(Medebeslissingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0290 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0035/2004), – gelet op de artikelen 51, 80 en 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0110/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 (6289/2005) (1) , – gelet op artikel 112, lid 2, onder b) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0054/2005), – gelet op artikel 102 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0094/2005 ), 1. brengt positief advies uit inzake de benoeming van Lorenzo Bini Smaghi tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit van het Parlement te doen toekomen aan de voorzitter van de Raad voor doorzending aan de regeringen van de lidstaten. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0772 ) (1) , – gelet op de artikelen 36 en 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0014/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0096/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (13781/2/2004 – C6-0008/2005) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002)0119 ) (3) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2004)0317 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A6-0119/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 11 mei 2005 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 40, artikel 47, lid 1, artikel 47, lid 2, tweede alinea, eerste en derde zin, en artikel 55, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 3, lid 1, onder c), van het Verdrag wordt de afschaffing tussen de lidstaten van hinderpalen voor het vrije verkeer van personen en diensten als een van de doelstellingen van de Gemeenschap genoemd. Voor de onderdanen van de lidstaten houdt dat met name de mogelijkheid in om als zelfstandige of werknemer een beroep uit te oefenen in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificaties werden verworven. Daarnaast is in artikel 47, lid 1, van het Verdrag bepaald dat er richtlijnen inzake de onderlinge erkenning van diploma's, certificaten en andere titels worden vastgesteld. (2) Naar aanleiding van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 heeft de Commissie een mededeling over "Een internemarktstrategie voor de dienstensector" aangenomen, die met name tot doel heeft het vrij verrichten van diensten binnen de Gemeenschap even gemakkelijk te maken als binnen een lidstaat. Naar aanleiding van de mededeling van de Commissie getiteld "Nieuwe Europese arbeidsmarkten, open voor allen, met toegang voor allen" heeft de Europese Raad van Stockholm van 23 en 24 maart 2001 de Commissie opdracht gegeven om de Europese Raad in diens voorjaarsbijeenkomst van 2002 specifieke voorstellen voor een meer uniforme, transparante en flexibele regeling voor de erkenning van opleidingstitels voor te leggen. (3) De door deze richtlijn geboden garantie aan personen die hun beroepskwalificaties in een lidstaat hebben behaald dat zij toegang hebben tot hetzelfde beroep in een andere lidstaat en dit kunnen uitoefenen met dezelfde rechten als de onderdanen van dat land, doet geen afbreuk aan de plicht van de migrerende beroepsbeoefenaar om eventuele niet-discriminerende voorwaarden van die lidstaat betreffende de uitoefening van dat beroep in acht te nemen, voorzover deze vanuit objectief oogpunt gerechtvaardigd en evenredig zijn. (4) Teneinde het vrij verrichten van diensten te vergemakkelijken, zijn specifieke regels noodzakelijk om de uitoefening van beroepswerkzaamheden op grond van de oorspronkelijke beroepstitel op ruimere schaal mogelijk te maken. Wat op afstand verrichte diensten van de informatiemaatschappij betreft, zijn ook de bepalingen van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (7) van toepassing. (5) Aangezien voor de tijdelijke en incidentele grensoverschrijdende verrichting van diensten enerzijds en voor vestiging anderzijds uiteenlopende regels zijn vastgesteld, moeten de criteria op basis waarvan bij een verplaatsing van de dienstverrichter naar het grondgebied van de ontvangende lidstaat tussen deze twee begrippen onderscheid wordt gemaakt, nader worden gepreciseerd. (6) Het vergemakkelijken van de dienstverrichting dient te geschieden met strikte inachtneming van de volksgezondheid, de openbare veiligheid en de consumentenbescherming. Daarom wordt, voor de tijdelijke of incidentele grensoverschrijdende dienstverrichting door beoefenaars van gereglementeerde beroepen die verband houden met de volksgezondheid of de openbare veiligheid, in specifieke maatregelen voorzien. (7) Ontvangende lidstaten kunnen indien nodig en overeenkomstig de communautaire wetgeving aangifteverplichtingen opleggen. Deze verplichtingen moeten geen buitensporige belasting vormen voor dienstverrichters en mogen de uitoefening van de vrijheid van dienstverrichting niet belemmeren of minder aantrekkelijk maken. De noodzaak van dergelijke verplichtingen dient op gezette tijden te worden herzien in het licht van de vorderingen met het instellen van een communautair kader voor administratieve samenwerking tussen de lidstaten. (8) De dienstverrichter dient te vallen onder de toepassing van de tuchtrechtelijke bepalingen van de ontvangende lidstaat die rechtstreeks en specifiek verband houden met de beroepskwalificaties, zoals de definitie van het beroep, de reikwijdte van de werkzaamheden die onder een beroep vallen of daaraan zijn voorbehouden, het gebruik van titels, en de ernstige wanprestatie bij de uitoefening van het beroep die rechtstreeks en specifiek verband houdt met de bescherming en de veiligheid van consumenten. (9) Terwijl de beginselen en waarborgen die ten grondslag liggen aan de vigerende erkenningsregelingen, met het oog op de vrijheid van vestiging, behouden moeten blijven, dienen de voorschriften ervan in het licht van de ervaring te worden aangepast. Bovendien zijn de desbetreffende richtlijnen verscheidene malen gewijzigd, wat een reorganisatie en stroomlijning van de bepalingen ervan door een gelijktrekking van de toepasselijke beginselen noodzakelijk maakt. De Richtlijnen 89/48/EEG (8) en 92/51/EEG (9) van de Raad, alsmede Richtlijn 1999 /42/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) , betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties, en de Richtlijnen 77/452/EEG (11) , 77/453/EEG (12) , 78/686/EEG (13) , 78/687/EEG (14) , 78/1026/EEG (15) , 78/1027/EEG (16) , 80/154/EEG (17) , 80/155/EEG (18) , 85/384/EEG (19) , 85/432/EEG (20) , 85/433/EEG (21) en 93/16/EEG (22) van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts, moeten dus worden vervangen en tot één tekst worden samengevoegd. (10) Deze richtlijn belet de lidstaten geenszins om volgens hun eigen regels beroepskwalificaties te erkennen die buiten het grondgebied van de Europese Unie zijn verworven door een onderdaan van een derde land. Dergelijke kwalificaties moeten in ieder geval worden erkend met inachtneming van minimumopleidingseisen voor bepaalde beroepen. (11) Wat de beroepen betreft die onder het algemeen stelsel van erkenning van opleidingstitels (hierna "het algemeen stelsel" genoemd) vallen, moeten de lidstaten het recht behouden om het vereiste minimumopleidingsniveau vast te stellen om de kwaliteit van de op hun grondgebied verrichte diensten te waarborgen. Op grond van de artikelen 10, 39 en 43 van het Verdrag mogen zij een onderdaan van een lidstaat evenwel niet verplichten bepaalde kwalificaties te verwerven die zij over het algemeen slechts vaststellen door verwijzing naar de diploma's die in het kader van hun eigen nationale opleidingsstelsel gelden, terwijl de betrokkene al deze kwalificaties of een deel daarvan reeds in een andere lidstaat heeft verworven. Er moet dan ook worden vastgelegd dat elke ontvangende lidstaat waar een beroep is gereglementeerd, rekening houdt met in een andere lidstaat verworven kwalificaties en nagaat of die met de door hem geëiste kwalificaties overeenstemmen. Dit algemene stelsel van erkenning belet een lidstaat echter niet om iedereen die in deze lidstaat een beroep uitoefent, specifieke eisen op te leggen op grond van door het algemeen openbaar belang gerechtvaardigde beroepsregels. Dit zijn bijvoorbeeld de regels betreffende de organisatie van het beroep, de beroepsnormen met inbegrip van de ethische beroepsregels, de controlevoorschriften en de aansprakelijkheid. Deze richtlijn is tenslotte niet bedoeld als inmenging in het legitieme belang van de lidstaten om te verhinderen dat bepaalde onderdanen zich onttrekken aan de toepassing van het nationale recht inzake de beroepsuitoefening. (12) Deze richtlijn regelt de erkenning door een lidstaat van in een andere lidstaat verkregen beroepskwalificaties. Zij geldt echter niet voor de erkenning door een lidstaat van door andere lidstaten overeenkomstig de onderhavige richtlijn afgegeven beroepserkenningen. Dientengevolge kunnen personen die beroepskwalificaties bezitten die overeenkomstig deze richtlijn zijn erkend, een dergelijke erkenning niet gebruiken om in hun lidstaat van oorsprong andere rechten te verkrijgen dan die welke zijn toegekend door de in die lidstaat verkregen beroepskwalificaties, tenzij zij kunnen aantonen dat zij aanvullende beroepskwalificaties hebben verkregen in de ontvangende lidstaat. (13) Teneinde de wijze van erkenning uit hoofde van het algemeen stelsel te definiëren, is het noodzakelijk de diverse nationale onderwijs- en opleidingsstelsels in verschillende niveaus onder te verdelen. Deze indeling in niveaus, die alleen worden vastgesteld met het oog op de werking van het algemeen stelsel, heeft geen gevolgen voor de nationale onderwijs- en opleidingsstructuren noch voor de bevoegdheden van de lidstaten op dit gebied. (14) De in de Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG vastgestelde wijze van erkenning blijft ongewijzigd. Bijgevolg moet de houder van een diploma ter afsluiting van een post-secundaire studie van ten minste één jaar toegang krijgen tot een gereglementeerd beroep in een lidstaat waar de toegang afhankelijk is gesteld van het bezit van een diploma ter afsluiting van een vierjarige studie aan een instelling voor hoger onderwijs of een universiteit, ongeacht het niveau waartoe het in het ontvangende land vereiste diploma behoort. Omgekeerd, wanneer de toegang tot een gereglementeerd beroep afhankelijk is gesteld van de voltooiing van een studie van meer dan vier jaar aan een instelling voor hoger onderwijs of een universiteit, moet deze toegang alleen worden toegestaan aan houders van een diploma ter afsluiting van een studie van minstens drie jaar aan een instelling voor hoger onderwijs of een universiteit. (15) Bij gebrek aan harmonisatie van de minimumopleidingseisen voor de toegang tot beroepen die onder het algemeen stelsel vallen, moeten de ontvangende lidstaten de mogelijkheid hebben een compenserende maatregel op te leggen. Deze maatregel dient evenredig te zijn en met name rekening te houden met de beroepservaring van de aanvrager. Uit de ervaring blijkt dat het eisen van een proeve van bekwaamheid of aanpassingsstage, naar keuze van de migrant, voldoende waarborgen ten aanzien van het kwalificatieniveau van laatstgenoemde biedt, zodat elke afwijking van deze keuzemogelijkheid in elk afzonderlijk geval door een dwingende reden van algemeen belang moet zijn gerechtvaardigd. (16) Teneinde het vrije verkeer van beroepsbeoefenaren te bevorderen en tegelijk te zorgen voor een toereikend kwalificatieniveau, moeten verscheidene beroepsverenigingen en -organisaties of de lidstaten gemeenschappelijke platforms op Europees niveau kunnen voorstellen. Onder bepaalde voorwaarden en met inachtneming van de bevoegdheid van de lidstaten om de vereiste beroepskwalificaties voor de uitoefening van beroepen op hun grondgebied, alsook de inhoud en de organisatie van hun stelsels voor onderwijs- en beroepsopleiding vast te stellen, en met inachtneming van het Gemeenschapsrecht, met name het communautaire mededingingsrecht, dient in deze richtlijn met deze initiatieven rekening te worden gehouden door in deze context een grotere plaats in te ruimen voor automatische erkenning in het kader van het algemeen stelsel. De beroepsverenigingen die voorstellen voor gemeenschappelijke platforms kunnen indienen, moeten op nationaal en Europees niveau representatief zijn. Een gemeenschappelijk platform is een reeks criteria die het mogelijk maken het breedste scala van wezenlijke verschillen te compenseren die geconstateerd zijn tussen de opleidingseisen in ten minste tweederde van de lidstaten, inclusief alle lidstaten waar dat beroep is gereglementeerd. Tot die criteria zouden bijvoorbeeld eisen kunnen behoren als aanvullende opleiding, een aanpassingsstage, een proeve van bekwaamheid of een voorgeschreven minimumniveau van beroepspraktijk, of combinaties daarvan. (17) Teneinde rekening te houden met alle situaties waarvoor nog geen bepalingen betreffende de erkenning van beroepskwalificaties bestaan, dient het algemeen stelsel te worden uitgebreid tot die gevallen die niet onder een specifieke regeling vallen, hetzij omdat het betrokken beroep niet onder een van deze regelingen valt, hetzij omdat het beroep wel onder een dergelijke regeling valt, maar de aanvrager, om een bijzondere en uitzonderlijke reden, niet aan de voorwaarden voldoet om ervan te profiteren. (18) De regels betreffende de toegang tot een aantal industriële, commerciële en ambachtelijke werkzaamheden in lidstaten waar deze beroepen zijn gereglementeerd, moeten worden vereenvoudigd, voorzover deze werkzaamheden gedurende een redelijke tijd in een voldoende nabij verleden in een andere lidstaat zijn uitgeoefend; tegelijk moet voor deze werkzaamheden een stelsel van automatische erkenning op basis van beroepservaring worden gehandhaafd. (19) Het vrije verkeer en de onderlinge erkenning van de opleidingstitels van artsen, verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, beoefenaren der tandheelkunde, dierenartsen, verloskundigen, apothekers en architecten moeten gebaseerd zijn op het grondbeginsel dat opleidingstitels op basis van een coördinatie van de minimumopleidingseisen automatisch worden erkend. Bovendien moet de toegang tot het beroep van arts, verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige en apotheker in de lidstaten afhankelijk zijn van het bezit van een bepaalde opleidingstitel, waardoor wordt gegarandeerd dat de betrokkene een opleiding heeft gevolgd die aan de vastgestelde minimumeisen voldoet. Dit systeem moet worden aangevuld met een reeks verworven rechten waarop de gekwalificeerde beroepsbeoefenaren onder bepaalde voorwaarden een beroep kunnen doen. (20) Teneinde rekening te houden met de bijzonderheden van het stelsel van kwalificatie van artsen en tandartsen en met het betrokken communautair acquis op het gebied van de wederzijdse erkenning, is het gerechtvaardigd om voor alle medische specialismen die op de datum van goedkeuring van de onderhavige richtlijn zijn erkend, het beginsel van automatische erkenning van de medische en tandheelkundige specialismen die in tenminste twee lidstaten gemeenschappelijk zijn, te handhaven. Ter vereenvoudiging van het systeem dient de toepassing van de automatische erkenning na de datum van inwerkingtreding van de onderhavige richtlijn te worden beperkt tot de nieuwe medische specialismen die in ten minste twee vijfde van de lidstaten bestaan. Voorts laat deze richtlijn onverlet dat de lidstaten onderling volgens hun eigen specifieke regels een automatische erkenning overeen kunnen komen voor bepaalde medische en tandheelkundige specialismen die zij met elkaar gemeen hebben en die niet voorwerp van automatische erkenning krachtens de onderhavige richtlijn zijn . (21) De automatische erkenning van opleidingstitels van arts met een basisopleiding laat de bevoegdheid van de lidstaten onverlet om deze titel al dan niet aan beroepswerkzaamheden te koppelen. (22) In alle lidstaten moet de beoefening der tandheelkunde een specifiek beroep zijn, onderscheiden van het beroep van arts, ongeacht of deze in de mond- en tandheelkunde is gespecialiseerd. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de opleiding tot beoefenaar der tandheelkunde alle noodzakelijke deskundigheid op het gebied van de preventie, diagnostiek en behandeling van afwijkingen en ziekten van het gebit, de mond, de kaken en omliggende weefsels bijbrengt. De tandheelkunde kan alleen worden beoefend door personen die in het bezit zijn van een opleidingstitel van beoefenaar der tandheelkunde, zoals bedoeld in deze richtlijn. (23) Het leek niet wenselijk om een gestandaardiseerde opleiding verloskunde voor alle lidstaten vast te stellen. Integendeel, de lidstaten moeten zoveel mogelijk vrijheid krijgen om zelf invulling te geven aan deze opleiding. (24) Met het oog op de vereenvoudiging van deze richtlijn moet het begrip "apotheker" worden gebruikt om het toepassingsgebied van de bepalingen betreffende de automatische erkenning van opleidingstitels af te bakenen, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de bijzondere kenmerken van de nationale regelingen inzake de desbetreffende werkzaamheden. (25) De houders van een opleidingstitel van apotheker zijn specialisten op het gebied van geneesmiddelen en dienen in principe in alle lidstaten toegang te hebben tot een geheel van werkzaamheden op dit gebied. De vaststelling van dit geheel mag niet tot gevolg hebben dat de richtlijn de in de lidstaten voor apothekers toegankelijke werkzaamheden, met name wat biomedische analyses betreft, inperkt of dat ten gunste van deze beroepsbeoefenaren een monopolie wordt geschapen, aangezien dit uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten blijft vallen. Deze richtlijn belet de lidstaten niet om aanvullende opleidingseisen te stellen voor de toegang tot werkzaamheden die niet tot het gecoördineerde minimumgamma van werkzaamheden behoren. Wanneer de ontvangende lidstaat dergelijke eisen stelt, moet hij deze dus ook kunnen stellen aan onderdanen met een opleidingstitel die in de zin van deze richtlijn automatisch wordt erkend. (26) Deze richtlijn coördineert niet alle voorwaarden voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden op farmaceutisch gebied; met name de geografische spreiding van apotheken en het monopolie van de geneesmiddelenverstrekking blijven een bevoegdheid van de lidstaten. Deze richtlijn laat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die ondernemingen verbieden bepaalde werkzaamheden van apothekers uit te oefenen of die aan deze uitoefening bepaalde voorwaarden verbinden, onverlet. (27) De architectonische schepping, de kwaliteit van bouwwerken, de harmonieuze inpassing ervan in het omringende milieu, de instandhouding van natuurlijke landschappen en stadsgezichten alsmede van het collectieve en particuliere erfgoed zijn zaken van openbaar belang. De onderlinge erkenning van de opleidingstitels moet dan ook worden gebaseerd op kwalitatieve en kwantitatieve criteria die waarborgen dat de houders van de erkende opleidingstitels een begrip hebben van en uitdrukking kunnen geven aan de behoeften van particulieren, sociale groepen en gemeenschappen op het gebied van de ruimtelijke ordening, het ontwerp, de planning en de verwezenlijking van bouwwerken, het behoud en de exploitatie van het architectonisch erfgoed en de instandhouding van het natuurlijke evenwicht. (28) De nationale regelgevingen op het gebied van de architectuur en de toegang tot en uitoefening van de beroepswerkzaamheden van architect lopen sterk uiteen. In de meeste lidstaten worden de werkzaamheden op het gebied van de architectuur rechtens of feitelijk uitgeoefend door personen die de beroepstitel van architect, al dan niet in combinatie met een andere beroepstitel, voeren, zonder dat de uitoefening van deze werkzaamheden evenwel uitsluitend aan deze personen is voorbehouden, tenzij bij wet anders is bepaald. Deze werkzaamheden, of sommige daarvan, kunnen ook worden uitgeoefend door andere beroepsbeoefenaren, met name ingenieurs, die een speciale opleiding op het gebied van de bouwkunde of bouwkunst hebben genoten. Teneinde deze richtlijn zo eenvoudig mogelijk te houden, moet het begrip "architect" worden gebruikt om het toepassingsgebied van de bepalingen betreffende de automatische erkenning van opleidingstitels op het gebied van architectuur af te bakenen, onverminderd de bijzondere kenmerken van de nationale regelgeving betreffende deze werkzaamheden. (29) Wanneer een op nationaal en Europees niveau representatieve beroepsorganisatie of -vereniging voor een gereglementeerd beroep, als bepaald in artikel 15, een met redenen omkleed verzoek indient om een specifieke regeling voor de erkenning van kwalificaties op basis van de coördinatie van minimumopleidingseisen, gaat de Commissie of het wenselijk is een voorstel ter wijziging van deze richtlijn aan te nemen. (30) Teneinde de doeltreffendheid van het stelsel van erkenning van beroepskwalificaties te waarborgen, dienen uniforme vormvoorschriften en procedureregels voor de uitvoering ervan, alsmede bepaalde regels betreffende de uitoefening van het beroep te worden vastgesteld. (31) Aangezien de uitvoering van deze richtlijn en de naleving van de daaruit voortvloeiende verplichtingen gemakkelijker zijn wanneer de lidstaten onderling en met de Commissie samenwerken, moeten de regels voor deze samenwerking worden vastgesteld. (32) De invoering op Europees niveau van beroepsbewijzen door beroepsverenigingen of -organisaties kan de mobiliteit van beroepsbeoefenaren vergemakkelijken, met name door het bespoedigen van de uitwisseling van informatie tussen de ontvangende lidstaat en de lidstaat van oorsprong. Dit beroepsbewijs moet het mogelijk maken de loopbaan te volgen van beroepsbeoefenaren die zich in verschillende lidstaten vestigen. Het dient informatie te bevatten - met volledige inachtneming van de bepalingen inzake gegevensbescherming - over de beroepskwalificaties van de beroepsbeoefenaar (bezochte universiteiten, resp. opleidingsinstellingen, verworven opleidingstitels, beroepservaring), alsmede over zijn wettelijke plaats van vestiging, de sancties die hem zijn opgelegd in verband met zijn beroep, en de bijzonderheden van de desbetreffende bevoegde instantie. (33) Door de oprichting van een netwerk van contactpunten die de burgers van de lidstaten informatie en hulp moeten verstrekken kan worden voorzien in een doorzichtig stelsel van erkenning. Deze contactpunten verstrekken iedere burger die daarom verzoekt, en de Commissie informatie en adressen die van belang zijn voor de erkenningsprocedure. Het feit dat iedere lidstaat binnen dit netwerk één contactpunt aanwijst, heeft geen invloed op de wijze waarop de bevoegdheden op nationaal niveau zijn verdeeld. Het vormt met name geen belemmering voor de aanwijzing op nationaal niveau van een aantal kantoren; het in bovengenoemd netwerk aangewezen contactpunt verzorgt de coördinatie met de andere kantoren en verstrekt de burger indien nodig nadere informatie over het bevoegde kantoor. (34) Het beheer van de verschillende erkenningsstelsels, zoals die door de sectorrichtlijnen en het algemeen stelsel zijn ingevoerd, is omslachtig en complex gebleken. Het beheer en de aanpassing van deze richtlijn aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang moeten dus worden vereenvoudigd, met name wanneer de minimumopleidingseisen met het oog op de automatische erkenning van opleidingstitels zijn gecoördineerd. Te dien einde moet er één comité voor de erkenning van beroepskwalificaties worden opgericht en moet tevens gezorgd worden voor een adequate inschakeling van de vertegenwoordigers van de beroepsorganisaties, ook op Europees niveau . (35) De voor de uitvoering van deze richtlijn nodige maatregelen moeten worden vastgesteld volgens de procedure van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (23) . (36) Aan de hand van een periodiek verslag van de lidstaten over de uitvoering van deze richtlijn, waarin statistische gegevens zijn opgenomen, zal kunnen worden bepaald wat de werking van het stelsel van erkenning van beroepskwalificaties is. (37) Er moet een passende procedure komen voor de vaststelling van tijdelijke maatregelen voor het geval dat de toepassing van deze richtlijn in een lidstaat grote problemen oplevert. (38) Deze richtlijn laat de bevoegdheid van de lidstaten inzake de organisatie van hun nationaal stelsel van sociale zekerheid en de vaststelling van de werkzaamheden die in het kader van dit stelsel moeten worden uitgeoefend, onverlet. (39) Gezien de snelle technologische en wetenschappelijke vooruitgang is het voor veel beroepen van groot belang dat men levenslang bijleert. De lidstaten dienen in dit verband voorschriften vast te stellen om ervoor te zorgen dat beroepsbeoefenaren door een passende bij- en nascholing op de hoogte blijven van de technische en wetenschappelijke ontwikkelingen. (40) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de stroomlijning, vereenvoudiging en verbetering van de regels inzake de erkenning van beroepskwalificaties, door de lidstaten niet voldoende kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te bereiken. (41) Deze richtlijn laat de toepassing van artikel 39, lid 4 en van artikel 45 van het Verdrag, die met name notarissen betreffen, onverlet. (42) Deze richtlijn geldt, wat betreft het recht van vestiging en het verrichten van diensten, onverminderd andere specifieke wettelijke bepalingen met betrekking tot de erkenning van beroepskwalificaties, zoals de bepalingen op het gebied van vervoer, verzekeringstussenpersonen en accountants. Deze richtlijn heeft geen gevolgen voor de werking van Richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten (24) , of van Richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (25) . De erkenning van de beroepskwalificaties voor advocaten ten behoeve van onmiddellijke vestiging onder de beroepstitel van de ontvangende lidstaat valt onder deze richtlijn. (43) Deze richtlijn omvat ook vrije beroepen, voorzover deze zijn gereglementeerd. Een vrij beroep is overeenkomstig onderhavige richtlijn een beroep dat wordt uitgeoefend op grond van een relevante beroepskwalificatie door een persoon die persoonlijk, op eigen verantwoordelijkheid en professioneel onafhankelijk, intellectueel-ideële prestaties verricht ten behoeve van de opdrachtgever en de samenleving in het algemeen. De beroepsuitoefening kan in de lidstaten, in overeenstemming met het Verdrag, onderworpen zijn aan specifieke juridische verplichtingen,die gebaseerd zijn op nationale wetgeving en de in dit kader door de betrokken beroepsvertegenwoordiging zelfstandig vastgestelde regels en die borg staan en bevorderend zijn voor professionaliteit, kwaliteit van de dienstverlening en de vertrouwensrelatie met de opdrachtgever. (44) Deze richtlijn laat de maatregelen die noodzakelijk zijn om een hoog niveau van gezondheids- en consumentenbescherming te waarborgen, onverlet, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Titel I Algemene bepalingen Artikel 1 Doel Deze richtlijn stelt de regels vast volgens welke een lidstaat die de toegang tot of de uitoefening van een gereglementeerd beroep op zijn grondgebied afhankelijk stelt van het bezit van bepaalde beroepskwalificaties (hierna de "ontvangende lidstaat" genoemd), de in een andere lidstaat of andere lidstaten (hierna de "lidstaat van oorsprong" genoemd) verworven beroepskwalificaties die de houder van die kwalificaties het recht verlenen er hetzelfde beroep uit te oefenen, erkent voor de toegang tot en de uitoefening van dit beroep. Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op alle onderdanen van een lidstaat , met inbegrip van beoefenaren van de vrije beroepen, die in een andere lidstaat dan die waar zij hun beroepskwalificaties hebben verworven, een gereglementeerd beroep willen uitoefenen, hetzij als zelfstandige, hetzij als werknemer. 2. Elke lidstaat kan volgens zijn eigen regels toestaan dat op zijn grondgebied een gereglementeerd beroep in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), wordt uitgeoefend door onderdanen van de lidstaten die houder zijn van niet in een lidstaat behaalde beroepskwalificaties. Voor de beroepen die onder titel III, hoofdstuk III, vallen, moeten bij deze eerste erkenning de in dat hoofdstuk bedoelde minimumopleidingseisen in acht worden genomen. 3. Indien voor een bepaald gereglementeerd beroep in een afzonderlijk communautair rechtsinstrument een andere specifieke regeling die in rechtstreeks verband staat met de erkenning van beroepskwalificaties, is vastgesteld, zijn de overeenkomstige bepalingen van deze richtlijn niet van toepassing. Artikel 3 Definities 1. In deze richtlijn wordt verstaan onder: De structuur en het niveau van de beroepsopleiding, de beroepsstage of de praktijkervaring worden in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van de betrokken lidstaat vastgesteld of door een daartoe aangewezen autoriteit gecontroleerd of erkend; De status van de stagiair in de ontvangende lidstaat, met name wat betreft het verblijfsrecht en de sociale plichten, rechten en voordelen, alsmede vergoedingen en bezoldiging, wordt door de bevoegde autoriteiten van de genoemde lidstaat vastgesteld overeenkomstig het toepasselijk Gemeenschapsrecht; Bij de proeve van bekwaamheid moet in aanmerking worden genomen dat de aanvrager in de lidstaat van oorsprong of herkomst een gekwalificeerde beroepsbeoefenaar is. De proef heeft betrekking op de vakgebieden die moeten worden gekozen uit die welke op de lijst staan en waarvan de kennis een wezenlijke voorwaarde is om het beroep in de ontvangende lidstaat te kunnen uitoefenen. Deze proef kan ook betrekking hebben op de kennis van de beroepsregels die in de ontvangende lidstaat op de betrokken activiteiten van toepassing is. De nadere regelingen voor de proeve van bekwaamheid alsook de status, die de aanvrager die zich op de proeve van bekwaamheid in die staat wil voorbereiden in de ontvangende lidstaat heeft, worden vastgesteld door de bevoegde autoriteiten van die lidstaat; 2. Met een gereglementeerd beroep wordt gelijkgesteld een beroep dat door de leden van een van de in bijlage I genoemde verenigingen of organisaties wordt uitgeoefend. De in de eerste alinea bedoelde verenigingen of organisaties hebben met name ten doel een hoog niveau in het betrokken beroepsgebied te bevorderen en te handhaven; daartoe genieten zij een specifieke erkenning door een lidstaat, geven zij aan hun leden een opleidingstitel af, onderwerpen zij hun leden aan beroepsregels die zij uitvaardigen, en geven zij hun het recht op een titel, afkorting of status die met de opleidingstitel overeenstemt. Telkens wanneer een lidstaat erkenning verleent aan een in de eerste alinea bedoelde vereniging of organisatie, stelt hij de Commissie daarvan in kennis, die deze informatie bekendmaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. 3. Met een opleidingstitel wordt gelijkgesteld elke in een derde land afgegeven opleidingstitel, wanneer de houder ervan in het betrokken beroep een beroepservaring van drie jaar heeft op het grondgebied van de lidstaat die de betrokken opleidingstitel overeenkomstig artikel 2, lid 2, heeft erkend en indien die lidstaat deze beroepservaring bevestigt. Artikel 4 Gevolgen van de erkenning 1. Erkenning van de beroepskwalificaties door de ontvangende lidstaat geeft de begunstigde in deze lidstaat toegang tot hetzelfde beroep als dat waarvoor hij in de lidstaat van oorsprong de kwalificaties bezit en stelt hem in staat dit beroep uit te oefenen onder dezelfde voorwaarden als die welke voor eigen onderdanen gelden. 2. Voor de toepassing van deze richtlijn is het beroep dat de aanvrager in de ontvangende lidstaat wenst uit te oefenen hetzelfde als dat waarvoor hij in de lidstaat van oorsprong de kwalificaties bezit, indien hieronder vergelijkbare werkzaamheden vallen. Titel II Vrije dienstverrichting Artikel 5 Beginsel van het vrij verrichten van diensten 1. Onverminderd specifieke bepalingen van het communautaire recht en de artikelen 6 en 7 van deze richtlijn, kunnen de lidstaten niet om redenen van beroepskwalificatie beperkingen stellen aan het vrij verrichten van diensten in een andere lidstaat: 2. De bepalingen van deze titel zijn uitsluitend van toepassing wanneer de dienstverrichter zich naar het grondgebied van de ontvangende lidstaat begeeft om er tijdelijk en incidenteel het in lid 1 bedoelde beroep uit te oefenen. Het tijdelijke en incidentele karakter van de dienstverrichting wordt per geval beoordeeld, met name in het licht van de duur, frequentie, regelmaat en continuïteit van de verrichting. 3. Als de dienstverrichter zich naar een andere lidstaat begeeft, valt hij onder de professionele , wettelijke of administratieve beroepsregels die rechtstreeks verband houden met beroepskwalificaties, zoals de definitie van het beroep, het gebruik van titels en de ernstige wanprestatie bij de uitoefening van het beroep die rechtstreeks en specifiek verband houdt met de bescherming en de veiligheid van consumenten, alsook de tuchtrechtelijke bepalingen, die in de ontvangende lidstaat van toepassing zijn op de personen die er hetzelfde beroep uitoefenen. Artikel 6 Vrijstellingen Overeenkomstig artikel 5, lid 1, stelt de ontvangende lidstaat een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter met name vrij van de eisen die worden gesteld aan op zijn grondgebied gevestigde beroepsbeoefenaren met betrekking tot: De dienstverrichter stelt evenwel de onder b) bedoelde instelling vooraf, of in dringende gevallen achteraf, van de door hem verrichte dienst in kennis. Artikel 7 Vooraf af te leggen verklaring in geval de dienstverrichter zich naar een andere lidstaat begeeft 1. De lidstaten kunnen verlangen dat de dienstverrichter, wanneer hij zich voor het eerst van de ene lidstaat naar een andere begeeft om er diensten te verrichten, de bevoegde autoriteit van de ontvangende staat vooraf door middel van een schriftelijke verklaring, met daarin de gegevens betreffende verzekeringsdekking of soortgelijke individuele of collectieve vormen van bescherming inzake beroepsaansprakelijkheid, in kennis stelt. Deze verklaring wordt eenmaal per jaar verlengd indien de dienstverrichter voornemens is om gedurende dat jaar in die lidstaat tijdelijke of incidentele diensten te verrichten. De dienstverrichter mag de verklaring met alle middelen aanleveren. 2. Voor de eerste dienstverrichting, of indien zich een wezenlijke verandering heeft voorgedaan in de door de documenten gestaafde situatie, mogen de lidstaten verlangen dat de verklaring vergezeld gaat van de volgende documenten: 3. De dienst wordt verricht onder de beroepstitel van de lidstaat van vestiging, wanneer voor de betrokken beroepswerkzaamheid in die lidstaat een dergelijke titel bestaat. Deze titel wordt vermeld in de officiële taal of één van de officiële talen van de lidstaat van vestiging, teneinde verwarring met de beroepstitel van de ontvangende lidstaat te vermijden. Wanneer de betrokken beroepstitel in de lidstaat van vestiging niet bestaat, vermeldt de dienstverrichter zijn opleidingstitel in de officiële taal of één van de officiële talen van die lidstaat. Bij uitzondering wordt in gevallen als bedoeld in titel III, hoofdstuk III, de dienst onder de beroepstitel van de ontvangende lidstaat verricht. 4. In het geval van de gereglementeerde beroepen die verband houden met de volksgezondheid of de openbare veiligheid en waarop de automatische erkenning uit hoofde van titel III, hoofdstuk III, niet van toepassing is, kan de bevoegde autoriteit van de ontvangende lidstaat vóór de eerste dienstverrichting de beroepskwalificaties van de dienstverrichter controleren. Zo'n controle vooraf is alleen mogelijk indien de controle bedoeld is om ernstige schade voor de gezondheid of de veiligheid van de afnemer van de dienstverrichting ingevolge een ontoereikende beroepskwalificatie van de dienstverrichter te voorkomen en indien de controle niet meer omvat dan voor dit doel noodzakelijk is. De bevoegde autoriteit tracht de dienstverrichter binnen een termijn van ten hoogste een maand na ontvangst van de verklaring en de begeleidende documenten in kennis te stellen van ofwel haar besluit om zijn kwalificaties niet te controleren ofwel van het resultaat van de verrichte controle. Wanneer er zich problemen voordoen die een vertraging meebrengen, stelt de bevoegde autoriteit de dienstverrichter voor het einde van de eerste maand in kennis van de reden van de vertraging en van de termijn voor het nemen van een besluit, dat uiterlijk twee maanden na ontvangst van de aanvullende documenten moet zijn vastgesteld. Wanneer de beroepskwalificaties van de dienstverrichter wezenlijk verschillen van de in de ontvangende lidstaat vereiste opleiding, en wel in die mate dat dit verschil de volksgezondheid of de openbare veiligheid schaadt, dient de ontvangende lidstaat de dienstverrichter de mogelijkheid te bieden om in het bijzonder door middel van een proeve van bekwaamheid te bewijzen dat hij de ontbrekende kennis en vaardigheden heeft verworven. De dienstverrichting dient in ieder geval te kunnen plaatsvinden in de maand die volgt op die waarin het overeenkomstig de vorige alinea genomen besluit is getroffen. Indien de bevoegde autoriteit binnen de in de vorige alinea's vermelde termijnen niet reageert, kan de dienst worden verricht. In de gevallen waarin de kwalificaties overeenkomstig dit lid zijn geverifieerd, wordt de dienst verricht onder de beroepstitel van de ontvangende lidstaat. Artikel 8 Administratieve samenwerking 1. Voor iedere dienstverrichting kunnen de bevoegde autoriteiten van de ontvangende lidstaat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging verzoeken om alle informatie over de rechtmatigheid van de vestiging en het goede gedrag van de dienstverrichter, alsmede het ontbreken van eventuele tuchtrechtelijke of strafrechtelijke maatregelen ter zake van de beroepsuitoefening. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging verstrekken deze informatie overeenkomstig artikel 56. 