(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 152 ) (1) en het gewijzigde voorstel ( COM(2003) 127 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 137, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0127/2003), – gelet op artikel 67 en artikel 158, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0255/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11253/2/2002 – C5&nbhy;0223/2003 (1) ), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 789 (3) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie constitutionele zaken (A5&nbhy;0250/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12733/2/2002 – C5&nbhy;0224/2003) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 508 (3) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 318 ) (4) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0252/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 78 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0145/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0231/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 158 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0157/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0212/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 september 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 96/16/EG van de Raad betreffende statistische enquêtes inzake melk en zuivelproducten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 96/16/ EG (4) heeft ten doel betrouwbare en vergelijkbare gegevens te verstrekken over de productie en het gebruik van melk, alsmede betrouwbare, regelmatige informatie op korte termijn over de levering van melk aan de ondernemingen die deze behandelen of verwerken, en over de productie van zuivelproducten in de lidstaten. (2) Gezien het toenemende economische belang van het eiwitgehalte van melk wordt het steeds belangrijker over statistische informatie over het eiwitgehalte van de voornaamste zuivelproducten te beschikken. (3) In de landbouw in het algemeen is sprake van voortschrijdende specialisatie en met name in de zuivelsector doet zich momenteel een regionale specialisatie voor die enorme verschillen tussen de regio's van eenzelfde lidstaat veroorzaakt, waardoor gedetailleerde informatie op regionaal niveau nodig is . (4) Om de vergelijkbaarheid van de resultaten te waarborgen moeten volgens een gestandaardiseerd formaat methodologische rapporten worden opgesteld, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 96/16/ EG wordt als volgt gewijzigd: 1. Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd: a) In lid 1, onder b), werden de volgende punten toegevoegd : b) Lid 2 wordt geschrapt. 2. In artikel 5, lid 2 wordt de laatste zin vervangen door de volgende tekst: De lidstaten verstrekken de Commissie jaarlijks informatie over de methoden die zij voor de opstelling van de in artikel 4, lid 1 bedoelde gegevens hebben gebruikt, overeenkomstig een standaardvragenlijst die door de Commissie volgens de procedure van artikel 7 wordt vastgesteld . 3. Artikel 6 , lid 3 wordt als volgt gewijzigd: Artikel 2 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 maart 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 109 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0105/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0260/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 september 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 577/98 van de Raad betreffende de organisatie van een steekproefenquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap met het oog op aanpassing van de lijst van kenmerken van de enquête HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De arbeidskrachtenenquête overeenkomstig Verordening (EG) nr. 577/98 van de Raad van 9 maart 1998 (4) moet nieuwe en recente kenmerken van de arbeidsmarkt in toereikende mate bestrijken. (2) Volgens de Europese sociale agenda die tijdens de Europese Raad van Nice van december 2000 werd aangenomen, Besluit 2002/177/EG van de Raad van 18 februari 2002 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2002 (5) en de Aanbeveling van de Raad van 21 juni 2002 betreffende de globale richtsnoeren voor het economische beleid van de lidstaten en de Gemeenschap (6) moet de arbeidsorganisatie worden aangepast aan de behoeften van ondernemingen en afzonderlijke personen. (3) De in Verordening (EG) nr. 577/98 vastgestelde kenmerken van de enquête werden bepaald op basis van de statistische behoeften en de arbeidsmarktsituatie zoals die op dat ogenblik bestonden. (4) De verzameling van gegevens mag voor respondenten geen lasten meebrengen die onevenredig zijn aan de resultaten die gebruikers redelijkerwijze van de enquête kunnen verwachten. (5) Verordening (EG) nr. 577/98 moet derhalve dienovereenkomstig worden aangepast. (6) Het Comité statistisch programma, dat is ingesteld bij Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad van 19 juni 1989 (7) , is door de Commissie geraadpleegd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : Artikel 1 Verordening (EG) nr. 577/98 wordt als volgt gewijzigd: (2) Aan artikel 4, lid 1, wordt het volgende punt n) toegevoegd: (3) Artikel 4, lid 2, derde streepje, wordt vervangen door: (4) Aan artikel 4 worden de volgende punten toegevoegd: 4. Op voorstel van de Commissie kan uit de in lid 1 genoemde kenmerken van de enquête een lijst van variabelen, hierna "structurele variabelen" genoemd, worden vastgesteld die slechts als jaarlijkse gemiddelden met als referentieperiode 52 weken en niet als kwartaalgemiddelden hoeven te worden verzameld. De lijst van structurele variabelen, de minimale steekproefomvang en de frequentie waarmee de enquête wordt gehouden, worden overeenkomstig de procedure van artikel 8 vastgesteld. 5. Spanje, Finland en het Verenigd Koninkrijk mogen gedurende een overgangsperiode tot eind 2007 de structurele variabelen verzamelen met als referentieperiode één kwartaal. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure - hernieuwde raadpleging over de rechtsgrondslag) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 294 - C5-0269/2001) (1) , – gezien zijn in eerste lezing bepaalde standpunt (2) , – door de Raad geraadpleegd over de wijziging van de rechtsgrondslag (6522/2003 – C5-0216/2003), – gelet op artikel 71, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt inzake de wijziging van de rechtsgrondslag, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0262/2003 ), 1. bevestigt zijn in eerste lezing bepaalde standpunt; 2. betwist de juistheid van de door de Raad voorgestelde nieuwe rechtsgrondslag; 3. blijft erbij dat artikel 95 van het EG-Verdrag de juiste rechtsgrondslag is; 4. verzoekt derhalve de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt aan het Parlement voor te leggen; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure - hernieuwde raadpleging over de rechtsgrondslag) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 294 - C5-0270/2001) (1) , – gezien zijn in eerste lezing bepaalde standpunt (2) , – door de Raad geraadpleegd over de wijziging van de rechtsgrondslag (6930/2003 - C5-0217/2003), – gelet op artikel 71, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt inzake de wijziging van de rechtsgrondslag, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0262/2003 ), 1. bevestigt zijn in eerste lezing bepaalde standpunt; 2. betwist de juistheid van de door de Raad voorgestelde nieuwe rechtsgrondslag; 3. blijft erbij dat artikel 95 van het EG-Verdrag de juiste rechtsgrondslag is; 4. verzoekt derhalve de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt aan het Parlement voor te leggen; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 719 ) (1) , – gelet op artikel 202 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0002/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en het advies van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0128/2003), – gezien het tweede verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A5-0266/2003 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden (14363/2002) (1) , – gelet op artikel 61, onder c) van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0590/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0253/2003), 1. verwerpt het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden; 2. verzoekt het Koninkrijk der Nederlanden het initiatief in te trekken; 3. verzoekt de Commissie om de onderliggende kwestie zorgvuldig te bestuderen, verslag uit te brengen aan het Parlement en, indien nodig, een voorstel tot wijziging van de wetgeving in te dienen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het initiatief van de Helleense Republiek (7246/2003) (1) , - gelet op artikel 34, lid 2, onder b) van het EU-Verdrag, - gelet op artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0165/2003), - gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0275/2003 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van de Helleense Republiek, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de tekst van het initiatief dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Helleense Republiek; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van de Helleense Republiek. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM (2003) 68 ) - C5-0210/2003), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 mei 1989 over een poging tot harmonisatie van het privaatrecht in de lidstaten (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 mei 1994 over de harmonisatie van bepaalde sectoren van het privaatrecht van de lidstaten (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 november 2001 over de harmonisatie van het burgerlijk en handelsrecht van de lidstaten (3) , - onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad van Tampere (15 en 16 oktober 1999), in het bijzonder conclusie 39, - onder verwijzing naar het verslag van de Raad van 16 november 2001, nr. 13017/01 over de noodzaak de wetgevingen van de lidstaten op burgerrechtelijk gebied aan te passen, - onder verwijzing naar het werkdocument van zijn Directoraat-generaal studies met de titel: "Onderzoek naar het privaatrecht in de EU in het licht van discriminatie en het scheppen van een Europees burgerlijk wetboek ", - gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0256/2003), A. overwegende dat de verscheidenheid van regelingen in de lidstaten een goede werking van de interne markt belemmert, B. overwegende dat alleen concrete stappen binnen een gedetailleerd tijdschema met consequente toepassing van een gemeenschappelijke terminologie tot een coherent Europees verbintenissenrecht kunnen leiden, Actieplan van de Commissie 1. juicht het toe dat het actieplan met het "gemeenschappelijk referentiekader" het initiatief neemt tot een gemeenschappelijke terminologie voor zeer fundamentele begrippen en typische problemen (punt 59 e.v.); 2. stelt echter vast dat de Commissie heeft nagelaten het eens te worden over een pakket concrete maatregelen, voorzien van een gedetailleerd tijdschema voor de komende jaren; 3. verzoekt de Commissie haast te maken met het ontwikkelen van het "gemeenschappelijk referentiekader" en het geplande tijdschema tot 2008/2009 strak aan te houden, opdat de volgende stappen geen vertraging oplopen; 4. herhaalt zijn verzoek om door de Commissie regelmatig op te hoogte te worden gesteld van de vorderingen die bij het opstellen van het "gemeenschappelijk referentiekader" worden gemaakt; 5. is voornemens begin 2004 samen met de Commissie een conferentie en hoorzitting te organiseren; 6. wenst dat het politieke consultatieproces door de fungerend voorzitters van de Raad wordt voortgezet en dat er een gedachtewisseling tussen de instellingen plaatsvindt; 7. betreurt het feit dat de Commissie niet is ingegaan op zijn verzoek vóór eind 2004 een databank van nationale wetgeving en nationale jurisprudentie op het gebied van het verbintenissenrecht op te zetten, en herhaalt dat deze databank nodig is om met het werk aan het "gemeenschappelijk referentiekader" te beginnen en dat het installeren van een website daarvoor in ieder geval niet het geëigende middel is; 8. dringt erop aan degenen die de wetten toepassen, zoals rechters, advocaten, notarissen, bedrijven en consumenten, bij het opstellen van het "gemeenschappelijk referentiekader" te betrekken, en stelt vast dat de Commissie deze groepen tot nu toe voornamelijk buiten beschouwing heeft gelaten; 9. stelt vast dat de pogingen die de Commissie tot nu toe ondernomen heeft om het maatschappelijk middenveld te consulteren, met name degenen die de wetten toepassen en belanghebbende groepen, niet volstaan, te meer daar de bijdragen die in het kader van deze raadpleging zijn binnengekomen geen representatieve weergave zijn van de situatie in alle lidstaten; 10. betreurt het feit dat in het actieplan onvoldoende aandacht wordt besteed aan de e-handel, hoewel aan de hand van desbetreffend onderzoek de noodzaak van een coherent Europees verbintenissenrecht kan worden aangetoond; 11. betreurt dat er niet vroegtijdig maatregelen zijn genomen om alternatieve instrumenten te ontwikkelen in bepaalde sectoren, zoals transacties en verzekeringen ten behoeve van de consument, waarin aanzienlijke voordelen zouden kunnen worden geaccumuleerd ter ondersteuning van een behoorlijke werking van de interne markt en ter uitbreiding van het aantal intracommunautaire transacties en de handel, en is van mening dat vroegtijdige actie in deze sectoren de voorlichting ten goede komt en bijdraagt tot ontwikkeling van het hele proces in verband met het actieprogramma; 12. verzoekt de Commissie derhalve het "gemeenschappelijk referentiekader" voor eind 2006 te voltooien en vervolgens snel met de invoering ervan te beginnen; Maatregelen die vervolgens moeten worden genomen 13. stelt vast dat rechters, advocaten, notarissen, bedrijven en consumenten op effectieve wijze bij het "gemeenschappelijk referentiekader" kunnen worden betrokken door dat verder uit te werken tot een pakket standaardbedingen en hun dat ter beschikking te stellen; 14. is van mening dat het, om de grensoverschrijdende handel in de interne markt te vergemakkelijken, vroegtijdig tot prioriteit moet worden verklaard voort te gaan met de instelling van een alternatief instrument in sommige sectoren, met name consumenten- en verzekeringsovereenkomsten, en verzoekt de Europese Commissie dan ook met voorrang een instapinstrument voor te stellen voor de sectoren consumenten- en verzekeringsovereenkomsten, rekening houdend met een hoog niveau van consumentenbescherming en opneming van passende, bindende, wettelijke bepalingen; 15. wenst derhalve dat op basis van het "gemeenschappelijk referentiekader" een pakket rechtsregels ontwikkeld wordt dat aan de partijen als "opt-in – opt-out"-oplossing wordt aangeboden, dat wil zeggen dat de partijen er in eerste instantie optioneel gebruik van kunnen maken en dat het na enige tijd bindend zou kunnen worden; 16. wenst bovendien dat het "gemeenschappelijk referentiekader" bij arbitrage wordt toegepast, dat wil zeggen bij het reeds bestaande Europees Buitengerechtelijk Netwerk of bij een nieuw op te zetten Europees arbitragesysteem waarin alleen het "gemeenschappelijk referentiekader" wordt gebruikt; 17. herhaalt daarom zijn verzoek aan de Commissie om in samenwerking met de uitgeverij van de Europese Unie (het Bureau voor officiële publicaties in Luxemburg) zo snel mogelijk te zorgen voor publicatie van het "gemeenschappelijk referentiekader" in handzame vorm, dus in boekvorm en in alle officiële talen van de Gemeenschap; 18. juicht het toe dat de Commissie heeft aangekondigd meer samenhang in het consumentenrecht van de EU te willen brengen (punten 73 en 74); o o o 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 94 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0065/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0263/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 september 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad inzake onderhandelingen over en de tenuitvoerlegging van overeenkomsten inzake luchtdiensten tussen lidstaten en derde landen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, (2) Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, (3) Gezien het advies van het Comité van de regio's, (4) Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De internationale betrekkingen op het gebied van de luchtvaart tussen lidstaten en derde landen worden traditioneel beheerst door bilaterale overeenkomsten inzake luchtdiensten tussen lidstaten en derde landen, de bijlagen daarbij en andere bilaterale en multilaterale regelingen. (2) Volgens het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de zaken C-466/98, C-467/98, C-468/98, C-469/98, C-471/98, C-472/98, C-475/98 en C-476/98 is de Gemeenschap als enige bevoegd om, wat diverse aspecten daarvan betreft, over dergelijke overeenkomsten te onderhandelen en deze te ondertekenen en te sluiten. (3) Het Hof heeft ook verduidelijking gegeven over het recht van communautaire luchtvaartmaatschappijen op vestiging binnen de Gemeenschap, inclusief hun recht op niet-discriminerende markttoegang op routes tussen alle lidstaten en derde landen. (4) Wanneer blijkt dat het onderwerp van een overeenkomst deels onder de bevoegdheid van de Gemeenschap en deels onder die van haar lidstaten valt, moet er absoluut voor nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de instellingen van de Gemeenschap worden gezorgd, zowel bij de onderhandelingen over en de sluiting van de overeenkomst als bij het vervullen van de aangegane verplichtingen. De verplichting tot samenwerking vloeit voort uit de eis dat de Gemeenschap internationaal met één stem moet spreken. De instellingen van de Gemeenschap en de lidstaten moeten alle nodige stappen ondernemen om te zorgen voor een optimale samenwerking in dit verband. (5) Alle bestaande bilaterale overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen die bepalingen bevatten die in strijd zijn met het Gemeenschapsrecht moeten worden gewijzigd of vervangen door nieuwe overeenkomsten die volledig verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht . (6) Onverminderd de bepalingen van het Verdrag, en met name artikel 300, moeten lidstaten wijzigingen in bestaande overeenkomsten kunnen aanbrengen en maatregelen voor het beheer van de tenuitvoerlegging daarvan kunnen treffen tot een door de Gemeenschap gesloten overeenkomst van kracht wordt. (7) Het is van essentieel belang ervoor te zorgen dat een lidstaat die onderhandelingen voert rekening houdt met het Gemeenschapsrecht, bredere communautaire belangen en lopende onderhandelingen van de Gemeenschap. (8) Wanneer lidstaten luchtvaartmaatschappijen bij onderhandelingen willen betrekken, moeten alle luchtvaartmaatschappijen met een vestiging op het grondgebied van de betrokken lidstaat en luchtvaartmaatschappijen die op grond van hun routenet betrokken zijn of binnen afzienbare termijn betrokken zouden kunnen zijn, op gelijke wijze worden behandeld. (9) Ten einde ervoor te zorgen dat de rechten van communautaire luchtvaartmaatschappijen niet onrechtmatig worden ingeperkt, mogen in bilaterale overeenkomsten inzake luchtdiensten geen nieuwe clausules worden opgenomen die verhinderen dat meer dan een communautaire