(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2006)0868 ) (1) , – gelet op artikel 37 en artikel 300, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0052/2007), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0160/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Russische Federatie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke tekst en de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie (PE-CONS 3611/2007 – C6-0105/2007), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0621 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2004)0621 /2) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2006)0759 ) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 65 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A6-0180/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke tekst en wijst op de daarop betrekking hebbende verklaring van de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (16367/1/2006 – C6-0089/2007) en de daarop betrekking hebbende verklaring van de Raad en het Europees Parlement, – gezien zijn in eerste lezing geformuleerd standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0122 ) (2) en inzake het gewijzigde voorstel ( COM(2006)0230 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0147/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt en bevestigt de aan deze wetgevingsresolutie gehechte verklaring; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE VERKLARING VAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT Geweld en het dreigen met geweld vormen een inbreuk op het recht op leven, veiligheid, vrijheid, waardigheid en lichamelijke en emotionele integriteit en zijn een ernstige bedreiging voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid van de slachtoffers van dergelijk geweld. De gevolgen van dergelijk geweld doen zich in de gehele Gemeenschap sterk voelen en houden een echte schending van de grondrechten en een echte aantasting van de gezondheid in en beletten dat iedereen een veilig, vrij en rechtvaardig burgerschap kan genieten. Het programma Daphne III moet geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen voorkomen en bestrijden en slachtoffers en risicogroepen beschermen. Om de verwezenlijking van deze doelstellingen dichter bij te brengen, verzoeken het Europees Parlement en de Raad de Europese Commissie om te zien of er een initiatief kan worden genomen voor een Europees Jaar voor de bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen. Het Europees Parlement , – gezien het voorstel tot wijziging van zijn Reglement ( B6-0461/2006 ), – gelet op de artikelen 201 en 202 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A6-0139/2007 ), 1. besluit onderstaande wijziging in zijn Reglement op te nemen; 2. wijst erop dat deze wijziging op de eerste dag van de eerstvolgende vergaderperiode in werking treedt; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0397 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0243/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie visserij ( A6-0125/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 mei 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2007/…/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake milieukwaliteitsnormen op het gebied van het waterbeleid en tot wijziging van Richtlijn 2000/60/EG (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Chemische verontreiniging van het oppervlaktewater levert een bedreiging op voor het aquatisch milieu, waarbij effecten optreden als acute en chronische toxiciteit voor in het water levende organismen, accumulatie in het ecosysteem en verlies van habitats en biodiversiteit, en vormt tevens een bedreiging voor de gezondheid van de mens. In de eerste plaats dienen verontreinigingsoorzaken te worden opgespoord en dienen emissies op een voor economie en milieu zo efficiënt mogelijke manier aan de bron te worden bestreden. (2) Overeenkomstig artikel 174 van het Verdrag tot instelling van de Europese Gemeenschap berust het milieubeleid van de Gemeenschap op het voorzorgsbeginsel en het beginsel van preventief handelen, op het beginsel dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden bestreden en op het beginsel dat de vervuiler betaalt. (3) Een ordentelijke kleinschalige en ecologische landbouw is noodzakelijk om een goede waterkwaliteit te waarborgen. (4) In Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (4) wordt gesteld dat milieu en gezondheid en de kwaliteit van het bestaan cruciale milieuprioriteiten voor het zesde MAP zijn, terwijl met name in artikel 7, lid 2, onder e), wordt benadrukt dat er specifiekere wetgeving op het gebied van het waterbeleid moet worden vastgesteld. (5) De lidstaten dienen overeenkomstig artikel 16, leden 1 en 8, van Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (5) de noodzakelijke maatregelen ten uitvoer te leggen ten einde de verontreiniging door prioritaire stoffen progressief te verminderen en emissies, lozingen en verliezen van prioritaire gevaarlijke stoffen stop te zetten of geleidelijk te beëindigen. (6) In Richtlijn 2000/60/EG wordt een strategie tegen de waterverontreiniging geformuleerd en in artikel 16 van die richtlijn wordt bepaald dat er verdere specifieke maatregelen ter beheersing van de verontreiniging en milieukwaliteitsnormen (MKN) moeten worden vastgesteld. (7) Sinds 2000 zijn er vele besluiten van de Gemeenschap vastgesteld die emissiebeheersingsmaatregelen in de zin van artikel 16 van Richtlijn 2000/60/EG voor individuele prioritaire stoffen vormen. Bovendien vallen veel maatregelen voor milieubescherming binnen de werkingssfeer van andere bestaande communautaire wetgeving. Daarom dient in plaats van de vaststelling van nieuwe beheersingsmaatregelen, die wellicht een herhaling betekenen van bestaande maatregelen, op korte termijn prioriteit te worden gegeven aan de toepassing en herziening van bestaande instrumenten. Na de indiening echter van de door de lidstaten overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG opgestelde stroomgebiedsbeheersplannen, met inbegrip van het overeenkomstig artikel 11 van diezelfde richtlijn opgestelde maatregelenprogramma, dient de Commissie te beoordelen of de tenuitvoerlegging en de herziening van bestaande instrumenten volledig heeft beantwoord aan de doelstellingen van Richtlijn 2000/60/EG, en of specifieke actie overeenkomstig die richtlijn is vereist. Indien naleving van de MKN alleen mogelijk is door gebruiksbeperkingen of verboden voor individuele stoffen, dienen deze ten uitvoer te worden gelegd door middel van bestaande of nieuwe communautaire wetgeving, met name in het kader van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen (6) . (8) In artikel 11, lid 4 van Richtlijn 2000/60/EG en in deel B van bijlage VI betreffende het maatregelenprogramma is een niet-limitatieve lijst opgenomen van aanvullende maatregelen die de lidstaten mogen vaststellen als onderdeel van het maatregelenprogramma, zoals wetgevingsinstrumenten, administratieve instrumenten en in onderhandeling tot stand gekomen milieuovereenkomsten. (9) Ten aanzien van de beheersing van de emissie van prioritaire stoffen uit puntbronnen en diffuse bronnen, zoals bedoeld in artikel 16, leden 6 en 8, van Richtlijn 2000/60/EG, dienen de lidstaten waar nodig naast de uitvoering van andere bestaande communautaire wetgeving overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 2000/60/EG adequate beheersingsmaatregelen op te nemen in het maatregelenprogramma dat krachtens artikel 11 van die richtlijn voor elk stroomgebied moet worden ontwikkeld , in voorkomende gevallen met toepassing van artikel 10 van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (7) . Ter waarborging van de uniformiteit van de mededingingsvoorwaarden op de interne markt moet bij de vaststelling van beheersingsmaatregelen voor de emissie van prioritaire stoffen uit puntbronnen altijd worden uitgegaan van het in artikel 2, lid 11 van Richtlijn 96/61/EG vastgelegde beginsel van de beste beschikbare technieken. (10) Indien een probleem dat gevolgen heeft voor het waterbeheer niet kan worden opgelost door een lidstaat zelf, mag die lidstaat het overeenkomstig artikel 12 van Richtlijn 2000/60/EG aan de Commissie voorleggen. Een lidstaat moet een dergelijk probleem eveneens kunnen voorleggen indien maatregelen van de Gemeenschap waarschijnlijk goedkoper of adequater zijn. In dergelijke gevallen moet de Commissie een uitwisseling van gegevens tussen alle lidstaten op gang brengen, en als maatregelen van de Gemeenschap inderdaad het beste alternatief lijken, dient de Commissie een verslag te publiceren en maatregelen voor te stellen. (11) Aangezien de meeste andere communautaire besluiten nog niet volledig zijn aangenomen en uitgevoerd, is het momenteel lastig vast te stellen of met de tenuitvoerlegging van dit beleid de doelstellingen van Richtlijn 2000/60/EG kunnen worden bereikt dan wel of verder communautair optreden noodzakelijk is. Dientengevolge is het wenselijk een officiële evaluatie uit te voeren van de samenhang en doeltreffendheid van alle communautaire wetgevingsbesluiten die direct of indirect bijdragen aan de bevordering van de kwaliteit van het water. (12) Beschikking nr. 2455/2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2001 tot vaststelling van de lijst van prioritaire stoffen op het gebied van het waterbeleid en tot wijziging van Richtlijn 2000/60/EG (8) bevat de eerste lijst met 33 stoffen of groepen stoffen die prioriteit hebben gekregen voor maatregelen op communautair niveau. Sommige van deze prioritaire stoffen zijn aangewezen als prioritaire gevaarlijke stof waarvan de emissies, lozingen en verliezen moeten worden stopgezet of geleidelijk moeten worden beëindigd. Bij in de natuur voorkomende of in natuurlijke processen ontstaande stoffen, zoals cadmium, kwik en polycyclische aromatische koolwaterstoffen, is een volledige stopzetting van lozingen, emissies en verliezen uit alle potentiële bronnen echter niet mogelijk. Voor sommige stoffen werd een evaluatie uitgevoerd en deze dienen nog te worden geclassificeerd. Aan de lijst van prioritaire stoffen dienen verdere stoffen te worden toegevoegd ten einde de doelstellingen van Richtlijn 2000/60/EG te verwezenlijken. (13) De Commissie dient de lijst van prioritaire stoffen op zijn minst om de vier jaar te herzien, waarbij ze prioriteit verleent aan stoffen die een significant risico voor of via het aquatische milieu betekenen, overeenkomstig het tijdschema van artikel 16, lid 4 van Richtlijn 2000/60/EG, en doet indien nodig passende voorstellen. (14) Gelet op het communautaire belang en met het oog op een effectieve regelgeving van de bescherming van oppervlaktewateren dienen MKN te worden vastgesteld voor verontreinigende stoffen die op communautair niveau als prioritaire stoffen zijn ingedeeld en dient aan de lidstaten te worden overgelaten om voor de overige verontreinigende stoffen op nationaal niveau voorschriften vast te stellen, mits de relevante communautaire voorschriften worden toegepast. Desalniettemin zijn acht verontreinigende stoffen die vallen binnen de werkingssfeer van Richtlijn 86/280/EEG van de Raad van 12 juni 1986 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van bepaalde onder lijst I van de bijlage van Richtlijn 76/464/EEG (9) vallende gevaarlijke stoffen en behoren tot de groep van stoffen waarvoor uiterlijk in 2015 een goede chemische toestand moet worden bereikt, niet in de lijst van prioritaire stoffen opgenomen. De voor deze verontreinigende stoffen vastgestelde gemeenschappelijke normen bleken echter nuttig te zijn en de regelgeving van hun normen op communautair niveau dient te worden gehandhaafd. (15) Bepaalde stoffen zijn, wanneer aanwezig in oppervlaktewater, zeer schadelijk voor vissen, maar zijn niet opgenomen in de lijsten met MKN op het gebied van het waterbeleid. De Commissie dient zo nodig voorstellen te doen om ook voor deze stoffen MKN op het gebied van het waterbeleid vast te stellen. (16) Dit betekent dat de bepalingen voor de huidige milieukwaliteitsdoelstellingen, die zijn vastgesteld in Richtlijn 82/176/EEG van de Raad van 22 maart 1982 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkomstig van de sector elektrolyse van alkalichloriden (10) , Richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium (11) , Richtlijn 84/156/EEG van de Raad van 8 maart 1984 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkomstig van andere sectoren dan de elektrolyse van alkalichloriden (12) , Richtlijn 84/491/EEG van de Raad van 9 oktober 1984 betreffende de grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor de lozing van hexachloorcyclohexaan (13) en Richtlijn 86/280/EEG, overbodig zullen worden en dienen te worden geschrapt. (17) Het aquatisch milieu kan zowel op korte termijn als op lange termijn nadelige effecten van chemische verontreiniging ondervinden en derhalve dienen gegevens over zowel acute als chronische effecten als basis voor de vaststelling van MKN te worden gebruikt. Om ervoor te zorgen dat het aquatisch milieu en de gezondheid van de mens afdoende worden beschermd, dienen kwaliteitsnormen in de vorm van jaargemiddelden te worden vastgesteld op een niveau dat bescherming biedt tegen blootstelling op lange termijn en dienen maximaal aanvaardbare concentraties te worden vastgesteld als bescherming tegen blootstelling op korte termijn. De toepassing van maximale toelaatbare concentraties overeenkomstig de gecombineerde benadering in artikel 10 van Richtlijn 2000/60/EG, de behandeling van met name uitschieters, en de bepaling van uitstootbeheersing moeten worden geharmoniseerd. (18) Bij gebrek aan uitgebreide en betrouwbare informatie over concentraties van prioritaire stoffen in biota en sedimenten op communautair niveau en gezien het feit dat informatie over oppervlaktewater een afdoende basis lijkt te vormen om een verstrekkende bescherming en een effectieve beheersing van verontreiniging te waarborgen, dient de vaststelling van MKN-waarden in deze fase tot uitsluitend oppervlaktewateren beperkt te blijven. Voor hexachloorbenzeen, hexachloorbutadieen en kwik kan de bescherming tegen indirecte effecten en secundaire vergiftiging echter niet alleen door MKN voor oppervlaktewateren op communautair niveau worden gewaarborgd. In die gevallen dienen derhalve MKN voor biota te worden vastgesteld. Om de lidstaten afhankelijk van hun monitoringstrategie flexibiliteit te geven, dienen zij te kunnen kiezen tussen monitoring en nalevingscontrole van deze MKN in biota of omzetting daarvan in MKN voor oppervlaktewater. Bovendien is het aan de lidstaten om MKN voor sedimenten of biota vast te stellen wanneer dit als aanvulling op de op communautair niveau vastgestelde MKN nodig en terecht is. Sedimenten en biota blijven bovendien belangrijke matrixen voor de monitoring van stoffen met een aanzienlijk accumulatiepotentieel tegen de indirecte gevolgen waarvan MKN voor oppervlaktewater momenteel geen bescherming bieden. Dergelijke monitoring dient te worden uitgevoerd teneinde de toekomstige technische en wetenschappelijke werkzaamheden met betrekking tot MKN in biota en sedimenten voor de gemonitorde stoffen te bevorderen, indien zulks noodzakelijk blijkt . (19) De discussies over de risicobeoordelingen voor lood, nikkel en de verbindingen daarvan binnen het Europees Bureau voor chemische stoffen/Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek zijn nog niet afgerond en daarom kunnen er nog geen definitieve kwaliteitsnormen voor deze elementen worden vastgesteld. Derhalve dient duidelijk te worden aangegeven dat deze normen voorlopig van aard zijn. (20) Lood, gebruikt in vistuig voor zowel de recreatieve als de professionele visserij, is een bron van waterverontreiniging. Ten einde het niveau van lood in het viswater te verminderen, dienen de lidstaten de visserijsector aan te sporen lood te vervangen door minder gevaarlijke alternatieven. (21) Dioxinen en polychloorbifenilen (PCB's) en dioxinen vormen twee groepen toxische, persistente en bioaccumulerende stoffen. Beide groepen brengen een aanzienlijk risico voor de menselijke gezondheid en het milieu met zich mee, hebben bijzonder negatieve gevolgen voor aquacultuursoorten en brengen derhalve de levensvatbaarheid van de visserijsector in gevaar. Bovendien heeft de Commissie bij verschillende gelegenheden gewezen op de noodzaak deze stoffen op te nemen in de lijst van prioritaire stoffen. Daarom moet in deze richtlijn de toekomstige opname ervan in deze lijst worden voorzien. (22) De lidstaten moeten voldoen aan Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (14) en de voor de winning van drinkwater gebruikte oppervlaktewateren overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 2000/60/EG beheren. Deze richtlijn dient derhalve onverminderd de voorschriften waarvoor strengere normen nodig zijn, te worden toegepast. (23) Het is mogelijk dat MKN in de omgeving van lozingen uit puntbronnen niet kunnen worden nageleefd omdat de concentraties van verontreinigende stoffen in lozingen meestal hoger zijn dan de concentraties in het water in de omgeving. Daarom dienen de lidstaten bij de controle op de naleving van de MKN hiermee rekening te kunnen houden door voor elke relevante lozing een overgangsgebied voor overschrijding vast te stellen. Om ervoor te zorgen dat deze gebieden beperkt blijven dienen artikel 10 van Richtlijn 2000/60/EG en andere relevante bepalingen van het communautaire recht van toepassing te zijn op de vaststelling daarvan. Aangezien de ontwikkelingen bij behandelingstechnieken en technologische innovatie, zoals de beste beschikbare technieken, ertoe kunnen leiden dat de concentratie van verontreinigende stoffen in de omgeving van lozingspunten in de toekomst kan dalen, dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat de overgangsgebieden voor overschrijding dienovereenkomstig worden beperkt. (24) Deze richtlijn laat de lidstaten toe gebruik te maken van mengzones (in artikel 4 van deze richtlijn "overgangsgebieden voor overschrijding" genoemd), op voorwaarde dat dit geen gevolgen heeft voor de naleving van de desbetreffende MKN in de rest van de oppervlaktewatermassa. Bij de aanwijzing van mengzones moeten de lidstaten proportioneel te werk gaan, waarbij rekening wordt gehouden met de stroming, de concentratie en het volume van de toegestane lozingen en met de capaciteit van de ontvangende watermassa om dergelijke lozingen te absorberen. De lidstaten verminderen de omvang van de mengzones naarmate ze voldoen aan hun verplichting om de verontreiniging door prioritaire stoffen te reduceren. (25) De naleving van de doelstellingen voor stopzetting of geleidelijke beëindiging en vermindering, zoals bepaald in artikel 4, lid 1, onder a), punt iv), van Richtlijn 2000/60/EG, moet worden gecontroleerd en de vaststelling of deze verplichtingen worden nageleefd moet transparant worden gemaakt, met name ten aanzien van de inachtneming van significante en niet-significante emissies, lozingen en verliezen door menselijke activiteiten. Bovendien is voor een tijdschema voor stopzetting of geleidelijke beëindiging en vermindering een inventarisatie nodig. Tevens dient te kunnen worden bepaald of artikel 4, leden 4 tot en met 7, van Richtlijn 2000/60/EG wordt toegepast. Daarnaast is een geschikt instrument nodig voor de kwantificering van verliezen van in de natuur voorkomende stoffen of via natuurlijke processen ontstane stoffen, aangezien in dat geval een volledige stopzetting of geleidelijke beëindiging uit alle potentiële bronnen onmogelijk is. Teneinde in deze behoeften te voorzien dient elke lidstaat een inventaris van de emissies, lozingen en verliezen voor elk stroomgebied op zijn grondgebied op te stellen. (26) Teneinde te voorkomen dat bij de opstelling van deze inventarissen werkzaamheden worden herhaald en om de samenhang van deze inventarissen met andere bestaande instrumenten op het gebied van de bescherming van oppervlaktewateren te waarborgen dienen de lidstaten gebruik te maken van informatie die is verzameld in het kader van Richtlijn 2000/60/EG en in het kader van Verordening (EG) nr. 166/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006 betreffende de instelling van een Europees register inzake de uitstoot en overbrenging van verontreinigende stoffen en tot wijziging van de Richtlijnen 91/689/EEG en 96/61/EG van de Raad (15) . (27) Voor een betere aansluiting op hun behoeften dienen de lidstaten een geschikte referentieperiode van één jaar te kunnen kiezen om de basisinhoud van de inventaris te meten. Er dient echter rekening te worden gehouden met het feit dat de verliezen bij de toepassing van pesticiden vanwege verschillen in de gebruikte hoeveelheden, bijvoorbeeld door verschillen in de klimatologische omstandigheden, van jaar tot jaar aanzienlijk kunnen verschillen. Daarom dienen de lidstaten voor bepaalde stoffen die onder Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (16) vallen, voor een referentieperiode van drie jaar te kunnen kiezen. (28) Teneinde het gebruik van de inventaris te optimaliseren dient er een termijn te worden vastgesteld voor de controle door de Commissie of alle maatregelen door de lidstaten zijn genomen om de in artikel 4, lid 1, onder a), punt iv), van Richtlijn 2000/60/EG vermelde doelstellingen te verwezenlijken. (29) Criteria