(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0604 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 157, lid 3 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0355/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie cultuur en onderwijs, de Begrotingscommissie, de Commissie begrotingscontrole en de Commissie juridische zaken ( A6-0293/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. is van mening dat de verenigbaarheid van het voorstel van de Commissie met de maxima van het meerjarig financieel kader niet is verzekerd; 3. verzoekt de Raad onderhandelingen aan te gaan met het Parlement over de financiering van het Europees Technologie-instituut (EIT), in overeenstemming met punt 47 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en goed financieel beheer (1) , en over de financiering van de kennis- en innovatiegemeenschappen, met gebruikmaking van alle mogelijkheden van het IIA; 4. wijst er nogmaals op dat het standpunt niet vooruitloopt op het resultaat van de procedure van punt 47 van het IIA, dat van toepassing is op de oprichting van het ETI; 5. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie; Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 september 2007 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2007 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 157, lid 3, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Lissabonagenda voor groei en werkgelegenheid bevestigt dat met het oog op de bevordering van het concurrentievermogen, de groei en de werkgelegenheid in de Europese Unie een aantrekkelijk klimaat moet worden geschapen voor investeringen in kennis en innovatie. (2) De verantwoordelijkheid voor een goed klimaat voor de industriële sector, het concurrentievermogen en innovatie ligt primair bij de lidstaten. Gezien de aard en omvang van de te leveren innovatie-inspanningen in de Europese Unie zijn echter ook maatregelen van de Gemeenschap vereist. (3) De Gemeenschap moet met name door middel van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek , technologische ontwikkeling en demonstratie , het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie, het ║programma voor een leven lang leren en de structuurfondsen steun voor de bevordering van innovatie verlenen. (4) Op het niveau van de Gemeenschap moet in de vorm van "het Europees Instituut voor innovatie en technologie " (hierna het "EIT" te noemen) een initiatief worden opgericht als aanvulling op het bestaande beleid en de bestaande initiatieven van de Gemeenschap en de lidstaten, dat voor een goede onderlinge aansluiting tussen de drie zijden van de kennisdriehoek - innovatie, onderzoek en onderwijs - in de hele Europese Unie zorgt en zo samenwerking en uitwisseling faciliteert, en synergieën creëert tussen topcentra en kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) in het bijzonder . (5) Op 15 en 16 juni 2006 verzocht de Europese Raad van Brussel de Commissie om in het najaar van 2006 een officieel voorstel voor de oprichting van het EIT in te dienen. (6) Doel van het EIT is voornamelijk een bijdrage te leveren aan de uitbouw van de innovatiecapaciteit van de Gemeenschap en de lidstaten, door onderwijs, onderzoek en innovatie met een hoge mate van uitmuntendheid hierbij te betrekken, met als doel het faciliteren en versterken van netwerken en samenwerkingsverbanden en het creëren van synergie tussen innovatiegemeenschappen in Europa . (7) Om de koppelingen en verbindingen tussen innovatie, onderzoek en onderwijs doeltreffend te versterken, moeten de activiteiten van het EIT in de eerste plaats geconcentreerd worden op de overdracht van deze drie componenten naar de industriële context en hun toepassing en moet hieraan voorrang gegeven worden. (8) Het EIT moet door middel van zijn raad van bestuur de belangrijkste innovatie-inspanningen in kaart brengen die op lange termijn vooral op interdisciplinaire en transdisciplinaire gebieden en op reeds in Europees verband vastgelegde gebieden in de strategische onderzoeksagenda's van de Europese technologieplatformen en gemeenschappelijke technologie-initiatieven, alsook in de marktgerichte clusterprojecten van het intergouvernementele initiatief EUREKA, in Europa moeten worden geleverd, en een transparant en op topprestaties gebaseerd selectieproces voor kennis- en innovatiegemeenschappen (hierna " KIG's " te noemen) op deze gebieden uitwerken. In de raad van bestuur van het EIT moeten leden met ervaring uit het bedrijfsleven en uit de onderzoeks- en onderwijssector evenredig vertegenwoordigd zijn. (9) Voor het EIT en de KIG's moeten academische en bedrijfsmatige vrijheid gewaarborgd zijn zodat zij hun eigen ondernemers- en innovatieve cultuur kunnen ontwikkelen. (10) Er dient een proeffase te zijn met een beperkt aantal KIG's om het functioneren van het EIT en de KIG's goed te kunnen beoordelen en om eventueel nodige verbeteringen te kunnen aanbrengen. Tijdens deze proeffase dient de raad van bestuur van het EIT KIG's te selecteren op terreinen die de Unie kunnen helpen het hoofd te bieden aan de huidige uitdagingen en die van morgen, zoals klimaatverandering, duurzame mobiliteit, zuinig energiegebruik en de volgende generatie informatie- en communicatietechnologie. (11) Om een bijdrage te leveren aan het concurrentievermogen , de aantrekkingskracht van de Europese economie internationaal te verbeteren en meer zichtbaarheid te geven aan de Europese innovatiecapaciteit moet het EIT de mogelijkheid hebben om partnerorganisaties, onderzoekers en studenten uit de hele wereld aan te trekken en met organisaties uit derde landen samen te werken door de mobiliteit van onderzoekers en studenten te bevorderen. (12) Aangezien het EIT beoogt voor Europese innovatie en onderzoek als vlaggenschip te fungeren, moet het in de buurt van de bestaande centra van Europese uitmuntendheid en met een academische reputatie worden gevestigd om optimaal van de bestaande infrastructuur te profiteren. (13) Om zijn aantrekkelijkheid te verhogen moet het EIT tezamen met zijn partnerinstellingen een geschikte structuur opbouwen, die het studenten en afgestudeerden mogelijk maakt om praktijkervaring op te doen en in het kader binnen de KIG's onderzoekswerk te verrichten in de voornaamste partnerorganisaties. (14) Het EIT moet primair met strategische partnerschappen opereren die op de lange termijn gericht zijn en topprestaties leveren op inter- en/of transdisciplinaire gebieden die economisch en maatschappelijk gezien van het allergrootste belang voor Europa zijn. Deze partnerschappen dienen door de raad van bestuur van het EIT geselecteerd te worden en worden KIG's genoemd. Tussen het EIT en de KIG's , die juridisch zelfstandig dienen te zijn, worden overeenkomsten gesloten, die de rechten en plichten van de KIG's vastleggen, voor voldoende onderlinge afstemming zorgen en het monitoring- en evaluatiemechanisme voor de werkzaamheden en geleverde resultaten van de KIG's beschrijven. (15) Onderwijs moet als integraal, maar vaak ontbrekend element van een allesomvattende innovatiestrategie worden gesteund. In de overeenkomst tussen het EIT en de KIG's moet worden vastgelegd dat de opleidingstitels die worden verleend door de hogere onderwijsinstellingen die partnerorganisatie van de KIG's zijn het EIT-keurmerk dragen . Het EIT moet de erkenning van EIT-opleidingstitels met haar keurmerk van uitmuntendheid in de lidstaten en buiten de EU bevorderen. Al deze werkzaamheden mogen geen afbreuk doen aan Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (5) . (16) Het EIT moet duidelijke en transparante richtsnoeren voor het beheer van intellectueel en industrieel eigendom uitwerken die terdege rekening houden met de bijdragen van de verschillende partnerorganisaties van de KIG's en het gebruik van intellectueel en industrieel eigendom onder bepaalde voorwaarden, mede door licenties, bevorderen. De richtsnoeren moeten niet alleen het EIT en zijn partners, m.i.v. de betrokken personen, de KIG's en partnerorganisaties passende prikkels geven, maar ook bevorderlijk zijn voor spin-offs en commerciële toepassingen. Wanneer werkzaamheden gefinancierd worden uit hoofde van de communautaire kaderprogramma's voor onderzoek en technologische ontwikkeling moeten de regels van deze programma's gelden . (17) Ten einde de gestructureerde samenwerking en regelmatige uitwisseling van ideeën te garanderen dient het EIT te zorgen voor een periodieke dialoog tussen de KIG's en de maatschappelijke organisaties. (18) Er moeten passende regelingen ter waarborging van de aansprakelijkheid , autonomie en transparantie van het EIT worden opgenomen in zijn statuten . (19) Om autonoom en onafhankelijk te kunnen functioneren moet het EIT rechtspersoonlijkheid bezitten en moet het begrotingsbeheer bij het EIT zelf liggen. In de begroting van het EIT vloeien bijdragen van de Gemeenschap, de lidstaten, particuliere organisaties, nationale of internationale organen of instellingen, alsook inkomsten uit eigen werkzaamheden, in verband met het beheer van intellectuele en industriële eigendom, en schenkingen. Het EIT moet naar een stijging van de financiële bijdrage van particuliere organisaties streven. (20) Voor zover de Gemeenschap subsidie of andere financiële bijdragen ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie verstrekt, is de begrotingsprocedure van de Gemeenschap van toepassing. (21) De financiële middelen voor de periode 2008-2013 worden in deze verordening vastgelegd. Echter, overeenkomstig punt 14 van het Interinstitutioneel akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (IIA) (6) , zouden volgens de medebeslissingsprocedure vastgestelde besluiten van het Europees Parlement en de Raad en door de Raad vastgestelde besluiten waarvoor de in de algemene begroting van de Europese Unie beschikbare kredieten of de in het financieel kader beschikbare toewijzigingen worden overschreden financieel slechts mogen worden uitgevoerd zodra de algemene begroting van de Europese Unie is gewijzigd en, in voorkomend geval, het financieel kader op gepaste wijze, volgens de voor ieder van die gevallen voorgeschreven procedure, is herzien. (22) Het EIT is een door de Gemeenschappen opgericht orgaan in de zin van artikel 185, lid 1, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (7) (hierna "het Financieel Reglement" genoemd) en van punt 47 van het IIA, en dient dienovereenkomstig een adequate financiële regeling vast te leggen . (23) De raad van bestuur van het EIT moet een voortschrijdend werkprogramma voor drie jaar goedkeuren, dat ter controle van de aansluiting op het beleid en de instrumenten van de Gemeenschap aan de Commissie wordt voorgelegd. Hij moet tevens een jaarverslag met inbegrip van een volledige jaarrekening aan de Commissie , █het Europees Parlement, de Raad en de Rekenkamer voorleggen . (24) Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie moeten advies kunnen uitbrengen over het werkprogramma en het jaarverslag (met inbegrip van de jaarrekening) van het EIT. (25) Aangezien de oprichting van het EIT een nieuw initiatief is, waarvan de effecten onzeker zijn en moeilijk te voorspellen, moet de Commissie de werking en resultaten van het EIT uitgebreid en regelmatig evalueren, daarbij rekening houdend met alternatieve opties voor het EIT qua opzet, en zo nodig voorstellen voor wijziging van deze verordening indienen . (26) Aangezien het voorstel betreffende de oprichting van het EIT was ingediend na de goedkeuring van de meerjarig financieel kader en de communautaire meerjarenprogramma's op het gebied van onderwijs, onderzoek en innovaties die volgens de medebeslissingsprocedure worden vastgesteld, zouden middelen die zijn toegewezen aan zulke communautaire programma's niet mogen worden gebruikt voor de financiering van het EIT, en moeten alle mogelijkheden die het IIA biedt, worden verkend. (27) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten afzonderlijk kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en het transnationale karakter van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat de verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp Bij deze verordening wordt een Europees Instituut voor Innovatie en Technologie (hierna "het EIT" te noemen) opgericht. Het EIT is een orgaan in de zin van artikel 185 van het Financieel Reglement en punt 47 van het IIA. Artikel 2 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: 3. deelnemend land: een lidstaat of enig ander land dat met de Gemeenschap een overeenkomst heeft in verband met het EIT; Artikel 3 Doelstelling Doel van het EIT is om de innovatiecapaciteit van de lidstaten en de Gemeenschap te versterken en zo het Europese concurrentievermogen te vergroten en bij te dragen aan een duurzame economische groei . Hiertoe worden innovatie, onderzoek en hoger onderwijs op het hoogste niveau bevorderd en gecoördineerd . Artikel 4 Taken 1. Om zijn doelstellingen te verwezenlijken heeft het EIT tot taak om █ 2. █Het EIT is bevoegd een stichting in het leven te roepen (hierna de "EIT-stichting" te noemen), die specifiek tot doel heeft om de werkzaamheden van het EIT bekend te maken en te steunen. █ Artikel 5 De kennis- en innovatiegemeenschappen 1. KIG's hebben met name tot taak om: 2. De KIG's krijgen aanzienlijke algemene autonomie bij het vaststellen van hun interne organisatie en samenstelling, alsmede hun precieze activiteitenplan en werkmethoden. 3. De KIG's moeten zich steeds open stellen voor nieuwe partnerorganisaties als deze het partnerschap een toegevoegde waarde kunnen geven. 4. De KIG's zijn juridisch onafhankelijk van het EIT. De relatie tussen het EIT en elk van de KIG's wordt contractueel vastgelegd. 5. Iedere KIG legt een bedrijfsplan ter goedkeuring aan de raad van bestuur van het EIT voor. 6. Partnerorganisaties uit derde landen die een positieve bijdrage kunnen leveren aan de doelstellingen van de KIG kunnen deel uitmaken van de KIG's . Artikel 6 Selectie van KIG's 1. Het EIT selecteert de partnerschappen die een KIG worden aan de hand van een open en transparante procedure van mededinging. Het EIT hecht zijn goedkeuring aan en publiceert nauwkeurige criteria voor de selectie van KIG's op basis van de beginselen van uitmuntendheid en innovatievermogen, en bij het selectieproces worden externe onafhankelijke deskundigen betrokken. 2. Bij de selectie van een KIG wordt in overeenstemming met het in lid 1 genoemde criterium van uitmuntendheid met name rekening gehouden met: 3. Overeenkomstig het criterium van uitmuntendheid als genoemd in lid 1, bestaat iedere KIG uit ten minste drie partnerorganisaties, die in ten minste twee verschillende deelnemende landen gevestigd zijn, waarbij elk van hen onafhankelijk van de anderen is in de zin van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1906/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot vaststelling van de regels voor de deelname van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten aan acties op grond van het zevende kaderprogramma, en voor de verspreiding van onderzoeksresultaten (2007-2013) (8) . 4. Een KIG kan, onder voorbehoud van goedkeuring door de raad van bestuur van het EIT, partnerorganisaties omvatten die niet in een deelnemend land zijn gevestigd. Artikel 7 Proeffase 1. Uiterlijk op ... (9) selecteert het EIT twee of drie KIG's overeenkomstig de bepalingen van artikel 6 en wijst het deze als zodanig aan. 2. Het EIT kan, na goedkeuring van zijn eerste strategische innovatieagenda overeenkomstig artikel 28, bijkomende KIG's selecteren. Artikel 8 Opleidingstitels 1. In de tussen het EIT en de KIG te sluiten overeenkomst wordt vastgelegd dat de door de KIG's verleende opleidingstitels in de disciplines en op de gebieden waarop hoger onderwijs, onderzoek en innovatie plaatsvindt , het EIT-keurmerk dragen . 2. Het EIT moedigt de instellingen voor hoger onderwijs die partner zijn in een KIG aan om met het oog op het geïntegreerde karakter van de KIG's gezamenlijke opleidingstitels toe te kennen. Desalniettemin kunnen de opleidingstitels ook door een enkele instelling voor hoger onderwijs worden toegekend en zijn ook dubbele of meervoudige opleidingstitels mogelijk. 3. De lidstaten werken samen bij de erkenning van opleidingstitels met het EIT-keurmerk die worden verleend door de instellingen voor hoger onderwijs binnen KIG's, zonder afbreuk te doen aan Richtlijn 2005/36/EG . 4. Alle partnerorganisaties binnen een KIG dragen bij aan de sturing van onderwijs en onderzoek in de disciplines en sectoren die deel uitmaken van de strategieën van de raad van bestuur van het EIT. Artikel 9 Mobiliteit van onderzoekers en studenten 1. Het EIT draagt door zijn activiteiten en werkzaamheden bij aan de bevordering van de mobiliteit binnen de Europese ruimte voor hoger onderwijs, overeenkomstig de akkoorden die gesloten werden in het kader van het proces van Bologna. 2. De overdraagbaarheid van de voor KIG-activiteiten toegekende beurzen, en met name die welke aan onderzoekers en studenten worden toegekend, worden gegarandeerd. Artikel 10 Onafhankelijkheid van het EIT en samenhang met gemeenschappelijke, nationale of intergouvernementele maatregelen 1. Het EIT is bij zijn werkzaamheden onafhankelijk van nationale autoriteiten en druk van buitenaf. █ 2. De werkzaamheden van het EIT en de KIG's sluit aan op andere maatregelen en instrumenten van de Gemeenschap, met name op het gebied van innovatie, onderzoek en hoger onderwijs. 3. Het EIT houdt op passende wijze rekening met beleid en initiatieven op regionaal, nationaal en intergouvernementeel niveau , om gebruik te maken van beste praktijken, bewezen concepten en bestaande middelen . Artikel 11 Organen van het EIT 1. Het EIT heeft de volgende organen: 2. De Commissie kan voor de vergaderingen van de raad van bestuur en het uitvoerend comité █waarnemers benoemen. Artikel 12 Samenstelling van de raad van bestuur 1. De raad van bestuur bestaat uit benoemde leden met ervaring in het bedrijfsleven, op het gebied van hoger onderwijs en op onderzoeksgebied en dit evenwichtig verdeeld (hierna "benoemde leden" te noemen), alsook uit leden die gekozen worden door en uit het personeel dat werkzaam is op het gebied van innovatie, onderzoek en onderwijs, het technisch en administratief personeel, en de studenten en promovendi van het EIT en de KIG's (hierna "vertegenwoordigende leden" te noemen). 2. Er zijn 21 benoemde leden in de raad van bestuur. Zij hebben, tenzij anders bepaald in lid 4, een ambtstermijn van zes jaar, die niet kan worden verlengd. Zij worden door de Commissie benoemd volgens een transparante procedure die verslaglegging over het selectieproces aan het Europees Parlement en de Raad omvat. 3. De Commissie houdt bij haar benoemingen van de benoemde leden van de raad van bestuur rekening met het te bereiken evenwicht tussen leden met ervaring op het gebied van hoger onderwijs, van onderzoek en in het bedrijfsleven en tussen mannen en vrouwen. Zij houdt tevens rekening met de verschillende milieus voor innovatie, onderzoek en onderwijs in de Unie. 4. Elke twee jaar wordt een derde van de benoemde leden vervangen. Na het tweede en vierde jaar na de benoeming van de eerste raad van bestuur worden de leden wier ambtstermijn afloopt door het lot aangewezen. 5. De raad van bestuur telt vier vertegenwoordigende leden. Zij hebben een ambtstermijn van drie jaar, die een keer kan worden verlengd. Hun ambtstermijn loopt af als zij het EIT of de KIG verlaten. Voor hun vervanging tijdens de resterende tijd van de ambtstermijn van het uittredende lid wordt dezelfde procedure gevolgd. 6. Voordat de eerste KIG opgericht, keurt de raad van bestuur aan de hand van een voorstel van de directeur de voorwaarden en modaliteiten voor de verkiezing en vervanging van de "vertegenwoordigende leden" goed. In deze voorwaarden en modaliteiten wordt voor een passende vertegenwoordiging van de uiteenlopende groepen gezorgd en rekening gehouden met de ontwikkeling van het EIT en de KIG's. 7. Indien een lid van de raad van bestuur zijn ambtstermijn niet kan voltooien, wordt volgens dezelfde procedure als voor het uittredend lid een vervanger benoemd of gekozen voor de resterende tijd van de ambtstermijn. Artikel 13 Taken van de raad van bestuur 1. De leden van de raad van bestuur handelen, met volledige onafhankelijkheid, in het belang van het EIT en staan in voor zijn doelstellingen, opdracht, identiteit en samenhang. 2. Het is met name de taak van de raad van bestuur om: 3. De raad van bestuur kan bepaalde taken aan het uitvoerend comité delegeren. 4. De raad van bestuur kiest zijn voorzitter uit de benoemde leden. De voorzitter heeft een ambtstermijn van drie jaar, die een keer kan worden verlengd. Artikel 14 Werkwijze van de raad van bestuur 1. De raad van bestuur keurt in beginsel besluiten met eenvoudige meerderheid van alle leden goed. Voor beslissingen overeenkomstig artikel 13, lid 2, onder a), b), c), d), e) en j), en artikel 13, lid 4 is evenwel een tweederde meerderheid van alle leden vereist. 2. De raad van bestuur komt ten minste drie keer per jaar in gewone vergadering bijeen. Op uitnodiging van de voorzitter of op verzoek van ten minste een derde van de leden kan de raad van bestuur in buitengewone vergadering bijeenkomen. 3. Bij wijze van overgangsregeling bestaat de raad van bestuur uitsluitend uit benoemde leden, totdat na de oprichting van de eerste KIG verkiezingen voor de vertegenwoordigende leden kunnen worden gehouden. Artikel 15 Het uitvoerend comité 1. Het uitvoerend comité bestaat uit vijf leden, waaronder de voorzitter van de raad van bestuur die tevens het uitvoerend comité zal voorzitten. De vier andere leden van het uitvoerend comité worden door de raad van bestuur uit de benoemde leden gekozen. 2. Het uitvoerend comité komt op uitnodiging van de voorzitter of op verzoek van de directeur regelmatig in vergadering bijeen. 3. Het uitvoerend comité keurt besluiten met eenvoudige meerderheid van alle leden goed. 4. Het uitvoerend comité: Artikel 16 De directeur 1. De directeur beschikt over grote deskundigheid en staat in hoog aanzien op de gebieden waarop het EIT opereert. Hij wordt voor een ambtstermijn van vier jaar benoemd door de raad van bestuur. De raad van bestuur kan deze ambtstermijn een keer met vier jaar verlengen, indien hij van mening is dat dit in het belang van het EIT is. 2. De directeur is verantwoordelijk voor de dagelijkse leiding van het EIT en vertegenwoordigt het EIT in rechte. Hij legt verantwoording af aan de raad van bestuur en brengt daaraan doorlopend verslag uit over de ontwikkeling van de EIT-werkzaamheden. 3. De directeur heeft met name de volgende taken: Artikel 17 Personeel van het EIT 1. Het personeel van het EIT is op basis van contracten voor bepaalde tijd rechtstreeks in dienst bij het EIT. De directeur en het personeel van het EIT vallen onder de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. 2. Deskundigen kunnen voor beperkte tijd door de lidstaten of andere werkgevers bij het EIT worden gedetacheerd. De raad van bestuur keurt een regeling voor de detachering van deskundigen door de lidstaten en andere werkgevers bij het EIT goed en legt daarin hun rechten en plichten vast. 3. Het EIT oefent de bevoegdheden op personeelsgebied uit die aan de tot het sluiten van personeelscontracten gemachtigde autoriteit verleend zijn. 4. Van ieder lid van het personeel kan volledige of gedeeltelijke vergoeding worden geëist van de schade die door ernstig wangedrag van zijn kant tijdens of in verband met de uitoefening van zijn taken voor het EIT is ontstaan. Artikel 18 Beginselen voor de organisatie en het beheer van de KIG's 1. De raad van bestuur keurt de beginselen goed die als uitgangspunt dienen voor de in de overeenkomsten met KIG's op te nemen bepalingen en voorwaarden alsook voor de financiering, monitoring en evaluatie van hun werkzaamheden. Deze beginselen worden voor de start van het selectieproces van de KIG's bekendgemaakt. 2. De raad van bestuur formuleert met name richtsnoeren voor: 3. Binnen de grenzen van hun overeenkomst met het EIT kunnen de KIG's hun interne organisatiestructuur, concrete agenda en werkmethoden grotendeels zelf bepalen. Artikel 19 Beginselen voor de evaluatie en monitoring van de KIG's Het EIT zorgt ervoor dat de bevindingen en resultaten van elke KIG doorlopend worden gemonitord en periodiek aan onafhankelijke evaluaties worden onderworpen. Bij deze evaluaties wordt uitgegaan van goede administratieve manieren van werken en resultaatgerichte parameters en worden overbodige formele en procedurele aspecten vermeden. Artikel 20 Duur, voortzetting en beëindiging van een KIG 1. Al naar gelang de uitkomsten van de periodieke evaluaties en de specifieke kenmerken van bepaalde gebieden bedraagt de normale levensduur van een KIG zeven tot vijftien jaar. 2. De raad van bestuur kan bij wijze van uitzondering bepalen dat een KIG langer dan het oorspronkelijk geplande tijdsbestek mag blijven bestaan, indien dit voor de verwezenlijking van de doelstelling van het EIT op zijn plaats is. 3. Indien uit de evaluatie blijkt dat een KIG onvoldoende presteert, neemt de raad van bestuur passende maatregelen, waaronder verlaging, wijziging of intrekking van de financiële steun aan de KIG of beëindiging van de overeenkomst met de KIG. Artikel 21 Opheffing van het EIT Indien het EIT wordt ontbonden, vindt de vereffening onder toezicht van de Commissie en met inachtneming van de geldende wetgeving plaats. In de overeenkomsten met de KIG's en het besluit tot oprichting van de EIT-stichting wordt een voor deze situatie passende regeling opgenomen. Artikel 22 Beheer van intellectueel en industrieel eigendom 1. Het EIT neemt richtsnoeren aan voor het beheer van het intellectuele eigendom die onder meer zijn gebaseerd op de beginselen die zijn vastgelegd in hoofdstuk II, afdeling 2 van Verordening (EG) nr. 1906/2006. 2. Op grond van deze richtsnoeren sluiten de partnerorganisaties van elke KIG overeenkomsten onder elkaar over het beheer en het gebruik van intellectuele en industriële eigendomsrechten en leggen deze ter goedkeuring aan de raad van bestuur voor. Artikel 23 Rechtsvorm 1. Het EIT heeft rechtspersoonlijkheid. Het maakt in elke lidstaat zoveel mogelijk gebruik van de rechtsbevoegdheid die in de nationale wetgeving aan rechtspersonen wordt toegekend. Het kan met name materiële of immateriële activa kopen of verkopen en in rechte optreden. 2. Het Protocol inzake de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen is van toepassing op het EIT. Artikel 24 Aansprakelijkheid 1. De aansprakelijkheid voor het nakomen van verbintenissen ligt uitsluitend bij het EIT. 2. Voor de contractuele aansprakelijkheid van het EIT gelden de bepalingen van de desbetreffende overeenkomst en de wet die op de desbetreffende overeenkomst van toepassing is. Wanneer het EIT partij bij een overeenkomst is, wordt daarin vastgelegd dat de overeenkomst onder de jurisdictie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen valt. 3. In het geval van niet-contractuele aansprakelijkheid komt het EIT overeenkomstig de algemeen gebruikelijke beginselen van de wetgeving van de lidstaten op voor schade die door het EIT of zijn medewerkers bij de uitoefening van hun taken eventueel veroorzaakt is. Geschillen over de vergoeding van dergelijke schade vallen onder de jurisdictie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. 4. Alle betalingen die het EIT uit hoofde van de aansprakelijkheid zoals bedoeld in lid 2 en 3 doet en daaraan verbonden kosten en uitgaven worden als uitgaven van het EIT beschouwd. Zij worden gefinancierd uit de middelen van het EIT. Artikel 25 Transparantie en toegang tot documenten 1. Het EIT zorgt voor de grootst mogelijke transparantie bij zijn werkzaamheden , met inbegrip van die van de KIG's . Het EIT stelt in het bijzonder een gemakkelijk en gratis toegankelijke, meertalige internetdienst in, die informatie verstrekt over de activiteiten van het EIT en de afzonderlijke KIG's. 2. Het EIT doet de begrotingsautoriteit de volgende documenten toekomen en maakt deze bekend : 3. Onverminderd de leden 4 en 5 maken zowel het EIT als de KIG's geen vertrouwelijke informatie aan derde partijen bekend waarvoor een vertrouwelijke behandeling is aangevraagd en op zijn plaats is. 4. De leden van de EIT-organen vallen onder de geheimhoudingsplicht, zoals bedoeld in artikel 287 van het Verdrag. Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (11) is van toepassing op gegevens die het EIT overeenkomstig deze verordening verzamelt. 5. Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (12) is van toepassing op de documenten die het EIT in zijn bezit heeft. Uiterlijk zes maanden na oprichting van het EIT keurt de raad van bestuur de praktische toepassingsvoorschriften voor de genoemde verordening goed. Artikel 26 Financiële middelen 1. Het EIT en de KIG's worden gefinancierd met: Hieronder kunnen niet-financiële bijdragen inbegrepen zijn. 2. Ingeval een KIG of zijn partnerorganisatie rechtstreeks steun uit communautaire programma's (waaronder de financieringsfaciliteit met risicodeling) aanvraagt, ziet de Commissie erop toe dat deze aanvragen op generlei wijze worden bevoordeeld ten nadele van andere aanvragen. Dergelijke hulp wordt niet verleend voor werkzaamheden die reeds ten laste van de begroting van de Gemeenschap komen. 3. Bijdragen uit het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie en het programma voor levenslang leren mogen niet gebruikt worden om oprichtings- en/of administratiekosten die rechtstreeks met het EIT of de KIG's verband houden te dekken. Artikel 27 Programmering en af te leggen verantwoording 1. Het EIT keurt volgende documenten goed: 2. Het EIT legt het voortschrijdend werkprogramma voor drie jaar en het jaarverslag ter informatie voor aan de Commissie █, █het Europees Parlement, de Raad , het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's . █ 3. De opmaak van de rekening en verantwoording van het EIT voldoen aan de algemene regels als vastgelegd in Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002. Artikel 28 Strategische innovatieagenda 1. Uiterlijk op 31 december 2011 en vervolgens om de zeven jaar stelt het EIT een zevenjaarlijkse strategische innovatieagenda (hierna "SIA" genoemd) op en legt deze aan de Commissie voor. 2. De SIA bevat een omschrijving van de strategische terreinen van het EIT voor de lange termijn die mogelijks van economisch en maatschappelijk belang zijn en waarvan de grootste toegevoegde waarde voor innovatie op niveau van de Unie te verwachten is. In de driejaarlijkse werkprogramma's als genoemd in artikel 27 wordt een meer concrete en gedetailleerde strategie uitgewerkt die het EIT in staat stelt te reageren op interne en externe ontwikkelingen op het gebied van wetenschap, telchnologie, innovatie en ander relevante terreinen. 3. De SIA gaat mede uit van de resultaten van de monitoring en evaluatie als bepaald in artikel 29. 4. De SIA bevat een raming van de financieringsbehoeften en -bronnen voor de langetermijnontwikkeling en -financiering van het EIT. 5. Het Europees Parlement en de Raad stellen de SIA aan de hand van een voorstel van de Commissie vast overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag. Artikel 29 Evaluatie van het EIT 1. Het EIT zorgt ervoor dat zijn werkzaamheden, met inbegrip van die van de KIG, doorlopend worden gemonitord en periodiek aan een onafhankelijke evaluatie worden onderworpen, zodat gegarandeerd is dat uitkomsten van de hoogste kwaliteit worden bereikt en de financiële middelen zo doelmatig mogelijk worden besteed. Het EIT doet de begrotingsautoriteit jaarlijks alle relevante informatie over de resultaten van de evaluatieprocedures toekomen. 2. De Commissie voert uiterlijk op 31 december 2010 en elke zeven jaar na de inwerkingtreding van een nieuw financieel kader een evaluatie van het EIT uit . In deze onafhankelijke en extern uit te voeren evaluatie wordt onderzocht in hoeverre het EIT aan zijn taakstelling voldoet. De evaluatie strekt zich uit tot alle werkzaamheden van het EIT en de KIG's en heeft als aandachtspunten het effect, de doeltreffendheid, duurzaamheid, doelmatigheid en relevantie van de verrichte werkzaamheden en hun verbanden met het beleid van de Gemeenschap. Bij de evaluatie wordt rekening gehouden met de standpunten van de betrokken spelers op Europees en nationaal niveau. 3. De Commissie legt de resultaten van de evaluatie, vergezeld van voorstellen tot wijziging van deze verordening, aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's voor. 4. De raad van bestuur houdt bij de programma's en werkzaamheden van het EIT naar behoren rekening met de bevindingen van de evaluaties. Artikel 30 Vastleggingen De indicatieve financiële middelen uit Gemeenschapsfondsen voor de tenuitvoerlegging van deze verordening in de periode van zes jaar na 1 januari 2008 bedraagt 308 700 000 EUR , mits goedgekeurd door de beide takken van de begrotingsautoriteit overeenkomstig het IIA en met name deel C en punt 47 daarvan . De begrotingsautoriteit staat binnen het financieel kader de jaarlijks kredieten toe . Artikel 31 Opstelling en goedkeuring van de jaarlijkse begroting 1. De uitgaven van het EIT omvatten personele, administratieve, infrastructurele en operationele uitgaven. De administratieve uitgaven zullen tot een minimum worden beperkt. 2. Het begrotingsjaar valt samen met het kalenderjaar. 3. De directeur stelt voor het volgende begrotingsjaar een raming van ontvangsten en uitgaven van het EIT op en stuurt die naar de raad van bestuur. 4. Ontvangsten en uitgaven van het EIT moeten in evenwicht zijn. 5. De raad van bestuur keurt samen met het voorlopig voortschrijdend werkprogramma voor drie jaar en een ontwerplijst van het aantal ambten de ontwerp-raming goed en stuurt deze documenten voor 31 maart naar de Commissie. 6. De Commissie zendt de raming samen met het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Unie naar de begrotingsautoriteit. 7. Aan de hand van de raming neemt de Commissie in het voorontwerp van de algemene begroting van de Europese Unie de geraamde bedragen op die zij nodig acht voor de lijst van het aantal ambten en de ten laste van de algemene begroting komende subsidie , en ze legt deze overeenkomstig artikel 272 EG-Verdrag voor aan de beide takken van de begrotingsautoriteit . 8. De begrotingsautoriteit staat de kredieten voor de subsidie van het EIT toe . De begrotingsautoriteit keurt de lijst van het aantal ambten toe. 9. De raad van bestuur keurt de begroting van het EIT goed. De begroting wordt definitief nadat de algemene begroting van de Europese Unie definitief is vastgesteld. Indien nodig wordt de begroting dienovereenkomstig aangepast. 10. Wanneer de raad van bestuur plannen heeft voor het uitvoeren van projecten met waarschijnlijk grote financiële gevolgen voor de financiering van de begroting van het EIT, met name projecten op het vlak van onroerend goed zoals het huren of kopen van gebouwen, stelt hij de beide takken van de begrotingsautoriteit daarvan zo snel mogelijk in kennis. Hij brengt de Commissie daarvan op de hoogte. 11. In het geval van belangrijke wijzigingen van de begroting van het EIT is de goedkeuring van de begrotingsautoriteit vereist . Artikel 32 Begrotingsuitvoering en -controle 1. De financiële regeling die op het EIT van toepassing is wordt door de raad van bestuur vastgesteld na raadpleging van de Commissie. Die regeling mag niet van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 afwijken. 2. De directeur is belast met de begrotingsuitvoering van het EIT. 3. De jaarrekening van het EIT wordt geconsolideerd met de jaarrekening van de Commissie. 4. Het EIT is onderworpen aan dezelfde regels voor begrotingscontrole als de andere agentschappen van de Europese Unie. 5. De Rekenkamer oefent toezicht uit overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 . 6. Op aanbeveling van de Raad verleent het Europees Parlement voor 30 april van het jaar n+2 kwijting aan de directeur voor de uitvoering van de begroting van het EIT in het jaar n █. Artikel 33 Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap 1. Ter bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit is Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (13) in haar geheel op het EIT van toepassing. 2. Het EIT treedt toe tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 (14) tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF). De raad van bestuur maakt de toetreding formeel en neemt de nodige maatregelen om OLAF bij zijn interne onderzoeken terzijde te staan. 3. In alle beslissingen en overeenkomsten van het EIT wordt expliciet vastgelegd dat OLAF en de Rekenkamer ter plaatse en ten kantore van de eindbegunstigden documenten van alle contractanten en subcontractanten kunnen controleren die financiële middelen van de Gemeenschap hebben ontvangen. 4. De bepalingen van leden 1, 2, en 3 zijn mutatis mutandis van toepassing op de stichting van het EIT. Artikel 34 Herzieningsclausule Uiterlijk op 31 december 2010 en daarna elke zeven jaar brengt de Commissie █het Europees Parlement en de Raad █verslag over de tenuitvoerlegging van deze verordening en het functioneren van het EIT uit. Dit verslag betreft met name een beoordeling van de toegevoegde waarde van het EIT, zijn complementariteit met bestaande nationale en communautaire instrumenten ter ondersteuning van innovatie, onderzoek en hoger onderwijs, alsmede de verwezenlijking van de doelstellingen als geformuleerd in artikel 3. Aan de hand van dit verslag dient de Commissie eventueel passende wijzigingsvoorstellen voor de verordening in. In de verslagen van de Commissie wordt rekening gehouden met de jaarverslagen van de raad van bestuur, zoals bedoeld in artikel 27 , en de externe evaluaties, zoals bedoeld in artikel 29 . █ Artikel 35 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtsreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter █ (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0791 ), – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2006)0790 ) (1) , – gelet op de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden in de Vergadering door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen (2) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partĳen op Europees niveau (3) , – gelet op artikel 39 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (4) , – gelet op artikel 19, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0066/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0267/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0523 ), – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0302/2007), – gelet op de artikelen 51 en 134 van zijn Reglement, 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien Richtlijn 88/378/EEG van de Raad van 3 mei 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de veiligheid van speelgoed (1) (de Speelgoedrichtlijn), – gezien Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (2) , – gezien de adviezen van de wetenschappelijke comités van de Commissie en haar verschillende studies over de veiligheid van speelgoed, – gezien de internationale overeenkomsten met derde landen over de veiligheid van industriële producten, vooral speelgoed, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat er in augustus en september 2007 in de EU door een reeks vrijwillige en grootschalige terugroepingen van onveilig speelgoed dat een gevaar voor de gezondheid betekent, ongerustheid onder het publiek gerezen is, B. overwegende dat de terugroepingen de aandacht op het probleem gevestigd hebben dat er ondanks de harmonisering van producten en het toezicht op de gehele EU-markt nog altijd onveilige producten gemaakt, ingevoerd en in de EU op de markt gebracht worden, C. overwegende dat hoogwaardige bescherming van de consument een sociale en beleidsprioriteit is waarvoor de verantwoordelijkheid bij de wetgever berust, die voor productveiligheid in de volledige keten van economische activiteiten moet zorgen (leveranciers, fabrikanten, invoerders), D. overwegende dat de vrijwillige terugroepingen voor een deel ingegeven zijn door verwondingen en voor een ander deel aan de controle van de betreffende bedrijven te danken zijn, maar niet aan doelmatig toezicht op de markt, en dat er reële ongerustheid heerst dat niet alle fabrikanten en invoerders zich aan de regels houden, E. overwegende dat 48% van de onveilige producten die in 2006 ontdekt zijn, uit China kwamen, 21% uit de EU-25, en 17% van onbekende oorsprong waren, terwijl 24% van alle producten die onveilig bevonden worden, kinderspeelgoed zijn, en dat een bijzonder groot aandeel van het speelgoed dat in de EU op de markt gebracht wordt, uit China afkomstig is, F. overwegende dat terugroeping van onveilig speelgoed volkomen verantwoord is, maar niet meer als een laatste redmiddel vertegenwoordigt, dat niet voor doelmatige bescherming van de consument zorgt, want - afgezien van het feit dat de terugroeping dikwijls op een laat tijdstip gebeurt - het percentage artikelen die bij terugroeping van speelgoed terugkomen, ligt over het algemeen zeer laag, zodat de overgrote meerderheid onveilige speelgoedartikelen normalerwijs dus in handen van de consument blijft, G. overwegende dat het toezicht op de markten, de controle bij toegang tot de EU en het verbod op verhandeling van onveilige producten onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, H. overwegende dat de Commissie een voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad over een gemeenschappelijk raamwerk voor de toegang van producten tot de markt ( COM(2007)0053 ), heeft voorbereid, alsmede een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende voorschriften voor erkenning en toezicht bij de verhandeling van producten ( COM(2007)0037 ), 1. vraagt de Commissie en de lidstaten om alle nodige wetgevende en administratieve stappen te ondernemen om te zorgen dat verbruiksartikelen die in de EU op de markt gebracht worden, niet alleen volledig aan de bestaande EU-normen voldoen maar ook de veiligheid en gezondheid van de consument niet in gevaar brengen; Herziening van de Speelgoedrichtlijn 2. vraagt de Commissie om de geplande herziening van de Speelgoedrichtlijn tegen einde 2007 voor te leggen en te zorgen dat ze daadwerkelijke en doelgerichte eisen voor de productveiligheid stelt - aangezien overwegingen van volksgezondheid en consumentenbescherming een belangrijk deel van de speelgoedrichtlijn vertegenwoordigen, zijn er veel duidelijker bepalingen nodig om de veiligheid van de producten te verzekeren en de verbruikers vertrouwen in het veilig gebruik te geven; 3. vraagt de Commissie om bij de herziening van de Speelgoedrichtlijn een werkwijze te volgen waarbij specifieke uitvoeringsmaatregelen bij de voornaamste bepalingen via een volgens de regelgevingsprocedure met toetsing vastgesteld comitologiebesluit aangenomen worden, zodat het Parlement tot op zekere hoogte toezicht op de uitvoering van de veiligheidsvoorschriften voor speelgoed kan uitoefenen; 4. vraagt de Commissie om bij de herziening van de Speelgoedrichtlijn bepaalde gevaarlijke chemische stoffen onvoorwaardelijk te verbieden, zoals alle stoffen die kankerverwekkend zijn, mutaties kunnen veroorzaken of giftig voor het voortplantingstelsel zijn in categorie 1, 2 of 3, en andere giftige stoffen die evenzeer verontrustend zijn, zoals hormoonontregelaars, gevoeligmakers en geurstoffen; 5. vraagt de Commissie om de tenuitvoerlegging van de Speelgoedrichtlijn te verbeteren, o.a. met daadwerkelijke sancties bij overtreding; Toezicht op CE- en andere keurmerken 6. vraagt de Commissie om ervoor te zorgen dat het CE-merk de waarborg van overeenstemming met de technische regelgeving van de EU geeft, en wijst er met nadruk op dat het CE-merk door zijn zelfregulerend karakter nooit als veiligheidskeurmerk voor heel het grondgebied van de EU bedoeld is; 7. dringt er bij de Commissie op aan om de toegevoegde waarde van een gemeenschappelijk Europees veiligheidsmerk voor de consument te onderzoeken, ter aanvulling van het CE-merk en van toepassing op heel het bedrijfsleven, om de consument een verantwoorde keuze in het productaanbod te helpen maken; 8. benadrukt dat dit Europees veiligheidsmerk een vrijwillig karakter moet dragen en als het door een fabrikant gebruikt wordt, alle nationale veiligheidsmerken moet vervangen; 9. moedigt de Commissie aan om samen met de lidstaten krachtig op te treden om de rechten van de consument te beschermen in elk geval van bedrieglijk opzet en/of gebruik van vervalste of misleidende herkomstmerken door buitenlandse producenten en importeurs; 10. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om de goede betrouwbaarheid van het CE-merk te verzekeren door de wetgevende voorstellen voor verplichte strengere controle en toezicht op de markt, samen met degelijk toezicht door de douanediensten en de uitvoeringsprocedures spoedig aan te nemen; 11. vraagt de Commissie om de aansprakelijkheid van producenten en invoerders in geval van misbruik van het CE-merk duidelijk vast te leggen ; meent dat er doeltreffende strafmaatregelen tegen misbruik ingevoerd moeten worden en wenst dat ook misbruik van andere keurmerken op vrijwillige basis aan sancties onderworpen wordt; Rapex 12. vraagt de Commissie om de doelmatigheid van het systeem voor snelle uitwisseling van informatie (Rapex) te verbeteren zodat de lidstaten onveilige producten zoveel mogelijk kunnen ontdekken en er zo voor kunnen zorgen dat ze uit de markt worden genomen dan wel teruggeroepen; 13. vraagt de Commissie om in het Rapex-systeem ook toezicht en rapportering op te nemen, zodat het mogelijk wordt om de doelmatigheid van de terugroeping van producten na te gaan; Naspeurbaarheid van producten en maatregelen tegen namaak 14. meent dat de verbruiker het recht heeft om de herkomst van de producten te kennen die in de EU ingevoerd worden en dat de toeziende overheden over de nodige gegevens moeten beschikken om de oorsprong van de producten te kunnen achterhalen; 15. vraagt de Raad om onverwijld zijn instemming met het lopend voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad op de aanduiding van het land van oorsprong op bepaalde producten uit derde landen te geven ( COM(2005)0661 ); 16. wijst op het groeiend probleem van namaakproducten voor de veiligheid van de consument en vraagt de Raad en de Commissie om de uitwisseling van informatie en grensoverschrijdende samenwerking te verbeteren om toezicht te houden op nagemaakte invoerproducten en deze te vernietigen; Invoerverbod voor gevaarlijke verbruiksartikelen 17. vraagt de Commissie om geval per geval de procedure te verduidelijken met betrekking tot invoerverboden als blijkt dat de veiligheidsvoorschriften regelmatig niet vervuld zijn; 18. dringt er bij de Commissie op aan om gebruik te maken van haar bevoegdheid om verbruiksartikelen van de EU-markt te verwijderen als ze niet veilig blijken; Samenwerking met China en andere derde landen 19. vraagt de Commissie en de lidstaten om de samenwerking met de bevoegde overheden van derde landen uit te breiden die belangrijke uitvoerders van verbruiksartikelen naar de EU zijn, vooral het Chinees algemeen bestuur kwaliteitscontrole, -inspectie en quarantaine (Aqsiq), met name door en technische bijstand te verlenen voor de inachtneming van de veiligheids- en gezondheidsvoorschriften en betere samenwerking van de douanediensten; 20. vraagt de Commissie om de overheidsdiensten van derde landen technische bijstand te verlenen om de veiligheids- en gezondheidsvoorschriften over heel het productieproces in acht te kunnen nemen en de samenwerking van inspectie- en douanediensten te verbeteren; 21. vraagt de Commissie om haar lopende handelsbeleid tegenover mogelijk gevaarlijke producten in het algemeen, en speelgoed en textielproducten in het bijzonder te verduidelijken en aan te geven hoe ze de restrictieve toepassing van de bestaande regels in overeenstemming denkt te brengen met de dwingende noodzaak om het recht van de Europese burgers op gezonde producten te waarborgen; 22. vraagt de Commissie om in de onderhandelingen over de volgende generatie partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten en vrijhandelsakkoorden ook gemeenschappelijke veiligheids- en gezondheidsnormen ter sprake te brengen en procedures uit te werken om na te gaan in hoeverre de normen in acht genomen worden; 23. vraagt de lidstaten om actief samen te werken met alle handelspartners om toezicht te houden op de markt en de veiligheid van de producten te verzekeren ; vraagt de Transatlantische Economische Raad (TEC) om markttoezicht en productveiligheid in de lijst van aangelegenheden op te nemen die voor bespreking in aanmerking komen; Rol van de lidstaten 24. vraagt de lidstaten om voor strikte inachtneming van de wetten op de kwaliteit van producten te zorgen, vooral de wetten op de veiligheid van speelgoedartikelen, en om meer inspanningen te leveren om het toezicht op de markt en vooral de nationale inspectie te verbeteren; 25. vraagt de lidstaten om voldoende middelen beschikbaar te stellen om daadwerkelijke en volledige controle te kunnen uitoefenen; vraagt ze om actief alle aanwijzingen over gebrekkige producten op te volgen en o.a. ook gevoelige verbruiksartikelen aan tests te onderwerpen; 26. vraagt de lidstaten om, met inachtneming van de Gemeenschapswetgeving volledig gebruik te maken van alle wettelijke mogelijkheden waar ze over beschikken om te zorgen dat speelgoedartikelen die niet aan de voorschriften voldoen of onveilig zijn, niet op de markt gebracht of van de markt verwijderd of teruggeroepen worden; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar het Groenboek van de Commissie getiteld "Een Europese strategie voor duurzame, concurrerende en continu geleverde energie voor Europa" ( COM(2006)0105 ), – onder verwijzing naar de eerste bijeenkomst van het EU-netwerk van correspondenten inzake energiezekerheid (NESCO) van 10 mei 2007 in Brussel, – onder verwijzing naar de gezamenlijke nota van de Commissie en de Secretaris-Generaal/Hoge Vertegenwoordiger van de Raad (SG/HV) "Een extern beleid ten dienste van Europa's energiebelangen", voorgelegd aan de Europese Raad van 15-16 juni 2006 , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 18 mei 2006 over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van het Verdrag tot oprichting van de energiegemeenschap door de Europese Gemeenschap (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 2006 over de zekerheidsstelling van de energievoorziening in de Europese Unie (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over het Groenboek inzake energie-efficiëntie "Meer doen met minder" (3) , – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie aan de Europese Raad van 12 oktober 2006 getiteld "Externe betrekkingen op energiegebied - beginselen en acties" ( COM(2006)0590 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 december 2006 over een Europese strategie voor duurzame, concurrerende en continu geleverde energie voor Europa - Groenboek (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 november 2006 over een strategie voor het Oostzeegebied in het kader van de Noordelijke Dimensie (5) , met name deel II daarvan, – onder verwijzing naar de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 23-24 maart 2006 betreffende de steun van de Europese Raad voor het Groenboek over een energiebeleid voor Europa, en de conclusies van 15-16 juni 2006 betreffende de gezamenlijke nota van de Commissie en de SG/HV over de externe aspecten van de energievoorzieningszekerheid, – onder verwijzing naar de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 21 en 22 juni 2007, met betrekking tot het mandaat voor de Intergouvernementele Conferentie om een hervormingsverdrag op te stellen tot wijziging van de bestaande verdragen; – onder verwijzing naar het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa waarin energie een thema is waarvoor gedeelde bevoegdheid met de lidstaten geldt, – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie aan de Europese Raad en het Europees Parlement getiteld "Een energiebeleid voor Europa" ( COM(2007)0001 ), – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de versterking van het Europese nabuurschapsbeleid ( COM(2006)0726 ), – onder verwijzing naar de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 8-9 maart 2007, en het Actieplan (2007-2009) van de Europese Raad voor een energiebeleid voor Europa (EBE), – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement getiteld "Synergie voor het Zwarte Zeegebied - een nieuw regionaal samenwerkingsinitiatief" ( COM(2007)0160 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie internationale handel en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0312/2007 ), A. overwegende dat de continuïteit van de energievoorziening moet worden beschouwd als een essentieel onderdeel van de algehele veiligheid van de Europese Unie, en als een wezenlijk element in het kader van het streven naar economische en sociale ontwikkeling in Europa, waarvoor echter nog geen grondslag in de verdragen bestaat, B. overwegende dat, als gevolg van de huidige en toenemende afhankelijkheid voor de levering van energie van veelal onstabiele en ondemocratische landen, uitsluitend op nationaal niveau gedane inspanningen om de continuïteit van de energievoorziening te waarborgen ontoereikend zijn gebleken en geen garanties bieden voor de belangen van alle lidstaten van de Europese Unie op lange termijn; overwegende dat het externe energiebeleid van de EU nauw verbonden is met haar interne energiebeleid en dat er een gemeenschappelijk energiebeleid moet worden ontwikkeld met betrekking tot de regulering van de interne markt, alsmede tot externe aspecten die rekening houden met de politieke en economische belangen van alle lidstaten; C. overwegende dat de huidige kwetsbare positie en de hoge energieafhankelijkheid van de EU van landen met autoritaire regimes de ontwikkeling van een geloofwaardig, doeltreffend en consistent gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid in ernstige mate ondermijnt, met name met betrekking tot de naleving van en de steun aan en bevordering van de waarden waarop de EU is gebaseerd, D. overwegende dat beginselen voor een interne Europese energiemarkt kunnen dienen als basis voor een constructief beleid met externe energiepartners van de EU, rekening houdend met de bijzondere kenmerken van de desbetreffende derde landen, met name met het oog op de ondersteuning van de ontwikkeling van de duurzame energie, waaronder de ontwikkeling van energie-efficiëntie en hernieuwbare energiebronnen, E. overwegende dat de continuïteit van de energievoorziening tegen betaalbare en voorspelbare prijzen op EU-niveau moet worden gewaarborgd door een hechte politieke samenwerking, alsmede door de voltooiing van de interne energiemarkt door middel van verdere energieliberalisering, F. overwegende dat energie niet gebruikt moet worden als instrument voor het uitoefenen van politieke druk op doorvoer- en afnemende landen, G. overwegende dat de aardgassector momenteel zeer kwetsbaar is voor externe dreigingen, en dat tussen gasexporterende landen nieuwe vormen van nauwere samenwerking worden ontwikkeld, die de energievoorzieningszekerheid in Europa in gevaar kunnen brengen; H. overwegende dat een gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid op basis van solidariteit en diversificatie en van de bevordering van duurzaamheid, synergieën zou creëren waardoor de continuïteit van de voorziening voor de Europese Unie wordt gewaarborgd en haar kracht, haar capaciteit om op te treden op het gebied van buitenlands beleid, en haar geloofwaardigheid als speler op het wereldtoneel zouden worden bevorderd, I. overwegende dat een duurzame, betrouwbare en betaalbare energievoorziening moet worden gewaarborgd; overwegende dat de internationale olie- en gasprijzen zeer volatiel zijn en dat een coherent Europees extern energiebeleid daarom in het belang van de EU-burgers is, J. overwegende dat nauwe samenwerking op het gebied van energievoorziening een van de meest doeltreffende en noodzakelijke vertrouwenwekkende maatregelen vormt in de betrekkingen tussen de Europese Unie en buurlanden, K. overwegende dat een basis voor solidariteit op het gebied van het energiebeleid een precedent kan worden voor toekomstige solidariteit op andere gebieden en zo de rol van de EU in haar externe relaties kan helpen versterken, L. overwegende dat in het kader van een gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid een betrouwbare beoordeling van de risico's van de energievoorzieningszekerheid moet worden verricht en dat in dit verband het onlangs ingestelde NESCO een beslissende rol moet spelen, waarbij ook de noodzakelijke controlecapaciteit voor een vroegtijdig waarschuwingssysteem aanwezig moet zijn, M. overwegende dat de gezamenlijke inspanningen moeten worden verdubbeld op het gebied van het onderzoek naar en het gebruik van hernieuwbare energie en energie-efficiëntie, zowel in de EU als in de samenwerking met externe partners en derde landen, 1. dringt aan op de ontwikkeling van een gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid dat in belangrijke mate bijdraagt aan de waarborging van de continuïteit van de energievoorziening voor de gehele Europese Unie, waarbij daarnaast de doelstelling duurzaamheid op internationaal niveau wordt nagestreefd, wat de Europese burgers een aanzienlijke toegevoegde waarde zou verschaffen ten aanzien van de inspanningen die op nationaal niveau worden gedaan; 2. is van mening dat het energiebeleid een geïntegreerd en prominent deel van het gemeenschappelijk buitenlands beleid moet zijn en dat in elke context van het buitenlands beleid rekening moet worden gehouden met het energiebeleid; 3. benadrukt dat de lidstaten weliswaar hun soevereine recht moeten behouden om strategische keuzes te maken met betrekking tot de energiemix, en om hun energiebronnen te exploiteren en besluiten te nemen over de voorzieningsstructuren, maar dat het daarnaast noodzakelijk is concrete en in de Verdragen op te nemen bepalingen uit te werken die leiden tot de instelling van een gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid, dat de continuïteit van de voorziening, doorvoer en investeringen in verband met de energievoorzieningszekerheid omvat alsmede de bevordering van energie-efficiëntie en energiebesparing evenals schone en hernieuwbare energiebronnen, met name in betrekkingen tot landen waarvan de energieconsumptie in snel tempo toeneemt; 4. verlangt een adequate grondslag in het Verdrag voor energie en energievoorzieningszekerheid; 5. benadrukt dat een omvattend Europees buitenlands energiebeleid moet bijdragen aan de bevordering en tenuitvoerlegging van de waarden en belangen van de Europese Unie en de hoofddoelen van haar buitenlands beleid, namelijk het waarborgen van de vrede en het voorop stellen van de mensenrechten, de democratie en de rechtstaat; onderkent dat de afhankelijkheid van de EU van energie-import belangrijke effecten kan hebben op de onafhankelijkheid van haar besluitvorming op andere beleidsterreinen; 6. acht het van vitaal belang voor de EU om voorop te blijven gaan in de wereldwijde strijd tegen klimaatverandering, die onder meer tot omvangrijke vluchtelingenstromen en veiligheidsrisico's kan leiden, en de doelstellingen van het protocol van Kyoto te bereiken; steunt in dit verband volledig het huidige streven om een multilateraal kader voor de periode na 2012 te scheppen ter beperking van de uitstoot van broeikasgassen; acht het noodzakelijk de inspanningen van de EU op het gebied van de ontwikkeling van hernieuwbare en schone energiebronnen en technologieën voor energiebesparing, inclusief de vastlegging en opslag van koolstof, te integreren in alle externe betrekkingen; 7. is ingenomen met de oprichting van het NESCO; verzoekt de lidstaten en de Commissie de activiteiten van dit netwerk te consolideren ten einde zijn operationele capaciteiten volledig te ontwikkelen en het te gebruiken als een vroegtijdig waarschuwingssysteem wanneer de continuïteit van de energievoorziening onder druk staat, maar ook als een systeem voor informatie-uitwisseling op het gebied van energie; 8. ondersteunt een geleidelijke aanpak in de richting van een gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid; 9. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om voor het einde van 2007 een nauwkeurige routekaart uit te stippelen die moet leiden tot een dergelijk beleid, met doelstellingen voor de korte, de middellange en de lange termijn, streefcijfers en maatregelen met een specifiek tijdpad voor de uitvoering daarvan; 10. verzoekt de Commissie een jaarlijks voortgangsrapport in te dienen betreffende de uitvoering van bovengenoemde doelstellingen teneinde het Europees Parlement in staat te stellen nauw te worden betrokken bij het toezicht op het gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid; 11. verzoekt de Commissie jaarlijkse verslagen op te stellen over de naleving van de voorschriften betreffende de interne markt in de energiesector, met name wat betreft transparantie en naleving van de EU-mededingingswetgeving door bedrijven van derde landen, en dan vooral de belangrijkste leveranciers, met inbegrip van al hun dochterondernemingen; is ingenomen met het verzoek van de Europese Raad van 8 en 9 maart 2007 aan de Commissie om de gevolgen van verticaal geïntegreerde energieondernemingen uit derde landen voor de interne markt te beoordelen en na te gaan hoe het wederkerigheidsbeginsel moet worden toegepast; 12. steunt het voornemen van de Commissie om gepaste maatregelen te nemen teneinde ongecontroleerde investeringen door buitenlandse overheidsbedrijven in de energiesector van de EU te voorkomen, in het bijzonder in gas- en elektriciteitsnetten; 13. dringt aan op een nauwere coördinatie tussen het voorzitterschap, de Commissie en de SG/HV, zodat zij met één stem kunnen spreken en samen optreden in kwesties op het vlak van een gemeenschappelijk extern energiebeleid; acht het noodzakelijk de rol van de Commissie en het Parlement te vergroten bij de vaststelling van het gemeenschappelijk extern energiebeleid bij de aanstaande herziening van de verdragen; stelt voor om na de inwerkingtreding van het nieuwe Hervormingsverdrag, met instemming van de Raad en de Commissie een hoge functionaris voor extern energiebeleid te benoemen, die'twee petten" draagt en opereert onder het gezag van de nieuw gecreëerde versterkte Hoge Vertegenwoordiger van de Unie voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid, een ondervoorzitter van de Commissie, waardoor deze functie zowel in de Raad als de Commissie verankerd is, en die verantwoordelijk is voor de coördinatie van alle beleidsvormen in het kader van het gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid, hetgeen het vermogen van de EU zou verbeteren om haar belangen op het gebied van energievoorzieningszekerheid te beschermen bij onderhandelingen met de externe partners van de EU; 14. is ervan overtuigd dat het Energiehandvestverdrag (ECT) de hoeksteen moet vormen van het gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid, omdat het het belangrijkste instrument van de internationale gemeenschap is voor de bevordering van samenwerking in de energiesector, een basis vormt voor eerlijke en rechtvaardige behandeling, waarborgen biedt voor de zekerheid van investeringen en een recht op vergoeding garandeert in het geval van onteigening en/of nationalisatie; verzoekt de Commissie en de Raad met kracht aan te dringen op de toepassing van het ECT, en daarbij de regelingen van het Doorvoerprotocol daarbij in alle verdragen en overeenkomsten met hun energiepartners te betrekken; 15. spoort de lidstaten en de Commissie aan hun inspanningen voort te zetten om in de buurlanden van de EU, in samenwerking met derde landen, de uitbreiding van de beginselen en normen van de interne markt te bevorderen; dringt er derhalve bij de Commissie op aan te overwegen het Energieverdrag tussen de EU en Zuid-Oost-Europa waar aangewezen uit te breiden tot andere derde landen en nieuwe regionale energiemarkten te creëren naar het voorbeeld van de Zuid-Oost-Europese Energiegemeenschap, zoals een Euro-mediterrane energiegemeenschap, teneinde de voorzieningszekerheid te waarborgen; Onderliggende beginselen en aanbevelingen voor actie in het kader van een gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid A. Diversificatie 16. is van mening dat het in verband met de toenemende afhankelijkheid van de Europese Unie van een beperkt aantal energiebronnen, leveranciers en transportroutes, van wezenlijk belang is om de prioritaire initiatieven gericht op diversificatie ervan te ondersteunen, zowel geografisch als door de ontwikkeling van duurzame alternatieven; meent dat speciale prioriteit moet worden gegeven aan energiebronnen die uit milieuoogpunt veilig en hernieuwbaar zijn; is van mening dat voorzieningszekerheid tegen betaalbare en voorspelbare prijzen een essentiële doelstelling voor de EU moet zijn; 17. ondersteunt de prioritisering van alle energiediversificatieprojecten die worden uitgevoerd in het kader van de nabuurschap - met name die welke zijn gericht op de totstandkoming van nieuwe vervoercorridors voor diversificatie van zowel leveranciers als routes, zoals de -energiecorridor Kaspische Zeegebied- Zwarte Zeegebied - en met name de aanleg van de Nabucco-pijpleiding, infrastructuur voor vloeibaar aardgas (LNG), de interconnectie van grote elektriciteitsnetwerken en de voltooiing van de Euro-Mediterrane ringwegen voor elektriciteit en gasinfrastructuur alsmede de aanleg van nieuwe olie-infrastructuurprojecten van Europees belang zoals het project Odessa-Gdánsk en het project Constanta-Triëst dat moet worden opgenomen op de lijst van projecten van Europees belang met een hoge prioriteit; 18. is ingenomen met de benoeming van Europese coördinatoren voor prioritaire projecten van Europees belang, zoals vastgelegd door de Europese Raad in de conclusies van het voorzitterschap van maart 2007, in het bijzonder voor het Nabucco-project en de Power-Link tussen Duitsland, Polen en Litouwen; 19. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan actief beleid op het hoogste niveau te voeren teneinde de EU in staat te stellen haar natuurlijke gasbronnen te diversifiëren; verwacht dat samenwerking tussen gasexporterende landen niet indruist tegen een open, transparante en concurrerende markt; meent dat een initiatief om een gasversie van OPEC op te richten hiermee in strijd is; 20. merkt op dat het van essentieel belang is om het niet te laten bij verklaringen en openbare aanbestedingen voor concrete prioritaire projecten, en dringt erop aan dat de hoge functionaris voor het extern energiebeleid, die binnenkort wordt benoemd, ook verantwoordelijk wordt voor de coördinatie van de betrokkenheid bij de ontwikkeling van externe energie-infrastructuur, zoals de projecten Nabucco en Odessa-Gdánsk; verzoekt in tussentijd de Commissie, het Voorzitterschap en de SG/HV zich sterker in te zetten voor de ontwikkeling van externe energie-infrastructuren, samen met de Europese coördinatoren; 21. is van mening dat de uitvoering van de projecten op het gebied van energiediversificatie een van de prioriteiten moet zijn van het versterkte Europese nabuurschapsbeleid (ENB), en dringt aan op meer steun voor verbetering van het investeringsklimaat en het regelgevingskader, op basis van de beginselen van het ECT, in de energiesectoren van de producerende en doorvoerlanden; 22. dringt aan op erkenning van de verscheidenheid aan situaties waarin verschillende lidstaten zich bevinden wat betreft energiemix, afhankelijkheid van invoer en infrastructuur, en steunt alle inspanningen die gericht zijn op het vinden van een oplossing voor de huidige afhankelijkheid van lidstaten van overheersende leveranciers, van infrastructurele beperkingen, van Co2-intensieve energiebronnen en van energie-importen uit landen die systematisch de letter en de geest van het VN-Handvest schenden; 23. steunt alle inspanningen die gericht zijn op het creëren van nieuwe bronnen voor de financiering van zeer belangrijke projecten, met inbegrip van speciale leningen van de Europese Investeringsbank (EIB), alsmede het oormerken daarvoor van speciale begrotingslijnen in de EU-begroting, mits daardoor de veiligheid van geen enkele lidstaat wordt ondermijnd; 24. dringt aan op de verbetering van de samenwerking met de EIB en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO), met het oog op het gebruik van financiële instrumenten ter ondersteuning van prioritaire projecten; 25. is van mening dat een potentiële afhankelijkheid van de invoer van biobrandstoffen even zorgwekkend is als de afhankelijkheid van de externe aanvoer van olie of gas; verzoekt de Commissie om samen met de partners van de EU een globaal certificatiestelsel in het leven te roepen dat de duurzaamheid van de productie en het gebruik van biobrandstoffen die de biodiversiteit niet bedreigen waarborgt, naast normen voor de verbouw- en productiefase en de algemene balans van de levenscyclus van broeikasgassen; 26. acht het in de context van stimuli voor het gebruik in de EU van biobrandstoffen of biomassa van het allergrootste belang dat de Unie erop toeziet dat dergelijk gebruik geen bedreiging vormt voor de mondiale voedselvoorziening of leidt tot méér druk op bossen, méér monoculturen of plantaties van exotische soorten, of méér opwarming door het kappen van tropische bossen; B. Eenheid bij de verdediging van de belangen van de EU 27. acht het onvermijdelijk voor de Unie om een strategie en een kader voor de lange termijn te ontwikkelen die leiden tot de invoering van een gemeenschappelijk extern energiebeleid, teneinde een sterke positie in te kunnen nemen in het overleg met de belangrijkste leverende landen en beter in staat te zijn om met één stem te spreken in discussies in de EU, de lidstaten, en de bedrijfswereld, waardoor een platform ontstaat voor solidariteit op andere beleidsterreinen en voor de versterking van de externe rol van de Unie; 28. dringt er voor wat betreft de korte termijn bij de lidstaten op aan elkaar en de Commissie op de hoogte te houden van, en elkaar en de Commissie te raadplegen over strategische besluiten over belangrijke bilaterale overeenkomsten met derde landen betreffende energieprojecten die van invloed kunnen zijn op de belangen van andere lidstaten en de EU als geheel, zoals zou moeten gebeuren bij alle vraagstukken van gemeenschappelijk belang op het gebied van het buitenlands beleid; en dringt er bij de lidstaten en, zo nodig, de Commissie op aan, als er bilaterale overeenkomsten zijn aangegaan die in strijd zijn met de belangen van andere lidstaten en de EU als geheel, samen te werken om overeenstemming te bereiken en ervoor te zorgen dat eventuele negatieve gevolgen, met name voor het milieu, overeenkomstig het solidariteitsbeginsel worden geneutraliseerd; 29. roept de lidstaten en de Commissie op te verzekeren dat een volledige milieueffectapportage wordt uitgevoerd alvorens te besluiten over verdere omvangrijke investeringen in infrastructuur; roept hen er in het bijzonder toe op aandacht te besteden aan het gevaar voor de ecosystemen en mensenlevens dat uitgaat van de geplande Noord-Europese pijpleiding/Nord Stream vanwege de stortplaatsen voor munitie en wapens op de zeebodem langs het traject van de geplande pijpleiding op de bodem van de Oostzee; wijst erop dat in geval van een grote milieuramp de financiële aansprakelijkheid bij de betrokken maatschappijen moet liggen; 30. dringt er voor wat betreft de middellange termijn op aan dat de Commissie de institutionele bevoegdheid krijgt om onderhandelingen te voeren over EU-kaderovereenkomsten met derde landen over energievoorziening; C. Solidariteit in crisissituaties 31. is van mening dat solidariteit en de continuïteit van de energievoorziening noodzakelijk zijn voor de goede werking van de interne markt, met inbegrip van gelijke toegang tot energie voor alle economische subjecten, en dringt er daarom bij de Raad en de lidstaten op aan een solidariteitsmechanisme in te stellen, in overeenstemming met de geest van solidariteit tussen lidstaten waarnaar wordt verwezen in het nieuwe Hervormingsverdrag als overeengekomen door de Europese Raad in juni 2007, dat de EU in staat zou stellen om doeltreffend, snel en coherent te opereren in crisissituaties die worden veroorzaakt door verstoring van de voorziening, schade aan essentiële infrastructuur of eventuele andere gebeurtenissen; 32. dringt er bij de Commissie op aan steun te verlenen aan opneming van de zogenaamde "energievoorzieningszekerheidsclausule" in handels-, associatie- en partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten met producerende en doorvoerlanden, op grond waarvan een gedragscode wordt vastgesteld en expliciet maatregelen worden uitgewerkt die moeten worden genomen in geval van verstoring, of een eventuele eenzijdige verandering van de voorwaarden van het contract of van de voorziening door een van de partners; 33. steunt de oprichting van een doeltreffend mechanisme, met inbegrip van het NESCO, waarmee kan worden gereageerd in geval van verstoring van de voorziening met inbegrip van maatregelen om doeltreffend gebruik te maken van waarschuwingssystemen en onderling gekoppelde EU-infrastructuren op te zetten voor energiecrises, met name voor aardgas en elektriciteit, die kunnen worden gebruikt om lidstaten in nood bij te staan, rekening houdend met de geologische en geografische kenmerken van die lidstaten, met name ten aanzien van de opslagcapaciteit en hun nabijheid tot bronnen van energievoorziening; D. Versterkte samenwerking met de belangrijkste producerende, doorvoer- en afnemende landen 34. dringt er bij de EU en de lidstaten op aan zich verder actief te verbinden tot een intensief overleg met alle belangrijke producerende, doorvoer- en afnemende landen, en met name de betrekkingen op het gebied van energie met Algerije, Egypte en de andere producerende landen van de Mashrak/Magreb-regio te versterken; spoort die landen aan zich aan hun internationale toezeggingen te houden en het internationale recht te eerbiedigen; 35. steunt alle maatregelen die gericht zijn op bevordering van transparantie en de rechtsregels en verbeterde governance in de energiesector door middel van energiepartnerschappen met derde landen, met als doel de totstandkoming van tot wederzijds voordeel strekkende, open, transparante, non-discriminatoire en stabiele juridische voorwaarden voor de toegang tot productiemiddelen en voor investeringen en handel op energiegebied, op basis van het beginsel van wederkerigheid en eerlijke en transparante mededinging, met de garantie dat de inkomsten uit de energiehandel niet misbruikt en doorgesluisd worden ter financiering van terrorisme; 36. wijst op de noodzaak te streven naar partnerschappen op het gebied van onderzoek en ontwikkeling met belangrijke verbruikende en doorvoerlanden buiten de EU, teneinde de uitdaging van de opwarming van de aarde aan te pakken en alternatieve en hernieuwbare energiebronnen te ontwikkelen; onderstreept dat versterkte samenwerking op energiegebied met dergelijke derde landen, waaronder de Verenigde Staten, moet worden uitgevoerd, met het oog op met name de ontwikkeling van energie-efficiënte technologieën en de bevordering van warmte/krachtkoppeling op basis van hernieuwbare energiebronnen en duurzame productie en gebruik van biomassa; 37. dringt er bij de EU op aan een dialoog aan te gaan met ontwikkelingslanden over energievraagstukken ten einde de decentralisatie van hernieuwbare vormen van energie, energietoegankelijkheid en duurzaamheid, alsmede energie-infrastructuur van algemeen belang te verbeteren; 38. wijst met nadruk op met name het belang van een meer intensieve energiedialoog met de Verenigde Staten en andere belangrijke energiepartners die Europese waarden delen; dringt er bij de communautaire instellingen op aan te streven naar de totstandkoming van een partnerschap met de Verenigde Staten op het gebied van energievoorzieningszekerheid; 39. dringt erop aan de Europese landen die geen lidstaat van de EU zijn - zoals bijvoorbeeld Noorwegen, 's werelds op twee na grootste olie-exporteur - actief bij het extern energiebeleid van de EU te betrekken; 40. dringt aan op een coherent energiebeleid op alle terreinen van het Europees buitenlands beleid, zoals de Noordelijke Dimensie, synergie voor het Zwarte-Zeegebied en het Euromediterraan Partnerschap; 41. steunt de initiatieven van de Commissie om een intensievere energiedialoog tot stand te brengen met de landen in de regio's van de Zuidelijke Kaukasus, de Kaspische Zee en Centraal Azië, alsmede de mediterrane regio en het Midden-Oosten; verwelkomt de stappen van de EU in de richting van een aanpak van "kritische en constructieve dialoog" ten opzichte van de landen van de regio, in het kader waarvan het belang dat de EU heeft bij diversificatie van haar olie- en aardgasvoorziening wordt afgewogen tegen het streven naar de totstandkoming van politieke hervormingen in die landen; 42. dringt aan op de ontwikkeling van de bestaande en invoering van nieuwe mechanismen in het kader van het ENB en de synergie voor het Zwarte Zeegebied, die leiden tot een verdieping van de samenwerking met de doorvoerlanden - Oekraïne, Wit-Rusland, Moldavië, de landen van de Zuidelijke Kaukasus, de Mashrak- en de Magreblanden - teneinde voor een grotere transparantie van de marktwerking mogelijk te maken en te voorzien in stabiliteit van voorziening en doorvoer; 43. onderstreept het belang van Turkije als een doorvoerhaven voor de diversifiëring van gasleveranties naar de EU; verwacht dat Turkije volledig samenwerkt met de EU bij het vergemakkelijken van de doorvoer; 44. moedigt Turkije aan om als volwaardig lid toe te treden tot de Europese Energiegemeenschap, die zich thans uitstrekt tot de Zuidoost-Europese landen en een gestructureerd regelgevingskader biedt voor een verdieping van de regionale energiesamenwerking, waardoor de energievoorzieningszekerheid wordt verbeterd en investeringen worden gesteund; steunt de aanvraag van Oekraïne, Noorwegen en Moldavië voor het lidmaatschap van de Europese energiegemeenschap; 45. dringt er bij de Commissie op aan om, naast NESCO, instrumenten en mechanismen te ontwikkelen die haar in staat stellen om beter met haar buurlanden samen te werken bij het analyseren en het controleren van de situatie in de doorvoergebieden, ter vergroting van het vermogen van de EU om crisissituaties te voorkomen en op een meer doeltreffende en snelle manier te reageren, wanneer zich een crisis voordoet; 46. benadrukt het belang van het energiepartnerschap van de EU met Rusland, en wijst er daarbij op dat Rusland voor zijn energie-export vrijwel volledig afhankelijk blijft van de Europese markt en de individuele Europese grootverbruikers; dringt er bij de EU op aan deze wederzijdse afhankelijkheid te beklemtonen in het energieoverleg tussen de EU en Rusland; wijst erop dat het partnerschap op energiegebied tussen de EU en Rusland slechts gebaseerd kan zijn op het beginsel van non-discriminatie en eerlijke behandeling alsmede op gelijke markttoegangsvoorwaarden; 47. beklemtoont dat Rusland reeds wordt gebonden door het ECT ingevolge van artikel 45, lid 1, van dat Verdrag (6) ; is ervan overtuigd, dat het noodzaak is dat Rusland het Europees Energiehandvest ratificeert, maar dat in aanvulling daarop de EU ook moet gaan onderhandelen over een formeel kaderdocument over energiebetrekkingen met Rusland in het kader van de toekomstige partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst; acht de loutere omzetting van de ECT-beginselen in de toekomstige partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst overbodig, maar erkent de toegevoegde waarde van bepalingen die de in het ECT geformuleerde verplichtingen verduidelijken of aanvullen, met name de bepalingen in het doorvoerprotocol daarbij; 48. onderstreept dat de ratificatie van het ECT een duidelijk en tastbaar bewijs van het feit zou zijn dat Rusland zich verbindt tot een betrouwbare energievoorziening en tot energiesamenwerking die is gebaseerd op gemeenschappelijke beginselen en waarden; 49. dringt er bij de Raad en Commissie op aan om hun invloed aan te wenden om Rusland over te halen zich te verbinden tot open, eerlijke en transparante markten voor energieproductie en -levering; is van mening dat de ratificatie van het ECT en het doorvoerprotocol daarbij door Rusland, een positieve invloed zou hebben op de steun van de Europese Unie voor de toetreding van Rusland tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO); 50. is bezorgd over de algemene inefficiëntie van het Russische energiesysteem, zowel op het vlak van exploratie en vervoer als met betrekking tot het industrieel en huishoudelijk gebruik, hetgeen ernstige gevolgen zou kunnen hebben voor de leveringsverplichtingen van Rusland; dringt er bij de Commissie op aan deze kwestie bij haar technische samenwerking met Rusland aan de orde te stellen; 51. benadrukt dat het beginsel van ontwikkeling van milieuvriendelijke en energie-efficiënte technologieën moet worden opgenomen in een nieuwe overeenkomst tussen de EU en Rusland; benadrukt het belang van meer samenwerking op milieugebied tussen de EU en Rusland in het kader van de Noordelijke dimensie, met name wat de arctische regio betreft; 52. dringt er bij de Commissie op aan om in het kader van de dialoog met de belangrijkste leveranciers van koolwaterstof aan de EU te eisen dat Europese ondernemingen op gelijke wijze worden behandeld, uitsluitend gebaseerd op economische criteria en zonder dat politieke factoren bij de vaststelling van aankoopprijzen een rol spelen; 53. dringt er bij de Commissie op aan een verslag op te stellen over de bestemmingsclausules met betrekking tot aardgasleveringen, die feitelijk de heruitvoer van aardgas binnen de interne markt verhinderen, en dringt er bij de Commissie op aan de afschaffing van dergelijke eventueel in overeenkomsten voor aardgas betreffende de EU-markt opgenomen bepalingen af te dwingen, voorzover die worden verboden door EG-wetgeving; 54. dringt aan op de intensivering van de dialoog met China, India, Brazilië en andere opkomende landen en ontwikkelingslanden, om te komen tot een stabiele en voorspelbare globale energiemarkt die is gebaseerd op eerlijke en transparante regels en bovendien gericht is op een gezamenlijke inspanning ter bestrijding van de opwarming van de aarde en het behoud van een duurzame ontwikkeling; 55. dringt aan op intensieve betrekkingen met het Midden-Oosten en Noord-Afrika in de energiesector; wijst op het belang van het toekomstige partnerschap tussen de EU en Afrika op het gebied van energie, waarvan de start gepland is voor de Top EU-Afrika op 7-8 december 2007 in Lissabon, als een van de belangrijkste initiatieven binnen de gezamenlijke EU/Afrikastrategie; meent dat het energiepartnerschap moet bijdragen tot de versterking van de dialoog tussen Afrika en de EU over toegang tot energie en de continuïteit van de energievoorziening, uitbreiding van investeringen in energie-infrastructuur en hernieuwbare energiebronnen, sterkere benutting van olie- en gasinkomsten voor ontwikkeling, bevordering van de transparantie en mainstreaming van klimaatverandering in de samenwerking op het gebied van energie en ontwikkeling; 56. verzoekt de Commissie om loyale internationale mededinging te bevorderen door binnen de Wereldhandelsorganisatie (WTO) te ijveren voor specifieke voorschriften inzake de transparantie van de energiemarkt, met name wat handelsverstorende maatregelen betreft; 57. beveelt aan dat de Commissie binnen de WTO de mogelijkheid evalueert om via onderhandelingen multilaterale akkoorden voor specifieke energiemarkten, zoals die voor biobrandstoffen, te sluiten en dat zij hierover zo spoedig mogelijk verslag bij het Parlement uitbrengt; 58. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan eventuele oligopolistische tendensen, zoals het gevaar van de vorming van een aardgaskartel, actief en krachtig tegen te gaan; 59. moedigt de lidstaten die lid zijn van de G8 en de Commissie aan dit forum te gebruiken om de energiebelangen van de EU te bevorderen, ook in de G8+5-groep, waarin belangrijkste producenten en consumenten bijeenkomen; 60. benadrukt het belang van het voorstel van de EU in het kader van het 'Gleneagles Actieplan' ter ondersteuning van de ontwikkeling van schone technologieën in de vorm van een nieuw Wereldforum voor systematische samenwerking en uitwisseling van goede praktijken tussen de staten, regio's, megasteden en andere publieke entiteiten met een hoog energieverbruik; 61. steunt alle maatregelen die gericht zijn op versterking van multilaterale technische initiatieven, zoals het Global Gas Flaring Reduction Partnership, het Extractive Industries Transparency Initiative, de Financial Action Task Force, de International Finance Cooperation (IFC) Equator Principles en Inogate; 62. onderstreept dat een gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid op zich niet voldoende is en dat er een gemeenschappelijk Europees energiebeleid moet worden ontwikkeld waartoe ook een gemeenschappelijk Europees beleid inzake onderzoek en technologie over energie behoort; 63. verzoekt de Raad een strategie uit te werken ter bescherming van belangrijke energie-infrastructuur binnen de EU en de directe omgeving daarvan tegen terroristische dreigingen; 64. roept de Commissie op voorstellen in te dienen inzake hervorming van de regelgeving op basis van de optimale werkwijzen in elke lidstaat, en met name volledige eigendomsontvlechting op het vlak van de productie, de doorvoer en de distributie van energie, een sterker onafhankelijk toezicht door nationale regelgevende instanties´in de EU, een betere coördinatie op communautair niveau van regelgevende instanties met het oog op de stimulering van de ontwikkeling van nieuwe en hernieuwbare energiebronnen, en een duidelijk kader voor een verhoging van de investeringen in transmissie-infrastructuur; 65. benadrukt dat de aanleg van op elkaar aansluitende energienetten via een goed gecoördineerd Europees energienetwerk zal bijdragen aan het concurrentievermogen van de elektriciteits- en gasmarkten, de continuïteit van de voorziening zal verhogen en zal bijdragen tot de milieubescherming, alsook de positie van de EU tegenover leverende en doorvoerende landen zal versterken; 66. onderstreept dat vervuiling door de exploitatie van energiebronnen, met name olie, niet alleen ernstige en onherstelbare milieuschade kan veroorzaken, maar ook een ernstig regionaal en mondiaal veiligheidsrisico vormt, zoals in het Midden-Oosten; dringt aan op nieuwe beschermingsmaatregelen en investeringen ter verhoging van de zekerheid en doeltreffendheid bij de exploitatie van energiebronnen; 67. dringt aan op een publiek debat om de EU-burgers door middel van een openbare voorlichtingscampagne meer bewust te maken van een gemeenschappelijk Europees extern energiebeleid en de positieve aspecten van een dergelijk beleid te onderstrepen; 68. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, ‐ gezien de mededeling van de Commissie inzake het beleidsplan legale migratie ( COM(2005)0669 ) (hierna "het beleidsplan"), ‐ gezien de mededeling van de Commissie inzake de beleidsprioriteiten bij de bestrijding van illegale immigratie van onderdanen van derde landen ( COM(2006)0402 ), ‐ gezien het advies van het Comité van de Regio's van 13 februari 2007 over het "Beleidsplan legale migratie, de bestrijding van illegale immigratie en toekomst van het Europees Migratienetwerk" (1) , ‐ gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 4 en 5 november 2004 en het Haags Programma dat erin opgenomen is (2) , ‐ gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Eén jaar algehele aanpak van migratie: naar een alomvattend Europees migratiebeleid" ( COM(2006)0735 ), ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juni 2005 over de samenhang tussen legale en illegale immigratie en de integratie van migranten (3) , ‐ gezien het Groenboek over het beheer van de economische migratie: een EU-aanpak ( COM(2004)0811 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 oktober 2005 over dit onderwerp (4) , ‐ gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's - Een gemeenschappelijke agenda voor integratie - Kader voor de integratie van onderdanen van derde landen in de Europese Unie ( COM(2005)0389 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2006 over strategieën en middelen voor de integratie van immigranten in de Europese Unie (5) , ‐ gezien Verordening (EG) nr. 862/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende communautaire statistieken over migratie en internationale bescherming (6) , ‐ gezien het resultaat van de Ministeriële Conferentie EU-Afrika over migratie en ontwikkeling die op 10 en 11 juli 2006 in Rabat is gehouden, ‐ gezien de gezamenlijke verklaring van Afrika en de EU over migratie en ontwikkeling die tijdens de Ministeriële Conferentie EU-Afrika van 22 en 23 november 2006 in Tripoli is opgesteld, ‐ gezien de algehele aanpak die opnieuw is bevestigd middels de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 14 en 15 december 2006, ‐ gezien de resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU over migratie van gekwalificeerde arbeiders en de effecten hiervan op de nationale ontwikkeling, aangenomen op 28 juni 2007, ‐ gezien de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's getiteld "Toepassing van de algehele aanpak van migratie op de grensregio's ten oosten en zuidoosten van de Europese Unie" ( COM(2007)0247 ), ‐ gezien de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over circulaire migratie en mobiliteitspartnerschappen tussen de Europese Unie en derde landen" ( COM(2007)0248 ), ‐ gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen ( COM(2007)0249 ), ‐ gelet op het Verdrag van Amsterdam, dat aan de Gemeenschap bevoegdheden en verantwoordelijkheden toekent op het gebied van immigratie en asiel, en gelet op artikel 63 van het EG-Verdrag, ‐ gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie cultuur en onderwijs en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0322/2007 ), A. overwegende dat er volgens Eurostat ongeveer 18,5 miljoen onderdanen van derde landen legaal in de 27 lidstaten van de Europese Unie verblijven (terwijl bijna 9 miljoen burgers van de Unie in een andere lidstaat dan hun eigen lidstaat verblijven); B. overwegende dat migratie een internationaal verschijnsel is waarbij ook EU-burgers zelf als migranten betrokken zijn, C. overwegende dat, in het kader van de huidige verdragen en het nieuwe ontwerpverdrag, de lidstaten in rechte en in feite zelf verantwoordelijk zijn voor de vaststelling van het aantal economische migranten dat in de Unie wordt toegelaten om daar werk te zoeken; D. overwegende dat een alomvattende en coherente aanpak van immigratie op Europees niveau noodzakelijk is daar een wijziging in het immigratiebeleid van de ene lidstaat invloed heeft op de migratiestromen en -ontwikkelingen in andere lidstaten; E. overwegende dat de vergrijzing en demografische veranderingen ons dwingen het immigratiebeleid een nieuwe invulling te geven aangezien de arbeidsmarkten in de EU nu en in de toekomst behoefte hebben aan een goed geleide legale immigratie (volgens Eurostat zal de beroepsbevolking op de totale bevolking in 2050 met meer dan 50 miljoen zijn afgenomen); F. overwegende dat het door de Europese Raad van juni 2007 vastgestelde mandaat van de Intergouvernementele Conferentie (IGC) voorziet in de uitbreiding van de communautaire procedure tot alle aspecten van legale immigratie, hetgeen voor cohesie zorgt en de efficiëntie van het besluitvormingsproces ten goede komt; G. overwegende dat er een bredere en ruimere definitie van migranten nodig is, waaronder ook valt de status van personen die geen vluchteling zijn, maar toch niet naar hun land van herkomst kunnen worden teruggezonden, om in te spelen op de ontwikkelingen in de migratiestromen, H. overwegende dat in het hoofdstuk kennisopbouw en informatie van het beleidsplan staat dat nog aanvullende studies over vergunningen voor werkzoekenden moeten worden verricht, I. overwegende dat het belangrijk is te erkennen dat de toegenomen migratiestromen moeten worden gezien als een wereldwijd fenomeen met tal van oorzaken en gevolgen; J. overwegende dat op dit gebied samenwerking tussen de Unie en haar lidstaten met derde landen van herkomst en doorreis van essentieel belang is, K. eraan herinnerend dat de controle op legale migratie alleen maar strenger is geworden; dat verschillende landen diverse regelingen voor legale migratie hebben ingevoerd gebaseerd op quota of een puntensysteem; dat het derhalve onjuist is te doen geloven dat immigratie niet op gecontroleerde wijze zou verlopen; L. overwegende dat te restrictieve mogelijkheden om legaal de Europese Unie binnen te komen clandestiene immigratie onrechtstreeks in de hand werken en dat het creëren van legale mogelijkheden voor immigratie een bijdrage vormt in het bestrijden van illegale immigratie en mensenhandel; M. eraan herinnerend dat bij economische migratie het beginsel van de communautaire preferentie wordt toegepast en dat er overgangsmaatregelen bestaan voor het vrije verkeer van personen uit de nieuwe lidstaten; N. overwegende dat de strijd tegen illegale immigratie en mensenhandel niet kan worden losgekoppeld van het beleid voor het toelaten van economische migranten en evenmin van het integratiebeleid; O. overwegende dat een efficiënt integratiebeleid gepaard dient te gaan met legale migratie; dat integratie een tweezijdig proces is waarbij zowel de immigranten uit derde landen als de Europese bevolking bij betrokken zijn; dat de mogelijkheden voor het individu om met zijn of haar partner en kinderen te leven, moeten worden verruimd; P. overwegende dat in een aantal decennia immigratie in de hele Europese Unie een centraal thema in het publieke debat is geworden, een thema dat zeer gevoelig ligt en dat makkelijk voor demagogische en populistische doeleinden kan worden misbruikt; Q. overwegende dat politici en personen in de media zich bewust moeten zijn van het belang van correct taalgebruik met betrekking tot dit onderwerp; R. overwegende dat in het publieke debat zowel de oorzaken als de positieve aspecten van immigratie meer aandacht verdienen; S. overwegende dat gezien de rol die immigratie speelt bij de economische ontwikkeling, de groei en derhalve de werkgelegenheid in Europa, het nuttig zou zijn wanneer de vertegenwoordigers van de vakbonden, de werkgeversorganisaties en het maatschappelijk middenveld meer bij het publieke debat over deze kwesties betrokken zouden worden; T. overwegende dat degenen die verantwoordelijk zijn voor het economisch en sociaal beleid het publiek ook moeten informeren over de rol van legale immigratie bij groei en werkgelegenheid; Algemene benadering 1. is verheugd over het antwoord van de Commissie op de vraag van de Europese Raad om een beleidsplan inzake legale migratie over te leggen met toelatingsprocedures die het mogelijk maken om onmiddellijk in te spelen op schommelingen van de vraag op de arbeidsmarkt; 2. steunt de aanpak die in het beleidsplan wordt voorgesteld voor het doorbreken van de impasse in de Raad met betrekking tot het voorstel van 2001 voor een richtlijn van de Raad betreffende de voorwaarden inzake toegang en verblijf van onderdanen van derde landen met het oog op arbeid in loondienst en economische activiteiten als zelfstandige ( COM(2001)0386 ); 3. is ingenomen met de hierboven genoemde Mededeling "Toepassing van de algehele aanpak van migratie op de grensregio's ten oosten en zuidoosten van de Europese Unie"; verzoekt de lidstaten en de Commissie ervoor te zorgen dat voldoende personele en financiële middelen worden uitgetrokken om een dergelijk coherent migratiebeleid voluit ten uitvoer te kunnen leggen; wijst op de noodzaak van meer regionale dialoog en samenwerking op het gebied van legale migratie en is ingenomen met het idee om regionale samenwerkingsplatforms voor migratie op te richten waarbij alle actoren van de zijde van de EU en in de regio in kwestie worden betrokken; 4. stelt dat de clandestiene immigratie niet kan worden bestreden als tegelijkertijd niet wordt voorzien in instrumenten en kanalen voor legale immigratie, daar beide verschijnselen nauw met elkaar verbonden zijn; 5. acht het van fundamenteel belang dat er samenhangende en betrouwbare statistische gegevens betreffende migratieverschijnselen worden verzameld; hoopt dat Verordening (EG) nr. 862/2007 door alle lidstaten snel en doeltreffend ten uitvoer wordt gelegd; verzoekt de Commissie samen met de lidstaten een beoordeling te presenteren van de aantallen personen die met de gevolgen van de vier specifieke richtlijnen te maken zouden kunnen krijgen; verwacht van het Europees Migratienetwerk (EMN) dat het samen met Eurostat een snelle en substantiële bijdrage op dit vlak levert; dringt erop aan bijzondere aandacht te geven aan de positie van vrouwen, die de helft van de migranten vertegenwoordigen; 6. is ingenomen met de institutionele gevolgen van het op basis van het mandaat van de IGC uitgewerkte nieuwe ontwerpverdrag, waarbij de stemming met gekwalificeerde meerderheid en de medebeslissingsbevoegdheid worden uitgebreid tot de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken en ook de bevoegdheden op het gebied van het asiel- en het immigratiebeleid van de Unie worden uitgebreid; is in het bijzonder ingenomen met het feit dat de gewone wetgevingsprocedure ook van toepassing wordt voor de legale migratie en acht het redelijk dat de lidstaten hun soevereine recht zullen behouden om te bepalen hoeveel arbeidsmigranten zij op hun grondgebied toelaten; 7. verzoekt de verschillende bevoegde Raadsformaties (Justitie en Binnenlandse Zaken, Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenbescherming) hun werkzaamheden bij de behandeling van het beleidsplan ten volle te coördineren; 8. steunt het voornemen van de Commissie om de voorwaarden inzake toegang en verblijf van andere geselecteerde categorieën economische migranten, met inbegrip van niet of weinig gekwalificeerde werknemers, vast te stellen; 9. verzoekt de Commissie een korte- en een langetermijnraming te maken van de vraag naar extra werknemers in de lidstaten; roept de lidstaten op de Commissie een statistische schatting te doen toekomen op basis waarvan zij een goed gefundeerde raming van de vraag naar werknemers in de EU kan maken; wijst erop dat deze ramingen ook rekening moeten houden met niet-economische migranten, vluchtelingen en personen die subsidiaire bescherming behoeven, alsook met gezinsherenigingen; 10. is van mening dat in het bijzonder aandacht moet worden besteed aan de situatie van minderjarigen die nadelen kunnen ondervinden van de migratie van hun ouders en pleit voor voorstellen om deze nadelige gevolgen te verzachten; 11. acht het noodzakelijk dat elke categorie economische migranten die onder de richtlijnen in voorbereiding vallen, duidelijk moet worden gedefinieerd; dringt er bij de lidstaten op aan zich te organiseren en hun beste praktijken uit te wisselen door gebruik te maken van een mechanisme voor wederzijdse informatie op het gebied van asiel en immigratie zoals voorzien in Besluit 2006/688/EG van 5 oktober 2006 betreffende de instelling van een mechanisme voor wederzijdse informatie over maatregelen van de lidstaten op het gebied van asiel en immigratie (7) ; 12. is van oordeel dat de tijdelijke interne belemmeringen van het vrije verkeer van werknemers uit de nieuwe lidstaten zo snel mogelijk moeten worden opgeheven; 13. steunt de oprichting van een EU-immigratieportaal; is ingenomen met de uitbreiding van de door het EURES-netwerk aangeboden diensten om de economische immigratie van burgers uit derde landen beter te sturen; Voorstel voor een algemene kaderrichtlijn 14. is van mening dat er een richtlijn nodig is om een algemeen rechtskader te bieden aan onderdanen van derde landen die legaal in een lidstaat werken waarin een aantal verplichtingen zijn opgenomen en dringt erop aan dat een dergelijk voorstel voor een richtlijn nog vóór de vier in het beleidsplan beoogde specifieke ontwerprichtlijnen wordt ingediend; 15. wijst op de noodzaak om tussen de verschillende categorieën werknemers niet met twee maten te meten wat hun rechten betreft en met name te waken over de rechten van seizoensarbeiders en bezoldigde stagiairs, aangezien deze personen eerder het risico lopen onderwerp van misbruik te worden; 16. schaart zich achter het idee van een enkele aanvraag voor een gecombineerde verblijfs- en werkvergunning; 17. stelt dat een eventuele richtlijn ook voorstellen moet inhouden om migranten de gelegenheid te geven om tijdens hun verblijf in de EU van status of baan te veranderen; 18. is het ermee eens dat wederzijdse erkenning van diploma's en kwalificaties nodig is om verlies van inkomen en kwalificaties te vermijden, zowel voor de migrant als voor het gastland en het land van herkomst; 19. is van mening dat gekeken moet worden naar maatregelen die migranten in de gelegenheid stellen hun via werk opgebouwde pensioenrechten en gecumuleerde socialezekerheidsrechten, waarvoor zij premies hebben betaald, bij terugkeer naar het land van herkomst over te dragen; 20. vraagt zich af waarom in het beleidsplan staat vermeld dat de "meest geavanceerde" biometrische gegevens worden opgenomen; stelt dat persoonsgegevens steeds en onverkort moeten worden beschermd en dat met name het beginsel van evenredigheid en beperking van de toepassingen in acht moet worden genomen; 21. ondersteunt de ratificering door alle lidstaten van het Internationaal Verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en leden van hun families; Circulaire migratie, remigratie en mobiliteitspartnerschappen 22. verwelkomt de eerdergenoemde mededeling van de Commissie inzake circulaire migratie en mobiliteitspartnerschappen tussen de Europese Unie en derde landen; is het ermee eens dat "brain drain'en de funeste gevolgen ervan moeten worden voorkomen en dat in plaats daarvan "verkeer van intellect" moet worden gestimuleerd; 23. verzoekt de Commissie daarnaast het verband tussen circulaire migratie en integratie uit te leggen; wijst erop dat volgens de Commissie "circulaire migratie gemakkelijk kan veranderen in permanente migratie, waardoor het nagestreefde doel dus wordt voorbijgestreefd"; 24. benadrukt voorts dat het belangrijk is stabiele wettelijke arbeidsbetrekkingen tussen bedrijven en werknemers te bewerkstelligen om zodoende de productiviteit en de concurrentiepositie van de EU te verbeteren; verzoekt de Commissie daarom de mogelijke effecten van circulaire migratie in dit verband te bestuderen; 25. steunt het idee van meervoudige visa voor langere duur en de mogelijkheid om voorrang te geven aan voormalige migranten die een nieuwe verblijfsvergunning willen om een nieuwe tijdelijke baan aan te nemen; 26. verzoekt de Commissie rekening te houden met de mogelijkheden die zowel het Europees Parlement als het Economisch en Sociaal Comité voorstellen en een grondige studie over te leggen over de mogelijke invoering van "blue cards'en speciale visa voor werkzoekenden; 27. geeft aan geïnteresseerd te zijn in het project voor het opzetten van een informatie- en beheercentrum voor migratie in Mali; verzoekt de Commissie zijn bevoegde commissies vooraf grondig over de rechtsgrondslag en de begrotingsaspecten voor dit project te informeren en op gezette tijden te briefen over dit project en over iedere vergelijkbare actie die in een ander derde land is gepland; schaart zich achter het idee om dezelfde aanpak ook in de oostelijk gelegen buurlanden toe te passen; Voorstel voor een richtlijn inzake de voorwaarden voor binnenkomst en verblijf van hooggeschoolde arbeidskrachten 28. steunt iedere maatregel die gericht is op het verbeteren van de aantrekkingskracht van de EU voor hooggekwalificeerde werknemers, teneinde te voldoen aan de vraag op de arbeidsmarkten in de EU en om Europa's welvaart te waarborgen, alsmede de doelstellingen van de Lissabonstrategie te realiseren; roept de Commissie en de lidstaten derhalve op: 29. steunt derhalve elke versoepelingsmaatregel waarmee de toegang voor deze werknemers makkelijker wordt, maar waarbij de lidstaten zelf verantwoordelijk blijven voor de vaststelling van hun specifieke behoeften en hun toelatingsquota voor economische migranten; 30. acht het van belang dat rekening wordt gehouden met de risico's van "brain drain" bij het opstellen van de Europese maatregelen voor legale migratie; verwijst opnieuw naar het eerdergenoemde rapport van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU over de migratie van gekwalificeerde werknemers en de effecten hiervan op de nationale ontwikkeling; roept de Commissie op om samen met de landen van herkomst statistische studies te verrichten voor het in kaart brengen van de kennisgebieden waar de kans op "brain drain" groot is; 31. steunt de invoering van een EU-arbeidsvergunning (de zogenaamde "blue card") teneinde het vrije verkeer van "intellect" binnen Europa en de overplaatsing van personeel binnen multinationale ondernemingen te vergemakkelijken; Voorstel voor een richtlijn inzake de voorwaarden voor binnenkomst en verblijf van seizoensarbeiders 32. benadrukt dat seizoensarbeiders uit derde landen een belangrijke bijdrage leveren aan sectoren zoals de landbouw, de bouw en de toeristische sector; benadrukt dat de onregelmatige werkgelegenheid in deze sectoren in verschillende lidstaten steeds belangrijker wordt en beoordeelt het voorstel voor de desbetreffende regeling dan ook als belangrijk; is daarom ingenomen met het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen ( COM(2007)0249 ); 33. benadrukt tegelijkertijd dat het, in geval van seizoenswerk, van cruciaal belang is dat de wervingsprocedures flexibel en snel zijn; wijst op het belang van lokale experimenten, in het bijzonder in de landbouwsector; benadrukt derhalve de noodzaak om hiermee rekening te houden; 34. is van mening dat seizoensarbeiders die de regels voor deze migratievorm naleven, voorrang op toegang moeten krijgen boven andere vormen van legale migratie; Voorstel voor een richtlijn inzake de procedures voor binnenkomst en tijdelijk verblijf van binnen een onderneming overgeplaatste personen 35. keurt het idee van de Commissie goed om het juridische kader te versterken teneinde de mobiliteit binnen Europa te vergemakkelijken; herinnert eraan dat de situatie van deze personen in de algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS) is geregeld; Voorstel voor een richtlijn inzake de voorwaarden voor binnenkomst en verblijf van bezoldigde stagiairs 36. is van mening dat de categorie bezoldigde stagiairs nauwkeurig moet worden gedefinieerd (leeftijdsgrens, taalvaardigheid, maximale stageperiode, mogelijkheid tot het omzetten van deze status naar een ander soort verblijfsvergunning, …) en dat er controles moeten worden ingesteld om misbruik van deze status te voorkomen; 37. stelt voor bezoldigde stagiairs een Europese verblijfsvergunning voor 6 tot 12 maanden te geven, steunt de ontwikkeling van partnerschapprogramma's met universiteiten van derde landen; Integratie 38. herinnert aan zijn reeds aangehaalde resoluties van 9 juni 2005 en 6 juli 2006; 39. is verheugd over de informele bijeenkomst van de ministers voor Integratie in Potsdam van 10 en 11 mei 2007; herinnert eraan dat het immigratiebeleid van de EU gebaseerd moet zijn op een alomvattende aanpak, waarbij de behoeften van de arbeidsmarkt in de lidstaten en de ontvangst- en integratiemaatregelen met elkaar in overeenstemming zijn; is van oordeel dat er een beknopt overzicht van de rechten en plichten van migrerende werknemers moet worden opgesteld om het hen gemakkelijker te maken aan het economische, maatschappelijke en politieke leven deel te nemen, met het oog op hun volledige integratie; beschouwt de school als een belangrijke plaats voor de interculturele dialoog en integratie; 40. herhaalt dat de viering van het jaar 2008 als het Jaar van de interculturele dialoog moet bijdragen aan de verbetering van de integratie van immigranten in het gastland en in de woonwijken, en aan wederzijds begrip, waardoor uitbarstingen van wantrouwen, racisme en vreemdelingenhaat worden teruggedrongen; verzoekt de Commissie met klem het werk van maatschappelijke organisaties te steunen teneinde het naast elkaar bestaan van verschillende culturen en wederzijds respect te bevorderen, alsook onderwijs in dienst van vrede en 'non violence'; wijst erop dat politici op alle niveaus zich bewust moeten zijn van het belang van correct taalgebruik met betrekking tot dit onderwerp; 41. dringt bij de lidstaten aan op toepassing van Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (8) ; verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat vrouwelijke migranten die zich in de Unie vestigen in het kader van gezinshereniging, een rechtspositie krijgen die onafhankelijk is van die van hun echtgenoot; Communicatie 42. benadrukt de bijzondere verantwoordelijkheid die de media, en in het bijzonder de Europese publieke omroepen, hebben bij de verspreiding van een correct beeld van immigratie en bij de bestrijding van stereotypen; 43. is van mening dat het noodzakelijk is geïnteresseerde personen, indien mogelijk voor hun vertrek, te informeren over de voorwaarden en mogelijkheden van legale migratie in de EU; deze informatie dient in de derde landen breed te worden verspreid door de publieke organen (hetzij door de ambassades of consulaten van de lidstaten of door de delegatie van de Europese Commissie ter plaatse); steunt hiertoe de opzet op korte termijn van een Europese portaalsite over immigratie; 44. steunt de projecten voor het opzetten van taalcursussen en opleidingen in het land van herkomst om migranten te helpen om kwalificaties te verwerven en zich beter aan te passen aan de behoeften op de arbeidsmarkt in de EU; Samenwerking met de landen van herkomst 45. herinnert aan de noodzaak van een actief beleid gericht op gezamenlijke ontwikkeling; steunt de doelstelling om overeenkomsten met derde landen af te sluiten waardoor zowel de legale als de illegale immigratie efficiënter kunnen worden beheerd; is evenwel van mening dat het noodzakelijk is dat dergelijke overeenkomsten de mensenrechten volledig eerbiedigen; maakt in dit verband een voorbehoud betreffende de financiering van projecten in landen die deze rechten niet respecteren; 46. roept de Commissie en de lidstaten op te onderzoeken hoe het vrije verkeer van migranten tussen het land van verblijf en het land van herkomst kan worden vergemakkelijkt; 47. herinnert eraan dat het geld dat immigranten overboeken naar hun land van herkomst, bijdraagt aan de ontwikkeling van deze landen; is van mening dat de kosten voor geldoverboekingen naar de landen van herkomst, met inachtneming van voldoende toezicht op en veiligheid van deze transacties, verlaagd dienen te worden zodat aan de ontwikkeling kan worden bijgedragen; benadrukt dat hoewel alles in het werk moet worden gesteld om dergelijke overboekingen te vergemakkelkijken en goedkoper te maken, het om privégelden gaat, die hoofdzakelijk ten goede komen aan de families die ze ontvangen en niet gezien moeten worden als een vervanging voor officiële ontwikkelingshulp; 48. verzoekt de Commissie en de Raad om in het Parlement deel te nemen aan een jaarlijks debat over het immigratiebeleid van de Europese Unie; verzoekt de Commissie bij deze gelegenheid een volledig overzicht te presenteren van de immigratie in Europa; 49. roept haar bevoegde commissie op een uitvoerige dialoog te voeren met zijn ambtsgenoten van de nationale parlementen die belast zijn met het immigratievraagstuk en de samenwerking met de commissie migratie en vluchtelingen en met de leden van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa voort te zetten; 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Raad van Europa, de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties en de Internationale Organisatie voor Migratie. Het Europees Parlement , ‐ gezien de mededeling van de Commissie inzake de beleidsprioriteiten bij de bestrijding van illegale immigratie van onderdanen van derde landen ( COM(2006)0402 ), ‐ gezien de mededeling van de Commissie inzake het beleidsplan legale migratie ( COM(2005)0669 ), en onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 september 2007 (1) over dit onderwerp, ‐ gezien het advies van het Comité van de Regio's van 13 februari 2007 over het "Beleidsplan legale migratie, de bestrijding van illegale immigratie en toekomst van het Europees Migratienetwerk" (2) , ‐ gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 4 en 5 november 2004 en het daarin vervatte Haags Programma (3) , ‐ gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Eén jaar algehele aanpak van migratie: naar een alomvattend Europees migratiebeleid" ( COM(2006)0735 ), ‐ gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 15 en 16 december 2005 over de "Algehele aanpak van migratie: prioritaire acties gericht op Afrika en het Middellandse-Zeegebied" die opnieuw zijn bevestigd middels de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 14 en 15 december 2006, ‐ gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 21 en 22 juni 2007 en het mandaat van de Intergouvernementele Conferentie op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juni 2005 over de samenhang tussen legale en illegale immigratie en de integratie van migranten (4) , ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 september 2006 inzake het gemeenschappelijk immigratiebeleid (5) waarin het Parlement betreurde dat "de Europese Unie zeven jaar na de goedkeuring van het programma van Tampere nog steeds geen samenhangend beleid voert inzake immigratie", ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 februari 2007 over de humanitaire situatie van Iraakse vluchtelingen (6) , ‐ gelet op Beschikking 2006/688/EG van de Raad van 5 oktober 2006 betreffende de instelling van een mechanisme voor wederzijdse informatie over maatregelen van de lidstaten op het gebied van asiel en immigratie (7) , ‐ gezien Verordening (EG) nr. 862/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende communautaire statistieken over migratie en internationale bescherming (8) , ‐ gezien het resultaat van de Ministeriële Conferentie EU-Afrika over migratie en ontwikkeling die op 10 en 11 juli 2006 in Rabat is gehouden, ‐ gezien de gezamenlijke verklaring van Afrika en de EU over migratie en ontwikkeling die tijdens de Ministeriële Conferentie EU-Afrika van 22 en 23 november 2006 in Tripoli is opgesteld, ‐ gezien het actieplan tegen de mensensmokkel dat de Raad op 1 en 2 december 2005 heeft goedgekeurd, ‐ gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 16 november 2006 (9) waarin wordt gepleit voor een nieuwe EU-strategie voor de bestrijding van mensensmokkel, ‐ gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's getiteld "Toepassing van de algehele aanpak van migratie op de grensregio's ten oosten en zuidoosten van de Europese Unie' ( COM(2007)0247 ), ‐ gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over circulaire migratie en mobiliteitspartnerschappen tussen de Europese Unie en derde landen" ( COM(2007)0248 ), ‐ gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen ( COM(2007)0249 ), ‐ gezien Verordening (EG) nr. 863/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 tot instelling van een mechanisme voor de oprichting van snelle grensinterventieteams (10) , ‐ gelet op het Verdrag van Amsterdam, dat aan de Gemeenschap bevoegdheden en verantwoordelijkheden toekent op het gebied van immigratie en asiel, en gelet op artikel 63 van het EG-verdrag, ‐ gelet op artikel 45 van zijn Reglement, ‐ gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0323/2007 ), A. overwegende dat migratie een wereldwijd verschijnsel is dat in omvang toeneemt en daarom ook de Europese Unie raakt, B. overwegende dat, volgens de schattingen, die overigens weinig overeenstemming vertonen, het aantal onderdanen van derde landen dat clandestien verblijft in de Europese Unie schommelt tussen 4,5 en 8 miljoen personen; voorts overwegende dat de kwaliteit en de samenhang van de beschikbare statistische informatie moet worden verbeterd, C. overwegende dat de migratiebewegingen zulke proporties hebben aangenomen dat de lidstaten deze ieder afzonderlijk niet meer kunnen beheersen en dat een algehele en samenhangende benadering van de immigratie op Europees niveau daarom noodzakelijk is; overwegende dat het ontbreken van een adequate reactie op de aankomst van irreguliere immigranten aan de grenzen van de Unie zowel de geringe solidariteit onder de lidstaten als de gebrekkige coördinatie in beleid aantoont, alle gedane verklaringen en toezeggingen ten spijt, D. overwegende dat een gemeenschappelijk immigratiebeleid binnen de Europese Unie vereist dat de lidstaten de volgende principes naleven: solidariteit, gedeelde verantwoordelijkheid, wederzijds vertrouwen en transparantie, E. overwegende dat immigratiebeleid algeheel moet zijn en dus rekening moet houden met een veelheid van aspecten, meer bepaald: de strijd tegen illegale immigratie en mensensmokkel, de nodige verbetering en coördinatie van legale immigratiewegen, redenen voor emigratie uit derde landen (negatieve drijfveren zoals onderontwikkeling, ellende, oorlogen, dictaturen, zwakke staatsinstellingen, gevolgen van de klimaatsverandering en van natuurramen, enz.), de aanlokkende factoren in de Unie (levensniveau, democratie, vrede, arbeid, desnoods illegaal, enz.), de demografische en economische behoeften van de lidstaten; de samenhang in de op plaatselijk, nationaal en Europees niveau genomen maatregelen, de vragen rond integratie en de mengeling van culturen, het naleven van de fundamentele rechten, en meer bepaald van het recht op asiel en niet-terugzending, de strijd tegen racisme en vreemdelingenhaat, F. overwegende dat de bestrijding van mensensmokkel, vooral waar het gaat om meer kwetsbare personen zoals vrouwen en kinderen, en de oprolling van de netwerken en maffiaorganisaties die hierop gedijen, voor de Unie een prioriteit vormen, G. overwegende dat velen met een irreguliere status oorspronkelijk de Europese Unie legaal zijn binnengekomen, maar daarna niet aan de inreisvoorwaarden zijn blijven voldoen, H. overwegende dat clandestiene en legale immigratie nauw samenhangen en dat de bestrijding van clandestiene immigratie van wezenlijk belang is voor het op gang brengen van een beleid voor legale immigratie, I. overwegende dat verruiming van legale immigratiemogelijkheden het irregulier binnenreizen zou kunnen terugdringen, J. overwegende dat de onwil van sommige regeringen om te erkennen dat de arbeidskracht van migranten nodig is, werkgevers in een moeilijke situatie kan brengen, als zij proberen zakelijke belangen in overeenstemming te brengen met de wettelijke vereisten inzake documenten, K. overwegende dat samenwerking tussen de EU en de lidstaten met derde herkomst- en transitlanden van essentieel belang is en dat er een doeltreffend en concreet beleid gericht op gezamenlijke ontwikkeling moet worden gevoerd om de diepere oorzaken van de immigratie in de derde landen aan te pakken, L. overwegende dat de publieke discussie nagenoeg voorbijgaat aan de oorzaken van immigratie evenals aan de positieve aspecten ervan (met name voor de economie en de demografie en voor de culturele verrijking van onze samenlevingen) en zich vooral richt op de moeilijkheden en problemen eromheen, M. overwegende dat immigratie binnen enkele decennia centraal in de publieke discussie in de Europese Unie is komen te staan, en tot een politiek zeer gevoelig onderwerp is geworden dat zich gemakkelijk leent voor demagogische en populistische doeleinden, en dat politici en mediavertegenwoordigers dienen te beseffen hoe belangrijk het is zich in deze kwestie van correct taalgebruik te bedienen, Algemeen 1. verwelkomt de benadering van de Commissie, die een zeer belangrijke rol speelt om een meer samenhangende en efficiëntere actie van de lidstaten tot stand te brengen; 2. is verheugd over het reeds aangehaalde initiatief "Toepassing van de algehele aanpak van migratie op de grensregio's ten oosten en zuidoosten van de Europese Unie"; verzoekt de lidstaten en de Commissie ervoor te zorgen dat voldoende personele en financiële middelen worden toegewezen voor een degelijke uitvoering van de algehele aanpak van migratie; 3. verwelkomt de institutionele implicaties van het ontwerpherzieningsverdrag als vastgesteld in het IGC-mandaat, in het bijzonder de uitbreiding van medebeslissing en gekwalificeerde meerderheid tot het gehele immigratiebeleid, de verduidelijking van de bevoegdheden van de EU inzake visa en grenscontrole en de uitbreiding van de bevoegdheid van de EU op de gebieden asiel en legale en illegale immigratie; 4. vindt de inzameling en de harmonisering van statistische gegevens met betrekking tot migratieverschijnselen van fundamenteel belang; roept de lidstaten en de Commissie, samen met Eurostat, op om iets te doen aan het tekort aan samenhangende en betrouwbare gegevens, in samenspraak met het Europees Migratienetwerk (EMN) en met internationale organisaties zoals de OESO; is verheugd over de goedkeuring van de reeds aangehaalde Verordening (EG) nr. 862/2007; roept alle lidstaten op om statistieken op te stellen die overeenkomen met de geharmoniseerde definities en alle informatie te verstrekken die nodig is om de statistieken te interpreteren; 5. is van mening dat immigratie een uitdaging op Europees en wereldniveau is, die dan ook op dit niveau moet worden aangepakt; dat de Unie als geheel moet zorgen voor de middelen om de drievoudige economische, demografische en sociale kans te grijpen die de immigratie kan vormen voor onze samenlevingenmaatschappijen; 6. vindt het niet juist om de migratiestromen met overhaast optreden tegen te gaan, daar deze stromen al sinds jaren realiteit zijn en dus een aanpak op middellange en lange termijn vergen; 7. meent dat de Unie in haar immigratiebeleid samenhangende acties moet ondernemen, zowel binnen als buiten haar grenzen (tweeledige - interne en externe - dimensie); 8. beklemtoont dat elk conflict met een internationale dimensie - waar ook ter wereld - weer een impuls geeft voor migrantenstromen; 9. verwacht van de Commissie dat zij een studie voorlegt over de gevolgen van de klimaatverandering op de migratiestromen, in samenspraak met de Verenigde Naties; 10. herinnert eraan dat het aanspreken van vervoerders en autoriteiten van de landen van herkomst op hun verantwoordelijkheid, de versterking van de strafrechtelijke mogelijkheden om op te treden tegen smokkelnetwerken, illegale arbeid en mensenhandel, en het aan de kaak stellen van administratieve corruptie, essentiële elementen zijn voor de bestrijding van illegale immigratie, die daarnaast een hoog niveau van politiële en justitiële samenwerking vergt; 11. onderstreept het belang van ontwikkelingssamenwerking, als middel tegen de dieperliggende oorzaken van de migratiestromen en als aanvullend - en niet alternatief - instrument voor het integratie- en migratiebeleid van de Unie; 12. herinnert eraan dat met name de buurlanden van de EU in het Middellandse-Zeegebied en de oostelijke buurlanden het merendeel van de immigranten ontvangen die onderweg zijn naar Europa; acht het van wezenlijk belang dat erop wordt toegezien dat de fundamentele mensenrechten van deze immigranten worden geëerbiedigd, met bijzondere aandacht voor de rechten van niet-begeleide minderjarigen; onderstreept dat de EU haar samenwerking met alle mediterrane partnerlanden op het gebied van het beheer van migratiestromen dient te versterken, en deze landen dient bij te staan in hun strijd tegen illegale immigratie; wijst op het belang van het versterken van de banden tussen de Afrikaanse landen ten noorden en ten zuiden van de Sahara, en met de Aziatische landen van herkomst; 13. herinnert eraan dat niet-reguliere immigranten niet mogen worden gelijkgesteld met misdadigers: velen onder hen riskeren wel degelijk hun leven om in Europa de vrijheid of middelen van bestaan te komen zoeken; vindt het de verantwoordelijkheid van de politici om werk te maken van een samenhangend en efficiënt beleid om illegale immigratie tegen te gaan, met inachtneming van waarborgen en de fundamentele mensenrechten, en daarbij het publiek te attenderen op de bijdrage die legale immigratie levert voor de ondersteuning van de economische groei en de demografische ontwikkeling in Europa; 14. onderstreept dat alle maatregelen ter bestrijding van illegale immigratie en verscherping van de buitengrenscontrole de bestaande waarborgen en de fundamentele mensenrechten moeten respecteren, volgens de bepalingen die zijn opgenomen in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), meer bepaald voor wat betreft het recht op asiel en het recht op niet-terugzending; 15. onderstreept dat het beheer van tijdelijke opvangcentra voor irreguliere immigranten binnen en buiten de Unie conform moet zijn met de fundamentele rechten, waarbij beste praktijken met name ten aanzien van huisvesting, scholing en toegang tot gezondheidszorg, geldmiddelen en rechtsbescherming uitgewisseld moeten worden tussen alle betrokken niveaus en organisaties, zoals lokale en nationale overheden, Europese instellingen en NGO's; 16. is geschokt door de onmenselijke omstandigheden in sommige interneringscentra voor migranten en asielzoekers die door de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken zijn bezocht; 17. zegt nogmaals het idee van opvang- en interneringscentra voor immigranten zonder geldige papieren en asielzoekers buiten de grenzen van de Unie en in de herkomstregio's van de migranten formeel af te wijzen; 18. neemt nota van de herziening door de Commissie van Verordening (EG) nr. 343/2003 ("Dublin II"); herhaalt dat deze herziening nodig is en ook het grondbeginsel van de verordening moet betreffen, namelijk dat de lidstaat van eerste aankomst van de asielzoeker ook verantwoordelijk is voor de behandeling van diens asielaanvraag, daar deze regel een onevenredig grote en ondraaglijke last inhoudt voor bepaalde lidstaten; 19. onderstreept dat er specifieke voorzorgen dienen te worden genomen voor vrouwen en kinderen, met name voor niet-begeleide minderjarigen, personen met ernstige gezondheidsproblemen of met een handicap, die zijn aangewezen op hulp en aangepaste beschermingsmaatregelen, vooral ingeval van terugkeermaatregelen; 20. verzoekt de lidstaten in hun respectieve migratiebeleid een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van immigranten op te nemen door te voorzien in preventieve zorg en medische behandelingen; 21. roept op tot een versterkte samenwerking tussen de regionale en plaatselijke overheden, en tussen de sociale partners om de goede werkwijzen uit te wisselen, met name betreffende huisvesting, scholing en toegang tot gezondheidszorg; 22. wijst op de noodzaak meer aandacht te besteden aan het taalgebruik in verband met clandestiene immigratie ten einde het beeld daarvan in de samenleving te verbeteren; meent dat meer gedaan moet worden aan onderwijs en voorlichting door de media, zodat de waarden van de Unie, zoals tolerantie, solidariteit, wederzijds respect en bestrijding van discriminatie en vreemdelingenhaat worden overgedragen; Prioriteiten van de Commissie Samenwerking met derde landen 23. meent dat de multidimensionele aard van immigratie om nauwe samenwerking vraagt met alle betrokken derde landen; is van oordeel dat de ministeriële conferenties van Rabat en Tripoli in 2006 en het in juli 2007 in Brussel gehouden Global Migration Forum (waarbij het Europees Parlement was vertegenwoordigd) de aanzet gaven tot deze dialoog die nodig is tussen de landen van oorsprong en de transitlanden en de Europese landen van bestemming bij emigratie; dat deze dialoog het mogelijk moet maken de basis te leggen voor een echt partnerschap op basis van gezamenlijke ontwikkeling; vindt dat deze dialoog, voor wat de illegale immigratie betreft, moet beogen dat readmissieovereenkomsten worden gesloten of dat het functioneren ervan wordt verbeterd; 24. noemt als voorbeeld van goede praktijken de samenwerkingsovereenkomsten inzake immigratie die een aantal lidstaten zijn aangegaan met verschillende Afrikaanse landen, en waarin het verband tussen migratie en ontwikkeling wordt gelegd; moedigt de lidstaten en de Commissie aan om de samenwerking te intensiveren en soortgelijke programma's te blijven ontwikkelen; 25. verzoekt de Commissie en de Raad de regionale beschermingsprogramma's verder te ontwikkelen in samenwerking met de herkomst- en transitlanden, en het Parlement op de hoogte te brengen van de ervaring die is opgedaan bij de proefprojecten die tot nu toe ten uitvoer zijn gelegd; is verheugd over de start van een EU-programma betreffende migratie en ontwikkeling in Afrika, waaraan in eerste instantie een bedrag van veertig miljoen EUR is toegewezen en dat is gericht op het creëren van werkgelegenheid in Afrika, en vraagt de Commissie meer informatie te verschaffen over de praktische modaliteiten; prijst in dit verband de ondertekening door de Commissie, met steun van Spanje en Frankrijk, van de samenwerkingsovereenkomst met Mali, met het oog op de opening van het eerste Centrum voor voorlichting over en beheer van migratie, waarvan de oprichting uit dat programma gefinancierd zal worden; 26. verzoekt de Commissie alle nodige maatregelen te treffen om de in de landen van herkomst beschikbare informatiebronnen over de mogelijkheden en voorwaarden van legale immigratie in de EU, uit te breiden; 27. vraagt de EU en de regeringen van de ACS- en andere landen van herkomst beleid te voeren en toe te passen dat is gericht op een maximaal effect van geldovermakingen, door deze via de officiële overboekingsystemen te laten lopen en te zorgen dat grotere bedragen sneller en goedkoper, langs beter gekanaliseerde weg hun doel kunnen bereiken; is van mening dat de immigranten bij de ontwikkeling van hun land van herkomst betrokken moeten worden; 28. vraagt de Commissie te zoeken naar geschikte manieren waarmee het gebruik van microkredieten kan worden gestimuleerd en ontwikkeld; 29. vraagt van de Unie een samenhangend buitenlands beleid, met name waar het gaat om compatibiliteit en convergentie in de doelstellingen van het gemeenschappelijk handelsbeleid en van het ontwikkelingsbeleid; meent dat er een 'EU-ontwikkelingsplan voor Afrika' moet worden overwogen waarin financiële steun en handelsovereenkomsten afhankelijk worden gesteld van democratie, ontwikkeling van de mensenrechten en migratie, om de mensen een alternatief te bieden naast emigratie uit hun land; 30. wenst dat kwesties in verband met illegale immigratie een prioritaire plaats krijgen in de betrekkingen van de EU met derde landen, met name de landen van herkomst en/of de transitlanden van illegale immigranten; 31. verzoekt de Commissie het Parlement jaarlijks een overzicht voor te leggen van de middelen die zijn aangewend voor de bestrijding van de illegale immigratie en de geldende wetgeving, de toepassing daarvan door de lidstaten en de wetgeving die in voorbereiding is; 32. herinnert eraan dat er speciale aandacht moet worden besteed aan het in werking stellen van artikel 13 van de Overeenkomst van Cotonou, zowel betreffende readmissie als betreffende de versterking van de door de overeenkomst voorziene dialoogprocedures; onderstreept het belang van capaciteitsopbouw op het gebied van migratiebeheer in de herkomst- en transitlanden ter versterking van de beschikbare diensten en middelen voor beheersing van het probleem (overheidsdiensten en wettelijk kader, opleiding en grensbewakingsteams, politie-eenheden die kunnen optreden tegen mensensmokkelaars, enz.); herinnert eraan dat alle ACS-staten moeten instemmen met de terugkeer en readmissie van hun illegaal op het grondgebied van een lidstaat aanwezige onderdanen op verzoek van deze lidstaat; wijst erop dat de herkomst- en transitlanden zich niet aan hun verantwoordelijkheid mogen onttrekken, dat zij verplicht zijn de clandestiene migratie te beheersen en voorlichtingscampagnes moeten organiseren waarin wordt gewezen op de gevaren, het terugkeerbeleid van de EU-lidstaten en de bestaande overeenkomsten inzake legale immigratie en de kansen die deze bieden; 33. is van mening dat de steunverlening die door derde landen van de Europese Unie wordt gevraagd voor de strijd tegen netwerken van mensensmokkelaars en vervoerders van illegalen die op hun grondgebied opereren, afhankelijk gesteld moet worden van de medewerking van deze landen en de inspanningen die zij op dit terrein leveren; Veiligheid en geïntegreerd beheer van de buitengrenzen 34. onderstreept het belang van de grenscontrole in de strijd tegen illegale immigratie; bevestigt nogmaals dat grenscontrole zowel moet gebeuren in een geest van gedeelde verantwoordelijkheid en van solidariteit tussen de lidstaten als in het kader van onthaalvoorwaarden die de mensen waardig zijn, met volledig respect voor het recht op asiel en internationale bescherming, met name op niet-terugwijzing; 35. meent dat FRONTEX de nodige middelen moet krijgen voor zijn activiteiten, zoals nadrukkelijk is bepaald in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad (Beheer van technische uitrusting); betreurt ten zeerste dat lidstaten hun beloften om hun logistieke en menselijke middelen bij te dragen ter ondersteuning van deze operaties niet zijn nagekomen; is van mening dat het centraal register van beschikbare technische uitrusting (Centralised Record of Available Technical Equipment - CRATE) of de zogenaamde "toolbox" alleen zinvol kunnen zijn als de lidstaten volledig voldoen aan hun verplichtingen op het gebied van technische uitrusting; moedigt FRONTEX aan tot het aangaan van werkovereenkomsten met partnerlanden van het Europees nabuurschapsbeleid en andere derde landen; 36. is verheugd over de goedkeuring door het Europees Parlement en de Raad van de reeds aangehaalde verordening tot instelling van een mechanisme voor de oprichting van snelle grensinterventieteams, gebaseerd op het solidariteitsprincipe tussen de lidstaten; stelt vast dat in het RABIT-wetgevingsinitiatief de solidariteit op het gebied van de immigratie voor het eerst als verplichting wordt voorgesteld in plaats van slechts facultatieve optie; verzoekt de Commissie een nieuw wetgevingsvoorstel in te dienen in die zin dat het solidariteitsbeginsel ook als verplichting geldt ten aanzien van de toezeggingen van lidstaten betreffende het CRATE-register; herinnert eraan dat elke lidstaat moet zorgen voor de aanwezigheid van voldoende gekwalificeerd personeel en roept de lidstaten daarom op in te stemmen met de vorming van echte Europese snelle grensinterventieteams; 37. verzoekt de lidstaten gemeenschappelijke permanente bewakingspatrouilles op te zetten die worden gecoördineerd door Frontex en het hele jaar door actief zijn in alle risicogebieden en in het bijzonder aan de zeegrenzen; 38. verzoekt de Raad het netwerk van Europese patrouilles en het Europees systeem voor bewaking van de zuidelijke zeegrenzen zo spoedig mogelijk op te zetten; 39. is van mening dat in de taken van Frontex en de snelle interventieteams aan de zeegrenzen ook de redding van migranten en asielzoekers in problemen of in levensgevaar moet worden opgenomen; 40. maant alle lidstaten en derde landen het internationaal recht en de internationale verplichtingen inzake het opsporen en redden van drenkelingen na te komen; is van mening dat de lidstaten gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor het redden van levens op zee; neemt nota van het voorstel van Malta in de Raad JBZ dat de lidstaten moeten afspreken dat illegale immigranten die op zee door in de EU geregistreerde schepen worden gered in het gebied van een niet-EU-land dat bevoegd is voor zoek- en reddingsoperaties, maar dat weigert zich verantwoordelijk te stellen, strikt evenredig over de lidstaten worden verdeeld volgens een van te voren overeengekomen systeem; 41. is van mening dat zuidelijke EU-lidstaten met buitengrenzen en met name kleinere lidstaten zoals Malta en Cyprus op dit moment buitensporig belast worden door de migratiestromen vanuit Afrika naar Europa, wat versterking van de maatregelen met het oog op een gezamenlijk beheer van de buitengrenzen van de Unie noodzakelijk maakt; 42. verzoekt de Commissie in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid concretere maatregelen te nemen voor het verlenen van technische en financiële steun aan buurlanden ter beveiliging van hun grenzen met de EU en met andere landen; 43. pleit voor het gebruik van technologie bij de grenscontrole, voor systematische gebruikmaking van het visuminformatiesysteem en voor de invoering van een geautomatiseerd inreis/uitreisregistratiesysteem; Beveiliging van reis- en identiteitsdocumenten 44. acht het belangrijk dat in de herkomstlanden betrouwbare identiteitspapieren worden afgegeven, zodat illegale immigranten bij binnenkomst in de Unie gemakkelijker te identificeren zijn; 45. is verheugd dat het Europees Parlement en de Raad het eens zijn geworden over het visuminformatiesysteem, dat de effectieve toepassing van het communautaire visumbeleid zal vergemakkelijken en de bestrijding van illegale immigratie ten goede zal komen; 46. herinnert eraan dat de ontwikkeling van biometrische technieken voor een grotere beveiliging en authenticiteit van reisdocumenten - die van essentieel belang zijn voor de bestrijding van fraude, illegale immigratie en mensensmokkel - de grensoverschrijding voor bona fide reizigers makkelijker maakt en dat daarbij de gegevensbescherming in de zin van Richtlijn 95/46/EG dient te worden gerespecteerd ten aanzien van activiteiten onder de eerste pijler; wacht ten aanzien van activiteiten onder de derde pijler de goedkeuring van een specifiek kaderbesluit af, en steunt in dit verband de door het Duitse voorzitterschap ondernomen acties; 47. stelt nogmaals dat zonder passende bescherming van persoonsgegevens aan invoering van een geautomatiseerde controle van personen die de Unie in- of uitreizen niet te denken valt; is van mening dat een dergelijk systeem het makkelijker zou maken de status van onderdanen van derde landen die de Europese Unie inreizen te verifiëren en de lidstaten beter in staat zou stellen na te gaan of een onderdaan van een derde land zijn toegestane verblijfsduur heeft overschreden; De bestrijding van mensensmokkel 48. is ervan overtuigd dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan de bestrijding van mensensmokkel en aan de slachtoffers ervan, vooral kwetsbare personen als vrouwen en minderjarigen, waarbij optreden tegen de smokkelaars een van de prioriteiten van de Unie moet worden; begroet het actieplan van de Commissie ter zake, en stelt met nadruk dat er in dit plan rekening mee wordt gehouden dat samenwerking met de herkomst- en transitlanden noodzakelijk is; 49. beklemtoont dat de bestrijding van mensensmokkel, met name smokkel van vrouwen en kinderen, een prioriteit is van de EU, en dat voor deze actie de nodige financiële middelen moeten worden uitgetrokken; 50. wijst erop dat met spoed duidelijke en concrete doeleinden vastgesteld moeten worden, zoals halvering van het aantal slachtoffers van mensensmokkel in de komende tien jaar; is evenwel van mening dat het primaire doel natuurlijk moet zijn om zo snel mogelijk helemaal een eind te maken aan deze vorm van misdaad; 51. erkent dat veel vrouwen die het slachtoffer zijn van mensensmokkel als illegale immigranten in de Unie verblijven, in de meeste gevallen zonder toegang tot enige vorm van wettelijke of sociale bescherming; verzoekt de lidstaten om begrip te tonen voor hun situatie en overeenkomstig hun nationale wetgeving, hun situatie te verbeteren of hen te helpen naar huis terug te keren; 52. onderstreept dat bij dit optreden vermeden moet worden dat de slachtoffers van mensensmokkel worden vervolgd of in hun belangen worden benadeeld; 53. wijst erop dat de illegale immigratie enorme hoeveelheden geld in handen speelt van de maffia die de mensensmokkel controleert en corruptie, fraude en uitbuiting van de arbeid van de immigranten bevordert, wat de bestrijding van de illegale immigratie bemoeilijkt; 54. stelt met ontzetting vast dat de criminele netwerken die verantwoordelijk zijn voor het overzetten van Afrikaanse bootvluchtelingen perfect georganiseerd zijn en dat Europa niet in staat is hen tegen te houden; de boten naar Europa zijn alle even groot, hebben meestal dertig mensen aan boord, hebben dezelfde kleur, zijn uitgerust met dezelfde motor, hebben voedsel, drank en andere provisie aan boord van dezelfde makelij en soort, allemaal factoren die duidelijk aantonen dat de criminaliteit tot nu toe efficiënter was dan het gemeenschappelijke Europese optreden; is ervan overtuigd dat dit cynische netwerk verantwoordelijk is voor de dood van honderden mensen die op zee zijn omgekomen; roept de Commissie en de Raad op om hun inspanningen in de strijd tegen de mensensmokkel te verdubbelen; 55. roept de Instellingen, de lidstaten en Europol ertoe op te streven naar uitvoering van het middellange termijn actieprogramma tegen mensensmokkel, dat moet zijn gericht op mensenhandelaars, mensensmokkelaars en maffiaorganisaties; 56. neemt nota van Richtlijn 2004/81/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de verblijfstitel die in ruil voor samenwerking met de bevoegde autoriteiten wordt afgegeven aan onderdanen van derde landen die het slachtoffer zijn van mensensmokkel of hulp hebben gekregen bij illegale immigratie (11) , en het in december 2005 goedgekeurde EU-plan inzake de beste praktijken, normen en procedures bij de voorkoming en bestrijding van mensensmokkel (12) , en is verheugd over de reeds aangehaalde gezamenlijke verklaring van Afrika en de EU migratie en ontwikkeling; 57. herinnert aan de belangrijke bijdrage die de in 2003 door de Commissie ingestelde Groep van deskundigen inzake mensensmokkel heeft geleverd met zijn aanbevelingen voor controle en beleid en verwacht dat deze groep zijn werkzaamheden zal kunnen voortzetten; De regularisatiekwestie 58. herinnert eraan dat vele lidstaten tot regularisaties zijn overgegaan of deze hebben aangekondigd, en dat zulke besluiten bij de huidige stand van het recht tot de beslissingsbevoegdheid van de lidstaten behoren maar niettemin vaak duiden op het gemis van adequate maatregelen voor een probleem dat in de meeste lidstaten niet meer uit de samenleving is weg te denken; is van mening dat massale regularisatie van illegale immigranten een eenmalige gebeurtenis moet blijven omdat hiermee de werkelijke onderliggende problematiek niet wordt aangepakt; 59. is zich ervan bewust dat een wijziging van de immigratiepolitiek in één lidstaat de migratiestromen en de evolutie in andere lidstaten kan beïnvloeden; meent dat de lidstaten, in overeenstemming met de beginselen van loyale samenwerking en wederzijdse solidariteit, een wederzijds informatiesysteem (van de nationale maatregelen op het vlak van migratie en asiel die mogelijk een invloed hebben op andere lidstaten of op de Gemeenschap) moeten hanteren, en merkt op dat er in 2007 ook een dergelijk systeem is begonnen te functioneren voor uitwisseling van informatie en ervaring met beste praktijken, zoals uit de laatste JBZ-bijeenkomsten blijkt; De strijd tegen een essentiële aantrekkingsfactor: zwartwerk 60. verwelkomt het reeds aangehaalde voorstel van de Commissie voor een richtlijn tot vaststelling van sancties tegen werkgevers van onderdanen van derde landen die illegaal in de Unie verblijven, die hoofdzakelijk voorziet in administratieve sancties, uitsluiting van overheidsopdrachten en, voor de ergste misdrijven, strafrechtelijke maatregelen; 61. vraagt de Europese Unie en de lidstaten krachtig op te treden tegen illegale arbeid door immigranten door invoering van sancties tegen werkgevers, opvoering van de arbeidsinspecties op basis van de benodigde personele en materiële middelen voor bestrijding van illegale aanwerving, en bevordering van maatregelen ter bescherming van immigranten; 62. stelt met nadruk dat maatregelen tegen illegale arbeid behalve een economisch en sociaal ook een psychologisch aspect hebben: door een van de factoren weg te nemen die Europa zo aantrekkelijk maken (werk, desnoods onder mensonwaardige omstandigheden) wordt getracht de emigratiedrang naar de EU te verminderen en daarbij tevens het zwarte circuit terug te dringen; 63. meent dat maatregelen tegen illegale arbeid te lang op zich hebben laten wachten, ofschoon dit toch één van de belangrijkste aantrekkingsfactoren is voor illegale immigratie die bovendien uitbuiting in de hand werkt. 64. dringt bij de verschillende ter zake bevoegde Raadsformaties aan om bij de behandeling van dit voorstel voor een richtlijn hun inspanningen tot coördinatie te verdubbelen; 65. roept de lidstaten op tot een rigoureuze toepassing van hun nationale wettelijke bepalingen inzake zwartwerk, die binnenkort in overeenstemming met de toekomstige richtlijn moeten zijn; 66. is van mening dat de lidstaten zich onvoldoende inspannen tot opsporing van illegale arbeid, met name in de sectoren waar veelal migranten werken; roept de Commissie en de lidstaten op om deze uitbuiting hard aan te pakken; meent dat dit onder meer bereikt kan worden met voorlichtingscampagnes voor werkgevers en werknemers om de aandacht te vestigen op de negatieve gevolgen die zwartwerk kan hebben voor de nationale socialeverzekeringssystemen, overheidsfinanciën, eerlijke concurrentie, economische prestaties en de werknemers zelf; onderstreept dat vertegenwoordigers van de sociale partners kanten hierbij betrokken moeten worden; Terugkeerbeleid 67. herinnert aan de verantwoordelijkheid van de landen van oorsprong en van de transitlanden voor wat betreft readmissie en is voorstander van een Europees terugkeerbeleid dat zowel efficiënt is als in overeenstemming met de waardigheid en de fysieke integriteit van het individu, overeenkomstig het EVRM en de Conventie van Genève; 68. bepleit dat het voorstel voor een richtlijn inzake terugkeer nog tijdens het Portugese Voorzitterschap wordt goedgekeurd, en dat de regels en voorwaarden voor het terugkeerbeleid op Europees niveau worden vastgelegd; onderstreept het belang van een doeltreffend terugkeerbeleid als een van de factoren die clandestiene immigratie kunnen ontmoedigen; 69. verzoekt de Commissie het terugkeerbeleid te evalueren (doelmatigheid van de thans geldende overeenkomsten in alle lidstaten, analyse van de oorzaken van de vertragingen bij de onderhandelingen over partnerschapsovereenkomsten met de betrokken derde landen, praktijken in herkomst- en transitlanden, praktische uitvoering van readmissieovereenkomsten, ook getoetst aan de grondrechten, enz.); 70. verzoekt de Raad en de Commissie voor wat betreft de readmissie van illegale immigranten Europese overeenkomsten met de betrokken derde landen te ontwikkelen; De informatie-uitwisseling verbeteren dankzij bestaande instrumenten 71. roept alle betrokken actoren op hun informatie-uitwisseling te versterken, zonodig via Frontex en Europol; beschouwt de samenwerking tussen "immigratie"-verbindingsofficieren als prioriteit; meent dat het Parlement regelmatig op de hoogte moet worden gehouden van de ontwikkelingen en de resultaten van het ICONet; Verantwoordelijkheid van de vervoerders 72. acht een evaluatie noodzakelijk van de op dit gebied genomen maatregelen, en in het bijzonder van de uitvoering van Richtlijn 2001/51/EG van de Raad van 28 juni 2001 tot aanvulling van het bepaalde in artikel 26 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985 (13) en van het forum, opgericht in 2001 en samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten, van de transportsector en van humanitaire organisaties; 73. nodigt de Commissie en de Raad uit tot deelname aan een jaarlijks debat in het Parlement over het immigratiebeleid van de Europese Unie; verzoekt de Commissie bij deze gelegenheid een volledig verslag voor te leggen over de ontwikkeling van de immigratie in Europa, voorzien van alle statistische gegevens; 74. roept zijn bevoegde commissie op een uitvoerige en regelmatige dialoog te voeren met de nationale parlementscommissies die zich met immigratie bezighouden, en haar samenwerking met de Commissie voor migratie, vluchtelingen en demografie van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa voort te zetten; 75. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten, alsmede aan de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties en de Internationale Organisatie voor Migratie.