(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het gemeenschappelijk standpunt wordt goedgekeurd; daarmee wordt het besluit overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt geacht te zijn vastgesteld. (Raadplegingsprocedure) (Raadplegingsprocedure) Deze aanbeveling wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien de aanbeveling van de Europese Centrale Bank aan de Raad (ECB(2001) 2 (1) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 107, lid 6 van het EG-Verdrag (C5-0141/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0246/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de aanbeveling van de Europese Centrale Bank; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de aanbeveling van de Europese Centrale Bank; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Centrale Bank. Het Europees Parlement, - gezien het speciaal verslag nr. 3/1999 van de Rekenkamer (C5-0158/2001 (1) ), - gezien het speciaal verslag nr. 6/2000 van de Rekenkamer (C5-0023/2001 (2) ), - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0215/2001 ), A. overwegende dat in juni 1993 de Europese Raad de zogenaamde Kopenhagen-faciliteit in het leven heeft geroepen, en de Europese Investeringsbank (EIB) heeft verzocht, om in samenwerking met de Commissie, een miljard Ecu uit te trekken voor leningen ter versterking van het concurrentievermogen van kleine en middelgrote ondernemingen in Europa; dat rentesubsidies werden vastgesteld op 200 basispunten of 2% en werden verleend aan begunstigden voor een periode van vijf jaren op voorwaarde dat de investeringsprojecten nieuwe werkgelegenheid opleverden; B. overwegende dat op 19 april 1994 een samenwerkingsovereenkomst tussen de Commissie en de EIB werd opgesteld, waarin een aantal bepalingen zijn opgenomen onder andere ten aanzien van de definitie van gesubsidieerde leningen voor kleine en middelgrote ondernemingen, agenten en tussenpersonen, voorwaarden voor de toekenning van rentesubsidie, kosten en uitgaven die daarmee gepaard gaan, alsmede voor documentatie en verslagen; merkt op dat de bepalingen duidelijker hadden moeten zijn, met name aangaande beheer en controle; C. overwegende dat de faciliteit pas in de herfst van 1994, toen de rentetarieven in de meeste lidstaten waren gaan dalen, volledig in werking is getreden; D. overwegende dat de structuur die nodig is om de faciliteit te kunnen blijven beheren, uiterlijk half 2002 aanwezig moet zijn; E. overwegende dat leningen niet kunnen worden gecombineerd met andere leningen tegen lage tarieven die door de EIB in het kader van andere overeenkomsten worden aangeboden, of met EGKS-leningen; dat de Rekenkamer erop heeft gewezen dat EIB en de Commissie op een onjuist niveau zijn overeengekomen voor EFRO-steunverlening een uitzondering te maken, en dat die afspraak derhalve geen rechtskracht heeft; zich afvragend waarom deze afwijking niet werd toegepast voor alle lidstaten; F. overwegende dat het Europees Parlement in paragraaf 57 van zijn resolutie van 10 april 1997 (3) inzake de kwijting voor het begrotingsjaar 1995 de Rekenkamer en de Commissie heeft verzocht zo spoedig mogelijk verslag uit te brengen over het beheer en de doelmatigheid van de Kopenhagen-faciliteit, G. overwegende dat de Rekenkamer twee speciale verslagen heeft ingediend, en wel over het beheer en de controle van de rentesubsidies door de diensten van de Commissie (nr. 3/99) en over door de EIB verstrekte leningen (nr. 6/99), en dat de kwaliteit van de door de Commissie gegeven antwoorden helaas te wensen overlaat; H. overwegende dat de Rekenkamer voor het opstellen van speciaal verslag nr. 6/2000 een bezoek heeft gebracht aan alle lidstaten van de Unie, controles heeft verricht bij de begunstigde KMO's en bij officiële tussenpersonen in zes lidstaten en heeft vastgesteld dat er een aantal zwakke punten is aan te wijzen: I. overwegende dat de Commissie krachtens artikel 3 van Besluit nr. 94/217/EG (4) van de Raad van 19 april 1994 inzake de Kopenhagen-faciliteit jaarlijks een evaluatieverslag over de tenuitvoerlegging van dit besluit aan het Europees Parlement en de Raad moet doen toekomen; J. overwegende dat de Commissie in de conclusies van haar vijfde verslag over de uitvoering van de Kopenhagen-faciliteit ( COM(2000) 376 ) bij de "Lessen voor de toekomst” vermeldt dat achteraf gezien de eigen verklaring over de banengroei waarschijnlijk nadelen had en in sommige gevallen wellicht heeft geleid tot een te hoge opgave van het aantal nieuwe banen; K. overwegende dat de Rekenkamer vraagtekens heeft geplaatst bij de doelmatigheid van het programma als middel om werkgelegenheid te scheppen, maar dat de Commissie juist meende dat de subsidies uitstekende resultaten opleverden en verklaarde dat er 53.789 nieuwe arbeidsplaatsen werden geschapen; zich afvragend waarop de Commissie dit cijfer baseert; L. overwegende dat de Commissie op 15 februari 2001 een evaluatie ( COM(2001) 86 ) presenteerde van de doelmatigheid van de rentesubsidies in het licht van speciaal verslag nr. 3/1999 van de Rekenkamer over dit onderwerp, M. overwegende dat de Commissie zowel de pluspunten van de rentesubsidie aangeeft, zoals de lage begrotingskosten, het hefboomeffect, het aanvullend karakter en de symboolfunctie voor communautaire steunverlening, als de minpunten, zoals het gevaar van ondoelmatige toewijzing van middelen, bureaucratie, het gevaar van discriminatie, de geringe zichtbaarheid en tekortschietende controle en doorzichtigheid, N. overwegende dat het in 1994 als uitvloeisel van de Top van Edinburgh van december 1992 opgerichte Europees Investeringsfonds de bevordering beoogt van langetermijn- en middellangetermijninvesteringen in KMO's door leningfinancieringsgaranties, of het verwerven, in eigendom houden of beheren van belangen in risicokapitaalfondsen en Trans-Europese Netwerken door het verschaffen van leninggaranties; Europese Investeringsbank 1. betreurt, hoewel de Commissie de budgettaire en politieke eindverantwoordelijkheid draagt voor de rentesubsidie, de volgende feiten met betrekking tot de EIB: 2. dringt er bij de EIB op aan tenminste één maal per jaar het Parlement en de Commissie : Commissie 3. betreurt het dat de Commissie onder het motto dat dubbel werk moet worden vermeden veel van de ex-ante en ex-post controle overlaat aan de EIB die namens de Unie optreedt; merkt op dat ten aanzien van het beheer van de rentesubsidie in het algemeen, de Commissie: 4. merkt op dat wat betreft het beheer van de Kopenhagen-faciliteit de Commissie geen adequate compenserende controles uitoefent op het beheers- en controlesysteem van de EIB 5. dringt er bij de Commissie op aan uiterlijk op 15 oktober 2001 bij de kwijtingverlenende autoriteit verslag uit te brengen over: Maatregelen om slechte werking van de markt tegen te gaan : EGKS-conversie TEN Edinburgh-faciliteit voor KMO Ontwikkelingssamenwerking met ACS-landen Economische ontwikkeling MEDA en Slovenië EFRO Maatregelen om externe schokken op te vangen Natuurrampen (Italië, Griekenland, Kalamata en Madeira) Europees Monetair Stelsel Vrede en verzoening in Ierland Vermindering van verschillen (EEA) Wederopbouw van de Balkan (FYROM en Bosnië) Raad 6. dringt er bij de Raad op aan de EIB en de Commissie geen slecht-geconcipieerde en onwerkbare programma's op te dringen; 7. merkt op dat de Raad in de conclusies van het Voorzitterschap van de Top van Stockholm op 23 en 24 maart 2001 instemde met het verstrekken van leningen door de EIB aan Rusland ten behoeve van geselecteerde milieuprojecten in Kaliningrad en Sint Petersburg; dat het zogenoemde milieupartnerschapsprogramma van de noordelijke dimensie afgezien van de EIB ook de Commissie, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, de Noordse Investeringsbank, de Wereldbank en de Baltische landen, met inbegrip van Rusland zal omvatten; staat gereserveerd tegenover de haalbaarheid, duurzaamheid en uitvoerbaarheid van dit programma; dringt bij alle partijen aan op een rigoureus controlesysteem en op een samenwerkingsovereenkomst die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat ; Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling 8. herinnert eraan dat het idee van de EBWO ter stimulering van de overgang van een geleide economie naar een markteconomie en van het particuliere ondernemerschap, voor het eerst werd geopperd in het Europees Parlement op 25 oktober 1989; merkt op dat de EBWO, in tegenstelling tot de Commissie, sterk de nadruk legt op centrale ex-ante controle door haar hoofdeconoom en op onafhankelijke ex-post evaluatie van de projecten; is ingenomen met het belang dat door de EBWO gehecht wordt aan de beginselen van complementariteit en conditionaliteit; verwacht dat het zich na controle door de Rekenkamer een oordeel kan vormen over de vraag hoe doeltreffend de Bank is geweest bij het stimuleren van het particuliere ondernemerschap in Midden- en Oost-Europa en het Gemenebest van Onafhankelijke Staten; Rekenkamer 9. dringt er bij de Rekenkamer op aan in zijn jaarverslag 2000 verslag uit te brengen van de voortgang die de Commissie, de Europese Investeringsbank en de lidstaten boeken bij het herstel van de zwakke punten die in de onderhavige resolutie en de speciale verslagen aan de orde worden gesteld; verwacht de door de Commissie gesteunde controle op risicokapitaalfondsen te kunnen onderzoeken; o o o 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst en de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie (C5-0221/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1995) 655 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1997) 565 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2001) 77 - C5-0063/2001 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0237/2001 ), 1. verwerpt de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5583/1/2001 - C5-0133/2001 (1) ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 279 ) (3) , - gezien het gewijzigd voorstel van de Commissie ( COM(2000) 884 (4) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0227/2001 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 507 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2, en de artikelen 47, lid 2, 55 en 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0596/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0220/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of het door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 617 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2, artikel 47, lid 2 en artikel 55 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0557/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0211/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 634 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2, artikel 47, lid 2 en artikel 55 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0558/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0212/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 827 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 156 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0715/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0226/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie over de resultaten van de Europese Raad van 15-16 juni 2001 in Göteborg, - verwijzend naar zijn resolutie van 13 juni 2001 over de voorbereiding van de Europese Raad van 15-16 juni 2001 in Göteborg (1) , - gezien de conclusies van de bijeenkomsten van de Europese Raad te Cardiff (juni 1998), Helsinki (december 1999), Lissabon (maart 2000) en Stockholm (maart 2001), - verwijzend naar zijn resolutie van 31 mei 2001 over het Verdrag van Nice en de toekomst van de Europese Unie (2) , - verwijzend naar zijn resolutie van 17 mei 2001 over de situatie in het Midden-Oosten (3) , - verwijzend naar zijn resolutie van 15 maart 2001 over conflictpreventie en civiele crisisbeheersing (4) , - verwijzend naar zijn resolutie van 17 mei 2001 over de transatlantische dialoog (5) , I. De toekomst van Europa Uitbreiding 1. is ingenomen met het nieuwe engagement dat ten aanzien van de onderhandelingen is getoond door de verklaring van de Raad dat het uitbreidingsproces onontkoombaar is; roept de Commissie en de regeringen van de lidstaten en kandidaatlanden op al het mogelijke te doen om ervoor te zorgen dat het vooruitzicht van deelname van de inwoners van de kandidaatlanden aan de Europese verkiezingen in 2004, werkelijkheid wordt; 2. verzoekt de Commissie en de Raad om iedere mogelijke optie te bestuderen om dit tijdschema voor de uitbreiding niet in gevaar te brengen; Ierland 3. beklemtoont andermaal dat de Europese Raad met betrekking tot het Ierse referendum zijn volle verantwoordelijkheid op zich moet nemen, niet alleen voor het opstellen van het Verdrag, doch tevens voor de ratificatie ervan; stelt met tevredenheid vast dat de Europese Raad bereid is de Ierse regering in alle mogelijke opzichten bij te staan om een oplossing te vinden en tegemoet te komen aan de bezorgdheid die onder het Ierse volk leeft; 4. dringt er bij de Europese Raad op aan toe te geven dat de uitsluitend intergouvernementele en gesloten werkwijze bij de Verdragshervorming rechtstreeks heeft bijgedragen tot het negatieve oordeel van het Ierse volk; 5. hoopt dat de Ierse regering de termijn voor ratificatie van het Verdrag eind 2002 zal halen; De toekomst van de Unie 6. betreurt het voorstel van de Europese Raad voor "de eventuele oprichting van een open forum” voor de voorbereiding van de volgende IGC en wenst dat de Europese Raad in december in Laken tot een naar behoren geconstitueerde conventie besluit waarin de regeringen en parlementen van de lidstaten, het Europees Parlement en de Commissie vertegenwoordigd zijn; 7. verwacht dat het Belgische voorzitterschap daartoe een ambitieus, gedetailleerd voorstel doet dat door de Europese Raad in Laken goedgekeurd dient te worden, zodat de conventie met haar werkzaamheden kan beginnen en constitutionele voorstellen kan indienen die de basis moeten vormen voor het werk van de IGC; 8. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de Raad geen overeenstemming heeft kunnen bereiken over ontwerpvoorschriften inzake de status van Europese politieke partijen; Omstandigheden rond de Top 9. betreurt ten zeerste de gewelddadigheden en provocaties waaraan georganiseerde groepen en zelfs gespecialiseerde commando's, die slechts een marginaal percentage vertegenwoordigden van de aanwezige demonstranten, zich tijdens de Europese Raad te Göteborg schuldig hebben gemaakt; acht dergelijk gedrag volstrekt onaanvaardbaar in een democratische maatschappij die groot belang hecht aan eerbiediging van het beginsel van vrije meningsuiting en het recht om in het openbaar en vreedzaam te demonstreren; betuigt zijn solidariteit met alle door het geweld getroffen burgers alsmede de Zweedse autoriteiten; II. Duurzame ontwikkeling 10. is ingenomen met het belang dat het Zweedse voorzitterschap hecht aan het vraagstuk van duurzame ontwikkeling; benadrukt dat een strategie van duurzame ontwikkeling alleen effect sorteert en kans van slagen heeft als alle burgers hierbij worden betrokken en volledig worden geïnformeerd; constateert tot zijn spijt dat de Europese Raad erin geslaagd is het eens te worden over algemene beginselen voor een duurzame-ontwikkelingsstrategie, maar niet tot concrete maatregelen heeft besloten; 11. wijst er eens te meer op dat het rapport-Prodi over duurzame ontwikkeling een aantal interessante ideeën en maatregelen behelst en uit zijn waardering voor de verklaringen van de Commissie dat deze voorstellen ook in de toekomst als basis zullen dienen voor haar verdere werkzaamheden; dringt er bij het Belgische voorzitterschap op aan in Laken specifiek met concrete maatregelen en gekwantificeerde doelstellingen voor duurzame ontwikkeling te komen, zodat deze op de in 2002 in Barcelona te houden Europese Raad aan de orde kunnen komen; 12. dringt er bij de Raad op aan de besluiten die in Göteborg zijn genomen onverkort ten uitvoer te leggen, met name voor wat betreft toevoeging van een derde milieudimensie aan de Lissabon-strategie, alsmede de uitvoering van de hoofddoelstellingen en maatregelen in het kader van het zesde milieuactieprogramma, dat de ecologische hoeksteen moet vormen van de EU-strategie voor duurzame ontwikkeling; 13. dringt erop aan dat het ten volle wordt betrokken bij de voorbereiding en de follow-up van dit proces, samen met de diverse belanghebbende partijen in de Europese Unie en in de kandidaatlanden; 14. benadrukt dat duurzame ontwikkeling een zaak is van solidariteit tussen de regio's en de volkeren van Europa en de rest van de wereld; verzoekt daarom de Raad en de Commissie om een grondige voorbereiding van de EU-strategie voor de in 2002 in Johannesburg te houden mundiale top over duurzame ontwikkeling, waarop de Europese Unie blijk zou moeten geven van echt politiek leiderschap; 15. verwelkomt de bekrachtiging van de verplichtingen die de EU in het Kyoto-proces op zich heeft genomen en dringt er bij de Raad en de Commissie op aan de nodige stappen te nemen om een snelle ratificatie van het Kyoto-protocol door de Unie en haar lidstaten voor te bereiden, en om de nodige maatregelen te nemen voor de tenuitvoerlegging ervan; 16. stelt met tevredenheid vast dat de Europese Raad zich in de conclusies van de Top heeft verplicht de strijd aan te binden met bedreigingen voor de volksgezondheid en is ervan overtuigd dat de kwestie van voedselveiligheid van bijzonder groot belang is als het gaat om het winnen van het vertrouwen en de steun van het publiek; is in dit verband van oordeel dat het van essentieel belang is dat Raad en Parlement snel overeenstemming bereiken over de definitieve vaststelling van de voorschriften betreffende de Europese autoriteit voor voedselveiligheid en de levensmiddelenverordening; 17. beklemtoont dat het dringend noodzakelijk is het gemeenschappelijk landbouwbeleid en het gemeenschappelijk visserijbeleid te herzien met het oog op duurzame ontwikkeling en verlangt een duidelijk tijdschema voor deze hervormingen; 18. verwelkomt de steun voor maatregelen ter waarborging van duurzaam vervoer en ter vergroting van de prijstransparantie, en wenst dat de prioriteiten zoals vastgesteld bij de herziening van de richtsnoeren voor de transeuropese vervoersnetwerken worden geïntegreerd in alle EU-voorstellen inzake vervoer; 19. is uit een oogpunt van ontwikkelingsbeleid verheugd over het feit dat men zich opnieuw verplicht heeft tot het halen van het VN-streefcijfer van 0,7% van het BBP voor de officiële ontwikkelingshulp, een doelstelling die de lidstaten in het verleden niet hebben verwezenlijkt; III. Vervolg op de Europese Raad van Stockholm 20. uit zijn tevredenheid over de integratie van bepaalde elementen van het EU-beleid inzake duurzame ontwikkeling in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid; benadrukt dat verdere inspanningen noodzakelijk zijn om in dit beleidsterrein enkele aanvullende beleidsdoelstellingen op te nemen die niet worden gedekt door de richtsnoeren en de voorgestelde beleidsaanbevelingen; 21. is van mening dat tenuitvoerlegging van deze aanbevelingen essentieel is om van de euro een stabiele munt te maken, en de concurrentie in de Europese economie aan te wakkeren; 22. beklemtoont dat de recente ontwikkelingen in de vooruitzichten voor de Europese economie, zoals opkomende inflatietendensen en het naar beneden toe bijstellen van de eerdere groeivoorspellingen, even zovele uitdagingen vormen voor de economie; benadrukt dientengevolge de noodzaak van verdere, vernieuwende maatregelen, zowel met betrekking tot het aanbod als de vraag, teneinde knelpunten op de arbeids- en productmarkten weg te nemen en investeringen aan te moedigen in onderwijs, levenskwaliteit, maatschappelijke integratie en milieubescherming; 23. is van mening dat de strategie voor duurzame ontwikkeling moet worden opgenomen in de economische en sociale aspecten van de Lissabon-strategie ("mainstreaming”) en pleit voor de ontwikkeling van een degelijke analytische basis die ruimte biedt voor toekomstig optreden; 24. verwelkomt het feit dat de Europese Raad de drie algemene beginselen van het Europees Parlement heeft aangenomen die de houdbaarheid van de pensioenstelsels op lange termijn moeten garanderen: waarborgen van de capaciteit van de stelsels om aan hun sociale doelstellingen te voldoen, handhaving van de betaalbaarheid van de stelsels en het behoud van hun vermogen om in te spelen op de veranderende behoeften van de samenleving; verwacht dat het Europees Parlement hierbij betrokken wordt en wijst erop dat het scheppen van meer en betere banen ten goede zal komen aan de duurzaamheid van de socialezekerheidsstelsels; 25. verwelkomt de voortzetting van de onderhandelingen over het belastingpakket; acht het van vitaal belang dat er een termijn wordt gesteld voor het bereiken van een definitief akkoord over het belastingpakket in zijn geheel; dringt er daarom op aan dat het tempo van de onderhandelingen met derde landen verder wordt opgevoerd; 26. verzoekt de Raad haast te maken met de formele vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt over de richtlijn betreffende informatieverstrekking aan en overleg met werknemers in de EU; benadrukt de noodzaak van afdoende sancties in geval van niet-naleving; 27. betreurt het dat de Europese Raad opnieuw niet verder is gekomen met zijn voornemen om vooruitgang te boeken op het gebied van één Europees luchtruim; IV. Transatlantische betrekkingen 28. is ingenomen met de hernieuwde toezegging dat het Protocol van Kyoto ondanks de weigering van de VS zal worden geratificeerd, maar blijft uiterst teleurgesteld over het eenzijdige, oncoöperatieve standpunt dat de Verenigde Staten hebben ingenomen ten aanzien van dit vraagstuk van mundiaal belang; roept op tot voortzetting van de diplomatieke inspanningen, om te bewerkstelligen dat de VS volledig worden betrokken bij de internationale pogingen om de klimaatverandering een halt toe te roepen, en dat alle bij het Protocol aangesloten partijen hun verplichtingen op dit terrein nakomen; 29. is hoopvol gestemd dat dankzij de aanwijzing van vijf strategische thema's, variërend van de behandeling van veiligheidsuitdagingen tot de bevordering van de economische ontwikkeling en een multilateraal handelssysteem, de transatlantische betrekkingen de komende jaren coherenter en doelgerichter zullen worden; is overtuigd van de noodzaak dat de VS en de EU samenwerken om te komen tot een gezamenlijke vaststelling van hun taken en verantwoordelijkheden in het kader van hun mundiale strategische partnerschap; 30. verwelkomt de succesvolle regeling van het langdurige bananenconflict tussen de VS en de EU en hoopt dat andere nog hangende handelsgeschillen op soortgelijke wijze kunnen worden bijgelegd; 31. neemt nota van het voorlopige WTO-besluit dat de Amerikaanse wet op de Foreign Sales Corporation in strijd is met de regels voor de wereldhandel, en hoopt dat de VS ervan blijk zullen geven dat zij de arbitrage in internationale handelsgeschillen eerbiedigen en de desbetreffende wetgeving ter voorkoming van een transatlantisch handelsconflict wijzigen, voordat het definitieve besluit bekend wordt gemaakt; 32. betreurt het feit dat de doodstraf nog steeds wordt toegepast in 38 Amerikaanse staten en onevenredig vaak wordt voltrokken aan armen en vertegenwoordigers van minderheden; stelt vast dat een verontrustend groot aantal burgers ten onrechte is opgesloten en ter dood veroordeeld en dat de doodstraf ook is opgelegd aan minderjarigen en geestelijk gehandicapten; roept derhalve de Verenigde Staten en de Amerikaanse federale staten op de internationale normen te eerbiedigen en een moratorium in te stellen op alle executies; V. Buitenlands beleid Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB) 33. deelt het standpunt van de Raad dat vooruitgang is geboekt bij de ontwikkeling van de capaciteiten, structuren en procedures van de EU op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheersing, met name ten aanzien van de ontwikkeling van een permanente en doeltreffende relatie met de NAVO, maar dringt aan op grotere inspanningen om overeenstemming te bereiken over permanente toegang van de EU tot de middelen en capaciteiten van de NAVO; herinnert de lidstaten van de EU eraan dat zij hebben toegezegd hun defensiebudgetten aan te passen tot het niveau dat nodig is om de ambitieuze doelstellingen van het EVDB te bereiken en stelt nogmaals dat het van mening is dat een parlementaire dimensie voor het EVDB moet worden gewaarborgd; 34. is van mening dat de ontwikkeling van het Europees veiligheids- en defensiebeleid een versterking betekent van het vermogen van de Unie om overeenkomstig de beginselen van het Handvest van de VN bij te dragen tot de internationale vrede en veiligheid; 35. verwelkomt de verklaring van de Europese Raad over het voorkomen van proliferatie van ballistische raketten en spreekt nogmaals zijn ernstige bezorgdheid uit over het VS-initiatief voor een raketschild; 36. benadrukt de noodzaak dat de VS hun Europese partners en alle betrokken landen raadplegen, zoals tijdens het overleg met de Amerikaanse president in Göteborg is toegezegd; bekrachtigt echter nogmaals zijn standpunt volgens hetwelk nieuwe ontwikkelingen ten aanzien van het ABM-verdrag moeten worden voorafgegaan door multilaterale onderhandelingen en een dialoog; Midden-Oosten 37. dringt er bij de EU en de lidstaten op aan de ontwikkeling van een parallelle benadering met alle relevante actoren in de regio te steunen, teneinde uitvoering te kunnen geven aan de aanbevelingen en voorstellen van de in Sharm-el-Sheik bijeengekomen onderzoekscommissie ("rapport-Mitchell”); 38. uit zijn voldoening over het verslag over de situatie in het Midden-Oosten dat door de Hoge Vertegenwoordiger van het GBVB, Javier Solana, aan de Raad is uitgebracht; is ervan overtuigd dat diens recente bemoeiingen in samenwerking met de speciale gezant van de EU, Miguel Ángel Moratinos, de EU prominenter op de voorgrond hebben doen treden en stelt vast dat de Unie zich dankzij deze activiteiten duidelijk heeft geprofileerd; 39. verzoekt de Hoge Vertegenwoordiger van het GBVB - overeenkomstig de richtsnoeren in de conclusies van de Top van Göteborg - een algemeen plan voor te bereiden, gebaseerd op politieke vooruitzichten en aanbevelingen voor het Midden-Oosten om een bijdrage te leveren aan het herstel van vertrouwen in vrede en samenwerking tussen de partijen, wanneer de crisis voorbij is; 40. roept opnieuw op tot de installatie van een internationale waarnemersmissie in de bezette gebieden en dringt er bij de lidstaten op aan om binnen de VN een initiatief in die richting te ontplooien; FYROM 41. betreurt het gebrek aan echte vooruitgang in de onderhandelingen tussen de partijen over constitutionele hervormingen en het ontwerpvredesplan; 42. veroordeelt alle gebruik van geweld en onderstreept dat het krachtige steun blijft geven aan de FYROM-regering met het oog op de interetnische dialoog; verzoekt alle democratische krachten in de FYROM, de buurlanden en de internationale gemeenschap zich tegen het extremisme te verenigen; 43. verzoekt Hoge Vertegenwoordiger Solana en vertegenwoordiger Léotard een diplomatieke actie te leiden om een akkoord te bereiken tussen de regering van de FYROM en de etnische Albanese minderheid zodat er een eind komt aan de crisis in dit land en het dreigende gevaar van een burgeroorlog wordt afgewend; 44. onderstreept dat het noodzakelijk is om de FYROM te handhaven als een staat waarin alle burgers gelijke rechten hebben en dat een terugval naar een verdeling langs etnische grenzen moet worden voorkomen, en is ervan overtuigd dat een oplossing voor de crisis alleen kan worden gevonden op basis van een programma voor institutionele hervorming waarover overeenstemming is bereikt door alle democratisch gekozen politieke partijen in het FYROM-parlement; 45. steunt de bereidheid van de NAVO om de ontwapening van de extremisten van Albanese oorsprong (UCK en andere) overeenkomstig het vredesplan van president Traijkovski te helpen uitvoeren, alsmede haar voornemen om zich niet te laten meeslepen in een volledige "vredeshandhavingsrol”, zoals het geval was in Bosnië en Kosovo; 46. steunt de vastbeslotenheid van de Raad om verdere financiële steun aan de FYROM te koppelen aan tastbare vooruitgang in de onderhandelingen tussen de partijen; De Europese Conferentie 47. verwelkomt het besluit van de Europese Raad om Moldavië en Oekraïne onder het Belgische voorzitterschap uit te nodigen voor de Europese Conferentie als een positief antwoord op de Europese ambities van beide landen en is van oordeel dat de participatie van deze landen in de paneuropese samenwerkingsstructuren een bijdrage zal leveren aan de stabiliteit en vrede in Europa; benadrukt nogmaals dat volledige eerbiediging van de elementaire mensenrechten en van de rechtsstaat moet worden beschouwd als een fundamentele eis waaraan ieder land dat wil deelnemen aan het voortschrijdende proces van Europese integratie moet voldoen; o o o 48. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het jaarverslag 2000 van de Europese Centrale Bank (C5-0187/2001 ), - gelet op artikel 113 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 15 van het Statuut van het Europese Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank, - gelet op artikel 40 van zijn Reglement, - gezien zijn resolutie van 2 april 1998 over de democratische verantwoording in de derde fase van de EMU (1) , - gezien zijn resolutie van 27 oktober 1999 over het jaarverslag 1998 van de Europese Centrale Bank (C4-0211/1999 ) (2) , - gezien zijn resolutie van 6 juli 2000 over het jaarverslag 1999 van de Europese Centrale Bank (C5-0195/2000 - 2000/2118 (COS) (3) ), - gezien de ontwerpresolutie van de leden Sartori, Agag Longo, Banotti, Bourlanges, Cox, De Clercq, Gil-Robles Gil-Delgado, Hermange, Karas, Korhola, Kratsa, Tsagaropoulon, Martens, Poettering, Quisthouldt-Rowohl, Ribeiro e Castro, Santer, Smet, Stenzel en Van Velzen ver de vaststelling van een solidariteitsinitiatief ter gelegenheid van de invoering van de eenheidsmunt Euro ( B5-0029/2001 ), - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0225/2001 ), A. overwegende dat de ECB met succes haar opdracht heeft vervuld, aangezien het niet halen van de inflatiedoelstelling van 2% hoofdzakelijk te wijten is aan exogene en buitengewone factoren zoals de stijging van de energieprijzen en de financiële gevolgen van BSE en mond- en klauwzeer, B. overwegende dat het voornaamste doel van de ECB is om op grond van artikel 105 van het EG-Verdrag, de prijzen stabiel te houden en dat in het bereiken van dit doel haar bijdrage is gelegen aan groei en werkgelegenheid, C. overwegende dat de opdracht van de ECB verschilt van de opdracht van andere centrale banken omdat deze voornamelijk gericht is op het behoud van de interne prijsstabiliteit, D. overwegende dat het fenomeen van financiële "luchtbellen” dat onlangs op de aandelenmarkten is waargenomen, van invloed kan zijn op het voeren van het monetair beleid, E. overwegende dat een stabiel en voorspelbaar monetair beleid van vitaal belang is voor internationale financiële stabiliteit doordat het de vluchtigheid van de prijzen van financiële activa vermindert, F. overwegende dat de Europese Centrale Bank erin is geslaagd de achting van waarnemers te winnen door de kwaliteit van haar publicaties en door een consistente strategie in de afgelopen periode, gericht op het verzekeren van de economische stabiliteit in de eurozone, G. overwegende dat de Europese Centrale Bank moet voortgaan op de weg die zij is ingeslagen, en daarbij onafhankelijkheid vergezeld te doen gaan van meer transparantie en democratische rekenschap, H. overwegende dat de recente goedkeuring door het Parlement van een verordening inzake openbare toegang tot documenten van de Europese Unie de transparantie van de ECB weer op de agenda zet; vindt dat de ECB dient te onderzoeken of opschuiven naar iets grotere transparantie verantwoord is, bijvoorbeeld door geanonimiseerde omwerking van de notulen; I. overwegende dat een communicatiebeleid gericht op het onthullen van de belangrijkste aspecten van het debat in de Raad van Bestuur waarschijnlijk de kwaliteit van het economisch debat in Europa zal verbeteren, J. overwegende dat de prognoses van de ECB ("projecties” genaamd) hinder ondervinden van het uitvoerige gebruik van marges in de gepubliceerde resultaten, hetgeen de interpretatie vertroebelt en van een groot deel van de verklarende werking berooft, K. overwegende dat het uitbreidingsproces de aanzet moet geven tot een hervorming van de structuur van de leidinggevende instanties van de ECB binnen het kader dat is aangegeven in het Verdrag van Nice, 1. is verheugd over de inspanningen van de ECB om haar eigen profiel te creëren door een specifieke monetaire beleidsreactie voor Europa aan te geven; 2. is verheugd over het feit dat de ECB gedurende het jaar 2000 monetaire stabiliteit heeft weten te bereiken in een klimaat dat werd gekenmerkt door sterke stijging van de olie- en verbruiksgoederenprijzen, sterke vluchtigheid op de buitenlandse valutamarkten en meer in het algemeen toegenomen spanningen op de financiële markten; 3. verzoekt de ECB haar hypotheses van het groeipotentieel in Europa te heroverwegen in het licht van nieuwe technologieën en recente verbeteringen van het Europese werkgelegenheidsbeleid; 4. herinnert eraan dat monetair beleid moet worden aangevuld door adequate structurele hervormingen en herhaalt zijn verzoek om versterkte samenwerking tussen de lidstaten, die moet resulteren in een sterk afkeurende houding t.o.v. lidstaten die gemaakte afspraken niet nakomen; 5. pleit voor versterking van de coördinatie van het economisch beleid door een wederopleving van de macro-economische dialoog, door de brede richtsnoeren voor het economisch beleid en de stabiliteit- en groeiprogramma's onderling nauwer met elkaar te verbinden, door eveneens de brede richtsnoeren voor het economisch beleid op een efficiëntere wijze te gebruiken met het oog op het bevorderen van groei en werkgelegenheid, stabiliteit en sociale integratie; wijst er echter op dat economische coördinatie niet ertoe mag leiden dat de vruchtbare concurrentie tussen de lidstaten met betrekking tot het beste financieel-economische model in gevaar wordt gebracht; 6. meent dat intensievere aandacht moet worden besteed aan de uitwerking van aanpassingen van de rentevoet op economische groei en werkgelegenheid; 7. is bezorgd over het feit dat de Federal Reserve Bank in de VS zich hoofdzakelijk lijkt te oriënteren aan de prijzen van activa - een voorbeeld dat de ECB niet moet volgen; 8. moedigt de ECB ertoe aan haar twee-pijler-aanpak te bevestigen door het gewicht dat aan M3 wordt toegekend te verminderen, gezien de grote onzekerheden omtrent de voorspellende kwaliteiten van geldvoorraden; 9. spreekt zijn waardering uit voor de verbetering van de kwaliteit van de monetaire dialoog die op kwartaalbasis wordt gevoerd tussen de president van de ECB en de leden van de Economische en Monetaire Commissie van het Europees Parlement, hetgeen een betere onderlinge verstandhouding met zich meebrengt; 10. is verheugd over de open houding van de ECB bij haar monetaire dialoog met het Parlement, hetgeen heeft geleid tot een aantal verbeteringen van de communicatiestrategie van de ECB, waaronder de publicatie van prognoses en het model voor de gehele zone, dit laatste kan niettemin gebruikersvriendelijker worden gemaakt; 11. stelt niettemin voor dat de Raad van Bestuur van de ECB prognoses die door haar eigen economisch departement en de overeenkomstige diensten van de nationale centrale banken zijn opgesteld expliciet steunt en dat aan de prognoses van de ECB een nieuwe vorm wordt gegeven teneinde in detail een expliciet centraal scenario met precieze cijfers en niet alleen marges aan te geven, waaronder een gedetailleerde beoordeling van de "headline” en "core” inflatietendensen en onderstreept dat deze prognose niet alleen een intern stuk maar een officieel document van de Raad van Bestuur van de ECB moet zijn; 12. verzoekt de ECB een econometrisch model te publiceren dat gebruiksvriendelijk is, alsmede, vergelijkbaar met het "Beige Book” van de U.S. Federal Reserve, een halfjaarlijks algeheel verslag van de economische ontwikkelingen in elk van de landen in de eurozone te publiceren omdat dit een vergelijking van de beste praktijk zou vergemakkelijken, vroegtijdige waarschuwing voor potentiële problemen binnen de eurozone mogelijk zou maken die wellicht politieke actie van de respectieve regeringen vereisen, en een betrouwbare bases zouden zijn voor loononderhandelingen en voor het optimaliseren van de overheidsuitgaven; 13. betreurt dat er geen stappen zijn genomen om de argumenten te publiceren die in de Raad van Bestuur van de ECB zijn besproken en dringt opnieuw aan op dit soort publicatie van de notulen; stelt in dit verband voor dat een samenvatting van het standpunt van zowel de instemmende als de afwijzende partij wordt gepubliceerd; 14. stelt voor dat de Raad van Bestuur aan het eind van iedere vergadering stemt over monetair optreden en dat de resultaten van deze stemming worden gepubliceerd in anonieme vorm om oneigenlijke druk door de regeringen op de leden van de Raad van Bestuur te vermijden; herhaalt zijn reeds lang gekoesterde standpunt dat de EDB van elke vergadering van de Raad van Bestuur kort na de daaropvolgende vergadering een samenvatting van de notulen dient te publiceren; 15. stelt voor om de driemaandelijkse monetaire dialoog met het Europees Parlement te laten fungeren als forum waar de ECB haar strategie kan ontwikkelen, overwegende dat transparantie niet alleen formele transparantie betekent maar ook transparantie van de inhoud achter het monetaire besluitvormingsproces; 16. herinnert aan zijn voorkeur voor een grotere betrokkenheid van het Europees Parlement bij de benoeming van de leden van de directie van de ECB, met inbegrip van de bevoegdheid tot bevestiging van de benoeming, en dringt erop aan dat dit aspect op de volgende IGC wordt behandeld; 17. neemt kennis van de in het Verdrag van Nice opgenomen machtigingsclausule met het oog op de uitbreiding, die de ECB in staat stelt een initiatief te lanceren in verband met de stemprocedures binnen de Raad van Bestuur; 18. beklemtoont echter de noodzaak van een efficiënte stemregeling die is gericht op een nauwkeurige afbeelding van Europa's economische landschap; merkt op dat het systeem van "constituencies” van het Internationaal Monetair Fonds mogelijk als voorbeeld voor de ECB kan dienen; 19. herinnert eraan dat toetredende landen niet kunnen kiezen, noch voor niet-aansluiting noch voor een automatische koppeling tussen EU-lidmaatschap en deelneming aan de Monetaire Unie, en dat de invoering van een enkele munt een succesvolle deelneming aan het wisselkoersmechanisme vooronderstelt evenals een strikte naleving van de in het Verdrag vastgelegde convergentiecriteria; 20. deelt de opvatting van de ECB dat het WKM II voldoende flexibel is om door de toetredende landen te worden aanvaard in de overgangsperiode die naar volledige deelneming aan de Monetaire Unie moet leiden, terwijl unilaterale invoering van de euro geen alternatief is om de invoering van de enkele munt voor te bereiden; 21. beklemtoont de bijdrage van de euro aan internationale financieel-economische stabiliteit doordat het de eurozone minder kwetsbaar maakt voor externe schokeffecten; 22. betreurt dat de externe waarde van de euro niet de prijsstabiliteit die in de eurozone is bereikt weerspiegelt, en herinnert eraan dat de wisselkoers geen primaire beleidsdoelstelling van de ECB is en derhalve niet moet worden overschat; 23. steunt de verplichting van het ESCB om bij te dragen aan de verbetering van het institutioneel kader voor de stabiliteit van het financieel stelsel en onderstreept de noodzaak van nauwe betrokkenheid van het ESCB bij het macro-prudentiële toezicht overeenkomstig zijn mandaat; beklemtoont het belang van handhaving van een duidelijk onderscheid tussen de verantwoordelijkheid van de financiële toezichthouders en die van de monetaire autoriteiten om te verzekeren dat de ECB geen belangenconflict heeft met haar hoofddoelstelling van prijsstabiliteit; 24. beklemtoont dat de huidige hervorming van de financiële supervisie in de lidstaten rekening moet houden met de rol van de ECB en de nationale banken als het gaat om het waarborgen van financiële stabiliteit en het ontwikkelen van mechanismen ter voorkoming en oplossing van crises; 25. waardeert dat de ECB altijd haar volledige steun heeft gegeven aan de eisen van het Europees Parlement tot verbetering van grensoverschrijdende "retailbetalingen” in Europa, daar vooruitgang op dit terrein van vitaal belang is voor de publieke acceptatie van de euro; 26. dringt niettemin aan op een vastberadener optreden van de ECB en de Commissie, omdat de banktarieven voor grensoverschrijdende betalingen nog altijd aanzienlijk hoger zijn dan voor binnenlandse transacties; verzoekt alle betrokken partijen - met name de Commissie, de Raad en de ECB - in te stemmen met een duidelijk rooster van maatregelen en termijnen om te komen tot een enkel betalingsgebied binnen de eurozone waarin alle betalingen op dezelfde voorwaarden geschieden ongeacht of dit binnen nationale grenzen is of grensoverschrijdend; 27. is verheugd over het feit dat technische voorbereidingen voor de eindfase van de invoering van de euro goed op gang zijn, in samenwerking met nationale centrale banken en regeringen; 28. geeft zijn actieve steun aan de voorlichtingscampagne euro 2002 die de overschakeling op eurobankbiljetten en -munten moet voorbereiden hetgeen de euro voor de burgers tot een levensechte munt moet maken; 29. betreurt dat zijn herhaalde verzoek om het frontladen van bankbiljetten in kleine coupures aan individuele burgers te vervroegen en uit te breiden niet is ingewilligd, omdat dit hen de gelegenheid zou hebben gegeven zich in een vroeg stadium met de nieuwe geldsoort vertrouwd te maken, en verzoekt de bevoegde autoriteiten niettemin hun standpunt te heroverwegen; 30. verzoekt de ECB, de Commissie en de lidstaten hun inspanningen te coördineren en te intensiveren om te voorkomen dat de overschakeling naar het nieuwe kasgeld wordt misbruikt voor prijsverhogingen en vindt dat overheden hierbij het goede voorbeeld moeten geven; 31. beklemtoont dat de ECB momenteel weliswaar over voldoende personeel beschikt, maar in de toekomst voldoende middelen moet krijgen ingeval aan de ECB nieuwe taken worden opgedragen; 32. herinnert aan het recht van het personeel van de ECB en de wettige vakbonden om degelijk en tijdig te worden voorgelicht over alle kwesties die van belang zijn voor de arbeidsvoorwaarden bij de ECB; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Centrale Bank. Het Europees Parlement, - gezien de aanbeveling van de Commissie van 11 oktober 2000 over de middelen ter vergemakkelijking van de voorbereiding van de economische actoren op de overgang naar de euro (2000/C 303/05) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 december 1998 over de mededeling van de Commissie over de te volgen strategie bij de voorlichting over de euro ( COM(1998) 39 - C4-0125/1998 ) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 december 1999 over het verslag van de Commissie aan de Raad over de duur van de overgangsperiode voor de invoering van de euro ( COM(1999) 174 - C5-0108/1999 - 1999/2111(COS) ) (3) , - gezien aanbeveling 98/287/EG van de Commissie voor dubbele aanduiding van prijzen en andere geldbedragen (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 januari 1998 over de euro en de consument (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 maart 1998 over de mededeling van de Commissie over de praktische aspecten van de invoering van de euro ( COM(1997) 491 - C4-0524/1997 ) en het werkdocument van de Commissie over de voorbereiding van de overheidsdiensten op de overschakeling op de euro (SEC(1997)2384 - C4-0025/1998 ) (6) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2000 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over de voorlichtingsstrategie in de laatste fasen van de voltooiing van de EMU ( COM(2000) 57 - C5-0104/2000 - 2000/2019(COS) ) (7) , - gelet op de mededeling van de Commissie: Verslag over de voorbereidingen voor de invoering van de eurobankbiljetten en -muntstukken ( COM(2001) 190 ) - gezien de akkoorden over informatie over de invoering van de euro die aangegaan zijn door 13 lidstaten, de Commissie en het Europees Parlement, - gezien de informatiecampagne Euro 2002 van het Europees Stelsel van Centrale Banken, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0222/2001 ), A. overwegende dat de Europese eenheidsmunt de doorslaggevende factor is die het Europees integratieproces, dat van bijzondere historische betekenis is, een identiteit verleent, B. overwegende dat de omschakeling op de euromunten en -biljetten voor de Europese burgers een niet eerder gezien tastbaar bewijs van de Europese integratie is en dat derhalve het goede verloop ervan een onschatbare betekenis heeft voor de bewustwording van deze integratie en voor de appreciatie ervan, C. overwegende dat de gunstige uitwerkingen van de euro op de Europese interne markt, de algemene economische stabiliteit, de werkgelegenheid en de economische groei, die nu al merkbaar zijn, na een vlotte overgang naar eurobiljetten en -muntstukken nog zouden moeten toenemen, D. overwegende dat de overgang naar de euro een reusachtige logistieke uitdaging betekent voor de nationale regeringen, het eurosysteem, het bankwezen en alle Europese burgers, E. overwegende dat er met name in het midden- en kleinbedrijf een algemene sfeer van "goedaardige onachtzaamheid” tegenover de invoering van eurobiljetten en -muntstukken heerst, en dat met zorg moet worden geconstateerd dat meer dan een derde van het midden- en kleinbedrijf nog helemaal niet is voorbereid op de omschakeling op de nieuwe munt, F. overwegende dat vroegere informatiecampagnes om het gebruik van de euro door verbruikers en bedrijven te bevorderen, niet het gewenste effect hebben gesorteerd, G. overwegende dat het negeren door de regeringen van de lidstaten en door de Europese Centrale Bank van het kostenaspect van de omschakeling en het uitblijven van incentives naar bepaalde doelgroepen zoals de detailhandel, geleid heeft tot een meer afwachtende, al te passieve houding van de privé-sector, H. overwegende dat het de plicht van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de regeringen van de lidstaten is om er zo goed mogelijk voor te zorgen dat elke verbruiker in de allereerste dagen van 2002 zonder al te veel ongemak kan omschakelen op de euro en dat de detailhandel, vooral de kleine winkeliers, er goed op voorbereid zijn, I. overwegende dat de data en bedragen die vastgelegd zijn voor de verspreiding van de eerste euro's onder het publiek (in muntgeld) in de twaalf landen sterk uiteenlopen, J. overwegende dat voorafbevoorrading van de kleinhandel met euro's in de landen van de eurozone tussen 1 september en 1 december 2001 al gepland is, K. overwegende dat wat naar zijn mening een centraal element voor een vlot verloop van de overgang is, de vroegtijdige bevoorrading van het grote publiek met kleine coupures, door de Europese Centrale Bank (ECB) consequent afgewezen wordt, L. overwegende dat de verantwoording van het ECB-standpunt ter zake zwak is en dat door de voorafbevoorrading van het publiek met euro's een paar dagen vooruit te schuiven, het gevaar van namaak niet wordt vergroot, M. overwegende dat het noodzakelijk blijft dringende overwegingen van praktische aard met betrekking tot een soepele omschakeling (o.a. neutraliseren van nationale biljetten, terugnemen van nationaal geld, openstelling van bankloketten) ter sprake te brengen en onverwijld te behandelen, 1. dringt er bij de ECB krachtig op aan dat ze haar standpunt tegen vroegtijdige bevoorrading van het grote publiek met kleine eurocoupures herziet; 2. stelt voor dat er vanaf 27 december 2001 in alle landen van de eurozone automatische loketten zijn die op hetzelfde ogenblik met de voorafbevoorrading met kleine coupures beginnen voor de burgers die er zich op voorhand wensen van te voorzien; 3. betuigt zijn steun aan de strategie van de Commissie om actief de aandacht te vestigen op degelijke werkwijzen, en dringt er bij de lidstaten op aan om op grote schaal een uiterste poging te doen om nog meer informatie over de euro en de omschakeling te verstrekken dan tot nu toe, alsmede hun nationale overgangsprogramma's op die degelijke werkwijzen af te stemmen;) 4. doet de aanbeveling dat de verbruikers meer dan één beginreeks euromunten kunnen kopen als ze dat wensen, om de eerste verspreiding van euromunten in de economie vooruit te helpen; 5. doet de aanbeveling dat spaarvarken-operaties, zoals ze al in meerdere landen aangekondigd zijn, uitgebreid worden tot elk land van de eurozone om bij wijze van voorzorg het aantal muntstukken dat in omloop is te verminderen; 6. geeft in overweging om het Nederlandse initiatief om de banken in staat te stellen om op 1 januari 2002 open te zijn, tot de hele eurozone uit te breiden zodat de banken een bijkomende gelegenheid wordt geboden om de kleinhandel en de verbruikers van een redelijke hoeveelheid geld te voorzien; 7. doet de aanbeveling om de eerste twee weken van januari 2002 alleen kleine coupures op te slaan in geldautomaten en via de bankloketten in omloop te brengen; 8. doet de aanbeveling om op plaatsen waar de geldautomaten eurogeld kunnen geven, het klein aantal automaten dat nog geld in de nationale munteenheid geeft na "E-day” uit te schakelen om te verhinderen dat de nationale munten opnieuw in de circulatie van contant geld terechtkomen; 9. doet de aanbeveling om de opruiming of eindeseizoensverkoop ofwel vooruit te schuiven naar eind december ofwel uit te stellen tot half januari om te voorkomen dat de overgang samenvalt met de dagen van grote omzet; 10. dringt erop aan dat op alle scholen in de eurozone een projectdag plaatsvindt over de invoering van de euromunten en -bankbiljetten; 11. verheugt zich over de gezamenlijke verklaring van 2 april 2001 van verbruikers- en kleinhandelsverenigingen dat ze de prijzen in toom willen houden, en dringt er bij de Commissie en zowel verbruikers- als kleinhandelsverenigingen op aan dat ze nauwlettend toezien op de uitvoering van hun overeenkomst om de zorgen van het publiek voor inflatie weg te nemen; 12. verzoekt de ondernemingen en instellingen van openbaar bestuur in de lidstaten de invoering van euromunten en -biljetten in geen geval aan te grijpen voor "verborgen” prijsverhogingen; 13. dringt er bij de lidstaten en de regionale en gemeentelijke overheden op aan om hun administratief vastgestelde bedragen (tarieven, boetes, sociale uitkeringen, enz.) af te ronden in het voordeel van de gebruiker om het goede voorbeeld te geven; 14. verzoekt de ondernemingen, met name het midden- en kleinbedrijf, plannen en activiteiten voor de omschakeling te ontwikkelen en uit te voeren, inclusief het onmiddellijk omschakelen van hun boekhouding op de euro en bijscholing van het personeel; 15. doet de aanbeveling om het grote publiek actiever te informeren over de praktische aspecten van de invoering van de euro, en meer in het bijzonder hoe de burgers zelf de overgang vlot kunnen laten verlopen; 16. meent dat de informatiecampagnes hun doelgroepen moeten aanzetten om systematisch gebruik te maken van de euro als betaalmiddel vanaf 1 januari 2002, en hun moeten afraden om het einde van de dubbele omloopperiode af te wachten voordat ze zelf omschakelen; 17. onderlijnt dat er een krachtiger informatiecampagne aan het adres van de kleine en middelgrote ondernemingen en de plaatselijke overheden nodig is, die ze waarschuwt voor de kosten van verder uitstel van de omschakeling op de euro; 18. wenst dat de informatiecampagnes voor de gevoelige doelgroepen voorrang krijgen; 19. onderlijnt het centraal belang van een degelijke informatiecampagne voor de bezitters van spaargeld om erop aan te dringen dat ze hetzij tot half januari wachten om hun opgespaard geld om te wisselen, hetzij dit geld enige tijd voor 1 januari 2002 op een rekening storten; 20. herinnert aan het belang van een vastberaden informatiecampagne voor de lidstaten die niet deelnemen aan de invoering van de euro en derde landen waar de euro veel gebruikt wordt, om met nadruk te wijzen op de continuïteit in de voordelen voor de gebruikers tussen de nationale munteenheden en de euro; 21. verzoekt alle verantwoordelijke banken en kredietinstellingen met klem elke burger en consument de mogelijkheid te geven nationaal geld onbeperkt en, gedurende een beperkte periode kosteloos, in euro om te wisselen; 22. doet de aanbeveling dat de kleinhandel, die het grootste deel van de kosten te dragen krijgt, met ingang van 1 januari 2002 tijdens een overgangsperiode van een maand kan rekenen op lagere tarieven van de kredietkaartmaatschappijen voor het aanvaarden van elektronische betalingen, en ook van de zijde van de banken op uitgestelde debitering mag rekenen; 23. verzoekt de Commissie de hangende dossiers en/of klachten inzake misbruik van machtspositie door producenten van elektronische betaalmiddelen met spoed af te handelen; 24. herinnert eraan dat de zin van de overgang op de euro niet begrepen zal worden als de gezamenlijke inzet van het Parlement, de Commissie en de Europese Centrale Bank er niet toe leidt dat er een einde komt aan de veel te hoge tarieven voor grensoverschrijdende betalingen van kleine bedragen; dringt er derhalve op aan dat het grensoverschrijdend betalingsverkeer voor bedragen onder de 50000 EUR binnen de Europese interne markt goedkoper, sneller en veiliger wordt in die zin dat de berekende tarieven en de uitvoeringstijd voor dergelijke transacties ongeveer gelijk worden als die welke gelden voor het binnenlandse betalingsverkeer; betreurt in dit verband dat aan de wens van het Europees Parlement om al op 1 januari 1999 een Europees overmakingssysteem voor kleine bedragen op te zetten, pas op 1 januari 2002 wordt voldaan; 25. vestigt de aandacht van de lidstaten erop dat zij vooralsnog de detailhandel kunnen aanmoedigen om zich snel en optimaal op de omschakeling voor te bereiden door hen hiertoe fiscaal of anderszins te stimuleren en dat zij deze stimulansen kunnen financieren uit de verwachte winst die voortvloeit uit de niet ter omwisseling ingediende oude munten en biljetten; 26. vestigt de aandacht op het feit dat veel ingezetenen van de lidstaten die regelmatig op reis zijn in het buitenland, muntstukken in bezit hebben die ze niet in de munt van hun eigen land kunnen omwisselen; meent dus dat de banken aanbevelingen moeten krijgen om er zeker van te zijn dat de omwisseling van muntstukken van de twaalf lidstaten die overschakelen op de euro, op dezelfde voorwaarden kan gebeuren als de omwisseling van bankbiljetten; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de Europese Centrale Bank en de parlementen van de lidstaten.