(Vereenvoudigde procedure) Dit initiatief wordt goedgekeurd. (Vereenvoudigde procedure) Dit initiatief wordt goedgekeurd. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het Bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0278/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1997) 276 ) (2) , - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2001) 217 - C5-0168/2001 ) - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het Bemiddelingscomité ( A5-0312/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen;), 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (6660/1/2001 - C5-0245/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 468 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0296/2001 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (6760/1/2001 - C5-0246/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 18 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2001) 142 (3) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0298/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 174 en 308 van het EG-Verdrag, - gelet op richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (1) , inzonderheid artikel 11 inzake noodplannen en artikel 12 inzake ruimtelijke ordening, - gelet op de daarmee verband houdende beschikking 1999/314/EG van de Commissie van 9 april 1999 (2) welke de lidstaten de verplichting oplegt om verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van de richtlijn in de periode 2000-2002 en gezien de vorige rapporten over de tenuitvoerlegging van richtlijn 96/82/EG, - gezien de resolutie van de Raad van 16 oktober 1989 betreffende beleidslijnen inzake de voorkoming van technische en natuurlijke risico's (3) , - gezien de resolutie van de Raad van 8 juli 1991 betreffende verbetering van de wederzijdse bijstand tussen de lidstaten bij natuur- en technologische rampen (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 september 2001 over het zeventiende jaarverslag van de Commissie over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht (1999) ( COM(2000) 92 - C5-0381/2000 - 2000/2197(COS) ) (5) , - gezien Beschikking 1999/847/EG van de Raad van 9 december 1999 betreffende een communautair actieprogramma voor civiele bescherming (6) , - gezien zijn standpunt van 14 juni 2001 inzake het voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een communautair mechanisme voor de coördinatie van interventies op het gebied van civiele bescherming in noodsituaties ( COM(2000) 593 - C5-0543/2000 - 2000/0248(CNS) ) (7) , A. overwegende dat bij de zware ontploffing in de AZF-fabriek in Toulouse het gehele complex en diverse, naburige woonwijken (ziekenhuizen, scholen, universiteiten, enz.) weggevaagd zijn en negenentwintig personen het leven hebben verloren en honderden gewond zijn geraakt, B. overwegende dat de gevolgen van de ramp in Toulouse extra zwaar uitvallen omdat de fabriek vlakbij woonwijken stond en dat de nabijheid van andere potentieel gevaarlijke industriële inrichtingen een domino-effect had kunnen uitlokken, C. gezien de lange lijst van zware ongevallen met chemische industrieën die zich sinds de ramp bij Seveso in 1976 hebben voorgedaan, met name in Basel (Zwitserland), Bhopal (India), Baia Mare (Roemenië) en Enschede (Nederland), de vele mensenlevens die daarbij te betreuren waren en de enorme materiële schade die is aangericht, D. overwegende dat deze ongevallen, de enorme omvang ervan, alsook het feit dat zij steeds opnieuw konden plaatsvinden en als onvermijdelijk werden gevoeld, geleid hebben tot ondermijning van het vertrouwen van de bevolking in het wettelijke en regelgevingskader dat geacht werd haar te beschermen tegen industriële risico's, E. overwegende dat de Seveso-richtlijnen weliswaar hebben bijgedragen tot een grotere veiligheid van de betrokken industriecomplexen, maar dat bij elk ongeval steeds weer is gebleken hoe gebrekkig en beperkt de bescherming is die zij konden bieden, omdat sommige van deze rampen - met name die in Toulouse - plaats gevonden hebben op locaties die onder de werkingssfeer van de Seveso-richtlijnen vallen, F. overwegende dat deze in 1924 gebouwde fabriek sinds 1982 was geklasseerd als een Seveso-locatie, G. beseffende dat de chemie in de Europese Unie werk geeft aan enkele miljoenen mensen, waarvan 900.000 in Frankrijk, H. overwegende dat industrieën met een verhoogd risico enorme potentiële gevaren in zich bergen, met name wanneer zij het doel worden van kwaadwilligen, vooral nu onze samenleving steeds vaker wordt opgeschrikt door gruwelijke terreuracties, 1. is diep geschokt door het vreselijke ongeval in de AZF-fabriek in Toulouse en betuigt zijn medeleven en solidariteit met de slachtoffers, hun familie en de getroffen bevolkingsgroepen; 2. verzoekt de nationale regeringen die met dit soort catastrofes geconfronteerd worden volledig en doorzichtig informatie te verstrekken over de oorzaak (misdadig opzet of ongeval) van deze vreselijke aantastingen van de integriteit van personen en goederen, teneinde de verantwoordelijkheid van de bij het ongeval betrokken partijen te kunnen vaststellen; 3. spreekt zijn waardering uit voor de wijze waarop de Franse autoriteiten de getroffen bevolkingsgroepen ter zijde staan, voor de goede werking van de hulpdiensten en voor de besluiten die reeds zijn aangekondigd, met name ten aanzien van noodonderkomens; 4. verlangt dat, uit solidariteit met de slachtoffers, de begrotingslijn voor noodsituaties uit hoofde waarvan de Europese Unie bij natuur-, technologische of milieurampen financiële steun kan verlenen ter aanvulling van de nationale, regionale en lokale steun, weer wordt opgenomen; 5. verlangt dat op het niveau van de Europese Unie alles in het werk wordt gesteld om de coördinatie van de reeds bestaande Europese instrumenten van civiele bescherming te versterken, teneinde in noodsituaties te weten welke hulpmiddelen in de lidstaten kunnen worden ingezet en aldus een snelle interventie mogelijk te maken, het werk van de experts van de verschillende lidstaten te vergemakkelijken, de communicatie te verbeteren en de bevolking beter te kunnen waarschuwen, en wenst dat te dien einde in voldoende financiële en menselijke middelen wordt voorzien; 6. stelt vast dat een "nulrisico” uitgesloten is als petrochemische industriecomplexen in de buurt van woonwijken liggen, en is van mening dat de huidige wijze van "risicobeheer” die nog uit de tijd van het ongeval in Seveso stamt en tot nu toe de toon heeft gezet, achterhaald is en dat nu snel gezocht moet worden naar een systeem van "risicovermijding”; spreekt in dit verband de wens uit dat uit de ramp in Toulouse snel lering wordt getrokken en de Commissie op grond daarvan voorstellen voorlegt aan het Europees Parlement; 7. dringt er met klem bij de lidstaten op aan om stappen te ondernemen om het beleid inzake de ruimtelijke ordening en stadsontwikkeling voor risicolocaties grondig te herzien, ook in fiscale zin, en wel om een herhaling van dergelijke rampen te voorkomen; is van oordeel dat er ten aanzien van gevaarlijke industrieën overleg moet plaatsvinden tussen de overheid en volksvertegenwoordigers, omwonenden, industriëlen en vertegenwoordigers van het personeel om deze locaties zodanig opnieuw in te richten dat duurzame ontwikkeling hand in hand kan gaan met aandacht voor veiligheid, werkgelegenheid en milieu; 8. is van mening dat alles in het werk gesteld moet worden om de plaatselijke werkgelegenheid te behouden teneinde te voorkomen dat er zich naast de milieudreiging ook nog een maatschappelijk drama gaat afspelen, en dat oplossingen betreffende de toekomst van de locaties en de arbeidsplaatsen in nauwe samenwerking met de werknemers en politieke ambtsdragers gezocht moeten worden; 9. verzet zich - in het kader van de solidariteit die de Europese Unie altijd in zijn ontwikkelingssamenwerkingsbeleid betoont - met kracht tegen elke poging om gevaarlijke industrieën over te brengen naar landen waar de sociale en milieuvoorschriften minder streng zijn dan op het grondgebied van de Unie; verzoekt de lidstaten en de Unie alle technische en financiële maatregelen te nemen en alle politieke stappen te ondernemen om dit doel te verwezenlijken; 10. wenst dat bij ongevallen de wettelijke aansprakelijkheid van de industrie en van de autoriteiten die zijn belast met de ruimtelijke ordening en bestemmingsplannen duidelijker wordt vastgelegd en aangescherpt; is bovendien van mening dat de industrie meer moet bijdragen aan de schadeloosstelling van de getroffenen en de vergoeding van de geleden schade; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een voorstel voor een richtlijn inzake de milieuaansprakelijkheid in te dienen; 11. zou graag zien dat de Europese Unie de noodzakelijke ontwikkeling van de Europese wetgeving terzake van industriële risico's aangrijpt als een gelegenheid om zich in het kader van de duurzame ontwikkeling te beraden over het nut en de bestemming van sommige, thans verouderde chemische stoffen of productieprocédés; 12. is uiterst bezorgd over het feit dat geen van de 15 lidstaten alle bepalingen van de Seveso II-richtlijn, vóór de uiterste datum voor omzetting in het nationale recht, in acht had genomen, en merkt in verband hiermee op dat de Commissie zes inbreukprocedures tegen lidstaten heeft ingeleid wegens niet- of onvolledige toepassing van de richtlijn; 13. verzoekt de Commissie naleving van de richtlijn te bevorderen door binnen drie maanden een lijst van locaties in de gehele Europese Unie te publiceren die bezorgdheid wekken of die in geval van een ongeluk evenveel schade zouden kunnen veroorzaken als die welke teweeg is gebracht door de ontploffing in Toulouse; 14. verzoekt de Commissie met klem om onverwijld de lering die uit dit drama getrokken moet worden ten volle aan te wenden om de regelgeving en het toezicht op gevaarlijke locaties bij de herziening van de Seveso-richtlijn aan te scherpen en daarbij met name rekening te houden met de volgende punten: 15. betreurt het dat de lidstaten ondanks herhaalde waarschuwingen onvoldoende bevoegde en gespecialiseerde inspecteurs hebben aangesteld, wenst daarom dat dergelijk controlepersoneel wordt aangeworven en een passende opleiding krijgt en dat criteria voor een minimale beroepskwalificatie van inspecteurs worden vastgesteld, zodat sprake is van een homogene veiligheid op de gevaarlijke locaties in de Unie; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaatlanden, alsook aan de autoriteiten van de agglomeratie Toulouse. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM (2000) 755 - C5-0101/2001 ), - gelet op Titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap inzake visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen die verband houden met het vrij verkeer van personen, - gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name de artikelen 2 en 6, - gelet op artikel 18 en artikel 19, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, - gelet op het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, dat op 4 november 1950 is goedgekeurd, - gelet op het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, zoals gewijzigd bij het protocol van New York van 31 januari 1967, - gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 10 december 1948, - gelet op het VN-Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, dat op 10 december 1984 is goedgekeurd, - gelet op het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, dat op 20 november 1989 is goedgekeurd, - onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 20 juni 1995 over minimumwaarborgen voor asielprocedures (1) , - gelet op de Overeenkomst van Dublin van 15 juni 1990 betreffende de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij één van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen wordt ingediend (2) , - gezien het actieplan van de Raad en de Commissie over hoe de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam inzake de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid het best kunnen worden uitgevoerd, dat op 3 december 1998 door de Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken is goedgekeurd (3) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, met name de punten 2, 3, 4, 8 en 11 tot 27, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over immigratie en asiel, - gelet op Verordening (EG) nr. 2725/2000 van de Raad van 11 december 2000 betreffende de instelling van "Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van de Overeenkomst van Dublin (4) , - gezien het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (5) en het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (6) , - gezien zijn standpunt van 13 maart 2001 (7) inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanningen van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen ( COM(2000) 303 - C5-0387/2000 - 2000/0127(CNS) ), - gelet op Beschikking 2000/596/EG van de Raad van 28 september 2000 tot instelling van een Europees Vluchtelingenfonds (8) en Beschikking 2001/275/EG van de Commissie van 20 maart 2001 houdende bepalingen voor de toepassing van Beschikking 2000/596/EG van de Raad wat betreft de subsidiabiliteit van de uitgaven en de uitvoeringsverslagen in het kader van door het Europees Vluchtelingenfonds medegefinancierde acties (kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 736) (9) , - gelet op artikel 47, lid 1, van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Commissie verzoekschriften ( A5-0304/2001 ), A. overwegende dat een gemeenschappelijk asielbeleid een cruciaal onderdeel is van een EU-ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, die gebaseerd moet zijn op het respect voor de fundamentele rechten van personen, zoals uitgedrukt in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en overwegende dat, ofschoon dit beleid parallel met het gemeenschappelijk immigratiebeleid wordt ontwikkeld, de specifieke aard van humanitaire bescherming door middel van de erkenning van de vluchtelingenstatus overeenkomstig het Verdrag van Genève of via aanvullende vormen van bescherming, niet mag worden ondermijnd door een bredere immigratieroute om binnen te komen, B. overwegende dat het absoluut noodzakelijk is dat er wordt opgetreden tegen de georganiseerde netwerken en de mensensmokkelaars, die de ellende van asielzoekers op schandelijke wijze exploiteren en vaak hun dood op hun geweten hebben; maakt zich zorgen over de restrictieve toepassing van de regels met betrekking tot politieke vluchtelingen, wat onvermijdelijk leidt tot een toename van het aantal clandestiene immigranten en over het feit dat de hoop van asielzoekers om in de lidstaten te mogen blijven op schandelijke wijze wordt misbruikt door bepaalde circuits, C. overwegende dat de regeling voor de bescherming van vluchtelingen en asielzoekers overeenkomstig de regels van het internationaal recht, niet mag worden aangetast door de maatregelen ter bestrijding van de georganiseerde misdaad, en met name de mensenhandel, D. overwegende dat de Europese Raad van Tampere een aanpak in twee fasen heeft ingesteld met als einddoel een gemeenschappelijke asielprocedure en een uniforme status voor de Europese Unie, en uitdrukking heeft gegeven aan de wil van de Europese Unie om volledig te voldoen aan het Verdrag van Genève en andere instrumenten betreffende de mensenrechten, en overwegende dat deze toezegging recentelijk is bevestigd in de artikelen 18 en 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, E. overwegende dat de nationale wetgevingen op dit gebied van lidstaat tot lidstaat verschillen, maar dat het noodzakelijk is bij de totstandbrenging van een gezamenlijke Europese juridische ruimte ook op het gebied van het asielrecht gemeenschappelijke rechtsnormen te scheppen, F. verontrust over de stromen asielzoekers uit regio's waar zij collectief om etnische, culturele of godsdienstige redenen worden vervolgd, G. overwegende dat een gemeenschappelijk asielbeleid in het kader van het communautaire beginsel van gender mainstreaming in alle beleidsvormen de juridische positie van vrouwen die asiel of enige andere vorm van bescherming van de lidstaten zoeken, dient te erkennen en te beschermen, waarbij met name rekening wordt gehouden met de extra moeilijke situatie van vrouwen die afkomstig zijn uit landen met een bewind dat het beginsel van gelijke behandeling van man en vrouw schendt, H. overwegende dat de goedkeuring van minimumnormen niet gebaseerd mag zijn op een kleinste gemene deler en geen afbreuk mag doen aan de doelstelling om in de tweede fase te komen tot hoge normen voor de bescherming van vluchtelingen die de internationaal overeengekomen regeling voor de bescherming van vluchtelingen respecteren, met inbegrip van de beginselen van non-discriminatie, geen geografische begrenzing en non-refoulement, I. overwegende dat een gemeenschappelijk asielbeleid een volledige en extensieve gemeenschappelijke interpretatie van het Verdrag van Genève moet verzekeren, waarin onder meer de vervolging van de persoon zowel van staatswege als niet van staatswege beschouwd wordt als een grond voor het verlenen van asiel, en ook moet voorzien in een geharmoniseerde beroepsprocedure voordat een systeem van wederzijdse erkenning van asielbesluiten kan worden toegepast, J. overwegende dat een voorwaarde voor het recht op asiel is dat de individuele omstandigheden ten volle in aanmerking worden genomen, bijvoorbeeld door informatie te verschaffen over wat de asielprocedure precies inhoudt en welke bescherming zij biedt, K. overwegende dat asielzoekers en hun gezinsleden die hen vergezellen recht hebben op behoorlijk onderdak, voeding, kleding en zakgeld waardoor zij voor de duur van de asielprocedure die aanzienlijk korter dient te worden door het gebruik van efficiënte, rechtvaardige en doeltreffende procedures, beschikken over de hoogst noodzakelijke middelen en wenst dat asielzoekers een zekere bewegingsvrijheid binnen het gastland genieten en ook onder bepaalde voorwaarden het recht krijgen om een beroep uit te oefenen, Het begrip "veilig land” L. overwegende dat de lidstaten om de procedures voor het behandelen van asielaanvragen te versnellen, gebruik maken van het begrip "veilige landen van herkomst” en "veilige derde landen”, M. overwegende dat elk gebruik van het begrip "veilig land” in een gemeenschappelijk asielbeleid van de EU gebaseerd dient te zijn op overwegingen inzake mensenrechten en niet mag worden verbonden met diplomatieke en handelsaspecten, en er niet mag toe leiden dat de rechten van een persoon worden beperkt; lijsten van veilige landen van herkomst of veilige derde landen mogen alleen indicatief zijn en het moet mogelijk zijn dergelijke lijsten in individuele gevallen buiten beschouwing te laten, N. overwegende dat de EU-lidstaten en de Europese Unie eveneens één lijn dienen te trekken met betrekking tot hun houding op het gebied van mensenrechten en democratie ten aanzien van derde landen; overwegende dat verschil van mening, vertaald in verschillen in beleid, de buitenlandse politiek van de Unie verzwakt en regeringen die zich niet houden aan democratische en mensenrechtenprincipes versterkt, O. overwegende dat de EU-lidstaten absoluut één lijn moeten trekken met betrekking tot de toelating van vluchtelingen in EU-lidstaten; overwegende dat de huidige situatie waarbij sommige EU-lidstaten vluchtelingen uit bepaalde landen wel en andere niet toelaten zo snel mogelijk tot het verleden moet behoren en dat het "veilige landen concept” eenduidig dient te zijn, Eén procedure P. overwegende dat de instelling van één procedure voor het behandelen van aanvragen voor asiel en andere vormen van aanvullende bescherming moet worden toegejuicht aangezien dit de procedure voor een asielaanvrage eerlijker en doeltreffender kan laten verlopen, maar dat moet worden gewaarborgd dat een aanvraag eerst als asielaanvraag wordt behandeld en dan pas als verzoek om aanvullende bescherming; overwegende dat een dergelijke procedure de integriteit van het asielstelsel niet mag aantasten door de vluchtelingenstatus, zoals die wordt erkend op grond van het Verdrag van Genève, en aanvullende vormen van bescherming als onderling inwisselbaar te beschouwen, Q. overwegende dat personen die een vluchtelingenstatus aanvragen asiel moeten kunnen aanvragen buiten de Unie en buiten hun land van herkomst, maar dat het absoluut noodzakelijk is dat een dergelijk systeem als aanvullend en complementair op een beoordeling van de aanvragen op het grondgebied van de EU-lidstaten wordt beschouwd en de lidstaten niet in staat mag stellen hun internationale verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Genève of andere humanitaire verplichtingen te ontlopen, en voorts dat een dergelijke procedure niet mag worden ingeleid of toegepast wanneer daardoor het risico van vervolging van deze persoon groter wordt, R. overwegende dat belemmeringen voor verwijdering uit het grondgebied van de Unie van asielzoekers de uitzetting kunnen verhinderen in het geval van personen die niet beschermd worden krachtens het Verdrag van Genève of een andere vorm van humanitaire bescherming, en dat deze derhalve niet in de éne procedure mogen worden opgenomen, S. overwegende dat in het kader van dit beleid aan de lidstaten van de Unie zal worden gevraagd ervoor te zorgen dat uitgeprocedeerde asielzoekers op vrijwillige basis naar het land van herkomst kunnen terugkeren door hun materiële en andere steun te verlenen, Uniforme status T. overwegende dat zodra iemand voldoet aan de voorwaarden van het Verdrag van Genève, hij reeds vóór het betreden van het grondgebied van de EU vluchteling is en officieel als zodanig wordt "erkend”, en dat in het licht van het verwachte voorstel van de Commissie voor een richtlijn inzake de onderlinge toenadering van de regels voor de erkenning en de inhoud van de vluchtelingenstatus en het voorstel inzake subsidiaire vormen van bescherming, de behandeling van hen die als vluchteling erkend willen worden van soortgelijke inhoud dient te zijn als de behandeling die vluchtelingen na erkenning van hun status krijgen, U. overwegende dat de erkenning van de vluchtelingenstatus in het kader van het Verdrag van Genève aan vluchtelingen rechten verleent krachtens het verdrag, dat deze rechten geharmoniseerd moeten worden op een hoog niveau in het kader van een gemeenschappelijk beleid en een weerspiegeling moeten zijn van de rechten in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name artikelen 7, 14 en 15, V. overwegende dat eventueel overwogen moet worden of de rechten die verleend worden aan personen die subsidiaire bescherming genieten consistent moeten zijn met de rechten die aan vluchtelingen worden verleend, en of ten aanzien van het recht op gezinshereniging de lidstaten een gunstiger regeling mogen handhaven of introduceren dan de regeling die is ingesteld door het Gemeenschapsrecht, welke in geen geval mag worden gebruikt om een verlaging te rechtvaardigen van het niveau van bescherming dat al wordt gewaarborgd in een lidstaat, Gedeelde verantwoordelijkheid W. overwegende dat de lidstaten de plicht hebben de verantwoordelijkheid om aan hun internationale verplichtingen te voldoen te delen, maar dat het delen van de verantwoordelijkheid er niet toe mag leiden dat de lidstaten maximumaantallen vastleggen voor het opnemen van vluchtelingen, omdat dit de toepassing van de criteria voor de erkenning van de vluchtelingenstatus in gevaar zou kunnen brengen, X. overwegende dat de verwachte vervanging van het Verdrag van Dublin een communautair instrument moet zijn waarvan de juridische status een oplossing zou kunnen bieden voor een aantal van de bestaande juridische problemen bij de toepassing van de huidige conventie, Y. overwegende dat zijn Commissie verzoekschriften talrijke verzoekschriften heeft ontvangen en erop wijzend dat asielzoekers in de toekomst de mogelijkheid zullen hebben om zich met betrekking tot hun asielprocedure tot zijn Commissie verzoekschriften te wenden; Conclusies 1. vraagt de Commissie en de Raad ervoor te zorgen dat de werkzaamheden inzake de minimumnormen met betrekking tot het asielbeleid binnen de EU geen afbreuk doen aan het einddoel van een hoog niveau van gemeenschappelijke normen; hoopt dat het bovengenoemde voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus snel kracht van wet krijgt; 2. vraagt de Commissie en de Raad ervoor te zorgen dat een gemeenschappelijk Europees asielbeleid 3. wenst dat wordt voorzien in adequate procedurele waarborgen om individuele aanvragers te beschermen, met inbegrip van: 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat het beginsel van wederzijdse erkenning zowel op positieve als negatieve asielbesluiten kan worden toegepast; 5. vraagt met name met betrekking tot het gebruik van het begrip veilig land 6. wenst één procedure voor het erkennen van de vluchtelingenstatus en het verlenen van aanvullende vormen van bescherming 7. verlangt dat de behandeling van asielaanvragen binnen een strikt tijdschema plaatsvindt, dat wordt bereikt 8. verzoekt de Commissie en de Raad te zorgen voor consistentie tussen de rechten die worden toegekend aan vluchtelingen en de rechten van personen die een aanvullende vorm van bescherming genieten; 9. verzoekt de lidstaten te streven naar consistentie in hun uitlegging van het Verdrag van Genève, en de Commissie of een andere instantie instrumenten te ontwikkelen om toe te zien op deze consistentie en deze te verzekeren, bijvoorbeeld door niet-bindende adviezen uit te brengen over de uitlegging van het Verdrag van Genève door de lidstaten op administratief niveau; 10. vraagt de Commissie zich te beraden over de volgende aanvullende maatregelen: 11. verzoekt de Commissie de redenen van vervolging van vluchtelingen diepgaand te onderzoeken, en naast de klassieke gronden zoals vervolging om politieke redenen of burgeroorlogen daarbij vooral in te gaan op: 12. wenst dat de Unie nog meer aandacht besteedt aan conflictpreventie, waarbij Raad en Commissie nauw moeten samenwerken via een specifieke Europese diplomatieke dienst op dit gebied; 13. is bezorgd over het feit dat de Commissie tot dusver geen wettelijke voorstellen inzake een gemeenschappelijk repatriëringsbeleid voor uitgeprocedeerde asielzoekers heeft gepresenteerd en dringt er bij de Commissie op aan zulks onverwijld te doen; 14. verzoekt de Commissie programma's uit te werken om uitgeprocedeerde asielzoekers opnieuw in hun land van herkomst te integreren en daarbij in het bijzonder aandacht te besteden aan etnische minderheden en minderjarige kinderen zonder begeleiding; 15. vraagt de Commissie, de Raad en de lidstaten om nauw samen te werken met de UNHCR, de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen en andere belangrijke internationale organisaties, zodat zij hun coördinerende rol bij de opvang van vluchtelingen in conflictregio's goed kunnen vervullen. Meer financiële steun van de Unie en de lidstaten aan de UNHCR is dringend nodig; 16. wenst, overwegende dat opvang van vluchtelingen in de eigen regio meestal te verkiezen is boven vluchtelingenstromen naar verre landen en dat de EU-organisatie ECHO goed werk verricht, dat deze organisatie evenwel in tal van derde landen nog meer samenwerkt met de hulporganen van de EU lidstaten en met de UNHCR om versplintering van de hulp te voorkomen. EU-delegaties in derde landen dienen daarbij een coördinerende rol te spelen; 17. is van mening dat de opzet van onderwijsprojecten in vluchtelingenkampen in conflictregio's dringend nodig is, omdat deze projecten mede kunnen voorkomen dat grote groepen jongeren voor lange tijd van onderwijs verstoken raken en ook daardoor wegtrekken naar landen ver van hun vaderland; onderwijs zou daarom binnen de definitie van humanitaire hulp moeten vallen; 18. dringt er bij de lidstaten op aan dat zij de Commissie officieel verzoeken een voorstel inzake asielrecht in te dienen voordat zij gebruik maken van de hun in artikel 67, lid 1, van het EG-verdrag verleende bevoegdheid, en dringt er bij de Raad op aan dat hij alle aandacht geeft aan de standpunten van het Europees Parlement in afwachting van de aanstaande invoering van medebeslissing op dit gebied; o o o 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 757 - C5-0100/2001 ), - overwegende dat het Verdrag van Amsterdam de Gemeenschap voor het eerst een bevoegdheid toekent op de gebieden immigratie en asiel, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van oktober 1999, - onder verwijzing naar artikel 15, lid 3 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie: "onderdanen van derde landen die op het grondgebied van de lidstaten mogen werken, hebben recht op arbeidsvoorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die welke de burgers van de Unie genieten”; - gelet op artikel 63 van het EG-Verdrag, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2000 over de illegale immigratie en de vondst van de lijken van 58 illegale immigranten in Dover (1) , - gelet op het voorstel voor een akte van de Raad tot vaststelling van een overeenkomst betreffende de regels voor de toelating van onderdanen van derde landen tot de lidstaten (2) , - gelet op het besluit van de Raad van 11 juni 1992 tot oprichting van een centrum voor informatie, beraad en gegevensuitwisseling inzake asielaangelegenheden (CIBGA), - onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 4 maart 1996 betreffende de status van onderdanen van derde landen die langdurig op het grondgebied van de lidstaten verblijven (3) , - onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 20 juni 1994 inzake de beperking van toelating van de onderdanen van derde landen tot het grondgebied van de lidstaten met het oog op tewerkstelling (4) , - onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 30 november 1994 inzake de beperking van de toelating van onderdanen van derde landen tot het grondgebied van de lidstaten met het oog op de uitoefening van een zelfstandige activiteit (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 oktober 1998 over samenwerking met de Middellandse-Zeelanden op het gebied van immigratie (6) , - onder verwijzing naar de aanbeveling van de Raad van 27 september 1996 inzake de bestrijding van illegale terwerkstelling van onderdanen van derde landen (7) , - onder verwijzing naar het gewijzigd voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake het recht op gezinshereniging (8) , - onder verwijzing naar de Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (9) , - onder verwijzing naar het gewijzigd voorstel voor een richtlijn van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in werkgelegenheid en beroep (10) , - onder verwijzing naar het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (11) , - onder verwijzing naar het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de invoering van een uniform model voor verblijftitels voor onderdanen van derde landen (12) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie verzoekschriften ( A5-0305/2001 ), A. overwegende dat de Europese Raad van Tampere van 15/16 oktober 1999 de noodzaak van een doeltreffender beheersing van alle fasen van de migratiestromen heeft benadrukt (punt 22 van de conclusies), B. overwegende dat de Europese Raad van Tampere uitdrukkelijk heeft vastgelegd dat "de Europese Unie moet zorgen voor een eerlijke behandeling van derdelanders die legaal op het grondgebied van haar lidstaten verblijven en dat een krachtiger integratiebeleid erop gericht moet zijn hun rechten en verplichtingen te geven die vergelijkbaar zijn met die van de EU-burgers, alsmede dat dit beleid tevens de non-discriminatie in het economische, sociale en culturele leven dient te stimuleren en maatregelen tegen racisme en vreemdelingenhaat dient te ontwikkelen” (conclusie 18), C. overwegende dat de Commissie met deze mededeling een belangrijke bijdrage heeft geleverd tot de omzetting van de besluiten van de Europese Raad van Tampere inzake het immigratiebeleid, die door nieuwe politieke aanzetten worden gekenmerkt, D. overwegende dat de demografische ontwikkeling wordt gekenmerkt door vertraging van de toename van de bevolking, afname van de beroepsbevolking en toename van de bevolking boven de 65 jaar, E. overwegende dat de gevolgen van deze demografische ontwikkelingen leiden tot bezorgdheid over de instandhouding van de socialezekerheidsstelsels en economische schade door niet in voldoende mate beschikbaar zijn van arbeidskrachten met voldoende opleiding, F. overwegende dat meerdere lidstaten legaliseringsmaatregelen hebben ingeleid voor grote aantallen immigranten, die sinds langere tijd zonder een officiële verblijfsstatus in de Unie verblijven, G. overwegende dat de lidstaten over wetgevingsinstrumenten zouden moeten beschikken om legale mogelijkheden te bieden voor toegang tot de EU, teneinde te zorgen voor een meer geordende immigratie en, dientengevolge, beter gereguleerde migratiestromen, H. overwegende dat de legale immigratie in de lidstaten thans op uiterst uiteenlopende nationale regelingen berust en deze sinds het begin van de jaren '90 aanzienlijk toeneemt; dat zij wordt versterkt door illegale immigratie, mensenhandel en mensensmokkel; erop wijzend dat het illegaal wonen en illegaal werken grote bevolkingsgroepen marginaliseert en isoleert en problemen creëert in het sociaal en economisch weefsel van de lidstaten, I. overwegende dat het toekomstig communautair immigratiebeleid deel uitmaakt van de bestrijding van alle vormen van criminaliteit die doorgaans verband houden met mensenhandel, J. overwegende dat meer openheid en transparantie inzake migratiestromen samen met een consequente toepassing van de arbeidswetgeving in de lidstaten ertoe kunnen bijdragen illegale immigratie terug te dringen, met name in haar ergste verschijningsvorm: mensenhandel en mensensmokkel, K. overwegende dat een aantal lidstaten begonnen is met het aantrekken van arbeidskrachten uit derde landen om de behoefte aan arbeidskrachten in bepaalde beroepsgroepen op hun arbeidsmarkt te dekken, L. overwegende dat het wenselijk is dat de lidstaten een immigratiebeleid voeren binnen een gemeenschappelijk kader van normen en procedures op basis van indicatieve streefcijfers, waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat er verschillen bestaan tussen de lidstaten ten aanzien van onder andere de banden met landen van herkomst, integratiebeleid en arbeidsmarktbehoeften, M. overwegende dat de eigenschappen van de nationale arbeidsmarkten en het immigratiebeleid van de nationale lidstaten zo sterk van elkaar afwijken dat het vrijwel onmogelijk is gedetailleerd op Europees niveau vast te leggen welke en hoeveel arbeidskrachten tot de betrokken lidstaat worden toegelaten en daar mogen verblijven, maar dat deze regelingen kunnen worden vastgesteld voor het inreizen, het verblijf en de integratie van economische migranten, N. overwegende dat de problemen die voor de lidstaten van de EU voortvloeien uit de demografische ontwikkeling niet alleen kunnen worden opgelost door immigratie; daarvoor zijn verbeterde maatregelen nodig voor de ontwikkeling van human resources in de EU, alsmede structurele hervormingen op het gebied van het sociaal en werkgelegenheidsbeleid, O. overwegende dat een gestuurd immigratiebeleid - vergezeld van samenwerkingsmaatregelen, zoals voorlichtingscampagnes, in de landen van oorsprong van potentiële economische migranten - bijdraagt tot de bestrijding van de illegale immigratie, P. overwegende dat voorwaarde voor een effectieve beheersing van de migratie is dat betrouwbare en gedetailleerde gegevens beschikbaar zijn over de immigratie in de Unie, Q. overwegende dat de EU een gedeelde verantwoordelijkheid draagt voor samenwerking en ontwikkelingshulp ten opzichte van de minderontwikkelde en ook die van andere landen en dat de EU door haar verleden als emigratieregio dient te beschikken over een gemeenschappelijk immigratiebeleid dat model kan staan en adequaat is aan haar economisch belang en recht doet aan deze verantwoordelijkheid, R. is verheugd over het creëren op de algemene begroting voor het begrotingsjaar 2001 van een voorbereidende actie (lijn B7-667 : Samenwerking met derde landen op migratiegebied) ter beperking van de illegale immigratie en versterking van democratie en rechtsstaat door het opzetten van samenwerkingsprojecten en -programma's met de landen van herkomst en de transitlanden; niettemin overwegende dat deze begrotingspost ontoereikend is en de doelstellingen te beperkt zijn, 1. stelt vast dat in de lijn van de Verdragen van Amsterdam en Nice, alsmede het resultaat van de Europese Raad van Tampere, voor economische migranten, asielzoekers en tijdelijke vluchtelingen verschillende maatregelen en juridische instrumenten op EU-niveau en/of dat van de lidstaten noodzakelijk zijn; 2. verstaat onder "economische migrant” een onderdaan van een derde land die met als doel het aannemen van niet zelfstandige of zelfstandige arbeid legaal inreist in de EU; 3. is verheugd over het Commissiedocument dat de gelegenheid biedt een diepgaand debat te voeren over de belangrijkste aspecten van immigratie om de basis te leggen voor een Europees immigratiebeleid; 4. verwelkomt dat de Commissie in haar mededeling over een communautair migratiebeleid voor het eerst een poging doet om migratie in al haar aspecten te bespreken en daarbij voornamelijk het aspect van migratie om economische gronden belicht, en gerichte opname van economische migranten al naar gelang de behoeften en de mogelijkheden van de lidstaten voorstelt; 5. is, gezien de nadruk in de mededeling op immigratie van geschoolde arbeid, verheugd over een diepgaande discussie op lange termijn van maatregelen ter verzachting van de nadelige gevolgen (d.w.z. de brain drain) en ter bevordering van de positieve gevolgen (bv. deelneming van migranten aan ontwikkelingsprojecten enz.) in de landen van herkomst van de migranten, evenals de rol van partnerschappen en Unie-programma's in dit verband; wijst op het belang van samenwerking en netwerken en voor arbeidsmarktkwesties tussen regio's binnen en buiten de lidstaten; 6. betreurt dat de noodzaak van partnerschappen tussen de Unie en de landen van herkomst en doortocht in de mededeling niet verder is uitgewerkt, hoewel door de Europese Raad van Tampere beklemtoond, en verzoekt de Commissie een en ander in haar werkzaamheden in de naaste toekomst op te nemen; 7. stelt bovendien vast dat immigratie weliswaar op korte termijn een bijdrage kan leveren aan het wegwerken van het tekort aan arbeidskrachten in bepaalde sectoren en aan toename van de bevolking, maar op lange termijn niet in staat is om demografische wijzigingen te compenseren en de daaruit voortvloeiende problemen - zoals bijvoorbeeld het veiligstellen van de sociale stelsels - op te lossen; 8. onderschrijft dat langdurig ingezeten onderdanen van derde landen in de Europese Unie het recht op vrij verkeer en verblijf moeten hebben; 9. wijst erop dat overeenkomstig artikel 174, lid 10 (petitierecht) van zijn Reglement burgers uit derde landen verzoekschriften mogen indienen; 10. steunt de mening van Commissie dat een goed geformuleerd, communautair immigratiebeleid zwart werk kan tegengaan en aldus kan bijdragen tot maatregelen tegen werkloosheid en een stabiele, veilige werkgelegenheid kan bevorderen; wijst erop dat zwart werk een grote nadelige invloed op de overheidsfinanciën heeft en leidt tot ontduiking van voorschriften inzake gezondheid en veiligheid op het werk, van overeenkomsten betreffende arbeidsuren en minimumlonen en voorts de samenwerking tussen de sociale partners verstoort; 11. beklemtoont de noodzaak van maatregelen tegen degenen die welbewust illegale migranten leveren, in dienst nemen en uitbuiten; Beheersing van de immigratie 12. is van mening dat het op grond van de uiteenlopende historische, economische en sociale werkelijkheid van de lidstaten niet mogelijk is de behoefte aan arbeidskrachten uit derde landen voor het gehele grondgebied van de Unie uniform vast te leggen, en dat de Unie hiervoor ook geen juridische bevoegdheid heeft; 13. is ingenomen met maatregelen om de vrijheid om te reizen van onderdanen van derde landen in de Unie te regelen; 14. stelt vast dat van de immigranten respect voor de waardengemeenschap - zoals vastgelegd in het EU-handvest van de fundamentele rechten - en bereidheid om in de samenleving van de lidstaten te integreren wordt verwacht, maar benadrukt dat de lidstaten ook verplicht zijn de rechten en vrijheden van derdelanders te respecteren; is van oordeel dat de integratie in de samenleving van de lidstaten moet worden bevorderd; 15. wijst erop dat van alle integratiemaatregelen bijzondere waarde moet worden gehecht aan de politieke betrokkenheid en met name het kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen voor langdurig ingezeten onderdanen van derde landen; 16. is van mening dat de derde landen waaruit de migranten afkomstig zijn geraadpleegd moeten worden over de problematiek van de "brain drain”, waarbij tegelijkertijd de kwestie moet worden aangesneden van de toelating van studenten en onderzoekers naargelang onze nationale behoeften en in het belang van de derde landen; 17. deelt de mening van de Commissie dat de EU-wetgeving voor een flexibel algemeen kader op basis van een beperkt aantal statussen moet zorgen om de toegang van economische migranten veeleer te vergemakkelijken dan te bemoeilijken; Kaderregelingen op Europees niveau 18. verzoekt derhalve de Commissie en de Raad uniforme Europese kaderregelingen te treffen die ten minste betrekking hebben op 19. verlangt dat het Europees Parlement een duidelijke rol in dit proces mag spelen; 20. is van oordeel dat de huidige procedures de Unie en haar lidstaten niet toelaten om op een democratische wijze een efficiënt migratiebeleid tot stand te brengen; dringt aan op de invoering van democratische en transparante besluitvorming, door de toepassing van artikel 251 van het EU-Verdrag voor beslissingen op dit gebied; 21. verzoekt de Commissie voort te bouwen op de ervaring van de lidstaten die de afgelopen decennia stromen migranten hebben opgenomen en geïntegreerd; 22. roept de Commissie op een voorstel in te dienen voor de introductie van een gecombineerde werk- en verblijfsvergunning voor immigranten, die het vrij verkeer binnen de Unie toestaat maar op korte termijn voor de kortstondig ingezeten onderdanen het recht om te wonen en te werken tot één lidstaat beperkt; 23. is het met de Commissie eens dat praktische middelen voor aanwerving uit derde landen nodig zijn; beklemtoont dat daartoe ontwikkelde systemen onbureaucratisch en ongecompliceerd zouden moeten zijn en een succesvolle en snelle aanwerving zouden moeten toelaten; erkent de bijzondere behoeften van het midden- en kleinbedrijf aan hoge kwaliteit, betrouwbare informatie, opleiding en steun; stelt voor te overwegen zowel het EURES-netwerk op te zetten als doeltreffende regelingen verder uit te werken die door de Commissie met inspraak van de sociale partners worden gesteund; 24. verlangt derhalve dat het aan iedere lidstaat zelf wordt overgelaten om op grond van de behoeften van zijn arbeidsmarkt, demografische ontwikkelingen en integratiemogelijkheden het kwalificatieprofiel en het aantal van de gezochte arbeidskrachten vast te stellen; vindt dat een nationale regeling voor de toelating van migranten gebaseerd moet zijn op indicatieve streefcijfers en een lijst van vereiste bekwaamheden en kwalificaties die door de sociale partners en de regionale/plaatselijke overheid op een permanente basis worden vastgesteld; 25. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten adequate maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het EU-beleid wordt toegepast voor de sociale en beroepsintegratie van economische migranten, met name voor vrouwen die moeilijkheden ondervinden bij de intreding op de arbeidsmarkt; 26. verwacht van Raad en Commissie dat de aanstaande uitbreiding en de eventuele gevolgen daarvan voor de arbeidsmarkt van de lidstaten in aanmerking worden genomen bij de planning van het immigratiebeleid, en dat als flankerende maatregel wordt samengewerkt met de landen van herkomst en dat aan hen informatie wordt verstrekt over de reële mogelijkheden en behoeften in de lidstaten van de Unie en zij strategieën verwezenlijken ter bestrijding van illegale immigratie; 27. verzoekt de Commissie en de Raad het maatschappelijk, statistisch, economisch, geografisch, juridisch en politiek onderzoek op deze gebieden te steunen, met name door de oprichting van een Europees netwerk voor migratie; 28. verzoekt de Commissie en de Raad inspanningen te leveren voor de oprichting en de werking van het Europees netwerk voor migratie, dat zal bijdragen tot de ontwikkeling van een uniform registratiesysteem en de verzameling van betrouwbare en gedetailleerde cijfers inzake de migratie; 29. beklemtoont het belang van een nauwe relatie tussen een immigratiebeleid en de werkgelegenheidsrichtsnoeren; verzoekt de Commissie verder de vragen te bespreken en uit te werken hoe de werkgelegenheidsstrategie door een communautair immigratiebeleid wordt toegepast en hoe migranten op dit gebied een bijdrage kunnen leveren; 30. wenst een Europees initiatief om de inspanningen van de landen van herkomst te steunen die gericht zijn op het stimuleren van terugkeer van emigranten met een beroepsopleiding die in de Unie werken; 31. verzoekt de Commissie een rapport op te stellen over de te verwachten impact van de komende uitbreiding voor migratiebewegingen naar de toekomstige uitgebreide Europese Unie, met inbegrip van een analyse van de gevolgen van de toepassing van Schengen voor het handelsverkeer en de grensoverschrijdende samenwerking van de kandidaat-landen met hun oostelijke buren; Gerichte beheersing op nationaal niveau 32. verzoekt de lidstaten de toelating tot en het verblijf op hun grondgebied aan te passen aan de behoeften van de eigen arbeidsmarkt, daarbij rekening houdend met het doel voor de lange termijn, namelijk de integratie van de economische migranten; 33. verzoekt de lidstaten bij de bestrijding van zwartwerken de arbeidsinspectienormen en de wetgeving tegen uitbuiting strikt na te leven; 34. onderstreept dat de lidstaten oplossingen moeten vinden voor de situatie van illegale migranten; meent dat de lidstaten ook illegale arbeid dienen te bestrijden en de activiteiten van mensensmokkelaars dienen te belemmeren; 35. verwacht derhalve van de lidstaten dat zij in het belang van de integratie van de economische migranten als voorwaarde voor het verstrekken van verblijfstitels factoren als beschikbare arbeidsplaats, woning en opleidingsmogelijkheid voor kinderen in aanmerking nemen; 36. verzoekt de lidstaten het besluit over de verstrekking van een verblijfsvergunning ongeacht geslacht, ras en etnische afkomst, godsdienst of levensbeschouwing, invaliditeit, leeftijd of seksuele geaardheid van de onderdaan van het derde land te nemen; 37. verzoekt de lidstaten voorts vacatures in eerste instantie te vervullen met reeds in de lidstaten van de EU levende onderdanen van derde landen en pas daarna nieuwe immigranten als werknemer aan te werven; 38. roept de lidstaten op om informatiecampagnes op te zetten om hun burgers informatie en voorlichting te geven over het verschijnsel van de migratie en de doelstellingen van de nationale en Europese beleidsopties, en ook om hun nationale ambtenaren informatie en opleiding te geven inzake de wetgeving en de Europese programma's voor een meer rationele en meer efficiënte opvang en integratie van migranten; 39. verzoekt de lidstaten tenslotte de immigratie op hun grondgebied met behulp van uniforme statistieken op de voet te volgen, en de gegevens jaarlijks ter observatie van de migratiestromen aan de Commissie toe te zenden, zodat deze alle gevolgen kan beoordelen en met het oog op een toekomstige harmonisatie van de wettelijke bepalingen richtsnoeren voor immigratiekwesties kan voorleggen; 40. wijst er in dit verband op dat er in meerdere lidstaten bestanden met de gegevens van onderdanen van derde landen werden aangelegd zonder een bijzondere vorm van gegevensbescherming; dringt er derhalve op aan dat de bepalingen op het gebied van gegevensbescherming die gelden voor de burgers van de lidstaten ook gelden voor de onderdanen van derde landen; o o o 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het tweede jaarverslag van de Raad overeenkomstig uitvoeringsbepaling nr. 8 van de gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer (13177/1/2000 - C5-0111/2001 (1) ), - gelet op artikel 3 van het EU-Verdrag betreffende de samenhang van het gehele externe optreden van de Europese Unie, en op artikel 11 betreffende de doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, - gelet op de verklaring van de Europese Unie van mei 2000 over ontwikkeling en haar toezeggingen inzake de coherentie van het beleid, met inbegrip van de coherentie tussen het beleid van de Europese Unie inzake wapenexporten en de ontwikkelingsdoelstellingen, - gelet op de op 9 april 2001 door de Raad Algemene Zaken goedgekeurde richtsnoeren voor een EU-beleid ten aanzien van derde landen inzake foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, - gelet op artikel 17 van het EU-Verdrag inzake samenwerking op bewapeningsgebied, en op artikel 296 van het EG-Verdrag betreffende de bescherming van de nationale veiligheidsbelangen, - gelet op het door de Raad aangenomen gemeenschappelijk optreden (2) inzake de bijdrage van de Europese Unie aan de bestrijding van de destabiliserende accumulatie en verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens (3) , - gelet op het EU-programma (4) ter voorkoming en bestrijding van de illegale handel in conventionele wapens (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 oktober 2000 over het Jaarverslag 1999 van de Raad inzake de EU-Gedragscode betreffende wapenuitvoer (11384/1999 - C5-0021/2000 - 2000/2012(COS) ) (6) en zijn eerdere resoluties over dit onderwerp, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gelet op het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0309/2001 ), A. overwegende dat het externe optreden van de Europese Unie geleid wordt door de waarden van de democratie en de bescherming van de rechten van de mens, B. overwegende dat uit het Verdrag volgt dat het gemeenschappelijk handelsbeleid verenigbaar moet zijn met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, C. overwegende dat de gedragscode van de Europese Unie inzake wapenuitvoer een stap voorwaarts was ter waarborging van de samenhang en de coherentie van het beleid van de EU-lidstaten betreffende wapenuitvoer, D. overwegende dat de EU meer verantwoordelijkheid moet nemen voor vrede en veiligheid in Europa en in de gehele wereld, door verdere initiatieven te ontplooien op het gebied van wapenbeheersing en ontwapening, E. overwegende dat de Raad Algemene Zaken op 9 april 2001 richtsnoeren heeft vastgesteld inzake het EU-beleid ten aanzien van derde landen inzake foltering en dat de VN-Commissie voor de rechten van de mens onlangs alle regeringen heeft opgeroepen om "passende en doeltreffende wetgevende, administratieve, gerechtelijke en andere maatregelen te nemen om de productie, handel, export en het gebruik van uitrusting die specifiek bestemd is om te folteren, of andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling te doen ondergaan, te voorkomen en te verbieden”, F. overwegende dat de gedragscode versterkt zou moeten worden zodat export van militaire, paramilitaire en veiligheidsuitrusting verboden wordt onder omstandigheden die zouden kunnen resulteren in grove schendingen van de rechten van de mens; en om te waarborgen dat deze doeltreffend wordt toegepast, dienen de multilaterale dialoog en de uitwisseling van informatie tussen de EU-lidstaten te worden verbeterd, G. overwegende dat het eerste jaarverslag betreffende de gedragscode inzake wapenuitvoer aan het licht bracht dat de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa en Cyprus, alsmede IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Canada overeengekomen waren de beginselen van de gedragscode van de Europese Unie te onderschrijven, H. overwegende dat de lidstaten op 13 juni 2000 een gemeenschappelijke lijst van onder de gedragscode van de Europese Unie vallende militaire uitrusting hebben vastgesteld, I. overwegende dat een doeltreffende controle op het eindgebruik van cruciaal belang is en dat het ontbreken van maatregelen ter verificatie van het eindgebruik van wapens in de gedragscode een belangrijke leemte is, J. overwegende dat de controle op wapenmakelaars absoluut van essentieel belang is om de proliferatie van wapens in crisisregio's tot staan te brengen, K. overwegende dat de controles op de productie in licentie van militaire uitrusting in het buitenland door EU-ondernemingen van fundamenteel belang zijn ter voorkoming van de omzeiling van de controlemaatregelen inzake de export van wapens, L. overwegende dat de doorzichtigheid op dit terrein van vitaal belang is om de democratische verantwoordingsplicht te waarborgen, M. overwegende dat sommige lidstaten nog steeds geen jaarverslagen produceren inzake hun wapenexportcontrolebeleid en dat het in de door andere lidstaten geproduceerde verslagen aan samenhang ontbreekt, N. overwegende dat er in juli 2001 een VN-Conferentie is gehouden over de illegale handel in kleine handvuurwapens en lichte wapens in al zijn aspecten, 1. herhaalt als zijn overtuiging dat het beleid van de Europese Unie inzake wapenuitvoer: 2. is ingenomen met de publicatie van het tweede jaarverslag van de Raad waarin duidelijk naar voren komt dat er aanzienlijke vooruitgang is geboekt naar een grotere convergentie tussen het beleid van de lidstaten inzake wapenexportcontrole; 3. beveelt aan in het komende derde jaarverslag een zo volledig mogelijke evaluatie te geven van de mate waarin in de paragraaf 1 genoemde doelstellingen zijn verwezenlijkt; 4. onderstreept dat de kandidaat-lidstaten bij hun onderhandelingen met de Unie dienen te waarborgen dat zij de gedragscode volledig zullen toepassen; 5. is ingenomen met het besluit van Turkije en Malta om de beginselen van de gedragscode te onderschrijven; 6. betreurt dat de Verenigde Staten tot op heden hun eigen gedragscode inzake wapenexporten nog niet hebben goedgekeurd; beveelt aan om dit onderwerp tot een permanent onderdeel van de transatlantische dialoog te maken; 7. verzoekt de lidstaten, de Raad en de Commissie aan te dringen op de uitwerking van een internationale gedragscode voor wapenexporten en het Parlement in het kader van de jaarverslagen over de toepassing van de gedragscode voor wapenexporten over de desbetreffende activiteiten in te lichten; 8. betreurt dat de Verenigde Naties er tot nu toe niet in geslaagd zijn om een mondiale wapenexportcontroleregeling vast te stellen en dat enkele van de permanente leden van de Veiligheidsraad, met name Rusland en China, onbeperkt wapens blijven exporteren; verzoekt de Raad een EU-actie te ondernemen voor de vaststelling van een mondiale wapenexportcontroleregeling op VN-basis; 9. verzoekt de Raad de lidstaten aan te moedigen om wapenleveranties te weigeren aan landen die geen informatie verstrekken aan het VN-register van conventionele wapens; 10. is verheugd over het feit dat de lidstaten voornemens zijn regelmatig de gemeenschappelijke lijst van militaire uitrusting bij te werken en bereid zijn om deze lijst in het kader van het Akkoord van Wassenaar voor nader onderzoek voor te leggen; 11. dringt er bij de lidstaten op aan om spoedig een akkoord te bereiken over hetgeen een " in wezen identieke transactie” is; 12. is ingenomen met het feit dat er in de Raad overeenstemming is bereikt over een gemeenschappelijke lijst van niet-militaire veiligheids- en politieuitrusting; verzoekt de Commissie: 13. is ingenomen met de werkzaamheden die verricht zijn ter verwezenlijking van een grotere convergentie tussen het beleid van de lidstaten inzake exporten naar landen en regio's waarvoor geen embargo's gelden, maar jegens welke bijzondere waakzaamheid vereist is; 14. is teleurgesteld over de geringe vooruitgang die er is geboekt op de weg naar controle op de wapenmakelaardij; doet een beroep op de lidstaten om zich meer inspanningen te getroosten op de weg naar controle op de wapenmakelaardij alsmede te streven naar de ontwikkeling van een internationaal wettelijk bindende overeenkomst inzake de makelaardij; 15. is diep teleurgesteld dat er geen vooruitgang lijkt te zijn geboekt op de weg naar de goedkeuring van een gemeenschappelijk systeem van controle op het eindgebruik; 16. betreurt ten zeerste dat er geen maatregelen zijn genomen om controle uit te oefenen op de productie in licentie in het buitenland van militaire uitrusting door ondernemingen van de Europese Unie; doet een beroep op de regeringen van de lidstaten om hun expliciete toestemming voor te schrijven voor de overdracht van militaire uitrusting die in het buitenland geproduceerd is op grond van een licentieovereenkomst, teneinde het risico te verminderen dat uitrusting wordt overgedragen aan dubieuze en uitgesloten eindgebruikers; 17. herhaalt als zijn standpunt dat de gedragscode zo spoedig mogelijk juridisch bindend moet worden gemaakt voor alle huidige lidstaten en kandidaat-lidstaten van de EU; 18. doet een beroep op de Raad om erop toe te zien dat de lidstaten voortgaan in een geest van partnerschap, samenwerking en wederzijds vertrouwen met de kandidaat-lidstaten teneinde samen de bepalingen van de gedragscode te ontwikkelen en uit te voeren, en daarbij met name belang te hechten aan een doeltreffende eerbiediging van internationale embargo's, die juridisch afdwingbaar zouden moeten zijn op grond van de nationale wetgevingen; 19. verzoekt de Raad en de Commissie aan de kandidaat-lidstaten steun te verlenen voor een verantwoorde overdracht van overtollige wapens, in samenwerking met de NAVO en de OVSE; Betreffende de doorzichtigheid 20. is ingenomen met het akkoord tussen de lidstaten om een vollediger beschrijving van de redenen voor de weigering van vergunningen op te stellen; verwacht dat deze informatie zal worden opgenomen in toekomstige jaarverslagen; 21. verzoekt de lidstaten het in de verordening inzake goederen voor tweeërlei gebruik van 22 juni 2000 voor goederen voor tweeërlei gebruik overeengekomen multilateraal overlegmechanisme uit te breiden, met dien verstande dat zij aan alle lidstaten bij verlening van een exportvergunning voor een artikel waarvoor een andere lidstaat tevoren een vergunning geweigerd heeft, terzake een kennisgeving aan alle lidstaten doen toekomen; 22. juicht toe dat een toenemend aantal landen jaarverslagen inzake hun wapenexportcontrolebeleid opstelt; verzoekt de lidstaten die nog geen jaarverslagen publiceren, dit alsnog te doen; 23. onderstreept evenwel dat het geconsolideerde verslag van de Raad in zijn huidige vorm nog geen doeltreffende beoordeling van het exportcontrolebeleid van de lidstaten mogelijk maakt; is ingenomen met de toezegging van de lidstaten om hun jaarverslagen te harmoniseren en dringt er bij hen op aan gemeenschappelijke minimumnormen op een zoveel mogelijk omvattend niveau vast te stellen; verzoekt de Commissie een voorstel voor uniforme criteria bij de opstelling van verslagen van de lidstaten over wapenexporten uit te werken en daarbij het voorbeeld van het meest informatieve en doorzichtige verslag van een lidstaat te volgen; 24. dringt er bij de lidstaten op aan om te waarborgen dat hun geharmoniseerde nationale jaarverslagen het volgende zullen omvatten: 25. is van mening dat alle lidstaten bepalingen zouden moeten opstellen inzake parlementair toezicht op hun exportcontrolebeleid en besluiten inzake exportvergunningen; 26. herhaalt zijn standpunt dat grotere inspanningen noodzakelijk zijn om gemeenschappelijke bepalingen vast te stellen inzake EU-controle op de legale handel in handvuurwapens en lichte wapens, alsmede doeltreffende EU-controles ter bestrijding en uitroeiing van de handel in en smokkel van dergelijke wapens; doet een beroep op de lidstaten om actief bijdragen te blijven leveren aan de VN-Conferentie 2001 inzake de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens in al zijn aspecten; verzoekt de lidstaten te bevorderen dat er strikte, juridisch bindende internationale criteria inzake wapenverkopen, worden goedgekeurd, gebaseerd op de verplichtingen van de staten in het kader van de internationale normen inzake de rechten van de mens en het internationaal humanitair recht, in de vorm van een kaderverdrag inzake internationale wapenverkopen; 27. dringt er met klem op aan dat de wapenexport geleidelijk aan wordt opgenomen in het gemeenschappelijk handelsbeleid en artikel 296 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig wordt aangepast; meent dat de lidstaten zich alleen in uitzonderlijke omstandigheden op artikel 296 van het EG-Verdrag mogen beroepen, wanneer zij menen dat hun wezenlijke belangen in het gedrang komen; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de parlementen en regeringen van de lidstaten en van de derde landen die zijn overeengekomen de beginselen van de gedragscode van de Europese Unie te onderschrijven. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 750 - C5-0110/2001 ), - gelet op de resolutie van de Raad van ministers van Vervoer van 5 april 2001 inzake Galileo, - gelet op de conclusies van de Europese Raad van Stockholm van 24 maart 2001, - gelet op de mededeling van de Commissie Galileo - Een rol voor Europa bij de ontwikkeling van een nieuwe generatie van satellietnavigatiediensten ( COM(1999) 54 ), - gelet op het werkdocument van de Commissie "Resultaten kosten-batenanalyse van GALILEO” van 22 november 2000, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 januari 1999 over de mededeling van de Commissie: Ontwikkeling van een transeuropees netwerk voor positiebepaling en navigatie: een Europese strategie voor GNSS (Global Navigation Satellite Systems) (1) , - onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 19 december 1994 betreffende de Europese bijdrage aan de ontwikkeling van een wereldwijd satellietnavigatiesysteem (GNSS) (2) , - gelet op artikel 154 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0288/2001 ), A. gelet op het gemeenschappelijk belang van de Europese Unie bij een coherente strategie voor Galileo, B. overwegende dat de onafhankelijkheid en betrouwbaarheid van Galileo in belangrijke mate kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van de communautaire doelstelling van een duurzame mobiliteit in het belang van het milieu en de economie op het grondgebied van de Europese Unie, met name door de wezenlijke verbetering van de interoperabiliteit van het spoorwegnet en meer in het algemeen het beheer van de diverse vormen van verkeer en vervoer binnen Europa, C. overwegende dat door de ontwikkeling van Galileo het technologische potentieel van Europa als vestigingsplaats wordt bevorderd, D. overwegende dat Galileo Europa gekwalificeerde toegang verleent tot geavanceerde technologie, die mogelijkheden biedt voor het scheppen van toekomst-georiënteerde arbeidsplaatsen, E. nadrukkelijk erop wijzend dat de Europese Unie niet achter mag blijven bij de toekomstige ontwikkeling van de technologische capaciteiten en het beheer van daarmee samenhangende technologieën met een ruimtevaartcomponent, en om strategische redenen moet deelnemen aan het toezicht op een satellietnavigatiesysteem, F. zijn standpunt bevestigend dat voor verdere vooruitgang op dit gebied een duidelijk politiek signaal van de Raad vereist is, G. overwegende dat het Europees Ruimteagentschap reeds stappen heeft ondernomen om, zodra het positieve adviezen heeft ontvangen van de Raad en het Parlement, voort te kunnen gaan met de ontwikkeling van het programma, H. overwegende dat iedere verdere vertraging bij de programmering van komende ontwikkelingsstadia ernstige gevolgen zal hebben voor de planning van de verschillende volgende fasen, I. overwegende dat verdere vertragingen bij de ontwikkeling van Galileo tot ernstige problemen zouden leiden ten aanzien van de beoogde streefdatum 2008, waarvan de planning van de vernieuwing van GPS (GPS II) afhangt, en ook zeer schadelijke effecten zouden hebben voor het bedrijfsleven, J. overwegende dat economische analyses erop wijzen dat op het gebied van de satellietnavigatie en de daarmee samenhangende diensten op een sterke economische ontwikkeling kan worden gerekend, K. overwegende dat dankzij Galileo een effectief meet- en stuurinstrument verkregen is voor taken op het gebied van economie, wetenschap en veiligheidsbeleid, 1. neemt kennis van de mededeling van de Commissie, de conclusies van de Europese Raad, op 24 maart 2001 in Stockholm bijeen, en de resolutie van de Raad van ministers van Vervoer van 5 april 2001 inzake Galileo en stelt tegen deze achtergrond vast dat voor een gefundeerde besluitvorming nog over een aantal kwesties helderheid moet worden verkregen; 2. spreekt zijn bezorgdheid uit over de financiële levensvatbaarheid van het Galileo-project als de prognoses over de investeringen uit de particuliere sector niet uitkomen; onderstreept dat de financiële gevolgen van onvoldoende deelneming door de particuliere sector niet mogen worden afgewenteld op de Gemeenschapsbegroting of de nationale begrotingen; dringt er daarom bij de Commissie op aan om in elke fase van het project voldoende deelneming van de particuliere sector te verzekeren; 3. dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk een voorstel in te dienen voor de opbouw van een managementstructuur voor Galileo; 4. dringt er bij de Commissie op aan voor 15 november 2001 een voorstel in te dienen voor een algemene financiële structuur voor Galileo in het kader van de opbouw van de managementstructuur; 5. verzoekt de Commissie verdere informatie te verstrekken over organisatie, administratie, personeel en financiering van de eenheid die zal worden belast met het beheer van het project; 6. verzoekt de Commissie het voorstel betreffende de opbouw van een beheers- en financiële structuur dusdanig uit te werken dat de Europese industrie wordt gemotiveerd om naast de tot dusver gedane toezeggingen financieel deel te nemen aan de ontwikkeling en de hierop volgende fasen; 7. onderstreept tevens het technologisch en industrieel belang van het Galileo-programma voor de handhaving van een hoog deskundigheidsniveau en het concurrentievermogen van de Europese ruimtevaart- en telecommunicatie-industrie; 8. dringt bij de Commissie aan op een gedetailleerd onderzoek naar de mogelijke inkomensstromen en op kwantificering van de daarvoor vereiste structurele kadervoorwaarden op juridisch gebied; 9. wenst dat naast de algemene financiële strategie voor het Galileo-project terdege rekening wordt gehouden met zowel de economische gevolgen in termen van werkvolume, direct enindirect, als de gevolgen voor de directe en indirecte werkgelegenheid in de Europese industrie; 10. dringt er bij de Commissie op aan eerst een grondige kosten-batenanalyse van Galileo uit te werken en in dit verband ook een vergelijking met alternatieve communicatiesystemen voor het lucht-, rail- en zeevervoer evenals voor verkeersbeheer en -controle uit te voeren; 11. dringt er bij de Commissie op aan om met het oog op de vooruitgang en de toegevoegde waarde van de technologie evenals de klantgerichtheid van Galileo na te gaan of er alternatieve bandbreedten bestaan en of de vereiste compatibiliteit met andere satellietnavigatiesystemen gewaarborgd is; 12. onderstreept evenwel dat het Galileo-programma de civiele onafhankelijkheid van de Europese Unie op het gebied van het satellietnavigatiesysteem en de toepassingen ervan kan garanderen, met name ten aanzien van de veiligheid en betrouwbaarheid van het systeem; 13. dringt er bij de Commissie op aan een financieel memorandum in te dienen dat gebaseerd is op realistische schatting van de financieringmogelijkheden; herinnert eraan dat de begrotingsautoriteit een duidelijk beeld moet hebben van de financiering van het project voor zij een besluit kan nemen over de uitgaven die gedekt worden door de algemene begroting; 14. is van mening dat het Parlement moet eisen dat de begrotingsautoriteit voorafgaand wordt geraadpleegd wanneer de uitgaven die worden gefinancierd uit de algemene begroting worden herzien; hierdoor zou gewaarborgd worden dat de overige activiteiten die in het kader van rubriek 3 worden gefinancierd er niet onder lijden; 15. onderstreept de noodzaak om de contacten en de samenwerking internationaal te intensiveren en ervoor te zorgen dat de belangen van de Europese Unie op dit gebied worden gewaarborgd en dat verdere stappen ter realisering van het programma in nauwe samenwerking met het Europees Ruimteagentschap (ESA) worden gedaan; 16. benadrukt de Europese dimensie van Galileo, waarbij kandidaat-lidstaten in staat moeten worden gesteld om aan alle fasen van het project deel te nemen; benadrukt het belang van nauwe samenwerking met de Verenigde Staten en Rusland om ervoor te zorgen dat Galileo interoperabel en compatibel is met GPS en GLONASS; 17. dringt er bij de Commissie op aan om intensieve onderhandelingen te blijven voeren met de potentiële internationale partners, teneinde te komen tot een gemeenschappelijke structuur en een gemeenschappelijke financiering, die later gevolgd zullen worden door een gebruikmaking van Galileo tegen betaling; 18. wenst dat bij de uitvoering van het programma doorzichtigheid wordt betracht, vooral op het niveau van de besluitvorming; 19. benadrukt dat in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek de steun voor projecten ook afhankelijk moet worden gemaakt van de vraag of deze compatibel zijn met Galileo, teneinde de ontwikkeling van toepassingen voor Galileo te stimuleren; 20. roept de Commissie en de lidstaten ertoe op bij de uitstippeling van het toekomstige zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling grondig te onderzoeken welke bijdrage het Galileo -programma kan leveren aan de vooruitgang van het onderzoek in Europa; 21. onderstreept dat ook het vervoersbeleid van de kandidaat-lidstaten tijdig moet worden afgestemd op de innovaties op telematicagebied die Galileo mogelijk zal maken; 22. verzoekt de Commissie om er in de ontwikkelingsfase zorg voor te dragen dat er een systeemarchitectuur voor Galileo komt die gebruik maakt van doelmatige coderingsstelsels waardoor de centralisatie van gebruikersgegevens wordt voorkomen, openbare en particuliere actoren alleen in een met het EU-handvest van de grondrechten verenigbare vorm toegang wordt geboden tot gegevens en de algemene gegevensbescherming en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in het systeem centraal komen te staan; 23. benadrukt dat de Europese Unie er een vitaal belang bij heeft Galileo als civiele infrastructuur dusdanig op te zetten dat niet-geautoriseerde Europese en/of niet-Europese signaalverkenningsdiensten geen toegang tot de gebruikersgegevens kunnen krijgen; 24. juicht het toe dat ook de landen van de Europese vrijhandelszone (EVA) aan Galileo deelnemen; 25. dringt er bij de Commissie op aan niet alleen de Raad, maar ook het Europees Parlement regelmatig op de hoogte te houden van de bilaterale gesprekken en de resultaten hiervan en in de toekomst transparantie te waarborgen; 26. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan de voorbereiding van de komende Wereldradioconferentie 2003 te intensiveren en in dat verband de benodigde frequenties voor Galileo definitief veilig te stellen; 27. dringt bij de Commissie aan op bevordering van het onderzoek op het gebied van componenten, bedrijfsvoering en toepassing; 28. herinnert eraan dat het absoluut noodzakelijk is dat het gebruik van de ruimte voor het algemeen nut en de openbare dienst wordt uitgebreid; 29. is van mening dat bij de ontwikkeling van het Galileo-project rekening moet worden gehouden met de bescherming en instandhouding van het milieu, teneinde het leven van de mensen en de natuurlijke rijkdommen te beschermen en natuurrampen of door menselijke interventie veroorzaakte rampen vroegtijdig op te sporen of zelfs te voorkomen; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten en het Europees Ruimteagentschap (ESA). Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 567 - C5-0740/2000 ), - onder verwijzing naar de ontwerpresolutie van Salvador Garriga Polledo over bedrijven met gemengd kapitaal Europese Unie - particulier initiatief ( B5-0024/2001 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juni 1996 over het Groenboek over innovatie ( COM(1995) 688 - C4-0609/1995 ) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 september 1997 over de mededeling van de Commissie "Eerste actieplan voor innovatie in Europa - Innovatie ter bevordering van groei en werkgelegenheid ( COM(1996) 589 - C4-0624/1996 ) (2) , - gelet op besluit nr.182/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 1998 betreffende het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technoloigsche ontwikkeling en demonstratie (1998-2002) (3) , - onder verwijzing naar zijn advies van 15 december 1998 inzake het voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002) op het gebied van "Bevordering van innovatie en stimulering van deelneming van het MKB” ( COM(1998) 305 - C4-0438/1998 - 1998/0182(CNS) ) (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over eEuropa - een Informatiemaatschappij voor iedereen: Mededeling over een initiatief van de Commissie voor de buitengewone Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart 2000 ( COM(1999) 687 - C5-0063/2000 - 2000/2034(COS) ) (5) , - gezien de conclusies van de bijeenkomst van de Europese Raad van 23 en 24 maart 2000 te Lissabon, - gezien de conclusies van de bijeenkomst van de Europese Raad van 19 en 20 juni 2000 te Feira, - onder verwijzing naar zijn standpunt van 26 oktober 2000 over het voorstel voor een besluit van de Raad over een meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap ( COM(2000) 256 - C5-0274/2000 - 2000/0107(CNS) ) (6) , - onder verwijzing naar zijn resoluties van 18 mei 2000 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's " Naar een Europese onderzoekruimte”( COM (2000) 6 - C5-0115/2000 - 2000/2075(COS) ) (7) en van 15 februari 2001 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: Totstandbrenging van de "Europese Onderzoekruimte”: oriëntaties voor de activiteiten van de Unie op het gebied van onderzoek (2002-2006) ( COM(2000) 612 - C5-0738/2000 - 2000/2334(COS) ) (8) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0234/2001 ), A. overwegende dat innovatie een kernsector is ter verwezenlijking van het op de Top van Lissabon gestelde doel van Europa "de meest mededingingskrachtige en dynamische kenniseconomie ter wereld te maken”, B. overwegende dat het op de Europese Raad van Feira op 20 juni 2000 aangenomen Europees Handvest voor het kleinbedrijf aansluit op de behoeften van het kleinbedrijf, met name wat betreft innovatie en kenniseconomie, C. overwegende dat bevordering van innovatie en vooruitgang in de sector onderzoek zeer nauw met elkaar verweven zijn, D. overwegende dat in het kader van een algemeen innovatiebeleid rekening moet worden gehouden met diverse aspecten, zoals vereenvoudiging van wetgeving en bestuursrecht, beschikbaarheid van kredieten, opleiding van studenten en werknemers, samenwerking tussen ondernemingen en opneming van onderzoek in de bedrijfsstructuur, E. overwegende dat op het gebied van bevordering en resultaten van innovatie verschillen bestaan tussen de lidstaten en de diverse regio's van de EU, F. overwegende dat de VS en Japan qua bevordering en ontwikkeling van innovatie een voorsprong hebben op de EU, G. overwegende dat in het kader van een algemene benadering van innovatie rekening moet worden gehouden met de maatschappij als geheel, dat moet worden gezorgd voor participatie van onderwijs, onderzoek en bedrijfsleven en dat de integratie van deze drie sectoren moet worden verbeterd, H. overwegende dat alle ondernemingen ongeacht hun omvang en hun bedrijfstak de kennismaatschappij binnen moeten kunnen gaan en toegang moeten hebben tot innovatie en onderzoek, I. overwegende dat een programma op gang moet worden gebracht om de richtsnoeren vast te leggen en de maatregelen uit te voeren die noodzakelijk zijn om de innovatie in Europa te bevorderen, 1. spreekt zijn waardering uit over de mededeling van de Commissie over innovatie in een kenniseconomie; 2. spreekt zijn steun uit voor de initiatieven van de Commissie in de sector onderzoek in verband met innovatie, zoals de Europese onderzoekruimte en het voorstel voor een zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, en verzoekt de Commissie en de Raad deze resolutie in overweging te nemen als zij innovatieve maatregelen voorstellen die in laatstgenoemd programma moeten worden opgenomen; 3. wijst er met nadruk op dat deze initiatieven zeer belangrijke stappen zijn op weg naar een "innovatie-offensief” op Europees niveau en dat zij er alle op gericht moeten zijn de zwakte van bedrijven uit de EU op het gebied van innovatie op te heffen en hun meer mededingingsvermogen te verschaffen; 4. wijst nogmaals op de noodzaak de bevordering van innovatie in Europa te steunen, zoals reeds is erkend tijdens de Europese Raden van Lissabon en Nice, en een Europese benadering te verwezenlijken van een kennismaatschappij en -economie, teneinde de uitdaging van toekomstige ontwikkelingen van de EU te kunnen aannemen; is van mening dat er ondanks de bereikte vooruitgang nog altijd, vijf jaar na de goedkeuring van het Groenboek over innovatie in Europa, te weinig innovatie is; 5. verzoekt de Commissie het Europees Handvest voor het kleinbedrijf ten uitvoer te leggen, met name voor wat betreft innovatie en toegang tot de kennismaatschappij; 6. stemt in met de algemene wijze waarop de Commissie het innovatiebeleid in Europa benadert en wijst er met nadruk op dat financiële steun moet worden verleend en dat de structuren moeten worden gemoderniseerd en verbeterd; 7. dringt aan op Europese en nationale acties ter bevordering van toetsing van prestaties en optimale werkwijzen; 8. dringt aan op Europese, nationale en regionale initiatieven om de in vergelijking met de VS en Japan zwakke punten in verband met verspreiding en bevordering van innovatie in Europa, weg te nemen; 9. wijst nogmaals op de betekenis van een infrastructuur, een onderwijsstelsel en voortgezette , opleiding die gebruik maken van de kwaliteiten van mannen en vrouwen en moedigt beide geslachten aan tot onderzoek om innovatie te bevorderen; 10. wijst er met nadruk op dat onderwijs en opleiding, met name op universiteitsniveau, belangrijke onderzoekinstrumenten zijn en dat synergie tussen bedrijven en universiteiten moet worden aangemoedigd opdat bedrijven hun voordeel kunnen doen met onderzoek; 11. dringt erop aan dat vrouwen en mannen, volwassenen en jongeren worden aangemoedigd en gelegenheid wordt gegeven tot studeren om op termijn innovatie mogelijk te maken; dringt erop aan dat binnen het onderwijs in grotere mate gebruik wordt gemaakt van ervaring in het beroepsleven; voorwaarde hiervoor is dat de diverse soorten onderwijs worden aangepast aan de kwaliteiten van mannen en vrouwen; 12. dringt erop aan dat onder jonge mensen in opleiding op innovatie gericht ondernemerschap wordt bevorderd en dat wordt gezorgd voor meer betrokkenheid van studenten bij de bedrijfssector; verzoekt de lidstaten dan ook het mogelijk te maken dat in hun onderwijsstelsels "junior-ondernemingen” worden ingevoerd van het type zakelijke onderneming die in scholen worden uitgevoerd; is van mening dat de vorming van het menselijk kapitaal een belangrijke factor van innovatie is en dat opleiding derhalve erg verweven is met innovatie en als drijvende kracht moet worden beschouwd. Een doorslaggevende rol kan hierbij de didactiek van de wetenschappen spelen, die zowel in het basis- als in het middelbaar onderwijs moet worden bevorderd, in combinatie met e-learning; 13. verzoekt de lidstaten en de Commissie om maatregelen ter bevordering van de mobiliteit van leraren, hoogleraren en onderzoekers naar de bedrijfssector opdat gunstige voorwaarden worden geschapen ter ontmoediging van de omvangrijke migratie van onderzoekers naar andere landen zoals de VS; 14. verzoekt de lidstaten en de Commissie bedrijven te steunen bij de bevordering van levenslange opleiding en met het oog hierop te zorgen voor opleidingstoelagen; 15. verzoekt de Commissie er in een kenniseconomie voor te zorgen dat alle bedrijven, met inbegrip van de ambachtelijke ondernemingen , ongeacht hun omvang en bedrijfstak toegang hebben tot innovatie en onderzoek, zoals met nadruk wordt gesteld in zijn standpunt van 26 oktober 2000; 16. verzoekt de Commissie een strategisch programma voor de Europese Unie op te zetten en uit te voeren in de sector innovatie in het kader van het zesde KPTO; 17. verzoekt de lidstaten en de Commissie ervoor te zorgen dat het intellectueel eigendom beter wordt beschermd en vooruitgang te boeken bij de toepassing van het Europees recht inzake octrooien, merken en octrooien van korte duur; 18. wijst er met nadruk op dat via dit toekomstige programma de eerste stadia van innovatieve bedrijven moeten worden bevorderd, waardoor hun toegang tot startkapitaal en risicodragend kapitaal wordt aangemoedigd, alsook de ontwikkeling van Europees risicodragend kapitaal; er moet worden gezorgd voor specifieke aanmoedigingsmaatregelen ten behoeve van jonge mensen die een bedrijf willen beginnen of een bestaand bedrijf willen overnemen; 19. dringt erop aan dat dit programma wordt gebruikt om particuliere fondsen vrij te maken ter financiering van innovatie en onderzoek met eerbiediging van de onafhankelijkheid van de resultaten en van de instelling die hen afhandelt; 20. wenst beter gecoördineerde nationale en EU-instrumenten ten behoeve van innovatieve ondernemingen en decentralisatie van de EU-steun aan het MKB in de sector innovatie; 21. wijst met nadruk op de noodzaak van bestuursrechtelijke vereenvoudiging om het voor het MKB gemakkelijker te maken innovatieve producten te scheppen en zich innovatieve productiemethoden eigen te maken; 22. wijst er nogmaals op dat op mondiaal niveau op samenhangende wijze moet worden samengewerkt tussen bedrijven, rekening houdend met de noodzaak van opleiding ter bevordering van het ondernemerschap, de bepaling van nieuwe beroepsbekwaamheden en vaardigheden in opleidingsstelsels, de ontwikkeling van informatieinstrumenten en diensten voor betere maatschappelijke integratie; 23. dringt aan op een netwerk om de sectoren onderzoek, technologie en innovatie te combineren; 24. benadrukt de betekenis van innovatie voor de ontwikkeling van de nieuwe economie en de overgang van de kenniseconomie naar de kennissamenleving in het kader van de modernisering van het Europees maatschappelijk en cultureel model; 25. is van mening dat jongeren, zowel binnen als buiten het onderwijs, in het algemeen niet alleen ontvangers, maar ook dragers moeten zijn voor de verspreiding en de ondersteuning van innovatie; dat hun daarom de noodzakelijke instrumenten moet worden geboden voor de ontwikkeling van nieuwe en innovatieve ideeën, zodat zij ervaringen kunnen ontwikkelen die buiten van tevoren vastgestelde kaders vallen en daardoor een model- en vernieuwende functie hebben; 26. is van mening dat, wil het middelbaar en tertiair onderwijs aan de bovenstaande behoeften voldoen, de modernisering van scholen, universiteiten en beroepsopleidingen absoluut noodzakelijk is, alsmede het onderling koppelen van onderzoeksinstellingen, universiteiten en wetenschappelijke bibliotheken via Internet; 27. is van mening dat het feit gewerkt te hebben in universiteiten van andere landen en prestigieuze onderzoekteams in het onderzoek als een verdienste erkend moet worden en dat onderzoek gelijk staat aan het vermogen tot innovatie en dat er daarom maatregelen moeten worden genomen om de uitwisseling van onderzoekers en bursalen die nieuwe projecten ontwikkelen en de opneming in onderzoekteams van buitenlanders in opleiding te bevorderen; 28. benadrukt het belang van een versterking van de relatie van de burgers met het gebruik en de toepassing van de innovatie met het oog op het vinden van evenwichtige en nuttige oplossingen voor alle burgers, zodat de economische en democratische stabiliteit van de Europese samenlevingen wordt versterkt. Deze hebben duidelijke kenmerken die de grote verschillen bevorderen op het gebied van de toegang en het gebruik van nieuwe technologieën en innovatie: hoge percentages technologisch analfabetisme, een multicultureel karakter, toename van het aantal bejaarden, groepen van mensen in een achterstandspositie. Het doel moet zijn dat iedere burger in staat is om in de informatiemaatschappij te leven en te werken en in staat is gebruik te maken van zelfs de meest geavanceerde innovaties; 29. is van mening dat de bestaande problemen moeten worden opgelost en dat de toepassing van het uitvindersdiploma van de Gemeenschap moet worden versterkt, waarbij het voorts de betekenis benadrukt van de eerbiediging en de bescherming van de intellectuele eigendom; 30. is van mening dat bij de beoordeling van curricula en in de schalen voor het carrièreverloop rekening gehouden moet worden met mobiliteit en dat er erkenning moet zijn voor de verdiensten van personen die een opleiding hebben gevolgd en ervaring hebben in andere landen alsook voor de kennis van talen; 31. stelt voor in de acties van de lidstaten en de Commissie maatregelen op te nemen om innovatie in alle niveaus van onderwijs aan te moedigen; 32. stelt voor aan de innovatie-indicatoren indicatoren toe te voegen die betrekking hebben op e-learning en de relatie tussen onderwijs en innovatie; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op het werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(1999)2033 - C5-0354/2000 ), - gelet op de Richtlijn 89/104/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten van 21 december 1988 (1) en Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk (2) , en met name de artikelen 7 resp. 13 daarvan (3) : - gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité van 24 januari 2001 over "De uitputting van aan een ingeschreven merk verbonden rechten (4) , - gezien het besluit van de Commissie van 24 mei 2000 geen voorstel tot wijziging van het huidige stelsel van communautaire uitputting in te dienen, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0311/2001 ), A. overwegende dat in verscheidene lidstaten van de Europese Gemeenschap oorspronkelijk het beginsel van de nationale uitputting gold, B. overwegende dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen reeds in 1974 met het oog op deze landen de nationale uitputting heeft uitgebreid tot de communautaire uitputting en dit als volgt heeft gemotiveerd: "Dat immers, indien de merkgerechtigde de invoer der beschermde producten die door hemzelf of met zijn instemming in een andere lidstaat in het verkeer zijn gebracht, zou kunnen verbieden, hij de mogelijkheid zou hebben de nationale markten af te grendelen en aldus de handel tussen de lidstaten te beperken, zonder dat zodanige beperking noodzakelijk is om hem het behoud van het uit het merk voortvloeiende exclusieve wezenlijke recht te verzekeren” (5) , C. overwegende dat de overgang van de nationale naar de communautaire uitputting heeft geleid tot meer mededinging, D. overwegende dat in verscheidene lidstaten tot de inwerkingtreding van bovengenoemde Richtlijn 89/104/EEG het beginsel van internationale uitputting gold, 1. verzoekt de Commissie op grond van de voorafgaande afwegingen en vaststellingen: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 6, 7 en 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 13 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, die de Europese Unie en haar lidstaten de verplichting opleggen strenge normen inzake mensenrechten en niet-discriminatie te hanteren, alsook op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, - gelet op het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie uit 1965, het Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden uit 1995 en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, - gelet op Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1) , - gezien de voorbereidingen van de EU op de Wereldconferentie, met name de in zijn resolutie van 5 juli 2001 (2) over de mensenrechten aangenomen aanbeveling van het Europees Parlement betreffende het standpunt dat de Europese Unie op de Wereldconferentie dient in te nemen, - gezien de verklaring die op de Europese voorbereidende conferentie "All different, all equal” op 13 oktober 2000 in Straatsburg is goedgekeurd, - gezien het kaderakkoord van 5 juli 2000 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie (3) , - gezien de mededeling van de Commissie over de rol van de Europese Unie bij de bevordering van de mensenrechten en de democratisering in derde landen ( COM(2001) 252 ) en de conclusies van de Raad van 16 juni 2001 over deze mededeling, A. overwegende dat de Europese Unie bij de ontwikkeling van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid niet alleen samen met de lidstaten een belangrijke rol vervult om te proberen racisme en rassendiscriminatie in de EU uit te bannen, maar ook de kans heeft om een constructieve rol te spelen op de internationale scène omdat racisme en discriminatie op grond van ras en etnische afstamming zowel intern als extern, fundamenteel tegen de doelstellingen van de EU indruisen, B. overwegende dat de Conferentie door op 8 september 2001 politieke overeenstemming te bereiken over een slotverklaring en een actieprogramma, een boodschap aan de wereld heeft gericht en een stap heeft gezet in de richting van uitbanning van alle hedendaagse vormen van racisme en vreemdelingenhaat, ook al heeft zij niet alle verwachtingen kunnen inlossen, C. overwegende dat deze onderhandelingen bijzonder moeilijk waren omdat kwesties zoals schadevergoeding voor slachtoffers van slavernij en het conflict in het Midden-Oosten de agenda van de Conferentie hebben gedomineerd en overschaduwd, D. overwegende dat het langdurige lijden dat is veroorzaakt door historische Europese praktijken nu wordt erkend, dat zionisme niet gelijk is aan racisme, en dat de holocaust een eenmalige gebeurtenis in de wereldgeschiedenis is geweest, E. overwegende dat de Europese Unie via het Voorzitterschap, vertegenwoordigd door de heer Louis Michel, fungerend voorzitter van de Raad, een centrale rol heeft gespeeld om de slotovereenkomst te redden, F. overwegende dat de rol die met name de delegatie van het Europees Parlement maar ook de Commissie op de Conferentie hebben kunnen spelen, niet volstond om de toenemende verantwoordelijkheden van de EU op dit gebied behoorlijk of ten volle weer te geven, waarbij wordt betreurd dat de Commissie enkel door ambtenaren was vertegenwoordigd en dat ook niet alle lidstaten door belangrijke ministers waren vertegenwoordigd, G. overwegende dat een hoog bedrag aan EU-geld (€ 3,7 miljoen) was uitgetrokken om de deelname te steunen van NGO's en landen met een laag inkomen aan vier regionale voorbereidende conferenties en de Wereldconferentie zelf, 1. is verheugd dat de Conferentie erin geslaagd is overeenstemming te bereiken over een slotverklaring, die als basis zal dienen voor de wereldwijde strijd tegen racisme en discriminatie op grond van ras en etnische afstamming; 2. feliciteert de Europese Unie omdat zij erin geslaagd is de Conferentie naar een compromis over de slotverklaring te loodsen, met name via de inspanningen van de fungerend voorzitter van de Raad, waardoor een complete mislukking werd vermeden en een aanvaardbaar resultaat werd bereikt, maar verzoekt de Europese Unie met klem haar vermogen om op internationaal niveau op te treden verder te ontwikkelen en de verwachtingen in te lossen die hiermee gepaard gaan; 3. betreurt dat het NGO-Forum dat aan de Wereldconferentie voorafging, een schaduwverklaring heeft opgesteld waarvan de taal en de eisen op sommige punten zo extreem waren dat de Hoge VN-commissaris voor de mensenrechten deze niet aan de Wereldconferentie kon aanbevelen en sommige NGO's er afstand van namen, waardoor de reputatie en de invloed van het maatschappelijk middenveld zijn verzwakt; 4. is van mening dat het, gelet op het belang van het doel van de Racismeconferentie van Durban en op de erg openlijke en betreurenswaardige moeilijkheden die tijdens het langdurige onderhandelingsproces op verschillende niveaus zijn opgedoken, wenselijk zou zijn geweest dat er vooraf meer voorbereidend werk was verricht om unanieme overeenstemming over de slotconclusies te garanderen; verzoekt de Verenigde Naties de organisatie te bekijken van forums in de toekomst, een nieuwe conferentie te plannen over tien jaar en te kijken hoe NGO-forums zullen worden georganiseerd om te voorkomen dat één-thema-groepen deze evenementen volledig in hun greep krijgen; 5. neemt nota van het feit dat de Europese Unie in de slotverklaring heeft ingestemd met een formulering over slavernij, slavenhandel en kolonialisme die verder gaat dan datgene waarin het gemeenschappelijk standpunt van de EU aanvankelijk voorzag, maar waarbij de kwestie van schadevergoeding voor de slachtoffers van deze praktijken is ontweken; 6. is verheugd over de erkenning van het kwaad van de slavernij en de praktijk van de slavenhandel, die heden ten dage zouden worden beschouwd als misdaden tegen de mensheid; is met name verheugd over het feit dat discriminatie van de Roma en de Sinti voor het eerst op internationaal niveau is erkend, maar betreurt dat in de slotverklaring geen sprake is van discriminatie van de Dahlit; 7. is verheugd over de steun die in de verklaring wordt uitgesproken voor het nieuwe Afrika-initiatief en verzoekt om de toekenning van de bijkomende steun die is toegezegd voor de bevordering van de democratie en behoorlijk politiek bestuur in Afrika; 8. wijst erop dat alle aandacht moet uitgaan naar de in Durban overeengekomen concrete maatregelen ter bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en discriminatie, dat de Europese Unie de uitvoering van deze maatregelen moet steunen en vergemakkelijken via nationale actieplannen in de lidstaten, en dat zij op internationaal vlak het voortouw moet nemen om het vermogen van andere landen te vergroten om racisme, vreemdelingenhaat en discriminatie te bestrijden; 9. verzoekt de EU verder te onderzoeken hoe zij haar volle gewicht kan aanwenden om thema's zoals internationale mensenrechten en anti-discriminatie zoveel mogelijk te beïnvloeden, met inbegrip van het niveau waarop de politiek is vertegenwoordigd en van een herziening van de interinstitutionele kaderovereenkomst van 5 juli 2000, waardoor zij beter kan inspelen op de toegenomen verantwoordelijkheden van de Europese Unie en haar instellingen in internationale forums, met name de Verenigde Naties; 10. verzoekt de EU met klem acties aan te moedigen om onverdraagzaamheid, met name islamhaat en antisemitisme, te bestrijden; 11. verzoekt de Commissie te onderzoeken hoe het EU-geld voor de Wereldconferentie werd toegewezen en besteed; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en de parlementen van de lidstaten.