(Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst en de daarop betrekking hebbende verklaringen van de Commissie (PE-CONS 3672/2/2005 – C6-0417/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0628 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2005)0302 ) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 65 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A6-0005/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst en wijst op de daarop betrekking hebbende verklaringen van de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan, samen met de daarop betrekking hebbende verklaringen van de Commissie, in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst en de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie (PE-CONS 3671/3/2005 – C6-0416/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001)0573 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2003)0490 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2005)0301 ) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 65 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A6-0006/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst en wijst op de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan, samen met de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie, in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0708 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0160/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0412/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 2 februari 2006, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/.../EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van regels betreffende nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten, tot intrekking van de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 76/211/EEG van de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 75/106/EEG van de Raad van 19 december 1974 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het voorverpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in voorverpakkingen met bepaalde inhoud (4) en Richtlijn 80/232/EEG van de Raad van 15 januari 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de voor bepaalde voorverpakte producten toegestane reeksen van nominale hoeveelheden en nominale capaciteiten (5) legden nominale hoeveelheden vast voor een aantal vloeibare en niet-vloeibare voorverpakte producten met het oog op het vrije verkeer van producten die aan de eisen van de richtlijnen voldoen. Voor de meeste producten zijn naast de communautaire nominale hoeveelheden nationale nominale hoeveelheden toegestaan. Voor sommige producten zijn echter communautaire nominale hoeveelheden vastgesteld met uitsluiting van nationale nominale hoeveelheden. (2) Gezien de verschuivingen in consumentenvoorkeuren en gezien de innovatie van voorverpakkingen en in de detailhandel op nationaal en Gemeenschapsniveau moest worden beoordeeld of de bestaande wetgeving nog gepast is. (3) Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft in zijn arrest van 12 oktober 2000 in zaak C-3/99, Cidrerie Ruwet (6) , verklaard dat een lidstaat niet het in de handel brengen mag verbieden van een in een andere lidstaat rechtmatig vervaardigde en in de handel gebrachte voorverpakking met een nominaal volume dat niet in de communautaire reeks wordt genoemd, tenzij dit verbod ertoe strekt te voldoen aan een dwingend vereiste van consumentenbescherming, zonder onderscheid van toepassing is op nationale en ingevoerde producten, noodzakelijk is om te voldoen aan het betrokken vereiste en evenredig is aan het nagestreefde doel, en dit doel niet kan worden bereikt met maatregelen die het intracommunautaire handelsverkeer minder beperken. (4) De bescherming van de consument wordt vergemakkelijkt door richtlijnen die na de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG zijn vastgesteld, met name Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten (7) . (5) Uit een effectbeoordeling, waarbij alle betrokken belangengroepen zijn geraadpleegd, bleek dat in diverse sectoren vrije nominale hoeveelheden leiden tot meer vrijheid voor de producenten om goederen naar de wensen van de consument te produceren en tot verhoogde concurrentie op het gebied van kwaliteit en prijs op de interne markt. In andere sectoren daarentegen is het, in het belang van de consument en de industrie, beter verplichte nominale hoeveelheden tijdelijk aan te houden. (6) De tenuitvoerlegging van deze richtlijn zou gepaard moeten gaan met een voorlichtingscampagne, gericht op de consumenten en de industrie, met als doel ervoor te zorgen dat de notie prijs per eenheid correct wordt begrepen. (7) Een gericht onderzoek naar de impact van deze richtlijn op de meest kwetsbare consumenten (bejaarden, slechtzienden, gehandicapten, laag opgeleiden, enz.) heeft de stelling bevestigd dat een deregulering van de verpakkingsmaten zeer nadelig zou zijn voor deze consumenten en een vermindering van het aantal aangeboden merken zou teweegbrengen, hetgeen de keuze van de consument en bijgevolg de concurrentie op de markt zou beperken. (8) Nominale hoeveelheden moeten in het algemeen niet op nationaal of Gemeenschapsniveau worden geregeld en voorverpakte producten moeten in iedere nominale hoeveelheid in de handel kunnen worden gebracht. (9) In sommige sectoren echter hebben vrije maten vroeger evenwel geleid tot een wildgroei van verpakkingseenheden en tot marktproblemen. In deze sectoren zou een dergelijke deregulering tot onevenredig hoge extra kosten leiden, vooral voor kleine en middelgrote ondernemingen , en tot verwarring bij de consument . Bovendien kunnen de voordelen van het gebruik van milieuvriendelijk lichtgewichtglas door deregulering in gevaar worden gebracht. Voor die sectoren moeten daarom de bestaande Gemeenschapsvoorschriften aan de hand van de opgedane ervaring worden aangepast, vooral om te zorgen dat communautaire nominale hoeveelheden worden vastgesteld voor de meest verhandelde maten . (10) Hoewel de handhaving van verplichte nominale hoeveelheden voor bepaalde sectoren gerechtvaardigd kan zijn op grond van de opgedane ervaring en om tegemoet te komen aan de behoeften van de consument, moet de Gemeenschapswetgeving niettemin op gezette tijden opnieuw worden geëvalueerd om te kunnen nagaan of zij nog altijd voldoet aan de behoeften van consumenten en producenten. (11) Met het oog op de transparantie moeten alle nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten in een enkele regeling worden opgenomen en moeten de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG worden ingetrokken. De Commissie zou moeten nagaan welke initiatieven er moeten worden ontplooid of bevorderd om de duidelijkheid van de gewichts- en maataanduiding op etiketten van consumptieartikelen te verbeteren. Dit zou in combinatie met de handhaving van een verplicht gamma voor bepaalde basisproducten van groot nut kunnen zijn voor bepaalde categorieën kwetsbare consumenten, zoals gehandicapten en ouderen. (12) Voor bepaalde vloeibare producten bevat Richtlijn 75/106/EEG metrologische eisen die overeenkomen met die van Richtlijn 76/211/EEG van de Raad van 20 januari 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het voorverpakken naar gewicht of volume van bepaalde producten in voorverpakkingen (8) . Richtlijn 76/211/EEG moet daarom worden gewijzigd door de thans onder Richtlijn 75/106/EEG vallende producten in haar werkingssfeer op te nemen. (13) Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord "Beter wetgeven" (9) worden de lidstaten aangespoord om voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap, hun eigen tabellen op te stellen die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken. (14) Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve , gezien de noodzaak om de communautaire reeksen in te trekken en waar nodig eenvormige communautaire hoeveelheden te verzekeren , beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen treffen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken , HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Onderwerp en werkingssfeer Bij deze richtlijn worden voorschriften voor nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten vastgesteld. Zij is van toepassing op voorverpakte producten en voorverpakkingen in de zin van artikel 2 van Richtlijn 76/211/EEG. Zij is niet van toepassing op voorverpakt brood, smeerbare vetproducten en thee, waarvoor nationale voorschriften voor nominale hoeveelheden van toepassing blijven. De huidige richtlijn is niet van toepassing op de in de bijlage genoemde producten die in belastingvrije winkels worden verkocht om buiten de EU te worden verbruikt. Artikel 2 Vrij verkeer van producten Behoudens andersluidende bepalingen in de artikelen 3 en 4 is het de lidstaten niet toegestaan het in de handel brengen van voorverpakte producten te weigeren, te verbieden of te beperken om redenen die verband houden met de nominale hoeveelheid van de verpakking. HOOFDSTUK II BIJZONDERE BEPALINGEN Artikel 3 Het in de handel brengen en het vrije verkeer van bepaalde producten De lidstaten zien erop toe dat de in punt 3 van de bijlage vermelde producten die in voorverpakkingen binnen de in de punten 1 en 2 van de bijlage vermelde intervallen zijn verpakt, uitsluitend in de handel worden gebracht indien zij in de in de punten 1 en 2 van de bijlage vermelde nominale hoeveelheden zijn voorverpakt. Artikel 4 1. Op aërosols wordt de totale nominale capaciteit vermeld. Deze vermelding moet zodanig zijn dat er geen verwarring met het nominale volume van de inhoud ervan kan ontstaan. 2. In afwijking van artikel 8, lid 1, onder e), van Richtlijn 75/324/EEG van de Raad van 20 mei 1975 inzake onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende aërosols (10) behoeft op producten die in aërosols worden verkocht, het nominale gewicht van de inhoud niet te worden vermeld. Artikel 5 1. Voor de toepassing van artikel 3 zijn bij twee of meer individuele voorverpakkingen die samen een meervoudige verpakking vormen, de in de bijlage opgenomen nominale hoeveelheden van toepassing op elke individuele voorverpakking. 2. Indien een voorverpakking bestaat uit twee of meer individuele verpakkingen die niet voor individuele verkoop zijn bestemd, zijn de in de bijlage opgenomen nominale hoeveelheden van toepassing op de voorverpakking. HOOFDSTUK III INTREKKING, WIJZIGING EN SLOTBEPALINGEN Artikel 6 Intrekking De Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG worden ingetrokken. Artikel 7 Wijziging In artikel 1 van Richtlijn 76/211/EEG wordt de tekst ", met uitzondering van die welke zijn bedoeld in Richtlijn 75/106/EEG van de Raad van 19 december 1974 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het voorverpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in voorverpakkingen met bepaalde inhoud," geschrapt. Artikel 8 Omzetting 1. De lidstaten stellen uiterlijk op ... (11) de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee. Zij passen die bepalingen toe met ingang van ... (12) *. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. 3. De nominale hoeveelheden aangaande de intervallen waarop de bijlage betrekking heeft die erin niet worden opgesomd, maar werden verhandeld tot de inwerkingtreding van deze richtlijn mogen verder op de markt worden gebracht tot achttien maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn en zo lang de voorraad strekt. Artikel 9 Verslag De Commissie legt het Europees Parlement, de Raad, het Europees Sociaal en Economisch Comité en het Comité van de Regio's uiterlijk ... (13) en vervolgens om de tien jaar een verslag voor over de toepassing en de gevolgen van deze richtlijn. Zo nodig gaat dit verslag vergezeld van een herzieningsvoorstel. Artikel 10 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. De artikelen 6 en 7 zijn van toepassing met ingang van ... (14) *. Artikel 11 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE REEKSEN VAN NOMINALE HOEVEELHEDEN VAN DE INHOUD VAN VOORVERPAKKINGEN 1. PER VOLUME VERKOCHTE PRODUCTEN Niet-mousserende wijn In het interval 100 ml – 1500 ml uitsluitend de volgende acht maten: ml: 100 ‐ 187 ‐ 250 ‐ 375 ‐ 500 ‐ 750 ‐ 1000 ‐ 1500 Gele wijn In het interval 100 ml – 1500 ml uitsluitend de volgende maat: ml: 620 Mousserende wijn In het interval 125 ml – 1500 ml uitsluitend de volgende vijf maten: ml: 125 ‐ 200 ‐ 375 ‐ 750 ‐ 1500 Likeurwijn In het interval 100 ml – 1500 ml uitsluitend de volgende zeven maten: ml: 100 ‐ 200 ‐ 375 ‐ 500 ‐ 750 ‐ 1000 ‐ 1500 Gearomatiseerde wijn In het interval 100 ml – 1500 ml uitsluitend de volgende zeven maten: ml: 100 ‐ 200 ‐ 375 ‐ 500 ‐ 750 ‐ 1000 ‐ 1500 Gedistilleerde dranken In het interval 100 ml – 2000 ml uitsluitend de volgende negen maten : ml: 100 ‐ 200 ‐ 350 ‐ 500 ‐ 700 ‐ 1000 ‐ 1500 ‐ 1750 ‐ 2000 Consumptiemelk In het interval 100 ml – 1500 ml uitsluitend de volgende negen maten: ml: 100 ‐ 200 ‐ 250 ‐ 300 ‐ 330 ‐ 500 ‐ 750 ‐ 1000 ‐ 1500 Voor consumptiemelk in retourverpakking kunnen ook de volgende maten worden gebruikt: ml: 189 - 284 en meervouden hiervan Of waar met het angelsaksische stelsel wordt gemeten: In het interval een derde van een "pint"- 6 "pints", uitsluitend de volgende acht maten: pint: 1/3 - 1/2 - 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 2. PER GEWICHT VERKOCHTE PRODUCTEN Oploskoffie In het interval 50 g – 300 g uitsluitend de volgende vier maten: g: 50 ‐ 100 ‐ 200 ‐ 300 Witte suiker In het interval 250 g – 1500 g uitsluitend