voor de specificatie van stoffen die persistent, bioaccumulerend en toxisch zijn en van stoffen die anderszins even zorgwekkend zijn, met name zeer persistente en zeer bioaccumulerende stoffen, zoals bedoeld in Richtlijn 2000/60/EG, worden vastgesteld in de technische leidraad voor risicobeoordeling ter ondersteuning van Richtlijn 93/67/EEG van de Commissie van 20 juli 1993 tot vaststelling van de beginselen die gelden bij de beoordeling van de risico's voor mens en milieu van stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de Raad (17) , Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico's voor mens en milieu van bestaande stoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (18) en Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (19) . Teneinde de verenigbaarheid van verschillende wetgevingsinstrumenten van de Gemeenschap te waarborgen, dienen uitsluitend deze criteria te worden toegepast op de stoffen die overeenkomstig Beschikking nr. 2455/2001/EG worden geëvalueerd en dient bijlage X bij Richtlijn 2000/60/EG dienovereenkomstig te worden gewijzigd en vervangen. (30) In Verordening (EG) nr. 1907/2006 wordt bepaald dat er een herziening moet plaatsvinden om vast te stellen of de criteria voor de opsporing van persistente, bioaccumulerende en toxische stoffen adequaat zijn. Zodra de criteria van Verordening (EG) nr. 1907/2006 zijn gewijzigd, dient de Commissie bijlage X bij Richtlijn 2000/60/EG dienovereenkomstig te amenderen. (31) De verplichtingen die zijn vastgelegd in de in bijlage IX bij Richtlijn 2000/60/EG vermelde richtlijnen, zijn reeds opgenomen in Richtlijn 96/61/EG en in de artikelen 8 en 10 en artikel 11, lid 3, onder g) en h), en andere bepalingen van Richtlijn 2000/60/EG en als de MKN worden gehandhaafd of herzien, wordt minimaal hetzelfde beschermingsniveau gewaarborgd. Teneinde een consequente aanpak van de chemische verontreiniging van oppervlaktewateren te waarborgen en de bestaande communautaire wetgeving op dat gebied te vereenvoudigen en te verduidelijken, dienen Richtlijn 82/176/EEG, Richtlijn 83/513/EEG, Richtlijn 84/156/EEG, Richtlijn 84/491/EEG en Richtlijn 86/280/EEG overeenkomstig artikel 16, lid 10, van Richtlijn 2000/60/EG met ingang van 2012 te worden ingetrokken. (32) Er is rekening gehouden met de in artikel 16, lid 5, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde aanbevelingen, met name die van het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu. (33) Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de vaststelling van MKN voor water, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve met het oog op de handhaving van hetzelfde beschermingsniveau voor oppervlaktewateren in de hele Gemeenschap beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel , maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te bereiken. (34) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (20) . (35) Overeenkomstig artikel 174 van het Verdrag, zoals dat bevestigd werd in Richtlijn 2000/60/EG, houdt de Gemeenschap bij het bepalen van haar beleid op milieugebied rekening met de beschikbare wetenschappelijke en technische gegevens, de milieuomstandigheden in de onderscheiden regio's van de Gemeenschap, de economische en sociale ontwikkeling van de Gemeenschap als geheel en de evenwichtige ontwikkeling van haar regio's en met de voordelen en lasten die kunnen voortvloeien uit optreden of niet optreden, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp In deze richtlijn worden maatregelen tot beperking van de waterverontreiniging, alsook milieukwaliteitsnormen voor prioritaire stoffen vastgesteld ten einde: De in deze richtlijn uiteengezette doelstellingen moeten worden beschouwd als doelstellingen overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 2000/60/EG. Overeenkomstig de regelgevingsprocedure van artikel 21, lid 2 van Richtlijn 2000/60/EG dient de Commissie uiterlijk in 2020 bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over het succes dat bij de uitvoering van deze richtlijn is geboekt. Artikel 2 Milieukwaliteitsnormen 1. Om een goede chemische toestand van de oppervlaktewateren te bereiken, overeenkomstig artikel 4, lid 1, letter a), van Richtlijn 2000/60/EG, zorgen de lidstaten ervoor dat de samenstelling van hun oppervlaktewateren, sedimenten en biota voldoet aan milieukwaliteitsnormen voor prioritaire stoffen zoals vastgesteld in deel A van bijlage I . De lidstaten nemen altijd de noodzakelijke maatregelen opdat bedrijven die afvalwater dat prioritaire stoffen bevat in wateren lozen, de beste beschikbare technieken toepassen bij de productie en bij de behandeling van afvalwater. Hierbij moet worden uitgegaan van de resultaten van de informatie-uitwisseling overeenkomstig artikel 16, lid 2 van Richtlijn 96/61/EG. De lidstaten zorgen ervoor dat overeenkomstig de in deel B van bijlage I vastgestelde voorschriften aan de milieukwaliteitsnormen wordt voldaan. De lidstaten dienen de beschikbare kennis en gegevens over de bronnen van de prioritaire stoffen en het verloop van verontreiniging uit te breiden om gerichte en doeltreffende controlemogelijkheden te vinden. 2. Indien een water door meerdere lidstaten stroomt, moeten de monitoringprogramma's en de vastgestelde nationale inventarissen worden gecoördineerd, ten einde te voorkomen dat lidstaten die aan de benedenloop liggen, worden benadeeld. 3. De lidstaten monitoren overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 2000/60/EG de concentraties van de in de deel A van bijlage I vermelde stoffen in water, sedimenten en biota. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de volgende concentraties van hexachloorbenzeen, hexachloorbutadieen en kwik in weefsel (nat gewicht) van vissen, weekdieren, schaaldieren en andere biota niet worden overschreden: Voor de monitoring van de naleving van de milieukwaliteitsnormen voor de in de eerste alinea vermelde stoffen voeren de lidstaten een strengere norm voor water ter vervanging van de in deel A van bijlage I vermelde norm in of stellen zij een aanvullende norm voor biota vast. Monitoring van andere stoffen in bijlage I kan in plaats van in water ook worden verricht in sedimenten of biota, indien lidstaten van mening zijn dat dit een meer adequate en vanuit kostenoogpunt doeltreffende methode is. Indien significante concentraties van stoffen worden opgespoord en lidstaten van mening zijn dat er een risico bestaat dat de milieukwaliteitsnormen voor water niet worden gehaald, wordt monitoring in water verricht ten einde naleving te waarborgen van de milieukwaliteitsnormen voor water. 5. Uiterlijk 12 maanden na de indiening van de inventarissen door de lidstaten doet de Commissie een voorstel betreffende kwaliteitsnormen die van toepassing zijn op de concentraties van de prioritaire stoffen in sedimenten en biota. 6. De lidstaten moeten voldoen aan Richtlijn 98/83/EG en de lidstaten zorgen, overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 2000/60/EG, voor het beheer van de voor winning van drinkwater gebruikte oppervlaktewateren. Deze richtlijn dient derhalve, onverminderd de voorschriften waarvoor strengere normen nodig zijn, te worden toegepast. 7. Gevallen waarin het voldoen aan de milieukwaliteitsnormen in oppervlaktewaterlichamen technisch onhaalbaar is, of aanleiding geeft tot disproportionele sociale of economische kosten, worden behandeld overeenkomstig artikel 4, leden 4, 5 en 6 van Richtlijn 2000/60/EG om zo de meest kosteneffectieve en milieuvriendelijke benadering vast te stellen om aan de gestelde doelen, als vastgelegd in artikel 4, lid 1, onder a) van Richtlijn 2000/60/EG te voldoen. 8. De Commissie onderzoekt de vooruitgang van wetenschap en techniek, met systematische gebruikmaking van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1907/2006 ingestelde databank voor het screenen op stoffen die schadelijk zijn voor in het water levende organismen en stoffen die bioaccumuleerbaar of persistent zijn, met inbegrip van de conclusies van de in artikel 16, lid 2, onder a) en b), van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde risicobeoordelingen, en dient ten minste om de vier jaar voorstellen voor de herziening van de in de deel A van bijlage I van deze richtlijn vastgestelde milieukwaliteitsnormen in. De Commissie bestudeert de nieuwste wetenschappelijke informatie en de nieuwste technieken op het gebied van stoffen die zich ophopen in sedimenten en biota en bereidt daarvoor milieukwaliteitsnormen voor. 9. Teneinde een samenhangende en geharmoniseerde berekeningsmethode te verkrijgen dient de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde regelgevingsprocedure en uiterlijk ... (21) de verplichte methodologieën vast te stellen, althans voor de aangelegenheden die in bijlage I, deel B , punt 3, tweede alinea, van deze richtlijn worden bedoeld. 10. Indien het voor het bereiken van de milieukwaliteitsnormen nodig is een verbod voor bepaalde stoffen uit te vaardigen, dient de Commissie op communautair niveau daartoe strekkende voorstellen in tot wijziging van bestaande besluiten of invoering van nieuwe maatregelen. 11. Indien voor bepaalde installaties, stoffen of puntbronnen in verband met de tenuitvoerlegging van het principe "de vervuiler betaalt" en het voorzorgsbeginsel, alsmede de harmonisering van de uitvoeringspraktijk in de lidstaten, communautaire emissiegrenswaarden noodzakelijk zijn of nuttig voor het behalen van de milieukwaliteitsnormen, dient de Commissie, overeenkomstig artikel 18 van Richtlijn 96/61/EG, daartoe voorstellen in. Artikel 3 Om de doelstelling vastgelegd in artikel 2 te halen, kunnen de lidstaten beperkingen stellen aan het gebruik of de lozing van stoffen die verder gaan dan is vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG en in Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (22) die deze vervangt, of andere communautaire wetgeving. Artikel 4 Overgangsgebieden voor overschrijding 1. Indien er bij één of meer puntbronnen geen technische oplossing bestaat om afvalwater afdoende te zuiveren wijzen de lidstaten overgangsgebieden voor overschrijding aan, waar de concentraties van een of meer verontreinigende stoffen, bij laag debiet, de desbetreffende milieukwaliteitsnormen mogen overschrijden, mits dit geen gevolgen heeft voor de naleving van deze normen in de rest van het desbetreffende oppervlaktewater. De lidstaten nemen, in het kader van het in artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde stroomgebiedsbeheersplan een actieplan op voor het beperken van de omvang en de aanwezigheid van een overgangsgebied voor overschrijding, teneinde uiterlijk in 2018 te voldoen aan de gewenste milieukwaliteitsnormen. 2. De lidstaten stellen in elk geval de grenzen vast van de delen van de aan de lozingspunten gelegen oppervlaktewateren die als overgangsgebied voor overschrijding worden aangewezen, waarbij zij rekening houden met de desbetreffende bepalingen van het communautaire recht. De lidstaten nemen een beschrijving van elke begrenzing op in hun in artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde stroomgebiedbeheersplannen. 3. Ingeval van grensoverschrijdende waterlichamen moet bij de vaststelling van overgangsgebieden voor overschrijding de instemming van de andere betrokken lidstaten worden verkregen. 4. De lidstaten voeren de toetsing van de in Richtlijn 96/61/EG bedoelde vergunningen of de in artikel 11, lid 3, onder g), van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde voorafgaande reguleringen uit teneinde de omvang van elk overgangsgebied voor overschrijding, zoals bedoeld in lid 1, dat is aangewezen in wateren die gevolgen ondervinden van lozingen van prioritaire stoffen, geleidelijk te reduceren. 5. De Commissie stelt volgens de in artikel 21, lid 2, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde regelgevingsprocedure de methode vast die de lidstaten voor de aanwijzing van het overgangsgebied voor overschrijding moeten gebruiken. Artikel 5 Voor de lidstaten te gebruiken emissiecontrolemethodes 1. De lidstaten zullen om de doelen van artikel 1 te behalen, geïntegreerde plannen opstellen voor emissiebeheer en afbouwmaatregelen voor prioritaire en gevaarlijke prioritaire stoffen in het kader van het maatregelenprogramma van artikel 11 van Richtlijn 2000/60/EG. Deze plannen omvatten tenminste: 2. Bij de opstelling van de plannen dient te worden uitgegaan van doorzichtige criteria, ze moeten worden getoetst in het kader van de herziening van de programma's. De lidstaten brengen om de drie jaren aan de Commissie en het publiek verslag uit over de voortgang van de uitvoering en over de mate waarin de maatregelen hebben bijgedragen aan het behalen van de doelen van de onderhavige richtlijn. Artikel 6 Inventaris van emissies, lozingen en verliezen 1. Op basis van de overeenkomstig de artikelen 5 en 8 van Richtlijn 2000/60/EG en krachtens Verordening (EG) nr. 166/2006 verzamelde informatie of andere beschikbare gegevens, stellen de lidstaten voor elk stroomgebied of gedeelte daarvan op hun grondgebied een inventaris, eventueel met kaarten, op van de emissies, lozingen en verliezen en hun bronnen, van alle oorspronkelijke bronnen van in bijlage II of deel A van bijlage I vermelde prioritaire stoffen (zowel puntbronnen als diffuse bronnen van verontreiniging) en verontreinigende stoffen, met inbegrip van hun concentraties in sedimenten en biota. Prioritaire stoffen en verontreinigde stoffen die vrijkomen uit sedimenten ten gevolge van scheepvaartverkeer, baggerwerkzaamheden of natuurlijke omstandigheden worden niet aangemerkt als zijnde verliezen. De lidstaten nemen in de inventaris alle emissiebeheersmaatregelen op die genomen zijn voor prioritaire stoffen die voorkomen in deel A van bijlage I. 2. De lidstaten stellen specifieke controleprogramma's op voor sedimenten en biota, met vermelding van de te onderzoeken soorten en substanties alsmede de wijze waarop de resultaten, al naargelang de seizoensschommelingen van de organismen, moeten worden uitgedrukt. 3. De referentieperiode voor de meting van de waarden voor verontreinigende stoffen die in de in lid 1 bedoelde inventarissen worden opgenomen, is één jaar tussen 2007 en 2009. Voor prioritaire stoffen of verontreinigende stoffen die onder Richtlijn 91/414/EEG vallen, kunnen deze waarden echter worden berekend als gemiddelde over de jaren 2007, 2008 en 2009. Voor de opstelling van hun inventarissen kunnen de lidstaten gebruik maken van gegevens over uitstoot, lozingen en verliezen die zijn verzameld sinds de inwerkingtreding van Richtlijn 2000/60/EG, mits deze gegevens voldoen aan dezelfde kwaliteitseisen als die welke gelden voor de in lid 1 van dit artikel bedoelde gegevens. 4. De lidstaten stellen de Commissie tegelijk met de rapportage van de stroomgebiedbeheersplannen overeenkomstig artikel 15, lid 1, van Richtlijn 2000/60/EG in kennis van de overeenkomstig lid 1 van dit artikel opgestelde inventarissen met inbegrip van de desbetreffende referentieperioden. 5. De lidstaten actualiseren hun inventarissen als onderdeel van de toetsing van de in artikel 5, lid 2, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde analyses. De referentieperiode voor de vaststelling van de waarden in de geactualiseerde inventarissen is het jaar vóór de afronding van die analyse. Voor prioritaire stoffen of verontreinigende stoffen die onder Richtlijn 91/414/EEG vallen, mogen de waarden worden berekend als het gemiddelde van de drie jaren vóór de afronding van die analyse. De lidstaten publiceren de geactualiseerde inventarissen in hun geactualiseerde stroomgebiedbeheersplannen zoals bepaald in artikel 13, lid 7, van Richtlijn 2000/60/EG. 6. Aangezien emissies, lozingen en verliezen van prioritaire stoffen geleidelijk dienen te worden verminderd of stopgezet, is het noodzakelijk dat de lidstaten hun inventaris vergezeld doen gaan van een tijdschema voor het bereiken van deze doeleinden. 7. De Commissie controleert uiterlijk in 2015 of de emissies, lozingen en verliezen zoals die in de inventaris zijn vermeld, naar verwachting uiterlijk in 2025 kunnen voldoen aan de in artikel 4, lid 1, onder a), punt iv), van Richtlijn 2000/60/EG vastgestelde verplichtingen tot vermindering en stopzetting. De Commissie legt een verslag over deze controle voor aan het Europees Parlement en de Raad. Indien uit het verslag blijkt dat het behalen van de vereiste resultaten onwaarschijnlijk is, stelt zij uiterlijk in 2016 de nodige communautaire maatregelen voor overeenkomstig artikel 251 van het Verdrag. Tijdens de uitvoering van deze controle houdt de Commissie rekening met: 8. De Commissie stelt volgens de in artikel 21, lid 2, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde regelgevingsprocedure de technische specificaties voor de analyses vast, alsmede de methode die de lidstaten voor de opstelling van de inventarissen moeten gebruiken. Artikel 7 Maatregelen ter vermindering van de verontreiniging door prioritaire stoffen 1. Voor het bereiken van een vermindering van de verontreiniging door prioritaire stoffen en gevaarlijke prioritaire stoffen, die is vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 1, letter a, onder iv) van Richtlijn 2000/60/EG, zien de lidstaten erop toe dat het pakket maatregelen in het kader van artikel 11 van die richtlijn ook preventie- en controlemaatregelen omvat, die betrekking hebben op de puntbronnen en de diffuse bronnen van verontreiniging, en de MKN die in deze richtlijn worden vastgesteld. 2. Op grond van de artikelen 4 en 12 van Richtlijn 2000/60/EG en voor het behalen van de doelstellingen die daarin zijn opgenomen bepalen de lidstaten of het nodig is de tenuitvoerlegging van de bestaande maatregelen te herzien of nieuwe maatregelen in te voeren voor beperking en beheersing van verontreiniging door prioritaire stoffen en gevaarlijke prioritaire stoffen. Aangezien deze maatregelen het beste op communautair niveau kunnen worden genomen, stelt de Commissie de nodige maatregelen op communautair niveau voor. 3. In het kader van zijn verslag overeenkomstig artikel 18, lid 1 van Richtlijn 2000/60/EG, verricht de Commissie een officiële evaluatie van de consistentie en de doeltreffendheid van alle communautaire rechtshandelingen die, direct of indirect, gericht zijn op de goede kwaliteit van het water. Deze evaluatie biedt de mogelijkheid tot indiening, aanpassing of invoering van communautaire maatregelen. 4. De Commissie zal, overeenkomstig artikel 16, lid 8 van Richtlijn 2000/60/EG, emissiecontroletechnieken voorstellen die gebaseerd zijn op de beste beschikbare technieken, alsmede milieubeschermingsmethodes die door de lidstaten bij alle puntbronnen moeten worden toegepast. Artikel 8 Opname van dioxinen en PCB's Overeenkomstig het bepaalde in artikel 16 van Richtlijn 2000/60/EG dient de Commissie uiterlijk 31 januari 2008 een voorstel tot herziening van deze richtlijn in met het oog op de opname van dioxinen en PCB's in de lijst van prioritaire stoffen in bijlage II en de opname van de overeenkomstige milieukwaliteitsnormen in bijlage I. Artikel 9 Verontreiniging uit derde landen Uiterlijk ... (23) presenteert de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag over de situatie van de verontreiniging die afkomstig is uit derde landen. Op grond van dit verslag zullen, indien nodig, het Europees Parlement en de Raad de Commissie uitnodigen om voorstellen te doen. Artikel 10 Wijziging van Richtlijn 2000/60/EG Bijlage X bij Richtlijn 2000/60/EG wordt vervangen door de tekst in bijlage II van deze richtlijn. Artikel 11 Wijziging van de Richtlijnen 82/176/EEG, 83/513/EEG, 84/156/EEG en 84/491/EEG In de Richtlijnen 82/176/EEG, 83/513/EEG, 84/156/EEG en 84/491/EEG wordt bijlage II geschrapt. Artikel 12 Wijziging van Richtlijn 86/280/EEG In de delen I tot en met XI van bijlage II bij Richtlijn 86/280/EEG wordt rubriek B geschrapt. Artikel 13 Intrekking 1. De Richtlijnen 82/176/EEG, 83/513/EEG, 84/156/EEG, 84/491/EEG en 86/280/EEG worden met ingang van 22 december 2012 ingetrokken. 2. Vóór 22 december 2012 kunnen de lidstaten monitoring en rapportage overeenkomstig de artikelen 5, 8 en 15 van Richtlijn 2000/60/EG in plaats van overeenkomstig de in lid 1 van dit artikel vermelde richtlijnen uitvoeren. Artikel 14 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ... (24) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld in kennis van de tekst van die bepalingen en overleggen een correlatietabel tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 15 Verder communautair optreden De Commissie stelt duidelijke en transparante procedures op voor de vorming van een zo efficiënt mogelijk en gericht kader voor de communicatie door de lidstaten van gegevens over de prioritaire stoffen, die het communautaire besluitvormingsproces ondersteunt en het in de toekomst mogelijk maakt geharmoniseerde milieukwaliteitsnormen vast te stellen voor sedimenten of biota, alsmede extra emissiecontroles. Artikel 16 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 17 Addressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I MILIEUKWALITEITSNORMEN VOOR PRIORITAIRE STOFFEN DEEL A: Milieukwaliteitsnormen (MKN) in oppervlaktewateren JG: jaargemiddelde; MAC: maximaal aanvaardbare concentratie. Eenheid: [µg/l]. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) Nr. Naam van de stof CAS-nummer JG-MKN (25) Landopper-vlaktewateren JG-MKN1 Andere oppervlakte-wateren MAC-MKN (26) Landopper-vlaktewateren MAC-MKN2 Andere oppervlakte-wateren (1) Alachloor 15972-60-8 0,3 0,3 0,7 0,7 (2) Antraceen 120-12-7 0,1 0,1 0,4 0,4 (3) Atrazine 1912-24-9 0,6 0,6 2,0 2,0 (4) Benzeen 71-43-2 10 8 50 50 (5) Pentabroomdifenylether (27) 32534-81-9 0,0005 0,0002 niet van toepassing niet van toepassing (6) Cadmium en zijn verbindingen (afhankelijk van de waterhardheidsklasse (28) ) 7440-43-9 ≤ 008 (klasse 1) 0,08 (klasse 2) 0,09 (klasse 3) 0,15 (klasse 4) 0,25 (klasse 5) 0,2 ≤ 0,45 (klasse 1) 0,45 (klasse 2) 0,6 (klasse 3) 0,9 (klasse 4) 1,5 (klasse 5) (7) C10-13-chlooralkanen 85535-84-8 0,4 0,4 1,4 1,4 (8) Chloorfenvinfos 470-90-6 0,1 0,1 0,3 0,3 (9) Chloorpyrifos 2921-88-2 0,03 0,03 0,1 0,1 (10) 1,2-Dichloorethaan 107-06-2 10 10 niet van toepassing niet van toepassing (11) Dichloormethaan 75-09-2 20 20 niet van toepassing niet van toepassing (12) Bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) 117-81-7 1,3 1,3 niet van toepassing niet van toepassing (13) Diuron 330-54-1 0,2 0,2 1,8 1,8 (14) Endosulfan 115-29-7 0,005 0,0005 0,01 0,004 (15) Fluorantheen 206-44-0 0,1 0,1 1 1 (16) Hexachloorbenzeen 118-74-1 0,01 0,01 0,05 0,05 (17) Hexachloorbutadieen 87-68-3 0,1 0,1 0,6 0,6 (18) Hexachloorcyclohexaan 608-73-1 0,02 0,002 0,04 0,02 (19) Isoproturon 34123-59-6 0,3 0,3 1,0 1,0 (20) Lood en zijn verbindingen 7439-92-1 7,2 7,2 niet van toepassing niet van toepassing (21) Kwik en zijn verbindingen 7439-97-6 0,05 0,05 0,07 0,07 (22) Naftaleen 91-20-3 2,4 1,2 niet van toepassing niet van toepassing (23) Nikkel en zijn verbindingen 7440-02-0 20 20 niet van toepassing niet van toepassing (24) Nonylfenolen 25154-52-3 0,3 0,3 2,0 2,0 (25) Octylfenolen 1806-26-4 0,1 0,01 niet van toepassing niet van toepassing (26) Pentachloorbenzeen 608-93-5 0,007 0,0007 niet van toepassing niet van toepassing (27) Pentachloorfenol 87-86-5 0,4 0,4 1 1 (28) Polyaromatische koolwaterstoffen (PAK) (29) niet van toepassing niet van toepassing niet van toepassing niet van toepassing niet van toepassing Benzo(a)pyreen 50-32-8 0,05 0,05 0,1 0,1 Benzo(b)fluorantheen 205-99-2 Σ=0,03 Σ=0,03 niet van toepassing niet van toepassing Benzo(k)fluorantheen 207-08-9 Benzo(g,h,i)peryleen 191-24-2 Σ=0,002 Σ=0,002 niet van toepassing niet van toepassing Indeno(1,2,3-cd)pyreen 193-39-5 (29) Simazine 122-34-9 1 1 4 4 (30) Tributyltinverbindingen 688-73-3 0,0002 0,0002 0,0015 0,0015 (31) Trichloorbenzenen (alle isomeren) 12002-48-1 0,4 0,4 niet van toepassing niet van toepassing (32) Trichloormethaan 67-66-3 2,5 2,5 niet van toepassing niet van toepassing (33) Trifluraline 1582-09-8 0,03 0,03 niet van toepassing niet van toepassing (34) DDT totaal (30) sans objet 0,025 0,025 niet van toepassing niet van toepassing para para DDT 50-29-3 0,01 0,01 niet van toepassing niet van toepassing (35) aldrin 309-00-2 Σ=0,010 Σ=0,005 niet van toepassing niet van toepassing (36) dieldrin 60-57-1 (37) endrin 72-20-8 (38) isodrin 465-73-6 (39) tetrachloorkoolstof 56-23-5 12 12 niet van toepassing niet van toepassing (40) tetrachloorethyleen 127-18-4 10 10 niet van toepassing niet van toepassing (41) Trichloorethyleen 79-01-6 10 10 niet van toepassing niet van toepassing DEEL B : Naleving van milieukwaliteitsnormen (MKN) 1. Kolommen 4 en 5: Voor elk oppervlaktewater vereist naleving van de JG-MKN dat voor elk representatief monitoringpunt in dit water het rekenkundig gemiddelde van de op verschillende tijdstippen in de loop van het jaar gemeten concentraties onder de norm ligt. 2. Kolommen 6 en 7: Voor elk oppervlaktewater vereist naleving van de MAC-MKN dat geen enkele gemeten concentratie op enig representatief monitoringpunt in dit water boven de norm ligt. 3. Met uitzondering van cadmium, lood, kwik en nikkel (hierna "metalen" genoemd) worden de in deze bijlage vastgestelde MKN uitgedrukt als totale concentratie in het volledige watermonster. Voor metalen heeft de MKN betrekking op de opgeloste concentratie, d.w.z. de opgeloste fase van een watermonster die wordt verkregen door filtratie over een filter van 0,45 µm of een gelijkwaardige voorbehandeling. De natuurlijke achtergrondconcentraties voor metalen worden opgeteld bij de MKN. Als daarnaast de hardheid, de pH of andere parameters voor de waterkwaliteit de biologische beschikbaarheid van metalen beïnvloeden, kunnen de lidstaten hier bij de beoordeling van de monitoringresultaten in vergelijking met de MKN rekening mee houden. De natuurlijke achtergrondconcentraties van metalen in binnenwateren en kustwateren worden bepaald met inachtneming van met name de bodem en de natuurlijke uitspoeling in stroomgebieden van rivieren. De lidstaten maken in hun stroomgebiedbeheersplannen melding van de natuurlijke achtergrondconcentraties van metalen en geven daarbij aan hoe met de achtergrondconcentraties rekening is gehouden bij de beoordeling van de resultaten in vergelijking met de MKN. BIJLAGE II WIJZIGING VAN BIJLAGE X BIJ RICHTLIJN 2000/60/EG Bijlage X bij Richtlijn 2000/60/EG wordt vervangen door: BIJLAGE X TABEL 1: LIJST VAN PRIORITAIRE STOFFEN OP HET GEBIED VAN HET WATERBELEID (*) Nummer CAS-nummer1 EU-nummer2 Naam van de prioritaire stof Aangewezen als prioritaire gevaarlijke stof (1) 15972-60-8 240-110-8 Alachloor X (2) 120-12-7 204-371-1 Antraceen X (3) 1912-24-9 217-617-8 Atrazine X (4) 71-43-2 200-753-7 Benzeen (5) niet van toepassing niet van toepassing Broomdifenylethers (**) X (***) (6) 7440-43-9 231-152-8 Cadmium en zijn verbindingen X (7) 85535-84-8 287-476-5 Chlooralkanen, C10-13 (**) X (8) 470-90-6 207-432-0 Chloorfenvinfos (9) 2921-88-2 220-864-4 Chloorpyrifos (10) 107-06-2 203-458-1 1,2-Dichloorethaan (11) 75-09-2 200-838-9 Dichloormethaan (12) 117-81-7 204-211-0 Bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) (13) 330-54-1 206-354-4 Diuron X (14) 115-29-7 204-079-4 Endosulfan X 959-98-8 niet van toepassing (Alfa-endosulfan) (15) 206-44-0 205-912-4 Fluorantheen (****) (16) 118-74-1 204-273-9 Hexachloorbenzeen X (17) 87-68-3 201-765-5 Hexachloorbutadieen X (18) 608-73-1 210-158-9 Hexachloorcyclohexaan X 58-89-9 200-401-2 (gamma-isomeer, lindaan) (19) 34123-59-6 251-835-4 Isoproturon (20) 7439-92-1 231-100-4 Lood en zijn verbindingen X (21) 7439-97-6 231-106-7 Kwik en zijn verbindingen X (22) 91-20-3 202-049-5 Naftaleen X (23) 7440-02-0 231-111-14 Nikkel en zijn verbindingen (24) 25154-52-3 246-672-0 Nonylfenolen X 104-40-5 203-199-4 (4-(para)-nonylfenol) (25) 1806-26-4 217-302-5 Octylfenolen X 140-66-9 niet van toepassing (Para-tert-octylfenol) X (26) 608-93-5 210-172-5 Pentachloorbenzeen X (27) 87-86-5 231-152-8 Pentachloorfenol (PCP) X (28) niet van toepassing niet van toepassing Polyaromatische koolwaterstoffen X 50-32-8 200-028-5 (Benzo(a)pyreen) 205-99-2 205-911-9 (Benzo(b)fluorantheen) 191-24-2 205-883-8 (Benzo(g,h,i)peryleen) 207-08-9 205-916-6 (Benzo(k)fluorantheen) 193-39-5 205-893-2 (Indeno(1,2,3-cd)pyreen) (29) 122-34-9 204-535-2 Simazine X (30) 688-73-3 211-704-4 Tributyltinverbindingen X 36643-28-4 niet van toepassing Tributyltin-kation (31) 12002-48-1 234-413-4 Trichloorbenzenen X 120-82-1 204-428-0 (1,2,4-trichloorbenzeen) X (32) 67-66-3 200-663-8 Trichloormethaan (chloroform) (33) 1582-09-8 216-428-8 Trifluraline X (34) n.v.t. xxx-xxx-x DDT totaal 3 X(*****) 50-29-3 200-024-3 para para DDT X(*****) (35) 309-00-2 206-215-8 aldrin X(*****) (36) 60-57-1 200-484-5 dieldrin X(*****) (37) 72-20-8 200-775-7 endrin X(*****) (38) 465-73-6 207-366-2 isodrin X(*****) (39) 56-23-5 200-262-8 tetrachloorkoolstof X(*****) (40) 127-18-4 204-825-9 tetrachloorethyleen X(*****) (41) 79-01-6 201-167-4 trichloorethyleen X(*****) __________________________ 1 CAS: Chemical Abstract Services 2 EU-nummer: Nummer in de Europese inventaris van bestaande chemische handelsstoffen (European Inventory of Existing Commercial Chemical Substances: EINECS) of de Europese lijst van chemische stoffen waarvan kennisgeving is gedaan (European List of Notified Chemical Substances: ELINCS). 3 DDT totaal omvat de som van de volgende isomeren; 1,1,1-trichloor-2,2 bis (p-chlorophenyl) ethaan (CAS-nr. 50-29-3; EU-nummer 200-024-3); 1,1,1-trichloor-2 (o-chlorophenyl)-2-(p-chlorophenyl) ethaan (CAS-nr. 789-02-6; EU-nummer 212-332-5); 1,1-dichloor-2,2 bis (p-chlorophenyl) ethyleen (CAS-nr. 72-55-9; EU-nummer 200-784-6) en 1,1- dichloor-2,2 bis (p-chlorophenyl) ethaan (CAS-nr. 72-54-8; EU-nummer 200-783-0). (*) Wanneer groepen stoffen zijn geselecteerd, zijn typische voorbeelden daarvan als indicatieve parameter vermeld (tussen haakjes en zonder nummer). (**) Deze groepen stoffen omvatten meestal een groot aantal verschillende verbindingen. Adequate indicatieve parameters kunnen op dit moment niet worden vermeld. (***) Alleen pentabroomdifenylether (CAS-nummer 32534-81-9). (****) Fluorantheen is in de lijst opgenomen als indicator voor andere polyaromatische koolwaterstoffen die gevaarlijker zijn. (*****) Voor deze stof, voorheen bekend als "andere verontreinigende stof", laat de indeling als prioritaire gevaarlijke stof de specifieke verplichtingen van Richtlijn 2000/60/EG, met name in bijlage V, punt 1.3, onverlet. TABLE 2: LIJST VAN STOFFEN DIE DIENEN TE WORDEN GEËVALUEERD MET HET OOG OP IDENTIFICATIE ERVAN ALS MOGELIJKE "PRIORITAIRE STOF" OF MOGELIJKE "PRIORITAIRE GEVAARLIJKE STOF Nummer CAS-nummer EU-nummer Naam van de stof Prioritaire/ prioritaire gevaarlijke stof (1) 131-49-7 205-024-7 Amidotrizoaat (*) (2) 1066-51-9 -- AMPA X (**) (3) 25057-89-0 246-585-8 Bentazon X (**) (4) 80-05-7 Bisfenol A X (**) (5) 92-88-6 202-200-5 4 4'-Bifenol X (**) (6) 298-46-4 06-062-7 Carbamazepine (*) (7) 23593-75-1 245-764-8 Clotrimazool X (**) (8) 84-74-2 201-557-4 Dibutylftalaat (DBP) X (**) (9) 15307-86-5 Diclofenac (*) (10) 115-32-2 204-082-0 Dicofol X (**) (11) 67-43-6 200-652-8 DTPA X (**) (12) 60-00-4 200-449-4 EDTA X (**) (13) 637-92-3 211-309-7 ETBE X (**) (14) 57-12-5 Vrij Cyanide (*) (15) 1071-83-6 213-997-4 Glyfosaat X (**) (16) 1222-05-5 214-946-9 HHCB X (**) (17) 60166-93-0 262-093-6 Iopamidol (*) (18) 7085-19-0 230-386-8 Mecoprop (MCPP) X (**) (19) 36861-47-9 253-242-6 4-Methylbenzylideen kamfer X (**) (20) 81-14-1 201-328-9 Muskusketon X (**) (21) 81-15-2 201-329-4 Muskusxyleen X (**) (22) 1634-04-4 16-653-1 MTBE X (**) (23) 81-04-9 201-317-9 Naftaleen-1,5-disulfonaat (24) 5466-77-3 226-775-7 Octyl-Methoxycinnamaat X (**) (25) – 1763-23-1 2795-39-3 29081-56-9 29457-72-5 70225-39-5 335-67-1 3825-26-1 – 217-179-8 220-527-1 249-415-0 249-644-6 – 206-397-9 223-320-4 Geperfluoreerde verbindingen (PFCs) Perfluoroctaansulfonaat (PFOS) Kaliumzout Ammoniumzout Lithiumzout Diethanolamine (DEA) zout Perfluoroctaanzuur (PFOA) Ammonium perfluoroctanoaat (APFO) X (**) (26) 124495-18-7 Quinoxyfen (5,7-dichloro-4-(p-fluorofenoxy)quinoline) X (**) (27) 79-94-7 201-236-9 Tetrabromobisfenol A (TBBP-A) X (**) (28) 21145-77-7 244-240-6 Tonalid (AHTN) X (**) (*) Deze stof wordt opnieuw beoordeeld om wellicht als prioritaire stof te worden aangemerkt. Uiterlijk ... (31) voor alle andere stoffen legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een voorstel tot definitieve indeling voor, waarbij het tijdschema voor voorstellen voor beheersingsmaatregelen zoals neergelegd in artikel 16 van Richtlijn 2000/60/EG onverlet blijft. (**) Deze prioritaire stof wordt opnieuw beoordeeld om wellicht als prioritaire gevaarlijke stof te worden aangemerkt. Uiterlijk ... * legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een voorstel tot definitieve indeling voor, waarbij het tijdschema voor voorstellen voor beheersingsmaatregelen zoals neergelegd in artikel 16 van Richtlijn 2000/60/EG onverlet blijft. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0671 ) (1) , – gezien artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0032/2006), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0061/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd op 29 maart 2007 (2) ; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM (2006)0804 ) (1) , – gelet op artikel 37 in combinatie met artikel 300, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0506/2006), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A6-0161/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement en hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 188 van zijn Reglement, – gelet op zijn besluit van 10 maart 2004 betreffende het aantal interparlementaire delegaties, delegaties in gemende parlementaire commissies en delegaties in parlementaire samenwerkingscommissies (1) , – gezien de oprichtingsakte van de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering van 8 november 2006, 1. besluit een delegatie in de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering in te stellen; 2. stelt het ledental vast op 60 gewone leden en 30 plaatsvervangers; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 251 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 1999 over de Gemeenschappelijke verklaring over de wijze van uitvoering van de medebeslissingsprocedure (1) , – gelet op het besluit van de Conferentie van Voorzitters van 8 maart 2007, – gezien het ontwerp van een herziene Gemeenschappelijke verklaring over de wijze van uitvoering van de medebeslissingsprocedure (hierna: 'de herziene Verklaring' ), – gelet op artikel 120, lid 1 van zijn Reglement en punt XVIII, lid 4, van Bijlage VI van dat Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A6-0142/2007 ), A. overwegende dat de medebeslissingsprocedure een steeds ruimere toepassing vindt en daardoor in het wetgevingsproces van de EU aan belang wint, waarmee ook de aard van de interinstitutionele betrekkingen tussen Parlement, Raad en Commissie anders wordt, B. overwegende dat het Parlement, de Raad en de Commissie streven naar een transparanter, beter gecoördineerd, doelmatiger en democratischer wetgevingsproces in de EU, C. overwegende dat de Gemeenschappelijke verklaring over de wijze van uitvoering van de medebeslissingsprocedure van 1999 weliswaar haar waarde heeft bewezen, maar dat bij de praktische toepassing ervan in de loop der tijd behoefte aan wijziging is ontstaan, D. overwegende dat de opeenvolgende uitbreidingen de Europese Unie voor uitdagingen heeft gesteld die nopen tot de stroomlijning van procedures en de optimalisering van hulpmiddelen, E. overwegende dat de herziene Verklaring aan deze verwachtingen beantwoordt en een constructieve en flexibele vorm van interinstitutionele samenwerking in de toekomst mogelijk zal maken, F. overwegende dat interinstitutionele akkoorden en kaderovereenkomsten beduidende consequenties hebben en dat het daarom van wezenlijk belang is dat alle bestaande overeenkomsten worden gebundeld en als bijlage bij het Reglement worden gepubliceerd, zodat zij gemakkelijker toegankelijk zijn en de transparantie verzekerd blijft, 1. bevestigt nogmaals de beginselen te zijn toegedaan van transparantie, controleerbaarheid en doelmatigheid en overtuigd te zijn van de noodzaak zich op vereenvoudiging van het wetgevingsproces van de Europese Unie te richten onder eerbiediging van de rechtsorde van de Unie; 2. is ingenomen met de herziene Verklaring die verbetering brengt in zowel structuur als inhoud van de Verklaring van 1999 door toevoeging van een aantal belangrijke bepalingen die het document in overeenstemming brengen met de bestaande beste praktijken en die de samenwerking tussen de drie instellingen moeten versterken, teneinde de doelmatigheid en de kwaliteit van de EU-wetgeving te verbeteren; 3. wenst dat het Parlement een methode aanneemt die eenheid brengt in de praktijken die de parlementscommissies bij de trilogen volgen, door een aantal regels te stellen inzake de samenstelling van parlementaire delegaties en de geheimhoudingsplicht in verband met hun werkzaamheden; 4. waardeert in het bijzonder de volgende verbeteringen in de herziene Verklaring: 5. is ervan overtuigd dat de herziene Verklaring de transparantie en openbare verantwoording van de wetgevende werkzaamheden in het kader van de medebeslissingsprocedure nog verder zal doen toenemen; 6. hecht zijn goedkeuring aan de herziene Verklaring die bij dit besluit is gevoegd en besluit de herziene Verklaring als bijlage bij zijn Reglement te voegen; pleit voor publicatie van de herziene Verklaring in het Publicatieblad van de Europese Unie; 7. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit met de bijlage te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE EUROPEES PARLEMENT RAAD COMMISSIE GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING OVER DE WIJZE VAN UITVOERING VAN DE MEDEBESLISSINGSPROCEDURE (ARTIKEL 251 VAN HET EG-VERDRAG) ALGEMENE BEGINSELEN 1. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, hierna tezamen "de instellingen" genoemd, stellen vast dat de huidige contacten tussen het voorzitterschap van de Raad, de Commissie en de voorzitters van de bevoegde commissies en/of de rapporteurs van het Europees Parlement, alsmede tussen de medevoorzitters van het Bemiddelingscomité hun nut hebben bewezen. 2. De instellingen bevestigen, dat deze contacten die zich in alle stadia van de medebeslissingsprocedure hebben ontwikkeld, ook in de toekomst moeten worden aangemoedigd. De instellingen verplichten zich ertoe, hun werkmethoden te bestuderen, om een nog doelmatiger gebruik te maken van de volle draagwijdte van de in het EG-Verdrag vastgestelde medebeslissingsprocedure. 3. In deze gemeenschappelijke verklaring worden deze werkmethoden en de wijze van uitvoering ervan nader toegelicht. Zij vormt een aanvulling op het Interinstitutionele Akkoord "Beter wetgeven" (2) en met name op de daarin opgenomen bepalingen ten aanzien van de medebeslissingsprocedure. De instellingen verplichten zich ertoe, deze toezeggingen volledig na te komen overeenkomstig de beginselen van transparantie, controleerbaarheid en doelmatigheid. In dit opzicht moeten de instellingen er bijzonder op letten, dat er vooruitgang wordt geboekt ten aanzien van vereenvoudigingsvoorstellen en tegelijkertijd de Gemeenschapswetgeving wordt nageleefd. 4. De instellingen werken gedurende de gehele procedure loyaal samen om hun standpunten zo dicht mogelijk tot elkaar te brengen, en aldus indien nodig de weg vrij te maken voor de aanneming van het betrokken besluit in een vroeg stadium van de procedure. 5. Hiertoe werken zij door adequate interinstitutionele contacten samen, om in alle stadia van de medebeslissingsprocedure de voortgang van de werkzaamheden te controleren en de mate van overeenstemming te analyseren. 6. De instellingen verplichten zich, overeenkomstig hun Reglementen van orde, tot de regelmatige uitwisseling van gegevens over de voortgang van de medebeslissingsdossiers. Zij zorgen ervoor, dat hun respectieve arbeidsprogramma's zo veel mogelijk worden gecoördineerd, opdat de procedures op samenhangende en convergente wijze kunnen worden gevoerd. Zij zullen daarom pogen een indicatief tijdschema op te stellen voor de diverse fasen voorafgaand aan de definitieve aanneming van de diverse wetgevingsvoorstellen, terwijl zij ten volle rekening houden met de politieke aard van de besluitvormingsprocedure. 7. De samenwerking tussen de instellingen in het kader van de medebeslissing neemt dikwijls de vorm aan van driepartijenbijeenkomsten ("trialogen"). Dit trialogenstelsel heeft zijn levensvatbaarheid en soepelheid aangetoond, doordat het de mogelijkheden voor een overeenstemming tijdens de eerste en de tweede lezing aanzienlijk heeft doen toenemen en heeft bijgedragen tot de voorbereiding van de werkzaamheden van het Bemiddelingscomité. 8. Deze trialogen vinden meestal plaats in een informeel kader. Zij kunnen in iedere fase van de procedure en op verschillende niveaus van vertegenwoordiging worden gehouden, afhankelijk van de aard van de verwachte bespreking. Iedere instelling wijst in overeenstemming met haar eigen Reglement van orde haar deelnemers aan iedere bijeenkomst aan, stelt haar mandaat voor de onderhandelingen vast, en stelt de andere instellingen tijdig van nadere gegevens betreffende de bijeenkomsten in kennis. 9. Voor zover mogelijk, worden alle ter bespreking tijdens een volgende bijeenkomst ingediende ontwerpcompromisteksten vooraf aan alle deelnemers ter beschikking gesteld. Ter vergroting van de transparantie worden trialogen die in het Europees Parlement en de Raad plaats hebben, indien mogelijk aangekondigd. 10. Het voorzitterschap van de Raad streeft ernaar, de vergaderingen van de parlementaire commissies bij te wonen. Het neemt alle verzoeken die het ontvangt, zorgvuldig in overweging, ten einde, indien nodig, gegevens aangaande het standpunt van de Raad te verstrekken. EERSTE LEZING 11. De instellingen werken loyaal samen om hun standpunten zo dicht mogelijk tot elkaar te brengen, opdat de besluiten zo mogelijk in eerste lezing kunnen worden aangenomen. Overeenstemming in de fase van de eerste lezing in het Europees Parlement 12. De nodige contacten worden gelegd om het voeren van de procedure tijdens de eerste lezing te vergemakkelijken. 13. De Commissie vergemakkelijkt deze contacten en oefent haar recht van initiatief op constructieve wijze uit, teneinde de standpunten van het Europees Parlement en de Raad tot elkaar te brengen, met inachtneming van het interinstitutionele evenwicht en de rol die het Verdrag haar toekent. 