luchtvaartmaatschappij toegang krijgt tot een bepaalde markt of die voorzien in stringente beperkingen op de frequentie of de capaciteit van de dienstverlening. (10) De lidstaten moeten niet-discriminerende en transparante procedures vaststellen voor de verdeling van verkeersrechten onder de communautaire luchtvaartmaatschappijen. In bepaalde omstandigheden kunnen de in het kader van een overeenkomst verleende verkeersrechten toereikend zijn om alle communautaire luchtvaartmaatschappijen die diensten willen verstrekken tot de markt toe te laten. (11) Overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie (6) verleende uitvoeringsbevoegdheden moeten uitvoeringsmaatregelen voor deze verordening worden vastgesteld volgens de in artikel 5 van dat besluit bedoelde regelgevings procedure. (12) De doelstellingen van de voorgestelde maatregel, namelijk coördinatie van de onderhandelingen met derde landen over de sluiting van overeenkomsten inzake luchtdiensten, het garanderen van een gecoördineerde aanpak bij de tenuitvoerlegging en toepassing van die overeenkomsten, alsook controle op de verenigbaarheid van die overeenkomsten met het Gemeenschapsrecht, kunnen soms in onvoldoende mate door de lidstaten worden verwezenlijkt en kunnen dus, gezien de toepasselijkheid van een verordening in de hele Gemeenschap, beter op communautair niveau worden gerealiseerd. Derhalve kan de Gemeenschap in principe maatregelen treffen op grond van het subsidiariteitsbeginsel zoals bedoeld in artikel 5 van het Verdrag. (13) Rekening houdende met het in artikel 5 van het Verdrag eveneens vastgestelde subsidiariteitsbeginsel dient te worden afgezien van het vaststellen van verdere, boven de vastgestelde norm uitgaande, verplichtingen inzake verslaglegging en vergunningen die de lidstaten te veel in hun vrijheid van handelen beperken. (14) Teneinde een gecoördineerd en geconcentreerd optreden bij de onderhandelingen over overeenkomsten inzake luchtdiensten met derde landen te waarborgen, dient een driestappenplan te worden vastgesteld. In de eerste fase dient de Commissie een communautaire overeenkomst over een open luchtvaartzone met de Verenigde Staten van Amerika te sluiten. In aansluiting daarop dienen overeenkomsten inzake luchtdiensten te worden gesloten met derde landen die eveneens over een geliberaliseerde luchtdiensten beschikken of daarnaar streven. In de derde fase dient per geval te worden besloten of een communautaire overeenkomst met een derde land een meerwaarde voor de lidstaten oplevert of niet. (15) Tijdens de onderhandelingen over de sluiting van een overeenkomst van de Gemeenschap over een open luchtvaartzone met de Verenigde Staten moet de tenuitvoerlegging ter sprake worden gebracht van het in artikel 174, lid 2 van het Verdrag vastgelegde beginsel dat de vervuiler betaalt. (16) Tijdens de onderhandelingen over een overeenkomst van de Gemeenschap met de Verenigde Staten over een open luchtvaartzone moet eveneens worden gezorgd voor de opheffing van rechtstreekse of indirecte subsidies aan luchtvaartondernemingen uit de Verenigde Staten waardoor de markt ten nadele van de maatschappijen uit de Gemeenschap wordt verstoord. HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Kennisgeving aan de Commissie 1. Bij gebreke van officiële onderhandelingen van de Gemeenschap met een derde land, of wanneer er reeds een communautaire overeenkomst bestaat, maar deze niet alle kwesties regelt, kan een lidstaat besluiten om, onverminderd de respectieve bevoegdheden van de Gemeenschap en haar lidstaten, met dat land onderhandelingen te openen over een nieuwe overeenkomst of over de wijziging of toepassing van een bestaande luchtvaartovereenkomst , de bijlagen daarbij of enige andere daarmee samenhangende bilaterale of multilaterale regeling. Uiterlijk één kalendermaand voor het begin van officiële onderhandelingen stelt de Commissie de lidstaten van dit feit in kennis. 2. Wanneer een lidstaat handelt in de zin van lid 1 stelt hij de Commissie schriftelijk in kennis, overlegt hij een kopie van de betrokken overeenkomst en geeft hij een opgave van de bepalingen waarover bij de onderhandelingen moet worden gesproken en van de onderhandelingsdoelstellingen, alsook alle andere relevante informatie. De kennisgeving moet in beginsel één kalendermaand voordat een begin wordt gemaakt met de contacten met het betrokken derde land , worden ingediend. 3. De Commissie kan haar opmerkingen doen toekomen aan de lidstaat die haar overeenkomstig lid 2 zijn voornemens kenbaar heeft gemaakt . 4. Na afsluiting van de onderhandelingen brengt de betrokken lidstaat de ontwerpovereenkomst en alle andere relevante documenten ter kennis van de Commissie. Artikel 2 Raadpleging van belanghebbenden en deelname aan onderhandelingen Wanneer luchtvaartmaatschappijen , respectievelijk andere belanghebbenden bij de in artikel 1 bedoelde onderhandelingen worden betrokken, behandelen de lidstaten alle communautaire luchtvaartmaatschappijen met een vestiging op hun respectieve onder de toepassing van het Verdrag vallende grondgebieden en die beschikken over een geldige , door de instanties van de lidstaat in kwestie verstrekte bedrijfsvergunning en die wegens hun routenet betrokken zijn of zouden kunnen zijn, op gelijke voet. Onder "vestiging" wordt verstaan een dochtermaatschappij, filiaal of agentschap op het grondgebied van een lidstaat, die niet in het eigendom van die lidstaat is, respectievelijk niet in het eigendom van een onderdaan van die lidstaat. Artikel 3 Verbod op de invoering van restrictievere regelingen De lidstaten gaan geen nieuwe overeenkomsten aan die het aantal aan te wijzen luchtvaartmaatschappijen in vergelijking met reeds bestaande overeenkomsten beperken. Dit geldt zowel voor de hele markt van het luchtvervoer tussen beide partijen, alsook voor specifieke stedenparen. Artikel 4 Afsluiting van de onderhandelingen 1. Na de in artikel 1, lid 4 bedoelde kennisgeving onderzoekt de Commissie of de ontwerp-overeenkomst verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht en de communautaire doelstellingen op dit gebied. Indien de Commissie voornemens is bezwaar te maken tegen de sluiting van de overeenkomst, besluit zij daartoe volgens de regelgevinsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG, met inachtneming van de artikelen 7 en 8 van dat besluit. 2. De Commissie wordt geassisteerd door het bij artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes (7) ingestelde comité. Artikel 5 Verdeling van verkeersrechten Wanneer een lidstaat overeenstemming bereikt over een overeenkomst of wijzigingen in een overeenkomst of de bijlagen daarvan waarbij wordt voorzien in beperkingen op het aantal verkeersrechten of het aantal communautaire luchtvaartmaatschappijen dat kan worden aangewezen als begunstigde van verkeersrechten, zorgt de betrokken lidstaat ervoor dat de verkeersrechten op niet-discriminerende basis onder de daarvoor in aanmerking komende communautaire luchtvaartmaatschappijen worden verdeeld volgens een transparante procedure. Artikel 6 Kennisgeving van procedures De details van de procedures die door de lidstaten voor de toepassing van de artikelen 2 en 5 worden toegepast worden ter kennis van de Commissie gebracht. Eventuele latere wijzigingen in die procedures worden uiterlijk zes weken voor deze van kracht worden ter kennis van de Commissie gebracht. Alle wijzigingen worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 7 Vertrouwelijkheid De Commissie zorgt ervoor dat de informatie van de lidstaten over onderhandelingen en het resultaat daarvan, zoals bepaald in artikel 1, vertrouwelijk wordt behandeld . Indien de Commissie hiervan om gerechtvaardigde redenen wil afwijken, is instemming van de lidstaten vooraf nodig. Artikel 8 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op dertigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2002) 97 ) (1) , - gezien de ontwerpovereenkomst inzake zeevervoer tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds, en de Volksrepubliek China anderzijds (6049/1/2003), - gelet op de artikelen 80, lid 2 en 300, lid 2, eerste alinea, van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0062/2003), - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0254/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. wenst dat bij latere verlengingen wordt gekeken naar punten van zorg met betrekking tot de erkenning van vlaggen van derde landen binnen het kader van deze overeenkomst; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten en van de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement , – gezien het derde overlegdocument van het Bazelse Comité voor toezicht op de bankinstellingen "The New Basel Capital Accord" (1) , – gezien de bevindingen van de Derde Kwantitatieve Impactstudie ("Third Quantitative Impact Study - QIS 3") van het Bazelse Comité (2) , – gezien het derde overlegdocument van de Commissiediensten over kapitaalvereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (3) , – gezien de hoorzitting met deskundigen van het "Financial Services Panel" in zijn Economische en Monetaire Commissie van het Europees Parlement op 18 september 2002, – gezien de hoorzitting met vertegenwoordigers van de banksector, de verbonden van ondernemingen en de nationale regelgevende instanties op 19 februari 2003, – gelet op artikel 47, lid 2, en artikel 163 van het Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0258/2003 ), A. overwegende dat men zich over het algemeen bewust is van en alom wordt gewezen op de noodzaak van een herziening van de huidige regels inzake kapitaaltoereikendheid, omdat deze niet langer aangepast zijn aan het feitelijke risicoprofiel van talrijke bankoperaties en het gevaar vergroten dat er sprake is van door de regelgeving zelf geïnduceerde distorsies, beoordelingsfouten en verborgen risico's, B. overwegende dat de nagestreefde hogere risicogevoeligheid van de nieuwe aanpak inherent het risico van procycliciteit inhoudt, omdat in tijden van economische recessie de kredietrisico's een typisch stijgende tendens vertonen en de nieuwe regeling ertoe zou kunnen leiden dat de banken in een dergelijke situatie hun kredietverlening extra beperken, hetgeen de recessie nog kan doen toenemen, C. overwegende dat de onderhandelingen talrijke verbeteringen op het gebied van de financiering van het midden- en kleinbedrijf (MKB) hebben opgeleverd, maar dat het risico van een verslechtering van het financieringsklimaat net als vroeger niet geheel kan worden uitgesloten, temeer omdat nog steeds geen degelijke analyse van de impact van de nieuwe regels op de MKB-sector voorligt, D. overwegende dat veel kleine en middelgrote ondernemingen op grond van de nationale wetgeving voor de fiscale behandeling van personenvennootschappen slechts over een zeer gering eigen vermogen beschikken, E. overwegende dat de banken door de overgang op kapitaalmarktfinanciering van bedrijven hun kredietrisicolasten kunnen verminderen en in de meeste lidstaten de traditionele bankkredietbetrekkingen voor de kredietnemende bedrijven voordelen opleveren in verband met de advisering op het gebied van hun handels- en investeringsbeleid, maar dat het desalniettemin noodzakelijk is dat kredietinstellingen en beleggingsondernemingen met name het midden- en kleinbedrijf meer dan tot dusverre het geval was steun verlenen met het oog op de mogelijkheden van de emissie van waardepapieren, F. overwegende dat bij de hervorming van het algehele kader voor kapitaaltoereikendheid rekening moet worden gehouden met het streven van de Europese Unie om de meest concurrerende economie te worden en de rechten van consumenten en deposanten te beschermen, G. overwegende dat het van belang is te streven naar consistentie tussen het nieuwe EU-kader inzake kapitaaltoereikendheid, dat zal worden vastgelegd in de derde richtlijn kapitaaltoereikendheid, en het Bazel II-Akkoord teneinde de mededingingspositie van de EU-kredietinstellingen te behouden, H. overwegende dat de Europese industrie voor financiële diensten wil verzekeren dat de EU de toekomstige derde richtlijn inzake kapitaaltoereikendheid in hetzelfde tijdschema ten uitvoer legt als Bazel II in andere niet-EU-landen ten uitvoer wordt gelegd, teneinde te kunnen beschikken over een consequente regelgeving en te voorkomen dat de EU concurrentienadelen ondervindt, I. overwegende dat samenwerking tussen de EU-toezichthouders noodzakelijk is om de nationale bevoegdheden te rationaliseren ter voorkoming van dubbele verslaglegging en extra kosten, 1. betuigt zijn instemming met de basisbeginselen van het nieuwe Bazelse Akkoord, omdat het zowel voor de stabiliteit van het internationale financiële stelsel als voor de bescherming van de door de cliënten bij de banken belegde gelden noodzakelijk is dat regels voor toezicht worden opgesteld die een trouwe weerspiegeling zijn van het werkelijke risicoprofiel van banken; 2. beklemtoont echter dat de kosteneffecten van het voorstel voor bedrijven van ongeacht welke omvang en uit alle betrokken sectoren op een adequate wijze moeten worden beoordeeld; betuigt zijn steun voor een kader dat tracht voort te bouwen op, stimulansen te bieden voor en gebruik te maken van de beste praktijken in de sector en een prudentieel risicobeheer in plaats van van bovenaf bovenop de bestaande praktijk een geheel nieuw regelgevingskader op te leggen; beklemtoont dat het noodzakelijk is rekening te houden met de specifieke kenmerken en risicoprofielen van non-bancaire instellingen zoals: 3. is van mening dat het gevaar van de procyclische werking van de nieuwe regels ook na aanpassing van de risicowegingscurves niet helemaal uit te sluiten valt; onderstreept de behoefte aan een nieuwe impactstudie waarin de macro-economische gevolgen van het nieuwe Akkoord nog voor zijn inwerkingtreding worden bestudeerd en dat er zo nodig wijzigingen in moeten worden aangebracht; 4. betreurt het dat het Bazelse Akkoord en andere internationale overeenkomsten, die een kader vormen voor de wetgeving op Europees niveau, tot stand zijn gekomen zonder democratisch mandaat en zonder controle door het Europees Parlement; is van oordeel dat besluiten met zo verregaande politieke gevolgen in de toekomst niet uitsluitend door comités van experts kunnen worden genomen; 5. wijst met nadruk op de noodzaak om in de nieuwe richtlijn mechanismen in te bouwen, die moeten verzekeren dat de technische maatregelen overeenkomstig de comitologieprocedure snel kunnen worden gewijzigd, mits artikel 202 van het EG-Verdrag zodanig wordt gewijzigd dat het Europees Parlement een substantiële controle op de maatregelen van niveau 2 krijgt en dat alle marktdeelnemers in het kader van een raadgevend comité bij het geheel worden betrokken, teneinde de beschikking te krijgen over een flexibel EU-kader waarmee kan worden gereageerd op marktinnovatie of systemische behoeften; 6. is van mening dat de omzetting van de regels van Bazel in de Europese Unie in het belang van een uniforme toezichtsnorm en de eerlijke mededinging een breed scala van banken en beleggingsondernemingen moet bestrijken voor zover dit gezien het risicoprofiel van de instelling opportuun is; betreurt het voornemen van de Amerikaanse autoriteiten om alleen de verst ontwikkelde punten van het Bazelse Akkoord op een zeer beperkt aantal banken toe te passen en helemaal niet op bepaalde groepen van beleggingsondernemingen, hetgeen allesbehalve een bijdrage levert aan de totstandbrenging van een internationaal vergelijkbare toezichtsnorm en leidt tot een eenzijdige kostenverhoging voor de EU-banken; dringt derhalve aan op de inachtneming van een adequate kosten-batenverhouding bij de opstelling van de systeemvereisten, opdat er geen mededingingsnadelen voor de Europese economie ontstaan; dringt er bij de Commissie op aan nauw te samen te werken met de toezichthoudende autoriteiten van derde landen en met name met de Amerikaanse Federal Reserve Board en Securities and Exchange Commission teneinde in het belang van de handhaving van gelijke mededingingsvoorwaarden te zorgen voor een gecoördineerde aanpak met betrekking tot de implementatie; 7. onderstreept dat het nieuwe stelsel voor kapitaaltoereikendheid er onder geen enkel beding toe mag leiden dat als gevolg van regelgevingsvereisten het Europese bankwezen wordt geconsolideerd of dat enige instelling in de sector financiële diensten ten opzichte van haar internationale concurrenten een concurrentienadeel ondervindt, dat de lasten die de naleving van de regeling meebrengt ook voor kleinere instellingen gemakkelijk te dragen moeten zijn, en dat instellingen die alleen de standaardbenadering toepassen, niet benadeeld mogen worden; dringt, in verband met het in QIS 3 duidelijk aan het licht gebrachte grote verschil qua impact van de vereisten inzake kapitaaltoereikendheid van de instellingen, aan op een overgangstermijn met een regeling die alle banken de mogelijkheid biedt hun risicostructuur aan het nieuwe stelsel aan te passen, bijvoorbeeld door een floor/cap-regeling; 8. is van mening dat de door financiële instellingen aangegane risico's, ongeacht hun juridische vorm, om redenen van concurrentiegelijkheid op dezelfde manier moeten worden behandeld; 9. dringt er bij de kredietinstellingen op aan de kredietwaardigheid te beoordelen in het kader van een constructieve dialoog met de klant en de resultaten van de beoordeling voor de klant transparant te maken; 10. dringt er bij de Commissie op aan een kader vast te stellen voor de bekendmaking door toezichthouders van het geheel van gegevens betreffende de effecten van de nationale tenuitvoerlegging teneinde een redelijke minimale convergentie tussen de respectieve toezichthoudende praktijken op nationaal niveau te bevorderen en over informatie te beschikken op basis waarvan rekening kan worden gehouden met de toekomstige ontwikkeling van het wetgevingskader in de EU; 11. juicht het voornemen van de Commissie toe om, in tegenstelling tot het Bazelse Akkoord, de permanente toepassing van de standaardbenadering op bepaalde delen van de kredietportefeuille na invoering van de IRB-methode mogelijk te maken; is van oordeel dat deze mogelijkheid van een slechts gedeeltelijke toepassing van de IRB-methode (Partial Use) met name voor vorderingen van staten en banken ook in het Akkoord van Bazel moet zijn opgenomen; spreekt zich er verder voor uit dat een terugkeer van de IRB-methode naar de standaardbenadering in overleg met de bevoegde toezichthoudende autoriteit mogelijk moet zijn; 12. spreekt zijn tevredenheid uit over het feit dat de onderhandelingen talrijke verbeteringen hebben opgeleverd met betrekking tot de financieringsvoorwaarden voor het MKB; beschouwt in het bijzonder het besluit om kredieten tot 1 miljoen euro aan MKB's onder de gereguleerde particuliere leningportefeuille te laten vallen als een belangrijke stap voorwaarts; verzoekt de Commissie niettemin na te gaan of dat bedrag van 1 miljoen euro niet nog verder kan worden opgetrokken; wijst erop dat de invoering van een bijkomend kwantitatief diversificatiecriterium (0,2%-grens) een onterechte en nutteloze belasting zou meebrengen voor het op het MKB gerichte werk van kleinere banken; dringt er echter ter vergemakkelijking van MKB-financieringen bij de nationale regelgevende instanties en de