(Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0403 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0197/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 november 2012 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien het Interinstitutioneel akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (2) , – gezien de brief d.d. 11 november 2013 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0087/2014 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel van de Commissie worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die inhoudelijke wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande teksten behelst, zonder inhoudelijke wijziging; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (herschikking) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1 , Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het voorstel aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Na raadpleging van het advies van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (5) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (6) . Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van die verordening te worden overgegaan. (2) Deze verordening heeft ten doel de bescherming te waarborgen van in het wild levende dier- en plantensoorten die door de handel worden bedreigd of zouden kunnen worden bedreigd . (3) De bepalingen van deze verordening doen geen afbreuk aan de strengere maatregelen die de lidstaten met inachtneming van het Verdrag kunnen nemen of handhaven, met name wat betreft het houden van specimens van soorten die onder deze verordening vallen. (4) Het is van belang objectieve criteria vast te stellen voor het opnemen van in het wild levende dier- en plantensoorten in de bijlagen bij deze verordening. (5) De tenuitvoerlegging van deze verordening vergt dat er gemeenschappelijk voorwaarden worden toegepast voor de afgifte, het gebruik en de overlegging van de documenten in verband met de toestemming om specimens van de soorten die onder deze verordening vallen, in de Unie binnen te brengen of uit de Unie uit te voeren dan wel weder uit te voeren. Het is van belang specifieke bepalingen vast te stellen voor de doorvoer van specimens door de Unie. (6) Een administratieve instantie van de lidstaat van bestemming, bijgestaan door de wetenschappelijke autoriteit van die lidstaat, heeft tot taak, in voorkomende gevallen met inachtneming van een advies van de wetenschappelijke adviesgroep, een beslissing te nemen over de verzoeken om specimens in de Unie te mogen binnenbrengen. (7) In het kader van de bepalingen inzake wederuitvoer moeten worden voorzien in een raadplegingsprocedure om het risico van overtredingen te beperken. (8) Er kunnen, ten behoeve van een doeltreffende bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten, aanvullende beperkingen worden opgelegd voor het binnenbrengen van specimens in de Unie en de uitvoer uit de Unie. Deze beperkingen voor levende specimens kunnen op Unieniveau worden aangevuld met beperkingen voor het houden en het vervoer binnen de Unie. (9) Het is noodzakelijk specifieke bepalingen vast te stellen voor specimens die in gevangenschap zijn geboren en opgegroeid of kunstmatig zijn voortgebracht, voor specimens die onder persoonlijke bezittingen of huisraad vallen, alsmede voor leningen, schenkingen of uitwisselingen voor niet-commerciële doeleinden tussen bekende wetenschappers en erkende wetenschappelijke instellingen. (10) Ten behoeve van een volledigere bescherming van de onder deze verordening vallende soorten, is het noodzakelijk bepalingen vast te stellen voor de controle in de Unie op de handel en het vervoer van de soorten, alsmede op de manier waarop deze worden ondergebracht. Voor de certificaten die uit hoofde van deze verordening worden afgegeven en die bijdragen tot de controle op deze activiteiten, moeten gemeenschappelijk regels worden vastgesteld inzake afgifte, geldigheid en gebruik. (11) Er moeten maatregelen worden genomen om de negatieve gevolgen voor de levende specimens van het vervoer naar, uit of binnen de Unie , zo gering mogelijk te houden. (12) Ten behoeve van een doeltreffende controle en ter vergemakkelijking van de douaneprocedure, is het van belang douanekantoren aan te wijzen die over gekwalificeerd personeel beschikken en die zullen worden belast met het vervullen van de nodige formaliteiten en bijbehorende verificaties bij het binnenbrengen in de Unie teneinde de specimens een douanebestemming te geven in de zin van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (7) , of bij uitvoer of wederuitvoer uit de Unie. Men dient eveneens te beschikken over voorzieningen die garanderen dat de levende specimens zorgvuldig worden ondergebracht en behandeld. (13) Voor de tenuitvoerlegging van deze verordening door de lidstaten moeten ook administratieve instanties en wetenschappelijke autoriteiten worden aangewezen. (14) Voorlichting en bewustmaking van het publiek, met name op de grensposten, over de uitvoeringsbepalingen van deze verordening, kunnen de naleving van deze bepalingen vergemakkelijken. (15) Ten behoeve van een doeltreffende toepassing van deze verordening, moeten de lidstaten aandachtig toezien op de naleving van haar bepalingen en moeten zij daartoe nauw met elkaar en met de Commissie samenwerken. Dit vereist dat er informatie in verband met de tenuitvoerlegging van deze verordening wordt doorgegeven. (16) Het toezicht op de omvang van het handelsverkeer in de in het wild levende dier- en plantensoorten die onder deze verordening vallen, is van cruciaal belang voor de beoordeling van de effecten van de handel op de staat van instandhouding van de soorten. Er moeten gedetailleerde jaarverslagen worden opgesteld volgens een gemeenschappelijk model. (17) Het is voor de naleving van deze verordening van belang dat de lidstaten aan personen die inbreuken plegen adequate sancties opleggen die in een passende verhouding staan tot de aard en de ernst daarvan. (18) Gezien de talrijke biologische en ecologische aspecten die bij de tenuitvoerlegging van deze verordening in aanmerking moeten worden genomen, is het van belang een wetenschappelijke studiegroep op te richten waarvan de adviezen door de Commissie aan het comité en aan de administratieve instanties van de lidstaten zullen worden meegedeeld teneinde deze bij hun besluitvorming te helpen. (19) Teneinde bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze verordening aan te vullen of te wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ten aanzien van de aanneming van bepaalde maatregelen om de handel in in het wild levende dier- en plantensoorten te reguleren, van bepaalde wijzigingen in de bijlagen bij deze verordening alsook van bijkomende maatregelen om de resoluties van de partijen bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten” (CITES) (hierna „de Overeenkomst” genoemd), besluiten of aanbevelingen van het Permanent Comité van de Overeenkomst, en de aanbevelingen van het secretariaat van de Overeenkomst ten uitvoer te leggen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. (20) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend, in het bijzonder voor de bepaling van het design, het model en het formaat van bepaalde documenten . Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (8) , [Am. 1] HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Deze verordening heeft ten doel, in het wild levende dier- en plantensoorten te beschermen en in stand te houden door de controle op het desbetreffende handelsverkeer overeenkomstig de artikelen 2 tot en met 22 en de bijlagen A tot en met D, zoals weergegeven in bijlage I, hierna „bijlage A”, „bijlage B”, „bijlage C” en „bijlage D” genoemd. Deze verordening is van toepassing met inachtneming van de doelstellingen, beginselen en bepalingen van de in artikel 2, onder b), omschreven Overeenkomst. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: a) „het comité”: het in artikel 21, lid 1, bedoelde comité; b) „de Overeenkomst”: de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES); c) „land van herkomst”: land waar een specimen is gevangen of aan de natuur is onttrokken, in gevangenschap is gekweekt of door kunstmatige voortplanting is verkregen; d) „kennisgeving van invoer”: de kennisgeving die op het moment dat een specimen van een in bijlage C of D genoemde soort in de Unie wordt binnengebracht, door de invoerder, zijn gemachtigde of vertegenwoordiger wordt gedaan op het in artikel 19 10 , lid 2 1 quinquies , bedoelde formulier; [Am. 2] e) „aanvoer vanuit zee”: het rechtstreeks binnenbrengen in de Unie van een specimen dat is onttrokken aan het mariene milieu dat niet tot het rechtsgebied van enige staat behoort, met inbegrip van het luchtruim boven de zee en de zeebodem en ondergrond daaronder; f) „afgifte”: de afhandeling van de gehele procedure van het opstellen en valideren van een vergunning of certificaat, alsmede de overhandiging daarvan aan de aanvrager; g) „administratieve instantie”: een nationale administratieve instantie die wordt aangewezen overeenkomstig artikel 13, lid 1, waar het een lidstaat betreft en overeenkomstig artikel IX van de Overeenkomst waar het een derde land betreft dat partij is bij de Overeenkomst; h) „lidstaat van bestemming”: de lidstaat van bestemming die wordt vermeld in het document voor de uitvoer of de wederuitvoer van een specimen; in geval van aanvoer vanuit zee de lidstaat waaronder de plaats van bestemming van een specimen ressorteert; i) „ ten verkoop aanbieden ”: het te koop aanbieden alsmede elke handeling die redelijkerwijs als dusdanig uitgelegd kan worden, met inbegrip van rechtstreekse of onrechtstreekse reclame met het oog op verkoop en het uitnodigen tot zaken doen; j) „persoonlijke bezittingen of huisraad”: dode specimens alsmede delen en producten daarvan, die een particulier toebehoren en die deel uitmaken van zijn gewone persoonlijke bezittingen of daartoe bestemd zijn; k) „plaats van bestemming”: de plaats die op het moment van het binnenbrengen van de specimens in de Unie geldt als hun voorziene gewone bewaarplaats; voor levende specimens is dit de eerste plaats waar zij naar verwachting zullen worden ondergebracht na afloop van een eventuele quarantaine of enige andere vorm van isolatie ten behoeve van sanitaire keuring en controle; l) „populatie”: een volledige in biologisch of geografisch opzicht onderscheiden groep individuen; m) „overwegend commerciële doeleinden”: alle doeleinden waarvan de niet-commerciële aspecten niet duidelijk de overhand hebben; n) „wederuitvoer uit de Unie ”: uitvoer uit de Unie van een specimen dat daar eerder is binnengebracht; o) „reïntroductie in de Unie ”: het binnenbrengen van een specimen dat eerder werd uitgevoerd of wederuitgevoerd; p) „verkoop”: alle vormen van verkoop. Voor de toepassing van deze verordening worden huur, ruil of uitwisseling gelijkgesteld met verkoop; uitdrukkingen van dezelfde strekking worden in dezelfde zin geïnterpreteerd; q) „wetenschappelijke autoriteit”: een door een lidstaat overeenkomstig artikel 13, lid 2, of door een derde land dat partij is bij de Overeenkomst conform artikel IX van de Overeenkomst, aangewezen wetenschappelijke autoriteit; r) „wetenschappelijke studiegroep”: het bij artikel 17 ingestelde adviesorgaan; s) „soort”: een soort, ondersoort of populatie daarvan; t) „specimen”: elk dier of elke plant, dood of levend, van de in de bijlagen A tot en met D genoemde soorten, elk deel daarvan en elk daarvan verkregen product, al dan niet in andere goederen vervat, alsmede alle goederen waarvan op grond van een bewijsstuk, verpakking, merkteken of etiket of enige andere omstandigheid moet worden aangenomen dat het gaat om delen of producten van tot deze soorten behorende dieren of planten, tenzij deze delen of producten door middel van een aanduiding in die zin in de bijlagen waarin de betrokken soorten worden genoemd, expliciet van het toepassingsgebied van deze verordening of van de bepalingen met betrekking tot de betrokken bijlage zijn uitgesloten. Een specimen wordt beschouwd als een specimen behorend tot één van de in de bijlagen A tot en met D genoemde soorten indien het een dier of een plant is, dan wel een deel of een afgeleid product van een dier of een plant, waarvan ten minste één „ouder” tot een dergelijke soort behoort. Wanneer de „ouders” van een dergelijk dier of een dergelijke plant behoren tot soorten die in verschillende bijlagen worden genoemd, of tot soorten waarvan er slechts één in een bijlage wordt genoemd, zijn de bepalingen van de meest restrictieve bijlage van toepassing. Voor specimens van hybride planten waarvan slechts een „ouder” behoort tot een in bijlage A genoemde soort, zijn de bepalingen van de meest restrictieve bijlage evenwel slechts van toepassing indien zulks met betrekking tot deze soort in de bijlage is vermeld; u) „handel”: het binnenbrengen in de Unie met inbegrip van de aanvoer vanuit zee, de uitvoer en wederuitvoer vanuit de Unie en het gebruik, het vervoer en de overdracht van eigendom, in de Unie of in een lidstaat, van specimens waarop de bepalingen van deze verordening van toepassing zijn; v) „doorvoer”: het vervoeren van specimens tussen twee punten buiten de Unie via het grondgebied van de Unie , naar een met name genoemde consignataris en zonder andere onderbrekingen van de reis dan die welke bij deze vorm van vervoer onvermijdelijk zijn; w) „meer dan 50 jaar geleden verkregen bewerkte specimens”: specimens die vóór 3 maart 1947 ter vervaardiging van juwelen, decoratie, kunstvoorwerpen, gebruiksvoorwerpen of muziekinstrumenten zijn gebracht in een toestand die grondig verschilt van hun natuurlijke ruwe staat en waarvan ten genoegen van de administratieve instantie van de betrokken lidstaat is aangetoond dat zij onder die voorwaarden zijn verworven. Dergelijke specimens gelden enkel als bewerkt indien zij duidelijk passen in een van de genoemde categorieën en indien zij de beoogde functie kunnen vervullen zonder dat daarvoor nog snijwerk, bewerking of verdere afwerking nodig zijn; x) „controles bij het binnenbrengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de doorvoer”: de documentcontrole betreffende de bij deze verordening vereiste certificaten, vergunningen en kennisgevingen en, indien bepalingen van de Unie zulks voorschrijven of in de overige gevallen door een representatieve steekproef van de zendingen, het onderzoek van specimens, eventueel vergezeld van een monsterneming voor een grondiger onderzoek of controle. Artikel 3 Toepassingsgebied 1. Bijlage A omvat: a) de in bijlage I bij de Overeenkomst opgenomen soorten waarvoor de lidstaten geen voorbehoud hebben gemaakt; b) soorten: i) die voor gebruik in de Unie afgenomen worden of kunnen worden of die het voorwerp van internationale handel uitmaken of kunnen uitmaken, en die met uitsterven bedreigd worden dan wel zo zeldzaam zijn dat ook het meest beperkte handelsverkeer het voortbestaan van de soort in gevaar zou brengen; of ii) die behoren tot een genus waarvan de meeste soorten, of die een soort vormen waarvan de meeste ondersoorten, op basis van de onder a) of onder b), i), vermelde criteria in bijlage A zijn opgenomen en die zelf ook in die bijlage dienen te worden opgenomen, omdat anders een doeltreffende bescherming van de beoogde taxa onmogelijk is. 2. Bijlage B omvat: a) de in bijlage II bij de Overeenkomst opgenomen soorten die niet in bijlage A zijn opgenomen, en waarvoor de lidstaten geen voorbehoud hebben gemaakt; b) de in bijlage I bij de Overeenkomst opgenomen soorten waarvoor een voorbehoud is gemaakt; c) niet in de bijlagen I of II bij de Overeenkomst opgenomen soorten: i) die het voorwerp uitmaken van zoveel internationale handel dat deze een bedreiging zou kunnen vormen: – voor het voortbestaan van deze soorten, of het voortbestaan van de populaties daarvan in bepaalde landen; of – voor de instandhouding van de populatie op een voldoende getalsterkte opdat deze soorten in de ecosystemen waarin ze voorkomen hun rol naar behoren zouden kunnen vervullen; of ii) waarvan de opneming in de bijlage, gezien hun uiterlijke gelijkenis met andere in bijlage A of B opgenomen soorten, onontbeerlijk is om de handel in tot deze soorten behorende specimens daadwerkelijk te kunnen controleren; d) soorten waarvan vaststaat dat het binnenbrengen van levende specimens in het natuurlijk milieu van de Unie een ecologische bedreiging vormt voor inheemse, in het wild levende dier- en plantensoorten van de Unie. 3. Bijlage C omvat: a) de in bijlage III bij de Overeenkomst opgenomen soorten die niet in bijlage A of B zijn opgenomen en waarvoor de lidstaten geen voorbehoud hebben gemaakt; b) de in bijlage II bij de Overeenkomst opgenomen soorten waarvoor een voorbehoud is gemaakt. 4. Bijlage D omvat: a) niet in de bijlagen A, B en C vermelde soorten waarvan de omvang van de invoer in de Unie een controle rechtvaardigt; b) de in bijlage III bij de Overeenkomst opgenomen soorten waarvoor een voorbehoud is gemaakt. 5. Waar het bestand van de soorten die onder deze verordening vallen, hun opname in één van de bijlagen bij de Overeenkomst noodzakelijk maakt, zullen de lidstaten aan de nodige wijzigingen bijdragen. Artikel 4 Binnenbrengen in de Unie 1. Specimens van in bijlage A genoemde soorten mogen slechts in de Unie worden binnengebracht, indien de nodige controles zijn verricht en vooraf in het douanekantoor aan de grens waar de specimens worden binnengebracht, een invoervergunning is voorgelegd die werd afgegeven door een administratieve instantie van de lidstaat van bestemming. Die invoervergunning mag enkel worden afgegeven met inachtneming van de in lid 6 opgelegde beperkingen en indien is voldaan aan de volgende voorwaarden: a) uitgaande van het advies van de wetenschappelijke studiegroep is de bevoegde wetenschappelijke autoriteit van mening dat het binnenbrengen in de Unie: i) geen nadelig effect zal hebben op de instandhouding of op de omvang van het verspreidingsgebied van de populatie van de betrokken soort; ii) geschiedt: – voor een van de in artikel 8, lid 3, onder e), f) en g), genoemde doeleinden; dan wel – voor andere doeleinden die het voortbestaan van de betrokken soort niet nadelig beïnvloeden; b) i) de aanvrager bewijst dat de specimens zijn verkregen overeenkomstig de wetgeving betreffende de bescherming van de betrokken soort, hetgeen, in het geval van de invoer uit derde landen van specimens van een in de bijlagen bij de Overeenkomst opgenomen soort inhoudt dat een conform de Overeenkomst door een bevoegde autoriteit van het land van uitvoer of wederuitvoer afgegeven uitvoervergunning, wederuitvoercertificaat of een kopie daarvan, dient te worden overgelegd; ii) voor de afgifte van een invoervergunning voor de soorten die in bijlage A zijn opgenomen op grond van artikel 3, lid 1, onder a), is een dergelijk bewijsstuk evenwel niet vereist, maar de originele invoervergunning wordt pas aan de aanvrager overhandigd, nadat hij een uitvoervergunning of wederuitvoercertificaat heeft voorgelegd; c) de bevoegde wetenschappelijke autoriteit heeft de zekerheid verkregen dat levende specimens op de plaats van bestemming zullen worden ondergebracht in ruimten die beschikken over adequate voorzieningen om de specimens in stand te houden en goed te verzorgen; d) de administratieve instantie heeft de zekerheid verkregen dat het specimen niet voor overwegend commerciële doeleinden gebruikt zal worden; e) de administratieve instantie heeft via overleg met de bevoegde wetenschappelijke autoriteit de zekerheid verkregen dat er geen andere argumenten in verband met de instandhouding van de soort pleiten tegen de afgifte van de invoervergunning; en f) in geval van aanvoer vanuit zee heeft de administratieve instantie de zekerheid verkregen dat levende specimens op een zodanige wijze voor vervoer worden gereedgemaakt en verzonden dat de risico's van verwonding, ziekte of ruwe behandeling worden voorkomen. 2. Specimens van in bijlage B genoemde soorten mogen slechts in de Unie worden binnengebracht, indien de nodige controles zijn verricht en vooraf in het douanekantoor aan de grens waar de specimens worden binnengebracht, een invoervergunning is voorgelegd die werd afgegeven door een administratieve instantie van de lidstaat van bestemming. De invoervergunning mag enkel worden afgegeven met inachtneming van de in lid 6 opgelegde beperkingen en wanneer: a) de bevoegde wetenschappelijke autoriteit, na onderzoek van de beschikbare gegevens en uitgaande van het advies van de wetenschappelijke studiegroep, oordeelt dat het binnenbrengen in de Unie , rekening houdend met het huidige of te verwachten niveau van de handel, geen nadelig effect zal hebben op de instandhouding of op de omvang van het verspreidingsgebied van de populatie van de betrokken soort. Dit advies blijft geldig voor latere invoer, zolang de bovenvermelde elementen niet ingrijpend zijn gewijzigd; b) de aanvrager aan de hand van documenten staaft dat levende specimens op de plaats van bestemming zullen worden ondergebracht in ruimten die beschikken over adequate voorzieningen om de specimens in stand te houden en goed te verzorgen; c) aan de voorwaarden van lid 1, onder b), i), e) en f), is voldaan. 3. Specimens van de in bijlage C genoemde soorten mogen slechts in de Unie worden binnengebracht, indien de nodige controles zijn verricht en vooraf in het douanekantoor aan de grens waar de specimens worden binnengebracht kennisgeving van invoer is gedaan, en: a) de aanvrager, in geval van uitvoer uit een land dat met betrekking tot de betrokken soort in bijlage C is genoemd, door middel van een overeenkomstig de Overeenkomst door een daartoe bevoegde autoriteit van het betrokken land afgegeven uitvoervergunning staaft dat de specimens zijn verkregen in overeenstemming met de nationale wetgeving inzake de instandhouding van de betrokken soort; of b) de aanvrager, in geval van uitvoer uit een land dat niet met betrekking tot de betrokken soort in bijlage C is genoemd, of in geval van wederuitvoer uit welk land ook, een overeenkomstig de Overeenkomst door een bevoegde autoriteit van het land van uitvoer of wederuitvoer afgegeven uitvoervergunning, wederuitvoercertificaat of certificaat van oorsprong voorlegt. 4. Specimens van de in bijlage D genoemde soorten mogen slechts in de Unie worden binnengebracht, indien de nodige controles zijn verricht en vooraf in het douanekantoor aan de grens waar de specimens worden binnengebracht kennisgeving van invoer is gedaan. 5. De in lid 1, onder a) en d), en in lid 2, onder a), b) en c), genoemde voorwaarden voor de afgifte van een invoervergunning zijn niet van toepassing op specimens waarvoor de aanvrager aan de hand van een document bewijst: a) dat zij voorheen langs legale weg in de Unie zijn binnengebracht of verworven en dat zij, al dan niet gewijzigd, opnieuw in de Unie worden binnengebracht; of b) dat het bewerkte specimens zijn die meer dan 50 jaar geleden werden verkregen. 6. In De Commissie is bevoegd om na overleg met de betrokken landen van herkomst en met inachtneming van de adviezen van de wetenschappelijke studiegroep kan de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen overeenkomstig artikel 20 tot vaststelling gedelegeerde handelingen vast te stellen voor het instellen van algemene — of bepaalde landen van herkomst betreffende — beperkingen opleggen ten aanzien van het binnenbrengen in de Unie : [Am. 3] a) van specimens van in bijlage A genoemde soorten, op basis van de in lid 1, onder a), i), of e), genoemde voorwaarden; b) van specimens van in bijlage B genoemde soorten, op basis van de in lid 1, onder e), of lid 2, onder a), genoemde voorwaarden; en c) van levende specimens van in bijlage B genoemde soorten die een grote sterfte tijdens het vervoer vertonen of waarvan vaststaat dat zij in gevangenschap een drastisch verlaagde levensverwachting hebben; of d) van levende specimens van soorten waarvan vaststaat dat introductie in het natuurlijk milieu van de Unie een ecologische bedreiging vormt voor inheemse in het wild levende dier- en plantensoorten van de Unie. De in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 4] De Commissie maakt elk kwartaal een lijst van de eventuele overeenkomstig de eerste alinea opgelegde beperkingen in het Publicatieblad van de Europese Unie bekend. 7. Indien bepaalde specimens, nadat zij in de Unie zijn binnengebracht, op schepen worden overgeladen, dan wel per vliegtuig of per spoor worden vervoerd, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot het toestaan van ontheffingen op de in de leden 1 tot en met 4 van dit artikel bedoelde controle en voorlegging van invoerdocumenten in het douanekantoor aan de grens waar zij worden binnengebracht, zodat deze controle en voorlegging in een ander, overeenkomstig artikel 12, lid 1, aangewezen douanekantoor kunnen geschieden. Artikel 5 Uitvoer of wederuitvoer uit de Unie 1. Specimens van de in bijlage A genoemde soorten mogen slechts uit de Unie uitgevoerd of wederuitgevoerd worden indien de nodige controles zijn verricht en vooraf bij het douanekantoor waar de uitvoerformaliteiten worden vervuld, een uitvoervergunning of wederuitvoercertificaat is voorgelegd, dat is afgegeven door een administratieve instantie van de lidstaat waar de specimens zich bevinden. 2. Voor de in bijlage A genoemde specimens mag enkel een uitvoervergunning worden afgegeven indien is voldaan aan de volgende voorwaarden: a) de bevoegde wetenschappelijke autoriteit heeft in een schriftelijk advies gesteld dat het vangen of verzamelen van de specimens of de uitvoer daarvan geen nadelig effect heeft op de instandhouding van de soort of op de omvang van het verspreidingsgebied van de populatie van de betrokken soort; b) de aanvrager staaft aan de hand van documenten dat de specimens verkregen zijn overeenkomstig de vigerende wetgeving betreffende de bescherming van de betrokken soort; indien de aanvraag wordt ingediend bij een andere lidstaat dan de lidstaat van herkomst, kan zulks geschieden door middel van een certificaat waarin wordt verklaard dat het specimen aan zijn natuurlijk milieu is onttrokken overeenkomstig de vigerende wetgeving op zijn grondgebied; c) de administratieve instantie heeft de zekerheid verkregen dat: i) levende specimens op een zodanige wijze voor vervoer gereed gemaakt en verzonden zullen worden dat de risico's van verwonding, ziekte of ruwe behandeling tot een minimum beperkt zijn; en ii) – de specimens van soorten die niet in bijlage I bij de Overeenkomst zijn vermeld, niet voor overwegend commerciële doeleinden zullen worden gebruikt; of – in geval van uitvoer van specimens van de in artikel 3, lid 1, onder a), bedoelde soorten naar een Staat die partij is bij de Overeenkomst, een invoervergunning is afgegeven; en d) de administratieve instantie van de lidstaat heeft via overleg met de bevoegde wetenschappelijke autoriteit de zekerheid verkregen dat er geen andere argumenten in verband met de instandhouding van de soort pleiten tegen afgifte van de uitvoervergunning. 3. Een wederuitvoercertificaat mag enkel worden afgegeven indien is voldaan aan de in lid 2, onder c) en d), genoemde voorwaarden en de aanvrager aan de hand van documenten bewijst dat de specimens: a) overeenkomstig de bepalingen van deze verordening in de Unie werden binnengebracht; of b) overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3626/82 van de Raad (9) in de Unie werden binnengebracht, indien dit plaatsvond vóór 3 maart 1997, of overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 338/97 in de Unie werden binnengebracht, indien dit plaatsvond vóór de inwerkingtreding van de onderhavige verordening maar na 3 maart 1997; of c) in de internationale handel zijn gebracht overeenkomstig de bepalingen van de Overeenkomst, indien het gaat om vóór 1984 in de Unie binnengebrachte specimens; of d) langs legale weg op het grondgebied van een lidstaat werden binnengebracht voordat de in de onder a) en b) bedoelde verordeningen of de Overeenkomst op die specimens, of in die lidstaat, van toepassing werden. 4. Specimens van de in de bijlagen B en C genoemde soorten mogen slechts uit de Unie worden uitgevoerd of wederuitgevoerd indien de nodige controles zijn verricht en vooraf bij het douanekantoor waar de uitvoerformaliteiten worden vervuld, een uitvoervergunning of wederuitvoercertificaat is voorgelegd die/dat werd afgegeven door een administratieve instantie van de lidstaat waar de specimens zich bevinden. Een uitvoervergunning mag enkel worden afgegeven indien aan de in lid 2, onder a), b), c), i), en d), genoemde voorwaarden is voldaan. Een wederuitvoercertificaat mag enkel worden afgegeven indien is voldaan aan de in lid 2, onder c), i) en d), en in lid 3, onder a), b), c), en d), genoemde voorwaarden. 5. Indien een aanvraag voor een wederuitvoercertificaat betrekking heeft op specimens die bij binnenkomst in de Unie vergezeld gingen van een door een andere lidstaat afgegeven invoervergunning, pleegt de administratieve instantie vooraf overleg met de administratieve instantie die de invoervergunning heeft afgegeven. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van de overlegprocedures en de gevallen waarin overleg vereist is. 6. De in lid 2, onder a) en c), ii), genoemde voorwaarden voor de afgifte van een uitvoervergunning of wederuitvoercertificaat zijn niet van toepassing op: a) bewerkte specimens die meer dan 50 jaar geleden werden verkregen; of b) dode specimens, delen daarvan en van deze specimens verkregen producten waarvoor de aanvrager aan de hand van documenten kan bewijzen dat zij langs legale weg zijn verkregen voordat de bepalingen van deze verordening, van Verordening (EG) nr. 338/97, van Verordening (EEG) nr. 3626/82 of van de Overeenkomst daarop van toepassing werden. 7. De bevoegde wetenschappelijke autoriteit van elke lidstaat controleert de door die lidstaat afgegeven uitvoervergunningen voor specimens van de in bijlage B opgenomen soorten alsmede de daadwerkelijke uitvoer van deze specimens. Zodra een wetenschappelijke autoriteit van oordeel is dat de uitvoer van specimens behorend tot een dergelijke soort beperkt dient te worden met het oog op de instandhouding van die soort in haar gehele areaal op een niveau waarop zij haar rol in het ecosysteem waarin ze voorkomt naar behoren kan vervullen, en ver boven het niveau waarop zij overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder a), of onder b), i), voor opneming in bijlage A in aanmerking zou komen, deelt de wetenschappelijke autoriteit de bevoegde administratieve instantie schriftelijk mee welke de gepaste maatregelen zijn die moeten worden genomen om de afgifte van uitvoervergunningen voor de specimens van deze soort te beperken. Wanneer een administratieve instantie van in de eerste alinea bedoelde maatregelen op de hoogte is gebracht, deelt zij die — tezamen met haar opmerkingen — mee aan de Commissie. De Commissie beveelt, indien nodig, door middel van uitvoeringshandelingen uitvoerbeperkingen met betrekking tot de betrokken soort aan. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 6 Afwijzing van aanvragen voor in de artikelen 4, 5 en 10 bedoelde vergunningen en certificaten 1. Wanneer een lidstaat een aanvraag voor een vergunning of certificaat afwijst en wanneer het in het licht van de doelstellingen van deze verordening gaat om een significant geval, stelt hij de Commissie daarvan onverwijld in kennis en deelt hij haar de redenen van zijn afwijzing mee. 2. Met het oog op de eenvormige toepassing van deze verordening deelt de Commissie aan de andere lidstaten de informatie mee die zij overeenkomstig lid 1 heeft verkregen. 3. Wanneer een vergunning of certificaat wordt aangevraagd voor specimens waarvoor eerder een dergelijke aanvraag werd afgewezen, dient de aanvrager de bevoegde instantie waarbij de aanvraag wordt ingediend van deze vroegere afwijzing op de hoogte te brengen. 4. De lidstaten erkennen de afwijzing van aanvragen door de bevoegde instanties van de andere lidstaten wanneer deze op bepalingen van de onderhavige verordening gebaseerd zijn. De eerste alinea is evenwel niet van toepassing indien de omstandigheden fundamenteel gewijzigd zijn of indien een aanvraag stoelt op nieuwe documenten. Indien een administratieve instantie in dergelijke gevallen een vergunning of certificaat afgeeft, brengt zij de Commissie van deze afgifte en van de redenen daarvoor op de hoogte. Artikel 7 Afwijkingen 1. In gevangenschap geboren en gefokte of kunstmatig gekweekte specimens Met uitzondering van de toepassing van artikel 8 zijn op specimens van de in bijlage A genoemde soorten die in gevangenschap zijn geboren en gefokt of kunstmatig zijn gekweekt, de bepalingen van toepassing die gelden voor specimens van in bijlage B genoemde soorten. Voor kunstmatig gekweekte planten kan van het bepaalde in de artikelen 4 en 5 worden afgeweken onder bijzondere voorwaarden. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de criteria aan de hand waarvan moet worden uitgemaakt of een specimen in gevangenschap geboren en gefokt of kunstmatig gekweekt is en of dit al dan niet voor handelsdoeleinden gebeurde; b) de in de tweede alinea van dit lid bedoelde bijzondere voorwaarden inzake: i) het gebruik van fytosanitaire certificaten; ii) de transacties van ingeschreven handelaren en van de in lid 4 van dit artikel bedoelde wetenschappelijke instellingen; en iii) de handel in hybride specimens. 2. Doorvoer In afwijking van artikel 4 zijn, indien een specimen via de Unie wordt doorgevoerd, de controle en de overlegging van de voorgeschreven vergunningen, certificaten en kennisgevingen in het douanekantoor aan de grens waar de specimens worden binnengebracht, niet vereist. In het geval van soorten die overeenkomstig artikel 3, lid 1 en lid 2, onder a) en b), in de bijlagen zijn opgenomen, is de in de eerste alinea van dit lid bedoelde afwijking alleen van toepassing indien een geldig document voor uitvoer of wederuitvoer zoals in de Overeenkomst is bepaald, dat overeenkomt met de specimens waarvoor het als begeleidend document dient, en waarin de bestemming van het specimen nader wordt vermeld, is afgegeven door de bevoegde autoriteiten van het derde land van uitvoer of wederuitvoer. Indien het in de tweede alinea bedoelde document niet vóór de uitvoer of wederuitvoer is afgegeven, moet het specimen in beslag worden genomen en kan het in voorkomend geval verbeurd worden verklaard, tenzij het document achteraf toch wordt overgelegd onder bijzondere voorwaarden. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de bijzondere voorwaarden voor het achteraf overleggen van een document voor uitvoer of wederuitvoer. 3. Persoonlijke bezittingen en huisraad In afwijking van de artikelen 4 en 5 zijn de daarin vervatte bepalingen niet van toepassing op dode specimens, delen daarvan of daaruit verkregen producten van soorten genoemd in de bijlagen A tot en met D die vallen onder persoonlijke bezittingen of huisraad die in de Unie worden binnengebracht dan wel uit de Unie worden uitgevoerd of wederuitgevoerd, in overeenstemming met bijzondere bepalingen. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de bijzondere bepalingen betreffende de binnenbrenging, uitvoer of wederuitvoer van persoonlijke bezittingen of huisraad. 4. Wetenschappelijke instellingen De in de artikelen 4, 5, 8 en 9 bedoelde documenten behoeven niet te worden overgelegd wanneer het gaat om uitlening, schenking of uitwisseling voor niet‑commerciële doeleinden tussen wetenschappers en wetenschappelijke instellingen die door een administratieve instantie van de staat waarin zij zijn gevestigd, zijn ingeschreven, van specimens uit herbaria en van andere geconserveerde gedroogde of ingesloten specimens uit musea en van levende planten die voorzien zijn van een etiket waarvan het model wordt vastgesteld overeenkomstig de tweede alinea van dit lid of van een gelijksoortig etiket, afgegeven of goedgekeurd door een administratieve instantie van een derde land. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen een model vast voor een etiket voor levende planten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 8 Bepalingen betreffende de controle op handelsactiviteiten 1. De aankoop, het te koop vragen, de verwerving voor commerciële doeleinden, het tentoonstellen voor commerciële doeleinden, het gebruik met winstoogmerk en het verkopen, het in bezit hebben met het oog op verkoop, het ten verkoop aanbieden of het vervoeren met het oog op verkoop van specimens van de in bijlage A genoemde soorten, is verboden. 2. De lidstaten kunnen het in bezit hebben van specimens, met name van tot de in bijlage A genoemde soorten behorende levende dieren, verbieden. 3. In overeenstemming met de voorschriften van andere wetgeving van de Unie betreffende de instandhouding van wilde fauna en flora kan per geval ontheffing van de in lid 1 genoemde verbodsbepalingen worden verleend door afgifte van een daartoe strekkend certificaat door een administratieve instantie van de lidstaat waarin de specimens zich bevinden, indien de specimens: a) werden verkregen of in de Unie werden binnengebracht voordat de bepalingen betreffende de soorten als genoemd in bijlage I bij de Overeenkomst of in bijlage C 1 bij Verordening (EEG) nr. 3626/82 of in bijlage A bij Verordening (EG) nr. 338/97 of bij de onderhavige verordening, van toepassing werden op die specimens; of b) bewerkte specimens zijn die meer dan 50 jaar geleden zijn verkregen; of c) in de Unie werden binnengebracht overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 338/97 of van deze verordening en bestemd zijn om te worden gebruikt voor doeleinden die het voortbestaan van de betrokken soort niet nadelig beïnvloeden; of d) in gevangenschap geboren en gefokte specimens zijn van een diersoort of kunstmatig gekweekte specimens van een plantensoort of een deel van zo'n dier of zo'n plant zijn of daaruit zijn verkregen; of e) onder bijzondere omstandigheden en met naleving van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad (10) nodig zijn met het oog op de vooruitgang van de wetenschap of voor belangrijke biomedische doeleinden indien de betrokken soort de enige blijkt te zijn die daarvoor geschikt is, en geen in gevangenschap geboren en gefokte specimens van die soort beschikbaar zijn; of f) bestemd zijn voor fok- of kweekdoeleinden en dientengevolge zullen bijdragen tot de instandhouding van de betrokken soorten; of g) bestemd zijn voor onderzoek of onderwijs dat de bescherming of de instandhouding van de soort op het oog heeft; of h) van oorsprong zijn uit een lidstaat en overeenkomstig de in die lidstaat geldende wetgeving aan hun natuurlijk milieu werden onttrokken. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot algemene afwijkingen van de verbodsbepalingen van lid 1 van dit artikel, op basis van de voorwaarden van lid 3 , alsmede algemene afwijkingen met betrekking tot de soorten die overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), ii), in bijlage A zijn opgenomen. Dergelijke afwijkingen moeten in overeenstemming zijn met de voorschriften van andere wetgeving van de Unie inzake de instandhouding van wilde fauna en flora. 5. De in lid 1 genoemde verbodsbepalingen gelden ook voor specimens van de soorten genoemd in bijlage B, behalve indien ten genoegen van de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat is aangetoond dat die specimens verkregen werden en, indien zij niet uit de Unie afkomstig zijn, daarin werden binnengebracht overeenkomstig de geldende wetgeving inzake de instandhouding van de wilde flora en fauna. 6. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen de specimens van de in de bijlagen B, C en D genoemde soorten die zij uit hoofde van deze verordening verbeurd hebben verklaard, verkopen op voorwaarde dat zij op deze wijze niet rechtstreeks terugkeren naar de natuurlijke of rechtspersoon waarvan zij in beslag werden genomen of die medeschuldig aan de inbreuk is. Deze specimens kunnen dan voor alle doeleinden worden gebruikt alsof zij legaal waren verworven. Artikel 9 Vervoer van levende specimens 1. Voor elk vervoer binnen de Unie van een levend specimen van een soort opgenomen in bijlage A van de plaats die vermeld wordt op de invoervergunning of op een certificaat dat in overeenstemming met deze verordening is afgegeven, is de voorafgaande toestemming vereist van een administratieve instantie van de lidstaat waarin het specimen zich bevindt. In de overige gevallen van vervoer moet de persoon die verantwoordelijk is voor het vervoer in voorkomend geval het bewijs van de wettelijke oorsprong van het specimen kunnen leveren. 2. Toestemming wordt: a) alleen verleend wanneer de bevoegde wetenschappelijke autoriteit van die lidstaat of — indien het vervoer naar een andere lidstaat plaatsvindt — wanneer de bevoegde wetenschappelijke autoriteit van deze laatste zich ervan heeft vergewist dat de geplande accommodatie op de plaats van bestemming van een levend specimen voldoende is uitgerust om het in stand te houden en goed te verzorgen; b) bevestigd door afgifte van een certificaat; en c) indien van toepassing, onmiddellijk meegedeeld aan een administratieve instantie van de lidstaat waarnaar het specimen zal worden verzonden. 3. Deze toestemming is evenwel niet vereist indien een levend dier voor een urgente veterinaire behandeling moet worden vervoerd en daarna rechtstreeks wordt teruggebracht naar de plaats waar het zich mag bevinden. 4. Indien een levend specimen van een soort genoemd in bijlage B binnen de Unie wordt vervoerd, mag degene die het specimen in zijn bezit heeft, hiervan uitsluitend afstand doen indien de toekomstige ontvanger voldoende is ingelicht over het onderbrengen, de uitrusting en de handelingen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat het specimen op gepaste wijze zal worden behandeld. 5. Indien levende specimens vervoerd worden naar, uit of binnen de Unie , of bij doorvoer of overlading op een bepaalde plaats worden gehouden, dienen zij op een zodanige wijze te worden gereedgemaakt, vervoerd en verzorgd dat risico's van verwondingen, ziekte en ruwe behandeling tot een minimum worden beperkt en dit, indien het om dieren gaat, in overeenstemming met de regelgeving van de Unie inzake de bescherming van dieren gedurende het vervoer. 6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot beperkingen ten aanzien van het in het bezit hebben of vervoer van levende specimens van soorten waarvoor overeenkomstig artikel 4, lid 6, beperkingen inzake het binnenbrengen in de Unie zijn vastgesteld. Artikel 10 Af te geven vergunningen, kennisgevingen en certificaten [Am. 5] 1. Wanneer zij van de betrokkene een van de nodige bewijsstukken vergezelde aanvraag ontvangt en wanneer is voldaan aan de voorwaarden inzake afgifte, kan een administratieve instantie van een lidstaat een certificaat afgeven voor de doeleinden van artikel 5, lid 2, onder b), artikel 5, lid 3, artikel 5, lid 4, artikel 8, lid 3, en artikel 9, lid 2, onder b). 1 bis. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast ter vaststelling van het ontwerp van de in lid 1 bedoelde certificaten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 6] 1 ter. De administrative instantie van een lidstaat kan een vergunning afgeven voor de doeleinden van artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 5, leden 1 en 4 na ontvangst van een door de betrokken persoon ingediende aanvraag en de vereiste bewijsstukken mits is voldaan aan alle vereisten inzake afgifte. [Am. 7] 1 quater. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast ter vaststelling van het ontwerp van de in lid 1 ter bedoelde vergunning. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 8] 1 quinquies De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast ter vaststelling van het ontwerp van de in artikel 4, leden 3 en 4, bedoelde kennisgeving van invoer. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 9] Artikel 11 Geldigheid van en speciale voorwaarden met betrekking tot vergunningen en certificaten 1. Onverminderd strengere maatregelen die de lidstaten kunnen aannemen of handhaven zijn vergunningen en certificaten die overeenkomstig deze verordening door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten zijn verstrekt, in de hele Unie geldig. 2. Elke vergunning of elk certificaat, alsmede elke vergunning of elk certificaat die/dat op basis daarvan werd afgegeven, wordt als nietig beschouwd indien door een bevoegde autoriteit of door de Commissie in overleg met de bevoegde autoriteit die de vergunning of het certificaat heeft afgegeven , wordt bewezen dat dit is geschied aan de hand van de foute veronderstelling dat aan de voorwaarden voor afgifte was voldaan. Specimens die zich bevinden op het grondgebied van een lidstaat en waarvoor dat soort documenten werd opgemaakt, worden in beslag genomen door de bevoegde autoriteiten van die lidstaat en kunnen verbeurd worden verklaard. 3. Aan elke vergunning of elk certificaat dat overeenkomstig deze verordening door een autoriteit werd afgegeven, kunnen voorwaarden en vereisten worden verbonden die door die autoriteit zijn opgelegd om te garanderen dat aan de bepalingen daarvan wordt voldaan. Indien dergelijke voorwaarden als vereisten als standaardformulering in vergunningen of certificaten dienen te worden opgenomen, stellen de lidstaten de Commissie daarvan in kennis. 4. Elke invoervergunning die is afgegeven op basis van een kopie van de overeenkomstige uitvoervergunning, respectievelijk het overeenkomstige wederuitvoercertificaat, is alleen geldig voor het binnenbrengen van specimens in de Unie indien zij vergezeld gaat van het originele exemplaar van de uitvoervergunning, respectievelijk van het uitvoercertificaat. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de termijnen voor de afgifte van vergunningen en certificaten . Artikel 12 Plaats van binnenkomst en uitvoer 1. De lidstaten wijzen de douanekantoren aan waar de controles en formaliteiten worden vervuld voor het binnenbrengen in de Unie , ten behoeve van het verlenen van een douanebestemming overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2913/92, en voor de uitvoer uit de Unie van specimens van onder deze verordening vallende soorten; zij geven tevens aan welke douanekantoren speciaal voor levende specimens zijn bestemd. 2. Alle krachtens lid 1 aangewezen kantoren worden voorzien van voldoende en deskundig personeel. De lidstaten zorgen ervoor dat adequate accommodatievoorzieningen beschikbaar zijn, overeenkomstig de bepalingen van de relevante wetgeving van de Unie inzake het vervoer en het onderbrengen van levende dieren en, wanneer zulks nodig is, dat adequate voorzieningen voor levende planten worden getroffen. 3. Alle overeenkomstig lid 1 aangewezen kantoren worden meegedeeld aan de Commissie, die de lijst ervan publiceert in het Publicatieblad van de Europese Unie . 4. In uitzonderlijke gevallen en overeenkomstig bijzondere criteria kan een administratieve instantie toestemming geven om de betrokken specimens via een ander douanekantoor dan die welke overeenkomstig lid 1 zijn aangewezen, in de Unie binnen te brengen, c.q. daaruit uit te voeren of weder uit te voeren. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de bijzondere criteria aan de hand waarvan toestemming voor de binnenbrenging, uitvoer of wederuitvoer via een ander douanekantoor kan worden gegeven. 5. De lidstaten zorgen ervoor dat het publiek bij de grenspost wordt geïnformeerd over de krachtens deze verordening vastgestelde bepalingen . Artikel 13 Administratieve instanties, wetenschappelijke autoriteiten en andere bevoegde instanties 1. Iedere lidstaat wijst een administratieve hoofdinstantie aan die belast wordt met de uitvoering van deze verordening en de contacten met de Commissie. Iedere lidstaat kan tevens nog meer administratieve instanties en andere bevoegde instanties aanwijzen die bijstand verlenen bij de uitvoering, in welk geval de administratieve hoofdinstantie ervoor verantwoordelijk is dat de instanties die assistentie verlenen alle informatie krijgen die voor een correcte toepassing van deze verordening nodig is. 2. Iedere lidstaat wijst een of meer wetenschappelijke autoriteiten aan die over de nodige kwalificaties beschikken en andere taken hebben dan die van de aangewezen administratieve instanties. 3. Uiterlijk op 3 maart 1997 delen de lidstaten aan de Commissie de namen en adressen mee van de administratieve instanties, de wetenschappelijke autoriteiten en andere autoriteiten die bevoegd zijn om vergunningen en certificaten af te geven; deze informatie wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie . Iedere in lid 1, eerste alinea, bedoelde administratieve instantie deelt op verzoek van de Commissie binnen twee maanden de namen en voorbeelden van handtekeningen mee van personen die gemachtigd zijn om vergunningen of certificaten te ondertekenen, alsmede stempelafdrukken, zegels of andere merken die gebruikt worden om vergunningen of certificaten te legaliseren. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van elke verandering in de reeds verstrekte informatie, en zulks niet later dan twee maanden nadat een wijziging is doorgevoerd. Artikel 14 Controle op de uitvoering en onderzoek naar inbreuken 1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten zien toe op de naleving van de bepalingen van deze verordening. Indien de bevoegde autoriteiten op een bepaald ogenblik redenen hebben om te geloven dat deze bepalingen niet worden nageleefd, nemen zij de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zij worden nageleefd of om een rechtsvordering in te stellen. De lidstaten delen de Commissie en het secretariaat van de Overeenkomst, wat betreft de in de bijlagen bij de Overeenkomst vermelde soorten, alle maatregelen mee die de bevoegde autoriteiten ten aanzien van significante overtredingen van deze verordening hebben genomen, waaronder inbeslagname en verbeurdverklaring. 2. De Commissie vestigt de aandacht van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op de zaken waarvoor zij een onderzoek in het kader van deze verordening noodzakelijk acht. De lidstaten delen de Commissie en het secretariaat van de Overeenkomst, wat betreft de in de bijlagen bij de Overeenkomst vermelde soorten, het resultaat van alle daaropvolgende onderzoeken mee. 3. Er wordt een Toezichtsgroep opgericht, bestaande uit de vertegenwoordigers van de autoriteiten van iedere lidstaat, die belast zijn met de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze verordening. De Groep wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. De Toezichtsgroep bestudeert ieder technisch vraagstuk betreffende de tenuitvoerlegging van deze verordening dat de voorzitter op eigen initiatief of op verzoek van de leden van de Groep of het comité aan de orde stelt. De Commissie deelt de in de Toezichtsgroep geuite opvattingen mee aan het comité. Artikel 15 Verstrekken van informatie 1. De lidstaten en de Commissie verstrekken elkaar de nodige informatie voor de uitvoering van deze verordening. De lidstaten en de Commissie zien erop toe dat de nodige maatregelen worden genomen om het publiek bewust te maken van en te informeren over de toepassingsbepalingen van de Overeenkomst en van deze verordening, en van de krachtens deze verordening vastgestelde maatregelen . 2. De Commissie onderhoudt contacten met het secretariaat van de Overeenkomst om ervoor te zorgen dat de Overeenkomst doeltreffend ten uitvoer wordt gelegd op het grondgebied waarop deze verordening van toepassing is. 3. De Commissie deelt adviezen van de wetenschappelijke studiegroep onmiddellijk mee aan de administratieve instanties van de betrokken lidstaten. 4. De administratieve instanties van de lidstaten delen de Commissie elk jaar vóór 15 juni alle informatie mee betreffende het voorafgaande jaar die nodig is om de in artikel VIII, lid 7, onderdeel a) van de Overeenkomst bedoelde rapporten op te stellen, alsmede gelijkwaardige informatie over de internationale handel in alle specimens van de in de bijlagen A, B en C genoemde soorten en over het binnenbrengen in de Unie van specimens van de in bijlage D genoemde soorten. De Commissie bepaalt door middel van uivoeringshandelingen welke informatie moet worden verstrekt en in welke vorm dat dient te geschieden. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Op basis van de in de eerste alinea bedoelde informatie publiceert de Commissie jaarlijks vóór 31 oktober een statistisch verslag over het binnenbrengen in de Unie en de uitvoer en wederuitvoer uit de Unie van de specimens van de soorten waarop deze verordening van toepassing is, en verstrekt zij het secretariaat van de Overeenkomst de informatie over de onder de Overeenkomst vallende soorten. Onverminderd artikel 22 verstrekken de administratieve instanties van de lidstaten de Commissie om het andere jaar vóór 15 juni, en wel voor de eerste maal in 1999, alle informatie betreffende de voorgaande twee jaar die vereist is voor het opstellen van de in artikel VIII, lid 7, onderdeel b), van de Overeenkomst bedoelde rapporten benevens gelijkwaardige informatie over de bepalingen van deze verordening die buiten het toepassingsgebied van de Overeenkomst vallen. De Commissie bepaalt door middel van uivoeringshandelingen welke informatie moet worden verstrekt en in welke vorm dat dient te geschieden. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Op basis van de in de derde alinea bedoelde informatie stelt de Commissie om het andere jaar vóór 31 oktober, en wel voor de eerste maal in 1999, een rapport op over de uitvoering en handhaving van deze verordening. 5. Met het oog op de wijzigingen van de bijlagen delen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de Commissie alle relevante informatie mee. De Commissie bepaalt door middel van uivoeringshandelingen welke informatie vereist is. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 6. Onverminderd Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en van de Raad (11) neemt de Commissie de nodige maatregelen om te waarborgen dat de informatie die uit hoofde van de toepassing van deze verordening is verkregen, vertrouwelijk wordt behandeld. Artikel 16 Sancties 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om er ten minste voor te zorgen dat sancties worden opgelegd indien op de bepalingen van deze verordening de volgende inbreuken worden gemaakt: a) binnenbrengen in of uitvoeren dan wel wederuitvoeren uit de Unie van specimens zonder de passende vergunning of het passende certificaat, of met een niet naar waarheid ingevulde, vervalste of ongeldige vergunning of certificaat dan wel een vergunning of certificaat waarin wijzigingen zijn aangebracht zonder toestemming van de autoriteit die deze heeft afgegeven; b) niet voldoen aan de bepalingen die op een overeenkomstig deze verordening afgegeven vergunning of certificaat zijn vermeld; c) afleggen van een valse verklaring of het bewust verstrekken van verkeerde informatie om zodoende een vergunning of een certificaat te kunnen verkrijgen; d) gebruik van een niet naar waarheid ingevulde, vervalste of ongeldige vergunning of certificaat dan wel van een vergunning of certificaat waarin zonder toestemming wijzigingen zijn aangebracht, met de bedoeling om een vergunning of certificaat van de Unie te verkrijgen dan wel met het oog op een ander officieel doel dat met deze verordening in verband staat; e) niet of niet naar waarheid kennisgeven van invoer; f) vervoer van levende specimens die niet op zodanige wijze zijn gereedgemaakt dat risico's van verwondingen, ziekte of ruwe behandeling tot een minimum worden beperkt; g) ander gebruik van de specimens van soorten genoemd in bijlage A dan dat waarvoor bij afgifte van de invoervergunning of daarna toestemming werd verleend; h) handel in kunstmatig gekweekte planten in strijd met de overeenkomstig artikel 7, lid 1, tweede alinea, vastgestelde bepalingen; i) vervoer van specimens naar of uit de Unie of doorvoer via de Unie zonder dat er in overeenstemming met deze verordening of, in het geval van uitvoer of wederuitvoer uit een derde land dat partij is bij de Overeenkomst, in overeenstemming met die Overeenkomst, een passende vergunning of passend certificaat is afgegeven, of een bevredigend bewijs van het bestaan daarvan geleverd is; j) in strijd met artikel 8 aankopen, te koop vragen, verwerven voor commerciële doeleinden, gebruiken voor commerciële doeleinden, ten toon stellen voor commerciële doeleinden, verkopen, in bezit hebben met het oog op verkoop, ten verkoop aanbieden of vervoeren met het oog op verkoop van specimens; k) gebruiken van een vergunning of certificaat voor een ander specimen dan dat waarvoor de vergunning of het certificaat werd afgegeven; l) vervalsen of wijzigen van een overeenkomstig deze verordening afgegeven vergunning of certificaat; m) verzwijgen van het feit dat een aanvraag voor een vergunning of certificaat werd afgewezen , in de zin van artikel 6, lid 3. 2. De in lid 1 bedoelde maatregelen staan in een passende verhouding tot de aard en de ernst van de inbreuk en bevatten onder meer voorzieningen met betrekking tot de inbeslagname en, in voorkomend geval, verbeurdverklaring van de specimens. 3. Indien een specimen verbeurd wordt verklaard, wordt het toevertrouwd aan een bevoegde autoriteit van de lidstaat die tot verbeurdverklaring is overgegaan, die: a) na overleg met een wetenschappelijke autoriteit van die lidstaat, het specimen ergens onderbrengt of het van de hand doet op een manier die zij geschikt en verenigbaar acht met de doelstellingen en bepalingen van de onderhavige verordening; en b) in het geval van een levend specimen dat in de Unie is binnengebracht, na overleg met het land van uitvoer, dat specimen op kosten van degene die veroordeeld is, naar dat land kan terugsturen. 4. Indien een levend specimen van een soort genoemd in bijlage B of C op een bepaalde plaats in de Unie wordt binnengebracht zonder de/het passende geldige vergunning of certificaat, moet het specimen in beslag worden genomen en kan het verbeurd worden verklaard of kunnen, indien de geadresseerde het specimen weigert te accepteren, de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waarin deze plaats van binnenkomst gelegen is, zo nodig de zending weigeren en van de vervoerder eisen dat hij het specimen naar de plaats van vertrek terugzendt. Artikel 17 De wetenschappelijke studiegroep 1. Er wordt een wetenschappelijke studiegroep opgericht bestaande uit de vertegenwoordigers van de wetenschappelijke autoriteit(en) van de verschillende lidstaten, en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. De wetenschappelijke studiegroep onderzoekt alle wetenschappelijke vraagstukken met betrekking tot de uitvoering van deze verordening — met name die inzake artikel 4, lid 1, onder a), lid 2, onder a), en lid 6 — die door haar voorzitter, hetzij op diens initiatief, hetzij op verzoek van de leden van de groep of van het comité, aan de orde worden gesteld. 3. De Commissie deelt de adviezen van de wetenschappelijke studiegroep aan het comité mee. Artikel 18 Bijkomende gedelegeerde bevoegdheden 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot uniforme bepalingen en criteria voor: a) de afgifte, de geldigheid en het gebruik van de documenten bedoeld in artikel 4, artikel 5, artikel 7, lid 4, en artikel 10; b) het gebruik van de in artikel 7, lid 1, tweede alinea, onder a), bedoelde fytosanitaire certificaten; c) het opstellen, wanneer zulks nodig is, van procedures voor het merken van specimens als hulpmiddel bij de identificatie ervan en ter naleving van deze verordening. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 zo nodig gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot aanvullende maatregelen om de resoluties van de conferentie van de partijen bij de overeenkomst, besluiten of aanbevelingen van het Permanent Comité van de overeenkomst en aanbevelingen van het secretariaat van de overeenkomst ten uitvoer te leggen. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter wijziging van de bijlagen A tot en met D, met uitzondering van de wijzigingen van bijlage A die niet uit de besluiten van de conferentie van de partijen bij de overeenkomst voortvloeien. Artikel 19 Bijkomende uitvoeringsbevoegdheden 1. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen het model van de in artikel 4, artikel 5, artikel 7, lid 4, en artikel 10 bedoelde documenten vast . Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. De Commissie schrijft door middel van uitvoeringshandelingen een formulier voor het doen van de kennisgeving van invoer voor. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 10] Artikel 20 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 4, lid leden 6 en 7, artikel 5, lid 5, artikel 7, leden 1, 2 en 3, artikel 8, lid 4, artikel 9, lid 6, artikel 11, lid 5, artikel 12, lid 4, en artikel 18, leden 1, 2 en 3, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van [de datum van inwerkingtreding van de basishandeling of een andere door de wetgever vastgestelde datum]. [Am. 11] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikel 4, lid leden 6 en 7, artikel 5, lid 5, artikel 7, leden 1, 2 en 3, artikel 8, lid 4, artikel 9, lid 6, artikel 11, lid 5, artikel 12, lid 4, en artikel 18, leden 1, 2 en 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. [Am. 12] 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 4, lid leden 6 en 7, artikel 5, lid 5, artikel 7, leden 1, 2 en 3, artikel 8, lid 4, artikel 9, lid 6, artikel 11, lid 5, artikel 12, lid 4, en artikel 18, leden 1, 2 en 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van [twee maanden] na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met [twee maanden] verlengd. [Am. 13] Artikel 21 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité genaamd het comité voor de handel in wilde dier- en plantensoorten. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Artikel 22 Slotbepalingen Elke lidstaat stelt de Commissie en het secretariaat van de Overeenkomst in kennis van de specifieke bepalingen die hij met het oog op de uitvoering van deze verordening treft, en van alle rechtsinstrumenten die worden aangewend en de maatregelen die zijn genomen om deze ten uitvoer te leggen en toe te passen. De Commissie stelt de overige lidstaten daarvan in kennis. Artikel 23 Intrekking Verordening (EG) nr. 338/97 wordt ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III. Artikel 24 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Opmerkingen over de interpretatie van de bijlagen A, B, C en D 1. De in de bijlagen A, B, C en D opgenomen soorten worden aangeduid: a) met de naam van de soort, of b) met de verzamelnaam der soorten die behoren tot een hoger taxon of een aangegeven deel daarvan. 2. De afkorting „spp.” dient ter aanduiding van alle soorten van een hoger taxon. 3. Andere verwijzingen naar taxa van een hogere categorie dan de soort worden uitsluitend ter informatie of classificatie gegeven. 4. Vetgedrukte soorten in bijlage A zijn daarin opgenomen overeenkomstig hun bescherming uit hoofde van Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad (12) of Richtlijn 92/43/EEG van de Raad (13) . 5. De volgende afkortingen worden gebruikt ter aanduiding van subspecifieke plantentaxa: a) „ssp.” ter aanduiding van een ondersoort (subspecies); b) „var.” ter aanduiding van een variëteit (varietas); en c) „fa.” ter aanduiding van een vorm (forma). 6. De tekens „(I)”, „(II)” en „(III)” achter de naam van een soort of hoger taxon verwijzen naar de bijlagen bij de overeenkomst waarin de betrokken soorten zijn opgenomen, zoals aangegeven in de opmerkingen 7 tot en met 9. Indien geen van deze tekens is aangebracht, zijn de betrokken soorten niet in de bijlagen bij de overeenkomst opgenomen. 7. (I) achter de naam van een soort of hoger taxon betekent dat die soort of dat hogere taxon is opgenomen in bijlage I bij de overeenkomst. 8. (II) achter de naam van een soort of hoger taxon betekent dat die soort of dat hogere taxon is opgenomen in bijlage II bij de overeenkomst. 9. (III) achter de naam van een soort of hoger taxon betekent dat die soort of dat hogere taxon is opgenomen in bijlage III bij de Overeenkomst. In dat geval wordt tevens het land aangegeven met betrekking waartoe de soort of het hogere taxon in bijlage III is opgenomen. 10. Onder „cultivar” wordt, overeenkomstig de definitie in de 8 e editie van de International Code of Nomenclature for Cultivated Plants , een verzameling planten verstaan die (a) geselecteerd is op een bepaald kenmerk of een bepaalde combinatie van kenmerken, (b) wat deze kenmerken betreft onderscheidbaar, uniform en stabiel is, en (c) bij toepassing van passende vermeerderingsmethoden deze kenmerken behoudt. Een nieuw cultivar-taxon kan pas als zodanig worden aangemerkt nadat de categorienaam en de omschrijving ervan officieel zijn gepubliceerd in de nieuwste editie van de International Code of Nomenclature for Cultivated Plants . 11. Hybriden kunnen uitdrukkelijk in de bijlagen worden opgenomen, doch uitsluitend indien zij in de vrije natuur onderscheidbare, stabiele populaties vormen. Op hybride dieren die in de laatste vier vooroudergeneraties van de lijn één of meer specimens van enige in bijlage A of B opgenomen soort tellen, zijn de bepalingen van deze verordening van toepassing alsof zij tot die soort zelf behoorden, zelfs indien de betrokken hybride niet uitdrukkelijk in de bijlage(n) is opgenomen. 12. Wanneer een soort in bijlage A, B of C is opgenomen, zijn ook alle delen en producten van die soort in dezelfde bijlage opgenomen, tenzij voor die soort door middel van een annotatie is aangegeven dat alleen specifieke delen en producten daarin zijn opgenomen. Conform artikel 2, onder t), van deze verordening dient het teken „#”, gevolgd door een cijfer, achter de naam van een in bijlage B of C opgenomen soort of hoger taxon om delen of producten te omschrijven die in dit verband ter fine van de verordening zijn vermeld, als volgt: #1 Ter omschrijving van alle delen en producten, met uitzondering van: a) zaden, sporen en pollen (met inbegrip van pollinia); b) in vitro zaailing- en weefselculturen op een vaste of vloeibare voedingsbodem die in steriele recipiënten worden getransporteerd; c) afgesneden bloemen van kunstmatig gekweekte planten; en d) vruchten en delen en producten daarvan van kunstmatig gekweekte planten van het genus Vanilla . #2 Ter omschrijving van alle delen en producten, met uitzondering van: a) zaden en pollen; en b) verpakte eindproducten die zijn klaargemaakt voor de detailhandel. #3 Ter omschrijving van complete en versneden wortels en delen van wortels. #4 Ter omschrijving van alle delen en producten, met uitzondering van: a) zaden (met inbegrip van zaadhulsels van Orchidaceae), sporen en pollen (met inbegrip van pollinia). De uitzondering is niet van toepassing op uit Mexico uitgevoerde zaden van Cacataceae spp. en op uit Madagascar uitgevoerde zaden van Beccariophoenix madagascariensis en Neodypsis decaryi ; b) in vitro zaailing- en weefselculturen op een vaste of vloeibare voedingsbodem die in steriele recipiënten worden getransporteerd; c) afgesneden bloemen van kunstmatig gekweekte planten; d) vruchten en delen en producten daarvan van verwilderde of kunstmatig gekweekte planten van het genus Vanilla (Orchidaceae) en van de familie Cactaceae; e) stengels, bloemen en delen en producten daarvan van verwilderde of kunstmatig gekweekte planten van de geslachten Opuntia subgenus Opuntia en Selenicereus (Cactaceae); en f) verpakte eindproducten van Euphorbia antisyphilitica die zijn klaargemaakt voor de detailhandel. #5 Ter omschrijving van stammen of blokken, planken en vellen fineer. #6 Ter omschrijving van stammen of blokken, planken, vellen fineer en gelaagd/geplakt hout. #7 Ter omschrijving van stammen of blokken, houtspanen, poeders en extracten. #8 Ter omschrijving van ondergrondse delen (d.w.z. wortels, wortelstokken): compleet, in stukken of in poedervorm. #9 Ter omschrijving van alle delen en producten, met uitzondering van die waarop een etiket is aangebracht met de vermelding „Produced from Hoodia spp. material obtained through controlled harvesting and production in collaboration with the CITES Management Authorities of Botswana/Namibia/South Africa under agreement no. BW/NA/ZA xxxxxx”. #10 Ter omschrijving van stammen of blokken, planken en vellen fineer, met inbegrip van niet-afgewerkte houten artikelen bestemd voor de fabricage van strijkstokken voor muziekinstrumenten. #11 Ter omschrijving van stammen of blokken, planken, vellen fineer, gelaagd/geplakt hout, poeders en extracten. #12 Ter omschrijving van stammen of blokken, planken, vellen fineer, gelaagd/geplakt hout en essentiële oliën, met uitzondering van verpakte eindproducten die zijn klaargemaakt voor de detailhandel. #13 Ter omschrijving van de zaadkern (ook „endosperm”, „kokosvlees” of „kopra” genoemd) en alle daarvan afgeleide producten. 13. Aangezien voor geen van de in bijlage A opgenomen plantensoorten of hogere plantentaxa door middel van een annotatie is aangegeven dat op hybriden daarvan artikel 4, lid 1, van deze verordening van toepassing is, betekent dit dat kunstmatig gekweekte hybriden van een of meer van deze soorten of taxa verhandeld mogen worden met een certificaat van kunstmatige kweek, en dat zaden en pollen (met inbegrip van pollinia), afgesneden bloemen en in steriele recipiënten vervoerde in vitro zaailing- en weefselculturen op een vaste of vloeibare voedingsbodem van deze hybriden niet onder de bepalingen van deze verordening vallen. 14. Urine, feces en grijze amber die excretieproducten zijn welke werden verkregen zonder dat het dier in kwestie werd gemanipuleerd, vallen niet onder de bepalingen van deze verordening. 15. Wat de in bijlage D opgenomen diersoorten betreft, zijn de bepalingen alleen van toepassing op levende specimens en complete of in essentie complete dode specimens, behalve voor de taxa die als volgt zijn geannoteerd om aan te geven dat die bepalingen ook gelden voor andere delen en producten: § 1 Complete of in essentie complete, al dan niet gelooide huiden § 2 Veren alsmede nog van veren voorziene huiden of andere delen 16. Wat de in bijlage D opgenomen plantensoorten betreft, zijn de bepalingen alleen van toepassing op levende specimens, behalve voor de taxa die als volgt zijn geannoteerd om aan te geven dat die bepalingen ook gelden voor andere delen en producten: § 3 Gedroogde en verse planten, waar passend met inbegrip van bladeren, wortels/wortelstokken, stengels/stammen, zaden/sporen, schors en vruchten § 4 Stammen of blokken, planken en vellen fineer Bijlage A Bijlage B Bijlage C Gewone naam FAUNA (DIEREN) CHORDATA (CHORDADIEREN) MAMMALIA Zoogdieren ARTIODACTYLA Evenhoevigen Antilocapridae Gaffelantilopen Antilocapra americana (I) (Alleen de populatie in Mexico; geen enkele andere populatie is in de bijlagen bij deze verordening opgenomen.) Gaffelantiloop (populatie in Mexico) Bovidae Holhoornigen Addax nasomacula­tus (I) Addax of Mendes-antiloop Ammotragus lervia (II) Manenschaap Antilope cervicapra (III Nepal) Indische antiloop Bison bison athabascae (II) Bosbison Bos gaurus (I) (Met uitzondering van de gedomesticeer­de vorm die Bos frontalis wordt genoemd, waarop de bepalingen van deze verordening niet van toepassing zijn) Gaur Bos mutus (I) (Met uitzondering van de gedomesticeer­de vorm die Bos grunniens wordt genoemd, waarop de bepalingen van deze verordening niet van toepassing zijn) Wilde jak Bos sauveli (I) Kouprey Bubalus arnee (III Nepal) (Met uitzondering van de gedomesti­ceerde vorm die Bubalus bubalis wordt genoemd, waarop de bepalingen van deze verordening niet van toepassing zijn) Aziatische buffel Bubalus depressicor­nis (I) Laaglandbuffel Bubalus mindorensis (I) Tamarou Bubalus quarlesi (I) Berganoa Budorcas taxicolor (II) Takin Capra falconeri (I) Schroefhoorngeit Capricornis milneed­wardsii (I) Chinese bosgems Capricornis rubidus (I) Rode bosgems Capricornis sumatraen­sis (I) Cambodjaanse bosgems Capricornis thar (I) Himalaya-bosgems Cephalophus brookei (II) Brookes duiker Cephalophus dorsalis (II) Zwartrugduiker Cephalophus jentinki (I) Jentinks duiker Cephalophus ogilbyi (II) Ogilby's duiker Cephalophus silvicultor (II) Geelrugduiker Cephalophus zebra (II) Zebraduiker Damaliscus pygargus pygargus (II) Bontebok Gazella cuvieri (I) Cuviers gazelle Gazella dorcas (III Algerije/ Tunesië) Dorcasgazelle Gazella leptoceros (I) Duingazelle Hippotragus niger variani (I) Reuzenpaardantiloop Kobus leche (II) Litschie-waterbok Naemorhedus baileyi (I) Rode goral Naemorhedus caudatus (I) Langstaartgoral Naemorhedus goral (I) Gewone goral Naemorhedus griseus (I) Grijze goral Nanger dama (I) Damagazelle Oryx dammah (I) Algazelle Oryx leucoryx (I) Arabische oryx Ovis ammon (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen subspecies) Argali Ovis ammon hodgsonii (I) Nyan Ovis ammon nigrimon­tana (I) Argalischaap van de Zwarte Bergen Ovis canadensis (II) (Alleen de populatie in Mexico; geen enkele andere populatie is in de bijlagen bij deze verordening opgenomen.) Dikhoornschaap (Mexicaanse populatie) Ovis orientalis ophion (I) Cypriotische moeflon Ovis vignei (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen subspecies) Oerial of steppeschaap Ovis vignei vignei (I) Ladakh-oerial Pantholops hodgsonii (I) Tibetaanse antiloop Philantomba monticola (II) Blauwe duiker Pseudoryx nghetinhen­sis (I) Vietnamese antiloop Rupicapra pyrenaica ornata (I) Apennijnengems Saiga borealis (II) Mongoolse saiga-antiloop Saiga tatarica (II) Saiga-antiloop Tetracerus quadricornis (III Nepal) Vierhoornantiloop Camelidae Kameelachtigen Lama guanicoe (II) Goeanaco Vicugna vicugna (I) (Met uitzondering van de populaties in: Argentinië [de populaties in de provincies Vicugna vicugna (II) (Uitsluitend de populaties in: Argentinië (14) [de populaties in de provincies Jujuy en Jujuy en Catamarca en de halfwilde populaties in de provincies Jujuy, Salta, Catamarca, La Rioja en San Juan]; Bolivia [de hele populatie]; Chili [populatie in de Primera Región]; en Peru [de hele populatie]; deze populaties zijn opgenomen in bijlage B) Catamarca en de halfwilde populaties in de provincies Jujuy, Salta, Catamarca, La Rioja en San Juan]; Bolivia (15) [de hele populatie]; Chile (16) [populatie in de Primera Región]; Peru (17) [de hele populatie]; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage A.) Vicuña Cervidae Herten Axis calamianen­sis (I) Filipijns zwijnshert Axis kuhlii (I) Bawean-zwijnshert Axis porcinus annamiticus (I) Annam-zwijnshert Blastocerus dichotomus (I) Moerashert Cervus elaphus bactrianus (II) Afghaans edelhert Cervus elaphus barbarus (III Algerije/ Tunesië) Noord-Afrikaans edelhert Cervus elaphus hanglu (I) Kasjmir-edelhert Dama dama mesopota­mica (I) Iraans damhert Hippocamelus spp. (I) Andesherten Mazama temama cerasina (III Guatemala) Midden-Amerikaans spieshert Muntiacus crinifrons (I) Zwarte muntjak Muntiacus vuquangen­sis (I) Indochinese muntjak Odocoileus virginianus mayensis (III Guatemala) Guatemalteeks waaierstaarthert Ozotoceros bezoarticus (I) Pampahert Pudu mephistophi­les (II) Ecuadoraanse poedoe Pudu puda (I) Chileense poedoe Rucervus duvaucelii (I) Barasingha Rucervus eldii (I) Lierhert Hippopotamidae Nijlpaarden Hexaprotodon liberiensis (II) Dwergnijlpaard Hippopotamus amphibius (II) Nijlpaard Moschidae Muskusherten Moschus spp. (I) (Alleen de populaties in Afghanistan, Bhutan, India, Myanmar, Nepal en Pakistan; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage B.) Moschus spp. (II) (Met uitzondering van de populaties in Afghanistan, Bhutan, India, Myanmar, Nepal en Pakistan, die in bijlage A zijn opgenomen) Muskusherten Suidae Varkens Babyrousa babyrussa (I) Gouden babiroessa of hertzwijn Babyrousa bolabatuen­sis (I) Bola Batu-babiroessa Babyrousa celebensis (I) Sulawesi-babiroessa Babyrousa togeanensis (I) Malenge- of Togian-babiroessa Sus salva­nius (I) Dwergzwijn Tayassuidae Pecari's Tayassuidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species en met uitzondering van de populaties van Pecari tajacu in Mexico en de Verenigde Staten, die niet in de bijlagen bij deze verordening zijn opgenomen) Pecari's Catagonus wagneri (I) Chaco-pecari CARNIVORA Roofdieren Ailuridae Ailurus fulgens (I) Kleine panda Canidae Hondachtigen Canis aureus (III India) Goudjakhals Canis lupus (I/II) (Alle populaties behalve die in Spanje ten noorden van de Duero en die in Griekenland ten noorden van de 39e breedtegraad. De populaties in Bhutan, India, Nepal en Pakistan zijn opgenomen in bijlage I; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage II. Uitgesloten zijn de gedomesticeerde vorm en de dingo die respectievelijk Canis lupus familiaris en Canis lupus dingo worden genoemd.) Canis lupus (II) (Populaties in Spanje ten noorden van de Duero en populaties in Griekenland ten noorden van de 39e breedtegraad. Uitgesloten zijn de gedomesticeerde vorm en de dingo die respectievelijk Canis lupus familiaris en Canis lupus dingo worden genoemd.) Wolf Canis simensis Ethiopische wolf Cerdocyon thous (II) Krabbenetende vos Chrysocyon brachyu­rus (II) Manenwolf Cuon alpinus (II) Aziatische boshond of dhole Lycalopex culpaeus (II) Andes-jakhalsvos Lycalopex fulvipes (II) Darwinvos Lycalopex griseus (II) Argentijnse jakhalsvos Lycalopex gymnocer­cus (II) Pampajakhalsvos Speothos venaticus (I) Zuid-Amerikaanse boshond Vulpes bengalensis (III India) Bengaalse vos Vulpes cana (II) Grijze vos Vulpes zerda (II) Fennek Eupleridae Madagaskar-civetkatten Cryptoprocta ferox (II) Fretkat of fossa Eupleres goudotii (II) Mierencivetkat of kleine falanoek Fossa fossana (II) Fanaloka of grote falanoek Felidae Katachtigen Felidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species. Op specimens van de gedomesti­ceerde vorm zijn de bepalingen van deze verordening niet van toepassing) Katachtigen Acinonyx jubatus (I) (De volgende jaarlijkse exportquota voor levende specimens en jachttrofeeën zijn vastgesteld: Botswana: 5; Namibië: 150; Zimbabwe: 50. Voor de handel in deze specimens gelden de bepalingen van artikel 4, lid 1, van deze verordening.) Jachtluipaard of cheetah Caracal caracal (I) (Alleen de populatie in Azië; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage B.) Aziatische caracal Catopuma temminckii (I) Aziatische goudkat Felis nigripes (I) Zwartvoetkat Felis silvestris (II) Wilde kat Leopardus geoffroyi (I) Geoffroys kat Leopardus jacobitus (I) Bergkat Leopardus pardalis (I) Ocelot Leopardus tigrinus (I) Oncilla of Amerikaanse tijgerkat Leopardus wiedii (I) Margay Lynx lynx (II) Euraziatische lynx Lynx pardinus (I) Pardellynx Neofelis nebulosa (I) Nevelpanter Panthera leo persica (I) Aziatische leeuw Panthera onca (I) Jaguar Panthera pardus (I) Luipaard Panthera tigris (I) Tijger Pardofelis marmorata (I) Marmerkat Prionailurus bengalensis bengalensis (I) (Alleen de populaties in Bangladesh, India en Thailand; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage B.) Bengaalse kat Prionailurus iriomoten­sis (II) Iriomote-kat Prionailurus planiceps (I) Platkopkat Prionailurus rubiginosus (I) (Alleen de populatie in India; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage B.) Roestkat Puma concolor coryi (I) Florida-poema Puma concolor costaricen­sis (I) Costa Ricaanse poema Puma concolor couguar (I) Oostelijke poema Puma yagouaroundi (I) (Alleen de populaties in Midden- en Noord-Amerika; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage B.) Jaguaroendi Uncia uncia (I) Sneeuwpanter Herpestidae Mangoesten Herpestes fuscus (III India) Indische bruine mangoest Herpestes edwardsi (III India) Indische grijze mangoest Herpestes javanicus auropunctatus (III India) Indische mangoest Herpestes smithii (III India) Rode mangoest Herpestes urva (III India) Krabbenmangoest Herpestes vitticollis (III India) Gestreepte mangoest Hyaenidae Hyena’s Proteles cristata (III Botswana) Aardwolf Mephitidae Stinkdieren Conepatus humboldtii (II) Soerilho Mustelidae Marterachtigen Lutrinae Otters Lutrinae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Otters Aonyx capensis microdon (I) (Alleen de populaties in Kameroen en Nigeria; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage B.) Congo-otter Enhydra lutris nereis (I) Zuidelijke zeeotter Lontra felina (I) Chungungo-otter Lontra longicaudis (I) Langstaartotter Lontra provocax (I) Zuidelijke rivierotter Lutra lutra (I) Euraziatische otter Lutra nippon (I) Japanse otter Pteronura brasiliensis (I) Reuzenotter Mustelinae Marters en wezels Eira barbara (III Honduras) Tayra Galictis vittata (III Costa Rica) Grison Martes flavigula (III India) Maleise bonte marter Martes foina intermedia (III India) Indiase steenmarter Martes gwatkinsii (III India) Zuid-Indiase marter Mellivora capensis (III Botswana) Honingdas of ratel Mustela nigripes (I) Zwartvoetbunzing Odobenidae Walrussen Odobenus rosmarus (III Canada) Walrus Otariidae Pelsrobben Arctocephalus spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species.) Pelsrobben Arctocephalus philippii (II) Juan Fernandez-pelsrob Arctocephalus townsendi (I) Guadeloupe-pelsrob Phocidae Zeehonden, robben Mirounga leonina (II) Zuidelijke zeeolifant Monachus spp. (I) Monniksrobben Procyonidae Wasbeerachtigen Bassaricyon gabbii (III Costa Rica) Gabbi's slankbeer Bassariscus sumichrasti (III Costa Rica) Cacomistle Nasua narica (III Honduras) Neusbeer Nasua nasua solitaria (III Uruguay) Zuid-Braziliaanse neusbeer Potos flavus (III Honduras) Rolstaartbeer Ursidae Beren Ursidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Beren Ailuropoda melano­leuca (I) Grote panda Helarctos malayanus (I) Maleise beer Melursus ursinus (I) Lippenbeer Tremarctos ornatus (I) Brilbeer Ursus arctos (I/II) (Alleen de populaties in Bhutan, China, Mexico en Mongolië en de ondersoort Ursus arctos isabellinus zijn opgenomen in bijlage I; alle andere populaties en ondersoorten zijn opgenomen in bijlage II.) Bruine beer Ursus thibetanus (I) Kraagbeer Viverridae Echte civetkatten Arctictis binturong (III India) Binturong Civettictis civetta (III Botswana) Afrikaanse civetkat Cynogale bennettii (II) Ottercivetkat Hemigalus derbyanus (II) Bandcivetkat Paguma larvata (III India) Gemaskerde larvenroller Paradoxurus hermaphroditus (III India) Loeak Paradoxurus jerdoni (III India) Jerdons palmcivetkat Prionodon linsang (II) Gestreepte linsang Prionodon pardicolor (I) Gevlekte linsang Viverra civettina (III India) Grote gevlekte civetkat Viverra zibetha (III India) Aziatische civetkat Viverricula indica (III India) Kleine civetkat CETACEA Walvisachtigen CETACEA spp. (I/II) (18) Walvisachtigen CHIROPTERA Vleermuizen Phyllostomidae Bladneusvleermuizen Platyrrhinus lineatus (III Uruguay) Witstreepvampier Pteropodidae Vliegende honden Acerodon spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Schijnkalongs Acerodon jubatus (I) Filipijnse vliegende hond Pteropus spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Kalongs Pteropus insularis (I) Vliegende hond van Truk Pteropus livingstonii (II) Vliegende hond van de Comoren Pteropus loochoensis (I) Japanse vliegende hond Pteropus mariannus (I) Vliegende hond van de Marianen Pteropus molossinus (I) Vliegende hond van Pohnpei Pteropus pelewensis (I) Vliegende hond van Palau Pteropus pilosus (I) Grote vliegende hond van Palau Pteropus rodricensis (II) Vliegende hond van Rodriguez Pteropus samoensis (I) Vliegende hond van Samoa Pteropus tonganus (I) Pacifische vliegende hond Pteropus ualanus (I) Vliegende hond van Kosrae Pteropus voeltzkowi (II) Vliegende hond van Pemba Pteropus yapensis (I) Vliegende hond van Yap CINGULATA Gordeldierachtigen Dasypodidae Gordeldieren Cabassous centralis (III Costa Rica) Midden-Amerikaans kaalstaartgordeldier Cabassous tatouay (III Uruguay) Zuid-Amerikaans kaalstaartgordeldier Chaetophractus nationi (II) (Er is een jaarlijks exportquotum van nul exemplaren vastgesteld. Alle specimens worden beschouwd als specimens van een soort van bijlage A en op de handel daarin is de desbetreffende regelgeving van toepassing.) Boliviaans harig gordeldier Priodontes maximus (I) Reuzengordeldier DASYUROMORPHIA Roofbuideldieren Dasyuridae Echte roofbuideldieren Sminthopsis longicau­data (I) Langstaartsmalvoetbuidelmuis Sminthopsis psammo­phila (I) Smalvoetbuidelmuis Thylacinidae Buidelwolven Thylacinus cynocephalus (mogelijk uitgestor­ven) (I) Buidelwolf DIPROTODONTIA Klimbuideldieren, wombats en kangoeroes Macropodidae Kangoeroes en wallaby’s Dendrolagus inustus (II) Bruine boomkangoeroe Dendrolagus ursinus (II) Zwarte boomkangoeroe Lagorchestes hirsutus (I) Westelijke haaskangoeroe Lagostrophus fasciatus (I) Gestreepte haaskangoeroe Onychogalea fraenata (I) Geteugelde spoorstaartkangoeroe Onychogalea lunata (I) Halvemaanspoorstaartkangoeroe Phalangeridae Koeskoezen Phalanger intercastel­lanus (II) Oostelijke koeskoes Phalanger mimicus (II) Zuidelijke koeskoes Phalanger orientalis (II) Grijze koeskoes Spilocuscus kraemeri (II) Krämers koeskoes Spilocuscus maculatus (II) Gevlekte koeskoes Spilocuscus papuensis (II) Papoea-koeskoes Potoroidae Ratkangoeroes Bettongia spp. (I) Buidelkonijnen Caloprymnus campestris (mogelijk uitgestor­ven) (I) Woestijnratkangoeroe Vombatidae Wombats Lasiorhinus krefftii (I) Breedkopwombat LAGOMORPHA Haasachtigen Leporidae Hazen en konijnen Caprolagus hispidus (I) Borstelige haas of Assam-konijn Romerolagus diazi (I) Vulkaankonijn MONOTREMATA Eierleggende zoogdieren Tachyglossidae Mierenegels Zaglossus spp. (II) Vachtegels PERAMELEMORPHIA Buideldassen Chaeropodidae Varkenspootbuideldassen Chaeropus ecaudatus (mogelijk uitgestor­ven) (I) Varkenspootbuidel­das Peramelidae Echte buideldassen Perameles bougainville (I) Gestreepte spitsneusbuideldas Thylacomyidae Langoorbuidel­dassen Macrotis lagotis (I) Grote langoorbuideldas Macrotis leucura (I) Kleine langoorbuideldas PERISSODACTYLA Onevenhoevigen Equidae Paardachtigen Equus africanus (I) (Met uitzondering van de gedomesticeer­de vorm die Equus asinus wordt genoemd, waarop de bepalingen van deze verordening niet van toepassing zijn) Wilde ezel Equus grevyi (I) Grevyzebra Equus hemionus (I/II) (De soort is opgenomen in bijlage II maar de ondersoorten Equus hemionus hemionus en Equus hemionus khur zijn opgenomen in bijlage I) Koelan Equus kiang (II) Kiang Equus przewalskii (I) Przewalskipaard Equus zebra hartman­nae (II) Hartmanns bergzebra Equus zebra zebra (I) Kaapse bergzebra Rhinocerotidae Neushoorns Rhinocerotidae spp. (I) (Met uitzondering van de in bijlage B opgenomen subspecies) Neushoorns Ceratotherium simum simum (II) (Alleen de populaties in Zuid-Afrika en Swaziland; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage A. Uitsluitend met het oog op het toestaan van internationaal verkeer van levende dieren, voor zover daaraan een passende en aanvaardbare bestemming is gegeven, alsook handel in jachttrofeeën. Alle andere specimens worden als specimens van een soort van bijlage A beschouwd en op de handel daarin is de desbetreffende regelgeving van toepassing.) Zuidelijke breedlipneushoorn Tapiridae Tapirs Tapiridae spp. (I) (Met uitzondering van de in bijlage B opgenomen species) Tapirs Tapirus terrestris (II) Zuid-Amerikaanse tapir PHOLIDOTA Schubdierachtigen Manidae Schubdieren Manis spp. (II) (Voor Manis crassicaudata , Manis culionensis , Manis javanica en Manis pentadactyla is een jaarlijks exportquotum van nul exemplaren vastgesteld voor aan de natuur onttrokken specimens die voor overwegend commerciële doeleinden in de handel worden gebracht) Schubdieren PILOSA Luiaarden en miereneters Bradypodidae Drievingerluiaards Bradypus variegatus (II) Westelijke drievingerluiaard Megalonychidae Tweevingerluiaards Choloepus hoffmanni (III Costa Rica) Costa Ricaanse tweevingerluiaard Myrmecophagidae Miereneters Myrmecophaga tridactyla (II) Reuzenmiereneter Tamandua mexicana (III Guatemala) Boommiereneter PRIMATES Opperdieren PRIMATES spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Opperdieren Atelidae Grijpstaartapen Alouatta coibensis (I) Coiba-brulaap Alouatta palliata (I) Mantelbrulaap Alouatta pigra (I) Guatemalteekse brulaap Ateles geoffroyi frontatus (I) Zwarthandslingeraap Ateles geoffroyi panamensis (I) Roodbuikslingeraap Brachyteles arachnoides (I) Spinaap Brachyteles hypoxanthus (I) Gele spinaap of gele muriqui Oreonax flavicauda (I) Geelstaartwolaap Cebidae Klauwaapjes Callimico goeldii (I) Springtamarin Callithrix aurita (I) Witoorpenseelaapje Callithrix flaviceps (I) Geelkoppenseelaapje Leontopithecus spp. (I) Leeuwaapjes Saguinus bicolor (I) Mantelaapje Saguinus geoffroyi (I) Geoffroys tamarin Saguinus leucopus (I) Witvoettamarin Saguinus martinsi (I) Saguinus oedipus (I) Pinché-aapje Saimiri oerstedii (I) Geel doodshoofdaapje Cercopithecidae Smalneusapen excl. mensapen Cercocebus galeritus (I) Kuifmangabey Cercopithecus diana (I) Dianameerkat Cercopithecus roloway (I) Roloway-meerkat Cercopithecus solatus (II) Zonstaartmeerkat Colobus satanas (II) Zwarte franjeaap Macaca silenus (I) Baardaap Mandrillus leucophaeus (I) Dril Mandrillus sphinx (I) Mandril Nasalis larvatus (I) Neusaap Piliocolobus foai (II) Centraal-Afrikaanse rode franjeaap Piliocolobus gordono­rum (II) Uzungwa-franjeaap Piliocolobus kirkii (I) Zanzibar-franjeaap Piliocolobus pennantii (II) Pennants franjeaap Piliocolobus preussi (II) Preuss' franjeaap Piliocolobus rufomitratus (I) Tana-franjeaap Piliocolobus tephrosce­les (II) Oegandese rode franjeaap Piliocolobus tholloni (II) Thollons franjeaap Presbytis potenziani (I) Mentawai-langoer Pygathrix spp. (I) Doeklangoeren Rhinopithecus spp. (I) Stompneusapen Semnopithecus ajax (I) Kasjmir-hoelman Semnopithecus dussumieri (I) Dussumiers hoelman Semnopithecus entellus (I) Hoelman Semnopithecus hector (I) Tarai-hoelman Semnopithecus hypoleucos (I) Zwartvoethoelman Semnopithecus priam (I) Ceylon-hoelman Semnopithecus schistaceus (I) Berghoelman Simias concolor (I) Simakobou Trachypithecus delacouri (II) Delacours langoer Trachypithecus francoisi (II) Tonkin-langoer Trachypithecus geei (I) Goudlangoer Trachypithecus hatinhensis (II) Ha tinh-langoer Trachypithecus johnii (II) Nilgiri-langoer Trachypithecus laotum (II) Laos-langoer of witbrauwlangoer Trachypithecus pileatus (I) Kuiflangoer Trachypithecus poliocepha­lus (II) Witkoplangoer Trachypithecus shortridgei (I) Shortridges langoer Cheirogaleidae Dwerg- en katmaki's Cheirogaleidae spp. (I) Dwergmaki's, katmaki's Daubentoniidae Vingerdieren Daubentonia madagascarien­sis (I) Vingerdier Hominidae Echte mensapen Gorilla beringei (I) Berggorilla Gorilla gorilla (I) Laaglandgorilla Pan spp. (I) Chimpansee en Bonobo Pongo abelii (I) Sumatraanse orang-oetan Pongo pygmaeus (I) Borneose orang-oetan Hylobatidae Gibbons Hylobatidae spp. (I) Gibbons Indriidae Indri's, sifaka's en wolmaki's Indriidae spp. (I) Indri's, sifaka's en wolmaki's Lemuridae Maki's Lemuridae spp. (I) Maki's Lepilemuridae Wezelmaki's Lepilemuridae spp. (I) Wezelmaki's Lorisidae Lori's Nycticebus spp. (I) Plompe lori's Pitheciidae Sakiachtigen Cacajao spp. (I) Oeakari's Callicebus barbara­brownae (II) Noord-Bahiaanse blonde springaap Callicebus melanochir (II) Zwarthandspringaap Callicebus nigrifrons (II) Callicebus personatus (II) Zwartkopspringaap Chiropotes albinasus (I) Witneussaki Tarsiidae Spookdiertjes Tarsius spp. (II) Spookdiertjes PROBOSCIDEA Slurfdieren Elephantidae Olifanten Elephas maximus (I) Aziatische olifant Loxodonta africana (I) (Met uitzondering van de populaties in Botswana, Namibië, Zuid-Afrika en Zimbabwe, die zijn opgenomen in bijlage B) Loxodonta africana (II) (Alleen de populaties in Botswana, Namibië, Zuid-Afrika en Zimbabwe (19) ; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage A.) Afrikaanse olifant RODENTIA Knaagdieren Chinchillidae Chinchilla’s Chinchilla spp. (I) (Op specimens van de gedomesti­ceer­de vorm zijn de bepalingen van deze verordening niet van toepassing.) Chinchilla’s Cuniculidae Paca's Cuniculus paca (III Honduras) Laaglandpaca Dasyproctidae Agoeti's Dasyprocta punctata (III Honduras) Midden-Amerikaanse agoeti Erethizontidae Boomstekelvarkens Sphiggurus mexicanus (III Honduras) Mexicaans boomstekelvarken Sphiggurus spinosus (III Uruguay) Paraguayaans boomstekelvarken Hystricidae Stekelvarkens Hystrix cristata Stekelvarken Muridae Muizen en ratten Leporillus conditor (I) Langoorhaasrat Pseudomys fieldi praeconis (I) Vale schijnmuis Xeromys myoides (I) Onechte waterrat Zyzomys peduncula­tus (I) Macdonnells rotsrat Sciuridae Eekhoorns Cynomys mexicanus (I) Mexicaanse prairiehond Marmota caudata (III India) Langstaartmarmot Marmota himalayana (III India) Himalaya-marmot Ratufa spp. (II) Reuzeneekhoorns Callosciurus erythraeus Pallaseekhoorn Sciurus carolinensis Grijze eekhoorn Sciurus deppei (III Costa Rica) Deppes eekhoorn Sciurus niger Amerikaanse voseekhoorn SCANDENTIA Boomspitsmuizen SCANDENTIA spp. (II) Boomspitsmuizen SIRENIA Zeekoeien Dugongidae Doejongs Dugong dugon (I) Doejong Trichechidae Lamantijnen Trichechidae spp. (I/II) ( Trichechus inunguis en Trichechus manatus zijn opgenomen in bijlage I. Trichechus senegalensis is opgenomen in bijlage II.) Lamantijnen AVES Vogels ANSERIFORMES Eendachtigen Anatidae Eenden, ganzen en zwanen Anas aucklandica (I) Auckland-taling Anas bernieri (II) Madagaskar-eend Anas chlorotis (I) Nieuw-Zeelandse bruine taling Anas formos (II) Baikal-taling Anas laysanensis (I) Laysan-taling Anas nesiotis (I) Campbell Island-taling Anas querquedula Zomertaling Asarcornis scutulata (I) Witvleugelboseend Aythya innotata Madagaskar-witoogeend Aythya nyroca Witoogeend Branta canadensis leucopareia (I) Canadese gans (ondersoort van de Aleoeten) Branta ruficollis (II) Roodhalsgans Branta sandvicensis (I) Hawaii-gans Cairina moschata (III Honduras) Muskuseend Coscoroba coscoroba (II) Coscoroba Cygnus melancory­phus (II) Zwarthalszwaan Dendrocygna arborea (II) West-Indische fluiteend Dendro­cygna autumnalis (III Honduras) Zwartbuikfluiteend Dendrocygna bicolor (III Honduras) Rosse fluiteend Mergus octosetaceus Braziliaanse zaagbek Oxyura jamaicensis Rosse stekelstaarteend Oxyura leucoce­phala (II) Witkopeend Rhodonessa caryophyllacea (mogelijk uitgestor­ven) (I) Rozekopeend Sarkidiornis melanotos (II) Knobbeleend Tadorna cristata Kuifcasarca APODIFORMES Salanganen, gierzwaluwen en kolobries Trochilidae Kolibries Trochilidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Kolibries Glaucis dohrnii (I) Bronsstaartheremietkolibrie CHARADRIIFOR­MES Steltlopers, meeuwen, sterns en alken Burhinidae Grielen Burhinus bistriatus (III Guatemala) Caribische griel Laridae Meeuwen en sterns Larus relictus (I) Mongoolse zwartkopmeeuw Scolopacidae Snippen, wulpen, ruiters en strandlopers Numenius borealis (I) Arctische wulp Numenius tenuirostris (I) Dunbekwulp Tringa guttifer (I) Gevlekte groenpootruiter CICONIIFORMES Reigers, ooievaars, ibissen en flamingo’s Ardeidae Reigers Ardea alba Grote zilverreiger Bubulcus ibis Koereiger Egretta garzetta Kleine zilverreiger Balaenicipitidae Schoenbekooievaars Balaeniceps rex (II) Schoenbekooievaar Ciconiidae Ooievaars Ciconia boyciana (I) Zwartsnavelooievaar Ciconia nigra (II) Zwarte ooievaar Ciconia stormi Storms ooievaar Jabiru mycteria (I) Jabiru Leptoptilos dubius Argala-maraboe of Indische maraboe Mycteria cinerea (I) Maleise nimmerzat Phoenicopteridae Flamingo's Phoenicopteridae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Flamingo's Phoenicopterus ruber (II) Rode flamingo Threskiornithidae Ibissen en lepelaars Eudocimus ruber (II) Rode ibis Geronticus calvus (II) Kaapse ibis Geronticus eremita (I) Kaalkopibis of heremietibis Nipponia nippon (I) Japanse kuifibis Platalea leucorodia (II) Lepelaar Pseudibis gigantea Reuzenibis COLUMBIFORMES Duifachtigen Columbidae Duiven Caloenas nicobarica (I) Manenduif Claravis godefrida Purperbandgrondduif Columba livia Rotsduif Ducula mindorensis (I) Mindoro-muskaatduif Gallicolumba luzonica (II) Luzon-dolksteekduif Goura spp. (II) Kroonduiven Leptotila wellsi Grenada-loopduif Nesoenas mayeri (III Mauritius) Mauritius-duif Streptopelia turtur Tortel CORACIIFORMES Scharrelvogels Bucerotidae Neushoornvogels Aceros spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Jaarvogels Aceros nipalensis (I) Himalaya-jaarvogel Anorrhinus spp. (II) Neushoornvogels Anthracoceros spp. (II) Neushoornvogels Berenicornis spp. (II) Neushoornvogels Buceros spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Neushoornvogels Buceros bicornis (I) Dubbelhoornige neushoornvogel Penelopides spp. (II) Neushoornvogels Rhinoplax vigil (I) Gehelmde neushoornvogel Rhyticeros spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species.) Neushoornvogels Rhyticeros subruficollis (I) Kleine jaarvogel CUCULIFORMES Koekoekachtigen Musophagidae Toerako's Tauraco spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Helmtoerako's Tauraco banner­mani (II) Bannermans toerako FALCONIFORMES Dagroofvogels FALCONI­FORMES spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species en één in bijlage C opgenomen soort van de familie Cathartidae; de overige species van die familie zijn niet in de bijlagen bij deze verordening opgenomen.) Dagroofvogels Accipitridae Haviken, arenden en gieren Accipiter brevipes (II) Balkansperwer Accipiter gentilis (II) Havik Accipiter nisus (II) Sperwer Aegypius monachus (II) Monniksgier Aquila adalberti (I) Spaanse keizersarend Aquila chrysaetos (II) Steenarend Aquila clanga (II) Bastaardarend Aquila heliaca (I) Keizersarend Aquila pomarina (II) Schreeuwarend Buteo buteo (II) Buizerd Buteo lagopus (II) Ruigpootbuizerd Buteo rufinus (II) Arendbuizerd Chondrohierax uncinatus wilsonii (I) Cubaanse langsnavelwouw Circaetus gallicus (II) Slangenarend Circus aerugino­sus (II) Bruine kiekendief Circus cyaneus (II) Blauwe kiekendief Circus macrourus (II) Steppekiekendief Circus pygargus (II) Grauwe kiekendief Elanus caeruleus (II) Grijze wouw Eutriorchis astur (II) Madagaskar-slangenarend Gypaetus barbatus (II) Lammergier Gyps fulvus (II) Vale gier Haliaeetus spp. (I/II) ( Haliaeetus albicilla is opgenomen in bijlage I; de andere soorten zijn opgenomen in bijlage II) Zeearenden Harpia harpyja (I) Harpij Hieraaetus fasciatus (II) Havikarend Hieraaetus pennatus (II) Dwergarend Leucopternis occidenta­lis (II) Salvins bonte buizerd Milvus migrans (II) (Met uitzondering van Milvus migrans lineatus die in bijlage B is opgenomen) Zwarte wouw Milvus milvus (II) Rode wouw Neophron percnopte­rus (II) Aasgier Pernis apivorus (II) Wespendief Pithecophaga jefferyi (I) Apenarend Cathartidae Gieren van de Nieuwe Wereld Gymnogyps california­nus (I) Californische condor Sarcoramphus papa (III Honduras) Koningsgier Vultur gryphus (I) Andes-condor Falconidae Valken Falco araeus (I) Seychellen-torenvalk Falco biarmicus (II) Lannervalk Falco cherrug (II) Sakervalk Falco columbarius (II) Smelleken Falco eleonorae (II) Eleonora's valk Falco jugger (I) Indische lannervalk Falco naumanni (II) Kleine torenvalk Falco newtoni (I) (Alleen de populatie op de Seychellen) Madagaskar-torenvalk Falco pelegrinoi­des (I) Barbarijse valk Falco peregrinus (I) Slechtvalk Falco punctatus (I) Mauritius-torenvalk Falco rusticolus (I) Giervalk Falco subbute (II) Boomvalk Falco tinnunculus (II) Torenvalk Falco vespertinus (II) Roodpootvalk Pandionidae Visarenden Pandion haliaetus (II) Visarend GALLIFORMES Hoenderachtigen Cracidae Hokko’s en sjakohoenders Crax alberti (III Colombia) Blauwknobbelhokko Crax blumen­bachii (I) Roodsnavelhokko Crax daubentoni (III Colombia) Geelknobbelhokko Crax fasciolata Maskerhokko Crax globulosa (III Colombia) Knobbelhokko Crax rubra (III Colombia, Costa Rica, Guatemala en Honduras) Bruine hokko Mitu mitu (I) Mesbekpauwies Oreophasis derbianus (I) Gehoornde goean Ortalis vetula (III Guatemala/Honduras) Bruine chachalaca Pauxi pauxi (III Colombia) Helmhokko Penelope albipennis (I) Witvleugelgoean Penelope purpurascens (III Honduras) Kuifsjakohoen Penelopina nigra (III Guatemala) Berggoean Pipile jacutinga (I) Spix' fluitgoean Pipile pipile (I) Trinidad-blauwkeelgoean Megapodiidae Grootpoothoenders Macrocephalon maleo (I) Hamerhoen Phasianidae Fazantachtigen Argusianus argus (II) Argusfazant Catreus wallichii (I) Wallichs fazant Colinus virginianus ridgwayi (I) Noordwest-Mexicaanse boomkwartel Crossoptilon crossoptilon (I) Witte oorfazant Crossoptilon mantchuri­cum (I) Bruine oorfazant Gallus sonneratii (II) Sonnerats hoen Ithaginis cruentus (II) Bloedfazant Lophophorus impejanus (I) Himalaya-glansfazant Lophophorus lhuysii (I) Chinese glansfazant Lophophorus sclateri (I) Sclaters glansfazant Lophura edwardsi (I) Edwards’ fazant Lophura hatinhensis Vietnamese vuurrugfazant Lophura imperialis (I) Keizerfazant Lophura swinhoii (I) Swinhoe's fazant Meleagris ocellata (III Guatemala) Pauwkalkoen Odontophorus strophium Witkeeltandkwartel Ophrysia superciliosa Himalaya-patrijs Pavo muticus (II) Groene pauw Polyplectron bicalcara­tum (II) Spiegelpauw Polyplectron germaini (II) Germains spiegelpauw Polyplectron malacense (II) Maleise spiegelpauw Polyplectron napoleonis (I) Palawan-spiegelpauw Polyplectron schleiermacheri (II) Schleiermachers pauwfazant Rheinardia ocellata (I) Gekuifde argusfazant Syrmaticus ellioti (I) Elliots fazant Syrmaticus humiae (I) Humes fazant Syrmaticus mikado (I) Mikadofazant Tetraogallus caspius (I) Kaspisch berghoen Tetraogallus tibetanus (I) Tibetaans berghoen Tragopan blythii (I) Blyths saterhoen Tragopan caboti (I) Cabots saterhoen Tragopan melanoce­phalus (I) Westelijk saterhoen Tragopan satyra (III Nepal) Rood saterhoen Tympanuchus cupido attwateri (I) Attwaters prairiehoen GRUIFORMES Kraanvogels en rallen Gruidae Kraanvogels Gruidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Kraanvogels Grus americana (I) Trompetkraanvogel Grus canadensis (I/II) (De soort is opgenomen in bijlage II, maar de ondersoorten Grus canadensis nesiotes en Grus canadensis pulla zijn opgenomen in bijlage I) Canadese kraanvogel Grus grus (II) Kraanvogel Grus japonensis (I) Chinese kraanvogel Grus leucogeranus (I) Siberische witte kraanvogel Grus monacha (I) Monnikskraanvogel Grus nigricollis (I) Zwarthalskraanvogel Grus vipio (I) Withalskraanvogel Otididae Trappen Otididae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Trappen Ardeotis nigriceps (I) Indische trap Chlamydotis macqueenii (I) Macqueens kraagtrap Chlamydotis undulata (I) Kraagtrap Houbaropsis bengalensis (I) Baardtrap Otis tarda (II) Grote trap Sypheotides indicus (II) Kleine Indische trap Tetrax tetrax (II) Kleine trap Rallidae Rallen Gallirallus sylvestris (I) Lord Howe-ral Rhynochetidae Kagoes Rhynochetos jubatus (I) Kagoe PASSERIFORMES Zangvogels Atrichornithidae Doornkruipers Atrichornis clamosus (I) West-Australische doornkruiper Cotingidae Cotinga’s Cephalopterus ornatus (III Colombia) Amazone-parasolvogel Cephalopterus penduliger (III Colombia) Ecuadoraanse parasolvogel Cotinga maculata (I) Halsbandcotinga Rupicola spp. (II) Rotshanen Xipholena atropurpu­rea (I) Zwartpurperen cotinga Emberizidae Gorzen Gubernatrix cristata (II) Groene kardinaal Paroaria capitata (II) Geelsnavelkardinaal Paroaria coronata (II) Roodkuifkardinaal Tangara fastuosa (II) Veelkleurige tangara Estrildidae Astrilden Amandava formosa (II) Olijfastrilde Lonchura fuscata Bruine rijstvogel Lonchura oryzivora (II) Rijstvogel Poephila cincta cincta (II) Gordelamadine Fringillidae Vinken Carduelis cucullata (I) Kapoetsensijs Carduelis yarrellii (II) Geelwangsijs Hirundinidae Zwaluwen Pseudochelidon sirintarae (I) Siantara-zwaluw Icteridae Troepialen Xanthopsar flavus (I) Saffraantroepiaal Meliphagidae Honingeters Lichenostomus melanops cassidix (I) Helmhoningeter Muscicapidae Vliegenvangers Acrocephalus rodericanus (III Mauritius) Rodriguez-struikzanger Cyornis ruckii (II) Ruecks niltava Dasyornis broadbenti litoralis (mogelijk uitgestor­ven) (I) Borstelvogel Dasyornis longirostris (I) Westelijke borstelvogel Garrulax canorus (II) Witbrauwlijstergaai Garrulax taewanus (II) Taiwanese lijstergaai Leiothrix argentau­ris (II) Zilveroortimalia Leiothrix lutea (II) Japanse nachtegaal Liocichla omeiensis (II) Omei-timalia Picathartes gymnocepha­lus (I) Witnekkaalkopkraai Picathartes oreas (I) Grijsnekkaalkop­kraai Terpsiphone bourbonnen­sis (III Mauritius) Mascarenen-paradijsvliegen­vanger Paradisaeidae Paradijsvogels Paradisaeidae spp. (II) Paradijsvogels Pittidae Pitta’s Pitta guajana (II) Blauwstaartpitta Pitta gurneyi (I) Gurneys pitta Pitta kochi (I) Kochs pitta Pitta nympha (II) Chinese pitta Pycnonotidae Buulbuuls Pycnonotus zeylanicus (II) Geelkruinbuulbuul Sturnidae Spreeuwen Gracula religiosa (II) Beo Leucopsar rothschildi (I) Bali-spreeuw Zosteropidae Brilvogels Zosterops albogularis (I) Witkeelbrilvogel PELECANIFORMES Pelikaanachtigen Fregatidae Fregatvogels Fregata andrewsi (I) Witbuikfregatvogel Pelecanidae Pelikanen Pelecanus crispus (I) Kroeskoppelikaan Sulidae Jan-van-genten Papasula abbotti (I) Abbotts gent PICIFORMES Spechtachtigen Capitonidae Baardvogels Semnornis ramphas­tinus (III Colombia) Toekanbaardvogel Picidae Spechten Campephilus imperialis (I) Keizerspecht Dryocopus javensis richardsi (I) Witbuikspecht Ramphastidae Toekans Baillonius bailloni (III Argentinië) Goudtoekan Pteroglossus aracari (II) Zwarte toekan Pteroglossus castanotis (III Argentinië) Buinoorarassari Pteroglossus viridis (II) Groene arassari Ramphastos dicolorus (III Argentinië) Roodborsttoekan Ramphastos sulfuratus (II) Zwavelborsttoekan Ramphastos toco (II) Reuzentoekan Ramphastos tucanus (II) Roodsnaveltoekan Ramphastos vitellinus (II) Groefsnaveltoekan Selenidera maculi­rostris (III Argentinië) Vleksnavelpeper­vreter PODICIPEDIFOR­MES Fuutachtigen Podicipedidae Futen Podilymbus gigas (I) Atitlan-fuut PROCELLARIIFORMES Stormvogelachtigen Diomedeidae Albatrossen Phoebastria albatrus (I) Stellers albatros PSITTACIFORMES Papegaaiachtigen PSITTACIFORMES spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species en met uitzondering van Agapornis roseicollis , Melopsittacus undulatus , Nymphicus hollandicus en Psittacula krameri , die niet in de bijlagen bij deze verordening zijn opgenomen) Papegaaiachtigen Cacatuidae Kaketoes Cacatua goffiniana (I) Goffins kaketoe Cacatua haematuro­pygia (I) Filipijnse kaketoe Cacatua moluccensis (I) Molukken-kaketoe Cacatua sulphurea (I) Kleine geelkuifkaketoe Probosciger aterrimus (I) Palmkaketoe Loriidae Lori's Eos histrio (I) Diadeemlori Vini spp. (I/II) ( Vini ultramarina is opgenomen in bijlage I, de andere soorten zijn opgenomen in bijlage II) Vinilori's Psittacidae Papegaaien en parkieten Amazona arausiaca (I) Roodkeelamazone Amazona auropalliata (I) Geelnekamazone Amazona barbadensis (I) Geelvleugelamazone Amazona brasiliensis (I) Roodstaartamazone Amazona finschi (I) Finchs amazone Amazona guildingii (I) Sint Vincent- of koningsamazone Amazona imperialis (I) Keizeramazone Amazona leucocephala (I) Cubaanse amazone Amazona oratrix (I) Geelkopamazone Amazona pretrei (I) Roodbrilamazone Amazona rhodocory­tha (I) Roodkruinamazone Amazona tucumana (I) Tucuman-amazone Amazona versicolor (I) Sint Lucia-amazone Amazona vinacea (I) Wijnkleurige amazone Amazona viridigenalis (I) Groenwangamazone Amazona vittata (I) Portoricaanse amazone Anodorhynchus spp. (I) Hyacinthara’s Ara ambiguus (I) Buffons ara Ara glaucogula­ris (I) Blauwkeelara Ara macao (I) Geelvleugelara Ara militaris (I) Soldatenara Ara rubrogenys (I) Roodwangara Cyanopsitta spixii (I) Spix' ara Cyanoramphus cookii (I) Cyanoramphus forbesi (I) Geelvoorhoofd­kakariki Cyanoramphus novaezelan­diae (I) Roodvoorhoofd­kakariki Cyanoramphus saisseti (I) Cyclopsitta diophthalma coxeni (I) Coxens dubbeloogvijg­papegaai Eunymphicus cornutus (I) Hoornparkiet Guarouba guarouba (I) Goudparkiet Neophema chryso­gaster (I) Oranjebuikparkiet Ognorhynchus icterotis (I) Geeloorparkiet Pezoporus occidentalis (mogelijk uitgestor­ven) (I) Australische nachtpapegaai Pezoporus wallicus (I) Grondpapegaai Pionopsitta pileata (I) Roodkappapegaai Primolius couloni (I) Blauwkopara Primolius maracana (I) Illigers ara Psephotus chrysoptery­gius (I) Goudschouder­parkiet Psephotus dissimilis (I) Kapparkiet Psephotus pulcherrimus (mogelijk uitgestor­ven) (I) Paradijsparkiet Psittacula echo (I) Mauritius-papegaai Pyrrhura cruentata (I) Blauwkeelconure Rhynchopsitta spp. (I) Dikbekpapegaaien Strigops habroptilus (I) Kakapo of uilpapegaai RHEIFORMES Nandoes Rheidae Nandoes Pterocnemia pennata (I) (Met uitzondering van Pterocnemia pennata pennata , die in bijlage B is opgenomen.) Darwins nandoe Pterocnemia pennata pennata (II) Darwins nandoe (Patagonische ondersoort) Rhea americana (II) Nandoe SPHENISCIFORMES Pinguïns Spheniscidae Pinguïns Spheniscus demersus (II) Zwartvoetpinguin Spheniscus humboldti (I) Humboldtpinguin STRIGIFORMES Uilen STRIGIFORMES spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Uilen Strigidae Echte uilen Aegolius funereus (II) Ruigpootuil Asio flammeus (II) Velduil Asio otus (II) Ransuil Athene noctua (II) Steenuil Bubo bubo (II) (Met uitzondering van Bubo bubo bengalensis , die in bijlage B is opgenomen) Oehoe Glaucidium passerinum (II) Dwerguil Heteroglaux blewitti (I) Bossteenuil Mimizuku gurneyi (I) Grote dwergooruil Ninox natalis (I) Christmas Island-valkuil Ninox novaesee­landiae undulata (I) Boeboek Nyctea scandiaca (II) Sneeuwuil Otus ireneae (II) Sokoke-dwergooruil Otus scops (II) Dwergooruil Strix aluco (II) Bosuil Strix nebulosa (II) Laplanduil Strix uralensis (II) (Met uitzondering van Strix uralensis davidi , die in bijlage B is opgenomen) Oeraluil Surnia ulula (II) Sperweruil Tytonidae Kerkuilen Tyto alba (II) Kerkuil Tyto soumagnei (I) Madagaskar-grasuil STRUTHIONIFORMES Struisvogels Struthionidae Struisvogels Struthio camelus (I) (Alleen de populaties in Algerije, Burkina Faso, Kameroen, de Centraal-Afrikaanse Republiek, Tsjaad, Mali, Mauritanië, Marokko, Niger, Nigeria, Senegal en Soedan; geen enkele andere populatie is in de bijlagen bij deze verordening opgenomen.) Struisvogel TINAMIFORMES Tinamoes of stuithoenders Tinamidae Tinamoes of stuithoenders Tinamus solitarius (I) Kluizenaarstuithoen TROGONIFORMES Trogons Trogonidae Trogons Pharomachrus mocinno (I) Quetzal REPTILIA Reptielen CROCODYLIA Krokodilachtigen CROCO­DYLIA spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Krokodilachtigen Alligatoridae Alligators en kaaimannen Alligator sinensis (I) Chinese alligator Caiman crocodilus apaporien­sis (I) Apaporis-brilkaaiman Caiman latirostris (I) (Met uitzondering van de populatie in Argentinië, die is opgenomen in bijlage B) Breedsnuitkaaiman Melanosuchus niger (I) (Met uitzondering van de populatie in Brazilië, die is opgenomen in bijlage B, en de populatie in Ecuador, die is opgenomen in bijlage B en waarvoor het jaarlijks exportquotum vastgesteld blijft op nul totdat door het Cites-secretariaat en de Crocodile Specialist Group van IUCN/SSC een jaarlijks exportquotum is goedgekeurd) Zwarte kaaiman Crocodylidae Krokodillen Crocodylus acutus (I) (Met uitzondering van de populatie in Cuba, die is opgenomen in bijlage B) Spitssnuitkrokodil Crocodylus cataphrac­tus (I) Pantserkrokodil Crocodylus intermedius (I) Orinoco-krokodil Crocodylus mindorensis (I) Filipijnse krokodil Crocodylus moreletii (I) (Met uitzondering van de populatie in Belize en in Mexico die in bijlage B zijn opgenomen, met een nulquotum voor wilde soorten die voor commerciële doeleinden worden verhandeld) Bultkrokodil Crocodylus niloticus (I) (Met uitzondering van de populaties in Botswana, Egypte [met een nulquotum voor wilde specimens die voor commerciële doeleinden worden verhandeld], Ethiopië, Kenia, Madagaskar, Malawi, Mozambique, Namibië, Zuid-Afrika, Uganda, de Verenigde Republiek Tanzania [waar­voor een jaarlijks exportquotum is vastgesteld van ten hoogste 1600 aan de natuur onttrokken specimens, inclusief jachttrofeeën, naast de van ranching afkomstige specimens], Zambia en Zimbabwe; deze populaties zijn opgenomen in bijlage B.) Nijlkrokodil Crocodylus palustris (I) Moeraskrokodil Crocodylus porosus (I) (Met uitzondering van de populaties in Australië, Indonesië and Papoea-Nieuw-Guinea, die zijn opgenomen in bijlage B) Zeekrokodil Crocodylus rhombifer (I) Cubaanse of ruitkrokodil Crocodylus siamensis (I) Siamese krokodil Osteolaemus tetraspis (I) Breedvoorhoofd­krokodil Tomistoma schlegelii (I) Onechte gaviaal Gavialidae Gavialen Gavialis gangeticus (I) Ganges-gaviaal RHYNCHOCE­PHALIA Brughagedis­achtigen Sphenodontidae Brughagedissen Sphenodon spp. (I) Brughagedissen SAURIA Hagedissen Agamidae Agamen Uromastyx spp. (II) Doornstaartagamen Chamaeleonidae Kameleons Bradypodion spp. (II) Dwergkameleons Brookesia spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Kortstaartdwerg­kameleons Brookesia perarmata (I) Pantserdwerg­kameleon Calumma spp. (II) Madagaskar-kameleons Chamaeleo spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Echte kameleons Chamaeleo chamae­leon (II) Gewone kameleon Furcifer spp. (II) Madagaskar-kameleons Kinyongia spp. (II) Dwergkameleons Nadzikambia spp. (II) Dwergkameleons Cordylidae Gordelstaart­hagedissen Cordylus spp. (II) Echte gordelstaart­hagedissen Gekkonidae Gekko’s Cyrtodactylus serpensin­sula (II) Slangeneiland-gekko Hoplodac­tylus spp. (III Nieuw-Zeeland) Nieuw-Zeelandse gekko’s Naultinus spp. (III Nieuw-Zeeland) Nieuw-Zeelandse boomgekko’s Phelsuma spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Daggekko's Phelsuma guentheri (II) Round Island-daggekko Uroplatus spp. (II) Platstaartgekko’s Helodermatidae Korsthagedissen Heloderma spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen subspecies) Gila-monster en Mexicaanse korsthagedis Heloderma horridum charlesbo­gerti (I) Guatemalteekse korsthagedis Iguanidae Leguanen Amblyrhynchus cristatus (II) Galapagos-zeeleguaan Brachylophus spp. (I) Fiji-leguanen Conolophus spp. (II) Galapagos-landleguanen Ctenosaura bakeri (II) Utila-stekelstaartleguaan Ctenosaura oedirhina (II) Roatán-stekelstaartleguaan Ctenosaura melanoster­na (II) Rio Aguan-stekelstaartleguaan Ctenosaura palearis (II) Guatemalteekse stekelstaartleguaan Cyclura spp. (I) Ringstaartleguanen Iguana spp. (II) Echte leguanen Phrynosoma blainvillii (II) Phrynosoma cerroense (II) Phrynosoma coronatum (II) Padhagedis Phrynosoma wigginsi (II) Sauromalus varius (I) San Esteban-chuckwalla Lacertidae Echte hagedissen Gallotia simonyi (I) Simony's hagedis Podarcis lilfordi (II) Balearen-hagedis Podarcis pityusensis (II) Pityusen-hagedis Scincidae Skinks Corucia zebrata (II) Grijpstaartskink Teiidae Krokodilstaart­hagedissen en teju’s Crocodilurus amazoni­cus (II) Krokodilstaart­hagedis Dracaena spp. (II) Kaaimanteju's Tupinambis spp.(II) Reuzenteju’s Varanidae Varanen Varanus spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Varanen Varanus bengalensis (I) Bengaalse varaan Varanus flavescens (I) Gele varaan Varanus griseus (I) Woestijnvaraan Varanus komodoen­sis (I) Komodo-varaan Varanus nebulosus (I) Nevelvaraan Varanus olivaceus (II) Grays varaan Xenosauridae Knobbelhagedissen Shinisaurus crocodilu­rus (II) Chinese krokodilstaart­hagedis SERPENTES Slangen Boidae Boa's Boidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Boa's Acrantophis spp. (I) Madagaskar-boa's Boa constrictor occidentalis (I) Argentijnse boa constrictor Epicrates inornatus (I) Gewone slanke boa Epicrates monensis (I) Mona-boa Epicrates subflavus (I) Gele slanke boa Eryx jaculus (II) Kleine zandboa Sanzinia madagas­cariensis (I) Madagaskar-hondskopboa Bolyeriidae Round Island-boa’s Bolyeriidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Round Island-boa’s Bolyeria multocarina­ta (I) Round Island-boa Casarea dussumieri (I) Dussumiers boa Colubridae Ringslangen Atretium schistosum (III India) Indiase kielrugslang Cerberus rynchops (III India) Hondskopwater­slang Clelia clelia (II) Mussurana Cyclagras gigas (II) Reuzenwaterslang Elachistodon wester­manni (II) Indische eierslang Ptyas mucosus (II) Oosterse rattenslang Xenochrophis piscator (III India) Visslang Elapidae Cobra’s en koraalslangen Hoplocephalus bunga­roides (II) Breedkopslang Micrurus diastema (III Honduras) Atlantische koraalslang Micrurus nigrocinctus (III Honduras) Midden-Amerikaanse koraalslang Naja atra (II) Chinese brilslang Naja kaouthia (II) Indiase brilslang Naja mandalayen­sis (II) Burmese brilslang Naja naja (II) Brilslang of cobra Naja oxiana (II) Centraal-Aziatische brilslang Naja philippinen­sis (II) Filipijnse brilslang Naja sagittifera (II) Andamanen-brilslang Naja samaren­sis (II) Samar-brilslang Naja siamensis (II) Indochinese brilslang Naja sputatrix (II) Spuwende brilslang Naja sumatrana (II) Sumatraanse brilslang Ophiophagus hannah (II) Koningscobra Loxocemidae Spitskoppythons Loxocemidae spp. (II) Spitskoppythons Pythonidae Pythons Pythonidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Pythons Python molurus molurus (I) Tijgerpython Tropidophiidae Bosslangen Tropidophiidae spp. (II) Bosslangen Viperidae Adders Crotalus durissus (III Honduras) Zuid-Amerikaanse ratelslang Crotalus durissus unicolor Aruba-ratelslang Daboia russelii (III India) Russells adder Vipera latifii Latifi's adder Vipera ursinii (I) (Uitsluitend de populatie in Europa, met uitzondering van het grondgebied van de voormalige USSR; laatstgenoemde populaties zijn niet in de bijlagen bij deze verordening opgenomen.) Spitssnuitadder Vipera wagneri (II) Wagners adder TESTUDINES Schildpadden Carettochelyidae Nieuw-Guinese tweeklauwschild­padden Carettochelys insculpta (II) Nieuw-Guinese tweeklauwschildpad Chelidae Slangenhals­schildpadden Chelodina mccordi (II) Slangenhals­schildpad Pseudemydura umbrina (I) Onechte spitskopschildpad Cheloniidae Zeeschildpadden Cheloniidae spp. (I) Zeeschildpadden Chelydridae Bijtschildpadden Macrochelys temminckii (III Verenigde Staten van Amerika) Alligatorschildpad of gierschildpad Dermatemydidae Tabasco-schildpadden Dermatemys mawii (II) Tabasco-schildpad Dermochelyidae Lederschildpadden Dermochelys coriacea (I) Lederschildpad Emydidae Doos- en moerasschildpadden Chrysemys picta Westelijke sierschildpad Glyptemys insculpta (II) Amerikaanse bosschildpad Glyptemys muhlen­bergii (I) Muhlenbergs schildpad Graptemys spp. (III Verenigde Staten van Amerika) Zaagrug- of landkaartschild­padden Terrapene spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Doosschildpadden Terrapene coahuila (I) Mexicaanse doosschildpad Trachemys scripta elegans Roodwangsier­schildpad Geoemydidae Aardschildpad­achtigen Batagur affinis (I) Zuidelijke rivierschildpad Batagur baska (I) Batagur of tuntong Batagur spp. (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Cuora spp. (II) Aziatische doosschildpadden Geoclemys hamiltonii (I) Driekielstraal­schildpad Geoemyda spengleri (III China) Spenglers aardschildpad Heosemys annandalii (II) Tempelschildpad Heosemys depressa (II) Arakan-aardschildpad Heosemys grandis (II) Reuzenaard­schildpad Heosemys spinosa (II) Gestekelde aardschildpad Leucocephalon yuwonoi (II) Sulawesi-aardschildpad Malayemys macrocepha­la (II) Maleisische slakkeneter Malayemys subtrijuga (II) Rijstveldschildpad Mauremys annamen­sis (II) Annamese schildpad Mauremys iversoni (III China) Iversons moerasschildpad Mauremys megalocephala (III China) Grootkopdriekiel­schildpad Mauremys mutica (II) Gele moerasschildpad Mauremys nigricans (III China) Kwantung-moerasschildpad of Chinese roodkeelschildpad Mauremys pritchardi (III China) Pritchards moerasschildpad Mauremys reevesii (III China) Chinese driekielschildpad Mauremys sinensis (III China) Chinese streepnekschildpad Melanochelys tricarinata (I) Driekielaardschild­pad Morenia ocellata (I) Achterindische pauwoogmoeras­schildpad Notochelys platynota (II) Maleise platrugschildpad Ocadia glyphistoma (III China) Gleufbek-streepnekschildpad Ocadia philippeni (III China) Philippens streepnekschildpad Orlitia borneensis (II) Borneo-rivierschildpad Pangshura spp.(II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Dakschildpadden Pangshura tecta (I) Indische dakschildpad Sacalia bealei (III China) Beales pauwoogschildpad Sacalia pseudocellata (III China) Chinese schijnoogschildpad Sacalia quadriocellata (III China) Vieroogschildpad Siebenrockiella crassicollis (II) Zwarte dikkopschildpad Siebenrockiella leytensis (II) Filipijnse aardschildpad Platysternidae Grootkopschild­padden Platysternon megacepha­lum (II) Grootkopschildpad Podocnemididae Scheenplaatschild­padden Erymnochelys madagas­cariensis (II) Madagaskar-scheenplaatschild­pad Peltocephalus dumerilia­nus (II) Zuid-Amerikaanse grootkopschildpad Podocnemis spp. (II) Zuid-Amerikaanse scheenplaatschild­padden Testudinidae Landschildpadden Testudinidae spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species; voor Geochelone sulcata is een jaarlijks exportquotum van nul exemplaren vastgesteld voor aan de natuur onttrokken specimens die voor overwegend commerciële doeleinden in de handel worden gebracht.) Landschildpadden Astrochelys radiata (I) Stralenschildpad Astrochelys yniphora (I) Madagaskar-schildpad Chelonoidis nigra (I) Galapagos-landschildpad Gopherus flavomargina­tus (I) Mexicaanse reuzengofferschild­pad Malacochersus tornieri (II) Pannenkoekschild­pad Psammobates geometricus (I) Geometrische landschildpad Pyxis arachnoides (I) Madagaskar-spinschildpad Pyxis planicauda (I) Madagaskar-platstaartschildpad Testudo graeca (II) Moorse landschildpad Testudo hermanni (II) Griekse landschildpad Testudo kleinmanni (I) Kleinmanns landschildpad Testudo marginata (II) Klokschildpad Trionychidae Drieklauw- en weekschildpadden Amyda cartilagi­nea (II) Zuidoost-Aziatische weekschildpad Apalone spinifera atra (I) Zwarte drieklauwschildpad Aspideretes gangeticus (I) Ganges-drieklauwschildpad Aspideretes hurum (I) Pauwoogdrieklauw­schildpad Aspideretes nigricans (I) Heilige drieklauwschildpad Chitra spp. (II) Smalkopweek­schildpadden Lissemys punctata (II) Indische klepweekschildpad Lissemys scutata (II) Burmese klepweekschildpad Palea steindach­neri (III China) Halskwabweek­schildpad Pelochelys spp. (II) Reuzenweek­schildpadden Pelodiscus axenaria (III China) Hunan-weekschildpad Pelodiscus maackii (III China) Amoer-weekschildpad Pelodiscus parviformis (III China) Chinese weekschildpad Rafetus swinhoei (III China) Yangtze-weekschildpad AMPHIBIA Amfibieën ANURA Kikkers en padden Bufonidae Padden Altiphrynoides spp. (I) Malcolms Ethiopische padden Atelopus zeteki (I) Bonte klompvoetkikker Bufo periglenes (I) Gouden pad Bufo superciliaris (I) Wenkbrauwpad Nectophrynoi­des spp. (I) Levendbarende padden Nimbaphrynoi­des spp. (I) Nimba-padden Spinophrynoi­des spp. (I) Osgoods Ethiopische padden Calyptocephalellidae Calyptocephalella gayi (III Chili) Helmkop Dendrobatidae Gifkikkers Allobates femoralis (II) Dijvlekgifkikker Allobates zaparo (II) Zaparo-gifkikker Cryptophyllo­bates azurei­ventris (II) Blauwbuikgifkikker Dendrobates spp. (II) Boomgifkikkers Epipedobates spp. (II) Bodemgifkikkers Phyllobates spp. (II) Pijlgifkikkers Hylidae Boomkikkers Agalychnis spp. (II) Makikikkers Mantellidae Gouden prachtkikkers Mantella spp. (II) Gouden prachtkikkers Microhylidae Tomaatkikkers Dyscophus antongilii (I) Tomaatkikker Scaphiophryne gottlebei (II) Gottlebes smalbekkikker Ranidae Echte kikkers Conraua goliath Goliathkikker Euphlyctis hexadactylus (II) Zesteenkikker Hoplobatrachus tigerinus (II) Tijgerkikker Rana catesbeiana Stierkikker Rheobatrachidae Maagbroedende kikkers Rheobatrachus spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Maagbroedende kikkers Rheobatrachus silus (II) Zuidelijke maagbroedende kikker CAUDATA Salamanders Ambystomatidae Axolotls Ambystoma dumerilii (II) Achaque Ambystoma mexicanum (II) Axolotl Cryptobranchidae Reuzensalamanders Andrias spp. (I) Reuzensalamanders Salamandridae Echte salamanders Neurergus kaiseri (I) Luristan-beeksalamander ELASMOBRANCHII Kraakbeenvissen LAMNIFORMES Haringhaaiachtigen Cetorhinidae Reuzenhaaien Cetorhinus maximus (II) Reuzenhaai Lamnidae Makreelhaaien Carcharodon carcharias (II) Mensenhaai Lamna nasus (III 27 EU-lidstaten) (20) Haringhaai of neushaai ORECTOLOBIFORMES Bakerhaaien Rhincodontidae Walvishaaien Rhincodon typus (II) Walvishaai RAJIFORMES Roggen Pristidae Zaagroggen Pristidae spp. (I) (Met uitzondering van de in bijlage B opgenomen species) Zaagroggen Pristis microdon (II) (Uitsluitend met het oog op het toestaan van internationaal verkeer van levende dieren, hoofdzakelijk voor instandhoudingsdoelstellingen en voor zover deze dieren bestemd zijn voor passende en aanvaardbare aquaria. Alle andere specimens worden als specimens van een soort van bijlage A beschouwd en op de handel daarin is de desbetreffende regelgeving van toepassing.) Zoetwaterzaagrog ACTINOPTERYGII Straalvinnige vissen ACIPENSERIFORMES Steurachtigen ACIPENSERIFORMES spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Steurachtigen Acipenseridae Steuren Acipenser brevirostrum (I) Kortsnuitsteur Acipenser sturio (I) Gewone steur ANGUILLIFORMES Palingachtigen Anguillidae Palingen Anguilla anguilla (II) Europese paling of aal CYPRINIFORMES Karperachtigen Catostomidae Zuigkarpers Chasmistes cujus (I) Zuigkarper Cyprinidae Echte karpers Caecobarbus geertsi (II) Afrikaanse blinde barbeel Probarbus jullieni (I) Julliens barbeel OSTEOGLOSSIFORMES Beentongvissen Osteoglossidae Echte beentongvissen Arapaima gigas (II) Arapaima Scleropages formosus (I) Aziatische beentongvis PERCIFORMES Baarsachtigen Labridae Lipvissen Cheilinus undulatus (II) Napoleonvis Sciaenidae Ombervissen Totoaba macdonaldi (I) Macdonalds trommelvis SILURIFORMES Meervalachtigen Pangasiidae Reuzenmeervallen Pangasianodon gigas (I) Reuzenmeerval SYNGNATHIFORMES Zeenaaldachtigen Syngnathidae Zeenaalden en zeepaardjes Hippocampus spp. (II) Zeepaardjes SARCOPTERYGII Kwastvinnige vissen CERATODONTIFORMES Australische longvissen Ceratodontidae Australische longvissen Neoceratodus forsteri (II) Australische longvis COELACANTHIFORMES Coelacantachtigen Latimeriidae Coelacanten Latimeria spp. (I) Coelacanten ECHINODERMATA (STEKELHUIDIGEN) HOLOTHUROIDEA Zeekomkommers ASPIDOCHIROTIDA Zeekomkommers Stichopodidae Zeekomkommers Isostichopus fuscus (III Ecuador) Bruine zeekomkommer ARTHROPODA (GELEEDPOTIGEN) ARACHNIDA Spinachtigen ARANEAE Spinnen Theraphosidae Vogelspinnen Aphonopelma albiceps (II) Tarantula Aphonopelma pallidum (II) Mexicaanse grijze tarantula Brachypelma spp. (II) Vogelspinnen SCORPIONES Schorpioenen Scorpionidae Schorpioenen Pandinus dictator (II) Dictatorschorpioen Pandinus gambiensis (II) Senegalese reuzenschorpioen Pandinus imperator (II) Keizerschorpioen INSECTA Insecten COLEOPTERA Kevers Lucanidae Vliegende herten Colophon spp. (III Zuid-Afrika) Kaapse vliegende herten Scarabaeidae Bladsprietkevers Dynastes satanas (II) Satanaskever LEPIDOPTERA Vlinders en motten Nymphalidae Schoenlappers Agrias amydon boliviensis (III Bolivia) Morpho godartii lachaumei (III Bolivia) Prepona praeneste buckleyana (III Bolivia) Papilionidae Pages en pauwogen Atrophaneura jophon (II) Sri Lanka-roospage Atrophaneura palu Palu-roospage Atrophaneura pandiyana (II) Malabar-roospage Bhutanitis spp. (II) Bhutan-koninginnenpages Graphium sandawanum Apo-koninginnenpage Graphium stresemanni Seram-koninginnenpage Ornithoptera spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) Vogelvleugelvlinders Ornithoptera alexandrae (I) Alexandra's vogelvleugelvlinder Papilio benguetanus Filipijnse pauwoog Papilio chikae (I) Luzon-pauwoog Papilio esperanza Oaxaca-pauwoog Papilio homerus (I) Homeruspauwoog Papilio hospiton (I) Corsicaanse pauwoog Papilio morondavana Madagaskar-keizerpauwoog Papilio neumoegeni Sumba-pauwoog Parides ascanius Rio de Janeiro-pauwoog Parides hahneli Hahnels Amazone-pauwoog Parnassius apollo (II) Apollovlinder Teinopalpus spp. (II) Kaiser-i-hindvlinders Trogonoptera spp. (II) Vogelvleugelvlinders Troides spp. (II) Gouden vogelvleugelvlinders ANNELIDA (GELEDE WORMEN) HIRUDINOIDEA Bloedzuigers ARHYNCHOBDELLIDA Hirudinidae Bloedzuigers Hirudo medicinalis (II) Noordelijke medicinale bloedzuiger Hirudo verbana (II) Zuidelijke medicinale bloedzuiger MOLLUSCA (WEEKDIEREN) BIVALVIA Tweekleppigen MYTILOIDA Zeemossels Mytilidae Echte mossels Lithophaga lithophaga (II) Steenboorder UNIONOIDA Zoetwatermossels Unionidae Echte zoetwatermossels Conradilla caelata (I) Vogelvleugelparelmossel Cyprogenia aberti (II) Westelijke waaierschelp Dromus dromas (I) Dromedarisparelmossel Epioblasma curtisii (I) Curtis’ parelmossel Epioblasma florentina (I) Geelbloesemparelmossel Epioblasma sampsonii (I) Sampsons parelmossel Epioblasma sulcata perobliqua (I) Purperen kattenpootmossel Epioblasma torulosa gubernaculum (I) Groenbloesemparelmossel Epioblasma torulosa rangiana (II) Taanbloesemparelmossel Epioblasma torulosa torulosa (I) Knobbelbloesemparelmossel Epioblasma turgidula (I) Zwelbloesemparelmossel Epioblasma walkeri (I) Bruinbloesemparelmossel Fusconaia cuneolus (I) Fijnstraal-varkensteenparelmossel Fusconaia edgariana (I) Glanzende varkensteenparelmossel Lampsilis higginsii (I) Higgins’ oogparelmossel Lampsilis orbiculata orbiculata (I) Roze slijkmossel Lampsilis satur (I) Gewone boekparelmossel Lampsilis virescens (I) Alabama-lampmossel Plethobasus cicatricosus (I) Witte wrattenrugparelmossel Plethobasus cooperianus (I) Oranjevoetpuistmossel Pleurobema clava (II) Klompschelpparelmossel Pleurobema plenum (I) Ruige varkensteenparelmossel Potamilus capax (I) Dikboekparelmossel Quadrula intermedia (I) Cumberland-apensnoetparelmossel Quadrula sparsa (I) Appalachen-apensnoetparelmossel Toxolasma cylindrellus (I) Bleke lilliputparelmossel Unio nickliniana (I) Nicklins parelmossel Unio tampicoensis tecomatensis (I) Tampico-parelmossel Villosa trabalis (I) Cumberland-boonparelmossel VENEROIDA Tridacnidae Doopvontschelpen Tridacnidae spp. (II) Doopvontschelpen GASTROPODA Buikpotigen of slakken MESOGASTROPODA Strombidae Kroonslakken Strombus gigas (II) Karko of roze vleugelhoorn STYLOMMATOPHORA Achatinellidae Hawaï-boomslakken Achatinella spp. (I) Kleine agaatslakken Camaenidae Groenslakken Papustyla pulcherrima (II) Groenslak CNIDARIA (HOLTEDIEREN) ANTHOZOA Koralen en zeeanemonen ANTIPATHARIA Doornkoralen ANTIPATHARIA spp. (II) Doornkoralen GORGONACEAE Hoornkoralen Coralliidae Bloedkoralen Corallium elatius (III China) Momo-bloedkoraal Corallium japonicum (III China) Japans bloedkoraal Corallium konjoi (III China) Konjoi-bloedkoraal Corallium secundum (III China) Engelhuidbloedkoraal HELIOPORACEA Helioporidae Blauwe koralen Helioporidae spp. (II) (Omvat uitsluitend de soort Heliopora coerulea ) (21) Blauwe koralen SCLERACTINIA Echte koralen SCLERACTINIA spp. (II) (22) Echte koralen STOLONIFERA Buiskoralen Tubiporidae Orgelpijpkoralen Tubiporidae spp. (II) (23) Orgelpijpkoralen HYDROZOA Poliepen MILLEPORINA Milleporidae Brandkoralen of vuurkoralen Milleporidae spp. (II) (24) Brandkoralen of vuurkoralen STYLASTERINA Stylasteridae Kantkoralen Stylasteridae spp. (II) (25) Kantkoralen FLORA (PLANTEN) AGAVACEAE Agavefamilie Agave parviflora (I) Santa Cruz-streepagave Agave victoriae-reginae (II) #4 Koningin Victoria-agave Nolina interrata (II) San Diego-berengras AMARYLLIDACEAE Narcisfamilie Galanthus spp. (II) #4 Sneeuwklokjes Sternbergia spp. (II) #4 Leliën des velds ANACARDIACEAE Pruikenboomfamilie Operculicarya hyphaenoides (II) Jabihy Operculicarya pachypus (II) Tabily APOCYNACEAE Hoodia spp. (II) #9 Hoodia’s Pachypodium spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) #4 Madagaskar-palmen Pachypodium ambongense (I) Olifantromppalm Pachypodium baronii (I) Sleutelbloempalm Pachypodium decaryi (I) Hanenspoorbloempalm Rauvolfia serpentina (II) #2 Slangenwortel-duivelspeper ARALIACEAE Klimopfamilie Panax ginseng (II) (Alleen de populatie in de Russische Federatie; geen enkele andere populatie is in de bijlagen bij deze verordening opgenomen.) #3 Ginseng Panax quinquefolius (II) #3 Amerikaanse ginseng ARAUCARIACEAE Araucariafamilie Araucaria araucana (I) Apenverdriet BERBERIDACEAE Berberisfamilie Podophyllum hexandrum (II) #2 Indische alruinwortel BROMELIACEAE Bromeliafamilie Tillandsia harrisii (II) #4 Harris' tillandsia Tillandsia kammii (II) #4 Kamms tillandsia Tillandsia kautskyi (II) #4 Kautsky's tillandsia Tillandsia mauryana (II) #4 Maury's tillandsia Tillandsia sprengeliana (II) #4 Sprengels tillandsia Tillandsia sucrei (II) #4 Sucre-tillandsia Tillandsia xerographica (II) (26) #4 Xerografie-tillandsia CACTACEAE Cactusfamilie CACTACEAE spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species en Pereskia spp., Pereskiopsis spp. en Quiabentia spp.) (27) #4 Cactussen Ariocarpus spp. (I) Levendesteencactussen Astrophytum asterias (I) Stercactus Aztekium ritteri (I) Aztekencactus Coryphantha werdermannii (I) Zwijnspeldenkussen Discocactus spp. (I) Schijfcactussen Echinocereus ferreirianus ssp. lindsayi (I) Lindsays egelcactus Echinocereus schmollii (I) Lamsstaartcactus Escobaria minima (I) Nellie Cory’s cactus Escobaria sneedii (I) Sneeds speldenkussen Mammillaria pectinifera (I) Biggencactus Mammillaria solisioides (I) Pitayta Melocactus conoideus (I) Kegelvormige Turksemutscactus Melocactus deinacanthus (I) Prachtborstelige Turksemutscactus Melocactus glaucescens (I) Wollige wassteel-Turksemutscactus Melocactus paucispinus (I) Geringstekelige Turksemutscactus Obregonia denegrii (I) Artisjokcactus Pachycereus militaris (I) Teddybeercactus Pediocactus bradyi (I) Brady’s speldenkussen Pediocactus knowltonii (I) Knowltons cactus Pediocactus paradinei (I) Paradines cactus Pediocactus peeblesianus (I) Peebles' navajocactus Pediocactus sileri (I) Silers speldenkussen Pelecyphora spp. (I) Bijltjescactussen Sclerocactus brevihamatus ssp. tobuschii (I) Tobuschs vishaakcactus Sclerocactus erectocentrus (I) Acuña-cactus Sclerocactus glaucus (I) Uinta Basin-cactus Sclerocactus mariposensis (I) Lloyds vlindercactus Sclerocactus mesae-verdae (I) Mesa Verde-cactus Sclerocactus nyensis (I) Tonopah-vishaakcactus Sclerocactus papyracanthus (I) Papierstekelvishaakcactus Sclerocactus pubispinus (I) Great Basin-vishaakcactus Sclerocactus wrightiae (I) Wrights vishaakcactus Strombocactus spp. (I) Tolcactussen Turbinicarpus spp. (I) Turbinecactussen Uebelmannia spp. (I) Uebelmanns cactussen CARYOCARACEAE Caryocarfamilie Caryocar costaricense (II) #4 Knoflookboom COMPOSITAE (ASTERACEAE) Asterfamilie (composieten) Saussurea costus (I) (Ook S. lappa, Aucklandia lappa of A. costus genoemd.) Cost, kutki of kuth CRASSULACEAE Vetplantenfamilie Dudleya stolonifera (II) Laguna Beach-liveforever Dudleya traskiae (II) Santa Barbara-liveforever CUCURBITACEAE Komkommerfamilie Zygosicyos pubescens (II) (ook bekend onder de naam Xerosicyos pubescens ) Tobory Zygosicyos tripartitus (II) Betoboky CUPRESSACEAE Cipresfamilie Fitzroya cupressoides (I) Alerce Pilgerodendron uviferum (I) Chileense cipres CYATHEACEAE Cyatheafamilie Cyathea spp. (II) #4 Cyathea’s (boomvarens) CYCADACEAE Cycaspalmenfamilie CYCADACEAE spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) #4 Cycaspalmen Cycas beddomei (I) Beddomes cycaspalm DICKSONIACEAE Dicksoniafamilie Cibotium barometz (II) #4 Kettingvaren, cibota of gou-ji Dicksonia spp. (II) (Alleen de Amerikaanse populaties; geen enkele andere populatie is in de bijlagen bij deze verordening opgenomen. Omvat Dicksonia berteriana, D. externa, D. sellowiana en D. stuebelii ) #4 Dicksonia’s (boomvarens) DIDIEREACEAE Didiereafamilie DIDIEREACEAE spp. (II) #4 Madagaskar-boomvarens, aluaudia’s DIOSCOREACEAE Yamswortelfamilie Dioscorea deltoidea (II) #4 Olifantspoot DROSERACEAE Zonnedauwfamilie Dionaea muscipula (II) #4 Venusvliegenval EUPHORBIACEAE Wolfsmelkfamilie Euphorbia spp. (II) #4 (Uitsluitend succulente species, met uitzondering van: 1) Euphorbia misera ; 2) kunstmatig gekweekte specimens van cultivars van Euphorbia trigona ; 3) kunstmatig gekweekte specimens van Euphorbia lactea die op een kunstmatig gekweekte onderstam van Euphorbia neriifolia zijn geënt, mits zij: kamvormig of waaiervormig of kleurmutanten zijn; 4) kunstmatig gekweekte specimens van cultivars van Euphorbia „Milii”, mits zij: gemakkelijk als kunstmatig gekweekte specimens herkenbaar zijn, en in partijen van 100 of meer planten in de Unie worden binnengebracht of uit de Unie worden (her)uitge­voerd; op bovengenoemde categorieën zijn de bepalingen van deze verordening niet van toepassing; en 5) de in bijlage A opgenomen species.) Euphorbia's of wolfsmelken Euphorbia ambovombensis (I) Amovombe-wolfsmelk Euphorbia capsaintemariensis (I) Cap Sainte Marie-wolfsmelk Euphorbia cremersii (I) (Met inbegrip van de vorm viridifolia en de varieteit rakotozafyi ) Cremers' wolfsmelk Euphorbia cylindrifolia (I) (Met inbegrip van de ssp. tuberifera ) Rondbladige wolfsmelk Euphorbia decaryi (I) (Met inbegrip van de varieteiten ampanihyensis , robinsonii en sprirosticha ) Decary’s wolfsmelk Euphorbia francoisii (I) François’ wolfsmelk Euphorbia handiensis (II) Euphorbia lambii (II) Gomera-wolfsmelk Euphorbia moratii (I) (Met inbegrip van de varieteiten antsingiensis , bemarahensis en multiflora ) Euphorbia parvicyathophora (I) Euphorbia quartziticola (I) Euphorbia stygiana (II) Daphne-vlaswolfsmelk Euphorbia tulearensis (I) FOUQUIERIACEAE Fouquieriafamilie Fouquieria columnaris (II) #4 Flesboom, boojumboom of grote waskaars Fouquieria fasciculata (I) Ocotillo Fouquieria purpusii (I) GNETACEAE Gnetumfamilie Gnetum montanum (III Nepal) #1 Melindjo, gam nui of sot nui JUGLANDACEAE Okkernootfamilie Oreomunnea pterocarpa (II) #4 Caribische walnoot LAURACEAE Laurierfamilie Aniba rosaeodora (II) (ook A. duckei genoemd) #12 Braziliaans rozenhout LEGUMINOSAE (FABACEAE) Vlinderbloemigen Caesalpinia echinata (II) #10 Brazielhout of pernambuk Dalbergia nigra (I) Palissander Dalbergia retusa (III Guatemala) (Uitsluitend de populatie in Guatemala; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage D) #5 Cocobolo Dalbergia stevensonii (III Guatemala) (Uitsluitend de populatie in Guatemala; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage D) #5 Honduras-palissander Dipteryx panamensis (III Costa Rica / Nicaragua) Amandelboom Pericopsis elata (II) #5 Afrormosia Platymiscium pleiostachyum (II) #4 Christobal of ñambar Pterocarpus santalinus (II) #7 Rood sandelhout LILIACEAE Leliefamilie Aloe spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species en Aloe vera , ook genoemd Aloe barbadensis , die niet in de bijlagen bij deze verordening is opgenomen) #4 Aloë’s Aloe albida (I) Witte aloë Aloe albiflora (I) Witbloemaloë Aloe alfredii (I) Alfredi’s aloë Aloe bakeri (I) Kaapse aloë Aloe bellatula (I) Prachtaloë Aloe calcairophila (I) Aloe compressa (I) (Met inbegrip van de varieteiten paucituberculata , rugosquamosa en schistophila ) Korte aloë Aloe delphinensis (I) Dolfijnaloë Aloe descoingsii (I) Dwergaloë Aloe fragilis (I) Fragiele aloë Aloe haworthioides (I) (Met inbegrip van de varieteit aurantiaca ) Schijnspinaloë of kanten aloë Aloe helenae (I) Helena’s aloë Aloe laeta (I) (Met inbegrip van de varieteit maniaensis ) Bonte aloë Aloe parallelifolia (I) Evenwijdigbladige aloë Aloe parvula (I) Kleinste aloë Aloe pillansii (I) Pijlkokerboom of Richtervelds aloë Aloe polyphylla (I) Spiraalaloë Aloe rauhii (I) Rauhs aloë Aloe suzannae (I) Suzannes aloë Aloe versicolor (I) Wisselkleurige aloë Aloe vossii (I) Voss’ aloë MAGNOLIACEAE Tulpenboomfamilie Magnolia liliifera var. obovata (III Nepal) #1 Safan MELIACEAE Mahoniefamilie Cedrela fissilis (III Bolivia) (Uitsluitend de populatie in Bolivia; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage D) #5 Cedrela lilloi (III Bolivia) (Uitsluitend de populatie in Bolivia; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage D) #5 Cedrela odorata (III Bolivia / Brazilië / Colombia / Guatemala / Peru) (Uitsluitend de populaties in de landen waarvoor deze soort in bijlage III is opgenomen; alle andere populaties zijn opgenomen in bijlage D) #5 Spaanse ceder Swietenia humilis (II) #4 Mexicaanse mahonieboom Swietenia macrophylla (II) (Neotropische populaties, d.w.z. de populaties in Midden- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied) #6 Braziliaanse mahonieboom Swietenia mahagoni (II) #5 Cubaanse mahonieboom NEPENTHACEAE Bekerplantenfamilie Nepenthes spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) #4 Bekerplanten Nepenthes khasiana (I) Indiase bekerplant Nepenthes rajah (I) Reuzenbekerplant ORCHIDACEAE Orchideeënfamilie ORCHIDACEAE spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) (28) #4 Orchideeën Voor alle hierna genoemde orchideeën­soorten van bijlage A zijn de bepalingen van deze verordening niet van toepassing op zaailing- of weefselculturen indien deze: — in vitro zijn verkregen op een vaste of vloeibare voedingsbodem; — voldoen aan de definitie van „kunstmatig gekweekt” overeenkomstig artikel 56 van Verordening (EG) nr. 865/2006 van de Commissie; en — bij het binnenbrengen in de Unie of bij de (weder)uitvoer uit de Unie in steriele recipiënten worden getranspor­teerd. – – – Aerangis ellisii (I) Madagaskar-orchidee Cephalanthera cucullata (II) Kretenzisch nieskruid Cypripedium calceolus (II) Vrouwenschoentje Dendrobium cruentum (I) Bloedrode orchidee Goodyera macrophylla (II) Madeira-netbladorchidee Laelia jongheana (I) Jonghes lelie Laelia lobata (I) Gaffellelie Liparis loeselii (II) Groenknolorchis Ophrys argolica (II) Geoogde bijenorchis Ophrys lunulata (II) Halvemaanorchidee Orchis scopulorum (II) Madeira-orchis Paphiopedilum spp. (I) Venusschoentjes Peristeria elata (I) Heiligegeestorchidee Phragmipedium spp. (I) Zuid-Amerikaanse pantoffelorchideeën Renanthera imschootiana (I) Rode Vanda-orchidee Spiranthes aestivalis (II) Zomerschroeforchis OROBANCHACEAE Bremraapfamilie Cistanche deserticola (II) #4 Woestijnbremraap PALMAE (ARECACEAE) Palmenfamilie Beccariophoenix madagascariensis (II) #4 Manaranopalm Chrysalidocarpus decipiens (I) Vlinderpalm Lemurophoenix halleuxii (II) Rode makipalm Lodoicea maldivica (III Seychellen) #13 Coco de mer Marojejya darianii (II) Grootbladpalm Neodypsis decaryi (II) #4 Driehoekspalm Ravenea louvelii (II) Madagaskar-palm Ravenea rivularis (II) Majesteitpalm Satranala decussilvae (II) Satranabepalm Voanioala gerardii (II) Boskokosnoot PAPAVERACEAE Papaverfamilie Meconopsis regia (III Nepal) #1 Himalaya-klaproos PASSIFLORACEAE Passiebloemfamilie Adenia olaboensis (II) Vahisasety PINACEAE Dennenfamilie Abies guatemalensis (I) Guatemala-spar Pinus koraiensis (III Russische Federatie) #5 Koreaanse den PODOCARPACEAE Podocarpusfamilie Podocarpus neriifolius (III Nepal) #1 Geelhoutden Podocarpus parlatorei (I) Parlatore's podocarpus PORTULACACEAE Posteleinfamilie Anacampseros spp. (II) #4 Postelein Avonia spp. (II) #4 Marentakcactussen Lewisia serrata (II) #4 Maguires bitterwortel PRIMULACEAE Sleutelbloemfamilie Cyclamen spp. (II) (29) #4 Cyclamens RANUNCULACEAE Ranonkelfamilie Adonis vernalis (II) #2 Voorjaarsadonis Hydrastis canadensis (II) #8 Goudzegel ROSACEAE Rozenfamilie Prunus africana (II) #4 Afrikaanse kers of roodstinkhout RUBIACEAE Walstrofamilie Balmea stormiae (I) Ayugue SARRACENIACEAE Trompetbekerplantenfamilie Sarracenia spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) #4 Trompetbekerplanten Sarracenia oreophila (I) Groene trompetbekerplant Sarracenia rubra ssp. alabamensis (I) Alabama-trompetbekerplant Sarracenia rubra ssp. jonesii (I) Zoete bergtrompetbekerplant SCROPHULARIACEAE Helmkruidfamilie Picrorhiza kurrooa (II) (met uitsluiting van Picrorhiza scrophulariiflora ) #2 Katki STANGERIACEAE Stangeriafamilie Bowenia spp. (II) #4 Bowenia’s Stangeria eriopus (I) Hottentottenhoofd TAXACEAE Taxusfamilie Taxus chinensis en de infraspecifieke taxa van deze soort (II) #2 Chinese taxus Taxus cuspidata en de infraspecifieke taxa van deze soort (II) (30) #2 Japanse taxus Taxus fuana en de infraspecifieke taxa van deze soort (II) #2 Tibetaanse taxus Taxus sumatrana en de infraspecifieke taxa van deze soort (II) #2 Sumatraanse taxus Taxus wallichiana (II) #2 Himalaya-taxus THYMELAEACEAE (AQUILARIACEAE) Peperboompjesfamilie Aquilaria spp. (II) #4 Agarhout Gonystylus spp. (II) #4 Ramin Gyrinops spp. (II) #4 Agarhout TROCHODENDRACEAE (TETRACENTRACEAE) Tetracentronfamilie Tetracentron sinense (III Nepal) #1 Spoorblad VALERIANACEAE Valeriaanfamilie Nardostachys grandiflora (II) #2 Indische nard VITACEAE Wijnstokfamilie Cyphostemma elephantopus (II) Lazampasika Cyphostemma montagnacii (II) Lazambohitra WELWITSCHIACEAE Welwitschiafamilie Welwitschia mirabilis (II) #4 Welwitschia ZAMIACEAE Zamiafamilie ZAMIACEAE spp. (II) (Met uitzondering van de in bijlage A opgenomen species) #4 Zamiafamilie Ceratozamia spp. (I) Hoornkegelpalmen Chigua spp. (I) Chigua’s Encephalartos spp. (I) Broodbomen Microcycas calocoma (I) Kurkpalm ZINGIBERACEAE Gemberfamilie Hedychium philippinense (II) #4 Filipijnse guirlande of gemberlelie ZYGOPHYLLACEAE Pokhoutfamilie Bulnesia sarmientoi (II) #11 Gayak Guaiacum spp. (II) #2 Pokhout Bijlage D Gewone naam FAUNA CHORDATA (CHORDADIEREN) MAMMALIA Zoogdieren CARNIVORA Roofdieren Canidae Hondachtigen Vulpes vulpes griffithi (III India) §1 Griffiths vos Vulpes vulpes montana (III India) §1 Indische bergvos Vulpes vulpes pusilla (III India) §1 Kleine rode vos Mustelidae Marterachtigen Mustela altaica (III India) §1 Bergwezel Mustela erminea ferghanae (III India) §1 Indische bergwezel Mustela kathiah (III India) §1 Geelbuikwezel Mustela sibirica (III India) §1 Siberische wezel DIPROTODONTIA Klimbuideldieren, wombats en kangoeroes Macropodidae Kangoeroes en wallaby’s Dendrolagus dorianus Doria's boomkangoeroe Dendrolagus goodfellowi Goodfellows boomkangoeroe Dendrolagus matschiei Matschies boomkangoeroe Dendrolagus pulcherrimus Goudmantelboomkangoeroe Dendrolagus stellarum Seri's boomkangoeroe AVES Vogels ANSERIFORMES Eendachtigen Anatidae Eenden, ganzen en zwanen Anas melleri Mellers eend COLUMBIFORMES Duifachtigen Columbidae Duiven Columba oenops Salvins duif Didunculus strigirostris Tandduif Ducula pickeringii Pickerings muskaatduif Gallicolumba crinigera Bartletts dolksteenduif Ptilinopus marchei Marche's jufferduif Turacoena modesta Timorese zwarte duif GALLIFORMES Hoenderachtigen Cracidae Hokko’s Crax alector Gewone of zwarte hokko Pauxi unicornis Hoornhokko Penelope pileata Witkuifsjakohoen Megapodiidae Grootpoothoenders Eulipoa wallacei Moluks boshoen Phasianidae Fazantachtigen Arborophila gingica Rickets bospatrijs Lophura bulweri Bulwers vuurrugfazant Lophura diardi Siamese vuurrugfazant Lophura inornata Salvadori's vuurrugfazant Lophura leucomelanos Kalij-vuurrugfazant Syrmaticus reevesii §2 Koningsfazant PASSERIFORMES Zangvogels Bombycillidae Pestvogels Bombycilla japonica Japanse pestvogel Corvidae Kraaiachtigen Cyanocorax caeruleus Azuurblauwe gaai Cyanocorax dickeyi Kroongaai Cotingidae Cotinga’s Procnias nudicollis Naaktkeelklokvogel Emberizidae Gorzen Dacnis nigripes Zwartpootpitpit Sporophila falcirostris Temmincks dikbekje Sporophila frontalis Reuzendikbekje Sporophila hypochroma Roodstuitdikbekje Sporophila palustris Moerasdikbekje Estrildidae Astrilden Amandava amandava Tijgervink Cryptospiza reichenovii Reichenows bergastrilde Erythrura coloria Mindanao-papegaaiamadine Erythrura viridifacies Manilla-papegaaiamadine Estrilda quartinia (Vaak verhandeld onder de naam Estrilda melanotis ) Geelsnavelastrilde Hypargos niveoguttatus Rode druppelastrilde Lonchura griseicapilla Witkruinnon Lonchura punctulata Muskaatvink Lonchura stygia Zwarte rietvink Fringillidae Vinken Carduelis ambigua Yunnan-groenling Carduelis atrata Zwarte sijs Kozlowia roborowskii Tibetaanse roodmus Pyrrhula erythaca Grijskopgoudvink Serinus canicollis Geelkruinkanarie Serinus citrinelloides hypostictus (Vaak verhandeld onder de naam Serinus citrinelloides ) Oost-Afrikaanse dunbekkanarie Icteridae Troepialen Sturnella militaris Zwartkopsoldatenspreeuw Muscicapidae Vliegenvangers en lijsters Cochoa azurea Javaanse blauwe cochoa Cochoa purpurea Purpercochoa Garrulax formosus Roodvleugellijstergaai Garrulax galbanus Geelbuiklijstergaai Garrulax milnei Roodstaartlijstergaai Niltava davidi Père Davids niltava Stachyris whiteheadi Whiteheads boomtimalia Swynnertonia swynnertoni (Ook Pogonicichla swynnertoni genoemd) Swynnertons sterrenpaapje Turdus dissimilis Zwartborstlijster Pittidae Pitta’s Pitta nipalensis Blauwnekpitta Pitta steerii Steeres pitta Sittidae Boomklevers Sitta magna Reuzenboomklever Sitta yunnanensis Yunnan-boomklever Sturnidae Spreeuwen Cosmopsarus regius Koningsglansspreeuw Mino dumontii Papoea-maina Sturnus erythropygius Andamanen-spreeuw REPTILIA Reptielen TESTUDINES Schildpadden Geoemydidae Aardschildpadachtigen Melanochelys trijuga Indiase zwarte schildpad SAURIA Hagedissen Agamidae Agamen Physignathus cocincinus Chinese wateragaam Anguidae Hazelwormachtigen Abronia graminea Boomalligatorhagedis Gekkonidae Gekko’s Rhacodactylus auriculatus Ruwe reuzengekko Rhacodactylus ciliatus Gestekelde reuzengekko Rhacodactylus leachianus Nieuw-Caledonische reuzengekko Teratoscincus microlepis Kleinschubbige wondergekko Teratoscincus scincus Spookgekko Gerrhosauridae Gordelstaarthagedissen Zonosaurus karsteni Karstens gordelhagedis Zonosaurus quadrilineatus Vierstreepgordelhagedis Iguanidae Leguanen Ctenosaura quinquecarinata Scincidae Skinks Tribolonotus gracilis Sierlijke helmskink of roodoogkrokodilskink Tribolonotus novaeguineae Nieuw-Guinese helmskink SERPENTES Slangen Colubridae Ringslangen Elaphe carinata §1 Taiwanese stinkslang Elaphe radiata §1 Sterrattenslang Elaphe taeniura §1 Taiwanese rattenslang Enhydris bocourti §1 Bocourts waterslang Homalopsis buccata §1 Mopsneusslang Langaha nasuta Madagaskar-bladneusslang Leioheterodon madagascariensis Madagaskar-haakneusslang Ptyas korros §1 Geelbuikrattenslang Rhabdophis subminiatus §1 Giftige waterslang Hydrophiidae Zeeslangen Lapemis curtus (Omvat ook Lapemis hardwickii ) §1 Logge zeeslang Viperidae Adders Calloselasma rhodostoma §1 Maleise mocassinslang AMPHIBIA Amfibieën ANURA Kikkers en padden Hylidae Boomkikkers Phyllomedusa sauvagii Wasmakikikker Leptodactylidae Fluitkikkers Leptodactylus laticeps Santa Fe-fluitkikker Ranidae Echte kikkers Limnonectes macrodon Javaanse reuzenkikker of groottandkikker Rana shqiperica Albanese poelkikker CAUDATA Salamanders Hynobiidae Aziatische salamanders Ranodon sibiricus Siberische kikkertandsalamander of Semirechensk-salamander Plethodontidae Longloze salamanders Bolitoglossa dofleini Reuzenpalmsalamander Salamandridae Echte salamanders Cynops ensicauda Zwaardstaartsalamander Echinotriton andersoni Andersons krokodilsalamander Pachytriton labiatus Lipsalamander Paramesotriton spp. Wrattensalamanders Salamandra algira Noord-Afrikaanse vuursalamander Tylototriton spp. Krokodilsalamanders ACTINOPTERYGII Straalvinnige vissen PERCIFORMES Baarsachtigen Apogonidae Pterapogon kauderni Kardinaalbaars ARTHROPODA (GELEEDPOTIGEN) INSECTA Insecten LEPIDOPTERA Vlinders en motten Papilionidae Pages en pauwogen Baronia brevicornis Mexicaanse of kortsprietbaronia Papilio grosesmithi Madagaskar-pauwoog Papilio maraho Breedstaartpauwoog MOLLUSCA (WEEKDIEREN) GASTROPODA Buikpotigen of slakken Haliotidae Zeeoren Haliotis midae Midasoor FLORA AGAVACEAE Agavefamilie Calibanus hookeri Mexicaanse rolsteenagave of sacamecate Dasylirion longissimum Berengras ARACEAE Aronskelkfamilie Arisaema dracontium Groenedraakaronskelk Arisaema erubescens Lichtrode aronskelk Arisaema galeatum Gehelmde aronskelk Arisaema nepenthoides Arisaema sikokianum Japanse cobralelie Arisaema thunbergii var. Urashima Urashima-aronskelk Arisaema tortuosum Zweepkoordcobralelie Biarum davisii ssp. Marmarisense Davis’ marmeraronskelk Biarum ditschianum Arfakaronskelk COMPOSITAE (ASTERACEAE) Asterfamilie (composieten) Arnica montana §3 Valkruid Othonna cacalioides Cacaliamadeliefje Othonna clavifolia Sleutelbladmadeliefje Othonna hallii Van Halls madeliefje Othonna herrei Herres madeliefje Othonna lepidocaulis Schubsteelmadeliefje Othonna retrorsa Treurmadeliefje ERICACEAE Heidefamilie Arctostaphylos uva-ursi §3 Berendruif GENTIANACEAE Gentiaanfamilie Gentiana lutea §3 Gele gentiaan LEGUMINOSAE (FABACEAE) Vlinderbloemigen Dalbergia granadillo §4 Cocobolo Dalbergia retusa (Met uitzondering van de populatie die is opgenomen in bijlage C) §4 Cocobolo Dalbergia stevensonii (Met uitzondering van de populatie die is opgenomen in bijlage C) §4 Honduras-palissander LILIACEAE Leliefamilie Trillium pusillum Dwergdrieblad Trillium rugelii Stinkend drieblad Trillium sessile Aronskelkboslelie of paddenschaduw LYCOPODIACEAE Wolfsklauwfamilie Lycopodium clavatum §3 Grote wolfsklauw MELIACEAE Mahoniefamilie Cedrela fissilis (Met uitzondering van de populatie die is opgenomen in bijlage C) §4 Cedrela lilloi (C. angustifolia) (Met uitzondering van de populatie die is opgenomen in bijlage C) §4 Cedrela montana §4 Bergceder Cedrela oaxacensis §4 Oaxaca-ceder Cedrela odorata (Met uitzondering van de populaties die zijn opgenomen in bijlage C) §4 Spaanse ceder Cedrela salvadorensis §4 El Salvador-ceder Cedrela tonduzii §4 MENYANTHACEAE Watergentiaanfamilie Menyanthes trifoliata §3 Waterdrieblad PARMELIACEAE Parmeliakorstmossen Cetraria islandica §3 IJslands mos PASSIFLORACEAE Passiebloemfamilie Adenia glauca Blauwgele woestijnroos Adenia pechuelli Olifantsvoet PEDALIACEAE Sesamfamilie Harpagophytum spp. §3 Duivelsklauw PORTULACACEAE Posteleinfamilie Ceraria carrissoana Angolese postelein Ceraria fruticulosa Heesterpostelein SELAGINELLACEAE Selaginellafamilie Selaginella lepidophylla Roos van Jericho” _____________ BIJLAGE II Ingetrokken verordening met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad (PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1) Verordening (EG) nr. 938/97 van de Commissie (PB L 140 van 30.5.1997, blz. 1) Verordening (EG) nr. 2307/97 van de Commissie (PB L 325 van 27.11.1997, blz. 1) Verordening (EG) nr. 2214/98 van de Commissie (PB L 279 van 16.10.1998, blz. 3) Verordening (EG) nr. 1476/1999 van de Commissie (PB L 171 van 7.7.1999, blz. 5) Verordening (EG) nr. 2724/2000 van de Commissie (PB L 320 van 18.12.2000, blz. 1) Verordening (EG) nr. 1579/2001 van de Commissie (PB L 209 van 2.8.2001, blz. 14) Verordening (EG) nr. 2476/2001 van de Commissie (PB L 334 van 18.12.2001, blz. 3) Verordening (EG) nr. 1497/2003 van de Commissie (PB L 215 van 27.8.2003, blz. 3) Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1) Uitsluitend artikel 3 en bijlage III, punt 66 Verordening (EG) nr. 834/2004 van de Commissie (PB L 127 van 29.4.2004, blz. 40) Verordening (EG) nr. 1332/2005 van de Commissie (PB L 215 van 19.8.2005, blz. 1) Verordening (EG) nr. 318/2008 van de Commissie (PB L 95 van 8.4.2008, blz. 3) Verordening (EG) nr. 407/2009 van de Commissie (PB L 123 van 19.5.2009, blz. 3) Verordening (EG) nr. 398/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 126 van 21.5.2009, blz. 5) Verordening (EU) nr. 709/2010 van de Commissie (PB L 212 van 12.8.2010, blz. 1) Verordening (EU) nr. 101/2012 van de Commissie (PB L 39 van 11.2.2012, blz. 133) _____________ BIJLAGE III Concordantietabel Verordening (EG) nr. 338/97 De onderhavige verordening Artikel 1 Artikel 1 Artikel 2 Artikel 2 Artikel 3 Artikel 3 Artikel 4 Artikel 4 Artikel 5, leden 1 tot en met 5 Artikel 5, leden 1 tot en met 5 Artikel 5, lid 6, aanhef Artikel 5, lid 6, aanhef Artikel 5, lid 6, onder i) Artikel 5, lid 6, onder a) Artikel 5, lid 6, onder ii) Artikel 5, lid 6, onder b) Artikel 5, lid 7, onder a) Artikel 5, lid 7, eerste alinea Artikel 5, lid 7, onder b) Artikel 5, lid 7, tweede alinea Artikel 6, leden 1, 2 en 3 Artikel 6, leden 1, 2 en 3 Artikel 6, lid 4, onder a) Artikel 6, lid 4, eerste alinea Artikel 6, lid 4, onder b) Artikel 6, lid 4, tweede alinea Artikel 7, lid 1, onder a) Artikel 7, lid 1, eerste alinea Artikel 7, lid 1, onder b), aanhef Artikel 7, lid 1, tweede alinea Artikel 7, lid 1, onder b), i) Artikel 7, lid 1, derde alinea, onder b), i) Artikel 7, lid 1, onder b), ii) Artikel 7, lid 1, derde alinea, onder b), ii) Artikel 7, lid 1, onder b), iii) Artikel 7, lid 1, derde alinea, onder b), iii) Artikel 7, lid 1, onder c) Artikel 7, lid 1, derde alinea Artikel 7, lid 2, onder a) Artikel 7, lid 2, eerste alinea Artikel 7, lid 2, onder b) Artikel 7, lid 2, tweede alinea Artikel 7, lid 2, onder c) Artikel 7, lid 2, derde alinea _______ Artikel 7, lid 2, vierde alinea Artikel 7, lid 3 Artikel 7, lid 3, eerste alinea _______ Artikel 7, lid 3, tweede alinea Artikel 7, lid 4 Artikel 7, lid 4, eerste alinea _______ Artikel 7, lid 4, tweede alinea Artikel 8 Artikel 8 Artikel 9 Artikel 9 Artikel 10 Artikel 10 Artikel 11, lid 1 Artikel 11, lid 1 Artikel 11, lid 2, onder a) Artikel 11, lid 2, eerste alinea Artikel 11, lid 2, onder b) Artikel 11, lid 2, tweede alinea Artikel 11, leden 3, 4 en 5 Artikel 11, leden 3, 4 en 5 Artikel 12, leden 1, 2 en 3 Artikel 12, leden 1, 2 en 3 Artikel 12, lid 4 Artikel 12, lid 4, eerste alinea _______ Artikel 12, lid 4, tweede alinea Artikel 12, lid 5 Artikel 12, lid 5 Artikel 13, lid 1, onder a) Artikel 13, lid 1, eerste alinea Artikel 13, lid 1, onder b) Artikel 13, lid 1, tweede alinea Artikel 13, lid 2 Artikel 13, lid 2 Artikel 13, lid 3, onder a) Artikel 13, lid 3, eerste alinea Artikel 13, lid 3, onder b) Artikel 13, lid 3, tweede alinea Artikel 13, lid 3, onder c) Artikel 13, lid 3, derde alinea Artikel 14, lid 1, onder a) Artikel 14, lid 1, eerste alinea Artikel 14, lid 1, onder b) Artikel 14, lid 1, tweede alinea Artikel 14, lid 1, onder c) Artikel 14, lid 1, derde alinea Artikel 14, lid 2 Artikel 14, lid 2 Artikel 14, lid 3, onder a) Artikel 14, lid 3, eerste alinea Artikel 14, lid 3, onder b) Artikel 14, lid 3, tweede alinea Artikel 14, lid 3, onder c) Artikel 14, lid 3, derde alinea Artikel 15, leden 1, 2 en 3 Artikel 15, leden 1, 2 en 3 Artikel 15, lid 4, onder a) Artikel 15, lid 4, eerste alinea Artikel 15, lid 4, onder b) Artikel 15, lid 4, tweede alinea Artikel 15, lid 4, onder c) Artikel 15, lid 4, derde alinea Artikel 15, lid 4, onder d) Artikel 15, lid 4, vierde alinea Artikel 15, leden 5 en 6 Artikel 15, leden 5 en 6 Artikel 16 Artikel 16 Artikel 17, lid 1 Artikel 17, lid 1 Artikel 17, lid 2, onder a) Artikel 17, lid 2 Artikel 17, lid 2, onder b) Artikel 17, lid 3 Artikel 18 Artikel 21 Artikel 19, lid 1, eerste alinea _______ Artikel 19, lid 1, tweede alinea _______ Artikel 19, lid 2 _______ Artikel 19, lid 3 Artikel 18, lid 1 Artikel 19, lid 4 Artikel 18, lid 2 Artikel 19, lid 5 Artikel 18, lid 3 _______ Artikel 19, lid 2 _______ Artikel 20 Artikel 20 Artikel 22 Artikel 21 _______ _______ Artikel 23 Artikel 22 Artikel 24 Bijlage Bijlage I _______ Bijlage II _______ Bijlage III _____________ (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (16651/2013), – gezien het ontwerpprotocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en de Republiek der Seychellen (16648/2013), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 43 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), en lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0020/2014), – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de toewijzing van vangstmogelijkheden in het kader van het protocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek der Seychellen ( COM(2013)0765 ), – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening namens de Europese Unie en de voorlopige toepassing van het protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestaties waarin is voorzien bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek der Seychellen ( COM(2013)0766 ), – gezien artikel 81, lid 1, eerste en derde alinea, artikel 81, lid 2, en artikel 90, lid 7, van zijn reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A7-0201/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt de Commissie het Parlement relevante informatie te verstrekken over de gezamenlijke wetenschappelijke bijeenkomsten, zoals bedoeld in artikel 4 van de partnerschapsovereenkomst, en over de vergaderingen van de gemengde commissie, zoals bedoeld in artikel 9 van de partnerschapsovereenkomst, en met name de notulen en conclusies daarvan, evenals een jaarverslag over de doeltreffende uitvoering van het meerjarige sectorale steunprogramma zoals bedoeld in artikel 3 van het protocol; 3. dringt erop aan dat vertegenwoordigers van de Commissie visserij van het Parlement kunnen deelnemen aan bovengenoemde bijeenkomsten van de in artikel 9 van de partnerschapsovereenkomst voor de visserij bedoelde gemengde commissie; 4. verzoekt de Commissie het Parlement en de Raad in het laatste jaar dat dit protocol van toepassing is en voordat de onderhandelingen over de verlenging ervan van start gaan, te voorzien van een verslag van de evaluatie achteraf, met inbegrip van een analyse van de benutting van de vangstmogelijkheden en een kosten-batenanalyse van het protocol, evenals een verslag over eventuele belemmeringen voor de visserijactiviteiten en de door de vloot van de Unie in de exclusieve economische zone van de Seychellen geleden schade als gevolg van de piraterijactiviteiten in dit gebied van de Indische Oceaan; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek der Seychellen. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (16130/2013), – gezien het tussen de Europese Unie en de Unie der Comoren overeengekomen ontwerpprotocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de thans geldende partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen beide partijen (16127/2013), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 43 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), en lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7‑0011/2014), – gezien artikel 81, lid 1, eerste en derde alinea, artikel 81, lid 2, en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A7-0177/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt de Commissie het Parlement de notulen en de conclusies van de vergaderingen van de gemengde commissie die belast is met het toezicht op de uitvoering, interpretatie en toepassing van de overeenkomst, als bedoeld in artikel 9 van de overeenkomst, alsook de beoordeling van de resultaten van de uitvoering van het meerjarige sectorale programma als bedoeld in artikel 3 van het protocol te doen toekomen; verzoekt de Commissie om de deelneming van vertegenwoordigers van het Parlement als waarnemer op de bijeenkomsten van de gemengde commissie te vergemakkelijken; verzoekt de Commissie om in het laatste jaar van de looptijd van het protocol en voordat er onderhandelingen over de verlenging ervan worden geopend, het Parlement en de Raad een volledig verslag over de uitvoering ervan voor te leggen, zonder onnodige beperkingen op de toegang tot dit document; 3. verzoekt de Raad en de Commissie om het Parlement binnen de grenzen van hun bevoegdheden onmiddellijk en volledig te informeren over alle fasen van de procedures betreffende het protocol en de verlenging ervan, overeenkomstig artikel 13, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 218, lid 10, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Unie der Comoren. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (14164/1/2012), – gezien het ontwerpprotocol tussen de Europese Unie en de Republiek Madagaskar tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen beide partijen (14159/2012), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 43, lid 2, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0408/2012), – gezien artikel 81, lid 1, eerste en derde alinea, artikel 81, lid 2, en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie visserij en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Begrotingscommissie ( A7-0178/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Madagaskar. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (05290/2014), – gezien de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea (06151/2010), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 79, lid 3, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7‑0046/2014), – gezien artikel 81, lid 1, eerste en derde alinea, artikel 81, lid 2, en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0267/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Korea. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (05287/2014), – gezien de kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds, met uitzondering van aangelegenheden die verband houden met overname (06151/2010), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 91, artikel 100, artikel 191, lid 4, artikel 207, artikel 212 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7‑0044/2014), – gezien artikel 81, lid 1, eerste en derde alinea, artikel 81, lid 2, en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie internationale handel ( A7-0265/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Korea. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (14187/2013), – gezien het protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Montenegro, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie (14190/2013), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 217 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a) i), en lid 8, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7‑0007/2014), – gezien artikel 81 en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A7-0192/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Montenegro. (Instemming) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (16612/2013), – gezien het Protocol bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Georgië, anderzijds, inzake een kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en Georgië over de algemene beginselen voor de deelname van Georgië aan programma’s van de Unie (16613/2013), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens de artikelen 212 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7‑0486/2013), – gezien artikel 81, lid 1, eerste en derde alinea, en lid 2, en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A7-0191/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het Protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Georgië. (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2014)0117 ), – gezien artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0104/2014), – gezien artikel 55 en artikel 46, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A7-0262/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2014)0171 ), – gezien artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0106/2014), – gezien artikel 55 en artikel 46, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A7-0263/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2014)0181 ), – gezien artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0129/2014), – gezien artikel 55 en artikel 46, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A7-0264/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Het Europees Parlement, – gezien de brief van zijn Voorzitter d.d. 13 februari 2013, – gezien de artikelen 211 en 212 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0123/2014 ), 1. besluit onderstaande wijzigingen in zijn Reglement op te nemen; 2. besluit dat de wijzigingen op de eerste dag van de eerste vergaderperiode van de achtste zittingsperiode in werking treden; 3. besluit dat het bij de wijzigingen ingevoerde lotingssysteem ter bepaling van de leden die een vraag mogen stellen na een proefperiode van een jaar vanaf het begin van de achtste zittingsperiode zal worden geëvalueerd; 4. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de brief van de voorzitter van de Commissie buitenlandse zaken d.d. 29 januari 2013 en de brief van de voorzitter van de Commissie internationale handel d.d. 13 februari 2013, aan de voorzitter van de Commissie constitutionele zaken, – gezien de artikelen 211 en 212 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0253/2014 ), 1. besluit onderstaande wijzigingen in zijn Reglement op te nemen; 2. wijst erop dat deze wijzigingen op de eerste dag van de eerstvolgende vergaderperiode in werking treden; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de brief van de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters d.d. 10 december 2013, – gezien de artikelen 211 en 212 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0175/2014 ), 1. besluit onderstaande wijziging in zijn Reglement op te nemen; 2. wijst erop dat deze wijziging op de eerste dag van de eerstvolgende vergaderperiode in werking treedt; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien artikel 314 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (1) , met name artikel 41, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2014, definitief vastgesteld op 20 november 2013 (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 2 december 2013 betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) , – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (4) , – gezien het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad inzake de deelneming van de Europese Unie in de kapitaalverhoging bij het Europees Investeringsfonds ( COM(2014)0066 ), – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail ( COM(2013)0922 ), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2014, goedgekeurd door de Commissie op 11 februari 2014 ( COM(2014)0078 ), – gezien het standpunt inzake het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2014, vastgesteld door de Raad op 9 april 2014 en meegedeeld aan het Europees Parlement op 10 april 2014 (08219/2014 – C7‑0146/2014), – gezien de artikelen 75 ter en 75 sexies van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7‑0276/2014 ), A. overwegende dat ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2014 betrekking heeft op een aantal noodzakelijke aanpassingen voor de uitvoering van de begroting 2014, rekening houdend met de meest recente wetgevingsbesluiten, en in het bijzonder aanpassingen die nodig zijn om de voorgestelde kapitaalverhoging van het Europees Investeringsfonds (EIF) uit te voeren, wijzigingen die voortvloeien uit de rechtsgrond voor Horizon 2020, vastgesteld na de formele goedkeuring van de begroting 2014, en aanpassingen in verband met de invoering van de begrotingsstructuur voor de voorgestelde gemeenschappelijke onderneming Shift2Rail; B. overwegende dat de versterking van de kapitaalbasis van het EIF moet bijdragen aan het verbeteren van de toegang van kleine en middelgrote ondernemingen tot financiering door middel van de programma's COSME en Horizon 2020; C. overwegende dat wijzigingen van de nomenclatuur van het programma Horizon 2020 nodig zijn om het te doen aansluiten bij de bepalingen van de rechtsgrond die in december 2013 is vastgesteld; D. overwegende dat de invoering van een passende begrotingsstructuur voor de gemeenschappelijke onderneming Shift2Rail noodzakelijk is en dat iets dergelijks tijdens de begrotingsprocedure 2014 reeds heeft plaatsgevonden voor andere gemeenschappelijke ondernemingen; E. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2014 tot doel heeft deze begrotingsaanpassingen formeel in de begroting 2014 op te nemen; F. overwegende dat de voorgestelde wijzigingen volgens de Commissie begrotingsneutraal zullen zijn en dat het totale uitgavenniveau voor 2014 ongewijzigd zal blijven; 1. herinnert eraan dat in het werkprogramma voor de activiteit die wordt gedekt door begrotingslijn 08 02 04 01 met als omschrijving "Wetenschap voor en met de samenleving", voor 2014 is voorzien in vastleggingen ten bedrage van ongeveer 53 miljoen EUR, maar dat in het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2014 geen toewijzingen op de lijn in kwestie worden vermeld; herinnert de Commissie aan haar toezegging tijdens het begrotingsoverleg van 2 april 2014 om onmiddellijk een interne overschrijving naar lijn 08 02 04 01 "Wetenschap voor en met de samenleving" te zullen uitvoeren, om te zorgen voor een vlotte start van de activiteit in kwestie, overeenkomstig het werkprogramma en in overeenstemming met op basis van de rechtsgrond; 2. neemt kennis van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2014, zoals dit door de Commissie is ingediend, en van het standpunt van de Raad daarover; 3. keurt het standpunt van de Raad inzake het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2014 goed; 4. verzoekt zijn Voorzitter te constateren dat de gewijzigde begroting nr. 1/2014 definitief is vastgesteld en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (05560/2/2014 – C7‑0133/2014), – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door de Franse Senaat, de Duitse Bondsraad en de Nederlandse Tweede Kamer, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 28 maart 2012 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 19 juli 2012 (2) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0828 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0274/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. neemt kennis van de verklaring van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 4. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 5. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van de Commissie over de herziening van Richtlijn 2002/49/EG De Commissie en de lidstaten voeren besprekingen over Bijlage II bij Richtlijn 2002/49/EG (methoden voor geluidsmeting) met het oog op aanneming ervan in de komende maanden. In het licht van de lopende werkzaamheden van de Wereldgezondheidsorganisatie op het gebied van methoden om de gezondheidseffecten van geluid te bepalen, heeft de Commissie het voornemen om Bijlage III bij Richtlijn 2002/49/EG (bepaling van gezondheidseffecten, dosiseffectgrafieken) te herzien. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (05793/1/2014 – C7‑0132/2014), – gezien de adviezen van het Comité van de Regio's van 15 februari 2012 (1) en 30 november 2012 (2) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0407 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie cultuur en onderwijs ( A7‑0275/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (06103/1/2014 – C7‑0100/2014), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 november 2012 (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0447 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie visserij ( A7‑0272/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0131 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 53, lid 1, en artikel 62 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0086/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 19 september 2012 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 29 november 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 5 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie juridische zaken ( A7-0249/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de hierbij gehechte gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, die samen met de definitieve wetgevingshandeling in de L-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden bekendgemaakt; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad inzake de handhaving van Richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt ("de IMI-verordening") (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/67/EU.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende artikel 4, lid 3, onder g) Het feit dat een werkzaamheid die tijdelijk is toegewezen aan de gedetacheerde werknemer om zijn of haar werk te verrichten met het oog op het verrichten van diensten al dan niet in eerdere tijdvakken is verricht door dezelfde of een andere (gedetacheerde) werknemer vormt slechts één van de mogelijke elementen waarmee in geval van twijfel rekening gehouden moet worden bij een algemene beoordeling van de feitelijke situatie. Het loutere feit dat het één van die elementen kan zijn, mag op geen enkele wijze geïnterpreteerd worden als een verbod op een mogelijke vervanging van de gedetacheerde werknemer door een andere gedetacheerde werknemer of als beletsel voor een dergelijke vervanging, welke, met name, inherent kan zijn aan diensten die seizoens- of cyclusgebonden of van repetitieve aard zijn. (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0311 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0147/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 september 2013 (1) , – gezien het Interinstitutioneel akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (2) , – gezien de brief van de Commissie juridische zaken van 5 november 2013 aan de Commissie cultuur en onderwijs overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 27 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A7-0058/2014 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande teksten zonder inhoudelijke wijziging behelst; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit voorstel door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een lidstaat zijn gebracht en houdende wijziging van Verordening (EU) nr. 1024/2012 (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/60/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0761 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0392/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 februari 2014 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 3 april 2014 (2) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0174/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval met het oog op de vermindering van het verbruik van lichte plastic draagtassen (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (4) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) is vastgesteld om het effect van verpakkingen en verpakkingsafval op het milieu te voorkomen of te verminderen. Hoewel plastic draagtassen verpakkingsmateriaal in de zin van Richtlijn 94/62/EG zijn, voorziet die richtlijn niet in specifieke maatregelen met betrekking tot het verbruik van dergelijke tassen. (2) Het verbruik van plastic draagtassen, dat naar verwachting zal toenemen als geen maatregelen worden genomen, leidt tot zeer veel zwerfafval en een inefficiënt gebruik van hulpbronnen. Het zwerfafval in de vorm van plastic draagtassen draagt bij aan leidt tot milieuvervuiling en verergert het wijdverbreide probleem van het zwerfvuil op zee in waterlichamen , dat een bedreiging vormt voor de mariene aquatische ecosystemen wereldwijd. [Am. 1] (2 bis) De toename van zwerfafval in de vorm van plastic draagtassen in het milieu heeft bovendien duidelijk negatieve gevolgen voor bepaalde economische sectoren, zoals het toerisme. [Am. 2] (3) Lichte plastic draagtassen met een dikte van minder dan 50 micron, die de overgrote meerderheid van het totaalaantal in de Unie verbruikte plastic draagtassen vormen, worden zijn minder vaak herbruikbaar dan dikkere plastic draagtassen , opnieuw gebruikt en worden daardoor sneller afval, komen vaker als zwerfafval in het milieu terecht en verspreiden zich vanwege hun lichte gewicht vaker over het gehele milieu, zowel op het land als in mariene en zoetwaterecosystemen . [Am. 3] (3 bis) Hoewel plastic draagtassen recycleerbaar zijn, liggen de huidige recyclingpercentages erg laag. Voorts wordt niet verwacht dat de recycling van plastic draagtassen een noemenswaardig niveau zal halen, daar zij door hun geringe dikte en lage gewicht geen hoge recyclingwaarde hebben. Bovendien worden plastic draagtassen niet gescheiden ingezameld, is het vervoer ervan duur en zijn er grote hoeveelheden water nodig om ze voor recycling te wassen. Het recyclen van plastic draagtassen biedt derhalve geen oplossing voor de problemen die zij veroorzaken. [Am. 4] (3 ter) Overeenkomstig de afvalhiërarchie komt preventie op de eerste plaats. Daarom is er voor de gehele EU een reductiestreefcijfer vastgesteld. Plastic draagtassen worden evenwel voor meerdere doelen gebruikt en zullen in de toekomst nog altijd worden gebruikt. Om ervoor te zorgen dat de vereiste plastic draagtassen uiteindelijk niet in het milieu terechtkomen, moet de infrastructuur voor afvalbeheer - met name recycling - worden uitgebreid en moeten de consumenten worden geïnformeerd over degelijke afvalverwijdering. [Am. 46] (4) Het verbruik van plastic draagtassen varieert aanzienlijk in de Unie , niet alleen doordat de consumptiegewoonten , en het milieubewustzijn en de doeltreffendheid van verschillen, maar vooral doordat de beleidsmaatregelen van de lidstaten verschillen in verschillende mate doeltreffend zijn . Sommige lidstaten hebben het verbruik van plastic draagtassen aanzienlijk kunnen verminderen: het gemiddelde verbruik in de zeven best presterende lidstaten bedraagt slechts 20 % van het gemiddelde verbruik in de EU. Er moeten reductiestreefcijfers voor de hele EU worden vastgesteld ten opzichte van het gemiddelde verbruik van plastic draagtassen in de Unie om rekening te houden met de verminderingen die bepaalde lidstaten al hebben bereikt. [Am. 5] (4 bis) De beschikbare gegevens betreffende het verbruik van plastic draagtassen in de Unie tonen duidelijk aan dat het verbruik laag is of teruggedrongen is in lidstaten waar ondernemingen plastic draagtassen niet gratis, maar tegen een kleine vergoeding ter beschikking stellen. [Am. 6] (4 ter) Voorts is aangetoond dat consumentenvoorlichting een doorslaggevende rol speelt bij de verwezenlijking van elke doelstelling om het verbruik van plastic draagtassen terug te dringen. Daarom moeten overheden de consumenten bewust maken van de milieueffecten van het gebruik van plastic draagtassen en de nog altijd bestaande perceptie doorbreken dat plastic een onschadelijk materiaal is, weinig economische kosten met zich meebrengt en op zichzelf geen waarde heeft. [Am. 7] (5) Met het oog op soortgelijke verminderingen van het gemiddelde verbruik van lichte plastic draagtassen moeten de lidstaten maatregelen nemen om het verbruik van heel beperkt herbruikbare plastic draagtassen met een dikte van minder dan 50 micron aanzienlijk te verminderen overeenkomstig de algemene doelstellingen van het afvalbeleid en de afvalhiërarchie van de Unie zoals bepaald in Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) . Bij deze maatregelen moet rekening worden gehouden met het huidige verbruik van plastic draagtassen in de afzonderlijke lidstaten, waarbij een hoger verbruik ambitieuzere inspanningen vereist. Om toezicht te houden op de vooruitgang bij de vermindering van het gebruik van lichte plastic draagtassen zullen de nationale autoriteiten gegevens over het gebruik verstrekken in overeenstemming met artikel 17 van Richtlijn 94/62/EG. [Am. 8] (5 bis) Bij de maatregelen van de lidstaten moet het gaan om economische instrumenten zoals prijsmaatregelen, die bijzonder doeltreffend zijn gebleken om het gebruik van plastic draagtassen te verminderen. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat ondernemingen die levensmiddelen verkopen, op de plaats van verkoop van goederen of producten niet kosteloos plastic draagtassen verstrekken, met uitzondering van zeer lichte plastic draagtassen of alternatieven voor dergelijke zeer lichte plastic draagtassen. De lidstaten moeten tevens ondernemingen die uitsluitend niet-levensmiddelen verkopen, stimuleren op de plaats van verkoop van goederen of producten niet kosteloos plastic draagtassen te verstrekken. [Am. 9] (6) Bij de maatregelen van de De lidstaten kan het gaan om moeten ook gebruik kunnen maken van economische instrumenten zoals belastingen en heffingen – die bijzonder doeltreffend zijn gebleken om het gebruik van plastic draagtassen te verminderen – en om van handelsbeperkingen zoals verboden in afwijking van artikel 18 van Richtlijn 94/62/EG, met inachtneming van de artikelen 34, 35 en 36 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ('VWEU'). [Am. 10] (6 bis) Plastic draagtassen die worden gebruikt om vochtige, losse levensmiddelen zoals rauw vlees, vis of zuivel te verpakken en plastic tassen die worden gebruikt om onverpakte producten van de voedselindustrie te dragen, zijn nodig voor de levensmiddelenhygiëne en moeten derhalve van het toepassingsgebied van deze richtlijn worden uitgesloten. [Ams. 47 en 52] (6 ter) Zeer lichte plastic draagtassen worden doorgaans gebruikt bij de aankoop van droge, losse, onverpakte levensmiddelen zoals fruit, groenten of suikergoed. Het gebruik van zeer lichte plastic draagtassen voor dergelijke doeleinden draagt ertoe bij dat minder voedsel wordt weggegooid, doordat de consument de hoeveelheid kan kopen die hij of zij nodig heeft en niet verplicht is een bepaalde voorverpakte hoeveelheid aan te schaffen, en doordat een specifiek product dat niet meer voor consumptie geschikt is, uit de handel kan worden genomen zonder dat voorverpakte pakken in hun geheel hoeven te worden weggegooid. Zeer lichte plastic draagtassen van traditionele kunststoffen vormen niettemin een bijzonder probleem van zwerfvuil. [Am. 12] (6 quater) Plastic draagtassen van biologisch afbreekbaar en composteerbaar materiaal zijn minder schadelijk voor het milieu dan traditionele plastic draagtassen. In de gevallen waarin het gebruik van plastic draagtassen belangrijke voordelen oplevert, met name wanneer zeer lichte plastic draagtassen worden gebruikt voor droge, losse, onverpakte levensmiddelen zoals fruit, groenten en suikergoed, moeten deze traditionele zeer lichte plastic draagtassen geleidelijk worden vervangen door draagtassen van kringlooppapier of door biologisch afbreekbare en composteerbare zeer lichte plastic draagtassen. Wanneer het gebruik van plastic draagtassen en met name lichte plastic draagtassen moet worden beperkt, moet ook het gebruik van dergelijke tassen van biologisch afbreekbare en composteerbare materialen onder het algemene reductiestreefcijfer vallen. De lidstaten die een gescheiden inzameling van bioafval hebben ingevoerd, moeten echter de mogelijkheid krijgen de prijs van biologisch afbreekbare en composteerbare lichte plastic draagtassen te verlagen. [Am. 13] (6 quinquies) Voorlichtingsprogramma's gericht op consumenten in het algemeen, en op kinderen in het bijzonder, moeten een specifieke rol spelen bij de vermindering van het gebruik van plastic draagtassen. Deze voorlichtingsprogramma's moeten worden uitgevoerd door zowel de lidstaten als de producenten en kleinhandelaars op de plaats van verkoop van goederen en producten. [Am. 14] (6 sexies) De essentiële vereisten met betrekking tot de terugwinning van verpakking in de vorm van compostering moeten worden gewijzigd om ervoor te zorgen dat er een Europese norm voor tuincompostering wordt ontwikkeld. De essentiële vereisten met betrekking tot biologisch afbreekbare verpakkingsmaterialen moeten zodanig worden gewijzigd dat alleen materialen die volledig biologisch afgebroken worden, als biologisch afbreekbaar worden beschouwd. [Am. 15] (6 septies) In de Europese norm EN 13432 "Eisen voor verpakking terugwinbaar door compostering en biodegradatie – Beproevingsschema en evaluatiecriteria voor de eindacceptatie van verpakking" zijn de kenmerken omschreven waaraan een materiaal moet beantwoorden om als "composteerbaar" te worden beschouwd, namelijk dat het kan worden gerecycleerd via een proces van organische terugwinning bestaande uit compostering en anaerobe vergisting. De Commissie moet het Europees Comité voor Normalisatie verzoeken een afzonderlijke norm voor tuincompostering te ontwikkelen. [Am. 16] (6 octies) Bepaalde kunststoffen worden door de fabrikanten bestempeld als "biologisch afbreekbaar in aanwezigheid van zuurstof". Bij dergelijke kunststoffen worden "in aanwezigheid van zuurstof biologisch afbreekbare" additieven, meestal metaalzouten, verwerkt in normale plastics. Door de oxidatie van die additieven vallen de kunststoffen uiteen in kleine deeltjes die in het milieu achterblijven. Het is dus misleidend deze kunststoffen als "biologisch afbreekbaar" te bestempelen. Door de fragmentering verandert zichtbaar zwerfafval zoals plastic draagtassen in onzichtbaar zwerfafval in de vorm van secundaire microplastics. Dit is geen oplossing voor het afvalprobleem, maar verergert veeleer de verontreiniging van het milieu door deze kunststoffen. Dergelijke kunststoffen mogen dan ook niet voor kunststofverpakkingen worden gebruikt. [Am. 17] (6 nonies) Het gebruik van kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting giftige stoffen en hormoonontregelende stoffen in verpakkingsmateriaal moet geleidelijk worden afgeschaft om te voorkomen dat mensen onnodig aan dergelijke stoffen worden blootgesteld en dat dergelijke stoffen tijdens de afvalfase in het milieu terechtkomen. [Am. 18] (6 decies) Schadelijke stoffen, en met name hormoonontregelende chemische stoffen, moeten volledig worden verboden in plastic draagtassen om een goede bescherming van het milieu en de volksgezondheid te waarborgen. [Am. 19] (7) Maatregelen ter vermindering van het verbruik van plastic draagtassen moeten leiden tot een duurzame vermindering van het verbruik van lichte plastic draagtassen en mogen niet leiden tot een algemene stijging van de productie van verpakkingen. [Am. 20] (7 bis) Om ervoor te zorgen dat aanduidingen voor biologisch afbreekbare en composteerbare tassen (merkteken, kenmerk of kleurencode) in de gehele Unie herkenbaar zijn, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van dergelijke aanduidingen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. [Am. 21] (8) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met de mededeling van de Commissie over het stappenplan voor efficiënt hulpbronnengebruik in Europa (8) en moeten bijdragen aan maatregelen ter bestrijding van zwerfafval uit hoofde van Richtlijn 2008/56/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) . (8 bis) In de hele Unie moeten dezelfde voorwaarden voor de gebruikte materialen gelden, teneinde de werking van de interne markt niet te belemmeren. Verschillen in de wijze waarop bepaalde materialen in bepaalde lidstaten worden behandeld, doen afbreuk aan recycling en de handel. [Am. 22] (9) Richtlijn 94/62/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 94/62/EG wordt hierbij als volgt gewijzigd: 1) In artikel 3 worden de volgende punten ingevoegd: " '-2 bis. "plastic draagtassen": draagtassen, met of zonder handgreep, van kunststofmaterialen als gedefinieerd in artikel 3, punt 1, van Verordening (EU) nr. 10/2011 van de Commissie* die aan consumenten worden verstrekt op de plaats van verkoop van goederen of producten ten behoeve van het dragen van goederen. Plastic draagtassen die om redenen van levensmiddelenhygiëne worden gebruikt om vochtige, losse levensmiddelen zoals rauw vlees, vis of zuivel te verpakken en plastic tassen die worden gebruikt om onverpakte producten van de voedselindustrie te dragen, worden voor de toepassing van deze richtlijn niet beschouwd als plastic draagtassen; [Ams. 48 en 53] ________________ * Verordening (EU) nr. 10/2011 van de Commissie van 14 januari 2011 betreffende materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in contact te komen (PB L 12 van 15.1.2011, blz. 1). ** Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1). *** Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1). **** Aanbeveling [.../.../EU] van de Commissie van ... betreffende criteria voor de identificatie van hormoonontregelende stoffen (PB C ...).' [Am. 29] 2) In artikel 4 worden volgende leden ingevoegd: " '-1 bis. De lidstaten zien erop toe dat verpakking zodanig vervaardigd is dat zij geen kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting giftige stoffen of hormoonontregelende stoffen bevat in concentraties van meer dan 0,01%. De lidstaten zien erop toe dat verpakking zodanig vervaardigd is dat zij geen kunststoffen bevat die onder invloed van zuurstof kunnen uiteenvallen. Deze maatregelen worden uiterlijk op ... (10) getroffen. [Am. 30] '1 bis De lidstaten nemen uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn maatregelen om het verbruik van lichte plastic draagtassen op hun grondgebied duurzaam te verminderen met ten minste: ten opzichte van het gemiddelde verbruik in de Unie in 2010. [Am. 31] De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat ondernemingen die levensmiddelen verkopen niet kosteloos plastic draagtassen verstrekken, met uitzondering van zeer lichte plastic draagtassen of alternatieven voor dergelijke zeer lichte plastic draagtassen als bedoeld in alinea 6. De lidstaten zorgen ervoor dat ondernemingen die levensmiddelen verkopen voor lichte plastic draagtassen een prijs aanrekenen die proportioneel en doeltreffend is om de reductiestreefcijfers als bepaald in de eerste alineal te bereiken. De lidstaten zorgen ervoor dat ondernemingen die levensmiddelen verkopen ten minste dezelfde prijs aanrekenen voor dikkere plastic draagtassen, en dat ondernemingen op de plaats van verkoop lichte plastic draagtassen niet vervangen door zeer lichte plastic draagtassen. De lidstaten nemen deze maatregelen uiterlijk op ... (13) . De lidstaten die een gescheiden inzameling van bioafval hebben ingevoerd, kunnen van ondernemingen die levensmiddelen verkopen verlangen dat zij de prijs van biologisch afbreekbare en composteerbare lichte kunststofdraagtassen met maximaal 50 % verlagen. De lidstaten stimuleren ondernemingen die niet-levensmiddelen verkopen, voor plastic draagtassen een prijs aan te rekenen die proportioneel en doeltreffend is om de reductiestreefcijfers als bepaald in de eerste alinea te bereiken. [Am. 32] De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat zeer lichte plastic draagtassen waarin droge, losse, onverpakte levensmiddelen zoals fruit, groenten en suikergoed worden verpakt, geleidelijk worden vervangen door draagtassen van kringlooppapier of door biologisch afbreekbare en composteerbare zeer lichte kunststofdraagtassen. De lidstaten behalen uiterlijk op .. (14) een vervangingspercentage van 50% en uiterlijk op ... (15) + en vervangingspercentage van 100%. [Am. 33] Bij deze maatregelen kan het zowel gaan om nationale reductiestreefcijfers, De lidstaten kunnen andere economische instrumenten als gebruiken alsook handelsbeperkingen in afwijking van artikel 18 handhaven of invoeren. Deze maatregelen mogen echter geen middel tot willekeurige discriminatie noch een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten vormen. [Am. 34] De lidstaten brengen verslag uit over de effecten van deze maatregelen op het algemene ontstaan van verpakkingsafval wanneer zij bij de Commissie verslag uitbrengen overeenkomstig artikel 17. 3) Het volgende artikel wordt ingevoegd: " 'Artikel 6 bis Informatie die op de plastic draagtassen moet worden aangeduid Indien tassen biologisch afbreekbaar en composteerbaar zijn, wordt dit duidelijk op de tas aangegeven met een merkteken, aanduiding of kleurencode. De Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen om dergelijke aanduidingen te definiëren, opdat deze in de gehele Unie herkenbaar zijn. De lidstaten kunnen maatregelen treffen om overige kenmerken aan te geven, zoals herbruikbaarheid, recycleerbaarheid en afbreekbaarheid.' [Am. 39] 4) Het volgende artikel wordt ingevoegd: " 'Artikel 20 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 6 bis bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van … (16) . 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 6 bis bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 6 bis vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.' [Am. 40] 5) In bijlage II, punt 3, worden de letters c) en d) als volgt gewijzigd: " 'c) Terugwinning in de vorm van compostering Verpakkingsafval dat wordt verwerkt met het oog op compostering moet zodanig biologisch afbreekbaar zijn dat het volledig verenigbaar is met de gescheiden inzameling en het composteringsproces of de composteringsactiviteit in industriële installaties en/of tuinen waarin het wordt ingebracht. Biologisch afbreekbaar verpakkingsafval moet zodanig fysisch, chemisch, thermisch of biologisch afbreekbaar zijn dat al het materiaal uiteindelijk uiteenvalt in kooldioxyde, biomassa en water.' [Am. 41] Artikel 2 1. De lidstaten wijzigen indien noodzakelijk hun eigen nationale wetgeving en doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede. [Am. 42] Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de voornaamste bepalingen van intern recht die zij vaststellen op het door deze richtlijn bestreken gebied. Artikel 2 bis Uiterlijk ... (17) evalueert de Commissie de doeltreffendheid van deze richtlijn en beoordeelt zij of er verdere maatregelen moeten worden getroffen, zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel. [Am. 43] Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0197 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 77, lid 2, onder d), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0098/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien zijn resolutie van 23 oktober 2013 over georganiseerde misdaad, corruptie en witwassen: aanbevelingen inzake de benodigde acties en initiatieven (1) , met name wat betreft de strijd tegen mensenhandel en doodshandelaren, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 13 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie vervoer en toerisme ( A7‑0461/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van regels voor de bewaking van de zeebuitengrenzen in het kader van de operationele samenwerking gecoördineerd door het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 656/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0335 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 207, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0155/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 4 april 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A7-0124/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (1) ; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor het regelen van de financiële verantwoordelijkheid in verband met scheidsgerechten voor de beslechting van geschillen tussen investeerders en staten die zijn ingesteld bij internationale overeenkomsten waarbij de Europese Unie partij is (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 912/2014.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie De vaststelling en toepassing van deze verordening laat de in de Verdragen vastgelegde bevoegdheidsverdeling onverlet en mag niet worden uitgelegd als een geval van gedeelde bevoegdheid van de Unie op gebieden waarop de bevoegdheid van de Unie niet is uitgeoefend. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0192 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 207, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0097/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A7-0053/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (1) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap en Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De gemeenschappelijke regels voor de bescherming tegen invoer met dumping en invoer met subsidie uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie, zijn vervat in Verordening (EG) nr. 1225/2009 (3) respectievelijk in Verordening (EG) nr. 597/2009 (4) (hierna gezamenlijk "de basisverordeningen" genoemd). De verordeningen werden aanvankelijk na de afsluiting van de ronde van Uruguay in 1995 vastgesteld. Op grond van het feit dat de verordeningen sindsdien een aantal keren zijn gewijzigd, besloot de Raad in 2009 de verordeningen omwille van de duidelijkheid en de rationele ordening van de teksten te codificeren. (2) Hoewel de verordeningen inmiddels zijn gewijzigd, heeft sinds 1995 geen fundamentele evaluatie van de werking ervan plaatsgevonden. Om die reden nam de Commissie in 2011 het initiatief tot een herziening van de verordeningen om deze beter te doen aansluiten op de behoeften van het bedrijfsleven aan het begin van de 21 e eeuw. (3) Op grond van de herziening moeten enkele bepalingen van de basisverordeningen worden gewijzigd om de transparantie en de voorspelbaarheid te verhogen, in doeltreffende maatregelen ter bestrijding van vergeldingspraktijkenvergeldingspraktijken van derde landen te voorzien, de doeltreffendheid en de handhaving van de instrumenten te verbeteren en de praktijk bij nieuwe onderzoeken te optimaliseren. Bovendien dienen bepaalde praktijken die in de afgelopen jaren in verband met antidumping- en antisubsidieonderzoeken zijn toegepast, in de verordeningen te worden opgenomen. [Am. 1] (4) Ter verbetering van de transparantie en de voorspelbaarheid van antidumping- en antisubsidieonderzoeken dienen de partijen die door de instelling van voorlopige antidumping- en compenserende maatregelen worden geraakt, met name importeurs, op de hoogte worden gebracht van de naderende instelling van dergelijke maatregelen. De desbetreffende termijn moet overeenkomen met het tijdvak tussen het tijdstip waarop de ontwerpuitvoeringshandeling aan het overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1225/2009 ingestelde antidumpingcomité en het overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EG) nr. 597/2009 ingestelde antisubsidiecomité is voorgelegd, en de vaststelling van die handeling door de Commissie anderzijds. Dit tijdvak is verankerd in artikel 3, lid 3, van Verordening (EU) nr. 182/2011. Ook dienen de partijen in het geval van onderzoeken waarbij de instelling van voorlopige maatregelen niet gepast is, eveneens ruim op tijd op de hoogte te worden gesteld van het feit dat geen voorlopige maatregelen worden ingesteld. [Am. 2] (5) Alvorens voorlopige maatregelen in te stellen, moet exporteurs en producenten de gelegenheid worden geboden hun eigen dumping- of subsidiemarge te berekenen. Eventuele fouten in deze berekening zouden vervolgens vóór de instelling van de maatregelen kunnen worden gecorrigeerd. [Am. 95] (6) Om doeltreffende maatregelen ter bestrijding van vergeldingspraktijken te waarborgen, moeten producenten in de Unie een beroep op de basisverordeningen kunnen doen zonder vergelding door derden te moeten vrezen. De bestaande bepalingen voorzien erin dat in bijzondere omstandigheden , met name wanneer het diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken betreft die grotendeels uit kleine en middelgrote ondernemingen (kmo´s) bestaan, een onderzoek kan worden ingesteld zonder dat een klacht is ontvangen, op voorwaarde dat voldoende bewijzen voorhanden zijn voor het bestaan van dumping of tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, schade en een oorzakelijk verband daartussen. Tot dergelijke bijzondere omstandigheden moeten ook dreigingen met vergelding door derde landen worden gerekend. [Am. 3] (7) Wanneer een onderzoek niet op basis van een klacht wordt ingesteld, moeten de producenten in de Unie verplicht worden verzocht medewerking te verlenen en de nodige informatie te verstrekken opdat het onderzoek doorgang kan vinden, teneinde te waarborgen dat voldoende informatie beschikbaar is om het onderzoek uit te voeren ingeval van dergelijke dreigingen met vergelding. Kleine ondernemingen en micro-ondernemingen moeten van deze verplichting worden vrijgesteld, om hun onredelijke administratieve lasten en kosten te besparen. [Am. 4] (8) Derde landen interveniëren in toenemende mate in de handel in grondstoffen, bijvoorbeeld in de vorm van uitvoerrechten of dubbele prijsstelling, met de bedoeling om de grondstoffen ten behoeve van binnenlandse downstreamgebruikers in het eigen land te houden. De kosten van grondstoffen zijn derhalve niet het resultaat van de werking van de gebruikelijke krachten van de markt en geen afspiegeling van vraag en aanbod van een bepaalde grondstof. Dergelijke interventies veroorzaken bijkomende verstoringen van de handel. Als gevolg hiervan kan producenten in de Unie niet alleen schade worden berokkend door dumping, maar hebben zij ten opzichte van de downstreamproducenten uit derde landen die zich aan dergelijke praktijken schuldig maken, ook te kampen met een sterkere verstoring van de handel. Om de handel voldoende te kunnen beschermen, dient de regel van het lagere recht in dergelijke gevallen van structurele verstoringen van de grondstoffenmarkt niet te worden toegepast. (9) In de Unie zijn tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies in beginsel verboden krachtens artikel 107, lid 1, VWEU. Tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies die door derde landen worden verleend, zorgen daarom voor een bijzondere verstoring van de handel. De omvang van de door de Commissie goedgekeurde staatssteun is mettertijd gestaag gedaald. Met betrekking tot het antisubsidie-instrument dient de regel van het lagere recht bijgevolg niet meer te worden toegepast op de invoer uit landen waar subsidiëring plaatsvindt. (10) Om de praktijk bij nieuwe onderzoeken te optimaliseren, moeten de gedurende het onderzoek geïnde rechten worden terugbetaald aan de importeurs wanneer maatregelen na uitvoering van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van maatregelen niet worden verlengd. Dit is gepast aangezien in dergelijke gevallen is gebleken dat gedurende de onderzoeksperiode niet aan de voorwaarden voor handhaving van de maatregelen is voldaan. [Am. 5] (11) Bepaalde praktijken die in de afgelopen jaren in verband met antidumping- en antisubsidieonderzoeken zijn toegepast, dienen in de verordeningen te worden opgenomen. (11 bis) Documenten ter verduidelijking van de vaste praktijk van de Commissie met betrekking tot de toepassing van deze verordening (met inbegrip van de vier ontwerprichtsnoeren inzake de selectie van het referentieland, het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen en de duur van de maatregelen, de schademarge en de belangen van de Unie) mogen pas door de Commissie worden vastgesteld na de inwerkingtreding van deze verordening en adequate raadpleging van het Europees Parlement en de Raad, en deze documenten dienen dan volledig in overeenstemming te zijn met de inhoud van deze verordening. [Am. 6] (11 ter) De Unie is, in tegenstelling tot haar lidstaten, geen partij bij de IAO-verdragen. Tot dusver zijn alleen de basisverdragen van de IAO door alle lidstaten van de Unie geratificeerd. Om de definitie van een toereikend niveau van sociale normen, die is gebaseerd op de in bijlage I bis van Verordening (EU) nr. 1225/2009 vermelde IAO-verdragen, actueel te houden werkt de Commissie deze bijlage door middel van gedelegeerde handelingen bij zodra lidstaten van de Unie verdere "prioritaire" IAO-verdragen hebben geratificeerd. [Am. 7] (12) De bedrijfstak van de Unie mag niet langer op basis van de in de verordeningen vastgestelde toepassingsdrempels worden gedefinieerd. (12 bis) Diverse en gefragmenteerde sectoren die grotendeels uit kmo´s bestaan ondervinden moeilijkheden bij de toegang tot handelsbeschermingsprocedures wegens de complexiteit van de procedures en de hoge kosten die hieraan verbonden zijn. De toegang van kmo's tot het instrument dient te worden bevorderd door een versterking van de rol van de kmo-helpdesk, die kmo's ondersteuning moet bieden bij het indienen van klachten en ertoe moet bijdragen dat aan de drempelvoorwaarden voor het openen van onderzoeken kan worden voldaan. Tevens dienen de administratieve procedures in verband met handelsbeschermingsprocedures beter te worden aangepast aan de beperkte middelen waarover kmo's beschikken. [Am. 8] (12 ter) De duur van onderzoeken in antidumpingsgevallen moet worden beperkt tot negen maanden en deze onderzoeken moeten worden afgerond binnen twaalf maanden na inleiding van de procedure. De duur van onderzoeken in antisubsidiegevallen moet worden beperkt tot negen maanden en deze onderzoeken moeten worden afgerond binnen tien maanden na inleiding van de procedure. In ieder geval mogen voorlopige rechten alleen worden ingesteld gedurende een periode die loopt van 60 dagen tot 6 maanden na de inleiding van de procedure. [Am. 9] (12 quater) Niet-vertrouwelijke elementen van aan de Commissie voorgelegde verbintenissen moeten aan de belanghebbenden, het Europees Parlement en de Raad worden medegedeeld. De Commissie moet worden verplicht de bedrijfstak van de Unie te raadplegen alvorens een eventuele aangeboden verbintenis te aanvaarden. [Am. 10] (13) In het geval van een oorspronkelijk onderzoek waarbij dumping- of subsidiemarges worden vastgesteld die onder de de-minimisdrempel liggen, moet het onderzoek onmiddellijk worden beëindigd met betrekking tot de betrokken exporteurs, die naderhand niet aan een nieuw onderzoek in verband met dezelfde procedure worden onderworpen. (14) Met betrekking tot nieuwe onderzoeken in verband met antidumping- of antisubsidiemaatregelen moet het, waar gepast, mogelijk zijn om anders te werk te gaan dan bij het onderzoek dat tot instelling van die maatregelen heeft geleid, teneinde te waarborgen dat ten aanzien van verschillende onderzoeken op een gegeven tijdstip een coherente werkwijze wordt gehanteerd. Hierdoor wordt met name de nodige speelruimte geboden om werkwijzen te wijzigen die gaandeweg op grond van veranderende omstandigheden zijn herzien. (15) Wanneer aan de voorwaarden is voldaan voor de opening van een onderzoek naar de ontwijking van maatregelen, moet de invoer in elk geval worden onderworpen aan registratie. (16) Bij onderzoeken naar de ontwijking van maatregelen is het wenselijk om de voorwaarde te schrappen dat producenten van het betrokken product niet verbonden mogen zijn met enige producent voor wie de oorspronkelijke maatregelen gelden, willen zij in aanmerking komen voor vrijstelling van registratie of uitgebreide rechten. Dit omdat de ervaring leert dat producenten van het betrokken product soms niet betrokken blijken te zijn bij ontwijkingspraktijken, maar wel verbonden zijn met een producent voor wie de oorspronkelijke maatregelen gelden. In dergelijke gevallen dient een dergelijke producent de vrijstelling niet uitsluitend op grond van het feit te worden geweigerd dat de onderneming verbonden is met een producent voor wie de oorspronkelijke maatregelen gelden. Wanneer de ontwijking in de Unie plaatsvindt, mag het feit dat importeurs zijn verbonden aan exporteurs voor wie de maatregelen gelden, niet de doorslag geven bij de beoordeling of hem vrijstelling kan worden verleend. (17) Wanneer het aantal producenten in de Unie zo groot is dat een steekproef moet worden genomen, moet een steekproef van producenten uit alle producenten in de Unie worden samengesteld, en niet alleen uit de producenten die de klacht hebben ingediend. (18) Bij de beoordeling van het belang van de Unie moeten alle producenten in de Unie, en niet alleen de producenten die de klacht hebben ingediend, in de gelegenheid worden gesteld om opmerkingen te maken. [Am. 93] (18 bis) Het jaarverslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1225/2009 en Verordening (EG) nr. 597/2009 maakt het mogelijk de handelsbeschermingsinstrumenten geregeld en tijdig te monitoren als onderdeel van een gestructureerde interinstitutionele dialoog over dit onderwerp. De openbaarmaking van dit verslag, zes maanden na de presentatie ervan aan het Europees Parlement en de Raad, garandeert transparantie voor belanghebbenden en het publiek. [Am. 11] (18 ter) De Commissie moet zorgen voor grotere transparantie ten aanzien van procedures, interne procedures en onderzoeksresultaten, terwijl alle niet-vertrouwelijke dossiers via een internetplatform openbaar moeten worden gemaakt voor belanghebbenden. [Am. 12] (18 quater) De Commissie moet het Europees Parlement en de Raad regelmatig informeren over ingestelde onderzoeken en over ontwikkelingen in verband met deze onderzoeken. [Am. 13] (18 quinquies) Wanneer het aantal producenten in de Unie zo groot is dat een steekproef moet worden genomen, dient de Commissie, bij samenstelling van een steekproef van producenten, ten volle rekening te houden met het aandeel van kmo´s in de steekproef, met name in het geval van diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken die grotendeels uit kmo´s bestaan. [Am. 14] (18 sexies) Om de handelsbeschermingsinstrumenten doeltreffender te maken, moeten vakbonden in staat worden gesteld gezamenlijk met de bedrijfstak van de Unie schriftelijke klachten in te dienen. [Am. 92] (19) Verordening (EG) nr. 1225/2009 en Verordening (EG) nr. 597/2009 moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1225/2009 wordt als volgt gewijzigd: -1. De titel wordt vervangen door: " "Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie"; [Am. 15] -1 bis. Volgende overweging wordt ingevoegd: " "11 bis. Derde landen interveniëren in toenemende mate in de handel, bijvoorbeeld in de vorm van uitvoerrechten of dubbele prijsstelling, met de bedoeling om voordelen te verschaffen aan binnenlandse producenten. Dergelijke interventies veroorzaken bijkomende verstoringen van de handel. Als gevolg hiervan kan producenten in de Unie niet alleen schade worden berokkend door dumping, maar hebben zij ten opzichte van de producenten uit derde landen die zich aan dergelijke praktijken schuldig maken, ook te kampen met een sterkere verstoring van de handel. Verschillen op het gebied van arbeids- en milieunormen kunnen eveneens in bijkomende verstoringen van de handel resulteren. De regel van het lagere recht dient derhalve in dergelijke gevallen waarin in het land van uitvoer geen toereikende sociale en milieunormen gelden, niet te worden toegepast. Een toereikend niveau wordt gedefinieerd op grond van de ratificatie van de basisverdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) en van multilaterale milieuovereenkomsten waarbij de Unie partij is. Met name kleine en middelgrote ondernemingen (kmo´s) lijden onder oneerlijke concurrentie aangezien zij zich hier vanwege hun kleine omvang moeilijk aan kunnen aanpassen. De regel van het lagere recht dient bijgevolg niet te worden toegepast wanneer de klacht is ingediend namens een bedrijfstak die grotendeels uit kmo's bestaat. Daarentegen moet de regel van het lagere recht altijd worden toegepast als een structurele verstoring van de grondstoffenmark het gevolg is van een besluit dat door een tot de minst ontwikkelde landen behorende staat bewust is genomen ter bescherming van het algemeen belang."; [Am. 16] -1 ter. Aan artikel 1, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd: " "Het gebruik van een gedumpt product in verband met de exploratie van het continentaal plateau of de exclusieve economische zone van een lidstaat of de winning van grondstoffen in die gebieden, wordt als invoer in de zin van deze verordening beschouwd die dienovereenkomstig aan rechten wordt onderworpen indien als gevolg van dat gebruik schade wordt berokkend aan de bedrijfstak van de Unie."; [Am. 17] -1 quater. Aan artikel 1 wordt het volgende lid toegevoegd: " "4 bis. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder een grondstof verstaan de input van een bepaald product dat een doorslaggevende invloed heeft op de productiekosten ervan."; [Am. 18] -1 quinquies. Aan artikel 1 wordt het volgende lid toegevoegd: " "4 ter. Een grondstof wordt geacht voorwerp te zijn van een structurele verstoring wanneer de prijs ervan niet uitsluitend het resultaat is van de normale marktwerking wat vraag en aanbod betreft. Dergelijke verstoringen zijn het gevolg van maatregelen van derde landen zoals uitvoerbelastingen, uitvoerbeperkingen en systemen van dubbele prijzen."; [Am. 19] -1 sexies. In artikel 2, lid 7, onder a), wordt de tweede alinea vervangen door: " "Een geschikt derde land met een markteconomie wordt op redelijke wijze geselecteerd, met inachtneming van alle betrouwbare gegevens die op het tijdstip van de selectie beschikbaar zijn. Het geselecteerde land kent tevens toereikende sociale en milieunormen, waarbij er sprake is van een toereikend niveau indien het derde land de multilaterale milieuovereenkomsten en de daaraan gehechte protocollen waarbij de Unie op een gegeven moment partij is, alsook de in bijlage I bis opgesomde IAO‑verdragen heeft geratificeerd en doeltreffend ten uitvoer legt. Voorts wordt rekening gehouden met termijnen; in voorkomend geval wordt gebruik gemaakt van een derde land met markteconomie dat bij hetzelfde onderzoek betrokken is."; [Ams. 70 en 86] 1. In artikel 4, lid 1, wordt de aanhef vervangen door:" "1. In de zin van deze verordening wordt onder "bedrijfstak van de Unie" verstaan alle producenten in de Unie van soortgelijke producten of diegenen van deze producenten wier gezamenlijke productie van de betrokken producten een groot deel van de totale productie van deze producten in de Unie uitmaakt, met dien verstande dat:"; 1 bis. In artikel 5, lid 1, wordt de eerste alinea vervangen door: " "Behoudens het bepaalde in lid 6, wordt een onderzoek naar het bestaan, de omvang en de gevolgen van dumping geopend naar aanleiding van een schriftelijke klacht die door een natuurlijke persoon of een rechtspersoon of een vereniging zonder rechtspersoonlijkheid namens een bedrijfstak van de Unie wordt ingediend. Klachten kunnen ook door de bedrijfstak van de Unie of een namens deze handelende natuurlijke persoon of rechtspersoon of vereniging zonder rechtspersoonlijkheid gezamenlijk met vakbonden worden ingediend."; [Ams. 87 en 90] 1 ter. In artikel 5 wordt het volgende lid ingevoegd: " "1 bis. De Commissie bevordert toegang tot het instrument voor diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken, die merendeels bestaan uit kmo´s, in de context van gevallen van antidumping, door middel van een kmo-helpdesk. De kmo-helpdesk zorgt voor meer bekendheid van het instrument en geeft voorlichting en uitleg met betrekking tot specifieke zaken, de vraag hoe een klacht kan worden ingediend en hoe bewijzen voor dumping en schade het best kunnen worden gepresenteerd. De kmo-helpdesk stelt standaardformulieren beschikbaar voor met het oog op de beoordeling van de representativiteit in te dienen statistieken en voor de vragenlijsten. Na de instelling van een onderzoek stelt de kmo-helpdesk ondernemingen en hun relevante verenigingen die waarschijnlijk gevolgen zullen ondervinden van de instelling van het onderzoek op de hoogte van de relevante termijnen om zich te laten registreren als belanghebbende. De kmo-helpdesk helpt de ondernemingen met vragen inzake het invullen van vragenlijsten, waarbij bijzondere aandacht zal worden besteed aan vragen van kmo's met betrekking tot onderzoeken die worden ingesteld overeenkomstig artikel 5, lid 6. Voor zover mogelijk helpt zij problemen als gevolg van taalbarrières verminderen. Ingeval kmo´s aantonen dat er aanwijzingen zijn voor dumping, verstrekt de kmo-helpdesk, overeenkomstig artikel 14, lid 6, informatie over de ontwikkeling van de omvang en de waarde van de invoer van het betrokken product. De kmo-helpdesk geeft tevens adviezen over aanvullende manieren om in contact te treden met de raadadviseur-auditeur en de nationale douaneautoriteiten. De kmo-helpdesk informeert ondernemingen over de mogelijkheden en de voorwaarden waaronder zij kunnen verzoeken om herziening van de maatregelen en om terugbetaling van de betaalde antidumpingrechten."; [Am. 20] 1 quater. Aan artikel 5, lid 4, wordt de volgende alinea toegevoegd: " "In het geval van diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken die grotendeels uit kmo's bestaan, helpt de Commissie de belanghebbenden deze drempels te bereiken door ondersteuning te bieden via de kmo-helpdesk."; [Am. 21] 1 quinquies. Artikel 5, lid 6, wordt vervangen door: " "6. Indien de Commissie in bijzondere omstandigheden, met name in het geval van diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken die merendeels uit kmo's bestaan, besluit een onderzoek te openen, zonder dat zij een daartoe strekkende schriftelijke klacht van of namens de bedrijfstak van de Unie heeft ontvangen, wordt hiertoe slechts overgegaan indien er voldoende bewijsmateriaal is voor het bestaan van dumping, schade en oorzakelijk verband, zoals bedoeld in lid 2, om de opening van het onderzoek te rechtvaardigen."; [Am. 22] 1 sexies. Artikel 6, lid 9, wordt vervangen door: " "9. Het onderzoek in de overeenkomstig artikel 5, lid 9 ingeleide procedures wordt, voor zover mogelijk, binnen uiterlijk negen maanden afgesloten. Het wordt in ieder geval binnen een jaar na de opening beëindigd, overeenkomstig artikel 8 of artikel 9 gedane bevindingen. De onderzoeksperioden vallen indien mogelijk, in het bijzonder in het geval van diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken die grotendeels uit kmo´s bestaan, samen met het boekjaar."; [Am. 23] 2. Aan artikel 6 wordt de volgende leden toegevoegd:" "10. De producenten in de Unie van het soortgelijke product , zijn verplicht tot kleine en micro- ondernemingen uitgezonderd, worden verzocht om medewerking aan de krachtens artikel 5, lid 6, ingeleide procedure. [Am. 24] 3. Artikel 7 wordt als volgt gewijzigd: (a) lid 1 wordt vervangen door: " "1. Voorlopige rechten kunnen worden ingesteld indien een procedure is ingeleid overeenkomstig artikel 5, hiervan bericht is gegeven en belanghebbenden overeenkomstig artikel 5, lid 10, voldoende gelegenheid hebben gehad, inlichtingen te verstrekken en opmerkingen te maken, er voorlopig is vastgesteld dat dumping plaatsvindt en daaruit schade voor een bedrijfstak van de Unie voortvloeit, en het belang van de Unie maatregelen ter voorkoming van dergelijke schade noodzakelijk maakt. Voorlopige rechten worden niet eerder ingesteld dan 60 dagen en niet later dan zes maanden na de inleiding van de procedure."; [Am. 28] (a) aan lid 1 wordt de volgende zin toegevoegd: " "Voorlopige rechten worden niet eerder toegepast dan twee weken na toezending van de informatie aan de belanghebbenden overeenkomstig artikel 19 bis. Deze informatie doet geen afbreuk aan besluiten die de Commissie daarna neemt." [Am. 29] (b) lid 2 wordt vervangen door:" "2. Het voorlopige antidumpingrecht bedraagt niet meer dan de voorlopig vastgestelde dumpingmarge . Het voorlopige antidumpingrecht en is lager dan de dumpingmarge indien dit lagere recht toereikend is om de schade aan de bedrijfstak van de Unie weg te nemen , tenzij in verband met het betrokken product in het land van uitvoer een structurele verstoring van de grondstoffenmarkt is vastgesteld . In de volgende omstandigheden is het lagere recht niet van toepassing: Het lagere recht wordt evenwel altijd toegepast wanneer in verband met het betrokken product een structurele verstoring van de grondstoffenmarkt wordt vastgesteld in een land van uitvoer dat tot de minst ontwikkelde landen behoort als vermeld in bijlage IV bij Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad*. __________ * Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 732/2008 van de Raad."; [Am. 30] 3 bis. Artikel 8, lid 1, wordt vervangen door: " "1. Mits er voorlopig is vastgesteld dat dumping plaatsvindt en daaruit schade voortvloeit, kan de Commissie na specifieke raadpleging van het raadgevend comité overgaan tot aanvaarding van een door een exporteur op vrijwillige basis aangeboden bevredigende verbintenis om zijn prijzen te herzien of de uitvoer met dumping te staken, mits door die aangeboden verbintenis gewaarborgd is dat de schadelijke gevolgen van de dumping daadwerkelijk worden weggenomen. In dergelijke gevallen en voor de duur van de verbintenis zijn de door de Commissie op grond van artikel 7, lid 1, ingestelde voorlopige rechten of de door de Raad op grond van artikel 9, lid 4, ingestelde definitieve rechten niet van toepassing op de invoer van de betreffende producten die geproduceerd worden door de ondernemingen die worden genoemd in het besluit van de Commissie tot aanvaarding van verbintenissen, en eventuele wijzigingen daarvan. De prijzen worden ingevolge deze verbintenissen niet sterker verhoogd dan nodig is om de dumpingmarge te doen verdwijnen. De prijsverhoging moet lager zijn dan de dumpingmarge als dat toereikend is om de schade aan de bedrijfstak van de Unie weg te nemen, tenzij de Commissie bij het instellen van voorlopige of definitieve rechten heeft besloten dat dit lagere recht niet moet worden toegepast."; [Am. 31] 3 ter. Artikel 8, lid 4, wordt vervangen door: " "4. Partijen die een verbintenis aanbieden, dienen een betekenisvolle niet-vertrouwelijke versie daarvan te verschaffen die ter beschikking van de bij het onderzoek betrokken partijen, het Europees Parlement en de Raad kan worden gesteld. De partijen worden verzocht zo veel mogelijk informatie te verstrekken betreffende de inhoud en aard van de onderneming waarbij terdege rekening wordt gehouden met de bescherming van vertrouwelijke informatie in de zin van artikel 19. Voorts moet de Commissie alvorens een eventuele aangeboden verbintenis te aanvaarden de bedrijfstak van de Unie raadplegen met betrekking tot de belangrijkste kenmerken van de onderneming."; [Am. 32] 4. Artikel 9 wordt als volgt gewijzigd: (a) lid 3 wordt vervangen door:" "3. Bij een overeenkomstig artikel 5, lid 9, ingeleide procedure wordt de schade normaal als te verwaarlozen beschouwd wanneer de betrokken invoer minder bedraagt dan de in artikel 5, lid 7, aangegeven hoeveelheden. Deze procedure wordt onmiddellijk beëindigd indien wordt vastgesteld dat de dumpingmarge minder dan 2% bedraagt, uitgedrukt als percentage van de uitvoerprijs."; (b) in lid 4 wordt de laatste volzin vervangen door:" "Het antidumpingrecht bedraagt niet meer dan de vastgestelde dumpingmarge . Het antidumpingrecht is en moet lager zijn dan de dumpingmarge deze marge indien dit lagere recht toereikend is om de schade aan de bedrijfstak van de Unie weg te nemen , tenzij in verband met het betrokken product in het land van uitvoer een structurele verstoring van de grondstoffenmarkt is vastgesteld . In de volgende omstandigheden is het lagere recht niet van toepassing: Het lagere recht wordt evenwel altijd toegepast wanneer in verband met het betrokken product een structurele verstoring van de grondstoffenmarkt wordt vastgesteld in een land van uitvoer dat tot de minst ontwikkelde landen behoort als vermeld in bijlage IV bij Verordening (EU) nr. 978/2012."; [Am. 33] 5. Artikel 11 wordt als volgt gewijzigd: (-a) in lid 2 wordt de tweede alinea vervangen door: " "Een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van een maatregel wordt geopend, wanneer het verzoek daartoe voldoende bewijs bevat, dat het vervallen van de maatregelen waarschijnlijk tot voortzetting of herhaling van dumping en schade zou leiden. Deze waarschijnlijkheid kan bijvoorbeeld worden aangetoond door het bewijs, dat nog steeds invoer met dumping plaatsvindt en dat daardoor schade ontstaat, dat het verdwijnen van de schade geheel of ten dele aan de bestaande maatregelen is toe te schrijven of dat de omstandigheden van de exporteurs dan wel de marktsituatie van zodanige aard zijn, dat de schade veroorzakende dumping waarschijnlijk zal voortduren. Deze waarschijnlijkheid kan tevens worden aangetoond aan de hand van aanhoudende verstorende maatregelen door het land van export."; [Am. 77/rev] (a) aan lid 5 wordt de volgende alinea toegevoegd: " " Indien de maatregel na een onderzoek als bedoeld in lid 2 komt te vervallen, worden alle vanaf de datum van opening van dat onderzoek geïnde rechten terugbetaald, mits om die terugbetaling is verzocht bij en deze is toegekend door de nationale douaneautoriteiten overeenkomstig de toepasselijke douanewetgeving van de Unie betreffende terugbetaling en kwijtschelding van rechten. Een dergelijke terugbetaling vormt geen aanleiding tot betaling van rente door de desbetreffende nationale douaneautoriteiten." [Am. 35] (b) lid 9 wordt geschrapt. 6. Artikel 13 wordt als volgt gewijzigd: (a) in lid 3 wordt de tweede zin vervangen door:" "Het onderzoek wordt, na raadpleging van het raadgevend comité, geopend door middel van een verordening van de Commissie die de douaneautoriteiten tevens de instructie geeft de invoer overeenkomstig artikel 14, lid 5, te registreren of zekerheidstelling te eisen."; (b) in lid 4 wordt de eerste alinea vervangen door:" "De invoer door ondernemingen waarop een vrijstelling van toepassing is, hoeft niet overeenkomstig artikel 14, lid 5, te worden geregistreerd en hierop zijn geen rechten van toepassing. Een voldoende door bewijsmateriaal gestaafd verzoek tot vrijstelling moet worden ingediend binnen de in de verordening van de Commissie tot opening van het onderzoek gestelde termijn. Wanneer de praktijken, processen of werkzaamheden ter ontwijking buiten de Unie geschieden, kunnen vrijstellingen worden verleend aan producenten van het betreffende product die kunnen aantonen dat zij niet betrokken zijn bij enige ontwijking zoals beschreven in de leden 1 en 2 van dit artikel. Wanneer de praktijken, processen of werkzaamheden ter ontwijking binnen de Unie geschieden, kunnen vrijstellingen worden verleend aan importeurs die kunnen aantonen dat zij niet betrokken zijn bij ontwijkingspraktijken als omschreven in de leden 1 en 2."; 6 bis. Artikel 14, lid 3, wordt vervangen door: " "3. Uit hoofde van deze verordening kunnen bijzondere bepalingen worden vastgesteld, in het bijzonder wat de gemeenschappelijke definitie betreft van het begrip "oorsprong van goederen" als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 2913/92 of overeenkomstig artikel 2 van het douanewetboek."; [Am. 36] (6 ter) In artikel 14 wordt lid 5 vervangen door: " "5. De Commissie kan, nadat zij de lidstaten tijdig heeft geïnformeerd, de douaneautoriteiten opdracht geven passende maatregelen te nemen om de invoer te registreren, zodat met ingang van de datum van registratie maatregelen met betrekking tot deze invoer kunnen worden genomen. Tot registratie van de invoer wordt overgegaan naar aanleiding van een door de bedrijfstak van de Unie ingediend verzoek dat voldoende bewijsmateriaal bevat om een dergelijke maatregel te rechtvaardigen. De invoer kan ook op initiatief van de Commissie aan registratie worden onderworpen. Indien de door de bedrijfstak van de Unie ingediende klacht een verzoek tot registratie en voldoende bewijsmateriaal bevat om een dergelijke maatregel te rechtvaardigen, wordt de invoer aan registratie onderworpen met ingang van de datum waarop het onderzoek wordt ingesteld. De registratieverplichting wordt opgelegd door middel van een verordening waarin het doel van de maatregel en, zo nodig, een schatting van de bedragen die eventueel later verschuldigd zullen zijn, worden vermeld. Registratie van de invoer geschiedt niet voor een periode van langer dan negen maanden."; [Am. 79] 6 quater. In artikel 14 wordt lid 6 vervangen door: " "6. De lidstaten brengen de Commissie maandelijks verslag uit over de invoer van goederen die voorwerp van onderzoeken en maatregelen zijn, onder opgave van het bedrag van de rechten dat op grond van de onderhavige verordening is geheven. De Commissie kan na ontvangst van een uitdrukkelijk en met redenen omkleed verzoek van een belanghebbende partij en na advies hierover van het in artikel 15, lid 2, bedoelde comité beslissen om hen te informeren over het volume en de waarde van de invoer van deze producten."; [Am. 75] 6 quinquies. Aan artikel 14 wordt het volgende lid toegevoegd: " "7 bis. Wanneer de Commissie beoogt een document aan te nemen of te publiceren ter verduidelijking van de vaste praktijk van de Commissie met betrekking tot de toepassing van enig element van deze verordening, raadpleegt zij alvorens het document aan te nemen of te publiceren het Europees Parlement en de Raad, teneinde consensus te bereiken en het desbetreffende document aan te nemen. Voor latere wijzigingen van dergelijke documenten gelden dezelfde procedurele vereisten. In elk geval zijn deze documenten in volledige overeenstemming met de bepalingen van deze verordening. Zij strekken niet tot uitbreiding van de bevoegdheden van de Commissie tot het vaststellen van maatregelen, zoals geïnterpreteerd door het Hof van Justitie van de Europese Unie."; [Am. 39] 7. In artikel 17 wordt lid 1 vervangen door:" "1. Indien het aantal producenten in de Unie, exporteurs of importeurs , dat vrijwillig medewerking aan het onderzoek verleent , of het aantal productsoorten of transacties groot is, kan het onderzoek worden beperkt tot een redelijk aantal partijen, producten of transacties, door gebruik te maken van statistisch geldige steekproeven op basis van op het tijdstip van de selectie beschikbare gegevens, of tot de grootste representatieve productie-, verkoop- of exporthoeveelheden die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kunnen worden onderzocht. In het geval van diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken die grotendeels uit kmo´s bestaan, moet bij de definitieve selectie van partijen rekening worden gehouden met hun aandeel in de desbetreffende bedrijfstak. "; [Am. 40] 8. Het volgende artikel wordt ingevoegd:" "Artikel 19 bis Informatie over voorlopige maatregelen "1. De producenten in de Unie, de importeurs, de exporteurs, en hun representatieve verenigingen en vertegenwoordigers van het land van uitvoer kunnen om informatie verzoeken over de beoogde instelling van voorlopige rechten. Deze verzoeken dienen binnen de in het bericht van opening/inleiding vastgestelde termijn schriftelijk te worden ingediend. Dergelijke informatie wordt deze partijen ten minste twee weken vóór het verstrijken van de in artikel 7, lid 1, genoemde termijn voor de instelling van voorlopige rechten ter beschikking gesteld. Deze informatie omvat het volgende: 9. Artikel 21, lid 2, wordt vervangen door: " "2. Teneinde de autoriteiten een gezonde basis te verschaffen om bij het besluit, of de instelling van maatregelen in het belang van de Unie is, met alle standpunten en gegevens rekening te kunnen houden, kunnen de producenten in de Unie, de importeurs en hun representatieve verenigingen, de representatieve gebruikers en de representatieve consumentenorganisaties binnen de in het bericht van opening van een antidumpingonderzoek gestelde termijnen, zich bij de Commissie bekendmaken en haar inlichtingen verstrekken. Deze inlichtingen, of passende samenvattingen daarvan, worden ter beschikking gesteld aan de andere in dit artikel genoemde partijen, die het recht hebben daarover opmerkingen te maken." [Am. 42] 9 bis. Aan artikel 22 wordt de volgende alinea toegevoegd: " "1 bis. Zodra alle lidstaten nieuwe IAO-verdragen hebben geratificeerd, werkt de Commissie bijlage I bis bij volgens de procedure van artikel 290 VWEU."; [Am. 43] 9 ter. Het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 22 bis Verslag 9 quater. De volgende bijlage wordt toegevoegd: " "Bijlage I bis In de artikelen 7, 8 en 9 bedoelde IAO-verdragen Artikel 2 Verordening (EG) nr. 597/2009 wordt als volgt gewijzigd: -1. De titel wordt vervangen door: " "Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Unie zijn"; [Am. 46] -1 bis. Volgende overweging wordt ingevoegd: " "(9 bis) In de Unie zijn tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies in het algemeen verboden krachtens artikel 107, lid 1, VWEU. Tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies die door derde landen worden verleend, zorgen daarom voor een bijzondere verstoring van de handel. De omvang van de door de Commissie goedgekeurde staatssteun is mettertijd gestaag gedaald. Met betrekking tot het antisubsidie-instrument dient de regel van het lagere recht bijgevolg niet meer te worden toegepast op de invoer uit een land of uit landen waar subsidiëring plaatsvindt."; [Am. 47] -1 ter. In artikel 1, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd: " "Het gebruik van een gesubsidieerd product in verband met de exploratie van het continentaal plateau of de exclusieve economische zone van een lidstaat of de winning van grondstoffen in die gebieden, wordt als invoer in de zin van deze verordening beschouwd die dienovereenkomstig aan rechten wordt onderworpen indien als gevolg van dat gebruik schade wordt berokkend aan de bedrijfstak van de Unie."; [Am. 48] 1. In artikel 9, lid 1, wordt de aanhef vervangen door:" "1. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder "bedrijfstak van de Unie"verstaan, de gezamenlijke producenten in de Unie van de soortgelijke producten of diegenen van deze producenten wier gezamenlijke productie van de betrokken producten een groot deel van de totale productie van deze producten in de Unie uitmaakt, met dien verstande dat:"; 1 bis. In artikel 10, lid 1, wordt de eerste alinea vervangen door: " "1. Behoudens het bepaalde in lid 8 wordt een onderzoek geopend naar het bestaan, de mate en de gevolgen van beweerde subsidiëring naar aanleiding van een schriftelijke klacht die namens de bedrijfstak van de Unie door een natuurlijke persoon, door een rechtspersoon of door een vereniging zonder rechtspersoonlijkheid wordt ingediend.. Klachten kunnen ook door de bedrijfstak van de Unie of een namens deze handelende natuurlijke persoon of rechtspersoon of vereniging zonder rechtspersoonlijkheid gezamenlijk met vakbonden worden ingediend."; [Am. 91] 1 ter. Aan artikel 10, lid 6, wordt de volgende alinea toegevoegd: " "In het geval van gediversifieerde en gefragmenteerde bedrijfstakken die grotendeels uit kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) bestaan, helpt de Commissie de belanghebbenden deze drempels te bereiken door ondersteuning te bieden via de kmo-helpdesk."; [Am. 94] 1 quater. Artikel 10, lid 8, wordt vervangen door: " "8. Indien de Commissie in bijzondere omstandigheden, met name in het geval van diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken die merendeels uit kmo´s bestaan, , besluit een onderzoek te openen zonder dat zij een schriftelijke klacht van of namens de bedrijfstak van de Unie om tot opening van een onderzoek over te gaan, heeft ontvangen, geschiedt zulks aan de hand van voldoende bewijsmateriaal betreffende het bestaan van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, van schade en van oorzakelijk verband als bedoeld in lid 2, om de opening van een dergelijk onderzoek te rechtvaardigen." [Am. 49] 1 quinquies. Artikel 11, lid 9, wordt vervangen door: " "9. Het onderzoek in de overeenkomstig artikel 10, lid 11 ingeleide procedures wordt, voor zover mogelijk, binnen uiterlijk negen maanden afgesloten. Het wordt in ieder geval binnen 10 maanden na de opening ervan afgesloten in overeenstemming met de bevindingen als bedoeld in artikel 13 voor verbintenissen of met die als bedoeld in artikel 15 voor definitieve maatregelen. De onderzoeksperioden vallen indien mogelijk, in het bijzonder in het geval van diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken die grotendeels uit kmo´s bestaan, samen met het boekjaar."; [Am. 51] 2. Aan artikel 11 worden volgende leden toegevoegd:" "11. De producenten van het soortgelijke product in de Unie , zijn verplicht tot kleine en micro- ondernemingen uitgezonderd, worden verzocht om medewerking aan de krachtens artikel 10, lid 8, ingeleide procedure. [Am. 50] De kmo-helpdesk zorgt voor meer bekendheid van het instrument en geeft voorlichting en uitleg met betrekking tot specifieke zaken, de vraag hoe een klacht kan worden ingediend en hoe bewijzen voor tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies en schade het best kunnen worden gepresenteerd. De kmo-helpdesk stelt standaardformulieren beschikbaar voor met het oog op de beoordeling van de representativiteit in te dienen statistieken en voor de vragenlijsten. Na de instelling van een onderzoek stelt de kmo-helpdesk ondernemingen en hun relevante verenigingen die waarschijnlijk gevolgen zullen ondervinden van de instelling van het onderzoek op de hoogte van de relevante termijnen om zich te laten registreren als belanghebbende. De kmo-helpdesk helpt de ondernemingen met vragen inzake het invullen van vragenlijsten, waarbij bijzondere aandacht zal worden besteed aan vragen van kmo's met betrekking tot onderzoeken die worden ingesteld overeenkomstig artikel 10, lid 8. Voor zover mogelijk helpt zij problemen als gevolg van taalbarrières verminderen. Ingeval kmo´s aantonen dat er aanwijzingen zijn voor tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, verstrekt de kmo-helpdesk, overeenkomstig artikel 24, lid 6, informatie over de ontwikkeling van de omvang en de waarde van de invoer van het betrokken product. De kmo-helpdesk geeft tevens adviezen over aanvullende manieren om in contact te treden met de raadadviseur-auditeur en de nationale douaneautoriteiten. De kmo-helpdesk informeert ondernemingen over de mogelijkheden en de voorwaarden waaronder zij kunnen verzoeken om herziening van de maatregelen en om terugbetaling van de betaalde tot compenserende maatregelen aanleiding gevende rechten. [Am. 52] 3. Artikel 12, lid 1, wordt als volgt gewijzigd: (-a) de tweede alinea wordt vervangen door: " "Voorlopige rechten worden niet eerder ingesteld dan 60 dagen en niet later dan zes maanden na de inleiding van de procedure."; [Am. 56] (a) de derde alinea wordt vervangen door:" "Het voorlopig compenserend recht bedraagt niet meer dan het totaal van de voorlopig vastgestelde, tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies."; (b) de volgende alinea wordt aan het einde toegevoegd: " "Voorlopige rechten worden niet eerder toegepast dan twee weken na toezending van de informatie aan de belanghebbenden overeenkomstig artikel 29 bis. Deze informatie doet geen afbreuk aan besluiten die de Commissie daarna neemt." [Am. 57] 3 bis. Artikel 13, lid 1, wordt vervangen door: " "1. Mits er voorlopig is vastgesteld dat subsidiering plaatsvindt en daaruit schade voortvloeit, kan de Commissie overgaan tot aanvaarding van op vrijwillige basis aangeboden verbintenissen, die inhouden dat: In dergelijke gevallen en voor de duur van de verbintenis gelden de door de Commissie op grond van artikel 12, lid 3, ingestelde voorlopige rechten of de door de Raad op grond van artikel 15, lid 1, ingestelde definitieve rechten niet voor de invoer van de betreffende producten die worden geproduceerd door de ondernemingen die worden genoemd in het besluit van de Commissie tot aanvaarding van verbintenissen, en eventuele wijzigingen daarvan. De regel van het lagere recht is niet van toepassing op prijzen die in het kader van dergelijke verbintenissen in verband met antisubsidieprocedures worden overeengekomen."; [Am. 58] 3 ter. Artikel 13, lid 4, wordt vervangen door: " "4. Partijen die een verbintenis aanbieden, dienen een betekenisvolle niet-vertrouwelijke versie daarvan te verschaffen die ter beschikking van de bij het onderzoek betrokken partijen, het Europees Parlement en de Raad kan worden gesteld. De partijen worden verzocht zo veel mogelijk informatie te verstrekken betreffende de inhoud en aard van de onderneming waarbij terdege rekening wordt gehouden met de bescherming van vertrouwelijke informatie in de zin van artikel 29. Voorts moet de Commissie alvorens een eventuele aangeboden verbintenis te aanvaarden de bedrijfstak van de Unie raadplegen met betrekking tot de belangrijkste kenmerken van de onderneming."; [Am. 59] 4. In artikel 14 wordt lid 5 vervangen door:" "5. De hoogte van de subsidies waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen, wordt als minimaal beschouwd indien deze minder dan 1% ad valorem bedraagt, met dien verstande dat bij onderzoeken naar de invoer uit ontwikkelingslanden de drempel voor het als minimaal te beschouwen 2% ad valorem bedraagt."; 5. In artikel 15, lid 1, wordt de laatste alinea vervangen door:" "Het compenserend recht bedraagt niet meer dan de vastgestelde, tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies."; 6. Artikel 22 wordt als volgt gewijzigd: (a) aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd: " "Indien de maatregel na een onderzoek als bedoeld in artikel 18 komt te vervallen, worden alle na de datum van inleiding van dat onderzoek geïnde rechten terugbetaald. De terugbetaling moet overeenkomstig de douanewetgeving van de Unie bij de nationale douaneautoriteiten worden aangevraagd." [Am. 60] (b) lid 6 wordt geschrapt. 7. Artikel 23 wordt als volgt gewijzigd: (a) in de tweede volzin van lid 4 wordt "kan" vervangen door "moet". (b) in lid 6 wordt de tweede alinea vervangen door:" "Wanneer de praktijken, processen of werkzaamheden ter ontwijking buiten de Unie geschieden, kunnen vrijstellingen worden verleend aan producenten van het betreffende product als zij kunnen aantonen dat zij niet betrokken zijn bij enige ontwijking zoals beschreven in lid 3."; (c) in lid 6 wordt de derde alinea vervangen door:" "Wanneer de praktijken, processen of werkzaamheden ter ontwijking binnen de Unie geschieden, kunnen vrijstellingen worden verleend aan importeurs als zij kunnen aantonen dat zij niet betrokken zijn bij enige ontwijking zoals beschreven in lid 3."; 7 bis. Artikel 24, lid 3, wordt vervangen door: " "3. Uit hoofde van deze verordening kunnen bijzondere bepalingen worden vastgesteld, in het bijzonder wat de gemeenschappelijke definitie betreft van het begrip "oorsprong van goederen" als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 2913/92 of overeenkomstig artikel 2 van het douanewetboek."; [Am. 61] 7 ter. In artikel 24 wordt lid 5 vervangen door: " "5. De Commissie kan, nadat zij de lidstaten tijdig heeft geïnformeerd, de douaneautoriteiten opdracht geven passende maatregelen te nemen om de invoer te registreren, zodat met ingang van de datum van registratie maatregelen met betrekking tot deze invoer kunnen worden genomen. Tot registratie van de invoer wordt overgegaan naar aanleiding van een door de bedrijfstak van de Unie ingediend verzoek dat voldoende bewijsmateriaal bevat om een dergelijke maatregel te rechtvaardigen. De invoer kan ook op initiatief van de Commissie aan registratie worden onderworpen. Indien de door de bedrijfstak van de Unie ingediende klacht een verzoek tot registratie en voldoende bewijsmateriaal bevat om een dergelijke maatregel te rechtvaardigen, wordt de invoer aan registratie onderworpen met ingang van de datum waarop het onderzoek wordt ingesteld. De registratieverplichting wordt opgelegd door middel van een verordening waarin het doel van de maatregel en, zo nodig, een schatting van de bedragen die eventueel later verschuldigd zullen zijn, worden vermeld. De invoer wordt voor een periode van ten hoogste negen maanden aan registratieplicht onderworpen."; [Am. 78] 7 quater. In artikel 24 wordt lid 6 vervangen door: " "6. De lidstaten brengen de Commissie maandelijks verslag uit over de invoer van goederen die voorwerp van onderzoeken en maatregelen zijn, onder opgave van het bedrag van de rechten dat op grond van de onderhavige verordening is geheven. De Commissie kan na ontvangst van een uitdrukkelijk en met redenen omkleed verzoek van een belanghebbende partij en na advies hierover van het in artikel 25, lid 2, bedoelde comité beslissen om hen te informeren over het volume en de waarde van de invoer van deze producten."; [Am. 76] 7 quinquies. Aan artikel 24 wordt het volgende lid toegevoegd: " "7 bis. Wanneer de Commissie beoogt een document aan te nemen of te publiceren ter verduidelijking van de vaste praktijk van de Commissie met betrekking tot de toepassing van enig element van deze verordening, raadpleegt zij alvorens het document aan te nemen of te publiceren het Europees Parlement en de Raad, teneinde consensus te bereiken en het desbetreffende document aan te nemen. Voor latere wijzigingen van dergelijke documenten gelden dezelfde procedurele vereisten. In elk geval zijn deze documenten in volledige overeenstemming met de bepalingen van deze verordening. Zij strekken niet tot uitbreiding van de bevoegdheden van de Commissie tot het vaststellen van maatregelen, zoals geïnterpreteerd door het Hof van Justitie van de Europese Unie."; [Am. 64] 8. In Artikel 27, lid 1, wordt de eerste alinea vervangen door wordt vervangen door :" "1. Indien het aantal producenten in de Unie , exporteurs of importeurs , dat medewerking aan het onderzoek verleent , of het aantal productsoorten of transacties groot is, kan het onderzoek worden beperkt tot: In het geval van diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken die grotendeels uit kmo´s bestaan,wordt bij de definitieve selectie van partijen rekening gehouden met hun aandeel in de desbetreffende bedrijfstak."; [Am. 65] 9. Na artikel 29 wordt het volgende artikel ingevoegd: " "Artikel 29 bis Informatie over voorlopige maatregelen "1. De producenten in de Unie, de importeurs, de exporteurs, en hun representatieve verenigingen en het land van oorsprong en/of van uitvoer kunnen om informatie verzoeken over de beoogde instelling van voorlopige rechten. Deze verzoeken dienen binnen de in het bericht van opening/inleiding vastgestelde termijn schriftelijk te worden ingediend. Dergelijke informatie wordt deze partijen ten minste twee weken vóór het verstrijken van de in artikel 12, lid 1, genoemde termijn voor de instelling van voorlopige rechten ter beschikking gesteld. Deze informatie omvat het volgende: 10. Artikel 31, lid 2, wordt vervangen door: " "2. Teneinde de autoriteiten een deugdelijke basis te verschaffen om bij het besluit of de instelling van maatregelen in het belang van de Unie is, met alle standpunten en gegevens rekening te kunnen houden, kunnen de producenten in de Unie, de importeurs en hun representatieve verenigingen, de representatieve gebruikers- en consumentenorganisaties zich binnen de in het bericht van opening van een antisubsidieonderzoek gestelde termijnen, bij de Commissie bekendmaken en haar inlichtingen verstrekken. Deze inlichtingen, of passende samenvattingen daarvan, worden ter beschikking gesteld aan de andere in dit lid genoemde partijen die het recht hebben daarover opmerkingen te maken." [Am. 67] 10 bis. Het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 33 bis. Verslag Artikel 3 Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Het wordt geconsolideerd met Verordening (EG) nr. 1225/2009 en Verordening (EG) nr. 597/2009 uiterlijk op … (5) [Am. 69] Artikel 4 Deze verordening is van toepassing op alle onderzoeken waarvoor na de inwerkingtreding van deze verordening overeenkomstig artikel 10, lid 11, van Verordening (EG) nr. 597/2009 of artikel 5, lid 9, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 een bericht van inleiding van een procedure is gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0499 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 224 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0288/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Rekenkamer van 7 februari 2013 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 13 februari 2013 (2) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 31 januari 2013 (3) , – gezien zijn resolutie van 6 april 2011 over de toepassing van Verordening (EG) nr. 2004/2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (4) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 5 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie juridische zaken ( A7‑0140/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0712 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 322 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0393/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Rekenkamer van 7 februari 2013 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 31 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie constitutionele zaken ( A7‑0200/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, aan de Commissie, aan de Rekenkamer, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 wat betreft de financiering van Europese politieke partijen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU, Euratom) nr. 1142/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0639 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 322 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0303/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Rekenkamer van 3 december 2013 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 28 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0108/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die als bijlage bij deze resolutie is gevoegd; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU, Euratom) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU, Euratom) nr. 547/2014.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Gemeenschappelijk Verklaring over de afzonderlijke kwijting voor Gemeenschappelijke Ondernemingen overeenkomstig artikel 209 van het Financieel Reglement 1. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie zijn het erover eens dat gemeenschappelijke ondernemingen zouden moeten worden opgericht overeenkomstig artikel 209 van het Financieel Reglement, zodat zij kunnen profiteren van de vereenvoudigde financiële regels die beter aansluiten bij hun publiek-private aard. Zij zijn het echter ook eens over het volgende: – Gezien de specifieke aard en de huidige status van de gemeenschappelijke ondernemingen en ten behoeve van continuïteit met het zevende kaderprogramma zou er voor de gemeenschappelijke ondernemingen een afzonderlijke kwijting moeten blijven bestaan die op aanbeveling van de Raad door het Europees Parlement wordt verleend. Daarom zullen in de oprichtingshandelingen van de gemeenschappelijke ondernemingen die in het kader van het programma Horizon 2020 worden opgericht specifieke afwijkingen van artikel 209 van het Financieel Reglement worden ingevoerd. In deze afwijkingen zal worden verwezen naar de afzonderlijke kwijting en zullen zo nodig aanvullende aanpassingen staan. – De gedelegeerde verordening van de Commissie van 30 september 2013 betreffende de financiële modelregeling voor PPP's overeenkomstig artikel 209 van het Financieel Reglement moet in werking treden, zodat de gemeenschappelijke ondernemingen onmiddellijk kunnen profiteren van de in het nieuwe financiële kader ingevoerde vereenvoudigingen. 2. Het Europees Parlement en de Raad nemen er nota van dat de Commissie: – ervoor zal zorgen dat de financiële regels van de gemeenschappelijke ondernemingen afwijkingen van de financiële modelregeling voor PPP's bevatten die weergeven dat er in hun oprichtingshandelingen een afzonderlijke kwijting is ingevoerd; – voornemens is de noodzakelijke wijzigingen in de artikel 209 en artikel 60, lid 7 van het Financieel Reglement voor te stellen in het kader van de toekomstige herziening van het Financieel Reglement. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0480 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0201/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 oktober 2013 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0080/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van kooldioxide broeikasgas emissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 [Am. 1] (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (3) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het klimaat- en energiepakket (5) , waarin wordt opgeroepen tot bijdragen van alle sectoren van de economie aan het bereiken van deze emissieverminderingen, met inbegrip van de internationale zeevaart, biedt een duidelijk mandaat: "Indien er uiterlijk op 31 december 2011 via de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) geen internationale overeenkomst waarin de emissies van de internationale zeescheepvaart in de reductiestreefcijfers worden opgenomen, door de lidstaten is goedgekeurd en/of een dergelijke via het UNFCCC tot stand gekomen overeenkomst niet door de Gemeenschap is goedgekeurd, dient de Commissie een voorstel te doen inzake de opname van de emissies van de internationale zeescheepvaart in de reductieverplichting van de Gemeenschap, zulks met het oog op de inwerkingtreding van het voorgestelde besluit uiterlijk in 2013. Dit voorstel dient eventuele negatieve gevolgen voor de concurrentiepositie van de Gemeenschap, rekening houdend met de potentiële milieuvoordelen, tot een minimum te beperken.". (1 bis) Maritiem vervoer heeft een effect op het mondiale klimaat en op de luchtkwaliteit, ten gevolge van de kooldioxide-emissie (CO 2 ) en overige emissies, waaronder stikstofoxide (NO x ), zwaveloxide (SO x ), methaan (CH 4 ), fijnstof (PM) en zwarte koolstof (BC). [Am. 2] (1 ter) De internationale zeescheepvaart is de enige vervoerssector die buiten het streven van de Unie naar terugdringing van de broeikasgasuitstoot valt. Volgens de effectbeoordeling bij dit verordeningsvoorstel zijn de EU-gerelateerde CO 2 -emissies door de internationale scheepvaart van 1990 tot 2007 met 48 % toegenomen. [Am. 3] (1 quater) In het licht van het snel ontwikkelende wetenschappelijke inzicht in deze effecten, moet in de context van deze verordening regelmatig een bijgewerkte beoordeling van de niet-CO 2 -effecten van het maritiem vervoer op het mondiale klimaat worden uitgevoerd. De Commissie moet aan de hand van haar beoordelingen en rekening houdend met de resolutie van het Europees Parlement van 14 september 2011 over een brede aanpak van niet-CO 2 -gerelateerde maar voor het klimaat relevante antropogene emissies, de implicaties voor het beleid en de beleidsmaatregelen analyseren om die emissies te beperken. [Am. 4] (1 quinquies) De Commissie moet ook maatregelen treffen om de andere activiteiten aan te pakken die leiden tot de emissie van broeikasgassen en luchtvervuilende stoffen die niet onder deze verordening vallen, d.w.z. het gebruik van koelvloeistoffen aan boord van vissersvaartuigen, en verdampingsemissies bij het laden-lossen van brandstof en bulkgoederen (bijv. vluchtige organische stoffen (VOC's), PM). [Am. 5] (1 sexies) In het witboek "Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte – werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem" van de Commissie van 28 maart 2011 wordt ertoe opgeroepen uiterlijk in 2050 de emissies van maritiem vervoer met 40 % (indien haalbaar met 50 %) te verminderen ten opzichte van 2005, te weten door toepassing van de beginselen "de gebruiker betaalt" en "de vervuiler betaalt". [Am. 6] (1 septies) In de resolutie van het Europees Parlement van 15 december 2011 over het Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte – werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem wordt opgeroepen tot "een uniforme reductie van de uitstoot van CO 2 en vervuilende stoffen in de scheepvaart met 30 % in de hele Unie, waartoe de IMO-overeenkomsten inzake de "Energy Efficiency Index"(EEDI) en het "Ship Energy Efficiency Management Plan"(SEEMP) zullen bijdragen". [Am. 7] (2) In juli 2011 heeft de IMO technische en operationele maatregelen goedgekeurd, in het bijzonder de EEDI voor nieuwe schepen en het SEEMP, die tot verbetering zullen leiden in de vorm van een vermindering van de verwachte toename van broeikasgasemissies, maar die op zichzelf niet kunnen leiden tot de benodigde absolute vermindering van de uitstoot van broeikasgassen door de internationale scheepvaart die benodigd is om te voldoen aan de wereldwijde doelstelling voor de beperking van de wereldwijde temperatuurstijging tot 2 °C. (3) Volgens door de IMO verstrekte gegevens kunnen het specifieke energieverbruik en de CO 2 -emissies van schepen tot met 25 tot 75 % worden verminderd door toepassing van operationele maatregelen en benutting van bestaande technologieën; een aanzienlijk deel van deze maatregelen kan worden beschouwd als kosteneffectief , - of zouden de sector zelfs nettovoordelen kunnen bieden - aangezien de lagere brandstofkosten ervoor zorgen dat eventuele operationele of investeringskosten kunnen worden terugverdiend. [Am. 8] (4) Om de kooldioxide-emissies door de scheepvaart op Unie-niveau te verminderen, blijft de best mogelijke optie het oprichten tenuitvoerleggen van een marktgebaseerde maatregel, namelijk beprijzing van de emissies of een heffing waarvoor de oprichting nodig is van een systeem voor monitoring, rapportage en verificatie (MRV) van CO 2 -emissies broeikasgasemissies op basis van het brandstofverbruik van schepen . als Het verzamelen van gegevens over die emissies is een eerste stap in een gefaseerde aanpak , die gerechtvaardigd wordt door de noodzaak om dergelijke emissies terug te dringen, voor de opname van emissies door maritiem vervoer in de verbintenis van de Unie voor de vermindering van broeikasgassen. Toegang van het publiek tot de emissiegegevens zal bijdragen tot het wegnemen van marktbelemmeringen die vaak verhinderen dat maatregelen die meer opleveren dan ze kosten en die de emissies van de sector beperken, worden toegepast. [Am. 9] (5) De goedkeuring van maatregelen om broeikasgasemissies en brandstofverbruik te verminderen, wordt gehinderd door het bestaan van marktbelemmeringen, zoals het gebrek aan betrouwbare informatie over de brandstofefficiëntie van schepen of aan technologieën om schepen aan te passen, gebrek aan toegang tot financiering voor investeringen in de efficiëntie van schepen en de verdeling van de voordelen, aangezien scheepseigenaren niet profiteren van hun investeringen omdat de brandstofrekening wordt betaald door de exploitant. (6) Uit de resultaten van de belanghebbendenraadpleging en besprekingen met internationale partners blijkt dat een gefaseerde aanpak voor de opname van emissies door maritiem vervoer in de verbintenis van de Unie voor het verminderen van broeikasgasemissies moet worden toegepast door de invoering van een robuust MRV-systeem voor CO 2 -emissies broeikasgasemissies door maritiem vervoer als eerste stap en de prijsstelling invoering van nieuwe beleidsinstrumenten, met name, de beprijzing van deze emissies of een heffing in een latere fase. Dankzij deze aanpak wordt het mogelijk om op internationaal niveau aanzienlijke vooruitgang te boeken bij het afspreken van doelen voor de vermindering van broeikasgasemissies en nadere maatregelen om deze verminderingen tegen minimale kosten te bewerkstelligen. [Am. 10] (7) De verwachting is dat de invoering van een MRV-systeem voor de Unie zal leiden tot emissieverminderingen van maximaal 2 % in vergelijking met de voortzetting van de huidige aanpak en geaggregeerde netto kostenbesparingen van maximaal 1,2 miljard EUR tegen 2030 , aangezien het kan bijdragen aan het wegnemen van marktbelemmeringen, in het bijzonder belemmeringen die verband houden met het gebrek aan informatie over de efficiëntie van schepen . Deze verlaging van de vervoerskosten komt ten goede aan de internationale handel. Daarnaast is een robuust MRV-systeem een vereiste voor marktgebaseerde maatregelen of efficiëntienormen andere maatregelen om het beginsel "de vervuiler betaalt" een betere grondslag te verschaffen , of die nu op Unie-niveau of wereldwijd worden toegepast. Gezien het internationale karakter van de scheepvaart is een wereldwijde, gecoördineerde aanpak de aangewezen en meest effectieve methode om emissies door de internationale scheepvaart te verminderen. Tevens biedt het systeem betrouwbare gegevens om exacte streefdoelen voor emissievermindering te kunnen vaststellen en de voortgang te beoordelen in de bijdrage van het maritiem vervoer aan een koolstofarme economie. [Am. 11] (8) Alle reizen binnen de Unie, alle inkomende reizen vanuit de laatste haven buiten de Unie naar de eerste Unie-haven en alle uitgaande reizen vanuit een Unie-haven naar een volgende haven buiten de Unie moeten met het oog op de monitoring als relevant worden beschouwd. CO 2 -emissies Broeikasgasemissies in Unie-havens, inclusief schepen die aangemeerd liggen of zich verplaatsen binnen de haven, moeten ook worden meegerekend, met name omdat er specifieke maatregelen en alternatieve technologieën, zoals infrastructuren voor stroomvoorziening van schepen op de aanlegplaats, beschikbaar zijn voor de vermindering of voorkoming daarvan. Deze regels moeten op non-discriminatoire wijze worden toegepast op alle schepen, ongeacht de gevoerde vlag. [Am. 12] (8 bis) Gezien het geografische toepassingsgebied en de bijbehorende noodzaak de broeikasgasemissies buiten de jurisdictie van de lidstaten te controleren, en gezien de opname van overal ter wereld gevestigde rederijen, moet de Commissie derde landen in een vroeg stadium en op passende wijze informeren, zodat de internationale acceptatie maximaal is. [Am. 13] (9) Het voorgestelde MRV-systeem moet worden vastgesteld door middel van een verordening vanwege de complexe en zeer technische aard van de geïntroduceerde bepalingen, de noodzaak van uniforme regels in de hele Unie gelet op de internationale aard van de zeevaart, met talloze schepen die havens aandoen in verschillende lidstaten, en om toepassing in de hele Unie makkelijker te maken. (10) Een robuust, per schip specifiek MRV-systeem voor de Unie moet worden gebaseerd op de berekening van de emissies afkomstig van de verbruikte brandstof of op de accurate rapportage van de werkelijke emissies op reizen van en naar Unie-havens, aangezien brandstofverkoopgegevens niet voldoende nauwkeurige ramingen kunnen bieden voor het brandstofverbruik binnen dit specifiek toepassingsgebied als gevolg van de grote tankcapaciteit van schepen. [Am. 14] (11) Het MRV-systeem van de Unie moet ook andere klimaatrelevante relevante informatie omvatten waarmee de efficiëntie van de schepen kan worden vastgesteld of waarmee om de bepalende factoren voor de ontwikkeling van emissies verder kunnen worden geanalyseerd. Dit toepassingsgebied brengt te analyseren en het MRV-systeem van de Unie in lijn te brengen met internationale initiatieven voor de invoering van efficiëntienormen voor bestaande schepen, die tevens operationele maatregelen omvatten, en draagt bij te dragen aan het wegnemen van marktbelemmeringen die verband houden met het gebrek aan informatie. [Am. 15] (12) Om de administratieve lasten voor scheepseigenaren en –exploitanten te minimaliseren, in het bijzonder voor kleine en middelgrote ondernemingen, en om de kosten/batenverhouding van het MRV te optimaliseren zonder de doelstelling om een groot deel van de broeikasgasemissies door maritiem vervoer te regelen, in gevaar te brengen, moeten de regels voor MRV alleen van toepassing zijn op grote uitstoters. Er is na een gedetailleerde objectieve analyse van de omvang en emissies van schepen vanuit en naar Unie-havens gekozen voor een drempel van 5 000 bruto ton (GT). Ongeveer 55 % van het aantal schepen dat Unie-havens aandoet, zijn schepen van 5 000 GT en meer, die ongeveer 90 % van de betreffende emissies vertegenwoordigen. Met deze non-discriminatoire maatregel wordt ervoor gezorgd dat de belangrijkste uitstoters onder de verordening vallen. Een lagere drempel leidt tot hogere administratieve lasten, terwijl een hogere drempel de dekking van de emissies zou beperken en derhalve ook de effectiviteit van het systeem voor het milieu. (13) Om de administratieve lasten voor scheepseigenaren en –exploitanten verder te beperken, richten de monitoringsregels zich op CO 2 als verreweg het meest relevante broeikasgas dat wordt uitgestoten door maritiem vervoer en dat goed is voor bijna 98 % van de totale broeikasgasemissies in de sector. [Am. 17] (14) De regels moeten rekening houden met de bestaande eisen en gegevens die al op schepen beschikbaar zijn; om die reden moet aan scheepseigenaren de mogelijkheid worden geboden om te kiezen voor een van de volgende vier monitoringmethoden: het gebruik van brandstofleveringsnota’s, monitoring van de brandstoftank, stroommeters voor de toepasselijke verbrandingsprocessen of directe emissiemetingen. In een voor ieder schip specifiek monitoringplan moet de gemaakte keuze worden vastgelegd; het plan moet nadere gegevens verstrekken over de toepassing van de geselecteerde methode. (15) Bedrijven die verantwoordelijk zijn voor een volledige rapportageperiode van een schip dat scheepvaartactiviteiten uitvoert, moeten verantwoordelijk worden geacht voor de naleving van alle monitoring- en rapportagevereisten gedurende deze rapportageperiode, met inbegrip van de indiening van een naar behoren geverifieerd emissierapport. Bij verandering van eigenaar is de nieuwe eigenaar alleen verantwoordelijk voor naleving van de monitoring- en rapportageverplichtingen betreffende de rapportageperiode waarin de verandering van eigenaar is opgetreden. Om de naleving van deze vereisten makkelijker te maken, moet de nieuwe eigenaar een kopie ontvangen van het meest recente monitoringplan en, indien van toepassing, een conformiteitsdocument. De verandering van eigenaar moet ook leiden tot wijziging van het monitoringplan om de nieuwe eigenaar van het schip in staat te stellen zijn eigen keuze te maken voor een bepaalde monitoringmethode. (16) Op dit moment vallen andere broeikasgassen, klimaatbeïnvloeders en luchtvervuilers niet onder het Het MRV-systeem van de Unie om te voorkomen dat de installatie van niet voldoende betrouwbare en in de handel beschikbare meetapparatuur kan worden vereist, hetgeen de invoering van het MRV-systeem in de Unie zou kunnen hinderen biedt een mogelijkheid om te zorgen voor coherente regulering van de scheepvaartsector ten opzichte van andere sectoren. [Am. 18] (16 bis) Krachtens het MARPOL-Verdrag worden de EEDI voor nieuwe schepen, alsmede het gebruik van de SEEMP's binnen de bestaande vloot verplicht gesteld. [Am. 19] (17) Om de administratieve lasten voor scheepseigenaren en –exploitanten te beperken, moet de rapportage en publicatie van gerapporteerde informatie op jaarbasis worden verzorgd. Als de publicatie van emissies, brandstofverbruik en efficiëntiegerelateerde informatie wordt beperkt tot jaarlijkse gemiddelden en geaggregeerde cijfers, moet rekening worden gehouden met vertrouwelijkheidskwesties. De aan de Commissie gerapporteerde gegevens moeten worden opgenomen in statistieken voor zover deze gegevens relevant zijn voor de ontwikkeling, productie en verspreiding van Europese statistieken in overeenstemming met Besluit 2012/504/EU van de Commissie (6) . (18) Verificatie door geaccrediteerde controleurs moet ervoor zorgen dat monitoringplannen en emissieverslagen correct zijn en voldoen aan de bij deze verordening gestelde vereisten. Bekwaamheidsvereisten zijn dan ook van essentieel belang om te waarborgen dat een verificateur de in deze verordening bedoelde verificatieactiviteiten kan uitvoeren. Als belangrijk element voor de vereenvoudiging van de verificatie, moeten controleurs de betrouwbaarheid van de gegevens controleren door gerapporteerde gegevens te vergelijken met geraamde gegevens die gebaseerd zijn op de traceergegevens en kenmerken van het schip. Dergelijke ramingen kunnen worden verstrekt door de Commissie. Controleurs zijn onafhankelijke en bevoegde personen of rechtspersonen en moeten zijn geaccrediteerd door nationale accrediteringsinstanties die zijn opgericht in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (7) . [Am. 20] (19) Een conformiteitsdocument dat wordt verstrekt door een controleur moet aan boord van schepen worden bewaard om aan te tonen dat aan de verplichtingen voor monitoring, rapportage en verificatie is voldaan. Controleurs dienen de Commissie te informeren over de afgifte van dergelijke documenten. (20) Op basis van ervaring met soortgelijke taken betreffende maritieme veiligheid, zou het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) de Commissie kunnen ondersteunen bij de uitvoering van bepaalde taken. (21) Niet-naleving van de bepalingen van deze verordening dient tot de toepassing van sancties te leiden. De handhaving van de verplichtingen betreffende het MRV-systeem moet worden gebaseerd op bestaande instrumenten, namelijk degene die zijn ingesteld in toepassing van Richtlijn 2009/21/EG (8) en Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) en op informatie betreffende de afgifte van conformiteitsdocumenten. Het document waarin de naleving door het schip van de monitoring- en rapportageverplichtingen wordt bevestigd, moet door de Commissie worden toegevoegd aan de lijst met certificaten en documenten waarnaar wordt verwezen in artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2009/16/EG. (22) In Richtlijn 2009/16/EG wordt de mogelijkheid geboden een schip aan te houden indien certificaten die aan boord moeten worden bewaard niet aanwezig zijn. Indien schepen gedurende meer dan één rapportageperiode niet hebben voldaan aan de monitoring- en rapportageverplichtingen, is het echter passend om te voorzien in de mogelijkheid van verwijdering. Dit moet zodanig worden toegepast dat de situatie binnen een redelijke tijdsperiode kan worden hersteld. (23) Verordening (EU) nr. 525/2013 van het Europees Parlement en de Raad (10) moet worden gewijzigd om op grond van deze verordening vereisten vast te stellen voor de monitoring en de rapportage van CO 2 -emissies door maritiem vervoer door de lidstaten. (24) Het MRV-systeem van de Unie moet dienen als model voor de invoering van een wereldwijd MRV-systeem. Een wereldwijd MRV-systeem verdient de voorkeur, aangezien het als effectiever kan worden beschouwd vanwege het ruimere toepassingsgebied. In dit verband moet de Commissie relevante informatie over de tenuitvoerlegging van deze verordening delen met de IMO en andere bevoegde internationale organen en moeten er relevante voorstellen worden ingediend bij de IMO. Wanneer er overeenstemming is bereikt over een wereldwijd MRV-systeem, moet de Commissie het MRV-systeem van de Unie evalueren om het in overeenstemming te brengen met het wereldwijde systeem. (25) Om gebruik te kunnen maken van de beste beschikbare praktijken en wetenschappelijke informatie, moet de bevoegdheid om wetgevingshandelingen vast te stellen in overeenstemming met artikel 290 van het Verdrag worden gedelegeerd aan de Commissie met betrekking tot de evaluatie van bepaalde technische aspecten van de monitoring en rapportage van CO 2 -emissies broeikasgasemissies van schepen en de nadere regels voor de verificatie van emissierapporten en de accreditatie van controleurs. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 21] (26) Met het oog op uniforme voorwaarden voor het gebruik van geautomatiseerde systemen en standaard elektronische templates voor de samenhangende rapportage van emissies en andere klimaatrelevante relevante informatie aan de Commissie en betrokken landen moeten er uitvoeringsbevoegdheden worden overgedragen aan de Commissie. Deze noodzakelijke uitvoeringsbevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (11) . [Am. 22] (27) De doelstelling van de voorgestelde actie, namelijk de monitoring, rapportage en controle van CO 2 -emissies broeikasgasemissies van schepen als eerste stap in een gefaseerde aanpak ter vermindering van deze emissies en ter verwezenlijking van de doelstellingen van het witboek "Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte" van de Commissie kan niet voldoende worden bereikt door de lidstaten als zij alleen handelen, als gevolg van de internationale aard van de zeevaart en kan derhalve, vanwege de omvang en effecten van de actie, beter worden bereikt op Unie-niveau. De Unie kan acties vaststellen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag vastgelegde subsidiariteitsbeginsel. In overeenstemming met het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. [Am. 23] (28) De regels tot vaststelling van het MRV-systeem moeten voldoen aan de bepalingen van Richtlijn 95/46/EG (12) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (13) . (29) Deze verordening treedt in werking op 1 juli 2015 om te verzekeren dat de lidstaten en de relevante belanghebbenden voldoende tijd hebben om de noodzakelijke maatregelen te nemen voor de effectieve toepassing van deze verordening voordat de eerste verslagperiode begint op 1 januari 2018, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Onderwerp In deze verordening zijn regels vastgesteld voor de nauwkeurige monitoring, rapportage en verificatie van kooldioxide-emissies (CO 2 -emissies) broeikasgasemissies en andere klimaatrelevante relevante informatie van schepen die aankomen in, zich bevinden in of vertrekken uit havens die onder de jurisdictie vallen van een lidstaat, om op kosteneffectieve wijze de vermindering van CO 2 -emissies broeikasgasemissies door het maritiem vervoer te bevorderen. [Am. 24] Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op de emissies van schepen van meer dan 5 000 brutoton die zijn vrijgekomen tijdens de reis van de laatste aanloophaven tot een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, en van een haven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, evenals binnen havens onder de jurisdictie van een lidstaat. 2. Deze verordening is niet van toepassing op oorlogsschepen, hulpschepen van de marine , schepen die vis vangen of verwerken , houten schepen met een primitieve bouw, schepen die niet mechanisch worden aangedreven en overheidsschepen die worden gebruikt voor niet-commerciële doelen. [Am. 26] Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: a) "emissies": de uitstoot van CO 2 in de atmosfeer door schepen, zoals bepaald in artikel 2; b) "aanloophaven": de haven waar een schip stopt om vracht te laden of te lossen of om passagiers te laten in- of ontschepen, met uitzondering van stops die uitsluitend bedoeld zijn om te tanken, verse voorraden in te slaan en/of de bemanning af te lossen; c) "bedrijf": de eigenaar van een schip – zoals bepaald in artikel 2 – of een andere persoon, zoals de beheerder of de rompbevrachter, die de verantwoordelijkheid voor de scheepsactiviteiten heeft overgenomen van de scheepseigenaar; d) "brutotonnage" (GT): de metrische brutotonnage die is berekend overeenkomstig de voorschriften voor tonnagemeting van bijlage I bij het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen, 1969; e) "verificateur": een rechtspersoon die verificatie-activiteiten uitvoert en die is geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 en deze verordening of een agentschap dat verantwoordelijk is voor het scheepsemissiemodelleringssysteem ; [Am. 28] f) "verificatie": de activiteiten die worden uitgevoerd door een verificateur om de conformiteit te beoordelen van de door het bedrijf overgelegde documenten met de vereisten uit hoofde van deze verordening; g) "andere klimaatrelevante relevante informatie": informatie die betrekking heeft op de broeikasgasemissies van het brandstofverbruik, de vervoerswerkzaamheden , de afgelegde afstand , de mogelijkheden voor stroomvoorziening op de aanlegplaats en de energie-efficiëntie van schepen en die het mogelijk maakt emissietrends te analyseren en de prestaties van schepen te beoordelen; [Am. 29] h) "emissiefactor": de gemiddelde uitstoot van een broeikasgas in verhouding tot de activiteitengegevens van een bronstroom, aangenomen dat sprake is van volledige oxidatie bij verbranding en volledige conversie bij alle andere chemische reacties; i) "onzekerheid": een parameter, gerelateerd aan het resultaat van de bepaling van een grootheid, die de spreiding aanduidt van de waarden welke redelijkerwijs kunnen worden toegekend aan die bepaalde grootheid, met inbegrip van de effecten van zowel systematische als toevalsfactoren, uitgedrukt als een percentage, en die een betrouwbaarheidsinterval rond de gemiddelde waarde beschrijft dat 95 % van de geschatte waarden omvat, rekening houdend met de eventuele asymmetrie van de verdeling van die waarden; j) "conservatief": gebaseerd op een reeks aannames die zijn vastgesteld om te garanderen dat de jaarlijkse emissies niet worden onderschat en de afstanden of de hoeveelheid vervoerde vracht niet worden overschat; [Am. 30] k) "ton CO 2 ": metrische ton CO 2 ; [Am. 31] l) "verslagperiode": één kalenderjaar waarbinnen de emissies moeten worden gemonitord en gerapporteerd; (l bis) "schip op de aanlegplaats": een schip dat veilig afgemeerd of voor anker ligt in een haven in de Unie, tijdens het laden, lossen of het fungeren als hotel voor de bemanning (hotelling), met inbegrip van de tijd waarin het schip niet is betrokken bij goederenafhandeling; [Am. 32] (l ter) "ijswaardigheid": de score die door de overheid of door een door de overheid erkende instantie aan een schip is toegekend en die aangeeft dat het schip geschikt is om te varen bij zee-ijs. [Am. 33] HOOFDSTUK II MONITORING EN RAPPORTAGE AFDELING 1 Beginselen en methoden voor monitoring en rapportage Artikel 4 Algemene beginselen voor monitoring en rapportage 1. De bedrijven monitoren en rapporteren voor elk schip de hoeveelheid en het soort brandstof dat gedurende een kalenderjaar rapporteringsperiode is verbruikt binnen elke haven alle havens onder de jurisdictie van een lidstaat en voor elke reis alle reizen die aankomt in en vertrekt vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat in overeenstemming met de leden 2 tot en met 6. [Am. 34] 2. De monitoring en rapportage zijn volledig en beslaan alle emissies CO 2- emissies afkomstig van de verbranding van brandstoffen , zowel wanneer het schip op zee is als wanneer op de aanlegplaats is . De bedrijven nemen gepaste maatregelen om lacunes in de gegevens tijdens de verslagperiode te voorkomen. [Am. 35] 3. De monitoring en rapportage zijn consistent en vergelijkbaar in de tijd. De bedrijven gebruiken dezelfde monitoringmethoden en gegevensreeksen, onder voorbehoud van wijzigingen en afwijkingen die zijn goedgekeurd door de verificateur. 4. De bedrijven verkrijgen, noteren, verzamelen, analyseren en documenteren monitoringgegevens, met inbegrip van aannames, referenties, emissiefactoren en activiteitengegevens, op transparante wijze, zodat de verificateur de vaststelling van de emissies kan reproduceren. 5. De bedrijven zorgen ervoor dat de vaststelling van de emissies niet systematisch of bewust onnauwkeurig gebeurt. Zij identificeren en verminderen eventuele bronnen van onnauwkeurigheden. 6. De bedrijven maken een redelijke garantie van de integriteit van de te monitoren en rapporteren emissiegegevens mogelijk. 6 bis. De bedrijven houden in hun latere monitoring en rapportage rekening met de aanbevelingen in de overeenkomstig artikel 13 opgestelde verificatieverslagen. [Am. 36] Artikel 5 Methoden voor de monitoring en rapportage van emissies door maritiem vervoer 1. Voor de toepassing van artikel 4, leden 1, 2 en 3, stellen bedrijven hun emissies en andere klimaatrelevante informatie vast voor elk van hun schepen van meer dan 5 000 GT in overeenstemming met een van de in bijlage I opgenomen methoden. 1 bis. Wanneer een internationale overeenkomst om broeikasgasemissies door maritiem vervoer te monitoren wordt bereikt, herziet de Commissie de in bijlage I bedoelde methoden en wordt zij ertoe gemachtigd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen aan te nemen betreffende eventuele wijzigingen op die bijlage om het gebruik van stroommeters voor de toepasselijke verbrandingsprocessen of directe emissiemetingen nader te specificeren. [Am. 38] AFDELING 2 MONITORINGPLAN Artikel 6 Inhoud en indiening van het monitoringplan 1. Uiterlijk 31 augustus 2017 dienen bedrijven bij de verificateurs een monitoringplan in waarin vermeld wordt welke methode is gekozen om emissies en andere klimaatrelevante relevante informatie voor elk van hun schepen van meer dan 5 000 GT te monitoren en te rapporteren. [Am. 39 - aangepast omwille van consistentie met artikel 2, lid 1, betreffende het toepassingsgebied.] 2. In afwijking van lid 1 dient het bedrijf voor schepen die voor het eerst na 1 januari 2018 onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, onverwijld en niet later dan twee maanden nadat de eerste haven onder de jurisdictie van een lidstaat is aangedaan, een monitoringplan in bij de verificateur. 3. Het in lid 1 vermelde monitoringplan bestaat uit volledige en transparante documentatie over de monitoringmethode voor een specifiek schip en bevat ten minste de volgende elementen: a) de identificatie van en het type schip, met inbegrip van de naam van het schip, het registratienummer bij de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), de registratie- of thuishaven , de ijswaardigheid van het schip en de naam van de eigenaar van het schip; [Am. 40] b) de naam van het bedrijf, evenals adres, telefoonnummer, fax en e-mailadres van een contactpersoon; c) een beschrijving van de volgende emissiebronnen en de bijbehorende brandstoftypen aan boord van het schip , zoals hoofdmotoren, hulpmotoren, boilers en generatoren van inerte gassen en de gebruikte brandstoftypen : (i) hoofdmotor(en); (ii) hulpmotor(en); (iii) boiler(s); (iv) generator(en) van inerte gassen; [Am. 41] d) een beschrijving van de procedures, systemen en verantwoordelijkheden die worden gebruikt voor het bijwerken van de lijst van emissiebronnen gedurende een monitoringjaar monitoringperiode om te verzekeren dat de emissies van het schip volledig worden gemonitord en gerapporteerd; [Am. 42] e) een beschrijving van de procedures die worden gebruikt om de volledigheid van de lijst van reizen te monitoren; f) een beschrijving van de procedures voor de monitoring van het brandstofverbruik van het schip, waaronder: i) de uit bijlage I gekozen methode voor het berekenen van het brandstofverbruik van elke emissiebron, met inbegrip van een beschrijving van de gebruikte meetapparatuur, indien van toepassing; ii) de procedures voor de meting van de hoeveelheid getankte brandstof en de hoeveelheid brandstof in de brandstoftanks, alsook een beschrijving van de gebruikte meetinstrumenten en, indien van toepassing, de procedures voor registratie, retrieval, overdracht en opslag van de informatie betreffende de metingen; iii) de gekozen methode om in voorkomend geval de dichtheid te bepalen; iv) een procedure die garandeert dat de totale aan de brandstofmetingen verbonden onzekerheid voldoet aan de eisen van deze verordening, waar mogelijk onder verwijzing naar de nationale wetgeving, clausules in klantencontracten of door de brandstofleveranciers gehanteerde nauwkeurigheidsnormen; g) de afzonderlijke emissiefactoren voor ieder brandstoftype, of in het geval van alternatieve brandstoffen, de methoden ter bepaling van de emissiefactoren, met inbegrip van de bemonsteringmethode, analysemethoden en een beschrijving van de ingeschakelde laboratoria (en waar relevant de bevestigde ISO 17025-accreditatie); h) een beschrijving van de procedures die worden gebruikt voor het vaststellen van de activiteitengegevens per reis, waaronder: i) de procedures, verantwoordelijkheden en gegevensbronnen voor het vaststellen en vastleggen van de afstand per gemaakte reis; ii) de procedures, verantwoordelijkheden, formules en gegevensbronnen voor het vaststellen en vastleggen van de vervoerde vracht en het aantal passagiers, voor zover van toepassing; [Am. 43] iii) de procedures, verantwoordelijkheden, formules en gegevensbronnen voor het vaststellen en vastleggen van de op zee doorgebrachte tijd tussen de vertrek- en de aankomsthaven; h bis) de procedures, verantwoordelijkheden, formules en gegevensbronnen voor het vaststellen en vastleggen van de afgelegde afstand en de tijd gedurende welke het schip door ijs heeft gevaren; [Am. 44] i) een beschrijving van de te gebruiken methode voor het vaststellen van vervangende gegevens om lacunes in de gegevens op te vullen; j) de datum van de laatste wijziging van het monitoringplan. [Am. 45] j bis) een revisiestaat om alle details betreffende verrichte revisies te noteren. [Am. 46] 4. Bedrijven maken gebruik van gestandaardiseerde monitoringplannen op basis van templates. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen om d e technische regels vast te stellen voor het opstellen van de templates voor de in lid 1 vermelde monitoringplannen. worden vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 25, lid 2, van deze verordening vermelde procedure vastgesteld door de Commissie Deze templates zijn zo eenvoudig mogelijk en leiden niet tot overbodige rompslomp. [Am. 47] Artikel 7 Wijzigingen van het monitoringplan De bedrijven controleren regelmatig of het monitoringplan van het schip de aard en functie van het schip weerspiegelt en of de monitoringmethode kan worden verbeterd. In de volgende onder a) tot en met e) beschreven situaties wordt het monitoringplan door een bedrijf gewijzigd . Het monitoringplan wordt enkel gewijzigd in het licht van de specifieke wijzigingen die zijn doorgevoerd ten gevolge van die situaties: [Am. 48] a) indien het schip van eigenaar , van documenthouder of vlaggenstaat wisselt; [Am. 49] b) indien er nieuwe emissies ontstaan als gevolg van nieuwe emissiebronnen of als gevolg van het gebruik van nieuwe brandstoffen die nog niet zijn opgenomen in het monitoringplan; c) indien de beschikbaarheid van gegevens is gewijzigd, als gevolg van het gebruik van nieuwe typen meetinstrumenten, bemonsteringsmethoden of analysemethoden, of om andere reden, en dit tot een grotere mate van nauwkeurigheid bij de vaststelling van emissies heeft geleid; d) indien gegevens die voortvloeien uit de eerder gebruikte monitoringmethode onjuist blijken te zijn; e) indien het monitoringplan niet voldoet aan de vereisten van deze verordening en de verificateurs het bedrijf verzoeken het plan te wijzigen. Bedrijven informeren de verificateurs onverwijld over eventuele voorstellen voor de wijziging van het monitoringplan. Aanzienlijke wijzigingen in het monitoringplan moeten worden beoordeeld door de verificateur. AFDELING 3 MONITORING VAN EMISSIES EN ANDERE RELEVANTE INFORMATIE Artikel 8 Monitoring van activiteiten binnen een verslagperiode 1. Vanaf 1 januari 2018 monitoren bedrijven, op basis van het in overeenstemming met artikel 13, lid 1, goedgekeurde monitoringplan, de emissies voor elk schip per reis en op jaarbasis door een geschikte methode – gekozen uit de in deel B van bijlage I opgenomen methoden – toe te passen en door de emissies in overeenstemming met deel A van bijlage I te berekenen. 1 bis. Monitoring mag worden opgeschort gedurende perioden waarin het schip zich in een noodsituatie bevindt met inbegrip van levensreddende acties. [Am. 50] Artikel 9 Monitoring per reis Op basis van het in overeenstemming met artikel 13, lid 1, goedgekeurde monitoringplan, monitoren bedrijven, in overeenstemming met deel A van bijlage I en bijlage II, voor elk schip en voor elke reis die aankomt in of vertrekt vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat de volgende informatie: a) vertrek- en aankomsthaven, inclusief de datum en het tijdstip van vertrek en van aankomst; b) de hoeveelheid en emissiefactor voor elk type brandstof dat in totaal is verbruikt en uitgesplitst naar de brandstof die is gebruikt binnen en buiten emissiecontrolegebieden ; [Am. 51] c) uitgestoten CO 2 ; d) afgelegde afstand; e) op zee doorgebrachte tijd; f) vervoerde vracht; [Am. 53] f bis) energie-efficiëntie als bepaald in bijlage II; [Am. 54] g) vervoerswerkzaamheden. [Am. 55] g bis) datum en tijdstip van het begin en het einde van perioden gedurende welke de monitoring is opgeschort wegens noodsituaties zoals levensreddende acties, alsmede de beschrijving hiervan. [Am. 56] Voor schepen voor de grote vaart die een reeks Uniehavens aandoen, dient het Europese traject te worden beschouwd als één reis. [Am. 57] In afwijking van lid 1 worden schepen die uitsluitend opereren binnen het toepassingsgebied van de verordening en die meerdere reizen per dag maken vrijgesteld van de verplichting om de emissies per reis te monitoren. [Am. 58] Artikel 10 Monitoring op jaarbasis Op basis van het in overeenstemming met artikel 13, lid 1, goedgekeurde monitoringplan monitort het bedrijf, in overeenstemming met deel A van bijlage I en bijlage II, voor elk schip en voor elk kalenderjaar de volgende parameters: a) de hoeveelheid en emissiefactor voor elk type brandstof dat in totaal is verbruikt en uitgesplitst naar de brandstof die is gebruikt binnen en buiten emissiecontrolegebieden ; b) totale CO 2- emissies; c) totale CO 2 -emissies van alle reizen tussen havens onder de jurisdictie van een lidstaat; d) totale CO 2 -emissies van alle reizen die zijn vertrokken uit havens onder de jurisdictie van een lidstaat; e) totale CO 2 -emissies van alle reizen naar havens onder de jurisdictie van een lidstaat; f) CO 2 -emissies binnen havens onder de jurisdictie van een lidstaat op de aanlegplaats; g) totale afgelegde afstand; h) totale op zee en op de aanlegplaats doorgebrachte tijd; i) totale vervoerswerkzaamheden; j) gemiddelde energie-efficiëntie. [Am. 59] AFDELING 4 RAPPORTAGE Artikel 11 Inhoud van het emissieverslag 1. De bedrijven dienen vanaf 2019 uiterlijk 30 april van elk jaar bij de Commissie en de autoriteiten van de betreffende vlaggenstaten een emissieverslag in dat betrekking heeft op de emissies en andere klimaatrelevante informatie tijdens de gehele verslagperiode voor elk schip dat onder hun verantwoordelijkheid valt, en dat als bevredigend is beoordeeld door een verificateur in overeenstemming met de in artikel 14 vermelde vereisten. 2. Wanneer een schip van eigenaar wisselt, zorgt het nieuwe bedrijf ervoor dat elk schip onder zijn verantwoordelijkheid voldoet aan de vereisten van deze verordening tijdens de volledige verslagperiode waarbinnen het de verantwoordelijkheid voor het betreffende schip overneemt. 3. Bedrijven nemen in het in lid 1 vermelde emissieverslag de volgende informatie op: a) gegevens ter identificatie van het schip en het bedrijf, waaronder: i) naam van het schip, ii) IMO-registratienummer; iii) registratie- of thuishaven; iii bis) de ijswaardigheid van het schip, [Am. 60] iv) gecertificeerde technische efficiëntie van het schip (in voorkomend geval uitgedrukt in de "Energy Efficiency Design Index" (EEDI) of de "Estimated Index Value" (EVI) in overeenstemming met IMO-resolutie MEPC.215 (63)) wanneer dit van toepassing is op het desbetreffende type schip ; [Am. 61] v) naam van de eigenaar van het schip; vi) adres van de eigenaar van het schip en zijn hoofdvestiging; vii) naam van het bedrijf (wanneer dat niet de eigenaar van het schip is); viii) adres van het bedrijf (wanneer dat niet de eigenaar van het schip is) en zijn hoofdvestiging; ix) adres, telefoonnummer , fax en e-mailadres van een contactpersoon; [Am. 62] b) informatie over de gebruikte monitoringmethode en het bijbehorende niveau van onzekerheid; c) de resultaten van de jaarlijkse monitoring van de parameters in overeenstemming met artikel 10. (c bis) details betreffende de opschorting van monitoringperioden wegens noodsituaties en levensreddende acties. [Am. 63] Artikel 12 Formaat van het emissieverslag 1. Het in artikel 11 vermelde emissieverslag wordt ingediend via automatische systemen en volledige gegevensuitwisselingsformaten, met inbegrip van elektronische templates. 2. De technische regels voor het opstellen van het in lid 1 vermelde gegevensuitwisselingsformaat – met inbegrip van elektronische templates – worden vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 25, lid 2, van deze verordening vermelde procedure vastgesteld door de Commissie. HOOFDSTUK III VERIFICATIE EN ACCREDITATIE Artikel 13 Omvang van de verificatie-activiteiten en verificatieverslag 1. De verificateur beoordeelt of het in artikel 6 vermelde monitoringplan aan de vereisten van de artikelen 6 en 7 voldoet. Wanneer de beoordeling aanbevelingen bevat die moeten worden opgenomen in het monitoringplan, herziet het bedrijf zijn monitoringplan voor aanvang van de verslagperiode. 2. De verificateur beoordeelt of het emissieverslag aan de in de artikelen 8 tot en met 11 en bijlage I en II opgenomen vereisten voldoet. 3. De verificateur zorgt er in het bijzonder voor dat de emissies en andere klimaatrelevante relevante informatie die zijn opgenomen in het emissieverslag, zijn vastgesteld in overeenstemming met de artikelen 8, 9 en 10 en het in artikel 6 vermelde monitoringplan. Tevens zorgt de verificateur ervoor dat de emissies en andere in de verslagen opgenomen klimaatrelevante relevante informatie overeenstemmen met de gegevens die overeenkomstig bijlagen I en II zijn berekend op basis van andere bronnen. [Am. 64] 4. Wanneer in de beoordeling wordt geconcludeerd dat, naar beste weten van de verificateur, het emissieverslag geen wezenlijke verkeerde verklaringen en fouten bevat, brengt de verificateur een verificatieverslag uit. In het verificatieverslag worden alle kwesties vermeld die betrekking hebben op de door de verificateur uitgevoerde werkzaamheden. 5. Wanneer in de beoordeling wordt geconcludeerd dat het emissieverslag wezenlijke verkeerde verklaringen, fouten of inconsistenties bevat of niet voldoet aan de vereisten van de artikelen 11 en 14 en bijlage I, brengt de verificateur het bedrijf hiervan tijdig op de hoogte en verzoekt hij het bedrijf een herzien emissieverslag in te dienen. Het bedrijf corrigeert eventuele meegedeelde gebreken of inconsistenties zodat het verificatieproces tijdig kan worden voltooid. De verificateur vermeldt in zijn verificatieverslag of de gebreken tijdens de verificatie door het bedrijf zijn verholpen. 5 bis. Wanneer de verificateur heeft vastgesteld dat de prestaties van het bedrijf met betrekking tot de monitoring en rapportage van emissies op bepaalde vlakken kunnen worden verbeterd, bijvoorbeeld ten aanzien van nauwkeurigheid, efficiëntie van de monitoring en rapportage, neemt hij in het verificatieverslag aanbevelingen op voor mogelijke verbeteringen. [Am. 65] Artikel 14 Algemene verplichtingen en beginselen voor de verificateurs 1. De verificateur is onafhankelijk van het bedrijf of de exploitant van het betreffende schip en voert de door deze verordening vereiste activiteiten uit in het openbaar belang. Om die reden zijn de verificateur en alle onderdelen van dezelfde rechtspersoon geen bedrijf of scheepsexploitant, geen eigenaar van een bedrijf of deel van een bedrijf, noch heeft de verificateur relaties met het bedrijf die zijn onafhankelijkheid en onpartijdigheid kunnen beïnvloeden. 2. Bij de verificatie van het in artikel 11 vermelde emissieverslag en de door het bedrijf toegepaste monitoringprocedures, beoordeelt de verificateur de betrouwbaarheid, geloofwaardigheid en nauwkeurigheid van de monitoringsystemen en van de gerapporteerde gegevens en informatie betreffende emissies, in het bijzonder: a) de vermelding van het brandstofverbruik voor reizen binnen het toepassingsgebied van deze verordening; b) de gerapporteerde gegevens inzake het brandstofverbruik en de daarmee verband houdende metingen en berekeningen; c) de keuze en het gebruik van emissiefactoren; d) de berekeningen ter bepaling van de totale emissies; en e) de berekeningen ter bepaling van de energie-efficiëntie. 3. De verificateur neemt overeenkomstig artikel 11 ingediende verslagen alleen in overweging als betrouwbare en geloofwaardige gegevens en informatie het mogelijk maken de emissies te bepalen met een grote mate van zekerheid en mits het volgende gewaarborgd is: a) de gerapporteerde gegevens zijn consistent met de geschatte gegevens gebaseerd op de traceergegevens en kenmerken van het schip, zoals het geïnstalleerde motorvermogen; b) de gerapporteerde gegevens bevatten geen inconsistenties, in het bijzonder bij de vergelijking van de totale jaarlijks voor elk schip aangeschafte hoeveelheid brandstof met het totale brandstofverbruik tijdens reizen die vallen binnen het toepassingsgebied van deze verordening; c) de gegevens zijn verzameld in overeenstemming met de toepasselijke regels; d) de relevante verslagen van het schip zijn volledig en consistent. Artikel 15 Verificatieprocedures 1. De verificateur stelt mogelijke risico’s in verband met het monitoring- en rapportageproces vast door gerapporteerde emissies te vergelijken met geschatte gegevens gebaseerd op de traceergegevens en kenmerken van het schip, zoals het geïnstalleerde motorvermogen. Wanneer er aanzienlijke afwijkingen worden gevonden, voert de verificateur nadere analyses uit. [Am. 66] 2. De verificateur stelt mogelijke risico’s vast in verband met de verschillende berekeningsstappen door alle gebruikte gegevensbronnen en methoden te beoordelen. 3. De verificateur houdt rekening met eventuele door het bedrijf toegepaste risicobeheersingsmethoden om het niveau van onzekerheid te verminderen, rekening houdend met de nauwkeurigheid van de gebruikte monitoringsmethoden. 4. Het bedrijf verstrekt de verificateur eventuele aanvullende informatie om hem in staat te stellen de verificatieprocedures uit te voeren. De verificateur kan spotchecks uitvoeren tijdens het verificatieproces om de betrouwbaarheid van de gerapporteerde gegevens en informatie te bepalen. 5. De Commissie is bevoegd om in overeenstemming met artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen om nadere regels te bepalen voor de in deze verordening genoemde verificatieactiviteiten en de accreditatiemethoden voor verificateurs. Deze gedelegeerde handelingen zijn gebaseerd op de verificatiebeginselen van artikel 14 en op de toepasselijke internationaal geaccepteerde normen. Artikel 16 Accreditering van verificateurs 1. Een verificateur die de monitoringplannen en emissieverslagen beoordeelt en de in de artikelen 13 en 17 vermelde conformiteitsdocumenten afgeeft, wordt geaccrediteerd voor activiteiten onder het toepassingsgebied van deze verordening door een nationale accreditatie-instantie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008. 2. Indien er geen specifieke bepalingen betreffende de accreditatie zijn vastgesteld in deze verordening, zijn de relevante bepalingen van Verordening (EG) nr. 765/2008 van toepassing. 3. De Commissie is bevoegd om in overeenstemming met artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de accreditatiemethoden voor verificateurs nader te bepalen. HOOFDSTUK IV CONFORMITEIT EN BEKENDMAKING VAN INFORMATIE Artikel 17 Afgifte van een conformiteitsdocument 1. Wanneer het in artikel 11 vermelde emissieverslag voldoet aan de vereisten van de artikelen 11 tot en met 15 en de vereisten in bijlagen I en II, geeft de verificateur, op basis van het verificatieverslag, een conformiteitsdocument af voor het betreffende schip. 2. Het in lid 1 vermelde conformiteitsdocument bevat de volgende gegevens: a) de identiteit van het schip (naam, IMO-registratienummer en registratie- of thuishaven); b) naam, adres en hoofdvestiging van de eigenaar van het schip; c) de identiteit van de verificateur; d) de afgiftedatum van het conformiteitsdocument (de verslagperiode waarop het betrekking heeft en de geldigheidsperiode). 3. Conformiteitsdocumenten worden als geldige documenten beschouwd gedurende een periode van 18 maanden na afloop van de verslagperiode. 4. De verificateur informeert de Commissie en de autoriteiten van de vlaggenstaat onverwijld over de afgifte van een conformiteitsdocument en draagt de in lid 2 vermelde gegevens over via geautomatiseerde systemen en volledige gegevensuitwisselingsformaten, met inbegrip van elektronische templates die door de Commissie zijn vastgesteld in overeenstemming met de in de onderhavige verordening vastgestelde procedure. 5. De technische regels voor het vaststellen van het in lid 4 vermelde gegevensuitwisselingsformaat – met inbegrip van elektronische templates – worden vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 25, lid 2, van deze verordening vermelde procedure vastgesteld door de Commissie. Artikel 18 Verplichting om een geldig conformiteitsdocument aan boord te hebben Vanaf 30 juni 2019 bewaren schepen die aankomen in, zich bevinden in of vertrekken uit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, aan boord een in overeenstemming met artikel 17 afgegeven geldig document waaruit blijkt dat het schip de rapportage- en monitoringverplichtingen voor de betreffende verslagperiode heeft nageleefd. Artikel 19 Naleving van de monitoring- en rapportageverplichtingen en inspecties 1. Op basis van de in overeenstemming met artikel 21, lid 1 gepubliceerde informatie zorgen alle lidstaten ervoor dat de in de artikelen 8 tot en met 12 vermelde monitoring- en rapportagevereisten worden nageleefd door de schepen die onder hun vlag varen. 2. Alle lidstaten zorgen ervoor dat bij inspecties van schepen in havens onder hun jurisdictie geverifieerd wordt of het in artikel 18 vermelde conformiteitsdocument zich aan boord bevindt. 3. Onverminderd lid 2 van dit artikel en op basis van de in overeenstemming met artikel 21 gepubliceerde informatie, verifiëren de lidstaten voor elk schip dat niet voldoet aan artikel 21, lid 2, onder j) en k), en dat een haven onder hun jurisdictie aandoet, of het in artikel 18 vermelde conformiteitsdocument zich aan boord bevindt. 3 bis. Tijdens de door het EMSA (Europees Agentschap voor maritieme veiligheid) uitgevoerde bezoeken en inspecties om de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2009/16/EG te monitoren, zal het EMSA ook de toepassing van de leden 1, 2 en 3 door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten monitoren en verslag uitbrengen aan de Commissie. [Am. 67] Artikel 20 Straffen, uitwisseling van informatie en verwijderingsbevel 1. De lidstaten voorzien in een strafsysteem voor niet-naleving van de in de artikelen 8 tot en met 12 vastgestelde monitoring- en rapportagevereisten en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die straffen worden opgelegd. De straffen zijn niet minder streng dan die welke overeenkomstig de nationale wetgeving betreffende broeikasgasemissies zijn voorzien in geval van niet-naleving van rapportageverplichtingen door marktdeelnemers, en zijn effectief, evenredig en afschrikkend. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk 1 juli 2017 in kennis van deze bepalingen en informeren de Commissie onverwijld over eventuele latere wijzigingen van deze bepalingen. [Am. 68] 2. De lidstaten zorgen voor een doeltreffende uitwisseling van informatie en een doeltreffende samenwerking tussen hun nationale autoriteiten die de naleving van de monitoring- en rapportagevereisten waarborgen of, in voorkomend geval, de autoriteit die belast is met de strafprocedures. Nationale strafprocedures die zijn ingesteld door een lidstaat, worden gemeld aan de Commissie, het EMSA, de overige lidstaten en de betreffende vlaggenstaat. 3. Voor schepen die gedurende meer dan één verslagperiode niet hebben voldaan aan de monitoring- en rapportagevereisten, kan de nationale havenautoriteit een verwijderingsbevel uitvaardigen dat wordt gemeld aan de Commissie, EMSA, de overige lidstaten en de betreffende vlaggenstaat. Als gevolg van de afgifte van een dergelijk verwijderingsbevel weigert elke lidstaat het schip de toegang tot zijn havens, totdat het bedrijf voldoet aan de monitoring- en rapportagevereisten van de artikelen 8 tot en met 12 en dit feit bevestigd wordt door de kennisgeving van een geldig conformiteitsdocument aan de nationale havenautoriteit die het verwijderingsbevel heeft afgegeven. Artikel 21 Bekendmaking van informatie 1. De Commissie maakt elk jaar uiterlijk 30 juni de in overeenstemming met artikel 11 gerapporteerde jaarlijkse emissies openbaar bekend , evenals , met inachtneming van de vertrouwelijkheid van commerciële informatie over de naleving door het bedrijf van de in de artikelen 11 en 17 vermelde monitoring- en rapportagevereisten om een gewettigd economisch belang te beschermen, overeenkomstig artikelen 3 en 4 van Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad (14) . [Am. 69] 2. De in lid 1 vermelde bekendmaking bevat de volgende gegevens: a) de identiteit van het schip (naam, IMO-registratienummer , en registratie- of thuishaven en de ijswaardigheid van het schip ); [Am. 70] b) de identiteit van de eigenaar van het schip (naam en adres van de eigenaar en zijn hoofdvestiging); c) de technische efficiëntie van het schip (EEDI of EVI, indien van toepassing op het desbetreffende type schip ); [Am. 71] d) de jaarlijkse CO 2 -emissies; e) het totale jaarlijkse brandstofverbruik tijdens reizen die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen; f) het gemiddelde jaarlijkse brandstofverbruik en de broeikasgasemissies per afgelegde afstand tijdens reizen die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen; g) het gemiddelde jaarlijkse brandstofverbruik en de broeikasgasemissies per afgelegde afstand en vervoerde vracht tijdens reizen die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen; [Am. 73] h) de jaarlijkse op zee doorgebrachte tijd tijdens reizen die vallen onder het toepassingsgebied van deze verordening; [Am. 74] i) de gebruikte monitoringmethode; j) de afgifte- en verloopdatum van het conformiteitsdocument; k) de identiteit van de verificateur die het emissieverslag heeft goedgekeurd. 3. De Commissie publiceert jaarlijks een verslag over de emissies door maritiem vervoer en andere klimaatrelevante relevante informatie. [Am. 75] 4. EMSA staat de Commissie bij in haar werkzaamheden om aan de artikelen 11, 12, 17 en 21 van deze verordening te voldoen in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad (15) . HOOFDSTUK V INTERNATIONALE SAMENWERKING Artikel 22 Internationale samenwerking 1. De Commissie informeert de IMO en andere relevante internationale organen regelmatig over de uitvoering van deze verordening om de ontwikkeling te bevorderen van internationale regels binnen de IMO voor de monitoring, de rapportage en de verificatie van broeikasgasemissies door maritiem vervoer. 2. De Commissie onderhoudt technische uitwisselingen met derde landen over de uitvoering van deze verordening, in het bijzonder over de verdere ontwikkeling van monitoringsmethoden, de organisatie van de rapportage en de verificatie van emissieverslagen. 3. Wanneer een internationale overeenkomst betreffende wereldwijde maatregelen ter vermindering van de broeikasgasemissies door maritiem vervoer wordt bereikt, evalueert de Commissie deze verordening en kan ze, zo nodig, wijzigingen van deze verordening voorstellen ziet ze erop toe dat deze is afgestemd op de relevante internationale regels van de IMO . [Am. 76] HOOFDSTUK VI GEDELEGEERDE EN UITVOERINGSBEVOEGDHEDEN EN SLOTBEPALINGEN Artikel 23 Bevoegdheidsdelegatie De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen in aanvulling op en tot wijziging van de bepalingen van de bijlagen I en II wordt overgedragen aan de Commissie om rekening te houden met recente wetenschappelijke informatie evenals de relevante gegevens aan boord van schepen en de relevante internationale regels en internationaal geaccepteerde normen , alsmede om de bijlagen in overeenstemming te brengen met de relevante internationale regels van de IMO, met het doel de conformiteit met internationale regels te waarborgen om de meest nauwkeurige en efficiënte methoden vast te stellen voor de monitoring van emissies, en om de nauwkeurigheid van de in verband met de monitoring en rapportage van emissies verzochte informatie te verbeteren . Deze bevoegdheid wordt, onder voorbehoud van de in artikel 24 vermelde voorwaarden, overgedragen aan de Commissie uitsluitend voor zover het niet-essentiële onderdelen van deze verordening betreft. [Am. 77] Artikel 24 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De in artikel 5, lid 1 bis, artikel 6, lid 4, en de artikelen 15, 16 en 23 vermelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 1 juli 2015 ... (16) . De Commissie stelt uiterlijk negen maanden vóór het einde van de termijn van vijf jaar een rapport op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden vóór het verstrijken van elke termijn tegen deze verlenging verzet . [Am. 78] 2. Het Europees Parlement of de Raad kunnen de in artikel 5, lid 1 bis, artikel 6, lid 4, en de artikelen 15, 16 en 23 vermelde bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. [Am. 79] 3. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 4. Een overeenkomstig artikel 5, lid 1 bis, artikel 6, lid 4, en de artikelen 15, 16 en 23 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn kan op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden worden verlengd. [Am. 80] Artikel 25 Uitvoeringshandelingen 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 8 van Beschikking 93/389/EEG van de Raad (17) ingestelde comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing, Artikel 26 Wijzigingen van Verordening (EU) nr. 525/2013 Verordening (EU) nr. 525/2013 wordt als volgt gewijzigd: 1. In artikel 1 wordt het volgende punt ingevoegd:" "h) monitoring en rapportage van broeikasgasemissies door zeeschepen overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van Verordening (EU) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad * . __________________ * PB L ... (18) ". 2. Het volgende artikel 21 bis wordt ingevoegd:" "Artikel 21 bis Rapportage van emissies door maritiem vervoer 1. De lidstaten delen de Commissie uiterlijk 15 januari van elk jaar (jaar X) de CO 2 -emissies door maritiem vervoer voor het jaar X-2 mee overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van Verordening (EU) nr. .../... (19) + . 2. De Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen in overeenstemming met [artikel 25 van deze verordening] om de vereisten voor de monitoring en de rapportage van CO 2 -emissies door maritiem vervoer overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van Verordening (EU) nr. .../... + te specificeren, eventueel rekening houdend met door de organen van het UNFCCC en het Kyoto Protocol vastgestelde relevante besluiten, daarop gebaseerde of daarop volgende overeenkomsten of besluiten die zijn vastgesteld in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie. 3. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast voor het bepalen van de structuur, het formaat en het proces voor de indiening door de lidstaten van informatie over CO 2 -emissies door maritiem vervoer overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van Verordening (EU) nr. .../... + . Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de onderzoeksprocedure van . 3 bis. De Commissie beoordeelt tweejaarlijks de algemene impact van het maritiem vervoer op het mondiale klimaat, met name als gevolg van niet-CO 2 -emissies of niet-CO 2 -effecten op basis van de door de lidstaten overeenkomstig artikel 7 ingediende en/of krachtens Verordening (EU) nr. .../... (20) verstrekte emissiegegevens, en zij verbetert deze beoordeling, in voorkomend geval, in het licht van de wetenschappelijke vooruitgang en maritiemevervoersgegevens." [Am. 82] 3. In artikel 25, leden 2, 3 en 5, wordt de volgende verwijzing ingevoegd:" "21 bis" Artikel 27 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op 1 juli 2015. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Methoden voor de monitoring en rapportage van broeikasgasemissies en andere klimaatrelevante informatie A. BEREKENING VAN HET BRANDSTOFVERBRUIK Bij de berekening van het brandstofverbruik hanteren bedrijven de volgende formule: Brandstofverbruik x emissiefactor Het brandstofverbruik omvat de brandstof verbruikt door hoofdmotoren, hulpmotoren, boilers en generatoren van inerte gassen. Het brandstofverbruik binnen havens op de aanlegplaats wordt afzonderlijk berekend. In beginsel wordt gebruikgemaakt van standaardwaarden voor de emissiefactoren van brandstoffen, tenzij het bedrijf besluit gegevens over de brandstofkwaliteit te gebruiken die zijn opgenomen in de brandstofleveringsnota’s en die worden gebruikt om de naleving aan te tonen van de toepasselijke regelgeving betreffende zwavelemissies. De standaardemissiefactoren zijn gebaseerd op de meest recente IPCC-waarden. Ze kunnen worden afgeleid uit bijlage VI bij Verordening (EU) nr. 601/2012 van de Commissie (21) . Op biobrandstoffen en alternatieve niet-fossiele brandstoffen worden adequate emissiefactoren toegepast. B. METHODEN VOOR HET BEPALEN VAN EMISSIES Het bedrijf bepaalt in het monitoringplan welke monitoringmethode wordt gebruikt om het brandstofverbruik te berekenen voor elk type schip onder zijn verantwoordelijkheid en zorgt ervoor dat de gekozen methode consistent wordt toegepast. Bij het kiezen van een monitoringmethode moeten de verbeteringen als gevolg van nauwkeurige resultaten worden afgewogen tegen de extra kosten. Het werkelijke brandstofverbruik voor elke reis wordt gebruikt en berekend met behulp van een van de volgende methoden: a) bunkerbrandstofleveringsnota (BLN) en periodieke inventarisaties van de brandstoftanks; b) monitoring van de bunkerbrandstoftanks aan boord; c) stroommeters voor de toepasselijke verbrandingsprocessen; d) directe emissiemetingen. d bis) Het modelleren met informatie over de verplaatsingen van het schip (AIS) en per schip specifieke gegevens. [Am. 83] De verificateur mag gebruik maken van elke combinatie van de bovenstaande methodes als dit de algehele nauwkeurigheid van de meting verhoogt. [Am. 84] 1. Methode A: BLN (bunkerbrandstofleveringsnota) en periodieke inventarisaties van brandstoftanks Deze methode is gebaseerd op de hoeveelheid en het type brandstof zoals gedefinieerd op de BLN in combinatie met periodieke inventarisaties van de brandstoftanks op basis van de aflezing van de tanks. De brandstof aan het begin van de periode, plus leveringen, min de aan het eind van de periode beschikbare brandstof en de uit de opslag genomen brandstof tussen het begin en het einde van de periode vormen samen de in die periode verbruikte brandstof. De periode omvat de tijd tussen het aandoen van twee havens of de in een haven doorgebrachte tijd. Voor de brandstof die in een periode is gebruikt, moeten het brandstoftype en het zwavelgehalte worden gespecificeerd. Deze aanpak wordt niet gebruikt wanneer Wanneer er geen BLN’s niet beschikbaar zijn aan boord van schepen, in het bijzonder wanneer vracht wordt gebruikt als brandstof, bijvoorbeeld door verdamping van vloeibaar aardgas (LNG) , worden alleen de inventarisaties van brandstoftanks en de aflezing van de bunkerbrandstoftanks gebruikt . [Am. 85] De BLN is gemandateerd onder bijlage VI van bestaande MARPOL-voorschriften en de relevante verslagen worden gedurende drie jaar na de levering van de brandstof aan boord bewaard en kunnen direct beschikbaar worden gesteld. De periodieke inventaris van de brandstoftanks aan boord is gebaseerd op de aflezing van de brandstoftanks. Er wordt gebruikgemaakt van tanktabellen bedoeld voor elk type brandstoftank om te bepalen wat de hoeveelheid is ten tijde van de aflezing van de brandstoftank. De onzekerheid gerelateerd aan de BLN wordt gespecificeerd in het in artikel 6 vermelde monitoringplan. De aflezing van de brandstoftanks wordt uitgevoerd met behulp van geschikte methoden, zoals geautomatiseerde systemen, peilingen en peilinstrumenten. De methode voor het peilen van de tank en de bijbehorende onzekerheid worden gespecificeerd in het in artikel 6 vermelde monitoringplan. Wanneer er geen BLN's beschikbaar zijn aan boord van de schepen, in het bijzonder wanneer vracht gebruikt wordt als brandstof, bijvoorbeeld door verdamping van vloeibaar aardgas (LNG), worden alleen de inventarisaties van brandstoftanks en de aflezing van de bunkerbrandstoftanks gebruikt. [Am. 86] Als de hoeveelheid getankte brandstof of de in de tanks resterende hoeveelheid brandstof wordt bepaald in volume-eenheden, uitgedrukt in liters, rekent het bedrijf die hoeveelheid om van volume naar massa aan de hand van de reële dichtheidswaarden. Het bedrijf bepaalt de reële dichtheid met behulp van een van de volgende methoden: a) meetsystemen aan boord van het schip; b) de dichtheid die door de brandstofleverancier bij het tanken van de brandstof wordt gemeten en die op de brandstoffactuur of leveringsnota wordt vastgelegd. De reële dichtheid wordt uitgedrukt in kg/liter en wordt bepaald bij de temperatuur die voor de meting in kwestie relevant is. Wanneer geen reële waarden beschikbaar zijn, wordt een standaarddichtheidswaarde voor het betreffende brandstoftype toegepast na goedkeuring door de verificateur. 2. Methode B: Monitoring van de bunkerbrandstoftanks aan boord Deze methode is gebaseerd op de aflezing van brandstoftanks voor alle brandstoftanks aan boord. De tanks worden dagelijks afgelezen wanneer het schip op zee is en telkens wanneer het schip brandstof laadt of lost. De cumulatieve variaties van het niveau in de brandstoftank tussen twee aflezingen, vormt de in die periode verbruikte brandstof. De periode omvat de tijd tussen het aandoen van twee havens of de tijd die in een haven wordt doorgebracht. Voor de brandstof die in een periode is gebruikt, moeten het brandstoftype en het zwavelgehalte worden gespecificeerd. De aflezing van de brandstoftank vindt plaats met behulp van geschikte methoden, zoals geautomatiseerde systemen, peilingen en peilinstrumenten. De methode voor het peilen van de tank en de bijbehorende onzekerheid worden gespecificeerd in het in artikel 6 vermelde monitoringplan. Als de hoeveelheid getankte brandstof of de in de tanks resterende hoeveelheid brandstof wordt bepaald in volume-eenheden, uitgedrukt in liters, rekent het bedrijf die hoeveelheid om van volume naar massa aan de hand van de reële dichtheidswaarden. Het bedrijf bepaalt de reële dichtheid met behulp van een van de volgende methoden: a) meetsystemen aan boord van het schip; b) de dichtheid die door de brandstofleverancier bij het tanken van de brandstof wordt gemeten en op de brandstoffactuur of leveringsnota wordt vastgelegd; b bis) de dichtheid gemeten tijdens een testanalyse verricht in een geaccrediteerd laboratorium voor het testen van brandstof, wanneer deze informatie beschikbaar is. [Am. 87] De reële dichtheid wordt uitgedrukt in kg/liter en wordt bepaald bij de temperatuur die voor de meting in kwestie relevant is. Wanneer geen reële waarden beschikbaar zijn, wordt een standaarddichtheidswaarde van het betreffende brandstoftype toegepast na goedkeuring door de verificateur. 3. Methode C: Stroommeters voor toepasselijke verbrandingsprocessen Deze methode is gebaseerd op de gemeten brandstofstromen aan boord van het schip. De gegevens van alle stroommeters die gekoppeld zijn aan relevante emissiebronnen worden gecombineerd om het brandstofverbruik voor een specifieke periode te bepalen. De periode omvat de tijd tussen het aandoen van twee havens of de tijd die in een haven wordt doorgebracht. Voor de brandstof die in een periode is gebruikt, moeten het brandstoftype en het zwavelgehalte worden gemonitord. De toegepaste calibratiemethoden en de bij de stroommeters behorende onzekerheid worden gespecificeerd in het in artikel 6 vermelde monitoringplan. Indien de hoeveelheid verbruikte brandstof wordt bepaald in volume-eenheden, uitgedrukt in liters, rekent het bedrijf die hoeveelheid van volume om naar massa met behulp van reële dichtheidswaarden. Het bedrijf bepaalt de reële dichtheid met behulp van een van de volgende methoden: a) meetsystemen aan boord van het schip; b) de dichtheid die door de brandstofleverancier bij het tanken van de brandstof wordt gemeten en op de brandstoffactuur of leveringsnota wordt vastgelegd. De reële dichtheid wordt uitgedrukt in kg/liter en wordt bepaald bij de temperatuur die voor de meting in kwestie relevant is. Wanneer geen reële waarden beschikbaar zijn, wordt een standaarddichtheidswaarde van het betreffende brandstoftype toegepast na goedkeuring door de verificateur. 4. Methode D: Directe emissiemetingen De directe emissiemetingen kunnen worden gebruikt voor reizen binnen het toepassingsgebied van deze verordening en voor emissies in havens die zich onder de jurisdictie van een lidstaat bevinden. Uitgestoten CO 2 omvat CO 2 uitgestoten door hoofdmotoren, hulpmotoren, boilers en generatoren van inerte gassen. Voor schepen waarbij de rapportage is gebaseerd op deze methode wordt het brandstofverbruik berekend met behulp van de gemeten CO 2 -emissies en de toepasselijke emissiefactor van de betreffende brandstoffen. Deze methode is gebaseerd op de bepaling van de CO 2 -emissiestromen in uitlaatgasafvoeren (uitlaten) door de CO 2 -concentratie van de uitlaatgassen te vermenigvuldigen met de stroomsnelheid van de uitlaatgassen. De toegepaste calibratiemethoden en de bij de gebruikte apparatuur behorende onzekerheid worden gespecificeerd in het in artikel 6 vermelde monitoringplan. 4 bis. Methode D bis: Het modelleren met informatie over de verplaatsingen van het schip (AIS) en per schip specifieke gegevens. Het agentschap dat verantwoordelijk is voor het modelleringssysteem stelt een schriftelijke overeenkomst op met de eigenaar van het desbetreffende schip. Aan het einde van de monitoringperiode worden de berekende CO 2 -emissies vergeleken met het oliejournaal en de BLN's van het schip om eventuele discrepanties op te sporen en te corrigeren. [Am. 90] BIJLAGE II Monitoring van andere klimaatrelevante informatie A. Monitoring per reis Bij het monitoren van andere klimaatrelevante informatie per reis nemen bedrijven de volgende regels in acht: De datum en het tijdstip van vertrek en aankomst worden genoteerd aan de hand van Greenwich Mean Time (GMT). De op zee doorgebrachte tijd wordt berekend op basis van vertrek- en aankomstinformatie van de haven en is exclusief het voor anker gaan. De afgelegde afstand kan de afstand zijn van de meest directe route tussen de vertrek- en de aankomsthaven of de werkelijk afgelegde afstand. Indien gebruikgemaakt wordt van de afstand van de meest directe route tussen de vertrek- en de aankomsthaven, wordt rekening gehouden met een conservatieve correctiefactor om te verzekeren dat de afgelegde afstand niet aanzienlijk wordt onderschat. In het in artikel 6 vermelde monitoringplan wordt vermeld welke afstandsberekening wordt gebruikt en, indien nodig, de gebruikte correctiefactor. De afgelegde afstand wordt uitgedrukt in zeemijlen. Voor passagiersschepen wordt het aantal passagiers gebruikt om de vervoerde vracht uit te drukken. Voor alle andere scheepscategorieën wordt de hoeveelheid vervoerde vracht uitgedrukt in metrische tonnen en kubieke meters vracht. [Am. 91] Vervoerswerkzaamheden worden bepaald door het vermenigvuldigen van de afgelegde afstand met de hoeveelheid vervoerde vracht. [Am. 92] B. Monitoring op jaarbasis Ten behoeve van het monitoren van andere klimaatrelevante informatie op jaarbasis, nemen bedrijven de volgende regels in acht: De in overeenstemming met artikel 10 te monitoren waarden worden bepaald door het samenvoegen van de respectieve gegevens per reis. De gemiddelde energie-efficiëntie wordt gemonitord met behulp van minstens vier twee indicatoren: brandstofverbruik per afstand , brandstofverbruik per vervoerswerkzaamheid, en CO 2 -emissies per afstand en CO 2 -emissies per vervoerswerkzaamheid. Dit wordt als volgt berekend: , die als volgt worden berekend: Brandstofverbruik per afstand = totale jaarlijkse brandstofverbruik / totale afgelegde afstand; Brandstofverbruik per vervoerswerkzaamheid = totale jaarlijkse brandstofverbruik / totale vervoerswerkzaamheid; CO 2 -emissies per afstand = totale jaarlijkse CO 2 -emissies / totale afgelegde afstand; CO 2 -emissies per vervoerswerkzaamheid = totale jaarlijkse CO 2 -emissies / totale vervoerswerkzaamheid. [Am. 93] (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0620 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0264/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Oostenrijkse Bondsraad, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 januari 2014 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie internationale handel en de Commissie visserij ( A7-0088/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 1143/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0769 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0393/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 februari 2014 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0171/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 wat betreft de technische uitvoering van het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 662/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0363 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 325, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0192/2012), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Zweedse Rijksdag, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van de Rekenkamer van 15 november 2012 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 10 oktober 2012 (2) , – gezien de artikelen 55 en 37 van zijn Reglement, – gezien het gezamenlijk overleg van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken overeenkomstig artikel 51 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A7‑0251/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name artikel 325, lid 4 83 , lid 2 , [Am. 1] Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van de Europese Rekenkamer (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De bescherming van de financiële belangen van de Unie betreft niet alleen het begrotingsbeheer, maar ook alle maatregelen die ten koste gaan of dreigen te gaan van het vermogen van de Unie, of van de kredieten die de lidstaten hebben uitgetrokken om hun economie of overheidsfinanciën te ondersteunen of stabiliseren in een kader dat van belang is voor het beleid van de Unie. (2) Om ervoor te zorgen dat voor een doeltreffende en evenredige bescherming, met een afschrikkende werking, tegen de ernstigste fraudegerelateerde gedragingen, en om de financiële belangen van de Unie op doeltreffende, evenredige en afschrikkende wijze worden beschermd, dient het strafrecht zo goed mogelijk te beschermen, moeten in de lidstaten de civiel- en bestuursrechtelijke bescherming tegen de ernstigste fraudegerelateerde gedragingen te blijven aanvullen maatregelen op basis van civiel en bestuursrecht worden aangevuld met wetgeving op basis van strafrecht , waarbij inconsistenties binnen en tussen deze rechtsgebieden dienen te worden vermeden. [Am. 2] (3) De bescherming van de financiële belangen van de Unie vereist een gemeenschappelijke definitie van fraude , die frauduleuze gedragingen aan de omvat met betrekking tot uitgaven- én ontvangstenzijde ontvangsten, activa én passiva ten koste van de EU-begroting bestrijkt begroting van de Unie, met inbegrip van opgenomen en verstrekte leningen . [Am. 3] (4) Btw-fraude gaat ten koste van de belastingontvangsten van de lidstaten en derhalve ook van de toepassing van een voor alle lidstaten geldend uniform percentage op de btw-grondslag. Zoals is bevestigd in rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (6) , bestaat er een rechtstreeks verband tussen de inning van de btw-ontvangsten met eerbiediging van het toepasselijke EU-recht en de terbeschikkingstelling van de overeenkomstige btw-middelen aan de begroting van de Unie, aangezien elk mankement in de inning van de btw-ontvangsten oorzaak kan zijn van een vermindering van de btw-middelen van de Unie. Daarom heeft de richtlijn ook betrekking op ontvangsten uit btw-betalingen in de lidstaten. (5) Bij de beoordeling van de aanzienlijke impact die de onrechtmatige vermindering van de eigen middelen uit de btw heeft op de financiële belangen van de EU en de toepassing van de in deze richtlijn vastgestelde drempelwaarden, dient het evenredigheidsbeginsel in acht te worden genomen, gelet op de specifieke aard van deze eigen middelen en de wijze waarop deze worden berekend, met inbegrip van de gedifferentieerde behandeling van de lidstaten. (6) De financiële belangen van de Unie kunnen worden geschaad wanneer afzonderlijke inschrijvers gegevens die zij verstrekken aan aanbestedende of subsidieverlenende autoriteiten baseren op informatie die zij op onrechtmatige illegale wijze direct of indirect van het betrokken orgaan hebben verkregen, teneinde de aanbestedings- of subsidieregels te omzeilen of te verdraaien overtreden . Dergelijke gedragingen lijken sterk op fraude, maar hoeven niet te betekenen dat aan de zijde van de inschrijver een fraudedelict heeft gepleegd niet alle kenmerken van fraude te hebben , aangezien de inschrijving wellicht geheel voldoet aan alle vereisten vereiste criteria . Manipulatie van aanbestedingsprocedures is in strijd met de mededingingsregels van de Unie en met nationale wetgeving van gelijke strekking. Dit gedrag wordt in de hele Unie al vervolgd en dient dan ook buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn te blijven. [Am. 4] (7) De EU-wetgeving inzake het witwassen van geld is onverkort van toepassing op het witwassen van de opbrengsten van de in deze richtlijn bedoelde strafbare feiten. Een verwijzing naar de betrokken wetgeving dient te waarborgen dat de sanctieregeling van de onderhavige richtlijn van toepassing is op alle strafbare feiten die de financiële belangen van de Unie schaden. (8) Corruptie vormt een bijzonder ernstige bedreiging van de financiële belangen van de Unie, die in veel gevallen gepaard gaat met frauduleus gedrag. Op dit punt is dan ook specifieke strafbaarstelling nodig. Er dient te worden gewaarborgd dat de betrokken feiten, of deze nu in strijd zijn met de ambtsplicht of niet, onder de definitie vallen. Wat passieve corruptie en verduistering betreft, dient het begrip overheidsfunctionaris zodanig te worden gedefinieerd dat hieronder iedere functionaris valt die benoemd is, verkozen is, of werkzaam is op grond basis van een benoeming, verkiezing of contract arbeidsovereenkomst, dan wel een openbaar ambt bekleedt, alsook personen die tot taak hebben om namens de overheid of andere openbare instanties diensten te verlenen aan de burger of in het algemeen belang, maar binnen de Unie , in de lidstaten of in derde landen. Particulieren worden in toenemende mate bij het beheer van de middelen van de Unie betrokken. Om de middelen van de Unie adequaat tegen corruptie en verduistering te beschermen, moeten voor de doeleinden van deze richtlijn in de definitie van "overheidsfunctionaris" daarom ook personen worden opgenomen die geen openbaar ambt bekleden, maar toch zijn aangewezen om op vergelijkbare wijze een overheidsfunctie in verband met de middelen van de Unie uit te oefenen, zoals aannemers contractanten die betrokken zijn bij het beheer van EU-middelen deze middelen . [Am. 5] (9) Een overheidsfunctionaris kan de financiële belangen van de Unie aantasten door bepaalde gedragingen die erop zijn gericht middelen of activa te misbruiken teneinde de financiële belangen van de Unie te schaden. Dergelijke gedragingen dienen dan ook uitdrukkelijk en ondubbelzinnig strafbaar te worden gesteld. [Am. 6] (9 bis) Een door een natuurlijke persoon gepleegd strafbaar feit in de zin van deze richtlijn veronderstelt opzet met betrekking tot alle bestanddelen van het strafbare feit. Strafbare feiten die zonder opzet zijn gepleegd door een natuurlijke persoon vallen niet onder deze richtlijn. [Am. 7] (10) Bepaalde strafbare feiten die de financiële belangen van de Unie schaden, houden in de praktijk dikwijls nauw verband met de strafbare feiten van artikel 83, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en de daarop gebaseerde EU-wetgeving. De formulering van de bepalingen dient de samenhang met dergelijke wetgeving dan ook te waarborgen. (11) Voor zover de financiële belangen van de Unie ook kunnen worden geschaad of bedreigd door gedragingen die zijn toe te schrijven aan rechtspersonen, dienen deze aansprakelijk te kunnen worden gesteld voor de in deze richtlijn omschreven strafbare feiten die namens hen worden gepleegd. (12) Teneinde de financiële belangen van de Unie in de gehele Unie op gelijkwaardige wijze te beschermen door middel van afschrikkende maatregelen, dienen de lidstaten bovendien te voorzien in bepaalde minimumsancties, qua soort en strafmaat, voor de in deze richtlijn vastgestelde strafbare feiten. De strafmaat dient niet verder te gaan dan wat evenredig is met de strafbare feiten en er dient dan ook een bedrag te worden vastgesteld waaronder strafbaarstelling niet nodig is. (13) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de passende en doeltreffende toepassing van disciplinaire maatregelen. Bij de veroordeling van een persoon wegens een van de in deze richtlijn omschreven strafbare feiten mag overeenkomstig het nationaal recht, in afzonderlijke gevallen, rekening worden gehouden met sancties die niet gelijk kunnen worden gesteld met strafrechtelijke sancties; voor andere sancties dient het ne bis in idem-beginsel volledig in acht te worden genomen. Deze richtlijn strekt niet tot strafbaarstelling van gedrag waarvoor niet tevens disciplinaire sancties of andere maatregelen in verband met niet-naleving van plichten zijn vastgesteld, voor zover dergelijke disciplinaire sancties of andere maatregelen kunnen worden getroffen ten aanzien van de betrokken personen. (14) Aan natuurlijke personen dient in ernstiger gevallen gevangenisstraf te kunnen worden opgelegd. Als ernstig dienen te worden aangemerkt gevallen waarin als gevolg van het criminele gedrag een bepaalde minimale totale schade, uitgedrukt in een geldbedrag, is toegebracht aan de begroting van de Unie alsook aan eventuele andere begrotingen. Er dienen minimale maximumgevangenisstraffen te worden vastgesteld om te waarborgen dat de financiële belangen van de Unie in heel Europa op gelijkwaardige wijze worden beschermd. De minimumsanctie van zes maanden waarborgt dat voor de strafbare feiten die zijn vastgelegd in artikel 2 van het kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel een Europees aanhoudingsbevel kan worden uitgevaardigd en uitgevoerd, teneinde de justitiële en politiële samenwerking zo doeltreffend mogelijk te laten verlopen. De sancties dienen ook om in heel Europa potentiële criminelen af te schrikken. De nationale rechter dient niettemin in afzonderlijke gevallen een lichtere sanctie te kunnen opleggen dan de minimumsanctie, voor zover dit op grond van de algemene beginselen van het Europees of nationaal recht gerechtvaardigd is. Er dient te worden voorzien in strengere sancties voor gevallen waarin het strafbare feit wordt gepleegd binnen een criminele organisatie in de zin van Kaderbesluit 2008/841/JBZ van de Raad (7) . (15) Gelet op met name de mobiliteit van de daders en opbrengsten van onwettige activiteiten die de financiële belangen van de Unie schaden, alsook op de complexe grensoverschrijdende onderzoeken die dit meebrengt, dienen alle lidstaten te voorzien in hun rechtsmacht en regels vast te stellen inzake de verjaringstermijnen die zij nodig hebben om tegen deze activiteiten op te treden. (16) Om de samenhang van het EU-recht te verzekeren en het beginsel te waarborgen dat niemand twee keer op dezelfde grond mag worden veroordeeld, dient de verhouding te worden verduidelijkt tussen de straffen uit hoofde van deze richtlijn en andere relevante administratieve maatregelen op grond van het EU-recht. De richtlijn dient de toepassing van specifieke in het EU-recht vastgestelde administratieve maatregelen, straffen en boetes onverlet te laten. (17) Onverminderd andere verplichtingen op grond van het EU-recht, dient de samenwerking tussen de lidstaten , Eurojust en de Commissie, waaronder de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten, passend te worden geregeld, opdat er doeltreffend kan worden opgetreden tegen de in deze richtlijn omschreven strafbare feiten die de financiële belangen van de Unie schaden. [Am. 10] (18) De Overeenkomst van 26 juli 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (8) en de bijbehorende protocollen van 27 september 1996 (9) en 29 november 1966 (10) dienen te worden ingetrokken en door deze richtlijn te worden vervangen. (19) Passende tenuitvoerlegging van deze richtlijn door de lidstaten impliceert onder meer de verwerking van persoonsgegevens door de bevoegde nationale autoriteiten en de uitwisseling daarvan tussen de lidstaten enerzijds en tussen de bevoegde organen van de Unie anderzijds. De verwerking van persoonsgegevens op nationaal niveau, tussen de bevoegde nationale autoriteiten, dient te worden geregeld bij het nationaal recht, met inachtneming van het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen ter zake van de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en het aanvullend protocol daarbij (ETS nr. 181). De uitwisseling van persoonsgegevens tussen lidstaten dient te voldoen aan de vereisten van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad (11) . Voor zover de instellingen, de organen en de instanties van de Unie persoonsgegevens verwerken, dienen zij dit te doen met inachtneming van Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (12) en van de toepasselijke regels inzake geheimhouding in het kader van gerechtelijk onderzoek. (20) Bij de toepassing van het strafrecht met het oog op afschrikking dient terdege rekening te worden gehouden met de grondrechten. Deze richtlijn voldoet aan de grondrechten en houdt rekening met de beginselen die uitdrukkelijk zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en met name het recht op vrijheid en veiligheid, het recht op bescherming van persoonsgegevens, de vrijheid van beroep en het recht te werken, de vrijheid van ondernemerschap, het recht op eigendom, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, het vermoeden van onschuld en de rechten van verdediging, het legaliteitsbeginsel en evenredigheidsbeginsel inzake delicten en straffen, en het recht om niet tweemaal in een strafrechtelijke procedure voor hetzelfde strafbare feit te worden berecht of gestraft. Deze richtlijn beoogt de volledige eerbiediging van die rechten en beginselen te waarborgen en zij moet dienovereenkomstig worden toegepast. (21) Deze richtlijn is van toepassing onverminderd de bepalingen van het VWEU, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, van de Statuten van het Hof van Justitie, en van de teksten ter uitvoering daarvan, of soortgelijke bepalingen in het nationaal recht, betreffende de opheffing van de immuniteiten. (22) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de algemene regels en beginselen van het nationale strafrecht inzake de toepassing en uitvoering van straffen op grond van de concrete omstandigheden van afzonderlijke gevallen. (23) Daar de doelstelling van deze richtlijn niet voldoende door de lidstaten alleen kan worden verwezenlijkt maar vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Krachtens het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om die doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Titel I Onderwerp en definitie Artikel 1 Onderwerp Bij deze richtlijn worden maatregelen vastgesteld op het gebied van de preventie en bestrijding van fraude en andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad ; hiertoe en worden strafbare feiten gedefinieerd en sancties bepaald , om in de lidstaten en binnen de instellingen, organen en instanties van de Unie een doeltreffende en gelijkwaardige bescherming te bieden en de geloofwaardigheid van de instellingen en initiatieven van de Unie te bevorderen . [Am. 11] Artikel 2 Definitie van de financiële belangen van de Unie Voor de toepassing van deze richtlijn worden onder "de financiële belangen van de Unie" verstaan: alle activa en passiva die door of namens de Unie en haar instellingen, organen en instanties worden beheerd, al haar financiële activiteiten, waaronder leningactiviteiten, alsmede, met name, alle ontvangsten en uitgaven verstaan die worden gedekt door, zijn verworven in het kader van, of zijn verschuldigd aan: [Am. 12] a) de begroting van de Unie; b) de begrotingen van de instellingen, organen en de instanties die op grond van krachtens de Verdragen zijn opgericht, en de begrotingen die zij direct dan wel indirect beheren en controleren. [Am. 13] Titel II Strafbare feiten op het gebied van de preventie en bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad Artikel 3 Fraude waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de volgende gedragingen, indien opzettelijk begaan, strafbaar worden gesteld: a) wat de uitgaven betreft, elke handeling of elk nalaten waarbij: i) valse, onjuiste of onvolledige verklaringen of documenten worden gebruikt of overgelegd, met als gevolg dat middelen afkomstig van de begroting van de Unie of van de door of voor de Unie beheerde begrotingen, worden misbruikt of wederrechtelijk achtergehouden; ii) met hetzelfde gevolg, in strijd met een specifieke verplichting informatie wordt achtergehouden; iii) toegezegde of uitbetaalde middelen worden misbruikt door ze voor andere doelen aan te wenden dan die waarvoor zij oorspronkelijk zijn toegekend; b) wat de ontvangsten betreft, elke handeling of elk nalaten waarbij: i) valse, onjuiste of onvolledige verklaringen of documenten worden gebruikt of overgelegd, met als gevolg dat middelen van de begroting van de Unie of van de door of voor de Unie beheerde begrotingen, wederrechtelijk worden verminderd; ii) met hetzelfde gevolg, in strijd met een specifieke verplichting informatie wordt achtergehouden; iii) met hetzelfde gevolg, van een rechtmatig verkregen voordeel misbruik wordt gemaakt. Artikel 4 Fraudegerelateerde strafbare feiten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het verstrekken van informatie, of het niet-verstrekken daarvan, aan aanbestedende of subsidieverlenende entiteiten of autoriteiten in een aanbestedings- of subsidieprocedure die raakt aan de financiële belangen van de Unie, door gegadigden of inschrijvers, of door personen die verantwoordelijk zijn voor of betrokken zijn bij het opstellen van de inschrijvingen op aanbestedingen of van de subsidieaanvragen van die gegadigden of inschrijvers, indien dit opzettelijk gebeurt en met het oogmerk de subsidiabiliteits-, uitsluitings-, selectie- of toekenningscriteria te omzeilen of de toepassing ervan te verstoren, of de natuurlijke mededinging tussen inschrijvers te verstoren of belemmeren, strafbaar wordt gesteld. [Am. 14] 2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het witwassen van geld in de zin van artikel 1, lid 2, van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) waarbij activa of inkomsten betrokken zijn die afkomstig zijn uit de strafbare feiten waarop de onderhavige richtlijn betrekking heeft, strafbaar wordt gesteld. [Am. 15] 3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de volgende gedragingen passieve en actieve corruptie , indien opzettelijk begaan, strafbaar worden gesteld: a) Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder passieve corruptie verstaan de handeling van een overheidsfunctionaris die rechtstreeks of via een tussenpersoon vooraf voordelen, ongeacht de aard daarvan, voor zichzelf of voor een ander vraagt of aanneemt accepteert , dan wel ingaat op een desbetreffende toezegging teneinde in strijd met , in ruil voor handelen dan wel uitstellen of afzien van handelen overeenkomstig zijn ambtsplicht , een ambtshandeling of een handeling of in de uitoefening van zijn ambt te verrichten of na te laten , al dan niet in strijd met zijn ambtelijke plichten, waardoor de financiële belangen van de Unie worden of kunnen worden geschaad . (passieve corruptie); b) Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder actieve corruptie verstaan de handeling van wie degene die een overheidsfunctionaris rechtstreeks of via een tussenpersoon een voordeel, ongeacht de aard daarvan, voor hemzelf of voor een ander belooft , aanbiedt of verstrekt, om in strijd met in ruil voor handelen, dan wel uitstellen of afzien van handelen overeenkomstig zijn ambtsplicht een ambtshandeling of een handeling of in de uitoefening van zijn ambt te verrichten of na te laten , waardoor de financiële belangen van de Unie worden of kunnen worden geschaad , (actieve corruptie) of als tegenprestatie voor één van deze handelingen in het verleden . [Am. 16] 4. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat verduistering, indien opzettelijk begaan , strafbaar wordt gesteld. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder verduistering verstaan het opzettelijk door een overheidsfunctionaris vastleggen, besteden, toeëigenen of gebruiken van middelen voor andere dan doeleinden dan die waarvoor zij bestemd waren , met het oogmerk , waardoor de financiële belangen van de Unie te schaden, strafbaar wordt gesteld (misbruik) worden geschaad. [Am. 17] 5. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder "overheidsfunctionaris" verstaan: a) een ieder die voor ambtenaar van de Unie of in een nationale ambtenaar, met inbegrip van elke nationale ambtenaar van een andere lidstaat of in en elke nationale ambtenaar van een derde land een overheidsfunctie bekleedt en een wetgevend, uitvoerend, administratief of rechterlijk ambt uitoefent; . Onder "ambtenaar van de Unie" wordt verstaan: i) eenieder die bij overeenkomst is aangesteld in de hoedanigheid van ambtenaar of ander personeelslid in de zin van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie of van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie ("het personeelsstatuut"), ii) eenieder die door de lidstaten of door een overheids- of particuliere instelling ter beschikking van een van de instellingen, organen of instanties van de Unie is gesteld om daar functies uit te oefenen die overeenstemmen met de functies die worden uitgeoefend door ambtenaren of andere personeelsleden van de Unie. De leden van organen en instanties die overeenkomstig de Verdragen zijn ingesteld en het personeel van die organen en instanties worden als ambtenaren van de Unie behandeld, voor zover het personeelsstatuut niet op hen van toepassing is. De term "nationaal ambtenaar" wordt uitgelegd overeenkomstig de definitie van "ambtenaar" of "overheidsfunctionaris" in de zin van het nationaal recht van de lidstaat of het derde land waar betrokkene die hoedanigheid heeft. In geval van een door een lidstaat ingestelde strafvervolging tegen een ambtenaar van een andere lidstaat, of een nationaal ambtenaar van een derde land, is eerstgenoemde lidstaat evenwel slechts gehouden de definitie van "nationaal ambtenaar" toe te passen voor zover deze verenigbaar is met zijn nationale recht; b) ieder ander die , zonder een dergelijk ambt uit te oefenen, voor de Unie of in een lidstaat of in een derde land is aangesteld en een overheidsfunctie bekleedt en betrokken is bij die het beheer van of de besluitvorming inzake de financiële belangen van de Unie in de lidstaten of in derde landen behelst . [Am. 18] Titel III Algemene bepalingen inzake de strafbare feiten op het gebied van de preventie en bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad Artikel 5 Uitlokking, medeplichtigheid en poging 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat uitlokking van en medeplichtigheid aan het plegen van de in titel II de artikelen 3 en 4 bedoelde feiten strafbaar worden gesteld. [Am. 19] 2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat een poging om het een van de in artikel 3 of en artikel 4, lid 4, bedoelde feit feiten te plegen, strafbaar wordt gesteld. [Am. 20] Artikel 6 Aansprakelijkheid van rechtspersonen 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat rechtspersonen aansprakelijk kunnen worden gesteld voor elk van de in titel II de artikelen 3, 4 en 5 genoemde strafbare feiten wanneer die feiten tot hun voordeel zijn gepleegd door een persoon die hetzij individueel, hetzij als lid van een orgaan van de rechtspersoon optreedt en bij de rechtspersoon een leidende functie bekleedt op grond van: [Am. 21] a) de bevoegdheid om de rechtspersoon te vertegenwoordigen; b) de bevoegdheid om namens de rechtspersoon beslissingen te nemen; of c) de bevoegdheid om binnen de rechtspersoon toezicht uit te oefenen. 2. Tevens zorgt iedere lidstaat ervoor dat rechtspersonen aansprakelijk kunnen worden gesteld wanneer ten gevolge van gebrekkig toezicht of gebrekkige controle door een in lid 1 bedoelde persoon, strafbare feiten als bedoeld in titel II de artikelen 3, 4 en 5 konden worden begaan ten voordele van die rechtspersoon door een onder diens gezag staande persoon. [Am. 22] 3. De aansprakelijkheid van een rechtspersoon krachtens de leden 1 en 2 sluit niet de strafrechtelijke vervolging uit van natuurlijke personen die als dader bij de in titel II de artikelen 3 en 4 bedoelde handelingen betrokken zijn of uit hoofde van artikel 5 strafrechtelijk aansprakelijk zijn. [Am. 23] 4. In deze richtlijn wordt onder "rechtspersoon" verstaan, ieder lichaam dat krachtens het toepasselijke recht rechtspersoonlijkheid bezit, met uitzondering van staten en andere overheidslichamen in de uitoefening van het openbaar gezag, en publiekrechtelijke internationale organisaties. Artikel 7 Straffen voor natuurlijke personen 1. Wat natuurlijke personen betreft, zorgen de lidstaten ervoor dat de in titel II de artikelen 3, 4 en 5 bedoelde strafbare feiten kunnen worden bestraft met doeltreffende, evenredige en afschrikkende straffen, waaronder boetes en gevangenisstraf als vastgesteld in artikel 8. [Am. 24] 2. In het geval van lichtere strafbare feiten waarbij de schade minder dan 10 000 5 000 EUR bedraagt en de voordelen minder dan 10 000 5 000 EUR, mogen de lidstaten, als er geen sprake is van bijzondere verzwarende omstandigheden, ook in andere dan strafrechtelijke sancties voorzien. [Am. 25] 3. Lid 1 van dit artikel geldt onverminderd de uitoefening van disciplinaire bevoegdheden tegen overheidsfunctionarissen door de bevoegde instanties , als bedoeld in artikel 4, lid 5 . [Am. 26] 4. De lidstaten zorgen ervoor dat andersoortige sancties, die niet kunnen worden gelijkgesteld aan strafrechtelijke sancties en die dezelfde persoon al zijn opgelegd wegens de betrokken handeling, in aanmerking kunnen worden genomen bij diens veroordeling wegens een in titel II bedoeld strafbaar feit. Artikel 8 Minimumgevangenisstraffen 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in de artikelen 3 en 4, leden 1 en 4, bedoelde feiten, die tot een voordeel of schade van minimaal 100 000 50 000 EUR leidden, strafbaar worden gesteld met: [Am. 43] a) een minimumstraf van minimaal zes maanden gevangenisstraf; [Am. 27] b) een maximumstraf van minimaal vijf jaar gevangenisstraf. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in de artikel 4, leden 2 en 3, bedoelde feiten, die tot een voordeel of schade van minimaal 30 000 EUR leidden, strafbaar worden gesteld met: a) een minimumstraf van minimaal zes maanden gevangenisstraf; [Am. 28] b) een maximumstraf van minimaal vijf jaar gevangenisstraf. 2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in titel II de artikelen 3, 4 en 5 bedoelde feiten strafbaar worden gesteld met een maximale gevangenisstraf van minimaal tien jaar wanneer deze worden gepleegd in het kader van een criminele organisatie zoals gedefinieerd in de zin van Kaderbesluit 2008/841/JBZ. [Am. 30] Artikel 8 bis Verzwarende omstandigheden De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat wanneer is vastgesteld dat een strafbaar feit als bedoeld in de artikelen 3, 4 of 5 is gepleegd binnen een criminele organisatie in de zin van Kaderbesluit 2008/841/JBZ, dit als verzwarende omstandigheid wordt meegewogen bij de strafoplegging. [Am. 31] Artikel 9 Soorten minimumsancties voor rechtspersonen De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat tegen een rechtspersoon die volgens artikel 6 aansprakelijk is gesteld, doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties kunnen worden getroffen; deze sancties omvatten strafrechtelijke of niet-strafrechtelijke geldboetes en kunnen andere maatregelen omvatten, zoals: a) uitsluiting van door de overheid verleende voordelen of steun; a bis) tijdelijke of permanente uitsluiting van de aanbestedingsprocedures van de Unie; [Am. 32] b) een tijdelijk of permanent verbod op het uitoefenen van commerciële activiteiten; c) plaatsing onder toezicht van de rechter; d) gerechtelijke ontbinding; e) tijdelijke of permanente sluiting van vestigingen die zijn gebruikt voor het plegen van het strafbare feit. Artikel 9 bis Ne bis in idem De lidstaten passen in hun nationale strafrecht het "ne bis in idem"-beginsel toe, volgens hetwelk een persoon die bij onherroepelijk vonnis in een lidstaat is berecht, in een andere lidstaat niet kan worden vervolgd ter zake van dezelfde feiten, op voorwaarde dat ingeval een straf of maatregel is opgelegd, deze reeds is ondergaan of feitelijk ten uitvoer wordt gelegd, dan wel op grond van de wetten van de veroordelende staat niet meer ten uitvoer gelegd kan worden. [Am. 33] Artikel 10 Bevriezing en confiscatie De lidstaten zorgen ervoor dat de opbrengsten van de in titel II bedoelde strafbare feiten en de daarbij gebruikte hulpmiddelen worden bevroren en geconfisqueerd overeenkomstig Richtlijn 2014/42/EU van het Europees Parlement en de Raad (14) . Artikel 11 Rechtsmacht 1. Iedere lidstaat neemt de nodige maatregelen om te voorzien in zijn rechtsmacht ten aanzien van de in de titel II artikelen 3, 4 en 5 bedoelde strafbare feiten die: a) geheel of gedeeltelijk op zijn grondgebied zijn gepleegd; of b) zijn gepleegd door een eigen onderdaan of op hun grondgebied gevestigde persoon; of c) zijn gepleegd door een persoon op wie het personeelsstatuut van toepassing is, of op wie het personeelsstatuut van toepassing was op het moment waarop het strafbare feit werd begaan. [Am. 34] 2. Voor het in lid 1, onder b), bedoelde geval neemt iedere lidstaat de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zijn rechtsmacht niet afhangt van de voorwaarde dat vervolging slechts kan worden ingesteld indien het slachtoffer aangifte heeft gedaan op de plaats waar de feiten zijn gepleegd of indien de staat van de plaats waar de feiten zijn gepleegd, een aanklacht heeft geformuleerd. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat hun rechtsmacht zich uitstrekt tot situaties waarin een strafbaar feit is gepleegd door middel van informatie- en communicatietechnologie waartoe toegang werd verkregen vanaf hun grondgebied. Artikel 12 Verjaring van strafbare feiten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad 1. De lidstaten voorzien in een verjaringstermijn waarin onderzoek, vervolging, proces en rechterlijke beslissing nog mogelijk zijn in verband met de in titel II en artikel 5 bedoelde strafbare feiten; deze termijn bedraagt minimaal vijf jaar vanaf het moment waarop het strafbare feit werd gepleegd. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de verjaringstermijn wordt onderbroken en opnieuw begint bij elke handeling van een bevoegde nationale autoriteit, met name het daadwerkelijke begin van een onderzoek of vervolging, tot minimaal tien jaar na het moment waarop het strafbare feit werd gepleegd. 3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om een straf die na een definitief vonnis wegens een in titel II en in artikel 5 bedoeld strafbaar feit is opgelegd, gedurende een passende periode, en wel tot minimaal tien jaar na het definitieve vonnis, ten uitvoer te kunnen leggen. Artikel 13 Terugvordering Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de terugvordering van bedragen die ten onrechte zijn betaald als gevolg van de in titel II de artikelen 3, 4 en 5 bedoelde strafbare feiten. De lidstaten treffen de nodige maatregelen om de terugvordering van deze bedragen en de overdracht daarvan naar de begroting van de Unie te waarborgen, onverminderd de ter zake geldende sectorspecifieke regelgeving van de Unie inzake financiële correcties en terugvordering van ten onrechte uitgegeven bedragen. De lidstaten houden voorts een boekhouding bij van de teruggevorderde bedragen en stellen de bevoegde instellingen of organen van de Unie van de omvang van die bedragen in kennis of, ingeval bedragen niet konden worden teruggevorderd, delen de redenen mee waarom deze niet konden worden teruggevorderd. [Am. 35] Artikel 14 Verhouding tot andere toepasselijke rechtshandelingen van de Unie De toepassing van de administratieve maatregelen, straffen en boetes die zijn vastgesteld in de wetgeving van de Unie, met name in de zin van de artikelen 4 en 5 van Verordening nr. 2988/95 van de Raad (15) , of in nationale wetgeving die is vastgesteld overeenkomstig een specifieke verplichting uit hoofde van de wetgeving van de Unie, doet aan deze richtlijn geen afbreuk. De lidstaten zorgen ervoor dat strafvorderingen die zijn ingesteld op grond van nationale bepalingen die strekken tot omzetting van deze richtlijn geen afbreuk doen aan de passende en doeltreffende toepassing van administratieve maatregelen, straffen en boetes die zijn vastgesteld in de EU-wetgeving of nationale uitvoeringsvoorschriften en die niet kunnen worden gelijkgesteld aan strafvorderingen. Titel IV Slotbepalingen Artikel 15 Samenwerking tussen de lidstaten en de Europese Commissie (Europees Bureau voor fraudebestrijding) [Am. 36] 1. Onverminderd de regels inzake grensoverschrijdende samenwerking en wederzijdse rechtshulp in strafzaken, werken de lidstaten , Eurojust en de Commissie , werken binnen de grenzen van hun respectieve bevoegdheden, samen bij de bestrijding van de in titel II de artikelen 3, 4 en 5 bedoelde strafbare feiten. Daartoe verleent de Commissie , en in voorkomend geval Eurojust, de technische en operationele bijstand die de bevoegde nationale autoriteiten nodig kunnen hebben om coördinatie van het door hen ingestelde onderzoek te vergemakkelijken. [Am. 37] 2. Teneinde de constatering van de feiten te vergemakkelijken en te zorgen voor een daadwerkelijke bestrijding van de in titel II de artikelen 3, 4 en 5 bedoelde strafbare feiten kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten , binnen de grenzen van hun respectieve bevoegdheden, gegevens uitwisselen met de Commissie en met Eurojust . De Commissie , Eurojust en de bevoegde nationale autoriteiten houden voldoen in elk bijzonder geval aan artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het toepasselijk EU-recht inzake de bescherming van persoonsgegevens, en houden rekening met de eisen inzake geheimhouding van het onderzoek en gegevensbescherming . Daartoe kan een lidstaat bij het verstrekken van informatie aan de Commissie of aan Eurojust bijzondere voorwaarden stellen aan het gebruik van die informatie door de Commissie of door Eurojust, dan wel door een andere lidstaat waaraan die informatie kan worden doorgegeven. [Am. 38] 2 bis. De Rekenkamer, de nationale controleorganen (bijvoorbeeld als zij activiteiten onder gedeeld beheer controleren) en de controleurs die belast zijn met de controle van de begrotingen van de krachtens de Verdragen opgerichte instellingen, organen en instanties, of de door de instellingen beheerde en gecontroleerde begrotingen, melden aan OLAF alle strafbare feiten waarvan zij kennis krijgen tijdens hun onderzoek. [Am. 39] 2 ter. Ambtenaren van de Unie melden aan OLAF alle strafbare feiten waarvan zij kennis krijgen tijdens hun onderzoek. [Am. 40] Artikel 16 Intrekking van de strafrechtelijke verdragen voor de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen De Overeenkomst van 26 juli 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, met inbegrip van de bijbehorende protocollen van 27 september 1996, 29 november 1996 en 19 juni 1997, wordt met ingang van [datum van toepassing krachtens artikel 17, lid 1, tweede alinea] ingetrokken. Artikel 17 Omzetting 1. De lidstaten zorgen, uiterlijk op …, voor de vaststelling en bekendmaking van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede. Zij passen die bepalingen toe met ingang van … . Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 17 bis Verslaglegging, statistieken en evaluatie 1. Uiterlijk op [24 maanden na het verstrijken van de termijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn] en daarna jaarlijks, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in waarin wordt beoordeeld in hoeverre de lidstaten de nodige maatregelen hebben genomen om aan deze richtlijn te voldoen en waarin wordt geëvalueerd in hoeverre de doelstellingen van de richtlijn zijn bereikt. Dit verslag dient te verwijzen naar de informatie die door de lidstaten overeenkomstig lid 2 beschikbaar wordt gesteld. 2. Ter beoordeling van de doeltreffendheid van de systemen die zij ter bescherming van de financiële belangen van de Unie hebben opgezet, houden de lidstaten uitgebreide statistieken bij, die zij met behulp van bij de bevoegde autoriteiten verzamelde gegevens regelmatig bijwerken. De verzamelde statistische gegevens worden jaarlijks aan de Commissie toegezonden en omvatten: a) het aantal keren dat strafvervolging is ingesteld, onderverdeeld naar het aantal strafprocedures dat geleid heeft tot seponering, tot vrijspraak en tot veroordeling, en het aantal lopende strafrechtelijke procedures; b) de na strafrechtelijke procedures teruggevorderde bedragen en de niet-teruggevorderde bedragen; c) het aantal verzoeken om bijstand, afkomstig van andere lidstaten, onderverdeeld naar het aantal ingewilligde en het aantal verworpen verzoeken. 3. Uiterlijk op [60 maanden na het verstrijken van de termijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn], legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een volledig evaluatieverslag voor over deze richtlijn, gebaseerd op de opgedane ervaringen en, in het bijzonder, op de verslagen en statistieken, ingediend overeenkomstig de leden 1 en 2. De Commissie dient zo nodig tegelijkertijd een voorstel in tot wijziging van deze richtlijn, waarbij zij naar behoren rekening houdt met de resultaten van deze evaluatie. [Am. 41] Artikel 18 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 19 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 (2) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012 ( COM(2013)0570 – C7‑0274/2013) (3) , – gezien het verslag over het begrotings- en financieel beheer - Afdeling I - Europees Parlement - Begrotingsjaar 2012 (4) , – gezien het jaarverslag van de intern controleur over het begrotingsjaar 2012, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (5) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (6) voor het begrotingsjaar 2012 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 314, lid 10 en 318 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (7) , en met name de artikelen 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (8) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien artikel 13 van de interne voorschriften voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement (9) , – gezien artikel 166, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, waarbij alle EU-instellingen verplicht zijn alles in het werk stellen om gevolg te geven aan de opmerkingen waarvan het kwijtingsbesluit van het Europees Parlement vergezeld gaat, – gezien zijn resolutie van 9 maart 2011 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2012 – afdelingen I, II, IV, V, VI, VII, VIII, IX en X (10) , – gezien zijn resolutie van 6 april 2011 over de raming van de inkomsten en uitgaven van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2012 - Afdeling I - Parlement (11) , – gezien artikel 77 en artikel 80, lid 3, van en bijlage VI bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0246/2014 ), A. overwegende dat de Voorzitter de jaarrekeningen van het Parlement voor het begrotingsjaar 2012 op 4 juli 2013 heeft goedgekeurd; B. overwegende dat de rekenplichtige van het Parlement in zijn certificering van de definitieve rekeningen aangeeft ervan overtuigd te zijn dat deze een getrouw en juist beeld geven van de financiële positie van het Europees Parlement in alle materiële aspecten en dat er geen zaken onder zijn aandacht zijn gebracht die het maken van een voorbehoud rechtvaardigen; C. overwegende dat de secretaris-generaal op 6 september 2013 heeft bevestigd dat er redelijke zekerheid bestaat dat de begroting van het Europees Parlement is uitgevoerd volgens de beginselen van goed financieel beheer en dat het toegepaste controlesysteem de nodige garanties biedt ten aanzien van de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; D. overwegende dat de secretaris-generaal tevens heeft verzekerd dat hem geen niet-vermelde feiten bekend zijn die nadelige gevolgen voor de belangen van de instelling zouden kunnen hebben; E. overwegende dat de Rekenkamer naar aanleiding van zijn controle heeft besloten dat, wat de administratieve uitgaven in 2012 betreft, de door de instellingen toegepaste toezichts- en controlesystemen aan de vereisten van het Financieel Reglement voldoen en dat één van de 151 door de Rekenkamer gecontroleerde verrichtingen een fout vertoonde, terwijl de Rekenkamer de meest waarschijnlijke fout op 0% raamt; F. overwegende dat volgens de gebruikelijke procedure een vragenlijst aan de administratie van het Parlement is gezonden en dat de antwoorden door de Commissie begrotingscontrole zijn ontvangen en besproken in aanwezigheid van de secretaris-generaal en de interne controleur; G. overwegende de toegevoegde waarde van de jaarlijkse procedure voor het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Parlement, waarbij de rekeningen grondig worden onderzocht om enerzijds de verantwoording aan en volledige transparantie tegenover de Europese burgers te waarborgen door hen gedetailleerde informatie te verschaffen over het financiële beheer van deze instelling, en om anderzijds het Parlement de kans te bieden om kritisch te zijn voor zichzelf en verbeteringen door te voeren op die gebieden waar de kwaliteit, doeltreffendheid en doelmatigheid van het beheer van de overheidsfinanciën en bijgevolg ook van het geld van de belastingbetaler verder kunnen worden verbeterd; Begrotings- en financieel beheer van het Parlement in 2012 Toegevoegde waarde van de kwijtingsprocedure van het Parlement 1. wijst op de toegevoegde waarde van de parlementaire procedure voor de jaarlijkse kwijting van het Parlement; 2. wijst erop dat deze resolutie hoofdzakelijk betrekking heeft op de begrotingsuitvoering en de kwijting voor het begrotingsjaar 2012 en dat zij er met name op gericht is om te garanderen dat het geld van de belastingbetaler zo goed mogelijk wordt aangewend en aan te geven waar eventueel ruimte voor verbetering bestaat; spoort de verantwoordelijke instanties van het Parlement ertoe aan om de efficiëntie van de dagelijkse activiteiten van het Parlement op alle mogelijke niveaus te blijven verbeteren; 3. roept het Bureau nogmaals op om meer witboeken over de beleidsthema's te verspreiden onder alle leden, zodat die beleidsthema's in de fracties kunnen worden besproken voordat een definitief besluit wordt genomen; 4. neemt kennis van het feit dat de begroting van de Unie voor 2012 een totaal van 148 200 miljoen EUR beliep aan vastleggingskredieten, waarvan 1 718 miljoen EUR voor de begroting van het Parlement; merkt voorts op dat dit bedrag overeenkomt met net iets meer dan 1% van de begroting van de Unie en met 20% van het bedrag van 8 278 miljoen EUR dat werd uitgetrokken voor de administratieve uitgaven van de EU-instellingen als geheel in 2012; wijst erop dat dit bedrag in overeenstemming is met het interinstitutioneel akkoord tussen het Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer, en de uitgaven voor gebouwen en infrastructuur, salarissen en pensioen van het personeel, informatietechnologie en beveiliging omvat; 5. merkt op dat hoofdstuk 10 (Leden van de instelling), hoofdstuk 12 (Ambtenaren en tijdelijke functionarissen), hoofdstuk 20 (Gebouwen en daarmee samenhangende kosten) en hoofdstuk 42 (Assistentie aan de leden) de vier omvangrijkste hoofdstukken in de begroting van het Parlement zijn, die 70% van de totale vastleggingen uitmaken; 6. constateert dat de goedgekeurde kredieten in de definitieve begroting van het Parlement voor 2012 in totaal 1 717 868 121 EUR beliepen, wat neerkomt op een stijging van 1,9% ten opzichte van de begroting 2011 (1 685 829 393 EUR), en dat er, net als in 2011, geen gewijzigde begroting is ingediend; is van mening dat het Parlement blijk heeft gegeven van verantwoordelijkheid en terughoudendheid op budgettair gebied door in 2012 onder het inflatiepercentage van 2,6% te blijven; verwacht dat ten aanzien van de begroting van 2015 dezelfde terughoudendheid aan de dag zal worden gelegd door de begroting onder de 20% van hoofdstuk 5 te houden; 7. wijst erop dat in 2012 99% (tegen 93% in 2011) van de definitieve lopende kredieten zijn vastgelegd, met een annuleringspercentage van 1% (tegen 6% in 2011), en dat net als in voorgaande jaren een hoog uitvoeringspercentage van de begroting werd bereikt, al is dit mede het gevolg van een overdracht van niet-bestede middelen aan het eind van het jaar op verzoek van de gezamenlijke werkgroep van het Bureau en de Begrotingscommissie en een aan positief advies van de Begrotingscommissie; Verslag van het Parlement over het begrotings- en financieel beheer 8. constateert dat de totale in het boekjaar 2012 in de boekhouding van het Parlement opgenomen ontvangsten op 31 december 2012 175 541 860 EUR bedroegen (tegen 173 293 432 in 2011), waaronder 22 274 843 EUR (tegen 23 815 077 EUR in 2011) aan bestemmingsontvangsten; 9. wijst erop dat het Parlement heeft besloten om aan het eind van het jaar een bedrag van in totaal 45 000 000 EUR aan onbestede middelen uit diverse begrotingslijnen collectief over te schrijven voor de tweede termijn van de koopsom van het Trebel-gebouw in Brussel (35 000 000 EUR) en de bouw van het nieuwe KAD-gebouw in Luxemburg; neemt kennis van het feit dat als gevolg hiervan gedurende de bouw en de aflossing van de lening naar schatting 10,4 miljoen EUR zal kunnen worden bespaard op de financieringskosten; betreurt evenwel dat het Parlement er omwille van een transparante begroting herhaaldelijk om heeft verzocht uitgaven voor gebouwen in de begroting op te nemen in plaats van deze door een collectieve overschrijving te financieren, zoals gevraagd in diverse eerdere kwijtingsresoluties; De jaarrekening van het Parlement voor 2012 10. neemt kennis van de onderstaande cijfers, op grond waarvan de rekeningen van het Parlement voor het begrotingsjaar 2012 werden gesloten: a) Beschikbare kredieten (EUR) kredieten voor 2012 1 717 868 121 niet-automatische overdrachten van het begrotingsjaar 2011 21 700 000 automatische overdrachten van het begrotingsjaar 2011 222 900 384 kredieten corresponderend met bestemmingsontvangsten voor 2012 22 274 843 overdrachten corresponderend met bestemmingsontvangsten van 2011 107 592 247 Totaal: 2 092 335 595 b) Besteding van de kredieten in het begrotingsjaar 2012 (EUR) vastleggingen: 2 061 149 089 verrichte betalingen: 1 623 172 878 automatisch overgedragen kredieten, waaronder die afkomstig van bestemmingsontvangsten: 412 253 714 niet-automatisch overgedragen kredieten: 0 geannuleerde kredieten: 55 790 384 c) Begrotingsontvangsten (EUR) ontvangen in 2012 175 541 860 d) Totale balans op 31 december 2012 (EUR) 1 539 591 147 11. wijst op de sterke stijging van de overdrachten naar 2012 (244 600 384 EUR) en dringt erop aan de uitgaven beter te plannen; 12. merkt op dat de rekenplichtige van het Parlement in zijn certificering van de definitieve rekeningen aangeeft ervan overtuigd te zijn dat deze een getrouw en juist beeld geven van de financiële positie van het Europees Parlement in alle materiële aspecten; wijst voorts op zijn verklaring dat er geen zaken onder zijn aandacht zijn gebracht die het maken van een voorbehoud rechtvaardigen; 13. herinnert aan de beslissing van zijn Voorzitter van 4 juli 2013 met betrekking tot de goedkeuring van de rekeningen voor het begrotingsjaar 2012; Adviezen van de Rekenkamer over de betrouwbaarheid van de jaarrekening over 2012 en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 14. is verheugd dat de Rekenkamer in haar specifieke beoordeling van de administratieve en andere uitgaven als geheel heeft vastgesteld dat uit de toetsing van de verrichtingen naar voren is gekomen dat de meest waarschijnlijke fout in de populatie nul bedraagt en dat de toezicht- en controlesystemen doeltreffend waren; is tevens verheugd dat uit de controle door de Rekenkamer blijkt dat de goedgekeurde betalingen in 2012 geen foutenpercentage van materieel belang vertonen; merkt op dat de controle een analyse omvatte van een steekproef van 151 betalingsverrichtingen – 91 betalingen van salarissen, pensioenen en toelagen daarbij plus 60 betalingen voor opdrachten betreffende gebouwen en andere uitgaven –, tegen 56 gecontroleerde betalingen in 2011; 15. wijst erop dat de rubriek "Administratieve en andere uitgaven" uitgaven omvatten voor personele middelen (salarissen, toelagen en pensioenen), die goed zijn voor 60% van de totale administratieve en andere uitgaven, alsook uitgaven voor gebouwen, uitrusting, energieverbruik, communicatie en informatietechnologie en dat de Rekenkamer deze rubriek weinig onderhevig aan risico acht; vestigt de aandacht op het feit dat volgens de Rekenkamer de voornaamste risico's voor de administratieve en andere uitgaven in de niet-naleving van de procedures voor het plaatsen van opdrachten, voor de tenuitvoerlegging van contracten, voor wervingsprocedures en voor de berekening van salarissen en toelagen bestaan; Werving van tijdelijk personeel en arbeidscontractanten 16. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer bij haar controle van 15 door het Parlement in 2012 uitgevoerde wervingsprocedures geen fouten of gebreken heeft aangetroffen; verzoekt de secretaris-generaal evenwel om de geldende voorschriften voor de aanstelling of promotie van personeel in het algemeen, en met name van personeel in een leidinggevende functie, strikt toe te passen; Aanbesteding 17. merkt op dat bij de controle van de Rekenkamer 18 aanbestedingsprocedures van het Parlement werden onderzocht; benadrukt dat de Rekenkamer in één geval gebreken in verband met de toepassing van een gunningscriterium en in een ander geval gebreken inzake het beheer en de documentatie van de aanbestedingsprocedure heeft geconstateerd; 18. beveelt aan de ordonnateurs de opzet, de coördinatie en de uitvoering van het voorschriftenkader en de procedures van het Parlement voor het plaatsen van opdrachten te verbeteren door middel van adequate verificaties en duidelijkere instructies; merkt op dat het nieuwe Financieel Reglement en de uitvoeringsvoorschriften daarbij vergezeld dienen te gaan van nieuw-uitgewerkte templates voor contracten en uitnodigingen tot inschrijving en de ontwikkeling van specifieke opleidingscursussen inzake de opstelling en toepassing van selectie- en gunningscriteria; 19. bevestigt de antwoorden van het Parlement in het kader van de procedure op tegenspraak met de Rekenkamer; Beoordeling door de Rekenkamer van de vooruitgang bij het opvolgen van de in eerdere jaarverslagen gedane aanbevelingen Uitvoering van de verificatie vooraf van de wervingsprocedures 20. herinnert eraan dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat in de dossiers betreffende de aanwerving van geaccrediteerde parlementaire medewerkers geen documenten werden gevonden die bewijzen dat de wervingsdocumenten vooraf waren gecontroleerd; neemt nota van het feit dat de Rekenkamer van oordeel is dat het Parlement haar aanbeveling volledig heeft opgevolgd en inmiddels een behoorlijke documentatie ter onderbouwing van de wervingsbesluiten heeft ingevoerd en ervoor heeft gezorgd dat de nodige documentatie voor een dergelijke controle wordt bijgehouden ter rechtvaardiging van de besluiten met betrekking tot de aanwerving van tijdelijk personeel en arbeidscontractanten; verzoekt de secretaris-generaal om zijn Commissie begrotingscontrole tegen september 2014 te informeren over de doeltreffendheid van de getroffen maatregelen, waaronder de maatregelen die zijn getroffen op basis van de bevindingen van de interne controleur, ook in het licht van de aanwerving van een groot aantal nieuwe parlementaire medewerkers na de verkiezingen; Aanbesteding 21. betreurt dat uit het onderzoek door de Rekenkamer van een steekproef van aanbestedingsprocedures is gebleken dat er nog steeds sprake is van fouten in het ontwerp, de coördinatie en de prestaties van de aanbestedingsprocedures en dat derhalve uit de door de Rekenkamer verrichte analyse van de geboekte vooruitgang naar voren komt dat haar eerdere aanbeveling in de meeste opzichten nog steeds in uitvoering is; dringt er nogmaals op aan om onverwijld voor daadwerkelijke vooruitgang te zorgen met betrekking tot alle controlemechanismen betreffende aanbestedingen, teneinde de door de Rekenkamer vastgestelde tekortkomingen te verhelpen en tegelijkertijd te waarborgen dat goederen en diensten tegen zo gunstig mogelijke prijzen worden verworven; Betaling van sociale toelagen en uitkeringen aan personeelsleden 22. herinnert aan de specifieke bevindingen van de Rekenkamer met betrekking tot de informatie over de situatie van personeelsleden waarover de diensten van het Parlement beschikken; is verheugd dat bij de controle van de Rekenkamer geen nieuwe tekortkomingen aan het licht zijn gekomen, maar stelt vast dat het risico van onjuiste of onterechte betalingen blijft bestaan; wijst er voorts op dat het Parlement in 2012 maatregelen heeft getroffen die tot een nog hogere respons hebben geleid bij de jaarlijkse elektronische validatie/bijwerking van de persoonsgegevens van de personeelsleden en dat de verklaringen van de personeelsleden waar nodig door adequate bewijsstukken worden gestaafd; Jaarverslag van de interne controleur 23. wijst erop dat de interne controleur op 21 januari 2014 in de bevoegde commissie zijn op 12 juli 2013 ondertekende jaarverslag heeft gepresenteerd en heeft uitgelegd dat hij de administratie van het Parlement in 2012 aan de onderstaande controles heeft onderworpen: 24. wijst op de belangrijkste conclusies in het jaarverslag van de interne controleur, te weten: 25. neemt nota van en steunt de standpunten van de interne controleur inzake de "follow-up van de controle op het gebouwenbeleid: planning, beoordeling en beheer van de behoeften aan accommodatie" met betrekking tot: 26. neemt nota van en schaart zich achter de standpunten van de interne controleur betreffende de controle van geaccrediteerde parlementaire medewerkers die niet de status van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen hebben, namelijk dat de controle-omgeving en de controleactiviteiten in DG Personeel en DG Financiën over het geheel genomen redelijke zekerheid bieden dat geaccrediteerde parlementaire medewerkers worden aangenomen in overeenstemming met de regels van het Statuut en dat hun bezoldiging op correcte wijze wordt voldaan uit de vergoeding aan de leden voor parlementaire medewerkers; verzoekt beide DG's de nodige maatregelen te treffen om deze waarborgen degelijk en ondubbelzinnig te maken; 27. neemt nota van het feit dat er in 2012 een overdracht van 7,3 miljoen EUR nodig was van de subpost voor plaatselijke medewerkers (onderdeel 4220-01) naar subpost 4220-02 (geaccrediteerde medewerkers) en dat subpost 4220-01 werd verlaagd met in het totaal 14,1 miljoen EUR (14,3%) ten gevolge van een verkeerde raming van de behoeften voor zowel plaatselijke medewerkers als geaccrediteerde medewerkers, hoewel het aantal geaccrediteerde medewerkers in 2012 slechts marginaal gestegen was in vergelijking met 2011; is van mening dat de behoeften voor deze subposten in de toekomst beter moeten worden geraamd om de beginselen van goed financieel beheer te eerbiedigen en te kunnen inspelen op de werkelijke behoeften; 28. merkt evenwel op dat bepaalde beheers- en controleprocedures die onderhevig zijn aan een gematigd restrisico verder dienen te worden verbeterd om volledig en consequent aan de interne controledoelstellingen te kunnen voldoen en om de correcte toepassing van niet alleen het Reglement van het Parlement en de relevante daaruit voortvloeiende, door de bevoegde organen van het Parlement vastgestelde voorschriften, maar ook van het Financieel Reglement te verzekeren, en wel door: 29. herinnert er nogmaals aan dat vijf jaar na de invoering van het nieuwe Statuut van de parlementaire medewerkers zo snel mogelijk een volledige evaluatie van dit Statuut en van eventuele aanpassingen van de regels moet worden uitgevoerd; Audit van het kader voor interne controle 30. herinnert eraan dat de oorspronkelijke herziening van het kader voor interne controle in 2003 en 2004 aanleiding gaf tot 14 controleverslagen voor alle departementen en centrale diensten, die 452 overeengekomen acties bevatten ter verbetering van de algemene niveaus van: Resterende "open acties" 31. wijst erop dat eind 2012 na opeenvolgende follow-up-controles 15 van de 452 acties die oorspronkelijk binnen het kader voor interne controle waren overeengekomen, nog steeds niet afgewikkeld waren; neemt nota van de conclusie van de interne controleur dat gebleken is dat twee directoraten-generaal (Financiën en Infrastructuur en logistiek) hun aanbestedingsprocedures hebben weten te verbeteren; 32. neemt kennis van de nieuwe transversale toezichtprocedure van de dienst Interne audit voor de follow-up van de overeengekomen acties uit de verslagen van de interne controleur waarbij elke follow-up-toewijzing transversaal van aard is en gelijktijdig betrekking heeft op alle nog af te wikkelen acties; neemt tevens nota van het feit dat de toewijzingen voortaan halfjaarlijks worden gedaan, in overeenstemming met de resolutie van het Parlement van 10 mei 2011 over het verlenen van kwijting voor zijn begroting voor het begrotingsjaar 2009; 33. merkt op dat de interne controleur eind 2012 van oordeel was dat 73 acties nog moesten worden uitgevoerd, waaronder twee acties van kritiek belang, 35 acties met een aanzienlijk risico en 36 acties met een gematigd risico; stelt met voldoening vast dat in 2012 80 acties, waaronder de twee acties van kritiek belang, volledig zijn uitgevoerd en daarom afgesloten zijn; spoort alle betrokken directoraten-generaal aan zich te blijven inspannen om hun beheers- en controleprocedures te verbeteren; verzoekt de interne controleur strakkere tijdschema's vast te stellen voor nog uit te voeren acties; verzoekt de interne controleur de Begrotingscommissie op de hoogte te houden van alle nog af te wikkelen acties van de oorspronkelijke evaluatie van het kader voor interne controle; dringt er nogmaals bij het beheer van de departementen en het centrale beheer op aan om de resterende "open acties" voor het eind van deze zittingsperiode uit te voeren; 34. neemt nota van de conclusie van de dienst Interne audit dat in de follow-up-procedure van 2012 over het geheel genomen verbeteringen zijn bereikt doordat 80 van de 153 vastgestelde niet-afgewikkelde acties konden worden afgesloten, terwijl het aantal kritieke acties met een hoog risico kon worden verminderd (van acht tot drie); is echter bezorgd over het relatief grote aantal acties (73) waarvan de uitvoering vertraagd is en die naar 2013 zijn overgeheveld; erkent dat het risicoprofiel van het Parlement voor wat betreft de nog niet afgewikkelde acties aan het eind van het jaar een groter aandeel acties in de categorie met een gematigd risico laat zien dan aan het begin van 2012, waaruit blijkt dat diensten vorderingen hebben gemaakt, ook op gebieden waar de acties nog niet zijn afgesloten; Follow-up door de secretaris-generaal van de kwijtingsresolutie voor 2011 35. neemt nota van de schriftelijke antwoorden op de kwijtingsresolutie voor 2010 die de Commissie begrotingscontrole op 25 oktober 2013, dat wil zeggen vóór het begin van de kwijtingsprocedure 2012, heeft ontvangen; is ingenomen met de daarop volgende presentatie door de secretaris-generaal betreffende de antwoorden en de follow-up van de administratie van het Parlement op 25 november 2013 naar aanleiding van de diverse vragen en verzoeken in de kwijtingsresolutie van het Parlement voor 2011 en de in aansluiting daarop gehouden gedachtewisseling met de leden; 36. is verheugd dat de vertalings- en vertolkingsdiensten van het Parlement sinds 2011 belangrijke wijzigingen hebben ondergaan; erkent dat de efficiëntie in dit gehele proces kon worden verhoogd, zodat de financiële middelen vervolgens konden worden verlaagd met handhaving van de kwaliteit en het aanbod voor de leden; merkt op dat in het kader van het beleid van integrale meertaligheid met efficiënt gebruik van middelen op permanente basis 11 miljoen euro kon worden bespaard op de vertaling op verzoek van de volledige verslagen en schriftelijke vragen; 37. herinnert aan de tweede beslissing van het Bureau van 12 maart 2012 inzake integrale meertaligheid met efficiënt gebruik van middelen, waarin is bepaald dat voor delegaties die uitzonderingen vragen om te reizen tijdens commissieweken, een beperkte taalregeling geldt die inhoudt dat in niet meer dan één taal wordt vertolkt; wijst erop dat als gevolg van deze maatregel het aantal missies tijdens weken die voor externe parlementaire activiteiten zijn gereserveerd, zijn toegenomen van 36% van alle missies in 2011 tot 46% in 2012, terwijl het aantal tolkdagen voor missies tussen 2011 en 2012 met 23% is gedaald; 38. merkt op dat de secretaris-generaal vervolgens op 23 maart 2013 heeft besloten dat de dinsdag- en woensdagmiddag tijdens commissieweken geheel en al worden gereserveerd voor commissie- en trialoogvergaderingen; stelt met voldoening vast dat als gevolg van de reeds geïmplementeerde maatregelen het aandeel van externe vertolkingskosten in de totale begroting van het Parlement is gedaald van 3,5% in 2011 tot 2,6% in 2012; meent dat het beginsel van goed financieel beheer ook van toepassing dient te zijn op vertolkingsdiensten en dat een voortdurende kritische analyse noodzakelijk is om te beoordelen hoe de efficiëntie kan worden verbeterd en de kosten kunnen worden beheerst of beperkt, teneinde de belastingbetalers in de Unie waar voor hun geld te bieden; verzoekt de secretaris-generaal het jaarverslag over de toepassing van de gedragscode meertaligheid toegankelijk te maken voor de leden van de bevoegde commissie; 39. neemt nota van het antwoord van de secretaris-generaal waarin is vermeld dat de met de LUX-prijs gemoeide kosten zijn verminderd overeenkomstig het voorstel van de Commissie begrotingscontrole en het door de plenaire vergadering aangenomen kwijtingsverslag voor 2010; neemt er nota van dat een reeks concrete maatregelen is genomen om de uitgaven in verband met de LUX-prijs tot een minimum te beperken, met name door bezuinigingen op promotieactiviteiten tijdens internationale festivals en in de gebouwen van het Parlement; constateert dat de uitgaven voor de LUX-prijs in 2012 434 421 EUR bedroegen, wat een vermindering met 24% betekent ten opzichte van 2011 (573 722 EUR); verzoekt dat nog meer gebieden worden gevonden waarop bespaard kan worden; 40. is van mening dat het uitreiken van prijzen geen kerntaak van het Parlement is en verzoekt dat er een kosten-batenanalyse wordt verricht voordat er nieuwe prijzeninitiatieven worden ontwikkeld; 41. merkt op dat het Bureau in het licht van het gestaag toenemende aantal klanten en de ontwikkeling van de instelling tijdens zijn vergadering van 10 juni 2013 een omvattende strategie heeft vastgesteld, waarin de hoofdlijnen van het cateringbeleid van het Parlement tot 2019 zijn uitgestippeld; herinnert eraan dat de cateringactiviteiten tussen 2002 en 2011 in totaal met 150% zijn toegenomen, van 1,472 miljoen klanten in 2002 tot 3,711 miljoen klanten in 2011; wijst erop dat de cateringdiensten van het Parlement nog steeds operationeel verlies lijden, dat niet uitsluitend door prijsverhogingen dient te worden gecompenseerd; merkt op dat het prijsbeleid bij het Parlement in lijn moet blijven met dat bij de andere instellingen en dat het Parlement gezien het grote aantal klanten dat van de cateringdiensten gebruik maakt, betere mogelijkheden heeft om op dat gebied betere voorwaarden bij contractanten te verkrijgen en schaalvoordelen te benutten; 42. merkt op dat verscheidene verzoeken in de jaarlijkse kwijtingsverslagen die door de plenaire vergadering van het Parlement zijn goedgekeurd, niet worden ingewilligd; merkt op dat de secretaris-generaal stelt dat deze verzoeken tot het werkterrein van het Bureau van het Parlement of de Conferentie van voorzitters van het Parlement behoren; dringt erop aan dat verzoeken van de plenaire vergadering in de jaarlijkse kwijtingsverslagen volledig worden uitgevoerd; Kwijting van het Europees Parlement voor 2012 43. wijst erop dat de kwijtingsprocedure niet alleen de begrotingsuitvoering en het beheer door de secretaris-generaal van het Parlement en de administratie voor het jaar 2012 moet omvatten, maar ook de besluiten die door zijn bestuurlijke organen, d.w.z. de Voorzitter, het Bureau en de Conferentie van voorzitters, zijn genomen; benadrukt dat het Parlement in zijn kritische beoordeling van het financieel beheer van de instelling geen kwijting verleent aan de secretaris-generaal, maar aan zijn Voorzitter; 44. is in dit verband verheugd over de kwaliteit van de gedachtewisseling tussen de secretaris-generaal en de Commissie begrotingscontrole, die in het kader van de kwijtingsprocedure van het Parlement op 21 januari 2014 in aanwezigheid van de interne controleur is gehouden; herhaalt dat de bestuurlijke organen van het Parlement gedurende deze gehele procedure verantwoording moeten afleggen om te waarborgen dat de burgers van de Unie een getrouw en juist beeld krijgen van de manier waarop het Parlement de middelen die het ontvangt, aanwendt en de manier waarop het zijn besluiten neemt en dat het bijgevolg van essentieel belang is dat het besluitvormingsproces op volstrekt transparante wijze verloopt; verzoekt in dat verband om zowel de agenda's van de vergaderingen, als de besluiten die worden aangenomen door de besluitvormingsorganen van het Parlement systematisch onmiddellijk mee te delen aan zowel de leden en de medewerkers van het Parlement als aan de bevolking in het algemeen; 45. wijst erop dat, ongeacht alle politieke overwegingen, allereerst het advies van de onafhankelijke externe controleur en in de tweede plaats het advies van de interne controleur van het Parlement en zijn evaluatie van het interne controlesysteem van het Parlement de belangrijkste referentiepunten voor de beoordeling van de uitvoering van de begroting van het Parlement moeten vormen; spreekt nogmaals zijn tevredenheid uit over het positieve advies van de Rekenkamer over de betrouwbaarheid van de jaarrekening van het Parlement en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; 46. brengt in herinnering dat de leden volgens de nieuwe gedragscode voor de leden van het Europees Parlement inzake financiële belangen en belangenconflicten, die op 1 december 2011 door de plenaire vergadering is goedgekeurd, alle bezoldigde activiteiten die zij naast hun taken in het Parlement uitoefenen, elke bezoldiging die zij ontvangen en alle andere functies die zij uitoefenen en die aanleiding kunnen geven tot een belangenconflict volledig openbaar moeten maken, en dat de gedragscode het de leden uitdrukkelijk verbiedt geldbedragen of andere geschenken te aanvaarden in ruil voor het aanwenden van invloed met betrekking tot de besluiten van het Parlement; merkt op dat de gedragscode duidelijke voorschriften bevat over het aanvaarden van geschenken en over oud-leden van het Parlement die zich bezighouden met lobbyactiviteiten; vraagt de administratie om regelmatig en op jaarbasis ten minste 15% van deze verklaringen te onderzoeken; 47. neemt nota van het feit dat de uitvoeringsmaatregelen voor de gedragscode voor de leden op 15 april 2013 zijn aangenomen door het Bureau; stelt met voldoening vast dat de sinds 1 juli 2013 van kracht zijnde uitvoeringsmaatregelen voor artikel 5, lid 3 van de gedragscode die de transparantie van door derden gefinancierde reis- en verblijfskosten van de leden moet waarborgen, bepalen dat alle door derden betaalde vergoedingen voor reis- en verblijfkosten in verband met de aanwezigheid van leden bij door derden georganiseerde evenementen openbaar moeten worden gemaakt; wijst er tevens op dat wanneer er geen sprake is van dergelijke vergoedingen, maar slechts de kosten voor een maaltijd, entreebiljet enz. met een waarde van minder dan 150 EUR worden betaald, dit niet hoeft te worden aangegeven; 48. verlangt dat alle bijlagen van schriftelijke parlementaire vragen (artikel 117 van het Reglement van het Parlement) samen met de vragen op de homepagina van het Europees Parlement worden bekendgemaakt; 49. meent dat het Parlement de enige Europese openbare instelling is die een vergoeding voor de kosten van de uitoefening van het ambt uitbetaalt op particuliere en persoonlijke bankrekeningen zonder dat deze uitgaven worden gecontroleerd of hiervoor bewijsstukken worden vereist; vermoedt dat de leden bijzonder kritisch zouden staan tegenover andere organen als die blijk zouden geven van een dergelijk gebrek aan toezicht op het gebruik van overheidsgelden; verzoekt de secretaris-generaal om lichte regelingen voor te stellen die ervoor zorgen dat de algemene onkostenvergoeding wordt gebruikt voor het beoogde doel en geen aanvullend privé-inkomen voor leden biedt; 50. verzoekt om een evaluatie van de hoogte en het gebruik van de dagvergoedingen voor de leden; verlangt dat het Bureau deze uitvoeringsmaatregel dienovereenkomstig herziet, om ervoor te zorgen dat deze vergoedingen zo kostenefficiënt mogelijk worden gebruikt; Politieke activiteiten van de Voorzitter 51. verlangt uitvoerige informatie over de manier waarop de ambtsuitoefening van de Voorzitter als politiek neutrale persoon wordt gescheiden van de voorbereiding van zijn sociaaldemocratische topkandidatuur voor de Europese verkiezingen, vooral wat betreft zijn kabinetsmedewerkers, de medewerkers van het extern bureau van het EP en de reiskosten; is van oordeel dat bij een groot aantal van deze activiteiten geen onderscheid tussen beide rollen is gemaakt; eist dat functionarissen een duidelijk onderscheid tussen hun verschillende rollen aanbrengen, zoals dat bij de Commissie gebeurt, opdat de Europese belastingbetaler niet moet betalen voor de verkiezingscampagnes van de Europese topkandidaten; Werklocaties van het Parlement 52. wijst erop dat aan het Parlement bij Protocol nr. 6 bij de Verdragen, betreffende de plaats van de zetels van de instellingen, dat in onderlinge overeenstemming door de regeringen van de lidstaten is vastgesteld, drie zetels zijn toegewezen; herinnert eraan dat het de secretaris-generaal en het Bureau in zijn resolutie van 17 april 2013 over de kwijting 2011 heeft opgeroepen actuele cijfers en informatie aan de leden te verstrekken over de financiële en milieugevolgen van het stelsel van meerdere werklocaties, welke resolutie volgde op zijn resolutie van 6 februari 2013 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2014 (13) en zijn resolutie van 20 november 2013 over de plaats van de zetels van de instellingen van de Europese Unie (14) ; 53. brengt in herinnering dat de zetel van het Parlement op grond van belangrijke historische overwegingen is gevestigd en dat de aanwijzing van de zetel van een instelling van de Unie uitsluitend tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort; merkt in dit verband op dat een eventueel besluit om de regeling inzake de zetel van het Europees Parlement te wijzigen een wijziging van de Verdragen zou vergen, waartoe de lidstaten alleen met eenparigheid van stemmen kunnen besluiten; 54. wijst erop dat de uitgaven die uit de geografische verspreiding van het Parlement voortvloeien een belangrijk gebied voor mogelijke besparingen vormt; is ingenomen met het verslag van de secretaris-generaal (15) van augustus 2013 inzake de financiële gevolgen van de geografische spreiding van het Europees Parlement; onderstreept dat in de berekeningen van het verslag rekening is gehouden met de volgende parameters: 55. wijst erop dat in het verslag wordt gesteld dat in het geval van een onderbrenging van de drie werklocatie op één locatie, in Brussel, theoretisch een netto besparing van naar schatting 88,9 miljoen EUR per jaar kan worden bereikt, wat neerkomt op rond 5% van de begroting van het Parlement in 2014, 1,03% van de totale administratieve begroting van de Unie en 0,06% van de totale begroting van de Unie; neemt nota van het geschatte netto effect van 0,18 EUR per burger van de Unie als de drie werklocatie op één locatie worden samengevoegd; 56. wijst erop dat in het verslag wordt aangegeven dat een mogelijke verhuizing van de locatie Luxemburg naar Brussel bijkomende jaarlijkse kosten van 14 miljoen EUR met zich zou brengen; benadrukt de in het verslag vermelde verschillen in het kwalitatieve en kwantitatieve niveau van de ondersteuning die door de lidstaten van vestiging aan het Parlement wordt geboden; neemt nota van het feit dat die potentiële kosten niet zijn meegenomen in de berekening van de mogelijke besparingen op basis van de veronderstelde aanwijzing van Brussel als enige zetel; 57. benadrukt dat de CO 2 -uitstoot jaarlijks met 10 703 ton zou worden verminderd indien Straatsburg (10 235 ton) en Luxemburg (468 ton) niet langer als werklocaties zouden dienen; betreurt dat dit milieueffect van de geografische spreiding van het Parlement in termen van koolstofemissies overeenkomt met 11,16% van de totale koolstofvoetafdruk van het Parlement in 2011; 58. kijkt uit naar de publicatie van de studie van de Rekenkamer, die een omvattende analyse moet verschaffen van de potentiële besparingen op de begroting van de Unie als het Parlement slechts één zetel zou hebben, zoals gevraagd in zijn resolutie van 20 november 2013 over de plaats van de zetels van de instellingen van de Europese Unie, en verzoekt om in deze analyse ook aandacht te besteden aan begrotingsaspecten en bijkomende kosten, zoals besparingen doordat er minder arbeidstijd verloren gaat en er efficiënter kan worden gewerkt; verzoekt om niet enkel de reiskosten voor parlementaire medewerkers (met inbegrip van tijdelijke medewerkers, externe deskundigen en tijdelijke functionarissen) te bekijken, maar ook de hogere reiskosten die meerdere zetels met zich meebrengen voor medewerkers van de Commissie en de Raad; Beheer van de administratie van het Parlement: verhoging van de operationele efficiency 59. bevestigt andermaal dat deze resolutie hoofdzakelijk betrekking heeft op de begrotingsuitvoering en de kwijting voor het begrotingsjaar 2011 en dat zij er met name op gericht is te garanderen dat het geld van de belastingbetaler zo goed mogelijk wordt aangewend en aan te geven waar eventueel doeltreffender besparingen kunnen worden bereikt; dringt er bij de verantwoordelijke instanties van het Parlement op aan om de efficiëntie van de dagelijkse activiteiten van het Parlement op alle mogelijke niveaus te blijven verbeteren en voortdurend te blijven streven naar een betere dienstverlening aan de burgers van de Unie; verwacht dat de secretaris-generaal in zijn volgende jaarverslag aan de Commissie begrotingscontrole meer aandacht zal schenken aan de efficiëntie en de effectiviteit van de uitgaven; 60. is van mening dat tijdens de zittingsperiode 2009-2014, in een moeilijke economische en financiële situatie, besparingen zijn bereikt die dikwijls willekeurig en van tijdelijke aard, maar toch belangrijk zijn; vindt dat de administratie van het Parlement aanvullende bezuinigingsmaatregelen dient te formuleren die systematische en structurele besparingen van permanente aard opleveren, eerst en vooral door de begroting van het Parlement te verlagen, en ook door middelen vrij te maken voor de nieuwe activiteitenterreinen van het Parlement, met name ter versterking van het toezicht op de uitvoering van het beleid van de Unie door de Commissie; 61. verzoekt de administratie van het Parlement te overwegen de beschikbare technologieën, zoals teleconferenties en telewerken, vaker te gebruiken om zo de administratieve kosten en reiskosten te beperken; verzoekt om een concreet voorstel voor een uitgebreider gebruik van deze technologieën; is van mening dat hierdoor aanzienlijke aanvullende besparingen kunnen worden gerealiseerd zonder de kwaliteit van de acties in het gedrang te brengen en dat het gebruik van videoconferenties en telewerken niet alleen financiële voordelen biedt, maar ook kan bijdragen tot een efficiëntere tijdsbesteding en een milieuvriendelijker Parlement; 62. verzoekt de administratie om slimme besparingsmaatregelen te blijven treffen waarmee kan worden bezuinigd zonder dat dit de doeltreffendheid, de doelmatigheid of de kwaliteit van de activiteiten van het Parlement in het gedrang brengt; Directoraat-Generaal presidium 63. neemt nota van het feit dat het Directoraat-Generaal presidium werd gereorganiseerd en dat dit tot de instelling van een nieuw Directoraat-Generaal parlementaire onderzoeksdiensten (DG ERPS) heeft geleid, alsook van het feit dat de veiligheidsdiensten van het Parlement werden geïnternaliseerd, wat in de oprichting van het Directoraat-Generaal veiligheid heeft geresulteerd; is ingenomen met het feit dat de internalisering van de veiligheid naar verwachting in de periode 2013-2016 voor besparingen van meer dan 11 miljoen EUR zal zorgen; stelt echter vast dat vijf medewerkers uit het kabinet van de Voorzitter zijn aangewezen voor functies als directeur-generaal of directeur in de administratie van het Europees Parlement; bekritiseert deze politieke greep op leidende functies en de uitholling van het ambtenarenstatuut; herinnert eraan dat de EU wereldwijd kritiek uitoefent op politiek nepotisme, en eist dat deze criteria ook in de administratie van het Europees Parlement worden nageleefd; wenst door de secretaris-generaal op jaarbasis op de hoogte te worden gehouden van de exacte bedragen die zijn bespaard en is van mening dat dit hier een goede voorbeeldwerking van zou kunnen uitgaan die leidt tot de internalisering van andere diensten die nu door derden worden verricht; 64. merkt op dat een positie van directeur-generaal weliswaar is ingevuld, maar dat de geselecteerde medewerker deze functie zes maanden na zijn benoeming nog steeds niet heeft opgenomen; eist dat deze post van directeur-generaal wordt geschrapt; Directoraat-Generaal extern beleid 65. stelt bezorgd vast dat het vermogen van de interparlementaire delegaties om het Parlement in deze sector evenveel zichtbaarheid te geven als de andere Europese instellingen, en met name de Commissie en de Raad, vanwege de algemene behoefte aan besparingen kan worden beperkt en dat de aandacht van het Parlement voor het buitenlandse beleid en de consolidatie van de parlementaire diplomatie, als aanvulling op de activiteiten van de Commissie en de EDEO, hierdoor kan worden afgezwakt; acht het daarom van fundamenteel belang dat de kennis en ervaring die het Parlement heeft opgedaan op het gebied van toezicht op en verbetering van de zichtbaarheid van de Europese projecten niet verloren gaan en dat de voorgestelde maatregelen geen afbreuk doen aan de capaciteit en doeltreffendheid van de interparlementaire dialoog tussen het Parlement en andere landen, met name bij politieke instabiliteit en bedreigingen van de democratie (de Arabische Lente, het conflict in het Midden-Oosten, het Oekraïense conflict, de voorbereiding van verkiezingen in conflictsituaties, enz.); beveelt met klem aan dat bij de voorbereiding en het daadwerkelijke gebruik van de responscapaciteit voor een passende coördinatie met de EDEO-diensten wordt gezorgd om de veiligheid van de externe delegaties en missies van het Parlement te garanderen; Directoraat-Generaal communicatie 66. merkt op dat DG COMM over een ruime begroting beschikt uit hoofde van begrotingslijn 3242 "Kosten van publicatie, voorlichting en deelneming aan openbare evenementen"; ziet dat er steeds meer taken worden uitbesteed, wat extra kosten met zich meebrengt voor de belastingbetaler; verzoekt om een gedetailleerde lijst van uitbestedingsmaatregelen en de kosten daarvan binnen DG COMM; 67. maakt zich zorgen over mogelijke onontdekte belangenconflicten bij de gunning van subsidies uit de begroting van het Parlement; herinnert aan artikel 58 van het Financieel Reglement en de controleplicht van de administratie voor afgegeven verklaringen van ontvangers van subsidies en begunstigden; vraagt informatie over de risicoanalyses die de administratie van het Parlement voor deze verklaringen opstelt om het waarheidsgehalte van die verklaringen te controleren; Voorlichtingsbureaus 68. neemt nota van het feit dat de uitgaven voor diensten van het personeel van de voorlichtingsbureaus in 2012 1,8 miljoen EUR bedroegen, waarbij dienstreizen naar Straatsburg goed waren voor iets meer dan 1 miljoen EUR; wijst er met klem op dat prioriteit moet worden gegeven aan het gebruik van videoconferenties, om zo de kosten voor de begroting van het Parlement structureel te verminderen en het milieu te ontzien, zonder dat dit de werkzaamheden van het Parlement in de weg staat; Bezoekersgroepen 69. merkt op dat sinds januari 2012 een nieuwe regeling voor de ontvangst van bezoekersgroepen van kracht is, die onder meer betrekking heeft op de methode voor subsidiebetalingen; neemt nota van het feit dat het Bureau heeft besloten de mogelijkheid van contante betalingen aan bezoekersgroepen te handhaven; is bezorgd over de grote risico's voor de reputatie en de veiligheid die contante betalingen aan bezoekersgroepen met zich brengen; verzoekt het Bureau om een nieuw besluit om contante betalingen te verbieden, aangezien deze betalingen indruisen tegen Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (16) ; wijst erop dat van de rond 2 000 groepen die het Parlement jaarlijks bezoeken, in 2012 slechts 365 groepen meer dan 15 000 EUR hebben ontvangen, maar dat de meerderheid van deze bezoekersgroepen voor contante betaling heeft gekozen, hoewel de administratie van het Parlement in plaats daarvan overmakingen of een combinatie van deze beide methoden aanmoedigt; Huis van de Europese geschiedenis 70. neemt kennis van het feit dat de cofinanciering van de exploitatiekosten van het Huis van de Europese geschiedenis door de Commissie veilig is gesteld doordat een bedrag van 800 000 EUR aan vastleggingskredieten onder rubriek 3 van het meerjarig financieel kader is opgenomen in haar begroting 2014; neemt tevens nota van het feit dat dit bedrag 30% van de begrote bedrijfskosten voor dat jaar uitmaakt en ook bedoeld is om de kosten te dekken die ontstaan wanneer het Huis van de Europese geschiedenis ook op de zevende dag van de week wordt geopend; 71. herinnert eraan dat het Bureau het concept voor de permanente tentoonstelling van het Huis van de Europese Geschiedenis op 22 oktober 2012 heeft goedgekeurd; EuroparlTV 72. merkt op dat in de door het Parlement in zijn plenaire vergadering aangenomen begroting 2012 onder begrotingslijn 3246 een bedrag van 8,5 miljoen EUR was gereserveerd voor EuroparlTV; constateert dat de begroting van EuroparlTV aanzienlijk is verlaagd van 9 miljoen EUR in 2008 tot 5 miljoen EUR in 2014, maar erkent dat de prestaties van deze dienst desondanks zijn verbeterd door een aantal nieuwe activiteiten en projecten, waaronder de uitbreiding van het aantal kant-en-klare audiovisuele producten met een langere levensduur en een reeks exclusieve coproducties met nationale tv-zenders in verschillende lidstaten, die tot hogere kijkcijfers hebben geleid; is verheugd dat het Parlement door steeds meer mensen wordt gevolgd via sociale media, met name door momenteel meer dan 1,2 miljoen "vrienden" op Facebook voor wie exclusieve EuroparlTV-producties worden ontwikkeld; ziet uit naar de onafhankelijke evaluatie van de multimediaproducties van het Parlement voor het internet, waartoe het Bureau in zijn besluit van 3 december 2012 opdracht heeft gegeven; 73. is van mening dat EuroparlTV geen kerntaak van het Parlement is en verzoekt dat er een kosten-batenanalyse wordt verricht voordat er nieuwe activiteiten rond EuroparlTV worden ontwikkeld; Directoraat-Generaal personeelszaken 74. wijst op de moeilijkheden die worden ondervonden bij het aanwerven van ambtenaren en functionarissen uit bepaalde lidstaten, waaronder Duitsland, het VK, Oostenrijk en Nederland, waarvan het personeelsaandeel in het secretariaat van het Parlement aanzienlijk kleiner is dan het "demografische gewicht" van het desbetreffende land in de Unie, en neemt nota van het feit dat een relatief groot aantal personeelsleden de Belgische of de Luxemburgse nationaliteit heeft (13,6%, respectievelijk 2,2%) vanwege het feit dat het Parlement in die landen werklocaties heeft; verzoekt het Bureau om de wervingsprocedures en -vereisten te evalueren om na te gaan wat het aandeel hiervan is in de moeilijkheden bij de werving van personeelsleden uit die lidstaten; 75. vraagt opheldering over het tewerkstellingsmodel van de plaatselijke kantoorbedienden in Straatsburg en informatie over de tewerkstelling van de kantoorbedienden in Brussel tijdens de weken in Straatsburg; dringt aan op een mededeling van de administratie van het Parlement waarin wordt gemeld of het Europese arbeids- en sociaal recht wordt nageleefd voor plaatselijke bodes in Straatsburg en hoe schijnzelfstandigheid wordt voorkomen; vraagt om een kostenvergelijking die uitwijst welke oplossing voor de belastingbetalers het voordeligst uitkomt; 76. neemt terdege nota van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 december 2013 in zaak F-129/12 en betreurt ten zeerste dat het Parlement is veroordeeld omdat het geen bijstand kon verlenen bij psychisch geweld en onregelmatige ontslagen; draagt de bevoegde diensten daarom op om alle nodige maatregelen te treffen om zulke situaties in de toekomst te voorkomen; 77. vraagt een verslag over de toename van de posten in de categorieën AD en AST in de administratie van het Parlement van 2005 tot de momenteel geldige begroting; vraagt om een indeling volgens graad en nationaliteit; 78. vraagt een verslag over de toename van de posten voor de functies van directeur en directeur-generaal in de administratie van het Parlement vanaf 2005; vraagt om een indeling volgens nationaliteit; 79. vraagt een verslag over het aantal fractiemedewerkers sinds 2009 dat via a) een gebruikelijke selectiemethode, b) de zogenoemde "passerelle" als ambtenaar werd aangesteld; 80. herinnert eraan dat meer dan 1 500 parlementaire medewerkers hun kinderen hebben ingeschreven in een Europese School; stelt met klem dat het Europees Parlement een leidende functie moet krijgen in het organigram van de Europese Scholen; Directoraat-Generaal infrastructuur en logistiek (DG INLO) Het gebouwenbeleid van het Parlement 81. vestigt de aandacht op het feit dat het Parlement mettertijd eigenaar van gebouwen is geworden en dat deze strategie risico's inhoudt en de kosten voor de exploitatie en het onderhoud van de technische faciliteiten in de toekomst onontkomelijk zullen toenemen met de leeftijd van de gebouwen; benadrukt in het bijzonder dat in elke strategie op het gebied van vastgoed en gebouwen rekening moet worden gehouden met die stijgende kosten en de noodzaak om gebouwen op middellange termijn te renoveren; wijst erop dat de strategie inzake vastgoed en gebouwen de houdbaarheid van de begroting van het Parlement moet waarborgen en een zekere mate van flexibiliteit moet behouden door een combinatie van aankoop, huur en vruchtgebruik, teneinde een zo voordelig mogelijke oplossing voor het Parlement te garanderen; onderstreept dat het kopen van een gebouw niet altijd de beste oplossing is; 82. neemt nota van het feit dat in 2012 een begin is gemaakt met een reeks herzieningen van individuele contracten met betrekking tot de financiële voorwaarden, met name tegen de achtergrond van ontwikkelingen op de verhuurmarkt; is verheugd dat de nieuwe onderhandelingen over deze contracten in de komende jaren de volgende structurele besparingen zullen opleveren: Konrad Adenauer-gebouw (KAD) 83. herinnert eraan dat oorspronkelijk geen kandidaten konden worden geselecteerd in verband met de aanbesteding voor het project rond het Konrad Adenauer-gebouw omdat de prijzen van de offertes die als reactie op de uitnodiging tot inschrijving werden ingediend, aanzienlijk hoger lagen dan de ramingen; merkt op dat het Bureau daarop in 2012 heeft besloten de opzet van de aanbesteding voor het Konrad Adenauer-gebouw te wijzigen, wat tot duidelijk lagere offertes heeft geleid, zodat het mogelijk was om binnen het kader van de oorspronkelijk voor dit bouwproject overeengekomen begroting te blijven; merkt op dat de werkzaamheden in september 2013 van start zijn gegaan met een nieuwe projectmanager en verbeterde partnerschapsregelingen, die ook ondersteuning door de Luxemburgse overheid inhouden; verwacht dat het oorspronkelijk overeengekomen globale budget voor dit bouwproject ondanks de onvermijdelijke vertraging zal worden gerespecteerd; De vergaderzaal van het Parlement in Brussel 84. neemt nota van het feit dat met de reparatie van de dakconstructie van de vergaderzaal van het Parlement in Brussel kosten van net iets meer dan 2 miljoen EUR gemoeid zijn, wat minder is dan de geraamde 3 miljoen EUR, en dat vanwege de leeftijd van het gebouw geen juridische stappen konden worden ondernomen om verhaal te halen; erkent dat de problemen met de constructie van de houten dakbalken in het kader van het in 2012 ingevoerde beleid van regelmatige en doorlopende inspecties en preventief onderhoud voor de gebouwen van het Parlement werden ontdekt, waardoor een grote ramp kon worden voorkomen die mogelijkerwijs mensenlevens had gekost en enorme schade aan het gebouw had kunnen toebrengen; merkt op dat de diensten die het gebouw hebben moeten ontruimen in andere gebouwen van het Parlement konden worden ondergebracht gedurende de tijdelijke sluiting van zone A van het Paul-Henri Spaak-gebouw (PHS) en dat de vergaderzaal naar verwachting vanaf begin april 2014 weer ter beschikking zal staan; Directoraat-Generaal vertolking en conferenties en Directoraat-Generaal vertalingen 85. constateert met tevredenheid dat de tenuitvoerlegging van het besluit van het Bureau betreffende meertaligheid met efficiënt gebruik van middelen in 2012 bij de vertolkings- en de vertalingsdiensten besparingen van respectievelijk 10,9 miljoen EUR en 10 miljoen EUR heeft opgeleverd, zonder afbreuk te doen aan het beginsel van meertaligheid of de kwaliteit van de parlementaire werkzaamheden; herhaalt dat interinstitutionele samenwerking essentieel is voor de uitwisseling van beste praktijken, die zorgen voor meer efficiëntie en besparingen mogelijk maken; Directoraat-Generaal financiën Vrijwillig pensioenfonds 86. constateert dat de waarde van de activa van het vrijwillig pensioenfonds (17) in 2012 is toegenomen met een rendement op investeringen van 9,4%, nu de beleggingsmarkten zich verder hebben hersteld van de wereldwijde financiële crisis; 87. constateert dat de waarde van de activa van het vrijwillig pensioenfonds1 in 2012 is toegenomen met een rendement op investeringen van 9,4%, nu de beleggingsmarkten zich verder hebben hersteld van de wereldwijde financiële crisis; onderstreept dat deze geraamde toekomstige verplichtingen over meerdere decennia zijn uitgesmeerd; 88. wijst er evenwel op dat dit aanleiding vormt tot bezorgdheid met betrekking tot de mogelijke uitputting van het fonds en dat het Parlement garant staat voor de pensioenuitkeringen waarop alle voormalige en enkele huidige leden die bij dit vrijwillige pensioenfonds zijn aangesloten aanspraak kunnen maken, indien en wanneer dit fonds niet in staat blijkt aan zijn verplichtingen te voldoen; brengt in herinnering dat het vrijwillig pensioenfonds als overgangsoplossing in het leven is geroepen voordat het nieuwe Statuut van de leden van het Europees Parlement op 14 juli 2009 van kracht werd; 89. neemt nota van het feit dat het Hof van Justitie van de Europese Unie in 2013 heeft geoordeeld dat de door het Bureau in 2009 genomen besluiten, met name het besluit om de pensioengerechtigde leeftijd voor de leden van het fonds te verhogen van 60 tot 63 jaar om een vroegtijdige uitputting van het kapitaal te voorkomen en aldus in overeenstemming te brengen met die waarin het Statuut van de leden van het Europees Parlement voorziet, geldig waren; herinnert eraan dat tweederde van de in het pensioenfonds gestorte premies door het Parlement, en niet door de individuele leden is betaald; Directoraat-Generaal innovatie en technologische ondersteuning 90. maakt zich ernstige zorgen over het feit dat is ingebroken in persoonlijke en vertrouwelijke individuele mailboxen van bepaalde leden, parlementaire medewerkers en functionarissen nadat het Parlement het doelwit was van een man-in-the-middle-aanval waarbij een hacker de communicatie tussen particuliere smartphones en het publieke wifi-netwerk van het Parlement heeft afgetapt; stelt met klem dat de beveiliging van alle ICT- en telecommunicatiesystemen van het Parlement moet worden gecontroleerd door een onafhankelijke derde partij, in overeenstemming met de in paragraaf 99 genoemde specificaties, met het oog op de uitwerking van een duidelijk stappenplan voor een robuuster ICT-beveiligingsbeleid in 2015; 91. is van oordeel dat gastgebruikers toegang moeten hebben tot een wifi-netwerk dat geen toegang biedt tot het intranet of interne IT-diensten van het Parlement zoals webmail, op dusdanig wijze dat de functies van het particuliere wifi-netwerk en het wifi-netwerk voor gasten van elkaar gescheiden zijn; is de mening toegedaan dat een onafhankelijke veiligheidscontrole op de gehele ICT-infrastructuur van het Parlement moet worden uitgevoerd om te verzekeren dat het de hoogst beschikbare veiligheidsnormen ter bescherming tegen hacking en het afluisteren van telefoons hanteert; 92. is van mening dat de aanzienlijke vorderingen aangevuld moeten worden met passende investeringen in ondersteunings- en onderhoudswerkzaamheden voor deze projecten, alsmede met de nodige samenwerking met de leden en medewerkers; wijst met name op de geslaagde lancering van het AT4AM-systeem; betreurt dat de Linux-distributie van het Europees Parlement, die nooit is aangeboden aan of bestemd is geweest voor de leden en de medewerkers – die wel belangstelling zouden hebben gehad voor een dergelijk project – is beëindigd; merkt op dat nieuwe werkinstrumenten voor de leden en de medewerkers eerst getest moeten worden tijdens een proefperiode, in samenwerking met leden en medewerkers die bereid zijn om het extra werk dat een dergelijke proeffase met zich brengt, op zich te nemen; 93. dringt er in dezelfde geest op aan dat het Parlement nauwer samenwerkt met het Directoraat-Generaal informatica om niet alleen op zoek te gaan naar nieuwe, innovatieve ICT-tools van nieuwe leveranciers, maar ook naar geschikte vervangers voor oude ICT-tools en –infrastructuur, waarbij de voorkeur moet uitgaan naar open, interoperabele en niet-leveranciersgebonden oplossingen, met het oog op maatschappelijke, ethische en financiële verantwoordelijkheid; 94. neemt nota van de internalisering van het personeel van het Directoraat-generaal innovatie en technologische ondersteuning en de beloofde kostenvermindering en toename van de deskundigheid en de corporate identity onder het personeel op IT-gebied; herinnert eraan dat de toename van de deskundigheid op het gebied van voortdurende innovaties jaren geleden ook als reden werd genoemd voor het externaliseren van deze sector; heeft zijn twijfels bij kostenvermindering als argument; is zich bewust van de beperkingen en uitdagingen met betrekking tot de aanwerving van de beste professionals die op de arbeidsmarkt beschikbaar zijn; verzoekt de secretaris-generaal samen te werken met het Europees Bureau voor personeelsselectie om manieren te vinden waarop de wervingsprocedure kan worden bespoedigd en de beste deskundigen op het gebied van IT-technologie en beveiliging kunnen worden aangetrokken; 95. vindt onverminderd dat het Parlement het laatste woord moet hebben bij alles wat met ICT te maken heeft; 96. merkt op dat de bestaande ICT-infrastructuur van het Parlement slechts gedeeltelijk gebaseerd is op open-sourcesoftware en bijgevolg het gebruik van hardware- en softwaretoepassingen door het Parlement beperkt; verzoekt om geleidelijk over te stappen op een open ICT-infrastructuur om zo de kostenefficiëntie en de interoperabiliteit te bevorderen en tegelijkertijd het hoogst mogelijke niveau van beveiliging te garanderen; verzoekt in dit verband ook om voldoende technische en administratieve ondersteuning om te kunnen voorzien in het nodige onderhoud; 97. stelt voor dat de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën meer gebruikt worden in de vertalings- en de vertolkingsdiensten; 98. dringt er bij de secretaris-generaal op aan om er voorts voor te zorgen dat leden en medewerkers een beroep kunnen doen op ICT-medewerkers op de werkplek, zodat zowel het ICT-personeel als de parlementaire medewerkers en de leden kunnen profiteren van de veiligheid en het gemak van persoonlijke interactie; herinnert de secretaris-generaal eraan dat toegang op afstand voor ICT-ondersteuning onhandig en minder geschikt kan zijn voor het opbouwen van een vertrouwensband tussen het IT-personeel en de personen die IT-onderhoud nodig hebben; wijst er voorts op dat het niet verstandig is om volledig te vertrouwen op oplossingen op afstand totdat de hierboven genoemde beveiligingscontrole terdege is uitgevoerd; 99. verlangt dat de secretaris-generaal ervoor zorgt dat uiterlijk op 1 december 2014 de volgende controles hebben plaatsgevonden: verwacht dat de resultaten van de controle worden voorgelegd aan de Commissie begrotingscontrole en de Begrotingscommissie, samen met een raming van de uitgaven, de personele middelen en de tijd die nodig is om eventuele tekortkomingen op het gebied van beveiliging die tijdens de controle zijn vastgesteld, te remediëren; 100. is van mening dat de gegevens niet door een platformspecifieke of systeemafhankelijke architectuur mogen worden beperkt en dat het gegevensformaat op algemene en gratis toegankelijke standaarden gebaseerd moet zijn en door producentonafhankelijke organisaties moet worden ondersteund en onderhouden; benadrukt dat een volledige documentatie van het formaat en alle aanvullingen vrij toegankelijk moeten zijn; Reisbureau 101. is ingenomen met het feit dat het nieuwe contract met het reisbureau, dat op 1 januari 2014 is ingegaan, zoals verzocht door de Commissie begrotingscontrole voorziet in de mogelijkheid om controles van de financiën en de prestaties te verrichten; neemt er nota van dat de enige onderneming die op de uitnodiging tot inschrijving gereageerd heeft BCD Travel N.V. is, het bureau dat het vorige contract in de wacht had gesleept, en dat het huidige contract een looptijd van twee jaar heeft; 102. stelt voor dat het gebruik van tickets in Economy Class voor vluchten van leden binnen Europa in voorkomend geval wordt aangemoedigd; Jaarverslag over gegunde opdrachten 103. herinnert eraan dat in het Financieel Reglement en de uitvoeringsvoorschriften daarbij, die op 1 januari 2013 in werking zijn getreden, is bepaald welke informatie aan de begrotingsautoriteit en het publiek moet worden verstrekt over de door de instelling gegunde opdrachten; merkt op dat het nieuwe Financieel Reglement voorziet in de openbaarmaking van de gegunde opdrachten met een waarde van meer dan 15 000 EUR (voorheen: 25 000 EUR), een waarde die overeenstemt met de drempel waarboven een openbare, op concurrentie gebaseerde aanbestedingsprocedure verplicht is geworden; 104. constateert dat alle directoraten-generaal in 2012 opdrachten met een waarde van meer dan 25 000 EUR hebben geplaatst en dat de totale waarde van deze opdrachten 724 miljoen EUR beliep (tegen 603 miljoen EUR in 2011); constateert voorts dat de centrale diensten het jaarverslag aan de begrotingsautoriteit over de in 2012 gegunde opdrachten heeft opgesteld op basis van door de opdrachtgevende diensten in het register van gegunde opdrachten ingevoerde informatie; 105. neemt kennis van onderstaande onderverdeling naar type van gebruikte procedure van de in 2012 en 2011 gegunde opdrachten: Type opdracht (tussen 15 000 EUR en 25 000 EUR) 2012 Aantal Waarde (EUR) Diensten Benodigdheden Werken Gebouwen 66 13 15 0 1 363 733 246 663 289 561 0 Totaal 94 1 899 957 Type opdracht (waarde 25 000 EUR of meer) 2012 2011 Aantal Percentage Aantal Percentage Diensten Benodigdheden Werken Gebouwen 167 39 21 3 73% 17% 9% 1% 168 43 29 5 68% 18% 12% 2% Totaal 230 100% 245 100% Type opdracht (waarde 25 000 EUR of meer) 2012 2011 Waarde (EUR) Percentage Waarde (EUR) Percentage Diensten Benodigdheden Werken Gebouwen 478 867 118 20 050 555 48 097 311 177 282 082 66% 3% 7% 24% 372 679 542 181 515 814 33 142 238 15 881 213 61% 30% 6% 3% Totaal 724 297 066 100% 603 218 807 100% (Jaarverslag van de door het Europees Parlement gegunde opdrachten, 2012, blz. 6) 106. neemt kennis van onderstaande onderverdeling naar type van gebruikte procedure van de in 2012 en 2011 gegunde opdrachten: Soort procedure (tussen 15 000 EUR en 25 000 EUR) 2012 Aantal Waarde (EUR) Open Niet-openbaar Door onderhandelingen Concurrentie Uitzondering 0 0 94 - - 0 0 1 899 958 - - Totaal 94 1 899 958 Soort procedure (waarde 25 000 EUR of meer) 2012 2011 Aantal Percentage Aantal Percentage Open Niet-openbaar Door onderhandelingen Concurrentie Uitzondering 93 4 133 - - 40% 2% 58% - - 90 12 138 2 3 37% 5% 56% 1% 1% Totaal 230 100% 245 100% Soort procedure (waarde 25 000 EUR of meer) 2012 2011 Waarde (EUR) Percentage Waarde (EUR) Percentage Open Niet-openbaar Door onderhandelingen Concurrentie Uitzondering 268 775 678 245 111 639 210 409 749 - - 37% 34% 29% - - 436 253 061 126 420 563 31 283 089 4 668 600 4 593 494 72 % 21 % 5 % 1 % 1 % Totaal 724 297 066 100% 603 218 807 100% (Jaarverslag van de door het Europees Parlement gegunde opdrachten, 2012, blz. 8) 107. merkt op dat van de in totaal 230 opdrachten die in 2012 werden gegund, er 97, met een totale waarde van 514 miljoen EUR, gebaseerd waren op openbare of niet-openbare procedures, terwijl er 133, met een waarde van 210 miljoen EUR, gebaseerd waren op onderhandelingsprocedures; constateert dat de aanzienlijke toename qua waarde van het gebruik van de onderhandelingsprocedure tussen 2011 en 2012 te wijten is aan de drie bouwopdrachten met een gezamenlijke waarde van 177,28 miljoen EUR, die voor een aanmerkelijke stijging van het desbetreffende totale bedrag hebben gezorgd; 108. betreurt dat de administratie vanwege een beperking van de administratieve lasten voor opdrachten van geringe waarde, bedoeld om de deelname van kmo's aan inschrijvingen voor die opdrachten te verhogen, geen informatie heeft over het aantal kmo's dat een opdracht van geringe waarde in de wacht heeft gesleept; het secretariaat-generaal kan dan ook niet aantonen of de beperking van de administratieve lasten inderdaad heeft geleid tot een hogere deelname van kmo's en of de getroffen maatregelen doeltreffend zijn geweest; vraagt dat gegevens worden bijgehouden over het aantal kmo's waaraan opdrachten van geringe waarde zijn gegund; 109. is van mening dat voor opdrachten onder de drempel van 60 000 EUR volledige transparantie inzake de gunningscriteria moet worden geboden en dat in een controle op eventuele belangenverstrengelingen dient te worden voorzien; Buitengewone onderhandelingsprocedures 110. stelt vast dat het gebruik van buitengewone onderhandelingsprocedures door het Parlement in 2012 qua aantallen is gedaald (van 59 in 2011 naar 43 in 2012), wat neerkomt op een vermindering met 27% voor de instelling als zodanig, en dat vijf directoraten-generaal deze procedure in 2012 in het geheel niet hebben toegepast, terwijl door één directoraat-generaal hetzelfde aantal opdrachten en door twee andere meer opdrachten volgens die procedure zijn gegund als in 2011; wijst er voorts op dat de bevoegde ordonnateur sinds 2012 in een bijlage bij de jaarlijkse activiteitenverslagen voor alle gevallen de redenen moet vermelden voor de gebruikmaking van de buitengewone onderhandelingsprocedure; Fracties (begrotingspost 4 0 0) 111. is van mening dat de fracties centrale actoren van het Parlement en de Unie als geheel zijn aangezien hun transnationale karakter een unieke voorbeeldfunctie voor de hele wereld heeft, en meent dat zij een cruciale rol spelen als het erom gaat te waarborgen dat alle instellingen van de Unie aan een sterke democratische verantwoordingsplicht zijn onderworpen; 112. merkt op dat de voor 2012 op begrotingspost 4 0 0 ingeschreven kredieten als volgt werden gebruikt: Fractie 2012 2011 Jaarlijkse kredieten Eigen middelen en overgedragen kredieten Uitgaven Gebruikma-kingsper-centage van de jaarlijkse kredieten Overdrachten naar de volgende periode Jaarlijkse kredieten Eigen middelen en overgedragen kredieten Uitgaven Gebruikma-kingsper-centage van de jaarlijkse kredieten Naar de volgende periode (2011) overge-dragen bedragen PPE 21 128 2 024 18 974 89,81% 4 178 20 336 1 918 20 442 100,42% 1 832 S&amp;D 14 908 6 313 14 520 97,40% 6 702 14 302 5 499 13 696 95,76% 6 105 ALDE 6 673 2 281 6 855 102,72% 2 100 6 477 2 416 6 676 103,07% 2 217 Verts/ALE 4 319 1 460 4 002 92,65% 1 778 4 025 1 242 3 820 94,91% 1 447 GUE/NGL 2 563 1 094 2 602 101,52% 1 055 2 535 1 088 2 553 100,71% 1 070 - - - - ECR 3 765 1 219 3 407 90,51% 1 577 3 831 720 3 375 88,09% 1 176 EFD 2 538 881 2 494 98,29% 925 2 088 835 2 046 98,03% 876 Niet-fractiegebonden leden 1 362 413 963 70,73% 367 1 270 409 924 72,72% 413 Totaal 57 255 15 687 53 817 94,00% 18 680 54 866 14 126 53 514 97,53% 15 137 * alle bedragen x 1000 euro Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen 113. merkt op dat de voor 2012 op begrotingspost 4 0 2 ingeschreven kredieten als volgt werden gebruikt (18) : Partij Afkorting Eigen middelen* Subsidie EP Totaal ontvangsten EP-subsidie als % van de subsidiabele uitgaven (max. 85%) Ontvangsten-overschot (overgedragen naar reserves) of -verlies Europese Volkspartij PPE 1 471 6 483 8 863 85% 242 Partij van de Europese Sociaaldemocraten PES 977 4 323 5 514 85% 91 Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa ALDE 440 1 950 2 784 85% 60 Europese Groenen VERT 397 1 333 1 908 84% 127 Alliantie van Europese Conservatieven en Hervormers AECR 216 1 139 1 701 85% 13 Europese Linkse Partij EL 269 835 1 263 79% 47 Europese Democratische Partij EDP/PDE 79 363 630 84% 0 Europese Vrije Alliantie EVA 91 382 530 85% 23 EU Democraten EUD 29 195 271 85% -6 Europese Christelijke Politieke Beweging ECPM 44 242 285 85% 0,6 Europese Alliantie voor Vrijheid EAF 65 357 428 85% 2 Alliantie van Europese Nationale Bewegingen AEMN 44 186 333 85% -2 Beweging voor een Europa van Vrijheid en Democratie MELD 81 458 702 85% 0 Totaal 4 203 18 247 25 214 84% 598 (*) alle bedragen x 1000 euro 114. merkt op dat de voor 2012 op begrotingspost 4 0 3 ingeschreven kredieten als volgt werden gebruikt (19) : Stichting Afkorting Gelieerd aan partij Eigen middelen* Subsidie EP Totaal ontvangsten EP-subsidie als % van de subsidiabele uitgaven (max. 85%) Centrum voor Europese Studies CES PPE 786 3 719 4 505 83% Foundation for European Progressive Studies FEPS PES 517 2 795 3 312 85% Europees Liberaal Forum ELF ALDE 183 996 1 179 85% Green European Foundation GEF VERT 156 865 1 020 85% Transform Europe TE EL 120 550 671 83% Institute of European Democrats IED PDE 48 238 286 85% Organisation For European Interstate Cooperation OEIC EUD 20 132 152 85% Centrum Maurits Coppieters CMC EVA 36 200 235 85% New Direction ND AECR 141 679 820 85% European Christian Political Foundation ECPF ECPM 30 167 197 82% European Foundation for Freedom EFF EAF 44 234 279 84% Foundation for a Europe of Liberties and Democracy FELD MELD 56 194 250 78% Totaal 2 136 10 768 12 905 84% (*) alle bedragen x 1000 euro Het Europees Parlement, – gezien artikel 26, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 41 en 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7‑0352/2011 ), 1. stelt als zijn voorstel voor een verordening de tekst vast, die is vastgesteld op 23 mei 2012 (1) ; 2. verzoekt de Raad en de Commissie hun goedkeuring te hechten aan het voorstel; 3. verzoekt de Raad en de Commissie om, indien zij aan het voorstel in zijn huidige vorm niet hun goedkeuring kunnen hechten, de onderhandelingen voort te zetten met het nieuw gekozen Parlement, en hierbij rekening te houden met de vooruitgang die geboekt is tijdens de afgelopen onderhandelingen op politiek niveau en tijdens de informele contacten op technisch niveau, met name met betrekking tot de kwestie van de vertrouwelijkheid en de verwerking van gerubriceerde en andere gegevens; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), met name de preambule, artikel 4, lid 3 (loyale samenwerking tussen de Unie en de lidstaten), artikel 5 (bevoegdheidstoedeling en subsidiariteit), artikel 10, leden 1 (representatieve democratie) en 2 (vertegenwoordiging van de Europese burgers) en artikel 12 (de rol van de nationale parlementen), – gezien Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, met name de preambule en titel II betreffende samenwerking tussen de parlementen en Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel, die gehecht zijn aan het Verdrag van Lissabon, – gezien zijn resoluties van 12 juni 1997 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de nationale parlementen (1) , van 7 februari 2002 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de nationale parlementen in het kader van de opbouw van Europa (2) , en van 7 mei 2009 over de ontwikkeling van de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de nationale parlementen in het kader van het Verdrag van Lissabon (3) , – gezien zijn ontwerpresolutie van 4 februari 2014 over gezonde EU-regelgeving en subsidiariteit en evenredigheid – negentiende verslag "De wetgeving verbeteren" 2011’ (4) , – gezien de definitieve aanbevelingen van de stuurgroep nationale parlementen van 20 december 2011 in het kader van het Verdrag van Lissabon, – gezien de jaarverslagen van de Commisie over de betrekkingen tussen de Commissie en de nationale parlementen, met name het verslag over 2012 ( COM(2013)0565 ), – gezien de conclusies van de conferenties van de voorzitters van de parlementen van de Europese Unie die gehouden zijn sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon (5) , met name die van Warschau in 2012 en Nicosia in 2013, – gezien de bijdragen en conclusies van de vergaderingen van de Conferentie van commissies voor communautaire en Europese aangelegenheden van de parlementen van Europese Unie (COSAC) en haar halfjaarverslagen die de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zijn opgesteld, met name dat van Vilnius (6) , – gezien het twintigste halfjaarverslag van de COSAC en met name de delen met betrekking tot de democratische legitimatie van de EU en de rol van de nationale parlementen, de politieke dialoog en de Europese verkiezingen van 2014, – gezien de bijdrage van de nationale parlementen aan de COSAC van de voorzitters die op 26 en 27 januari 2014 in Athene werd georganiseerd door het Griekse parlement, – gezien de richtsnoeren over interparlementaire samenwerking, die op 21 juli 2008 te Lissabon zijn vastgesteld door de Conferentie van de voorzitters van de parlementen van de Europese Unie, – gezien de conclusies van de interparlementaire conferenties over het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid (GBVB) en het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB) van 9-10 september 2012 in Paphos (Cyprus), 24-26 maart 2013 in Dublin (Ierland) en 4-6 september 2013 in Vilnius (Litouwen), en de bijdrage van de Interparlementaire Conferentie over het economisch en financieel bestuur van de EU als bedoeld in artikel 13 van het Verdrag inzake stabiliteit coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie (VSCB) van16- 17 oktober 2013 in Vilnius (Litouwen), – gezien zijn resoluties van 12 december 2013 over grondwettelijke problemen in verband met meerlagige governance in de Europese Unie (7) , en over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de instellingen die de nationale regeringen vertegenwoordigen (8) , – "Naar een echte Economische en Monetaire Unie", dat op 5 december 2012 werd gepresenteerd door de voorzitters Van Rompuy, Juncker, Barroso en Draghi, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 13-14 december 2012, 24-25 oktober 2013 en 19-20 december 2013, – gezien artikel 130 van zijn Reglement, – gezien zijn resolutie van 13 maart 2014 betreffende de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon voor wat betreft het Europees Parlement (9) , – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0255/2014 ), A. overwegende dat het huidige institutionele kader van de Europese Unie door het VEU wordt omschreven als een etappe in het proces van totstandbrenging van een steeds hechtere Unie dat met de oprichting van de Europese Gemeenschappen is ingezet; B. overwegende dat de Unie en de lidstaten elkaar krachtens het beginsel van loyale samenwerking respecteren en steunen bij de vervulling van de taken die uit de Verdragen voortvloeien, en dat de lidstaten de vervulling van de taken van de Unie bevorderen en zich onthouden van alle maatregelen die de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie in gevaar kunnen brengen; C. overwegende dat artikel 12 VEU met betrekking tot de activiteiten van de nationale parlementen het beginsel van loyale samenwerking versterkt door vast te stellen dat ze actief bijdragen tot de goede werking van de Unie; D. overwegende dat het beginsel van bevoegdheidstoedeling de bevoegdheden van de Unie bepaalt, dat de uitoefening ervan gebaseerd is op het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel en dat zowel alle EU-instellingen als de nationale parlementen toezien op de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel in de wetgevingshandelingen; E. overwegende dat democratische legitimering en verantwoordingsplicht moeten worden gewaarborgd op alle niveaus waar beslissingen worden genomen en uitgevoerd en ook in hun onderlinge interacties tussen die niveaus; F. overwegende dat de werking van de Unie gegrond is op de representatieve democratie en op de tweeledige democratische legitimering die bestaat uit het rechtstreeks door de burgers gekozen Europees Parlement en uit de lidstaten die in de Raad worden vertegenwoordigd door hun regeringen, die zelf democratische verantwoording verschuldigd zijn aan hun nationale parlement of aan hun burgers; G. overwegende dat het Europees Parlement en de nationale parlementen, elk op hun eigen terrein, de pijlers zijn van de tweeledige democratische legitimatie van de Unie: het Parlement als instelling waarin de burgers rechtstreeks vertegenwoordigd worden op Unieniveau, en de parlementen als nationale instellingen waaraan de in de Raad vertegenwoordigde regeringen rechtstreeks verantwoording afleggen; H. overwegende dat het geheel van de nationale parlementen derhalve geen "Derde Kamer" vormt van de wetgevende macht van de EU, maar eerder het instrument is dat de Tweede Kamer van de Unie (de Raad) van cruciaal belang maakt; I. overwegende dat het daarom aanbeveling verdient deze constructieve opstelling van de nationale parlementens, die in de toezending van dergelijke bijdragen tot uiting komt, als zodanig te accepteren; J. overwegende dat de nationale parlementen sterke en samenhangende EU-gerelateerde structuren moeten opbouwen om de contacten met de Europese instellingen te kunnen intensiveren en meer expertise op te doen over kwesties die raken aan Europese aangelegenheden; K. overwegende dat in dit stadium van integratie de nationale parlementen hun eigen specifieke en bijzondere rol vervullen, die erin bestaat het "Europees bewustzijn" in de lidstaten te versterken en de burgers dichter bij Europa te brengen; L. overwegende dat het wezenlijke doel van de interparlementaire samenwerking gelegen is in het aanjagen van het Europese integratieproces door middel van de uitwisseling van informatie, de diepgaande gezamenlijke bestudering van vraagstukken, de wederzijdse verrijking van de discussie en de bevordering van de omzetting van het Europees recht in nationaal recht; M. overwegende dat gezien de oprichting van de interparlementaire conferenties over het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid (GBVB) en het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB) en van de interparlementaire conferentie over het economisch bestuur en gezien de versterking van de sectorspecifieke interparlementaire bijeenkomsten op commissieniveau als voorkeursvorm voor samenwerking, de COSAC het gremium bij uitstek moet blijven voor een regelmatige uitwisseling van standpunten, informatie en beste praktijken voor wat betreft de praktische aspecten van de parlementaire controle; N. overwegende dat het Europees Parlement vooral gelet op de onderlinge afhankelijkheid tussen de besluiten van het Europees Parlement en die van de nationale parlementen, meer moet worden betrokken bij de "politieke dialoog", en met name bij de in het kader van het Europees Semester versterkte dialoog over de coördinatie vooraf van het economisch beleid, die de Commissie met de nationale parlementen heeft opgezet; O. overwegende dat bij de wijzigingen van het Reglement rekening is gehouden met de bepalingen van het Verdrag van Lissabon betreffende de rol van de nationale parlementen in de EU; P. overwegende dat de rol van de Conferentie van de voorzitters van de parlementen van de Europese Unie bij de interparlementaire samenwerking in het huidige stadium de aandacht verdient; I. De rol van de nationale parlementen met betrekking tot de democratische legitimering van de Europese Unie 1. verwelkomt the verdragsbepalingen die de nationale parlementen een aantal rechten en plichten geven die hen in staat stellen om "actief [bij te dragen] tot de goede werking van de Unie"; heeft hierbij het oog op de volgende rechten en plichten: 2. stelt vast dat de tweeledige democratische legitimatie – een Unie van burgers en van lidstaten – in het Europese wetgevingsproces wordt belichaamd door het Europees Parlement en de Raad; is van mening dat de nationale regeringen bij hun standpuntbepaling in de Raad ten volle rekening moeten houden met het standpunt van hun nationale parlementen, om te bereiken dat de lidstaten in hun integraliteit en volledig democratisch in de EU worden vertegenwoordigd, waardoor ook het democratische karakter van de Raad wordt versterkt; 3. benadrukt dat een deugdelijke legitimatie en verantwoordingsplicht op nationaal en EU-niveau door respectievelijk de nationale parlementen en het Europees Parlement gewaarborgd moeten worden; herinnert aan het beginsel, opgenomen in de conclusies van de Europese Raad van december 2012, dat "tijdens het gehele proces de algemene doelstelling het waarborgen van democratische legitimering en verantwoordingsplicht op het niveau waarop de beslissingen worden genomen en uitgevoerd, blijft";‑{}‑ 4. zou graag zien dat de nationale parlementen maatregelen nemen om: 5. is zich bewust van de rol die de commissies van het Europees Parlement en de commissies van de nationale parlementen in het EU-wetgevingsproces spelen; 6. betreurt daarom het gemis van transparantie rond die beraadslagingen en het gebrek aan evenwicht in de informatiestroom tussen het Europees Parlement en de Raad; dringt er bij de Raad op aan dezelfde transparantienormen te hanteren als het Parlement, met name bij het uitwerken van wetgevingsontwerpen; 7. is van mening dat de gebrekkige transparantie van de beraadslagingen van de Raad het de regeringen moeilijk maakt om daadwerkelijk verantwoording af te leggen aan hun nationale parlementen; 8. merkt op dat de drempel van artikel 7, lid 3, van Protocol nr. 2 bij de subsidiariteitstoetsing tot dusver tweemaal is gehaald; herinnert eraan dat het mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing niet tot doel heeft het Europese wetgevingsproces te blokkeren, maar de kwaliteit van de EU-wetgeving moet verbeteren door er met name voor te zorgen dat de EU binnen haar bevoegdheden handelt; 9. is derhalve van mening dat de toetsing aan het subsidiariteitsbeginsel door de nationale parlementen en de EU-instellingen niet als ongewenste beperking moet worden gezien maar als mechanisme dat de bevoegdheden van de nationale parlementen moet waarborgen; in zoverre dat het helpt vorm en inhoud te geven aan nuttige wetgevingsactiviteit van de EU; 10. is van mening dat het mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing te zien en te gebruiken is en gebruikt als een van de instrumenten voor effectieve samenwerking tussen de Europese en de nationale instellingen; 11. is ermee ingenomen dat dit instrument zich in de praktijk ook leent als kanaal voor overleg en coöperatieve dialoog tussen de verschillende instituties binnen het van het meergelaagde bestel van de EU; 12. is van mening dat de instellingen rekening moeten houden met de met redenen omklede adviezen van de nationale parlementen om te begrijpen wat de Unie moet doen om de doelstellingen van geplande wetgevingsmaatregelen beter te halen en vraagt de Commissie snel en uitvoerig te antwoorden op de met redenen omklede adviezen en de bijdragen van de nationale parlementen; II. De interparlementaire betrekkingen in het kader van de geleidelijke Europese integratie 13. herinnert er nogmaals aan dat interparlementaire samenwerking binnen de Unie niet in de plaats komt van het normale parlementaire toezicht dat het Europees Parlement uitoefent in overeenstemming met de hem door de verdragen toegekende bevoegdheden, en dat de nationale parlementen op de EU-gerelateerde activiteiten van hun regeringen uitoefenen; beschouwt als doel van die samenwerking: 14. beschouwt interparlementaire vergaderingen als plaatsen waar Europees en nationaal beleid samenkomen en elkaar verrijken, wat beide tot profijt strekt; is van mening dat deze met name het doel hebben om de nationale parlementen in staat te stellen in het nationale debat rekening te houden met het Europees perspectief, en het Europees Parlement om bij het Europese debat rekening te houden met het nationale perspectief; 15. wijst erop dat het nieuwe Europese interparlementaire stelsel nog vaste vorm moet krijgen en van een op consensus gerichte aanpak moet getuigen, overeenkomstig Titel II, artikel 9 van Protocol nr. 1 bij het Verdrag van Lissabon, volgens welke bepaling het Europees Parlement en de nationale parlementen samen moeten bepalen hoe binnen de Unie een efficiënte en regelmatige samenwerking tussen de verschillende parlementen kan worden georganiseerd en gestimuleerd, ofschoon het nog te vroeg is voor pogingen om een gemeenschappelijk kader voor interparlementaire samenwerking te bedenken; 16. ziet een verheugende ontwikkeling in de acties die - ingevolge de aanbevelingen van de stuurgroep voor de betrekkingen met de nationale parlementen - zijn ondernomen sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon om de samenwerking tussen de nationale parlementen en het Europees Parlement te intensiveren, met name de planning en de toename van het aantal interparlementaire commissievergaderingen (50 sinds 2010), de informatieverstrekking aan leden en relevante politieke organen over door de nationale parlementen ingediende stukken (met redenen omklede adviezen en bijdragen), de invoering van visioconferenties, de bevordering van bilaterale bezoeken, technische verbeteringen in de interparlementaire EU-informatieuitwisseling (IPEX), de toename van de samenwerkingsprojecten onder de hoede van het Europees Centrum voor Parlementair Onderzoek en Documentatie (ECPRD), en bezoeken van beleidsambtenaren en uitwisseling van informatie en beste praktijken; is van oordeel dat deze acties bijdragen tot meer efficiëntie en gerichtheid in de interparlementaire betrekkingen en tegelijkertijd bijdragen aan parlementaire democratisering; 17. onderstreept dat interparlementaire vergaderingen in nauwe samenwerking met de nationale parlementen moeten worden georganiseerd teneinde de doeltreffendheid en kwaliteit ervan te vergroten; pleit er dan ook voor deze zo spoedig mogelijk bij de opstelling van de agenda van de interparlementaire vergaderingen te betrekken; 18. is van mening dat de ontwikkeling van interparlementaire vergaderingen gebaseerd moet zijn op praktische regelingen die ruimte laten voor de specifieke aspecten van elke soort vergadering; 19. pleit voor de doeltreffendheid van interparlementaire commissievergaderingen en hoopt voorts dat de samenwerking op het gebied van deze specifieke wetgevingskwesties ook op rapporteursniveau wordt versterkt; 20. verwelkomt de effectieve bijeenkomsten van fracties en Europese politieke partijen als onderdeel van de interparlementaire samenwerkingsafspraken in de EU; pleit voor een verdere bestendiging van deze bijeenkomsten omdat dit een effectieve manier is om een authentiek Europees bewustzijn te kweken; 21. is ingenomen met de rol die het IPEX-platform vervult, met name als instrument voor de uitwisseling van informatie over de procedures voor parlementair toezicht, ondanks de taalproblemen die zich soms voordoen; hoopt dat de nationale parlementen bijzondere aandacht schenken aan het beginsel van meertaligheid, om de "dialoog" tussen de parlementen zo doeltreffend mogelijk te maken; 22. onderstreept dat de interparlementaire samenwerking open en inclusief moet zijn en uit zijn zorgen over de unilaterale organisatie van besloten interparlementaire vergaderingen die bepaalde parlementariërs uitsluiten en die gericht zijn op het samenvoegen van onwelwillende standpunten ten aanzien van de activiteiten van de EU; 23. constateert dat de "politieke dialoog" , die in het kader van het Barroso-initiatief in 2006 werd opgestart, en het mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing twee zijden van dezelfde medaille zijn; neemt nota van de brede betrekkingen die zich tussen de nationale parlementen en de Commissie hebben ontwikkeld, en van de "versterkte politieke dialoog" die als onderdeel van het Europees voor economische beleidscoördinatie is opgezet; III. Ontwikkelingen en voorstellen 24. stelt voor dat tussen de nationale parlementen en het Europees Parlement een akkoord wordt uitgewerkt dat als basis zou kunnen dienen voor een doeltreffende samenwerking als bedoeld in artikel 9 van Protocol nr. 1 bij het Verdrag van Lissabon en artikel 130 van zijn Reglement; 25. pleit voor het houden van regelmatige, gethematiseerde en doeltreffende bijeenkomsten van fracties en Europese politieke partijen in het kader van de interparlementaire samenwerking binnen de Unie; 26. onderstreept dat de interparlementaire samenwerking altijd erop gericht moet zijn op het juiste moment de juiste personen bijeen te brengen die de juiste kwesties op een zinnige manier weten aan te pakken, zodat de besluiten die op de respectieve verantwoordelijkheidsterreinen worden genomen, een 'meerwaarde' kunnen ontlenen aan een werkelijke dialoog en een deugdelijk debat; 27. is van mening dat de COSAC het forum moet blijven voor een regelmatige uitwisseling van standpunten, informatie en beste praktijken rond de praktische aspecten van parlementaire controle; 28. herinnert eraan dat in de Conferentie van EU-parlementsvoorzitters in april 2013 in Nicosia een akkoord werd bereikt voor een aantal regelingen betreffende de conferentie over economisch bestuur, ingesteld op grond van artikel 13 van het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur, en voor een evaluatie van die regelingen die in de Conferentie van EU-parlementsvoorzitters in 2015 te Rome haar beslag zou krijgen; is op grond daarvan van oordeel dat eventuele aanstalten tot invoering van praktische regelingen voor de conferentie over het economisch bestuur vóór die evaluatie prematuur zouden zijn en dan ook moeten worden verhinderd; 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede de regeringen en de parlementen van de lidstaten. (Bijzondere wetgevingsprocedure – goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van verordening van de Raad (05600/2014), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 311, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (C7‑0047/2014), – gezien zijn resolutie van 29 maart 2007 over de toekomst van de eigen middelen van de Europese Unie (1) , – gezien zijn resolutie van 8 juni 2011 over investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa (2) , – gezien zijn resolutie van 13 juni 2012 over het meerjarig financieel kader en eigen middelen (3) , – gezien zijn resolutie van 23 oktober 2012 met het oog op het bereiken van een positief resultaat van de goedkeuringsprocedure van het meerjarig financieel kader (4) , – gezien zijn resolutie van 13 maart 2013 over de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 betreffende het meerjarig financieel kader (5) , – gezien zijn resolutie van 3 juli 2013 over het politieke akkoord over het meerjarig financieel kader 2014-2020 (6) , – gezien zijn resolutie van 16 april 2014 over de uitvoeringsmaatregelen voor het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie (7) , – gezien het feit dat het voor het eerst is dat, overeenkomstig het Verdrag, de goedkeuring van het Parlement vereist is voor uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van eigen middelen van de Unie, – gezien artikel 81, lid 1, eerste en derde alinea, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0269/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van verordening van de Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Bijzondere Wetgevingsprocedure – Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van de Raad (05602/2014), – gezien artikel 311, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0036/2014), – gezien zijn resolutie van 29 maart 2007 over de toekomst van de eigen middelen van de Europese Unie (1) , – gezien zijn resolutie van 8 juni 2011 over investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa (2) , – gezien zijn resolutie van 13 juni 2012 over het meerjarig financieel kader en eigen middelen (3) , – gezien zijn resolutie van 23 oktober 2012 met het oog op het bereiken van een positief resultaat van de goedkeuringsprocedure van het meerjarig financieel kader (4) , – gezien zijn resolutie van 13 maart 2013 over de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 betreffende het meerjarig financieel kader (5) , – gezien zijn resolutie van 3 juli 2013 over het politieke akkoord over het meerjarig financieel kader 2014-2020 (6) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7‑0271/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in zijn ontwerp; 4. roept de Groep op hoog niveau Eigen Middelen op tegen het einde van 2014 een eerste beoordeling te geven van het stelsel van eigen middelen, zoals aangegeven in de als bijlage bij deze resolutie gevoegde gezamenlijke verklaring (7) ; verwacht dat deze groep voorstellen zal indienen voor het herstellen van de tekortkomingen van het huidige stelsel, om de weg vrij te maken voor een hervorming die in het volgende MFK operationeel moet worden, waarbij de algemene doelstellingen van eenvoud, transparantie, billijkheid en democratische verantwoording als leidraad moeten dienen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. BIJLAGE Gemeenschappelijke verklaring over de eigen middelen 1. Overeenkomstig artikel 311 van het VWEU voorziet de Unie zich van de middelen die nodig zijn om haar doelstellingen te verwezenlijken en uitvoering te geven aan haar beleid; tevens is in dat artikel bepaald dat de begroting, onverminderd andere ontvangsten, volledig uit eigen middelen wordt gefinancierd. Overeenkomstig artikel 311, derde alinea, stelt de Raad, volgens een bijzondere wetgevingsprocedure en na raadpleging van het Europees Parlement, met eenparigheid van stemmen een besluit betreffende het stelsel van eigen middelen vast, en kan de Raad in dat kader nieuwe categorieën van eigen middelen vaststellen, dan wel bestaande categorieën intrekken. 2. Op die basis heeft de Commissie in juni 2011 een reeks voorstellen ter hervorming van het eigenmiddelenstelsel van de Unie ingediend. Tijdens zijn bijeenkomst van 7 en 8 februari 2013 is de Europese Raad overeengekomen dat de algemene doelstellingen van eenvoudigheid, transparantie en billijkheid als leidraad voor de eigenmiddelenregeling moeten dienen. Daarnaast richtte de Europese Raad een verzoek tot de Raad om te blijven werken aan het Commissievoorstel voor een nieuwe bron van eigen middelen op basis van de belasting over de toegevoegde waarde (btw). Tevens verzocht hij de lidstaten die deelnemen aan de nauwere samenwerking inzake de belasting op financiële transacties (bft), te onderzoeken of die belasting de grondslag kan worden voor een nieuwe bron van eigen middelen voor de EU-begroting. 3. De kwestie van de eigen middelen vergt nader beraad. Daartoe zal een groep op hoog niveau bijeen worden geroepen, bestaande uit leden die door de drie instellingen worden aangewezen. Die zal haar gedachten laten gaan over alle bestaande en eventuele toekomstige bijdragen van de drie instellingen en de nationale parlementen. De groep moet putten uit passende expertise, onder meer van nationale begrotings- en belastingautoriteiten alsmede van onafhankelijke deskundigen. 4. Deze groep zal het eigenmiddelenstelsel volledig tegen het licht houden, uitgaande van de algemene doelstellingen van eenvoudigheid, transparantie, billijkheid en democratische verantwoordingsplicht. Een eerste evaluatie zal eind 2014 beschikbaar zijn. De vooruitgang bij deze werkzaamheden zal regelmatig – minimaal één keer per half jaar – in vergaderingen op politiek niveau worden geëvalueerd. 5. De nationale parlementen zullen worden uitgenodigd voor een interinstitutionele conferentie in 2016 die het resultaat van dit werk moet beoordelen. 6. In het licht daarvan zal de Commissie beoordelen of nieuwe initiatieven voor eigen middelen wenselijk zijn. Deze beoordeling geschiedt parallel aan de in artikel 1 bis van de MFK-verordening vermelde evaluatie met het oog op mogelijke hervormingen voor de periode waarop het volgende meerjarig financieel kader betrekking heeft. (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van de Raad (05603/2014), – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2011)0742 ), – gezien artikel 322, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0037/2014), – gezien zijn resolutie van 29 maart 2007 over de toekomst van de eigen middelen van de Europese Unie (1) , – gezien zijn resolutie van 8 juni 2011 over investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa (2) , – gezien zijn resolutie van 13 juni 2012 over het meerjarig financieel kader en eigen middelen (3) , – gezien zijn resolutie van 23 oktober 2012 met het oog op het bereiken van een positief resultaat van de goedkeuringsprocedure van het meerjarig financieel kader (4) , – gezien zijn resolutie van 13 maart 2013 over de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 betreffende het meerjarig financieel kader (5) , – gezien zijn resolutie van 3 juli 2013 over het politieke akkoord over het meerjarig financieel kader 2014-2020 (6) , – gezien het Interinstitutioneel akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (7) , – gezien de brief d.d. 6 maart 2012 van de Commissie juridische zaken aan de Begrotingscommissie, overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0268/2014 ), A. overwegende dat het voorstel van de Commissie volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad zoals dit is aangepast aan de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (05600/2014), – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad ( COM(2011)0740 ), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 311, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7‑0047/2014), – gezien zijn resolutie van 29 maart 2007 over de toekomst van de eigen middelen van de Europese Unie (1) , – gezien zijn resolutie van 8 juni 2011 over investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa (2) , – gezien zijn resolutie van 13 juni 2012 over het meerjarig financieel kader en eigen middelen (3) , – gezien zijn resolutie van 23 oktober 2012 met het oog op het bereiken van een positief resultaat van de goedkeuringsprocedure van het meerjarig financieel kader (4) , – gezien zijn resolutie van 13 maart 2013 over de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 betreffende het meerjarig financieel kader (5) , – gezien zijn resolutie van 3 juli 2013 over het politieke akkoord over het meerjarig financieel kader 2014-2020 (6) , – gezien artikel 81, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7‑0270/2014 ), A. overwegende dat de Raad overeenkomstig artikel 311, lid 4, VWEU volgens een bijzondere wetgevingsprocedure bij verordeningen de uitvoeringsmaatregelen voor het stelsel van eigen middelen van de Unie vaststelt voor zover daarin wordt voorzien door het besluit houdende de bepalingen die van toepassing zijn op het stelsel van eigen middelen; B. overwegende dat in artikel 311 VWEU tevens wordt bepaald dat de begroting volledig uit eigen middelen wordt gefinancierd en dat de Raad de mogelijkheid heeft nieuwe categorieën van eigen middelen vast te stellen, dan wel bestaande categorieën in te trekken, waarmee de rechtsgrond wordt geschapen voor een grondige hervorming van het stelsel van eigen middelen; C. overwegende dat het Europees Parlement er altijd op heeft aangedrongen dat de begroting van de Unie weer wordt gefinancierd door middel van een stelsel van werkelijke eigen middelen, zoals bepaald in het Verdrag; overwegende dat het Parlement regelmatig heeft gewezen op de tekortkomingen en beperkingen van het bestaande stelsel van eigen middelen, en op het gebrek aan doorzichtigheid en de enorme complexiteit, waardoor het volledig onbegrijpelijk wordt voor de Europese burgers, die uiteindelijk de gevolgen ervan dragen; D. overwegende dat de nationale bijdragen aan de EU-begroting op BNI-grondslag, die tegenwoordig ongeveer 74% van de totale ontvangsten van de EU vormen, niet als werkelijke eigen middelen kunnen worden beschouwd, omdat ze eenvoudigweg worden overgeschreven van de nationale schatkisten naar de EU-begroting; overwegende dat de bijdrage op BTW-grondslag, die ongeveer 11% van de totale ontvangsten van de EU vormt, zich op zodanige wijze heeft ontwikkeld dat deze wordt gezien als nationale bijdrage aan de EU-begroting; overwegende dat deze situatie in de loop van de decennia ertoe heeft geleid dat het idee van "billijke compensatie" de overhand heeft gekregen, wat ook duidelijk bleek uit de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 over het MKF 2014-2020 en een structurele hervorming van de EU-begroting praktisch onmogelijk heeft gemaakt; E. overwegende dat de lidstaten vanwege de bezuinigingen weinig geneigd zijn om hun bijdragen aan de EU-begroting te verhogen, ondanks de onbetwiste voordelen die zij hebben bij de door de EU gefinancierde programma's, en overwegende dat een stelsel van rechtstreekse eigen middelen voor de EU de enige levensbare oplossing is; F. overwegende dat het Parlement voortdurend zijn steun heeft uitgesproken voor de voorstellen die de Commissie in juni 2011 heeft gepresenteerd en die, door middel van het verlagen van de nationale bijdragen aan de EU-begroting tot maximaal 40%, het afschaffen van de huidige puur op statistiek gebaseerde bijdrage op BTW-grondslag en deze vervangen door een werkelijke bron van EU-ontvangsten op BTW-grondslag, de invoering van een nieuwe categorie werkelijke eigen middelen en de vervanging van alle kortingen en correctiemechanismen door een systeem van forfaitaire bedragen voor de periode 2014‑2020, een stap in de goede richting betekenden door de ontvangstenkant van de EU‑begroting in overeenstemming te brengen met de letter en de geest van het Verdrag, en om die reden van meet af aan de steun genoten van de overgrote meerderheid van het Parlement; G. overwegende dat het Parlement ondanks zijn ontevredenheid over de onmacht van de Raad om vooruitgang te boeken met de hervorming van het stelsel van eigen middelen, uiteindelijk in november 2013 zijn steun verleende aan de MFK 2014-2020-verordening, naar aanleiding van de met de Raad bereikte overeenstemming over een gemeenschappelijke verklaring inzake de oprichting van een Groep op hoog niveau Eigen Middelen; overwegende dat het Litouwse voorzitterschap bij die gelegenheid toezegde een oprichtingsvergadering van deze Groep bijeen te zullen roepen op 18 en 19 december 2013; overwegende dat deze vergadering vanwege het uitblijven van een besluit door de Raad over zijn drie leden in deze Groep op hoog niveau pas zal plaatsvinden in april 2014; H. overwegende dat de Groep op hoog niveau Eigen Middelen uiterlijk eind 2014 een eerste beoordeling van de tekortkomingen van het huidige stelsel moet publiceren, gevolgd door een definitieve beoordeling in 2016, die besproken moet worden op een interinstitutionele conferentie met deelname van de nationale parlementen; overwegende dat de Groep op hoog niveau alle aspecten van de hervorming van het stelsel van eigen middelen moet bestuderen, om de Commissie een basis te bieden om te kunnen beoordelen of het gepast is om tegelijkertijd met de herziening van het MFK 2014-2020 na de verkiezingen (waarmee uiterlijk eind 2016 begonnen moet worden) nieuwe initiatieven inzake eigen middelen op te stellen, en om een voorstel te kunnen formuleren voor een succesvolle hervorming voor de periode van het MFK na 2020; 1. verwelkomt de overeenstemming die de Raad heeft bereikt tot vaststelling van de uitvoeringsmaatregelen voor het stelsel van eigen middelen van de Unie, zoals bepaald in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; 2. betreurt echter het besluit van de Raad om de bepalingen inzake de berekening van de BNI-middelen weer te verplaatsen naar het eigenmiddelenbesluit; is van mening dat dit een gemiste kans is om alle uitvoeringsbepalingen in een enkele tekst bijeen te brengen, en dat artikel 311 van het Verdrag van Lissabon niet voorziet in een objectieve grondslag voor deze splitsing; 3. betreurt dat de Raad geen vooruitgang heeft weten te boeken bij de hervorming van het stelsel van eigen middelen op basis van de wetgevingsvoorstellen van de Commissie; 4. roept nogmaals op tot een hervorming van het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie, om het eenvoudig, transparant, eerlijk, zichtbaar en begrijpelijk te maken voor de burgers van de EU, zodat zij zich meer betrokken kunnen voelen bij het Europese project en tegelijkertijd de druk op de nationale schatkisten van de lidstaten verlaagd kan worden; 5. heeft hoge verwachtingen van de werkzaamheden van de Groep op hoog niveau Eigen Middelen, die een unieke mogelijkheid biedt om de huidige blokkering van de hervorming van het stelsel van eigen middelen op te heffen; verwelkomt de eerste vergadering van de Groep op hoog niveau op 3 april 2014; verwacht dat, ondanks de aanzienlijke en betreurenswaardige vertraging bij het organiseren van deze oprichtingsvergadering, de Groep op hoog niveau zich zal houden aan de doelstellingen en het tijdschema zoals vastgelegd in de gemeenschappelijke verklaring tot oprichting van de Groep op hoog niveau Eigen Middelen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0430 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 149 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0177/2013), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2013 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 28 november 2013 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 55 en 37 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0072/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de verklaring die als bijlage bij deze resolutie is gevoegd; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2014/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende nauwere samenwerking tussen openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA's) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 573/2014/EU.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE VERKLARING VAN HET EUROPEES PARLEMENT OVER DE INSTELLING VAN EEN NETWERK VOOR OPENBARE DIENSTEN VOOR ARBEIDSVOORZIENING Het Europees Parlement: 1. IS INGENOMEN met de door de medewetgevers bereikte overeenkomst over het voorstel van de Commissie betreffende verbeterde samenwerking tussen openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA's), waarmee het huidige informele samenwerkingsnetwerk tussen ODA's wordt geformaliseerd en versterkt; 2. BRENGT IN HERINNERING dat artikel 149 VWEU bepaalt dat het Europees Parlement en de Raad stimuleringsmaatregelen kunnen aannemen die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van arbeidsvoorziening aan te moedigen. Deze handelingen zijn wetgevingshandelingen en kunnen juridisch bindende verplichtingen scheppen, waarbij de wetten en regelingen van de lidstaten echter niet geharmoniseerd worden; 3. IS VAN MENING dat de instelling van het samenwerkingsnetwerk van ODA's een stimuleringsmaatregel is die binnen de werkingssfeer van artikel 149 VWEU valt. Zodra het besluit is aangenomen dienen alle lidstaten dan ook aan dit netwerk deel te nemen, aangezien het niet-deelnemen door een lidstaat aan Uniebeleid niet gerechtvaardigd kan worden door de wens van lidstaten; 4. ONDERSTREEPT dat, overeenkomstig de overwegingen en de artikelen, met dit besluit in eerste instantie wordt beoogd de effectiviteit van het vroegere informele netwerk van ODA's te verbeteren en te vergroten door het netwerk op grond van een wetgevingsbesluit te formaliseren. Deze doelstelling kan alleen worden verwezenlijkt wanneer alle lidstaten deelnemen aan het netwerk en aan de in artikel 3 van het besluit genoemde activiteiten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0522 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 175, derde alinea, en artikel 212, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0231/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 december 2013 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 28 november 2013 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 12 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling en het advies van de Begrotingscommissie ( A7-0078/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 661/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0066 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 173, lid 3 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0030/2014), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 25 maart 2014 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 12 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0156/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. keurt de aangehechte verklaring van het Parlement en de Raad goed, die zal worden gepubliceerd in de serie L van het Publicatieblad van de Europese Unie , samen met de definitieve wetgevingshandeling; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2014/EU van het Europees Parlement en de Raad inzake de deelneming van de Europese Unie in de kapitaalverhoging bij het Europees Investeringsfonds (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 562/2014/EU.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van het Europees Parlement en de Raad Het Europees Parlement en de Raad komen overeen de kwestie van de behandeling van de dividenden van het fonds aan te pakken in het kader van de volgende herziening van de financiële regels die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie of, ten laatste, in het kader van het tussentijdse verslag over het verwezenlijken van de doelstelling bepaald in artikel 4. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0472 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 114 en 168, lid 4, onder c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0196/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door het Griekse parlement, het Spaanse Congres van Afgevaardigden en de Spaanse Senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 oktober 2013 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7‑0476/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de aan het Europees Geneesmiddelenbureau te betalen vergoedingen voor het uitvoeren van geneesmiddelenbewakingsactiviteiten inzake geneesmiddelen voor menselijk gebruik (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 658/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0860 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 212 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0437/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Begrotingscommissie over de financiële verenigbaarheid van het voorstel, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikelen 55 en 38 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A7-0110/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2014/EU van het Europees Parlement en de Raad tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan de Republiek Tunesië (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 534/2014/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0250 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0117/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 oktober 2013 (1) – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A7‑0102/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 302/2009 van de Raad betreffende een meerjarig herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 544/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0042 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 83, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0033/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 23 mei 2013 (1) , – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 28 mei 2013 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7‑0018/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de strafrechtelijke bescherming van de euro en andere munten tegen valsemunterij en ter vervanging van Kaderbesluit 2000/383/JBZ van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/62/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0530 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0304/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 november 2012 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A7-0440/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (2) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2001/110/EG van de Raad inzake honing (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/63/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0804 ) en het gewijzigde voorstel COM(2013)0245 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 42, artikel 43, lid 2, artikel 91, lid 1, artikel 100, lid 2, artikel 173, lid 3, artikel 175 en artikel 188, artikel 192, lid 1, artikel 194, lid 2 en artikel 195, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op basis waarvan het voorstel aan het Parlement is voorgelegd door de Commissie (C7–0108/2013), — gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de adviezen van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 juli 2012 (1) en 22 mei 2013 (2) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 9 oktober 2012 (3) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 12 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 55 en 37 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie regionale ontwikkeling ( A7-0282/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (4) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2328/2003, (EG) nr. 861/2006, (EG) nr. 1198/2006 en (EG) nr. 791/2007 van de Raad en Verordening (EU) nr. 1255/2011 van het Europees Parlement en de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 508/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het initiatief van een groep lidstaten dat aan het Europees Parlement en de Raad is voorgelegd (17043/2013), – gezien artikel 76, onder b), en artikel 87, lid 2, onder b) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan de ontwerphandeling aan het Parlement is voorgelegd (C7‑0435/2013), – gezien artikel 294, leden 3 en 15, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Commissie ( COM(2014)0007 ), – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 5 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 44 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7‑0146/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. betreurt het dat het Europees Parlement niet volledig betrokken was bij de beoordeling van de kandidaatstellingen en dat slechts een kandidaat aan de betreffende commissie was voorgesteld, hoewel na de oproep van het voorzitterschap van de Raad in juli 2013 zeven landen zich kandidaat hadden gesteld voor het bieden van een voorlopig onderdak aan de Europese Politieacademie, in afwachting van een duurzame oplossing voor de toekomst van het agentschap. De lidstaten die zich kandidaat hadden gesteld waren Ierland, Griekenland, Spanje, Italië, Hongarije, Nederland en Finland. De politieke overeenstemming werd tijdens de vergadering van de JBZ-Raad op 8 oktober 2013 bevestigd; is voornemens meer informatie te verzoeken over de effectbeoordeling van de precieze locatie, alvorens zijn definitieve standpunt te bepalen; 3. verzoekt de begrotingsautoriteiten ervoor te zorgen dat de extra kosten die aan de wijziging van de zetel van Cepol verbonden zijn, volledig gedekt worden door het huidige gastland en met aanvullende middelen uit de begroting van de Unie en er geen nadelige gevolgen zijn voor de gewone begroting van Cepol, zodat de normale operationele behoeften niet in gevaar worden gebracht; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Besluit 2005/681/JBZ van de Raad tot oprichting van de Europese Politieacademie (EPA) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 543/2014.)