14. Wanneer overeenstemming wordt bereikt door informele onderhandelingen tijdens trialogen, doet de voorzitter van het COREPER de voorzitter van de betrokken parlementaire commissie in een schrijven bijzonderheden toekomen inzake de inhoud van de overeenstemming in de vorm van amendementen op het voorstel van de Commissie. In dit schrijven wordt kennis gegeven van de bereidheid van de Raad, deze resultaten, na juridisch-taalkundige controle, te aanvaarden indien zij door de stemming in de plenaire vergadering worden bevestigd. Een afschrift van het schrijven wordt aan de Commissie toegezonden. 15. In dit verband moeten wanneer de sluiting van een dossier in eerste lezing op handen is, de gegevens over het voornemen tot overeenstemming te komen, zo spoedig mogelijk beschikbaar worden gesteld. Overeenstemming in de fase van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad 16. Indien tijdens de eerste lezing in het Europees Parlement geen overeenstemming wordt bereikt, kunnen de contacten worden voortgezet om in de fase van het gemeenschappelijk standpunt tot overeenstemming te komen. 17. De Commissie vergemakkelijkt deze contacten en oefent haar recht van initiatief op constructieve wijze uit, teneinde de standpunten van het Europees Parlement en de Raad tot elkaar te brengen, met inachtneming van het interinstitutionele evenwicht en de rol die het Verdrag haar toekent. 18. Wanneer in dit stadium overeenstemming wordt bereikt, doet de voorzitter van de betrokken parlementaire commissie de voorzitter van het COREPER in een schrijven zijn aanbeveling aan de plenaire vergadering toekomen, het gemeenschappelijk standpunt van de Raad zonder amendementen te aanvaarden, mits het wordt bevestigd door de Raad en juridisch-taalkundig wordt gecontroleerd. Een afschrift van het schrijven wordt aan de Commissie toegezonden. TWEEDE LEZING 19. In zijn toelichting zet de Raad zo duidelijk mogelijk de redenen uiteen, die hem tot de vaststelling van zijn gemeenschappelijk standpunt hebben geleid. Tijdens de tweede lezing houdt het Europees Parlement zoveel mogelijk met deze redengeving rekening, alsmede met het advies van de Commissie. 20. Alvorens het gemeenschappelijk standpunt te verzenden, tracht de Raad in overleg met het Europees Parlement en de Commissie de datum van verzending te bezien om de grootst mogelijke doelmatigheid van de wetgevingsprocedure tijdens de tweede lezing te waarborgen. Overeenstemming in de fase van de tweede lezing in het Europees Parlement 21. Met het oog op een beter begrip van elkaars standpunten en een zo spoedig mogelijke voltooiing van de wetgevingsprocedure, zullen de passende contacten worden voortgezet, zodra het gemeenschappelijk standpunt aan het Europees Parlement is toegezonden. 22. De Commissie vergemakkelijkt deze contacten en geeft haar advies, teneinde de standpunten van het Europees Parlement en de Raad tot elkaar te brengen, met inachtneming van het interinstitutionele evenwicht en de rol die het Verdrag haar toekent. 23. Wanneer door informele onderhandelingen tijdens de trialogen overeenstemming wordt bereikt, doet de voorzitter van het COREPER de voorzitter van de betrokken parlementaire commissie in een schrijven de bijzonderheden toekomen inzake de inhoud van de overeenstemming in de vorm van amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad. In dit schrijven wordt kennis gegeven van de bereidheid van de Raad, deze resultaten, na juridisch-taalkundige controle, te aanvaarden indien deze door de stemming in de plenaire vergadering worden bevestigd. Een afschrift van dat schrijven wordt aan de Commissie toegezonden. BEMIDDELING 24. Indien het duidelijk wordt, dat de Raad tijdens de tweede lezing niet alle amendementen van het Europees Parlement zal kunnen aanvaarden en wanneer de Raad bereid is zijn standpunt voor te leggen, zal een eerste trialoog worden georganiseerd. Iedere instelling wijst, in overeenstemming met haar eigen Reglement van orde, haar deelnemers aan iedere bijeenkomst aan en stelt haar mandaat voor de onderhandelingen vast. De Commissie stelt de twee delegaties zo spoedig mogelijk in kennis van haar voornemens met betrekking tot haar advies inzake de amendementen van het Europees Parlement in tweede lezing. 25. De trialogen vinden gedurende de gehele bemiddelingsprocedure plaats, om de nog niet afgedane problemen op te lossen en het bereiken van overeenstemming in het Bemiddelingscomité voor te bereiden. De uitkomsten van de trialogen worden besproken en eventueel goedgekeurd tijdens de bijeenkomsten van iedere instelling. 26. Het Bemiddelingscomité wordt door de voorzitter van de Raad in overeenstemming met de voorzitter van het Europees Parlement en met inachtneming van het Verdrag bijeengeroepen. 27. De Commissie neemt aan de bemiddelingswerkzaamheden deel en neemt alle nodige initiatieven om de standpunten van het Europees Parlement en de Raad tot elkaar te brengen. Deze initiatieven kunnen bestaan in ontwerpcompromisteksten op de grondslag van de standpunten van het Europees Parlement en de Raad, met inachtneming van de rol die het Verdrag aan de Commissie toekent. 28. Het voorzitterschap van het Bemiddelingscomité wordt door de voorzitter van het Europees Parlement en de voorzitter van de Raad gezamenlijk bekleed. De vergaderingen van het comité worden beurtelings door de medevoorzitters voorgezeten. 29. De data waarop het Bemiddelingscomité vergadert en de agenda worden door de medevoorzitters in onderlinge overeenstemming vastgesteld, opdat het Bemiddelingscomité gedurende de gehele bemiddelingsprocedure doelmatig kan werken. De Commissie wordt over de beoogde data geraadpleegd. Het Europees Parlement en de Raad wijzen passende data voor de bemiddelingswerkzaamheden aan en delen deze aan de Commissie mede. 30. De medevoorzitters kunnen een aantal dossiers op de agenda van elke vergadering van het Bemiddelingscomité plaatsen. Behoudens het hoofdonderwerp ("B-punt"), waarover nog geen overeenstemming is bereikt, kunnen bemiddelingsprocedures over andere onderwerpen worden geopend en/of gesloten zonder dat deze onderwerpen worden besproken("A-punt"). 31. Het Europees Parlement en de Raad houden, met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag inzake de termijnen, zoveel mogelijk rekening met de eisen van de tijdschema's, met name die betreffende de onderbrekingen van de werkzaamheden van de instellingen en de verkiezingen van het Europees Parlement. In ieder geval dient de onderbreking van de werkzaamheden zo kort mogelijk te zijn. 32. Het Bemiddelingscomité komt beurtelings in de gebouwen van het Europees Parlement en die van de Raad bijeen, opdat de voorzieningen, waaronder de vertolkingsfaciliteiten, gelijkelijk worden gebruikt. 33. Het Bemiddelingscomité beschikt over het voorstel van de Commissie, het gemeenschappelijk standpunt van de Raad en het advies van de Commissie dienaangaande, de door het Europees Parlement voorgestelde amendementen, het advies van de Commissie over deze amendementen alsmede over een gemeenschappelijk werkdocument van de delegaties van het Europees Parlement en de Raad. Dit werkdocument moet de gebruikers in staat stellen, de desbetreffende thema's gemakkelijk te vinden en er op doelmatige wijze naar te verwijzen. De Commissie dient haar advies in den regel in binnen drie weken na de officiële ontvangst van de uitslag van de stemming van het Europees Parlement en uiterlijk bij de aanvang van de bemiddelingswerkzaamheden. 34. De medevoorzitters kunnen het Bemiddelingscomité teksten ter goedkeuring voorleggen. 35. De overeenstemming over een gemeenschappelijke tekst wordt vastgesteld tijdens een vergadering van het Bemiddelingscomité of nadien bij briefwisseling tussen de medevoorzitters. Een afschrift van deze briefwisseling wordt aan de Commissie toegezonden. 36. Wanneer het Bemiddelingscomité overeenstemming over een gemeenschappelijke tekst bereikt, wordt deze tekst, na juridisch-taalkundige afwerking, ter officiële goedkeuring aan de medevoorzitters voorgelegd. In uitzonderlijke gevallen kan een ontwerp voor een gemeenschappelijke tekst, met het oog op de naleving van de termijnen, echter aan de medevoorzitters ter goedkeuring worden voorgelegd. 37. De medevoorzitters zenden de aldus goedgekeurde gemeenschappelijke tekst bij gezamenlijk ondertekende brief door aan de voorzitters van het Europees Parlement en van de Raad. Bereikt het Bemiddelingscomité geen overeenstemming over een gemeenschappelijke tekst, dan stellen de medevoorzitters de voorzitters van het Europees Parlement en van de Raad hiervan bij een gezamenlijk ondertekende brief in kennis. Deze brieven fungeren als notulen. Een afschrift van deze brieven wordt de Commissie ter kennisneming toegezonden. De tijdens de bemiddelingsprocedure gebruikte werkdocumenten zijn, zodra de procedure is gesloten, beschikbaar in het register van iedere instelling. 38. Het secretariaat van het Bemiddelingscomité wordt gezamenlijk gevoerd door het Secretariaat-generaal van het Europees Parlement en het Secretariaat-generaal van de Raad, in samenwerking met het Secretariaat-generaal van de Commissie. ALGEMENE BEPALINGEN 39. Wanneer het Europees Parlement of de Raad het van wezenlijk belang achten, de in artikel 251 van het Verdrag bedoelde termijnen te verlengen, stellen zij de voorzitter van de andere instelling, alsmede de Commissie hiervan in kennis. 40. Wanneer tijdens de eerste of tweede lezing of tijdens de bemiddeling overeenstemming wordt bereikt, wordt de overeengekomen tekst door de juridisch-taalkundige diensten van het Europees Parlement en de Raad, in nauwe samenwerking en in onderlinge overeenstemming, afgewerkt. 41. Wanneer een tekst is overeengekomen, worden hierin geen wijzigingen aangebracht zonder dat het Europees Parlement en de Raad hiermee op het vereiste niveau uitdrukkelijk hebben ingestemd. 42. Bij de vaststelling van de definitieve versie wordt naar behoren rekening gehouden met de verschillende procedures van het Europees Parlement en de Raad, met name ten aanzien van de termijnen voor de beëindiging van de interne procedures. De instellingen verplichten zich ertoe, de voor de juridisch-taalkundige afwerking van de besluiten bepaalde termijnen, niet te gebruiken om de besprekingen over de inhoudelijke vraagstukken te heropenen. 43. Het Europees Parlement en de Raad komen tot overeenstemming over de gemeenschappelijke presentatie van de teksten die deze instellingen gezamenlijk hebben opgesteld. 44. Voor zover mogelijk, verplichten de instellingen zich ertoe, wederzijds aanvaardbare standaardzinnen op te nemen in de in het kader van de medebeslissing aangenomen besluiten, met name ten aanzien van de bepalingen inzake de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden (overeenkomstig het 'comitologie'-besluit (3) ), de inwerkingtreding, omzetting en toepassing van besluiten, en de eerbiediging van het recht van initiatief van de Commissie. 45. De instellingen streven ernaar, een gezamenlijke persconferentie te houden om het welslagen van de wetgevingsprocedure tijdens de eerste en tweede lezing of in het kader van de bemiddeling aan te kondigen. Zij streven er eveneens naar, gezamenlijke persmededelingen uit te geven. 46. Nadat het Europees Parlement en de Raad het wetgevingsbesluit volgens de medebeslissingsprocedure hebben aangenomen, wordt het de voorzitter van het Europees Parlement, de voorzitter van de Raad alsmede de secretarissen-generaal van deze instellingen ter ondertekening voorgelegd. 47. De voorzitters van het Europees Parlement en de Raad ontvangen de tekst ter ondertekening in hun eigen taal en ondertekenen de tekst voor zover mogelijk samen tijdens een gezamenlijke plechtigheid, die iedere maand wordt georganiseerd om belangrijke besluiten in aanwezigheid van de media te tekenen. 48. De gezamenlijk ondertekende tekst wordt verzonden ter bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. De bekendmaking volgt in den regel binnen twee maanden na de aanneming van het wetgevingsbesluit door het Europees Parlement en de Raad. 49. Wanneer een van de instellingen een schrijffout of kennelijke fout vaststelt in een tekst (of in een van de taalversies daarvan), stelt zij de andere instellingen hiervan onmiddellijk in kennis. Wanneer deze fout een nog niet door het Europees Parlement of de Raad aangenomen besluit betreft, stellen de juridisch-taalkundige diensten van het Europees Parlement en de Raad in nauwe samenwerking het vereiste corrigendum op. Wanneer de fout daarentegen een reeds door een van deze of beide instellingen aangenomen, al dan niet bekendgemaakt besluit betreft, stellen het Europees Parlement en de Raad in onderlinge overeenstemming een volgens hun respectieve procedures opgestelde rectificatie vast. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie getiteld "Het biodiversiteitsverlies tegen 2010 - en daarna - tot staan brengen. De ecosysteemdiensten in stand houden in het belang van de mens" ( COM(2006)0216 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de strategie van de Europese Gemeenschap inzake biodiversiteit (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement getiteld: "Behoud van de biologische diversiteit - Actieplannen op het terrein van het behoud van natuurlijke hulpbronnen, landbouw, visserij, alsmede ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking" (2) , – gezien zijn advies van 25 juni 1993 over het voorstel van de Commissie voor een beschikking van de Raad betreffende de sluiting van het Verdrag inzake biologische diversiteit (3) , – gezien Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (4) (vogelrichtlijn) en de resolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2001 (5) over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (6) (habitatrichtlijn), – onder verwijzing naar zijn standpunt van 31 mei 2001 over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap voor 2001-2010 (7) , – gezien de herziening van de EU-strategie voor duurzame ontwikkeling (EUSDS) – hernieuwde strategie (8) , – gezien het resultaat van de achtste vergadering van de Conferentie van de partijen (COP8) bij het Verdrag inzake biologische diversiteit en van de derde vergadering van de partijen (MOP3) aangesloten bij zijn Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie visserij ( A6-0089/2007 ), A. overwegende dat het huidige, verontrustend snelle verlies aan biodiversiteit waarschijnlijk nog sneller zal verlopen als er geen grootschalige maatregelen worden genomen, B. overwegende dat er weinig adequate indicatoren zijn om doeltreffend te meten in hoeverre bij tenuitvoerlegging van de diverse beleidsalternatieven wordt voldaan aan de aan biologische diversiteit gestelde eisen, een van de belangrijkste is de Common Farmland Bird Index, C. overwegende dat biodiversiteit een essentiële rol speelt voor het behoud van leven en bestaansvoorwaarden, economische en sociale ontwikkeling, menselijke welzijn, alsook voor het bereiken van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen 2015, D. overwegende dat er, volgens de VN-millenniumevaluatie van ecosystemen in 2005, sprake is van een teruggang van alle ecosystemen met tweederde sinds de jaren 1960, E. overwegende dat de belangrijkste factoren die een verlies van biologische verscheidenheid in de hand werken de volgende zijn: klimaatverandering, vernietiging van ecosystemen, gebruik van intensieve landbouwmethoden en onverantwoorde exploitatie van bosbestanden en watervoorraden; F. overwegende dat aan de landbouw, als bedrijvigheid die van de biodiversiteit gebruik maakt, een essentiële rol toekomt bij het beheren en onderhouden van deze zelfde biodiversiteit; en overwegende dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) voortaan duurzame productiemodellen moet bevorderen die niet alleen economische levensvatbaarheid moeten hebben, maar waarmee het ook mogelijk moet zijn invloed uit te oefenen op het milieu en op het nuttig gebruik en het herstel van de biodiversiteit van zoveel mogelijk dier-, planten- en bacteriesoorten; G. overwegende dat er dringende behoefte is aan intensievere en gecoördineerde inspanningen om uiterlijk tegen 2010 het verlies aan biodiversiteit een halt toe te roepen, 1. is verheugd over de hoger vermelde mededeling van de Commissie ( COM(2006)0216 ) vanwege de conceptuele aanpak, de prioritaire doelstellingen voor 2007-2008 en de belangrijkste ondersteunende maatregelen en ziet deze als een goed uitgangspunt om de realisering van de 2010-doelstelling voor biodiversiteit gerichter aan te pakken; onderschrijft de keuze de nadruk te leggen op versterking van de uitvoering van bestaand beleid en bestaande maatregelen; 2. verwelkomt het op 17 maart 2007 door de G8+5 (China, India, Mexico, Zuid-Afrika en Brazilië) goedgekeurde initiatief van Potsdam, dat erop gericht is bij te dragen aan het tot staan brengen van het massale verlies aan biodiversiteit tegen 2010; spoort de G8+5 ertoe aan het goedgekeurde initiatief onverwijld ten uitvoer te leggen en te voorzien in financiële middelen om de oceanen te beschermen, het onderzoek te steunen en de controle op met uitsterven bedreigde soorten te verbeteren; 3. onderstreept de intrinsieke waarde van biodiversiteit en de urgentie deze te beschermen tegen verdere achteruitgang als gevolg van de beïnvloeding en de tussenkomst van de mens, zoals - onder meer - exploitatie, klimaatverandering en teloorgang van habitats; 4. spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over het voortschrijdend verlies aan biodiversiteit en de daarmee verbonden teruggang van ecosysteemdiensten; 5. erkent het vitale belang van gezonde ecosystemen voor welvaart en welzijn in de EU en in de rest van de wereld; 6. beklemtoont dat klimaatverandering en het verlies van biodiversiteit nauw verband met elkaar houden en beide even belangrijk zijn; 7. bevestigt de dringende noodzaak van een poging om te voldoen aan toezeggingen om het verlies aan biodiversiteit in de EU een halt toe te roepen met ingang van 2010 (gedaan door de Europese Raad in Gotenburg in 2001 in het kader van de Strategie voor duurzame ontwikkeling en het zesde milieuactieprogramma); beklemtoont de dringende noodzaak van intensievere en gecoördineerde inspanningen om deze tendens te keren, vooral in het licht van de korte tijd die rest om aan de toezeggingen voor 2010 te voldoen; steunt de geïntegreerde aanpak die wordt voorgesteld in het voorstel van de Commissie, volgens welke het tot staan brengen van de teruggang van de natuurlijke diversiteit deel moet uitmaken van alle relevante takken van het EU-beleid; 8. erkent het potentiële belang van het nieuwe begrip 'ecosysteemdiensten' dat door de mededeling van de Commissie wordt ondersteund als instrument voor het integreren van de economische waarde van biodiversiteit in andere beleidstakken, en stelt voor om het behoud van ecosysteemdiensten tot een fundamenteel doel van al het horizontaal en sectorieel beleid van de EU te maken; waarschuwt er echter voor de waarde van biodiversiteit te reduceren tot de voordelen die de mens ervan kan hebben, of het verlies van biodiversiteit alleen als een economisch probleem te zien; 9. is verheugd over het actieplan van de EU voor 2010 en daarna, in bijlage bij de Mededeling van de Commissie, en erkent dat dit een vitaal instrument en een laatste kans is om betrokkenen op het niveau van de Gemeenschap en de lidstaten samen te brengen en over te gaan tot beslissende maatregelen om de toezeggingen voor 2010 gestand te doen; dringt er echter, gezien de beperkte tijd voor de tenuitvoerlegging, bij de Commissie op aan te zorgen dat de nodige structuren aanwezig zijn voor onmiddellijke en doeltreffende tenuitvoerlegging op het niveau van de Gemeenschap en de lidstaten; 10. erkent dat het actieplan onvoldoende is voor het behoud van de biodiversiteit en voortzetting van ecosysteemdiensten op lange termijn; is verheugd over alle voorstellen voor het houden van een EU-debat over een visie voor de lange termijn als kader voor het beleid op lange termijn; verzoekt de Commissie de aanzet te geven tot de ontwikkeling van een EU-visie voor biodiversiteit op lange termijn, als kader voor verdere beleidsontwikkeling; 11. roept in dit verband de Commissie ertoe op praktische maatregelen te bestuderen en voor te stellen om de kosten van het verlies van biodiversiteit te integreren in de kosten van activiteiten die een significant negatief effect hebben op de biodiversiteit; 12. acht het noodzakelijk de gehele samenleving van de EU, waaronder ook de ondernemerswereld en de onderwijssector, actief te betrekken bij het proces van de bescherming van de biologische diversiteit; BELEIDSTERREIN 1 - BIODIVERSITEIT EN DE EU Belangrijkste habitats en soorten (doelstelling 1) 13. beklemtoont de vitale rol van de vogelrichtlijn en de habitatrichtlijn als het gaat om bescherming van de biodiversiteit in de EU; erkent het belang van voltooiing van het netwerk Natura 2000 (vastgelegd onder de habitatrichtlijn) te land en ter zee, van doeltreffend beheer en voldoende financiering van het netwerk, van ruimtelijke ordening die hiermee rekening houdt, en van meer coherentie, veerkracht en connectiviteit van het netwerk, vooral in het licht van de klimaatverandering; 14. beklemtoont het belang dat in het Natura 2000-netwerk ook gebieden in de overzeese landen en gebieden die onder het bewind van EU-lidstaten