze te verwijderen of nuttig te gebruiken; indien hij hieraan niet voldoet, moeten de bevoegde autoriteiten van het land van verzending of, naar gelang van het geval, bestemming zelf ingrijpen. (31) De reikwijdte van het verbod op uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen uit de Gemeenschap naar derde landen die geen lid zijn van de EVA, dat uit hoofde van het Verdrag van Bazel is ingevoerd om het milieu in de betrokken landen te beschermen, dient te worden verduidelijkt. (32) De reikwijdte van het verbod op de uitvoer van voor terugwinning bestemde gevaarlijke afvalstoffen uit de Gemeenschap naar landen waarop het OESO-besluit niet van toepassing is, dat eveneens uit hoofde van het Verdrag van Bazel is ingevoerd om het milieu in de betrokken landen te beschermen, dient eveneens te worden verduidelijkt. In het bijzonder is het noodzakelijk de lijst van gevaarlijke afvalstoffen waarop dat verbod van toepassing is te verduidelijken en ervoor te zorgen dat hierin ook de afvalstoffen van bijlage II bij het Verdrag van Bazel worden opgenomen, namelijk huishoudelijk afval en residuen afkomstig van de verbranding van huishoudelijk afval. (33) Voor de uitvoer van voor nuttige toepassing bestemde, ongevaarlijke afvalstoffen naar landen waarop het OESO-besluit niet van toepassing is, dienen specifieke regelingen te worden gehandhaafd, die op een later tijdstip verder kunnen worden gestroomlijnd. Een strenge en eenvoudige procedure om het transport van ongevaarlijk afval op internationaal vlak te reguleren en te minimaliseren dient in het kader van het Verdrag van Bazel te worden aanbevolen en goedgekeurd. (34) Bij niet verboden uitvoer uit de Gemeenschap moet ervoor worden gezorgd dat er gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming buiten de Gemeenschap, op milieuhygiënisch verantwoorde wijze wordt omgegaan met de afvalstoffen. De ontvangstfaciliteit moet worden beheerd volgens de normen van arbeidsgeneeskunde en milieubescherming, welke gelijkwaardig zijn aan de EU-normen. Er dient een lijst van niet-bindende richtsnoeren te worden opgesteld die kunnen dienen als leidraad voor goed milieuhygiënisch beheer. (35) De invoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen in de Gemeenschap dient te worden toegestaan wanneer het land van uitvoer partij is bij het Verdrag van Bazel; de invoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen in de Gemeenschap dient te worden toegestaan wanneer het OESO-besluit van toepassing is op het land van uitvoer of wanneer dit land partij is bij het Verdrag van Bazel; in andere gevallen dient de invoer evenwel enkel te worden toegestaan indien het land van uitvoer gebonden is door een bilaterale of multilaterale overeenkomst of regeling die verenigbaar is met de wetgeving van de Gemeenschap en in overeenstemming is met artikel 11 van het Verdrag van Bazel. (36) Een doeltreffende internationale samenwerking bij het toezicht op overbrenging van afvalstoffen vormt een nuttige bijdrage tot de beperking van internationale overbrengingen van gevaarlijke afvalstoffen. Informatie-uitwisseling, gedeelde verantwoordelijkheid en coördinatie tussen de Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en derde landen anderzijds moeten worden gestimuleerd om een verantwoord beheer van afvalstoffen te garanderen. De Commissie en de lidstaten bieden de ontwikkelingslanden en landen met een overgangseconomie tijdig passende ondersteuning zodat zij, rekening houdend met hun bijzondere behoeften, hun institutionele en niet-institutionele capaciteiten op het gebied van afvalbeheer, toezicht en controle op invoer van afvalstoffen en chemicaliën, en bestrijding van illegale overbrengingen kunnen verbeteren. (37) In deze verordening dient rekening te worden gehouden met de voorschriften inzake uitvoer naar en invoer uit de landen en gebieden overzee van afvalstoffen die zijn neergelegd in Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de LGO met de Europese Economische Gemeenschap (20) . (38) Er moet voor worden gezorgd dat de invoer in de Gemeenschap plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, zoals bepaald in artikel 4, van Richtlijn 75/442/EEG, als gewijzigd, en in overeenstemming met de afvalstoffenwetgeving van de Gemeenschap gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming. (39) Het is noodzakelijk richtsnoeren op te stellen waarmee kan worden bepaald wanneer een schip of een voertuig moet worden beschouwd als afvalstof overeenkomstig artikel 1, onder a) van Richtlijn 75/442/EEG, om het omzeilen van de onderhavige verordening te voorkomen. (40) De lidstaten moeten de Commissie informatie verstrekken over de tenuitvoerlegging van deze verordening, door middel van de verslagen die ook bij het Secretariaat van het Verdrag van Bazel moeten worden ingediend en die op basis van een aparte vragenlijst worden opgesteld. (41) De bijlagen bij deze verordening worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG . (42) De maatregelen ter uitvoering van deze verordening dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (21) . (43) Aangezien de doelstellingen van deze verordening, te weten de bescherming van het milieu bij het vervoer van afvalstoffen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de omvang of de gevolgen ervan, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen . HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: TITEL I TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES Artikel 1 Toepassingsgebied 1. In deze verordening worden de procedures en controleregelingen voor de overbrenging van afvalstoffen vastgelegd, afhankelijk van de herkomst, de bestemming en de route van de vervoerde afvalstoffen, de aard van de vervoerde afvalstoffen en de aard van de behandeling die op de plaats van bestemming aan de afvalstoffen wordt gegeven. 2. Deze verordening is van toepassing op de overbrenging van afvalstoffen: 3. Onder deze verordening vallen niet: 4. Voor de overbrenging van afvalstoffen vanuit het Zuidpoolgebied met doorvoer via de Gemeenschap geldt het volgende: De overbrenging van afvalstoffen uit het Zuidpoolgebied naar landen buiten de Gemeenschap is onderworpen aan de bepalingen van de artikelen 18 en 20 . 5. Voor in bijlage III opgenomen afvalstoffen geldt het volgende: De overbrenging van in bijlage III opgenomen afvalstoffen die bestemd zijn voor nuttige toepassing is enkel onderworpen aan de bepalingen van artikel 3, leden 2 en 3, de artikelen 17 , 19, 20, 21, lid 2 , 22, 23, 24 en 25 , 28, 32 , 33 , lid 2, en de artikelen 36 , 37, 38, 41 en 48 . 6. Uiterlijk achttien maanden na inwerkingtreding van deze verordening stelt de Commissie richtsnoeren vast waarmee kan worden bepaald wanneer een schip of een voertuig moet worden beschouwd als afvalstof in de zin van artikel 1, onder a) van Richtlijn 75/442/EEG, overeenkomstig de procedure zoals bedoeld in artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG. Artikel 2 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: 23. Gemeenschap: het grondgebied van de Gemeenschap; TITEL II OVERBRENGING TUSSEN LIDSTATEN BINNEN DE GEMEENSCHAP OF MET DOORVOER VIA DERDE LANDEN Hoofdstuk 1 Procedure Artikel 3 Algemeen procedureel kader 1. Op overbrengingen van de volgende afvalstoffen is de procedure van voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming , als bedoeld in de bepalingen van deze titel, van toepassing: 2. Voor overbrengingen van de volgende afvalstoffen die bestemd zijn voor nuttige toepassing geldt de algemene plich t van een voorafgaande schriftelijke kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten en de verplichting dat zij vergezeld moeten gaan van bepaalde informatie, die is neergelegd in artikel 17 van hoofdstuk 3 van deze titel: afvalstoffen opgenomen in bijlage III. 3. In uitzonderlijke gevallen geldt het volgende: Voor afvalstoffen van bijlage III gelden de relevante bepalingen voor afvalstoffen van bijlage IV indien zij een van de in bijlage III bij Richtlijn 91/689/EEG opgesomde gevaarlijke eigenschappen vertonen. Deze afvalstoffen worden aangewezen overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG . Deze afvalstoffen worden opgenomen in de bijlagen IV A en V. 4. Op overbrengingen van afvalstoffen die uitdrukkelijk voor laboratoriumanalyse of experimentele doeleinden zijn bestemd met een massa van niet meer dan 25 kg met het oog op de bepaling van de fysische of chemische eigenschappen ervan of de geschiktheid ervan voor nuttige toepassing of verwijdering is de in lid 1 beschreven procedure van voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming niet van toepassing. In plaats daarvan gelden de procedurevoorschriften van de artikelen 17 en 18, met dien verstande dat uitsluitend de in artikel 17 , lid 1, onder a) tot en met d) en f), bedoelde informatie dient te worden verstrekt. De hoeveelheid van dergelijke, uitdrukkelijk voor laboratoriumanalyse bestemde afvalstoffen waarvoor deze uitzondering geldt, is de kleinste hoeveelheid die redelijkerwijs nodig is om de analyse in elk specifiek geval naar behoren uit te voeren, met een maximum van 25 kg. 5. Voor overbrengingen van afvalstoffen die chemische stoffen van de bijlagen A, B en C van het Verdrag van Stockholm van 22 mei 2001 inzake persistente organische verontreinigende stoffen (POP's), als gewijzigd, hierna het Verdrag van Stockholm genoemd, bevatten, daarmee verontreinigd zijn of daaruit bestaan , en die in bijlage VIII zijn opgenomen , gelden dezelfde bepalingen als voor overbrengingen van voor verwijdering bestemde afvalstoffen. Grenswaarden voor de in bijlage VII opgenomen chemische stoffen worden in overeenstemming met de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG , uiterlijk op 31 december 2005 vastgesteld. 6. Overbrengingen van afvalstoffen die bestemd zijn voor vermenging, herverpakking, overslag, opslag of andere handelingen die niet als definitieve verwijdering of definitieve nuttige toepassing worden beschouwd, zijn niet toegestaan. Hoofdstuk 2 Voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming Artikel 4 Procedure van voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming 1. Wanneer de kennisgever voornemens is afvalstoffen als gedefinieerd in artikel 3, lid 1, onder a) of onder b), van een lidstaat over te brengen naar een andere en/of deze door één of meer lidstaten heen te voeren, doet hij een voorafgaande schriftelijke kennisgeving aan en via de bevoegde autoriteit van verzending. 2 . De overbrenging mag van start gaan nadat: 3. De overbrenging mag enkel van start gaan en dient te eindigen in de periode waarin de toestemming van alle bevoegde autoriteiten met betrekking tot een kennisgeving krachtens artikel 10, leden 4 en 5, geldig is. Onder beëindiging van de overbrenging wordt verstaan dat al het betreffende afval in het invoerende land definitief verwijderd dan wel definitief nuttig toegepast is. 4. Elke overbrenging gaat vergezeld van afschriften van het kennisgevings- en het vervoersdocument, met inbegrip van de afschriften van de toestemmingen die door de betrokken bevoegde autoriteiten zijn verleend. Artikel 5 Kennisgevingseisen Bij een kennisgeving moet aan de volgende eisen worden voldaan: 1. Kennisgevingsdocument en vervoersdocument: Voor de kennisgeving worden de volgende documenten gebruikt: Wanneer hij een kennisgeving doet vult de kennisgever het kennisgevingsdocument en het vervoersdocument in. Het kennisgevingsformulier en het vervoersdocument worden door de bevoegde autoriteit van verzending of krachtens specifieke door en in de lidstaat van verzending voorgeschreven regels aan de kennisgever verstrekt. 2. Informatie en documentatie in het kennisgevingsdocument en het vervoersdocument: De kennisgever neemt de in bijlage II, respectievelijk deel 1 en deel 2, bedoelde informatie en documentatie in het kennisgevingsdocument en het vervoersdocument op of voegt deze daar als bijlage aan toe. Een kennisgeving wordt als correct ingevuld beschouwd als de kennisgever het kennisgevingsdocument en het vervoersdocument heeft ingevuld en de in bijlage II, deel 1 en deel 2, bedoelde informatie en documentatie heeft ingediend. 3. Aanvullende informatie en documentatie: Indien één der bevoegde autoriteiten (verzending, doorvoer, bestemming) na ontvangst van een adequaat ingevulde kennisgeving, verdere informatie verlangt, moet de kennisgever aanvullende informatie en documentatie verstrekken. Verzoeken om aanvullende informatie moeten worden aangevraagd binnen vijf werkdagen na de verzending van het deugdelijk ingevulde formulier (autoriteit voor de verzending) of na ontvangst ervan (autoriteit van doorvoer of bestemming). Bijlage II, deel 3, bevat een lijst van aanvullende informatie en documentatie die mag worden verlangd. Een kennisgeving wordt als volledig beschouwd als de kennisgever het kennisgevingsdocument en het vervoersdocument heeft ingevuld en de in bijlage II, deel 1 en deel 2, bedoelde informatie en documentatie, evenals eventuele aanvullende informatie en documentatie heeft verstrekt waarom uit hoofde van dit lid en overeenkomstig bijlage II, deel 3, is verzocht. 4. Sluiting van een contract tussen de kennisgever en de ontvanger: De kennisgever sluit met de ontvanger een contract als omschreven in artikel 6 voor de nuttige toepassing of verwijdering van de afvalstoffen waarop de kennisgeving betrekking heeft. Het contract dient op het moment van kennisgeving te zijn gesloten en juridisch bindend te zijn. Bij de kennisgeving wordt bij de betrokken bevoegde autoriteiten een bewijs ingediend van het bestaan van dit contract. Op verzoek van de betrokken bevoegde autoriteit verstrekt de kennisgever of de ontvanger een afschrift van het contract. 5. Storting van een borgsom of sluiting van een gelijkwaardige verzekering: De kennisgever dient een borgsom te storten of een gelijkwaardige verzekering te sluiten als bedoeld in artikel 7. De borgsom of de gelijkwaardige verzekering dient betrekking te hebben op de aangemelde overbrenging en te zijn gestort respectievelijk juridisch bindend te zijn vóór met deze overbrenging een begin is gemaakt. Alvorens met de overbrenging een begin wordt gemaakt dient de kennisgever bij de betrokken bevoegde autoriteiten een bewijs in te dienen van het bestaan van deze borgsom of gelijkwaardige verzekering. Wanneer de overbrenging van afvalstoffen plaatsvindt via een publiekrechtelijk lichaam, een staatsbedrijf, een eigen vennootschap van een publiekrechtelijk lichaam waarvan de integriteit en de solvabiliteit niet ter discussie staat, kunnen de betrokken bevoegde instanties afzien van het stellen van zekerheid. 6. Reikwijdte van de kennisgeving: De kennisgeving heeft betrekking op alle fasen van de overbrenging – met inbegrip van alle tussenfasen daarvan – vanaf de oorspronkelijke plaats van verzending tot op de definitieve plaats van bestemming waar de nuttige toepassing en/of verwijdering plaatsvindt. Een kennisgeving mag slechts op één code van de afvalstoffenlijsten betrekking hebben. Artikel 6 Contract 1. Voor elke overbrenging van afvalstoffen waarvoor een kennisgeving is vereist sluiten de kennisgever en de ontvanger een contract inzake de nuttige toepassing of verwijdering van de afvalstoffen waarop de kennisgeving betrekking heeft. 2. Het contract dient op het moment van kennisgeving te zijn gesloten en juridisch bindend te zijn. 3. In dit contract wordt opgenomen de verplichting: 4. Als de afvalstoffen worden vervoerd tussen twee inrichtingen die onder controle staan van dezelfde rechtspersoon, mag dit contract worden vervangen door een verklaring van de betrokken entiteit waarin zij zich verbindt tot nuttige toepassing of verwijdering van de afvalstoffen waarop de kennisgeving betrekking heeft. Artikel 7 Borgsom 1. Voor elke overbrenging van afvalstoffen waarvoor een kennisgeving noodzakelijk is, wordt een borgsom of gelijkwaardige verzekering vereist ter dekking van: Tevens moeten worden gedekt de kosten die ontstaan in verband met: 2. De borgsom of de gelijkwaardige verzekering dient betrekking te hebben op de aangemelde overbrenging en te zijn gestort respectievelijk juridisch bindend te zijn vóór met deze overbrenging een begin is gemaakt. 3. De borgsom of gelijkwaardige verzekering dient geldig te zijn en dekking te bieden voor de aangemelde overbrenging voor de gehele duur van de overbrenging totdat de definitieve nuttige toepassing of verwijdering voltooid is . 4. De hoogte van de dekking van de borgsom of gelijkwaardige verzekering moet door de bevoegde autoriteit van verzending worden goedgekeurd. In geval van invoer in de Gemeenschap moet de hoogte van de dekking door de bevoegde autoriteit van bestemming in de Gemeenschap worden goedgekeurd. 5. Alle betrokken bevoegde autoriteiten dienen toegang te hebben tot de borgsom of gelijkwaardige verzekering. 6. De borgsom of gelijkwaardige verzekering wordt vrijgegeven zodra de kennisgever heeft aangetoond dat de afvalstoffen op hun bestemming zijn aangekomen en de definitieve verwijdering of nuttige toepassing ervan op milieuhygiënisch verantwoorde wijze heeft plaatsgevonden. Als bewijs hiervan dient de verklaring van definitieve verwijdering of nuttige toepassing als bedoeld in artikel 15 , onder e) . 7. In geval van een algemene kennisgeving uit hoofde van artikel 14 mogen verscheidene borgsommen worden gestort of gelijkwaardige verzekeringen worden gesloten ter dekking van onderdelen van de algemene kennisgeving, in plaats van één borgsom of gelijkwaardige verzekering ter dekking van de volledige algemene kennisgeving. In dit geval dient elke borgsom of gelijkwaardige verzekering bij aanvang van de aangemelde overbrenging waarop deze betrekking heeft, te zijn gestort, respectievelijk gesloten. De borgsommen of gelijkwaardige verzekeringen worden vrijgegeven zodra de kennisgever heeft aangetoond dat de afvalstoffen waarop elk van deze betrekking heeft, op hun bestemming zijn aangekomen en de definitieve verwijdering of nuttige toepassing ervan op milieuhygiënisch verantwoorde wijze heeft plaatsgevonden. Als bewijs hiervan dient de in artikel 15 , onder e), bedoelde verklaring van definitieve nuttige toepassing of verwijdering. 8. Overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG , wordt vóór 1 januari 2005 een eenvoudige procedure voor de berekening van de borgsom(men) of gelijkwaardige verzekering(en) vastgesteld. 9. Elke lidstaat stelt de Commissie en de overige lidstaten in kennis van de uit hoofde van dit artikel in de nationale wetgeving opgenomen bepalingen. Artikel 8 Doorzending van de kennisgeving door de bevoegde autoriteit van verzending 1. Na ontvangst van de correct ingevulde kennisgeving als omschreven in artikel 5, lid 2, zendt de bevoegde autoriteit van verzending afschriften van de kennisgeving aan de overige betrokken bevoegde autoriteiten en aan de ontvanger en brengt zij de kennisgever daarvan op de hoogte. Zij doet dit binnen drie werkdagen na ontvangst van de kennisgeving. 2. Indien de kennisgeving niet correct ingevuld is, verlangt de bevoegde autoriteit van verzending overeenkomstig artikel 5, lid 2, bepaalde informatie of documentatie van de kennisgever . Zij doet dit binnen drie werkdagen na ontvangst van de kennisgeving. In dergelijke gevallen wordt de in lid 3 genoemde termijn opgeschort totdat de betrokken informatie en documentatie door de bevoegde autoriteit van verzending is ontvangen. 3. Indien de kennisgeving ook na ontvangst van de verlangde informatie en documentatie niet correct is ingevuld, stelt de bevoegde autoriteit van verzending de kennisgever hiervan onverwijld in kennis. 4. De bevoegde autoriteit van verzending kan besluiten een kennisgeving niet verder te behandelen, indien zij zelf op grond van de artikelen 12 en 13 onmiddellijk bezwaren tegen de overbrenging heeft. Zij stelt de kennisgever onverwijld van haar bezwaren in kennis. 5. Als de bevoegde autoriteit van verzending de kennisgeving niet binnen 30 dagen na ontvangst van de kennisgeving zoals vereist in lid 1 heeft doorgezonden, geeft zij binnen drie dagen op verzoek van de kennisgever een gemotiveerde verklaring daarvoor. Een afschrift van een dergelijke gemotiveerde verklaring wordt aan de betrokken bevoegde autoriteiten gezonden. Artikel 9 Bevestiging van ontvangst door de bevoegde autoriteit van bestemming 1. Na ontvangst van een volledige kennisgeving als bedoeld in artikel 5, lid 3, zendt de bevoegde autoriteit van bestemming een ontvangstbevestiging aan de kennisgever, alsmede een afschrift daarvan aan de overige betrokken bevoegde autoriteiten en aan de ontvanger. Zij doet dit binnen drie werkdagen na ontvangst van de kennisgeving. 2. Indien de kennisgeving niet volledig is, verlangt de bevoegde autoriteit van bestemming overeenkomstig artikel 5, leden 2 en 3, bepaalde informatie of documentatie van de kennisgever . Zij doet dit binnen drie werkdagen na ontvangst van de kennisgeving. In dergelijke gevallen wordt de in lid 1 genoemde termijn opgeschort totdat de betrokken informatie en documentatie door de bevoegde autoriteit van bestemming is ontvangen. 3. Indien de kennisgeving ook na ontvangst van de verlangde informatie en documentatie niet correct is ingevuld, stelt de bevoegde autoriteit van bestemming de kennisgever hiervan onverwijld in kennis. 4. De bevoegde autoriteit van bestemming stelt de kennisgever en de overige betrokken autoriteiten in kennis van deze opschorting. 5. Als de bevoegde autoriteit van bestemming de kennisgeving niet binnen 30 dagen na ontvangst van de kennisgeving zoals vereist in lid 1 heeft bevestigd, geeft zij binnen drie dagen op verzoek van de kennisgever een gemotiveerde verklaring daarvoor. Een afschrift van een dergelijke gemotiveerde verklaring wordt aan de betrokken bevoegde autoriteiten gezonden. Artikel 10 Toestemming van de bevoegde autoriteiten van bestemming, van verzending en van doorvoer 1. De bevoegde autoriteiten van verzending, van bestemming en van doorvoer beschikken over een termijn van 30 dagen na verzending van de ontvangstbevestiging door de bevoegde autoriteiten van bestemming uit hoofde van artikel 9 om een van de volgende, schriftelijk vast te leggen en met redenen te omkleden besluiten te nemen over de aangemelde overbrenging: Indien de bevoegde autoriteit van doorvoer niet binnen de genoemde termijn van 30 dagen bezwaar heeft gemaakt, mag worden verondersteld dat zij stilzwijgend toestemming heeft verleend. 2. De bevoegde autoriteiten van bestemming, van verzending en van doorvoer stellen de kennisgever binnen de termijn van 30 dagen schriftelijk in kennis van hun besluit en de redenen daarvoor met afschrift aan de overige betrokken bevoegde autoriteiten. 3. De bevoegde autoriteit van verzending betekent haar schriftelijke toestemming door het kennisgevingsdocument op passende wijze af te stempelen, te ondertekenen en te dateren. De bevoegde autoriteiten van bestemming en doorvoer betekenen hun schriftelijke toestemming door de uitgifte van een schriftelijk besluit aan de andere bevoegde autoriteiten en aan de kennisgever. 4. Een schriftelijke toestemming voor een geplande overbrenging verstrijkt 180 dagen na de in lid 1 bedoelde datum van toestemming , tenzij de betrokken bevoegde autoriteiten een kortere termijn hebben vastgesteld . 5. Een stilzwijgende toestemming verstrijkt 180 dagen na het verstrijken van de termijn van 30 dagen die ingaat bij het verzenden van de in artikel 9 bedoelde bevestiging door de bevoegde autoriteit van bestemming . 6. Uiterlijk op het moment van het verstrijken van de termijn van lid 4 dan wel lid 5 heeft het betreffende afvaltransport plaatsgevonden en is al het afval van dit transport in het land van invoer definitief verwijderd of definitief nuttig toegepast. Artikel 11 Aan een overbrenging gestelde voorwaarden 1. De bevoegde autoriteiten van verzending, van bestemming en van doorvoer mogen binnen 30 dagen na verzending van de ontvangstbevestiging door de bevoegde autoriteiten van bestemming uit hoofde van artikel 9 voorwaarden verbinden aan hun toestemming voor een aangemelde overbrenging. Dergelijke voorwaarden mogen worden gebaseerd op een of meer van de in artikel 12 of artikel 13 genoemde redenen voor afvalstoffen die bestemd zijn voor verwijdering, respectievelijk nuttige toepassing. 2. De bevoegde autoriteiten van verzending, van bestemming en van doorvoer mogen teven binnen de in lid 1 genoemde termijn van 30 dagen voorwaarden verbinden aan het vervoer van afvalstoffen binnen hun rechtsgebied. Dergelijke vervoersvoorwaarden mogen niet strenger zijn dan die voor soortgelijke, volledig binnen hun rechtsgebied vallende overbrengingen en dienen in overeenstemming te zijn met bestaande overeenkomsten, in het bijzonder internationale overeenkomsten ter zake. 3. De bevoegde autoriteiten van verzending, van bestemming en van doorvoer mogen tevens binnen de in lid 1 genoemde termijn de voorwaarde stellen dat de schriftelijke toestemming wordt geacht te zijn ingetrokken als de borgsom(men) en of gelijkwaardige verzekering(en) niet zoals bepaald in artikel 5, lid 5, en artikel 7, lid 2, uiterlijk bij aanvang van de overbrenging in werking zijn getreden. 4. De voorwaarden worden door de bevoegde autoriteit die deze vaststelt schriftelijk aan de kennisgever meegedeeld met afschrift aan de betrokken bevoegde autoriteiten. De voorwaarden worden door de betrokken bevoegde autoriteit in het kennisgevingsdocument opgenomen of daar als bijlage aan toegevoegd. 5. De installatie die de afvalstoffen ontvangt, stelt voor elke specifieke verwerkingsketen en elke subsectie van deze ketens "volumebalansen" op van binnenkomende en uitgaande afvalstoffen. 6. De autoriteiten van de landen van verzending en bestemming kunnen de ontvanger van de afvalstoffen verplichten regelmatig gedetailleerd verslag uit te brengen over de verwerking ervan. In dit verslag moeten voor elke afzonderlijke verwerkingsmethode alle binnenkomende en uitgaande afvalstoffen worden vermeld, zodat de autoriteiten te allen tijde kunnen nagaan of de afvaloverbrengingen in overeenstemming met de kennisgevingen plaatsvinden. Artikel 12 Bezwaren tegen een overbrenging van voor verwijdering bestemde afvalstoffen 1. Wanneer een kennisgeving wordt gedaan voor een geplande overbrenging van voor verwijdering bestemde afvalstoffen mogen de bevoegde autoriteiten van verzending en van bestemming binnen 30 dagen na verzending van de ontvangstbevestiging door de bevoegde autoriteit van bestemming uit hoofde van artikel 9 gemotiveerde bezwaren inbrengen op een of meer van de volgende gronden en in overeenstemming met het Verdrag: in dit geval kunnen de bevoegde autoriteit van verzending en bestemming alle overbrengingen waarbij de persoon in kwestie betrokken is overeenkomstig de nationale wetgeving weigeren; of 2. De bevoegde autoriteit van doorvoer mag binnen 30 dagen na verzending van de ontvangstbevestiging door de bevoegde autoriteit van bestemming uit hoofde van artikel 9, gemotiveerde bezwaren indienen uit hoofde van lid 1, onder d tot en met f maar niet onder a tot en met c en g tot en met k. 3. Indien de totale hoeveelheid van een specifieke gevaarlijke afvalstof die in één jaar in de lidstaat van verzending wordt geproduceerd zo gering is dat het economisch niet verantwoord zou zijn in die lidstaat gespecialiseerde verwijderingsinstallaties te bouwen, wordt lid 1, onder b) , niet toegepast. De bevoegde autoriteit van bestemming en de bevoegde autoriteit van verzending die van mening is dat dit het geval is en dat lid 1, onder b) , daarom niet van toepassing is, werken samen ten einde de kwestie in bilateraal verband op te lossen. Indien zij niet tot een bevredigende oplossing komen, kan elk van beide lidstaten de zaak aan de Commissie voorleggen. De Commissie neemt vervolgens een besluit over deze zaak volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG . 4. Indien de bevoegde autoriteiten binnen de in artikel 10, lid 1, vermelde termijn van 30 dagen van mening zijn dat de problemen die aanleiding waren voor hun bezwaren zijn opgelost, delen zij dat de kennisgever onmiddellijk schriftelijk mede, met afschrift aan de ontvanger en aan de overige betrokken bevoegde autoriteiten. 5. Indien de problemen die aanleiding waren voor de bezwaren niet binnen de in artikel 10, lid 1, vermelde termijn van 30 dagen worden opgelost, verliest de kennisgeving haar geldigheid en dient een nieuwe kennisgeving plaats te vinden . 