2. De bevoegde autoriteiten zorgen voor de uitwisseling van alle nodige informatie opdat een klacht van een afnemer van een dienst tegen een dienstverrichter correct kan worden afgehandeld. De afnemer wordt van het resultaat van de klacht in kennis gesteld. Artikel 9 Informatie ten behoeve van de afnemers van de dienst Wanneer de dienst wordt verricht onder de beroepstitel van de lidstaat van vestiging of onder de opleidingstitel van de dienstverrichter, kunnen de bevoegde autoriteiten van de ontvangende lidstaat voorschrijven dat de dienstverrichter in aanvulling op de overige informatievoorschriften van het Gemeenschapsrecht, aan de afnemer van de dienst een van de volgende gegevens of al de volgende gegevens verstrekt: Titel III Vrijheid van vestiging Hoofdstuk I Algemeen stelsel van erkenning van opleidingstitels Artikel 10 Toepassingsgebied Dit hoofdstuk is van toepassing op alle beroepen die niet onder de hoofdstukken II en III van deze titel vallen en in onderstaande gevallen waarin de aanvrager, om een bijzondere en uitzonderlijke reden, niet voldoet aan de in die hoofdstukken opgenomen voorwaarden: Artikel 11 Kwalificatieniveaus Voor de toepassing van artikel 13 worden de beroepskwalificaties in de volgende niveaus ingedeeld: Artikel 12 Gelijke behandeling van kwalificaties Met een opleidingstitel ter afsluiting van een in artikel 11 bedoelde opleiding, met inbegrip van het betrokken niveau, wordt gelijkgesteld elke opleidingstitel die, ofwel elk geheel van opleidingstitels dat , door een bevoegde autoriteit in een lidstaat is afgegeven, wanneer daarmee een in de Gemeenschap gevolgde opleiding wordt afgesloten welke door deze lidstaat als gelijkwaardig wordt erkend en waaraan dezelfde rechten inzake de toegang tot of uitoefening van een beroep zijn verbonden, of die een voorbereiding vormt op de uitoefening van dat beroep. Onder dezelfde voorwaarden als die van de eerste alinea wordt met een dergelijke opleidingstitel ook gelijkgesteld elke beroepskwalificatie die weliswaar niet voldoet aan de eisen die in de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat van oorsprong voor de toegang tot of uitoefening van een beroep zijn vastgesteld, maar die de houder ervan krachtens deze bepalingen verworven rechten verleent. Dit geldt met name indien de lidstaat van oorsprong het niveau verhoogt van de opleiding die vereist is voor de toegang tot een beroep of de uitoefening ervan, en indien een persoon die vroeger een opleiding heeft genoten die niet meer voldoet aan de eisen van de nieuwe kwalificatie, verworven rechten geniet uit hoofde van nationale wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen; in dat geval wordt de vroeger genoten opleiding door de ontvangende lidstaat beschouwd - met het oog op de toepassing van artikel 13 - als overeenkomend met het niveau van de nieuwe opleiding. Artikel 13 Voorwaarden inzake erkenning 1. Wanneer in een ontvangende lidstaat de toegang tot of uitoefening van een gereglementeerd beroep afhankelijk wordt gesteld van het bezit van bepaalde beroepskwalificaties, staat de bevoegde autoriteit van deze lidstaat de toegang tot en uitoefening van dit beroep onder dezelfde voorwaarden als die welke voor eigen onderdanen gelden, toe aan aanvragers die in het bezit zijn van het bekwaamheidsattest dat of de opleidingstitel die in een andere lidstaat verplicht wordt gesteld voor de toegang tot of uitoefening van dat beroep op zijn grondgebied. De bekwaamheidsattesten of opleidingstitels moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: 2. De in lid 1 bedoelde toegang tot en uitoefening van het beroep worden eveneens toegestaan aan aanvragers die het in dat lid bedoelde beroep tijdens de voorafgaande tien jaar gedurende twee jaar voltijds hebben uitgeoefend in een andere lidstaat waar dat beroep niet is gereglementeerd en die een of meer bekwaamheidsattesten of een of meer opleidingstitels bezitten. De bekwaamheidsattesten of opleidingstitels moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: De in de eerste alinea bedoelde beroepservaring van twee jaar kan echter niet worden geëist wanneer de aanvrager met de opleidingstitel(s) een gereglementeerde opleiding in de zin van artikel 3, lid 1, onder e ), van de in artikel 11 , punten b), c), d) of e) beschreven kwalificatieniveaus heeft afgesloten. Als gereglementeerde opleidingen van het niveau dat beschreven is in artikel 11, punt c) worden de in bijlage III bedoelde opleidingen beschouwd. De lijst van bijlage III kan worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, om rekening te houden met gereglementeerde opleidingen die opleiden tot een vergelijkbare beroepsbekwaamheid en voorbereiden op een vergelijkbaar niveau van verantwoordelijkheden en taken. 3. Bij wijze van uitzondering op lid 1, punt b) en lid 2, punt b) van dit artikel, zal de ontvangende lidstaat de toegang tot en uitoefening van een gereglementeerd beroep toestaan, wanneer de toegang tot dit beroep op zijn grondgebied afhankelijk wordt gesteld van het bezit van een opleidingstitel die een opleiding van hoger of universitair onderwijs met een duur van vier jaar afsluit en de aanvrager een opleidingstitel van het niveau bezit waarnaar in artikel 11, punt c) wordt verwezen . Artikel 14 Compenserende maatregelen 1. Artikel 13 belet niet dat de ontvangende lidstaat in een van de volgende gevallen van de aanvrager verlangt dat hij een aanpassingsstage van ten hoogste drie jaar doorloopt of een proeve van bekwaamheid aflegt: 2. Indien de ontvangende lidstaat van de mogelijkheid van lid 1 gebruikmaakt, moet hij de aanvrager de keuze laten tussen een aanpassingsstage en een proeve van bekwaamheid. Wanneer een lidstaat meent dat het voor een bepaald beroep noodzakelijk is van de eerste alinea af te wijken en de aanvrager niet de keuze te laten tussen een aanpassingsstage en een proeve van bekwaamheid, stelt hij de andere lidstaten en de Commissie vooraf hiervan in kennis, waarbij hij deze afwijking afdoende motiveert. Indien de Commissie na ontvangst van alle nodige informatie van mening is dat de in de tweede alinea bedoelde afwijking onterecht of in strijd met het Gemeenschapsrecht is, verzoekt zij de betrokken lidstaat binnen drie maanden om van de voorgenomen maatregel af te zien. Wanneer binnen deze termijn geen reactie van de Commissie is ontvangen, kan de afwijking worden toegepast. 3. In afwijking van het in lid 2 neergelegde beginsel op grond waarvan de aanvrager het recht heeft te kiezen, kan de ontvangende lidstaat ofwel een aanpassingsstage, ofwel een proeve van bekwaamheid voorschrijven met betrekking tot beroepen waarvoor de uitoefening een precieze kennis van het nationaal recht veronderstelt en waarvan het verstrekken van advies of het verlenen van bijstand op het gebied van het nationaal recht een essentieel en constant element is. Dit geldt ook voor de gevallen genoemd in artikel 10, onder b), en c), in artikel 10, onder d) betreffende artsen en beoefenaars van de tandheelkunde, in artikel 10, onder f) wanneer de migrant erkenning vraagt in een andere lidstaat waar de relevante beroepsactiviteiten worden uitgeoefend door een verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger of gespecialiseerde ziekenverplegers die houder zijn van een specialistische opleidingstitel die aansluitend op de opleiding voor de titels bedoeld in bijlage V, punt 5.2.2, wordt verworven, evenals in artikel 10, onder g). In de gevallen bedoeld in artikel 10, onder a) mag de ontvangende lidstaat een aanpassingsstage of een proeve van bekwaamheid verlangen indien de migrant voornemens is als zelfstandige dan wel als bedrijfsleider beroepsactiviteiten uit te oefenen waarvoor kennis en toepassing van de vigerende specifieke nationale voorschriften noodzakelijk zijn, mits de bevoegde autoriteiten van de ontvangende lidstaat ook van de eigen onderdanen de kennis en toepassing van deze voorschriften verlangen als voorwaarde voor toegang tot een dergelijke activiteit. 4. Voor de toepassing van lid 1, onder b) en c), wordt onder "vakgebieden die wezenlijk verschillen" verstaan vakgebieden waarvan de kennis van essentieel belang is voor de uitoefening van het beroep en waarvoor de door de migrant ontvangen opleiding qua duur of inhoud in belangrijke mate afwijkt van de door de ontvangende lidstaat vereiste opleiding. 5. Lid 1 wordt toegepast met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel. Indien de ontvangende lidstaat overweegt van de aanvrager een aanpassingsstage of proeve van bekwaamheid te verlangen, moet hij met name eerst nagaan of de door de aanvrager in het kader van zijn beroepservaring in een lidstaat of derde land verworven kennis het in lid 4 bedoelde wezenlijke verschil geheel of gedeeltelijk kan overbruggen. Artikel 15 Vrijstelling van compenserende maatregelen op basis van gemeenschappelijke platforms 1. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder een "gemeenschappelijk platform" een reeks criteria voor beroepskwalificaties verstaan waarmee de wezenlijke verschillen die zijn geconstateerd tussen de opleidingseisen die in de verschillende lidstaten voor een bepaald beroep gelden, kunnen worden gecompenseerd. Deze wezenlijke verschillen worden geconstateerd middels vergelijking tussen de duur en de inhoud van de opleiding in ten minste tweederde van de lidstaten, waaronder alle lidstaten waar dit beroep is gereglementeerd. Het verschil in opleidingsinhoud kan het gevolg zijn van wezenlijke verschillen in de draagwijdte van de beroepsactiviteiten. 2. Gemeenschappelijke platforms als gedefinieerd in lid 1, kunnen aan de Commissie worden voorgelegd door de lidstaten of door beroepsverenigingen of -organisaties die op nationaal en Europees niveau representatief zijn. Wanneer de Commissie, na raadpleging van de lidstaten, van oordeel is dat een ontwerp van een gemeenschappelijk platform de onderlinge erkenning van beroepskwalificaties vergemakkelijkt, kan zij ontwerpmaatregelen voorstellen met het oog op de aanneming ervan volgens de procedure van artikel 58, lid 2. 3. Wanneer de beroepskwalificaties van de aanvrager voldoen aan de criteria die in het kader van de overeenkomstig lid 2 aangenomen maatregel zijn vastgesteld, ziet de ontvangende lidstaat af van de toepassing van compenserende maatregelen uit hoofde van artikel 14. 4. De leden 1 tot en met 3 doen geen afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten om de vereiste beroepskwalificaties voor de uitoefening van beroepen op hun grondgebied, alsook de inhoud en de organisatie van hun stelsels voor onderwijs en beroepsopleiding, vast te stellen. 5. Indien een lidstaat van oordeel is dat de criteria die zijn vastgesteld in het kader van een overeenkomstig lid 2 aangenomen maatregel, niet meer voldoende waarborgen bieden met betrekking tot de beroepskwalificaties, stelt hij de Commissie hiervan in kennis, die in voorkomend geval een ontwerp-maatregel voorstelt overeenkomstig de procedure van artikel 58, lid 2. 6. De Commissie dient uiterlijk op … (27) bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de werking van dit artikel, en, indien nodig, passende voorstellen tot wijziging van dit artikel. Hoofdstuk II Erkenning van beroepservaring Artikel 16 Eisen inzake beroepservaring Wanneer in een lidstaat de toegang tot of uitoefening van een van de in bijlage IV vermelde werkzaamheden afhankelijk wordt gesteld van het bezit van algemene kennis, handels- of vakkennis en -bekwaamheid, beschouwt deze lidstaat als genoegzaam bewijs van die kennis en bekwaamheid het feit dat de werkzaamheid in kwestie voorafgaandelijk in een andere lidstaat is uitgeoefend. Deze werkzaamheid moet overeenkomstig de artikelen 17, 18 en 19 zijn uitgeoefend. Artikel 17 Werkzaamheden van lijst I van bijlage IV 1. Bij werkzaamheden van lijst I van bijlage IV moet de voorafgaande werkzaamheid zijn uitgeoefend: 2. In de onder a) en d) bedoelde gevallen mag deze werkzaamheid niet meer dan tien jaar vóór de datum van indiening van het volledige dossier van de betrokkene bij de in artikel 56 bedoelde bevoegde autoriteit, zijn beëindigd. 3. Lid 1, onder e), is niet van toepassing op de werkzaamheden van groep Ex 855 van de ISIC-nomenclatuur, Kapsalons. Artikel 18 Werkzaamheden van lijst II van bijlage IV 1. Bij werkzaamheden van lijst II van bijlage IV moet de voorafgaande werkzaamheid zijn uitgeoefend: 2. In de onder a) en d) bedoelde gevallen mag deze werkzaamheid niet meer dan tien jaar vóór de datum van indiening van het volledige dossier van de betrokkene bij de in artikel 56 bedoelde bevoegde autoriteit zijn beëindigd. Artikel 19 Werkzaamheden van lijst III van bijlage IV 1. Bij werkzaamheden van lijst III van bijlage IV moet de voorafgaande werkzaamheid zijn uitgeoefend: 2. In de onder a) en c) bedoelde gevallen mag deze werkzaamheid niet meer dan tien jaar vóór de datum van indiening van het volledige dossier van de betrokkene bij de in artikel 56 bedoelde bevoegde autoriteit zijn beëindigd. Artikel 20 Wijziging van de lijsten van werkzaamheden van bijlage IV De lijsten van werkzaamheden van bijlage IV waarvoor overeenkomstig artikel 16 beroepservaring wordt erkend, kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, om de nomenclatuur bij te werken of te verduidelijken, zonder dat dit een verandering in de werkzaamheden binnen de afzonderlijke categorieën teweeg mag brengen. Hoofdstuk III Erkenning op basis van de coördinatie van de minimumopleidingseisen Afdeling 1 Algemene bepalingen Artikel 21 Beginsel van automatische erkenning 1. Elke lidstaat erkent de opleidingstitels van artsen welke toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van arts met een basisopleiding of medische specialist, alsmede de opleidingstitels van verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, beoefenaars der tandheelkunde, specialisten in de tandheelkunde, dierenartsen, apothekers en architecten, zoals bedoeld in bijlage V, respectievelijk de punten 5.1.1, 5.1.2, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.6.2 en 5.7.1, die voldoen aan de minimumopleidingseisen van respectievelijk de artikelen 24, 25, 31, 34, 35, 38, 44 en 46, door daaraan op zijn grondgebied, wat de toegang tot en uitoefening van de betrokken beroepswerkzaamheden betreft, hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hem afgegeven opleidingstitels. Deze opleidingstitels moeten door bevoegde autoriteiten van de lidstaten zijn afgegeven en, in voorkomend geval, vergezeld gaan van het certificaat, zoals bedoeld in bijlage V, respectievelijk de punten 5.1.1, 5.1.2, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.6.2 en 5.7.1. Het bepaalde in de eerste en tweede alinea laat de in de artikelen 23, 27, 33, 37, 39 en 49 bedoelde verworven rechten onverlet. 2. Elke lidstaat erkent, voor de uitoefening van de werkzaamheden van arts als huisarts in het kader van zijn nationale stelsel van sociale zekerheid, de in bijlage V, punt 5.1.4, bedoelde opleidingstitels die aan onderdanen van de lidstaten door andere lidstaten met inachtneming van de minimumopleidingseisen van artikel 28 zijn afgegeven. Het bepaalde in de eerste alinea laat de in artikel 30 bedoelde verworven rechten onverlet. 3. Elke lidstaat erkent de door de andere lidstaten aan onderdanen van de lidstaten afgegeven opleidingstitels van verloskundige, die in bijlage V, punt 5.5.2, zijn vermeld en die aan de in artikel 40 bedoelde minimumopleidingseisen en de in artikel 41 bedoelde voorwaarden voldoen, door daaraan op zijn grondgebied, wat de toegang tot en uitoefening van de betrokken beroepswerkzaamheden betreft, hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hem afgegeven opleidingstitels. Deze bepaling laat de in de artikelen 23 en 43 bedoelde verworven rechten onverlet. 4. De lidstaten zijn niet gehouden om de in bijlage V, punt 5.6.2, bedoelde opleidingstitels rechtsgeldigheid te geven voor de opening van nieuwe voor het publiek toegankelijke apotheken. Voor de toepassing van dit lid worden ook apotheken die minder dan drie jaar open zijn als nieuwe apotheken beschouwd. 5. De in bijlage V, punt 5.7.1, bedoelde opleidingstitels van architect, die op grond van lid 1 automatisch worden erkend, vormen de afsluiting van een opleiding die niet eerder dan gedurende het in die bijlage bedoelde referentieacademiejaar is begonnen. 6. Elke lidstaat stelt de toegang tot en uitoefening van de beroepswerkzaamheden van artsen, verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, beoefenaars der tandheelkunde, dierenartsen, verloskundigen en apothekers afhankelijk van het bezit van een opleidingstitel als bedoeld in bijlage V, respectievelijk de punten 5.1.1, 5.1.2, 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2 en 5.6.2, die waarborgt dat de betrokkene gedurende zijn gehele opleiding in voorkomend geval de in artikel 24, lid 3, artikel 31, lid 6, artikel 34, lid 3, artikel 38, lid 3, artikel 40, lid 3 en artikel 44, lid 3, bedoelde kennis en deskundigheid heeft verworven. De kennis en de deskundigheid als bedoeld in artikel 24, lid 3, artikel 31, lid 6, artikel 34, lid 3, artikel 38, lid 3, artikel 40, lid 3 en artikel 44, lid 3, kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 7. Elke lidstaat stelt de Commissie in kennis van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die hij met betrekking tot de afgifte van opleidingstitels op het door dit hoofdstuk bestreken gebied vaststelt. Voorts wordt in geval van opleidingstitels op het in afdeling 8 bedoelde gebied deze kennisgeving ook gericht aan de andere lidstaten. De Commissie doet hiervan passende mededeling in het Publicatieblad van de Europese Unie en vermeldt daarbij de door de lidstaten goedgekeurde benamingen voor de opleidingstitels alsmede, in voorkomend geval, de instelling die de opleidingstitel afgeeft, het certificaat dat deze titel vergezelt en de overeenkomstige beroepstitel, zoals opgenomen in bijlage V, respectievelijk punten 5.1.1, 5.1.2, 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 en 5.7. Artikel 22 Gemeenschappelijke bepalingen inzake opleiding In het geval van de in de artikelen 24, 25, 28, 31, 34, 35, 38, 40, 44 en 46 bedoelde opleidingen: Artikel 23 Verworven rechten 1. Onverminderd de specifieke verworven rechten in de betrokken beroepen, erkent elke lidstaat, wanneer de opleidingstitels van artsen, die toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van artsen met een basisopleiding en medische specialist, en, van verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, van beoefenaars der tandheelkunde, specialisten in de tandheelkunde, dierenartsen, verloskundigen en apothekers die aan onderdanen van de lidstaten zijn afgegeven, maar niet voldoen aan alle in de artikelen 24, 25, 31, 34, 35, 38, 40 en 44 bedoelde opleidingseisen, de door deze lidstaten afgegeven opleidingstitels als genoegzaam bewijs, wanneer deze titels staven dat een opleiding is afgesloten waarmee vóór de in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2 en 5.6.2, opgenomen referentiedata is begonnen, op voorwaarde dat zij vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze hebben uitgeoefend. 2. Dezelfde bepalingen zijn van toepassing op de op het grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek verworven opleidingstitels die toegang geven tot het beroep van arts met een basisopleiding en medische specialist, verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, specialist in de tandheelkunde, dierenarts, verloskundige of apotheker, die niet aan alle in de artikelen 24, 25, 31, 34, 35, 38, 40 en 44 bedoelde minimumopleidingseisen voldoen, indien deze opleidingstitels de afsluiting zijn van een opleiding waarmee werd begonnen vóór: De in de eerste alinea bedoelde opleidingstitels verlenen aan de houder het recht om op het gehele Duitse grondgebied de betrokken beroepswerkzaamheden uit te oefenen onder dezelfde voorwaarden als die welke gelden voor de door de bevoegde Duitse autoriteiten afgegeven opleidingstitels, bedoeld in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2 en 5.6.2. 3. Onverminderd het bepaalde in artikel 37, lid 1, erkennen de lidstaten, voor wat betreft de toegang tot de beroepswerkzaamheden van arts met een basisopleiding en van medische specialist, alsmede tot die van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, dierenarts, verloskundige, apotheker (ten aanzien van de laatste voor wat betreft de in artikel 45, lid 2, bedoelde werkzaamheden) en architect (ten aanzien van deze voor wat betreft de in artikel 48 bedoelde werkzaamheden), alsook voor wat betreft de uitoefening van deze werkzaamheden, de opleidingstitels van arts die toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van arts met een basisopleiding en medische specialist, alsmede die van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, dierenarts, verloskundige, apotheker en architect waarvan onderdanen van de lidstaten houder zijn en welke door het voormalige Tsjechoslowakije zijn afgegeven of die het resultaat zijn van een opleiding die in de Tsjechische Republiek, dan wel Slowakije, vóór 1 januari 1993 is aangevangen, voorzover de autoriteiten van deze lidstaten officieel bevestigen dat deze opleidingstitels op hun grondgebied dezelfde juridische waarde hebben als de opleidingstitels die door hen worden afgegeven en, ten aanzien van architecten, als de in bijlage VI, punt 6 , voor deze lidstaten opgenomen opleidingstitels. Bedoelde bevestiging dient vergezeld te gaan van een door dezelfde autoriteiten afgegeven verklaring, waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van deze verklaring voorafgaan, gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze op hun grondgebied hebben uitgeoefend. 4. De lidstaten erkennen, voor wat betreft de toegang tot de beroepswerkzaamheden van arts met een basisopleiding en van medische specialist, alsmede tot die van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar van de tandheelkunde, specialist in de tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, apotheker (ten aanzien van de laatste voor wat betreft de in artikel 45, lid 2, bedoelde werkzaamheden) en architect (ten aanzien van deze voor wat betreft de in artikel 48 bedoelde werkzaamheden), alsook voor wat betreft de uitoefening van deze werkzaamheden, de opleidingstitels van arts die toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van arts met een basisopleiding en medische specialist, alsmede die van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar van de tandheelkunde, specialist in de tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, apotheker en architect waarvan onderdanen van de lidstaten houder zijn en welke door de voormalige Sovjet-Unie zijn afgegeven of die het resultaat zijn van een opleiding die voorzover de autoriteiten van elk van deze drie lidstaten officieel bevestigen dat deze opleidingstitels op hun grondgebied dezelfde juridische waarde hebben als de opleidingstitels die door hen worden afgegeven en, ten aanzien van architecten, als de in bijlage VI, punt 6 , voor deze lidstaten opgenomen opleidingstitels. Bedoelde bevestiging dient vergezeld te gaan van een door dezelfde autoriteiten afgegeven verklaring, waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van deze verklaring voorafgaan, gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze op het grondgebied van deze autoriteiten hebben uitgeoefend. Voor de opleidingstitels van dierenarts welke door de voormalige Sovjet-Unie zijn afgegeven of die het resultaat zijn van de afsluiting van een opleiding welke, voor wat Estland betreft, vóór 20 augustus 1991 is aangevangen, dient de in de vorige alinea bedoelde bevestiging vergezeld te gaan van een door de Estlandse autoriteiten afgegeven verklaring, waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de zeven jaar die aan de afgifte van deze verklaring voorafgaan, gedurende ten minste vijf opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze op het grondgebied van Estland hebben uitgeoefend. 5. De lidstaten erkennen, voor wat betreft de toegang tot de beroepswerkzaamheden van arts met een basisopleiding en medische specialist, alsmede tot die van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar van de tandheelkunde, specialist in de tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, apotheker (ten aanzien van de laatste voor wat betreft de in artikel 45, lid 2, bedoelde werkzaamheden) en architect (ten aanzien van deze voor wat betreft de in artikel 48 bedoelde werkzaamheden), alsook voor wat betreft de uitoefening van deze werkzaamheden, de opleidingstitels van arts die toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van arts met een basisopleiding en medische specialist, alsmede die van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar van de tandheelkunde, specialist in de tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, apotheker en architect waarvan onderdanen van de lidstaten houder zijn, en die door het voormalige Joegoslavië zijn afgegeven of die het resultaat zijn van een opleiding welke in Slovenië vóór 25 juni 1991 is aangevangen, voorzover de autoriteiten van deze lidstaat officieel bevestigen dat deze opleidingstitels op hun grondgebied dezelfde juridische waarde hebben als de opleidingstitels die door hen worden afgegeven en, ten aanzien van architecten, als de in bijlage VI, punt 6 , voor deze lidstaten opgenomen opleidingstitels. Bedoelde bevestiging dient vergezeld te gaan van een door dezelfde autoriteiten afgegeven verklaring, waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van deze verklaring voorafgaan, gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze op het grondgebied van deze autoriteiten hebben uitgeoefend. 6. Elke lidstaat erkent voor onderdanen van de lidstaten van wie de opleidingstitels van arts, verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige en apotheker niet aan de voor die lidstaat opgenomen benamingen in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.1.3, 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2 , 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2 en 5.6.2 voldoen, de door deze lidstaten afgegeven opleidingstitels vergezeld van een door de bevoegde autoriteiten of instellingen afgegeven certificaat als genoegzaam bewijs. Het in de eerste alinea bedoelde certificaat bevestigt dat deze opleidingstitels de afsluiting vormen van een opleiding die in overeenstemming is met de artikelen 24, 25, 28, 31, 34 , 35, 38, 40 en 44, en dat zij door de lidstaat die ze heeft afgegeven worden gelijkgesteld aan die waarvan de benamingen zijn opgenomen in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.1.3, 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2 , 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2 en 5.6.2. Afdeling 2 Artsen Artikel 24 De medische basisopleiding 1. Voor de toelating tot de medische basisopleiding wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat voor de betrokken studie toegang geeft tot universiteiten. 2. De medische basisopleiding omvat in totaal ten minste zes studiejaren of 5500 uur theoretisch en praktisch onderwijs aan een universiteit of onder toezicht van een universiteit. Voor personen die vóór 1 januari 1972 met hun studie zijn begonnen, kan de in de eerste alinea bedoelde opleiding een praktische opleiding op universitair niveau van zes maanden omvatten, in de vorm van een voltijdse opleiding onder toezicht van de bevoegde autoriteiten. 3. De medische basisopleiding waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 25 De opleiding tot medisch specialist 1. Voor de toelating tot de opleiding tot medisch specialist moeten in het kader van de in artikel 24 bedoelde opleiding met goed gevolg zes studiejaren zijn volbracht gedurende welke de vereiste medische basiskennis is verworven. 2. De opleiding tot medisch specialist omvat theoretisch en praktisch onderwijs in een universitair centrum, een academisch ziekenhuis of, in voorkomend geval, in een daartoe door de bevoegde autoriteiten of instellingen erkende inrichting voor gezondheidszorg. De lidstaten dragen er zorg voor dat de minimumduur van de in bijlage V, punt 5.1.3, bedoelde medische specialistenopleidingen niet korter is dan de in dat punt genoemde duur. De opleiding wordt onder toezicht van de bevoegde autoriteiten of instellingen gegeven. De aankomend medisch specialist dient persoonlijk aan de werkzaamheden van de betrokken diensten deel te nemen en daarvoor verantwoordelijkheid te dragen. 3. De opleiding is een voltijdse opleiding die plaatsvindt in door de bevoegde autoriteiten erkende specifieke opleidingsplaatsen. Zij houdt deelneming in aan alle medische werkzaamheden van de afdeling waar de opleiding wordt genoten, inclusief de wachtdiensten, zodat de specialist in opleiding gedurende de gehele werkweek en gedurende het gehele jaar aan deze praktische en theoretische opleiding zijn gehele beroepswerkzaamheid wijdt op de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde wijze. Bijgevolg worden deze werkzaamheden op passende wijze bezoldigd. 4. De lidstaten stellen de afgifte van een opleidingstitel van medisch specialist afhankelijk van het bezit van een van de opleidingstitels van arts met een basisopleiding als bedoeld in bijlage V, punt 5.1.1. 5. De minimumopleidingsduur als bedoeld in bijlage V, punt 5.1.3, kan worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, om deze aan te passen aan de vooruitgang van de wetenschap en de techniek. Artikel 26 Benamingen van opleiding tot medisch specialist De in artikel 21 bedoelde opleidingstitels van medisch specialist zijn die welke door de in bijlage V, punt 5.1.2, bedoelde bevoegde autoriteiten of instellingen zijn afgegeven, en welke voor de desbetreffende specialistenopleiding overeenkomen met de in de verschillende lidstaten geldende en in bijlage V, punt 5.1.3, opgenomen benamingen. Volgens de procedure van artikel 58, lid 2, kan worden besloten om nieuwe medische specialismen, die ten minste twee vijfde van de lidstaten gemeenschappelijk hebben, aan bijlage V, punt 5.1.3, toe te voegen om deze richtlijn aan te passen aan de ontwikkeling van de nationale wetgevingen. Artikel 27 Specifieke verworven rechten van medische specialisten 1. Elke ontvangende lidstaat kan van medische specialisten waarvan de deeltijdopleiding tot medisch specialist onder de op 20 juni 1975 geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vielen en die uiterlijk op 31 december 1983 met een opleiding tot specialist zijn begonnen, verlangen dat hun opleidingstitels vergezeld gaan van een verklaring waaruit blijkt dat zij de betrokken werkzaamheden daadwerkelijk en op wettige wijze hebben uitgeoefend gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan. 2. Elke lidstaat erkent de opleidingstitel van medisch specialist die in Spanje is afgegeven aan artsen die hun specialistenopleiding vóór 1 januari 1995 hebben afgesloten, ook al voldoet deze niet aan de in artikel 25 vastgestelde minimumopleidingseisen, op voorwaarde dat deze titel vergezeld gaat van een door de bevoegde Spaanse autoriteiten afgegeven certificaat waaruit blijkt dat de betrokkene met goed gevolg de proeve van specifieke beroepsbekwaamheid heeft afgelegd die in het kader van de buitengewone erkenningsmaatregelen uit hoofde van koninklijk besluit 1497/99 is georganiseerd om te verifiëren dat de betrokkene over een vakkennis en bekwaamheid beschikt die vergelijkbaar zijn met die van artsen die in het bezit zijn van de in bijlage V, punten 5.1.2 en 5.1.3, voor Spanje vastgestelde titels van medisch specialist. 3. Elke lidstaat die de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de afgifte van de in bijlage V, punten 5.1.2 en 5.1.3 , genoemde opleidingstitels van medisch specialist heeft ingetrokken, en die met betrekking tot de verworven rechten maatregelen ten gunste van zijn eigen onderdanen heeft getroffen, kent de onderdanen van de andere lidstaten het recht toe voor deze maatregelen in aanmerking te komen, voorzover deze opleidingstitels werden afgegeven vóór de datum vanaf welke de ontvangende lidstaat is opgehouden met het afgeven van zijn opleidingstitels voor het betrokken specialisme. De data van intrekking van deze bepalingen zijn opgenomen in bijlage V, punt 5.1.3. Artikel 28 Specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde 1. Voor de toelating tot de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde moeten in het kader van de in artikel 24 bedoelde studiecyclus met goed gevolg zes studiejaren zijn volbracht. 2. De specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde die tot het behalen van vóór 1 januari 2006 afgegeven opleidingstitels leidt, heeft een duur van ten minste twee jaar bij voltijds onderwijs. Voor de na deze datum afgegeven opleidingstitels heeft zij een duur van ten minste drie jaar bij voltijds onderwijs. Wanneer de in artikel 24 bedoelde studiecyclus een praktische opleiding omvat in een erkend ziekenhuis dat over de nodige uitrusting en diensten geschikt voor de huisartsgeneeskunde beschikt, in een erkende huisartsenpraktijk of in een erkend centrum waar artsen eerstelijnszorg verstrekken, kan de duur van deze praktische opleiding voor maximaal één jaar worden inbegrepen in de duur die in de eerste alinea voor vanaf 1 januari 2006 afgegeven opleidingstitels is vastgesteld. De in de tweede alinea bedoelde mogelijkheid bestaat alleen voor lidstaten waar de duur van de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde op 1 januari 2001 twee jaar bedroeg. 3. De specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde is een voltijdse opleiding onder toezicht van de bevoegde autoriteiten of instellingen. Zij is meer van praktische dan theoretische aard. De praktische opleiding wordt enerzijds gedurende ten minste zes maanden gegeven in een erkend ziekenhuis dat over de nodige uitrusting en diensten beschikt, en anderzijds gedurende ten minste zes maanden in een erkende huisartsenpraktijk of een erkend centrum waar artsen eerstelijnszorg verstrekken. Bij deze opleiding zijn ook andere instellingen of organisaties voor gezondheidszorg betrokken die zich bezighouden met de huisartsgeneeskunde. Onverminderd de in de tweede alinea genoemde minimumperioden mag de praktische opleiding evenwel gedurende ten hoogste zes maanden worden gegeven door een opleiding in andere erkende instellingen of organisaties voor gezondheidszorg die zich met huisartsgeneeskunde bezighouden. De opleiding bestaat in een persoonlijke deelname van de kandidaat aan de beroepswerkzaamheden en verantwoordelijkheden van degenen met wie hij werkt. 4. De lidstaten stellen de afgifte van opleidingstitels in de huisartsgeneeskunde afhankelijk van het bezit van opleidingstitels van arts met een basisopleiding als bedoeld in bijlage V, punt 5.1.1. 5. De lidstaten kunnen de in bijlage V, punt 5.1.4, genoemde opleidingstitels afgeven aan artsen die niet de in dit artikel bedoelde opleiding hebben gevolgd, maar wel een andere aanvullende opleiding die met een door de bevoegde autoriteiten van een lidstaat afgegeven opleidingstitel is afgesloten. De lidstaten mogen deze opleidingstitel evenwel slechts afgeven indien deze de bekrachtiging vormt van kennis die vanuit kwalitatief oogpunt gelijkwaardig is aan die welke wordt verworven tijdens de opleiding als bepaald in dit artikel. De lidstaten bepalen met name in hoeverre de reeds door de aanvrager gevolgde aanvullende opleiding en diens beroepservaring in aanmerking kunnen komen als vervanging van de opleiding als bepaald in dit artikel. De lidstaten mogen de in bijlage V, punt 5.1.4, bedoelde opleidingstitel slechts afgeven indien de aanvrager gedurende ten minste zes maanden in een huisartsenpraktijk of in een erkend centrum waar artsen eerstelijnszorg verstrekken, als bedoeld in lid 3, ervaring in de huisartsgeneeskunde heeft opgedaan. Artikel 29 Uitoefening van de beroepswerkzaamheden van huisarts Elke lidstaat stelt, behoudens de bepalingen inzake verworven rechten, het in het kader van zijn nationale stelsel van sociale zekerheid verrichten van de werkzaamheden van arts als huisarts afhankelijk van het bezit van een opleidingstitel als bedoeld in bijlage V, punt 5.1.4. De lidstaten kunnen personen die de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde volgen, van deze voorwaarde vrijstellen. Artikel 30 Specifieke verworven rechten van huisartsen 1. Elke lidstaat bepaalt welke de verworven rechten zijn. Het recht om de werkzaamheden van arts als huisarts uit te oefenen in het kader van het nationale stelsel van sociale zekerheid van die lidstaat zonder de in bijlage V, punt 5.1.4, bedoelde opleidingstitel te bezitten, moet hij evenwel als verworven recht toekennen aan alle artsen die dit recht op de in dat punt vermelde referentiedatum krachtens de op artsen toepasselijke bepalingen die toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van arts met een basisopleiding, bezitten en op die datum op zijn grondgebied praktiseren, omdat zij in aanmerking kwamen voor het bepaalde in artikel 21 of artikel 23. De bevoegde autoriteiten van elke lidstaat geven aan artsen die op grond van de eerste alinea verworven rechten hebben, op hun verzoek een certificaat af waaruit blijkt dat zij het recht hebben om in het kader van hun stelsel van sociale zekerheid de werkzaamheden van arts als huisarts uit te oefenen zonder de in bijlage V, punt 5.1.4, bedoelde opleidingstitel te bezitten. 2. Elke lidstaat erkent de in lid 1, tweede alinea, bedoelde aan onderdanen van de lidstaten door andere lidstaten afgegeven certificaten, door daaraan op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf afgegeven opleidingstitels die het mogelijk maken in het kader van zijn nationale stelsel van sociale zekerheid de werkzaamheden van huisarts uit te oefenen. Afdeling 3 Verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers Artikel 31 De opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger 1. Voor de toelating tot de opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger is een algemene schoolopleiding van tien jaar vereist die wordt afgesloten met een door de bevoegde autoriteiten of instellingen van een lidstaat afgegeven diploma, certificaat of andere titel, of een certificaat ten bewijze dat men geslaagd is voor een gelijkwaardig toelatingsexamen voor de scholen voor verpleegkunde. 2. De opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger is een voltijdse opleiding en omvat ten minste het in bijlage V, punt 5.2.1, opgenomen studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.2.1, kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 3. De opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger omvat ten minste drie studiejaren of 4600 uur theoretisch en klinisch onderwijs, waarbij de duur van het theoretisch onderwijs ten minste een derde en die van het klinisch onderwijs ten minste de helft van de minimumduur van de opleiding bedraagt. De lidstaten kunnen gedeeltelijke vrijstelling verlenen aan personen die een deel van deze opleiding hebben gevolgd in het kader van andere opleidingen van ten minste gelijkwaardig niveau. De lidstaten zien erop toe dat de met de verplegersopleiding belaste instelling verantwoordelijk is voor de coördinatie tussen theoretisch en klinisch onderwijs gedurende het gehele studieprogramma. 4. Onder theoretisch onderwijs wordt verstaan dat deel van de opleiding in de verpleegkunde waar de leerling-verpleger de kennis, het inzicht en de bekwaamheid verwerft die nodig zijn om de algemene verpleegkundige verzorging te plannen, te verstrekken en te beoordelen. Deze opleiding wordt gegeven door docenten in de verpleegkunde en andere bevoegde personen, en vindt plaats in scholen voor verpleegkunde en andere door de opleidingsinstelling gekozen plaatsen waar onderwijs wordt gegeven. 5. Onder klinisch onderwijs wordt verstaan dat deel van de opleiding in de verpleegkunde waar de leerling-verpleger in teamverband en in rechtstreeks contact met een gezonde persoon of patiënt en/of een gemeenschap op grond van verworven kennis en bekwaamheid de vereiste algemene verpleegkundige verzorging leert plannen, verstrekken en beoordelen. De leerling-verpleger leert niet alleen in teamverband werken, maar ook als teamleider op te treden en zich bezig te houden met de organisatie van de algemene verpleegkundige verzorging, waaronder de gezondheidseducatie voor individuele personen en kleine groepen binnen de instelling voor gezondheidszorg of in de gemeenschap. Dit onderwijs wordt gegeven in ziekenhuizen en andere instellingen voor gezondheidszorg en in de gemeenschap onder leiding van docenten-verpleegkundigen en met samenwerking en assistentie van andere geschoolde verpleegkundigen. Ander geschoold personeel kan eveneens in het onderwijsproces worden ingeschakeld. De leerling-verplegers nemen deel aan de werkzaamheden van de betrokken diensten voorzover deze bijdragen tot hun opleiding en hen in staat stellen de verantwoordelijkheden op zich te leren nemen die aan de verpleegkundige verzorging zijn verbonden. 