staan, worden opgenomen; 15. beklemtoont het belang van extra maatregelen gericht op bedreigde soorten en erkent in dit verband de waarde van breder gebruik van op specifieke soorten gerichte actieplannen; beklemtoont dat het behoud van habitats en van soorten waarvan de bescherming door de habitatrichtlijn wordt vereist met regelmatige tussenpozen aan een bestandopname op wetenschappelijke basis moeten worden onderworpen; 16. wijst op de noodzaak om ter stimulering van de biodiversiteit in de nieuwe EU-lidstaten maatwerk te leveren en op de wederzijdse afhankelijkheid van ecosysteemdiensten zoals landschapsonderhoud, en economische activiteiten zoals toerisme; 17. merkt op dat het bevorderen van selectieve visserijmethoden prioriteit heeft omdat het bijvangsten beperkt en aldus bijdraagt aan de duurzaamheid van de visbestanden en de instandhouding van de biodiversiteit; 18. beklemtoont het belang van de grote biodiversiteit van de perifere regio's en verzoekt om wetgevende maatregelen voor het behoud en duurzaam gebruik ervan; 19. erkent dat, hoewel de vangst van en handel in levende dieren nog steeds een bedreiging vormt voor de biodiversiteit, Europa ook een aantal zoölogische instellingen en andere organisaties heeft die door middel van fokprogramma's en instandhoudingsmaatregelen 'in situ' demonstreren dat zij een rol kunnen spelen in het doen overleven van bepaalde bedreigde soorten; 20. verwelkomt het voornemen van de Commissie om een gemeenschappelijk maritiem beleid ten uitvoer te leggen dat is gebaseerd op een holistische benadering van de oceanen en wijst op de noodzaak van het ecologische behoud van de oceanen om de economische ontwikkeling van sectoren als onder andere de visserij en het toerisme te garanderen; Milieu op het gehele platteland en het mariene milieu (doelstellingen 2 en 3) 21. erkent dat ruimtelijke ordening en exploitatie van in het wild levende soorten (d.m.v. niet-duurzame jacht en visserij) beslissende factoren zijn die op biodiversiteit en ecosysteemdiensten van invloed zijn; wijst met name op bedreigingen voor landbouwgrond van grote ecologische waarde en bossen door zowel intensief gebruik als verwaarlozing; erkent de bedreiging van de visstand, van niet-doelsoorten en van mariene habitats tengevolge van ecologisch gezien niet duurzame visserijpraktijken waaronder illegale visserij en visserij die gebruikmaakt van destructieve en niet-selectieve technieken; 22. herinnert eraan dat het behoud van de verscheidenheid van de landschappen in Europa van fundamenteel belang is, niet alleen voor het behoud van de diensten die geleverd worden door een duurzame landbouw, maar ook voor het behoud van de genetische uitwisseling binnen populaties van wilde dier- en plantensoorten; 23. onderstreept het belang van de tenuitvoerlegging van het hervormde gemeenschappelijke visserijbeleid (GVB), aangezien het voorziet in de duurzame ontwikkeling van de visbestanden, en overbevissing, een ware bedreiging voor het leven in zee, ontmoedigt; 24. roept de Commissie op om een speciaal actieprogramma op te stellen ter bestrijding van de illegale, niet aangegeven en niet-gereglementeerde visserij (IUU), die een zeer wezenlijke bedreiging vormt voor de natuurlijke aanvulling van de visbestanden; 25. is blij met het voorstel van de EU en de lidstaten om mariene en rivierecosystemen op te nemen in het NATURA 2000-netwerk van beschermde gebieden en roept ertoe op tevens speciale aandacht te besteden aan zones voor de reproductie van visbestanden; 26. roept de Commissie op om het NATURA 2000-netwerk verder te consolideren door het uit te breiden naar de tien lidstaten die in 2004 tot de EU zijn toegetreden en naar Bulgarije en Roemenië, aangezien na de toetreding van de twee laatstgenoemde landen de Zwarte Zee thans immers deel uitmaakt van de communautaire wateren; 27. dringt er bij de lidstaten op aan alle beschikbare gelegenheden aan te grijpen die het GLB en het GVB bieden de bereiking van de streefcijfers voor de biodiversiteit voor het milieu op het gehele platteland en het mariene milieu (d.w.z. buiten de Natura 2000-locaties); verzoekt om overwegingen omtrent biodiversiteit en ecosysteemdiensten meer in het GLB en het GVB te verwerken en om met name aan te geven welke kansen de budgettaire herziening 2008-2009 daartoe biedt; 28. spreekt zijn bezorgdheid uit over de eventuele gevolgen voor de biodiversiteit van de introductie van exotische soorten en de mogelijke ontsnapping van genetisch gemodificeerde vissen naar mariene ecosystemen, en dringt er bij de Commissie op aan de gevaren nader te onderzoeken; 29. dringt er bij de Commissie op aan studies aan te moedigen en te steunen naar het kweken van nieuwe soorten in gevangenschap, vooral naar overbeviste soorten, om zo tegemoet te komen aan de vraag van de markt die onder druk staat door de beperking van de vangsten; 30. is bezorgd over de afnemende diversiteit van boerderijdieren en plantensoorten; dringt derhalve aan op onmiddellijke omzetting van de Richtlijn 98/95/EG van de Raad (9) , die een rechtsgrondslag verschaft welke, binnen het kader van de wetgeving betreffende de handel in zaad, de instandhouding mogelijk maakt, door toepassing in situ en op boerderijen, van door genetische erosie bedreigde variëteiten; 31. wijst erop dat het GLB en de daarmee samenhangende ontwikkelingsdynamiek van specialisatie en intensivering enerzijds en marginalisering en verwaarlozing van bepaalde gronden anderzijds, in de afgelopen decennia aan een significant biodiversiteitsverlies hebben bijgedragen; 32. wijst op de uitgebreide soortenrijkdom en genendiversiteit van landbouwgewassen en -dieren en pleit voor instandhouding en versterking van deze diversiteit; 33. dringt er bij de Commissie op aan de plannen voor het beheer en herstel van enkele vissoorten, die dikwijls slecht worden uitgevoerd wegens onvoldoende controle, te herzien en maatregelen te treffen die beter zijn afgestemd op de vismethoden in de biogeografische gebieden in kwestie; 34. beklemtoont het belang van tijdige en doeltreffende tenuitvoerlegging van de kaderrichtlijn water (10) om te komen tot een "goede ecologische toestand" en 'geen achteruitgang' van zoet oppervlaktewater en van de EU-aanbeveling betreffende een geïntegreerd beheer van kustgebieden; dringt er bij de lidstaten op aan gebruik te maken van de in artikel 5 en artikel 9 van de kaderrichtlijn water bedoelde economische instrumenten om aan te sporen tot een verstandig gebruik van deze schaarse hulpbron en een gezonde financiële basis te verschaffen voor de implementatie van de stroomgebiedsbeheersplannen; beklemtoont het belang van goedkeuring van een ambitieuze kaderrichtlijn mariene milieu voor het bereiken van een "goede milieutoestand" van het mariene milieu; beklemtoont vooral het belang dat de komende strategie voor het mariene milieu toekent aan het behoud van biodiversiteit en ecosysteemdiensten als zijnde een beslissende prioritaire doelstelling; 35. dringt er bij de Commissie op aan nauwlettender toe te zien op de naleving van de communautaire wetgeving in verband met de bestrijding van de vervuiling en de aantasting van mariene ecosystemen; 36. erkent de enorme schade die de ecosystemen in de EU ondervinden van vervuilende stoffen, waaronder vooral diffuse verzuring en eutrofiëring veroorzakende stoffen, met name ammoniak uit agrarische bron; beklemtoont het belang van beperking van deze verontreinigende druk, vooral in en rondom Natura 2000-locaties en andere gebieden van grote ecologische waarde; wijst op de gelegenheid om deze punten van zorg aan te pakken bij de komende herziening van de richtlijn betreffende maxima voor nationale emissies en door een tijdige tenuitvoerlegging van de thematische strategie luchtkwaliteit; 37. erkent de bedreiging van ecosystemen door bepaalde pesticiden, brandwerende stoffen en andere resistente, bio-accumulatieve en toxische chemicaliën; beklemtoont in dit verband het belang van doeltreffende tenuitvoerlegging van REACH; beklemtoont de noodzaak om toezicht houden op de biologische accumulatie van dergelijke vervuilende stoffen door in het terrestrische, zoetwater- en mariene milieu gebruik te maken van predatoren bovenaan de voedselketen; is voorts van oordeel dat bijzondere aandacht moet worden geschonken aan de risico's van het gebruik van pesticiden, aangezien deze per definitie toxisch zijn en worden verspreid in het milieu; wijst erop dat de Europese wetgeving inzake pesticiden - voorstel voor een verordening betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen ( COM(2006)0388 ); voorstel voor een kaderrichtlijn inzake een duurzaam gebruik van pesticiden ( COM(2006)0373 ); Thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden ( COM(2006)0372 ) - ervoor moet zorgen dat het verlies aan biodiversiteit in Europa niet door het gebruik van pesticiden toeneemt; 38. herinnert eraan dat de bevordering van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen een heel belangrijke rol speelt bij de bescherming van regionale specialiteiten, van de hele plattelandscultuur en de verschillende traditionele landbouwpraktijken die het behoud mogelijk maken van het landschap, de landbouwsystemen op het platteland en de habitats van veel wilde soorten; 39. wijst erop dat in 1992 een aanzet is gegeven voor integratie van bescherming van biodiversiteit in het GLB en dat vervolgens de hervorming van 2003 maatregelen heeft geïntroduceerd zoals "cross compliance", de bedrijfstoeslagregeling (ontkoppeling) en plattelandsontwikkeling, die voordelig uitwerken op de biodiversiteit; 40. stelt voor om biodiversiteit één van de voornaamste principes voor de in 2008 voorziene "health check" van het GLB te maken; ziet het als noodzaak om de "health check" van 2008 te gebruiken om de efficiëntie van de verschillende maatregelen ten behoeve van biodiversiteit, waaronder vooral de maatregelen voor de bosbouwsector, te evalueren en tekortkomingen op dit gebied adequaat te behandelen; 41. vestigt de aandacht op de nieuwe verordening inzake plattelandsontwikkeling (programma periode 2007-2013), die onder meer voorziet in financiële steun voor Natura 2000, die agromilieumaatregelen en ook andere maatregelen tot behoud van de genetische rijkdommen in de landbouw en ter ondersteuning van duurzaam bosbeheer omvat en die de betalingen voor gebieden met natuurlijke handicaps handhaaft; 42. pleit voor het stimuleren van (lokale/regionale) samenwerkingsverbanden tussen landeigenaars en gebruikers, natuurbeschermingsorganisaties, de overheid en kenniscentra om samen vanuit een bottom-up benadering binnen de biodiversiteitsproblematiek naar specifieke oplossingen voor bepaalde plaatsen te zoeken; 43. wenst dat de teelt en het gebruik van biomassa voor de opwekking van energie en als brandstof worden aangegrepen om de verscheidenheid van variëteiten in de landbouw te verhogen; is van oordeel dat dit ook in de onderzoekprojecten die in de context van de zevende kaderprogramma voor onderzoek worden bevorderd; is van oordeel dat de verbouw van biomassa niet mag leiden tot een afname in biodiversiteit, noch binnen, noch buiten de Europese Unie; Regionale en territoriale ontwikkeling (doelstelling 4) 44. erkent de toenemende verbrokkeling van ecosystemen als gevolg van uitbreiding van infrastructuur, industrie en woningbouw; stelt dat of schade aan ecosystemen met voorzichtige planning sterk kan worden beperkt en planning kansen biedt om van de aangewezen ecosystemen te profiteren; dringt er bij de lidstaten op aan te zorgen dat de door de Cohesie- en Structuurfondsen gefinancierde projecten de biodiversiteit en de ecosysteemdiensten niet schaden, maar juist optimale voordelen voor biodiversiteit opleveren; dringt er bij de lidstaten op aan bij de ruimtelijke ordening op nationaal, regionaal en plaatselijk niveau voorrang te geven aan het behoud en herstel van de biodiversiteit en ecosysteemdiensten, en te zorgen dat biodiversiteit bij strategische milieueffectbeoordelingen en milieueffectrapportages voldoende aandacht krijgt; Invasieve uitheemse soorten en genotypes (doelstelling 5) 45. erkent dat invasieve uitheemse zoogdiersoorten (IAS) een belangrijke bedreiging voor de biodiversiteit vormen en dat het toenemende verkeer van personen en goederen de verspreiding van invasieve uitheemse soorten in de hand werkt; dringt aan op het formuleren van een algeheel communautair antwoord op dit probleem, waaronder een voortijdig waarschuwingssysteem en het opvullen van leemten in het wetgevingskader, waaronder het uitstippelen van een EU-strategie inzake IAS; 46. onderstreept dat immunocontraceptie een beslissende rol zou kunnen spelen bij het onder controle houden van IAS-zoogdieren en neemt nota van het belangrijk onderzoek dat momenteel op dit gebied wordt verricht; dringt er bij de Commissie op aan financiële middelen uit te trekken voor Europees onderzoek naar immunocontraceptie en een oproep te doen tot het indienen van voorstellen voor projecten; merkt op dat het programma LIFE + een bestaand kader is dat effectiever gebruikt zou kunnen worden om activiteiten met betrekking tot IAS te bevorderen; 47. roept de Commissie ertoe op wetgeving voor te bereiden om het introduceren van uitheemse soorten in de Europese Unie te beperken en toezicht te houden op de naleving van de CITES-overeenkomst (Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten); 48. wijst op het soms desastreuze effect van exoten in het mariene ecosysteem; vraagt om spoedige maatregelen om overbrenging van organismen via ballastwater te voorkomen en dringt bij de lidstaten aan op toepassing van het Internationaal Verdrag voor de controle en het beheer van ballastwater en sedimenten van schepen in het kader van de IMO; 49. dringt er bij de Commissie aan op doeltreffende controle op het lozen van ballastwater in de wateren van de EU; 50. beklemtoont het belang van volledige tenuitvoerlegging van de kaderwetgeving van de EU inzake genetisch gemodificeerde organismen; wijst op de potentiële risico's voor de biodiversiteit van de productie van genetisch gemodificeerde gewassen op industriële schaal en verzoekt de Commissie het effect daarvan op de Europese ecosystemen te evalueren; 51. spreekt zijn bezorgdheid uit over de mogelijkheid dat genetisch gemodificeerde vissen ontsnappen naar mariene ecosystemen en de kans dat ze zich voortplanten met lokale vissen, met een verstoring van de biodiversiteit van deze ecosystemen tot gevolg; dringt er bij de Commissie op aan genetisch gemodificeerde vis, bestemd voor de voedselketen van de EU, uit de EU te weren; 52. verwelkomt het door de Commissie aangekondigde voornemen om met speciale wetgeving te komen voor ecologische certificatie in de visserij en dringt er bij de Commissie op aan het beoogde wetsvoorstel zo snel mogelijk in te dienen; BELEIDSTERREIN 2 – DE EU EN DE BIODIVERSITEIT OP WERELDSCHAAL Internationale governance (doelstelling 6) 53. pleit met klem voor een doeltreffende toepassing van het Verdrag inzake biologische diversiteit en dringt daarbij aan op een leidende rol van de EU; beklemtoont het belang van tenuitvoerlegging van werkprogramma's uit hoofde van het Verdrag inzake biologische diversiteit ook in beschermde gebieden; beklemtoont de noodzaak van afronding van de werkzaamheden voor een internationale regeling inzake toegang tot genetische hulpbronnen en het delen van de voordelen ervan; is van mening dat referentiemateriaal betreffende soorten en variëteiten alleen dient te worden opgeslagen in staten die partij zijn bij het Verdrag inzake biologische diversiteit; onderstreept dat de onderlinge ondersteuning en de synergie tussen internationale milieuovereenkomsten versterkt moeten worden en stelt voor dat derde landen die subsidies van de EU ontvangen het beleid van de EU inzake biodiversiteit dienen te respecteren; 54. erkent de bedreiging voor de biodiversiteit op hoge zee; dringt aan op sluiting van een overeenkomst inzake de bescherming van de biodiversiteit op hoge zee in het kader van het VN-Verdrag inzake het zeerecht; dringt erop aan dat de EU hierbij een leidende rol blijft vervullen; 55. acht het van fundamenteel belang dat tussen de EU en derde landen overeenkomsten en actieplannen met het oog op het behoud van gemeenschappelijke mariene zones worden opgesteld; 56. wijst op de bedreiging voor de biodiversiteit door diepzeevisserij met bodemtrawl en andere niet-duurzame vismethodes; neemt kennis van het recente besluit terzake van de Algemene Vergadering van de VN; dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk met wetgevingsvoorstellen te komen inzake de sleepnetvisserij op hoge zee; dringt er bij de Commissie op aan met de VN en de betrokken regionale organisaties voor visserijbeheer, waar deze bestaan, samen te werken, teneinde maatregelen in te voeren en toe te passen voor het beheer van alle vormen van visserij op hoge zee, met inbegrip van die welke trawls gebruikt; dringt er verder bij de Commissie op aan toe te werken naar de spoedige tenuitvoerlegging van maatregelen ter bescherming van belangrijke diepzeehabitats tegen destructieve vismethodes, waaronder visserij met de bodemtrawl; 57. steunt ten volle de "boodschap uit Parijs", zijnde de conclusies van de Conferentie van Parijs (19-21 september 2006) inzake biodiversiteit bij de Europese ontwikkelingssamenwerking; maar dringt er bij de Commissie en de betrokken lidstaten op aan te zorgen voor voldoende financiering voor kwesties op het gebied van milieu en biodiversiteit in de overzeese landen en gebiedsdelen van de EU en voor verbeterde toegang voor plaatselijke instanties en NGO's tot Europese programma's, in coördinatie met plaatselijke autoriteiten; 58. betreurt de beperkte aandacht voor de biodiversiteitsaspecten in bilaterale en multilaterale handelsovereenkomsten; pleit voor integratie van de biodiversiteitsdimensie in de internationale handel en in de mondiale inspanningen om niet-duurzame productie- en consumptiepatronen om te buigen; doet daarom een beroep op de Commissie en de lidstaten om in de lopende WTO-onderhandeling allereerste prioriteit aan erkenning van de niet-commerciële aspecten te geven; Externe bijstand (doelstelling 7) 59. deelt de ernstige zorgen van de Rekenkamer in zijn verslag inzake opneming van milieuoverwegingen in de ontwikkelingssamenwerking en de conclusies van de EU-beleidsherziening inzake biodiversiteit (2004) omtrent de slechte tenuitvoerlegging van het actieplan inzake biodiversiteit bij economische en ontwikkelingssamenwerking; is verheugd over de EU-ontwikkelingsconsensus om meer fondsen speciaal voor biodiversiteit te bestemmen, en over sterkere "mainstreaming" van biodiversiteit in de ontwikkelingssamenwerking; 60. wijst erop dat er, ondanks deze aspiraties, in de externe hulpprogramma's van de Gemeenschap en de lidstaten nog maar weinig fondsen speciaal voor biodiversiteit zijn bestemd; is verheugd over de recente 4e aanvulling van de mondiale milieufaciliteit, maar betreurt dat dit geen enkele reële verhoging van de gelden voor biodiversiteit inhoudt; beklemtoont het vitaal belang van het vastleggen van beperkte speciale gelden voor prioriteiten inzake biodiversiteit in derde landen; 61. beklemtoont het vitaal belang van doeltreffende "mainstreaming" van overwegingen inzake biodiversiteit in de externe hulpprogramma's van de Gemeenschap en de lidstaten (waaronder budgettaire steunmaatregelen) om te zorgen dat zij geen schade toebrengen aan de biodiversiteit en de ecosysteemdiensten; of beklemtoont in dit verband het belang van het scheppen van mogelijkheden voor de ontvangende landen om overwegingen inzake biodiversiteit op te nemen in nationale ontwikkelingsstrategieën (waaronder strategieën voor armoedebestrijding); 62. spreekt de ernstige zorg uit dat, ondanks de beleidsaspiraties, er in werkelijkheid een groot gevaar bestaat dat de nieuwe generatie nationale en regionale strategiedocumenten de behoeften aan biodiversiteit zal blijven negeren zonder een veel meer proactieve betrokkenheid op dit punt van de Commissie met de ontvangende landen; Handel (doelstelling 8) 63. erkent de 'ecologische voetafdruk' van de EU-handel voor de biodiversiteit en ecosysteemdiensten; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om belangrijke gevolgen van handel voor biodiversiteit en ecosysteemdiensten te vermelden, met name door middel van duurzaamheidsbeoordelingen; beklemtoont het belang van het treffen van maatregelen om in het kader van multilaterale, en regionale en bilaterale vrijhandelsovereenkomsten de ecologische gevolgen van de globalisering te beperken; benadrukt dat Europees beleid niet mag leiden tot vermindering van de biodiversiteit in derde landen; 64. spreekt ernstige bezorgdheid uit over de EU-invoer van grondstoffen, waaronder hout, palmolie en sojabonen, die tropische ontbossing in de hand werken; is bezorgd dat het nieuwe streven naar biobrandstoffen de druk op het regenwoud zal vergroten; dringt er met klem bij de Commissie en de lidstaten op aan om maatregelen te treffen ter voorkoming of minimalisering van de nadelige gevolgen van dergelijke handel voor het regenwoud, waaronder bilaterale overeenkomsten in het kader van het programma inzake wetshandhaving, goed bestuur en handel in de bosbouw (FLEGT); dringt er bij de Commissie op aan om zo spoedig mogelijk een analyse voor te leggen met alternatieven voor verdere wetgeving ter beperking van de invoer van illegaal gekapt hout; 65. verzoekt de lidstaten om versterkte inspanningen ter bestrijding van de illegale handel in soorten op de CITES-lijst en verzoekt de lidstaten en de Commissie om een krachtiger gecoördineerde reactie en maatregelen voor toezicht op de naleving van CITES; 66. is bezorgd dat de partnerschapsovereenkomsten voor de visserij in het verleden de druk op de visstand, op niet-doelsoorten en op mariene habitats in de wateren van derde landen hebben vergroot; beklemtoont het kritieke belang om te zorgen dat de partnerschapsovereenkomsten voor de visserij gericht zijn op behoud van de visstand op een niveau dat duurzaam maximale vangsten oplevert en dat de gevolgen voor niet-doelsoorten en mariene habitats zoveel mogelijk beperkt; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om te zorgen dat de visserijvloten van de EU binnen deze overeenkomsten opereren; BELEIDSTERREIN 3 - BIODIVERSITEIT EN KLIMAATVERANDERING Klimaatverandering (doelstelling 9) 67. erkent dat de periode van onvermijdelijke klimaatverandering is begonnen, wat grote gevolgen voor de EU en de globale ecosystemen zal hebben; beklemtoont dat veel gevolgen van klimaatverandering voor de menselijke samenleving en economie door verandering van het ecosysteem merkbaar zullen worden; erkent dat nu reeds veranderingen van ecosystemen en gevolgen voor soorten waarneembaar zijn; beklemtoont het vitale belang van een benadering van ecosystemen met het oog op aanpassing aan klimaatverandering, vooral als het gaat om beleid dat betrekking heeft op het gebruik van land, water en zee; verzoekt de EU internationaal een krachtiger rol te blijven spelen om de uitstoot van broeikasgassen in de wereld tegen te gaan; 68. beklemtoont het belang om te zorgen dat maatregelen ter vermindering van de klimaatverandering, zoals de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen, worden geëvalueerd om te zorgen dat zij voldoende rekening houden met de mogelijke nadelige gevolgen voor de biodiversiteit en dat dergelijke gevolgen worden voorkomen of zoveel mogelijk beperkt - met name als het gaat om windturbineparken, waterkracht en biobrandstoffen; 69. erkent dat klimaatverandering een sterke extra druk op ecosystemen in de EU zal uitoefenen; beklemtoont het vitale belang van een groot netwerk van samenhangende beschermde gebieden (met name Natura 2000-locaties) en van een gezond algeheel milieu om de veerkracht van ecosystemen bij klimaatverandering te vergroten; beklemtoont derhalve de noodzaak om de 'conventionele' druk op ecosystemen (versnippering, overexploitatie, vervuiling, invasieve uitheemse soorten) te beperken, en tevens de noodzaak om extra maatregelen te bedenken om de extra druk van klimaatverandering op te vangen, evenals de noodzaak van een dringende evaluatie van habitats en soorten die het sterkst door klimaatverandering worden bedreigd; BELEIDSTERREIN 4 - DE KENNISBASIS Kennis (doelstelling 10) 70. erkent de enorme uitdaging van de noodzaak om de biodiversiteit te begrijpen; is zeer bezorgd dat de omvang van de middelen die voor onderzoek naar biodiversiteit en ecosystemen zijn bestemd, veel te gering is gezien het kritieke belang van deze kwestie voor onze welvaart en ons welzijn; dringt erop aan om grotere prioriteit toe te kennen aan financiering van onderzoek naar biodiversiteit in de communautaire (FP7) en nationale onderzoekprogramma's; 71. erkent de noodzaak van doeltreffender mechanismen om de wetenschappelijke bewijzen in verband met biodiversiteit en ecosysteemdiensten te vertalen in beleid op communautair, nationaal en internationaal niveau; steunt het voorstel om een nieuw EU-mechanisme op te zetten voor onafhankelijk, gezaghebbend advies terzake, rekening houdend met vigerende voorschriften; roept de Commissie ertoe op studies en evaluaties te verrichten betreffende de effecten van de productie van hernieuwbare energie op de biodiversiteit en op de verandering van de biodiversiteit in stedelijke gebieden, waarbij zowel de positieve als de negatieve gevolgen van het verschijnen van nieuwe soorten in stedelijke gebieden in aanmerking moeten worden genomen; 72. is verontrust over de achteruitgang van een groot aantal vissoorten en over het feit dat de wetenschappelijke adviezen van het ICES (Internationale Raad voor het onderzoek van de zee) niet of slechts gedeeltelijk worden opgevolgd bij het vaststellen van de jaarlijkse TAC's (totaal toegestane vangsten); erkent dat de wetenschappelijke adviezen geen politiek dictaat zijn, maar is van mening dat er zwaarwegende redenen en goede argumenten moeten zijn om het wetenschappelijke advies niet op te volgen; Commissie en Raad moeten in dat geval tevens beargumenteren dat het principe van de maximale duurzame vangsten (Maximum Sustainable Yield - MSY) binnen de EU wel degelijk wordt nageleefd; 73. roept de Commissie op om studies te financieren naar mariene ecosystemen, met name in gebieden met een rijke biodiversiteit en intensieve visserijactiviteit; ONDERSTEUNENDE MAATREGELEN Financiering 74. is zeer bezorgd over de financiële beperkingen van steun aan Natura 2000 en aan andere maatregelen op het gebied van biodiversiteit in het EU-actieplan voor 2010 en daarna als gevolg van besluiten inzake het financiële kader; 75. beklemtoont de verantwoordelijkheid van de lidstaten om alle beschikbare gelegenheden aan te grijpen die het GLB, GVB, het Cohesie en het Structuurfonds, Life+ en het zevende kaderprogramma bieden, om nationale middelen voor dit doel uit te trekken dringt erop aan bij de budgettaire herziening 2008-2009 meer aandacht te schenken geschonken aan financiële behoeften, waarbij moet worden gekeken of er voor biodiversiteit, en met name voor Natura 2000, voldoende EU-financiering beschikbaar is; 76. betreurt het echter dat het door het Europese Parlement gesteunde Commissievoorstel om in het financiële kader 20 miljard EUR meer voor plattelandsbeleid uit te trekken niet door de Raad is overgenomen, te meer daar dit geld specifiek een verdere verbreding en verdieping van maatregelen ten behoeve van de biodiversiteit had kunnen opleveren; 77. betreurt het dat de financiële middelen uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling volstrekt onvoldoende blijken om het beheer van Natura 2000, waarbij de land- en bosbouw een belangrijke rol spelen, op het gewenste peil te brengen, waarbij vooral de steun voor een verbetering van de kennis en voor de monitoring heel veel tekortschiet; 78. wijst op de noodzaak van financiële compensatie voor plaatselijke gemeenschappen die financiële schade lopen door middel van speciaal op het behoud van het mariene milieu gerichte acties; 79. vestigt de aandacht op de mogelijkheden die de richtlijn inzake milieuaansprakelijkheid (11) biedt om het principe "de vervuiler betaalt" toe te passen, en dringt er bij de lidstaten op aan deze mogelijkheden te gebruiken om maatregelen te financieren die helpen de milieudoelstellingen te verwezenlijken, met inbegrip van die van de habitat- en vogelrichtlijnen; Versterking van de beleidsvorming 80. is verheugd over het voorstel voor het houden van een EU-debat over een visie op biodiversiteit en ecosysteemdiensten als kader voor het beleid op lange termijn; beklemtoont dat dit debat uitdrukkelijk verband moet houden met het debat over de toekomst van Europa; dringt erop aan om dit debat zo inclusief mogelijk te maken en om het met name ook in de regio's te voeren; dringt erop aan om de Europese waarden in verband met de natuur (zowel binnen de EU als wereldwijd) uitdrukkelijk op te nemen als onderdeel van de voorgestelde Verklaring inzake Europese waarden onder het Duitse voorzitterschap; 81. erkent de grote kwaliteit van beleidseffectbeoordelingen in verband met communautaire initiatieven inzake het milieubeleid; betreurt dat het milieuaspect van beleidseffectbeoordelingen in verband met beleidsinitiatieven in andere sectoren meestal nauwelijks wordt belicht; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om alle nieuwe beleidsinitiatieven te onderzoeken op mogelijke belangrijke nadelige gevolgen voor de biodiversiteit, en om te zorgen dat, waar dergelijke mogelijke gevolgen worden onderkend, er bij de effectbeoordeling voldoende rekening wordt gehouden met overwegingen van biodiversiteit, waaronder gevolgen voor ecosysteemdiensten; 82. beklemtoont het belang van complementariteit tussen maatregelen op communautair en op nationaal niveau; erkent de unieke waarde van het "EU-actieplan voor 2010 en daarna" als middel ter verbetering van de complementariteit; dringt er derhalve bij de lidstaten op aan om hun maatregelen met het actieplan in overeenstemming te brengen; verzoekt de lidstaten om ook voor overeenstemming op regionaal en plaatselijk niveau te zorgen; 83. benadrukt het belang van volledige en consequente uitvoering en handhaving van de habitat- en vogelrichtlijnen; dringt erop aan dat de Commissie en de lidstaten voldoende middelen en aandacht aan deze taak wijden; 84. beklemtoont het belang van ruimtelijke ordening in verband met biodiversiteit en ecosysteemdiensten; dringt er bij de lidstaten op aan om hun benadering en methoden op regionaal en plaatselijk niveau ter behoud van biodiversiteit en ecosysteemdiensten te versterken, onder meer door toepassing van de complementariteit van Natura 2000, planning van het beheer van rivierbekkens en plaatselijk maatregelen, en op zee door tenuitvoerlegging van de ecosysteembenadering zoals bedoeld in de richtlijn mariene strategie; 85. dringt er bij de Commissie op aan druk uit te oefenen op degenen die verantwoordelijk zijn voor het voortdurende uitstel van de instelling van regionale adviesraden voor de visserij die van essentieel belang zijn voor een beter toezicht op en een beter behoud van de visbestanden; Partnerschappen 86. is verheugd over de oproep om de partnerschappen tussen belangen op het gebied van biodiversiteit en de voornaamste groeperingen van belanghebbenden te versterken; beklemtoont het belang van de partnerschappen met de voornaamste eigenaars en gebruikers van land, water en mariene hulpbronnen; steunt met name partnerschappen met jagers, vissers, boeren en houtvesters, en met de zakelijke en financiële sectoren; erkent de belangrijke rol van het Countdown 2010-initiatief in dit verband; Voorlichting, bewustmaking en betrokkenheid van het publiek 87. beklemtoont het belang van meer begrip bij het publiek voor het belang van biodiversiteit en ecosystemen voor welvaart en welzijn; dringt bij de Commissie en de lidstaten aan op intensievere programma's en campagnes om het publiek op te voeden en voor te lichten, een politieke roep om maatregelen te scheppen en te zorgen dat het publiek actiever aan instandhoudingsmaatregelen deelneemt; beklemtoont in dit verband het belang van toegang tot informatie en rechtspraak; 88. wijst er op dat velen zich betrokken voelen bij landschappen en hun cultuurhistorische kenmerken, en de schoonheid daarvan waarderen; betreurt dat de grootschalige landbouw de biodiversiteit en de schoonheid van de landschappen heeft aangetast; is van mening dat herstel van landschappen zoals houtwallen tussen weilanden, een brede waardering zal vinden en zal bijdragen aan het herstel van biodiversiteit; 89. neemt ter kennis dat Europa's dierentuinen en aquaria jaarlijks door meer dan 100 miljoen mensen worden bezocht en erkent dat deze instellingen er in belangrijke mate toe kunnen bijdragen het milieubewustzijn van het publiek te versterken; 90. dringt er bij de Commissie op aan te investeren in bewustmakingsacties om het grote publiek te doordringen van de problemen in verband met het behoud van de visbestanden en de bijbehorende ecosystemen; MONITORING, EVALUATIE EN HERZIENING 91. beklemtoont het belang van indicatoren om het publiek en beleidsmakers te informeren over de gemaakte vorderingen; juicht de voorgestelde reeks hoofdindicatoren voor biodiversiteit toe; dringt aan op goedkeuring en hantering van een indicator voor biodiversiteit als structurele indicator en als indicator voor duurzame ontwikkeling; 92. wijst op het vitale belang van versterking van controlecapaciteiten en -methoden ter ondersteuning van de reeks indicatoren ervan bredere informatiebronnen over de toestand van de biodiversiteit, de druk op de biodiversiteit en de doeltreffendheid van het beleidsantwoord; beklemtoont de noodzaak om deze informatie in brede kring beschikbaar te stellen door middel van een systeem voor informatieverspreiding; 93. ondersteunt bestaande projecten waarin objectieve indicatoren voor monitoring en evaluatie van biodiversiteit worden ontwikkeld en roept de Commissie op om zorg te dragen voor het respecteren van de verplichtingen die de Europese Unie krachtens het Verdrag inzake de biologische diversiteit is aangegaan - te weten: duurzaam gebruik, behoud van de biologische diversiteit en een rechtvaardige batenverdeling bij het gebruik daarvan - en zich ervoor in te zetten dat referentiemateriaal van soorten en variëteiten alleen wordt opgeslagen in staten die partij zijn bij het Verdrag inzake biologische diversiteit, alsook de beschikbare informatie te harmoniseren en gebruik te maken van reeds bestaande netwerken; 94. is verheugd over het voorstel van de Commissie voor het voorleggen aan de Raad en het Parlement van evaluaties op middellange termijn (tot eind 2008) en definitieve evaluaties (tot eind 2010 en tot eind 2013) van vorderingen met het bereiken van de streefcijfers uit het "EU-actieplan voor 2010 en daarna"; beklemtoont dat de conclusies van deze evaluaties als informatie moeten dienen voor bredere beleids- en budgettaire herzieningen, waaronder de herziening van de begroting 2008-2009 alsmede de beleids- en budgettaire herzieningen voor de periode na de 2013; dringt er bij de Commissie op aan te komen met een alomvattende strategie op lange termijn voor de biodiversiteit na 2010; 95. is van mening dat de bestaande rapportageverplichtingen gestroomlijnd en vereenvoudigd dienen te worden en toekomstige verslaggeving niet mag leiden tot administratieve lastenverzwaring; o o o 96. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's getiteld "Europa als wereldspeler: wereldwijd concurreren. Een bijdrage aan de EU-strategie voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2006)0567 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Europa als wereldspeler: De handelsbeschermingsinstrumenten van Europa in een veranderende wereldeconomie. Groenboek voor een openbare raadpleging" ( COM(2006)0763 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 september 2006 over de economische en handelsrelatie van de EU met India (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2006 over het jaarverslag van de Commissie aan het Europees Parlement over antidumping-, antisubsidie- en vrijwaringsmaatregelen van derde landen tegen de Gemeenschap (2004) (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 april 2006 over de evaluatie van de Doha-ronde na de ministersconferentie van de WTO in Hongkong (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 oktober 2006 over de economische en commerciële betrekkingen tussen de EU en de Mercosur met het oog op het sluiten van een interregionale associatieovereenkomst (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over de transatlantische economische betrekkingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 oktober 2005 over de vooruitzichten voor de handelsbetrekkingen tussen de EU en China (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 september 2005 over de textiel- en kledingsector na 2005 (7) , – gezien het werkdocument van de Commissiediensten behorende bij de mededeling van de Commissie, getiteld "Economische hervormingen en concurrentievermogen: de belangrijkste boodschappen uit het verslag over het Europese concurrentievermogen 2006" (SEC(2006)1467), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 23 en 24 maart 2006 (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2006 over de inbreng in de Europese Voorjaarsraad 2006 in verband met de strategie van Lissabon (9) , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement getiteld "EU - China: Hechtere partners, groeiende verantwoordelijkheden" en het bijbehorende werkdocument van de Commissie getiteld "Hechtere partners, groeiende verantwoordelijkheden: Document betreffende het handels- en investeringsbeleid van de EU ten aanzien van China: concurrentie en partnerschap" ( COM(2006)0631 en 0632), – gezien de in het kader van de jaarlijkse bijeenkomst van de Parlementaire Conferentie over de WTO bij consensus goedgekeurde verklaring van 2 december 2006, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0149/2007 ), A. overwegende dat het handelsbeleid een doorslaggevende bijdrage kan leveren aan de stimulering van groei en het scheppen van banen overeenkomstig de doelstellingen van de vernieuwde Agenda van Lissabon, B. overwegende dat de EU voor een gepaste strategie moet kiezen om de uitdagingen van de globalisering aan te pakken en de toenemende concurrentie door grote opkomende economieën het hoofd te kunnen bieden onder handhaving van het Europese model van economische, regionale en sociale samenhang, C. overwegende dat consistentie tussen de interne en externe aspecten van de vernieuwde Agenda van Lissabon onontbeerlijk is voor het welslagen van dit initiatief, D. overwegende dat binnenlandse structurele hervormingen een belangrijke rol spelen voor de verbetering van zowel de interne als de externe concurrentiepositie van EU-ondernemingen, E. overwegende dat door de opschorting van de Ontwikkelingsagenda van Doha (DDA - Doha Development Agenda) op 24 juli 2006, na bijna vijf jaar onderhandelen, een nieuwe situatie is ontstaan waardoor de EU genoodzaakt is de prioriteiten en instrumenten van haar handelsbeleid tijdelijk aan te passen, waarbij multilateralisme de hoofdprioriteit moet blijven, F. overwegende dat het handelsbeleid een middel en geen doel op zich is, en zodanig moet zijn opgezet dat het bijdraagt aan het welzijn van de burgers binnen en buiten de EU; G. overwegende dat de EU in de meeste sectoren reeds een van de meest open economieën ter wereld is, H. overwegende dat het geïntegreerde karakter van het gemeenschappelijk handelsbeleid een belangrijk pluspunt van de EU is en haar in staat stelt een vooraanstaande rol te spelen binnen het internationale handelsstelsel, I. overwegende dat door protectionisme inefficiënte sectoren van de economie op kunstmatige wijze worden afgeschermd tegen internationale concurrentie, middelen worden onttrokken aan productievere sectoren, prijsverhogingen worden veroorzaakt en uiteindelijk werkloosheid ontstaat, J. overwegende dat het publiek vaak zijn ongenoegen uit over het verstorende effect van de openstelling van de handel op bepaalde regio's en economische sectoren, terwijl de positieve effecten wat innovatie, concurrentievermogen en werkgelegenheid betreft al te vaak over het hoofd worden gezien, K. overwegende dat de toegang tot de markt in toenemende mate door verschillende soorten non-tarifaire barrières wordt belemmerd, L. overwegende dat hoge tarieven nog steeds een aanzienlijke handelsbelemmering vormen, met name in de betrekkingen met belangrijke opkomende landen, M. overwegende dat het door de WTO belichaamde multilaterale handelsstelsel nog steeds het doeltreffendste kader is om tot eerlijke en billijke handel op mondiaal niveau te komen, omdat het zorgt voor de ontwikkeling van passende regels en de naleving van deze regels, N. overwegende dat de EU zich blijft inzetten voor het welslagen van de DDA en reeds blijk gegeven heeft van haar goede wil door een reeks belangrijke voorstellen op alle onderhandelingsterreinen, O. overwegende dat onder bepaalde voorwaarden opnieuw dient te worden overwogen om bilaterale en regionale vrijhandelsovereenkomsten te sluiten, maar dat een overdreven uitbreiding van dergelijke overeenkomsten de versterking van het multilaterale stelsel, waarvan de EU voorstander is, in gevaar kan brengen, P. overwegende dat het van essentieel belang is dat er een juiste balans wordt gevonden tussen multilaterale, bilaterale en plurilaterale overeenkomsten, Q. overwegende dat de EU erop voorbereid dient te zijn zichzelf zonodig tegen inbreuken op de overeengekomen regels te beschermen door een beroep te doen op mechanismen voor geschillenbeslechting, en zich tegen oneerlijke handelspraktijken teweer te stellen door de toepassing van doeltreffende en wettelijk geoorloofde handelsbeschermingsmaatregelen waardoor de benadeelde industriesectoren onmiddellijk worden geholpen, R. overwegende dat geen geloofwaardig en legitiem handelsbeleid kan worden gevoerd zonder daadwerkelijke betrokkenheid van het Parlement, S. overwegende dat het van belang is dat het Parlement te gelegener tijd toegang heeft tot de teksten van de diverse aan de Commissie verleende onderhandelingsmandaten, De EU in de mondiale concurrentie 1. is van oordeel dat het handelsbeleid een onontbeerlijke component is van elke strategie die tot doel heeft de groei te bevorderen en banen te scheppen door een verbetering van het concurrentievermogen van Europa; verwelkomt derhalve bovengenoemde mededeling van de Commissie getiteld "Europa als wereldspeler: wereldwijd concurreren", als