6. De maatregelen die door een lidstaat in overeenstemming met lid 1, onder a), worden getroffen om overbrengingen van voor verwijdering bestemde afvalstoffen geheel of gedeeltelijk te verbieden of daar stelselmatig bezwaar tegen te maken, worden door die lidstaat onverwijld ter kennis van de Commissie en de overige lidstaten gebracht. Artikel 13 Bezwaren tegen een overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen 1. Wanneer een kennisgeving wordt gedaan voor een geplande overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen, mogen de bevoegde autoriteiten van verzending en van bestemming binnen 30 dagen na verzending van de ontvangstbevestiging door de bevoegde autoriteit van bestemming uit hoofde van artikel 9 gemotiveerde bezwaren inbrengen op een of meer van de volgende gronden en in overeenstemming met het Verdrag: 2. De bevoegde autoriteiten van doorvoer mogen binnen 30 dagen na verzending van de ontvangstbevestiging door de bevoegde autoriteit van bestemming uit hoofde van artikel 9, gemotiveerde bezwaren indienen uit hoofde van lid 1, onder e tot en met g maar niet onder a tot en met d en h tot en met p. 3. Indien de bevoegde autoriteiten binnen de in artikel 10, lid 1, vermelde termijn van 30 dagen van mening zijn dat de problemen die aanleiding waren voor hun bezwaren zijn opgelost, delen zij dat de kennisgever onmiddellijk schriftelijk mede, met afschrift aan de ontvanger en aan de overige betrokken bevoegde autoriteiten. 4. Indien de problemen die aanleiding waren voor de bezwaren niet binnen de in artikel 10, lid 1, vermelde termijn van 30 dagen worden opgelost, verliest de kennisgeving haar geldigheid en dient een nieuwe kennisgeving plaats te vinden . Artikel 14 Algemene kennisgeving 1. De kennisgever mag een algemene kennisgeving indienen voor verscheidene overbrengingen indien bij elke overbrenging: 2. In het kader van een procedure van algemene kennisgeving kan één enkele kennisgeving betrekking hebben op meer dan één overbrenging van afvalstoffen over een periode van ten hoogste één kalenderjaar. De aangegeven periode kan in overleg tussen de betrokken bevoegde autoriteiten worden bekort. Voor de overige termijnen in verband met een procedure van algemene kennisgevingen gelden de termijnen in artikel 10. 3. Voor een algemene kennisgeving zijn dezelfde procedures als die in artikel 3, lid 1, en de artikelen 4 t/m 16 van toepassing. 4. Indien wegens onvoorziene omstandigheden niet dezelfde route kan worden gevolgd, brengt de kennisgever de betrokken bevoegde autoriteiten daarvan zo spoedig mogelijk op de hoogte, zo mogelijk nog voor de aanvang van de overbrenging als op dat moment al bekend is dat een routewijziging noodzakelijk is. Wanneer de routewijziging voor de aanvang van de overbrenging bekend is en tot gevolg heeft dat andere autoriteiten bevoegd zijn dan die welke in de algemene kennisgeving zijn genoemd, mag deze procedure niet worden gevolgd en dient een nieuwe kennisgeving te worden ingediend. 5. De betrokken bevoegde autoriteiten verbinden aan hun toestemming voor het gebruik van deze algemene kennisgeving de voorwaarde dat naderhand in overeenstemming met artikel 5, leden 2 en 3, aanvullende informatie en documentatie worden verstrekt. 6. De betrokken bevoegde autoriteiten trekken hun toestemming voor het gebruik van deze procedure in, indien: 7. De kennisgever wordt door middel van een officiële mededeling met afschrift aan de overige betrokken bevoegde autoriteiten in kennis gesteld van een eventuele intrekking van de toestemming. 8. Elke overbrenging van afvalstoffen moet vergezeld gaan van een afschrift van het kennisgevingsdocument en het vervoersdocument voor de algemene kennisgeving, met inbegrip van de afschriften van de toestemmingen voor de algemene kennisgeving die de bevoegde autoriteiten hebben verleend. 9. Behoudens de wijziging van lid 1 zijn de bepalingen van deze verordening van toepassing op alle geplande overbrengingen die onder dit artikel vallen. 10. In geval van vrijwillige terugname van afvalstoffen door een producent geldt het volgende: Artikel 15 Eisen waaraan na de toestemming voor een overbrenging moet worden voldaan Nadat de betrokken bevoegde autoriteiten toestemming hebben verleend voor een aangemelde overbrenging, dient aan de volgende eisen te worden voldaan: a) Invulling van het vervoersdocument door alle betrokkenen: Alle betrokken ondernemingen vullen het vervoersdocument op de daartoe bestemde plaatsen in, ondertekenen het en bewaren een afschrift ervan. b) Invulling van het vervoersdocument door de kennisgever: Zodra de kennisgever toestemming van de bevoegde autoriteiten van verzending, van bestemming en van doorvoer heeft gekregen of, in het geval van de bevoegde autoriteit van doorvoer, mag veronderstellen dat stilzwijgende toestemming is verleend, vult de kennisgever de datum van overbrenging en de overige gegevens in op het vervoersdocument. De kennisgever zendt afschriften van het ingevulde vervoersdocument aan de betrokken bevoegde autoriteiten. c) Voorafgaande inlichting over de feitelijke aanvang van de overbrenging: De kennisgever zendt tenminste drie werkdagen voor de aanvang van de overbrenging afschriften van het ingevulde vervoersdocument, als bedoeld onder b), aan de betrokken bevoegde autoriteiten en de ontvanger. Veranderingen met betrekking tot de beoogde hoeveelheid, datum van verzending of vervoerder moeten aan de bevoegde autoriteiten en de ontvanger worden gemeld voordat met de overbrenging wordt begonnen. d) Schriftelijke bevestiging van ontvangst door de ontvanger: Binnen drie werkdagen na de ontvangst van de afvalstoffen wordt door de ontvanger schriftelijk bevestigd dat hij de afvalstoffen heeft ontvangen. Deze bevestiging wordt in het vervoersdocument opgenomen of daar als bijlage aan toegevoegd. De ontvanger zendt afschriften van het vervoersdocument met deze bevestiging aan de kennisgever en aan de betrokken bevoegde autoriteiten. e) Verklaring van definitieve verwijdering of nuttige toepassing van de ontvanger: Zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk zeven werkdagen nadat de verwijdering of nuttige toepassing voltooid is en uiterlijk 180 dagen na de wederzijdse schriftelijke toestemming inzake de kennisgeving verklaart de ontvanger onder zijn verantwoordelijkheid dat de definitieve verwijdering of nuttige toepassing heeft plaatsgevonden. Deze verklaring wordt in het vervoersdocument opgenomen of daar als bijlage aan toegevoegd. De ontvanger zendt afschriften van het vervoersdocument met deze verklaring aan de kennisgever en aan de betrokken bevoegde autoriteiten . Artikel 16 Wijziging van de overbrengingsgegevens na de toestemming 1. Ingeval de gegevens en/of voorwaarden betreffende een overbrenging waarvoor toestemming is verleend, wezenlijke veranderingen ondergaan, stelt de kennisgever de betrokken bevoegde autoriteiten daarvan onmiddellijk op de hoogte. 2. In dergelijke gevallen dient opnieuw kennisgeving te worden gedaan, tenzij alle betrokken bevoegde autoriteiten ervan overtuigd zijn dat de voorgestelde wijzigingen een nieuwe kennisgeving niet noodzakelijk maken. 3. Indien als gevolg van deze wijzigingen andere bevoegde autoriteiten bij de overbrenging worden betrokken die niet bij de oorspronkelijke kennisgeving waren betrokken, dient een nieuwe kennisgeving plaats te vinden. Hoofdstuk 3 Algemene informatie-eisen Artikel 17 Afvalstoffen die van bepaalde informatie vergezeld dienen te gaan 1. Voor afvalstoffen als bedoeld in artikel 3, leden 2 en 4, die van een lidstaat naar een andere lidstaat worden overgebracht en/of via één of meer andere lidstaten worden doorgevoerd, gelden de volgende procedurele eisen: Om overbrengingen van dergelijke afvalstoffen beter te kunnen volgen, stelt degene die voornemens is de afvalstoffen over te brengen de bevoegde autoriteiten van verzending en bestemming tien werkdagen vóór de geplande overbrenging hiervan in kennis. De onder de rechtsmacht van het land van verzending vallende opdrachtgever voor de overbrenging zorgt ervoor dat de afvalstoffen van de volgende informatie vergezeld gaan: De begeleidende informatie wordt door de opdrachtgever ondertekend voordat de overbrenging plaatsvindt en wordt door de houder(s) en de ontvanger ondertekend wanneer de betrokken afvalstoffen aan hen worden overgedragen. 2. Het in lid 1, onder g), bedoelde contract dient juridisch bindend te zijn bij de aanvang van de overbrenging en dient de verplichting voor de opdrachtgever voor de overbrenging te bevatten om de afvalstoffen terug te nemen als de overbrenging niet op de geplande wijze wordt voltooid of in strijd met de bepalingen van de verordening heeft plaatsgevonden . 3. De informatie wordt door de opdrachtgever voor de overbrenging ingediend met het in bijlage VI opgenomen formulier. 4. Op deze afvalstoffen zijn tevens alle bepalingen van Richtlijn 75/442/EEG , van toepassing. Zij dienen met name: 5. De lidstaten mogen conform de nationale wetgeving in verband met controle, handhaving, planning en statistiek informatie verlangen over overbrengingen waarop dit artikel van toepassing is. 6. De in lid 1 gespecificeerde informatie wordt in overeenstemming met de bestaande Gemeenschaps- en nationale wetgeving vertrouwelijk behandeld. Artikel 18 Afvalstoffen waarvoor een aankondiging verplicht is 1. Voor gevaarlijke afvalstoffen als bedoeld in artikel 3, lid 4, geldt benevens de informatieverstrekkingsplicht van artikel 17 de volgende procedurele eis: 2. Bij deze aankondiging wordt met het in bijlage VI opgenomen formulier de in artikel 17 , lid 1, onder a) tot en met d) en onder f), bedoelde informatie verstrekt. Hoofdstuk 4 Algemene eisen Artikel 19 Verbod op vermenging van afvalstoffen tijdens de overbrenging 1. Tijdens de overbrenging en vóór de nuttige toepassing of verwijdering als vermeld in het kennisgevingsdocument mogen afvalstoffen niet worden vermengd met afvalstoffen die onder een andere kennisgeving vallen of waarvoor geen kennisgeving is ingediend. 2. Lid 1 geldt tevens voor afvalstoffen die bestemd zijn voor nuttige toepassing of verwijdering. Artikel 20 Bescherming van het milieu binnen de Gemeenschap De producent en/of de kennisgever in de Gemeenschap stellen alles in het werk om ervoor te zorgen dat het door hen overgebrachte afval beheerd wordt zonder de gezondheid van de mens in gevaar te brengen en zonder gebruik te maken van procédés of methoden die nadelige gevolgen kunnen hebben voor het milieu, zoals bepaald in artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG, en in overeenstemming met de afvalstoffenwetgeving van de Gemeenschap gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming. Artikel 21 Bewaarplicht voor documenten en informatie 1. Alle aan de bevoegde autoriteiten gerichte of door deze verzonden documenten in verband met de kennisgeving van een overbrenging worden in de Gemeenschap door de bevoegde autoriteiten, de kennisgever en de ontvanger ten minste drie jaar bewaard, te rekenen vanaf de aanvang van de overbrenging. 2. De uit hoofde van artikel 17 , lid 1, verstrekte informatie wordt in de Gemeenschap door de opdrachtgever voor de overbrenging en de ontvanger ten minste drie jaar bewaard, te rekenen vanaf de aanvang van de overbrenging. Hoofdstuk 5 Terugnameplicht Artikel 22 Terugname ingeval een overbrenging niet op de geplande wijze kan worden voltooid 1. Wanneer een overbrenging van afvalstoffen waarvoor de betrokken bevoegde autoriteiten toestemming hebben verleend niet volgens de voorwaarden van het kennisgevingsdocument, het vervoersdocument en/of het in artikel 5, lid 4, artikel 6 en artikel 17 bedoelde contract kan worden voltooid, stelt de bevoegde autoriteit van bestemming en/of van doorvoer de bevoegde autoriteit van verzending onmiddellijk hiervan op de hoogte. 2. De bevoegde autoriteit van verzending zorgt ervoor dat de afvalstoffen naar haar rechtsgebied of naar een andere plaats in het land van verzending worden teruggebracht door de kennisgever of, indien dit niet mogelijk is, door de bevoegde autoriteit zelf. Dit gebeurt binnen 90 dagen nadat zij heeft vernomen of er schriftelijk van in kennis is gesteld dat de overbrenging waarvoor toestemming is gegeven, niet kan worden voltooid en waarom dit niet mogelijk is. Dergelijke informatie kan onder meer door andere bevoegde autoriteiten worden verstrekt. 3. De in lid 2 bedoelde terugnameplicht geldt niet indien de bevoegde autoriteit van verzending ervan overtuigd is dat de afvalstoffen door de kennisgever of, indien dit niet mogelijk is, door de bevoegde autoriteit zelf in het land van bestemming of elders op alternatieve wijze verwijderd of nuttig toegepast kunnen worden. 4. In geval van terugname als bedoeld in lid 2 dient een nieuwe kennisgeving plaats te vinden tenzij de betrokken bevoegde autoriteiten ermee instemmen dat een naar behoren gemotiveerd verzoek van de oorspronkelijke bevoegde autoriteit van verzending volstaat. Een nieuwe kennisgeving dient door de kennisgever of, indien dit niet mogelijk is, door de oorspronkelijke bevoegde autoriteit van verzending te worden gedaan. De bevoegde autoriteiten verzetten zich niet tegen de terugzending van afvalstoffen die afkomstig zijn van een overbrenging die niet kan worden voltooid. 5. Ingeval een alternatieve voorziening buiten het oorspronkelijke land van bestemming wordt getroffen, zoals bedoeld in lid 3, dient de oorspronkelijke kennisgever of, indien dit niet mogelijk is, de oorspronkelijke bevoegde autoriteit van verzending een nieuwe kennisgeving te doen. Bij een nieuwe kennisgeving gelden de bepalingen inzake de betrokken bevoegde autoriteiten eveneens voor de bevoegde autoriteit van het oorspronkelijke land van verzending. 6. Ingeval een alternatieve voorziening in het oorspronkelijke land van bestemming wordt getroffen, zoals bedoeld in lid 3, hoeft geen nieuwe kennisgeving plaats te vinden en volstaat een naar behoren gemotiveerd verzoek van de oorspronkelijke kennisgever of, indien dit niet mogelijk is, de oorspronkelijke bevoegde autoriteit van verzending. 7. De verplichting van de kennisgever en de subsidiaire verplichting van het land van verzending om de afvalstoffen terug te nemen of om in een alternatieve verwijdering of nuttige toepassing te voorzien, eindigt wanneer de ontvanger de in artikel 15 , onder e), bedoelde verklaring heeft afgegeven. 8. Wanneer in een lidstaat afvalstoffen worden ontdekt van een overbrenging die niet kon worden voltooid, treft de bevoegde autoriteit die de rechtsmacht heeft over het gebied waarin de afvalstoffen zijn ontdekt, voorzieningen om de afvalstoffen veilig op te slaan in afwachting van hun terugzending of hun definitieve verwijdering of nuttige toepassing op alternatieve wijze zoals bedoeld in dit artikel. 9. De bepalingen van de leden 1, 2, 3, 7 en 8 gelden ook voor overbrengingen van afvalstoffen die vergezeld dienen te gaan van bepaalde informatie als bedoeld in artikel 17 . In dergelijke gevallen gelden voor de opdrachtgever voor de overbrenging dezelfde, in dit artikel vastgelegde verplichtingen als voor de kennisgever. Artikel 23 Kosten van terugzending ingeval een overbrenging niet kan worden voltooid 1. De kosten in verband met de terugzending van afvalstoffen die afkomstig zijn van een overbrenging die niet kon worden voltooid, met inbegrip van de kosten van vervoer, van definitieve verwijdering of nuttige toepassing uit hoofde van artikel 22 , lid 2 of 3, en van opslag uit hoofde van artikel 22 , lid 8, worden in rekening gebracht: 2. De bepalingen van dit artikel gelden ook voor overbrengingen van afvalstoffen die vergezeld dienen te gaan van bepaalde informatie als bedoeld in artikel 17 . In dergelijke gevallen gelden voor de opdrachtgever voor de overbrenging dezelfde, in dit artikel vastgelegde verplichtingen als voor de kennisgever. 3. Dit artikel laat het nationale en communautaire aansprakelijkheidsrecht onverlet. Artikel 24 Terugname bij illegale overbrenging 1. Wanneer een bevoegde autoriteit kennis neemt van een overbrenging die zij strijdig acht met deze verordening of het internationale of Gemeenschapsrecht, hierna "illegale overbrenging" genoemd, stelt zij onmiddellijk de overige betrokken bevoegde autoriteiten hiervan in kennis en kan zij de betrokken afvalstoffen terugzenden. 2. Indien een dergelijke illegale overbrenging de verantwoordelijkheid is van de kennisgever, zorgt de bevoegde autoriteit van verzending ervoor dat de betrokken afvalstoffen: Dit gebeurt binnen 30 dagen nadat zij kennis heeft genomen of schriftelijk in kennis is gesteld van de illegale overbrenging of binnen een ander tijdsbestek mits de betrokken bevoegde autoriteiten daarmee instemmen. Dergelijke informatie kan onder meer door andere bevoegde autoriteiten worden verstrekt. In geval van terugname als bedoeld onder a) tot en met d) dient een nieuwe kennisgeving plaats te vinden tenzij de betrokken bevoegde autoriteiten overeenkomen dat een naar behoren gemotiveerd verzoek van de oorspronkelijke bevoegde autoriteit van verzending volstaat. Een nieuwe kennisgeving dient te worden gedaan door de onder a) t/m d) genoemde persoon in die volgorde. De bevoegde autoriteiten verzetten zich niet tegen de terugzending van afvalstoffen die afkomstig zijn van een illegale overbrenging. Ingeval de bevoegde autoriteit van verzending een alternatieve voorziening treft als bedoeld onder e) of f), dient de oorspronkelijke bevoegde autoriteit van verzending een nieuwe kennisgeving te doen tenzij de betrokken bevoegde autoriteiten ermee instemmen dat een naar behoren gemotiveerd verzoek van die bevoegde autoriteit volstaat. 3. Indien een dergelijke illegale overbrenging de verantwoordelijkheid van de ontvanger is, zorgt de bevoegde autoriteit van bestemming ervoor dat de betrokken afvalstoffen op milieuhygiënisch verantwoorde wijze verwijderd of nuttig toegepast worden: Dit gebeurt binnen 30 dagen nadat zij kennis heeft genomen of schriftelijk in kennis is gesteld van de illegale overbrenging of binnen een ander tijdsbestek mits de betrokken bevoegde autoriteiten daarmee instemmen. Dergelijke informatie kan onder meer door andere bevoegde autoriteiten worden verstrekt. Daartoe werken zij, voor zover noodzakelijk, samen om de afvalstoffen te verwijderen of nuttig toe te passen. 4. Met name wanneer de illegale overbrenging noch aan de kennisgever noch aan de ontvanger kan worden toegeschreven, werken de bevoegde autoriteiten samen om te waarborgen dat de betrokken afvalstoffen verwijderd of nuttig toegepast worden. 5. Wanneer in een lidstaat afvalstoffen van een illegale overbrenging worden ontdekt, treft de bevoegde autoriteit die de rechtsmacht heeft over het gebied waarin de afvalstoffen zijn ontdekt, voorzieningen om de afvalstoffen veilig op te slaan in afwachting van hun terugzending of hun definitieve verwijdering of nuttige toepassing. 6. De bepalingen van de artikelen 34 en 36 zijn niet van toepassing bij het terugzenden van de van een illegale overbrenging afkomstige afvalstoffen naar een land van verzending waarvoor het in die artikelen bedoelde uitvoerverbod geldt. 7. De bepalingen van dit artikel gelden ook voor overbrengingen van afvalstoffen die vergezeld dienen te gaan van bepaalde informatie als bedoeld in artikel 17 . In dergelijke gevallen gelden voor de opdrachtgever voor de overbrenging dezelfde, in dit artikel vastgelegde verplichtingen als voor de kennisgever. 8. Dit artikel laat het nationale en communautaire aansprakelijkheidsrecht onverlet. 9. Richtsnoeren voor de samenwerking tussen bevoegde autoriteiten ten aanzien van illegale overbrengingen kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG . Artikel 25 Kosten van terugzending bij illegale overbrenging 1. De kosten in verband met de terugzending van afvalstoffen die afkomstig zijn van een illegale overbrenging, met inbegrip van de kosten van vervoer, van definitieve verwijdering of nuttige toepassing uit hoofde van artikel 24, lid 2, en van opslag uit hoofde van artikel 24 , lid 5, worden in rekening gebracht: 2. De kosten van definitieve verwijdering of nuttige toepassing uit hoofde van artikel 24 , lid 3, en van opslag uit hoofde van artikel 24 , lid 5, van afvalstoffen die van een illegale overbrenging afkomstig zijn, worden in rekening gebracht: 3. De kosten van definitieve verwijdering of nuttige toepassing uit hoofde van artikel 24 , lid 4, met inbegrip van eventuele kosten van vervoer en opslag uit hoofde van artikel 24 , lid 5, van afvalstoffen die van een illegale overbrenging afkomstig zijn, worden in rekening gebracht: 4. De bepalingen van dit artikel gelden ook voor overbrengingen van afvalstoffen die vergezeld dienen te gaan van bepaalde informatie als bedoeld in artikel 17 . In dergelijke gevallen gelden voor de opdrachtgever voor de overbrenging dezelfde, in dit artikel vastgelegde verplichtingen als voor de kennisgever. 5. Dit artikel laat het nationale en communautaire aansprakelijkheidsrecht onverlet. Hoofdstuk 6 Algemene administratieve bepalingen Artikel 26 Wijze van communicatie 1. De in lid 3 bedoelde informatie en documenten mogen worden ingediend via elk van de volgende communicatiekanalen: 2. Met toestemming van de betrokken bevoegde autoriteiten mogen de in lid 3 bedoelde informatie en documenten worden ingediend door middel van elektronische gegevensuitwisseling met elektronische handtekening of elektronische authenticatie als bedoeld in Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad (27) , of met een vergelijkbaar elektronisch authenticatiesysteem dat dezelfde mate van beveiliging biedt. In dergelijke gevallen mogen de bevoegde autoriteit van verzending en de bevoegde autoriteit van bestemming in overleg met de overige bevoegde autoriteiten besluiten de verzending en de ontvangst van de in lid 3 bedoelde informatie en documenten uit te voeren . De elektronische gegevensuitwisseling met de kennisgever geschiedt in dit geval via de autoriteit van verzending en de elektronische gegevensuitwisseling met de ontvanger geschiedt via de instantie van bestemming. 3. In lid 1 worden de volgende informatie en documenten bedoeld: 4. Ten aanzien van het voorleggen van documenten en het verstrekken van informatie door middel van elektronische gegevensuitwisseling overeenkomstig lid 2 kunnen de technische eisen voor de uitvoering in de praktijk van de elektronische uitwisseling van gegevens en eventueel vereiste wijzigingen, met name op het punt van de berekening van tijdslimieten en betreffende noodzakelijke transacties tussen degenen die aan de elektronische uitwisseling van gegevens deelnemen, worden bepaald overeenkomstig de in artikel 18 van richtlijn 75/442/EEG, vastgestelde procedure. Artikel 27 Taalkeuze 1. Alle uit hoofde van de bepalingen van deze titel ingediende kennisgevingen, informatie, documentatie en andere mededelingen dienen te zijn gesteld in een voor de betrokken bevoegde autoriteiten aanvaardbare taal. 2. Op verzoek van de betrokken bevoegde autoriteiten levert de kennisgever (een) gewaarmerkte vertaling(en) in een voor hen aanvaardbare taal. 3. Nadere aanwijzingen voor het taalgebruik kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG . Artikel 28 Geschillen over de indeling 1. Indien de bevoegde autoriteiten van verzending en van ontvangst een verschil van mening hebben over de indeling voor wat betreft het onderscheid tussen afval en niet-afval worden de betrokken stoffen als afval beschouwd. 2. Indien de bevoegde autoriteiten van verzending en van ontvangst geen overeenstemming kunnen bereiken over de indeling van de aangemelde afvalstoffen in de lijst van bijlage III of in die van bijlage IV, worden de betrokken afvalstoffen als afvalstoffen van bijlage IV beschouwd. 3. Indien de bevoegde autoriteiten van verzending en van ontvangst een verschil van mening hebben over de indeling van de afvalstoffenbehandeling als handeling tot verwijdering of als handeling tot nuttige toepassing, worden de bepalingen inzake verwijdering toegepast. 4. De leden 1 tot en met 3 zijn enkel van toepassing in het kader van deze verordening en laten het recht van de belanghebbenden om geschillen over deze kwesties langs gerechtelijke weg te regelen, onverlet. Artikel 29 Administratieve kosten Aan de kennisgever kunnen passende administratieve kosten in verband met de uitvoering van de kennisgevings- en toezichtprocedure en de gangbare kosten van de passende analyses en inspecties in rekening worden gebracht. De Commissie kan besluiten een bovengrens voor deze kosten vast te stellen. Artikel 30 Overeenkomsten voor grensgebieden In uitzonderingsgevallen en wanneer de specifieke geografische situatie zulks rechtvaardigt, kunnen lidstaten bilaterale overeenkomsten sluiten om de kennisgevingsprocedure voor overbrengingen van specifieke afvalstromen te versoepelen voor grensoverschrijdende overbrengingen naar de dichtstbijzijnde geschikte installatie in het grensgebied tussen de beide betrokken lidstaten van afvalstoffen die in dit grensgebied zijn ontstaan en waarvoor kennisgeving verplicht is. Dergelijke overeenkomsten worden voordat zij van kracht worden bij de Commissie aangemeld. Hoofdstuk 7 Overbrenging binnen de Gemeenschap maar met doorvoer via derde landen Artikel 31 Overbrenging van voor verwijdering bestemde afvalstoffen 1. Wanneer een overbrenging van voor verwijdering bestemde afvalstoffen binnen de Gemeenschap plaatsvindt met doorvoer via één of meer derde landen, verzoekt de bevoegde autoriteit van verzending de bevoegde autoriteit van de derde landen schriftelijk toestemming voor de geplande overbrenging te verlenen: 2. Wanneer een overbrenging van voor verwijdering bestemde afvalstoffen plaatsvindt tussen twee plaatsen in dezelfde lidstaat met doorvoor via één of meer derde landen, zijn de bepalingen van lid 1 van toepassing. 3. Dit artikel laat de bepalingen van hoofdstuk 3 van deze titel onverlet. Artikel 32 Overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen 1. Wanneer een overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen plaatsvindt binnen de Gemeenschap met doorvoer via één of meer derde landen waarop het OESO-besluit niet van toepassing is, is artikel 31 van toepassing. 2. Wanneer een overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen plaatsvindt binnen de Gemeenschap met doorvoer via één of meer derde landen waarop het OESO-besluit van toepassing is, is artikel 31 , lid 1, niet van toepassing. In dergelijke gevallen mag de in artikel 10 bedoelde toestemming stilzwijgend worden verleend en indien geen bezwaar is ingebracht of voorwaarden zijn gesteld mag de overbrenging 30 dagen na de verzending van de bevestiging aanvangen. 3. Wanneer een overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen plaatsvindt tussen twee plaatsen in dezelfde lidstaat met doorvoor via één of meer derde landen, zijn de bepalingen van de leden 1 en 2 van toepassing. 4. Dit artikel laat de bepalingen van hoofdstuk 3 van deze titel onverlet. TITEL III OVERBRENGING BINNEN LIDSTATEN Artikel 33 Toepassing van deze verordening op overbrengingen binnen lidstaten 1. De bepalingen van titel II inzake overbrengingen binnen de Gemeenschap en titel VII inzake overige bepalingen zijn niet van toepassing op overbrengingen van afvalstoffen binnen een lidstaat. 2. De lidstaten voeren evenwel een passend stelsel in voor toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen hun rechtsgebied. Dit stelsel moet samenhang vertonen met het bij deze verordening ingevoerde communautaire stelsel. 3. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten op de hoogte van hun stelsels voor toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen. 4. De lidstaten mogen binnen hun rechtsgebied het stelsel van de titels II en VII toepassen. TITEL IV UITVOER UIT DE GEMEENSCHAP NAAR DERDE LANDEN Hoofdstuk 1 Voor verwijdering bestemde afvalstoffen Artikel 34 Verbod op uitvoer behoudens naar EVA-landen 1. Uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen uit de Gemeenschap is verboden. 2. Het verbod van lid 1 is niet van toepassing op de uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen naar EVA-landen die ook partij zijn bij het Verdrag van Bazel . 3. Niettemin is de uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen naar een EVA-land dat partij is bij het Verdrag van Bazel eveneens verboden: 4. Deze bepaling laat de terugnameplicht als bedoeld in de artikelen 22 en 24 onverlet. Artikel 35 Procedures bij uitvoer naar EVA-landen 1. Voor uitvoer uit de Gemeenschap van afvalstoffen die bestemd zijn voor verwijdering in EVA-landen die partij zijn bij het Verdrag van Bazel, gelden mutatis mutandis de bepalingen van titel I, zij het met de wijzigingen en toevoegingen die in de leden 2 en 3 zijn omschreven. 2. De volgende wijzigingen zijn van toepassing: 3. De volgende aanvullende bepalingen zijn van toepassing: 4. De overbrenging mag pas van start gaan wanneer: 5. Bij uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen, dienen de handelingen tot verwijdering plaats te vinden in een inrichting die conform de toepasselijke nationale wetgeving in het land van invoer geëxploiteerd wordt of geëxploiteerd mag worden. 