6. De opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 32 Uitoefening van de beroepswerkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger Voor de toepassing van deze richtlijn zijn de beroepswerkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger die welke onder de in bijlage V, punt 5.2.2, genoemde beroepstitels worden uitgeoefend. Artikel 33 Specifieke verworven rechten van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger 1. De algemene regels inzake verworven rechten zijn alleen van toepassing op verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, wanneer de in artikel 23 bedoelde werkzaamheden de volledige verantwoordelijkheid voor de planning, de organisatie en de administratie van de verpleging van de patiënt hebben omvat. 2. Ten aanzien van de Poolse opleidingstitels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger zijn, uitsluitend de hierna genoemde bepalingen van toepassing op verworven rechten. De lidstaten erkennen ten behoeve van de onderdanen van lidstaten wier opleidingstitels voor verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger door Polen zijn afgegeven of wier opleiding in Polen vóór 1 mei 2004 is aangevangen en die niet voldoen aan de in artikel 31 bedoelde minimumopleidingseisen, de hierna genoemde opleidingstitels voor verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger als genoegzaam bewijs, indien deze vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat betrokkenen gedurende de hieronder gespecificeerde periode de werkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger daadwerkelijk en op wettige wijze hebben uitgeoefend: De genoemde werkzaamheden dienen de volledige verantwoordelijkheid voor de planning, de organisatie en de administratie van de verpleging van de patiënt te hebben omvat. 3. De lidstaten erkennen opleidingstitels in de verpleegkunde die in Polen zijn afgegeven aan verpleegkundigen die vóór 1 mei 2004 hun opleiding hebben voltooid en welke titels niet overeenstemmen met de in artikel 31 bedoelde minimumopleidingseisen, als deze titels worden gestaafd met het diploma "bachelor" dat is verkregen op basis van een speciaal voortgezet programma als bedoeld in artikel 11 van de wet van 20 april 2004 inzake de wijziging van de wet op de beroepen van verpleegkundige en verloskundige en inzake enige andere rechtsbesluiten (Publicatieblad van de Poolse Republiek van 30 april 2004, nr. 92, pos. 885) en de verordening van de minister van Volksgezondheid van 11 mei 2004 inzake de gedetailleerde voorwaarden voor het verstrekken van opleidingen voor verpleegkundigen en verloskundigen die in het bezit zijn van een diploma middelbaar onderwijs (eindexamen - matura) en zijn afgestudeerd aan een medische school of een instelling voor medisch beroepsonderwijs waar het beroep van verpleegkundige en van verloskundige wordt aangeleerd (Publicatieblad van de Poolse Republiek van 13 mei 2004, nr. 110, pos. 1170), teneinde na te gaan of de kennis en de bekwaamheid van de betrokken persoon op een niveau liggen dat vergelijkbaar is met dat van verpleegkundigen met titels die, in het geval van Polen, zijn vastgesteld in bijlage V, punt 5.2.2. Afdeling 4 Beoefenaars van de tandheelkunde Artikel 34 Basisopleiding tandheelkunde 1. Voor de toelating tot de basisopleiding tandheelkunde wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een lidstaat voor de betrokken studies toegang geeft tot universiteiten of instellingen voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau. 2. De basisopleiding tandheelkunde omvat in totaal ten minste vijf jaar theoretisch en praktisch onderwijs op voltijdbasis aan een universiteit, aan een instelling voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau of onder toezicht van een universiteit, en omvat ten minste het in bijlage V, punt 5.3.1, opgenomen studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.3.1, kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 3. De basisopleiding tandheelkunde waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: De opleiding verschaft de nodige bekwaamheid voor alle werkzaamheden die verband houden met de preventie, de diagnose en de behandeling van afwijkingen en ziekten van tanden, mond, kaken en omliggende weefsels. Artikel 35 Opleiding tot specialist in de tandheelkunde 1. Voor de toelating tot de opleiding tot specialist in de tandheelkunde moeten met goed gevolg vijf jaar theoretisch en praktisch onderwijs in het kader van de in artikel 34 bedoelde opleiding zijn volbracht, of moet men in het bezit zijn van de stukken bedoeld in artikel 23 en 37. 2. De opleiding tot specialist in de tandheelkunde omvat theoretisch en praktisch onderwijs in een universitair centrum, een academisch onderwijs- en onderzoekscentrum voor behandeling of, in voorkomend geval, in een daartoe door de bevoegde autoriteiten of autoriteiten erkende inrichting voor gezondheidszorg. De opleiding tot specialist in de tandheelkunde duurt ten minste drie jaar bij voltijds onderwijs en staat onder supervisie van de bevoegde autoriteiten of instellingen. De aankomend specialist in de tandheelkunde dient persoonlijk aan de werkzaamheden van de betrokken inrichting deel te nemen en daarvoor verantwoordelijkheid te dragen. De in de tweede alinea bedoelde minimumopleidingsduur kan volgens de procedure van artikel 58, lid 2, worden gewijzigd om deze aan te passen aan de vooruitgang van de wetenschap en de techniek. 3. De lidstaten stellen de afgifte van een opleidingstitel van specialist in de tandheelkunde afhankelijk van het bezit van een van de opleidingstitels van de basisopleiding tandheelkunde bedoeld in bijlage V, punt 5.3.2. Artikel 36 Uitoefening van de beroepswerkzaamheden van beoefenaar der tandheelkunde 1. Voor de toepassing van deze richtlijn zijn de beroepswerkzaamheden van beoefenaar der tandheelkunde die welke in lid 3 worden omschreven en onder de in bijlage V, punt 5.3.2, genoemde beroepstitels worden uitgeoefend. 2. Het beroep van beoefenaar der tandheelkunde is gebaseerd op de in artikel 34 bedoelde tandheelkundige opleiding en is een specifiek beroep dat zich van het beroep van arts onderscheidt, ongeacht of deze is gespecialiseerd. Voor de uitoefening van de beroepswerkzaamheden van beoefenaar der tandheelkunde is het bezit vereist van een opleidingstitel als bedoeld in bijlage V, punt 5.3.2. Met de houders van een dergelijke opleidingstitel worden gelijkgesteld de begunstigden van artikelen 23 of 37. 3. De lidstaten dragen er zorg voor dat de beoefenaars der tandheelkunde algemeen toegang hebben tot werkzaamheden in verband met de preventie, diagnose en behandeling van afwijkingen en ziekten van tanden, mond, kaken en omliggende weefsels, en die werkzaamheden mogen uitoefenen, met inachtneming van de wettelijke bepalingen en de gedragsregels die op de in bijlage V, punt 5.3.2, bedoelde referentiedata voor het beroep gelden. Artikel 37 Specifieke verworven rechten van beoefenaars der tandheelkunde 1. De lidstaten erkennen met het oog op de uitoefening van de beroepswerkzaamheden van beoefenaars der tandheelkunde uit hoofde van de in bijlage V, punt 5.3.2 , opgenomen titels, de opleidingstitels van arts welke in Italië, Spanje, Oostenrijk, Tsjechië en Slowakije zijn afgegeven aan personen die uiterlijk op de in bijlage V voor de betrokken lidstaat vermelde referentiedatum hun artsenopleiding hebben aangevangen, en welke vergezeld gaan van een door de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat afgegeven verklaring. Uit deze verklaring moet blijken dat aan de volgende twee voorwaarden is voldaan: Van de in de tweede alinea, onder a), bedoelde eis van een praktijkervaring van drie jaar zijn vrijgesteld personen die met goed gevolg een studie van ten minste drie jaar hebben gevolgd welke volgens een officiële verklaring van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat gelijkwaardig is aan de in artikel 34 bedoelde opleiding. Wat Tsjechië en Slowakije betreft, worden de in het voormalige Tsjechoslowakije verkregen opleidingstitels erkend uit gelijken hoofde als de Tsjechische en de Slowaakse opleidingstitels en onder dezelfde in de voorgaande alinea's genoemde voorwaarden. 2. Elke lidstaat erkent de opleidingstitels van arts welke in Italië zijn afgegeven aan personen die na 28 januari 1980 en niet later dan 31 december 1984 met hun universitaire artsenopleiding zijn begonnen, en welke vergezeld gaan van een door de bevoegde Italiaanse autoriteiten afgegeven verklaring. Uit deze verklaring moet blijken dat aan de volgende drie voorwaarden is voldaan: Van de in de tweede alinea, onder a), bedoelde proef van bekwaamheid zijn vrijgesteld personen die met goed gevolg een studie van ten minste drie jaar hebben gevolgd die volgens een officiële verklaring van de bevoegde autoriteiten gelijkwaardig is aan de in artikel 34 bedoelde opleiding. Personen die na 31 december 1984 met hun universitaire artsenopleiding zijn begonnen worden net zo behandeld als bovengenoemde personen, op voorwaarde dat de bovengenoemde drie studiejaren vóór 31 december 1994 zijn begonnen. Afdeling 5 Dierenartsen Artikel 38 De opleiding tot dierenarts 1. De diergeneeskundige opleiding omvat in totaal ten minste vijf jaar theoretisch en praktisch onderwijs op voltijdbasis aan een universiteit, aan een instelling voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau of onder toezicht van een universiteit en omvat ten minste het in bijlage V, punt 5.4.1, opgenomen studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.4.1, kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 2. Voor de toelating tot de diergeneeskundige opleiding wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een lidstaat voor de betrokken studies toegang geeft tot universiteiten of instellingen voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau. 3. De opleiding tot dierenarts waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 39 Specifieke verworven rechten van dierenartsen Onverminderd artikel 23, lid 4, erkennen de lidstaten ten behoeve van onderdanen van lidstaten wier opleidingstitels van dierenarts door Estland zijn afgegeven of wier opleiding vóór 1 mei 2004 in Estland is aangevangen, deze opleidingstitels van dierenarts mits deze vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat deze personen tijdens de zeven jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste vijf opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze de betrokken werkzaamheden op Estlands grondgebied hebben uitgeoefend. Afdeling 6 Verloskundigen Artikel 40 Opleiding tot verloskundige 1. De opleiding tot verloskundige omvat in totaal ten minste één van de volgende opleidingen: of De lidstaten zien erop toe dat de met de opleiding van verloskundigen belaste inrichting verantwoordelijk is voor de coördinatie tussen theorie en praktijk gedurende het gehele studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.5.1, kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 2. Voor de toelating tot de opleiding tot verloskundige moet aan één van de volgende voorwaarden zijn voldaan: 3. De opleiding tot verloskundige waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 41 Regels ten aanzien van de erkenning van de opleidingstitels van verloskundige 1. De in bijlage V, punt 5.5.2, bedoelde opleidingstitels van verloskundige worden overeenkomstig artikel 21 automatisch erkend, indien zij aan één van de volgende voorwaarden voldoen: 2. Het in lid 1 genoemde bewijs wordt afgegeven door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van oorsprong. Hierin wordt verklaard dat de begunstigde, na de opleidingstitel van verloskundige te hebben behaald, in een ziekenhuis of in een daartoe erkende inrichting voor gezondheidszorg alle werkzaamheden van verloskundige gedurende het overeenkomstige tijdvak naar tevredenheid heeft verricht. Artikel 42 Uitoefening van de beroepswerkzaamheden van verloskundige 1. Deze afdeling is van toepassing op de werkzaamheden van verloskundige, zoals die door elke lidstaat zijn omschreven, onverminderd lid 2, en worden uitgeoefend onder de in bijlage V, punt 5.5.2, opgenomen beroepstitels. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat de verloskundigen ten minste toegang hebben tot de hieronder genoemde werkzaamheden en deze mogen uitoefenen: Artikel 43 Specifieke verworven rechten van verloskundigen 1. Elke lidstaat erkent, ten aanzien van onderdanen van de lidstaten van wie de opleidingstitels van verloskundige aan alle in artikel 40 vastgestelde minimumopleidingseisen voldoen, maar uit hoofde van artikel 41 alleen mogen worden erkend indien ze vergezeld gaan van het in artikel 41, lid 2, bedoelde bewijs van praktijkervaring, als genoegzaam bewijs de door deze lidstaten vóór de in bijlage V, punt 5.5.2, bedoelde referentiedatum afgegeven opleidingstitels, op voorwaarde dat zij vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze hebben uitgeoefend. 2. Lid 1 is van toepassing op onderdanen van de lidstaten van wie de opleidingstitels van verloskundige de afsluiting zijn van een opleiding die op het grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek werd gevolgd en die aan alle minimumopleidingseisen van artikel 40 voldoet, maar uit hoofde van artikel 41 alleen mogen worden erkend indien zij vergezeld gaan van het in artikel 41, lid 2, bedoelde bewijs van praktijkervaring, wanneer zij de afsluiting zijn van een opleiding waarmee vóór 3 oktober 1990 werd aangevangen. 3. Ten aanzien van de Poolse opleidingstitels voor verloskundige geldt dat uitsluitend de hierna genoemde bepalingen met betrekking tot verworven rechten van toepassing zijn. De lidstaten erkennen ten behoeve van onderdanen van lidstaten wier opleidingstitels van verloskundige door Polen zijn afgegeven of wier opleiding in Polen vóór 1 mei 2004 is aangevangen, en die niet voldoen aan de in artikel 40 bedoelde minimumopleidingseisen, de hierna genoemde opleidingstitels van verloskundige, indien deze vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat betrokkene gedurende de hieronder gespecificeerde periode de werkzaamheden van verloskundige daadwerkelijk en op wettige wijze heeft uitgeoefend: 4. De lidstaten erkennen opleidingstitels in de verloskunde die in Polen zijn afgegeven aan verloskundigen die vóór 1 mei 2004 hun opleiding hebben voltooid en welke titels niet beantwoorden aan de in artikel 40 bedoelde minimumopleidingseisen, als deze titels worden gestaafd met het diploma "bachelor" dat is verkregen op basis van een speciaal voortgezet programma als bedoeld in artikel 11 van de wet van 20 april 2004 inzake de wijziging van de wet op de beroepen van verpleegkundige en verloskundige en inzake enige andere rechtsbesluiten (Publicatieblad van de Poolse Republiek van 30 april 2004, nr. 92, pos. 885) en de verordening van de minister van Volksgezondheid van 11 mei 2004 inzake de gedetailleerde voorwaarden voor het verstrekken van opleidingen voor verpleegkundigen en verloskundigen die in het bezit zijn van een diploma middelbaar onderwijs (eindexamen - matura) en zijn afgestudeerd aan een medische school of een instelling voor medisch beroepsonderwijs waar het beroep van verpleegkundige en van verloskundige wordt aangeleerd (Publicatieblad van de Poolse Republiek van 13 mei 2004, nr. 110, pos. 1170), teneinde na te gaan of de kennis en de bekwaamheid van de betrokken persoon op een niveau liggen dat vergelijkbaar is met dat van verloskundigen met titels die in het geval van Polen zijn vastgesteld in bijlage V, punt 5.5.2. Afdeling 7 Apothekers Artikel 44 Opleiding tot apotheker 1. Voor de toelating tot de apothekersopleiding wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een lidstaat voor de betrokken studies toegang geeft tot universiteiten of instellingen voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau. 2. De opleidingstitel van apotheker vormt de afsluiting van een opleiding van ten minste vijf jaar waarvan: De studiecyclus omvat ten minste het in bijlage V, punt 5.6.1, opgenomen studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.6.1, kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 3. De opleiding tot apotheker waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 45 Uitoefening van de werkzaamheden van apotheker 1. Voor de toepassing van deze richtlijn zijn de werkzaamheden van apotheker die waartoe de toegang en waarvan de uitoefening in een of meer lidstaten afhankelijk worden gesteld van eisen betreffende de beroepskwalificatie en die openstaan voor de houders van de in bijlage V, punt 5.6.2, bedoelde opleidingstitels. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat de houders van een opleidingstitel op universitair niveau of van een titel van een als gelijkwaardig erkend niveau op het terrein van de farmacie, die voldoet aan de in artikel 44 gestelde voorwaarden, ten minste gerechtigd zijn tot de toegang tot en de uitoefening van de hieronder bedoelde werkzaamheden, onder voorbehoud, in voorkomend geval, van de eis van aanvullende beroepservaring: 3. Wanneer in een lidstaat de toegang tot of de uitoefening van een van de werkzaamheden van apotheker behalve van het bezit van een in bijlage V, punt 5.6.2, bedoelde opleidingstitel, afhankelijk worden gesteld van het bezit van aanvullende beroepservaring, erkent deze lidstaat als genoegzaam bewijs te dien einde een verklaring van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van oorsprong waarin wordt bevestigd dat de betrokkene die werkzaamheden in de lidstaat van oorsprong gedurende een periode van gelijke duur heeft uitgeoefend. 4. De in lid 3 bedoelde erkenning geldt evenwel niet voor wat betreft de beroepservaring van twee jaar die door het Groothertogdom Luxemburg wordt geëist voor het verlenen van een vergunning voor een voor het publiek toegankelijke apotheek. 5. Wanneer er in een lidstaat op 16 september 1985 een vergelijkend onderzoek op de grondslag van een examen bestond dat ten doel heeft onder de in lid 2 bedoelde houders de kandidaten te selecteren die zullen worden aangewezen als houders van nieuwe apotheken tot oprichting waarvan in het kader van een nationaal systeem voor geografische spreiding werd besloten, kan deze lidstaat in afwijking van lid 1 dit vergelijkend onderzoek handhaven en verplicht stellen voor onderdanen van de lidstaten die één van de in bijlage V, punt 5.6.2, bedoelde opleidingstitels van apotheker bezitten of die onder artikel 23 vallen. Afdeling 8 Architecten Artikel 46 Opleiding tot architect 1. De opleiding tot architect omvat in totaal ten minste, hetzij vier jaar studie op voltijdbasis, hetzij zes jaar studie waarvan ten minste drie jaar voltijds, aan een universiteit of een vergelijkbare onderwijsinstelling. Ter afsluiting van deze opleiding moet met goed gevolg een examen op universitair niveau worden afgelegd. Deze opleiding op universitair niveau, die hoofdzakelijk betrekking heeft op de architectuur, moet evenveel aandacht besteden aan de theoretische als aan de praktische aspecten van de architectuuropleiding en moet de verwerving van de hieronder genoemde kennis en bekwaamheid waarborgen: 2. De lijsten van kennis en bekwaamheid in lid 1 kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 58, lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. Artikel 47 Afwijkingen van de eisen inzake de opleiding tot architect 1. In afwijking van artikel 46 wordt eveneens als beantwoordend aan artikel 21 erkend de driejarige opleiding aan de "Fachhochschulen" van de Bondsrepubliek Duitsland die op 5 augustus 1985 bestaat, voldoet aan de eisen van artikel 46 en in die lidstaat toegang geeft tot de in artikel 48 bedoelde werkzaamheden onder de beroepstitel van architect, voorzover deze opleiding wordt aangevuld met een periode van beroepservaring van vier jaar in de Bondsrepubliek Duitsland, waarvan het bewijs wordt geleverd door een certificaat dat is afgegeven door de beroepsorde waarbij de architect die voor de bepalingen van deze richtlijn in aanmerking wil komen, op de ledenlijst is ingeschreven. De beroepsorde moet vooraf beoordelen of de door de betrokken architect verrichte werkzaamheden op het gebied van de architectuur overtuigende toepassingen zijn van het geheel van de in artikel 46, lid 1 bedoelde kennis en bekwaamheid. Dit certificaat wordt afgegeven volgens dezelfde procedure als die welke voor de inschrijving op de ledenlijst van de beroepsorde van toepassing is. 2. In afwijking van artikel 46 wordt, in het kader van de sociale verheffing of van deeltijdse universitaire studies, eveneens als beantwoordend aan artikel 21 erkend de opleiding die voldoet aan de eisen van artikel 46 en die wordt afgesloten met een examen in de architectuur dat met goed gevolg is afgelegd door een persoon die al zeven jaar of langer op het gebied van de architectuur werkzaam is onder toezicht van een architect of een architectenbureau. Dit examen moet op universitair niveau staan en gelijkwaardig zijn aan het in artikel 46, lid 1, eerste alinea, bedoelde afsluitende examen. Artikel 48 Uitoefening van de werkzaamheden van architect 1. Voor de toepassing van deze richtlijn zijn beroepswerkzaamheden van architect die welke gewoonlijk onder de beroepstitel van architect worden uitgeoefend. 2. De onderdanen van een lidstaat die gerechtigd zijn de beroepstitel van architect te voeren uit hoofde van een wet waarbij aan de bevoegde autoriteit van een lidstaat de bevoegdheid wordt gegeven deze titel te verlenen aan onderdanen van de lidstaten die zich in het bijzonder hebben onderscheiden door de kwaliteit van hun prestaties in de architectuur, worden geacht te voldoen aan de voorwaarden die worden gesteld voor het uitoefenen van de werkzaamheden van architect onder de beroepstitel van architect. De architecturale aard van de werkzaamheden van de betrokkenen blijkt uit een certificaat dat door hun lidstaat van oorsprong is afgegeven. Artikel 49 Specifieke verworven rechten van architecten 1. Elke lidstaat erkent de in bijlage VI, punt 6 , bedoelde opleidingstitels van architect die door de andere lidstaten zijn afgegeven ter afsluiting van een opleiding waarmee uiterlijk gedurende het in de genoemde bijlage opgenomen referentieacademiejaar is begonnen, ook al voldoen zij niet aan de in artikel 46 bedoelde minimumeisen, door daaraan met betrekking tot de toegang tot en de uitoefening van de beroepswerkzaamheden van architect op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf afgegeven opleidingstitels van architect. De verklaringen van de bevoegde autoriteiten van de Bondsrepubliek Duitsland als bewijs van de respectieve gelijkwaardigheid van de na 8 mei 1945 door de bevoegde autoriteiten van de Duitse Democratische Republiek afgegeven opleidingstitels aan de in de genoemde bijlage opgenomen titels, worden onder deze voorwaarden erkend. 2. Onverminderd lid 1 erkent elke lidstaat, door daaraan met betrekking tot de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van architect onder de beroepstitel van architect op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf afgegeven opleidingstitels, de verklaringen die aan onderdanen van de lidstaten zijn afgegeven door lidstaten die op de volgende tijdstippen een regeling kennen voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van architect: De in lid 1 bedoelde verklaringen bevestigen dat de houder ervan uiterlijk op deze datum toestemming heeft gekregen om de beroepstitel van architect te voeren, en dat hij in het kader van deze regeling de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van die verklaringen voorafgaan gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk heeft uitgeoefend. Hoofdstuk IV Gemeenschappelijke bepalingen inzake vestiging Artikel 50 Documenten en formaliteiten 1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van de ontvangende lidstaat overeenkomstig deze titel over een aanvraag tot uitoefening van het betrokken gereglementeerde beroep beslissen, kunnen zij de in bijlage VII genoemde documenten en certificaten verlangen. De in bijlage VII, punt 1, onder d), e) en f), bedoelde documenten mogen bij overlegging niet ouder dan drie maanden zijn. De lidstaten, instellingen en andere rechtspersonen dragen er zorg voor dat de inhoud van de verstrekte informatie geheim blijft. 2. In geval van gegronde twijfel kan de ontvangende lidstaat de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat vragen om bevestiging van de echtheid van de in die andere lidstaat afgegeven getuigschriften en opleidingstitels, alsmede, in voorkomend geval, om bevestiging dat de begunstigde voor de beroepen in hoofdstuk III van deze titel voldoet aan de minimumopleidingseisen van de artikelen 24, 25, 28, 31, 34, 35, 38, 40, 44 en 46. 3. In geval van gegronde twijfel, wanneer opleidingstitels zoals omschreven in artikel 3, lid 1, onder c), zijn afgegeven door een bevoegde autoriteit in een lidstaat en een opleiding omvatten die geheel of gedeeltelijk is gevolgd in een rechtmatig op het grondgebied van een andere lidstaat gevestigde instelling, mag de ontvangende lidstaat bij de bevoegde autoriteit in de lidstaat waar het diploma vandaan komt, nagaan 4. Wanneer een ontvangende lidstaat verlangt dat zijn onderdanen voor de toegang tot of de uitoefening van een gereglementeerd beroep een eed of gelofte afleggen en de formule van deze eed of gelofte niet door onderdanen van de andere lidstaten kan worden gebruikt, ziet hij erop toe dat de betrokkenen een passende gelijkwaardige formule kunnen gebruiken. Artikel 51 Procedure voor de onderlinge erkenning van beroepskwalificaties 1. De bevoegde autoriteit van de ontvangende lidstaat bevestigt binnen één maand de ontvangst van het dossier van de aanvrager en deelt in voorkomend geval mede welke documenten ontbreken. 2. De procedure voor de behandeling van een aanvraag om een gereglementeerd beroep te mogen uitoefenen, moet zo spoedig mogelijk, in ieder geval uiterlijk drie maanden na de indiening van het volledige dossier van de aanvrager door een met redenen omkleed besluit van de bevoegde autoriteit van de ontvangende lidstaat worden afgesloten. Deze uiterste datum kan echter met één maand worden verlengd in gevallen die onder de hoofdstukken I en II van deze titel vallen. 3. Tegen dit besluit, of tegen het uitblijven ervan gedurende de gestelde termijn, kan bij een nationale rechterlijke autoriteit beroep worden aangetekend. Artikel 52 Voeren van een beroepstitel 1. Wanneer in een ontvangende lidstaat voorschriften gelden voor het voeren van de beroepstitel voor een van de werkzaamheden van het betrokken beroep, voeren de onderdanen van de andere lidstaten die op grond van titel III gerechtigd zijn een gereglementeerd beroep uit te oefenen, de beroepstitel die in de ontvangende lidstaat met dit beroep overeenkomt, en maken zij gebruik van de eventuele afkorting van deze titel. 2. Wanneer een beroep in de ontvangende lidstaat is gereglementeerd door een vereniging of organisatie als bedoeld in artikel 3, lid 2, mogen de onderdanen van de lidstaten de door die organisatie of vereniging verleende beroepstitel of de afkorting daarvan uitsluitend gebruiken indien zij het bewijs overleggen dat zij lid van die organisatie of vereniging zijn. Wanneer de vereniging of organisatie het lidmaatschap afhankelijk stelt van bepaalde kwalificaties, mag zij deze kwalificaties slechts overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn eisen van onderdanen van andere lidstaten die over beroepskwalificaties beschikken. Titel IV Wijze van uitoefening van het beroep Artikel 53 Talenkennis De begunstigden van de erkenning van beroepskwalificaties moeten beschikken over de talenkennis die voor de uitoefening van hun beroep in de ontvangende lidstaat vereist is. Artikel 54 Voeren van de academische titels Onverminderd de artikelen 7 en 52, ziet de ontvangende lidstaat erop toe dat de betrokkenen het recht hebben gebruik te maken van academische titels die hun verleend zijn in de lidstaat van oorsprong, en eventueel van de afkorting daarvan, in de taal van de lidstaat van oorsprong . De ontvangende lidstaat kan voorschrijven dat deze titel wordt gevolgd door de naam en de plaats van de instelling of van de examencommissie die de titel heeft verleend. Wanneer een academische titel van de lidstaat van oorsprong in de ontvangende lidstaat kan worden verward met een titel waarvoor in laatstgenoemde lidstaat een aanvullende opleiding is vereist die de begunstigde niet heeft gevolgd, kan de ontvangende lidstaat voorschrijven dat de begunstigde een academische titel van de lidstaat van oorsprong voert in een door de ontvangende lidstaat aangegeven passende vorm. Artikel 55 Overeenkomsten op het gebied van de ziektekostenverzekering Onverminderd artikel 5, lid 1, en artikel 6, eerste alinea, onder b), verlenen de lidstaten die van degenen die op hun grondgebied hun beroepskwalificaties hebben verworven, eisen dat zij een voorbereidende stage volbrengen en/of een periode van beroepservaring doorlopen om bij een ziektekostenverzekering te kunnen worden gecontracteerd, vrijstelling van deze verplichting aan de houders van in een andere lidstaat verworven beroepskwalificaties van arts of beoefenaar van de tandheelkunde. Titel V Administratieve samenwerking en uitvoeringsbevoegdheden Artikel 56 Bevoegde autoriteiten 1. De bevoegde autoriteiten van de ontvangende lidstaat en van de lidstaat van oorsprong werken nauw samen en verlenen elkaar wederzijds bijstand bij de toepassing van deze richtlijn. Zij zien toe op de vertrouwelijkheid van de door hen uitgewisselde informatie. 2. De bevoegde autoriteiten van de ontvangende lidstaat en van de lidstaat van oorsprong wisselen informatie uit over tuchtrechtelijke maatregelen of strafrechtelijke sancties die genomen zijn, en over alle andere specifieke ernstige feiten die van invloed kunnen zijn op de uitoefening van werkzaamheden in het kader van deze richtlijn, met inachtneming van de wetgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens in de Richtlijnen 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (28) en 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (29) . De lidstaat van oorsprong gaat de juistheid van deze feiten na; zijn autoriteiten bepalen de aard en de omvang van het in te stellen onderzoek, en stellen de ontvangende lidstaat in kennis van de consequenties die zij daaruit trekken ten aanzien van de verstrekte informatie. 3. Elke lidstaat wijst uiterlijk op … (30) de bevoegde autoriteiten en instellingen aan die gemachtigd zijn de opleidingstitels en andere documenten of informatie te verstrekken of te ontvangen, alsmede die welke gemachtigd zijn de aanvragen te ontvangen en de in deze richtlijn bedoelde besluiten te nemen, en stellen de andere lidstaten en de Commissie onverwijld hiervan in kennis. 4. Elke lidstaat wijst een coördinator voor de werkzaamheden van de in lid 1 bedoelde autoriteiten aan en stelt de andere lidstaten en de Commissie hiervan in kennis. De coördinator heeft de volgende taken: Voor de uitvoering van de onder b), bedoelde taak kan de coördinator een beroep doen op de in artikel 57 bedoelde contactpunten. Artikel 57 Contactpunten Elke lidstaat wijst uiterlijk op …* een contactpunt aan dat de volgende taken heeft: Op haar verzoek stellen de contactpunten de Commissie binnen twee maanden na indiening in kennis van de resultaten in verband met de zaken die zij uit hoofde van het bepaalde onder b), behandelen. Artikel 58 Comité voor de erkenning van beroepskwalificaties 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité voor de erkenning van beroepskwalificaties, hierna het "comité" genoemd , dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie . 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op twee maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Titel VI Overige bepalingen Artikel 59 Raadpleging De Commissie draagt op adequate wijze zorg voor de raadpleging van deskundigen van de desbetreffende beroepsgroepen, met name in de context van het werk van het in artikel 58 bedoelde comité, en legt dit comité een uitvoerig rapport over deze raadplegingen voor. Artikel 60 Verslagen 1. Na … (31) leggen de lidstaten aan de Commissie om de twee jaar een verslag over de toepassing van het ingevoerde stelsel voor. Behalve algemene toelichtingen bevat dat verslag een statistisch overzicht van de genomen besluiten, alsmede een beschrijving van de voornaamste problemen die uit de toepassing van de richtlijn voortvloeien. 2. Na …* stelt de Commissie om de vijf jaar een verslag op over de toepassing van deze richtlijn. Artikel 61 Afwijkingsclausule Indien zich bij de toepassing van een bepaling van deze richtlijn voor een lidstaat op bepaalde terreinen ernstige moeilijkheden voordoen, onderzoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met die lidstaat. In voorkomend geval besluit de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 58, lid 2, de betrokken lidstaat toe te staan om gedurende een bepaalde periode van de toepassing van de betrokken bepaling af te wijken. Artikel 62 Intrekking De Richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG, 89/48/EEG, 92/51/EEG, 93/16/EEG en 1999 /42/EG worden met ingang van … (32) ingetrokken. De verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen worden geacht te verwijzen naar de onderhavige richtlijn, en laten de besluiten die op grond van de ingetrokken richtlijnen zijn aangenomen, onverlet. Artikel 63 Omzetting De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op …* aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 64 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 65 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Lijst van beroepsverenigingen of -organisaties die voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 2 IERLAND (33) 1. The Institute of Chartered Accountants in Ireland (34) 2. The Institute of Certified Public Accountants in Ireland 2 3. The Association of Certified Accountants 2 4. Institution of Engineers of Ireland 5. Irish Planning Institute VERENIGD KONINKRIJK 1. Institute of Chartered Accountants in England and Wales 2. Institute of Chartered Accountants of Scotland 3. Institute of Chartered Accountants in Ireland 4. Chartered Association of Certified Accountants 5. Chartered Institute of Loss Adjusters 6. Chartered Institute of Management Accountants 7. Institute of Chartered Secretaries and Administrators 8. Chartered Insurance Institute 9. Institute of Actuaries 10. Faculty of Actuaries 11. Chartered Institute of Bankers 12. Institute of Bankers in Scotland 13. Royal Institution of Chartered Surveyors 14. Royal Town Planning Institute 15. Chartered Society of Physiotherapy 16. Royal Society of Chemistry 17. British Psychological Society 18. Library Association 19. Institute of Chartered Foresters 20. Chartered Institute of Building 21. Engineering Council 22. Institute of Energy 23. Institution of Structural Engineers 24. Institution of Civil Engineers 25. Institution of Mining Engineers 26. Institution of Mining and Metallurgy 27. Institution of Electrical Engineers 28. Institution of Gas Engineers 29. Institution of Mechanical Engineers 30. Institution of Chemical Engineers 31. Institution of Production Engineers 32. Institution of Marine Engineers 33. Royal Institution of Naval Architects 34. Royal Aeronautical Society 35. Institute of Metals 36. Chartered Institution of Building Services Engineers 37. Institute of Measurement and Control 38. British Computer Society BIJLAGE II Lijst van opleidingen met een bijzondere structuur bedoeld in artikel 11, lid 4, onder b) 1. Opleidingen op paramedisch en sociaal-pedagogisch gebied De volgende opleidingen: Duitsland Tsjechische Republiek overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 13 jaar, waarvan gedurende ten minste 8 jaar basisonderwijs en gedurende 4 jaar een beroepsopleiding in een secundaire school voor medisch onderwijs wordt gevolgd, afgesloten met het "maturitní zkouška"-examen; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 13 jaar, waarvan gedurende ten minste 8 jaar basisonderwijs en gedurende 4 jaar een beroepsopleiding in een secundaire school voor medisch onderwijs wordt gevolgd, afgesloten met het "maturitní zkouška"-examen. Italië Cyprus overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 14 jaar, waarvan gedurende ten minste 6 jaar basisonderwijs, 6 jaar secundair onderwijs en 2 jaar postsecundaire beroepsopleiding wordt gevolgd, gevolgd door één jaar beroepservaring; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 14 jaar, waarvan gedurende ten minste 6 jaar basisonderwijs, 6 jaar secundair onderwijs en 2 jaar een postsecundaire opleiding wordt gevolgd, gevolgd door één jaar beroepservaring. Letland overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 13 jaar, waarvan gedurende ten minste 10 jaar algemeen onderwijs en gedurende 2 jaar een beroepsopleiding in een school voor medisch onderwijs wordt gevolgd, gevolgd door 3 jaar beroepservaring, waarna een examen wordt afgelegd om een certificaat in dit specialisme te behalen; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 12 jaar, waarvan gedurende ten minste 10 jaar algemeen onderwijs en gedurende 2 jaar een beroepsopleiding in een school voor medisch onderwijs wordt gevolgd, gevolgd door 2 jaar beroepservaring, waarna een examen wordt afgelegd om een certificaat in dit specialisme te behalen; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 12 jaar, waarvan gedurende ten minste 10 jaar algemeen onderwijs en gedurende 2 jaar een beroepsopleiding in een school voor medisch onderwijs wordt gevolgd, gevolgd door 2 jaar beroepservaring, waarna een examen wordt afgelegd om een certificaat in dit specialisme te behalen; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 13 jaar, waarvan gedurende ten minste 10 jaar algemeen onderwijs en gedurende 3 jaar een beroepsopleiding in een school voor medisch onderwijs wordt gevolgd, gevolgd door 2 jaar beroepservaring, waarna een examen wordt afgelegd om een certificaat in dit specialisme te behalen. Luxemburg Nederland overeenkomende met opleidingen met een totale duur van ten minste 13 jaar, waarvan: Oostenrijk overeenkomende met een onderwijs- en studiecyclus met een totale duur van minstens 14 jaar, waarvan ten minste vijf jaar opleiding in een gestructureerd kader, verdeeld in een leerlingschap van ten minste drie jaar, gedeeltelijk in het bedrijf en gedeeltelijk in een instelling voor beroepsonderwijs, en een praktische opleiding in het bedrijf, afgesloten met een beroepsexamen dat het recht verleent het beroep uit te oefenen en leerlingen op te leiden; overeenkomende met een onderwijs- en studiecyclus met een totale duur van 14 jaar, waarvan vijf jaar opleiding in een gestructureerd kader, bestaande uit een leerlingschap van twee jaar, een praktische opleiding van twee jaar in het bedrijf en een opleidingscursus van een jaar die wordt afgesloten met een beroepsexamen dat het recht verleent het beroep uit te oefenen en leerlingen op te leiden; overeenkomende met een onderwijs- en studiecyclus met een totale duur van 13 jaar, waarvan vijf jaar beroepsopleiding aan een gespecialiseerde school, afgesloten met een examen. Slowakije overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 14,5 jaar, waarvan gedurende 8 jaar basisonderwijs, gedurende 4 jaar een opleiding in een gespecialiseerde secundaire school en een studiecyclus danspedagogie van 5 semesters wordt gevolgd; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 14 jaar, waarvan gedurende 8 à 9 jaar basisonderwijs en gedurende 4 jaar een opleiding in een secundaire school voor pedagogie of een andere secundaire school en 2 jaar aanvullend deeltijds pedagogisch onderwijs wordt gevolgd. 2. Sector meesters ("Mester/Meister/Maître") overeenkomende met opleidingen voor ambachtelijke activiteiten die niet onder titel III, hoofdstuk II, van deze richtlijn vallen De volgende opleidingen: Denemarken overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van 14 jaar, waarvan gedurende ten minste vijf jaar een beroepsopleiding wordt gevolgd, verdeeld in een door de instelling voor beroepsonderwijs verzorgde theoretische opleiding van tweeënhalf jaar en een praktische opleiding van tweeënhalf jaar in het bedrijf, afgesloten met een erkend examen dat betrekking heeft op de ambachtelijke activiteit en het recht verleent de titel "Mester" te voeren; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van 12,5 jaar, waarvan gedurende drieënhalf jaar een beroepsopleiding wordt gevolgd, verdeeld in een door de instelling voor beroepsonderwijs verzorgde theoretische opleiding van een semester en een praktische opleiding van drie jaar in het bedrijf, afgesloten met een erkend examen dat betrekking heeft op de ambachtelijke activiteit en het recht verleent de titel "Mester" te voeren; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van 13,5 jaar, waarvan gedurende vierenhalf jaar een beroepsopleiding wordt gevolgd, verdeeld in een door de instelling voor beroepsonderwijs verzorgde theoretische opleiding van twee jaar en een praktische opleiding van tweeënhalf jaar in het bedrijf, afgesloten met een erkend examen dat betrekking heeft op de ambachtelijke activiteit en het recht verleent de titel "Mester" te voeren. Duitsland Luxemburg overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van 14 jaar, waarvan ten minste vijf jaar opleiding in een gestructureerd kader, gedeeltelijk in het bedrijf en gedeeltelijk aan de instelling voor beroepsonderwijs, afgesloten met een examen dat met succes moet worden afgelegd om een als ambachtelijk beschouwde activiteit als zelfstandige of als werknemer met een vergelijkbaar verantwoordelijkheidsniveau te mogen uitoefenen. Oostenrijk overeenkomende met een onderwijs- en studiecyclus met een totale duur van ten minste 14 jaar, waarvan ten minste vijf jaar opleiding in een gestructureerd opleidingskader, verdeeld in een leerlingschap van ten minste drie jaar, gedeeltelijk in het bedrijf en gedeeltelijk in een instelling voor beroepsonderwijs, en een praktische opleiding in het bedrijf van ten minste twee jaar, afgesloten met een meestersexamen dat het recht verleent het beroep uit te oefenen, leerlingen op te leiden en de titel "Meister" te voeren; de meestersopleidingen in de sectoren land- en bosbouw, met als specialisatie: overeenkomende met een onderwijs- en studiecyclus met een totale duur van minstens 15 jaar, waarvan ten minste zes jaar opleiding in een gestructureerd kader, verdeeld in een leerlingschap van ten minste drie jaar, gedeeltelijk in het bedrijfsleven en gedeeltelijk in een instelling voor beroepsonderwijs, en een praktische opleiding van ten minste drie jaar in het bedrijf, afgesloten met een erkend examen dat betrekking heeft op het beroep en dat het recht verleent leerlingen op te leiden en de titel "Meister" te voeren. Polen overeenkomende met een studiecyclus van Slowakije overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 12 jaar, waarvan gedurende 8 jaar basisonderwijs en gedurende 4 jaar een beroepsopleiding wordt gevolgd (voltijds secundair beroepsonderwijs en/of leerlingwezen in de betrokken (soortgelijke) beroepsopleiding of een studiecyclus in het kader van het leerlingwezen), gevolgd door ten minste 3 jaar beroepservaring in het gebied waarin hij/zij de opleiding op school of in het leerlingwezen heeft voltooid en een aanvullende pedagogische studie aan de faculteit pedagogie of aan een technische universiteit, of een studiecyclus bestaande uit een volledige secundaire studiecyclus en leerlingwezen in de betrokken (soortgelijke) beroepsopleiding of een studiecyclus in het kader van het leerlingwezen, gevolgd door ten minste 3 jaar beroepservaring in het gebied waarin hij/zij de opleiding op school of in het leerlingwezen heeft voltooid en een aanvullende studie pedagogie aan de faculteit pedagogie, of per 1 september 2005 een gespecialiseerde opleiding op het gebied van de speciale pedagogie in de methodologiecentra voor meesters in het beroepsgericht onderwijs in de speciale scholen, zonder aanvullende pedagogische studie. 3. Maritieme sector (a) Zeevaart De volgende opleidingen: Tsjechische Republiek Denemarken Duitsland Italië Letland Nederland overeenkomende met de volgende opleidingen: 2. a) Academie of hogeschool voor zeevaartkunde – afdeling navigatie, in beide gevallen afgesloten met het "maturitní zkouška"-examen, en ten minste zes maanden goedgekeurde diensttijd aan boord van schepen tijdens de studie, of 2. Naar behoren ingevuld en goedgekeurd boek voor de stage aan boord voor leerling-dekofficieren. iii) voor de eerste stuurman ("první palubní důstojník"), 2. Academie of hogeschool voor zeevaartkunde – afdeling maritieme werktuigkunde en ten minste zes maanden goedgekeurde diensttijd aan boord van schepen tijdens de studie. vi) voor de officier belast met de machinekamerwacht ("strojní důstojník"), (vii) voor de tweede werktuigkundige ("druhý strojní důstojník"), (viii) voor de hoofdwerktuigkundige ("první strojní důstojník"), (ix) voor de elektriciën ("elektrotechnik") 2. Academie voor zeevaartkunde of een andere academie, faculteit elektrotechniek, of technische school of hogeschool voor elektro-techniek, alle afgesloten met het "maturitní zkouška"-examen, en ten minste 12 maanden goedgekeurde praktijkervaring op het gebied van de elektrotechniek. x) voor de hoofdwerktuigkundige elektrische installaties ("elektrodůstojník"), 2. Goedgekeurde diensttijd op zee als elektricien van ten minste 12 maanden voor afgestudeerden van een academie of hogeschool, of 24 maanden voor afgestudeerden van een secundaire school. – in Denemarken, negen jaar basisonderwijs, gevolgd door een basisopleiding en/of dienst op zee van 17 à 36 maanden en aangevuld: 2. Overeenkomende met een studiecyclus van in het totaal ten minste 12 jaar en 6 maanden, waarvan ten minste 9 jaar basisonderwijs en 3 jaar beroepsonderwijs. 2. Bovendien moet de betrokkene ten minste 6 maanden op zee als elektrotechnicus of assistent van een elektrotechnisch ingenieur werken aan boord van een schip met een generatorvermogen van meer dan 750 kW. ii) voor de verantwoordelijke voor de koelinstallaties ("kuģa saldēšanas iekārtu mašīnists"), 1. Een persoon van 18 jaar of ouder; b) die erkend zijn in het kader van het Internationale STCW-Verdrag (Internationaal Verdrag van 1978 betreffende normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst). Zeevisserij De volgende opleidingen: – zeevaartkundig scheepsofficier BK visserij ("nautischer Schiffsoffizier BK/Fischerei"). – stuurman werktuigkundige VI, – in Nederland, een onderwijscyclus van 13 tot 15 jaar, waarvan ten minste twee jaar aan een gespecialiseerde instelling voor beroepsonderwijs, aangevuld met twaalf maanden praktijkervaring, 4. die erkend zijn in het kader van het Verdrag van Torremolinos (Internationaal Verdrag van 1977 voor de beveiliging van vissersvaartuigen). Technische sector De volgende opleidingen: – erkend technicus, erkend bouwer ("autorizovaný technik, autorizovaný stavitel"), – bestuurder van een spoorvoertuig ("fyzická osoba řídící drážní vozidlo"), – onderhoudsmonteur spoorwegen ("drážní revizní technik"), – rij-instructeur ("učitel autoškoly"), – technisch ambtenaar belast met de autokeuring ("kontrolní technik STK"), – monteur belast met de controle van de uitlaatgassen van wagens ("mechanik měření emisí"), – kapitein Klasse I ("Kapitán I. třídy"), – restaurateur van monumenten die kunstambachtelijke werken zijn ("restaurátor památek, které jsou díly uměleckých řemesel"), – restaurateur van kunstwerken die geen monumenten zijn en die zich bevinden in de collecties van musea en galerieën, en van andere objecten van culturele waarde ("restaurátor děl výtvarných umění, která nejsou památkami a jsou uložena ve sbírkách muzeí a galerií, a ostatních předmětů kulturní hodnoty"), – afvalbeheerder ("odpadový hospodář"), – beheerder springstoftechnologie ("technický vedoucí odstřelů"), overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 12 jaar, waarvan gedurende ten minste 8 jaar basisonderwijs en ten minste 4 jaar een beroepsopleiding in een secundaire school wordt gevolgd, afgesloten met het "maturitní zkouška"-examen, en gevolgd door 2 jaar als ondergrondse schietmeester en 1 jaar als bovengrondse schietmeester, waarvan een half jaar als assistent-schietmeester; een studiecyclus van 100 uur theoretische en praktische opleiding, gevolgd door een examen voor de bevoegde mijnendienst van het district; een half jaar of meer beroepservaring in het plannen en uitvoeren van grootschalige schietwerken; een studiecyclus van 32 uur theoretische en praktische opleiding, gevolgd door een examen voor de Mijnendienst van Tsjechië. – agronoom ("perito agrario"), (ii) in het geval van de agronoom: een praktijkstage van ten minste twee jaar, gevolgd door een staatsexamen. – assistent-treinbestuurder ("vilces līdzekļa vadītāja (mašīnista) palīgs"), een persoon van 18 jaar of ouder; overeenkomende met een studiecyclus met een totale duur van ten minste 12 jaar, waarvan gedurende ten minste 8 jaar basisonderwijs en ten minste 4 jaar een beroepsopleiding wordt gevolgd. Beroepsopleiding afgesloten met een speciaal examen, afgenomen door een werkgever. Een bekwaamheidsattest voor 5 jaar afgegeven door een bevoegde instantie. – tandprotheticus, (ii) in het geval van de tandprotheticus: ten minste 15 jaar voltijds en 3 jaar deeltijds onderwijs, waarvan acht jaar basisonderwijs, vier jaar algemeen vormend secundair onderwijs en drie jaar beroepsgerichte opleiding, waaronder een theoretische en praktische opleiding tot tandtechnicus, aangevuld met 3 jaar deeltijdse opleiding tot tandprotheticus, die wordt afgesloten met een examen. – incassoagent ("Inkassobüro/Inkassoinstitut"), – verzekeringsadviseur ("Berater in Versicherungsangelegenheiten"), – meester-timmerman/planning en technische berekeningen ("planender Zimmermeister"), – zelfstandig boekhouder ("Selbständiger Buchhalter"), krachtens het Bundesgesetz über die Wirtschaftstreuhandberufe van 1999 (Wet van 1999 betreffende de beroepen in de openbare accountancy). – technisch ambtenaar belast met de autokeuring in een basiskeuringsstation ("diagnosta przeprowadzający badania techniczne w stacji kontroli pojazdów o podstawowym zakresie badań"), – technisch ambtenaar belast met de autokeuring in het keuringsstation van het district ("diagnosta przeprowadzający badania techniczne pojazdu w okręgowej stacji kontroli pojazdów"), – technisch ambtenaar belast met de autokeuring in een autokeuringsstation ("diagnosta wykonujący badania techniczne pojazdów w stacji kontroli pojazdów"), ii) 8 jaar basisonderwijs en 5 jaar technisch onderwijs in een secundaire school op een ander gebied dan dat van voertuigen en een met bewijzen gestaafde praktijkervaring van 8 jaar in een keuringsstation of in een garage, met in het totaal 113 uur volledige opleiding met inbegrip van basis- en gespecialiseerde opleiding, met examens na elk opleidingsonderdeel. De duur in uren en de algemene strekking van de bijzondere opleidingen in het kader van de volledige opleidingen voor technisch ambtenaar zijn apart vermeld in de verordening van de Minister voor Infrastructuur van 28 november 2002 inzake gedetailleerde eisen voor technische ambtenaren (Staatsblad 2002, nr. 208, punt 1769). – spoorwegverkeersleider ("dyżurny ruchu"), 5. overeenkomende met 8 jaar basisonderwijs en 4 jaar beroepsopleiding in een secundaire school, met vervoer per spoor als specialisatie, plus een studiecyclus van 45 dagen ter voorbereiding op het werk van spoorwegverkeersleider en het afleggen van een bekwaamheidsproef, of overeenkomende met 8 jaar basisonderwijs en 5 jaar beroepsopleiding in een secundaire school met vervoer per spoor als specialisatie, plus een studiecyclus van 63 dagen ter voorbereiding op het werk van spoorwegverkeersleider en het afleggen van een bekwaamheidsproef. Opleidingen die in het Verenigd Koninkrijk zijn goedgekeurd als "National Vocational Qualifications" of als "Scottish Vocational Qualifications" – functionaris belast met insolventiezaken ("insolvency practitioner"); – gediplomeerd technisch beheerder afvalverwerking ("certified technically competent person in waste management"), die leiden tot kwalificaties die als "National Vocational Qualifications" (NVQ) of, in Schotland, als "Scottish Vocational Qualifications" zijn goedgekeurd en die behoren tot de niveaus 3 en 4 van het "National Framework of Vocational Qualifications" van het Verenigd Koninkrijk. – niveau 4: bekwaamheid om een groot aantal complexe, technische of gespecialiseerde werkzaamheden uit te voeren in zeer diverse omstandigheden en met een hoge mate van persoonlijke verantwoordelijkheid en zelfstandigheid. Vaak is men verantwoordelijk voor het werk van anderen en voor de toewijzing van de middelen. BIJLAGE III Lijst van gereglementeerd onderwijs en gereglementeerde opleidingen bedoeld in artikel 13, lid 2, derde alinea Verenigd Koninkrijk De gereglementeerde opleidingen die leiden tot de kwalificaties die als "National Vocational Qualifications" (NVQ) of, in Schotland, als "Scottish Vocational Qualifications" zijn goedgekeurd en die behoren tot de niveaus 3 en 4 van het "National Framework of Vocational Qualifications" van het Verenigd Koninkrijk. Deze niveaus komen overeen met de volgende omschrijvingen: Duitsland De volgende gereglementeerde opleidingen: De Duitse autoriteiten verstrekken de Commissie en de overige lidstaten een lijst van de opleidingscycli waarop deze bijlage betrekking heeft. Nederland De Nederlandse autoriteiten verstrekken de Commissie en de overige lidstaten een lijst van de opleidingscycli waarop deze bijlage betrekking heeft. Oostenrijk Deze opleidingen hebben een totale duur van ten minste 13 jaar en omvatten vijf jaar beroepsopleiding, die wordt afgesloten met een eindexamen dat het bewijs van vakbekwaamheid levert. Deze opleidingen hebben een totale duur van ten minste 13 jaar, waarvan negen jaar verplicht schoolonderwijs gevolgd door hetzij ten minste drie jaar beroepsopleiding in een gespecialiseerde school, hetzij ten minste drie jaar opleiding in een bedrijf en parallel in een vakschool ("Berufsschule"), die beide worden afgesloten met een examen en aangevuld met een opleiding van ten minste een jaar in een meesterschool ("Meisterschule"), meesterklas ("Meisterklasse"), industriële meesterschool ("Werkmeisterschule") of vakschool voor bouwvakarbeiders ("Bauhandwerkerschule"). In de meeste gevallen bedraagt de totale duur ten minste 15 jaar, met perioden met praktijkervaring die de opleidingen in deze instellingen voorafgaat of met deeltijdse opleidingen (minstens 960 uren) wordt aangevuld. De Oostenrijkse autoriteiten verstrekken de Commissie en de overige lidstaten een lijst van de opleidingen waarop deze bijlage betrekking heeft. BIJLAGE IV Werkzaamheden die verband houden met de beroepservaringscategorieën bedoeld in de artikelen 17, 18 en 19 Lijst I Klassen die vallen onder Richtlijn 64/427/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 69/77/EEG, en onder de Richtlijnen 68/366/EEG en 82/489/EEG 1 Richtlijn 64/427/EEG (Liberaliseringsrichtlijn: 64/429/EEG) NICE-nomenclatuur (overeenkomend met ISIC-klasse 23-40) Klasse 23 Textielnijverheid 232 Verwerking van textielstoffen op machines ter bewerking van wol 233 Verwerking van textielstoffen op machines ter bewerking van katoen 234 Verwerking van textielstoffen op machines ter bewerking van zijde 235 Verwerking van textielstoffen op machines ter bewerking van linnen en hennep 236 Verwerking van andere textielvezels (jute en harde vezels), touwfabrieken 237 Tricot- en kousenindustrie 238 Textielveredeling 239 Overige textielnijverheid Klasse 24 Vervaardiging van schoenen, kleding, beddengoed, matrassen e.d. 241 Schoenindustrie (met uitzondering van rubber- en houten schoenen) 242 Schoenmakerijen en -reparatiebedrijven 243 Vervaardiging van kleding en huishoudgoederen (met uitzondering van bontkleding) 244 Bedden- en matrassenmakerijen en dekenstikkerijen 245 Pelsbereiderijen en bontwerkerijen Klasse 25 Verwerking van hout en kurk (met uitzondering van de vervaardiging van houten meubelen) 251 Zagerijen, schaverijen 252 Fabrieken van houten halffabrikaten 253 Timmer- en parketvloerenfabrieken (seriefabricage) 254 Hout-emballagefabrieken 255 Vervaardiging van andere houtwaren (behalve meubels) 259 Riet-, stro-, kurk- en borstelwarenfabrieken Klasse 26 260 Meubelfabrieken en meubelmakersbedrijven (geen rieten of stalen meubelen) Klasse 27 Vervaardiging van papier en papierwaren 271 Houtslijp- en cellulosefabrieken; papier- en kartonfabrieken 272 Papierwaren- en kartonnagefabrieken (vervaardiging van artikelen uit papierstof, papier en karton) Klasse 28 280 Grafische nijverheid, uitgeverijen Klasse 29 Vervaardiging van leder en lederwaren 291 Leerlooierijen 292 Lederwarenfabrieken Ex klasse 30 Rubberfabrieken, asbestfabrieken, kunststofverwerkende industrie, fabrieken van synthetische vezels, zetmeelfabrieken 301 Rubber- en asbestfabrieken 302 Kunststofverwerkende industrie 303 Kunstmatige en synthetische continugaren- en vezelfabrieken Ex klasse 31 Chemische industrie 311 Chemische grondstoffenfabrieken; geïntegreerde fabrieken voor de vervaardiging en verwerking van chemische grondstoffen 312 Gespecialiseerde fabrieken voor de vervaardiging van chemische grondstoffen voor industriële of agrarische toepassing (hieraan moet worden toegevoegd: de vervaardiging van industriële oliën en vetten van plantaardige of dierlijke oorsprong behorende bij groep 312 ISIC) 313 Gespecialiseerde fabrieken van chemische verbruiksgoederen (wordt hier uitgesloten: de vervaardiging van geneesmiddelen en farmaceutische producten, ex groep 319 ISIC) Klasse 32 320 Aardolie-industrie Klasse 33 Verwerking van minerale producten (met uitzondering van metalen) 331 Baksteen- en dakpannenfabrieken e.d. 332 Glas- en glaswarenfabrieken 333 Aardewerkfabrieken, vuurvast-materiaalfabrieken 334 Cement-, kalk- en gipsfabrieken 335 Bouwelementen- en -platenfabrieken e.d. 339 Bewerking van natuursteen en van overige niet-metalen mineralen Klasse 34 Vervaardiging en eerste bewerking van ferro- en non-ferrometalen 341 IJzer- en staalindustrie (volgens EGKS-Verdrag met inbegrip van cokesovens verbonden aan hoogovens) 342 Stalen-buizenfabrieken 343 Trekkerijen en koudwalserijen 344 Vervaardiging en bewerking van non-ferrometalen 345 Gieterijen (ijzer-, staal en non-ferrometalen) Klasse 35 Vervaardiging van producten uit metaal (met uitzondering van machines en transportmiddelen) 351 Smederijen (excl. kettingfabrieken, gereedschapsfabrieken en ambachtelijke smeden); vervaardiging van zwaar pers- en stampwerk 352 Fabrieken van licht pers- en stampwerk, façondraaiwerk, sintermetaal, oppervlaktebewerking van metaal 353 Constructiewerkplaatsen (vervaardiging en montage ter plaatse) 354 Ketel- en reservoirbouw 355 Gereedschappen-, ijzer-, staal- en andere metaalwarenfabrieken 359 Gereedschapsslijperijen, dorpssmederijen en lasinrichtingen Klasse 36 Machinebouw 361 Landbouwmachine- en -tractorenfabrieken 362 Kantoormachinefabrieken 363 Metaalbewerkingsmachinefabrieken, vervaardiging van mechanische hand- en machinegereedschappen 364 Textielmachine- en onderdelenfabrieken, naaimachinefabrieken 365 Fabrieken van machines en apparaten voor de voedings- en genotmiddelenindustrie, de chemische en verwante industrieën 366 Fabrieken van machines en installaties voor de mijnbouw, de metallurgische industrie en de bouwnijverheid; hijs- en hefwerktuigenfabrieken 367 Fabrieken van tandwielen, lagers en andere overbrengingsmechanismen 368 Overige fabrieken van machines voor bepaalde bedrijfstakken 369 Overige machinebouw Klasse 37 Elektrotechnische industrie 371 Elektrische draad- en kabelfabrieken 372 Fabrieken van elektromotoren, -generatoren en -transformatoren en van schakel- en installatiemateriaal 373 Fabrieken van elektrische apparaten en toestellen voor industriële toepassing 374 Telecommunicatie- en signaalapparatenfabrieken; fabrieken van elektrische meetinstrumenten en medische apparaten 375 Fabrieken van elektronische apparaten, van radio- en televisietoestellen en van elektroakoestische apparaten 376 Fabrieken van huishoudelijke elektrische apparaten 377 Gloeilampen-, buizen- en verlichtingsartikelenfabrieken 378 Accumulatoren- en batterijfabrieken 379 Reparatie, montage en technische installatie van elektrotechnische producten Ex klasse 38 Transportmiddelenindustrie 383 Automobielbouw; auto-onderdelenfabrieken 384 Auto- en (motor)rijwielreparatiebedrijven 385 Rijwiel- en motorrijwielfabrieken; fabrieken van rijwiel- en motorrijwielonderdelen 389 Overige transportmiddelenindustrie Klasse 39 Fijnmechanische en optische industrie; nijverheidsbedrijven niet elders genoemd 391 Fijnmechanische industrie 392 Medische- en orthopedische-artikelenfabrieken (met uitzondering van fabrieken van orthopedisch schoeisel) 393 Optische-artikelenfabrieken; foto- en filmapparatenfabrieken 394 Klokken- en uurwerkfabrieken en -reparatiebedrijven 395 Goud- en zilversmederijen; diamantnijverheid 396 Muziekinstrumentenfabrieken en -reparatiebedrijven 397 Speelgoed- en sportartikelenfabrieken 399 Overige nijverheidsbedrijven Klasse 40 Bouwnijverheid 400 Algemene bouwnijverheid (zonder bepaalde specialisatie), slopersbedrijven 401 Burgerlijke en utiliteitsbouw (bouw van woningen en andere gebouwen) 402 Water-, spoor- en wegenbouw; cultuurtechnische werken 403 Installatiebedrijven 404 Bouwbedrijven voor de afwerking van gebouwen 2 Richtlijn 68/366/EEG (Liberaliseringsrichtlijn: 68/365/EEG) NICE-nomenclatuur Klasse 20A 200 Vervaardiging van dierlijke en plantaardige oliën en vetten 20B Voedingsmiddelennijverheid 201 Slachterijen en vervaardiging van vleeswaren en vleesconserven 202 Zuivel- en melkproductenfabrieken 203 Groente- en fruitverwerkende industrie 204 Visbewerkingsinrichtingen 205 Maalbedrijven, meelfabrieken, pellerijen 206 Brood-, beschuit-, banket-, koek- en biscuitfabrieken 207 Suikerfabrieken en -raffinaderijen 208 Cacao-, chocolade- en suikerwerkfabrieken 209 Overige voedingsmiddelenfabrieken Klasse 21 Vervaardiging van dranken 211 Ethylalcohol- (fermentatieproduct) fabrieken, gistfabrieken, branderijen en distilleerderijen 212 Vervaardiging van wijnen en van moutvrije, alcoholische dranken 213 Bierbrouwerijen en mouterijen 214 Vervaardiging van mineraalwater en alcoholvrije dranken Ex 30 Vervaardiging van rubber, plastische materialen, kunst- en synthetische vezels en zetmeelproducten 304 Vervaardiging van zetmeelproducten 3 Richtlijn 82/489/EEG ISIC-nomenclatuur Ex 855 Kapsalons (met uitzondering van de werkzaamheden van de pedicure en opleidingsinstituten voor schoonheidsspecialist) Lijst II Klassen die vallen onder de Richtlijnen 75/368/EEG, 75/369/EEG en 82/470/EEG 1 Richtlijn 75/368/EEG (activiteiten bedoeld in artikel 5, lid 1) ISIC-nomenclatuur Ex 04 Visserij 043 Visserij op de binnenwateren Ex 38 Vervaardiging van transportmaterieel 381 Scheepsbouw en herstelling van schepen 382 Vervaardiging van spoorwegmaterieel 386 Vliegtuigbouw (met inbegrip van de bouw van ruimtevaartmaterieel) Ex 71 Hulpdiensten van het vervoer en andere diensten dan vervoer vallende onder de volgende groepen Ex 711 Exploitatie van slaap- en restauratiewagens; onderhoud van spoorwegmaterieel in de reparatiewerkplaatsen; schoonmaken van de wagons Ex 712 Onderhoud van materieel voor stads-, voorstads- en interlokaal vervoer van personen Ex 713 Onderhoud van ander materieel voor personenvervoer over de weg (zoals auto's, autobussen en taxi's) Ex 714 Exploitatie en onderhoud van kunstwerken ten behoeve van het wegvervoer (zoals wegen, tunnels en bruggen met tolheffing, autobusstations, parkings, autobusgarages en tramremises) Ex 716 Hulpdiensten van de binnenvaart (zoals exploitatie en onderhoud van waterwegen, havens en andere kunstwerken voor de binnenvaart; slepen en loodsen in havens, betonning, lossen en laden van schepen en andere overeenkomstige werkzaamheden, zoals berging van schepen, jagen, exploitatie van botenloodsen) 73 Communicatiediensten: posterijen en telecommunicatie Ex 85 Persoonlijke diensten 854 Wasserijen, stomerijen en ververijen Ex 856 Fotostudio's: portretfotografie en fotografie voor handelsdoeleinden, met uitzondering van persfotografie Ex 859 Persoonlijke diensten, niet elders ingedeeld (alleen onderhoud en schoonhouden van gebouwen of lokalen) 2 Richtlijn 75/369/EEG (artikel 6: indien de werkzaamheid als een industriële of ambachtelijke activiteit wordt beschouwd) ISIC-nomenclatuur Ambulante uitoefening van de volgende werkzaamheden: 3 Richtlijn 82/470/EEG (artikel 6, leden 1 en 3) Groepen 718 en 720 van de ISIC-nomenclatuur De bedoelde werkzaamheden bestaan met name in: [werkzaamheden in artikel 2, punt A onder a), b) of d)] Lijst III Richtlijnen 64/222/EEG, 68/364/EEG, 68/368/EEG, 75/368/EEG, 75/369/EEG, 70/523/EEG en 82/470/EEG 1 Richtlijn 64/222/EEG (Liberaliseringsrichtlijnen: 64/223/EEG en 64/224/EEG) 1. Niet in loondienst verrichte werkzaamheden welke onder de groothandel ressorteren, met uitzondering van die welke ressorteren onder de groothandel in geneesmiddelen en farmaceutische producten, in giftige producten en ziekteverwekkende agentia en in steenkool (groep ex 611). 2. Werkzaamheden van de tussenpersoon die op grond van een of meer opdrachten belast is met het inleiden of afsluiten van handelstransacties op naam en voor rekening van derden. 3. Werkzaamheden van de tussenpersoon die, zonder hiermede blijvend belast te zijn, personen die rechtstreeks contracten willen afsluiten met elkaar in contact brengt, of de handelstransacties inleidt, dan wel bij de afsluiting daarvan zijn diensten verleent. 4. Werkzaamheden van de tussenpersoon die op eigen naam voor rekening van derden handelstransacties afsluit. 5. Werkzaamheden van de tussenpersoon die voor rekening van derden groothandelsveilingen houdt. 6. Werkzaamheden van de tussenpersoon die van huis tot huis bestellingen opneemt. 7. Het beroepshalve verrichten van diensten door een tussenpersoon in loondienst van een of meer ondernemingen op het gebied van handel, industrie of ambacht. 2 Richtlijn 68/364/EEG (Liberaliseringsrichtlijn: 68/363/EEG) Ex groep ISIC 612: Kleinhandel Uitgesloten werkzaamheden: 012 Verhuur van landbouwmachines 640 Onroerende goederen, verhuur 713 Verhuur van automobielen, rijtuigen en paarden 718 Verhuur van spoorwegrijtuigen en -wagons 839 Verhuur van machines voor handelsfirma's 841 Plaatsbespreking voor bioscopen en verhuur van films 842 Plaatsbespreking voor theaters en verhuur van theateruitrusting 843 Verhuur van boten, verhuur van rijwielen, verhuur van automaten 853 Verhuur van gemeubileerde kamers 854 Verhuur van gewassen linnengoed 859 Verhuur van kleding 3 Richtlijn 68/368/EEG (Liberaliseringsrichtlijn: 68/367/EEG) ISIC-nomenclatuur Ex klasse 85 ISIC 1. Restaurants en slijterijen (groep 852 ISIC). 2. Hotels, pensions en dergelijke inrichtingen, kampeerterreinen (groep 853 ISIC). 4 Richtlijn 75/368/EEG Alle activiteiten in de bijlage bij Richtlijn 75/368/EEG, behalve de activiteiten in artikel 5, lid 1, van die richtlijn (lijst II, punt 1, van deze bijlage). ISIC-nomenclatuur Ex 62 Banken en andere financiële instellingen Ex 620 Octrooimakelaars en ondernemingen die zich bezighouden met de uitkering van vergoedingen uit licenties Ex 71 Vervoer Ex 713 Reizigersvervoer over de weg, met uitzondering van vervoer met motorvoertuigen Ex 719 Exploitatie van leidingen bestemd voor het vervoer van vloeibare koolwaterstoffen en andere vloeibare chemische stoffen Ex 82 Diensten tot nut van het algemeen 827 Bibliotheken, musea, plantentuinen en dierentuinen Ex 84 Recreatie 843 Diensten op recreatief gebied, niet elders ingedeeld: Ex 85 Persoonlijke diensten Ex 851 Huishoudelijke diensten Ex 855 Schoonheidsinstituten en manicure, met uitzondering van de werkzaamheden van de pedicure en opleidingsinstituten voor schoonheidsspecialist en kapper Ex 859 Persoonlijke diensten, niet elders ingedeeld, met uitzondering van die van sport- en paramedische masseurs en van berggidsen, als volgt ingedeeld: 5 Richtlijn 75/369/EEG Ambulante uitoefening van de volgende werkzaamheden: 6 Richtlijn 70/523/EEG Niet in loondienst verrichte werkzaamheden welke onder de groothandel in steenkool ressorteren en werkzaamheden van tussenpersonen op het gebied van steenkool (ex groep 6112 ISIC). 7 Richtlijn 82/470/EEG [Activiteiten genoemd in artikel 2, punt A, onder c) of e), punt B, onder b), punten C en D.] Deze werkzaamheden bestaan met name in: BIJLAGE V Erkenning op basis van de coördinatie van de minimumopleidingseisen V.I. Arts 5.1.1. Opleidingstitels van artsen met een basisopleiding Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van arts/Diplôme de docteur en médecine – Les universités/De universiteiten – Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française/De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap 20 december 1976 Česká republika Diplom o ukončení studia ve studijním programu všeobecné lékařství (doktor medicíny, MUDr.) Lékářská fakulta univerzity v České republice – Vysvědčení o státní rigorózní zkoušce 1 mei 2004 Danmark Bevis for bestået lægevidenskabelig embedseksamen Medicinsk universitetsfakultet – Autorisation som læge, udstedt af Sundhedsstyrelsen og – Tilladelse til selvstændigt virke som læge (dokumentation for gennemført praktisk uddannelse), udstedt af Sundhedsstyrelsen 20 december 1976 Deutschland – Zeugnis über die Ärztliche Prüfung – Zeugnis über die Ärztliche Staatsprüfung und Zeugnis über die Vorbereitungszeit als Medizinalassistent, soweit diese nach den deutschen Rechtsvorschriften noch für den Abschluss der ärztlichen Ausbildung vorgesehen war Zuständige Behörden Bescheinigung über die Ableistung der Tätigkeit als Arzt im Praktikum 20 december 1976 Eesti Diplom arstiteaduse õppekava läbimise kohta Tartu Ülikool 1 mei 2004 Ελλάς Πτυχίo Iατρικής – Iατρική Σχoλή Παvεπιστημίoυ, – Σχoλή Επιστημώv Υγείας, Τμήμα Iατρικής Παvεπιστημίoυ 1 januari 1981 España Título de Licenciado en Medicina y Cirugía – Ministerio de Educación y Cultura – El rector de una Universidad 1 januari 1986 France Diplôme d'Etat de docteur en médecine Universités 20 december 1976 Ireland Primary qualification Competent examining body Certificate of experience 20 december 1976 Italia Diploma di laurea in medicina e chirurgia Università Diploma di abilitazione all'esercizio della medicina e chirurgia 20 december 1976 Κύπρος Πιστοποιητικό Εγγραφής Ιατρού Ιατρικό Συμβούλιο 1 mei 2004 Latvija ārsta diploms Universitātes tipa augstskola 1 mei 2004 Lietuva Aukštojo mokslo diplomas, nurodantis suteiktą gydytojo kvalifikaciją Universitetas Internatūros pažymėjimas, nurodantis suteiktą medicinos gydytojo profesinę kvalifikaciją 1 mei 2004 Luxembourg Diplôme d'Etat de docteur en médecine, chirurgie et accouchements Jury d'examen d'Etat Certificat de stage 20 december 1976 Magyarország Általános orvos oklevél doctor medicinae universae, afkorting: dr. med. univ.) Egyetem 1 mei 2004 Malta Lawrja ta' Tabib tal-Medi- ċina u l-Kirurġija Universita` ta' Malta Certifikat ta' registrazzjoni maħruġ mill-Kunsill Mediku 1 mei 2004 Nederland Getuigschrift van met goed gevolg afgelegd artsexamen Faculteit Geneeskunde 20 december 1976 Österreich 1. Urkunde über die Verleihung des akademischen Grades Doktor der gesamten Heilkunde (bzw. Doctor medicinae universae, Dr.med.univ.) 1. Medizinische Fakultät einer Universität 1 januari 1994 2. Diplom über die spezifische Ausbildung zum Arzt für Allgemeinmedizin bzw. Facharztdiplom 2. Österreichische Ärztekammer Polska Dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku lekarskim z tytułem "lekarza" 1. Akademia Medyczna 2. Uniwersytet Medyczny 3. Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego Lekarski Egzamin Państwowy 1 mei 2004 Portugal Carta de Curso de licenciatura em medicina Universidades Diploma comprovativo da conclusão do internato geral emitido pelo Ministério da Saúde 1 januari 1986 Slovenija Diploma, s katero se podeljuje strokovni naslov "doktor medicine / doktorica medicine" Univerza 1 mei 2004 Slovensko Vysokoškolský diplom o udelení akademického titulu "doktor medicíny" ("MUDr.") Vysoká škola 1 mei 2004 Suomi/ Finland Lääketieteen lisensiaatin tutkinto/Medicine licentiatexamen – Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet – Kuopion yliopisto – Oulun yliopisto – Tampereen yliopisto – Turun yliopisto Todistus lääkärin perusterveydenhuollon lisäkoulutuksesta/Examenbevis om tilläggsutbildning för läkare inom primärvården 1 januari 1994 Sverige Läkarexamen Universitet Bevis om praktisk utbildning som utfärdas av Socialstyrelsen 1 januari 1994 United Kingdom Primary qualification Competent examining body Certificate of experience 20 december 1976 5.1.2. Opleidingstitels van medische specialisten Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Bijzondere beroepstitel van geneesheer-specialist/Titre professionnel particulier de médecin spécialiste Minister bevoegd voor Volksgezondheid/Ministre de la Santé publique 20 december 1976 Česká republika Diplom o specializaci Ministerstvo zdravotnictví 1 mei 2004 Danmark Bevis for tilladelse til at betegne sig som speciallæge Sundhedsstyrelsen 20 december 1976 Deutschland Fachärztliche Anerkennung Landesärztekammer 20 december 1976 Eesti Residentuuri loputunnistus eriarstiabi erialal Tartu Ülikool 1 mei 2004 Ελλάς Τίτλoς Iατρικής Ειδικότητας 1. Νoμαρχιακή Αυτoδιoίκηση 1 januari 1981 2. Νoμαρχία España Título de Especialista Ministerio de Educación y Cultura 1 januari 1986 France 1.Certificat d'études spéciales de médecine 1. Universités 20 december 1976 2. Attestation de médecin spécialiste qualifié 2. Conseil de l'Ordre des médecins 3.Certificat d'études spéciales de médecine 3. Universités 4.Diplôme d'études spécialisées ou spécialisation complémentaire qualifiante de médecine 4. Universités Ireland Certificate of Specialist doctor Competent authority 20 december 1976 Italia Diploma di medico specialista Università 20 december 1976 Κύπρος Πιστοποιητικό Αναγνώρισης Ειδικότητας Ιατρικό Συμβούλιο 1 mei 2004 Latvija "Sertifikāts'–kompetentu iestāžu izsniegts dokuments, kas apliecina, ka persona ir nokārtojusi sertifikācijas eksāmenu specialitātē Latvijas Ārstu biedrība Latvijas Ārstniecības personu profesionālo organizāciju savienība 1 mei 2004 Lietuva Rezidentūros pažymėjimas, nurodantis suteiktą gydytojo specialisto profesinę kvalifikaciją Universitetas 1 mei 2004 Luxembourg Certificat de médecin spécialiste Ministre de la Santé publique 20 december 1976 Magyarország Szakorvosi bizonyítvány Az Egészségügyi, Szociális és Családügyi Minisztérium illetékes testülete 1 mei 2004 Malta Certifikat ta' Specjalista Mediku Kumitat ta' Approvazzjoni dwar Speċjalisti 1 mei 2004 Nederland Bewijs van inschrijving in een Specialistenregister – Medisch Specialisten Registratie Commissie (MSRC) van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst – Sociaal-Geneeskundigen Registratie Commissie van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst 20 december 1976 Österreich Facharztdiplom Österreichische Ärztekammer 1 januari 1994 Polska Dyplom uzyskania tytułu specjalisty Centrum Egzaminów Medycznych 1 mei 2004 Portugal 1.Grau de assistente 1. Ministério da Saúde 1 januari 1986 2.Titulo de especialista 2. Ordem dos Médicos Slovenija Potrdilo o opravljenem specialističnem izpitu 1. Ministrstvo za zdravje 2. Zdravniška zbornica Slovenije 1 mei 2004 Slovensko Diplom o špecializácii Slovenská zdravotnícka univerzita 1 mei 2004 Suomi/ Finland Erikoislääkärin tutkinto / Specialläkarexamen 1. Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet 1 januari 1994 2. Kuopion yliopisto 3. Oulun yliopisto 4. Tampereen yliopisto 5. Turun yliopisto Sverige Bevis om specialkompetens som läkare, utfärdat av Socialstyrelsen Socialstyrelsen 1 januari 1994 United Kingdom Certificate of Completion of specialist training Competent authority 20 december 1976 5.1.3. Benamingen van opleidingen tot medisch specialist Anesthesie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Heelkunde Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Anesthésie-réanimation / Anesthesie reanimatie Chirurgie / Heelkunde Česká republika Anesteziologie a resuscitace Chirurgie Danmark Anæstesiologi Kirurgi eller kirurgiske sygdomme Deutschland Anästhesiologie Chirurgie Eesti Anestesioloogia Üldkirurgia Ελλάς Αvαισθησιoλoγία Χειρoυργική España Anestesiología y Reanimación Cirugía general y del aparato digestivo France Anesthésiologie-Réanimation chirurgicale Chirurgie générale Ireland Anaesthesia General surgery Italia Anestesia e rianimazione Chirurgia generale Κύπρος Αναισθησιολογία Γενική Χειρουργική Latvija Anestezioloģija un reanimatoloģija Ķirurģija Lietuva Anesteziologija reanimatologija Chirurgija Luxembourg Anesthésie-réanimation Chirurgie générale Magyarország Aneszteziológia és intenzív terápia Sebészet Malta Anesteżija u Kura Intensiva Kirurġija Ġenerali Nederland Anesthesiologie Heelkunde Österreich Anästhesiologie und Intensivmedizin Chirurgie Polska Anestezjologia i intensywna terapia Chirurgia ogólna Portugal Anestesiologia Cirurgia geral Slovenija Anesteziologija, reanimatologija in perioperativna intenzivna medicina Splošna kirurgija Slovensko Anestéziológia a intenzívna medicína Chirurgia Suomi/Finland Anestesiologia ja tehohoito / Anestesiologi och intensivvård Yleiskirurgia / Allmän kirurgi Sverige Anestesi och intensivvård Kirurgi United Kingdom Anaesthetics General surgery Neurochirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Verloskunde en gynaecologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Neurochirurgie Gynécologie – obstétrique / Gynaecologie en verloskunde Česká republika Neurochirurgie Gynekologie a porodnictví Danmark Neurokirurgi eller kirurgiske nervesygdomme Gynækologi og obstetrik eller kvindesygdomme og fødselshjælp Deutschland Neurochirurgie Frauenheilkunde und Geburtshilfe Eesti Neurokirurgia Sünnitusabi ja günekoloogia Ελλάς Νευρoχειρoυργική Μαιευτική-Γυvαικoλoγία España Neurocirugía Obstetricia y ginecología France Neurochirurgie Gynécologie – obstétrique Ireland Neurosurgery Obstetrics and gynaecology Italia Neurochirurgia Ginecologia e ostetricia Κύπρος Νευροχειρουργική Μαιευτική – Γυναικολογία Latvija Neiroķirurģija Ginekoloģija un dzemdniecība Lietuva Neurochirurgija Akušerija ginekologija Luxembourg Neurochirurgie Gynécologie – obstétrique Magyarország Idegsebészet Szülészet-nőgyógyászat Malta Newrokirurġija Ostetriċja u Ġinekoloġija Nederland Neurochirurgie Verloskunde en gynaecologie Österreich Neurochirurgie Frauenheilkunde und Geburtshilfe Polska Neurochirurgia Położnictwo i ginekologia Portugal Neurocirurgia Ginecologia e obstetricia Slovenija Nevrokirurgija Ginekologija in porodništvo Slovensko Neurochirurgia Gynekológia a pôrodníctvo Suomi/Finland Neurokirurgia / Neurokirurgi Naistentaudit ja synnytykset / Kvinnosjukdomar och förlossningar Sverige Neurokirurgi Obstetrik och gynekologi United Kingdom Neurosurgery Obstetrics and gynaecology Interne geneeskunde Minimale opleidingsduur: 5 jaar Oogheelkunde Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Médecine interne / Inwendige geneeskunde Ophtalmologie / Oftalmologie Česká republika Vnitřní lékařství Oftalmologie Danmark Intern medicin Oftalmologi eller øjensygdomme Deutschland Innere Medizin Augenheilkunde Eesti Sisehaigused Oftalmoloogia Ελλάς Παθoλoγία Οφθαλμoλoγία España Medicina interna Oftalmología France Médecine interne Ophtalmologie Ireland General medicine Ophthalmic surgery Italia Medicina interna Oftalmologia Κύπρος Παθoλoγία Οφθαλμολογία Latvija Internā medicīna Oftalmoloģija Lietuva Vidaus ligos Oftalmologija Luxembourg Médecine interne Ophtalmologie Magyarország Belgyógyászat Szemészet Malta Mediċina Interna Oftalmoloġija Nederland Interne geneeskunde Oogheelkunde Österreich Innere Medizin Augenheilkunde und Optometrie Polska Choroby wewnętrzne Okulistyka Portugal Medicina interna Oftalmologia Slovenija Interna medicina Oftalmologija Slovensko Vnútorné lekárstvo Oftalmológia Suomi/Finland Sisätaudit / Inre medicin Silmätaudit / Ögonsjukdomar Sverige Internmedicin Ögonsjukdomar (oftalmologi) United Kingdom General (internal) medicine Ophthalmology Keel-, neus- en oorheelkunde Minimale opleidingsduur: 3 jaar Kindergeneeskunde Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Oto-rhino-laryngologie / Otorhinolaryngologie Pédiatrie / Pediatrie Česká republika Otorinolaryngologie Dětské lékařství Danmark Oto-rhino-laryngologi eller øre-næse-halssygdomme Pædiatri eller sygdomme hos børn Deutschland Hals-Nasen-Ohrenheilkunde Kinderheilkunde Eesti Otorinolarüngoloogia Pediaatria Ελλάς Ωτoριvoλαρυγγoλoγία Παιδιατρική España Otorrinolaringología Pediatria y sus áreas especificas France Oto-rhino-laryngologie Pédiatrie Ireland Otolaryngology Paediatrics Italia Otorinolaringoiatria Pédiatria Κύπρος Ωτορινολαρυγγολογία Παιδιατρική Latvija Otolaringoloģija Pediatrija Lietuva Otorinolaringologija Vaikų ligos Luxembourg Oto-rhino-laryngologie Pédiatrie Magyarország Fül-orr-gégegyógyászat Csecsemő- és gyermekgyógyászat Malta Otorinolaringoloġija Pedjatrija Nederland Keel-, neus- en oorheelkunde Kindergeneeskunde Österreich Hals-, Nasen-und Ohrenkrankheiten Kinder – und Jugendheilkunde Polska Otorynolaryngologia Pediatria Portugal Otorrinolaringologia Pediatria Slovenija Otorinolaringológija Pediatrija Slovensko Otorinolaryngológia Pediatria Suomi/Finland Korva-, nenä- ja kurkkutaudit / Öron-, näs- och halssjukdomar Lastentaudit / Barnsjukdomar Sverige Öron-, näs- och halssjukdomar (oto-rhino-laryngologi) Barn- och ungdomsmedicin United Kingdom Otolaryngology Paediatrics Ziekten der luchtwegen Minimale opleidingsduur: 4 jaar Urologie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Pneumologie Urologie Česká republika Tuberkulóza a respirační nemoci Urologie Danmark Medicinske lungesygdomme Urologi eller urinvejenes kirurgiske sygdomme Deutschland Pneumologie Urologie Eesti Pulmonoloogia Uroloogia Ελλάς Φυματιoλoγία- Πvευμovoλoγία Ουρoλoγία España Neumologia Urología France Pneumologie Urologie Ireland Respiratory medicine Urology Italia Malattie dell'apparato respiratorio Urologia Κύπρος Πνευμονολογία – Φυματιολογία Ουρολογία Latvija Ftiziopneimonoloģija Uroloģija Lietuva Pulmonologija Urologija Luxembourg Pneumologie Urologie Magyarország Tüdőgyógyászat Urológia Malta Mediċina Respiratorja Uroloġija Nederland Longziekten en tuberculose Urologie Österreich Lungenkrankheiten Urologie Polska Choroby płuc Urologia Portugal Pneumologia Urologia Slovenija Pnevmologija Urologija Slovensko Pneumológia a ftizeológia Urológia Suomi/Finland Keuhkosairaudet ja allergologia / Lungsjukdomar och allergologi Urologia / Urologi Sverige Lungsjukdomar (pneumologi) Urologi United Kingdom Respiratory medicine Urology Orthopedie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Pathologische anatomie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Chirurgie orthopédique / Orthopedische heelkunde Anatomie pathologique / Pathologische anatomie Česká republika Ortopedie Patologická anatomie Danmark Ortopædisk kirurgi Patologisk anatomi eller vævs- og celleundersøgelser Deutschland Orthopädie Pathologie Eesti Ortopeedia Patoloogia Ελλάς Ορθoπεδική Παθoλoγική Αvατoμική España Traumatología y cirugía ortopédica Anatomía patológica France Chirurgie orthopédique et traumatologie Anatomie et cytologie pathologiques Ireland Trauma and orthopaedic surgery Morbid anatomy and histopathology Italia Ortopedia e traumatologia Anatomia patologica Κύπρος Ορθοπεδική Παθολογοανατομία – Ιστολογία Latvija Traumatoloģija un ortopēdija Patoloģija Lietuva Ortopedija traumatologija Patologija Luxembourg Orthopédie Anatomie pathologique Magyarország Ortopédia Patológia Malta Kirurġija Ortopedika Istopatoloġija Nederland Orthopedie Pathologie Österreich Orthopädie und Orthopädische Chirurgie Pathologie Polska Ortopedia i traumatologia narządu ruchu Patomorfologia Portugal Ortopedia Anatomia patologica Slovenija Ortopedska kirurgija Anatomska patologija in citopatologija Slovensko Ortopédia Patologická anatómia Suomi/Finland Ortopedia ja traumatologia / Ortopedi och traumatologi Patologia / Patologi Sverige Ortopedi Klinisk patologi United Kingdom Trauma and orthopaedic surgery Histopathology Neurologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Psychiatrie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Neurologie Psychiatrie Česká republika Neurologie Psychiatrie Danmark Neurologi eller medicinske nervesygdomme Psykiatri Deutschland Neurologie Psychiatrie und Psychotherapie Eesti Neuroloogia Psühhiaatria Ελλάς Νευρoλoγία Ψυχιατρική España Neurología Psiquiatría France Neurologie Psychiatrie Ireland Neurology Psychiatry Italia Neurologia Psichiatria Κύπρος Νευρολογία Ψυχιατρική Latvija Neiroloģija Psihiatrija Lietuva Neurologija Psichiatrija Luxembourg Neurologie Psychiatrie Magyarország Neurológia Pszichiátria Malta Newroloġija Psikjatrija Nederland Neurologie Psychiatrie Österreich Neurologie Psychiatrie Polska Neurologia Psychiatria Portugal Neurologia Psiquiatria Slovenija Nevrologija Psihiatrija Slovensko Neurológia Psychiatria Suomi/Finland Neurologia / Neurologi Psykiatria / Psykiatri Sverige Neurologi Psykiatri United Kingdom Neurology General psychiatry Radiologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Radiotherapie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Radiodiagnostic / Röntgendiagnose Radiothérapie-oncologie / Radiotherapie-oncologie Česká republika Radiologie a zobrazovací metody Radiační onkologie Danmark Diagnostik radiologi eller røntgenundersøgelse Onkologi Deutschland Diagnostische Radiologie Strahlentherapie Eesti Radioloogia Onkoloogia Ελλάς Ακτιvoδιαγvωστική Ακτιvoθεραπευτική – Ογκολογία España Radiodiagnóstico Oncología radioterápica France Radiodiagnostic et imagerie médicale Oncologie radiothérapique Ireland Diagnostic radiology Radiation oncology Italia Radiodiagnostica Radioterapia Κύπρος Ακτινολογία Ακτινοθεραπευτική Latvija Diagnostiskā radioloģija Terapeitiskā radioloģija Lietuva Radiologija Onkologija radioterapija Luxembourg Radiodiagnostic Radiothérapie Magyarország Radiológia Sugárterápia Malta Radjoloġija Onkoloġija u Radjoterapija Nederland Radiologie Radiotherapie Österreich Medizinische Radiologie-Diagnostik Strahlentherapie - Radioonkologie Polska Radiologia i diagnostyka obrazowa Radioterapia onkologiczna Portugal Radiodiagnóstico Radioterapia Slovenija Radiologija Radioterapija in onkologija Slovensko Rádiológia Radiačná onkológia Suomi/Finland Radiologia / Radiologi Syöpätaudit / Cancersjukdomar Sverige Medicinsk radiologi Tumörsjukdomar (allmän onkologi) United Kingdom Clinical radiology Clinical oncology Plastische chirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Klinische biologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Chirurgie plastique, reconstructrice et esthétique/Plastische, reconstructieve en esthetische heelkunde Biologie clinique / Klinische biologie Česká republika Plastická chirurgie Danmark Plastikkirurgi Deutschland Plastische Chirurgie Eesti Plastika- ja rekonstruktiivkirurgia Laborimeditsiin Ελλάς Πλαστική Χειρoυργική España Cirugía plástica y reparadora Análisis clínicos France Chirurgie plastique, reconstructrice et esthétique Biologie médicale Ireland Plastic, reconstructive and aesthetic surgery Italia Chirurgia plastica e ricostruttiva Patologia clinica Κύπρος Πλαστική Χειρουργική Latvija Plastiskā ķirurģija Lietuva Plastinė ir rekonstrukcinė chirurgija Laboratorinė medicina Luxembourg Chirurgie plastique Biologie clinique Magyarország Plasztikai (égési) sebészet Orvosi laboratóriumi diagnosztika Malta Kirurġija Plastika Nederland Plastische chirurgie Österreich Plastische Chirurgie Medizinische Biologie Polska Chirurgia plastyczna Diagnostyka laboratoryjna Portugal Cirurgia plástica e reconstrutiva Patologia clínica Slovenija Plastična, rekonstrukcijska in estetska kirurgija Slovensko Plastická chirurgia Suomi/Finland Plastiikkakirurgia/Plastikkirurgi Sverige Plastikkirurgi United Kingdom Plastic surgery Microbiologie - Bacteriologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Klinische chemie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Česká republika Lékařská mikrobiologie Klinická biochemie Danmark Klinisk mikrobiologi Klinisk biokemi Deutschland Mikrobiologie und Infektionsepidemiologie Eesti Ελλάς 1. Iατρική Βιoπαθoλoγία 2. Μικρoβιoλoγία España Microbiología y parasitología Bioquímica clínica France Ireland Microbiology Chemical pathology Italia Microbiologia e virologia Biochimica clinica Κύπρος Μικροβιολογία Latvija Mikrobioloģija Lietuva Luxembourg Microbiologie Chimie biologique Magyarország Orvosi mikrobiológia Malta Mikrobijoloġija Patoloġija Kimika Nederland Medische microbiologie Klinische chemie Österreich Hygiene und Mikrobiologie Medizinische und Chemische Labordiagnostik Polska Mikrobiologia lekarska Portugal Slovenija Klinična mikrobiologija Medicinska biokemija Slovensko Klinická mikrobiológia Klinická biochémia Suomi/Finland Kliininen mikrobiologia / Klinisk mikrobiologi Kliininen kemia / Klinisk kemi Sverige Klinisk bakteriologi Klinisk kemi United Kingdom Medical microbiology and virology Chemical pathology Immunologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Cardio-thoracale chirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Chirurgie thoracique / Heelkunde op de thorax* Česká republika Alergologie a klinická imunologie Kardiochirurgie Danmark Klinisk immunologi Thoraxkirurgi eller brysthulens kirurgiske sygdomme Deutschland Herzchirurgie Eesti Torakaalkirurgia Ελλάς Χειρουργική Θώρακος España Immunología Cirugía torácica France Chirurgie thoracique et cardiovasculaire Ireland Immunology (clinical and laboratory) Thoracic surgery Italia Chirurgia toracica; Cardiochirurgia Κύπρος Ανοσολογία Χειρουργική Θώρακος Latvija Imunoloģija Torakālā ķirurģija Lietuva Krūtinės chirurgija Luxembourg Chirurgie thoracique Magyarország Allergológia és klinikai immunológia Mellkassebészet Malta Immunoloġija Kirurġija Kardjo-Toraċika Nederland Cardio-thoracale chirurgie Österreich Immunologie Polska Immunologia kliniczna Chirurgia klatki piersiowej Portugal Cirurgia cardiotorácica Slovenija Torakalna kirurgija Slovensko Klinická imunológia a alergológia Hrudníková chirurgia Suomi/Finland Sydän-ja rintaelinkirurgia / Hjärt- och thoraxkirurgi Sverige Klinisk immunologi Thoraxkirurgi United Kingdom Immunology Cardo-thoracic surgery Datum van intrekking bedoeld in artikel 27, lid 3 : * 1 januari 1983 Kinderheelkunde Minimale opleidingsduur: 5 jaar Vasculaire chirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Chirurgie des vaisseaux / Bloedvatenheelkunde* Česká republika Dětská chirurgie Cévní chirurgie Danmark Karkirurgi eller kirurgiske blodkarsygdomme Deutschland Kinderchirurgie Eesti Lastekirurgia Kardiovaskulaarkirurgia Ελλάς Χειρoυργική Παίδωv Αγγειoχειρoυργική España Cirugía pediátrica Angiología y cirugía vascular France Chirurgie infantile Chirurgie vasculaire Ireland Paediatric surgery Italia Chirurgia pediatrica Chirurgia vascolare Κύπρος Χειρουργική Παίδων Χειρουργική Αγγείων Latvija Bērnu ķirurģija Asinsvadu ķirurģija Lietuva Vaikų chirurgija Kraujagyslių chirurgija Luxembourg Chirurgie pédiatrique Chirurgie vasculaire Magyarország Gyermeksebészet Érsebészet Malta Kirurgija Pedjatrika Kirurġija Vaskolari Nederland Österreich Kinderchirurgie Polska Chirurgia dziecięca Chirurgia naczyniowa Portugal Cirurgia pediátrica Cirurgia vascular Slovenija Kardiovaskularna kirurgija Slovensko Detská chirurgia Cievna chirurgia Suomi/Finland Lastenkirurgia / Barnkirurgi Verisuonikirurgia / Kärlkirurgi Sverige Barn- och ungdomskirurgi United Kingdom Paediatric surgery Datum van intrekking bedoeld in artikel 27, lid 3 : * 1 januari 1983 Cardiologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Maag- en darmziekten Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Cardiologie Gastro-entérologie / Gastro-enterologie Česká republika Kardiologie Gastroenterologie Danmark Kardiologi Medicinsk gastroenterologi eller medicinske mavetarmsygdomme Deutschland Kardiologie Eesti Kardioloogia Gastroenteroloogia Ελλάς Καρδιoλoγία Γαστρεvτερoλoγία España Cardiología Aparato digestivo France Pathologie cardio-vasculaire Gastro-entérologie et hépatologie Ireland Cardiology Gastro-enterology Italia Cardiologia Gastroenterologia Κύπρος Καρδιολογία Γαστρεντερολογία Latvija Kardioloģija Gastroenteroloģija Lietuva Kardiologija Gastroenterologija Luxembourg Cardiologie et angiologie Gastro-enterologie Magyarország Kardiológia Gasztroenterológia Malta Kardjoloġija Gastroenteroloġija Nederland Cardiologie Gastro-enterologie Österreich Polska Kardiologia Gastrenterologia Portugal Cardiologia Gastrenterologia Slovenija Gastroenterologija Slovensko Kardiológia Gastroenterológia Suomi/Finland Kardiologia / Kardiologi Gastroenterologia / Gastroenterologi Sverige Kardiologi Medicinsk gastroenterologi och hepatologi United Kingdom Cardiology Gastro-enterology Reumatologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Algemene hematologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Rhumathologie / Reumatologie Česká republika Revmatologie Hematologie a transfúzní lékařství Danmark Reumatologi Hæmatologi eller blodsygdomme Deutschland Eesti Reumatoloogia Hematoloogia Ελλάς Ρευματoλoγία Αιματoλoγία España Reumatología Hematología y hemoterapia France Rhumatologie Ireland Rheumatology Haematology (clinical and laboratory) Italia Reumatologia Ematologia Κύπρος Ρευματολογία Αιματολογία Latvija Reimatoloģija Hematoloģija Lietuva Reumatologija Hematologija Luxembourg Rhumatologie Hématologie Magyarország Reumatológia Haematológia Malta Rewmatoloġija Ematoloġija Nederland Reumatologie Österreich Polska Reumatologia Hematologia Portugal Reumatologia Imuno-hemoterapia Slovenija Slovensko Reumatológia Hematológia a transfúziológia Suomi/Finland Reumatologia / Reumatologi Kliininen hematologia / Klinisk hematologi Sverige Reumatologi Hematologi United Kingdom Rheumatology Haematology Endocrinologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Fysische geneeskunde en revalidatie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Médecine physique et réadaptation / Fysische geneeskunde en revalidatie Česká republika Endokrinologie Rehabilitační a fyzikální medicína Danmark Medicinsk endokrinologi eller medicinske hormonsygdomme Deutschland Physikalische und Rehabilitative Medizin Eesti Endokrinoloogia Taastusravi ja füsiaatria Ελλάς Εvδoκριvoλoγία Φυσική Iατρική και Απoκατάσταση España Endocrinología y nutrición Rehabilitación France Endocrinologie, maladies métaboliques Rééducation et réadaptation fonctionnelles Ireland Endocrinology and diabetes mellitus Italia Endocrinologia e malattie del ricambio Medicina fisica e riabilitazione Κύπρος Ενδοκρινολογία Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση Latvija Endokrinoloģija Rehabilitoloģija Fiziskā rehabilitācija Fizikālā medicīna Lietuva Endokrinologija Fizinė medicina ir reabilitacija Luxembourg Endocrinologie, maladies du métabolisme et de la nutrition Rééducation et réadaptation fonctionnelles Magyarország Endokrinológia Fizioterápia Malta Endokrinoloġija u Dijabete Nederland Revalidatiegeneeskunde Österreich Physikalische Medizin Polska Endokrynologia Rehabilitacja medyczna Portugal Endocrinologia Fisiatria ou Medicina física e de reabilitação Slovenija Fizikalna in rehabilitacijska medicina Slovensko Endokrinológia Fyziatria, balneológia a liečebná rehabilitácia Suomi/Finland Endokrinologia / Endokrinologi Fysiatria / Fysiatri Sverige Endokrina sjukdomar Rehabiliteringsmedicin United Kingdom Endocrinology and diabetes mellitus Zenuw- en zielsziekten Minimale opleidingsduur: 5 jaar Huid- en geslachtsziekten Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Neuropsychiatrie* Dermato-vénéréologie / Dermato-venerologie Česká republika Dermatovenerologie Danmark Dermato-venerologi eller hud- og kønssygdomme Deutschland Nervenheilkunde (Neurologie und Psychiatrie) Haut – und Geschlechtskrankheiten Eesti Dermatoveneroloogia Ελλάς Νευρoλoγία – Ψυχιατρική Δερματoλoγία – Αφρoδισιoλoγία España Dermatología médico-quirúrgica y venereología France Neuropsychiatrie** Dermatologie et vénéréologie Ireland Italia Neuropsichiatria Dermatologia e venerologia Κύπρος Νευρολογία – Ψυχιατρική Δερματολογία – Αφροδισιολογία Latvija Dermatoloģija un veneroloģija Lietuva Dermatovenerologija Luxembourg Neuropsychiatrie*** Dermato-vénéréologie Magyarország Bőrgyógyászat Malta Dermato-venerejoloġija Nederland Zenuw - en zielsziekten**** Dermatologie en venerologie Österreich Neurologie und Psychiatrie Haut- und Geschlechtskrankheiten Polska Dermatologia i wenerologia Portugal Dermatovenereologia Slovenija Dermatovenerologija Slovensko Neuropsychiatria Dermatovenerológia Suomi/Finland Ihotaudit ja allergologia / Hudsjukdomar och allergologi Sverige Hud- och könssjukdomar United Kingdom Datum van intrekking bedoeld in artikel 27, lid 3 : * 1 augustus 1987, behalve voor degenen die voor die datum met de opleiding zijn begonnen; ** 31 december 1971; *** de opleidingstitels worden niet meer verleend voor opleidingen waarmee na 5 maart 1982 is begonnen; **** 9 juli 1984. Radiologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Kinderpsychiatrie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Česká republika Dětská a dorostová psychiatrie Danmark Børne- og ungdomspsykiatri Deutschland Radiologie Kinder – und Jugendpsychiatrie und –psychotherapie Eesti Ελλάς Ακτιvoλoγία – Ραδιoλoγία Παιδoψυχιατρική España Electroradiologia France Electro-radiologie* Pédo-psychiatrie Ireland Radiology Child and adolescent psychiatry Italia Radiologia Neuropsichiatria infantile Κύπρος Παιδοψυχιατρική Latvija Bērnu psihiatrija Lietuva Vaikų ir paauglių psichiatrija Luxembourg Électroradiologie** Psychiatrie infantile Magyarország Radiológia Gyermek-és ifjúságpszichiátria Malta Nederland Radiologie*** Österreich Radiologie Polska Psychiatria dzieci i młodzieży Portugal Radiologia Pedopsiquiatria Slovenija Otroška in mladostniška psihiatrija Slovensko Detská psychiatria Suomi/Finland Lastenpsykiatria / Barnpsykiatri Sverige Barn- och ungdomspsykiatri United Kingdom Child and adolescent psychiatry Datum van intrekking bedoeld in artikel 27, lid 3 : * 3 december 1971; ** de opleidingstitels worden niet meer verleend voor opleidingen waarmee na 5 maart 1982 is begonnen; *** 8 juli 1984. Geriatrie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Nierziekten Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Česká republika Geriatrie Nefrologie Danmark Geriatri eller alderdommens sygdomme Nefrologi eller medicinske nyresygdomme Deutschland Eesti Nefroloogia Ελλάς Νεφρoλoγία España Geriatría Nefrología France Néphrologie Ireland Geriatric medicine Nephrology Italia Geriatria Nefrologia Κύπρος Γηριατρική Νεφρολογία Latvija Nefroloģija Lietuva Geriatrija Nefrologija Luxembourg Néphrologie Magyarország Geriátria Nefrológia Malta Ġerjatrija Nefroloġija Nederland Klinische geriatrie Österreich Polska Geriatria Nefrologia Portugal Nefrologia Slovenija Nefrologija Slovensko Geriatria Nefrológia Suomi/Finland Geriatria / Geriatri Nefrologia / Nefrologi Sverige Geriatrik Medicinska njursjukdomar (nefrologi) United Kingdom Geriatrics Renal medicine Besmettelijke ziekten Minimale opleidingsduur: 4 jaar Maatschappij en gezondheid Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Česká republika Infekční lékařství Hygiena a epidemiologie Danmark Infektionsmedicin Samfundsmedicin Deutschland Öffentliches Gesundheitswesen Eesti Infektsioonhaigused Ελλάς Κοινωνική Іατρική España Medicina preventiva y salud pública France Santé publique et médecine sociale Ireland Infectious diseases Public health medicine Italia Malattie infettive Igiene e medicina preventiva Κύπρος Λοιμώδη Νοσήματα Υγειονολογία/Κοινοτική Ιατρική Latvija Infektoloģija Lietuva Infektologija Luxembourg Santé publique Magyarország Infektológia Megelőző orvostan és népegészségtan Malta Mard Infettiv Saħħa Pubblika Nederland Maatschappij en gezondheid Österreich Sozialmedizin Polska Choroby zakaźne Zdrowie publiczne, epidemiologia Portugal Infecciologia Saúde pública Slovenija Infektologija Javno zdravje Slovensko Infektológia Hygiena a epidemiológia Suomi/Finland Infektiosairaudet / Infektionssjukdomar Terveydenhuolto / Hälsovård Sverige Infektionssjukdomar Socialmedicin United Kingdom Infectious diseases Public health medicine Farmacologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Arbeidsgeneeskunde Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Médecine du travail / Arbeidsgeneeskunde Česká republika Klinická farmakologie Pracovní lékařství Danmark Klinisk farmakologi Arbejdsmedicin Deutschland Pharmakologie und Toxikologie Arbeitsmedizin Eesti Ελλάς Iατρική της Εργασίας España Farmacología clínica France Médecine du travail Ireland Clinical pharmacology and therapeutics Occupational medicine Italia Medicina del lavoro Κύπρος Ιατρική της Εργασίας Latvija Arodslimības Lietuva Darbo medicina Luxembourg Médecine du travail Magyarország Klinikai farmakológia Foglalkozás-orvostan (üzemorvostan) Malta Farmakoloġija Klinika u t-Terapewtika Mediċina Okkupazzjonali Nederland – Arbeid en gezondheid, bedrijfsgeneeskunde – Arbeid en gezondheid, verzekeringsgeneeskunde Österreich Pharmakologie und Toxikologie Arbeits- und Betriebsmedizin Polska Farmakologia kliniczna Medycyna pracy Portugal Medicina do trabalho Slovenija Medicina dela, prometa in športa Slovensko Klinická farmakológia Klinické pracovné lekárstvo a klinická toxikológia Suomi/Finland Kliininen farmakologia ja lääkehoito / Klinisk farmakologi och läkemedelsbehandling Työterveyshuolto / Företagshälsovård Sverige Klinisk farmakologi Yrkes- och miljömedicin United Kingdom Clinical pharmacology and therapeutics Occupational medicine Allergologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Nucleaire geneeskunde Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/Belgien Médecine nucléaire / Nucleaire geneeskunde Česká republika Alergologie a klinická imunologie Nukleární medicína Danmark Medicinsk allergologi eller medicinske overfølsomhedssygdomme Klinisk fysiologi og nuklearmedicin Deutschland Nuklearmedizin Eesti Ελλάς Αλλεργιoλoγία Πυρηvική Iατρική España Alergología Medicina nuclear France Médecine nucléaire Ireland Italia Allergologia ed immunologia clinica Medicina nucleare Κύπρος Αλλεργιολογία Πυρηνική Ιατρική Latvija Alergoloģija Lietuva Alergologija ir klinikinė imunologija Luxembourg Médecine nucléaire Magyarország Allergológia és klinikai immunológia Nukleáris medicina (izotóp diagnosztika) Malta Mediċina Nukleari Nederland Allergologie en inwendige geneeskunde Nucleaire geneeskunde Österreich Nuklearmedizin Polska Alergologia Medycyna nuklearna Portugal Imuno-alergologia Medicina nuclear Slovenija Nuklearna medicina Slovensko Klinická imunológia a alergológia Nukleárna medicína Suomi/Finland Kliininen fysiologia ja isotooppilääketiede / Klinisk fysiologi och nukleärmedicin Sverige Allergisjukdomar Nukleärmedicin United Kingdom Nuclear medicine Maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts) Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Belgique/België/ Belgien Česká republika Maxilofaciální chirurgie Danmark Deutschland Eesti Ελλάς España Cirugía oral y maxilofacial France Chirurgie maxillo-faciale et stomatologie Ireland Italia Chirurgia maxillo-facciale Κύπρος Latvija Mutes, sejas un žokļu ķirurģija Lietuva Veido ir žandikaulių chirurgija Luxembourg Chirurgie maxillo-faciale Magyarország Szájsebészet Malta Nederland Österreich Mund– Kiefer – und Gesichtschirurgie Polska Chirurgia szczekowo-twarzowa Portugal Cirurgia maxilo-facial Slovenija Maxilofacialna kirurgija Slovensko Maxilofaciálna chirurgia Suomi/Finland Sverige United Kingdom Biologische hematologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/ Belgien Česká republika Danmark Klinisk blodtypeserologi* Deutschland Eesti Ελλάς España France Hématologie Ireland Italia Κύπρος Latvija Lietuva Luxembourg Hématologie biologique Magyarország Malta Nederland Österreich Polska Portugal Hematologia clinica Slovenija Slovensko Suomi/Finland Sverige United Kingdom Datum van intrekking bedoeld in artikel 27, lid 3. * 1 januari 1983, behalve voor degenen die vóór die datum met de opleiding zijn begonnen en deze vóór eind 1988 hebben afgerond. Stomatologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Huidziekten Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Česká republika Danmark Deutschland Eesti Ελλάς España Estomatología France Stomatologie Ireland Dermatology Italia Odontostomatologia Κύπρος Latvija Lietuva Luxembourg Stomatologie Magyarország Malta Dermatolo ġija Nederland Österreich Polska Portugal Estomatologia Slovenija Slovensko Suomi/Finland Sverige United Kingdom Dermatology Geslachtsziekten Minimale opleidingsduur: 4 jaar Tropische ziekten Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Česká republika Danmark Deutschland Eesti Ελλάς España France Ireland Genito-urinary medicine Tropical medicine Italia Medicina tropicale Κύπρος Latvija Lietuva Luxembourg Magyarország Trópusi betegségek Malta Mediċina Uro-ġenetali Nederland Österreich Spezifische Prophylaxe und Tropenhygiene Polska Medycyna transportu Portugal Medicina tropical Slovenija Slovensko Tropická medicína Suomi/Finland Sverige United Kingdom Genito-urinary medicine Tropical medicine Gastro-enterologische chirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Urgentie geneeskunde Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Chirurgie abdominale / Heelkunde op het abdomen* Česká republika Traumatologie Urgentní medicína Danmark Kirurgisk gastroenterologi eller kirurgiske mave-tarmsygdomme Deutschland Eesti Ελλάς España Cirurgía del aparato digestivo France Chirurgie viscérale et digestive Ireland Emergency medicine Italia Chirurgia dell'aparato digestivo Κύπρος Latvija Lietuva Abdominalinė chirurgija Luxembourg Chirurgie gastro-entérologique Magyarország Traumatológia Malta Mediċina tal-Aċċidenti u l-Emerġenza Nederland Österreich Polska Medycyna ratunkowa Portugal Slovenija Abdominalna kirurgija Slovensko Úrazová chirurgia Suomi/Finland Gastroenterologinen kirurgia / Gastroenterologisk kirurgi Sverige United Kingdom Accident and emergency medicine Datum van intrekking bedoeld in artikel 27, lid 3: * 1 januari 1983 Klinische neurofysiologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Mond-, tand- en maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts en voor beoefenaar der tandheelkunde) 1 Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Stomatologie et chirurgie orale et maxillo-faciale / Stomatologie en mond-, kaak- en aangezichtschirurgie Česká republika Danmark Klinisk neurofysiologi Deutschland Mund-, Kiefer- und Gesichtschirurgie Eesti Ελλάς España Neurofisiologia clínica France Ireland Clinical neurophysiology Oral and maxillo-facial surgery Italia Κύπρος Στοματο-Γναθο-Προσωποχειρουργική Latvija Lietuva Luxembourg Chirurgie dentaire, orale et maxillo-faciale Magyarország Arc-állcsont-szájsebészet Malta Newrofiżjoloġija Klinika Kirurġija tal-għadam tal-wiċċ Nederland Österreich Polska Portugal Slovenija Slovensko Suomi/Finland Kliininen neurofysiologia / Klinisk neurofysiologi Suu- ja leukakirurgia / Oral och maxillofacial kirurgi Sverige Klinisk neurofysiologi United Kingdom Clinical neurophysiology Oral and maxillo-facial surgery 5.1.4. Opleidingstitels van huisartsen Land Opleidingstitel Beroepstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Ministerieel erkenningsbesluit van huisarts/Arrêté ministériel d'agrément de médecin généraliste Huisarts/Médecin généraliste 31 december 1994 Česká republika Diplom o specializaci "všeobecné lékařství" Všeobecný lékař 1 mei 2004 Danmark Tilladelse til at anvende betegnelsen alment praktiserende læge/ Speciallæge I almen medicin Alment praktiserende læge/Speciallæge I almen medicin 31 december 1994 Deutschland Zeugnis über die spezifische Ausbildung in der Allgemeinmedizin Facharzt/Fachärztin für Allgemeinmedizin 31 december 1994 Eesti Diplom peremeditsiini erialal Perearst 1 mei 2004 Ελλάς Tίτλος ιατρικής ειδικότητας γεvικής ιατρικής Іατρός με ειδικότητα γεvικής ιατρικής 31 december 1994 España Título de especialista en medicina familiar y comunitaria Especialista en medicina familiar y comunitaria 31 december 1994 France Diplôme d'Etat de docteur en médecine (avec document annexé attestant la formation spécifique en médecine générale) Médecin qualifié en médecine générale 31 december 1994 Ireland Certificate of specific qualifications in general medical practice General medical practitioner 31 december 1994 Italia Attestato di formazione specifica in medicina generale Medico di medicina generale 31 december 1994 Κύπρος Πιστοποιητικό Αναγνώρισης Γενικού Ιατρού Ιατρός Γενικής Ιατρικής 1 mei 2004 Latvija Ģimenes ārsta sertifikāts Ģimenes (vispārējās prakses) ārsts 1 mei 2004 Lietuva Šeimos gydytojo rezidentūros pažymėjimas Šeimos medicinos gydytojas 1 mei 2004 Luxembourg Il n'existe pas de titre, parce qu'il n'y a pas de formation au Luxembourg Médecin généraliste 31 december 1994 Magyarország Háziorvostan szakorvosa bizonyítvány Háziorvostan szakorvosa 1 mei 2004 Malta Tabib tal-familja Mediċina tal-familja 1 mei 2004 Nederland Certificaat van inschrijving in het register van erkende huisartsen van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst Huisarts 31 december 1994 Österreich Arzt für Allgemeinmedizin Arzt für Allgemeinmedizin 31 december 1994 Polska Diploma: Dyplom uzyskania tytułu specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej Specjalista w dziedzinie medycyny rodzinnej 1 mei 2004 Portugal Diploma do internato complementar de clínica geral Assistente de clínica geral 31 december 1994 Slovenija Potrdilo o opravljeni specializaciji iz družinske medicine Specialist družinske medicine/ Specialistka družinske medicine 1 mei 2004 Slovensko Diplom o špecializácii v odbore "všeobecné lekárstvo" Všeobecný lekár 1 mei 2004 Suomi/ Finland Todistus lääkärin perusterveydenhuollon lisäkoulutuksesta/Bevis om tilläggsutbildning av läkare I primärvård Yleislääkäri/Allmänläkare 31 december 1994 Sverige Bevis om kompetens som allmänpraktiserande läkare (Europaläkare) utfärdat av Socialstyrelsen Allmänpraktiserande läkare (Europaläkare) 31 december 1994 United Kingdom Certificate of prescribed/equivalent experience General medical practitioner 31 december 1994 V.2 Verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger 5.2.1. Studieprogramma voor de opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger Het studieprogramma dat tot de opleidingstitel van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger leidt, omvat de volgende twee onderdelen. A. Theoretisch onderwijs a. Verpleegkunde – Voorlichting en beroepsethiek – Algemene beginselen van de gezondheid en de verpleegkunde – Beginselen van de verpleegkunde met betrekking tot: – algemene geneeskunde en medische specialismen; – algemene chirurgie en chirurgische specialismen; – kinderverzorging en pediatrie; – hygiëne en verzorging van moeder en pasgeboren kind; – geestelijke gezondheid en psychiatrie; – verzorging van bejaarden en geriatrie b. Basiswetenschappen – Anatomie en fysiologie – Pathologie – Bacteriologie, virologie en parasitologie – Biofysica, biochemie en radiologie – Voedingsleer – Hygiëne: – profylaxe; – gezondheidsvoorlichting – Farmacologie c. Sociale wetenschappen – Sociologie – Psychologie – Beginselen van administratie – Beginselen van onderricht – Wettelijke regelingen op sociaal gebied en inzake gezondheidszorg – Juridische aspecten van het beroep B. Klinisch onderwijs – Alle onderdelen van de verpleegkunde met betrekking tot: – algemene geneeskunde en medische specialismen; – algemene chirurgie en chirurgische specialismen; – kinderverzorging en pediatrie; – hygiëne en verzorging van moeder en pasgeboren kind; – geestelijke gezondheid en psychiatrie; – bejaardenverzorging en geriatrie; – verzorging thuis Een of meer van deze vakken kunnen als onderdeel van of in samenhang met de overige worden gedoceerd. Het theoretische onderwijs moet in evenwicht gebracht en gecoördineerd worden met het klinische onderwijs zodat de in deze bijlage aangegeven kennis en bekwaamheid op voldoende wijze kunnen worden verworven. 5.2.2. Opleidingstitels van verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Beroepstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien – Diploma gegradueerde verpleger/verpleegster/Diplôme d'infirmier(ère) gradué(e)/Diplom eines (einer) graduierten Krankenpflegers (-pflegerin) – Diploma in de ziekenhuisverpleegkunde/Brevet d'infirmier(ère) hospitalier(ère)/Brevet eines (einer) Krankenpflegers (-pflegerin) – Brevet van verpleegassistent(e)/Brevet d'hospitalier(ère)/Brevet einer Pflegeassistentin – De erkende opleidingsinstituten/Les établissements d'enseignement reconnus/Die anerkannten Ausbildungsanstalten – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française/Der zuständige Prüfungsausschuss der Deutschsprachigen Gemeinschaft – Hospitalier(ère)/Verpleegassistent(e) – Infirmier(ère) hospitalier(ère)/ Ziekenhuisverpleger(-verpleegster) 29 juni 1979 Česká republika 1. Diplom o ukončení studia ve studijním programu ošetřovatelství ve studijním oboru všeobecná sestra (bakalář, Bc.)., accompanied by the following certificate : Vysvědčení o státní závěrečné zkoušce 1. Vysoká škola zřízená nebo uznaná státem 1. Všeobecná sestra 1 mei 2004 2. Diplom o ukončení studia ve studijním oboru diplomovaná všeobecná sestra (diplomovaný specialista, DiS.), accompanied by the following certificate : Vysvědčení o absolutoriu 2. Vyšší odborná škola zřízená nebo uznaná státem 2. Všeobecný ošetřovatel Danmark Eksamensbevis efter gennemført sygeplejerskeuddannelse Sygeplejeskole godkendt af Undervisningsministeriet Sygeplejerske 29 juni 1979 Deutschland Zeugnis über die staatliche Prüfung in der Krankenpflege Staatlicher Prüfungsausschuss - Krankenschwester - Krankenpfleger 29 juni 1979 Eesti Diplom õe erialal 1. Tallinna Meditsiinikool 2. Tartu Meditsiinikool 3. Kohtla-Järve Meditsiinikool õde 1 mei 2004 Ελλάς 1. Πτυχίο Νοσηλευτικής Παν/μίου Αθηνών 1. Πανεπιστήμιο Αθηνών Διπλωματούχος ή πτυχιούχος vοσοκόμος, νοσηλευτής ή νοσηλεύτρια 1 januari 1981 2. Πτυχίο Νοσηλευτικής Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Τ.Ε.Ι.) 2. Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων 3. Πτυχίο Αξιωματικών Νοσηλευτικής 3. Υπουργείο Εθνικής ´Αμυνας 4. Πτυχίο Αδελφών Νοσοκόμων πρώην Ανωτέρων Σχολών Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας 4. Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας 5. Πτυχίο Αδελφών Νοσοκόμων και Επισκεπτριών πρώην Ανωτέρων Σχολών Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας 5. Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας 6. Πτυχίο Τμήματος Νοσηλευτικής 6. ΚΑΤΕΕ Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων España Título de Diplomado universitario en Enfermería – Ministerio de Educación y Cultura – El rector de una Universidad Enfermero/a diplomado/a 1 januari 1986 France – Diplôme d'Etat d'infirmier(ère) – Diplôme d'Etat d'infirmier(ère) délivré en vertu du décret no 99-1147 du 29 décembre 1999 Le ministère de la santé Infirmier(ère) 29 juni 1979 Ireland Certificate of Registered General Nurse An Bord Altranais (The Nursing Board) Registered General Nurse 29 juni 1979 Italia Diploma di infermiere professionale Scuole riconosciute dallo Stato Infermiere professionale 29 juni 1979 Κύπρος Δίπλωμα Γενικής Νοσηλευτικής Νοσηλευτική Σχολή Εγγεγραμμένος Νοσηλευτής 1 mei 2004 Latvija 1. Diploms par māsas kvalifikācijas iegūšanu 1. Māsu skolas Māsa 1 mei 2004 2. Māsas diploms 2. Universitātes tipa augstskola pamatojoties uz Valsts eksāmenu komisijas lēmumu Lietuva 1. Aukštojo mokslo diplomas, nurodantis suteiktą bendrosios praktikos slaugytojo profesinę kvalifikaciją 1. Universitetas Bendrosios praktikos slaugytojas 1 mei 2004 2. Aukštojo mokslo diplomas (neuniversitetinės studijos), nurodantis suteiktą bendrosios praktikos slaugytojo profesinę kvalifikaciją 2. Kolegija Luxembourg – Diplôme d'Etat d'infirmier – Diplôme d'Etat d'infirmier hospitalier gradué Ministère de l'éducation nationale, de la formation professionnelle et des sports Infirmier 29 juni 1979 Magyarország 1. Ápoló bizonyítvány 1. Iskola Ápoló 1 mei 2004 2. Diplomás ápoló oklevél 2. Egyetem / főiskola 3. Egyetemi okleveles ápoló oklevél 3. Egyetem Malta Lawrja jew diploma fl-istudji tal-infermerija Universita `ta' Malta" Infermier Registrat tal-Ewwel Livell 1 mei 2004 Nederland 1. Diploma's verpleger A, verpleegster A, verpleegkundige A 1. Door een van overheidswege benoemde examencommissie Verpleegkundige 29 juni 1979 2. Diploma verpleegkundige MBOV (Middelbare Beroepsopleiding Verpleegkundige) 2. Door een van overheidswege benoemde examencommissie 3. Diploma verpleegkundige HBOV (Hogere Beroepsopleiding Verpleegkundige) 3. Door een van overheidswege benoemde examencommissie 4. Diploma beroepsonderwijs verpleegkundige – Kwalificatieniveau 4 4. Door een van overheidswege aangewezen opleidingsinstelling 5. Diploma hogere beroepsopleiding verpleegkundige – Kwalificatieniveau 5 5. Door een van overheidswege aangewezen opleidingsinstelling Österreich 1. Diplom als "Diplomierte Gesundheits- und Krankenschwester, Diplomierter Gesundheits- und Krankenpfleger" 1. Schule für allgemeine Gesundheits- und Krankenpflege - Diplomierte Krankenschwester - Diplomierter Krankenpfleger 1 januari 1994 2. Diplom als "Diplomierte Krankenschwester, Diplomierter Krankenpfleger" 2. Allgemeine Krankenpflegeschule Polska Dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku pielęgniarstwo z tytułem "magister pielęgniarstwa" 1.Uniwersytet Medyczny 2. Collegium Medicum Uniwersytetu Jagielloñskiego Pielegniarka 1 mei 2004 Portugal 1. Diploma do curso de enfermagem geral 1. Escolas de Enfermagem Enfermeiro 1 januari 1986 2. Diploma/carta de curso de bacharelato em enfermagem 2. Escolas Superiores de Enfermagem 3. Carta de curso de licenciatura em enfermagem 3. Escolas Superiores de Enfermagem; Escolas Superiores de Saúde Slovenija Diploma, s katero se podeljuje strokovni naslov "diplomirana medicinska sestra / diplomirani zdravstvenik" 1. Univerza 2. Visoka strokovna šola Diplomirana medicinska sestra/ Diplomirani zdravstvenik 1 mei 2004 Slovensko 1. Vysokoškolský diplom o udelení akademického titulu "magister z ošetrovateľstva" ("Mgr.") 1. Vysoká škola Sestra 1 mei 2004 2. Vysokoškolský diplom o udelení akademického titulu "bakalár z ošetrovateľstva" ("Bc.") 2. Vysoká škola 3. Absolventský diplom v študijnom odbore diplomovaná všeobecná sestra 3. Stredná zdravotnícka škola Suomi/ Finland 1. Sairaanhoitajan tutkinto/Sjukskötarexamen 1. Terveydenhuolto-oppilaitokset/ Hälsovårdsläroanstalter Sairaanhoitaja/Sjukskötare 1 januari 1994 2. Sosiaali- ja terveysalan ammattikorkeakoulu-tutkinto, sairaanhoitaja (AMK)/Yrkeshögskole-examen inom hälsovård och det sociala området, sjukskötare (YH) 2. Ammattikorkeakoulut/ Yrkeshögskolor Sverige Sjuksköterskeexamen Universitet eller högskola Sjuksköterska 1 januari 1994 United Kingdom Statement of Registration as a Registered General Nurse in part 1 or part 12 of the register kept by the United Kingdom Central Council for Nursing, Midwifery and Health Visiting Various - State Registered Nurse - Registered General Nurse 29 juni 1979 V.3 Beoefenaar der tandheelkunde 5.3.1. Studieprogramma voor beoefenaren der tandheelkunde Het studieprogramma dat tot de opleidingstitels van beoefenaren der tandheelkunde leidt, omvat ten minste de hierna volgende vakken. Een of meer van deze vakken kunnen als onderdeel van of in samenhang met de overige worden gedoceerd. A. Basisvakken – Scheikunde – Natuurkunde – Biologie B. Medisch-biologische en algemeen medische vakken – Anatomie – Embryologie – Histologie, met inbegrip van de cytologie – Fysiologie – Biochemie (of fysiologische scheikunde) – Pathologische anatomie – Algemene pathologie – Farmacologie – Microbiologie – Hygiëne – Preventieve geneeskunde en epidemiologie – Radiologie – Fysiotherapie – Algemene chirurgie – Inwendige geneeskunde, met inbegrip van de kindergeneeskunde – Keel-, neus- en oorheelkunde – Dermatologie en venerologie – Algemene psychologie, psychopathologie en neuropathologie – Anesthesiologie C. Specifiek tandheelkundige vakken – Protheseleer – Tandheelkundige materiaalkunde – Conserverende tandheelkunde – Preventieve tandheelkunde – Anesthesiologie in de tandheelkunde – Mond- en kaakchirurgie – Mond- en kaakpathologie – Praktische klinische tandheelkunde – Pedodontie – Orthodontie – Parodontologie – Odontologische radiologie – Gebitsfunctieleer – Beroepsorganisatie, beroepsethiek en wetgeving – Sociale aspecten van de odontologische praktijk 5.3.2. Opleidingstitels van beoefenaren der tandheelkunde (basisopleiding) Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Beroepstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van tandarts/Diplôme licencié en science dentaire – De universiteiten/Les universités – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française Licentiaat in de tandheelkunde/Licencié en science dentaire 28 januari 1980 Česká republika Diplom o ukončení studia ve studijním programu zubní lékařství (doktor zubního lékařství, Dr. med. Dent.) Lékařská fakulta univerzity v České republice Vysvědčení o státní rigorózní zkoušce Zubní lékař 1 mei 2004 Danmark Bevis for tandlægeeksamen (odontologisk kandidateksamen) Tandlægehøjskolerne, Sundhedsvidenskabeligt universitetsfakultet Autorisation som tandlæge, udstedt af Sundhedsstyrelsen Tandlæge 28 januari 1980 Deutschland Zeugnis über die Zahnärztliche Prüfung Zuständige Behörden Zahnarzt 28 januari 1980 Eesti Diplom hambaarstiteaduse õppekava läbimise kohta Tartu Ülikool Hambaarst 1 mei 2004 Ελλάς Πτυχίo Οδovτιατρικής Παvεπιστήμιo Οδοντίατρος ή χειρούργος οδοντίατρος 1 januari 1981 España Título de Licenciado en Odontología El rector de una universidad Licenciado en odontología 1 januari 1986 France Diplôme d'Etat de docteur en chirurgie dentaire Universités Chirurgien-dentiste 28 januari 1980 Ireland – Bachelor in Dental Science (B.Dent.Sc.) – Bachelor of Dental Surgery (BDS) – Licentiate in Dental Surgery (LDS) – Universities – Royal College of Surgeons in Ireland – Dentist – Dental practitioner – Dental surgeon 28 januari 1980 Italia Diploma di laurea in Odontoiatria e Protesi Dentaria Università Diploma di abilitazione all'esercizio dell'odontoiatria e protesi dentaria Odontoiatra 28 januari 1980 Κύπρος Πιστοποιητικό Εγγραφής Οδοντιάτρου Οδοντιατρικό Συμβούλιο Οδοντίατρος 1 mei 2004 Latvija Zobārsta diploms Universitātes tipa augstskola Rezidenta diploms par zobārsta pēcdiploma izglītības programmas pabeigšanu, ko izsniedz universitātes tipa augstskola un "Sertifikāts" – kompetentas iestādes izsniegts dokuments, kas apliecina, ka persona ir nokārtojusi sertifikācijas eksāmenu zobārstniecībā Zobārsts 1 mei 2004 Lietuva Aukštojo mokslo diplomas, nurodantis suteiktą gydytojo odontologo kvalifikaciją Universitetas Internatūros pažymėjimas, nurodantis suteiktą gydytojo odontologo profesinę kvalifikaciją Gydytojas odontologas 1 mei 2004 Luxembourg Diplôme d'Etat de docteur en médecine dentaire Jury d'examen d'Etat Médecin-dentiste 28 januari 1980 Magyarország Fogorvos oklevél (doctor medicinae dentariae, afkorting : dr. med. dent.) Egyetem Fogorvos 1 mei 2004 Malta Lawrja fil- Kirurġija Dentali Universita` ta Malta Kirurgu Dentali 1 mei 2004 Nederland Universitair getuigschrift van een met goed gevolg afgelegd tandartsexamen Faculteit Tandheelkunde Tandarts 28 januari 1980 Österreich Bescheid über die Verleihung des akademischen Grades " Doktor der Zahnheilkunde " Medizinische Fakultät der Universität Zahnarzt 1 januari 1994 Polska Dyplom ukończenia studiów wyższych z tytułem "lekarz dentysta" 1. Akademia Medyczna 2. Uniwersytet Medyczny 3. Collegium Medicum Uniwersytetu Jagielloñskiego Lekarsko – Dentystyczny Egzamin Państwowy Lekarz dentysta 1 mei 2004 Portugal Carta de curso de licenciatura em medicina dentária – Faculdades – Institutos Superiores Médico dentista 1 januari 1986 Slovenija Diploma, s katero se podeljuje strokovni naslov "doktor dentalne medicine / doktorica dentalne medicine" Univerza Potrdilo o opravljenem strokovnem izpitu za poklic zobozdravnik / zobozdravnica Doktor dentalne medicine / Doktorica dentalne medicine 1 mei 2004 Slovensko Vysokoškolský diplom o udelení akademického titulu "doktor zubného lekárstva" ("MDDr.") Vysoká škola Zubný lekár 1 mei 2004 Suomi/ Finland Hammaslääketieteen lisensiaatin tutkinto / Odontologie licentiatexamen – Helsingin yliopisto / Helsingfors universitet – Oulun yliopisto – Turun yliopisto Terveydenhuollon oikeusturvakeskuksen päätös käytännön palvelun hyväksymisestä / Beslut av Rättskyddscentralen för hälsovården om godkännande av praktisk tjänstgöring Hammaslääkäri / Tandläkare 1 januari 1994 Sverige Tandläkarexamen Universitetet i Umeå Universitetet i Göteborg Karolinska Institutet Malmö Högskola Endast för examensbevis som erhållits före den 1 juli 1995, ett utbildningsbevis som utfärdats av Socialstyrelsen Tandläkare 1 januari 1994 United Kingdom – Bachelor of Dental Surgery (BDS or B.Ch.D.) – Licentiate in Dental Surgery – Universities – Royal Colleges – Dentist – Dental practitioner – Dental surgeon 28 januari 1980 5.3. 3 . Opleidingstitels van specialisten in de tandheelkunde Orthodontie Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Referentiedatum Danmark Bevis for tilladelse til at betegne sig som specialtandlæge i ortodonti Sundhedsstyrelsen 28 januari 1980 Deutschland Fachzahnärztliche Anerkennung für Kieferorthopädie; Landeszahnärztekammer 28 januari 1980 Eesti Residentuuri lõputunnistus ortodontia erialal Tartu Ülikool 1 mei 2004 Ελλάς Τίτλoς Οδovτιατρικής ειδικότητας της Ορθoδovτικής – Νoμαρχιακή Αυτoδιoίκηση – Νoμαρχία 1 januari 1981 France Titre de spécialiste en orthodontie Conseil National de l'Ordre des chirurgiens dentistes 28 januari 1980 Ireland Certificate of specialist dentist in orthodontics Competent authority recognised for this purpose by the competent minister 28 januari 1980 Κύπρος Πιστοποιητικό Αναγνώρισης του Ειδικού Οδοντιάτρου στην Ορθοδοντική Οδοντιατρικό Συμβούλιο 1 mei 2004 Latvija "Sertifikāts'– kompetentas iestādes izsniegts dokuments, kas apliecina, ka persona ir nokārtojusi sertifikācijas eksāmenu ortodontijā Latvijas Ārstu biedrība 1 mei 2004 Lietuva Rezidentūros pažymėjimas, nurodantis suteiktą gydytojo ortodonto profesinę kvalifikaciją Universitetas 1 mei 2004 Magyarország Fogszabályozás szakorvosa bizonyítvány Az Egészségügyi, Szociális és Családügyi Minisztérium illetékes testülete 1 mei 2004 Malta Ċertifikat ta' speċjalista dentali fl-Ortodonzja Kumitat ta' Approvazzjoni dwar Speċjalisti 1 mei 2004 Nederland Bewijs van inschrijving als orthodontist in het Specialistenregister Specialisten Registratie Commissie (SRC) van de Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde 28 januari 1980 Polska Dyplom uzyskania tytułu specjalisty w dziedzinie ortodoncji Centrum Egzaminów Medycznych 1 mei 2004 Slovenija Potrdilo o opravljenem specialističnem izpitu iz čeljustne in zobne ortopedije 1. Ministrstvo za zdravje 2. Zdravniška zbornica Slovenije 1 mei 2004 Suomi/Finland Erikoishammaslääkärin tutkinto, hampaiston oikomishoito / Specialtand-läkarexamen, tandreglering – Helsingin yliopisto / Helsingfors universitet – Oulun yliopisto – Turun yliopisto 1 januari 1994 Sverige Bevis om specialistkompetens i tandreglering Socialstyrelsen 1 januari 1994 United Kingdom Certificate of Completion of specialist training in orthodontics Competent authority recognised for this purpose 28 januari 1980 Kaakchirurgie Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Referentiedatum Danmark Bevis for tilladelse til at betegne sig som specialtandlæge i hospitalsodontologi Sundhedsstyrelsen 28 januari 1980 Deutschland Fachzahnärztliche Anerkennung für Oralchirurgie/Mundchirurgie Landeszahnärztekammer 28 januari 1980 Ελλάς Τίτλoς Οδovτιατρικής ειδικότητας της Γvαθoχειρoυργικής – Νoμαρχιακή Αυτoδιoίκηση – Νoμαρχία 1 januari 1981 Ireland Certificate of specialist dentist in oral surgery Competent authority recognised for this purpose by the competent minister 28 januari 1980 Κύπρος Πιστοποιητικό Αναγνώρισης του Ειδικού Οδοντιάτρου στην Στοματική Χειρουργική Οδοντιατρικό Συμβούλιο 1 mei 2004 Lietuva Rezidentūros pažymėjimas, nurodantis suteiktą burnos chirurgo profesinę kvalifikaciją Universitetas 1 mei 2004 Magyarország Dento-alveoláris sebészet szakorvosa bizonyítvány Az Egészségügyi, Szociális és Családügyi Minisztérium illetékes testülete 1 mei 2004 Malta Ċertifikat ta' speċjalista dentali fil-Kirurġija tal-ħalq Kumitat ta' Approvazzjoni dwar Speċjalisti 1 mei 2004 Nederland Bewijs van inschrijving als kaakchirurg in het Specialistenregister Specialisten Registratie Commissie (SRC) van de Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde 28 januari 1980 Polska Dyplom uzyskania tytułu specjalisty w dziedzinie chirurgii stomatologicznej Centrum Egzaminów Medycznych 1 mei 2004 Slovenija Potrdilo o opravljenem specialističnem izpitu iz oralne kirurgije 1. Ministrstvo za zdravje 2. Zdravniška zbornica Slovenije 1 mei 2004 Suomi/ Finland Erikoishammaslääkärin tutkinto, suu- ja leuka-kirurgia / Specialtandläkar-examen, oral och maxillofacial kirurgi – Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet – Oulun yliopisto – Turun yliopisto 1 januari 1994 Sverige Bevis om specialist-kompetens i tandsystemets kirurgiska sjukdomar Socialstyrelsen 1 januari 1994 United Kingdom Certificate of completion of specialist training in oral surgery Competent authority recognised for this purpose 28 januari 1980 V.4 Dierenarts 5.4.1. Studieprogramma voor dierenartsen Het studieprogramma dat tot de opleidingstitels van dierenartsen leidt, omvat ten minste de hierna volgende vakken. Een of meer van deze vakken kunnen als onderdeel van of in samenhang met de overige worden gedoceerd. A. Basisvakken – Natuurkunde – Scheikunde – Dierkunde – Plantkunde – Op de biologische wetenschappen toegepaste wiskunde B. Specifieke vakken a. Basiswetenschappen – Anatomie (met inbegrip van histologie en embryologie) – Fysiologie – Biochemie – Genetica – Farmacologie – Farmacie – Toxicologie – Microbiologie – Immunologie – Epidemiologie – Deontologie b. Klinische wetenschappen – Verloskunde – Pathologie (met inbegrip van de anatomische pathologie) – Parasitologie – Klinische genees- en heelkunde (met inbegrip van de anesthesiologie) – Kliniek van huisdieren, pluimvee en andere diersoorten – Preventieve geneeskunde – Radiologie – Voortplanting en stoornissen van de voortplanting – Gezondheidstoezicht – Gerechtelijke diergeneeskunde en wetgeving inzake diergeneeskunde – Therapie – Propedeuse c. Veeteelt – Veeteelt – Voedingsleer – Landbouwhuishoudkunde – Landbouweconomie – Fokkerij en diergezondheid – Dierhygiëne – Ethologie en dierenbescherming d. Levensmiddelenhygiëne – Inspectie en keuring van dierlijke levensmiddelen en van levensmiddelen van dierlijke oorsprong – Levensmiddelenhygiëne en -technologie – Praktisch werk (met inbegrip van het praktisch werk in slachthuizen en levensmiddelenverwerkende industrieën) De praktische opleiding mag de vorm aannemen van een stage, mits het gaat om een voltijdse stage onder rechtstreeks toezicht van de bevoegde autoriteit , die binnen een totale opleiding van vijf jaar studie niet langer duurt dan zes maanden. De verdeling van het theoretische en praktische onderwijs tussen de verschillende groepen van vakken moet zodanig in evenwicht gebracht en gecoördineerd worden, dat de kennis en ervaring op de juiste wijze kunnen worden verworven om de dierenarts in staat te stellen zich van al zijn taken te kwijten. 5.4.2. Opleidingstitels van dierenartsen Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van dierenarts/Diplôme de docteur en médecine vétérinaire – De universiteiten/Les universités – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française 21 december 1980 Česká republika – Diplom o ukončení studia ve studijním programu veterinární lékařství (doktor veterinární medicíny, MVDr.) – Diplom o ukončení studia ve studijním programu veterinární hygiena a ekologie (doktor veterinární medicíny, MVDr.) Veterinární fakulta univerzity v České republice 1 mei 2004 Danmark Bevis for bestået kandidateksamen i veterinærvidenskab Kongelige Veterinær- og Landbohøjskole 21 december 1980 Deutschland Zeugnis über das Ergebnis des Dritten Abschnitts der Tierärztlichen Prüfung und das Gesamtergebnis der Tierärztlichen Prüfung Der Vorsitzende des Prüfungsausschusses für die Tierärztliche Prüfung einer Universität oder Hochschule 21 december 1980 Eesti Diplom: täitnud veterinaarmeditsiini õppekava Eesti Põllumajandusülikool 1 mei 2004 Ελλάς Πτυχίo Κτηvιατρικής Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας 1 januari 1981 España Título de Licenciado en Veterinaria – Ministerio de Educación y Cultura – El rector de una Universidad 1 januari 1986 France Diplôme d'Etat de docteur vétérinaire 21 december 1980 Ireland – Diploma of Bachelor in/of Veterinary Medicine (MVB) – Diploma of Membership of the Royal College of Veterinary Surgeons (MRCVS) 21 december 1980 Italia Diploma di laurea in medicina veterinaria Università Diploma di abilitazione all'esercizio della medicina veterinaria 1 januari 1985 Κύπρος Πιστοποιητικό Εγγραφής Kτηνιάτρου Κτηνιατρικό Συμβούλιο 1 mei 2004 Latvija Veterinārārsta diploms Latvijas Lauksaimniecības Universitāte 1 mei 2004 Lietuva Aukštojo mokslo diplomas (veterinarijos gydytojo (DVM)) Lietuvos Veterinarijos Akademija 1 mei 2004 Luxembourg Diplôme d'Etat de docteur en médecine vétérinaire Jury d'examen d'Etat 21 december 1980 Magyarország Állatorvos doktor oklevél – dr. med. vet. Szent István Egyetem Állatorvos-tudományi Kar 1 mei 2004 Malta Licenzja ta' Kirurgu Veterinarju Kunsill tal-Kirurgi Veterinarji 1 mei 2004 Nederland Getuigschrift van met goed gevolg afgelegd diergeneeskundig/veeartsenijkundig examen 21 december 1980 Österreich – Diplom-Tierarzt – Magister medicinae veterinariae Universität – Doktor der Veterinärmedizin – Doctor medicinae veterinariae – Fachtierarzt 1 januari 1994 Polska Dyplom lekarza weterynarii 1. Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie 2. Akademia Rolnicza we Wrocławiu 3. Akademia Rolnicza w Lublinie 4. Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie 1 mei 2004 Portugal Carta de curso de licenciatura em medicina veterinária Universidade 1 januari 1986 Slovenija Diploma, s katero se podeljuje strokovni naslov "doktor veterinarske medicine / doktorica veterinarske medicine" Univerza Spričevalo o opravljenem državnem izpitu s področja veterinarstva 1 mei 2004 Slovensko Vysokoškolský diplom o udelení akademického titulu "doktor veterinárskej medicíny" ("MVDr.") Univerzita veterinárskeho lekárstva 1 mei 2004 Suomi/ Finland Eläinlääketieteen lisensiaatin tutkinto / Veterinärmedicine licentiatexamen Helsingin yliopisto / Helsingfors universitet 1 januari 1994 Sverige Veterinärexamen Sveriges Lantbruksuniversitet 1 januari 1994 United Kingdom 1. Bachelor of Veterinary Science (BVSc) 1.University of Bristol 21 december 1980 2. Bachelor of Veterinary Science (BVSc) 2.University of Liverpool 3. Bachelor of Veterinary Medicine (BvetMB) 3.University of Cambridge 4. Bachelor of Veterinary Medicine and Surgery (BVM&S) 4. University of Edinburgh 5. Bachelor of Veterinary Medicine and Surgery (BVM&S) 5. University of Glasgow 6. Bachelor of Veterinary Medicine (BvetMed) 6. University of London V.5 Verloskundige 5.5. 1 . Studieprogramma voor verloskundigen (opleidingsmogelijkheden I en II) Het studieprogramma dat tot de opleidingstitels van verloskundige leidt, omvat de volgende twee onderdelen. A. Theoretisch en technisch onderwijs a. Basisvakken b. Specifieke vakken voor de werkzaamheden van verloskundige – Grondbeginselen van de anatomie en de fysiologie – Grondbeginselen van de pathologie – Grondbeginselen van de bacteriologie, virologie en parasitologie – Grondbeginselen van de biofysica, biochemie en radiologie – Kindergeneeskunde, in het bijzonder met betrekking tot pasgeborenen – Hygiëne, gezondheidsleer, voorkomen van ziekten, vroegtijdig opsporen van ziekten – Voedingsleer en dieetleer, in het bijzonder met betrekking tot de vrouw, het pasgeboren kind en de zuigeling – Grondbeginselen van de sociologie en medisch-sociale vraagstukken – Grondbeginselen van de farmacologie – Psychologie – Pedagogie – Wetgeving op het gebied van de gezondheidszorg, sociale wetgeving en organisatie van de gezondheidszorg – Beroepsethiek en beroepswetgeving – Seksuele voorlichting en geboorteregeling – Juridische bescherming van moeder en kind – Anatomie en fysiologie – Embryologie en ontwikkeling van de fœtus – Zwangerschap, bevalling en kraambed – Gynaecologische en verloskundige pathologie – Voorbereiding op de bevalling en op het ouderschap, inclusief de psychologische aspecten – Voorbereiding van de bevalling (inclusief kennis en gebruik van de technische apparaten in de verloskunde) – Analgesie, anasthesie en reanimatie – Fysiologie en pathologie van het pasgeboren kind – Verzorging van en toezicht op het pasgeboren kind – Psychologische en sociale factoren B. Praktische en klinische opleiding Deze opleiding wordt gegeven onder passend toezicht. – Onderzoek van en voorlichting aan zwangere vrouwen (ten minste 100 prenatale onderzoekingen). – Toezicht op en begeleiding van ten minste 40 vrouwen in partus. – Eigenhandig verrichten door de leerling van ten minste 40 bevallingen; wanneer dit aantal niet kan worden bereikt omdat er geen zwangere vrouwen beschikbaar zijn, kan het op minimaal 30 worden teruggebracht, mits de leerling daarnaast actief deelneemt aan 20 bevallingen. – Actieve deelname aan bevallingen in stuitligging. Alleen wanneer tijdens de opleiding onvoldoende bevallingen in stuitligging plaatsvinden, kan het klinisch onderwijs vervangen worden door een gesimuleerde situatie. – Verrichten van episiotomieën en het leren hechten. De inleiding moet zowel het theoretische onderricht als klinische oefeningen omvatten. Dit betreft voor dit punt praktijk van het hechten van episiotomieën en eenvoudige rupturen van het perineum. Alleen wanneer het volledig onmogelijk is dit in de klinische situatie te leren, kan gebruik worden gemaakt van een gesimuleerde situatie. – Toezicht op en verzorging van 40 zwangere vrouwen bij wie gevaar voor complicaties bestaat tijdens de zwangerschap, tijdens de baring of na de bevalling. – Toezicht op en verzorging, inclusief onderzoek, van ten minste 100 kraamvrouwen en gezonde pasgeboren baby's. – Observatie en verzorging van pasgeborenen die speciale zorg nodig hebben, onder andere van pasgeborenen die te vroeg of te laat geboren zijn, minder dan normaal wegen of ziek zijn. – Verpleging van vrouwen met gynaecologische en obstetrische pathologie. – Inleiding tot de verpleging in de genees- en de heelkunde. Deze inleiding moet zowel theoretisch onderricht als klinische oefeningen omvatten. Het theoretische en technische onderwijs (deel A van het opleidingsprogramma) moet in evenwicht gebracht en gecoördineerd worden met de klinische opleiding voor verloskundigen (deel B van het programma) zodat de in deze bijlage aangegeven kennis en ervaring op voldoende wijze kunnen worden verworven. Voor de klinische opleiding voor verloskundigen (deel B van het opleidingsprogramma) moeten stages worden gevolgd in ziekenhuisafdelingen of bij andere inrichtingen voor gezondheidszorg die door de bevoegde autoriteiten of instellingen zijn erkend. Tijdens deze opleiding nemen de leerling-verloskundigen deel aan de werkzaamheden van de betrokken diensten, voorzover deze werkzaamheden bijdragen tot hun opleiding. Zij worden vertrouwd gemaakt met de taken die aan de werkzaamheden van verloskundigen verbonden zijn. 5.5.2. Opleidingstitels van verloskundigen Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Beroepstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van vroedvrouw/Diplôme d'accoucheuse – De erkende opleidingsinstituten / Les établissements d'enseignement reconnus – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française Vroedvrouw/Accoucheuse 23 januari 1983 Česká republika 1. Diplom o ukončení studia ve studijním programu ošetřovatelství ve studijním oboru porodní asistentka (bakalář, Bc.) – Vysvědčení o státní závěrečné zkoušce 1. Vysoká škola zřízená nebo uznaná státem Porodní asistentka/porodní asistent 1 mei 2004 2. Diplom o ukončení studia ve studijním oboru diplomovaná porodní asistentka (diplomovaný specialista, DiS. – Vysvědčení o absolutoriu) 2. Vyšší odborná škola zřízená nebo uznaná státem Danmark Bevis for bestået jordemodereksamen Danmarks jordemoderskole Jordemoder 23 januari 1983 Deutschland Zeugnis über die staatliche Prüfung für Hebammen und Entbindungspfleger Staatlicher Prüfungsausschuss – Hebamme – Entbindungspfleger 23 januari 1983 Eesti Diplom ämmaemanda erialal 1. Tallinna Meditsiinikool 2. Tartu Meditsiinikool Ämmaemand 1 mei 2004 Ελλάς 1. Πτυχίο Τμήματος Μαιευτικής Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Τ.Ε.Ι.) 1. Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Τ.Ε.Ι.) – Μαία – Μαιευτής 23 januari 1983 2. Πτυχίο του Τμήματος Μαιών της Ανωτέρας Σχολής Στελεχών Υγείας και Κοινων. Πρόνοιας (ΚΑΤΕΕ) 2. ΚΑΤΕΕ Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων – 3. Πτυχίο Μαίας Ανωτέρας Σχολής Μαιών 3. Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας – España – Título de matrona – Título de asistente obstétrico (matrona) – Título de enfermería obstétrica-ginecológica Ministerio de Educación y Cultura – Matrona – Asistente obstétrico 1 januari 1986 France Diplôme de sage-femme L'Etat Sage-femme 23 januari 1983 Ireland Certificate in Midwifery An Board Altranais Midwife 23 januari 1983 Italia Diploma d'ostetrica Scuole riconosciute dallo Stato Ostetrica 23 januari 1983 Κύπρος Δίπλωμα στο μεταβασικό πρόγραμμα Μαιευτικής Νοσηλευτική Σχολή Εγγεγραμμένη Μαία 1 mei 2004 Latvija Diploms par vecmātes kvalifikācijas iegūšanu Māsu skolas Vecmāte 1 mei 2004 Lietuva 1. Aukštojo mokslo diplomas, nurodantis suteiktą bendrosios praktikos slaugytojo profesinę kvalifikaciją, ir profesinės kvalifikacijos pažymėjimas, nurodantis suteiktą akušerio profesinę kvalifikaciją – Pažymėjimas, liudijantis profesinę praktiką akušerijoje 1. Universitetas Akušeris 1 mei 2004 2. Aukštojo mokslo diplomas (neuniversitetinės studijos), nurodantis suteiktą bendrosios praktikos slaugytojo profesinę kvalifikaciją, ir profesinės kvalifikacijos pažymėjimas, nurodantis suteiktą akušerio profesinę kvalifikaciją – Pažymėjimas, liudijantis profesinę praktiką akušerijoje 2. Kolegija 3. Aukštojo mokslo diplomas (neuniversitetinės studijos), nurodantis suteiktą akušerio profesinę kvalifikaciją 3. Kolegija Luxembourg Diplôme de sage-femme Ministère de l'éducation nationale, de la formation professionnelle et des sports Sage-femme 23 januari 1983 Magyarország Szülésznő bizonyítvány Iskola/főiskola Szülésznő 1 mei 2004 Malta Lawrja jew diploma fl- Istudji tal-Qwiebel Universita` ta' Malta" Qabla 1 mei 2004 Nederland Diploma van verloskundige Door het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport erkende opleidingsinstellingen Verloskundige 23 januari 1983 Österreich Hebammen-Diplom – Hebammenakademie – Bundeshebammenlehranstalt Hebamme 1 januari 1994 Polska Dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku położnictwo z tytułem "magister położnictwa" 1. Uniwersytet Medyczny 2. Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego Położna 1 mei 2004 Portugal 1. Diploma de enfermeiro especialista em enfermagem de saúde materna e obstétrica 1. Escolas de Enfermagem Enfermeiro especialista em enfermagem de saúde materna e obstétrica 1 januari 1986 2. Diploma/carta de curso de estudos superiores especializados em enfermagem de saúde materna e obstétrica 2. Escolas Superiores de Enfermagem 3. Diploma (do curso de pós-licenciatura) de especialização em enfermagem de saúde materna e obstétrica 3.- Escolas Superiores de Enfermagem - Escolas Superiores de Saúde Slovenija Diploma, s katero se podeljuje strokovni naslov "diplomirana babica / diplomirani babičar" 1. Univerza 2. Visoka strokovna šola diplomirana babica / diplomirani babičar 1 mei 2004 Slovensko 1. Vysokoškolský diplom o udelení akademického titulu "bakalár z pôrodnej asistencie" ("Bc.") 2. Absolventský diplom v študijnom odbore diplomovaná pôrodná asistentka 1. Vysoká škola 2. Stredná zdravotnícka škola Pôrodná asistentka 1 mei 2004 Suomi/ Finland 1. Kätilön tutkinto/barnmorske-examen 1. Terveydenhuoltooppi-laitokset/hälsovårdsläroanstalter Kätilö / Barnmorska 1 januari 1994 2. Sosiaali- ja terveysalan ammattikorkeakoulututkinto, kätilö (AMK)/ yrkeshögskoleexamen inom hälsovård och det sociala området, barnmorska (YH) 2. Ammattikorkeakoulut/ Yrkeshögskolor Sverige Barnmorskeexamen Universitet eller högskola Barnmorska 1 januari 1994 United Kingdom Statement of registration as a Midwife on part 10 of the register kept by the United Kingdom Central Council for Nursing, Midwifery and Health visiting Various Midwife 23 januari 1983 V.6 Apotheker 5.6.1. Studieprogramma voor apothekers – Plant- en dierkunde – Natuurkunde – Algemene en anorganische scheikunde – Organische scheikunde – Analytische scheikunde – Farmaceutische scheikunde, met inbegrip van geneesmiddelenanalyse – Algemene en toegepaste (medische) biochemie – Anatomie en fysiologie; medische terminologie – Microbiologie – Farmacologie en farmacotherapie – Farmaceutische technologie – Toxicologie – Farmacognosie – Wetgeving en, in voorkomend geval, beroepsethiek Bij de verdeling over theoretisch en praktisch onderwijs moet bij ieder vak van het minimumprogramma voor de studie voldoende plaats worden ingeruimd voor de theorie om het universitaire karakter van het onderwijs te behouden. 5.6.2. Opleidingstitels van apothekers Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij het diploma Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van apotheker / Diplôme de pharmacien – De universiteiten/ Les universités – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/ Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française 1 oktober 1987 Česká republika Diplom o ukončení studia ve studijním programu farmacie (magistr, Mgr.) Farmaceutická fakulta univerzity v České republice Vysvědčení o státní závěrečné zkoušce 1 mei 2004 Danmark Bevis for bestået farmaceutisk kandidateksamen Danmarks Farmaceutiske Højskole 1 oktober 1987 Deutschland Zeugnis über die Staatliche Pharmazeutische Prüfung Zuständige Behörden 1 oktober 1987 Eesti Diplom proviisori õppekava läbimisest Tartu Ülikool 1 mei 2004 Ελλάς Άδεια άσκησης φαρμακευτικού επαγγέλματος Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση 1 oktober 1987 España Título de licenciado en farmacia – Ministerio de Educación y Cultura – El rector de una Universidad 1 oktober 1987 France – Diplôme d'Etat de pharmacien – Diplôme d'Etat de docteur en pharmacie Universités 1 oktober 1987 Ireland Certificate of Registered Pharmaceutical Chemist 1 oktober 1987 Italia Diploma o certificato di abilitazione all'esercizio della professione di farmacista ottenuto in seguito ad un esame di Stato Università 1 november 1993 Κύπρος Πιστοποιητικό Εγγραφής Φαρμακοποιού Συμβούλιο Φαρμακευτικής 1 mei 2004 Latvija Farmaceita diploms Universitātes tipa augstskola 1 mei 2004 Lietuva Aukštojo mokslo diplomas, nurodantis suteiktą vaistininko profesinę kvalifikaciją Universitetas 1 mei 2004 Luxembourg Diplôme d'Etat de pharmacien Jury d'examen d'Etat + visa du ministre de l'éducation nationale 1 oktober 1987 Magyarország Okleveles gyógyszerész oklevél (magister pharmaciae, afkorting : mag. pharm) Egyetem 1 mei 2004 Malta Lawrja fil-farmaċija Universita` ta' Malta 1 mei 2004 Nederland Getuigschrift van met goed gevolg afgelegd apothekersexamen Faculteit Farmacie 1 oktober 1987 Österreich Staatliches Apothekerdiplom Bundesministerium für Arbeit, Gesundheit und Soziales 1 oktober 1994 Polska Dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku farmacja z tytułem magistra 1. Akademia Medyczna 2. Uniwersytet Medyczny 3. Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego 1 mei 2004 Portugal Carta de curso de licenciatura em Ciências Farmacêuticas Universidades 1 oktober 1987 Slovenija Diploma, s katero se podeljuje strokovni naziv "magister farmacije / magistra farmacije" Univerza Potrdilo o opravljenem strokovnem izpitu za poklic magister farmacije / magistra farmacije 1 mei 2004 Slovensko Vysokoškolský diplom o udelení akademického titulu "magister farmácie" ("Mgr.") Vysoká škola 1 mei 2004 Suomi/ Finland Proviisorin tutkinto / Provisorexamen – Helsingin yliopisto / Helsingfors universitet – Kuopion yliopisto 1 oktober 1994 Sverige Apotekarexamen Uppsala universitet 1 oktober 1994 United Kingdom Certificate of Registered Pharmaceutical Chemist 1 oktober 1987 V.7 Architect 5.7.1 Opleidingstitels van architecten die zijn erkend overeenkomstig artikel 46 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentieacademiejaar België/ Belgique/ Belgien 1. Architect/Architecte 2. Architect/Architecte 3. Architect 4. Architect/Architecte 5. Architect / Architecte 6. Burgelijk ingenieur-architect 1. Nationale hogescholen voor architectuur 2. Hogere architectuurinstituten 3. Provinciaal Hoger Instituut voor Architectuur te Hasselt 4. Koninklijke Academies voor Schone Kunsten 5. Sint-Lucasscholen 6. Faculteiten Toegepaste Wetenschappen van de Universiteiten 6. "Faculté polytechnique" van Bergen 1988/1989 1. Architecte / Architect 2. Architecte / Architect 3. Architect 4. Architecte / Architect 5. Architecte / Architect 6. Ingénieur-civil – architecte 1. Ecoles nationales supérieures d'architecture 2. Instituts supérieurs d'architecture 3. Provinciaal Hoger Instituut voor Architectuur de Hasselt 4. Académies royales des Beaux-Arts 5. Ecoles Saint-Luc 6. Facultés des sciences appliquées des universités 6. Faculté polytechnique de Mons Danmark Arkitekt cand. arch. – Kunstakademiets Arkitektskole i København – Arkitektskolen i Århus 1988/1989 Deutschland Diplom-Ingenieur, Diplom-Ingenieur Univ. – Universitäten (Architektur/Hochbau) – Technische Hochschulen (Architektur/Hochbau) – Technische Universitäten (Architektur/Hochbau) – Universitäten-Gesamthochschulen (Architektur/Hochbau) – Hochschulen für bildende Künste – Hochschulen für Künste 1988/1989 Diplom-Ingenieur, Diplom-Ingenieur FH – Fachhochschulen (Architektur/Hochbau) (1) – Universitäten-Gesamthochschulen (Architektur/Hochbau) bei entsprechenden Fachhochschulstudiengängen – --------- (1) Diese Diplome sind je nach Dauer der durch sie abgeschlossenen Ausbildung gemäß Artikel 47 Absatz 1 anzuerkennen. Eλλάς Δίπλωμα αρχιτέκτονα - μηχανικού - Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), τμήμα αρχιτεκτόνων – μηχανικών - Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), τμήμα αρχιτεκτόνων – μηχανικών της Πολυτεχνικής σχολής Βεβαίωση που χορηγεί το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) και η οποία επιτρέπει την άσκηση δραστηριοτήτων στον τομέα της αρχιτεκτονικής 1988/1989 España Título oficial de arquitecto Rectores de las universidades enumeradas a continuación: – Universidad politécnica de Cataluña, escuelas técnicas superiores de arquitectura de Barcelona o del Vallès; – Universidad politécnica de Madrid, escuela técnica superior de arquitectura de Madrid; – Universidad politécnica de Las Palmas, escuela técnica superior de arquitectura de Las Palmas; – Universidad politécnica de Valencia, escuela técnica superior de arquitectura de Valencia; – Universidad de Sevilla, escuela técnica superior de arquitectura de Sevilla; – Universidad de Valladolid, escuela técnica superior de arquitectura de Valladolid; – Universidad de Santiago de Compostela, escuela técnica superior de arquitectura de La Coruña; – Universidad del País Vasco, escuela técnica superior de arquitectura de San Sebastián; – Universidad de Navarra, escuela técnica superior de arquitectura de Pamplona – Universidad de Alcalá de Henares, escuela politécnica de Alcalá de Henares; – Universidad Alfonso X El Sabio, centro politécnico superior de Villanueva de la Cañada; – Universidad de Alicante, escuela politécnica superior de Alicante; – Universidad Europea de Madrid; – Universidad de Cataluña, escuela técnica superior de arquitectura de Barcelona; – Universidad Ramón Llull, escuela técnica superior de arquitectura de La Salle; – Universidad S.E.K. de Segovia, centro de estudios integrados de arquitectura de Segovia. 1988/1989 1999/2000 1999/2000 1997/1998 1998/1999 1999/2000 1998/1999 1999/2000 France 1. Diplôme d'architecte DPLG, y compris dans le cadre de la formation professionnelle continue et de la promotion sociale 1. Le ministre chargé de l'architecture 1988/1989 2. Diplôme d'architecte ESA 2. Ecole spéciale d'architecture de Paris 3. Diplôme d'architecte ENSAIS 3. Ecole nationale supérieure des arts et industries de Strasbourg, section architecture Ireland 1. Degree of Bachelor of Architecture (B.Arch.NUI) 1. National University of Ireland to architecture graduates of University College Dublin 1988/1989 2. Degree of Bachelor of Architecture (B.Arch.) (Previously, until 2002 - Degree standard diploma in architecture (Dip. Arch) 2. Dublin Institute of Technology, Bolton Street, Dublin ( College of Technology, Bolton Street, Dublin) 3. Certificate of associateship (ARIAI) 3. Royal Institute of Architects of Ireland 4. Certificate of membership (MRIAI) 4. Royal Institute of Architects of Ireland Italia Laurea in architettura – Università di Camerino – Università di Catania – Sede di Siracusa – Università di Chieti – Università di Ferrara – Università di Firenze – Università di Genova – Università di Napoli Federico II – Università di Napoli II – Università di Palermo – Università di Parma – Università di Reggio Calabria – Università di Roma "La Sapienza" – Universtià di Roma III – Università di Trieste – Politecnico di Bari – Politecnico di Milano – Politecnico di Torino – Istituto universitario di architettura di Venezia Diploma di abilitazione all'esercizo indipendente della professione che viene rilasciato dal ministero della Pubblica istruzione dopo che il candidato ha sostenuto con esito positivo l'esame di Stato davanti ad una commissione competente 1988/1989 Laurea in ingegneria edile – architettura (Soltanto per i diplomi che sanciscono corsi iniziati nell'anno accademico 1998/1999) – Università dell'Aquilla – Università di Pavia – Università di Roma "La Sapienza" 1998/1999 Italien Laurea specialistica quinquennale in Architettura (Soltanto per i diplomi che sanciscono corsi iniziati nell'anno accademico 2002/2003) – Prima Facoltà di Architettura dell'Università di Roma "La Sapienza" 2002/2003 (Soltanto per i diplomi che saranno rilasciati a partire dall'anno accademico 2003/2004) – Università di Ferrara – Università di Genova – Università di Palermo – Politecnico di Milano – Politecnico di Bari Nederland 1. Het getuigschrift van het met goed gevolg afgelegde doctoraal examen van de studierichting bouwkunde, afstudeerrichting architectuur 1.Technische Universiteit te Delft Verklaring van de Stichting Bureau Architectenregister die bevestigt dat de opleiding voldoet aan de normen van artikel 46 1988/1989 2. Het getuigschrift van het met goed gevolg afgelegde doctoraal examen van de studierichting bouwkunde, differentiatie architectuur en urbanistiek 2.Technische Universiteit te Eindhoven 3.Het getuigschrift hoger beroepsonderwijs, op grond van het met goed gevolg afgelegde examen verbonden aan de opleiding van de tweede fase voor beroepen op het terrein van de architectuur, afgegeven door de betrokken examencommissies van respectievelijk: - de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten te Amsterdam - de Hogeschool Rotterdam en omstreken te Rotterdam - de Hogeschool Katholieke Leergangen te Tilburg - de Hogeschool voor de Kunsten te Arnhem - de Rijkshogeschool Groningen te Groningen - de Hogeschool Maastricht te Maastricht Österreich 1. Diplom-Ingenieur, Dipl.-Ing 1. Technische Universität Graz (Erzherzog-Johann-Universität Graz) 1998/1999 2. Diplom-Ingenieur, Dipl.-Ing. 2. Technische Universität Wien 3. Diplom-Ingenieur, Dipl.-Ing. 3. Universität Innsbruck (Leopold-Franzens-Universität Innsbruck) 4. Magister der Architektur, Magister architecturae, Mag. Arch. 4. Hochschule für Angewandte Kunst in Wien 5. Magister der Architektur, Magister architecturae, Mag. Arch. 5. Akademie der Bildenden Künste in Wien 6. Magister der Architektur, Magister architecturae, Mag. Arch. 6. Hochschule für künstlerische und industrielle Gestaltung in Linz Portugal Carta de curso de licenciatura em Arquitectura Para os cursos iniciados a partir do ano académico de 1991/1992 – Faculdade de arquitectura da Universidade técnica de Lisboa – Faculdade de arquitectura da Universidade do Porto – Escola Superior Artística do Porto – Universidade Lusíada do Porto – Faculdade de Arquitectura e Artes 1988/1989 1991/1992 Suomi/ Finland Arkkitehdin tutkinto/Arkitektexamen – Teknillinen korkeakoulu /Tekniska högskolan (Helsinki) – Tampereen teknillinen korkeakoulu / Tammerfors tekniska högskola – Oulun yliopisto / Uleåborgs universitet 1998/1999 Sverige Arkitektexamen Chalmers Tekniska Högskola AB Kungliga Tekniska Högskolan Lunds Universitet 1998/1999 United Kingdom 1. Diplomas in architecture 1. – Universities – Colleges of Art – Schools of Art Certificate of architectural education, issued by the Architects Registration Board. The diploma and degree courses in architecture of the universities, schools and colleges of art should have met the requisite threshold standards as laid down in Article 46 of this Directive and in Criteria for validation published by the Validation Panel of the Royal Institute of British Architects and the Architects Registration Board. EU nationals who possess the Royal Institute of British Architects Part I and Part II certificates, which are recognised by ARB as the competent authority, are eligible. Also EU nationals who do not possess the ARB-recognised Part I and Part II certificates will be eligible for the Certificate of Architectural Education if they can satisfy the Board that their standard and length of education has met the requisite threshold standards of Article 46 of this Directive and of the Criteria for validation. 