een belangrijke bijdrage aan de vernieuwde agenda van Lissabon; 2. is van oordeel dat de ontwikkeling van de handel geen doel op zich is, maar moet worden beoordeeld in het licht van het effect ervan op economische groei, werkgelegenheid en duurzame ontwikkeling; wijst erop dat bij een analyse van het concurrentievermogen van de Europese economie niet alleen naar de handelscijfers mag worden gekeken, maar dat ook rekening moet worden gehouden met het aandeel van de Europese producenten in de mondiale productie en de ontwikkeling van de werkgelegenheid; 3. herinnert aan de verbintenis van de EU tot beleidscoherentie, en is van oordeel dat deze verbintenis vereist dat de EU-doelstellingen bij onderhandelingen op handelsgebied stroken met het EU-ontwikkelingsbeleid, en dat daaraan met name bijzondere aandacht wordt geschonken in het geval van de minst ontwikkelde en de ontwikkelingslanden; 4. is van mening dat een verbetering van het externe concurrentievermogen van vitaal belang is om de doelstellingen van de strategie van Lissabon inzake groei en werkgelegenheid te verwezenlijken; is van oordeel dat de EU bij haar externe acties hervormingen en internationale samenwerking op economisch gebied moet stimuleren, teneinde een gunstig handelsklimaat te scheppen en wereldwijd duurzame ontwikkeling te bevorderen; wil met het oog hierop streven naar grotere samenhang en compatibiliteit van haar macro-economische beleidsmaatregelen, grotere monetaire en financiële zekerheid alsmede samenwerking op fiscaal gebied, waarbij een einde moet worden gemaakt aan oneerlijke belastingconcurrentie; 5. acht het ten eerste noodzakelijk een monetair beleid na te streven op basis van prijsstabiliteit, teneinde in staat te zijn de technologische vooruitgang te financieren en middelgrote en kleine bedrijven (MKB's) te steunen door ze in staat te stellen toegang te krijgen tot markten buiten de eurozone; vindt ten tweede dat er ondernemingsvriendelijke belastingstelsels moeten worden opgezet die de oprichting van nieuwe bedrijven bevorderen, en dat hiertoe de belastingen moeten worden verlaagd die de efficiency kunnen ondergraven en het scheppen van banen belemmeren, met name voor bepaalde maatschappelijke groepen zoals vrouwen, langdurig werklozen en ouderen; is ten derde van mening dat de concurrentie op de interne markt moet worden vergroot, want hoe heviger de concurrentie binnen de EU is, des te beter zijn de in de EU gevestigde bedrijven in staat buiten de EU te concurreren; 6. is ervan overtuigd dat het sociale model dat ten grondslag ligt aan de Europese arbeidsverhoudingen de EU in staat heeft gesteld een hoog niveau van globaal concurrentievermogen ten aanzien van haar belangrijkste concurrenten te handhaven; is van mening dat het de grootste uitdaging voor de EU is ervoor te zorgen dat dit sociale model blijft functioneren, ongeacht de druk die op steeds concurrerender wereldmarkten wordt uitgeoefend om de sociale en milieukosten van de productie verder te verlagen; 7. is ervan overtuigd dat de voordelen van een open handelsstelsel zwaarder wegen dan het potentiële verstorende effect ervan; is derhalve van oordeel dat de EU moet blijven streven naar de voltooiing van de interne markt, toenemende globale liberalisering alsmede vrije en eerlijke handel moet blijven bevorderen en protectionisme moet tegengaan; is echter ook van mening dat de potentiële verstorende effecten ervan op bepaalde sectoren, regio's en landen, zoals de effecten van bedrijfsverhuizingen en -verplaatsingen, niet mogen worden genegeerd; 8. is van mening dat vooral de landen die tarifaire en non-tarifaire barrières wegnemen en hun markten openen profiteren van de voordelen van liberalisering; is derhalve van oordeel dat het vermogen van de EU om haar concurrentiepositie te versterken onder andere afhankelijk is van haar capaciteit om belemmeringen voor de handel op mondiaal niveau af te bouwen, de voltooiing van de interne markt zeker te stellen en haar markten open te stellen voor derde landen; 9. stemt in met de strategie van de Commissie om het globaliseringsproces positief te beïnvloeden en risico's te beheersen; 10. betreurt dat de EU-burgers de teruggang van de Europese productie en het verlies aan banen toeschrijven aan de globalisering; dringt erop aan dat de EU een adequate strategie ontwikkelt om de hervormingen door te voeren die noodzakelijk zijn om de EU in staat te stellen profijt te trekken van de globalisering en aldus de productie en de werkgelegenheid te stimuleren; 11. verzoekt de Commissie en de lidstaten de Europese burgers beter te informeren over alle aspecten van globalisering en de concrete voordelen van de deelneming van de EU aan het internationale handelsstelsel; 12. is van oordeel dat de concepten die een leven lang leren onderbouwen nuttige instrumenten zijn, maar niet het adequate antwoord vormen op de voorgenomen veranderingen in de mondiale productiestructuren; wenst dat de tenuitvoerlegging van de nieuwe globale concurrentiestrategie van de EU afhankelijk wordt gesteld van de vooruitgang die geboekt wordt bij de verwezenlijking van de agenda van Lissabon, waaraan een nieuwe richting moet worden gegeven om een beter antwoord te kunnen geven op de gerechtvaardigde vrees van de Europese burgers dat zij zich niet zullen kunnen aanpassen aan de veranderingen; 13. is van mening dat de toegenomen concurrentie de EU moet aanzetten tot nog grotere inspanningen op het gebied van onderwijs alsmede onderzoek en ontwikkeling, teneinde haar positie op de wereldmarkten voor innovatieve producten en hooggespecialiseerde diensten te handhaven en verder te versterken door het scheppen van nieuwe comparatieve voordelen; 14. meent dat het van cruciaal belang is dat een soepele integratie van hoog innovatieve Europese hightechbedrijven in de mondiale handelscontext wordt ondersteund; 15. beklemtoont de strategische noodzaak voor de EU om, ondanks externe concurrentiedruk, een industriële basis te behouden die voldoende breed en gedifferentieerd is; is derhalve van oordeel dat het openstellen van de handel gepaard moet gaan en consistent moet zijn met een solide industrieel beleid op zowel Europees als op nationaal niveau; 16. wijst er nadrukkelijk op dat de ruggengraat van het economische succes van de EU wordt gevormd door de activiteiten van haar MKB's, die door een verbeterde toegang tot mogelijkheden op het gebied van onderzoek en ontwikkeling in staat moeten worden gesteld de productie van hoogwaardige goederen aan het einde van de waardeketen te waarborgen; 17. herinnert eraan dat de EU in de meeste sectoren reeds een van de meest open economieën ter wereld is en dat zij in grote mate heeft bijgedragen tot en geprofiteerd heeft van de aanzienlijke uitbreiding van de mondiale handel in de laatste vijftig jaar; 18. is evenwel van oordeel dat de prestaties van de EU ten aanzien van reeds ontwikkelde en opkomende economieën negatief beïnvloed worden door het ontbreken van wederkerigheid in markttoegangsvoorwaarden, het onvoldoende naleven van overeengekomen handelsregels en de uitbreiding van oneerlijke handelspraktijken; 19. constateert dat tal van landen in de wereld, met inbegrip van grote opkomende economieën, vasthouden aan hoge tarifaire en non-tarifaire barrières voor de EU-export; beschouwt de opheffing of significante beperking van die barrières, met adequate inachtneming van de ontwikkelingsaspecten, als een van de hoofdprioriteiten van het Europese handelsbeleid; 20. is het er met de Commissie over eens dat het wereldhandelsstelsel niet langer het exclusieve domein is van de OESO-landen; beveelt niettemin aan dat landen als Mexico worden opgenomen in de lijst van landen die de Commissie als opkomende landen beschouwt; herinnert eraan dat opkomende landen als China, Brazilië, Rusland, India en Mexico al meer dan 18% van de mondiale handelsstromen vertegenwoordigen; 21. wenst dat het externe beleid van de EU eerlijke economische ontwikkeling in de partnerlanden garandeert, sociale uitsluiting bestrijdt en bijdraagt aan de naleving van de sociale wetgeving en voorschriften inzake behoorlijke arbeidsnormen die, zoals voorgesteld door de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), de werknemers en hun gezinnen een behoorlijk inkomen, recht op veiligheid en gezondheid op het werk, recht op sociale bescherming en vakbondsvrijheid garanderen; 22. onderstreept de noodzaak gedragscodes te bevorderen die de doelstellingen omvatten van fatsoenlijke arbeidsnormen en andere aspecten van de sociale bedrijfsverantwoordelijkheid van derden die dochterondernemingen, onderaannemers of toeleveranciers van in de EU gevestigde bedrijven zijn; 23. wijst op het belang dat de EU heeft bij het voortzetten en intensiveren van bilaterale onderhandelingen met haar meest ontwikkelde handelspartners, mits daarbij de milieu- en gezondheidsnormen van de EU niet in gevaar komen en het UNESCO-Verdrag van 20 oktober 2005 betreffende de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen wordt geëerbiedigd; De WTO 24. is van mening dat het door de WTO belichaamde multilaterale handelsstelsel nog steeds het verreweg doeltreffendste kader is om tot vrije handel op mondiaal niveau te komen; is evenwel van oordeel dat het WTO-stelsel tot op zekere hoogte moet worden hervormd om de transparantie en de doeltreffendheid ervan te vergroten; verwelkomt de hervatting van formele onderhandelingen over de DDA en herhaalt dat het een succesvolle afronding van deze onderhandelingen resoluut steunt; 25. is van oordeel dat een ambitieus en evenwichtig resultaat van de DDA-onderhandelingen van cruciaal belang is voor de Europese ondernemingen en moet worden beschouwd als een prioriteit voor de EU-onderhandelaars; 26. wijst erop dat de Doha-ronde een ontwikkelingsronde is, en dat de nieuwe handelsagenda van de EU derhalve ontwikkelingsdoelstellingen moet weerspiegelen; merkt voorts op dat de nieuwe handelsagenda tevens een bijzondere verantwoordelijkheid impliceert wat betreft de doeltreffendheid van het ontwikkelingsbeleid van de EU, met name ten aanzien van de armste landen in de wereld; 27. beschouwt een diepgaande hervorming van de institutionele structuur en het besluitvormingsproces van de WTO als essentieel om de werking ervan te verbeteren en het probleem van het gestaag groeiende ledenaantal het hoofd te bieden; roept de Commissie ertoe op actief bij te dragen aan een mondiale bezinning over deze kwestie en constructieve voorstellen te doen; 28. is van mening dat indien de EU de vaststelling van multilaterale basisregels op het gebied van het mededingingsbeleid bevordert en de internationale samenwerking terzake wordt versterkt, de markten toegankelijker, evenwichtiger en efficiënter kunnen worden; Bilaterale en regionale vrijhandelsovereenkomsten 29. beklemtoont dat de WTO het meest geëigende forum is om zeker te stellen dat de uit de toegenomen globalisering voortvloeiende voordelen billijk worden verdeeld; is derhalve van mening dat een ambitieus, ontwikkelingsgericht resultaat van de DDA-onderhandelingen de hoogste prioriteit van de EU moet zijn; beschouwt bilaterale en regionale vrijhandelsovereenkomsten als een suboptimale oplossing; wijst er nogmaals op dat dergelijke overeenkomsten leiden tot verlegging van het handelsverkeer, vaak onevenwichtig zijn, discriminatie in internationale handelsbetrekkingen in de hand werken en veelal een verminderd engagement van deelnemende landen in de WTO tot gevolg hebben; 30. is van mening dat nieuwe initiatieven voor bilaterale of regionale vrijhandelsovereenkomsten alleen mogen worden gelanceerd wanneer deze noodzakelijk zijn om de concurrentiepositie van de EU-exporteurs op cruciale buitenlandse markten te verbeteren, vooral in gevallen waarin andere grote handelsmogendheden reeds zulke overeenkomsten hebben gesloten of over de sluiting ervan onderhandelen met de betrokken landen of regio's; verlangt van de Commissie volledige transparantie ten aanzien van de criteria die worden toegepast bij de keuze van nieuwe partners voor vrijhandelsovereenkomsten en dringt erop aan dat de economische gevolgen van deze overeenkomsten en het effect ervan in termen van duurzame ontwikkeling grondig worden geëvalueerd, met medewerking van alle belanghebbenden, en dat de resultaten van deze evaluaties openbaar worden gemaakt; 31. is van mening dat alle nieuwe door de EU gesloten vrijhandelsovereenkomsten allesomvattend, ambitieus en compatibel met de WTO dienen te zijn, tot een wederzijdse markttoegang moeten leiden en bovendien een ruime liberalisering van diensten en investeringen moeten waarborgen, die verder gaat dan de bestaande multilaterale verbintenissen en de verbintenissen die naar verwachting zullen resulteren uit een succesvolle afronding van de DDA; 32. is van oordeel dat de Commissie bij de onderhandelingen over de sluiting van een vrijhandelsovereenkomst rekening moet houden met het risico dat de kleinste en de zwakste handelspartners worden uitgesloten van de voordelen van de internationale handel; beklemtoont dan ook dat gedurende het hele onderhandelingsproces rekening moet worden gehouden met hun belangen; 33. verzoekt de Raad bij het formuleren van onderhandelingsmandaten voor de sluiting van vrijhandels- of associatieovereenkomsten een onderscheid te maken tussen opkomende economieën en ontwikkelingslanden, en te garanderen dat bij onderhandelingen met ontwikkelingslanden steeds in de eerste plaats wordt gedacht aan de ontwikkelingsbehoeften van deze landen; 34. is ervan overtuigd dat alle toekomstige vrijhandelsovereenkomsten modern van aard moeten zijn en de in de fundamentele IAO-overeenkomsten vastgestelde normen moeten bevatten; 35. wenst dat alle nieuwe door de EU gesloten vrijhandelsovereenkomsten mechanismen omvatten die het mogelijk maken de toepassing ervan geheel of gedeeltelijk op te schorten, wanneer blijkt dat de andere partijen hun uit de vrijhandelsovereenkomst voortvloeiende verplichtingen niet nakomen; is van oordeel dat de Commissie met de activering van die mechanismen dient in te stemmen wanneer zij daarom wordt verzocht in een resolutie van het Parlement; 36. verzoekt de Commissie met gelijkgestemde leden van de WTO een akkoord te sluiten over gemeenschappelijke basisvoorschriften voor vrijhandelsovereenkomsten, bijvoorbeeld met betrekking tot preferentiële oorsprongregels, teneinde een grotere coherentie tussen dergelijke overeenkomsten tot stand te brengen en het gebruik ervan ten behoeve van economische actoren te vereenvoudigen; Plurilaterale/sectorale onderhandelingen 37. verzoekt de Commissie en de Raad tevens na te gaan of het nuttig kan zijn in bepaalde gevallen plurilaterale/sectorale onderhandelingen aan te vatten, naar het voorbeeld van de Overeenkomst inzake de handel in burgerluchtvaartuigen, de Overeenkomst inzake overheidsopdrachten en de Overeenkomst inzake de handel in informatietechnologieproducten; Algemene benadering van handelsonderhandelingen 38. dringt erop aan dat concessies van de EU aan haar onderhandelingspartners, behalve wanneer zij duidelijk kunnen worden gerechtvaardigd op grond van ontwikkelingsoverwegingen, worden gecompenseerd door concessies van de kant van de betrokken landen; 39. wijst op het strategische belang en het multifunctionele karakter van de landbouw in de EU; beklemtoont dat de landbouw in de handelsonderhandelingen niet het enige gebied mag zijn waarop de EU concessies doet en dat het handelsbeleid steeds moet beantwoorden aan de fundamentele beginselen van de diverse, opeenvolgende hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid; 40. herinnert eraan dat de EU als "s werelds grootste interne markt voor goederen en diensten in de ogen van exporteurs in de hele wereld zeer attractief is; vestigt de aandacht op de aanzienlijke invloed die de EU-onderhandelaars daaraan kunnen ontlenen in een multilateraal zowel als in een bilateraal of regionaal kader; 41. is van oordeel dat de EU en al haar handelspartners bij de tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen voor eerlijke handel geleidelijk aan grotere nadruk moeten leggen op internationale erkenning van minimumnormen inzake milieubescherming, waardoor gelijke concurrentievoorwaarden voor alle partners gecreëerd worden; 42. is van oordeel dat de handelsonderhandelingen op multilateraal, bilateraal of regionaal niveau erop gericht moeten zijn internationale handel te benaderen overeenkomstig mondiaal overeengekomen verbintenissen op sociaal gebied en op het gebied van milieu en mensenrechten, waardoor een bijdrage wordt geleverd aan de respectieve inspanningen die al in een ander kader zijn geleverd; onderstreept dat vooruitgang met betrekking tot dergelijke onderwerpen moet worden afgewogen tegen de louter economische belangen van de EU, aangezien handel met het buitenland slechts één, zij het belangrijk, aspect is van de duurzame economische ontwikkeling in de EU; 43. roept de Commissie op om te verduidelijken wat zij verstaat onder sociale en milieuregelgeving en –normen binnen de context van haar internationaal handelsbeleid, de uitgangspunten en de inhoud van het geplande sociale en milieuhoofdstuk van nieuwe vrijhandelszone- en associatieovereenkomsten uit te werken en een overtuigende strategie uit te stippelen om de handelspartners van de EU ertoe te bewegen met dergelijke hoofdstukken in te stemmen; Transatlantische betrekkingen 44. is van mening dat de EU haar economische betrekkingen moet diversifiëren, moet vasthouden aan haar beleid op terreinen als volksgezondheid en milieu, en haar economische betrekkingen met andere regio's in de wereld moet versterken op basis van vrede en de beginselen van soevereiniteit, eerbiediging van de burgerlijke vrijheden, instandhouding van het milieu, sociale normen, mensenrechten en ontwikkeling; 45. is van mening dat de transatlantische economische betrekkingen moeten worden versterkt met inachtneming van de milieu- en volksgezondheidsnormen van de EU, en dat de onafhankelijkheid van het concurrentiebeleid van de EU en haar regels inzake de bescherming van openbare diensten en culturele diversiteit daarbij niet op het spel mogen worden gezet; 46. pleit ervoor dat betrouwbare gegevens worden verzameld om de relevantie van de integratie van de economische markten van de EU en de VS voor de Mexicaanse en de Canadese economie en samenleving te analyseren; vestigt er de aandacht op dat directe buitenlandse investeringen in Mexico zeer vaak geschieden via Europese dochterondernemingen die opereren vanuit de VS, hetgeen verklaart waarom deze activiteiten niet concreet terug te vinden zijn in de gegevens over de betrekkingen tussen de EU en Mexico; China 47. verwijst naar zijn bovenvermelde resolutie over de vooruitzichten voor de handelsbetrekkingen tussen de EU en China; beschouwt China als een duidelijke illustratie van het positieve effect van liberalisering van de handel en actieve deelneming aan de mondiale en concurrerende markten, in termen van economische groei en welvaart; is zich bewust van de aanzienlijke maatschappelijke en milieu-uitdagingen waarvoor dit land zich geplaatst ziet; dringt erop aan dat China al zijn WTO-verplichtingen nakomt, zoals de naleving van internationale arbeidsnormen en de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten; verwelkomt de bovenvermelde mededeling van de Commissie en het bijbehorende werkdocument en steunt de inspanningen van de Commissie om een adequate strategie te bepalen die alle aspecten van de betrekkingen tussen de EU en China omvat; 48. is van mening dat de ontwikkeling van economische en handelsbetrekkingen met China gekoppeld moet worden aan een politieke dialoog waarbij wordt ingegaan op de sociale en milieuverantwoordelijkheden van beide partners; onderstreept dat de economische en handelsbetrekkingen tussen de EU en China gebaseerd moeten zijn op de inachtneming van eerlijke en loyale handelsregels en de toepassing van de WTO-regels; 49. is van oordeel dat de inadequate bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten een van de grootste uitdagingen is waarvoor de EU zich geplaatst ziet in haar bilaterale betrekkingen met de Chinese autoriteiten; verzoekt daarom de Commissie haar inspanningen te intensiveren om China ertoe te brengen de TRIPS-overeenkomsten ten volle na te leven en de omzetting van uitspraken van rechtbanken te verbeteren; Regelgevingskwesties 50. beklemtoont het toenemende belang van regelgevingskwesties in de internationale handel; pleit voor grotere samenhang tussen de regels en praktijken van de EU en die van onze belangrijkste handelspartners; beklemtoont dat dit niet tot een uitholling van de harmonisatie van normen en regels mag leiden, want dat zou het vertrouwen van de burger ten aanzien van gezondheid, veiligheid en milieu schaden; beklemtoont dat er daarentegen meer inspanningen moeten worden geleverd om ervoor te zorgen dat de belangrijkste handelspartners van de EU de regels en praktijken erkennen en naleven; 51. verzoekt de Commissie het effect van het interne beleid en de regelgeving van de EU op het mondiale concurrentievermogen systematisch te evalueren en bij haar beleidsvormingsproces inzake regelgeving het nodige gewicht toe te kennen aan de concurrentiepositie van EU-ondernemingen binnen en buiten Europa zo gering mogelijk is; 52. beklemtoont in de context van