6. Indien een douanekantoor van uitvoer of een douanekantoor van uitgang uit de Gemeenschap ontdekt dat een overbrenging niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze verordening: Hoofdstuk 2 - Voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen Uitvoer naar landen waarop het OESO-besluit niet van toepassing is Artikel 36 Verbod op uitvoer van afvalstoffen van bijlage V 1. De uitvoer uit de Gemeenschap van afvalstoffen die bestemd zijn voor nuttige toepassing in landen waarop Besluit C(2001)107 final van de OESO- Raad : 2. Deze bepaling laat de terugnameplicht als bedoeld in de artikelen 22 en 24 onverlet. Artikel 37 Procedures bij uitvoer van afvalstoffen van bijlage III 1. De Commissie zendt binnen 20 dagen na de inwerkingtreding van deze verordening een schriftelijk verzoek aan elk land waarop het OESO-besluit niet van toepassing is om schriftelijk te bevestigen of voor nuttige toepassing in dat land bestemde afvalstoffen van bijlage III waarvan de uitvoer niet krachtens artikel 36 is verboden, uit de Gemeenschap mogen worden ingevoerd en welke controleprocedure in het land van bestemming eventueel van toepassing is. Elk land waarop het OESO-besluit niet van toepassing is, beschikt over de volgende mogelijkheden: 2. Voor de datum van toepassing van deze verordening stelt de Commissie een verordening vast waarbij rekening wordt gehouden met alle antwoorden op de uit hoofde van lid 1 verstuurde verzoeken en stelt zij het krachtens artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG , opgerichte comité hiervan in kennis. Indien een land geen bevestiging verstrekt als bedoeld in lid 1 of indien er om welke reden dan ook geen contact is geweest met een land, geldt voor dat land de procedure van lid 1, onder b). De vastgestelde verordening wordt door de Commissie periodiek aangepast. 3. Indien een land in zijn antwoord verklaart dat bepaalde overbrengingen van afvalstoffen niet aan controle worden onderworpen, is artikel 17 mutatis mutandis op deze overbrengingen van toepassing. 4. Bij uitvoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen dienen de handelingen tot nuttige toepassing plaats te vinden in een inrichting die conform de toepasselijke nationale wetgeving in het land van invoer geëxploiteerd wordt of geëxploiteerd mag worden. Uitvoer naar landen waarop het OESO-besluit van toepassing is Artikel 38 Uitvoer van afvalstoffen van de bijlagen III, IV en IV A 1. Voor uitvoer uit de Gemeenschap van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen van de bijlagen III, IV en IV A naar landen waarop het OESO-besluit van toepassing is of met doorvoer via dergelijke landen, gelden mutatis mutandis de bepalingen van titel II, zij het met de wijzigingen en toevoegingen die in de leden 2 en 3 zijn omschreven. De volgende wijziging is van toepassing: De uit hoofde van artikel 10 vereiste toestemming mag worden verleend in de vorm van stilzwijgende toestemming van de bevoegde autoriteit van bestemming buiten de Gemeenschap. 2. Op de uitvoer van afvalstoffen van de bijlagen IV en IV A zijn de volgende aanvullende bepalingen van toepassing: 3. De overbrenging mag pas van start gaan wanneer: 4. Bij uitvoer van afvalstoffen van de bijlagen IV en IV A als omschreven in lid 1 met doorvoer via een land waarop het OESO-besluit niet van toepassing is, gelden de volgende wijzigingen: 5. Bij uitvoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen, dienen de handelingen tot nuttige toepassing plaats te vinden in een inrichting die conform de toepasselijke nationale wetgeving in het land van invoer geëxploiteerd wordt of geëxploiteerd mag worden. 6. Indien een douanekantoor van uitvoer of een douanekantoor van uitgang uit de Gemeenschap ontdekt dat een overbrenging niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze verordening: Hoofdstuk 3 - Algemene bepalingen Artikel 39 Uitvoer naar het Zuidpoolgebied Uitvoer van afvalstoffen uit de Gemeenschap naar het Zuidpoolgebied is verboden. Artikel 40 Uitvoer naar landen en gebieden overzee 1. Uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen uit de Gemeenschap naar landen en gebieden overzee is verboden. 2. Op de uitvoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen naar landen en gebieden overzee is mutatis mutandi s het verbod van artikel 36 van toepassing. 3. Op de uitvoer van voor nuttige toepassing in landen en gebieden overzee bestemde afvalstoffen die niet onder het uitvoerverbod van lid 2 valt, zijn mutatis mutandis de bepalingen van titel II van toepassing. Artikel 41 Waarborging van een milieuhygiënisch verantwoord beheer in derde landen 1. De producent, de kennisgever en de overige bij een overbrenging betrokken ondernemingen treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het door hen vervoerde afval op milieuhygiënisch verantwoorde wijze beheerd wordt gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming buiten de Gemeenschap. 2. De bevoegde autoriteit van verzending in de Gemeenschap eist en waarborgt dat de afvalstoffen gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming buiten de Gemeenschap, op milieuhygiënisch verantwoorde wijze worden beheerd. 3. De bevoegde autoriteit van verzending in de Gemeenschap verbiedt de uitvoer van afvalstoffen naar een derde land indien zij redenen heeft om aan te nemen dat de afvalstoffen gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming buiten de Gemeenschap, niet op milieuhygiënisch verantwoorde wijze zullen worden beheerd. 4. Verondersteld mag worden dat de betrokken afvalstroom en de handeling tot nuttige toepassing op milieuhygiënisch verantwoorde wijze worden beheerd indien het land van bestemming minimaal kan aantonen dat de ontvangstinstallatie wordt beheerd volgens normen inzake arbeidsgeneeskunde en milieubescherming die gelijkwaardig zijn aan de normen van de Europese Unie. Deze veronderstelling vormt evenwel geen beletsel vormt voor een volledige evaluatie van het milieuhygiënisch verantwoord beheer voor de duur van de overbrenging tot en met de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming buiten de Gemeenschap. Voor richtsnoeren inzake milieuhygiënisch beheer kunnen de in bijlage VIII opgenomen referenties worden geraadpleegd. Dit artikel is niet van toepassing op uitvoer van afvalstoffen zoals bedoeld in de artikelen 34 of 36. 5. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat aan de in leden 1 tot en met 3 genoemde verplichtingen wordt voldaan. TITEL V INVOER IN DE GEMEENSCHAP VANUIT DERDE LANDEN Hoofdstuk 1 Invoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen Artikel 42 Verbod op invoer behoudens uit landen die lid zijn van de EVA, partij zijn bij het Verdrag van Bazel of een overeenkomst hebben gesloten 1. Invoer in de Gemeenschap van voor verwijdering bestemde afvalstoffen is verboden, behoudens vanuit: 2. In uitzonderlijke gevallen mogen afzonderlijke lidstaten bilaterale overeenkomsten sluiten of regelingen treffen voor de verwijdering van specifieke afvalstoffen ingeval die afvalstoffen in het land van verzending niet op milieuhygiënisch verantwoorde wijze zullen worden beheerd. Dergelijke overeenkomsten en regelingen moeten verenigbaar met de wetgeving van de Gemeenschap en in overeenstemming met artikel 11 van het Verdrag van Bazel zijn. Zij dienen te garanderen dat de handelingen tot nuttige toepassing plaatsvinden in een goedgekeurde inrichting die zich houdt aan de eisen ten aanzien van een milieuhygiënisch verantwoord beheer. Zij dienen voorts te garanderen dat de afvalstoffen voortgebracht zijn in het land van verzending en dat de verwijdering uitsluitend zal plaatsvinden in de lidstaat waarmee de overeenkomst is gesloten of de regeling is getroffen. Deze overeenkomsten of regelingen worden ter kennis van de Commissie gebracht voordat zij worden ondertekend. In noodgevallen mogen zij evenwel ten hoogste één maand na ondertekening worden genotificeerd. 3. Bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen die in overeenstemming met lid 1, onder b) en c), tot stand komen, dienen te zijn gebaseerd op de controleprocedure van artikel 43 . 4. De in lid 1, onder a) tot en met c), bedoelde landen moeten vooraf een met redenen omkleed verzoek indienen bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming in de Gemeenschap op basis van het feit dat zij niet over de technische mogelijkheden en de noodzakelijke inrichtingen beschikken om de afvalstoffen op milieuhygiënisch verantwoorde wijze te verwijderen en die redelijkerwijze niet kunnen verwerven. Artikel 43 Eisen ten aanzien van de procedure bij invoer uit landen die lid zijn van de EVA of partij zijn bij het Verdrag van Bazel 1. Bij invoer in de Gemeenschap van voor verwijdering bestemde afvalstoffen uit landen die partij zijn bij het Verdrag van Bazel, gelden mutatis mutandis de bepalingen van titel II, zij het met de wijzigingen en toevoegingen die in de leden 2 en 3 zijn omschreven. 2. De volgende wijzigingen zijn van toepassing: 3. De volgende aanvullende bepalingen zijn van toepassing: 4. De overbrenging mag pas van start gaan wanneer: 5. Indien een douanekantoor van binnenkomst in de Gemeenschap ontdekt dat een overbrenging niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze verordening: Hoofdstuk 2 Invoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen Artikel 44 Verbod op invoer behoudens uit landen waarop het OESO-besluit van toepassing is of die lid zijn van de EVA, partij zijn bij het Verdrag van Bazel of een overeenkomst hebben gesloten 1. Invoer in de Gemeenschap van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen is verboden, behoudens vanuit: 2. In uitzonderlijke gevallen mogen afzonderlijke lidstaten bilaterale overeenkomsten sluiten of regelingen treffen voor de nuttige toepassing van specifieke afvalstoffen ingeval die afvalstoffen in het land van verzending niet op milieuhygiënisch verantwoorde wijze zullen worden beheerd. In dergelijke gevallen zijn de bepalingen van artikel 42 , lid 2, van toepassing. 3. Bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen die in overeenstemming met lid 1, onder c) en d), tot stand komen, dienen te zijn gebaseerd op de controleprocedure van artikel 43 casu quo artikel 45 . 4. Ten aanzien van gevaarlijke afvalstoffen of afvalstoffen die zijn opgenomen in bijlage II van het Verdrag van Bazel moeten de landen waarnaar in lid 1, onder a) t/m d) wordt verwezen een naar behoren gemotiveerd verzoek vooraf indienen bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming op grond van het feit dat zij niet beschikken over de technische capaciteit en noodzakelijke faciliteiten om het afval op milieutechnisch verantwoorde wijze nuttig toe te passen, en dat van hen redelijkerwijze niet kan worden verwacht dat zij deze verwerven. Artikel 45 Eisen ten aanzien van de procedure bij invoer uit landen waarop het OESO-besluit van toepassing is 1. Voor invoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen in de Gemeenschap gelden mutatis mutandis de bepalingen van titel II, zij het met de wijzigingen en toevoegingen die in de leden 2 en 3 zijn omschreven. 2. De volgende wijzigingen zijn van toepassing: 3. De volgende aanvullende bepalingen zijn van toepassing: 4. De overbrenging mag pas van start gaan wanneer: 5. Indien een douanekantoor van binnenkomst in de Gemeenschap ontdekt dat een overbrenging niet in overeenstemming is met de bepalingen van dit artikel: Artikel 46 Eisen ten aanzien van de procedure bij invoer uit een land waarop het OESO-besluit niet van toepassing is maar dat partij is bij het Verdrag van Bazel Bij invoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen in de Gemeenschap gelden mutatis mutandis de bepalingen van artikel 43 . Hoofdstuk 3 Algemene bepalingen Artikel 47 Invoer uit landen en gebieden overzee 1. Bij invoer in de Gemeenschap van afvalstoffen uit landen en gebieden overzee gelden mutatis mutandis de bepalingen van titel II. 2. Een land of gebied overzee en de lidstaat waartoe het behoort, mogen nationale procedures toepassen op overbrengingen vanuit dat land of gebied overzee naar die lidstaat. 3. De lidstaten die van lid 2 gebruik maken, stellen de Commissie in kennis van de gevolgde nationale procedures. Artikel 48 Bescherming van het milieu binnen de Gemeenschap 1. De producent, de kennisgever en de overige bij een overbrenging betrokken ondernemingen treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het door hen vervoerde afval, gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming, beheerd wordt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, zoals bepaald in artikel 4, van Richtlijn 75/442/EEG , en in overeenstemming met de afvalstoffenwetgeving van de Gemeenschap. 2. De bevoegde autoriteit van bestemming in de Gemeenschap eist en waarborgt dat afvalstoffen die naar haar rechtsgebied worden gebracht gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming, worden beheerd zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, zoals bepaald in artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG, en in overeenstemming met de afvalstoffenwetgeving van de Gemeenschap. 3. De bevoegde autoriteit van verzending in de Gemeenschap verbiedt de invoer van afvalstoffen uit derde landen indien zij redenen heeft om aan te nemen dat de afvalstoffen gedurende de overbrenging, met inbegrip van de definitieve verwijdering of nuttige toepassing in het land van bestemming, niet worden beheerd zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, zoals bepaald in artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG, en in overeenstemming met de afvalstoffenwetgeving van de Gemeenschap. TITEL VI DOORVOER VIA DE GEMEENSCHAP VANUIT EN NAAR DERDE LANDEN Hoofdstuk 1 Voor verwijdering bestemde afvalstoffen Artikel 49 Doorvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen via de Gemeenschap 1. Voor doorvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen via een lidstaat vanuit en naar derde landen gelden mutatis mutandis de bepalingen van artikel 43 , zij het met de wijzigingen die in lid 2 zijn omschreven. 2. De volgende wijzigingen zijn van toepassing: Hoofdstuk 2 Voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen Artikel 50 Doorvoer van afvalstoffen via de Gemeenschap vanuit en/of naar een land waarop het OESO-besluit niet van toepassing is Bij doorvoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen via een lidstaat vanuit en/of naar een land waarop het OESO-besluit niet van toepassing is, gelden mutatis mutandis de bepalingen van artikel 49. Artikel 51 Doorvoer van afvalstoffen via de Gemeenschap vanuit en/of naar een land waarop het OESO-besluit van toepassing is 1. Bij doorvoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen via een of meer lidstaten vanuit en/of naar een land waarop het OESO-besluit van toepassing is, gelden mutatis mutandis de bepalingen van artikel 45 , zij het met de wijzigingen die in lid 2 zijn omschreven. 2. De volgende wijzigingen zijn van toepassing: TITEL VII OVERIGE BEPALINGEN Hoofdstuk 1 Aanvullende verplichtingen van de lidstaten Artikel 52 Handhaving in de lidstaten 1. De lidstaten nemen passende wettelijke maatregelen om illegale overbrengingen te voorkomen en op te sporen, onder meer door het treffen van sancties. De Commissie wordt van dergelijke maatregelen in kennis gesteld. 2. De lidstaten mogen in het kader van de handhaving van deze verordening onder meer voorzien in controles van inrichtingen en ondernemingen overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 75/442/EEG, alsmede in steekproefcontroles tijdens de overbrenging. 3. Controles van overbrengingen kunnen met name plaatsvinden: 4. De controles kunnen controle van de documenten, bevestiging van de aard van de afvalstoffen en, indien aangewezen, fysieke controle van de afvalstoffen behelzen. 5. De lidstaten mogen onderling samenwerken in bilateraal of multilateraal verband om de preventie en opsporing van illegale overbrengingen te bevorderen. 6. Een lidstaat mag op verzoek van een andere lidstaat optreden tegen personen die worden verdacht van betrokkenheid bij de illegale overbrenging van afvalstoffen en die zich op zijn grondgebied bevinden. Artikel 53 Verslaglegging door de lidstaten 1. De bevoegde autoriteit van de exporterende of importerende lidstaat zorgt ervoor dat alle kennisgevingen van overbrengingen waarmee zij heeft ingestemd en alle daarop betrekking hebbende documenten, uiterlijk zeven dagen na het verlenen van goedkeuring via passende instrumenten, zoals het internet, openbaar worden gemaakt. 2. Voor het einde van elk kalenderjaar zenden de lidstaten de Commissie het verslag over het voorgaande kalenderjaar toe, dat zij in overeenstemming met artikel 13, lid 3, van het Verdrag van Bazel hebben opgesteld en aan het Secretariaat van het Verdrag van Bazel hebben toegezonden. 3. Voor het einde van elk kalenderjaar stellen de lidstaten tevens een op de aanvullende vragenlijst van bijlage X gebaseerd verslag op over het voorgaande jaar en zenden zij dit aan de Commissie. 4. De door de lidstaten uit hoofde van de leden 2 en 3 opgestelde verslagen worden bij de Commissie ingediend zowel in elektronische vorm als op papier. 5. Aan de hand van deze verslagen brengt de Commissie om de drie jaar verslag uit over de tenuitvoerlegging van deze verordening door de Gemeenschap en haar lidstaten. De Commissie kan daartoe aanvullende gegevens verlangen overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 91/692/EEG . Artikel 54 Internationale samenwerking De lidstaten werken, wanneer dit passend en noodzakelijk is in overleg met de Commissie, samen met andere partijen bij het Verdrag van Bazel en met intergouvernementele organisaties, onder meer door het uitwisselen en/of delen van gegevens, de bevordering van milieuhygiënisch verantwoorde technieken en de uitwerking van passende gedragscodes. Artikel 55 Aanwijzing van de douanekantoren van binnenkomst in en van uitgang uit de Gemeenschap De lidstaten kunnen voor de overbrenging van afvalstoffen naar en uit de Gemeenschap douanekantoren van binnenkomst en van uitgang aanwijzen. Indien de lidstaten besluiten de in de eerste alinea bedoelde douanekantoren aan te wijzen, mogen voor het overbrengen van afvalstoffen geen andere grensovergangen in een lidstaat voor het binnenkomen of verlaten van de Gemeenschap worden gebruikt. Artikel 56 Aanwijzing van de bevoegde autoriteit De lidstaten wijzen de voor de toepassing en werking van deze verordening bevoegde autoriteit of autoriteiten aan. Elke lidstaat wijst één enkele bevoegde autoriteit van doorvoer aan. Artikel 57 Aanwijzing van correspondenten De lidstaten en de Commissie wijzen elk één correspondent aan die personen of ondernemingen die navraag doen, informeert en adviseert. De correspondent van de Commissie legt de correspondenten van de lidstaten alle hem gestelde vragen voor die hen aangaan en vice versa. Artikel 58 Mededeling en informatieverstrekking omtrent de aanwijzingen 1. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de aanwijzing van douanekantoren van binnenkomst in en vertrek uit de Gemeenschap, van de bevoegde autoriteiten en van de correspondenten uit hoofde van artikel 55, 56, respectievelijk 57 . 2. De lidstaten verstrekken de Commissie de volgende gegevens over deze aanwijzingen: 3. De lidstaten stellen de Commissie onmiddellijk van eventuele wijzigingen in deze gegevens in kennis. 4. Deze informatie, alsmede de wijzigingen daarvan worden de Commissie zowel in elektronische vorm als op papier meegedeeld. 5. De Commissie publiceert de lijsten van de aangewezen douanekantoren van binnenkomst in en vertrek uit de Gemeenschap, van de bevoegde autoriteiten en van de correspondenten via haar website en actualiseert deze lijsten naar gelang de noodzaak daarvan. Hoofdstuk 2 Overige bepalingen Artikel 59 Vergadering van correspondenten De Commissie roept, op verzoek van lidstaten of indien daartoe anderszins aanleiding is, op gezette tijden een vergadering van correspondenten bijeen ten einde met hen vraagstukken in verband met de toepassing van deze verordening te bespreken. Artikel 60 Wijziging van de bijlagen 1. De bijlagen bij deze verordening worden door de Commissie aangepast aan de laatste wetenschappelijke en technische inzichten door middel van verordeningen van de Commissie en overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG . 2. Bij de aanpassing van de bijlagen III, IV en V wordt rekening gehouden met wijzigingen die in het kader van het Verdrag van Bazel en het OESO-besluit zijn overeengekomen. 3. Bij de aanpassing van bijlage V wordt tevens rekening gehouden met wijzigingen in de lijst van gevaarlijke afvalstoffen die overeenkomstig artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG zijn vastgesteld. 4. Bij de aanpassing van bijlage VIII wordt rekening gehouden met internationale overeenkomsten en akkoorden. Artikel 61 Aanvullende maatregelen 1. De Commissie mag aanvullende maatregelen treffen in verband met de tenuitvoerlegging, de toepassing, het beheer en de handhaving van deze verordening, en het bepaalde in de toetredingsakte van 2003, die betrekking hebben op overbrengingen van afvalstoffen . 2. Dergelijke maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG, en van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG. 3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG van de Raad bedoelde termijn bedraagt 30 dagen. Artikel 62 Intrekkingsbepalingen 1. Verordening (EEG) nr. 259/93 en Beschikking 94/774/EG worden ingetrokken met ingang van de datum waarop deze verordening van toepassing wordt. 2. Beschikking 1999/412/EG betreffende een vragenlijst in verband met de verslagplicht van de lidstaten uit hoofde van artikel 41, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 259/93, wordt ingetrokken met ingang van 31 december van het jaar waarin deze verordening van toepassing wordt. Artikel 63 Overgangsbepalingen 1. Op overbrengingen die door de bevoegde autoriteiten van verzending zijn aangemeld en van start zijn gegaan voor de datum van toepassing van deze verordening, zijn de bepalingen van Verordening (EEG) nr . 259/93 van toepassing. 2. Overbrengingen waarvoor de betrokken bevoegde autoriteiten uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 259/93 toestemming hebben gegeven, dienen uiterlijk één jaar na de datum van toepassing van deze verordening te zijn voltooid. 3. De verslaglegging uit hoofde van artikel 41, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 259/93 en artikel 53 van deze verordening voor het jaar waarin deze verordening van toepassing wordt, vindt plaats op basis van de vragenlijst van Beschikking 1999/412/EG. Artikel 64 Inwerkingtreding en toepassing Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij wordt van toepassing 10 maanden na haar bekendmaking. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I A Kennisgevingsdocument voor grensoverschrijdende afvaltransporten EU 1. Exporteur - Kennisgever Registratienr.: 3. Kennisgeving nr.: Naam: Kennisgeving inzake Adres: A.(i) Eenmalig transport: χ (ii) Meerdere transporten: χ Contactpersoon: B.(i) Verwijdering (1) : χ Tel.: Fax: (ii) Nuttige toepassing: χ E-mail: C. Vooraf goedgekeurde inrichting voor nuttige toepassing (2,3) Ja χ Nee χ 2. Importeur - Ontvanger Registratienr.: 4. Totaal aantal geplande transporten: Naam: 5. Totale geplande hoeveelheid (kg / liter) (4) : Adres: 6. Geplande periode voor het (de) transport(en) (4): Eerste vertrek: Laatste vertrek: Contactpersoon: 7. Wijze van verpakking (5): Tel.: Fax: Bijzondere voorzorgsmaatregelen (6): Ja: χ Nee: χ E-mail: 11. Handeling tot verwijdering / nuttige toepassing (2) 8. Geplande vervoerder(s) Registratienr.: D-code / R-code (5) : Naam (7) : Gebruikte technologie (6) : Adres: Contactpersoon: Reden voor uitvoer (1,6): Tel.: Fax: E-mail: 12. Benaming en samenstelling van de afvalstoffen (6) : Vervoerswijze(n) (5) : 9. Producent(en) van de afvalstoffen (1,7,8) Registratienr.: Naam: Adres: 13. Fysische eigenschappen (5): Contactpersoon: Tel: Fax: 14. Identificatie van de afvalstoffen (relevante codes invullen) E-mail: (i) Bijlage VIII (of indien van toepassing IX) van het Verdrag van Bazel: Locatie waarop en proces waarbij de afvalstoffen zijn ontstaan (6) (ii) OESO-code (indien anders dan onder (i)): (iii) EG-afvalstoffenlijst (Eural): 10. Verwijderingsinrichting (2): χ of inrichting voor nuttige toepassing (2) : χ (iv) Nationale code in het land van uitvoer: Registratienr.: (v) Nationale code in het land van invoer: Naam: (vi) Overige (specificeren): Adres: (vii) Y-code: (viii) H-nummer (5): Contactpersoon: (ix) VN-klasse (5): Tel.: Fax: (x) VN-nummer: E-mail: (xi) VN-vervoeraanduiding: Feitelijke locatie van verwijdering/nuttige toepassing: (xii) Douanecodes (HS): 15. Betrokken landen/staten (a), codenummer van de bevoegde autoriteiten (indien van toepassing) (b), gebruikte grensovergangen bij het binnenkomen en verlaten van die landen (c) Land van uitvoer Doorvoerland(en) (aankomst en vertrek) Land van invoer (a) (b) (c) 16. Douanekantoren van binnenkomst en/of uitgang en/of uitvoer (Europese Gemeenschap): Binnenkomst: Uitgang: Uitvoer: 17. Verklaring van de exporteur – kennisgever/producent (1) : Hierbij verklaar ik dat de bovenstaande informatie naar mijn beste weten volledig en correct is. Voorts verklaar ik dat schriftelijk in rechte afdwingbare Contractuele verplichtingen zijn aangegaan en dat het grensoverschrijdend transport gedekt wordt door alle voorgeschreven verzekeringen of andere financiële zekerheden: 18. Aantal bijlagen: Naam: Handtekening: Datum: IN TE VULLEN DOOR DE BEVOEGDE AUTORITEITEN 19. Verklaring van de relevante bevoegde autoriteit van de landen van invoer – bestemming / doorvoer (1) / uitvoer - verzending (9) : 20. Schriftelijke toestemming (1,8) voor het transport verleend door de bevoegde autoriteit van (land): Land: op: Kennisgeving ontvangen op: geldig van: tot: Ontvangstbevestiging verzonden op: Specifieke voorwaarden: Nee: χ Zo ja, zie vak 21 (6): χ Naam van de bevoegde autoriteit: Naam van de bevoegde autoriteit: Stempel en/of handtekening: Stempel en/of handtekening: 21. SPECIFIEKE VOORWAARDEN VERBONDEN AAN DE TOESTEMMING VOOR DE OVERBRENGING OF REDENEN VAN BEZWAAR: (1) Vereist op grond van het Verdrag van Bazel (2) In geval van R12/R13- of D13-D15-handelingen dienen ook, voor zover vereist, de gegevens over de betrokken R1-R11 of D1-D12-inrichting(s) te worden vermeld. (3) In te vullen voor overbrengingen binnen de OESO en enkel indien B (ii) van toepassing is. (4) Voor meerdere transporten een gedetailleerde lijst bijvoegen. (5) Zie de lijst van afkortingen en codes op de volgende bladzijde. (6) Zo nodig bijzonderheden vermelden. (7) Indien meer dan één, een lijst bijvoegen. (8) Indien vereist uit hoofde van nationale wetgeving. (9) Indien van toepassing uit hoofde van het OESO-besluit. Lijst van in het kennisgevingsdocument gebruikte afkortingen en codes HANDELINGEN TOT VERWIJDERING (Vak 11) D1 Storten op of in de bodem (b.v. op een vuilstortplaats, enz.) D2 Uitrijden (b.v. biodegradatie van vloeibaar of slibachtig afval in de bodem, enz.) D3 Injectie in de diepe ondergrond (b.v. injectie van verpompbare afvalstoffen in putten, zoutkoepels of natuurlijk gevormde holten, enz.) D4 Lozen van vloeibaar of slibachtig afval (b.v. in putten en waterbekkens, enz.) D5 Verwijderen op speciaal ingerichte locaties (b.v. in afzonderlijke beklede, afgedekte cellen die onderling en van de omgeving afgeschermd zijn) D6 Lozen in wateren, behalve zeeën en oceanen D7 Verwijderen in zeeën en oceanen, inclusief inbrengen in de bodem D8 Biologische behandeling op een niet elders in deze lijst aangegeven wijze waardoor verbindingen of mengsels ontstaan die worden verwijderd op een van de onder D1 tot en met D12 vermelde methodes D9 Fysisch-chemische behandeling op een niet elders op deze lijst aangegeven wijze waardoor verbindingen of mengsels ontstaan die worden verwijderd op een van de onder D1 tot en met D12 vermelde methodes (b.v. verdampen, drogen, calcineren, enz.) D10 Verbranding op het land D11 Verbranding op zee D12 Permanente opslag (b.v. plaatsen van houders in mijnen, enz.) D13 Vermengen vóór een van de onder D1 tot en met D12 vermelde behandelingen D14 Herverpakken vóór een van de onder D1 tot en met D12 vermelde behandelingen D15 Opslag in afwachting van een van de onder D1 tot en met D12 vermelde behandelingen HANDELINGEN TOT NUTTIGE TOEPASSING (Vak 11) R1 Gebruik als brandstof (anders dan verbranding als zodanig) of een andere wijze van energieopwekking R2 Terugwinning van oplosmiddelen R3 Recycling/terugwinning van organische stoffen die niet als oplosmiddel worden gebruikt R4 Recycling/terugwinning van metalen en metaalverbindingen R5 Recycling/terugwinning van andere anorganische stoffen R6 Terugwinning van zuren of basen R7 Terugwinning van bestanddelen die worden gebruikt om vervuiling tegen te gaan R8 Terugwinning van bestanddelen uit katalysatoren R9 Herraffinage van afgewerkte olie en ander hergebruik van reeds gebruikte olie R10 Uitrijden voor landbouwkundige of ecologische verbetering R11 Gebruik van reststoffen die bij een van de onder R1 tot en met R10 genoemde behandelingen vrijkomen R12 Uitwisseling van afvalstoffen voor een van de onder R1 tot en met R11 genoemde behandelingen R13 Opslag van stoffen bestemd voor een van de onder R1 tot en met R12 genoemde behandelingen VERPAKKINGSTYPE(N) (Vak 7) 1. Vaten 2. Houten vaten 3. Blikken (jerrycans) 4. Kisten 5. Zakken 6. Samengestelde verpakking 7. Drukcontainers 8. Containers voor massagoederen (bulk) 1. Andere (specificeren) H-NUMMER EN VN-KLASSE (Vak 14) VN-klasse H-nummer Betekenis 1 H1 Ontplofbaar 3 H3 Ontvlambare vloeistoffen 4.1 H4.1 Ontvlambare vaste stoffen 4.2 H4.2 Zelfontvlambare stoffen of afvalstoffen 4.3 H4.3 Stoffen of afvalstoffen die bij aanraking met water ontvlambare gassen ontwikkelen 5.1 H5.1 Oxiderend 5.2 H5.2 Organische peroxiden 6.1 H6.1 (Acuut) giftige stoffen 6.2 H6.2 Infectueuze stoffen 8 H8 Corrosieve stoffen 9 H10 Afscheiding van giftige gassen bij aanraking met lucht of water 9 H11 Toxisch (vertraagd of chronisch) 9 H12 Ecotoxisch 9 H13 Stoffen die na verwijdering op de een of andere wijze een andere stof doen ontstaan (b.v. een uitlogingsproduct) die een van de hierboven genoemde eigenschappen bezit VERVOERSWIJZE (Vak 8) R = over de weg (road) T = per trein (train/rail) S = over zee (sea) A = per vliegtuig (air) W = over binnenwateren (inland waterways) FYSIEKE VORM (Vak 13) 1. Poederig/poeder 2. Vast 3. Brei/pasta 4. Slurrie 5. Vloeibaar 6. Gasvormig 7. Andere (specificeren) Nadere informatie, in het bijzonder over afvalstoffencodes (vak 14), d.w.z. over de bijlagen VIII en IX bij het Verdrag van Bazel, de OESO-codes en de Y-codes is te vinden in het "Guidance/Instruction Manual" dat verkrijgbaar is bij het OESO-Secretariaat en het Secretariaat van het Verdrag van Bazel. BIJLAGE IB Vervoersdocument voor grensoverschrijdende afvaltransporten EU 1. Correspondeert met kennisgeving nr.: 2. Volgnummer / totaal aantal transporten: / 3. Exporteur - Kennisgever Registratienr.: 4. Importeur – Ontvanger Registratienr.: Naam: Naam: Adres: Adres: Contactpersoon: Contactpersoon: Tel.: Fax: Tel.: Fax: E-mail: E-mail: 5. Feitelijke hoeveelheid: kg: liter: 6 Feitelijke transportdatum: 7. Verpakking type(s) (1) : Aantal verpakkingen: Bijzondere voorzorgsmaatregelen: (2) Ja: χ Nee: χ 8.(a) Eerste vervoerder (3): 8.(b) Tweede vervoerder: 8.(c) Laatste vervoerder: Registratienr.: Registratienr.: Registratienr.: Naam: Naam: Naam: Adres: Adres: Adres: Tel.: Tel.: Tel.: Fax: Fax: Fax: E-mail: E-mail: E-mail: - - - - - - - In te vullen door de vertegenwoordiger van de vervoerder - - - - - - - Meer dan 3 vervoerders (2) χ Vervoerswijze (1) : Vervoerswijze (1) : Vervoerswijze (1) : Transportdatum: Transportdatum: Transportdatum: Handtekening: Handtekening: Handtekening: 9. Producent(en) van de afvalstoffen (4,5,6) : 12. Benaming en samenstelling van de afvalstoffen (2): Registratienr.: Naam: Adres: Contactpersoon: 13. Fysische eigenschappen (1): Tel.: Fax: E-mail: 14. Identificatie van de afvalstoffen (relevante codes invullen) Locatie waarop de afvalstoffen zijn ontstaan (2) : (i) Bijlage VIII (of indien van toepassing IX) van het Verdrag van Bazel): 10. Verwijderingsinrichting χ of installatie voor nuttige toepassing χ (ii) OESO-code (indien anders dan onder (i)): Registratienr.: (iii) EG-afvalstoffenlijst (Eural): Naam: (iv) Nationale code in het land van uitvoer: Adres: (v) Nationale code in het land van invoer: (vi) Overige (specificeren): Contactpersoon: (vii) Y-code: Tel.: Fax: (viii) H-nummer (1) : E-mail: (ix) VN-klasse (1) : Feitelijke locatie van verwijdering / nuttige toepassing (2) (x) VN-nummer: 11. Handeling(en) tot verwijdering / nuttige toepassing (xi) VN-vervoeraanduiding: D-code / R-code (1) : (xii) Douanecode(s) (HS): 15. Verklaring exporteur – kennisgever/producent (4) : Hierbij verklaar ik dat de bovenstaande informatie naar mijn beste weten volledig en correct is. Voorts verklaar ik dat schriftelijk in rechte afdwingbare contractuele verplichtingen zijn aangegaan, dat de grensoverschrijdende overbrenging wordt gedekt door alle voorgeschreven verzekeringen of andere financiële zekerheden en dat alle noodzakelijke toestemmingen van de bevoegde autoriteiten van de betrokken landen zijn verleend. Naam: Handtekening: Datum: 16. In te vullen door degenen die bij de grensoverschrijdende overbrenging zijn betrokken ingeval aanvullende informatie wordt verlangd: IN TE VULLEN DOOR DE INRICHTING VOOR VERWIJDERING / NUTTIGE TOEPASSING 17. Transport aangekomen bij de verwijderingsinrichting χ of inrichting voor nuttige toepassing χ 18. Hierbij verklaar ik dat de verwijdering / Datum van ontvangst: Aanvaard: χ Geweigerd*: χ nuttige toepassing van de hierboven vermelde afvalstoffen voltooid is. Ontvangen hoeveelheid: kg: liter: *onmiddellijk contact opnemen met de bevoegde autoriteiten Datum: Vermoedelijke datum van verwijdering/nuttige toepassing: Naam: Handeling tot verwijdering/nuttige toepassing (1) : Datum: Handtekening en stempel: Naam: Handtekening: (1) Zie de lijst van afkortingen en codes op de volgende bladzijde. (2) Zo nodig bijzonderheden vermelden. (3) In het geval van meer dan 3 vervoerders, gegevens vermelden in vak 8 (a,b,c). (4) Vereist op grond van het Verdrag van Bazel (5) Indien meer dan één, een lijst bijvoegen. (6) Indien vereist uit hoofde van nationale wetgeving. IN TE VULLEN DOOR DE DOUANE (indien door de nationale wetgeving vereist) 19. LAND VAN UITVOER - VERZENDING OF DOUANEKANTOOR VAN UITGANG 20. LAND VAN UITVOER - VERZENDING OF DOUANEKANTOOR VAN UITGANG De in dit vervoersdocument beschreven afvalstoffen hebben het land De in dit transportdocument beschreven afvalstoffen hebben het land verlaten op: verlaten op: verlaten op: verlaten op: Handtekening: Handtekening: Handtekening Handtekening: Stempel: Stempel: Stempel: Stempel: 21. STEMPELS VAN DE DOUANEKANTOREN VAN DE DOORVOERLANDEN Naam van het land: Binnenkomst: Binnenkomst: Naam van het land: Naam van het land: Binnenkomst: Binnenkomst: Binnenkomst: Binnenkomst: Lijst van in het vervoersdocument gebruikte afkortingen en codes HANDELINGEN TOT VERWIJDERING (Vak 11) D1 Storten op of in de bodem (b.v. op een vuilstortplaats, enz.) D2 Uitrijden (b.v. biodegradatie van vloeibaar of slibachtig afval in de bodem, enz.) D3 Injectie in de diepe ondergrond (b.v. injectie van verpompbare afvalstoffen in putten, zoutkoepels of natuurlijk gevormde holten, enz.) D4 Lozen van vloeibaar of slibachtig afval (b.v. in putten en waterbekkens, enz.) D5 Verwijderen op speciaal ingerichte locaties (b.v. in afzonderlijke beklede, afgedekte cellen die onderling en van de omgeving afgeschermd zijn) D6 Lozen in wateren, behalve zeeën en oceanen D7 Verwijderen in zeeën en oceanen, inclusief inbrengen in de bodem D8 Biologische behandeling op een niet elders in deze lijst aangegeven wijze waardoor verbindingen of mengsels ontstaan die worden verwijderd op een van de onder D1 tot en met D12 vermelde methodes D9 Fysisch-chemische behandeling op een niet elders op deze lijst aangegeven wijze waardoor verbindingen of mengsels ontstaan die worden verwijderd op een van de onder D1 tot en met D12 vermelde methodes (b.v. verdampen, drogen, calcineren, enz.) D10 Verbranding op het land D11 Verbranding op zee D12 Permanente opslag (b.v. plaatsen van houders in mijnen, enz.) D13 Vermengen vóór een van de onder D1 tot en met D12 vermelde behandelingen D14 Herverpakken vóór een van de onder D1 tot en met D12 vermelde behandelingen D15 Opslag in afwachting van een van de onder D1 tot en met D12 vermelde behandelingen HANDELINGEN TOT NUTTIGE TOEPASSING (Vak 11) R1 Gebruik als brandstof (anders dan verbranding als zodanig) of een andere wijze van energieopwekking R2 Terugwinning van oplosmiddelen R3 Recycling/terugwinning van organische stoffen die niet als oplosmiddel worden gebruikt R4 Recycling/terugwinning van metalen en metaalverbindingen R5 Recycling/terugwinning van andere anorganische stoffen R6 Terugwinning van zuren of basen R7 Terugwinning van bestanddelen die worden gebruikt om vervuiling tegen te gaan R8 Terugwinning van bestanddelen uit katalysatoren R9 Herraffinage van afgewerkte olie en ander hergebruik van reeds gebruikte olie R10 Uitrijden voor landbouwkundige of ecologische verbetering R11 Gebruik van reststoffen die bij een van de onder R1 tot en met R10 genoemde behandelingen vrijkomen R12 Uitwisseling van afvalstoffen voor een van de onder R1 tot en met R11 genoemde behandelingen R13 Opslag van stoffen bestemd voor een van de onder R1 tot en met R12 genoemde behandelingen VERPAKKINGSTYPE(N) (Vak 7) 9. Vaten 10. Houten vaten 11. Blikken (jerrycans) 12. Kisten 13. Zakken 14. Samengestelde verpakking 15. Drukcontainers 16. Containers voor massagoederen (bulk) 2. Andere (specificeren) H-NUMMER EN VN-KLASSE (Vak 14) VN-klasse H-nummer Betekenis 1 H1 Ontplofbaar 3 H3 Ontvlambare vloeistoffen 4.1 H4.1 Ontvlambare vaste stoffen 4.2 H4.2 Zelfontvlambare stoffen of afvalstoffen 4.3 H4.3 Stoffen of afvalstoffen die bij aanraking met water ontvlambare gassen ontwikkelen 5.1 H5.1 Oxiderend 5.2 H5.2 Organische peroxiden 6.1 H6.1 (Acuut) giftige stoffen 6.2 H6.2 Infectueuze stoffen 8 H8 Corrosieve stoffen 9 H10 Afscheiding van giftige gassen bij aanraking met lucht of water 9 H11 Toxisch (vertraagd of chronisch) 9 H12 Ecotoxisch 9 H13 Stoffen die na verwijdering op de een of andere wijze een andere stof doen ontstaan (b.v. een uitlogingsproduct) die een van de hierboven genoemde eigenschappen bezit VERVOERSWIJZE (Vak 8) R = over de weg (road) T = per trein (train/rail) S = over zee (sea) A = per vliegtuig (air) W = over binnenwateren (inland waterways) FYSIEKE VORM (Vak 13) 8. Poederig/poeder 9. Vast 10. Brei/pasta 11. Slurrie 12. Vloeibaar 13. Gasvormig 14. Andere (specificeren) Nadere informatie, in het bijzonder over afvalstoffencodes (vak 14), d.w.z. over de bijlagen VIII en IX bij het Verdrag van Bazel, de OESO-codes en de Y-codes is te vinden in het "Guidance/Instruction Manual" dat verkrijgbaar is bij het OESO-Secretariaat en het Secretariaat van het Verdrag van Bazel. BIJLAGE II INFORMATIE EN DOCUMENTATIE BETREFFENDE DE KENNISGEVING 1. Informatie op te nemen in het kennisgevingsformulier of een bijlage daarbij: 1. Volgnummer of andere aanvaarde identificatiecode van het kennisgevingsformulier 2. Naam, adres, telefoon, fax, e-mail en contactpersoon van de kennisgever 3. Naam, adres, telefoon, fax en e-mail van de inrichting voor nuttige toepassing of verwijdering, gebruikte technologie en eventuele status als vooraf goedgekeurde inrichting Indien de inrichting voor nuttige toepassing of verwijdering onder bijlage I, categorie 5, van Richtlijn 96/61/EG valt , dient een bewijs te worden overgelegd dat zij over een geldige vergunning beschikt die in overeenstemming met artikel 4 en 5 van die richtlijn is verleend. 4. Naam, adres, telefoon, fax en e-mail van de ontvanger 5. Naam, adres, telefoon, fax en e-mail van de geplande vervoerder(s) en/of hun vertegenwoordigers 6. Land van verzending en relevante bevoegde autoriteit 7. Landen van doorvoer en relevante bevoegde autoriteiten 8. Land van bestemming en relevante bevoegde autoriteit 9. Eenmalige kennisgeving of algemene kennisgeving. In geval van een algemene kennisgeving, de gewenste geldigheidstermijn 10. Geplande vertrekdatum(s) voor het (de) transport(en) 11. Vervoerswijze, doorgangsplaatsen (plaats van binnenkomst en van vertrek in elk betrokken land, inclusief de douanekantoren van binnenkomst en uitgang in de Gemeenschap) en route (route tussen plaatsen van binnenkomst en van vertrek), inclusief mogelijke alternatieven 12. Registratiebewijs van de vervoerder voor het transport van afvalstoffen 13. Aanduiding van het type afvalstoffen op de relevante lijst, bron(nen), beschrijving, hoeveelhe(i)de(en) en eventuele gevaarlijke eigenschappen. In geval van afvalstoffen afkomstig uit meerdere bronnen, tevens een gedetailleerde inventaris van de afvalstoffen 14. Specificatie van de handeling(en) tot nuttige toepassing of verwijdering als bedoeld in bijlage IIA en B van Richtlijn 75/442/EEG, als gewijzigd 15. Als de afvalstoffen bestemd zijn voor nuttige toepassing: 16. Bewijs van verzekering tegen aansprakelijkheid voor schade aan derden 17. Bewijs van verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid voor de transportmiddelen 18. Bewijs van het bestaan van een contract tussen de kennisgever en de ontvanger voor de verwerking van de afvalstoffen dat ten tijde van de kennisgeving gesloten en juridisch bindend is, zoals vereist wordt in artikel 5, lid 4, en artikel 6 19. Bewijs van het bestaan van een financiële garantie of gelijkwaardige verzekering die ten tijde van de kennisgeving gestort c.q. gesloten en juridisch bindend is en die ingaat bij het vertrek van het transport, zoals vereist in de artikel 5, lid 5, en artikel 7 20. Verklaring van de kennisgever dat de informatie naar beste weten volledig en correct is 21. Douanekantoren van binnenkomst en/of uitgang en/of uitvoer 2. Informatie op te nemen in het vervoersdocument of een bijlage daarbij: Alle reeds in deel 1 genoemde informatie plus: 1. Datum van vertrek van het transport 2. Naam, adres, telefoon, fax en e-mail van de vervoerder 3. Gepland verpakkingstype 4. Eventuele bijzondere voorzorgsmaatregelen die de vervoerder(s) moet(en) treffen 5. Verklaring van de kennisgever dat geen van de bevoegde autoriteiten van de betrokken landen bezwaar heeft gemaakt. Deze verklaring moet door de kennisgever worden ondertekend 6. De handtekening voor elke overdracht van afvalstoffen tussen vervoerders 3. Eventuele door de bevoegde autoriteiten verlangde aanvullende informatie en documentatie: 1. Indien de kennisgever niet de producent is, de identiteit van de oorspronkelijke producent 2. De aard en geldigheidsduur van de vergunning voor de verwerkingsinstallatie 3. Inlichtingen over de maatregelen die de veiligheid van het vervoer moeten garanderen 4. De lengte(s) van het traject tussen de kennisgever en de ontvanger, evenals van eventuele alternatieve routes 5. Chemische analyse van de samenstelling van de afvalstoffen 6. Beschrijving van het productieproces van de afvalstoffen 7. Beschrijving van het behandelingsproces in de inrichtingen van de ontvanger 8. Toelichting op de berekening van de financiële garantie of gelijkwaardige verzekering als vereist in artikel 5, lid 5, en artikel 7 BIJLAGE III Lijst van afvalstoffen die vergezeld moeten gaan van bepaalde informatie ("groene" lijst van afvalstoffen) (28) Ongeacht of zij in deze lijst zijn opgenomen of niet, afvalstoffen mogen niet aan deze controleprocedure worden onderworpen indien zij dermate met andere stoffen verontreinigd zijn dat a) de aan de afvalstoffen verbonden risico's zodanig toenemen dat zij, gelet op de gevaarlijke eigenschappen als bedoeld in bijlage III van Richtlijn 91/689/EEG, voor de controleprocedure van schriftelijke kennisgeving en toestemming in aanmerking komen, of b) nuttige toepassing van de afvalstoffen op milieuverantwoorde wijze niet mogelijk wordt. deel i: Afvalstoffen die zijn opgenomen in bijlage IX van het Verdrag van Bazel (29) In het kader van deze verordening: deel ii: De volgende afvalstoffen dienen eveneens vergezeld te gaan van bepaalde informatie: Oude metalen en metaallegeringen in metallische, niet-verspreidbare vorm GA300 ex 811220 Afval en restanten van chroom Metaalhoudende afvalstoffen die vrijkomen bij het smelten en zuiveren van metalen: GB040 7112 262030 262090 Slak afkomstig van de behandeling van edele metalen en koper, bestemd voor latere terugwinning Andere metaalhoudende afvalstoffen GC010 Uitsluitend uit metalen of legeringen bestaand elektrisch montageafval GC020 Elektronische restanten (bij voorbeeld printplaten, elektronische onderdelen, draad, enz) en voor terugwinning van basismetaal en edelmetaal geschikte teruggewonnen elektronische onderdelen GC030 ex 890800 Schepen en ander drijvend materieel bestemd voor de sloop, waaruit eventuele lading en andere in de schepen aanwezige materialen die als gevaarlijke stof of afvalstof geclassificeerd zijn, naar behoren zijn verwijderd GC040 ex 8701-05 ex 8709-11 Wrakken van motorvoertuigen waarin geen vloeistoffen meer aanwezig zijn GC050 Afgewerkte kraakkatalysatoren uit wervelbedproces (FCC), bijvoorbeeld aluminiumoxide, zeolieten Afval van de volgende metalen en legeringen daarvan in metallische, zich verspreidende vorm: GC090 Molybdeen GC100 Wolfraam GC110 Tantaal GC120 Titaan GC130 Niobium GC140 Rhenium Glasafval in een zich niet verspreidende vorm: GE020 ex 7001 ex 701939 Glasvezelafval Afval van keramische producten in een zich niet verspreidende vorm: GF010 Afval van keramische producten die gebakken zijn na in de vorm te zijn gebracht of bewerkt, met inbegrip van keramische vaten (vóór en na gebruik) Ander hoofdzakelijk uit anorganisch materiaal bestaand afval dat metalen en organische materialen kan bevatten GG030 ex 2621 Zware as en sintels van steenkoolcentrales GG040 ex 2621 Vliegas van steenkoolcentrales GG160 Bitumineus materiaal (afval van asfalt), afkomstig van de aanleg en het onderhoud van wegen, dat geen teer bevat Afvalstoffen van kunststof in vaste vorm: GH013 391530 ex 390410-40 Polymeren van vinylchloride Afval van textielstoffen GJ140 ex 6310 Textielafval van vloerbedekking en vloerkleden Afval van de agrovoederindustrie GM140 ex 1500 Afval van spijsoliën en -vetten van dierlijke of plantaardige oorsprong (bijvoorbeeld frituurolie) Afval van looien, pelterij en gebruik van huiden GN010 ex 050200 Afval van haar van varkens of van wilde zwijnen, van dassenhaar en ander dierlijk haar, voor borstelwerk GN020 ex 050300 Afval van paardenhaar, ook indien in vliezen, al dan niet op een onderlaag GN030 ex 050590 Afval van vogelhuiden en andere delen van vogels, met veren of dons bezet, van veren en delen van veren (ook indien bijgesneden) en dons, ruw, gereinigd, ontsmet of op andere wijze behandeld ter voorkoming van bederf, doch niet verder bewerkt BIJLAGE IV Lijst van afvalstoffen waarvoor de procedure van schriftelijke kennisgeving en toestemming geldt ("oranje" lijst van afvalstoffen) (31) deel i: Afvalstoffen die zijn opgenomen in de bijlagen II en VIII van het Verdrag van Bazel (32) . In het kader van deze verordening: deel ii: Voor de volgende afvalstoffen geldt eveneens de procedure van schriftelijke kennisgeving en toestemming: Metaalhoudende afvalstoffen AA010 261900 Slakken, walsschilfers en ander bij de vervaardiging van ijzer en staal verkregen afval (33) AA060 262050 Assen en residuen van vanadium AA190 810420 ex 810430 Afval en restanten van magnesium die brandbaar of pyrofoor zijn of, wanneer zij in contact komen met water, gevaarlijke hoeveelheden brandbare gassen doen ontstaan Afvalstoffen met voornamelijk anorganische bestanddelen die metalen en organisch materiaal kunnen bevatten AB030 Afval van de oppervlaktebehandeling van metalen met behulp van niet-gecyanideerde producten AB070 Zand gebruikt in smelterijen/gieterijen AB120 ex 281290 ex 3824 Anorganische halogenideverbindingen, niet elders vermeld of ingedeeld AB130 Gebruikt staalgrit AB150 ex 382490 Ongezuiverd calciumsulfiet en calciumsulfaat, afkomstig van rookgasontzwaveling Afvalstoffen die hoofdzakelijk organische bestanddelen bevatten en die metalen en anorganische stoffen kunnen bevatten AC020 Bitumineuze materialen (asfaltafval), niet elders vermeld of ingedeeld AC060 ex 381900 Hydraulische vloeistoffen AC070 ex 381900 Remvloeistoffen AC080 ex 382000 Antivriesvloeistoffen AC150 Chloorfluorkoolwaterstoffen AC160 Halonen AC170 ex 440310 Afval van behandeld kurk en hout AC250 Oppervlakteactieve stoffen (surfactants) AC260 ex 3101 Varkensmest; uitwerpselen AC270 Rioolslib Afvalstoffen die ofwel anorganische ofwel organische bestanddelen bevatten AD090 ex 382490 Afval afkomstig van de productie, de bereiding en het gebruik van reprografische en fotografische producten en materialen, voorzover niet elders vermeld of opgevoerd AD100 Afval afkomstig van de oppervlaktebehandeling van kunststoffen met behulp van niet-gecyanideerde producten AD120 ex 391400 ex 3915 Ionenwisselaarharsen AD150 Als filters gebruikt natuurlijk organisch materiaal (bijvoorbeeld biofilters) Afvalstoffen met voornamelijk anorganische bestanddelen die metalen en organisch materiaal kunnen bevatten RB020 ex 6815 Keramiekvezels met dezelfde fysisch-chemische eigenschappen als die van asbest BIJLAGE IV A Afvalstoffen opgenomen in bijlage III maar waarvoor de procedure van schriftelijke kennisgeving en toestemming geldt BIJLAGE V Afvalstoffen waarvoor het uitvoerverbod van artikel 36 geldt Inleiding 1. Bijlage V is van toepassing onverminderd Richtlijn 75/442/EEG, en Richtlijn 91/689/EEG. 2. Deze bijlage bestaat uit drie delen, waarbij de delen 2 en 3 slechts van toepassing zijn in zoverre deel 1, Lijst A niet van toepassing is. Om te bepalen of een specifieke afvalstof onder bijlage V van deze verordening valt, moet men dus eerst controleren of de afvalstof in deel 1, Lijst A van bijlage V voorkomt, zo niet of zij in deel 2 voorkomt en daarna of zij in deel 3 voorkomt. Deel 1 is onderverdeeld in twee subsecties: lijst A, waarin de afvalstoffen zijn opgenomen die voor de toepassing van het Verdrag van Bazel als gevaarlijk zijn aangemerkt en lijst B, waarin de afvalstoffen zijn opgenomen die niet als gevaarlijk zijn aangemerkt . Indien een afvalstof voorkomt in deel 1, Lijst A valt de stof onder het uitvoerverbod. Indien een afvalstof niet voorkomt in deel 1, Lijst A, maar in deel 2 of deel 3, valt de stof eveneens onder het uitvoerverbod . 3. De lidstaten kunnen in uitzonderlijke gevallen op basis van door de houder op gepaste wijze verstrekte gegevens bepalen dat een specifieke afvalstof van deze bijlage uitgesloten is van het in artikel 37 van deze verordening bedoelde uitvoerverbod indien zij geen van de in bijlage III bij Richtlijn 91/689/EEG vermelde eigenschappen vertoont, waarbij voor de codes H3 tot en met H8, H10 en H11 van deze bijlage rekening wordt gehouden met de in Beschikking 2000/532/EG, vastgestelde grenswaarden. In dergelijke gevallen brengt de betrokken lidstaat het beoogde land van invoer op de hoogte alvorens een beslissing te nemen. De lidstaten delen de Commissie dergelijke gevallen voor het einde van elk kalenderjaar mee. De Commissie geeft de informatie door aan alle lidstaten en aan het Secretariaat van het Verdrag van Bazel. Op basis van de verstrekte informatie kan de Commissie opmerkingen maken en zo nodig bij het op grond van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG opgerichte comité voorstellen indienen om bijlage V van deze verordening aan te passen. 4. Het feit dat een afvalstof niet als gevaarlijke afvalstof in deze bijlage is opgenomen sluit niet uit dat een dergelijke afvalstof in uitzonderlijke gevallen toch als gevaarlijk wordt aangemerkt en dus onder het in artikel 37 van deze verordening bedoelde uitvoerverbod valt indien deze in bijlage III bij Richtlijn 91/689/EEG opgenomen eigenschappen vertoont, waarbij voor de codes H3 tot en met H8, H10 en H11 van deze bijlage rekening wordt gehouden met de in Beschikking 2000/532/EG vastgestelde grenswaarden, zoals bepaald in artikel 1, lid 4, tweede streepje, van Richtlijn 91/689/EEG en in de hoofding van bijlage III van deze verordening. In dergelijke gevallen brengt de betrokken lidstaat het beoogde land van invoer op de hoogte alvorens een beslissing te nemen. De lidstaten delen de Commissie dergelijke gevallen voor het einde van elk kalenderjaar mee. De Commissie geeft de informatie door aan alle lidstaten en aan het Secretariaat van het Verdrag van Bazel. Op basis van de verstrekte informatie kan de Commissie opmerkingen maken en zo nodig bij het op grond van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG opgerichte comité voorstellen indienen om bijlage V van deze verordening aan te passen. DEEL 1 Lijst A (bijlage VIII van het Verdrag van Bazel) A1 Metalen en metaalhoudende afvalstoffen A1010 Metalen afvalstoffen en afvalstoffen die uit legeringen bestaan van een van de volgende stoffen: maar zonder de in lijst B genoemde afvalstoffen A1020 Afvalstoffen die een van de volgende stoffen als bestanddeel of verontreiniging bevatten, uitgezonderd metalen in massieve vorm: A1030 Afvalstoffen die een van de volgende stoffen als bestanddeel of verontreiniging bevatten: A1040 Afvalstoffen die een van de volgende stoffen als bestanddeel bevatten: A1050 Galvanisch slib A1060 Effluenten van het beitsen van metalen A1070 Loogresiduen van zinkverwerking, stof en slib zoals jarosiet, hematiet, enz. A1080 Zinkresiduen die niet zijn opgenomen in lijst B en die lood en cadmium in voldoende concentraties bevatten om eigenschappen als bedoeld in bijlage III te vertonen A1090 As van de verbranding van geïsoleerd koperdraad A1100 Stof en residuen van gasreinigingsinrichtingen in kopersmelterijen A1110 Afgewerkte elektrolytische oplossingen afkomstig van de elektrolytische winning en zuivering van koper A1120 Afvalslib, met uitzondering van anodeslib, afkomstig van elektrolytische zuiveringssystemen bij de winning en zuivering van koper A1130 Afgewerkte etsoplossingen die opgelost koper bevatten A1140 Afgewerkte koperchloride- en kopercyanidekatalysatoren A1150 Edelmetaalhoudende as afkomstig van de verbranding van printplaten die niet op lijst B voorkomen (34) A1160 Oude loodbatterijen, intact of in stukken A1170 Ongesorteerde lege batterijen met uitzondering van mengsels van uitsluitend in lijst B genoemde batterijen Lege batterijen die niet op lijst B voorkomen en die in bijlage I genoemde bestanddelen in zodanige hoeveelheden bevatten dat ze gevaarlijk worden A1180 Oude elektrische en elektronische eenheden of schroot (35) met onderdelen als accu's en andere batterijen die op lijst A staan, kwikschakelaars, glas afkomstig van kathodestraalbuizen en ander geactiveerd glas en PCB-condensatoren, of in die mate verontreinigd met bestanddelen die in bijlage I worden genoemd (e.g. cadmium, kwik, lood, polychoorbifenyl) dat ze eigenschappen hebben die in bijlage III worden vermeld (N.B.: zie het vergelijkbare punt op lijst B: B1110) (36) A2 Afvalstoffen met voornamelijk anorganische bestanddelen, die metalen en organisch materiaal kunnen bevatten A2010 Glas afkomstig van kathodestraalbuizen en ander geactiveerd glas A2020 Afgewerkte anorganische fluorverbindingen in de vorm van vloeistof of slib maar zonder de in lijst B genoemde afvalstoffen A2030 Afgewerkte katalysatoren met uitzondering van de in lijst B genoemde afvalstoffen A2040 Afvalgips afkomstig uit de chemische procesindustrie, wanneer dit bestanddelen, genoemd in bijlage I in zulke concentraties bevat dat het gevaarlijke eigenschappen als bedoeld in bijlage III vertoont (N.B.: zie het vergelijkbare punt van lijst B: B2080) A2050 Afgedankte asbest (stof en vezels) A2060 Vliegas afkomstig van kolengestookte centrales die stoffen als genoemd in bijlage I in voldoende concentraties bevatten om eigenschappen als vermeld in bijlage III te vertonen (N.B.: zie het vergelijkbare punt van lijst B: B2050) A3 Afvalstoffen die hoofdzakelijk uit organische bestanddelen bestaan en die metalen en anorganische stoffen kunnen bevatten A3010 Afvalstoffen die ontstaan bij de productie of verwerking van petroleumcokes en bitumen A3020 Afgewerkte minerale oliën die ongeschikt zijn voor het oorspronkelijk bedoelde gebruik A3030 Afvalstoffen die slib van loodhoudende antiklopverbindingen bevatten, daarmee verontreinigd zijn of daaruit bestaan A3040 Afgewerkte warmtegeleidende vloeistoffen (voor warmteoverdracht) A3050 Afvalstoffen die vrijkomen bij de productie, formulering of het gebruik van harsen, latex, weekmakers, lijm/kleefstoffen met uitzondering van de in lijst B genoemde afvalstoffen (N.B.: zie het vergelijkbare punt van lijst B: B4020) A3060 Afgewerkte nitrocellulose A3070 Afgewerkte fenolen, fenolverbindingen met inbegrip van chloorfenol in de vorm van vloeistof of slib A3080 Afgewerkte ethers, met uitzondering van de in lijst B genoemde afvalstoffen A3090 Leerstof, -as, -slib en -poeder wanneer deze zeswaardige chroomverbindingen of biociden bevatten (N.B.: zie het vergelijkbare punt van lijst B: B3100) A3100 Snijdsel en ander afval van leer of kunstleer dat niet geschikt is voor de fabricage van lederwaren dat zeswaardige chroomverbindingen of biociden bevat (N.B.: zie het vergelijkbare punt van lijst B: B3090) A3110 Afvalstoffen die vrijkomen bij de leerbereiding en die zeswaardige chroomverbindingen, biociden of infectieuze stoffen bevatten (N.B.: zie het vergelijkbare punt van lijst B: B3110) A3120 Lichte fractie bij het afbreken van vezels, snijden, enz. A3130 Gebruikte organische fosforverbindingen A3140 Afgewerkte niet-gehalogeneerde organische oplosmiddelen met uitzondering van de in lijst B genoemde afvalstoffen A3150 Afgewerkte gehalogeneerde organische oplosmiddelen A3160 Gehalogeneerde of niet-gehalogeneerde niet-waterige distillatieresiduen die vrijkomen bij de terugwinning van organische oplosmiddelen A3170 Afvalstoffen afkomstig van de productie van alifatische gehalogeneerde koolwaterstoffen (zoals chloormethaan, dichloorethaan, vinylchloride, vinylideenchloride, allylchloride en epichloorhydrine) A3180 Afvalstoffen, stoffen en artikelen die polychloorbifenyl (PCB), polychloorterfenyl (PCT), polychloornaftaleen (PCN) of polybroombifenyl (PBB) of andere analoge polybroomverbindingen bevatten, daarmee verontreinigd zijn of daaruit bestaan, in een concentratie van 50 mg/kg of meer (37) A3190 Teerresiduen (met uitzondering van asfaltbitumen) afkomstig van raffinage- en distillatieprocessen en alle andere pyrolitische behandelingen van organisch materiaal A4 Afvalstoffen die ofwel anorganische ofwel organische bestanddelen bevatten A4010 Afvalstoffen die vrijkomen bij de productie, bereiding en het gebruik van farmaceutische producten met uitzondering van de in lijst B genoemde afvalstoffen A4020 Klinische en daarmee verband houdende afvalstoffen: afvalstoffen afkomstig van medische, verpleegkundige, tandheelkundige, diergeneeskundige of soortgelijke handelingen en afvalstoffen die ontstaan in ziekenhuizen of andere instellingen bij onderzoek of behandeling van patiënten, of bij onderzoeksprojecten A4030 Afvalstoffen die vrijkomen bij de productie, formulering en het gebruik van biociden en fytofarmaceutische producten, met inbegrip van pesticiden en herbiciden die niet volgens de specificatie, te oud (38) , of niet geschikt voor het oorspronkelijke doel zijn A4040 Afvalstoffen die vrijkomen bij de vervaardiging, formulering en het gebruik van houtconserveringsmiddelen (39) A4050 Afvalstoffen die de volgende stoffen bevatten, daarmee verontreinigd zijn of daaruit bestaan: A4060 Afgewerkte olie/water- en koolwaterstof/watermengsels, emulsies A4070 Afvalstoffen die vrijkomen bij de productie, formulering en het gebruik van inkt, kleurstoffen, pigment, verf, lak of vernis met uitzondering van de in lijst B genoemde afvalstoffen (N.B.: zie het vergelijkbare punt op lijst B: B4010) A4080 Afvalstoffen van explosieve aard (met uitzondering van de in lijst B genoemde afvalstoffen) A4090 Andere afgewerkte zure of basische oplossingen dan die welke onder het overeenkomstige punt van lijst B zijn genoemd (N.B.: zie het vergelijkbare punt van lijst B: B2120) A4100 Afvalstoffen afkomstig uit industriële inrichtingen voor de reiniging van afgassen met uitzondering van de in lijst B genoemde afvalstoffen A4110 Afvalstoffen die de volgende stoffen bevatten, daarmee verontreinigd zijn of daaruit bestaan: A4120 Afvalstoffen die bestaan uit peroxiden, die bevatten of daarmee verontreinigd zijn A4130 Verpakkingen en containers die stoffen als genoemd in bijlage I in zodanige concentraties bevatten dat ze gevaarlijke eigenschappen, genoemd in bijlage III vertonen A4140 Afval dat bestaat uit chemicaliën die niet aan de specificatie voldoen of te oud (40) zijn, overeenkomen met de categorieën van bijlage I en gevaarlijke eigenschappen als bedoeld in bijlage III vertonen of dat die stoffen bevat A4150 Afgewerkte chemische stoffen afkomstig van onderzoek en ontwikkeling of onderwijsactiviteiten die niet geïdentificeerd en/of nieuw zijn en waarvan de gevolgen voor de volksgezondheid en/of het milieu niet bekend zijn A4160 Uitgewerkte actieve koolstof die niet op lijst B voorkomt (N.B.: zie het vergelijkbare punt van lijst B: B2060) Lijst B (bijlage IX van het Verdrag van Bazel) B1 Metalen en metaalhoudende afvalstoffen B1010 Oude metalen en metaallegeringen in metallische, niet-verspreidbare vorm B1020 Zuiver, niet-verontreinigd metaalschroot, waaronder legeringen, in afgewerkte vorm in bulk (plaatmateriaal, balken, staven, enz): B1030 Vuurvaste metalen die residuen bevatten B1040 Afgedankte eenheden uit elektrische centrales die niet zodanig verontreinigd zijn met smeerolie, PCB's of PCT's dat ze een risico vormen B1050 Gemengde non-ferrometalen of zware schrootfracties, die geen in bijlage I genoemde materialen in een concentratie bevatten dat ze de eigenschappen, genoemd in bijlage III vertonen (41) B1060 Oud selenium en tellurium als element, ook in poedervorm B1070 Afval van koper en koperlegeringen in verspreidbare vorm, tenzij ze de in bijlage I genoemde bestanddelen in zodanige concentraties bevatten dat ze in bijlage III eigenschappen vertonen B1080 Zinkas en -residuen met inbegrip van residuen van zinklegeringen in verspreidbare vorm tenzij ze in bijlage I genoemde bestanddelen in zodanige concentraties bevatten dat ze eigenschappen, genoemd in bijlage III of gevaarkenmerk H4.3 vertonen (42) B1090 Oude accu's die aan bepaalde specificaties voldoen, met uitzondering van lood-, cadmium- of kwikbatterijen B1100 Metaalhoudende afvalstoffen die vrijkomen bij het smelten en zuiveren van metalen: B1110 Elektrische en elektronische samengebouwde eenheden: B1120 Afgewerkte katalysatoren, met uitzondering van als katalysator gebruikte vloeistoffen, die een van de volgende stoffen bevatten: - Overgangsmetalen, met uitzondering van oude katalysatoren (afgewerkte katalysatoren, als katalysator gebruikte vloeistoffen of andere katalysatoren) van lijst A: Scandium Vanadium Mangaan Kobalt Koper Yttrium Niobium Hafnium Wolfraam Titaan Chroom IJzer Nikkel Zink Zirconium Molybdeen Tantaal Rhenium - Lanthaniden (zeldzame aardmetalen): Lanthaan Praseodymium Samarium Gadolinium Dysprosium Erbium Ytterbium Cerium Neodymium Europium Terbium Holmium Thulium Lutetium B1130 Gezuiverde afgewerkte edelmetaalhoudende katalysatoren B1140 Edelmetaalhoudende residuen in vaste vorm die sporen van anorganische cyaniden bevatten B1150 Oude edele metalen en legeringen als afval (goud, zilver, de platinagroep, met uitzondering van kwik) in een verspreidbare, niet-vloeibare vorm in een geschikte verpakking met de juiste opschriften B1160 As van edele metalen afkomstig van de verbranding van printplaten (zie het vergelijkbare punt van lijst A: A1150) B1170 As van edele metalen afkomstig van de verbranding van fotografisch filmmateriaal B1180 Oude fotofilm met zilverhalegoniden en metallisch zilver B1190 Oud fotopapier met zilverhalogeniden en metallisch zilver B1200 Korrelige slak afkomstig van de fabricage van ijzer en staal B1210 Slak afkomstig van de fabricage van ijzer en staal met inbegrip van slak als bron van TiO 2 en vanadium B1220 Slak afkomstig van de zinkproductie, chemisch gestabiliseerd, met een hoog ijzergehalte (meer dan 20%) en behandeld volgens industriële specificaties (b.v. DIN 4301) hoofdzakelijk voor de bouw B1230 Walshuid afkomstig van de fabricage van ijzer en staal B1240 Walshuid in de vorm van koperoxide B2 Afvalstoffen voornamelijk bestaande uit anorganische bestanddelen, die metalen en organische stoffen kunnen bevatten B2010 Afvalstoffen afkomstig uit de mijnbouw in niet-verspreidbare vorm: B2020 Oud glas in niet-verspreidbare vorm: B2030 Keramisch afval in niet-verspreidbare vorm: B2040 Andere afvalstoffen die hoofdzakelijk anorganische bestanddelen bevatten: B2050 Vliegas uit kolengestookte installaties die niet op lijst A voorkomt (zie het vergelijkbare punt van lijst A: A2060) B2060 Afgewerkte actieve koolstof afkomstig van de drinkwaterbehandeling, processen in de levensmiddelenindustrie en de vitamineproductie (zie het vergelijkbare punt van lijst A: A4160) B2070 Calciumfluorideslib B2080 Gipsafval afkomstig uit de chemische procesindustrie, dat niet op lijst A voorkomt (zie het vergelijkbare punt op lijst A: A2040) B2090 Anodestompen afkomstig van de staal- of aluminiumproductie gemaakt van petroleumcokes of bitumen en gereinigd overeenkomstig de gebruikelijke specificaties (met uitzondering van anodestompen afkomstig van alkalichloorelektrolyse en uit de metallurgische industrie) B2100 Afgewerkte aluminiumhydraten en aluminiumoxideresten en -residuen afkomstig uit de aluminiumoxideproductie met uitzondering van stoffen die worden gebruikt voor gasreiniging, uitvlokking of filtratieprocessen B2110 Bauxietresidu ("rood slib") (pH teruggebracht tot minder dan 11,5) B2120 Afgewerkte zure of basische oplossingen met een pH groter dan 2 en kleiner dan 11,5, die niet corrosief of anderszins gevaarlijk zijn (zie het vergelijkbare punt van lijst A: A4090) B3 Afvalstoffen die hoofdzakelijk organische bestanddelen bevatten en die metalen en anorganische stoffen kunnen bevatten B3010 Vast plastic afval: De volgende kunststoffen of mengsels daarvan, mits deze niet vermengd zijn met andere afvalstoffen en overeenkomstig een specificatie zijn vervaardigd: B3020 Papier, karton en papierproducten De volgende materialen, mits deze niet vermengd zijn met gevaarlijke afvalstoffen: Oud papier of karton: B3030 Oud textiel De volgende materialen, mits deze niet vermengd zijn met andere afvalstoffen en vervaardigd zijn overeenkomstig een specificatie: B3040 Rubber afvalstoffen De volgende materialen, mits deze niet vermengd zijn met andere afvalstoffen: B3050 Onbehandeld kurk en houtafval: B3060 Afvalstoffen afkomstig uit de levensmiddelenindustrie mits deze niet infectieus zijn: B3070 De volgende afvalstoffen: B3080 Snijdsel en restanten van rubber B3090 Snijdsel en andere restanten van leer of kunstleer dat niet geschikt is voor de vervaardiging van lederwaren, met uitzondering van leerslib, dat geen zeswaardige chroomverbindingen en biociden bevat (zie het vergelijkbare punt van lijst A: A3100) B3100 Leerstof, -as, -slib of -poeder dat geen zeswaardige chroomverbindingen en biociden bevat (zie het vergelijkbare punt van lijst A: A3090) B3110 Afval van de leerbereiding dat geen zeswaardige chroomverbindingen en biociden of infectieuze stoffen bevat (zie het vergelijkbare punt op lijst A: A3110) B3120 Afvalstoffen bestaande uit kleurstoffen voor levensmiddelen B3130 Afgewerkte polymere ethers en afgewerkte niet-gevaarlijke monomere ethers die geen peroxiden kunnen vormen B3140 Oude luchtbanden, met uitzondering van die welke zijn bestemd voor het in bijlage IV A bedoelde gebruik B4 Afvalstoffen die ofwel anorganische ofwel organische bestanddelen bevatten B4010 Afvalstoffen hoofdzakelijk bestaande uit latexverf/verf op waterbasis, inkt en uitgehard vernis waarin geen organische oplosmiddelen, zware metalen of biociden in die mate voorkomen dat ze gevaarlijk zijn (zie het vergelijkbare punt van lijst A: A4070) B4020 Afvalstoffen afkomstig van de productie, formulering en het gebruik van harsen, latex, weekmakers of lijm/kleefstoffen die in lijst A worden genoemd, zonder oplosmiddelen en andere verontreinigende stoffen in zodanige concentraties dat ze eigenschappen, genoemd in bijlage III vertonen, b.v. op waterbasis, lijm op basis van caseïnezetmeel, dextrine, cellulose-ethers, polyvinylalcoholen (zie het vergelijkbare punt op lijst A: A3050) B4030 Gebruikte wegwerpcamera's, met batterijen die niet in lijst A zijn opgenomen DEEL 2 Afvalstoffen die zijn genoemd in de bijlage van Beschikking 2000/532/EG . Afvalstoffen die met een asterisk zijn gemarkeerd worden beschouwd als gevaarlijke afvalstoffen in de zin van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen (48) . 01 AFVAL VAN EXPLORATIE, MIJNBOUW, EXPLOITATIE VAN STEENGROEVEN EN DE FYSISCHE EN CHEMISCHE BEWERKING VAN MINERALEN 01 01 afval van de winning van mineralen 01 01 01 afval van de winning van metaalhoudende mineralen 01 01 02 afval van de winning van niet-metaalhoudende mineralen 01 03 afval van de fysische en chemische verwerking van metaalhoudende mineralen 01 03 04* zuurvormende tailings verkregen bij de verwerking van sulfide-erts 01 03 05* andere tailings die gevaarlijke stoffen bevatten 01 03 06 niet onder 01 03 04 en 01 03 05 vallende tailings 01 03 07* ander afval van de fysische en chemische verwerking van metaalhoudende mineralen dat gevaarlijke stoffen bevat 01 03 08 niet onder 01 03 07 vallend stof- en poederachtig afval 01 03 09 niet onder 01 03 07 vallend slib van de aluminiumproductie 01 03 99 afval van de suikerverwerking 01 04 afval van de fysische en chemische verwerking van niet-metaalhoudende mineralen 01 04 07* afval van de fysische en chemische verwerking van niet-metaalhoudende mineralen dat gevaarlijke stoffen bevat 01 04 08 niet onder 01 04 07 vallend grind- en rotsafval zand- en kleiafval 01 04 09 zand- en kleiafval 01 04 10 niet onder 01 04 07 vallend stof- en poederachtig afval 01 04 11 niet onder 01 04 07 vallend afval van de kali- en steenzoutverwerking 01 04 12 niet onder 01 04 07 en 01 04 11 vallende schilfers en ander afval van het wassen en schoonmaken van mineralen 01 04 13 niet onder 01 04 07 vallend afval van het hakken en zagen van steen 01 04 99 niet elders genoemd afval 01 05 boorgruis en overig boorafval 01 05 04 zoetwaterboorgruis en –afval 01 05 05* oliehoudend boorgruis en –afval 01 05 06* boorgruis en ander boorafval dat gevaarlijke stoffen bevat 01 05 07 niet onder 01 05 05 en 01 05 06 vallend bariethoudend boorgruis en -afval 01 05 08 niet onder 01 05 05 en 01 05 06 vallend chloridehoudend boorgruis en -afval 01 05 99 niet elders genoemd afval 02 AFVAL VAN LANDBOUW, TUINBOUW, AQUACULTUUR, BOSBOUW, JACHT EN VISSERIJ EN DE VOEDINGSBEREIDING EN –VERWERKING 02 01 afval van landbouw, tuinbouw, aquacultuur, bosbouw, jacht en visserij 02 01 01 slib van wassen en schoonmaken 02 01 02 afval van dierlijke weefsels 02 01 03 afval van plantaardige weefsels 02 01 04 kunststofafval (exclusief verpakkingen) 02 01 06 dierlijke feces, urine en mest (inclusief gebruikt stro), afvalwater, gescheiden ingezameld en elders verwerkt 02 01 07 afval van de bosbouw 02 01 08* agrochemisch afval dat gevaarlijke stoffen bevat 02 01 09 niet onder 02 01 08 vallend agrochemisch afval 02 01 10 Metaalafval 02 01 99 niet elders genoemd afval 02 02 afval van de bereiding en verwerking van vlees, vis en ander voedsel van dierlijke oorsprong 02 02 01 slib van wassen en schoonmaken 02 02 02 afval van dierlijke weefsels 02 02 03 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal 02 02 04 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 02 02 99 niet elders genoemd afval 02 03 afval van de bereiding en verwerking van fruit, groente, granen, spijsolie, cacao, koffie, thee en tabak, de productie van conserven, de productie van gist en gistextract en de bereiding en fermentatie van melasse 02 03 01 slib van wassen, schoonmaken, pellen, centrifugeren en scheiden 02 03 02 afval van conserveermiddelen 02 03 03 afval van oplosmiddelenextractie 02 03 04 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal 02 03 05 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 02 03 99 niet elders genoemd afval 02 04 afval van de suikerverwerking 02 04 01 grond van het schoonmaken en wassen van bieten 02 04 02 afgekeurd calciumcarbonaat (= schuimaarde) 02 04 03 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 02 04 99 niet elders genoemd afval 02 05 afval van de zuivelindustrie 02 05 01 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal 02 05 02 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 02 05 99 niet elders genoemd afval 02 06 afval van bakkerijen en de banketbakkersindustrie 02 06 01 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal 02 06 02 afval van conserveermiddelen 02 06 03 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 02 06 99 niet elders genoemd afval 02 07 afval van de productie van alcoholische en niet-alcoholische dranken (exclusief koffie, thee en cacao) 02 07 01 afval van wassen, schoonmaken en mechanische bewerking van de grondstoffen 02 07 02 afval van de destillatie van alcoholische dranken 02 07 03 afval van chemische behandeling 02 07 04 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal 02 07 05 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 02 07 99 niet elders genoemd afval 03 AFVAL VAN DE HOUTVERWERKING EN DE PRODUCTIE VAN PANELEN EN MEUBELEN ALSMEDE PULP, PAPIER EN KARTON 03 01 afval van de houtverwerking en de productie van panelen en meubelen 03 01 01 schors- en kurkafval 03 01 04* zaagsel, schaafsel, spaanders, hout, spaanplaat en fineer die gevaarlijke stoffen bevatten 03 01 05 niet onder 03 01 04 vallend zaagsel, schaafsel, spaanders, hout, spaanplaat en fineer 03 01 99 niet elders genoemd afval 03 02 houtverduurzamingsafval 03 02 01* niet-gehalogeneerde organische houtverduurzamingsmiddelen 03 02 02* organochloor-houtverduurzamingsmiddelen 03 02 03* organometaal-houtverduurzamingsmiddelen 03 02 04* anorganische houtverduurzamingsmiddelen 03 02 05* andere houtverduurzamingsmiddelen die gevaarlijke stoffen bevatten 03 02 99 niet elders genoemde houtverduurzamingsmiddelen 03 03 afval van de productie en verwerking van pulp, papier en karton 03 03 01 schors- en houtafval 03 03 02 "green liquor"-slib (afkomstig van de terugwinning van de kookvloeistof) 03 03 05 ontinktingsslib van papierrecycling 03 03 07 mechanisch afgescheiden rejects afkomstig van de verpulping van papier- en kartonafval 03 03 08 afval van het scheiden van voor recycling bestemd papier en karton 03 03 09 kalkneerslagafval 03 03 10 onbruikbare vezels en door mechanische afscheiding verkregen vezel-, vulstof- en coatingslib 03 03 11 niet onder 03 03 10 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 03 03 99 niet elders genoemd afval 04 AFVAL VAN DE LEER-, BONT- EN TEXTIELINDUSTRIE 04 01 afval van de leer- en bontindustrie 04 01 01 schraapafval 04 01 02 loogafval 04 01 03* ontvettingsafval dat oplosmiddelen bevat zonder vloeibare fase 04 01 04 chroomhoudende looivloeistof 04 01 05 chroomvrije looivloeistof 04 01 06 chroomhoudend slib, met name van afvalwaterbehandeling ter plaatse 04 01 07 chroomvrij slib, met name van afvalwaterbehandeling ter plaatse 04 01 08 chroomhoudend gelooid leerafval (snijafval, polijststof) 04 01 09 afval van bewerking en afwerking 04 01 99 niet elders genoemd afval 04 02 afval van de textielindustrie 04 02 09 afval van composietmaterialen (geïmpregneerde textiel, elastomeren, plastomeren) 04 02 10 organisch afval van natuurlijke producten (b.v. vet en was) 04 02 14* afval van afwerking dat organische oplosmiddelen bevat 04 02 15 niet onder 04 02 14 vallend afval van afwerking 04 02 16* kleurstoffen en pigmenten die gevaarlijke stoffen bevatten 04 02 17 niet onder 04 02 16 vallende kleurstoffen en pigmenten 04 02 19* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 04 02 20 niet onder 04 02 19 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 04 02 21 afval van onverwerkte textielvezels 04 02 22 afval van verwerkte textielvezels 04 02 99 niet elders genoemd afval 05 AFVAL VAN OLIERAFFINAGE, AARDGASZUIVERING EN DE PYROLYTISCHE BEHANDELING VAN KOOL 05 01 afval van olieraffinage 05 01 02* ontzoutingsslib 05 01 03* tankbodemslib 05 01 04* zuur alkylslib 05 01 05* gemorste olie 05 01 06* olieachtig slib afkomstig van onderhoudswerkzaamheden aan installaties of apparaten 05 01 07* zuurteer 05 01 08* overige teer 05 01 09* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 05 01 10 niet onder 05 01 09 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 05 01 11* afval van brandstofzuivering met behulp van basen 05 01 12* olie die zuren bevat 05 01 13 ketelvoedingwaterslib 05 01 14 afval van koeltorens 05 01 15* afgewerkte bleekaarde 05 01 16 zwavelhoudend afval van de ontzwaveling van petroleum 05 01 17 bitumen 05 01 99 niet elders genoemd afval 05 06 afval van de pyrolytische behandeling van kool 05 06 01* zuurteer 05 06 03* overige teer 05 06 04 afval van koeltorens 05 06 99 niet elders genoemd afval 05 07 afval van aardgaszuivering en -transport 05 07 01* kwikhoudend afval 05 07 02 zwavelhoudend afval 05 07 99 niet elders genoemd afval 06 AFVAL VAN ANORGANISCHE CHEMISCHE PROCESSEN 06 01 afval van bereiding, formulering, levering en gebruik (BFLG) van zuren 06 01 01* zwavelzuur en zwaveligzuur 06 01 02* zoutzuur 06 01 03* waterstoffluoride 06 01 04* fosfor- en fosforigzuur 06 01 05* salpeter- en salpeterigzuur 06 01 06* overige zuren 06 01 99 niet elders genoemd afval 06 02 afval van BFLG van basen 06 02 01* calciumhydroxide 06 02 03* ammoniumhydroxide 06 02 04* natrium- en kaliumhydroxide 06 02 05* overige basen 06 02 99 niet elders genoemd afval 06 03 afval van BFLG van zouten en hun oplossingen en metaaloxiden 06 03 11* vaste zouten en oplossingen die cyanide bevatten 06 03 13* vaste zouten en oplossingen die zware metalen bevatten 06 03 14 niet onder 06 03 11 en 06 03 13 vallende vaste zouten en oplossingen 06 03 15* metaaloxiden die zware metalen bevatten 06 03 16 niet onder 06 03 15 vallende metaaloxiden 06 03 99 niet elders genoemd afval 06 04 niet onder 06 03 vallend metaalhoudend afval 06 04 03* arseenhoudend afval 06 04 04* kwikhoudend afval 06 04 05* afval dat andere zware metalen bevat 06 04 99 niet elders genoemd afval 06 05 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 06 05 02* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 06 05 03 niet onder 06 05 02 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 06 06 afval van BFLG van zwavelverbindingen, chemische processen met zwavel en ontzwavelingsprocessen 06 06 02* afval dat gevaarlijke sulfiden bevat 06 06 03 niet onder 06 06 02 vallend afval dat sulfiden bevat 06 06 99 niet elders genoemd afval 06 07 afval van BFLG van halogenen en chemische processen met halogenen 06 07 01* asbesthoudend afval van elektrolyse 06 07 02* actieve kool van de chloorbereiding 06 07 03* bariumsulfaatslib dat kwik bevat 06 07 04* oplossingen en zuren, b.v. contactzuur 06 07 99 niet elders genoemd afval 06 08 afval van BFLG van silicium en siliciumderivaten 06 08 02* afval dat gevaarlijke chloorsilanen bevat 06 08 99 niet elders genoemd afval 06 09 afval van BFLG van fosforverbindingen en chemische processen met fosfor 06 09 02 fosforhoudende slakken 06 09 03* calciumhoudend reactie-afval dat gevaarlijke stoffen bevat of daarmee is verontreinigd 06 09 04 niet onder 06 09 03 vallend calciumhoudend reactie-afval 06 09 99 niet elders genoemd afval 06 10 afval van BFLG van stikstofverbindingen, chemische processen met stikstof en kunstmestbereiding 06 10 02* afval dat gevaarlijke stoffen bevat 06 10 99 niet elders genoemd afval 06 11 afval van de bereiding van anorganische pigmenten en opacificeermiddelen 06 11 01 calciumhoudend reactie-afval van de productie van titaandioxide 06 11 99 niet elders genoemd afval 06 13 afval van niet elders genoemde anorganische chemische processen 06 13 01* anorganische gewasbeschermingsmiddelen, houtverduurzamingsmiddelen en andere biociden 06 13 02* afgewerkte actieve kool (exclusief 06 07 02) 06 13 03 actieve kool 06 13 04* afval van asbestverwerking 06 13 05* Roet 06 13 99 niet elders genoemd afval 07 AFVAL VAN ORGANISCHE CHEMISCHE PROCESSEN 07 01 afval van bereiding, formulering, levering en gebruik (BFLG) van organische basischemicaliën 07 01 01* waterige wasvloeistoffen en moederlogen 07 01 03* gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 01 04* overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 01 07* gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen 07 01 08* overige destillatieresiduen en reactieresiduen 07 01 09* gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 01 10* overige filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 01 11* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 07 01 12 niet onder 07 01 11 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 07 01 99 niet elders genoemd afval 07 02 afval van BFLG van kunststoffen, synthetische rubber en kunstvezels 07 02 01* waterige wasvloeistoffen en moederlogen 07 02 03* gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 02 04* overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 02 07* gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen 07 02 08* overige destillatieresiduen en reactieresiduen 07 02 09* gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 02 10* overige filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 02 11* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 07 02 12 niet onder 07 02 11 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 07 02 13 Kunststofafval 07 02 14* afval van additieven die gevaarlijke stoffen bevatten 07 02 15 afval van niet onder 07 02 14 bedoelde additieven 07 02 16* afval dat gevaarlijke siliconen bevat 07 02 17 afval dat andere siliconen bevat dan die vermeld onder 07 02 16 07 02 99 niet elders genoemd afval 07 03 afval van BFLG van organische kleurstoffen en pigmenten (exclusief 06 11) 07 03 01* waterige wasvloeistoffen en moederlogen 07 03 03* gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 03 04* overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 03 07* gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen 07 03 08* overige destillatieresiduen en reactieresiduen 07 03 09* gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 03 10* overige filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 03 11* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 07 03 12 niet onder 07 03 11 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 07 03 99 niet elders genoemd afval 07 04 afval van BFLG van organische gewasbeschermingsmiddelen (exclusief 02 01 08 en 02 01 09), houtverduurzamingsmiddelen (exclusief 03 02) en andere biociden 07 04 01* waterige wasvloeistoffen en moederlogen 07 04 03* gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 04 04* overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 04 07* gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen 07 04 08* overige destillatieresiduen en reactieresiduen 07 04 09* gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 04 10* overige filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 04 11* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 07 04 12 niet onder 07 04 11 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 07 04 13* vaste afvalstoffen die gevaarlijke stoffen bevatten 07 04 99 niet elders genoemd afval 07 05 afval van BFLG van farmaceutische producten 07 05 01* waterige wasvloeistoffen en moederlogen 07 05 03* gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 05 04* overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 05 07* gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen 07 05 08* overige destillatieresiduen en reactieresiduen 07 05 09* gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 05 10* overige filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 05 11* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 07 05 12 niet onder 07 05 11 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 07 05 13* vaste afvalstoffen die gevaarlijke stoffen bevatten 07 05 14 niet onder 07 05 13 vallende vaste afvalstoffen 07 05 99 niet elders genoemd afval 07 06 afval van BFLG van vetten, smeermiddelen, zepen, detergenten, desinfecterende middelen en cosmetische producten 07 06 01* waterige wasvloeistoffen en moederlogen 07 06 03* gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 06 04* overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 06 07* gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen 07 06 08* overige destillatieresiduen en reactieresiduen 07 06 09* gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 06 10* overige filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 06 11* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 07 06 12 niet onder 07 06 11 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 07 06 99 niet elders genoemd afval 07 07 afval van BFLG van fijnchemicaliën en niet elders genoemde chemische producten 07 07 01* waterige wasvloeistoffen en moederlogen 07 07 03* gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 07 04* overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen 07 07 07* gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen 07 07 08* overige destillatieresiduen en reactieresiduen 07 07 09* gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 07 10* overige filterkoek en afgewerkte absorbentia 07 07 11* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 07 07 12 niet onder 07 07 11 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 07 07 99 niet elders genoemd afval 08 AFVAL VAN BEREIDING, FORMULERING, LEVERING EN GEBRUIK (BFLG) VAN COATINGS (VERF, LAK EN EMAIL), LIJM, KIT EN DRUKINKT 08 01 Afval van BFLG en verwijdering van verf en lak 08 01 11* Afval van verf en lak dat organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevat 08 01 12 Niet onder 08 01 11 vallend afval van verf en lak 08 01 13* Slib van verf of lak dat organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevat 08 01 14 Niet onder 08 01 13 vallend slib van verf of lak 08 01 15* Waterig slib dat verf of lak met organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevat 08 01 16 Niet onder 08 01 15 vallend waterig slib dat verf of lak bevat 08 01 17* Afval van verf- en lakverwijdering dat organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevat 08 01 18 Niet onder 08 01 17 vallend afval van verf- en lakverwijdering 08 01 19* Waterige suspensies die verf of lak met organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevatten 08 01 20 Niet onder 08 01 19 vallende waterige suspensies die verf of lak bevatten 08 01 21* Afval van verf- of lakverwijderaar 08 01 99 Niet elders genoemd afval 08 02 Afval van BFLG van andere coatings (inclusief keramisch materiaal) 08 02 01 Afval-coatingpoeder 08 02 02 Waterig slib dat keramisch materiaal bevat 08 02 03 Waterige suspensies die keramisch materiaal bevatten 08 02 99 Niet elders genoemd afval 08 03 Afval van BFLG van drukinkt 08 03 07 Waterig slib dat inkt bevat 08 03 08 Waterig vloeibaar afval dat inkt bevat 08 03 12* Inktafval dat gevaarlijke stoffen bevat 08 03 13 Niet onder 08 03 12 vallend inktafval 08 03 14* Inktslib dat gevaarlijke stoffen bevat 08 03 15 Niet onder 08 03 14 vallend inktslib 08 03 16* Afval van etsoplossingen 08 03 17* Tonerafval dat gevaarlijke stoffen bevat 08 03 18 Niet onder 08 03 17 vallend tonerafval 08 03 19* Dispersieolie 08 03 99 Niet elders genoemd afval 08 04 Afval van BFLG van lijm en kit (inclusief vochtwerende producten) 08 04 09* Afval van lijm en kit dat organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevat 08 04 10 Niet onder 08 04 09 vallend afval van lijm en kit 08 04 11* Slib van lijm en kit dat organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevat 08 04 12 Niet onder 08 04 11 vallend slib van lijm en kit 08 04 13* Waterig slib dat lijm of kit met organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevat 08 04 14 Niet onder 08 04 13 vallend waterig slib dat lijm of kit bevat 08 04 15* Waterig vloeibaar afval dat lijm of kit met organische oplosmiddelen of andere gevaarlijke stoffen bevat 08 04 16 Niet onder 08 04 15 vallend waterig vloeibaar afval dat lijm of kit bevat 08 04 17* Harsolie 08 04 99 Niet elders genoemd afval 08 05 Niet elders in 08 genoemd afval 08 05 01* Isocyanaatafval 09 AFVAL VAN DE FOTOGRAFISCHE INDUSTRIE 09 01 Afval van de fotografische industrie 09 01 01* Ontwikkelvloeistof en activatoroplossing op basis van water 09 01 02* Ontwikkelvloeistof voor offsetplaten op basis van water 09 01 03* Ontwikkelvloeistof op basis van oplosmiddelen 09 01 04* Fixeervloeistof 09 01 05* Bleek- en bleekfixeervloeistof 09 01 06* Zilverhoudend afval van ter plaatse behandeld fotografisch afval 09 01 07 Fotografische film en papier die zilver of zilververbindingen bevatten 09 01 08 Fotografische film en papier zonder zilver of zilververbindingen 09 01 10 Wegwerpcamera's zonder batterijen 09 01 11* Wegwerpcamera's met onder 16 06 01, 16 06 02 of 16 06 03 vermelde batterijen 09 01 12 Niet onder 09 01 11 vallende wegwerpcamera's met batterijen 09 01 13* Niet onder 09 01 06 vallend waterig vloeibaar afval van ter plaatse uitgevoerde terugwinning van zilver 09 01 99 Niet elders genoemd afval 10 AFVAL VAN THERMISCHE PROCESSEN 10 01 Afval van elektriciteitscentrales en andere verbrandingsinstallaties (exclusief 19) 10 01 01 Bodemas, slakken en ketelstof (exclusief het onder 10 01 04 vallende ketelstof) 10 01 02 Koolvliegas 10 01 03 Vliegas van turf en onbehandeld hout 10 01 04* Olievliegas and -ketelstof 10 01 05 Calciumhoudend reactie-afval van rookgasontzwaveling in vaste vorm 10 01 07 Calciumhoudend reactie-afval van rookgasontzwaveling in slibvorm 10 01 09* Zwavelzuur 10 01 13* Vliegas van als brandstof gebruikte geëmulgeerde koolwaterstoffen 10 01 14* bij bijstoken vrijkomende bodemas, slakken en ketelstof die gevaarlijke stoffen bevatten 10 01 15 Niet onder 10 01 14 vallende bij bijstoken vrijkomende bodemas, slakken en ketelstof 10 01 16* bij bijstoken vrijkomende vliegas die gevaarlijke stoffen bevat 10 01 17 Niet onder 10 01 16 vallende bij bijstoken vrijkomende vliegas 10 01 18* Afval van gasreiniging dat gevaarlijke stoffen bevat 10 01 19 Niet onder 10 01 05, 10 01 07 en 10 01 18 vallend afval van gasreiniging 10 01 20* Slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 10 01 21 Niet onder 10 01 20 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 10 01 22* Waterig slib van ketelreiniging dat gevaarlijke stoffen bevat 10 01 23 Niet onder 10 01 22 vallend waterig slib van ketelreiniging 10 01 24 Wervelbedzand 10 01 25 Afval van de opslag en toebereiding van brandstof voor kolengestookte elektriciteitscentrales 10 01 26 Afval van koelwaterzuivering 10 01 99 Niet elders genoemd afval 10 02 Afval van de ijzer- en staalindustrie 10 02 01 Afval van de verwerking van slakken 10 02 02 Onverwerkte slakken 10 02 07* Vast afval van gaszuivering dat gevaarlijke stoffen bevat 10 02 08 Niet onder 10 02 07 vallend vast afval van gaszuivering 10 02 10 Walshuid 10 02 11* Oliehoudend afval van koelwaterzuivering 10 02 12 Niet onder 10 02 11 vallend afval van koelwaterzuivering 10 02 13* bij gaszuivering verkregen slib en filterkoek die gevaarlijke stoffen bevatten 10 02 14 Niet onder 10 02 13 vallende bij gaszuivering verkregen slib en filterkoek 10 02 15 Overig(e) slib en filterkoek 10 02 99 Niet elders genoemd afval 10 03 Afval van thermische processen in de aluminiummetallurgie 10 03 02 Anodeafval 10 03 04* Slakken van primaire productie 10 03 05 Aluminiumoxide afval 10 03 08* Zoutslakken van secundaire productie 10 03 09* Black drosses van secundaire productie 10 03 15* Skimmings die brandbaar zijn of waaruit bij contact met water gevaarlijke hoeveelheden brandbare gassen vrijkomen 10 03 16 Niet onder 10 03 15 vallende skimmings 10 03 17* Teerhoudend afval van de anodefabricage 10 03 18 Niet onder 10 03 17 vallend koolstofhoudend afval van de anodefabricage 10 03 19* Rookgasstof dat gevaarlijke stoffen bevat 10 03 20 Niet onder 10 03 19 vallend rookgasstof 10 03 21* Overige deeltjes en stof (inclusief kogelmolenstof) die gevaarlijke stoffen bevatten 10 03 22 Overige, niet onder 10 03 21 vallende deeltjes en stof (inclusief kogelmolenstof) 10 03 23* Vast afval van gasreiniging dat gevaarlijke stoffen bevat 10 03 24 Niet onder 10 03 23 vallend vast afval van gasreiniging 10 03 25* bij gasreiniging verkregen slib en filterkoek die gevaarlijke stoffen bevatten 10 03 26 Niet onder 10 03 25 vallende bij gasreiniging vrijkomende slib en filterkoek 10 03 27* Oliehoudend afval van koelwaterzuivering 10 03 28 Niet onder 10 03 27 vallend afval van koelwaterzuivering 10 03 29* Afval van de behandeling van zoutslakken en black drosses dat gevaarlijke stoffen bevat 10 03 30 Niet onder 10 03 29 vallend afval van de behandeling van zoutslakken en black drosses 10 03 99 Niet elders genoemd afval 10 04 Afval van thermische processen in de loodmetallurgie 10 04 01* Slakken van primaire en secundaire productie 10 04 02* Dross en skimmings van primaire en secundaire productie 10 04 03* Calciumarsenaat 10 04 04* Rookgasstof 10 04 05* Overige deeltjes en stof 10 04 06* Vast afval van gasreiniging 10 04 07* Slib en filterkoek van gasreiniging 10 04 09* Oliehoudend afval van koelwaterzuivering 10 04 10 Niet onder 10 04 09 vallend afval van koelwaterzuivering 10 04 99 Niet elders genoemd afval 10 05 Afval van thermische processen in de zinkmetallurgie 10 05 01 Slakken van primaire en secundaire productie 10 05 03* Rookgasstof 10 05 04 Overige deeltjes en stof 10 05 05* Vast afval van gasreiniging 10 05 06* Slib en filterkoek van gasreiniging 10 05 08* Oliehoudend afval van koelwaterzuivering 10 05 09 Niet onder 10 05 08 vallend afval van koelwaterzuivering 10 05 10* Dross en skimmings die brandbaar zijn of waaruit bij contact met water gevaarlijk hoeveelheden brandbare gassen vrijkomen 10 05 11 Niet onder 10 05 10 vallende dross en skimmings 10 05 99 Niet elders genoemd afval 10 06 Afval van thermische processen in de kopermetallurgie 10 06 01 Slakken van primaire en secundaire productie 10 06 02 Dross en skimmings van primaire en secundaire productie 10 06 03* Rookgasstof 10 06 04 Overige deeltjes en stof 10 06 06* Vast afval van gasreiniging 10 06 07* Slib en filterkoek van gasreiniging 10 06 09* Oliehoudend afval van koelwaterzuivering 10 06 10 Niet onder 10 06 09 vallend afval van koelwaterzuivering 10 06 99 Niet elders genoemd afval 10 07 Afval van thermische processen in de zilver-, goud- en platinametallurgie 10 07 01 Slakken van primaire en secundaire productie 10 07 02 Dross en skimmings van primaire en secundaire productie 10 07 03 Vast afval van gasreiniging 10 07 04 Overige deeltjes en stof 10 07 05 Slib en filterkoek van gasreiniging 10 07 07* Oliehoudend afval van koelwaterzuivering 10 07 08 Niet onder 10 07 07 vallend afval van koelwaterzuivering 10 07 99 Niet elders genoemd afval 10 08 Afval van thermische processen in de overige non-ferrometallurgie 10 08 04 Deeltjes en stof 10 08 08* Zoutslakken van primaire en secundaire productie 10 08 09 Overige slakken 10 08 10* dross en skimmings die brandbaar zijn of waaruit bij contact met water gevaarlijke hoeveelheden brandbare gassen vrijkomen 10 08 11 niet onder 10 08 10 vallende dross en skimmings 10 08 12* teerhoudend afval van de anodefabricage 10 08 13 niet onder 10 08 12 vallend koolstofhoudend afval van de anodefabricage 10 08 14 Anodeafval 10 08 15* rookgasstof dat gevaarlijke stoffen bevat 10 08 16 niet onder 10 08 15 vallend rookgasstof 10 08 17* slib en filterkoek van rookgasreiniging die gevaarlijke stoffen bevatten 10 08 18 niet onder 10 08 17 vallende slib en filterkoek van rookgasreiniging 10 08 19* oliehoudend afval van koelwaterzuivering 10 08 20 niet onder 10 08 19 vallend afval van koelwaterzuivering 10 08 99 niet elders genoemd afval 10 09 afval van ijzergieten 10 09 03 Ovenslak 10 09 05* gietkernen en -vormen die gevaarlijke stoffen bevatten en niet voor gieten zijn gebruikt 10 09 06 niet onder 10 09 05 vallende gietkernen en -vormen die niet voor gieten zijn gebruikt 10 09 07* gietkernen en -vormen die gevaarlijke stoffen bevatten en voor gieten zijn gebruikt 10 09 08 niet onder 10 09 07 vallende gietkernen en -vormen die voor gieten zijn gebruikt 10 09 09* rookgasstof dat gevaarlijke stoffen bevat 10 09 10 niet onder 10 09 09 vallend rookgasstof 10 09 11* andere deeltjes die gevaarlijke stoffen bevatten 10 09 12 niet onder 10 09 11 vallende deeltjes 10 09 13* Bindmiddelafval dat gevaarlijke stoffen bevat 10 09 14 niet onder 10 09 13 vallend bindmiddelafval 10 09 15* afval van scheurindicatorstoffen dat gevaarlijke stoffen bevat 10 09 16 niet onder 10 09 15 vallend afval van scheurindicatorstoffen 10 09 99 niet elders genoemd afval 10 10 afval van het gieten van non-ferro metalen 10 10 03 Ovenslak 10 10 05* gietkernen en -vormen die gevaarlijke stoffen bevatten en niet voor gieten zijn gebruikt 10 10 06 niet onder 10 10 05 vallende gietkernen en -vormen die niet voor gieten zijn gebruikt 10 10 07* gietkernen en -vormen die gevaarlijke stoffen bevatten en voor gieten zijn gebruikt 10 10 08 niet onder 10 10 07 vallende gietkernen en -vormen die voor gieten zijn gebruikt 10 10 09* rookgasstof dat gevaarlijke stoffen bevat 10 10 10 niet onder 10 10 09 vallend rookgasstof 10 10 11* andere deeltjes die gevaarlijke stoffen bevatten 10 10 12 niet onder 10 10 11 vallende deeltjes 10 10 13* Bindmiddelafval dat gevaarlijke stoffen bevat 10 10 14 niet onder 10 10 13 vallend bindmiddelafval 10 10 15* afval van scheurindicatorstoffen dat gevaarlijke stoffen bevat 10 10 16 niet onder 10 10 15 vallend afval van scheurindicatorstoffen 10 10 99 niet elders genoemd afval 10 11 afval van de fabricage van glas en glasproducten 10 11 03 afval van glasvezelmateriaal 10 11 05 deeltjes en stof 10 11 09* afval van het mengsel vóór thermische behandeling dat gevaarlijke stoffen bevat 10 11 10 niet onder 10 11 09 vallend afval van het mengsel vóór thermische behandeling 10 11 11* glasafval in de vorm van kleine glasdeeltjes en glaspoeder die zware metalen bevatten (b.v. van kathodestraalbuizen) 10 11 12 niet onder 10 11 11 vallend glasafval 10 11 13* slib van het polijsten en slijpen van glas dat gevaarlijke stoffen bevat 10 11 14 niet onder 10 11 13 vallend slib van het polijsten en slijpen van glas 10 11 15* vast afval van rookgasreiniging dat gevaarlijke stoffen bevat 10 11 16 niet onder 10 11 15 vallend vast afval van rookgasreiniging 10 11 17* slib en filterkoek van rookgasreiniging die gevaarlijke stoffen bevatten 10 11 18 niet onder 10 11 17 vallende slib en filterkoek van rookgasreiniging 10 11 19* vast afval van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 10 11 20 niet onder 10 11 19 vallend vast afval van afvalwaterbehandeling ter plaatse 10 11 99 niet elders genoemd afval 10 12 afval van de fabricage van keramische producten, stenen, tegels en bouwmaterialen 10 12 01 afval van het mengsel voor thermische verwerking 10 12 03 deeltjes en stof 10 12 05 slib en filterkoek van gasreiniging 10 12 06 afgedankte vormen 10 12 08 afval van keramische producten, stenen, tegels en bouwmaterialen (na thermische behandeling) 10 12 09* vast afval van gasreiniging dat gevaarlijke stoffen bevat 10 12 10 niet onder 10 12 09 vallend vast afval van gasreiniging 10 12 11* glazuurafval dat zware metalen bevat 10 12 12 niet onder 10 12 11 vallend glazuurafval 10 12 13 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 10 12 99 niet elders genoemd afval 10 13 afval van de fabricage van cement, (ongebluste) kalk en pleistermortel en producten die hiervan zijn gemaakt 10 13 01 afval van het mengsel voor thermische verwerking 10 13 04 afval van het branden en blussen van kalk 10 13 06 deeltjes en stof (exclusief 10 13 12 en 10 13 13) 10 13 07 slib en filterkoek van gasreiniging 10 13 09* afval van de fabricage van asbestcement dat asbest bevat 10 13 10 niet onder 10 13 09 vallend afval van de fabricage van asbestcement 10 13 11 niet onder 10 13 09 en 10 13 10 vallend afval van cementhoudende composietmaterialen 10 13 12* vast afval van gasreiniging dat gevaarlijke stoffen bevat 10 13 13 niet onder 10 13 12 vallend vast afval van gasreiniging 10 13 14 betonafval en betonslib 10 13 99 niet elders genoemd afval 10 14 afval van crematoria 10 14 01* afval van gasreiniging dat kwik bevat 11 AFVAL VAN DE CHEMISCHE OPPERVLAKTEBEHANDELING EN COATING VAN METALEN EN ANDERE MATERIALEN; NON-FERROHYDROMETALLURGIE 11 01 afval van de chemische oppervlaktebehandeling en coating van metalen en andere materialen (bijvoorbeeld galvanische processen, verzinken, beitsen, etsen, fosfaatbehandeling, alkalisch ontvetten, anodisatie) 11 01 05* Beitszuren 11 01 06* niet elders genoemde zuren 11 01 07* basen gebruikt voor beitsen 11 01 08* slib van fosfaatbehandeling 11 01 09* slib en filterkoek die gevaarlijke stoffen bevatten 11 01 10 niet onder 11 01 09 vallende slib en filterkoek 11 01 11* waterige spoelvloeistoffen die gevaarlijke stoffen bevatten 11 01 12 niet onder 11 01 11 vallende waterige spoelvloeistoffen 11 01 13* afval van ontvetting dat gevaarlijke stoffen bevat 11 01 14 niet onder 11 01 13 vallend afval van ontvetting 11 01 15* eluaat en slib van membraansystemen of ionenwisselaars die gevaarlijke stoffen bevatten 11 01 16* verzadigde of afgewerkte ionenwisselaarharsen 11 01 98* overig afval dat gevaarlijke stoffen bevat 11 01 99 niet elders genoemd afval 11 02 afval van non-ferrohydrometallurgische processen 11 02 02* slib van de zink-hydrometallurgie (inclusief jarosiet en goethiet) 11 02 03 afval van de productie van anoden voor waterige elektrolyseprocessen 11 02 05* afval van koperhydrometallurgische processen dat gevaarlijke stoffen bevat 11 02 06 niet onder 11 02 05 vallend afval van koperhydrometallurgische processen 11 02 07* overig afval dat gevaarlijke stoffen bevat 11 02 99 niet elders genoemd afval 11 03 slib en vaste stoffen van temperingsprocessen 11 03 01* cyanidehoudend afval 11 03 02* overig afval 11 05 afval van thermische galvanisatieprocessen 11 05 01 Hardzink 11 05 02 Zinkas 11 05 03* vast afval van gasreiniging 11 05 04* fluxbad-afval 11 05 99 niet elders genoemd afval 12 AFVAL VAN DE MACHINALE BEWERKING EN DE FYSISCHE EN MECHANISCHE OPPERVLAKTEBEHANDELING VAN METALEN EN KUNSTSTOFFEN 12 01 afval van de machinale bewerking en de fysische en mechanische oppervlaktebehandeling van metalen en kunststoffen 12 01 01 ferrometaalvijlsel en –krullen 12 01 02 ferrometaalstof en –deeltjes 12 01 03 non-ferrometaalvijlsel en –krullen 12 01 04 non-ferrometaalstof en –deeltjes 12 01 05 kunststofschaafsel en –krullen 12 01 06* halogeenhoudende minerale machineolie (exclusief emulsies en oplossingen) 12 01 07* halogeenvrije minerale machineolie (exclusief emulsies en oplossingen) 12 01 08* halogeenhoudende emulsies en oplossingen voor machinale bewerking 12 01 09* halogeenvrije emulsies en oplossingen voor machinale bewerking 12 01 10* synthetische machineolie 12 01 12* afgewerkte wassen en vetten 12 01 13 welding wastes 12 01 14* slib van machinale bewerking dat gevaarlijke stoffen bevat 12 01 15 niet onder 12 01 14 vallend slib van machinale bewerking 12 01 16* afval van gritstralen dat gevaarlijke stoffen bevat 12 01 17 niet onder 12 01 16 vallend afval van gritstralen 12 01 18* oliehoudend metaalslib (slib van slijpen, wetten en leppen) 12 01 19* biologisch gemakkelijk afbreekbare machineolie 12 01 20* afgewerkt slijpgereedschap en slijpmateriaal die gevaarlijke stoffen bevatten 12 01 21 niet onder 12 01 20 vallend afgewerkt slijpgereedschap en slijpmateriaal 12 01 99 niet elders genoemd afval 12 03 afval van water- en stoomontvetting (exclusief 11) 12 03 01* waterige wasvloeistoffen 12 03 02* afval van stoomontvetting 13 OLIEAFVAL EN AFVAL VAN VLOEIBARE BRANDSTOFFEN (EXCLUSIEF SPIJSOLIE EN ONDER DE HOOFSTUKKEN 05, 12 EN 19 VALLENDE OLIËN) 13 01 afval van hydraulische olie 13 01 01* hydraulische olie die PCB's (49) bevat 13 01 04* gechloreerde emulsies 13 01 05* niet-gechloreerde emulsies 13 01 09* gechloreerde minerale hydraulische olie 13 01 10* niet-gechloreerde minerale hydraulische olie 13 01 11* synthetic hydraulic oils 13 01 12* biologisch gemakkelijk afbreekbare hydraulische olie 13 01 13* overige hydraulische olie 13 02 afval van motor-, transmissie- en smeerolie 13 02 04* gechloreerde minerale motor-, transmissie- en smeerolie 13 02 05* niet-gechloreerde minerale motor-, transmissie- en smeerolie 13 02 06* synthetische motor-, transmissie- en smeerolie 13 02 07* biologisch gemakkelijk afbreekbare motor-, transmissie- en smeerolie 13 02 08* overige motor-, transmissie- en smeerolie 13 03 afval van olie voor isolatie en warmteoverdracht 13 03 01* olie voor isolatie en warmteoverdracht die PCB's bevat 13 03 06* niet onder 13 03 01 vallende gechloreerde minerale olie voor isolatie en warmteoverdracht 13 03 07* niet-gechloreerde minerale olie voor isolatie en warmteoverdracht 13 03 08* synthetische olie voor isolatie en warmteoverdracht 13 03 09* biologisch gemakkelijk afbreekbare olie voor isolatie en warmteoverdracht 13 03 10* overige olie voor isolatie en warmteoverdracht 13 04 bilge-olie 13 04 01* bilge-olie van de binnenvaart 13 04 02* bilge-olie uit de kade-afvoer 13 04 03* bilge-olie van de overige scheepvaart 13 05 inhoud van olie/waterscheiders 13 05 01* vaste stoffen uit zandvangers en olie/waterscheiders 13 05 02* slib uit olie/waterscheiders 13 05 03* Opvangerslib 13 05 06* olie uit olie/waterscheiders 13 05 07* met olie verontreinigd water uit olie/waterscheiders 13 05 08* afvalmengsels uit zandvangers en olie/waterscheiders 13 07 afval van vloeibare brandstoffen 13 07 01* stookolie en dieselolie 13 07 02* Benzine 13 07 03* overige brandstoffen (inclusief mengsels) 13 08 niet elders genoemd olieafval 13 08 01* ontzoutingsslib en –emulsies 13 08 02* overige emulsies 13 08 99* niet elders genoemd afval 14 AFVAL VAN ORGANISCHE OPLOSMIDDELEN, KOELMIDDELEN EN DRIJFGASSEN (EXCLUSIEF 07 EN 08) 14 06 Afval van organische oplosmiddelen, koelmiddelen en drijfgassen voor schuim/aërosolen 14 06 01* Chloorfluorkoolwaterstoffen, HCFK's, HFK's 14 06 02* Overige gehalogeneerde oplosmiddelen en mengsels van oplosmiddelen 14 06 03* Overige oplosmiddelen en mengsels van oplosmiddelen 14 06 04* Slib of vast afval dat gehalogeneerde oplosmiddelen bevat 14 06 05* Slib of vast afval dat andere oplosmiddelen bevat 15 VERPAKKINGSAFVAL; ABSORBENTIA, POETSDOEKEN, FILTERMATERIAAL EN BESCHERMENDE KLEDING (NIET ELDERS GENOEMD) 15 01 Verpakking (inclusief gescheiden ingezameld stedelijk verpakkingsafval) 15 01 01 Papieren en kartonnen verpakking 15 01 02 Kunststofverpakking 15 01 03 Houten verpakking 15 01 04 Metalen verpakking 15 01 05 Composietverpakking 15 01 06 Gemengde verpakking 15 01 07 Glazen verpakking 15 01 09 Textielen verpakking 15 01 10* Verpakking die resten van gevaarlijke stoffen bevat of daarmee is verontreinigd 15 01 11* Metalen verpakking die een gevaarlijk vaste poreuze matrix (b.v. asbest) bevat, inclusief lege drukhouders 15 02 Absorbentia, filtermateriaal, poetsdoeken en beschermende kleding 15 02 02* Absorbentia, filtermateriaal (inclusief niet elders genoemde oliefilters), poetsdoeken en beschermende kleding die met gevaarlijke stoffen zijn verontreinigd 15 02 03 Niet onder 15 02 02 vallende absorbentia, filtermateriaal, poetsdoeken en beschermende kleding 16 NIET ELDERS IN DE LIJST GENOEMD AFVAL 16 01 16 01 Afgedankte voertuigen van verschillende soorten vervoer (met inbegrip van niet voor de weg bestemde machines , vaartuigen en vliegtuigen ) en afval van de sloop van afgedankte voertuigen en het onderhoud van voertuigen (exclusief 13, 14, 16 06 en 16 08) 16 01 03 Afgedankte banden 16 01 04* Afgedankte voertuigen 16 01 04* bis Voor sloop bestemde vaartuigen en andere drijvende constructies die niet naar behoren zijn ontdaan van enigerlei lading en/of andere materialen die als gevaarlijke stof of afvalstof kunnen zijn aangemerkt. 16 01 06 Afgedankte voertuigen die noch vloeistoffen, noch andere gevaarlijke onderdelen bevatten 16 01 06 bis Voor sloop bestemde vaartuigen en andere drijvende constructies die naar behoren zijn ontdaan van enigerlei lading en/of andere materialen die als gevaarlijke stof of afvalstof kunnen zijn aangemerkt 16 01 07* Oliefilters 16 01 08* Onderdelen die kwik bevatten 16 01 09* Onderdelen die PCB's bevatten 16 01 10* Explosieve onderdelen (b.v. air bags) 16 01 11* Remblokken die asbest bevatten 16 01 12 niet onder 16 01 11 vallende remblokken 16 01 13* Remvloeistoffen 16 01 14* antivriesvloeistoffen die gevaarlijke stoffen bevatten 16 01 15 niet onder 16 01 14 vallende antivriesvloeistoffen 16 01 16 tanks voor vloeibaar gas 16 01 17 Ferrometalen 16 01 18 non-ferrometalen 16 01 19 Kunststoffen 16 01 20 Glas 16 01 21* niet onder 16 01 07 tot en met 16 01 11 alsmede 16 01 13 en 16 01 14 vallende gevaarlijke onderdelen 16 01 22 niet elders genoemde onderdelen 16 01 99 niet elders genoemd afval 16 02 afval van elektrische en elektronische apparatuur 16 02 09* transformatoren en condensatoren die PCB's bevatten 16 02 10* niet onder 16 02 09 vallend afgedankte apparatuur die PCB's bevat of daarmee verontreinigd is 16 02 11* afgedankte apparatuur die chloorfluorkoolwaterstoffen, HCFK's en/of HFK's bevat 16 02 12* afgedankte apparatuur die vrije asbestvezels bevat 16 02 13* niet onder 16 02 09 tot en met 16 02 12 vallende afgedankte apparatuur die gevaarlijke onderdelen (50) bevat 16 02 14 niet onder 16 02 09 tot en met 16 02 13 vallende afgedankte apparatuur 16 02 15* uit afgedankte apparatuur verwijderde gevaarlijke onderdelen 16 02 16 niet onder 16 02 15 vallende uit afgedankte apparatuur verwijderde onderdelen 16 03 afgekeurde charges en ongebruikte producten 16 03 03* anorganisch afval dat gevaarlijke stoffen bevat 16 03 04 niet onder 16 03 03 vallend anorganisch afval 16 03 05* organisch afval dat gevaarlijke stoffen bevat 16 03 06 niet onder 16 03 05 vallend organisch afval 16 04 Afvalexplosieven 16 04 01* Afvalmunitie 16 04 02* Vuurwerkafval 16 04 03* overig explosief afval 16 05 gassen in drukhouders en afgedankte chemicaliën 16 05 04* gassen in drukhouders (inclusief halonen) die gevaarlijke stoffen bevatten 16 05 05 niet onder 16 05 04 vallende gassen in drukhouders 16 05 06* labchemicaliën die uit gevaarlijke stoffen bestaan of deze bevatten, inclusief mengsels van labchemicaliën 16 05 07* afgedankte anorganische chemicaliën die uit gevaarlijke stoffen bestaan of deze bevatten 16 05 08* afgedankte organische chemicaliën die uit gevaarlijke stoffen bestaan of deze bevatten 16 05 09 niet onder 16 05 06, 16 05 07 of 16 05 08 vallende afgedankte chemicaliën 16 06 batterijen en accu's 16 06 01* loodaccu's 16 06 02* NiCd-batterijen 16 06 03* kwikhoudende batterijen 16 06 04 alkalibatterijen (exclusief 16 06 03) 16 06 05 overige batterijen en accu's 16 06 06* gescheiden ingezamelde elektrolyt uit batterijen en accu's 16 07 afval van de reiniging van transport- en opslagtanks en vaten (exclusief 05 en 13) 16 07 08* afval dat olie bevat 16 07 09* afval dat andere gevaarlijke stoffen bevat 16 07 99 niet elders genoemd afval 16 08 afgewerkte katalysatoren 16 08 01 afgewerkte katalysatoren die goud, zilver, rhenium, rhodium, palladium, iridium of platina bevatten (exclusief 16 08 07) 16 08 02* afgewerkte katalysatoren die gevaarlijke overgangsmetalen (51) of gevaarlijke verbindingen van overgangsmetalen bevatten 16 08 03 niet elders genoemde afgewerkte katalysatoren die overgangsmetalen of verbindingen van overgangsmetalen bevatten 16 08 04 afgewerkte katalysatoren voor wervelbedkrakers (exclusief 16 08 07) 16 08 05* afgewerkte katalysatoren die fosforzuur bevatten 16 08 06* afgewerkte vloeistoffen die als katalysator zijn gebruikt 16 08 07* afgewerkte katalysatoren die met gevaarlijke stoffen zijn verontreinigd 16 09 oxiderende stoffen 16 09 01* permanganaten, b.v. kaliumpermanganaat 16 09 02* chromaten, b.v. kaliumchromaat, kalium- of natriumdichromaat 16 09 03* peroxiden, b.v. waterstofperoxide 16 09 04* niet elders genoemde oxiderende stoffen 16 10 waterig vloeibaar afval dat bestemd is om elders te worden verwerkt 16 10 01* waterig vloeibaar afval dat gevaarlijke stoffen bevat 16 10 02 niet onder 16 10 01 vallend waterig vloeibaar afval 16 10 03* waterige concentraten die gevaarlijke stoffen bevatten 16 10 04 niet onder 16 10 03 vallende waterige concentraten 16 11 Ovenpuin 16 11 01* koolstofhoudend ovenpuin van metallurgische processen dat gevaarlijke stoffen bevat 16 11 02 niet onder 16 11 01 vallend koolstofhoudend ovenpuin van metallurgische processen 16 11 03* overig ovenpuin van metallurgische processen dat gevaarlijke stoffen bevat 16 11 04 overig, niet onder 16 11 03 vallend ovenpuin van metallurgische processen 16 11 05* ovenpuin van niet-metallurgische processen dat gevaarlijke stoffen bevat 16 11 06 niet onder 16 11 05 vallend ovenpuin van niet-metallurgische processen 17 BOUW- EN SLOOPAFVAL (INCLUSIEF AFGEGRAVEN GROND VAN VERONTREINIGDE LOCATIES) 17 01 beton, stenen, tegels en keramische producten 17 01 01 Beton 17 01 02 Stenen 17 01 03 tegels en keramische producten 17 01 06* mengsels van beton, stenen, tegels of keramische producten, of afzonderlijke fracties daarvan, die gevaarlijke stoffen bevatten 17 01 07 niet onder 17 01 06 vallende mengsels van beton, stenen, tegels of keramische producten 17 02 hout, glas en kunststof 17 02 01 Hout 17 02 02 Glas 17 02 03 Kunststof 17 02 04* glas, kunststof en hout die gevaarlijke stoffen bevatten of daarmee verontreinigd zijn 17 03 bitumineuze mengsels, koolteer en met teer behandelde producten 17 03 01* bitumineuze mengsels die koolteer bevatten 17 03 02 niet onder 17 03 01 vallende bitumineuze mengsels 17 03 03* koolteer en met teer behandelde producten 17 04 metaal (inclusief legeringen) 17 04 01 koper, brons en messing 17 04 02 Aluminium 17 04 03 Lood 17 04 04 Zink 17 04 05 ijzer en staal 17 04 06 Tin 17 04 07 gemengde metalen 17 04 09* metaalafval dat met gevaarlijke stoffen is verontreinigd 17 04 10* kabels die olie, koolteer of andere gevaarlijke stoffen bevatten 17 04 11 niet onder 17 04 10 vallende kabels 17 05 grond (inclusief afgegraven grond van verontreinigde locaties), stenen en baggerspecie 17 05 03* grond en stenen die gevaarlijke stoffen bevatten 17 05 04 niet onder 17 05 03 vallende grond en stenen 17 05 05* baggerspecie die gevaarlijke stoffen bevat 17 05 06 niet onder 17 05 05 vallende baggerspecie 17 05 07* spoorwegballast die gevaarlijke stoffen bevat 17 05 08 niet onder 17 05 07 vallende spoorwegballast 17 06 isolatiemateriaal en asbesthoudend bouwmateriaal 17 06 01* asbesthoudend isolatiemateriaal 17 06 03* overig isolatiemateriaal dat uit gevaarlijke stoffen bestaat of dergelijke stoffen bevat 17 06 04 niet onder 17 06 01 en 17 06 03 vallend isolatiemateriaal 17 06 05* asbesthoudend bouwmateriaal 17 08 gipshoudend bouwmateriaal 17 08 01* gipshoudend bouwmateriaal dat met gevaarlijke stoffen is verontreinigd 17 08 02 gypsum-based construction materials other than those mentioned in 17 08 01 17 09 overig bouw- en sloopafval 17 09 01* bouw- en sloopafval dat kwik bevat 17 09 02* bouw- en sloopafval dat PCB's bevat (b.v. PCB-houdende kit, vloerbedekkingen waarin PCB-houdende hars is verwerkt, isolerende beglazing met PCB-houdende afdichting, PCB-houdende condensatoren) 17 09 03* overig bouw- en sloopafval (inclusief gemengd afval) dat gevaarlijke stoffen bevat 17 09 04 niet onder 17 09 01, 17 09 02 en 17 09 03 vallend gemengd bouw- en sloopafval 18 AFVAL VAN DE GEZONDHEIDSZORG BIJ MENS OF DIER EN/OF VERWANT ONDERZOEK (EXCLUSIEF KEUKEN- EN RESTAURANTAFVAL DAT NIET RECHTSTREEKS VAN DE GEZONDHEIDSZORG AFKOMSTIG IS) 18 01 afval van verloskundige zorg en de diagnose, behandeling of preventie van ziektes bij de mens 18 01 01 scherpe voorwerpen (exclusief 18 01 03) 18 01 02 lichaamsdelen en organen, inclusief bloedzakjes en geconserveerd bloed (exclusief 18 01 03) 18 01 03* afval waarvan de inzameling en verwijdering zijn onderworpen aan speciale richtlijnen teneinde infectie te voorkomen 18 01 04 afval waarvan de inzameling en verwijdering niet zijn onderworpen aan speciale richtlijnen teneinde infectie te voorkomen (b.v. verband, gipsverband, linnengoed, wegwerpkleding, luiers) 18 01 06* chemicaliën die uit gevaarlijke stoffen bestaan of deze bevatten 18 01 07 niet onder 18 01 06 vallende chemicaliën 18 01 08* cytotoxische en cytostatische geneesmiddelen 18 01 09 niet onder 18 01 08 vallende geneesmiddelen 18 01 10* amalgaamafval uit de tandheelkunde 18 02 afval van onderzoek en de diagnose, behandeling of preventie van ziektes bij dieren 18 02 01 scherpe voorwerpen (exclusief 18 02 02) 18 02 02* afval waarvan de inzameling en verwijdering zijn onderworpen aan speciale richtlijnen teneinde infectie te voorkomen 18 02 03 afval waarvan de inzameling en verwijdering niet zijn onderworpen aan speciale richtlijnen teneinde infectie te voorkomen 18 02 05* chemicaliën die uit gevaarlijke stoffen bestaan of deze bevatten 18 02 06 niet onder 18 02 05 vallende chemicaliën 18 02 07* cytotoxische en cytostatische geneesmiddelen 18 02 08 niet onder 18 02 07 vallende geneesmiddelen 19 AFVAL VAN INSTALLATIES VOOR AFVALBEHEER, OFF-SITE WATERZUIVERINGSINSTALLATIES EN DE BEREIDING VAN VOOR MENSELIJKE CONSUMPTIE BESTEMD WATER EN WATER VOOR INDUSTRIEEL GEBRUIK 19 01 afval van de verbranding of pyrolyse van afval 19 01 02 uit bodemas verwijderde ferromaterialen 19 01 05* filterkoek van gasreiniging 19 01 06* waterig vloeibaar afval van gasreiniging en ander waterig vloeibaar afval 19 01 07* vast afval van gasreiniging 19 01 10* afgewerkte actieve kool van rookgasreiniging 19 01 11* bodemas en slakken die gevaarlijke stoffen bevatten 19 01 12 niet onder 19 01 11 vallende bodemas en slakken 19 01 13* vliegas die gevaarlijke stoffen bevat 19 01 14 niet onder 19 01 13 vallende vliegas 19 01 15* ketelas die gevaarlijke stoffen bevat 19 01 16 niet onder 19 01 15 vallende ketelas 19 01 17 * afval van pyrolyse dat gevaarlijke stoffen bevat 19 01 18 niet onder 19 01 17 vallend afval van pyrolyse 19 01 19 wervelbedzand 19 01 99 niet elders genoemd afval 19 02 afval van de fysisch-chemische behandeling van afval (inclusief verwijdering van chroom of cyanide of neutralisatie) 19 02 03 voorgemengd afval dat uitsluitend bestaat uit ongevaarlijke afvalstoffen 19 02 04* voorgemengd afval dat ten minste één gevaarlijke afvalstof bevat 19 02 05* slib van fysisch-chemische behandeling dat gevaarlijke stoffen bevat 19 02 06 niet onder 19 02 05 vallend slib van fysisch-chemische behandeling 19 02 07* door afscheiding verkregen oliën en concentraten 19 02 08* vloeibaar brandbaar afval dat gevaarlijke stoffen bevat 19 02 09* vast brandbaar afval dat gevaarlijke stoffen bevat 19 02 10 niet onder 19 02 08 en 19 02 09 vallend brandbaar afval 19 02 11* overig afval dat gevaarlijke stoffen bevat 19 02 99 niet elders genoemd afval 19 03 gestabiliseerd/verhard afval (52) 19 03 04* als gevaarlijk ingedeeld afval dat gedeeltelijk (53) gestabiliseerd is 19 03 05 niet onder 19 03 04 vallend gestabiliseerd afval 19 03 06* als gevaarlijk ingedeeld afval dat verhard is 19 03 07 niet onder 19 03 06 vallend verhard afval 19 04 verglaasd afval en afval van verglazen 19 04 01 verglaasd afval 19 04 02* vliegas en ander rookgasreinigingsafval 19 04 03* niet-verglaasde vaste fase 19 04 04 waterig vloeibaar afval van het ontlaten van verglaasd afval 19 05 afval van de aërobe behandeling van vast afval 19 05 01 niet-gecomposteerde fractie van huishoudelijk en soortgelijk afval 19 05 02 niet-gecomposteerde fractie van dierlijk en plantaardig afval 19 05 03 afgekeurde compost 19 05 99 niet elders genoemd afval 19 06 afval van de anaërobe behandeling van afval 19 06 03 vloeistof verkregen bij de anaërobe behandeling van stedelijk afval 19 06 04 digestaat van de anaërobe behandeling van stedelijk afval 19 06 05 vloeistof verkregen bij de anaërobe behandeling van dierlijk en plantaardig afval 19 06 06 digestaat van de anaërobe behandeling van dierlijk en plantaardig afval 19 06 99 niet elders genoemd afval 19 07 percolatiewater van stortplaatsen 19 07 02* percolatiewater van stortplaatsen dat gevaarlijke stoffen bevat 19 07 03 niet onder 19 07 02 vallend percolatiewater van stortplaatsen 19 08 niet elders genoemd afval van afvalwaterzuivering 19 08 01 roostergoed 19 08 02 afval van zandvang 19 08 05 slib van de behandeling van stedelijk afvalwater 19 08 06* verzadigde of afgewerkte ionenwisselaarharsen 19 08 07* oplossingen en slib van de regeneratie van ionenwisselaars 19 08 08* afval van membraansystemen dat zware metalen bevat 19 08 09 vet- en oliemengsels uit olie/waterscheiders die uitsluitend spijsolie en -vetten bevatten 19 08 10* niet onder 19 08 09 vallende vet- en oliemengsels uit olie/waterscheiders 19 08 11* slib van de biologische zuivering van industrieel afvalwater dat gevaarlijke stoffen bevat 19 08 12 niet onder 19 08 11 vallend slib van de biologische zuivering van industrieel afvalwater 19 08 13* slib van andere behandelingen van industrieel afvalwater dat gevaarlijke stoffen bevat 19 08 14 niet onder 19 08 13 vallend slib van andere behandelingen van industrieel afvalwater 19 08 99 niet elders genoemd afval 19 09 afval van de bereiding van voor menselijke consumptie bestemd water en water voor industrieel gebruik 19 09 01 vast afval van primaire filtratie en roostergoed 19 09 02 waterzuiveringsslib 19 09 03 onthardingsslib 19 09 04 afgewerkte actieve kool 19 09 05 verzadigde of afgewerkte ionenwisselaarharsen 19 09 06 oplossingen en slib van de regeneratie van ionenwisselaars 19 09 99 niet elders genoemd afval 19 10 afval van de shredding van metaalhoudend afval 19 10 01 ijzer- en staalafval 19 10 02 non-ferroafval 19 10 03* lichte fractie die en stof dat gevaarlijke stoffen bevat 19 10 04 niet onder 19 10 03 vallende lichte fracties en stof 19 10 05* andere fracties die gevaarlijk stoffen bevatten 19 10 06 andere, niet onder 19 10 05 vallende fracties 19 11 afval van de regeneratie van olie 19 11 01* afgewerkte bleekaarde 19 11 02* zuurteer 19 11 03* waterig vloeibaar afval 19 11 04* afval van brandstofzuivering met behulp van basen 19 11 05* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat 19 11 06 niet onder 19 11 05 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 19 11 07* afval van rookgasreiniging 19 11 99 niet elders genoemd afval 19 12 afval van niet elders genoemde mechanische afvalverwerking (b.v. sorteren, breken, verdichten, palletiseren) 19 12 01 papier en karton 19 12 02 ferrometalen 19 12 03 non-ferrometalen 19 12 04 kunststoffen en rubber 19 12 05 glas 19 12 06* hout dat gevaarlijke stoffen bevat 19 12 07 niet onder 19 12 06 vallend hout 19 12 08 textiel 19 12 09 minerale stoffen (b.v. zand, steen) 19 12 10 brandbaar afval (RDF) 19 12 11* overig afval (inclusief mengsels van materialen) van mechanische afvalverwerking dat gevaarlijke stoffen bevat 19 12 12 overig, niet onder 19 12 11 vallend afval (inclusief mengsels van materialen) van mechanische afvalverwerking 19 13 afval van bodem- en grondwatersanering 19 13 01* vast afval van bodemsanering dat gevaarlijke stoffen bevat 19 13 02 niet onder 19 13 01 vallend vast afval van bodemsanering 19 13 03* slib van bodemsanering dat gevaarlijke stoffen bevat 19 13 04 niet onder 19 13 03 vallend slib van bodemsanering 19 13 05* slib van grondwatersanering dat gevaarlijke stoffen bevat 19 13 06 niet onder 19 13 05 vallend slib van grondwatersanering 19 13 07* waterig vloeibaar afval en waterige concentraten van grondwatersanering die gevaarlijke stoffen bevatten 19 13 08 niet onder 19 13 07 vallend waterig vloeibaar afval en waterige concentraten van grondwatersanering 20 STEDELIJK AFVAL (HUISHOUDELIJK AFVAL EN SOORTGELIJK BEDRIJFSAFVAL, INDUSTRIEEL AFVAL EN AFVAL VAN INSTELLINGEN) INCLUSIEF GESCHEIDEN INGEZAMELDE FRACTIES 20 01 gescheiden ingezamelde fracties (exclusief 15 01) 20 01 01 papier en karton 20 01 02 glas 20 01 08 biologisch afbreekbaar keuken- en kantineafval 20 01 10 clothes 20 01 11 textiel 20 01 13* oplosmiddelen 20 01 14* zuren 20 01 15* basisch afval 20 01 17* fotochemicaliën 20 01 19* pesticiden 20 01 21* tl-buizen en ander kwikhoudend afval 20 01 23* afgedankte apparatuur die chloorfluorkoolwaterstoffen bevat 20 01 25 spijsolie en -vetten 20 01 26 * niet onder 20 01 25 vallende oliën en vetten 20 01 27* verf, inkt, lijm en hars die gevaarlijke stoffen bevatten 20 01 28 niet onder 20 01 27 vallende verf, inkt, lijm en hars 20 01 29* detergenten die gevaarlijke stoffen bevatten 20 01 30 niet onder 20 01 29 vallende detergenten 20 01 31* cytotoxische en cytostatische geneesmiddelen 20 01 32 niet onder 20 01 31 vallende geneesmiddelen 20 01 33* onder 16 06 01, 16 06 02 of 16 06 03 vermelde batterijen en accu's alsmede ongesorteerde mengsels van batterijen en accu's die dergelijke batterijen en accu's bevatten 20 01 34 niet onder 20 01 33 vallende batterijen en accu's 20 01 35* niet onder 20 01 21 en 20 01 23 vallende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur die gevaarlijke onderdelen bevat (54) 20 01 36 niet onder 20 01 21, 20 01 23 en 20 01 35 vallende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur 20 01 37* hout dat gevaarlijke stoffen bevat 20 01 38 niet onder 20 01 37 vallend hout 20 01 39 Kunststoffen 20 01 40 Metalen 20 01 41 afval van het vegen van schoorstenen 20 01 99 niet elders genoemde fracties 20 02 tuin- en plantsoenafval (inclusief afval van begraafplaatsen) 20 02 01 biologisch afbreekbaar afval 20 02 02 grond en stenen 20 02 03 overig niet biologisch afbreekbaar afval 20 03 overig stedelijk afval 20 03 01 gemengd stedelijk afval 20 03 02 Marktafval 20 03 03 Veegvuil 20 03 04 slib van septic tanks 20 03 06 afval van het reinigen van riolen 20 03 07 Grofvuil 20 03 99 niet elders genoemd stedelijk afval DEEL 3 Lijst A (bijlage II van het Verdrag van Bazel) Afval van aanhangsel 4, deel I, van Besluit C(2001)107 van de OESO-Raad . Y46 Huishoudelijk afval Y47 Residuen afkomstig van de verbranding van huishoudelijk afval Lijst B Afval van aanhangsel 4, deel II, van Besluit C(2001)107 van de OESO-Raad . De afvalstoffen met de nummers AB 130, AC 250, AC 260 en AC 270 zijn weggelaten omdat zij overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG als ongevaarlijk zijn aangemerkt en dus niet onder het uitvoerverbod van artikel 36 vallen. Metaalhoudende afvalstoffen AA 010 261900 Slakken, walsschilfers en ander bij de vervaardiging van ijzer en staal verkregen afval (55) AA 060 262050 Assen en residuen van vanadium AA 190 810420 ex 810430 Afval en restanten van magnesium die brandbaar of pyrofoor zijn of, wanneer zij in contact komen met water, gevaarlijke hoeveelheden brandbare gassen doen ontstaan Afvalstoffen met voornamelijk anorganische bestanddelen, die metalen en organisch materiaal kunnen bevatten AB 030 Afval van de oppervlaktebehandeling van metalen met behulp van niet-gecyanideerde producten AB 070 Zand gebruikt in smelterijen/gieterijen AB 120 ex 281290 ex 3824 Anorganische halogenideverbindingen, niet elders vermeld of ingedeeld AB 150 ex 382490 Ongezuiverd calciumsulfiet en calciumsulfaat, afkomstig van rookgasontzwaveling Afvalstoffen die hoofdzakelijk organische bestanddelen bevatten en die metalen en anorganische stoffen kunnen bevatten AC 020 Bitumineuze materialen (asfaltafval), niet elders vermeld of ingedeeld AC 060 ex 381900 Hydraulische vloeistoffen AC 070 ex 381900 Remvloeistoffen AC 080 ex 382000 Antivriesvloeistoffen AC 150 Chloorfluorkoolwaterstoffen AC 160 Halonen AC 170 ex 440310 Afval van behandeld kurk en hout Afvalstoffen die ofwel anorganische ofwel organische bestanddelen bevatten AD 090 ex 382490 Afval afkomstig van de productie, de bereiding en het gebruik van reprografische en fotografische producten en materialen, voorzover niet elders vermeld of opgevoerd AD 100 Afval afkomstig van de oppervlaktebehandeling van kunststoffen met behulp van niet-gecyanideerde producten AD 120 ex 391400 ex 3915 Ionenwisselaarharsen AD 150 Als filters gebruikt natuurlijk organisch materiaal (bijvoorbeeld biofilters) Afvalstoffen met voornamelijk anorganische bestanddelen, die metalen en organisch materiaal kunnen bevatten RB 020 ex 6815 Keramiekvezels met dezelfde fysisch-chemische eigenschappen als die van asbest BIJLAGE VI BEGELEIDENDE INFORMATIE BIJ OVERBRENGINGEN VAN VOOR NUTTIGE TOEPASSING BESTEMDE AFVALSTOFFEN VAN BIJLAGE III Producent(en), nieuwe producent of inzamelaar (naam, adres, telefoon, fax en e-mail): Contactpersoon: Opdrachtgever voor het transport (naam, adres, telefoon, fax en e-mail): Contactpersoon: Ontvanger (naam, adres, telefoon, fax en e-mail): Contactpersoon: Houder(s) (naam, adres, telefoon, fax en e-mail): Contactpersoon: Gangbare handelsaanduiding van het afval: Hoeveelheid (kg / liter): OESO-indeling: Eural-code: Handeling tot nuttige toepassing (of, indien relevant, verwijdering): Vervoerder(s) (naam, adres, telefoon, fax, e-mail en contactpersoon)): Wijze(n) van vervoer: Landen van verzending/doorvoer/bestemming: Doorvoer Verzending Bestemming Bijlage: Bewijs van het bestaan van een contract tussen de opdrachtgever voor een overbrenging en de ontvanger Vertrekdatum van het transport: Ondertekening vóór het vertrek van het transport: Producent, nieuwe producent of inzamelaar (datum) Opdrachtgever voor het transport (datum) Ondertekening na ontvangst van het transport: Houder(s) (datum) Ontvanger (datum): BIJLAGE VII Chemische stoffen opgenomen in de bijlagen A, B en C van het Verdrag van Stockholm Aldrin CAS-nr. 309-00-2 Chloordaan CAS-nr. 57-74-9 Dieldrin CAS-nr. 60-57-1 Endrin CAS-nr. 72-20-8 Heptachloor CAS-nr. 76-44-8 Hexachloorbenzeen (HCB) CAS-nr. 118-74-1 Mirex CAS-nr. 2385-85-5 Toxafeen CAS-nr. 8001-35-2 DDT (1,1,1-trichloor-2,2-bis(4-chloorfenyl)ethaan) CAS-nr. 50-29-3 Polychloorbifenylen (PCB's) Polychloordibenzo-p-dioxinen (PCDD's) Polychloordibenzofuranen (PCDF's) (PCB's dioxinen en furanen hebben geen CAS-nummer omdat het om "families" van moleculen gaat. Er zijn 209 verschillende PCB's, ongeveer 175 dioxinen en ongeveer 100 furanen.) BIJLAGE VIII Richtsnoeren voor een milieuhygiënisch verantwoord beheer I. Door de conferentie van Partijen bij het Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan, als gewijzigd, vastgestelde richtsnoeren (56) 1. Technical Guidelines on the Environmentally Sound Management of Biomedical and Health Care Wastes (Y1; Y3) (57) . 2. Technical Guidelines on the Environmentally Sound Management of Waste Lead Acid Batteries (58) . 3. Technical Guidelines on the Environmentally Sound Management of the Full and Partial Dismantling of Ships (59) . II. II DOOR DE REGULIERE ZITTING VAN DE ALGEMENE VERGADERING VAN DE INTERNATIONALE MARITIEME ORGANISATIE GOEDGEKEURDE RICHTSNOEREN: 1. Richtsnoeren betreffende recycling van schepen (60) . III. Door de OESO-Raad goedgekeurde richtsnoeren 1. Technische leidraad voor het milieuhygiënisch beheer van gebruikte en afgedankte personal computers (61) . IV. IV . Door de ILO-meeting group goedgekeurde richtsnoeren. 1. Richtsnoeren inzake veiligheid en gezondheid bij het slopen van schepen (62) . BIJLAGE IX Aanvullende vragenlijst in verband met de rapportageplicht van de lidstaten als bedoeld in artikel 53, lid 3 Art. 12, lid 1, onder b) Informatie over maatregelen die zijn genomen om transporten van afvalstoffen tussen de lidstaten geheel of gedeeltelijk te verbieden gelet op de beginselen van nabijheid, voorrang voor nuttige toepassing en zelfvoorziening op het niveau van de Gemeenschap en de lidstaten in overeenstemming met Richtlijn 75/442/EEG Is deze bepaling toegepast? Ja Nee (Aankruisen wat van toepassing is) Zo ja, gelieve nadere bijzonderheden over de genomen maatregelen te verschaffen: ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Aanvullende opmerkingen: ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Informatie over de maatregelen die zijn genomen om stelselmatig bezwaar te maken tegen transporten van afvalstoffen tussen de lidstaten gelet op de beginselen van nabijheid, voorrang voor nuttige toepassing en zelfvoorziening op het niveau van de Gemeenschap en de lidstaten in overeenstemming met Richtlijn 75/442/EEG Is deze bepaling toegepast? Ja Nee (Aankruisen wat van toepassing is) Zo ja, gelieve nadere bijzonderheden over de genomen maatregelen te verschaffen: ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Aanvullende opmerkingen: ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Art. 12, lid 3 Informatie over uitzonderingen op de beginselen van nabijheid, voorrang voor nuttige toepassing en zelfvoorziening in het geval van in de lidstaat van verzending geproduceerde gevaarlijk afvalstoffen waarbij de totale hoeveelheid per jaar zo gering is dat het economisch niet verantwoord zou zijn in die lidstaat gespecialiseerde verwijderingsinstallaties te bouwen Heeft u enige lidstaat gevraagd deze uitzonderingsregel toe te passen? Ja Nee (Aankruisen wat van toepassing is) Zo ja, gelieve tabel 1 in te vullen en hieronder nadere bijzonderheden te verschaffen over eventuele bilaterale oplossingen waartoe op grond van artikel 12, lid 3, is besloten. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Heeft u van enige lidstaat het verzoek ontvangen om deze uitzonderingsregel toe te passen? Ja Nee (Aankruisen wat van toepassing is) Zo ja, gelieve tabel 1 in te vullen en hieronder nadere bijzonderheden te verschaffen over eventuele bilaterale oplossingen waartoe op grond van artikel 12, lid 3, is besloten. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Art. 12, lid 1, onder h) Informatie over bezwaren tegen geplande transporten uit hoofde van het feit dat deze niet in overeenstemming waren met Richtlijn 75/442/EEG Is deze bepaling toegepast? Ja Nee (Aankruisen wat van toepassing is) Zo ja, gelieve tabel 2 in te vullen. Art. 33 Informatie over het systeem van de lidstaten voor toezicht en controle op transporten binnen hun grondgebied Is er een systeem voor toezicht en controle op afvaltransporten binnen het grondgebied? Ja Nee (Aankruisen wat van toepassing is) Zo ja, maakt u gebruik van het in de titels II en VII van de verordening bedoelde systeem? Ja Nee (Aankruisen wat van toepassing is) Indien u een ander systeem dan bedoeld in de titels II en VII van de verordening gebruikt, gelieve nadere bijzonderheden hieromtrent te verschaffen: ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Art. 24 en 52 , lid 1 Informatie over illegale afvaltransporten Zijn hiervan gevallen bekend? Ja Nee (Aankruisen wat van toepassing is) Zo ja, gelieve tabel 4 in te vullen. Gelieve informatie te verschaffen over de voorschriften inzake illegale afvaltransporten en over de sancties waarin de nationale wetgeving voorziet. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Art. 7 Informatie over het stelsel van borgsommen of gelijkwaardige verzekeringen ter dekking van de kosten van vervoer van de onder deze verordening vallende afvalstoffen, met inbegrip van de in de artikelen 22 en 24 bedoelde gevallen, alsmede van verwijdering of nuttige toepassing Gelieve nadere bijzonderheden te verschaffen over het krachtens dit artikel ingevoerde nationale stelsel. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Art. 55 Informatie over de door de lidstaten aangewezen douanekantoren waarlangs de overbrenging van afval naar en vanuit de Gemeenschap plaatsvindt Gelieve tabel 4 in te vullen. Aanwijzingen voor het invullen van de tabellen: De D- en R-codes worden genoemd in de bijlagen II A en II B van Richtlijn 75/442/EEG. De afvalcodes worden genoemd in de bijlagen III, IV en IV A van deze verordening, als gewijzigd. Tabel 1 INFORMATIE OVER UITZONDERINGEN OP DE BEGINSELEN VAN NABIJHEID, VOORRANG VOOR NUTTIGE TOEPASSING EN ZELFVOORZIENING Afvalcode Hoeveelheid (ton) Land van invoer (I)/ Land van herkomst (O)/ Verwijderingshandeling (Definitieve verwijdering) D-code Verwijzing van de zaak naar de Commissie (Ja/Nee) Tabel 2 BEZWAREN TEGEN GEPLANDE TRANSPORTEN (artikel 12, lid 1, onder h ) Afvalcode Hoeveelheid afval (ton) Land van doorvoer (T)/ Land van oorsprong (O) REDENEN VAN BEZWAAR (aankruisen wat van toepassing is) INRICHTING (Definitieve verwijdering) Art. 12, lid 1, onder h) , punt i) Art. 12, lid 1, onder h) , punt ii) Art. 12, lid 1, onder h) , punt iii) Naam (in geval van artikel 12, lid 1, onder h) , punt ii)) Verwijderings-handeling D-code Tabel 3 INFORMATIE OVER ILLEGALE AFVALTRANSPORTEN ( artikel 24 en artikel 52 , lid 1) Soort afval (code) Hoeveelheid (ton) Land van invoer (I)/ Land van oorsprong (O) Op grond waarvan wordt het transport als illegaal aangemerkt (eventueel verwijzen naar de overtreden artikelen) Degene die voor het illegaal transport verantwoordelijk is (aankruisen wat van toepassing is) Genomen maatregelen met inbegrip van eventuele sancties Kennisgever Ontvanger Overigen Tabel 4 INFORMATIE OVER DE DOOR DE LIDSTATEN AANGEWEZEN DOUANEKANTOREN WAARLANGS DE OVERBRENGING VAN AFVAL NAAR EN VANUIT DE GEMEENSCHAP PLAATSVINDT Douanekantoor Post Plaats Invoer-/uitvoerlanden waarvoor dit kantoor bevoegd is (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 390 ) (1) , – gelet op artikel 166, lid 4 van het EG–Verdrag, op grond waarvan de Raad door het Parlement is geraadpleegd (C5–0349/2003), – gelet op Besluit nr. 1513/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006) (2) , – gelet op Beschikking nr. 2002/834/EG van de Raad van 30 september 2002 tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie: "Integratie en versterking van de Europese onderzoekruimte" (2002&nbhy;2006) (3) , – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0369/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 179 ), – gelet op besluit nr. 1600/2002/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap, – gezien de bepalingen van de richtlijnen (92/43/EEG) (2) ("Habitat"), (79/409/EEG) (3) ("Vogelrichtlijn") en (85/337/EEG) (4) ("Milieueffectbeoordeling"), en de kaderrichtlijn (2000/60/EG) (5) ("Water") ten aanzien van de bescherming van ecosystemen en het directe verband tussen deze richtlijnen en de bodembescherming, – gelet op artikel 47, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0354/2003), A. overwegende dat de bodem een essentiële component van het terrestrische milieu vormt, en het ontmoetingspunt van hydrosfeer, atmosfeer en levende organismen is, dat de bodem de natuurlijke cycli van materie en energie regelt en uiterst gevoelig is voor de effecten van klimaatverandering en antropogene en historische activiteiten, en dat de bodemstructuur en &nbhy;kenmerken dan ook het resultaat zijn van een eeuwenoud proces, dat van de bodem een niet hernieuwbare hulpbron maakt, B. overwegende dat de bodem het substraat is van de vestiging en de economische activiteit van de mens en de door de mens ontwikkelde infrastructuur, en dat het gebruik ervan dan ook dringend dient te worden geregeld, en de gevolgen van externe acties dienen te worden geëvalueerd en getemperd, C. overwegende dat bepaalde land- en bosbouwactiviteiten (behoud van terrascultuur, gecontroleerde weiden in bepaalde gebieden, toepassing van strokenteelt) echter van essentieel belang zijn gebleken voor het behoud van de bodem en dat de afschaffing ervan om die reden ernstige erosie heeft veroorzaakt, D. overwegende dat de methodologie van deze thematische strategie rekening moet houden met de oorzaak-gevolgrelatie, de antropogene en klimatologische gevolgen, de voornaamste oorzaken van bodemverval en -afname, verontreiniging, zure regen, woestijnvorming en verzilting, bodemverzegeling en -verdichting, overstromingen en aardverschuivingen, teneinde een reeks integrale maatregelen voor te stellen ter bevordering van een doeltreffend bodembeheer, E. overwegende dat overdreven verstedelijking en niet altijd milieuvriendelijke infrastructuurontwikkeling het verbruik van de natuurlijke bodem in de hand hebben gewerkt, grote compacte ruimten hebben gegenereerd die de relatie van de burger tot zijn natuurlijke omgeving hebben beperkt, het landareaal hebben gefragmenteerd, de loop van het water hebben gewijzigd en de risico's van overstromingen hebben vergroot, en overwegende dat dit proces geresulteerd heeft in een onhoudbare situatie in vele Europese kustgebieden, F. overwegende dat beperking van het gebruik van bestrijdingsmiddelen en een geleidelijke afschaffing van sommige gevaarlijke stoffen in bestrijdingsmiddelen noodzakelijk zijn om de problemen in verband met de kwaliteit van landbouwgronden tot een minimum terug te brengen, G. overwegende dat de afname van de biodiversiteit, de door erosie veroorzaakte processen van fysiek en chemisch verval, woestijnvorming, verontreiniging en de afname van het gehalte aan organische stoffen tot de prioriteiten van het bodembeleid dienen te behoren, H. overwegende dat er sprake is van grote diversiteit van de bodemproblematiek tussen en binnen (kandidaat-) lidstaten, dat bodemverontreiniging in aanzienlijk mindere mate dan lucht- en waterverontreiniging een grensoverschrijdend karakter heeft, dat de toegevoegde waarde van Europees optreden vooral ligt op het vlak van uitwisseling van informatie, kennis en optimale werkmethoden; I. overwegende dat bodembescherming een essentiële voorwaarde is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van onder andere de waterkaderrichtlijn 2000/60/EG ten aanzien van de voorkoming van diffuse verontreiniging, 92/43/EEG -, ("habitatrichtlijn") ten aanzien van de biodiversiteit van de bodem, en het protocol van Kyoto ten aanzien van de capaciteit van de bodem en de ondergrond om CO 2 vast te houden, J. overwegende dat de oorzaken van het proces van bodemverval moeten worden beschouwd tegen de achtergrond van de specifieke kenmerken van iedere Europese regio en met name de problematiek van de mediterrane bodems die ernstig worden aangetast door verschijnselen als bosbranden of woestijnvorming, 1. verzoekt de Commissie vóór juli 2004 een thematische strategie inzake bodembescherming voor te stellen, op basis van een versterking van het huidige beleid, waarbij via een geïntegreerde benadering problemen, kwalitatieve en kwantitatieve doelstellingen en maatregelen om deze doelstellingen te verwezenlijken, tijdschema's en algemene evaluatie- en follow-up-beginselen dienen te worden gedefinieerd met de volgende oogmerken: 2. verzoekt de Commissie met aandrang in samenwerking met de lidstaten en de bevoegde regionale autoriteiten vóór 2007 een wetenschappelijke bodemcatalogus op te stellen, die gegevens bevat over de aard van de bodem, zijn biografie, zijn gezondheidstoestand en kwetsbaarheid, en het proces van verval, erosie en verontreiniging, waarbij het bestaan van uiterst waardevolle bodems (in agrarisch, geologisch, ecologisch, historisch en landschappelijk opzicht) en de noodzaak aanbevelingen te formuleren voor de instandhouding en het duurzaam gebruik ervan dienen te worden erkend; wijst op het belang van harmonisering van analysemethoden om vergelijkbare bodemgegevens te verkrijgen; de toegankelijkheid van de bestaande gegevens dient bovendien verbeterd te worden aangezien dit een belangrijke voorwaarde vormt voor de noodzakelijke uitwisseling van informatie en ervaringen tussen lidstaten; 3. dringt er in dit verband bij de Commissie op aan bij de opstelling van de bodemcatalogus erop toe te zien dat de bescherming van de bodem wordt gekoppeld aan het gebruik dat ervan wordt gemaakt, aangezien iedere wetenschappelijke en taxonomische classificatie, hoe interessant ook, zinloos zou zijn als er geen instrumenten worden ontwikkeld om permanent toezicht uit te oefenen op het gebruik ervan (toezicht op de uitbreiding van de irrigatie, herindeling van beschermde gebieden, verstedelijking van wetlands, aanleg van infrastructuren op vruchtbare bodem, enz.); is van oordeel dat, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, deze toezichtsinstrumenten in nauwe samenwerking met de lidstaten ten uitvoer moeten worden gelegd; 4. verzoekt de Commissie enkele richtsnoeren op te stellen, bestemd voor de lidstaten en de bevoegde regionale autoriteiten, voor de preventie van, het toezicht op en de controle van bodemverontreiniging; 5. steunt het voornemen van de Commissie de bestaande databanken samen te brengen en te vervolmaken en de kaarten aan te vullen, teneinde te beschikken over een geografisch referentiesysteem; stemt ook in met de invoering van een digitaal geografisch informatiesysteem, teneinde de verspreide informatie op adequate schaal te bundelen en toegankelijk te maken voor het publiek; 6. dringt erop aan dat de Commissie in overeenstemming met het SOVEUR-verslag (6) van de FAO een methodologische en cartografische evaluatie van de Europese bodem uitvoert, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak om een specifieke aanpak te hanteren op basis van de drie beginselen van voorzorg, anticipatie en preventie; deze beginselen, die aansluiten bij het wereldbodemhandvest van de FAO, moeten gericht zijn op voorkoming van bodemerosie en verwoestijning; 7. stelt de Commissie voor om, wanneer de catalogus en de diagnosen beschikbaar zullen zijn, een zonering van de Europese bodems uit te voeren, rekening houdend met de geografische, klimatologische en typologische heterogeniteit, en met het gebruik en de risico's en haar voorstellen voor toezicht dat haalbaar is op het niveau waar het wordt uitgeoefend; 8. dringt er bij de Commissie op aan dat zij de mogelijkheid bestudeert om een systeem van specifieke indicatoren voor bodems in te stellen, aan de hand waarvan op grond van een eerste diagnose, kan worden vastgesteld welke invloed de getroffen maatregelen hebben gehad op de ontwikkeling van de toestand van de bodem. In die zin zij eraan herinnerd dat er reeds door het Europees Milieuagentschap of door de OESO voorgestelde systemen bestaan (bijv. het systeem druk/staat/reactie) die in het kader van de thematische strategie zouden kunnen worden goedgekeurd; 9. acht een betere integratie van de bodembescherming in de communautaire beleidsmaatregelen noodzakelijk - met name dient in het kader van de Trans-Europese Netwerken en bij de toekeninning van steun uit Structuurfonds- en Cohesiefondsmiddelen en de pretoetredingssteun met de bodembescherming rekening te worden gehouden in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid [en] door de Europese Unie medegefinancierde (regionale) infrastructurele projecten; 10. verzoekt de Commissie kruisconformiteit verplicht te stellen voor alle betalingen in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, en erop toe te zien dat alle desbetreffende aspecten van bodembescherming vallen onder de definitie van goede landbouw- en milieuomstandigheden, met inbegrip van de verplichte programma's voor bodembeheer waardoor gratis onpartijdige informatie beschikbaar wordt gesteld aan alle boeren in landbouw- en veeteeltsystemen; 11. steunt het initiatief van de Commissie om een wetgevingsvoorstel op te stellen - waarvan het niveau in de thematische strategieën dient te worden bepaald - over de invoering van een systeem van follow-up en toezicht met betrekking tot het bodembeleid en de mogelijke verdichting ervan; 12. dringt er bij de Commissie op aan na te gaan of de bodembescherming beter in de bestaande wetgeving kan worden geïntegreerd en via aanvullende voorstellen met name meer rekening te houden met de bodembescherming in de richtlijnen inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging en inzake strategische milieueffectbeoordeling; 13. vraagt de Commissie om bij haar wetgevende initiatieven op grond van haar thematische strategie rekening te houden met de rol van de landbouw voor het herstel van de bodems, en het belang van instandhouding van de landbouwactiviteit, vooral in gebieden die sterk bedreigd worden door ontvolking en waar doelmatig gebruik van de bodem in landbouw, veeteelt en bosbouw essentieel is om zijn kwaliteit te behouden; 14. is van oordeel dat moet worden voorzien in een formele definitie van de landbouwmodellen en de teeltmethoden in de EU (duurzame biologische landbouw met minimale grondbewerking, bebouwing met of zonder irrigatie, beweiding, grondloze teelt, bergweiden, beweiding zonder bevloeiing) en het effect ervan op de bodem, teneinde de milieumaatregelen te diversifiëren naar gelang de specifieke kenmerken van de landbouw en de gunstige gevolgen ervan voor de bodem; 15. vraagt de Commissie om aan de hand van begeleidende programma's bij het gemeenschappelijk landbouwbeleid werkwijzen aan te moedigen die op behoud van de bodem gericht zijn, en door middel van doelgerichte steun van het EOGFL de teelten en teeltwijzen aan te moedigen die het best beantwoorden aan de specifieke kenmerken van de bodem en de economische en sociale gegevenheden; wijst daarbij vooral op het belang van peulvruchten voor het behoud van de plantengroei en de verscheidenheid van het dierenleven van bepaalde streken, omdat hun vermogen om stikstof vast te houden de mogelijkheid biedt om minder meststoffen te gebruiken; 16. verzoekt de Commissie een diagnose te maken van het effect van de hervorming van het GLB op de gezondheidstoestand van de bodem per zone, rekening houdend met de ontvolking van het platteland (en de sociaal-economische en milieugevolgen daarvan), de verplaatsing van de steun en de liberalisering van de markten, en verzoekt tevens dat maatregelen inzake bescherming en behoud van de bodem en de watervoorraad, met inbegrip van specifieke maatregelen met financiële steun, deel uitmaken van de milieumaatregelen van het GLB; 17. is van oordeel dat er weliswaar zoute gronden van grote intrinsieke waarde bestaan, maar dat de nodige instrumenten moeten worden ontwikkeld voor de controle van de verziltingsprocessen en een evaluatie dient te worden gemaakt van de irrigaties die een negatief effect kunnen hebben op rivieren en grondwater; 18. dringt er bij de Commissie op aan de Richtlijn (86/278/EEG) (7) inzake het gebruik van zuiveringsslib in de landbouw te herzien en een richtlijn inzake het gebruik van compost op te stellen; onderstreept de noodzaak het onderzoek op dit gebied te intensiveren, teneinde de mogelijkheden die deze methoden bieden om gronden die arm zijn aan organische stoffen te herstellen, beter te benutten, en afvalbeheer, bodembescherming en bodemaanrijking onderling compatibel te maken; 19. verzoekt de Commissie en de lidstaten, in het kader van zowel de thematische strategie voor het stadsmilieu als de instrumenten voor ruimtelijke ordening, rivieroevers, relictbossen, wetlands en zoutmoerassen uit te sluiten van de mogelijkheid van verstedelijking, verdichting of exploitatie; verontreinigde bodems kunnen met inachtneming van specifieke belastingseisen aan de sanering of beveiliging van bepaalde vormen van planologisch-rechtelijk toegestaan gebruik worden toegevoegd; 20. verzoekt de Commissie richtsnoeren op te stellen voor de terugwinning van de verontreinigde bodem in stedelijk en semi-stedelijk gebied met o.a.: een passende definitie van de indeling van de bodem aan de hand waarvan het mogelijke gebruik ervan kan worden vastgesteld, de vaststelling van termijnen die toereikend zijn voor de terugwinning en onderzoek naar het gebruik van de meest eenvoudige en efficiënte systemen, en naar experimentele technieken op het gebied van biologische behandeling en de biografie van de bodem; 21. wenst dat de lidstaten bij de beoordeling van het effect van ondergrondse en bovengrondse infrastructuur en van stedenbouw rekening houden met de gevolgen daarvan voor de natuurlijke loop van oppervlakte- en grondwater; wenst dat bij de beoordeling van het effect van ondergrondse en bovengrondse infrastructuur en van stedenbouw rekening wordt gehouden met de gevolgen daarvan voor de natuurlijke loop van oppervlakte- en grondwater, en dat tevens maatregelen worden getroffen die gericht zijn op het behoud van de doorlatende bodem, en dat rekening wordt gehouden met effect van fragmentatie van natuurlijke beddingen, natuurgebieden en habitats bij de planning ervan; verzoekt tevens dat bij de ontwikkeling van de thematische strategie voor het stedelijk en territoriaal gebied rekening wordt gehouden met de richtlijnen inzake de milieueffectbeoordeling en de strategische milieubeoordeling; 22. wijst met nadruk op de noodzaak bodembeschermingsdoelen op te nemen in de strategieën met betrekking tot ruimtelijke ordening en zich te verplichten tot verdere ontwikkeling van het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief; verzoekt de Commissie in het kader van de mededeling over "Planning en milieu: de territoriale dimensie" die zij in 2003 moet indienen maatregelen te onderzoeken ter voorkoming van de bodemverzegeling die optreedt als nieuwe gebieden worden bestemd voor stadsontwikkeling en infrastructuur; dringt aan op voorschriften om het bodemgebruik in overeenstemming te brengen met de kenmerken van de bodem, met inachtneming van sociale waarden, en om een einde te maken aan de onzorgvuldige bodemverzegeling; 23. is van oordeel dat ter bevordering van duurzame ontwikkeling de topografie, de structuur en het natuurlijke reliëf van een gebied tijdens het hele verstedelijkingsproces dienen te worden gerespecteerd; is van mening dat bodemverzegeling, alsmede deformatie van de natuurlijke morfologie en het reliëf moeten worden beperkt, dat beter toezicht moet worden gehouden op het verloren gaan van de bodem, en dat visuele en milieueffecten van grote uitgravingen met het oog op de extractie van toeslagstoffen dienen te worden voorkomen; 24. stelt voor de vervoerssector vast dat met name weginfrastructuur en in mindere mate spoorinfrastructuur door bodemverzegeling en -verdichting (als gevolg van druk door zware vervoermiddelen) en door doorsnijding van ecosystemen een bedreiging voor de bodem kunnen vormen; wijst in dit verband op het belang van de bevordering van vervoer over water zoals onder meer verwoord in het Witboek Transport en op de noodzaak om voor projecten in het kader van de Trans-Europese Netwerken een milieueffectbeoordeling uit te voeren volgens Richtlijn 2001/42/EG (8) ; verzoekt de Commissie het gebruik van innovatieve duurzame technieken en producten in de wegenbouw zoals ZOAB (zeer open asfaltbeton) te stimuleren; 25. acht het noodzakelijk dat de kennis over de functies van de soorten die de bodem bewonen, de voedingsstoffen- en watercyclus wordt verdiept. Acht de toepassing van het voorzorgsbeginsel en van waarborging van volledige naleving van het Zesde Milieuactieprogramma en de milieuwetgeving van de EU, zoals de kaderrichtlijnen inzake habitats, vogels en water van wezenlijke betekenis. Is voorts van mening dat het communautaire beleid, waar nodig, moet worden herzien, om het natuurlijk evenwicht beter te beschermen door het afnemen van de biodiversiteit te voorkomen; 26. verzoekt de Commissie met aandrang, als een integrerend onderdeel van de thematische strategie inzake bodembescherming, een systeem uit te werken om een betrouwbare en geactualiseerde raming te maken van de kosten en de economische gevolgen van bodemverval; 27. is van oordeel dat sommige communautaire instanties zich onvoldoende bewust zijn van de woestijnvorming in diverse regio's van de Unie en de sociaal-economische gevolgen daarvan op het natuurlijke milieu of daar niet gevoelig genoeg voor zijn; dringt er bij de Commissie op aan dat zij onmiddellijk een mededeling indient over woestijnvorming; verzoekt de Commissie dan ook in deze mededeling een communautair actieprogramma op te nemen met een gedetailleerde beschrijving van de zonering van de regio's waar zich een woestijnvormingsproces voordoet of dreigt voor te doen en een exhaustieve analyse van de oorzaken, de sociaal-economische gevolgen voor de zones in kwestie, en de gevolgen voor het menselijke en het natuurlijke milieu en de kringloop van het water, en passende communautaire maatregelen te bepalen die ertoe bijdragen de negatieve gevolgen van genoemd proces af te remmen; 28. stemt in met de definitie die de Commissie geeft van erosie als een probleem dat zich in de hele EU voordoet, wenst dat de Commissie een communautair actieprogramma in het leven roept, in het kader waarvan ook naar behoren rekening wordt gehouden met de afkalving van de kusten die bewoonde gebieden, infrastructuren en cultuurwaarden bedreigt; 29. verzoekt de Commissie de rol die klimaatverandering in verband met erosie en het woestijnvormingsproces speelt te onderzoeken en voorstellen voor de lidstaten te ontwikkelen teneinde de gevolgen daarvan te milderen; 30. dringt er bij de Commissie op aan de bestaande steun ter voorkoming van bosbranden - een belangrijke oorzaak van bodemerosie, met name in mediterrane landen - te handhaven en nieuwe steunvormen te bevorderen; dringt er in dit verband op aan om, naast de steun voor bosbrandpreventie, meer middelen beschikbaar te stellen voor die traditionele beheerspraktijken die zo gunstig zijn gebleken voor het behoud van de bodem; 31. benadrukt het belang van duurzaam bosbeheer voor de bescherming van de bodem, en verzoekt de lidstaten maatregelen te treffen om de verstedelijking van verbrande bosgronden te verbieden en om ervoor te zorgen dat bij de terugwinning wordt gekozen voor soorten die geen negatieve gevolgen hebben voor het ecologisch evenwicht en de waterhuishouding van de regio; 32. acht het wenselijk dat het onderzoek met betrekking tot de bodem wordt herzien, waarbij het onderzoek naar het verband tussen landbouw en bodem en het gebruik van akkerland met een tekort aan water, en andere maatregelen ter bestrijding van woestijnvorming dienen te worden bevorderd; tevens dient onderzoek naar de effecten van kunstmest en gewasbeschermingsmiddelen op de biodiversiteit van de bodem te worden bevorderd; en er dient voorrang te worden gegeven aan interdisciplinair onderzoek; is tevens van oordeel dat onderzoek dient te worden verricht naar de verstedelijkingsprocessen en de gevolgen van bodemverzegeling; 33. dringt erop aan dat iedere strategie op het gebied van planning en behoud van de bodem doelstellingen zou moeten bevatten ten aanzien van milieu-educatie die gericht is op die sectoren en actoren die met hun incorrecte praktijken bijdragen tot het verval van de bodem (landbouwers, levensmiddelenindustrie, boerenbedrijven die drijfmest produceren, houtverwerkende industrie, enz.); 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving inzake afval in de periode 1998-2000 ( COM(2003) 250 ) – gelet op Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 over afval (1) , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 14 november 1996 (2) over de mededeling van de Commissie betreffende de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer en de ontwerpresolutie van de Raad betreffende het afvalstoffenbeleid en de resolutie van de Raad van 24 februari 1997 (3) betreffende een communautaire strategie voor het afvalbeheer, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 1998 (4) over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad inzake de toepassing van de richtlijnen betreffende het afvalbeheer, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 april 2001 (5) over het Groenboek van de Commissie over PVC en het milieu, – gezien besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (6) , met name artikel 8 hiervan, – gelet op de uitspraken van het Europees Hof van Justitie, met name in de zaken C-203/96, C-365/97, C-209/98, C-418/99, C-419/99, C-228/00 en C-458/00, – gelet op de artikelen 2 en 6 van het EG-Verdrag, uit hoofde waarvan milieubeschermingseisen moeten worden opgenomen in het Gemeenschapsbeleid voor de diverse sectoren met als doel een in milieuopzicht duurzame economische ontwikkeling, – gelet op artikel 175 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie verzoekschriften (A5&nbhy;0394/2003), A. overwegende dat alle lidstaten hun verslag te laat hebben ingediend, Portugal en Ierland zelfs meer dan een jaar te laat, overwegende dat vervolgens bij enkele lidstaten, zelfs nadat deze lidstaten hierop door de Commissie waren geattendeerd, belangrijke tekortkomingen aanwezig blijven, B. overwegende dat artikel 3, lid 1, van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen zoals gewijzigd bepaalt dat de lidstaten passende maatregelen nemen ter bevordering ten eerste van afvalpreventie en -reductie, en de schadelijke effecten van afvalstoffen, C. overwegende dat artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen zoals gewijzigd bepaalt dat de lidstaten de nodige maatregelen nemen voor de verwijdering van afvalstoffen zonder gevaar op te leveren voor de gezondheid van de mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu, D. overwegende dat artikel 7, lid 1, van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen bepaalt dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten zo snel mogelijk één of meer afvalbeheerplannen ontwikkelen voor het verwezenlijken van de doelstellingen van deugdelijke verwijdering van afvalstoffen in de artikelen 3, 4 en 5 en om te voldoen aan de beginselen van proximiteit en zelfvoorzienendheid, E. overwegende dat in artikel 8, lid 1, van het zesde milieuactieprogramma van de Gemeenschap onder andere de volgende doelstellingen zijn opgenomen: F. overwegende dat artikel 8, lid 2, onder ii) van het zesde milieuactieprogramma van de Gemeenschap de volgende prioritaire acties omvat voor het ontwikkelen en tenuitvoerleggen van maatregelen inzake afvalpreventie en -beheer: G. overwegende dat volgens artikel 8, lid 2, onderdeel iv van het zesde milieuactieprogramma van de Gemeenschap de doelstellingen onder andere worden nagestreefd door middel van acties die gericht zijn op het: H. overwegende dat de definitie van afvalstof in veel lidstaten niet overeenkomt met de definitie uit artikel 1 van Richtlijn 75/442/EEG, terwijl deze verplichting al vanaf 1993 geldt, overwegende dat hierdoor onaanvaardbare verschillen tussen lidstaten (7) bestaan, I. overwegende dat, mede gezien de uitspraken van het Hof van Justitie inzake de reikwijdte van de definitie van afvalstof, een nieuwe definitie van afvalstof niet tot meer duidelijkheid zal leiden, J. overwegende dat er ten opzichte van de vorige rapportage wel vooruitgang is geboekt met betrekking tot het opstellen van plannen voor het beheer van afvalstoffen, maar deze plannen in een sommige delen van de Europese Unie nog steeds onbevredigend zijn, overwegende dat in 2002 het Hof van Justitie heeft bevestigd dat Frankrijk, Italië en het Verenigd Koninkrijk geen plannen voor afvalstoffenbeheer ten uitvoer hebben gelegd, K. overwegende dat de meeste lidstaten niet hebben aangegeven wat zij sinds 1997 aan afvalpreventie en nuttige toepassing hebben gedaan, overwegende dat de gemiddelde hoeveelheid geproduceerd huishoudelijk afval per hoofd van de bevolking in de Europese Unie ten opzichte van de vorige verslagperiode (1995-1997) is gestegen van ongeveer 400 kg naar ongeveer 500 kg; overwegende dat de productie van gevaarlijk afval in een groot aantal landen blijft toenemen; overwegende dat deze voortdurende toename de tenuitvoerlegging van artikel 3, lid 1, onder a), van Richtlijn 75/442 /EEGernstig in gevaar brengt, L. overwegende dat de recyclingpercentages voor huishoudelijk afval in de verschillende lidstaten sterk uiteenlopen: vijf lidstaten (Oostenrijk, België, Duitsland, Nederland en Zweden) zitten boven de 40% en vijf lidstaten (Frankrijk, Griekenland, Ierland, Italië en het Verenigd Koninkrijk) zitten onder de 10%, M. overwegende dat de meest gebruikte verwijderingsmethode van afval nog steeds storten is; voor vijf lidstaten is dit zelfs meer dan 60%, overwegende dat verbranding van afval met terugwinning van energie de tweede verwijderingsmethode is, hoewel verbranding van afval in zijn geheel niet wordt toegepast in Ierland en Griekenland, N. overwegende dat de meeste lidstaten bijna geheel zelf voorzien in de verwijdering van afval, O. overwegende dat in Griekenland 59,6% van het afval wordt verwijderd op locaties die niet voldoen aan de geldende wetgeving, P. overwegende dat de Commissie inbreukprocedures op gang heeft gebracht tegen Griekenland, Italië en Frankrijk op grond van het bestaan van illegale afvalstortplaatsen, Q. overwegende dat het Hof van Justitie in zijn arrest in Zaak C-209/98 bevestigde dat het een lidstaat is toegestaan maatregelen te nemen ten aanzien van het vervoer van afvalstoffen indien het vervoer niet in overeenstemming is met zijn plan voor afvalstoffenbeheer, op voorwaarde dat het plan in overeenstemming is met de regels van het Verdrag en van Richtlijn 75/442/EEG, R. overwegende dat er verschillende marktcondities bestaan in de Europese Unie,en overwegende, bijvoorbeeld dat er geen stortverboden bestaan in België (Wallonië), Griekenland, Ierland, Italië, Portugal, Spanje en het Verenigd Koninkrijk, er verschillen in stortbelastingen bestaan tussen lidstaten,en dat een stortbelasting in Duitsland, Griekenland, Ierland, Portugal en Spanje ontbreekt, S. overwegende dat recente uitspraken van het Hof van Justitie over het onderscheid tussen verschillende terugwinnings- en eindverwerkingsbehandelingen heeft geleid tot onduidelijkheid over de categorisering van de nuttige toepassing en verwijdering uit Bijlage II van Richtlijn 75/442/EEG, T. overwegende dat artikel 2, lid 2, van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen bepaalt dat voor bijzondere categorieën afvalstoffen specifieke voorschriften kunnen worden vastgesteld in de vorm van afzonderlijke richtlijnen , 1. concludeert dat de lidstaten over het algemeen de rapportage aan de Commissie onvoldoende serieus nemen; 2. verzoekt de Commissie procedures op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag in te leiden tegen de lidstaten die nog steeds belangrijke tekortkomingen in hun verslaglegging hebben; 3. stelt vast dat er door de gebrekkige rapportage van de lidstaten onvoldoende inzicht is in de mate waarin Richtlijn 75/442/EEG voor afval is geïmplementeerd en de beschreven doelstellingen zijn gehaald; stelt vast dat de lidstaten zich niet houden aan artikel 3, lid 2 van Richtlijn 75/442/EEG, waarin wordt bepaald dat zij de Commissie moeten informeren over de maatregelen die zij nemen om de doelstellingen van de richtlijn te verwezenlijken; 4. wenst dat de Commissie van haar bevoegdheden gebruikt maakt en ervoor zorgt dat de lidstaten haar overeenkomstig artikel 3, lid 2 van Richtlijn 75/442/EEG informeren over de nationale maatregelen die zij nemen met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijn; 5. stelt de huidige definitie van afvalstof niet ter discussie; dringt er bij de lidstaten met klem op aan dat zij allen de definitie van afvalstof overeenkomstig artikel 1 van Richtlijn 75/442/EEG overnemen in hun nationale wetgeving; zonodig dient de Europese Commissie gebruik te maken van haar bevoegdheden om de betreffende lidstaten hiertoe te dwingen; 6. dringt er bij de lidstaten op aan dat er alsnog afvalbeheerplannen opgesteld worden, dan wel de huidige afvalbeheerplannen verbeterd worden, waarbij maatregelen voor de preventie of vermindering van afvalproductie de eerste optie moeten zijn; verzoekt de Commissie toezicht te houden en controle uit te oefenen op de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van nationale afvalbeheerplannen, teneinde deze in overeenstemming te laten zijn met de communautaire wetgeving; 7. constateert dat niet voldaan wordt aan de doelstelling uit het Vijfde milieu-actieprogramma, te weten stabilisatie van de afvalproductie in 2000 op het niveau van 1985 van 300 kg per hoofd van de bevolking; dringt er bij de lidstaten sterk op aan dat er veel grotere inspanningen nodig zijn om afvalpreventie en –vermindering te bewerkstelligen en in het bijzonder van gevaarlijke afvalstoffen en om afvalpreventie en -vermindering als eerste optie in hun afvalbeheerplannen op te nemen; 8. betreurt dat de Commissie nog geen voorstellen heeft goedgekeurd voor het ontwikkelen van een pakket kwantitatieve en kwalitatieve verminderingsdoelstellingen voor alle relevante categorieën afval, die uiterlijk in 2010 moeten worden gehaald; is van mening dat om de streefdatum van 2010 te halen de huidige statistieken, hoewel ze nog gebreken vertonen, gebruikt kunnen en moeten worden als uitgangspunt voor de goedkeuring van verminderingsdoelstellingen, omdat de eerste geharmoniseerde statistieken pas in 2006 op zijn vroegst beschikbaar zullen zijn; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om desbetreffend een voorstel voor te leggen, vóór het verstrijken van haar mandaat; 9. verzoekt de lidstaten manieren te vinden voor het bevorderen van het gescheiden inzamelen van recycleerbaar afval, aangezien is geconstateerd dat het hier nog aan schort en hierdoor hogere recyclingpercentages niet worden gehaald; 10. dringt er bij de lidstaten die de richtlijnen betreffende afvalstoffen in onvoldoende mate of te laat ten uitvoer leggen, op aan zich aan hun verplichtingen te houden en dringt er bij de Commissie op aan dat zij optimaal gebruik maakt van haar bevoegdheden om dit te bewerkstelligen; 11. verzoekt de Commissie op grond van artikel 226 een inbreukprocedure op gang te brengen tegen alle lidstaten waar zich illegale en ongecontroleerde stortplaatsen bevinden, wegens niet-naleving van Richtlijn 75/442/EEG, daarbij rekening houdend met het arrest van het Hof van Justitie in Zaak C-365/97; 12. verzoekt de Commissie om maatregelen voor te stellen die de lidstaten in staat stellen om zelfvoorzienend te worden of te blijven inzake de verwerking van afval, waarbij het nabijheidbeginsel adequaat wordt toegepast; 13. is van mening dat alle lidstaten moeten voorzien in voldoende capaciteit voor recycling en terugwinning voor huishoudelijk afval en dat het te verbranden deel van het huishoudelijk afval niet naar andere lidstaten of derde landen mag worden uitgevoerd; 14. is van mening dat alle lidstaten moeten voorzien in voldoende verbrandingscapaciteit voor huishoudelijk afval, waarbij energie wordt teruggewonnen, voor die deeltjes waarvoor geen alternatieve afvalbehandelingsmethoden hoger in de EU-afvalhiërarchie, zoals hergebruik en recycling van materialen, bestaan; 15. roept de lidstaten op om, voor zover er een open markt is voor afvalmanagement in de Europese Gemeenschap, verstoringen veroorzaakt door incomplete implementatie van richtlijnen van de Europese Unie uit de weg te ruimen; 16. verzoekt de Commissie om er over te waken dat de afvalrichtlijnen zodanig worden geïmplementeerd dat oneerlijke concurrentie ten gevolge van kostenverschillen, en derhalve ook afvalstromen naar milieu-onvriendelijker behandelingsprocessen, wordt voorkomen; 17. verzoekt de Commissie Richtlijn 75/442/EEG te herzien om duidelijke en afdwingbare voorwaarden te formuleren voor het definiëren van processen voor het verwerken en terugwinnen van afval, en actief toezicht te houden op de tenuitvoerlegging daarvan. Deze voorwaarden moeten stoelen op minimumkwaliteitscriteria zoals: 18. verzoekt de Commissie en de lidstaten een permanent stuur- en raadgevend comité voor afvalstoffen in het leven te roepen vergelijkbaar met de bestaande structuren in het kader van de 'Clean Air for Europe'-strategie, met het oog op gedegen en consistent toezicht op en coördinatie van de tenuitvoerlegging van de huidige afvalwetgeving en raadpleging van de betrokken actoren over alle afvalwetgeving; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten.