Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, artikel 177 van het Euratom-Verdrag en artikel 78 van het EGKS-Verdrag, - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , - gelet op het Besluit van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 tot toepassing van het flexibiliteitsinstrument voor de financiering van de wederopbouw van Kosovo (2) , - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0070/2000 ), A. overwegende dat de begrotingsprocedure voor de EU-begroting 2000 de voordelen en de beperkingen van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 heeft laten zien, in het bijzonder wat de maxima van de diverse rubrieken van de financiële vooruitzichten betreft, B. overwegende dat de maxima waarin rubriek 4 van de financiële vooruitzichten voorziet, structureel ontoereikend zijn gezien de eisen voor de wederopbouw van Kosovo en meer in het algemeen gezien de behoeften op de westelijke Balkan, C. overwegende dat de beide takken van de begrotingsautoriteit in het kader van de begrotingsprocedure 2000 overeen zijn gekomen om door middel van de toepassing van het flexibiliteitsinstrument het maximum van rubriek 4 te verhogen met het oog op herziening van het bedrag voor de wederopbouw van Kosovo in 2000 dat het traditionele beleid van de Unie niet in gevaar brengt, en overwegende dat het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 reeds de weg heeft vrijgemaakt voor de herziening van de financiële vooruitzichten in het licht van de ontwikkelingen op de Balkan (Verklaring betreffende rubriek 4), D. overwegende dat de Commissie in verklaring nr 1 bij voornoemd Besluit van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 bevestigt dat zij vóór april 2000 voor de periode 2000-2006 een hulpprogramma voor de westelijke Balkan, waaronder Kosovo, zal voorstellen waarvan het bedrag voor haar aanleiding zal vormen tot het indienen van een voorstel tot hervorming van de financiële vooruitzichten, vergezeld van een programmering voor rubriek 4; dat het Europees Parlement en de Raad in verklaring nr. 2 vaststellen dat "als een bedrag moet worden overeengekomen dat een financiële inspanning betekent die aanzienlijk groter is dan hetgeen reeds is geprogrammeerd, dit een overschrijding van de huidige maxima van rubriek 4 van de financiële vooruitzichten zou impliceren.” E. overwegende dat de begroting 2000 het begin markeert van het inlopen van de betalingsachterstanden, met name betreffende rubriek 2 (Structurele maatregelen), rubriek 3 (inzonderheid het Kaderprogramma voor onderzoek) en rubriek 4 (Extern beleid) van de financiële vooruitzichten; dat het erop zal blijven aandringen dat voor dit probleem een definitieve oplossing moet worden gevonden en dat er in de nieuwe programmeringsperiode voor een adequaat niveau van betalingen moet worden gezorgd, F. overwegende dat het oplossen van de problemen als gevolg van de financiering van de bijstand van de Europese Unie op de westelijke Balkan niet ten koste mag gaan aan het engagement van de Europese Unie met betrekking tot de financiering van andere sectoren en andere prioriteiten van het Europees Parlement op het gebied van externe acties, G. overwegende dat de komende uitbreiding van de Unie een blijvend aandachtspunt is in de begrotingsprocedure, H. overwegende dat het onwenselijk is als de Commissie financiële toezeggingen doet of verwachtingen wekt, zonder vooraf overleg met de Begrotingsautoriteit over de onderbouwing en de financiële dekking van die toezeggingen en dat de Raad en het Parlement bij de besluitvorming over zowel de jaarlijkse toewijzing als de meerjarenkredieten voor programma's in het kader van de medebeslissing rekening moeten houden met de verantwoordelijkheid die zij als wetgever én als begrotingsautoriteit hebben, I. overwegende dat het Parlement in het kader van de procedures voor de begrotingsjaren 1999 en 2000 belangrijke vorderingen heeft gemaakt bij het signaleren en beperken van de in deel B van afdeling III (Commissie) van de algemene begroting van de EU opgenomen administratieve uitgaven, J. overwegende dat het sinds maart 1999 om een evaluatie vraagt van de prioriteiten en de werkelijke personele behoeften van de Commissie; dat deze evaluatie nog niet is overgelegd ondanks het feit dat werd toegezegd deze evaluatie te koppelen aan de komende hervorming, K. overwegende dat het Parlement bij de Commissie met succes heeft aangedrongen op de indiening van een tijdschema voor een doeltreffende, kosteneffectieve en transparante reorganisatie van het externaliseringsbeleid, waaronder begrepen het vaststellen vóór medio april 2000 van het rechtskader, de structuur en het mandaat van de diverse externaliseringsinstrumenten, voor de ontmanteling van de bureau's voor technische bijstand, en voor de indiening, uiterlijk eind september 2000, van een voorstel voor een rechtskader voor een nieuwe categorie communautaire organen, een tijdschema voor het testen van deze nieuwe categorie communautaire organen en de grootschaliger aanwending daarvan, alsmede een eerste evaluatie van de personele behoeften, L. overwegende dat de Commissie serieuze en grondige administratieve hervormingen vanaf het jaar 2000 heeft aangekondigd, zoals de totstandbrenging van een beter evenwicht tussen middelen en taken, en op 1 maart 2000 een Witboek over de hervorming van de Commissie heeft gepubliceerd, waarin een schets wordt gegeven van de toekomstige "administratieve architectuur” van de Commissie, M. overwegende dat Activity Based Budgeting (ABB) als onderdeel van Activity Based Management (ABM) een belangrijke rol moet spelen in het kader van de door de Commissie geïnitieerde administratieve hervorming, N. overwegende dat het voornemens is, zodra de Raad zijn verplichtingen nakomt, het Interinstitutioneel Akkoord te volgen, en met name de samenwerking tussen de instellingen met betrekking tot begrotingsvraagstukken te verbeteren en verzoekt de Raad en de Commissie dat ook te doen, O. overwegende dat de Raad en de Commissie met het oog op de opstelling van het voorontwerp van begroting en van de ontwerpbegroting in een geest van constructieve samenwerking rekening moeten houden met de in de richtsnoeren van het Parlement genoemde doelstellingen, Politieke prioriteiten 1. onderstreept de noodzaak om tijdig de financiële middelen te vinden voor het financieren van de bij het Verdrag van Amsterdam ingevoerde of versterkte sectoren, zowel op het gebied van het interne als van het externe beleid; stelt zich tot doel de sociale en culturele dimensie van Europa te versterken via de eerste begroting van het nieuwe millennium en prioriteiten te stellen op het gebied van het werkgelegenheidsbeleid door alle hem ter beschikking staande instrumenten aan te wenden, maatregelen te ondersteunen voor de ontwikkeling van de culturele industrie, en de brede participatie van alle sociale sectoren en regio's in de informatiemaatschappij en het beginsel van gelijke kansen overeenkomstig artikel 13 van het EG-Verdrag te bevorderen; 2. onderstreept dat het consequent prioriteit toekent aan het ondersteunen van het werkgelegenheidsbeleid, het scheppen van banen en de verspreiding van nieuwe technologieën, in het bijzonder via de zeer kleine, kleine en middelgrote ondernemingen, ongeacht hun rechtsvorm; benadrukt dat werkgelegenheidsmaatregelen moeten zijn gericht op deze ondernemingen en op de sector informatietechnologie, rekening houdend met de resultaten van de Top van Lissabon; 3. acht het noodzakelijk dat gezorgd wordt voor een duurzame en meerjarenbijdrage aan de financiële hulp voor de wederopbouw van Kosovo en de stabilisering van de Balkan om de humanitaire situatie aldaar te verbeteren en de voorwaarden te scheppen voor nauwere banden tussen de volkeren en landen van deze regio en de Europese Unie; wijst op de verbintenis van de Raad in zijn verklaring van 16 december 1999; benadrukt dat het nodig is overeenkomstig artikel 20 van het Interinstitutioneel Akkoord een beslissing te nemen over een herziening van de financiële vooruitzichten vóór het begin van de begrotingsprocedure, en in ieder geval vóór de eerste lezing door de Raad; 4. acht het noodzakelijk dat de hervorming van het administratieve systeem van de Europese Unie nog dit jaar op gang wordt gebracht, om de efficiency, de kosteneffectiviteit, de controleerbaarheid en de transparantie te verbeteren en wijst er daarbij op dat het imago van Europa afhangt van het welslagen van deze hervorming; herinnert eraan dat het Parlement in het kader van de begroting 2000 had verzocht om een evaluatie van de personeelsbehoeften waarvan de publicatie in september wordt verwacht; verzoekt de Commissie in dit verslag aan te geven wat de personele behoeften zijn om de kernactiviteiten te handhaven, bestaande programma's uit te voeren, alsmede een raming te maken van de extra personele behoeften ten behoeve van nieuwe activiteiten Administratieve hervorming 5. is verheugd over de aankondigingen van de Commissie met betrekking tot de administratieve hervormingen en neemt nota van de indiening van het Witboek over de hervorming van de Commissie, dat door het Europees Parlement zal worden behandeld; verwacht dat de Commissie naar de letter en de geest de verbintenis naleeft die ze in het kader van de begrotingsprocedure 2000 is aangegaan; en wijst erop dat een consensueel klimaat tussen de instellingen tijdens de begrotingsprocedure de kansen op een doeltreffende tenuitvoerlegging van het pakket hervormingsmaatregelen zal vergroten; 6. benadrukt dat de politieke richtsnoeren voor en het toezicht op de Europese administratie de kerntaken zijn van het Europees Parlement om een efficiënt gebruik van belastinggelden te garanderen, en herinnert eraan dat het EG-Verdrag de Commissie de verantwoordelijkheid geeft voor het uitvoeren van de begroting en het Parlement de bevoegdheid geeft om deze uitvoering te controleren; 7. dringt erop aan dat de Commissie zich houdt aan het tijdschema voor de reorganisatie van het externaliseringsbeleid en benadrukt dat het niet zal accepteren dat van het tijdschema wordt afgeweken of dat er bij deze reorganisatie verdere vertragingen ontstaan; wijst erop dat het vlotte verloop van de begrotingsprocedure 2001 in sterke mate afhangt van het nakomen van de verbintenis waarnaar in paragraaf 5 wordt verwezen en die concreet gestalte heeft gekregen in de brief van de heer Kinnock en mevrouw Schreyer, respectievelijk ondervoorzitter en lid van de Commissie, van 24 november 1999; Ontwikkeling van de begrotingsstructuren 8. wijst erop dat de structuur van de EU-begroting duidelijk, transparant en gemakkelijk toegankelijk voor het publiek moet zijn om de politieke doelstellingen van de Europese Unie tot uiting te laten komen en om het toezicht op de tenuitvoerlegging van de beleidsmaatregelen te vergemakkelijken; het begrotingsdocument moet in de praktijk de uitdrukking zijn van het beleid van de Europese Unie; 9. verwelkomt de inspanningen van de Commissie om het VOB gelijktijdig in de vorm van een Activity Based Budget (ABB) te presenteren en benadrukt dat de doelstellingen hiervan moeten zijn: 10. verzoekt de Commissie te waarborgen dat de horizontale prioriteiten van het Parlement, zoals "green-streaming” en "gender-streaming”, voldoende in acht worden genomen en zichtbaar worden gemaakt; 11. wijst erop dat de doelstellingen van Activity Based Budgeting nuttig zijn voor alle vormen van uitgaven van de Europese Unie en dat Activity Based Budgeting moet worden toegepast op alle EU-uitgaven, waaronder het Europees Ontwikkelingsfonds; 12. wijst erop dat de administratieve hervorming en de introductie van de ABB de begrotingsautoriteit niet zullen weerhouden van de uitoefening van haar bevoegdheden inzake de toewijzing van de middelen die zij nodig acht ter uitvoering van het EU-beleid, en moeten verhinderen dat de Commissie de implementatie van nieuwe beleidsprioriteiten verbindt aan extra personele middelen of administratieve uitgaven; 13. acht het noodzakelijk dat de begrotingsautoriteit in het nieuwe financiële kader voor de periode 2000-2006 een intensievere controle uitoefent op de financiële memoranda in nieuwe wetgevingsinitiatieven; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om met het Parlement tot overeenstemming te komen over een mechanisme voor een beter toezicht op nieuwe voorstellen; 14. beschouwt de plannen die de Commissie momenteel heeft om een gedetailleerde specificatie van de EOF-kredieten in een bijlage op te nemen als een belangrijke eerste stap op de weg naar de integratie van het EOF in de begroting; is van mening dat een dergelijke maatregel alleen nuttig zal zijn wanneer de informatie uitvoeringsdoelstellingen omvat om de begrotingsautoriteit in staat te stellen de doeltreffendheid van de uitvoering te controleren; Uitvoering van de begroting 15. onderstreept de betekenis van de uitvoering van de begrotingen van voorgaande jaren voor de vaststelling van de begroting 2001; acht het noodzakelijk de instrumenten voor het toezicht op niet alleen de kwantitatieve, maar in het bijzonder de kwalitatieve aspecten van de uitvoering van de uitgaven te versterken, en gelast zijn commissies hun inspanningen met betrekking tot het toezicht op de begrotingsuitgaven te continueren en hun nauwe samenwerking nog verder te ontwikkelen; gelast zijn commissies om elke drie maanden de uitvoering van de begroting te onderzoeken op basis van gedetailleerde verslagen van de Commissie; 16. acht het noodzakelijk om in samenwerking met de Raad en de Commissie een procedure vast te stellen waarbij de uitvoering van de lopende begroting wordt gekoppeld aan de vaststelling van de begroting van het volgend jaar; 17. neemt kennis van de lopende werkzaamheden in het kader van de kwijting 1998 met betrekking tot Afdeling III (Commissie); is van mening dat eventueel met de hieruit voortvloeiende conclusies rekening moet worden gehouden in de besluiten die op de begroting van de Commissie voor 2001 worden genomen; 18. wijst erop dat er een opsporings- en evaluatieprocedure moet worden vastgesteld die het mogelijk maakt te bepalen wanneer aan de in de begroting vastgelegde uitvoeringsvoorwaarden niet wordt voldaan en benadrukt dat er een procedure moet worden vastgesteld om de uitvoering van begrotingslijnen te bevriezen, wanneer niet aan deze voorwaarden wordt voldaan; 19. verzoekt de Commissie tegen uiterlijk 31 mei 2000 het voorstel voor de herziening van het Financieel Reglement in te dienen; verwacht dat in dit voorstel rekening zal worden gehouden met de aanbevelingen van het Europees Parlement en met de door de Commissie voorgestelde wijzigingen op administratief, financieel en budgettair gebied; verzoekt de Raad er voor te zorgen dat het Financieel Reglement niet zonder de toestemming van het Parlement zal worden herzien, daarbij het op begrotingsgebied gehanteerde beginsel van medebeslissing respecterend, en verzoekt de Raad de goedkeuringsprocedure zoveel mogelijk te bespoedigen; Specifieke problemen Proefprojecten en voorbereidende maatregelen 20. verwacht van de Commissie vóór 30 april 2000 een positieve follow-up van alle in de begroting 2000 en in de toekomstige begrotingen opgenomen proefprojecten en voorbereidende maatregelen; wijst in verband hiermee op paragraaf 37 van het Interinstitutioneel Akkoord; benadrukt dat deze begrotingslijnen een proeflaboratorium voor de opbouw van Europa vormen en dus een serieuze evaluatie en verspreiding van de beste resultaten vereisen met het oog op de ontwikkeling van nieuwe programma's of maatregelen; legt zich er dus op toe om de werkzaamheden van de Commissie op dit gebied zeer aandachtig te volgen met behulp van zijn gespecialiseerde commissies, teneinde een doeltreffend gebruik van de openbare financiën te waarborgen; Indeling 21. herhaalt zijn standpunt dat de uitgaven die voortvloeien uit internationale overeenkomsten, met inbegrip van internationale visserijovereenkomsten die de Europese Unie of de Europese Gemeenschap met derde landen heeft gesloten, pas na de sluiting van genoemde overeenkomsten, overeenkomstig bijlage IV van het Interinstitutioneel Akkoord, als verplichte uitgaven moeten worden ingedeeld; verzoekt de Commissie deze kredieten op aparte begrotingslijnen op te nemen; Natuurrampen 22. verzoekt de Commissie speciale aandacht te besteden aan de structurele problemen van economische of sociale aard veroorzaakt door natuurrampen en positief te staan tegenover maatregelen voor het oplossen van deze problemen; Rubriek 1 23. acht het onwenselijk dat rubriek 1 van de Financiële vooruitzichten wordt gebruikt als primaire financieringsbron voor financiële behoeften op het gebied van buitenlands beleid; Gesplitste kredieten 24. verzoekt de Commissie om in het kader van de herziening van het Financieel Reglement een voorstel in te dienen om de kredieten in subrubriek 1 b op te nemen bij de gesplitste kredieten; Bijkomende uitgaven 25. bekritiseert het feit dat de Commissie in de aanvullende en gewijzigde begrotingen nrs. 4 en 5/99 de begrotingslijnen in titel B1-3 ("Bijkomende uitgaven”) die in de begrotingsprocedure 1999 de prioriteit van het Parlement genoten, heeft verlaagd en verzoekt de Commissie een inspanning te leveren om deze prioriteiten ten uitvoer te leggen, ook al zijn hiermee verplichte uitgaven gemoeid; 26. verzoekt de Commissie, gezien het belang van de visserij, ook de ambachtelijke visserij, voor het behoud van de werkgelegenheid en de economie van de Europese perifere regio's die sterk afhankelijk zijn van deze activiteit, niet alleen de instandhouding van de bestanden, maar ook de consolidatie en uitbreiding van de internationale visserijovereenkomsten en de verbetering van de arbeidsvoorwaarden en de veiligheid in deze sector, tot haar prioriteiten te rekenen; Rubriek 2 Beheer en tenuitvoerlegging 27. acht het noodzakelijk dat er een diepgaande analyse wordt gemaakt van het beheer van de structuurfondsen, in het bijzonder met betrekking tot de externalisering van de financieringsbesluiten; verzoekt de Commissie en de lidstaten de besluitvormingsprocedures met spoed te herzien ter voorkoming van een trage start bij de uitvoering van de nieuwe fondsen in 2000, welke onvermijdelijk tot een opeenstapeling van problemen zou leiden voor de begroting 2001 en voor toekomstige begrotingen; Achterstand 28. acht het noodzakelijk dat in 2001, reeds het tweede jaar van de nieuwe programmeringsperiode 2000 - 2006, het zeer grote stuwmeer van kredieten ("reste à liquider”) dat nog uit hoofde van de vorige programmeringsperiode 1993 - 1999 beschikbaar is, eindelijk wordt geabsorbeerd, met inachtneming van de beginselen van goed begrotingsbeheer; verzoekt de Commissie met aandrang de nodige maatregelen te treffen om de termijn voor de betaling van de vastgelegde kredieten aanzienlijk te verkorten; Culturele industrie 29. verzoekt de Commissie conform artikel 158 van het EG-Verdrag haar inspanningen voort te zetten ter ondersteuning van de culturele industrie in het kader van de structuurmaatregelen, gezien de rol die de cultuur speelt voor de versterking van de economische en sociale cohesie, met name door de aanzienlijke bijdrage die zij levert aan de werkgelegenheid, het aantrekken van nieuwe investeringen en de maatschappelijke integratie; is dan ook van oordeel dat de Commissie bijzondere aandacht moet schenken aan de audiovisuele industrie (film, radio en televisie), de uitgevers-industrie (boeken en schrijvende pers), het architectonische, artistieke, historische en archeologische erfgoed, en alle vormen van kunstschepping; Rubriek 3 Werkgelegenheidsinitiatief 30. acht het noodzakelijk ruim voldoende financiële middelen beschikbaar te blijven stellen ten behoeve van de werkgelegenheid als aanvulling op de door de structuurfondsen op dit gebied gefinancierde acties; verzoekt de Commissie om het Parlement vóór diens eerste lezing van de begroting 2001 een kwalitatieve evaluatie voor te leggen van het in 1998 gelanceerde werkgelegenheidsinitiatief, waarin wordt aangetoond wat het effect hiervan op de werkgelegenheid is; verzoekt de Commissie verdere initiatieven te concentreren op maatregelen voor de verdere integratie van zeer kleine, kleine en middelgrote ondernemingen in de informatiemaatschappij om hun concurrentievermogen in een internationale omgeving te versterken; Trans-Europese netwerken 31. is van mening dat TEN's van bijzonder strategisch belang zijn voor de toekomstige groei en de integratie van verschillende delen van Europa; dringt aan op de opname van moderne IT-snelwegen en -netwerken in het programma van transeuropese netwerken, teneinde in Europa de beste IT-infrastructuur ter wereld tot stand te brengen; Agentschappen 32. is van mening dat er in 2001 een consolidatie dient plaats te vinden van de vorderingen die in voorgaande jaren met betrekking tot voorlichting en transparantie werden gemaakt; beveelt aan dat er positieve en negatieve prioriteiten worden gesteld om de via de begroting van de Unie beschikbaar gestelde subsidies optimaal aan te wenden; Sociale dialoog 33. onderstreept dat aan de dialoog tussen de sociale partners in het Europese eenwordingsproces een belangrijke functie moet worden toegekend, zoals ook blijkt uit het feit dat deze in het Verdrag is verankerd; erkent de toenemende eisen die aan de werknemersorganisaties worden gesteld als gevolg van het proces van internationalisering en globalisering der economische betrekkingen; is derhalve van mening dat de belangrijke werkzaamheden van de Europese organisaties van werknemers en werkgevers - zoals tot dusver - ook in de toekomst via de Europese begroting moeten worden ondersteund en verzoekt de Commissie in het voorontwerp van begroting regelingen op dit gebied te treffen; Voorlichtingsbeleid 34. is van mening dat de inspanningen om de Europese burgers dichter bij de Unie te brengen moeten worden voortgezet; verzoekt de Commissie in dit verband een actieplan in te dienen van de gecentraliseerde en gedecentraliseerde maatregelen die zij in het kader van de nieuwe administratieve structuur die uit de hervorming zal resulteren, waar mogelijk op interinstitutionele grondslag, denkt te nemen en benadrukt dat deze nieuwe structuur transparant moet zijn, dichter bij de burgers moet staan en de samenhang moet garanderen van het voorlichtingsbeleid van de verschillende instellingen van de Unie; Nieuw beleid na Amsterdam 35. onderstreept het belang van adequate financiële middelen voor de bij het Verdrag van Amsterdam ingevoerde of versterkte sectoren betreffende het interne beleid, zoals bestrijding van discriminatie, sociale uitsluiting, racisme, vreemdelingenhaat en anti-semitisme; bevordering van de economische en sociale samenhang; migratie en asielbeleid en andere nieuwe gemeenschappelijke vormen van beleid op het gebied van justitie en binnenlandse zaken; onderwijs; werkgelegenheidsbeleid, met inbegrip van het MKB; milieubeleid, volksgezondheid, consumentenbescherming en voedselveiligheid; ontwikkeling van eilandgebieden; specifieke maatregelen voor perifere regio's; statistieken en de oprichting van het Bureau van de Europese Toezichthouder gegevensbescherming; Natuurrampen 36. benadrukt de noodzaak tot het opnieuw opvoeren van begrotingslijn B4-3400 (Noodhulp voor natuurrampen in de Europese Unie), zodat ogenblikkelijk kan worden voldaan aan dringende behoeften, met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel; Justitie en binnenlandse zaken 37. wijst op het strategische belang dat de sector Justitie en Binnenlandse Zaken als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam en de richtsnoeren van de Top van Tampere heeft gekregen en Rubriek 4 Financieel kader 38. verwacht dat de Commissie bij de indiening van het voorstel voor de herziening van rubriek 4 van de financiële vooruitzichten naar behoren rekening zal houden met alle gebeurtenissen die de afgelopen tijd met betrekking tot het externe beleid van de Unie hebben plaatsgevonden en die door de Raad en het Parlement niet in aanmerking konden worden genomen toen zij in mei 1999 tot een akkoord kwamen over rubriek 4 van de financiële vooruitzichten; verwacht dat de Commissie op de komende donorconferentie over het meerjarenprogramma voor de westelijke Balkan geen financiële toezeggingen doet of verwachtingen wekt, zonder vooraf overleg met de Begrotingsautoriteit over de onderbouwing en financiële dekking van die toezeggingen; Kleinschalige projecten 39. verzoekt de Commissie de procedures voor kleinschalige projecten, bijvoorbeeld op het gebied van mensenrechten en democratisering, die voor weinig geld veel resultaat opleveren, te vereenvoudigen en te decentraliseren; Aanpak van civiele crises 40. verzoekt de Commissie, met het oog op het voornemen een nieuw mechanisme te presenteren voor de aanpak van civiele crises, bij het voorontwerp van begroting een mededeling te voegen over de invoering van een "faciliteit voor snelle reactie” ten behoeve van derde landen; Westelijke Balkan 41. verzoekt de Commissie de omschrijving van de begroting voor wat betreft de financiering van de hulp van de Europese Unie ten behoeve van de westelijke Balkan zodanig te wijzigen, dat alle kredieten betreffende de financiële hulp aan deze regio, waaronder macro-economische steun en grensoverschrijdende samenwerking, in één hoofdstuk (B7-54 ) samen te brengen; Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid 42. stelt vast dat de uitgaven voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid de afgelopen jaren trendmatig fors werden verhoogd en zal er op toezien dat deze trend door beide takken van de begrotingsautoriteit naar behoren wordt gecontroleerd; geeft uiting aan zijn voornemen de bestaande initiatieven aan een onderzoek te onderwerpen en deze zo nodig uit te breiden en te ontwikkelen indien blijkt dat dit in het belang van Europa is; verzoekt de Commissie om de begrotingsautoriteit en de Rekenkamer gedetailleerde informatie te verstrekken omtrent het gebruik van de kredieten voor specifieke maatregelen in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, daarbij herinnerend aan de verplichting van de Raad om het financieel memorandum bij elk op het gebied van het GBVB aangenomen besluit te doen toekomen aan het Parlement en aan de verplichting van de Commissie om de begrotingsautoriteit te informeren omtrent haar implementatie en financiële prognoses; TACIS 43. herinnert eraan dat de in het VOB 2001 voor het programma TACIS op te nemen kredieten vergezeld moeten gaan van duidelijke informatie omtrent de geraamde specificatie per sector en begunstigd land; verwelkomt het besluit van de Raad om het TACIS-programma 2000 te herfocussen op essentiële terreinen die rechtstreeks bijdragen aan het bevorderen van de democratie in Rusland, en om niet vastgelegde saldi over te schrijven ten behoeve van humanitaire hulp en de bevordering van networking in de civil society; verzoekt de Commissie de kredieten voor Rusland in het voorontwerp van begroting in de reserve (B0-40 ) op te nemen , zolang nog niet duidelijk is welke programma's en projecten moeten worden gefinancierd en of deze stroken met de door het Europees Parlement en de Raad vastgestelde beginselen en richtsnoeren ten aanzien van het conflict Tsjetsjenië; Uitroeiing van armoede en sociale ontwikkeling 44. is vastbesloten om in de begroting het belang te laten uitkomen van internationaal overeengekomen doelstellingen inzake de uitroeiing van de armoede, met bijzondere aandacht voor de minst ontwikkelde landen, en acht het noodzakelijk dat het accent meer komt te liggen op de sociale ontwikkeling (gezondheid, gender, enz.); stelt voor dat de begroting zodanig wordt opgesteld dat hieruit kan worden opgemaakt in hoeverre de EU de internationale doelstellingen haalt; Rubriek 5 OLAF 45. herinnert eraan dat het nieuwe anti-fraudebureau (OLAF) door de begrotingsautoriteit in de jaren 1999 en 2000 van aanzienlijke administratieve en personele middelen werd voorzien; bekrachtigt de doelstelling van 300 posten en verzoekt de Commissie mede te delen in hoeverre de in 1999 en 2000 gecreëerde nieuwe posten zijn bezet; Administratieve hervorming 46. vestigt de aandacht van alle instellingen en in het bijzonder van de Commissie op de evaluatie van de behoeften in verband met de administratieve hervorming, op de maxima van rubriek 5 en op de noodzaak hun personeelsformaties voor de gehele looptijd van de financiële vooruitzichten te plannen, en verzoekt de instellingen om de begrotingsautoriteit informatie daaromtrent te doen toekomen; Subsidies voor Europese organisaties 47. erkent dat er de afgelopen jaren vorderingen zijn gemaakt om de transparantie van het beheer van de subsidies aan Europese organisaties (hoofdstuk A-30) te verbeteren; acht het evenwel noodzakelijk, gezien het feit dat deze subsidies een grote impact op de burgers hebben, niet alleen een goede verhouding tussen de kosten en baten te waarborgen en overlappingen te vermijden; zal de jaarverslagen voor 1999 grondig bestuderen alvorens voor de begroting 2001 een formeel besluit te nemen; Pensioenen 48. verzoekt de Commissie in het voorontwerp van begroting voor 2001 voorzieningen te treffen voor een pensioenfonds en voor dat doel de reeds in de begroting gebruikte nomenclatuur aan te wenden; verzoekt de Commissie in haar voorontwerp van begroting en in het kader van de Activity Based Budgeting de verwachte pensioenbetalingen aan alle gepensioneerde medewerkers van de instellingen voor de jaren 2001 tot 2010 te specificeren; Rubriek 6 Reserve voor garanties 49. maakt zich zorgen over de toekomstige capaciteit van deze reserve om alle behoeften voor de leningsoperaties van de EU te financieren, en stelt voor dat de prioriteiten van de EU met betrekking tot toekomstige leningsoperaties samen met de begrotingsautoriteit en de Commissie worden besproken met het oog op een zekere mate van planning vooraf van de behoeften; verwacht van de Commissie dat zij de financiële informatie over leningen en garanties in haar werkdocumenten tijdig voor de tweede lezing actualiseert, zodat de nieuwste informatie in de gepubliceerde begroting kan worden opgenomen; Rubriek 7 Cyprus en Malta 50. zal alle kredieten ten behoeve van de kandidaatlanden, inclusief de kredieten voor de pretoetredingsstrategie voor Malta en Cyprus, opnemen in rubriek 7 van de financiële vooruitzichten (titel B7-0 ) ; Implementatie 51. acht het noodzakelijk dat er nauw wordt toegezien op de implementatie van de drie acties PHARE, SAPARD en ISPA tegen de achtergrond van de momenteel lopende toetredingsonderhandelingen; o o o 52. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Rekenkamer, de Europese Investeringsbank en de satellietorganen van de Unie. Het Europees Parlement, - gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2000 (1) , - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1998, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (2) , - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie verzoekschriften ( A5-0068/2000 ), A. overwegende dat het maximum van rubriek 5 voor de begroting 2001 4 776 000 000 € bedraagt (3) , Alle instellingen 1. wijst erop dat een strikt begrotingsbeleid ook op de begroting 2001 zal worden toegepast en dat de vaststelling van prioriteiten met betrekking tot de behoeften van de verschillende instellingen een bijzonder belangrijk punt blijft, omdat moet worden vermeden dat het maximum voor de uitgaven van rubriek 5 wordt bereikt; benadrukt dat elk verzoek om extra uitgaven naar behoren dient te worden gemotiveerd en in principe alleen kan worden ingewilligd als het om nieuwe taken gaat, en dat verzoeken om nieuw personeel alleen gehonoreerd kunnen worden als herschikking van personeel niet mogelijk is; 2. verzoekt de secretarissen-generaal van de instellingen aandacht te besteden aan de administratieve, budgettaire en financiële implicaties van de komende uitbreiding van de EU, in het bijzonder wat betreft personeelsbehoeften, kantoorruimte en renovatie van gebouwen die momenteel in gebruik zijn; verlangt in het bijzonder dat er vóór 31 mei 2000 een verslag wordt uitgebracht waarin wordt aangegeven welke maatregelen in deze context kunnen worden genomen om kosteneffectieve en kwalitatief goede vertalingen te verzekeren, bijvoorbeeld via freelance en andere externe bronnen; is van mening dat de huidige aanwervingsmethoden geen geschikt en efficiënt instrument zijn voor het aanwerven van competent personeel uit de kandidaat-lidstaten; verzoekt derhalve de secretarissen-generaal de mogelijkheid te onderzoeken van andere aanwervingsmethoden, zoals een interinstitutioneel bureau voor personeelsaanwerving, vooropgesteld dat het Statuut tijdig wordt herzien om deze nieuwe vorm van aanwerving mogelijk te maken; wenst dat dit bureau wordt geïntegreerd in andere interinstitutionele maatregelen tot rationalisering van de personeelsaanwerving; 3. is ingenomen met het Witboek over de hervorming van de Commissie en meent dat de algemene hervormingsbeginselen ook voor alle andere instellingen moeten gelden, opdat zij zorgen voor meer transparantie, zich beter van hun verantwoordelijkheden kwijten en in verhoogde mate verantwoording afleggen aan de Europese burgers; 4. wijst erop dat de marge in rubriek 5 tot het einde van de looptijd van de huidige financiële vooruitzichten beperkt blijft, en verzoekt de secretarissen-generaal van de instellingen een werkplan voor de middellange termijn voor te leggen, op basis waarvan een planning van de personeelsbehoeften kan worden opgesteld; 5. wijst erop dat het hervormingsproces binnen de Commissie ook betrekking zal hebben op diverse aspecten van het personeelsbeleid en van het Statuut en dat daarover adequaat overleg tussen de instellingen en met de personeelsvertegenwoordigingen moet plaatsvinden; stelt niettemin in de context van de begrotingsprocedure 2001 een begrotingstoelichting voor die tot doel heeft de administratie van het Europees Parlement te verbeteren; 6. verzoekt de secretarissen-generaal van de instellingen hun begroting voor het jaar 2001 zowel op de gangbare wijze (analytische presentatie) als volgens de methode van Activity Based Budgeting in te dienen; 7. is van mening dat parallel aan de huidige administratieve hervorming bij de Commissie de overige instellingen het beheer van hun eigen personele en financiële middelen moeten verbeteren; verzoekt de secretarissen-generaal van de overige instellingen derhalve vóór 1 september een uitvoeriger verslag in te dienen over de wijze waarop de instellingen hun administratie willen hervormen en meent dat diverse specifieke opmerkingen in deze resolutie moeten worden bezien in samenhang met een dergelijk verslag over het Europees Parlement; 8. verzoekt de Commissie in haar voorstel voor de herziening van het Statuut een pensioenregeling op basis van kapitaalvorming voor de ambtenaren van de Gemeenschap voor te stellen; 9. wenst door de instellingen geïnformeerd te worden over de maatregelen die zij hebben genomen ter uitvoering van het actieplan van de Commissie "Green Housekeeping” (duurzame administratie); 10. benadrukt dat de organigrammen die voor het jaar 2001 aan de begrotingsautoriteit moeten worden voorgelegd rekening dienen te houden met mogelijke besparingen op personele en financiële middelen door het gebruik van nieuwe computerprogramma's, kantoorapparatuur, elektronische post etc.; is derhalve van mening dat er geen nieuwe posten in de lagere rangen gecreëerd moeten worden; acht het belangrijk dat C-rangen worden ingezet voor gespecialiseerde toepassingen op het gebied van geautomatiseerde informatieverwerking; verzoekt de instellingen na te gaan in hoeverre medewerkers in de lagere rangen hoger kunnen worden ingeschaald om rekening te houden met de complexere taken die zij verrichten; gelast de secretarissen-generaal van de instellingen vóór 1 september 2000 een in budgettair opzicht neutraal plan voor omzetting van C en D-posten in B-posten in te dienen; 11. wenst dat het tot aanstelling bevoegd gezag van de instellingen geïnformeerd wordt over de afwezigheid van personeel wegens ziekteverlof, verlof om redenen van persoonlijke aard en verlof voor detachering bij een ander overheidsorgaan; verzoekt de instellingen de betreffende cijfers voor het jaar 1999 bij de toezending van hun ramingen voor het jaar 2001 te overleggen, samen met een overzicht van de redenen waarom een verlof om persoonlijke redenen werd toegekend; 12. verzoekt de instellingen, onder verwijzing naar het jaarverslag 1998 van de Rekenkamer, de aanvragen om toekenning van een toelage ex artikel 2, lid 4 van bijlage VII van het Statuut (toelage voor personen ten aanzien van wie de ambtenaar een wettelijke onderhoudsplicht heeft) van geval tot geval te onderzoeken, teneinde een automatische toekenning van deze toelagen te voorkomen, en om een grondiger onderzoek in te stellen naar de juridische en economische situatie in de landen waar degenen die de toelage voor een ten laste komend kind ontvangen woonachtig zijn; 13. verzoekt de instellingen om in het kader van de herziening van het Statuut na te gaan in hoeverre het huidige stelsel van aanpassingscoëfficiënten nog gerechtvaardigd is; 14. neemt nota van de lopende werkzaamheden in de context van de kwijting 1998 voor de overige instellingen; is van mening dat de hieruit getrokken conclusies eventueel moeten worden meegenomen in de besluiten die in de begroting 2001 worden genomen; Parlement 15. merkt op dat de werklast van de Parlementsleden de afgelopen jaren aanzienlijk is toegenomen, met name vanwege de uitbreiding van de bevoegdheden van het Parlement ingevolge het Verdrag van Amsterdam; wijst erop dat het van essentieel belang is dat de leden ten dienste van de burgers die zij vertegenwoordigen hun taken op adequate wijze vervullen, en dat zij voor de vervulling van hun mandaat passende middelen nodig hebben; dringt er niettemin op aan dat het stelsel van vergoedingen van de leden volledig doorzichtig is; is van mening dat bij de toekomstige toelagen voor persoonlijke assistentie rekening moet worden gehouden met de mogelijke invoering van een statuut van de medewerkers van de leden; verlangt dat vooraf de toename van de werklast in de afgelopen zittingsperiode (1994-1999) wordt geanalyseerd om te kunnen beoordelen of de leden ter vervulling van hun mandaat extra persoonlijke assistentie nodig hebben; 16. herinnert eraan dat het Parlement zich op 11 maart 1999 ertoe heeft verbonden (4) het statuut van de medewerkers van de leden vanaf het begin van de huidige zittingsperiode toe te passen en dat het nieuwe Parlement deze prioriteit bij diverse gelegenheden heeft bevestigd; acht het derhalve noodzakelijk in de begroting 2001 de instrumenten op te nemen die voor de toepassing daarvan nodig zijn; gelast zijn secretaris-generaal hiervoor een specifieke begrotingslijn te doen creëren en het organigram van het Directoraat-generaal personeel zo te reorganiseren dat de diensten die belast zijn met het beheer van de contracten van tijdelijke functionarissen worden uitgebreid; 17. beveelt aan dat aan de hand van de resultaten van de studie over de werkzaamheden van de leden van het Europees Parlement, waartoe het Bureau opdracht heeft gegeven, ook wordt vastgesteld of de huidige vorm van assistentie voor de leden voldoet voor de vervulling van hun mandaat; 18. gelast zijn secretaris-generaal te onderzoeken op welke wijze ervoor kan worden gezorgd dat al het personeel dat rechtstreeks te maken heeft met de werkzaamheden van de leden wordt gestationeerd in de plaatsen waar deze werkzaamheden worden verricht; 19. is van mening dat de kwaliteit van de door de Vertaaldienst van het Parlement over verschillende beleidsterreinen geleverde vertalingen een gebrek aan specialisatie verraadt; gelast het Bureau voorstellen in te dienen om te verzekeren dat de kwaliteitsnormen voor het vertaalwerk gelijke tred houden met het steeds meer gespecialiseerde werk van de instelling; 20. gelast zijn secretaris-generaal vóór 1 juli 2000 een verslag in te dienen over de toewijzing van personele middelen in het Secretariaat-generaal van het Parlement om de inzet van personeel dat direct of indirect met de werkzaamheden van de leden heeft te maken op zijn doelmatigheid te evalueren; wijst erop dat in de begroting 2000 van het Parlement onder lijn 260 ("Adviezen, studies en enquêtes met een beperkt karakter, Stoa-programma”) een bedrag van € 300.000 beschikbaar was gesteld voor de uitvoering van een extern onderzoek, "ter voorbereiding van voorstellen voor kwalitatief betere werkmethoden en een betere personeelsstructuur voor de administratie van het Parlement, gericht op de toekomstige taken van het Parlement”; gelast zijn secretaris-generaal ervoor te zorgen dat de bevindingen van dit onderzoek vóór 1 september 2000 beschikbaar zijn; 21. gelast het Bureau in het kader van de begrotingsprocedure 2001 en in nauw overleg met de algemeen-secretarissen van de fracties ervoor te zorgen dat er voor elke fractie extra B-posten worden gecreëerd door wijziging van het organigram van de fracties, aangezien de automatisering de werkmethoden verandert, terwijl de werkzaamheden van de fracties sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam qua reikwijdte en omvang gestaag zijn toegenomen; 22. is van mening dat de wetenschappelijke ondersteuning ten behoeve van de leden gelijke tred moet houden met de toename van de bevoegdheden van de instelling; acht het van belang dat het streven naar efficiëntere onderzoekdiensten van het Parlement wordt versterkt; gelast zijn secretaris-generaal vóór 1 juli 2000 een voorstel in te dienen voor de herstructurering van de wetenschappelijke diensten binnen het Parlement; 23. gelast zijn bevoegde organen het werk van de Commissie verzoekschriften te stroomlijnen om een kostenefficiëntere verwerking van de verzoekschriften mogelijk te maken, o.a. door het opzetten van een databank, het combineren van de huidige personele middelen en het reorganiseren van de werkmethoden, door bijvoorbeeld verzoekschriften die een politieke follow-up vereisen (A-verzoekschriften) te scheiden van verzoekschriften die op bevredigende wijze op een meer administratief niveau afgehandeld kunnen worden via een schriftelijke procedure waarbij de leden van de Commissie verzoekschriften zijn betrokken zonder een specifieke bespreking binnen de commissie (niet-ontvankelijke en B-verzoekschriften); gelast zijn diensten en de Commissie constitutionele zaken een actieplan op te stellen voor de invoering van nieuwe werkmethoden en procedures en om, na raadpleging van de Commissie verzoekschriften, de vereiste wijzigingen van de desbetreffende artikelen van het Reglement van het Parlement voor te bereiden; 24. gelast zijn secretaris-generaal vóór 1 april 2001 een beoordeling voor te leggen van de uitvoering van het mobiliteitsbeleid in 2000; 25. gelast zijn secretaris-generaal te waarborgen dat toekomstige privatisering en/of uitbesteding van diensten kostenefficiënt is en dat een hoog kwaliteitsniveau van de verleende diensten gehandhaafd blijft; 26. gelast zijn secretaris-generaal vóór 1 juli 2000 een verslag voor te leggen over de verschillende informatiseringprojecten van de instelling, alsmede over de activiteiten van het Directoraat automatisering en telecommunicatie in 1999 en 2000; 27. verwacht vóór 1 juli 2000 een verslag van zijn secretaris-generaal over de vorderingen op het gebied van de interinstitutionele samenwerking in de onroerendgoedsector - waarin opgenomen een kwantitatieve raming van de kantoorruimte die in de toekomst nodig is -, alsmede over de stand van de onderhandelingen met de Luxemburgse autoriteiten; 28. gelast zijn secretaris-generaal na te gaan wat de gevolgen zijn van het grote aantal deskundigen dat op basis van externe contracten in de administratie van het Parlement en de fracties werkzaam is, en welke alternatieven in de sector van de informatieverwerking voorhanden zijn; 29. verwacht van zijn secretaris-generaal vóór 1 juli 2000 een verslag waarin hij zijn visie geeft op het teruglopende aantal openbare aanbestedingen en op de snelle toename van de rechtstreekse gunning van contracten die via openbare-aanbestedingsprocedures kunnen worden gegund, waarvan het aantal in absolute zin toeneemt; 30. wijst op de aanzienlijke inspanningen van het vorige Parlement om de interinstitutionele samenwerking tussen de Commissie en het Parlement op het gebied van het voorlichtingsbeleid te bevorderen; merkt op dat er een eerste begin is gemaakt door bepaalde gemeenschappelijke activiteiten in het Van Maerlant-gebouw onder te brengen; verlangt, vóór 15 juni 2000, een verslag over de maatregelen die de secretaris-generaal in de toekomst zou moeten nemen om de samenwerking tussen de EU-instellingen op het gebied van het voorlichtingsbeleid te intensiveren; 31. gelast zijn secretaris-generaal om de financiële implicaties na te gaan van de opzet van een informatiecentrum in de momenteel door het Parlement in Brussel en Straatsburg gebruikte gebouwen, waar individuele bezoekers zowel op werkdagen als in de weekends informatie kunnen verkrijgen omtrent de activiteiten van het Parlement en de Gemeenschap in het algemeen; Parlement, Comité van de regio's en Economisch en Sociaal Comité 32. verzoekt de secretarissen-generaal van het Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's om vóór 30 juni 2000 een verslag voor te leggen over sectoren zoals de dienst vertolking, waar een gezamenlijk gebruik van diensten door de instellingen nuttig zou kunnen zijn; Commissie 33. verzoekt de Commissie de toelagen en de regelingen voor onkostenvergoedingen zoals vastgesteld in bijlage VII van het Statuut aan een kritische evaluatie te onderwerpen, aangezien een aantal hiervan niet langer gerechtvaardigd schijnen te zijn; 34. verzoekt de Commissie vóór 1 september 2000 een wetgevingsvoorstel in te dienen voor het statuut van en voor de aan de Europese politieke partijen te verlenen financiële steun, aangezien deze bijdragen "tot de vorming van een Europees bewustzijn en tot de uiting van de politieke wil van de burgers van de Unie” (artikel 191 van het EG-Verdrag); Hof van Justitie 35. verzoekt het Hof om tijdig vóór de eerste lezing van de begroting 2001 in het Parlement een analyse voor te leggen van zijn toekomstige behoeften aan personele en financiële middelen met het oog op de komende uitbreiding en de verwachte toename van de werklast van het Hof; merkt op dat er naar behoren rekening gehouden dient te worden met de resultaten van de onderhandelingen die momenteel op de Intergouvernementele Conferentie over het gerechtelijk apparaat van de Gemeenschap en in het kader van het Handvest van de grondrechten plaatsvinden; 36. wenst regelmatig verslagen te ontvangen over de voortgang van de renovatie van het Palais; Rekenkamer 37. verzoekt de Rekenkamer de forfaitaire aftrek af te stemmen op het aantal vacante posten; 38. wenst regelmatig verslagen te ontvangen over de voortgang van de uitbreiding van het gebouw van de Kamer; Economisch en Sociaal Comité en Comité van de regio's 39. verzoekt beide Comités met klem alles in het werk te stellen om de onderhandelingen met de eigenaar van de Belliard-gebouwen zo spoedig mogelijk af te ronden; verwacht dat er zo snel mogelijk een aanvang wordt gemaakt met de renovatiewerkzaamheden; verklaart nogmaals dat de totale kosten van de renovatie het overeengekomen bedrag van 27 miljoen € (prijzen 1999) niet mogen overschrijden; 40. verzoekt het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's de reis- en verblijfskostenvergoedingen voor hun leden te begroten onder hoofdstuk 10 ("Leden van de instelling”), zoals ook door de andere instellingen wordt gedaan, en niet onder begrotingslijn 250 "Vergaderingen en convocaties in het algemeen”; wijst erop dat de honoraria van deskundigen betaald moeten worden uit artikel 260 ("Gespecialiseerde studies, enquêtes en adviezen”); 41. verzoekt het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's dringend hun gegevensbestanden inzake de gezinssituatie van hun personeel te verbeteren om, zoals in het Jaarverslag van de Rekenkamer over 1998 wordt voorgesteld, te verzekeren dat zij met de werkelijke situatie overeenkomen; Comité van de regio's 42. verzoekt het Comité van de regio's zijn uitgaven voor hulpfunctionarissen op hetzelfde peil te brengen als die bij de andere instellingen, door toepassing van het principe 'permanente posten voor permanente taken', en met het oog hierop de nodige wijzigingen aan te brengen in het organigram in zijn raming voor het jaar 2001, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de in het Statuut neergelegde aanwervingsprocedure en de begrotingsneutraliteit wordt gehandhaafd; Ombudsman 43. spreekt zich uit voor verlenging van de overeenkomst tussen de ombudsman en het Parlement over administratieve, financiële en logistieke zaken; benadrukt dat de begroting van de ombudsman sedert de begroting 2000 weliswaar een zelfstandige afdeling van de algemene begroting is, maar dat dit niet mag leiden tot een toename van het personeel in de sectoren administratie, begroting en financiën; o o o 44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's, alsmede aan de ombudsman. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. 925/1999 van de Raad van 29 april 1999 betreffende de inschrijving en het gebruik in de Gemeenschap van bepaalde typen civiele subsonische straalvliegtuigen die werden aangepast en gerecertificeerd als zijnde in overeenstemming met de normen van boekdeel I, deel II, hoofdstuk 3, van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, derde uitgave (juli 1993) (1) , - gelet op de resolutie van het Europees Parlement van 5 mei 1999 over het Transatlantisch Economisch Partnerschap en de handelsgeschillen tussen EU en VS over met name hormonen, bananen en geluiddemping van vliegtuigen (2) , - gezien mondelinge vraag nr. B5-0020/2000 van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming overeenkomstig artikel 42 van het Reglement en gezien de verklaring van de Commissie, A. overwegende dat verordening (EG) nr. 925/1999, die met eenparigheid van stemmen door de Raad werd aangenomen en door het Parlement vrijwel unaniem werd goedgekeurd, uiterlijk 4 mei 2000 in alle lidstaten moet worden toegepast, B. overwegende dat de datum van toepassing van de verordening op verzoek van de regering van de Verenigde Staten al met een jaar is uitgesteld om tussen de EU en de VS tot gezamenlijke overeenstemming te komen over de door de EU voorgestelde maatregelen tegen geluidsoverlast, C. overwegende dat het momenteel niet waarschijnlijk is dat binnen de bevoegde organen van de Internationale organisatie voor de burgerluchtvaart (ICAO) gemaakte vorderingen binnen afzienbare tijd zullen leiden tot een algemene internationale overeenkomst over strengere geluidsnormen voor vliegtuigen, D. overwegende dat de ICAO-normen inzake geluidscertificering sedert 1977 niet zijn aangepast, E. overwegende dat de Commissie alles in het werk stelt om te komen tot een constructieve en aanvaardbare oplossing met de VS, F. overwegende dat de groei in de burgerluchtvaart vergezeld dient te gaan van een gestage en serieuze vermindering van de geluidsoverlast rond luchthavens, 1. is van mening dat het beleid van de Europese Unie erop moet zijn gericht om op internationaal niveau (binnen de ICAO) wereldwijd overeenstemming te bereiken over strengere geluidscertificatienormen voor vliegtuigen, met inbegrip van een plan voor de geleidelijke buitendienststelling van de minst geluidsefficiënte vliegtuigen in het huidige hoofdstuk 3 en gerecertificeerde vliegtuigen met een lage omloopverhouding; dat dit ook noodzakelijk is om concurrentieverstoring in een steeds globaler wordende luchtvaartmarkt te voorkomen; 2. benadrukt dat, bij eventuele ontstentenis van een dergelijke internationale overeenkomst, op EU-niveau genomen maatregelen de enige mogelijkheid zullen blijken te zijn om te voorkomen dat de situatie met betrekking tot de geluidsoverlast in de EU verder verslechtert; 3. is van mening dat nauwe samenwerking en gemeenschappelijke inspanningen van de EU en de VS van fundamenteel belang zijn voor de invoering van wereldwijd toepasbare strengere geluidsnormen voor vliegtuigen; 4. is van mening dat het verzoek van de VS om de EU-verordening voor onbepaalde tijd op te schorten volstrekt onaanvaardbaar is en zal leiden tot een onhoudbare situatie in de EU waarbij de mensen worden blootgesteld aan geluidsniveaus die hun gezondheid en levenskwaliteit in gevaar brengen; 5. is van mening dat een specifiek probleem wordt gevormd door de dichtbevolkte gebieden van de EU, waar ca. 20% van de bevolking van de Unie woont die last heeft van geluidshinder op niveaus die volgens wetenschappers en gezondheidsdeskundigen onaanvaardbaar (3) zijn, waarbij de geluidshinder vanwege het luchtverkeer nog zal toenemen; 6. verwelkomt de vorderingen die in het CAEP (Comité luchtvaart en milieubescherming) van de ICAO zijn gemaakt om te komen tot een nieuwe norm voor geluidsoverlast en een strategie om de vliegtuigen die de meeste geluidsoverlast veroorzaken geleidelijk te weren, en verzoekt de lidstaten en de Verenigde Staten hier vaart achter te zetten, opdat op de vijfde bijeenkomst van het CAEP een overeenkomst kan worden gesloten; 7. zal een beperkte herziening van verordening (EG) nr. 925/1999 betreffende de bepalingen voor vliegtuigen die zijn ingeschreven in derde landen voordat deze bepalingen in april 2002 van kracht worden alleen in overweging nemen, wanneer de Amerikaanse regering zich onder overlegging van een tijdschema dat niet verder loopt dan eind 2001 er schriftelijk toe verbindt, wereldwijde normen in te voeren die gelijk zijn aan of strenger dan die welke in genoemde verordening zijn neergelegd; 8. benadrukt dat het niet bereid is om een verder uitstel te overwegen van de toepassing van verordening (EG) nr. 925/1999 betreffende de bepalingen voor vliegtuigen die zijn ingeschreven in de lidstaten; 9. verzoekt de Verenigde Staten hun actie in het kader van artikel 84 van het Verdrag van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart in afwachting van een algemene overeenkomst te staken en dringt er bij de Verenigde Staten op aan niet hun toevlucht te nemen tot andere vergeldingsmaatregelen, maar zich in plaats daarvan, in samenwerking met de EU, constructief op te stellen bij de onderhandelingen over hoge internationale normen binnen het ICAO-proces; 10. verzoekt de lidstaten om met steun van de Commissie hun inspanningen in het kader van de ICAO te coördineren om de best mogelijke resultaten te verkrijgen voor de milieudoelstellingen van de EU met betrekking tot geluidsnormen voor vliegtuigen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten, alsmede aan de regering, de Senaat en het Congres van de Verenigde Staten. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 17, 18, 21 en 22 van het EU-Verdrag, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 oktober 1995 over het mediterrane beleid van de Europese Unie met het oog op de Conferentie van Barcelona (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 december 1995 over de euromediterrane Conferentie van Barcelona (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 1997 over het gemeenschappelijke verslag van het voorzitterschap van de Raad en de Commissie over het mediterrane beleid: follow-up van de Conferentie van Barcelona (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 1999 over de mededeling van de Commissie: De rol van de Europese Unie in het vredesproces en toekomstige hulp van de Unie aan het Midden-Oosten (4) en zijn aanbeveling aan de Raad over het Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie (5) , - gezien de Verklaring van Barcelona en het op die conferentie goedgekeurde werkprogramma van 28 november 1995, - gezien de conclusies van de Conferentie van Malta van 15 en 16 april 1997, - gezien de conclusies van de Conferentie van Palermo van 3 en 4 juni 1998, - gezien de conclusies van de Conferentie van Stuttgart van 15 en 16 april 1999, - gezien de conclusies van de burgerfora op Malta en te Napels en Stuttgart, A. overwegende dat de Middellandse Zee voor de Europese Unie van strategisch belang is en dat met het oog hierop een authentiek Middellandse-Zeebeleid noodzakelijk is ter ondersteuning van de stabiliteit tegen een achtergrond van vrede en economische en sociale ontwikkeling, B. overwegende dat concrete resultaten van het proces van Barcelona op zich laten wachten en dat de redenen van deze vertraging niet alleen van technische aard zijn (trage administratieve procedures en omslachtige procedures bij de tenuitvoerlegging van het programma) doch tevens van politieke aard (moeilijkheden bij het vredesproces in het Midden-Oosten, Balkancrisis en de crisis van de Europese instellingen); van oordeel dat bij de opbouw van een Euromediterrane ruimte het accent niet uitsluitend op vrije handel mag worden gelegd, C. overwegende dat de resultaten van Palermo op de derde Ministersconferentie van Stuttgart zijn geconsolideerd en dat hierbij een concreet programma is vastgesteld voor werkmethoden, waarbij met name aandacht werd besteed aan de noodzaak om een ontwerp op te stellen voor een Stabiliteitshandvest, waaraan momenteel wordt gewerkt, D. overwegende dat weliswaar tevoren met de ondertekening van de vijf associatieovereenkomsten succes is geboekt, maar bezorgd over de lange tijd die gemoeid is met de ratificatie van deze overeenkomsten door de lidstaten, hetgeen de inwerkingtreding ervan vertraagt, wegens de moeilijkheden die zich voordoen bij de onderhandelingen over de andere overeenkomsten en door het ontbreken van flexibiliteit in het onderhandelingsmandaat dat de Raad de Commissie heeft verleend, E. vaststellend dat de bilaterale benadering van de associatieovereenkomsten het gevaar in zich draagt dat de ontwikkelingen van de mediterrane partnerlanden meer en meer geënt worden op het handelsverkeer van deze landen met de Europese Unie en niet leiden tot ontwikkeling van de handel zuid/zuid, met name op sub-regionaal niveau, F. verbaasd over het feit dat de Commissie nog geen enkel model voor een multilaterale overeenkomst ter discussie heeft voorgelegd, G. overwegende dat in de associatieovereenkomsten een centrale plaats is ingeruimd voor bevordering van een politieke dialoog gebaseerd op wederzijds begrip en respect en gericht op ontwikkeling van de democratie, de eerbiediging van de rechten van de mens, de rechtsstaat en de beginselen van behoorlijk bestuur, H. overwegende dat de Euromediterrane civil societies van groot belang zijn voor de verwezenlijking van de in de Verklaring van Barcelona vastgelegde doelstellingen; tevens verheugd over de opbouwende houding van het forum van niet-gouvernementele organisaties, dat regelmatig buiten het kader van de officiële interministeriële bijeenkomsten vergadert, I. overwegende dat de Europese Unie een nuttige rol vervult in het vredesproces in het Midden-Oosten en het economische programma ter begeleiding hiervan, en de politieke plicht benadrukkend om deze Europese bijdrage aan de vrede en stabiliteit in deze nabijgelegen regio zo goed mogelijk zichtbaar te maken, J. gezien het recht van alle mediterrane partnerlanden om deel te nemen aan het proces van Barcelona, op voorwaarde dat zij zich ertoe verplichten de beginselen waarop dit proces is gebaseerd, het Handvest van de Verenigde Naties en de Universele Verklaring van de rechten van de mens, alsmede de andere uit het internationale recht voortvloeiende verplichtingen, met name die welke resulteren uit de regionale en internationale instrumenten waarvan zij deel uitmaken, te eerbiedigen, K. erop wijzend dat de mensenrechtenaspecten in het Barcelonaproces nog steeds pijnlijke tekortkomingen vertonen en dat er geen verbetering zichtbaar is in de situatie in tal van landen, L. overwegende bovendien dat de recente politieke veranderingen in diverse Maghreblanden gunstige voorwaarden schaffen voor het proces van Barcelona, M. overwegende dat de Europese Unie de conflicten in deze regio nauwlettend moet blijven volgen en zich bereid dient te verklaren eventuele bemiddelingspogingen te ondersteunen, N. vaststellend dat het niveau van de investeringen in het Middellandse-Zeegebied te wensen overlaat, met name wat betreft de particuliere investeringen, ondanks het algemene oordeel dat deze regio enorme mogelijkheden biedt, O. overwegende dat aanzienlijke communautaire steun beschikbaar gesteld moet worden ter begeleiding van de inspanningen die door de afzonderlijke mediterrane partnerlanden worden geleverd om hun economische overgang soepel te laten verlopen en de sociale gevolgen van de openstelling van de markten te verzachten en ter bevordering van de regionale en sub-regionale integratie in het Middellandse-Zeegebied, P. overwegende voorts dat tegen deze achtergrond de buitenlandse schuld prioritair dient te worden geherinvesteerd in ontwikkelingsbeleid, in nauwe samenwerking met de mediterrane partnerlanden, Q. overwegende dat de ontwikkeling van de economische en sociale ruimte in het Euromediterrane gebied dient te worden gekoppeld aan een ruimtelijk ordeningsbeleid met het oog op de doelstelling van een evenwichtige, duurzame en geïntegreerde ruimtelijke ontwikkeling van het Euromediterrane grondgebied, R. er sterk van overtuigd dat het tweede Euromediterrane parlementaire Forum in de komende maanden plaats zou moeten vinden, om het Euromediterrane partnerschap te reactiveren en te ontwikkelen, 1. verzoekt de Raad en de Commissie het in november 1995 in Barcelona vastgestelde Euro-Mediterrane partnerschapproces te hervatten en is van oordeel dat het gebrek aan vooruitgang bij dit proces een potentiële crisisfactor in het gebied vormt en een verzwakking betekent van de politieke rol van de EU als leider van het streven naar stabiliteit in dit gebied; 2. roept de partijen op spoed te zetten achter de onderhandelingen over het handvest voor stabiliteit en veiligheid en gelooft dat samenwerking op veiligheidsgebied niet kan worden gescheiden van economische en commerciële ontwikkelingen; dringt er in dit verband bij alle partijen op aan bijzondere aandacht te besteden aan maatregelen voor conflictpreventie en niet-militaire instrumenten voor crisisbeheersing; 3. verzoekt de Raad en de Commissie te zorgen voor een financiering van het Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie die het mogelijk maakt de verhouding tussen de kredieten bestemd voor de Midden- en Oost-Europese landen en de kredieten voor de mediterrane partnerlanden te herstellen overeenkomstig het besluit van de Europese Raad van Cannes (verhouding 5:3,5); 4. verzoekt de Raad en de Commissie terug te keren tot de globale aanpak van Barcelona en hierbij rekening te houden met bepaalde prioriteiten waar - als gevolg van de nadruk op steun ten behoeve van de economische overgang en de structurele aanpassing - tot op heden te weinig aandacht aan is besteed: 5. verzoekt de Raad en de Commissie de steun - in politiek, economisch en financieel opzicht - met het oog op integratie van de sub-regionale zones te versterken, te beginnen met de Maghreblanden en het Midden-Oosten, door middel van sub-regionale associatieovereenkomsten, zulks door de financiële steun voor de in het kader van het Euromediterrane partnerschap ten uitvoer gelegde regionale programma's te verhogen in vergelijking tot de huidige kredieten van het MEDA-programma; 6. verzoekt de Raad en de Commissie in het kader van het Euromediterrane partnerschap een interregionaal en transnationaal samenwerkingsprogramma op te zetten dat gericht is op complementariteit en economische en sociale integratie, en gebaseerd is op een efficiënte financiële synergie en een goede coördinatie tussen de programma's INTERREG en MEDA; 7. wenst in dit verband dat de Commissie het Europees Parlement jaarlijkse financiële rapporten overlegt waarin een duidelijke lijn voor de financiële controle wordt gevolgd en wordt nagegaan of deze programma's waar voor hun geld hebben opgeleverd; wenst voorts dat er aan het eind van de looptijd van de programma's passende uitstapstrategieën worden vastgesteld; 8. herhaalt zijn verzoek aan de Raad, de lidstaten en de Commissie om bij de bevoegde internationale organisaties met spoed stappen te ondernemen om adequate maatregelen te treffen ter vermindering/reconversie van de buitenlandse schuld van de mediterrane partners; 9. verzoekt de Raad en de Commissie een gunstig investeringsklimaat te scheppen door middel van technische ondersteuning met het oog op harmonisatie van de mediterrane wetgevingen inzake investeringen, naar het voorbeeld van de technische steun die is geboden aan de LMOE; 10. verzoekt de Raad en de Commissie zorg te dragen voor de totstandkoming van gedecentraliseerde samenwerking, door de verschillende actoren uit de samenleving in de landen aan de noordkust en de zuidkust van de Middellandse Zee in staat te stellen bijeen te komen om gezamenlijke projecten uit te werken, door nieuwe programma's zoals die in het kader van MEDA te ondersteunen en door de programma's MEDA Democratie, Euromed Heritage, Euromed Audiovisueel, alsmede de sub-regionale opleidingsprogramma's voor journalisten te versterken; 11. verzoekt de Commissie om voor het lopende jaar in het kader van de tenuitvoerlegging van het MEDA-democratieprogramma prioriteit toe te kennen aan projecten op het gebied van rechten van de vrouw en gelijke kansen; 12. verzoekt alle landen van het Euromediterraan partnerschap te ijveren voor bilaterale en multilaterale overeenkomsten om de eerbiediging van de politieke, economische, sociale en culturele rechten van de mediterrane migranten te waarborgen; 13. verzoekt de Raad en de Commissie de initiatieven te ondersteunen die immigranten in de lidstaten in staat stellen hun steentje bij te dragen aan de co-ontwikkeling, m.a.w. steun voor microprojecten, opleiding en investeringen in de landen van herkomst; 14. betreurt dat de mensenrechtenclausule van de Euro-mediterrane overeenkomsten niet wordt nageleefd en vraagt met klem aan de Commissie dat zij haar verantwoordelijkheid neemt door de eerbiediging van deze clausule af te dwingen en zowel in multilaterale als in bilaterale onderhandelingen de kwestie van het respect voor de mensenrechten aan de orde te stellen; 15. roept de Raad en de Commissie ertoe op jaarlijks een verslag op te stellen over mensenrechten in de landen die deelnemen aan het Barcelonaproces en daarop de verdere ontwikkeling van de bilaterale betrekkingen te baseren; 16. verzoekt de Raad en de lidstaten het visumbeleid ten aanzien van journalisten, kunstenaars, sportlui, ondernemers en studenten aan te passen om ervoor te zorgen dat dit geen hinderpaal vormt voor de menselijke contacten tussen de Europese en de mediterrane samenlevingen; 17. verzoekt de Commissie de burgerfora waar de niet-gouvernementele organisaties en de economische en sociale partners aan deelnemen te ondersteunen, om de actieve deelneming van de civil society van de betrokken landen aan het proces van Barcelona te bevorderen; 18. verzoekt de Raad en de Commissie, om het Euro-mediterrane partnerschap nieuw leven in te blazen, eveneens een nieuwe generatie programma's uit te werken die een eind kunnen maken aan de huidige fragmentatie en versnippering en de garantie kunnen bieden dat het beleid beter wordt gecoördineerd en de middelen doeltreffender worden besteed; 19. verzoekt de Raad en de Commissie in het kader van het Euromediterrane partnerschap samen na te denken over de coördinatie van het landbouwbeleid in de Middellandse-Zeelanden en hierbij rekening te houden met de hervorming van het GLB en met het multifunctionele aspect van de landbouwsector; is voorstander van het bijeenroepen van een Euro-mediterrane conferentie over landbouw, waaraan vertegenwoordigers van de instellingen, leden van de agro-voedingsmiddelen-sector en vertegenwoordigers van de landbouwverenigingen en de consumentenbonden zouden deelnemen; 20. verzoekt de Raad en de Commissie werk te maken van een regionaal programma voor de totstandbrenging van een Euro-mediterrane sociale ruimte en te ijveren voor versterkte samenwerking op het gebied van milieu, toerisme, sport en volksgezondheid, met name door valorisatie van het culturele erfgoed, gekoppeld aan de plaatselijke ontwikkeling en de dialoog tussen de verschillende culturen en geloofsovertuigingen; 21. verheugt zich over het besluit dat het tweede Euro-mediterrane parlementaire forum in Lissabon wordt georganiseerd; 22. verheugt zich over het besluit van het Franse voorzitterschap op 14 november 2000 een nieuwe Euro-mediterrane Conferentie te organiseren; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de mediterrane partnerlanden die de Verklaring van Barcelona hebben ondertekend. Het Europees Parlement, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (inzonderheid op de artikelen 3, lid 1, sub d), 13 en 14, en Titel IV) en het Verdrag betreffende de Europese Unie (inzonderheid de artikelen 2 en 6, en Titel VI), - gezien het mandaat van de Groep op hoog niveau voor asiel- en migratievraagstukken voor het uitwerken van actieplannen voor de belangrijkste landen van oorsprong en doorreis (C4-0133/1999 ), - gezien de actieplannen voor Sri Lanka (C5-0160/1999 ), Somalië (C5-0161/1999 ), Afghanistan (C5-0162/1999 ), Irak (C5-0163/1999 ), Marokko (C5-0164/1999 ) en het tussentijds verslag inzake Albanië (C5-0165/1999 ), - gezien het actieplan van de Raad en van de Commissie over hoe de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam inzake de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid het best kunnen worden uitgevoerd (1) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van 15 en 16 oktober 1999 in Tampere, met name de conclusies 2, 3, 4, 8 en 11 t/m 27, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over immigratie- en asielvraagstukken, met name de resolutie van 21 september 1995 (2) en de resolutie van 13 april 1999 (3) , - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Begrotingscommissie ( A5-0057/2000 ), A. overwegende dat ondanks de "communautarisering” van het asiel- en immigratiebeleid waartoe het Verdrag van Amsterdam verplicht, bij de Raad een duidelijke tendens blijft bestaan om op deze terreinen de intergouvernementele procedure toe te passen die kenmerkend was voor de derde pijler en die in het verlengde lijkt te liggen van een gebrek aan transparantie waarop in het verleden herhaaldelijk kritiek is uitgeoefend, en dat deze tendens is gebleken uit de keuze van de Raad om een Groep van hoog niveau op te zetten waarop men geen democratische controle uit heeft kunnen oefenen, B. overwegende dat de geïntegreerde en pijleroverschrijdende aanpak door de lidstaten van de Europese Unie van het immigratie- en asielvraagstuk, met name in hun betrekkingen met de landen van oorsprong en doorreis, als zodanig niet strijdig is met de Verdragen en tot positieve resultaten kan leiden, C. overwegende dat deze aanpak strookt met de bestaande samenhang tussen binnenlandse zaken, buitenlands beleid, het beleid inzake ontwikkelingssamenwerking en internationale samenwerking, het handelsbeleid, het sociale beleid en de andere beleidsvormen van de lidstaten van de Europese Unie, D. overwegende dat specifieke plannen voor asiel- en migratievraagstukken voor bepaalde derde landen gezien moeten worden in de context van het GBVB (gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid), en niet uitsluitend betrekking moeten hebben op die landen, maar ook regionale en andere aspecten in aanmerking moeten nemen; E. overwegende dat, om deze pijleroverschrijdende benadering te testen, door de lidstaten van de Unie zes zeer uiteenlopende landen zijn geselecteerd als duidelijke voorbeelden van landen van oorsprong en/of doorreis voor een groot aantal asielzoekers en migranten, welke naar het grondgebied van deze landen reizen; dat deze keuze niet alleen was gebaseerd op objectieve criteria, maar ook werd ingegeven door subjectieve overwegingen waarbij geen rekening is gehouden met de mogelijke bijdrage van het Europees Parlement, noch met die van de Europese Commissie en waarmee veeleer de voorkeur wordt gegeven aan een optiek van bilaterale betrekkingen, F. overwegende dat de door de Groep opgestelde actieplannen wellicht nuttig zijn vanuit het oogpunt van de daarin opgenomen gegevens en de analyses van de situatie in de geselecteerde landen, maar niet echt een beleidsbijdrage noch een communautaire meerwaarde leveren voor het oplossen van de problemen die aan de bron blijven liggen van immigratie en asielaanvragen, G. overwegende met name dat de statistische gegevens over het verschijnsel immigratie en over het aanvragen van asiel en van andere vormen van internationale bescherming nog onvolledig zijn en niet vergelijkbaar zijn tussen de lidstaten van de Unie, en dat Eurostat nog niet in staat is geweest om een oplossing te vinden voor deze lacunes waarmee de Europese instellingen te kampen hebben, welke over deze gegevens moeten kunnen beschikken voor een betere fundering van hun besluiten, H. overwegende dat de beleidsvormers en belangrijkste sociale actoren in de betrokken lidstaten niet genoeg zijn geraadpleegd noch voldoende werden betrokken bij de voorbereiding van de plannen, hetgeen niet veel goeds belooft voor het welslagen van de tenuitvoerlegging ervan, I. overwegende dat in de actieplannen gestreefd had moeten worden naar een beter evenwicht tussen veiligheidsmaatregelen, preventie en opvang- en integratiemaatregelen om tegemoet te komen aan de samenhang van het mandaat van de Groep dat is ingebed in een pijleroverschrijdende benadering, J. overwegende dat de kwestie van de mensenrechten volledig deel had moeten uitmaken van elke aan de goedkeuring van de actieplannen voorafgaande discussie en tevens onderdeel moet zijn van de tenuitvoerlegging ervan, evenals de kwestie van de rechtsstaat, K. benadrukkend dat, hoewel de actieplannen specifiek zijn opgesteld om asiel- en migratievraagstukken aan te pakken, de betrekkingen van de Unie met de betreffende landen, en in het bijzonder de wens van de Unie om de democratisering en de naleving van de mensenrechten te bevorderen, een belang hebben dat veel verder gaat dan deze vraagstukken, L. overwegende dat de actieplannen gebrek aan samenhang en gebreken vertonen, met name op het stuk van de respectieve bevoegdheden en middelen van de Europese instellingen en de lidstaten, de financiering van de activiteiten, met name die welke betrekking hebben op justitie en binnenlandse zaken, alsmede op het stuk van het tijdschema voor de tenuitvoerlegging, M. overwegende dat het zaak is om nu reeds, teneinde vervolgens de analyse van de situatie en de uitwerking van maatregelen in andere landen van oorsprong en doorreis doeltreffender te kunnen verrichten, de koers voor de eerste zes geselecteerde landen aan te passen in het licht van de voorstellen van deze resolutie en van de voorstellen die nog van de Europese Commissie kunnen komen, N. overwegende dat de Afdeling Bevolking van de Verenigde Naties van te voren reeds enige gegevens heeft gepubliceerd uit het rapport "Substitutiemigratie: een oplossing voor de vergrijzing en teruggang van de bevolking?”; overwegende dat uit deze gegevens het volgende blijkt: de Europese bevolking vertoont een duidelijke teruggang (het aantal inwoners van Italië zal b.v. van het huidige cijfer van 57 miljoen dalen tot 41 miljoen in het jaar 2050); de beroepsbevolking in Europa vertoont een duidelijke teruggang (in Italië b.v. zal het huidige cijfer van 39 miljoen dalen tot 22 miljoen in het jaar 2050; in Duitsland van 56 miljoen nu tot 43 miljoen in 2050); de vergrijzing van de Europese bevolking verloopt relatief snel (in Italië b.v. zal de gemiddelde leeftijd van de bevolking, die thans 40 jaar is, stijgen tot 53 jaar in het jaar 2050); het percentage van de bevolking dat ouder is dan 65 jaar, stijgt duidelijk (in Italië b.v. zal dit percentage, dat thans 18% bedraagt, stijgen tot 35% in 2050), O. overwegende dat de legale en illegale immigranten in de sectoren industrie, landbouw, bouwvak, huishoudelijk werk, gezondheidszorg en handel overwegend door de Europese werknemers verlaten of geweigerde banen hebben bezet ofwel zeer riskante banen hebben aangenomen, en dat zij een essentiële bijdrage leveren aan de economische ontwikkeling van Europa, P. overwegende dat het zich in zijn resolutie van 23 maart 1999 (4) heeft uitgesproken over het proefproject betreffende het actieplan voor Irak en de aangrenzende regio en dat het tot dusverre nog niet door de Raad is geïnformeerd over de uitvoering en de evaluatie ervan, 1. erkent, in het licht van de nieuwe doelstellingen van de Unie zoals die in de Verdragen zijn vastgelegd, de wenselijkheid van de pijleroverschrijdende benadering die de betrekkingen moet bepalen tussen de Europese Unie en de belangrijkste herkomst- en doorreislanden van asielzoekers en migranten; 2. is van oordeel dat de keuze van de eerste zes geselecteerde landen ongetwijfeld nuttig en van strategische betekenis is, maar tegelijkertijd voor de instellingen van de Unie een sterke aanmoediging moet zijn om hun toekomstige keuzes af te stemmen op een communautaire benadering waarbij vooral: 3. meent dat, ondanks het feit dat dit voorstel zowel de communautaire als de intergouvernementele pijler omvat, iedere overeenkomst met een derde land, ongeacht of dit van commerciële of andere aard is, onderdeel vormt van het extern beleid van de Unie en herinnert de Commissie en de Raad eraan dat het Europees Parlement moet worden geraadpleegd opdat het in al deze gevallen advies uitbrengt; 4. betreurt het dat de actieplannen voor de eerste geselecteerde landen, op zich waardevol als verzameling van gegevens en algemene informatie, geen communautaire meerwaarde toevoegen, met name op het terrein van politieke samenwerking bij binnenlandse aangelegenheden; 5. wijst erop dat het van weinig politiek realisme getuigt het instrument van de terugname-overeenkomsten als de enige oplossing voor het verschijnsel van de illegale immigratie te zien en dat het moeilijk is terugname-overeenkomsten met de geselecteerde landen te sluiten, gezien hun politieke instabiliteit; wenst zeer nauwlettend toe te zien op het gebruik dat zal worden gemaakt van de standaard-terugnameclausule in overeenkomsten van de Gemeenschap en in gemengde overeenkomsten, teneinde elke automatische koppeling tussen ontwikkelingshulp en acceptatie van terugnameclausule te vermijden; is van mening dat de Europese Unie structurele maatregelen op lange termijn zou moeten plannen om vooral de oorzaken van de emigratie aan te pakken; 6. toont zich bezorgd over het gebrek aan evenwicht in de actieplannen tussen het profiel van de repressie en dat van de integratie, hetgeen op langere termijn negatief kan blijken te zijn voor het belang van de lidstaten van de Europese Unie; 7. wijst het opstellen van maatregelen waarin geen consequent onderscheid wordt gemaakt tussen immigratie en feitelijk asiel, van de hand; 8. is ervan overtuigd dat de actieplannen slechts dan vruchten zullen afwerpen als ze worden ingebed in een breed beleid dat politiek, handel, asiel en immigratie omvat; 9. verzoekt nauw te worden betrokken bij de afbakening en toepassing van de operationele maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van de actieplannen, en, op een later tijdstip, bij de evaluatie van het functioneren ervan; 10. verlangt dat wordt gewaarborgd dat de meest betrokken NGO's actief kunnen meewerken, o.a. door hun toegang te verlenen, aan de concrete maatregelen ter uitvoering van de plannen, en dat de VN- rapporteurs toestemming krijgen om zonder restricties de betrokken lidstaten te bezoeken; 11. acht het onmogelijk en in strijd met de fundamentele beginselen waarop de Europese Unie is gebaseerd en de beginselen die aan het buitenlands beleid van de Europese Unie ten grondslag zouden moeten liggen, om het actieprogramma inzake Afghanistan uit te voeren gezien het ontbreken van een wettige regering aldaar, het bestaan van het Taliban-regime, de zeer ernstige en voortdurende schendingen van de mensenrechten die door dit regime begaan worden, de ondoeltreffendheid van de pogingen tot samenwerking met dit regime en het mislukken van het door de lidstaten gefinancierde beleid van de UNDCP ter vervanging van de opiumteelt; verzoekt de lidstaten en de Raad derhalve hun beleid in het licht van deze overwegingen drastisch te herzien; Aanbevelingen inzake asiel 12. dringt aan op het opzetten van een Europees asielbeleid, dat is gebaseerd op de volledige toepassing van het Verdrag van Genève, een beleid dat de basis moet vormen voor de betrekkingen van de Unie met derde landen en met name met de belangrijkste landen en regio's van oorsprong; 13. is van oordeel dat de opvang van vluchtelingen in de regio de lidstaten van de Unie niet ontslaat van hun verplichtingen die ze als onthaallanden van asielzoekers, in het kader van de internationale Conventies, hebben; 14. beklemtoont dat de persoonlijke bescherming van de vluchtelingen en hun gezinnen moet zijn gewaarborgd; 15. dringt tegelijkertijd erop aan dat vervolgens inspanningen worden gedaan om zo snel mogelijk te komen tot de invoering van een doeltreffend en billijk Europees systeem voor de tijdelijke bescherming van ontheemden en solidariteit bij de opvang en het oponthoud van dezen, en tot een harmonisatie van de beschermingsinstrumenten ter aanvulling op het statuut van vluchteling, waarbij rekening wordt gehouden met de ervaringen en de regelgeving van de lidstaten die de hoogste humanitaire normen hanteren; dringt aan op de vorming van een vluchtelingenfonds in de Unie, dat kan worden gebruikt voor de financiering van opvang en integratie van de vluchtelingen in de lidstaten en voor de kosten van herintegratiemaatregelen in het land van herkomst; 16. wijst er bovendien op dat de opvang van vluchtelingen in omringende landen niet als langetermijnoplossing mag worden beschouwd en dat deze landen veel meer hulp geboden moet worden om hen te helpen de vluchtelingenstromen op te vangen; 17. dringt erop aan dat bij de samenwerkingsactiviteiten van de Unie voorrang wordt verleend aan de volgende aspecten: Aanbevelingen inzake immigratie 18. kritiseert de incoherentie en de onevenwichtigheid van de actieplannen daar waar maatregelen worden voorgesteld, terwijl duidelijk is dat de Unie een eigen immigratiebeleid nog steeds ontbeert; 19. is van oordeel dat de lidstaten van de Europese Unie werk moeten maken van legale wegen voor immigratie; dringt aan op de vaststelling van gemeenschappelijke minimumnormen voor de toelating van onderdanen van derde landen tot de Unie, overeenkomstig de voorstellen van de Europese Commissie; 20. stelt vast dat de gegevens die door de lidstaten ter beschikking worden gesteld en door Eurostat worden uitgewerkt ontoereikend en onvergelijkbaar zijn; verzoekt derhalve de lidstaten met klem om hun gegevens te harmoniseren om zo het werk van Eurostat efficiënter te maken; stelt bovendien voor dat men zich op basis van een eventuele mededeling van de Commissie begint te verdiepen in de wenselijkheid van een Europese waarnemingspost voor de immigratie onder verantwoordelijkheid van de Europese Commissie, welke tot taak heeft de gegevens te verzamelen en te analyseren en tevens opties te formuleren voor Europese wetgeving, alsook dat een verslag wordt opgesteld over de toestand in de landen van herkomst, een bijdrage wordt geleverd aan de opvang van ontheemden in alle regio's van de wereld en wordt toegezien op de situatie van repatrianten; 21. dringt erop aan dat de belangrijkste landen van herkomst worden opgeroepen medeverantwoordelijkheid te dragen voor het in-goede-banen-leiden van de migratiestromen naar de landen van de Europese Unie, op grond van heldere en algemeen aanvaarde criteria; 22. onderstreept het feit dat, aangezien immigratie een ingewikkeld verschijnsel is waaraan politieke, historische, sociale en economische factoren verbonden zijn, de illegale immigrant niet in dezelfde mate als crimineel kan worden beschouwd als personen die ernstige misdrijven begaan in het kader van de georganiseerde criminaliteit; 23. is van mening dat de actieplannen ook de positieve betekenis van immigranten en vluchtelingen voor de lidstaten moeten benadrukken; is van mening dat vluchtelingen en immigranten vaak over belangrijke kennis en ervaring beschikken en daarmee een belangrijke bijdrage leveren aan de samenleving; is van mening dat immigratie ook van belang is met het oog op de dringende behoefte aan arbeidskrachten die zich in veel lidstaten op korte termijn zal voordoen; 24. dringt erop aan dat in het kader van de strijd tegen de illegale immigratie voorrang wordt verleend aan: Aanbevelingen over de samenwerking tussen de EU en de geselecteerde landen inzake binnenlandse zaken 25. verzoekt de Raad de nodige maatregelen te nemen om een andere politieke samenwerking mogelijk te maken met de geselecteerde landen, die uitgaat van de versterking van de rechtsstaat; 26. is van mening dat bij de politieke en financiële samenwerking in de eerste plaats de nadruk moet worden gelegd op de noodzaak consequent iets te doen aan de economische, politieke en sociale factoren op grond waarvan mensen de geselecteerde landen wensen te verlaten; merkt in het bijzonder op dat de politieke samenwerking met name het volgende dient te omvatten: Eindaanbevelingen 27. herinnert eraan dat het Parlement in de loop van de begrotingsprocedure 2000 de begrotingsnomenclatuur aanzienlijk heeft gewijzigd en dat deze nomenclatuur thans de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam met betrekking tot de communautarisering van het asiel- en immigratiebeleid weerspiegelt; 28. onderstreept dat minder dan de helft van de geplande maatregelen met financiële gevolgen berusten op beschikbare kredieten die reeds in bestaande begrotingslijnen zijn opgenomen; 29. merkt op dat de kredieten voor vluchtelingen door de Begrotingsautoriteit zijn verhoogd, maar dat zij in de reserve zullen blijven zolang de wetgevingsautoriteit geen passende rechtsgrondslag vaststelt; 30. is verontrust over het feit dat er niet uitdrukkelijk aangepaste begrotingsmiddelen bestemd zijn voor de samenwerking van de Unie met de geselecteerde landen inzake justitie en binnenlandse zaken, juist in een periode waarin de tenuitvoerlegging van de plannen reeds een aanvang had moeten nemen; betreurt het feit dat het geplande tijdschema niet kan worden verwezenlijkt; 31. wenst dat het Europees Parlement nauw betrokken wordt bij de totstandkoming van het migratie- en asielbeleid van de Unie; vraagt de Raad en de Commissie met het Europees Parlement hierover duidelijke afspraken te maken; is van oordeel dat de komende IGC moet voeren tot volledige communautarisering van het beleid inzake migratie, asiel en de strijd tegen mensenhandel en illegale migratie met name door de invoering van de co-decisie gekoppeld aan meerderheidsbeslissingen in de Raad; 32. stelt voor een nieuwe begrotingslijn in de begroting 2001 op te nemen met het oog op een "actie voor samenwerking met derde landen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, met name inzake immigratie”; 33. dringt erop aan dat de kandidaat-lidstaten worden betrokken bij de voorbereidingen voor het opstellen van de plannen en bij de toepassing van deze plannen, en dat dit element wordt beschouwd als onderdeel van een samenhangende pre-toetredingsstrategie; o o o 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en van de kandidaat-lidstaten, alsmede aan de Raad van Europa. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 262 - C5-0096/1999 ), - onder verwijzing naar titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waar in artikel 29 onder andere ook het voorkomen en bestrijden van misdrijven tegen kinderen wordt genoemd ter realisering van de doelstelling de burgers een hoog niveau van zekerheid te verschaffen in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, - onder verwijzing naar het Verdrag van de Verenigde Naties van 20 november 1989 over de rechten van het kind en de resolutie van het Europees Parlement van 18 november 1999 over de tiende verjaardag daarvan (1) , - onder verwijzing naar het Verdrag van de Internationale Arbeidsorganisatie over de ergste vormen van kinderarbeid van 17 juni 1999, - onder verwijzing naar het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden alsmede naar artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie waarin wordt gesteld dat de Unie de in dit Mensenrechtenverdrag gewaarborgde grondrechten eerbiedigt, - onder verwijzing naar de conclusies van de Raad van 21 december 1999 over de uitvoering van de maatregelen ter bestrijding van kindersekstoerisme (2) , - onder verwijzing naar de op 9 september 1991 door het Comité van Ministers van de Raad van Europa aangenomen aanbeveling R(9)11 inzake de seksuele uitbuiting van kinderen, kinderpornografie en kinderprostitutie alsmede de handel in kinderen en jonge volwassenen, - onder verwijzing naar resolutie 94/210 van de Verenigde Naties van 23 december 1994 over de noodzaak om op internationaal niveau effectieve maatregelen te treffen ter bestrijding van kinderhandel, kinderprostitutie en kinderpornografie alsmede over het uitbannen van deze praktijken, - onder verwijzing naar de in oktober 1995 in Cairo door de Wereldtoerisme-organisatie goedgekeurde verklaring over de voorkoming van georganiseerd sekstoerisme, - onder verwijzing naar de verklaring en het actieprogramma van het van 27 tot en met 31 augustus 1996 in Stockholm gehouden Wereldcongres tegen de seksuele uitbuiting van kinderen voor commerciële doeleinden, - onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie over de bestrijding van kindersekstoerisme ( COM(1996) 547 ), - onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie, getiteld "De EU en de externe dimensie van het mensenrechtenbeleid: van Rome tot Maastricht en daarna” ( COM(1995) 567 ), - onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie over illegale en schadelijke inhoud op het Internet ( COM(1996) 487 ), - onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie over vrouwenhandel voor seksuele exploitatie ( COM(1996) 567 ), - onder verwijzing naar het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 29 november 1996 tot vaststelling van een stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor personen die verantwoordelijk zijn voor acties tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (3) , - onder verwijzing naar het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 16 december 1996 houdende verruiming van het mandaat dat aan de Europol-Drugseenheid is verstrekt tot mensenhandel (4) en naar het besluit van de Raad van 3 december 1998 inzake de aanvulling van de definitie van "mensenhandel” als vorm van criminaliteit in de bijlage van de Europol-Overeenkomst (5) , - onder verwijzing naar het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 24 februari 1997 ter bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (6) , - onder verwijzing naar het initiatief van Oostenrijk over de aanneming van het besluit van de Raad ter bestrijding van kinderpornografie op Internet (7) en zijn advies van 13 april 1999 over het voorafgaande gelijknamige ontwerp ter zake (8) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 1991 over de problemen van kinderen in de Europese Gemeenschap (9) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 juli 1992 over een Europees Handvest van de rechten van het kind (10) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 1996 over mensenhandel (11) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 december 1996 over de bescherming van minderjarigen in de Europese Unie (12) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 april 1997 over de eerbiediging van de mensenrechten in de Europese Unie (1995), inzonderheid de paragrafen 145-160 (13) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 november 1997 over de mededeling van de Commissie over de bestrijding van kindersekstoerisme en naar het memorandum over de bijdrage van de Europese Unie tot de versterking van de bestrijding van kindermisbruik en de seksuele uitbuiting van kinderen (14) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - onder verwijzing naar het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, alsmede de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0052/2000 ), A. overwegende dat het kindersekstoerisme in de afgelopen tien jaar een steeds groter probleem is geworden, aangezien dankzij de dalende prijzen in de transportsector een vakantie in een vreemd land voor iedereen betaalbaar is geworden en daardoor de bereidheid tot reizen toegenomen is; dat personen die zich in een niet-vertrouwde omgeving in een vreemd land bevinden volledig anoniem kunnen opereren en in vreemde landen gemakkelijker de illusie kunnen hebben dat het misbruik van kinderen als gevolg van het verschil in sociale en culturele omstandigheden minder verwerpelijk is en dat de uit het thuisland stammende morele opvattingen niet in gelijke mate gelden, B. overwegende dat niet alle landen in gelijke mate de mogelijkheden maar evenmin de wil hebben om doelgericht tegen deze praktijken op te treden om hun kinderen afdoende te beschermen, C. overwegende dat alle lidstaten zowel het Verdrag van de Verenigde Naties over de rechten van het kind van 20 november 1989 als het Mensenrechtenverdrag hebben ondertekend en geratificeerd en het Verdrag van de Internationale Arbeidsorganisatie over de ergste vormen van kinderarbeid hebben ondertekend, zij het nog niet geratificeerd; dat de Europese Unie zich bovendien in artikel 6, lid 2, van het VEU heeft verplicht tot eerbiediging van de rechten die in het Mensenrechtenverdrag worden gewaarborgd, D. overwegende dat er in de Europese verdragen thans geen afzonderlijk Gemeenschapsbeleid voor kinderen is voorzien en dat zulks ook niet door de Commissie wordt nagestreefd; dat als gevolg van dit gebrek aan samenhang de uitvoering en ondersteuning van afzonderlijke doelgerichte projecten voorlopig de enige mogelijkheid voor de Unie zal zijn om het probleem aan te pakken en een bijdrage te leveren aan de bestrijding van kindersekstoerisme, E. overwegende dat het verschijnsel kindersekstoerisme dikwijls is verbonden met reizen vanuit Europa naar derde landen, blijkens het feit dat de vraag in sterke mate uit de Europese Unie afkomstig is; dat de Unie daarvoor dan ook verantwoordelijkheid moet dragen, met des te meer reden omdat deze speciale vorm van kindermisbruik in nauw verband staat met de toerismesector die daarvan profiteert en bijgevolg niet noodzakelijkerwijs belang heeft bij de bestrijding ervan, F. overwegende dat het de plicht van de Unie is om zich te bekommeren om de sociale kosten die ontstaan door het in het middelpunt van haar belangstelling staande economische leven; dat zij dit ook heeft gedaan in het geval van werknemers, consumenten of bepaalde andere achterstandsgroepen, maar dat aan de aspiraties van kinderen tot op heden onvoldoende aandacht is geschonken, G. overwegende dat ook in de landen van de voormalige Sovjetunie kindersekstoerisme - net als mensenhandel - een steeds groter probleem wordt, aangezien daar enerzijds moeilijke sociale en levensomstandigheden heersen en anderzijds die landen voor potentiële klanten het voordeel hebben dat zij direct aan de landen van de Unie grenzen; dat de Unie voor dergelijke ontwikkelingen, in het bijzonder in de landen die om toetreding tot de EU hebben verzocht, een morele verantwoordelijkheid draagt en dat deze problematiek derhalve niet mag worden veronachtzaamd bij de onderhandelingen over toetreding, H. overwegende dat kindersekstoerisme nu ook al binnen de Europese Unie voorkomt; dat dit "Europees” aandeel in het sekstoerisme in betekenis zal toenemen aangezien de kandidaatlanden lidstaat van de Europese Unie zullen worden; dat de Europese Unie een bijzondere verantwoordelijkheid draagt voor haar kinderen, niet het minst omdat zij haar jongste burgers en dus haar toekomst zijn, I. overwegende dat het uiterst zorgwekkend is dat strafzaken in verband met zeer ernstige gevallen van pedofilie met kindermoord in de EU en in de kandidaatlanden buitengewoon langzaam verlopen en vergezeld gaan van verontrustende onderbrekingen, onverklaarbare overplaatsingen van rechters en politiefunctionarissen, geringschattende behandeling van getuigen, intimidatie, misleiding, stilzwijgen of verspreiding van tendentieuze informatie door de media, J. overwegende dat deze situatie het in feite onmogelijk maakt om duidelijkheid te scheppen in de omvang van dit verschijnsel en de identiteit en verantwoordelijkheid van de betrokken personen, en om personen te berechten die reeds beschuldigd zijn van misbruik van en moord op talrijke kinderen, K. overwegende dat het misbruik van kinderen door sekstoeristen slechts een deelaspect is van grensoverschrijdende misdrijven tegen kinderen en in nauwe samenhang moet worden gezien met het probleem van de handel in jonge vrouwen en kinderpornografie als vormen van georganiseerde misdaad; dat deze problemen gezamenlijk en gecoördineerd moeten worden bestreden, L. overwegende dat het begaan van deze misdrijven via Internet als gevolg van de ontoereikende controleerbaarheid van dit medium in zoverre wordt bevorderd dat met behulp van Internet kinderpornografisch materiaal gratis kan worden verspreid en informatie over het aanbod aan sekstoerismebestemmingen voor een ieder toegankelijk kan worden gemaakt; dat deze praktijk bovendien als gevolg van het ongecontroleerde en ongebreidelde uitbeelden van perverse handelingen niet alleen tot een bagatellisering van misdrijven tegen kinderen leidt maar ook het opheffen van taboes bewerkstelligt en als gevolg daarvan potentiële klanten welhaast aanmoedigt tot pedofiele handelingen, M. overwegende dat al deze misdrijven tegen kinderen daarom zo bijzonder verwerpelijk zijn omdat zij enerzijds gericht zijn tegen de zwaksten in onze maatschappij die zich niet kunnen verweren en anderzijds hun niet alleen lichamelijk geweld toevoegen maar ook groot psychisch leed berokkenen hetgeen in veel gevallen tot psychische storingen leidt die een normaal leven voor altijd onmogelijk maken, N. overwegende dat een afdoende bestrijding in gelijke mate aan de aanbod- en de vraagzijde moet plaatsvinden en dat elke eenzijdige benadering op de lange duur tot mislukken is gedoemd, O. overwegende dat de maatregelen van de Europese Unie met betrekking tot de aanbodzijde niet noodzakelijkerwijs hoeven te worden beperkt tot het grondgebied van de lidstaten, aangezien de Unie de mogelijkheid heeft om op de kandidaatlanden in het kader van de toetredingsonderhandelingen en op andere derde landen in het kader van steunprogramma's politieke druk en invloed uit te oefenen, P. overwegende dat een daling van de vraag inderdaad kan worden bewerkstelligd door een groter probleembesef, een sterkere bewustmaking en een uitgesproken veroordeling door de maatschappij, aangezien niet alle sekstoeristen pedofielen zijn maar zich dikwijls aan kinderen vergrijpen als gevolg van louter onnadenkendheid, ontoereikend probleembewustzijn en de door de ruimtelijke distantie en de cultuurverschillen mogelijk gemaakte mentale verwijdering van de thuis geldende morele opvattingen; dat zij zich bij afdoende druk vanuit de maatschappij misschien niet per se laten afhouden van sekstoerisme an sich maar mogelijkerwijs wel van het misbruik van kinderen, Q. overwegende dat het bijbrengen van besef voor het probleem een leerproces is dat niet van vandaag op morgen kan worden afgesloten; dat individuen daarentegen slechts via een herhaalde confrontatie met de problematiek ertoe kunnen worden gebracht zich ook op het kritieke beslissingsmoment bewust te zijn van het onrecht en de verwerpelijkheid van de handeling; dat een afdoende bestrijding van kindersekstoerisme bijgevolg altijd een kwestie van lange adem is, R. overwegende dat de huidige maatregelen slechts in het kader van een driejarenprogramma worden getroffen en er dus slechts kortlopende projecten konden worden verwezenlijkt die bovendien een zeer beperkt bereik hebben; dat er nog geen rechtsgrond is voor een passende begrotingslijn, S. overwegende dat vrijwel alle projecten afzonderlijk werden opgezet en uitgevoerd en dus niet op elkaar waren afgestemd en dat er dan ook geen synergie-effecten zijn bereikt en de uitwerking beperkt bleef tot elk project op zich, T. overwegende dat er in de mededeling van de Commissie geen gewag van wordt gemaakt of achteraf is onderzocht of de maatregelen in het kader van toerismebeurzen, die op een bewustmaking van de reisbureaus en de toerismebranche waren gericht, respectievelijk de projecten die rechtstreeks op de bewustmaking van toeristen waren gericht, ook daadwerkelijk succes hebben gehad en in welke mate het besef van het probleem en de bewustmaking konden worden versterkt, U. overwegende dat naast de bewustmakingscampagnes en -acties om solidariteit met de misbruikte kinderen tot uitdrukking te brengen, de verwerping door de maatschappij ook - zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie - door middel van strafrechtelijke sancties tot uiting moet worden gebracht, te meer daar het strafrecht, zoals algemeen erkend wordt, niet alleen dient ter vergelding maar ook een speciale en algemene preventieve functie heeft, V. overwegende dat strafrecht en strafrechtelijke vervolging in hoge mate onder de bevoegdheid van de lidstaten blijven vallen, maar dat in het kader van de justitiële samenwerking in strafzaken in artikel 31, sub e, VEU evenwel wordt voorzien in het aannemen van maatregelen tot opstelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en straffen op het gebied van de georganiseerde criminaliteit, W. overwegende dat het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 24 februari 1997 ter bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen ontoereikend is aangezien dit optreden op het punt van de territorialiteit niet meer dan een intentieverklaring is en de lidstaten de vrijheid laat om te blijven vasthouden aan strafbaarheid in het land waar de daad is begaan, terwijl kinderen los van hun nationaliteit en hun verblijfplaats moeten worden beschermd en in de ogen van de Europese Unie niet minder bescherming behoeven omdat hun eigen land hun de noodzakelijke bescherming onthoudt, X. overwegende dat commissaris Vitorino in de openbare hoorzitting van 3 september 1999 heeft verklaard uitdrukkelijk prioriteit te verlenen aan de harmonisering van strafrechtelijke sancties met betrekking tot vrouwenhandel, uitbuiting van vrouwen en misdrijven tegen kinderen, Y. overwegende dat in het besluit van de Raad van 3 december 1998 het begrip "mensenhandel” in de bijlage bij de Europol-Overeenkomst zo ruim werd gedefinieerd dat ook kindersekstoerisme en kinderpornografie daaronder vallen; dat de verruiming van de taken van Europol tot de bestrijding van mensenhandel weliswaar vanuit dit oogpunt ook moet worden toegejuicht, maar dat op dit moment allerminst sprake is van de noodzakelijke operationele bevoegdheden en de voorziene omvang van Europol nauwelijks toereikend zal zijn voor een effectief optreden, Z. overwegende dat de maatregelen ter bestrijding van kindersekstoerisme zich tot voorbij de lidstaten van de EU en de kandidaatlanden moeten uitstrekken tot de "traditionele” sekstoerismelanden in Azië, Zuid-Amerika en Afrika; dat daartoe bijzondere kennis van deze landen, hun cultuur en taal noodzakelijk is; dat NGO's dikwijls beter toegerust zijn dan andere organisaties om samen te werken met de plaatselijke autoriteiten en de bevolking ter plekke; dat een dergelijke samenwerking absoluut noodzakelijk is voor een doelmatige bestrijding van de bestaande problemen, AA. overwegende dat kinderprostitutie vooral sterk toeneemt in landen waarin de armoede bijzonder schrijnend is, 1. herhaalt dat sekstoerisme met kinderen en alle vormen van mensenhandel (mannen, vrouwen, jongeren, kinderen) onverenigbaar zijn met de waardigheid en de waarde van de menselijke persoon en een ernstige schending vormt van de mensenrechten; 2. dringt er bij de lidstaten en de kandidaatlanden op aan hun wetgeving te toetsen aan het Kinderrechtenverdrag en dit aspect in acht te nemen bij de uitvaardiging van nieuwe wetten, alsook het Verdrag van de Internationale Arbeidsorganisatie over de ergste vormen van kinderarbeid te ratificeren; 3. verzoekt de lidstaten alsmede de vertegenwoordigers van het Parlement die daarbij betrokken zijn de rechten van het kind, zoals gewaarborgd in het Verdrag van de Verenigde Naties van 20 november 1989 over de rechten van het kind, in het op te stellen handvest voor de grondrechten van de Europese Unie op te nemen; 4. verzoekt de lidstaten en de toetredingskandidaten bij de overige landen aan te dringen op de goedkeuring door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van het facultatieve protocol bij het Kinderrechtenverdrag over de handel in kinderen, kinderprostitutie en het gebruik van kinderen in pornografie, alsmede de onmiddellijke ratificatie met het oog op de inwerkingtreding; 5. is verheugd over de mededeling van de Commissie over de uitvoering van maatregelen ter bestrijding van kindersekstoerisme; 6. wijst erop dat de Europese Unie en haar lidstaten zich meer moeten inzetten bij de bestrijding van uitbuiting en sekstoerisme met kinderen; 7. wenst dat de lidstaten maatregelen nemen om het doorspelen van informatie over dergelijke activiteiten aan de politie en de gerechtelijke autoriteiten aan te moedigen of zelfs verplicht te stellen; 8. stelt vast dat in het kader van kindersekstoerisme en overeenkomstig het Verdrag van de Raad van Europa STE nr. 160 - het Europese Verdrag inzake de uitoefening van de rechten van het kind (hoofdstuk 1, art. 1, lid 1), onder "kind” moet worden verstaan iedere persoon jonger dan 18 jaar; 9. is van oordeel dat wegens de bijzondere noodzaak tot bescherming van kinderen de bestrijding van deze uitwas van het sekstoerisme niet alleen op de daders moet worden gericht maar nog veel meer op de slachtoffers vanuit het perspectief van de bescherming van het kind, hetgeen het gemakkelijkst kan worden gerealiseerd in het kader van een coherent kinderbeleid op lange termijn; 10. verzoekt derhalve de lidstaten om in het kader van de volgende herziening van het EG-Verdrag een nieuwe algemene rechtsgrond voor een communautair beleid inzake kinderen te creëren, zodat de reeds getroffen gerichte maatregelen ter bescherming van het kind door een samenhangend beleid kunnen worden vervangen; 11. dringt er bij de Commissie op aan in 2000 een rechtsgrondslag te creëren voor een begrotingslijn ten behoeve van de bestrijding van kindersekstoerisme, aangezien er anders vanaf 2001 geen middelen meer daarvoor ter beschikking staan; 12. is vooral verheugd dat maatregelen worden genomen om de aard en omvang van het verschijnsel beter af te bakenen en te bestrijden; 13. is van mening dat de bewustmakingsactiviteiten zoals de Commissie die heeft opgezet, lofwaardig zijn, maar vindt wel dat men ervoor moet oppassen dat dit soort campagnes niet het bestaan en de omvang van het verschijnsel bagatelliseren en ook niet bij de publieke opinie leiden tot onverschilligheid of toegeeflijkheid en dat zij telkens moeten onderstrepen dat sekstoerisme een misdrijf is; 14. steunt het voorstel van de Commissie om voort te gaan met informatiecampagnes en de ondersteuning van concrete projecten, mits zij in haar volgende mededeling over de getroffen maatregelen kosten-batenanalyses opneemt, alternatieve mogelijkheden voor de besteding van de beperkte middelen en selectiecriteria aangeeft en informatie verstrekt over de doeltreffendheid en doelmatigheid van de maatregelen; 15. verzoekt de Commissie om nauwkeuriger onderzoek te verrichten naar de omvang van kindersekstoerisme in Europa, zowel binnen de Europese Unie als in de kandidaat-landen voor toetreding, en daarbij zowel de praktijk van kindersekstoerisme als de "consumenten”-stroom bij kindersekstoerisme te betrekken; 16. verzoekt de Commissie om na te gaan welk verband er bestaat tussen kinderpornografie op Internet en de toename van kindersekstoerisme ondanks de bewustwording en afwijzing door het grote publiek; 17. is verheugd over het nieuwe DAPHNE-initiatief en wil dat dit wordt uitgebreid tot bescherming en steun aan slachtoffers van seksueel misbruik van kinderen; 18. staat welwillend tegenover de samenwerking van de Commissie met de toeristenindustrie met het oog op de totstandbrenging van gedragscodes en acht het een goede zaak dat de Commissie de opstelling en verdere uitbreiding van bestaande gedragscodes blijft aanmoedigen en de effectiviteit van bestaande zelfreguleringsmechanismen toetst; 19. verzoekt de Commissie om vanaf volgende jaar een tweejaarlijks verslag op te stellen over de toepassing van deze gedragscodes teneinde zich ervan te vergewissen dat er geen kloof ontstaat tussen de formele regels en de praktische toepassing daarvan en deze evaluatie te doen toekomen aan het Parlement; 20. betreurt het dat de standpunten van de Raad ten aanzien van het extraterritorialiteitsbeginsel nauwelijks zijn geëvolueerd, vooral het feit dat alleen onderdanen van de lidstaten of personen met een verblijfsvergunning voor het grondgebied van de Unie kunnen worden vervolgd wegens seksuele delicten met kinderen; 21. herhaalt dat de lidstaten universele extraterritoriale bepalingen moeten goedkeuren om te achterhalen welke individuen in het buitenland misdrijven hebben gepleegd die vallen onder seksuele uitbuiting van kinderen, en deze individuen voor de rechter te brengen en te straffen; 22. dringt er bij de Commissie op aan een inventarisatie te maken van de nationale wetsbepalingen in de EU met betrekking tot kindersekstoerisme, kinderpornografie en mensenhandel en zo nodig relevante voorstellen met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten in de zin van artikel 31, sub e) van het EU-Verdrag in te dienen waarin het extraterritorialiteitsbeginsel wordt gewaarborgd en het vereiste van wederzijdse strafbaarheid niet langer geldt; 23. dringt er bij de Raad op aan na te gaan in hoeverre de lidstaten hun verplichtingen uit hoofde van het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 24 februari 1997 ter bestrijding van mensenhandel en de seksuele uitbuiting van kinderen zijn nagekomen en het Parlement hierover te informeren; 24. juicht de door de Europese Raad van oktober 1999 in Tampere genomen besluiten inzake nauwere samenwerking tussen de Europese wethandhavingsautoriteiten toe; wijst op de noodzaak deze samenwerking op het gebied van mensenhandel en het daarmee dikwijls gepaard gaande kindermisbruik zo spoedig mogelijk tot de kandidaat-landen uit te breiden; 25. zal zich binnenkort uitspreken over het initiatief van Oostenrijk om te komen tot een besluit van de Raad ter bestrijding van kinderpornografie op Internet, aangezien hiermee wordt voortgebouwd op een ontwerp voor een gemeenschappelijk optreden van gelijke strekking waarover het Parlement zich reeds positief heeft uitgesproken; 26. meent dat het absoluut noodzakelijk is te komen tot gemeenschappelijke wetgeving waarin het gebruik van Internet voor de verspreiding van dergelijk materiaal expliciet wordt verboden; 27. verzoekt de lidstaten speciale zorg en onderdak te verlenen aan jonge slachtoffers van seksueel misbruik, met name aan jonge niet-begeleide asielzoekers en (il)legale jonge immigranten, en daarbij volledig rekening te houden met hun andere culturele en religieuze achtergrond; 28. verzoekt de lidstaten te stimuleren dat reisbureaus, touroperators, vervoersondernemingen en reclamemedia branchegewijs zelfreguleringsmechanismen opzetten teneinde kindersekstoerisme tegen te gaan en uitbuiting door prostitutie in haar vormen te bestrijden; 29. bepleit dat de Commissie een speciale afdeling instelt die zich bezighoudt met alle aspecten betreffende kinderen en de gevolgen van nieuwe wetsontwerpen voor de situatie van kinderen; 30. betreurt dat er tot nog toe door de Commissie geen gevolg is gegeven aan het verzoek dat het in paragraaf 11 van zijn reeds genoemde resolutie van 6 november 1997 deed om steun te verlenen aan de oprichting van een Europees Centrum voor vermiste kinderen ; dringt er derhalve bij de Commissie op aan om de voorwaarden te scheppen voor de uitbouw van een Europees netwerk voor vermiste en misbruikte kinderen, dat tot taak moet krijgen de activiteiten van organisaties in de lidstaten, zoals Child Focus in België, te coördineren; 31. dringt er bij de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat de verjaringstermijn voor misdrijven die misbruik van kinderen behelzen pas ingaat op het tijdstip waarop het kind meerderjarig wordt; 32. verzoekt de lidstaten hun strafrechtprocedures zodanig te herzien dat slachtoffers om verdere traumatische gevolgen te voorkomen kunnen getuigen door middel van video-opnamen; 33. pleit ervoor dat personen die schuldig zijn bevonden aan pedofiele handelingen wordt verboden activiteiten uit te oefenen waarbij het contact met minderjarigen van dusdanige aard is dat valt te vrezen voor herhaling in de beroepssfeer; 34. is voornemens een onderzoekscommissie op te richten om toezicht te houden op het verloop van strafzaken in verband met actieve en gewelddadige pedofilie; 35. verzoekt de lidstaten en de Commissie om na te gaan of de pedofiele misdrijven in de EU en in de kandidaatlanden en het daarop volgende optreden van de magistratuur geen ernstige en voortdurende schending van de grondrechten vormen, zoals bepaald in de artikelen 6 en 7 van het Verdrag, en om eventueel de in deze artikelen genoemde procedures in werking te stellen; 36. dringt - in verband met de ontwikkeling van de externe betrekkingen van de EU - aan op naleving van de mensenrechten, met name die van kinderen en jongeren en houdt het voor juist dat de Gemeenschap bij het sluiten van internationale overeenkomsten gebruik maakt van de “mensenrechtenclausules”, met onder meer bepalingen inzake de schending van de rechten van het kind en de menselijke waardigheid; 37. verzoekt de lidstaten om in het kader van de ontwikkelingshulp en andere hulpprogramma's bijzondere aandacht te besteden aan de situatie en de behoeften van kinderen en maatregelen te treffen om de slachtoffers van prostitutie te beschermen en te reïntegreren; 38. dringt er bij de Raad op aan de kwestie van een gegarandeerde bescherming van het kind in de toetredingsonderhandelingen met de kandidaatlanden aan de orde te stellen en dringt er bij de kandidaatlanden op aan meer aandacht te besteden aan sekstoerisme, kinderpornografie en mensenhandel en daartegen vastberaden op te treden; 39. is verheugd over het besluit van 1998 van de Raad om het mandaat van Europol uit te breiden tot de bestrijding van “seksuele uitbuiting en aanranding van minderjarigen”; is echter van oordeel dat seksuele delinquentie ten koste van minderjarigen onder het mandaat van Europol moet komen te vallen voor wat betreft sekstoerisme dat plaatsvindt aan de grenzen van de Unie; 40. is van mening dat de activiteiten van de NGO's op dit gebied onmisbaar zijn en richt derhalve tot deze organisaties het verzoek om Commissie en Parlement voortdurend te informeren zodat hun ervaringen en hun kennis van zaken kunnen worden aangewend ten nutte van EU-projecten; 41. verzoekt de lidstaten om, wanneer zij dit nog niet hebben gedaan, financieel bij te springen voor een gratis kindertelefoon (vergelijkbaar met de "telefono azzurro” in Italië en de kindertelefoon in Nederland), zodat overal in de Unie kinderen onmiddellijk hulp en voorlichting kunnen krijgen en het nummer onder ieders aandacht te brengen; moedigt derde landen waar sekstoerisme met kinderen een plaag is, aan om soortgelijke maatregelen te nemen; 42. wijst erop dat speciale aandacht moet worden geschonken aan de situatie van de straatkinderen in de derde wereld en de EU, en beveelt een nauwe samenwerking aan met de voor de sociale sector verantwoordelijke plaatselijke overheidsinstanties en NGO's; wijst op het bijzonder grote gevaar voor meisjes in verband met traditionele familiaire en sociale afhankelijkheidsstructuren; 43. wenst, in het kader van de betrekkingen met de ontwikkelingslanden en in verband met het probleem van de straatkinderen, de ontwikkeling en toepassing van een breed opgezette strategie ter verbetering van het gehele sociale milieu van deze kinderen; 44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaatlanden alsmede aan de Raad van Europa. Het Europees Parlement, - gezien het Groenboek van de Commissie ( COM(1999) 396 - C5-0184/1999 ), - gelet op de artikelen 95 en 153 van het EG-Verdrag, - gelet op zijn artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gelet op richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (1) , - gezien zijn advies van 5 november 1998 (2) en zijn besluit van 23 maart 1999 (3) betreffende richtlijn 1999/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 1999 tot wijziging van richtlijn 85/374/EEG , - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0061/2000 ), A. overwegende dat de lidstaten uiterlijk op 31 juli 1988 moesten voldoen aan richtlijn 85/374/EEG , B. overwegende dat de artikelen 15, lid 3, 16, lid 2 en 21 van de richtlijn de Commissie ertoe verplichten om verslag uit te brengen, C. overwegende dat het Groenboek bedoeld is om een verslag voor te bereiden over de toepassing van de richtlijn, D. overwegende dat de herziening van richtlijn 85/374/EEG de weg kan openen naar een grotere mate van harmonisatie, 1. is van mening dat een herziening van de richtlijn inzake productaansprakelijkheid gebaseerd moet zijn op duidelijk vastgestelde feitelijke gegevens; 2. verzoekt de Commissie feitelijke gegevens te verzamelen, niet alleen door vragen te stellen aan betrokken partijen, maar ook door wetenschappelijke methodes toe te passen en de wetenschappelijke gemeenschap en het maatschappelijk middenveld hierbij te betrekken; 3. is in dit verband van mening dat uitgebreid gebruik moet worden gemaakt van het besluit nr. 372/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 februari 1999 houdende vaststelling van het communautaire actieprogramma inzake de voorkoming van letsel binnen het kader van de actie op het gebied van de volksgezondheid (1999 tot 2003) (4) om relevante gegevens te verzamelen over persoonlijk letsel ten gevolge van producten met gebreken; 4. stelt voor onderzoeksprojecten te starten die passen bij dit juridisch gebied op de scheidslijn van correctieve rechtspleging met schuld en aansprakelijkheid zonder schuld overeenkomstig het beginsel van herverdeeld risico; wijst erop dat in verband met het verbintenissenrecht waardevol werk is gedaan door verschillende initiatieven zoals de Commissie-Lando en het "Europees Centrum voor schadevergoedings- en verzekeringsrecht” in Wenen; 5. is van mening dat de verdere ontwikkeling van de wetgeving inzake productaansprakelijkheid een goed uitgangspunt kan zijn voor een afwegingsproces over de mogelijkheid en de wenselijkheid van een dieper gaande harmonisatie van het privaatrecht op voor de markt relevante terreinen; 6. beveelt aan dat de Commissie wanneer uit degelijke feitelijke gegevens, verkregen op basis van de evaluatie van de effecten van de richtlijn inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor producten zou blijken dat dringende behoefte bestaat aan vroegtijdige wetgeving de Commissie zo spoedig mogelijk desbetreffende wetgevingsvoorstellen dient te doen; beveelt voorts aan dat de wetgevers van de Europese Gemeenschap in ieder geval overgaan tot een brede dialoog en bezinning over de ontwikkeling van Europese wetgeving inzake productaansprakelijkheid, ook wanneer op basis van het Groenboek en de reacties daarop zou blijken dat geen onmiddellijk optreden vereist is; 7. is van mening dat iedere dialoog die wordt aangedaan in reactie op de voornoemde aanbeveling een zorgvuldige afweging dient te omvatten van de aspecten van de richtlijn die in het Parlement tijdens de recente raadpleging en gedachtewisseling aanleiding hebben gegeven tot uitingen van bezorgdheid, waaronder met name: 8. is van mening dat voedselveiligheid het beste kan worden verwezenlijkt door de goedkeuring, aanpassing en tenuitvoerlegging van juridische instrumenten met vereisten ten aanzien van productie, etikettering en opspoorbaarheid van producten; stelt vast dat de richtlijn inzake productaansprakelijkheid slechts een zeer geringe bescherming kan bieden; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het werkdocument van de Commissie (SEC(1999) 470 - C5-0342/1999 ) (1) , - gelet op de titels betreffende mededinging en betreffende het milieu van de Verdragen, als herzien door het Verdrag van Amsterdam, - gelet op de Richtlijn 96/92/EG betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (2) , - gezien het Witboek voor een communautaire strategie en actieplan - Energie voor de toekomst: duurzame energiebronnen COM(1997) 599 , - gezien het Protocol van Kyoto van 10 december 1997, - gezien zijn resoluties van 4 juli 1996 over een actieprogramma van de Gemeenschap voor hernieuwbare energiebronnen (3) , van 15 mei 1997 over de mededeling van de Commissie over energie voor de toekomst: hernieuwbare energiebronnen -Groenboek voor een communautaire strategie ( COM(1996) 576 - C4-0623/1996 ) (4) , van 18 juni 1998 over de mededeling van de Commissie over energie voor de toekomst: hernieuwbare energiebronnen -Witboek voor een Gemeenschapsstrategie ( COM(1997)599 - C4-0047/1998 ) (5) en van 17 juni 1998 met de aanbeveling van het Parlement aan de Commissie voor een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de invoering in het net van uit hernieuwbare bronnen afkomstige elektriciteit in de Europese Unie (6) , - gelet op de resolutie van de Raad van 8 juni 1998 betreffende duurzame energiebronnen (7) , alsmede de conclusies van de Raad Energie van november 1998, mei 1999 en december 1999 (8) , - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0078/2000 ), A. overwegende dat de Unie en de lidstaten het erover eens zijn dat de bevordering van hernieuwbare energiebronnen een prioriteit is, aangezien zij verenigbaar zijn met de drie doelstellingen voor energie, te weten milieubescherming, voorzieningszekerheid en concurrentievermogen, en omdat zij voor het bereiken van de doelstellingen van Kyoto een belangrijke troef vormen, B. overwegende dat duurzame energiebronnen daarnaast nog vele andere synergische effecten hebben zoals: C. overwegende dat elke lidstaat zijn eigen steunregelingen voor hernieuwbare energiebronnen heeft ontwikkeld, zodat het subsidiariteitsbeginsel moet worden toegepast, ook wegens het ontbreken van een Energiehoofdstuk in het EG-Verdrag, D. overwegende dat de interne elektriciteitsmarkt alleen werkelijk met eerlijke concurrentie kan functioneren, als de prijzen van verhandelde energie zoveel mogelijk de totale kosten weergeven, E. overwegende dat de interne markt onderhevig is aan concurrentieverstoringen tussen de lidstaten als wel op nationaal niveau tengevolge van rechtstreekse overheidssubsidies aan de traditionele energie-industrie, die per jaar op 15 miljard € (9) worden geschat en niet worden verstrekt om redenen van milieubescherming, alsmede tengevolge van omvangrijke indirecte steun zoals de wettelijke aansprakelijkheidsgarantie, F. overwegende dat de richtlijn betreffende de interne markt voor elektriciteit mogelijkheden opent voor hernieuwbare energiebronnen, voor zover daarin prioriteit wordt verleend aan inschakeling van productie-eenheden die van hernieuwbare energiebronnen gebruik maken en daaraan verplichtingen voor openbare dienstverlening worden opgelegd, maar overwegende dat, overeenkomstig de verklaring van de Raad (10) , opening van de markt in de huidige omstandigheden een bedreiging zou vormen voor de doelstellingen van de Unie op dit terrein, G. overwegende dat de interne elektriciteitsmarkt tot stand is gekomen op basis van de titel betreffende de mededinging van het EG-Verdrag en dat het werkdocument deze aanpak lijkt voort te zetten; tevens overwegende dat er een aanvullende richtlijn dient te worden opgesteld betreffende duurzame energiebronnen waarin ook in dezelfde mate rekening wordt gehouden met de internemarktaspecten en de milieuaspecten van het EG-Verdrag, zoals is overeengekomen op de Europese Raad van Helsinki van december 1999, H. desalniettemin overwegende dat de Commissie, gezien het ontbreken van een gerechtvaardigde uitzonderingsregeling in de Elektricteitsrichtlijn, voor een aanpak gekozen heeft die erin bestaat dat de Verdragsbepalingen inzake staatssteun voor alle vormen van ondersteuning van duurzame energiebronnen gelden, dat deze steun een vorm van staatssteun kan zijn en dat de niet door de staat gefinancierde ondersteuning van de prijzen, die door de lidstaten ten gunste van duurzame energiebronnen wordt geregeld ten behoeve van het milieu, in conflict kan komen met de regels inzake staatssteun en de bepalingen betreffende de binnenmarkt, hoewel sommige steunmaatregelen in het kader van de richtlijnen betreffende de staatssteun voor milieu, die thans door de Commissie worden herzien, gerechtvaardigd zouden kunnen zijn, I. overwegende dat de lidstaten zich zeer terughoudend opstellen wanneer het erom gaat bindende doelstellingen voor duurzame energieproductie te aanvaarden, hoewel de meeste lidstaten wel officiële doelstellingen hebben, de EU algemene doelstellingen voor duurzame energiebronnen en voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen heeft ontwikkeld in het Witboek (11) en elke lidstaat een Kyoto-doelstelling heeft voor CO2-emissies, die overigens in vele gevallen zeer waarschijnlijk niet zullen worden gehaald; overwegende dat de Commissie ondanks alles geen voorstellen doet hoe deze verschillende doelstellingen moeten worden bereikt, J. overwegende dat de Commissie, vanuit het oogpunt van de interne markt en de noodzaak van meer innovatie en grotere efficiency, uiteraard verwijst naar consumptiedoelstellingen voor elektriciteit uit duurzame energiebronnen, mede omdat hierdoor de kosten over alle EU-verbruikers worden gespreid en dit op Europees niveau een stimulerend effect heeft op hernieuwbare energieën, terwijl zij in haar eigen Witboek een algemene doelstelling voor de EU-productie vaststelt, hoewel deze twee begrippen eigenlijk niet onverenigbaar zijn; echter overwegende dat grensoverschrijdende handel in elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen om deze consumptiedoelstellingen te bereiken aanvankelijk niet aan voorschriften betreffende handelsvoorwaarden noch aan een werkelijke certificatie gebonden zou zijn, aangezien daarvoor geen systemen bestaan, hetgeen ertoe zou kunnen leiden dat de verschillende op grond van de subsidiariteit door de lidstaten gekozen systemen elkaar zouden ondergraven, hetgeen zou leiden tot een vrij gelokaliseerde ontwikkeling op de beste plekken ("hot spots'), zodat een overgangsfase moet worden ingesteld zolang de wetgeving wordt voorbereid, K. overwegende dat de voorstellen van de Commissie voor een CO2-energieheffing op EU-niveau om de externe kosten van de traditionele energiebronnen te compenseren, niet door de Raad werden aanvaard, L. overwegende dat er ten minste drie soorten steunregelingen in de lidstaten gelden, waarvan het terugleveringssysteem het meest doelmatig is gebleken omdat het gebruik van hernieuwbare energiebronnen wordt aangemoedigd vanwege het permanente karakter van dit systeem, terwijl het aanbestedingssysteem het minst is toegepast vanwege het meer concurrerende karakter ervan; overwegende dat de Commissie in haar werkdocument de grootste juridische problemen verwacht met het terugleveringssysteem, maar ook de serieuze moeilijkheden bij de planning van het aanbestedingssysteem erkent, evenals de moeilijkheid van het beoordelen van het Nederlandse systeem van "certificaten-handel” in dit vroege stadium van haar activiteiten, M. overwegende dat de ervaringen tot dusver duidelijk laten zien dat netleveringsregelingen in vergelijking met quota- en aanbestedingssystemen leiden tot een hoge effectiviteit, een dynamische ontwikkeling van de markt en een aanzienlijk lagere belasting van het milieu. Andere voordelen van deze regelingen zijn: prikkels tot efficiëntie en niet-bureaucratische tenuitvoerlegging, een sterk decentrale ontwikkeling, een hoge acceptatiegraad en lokale deelname, de ontwikkeling van een krachtige bedrijfssector en versterking van regionale economische structuren (12) , N. overwegende dat empirisch onderzoek bevestigt dat landen met een netleveringswetgeving, zoals Duitsland, Denemarken en Spanje, een aanzienlijk groter aandeel duurzame energie behalen dan landen met aanbestedingsregelingen, waarbij alleen de goedkoopste aanbieders een netleveringscontract voor een bepaalde periode krijgen, zoals in Groot-Brittannië, Ierland en Frankrijk (13) . Als gevolg van deze wetgeving kon het opwekkingspotentieel van windenergie in Duitsland in 1998 met 1.568 MW (megawatt), in Denemarken met 250 MW en in Spanje met 346 MW worden uitgebreid, terwijl het opwekkingspotentieel in de landen met een aanbestedingsregeling in dezelfde periode aanzienlijk minder groeide (GB: 18 MW, Ierland: 5 MW, Frankrijk: 3 MW) (14) , O. overwegende dat met quotasystemen de regionale stroombedrijven ertoe verplicht worden een bepaalde hoeveelheid stroom uit hernieuwbare energiebronnen af te nemen tegen vaste prijzen; dat alleen de goedkoopste aanbieders een leveringscontract krijgen; dat voor de afzonderlijke opwekkingstechnologieën quota worden ingevoerd, waardoor slechts een fractie van het potentieel van hernieuwbare energiedragers wordt benut; dat potentieel waardevolle technieken op deze wijze geen kans krijgen zich op de markt te bewijzen en in de kiem worden gesmoord; dat daarbij het aanbestedingsmodel lijdt onder de "vloek van de laagste aanbieder” als gevolg waarvan onrealistisch lage offertes worden gedaan om een contract binnen te halen; dat de concurrenten onder elkaars prijs bieden hetgeen negatieve gevolgen heeft voor de kwalitatieve ontwikkeling van de markt voor duurzame energie; dat een quotasysteem derhalve in het beste geval alleen kan dienen als aanvullend instrument, P. overwegende dat de voorstellen van de Commissie op het gebied van eerlijke toegang tot het elektriciteitsnet wel een goede stap zijn in de richting van een oplossing van dit specifieke probleem, maar dat er heel wat meer nodig is alleen al om de in het Witboek uiteengezette doelstellingen te bereiken, Q. overwegende dat duurzame energiebronnen per definitie energieën zijn die zich oneindig vernieuwen, zodat de definitie en het toepassingsgebied van een eventuele richtlijn met zeer veel zorg moeten worden overwogen, R. overwegende dat de consument het recht heeft met kennis van zaken keuzes te maken, maar dat het momenteel, in tegenstelling tot wat het geval is voor andere producten, niet mogelijk is de herkomst van elektriciteit aan te geven, hoewel NGO's en ook de industrie op vrijwillige basis stappen ondernemen om voor de eindverbruiker bedoelde etiketteringssystemen op te zetten voor uit hernieuwbare energiebronnen opgewekte elektriciteit, 1. verzoekt de Raad opnieuw, met het oog op de vorming van een werkelijke interne elektriciteitsmarkt, wetgeving aan te nemen ter geleidelijke invoering van een CO2-energieheffing op EU-niveau waarin geleidelijk alle externe kosten worden opgenomen, met inachtneming van het concurrentievermogen van de EU en waarbij de lidstaten de belastinginkomsten gebruiken met een beroep op het subsidiariteitsbeginsel, en verzoekt tegelijkertijd de EU-instellingen officiële voorschriften op te stellen voor de certificatie en voor labelling van alle elektriciteit, om aldus voor de elektriciteitsgebruiker een werkelijk overwogen keuze mogelijk te maken; 2. verzoekt de Commissie in dit verband een plan op te stellen voor de subsidieverlening aan traditionele energiebronnen en de gelijke toepassing te waarborgen van de EU-stelsels voor overheidssteun, zodat op alle lidstaten en alle energiebronnen dezelfde bepalingen van toepassing zijn en op de interne elektriciteitsmarkt werkelijk gelijke concurrentievoorwaarden gelden; verzoekt de Commissie hiertoe en met het oog op het aflopen in juli 2002 van de code voor overheidssteun in de Europese kolensector van 1993, ruim voor juli 2002 voorstellen in te dienen om wettelijke zekerheid te verschaffen aangaande de EU-regels voor overheidssteun in de sector fossiele brandstoffen; 3. is van mening dat een door de Commissie ingediend voorstel voor een richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen in de interne elektriciteitsmarkt, in aansluiting op de behandeling van het werkdocument, niet alleen bescherming moet bieden aan de systemen die de ontwikkeling van duurzame elektriciteitsopwekking in de interne markt bevorderen - en met name die het meest effectief zijn gebleken -, maar dit prioritaire onderwerp ook verder moet ontwikkelen en een passend juridisch kader voor hernieuwbare energiebronnen moet scheppen om de snelle ontwikkeling van deze energiebronnen te onderbouwen, in het besef dat hernieuwbare energiebronnen op de lange termijn een groot deel van de energiemix moeten gaan uitmaken; 4. wenst dat wordt gewaarborgd dat de inwerkingtreding van nieuwe stimulerende maatregelen geen nadelige gevolgen heeft voor diegenen die investeringen hebben gedaan op basis van de tot dan toe geldende regels; 5. wenst dat voor een richtlijn terzake artikel 95 van het EG-Verdrag betreffende de interne markt en artikel 174 van het EG-Verdrag betreffende het milieu als rechtsgrondslag worden gekozen; 6. acht verplichtende en ambitieuze productiedoelstellingen voor duurzame energiebronnen op nationaal niveau wezenlijk voor het bereiken van resultaten en van de EU-doelstellingen, zoals thans de ervaring met Kyoto heeft aangetoond, zodat een eventuele richtlijn een mechanisme van door de Commissie geleide onderhandelingen over lastenverdeling moet opzetten om de lidstaten ertoe te brengen zich in te zetten voor zowel ambitieuze als eerlijke doelstellingen voor de consumptie van elektriciteit, met inbegrip van technologische gebieden, uit duurzame energiebronnen, en mechanismen ter bevordering van innovatie en productie van dergelijke elektriciteit, waarmee als zij worden gecombineerd de algemene doelstellingen van het EU-Witboek kunnen worden bereikt, zodat deze overeengekomen doelstellingen verplichtend worden; acht het noodzakelijk dat voordat deze over de grenzen van de lidstaten verhandelde elektriciteit meegerekend wordt bij het bereiken van de doelstelling van de importerende lidstaat, door de EU regels worden opgesteld voor deze handel teneinde: acht het mogelijk dat de lidstaten, als bepaalde doelstellingen van lidstaten niet worden bereikt, zowel de regels betreffende binnenlandse energiebronnen uit hoofde van artikel 8, lid 4 van de Elektriciteitsrichtlijn toepassen of reciprociteitregels; 7. om het einddoel te bereiken, moeten de lidstaten ertoe worden verplicht de voorschriften van het Witboek ten uitvoer te leggen. Elke lidstaat dient daartoe doelen te stellen in de vorm van vastgestelde hoeveelheden. In aanvulling daarop dienen de lidstaten de Commissie elke twee jaar door middel van een voortgangsrapport op de hoogte te stellen van de geboekte vooruitgang. Indien de doelen niet worden gehaald, moeten er sancties worden opgelegd; 8. is van mening dat, terwijl op de middellange termijn wordt gestreefd naar een gemeenschappelijke interne elektriciteitsmarkt waartoe ook de duurzame energiebronnen toegang hebben, alle lidstaten dankzij het subsidiariteitsbeginsel tot 2010 in staat zullen zijn ongehinderd hun eigen systeem te kiezen, terwijl tegelijkertijd de Commissie in 2005 de situatie opnieuw zal bekijken om vast te stellen in welke mate de lidstaten de overeengekomen doelstellingen met betrekking tot de lastenverdeling bereiken, met inachtneming van de nationale en regionale specifieke kenmerken van de verschillende lidstaten en van de bijdrage aan de lokale en regionale economieën; 9. vindt dat de opbrengsten van stroom uit duurzame energiebronnen zodanig dienen te zijn dat, bij een goede bedrijfsvoering, de commerciële exploitatie van de diverse productie-installaties voor stroom uit hernieuwbare energiebronnen in beginsel rendabel is. Dit dient de aanzet te geven tot een dynamische ontwikkeling waarbij particulier kapitaal wordt aangetrokken, de vraag naar installaties voor duurzame stroomopwekking stijgt, de vervaardiging van installaties in serieproductie mogelijk wordt, de prijzen dienovereenkomstig dalen, het concurrentievermogen van duurzame energie toeneemt en er een grotere marktpenetratie van duurzame energie ontstaat (15) . De productie van stroom uit hernieuwbare energiebronnen is afhankelijk van de geografische omstandigheden. De kostencalculatie voor duurzame energie hangt dus niet alleen af van de technische productiviteit, maar evenzeer, en in grotere mate dan bij de traditionele energiedragers, ook van de locatie. Een volledig geharmoniseerde energiemarkt zal dan ook gepaard gaan met aanzienlijke verstoringen en derhalve moet bij de vergoeding voor duurzaam opgewekte stroom rekening worden gehouden met de uiteenlopende geografische omstandigheden; 10. acht het de taak van de instellingen van de Unie regels op te stellen voor de handel in elektriciteit en voor certificatie- en etiketteringssystemen voor alle vormen van elektriciteit op de interne elektriciteitsmarkt, teneinde hernieuwbare energiebronnen een eerlijke kans te geven op termijn concurrerend te worden; 11. is van mening dat wegens het ontbreken van volledig functionerende CO2-energieheffingen en wegens de vermeden kosten bij duurzame energiebronnen, en gezien de concurrentieverstoringen op de interne markt door direct, met overheidsgelden, en indirect aan deze energiebronnen verstrekte subsidies, de steun die aan hernieuwbare energiebronnen wordt verstrekt niet moet worden gezien als directe staatssteun overeenkomstig de regelingen inzake staatsteun, en derhalve op speciale wijze afzonderlijk moet worden behandeld; 12. is van mening dat, daar eilanden specifieke problemen hebben in verband met planning en aanvoer van energie en daar ten aanzien van al dan niet met het vasteland in verbinding staande eilanden reeds sprake is van een broos sociaal-economisch evenwicht, een adequaat, stabiel wettelijk kader de snelle bevordering van deze energiebronnen moet waarborgen opdat deze een belangrijk deel van de energieaanvoer van de eilanden gaan vormen; dringt aan op stimuleringsregelingen voor investeringen in vormen van hernieuwbare energie voor eilanden; 13. is van mening dat door de staat uitbetaalde of bemiddelde steun tot het moment dat het gebruik van hernieuwbare energiebronnen marktrijp is overeenkomstig het EG-Verdrag anders moet worden beoordeeld dan permanente subsidies; 14. dringt erop aan volledig te worden betrokken bij de herziening van de communautaire regelingen inzake de staatssteun voor milieu voordat enige verwijzing naar deze vorm van tertiaire wetgeving in een richtlijn wordt opgenomen, en onderstreept dat deze regelingen bij voorkeur, voorlopig, steun aan duurzame energiebronnen moeten uitsluiten en in geen geval aanvullende of strengere criteria mogen aanleggen dan die van de uiteindelijke richtlijn; 15. verzoekt de Commissie om in haar voorstel voor een richtlijn voor het stimuleren van hernieuwbare energiebronnen onderscheid te maken tussen startsubsidies en subsidies die overeenkomstig het EG-Verdrag (primair communautair recht) op de lange termijn van invloed kunnen zijn op de handel tussen de lidstaten; 16. weigert te aanvaarden, gezien het feit dat duurzame energiebronnen een prioriteit vormen voor de EU als geheel, dat de geringe steun die daaraan wordt verstrekt door een richtlijn ter discussie kan worden gesteld, omdat er geen CO2-energieheffing voorhanden is, terwijl traditionele subsidies en indirecte steun, ondanks de thans geldende elektriciteitsrichtlijn, voortduren terwijl de doelstellingen van het Witboek niet zijn bereikt, er geen waarborg is voor eerlijke toegang tot de markt en scheiding van de rekeningen niet volledig wordt toegepast; 17. acht het onmogelijk, aangezien niet kan worden voorzien hoe de duurzame energiebronnen zich zullen ontwikkelen en met name niet de mate waarin zonne-energie, die momenteel niet erg concurrerend is, zich zal ontwikkelen en een bijdrage zal leveren, een specifieke termijn vast te stellen voor het stoppen van de steun aan alle duurzame energiebronnen, hetgeen waarschijnlijk tot gevolg zal hebben dat de ontwikkeling ervan op een beslissend moment in de toekomst zal worden afgebroken; 18. is van mening dat duurzame energiebronnen duidelijk moeten worden omschreven als energiebronnen die zichzelf oneindig vernieuwen, reden waarom gemeentelijke vuilverbranding of turf niet moeten worden meegerekend maar biogas en geothermische energie wel, zoals wordt gesteld in het Witboek over hernieuwbare energiebronnen, terwijl in een eventuele richtlijn in een apart artikel grote waterkrachtcentrales in het algemeen moeten worden uitgesloten, omdat zij gewoonlijk economisch levensvatbaar zijn, eventueel met enkele zeer beperkte uitzonderingen voor nieuwe installaties of voor het herstel van oudere; 19. acht het wenselijk dat een toekomstige richtlijn het gebruik van hernieuwbare energiebronnen in plattelandsgebieden stimuleert, aangezien een groot deel van het potentieel voor de exploitatie van hernieuwbare energiebronnen zich in deze gebieden bevindt, zodat wordt bijgedragen aan de wederopleving van de economische bedrijvigheid in de meest geïsoleerde gebieden, gebruik wordt gemaakt van tot dusverre niet benutte hulpbronnen en vaart wordt gezet achter de verbetering van de kwaliteit van de energievoorziening die in veel van deze gebieden tekortschiet; 20. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de situatie in alle lidstaten en in grensoverschrijdende zin met betrekking tot de eerlijke toegang van duurzame energiebronnen, in de meest brede zin van dit woord, tot het elektriciteitsnet en op basis van de best mogelijke praktijk regels in een richtlijn op te nemen, met inachtneming van de speciale omstandigheden van duurzame energiebronnen; 21. acht het gewenst, teneinde een rendabele exploitatie juist in de pioniersfase zeker te stellen en aldus een brede marktinvoering van duurzame energie mogelijk te maken, dat wordt voorzien in opschorting van de doorvoertarieven vanaf de startfase tot het moment van commerciële rijpheid; 22. verzoekt de Commissie bij de Raad en het Europees Parlement een voorstel voor een richtlijn in te dienen ter aanvulling van de richtlijnen inzake de interne elektriciteitsmarkt, waarbij regels worden opgesteld voor prioritaire toegang voor elektriciteit die afkomstig is van hernieuwbare energiebronnen en tevens een financieel kader wordt vastgelegd voor communautaire maatregelen voor gezamenlijke rekening ten behoeve van onderzoek naar en bevordering van hernieuwbare energiebronnen; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het octrooi EP 695 351 van 8 december 1999 inzake de genetische manipulatie van menselijke cellen en embryo's, dat het Europees Octrooibureau (EOB) "bij vergissing” heeft verleend, - gezien richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en van 6 juli 1998 inzake de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 maart 1989 over de ethische en juridische problemen in verband met genetische manipulaties (1) en over kunstmatige bevruchting in vivo en in vitro (2) , en zijn resoluties van 12 maart 1997 over het klonen (3) en 15 januari 1998 over het klonen van mensen (4) , - gezien het Europees Octrooiverdrag uit 1973, inzonderheid artikel 53, onder a) dat het octrooieren van uitvindingen, die in strijd zijn met de openbare orde en de zedelijkheid, verbiedt, A. overwegende dat de verlening van octrooi EP 695 351 grote bezorgdheid heeft gewekt onder het publiek, B. overwegende dat genoemd octrooi in de beschrijving van paragraaf 0011, alle dierlijke cellen, vooral van zoogdieren, en menselijke cellen omvat en dat conclusie 48 van het octrooi bedoeld is om dergelijke dierlijke cellen een embryo te laten produceren dat de kiemlijntransmissie van de genetische marker mogelijk maakt (zoals een herpes virus of een antibiotica-resistent genoom), C. overwegende dat het Europees Octrooibureau heeft getracht het verlenen van dit octrooi te verklaren op grond van een eenvoudige vergissing in de formulering en de interpretatie van conclusie 48, maar het publiek ernstig heeft misleid door te verzwijgen dat in beschrijving 0011 de geclaimde uitvinding uitdrukkelijk betrekking heeft op menselijke cellen en dat het onmiskenbaar een octrooi heeft verleend voor de productie en eventueel klonen van genetisch gemodificeerde menselijke embryo's, D. overwegende dat de verlening van dit octrooi in tegenspraak is met de openbare zeden en strijdig met het communautaire en nationale octrooirecht in de Europese Unie, E. overwegende dat richtlijn 98/44/EG een verbod inhoudt op de octrooieerbaarheid van het menselijk lichaam in de diverse stadia van zijn vorming en ontwikkeling, alsmede van de ontdekking van een van de delen daarvan, met inbegrip van de gehele of gedeeltelijke sequentie van een menselijk gen in zijn natuurlijke milieu, F. overwegende dat het Octrooiverdrag en de uitvoeringsregels van het Octrooibureau geen regels kennen om uit eigener beweging een octrooi te wijzigen of nietig te verklaren, voorts dat er doeltreffende juridische waarborgen moeten komen die het mogelijk maken dat octrooien ex officio nietig worden verklaard in geval van duidelijke fouten in de toepassing van het Octrooiverdrag, zonder dat derden juridische stappen hoeven te ondernemen, G. overwegende dat de mogelijkheden om binnen negen maanden oppositie in te stellen tegen de effecten van het octrooi nog niet zijn uitgeput, H. overwegende dat het ontbreken van een communautair octrooi een lacune is in het octrooirecht, I. overwegende dat alle informatie aan het publiek moet worden bekend gemaakt en dat de Unie een voortrekkersrol moet spelen bij de bevordering van de openbare discussie; voorts overwegende dat het Europees Octrooibureau als rechter en als jury optreedt, en dat zijn bevoegdheden en procedures derhalve moeten worden herzien, 1. is diep geschokt over de verstrekking van een patent aan de Universiteit van Edinburgh, dat onder meer een techniek voor de genetische modificatie van de kiemlijn van menselijke embryo's en van embryo's zelf inzake de isolatie, de selectie en de verspreiding van dierlijke transgene stamcellen omvat en dat waarschijnlijk gebruikt zou kunnen worden voor het klonen van mensen; 2. zal onverwijld, indien dit wettelijk mogelijk is, oppositie instellen tegen octrooinummer EP 695 351 en doet een beroep op de andere instellingen van de Europese Unie en de regeringen van de lidstaten hetzelfde te doen; 3. neemt ter kennis dat het EOB spijt heeft betuigd en verlangt dat de oppositieprocedure tegen de verlening van het octrooi met spoed behandeld wordt opdat het octrooi zo snel mogelijk herroepen kan worden; 4. wijst op zijn fundamenteel standpunt inzake de toepassing van de biotechnologie op mensen, met name zijn afwijzing van interventies in de menselijke kiemlijn, zijn afwijzing van het klonen van mensen in alle fasen van de ontwikkeling en zijn afwijzing van onderzoek naar menselijke embryo's waarbij het embryo vernietigd wordt; 5. wijst er nogmaals op dat onderzoek noch gewin de waardigheid van het menselijk leven mogen aantasten en dringt erop aan dat dit beginsel in de toekomst in het Verdrag betreffende de Europese Unie wordt opgenomen; 6. verzoekt de Commissie duidelijk en onvoorwaardelijk te stellen dat Richtlijn 98/44/EG inzake de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen de octrooieerbaarheid uitsluit van mensen en delen van het menselijk lichaam, alsmede manipulaties met het genoom, en het klonen van mensen in alle fasen van hun ontwikkeling, en dat slechts een uitvinding die gebaseerd is op een geïsoleerd element van het menselijk lichaam of is geproduceerd via een technisch proces dat industriële toepassing kan vinden niet van octrooieerbaarheid is uitgesloten, zelfs wanneer de structuur van dat element identiek is aan dat van een natuurlijk element, mits de door het octrooi toegekende rechten zich niet uitstrekken tot het menselijk lichaam en de elementen daarvan in hun natuurlijke milieu; 7. dringt aan op een snelle omzetting van Richtlijn 98/44/EG inzake de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen in nationale wetgeving en verzoekt de nationale wetgever de door de Gemeenschap vastgestelde grenzen - met name de ethische gemotiveerde beperking van het verlenen van octrooien - als minimumnorm te erkennen; 8. verzoekt de Commissie alle nodige maatregelen te treffen om alle onduidelijkheid in de Europese wetgeving inzake het octrooirecht weg te nemen en alle bestaande lacunes zo snel mogelijk op te vullen; 9. verlangt een herziening van het optreden van het Europees Octrooibureau zodat het openbare verantwoording dient af te leggen en de uitvoeringsregels zodanig te wijzigen dat de mogelijkheid wordt geschapen van nietigverklaring van een octrooi op eigen initiatief; 10. verzoekt de Commissie voorstellen in te dienen ter waarborging van de participatie van het Parlement bij ethische vraagstukken in verband met de biotechnologie; 11. verlangt dat het EOB er borg voor staat dat alle bestaande octrooien en octrooiaanvragen in Europa het beginsel van de niet-octrooieerbaarheid van mensen, hun cellen en genomen in hun natuurlijke milieu, en menselijke embryo's, hoog houden; 12. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten de nodige maatregelen te treffen opdat de genetische code van de mens in de gehele wereld vrijelijk beschikbaar is voor het onderzoek; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europees Octrooibureau en de regeringen van de lidstaten.