de WTO en de bilaterale vrijhandelsovereenkomsten het belang van de versnelde opheffing van non-tarifaire handelsbarrières en de harmonisatie van technische voorschriften, met name door de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning; 53. is van oordeel dat het ontstaan van handelsbelemmeringen als gevolg van divergerende regelgeving het effectiefst kan worden voorkomen door mondiale regels en normen te ontwikkelen; spoort de Commissie ertoe aan actief deel te nemen aan de werkzaamheden van alle relevante internationale agentschappen en normeringsinstanties; 54. is voorstander van plurilaterale en bilaterale samenwerking op regelgevingsgebied met belangrijke partnerlanden, voor zover dit noch tot ontoelaatbare discriminatie van anderen leidt noch tot gevolg heeft dat de betreffende partners zich op ongepaste wijze mengen in het interne besluitvormingsproces van de EU; Bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten 55. verzoekt de Commissie haar inspanningen op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en innovatie voort te zetten; wijst erop dat de inachtneming van octrooien en de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten de kern vormen van het externe concurrentievermogen van de EU en is van mening dat de EU op dit gebied een resolutere houding moet aannemen ten aanzien van derde landen; 56. beklemtoont dat namaak en merkenpiraterij tot banenverlies leiden, innovatie ondermijnen en overheden belastinginkomsten onthouden; onderstreept dat adequate bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten en doeltreffende doorzetting het fundament van de globale economie vormen; 57. beschouwt de adequate bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten door de belangrijkste handelspartners van de EU als een essentieel vereiste voor de handhaving en versterking van het externe concurrentievermogen van de EU; 58. juicht het toe dat de Commissie zich ertoe verbonden heeft de voorschriften inzake intellectuele-eigendomsrechten in internationale handelsovereenkomsten te verscherpen en erop toe te zien dat bestaande verbintenissen worden nageleefd; 59. dringt erop aan dat de belangrijkste handelspartners van de EU, zoals China en Rusland, de naleving van intellectuele-eigendomsrechten conform de WTO/TRIPS-verplichtingen garanderen; 60. beklemtoont dat het Europese beleid inzake intellectuele-eigendomsrechten ten aanzien van ontwikkelingslanden niet verder mag gaan dan de TRIPS-verplichtingen, maar integendeel gebruikmaking van de TRIPS-flexibiliteiten moet aanmoedigen; 61. is van oordeel dat de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten en de levering van het bewijs van de doeltreffende doorzetting ervan met adequate wettelijke en administratieve middelen, een sine qua non moeten zijn voor toetreding tot de WTO; 62. verzoekt de Raad het door het Europees Parlement in zijn resolutie van 6 juli 2006 over oorsprongsaanduiding (10) gesteunde voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad tot invoering van een verplichte aanduiding van het land van oorsprong van bepaalde, uit derde landen in de EU geïmporteerde producten ( COM(2005)0661 ), goed te keuren; Markttoegangsstrategie 63. juicht het besluit van de Commissie toe haar markttoegangsstrategie te herzien en ziet met belangstelling de mededeling tegemoet die zij hierover in 2007 zal presenteren; verzoekt de Commissie het Parlement nauw te betrekken bij dit initiatief; 64. onderstreept de noodzaak zich met name te concentreren op de non-tarifaire barrières omdat deze, nu de tarieven geleidelijk aan worden beperkt of afgeschaft, wellicht het grootste obstakel aan het worden zijn voor de internationale handel; vestigt de aandacht op de grote diversiteit, de technische complexiteit en de politieke gevoeligheid van de niet-tarifaire barrières, waardoor ze moeilijk aan te pakken zijn, en verzoekt de Commissie te voorzien in voldoende middelen voor deze veeleisende taak; 65. vestigt er de aandacht op dat veiligheidsgerelateerde maatregelen de belangrijkste non-tarifaire belemmeringen van de 21ste eeuw dreigen te worden; verzoekt alle landen oplossingen te zoeken voor hun legitieme veiligheidszorgen waarbij de handel zo weinig mogelijk wordt beperkt, en onderling samen te werken - op multilateraal, plurilateriaal en bilateraal niveau - om deze doelstelling te verwezenlijken; 66. verzoekt de delegaties van de Commissie, de ambassades van de lidstaten en de agentschappen, kamers van koophandel en andere openbare en particuliere organisaties die de Europese economische belangen in de wereld behartigen hun acties die erop gericht zijn EU-producten en -diensten te bevorderen, markten open te stellen en de investeringsstromen te vergroten, beter op elkaar af te stemmen; Diensten 67. wijst opnieuw op de groeiende rol die diensten spelen voor de mondiale economische productie en het BBP van de EU; vestigt de aandacht op het hoge niveau van extern concurrentievermogen van de Europese dienstverleners; verzoekt de Commissie in alle handelsonderhandelingen een geleidelijke zowel als wederzijdse liberalisering van diensten na te streven, en een beleid te voeren ter bevordering van standaardisering, transparantie en voorspelbaarheid van regels en regelgeving in deze sector, zodat de sterk concurrerende Europese dienstensector vrijer kan opereren in derde landen; is evenwel van oordeel dat zulks niet mag leiden tot vraag en aanbod op het gebied van overheidsdiensten; 68. is van mening dat een onderscheid moet worden gemaakt tussen commerciële en openbare diensten; onderstreept de noodzaak de openbare diensten buiten alle onderhandelingen te houden, in het bijzonder de openbare diensten die voorzien in de fundamentele behoeften van de bevolking en toegang verschaffen tot essentiële "openbare goederen", zoals gezondheidszorg, onderwijs en drinkwater- en energievoorziening, maar ook diensten die een belangrijke rol spelen voor de handhaving van de culturele diversiteit, zoals audiovisuele diensten; 69. onderstreept de noodzaak ervoor te zorgen dat handelspartners die tot de minst ontwikkelde landen behoren voldoende beleidsruimte behouden om diensten te regelen die belangrijk zijn voor hun ontwikkeling; 70. wijst erop hoe belangrijk het is dat de EU de uitbreiding en erkenning van internationale normen en praktijken op het gebied van boekhouding en audit stimuleert om ervoor te zorgen dat de markten stabieler en transparanter worden, en dat ondernemers meer zekerheid hebben en beter zijn voorgelicht ten aanzien van hun activiteiten buiten de EU; 71. beklemtoont met name dat de EU, om haar externe concurrentievermogen te vergroten, in het kader van haar handelsbeleid maatregelen moet treffen ter versterking van de veiligheid van elektronische transacties en handel, en ter verbetering van de gegevensbescherming; 72. is van mening dat het openstellen van de markt voor financiële diensten en het vergemakkelijken van het kapitaalverkeer gepaard moeten gaan met grotere transparantie en het verbeteren van de maatregelen tegen witwassen van geld, financiële steun aan terrorisme en belastingfraude, vooral wanneer financiële offshorecentra hierbij betrokken zijn; Grondstoffen en energie 73. is van oordeel dat ruwe grondstoffen, met name energiebronnen, een speciale behandeling moeten krijgen in de nieuwe handelsagenda van de EU; 74. is, in het licht van de noodzaak klimaatsverandering ook door toepassing van duurzamere handelspraktijken tegen te gaan, van mening dat toegang tot en gebruik van energie en hulpbronnen een kwestie is van op multilateraal niveau op te stellen regels die niet ondermijnd mogen worden door bilaterale handelsovereenkomsten waarbij het erom gaat de gunstigste toegangsvoorwaarden te bedingen; Overheidsopdrachten 75. is van mening dat de grote openheid van de EU-markten voor overheidsopdrachten op alle bestuurlijke niveaus niet wordt gecompenseerd door een evenredige toegang ten gunste van EU-leveranciers, met name MKB's, tot buitenlandse markten voor overheidsopdrachten voor goederen, diensten en bouwwerken, en dat de Commissie in deze belangrijke economische sector moet streven naar wederzijdse toegang ten aanzien van ontwikkelde en opkomende economieën; deelt de mening dat de invoering van gerichte beperkingen op de toegang tot delen van de EU-markt voor overheidsopdrachten bij wijze van uitzondering overwogen mag worden, teneinde de wederkerigheid te stimuleren; is evenwel fel gekant tegen pogingen om deze markt met protectionistische bedoelingen te sluiten; 76. vraagt de Commissie de andere partijen bij de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten in het kader van de lopende onderhandelingen over de aanpassing van deze overeenkomst tot significante toezeggingen te bewegen; 77. beklemtoont echter ook de noodzaak van een grotere mate van transparantie en verzoekt de Commissie geen overdreven hoge eisen te stellen op het gebied van overheidsopdrachten, en zeker niet als het om openbare nutsbedrijven gaat, telkens wanneer dit moeilijkheden oplevert voor de minst ontwikkelde partners; 78. neemt nota van het initiatief van een aantal lidstaten om de overeenkomst inzake overheidsopdrachten evenwichtiger te maken ten gunste van de MKB's; vraagt de Commissie en de Raad wat dat betreft aan te dringen op de opneming in de overeenkomst inzake overheidsopdrachten, waarover momenteel in het kader van de WTO wordt heronderhandeld, van een clausule die de EU toestaat MKB's bij de gunning van overheidsopdrachten te bevoordelen, naar het model van de clausules die reeds door andere belangrijke staten die partij zijn bij de overeenkomst, zoals de Verenigde Staten en Japan, worden toegepast; 79. is van mening dat overheidsopdrachten tevens een aspect van alle door de EU geïnitieerde bilaterale en regionale handelsonderhandelingen dienen te vormen, teneinde de markten voor overheidsopdrachten open te stellen op evenwichtige basis; Inachtneming van de regels 80. beklemtoont de noodzaak ervoor te zorgen dat de handelspartners van de EU de regels en verplichtingen waaraan zij uit hoofde van hun toetreding tot de WTO of van bilaterale of regionale overeenkomsten zijn gehouden, volledig in acht nemen; onderstreept het cruciale belang van het mechanisme voor geschillenbeslechting van de WTO voor de geloofwaardigheid en de effectiviteit van het multilaterale handelsstelsel; dringt er bij de Commissie op aan dit mechanisme steeds te activeren wanneer niet-naleving door andere leden de handelsbelangen van de EU schaadt en er niet binnen een redelijke termijn een oplossing via onderhandelingen kan worden gevonden; Handelsbeschermende instrumenten 81. is van mening dat de verdere liberalisering van de handel het des te noodzakelijker maakt dat de EU in staat blijft zichzelf tegen oneerlijke handelspraktijken te beschermen; beschouwt handelsbeschermende instrumenten derhalve als een onontbeerlijk onderdeel van de EU-strategie voor het externe concurrentievermogen; 82. neemt met aandacht kennis van het initiatief van de Commissie voor een grondige herziening van de handelsbeschermende instrumenten en het lanceren van een publiek raadplegingsproces op basis van de bovengenoemde mededeling van de Commissie over het Groenboek voor openbare raadpleging; 83. herinnert eraan dat de Commissie er in haar samenvatting van de door Mayer, Brown, Rowe en Maw LLP opgestelde, in december 2005 gepresenteerde "Evaluation of EC trade defence instruments" op wijst dat de conclusie van dit onderzoek luidt dat "een status-quo redelijk is en het mogelijk maakt de belangen van alle groepen van partijen te behartigen", en onderschrijft derhalve het standpunt dat er momenteel geen duidelijke of dringende noodzaak bestaat om de bestaande handelbeschermende instrumenten van de Gemeenschap te herzien of te wijzigen; 84. herinnert eraan dat momenteel in het kader van de DDA onderhandelingen worden gevoerd over multilaterale voorschriften inzake handelsbeschermende instrumenten; juicht deze onderhandelingen toe, maar betreurt dat Amerika tegenstander is van een hervorming van het WTO-kader voor handelsbeschermende maatregelen; is van oordeel dat de toenemende aanwending van handelsbeschermende maatregelen op mondiaal niveau, in het bijzonder door geavanceerde industrielanden, nieuwe en stringentere regels op WTO-niveau vereist om de voortzetting van een vrije en eerlijke wereldhandel te garanderen; 85. steunt het idee om deze instrumenten aan te passen aan de nieuwe realiteiten van de globale economie, maar waarschuwt voor het gevaar dat de EU unilateraal zozeer wordt ontwapend dat zij oneerlijke handelspraktijken niet meer kan tegengaan in een internationale context die wordt gekenmerkt door de verspreiding van dergelijke praktijken en het feit dat derde landen handelsbeschermende maatregelen intensief toepassen, en vaak ook misbruiken, tegen import uit de EU; 86. steunt de inspanningen van de Commissie om de toepassing van handelsbeschermende maatregelen door derde landen tegen import uit de EU te controleren, op mogelijk misbruik daarvan te reageren en getroffen ondernemingen gepaste ondersteuning te verlenen; Invoerrechten 87. beklemtoont het belang van douaneregels en -procedures voor de correcte tenuitvoerlegging van maatregelen op het gebied van het handelsbeleid; is van oordeel dat bij de definitie en toepassing van deze regels en procedures een adequaat evenwicht moet worden gevonden tussen doelmatige controle en het vergemakkelijken van de handelsstromen; 88. wijst er nogmaals op dat de uiterst ingewikkelde en belastende invoerprocedures die vele landen in de wereld toepassen vaak aanzienlijke transactiekosten voor EU-exporteurs met zich meebrengen en significante handelsbelemmeringen vormen; steunt daarom de inspanningen van de Commissie om deze kwestie zowel in het multilaterale kader van de DDA-onderhandelingen over het vergemakkelijken van de handel als via bilaterale en regionale onderhandelingen aan te pakken; 89. verzoekt de Commissie en de lidstaten serieus na te denken over het idee om een eenvormige EU-douanedienst in het leven te roepen, teneinde de douaneregels en -procedures in het hele EU-douanegebied op doeltreffender wijze te kunnen toepassen; Wisselkoersen 90. constateert dat wisselkoersen een belangrijke factor van de ontwikkeling van de internationale handel zijn; verzoekt de Commissie concrete voorstellen te doen voor maatregelen die moeten worden genomen wanneer wisselkoersen het concurrentievermogen van de EU ondermijnen, en te overwegen dergelijke maatregelen op te nemen in de komende herziening van de handelsbeschermende instrumenten van de EU; Institutionele kwesties 91. is van oordeel dat de geloofwaardigheid en de doelmatigheid van het gemeenschappelijk handelsbeleid als instrument van het EU-concurrentievermogen negatief worden beïnvloed door het gebrek aan legitimiteit van dit beleid, aangezien het Europees Parlement er onvoldoende bij wordt betrokken; 92. betreurt dat belangrijke handelswetgeving, bijvoorbeeld de wetgeving inzake handelsbeschermende instrumenten, nog steeds buiten het toepassingsgebied van de medebeslissingsprocedure valt en dat onzekerheid blijft bestaan over de toepasbaarheid van de instemmingsprocedure op vrijhandelsovereenkomsten; verzoekt de lidstaten dringend deze onbevredigende situatie te verhelpen door de noodzakelijke institutionele hervormingen door te voeren en meer in het bijzonder de in het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa opgenomen bepalingen inzake internationale handel ten uitvoer te leggen; 93. verzoekt de Commissie en de Raad het Parlement volledig op de hoogte te houden van en te betrekken bij alle nieuwe initiatieven die genomen worden in het verlengde van de mededeling over "Europa als wereldspeler"; o o o 94. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, de toetredende landen en de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat de opwarming van de aarde en de kosten van fossiele brandstoffen toenemen, en gezien het door het Europees Parlement en de Commissie geopende debat over de toekomst van het energiebeleid en de klimaatverandering, B. overwegende dat een visie op energie na de fossiele en nucleaire brandstoffen het komende grote project van de Europese Unie moet worden, C. overwegende dat de vijf sleutelfactoren voor energie-onafhankelijkheid zijn: maximalisatie van de energie-efficiëntie, vermindering van de uitstoot van broeikasgassen, optimalisering van de invoering van hernieuwbare energiebronnen op commerciële basis, het ontwikkelen van waterstof-brandstofceltechnologie om hernieuwbare energie op te slaan, en het creëren van "slimme" stroomnetwerken voor de distributie van energie, 1. roept de instellingen van de EU ertoe op: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Commissie alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Lijst van ondertekenaars Adamou, Agnoletto, Aita, Albertini, Alvaro, Andersson, Andria, Angelilli, Antoniozzi, Arif, Arnaoutakis, Athanasiu, Attwooll, Aubert, Auken, Badía i Cutchet, Bărbuleţiu, Barón Crespo, Battilocchio, Batzeli, Becsey, Beer, Beglitis, Belohorská, Bennahmias, Beňová, Berend, van den Berg, Berlinguer, Berman, Birutis, Bliznashki, Bösch, Bonde, Borrell Fontelles, Bourzai, Bowis, Bowles, Bozkurt, Braghetto, Brepoels, Breyer, Brie, van Buitenen,Buitenweg, Bullmann, Busk, Busquin, Buzek, Capoulas Santos, Cappato,Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Casini,Castex, Castiglione, Catania, Cavada, Chatzimarkakis, Chervenyakov,Chiesa, Christensen, Christova, Chruszcz, Ciornei,Claeys, Cocilovo, Coelho, Cohn-Bendit, Corbett, Corbey, Correia, Costa, Cottigny, Cramer, Creţu C., Creţu G., Crowley, Daul, Davies, de Brún, Degutis, De Keyser, Demetriou,De Michelis, Deprez, De Rossa, Désir, Deva, De Vits, Dillen, Dimitrakopoulos, Dîncu, Dobolyi, Douay, Dover, Doyle, Drčar Murko, Duff, Ebner, Ek, El Khadraoui, Elles, Esteves, Estrela, Ettl, Evans Jillian, Evans Robert, Färm, Falbr, Fatuzzo, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira A., Ferreira E., Flasarová, Flautre, Florenz, Foglietta, Ford, Frassoni, Fruteau, Gahler, Gál, Gargani, Gawronski, Gebhardt, Gentvilas, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Gierek, Gill, Glante, Golik, Gomes, Gottardi,Grabowska, Graefe zu Baringdorf, Grech, Gröner, de Groen-Kouwenhoven, Grosch, Gruber, Guardans Cambó, Guidoni, Gurmai, Guy-Quint, Hall, Hammerstein Mintz, Hamon, Handzlik, Harangozó, Harkin, Harms, Hasse Ferreira, Hassi, Hatzidakis, Hazan, Hedh, Hegyi, Hellvig, Henin, Hennicot-Schoepges, Hennis-Plasschaert, Herczog, Holm, Horáček, Hudghton, Hughes, Hutchinson, in 't Veld, Isler Béguin, Iturgaiz Angulo, Jäätteenmäki, Jensen, Joan i Marí, Jöns, Jørgensen, Jonckheer, Juknevičienė, Kacin, Kallenbach, Karim, Kaufmann, Kelam, Kelemen, Kinnock, Kirilov, Koch-Mehrin, Kónya-Hamar, Kósáné Kovács, Koterec, Kratsa-Tsagaropoulou, Kreissl-Dörfler, Kristovskis, Kuc, Kuhne, Kułakowski, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lambrinidis, Lambsdorff, Laperrouze, La Russa, Lavarra, Lax, Lehideux, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Lewandowski, Liberadzki, Lichtenberger, Liotard, Lipietz, Locatelli, López-Istúriz White, Losco,Lucas, Lyubcheva,Maaten, McAvan, McCarthy, Madeira, Manders, Maňka, Mann E., Mantovani, Marinescu, Markov, Marques, Martin D., Martin H.-P., Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Maštálka, Matsouka, Mauro, Mavrommatis, Meijer, Méndez de Vigo, Meyer Pleite, Miguélez Ramos, Mihăescu, Mihalache, Mikko, Mikolášik, Mohácsi, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Morgantini, Morillon, Mulder, Musacchio, Muscardini, Muscat, Musotto, Musumeci, Myller, Napoletano, Navarro, Newton-Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Niebler, van Nistelrooij, Obiols i Germà, Occhetto, Öger, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó'Neachtain, Onesta, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Paasilinna, Pafilis, Pahor, Paleckis, Panayotopoulos-Cassiotou, Pannella, Panzeri, Papadimoulis, Paparizov, Papastamkos, Parish, Parvanova, Pflüger, Piecyk, Pinior, Pirilli, Piskorski, Pistelli, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Podgorean, Poettering, Poignant, Polfer, Popeangă, Portas, Prets, Prodi, Ransdorf, Rasmussen, Remek, Resetarits, Reynaud, Riera Madurell, Ries, Rivera, Rizzo, Rocard, Romagnoli, Romeva i Rueda, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Rühle, Rutowicz, Ryan, Sacconi, Saïfi, Sakalas, Saks, Samaras, Sánchez Presedo, dos Santos, Sârbu, Sartori, Savary, Savi, Sbarbati, Schapira, Scheele, Schlyter, Schmidt F., Schöpflin, Schröder, Schroedter, Schulz, Schuth, Schwab, Segelström, Severin, Sifunakis, Silva Peneda, Simpson, Sinnott, Siwiec, Skinner, Søndergaard, Sofianski, Sonik, Sornosa Martínez, Staes, Stănescu, Staniszewska, Šťastný, Sterckx, Stockmann, Strož, Susta, Svensson, Swoboda, Szejna, Szent-Iványi, Tabajdi, Tajani, Takkula, Tarabella, Tarand, Tatarella, Thomsen, Ticău, Titley, Toia, Trakatellis, Trautmann, Triantaphyllides, Trüpel, Turmes, Tzampazi, Uca, Vaidere, Vakalis, Vălean, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Varvitsiotis, Veraldi, Vergnaud, Vernola, Vincenzi, Voggenhuber, Wagenknecht, Watson, Weisgerber, Westlund, Wiersma, Wijkman, Wurtz, Záborská, Zaleski, Zani, Zappala', Ždanoka, Zimmer, Zingaretti, Zwiefka