de volgende vijf maten: g: 250 ‐ 500 ‐ 750 ‐ 1000 – 1500 Bruine suiker In het interval 250 g – 1500 g, uitsluitend de volgende vijf maten: g: 250 ‐ 500 ‐ 750 ‐ 1000 ‐ 1500 Boter In het interval 100 g – 1000 g, uitsluitend de volgende zes maten: g: 100 ‐ 125 ‐ 200 (uitsluitend voor combinaties van maten van 50 g of minder die niet zijn bestemd voor individuele verkoop) ‐ 250 ‐ 500 ‐ 1000 Gebrande koffie, gemalen of bonen In het interval 250 g – 1000 g, uitsluitend de volgende vier maten: g: 250 ‐ 500 ‐ 750 ‐ 1000 Droge deegwaren In het interval 125 g – 10000 g, uitsluitend de volgende tien maten: g: 125 ‐ 250 ‐ 500 ‐ 1000 ‐ 1500 ‐ 2000 ‐ 3000 ‐ 4000 ‐ 5000 ‐ 10000 Rijst In het interval 125 g – 10000 g, uitsluitend de volgende acht maten: g: 125 ‐ 250 ‐ 500 ‐ 1000 ‐ 2000 ‐ 2500 ‐ 5000 ‐ 10000 3. DEFINITIES VAN PRODUCTEN Niet-mousserende wijn Wijn als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (15) (GDT-post: GN-code ex 22.04). Gele wijn Wijn als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1493/1999 (GDT-post: GN-code ex 22.04) met de oorsprongsaanduiding "Côtes du Jura", "Arbois", "L'Étoile" en "Château-Chalon" in flessen zoals gedefinieerd in bijlage I, punt 3, bij Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten (16) . Mousserende wijn Wijn als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), en in bijlage 1, punten 15, 16, 17 en 18 van Verordening (EG) nr. 1493/1999 (GDT-post 22.04.10). Likeurwijn Wijn als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), en in bijlage 1, punt 14, van Verordening (EG) nr. 1493/1999 (GDT-post 22.04.21–22.04.29). Gearomatiseerde wijn Op wijn gebaseerde dranken als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1601/91 van de Raad van 10 juni 1991 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de definitie, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van gearomatiseerde wijnen, gearomatiseerde dranken op basis van wijn en gearomatiseerde cocktails van wijnbouwproducten (17) (GDT-post 22.05). Gedistilleerde dranken Gedistilleerde dranken als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad van 29 mei 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de definitie, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van gedistilleerde dranken (18) (GDT-post 22.08). Oploskoffie Koffie-extracten als gedefinieerd in punt 1 van de bijlage bij Richtlijn 1999/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 februari 1999 inzake extracten van koffie en extracten van cichorei (19) . Witte suiker Suiker als gedefinieerd in bijlage A, punten 1, 2 en 3, bij Richtlijn 2001/111/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake bepaalde voor menselijke voeding bestemde suikers (20) . Boter Producten in de zin van deel A (melkvetten) van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 2991/94 van de Raad van 5 december 1994 tot vaststelling van normen voor smeerbare vetproducten (21) , die rechtstreeks aan de eindverbruiker worden aangeboden. Gebrande koffie, gemalen of bonen Gebrande koffie, gemalen of bonen, al dan niet cafeïnevrij, in de zin van GDT-post 09.01. Droge deegwaren Deegwaren in de zin van GDT-post 19.03. Rijst Rijst in de zin van GDT-post 10.06. Consumptiemelk Producten in de zin van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2597/97 van 18 december 1997 houdende aanvullende voorschriften voor de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten met betrekking tot consumptiemelk (22) , bestemd om rechtstreeks aan de consument te worden aangeboden. 4. REEKSEN VAN VOLUMES VOOR IN AËROSOLS VERKOCHTE PRODUCTEN De onderstaande reeksen zijn van toepassing voor alle in aërosols verkochte producten, met uitzondering van: A. IN METALEN HOUDERS VERKOCHTE PRODUCTEN VOLUME VAN DE VLOEIBARE FASE IN ML CAPACITEIT VAN DE HOUDER IN ML VOOR Vloeibaar drijfgas a) Samengeperst drijfgas b) Stuwmiddel bestaande uitsluitend uit disstikstofoxide of uitsluitend uit kooldioxide of uit een mengsel van die twee gassen wanneer het product als geheel een Bunsencoëfficiënt van ten hoogste 1,2 heeft 25 40 47 50 75 89 75 110 140 100 140 175 125 175 210 150 210 270 200 270 335 250 335 405 300 405 520 400 520 650 500 650 800 600 800 1 000 750 1 000 ‐ B. IN HOUDERS VAN GLAS OF PLASTIC VERKOCHTE PRODUCTEN , AL DAN NIET DOORZICHTIG (volume van de vloeibare fase in ml): 25 ‐ 50 ‐ 75 ‐ 100 ‐ 125 ‐ 150 Het Europees Parlement,, – gezien het jaarlijks verslag van de Raad (7961/2005 PESC 272 FIN 117 PE 70), – gezien het op 29 oktober 2004 in Rome ondertekende Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, – gezien de op 12 december 2003 door de Europese Raad vastgestelde Europese veiligheidsstrategie, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , en met name paragraaf 40 daarvan, – gelet op artikel 21 van het EU-Verdrag, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 juni 2005, met name de verklaring over de ratificatie van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 15 en 16 december 2005 over de financiële vooruitzichten 2007-2013, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 januari 2005 over het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 april 2005 over de vooruitgang die is geboekt bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (2003) (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 april 2005 over de Europese veiligheidsstrategie (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juni 2005 over de hervorming van de Verenigde Naties (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2005 over de Wereldwijde oproep voor een actie tegen de armoede: laat armoede tot het verleden behoren (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 mei 2005 over de betrekkingen tussen de Europese Unie en Rusland (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juni 2005 over de transatlantische betrekkingen (8) en de acht gezamenlijke verklaringen naar aanleiding van de ontmoeting EU/VS van 20 juni 2005 in Washington DC, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2003 over vrede en waardigheid in het Midden-Oosten (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 januari 2005 over de situatie in het Midden-Oosten (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2005 over de Europese Unie en Irak - een raamwerk voor engagement (11) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 april 2005 over het Jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2004 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (12) , – gelet op artikel 112, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0389/2005 ), A. overwegende dat de Raad nog steeds de strategie volgt om het Parlement a posteriori een louter indicatieve lijst van Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid-activiteiten (GBVB) over het voorbije jaar te doen toekomen, in plaats van het Parlement vooraf te raadplegen, zoals voorgeschreven in artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, B. overwegende dat het Parlement de Raad bij herhaling heeft gevraagd deze praktijk om te buigen in een echte raadpleging van het Parlement, teneinde te waarborgen dat de standpunten van het Parlement daadwerkelijk van invloed zijn op de voor het volgende jaar te maken keuzen, C. overwegende dat de door de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 juni 2005 besloten bedenktijd inzake het ratificatieproces van het Grondwettelijk Verdrag voortaan hand in hand dient te gaan met een optimale tenuitvoerlegging van de bestaande Verdragen, teneinde tot een GBVB te komen dat is opgewassen tegen de mondiale verantwoordelijkheden, bedreigingen en uitdagingen in de wereld van vandaag, D. overwegende dat het Parlement bij herhaling zijn standpunt kenbaar heeft gemaakt dat de betrekkingen van de Unie met elk van de derde landen en regio's zich op een gepast niveau moeten bevinden, waarbij de belangen van de Unie en de mate van affiniteit van elk van de derde landen en regio's met het Europese model en de Europese normen in aanmerking moeten worden genomen, alsmede het feit dat de Unie een van de grote geopolitieke actoren op het wereldtoneel aan het worden is en daarom sterke en betrouwbare politieke en economische partners nodig heeft, E. overwegende dat het ontwikkelen en consolideren van de democratie, de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden behoort tot de algemene doelstellingen van het GBVB van de EU, F. overwegende dat het GBVB en Europees Veiligheids- en Defensiebeleid (EVDB), om geloofwaardig te zijn, moeten worden voorzien van begrotingsmiddelen die passen bij de ambities, en betreurende dat de momenteel aan deze twee beleidsgebieden toegekende geldelijke middelen nog altijd ontoereikend zijn; voorts betreurende dat de financiering van de militaire operaties van de Europese Unie zich nog al te vaak onttrekt aan de democratische controle, 1. neemt nota van het uitvoerige jaarlijkse verslag over de voornaamste aspecten en fundamentele keuzen van het GBVB voor 2004 dat de Raad medio april 2005 heeft voorgelegd; is van mening daardoor goed te zijn geïnformeerd over de gebeurtenissen van 2004; herhaalt echter zijn wens volledig betrokken te worden bij toekomstige aspecten en keuzen, en wijst nogmaals op zijn in de bestaande verdragen vastgestelde recht, hierover jaarlijks "ex ante" te worden geraadpleegd; 2. verzoekt zijn Commissie juridische zaken derhalve te onderzoeken of het opportuun is om zich tot het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te wenden inzake de praktijk dat de Raad het Parlement slechts ter informatie een indicatieve lijst van GBVB-activiteiten over het voorbije jaar doet toekomen, in plaats van het Parlement aan het begin van elk jaar daadwerkelijk over de voornaamste aspecten en fundamentele keuzen voor dat jaar te raadplegen en vervolgens aan het Parlement te rapporteren of, en zo ja, op welke wijze, de inbreng van het Parlement in aanmerking werd genomen, zoals bepaald in artikel 21 van het EU-Verdrag en het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999; 3. roept de Raad dringend op een veel meer open, transparant en tot verantwoording verplichtend GBVB te bevorderen, door op zich te nemen voor de Commissie buitenlandse zaken van het Europees Parlement te verschijnen om verslag uit te brengen van iedere Raad algemene zaken en externe betrekkingen en van iedere topconferentie op hoog niveau met belangrijke internationale partners; Het effect van de bedenktijd inzake het ratificatieproces van het Grondwettelijk Verdrag op de voornaamste aspecten en fundamentele keuzen van het GBVB voor 2006 4. herinnert aan de stappen die reeds zijn genomen ter voorbereiding van de toepassing van sommige bepalingen van het Grondwettelijk Verdrag ten aanzien van het GBVB/EVDB, zoals de oprichting van het Europees Defensieagentschap, de ontwikkeling van het "Battlegroup"-concept, de instelling van een veel geavanceerder Europees nabuurschapsbeleid , alsmede de toepassing van de solidariteitsclausule bij de bestrijding van terroristische bedreigingen of aanslagen; 5. roept, in het kader van de bestaande verdragen, de Raad en de Hoge vertegenwoordiger/secretaris-generaal van de Raad andermaal op om actief deel te nemen aan een jaarlijks debat met het Europees Parlement en de nationale parlementen over de voornaamste aspecten en fundamentele keuzen van het GBVB voor het volgende jaar en over de Europese veiligheidsstrategie; 6. is van opvatting dat de door de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 juni 2005 besloten bedenktijd inzake het ratificatieproces van het Grondwettelijk Verdrag een uitstekende gelegenheid vormt om nader af te bakenen en te onderzoeken welke tekortkomingen op het gebied van het GBVB/EVDB er eventueel bestaan en hoe deze op gepaste wijze kunnen worden aangepakt, vooralsnog door zo goed mogelijk gebruik te maken van de bestaande verdragen en later, wanneer het zover is, door toepassing van de nieuwe grondwettelijke bepalingen; 7. betreurt in dit verband de opstelling van bepaalde lidstaten die, ondanks de goedkeuring van de Grondwet door de Europese Raad, op belangrijke punten van het buitenlands beleid gebruik hebben gemaakt van hun vetorecht, zulks om binnenlands-politieke redenen; wijst erop dat het GBVB niet mag worden gereduceerd tot een aanhangsel van het buitenlands beleid van de afzonderlijke lidstaten, en nodigt daarom alle lidstaten uit constructief en in de geest van de Grondwet te handelen, om de EU in staat te stellen een effectieve rol op het wereldtoneel te spelen; Specifieke voorstellen betreffende enkele thematische aspecten voor 2006 8. uit zijn voldoening over de aanpak van de Raad, de voornaamste ontwikkelingen op het gebied van het GBVB en het EVDB te rangschikken onder de thematische aspecten die zijn opgenomen in de Europese veiligheidsstrategie welke is goedgekeurd door de Europees Raad op 12 december 2003; 9. verzoekt de Europese veiligheidsstrategie te actualiseren, met handhaving van haar tweeledige, civiel-militaire aanpak en haar fundamentele concepten van preventief engagement en effectief multilateralisme, in overeenstemming met de op de VN-topconferentie van september 2005 vastgelegde "verantwoordelijkheid te beschermen" ("responsibility to protect"); is van opvatting dat voortaan ook de klimaatverandering en de uitbreiding van de armoede in de wereld dienen te worden beschouwd als grote bedreigingen voor de veiligheid van de Unie, die doortastende acties, concrete afspraken en een strikt tijdschema vereisen; is echter van mening dat de proliferatie van massavernietigingswapens moet worden gezien als de gevaarlijkste bedreiging voor de internationale veiligheid; 10. onderstreept de belangrijke buitenlandsbeleiddimensie van de zekerheid van energiebevoorrading; beveelt aan bij de actualisering van het Europese veiligheidsbeleid speciaal te letten op de toenemende afhankelijkheid van de Unie van energie- en andere strategische leveringen van landen en regio's die steeds onstabieler worden, waarbij de nadruk moet liggen op mogelijke toekomstige scenario's en op de kwestie van de toegang tot en de ontwikkeling van alternatieve bronnen; is van opvatting dat de recente unilaterale opschortingen van gasleveringen door Rusland om een strategische reactie van de EU vragen; verzoekt de Commissie een mededeling op te stellen over de buitenlandsbeleid- en nabuurschapsbeleidsaspecten van het energiebeleid; 11. beschouwt derhalve binnenlandse defensie als een cruciaal onderdeel van de Europese veiligheidsstrategie, omdat deze betrekking heeft op de buitengrenzen en de essentiële infrastructuur; 12. herhaalt in dit verband zijn opvatting dat veiligheid een omvattend collectief concept is, dat niet kan worden toegesneden op de belangen en behoeften van één enkel land, maar in een multilateraal kader moet worden nagestreefd; 13. benadrukt de belangrijke rol van de NAVO in combinatie met het buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie; 14. onderstreept het cruciale belang dat de Europese Unie heeft bij een versterking van global governance, van de internationale instellingen en de waarde van het internationale recht; is van mening dat één van de centrale doelstellingen van het GBVB moet liggen in het betrekken van China en India, als opkomende mogendheden, alsmede van Rusland bij de verantwoordelijkheid voor global governance en voor het oplossen van de diverse mondiale problemen; benadrukt dat de trans-Atlantische partners gezamenlijk een onmisbare rol te vervullen hebben in dit verband; 15. veroordeelt ten zeerste de verreikende terreuraanslagen in Londen van 7 juli 2005; betuigt zijn solidariteit met de Britse bevolking en uit in het bijzonder zijn medeleven met de slachtoffers van deze gruwelijke aanslagen en hun nabestaanden; 16. herhaalt nogmaals dat de strijd tegen het terrorisme moet worden beschouwd als een van de prioriteiten van de Unie en als een kernpunt van haar extern beleid, maar herinnert daarnaast aan het belang van eerbiediging van de mensenrechten en de burgerlijke vrijheden; is van mening dat de scheidslijn tussen interne en externe veiligheid als steeds vloeiender moet worden beschouwd; hamert erop dat de Unie deze interne en externe prioriteit in al haar betrekkingen met derde landen volstrekt duidelijk moet maken; hamert er eveneens op dat meer moet worden ondernomen om de internationale samenwerking in de strijd tegen het terrorisme te versterken; roept de Raad er andermaal toe op de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken volledig te informeren en te raadplegen inzake de EU-lijst van terroristische organisaties; 17. benadrukt dat het dringend noodzakelijk is de verbreiding van de armoede in de wereld een halt toe te roepen en stigmatisering, discriminatie en ernstige ziekten te bestrijden, en bevestigt andermaal het belang dat de Unie haar verbintenissen ter verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling handhaaft; 18. onderkent het doorslaggevende belang van het optreden van de Unie bij conflictpreventie en vredesinitiatieven en benadrukt andermaal zijn gehechtheid aan de bestrijding van straffeloosheid voor de plegers van oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en andere ernstige schendingen van de mensenrechten, mede door uitbreiding van de taken van het Internationaal Strafhof; 19. hamert erop dat het noodzakelijk is de tenuitvoerlegging van de Europese strategie inzake massavernietigingswapens op internationaal niveau op samenhangende wijze te blijven bevorderen, sterker de nadruk te leggen op ontwapeningsinitiatieven en vraagstukken van non-proliferatie, de multilaterale verdragen die aan de regeling voor non-proliferatie ten grondslag liggen te versterken en de nodige financiële middelen ter beschikking te stellen om de EU-strategie inzake massavernietigingswapens ten uitvoer te kunnen leggen; betreurt het onvermogen van de grote landen en hun regeringen om in het kader van de Verenigde Naties tot een nieuwe en alomvattende overeenkomst te komen over de ondertekening van een verdrag inzake de non-proliferatie van kernwapens; 20. is van oordeel dat aan de migratieproblematiek, met inbegrip van de aanpak van de kwestie van illegale immigratie, een voorname plaats moet worden toegekend in het externe optreden van de Unie, zowel in haar betrekkingen met de herkomstlanden als met de doorreislanden; wenst dat de Raad en de Commissie het Parlement geregeld informeren omtrent dit onderwerp, via de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie buitenlandse zaken; 21. is van mening dat binnenlandse defensie een voornamere plaats binnen het Europese strategische denken verdient, en dat de bescherming van de buitengrenzen van de Unie hiervan een belangrijk onderdeel moet zijn; is van mening dat een gezamenlijk beheer van de buitengrenzen een essentieel onderdeel zou moeten worden van het Europese nabuurschapsbeleid; is van oordeel dat de Unie gezamenlijke apparatuur zou moeten aanschaffen voor de bescherming van haar buitengrenzen; 22. pleit ervoor rekening te houden met de bezorgdheid van bepaalde lidstaten met betrekking tot hun energievoorziening, aangezien energievoorziening als politiek instrument kan worden gebruikt; Prioriteiten van het Parlement in de verschillende geografische gebieden voor 2006 23. is van opvatting dat de opeenvolgende uitbreidingen van de Unie, zoals door de Europese Raad van 16 en 17 december 2004 besloten, bovenaan de politieke agenda van de Unie voor 2006 moeten blijven staan, samen met de ontwikkeling van een echt Europees nabuurschapsbeleid, met inbegrip van een specifiek hiervoor ontworpen constructie, zoals een Europese Economische en Politieke Ruimte voor Europese landen; 24. steunt het standpunt van de Raad dat voor een Unie die naar een mondiale rol streeft, de toekomstige prioriteiten van het GBVB duidelijk genoeg zijn, en dat met name het Middellandse-Zeegebied, het transatlantisch partnerschap, het Midden-Oosten, de Balkan, Oost-Europa, conflictsituaties, bevordering van vrede, veiligheid in al haar facetten, de aanhoudende strijd tegen het terrorisme, ontwapening en non-proliferatie van kernwapens centraal moeten staan in het GBVB voor 2006; 25. verzoekt het voorzitterschap van de Raad het Parlement op de hoogte te houden van de herziening van het mandaat en de planning voor de EUFOR-missie in Bosnië en Herzegovina en van de ontwikkelingen met betrekking tot het "Battlegroup"-initiatief; is van opvatting dat de samenwerking met de Verenigde Naties ingrijpend dient te worden verbeterd en dat de samenwerking met de NAVO efficiënter moet zijn, waarbij dient te worden voortgebouwd op de ervaringen opgedaan in recente civiele en militaire operaties van de EU; is van oordeel dat de EU bereid moet zijn de politiemissie in Kosovo op zich te nemen; 26. roept de Raad en de Commissie op een actievere rol te spelen in het lopende proces van constitutionele hervorming in Bosnië-Herzegovina ten einde binnen de politiek en de publieke opinie tot overeenstemming te komen om verder te gaan dan het institutioneel kader van de Dayton-akkoorden, om de bestaande institutionele opzet te stroomlijnen en te rationaliseren ten einde tot een meer efficiënte en autonome staat te komen, ook met het oog op de toekomstige Europese integratie, en ten einde de voorwaarden te creëren voor een representatieve democratie die een einde maakt aan de huidige verdelingen langs etnische lijnen; 27. verzoekt de Raad een actieve rol te spelen om te bereiken dat, op basis van het internationaal recht en de relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad, een constructieve oplossing wordt gevonden voor de toekomstige status van Kosovo, met eerbiediging van de territoriale integriteit en met passende inachtneming van de rechten van de minderheden, een oplossing die het bredere beleid van de Unie ten aanzien van de Balkan niet in gevaar brengt en die bijdraagt tot consolidering van de vrede, stabiliteit en veiligheid in de regio; verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten een gemeenschappelijke strategie te formuleren, actief deel te nemen aan onderhandelingen en contactgroepen en nauw samen te werken met de Verenigde Naties; verwelkomt de geboekte vooruitgang in de betrekkingen met Servië en Montenegro, die heeft geleid tot het openen van onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst; 28. roept de Raad dringend op om, ondanks de huidige interne crisis rond de ratificatie van de Grondwet, de hoogste prioriteit te geven aan het EU-perspectief voor de Balkan; is van mening dat de toekomstige toetreding van de westelijke Balkanlanden een nieuwe stap zal zijn op de weg naar de hereniging van Europa; 29. verzoekt de Raad en de Commissie hun inspanningen tot afronding van de onderhandelingen over totstandbrenging van stabilisatie- en associatieovereenkomsten met de landen van de westelijke Balkan te intensiveren, en bevestigt andermaal zijn steun voor het Europese perspectief voor de landen van de westelijke Balkan, in overeenstemming met de Agenda van Thessaloniki; 30. herhaalt dat de ontwikkeling van Afrika, op grond van het fundamentele beginsel van solidariteit, een prioriteit dient te vormen voor het externe beleid van de Unie en dat de Unie derhalve een leidende rol moet spelen bij het voorzien in de enorme behoeften van Afrika, met het uiteindelijke doel in deze regio vrede, stabiliteit, welvaart, goed bestuur (met name door de bestrijding van corruptie) en eerbiediging van de mensenrechten te bevorderen; pleit in dit verband voor een versterking van de politieke dialoog; is verheugd over het initiatief van de Commissie voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijke strategie voor Afrika die verder gaat dan het traditionele ontwikkelingsbeleid en die de economische en sociale wederopbouw van de landen van het Afrikaanse continent nastreeft; verwacht van de Afrikaanse regeringen dat ze hun toezeggingen inzake democratie, rechtsstatelijkheid en eerbiediging van de mensenrechten ook nakomen; 31. erkent dat de VN de Europese Unie verzocht hebben via een militaire zending bij te dragen tot de veiligheid van de komende verkiezingen in de Democratische Republiek Congo; verzoekt de Raad de bestaande mogelijkheden zorgvuldig te onderzoeken; 32. benadrukt dat conflictpreventie en -beheer, vredeshandhaving, operationele steun en versterking van de plaatselijke capaciteiten, in overeenstemming met het beginsel van 'African ownership', van het allergrootste belang zijn, terwijl honger en armoede, economische ongelijkheid en politieke onrechtvaardigheid, verheviging van conflicten als gevolg van geweld, gewelddadige verdrijvingen, epidemieën, gebrek aan middelen en de talrijke ecologische risico's de meest acute problemen voor de Afrikaanse bevolking blijven; is zeer bezorgd over het feit dat de internationale gemeenschap niet in staat is tot een adequate respons op de massale oorlogsmisdaden en schendingen van de mensenrechten in Darfur, die als genocide kunnen worden beschouwd; 33. roept de Raad en de Commissie op om samen met het Parlement zo spoedig mogelijk een algehele evaluatie van de EU-Toppen met India, China (september 2005), Rusland (oktober 2005), Oekraïne en Canada (november 2005) uit te voeren, lettend op het feit dat de idee van "strategische partnerschappen" erop moet zijn gebaseerd gemeenschappelijke waarden te delen en te bevorderen, en is van mening dat het Parlement in elk geval volledig dient te worden betrokken bij het proces; 34. benadrukt dat het huidige partnerschap met Rusland eerder pragmatisch dan strategisch van aard is, omdat het de weerslag is van de gemeenschappelijke economische belangen, zonder dat er enige vooruitgang is geboekt op het punt van de mensenrechten en de rechtsstaat; verwacht in dit kader wel concrete resultaten van het onlangs ingestelde bilaterale mensenrechtenoverleg; is van opvatting dat een echt partnerschap kan leiden tot een rechtvaardige oplossing in der minne voor de kwestie van de grensovereenkomsten met sommige buurlanden en een echt vredesproces in Tsjetsjenië op gang kan brengen, waarbij alle democratische elementen van de maatschappij betrokken worden, zodat een vreedzame oplossing voor het conflict in deze regio kan worden gevonden; onderstreept het belang van een dialoog tussen de EU en Rusland over kwesties die hun gemeenschappelijke buurlanden betreffen, en hoopt dat Rusland zal kiezen voor een transparantere en evenwichtiger benadering van deze gemeenschappelijke buurlanden; verzoekt de overeenkomst tussen de EU en Rusland betreffende de vier gemeenschappelijke ruimten onverwijld ten uitvoer te leggen; steunt de gemeenschappelijke activiteiten van de beide partners met betrekking tot het crisisbeheer; 35. pleit voor ontwapening in de regio Kaliningrad; 36. is van mening dat het door de Europese Unie gevoerde beleid inzake Wit-Rusland slechts geringe effecten heeft gehad en stelt derhalve voor nieuwe maatregelen te ontwikkelen om de contacten met de bevolking van Wit-Rusland te verbeteren en deze in staat te stellen de voordelen van de democratie te genieten; 37. onderstreept dat het noodzakelijk is de betrekkingen met China dusdanig verder te ontwikkelen dat er niet alleen op het gebied van handel en economie, maar ook op het terrein van mensenrechten en democratie vooruitgang wordt geboekt; dringt er in dit verband opnieuw op aan een bindende gedragscode van de EU inzake wapenuitvoer in te voeren en roept de Raad op het wapenembargo niet op te heffen voordat grotere vooruitgang is geboekt in China op het gebied van de mensenrechten en de controle op de wapenuitvoer, alsook wat betreft de betrekkingen tussen China en Taiwan; steunt het voorstel van het Britse voorzitterschap van de Raad om een nauwere samenwerking tussen de EU en China te bewerkstelligen op het vlak van de zekerheid van de energievoorziening en de aanpak van de klimaatverandering; benadrukt de noodzaak van een nauwere samenwerking in het kader van de WTO om te komen tot oplossingen voor de ernstige bilaterale handelsproblemen en tot naleving door China van de internationale normen van die organisatie; 38. nodigt de Raad uit zich in het kader van het Midden-Oosten Kwartet (VS, Rusland, EU en VN) in te spannen om de onderhandelingen tussen de Israëli's en de Palestijnen nieuw leven in te blazen, en is van oordeel dat er een omvattende strategie moet worden opgesteld voor de versterking van vrede, veiligheid en democratie in het Midden-Oosten als geheel; 39. benadrukt de noodzaak om het proces van Barcelona een nieuwe impuls te geven, ter stimulering van een evenwichtige economische, sociale en democratische ontwikkeling van de betrokken landen; 40. is van mening dat dialogen over de mensenrechten, gelet op de desbetreffende richtsnoeren van de EU, alleen dan een aanvaardbaar alternatief zijn wanneer er in het partnerland voldoende bereidheid bestaat om de mensenrechtensituatie in de praktijk te verbeteren; verzoekt daarom de Raad de resultaten van deze dialogen geregeld te evalueren om te bepalen in hoeverre de verwachtingen bewaarheid zijn geworden; herhaalt zijn wens nauwer bij dit proces betrokken te worden; 41. is van opvatting dat de Unie haar uiterste best moet doen om, samen met de Iraakse autoriteiten, de Verenigde Naties en andere relevante regionale actoren, bij te dragen tot het constitutionele proces in Irak in het spoor van de algemene verkiezingen gehouden op 15 december 2005; verwelkomt de gezamenlijke actie in het kader van het GBVB inzake de geïntegreerde rechtsstaatmissie van de Europese Unie voor Irak, en verzoekt verdere acties uit de communautaire begroting te financieren; steunt de opening van een delegatie van de Commissie in Bagdad in de komende maanden; 42. is van opvatting dat de bevordering van nationale solidariteit, stabiliteit, vrede en democratie, alsmede van een economische ontwikkeling die niet langer afhankelijk is van de opiumproductie, ook in de komende jaren voorop moet staan bij het beleid van de Unie ten aanzien van Afghanistan; steunt de uitbreiding van International Security Assistance Force (ISAF), onder het commando van de NAVO, teneinde de rol van het nieuw gekozen nationale parlement te versterken, maar onderstreept dat de prioriteit op dit moment ligt bij de bestrijding van terrorisme en bij de waarborging van de veiligheid van de grenzen, en dringt er in dat kader op aan dat deze missie onder een duidelijk mandaat van de VN wordt gesteld; is van mening dat de door de Verenigde Staten uitgevoerde operatie "Enduring Freedom" niet moet worden gecombineerd met de wederopbouwmissie van ISAF; acht het noodzakelijk dat de Europese Unie bijzondere steun verleent aan de ontwikkeling van sterke nationale instellingen, alsmede aan de economische, sociale en culturele ontwikkeling van het land, de ontwapening van particuliere milities en de bestrijding van de drugsteelt en -handel; 43. herinnert eraan dat het er sinds jaar en dag voor pleit dat onderhandelingen worden gevoerd met Iran die ertoe leiden dat het land een actieve partner in de regio wordt die de mensenrechten eerbiedigt; herhaalt zijn verzoek aan Iran alle nodige stappen te nemen om het vertrouwen van de internationale gemeenschap te herstellen, overeenkomstig de voorstellen van het Parlement in paragraaf 46 van zijn resolutie van 17 november 2005 (13) ; steunt nadrukkelijk het standpunt van het International Atomic Energy Agency (IAEA) dat in dit stadium een grondige verificatie door het Agentschap, in combinatie met een actieve dialoog tussen alle betrokken partijen, de beste manier is om vooruitgang te boeken; onderstreept de noodzaak dat de Europese Unie en de Verenigde Staten in deze kwestie nauw samenwerken en een coherent beleid voeren ten opzichte van de regio als geheel, een beleid dat zich zowel op het Iraakse volk en regime moet richten als op het uiteindelijke doel, zijnde de democratisering van het land; hoopt dat de onderhandelingen tussen de troika van de EU-3 (Duitsland, Frankrijk en het VK) en Iran zo spoedig mogelijk kunnen worden hervat en dat daarbij ook het Russische voorstel aan bod zal komen om de activiteiten van Iran op het gebied van uraniumverrijking over te brengen naar Rusland; beveelt aan dat deze zaken regelmatig opnieuw worden bekeken, zulks in nauw overleg met andere internationale actoren, zoals China, Rusland en de ontwikkelingslanden; 44. onderstreept dat het voor beide partners een beslissende uitdaging is om de komende vierde EU-LAC (Latin America and Caribbean)-top in Wenen in mei 2006 tot een succes te maken en dat deze top ook een goede gelegenheid biedt om hun strategische overeenkomst te verdiepen, teneinde het enorme potentieel ervan optimaal te kunnen benutten; is van opvatting dat zorgvuldig dient te worden vermeden in het jaar van de top negatieve financiële signalen te doen uitgaan; 45. betreurt dat de Raad en de Commissie dikwijls geen rekening hebben gehouden met zijn resoluties en verslagen betreffende de verschillende geografische gebieden in de belangensfeer van de Unie; benadrukt dat deze waardevolle bijdragen bevatten tot het debat over de vraag hoe het beleid van de Unie ten aanzien van die geografische gebieden zich dient te ontwikkelen; pleit ervoor dat de mensenrechten- en democratieclausule voortaan wordt opgenomen in alle nieuw te sluiten overeenkomsten van de Europese Unie met derde landen, en is van oordeel dat er een grotere betrokkenheid van het Europees Parlement nodig is bij het opstellen van de onderhandelingsmandaten voor die overeenkomsten; Financiering van het GBVB 46. is in afwachting van de ratificatie van het Grondwettelijk Verdrag van opvatting dat het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 zo spoedig mogelijk dient te worden herzien, om het aan te passen aan de nieuwe politieke, institutionele en financiële situatie van de Unie; 47. is van mening dat de structuur van het herziene Interinstitutionele Akkoord rekening zou moeten houden met de door de Unie uit hoofde van de Europese veiligheidsstrategie te ondernemen acties en met de daartoe in de financiële vooruitzichten opgenomen budgettaire compromissen; 48. is van mening dat het standpunt van de Raad inzake de financiële vooruitzichten 2007-2013 niet strookt met de ambities van de EU als mondiale partner; betreurt de voorgestelde kortingen op de uitgaven voor externe maatregelen en extern beleid, zowel op zichzelf als betrokken op de totale uitgaven; is van mening dat hiervan een verkeerd signaal uitgaat met betrekking tot de beleidsprioriteiten van de EU en haar bereidheid om op het gebied van het GBVB resultaten te boeken; 49. pleit ervoor dat het herziene Interinstitutionele Akkoord een stap voorwaarts doet en bepaalt dat de gemeenschappelijke kosten van militaire operaties in het kader van het EVDB uit de EU-begroting moeten worden gefinancierd, waardoor de bestaande praktijk van subsidiaire budgetten en opstartfinanciering door de afzonderlijke lidstaten kan worden afgeschaft; 50. suggereert dat het herziene Interinstitutionele Akkoord ook dient vast te stellen dat in het geval van eventuele toekomstige EVDB-operaties de gezamenlijke kosten van zulke operaties, in tegenstelling tot de bestaande regels, zoals het beginsel dat elke lidstaat zijn eigen kosten draagt, of ad hoc-regelingen zoals het zogenoemde "ATHENA-mechanisme", uit de Gemeenschapsbegroting worden gefinancierd; o o o 51. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de secretaris-generaal van de NAVO en de voorzitter van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. Het Europees Parlement, – gezien de bepalingen in de rechtsinstrumenten van de Verenigde Naties (VN) op het gebied van de rechten van mens en in het bijzonder de rechten van de vrouw, zoals het Handvest van de Verenigde Naties, de Universele Verklaring van de rechten van de mens, het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen en het daarbij behorende facultatief protocol en het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, – gezien andere instrumenten van de VN inzake geweld tegen vrouwen, zoals de Verklaring en het Actieprogramma van Wenen van 25 juni 1993 (1) , de Verklaring over de uitbanning van geweld tegen vrouwen van 20 december 1993 (2) , de resolutie over de uitbanning van huiselijk geweld tegen vrouwen van 22 december 2003 (3) , de resolutie over de uitbanning van misdaden tegen vrouwen die worden gepleegd wegens schending van de eer van 30 januari 2003 (4) , de resolutie over de preventie van misdaden en strafrechtelijke maatregelen om geweld tegen vrouwen uit te bannen van 2 februari 1998 (5) , de verslagen van de speciale rapporteurs van de VN over geweld tegen vrouwen en de algemene aanbeveling nr. 19 van het comité inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen (6) , – gezien het Actieplatform dat op de Vierde Wereldconferentie over Vrouwen, die op 15 september 1995 in Beijing plaatsvond, werd goedgekeurd en onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de follow-up van het Actieplatform van Beijing (7) , – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 1997 over de noodzaak van een campagne in de gehele Europese Unie ter bestrijding van geweld tegen vrouwen (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 maart 2005 over de follow-up van de Vierde Wereldvrouwenconferentie inzake het Actieplatform voor Vrouwen (Beijing +10) (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 september 2001 over genitale verminking van vrouwen (11) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en het standpunt van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0404/2005 ), A. overwegende dat geweld tegen vrouwen in de VN-Verklaring inzake uitbanning van geweld tegen vrouwen wordt omschreven als elke daad van geweld op basis van het geslacht die resulteert of kan resulteren in lichamelijk, seksueel en psychologisch letsel en lijden bij vrouwen, met inbegrip van de dreiging met dergelijke daden en dwang of willekeurige vrijheidsberoving, ongeacht of dit plaatsvindt in het openbaar of in de privé-sfeer, B. overwegende dat artikel 6 van die VN-verklaring stelt dat "niets in onderhavige verklaring enige invloed zal hebben op enige bepaling die meer bijdraagt tot de uitbanning van geweld tegen vrouwen in de wetgeving van een staat of in eender welke internationale conventie, internationaal verdrag of in enig ander in een staat geldend instrument", C. overwegende dat geweld in vele soorten relaties voorkomt en dat de in onderzoeken en de culturele sfeer gebruikte definities uiteenlopen; overwegende dat het accent van deze resolutie in de eerste plaats ligt op het geweld van mannen jegens vrouwen, dat wil zeggen op situaties waarin de dader een man is en het slachtoffer een vrouw die een relatie met de dader heeft of heeft gehad; overwegende dat dit soort geweld de overgrote meerderheid van geweldsgevallen in intieme relaties vormt, volgens drie prevalentiestudies die in Finland, Zweden en Duitsland zijn uitgevoerd; overwegende dat, hoewel vele gevallen van dit soort geweld in de huiselijke sfeer plaatsvinden, de plaats waar het geweld plaatsgrijpt van ondergeschikt belang is, D. overwegende dat geweld van mannen tegen vrouwen niet alleen een misdrijf, maar ook een ernstig maatschappelijk probleem is; dat geweld van mannen tegen vrouwen een schending van mensenrechten vormt - namelijk van het recht op leven, op veiligheid, op waardigheid en lichamelijke en geestelijke integriteit - en derhalve de ontwikkeling van een democratische samenleving in de weg staat, E. overwegende dat geweld van mannen tegen vrouwen vrouwen van alle leeftijden kan treffen, ongeacht hun opleiding, inkomen of sociale positie; dat grootschalige prevalentiestudies in Zweden, Duitsland en Finland hebben aangetoond dat ten minste 30-35 % van de vrouwen tussen 16 en 67 jaar op enig moment tijdens hun leven slachtoffer is geweest van lichamelijk of seksueel geweld, en dat dit percentage stijgt tot percentages tussen 45-50%, als ook psychologisch geweld in aanmerking wordt genomen, F. overwegende dat geweld van mannen tegen vrouwen een universeel verschijnsel is dat verband houdt met het machtsverschil tussen de seksen dat onze samenleving nog altijd kenmerkt; dat het gebrek aan gelijkheid een van de redenen is waarom geweldmisdrijven van mannen tegenover vrouwen onvoldoende aandacht heeft gekregen en niet krachtdadig genoeg is vervolgd, G. overwegende dat het soort geweld waar vrouwen mee te maken hebben, in de meeste gevallen wordt gepleegd door mensen uit de onmiddellijke omgeving van de vrouw of door haar partner, H. overwegende dat er naast maatregelen om de slachtoffers van geweld te helpen, enerzijds ook proactieve en preventieve strategieën nodig zijn die op de plegers van geweld en op mogelijke toekomstige plegers van geweld zijn gericht en anderzijds effectieve, proportionele en ontradende strafmaatregelen, I. overwegende dat het soort geweld tegen vrouwen kan verschillen afhankelijk van culturele tradities, etnische oorsprong en sociale achtergrond; dat genitale verminking van vrouwen en zogenaamde eremisdrijven en gedwongen huwelijken ook in de Europese Unie plaatsvinden, J. overwegende dat geweld van mannen tegen vrouwen vaak in het geheim, en thuis, plaatsvindt, en dit mogelijk is omdat de maatschappij geen passende strafmaatregelen oplegt; dat diepgewortelde historische en culturele normen vaak een rol spelen bij de rechtvaardiging van geweld van mannen tegen vrouwen, K. overwegende dat slechts enkele lidstaten gegevens hebben verzameld en statistieken hebben opgesteld over de mate waarin verschillende vormen van geweld van mannen tegen vrouwen voorkomen, waardoor het moeilijk is enerzijds werkelijk inzicht te krijgen in de omvang van dergelijk geweld en anderzijds een efficiënt antwoord te formuleren op EU-niveau. L. overwegende dat er nog geen gedetailleerde studie op EU-niveau is verricht naar de financiële kosten en de sociale en menselijke gevolgen van het geweld van mannen tegen vrouwen; dat het verrichten van zo'n studie echter essentieel is om het verschijnsel te belichten en deze ernstige schending van de mensenrechten te bestrijden, M. overwegende dat geweld van mannen tegen vrouwen een belangrijke factor is in het leven van vrouwen en meisjes die slachtoffers worden van mensenhandel voor seksuele uitbuiting met inbegrip van prostitutie of voor andere doeleinden; dat onderzoek aantoont dat 65-90 % van de prostituees als kind of op latere leeftijd slachtoffer van seksueel misbruik is geweest, N. overwegende dat marginalisering en armoede fundamentele oorzaken zijn van prostitutie en toenemende vrouwenhandel, O. overwegende dat geweld van mannen tegen vrouwen de deelname van vrouwen aan het maatschappelijk leven en de arbeidsmarkt in de weg staat en kan leiden tot marginalisatie van vrouwen en armoede, P. overwegende dat er een groot aantal rapporten is waaruit blijkt dat vrouwen het meeste risico van ernstig geweld door hun partner of voormalige partners lopen wanneer zij uit elkaar gaan of kort nadat zij uit elkaar zijn gegaan, Q. overwegende dat geweld tegen vrouwen die moeder zijn, direct en indirect van invloed is op en langdurige negatieve gevolgen heeft voor de emotionele en psychische gezondheid van hun kinderen en een cyclus van geweld en misbruik kan veroorzaken die van generatie op generatie wordt voortgezet, R. overwegende dat, naast hun frequente financiële afhankelijkheid van mannen, een van de belangrijke redenen waarom vrouwen vaak geen aangifte doen van geweld, met name van huiselijk of seksueel geweld, de aanhoudende mythe in de samenleving is dat zij zelf schuldig zijn aan het geweld of dat het een privé-aangelegenheid is en ook omdat zij de neiging hebben hun relatie en hun gezin bij elkaar te houden; dat een andere reden waarom vrouwen geen aangifte te doen van geweld, hun gebrek is aan vertrouwen in de politie, het gerechtelijk apparaat en de sociale diensten, S. overwegende dat het risico van geweld van mannen tegen vrouwen toeneemt in een maatschappij die geen voldoende duidelijk standpunt tegenover geweld inneemt; dat de wetgeving en de daadwerkelijke handhaving ervan belangrijke hulpmiddelen zijn bij geweldbestrijding, T. overwegende dat in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement tot vaststelling van een kaderprogramma met betrekking tot grondrechten en justitie voor de periode 2007-2013 ( COM(2005)0122 ) de bestrijding van geweld tegen vrouwen, kinderen en jongeren een zeer belangrijke rol speelt als onderdeel van de inspanningen om een echte ruimte van vrijheid, veiligheid en justitie tot stand te brengen, U. eraan herinnerend dat, zoals de vice-voorzitter van de Europese Commissie, de heer Franco Frattini, heeft verklaard in zijn toespraak tot het Europese Parlement op 21 juni 2005, er naar schatting in de 15 oude lidstaten jaarlijks minstens 700 tot 900 vrouwen sterven door partnergeweld, en dat dit percentage waarschijnlijk nog wordt onderschat, 1. beveelt ten aanzien van geweld van mannen tegen vrouwen aan dat de Commissie en de lidstaten: 2. dringt er bij de lidstaten op aan partnerschapsprogramma's tussen de wetshandhavingsinstanties, NGO's, opvangcentra voor slachtoffers en alle andere bevoegde instanties op te zetten en versterking van de samenwerking mogelijk te maken teneinde een effectieve tenuitvoerlegging van wetten ter bestrijding van geweld van mannen tegen vrouwen te waarborgen en wetshandhavers op alle niveaus bewust te maken van de problemen van geweld van mannen tegen vrouwen; 3. dringt er bij de lidstaten op aan in hun nationale wetgeving passende maatregelen te nemen ten aanzien van geweld van mannen tegen vrouwen, met name: 4. dringt er bij de lidstaten op aan passende maatregelen te nemen met het oog op een betere bescherming en ondersteuning van slachtoffers en potentiële toekomstige slachtoffers van geweld tegen vrouwen, door: 5. dringt er bij de lidstaten op aan het Daphne II-programma (12) te gebruiken om eremisdrijven in de lidstaten te bestrijden, om meer onderkomens te bouwen en te financieren voor vrouwen die slachtoffers zijn van geweld in het algemeen en van eremisdrijven in het bijzonder, en om deskundigen op te leiden die gespecialiseerd zijn in de behandeling van slachtoffers van eremisdrijven; 6. dringt er bij de Europese Unie op aan het probleem van eremisdrijven aan te pakken, dat een Europees probleem met grensoverschrijdende implicaties is geworden, en dringt er bij de vice-voorzitter van de Europese Commissie, de Heer Franco Frattini op aan dat hij zijn belofte om een Europese conferentie terzake te organiseren, nakomt; 7. dringt er bij de lidstaten op aan actie te ondernemen zodat er niet langer over geweld van mannen tegen vrouwen, en met name over huiselijk geweld, wordt gezwegen, zoals in onze maatschappij nog vaak gebeurt, door maatregelen te nemen om het collectieve en individuele bewustzijn van geweld van mannen tegen vrouwen te vergroten; 8. dringt er bij lidstaten op aan de aandacht van het publiek te wekken en informatieprogramma's over huiselijk geweld op te zetten, en de sociale stereotypering van de positie van de vrouw in de maatschappij via onderwijs en de media te verminderen; 9. dringt er bij de lidstaten op aan passende maatregelen te nemen om genitale verminking van vrouwen te stoppen; benadrukt dat de preventie en het verbod op genitale verminking van vrouwen en de vervolging van de daders in alle relevante maatregelen en programma's van de EU een topprioriteit moet worden; wijst erop dat immigranten in de Gemeenschap moeten weten dat genitale verminking van vrouwen een ernstige bedreiging van hun gezondheid en een schending van de mensenrechten vormt; dringt er in deze context bij de Commissie op aan een globale strategische benadering op EU-niveau uit te denken om een einde te maken aan genitale verminking van vrouwen in de EU; 10. dringt er bij de lidstaten op aan dat zij handelingen van genitale verminking bij vrouwen strafbaar stellen als een vorm van geweld tegen vrouwen, en dus als een schending van hun grondrechten en een ernstige aantasting van hun lichamelijke integriteit; stelt dat deze handelingen op EU-burgers of -inwoners illegaal zijn ongeacht de plaats of het land waar zij worden uitgevoerd; 11. dringt er bij de lidstaten op aan specifieke wetsbepalingen inzake genitale verminking bij vrouwen ten uitvoer te leggen of aan te nemen en om elke dader van genitale verminking te vervolgen; 12. dringt erop aan dat dokters die genitale verminking bij jonge vrouwen en meisjes uitvoeren, niet alleen worden vervolgd, maar ook hun praktijkvergunning verliezen; 13. roept deze lidstaten op ervoor te zorgen dat ouders wettelijk verantwoordelijk worden gesteld wanneer dergelijke handelingen van genitale verminking worden uitgevoerd op minderjarigen; 14. roept de lidstaten op ervoor te zorgen dat genitale verminking bij vrouwen beschouwd wordt als een redelijk argument voor een asielaanvraag met het doel de asielzoeker te beschermen tegen onmenselijke behandeling; 15. vraagt de Commissie een Europees Jaar tegen geweld van mannen tegen vrouwen uit te roepen, zoals bij herhaling door het Parlement is gevraagd, en een werkplan op te stellen om het verschijnsel beter onder de aandacht te kunnen brengen en middelen te reserveren om de huidige situatie aan de kaak te stellen; 16. dringt er bij de Commissie op aan een programma getiteld "Geweldbestrijding" op te zetten als apart onderdeel van het kaderprogramma "Grondrechten en justitie" voor de periode 2007-2013; 17. vindt het van cruciaal belang dat er betrouwbare statistieken zijn inzake het aangeven door vrouwen van brutale of onmenselijke behandeling aan de rechtshandhavingsinstanties; 18. betreurt dat de statistieken niet betrouwbaar zijn, aangezien de hoger genoemde aangiftes doorgaans niet worden geregistreerd indien de rechtshandhavingsinstanties niet optreden; 19. vraagt de lidstaten daarom ervoor te zorgen dat alle aangiftes door vrouwen over brutale of onmenselijke behandeling geregistreerd worden alsook het percentage van gevallen waarin de rechtshandhavingsinstanties zijn opgetreden en welke soort maatregelen zijn genomen; 20. herinnert eraan dat de bewijslast vaak wordt gelegd bij de vrouwen, die zich al in een probleemsituatie bevinden; 21. vraagt de Commissie een mechanisme tot stand te brengen op basis waarvan kan worden nagegaan in welke lidstaten de situatie op het gebied van geweld tegen vrouwen relatief het slechtst is. 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, professionele instanties in de gezondheidszorg en consumentenorganisaties te doen toekomen. Het Europees Parlement, – gezien het verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de gelijkheid van vrouwen en mannen - 2005 ( COM(2005)0044 ), – gezien de communautaire strategie inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen (2001-2005) ( COM(2000)0335 ) en de jaarverslagen van de Commissie voor 2000, 2001, 2002 en 2004 ( COM(2001)0179 , COM(2002)0258 , COM(2003)0098 en COM(2004)0115 ), – gelet op artikel 2, artikel 3, lid 2, en artikel 141 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) , – gelet op de artikelen I-2 en I-3 van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (2) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0401/2005 ), A. overwegende dat de gelijkheid van vrouwen en mannen moet worden gewaarborgd op alle gebieden, zoals wordt bepaald door artikel 3, lid 2 van het EG-verdrag en artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, B. overwegende dat de gelijkheid van vrouwen en mannen een multidimensionele aanpak vergt met behulp van een uitgebreid scala aan maatregelen op alle gebieden, met name onderwijs, werkgelegenheid en carrière, ondernemerschap, gelijke beloning voor gelijk of gelijkwaardig werk, een betere verzoening van gezins- en beroepsleven, evenals een evenwichtige deelname van vrouwen en mannen aan de politieke en economische besluitvorming, C. overwegende dat de vraag rijst of het bestaan van hogere premies of lagere uitkeringen op basis van geslacht in arbeidsgebonden socialezekerheidsstelsels met artikel 141 van het EG-Verdrag verenigbaar is, D. overwegende dat vrouwen in de gehele Unie ondervertegenwoordigd zijn in de politieke besluitvormingsorganen en met name dat in een aantal lidstaten, toetredende en kandidaatlanden, het percentage vrouwelijke parlementsleden lager is dan het wereldwijde gemiddelde van 15,6%, E. overwegende dat met het oog op de volledige en gelijkwaardige deelname van mannen en vrouwen aan de arbeidsmarkt toegankelijke zorgvoorzieningen voor kinderen, bejaarden en andere hulpbehoevenden essentieel zijn, F. overwegende dat de Europese Raad van Lissabon van maart 2000 heeft beklemtoond dat het noodzakelijk is om tegen 2010 niet alleen meer banen te creëren (door de activiteitsgraad van vrouwen van 51 tot 60% te doen stijgen), maar ook banen van betere kwaliteit voor vrouwen, G. overwegende dat de Europese Raad van maart 2004 heeft erkend dat het beleid inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen een instrument is van zowel sociale cohesie als van economische groei, H. overwegende dat armoede en sociale uitsluiting factoren zijn die de economische ontwikkeling en sociale cohesie binnen de Europese Unie negatief beïnvloeden en dat vooral oudere vrouwen, vrouwelijke immigranten en alleenstaande moeders meer risico lopen hiervan het slachtoffer te worden, I. overwegende dat er naast de inspanningen voor de pijler gelijke kansen van de Europese werkgelegenheidsstrategie met het oog op een verzoening van gezins- en beroepsleven ook actie moet worden ondernomen om de loonkloof tussen mannen en vrouwen weg te werken, alsook op het gebied van de bescherming van de gezondheid en de preventie en diagnose van typische vrouwenziekten, J. overwegende dat er nog steeds sprake is van een scheiding tussen vrouwen en mannen, zowel op het gebied van bevorderingskansen als wanneer zij op het zelfde niveau werken , met als gevolg dat vrouwen ondervertegenwoordigd zijn in de besluitvorming en oververtegenwoordigd in slecht betaalde banen, K. overwegende dat het noodzakelijk is de gelijkheid tussen vrouwen en mannen krachtiger te bevorderen in de overige drie pijlers van de Europese werkgelegenheidsstrategie, namelijk inzetbaarheid, ondernemerschap en aanpassingsvermogen, L. overwegende dat de structuurfondsen en andere financiële instrumenten een belangrijke katalysator vormen voor het communautaire en nationale beleid ten gunste van de gelijkheid van vrouwen en mannen en dat gendermainstreaming gericht is op het uit de weg ruimen van structurele ongelijkheden in de organisatie van beroeps- en gezinsleven, die verhinderen dat tal van vrouwen aan de arbeidsmarkt, de beroepsopleiding en het levenslang leren, alsook aan het openbare leven deelnemen, M. overwegende dat – in het kader van de uitvoering van de Europese werkgelegenheidsstrategie en met het oog op de vaststelling van een beleid voor volledige werkgelegenheid en verbetering van de kwaliteit van het werk – het ondernemerschap bij vrouwen moet worden ondersteund met behulp van specifieke maatregelen door te voorzien in een doelgerichte opleiding en een betere toegang tot krediet, waaronder microkrediet, N. overwegende dat het tweede jaarverslag over de gelijkheid van vrouwen en mannen, waarom de staatshoofden en regeringsleiders tijdens de Europese Raad van maart 2003 hebben verzocht, het eerste verslag is dat betrekking heeft op de uitgebreide EU van 25 lidstaten, met uitzondering van de toetredende of kandidaatlanden Roemenië, Bulgarije, Turkije en Kroatië, O. overwegende dat het verslag van de Commissie van beschrijvende aard is en betrekking heeft op de belangrijkste ontwikkelingen van de wetgeving in de lidstaten maar geen melding maakt van tekortkomingen bij de omzetting noch van schendingen van het Gemeenschapsrecht door de lidstaten en evenmin de huidige situatie analyseert en beoordeelt, P. overwegende dat het verslag van de Commissie aantoont dat de ongelijkheid van vrouwen en mannen op het vlak van werkgelegenheid en onderwijs in de Europese Unie verminderd is, maar dat het verschil in beloning van vrouwen en mannen vrijwel ongewijzigd is gebleven, en dat uit het verslag duidelijk blijkt dat er nauwelijks vooruitgang is geboekt bij de verwezenlijking van het beginsel van gelijke beloning voor gelijk werk dat dertig jaar geleden is geïntroduceerd in Richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (3) ; overwegende dat in de EU-15 deze loonkloof stabiel blijft op ongeveer 16%, terwijl het geschatte cijfer voor de EU-25, wanneer rekening wordt gehouden met de loonkloof in de nieuwe lidstaten, iets lager ligt, namelijk 15%, Q. overwegende dat vrouwen in het onderwijs weliswaar beter presteren dan mannen, doch dat zij nog steeds de laatsten zijn die werk vinden, en dat de arbeidsparticipatie van vrouwen tussen de 15 en 24 jaar niet is toegenomen, R. overwegende dat het voor organisaties die op het gebied van gendergelijkheid werkzaam zijn, van toenemend belang is enerzijds dat het beleid van de Unie voor de gelijkheid van vrouwen en mannen goed zichtbaar is en op effectievere wijze bij het publiek in alle lidstaten bekendheid wordt gegeven, bijvoorbeeld door de NGO's hiervoor in te zetten, en anderzijds dat er maatregelen zijn die de toegankelijkheid van de desbetreffende gemeenschapsprogramma's vergemakkelijken, S. overwegende dat de oprichting van een Europees Instituut voor gendergelijkheid zal bijdragen aan de verzameling en bundeling van gegevens, aan de ontwikkeling van methodologische instrumenten en aan de verspreiding en uitwisseling van optimale werkwijzen met het oog op een verbeterde bevordering van het beginsel van gendergelijkheid, T. overwegende dat de Commissie heeft beslist dat het jaar 2007 het "Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen" wordt, 1. verwelkomt het feit dat de Europese Raad in het voorjaar van 2004 heeft erkend dat het beleid inzake gelijkheid van mannen en vrouwen een instrument is van zowel sociale cohesie als van economische groei; 2. is verheugd over het feit dat erkend wordt hoe belangrijk het is de gendergerelateerde loonkloof te dichten en de verzoening van beroeps- en gezinsleven voor zowel vrouwen als mannen te vergemakkelijken; 3. acht het van wezenlijk belang dat de Commissie het Parlement op de hoogte houdt van de vooruitgang die op dit gebied in de diverse lidstaten wordt geboekt, met name wat de tenuitvoerlegging van het Actieplatform van Peking betreft, mede ten aanzien van de reproductieve en seksuele gezondheid, en dat zij regelmatig statistieken over alle lidstaten publiceert; 4. onderstreept dat gendergelijkheid en een doeltreffende "gender mainstreaming" politiek engagement op het hoogste niveau vereisen; 5. roept alle politieke partijen, op nationaal en Europees niveau, op hun partijstructuur en -procedures te bekijken en alle obstakels die de participatie van vrouwen direct of indirect in de weg staan, weg te nemen, en de nodige strategieën te volgen teneinde in gekozen vertegenwoordigingen een betere verdeling tussen vrouwen en mannen te bewerkstelligen; 6. wijst op artikel 3, lid 2 van het EG-Verdrag, dat bepaalt dat de Gemeenschap ernaar moet streven bij elk optreden de ongelijkheden tussen vrouwen en mannen op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen; 7. is van oordeel dat de wetgeving betreffende de gelijke behandeling van vrouwen en mannen ook sociale bescherming moet omvatten, waaronder gezondheidszorg en onderwijs; 8. verwelkomt de oprichting van het Europees Instituut voor gendergelijkheid en spreekt de hoop uit dat dit instituut over de nodige autonomie en middelen zal beschikken om zijn taken naar behoren uit te voeren; 9. dringt er bij de Commissie op aan de structuurfondsen aan te wenden om de gelijkheid tussen vrouwen en mannen te bevorderen zodat deze dimensie in operationele programma's wordt opgenomen; 10. spreekt zijn bezorgdheid uit over de vrouwenhandel die tot doel heeft vrouwen seksueel uit te buiten, en over de toename van het huiselijk geweld, en dringt er bij de Commissie op aan hiertegen de nodige stappen te ondernemen; 11. roept de lidstaten en de Commissie op ervoor te zorgen dat vrouwen op het gebied van pensioenen niet worden gediscrimineerd en dat de pensioenen niet de heersende patronen bevestigen waarbij vrouwen op het gebied van uitkeringen en premies al achtergesteld zijn; 12. verzoekt de lidstaten, toetredende en kandidaat-landen cijfers over de loonkloof tussen mannen en vrouwen in alle beroepsgroepen te verschaffen en sterkere en ruimere maatregelen te nemen om de communautaire wetgeving die erop gericht is de loonkloof tussen mannen en vrouwen weg te werken, ten uitvoer te leggen en de scheiding tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt op te heffen zodat er meer vrouwen zijn die een hoge, op hun kwalificaties afgestemde functie bekleden, 13. benadrukt dat de scheiding van mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt moet worden vermeden en roept de lidstaten op jonge vrouwen in het kader van hun onderwijsstelsel aan te moedigen een niet-traditionele studierichting te kiezen; 14. roept de lidstaten met klem op de nodige maatregelen te nemen ter ondersteuning van de verzoening van het beroeps- en privé-leven van werkende vrouwen, bijvoorbeeld door in zorgvoorzieningen voor kinderen, ouderen en andere hulpbehoevenden te voorzien en meer flexibele arbeidsomstandigheden mogelijk te maken; 15. onderstreept opnieuw hoe belangrijk het is dat de Commissie controleert in hoeverre de lidstaten het communautaire acquis inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen naleven op alle beleidsterreinen van de Unie en in het bijzonder op het gebied van werk, maar ook de toegang tot en het leveren van goederen en diensten; roept de Commissie dan ook op een studie te laten uitvoeren naar de manier waarop de lidstaten de communautaire wetgeving ten uitvoer leggen en de nodige actie te ondernemen wanneer het acquis inzake gelijkheid niet wordt omgezet of nageleefd door de lidstaten; 16. wijst met nadruk op het feit dat het Europees beleid inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen transparant en zichtbaar moet blijven zodat alle betrokken partijen, waaronder de sociale partners, tot participatie worden aangemoedigd; 17. is van mening dat de lidstaten doeltreffende maatregelen ter bestrijding van armoede en in het bijzonder van armoede onder vrouwen moeten voorstaan, zodat hun economische en sociale bestaan geleidelijk aan zeker wordt gesteld; 18. herinnert eraan dat het Europees beleid inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen, in het kader van het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen in 2007, opnieuw als prioriteit moet worden aangemerkt, alsmede als stroomlijningsbeleid met een meervoudige relevantie en dat minder bevoorrechte groepen speciale aandacht verdienen; 19. wijst de lidstaten op de verplichtingen die zij in 2002 tijdens de Europese Raad in Barcelona zijn aangegaan, te weten om alle obstakels die een gelijkwaardige deelname van vrouwen en mannen aan de arbeidsmarkt in de weg staan, weg te nemen en om tegen 2010 te voorzien in opvang voor 90% van de kinderen tussen de drie jaar en de schoolplichtige leeftijd in en voor ten minste 33% van de kinderen onder de drie jaar; roept de lidstaten op soortgelijke doelen voor de zorg voor bejaarde en zieke familieleden na te streven; 20. moedigt de lidstaten aan toegankelijke en betaalbare zorgvoorzieningen voor kinderen en andere hulpbehoevenden in te richten; 21. beklemtoont de noodzaak tot bevordering van de sociale integratie van vrouwelijke migranten aangezien zij vaak dubbel gediscrimineerd worden vanwege hun geslacht én vanwege hun nationaliteit/religie, door hun toegang tot het onderwijs te vergemakkelijken, hun zakelijke activiteiten te ondersteunen en hen op te nemen in de Europese sociaalfondsprogramma's en het programma Equal dat beoogt de sociale positie van migranten te verbeteren; 22. dringt er bij de Commissie op aan statistieken aan te leggen over de beschikbaarheid en de toegankelijkheid van opvangvoorzieningen voor kinderen, bejaarden en hulpbehoevenden, en te inventariseren hoe bestaande instrumenten ter bevordering van de daadwerkelijke gelijkheid tussen mannen en vrouwen op alle vlakken van het dagelijks leven worden ingezet en hoe deze werken; 23. dringt aan op een betere coördinatie tussen het beleid inzake "mainstreaming" en de strategie van Lissabon om het genderperspectief in de uitvoering van de ambitieuze doelstellingen van Lissabon beter in de verf te zetten; 24. benadrukt de noodzaak tot samenwerking met de sociale partners teneinde de rol van vrouwen op de werkvloer te versterken, alsmede de rol van vrouwenorganisaties bij de bevordering van de deelname van vrouwen aan het sociale en politieke leven; 25. roept de Commissie en de lidstaten op de vertegenwoordiging van vrouwen in besluitvormingsorganen te bevorderen aangezien dit een essentiële voorwaarde is voor de doeltreffende integratie van het beginsel van gendergelijkheid in alle beleidsgebieden; 26. verzoekt de Commissie in haar jaarverslagen voortaan feiten en statistieken betreffende de gelijkheid van vrouwen en mannen in de toetredende en kandidaatlanden op te nemen; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten en de toetredende en kandidaatlanden. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie over de toepassing van de postrichtlijn (Richtlijn 97/67/EG, gewijzigd bij Richtlijn 2002/39/EG) ( COM(2005)0102 ), en het begeleidende werkdocument (SEC(2005)0388), – gezien het eerste verslag van de Commissie over de toepassing van de postrichtlijn ( COM(2002)0632 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0390/2005 ), A. overwegende dat de postdiensten economisch zeer belangrijk zijn en dat de inkomsten in 2002 ca. 88 miljard EUR, d.w.z. ruwweg 0,9% van het BBP van de Unie bedroegen; overwegende dat naar schatting ruim 5 miljoen arbeidsplaatsen direct afhankelijk van of nauw verbonden met de postsector zijn, B. overwegende dat concurrerende en efficiënte postdiensten als onderdeel van de distributie- en communicatiemarkt voor de economische en sociale bedrijvigheid van de Europese Unie van groot belang zijn en vervlochten zijn met een groot aantal bedrijfssectoren en daarop invloed hebben; overwegende dat de postdiensten derhalve ook in het kader van de strategie van Lissabon een belangrijke rol spelen; C. overwegende dat hervormingen en economische en technische ontwikkelingen van de postsector in de Europese Unie tot een moderne bedrijfsvoering en een hogere automatiseringsgraad hebben geleid en dat de huidige hervormingsmaatregelen tot grote positieve ontwikkelingen in de postsector hebben geleid als gevolg van een verhoging van de kwaliteit, meer efficiëntie en een grotere klantgerichtheid, D. overwegende dat de postnetwerken van een niet te vervangen territoriale en sociale omvang zijn die een universele toegang tot belangrijke buurtdiensten mogelijk maakt; E. overwegende dat in het Commissieverslag moet worden beoordeeld, in hoeverre de doelstellingen van de postrichtlijn zijn verwezenlijkt, waarbij met name moet worden gelet op de economische, sociale en technologische aspecten, alsmede uitspraken moeten worden gedaan over werkgelegenheids- en kwaliteitsaspecten van de diensten, F. overwegende dat het Europees Parlement door dit verslag zou willen wijzen op vraagstukken en aspecten, waarmee de Commissie bij de verdere werkzaamheden rekening moet houden, 1. stelt vast dat de omzetting van de postrichtlijn in nationaal recht over het algemeen goed vooruitgekomen is; is ingenomen met het feit dat het met behulp van het gestelde harmonisatiekader in de lidstaten mogelijk is nieuwe en verschillende wegen te bewandelen, die voor andere lidstaten bij de volgende stappen een modelfunctie kunnen hebben, stelt echter vast dat de gevolgen van de hervormingen voor de kwaliteit, de doeltreffendheid en de klantgerichtheid in de postsector nog nader moeten worden onderzocht en merkt op dat de openstelling voor concurrentie van de postdiensten niet altijd heeft geleid tot de handhaving van de werkgelegenheid in de postsector; 2. stelt met voldoening vast dat, op basis van beschikbare gegevens, de huidige marktontwikkelingen tot positieve gevolgen hebben geleid; wil er dan ook op wijzen dat de ontwikkeling van de concurrentie niet uitsluitend kan worden afgelezen aan de graad van marktopening of aan marktaandelen alleen; 3. constateert desalniettemin dat in een aantal lidstaten de implementatie van de postrichtlijn over tijd is, onder meer voor wat betreft de marktopening, met het risico van een onbalans in de Europese postmarkt en een potentiële benadeling van toetreders; verzoekt de Commissie in haar verslag aan te geven welke consequenties zij hieraan verbindt; 4. geeft te bedenken dat de postmarkten aan een essentiële evolutie onderhevig zijn, die zowel het gevolg is van de toenemende concurrentie alsook van ontwikkelingen van nauw verwante markten op het gebied van communicatie, reclame, vervoer en logistiek maar ook van een veranderd gedrag op het gebied van communicatie; is van oordeel dat in het toekomstige postbeleid ook voldoende met deze aspecten rekening moet worden gehouden; 5. verzoekt de Commissie met het oog op de ten dele duidelijk uiteenlopende ontwikkelingen in de lidstaten ten aanzien van de universele dienstverplichtingen, vooral in het kader van de op te stellen verkennende studie, aandacht te besteden aan de kwaliteit van de universele dienstverlening en de toekomstige financiële middelen, en in het kader van deze verkennende studie ook de definitie, reikwijdte en adequate financiering van de universele dienst voor te stellen; 6. verzoekt de Commissie te laten onderzoeken of de voltooiing van de interne markt van de postdiensten daadwerkelijk tegen 2009 kan gebeuren dan wel of er, in het licht van de conclusie van de studie, andere stadia moeten worden uitgestippeld; 7. is, onder verwijzing naar het feit dat de postmarkten aan een essentiële evolutie onderhevig zijn, van mening dat de definitie van een universele dienst met inachtneming van het veranderde communicatiegedrag moet worden herzien; wijst er echter op dat de universele diensten kwalitatief hoogwaardige diensten zijn met een sterke vraag naar arbeidskrachten waarbij de bescherming van consumentenbelangen voorop staat, en verzoekt de Commissie in het kader van de op te stellen verkennende studie deze feiten in het onderzoekskader op te nemen; verzoekt de Commissie in dit verband om na te gaan op welke wijze de betrokkenheid en inbreng van de klanten van de postdiensten het beste gewaarborgd kunnen worden en om de betrokken sociale partners (kamers van koophandel en bedrijfsleven, vakbonden, enz.), bedrijven die op de markt actief zijn en plaatselijke belangenorganisaties te raadplegen; 8. erkent het werk dat door de CEN (Europese Commissie voor Normalisatie) werd verricht op het gebied van normalisatie in de postsector en verzoekt de Commissie voortaan naar behoren rekening te houden met het belang van normalisatie ten voordele van de bescherming van de consument en in het licht van de verwezenlijking van de interne markt; 9. verzoekt de Commissie in haar toekomstige studies in het bijzonder aandacht te besteden aan de gevolgen van de toekomstige stadia van de openstelling voor concurrentie van de postdiensten op het gebied van de geografische dekking en de evolutie van de netwerken, met het oog op de toegangsvoorwaarden voor de armste en meest geïsoleerde bevolkingsgroepen op het Europese grondgebied; 10. heeft kennis genomen van het verzoek aan de lidstaten betreffende meer toezicht op de prijzen, scheiding van de rekeningen en herziening van kruissubsidies, geeft evenwel te bedenken dat dit soort regulerende ingrepen in een concurrerende markt, als zij verder gaan dan het algemene mededingingsrecht, voldoende gemotiveerd moeten worden; 11. is van oordeel dat het vaststellen en toepassen van normen betreffende dienstverlening, die door de CEN zijn uitgewerkt, essentieel zijn om de transparantie, betrouwbaarheid en kwaliteit van de postmarkt te waarborgen; verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve hieraan voorrang te geven zodat er vooruitgang komt op dit gebied; 12. is ingenomen met het feit dat de Commissie de kwestie van de regulering van een downstreamtoegang wil blijven volgen; wijst er echter op dat een regulering juist op dit gebied een ernstige ingreep in de markt zou zijn, en verzoekt derhalve eerst grondig te onderzoeken of en in welke mate zo'n ingreep economisch en juridisch kan worden gerechtvaardigd; daarbij moet er ook naar worden gekeken dat reeds een reeks bedrijfsmodellen in verschillende postmarkten bestaat, waarbij de concurrenten zonder gebruik te maken van een gereguleerde toegang tot het net met succes op de markt zijn gekomen; verzoekt de Commissie de gevolgen van deze modellen na te gaan en het nut van Europese regelgeving voor de toegangsvoorwaarden tot het netwerk af te wegen om een billijke toegang te garanderen; 13. neemt kennis van het feit dat de tot dusver in de lidstaten gebruikte financieringsmodellen voor de universele dienst weinig succesvol waren en dat het beproefde financieringsinstrument voor de universele dienst tot dusverre de voorbehouden sector was; verzoekt de Commissie derhalve in de op te stellen verkennende studie grondig te laten onderzoeken, in hoeverre de ontwikkeling van de universele dienst, waarvan het behoud op economisch en sociaal vlak relevant blijft, en een mogelijke flexibilisering van het regelgevingskader positief kan zijn voor het oplossen van het financieringsprobleem bij de universele dienst; 14. is ingenomen met het feit dat na aanvankelijke problemen in enkele lidstaten de regelgevende instanties veel onafhankelijker zijn geworden; onderstreept dat met een toenemende marktopening meer aandacht moet worden besteed aan het mededingingsrecht dan aan een sterkere regulering; verzoekt de Commissie, conform haar aankondiging in het verslag, de dialoog met en tussen de regelgevende instanties en de lidstaten, alsmede een desbetreffende benchmarking te bevorderen, om de taken van de autoriteiten te begrenzen tot toezicht op de omzetting van de regelgeving; 15. stelt voor, gezien de uiteenlopende ervaringen met bestaande licentieregelingen in de lidstaten en met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, de kwestie van de vergunningsprocedures in het kader van haar verkennende studie te onderzoeken, met een bijzondere verwijzing naar de verduidelijking van het operationele vlak, de goedkeuringsprocedure en de bindende voorwaarden die de toestemming via de postrichtlijn regelen; onderstreept dat dit soort eisen de facto geen nieuwe barrières voor de toetreding tot de markt mogen opwerpen noch mogen leiden tot prijsdistorsies of het afromen van de markt; 16. wijst erop dat de rationalisering van arbeidsplaatsen niet alleen het gevolg is van de hervorming van de postsector; geeft te bedenken dat nieuwe bedrijfsmodellen, nieuwe producten en nieuwe bedrijfsmethoden net zulke gevolgen op het aantal arbeidsplaatsen in de traditionele postsector hebben; 17. verzoekt de Commissie in haar verkennende studie na te gaan op welke wijze de pensioenverplichtingen van openbare postbedrijven worden behandeld ten einde verstoringen van de markt in een geliberaliseerde context te voorkomen; 18. vindt de uiteenlopende BTW-behandelingen op de postmarkt bedenkelijk en verzoekt de Commissie, onder verwijzing naar zijn standpunt van 11 maart 2004 (1) over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG wat betreft BTW op postale dienstverlening, voorstellen in te dienen met betrekking tot de nodige rechtszekerheid en vrijwaring van discriminatie tussen de bedrijven; 19. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de administratieve sancties in geval van inbreuk op de bepalingen van de nationale wetgeving betreffende de dienstverlening van de post niet buitensporig hoog zijn en geen schade toebrengen aan de werking van de postmarkt; verzoekt de Commissie derhalve in het kader van de verkennende studie een lijst op te stellen van de vigerende of geplande strafrechtelijke bepalingen in alle lidstaten; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het Midden-Oosten en in het bijzonder die van 27 januari 2005 (1) , – gezien de uitslag van de Palestijnse parlementsverkiezingen van 25 januari 2006, – gezien de verklaring van de waarnemingsmissie van de Europese Unie en de verklaring van de waarnemersdelegatie van het Europees Parlement, – gezien de op 30 januari 2006 uitgegeven verklaring van het Kwartet, – gezien de conclusies van de Raad over het vredesproces in het Midden-Oosten van 30 januari 2006, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Palestijnse parlementsverkiezingen op zeer bevredigende wijze zijn verlopen met een grote opkomst en met eerbiediging van de in de Palestijnse kieswet verankerde regels en onder toezicht van de Palestijnse centrale kiescommissie, B. overwegende dat de internationale gemeenschap, het Kwartet en de Europese Unie zich volledig hebben gecommitteerd aan het houden van de verkiezingen, C. overwegende dat deze verkiezingen volgens de waarnemingsmissie van de EU "weer een belangrijke mijlpaal vormden bij de opbouw van democratische instellingen" onder de doeltreffende, professionele en onafhankelijke leiding van de Palestijnse centrale kiescommissie, D. overwegende dat de organisatie van de verkiezingen als model kan dienen voor de hele regio en duidelijk heeft aangetoond dat het Palestijnse volk aan democratie hecht, E. overwegende dat de steun van de EU en andere internationale donors van essentieel belang is om in de basisbehoeften van het Palestijnse volk te voorzien, F. overwegende dat het van belang is alle partijen die met de situatie na de verkiezingen te maken hebben, dringend op te roepen om af te zien van handelingen die tot een verhoging van de spanning zouden kunnen leiden, G. overwegende dat de Raad heeft besloten het rapport over Oost-Jeruzalem dat de hoofden van de EU-missies in Jeruzalem en Ramallah hebben opgesteld, niet te publiceren, 1. is verheugd over het soepele en vreedzame verloop van het verkiezingsproces en met name over de hoge opkomst; is van mening dat deze grote deelname aan de verkiezingen een bewijs is van de wil van het Palestijnse volk om zijn eigen toekomst met democratische middelen gestalte te geven; 2. is van mening dat de verkiezingscampagne en de verkiezingen zelf aan de internationale normen voldeden en is ingenomen met het monitoringwerk van de EU-missie van verkiezingswaarnemers; 3. eerbiedigt de verkiezingsuitslag en neemt kennis van de toezegging van de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, om zich in te zetten voor de vorming van een nieuwe regering die de internationale regels respecteert en geweld van de hand wijst; roept de nieuwe Palestijnse Wetgevende Raad en de toekomstige regering op het bestaansrecht van de staat Israël ondubbelzinnig te erkennen, af te zien van alle vormen van terrorisme, het beginsel te onderschrijven van vreedzame onderhandelingen die gericht zijn op een tweestatenoplossing, en met het Kwartet samen te werken; 4. doet een beroep op het nieuwe Palestijnse parlement en de toekomstige Palestijnse regering alsmede op het Israëlische parlement en de Israëlische regering om hun verantwoordelijkheid in deze situatie te nemen; 5. verzoekt het Kwartet dringend een krachtig initiatief te nemen ter bevordering van een dialoog en onderhandelingen tussen Palestijnen en Israëliërs; is van mening dat de "routekaart voor de vrede" een constructief uitgangspunt blijft, maar onderstreept dat er positieve en concrete resultaten moeten worden behaald; 6. wijst erop dat de verkiezingsuitslag, die het politieke landschap in Palestina diepgaand heeft veranderd en geradicaliseerd, in de eerste plaats aangeeft dat het Palestijnse volk een ingrijpende hervorming wenst, en tevens de weerslag is van de moeilijke levensomstandigheden onder de bezetting en een duidelijke afspiegeling van de kritiek op en de grieven tegen het vorige bestuur; 7. is van oordeel dat de internationale gemeenschap verdere radicalisering moet helpen voorkomen door zich te concentreren op de vele onopgeloste vraagstukken in het Israëlisch-Palestijnse conflict; 8. wijst er nogmaals met nadruk op dat zijn bereidheid om de grootste steundonor te blijven voor de Palestijnse Autoriteit en steun te blijven verlenen voor de Palestijnse economische ontwikkeling en het democratische proces in Palestina, zal afhangen van een duidelijke verklaring van de nieuwe regering dat zij geweld afwijst en Israël erkent; herbevestigt tevens zijn vastbeslotenheid om te streven naar vrede en samen te werken met elke regering die bereid is met vreedzame middelen te werk te gaan; 9. spreekt zijn steun uit voor de huidige EVDB-missie in Gaza ter uitvoering van het door de Israëlische regering en de Palestijnse Autoriteit ondertekende Akkoord inzake beweging en toegang, waarmee wordt beoogd de grens met Egypte te beveiligen en behoorlijk te beheren, en besluit deze grensmissie nauwlettend te volgen; 10. neemt kennis van de conclusies in het door de hoofden van de EU-missies in Jeruzalem en Ramallah opgestelde rapport over Oost-Jeruzalem, waarin de situatie in Oost-Jeruzalem, en met name de gevolgen van de bouw van de muur, wordt beschreven en concrete aanbevelingen worden aangedragen voor de aanpak van de huidige problemen; betreurt het dat het Europees Parlement niet is ingelicht over de inhoud van het rapport; 11. wijst er opnieuw op dat de situatie in Oost-Jeruzalem deel uitmaakt van het conflict als geheel en een punt van onderhandeling blijft, met name tussen de twee partijen; dringt aan op beëindiging van de discriminerende behandeling van Palestijnse bewoners en op heropening van de Palestijnse instellingen in Oost-Jeruzalem; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de president van de Palestijnse Autoriteit en de nieuw verkozen Palestijnse Wetgevende Raad, de premier van Israël en de Knesset, de Amerikaanse regering, de regering van de Russische Federatie alsmede de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie op Cuba, in het bijzonder zijn resolutie van 17 november 2004 (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 april 2005 over de mensenrechtensituatie in de wereld in 2004 en het mensenrechtenbeleid van de EU (2) , – gezien de verklaring van het voorzitterschap van 14 december 2005 over de Vrouwen in het Wit en de eerdere verklaringen van het voorzitterschap van 26 maart 2003 en 5 juni 2003 over de situatie op Cuba, – gezien het gemeenschappelijk standpunt 96/697/GBVB van de Raad (3) over Cuba, goedgekeurd op 2 december 1996 en daarna periodiek vernieuwd, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat bescherming van de universaliteit en ondeelbaarheid van de mensenrechten, met inbegrip van de burgerrechten en de politieke, economische, sociale en culturele rechten, een van de belangrijkste doelstellingen van de Europese Unie blijft, B. overwegende dat tientallen onafhankelijke journalisten, vreedzame dissidenten en voorvechters van de mensenrechten, die deel uitmaken van de democratische oppositie en voor het merendeel betrokken zijn bij het Varela-project, nog steeds onder mensonwaardige omstandigheden in de gevangenis zitten, dat sommigen van hen ernstig ziek zijn en dat velen van hen rechtstreeks verwant zijn met de Vrouwen in het Wit, C. overwegende dat het Europees Parlement de Sacharov-prijs 2005 voor de vrijheid van meningsuiting heeft toegekend aan de Vrouwen in het Wit, aan Hauwa Ibrahim en aan de internationale organisatie Journalisten zonder grenzen, D. overwegende dat het Cubaanse bewind de Vrouwen in het Wit geen toestemming heeft gegeven om bij de uitreiking van de Sacharov-prijs in het Europees Parlement aanwezig te zijn, hetgeen een schending betekent van een van de grondrechten van het individu, namelijk het recht om het eigen land te verlaten en daarnaar terug te keren, een recht dat uitdrukkelijk wordt erkend in de Universele Verklaring van de rechten van de mens, E. overwegende dat de Cubaanse autoriteiten zich niet hebben gestoord aan de verzoeken en bemoeienissen van de Voorzitter van het Europees Parlement en andere instanties van de Europese Unie, ondanks het feit dat alle nodige stappen zijn ondernomen om ervoor te zorgen dat de Vrouwen in het Wit aanwezig zouden zijn om de prijs in ontvangst te nemen, F. overwegende dat de winnaar van de Sacharov-prijs 2002 van het Europees Parlement, Oswaldo Payá Sardiñas, systematisch de vrijheid wordt ontzegd om Cuba te verlaten en gevolg te geven aan uitnodigingen van dit Parlement en andere instanties van de Europese Unie, G. overwegende dat in 2005 geen politieke gevangenen op Cuba zijn vrijgelaten en dat hun aantal niet is gedaald, maar zelfs aanzienlijk is toegenomen, 1. betreurt dat de Cubaanse autoriteiten hebben nagelaten de duidelijke signalen af te geven die de Europese Unie eist wat betreft de volledige eerbiediging van de fundamentele vrijheden, in het bijzonder de vrijheid van meningsuiting en politieke vereniging, en veroordeelt de verscherping van de repressie en de toename van het aantal politieke gevangenen; 2. acht het onaanvaardbaar dat op Cuba nog steeds mensen worden vastgehouden wegens hun idealen en vreedzame politieke activiteiten, en dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van alle politieke gevangenen en gewetensbezwaarden; 3. veroordeelt het reisverbod voor de Vrouwen in het Wit, de verscherping van de repressie jegens de vreedzame oppositie en de nieuwe arrestaties en stelt vast dat dit optreden afbreuk doet aan de pogingen om de betrekkingen tussen de Europese Unie en Cuba te verbeteren, het voornaamste doel van de door de Raad op 31 januari 2005 ingevoerde veranderingen in de aanvullende maatregelen bij bovengenoemd gemeenschappelijk standpunt, en verzoekt de Raad dienovereenkomstig te handelen; 4. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan zich te blijven inzetten voor vrijlating van de politieke gevangenen en ervoor te zorgen dat de intimidatie van politieke tegenstanders en voorvechters van de mensenrechten onmiddellijk wordt beëindigd; 5. beklemtoont dat met name alle prominente personen uit de Europese Unie die Cuba bezoeken de mensenrechten aan de orde moeten stellen; 6. dringt er bij de Cubaanse autoriteiten op aan de Vrouwen in het Wit onmiddellijk toe te staan om het eiland te verlaten, zodat ze op de uitnodiging van het Europees Parlement kunnen ingaan, en verzoekt zijn Voorzitter al het mogelijke te doen om te zorgen dat de winnaars de Sacharov-prijs persoonlijk in ontvangst kunnen nemen; 7. herhaalt zijn uitnodiging aan Oswaldo Payá Sardiñas, en dringt er bij de Cubaanse autoriteiten op aan hem toestemming te verlenen voor een reis naar Europa, zodat hij zijn opwachting kan maken bij de communautaire instellingen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en de nationale volksvergadering van de Republiek Cuba, alsmede aan de Vrouwen in het Wit en Oswaldo Payá Sardiñas, winnaars van de Sacharov-prijs van het Europees Parlement. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 274 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat het in zijn resolutie van 12 april 2005 met de opmerkingen die integrerend deel uitmaken van het besluit tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2003, Afdeling III - Commissie (1) , met grote meerderheid aangenomen, voorgesteld heeft dat elke lidstaat voor zijn besteding van EU-middelen in een verklaring ex ante zijn intenties openbaar maakt en in een jaarlijkse verklaring ex post de betrouwbaarheid van zijn rekeningen bevestigt, B. overwegende dat de Commissie het initiatief met genoegen begroet heeft en het in haar mededeling van 15 juni 2005 aan het Europees Parlement, de Raad en de Europese Rekenkamer over een stappenplan voor een geïntegreerd intern controlekader ( COM(2005)0252 ) overneemt, C. overwegende dat de bevindingen van de Europese Rekenkamer duidelijk aantonen dat de voornaamste problemen met de wettelijkheid en regelmatigheid van verrichtingen zich op de allereerste plaats op het niveau van de lidstaten voordoen, D. overwegende dat de Ecofin-Raad van 8 november 2005 het voorstel van het Parlement inzake nationale verklaringen niet aangenomen heeft, 1. verheugt zich over de steun van de Commissie voor de voorgestelde nieuwe instrumenten en erkent dat de Commissie van een betrouwbaarheidsverklaring zonder voorbehoud een van haar strategische prioriteiten voor de periode tot 2009 maakt; 2. is er vast van overtuigd dat er niet meer maar betere controle nodig is en dat betrouwbaarheid op de eerste plaats het werk van de lidstaten en niet het resultaat van meer controle ter plaatse door de diensten van de Commissie moet zijn; 3. denkt dat de Commissie zonder aanzienlijke vooruitgang in de richting van daadwerkelijke toezicht- en controlesystemen in de lidstaten, en zonder de vaste wil om de gebreken te verhelpen die in die systemen aan het licht komen, niet in staat zal zijn om goede informatie over de wettelijkheid en regelmatigheid van de verrichtingen te verkrijgen; 4. drukt zijn diepe teleurstelling uit over het feit dat de Raad op zijn debat met de Rekenkamer over het jaarverslag 2004 niet vertegenwoordigd was, hetgeen de veronderstelling wettigt dat hij voor de kwijtingsprocedure weinig belangstelling heeft; 5. vraagt de voorzitter van de Raad en de vertegenwoordigers van de lidstaten om de kwijtingsprocedure in het vervolg grotere voorrang te verlenen; 6. beschouwt verklaringen op nationaal niveau als een belangrijk en eenvoudig instrument om de werking van toezicht- en controlesystemen te verbeteren en als wezenlijk middel om de lidstaten grotere verantwoordelijkheid te geven; 7. meent ook dat dergelijke verklaringen volledig verenigbaar zijn met artikel 274, eerste alinea, tweede zin, van het EG-Verdrag, volgens hetwelk "De lidstaten met de Commissie samenwerken om te verzekeren dat de toegekende kredieten volgens het beginsel van goed financieel beheer worden gebruikt"; 8. erkent dat de nationale verklaringen in sommige gevallen in de praktijk meerdere verklaringen met nationale structurering in plaats van één enkele zullen moeten bevatten om rekening te houden met het federaal en gedecentraliseerd politiek bestel van sommige lidstaten; 9. benadrukt dat het als voornaamste principe verdedigt dat de politieke overheden in de lidstaten volledige verantwoordelijkheid voor de middelen dragen die tot hun beschikking gesteld worden; 10. vestigt er de aandacht op dat afdoende toezicht- en controlesystemen van het grootste belang zijn, vooral bij de Europese Unie, waar sterk risicodragende uitgaven een aanzienlijk deel van de begroting vertegenwoordigen, omdat ze afhankelijk zijn van gegevens die door de begunstigden zelf verstrekt zijn; 11. beschouwt een betrouwbaarheidsverklaring zonder voorbehoud als onmogelijk zonder wezenlijke verbeteringen in de toezicht- en controlesystemen van de lidstaten en betreurt dat de kritiek op de begroting van de Europese Unie en de manier waarop 'Brussel' de middelen gebruikt, onder de gegeven omstandigheden zal blijven duren; 12. herinnert aan zijn resolutie van 8 juni 2005 over beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013 (2) , dat het bij ontstentenis van nationale verklaringen bezwaarlijk een nieuwe interinstitutionele overeenkomst over de nieuwe financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 kan aanvaarden; 13. vraagt de Raad om de conclusies van zijn vergadering van 8 november 2005 te herzien om de weg te effenen voor een constructieve dialoog met het Parlement over de nieuwe financiële vooruitzichten en doeltreffende toezicht- en controlesystemen voor de EU-uitgaven in de lidstaten op te richten en in werking te stellen, zoals de Europese belastingbetaler verwacht; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese Investeringsbank en de financiële controle-organen van de lidstaten op nationaal en regionaal niveau. Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee ingediend door de Commissie ( COM(2003)0589 ), – gezien zijn standpunt van 9 juni 2005 (1) hierover, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat deze resolutie is goedgekeurd dankzij de nauwe samenwerking tussen de Commissie en het Parlement waaruit een compromis tussen de twee instellingen is voortgekomen, B. overwegende dat de enige beheersmaatregelen die momenteel van toepassing zijn op de visserij in de Middellandse Zee dateren uit 1994 en destijds reeds als verouderd werden beschouwd en dat deze geen betrekking hebben op andere zeeën in de EU waarvoor wel beheersmaatregelen zijn getroffen die een verantwoorde visserij mogelijk maken, C. overwegende dat het ontbreken van een verordening voor het beheer van de visserij in deze regio van de Unie heeft geleid en nog altijd leidt tot duidelijke discriminatie tussen Europese vissers, D. overwegende dat sommige visbestanden van grote economische waarde in ernstig verval zijn geraakt, 1. maakt zich zorgen over de passiviteit van de Raad die alleen maar kan worden uitgelegd als desinteresse voor de Middellandse Zee die vanuit het oogpunt van de visserij niettemin wordt erkend als een van de meest diverse en complexe regio's op zowel biologisch als ecologisch en sociaal-economisch gebied; 2. is bezorgd over dit gebrek aan actie dat tot gevolg heeft dat er geen voldoende verantwoorde en aan het algemeen kader van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid aangepaste voorschriften bestaan, hetgeen in strijd is met de doelstelling van duurzame ontwikkeling; 3. vreest dat als er niet snel een besluit wordt genomen de Europese Unie haar internationale verplichtingen inzake het beheer van de visserij, met name in de regionale visserijorganisaties voor de Middellandse Zee (de algemenen visserijcommissie voor de Middellandse Zee en de internationale commissie voor het behoud van de Atlantische tonijn), niet kan nakomen; 4. verzoekt bijgevolg de Raad om de maatregelen voor het beheer van de visbestanden in de Middellandse Zee zo spoedig mogelijk goed te keuren; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.