instanties die zorgen voor het toezicht op banken op aan om de vorming van "MKB-retail pools" door meerdere zelfstandig blijvende kredietinstellingen, niet buitenproportioneel te bemoeilijken door officiële vereisten met betrekking tot gegevensbescherming en bankgeheim; dringt aan op een verdere terugdringing van het risicogewicht voor het MKB via de "retail loan"-drempel; 13. dringt erop aan dat de getalsmatige limieten inzake de financiering van het MKB regelmatig worden aangepast aan het inflatiepercentage en veranderingen in de financieringspraktijk; 14. ziet het als een probleem dat een te strikte definitie van het begrip "in gebreke blijven", die hoofdzakelijk is gebaseerd op de betalingsachterstand met betrekking tot het krediet, in veel gevallen leidt tot een "kunstmatige" verhoging van het aantal gevallen van in gebreke blijven en daarmee tot een overdrijving van het feitelijke risico; dringt erop aan dat, ter voorkoming van deze gevolgen en ter waarborging van de hanteerbaarheid van de definitie van in gebreke blijven, de toepassing van de indicatoren voor een geringe aflossingswaarschijnlijkheid in beginsel ter beoordeling van de toezichthoudende autoriteit is; 15. dringt erop aan dat meer rekening wordt gehouden met de problemen in verband met de financiering van startende ondernemingen; dringt in het bijzonder aan op speciale maatregelen voor deelnemingen in jonge ondernemingen, alsmede de invoering van een middenstandcomponent voor deelnemingen in reeds gevestigde kleine en middelgrote ondernemingen; beveelt in dit verband de lidstaten en de gemeenschappelijke organisaties van het bedrijfsleven aan door middel van nationale, regionale of sectorale stimuleringsprogramma's, met inbegrip van programma's in het kader van het actieprogramma betreffende risicodragend kapitaal, het gewoonlijk hoge risicogewicht van bankkredieten aan en deelnemingen in nieuw opgerichte MKB's te verminderen, opdat de banken niet worden opgezadeld met risico's die in een onredelijke verhouding staan tot de op grond van de regelgeving vereiste omvang van het eigen vermogen; 16. dringt erop aan dat in het bijzonder rekening wordt gehouden met het belang van overheidsinstellingen voor de economische ontwikkeling en van zelfhulporganisaties en dat een toename van de kapitaalvereisten voor door deze instellingen verstrekte kredieten wordt uitgesloten; is verder van mening dat stimulerende maatregelen moeten worden genomen voor deelnemingen van bedrijven in voor het bankbedrijf noodzakelijke gemeenschappelijke organen die het kleine en middelgrote banken mogelijk maken om hun klanten het gehele scala van bankdiensten aan te bieden (bankcentrale, bouwsparen, verzekeringen, rekencentrum, enz.; 17. is ingenomen met het feit dat leningverstrekkers de mogelijkheid wordt gegeven om een gunstige risicoweging (35%) toe te passen op leningen voor huizen met een gering risico (paragraaf 45 van QIS 3) en dringt er bij de Commissie op aan in de richtlijn kapitaaltoereikendheid bepalingen op te nemen die eveneens tot doel hebben een goed beeld te geven van de relatieve risicofactor van verschillende leningsproducten; 18. verheugt zich over het feit dat het nieuwe Akkoord meer mogelijkheden biedt met betrekking tot het gebruik van zekerheden; wenst echter dat de Commissie een eind maakt aan de bestaande benadeling van zakelijke zekerheden en ervoor zorgt dat de behandeling ervan wordt gelijkgesteld met die van financiële zekerheden; 19. betreurt dat op Europees niveau geen grondig onderzoek is verricht naar de impact van het nieuwe stelsel voor kapitaaltoereikendheid op de financieringsvoorwaarden voor het MKB; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk werk te maken van haar geplande MKB-studie, de bevindingen ervan tijdig voor de komende ontwerprichtlijn in te dienen en er in dat voorstel terdege rekening mee te houden; 20. dringt erop aan dat er bij de behandeling van de effectisering van vorderingen voor wordt gezorgd dat op grond van de nieuwe regels de kapitaalvereisten voor alle bij een transactie betrokken banken in totaal niet hoger uitvallen dan de kapitaalvereisten waarvan sprake zou zijn wanneer de vorderingen niet zouden worden geëffectiseerd; pleit er echter voor dat de verplichtingen voor banken bij de effectisering van vorderingen op een zodanige wijze worden ingevuld dat de bescherming van de koper van deze door activa gedekte zekerheden door de noodzakelijke transparantie gewaarborgd wordt; 21. is van mening dat kleinere beleggingsondernemingen, zonder een beroep te doen op door de cliënten belegd kapitaal en financieringsinstrumenten hun bedrijfsrisico's ook via een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering moeten kunnen dekken; stemt in met het voornemen van de Commissie om beleggingsondernemingen die geen eigen posities in financiële instrumenten hebben, uit te sluiten van toepassing van de regel betreffende kapitaalvereisten voor operationele risico's; 22. is van mening dat voor banken en beleggingsondernemingen waarvan de leningsportefeuilleactiviteiten slechts een relatief klein gedeelte van hun totale bedrijfsvolume uitmaken, de invoering van een verplicht eigen vermogen als waarborg voor operationele risico's een significante belasting vertegenwoordigt, omdat deze categorie van ondernemingen niet in dezelfde mate als banken met een grotere leningsportefeuille kunnen profiteren van adequatere methodes voor het meten van kredietrisico's; verzoekt de Commissie om in het overleg met de marktdeelnemers voor alle handelsactiviteiten oplossingen uit te werken die volledig zijn afgestemd op de specifieke kenmerken van deze bedrijven en daartoe een impactstudie te verrichten; 23. juicht het voornemen van de Commissie toe om aan pandbrieven een lagere risicoweging toe te kennen dan het Bazelse Comité; dringt er echter tegelijkertijd bij de Commissie op aan bij de beoordeling van pandbrieven niet uit te gaan van het risico van de emittent van de pandbrief, maar van de financiële soliditeit van de dekking; dringt er bij de Commissie op aan zorgvuldig te kijken naar eventuele maatregelen in de sfeer van de regelgeving waardoor de concurrentiepositie van pandbrieven in vergelijking met soortgelijke financieringsinstrumenten zou worden aangetast; 24. wenst dat de Commissie nauwgezet aandacht schenkt aan de criteria voor de vaststelling van de kapitaalvereisten voor activiteiten in verband met project finance (specialized lending), mede in het licht van het nieuwe plan voor Europese infrastructuurontwikkeling; 25. dringt aan op een flexibele implementatie van het "Supervisory Review Process" (zuil 2); is meer bepaald van oordeel dat uitvoerige inspecties ter plaatse alleen gerechtvaardigd zijn voor grote instellingen met een zeer complexe structuur; verzoekt de Commissie een kader uit te werken dat een al te ingrijpend toezicht moet verhinderen en een zinvol minimum aan convergentie van de toezichtspraktijken van de lidstaten bevordert; 26. is van mening dat de speelruimte die in de richtlijn is ingeruimd voor de nationale wetgevers op een zodanige manier moet worden afgegrensd dat de werking van een geïntegreerde Europese financiële markt niet in gevaar wordt gebracht en de marktdeelnemers niet worden verleid tot toezichtarbitrage; 27. dringt er bij de Commissie op aan om zo mogelijk nog voor de goedkeuring van de richtlijn een actuele analyse te maken met betrekking tot de in de lidstaten gebezigde praktijk met betrekking tot de toepassing van de verschillende vormen van eigen vermogen, met inbegrip van aansprakelijkheid, op grond van de geldende richtlijn inzake eigen vermogen, d.w.z. haar verslag ( COM(2000) 74 ) aan de nieuwste stand aan te passen (toepassing van de Richtlijn "Eigen Vermogen"), 28. beklemtoont dat dubbele verslaglegging als gevolg van strijdige vereisten met betrekking tot boekhouding en regelgeving onder zuil 3 moeten worden voorkomen om extra regelgevingskosten te vermijden; 29. dringt er bij de Commissie op aan dat in het kader van de omzetting van Bazel II de eventueel noodzakelijke bepalingen met betrekking tot gegevensbescherming uitgevoerd respectievelijk aangepast worden; hetzelfde geldt voor de bepalingen van de geplande richtlijn consumentenkrediet betreffende de omgang met gegevens; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien op de mededeling van de Commissie ( COM(2003) 34 ), – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0267/2003), A. overwegende dat het regionaal beleid en het cohesiebeleid een centrale rol vervullen bij de Europese eenmaking en de ondersteuning van de interne markt en de Economische en Monetaire Unie, B. overwegende dat het belang van dit beleid ter ondersteuning van de cohesie absoluut moet worden benadrukt, met name in een uitgebreide Europese Unie die een aanzienlijke toename zal vertonen van de verschillen inzake ontwikkelingspeil tussen de diverse regio's en dat de ter beschikking te stellen middelen afgestemd moeten zijn op de nieuwe behoeften, C. overwegende dat het overbruggen van de verschillen en de bevordering van een duurzame, evenwichtige en polycentrische ontwikkeling in geheel de Gemeenschap van levensbelang zijn, D. overwegende dat de richtsnoeren inzake mededinging en duurzame ontwikkeling die op de Europese Raad van Lissabon en Göteborg werden goedgekeurd, de prioritaire doelstellingen van de strategie van de Unie voor de komende decennia moeten blijven vaststellen, E. overwegende dat de Commissie vóór eind 2003, in haar derde verslag over de economische en sociale cohesie, concrete conclusies en voorstellen moet indienen, Algemene opmerkingen 1. wijst erop dat de doelstellingen en prioriteiten nauwkeuriger moeten worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de strijd tegen de ongelijkheid en de resultaten van het cohesiebeleid in de uitgebreide Unie nog verbeteren; 2. schaart zich volledig achter de Commissie in haar verzet tegen pogingen om het regionaal beleid en het cohesiebeleid te renationaliseren, alsook in haar vastberadenheid om een echt communautair beleid in stand te houden; 3. steunt het standpunt van de Commissie dat het communautair regionaal en cohesiebeleid op alle regio's van de Unie van toepassing moet zijn die binnen de daartoe gestelde criteria vallen; 4. is van oordeel dat het toekomstig regionaal beleid, waarin de 'nieuwe economie' en de kenniseconomie zijn geïntegreerd, duidelijk rekening moet houden met de richtsnoeren en de voorstellen van het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (EROP), dat in mei 1999 werd opgesteld door de informele Raad van ministers van regionaal beleid en ruimtelijke ordening; 5. benadrukt met klem dat de sectorale beleidsvormen absoluut meer moeten bijdragen aan de cohesiedoelstellingen, met name deze die een belangrijke impact hebben op de beschikbare ruimte, zoals landbouw, visserij, vervoer, onderzoek en technologie, onderwijs en opleiding en de informatiemaatschappij; 6. wijst erop dat er een betere coördinatie moet bestaan tussen de bovenstaande beleidsvormen en het regionaal en cohesiebeleid; 7. is van oordeel dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan het streven naar een juist evenwicht tussen en een optimale combinatie van de plattelands- en de stadsdimensie in het regionaal ontwikkelingsbeleid, waarbij men zich richt op hardnekkige werkloosheid waar deze zich voordoet; 8. benadrukt dat het toekomstig regionaal beleid rechtstreeks moet worden gekoppeld aan het Europees mededingingsbeleid, met name op het gebied van fiscale voordelen en overheidssteun aan de regio's; 9. herhaalt zijn standpunt dat de huidige drempel van 0,45% van het communautair BNP bestemd voor het cohesiebeleid een minimum is waaronder het welslagen van het cohesiebeleid van de Unie in gevaar komt; meent voorts dat met het oog op de uitbreiding in de naaste toekomst een raming van de behoeften van het cohesiebeleid moet worden opgesteld in het kader van de financiële vooruitzichten; Doelstelling 1 10. benadrukt dat de Commissie bijzondere aandacht moet besteden aan de regio's die het slachtoffer zijn van het "statistische effect" van de uitbreiding waardoor ze niet langer in aanmerking komen voor doelstelling 1 doordat het communautair BBP wordt herberekend, door deze gebieden in de toekomst als met doelstelling 1 gelijk te schakelen gebieden te behandelen met dienovereenkomstige steunbedragen en steunmaatregelen overeenkomstig artikel 87, lid 3, onder a); 11. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan regio's die door eigen verdienste langs natuurlijke weg zijn uitgegroeid boven doelstelling 1, maar die tevens een adequate overbruggingsfinanciering nodig hebben om hun vooruitgang te consolideren; 12. is van mening dat, overeenkomstig artikel 299, lid 2 van het Verdrag, bijzondere aandacht moet worden besteed aan de ultraperifere regio's en dun bevolkte gebieden, op basis van artikel 2, protocol 6 van het toetredingsverdrag voor Oostenrijk, Zweden en Finland; 13. benadrukt dat de Commissie tevens speciale aandacht moet geven aan de in artikel 158 van het Verdrag genoemde minst begunstigde regio's en de insulaire regio's; 14. erkent dat de politieke en economische prioriteiten moeten blijven uitgaan naar de regio's van doelstelling 1; 15. stemt ermee in dat een minimumpercentage van 75% van het gemiddelde BBP van de lidstaten van de EU het belangrijkste criterium moet blijven om voor doelstelling 1 in aanmerking te komen; 16. wijst op de essentiële rol die het Cohesiefonds vervult bij projecten op het gebied van milieubescherming en vervoer en benadrukt het belang van het behoud van dit Fonds, met name voor de nieuwe lidstaten en door er met name voor te waken dat de uit het Cohesiefonds in de ontvangende landen gefinancierde infrastructuren niet in strijd zijn met de prioriteiten van het nieuwe duurzame mobiliteitsbeleid zoals gedefinieerd in het Witboek "Het Europees vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen" ( COM(2001) 370 ) en geen concurrentievervalsing tussen de lidstaten veroorzaken; vestigt tevens de aandacht op het belang van het coördineren van deze maatregelen met de programma's van de Structuurfondsen ter bevordering van de regionale strategieën voor duurzame ontwikkeling; 17. wijst op het belang van het Cohesiefonds, met name voor de kandidaat-lidstaten, aangezien de lidstaten met een BBP onder 90% van het EU-gemiddelde die niet tot de eurozone behoren, uit het Cohesiefonds en de Structuurfondsen een gecombineerd steunbedrag ontvangen dat wordt aangewend voor het milieu en de Trans-Europese netwerken; Doelstelling 2 18. stelt met tevredenheid vast dat de Commissie het belang van doelstelling 2 erkent voor de bevordering van de economische en sociale cohesie alsook voor het terugdringen van de verschillen inzake ontwikkelingspeil tussen de diverse regio's van de uitgebreide Unie; 19. steunt het idee van een nieuwe doelstelling 2 die in het kader van een evenwichtige, duurzame en polycentrische ontwikkeling regionale mededinging bevordert, overeenkomstig de richtsnoeren van Lissabon en Göteborg; 20. benadrukt dat de toekomstige doelstelling 2 zoals tot dusver voor regio's met structurele problemen wordt aangewend en dat deze afhankelijk van hun ontwikkelingspeil en de omvang van hun problemen steun moeten ontvangen; 21. verzoekt de Commissie duidelijke, objectieve, communautaire criteria te hanteren voor de vraag of regio's van doelstelling 2 in aanmerking komen voor het realiseren van thematische doelstellingen, zoals die te vinden zijn in het tweede voortgangsverslag over de economische en maatschappelijke cohesie; 22. acht het noodzakelijk op te treden in het kader van coherente, alomvattende regionale ontwikkelingsprogramma's en met voorrang ten aanzien van de belangrijkste factoren voor regionale mededinging, zoals toegankelijkheid, vooral voor plattelandsgebieden, perifere en berg- en eilandgebieden, onderzoek en ontwikkeling, onderwijs en opleiding en de informatiemaatschappij; 23. is van oordeel dat de regionale gebieden waar de permanente geografische belemmeringen (eilanden, berggebieden, dunbevolkte gebieden) een rem zetten op de economische, productieve en werkgelegenheidsontwikkeling en die niet in aanmerking komen voor andere Structuurfondsen, moeten kunnen vallen onder een hernieuwde doelstelling 2 of een nieuw gericht communautair initiatief; 24. wijst erop dat er meer duidelijkheid moet bestaan over het toepassingsgebied van de verschillende doelstellingen en verzoekt met name om de overheveling van de maatregelen en middelen van doelstelling 3 naar de nieuwe doelstelling 2; 25. dringt aan op een nauwkeurige definitie van de verhouding tussen het regionaal beleid en het plattelandsontwikkelingsbeleid in het kader van de tweede pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de beschikbare sociaal-economische steun binnen de structuurafdeling van het Financieel Instrument voor de Ontwikkeling van de Visserij (FIOV); 26. steunt de Commissie in haar regionale benadering van ontwikkeling, en met name het idee van een eigen programma en een eigen begrotingspakket per regio; 27. benadrukt eens te meer dat er nood is aan duidelijke en ondubbelzinnige communautaire criteria voor de toepassing van doelstelling 2 om daadwerkelijk te komen tot een evenwichtige verdeling van de financiële middelen tussen de regio's afgestemd op hun reële behoeften; Regionale samenwerking 28. benadrukt dat het beleid van regionale samenwerking in zijn drie dimensies moet worden voortgezet, d.w.z. grensoverschrijdend (op het land en over zee), transnationaal en interregionaal; 29. verzoekt de Commissie de regionale samenwerking met de beste middelen nog meer te bevorderen, waarbij rekening wordt gehouden met de ervaringen uit geslaagde communautaire initiatieven en de procedures worden vereenvoudigd; 30. verzoekt de Commissie om op basis van de in het kader van INTERREG opgedane ervaringen voorstellen te doen om de regionale samenwerking operationeler te maken, eventueel door het vereenvoudigen van de financiering van investeringen in infrastructurele projecten en de verwezenlijking van sommige grensoverschrijdende projecten in het kader van de nieuwe instrumenten van het communautair regionaal beleid; 31. acht het wenselijk dat innoverende maatregelen en proefprojecten na 2006 gehandhaafd blijven en zelfs worden versterkt; Vereenvoudiging 32. steunt de Commissie in haar hoofddoel van vereenvoudiging van de regels voor de uitvoering van het regionaal beleid, met name via meer samenhang tussen de doelstellingen en een grotere regionale dimensie bij de toepassing, het beheer en de planning van de programma's en steunmaatregelen, en is gewonnen voor het idee van een financieringsbenadering per ontwikkelingsdoelstelling; 33. herinnert de Commissie aan zijn verzoek om tripartiete overeenkomsten tussen Commissie, lidstaat en regio; 34. verzoekt de Commissie over te gaan tot een duidelijke scheiding van verantwoordelijkheden en taken tussen al diegenen die betrokken zijn bij het cohesiebeleid; 35. is van oordeel dat de administratieve procedures sterk moeten worden vereenvoudigd, met name de bureaucratie rond de betalingsprocedures (vaak te veel controles, enz.); 36. wijst er eens te meer op dat het zowel noodzakelijk als haalbaar is te komen tot een juist evenwicht tussen vereenvoudiging en controles; 37. wenst dat in het kader van de herziening van de structuurfondsregelingen de rol van het partnerschap wordt versterkt; acht het, gezien het uiteenlopende tempo van de vooruitgang bij het toepassen van partnerschap in de lidstaten, wenselijk dat de Commissie met voorstellen komt voor harmonisatie van de implementatie en selectie van partnerschap in het regionaal beleid; o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , - gezien zijn resolutie van 24 april 1997 over de ontwikkelingsproblemen in de ultraperifere regio's van de Gemeenschap (1) en zijn resolutie van 28 mei 1998 over de problemen van de eilandregio's van de Europese Unie (2) , - gezien zijn resolutie van 25 oktober 2000 over artikel 158 van het EG-Verdrag met betrekking tot de status van de eilanden (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 februari 2002 over het tweede verslag van de Commissie over de economische en sociale cohesie (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 november 2002 over het Eerste voortgangsverslag van de Commissie over de economische en sociale cohesie (5) , – gelet op artikel 154 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 158 van het EG-Verdrag, in samenhang met verklaring 30 die aan het Verdrag is gehecht, – gezien het advies van zijn Juridische Dienst van 27 juli 1998 (SJ218/98), waarin de interpretatie van artikel 158 van het EG-Verdrag wordt verduidelijkt, – gelet op artikel 162 van het EG-Verdrag, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Nice van december 2000 (punt 55 en verklaring J), – gezien de mededeling van de Commissie van 30 januari 2003 "Het tweede verslag van de Commissie over de economische en sociale cohesie" ( COM(2003) 34 ), – gezien het advies van het Europees Sociaal en Economisch Comité over "De toekomst van de berggebieden in de Europese Unie" (6) , – gelet op de op de Structuurfondsen betrekking hebbende Verordeningen (EG) nr. 1260/1999, nr. 1264/1999 en nr. 1265/1999 van 21 juni 1999 en nr. 1783/1999 van 12 juli 1999, – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0188/2003), A. overwegende dat cohesie een van de strategische doelstellingen is van de Unie, aangezien deze is ingesteld om de harmonieuze en homogene ontwikkeling van de Unie als geheel te bevorderen, waarbij met name de factoren uit de weg moeten worden geruimd die de ontwikkeling belemmeren, te weten sociaal-economische factoren, of speciale geografische belemmeringen die het mededingingsvermogen en de leefkwaliteit van de gebieden in kwestie beperken; B. overwegende dat het beginsel van de territoriale economische en sociale cohesie ten doel heeft om het grondgebied van de Unie op policentrische wijze te integreren zodat alle regio's gelijke kansen krijgen, C. overwegende dat met het cohesiebeleid tot nu toe in het algemeen positieve resultaten zijn geboekt, zoals uit het tweede verslag van de Commissie blijkt, waarbij deze resultaten evenwel de resterende problemen en de behoefte aan correcties niet mogen doen vergeten, D. overwegende dat de Unie na de uitbreiding behoefte zal hebben aan een nog efficiënter cohesiebeleid, aangezien de verschillen binnen de Unie met 25 lidstaten nog veel groter zullen zijn, E. overwegende dat de financiële steun voor de achtergestelde gebieden in de nieuwe lidstaten in de nabije toekomst moet worden verstrekt, zonder dat de problemen en ontwikkelingsachterstanden worden veronachtzaamd van de gebieden die nu reeds in aanmerking komen, met name gebieden met blijvende handicaps, welke evenwel niet kunnen worden overwonnen via de wijziging van het statistische kader, F. overwegende dat de Commissie op 5 mei 2003 een studie heeft gepubliceerd betreffende de eilandregio's, G. overwegende dat bij het cohesiebeleid niet alleen gekeken moet worden naar strikt economische criteria - uitgedrukt in percentages van het BNP -, maar ook naar blijvende structurele aspecten die de economische en sociale ontwikkeling van de regio's belemmeren, H. overwegende dat de steun aan de gebieden met blijvende handicaps die wordt verstrekt in het kader van de doelstellingen 1 en 2, aleatoir van aard is en tot uiteenlopende resultaten leidt, maar niet een ontwikkeling die strookt met de hierboven genoemde doelstellingen, I. overwegende dat de ultraperifere gebieden, die gekenmerkt worden door het permanente karakter, de intensiteit en de cumulatie van hun geografische, klimatologische en structurele handicaps, hun specifieke juridische status met name hebben gekregen wegens het feit dat zij erg ver van het Europese continent zijn gelegen, J. overwegende dat de cohesiedoelstelling voortaan niet meer alleen mag worden bekeken vanuit economisch en sociaal oogpunt, maar ook moet worden bekeken vanuit territoriaal oogpunt, zeker nu, zoals reeds gesteld in het door de Commissie goedgekeurde Tweede verslag over de economische en sociale cohesie, aandacht voor de territoriale dimensie volstrekt verenigbaar blijft met een aanpak die is gericht op de thematische prioriteiten van de Unie, K. overwegende dat het principe van territoriale cohesie kan worden gedefinieerd als een principe dat het streven inhoudt naar de instelling van principiële billijkheid tussen de Europese burgers, ongeacht hun woonplaats, met als doelstelling de inwoners van de Unie billijke toegangsvoorwaarden te bieden tot de diensten van algemeen belang, alsmede in alle gebieden van de Unie voor optimale concurrentievoorwaarden , duurzame ontwikkeling en de verbetering van de leefkwaliteit te zorgen, hierbij rekening houdend met de diversiteit van de geografische en demografische situatie van de gebieden, L. overwegende dat de insulaire status van een gebied zowel een geografisch-cultureel kenmerk is en hierdoor een element dat als troef kan dienen in het kader van een ontwikkelingsstrategie, als een blijvende handicap die een bijkomende moeilijkheid vormt met betrekking tot het mededingingsvermogen van het gebied, M. overwegende dat artikel 158 de eilanden wel noemt, maar geen toereikend instrument is gebleken om te garanderen dat het specifieke beleid wordt gevoerd en de specifieke interventies worden uitgevoerd die dergelijke gebieden nodig hebben, N. overwegende dat er in de Unie 286 eilandgebieden zijn, met ongeveer 10 miljoen inwoners, O. overwegende dat berggebieden (ongeveer 30% van het grondgebied van de Unie) een deel van het patrimonium en een karakteristiek stuk van het grondgebied van de Unie vormen, waarvoor een aangepast beleid is vereist met het oog op het behoud van de fysische en economische, maar ook de culturele aspecten ervan, P. overwegende dat de dunbevolkte gebieden van de Unie te lijden hebben onder zeer specifieke handicaps, zoals een extreem laag bevolkingscijfer, een koud klimaat en lange afstanden, zowel binnen de gebieden als naar de belangrijkste Europese markten, die een blijvend structureel nadeel opleveren, waarvoor een ad hoc-vorm van langetermijnsteun is vereist, Q. overwegende dat de toenemende vergrijzing van de bevolking in vele Europese regio's een van de factoren is die hun sociaal-economische ontwikkeling kan beperken en dat deze kwestie derhalve in het kader van de komende herziening door het Europese structuurbeleid in aanmerking dient te worden genomen, R. overwegende dat er tal van gevallen zijn waarin de hierboven genoemde beperkingen samen voorkomen (bijvoorbeeld in het geval van bergachtige eilanden of dunbevolkte berggebieden) of in bijzondere mate (bijvoorbeeld in het geval van eilandengroepen, heel kleine eilanden of erg dunbevolkte gebieden, zoals in het noorden van Zweden of van Finland), S. overwegende dat de agrarische systemen van structureel gehandicapte regio's (insulaire regio's, berggebieden, gebieden met een lage bevolkingsdichtheid) blijvende structurele verschillen vertonen die bepalend en kenmerkend zijn voor de landbouw in die regio's; overwegende dat in artikel 33, lid 2, onder a) van het EG-Verdrag de bijzondere aard van het landbouwbedrijf wordt genoemd, welke voortvloeit uit de maatschappelijke structuur en uit de structurele en natuurlijke ongelijkheid tussen de verschillende landbouwgebieden, T. overwegende dat in de huidige regeling voor overheidssubsidies geen of onvoldoende rekening wordt gehouden met de specifieke situatie van deze gebieden, terwijl de subsidies ter compensatie van de permanente beperkingen van deze gebieden duidelijk niet kunnen worden beschouwd als een verstoring van de interne markt, maar noodzakelijke maatregelen zijn om het evenwicht te herstellen, U. overwegende dat het Europees Parlement er in zijn resolutie van 12 februari 2003 over het Witboek over het vervoersbeleid (7) nogmaals op heeft gewezen dat het vervoersbeleid een bijdrage moet leveren aan de economische en sociale cohesie en dat rekening moet worden gehouden met het specifieke karakter van perifere en insulaire regio's, alsmede berggebieden en gebieden met een lage bevolkingsdichtheid en dat moet worden voorzien in de bijzondere behoeften van deze gebieden, V. overwegende dat het EG-Verdrag een compromis over de ultraperifere en insulaire regio's bevat, 1. herhaalt zijn overtuiging dat een cohesiebeleid op communautair niveau van essentieel belang is voor de ontwikkeling van de Unie en dat dit beleid een fundamentele "communautaire toegevoegde waarde" oplevert die de ontwikkeling kan versterken, zodat het verkeerd zou zijn dit beleid weer over te hevelen naar de lidstaten, en wijst iedere poging tot renationalisatie categorisch van de hand; 2. wenst dat het cohesiebeleid het mededingingsvermogen als centrale doelstelling neemt en dat het betrekking heeft op alle factoren van de economische ontwikkeling, van menselijk kapitaal tot onderzoek, en van bereikbaarheid tot versterking van de structuren; 3. onderstreept nadrukkelijk dat het solidariteitsbeginsel dat aan het cohesiebeleid van de Unie ten grondslag ligt, ook in acht moet worden genomen voor de gebieden met bijzondere permanente geografische ontwikkelingsbelemmeringen ,namelijk eilanden, berggebieden en dunbevolkte gebieden, 4. beschouwt de Communautaire Initiatiefprogramma's (CIP's), waarmee de samenwerking tussen regio's is bevorderd en via partnerschappen aanzienlijke ervaring is opgedaan, als maatregelen uit hoofde van het cohesiebeleid; 5. wijst erop dat in het Verdrag wel actiemogelijkheden worden genoemd voor de ultraperifere gebieden, maar geen enkele specifieke vorm van optreden voor andere gebieden die onder blijvende geografische handicaps te lijden hebben; 6. verzoekt dat de verschillende specificiteiten van de regio's die te kampen hebben met bijzondere ontwikkelingsbelemmeringen ten gevolge van hun geografische ligging (eilanden, berggebieden en dunbevolkte gebieden) met het oog op de volgende programmeringsperiode worden erkend; is van mening dat de regionale gebieden waar deze verschillende geografische beperkingen een belemmering vormen voor de ontwikkeling qua economie, productie en werkgelegenheid en die niet in aanmerking komen voor steun uit andere Structuurfondsen, steun moeten kunnen krijgen in het kader van een vernieuwde doelstelling 2; 7. verzoekt dat een kader voor specifieke maatregelen wordt ontwikkeld met als doel communautaire steun te bieden voor elke actie die ertoe strekt deze structurele belemmeringen met een permanent karakter op duurzame wijze te beperken of de gevolgen ervan te verlichten; 8. stelt bovendien voor dat de regio's met deze structurele belemmeringen, ongeacht de mate waarin zij in aanmerking komen voor maatregelen in het kader van het toekomstige structuurbeleid (doelstelling 1, 2 of "uitfasering"), in hun respectieve klasse een verhoogd tarief van communautaire cofinanciering kunnen genieten van 5 tot 10%, volgens de intensiteit van de belemmeringen waaronder zij te lijden hebben, met name wanneer deze samen voorkomen of in bijzondere mate; 9. acht het wenselijk dat de diverse instanties van de Unie zich bezinnen over de toepassing &nbhy; in samenhang met aangehechte Verklaring nr. 30 &nbhy; van artikel 158 van het EG-Verdrag, dat voorziet in specifiek en gecoördineerd optreden om de minst begunstigde regio's en de eilandgebieden in staat te stellen tot mededinging op gelijke voet met de sterkere regio's; 10. verzoekt de Commissie om in het kader van de herziening van de verordeningen voor het structuurbeleid voor de periode 2007-2013 een open reflectie op te starten over de meest wenselijke manier om de gebieden met een blijvende fysische handicap een plaats te geven in de nieuwe regels, rekening houdend met de specificiteit van elk gebied en met de meest gunstige opties voor de ontwikkeling ervan; 11. is van mening dat in het cohesiebeleid op passende wijze rekening gehouden moet worden met de geografisch-fysische, culturele en economische kenmerken van berggebieden, die van belang zijn voor de ontwikkeling van deze gebieden en invloed hebben op de levenswijze van de inwoners, waarbij rekening moet worden gehouden met de kenmerken van elk gebied en de specifieke mogelijkheden ervan moeten worden benut; 12. verzoekt dat voor berggebieden, die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid worden genoemd als zijnde benadeeld met betrekking tot landbouwactiviteiten (artikel 17 van de EOGFL-verordening), eenzelfde vermelding wordt opgenomen in de verordeningen betreffende de Structuurfondsen; 13. acht het van essentieel belang dat de problemen van de berggebieden worden aangepakt in het kader van een internationale en grensoverschrijdende samenwerkingsstrategie, die het mogelijk maakt de onvermijdelijke fragmentatie en de hieruit resulterende inefficiëntie als gevolg van een geografisch beperkte aanpak te overwinnen; 14. verzoekt dat de gelegenheid wordt benut om in het EG-Verdrag een expliciete verwijzing op te nemen naar de dunbevolkte gebieden van de Unie, overeenkomstig Protocol 6 bij het toetredingsverdrag van Oostenrijk, Finland en Zweden; zo wordt zowel op nationaal als op communautair niveau adequater optreden mogelijk om ontwikkelingshandicaps aan te pakken die het gevolg zijn van blijvende natuurlijke en geografische omstandigheden, en wordt het eveneens mogelijk met deze specifieke omstandigheden rekening te houden op andere beleidsterreinen van de Europese Unie, zoals mededingingsbeleid, milieubeleid en vervoersbeleid; 15. erkent dat de lange afstanden, zowel naar de belangrijkste Europese markten als binnen de regio's, het concurrentievermogen en de ontwikkelingsmogelijkheden van deze regio's ernstig beperken; spoort aan tot een grondige evaluatie van de positieve gevolgen van informatietechnologie voor dunbevolkte gebieden en verzoekt dat de bijdrage van de unieke culturele erfenis en de natuurlijke hulpbronnen van de dunbevolkte gebieden tot de Europese toegevoegde waarde wordt erkend; 16. benadrukt dat de EU, de lidstaten, regio's en gemeenten met het oog op het toekomstige cohesiebeleid gezamenlijk het prangende probleem van de ontvolking en de oorzaken ervan moeten aanpakken, met name in dunbevolkte gebieden resp. in de regio's die ver verwijderd liggen van de economische concentratiegebieden; 17. is van mening dat met het oog op de voor de eilanden meest efficiënte ontwikkelingsstrategie, in de toekomstige verordeningen voor elke actie in het kader van het cohesiebeleid rekening moet worden gehouden met de factoren isolement en bereikbaarheid, die worden genoemd in het Verdrag (met name in artikel 158, alsmede in Verklaring nr. 30 bij het Verdrag van Amsterdam) als criterium om in aanmerking te komen; 18. is van mening dat de herziening van het communautaire mededingingsbeleid het mogelijk moet maken de impact van de steun voor regionale doelstellingen in de regio's met blijvende geografische handicaps te versterken en er te zorgen voor het behoud van openbare diensten van goede kwaliteit; 19. verzoekt om zodanige wijziging van artikel 87, lid 3 onder a) van het EG-Verdrag inzake staatssteun dat rekening wordt gehouden met regio's die kampen met blijvende of ernstige geografische of demografische handicaps; 20. acht het bovendien nodig dat op andere communautaire beleidsterreinen, met name vervoer en milieubescherming, rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de gebieden met blijvende geografische handicaps, in het kader van een Europees beleid inzake ruimtelijk ordening, opdat zo op deze beleidsterreinen wordt opgetreden op een wijze die coherent is met het cohesiebeleid; 21. benadrukt dat de trans-Europese netwerken een rol kunnen spelen om de handicap qua bereikbaarheid weg te werken en het mededingingsvermogen en de territoriale samenhang te verbeteren en wenst dat in de toekomst in het kader van de trans-Europese netwerken aan gebieden met een blijvende handicap meer aandacht wordt besteed; 22. herhaalt dat het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (EROP) strategische waarde heeft, nu hiermee op basis van een policentrisch ontwikkelingsmodel inspanningen kunnen worden ondersteund om de groei te bevorderen van gebieden die buiten hun specifieke geografische handicaps, vaak ook veraf liggen van de centrale gebieden waar de economische activiteit vooral is geconcentreerd; wenst dat dit strategische document indien nodig wordt herzien in het licht van de uitbreiding; 23. acht het van essentieel belang dat de richtsnoeren betreffende overheidssubsidies voor regionale doelstellingen, waarvan het effect op de situatie in deze regio's waarschijnlijk groter is dan dat van het structuurbeleid, worden geherdefinieerd, opdat de gebieden die te lijden hebben onder blijvende structurele handicaps herziene maximumtarieven voor het netto-subsidie-equivalent kunnen genieten; 24. verzoekt de Intergouvernementele Conferentie de blijvende geografische handicaps in het toekomstige grondwetsverdrag van de Unie te erkennen en te bepalen dat een communautaire strategie nodig is om ze weg te werken; 25. verzoekt daarnaast dat een juridisch kader wordt ontwikkeld met de nodige flexibiliteit op het vlak van de bepalingen inzake staatssteun, als aanvulling op artikel 87, lid 3, van het huidige Verdrag, dat luidt:" Als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kunnen worden beschouwd: 26. is bijgevolg van mening dat de gelegenheid van de opstelling van het toekomstige grondwetsverdrag moet worden benut om tegelijk de situatie te behandelen van deze diverse gebieden, met een verduidelijking van de bepalingen van artikel 158 met betrekking tot eilanden, en rekening houdend met de situatie van de berggebieden en de dunbevolkte gebieden; 27. suggereert bijgevolg dat artikel 158 van het Verdrag (naar analogie van de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte Verklaring nr. 30 betreffende insulaire regio's) als volgt wordt aangevuld: "De Gemeenschap houdt rekening met de blijvende structurele handicaps als gevolg van de insulaire status, het bergachtige karakter en de lage bevolkingsdichtheid, met name wanneer deze kenmerken samen of in bijzondere mate voorkomen. Zij voorziet , indien dit gerechtvaardigd is, in bijzondere maatregelen die in verhouding staan tot de intensiteit van de beperkingen waaronder de gebieden in kwestie te lijden hebben, om hen beter en onder eerlijke voorwaarden in de interne markt te integreren"; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan het Comité van de regio's.