1988/1989 2. Degrees in architecture 2. Universities 3. Final examination 3. Architectural Association 4. Examination in architecture 4. Royal College of Art 5. Examination Part II 5. Royal Institute of British Architects BIJLAGE VI Verworven rechten voor de beroepen die onder de erkenning op basis van de coördinatie van de minimumopleidingseisen vallen 6. Opleidingstitels van architecten waarvoor overeenkomstig artikel 49, lid 1, verworven rechten gelden LAND Opleidingstitel Referentieacademiejaar België/ Belgique/ Belgien – De diploma's afgegeven door de nationale hogescholen voor architectuur of door de nationale hogere architectuurinstituten (architecte-architect) – De diploma's afgegeven door het Provinciaal Hoger Instituut voor Architectuur te Hasselt (architect) – De diploma's afgegeven door de koninklijke academies voor schone kunsten (architecte – architect) – De diploma's afgegeven door de Sint-Lukasscholen (architecte – architect) – De universitaire diploma's van burgerlijk ingenieur, vergezeld van een stagecertificaat, afgegeven door de Orde van Architecten, die het recht geven de beroepstitel van architect te voeren (architecte – architect) – De architectendiploma's afgegeven door de centrale examencommissie of door een examencommissie van het Rijk (architecte – architect) – De diploma's van burgerlijk ingenieur-architect en van ingenieur-architect afgegeven door de faculteiten toegepaste wetenschappen van de universiteiten en door de faculté polytechnique van Bergen (ingénieur-architecte, ingenieur-architect) 1987/1988 Česká republika – De diploma's afgegeven door de faculteiten van de "České vysoké učení technické" (Tsjechische Technische Universiteit in Praag): "Vysoká škola architektury a pozemního stavitelství" (de Faculteit Architectuur en Bouwkunde) (tot 1951), "Fakulta architektury a pozemního stavitelství" (de Faculteit Architectuur en Bouwkunde) (van 1951 tot 1960), "Fakulta stavební" (de Faculteit Civiele Ingenieurswetenschappen) (vanaf 1960) op het gebied van: bouwkundige constructies en structuren, bouwkunde, constructie en architectuur; architectuur (inclusief stadsplanning en ruimtelijke ordening), civiele constructies en constructies voor industrie en landbouw; of in het programma civiele ingenieurswetenschappen in het studiegebied bouwkunde en architectuur, "Fakulta architektury" (de Faculteit Architectuur) (vanaf 1976) op het gebied van: architectuur; stadsplanning en ruimtelijke ordening, of in het programma: architectuur en stadsplanning in de studiegebieden: architectuur, theorie van het architectonisch ontwerp, stadsplanning of ruimtelijke ordening, geschiedenis van de architectuur en reconstructie van historische monumenten, of architectuur en bouwkunde; – de diploma's afgegeven door "Vysoká škola technická Dr. Edvarda Beneše" (tot 1951) op het gebied van architectuur en bouwkunde, – de diploma's afgegeven door "Vysoká škola stavitelství v Brně" (van 1951 tot 1956) op het gebied van architectuur en bouwkunde, – de diploma's afgegeven door de "Vysoké učení technické v Brně" aan de "Fakulta architektury" (Faculteit Architectuur) (vanaf 1956) in het studiegebied architectuur en stadsplanning of aan de "Fakulta stavební" (Faculteit Civiele Ingenieurswetenschappen) (vanaf 1956) in het studiegebied bouwkunde, – de diploma's afgegeven door de Vysoká škola báňská – Technická univerzita Ostrava", "Fakulta stavební" (Faculteit Civiele Ingenieurswetenschappen) (vanaf 1997) in de studiegebieden structuur en architectuur of civiele ingenieurswetenschappen, – de diploma's afgegeven door de "Technická univerzita v Liberci", "Fakulta architektury" (Faculteit Architectuur) (vanaf 1994) in het programma architectuur en stadsplanning in het studiegebied architectuur, – de diploma's afgegeven door de "Akademie výtvarných umění v Praze" in het programma kunsten, studiegebied architectonisch ontwerp, – de diploma's afgegeven door de "Vysoká škola umělecko-průmyslová v Praze" in het programma kunsten, studiegebied architectuur, – een vergunning afgegeven door de "Česká komora architektů" zonder opgave van het vakgebied of van het type bouwkundige constructie. 2006/2007 Danmark – De diploma's afgegeven door de rijksscholen voor architectuur te Kopenhagen en Århus (arkitekt) – Het door de raad van architecten afgegeven registratiebewijs overeenkomstig Wet nr. 202 van 28 mei 1975 (registreret arkitekt) – De door hogescholen voor civiele bouwkunde afgegeven diploma's (bygningskonstruktør), vergezeld van een attest van de bevoegde autoriteiten waaruit blijkt dat de betrokkene met goed gevolg een onderzoek op grond van titels heeft doorstaan. Dit onderzoek behelst de beoordeling van plannen die de kandidaat tijdens een feitelijke praktijk van ten minste zes jaar op het gebied van de in artikel 48 bedoelde werkzaamheden heeft gemaakt en uitgevoerd. 1987/1988 Deutschland – De diploma's afgegeven door de hogescholen voor schone kunsten (Dipl.-Ing., Architekt (HfbK)) – De diploma's afgegeven door de afdeling architectuur (Architektur/Hochbau) van de Technische Hochschulen, van de technische universiteiten, van de universiteiten en, voorzover deze instellingen zijn opgegaan in Gesamthochschulen, van deze Gesamthochschulen (Dipl.-Ing. en andere benamingen die later eventueel aan deze diploma's worden gegeven) – De diploma's afgegeven door de afdeling architectuur (Architektur/Hochbau) van de Fachhochschulen en, voorzover deze instellingen zijn opgegaan in Gesamthochschulen, van deze Gesamthochschulen, vergezeld, wanneer de studieduur minder dan vier jaar, maar ten minste drie jaar bedraagt, van een certificaat waaruit een beroepservaring van vier jaar in de Bondsrepubliek Duitsland blijkt, afgegeven door de beroepsorde overeenkomstig artikel 47 , lid 1 (Ingenieur grad. en andere benamingen die later eventueel aan deze diploma's worden gegeven) – De certificaten (Prüfungszeugnisse) die voor 1 januari 1973 zijn afgegeven door de afdeling architectuur van de Ingenieurschulen en van de Werkkunstschulen, vergezeld van een attest van de bevoegde autoriteiten waaruit blijkt dat de betrokkene met goed gevolg een onderzoek op grond van stukken heeft doorstaan. Dit onderzoek behelst de beoordeling van plannen die de kandidaat tijdens een feitelijke praktijk van ten minste zes jaar op het gebied van de in artikel 48 bedoelde werkzaamheden heeft gemaakt en uitgevoerd. 1987/1988 Eesti – diplom arhitektuuri erialal, väljastatud Eesti Kunstiakadeemia arhitektuuri teaduskonna poolt alates 1996 aastast (diploma architectuurstudies, afgegeven door de Faculteit architectuur van de Estse Kunstacademie sinds 1996), väljastatud Tallinna Kunstiülikooli poolt 1989-1995 aastal (afgegeven door de Kunstuniversiteit van Tallinn van 1989 tot en met 1995), väljastatud Eesti NSV Riikliku Kunstiinstituudi poolt 1951-1988 (afgegeven door het Staatsinstituut voor kunst van de Estse SSR van 1951 tot en met 1988). 2006/2007 Eλλάς – De diploma's van ingenieur-architect afgegeven door het Metsovion Polytechnion van Athene, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur-architect afgegeven door het Aristotelion Panepistimion van Saloniki, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur/civiel-ingenieur afgegeven door het Metsovion Polytechnion van Athene, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur/civiel-ingenieur afgegeven door het Aristotelion Panepistimion van Saloniki, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur/civiel-ingenieur afgegeven door het Panepistimion Thrakis, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur/civiel-ingenieur afgegeven door het Panepistimion Patron, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur 1987/1988 España Het officiële diploma van architect (título oficial de arquitecto) afgegeven door het ministerie van Onderwijs en Wetenschap of door de universiteiten 1987/1988 France – De diploma's van door de regering gediplomeerd architect die tot 1959 door het ministerie van Onderwijs en sedertdien door het ministerie van Cultuur zijn afgegeven (architecte DPLG) – De diploma's afgegeven door de École spéciale d'architecture (architecte DESA) – De diploma's die sinds 1955 zijn afgegeven door de afdeling architectuur van de École nationale supérieure des arts et industries de Strasbourg (voormalige École nationale d'ingénieurs de Strasbourg) (architecte ENSAIS) 1987/1988 Ireland – De graad van Bachelor of Architecture verleend door de National University of Ireland (B. Arch. NUI) aan afgestudeerden in de architectuur aan het University College te Dublin – Het diploma op het gebied van de architectuur op universitair niveau afgegeven door het College of Technology, Bolton Street, Dublin (Dipl. Arch.) – Het bewijs van geassocieerd lidmaatschap van het Royal Institute of Architects of Ireland (ARIAI) – Het bewijs van lidmaatschap van het Royal Institute of Architects of Ireland (MRIAI) 1987/1988 Italia – De diploma's van "laurea in architettura" afgegeven door de universiteiten, de polytechnische instituten en de hogere instituten voor architectuur van Venetië en Reggio-Calabrië, vergezeld van het diploma dat recht geeft op de zelfstandige uitoefening van het beroep van architect, afgegeven door de minister van Onderwijs nadat de kandidaat voor een bevoegde examencommissie is geslaagd voor het staatsexamen, waardoor hij het recht verkrijgt tot zelfstandige uitoefening van het beroep van architect (dott. architetto) – De diploma's van "laurea in ingegneria" op het gebied van de bouwkunde afgegeven door de universiteiten en de polytechnische instituten, vergezeld van het diploma dat recht geeft op de zelfstandige uitoefening van een beroep op het gebied van de architectuur, afgegeven door de minister van Onderwijs nadat de kandidaat voor een bevoegde examencommissie is geslaagd voor het staatsexamen, waardoor hij het recht verkrijgt tot zelfstandige uitoefening van het beroep (dott. ing. Architetto of dott. Ing. in ingegneria civile) 1987/1988 Κύπρος – Βεβαίωση Εγγραφής στο Μητρώο Αρχιτεκτόνων που εκδίδεται από το Επιστημονικό και Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου (Bewijs van registratie in het Register van architecten afgegeven door de Wetenschappelijke en Technische Kamer van Cyprus (ETEK)) 2006/2007 Latvija "Arhitekta diploms", ko izsniegusi Latvijas Valsts Universitātes Inženierceltniecības fakultātes Arhitektūras nodaļa līdz 1958. gadam, Rīgas Politehniskā Institūta Celtniecības fakultātes Arhitektūras nodaļa no 1958. gada līdz 1991.gadam, Rīgas Tehniskās Universitātes Arhitektūras fakultāte kopš 1991. gada, un "Arhitekta prakses sertifikāts", ko izsniedz Latvijas Arhitektu savienība ("diploma van architect" afgegeven door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen, afdeling architectuur, van de Staatsuniversiteit van Letland tot 1958, door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen, afdeling architectuur, van het Polytechnisch instituut van Riga van 1958 tot 1991, door de Faculteit architectuur van de Technische Universiteit van Riga sinds 1991 en 1992 en het bewijs van registratie afgegeven door de Orde van architecten van Letland) 2006/2007 Lietuva – het diploma van ingenieur-architect/architect afgegeven door het Kauno politechnikos institutas tot 1969 (inžinierius architektas/architektas), – het diploma van architect/bachelorsdiploma in de architectuur/mastersdiploma in de architectuur afgegeven door het inžinerinis statybos institutas van Vilnius tot 1990, de Vilniaus technikos universitetas tot 1996 en de Gedimino technikos universitetas van Vilnius sinds 1996 (architektas/architektûros bakalauras/architektûros magistras), – het diploma van specialist, waarvoor de studiecyclus architectuur/bachelor in de architectuur/master in de architectuur is voltooid, afgegeven door het LTSR Valstybinis dailës institutas tot 1990 en door de Vilniaus dailës akademija sinds 1990 (architektûros kursas/architektûros bakalauras/architektûros magistras), – het diploma van bachelor in de architectuur/master in de architectuur afgegeven door de Kauno technologijos universitetas sinds 1997 (architektûros bakalauras/architektûros magistras); alle samen met het certificaat afgegeven door de Vergunningencommissie, die het recht verleent activiteiten uit te oefenen op het gebied van de architectuur (erkend architect/ Atestuotas architektas) 2006/2007 Magyarország – "okleveles építészmérnök"-diploma (diploma architectuur, master in de architectuurwetenschappen) afgegeven door de universiteiten, – "okleveles építész tervező művész" diploma (mastersdiploma architectuurwetenschappen en bouwkunde) afgegeven door de universiteiten 2006/2007 Malta – Perit: Lawrja ta' Perit afgegeven door de Universita` ta' Malta, die recht geeft op registratie als "Perit" 2006/2007 Nederland – Het getuigschrift van met goed gevolg afgelegd doctoraal examen in de bouwkunde afgegeven door de afdeling bouwkunde van de Technische Hogeschool te Delft of Eindhoven (bouwkundig ingenieur) – De diploma's van de door de staat erkende academies voor bouwkunst (architect) – De diploma's die tot in 1971 zijn afgegeven in het kader van het voormalige Hoger Bouwkunstonderricht (architect HBO) – De diploma's die tot in 1970 zijn afgegeven in het kader van het voormalige Voortgezet Bouwkunstonderricht (architect VBO) – Het getuigschrift dat met goed gevolg een door de architectenraad van de Bond van Nederlandse Architecten (BNA) ingesteld architectenexamen is afgelegd (architect) – Het diploma van de stichting Instituut voor Architectuur (IVA) afgegeven na een op ten minste vierjarige basis ingerichte opleiding van de stichting (architect), vergezeld van een attest van de bevoegde autoriteiten waaruit blijkt dat de betrokkene met goed gevolg een onderzoek op grond van titels heeft doorstaan. Dit onderzoek behelst de beoordeling van plannen die de kandidaat tijdens een feitelijke praktijk van ten minste zes jaar op het gebied van de in artikel 44 bedoelde werkzaamheden heeft gemaakt en uitgevoerd. – Een getuigschrift van de bevoegde autoriteiten dat met goed gevolg voor 5 augustus 1985 het examen van kandidaat in de bouwkunde afgenomen door de Technische Hogeschool te Delft of Eindhoven is afgelegd en dat gedurende een tijdvak van ten minste vijf jaar onmiddellijk voorafgaande aan die datum op zodanige wijze en schaal werkzaamheden als architect zijn verricht dat naar Nederlandse maatstaven een voldoende bekwaamheid voor het uitoefenen van die werkzaamheden gewaarborgd is (architect) – Een getuigschrift van de bevoegde autoriteiten dat uitsluitend wordt afgegeven aan personen die voor 5 augustus 1985 de leeftijd van veertig jaar hebben bereikt en waaruit blijkt dat de betrokkene gedurende ten minste vijf jaar onmiddellijk voorafgaand aan die datum op zodanige wijze en schaal werkzaamheden als architect heeft verricht dat naar Nederlandse maatstaven een voldoende bekwaamheid voor het uitoefenen van die werkzaamheden gewaarborgd is (architect) – De in het zevende en achtste streepje bedoelde getuigschriften hoeven niet meer te worden erkend vanaf de datum van inwerkingtreding van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden op het gebied van de architectuur onder de beroepstitel van architect in Nederland, voorzover deze getuigschriften volgens bedoelde bepalingen geen toegang geven tot die werkzaamheden onder genoemde beroepstitel. 1987/1988 Österreich – De diploma's afgegeven door de Technische Universität te Wenen of Graz alsmede de Universität Innsbruck, faculteit civiele bouwkunde en architectuur (Bauingenieurwesen/Architektur), afdeling architectuur (Architektur), civiele bouwkunde (Bauingenieurwesen Hochbau) en bouwkunde (Wirtschaftingenieurwesen – Bauwesen) – De diploma's afgegeven door de Universität für Bodenkultur, afdeling cultuurtechniek en waterhuishouding (Kulturtechnik und Wasserwirtschaft) – De diploma's afgegeven door het Institut für Architektur van de Hochschule für bildende Kunst te Wenen – De diploma's afgegeven door de Akademie der bildenden Künste te Wenen, afdeling architectuur – De diploma's van erkend ingenieur (Ing.) uitgereikt door de hogere technische scholen of de technische scholen voor de bouwkunst, vergezeld van de vergunning van Baumeister, waaruit blijkt dat de betrokkene over minimaal zes jaar beroepservaring in Oostenrijk beschikt, gesanctioneerd door een examen – De diploma's uitgereikt door de Universität für künstlerische und industrielle Gestaltung in Linz, afdeling architectuur – De certificaten van bekwaamheid voor civiel-ingenieurs of raadgevend ingenieurs op het gebied van de bouwkunde (Hochbau, Bauwesen, Wirtschaftsingenieurwesen-Bauwesen, Kulturtechnik und Wasserwirtschaft) overeenkomstig het Ziviltechnikergesetz, BGBI, nr. 156/1994 1997/1998 Polska de diploma's afgegeven door de faculteiten architectuur van: – de technische universiteit van Warschau, Faculteit architectuur in Warschau (Politechnika Warszawska, Wydział Architektury); de beroepstitel van architect: inżynier architekt, magister nauk technicznych; inżynier architekt; inżyniera magistra architektury; magistra inżyniera architektury; magistra inżyniera architekta; magister inżynier architekt. (van 1945 tot 1948, titel: inżynier architekt, magister nauk technicznych; van 1951 tot 1956, titel: inżynier architekt; van 1954 tot 1957, tweede stadium, titel: inżyniera magistra architektury; van1957 tot 1959, titel: inżyniera magistra architektury; van 1959 tot 1964: titel: magistra inżyniera architektury; van 1964 tot 1982, titel: magistra inżyniera architekta; van 1983 tot 1990, titel: magister inżynier architekt; sinds 1991, titel: magistra inżyniera architekta) – de technische universiteit van Krakau, Faculteit architectuur in Krakau (Politechnika Krakowska, Wydział Architektury); de beroepstitel van architect: magister inżynier architekt (van 1945 tot 1953 Universiteit voor mijnbouw en metallurgie, Polytechnische Faculteit Architectuur - Akademia Górniczo-Hutnicza, Politechniczny Wydział Architektury), – de technische universiteit van Wrocław, Faculteit architectuur in Wrocław (Politechnika Wrocławska, Wydział Architektury); de beroepstitel van architect: inżynier architekt magister nauk technicznych; magister inżynier Architektury; magister inżynier architekt. (van 1949 tot 1964, titel: inżynier architekt, magister nauk technicznych; van 1956 tot 1964, titel: magister inżynier architektury; sinds 1964, titel: magister inżynier architekt) – de technische universiteit van Silezië, Faculteit architectuur in Gliwice (Politechnika Śląska, Wydział Architektury); de beroepstitel van architect: inżynier architekt; magister inżynier architekt. (van 1945 tot 1955, Faculteit ingenieurswetenschappen en bouwkunde - Wydział Inżynieryjno-Budowlany, titel: inżynier architekt; van 1961 tot 1969, Faculteit industriële bouwkunde en algemene ingenieurswetenschappen - Wydział Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego, titel: magister inżynier architekt; van 1969 tot 1976, Faculteit civiele ingenieurswetenschappen en architectuur- Wydział Budownictwa i Architektury, titel: magister inżynier architekt; sinds 1977, Faculteit architectuur - Wydział Architektury, titel: magister inżynier architekt en sinds 1995 titel: inżynier architekt) – de technische universiteit van Poznan, Faculteit architectuur in Poznan (Politechnika Poznańska, Wydział Architektury); de beroepstitel van architect: inżynier architektury; inżynier architekt; magister inżynier architekt (van 1945 tot 1955, School voor ingenieurswetenschappen, Faculteit architectuur - Szkoła Inżynierska, Wydział Architektury, titel: inżynier architektury; sinds 1978, titel: magister inżynier architekt en sinds 1999 titel: inżynier architekt) – de technische universiteit van Gdansk, Faculteit architectuur in Gdansk (Politechnika Gdańska, Wydział Architektury); de beroepstitel van architect: magister inżynier architekt. (van 1945 tot 1969 Faculteit architectuur - Wydział Architektury, van 1969 tot 1971 Faculteit civiele ingenieurswetenschappen en architectuur - Wydział Budownictwa i Architektury, van 1971 tot 1981 Instituut voor architectuur en stadsplanning - Instytut Architektury i Urbanistyki, sinds 1981 Faculteit architectuur - Wydział Architektury) – de technische universiteit van Biatystok, Faculteit architectuur in Biatystok (Politechnika Białostocka, Wydział Architektury); de beroepstitel van architect: magister inżynier architekt (van 1975 tot 1989 Instituut voor architectuur – Instytut Architektury) – de technische universiteit van Lodz, Faculteit civiele ingenieurswetenschappen, architectuur en milieutechniek in Lodz (Politechnika Łódzka, Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska); de beroepstitel van architect: inżynier architekt; (van 1973 tot 1993 Faculteit civiele ingenieurswetenschappen en architectuur - Wydział Budownictwa i Architektury en sinds 1992 Faculteit civiele ingenieurswetenschappen, architectuur en milieutechniek - Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska; titel: titel: van 1973 tot 1978 inżynier architekt, sinds 1978, titel: magister inżynier architekt) – de technische universiteit van Szczecin, Faculteit civiele ingenieurswetenschappen en architectuur in Szczecin (Politechnika Szczecińska, Wydział Budownictwa i Architektury); de beroepstitel van architect: inżynier architekt; magister inżynier architekt (van 1948 tot 1954, Hogeschool voor ingenieurswetenschappen, Faculteit architectuur - Wyższa Szkoła Inżynierska, Wydział Architektury, titel: inżynier architekt, sinds 1970, titel: magister inżynier architekt en sinds 1998 titel: inżynier architekt) vergezeld van het bewijs van lidmaatschap afgegeven door de bevoegde regionale architectenkamer in Polen, dat het recht verleent in Polen activiteiten uit te oefenen op het gebied van de architectuur. 2006/2007 Portugal – Het "diploma do curso especial de arquitectura" uitgereikt door de scholen voor schone kunsten van Lissabon en Porto – Het "diploma de arquitecto" uitgereikt door de scholen voor schone kunsten van Lissabon en Porto – Het "diploma do curso de arquitectura" uitgereikt door de scholen voor schone kunsten van Lissabon en Porto – Het "diploma de licenciatura em arquitectura" uitgereikt door de hogeschool voor schone kunsten van Lissabon – De "carta de curso de licenciatura em arquitectura" uitgereikt door de Universidade Técnica de Lisboa en de Universidade do Porto – Het licentiaatsdiploma van civiel-ingenieur (licenciatura em engenharia civil) uitgereikt door het Instituto Superior Técnico van de Universidade Técnica de Lisboa – Het licentiaatsdiploma van civiel-ingenieur (licenciatura em engenharia civil) uitgereikt door de faculteit civiele bouwkunde (de Engenharia) van de Universidade do Porto – Het licentiaatsdiploma van civiel-ingenieur (licenciatura em engenharia civil) uitgereikt door de faculteit wetenschap en technologie van de Universidade de Coimbra – Het licentiaatsdiploma van civiel-ingenieur, productie (licenciatura em engenharia civil, produção) uitgereikt door de Universidade do Minho 1987/1988 Slovenija – een "univerzitetni diplomirani inženir arhitekture / univerzitetna diplomirana inženirka arhitekture" (universitair diploma architectuur) afgegeven door de faculteit architectuur en vergezeld van een certificaat, afgegeven door de wettelijk erkende autoriteit bevoegd voor architectuur, dat het recht geeft activiteiten uit te oefenen op het gebied van de architectuur – een universitair diploma afgegeven door technische faculteiten waarbij de titel "univerzitetni diplomirani inženir (univ.dipl.inž.) / univerzitetna diplomirana in ženirka" wordt toegekend, en een certificaat, afgegeven door de wettelijk erkende autoriteit bevoegd voor architectuur, geven het recht activiteiten uit te oefenen op het gebied van de architectuur 2006/2007 Slovensko – diploma architectuur en bouwkunde (architektúra a pozemné staviteľstvo) afgegeven door de Slowaakse Technische Universiteit (Slovenská vysoká škola technická) in Bratislava, 1950 – 1952 (titel: Ing.), – diploma architectuur (architektúra) afgegeven door de Faculteit architectuur en bouwkunde van de Slowaakse Technische Universiteit (Fakulta architektúry a pozemného staviteľstva, Slovenská vysoká škola technická) in Bratislava, 1952 – 1960 (titel: Ing. arch.) – diploma bouwkunde (pozemné staviteľstvo) afgegeven door de Faculteit architectuur en bouwkunde van de Slowaakse Technische Universiteit (Fakulta architektúry a pozemného staviteľstva, Slovenská vysoká škola technická) in Bratislava, 1952 – 1960 (titel: Ing.) – diploma architectuur (architektúra) afgegeven door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen van de Slowaakse Technische Universiteit (Stavebná fakulta, Slovenská vysoká škola technická) in Bratislava, 1961 – 1976 (titel: Ing. arch.) – diploma bouwkunde (pozemné stavby) afgegeven door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen van de Slowaakse Technische Universiteit (Stavebná fakulta, Slovenská vysoká škola technická) in Bratislava, 1961 – 1976 (titel: Ing.) – diploma architectuur (architektúra) afgegeven door de Faculteit architectuur van de Slowaakse Technische Universiteit (Fakulta architektúry, Slovenská vysoká škola technická) in Bratislava sinds 1977 (titel: Ing.arch.) – diploma stedebouw (urbanizmus) afgegeven door de Faculteit architectuur van de Slowaakse Technische Universiteit (Fakulta architektúry, Slovenská vysoká škola technická) in Bratislava sinds 1977 (titel: Ing. arch.) – diploma bouwkunde (pozemné stavby) afgegeven door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen van de Slowaakse Technische Universiteit (Stavebná fakulta, Slovenská technická univerzita) in Bratislava, 1977 - 1997 (titel: Ing.) – diploma architectuur en bouwkunde (architektúra a pozemné stavby) afgegeven door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen van de Slowaakse Technische Universiteit (Stavebná fakulta, Slovenská technická univerzita) in Bratislava sinds 1998 (titel: Ing.) – diploma bouwkunde – specialisatie: architectuur (pozemné stavby – špecializácia: architektúra) afgegeven door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen van de Slowaakse Technische Universiteit (Stavebná fakulta, Slovenská technická univerzita) in Bratislava, 2000-2001 (titel: Ing.) – diploma bouwkunde en architectuur (pozemné stavby a architektúra) afgegeven door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen van de Slowaakse Technische Universiteit (Stavebná fakulta - – Slovenská technická univerzita) in Bratislava sinds 2001 (titel: Ing.) – diploma architectuur (architektúra) afgegeven door de Academie voor Schone Kunst en Ontwerpen (Vysoká škola výtvarných umení) in Bratislava sinds 1969 (titel: Akad. arch. tot 1990; Mgr. 1990 - 1992; Mgr. arch. 1992 – 1996; Mgr. Art. sinds 1997) – diploma bouwkunde (pozemné staviteľstvo) afgegeven door de Faculteit civiele ingenieurswetenschappen van de Slowaakse Technische Universiteit (Stavebná fakulta, Technická univerzita) in Košice van 1981 tot 1991 (titel: Ing.) Alle diploma's dienen vergezeld te gaan van: – een vergunning afgegeven door de Slowaakse kamer van architecten (Slovenská komora architektov) in Bratislava zonder opgave van het specialisme of op het gebied van bouwkunde (pozemné stavby) of ruimtelijke ordening (územné plánovanie), – een vergunning afgegeven door de Slowaakse kamer van burgerlijk ingenieurs (Slovenská komora stavebných inžinierov) in Bratislava op het gebied van bouwkunde (pozemné stavby) 2006/2007 Suomi/Finland – De diploma's uitgereikt door de architectuurafdelingen van de technische universiteiten en de universiteit van Oulu (arkkitehti/arkitekt) – De diploma's uitgereikt door de technologische instituten (rakennusarkkitehti/byggnadsarkitekt) 1997/1998 Sverige – De diploma's uitgereikt door de Arkitekturskolan van de Kungliga Tekniska Högskola, de Chalmers Tekniska Högskola en de Tekniska Högskola van de Lunds Universitet (arkitekt, master of architecture) – De bewijzen van lidmaatschap van de Svenska Arkitekters Riksförbund (SAR), indien de betrokkenen hun opleiding hebben genoten in een staat waarop deze richtlijn van toepassing is 1997/1998 United Kingdom – De titels verworven na het afleggen van examens aan: – het Royal Institute of British Architects; – de scholen voor architectuur van de universiteiten, polytechnische instituten, hogescholen, academies en scholen voor technologie en Schone kunsten die op 10 juni 1985 door de Architects Registration Council van het Verenigd Koninkrijk erkend waren met het oog op de opneming ervan in het beroepsregister (Architect) – Een certificaat waarin wordt verklaard dat de houder ervan een verworven recht heeft om zijn beroepstitel van architect te blijven voeren krachtens section 6 (1) a, 6 (1) b of 6 (1) van de Architects Registration Act van 1931 (Architect) – Een certificaat waarin wordt verklaard dat de houder ervan een verworven recht heeft om zijn beroepstitel van architect te blijven voeren krachtens section 2 van de Architects Registration Act van 1938 (Architect) 1987/1988 BIJLAGE VII Volgens artikel 50, lid 1, opvraagbare documenten en certificaten 1. Documenten a) Nationaliteitsbewijs. b) Kopie van de bekwaamheidsattesten of van de opleidingstitel die toegang verleent tot het beroep in kwestie plus eventueel een bewijs van beroepservaring van de persoon in kwestie. De bevoegde autoriteiten van de ontvangende lidstaat kunnen de aanvrager verzoeken informatie omtrent zijn opleiding te verstrekken, voorzover dat noodzakelijk is om vast te stellen of er eventuele wezenlijke verschillen met de vereiste nationale opleiding bestaan, zoals bedoeld in artikel 14. Indien de aanvrager deze informatie niet kan verstrekken, richt de bevoegde autoriteit van de ontvangende lidstaat zich tot het contactpunt, de bevoegde autoriteit of iedere andere relevante instelling van de lidstaat van oorsprong. c) Voor de in artikel 16 bedoelde gevallen: een verklaring aangaande de aard en de duur van de werkzaamheden, afgegeven door de bevoegde autoriteit of instelling in de lidstaat van oorsprong of herkomst van de betrokkene. d) Een bevoegde autoriteit in de ontvangende lidstaat die de toegang tot een gereglementeerd beroep afhankelijk maakt van de indiening van bewijzen dat de betrokkene van goed zedelijk gedrag is of nooit failliet is gegaan, of die de uitoefening van zo'n beroep in geval van ernstige beroepsfouten of strafrechtelijke inbreuken tijdelijk of permanent verbiedt, aanvaardt voor onderdanen van de lidstaten die het beroep op haar grondgebied willen uitoefenen als genoegzaam bewijs documenten afgegeven door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van oorsprong of herkomst van de betrokkene, waaruit blijkt dat aan die voorwaarden is voldaan. Deze autoriteiten moeten de gevraagde documenten binnen twee maanden verstrekken. Indien de in de eerste alinea bedoelde documenten niet door de in de lidstaat van oorsprong of herkomst bevoegde autoriteiten worden afgeven, worden ze vervangen door een verklaring onder ede – of, in de lidstaten waar de eed niet bestaat, door een plechtige verklaring – door de betrokkene afgelegd tegenover een bevoegde gerechtelijke of overheidsautoriteit of eventueel tegenover een notaris of een bevoegde beroepsvereniging in de lidstaat van oorsprong of herkomst, die een attest verstrekt waaruit blijkt dat de verklaring onder ede of de plechtige verklaring is afgelegd. e) Indien een ontvangende lidstaat voor de toegang tot een gereglementeerd beroep van zijn onderdanen een document aangaande de geestelijke of lichamelijke gezondheid van de aanvrager verlangt, aanvaardt die lidstaat als genoegzaam bewijs het document dat in de lidstaat van oorsprong wordt verlangd. Indien de lidstaat van oorsprong dergelijke documenten niet verlangt, aanvaardt de ontvangende lidstaat een getuigschrift afgegeven door een bevoegde autoriteit van die lidstaat. In dat geval moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van oorsprong het gevraagde document binnen twee maanden verstrekken. f) Indien een ontvangende lidstaat voor de toegang tot een gereglementeerd beroep van zijn onderdanen: dan aanvaardt die lidstaat als genoegzaam bewijs een getuigschrift terzake afgegeven door de banken en verzekeringsmaatschappijen van een andere lidstaat. 2. Certificaten Met het oog op een vlotte toepassing van titel III, hoofdstuk III, van deze richtlijn kunnen de lidstaten verlangen dat de begunstigden die aan de opleidingseisen voldoen, naast hun opleidingstitel een certificaat van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong overleggen waarin wordt verklaard dat deze titels met de in deze richtlijn bedoelde titels overeenstemmen. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de vereenvoudiging van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor groenten en fruit ( COM(2004)0549 ), – gezien het werkdocument van de Commissie waarin de GMO voor groenten en fruit wordt geanalyseerd (SEC(2004)1120), – gelet op de Verordeningen (EG) van de Raad nrs. 2200/96 (1) , 2201/96 (2) , 2202/96 (3) en 2699/2000 (4) , die ten grondslag liggen aan de GMO voor groenten en fruit, – gezien het Commissiedocument "De uitbreiding van de EU: gevolgen voor de sector groenten en fruit" (DG Landbouw, C-4, april 2004), – gelet op Verordening (EG) nr. 1432/2003 van de Commissie betreffende erkenning van producentenorganisaties (5) en Verordening (EG) nr. 1433/2003 betreffende de actiefondsen en de operationele programma's in deze sector (6) , – gelet op de Verordeningen (EG) nrs. 1782/2003 (7) van de Raad en 1973/2004 (8) van de Commissie betreffende specifieke maatregelen voor gedroogd fruit, – gelet op de Verordeningen (EG) van de Commissie nrs. 1535/2003 (9) , 2111/2003 (10) en 103/2004 (11) tot vereenvoudiging van de geldende regelgeving in deze sector, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juli 2001 over het verslag van de Commissie aan de Raad betreffende de GMO in de sector groenten en fruit ( COM(2001)0036 ) (12) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0121/2005 ), A. overwegende dat de Europese producenten en de meeste lidstaten voorstander zijn van handhaving van de grondslagen voor de hervorming van 1996, zoals blijkt uit de conclusies van het Nederlandse voorzitterschap van de EU van november 2004 en de openbare hoorzitting van 2 februari 2005 van het Europees Parlement, B. overwegende echter dat het noodzakelijk is de streefdoelstellingen in het kader van de steunregeling voor de sector groenten en fruit te versterken, aangezien de productieconcentratie nog steeds onder de 40% ligt, een percentage dat aanzienlijk moet worden verhoogd om te komen tot een efficiënter marktbeheer en het concurrentievermogen van de producenten te verbeteren, C. overwegende dat de graad van concentratie van het aanbod, maar ook van communautaire middelen, grote verschillen vertoont tussen de lidstaten en de producentenorganisaties en dat 5% van de organisaties 50% van de middelen absorbeert, en dat het daarom noodzakelijk is maatregelen te treffen om een evenwichtiger situatie te creëren, daarbij rekening houdend met de bijzondere situaties in de lidstaten, D. overwegende dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan de situatie in de nieuwe lidstaten, waar de concentratie van het aanbod nog zeer te wensen overlaat, E. overwegende dat de toetreding tot de EU van 10 nieuwe lidstaten de structuur van de groenten- en fruitteelt in de EU-25 heeft gewijzigd en van de EU een van de grootste producenten van talloze verse en verwerkte groenten en fruit heeft gemaakt, zoals morellen, aalbessen, aardbeien, kruisbessen en appelsap, F. overwegende dat deze groenten- en fruitsoorten in tegenstelling tot veel groenten en fruit die worden geteeld in de EU-15, niet vallen onder steunregelingen, en in zowel economisch als sociaal opzicht een belangrijke rol spelen in de 10 nieuwe lidstaten en te lijden hebben van sterke concurrentie van derde landen, G. overwegende dat de communautaire begroting voor groenten en fruit stabiel is, met een grote onderbesteding van de begrotingsmiddelen, welke op jaarbasis worden gebonden, en dat deze nog ruimte biedt voor verhoging van de financiële steun voor producentenorganisaties, vooral in de gebieden die een grote achterstand in organisatie hebben, aangezien de afgelopen jaren tot 25% van de totale begroting voor deze sector onbenut is gebleven, H. overwegende dat de sector groenten en fruit wordt gekenmerkt door instabiliteit van de markten en dat het huidige systeem van het uit de markt nemen van producten in geval van sterke prijsdalingen als veiligheidsnet voor de producenteninkomens slechts beperkt effect sorteert als gevolg van de ontoereikende schadeloosstelling, de bureaucratische rompslomp, de gebrekkige organisatiegraad in de productieregio's, te grote onwetendheid omtrent het productiepotentieel om een correct marktbeheer te voeren, het effect van de import uit derde landen, en het ontbreken van reële afzetmogelijkheden voor de uit de markt genomen producten, I. overwegende dat er een alternatief systeem moet komen voor crisisbeheer in de sector groenten en fruit, dat op efficiëntere wijze kan inspelen op prijsdalingen en aldus bijdraagt tot een betere participatie in producentenorganisaties; J. overwegende dat de regeling voor verwerkte groenten en fruit een belangrijke functie vervult bij de concentratie van het aanbod en in de Europese Unie de ontwikkeling mogelijk heeft gemaakt van een bedrijfstak die werkgelegenheid creëert en voortdurend evolueert, K. overwegende dat in de huidige steunregelingen van de GMO voor verwerkte groenten en fruit geen rekening wordt gehouden met de vele soorten die van groot belang zijn voor de nieuwe lidstaten, L. overwegende dat er steunregelingen moeten worden geïntroduceerd voor soorten als morellen, aalbessen, aardbeien en appels (voor de productie van appelsap) vanwege het economische en sociale belang van deze soorten en hun heilzame werking voor de gezondheid van de consument, M. overwegende dat bepaalde verbeteringen moeten worden geïntroduceerd, met name in de sector verwerkte tomaten, waar de prijsstabilisatoren niet zijn afgestemd op de noodzaak van uitbreiding van deze sector als gevolg van de toegenomen vraag, en die vanwege de specifieke kenmerken binnen de regeling voor verwerkte producten, omdat het namelijk de enige jaarlijkse teelt is die uitsluitend is bestemd voor verwerkingsindustrie, in een ernstige situatie is komen te verkeren, en wel zo dat de toekomst van deze teelt in sommige lidstaten op het spel is komen te staan, N. overwegende dat de afzet moet worden gestimuleerd van nieuwe gepasteuriseerde, hoogwaardige citrusvruchtsappen die kunnen zorgen voor aanvulling en differentiëring van het communautaire aanbod en tegelijkertijd kunnen zorgen voor nieuwe arbeidsplaatsen, O. overwegende dat het noodzakelijk is de generieke reclamecampagnes voor groenten en fruit te verbeteren gezien het feit dat hun positieve effect op de gezondheid blijkt uit talloze wetenschappelijke rapporten en voorts uit de aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in het kader van haar globale strategie inzake voeding, lichamelijke activiteit en gezondheid, goedgekeurd in mei 2004, P. overwegende dat enkele zeer specifieke problemen moeten worden onderzocht met betrekking tot producten die vaak onder druk staan van import uit derde landen, waardoor het voortbestaan van deze productie wordt bedreigd, en dat het wenselijk is de douaneregeling te vereenvoudigen teneinde onregelmatigheden te voorkomen, Q. overwegende dat de sector groenten en fruit het hoofd zal moeten bieden aan nieuwe handelsuitdagingen, met name in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), R. overwegende dat de producenten van groenten en fruit een beperkte toegang hebben tot de financiële middelen voor plattelandsontwikkeling en dat de tekst van het voorstel tot oprichting van een Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling deze situatie alleen maar verergert, S. overwegende dat de risico's van marktverstoring in de sector groenten en fruit na de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) van september 2003 zoveel mogelijk moeten worden beperkt, in aanmerking nemende dat deze sector zou kunnen uitgroeien tot een "vluchtsector" voor producenten die voorheen andere landbouwgewassen verbouwden en die een bedrijfstoeslag ontvingen, T. overwegende dat er voorts in de werking en de structurele situatie van de sector sprake is van een reeks zwakke punten die niet onvermeld mogen blijven en bij een toekomstige hervorming van de GMO zouden moeten worden gecorrigeerd, zoals: Producentenorganisaties 1. is fel gekant tegen het besluit van de Commissie om te wachten met het indienen van een voorstel inzake hervorming van de sector groenten en fruit; acht uitstel van dit voorstel met een of twee jaar onaanvaardbaar en buitensporig, gezien de dringende noodzaak een oplossing te vinden voor marktcrises die met de beschikbare beheersinstrumenten niet overwonnen kunnen worden; spoort de Commissie aan deze sector, die met 17% van de totale landbouwproductie van de EU een zeer belangrijke plaats inneemt maar dreigt te worden gemarginaliseerd in het kader van de onderhandelingen over de nieuwe financiële vooruitzichten, niet links te laten liggen; wijst er voorts op dat het zaak is nieuwe marktbeheersmechanismen te vinden om tegen de achtergrond van de WTO-onderhandelingen de liberalisering van de handel het hoofd te bieden; 2. verzoekt de Commissie om uiterlijk in juli 2005 een voorstel in te dienen ter versterking van de rol van de producentenorganisaties bij het beheer van de markten en om, in verband met de voorwaarden voor erkenning en functionering, te zorgen voor een grotere mate van flexibiliteit en subsidiariteit tussen de lidstaten; verzoekt de Commissie en de lidstaten de interpretatiemoeilijkheden uit de weg te ruimen in sommige lidstaten, waar het lidmaatschap van een producentenorganisatie minimaal drie jaar duurt; 3. verlangt dat de uitzonderingen op de aanmeldingsplicht voor producten die door de betrokken producentenorganisaties niet verhandeld worden, worden uitgebreid en flexibeler worden gemaakt; 4. acht het wenselijk het bestaande plafond voor communautaire deelname aan de actiefondsen over het algemeen op het huidige niveau te houden, maar het te verhogen van 4,1 tot 6% voor transnationale producentengroeperingen, fusies, verenigingen en samenwerkingsverbanden tussen producentenorganisaties, aangezien het bestaande plafond niet verenigbaar is met het cofinancieringspercentage dat wordt toegekend aan transnationale producentengroeperingen noch met de noodzaak om de overige drie acties te stimuleren; 5. acht het met het oog op de inkomensverbetering van in het bijzonder de kleine landbouwbedrijven noodzakelijk dat ook bedrijven die een groter aandeel dan 20% of 25% van hun productie rechtstreeks aan de eindconsument verkopen lid van een erkende producentenorganisatie kunnen zijn; acht een begrenzing van het aandeel van de rechtstreekse verkoop dus niet zinvol; 6. acht het noodzakelijk het communautaire confinancieringspercentage te verhogen tot 60% in geval van samenwerkingsverbanden, fusies en verenigingen van producentenorganisaties die bepaalde minimumcriteria in acht nemen voor wat betreft de omzet en die vanwege het aantal aangesloten producenten ten opzichte van de beginsituatie een toegevoegde waarde hebben in termen van concentratie van het aanbod; 7. pleit voor een verhoging van het bestaande plafond voor de communautaire participatie in de actiefondsen bestemd voor nieuwe organisaties die voldoen aan strenge erkenningscriteria, en wel in de vorm van toekenning, gedurende een periode van tenminste 5 jaar, van een "bonus", waarop een wegingsfactor wordt toegepast gebaseerd op het aantal leden en de omzet; 8. acht het, ter bevordering van de oprichting van producentenorganisaties in gebieden waar weinig samenwerkingsverbanden bestaan, wenselijk dat nationale subsidies voor de oprichting van producentenorganisaties worden gerestitueerd in regio's waar de bestaande organisaties minder dan 15% van de productie van groenten en fruit in de handel brengen en waar de productie van groenten en fruit tenminste 15% van de regionale landbouwproductie vertegenwoordigt; 9. wenst in dit verband ook dat in de nieuwe regeling van de actiefondsen wordt vastgesteld dat de gedurende een jaar niet gebruikte communautaire kredieten kunnen worden besteed in het volgende jaar; meent dat er in ieder geval moet worden gezorgd dat een eventuele begrotingsbesparing die voortvloeit uit de hervorming van GMO (door het verdwijnen van de procedures voor voorafgaande erkenning, door het uit de markt nemen van producten, besparing op terugbetalingen, enz.) opnieuw moet worden geïnvesteerd in de sector; 10. is van oordeel dat de nieuwe lidstaten gedurende de overgangsperiode in aanmerking moeten komen voor grotere steun bij de oprichting en het beheer van op voorlopige basis erkende producentengroeperingen (steunpercentage 10%, 10%, 8%, 6% en 4% in de komende vijf jaar van het functioneren van de groepering, in plaats van de tot nu toegepaste 5%, 5%, 4%, 3% en 2%, waarbij tegelijkertijd de thans toegepaste kwantitatieve bovengrenzen moeten worden gehandhaafd van resp. 100 000 EUR, 100 000 EUR, 80 000 EUR, 60 000 EUR en 40 000 EUR); 11. is van oordeel dat, om meer flexibiliteit te brengen in bepaalde procedures betreffende de erkende categorieën van producentenorganisaties, de categorieën van producten waarvoor producentenorganisaties erkend kunnen worden met twee nieuwe moeten worden uitgebreid: 12. pleit ervoor dat de producentenorganisaties in de nieuwe lidstaten waarvan de oprichting voldoet aan strenge criteria, een "bonus" ontvangen waarop een wegingsfactor wordt toegepast op basis van het aantal leden en de omzet; meent dat deze criteria gedurende een overgangsperiode minder streng zouden moeten zijn dan de criteria die met dezelfde doelstelling worden toegepast op de 15 "oude" lidstaten; 13. acht het absoluut noodzakelijk de rechtszekerheid voor de producentenorganisaties te waarborgen en de controleprocedures te vereenvoudigen door het vaststellen van homogene criteria voor de uitvoering van deze controles door de verschillende nationale en communautaire instanties op de operationele programma's; is van oordeel dat de Commissie, om de rechtszekerheid van dezelfde producentenorganisaties te waarborgen, mechanismen zou moeten vastleggen die hen in staat stelt over de menselijke en technische middelen te beschikken die nodig zijn om hun eigen doelstellingen en die van de operationele programma's te verwezenlijken; 14. acht het noodzakelijk de mechanismen voor de financiële bijdrage van de aangesloten producenten aan hun actiefonds te flexibiliseren en is van oordeel dat de nieuwe wetgeving het mogelijk moet maken dat de POGF zelf de bijdrage aan het actiefonds kan verrichten; benadrukt ook dat grotere flexibiliteit vereist dat de lijst van positieve acties die voor financiering in aanmerking komen wordt herzien, teneinde de operationele programma's beter af te stemmen op de behoeften van de producentenorganisaties, en door producentengroeperingen in het beheer hiervan een grotere autonomie toe te kennen; 15. wenst dat er bij de POGF's op wordt aangedrongen dat in de operationele programma's wordt voorzien in acties met betrekking tot de kwaliteitscertificaten, voedselveiligheidsgaranties en het milieu; 16. is van oordeel dat producentenorganisaties en hun leden in de toekomst volledige toegang moeten krijgen tot regionale ontwikkelingsfondsen, aangezien de actiefondsen ontoereikend zijn voor belangrijke investeringen in infrastructuur; 17. acht het noodzakelijk dat er voor de gehele EU geldende uniforme richtsnoeren worden ingevoerd voor de gecontroleerde geïntegreerde landbouw; 18. verlangt dat de uitzonderingen op de aanmeldingsplicht voor producten die door de betrokken producentenorganisaties niet verhandeld worden, uitgebreid worden en flexibeler moeten worden; dringt aan op een flexibeler grens voor de rechtstreekse verkopen door de producenten aan de consumenten, waarbij dit aandeel in elk individueel geval in overleg met de producentenorganisaties zou moeten worden vastgesteld; 19. verlangt dat er commercialiseringsnormen worden ingevoerd voor de volgende producten: broccoli, Chinese kool, keukenkruiden in potjes, voorjaarsuien, peterselie, radicchio, rabarber, raapstelen, bieslook en knolrapen; dringt erop aan de marktordening uit te breiden met suikermaïs en zo aan te passen dat alle verse keukenkruiden in potjes, en in het bijzonder basilicum, ook hieronder komen te vallen; Crisisbeheer 20. pleit voor de invoering van een efficiënt systeem voor het beheer van marktcrises ter bescherming van de sector tegen sterke prijsdalingen, die overigens in de praktijk niet zijn terug te vinden in de consumentenprijzen; meent dat dit systeem producentenorganisaties in staat zou moeten stellen een actieve rol te spelen bij het op de markt brengen van hun producten; is van mening dat daarbij moet worden gezorgd voor crisismanagementsystemen, zowel in de horizontale verordening als in de marktordening voor groenten en fruit; 21. verzoekt de Commissie een grondig onderzoek op te zetten naar de verschillende crisisbeheersystemen die zouden kunnen worden toegepast op de sector groenten en fruit en verzoekt om de invoering van een communautair systeem voor prognoses ten aanzien van de productie van groenten en fruit door middel van marktobservatoria, op communautair en op nationaal niveau, belast met een profylactische aanpak van crises teneinde aldus slagvaardiger te kunnen reageren; 22. steunt het idee van de Commissie zoals vervat in haar recente document over het crisisbeheer in de landbouw, waarin de nadruk wordt gelegd op de bijdrage van verticale organisaties zoals branche-organisaties; benadrukt meer in het algemeen de rol van deze branche-organisaties bij de regulering en voor de transparantie van de markten; 23. pleit voor vervanging van de geldende regeling van het uit de markt nemen door de oprichting van een "zekerheidskas", beheerd door de producentenorganisaties en gefinancierd met geld van de Europese Unie, de lidstaten en de landbouwers; meent dat een dergelijke "kas" moet gaan dienen om producenten schadeloos te stellen voor uit de markt genomen producten in geval van een crisis, voor de toekenning van subsidies voor productievermindering en voor het opzetten - op vrijwillige basis voor landbouwers - van een regeling voor inkomensverzekering ingeval van extreme klimatologische omstandigheden, na een voorafgaande haalbaarheidsstudie; meent dat individuele producenten de mogelijkheid zouden moeten hebben om bij te dragen aan de oprichting van deze "veiligheidskas", met dien verstande dat zij ten tijde van crises wel minder inkomen zouden ontvangen en dat de individuele producent wel moet deelnemen aan de door de POGF vastgestelde maatregelen en regelingen voor crisisbeheer; meent dat deze kas gescheiden van het actiefonds zou moeten worden gefinancierd en dat collectieve verzekeringen in aanmerking komen voor financiering volgens deze regeling; 24. acht het wenselijk om in het kader van dit nieuwe crisisbeheersysteem de steun voor het uit de markt nemen met het oog op gratis verstrekking aan liefdadigheidsinstellingen te verhogen, aangezien momenteel de hoge vervoers- en verpakkingskosten niet worden gecompenseerd, alsmede met het oog op de bevordering van de consumptie van groenten en fruit op scholen; Structurele problemen aanpakken 25. pleit voor de introductie van een pakket rooimaatregelen (hoofdzakelijk voor traditionele appel- en kersenboomgaarden), om in de gehele Gemeenschap omvangrijke structurele crises te vermijden; is ervan overtuigd dat een dergelijk pakket maatregelen absoluut in het belang is van het efficiënt functioneren van de sector; Regeling voor verwerkte producten 26. is van oordeel dat de productiedrempels voor verwerkte tomaten moeten worden verhoogd, in lijn met de hervormingen van 1996 en 2000, mede gelet op het feit dat de huidige contingenten nog steeds niet zijn afgestemd op de ontwikkeling van de vraag en de concurrentiepositie ten opzichte van derde landen; 27. is voorstander van de invoer van steunregelingen voor de verwerking van zacht fruit (morellen, aalbessen, frambozen, aardbeien, kruisbessen) en appels, teneinde de huidige productie aan te passen aan de marktvoorwaarden; merkt op dat deze producten in de nieuwe lidstaten van strategisch belang zijn, niet alleen in economisch doch ook in sociaal opzicht; 28. is tevens van oordeel dat het aanbeveling verdient de drempels voor verwerking van citrusvruchten te verhogen, en het tegelijkertijd voor landbouwers die niet zijn aangesloten bij producentenorganisatie mogelijk te maken citrusvruchten ter verwerking aan te bieden; 29. spreekt zich uit voor de mogelijkheid voor lidstaten om, indien zij zulks wenselijk achten, per regio drempels in te stellen voor verwerkte tomaten; 30. pleit ervoor om alleen strafkortingen in te voeren op steun in de sectoren peer en perzik wanneer de som van de drempels voor de beide producten wordt overschreden, aangezien aldus inkomensverliezen voor landbouwers zou worden voorkomen zonder dat dit ten koste gaat van de communautaire begroting; 31. meent dat het voorts wenselijk is de benutting van verwerkingsdrempels voor citrusvruchten te verbeteren, en wel zo dat zij tussen producten onderling overdraagbaar zijn wanneer deze voor een bepaalde citrusvrucht niet geheel zijn gebruikt; 32. meent dat strafkortingen op de steun wegens overschrijding van de drempelhoeveelheden bij citrusvruchten alleen moeten worden doorgevoerd wanneer de som van alle drempelhoeveelheden voor de verschillende citrusvruchten op communautair niveau wordt overschreden, teneinde, onder handhaving van de budgettaire neutraliteit, te voorkomen dat strafkortingen de producenteninkomens uithollen; 33. wijst op het feit dat ontkoppeling van de steun, waarover momenteel wordt gesproken als zijnde een andere optie voor deze sector, van de tomatenverwerkingsindustrie een vluchtsector zou kunnen maken voor landbouwers die stoppen met de teelt van andere producten die zijn getroffen door de GLB-hervorming van september 2003, en dat dit de betrekkingen tussen de producentenorganisaties en de bedrijfstak zou compliceren; 34. blijft van mening dat er geen rechtvaardiging is voor ontkoppeling van de steun voor verwerkte producten in het kader van de WTO-onderhandelingen, aangezien de multilaterale regels zich niet verzetten tegen handhaving van het aan productie gekoppelde deel van de landbouwsteun; 35. spreekt zich uit voor een verhoging van de verwerkingsdrempels voor clementines en klein fruit ten einde rekening te houden met de ontwikkeling van de productie en de consumptie van verse vruchten in deze sector, omdat een dergelijke maatregel de minste kosten met zich meebrengt, het milieuvriendelijkst is en tegelijkertijd een nieuw product van superieure kwaliteit op de markt zou kunnen introduceren, namelijk clementinesap, hetgeen de communautaire consumptie van citrusvruchtsappen zou helpen verhogen; meent dat hiermee ook hoogwaardig veevoer zou kunnen worden verkregen alsmede geurstoffen, producten die beide in de Unie deficitair zijn; 36. is van oordeel dat niet mag worden getornd aan het mechanisme van handhaving van de steun aan de POGF's voor hoeveelheden die worden aangeboden voor verwerking; stelt daarom voor om voorafgaand aan de oogst contracten op te stellen tussen producenten en de verwerkingsindustrie; Promotiecampagnes 37. heeft kritiek op het ontbreken van een communautaire strategie en communautair onderzoek met het oog op stimulering van de consumptie, alsook op het weinige geld dat wordt uitgetrokken voor generieke reclamecampagnes voor groenten en fruit, hetgeen in strijd is met de toenemende aandacht van de Europese Unie voor een evenwichtige voeding en voedselveiligheid; 38. wenst dat, in het kader van de verordeningen betreffende interne en externe bevordering van communautaire landbouwproducten, een specifieke begrotingspost van tenminste € 15 miljoen per jaar wordt bestemd voor verhoging van de consumptie van groenten en fruit; meent dat deze post periodiek moet worden herzien aan de hand van het bestedingspercentage van de generieke campagnes, dat toewijzing van de middelen afhankelijk gesteld moet worden van versterking van de "herkomstfactor" van de producten en dat de campagnes niet alleen een kwantitatieve dimensie maar ook een kwalitatieve dimensie moeten krijgen; 39. wijst erop dat de Raad van 14 december 2001 een resolutie heeft goedgekeurd waarin staat dat de consumptie van groenten en fruit bijdraagt aan de volksgezondheid, zoals ook is aangetoond door het DG Gezondheid en consumentenbescherming van de Commissie in een document van 2002; voegt hieraan toe dat dit standpunt officiële erkenning heeft gekregen met het door de WHO ingediende mondiale plan voor voeding en gezondheid; stelt daarom voor dat algemene reclamecampagnes gefinancierd moeten worden door de Commissie om de consumptie van in de EU geproduceerd fruit en groenten te bevorderen (b.v. schoolprojecten) in verband met de afname van de consumptie van fruit en groenten hetgeen zorgwekkend is uit het oogpunt van gezondheid; verlangt de invoering van een specifiek bevorderingsmechanisme dat kan worden aangewend om de consumptie te stimuleren van producten waarvoor uit de prognose blijkt dat zij door een crisis dreigen te worden getroffen ten gevolge van overproductie; dringt erop aan dat bij reclamecampagnes rekening wordt gehouden met de nieuwste inzichten op voedingskundig gebied en dat daarom in het bijzonder propaganda moet worden gemaakt voor het gebruik van niet-bewerkte of slechts in geringe mate bewerkte groenten en vruchten; hierbij zou speciaal de nadruk moeten worden gelegd op producten uit de biologische landbouw en op regionale en lokale groente- en fruitsoorten, dit laatste ter bevordering van de verscheidenheid aan soorten; Het beginsel van communautaire preferentie en de concurrentie met de import van derde landen 40. dringt aan op een vereenvoudiging van het complexe inklaringssysteem dat wordt toegepast op de aan de regeling voor invoerprijzen onderworpen import van derde landen, waarbij de betrokken actoren momenteel naar eigen keuze een beroep kunnen doen op drie verschillende methoden voor de berekening van de specifieke douanerechten, een regeling die onregelmatigheden in de hand werkt; 41. verzoekt de Commissie onderzoek te doen naar de introductie van een specifieke subsidie voor producten die zich in een kritische situatie bevinden als gevolg van de import uit derde landen, zoals zacht fruit, knoflook en champignons, alsmede morellen, zoete kersen en appelsap, verwerkte abrikozen, asperges, tomaten, citrusvruchtenpartjes en -sappen, alsmede andere groenten en fruit die in een kritieke situatie zouden kunnen komen te verkeren; 42. verzoekt de Commissie effectstudies te verrichten over de nieuwe akkoorden met derde landen teneinde de gevolgen hiervan te evalueren voor de Europese sector voor groenten en fruit; 43. pleit ervoor om, gelet op het feit dat de ultraperifere regio's in het bijzonder de gevolgen ondervinden van de gemakkelijkere toegang tot hun markt voor producten van sommige derde landen, die geografisch dichterbij liggen, dan zij zelf hebben, de berekening van de waarde van de door de POGF's in de handel gebrachte productie, die als grondslag dient voor de berekening van de maximale financiële steun aan het actiefonds, zodanig te wijzigen dat deze franco op het punt van de bestemming wordt verricht, dus met inbegrip van de kosten van vervoer naar de communautaire markten; 44. verzoekt de Commissie te ijveren voor het opzetten van mechanismen voor de uitwisseling van informatie over en coördinatie met de producenten van derde landen die zich richten op dezelfde markten als de communautaire marktproducenten, teneinde conjuncturele verzadigingen op de markt van bestemming te voorkomen; 45. verzoekt de Commissie en de lidstaten te studeren op de mogelijkheid van benoeming van Europese inspecteurs die de producten in het land van herkomst moeten controleren; 46. wenst dat de Europese Unie in het kader van bilaterale handelsovereenkomsten gaat onderhandelen over de wederkerigheid van de openstelling van de landbouwhandel, met inbegrip van fytosanitaire aspecten; 47. vestigt de aandacht van de Commissie op het feit dat de import van derde landen niet altijd de veiligheids- en kwaliteitswaarborgen biedt waaraan de Europese consument gewend is geraakt, en dat het daarom noodzakelijk is te voorzien in adequate controles, die ervoor moeten zorgen dat de producten van derde landen voldoen aan dezelfde veiligheids- en kwaliteitseisen als die welke worden gesteld aan EU-producten, en tevens dat zij zijn verkregen met inachtneming van andere cruciale voorwaarden, bijvoorbeeld fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden; Revalorisatie van de communautaire productie 48. spreekt zich uit voor de introductie van een etiketteringssysteem dat het land van oorsprong van het in het eindproduct verwerkte landbouwproduct aangeeft, aangezien dit de toegevoegde waarde van de communautaire productie ten opzichte van de import uit derde landen ten goede zou komen en tegelijkertijd borg zou staan voor een adequaat niveau van voedselveiligheid en -kwaliteit, dat bij import uit derde landen wellicht niet haalbaar is; 49. acht het absoluut noodzakelijk de biodiversiteit van de soorten en het culinaire erfgoed in stand te houden en de consument duidelijk voor te lichten, hierbij zorg dragend voor de juistheid van de kenmerken van groenten en fruit, waarvoor er nog geen duidelijke door de economische commissie van de Verenigde Naties erkende normen beschikbaar zijn, noch in het kader van de internationale unie tot bescherming van kweekproducten (UPOV) erkende en gedetailleerde beginselen; wenst dientengevolge een aanpassing van de communautaire regelgeving; 50. vestigt de aandacht van de Commissie op het tijdens het internationale forum voor handelsoverleg gebleken feit dat de sector zacht fruit na de uitbreiding van de EU voor de EU een gevoelige sector is geworden en dringt er bij haar op aan om steun te verlenen bij het nemen van beschermende maatregelen wanneer er sprake is van een excessieve invoer van fruit en groenten uit derde landen; 51. is, gelet op de noodzaak specifieke aandacht te schenken aan geïntegreerde productie als een milieuvriendelijk systeem voor kwaliteitsproductie, voorts van oordeel dat de toegevoegde waarde moet worden versterkt door introductie van een onderscheidingsetiket voor groenten en fruit die zijn geproduceerd in het kader van geïntegreerde landbouw; wenst in dit verband, met het oog op totstandkoming van een systeem van kwaliteitscertificaten voor communautaire producten, voorafgaande totstandkoming van geharmoniseerde regelgeving op het gebied van geïntegreerde productie; Gevolgen van de tussentijdse herziening van het GLB en de toekomstige regeling betreffende plattelandsontwikkeling 52. verlangt dat de nodige middelen worden ingezet om de naleving te waarborgen van het verbod op de teelt van groenten en fruit op landbouwgronden die in aanmerking komen voor ontkoppelde steun; meent dat namelijk anders de hervorming van het GLB van september 2003 zou kunnen leiden tot oneerlijke concurrentie en onderlinge discriminatie tussen landbouwers die een bedrijfstoeslag ontvangen enerzijds, en traditionele producenten van groenten en fruit die deze toeslag niet ontvangen, anderzijds, hetgeen het reeds bestaande gebrek aan evenwicht in bepaalde markten voor groenten en fruit alleen maar zou versterken; 53. spreekt zich uit voor het beëindigen van de onderlinge onverenigbaarheid tussen de fondsen voor plattelandsontwikkeling en de actiefondsen, aangezien hierdoor de sector groenten en fruit wordt gediscrimineerd ten opzichte van andere landbouwsectoren; 54. meent dat moet worden voorzien in de bepaling dat de POFG's vrij zijn in de keuze van wijze van financiering van investeringen, onder handhaving van het verbod op overlapping van deze investeringen met overheidsfinanciering, en wel door middel van uitgifte van certificaten die aantonen dat aan bovenstaande voorwaarde wordt voldaan; 55. spreekt zich uit tegen het Commissievoorstel om de toekenning van steun voor investeringen, afzet en verwerking in het kader van de volgende financiële programmering van het beleid inzake plattelandsontwikkeling, te beperken tot kleine en micro-ondernemingen; WTO 56. wenst dat de Commissie zich in het kader van de WTO-onderhandelingen over liberalisering van de wereldhandel sterk maakt voor handhaving en daadwerkelijke toepassing van het communautaire preferentiebeginsel voor groenten en fruit, en voor de kwalificatie van groenten en fruit als "kwetsbare" producten voor wat betreft de toegang tot de markten en ervoor zorgt dat besparingen ten gevolge van de stapsgewijze afschaffing van de exportsubstituties onder meer ook worden aangewend voor maatregelen om een beter evenwicht te brengen op de communautaire markt, welke het hoofd moet bieden aan een intensievere concurrentie van de kant van gelijksoortige producten uit derde landen; 57. meent voorts dat moet worden gewaarborgd dat de openstelling van de markten wederzijds is, zowel in kwantitatief als in kwalitatief opzicht; is van oordeel dat het hiertoe noodzakelijk is dat de controles en het toezicht op de gevolgen van handelsconcessies moeten worden geïntensiveerd: zowel voor wat betreft de gevolgen voor de landen aan wie de concessies zijn toegekend (controle op de naleving van de "convergentiedoelstelling" waarop de akkoorden zijn gebaseerd) als voor wat betreft de gevolgen van de import voor de producentenlidstaten; 58. wenst dat bij de onderhandelingen over bovenstaand punt bijzondere aandacht wordt besteed aan de kwetsbare situatie waarin de gepasteuriseerde citrusvruchtensappen verkeren als gevolg van de import van derde landen; 59. benadrukt, in aansluiting op de eis van ontwikkelingshulporganisaties, dat ervoor moet worden gezorgd dat het openstellen van de handel in de sector groenten en fruit geen verzwakking tot gevolg heeft van de landbouwproductiemodellen in ontwikkelingslanden; Volledige benutting van de begroting voor groenten en fruit 60. eist dat de voor de communautaire sector groenten en fruit uitgetrokken begroting volledig wordt besteed en dat een eventuele besparing die zich voor zou kunnen doen als gevolg van de hervorming opnieuw wordt geïnvesteerd in de vorm van een verdere verbetering van de verschillende steunmaatregelen voor producenten; o o o 61. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0607 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 137, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0122/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0105/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 11 mei 2005 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/.../EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/88/EG betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 137, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 137 van het Verdrag wordt bepaald dat de Gemeenschap het optreden van de lidstaten ter verbetering van het arbeidsmilieu ondersteunt en aanvult om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te beschermen. In op grond van dit artikel vastgestelde richtlijnen moet worden vermeden zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen daardoor zou kunnen worden belemmerd. (2) In Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (5) worden minimumvoorschriften vastgesteld inzake veiligheid en gezondheid op het gebied van de organisatie van de arbeidstijd met betrekking tot dagelijkse rusttijd, pauzes, wekelijkse rusttijd, maximale wekelijkse arbeidstijd, jaarlijkse vakantie en aspecten van nacht- en ploegenarbeid en het werkrooster. (3) Twee bepalingen van Richtlijn 2003/88/EG gaan vergezeld van een clausule volgens welke deze vóór 23 november 2003 opnieuw moeten worden bezien . Het gaat hier om artikel 19 en artikel 22, lid 1. (4) Meer dan tien jaar na de vaststelling van Richtlijn 93/104/EG van de Raad (6) , de eerste richtlijn inzake de organisatie van de arbeidstijd, blijkt het noodzakelijk de communautaire wetgeving te moderniseren teneinde beter in te spelen op de nieuwe situatie en op verzoeken van zowel werkgevers- als werknemerszijde , alsmede ter verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon en om rekening te houden met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen . (5) De combinatie van beroeps- en gezinsleven is een essentiële voorwaarde om de doelstellingen die de Unie zich in de Lissabon-strategie heeft gesteld, met name de verhoging van de arbeidsparticipatie van vrouwen, te verwezenlijken. Zij draagt niet alleen bij tot een bevredigender arbeidsklimaat, maar maakt het ook mogelijk beter in te spelen op de behoeften van de werknemers, met name die met gezinsverantwoordelijkheid. Een aantal wijzigingen in Richtlijn 2003/88/EG, hebben tot doel een betere combinatie van beroeps- en gezinsleven mogelijk te maken . (6) In dit verband is het aan de lidstaten om de sociale partners aan te moedigen op het geschikte niveau akkoorden te sluiten met regels voor een betere combinatie van beroeps- en gezinsleven. (7) De bescherming van de veiligheid en gezondheid van de werknemers moet worden versterkt ondanks de behoefte aan nieuwe vormen van organisatie van de arbeidstijd, voorts moeten er arbeidstijdmodellen worden ingevoerd die mogelijkheden bieden voor levenslang leren en voor een nieuw evenwicht tussen werk en gezinsleven en een flexibeler organisatie van de arbeidstijd. (8) Volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen zijn de bepalende kenmerken bij de beoordeling van het begrip "arbeidstijd" de verplichting om op een door de werkgever aangegeven plaats aanwezig en tot diens beschikking te zijn voor ogenblikkelijke dienstverrichting wanneer zulks nodig is. (9) De bepalingen betreffende de referentieperiode moeten eveneens worden herzien teneinde mogelijkheden te creëren voor nieuwe modellen voor de arbeidstijd, waarin ook regelingen voor levenslang leren zijn opgenomen, en de bestaande regeling te vereenvoudigen en deze beter af te stemmen op de behoeften van zowel de ondernemingen , en dan vooral die van de kleine en middelgrote ondernemingen, en met name wat betreft een grotere flexibiliteit, als de werknemers. (10) De ervaring met de toepassing van artikel 22, lid 1, van Richtlijn 2003/88/EG wijst uit dat de louter individuele beslissing om artikel 6 van die richtlijn niet toe te passen, problemen oplevert en tot misbruik heeft geleid ten aanzien van de bescherming van de veiligheid en gezondheid van de werknemers en de keuzevrijheid van de werknemer. Derhalve dient de opt-outclausule van artikel 22, lid 1 niet langer van toepassing te zijn. (11) Overeenkomstig artikel 138, lid 2, van het Verdrag heeft de Commissie de sociale partners op communautair niveau geraadpleegd over de mogelijke richting van een communautair optreden ter zake. (12) De Commissie, die naar aanleiding van de resultaten van deze raadpleging van mening was dat een communautair optreden wenselijk was, heeft de sociale partners op Europees niveau opnieuw geraadpleegd over de inhoud van het overwogen voorstel, overeenkomstig artikel 138, lid 3, van het Verdrag. (13) Na afloop van deze tweede raadplegingsronde hebben de sociale partners de Commissie niet in kennis gesteld van hun wens het proces in te leiden dat zou kunnen uitmonden in de sluiting van een overeenkomst als bedoeld in artikel 138, lid 4, van het Verdrag. (14) Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk modernisering van de communautaire wetgeving betreffende de organisatie van de arbeidstijd, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenscha p overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel , maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (15) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden erkend. Deze richtlijn heeft met name ten doel de volledige eerbiediging van het recht op rechtvaardige en billijke arbeidsomstandigheden en –voorwaarden te waarborgen (artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) , met name lid 2 ervan, waarin wordt gesteld dat iedere werknemer recht heeft op een beperking van de maximumarbeidsduur en op dagelijkse en wekelijkse rusttijden, alsmede op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon en van het recht beroep en gezin te combineren (artikel 33 van dat Handvest) . (16) In overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel als bedoeld in artikel 5 van het Verdrag kunnen de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt aangezien het een wijziging van een geldig communautair rechtsbesluit betreft. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 2003/88/EG wordt als volgt gewijzigd: 1. In artikel 2 worden de volgende punten ingevoegd : 1 bis. "aanwezigheidsdienst": tijd gedurende welke de werknemer niet vrij over zijn tijd kan beschikken en op zijn werkplek of enige andere door de werkgever aangewezen werkplek beschikbaar moet blijven voor het verrichten van zijn gebruikelijke werkzaamheden en/of bepaalde werkzaamheden en taken die verband houden met zijn dienst, overeenkomstig de nationale wetten en/of gebruiken in de desbetreffende lidstaat. 1 ter. "wacht- of slaapuren tijdens de aanwezigheidsdienst": tijd gedurende welke de werknemer aanwezigheidsdienst heeft in de zin van punt 1 bis, maar zijn gebruikelijke werkzaamheden en/of bepaalde werkzaamheden of taken die verband houden met zijn dienst niet verricht, overeenkomstig de nationale wetten en/of gebruiken in de desbetreffende lidstaat. 2. Het volgende artikel wordt ingevoegd: Artikel 2 bis Aanwezigheidsdienst De totale aanwezigheidsdienst, met inbegrip van de wacht- en slaapuren wordt als arbeidstijd beschouwd. Door middel van collectieve overeenkomsten of andere bedrijfsakkoorden tussen de sociale partners, wetgeving of regelingen, kunnen de wacht- en slaapuren van de aanwezigheidsdienst op een specifieke wijze worden berekend om te voldoen aan de gemiddelde maximale arbeidstijd per week, die is vastgelegd in artikel 6, mits voldaan wordt aan de algemene beginselen inzake de bescherming van veiligheid en gezondheid van de werknemers. 3. Het volgende artikel wordt ingevoegd: Artikel 2 ter Berekening van de arbeidstijd In het geval van werknemers met meer dan een arbeidsovereenkomst zal met het oog op de toepassing van deze richtlijn de arbeidstijd van de werknemer de som zijn van de uit hoofde van elk van de overeenkomsten gewerkte arbeidstijd. 4. Aan artikel 13 wordt de volgende alinea toegevoegd: Lidstaten zorgen er door middel van wetgeving, regelingen of andere passende maatregelen voor dat werkgevers worden aangemoedigd de werkzaamheden te organiseren volgens een bepaald rooster zodat rekening wordt gehouden met de wens van de werknemer werk en gezin te combineren. De lidstaten nemen met name de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat: 5. In artikel 16 wordt punt b) vervangen door: De referentieperiode mag niet meer dan de duur van de arbeidsovereenkomst bedragen. De perioden van overeenkomstig artikel 7 toegekende jaarlijkse vakantie en de perioden van ziekteverlof worden niet meegerekend of zijn neutraal voor de berekening van het gemiddelde; 6. Artikel 17 wordt als volgt gewijzigd: a) Het inleidende deel van lid 1 wordt vervangen door: 1. Met inachtneming van de algemene beginselen inzake de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers, kunnen de lidstaten afwijken van de artikelen 3 tot en met 6, 8 en 16, onder a) en c) wanneer de duur van de arbeidstijd, wegens de bijzondere kenmerken van de verrichte werkzaamheid, niet wordt gemeten en/of vooraf bepaald, of door de werknemers zelf kan worden bepaald, wanneer het gaat om: b) Lid 1, letter a) wordt vervangen door: c) In lid 2 worden de woorden "Mits de betrokken werknemers gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden" vervangen door "Mits de betrokken werknemers, na de dienstperiodes, overeenkomstig de geldende wetgeving, collectieve overeenkomst, of andere akkoorden tussen de sociale partners, gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden". d) In de inleidende zin van lid 3 worden de woorden "van de artikelen 3, 4, 5, 8 en 16" vervangen door "van de artikelen 3, 4, 5, 8 en 16, onder a) en c)". e) Lid 5 wordt als volgt gewijzigd: i) De eerste alinea wordt vervangen door: Overeenkomstig lid 2 van dit artikel kunnen afwijkingen van artikel 6 worden toegestaan in het geval van artsen in opleiding, zulks overeenkomstig het bepaalde in de alinea's 2 tot en met 6 van dit lid. ii) De laatste alinea wordt geschrapt. 7. In artikel 18, derde alinea, worden de woorden "mits de betrokken werknemers gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden" vervangen door "mits de betrokken werknemers, na de dienstperiodes, overeenkomstig de geldende wetgeving, collectieve overeenkomst, of andere akkoorden tussen de sociale partners , gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden". 8. Artikel 19 wordt vervangen door: Van een mogelijkheid om van artikel 16 af te wijken, mag gebruik gemaakt worden om in verband met objectieve, technische of arbeidsorganisatorische redenen de bedoelde referentieperiode op maximaal twaalf maanden te brengen met inachtneming van de algemene beginselen inzake bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers: 9. Artikel 20, lid 2, wordt geschrapt. 10. Artikel 22 wordt als volgt gewijzigd: 11. Artikel 24, lid 3 wordt vervangen door: 3. De Commissie legt om de vijf jaar, te rekenen vanaf 23 november 1996, aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een verslag voor over de uitvoering van deze richtlijn, eventueel vergezeld van adequate voorstellen tot wijziging ervan, teneinde rekening te houden met de evolutie op het gebied van de gezondheid en de veiligheid op het werk en het combineren van gezins- en beroepsleven. Artikel 2 De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op schendingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de daadwerkelijke toepassing van die sancties te garanderen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 3 vermelde datum van deze bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen zo spoedig mogelijk mee. Ze zien er in het bijzonder op toe dat de werknemers en/of hun vertegenwoordigers over gepaste procedures beschikken voor de uitvoering van de verplichtingen waarin deze richtlijn voorziet. Artikel 3 De lidstaten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk op [...] (7) aan deze richtlijn te voldoen, of dragen er zorg voor dat de sociale partners via overeenkomsten de nodige bepalingen in werking doen treden, waarbij de lidstaten alle nodige maatregelen dienen te treffen opdat de sociale partners te allen tijde voor de op grond van deze richtlijn vereiste resultaten kunnen instaan. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. De lidstaten zien erop toe dat alle door werknemers op basis van de oorspronkelijke formulering van artikel 22, lid 1, onder a), van Richtlijn 2003/88/EG gesloten en op [...] * nog steeds van kracht zijnde overeenkomsten geldig blijven gedurende een periode van ten hoogste één jaar na deze datum. Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de [...] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Bij publicatie ervan wordt een exemplaar van deze richtlijn toegezonden aan de regeringen en parlementen van de kandidaat-lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter