Het Europees Parlement , – gezien de op 28 november 1995 tijdens de Europees-mediterrane conferentie goedgekeurde Verklaring van Barcelona, die het begin vormde van het Europees-mediterrane partnerschap (1) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1488/96 van de Raad van 23 juli 1996 inzake financiële en technische maatregelen ter ondersteuning van de hervorming van de economische en maatschappelijke structuren in het kader van het Europees-mediterrane partnerschap (2) (de "MEDA-verordening"), – gelet op Verordening (EG) nr. 2698/2000 van de Raad van 27 november 2000 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1488/96 (3) (de "MEDA-II-verordening"), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 februari 2001 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement ter voorbereiding van de vierde bijeenkomst van de Euromediterrane ministers van Buitenlandse Zaken: een nieuwe impuls voor het proces van Barcelona (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 juni 2003 over het jaarverslag 2000 van het MEDA-programma (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 2003 over Euromed (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 februari 2004 over een nieuwe impuls voor EU-maatregelen inzake mensenrechten en democratisering met mediterrane partners (7) , en zijn resolutie van 27 oktober 2005 over een terugblik op het proces van Barcelona (8) , – gezien de op 21 april 2005 geformuleerde politieke prioriteiten voor het voorzitterschap door het Europees Parlement van de Europees-mediterrane Parlementaire Vergadering (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 januari 2006 over het Europees nabuurschapsbeleid (10) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 6 juli 2006 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende algemene bepalingen tot invoering van een Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (11) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1638/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 houdende algemene bepalingen tot invoering van een Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (12) , – gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 4 december 2006 betreffende de versterking van het Europees nabuurschapsbeleid ( COM(2006)0726 ), – gezien het eindverslag van 18 juli 2005 over de tussentijdse evaluatie van het MEDA-II-programma (13) , – gezien het jaarverslag 2006 over het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap en de implementatie van de externe bijstand in 2005 (14) , – gezien speciaal verslag nr. 5/2006 van de Rekenkamer over het MEDA-programma (15) , – gezien het jaarverslag 2005 over de Europees-mediterrane investerings- en partnerschapsfaciliteit van 26 juni 2006 (16) , – gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad van 17 oktober 2006 "Beoordeling van de Europees-mediterrane investerings- en partnerschapsfaciliteit (FEMIP) en opties voor de toekomst" ( COM(2006)0592 ), – gezien het door de Europese Raad in december 2006 goedgekeurde strategische partnerschap voor het gebied van de Middellandse Zee en het Midden-Oosten (17) , – gelet op Besluit 2002/817/EG van de Raad van 23 september 2002 betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Organisatie van de Verenigde Naties voor hulpverlening aan Palestĳnse vluchtelingen (UNRWA) inzake hulp aan vluchtelingen in de landen van het Nabĳe Oosten (2002-2005) (18) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2003 over vrede en waardigheid in het Midden-Oosten (19) , – gelet op Verordening (EG) nr. 669/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wĳziging van Verordening (EG) nr. 1734/94 van de Raad betreffende de financiële en technische samenwerking met de Westelĳke Jordaanoever en de Gazastrook (20) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 februari 2006 over de resultaten van de Palestijnse verkiezingen en de situatie in Oost-Jeruzalem (21) , – gezien de verklaringen van 30 januari 2006 (22) en 9 mei 2006 (23) van het Midden-Oosten-Kwartet (bestaand uit vertegenwoordigers van de EU, de VN, de VS en Rusland), waarin uiting wordt gegeven aan ernstige bezorgdheid over de verslechterende situatie in de Palestijnse gebieden en de bereidheid kenbaar wordt gemaakt in te stemmen met een tijdelijk mechanisme voor directe steun aan de Palestijnse bevolking, – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 15 mei 2006 over het vredesproces in het Midden-Oosten (24) , waarin de Raad uiting geeft aan zijn ernstige bezorgdheid over de verslechtering van de humanitaire, economische en financiële situatie op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook, en zich verheugd toont over de bereidheid van het Kwartet om in te stemmen met een tijdelijk internationaal mechanisme met als doel het direct leveren van steun aan de Palestijnse bevolking en het uitoefenen van toezicht daarop, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over de humanitaire crisis in de Palestijnse gebieden en de rol van de EU (25) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 september 2006 over de situatie in het Midden-Oosten (26) , – gezien het verslag van zijn ad hoc-delegatie aan Israël en de Palestijnse gebieden op 20-21 december 2006, – gezien het verslag van de International Development Committee van het Britse Lagerhuis van 31 januari 2007 over "Development Assistance and the Occupied Palestinian Territories" (27) , – gezien het verslag van de Wereldbank van februari 2007 getiteld "West Bank and Gaza - Public Expenditure Review - From Crisis to Greater Fiscal Independence" (28) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0210/2007 ), A. overwegende dat het MEDA-programma het belangrijkste instrument van de EU is voor het uitvoeren van de steunmaatregelen van het Europees-mediterrane partnerschap ter flankering van de hervorming van de sociaal-economische structuren in de mediterrane partnerlanden met het oog op het verkleinen van de kloof tussen de twee oevers van het gebied van de Middellandse Zee, B. overwegende dat de belangrijkste actiegebieden van het MEDA-programma direct zijn afgeleid van de doelstellingen van de Verklaring van Barcelona van 1995, die bij verschillende gelegenheden zijn herbevestigd: C. overwegende dat de gemiddelde jaarlijkse vastleggingen onder MEDA-I en MEDA-II van vergelijkbare omvang zijn, te weten EUR 613 miljoen, respectievelijk EUR 618 miljoen, en de aanwijzingen betreffende 2005-2006 zijn dat deze vastleggingen tot ongeveer EUR 660 miljoen zullen worden opgetrokken, D. overwegende dat MEDA-II voor de periode 2000-2006 EUR 5 350 miljoen voor het Europees-mediterrane partnerschap ter beschikking zou stellen, E. overwegende dat de jaarlijkse vastleggingen onder MEDA-II uiteenliepen van EUR 569 miljoen (2000) tot EUR 817 miljoen (2006), en verder overwegende dat in het kader van MEDA-II, ten opzichte van MEDA-I, méér geld beschikbaar is voor Algerije, de Palestijnse gebieden, Jordanië, Marokko, Syrië en Tunesië en voor de regionale activiteiten, en minder voor Egypte en Libanon, Vastleggingen per land, in miljoen euro 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 Totaal MEDA I Totaal MEDA II Algerije 0 0 41 95 29 30 60 50 42 51 40 66 165 339 Egypte 0 75 203 397 11 13 0 78 104 159 110 129 685 593 Jordanië 7 100 10 8 129 15 20 92 43 35 58 69 254 332 Libanon 0 10 86 0 86 0 0 12 44 18 27 32 182 133 Marokko 30 0 236 219 176 141 120 122 143 152 135 168 660 980 Syrië 0 13 42 0 46 38 8 36 1 53 22 22 101 180 Tunesië 20 120 138 19 132 76 90 92 49 22 118 71 428 517 WBG 3 20 41 5 42 97 0 100 81 73 80 92 111 522 Totaal bilateraal 60 337 797 743 650 409 298 582 505 562 590 649 2 587 3 596 Regionaal 113 33 114 66 145 160 305 29 110 135 145 168 471 740 Totaal 173 369 912 809 802 569 603 612 615 698 735 817 3 057 4 336 Bron: Europe-Aid Office (WBG= Westelijke Jordaanoever en Gaza) F. overwegende dat MEDA-II nieuwe activiteitensectoren omvat, zoals politie en justitie, maatschappelijk middenveld/mensenrechten en migratie; verder overwegende dat sommige andere sectoren, zoals onderwijs en opleiding, en economische institutionele steun, onder MEDA-II veel meer geld hebben gekregen dan onder MEDA-I, maar andere sectoren, zoals landbouw, plaatselijke ontwikkeling en particuliere hervormingen, juist minder, G. overwegende dat de MEDA-II-verordening bepaalt dat EU-middelen van het MEDA-budget ter beschikking kunnen worden gesteld voor door de Europese Investeringsbank (EIB) geleide milieuprojecten en risicokapitaalactiviteiten in de mediterrane partnerlanden; overwegende dat het totale volume van de EIB-activiteiten onder MEDA-II vergelijkbaar is met dat onder MEDA-I, maar dat de samenstelling ervan is veranderd, met een belangrijke daling van het aantal risicosubsidieprogramma's en een toename van de risicokapitaalactiviteiten, EIB: aan FEMIP toegewezen leningmandaat 1995-1999 EUR 4 808 miljoen 2000-2007 EUR 6 400 miljoen Bron: DG RELEX H. overwegende dat de EIB-activiteiten in de mediterrane partnerlanden sinds oktober 2002 in de Europees-mediterrane investerings- en partnerschapsfaciliteit (FEMIP) bijeen zijn gebracht, I. overwegende dat de MEDA-verordening in 2006 afliep en dat het nieuwe Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument in 2007 in werking trad, J. overwegende dat de Commissie tussen 1994 en 2006 ongeveer EUR 2 300 miljoen ter beschikking heeft gesteld aan de Palestijnse bevolking, waaronder in de vorm van steun voor Palestijnse vluchtelingen via UNRWA, humanitaire bijstand via het Humanitair Bureau van de Europese Gemeenschap (ECHO), voor voedselveiligheid, voor acties in het kader van het vredesproces voor het Midden-Oosten, en in de vorm van steun voor gezondheid, onderwijs en de opbouw van institutionele capaciteit, K. overwegende dat de betalingen aan de Palestijnse gebieden tussen 2002 en 2005 vrij stabiel zijn geweest, schommelend tussen EUR 233 miljoen en EUR 260 miljoen, en dat de verschillen bij de vastleggingspercentages een weerspiegeling zijn van het moeilijke verloop van het vredesproces, maar dat de verhouding tussen de betalingen en de vastleggingen verbeterd is van minder dan 45% in 2000 naar meer dan 90% in 2005, STEUN VOOR DE PALESTIJNSE ADMINISTRATIE MET MIDDELEN VAN DE ALGEMENE BEGROTING 2000-2006 Vastleggingen (in miljoen euro) Geogr./ Thematisch Programma 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 Totaal Geografische programma's MEDA 119 0 105 93 74 92 102 483 UNRWA 40 57 55 58 61 64 64 335 Vredesakkoord Israël/PLO 20 43 88 47 51 51 56 300 Geografisch totaal 179 100 248 198 186 207 222 1 118 Thematische programma's Voedselhulp 16 17 35 24 24 29 26 145 Mensenrechten 2 1 3 0,5 2,5 4 1 13 NGO 2,5 1 1,5 4 5 0 2 14 ECHO 18 26 35 38 37 36 84 190 Andere 7 4 5 0 1 1 0 18 Thematisch totaal 45,5 49 79,5 66,5 69,5 70 113 380 Totaal 224,5 149 327,5 264,5 255,5 277 335 1 832 Totale EU-vastleggingen 2000-2006 = EUR 1 832 miljoen (exclusief GBVB-acties, ongeveer EUR 10 miljoen in 2006) Bron: DG Budget, DG AidCo. Betalingen (in miljoen euro) Geogr./ Thematisch Programma 2000 2001 2002 2003 2004 2005 Totaal Geografische programma's MEDA 31 62 81 59 93 94 420 UNRWA 40 54 57 58 60 60 329 Vredesakkoord Israël/PLO 13 48 80 66 58 50 315 Geografisch totaal 84 164 218 183 211 204 1 064 Thematische programma's Voedselhulp 0 2 7 15 17 32 73 Mensenrechten 2 0 1 0 3 4 10 NGO 0 2 2 2 1 3 10 ECHO 6 9 14 33 31 14 107 Andere 5 1 4 0 0 3 13 Thematisch totaal 13 14 28 50 52 56 213 Totaal 97 178 246 233 263 260 1 277 Bron: DG Budget L. overwegende dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) zijn onderzoek naar de directe steun van de Commissie aan de begroting van de Palestijnse Autoriteit in maart 2005 heeft afgerond en dat op basis van de beschikbare informatie in het persbericht van OLAF van 17 maart 2005 niet onomstotelijk is komen vast te staan dat er met de steunbijdragen van de Commissie aan de Palestijnse Autoriteit gewapende aanvallen of onwettige activiteiten zijn gefinancierd; overwegende dat er volgens dat persbericht evenwel een constante stroom van aanwijzingen is die voeding geven aan de veronderstelling dat niet kan worden uitgesloten dat sommige van de activa van de Palestijnse Autoriteit mogelijkerwijs door sommige individuen voor andere dan de oorspronkelijke doeleinden zijn gebruikt, M. overwegende dat de Middle East and North Africa Region Social and Economic Development Group van de Wereldbank de overheidsfinanciën van de Palestijnse Autoriteit aan een grondige analyse heeft onderworpen en in februari 2007 conclusies en aanbevelingen heeft geformuleerd, N. overwegende dat Israël sinds de overwinning van Hamas bij de verkiezingen voor de Palestijnse wetgevende raad in januari 2006 de vrijgave van ongeveer EUR 50 miljoen per maand aan Palestijnse belasting- en douane-inkomsten tegenhoudt, hetgeen ongeveer 2/3 van de overheidsinkomsten vertegenwoordigt, O. overwegende dat het Kwartet op 9 mei 2006 de humanitaire situatie in de Palestijnse gebieden heeft onderzocht en de EU vanwege de ernst van de situatie en de grote problemen van de Palestijnse bevolking heeft gevraagd een tijdelijk internationaal mechanisme (TIM) te ontwikkelen en voor te stellen, met een in taak en looptijd beperkt mandaat, dat transparant opereert, verantwoording aflegt en zorgt voor de directe levering van steun aan de Palestijnse bevolking, P. overwegende dat de EU (EU-begroting en EU-lidstaten) in 2006 nagenoeg EUR 700 miljoen aan Palestina heeft toegekend, hetgeen meer is dan de vorige jaren, Q. overwegende dat de Commissie vervolgens het TIM heeft ontwikkeld en dat dit mechanisme op 16 juni 2006 door de Europese Raad is goedgekeurd, R. overwegende dat de Commissie in 2006 in totaal EUR 107,5 miljoen heeft toegekend aan de drie 'steunluiken' van TIM: S. overwegende dat gevechten tussen aanhangers van Hamas en Fatah begin 2007 de implementatie van activiteiten in het kader van het TIM uitermate moeilijk maakten, 1. bevestigt de in zijn resolutie van 27 oktober 2005 over een terugblik op het proces van Barcelona tot uitdrukking gebrachte overtuiging dat, hoewel het Europees-mediterraan partnerschap nog niet de verwachte positieve effecten heeft gehad en niet tot een verlaging van de spanningen in het gebied heeft bijgedragen, er nog wel verbeteringen kunnen worden aangebracht, en dat het proces van Barcelona in dat licht onverminderd het bij uitstek geëigende kader voor het mediterraan beleid is, waarbij veranderingen en politieke wil een must zijn voor het bereiken van betere resultaten; 2. wijst erop dat het MEDA-programma als hét steuninstrument van de EU voor het proces van Barcelona en de bilaterale associatieovereenkomsten bij de 'algemene beoordeling' in het kader van de tussentijdse evaluatie van het MEDA-II-programma globaal strategisch gezien als bevredigend is beoordeeld, en dat is aangegeven dat de relevantie van het programma is verbeterd met de overgang van MEDA-I naar MEDA-II en de komende jaren nog verder kan toenemen; 3. onderstreept dat de doeltreffendheid en efficiëntie van de regelingen voor het beheer en de uitvoering van MEDA toenemen, maar nog niet bevredigend zijn; 4. wijst erop dat wat financiële efficiëntie betreft het hele MEDA-II-programma sneller geld heeft uitgegeven dan MEDA-I; tijdens vergelijkbare periodes duurde het tijdens MEDA-I gemiddeld drie jaar om een betalingsniveau van 30% te bereiken, terwijl dit tijdens MEDA-II tot twee jaar is teruggebracht; VASTLEGGINGEN/BETALINGEN MEDA 1995-2005 in miljoen euro 1995 tot 1999 2000 tot 2006 1995 tot 2006 Vastleggingen Betalingen Vastleggingen Betalingen Vastleggingen Betalingen Bilateraal Algerije 164 30 339 142 504 172 Egypte 686 157 592 695 1279 852 Jordanië 254 108 331 345 585 454 Libanon 182 1 133 182 315 183 Marokko 660 128 980 917 1 640 1 045 Syrië 101 0 180 91 281 91 Tunesië 428 168 518 489 946 657 WBG 111 59 522 486 633 546 Totaal bilateraal 2 586 651 3 595 3 349 6 182 4 000 Regionaal 471 223 1 052 712 1 483 934 Totaal 3 057 874 4 647 4 060 7 705 4 934 Het totale beschikbare bedrag onder MEDA-I en MEDA- II = 3 424 + 5 350 = EUR 8 774 miljoen. Hiervan is in de periode 1996-2002 een bedrag van ongeveer EUR 852 miljoen vastgelegd voor Turkije (kleine verschillen ten gevolg van afrondingen) Bron: EuropeAid 5. wijst erop dat volgens speciaal verslag nr. 5/2006 van de Rekenkamer het beheer van het MEDA-programma door de Commissie sinds de eerste jaren duidelijk is verbeterd en, rekening houdend met procedurele aspecten en externe invloeden, als bevredigend kan worden aangemerkt, en dat programmeringsinspanningen geresulteerd hebben in een evenwichtiger toewijzing van de middelen in de tijd, de voorbereidingsperioden korter worden en de betalingen substantieel zijn toegenomen; 6. benadrukt het feit dat de conclusies van de tussentijdse evaluatie van het MEDA-II-programma en van de Rekenkamer betreffende de doeltreffendheid en efficiëntie van de uitvoering en het beheer - "verbeterd, maar nog niet volledig bevredigend" - op zich onvoldoende verklaring zijn voor de verschillen in de resultaten van MEDA tussen landen en programma's; wijst erop dat externe factoren (financiële regeling, governance, culturele factoren) een grote rol spelen bij de waargenomen verschillen bij het tempo van de veranderingen en de betalingspatronen; verzoekt de Commissie bij de planning, uitvoering, monitoring en beoordeling met deze factoren rekening te houden; 7. verzoekt de Commissie en de Raad hoge prioriteit toe te kennen aan het proces van Barcelona als stuwende kracht voor beleidsbepaling in het kader van het beleidsinstrument Europees nabuurschap (periode 2007-2013), met efficiënter beleid en maatregelen met betrekking tot de specifieke uitdagingen en problemen van de mediterrane partnerlanden; 8. brengt in herinnering dat overeenkomstig artikel 15 van de MEDA-II-verordening de Commissie samen met de EIB een alomvattend evaluatieverslag moet opstellen van de reeds aan de mediterrane partners verstrekte bijstand, en daarin ook aandacht moet besteden aan de doeltreffendheid van de programma's, ex post hun respectieve projecten en belangrijkste activiteitengebieden moet beoordelen en de vooruitgang bij de uitvoering moet beoordelen, en het Parlement en de Raad uiterlijk op 30 juni van het daaropvolgende jaar een jaarverslag moet presenteren; verzoekt de Commissie in dit verband het Europees Parlement te informeren over de stand van zaken met betrekking tot deze ex post-evaluaties per project en sector, en deze samen met de laatste jaarverslagen aan het Parlement en de Raad te doen toekomen; 9. dringt er bij de Commissie op aan rekening te houden met de factoren die kunnen bijdragen aan een verbetering van het beheer in de toekomst: 10. is van oordeel dat een stelselmatiger monitoring en beoordeling en een intensievere dialoog en coördinatie met plaatselijke partners en andere donoren mogelijke verdere verbeteringen zouden kunnen zijn; verzoekt de Commissie te zorgen voor aan elk soort projecten aangepaste mechanismen voor betere monitoring; 11. is het met de Rekenkamer eens dat de Commissie: 12. steunt de 19 aanbevelingen van de tussentijdse evaluatie van het MEDA-II-programma betreffende de relevantie, doeltreffendheid en efficiëntie van het beheer van het MEDA-programma; 13. roept de Commissie op een evenwicht te handhaven tussen doeltreffendheid van de steun in termen van duurzame institutionele ontwikkeling en efficiëntie van de steun in termen van absorptiecapaciteit en snelheid van uitbetaling, transparantie en controle van begrotingsbeheer; 14. roept de Commissie op de kwaliteit van de strategische en indicatieve programmering verder te verbeteren via investeringen in een MEDA-kenniscentrum voor een gedegen inzicht in de uitvoeringsomstandigheden en in aspecten die verband houden met de institutionele veranderingssnelheid in de MEDA-landen, zoals aangegeven in de tussentijdse evaluatie met het oog op de herziening van de verordening (Europees Nabuurschaps- en Partnerschapsinstrument); 15. is van oordeel dat het economische aspect van het partnerschap sterker op sociale cohesie en duurzame economische ontwikkeling moet worden geconcentreerd, maar vindt tegelijkertijd dat het nastreven van het verwezenlijken van alle doelstellingen van het proces van Barcelona voor de hele regio van belang is; verzoekt de Commissie derhalve ook zo veel mogelijk aandacht te besteden aan kwesties als institutionele opbouw, de rechtsstaat, persvrijheid, mensenrechten en gendergelijkheid; 16. verzoekt de Commissie haar partners in de MEDA-landen te motiveren om zich ook in te spannen voor de niet-economische doelstellingen van het MEDA-programma, en stelselmatig toezicht uit te oefenen op de desbetreffende indicatoren; 17. is van oordeel dat, gezien de economische situatie van de mediterrane partnerlanden, veel steun nodig is voor infrastructuurprojecten, met name op de gebieden vervoer, gezondheidszorg, huisvesting en drinkwatervoorziening; 18. beveelt de Commissie aan de capaciteit voor het beheer van kleinschalige projecten op basis van initiatieven van het maatschappelijk middenveld te vergroten en maatregelen goed te keuren voor het vergroten van economische groei en cohesie, met name via leningen en microkredietfaciliteiten voor kleine en middelgrote ondernemingen in de partnerlanden; 19. benadrukt dat de eerbiediging van het beginsel van gendergelijkheid te maken heeft met eerbiediging van mensenrechten en democratie, en dringt erop aan dat gendermainstreaming uitdrukkelijk horizontaal in het proces van Barcelona en in de drie pijlers van het partnerschap wordt opgenomen; 20. onderstreept het feit dat vrouwen een belangrijke rol spelen in de sociaal-economische ontwikkeling van de partnerlanden en roept de Commissie op verslag uit te brengen over de naleving en effectieve toepassing van de financiële toezeggingen in het MEDA-programma voor steun voor de participatie van vrouwen in het sociaal-economische leven (onderwijs, opleiding, werkgelegenheid); 21. wijst nog eens op het belang van het versterken van het aanvullende karakter en de samenhang tussen MEDA, andere externe acties van de EU en EIB-activiteiten; 22. is van oordeel dat de Europees-mediterrane Parlementaire Vergadering middels een interparlementaire dialoog een belangrijke rol kan spelen bij het verbeteren van het Europees-mediterrane partnerschap door middel van het ontwikkelen van stabiele interparlementaire betrekkingen, het geven van politieke sturing in de vorm van verklaringen en resoluties, en het bevorderen van stelselmatig politiek toezicht op en evaluatie van de uitvoering van het MEDA-programma; 23. is verheugd over de oprichting in 2002 van FEMIP binnen het kader van de EIB, maar dringt aan op een verdere dialoog tussen de lidstaten van de EU en hun Euro-mediterrane partners om dit initiatief te ontwikkelen tot een daadwerkelijk financieel instrument voor samenwerking dat inspeelt op de nieuwe behoeften en uitdagingen van zowel de publieke, als de private sector; 24. herinnert eraan dat de taakverdeling tussen DG Relex en EuropeAid een functioneel karakter heeft in die zin dat de politieke dimensie van het programma losstaat van de praktische aspecten zoals het formuleren en daadwerkelijk verlenen van de steun, en dat er wat doeltreffendheid en efficiëntie van het programma betreft nog wel ruimte voor verbetering is; 25. erkent dat de Commissie vooruitgang heeft geboekt bij het zichtbaarder maken van de externe samenwerkingsactiviteiten van de Gemeenschap en spoort haar aan door te gaan met de huidige inspanningen; betreurt evenwel het feit dat het publiek niet op de hoogte is van de nauwe betrokkenheid van de EU bij een groot aantal projecten en programma's; roept de Commissie op in contact te treden met internationale organisaties en NGO's teneinde: 26. herinnert aan zijn resolutie van 1 juni 2006 over de humanitaire crisis in de Palestijnse gebieden en de rol van de EU, waarin het de Commissie en de Raad oproept een tijdelijk internationaal mechanisme (TIM) in het leven te roepen om een grote humanitaire crisis in de Palestijnse gebieden te vermijden; herinnert eraan dat het naar aanleiding van de aanbevelingen van de Europese Raad en het Kwartet in juni 2006 positief heeft gereageerd op het instellen door de EU van het TIM voor de Palestijnse Autoriteit en op de verlenging die sindsdien heeft plaatsgevonden; 27. merkt op dat het dankzij deze financiële noodmaatregel, in alle openheid en in samenwerking met de president van de Palestijnse Autoriteit, mogelijk is geweest de meest schrijnende humanitaire schade te beperken die is ontstaan als gevolg van het bevriezen van de Europese en internationale financiële steun, het slechts gedeeltelijk betalen door Israël van de Palestijnse belasting- en douane-inkomsten en, meer in het algemeen, de onmogelijkheid om in de huidige bezettingssituatie een levensvatbare economie op te bouwen; 28. feliciteert de Commissie met het onder moeilijke omstandigheden ontwikkelen en implementeren van het TIM, en vindt de administratiekosten van het mechanisme op het niveau van 5% voor de luiken II en III (29) redelijk en de methode van directe betaling aan de begunstigde gezinnen via commerciële banken passend; onderstreept voorts dat de internationaal en lokaal optredende bank (HSBC) onder luik III EUR 8 per transfer ontvangt (3 % van het totale toegewezen bedrag); 29. wijst erop dat betalingen in het kader van het TIM niet naar of via het kabinet van de president van de Palestijnse Autoriteit, noch via het Ministerie van financiën verliepen, maar dat facturen rechtstreeks werden betaald en vergoedingen rechtstreeks werden uitgekeerd aan de individuele begunstigden; merkt op dat geen geld werd uitgekeerd aan veiligheidspersoneel of politici; 30. betreurt echter dat deze financiële steun tegen de tragische situatie in Palestina niet heeft opgewogen, en dat de situatie op economisch, sociaal en menselijk gebied de laatste maanden nog is verslecht (30) ; 31. is verheugd over het feit via het TIM en zonder betrokkenheid van de door Hamas geleide regering in het kader van luik III direct bescheiden, maar nuttige steun kon worden geboden aan 140 000 huishoudens met een laag inkomen met in totaal meer dan 800 000 personen, en dat dankzij de steun van het TIM voor de ononderbroken aanvoer van essentiële leveranties in het kader van luik II voorkomen kon worden dat ziekenhuizen en andere elementaire diensten volledig tot stilstand zijn gekomen; 32. betreurt evenwel de trage uitvoering van luik I van het TIM, dat via het Emergency Services Support Programme (ESSP) van de Wereldbank steun verleent voor essentiële leveranties en exploitatiekosten van ziekenhuizen; wijst erop dat de eerste leverantie van geneesmiddelen onder het ESSP op 24 januari 2007 plaatsvond aan ziekenhuizen in Gaza; verzoekt de Commissie de redenen voor deze vertraging te achterhalen en alternatieven voor te stellen om tot tijdige implementatie van de doelstellingen van luik I van het TIM te komen; 33. benadrukt dat de mechanismen voor controles en interne audits die sinds 2003 door de Palestijnse Autoriteit zijn ingesteld, een stevige garantie bieden tegen fraude en corruptie; 34. herhaalt zijn oproep aan Israël om zich aan zijn wettelijke verplichtingen te houden door de afdracht van geblokkeerde Palestijnse belasting- en douane-inkomsten te hervatten; verzoekt Israël om, indien het weigert hiermee in te stemmen, in ieder geval te overwegen de geblokkeerde belastingen naar het TIM door te sluizen en de Palestijnse bevolking aldus in staat te stellen in haar basisbehoeften te voorzien; verzoekt Israël bij te dragen aan de behoefte van de Palestijnse bevolking van een duurzame en autonome economie en te stoppen met het opwerpen van ongerechtvaardigde obstakels die dit verhinderen; 35. neemt nota van de gedegen analyses in het verslag van de Wereldbank getiteld "West Bank and Gaza - Public Expenditure Review"; is verheugd over het feit dat volgens dit verslag de Palestijnse Autoriteit vooruitgang heeft geboekt op de gebieden "onderwijs" en "gezondheidszorg", in vergelijking met andere landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, en "bestuur" en "beheer van de overheidsfinanciën", waarop zij tussen 2002 en 2004 een hele serie hervormingen heeft doorgevoerd, die de corruptie hebben verminderd en de transparantie hebben vergroot; verzoekt alle betrokken partijen het hervormingsproces nieuw leven in te blazen en daarbij serieus te kijken naar de aanbevelingen in het verslag van de Wereldbank, met name die betreffende de hervorming van de ambtenarij en het beheer van de overheidsfinanciën, inclusief financiële controle en audit; 36. toont zich verheugd over het feit dat een van de doelstellingen en toezeggingen van het Ministerie van financiën (bv. recente overeenkomst met een internationale auditfirma) erin bestaat te streven naar een hervorming van de overheidsfinanciën en volledige transparantie en verantwoordingsplicht, met inbegrip van de naleving van de internationale boekhoudkundige normen; 37. nodigt alle partijen in de Palestijnse gebieden uit hun uiterste best te doen om conflicten op vreedzame wijze op te lossen en een stabiele en doeltreffende regering te vormen en te handhaven die in staat is met de internationale gemeenschap samen te werken en de financiële middelen van de EU en internationale donoren doeltreffend te gebruiken; 38. is ingenomen met het besluit van de Raad van 18 juni 2007 waarin de EU wordt verzocht om onmiddellijk opnieuw normale betrekkingen met de Palestijnse Autoriteit aan te knopen en te dien einde de voorwaarden tot stand te brengen voor dringende praktische en financiële bijstand, met inbegrip van rechtstreekse financiële steun aan de nieuwe regering, alsmede ervoor te zorgen dat noodhulp en humanitaire bijstand aan de bevolking van Gaza wordt verleend (met name via het TIM); 39. acht het voor het handhaven van de openbare orde belangrijk dat aan vrede en tolerantie toegewijde veiligheidsdiensten met het oog daarop worden opgeleid en uitgerust, waaronder met politiewapens; is van oordeel dat de financiering van dergelijke opleiding en uitrusting met passende waarborgen en onder het gezag van de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, moet worden geregeld om te voorkomen dat de middelen voor andere doeleinden of voor onwettige acties worden gebruikt; is van mening dat het niet uitbetalen van de salarissen van de ambtenaren, waaronder van de veiligheidstroepen, bijdraagt aan een verslechtering van de politieke, sociale en economische situatie in de Palestijnse gebieden; 40. wijst met nadruk op het gevaar van feitelijke instorting van de Palestijnse overheidsdiensten; onderstreept dat de EU en de internationale gemeenschap verder moeten gaan dan hun humanitaire en opnieuw moeten investeren in capaciteitsopbouw en veiligheid om de bestaansvoorwaarden voor de Palestijnen op de zeer lange termijn niet in gevaar te brengen; 41. roept de Commissie op na te denken over strategieën, met gebruikmaking van het TIM of een ander, permanent orgaan, die, in combinatie met andere financiële instrumenten, in de nabije toekomst niet alleen urgente problemen kunnen aanpakken, maar ook in méér behoeften van een groot deel van de Palestijnse bevolking kunnen voorzien; tracht in elk geval alle politieke en economische ontwikkelingen te steunen die de Palestijnse Autoriteit geleidelijk aan minder afhankelijk zal maken van internationale hulp; 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de Rekenkamer, de EIB, de parlementen van de lidstaten en de regeringen en parlementen van de mediterrane partners. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0195 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0141/2006), – gelet op artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de adviezen van de Commissie juridische zaken en de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0172/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 21 juni 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2007/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit:Richtlijn 2007/66/EG.) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie ( COM(2005)0690 ) (1) , – gelet op artikel 31, en artikel 34, lid 2, onder (b) van het EU-Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0052/2006), – gelet op de artikelen 93 en 51 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0170/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (1) , – gezien de ontwerpbeschikking van de Commissie tot vaststelling van een regionaal strategiedocument 2007-2013 en een indicatief meerjarenprogramma voor Azië (CMT-2007-1122), – gezien het advies van 8 juni 2007 van het in artikel 35, lid 1 van bovengenoemde verordening bedoelde comité (hierna: 'beheerscomité voor het instrument voor ontwikkelingssamenwerking (OSI)'), – gelet op artikel 8 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (2) , – gelet op artikel 81 van zijn Reglement, A. overwegende dat het beheerscomité voor het instrument voor ontwikkelingssamenwerking op 8 juni 2007 heeft ingestemd met het ontwerp van een regionaal strategiedocument 2007-2013 en een indicatief meerjarenprogramma voor Azië (CMT-2007-1122), B. overwegende dat het Parlement overeenkomstig artikel 7, lid 3 van Besluit 1999/468/EG en punt 1 van het Akkoord tussen het Europees Parlement en de Commissie over de wijze van toepassing van Besluit 1999/468/EG van de Raad (3) de uitslag van de stemming heeft ontvangen, C. overwegende dat in artikel 2, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1905/2006 het volgende wordt bepaald: "De primaire en overkoepelende doelstelling van samenwerking uit hoofde van deze verordening is het uitbannen van armoede in de partnerlanden en -regio's in het kader van duurzame ontwikkeling (...)", D. overwegende dat in artikel 2, lid 4 van Verordening (EG) nr. 1905/2006 het volgende wordt bepaald: "De in artikel 1, lid 1 (4) bedoelde maatregelen worden zodanig ontworpen dat zij voldoen aan de criteria voor officiële ontwikkelingshulp (ODA) die door de OECD/DAC (Commissie voor ontwikkelingsbijstand van de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling) zijn vastgesteld (...)", E. overwegende dat de OECD/DAC officiële ontwikkelingshulp (ODA) in de richtsnoeren voor het kennisgevingssysteem van de crediteurlanden (DCD/DAC (2002)21) definieert als financiële bijdragen aan landen op de DAC-lijst van ODA-ontvangers waarbij onder meer voor elke transactie geldt dat het hoofddoel bevordering van de economische ontwikkeling en de welvaart van ontwikkelingslanden is (5) , F. overwegende dat in artikel 19, leden 3 en 8 van Verordening (EG) nr. 1905/2006 het volgende wordt bepaald: "De strategiedocumenten worden in beginsel opgesteld op basis van een dialoog met de partnerlanden en -regio's waarbij ook het maatschappelijk middenveld en de regionale en plaatselijke overheden van die landen en regio's worden betrokken (...)" en "De Commissie en de lidstaten plegen in een vroeg stadium van het programmeringsproces overleg met elkaar en met andere donors en ontwikkelingsactoren, waaronder vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld en regionale en plaatselijke overheden, ter bevordering van de complementariteit van hun samenwerkingsactiviteiten", 1. is van mening dat de Commissie met haar ontwerp voor een regionaal strategiedocument 2007-2013 en het indicatieve meerjarenprogramma 2007-2010 voor Azië de in het basisbesluit bedoelde uitvoeringsbevoegdheden overschrijdt doordat zij in concentratiesector 1 'Steun voor regionale integratie' de volgende onderdelen heeft toegevoegd die niet stroken met artikel 2, leden 1 en 4 van Verordening (EG) nr. 1905/2006 aangezien de primaire doelstelling van deze onderdelen niet de uitbanning van armoede is en aangezien niet is voldaan aan de criteria voor officiële ontwikkelingshulp van OECD/DAC: 2. is van mening dat de Commissie met haar ontwerp voor een regionaal strategiedocument 2007-2013 en het indicatieve meerjarenprogramma 2007-2010 voor Azië de in het basisbesluit bedoelde uitvoeringsbevoegdheden overschrijdt doordat zij in concentratiesector 2 'Instituten voor hoger onderwijs en onderzoek' (waarvoor circa 15% van het budget van het indicatief meerjarenprogramma wordt gereserveerd) de volgende onderdelen heeft toegevoegd die niet stroken met artikel 2, leden 1 en 4 van Verordening (EG) nr. 1905/2006 aangezien de primaire doelstelling van deze onderdelen niet de uitbanning van armoede is en aangezien niet is voldaan aan de criteria voor officiële ontwikkelingshulp van OECD/DAC: 3. verzoekt de Commissie de ontwerpbeschikking tot vaststelling van het regionale strategiedocument 2007-2013 en het indicatieve meerjarenprogramma voor Azië in te trekken en een nieuwe ontwerpbeschikking aan het beheerscomité voor het instrument voor ontwikkelingssamenwerking voor te leggen die volledig voldoet aan Verordening (EG) nr. 1905/2006; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 194 van het EG-Verdrag dat aan alle burgers en ingezetenen van de EU het recht verleent om een verzoekschrift in te dienen, – gelet op artikel 6 van het EU-Verdrag waarin wordt bepaald dat de Unie de grondrechten eerbiedigt zoals die worden gewaarborgd door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en dat zij zich voorziet van de middelen die nodig zijn om haar doelstellingen te verwezenlijken en haar beleid ten uitvoer te leggen, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. gezien de inhoud en de aanbevelingen van het verslag van de derde onderzoeksmissie naar Spanje, dat op 11 april 2007 door de Commissie verzoekschriften is goedgekeurd, en waarin een onderzoek werd ingesteld naar de beweringen in een groot aantal verzoekschriften over misbruik van de legitieme eigendomsrechten van Europese burgers en in detail beschreven zorgen in verband met duurzame ontwikkeling, milieubescherming, watervoorziening en - kwaliteit en overheidsopdrachten, in het algemeen in verband met onvoldoende controle op de urbanisatieprocedures door plaatselijke en regionale autoriteiten, B. onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 2005 over de beschuldigingen van misbruik van de wet inzake het grondbezit in de provincie Valencia of van de Ley reguladora de la activitad urbanística (LRAU - wet op de reglementering van urbanisatieprojecten) en de gevolgen ervan voor de Europese burger (1) , C. overwegende dat wordt bericht over gevallen van corruptie in verband met grootschalige urbanisatieprojecten op grond waarvan plaatselijke ambtenaren en gekozen politici zijn gearresteerd en veroordeeld, D. overwegende dat Spanje onlangs nieuwe nationale kaderwetgeving inzake het grondbezit heeft vastgesteld die op 1 juli 2007 in werking moet treden, E. overwegende dat de Commissie inbreukprocedures tegen Spanje heeft ingeleid wegens het niet toepassen van de EU-richtlijnen inzake overheidsopdrachten in verband met urbanisatieprogramma's in Valencia, 1. is van mening dat de verplichting om legitiem verworven privé-eigendom zonder eerlijk proces en behoorlijke compensatie over te dragen en de verplichting om willekeurige kosten te betalen voor ongevraagde en vaak onnodige ontwikkeling van de infrastructuur, een schending vormt van de fundamentele rechten van het individu op grond van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, in het licht van de jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens (zie bijvoorbeeld Aka versus Turkije (2) ) en zoals neergelegd in het EU-Verdrag; 2. betreurt ten zeerste dat dergelijke praktijken op grote schaal voorkomen in verschillende autonome regio's van Spanje, met name in de regio Valencia en andere delen van het kustgebied van de Middellandse Zee, maar bijvoorbeeld ook in de regio Madrid; 3. is ten zeerste gekant tegen en spreekt zijn scherpe veroordeling uit over grootschalige, door bouwbedrijven en projectontwikkelaars opgezette urbanisatieprojecten die geen verband houden met de werkelijke behoeften van de betreffende steden en dorpen, ecologisch niet duurzaam zijn en desastreuze gevolgen hebben voor de historische en culturele identiteit van de desbetreffende gebieden; 4. veroordeelt de stilzwijgende goedkeuring van sommige gemeenten voor bouwprojecten die vervolgens onwettig worden verklaard en als gevolg daarvan leiden tot sloop of dreiging met sloop van onroerend goed dat in goed vertrouwen door Europese burgers is gekocht via officiële commerciële projectontwikkelaars en verkoopagenten; 5. erkent de inspanningen van de Commissie om ervoor te zorgen dat Spanje de richtlijnen inzake overheidsopdrachten naleeft, maar is van mening dat de Commissie speciaal aandacht dient te besteden aan de gedocumenteerde gevallen van overtreding van de richtlijnen betreffende het milieu, het water en vraagstukken op het gebied van het consumentenbeleid; 6. acht het absoluut noodzakelijk dat passende maatregelen worden genomen om te zorgen voor een goede toepassing en uitvoering van de kaderrichtlijn Water (3) ten aanzien van grote urbanisatieprojecten; 7. dringt er bij de Raad en de en de Commissie desbetreffende lidstaat op aan te zorgen voor de correcte toepassing van de communautaire wetgeving en de fundamentele rechten ten gunste van alle burgers en ingezetenen van de EU; 8. doet een beroep op de Spaanse autoriteiten en regionale regeringen, met name de regering van de regio Valencia, die de plicht hebben de bepalingen van het EU-Verdrag en de EU-wetgeving te eerbiedigen en toe te passen, het legitieme recht van het individu op legaal verworven onroerend goed te erkennen en in de wetgeving nauwkeuriger omschreven criteria vast te stellen voor de toepassing van artikel 33 van de Spaanse grondwet inzake het openbaar belang, ten einde misbruik van eigendomsrechten van burgers door besluiten van plaatselijke en regionale autoriteiten te voorkomen en te verbieden; 9. zet vraagtekens bij de methoden voor het aanstellen van stedenbouwkundigen en projectontwikkelaars en het in de praktijk verlenen van vaak buitensporige bevoegdheden door bepaalde plaatselijke autoriteiten ten nadele van plaatselijke gemeenschappen en de burgers die er wonen en legaal onroerend goed hebben gekocht; 10. dringt er bij de plaatselijke autoriteiten op aan de burgers te raadplegen en hun te betrekken bij urbanisatieprojecten ten einde waar nodig aanvaardbare en duurzame stedelijke ontwikkeling te bevordere, in het belang van plaatselijke gemeenschappen, en niet uitsluitend in het belang van projectontwikkelaars, makelaars en andere gevestigde belangen; 11. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de heimelijke praktijken van bepaalde projectontwikkelaars om met drogredenen legitiem verkregen onroerend goed van Europese burgers te ondermijnen door zich te mengen in de landregistratieprocedures en verzoekt de betreffende plaatselijke autoriteiten om tegen deze praktijken de juiste wettelijke voorzorgsmaatregelen te treffen; 12. verzoekt de regionale autoriteiten om speciale administratieve commissies in te stellen in samenwerking met plaatselijke ombudsmannen, waaraan onafhankelijke inspectiediensten dienen te rapporteren, en waaraan arbitragebevoegdheden voor geschillen over urbanisatieprojecten moeten worden toegekend, en die gratis toegankelijk dienen te zijn voor personen die direct betrokken zijn bij urbanisatieprogramma's, met inbegrip van de slachtoffers van illegale afspraken over hun eigendom in verband met onrechtmatige urbanisatieprojecten; 13. is van oordeel dat, indien compensatie vereist is voor verlies van eigendom, dit dient te geschieden in de juiste financiële verhoudingen conform de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie en het Europees Hof voor de rechten van de mens; 14. verzoekt de Commissie een voorlichtingscampagne te starten voor Europese burgers die onroerend goed kopen in een andere dan hun eigen lidstaat; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Spaanse autoriteiten en regionale regeringen. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 15 maart 2001 over de VN-conferentie over alle aspecten van de illegale handel in lichte wapens en handvuurwapens (1) , van 15 november 2001 over handvuurwapens (2) , van 19 juni 2003 over de uitvoering van het VN-programma ter bestrijding van de illegale handel in lichte wapens (3) en van 26 mei 2005 over handvuurwapens en lichte wapens (4) over de bestrijding van de proliferatie en het misbruik van handvuurwapens en lichte wapens (SALW), alsmede naar zijn jaarlijkse resoluties over de toepassing van de EU-gedragscode inzake wapenutivoer, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 juni 2006 (5) over handvuurwapens en lichte wapens, waarin de internationale gemeenschap ertoe wordt opgeroepen onmiddellijk na de in 2006 te houden VN-Conferentie voor de toetsing van het desbetreffende actieprogramma in VN-verband in onderhandeling te treden over de sluiting van een internationaal wapenhandelsverdrag (ATT) tot vaststelling van een juridisch bindend instrument ter regulering van de overdracht van wapens op mondiaal niveau, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. zijn voldoening uitsprekend over de aanneming van resolutie A/RES/61/89 door de Algemene Vergadering van de VN op 6 december 2006, waarmee formeel de aanzet is gegeven tot de ontwikkeling van een ATT, en in overweging van de overweldigende steun die deze resolutie van 153 staten heeft gekregen, hetgeen aangeeft dat de politieke overtuiging dat de tijd rijp is om een einde te maken aan de onverantwoorde wapenhandel wereldwijd diep wortel heeft geschoten, B. erop wijzend dat de secretaris-generaal van de VN bij wijze van eerste stap de standpunten van de lidstaten moet zien in te winnen inzake de haalbaarheid en de werkingssfeer van en de ontwerpcriteria voor een alomvattend, juridisch bindend instrument met het oog op de vaststelling van gemeenschappelijke internationale normen voor de invoer, uitvoer en overdracht van conventionele wapens, C. overwegende dat ca. 100 regeringen inmiddels hun standpunten kenbaar hebben gemaakt, en dat het VN-Bureau voor ontwapeningszaken heeft laten weten dat standpunten waarvan de VN vóór 20 juni 2007 in kennis is gesteld, in het in oktober 2007 aan de eerste commissie van de algemene vergadering van de VN inzake ontwapening en internationale veiligheid voor te leggen rapport van de secretaris-generaal zullen worden opgenomen, maar dat de standpunten van staten die de termijn van 20 juni 2007 niet halen alsnog als addenda aan het rapport kunnen worden toegevoegd, D. overwegende dat de reeds aangehaalde resolutie van de algemene vergadering van de VN van 6 december 2006 de secretaris-generaal tevens mandaat verleent om een Groep van regeringsdeskundigen (GGE) in te stellen om vanaf 2008 de haalbaarheid en de werkingssfeer van en de ontwerpcriteria voor een alomvattend, juridisch bindend instrument te onderzoeken met het oog op de vaststelling van gemeenschappelijke internationale normen voor de invoer, uitvoer en overdracht van conventionele wapens, E. overwegende dat het welslagen van dit raadplegingsproces van cruciaal belang is om de grondslagen te kunnen leggen voor de toekomstige onderhandelingen over het toekomstige ATT, F. er daarnaast opnieuw op wijzend dat, zolang deze onderhandelingen niet tot een goed einde zijn gebracht, er door onverantwoorde wapenoverdrachten onaanvaardbaar menselijk leed zal worden veroorzaakt en dat gewapende conflicten, instabiliteit, terroristische aanslagen, slecht bestuur en corruptie nog zullen verergeren, dat er meer ernstige inbreuken zullen worden gepleegd op de rechtsstaat, de mensenrechten en het internationale humanitaire recht, en dat duurzame ontwikkeling daardoor zal worden ondermijnd, G. ervan overtuigd dat de staten, tot het resultaat van deze onderhandelingen bekend is, niet meer mogen toestaan dat in een eerder stadium overeengekomen wapenembargo's door de partijen die bij gewapende conflicten zijn betrokken en door gewetenloze wapenleveranciers met voeten worden getreden en worden genegeerd, H. met voldoening kennis nemend van de campagnes die momenteel door maatschappelijke organisaties worden opgezet en daaraan zijn steun betuigend, 1. roept alle 153 staten die voor de reeds aangehaalde resolutie van de algemene vergadering van de VN van 6 december 2006 hebben gestemd - waaronder alle lidstaten van de EU - op hun standpunten ter ondersteuning van een ATT onverwijld aan de secretaris-generaal van de VN te doen toekomen; 2. dringt bij de Raad aan op de ontwikkeling van een activiteitenprogramma onder inschakeling van diverse internationale fora, waaronder de NAVO, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en de ACS/EU Paritaire Parlementaire Vergadering, om de staten ertoe aan te zetten hun standpunten bekend te maken; 3. dringt er bij alle staten op aan er in hun standpunten duidelijk op te wijzen dat de uit hoofde van het internationale recht bestaande verplichtingen met betrekking tot wapenoverdrachten in het ATT moeten worden gecodificeerd, met name de verplichtingen met betrekking tot de mensenrechten en het humanitaire recht; 4. pleit er nadrukkelijk voor dat de staten bij de formulering van hun standpunten de volgende criteria als uitgangspunt hanteren, opdat het ATT effectief zou zijn: 5. roept alle lidstaten op de werkzaamheden van de GGE te ondersteunen en daaraan mee te werken, zodat significante vooruitgang kan worden geboekt op de weg naar een zinvol ATT; 6. is er nog steeds van overtuigd dat een grotere openheid en meer bereidheid om informatie over wapenoverdrachten uit te wisselen bepalend zullen zijn voor het welslagen van het ATT, waarbij ook moet worden gedacht aan gegevens over eindgebruikers, en dat daartoe gebruik zal moeten worden gemaakt van mechanismen zoals een verbeterde versie van het VN-Register van Conventionele Wapens, zodat er een compensatie- en wederzijds garantiesysteem voor mondiale transparantie kan worden gecreëerd; 7. roept alle staten op om in afwachting van de sluiting van een ATT effectieve maatregelen te treffen om een halt toe te roepen aan de onverantwoorde tussenhandel in en het vervoer van wapens, munitie en diverse soorten aanverwant militair en veiligheidsmateriaal, inclusief onderdelen en producten voor tweeërlei gebruik, alsook aan de overdracht en het voor productie in het buitenland in licentie geven van dergelijk materiaal aan partijen die onderworpen zijn aan internationale wapenembargo's of die zich voortdurend schuldig maken aan ernstige schendingen van de internationale mensenrechten of het internationale humanitaire recht; 8. roept in dit verband alle lidstaten op de bepalingen van Gemeenschappelijk Standpunt 2003/468/GBVB van 23 juni 2003 over het toezicht op de tussenhandel in wapens (6) in nationaal recht om te zetten ten einde de maatregelen om een halt toe te roepen aan de onverantwoorde tussenhandel in wapens zoveel mogelijk effect te doen sorteren; 9. spreekt in de scherpst mogelijke bewoordingen zijn afkeuring uit over de handel in wapens en munitie die plaatsvindt in strijd met de wapenembargo's van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en onderkent dat het vervoer van dergelijke goederen voornamelijk plaatsvindt per vliegtuig; roept de lidstaten van de EU op, in deze sfeer nauwer samen te werken met andere staten; roept de bevoegde internationale organisaties en de desbetreffende regionale organisaties op, in samenspraak met de luchtvaartsector aan te sturen op adequate preventieve maatregelen op dit terrein; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de voorzitter van de algemene vergadering van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal van de NAVO, de OVSE, de Afrikaanse Unie, het Parlementaire Forum voor handvuurwapens en lichte wapens, de Vergadering van de Interparlementaire Unie en de NGO's Arms Trade Treaty Steering Committee. Het Europees Parlement , – gezien het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind van 20 november 1989, met name de artikelen 37 en 40, – gezien de Standaard minimumregels van de VN voor de administratie van de jeugdrechtbanken of de'Regels van Peking" van 1985, door de Algemene Vergadering goedgekeurd in haar resolutie 40/33 van 29 november 1985, – gezien de richtsnoeren van de VN ter preventie van jeugddelinquentie of de "Richtsnoeren van Riyad" van 1990, door de Algemene Vergadering goedgekeurd in haar resolutie 45/112 van 14 december 1990, – gezien de regels van de VN ter bescherming van minderjarigen die tot beroving van de vrijheid zijn veroordeeld, door de Algemene Vergadering goedgekeurd in resolutie 45/113 van 14 december 1990, – gezien het Europees Verdrag van de Raad van Europa over de uitoefening van de rechten van kinderen van 25 januari 1996, met name de artikelen 1 en 3 t/m 9, – gezien de aanbeveling van het Comité van ministers van de Raad van Europa aan de lidstaten betreffende de nieuwe wijzen van omgaan met jeugdcriminaliteit en de rol van het jeugdrecht van 24 september 2003 (1) , – gezien de aanbeveling van het Comité van ministers van de Raad van Europa betreffende sociale reacties op jeugdcriminaliteit van 17 september 1987 (2) , – gezien de aanbeveling van het Comité van ministers van de Raad van Europa betreffende sociale reacties op crimineel gedrag van jongeren uit migrantengezinnen van 18 april 1988 (3) , – gezien het Verdrag betreffende de EU, met name artikel 6, alsook de bepalingen van titel VI inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, – gezien het Verdrag tot oprichting van de EG, met name titel XI inzake sociale politiek, onderwijs, beroepsopleiding en jeugd, en in het bijzonder artikel 137, – gezien het Kaderprogramma betreffende politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (AGIS), dat op 31 december 2006 is afgelopen, alsmede Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 tot oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (4) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 30 november 2006 over het voorstel voor een besluit van de Raad waarbij het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten wordt gemachtigd zijn activiteiten uit te oefenen op de in titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie bedoelde gebieden (5) , – gezien zijn standpunt van 22 mei 2007 over het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijke standpunt met het oog op de aanneming van een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een specifiek programma ter voorkoming en bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen en ter bescherming van slachtoffers en risicogroepen (DAPHNE III) voor de periode 2007-2013 als onderdeel van het algemene programma "Grondrechten en justitie" (6) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Naar een EU-strategie voor de rechten van het kind" ( COM(2006)0367 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 juli 1992 over het Europees Handvest van de rechten van het kind (7) , met name de paragrafen 8.22 en 8.23, – gezien het Besluit 2001/427/JBZ van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de oprichting van een Europees netwerk inzake criminaliteitspreventie (8) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 maart 2006 getiteld "De preventie en aanpak van jeugdcriminaliteit en de rol van jeugdrechters in de Europese Unie" (9) , – gezien de conclusies van de top die van 5 tot 7 september 2005 in het kader van het Britse voorzitterschap in Glasgow plaatsvond over het thema "Jeugd en criminaliteit: een Europese aanpak", – gezien de laatste jaarverslagen van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0212/2007 ), A. overwegende dat delinquent gedrag van minderjarigen veel grotere gevaren inhoudt dan dat van volwassenen, omdat het een bijzonder gevoelige bevolkingsgroep in de ontwikkelingsfase van zijn persoonlijkheid betreft, waarbij minderjarigen vanaf zeer jonge leeftijd aan het risico van sociale uitsluiting en stigmatisering worden blootgesteld, B. overwegende dat absenteïsme op school een van de factoren is die de kans op jeugddelinquentie doen toenemen, C. overwegende dat er in nationale, Europese en internationale onderzoeken op wordt gewezen dat de jeugddelinquentie de afgelopen twee decennia verontrustend is toegenomen, D. overwegende dat jeugddelinquentie zorgwekkend is vanwege het grootschalige karakter dat het verschijnsel tegenwoordig aanneemt, doordat delinquentie op jongere leeftijd begint, het aantal door kinderen jonger dan 13 jaar gepleegde misdrijven toeneemt en de handelingen van minderjarigen van een steeds grotere wreedheid getuigen, E. overwegende dat de manier waarop de statistieken in verband met jeugddelinquentie momenteel worden samengesteld en gepresenteerd niet beantwoordt aan de reële behoeften noch aan de huidige omstandigheden, hetgeen de noodzaak over betrouwbare nationale statistieken te kunnen beschikken nog dringender maakt, F. overwegende dat het lastig is de oorzaken die minderjarigen tot delinquent gedrag brengen in absolute termen te categoriseren, daar het traject dat leidt tot sociaal afwijkend en uiteindelijk delinquent gedrag in elk individueel geval te verklaren is door de individuele en specifieke omstandigheden die verband houden met de ervaringen en de belangrijkste pijlers rond welke het leven van ieder kind en iedere jongere is opgebouwd, te weten het gezin, de school, de vriendenkring en, ruimer beschouwd, ook de sociaal-economische leefomgeving, G. overwegende dat de belangrijkste factoren die bijdragen tot jeugddelinquentie de volgende zijn: een gebrek aan referentiepunten, gebrek aan communicatie en overdracht van passende modellen binnen het gezin, vaak vanwege afwezigheid van de ouders, psycho-pathologische problemen als gevolg van fysiek geweld of seksueel misbruik door personen in de directe omgeving, tekortkomingen in de onderwijssystemen ten aanzien van de overdracht van sociale waarden, armoede, werkloosheid, sociale uitsluiting en racisme; overwegende dat er nog andere doorslaggevende factoren zijn, zoals de duidelijke neiging tot nabootsing die jongeren bij de ontwikkeling van hun persoonlijkheid vertonen, persoonlijkheidsstoornissen die verband houden met alcohol- en drugsgebruik, en de overdracht van modellen van zinloos, buitensporig en ongerechtvaardigd geweld via de media, alsook via bepaalde websites en videospelletjes, H. overwegende dat afwijkend gedrag bij jongeren niet systematisch toe te schrijven is aan de huiselijke omgeving, I. overwegende dat de toename van het gebruik van cannabis en andere drugs en/of alcohol door jongeren in verband moet worden gebracht met de toename van de jeugddelinquentie, J. overwegende dat migranten, en vooral migrantenjongeren, veel meer blootgesteld zijn aan sociale controle, waardoor men zou kunnen denken dat jeugddelinquentie vooral een probleem is onder migranten en niet in de gehele samenleving, een benadering die niet alleen onjuist, maar ook maatschappelijk gevaarlijk is, K. overwegende dat de twee "actuele" vormen van jeugddelinquentie bestaan uit de vorming van "jeugdbendes" en de toename van geweld op school en dat deze verschijnselen in bepaalde lidstaten zeer veel voorkomen en moeilijk te bestuderen en te bestrijden blijken, L. overwegende dat de omvang van fenomenen zoals gewelddadige georganiseerde jeugdbendes bepaalde lidstaten ertoe heeft gebracht een debat aan te gaan over de noodzaak om het strafrecht voor minderjarigen te herzien, M. overwegende dat in bepaalde lidstaten de directe omgeving van de school en zelfs de schoolpleinen, ook in welgestelde wijken, rechteloze zones zijn geworden (drugsverkoop, geweld, soms met gebruikmaking van steekwapens, allerlei afpersingen en de ontwikkeling van gevaarlijke spelletjes - zie het fenomeen "happy slapping", waarbij met mobiele telefoons genomen foto's van geweld op het internet worden gezet), N. overwegende dat er de laatste jaren een geleidelijke herziening van de nationale strafwetgeving voor minderjarigen valt waar te nemen en dat deze herziening gericht moet zijn op preventiemaatregelen, gerechtelijke en buitengerechtelijke maatregelen alsmede maatregelen voor heropvoeding en reclassering, waaronder indien nodig therapie; overwegende dat hierbij moet worden aangetekend dat de uitvoering van deze nieuwe maatregelen in de praktijk vaak niet mogelijk is vanwege het ontbreken van een moderne en geschikte materiële en technische infrastructuur alsmede speciaal opgeleid personeel, vanwege ontoereikende financiële middelen, wellicht door het ontbreken van de bereidheid van de betrokkenen of door intrinsieke tekortkomingen van het systeem, O. overwegende dat de stortvloed van beelden van extreem geweld en de verspreiding van pornografisch materiaal via diverse communicatiemiddelen en audiovisuele media zoals spelletjes, televisie en internet, alsook de exploitatie door de media van het beeld van minderjarige delinquenten en hun slachtoffers vaak grenst aan schending van de fundamentele rechten van het kind, en bijdragen tot de banalisering van geweld, P. overwegende dat uit in bepaalde lidstaten gepubliceerde statistieken blijkt dat 70 á 80% van de minderjarige delinquenten die zijn bestraft voor hun eerste strafbaar feit, niet recidiveert, Q. overwegende dat er in bepaalde lidstaten studies en artikelen zijn verschenen waarin melding wordt gemaakt van een toename van gewelddadig gedrag van jongeren gericht tegen hun ouders en de onmacht van de ouders ten opzichte daarvan, R. overwegende dat georganiseerde criminele netwerken voor hun activiteiten soms gebruik maken van minderjarige delinquenten, S. overwegende dat, in het kader van het in 2001 opgerichte Europees netwerk inzake criminaliteitspreventie (EUCPN), een bijzondere werkgroep voor de bestrijding van jeugddelinquentie in het leven is geroepen die een diepgaand vergelijkend onderzoek is begonnen in de 27 lidstaten dat de basis moet vormen voor de toekomstige ontwikkelingen in het EU-beleid op dit terrein, 1. benadrukt dat, indien werkelijke oplossingen voor het fenomeen van de jeugddelinquentie worden gewenst, een geïntegreerde strategie niet alleen op nationaal, maar ook op Europees niveau noodzakelijk is, waarin maatregelen worden gecombineerd op de volgende drie hoofdlijnen: preventiemaatregelen, gerechtelijke en buitengerechtelijke maatregelen en maatregelen voor de sociale integratie van alle jongeren; Beleid op nationaal niveau 2. benadrukt dat de directe sociale participatie van alle actoren in de samenleving, te weten de staat als centrale beheerder, de verantwoordelijken van de regionale en lokale gemeenschappen, de vertegenwoordigers van de schoolgeeenschappen, het gezin, de NGO's, met name op jongeren gerichte NGO's, het maatschappelijk middenveld en alle burgers, van doorslaggevend belang is bij het uitwerken en tenuitvoerlegging van een geïntegreerde nationale strategie; onderschrijft voorts dat het voor een radicale bestrijding van essentieel belang is te kunnen beschikken over voldoende financiële middelen; 3. benadrukt dat het voor een fundamentele bestrijding van de jeugddelinquentie noodzakelijk is een geïntegreerd en effectief beleid te voeren op het gebied van onderwijs, sociale omstandigheden, gezin en educatie, dat bijdraagt tot de overdracht van maatschappelijke en burgerlijke waarden en de vroege socialisering van jongeren; is van mening dat het derhalve noodzakelijk is een beleid vast te stellen dat gericht is op een betere economische en sociale samenhang met het oog op vermindering van de sociale ongelijkheden, bestrijding van sociale uitsluiting en armoede, met bijzondere aandacht voor armoede van kinderen; 4. acht het noodzakelijk dat het gezin, de opvoeders en de samenleving al vanaf zeer jonge leeftijd aan de jongeren waarden overdragen; 5. is van mening dat preventie van jeugddelinquentie ook overheidsbeleid op andere gebieden vergt, onder meer op het gebied van huisvesting, werkgelegenheid, beroepsopleiding, recreatie en uitwisseling tussen jongeren; 6. herinnert eraan dat gezinnen, evenals scholen en de samenleving in het algemeen moeten samenwerken in de strijd tegen het verschijnsel van het toenemende jongerengeweld; 7. beklemtoont de specifieke rol die het gezin vervult bij elke stap in deze strijd tegen jeugddelinquentie en verzoekt de lidstaten ouders passende ondersteuning te bieden; merkt op dat het in sommige gevallen nodig is om hen meer te betrekken en op hun verantwoordelijkheid te wijzen; 8. moedigt de lidstaten ertoe aan in hun nationale beleid een ouderschapsverlof van één jaar in te voeren, zodat de gezinnen die dat wensen voorrang kunnen geven aan de prille opvoeding van hun kind, die van essentieel belang is voor zijn affectieve ontwikkeling; 9. verzoekt de lidstaten bijzondere steun te bieden aan gezinnen die worden geconfronteerd met economische en sociale problemen; benadrukt dat maatregelen gericht op de essentiële behoeften op het gebied van huisvesting en voeding, gegarandeerde toegang voor alle gezinsleden - in de eerste plaats de kinderen - tot basisonderwijs en gezondheidszorg, alsmede maatregelen om de leden van dergelijke gezinnen eerlijke toegang tot de arbeidsmarkt en het sociale, economische en politieke leven te bieden, zullen bijdragen tot de verzekering van een gezonde en rechtvaardige huiselijke omgeving voor de ontwikkeling en de eerste socialisering van kinderen; 10. verzoekt de lidstaten de middelen ter beschikking te stellen die noodzakelijk zijn voor de uitbreiding van een efficiënte dienstverlening op het gebied van psychologische en sociale hulp, met inbegrip van contactpunten voor gezinnen met problemen in verband met jeugddelinquentie; 11. onderstreept de bijzondere rol die de school en de schoolgemeenschap spelen in de vorming van de persoonlijkheid van kinderen en jongeren; benadrukt dat twee basiskenmerken van de school van tegenwoordig, te weten culturele verscheidenheid en accentuering van de verschillen tussen sociale klassen, bij gebrek aan structuren binnen het onderwijssysteem om in te grijpen en leerlingen te steunen en te begeleiden, kunnen leiden tot geweld op school; 12. verzoekt de lidstaten in verband hiermee richtsnoeren voor schooldirecties op te stellen die moeten leiden tot een moderne procedure voor het oplossen van conflicten in de schoolomgeving met behulp van bemiddelingsinstanties samengesteld uit leerlingen, ouders, leerkrachten en de bevoegde diensten van de lokale overheid; 13. acht het absoluut noodzakelijk leerkrachten een passende opleiding te geven, zodat zij in staat zijn om te gaan met heterogeen samengestelde klassen, onderwijsmethodes toe te passen die niet moralistisch maar preventief en op solidariteit gebaseerd zijn, en in staat zijn stigmatisering en marginalisering te voorkomen, zowel van delinquente minderjarigen als van hun medeleerlingen die het slachtoffer zijn van hun gedrag; 14. verzoekt de lidstaten bovendien om in hun onderwijsbeleid te voorzien in specifieke psychologische steun- en adviesverlening aan kinderen met socialiseringsproblemen, de mogelijkheid om in elke onderwijsinstelling medische zorg te verlenen, de aanstelling van een maatschappelijk werker die wordt toegewezen aan een beperkt aantal onderwijsinstellingen, een socioloogcriminoloog, een kinderpsychiater en deskundigen op het gebied van kinderdelinquentie, strenge controles op het gebruik van alcohol en drugs door leerlingen, de bestrijding van alle soorten discriminatie jegens medescholieren en schoolpersoneel, de aanstelling van een bemiddelaar die optreedt als tussenpersoon tussen de school en de gemeenschap, en samenwerking tussen de verschillende schoolgemeenschappen bij de uitwerking en toepassing van programma's tegen geweld; 15. verzoekt de lidstaten en de bevoegde regelgevende autoriteiten op nationaal en regionaal niveau strikt toe te zien op de volledige inachtneming van de nationale en Gemeenschapswetgeving inzake waarschuwingen voor de inhoud van televisie-uitzendingen en andere programma's die scènes kunnen bevatten die bijzonder gewelddadig zijn of ongeschikt voor minderjarigen; verzoekt de lidstaten voorts om samen met de mediabesturen een "stappenplan" vast te stellen met het oog op bescherming van de rechten van het kind en, in het bijzonder, van delinquente minderjarigen in verband met het verbod op het uitzenden van extreem gewelddadige scènes op bepaalde uren van de dag en de onthulling van de identiteit van minderjarigen die betrokken zijn bij delinquentie; 16. beveelt de lidstaten aan de rol en de kwalitatieve waardering van jeugdhuizen, die worden beschouwd als een uitwisselingsplaats voor jongeren, te versterken; benadrukt dat de integratie van delinquente jongeren in deze plaatsen zal bijdragen tot hun socialisering en versterking van hun gevoel dat zij bij de maatschappij horen; 17. benadrukt dat de media een aanzienlijke rol kunnen spelen in de preventie van jeugddelinquentie door enerzijds initiatieven te nemen voor voorlichting en bewustmaking van het publiek en door programma's van hoge kwaliteit uit te zenden die de positieve bijdrage van jongeren aan de samenleving onder de aandacht brengen, en anderzijds controle uit te oefenen op de vertoning van gewelddadige en pornografische scènes en scènes waarin drugs wordt gebruikt, op basis van akkoorden die worden opgenomen in het "stappenplan" voor de bescherming van de rechten van het kind; 18. benadrukt ook dat het in het kader van de bestrijding van jeugddelinquentie belangrijk is dat de lidstaten maatregelen ontwikkelen die voorzien in alternatieve straffen voor detentie, en ook een opvoedkundige maatregelen, waarvan nationale rechters gebruik kunnen maken, zoals werkstraffen, rehabilitatie en dader-slachtofferbemiddeling en beroepsopleiding, rekening houdend met de ernst van het misdrijf, de leeftijd, de persoonlijkheid en de rijpheid van de delinquent; 19. verzoekt de lidstaten nieuwe, innovatieve maatregelen aan te nemen die juridische antwoorden geven, zoals directe participatie van de ouders en voogden van minderjarigen in de strafrechtelijke procedure - vanaf het stadium van de rechtsvordering tot en met de toepassing van maatregelen - in combinatie met heropvoeding en intensieve psychologische begeleiding, de keuze, indien nodig, van een pleeggezin voor de opvoeding van de minderjarige, alsmede ondersteuning door middel van advisering en voorlichting van de ouders, de leerkrachten en de medeleerlingen, in het geval van gewelddadig gedrag van een minderjarige in de schoolomgeving; 20. herinnert eraan dat in het geval van jeugddelinquentie het verloop en de duur van de gerechtelijke procedure, de keuze van de maatregel en de uiteindelijke uitvoering ervan moeten worden geleid door het beginsel dat het kind en de eerbiediging van het procesrecht van de respectieve lidstaten het hoogste belang hebben; benadrukt in dit verband dat opsluitingsmaatregelen slechts als laatste uitweg mogen dienen en dat opsluiting moet plaatsvinden in een instelling die is aangepast voor delinquente minderjarigen; 21. verzoekt de lidstaten in het kader van een geïntegreerde aanpak van jeugddelinquentie specifieke en autonome begrotingskredieten ter beschikking te stellen voor maatregelen ter preventie van jeugddelinquentie, de kredieten voor programma's voor maatschappelijke en arbeidsintegratie van jongeren te verhogen, en meer middelen beschikbaar te stellen voor de opwaardering en modernisering van opvangstructuren voor delinquente minderjarigen op centraal en regionaal niveau, alsook voor de speciale en permanente opleiding van al het betrokken beroepsuitoefenaars en verantwoordelijken; Naar een Europese strategie 22. beveelt de lidstaten aan samen met de Commissie onverwijld over te gaan tot het opstellen en invoeren van bepaalde voor alle lidstaten geldende modellen en minimumrichtsnoeren op het gebied van jeugddelinquentie, gericht op de drie basispijlers, namelijk ten eerste preventie, ten tweede gerechtelijke en buitengerechtelijke maatregelen, en ten derde rehabilitatie, maatschappelijke integratie en resocialisering, op basis van de internationaal erkende beginselen van de regels van Peking, de richtsnoeren van Riyad, het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind alsmede andere internationale overeenkomsten die op dit terrein zijn gesloten; 23. is van oordeel dat het doel van een gemeenschappelijke Europese aanpak het opstellen moet zijn van modellen voor buitengerechtelijk ingrijpen met het oog op het terugdringen en beheren van jeugddelinquentie, waarbij opsluitings- en strafmaatregelen het laatste middel moet zijn waarop wordt teruggegrepen en alleen mag worden toegepast wanneer dit absoluut noodzakelijk wordt geacht; 24. is van mening dat de betrokkenheid en participatie van jongeren bij alle kwesties en beslissingen die hen aangaan noodzakelijk is, als men wil komen tot succesvolle gezamenlijke oplossingen; is derhalve van opvatting dat erop moet worden gelet dat de bijzitters van jeugdrechtbanken niet alleen beschikken over ervaring op het gebied van de opvoeding van jongeren, maar ook een opleiding hebben genoten die hen bewust heeft gemaakt van de problematiek van jongeren en geweld; 25. verzoekt de Commissie voor alle lidstaten concrete criteria vast te stellen voor het verzamelen van de nationale statistische gegevens, teneinde ervoor te zorgen dat deze kunnen worden vergeleken en vervolgens kunnen worden gebruikt bij de opstelling van een Europees pakket van maatregelen; verzoekt de lidstaten actief mee te werken aan dit project van de Commissie door middel van het verspreiden en verstrekken van informatie afkomstig van alle bevoegde instanties op nationaal, regionaal en lokale niveau alsook van verenigingen, NGO's en andere organisaties van het maatschappelijk middenveld die op dit gebied actief zijn; 26. verzoekt de Commissie en de nationale en lokale instanties van de lidstaten zich te laten inspireren door de beste praktijken die in de lidstaten worden toegepast en gebruikt kunnen worden om de samenleving als geheel te mobiliseren en positieve acties en interventies omvatten van verenigingen van ouders van leerlingen, van NGO's in scholen en van buurtbewoners, alsook om de balans op te maken van de ervaringen in de lidstaten met samenwerkingsakkoorden tussen politie, scholen, lokale overheden, jongerenorganisaties en lokale sociale diensten met inachtneming van de wederzijdse geheimhoudingsplicht, evenals van de nationale strategieën en programma's voor de ondersteuning van jongeren op nationaal niveau; verzoekt de lidstaten zich te laten inspireren door de beste praktijken die zij gebruiken om te strijden tegen de verontrustende ontwikkeling van drugsgebruik door minderjarigen en de daarmee gepaard gaande delinquentie, alsook door de beste oplossingen om problematisch gebruik aan te pakken, in het bijzonder op het gebied van medische zorg; 27. is ingenomen met nationale initiatieven die positieve integratiemaatregelen omvatten naar het voorbeeld van de "buitenschoolse werker", die actief is in gebieden als de Rioja; 28. verzoekt de Commissie en de lidstaten in de eerste plaats gebruik te maken van de bestaande Europese middelen en programma's door daarin maatregelen op te nemen voor de bestrijding en preventie van jeugddelinquentie en door een normale reïntegratie van delinquenten en slachtoffers in de samenleving te waarborgen; vestigt in verband hiermee de aandacht op: 29. noemt nadrukkelijk de noodzaak van nauwe samenwerking en netwerken tussen alle justitiële en politiële autoriteiten op nationaal en op communautair niveau, waar het gaat om onderzoek en oplossing van zaken van vermiste kinderen die slachtoffer zijn geworden van jeugddelinquentie, met als uitgangspunt de specifieke doelstellingen van de EU-strategie voor de rechten van het kind zoals voorgesteld in de Mededeling van de Commissie; 30. benadrukt dat een van de elementen van preventie en bestrijding van jeugddelinquentie erin bestaat een voorlichtingsbeleid te ontwikkelen dat erop gericht is het publiek bewust te maken van de problemen in verband met de uitroeiing van geweld in de media en steun te verlenen aan audiovisuele media die hun programmering niet uitsluitend concentreren op gewelddadige programma's; verzoekt derhalve om de vaststelling van Europese normen om de verspreiding van geweld door zowel de audiovisuele media als de gedrukte pers te beperken; 31. onderstreept dat in Richtlijn 89/552/EEG (10) "Televisie zonder grenzen" concrete grenzen worden gesteld aan het uitzenden van gewelddadige beelden en, meer in het algemeen, beelden die afgeraden worden voor de opvoeding van kinderen, hetgeen een adequaat middel is om geweld door en tegen minderjarigen te voorkomen; verzoekt de Commissie aanvullende maatregelen in deze zin te nemen door deze verplichtingen uit te breiden tot de sector van de mobiele telefonie en het internet en tot politieke hoofdprioriteiten te maken in het kader van de voornoemde mededeling van de Commissie inzake de rechten van het kind; 32. is ingenomen met de inwerkingtreding van een Europees kader voor zelfregulering van Europese ondernemingen ten gunste van een veiliger gebruik van mobiele telefoons door jongeren en kinderen; benadrukt dat voorlichting en bewustmaking in verband met veilig surfen op het internet en een veilig gebruik van mobiele telefoons bijgevolg het onderwerp moeten zijn van concrete en bindende voorstellen van de Commissie op Europees niveau; 33. verzoekt de Commissie om de invoering van één kosteloos Europees telefoonnummer voor kinderen en jongeren met problemen, daar dergelijke nummers een grote bijdrage kunnen leveren tot het voorkomen van jeugddelinquentie; 34. verzoekt de Commissie om, na voltooiing van de noodzakelijke studies op Europees niveau, te komen met voorstellen voor een geïntegreerd communautair kaderprogramma met communautaire preventie-acties, en ondersteuning van initiatieven van NGO's en van samenwerking tussen de lidstaten, en de financiering van proefprojecten op regionaal en lokaal niveau die gebaseerd zijn op de beste nationale praktijken, de verspreiding daarvan op Europees niveau bevorderen, maar ook de sociale en pedagogische infrastructuurbehoeften dekken; 35. benadrukt dat er ten aanzien van communautaire acties zo snel mogelijk twee fundamentele beleidsbesluiten moeten worden genomen: 36. verzoekt de Commissie in verband hiermee een programma met medegefinancierde acties uit te werken, dat onder meer de volgende elementen omvat: 37. beveelt de Commissie aan om in het kader van de voorbereidingen voor het Europees waarnemingscentrum voor jeugddelinquentie en het daarmee samenhangende kaderprogramma onverwijld te komen met voorstellen voor de onderstaande maatregelen ter bevordering en uitwisseling van ervaringen en kennis: o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Het Europees Parlement , – gezien de artikelen 2 en 6 en titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (VEG) handelend over het versterken van de Europese Unie als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (RVVR), – gezien de conclusies van het Voorzitterschap en de doelstellingen vastgelegd door opeenvolgende Europese Raden sinds 1999 op het vlak van de externe dimensie van de RVVR, waaronder de Raad van 14 en 15 december 2006, – gezien het voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit van de Raad over bepaalde procedurele rechten in strafprocedures binnen de gehele Europese Unie ( COM(2004)0328 ), – gezien het voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit van de Raad over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken ( COM(2005)0475 ), – gezien de mededeling van de Commissie over een strategie voor de externe dimensie van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht ( COM(2005)0491 ) en het voortgangsverslag van de Commissie over de toepassing van deze strategie (SEC(2006)1498), – gezien de strategie van de Raad voor de externe dimensie van justitie en binnenlandse zaken: vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid op mondiaal niveau, aangenomen op 1 december 2005, hierna "de strategie" genoemd, en het verslag van de Raad over de toepassing van deze strategie in 2006, goedgekeurd tijdens de 2768ste Raad JBZ van 4 en 5 december 2006, – gezien het over meerdere voorzitterschappen gespreide werkprogramma voor de externe betrekkingen in het kader van JBZ (5003/1/7), aangenomen op 23 januari 2007, het actieplan van de Raad over het verbeteren van de samenwerking inzake georganiseerde misdaad, corruptie, illegale immigratie en terrorismebestrijding tussen de EU en de Westelijke Balkan (9360/06), het actieplan over het verhogen van de EU-steun voor de bestrijding van drugsproductie in en smokkel vanuit Afghanistan, met inbegrip van doorvoerroutes (9305/06), beide aangenomen door de Raad JBZ van 1 en 2 juni 2006, en het actieplan over de toepassing met Rusland van de gemeenschappelijke ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (15534/06) aangenomen op 11 november 2006, – onder verwijzing naar zijn eerdere jaarlijkse debatten over de RVVR en zijn eerdere resoluties over de externe dimensie hiervan (terrorisme, CIA, gegevensbescherming, migratie, mensenhandel, drugsbestrijding, witwaspraktijken), – onder verwijzing naar zijn aanbeveling van 14 oktober 2004 aan de Raad en aan de Europese Raad betreffende de toekomst van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, en de wijze om de legitimiteit en doeltreffendheid ervan te versterken (1) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0223/2007 ), A. overwegende dat de externe dimensie van de RVVR toeneemt naarmate de interne ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid steeds meer vorm krijgt onder druk van een wereld die hoe langer hoe meer onderling afhankelijk wordt en van het inherent internationale karakter van bedreigingen als terrorisme, georganiseerde misdaad en uitdagingen als migratiestromen; overwegende dat de externe dimensie van de waarden die aan de basis liggen van de RVVR van essentieel belang is om de eerbiediging van de rechtstaat, de grondrechten, de veiligheid en de stabiliteit binnen de EU veilig te stellen, B. overwegende dat door de goedkeuring en de toepassing van een samenhangende strategie voor de externe dimensie van de RVVR de geloofwaardigheid en de invloed van de EU in de wereld toenemen, en dat de strategie enkel kan worden bereikt in nauwe samenwerking met derde landen, waaronder bondgenoten als de VS, en internationale organisaties, C. overwegende dat deze strategie een belangrijke stap is naar de invoering van een interne RVVR door de creatie van een veilig extern milieu, alsmede ter bevordering van de externe betrekkingen van de EU door bevordering van de rechtsorde, democratische waarden, eerbiediging van mensenrechten en efficiënte instellingen; D. overwegende dat het bereiken van het juiste evenwicht tussen veiligheid en rechtvaardigheid zijn afspiegeling moet vinden in de uitwerking en tenuitvoerlegging van de diverse beleidsmaatregelen die genomen worden om een echte en duurzame RVVR tot stand te brengen, E. overwegende dat de politieke samenhang en de doeltreffendheid van de externe acties van de EU momenteel worden gehinderd door: F. overwegende dat de EU beschikt over een aantal beleidsinstrumenten om de strategie voor de externe dimensie van de RVVR te helpen uitvoeren, zoals bilaterale overeenkomsten (associatieovereenkomsten, partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten, stabilisatie- en associatieovereenkomsten), het uitbreidings- en pretoetredingsproces van de EU, de actieplannen van het Europees Nabuurschapsbeleid, regionale samenwerking, individuele overeenkomsten (met de Verenigde Staten, Japan, China, enz.), operationele samenwerking, het ontwikkelingsbeleid en externe steun, Legt de volgende aanbevelingen ter overweging voor aan de Raad en de Commissie: Bevordering van de democratische verantwoording in de externe dimensie van de RVVR 1. dringt er bij de Europese Raad op aan om de huidige en toekomstige aanbevelingen van het Parlement te volgen inzake de externe strategie van de EU voor de RVVR; wijst erop dat het Parlement een cruciale rol moet spelen bij de bevordering van de verantwoording van de externe acties van de EU; 2. dringt er bij het Voorzitterschap van de Raad en de Commissie op aan: 3. dringt er bij de Raad op aan de "passerelle"-clausule in artikel 42 van het VEU in werking te stellen, gelijktijdig met de vooruitgang van het constitutionele proces, wat de bepalingen betreffende gerechtelijke en politiële samenwerking op het vlak van criminele zaken binnen het communautair kader zou brengen, wat zou leiden tot meer doeltreffendheid, doorzichtigheid, verantwoording en eveneens democratische en gerechtelijke controle; dringt er daarom bij de Commissie op aan om voor oktober 2007 bij de Raad een formeel voorstel in te dienen voor een besluit dat artikel 42 van het VEU in werking stelt; is van oordeel dat de interne samenhang kan worden bevorderd door de inwerkingtreding van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, met name door het ambt van minister van buitenlandse zaken en een externe diplomatieke dienst te creëren; 4. verzoekt de Raad in het bijzonder spoed te zetten achter de vaststelling van kaderbesluiten over het opslaan, het gebruik en het uitwisselen van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen en de codificatie van de procedurele rechten in strafprocedures binnen de gehele Europese Unie, zoals het bovengenoemde Commissievoorstel ( COM(2004)0328 ); Met betrekking tot de belangrijkste doelstellingen van de strategie 5. is verheugd over de beginselen die worden geschetst in de strategie, in het bijzonder de nood aan samenwerking met derde landen om gemeenschappelijke problemen aan te pakken en gedeelde beleidsdoelstellingen te bereiken; benadrukt de nood aan coördinatie van het brede aanbod aan instrumenten waarover de EU beschikt om een gepast en samenhangend antwoord te leveren, en legt de nadruk bovendien op de nood aan coördinatie van de acties van de lidstaten en de Commissie om complementariteit te verzekeren en overlapping te vermijden; is gezien het belang dat de EU en de lidstaten hechten aan de opbouw van de RVVR van oordeel dat een hoog niveau van samenwerking door derde landen op deze gebieden een positieve invloed op hun betrekkingen met de EU moet hebben; 6. onderstreept dat het noodzakelijk is dat de EU haar conventionele betrekkingen en instrumenten met derde landen gebruikt om deze te stimuleren relevante internationale normen en verplichtingen voor kwesties met betrekking tot JBZ aan te nemen en uit te voeren; 7. wijst op de noodzaak om het werk van de Gemeenschapsinstellingen en het gebruik van bestaande instrumenten te rationaliseren, en om de acties van de lidstaten en acties op EU- niveau te coördineren, om te zorgen voor een samenhangend en doeltreffend antwoord in de relaties van de EU met derde landen en om overlapping te vermijden; benadrukt de noodzaak om de interne en externe dimensie van de RVVR op een evenwichtige manier te ontwikkelen; 8. wijst op de noodzaak dat het Parlement de samenhang van zijn activiteiten op het gebied van externe betrekkingen bevordert, waarbij een breed spectrum aan actoren betrokken is; dringt daarom aan op de stroomlijning van activiteiten met betrekking tot mensenrechten, democratisch beleid en de rechtstaat in derde landen en in de externe dimensie van veiligheid; 9. verzoekt de Raad zijn beleid met betrekking tot de externe dimensie van de RVVR verder toe te lichten en te zorgen voor coördinatie tussen de geografische werkgroepen van de Raad en de voor justitie, vrijheid en veiligheid bevoegde groepen; 10. merkt op dat het van wezenlijk belang is om de pijleroverschrijdende coördinatie te bevorderen en overlapping te voorkomen van de verschillende instrumenten die behoren tot de RVVR, het Europese Veiligheids- en Defensiebeleid (EVDB), het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB) en de Gemeenschap; benadrukt dat de doeltreffendheid van dergelijke coördinatie voortdurend moet worden geëvalueerd door het Parlement; is verheugd over de stappen die reeds werden genomen op weg naar een verbeterde samenhang op het vlak van geïntegreerde burgerlijke-militaire samenwerking van het EVDB, vooral op het vlak van crisisbeheersing; 11. onderstreept dat bij de planning van EVDB-operaties rekening moet worden gehouden met diverse begeleidende of follow-up-maatregelen via communautaire instrumenten op de terreinen rechtstaat, wapen- en drugshandel, vrouwen- en kinderhandel, preventie en bestrijding van terrorisme en georganiseerde misdaad, met name ten aanzien van het Stabiliteitsinstrument en het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument; 12. is van mening dat de tijd rijp is om politieke belemmeringen voor een hechtere transatlantische samenwerking in een bredere dimensie van vrijheid en veiligheid uit de weg te ruimen, met respect voor de fundamentele rechten, bijvoorbeeld op het vlak van de bestrijding van drugshandel, georganiseerde misdaad en terrorisme, met name met het oog op de toekomstige burgerlijke EVDB-operaties in Kosovo en Afghanistan en op het vlak van de rechten van de vrouw en de uitwisseling en bescherming van persoonsgegevens; herinnert in dit verband aan de oproep van het Parlement om het detentiecentrum Guantánamo te sluiten en wijst erop dat het bestaan van dit centrum een negatief signaal uitzendt over de wijze hoe terrorisme te bestrijden; 13. roept de lidstaten op om, zowel apart als samen, en op alle passende bilaterale en internationale fora te ijveren voor een vreedzame oplossing door middel van diplomatie van conflicten waar ook ter wereld en daarbij te vermijden om met dubbele maten te meten of die indruk te wekken bij het voeren van het Europees extern, veiligheids- en mensenrechtenbeleid; 14. dringt aan op een betere samenwerking tussen de EU en internationale organisaties, in het bijzonder met de Raad van Europa en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, en benadrukt de nood aan een betere regionale dialoog en samenwerking op het vlak van justitie, vrijheid en veiligheid; 15. roept de Commissie op haar inspanningen ter ondersteuning van de regionale samenwerking op het gebied van recht, vrijheid en veiligheid te versterken door middel van bestaande organen, zoals in de Afrikaanse Unie en door het stimuleren van nieuwe initiatieven in gebieden waar de regionale samenwerking zwak is, zoals in het Midden-Oosten en in Oost-Europa; 16. verzoekt de Commissie voortdurend de uitvoering te toetsen aan de doelstellingen en prioriteiten die vastgelegd zijn in de strategie en hierover om de 18 maanden verslag uit te brengen; verzoekt de Commissie regelmatig de doeltreffendheid na te gaan van het gebruik van kredieten in de domeinen die vervat zijn in de strategie; verzoekt de Raad vooruitgang en prioriteiten op een regelmatige basis te onderzoeken, aangezien de externe dimensie van de RVVR snel toeneemt; Versterking van de veiligheid en de mensenrechten 17. dringt er bij de Raad, de Commissie en de lidstaten op aan: 18. beveelt de Commissie, de lidstaten en de Raad aan de mogelijkheid te overwegen de op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht gefinancierde maatregelen in derde landen en regio's met een specifieke financiering voor projecten aan te vullen, die bedoeld zijn voor de bescherming en de eerbiediging van de mensenrechten; 19. drukt zijn bezorgdheid uit over het gebrek aan engagement ten aanzien van fundamentele rechten van enkele derde landen met wie de EU nauwe banden onderhoudt, met name de landen die genieten van het nabuurschapsbeleid en de Russische Federatie, waar met name de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting met voeten getreden worden, en dringt aan op een intensievere dialoog met Rusland over dit onderwerp; 20. is ook bezorgd over de naleving van de mensenrechtennormen door de EU zelf, daarbij denkend aan het recente voorbeeld van de programma's voor overdracht onder leiding van de CIA en de discutabele praktijken van verscheidene lidstaten in dat verband; 21. roept de EU en de lidstaten op zich strikt te houden aan het beginsel van niet-uitzetting of -terugleiding aan landen waar voor uitgeleverde personen foltering, onterende behandeling en/of de doodstraf dreigt; roept de Raad en de Commissie op om er bij landen waarmee zij nauwe betrekkingen hebben op aan te dringen af te zien van deze praktijken en ervoor te zorgen dat eenieder recht heeft op een eerlijk proces; 22. is ten zeerste verontrust over de gebrekkige juridische garanties voor EU-burgers als het gaat om het ter beschikking stellen van persoonlijke gegevens aan derde landen, zoals passagiersgegevens (PNR), financiële gegevens (SWIFT) of telecommunicatiegegevens door de FBI; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om na te gaan welke persoonlijke gegevens van burgers van de Unie voor derde landen toegankelijk zijn en door deze landen worden gebruikt binnen hun eigen jurisdictie; benadrukt dat de uitwisseling van gegevens op een degelijke wettelijke grondslag moet berusten en aan duidelijke regels en voorwaarden onderworpen moet worden, overeenkomstig de Gemeenschapswetgeving inzake de bescherming van de privacy en de burgerlijke vrijheden; is van mening dat de uitwisseling van gegevens met de VS plaats moet vinden in een gedegen wettelijk verband van transatlantische samenwerking en op basis van overeenkomsten tussen de EU en de VS en dat bilaterale overeenkomsten niet aanvaardbaar zijn; 23. betreurt het gebrek aan democratisch toezicht op de betrekkingen tussen de EU en de VS in het kader van de Contactgroep op hoog niveau bestaande uit vertegenwoordigers van de Commissie, de Raad en afgevaardigden van de Amerikaanse regering voor het ministerie van Justitie en het ministerie van Binnenlandse Veiligheid, terwijl het Europees Parlement, nationale parlementen en het Amerikaanse Congres niet aan de dialoog kunnen deelnemen; 24. beveelt één enkel gegevensbeschermingsbeleid aan dat zowel de eerste als de derde pijler bestrijkt; brengt in herinnering dat onderlinge verschillen tussen beide niet enkel het recht van burgers op de bescherming van hun persoonlijke gegevens aantasten, maar ook de efficiëntie van de rechtshandhaving en het onderlinge vertrouwen tussen de lidstaten; verzoekt de Raad daartoe zo spoedig mogelijk over te gaan tot de aanneming van het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad over de bescherming van persoonsgegevens ( COM(2005)0475 ); De burgers van de Unie goed beschermen tegen terrorisme en georganiseerde misdaad 25. is van oordeel dat het EU-beleid inzake terrorismebestrijding volledig in overeenstemming moet zijn met de beginselen van democratische legitimiteit, proportionaliteit, efficiëntie en eerbiediging van de mensenrechten overeenkomstig de conclusies van de vermelde resolutie van 14 februari 2007 over het verondersteld gebruik door de CIA van Europese landen voor het vervoer en illegaal vasthouden van gevangenen (2) ; 26. verzoekt de Commissie en de Raad in het kader van de strijd tegen het internationaal terrorisme gevolg te geven aan de conclusies van de Tijdelijke Commissie verondersteld gebruik door de CIA van Europese landen voor het vervoer en illegaal vasthouden van gevangenen, die het Parlement op 14 februari 2007 heeft aangenomen; beveelt de Gemeenschapsinstellingen met name aan erop toe te zien dat de veiligheidseisen die lidstaten stellen in het geheel niet indruisen tegen de bescherming van de fundamentele rechten van elk individu, ook al wordt de betrokkene verdacht van terroristische misdrijven; 27. verzoekt de Gemeenschapsinstellingen en de lidstaten alle mogelijke maatregelen te nemen om samenwerking met derde landen die terroristische organisaties beschermen en/of financieren te beperken; benadrukt dat een land terrorisme volledig moet afzweren vooraleer het betere relaties kan onderhouden met de EU; dringt erop aan dat landen die dit nog niet gedaan hebben alle VN-verdragen over terrorisme ondertekenen en/of ratificeren; 28. benadrukt dat de EU bij haar externe acties ter bestrijding van terrorisme velerlei mogelijkheden heeft en onderstreept de noodzaak alle middelen die beschikbaar zijn op coherente wijze in te zetten; verzoekt de lidstaten zich te blijven inzetten om in de VN tot een gemeenschappelijke definitie van terrorisme te komen; 29. herhaalt eens te meer dat moet worden onderzocht in hoeverre de internationale initiatieven in het kader van de terrorismebestrijdingsmaatregelen (zoals de huidige herziening van de Amerikaanse Patriot Act) doeltreffend zijn; benadrukt het belang van een deugdelijk EU-beleid inzake terrorisme, daar de doeltreffendheid van anti-terreurmaatregelen fors zal toenemen als de EU met één stem spreekt wanneer zij met derde landen over dergelijke maatregelen onderhandelt; 30. wijst op de nood aan betere samenwerking met alle grote regionale mogendheden op het gebied van terrorismebestrijding, de werving en financiering van terroristen en de bescherming van kritieke infrastructuur met eerbiediging van de fundamentele rechten en de waarden van de Unie; 31. verzoekt de Raad de dialoog met derde landen te bevorderen, de ontwikkeling van institutionele en capaciteitsopbouw te steunen, de nationale actieplannen om corruptie doeltreffend te bestrijden verder te ontwikkelen en in te voeren, en om "anti-terrorismeclausules" op te nemen in overeenkomsten die met derde landen worden gesloten; is van oordeel dat bijkomende financiering en het gebruik van nieuwe Gemeenschapsinstrumenten noodzakelijk zijn op dit gebied; 32. dringt er bij de landen die dit nog niet hebben gedaan op aan te zorgen voor de ondertekening en/of de ratificatie van instrumenten als het VN-Verdrag tegen corruptie, het VN-Verdrag tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad en zijn drie protocollen tegen het smokkelen van migranten, mensenhandel en de illegale productie van en handel in vuurwapens en het Internationale Verdrag voor de bescherming van eenieder tegen gedwongen verdwijning; 33. verzoekt de Raad de derde landen die partner zijn van de EU te verplichten om, indien ze dit nog niet hebben gedaan, uniforme uitleveringsovereenkomsten te sluiten naar het voorbeeld van deze waarover met de VS werd onderhandeld inzake uitlevering en wederzijdse juridische bijstand in strafzaken voor de uitlevering van vermeende terroristen en misdadigers om voor de rechtbank te verschijnen; 34. benadrukt de noodzaak om het Verdrag van de Raad van Europa inzake cybercriminaliteit te ratificeren om misbruik te voorkomen van gegevens en telecommunicatienetwerken alsmede van toegang tot computersystemen in derde landen, voor terroristische en criminele doeleinden; 35. verzoekt de Commissie en de Raad gestandaardiseerde procedures op te stellen voor toezicht op productie, opslag, handel, transport, import en export van vuurwapens, explosieven en wapens om misbruik ervan zowel binnen de EU als in derde landen te voorkomen; Versterking van de gerechtelijke en politiële samenwerking en van het grensbeheer 36. dringt aan op meer doeltreffende politiële en gerechtelijke samenwerking, waaronder een beter gemeenschappelijk gebruik van nationale hulpbronnen zoals verbindingsofficieren; benadrukt dat, hoewel de ontwikkeling van institutionele capaciteit en operationele samenwerking belangrijk zijn op dit domein, de EU haar acties moet uitvoeren met inachtneming van de universele normen inzake mensenrechten; 37. beveelt aan dat Europol spoedig de bevoegdheid wordt gegeven om operationele acties en onderzoeken te organiseren en te coördineren, deel uit te maken van gezamenlijke onderzoeksteams en zijn eigen verbindingsofficieren in te zetten in prioritaire gebieden zoals de westelijke Balkan; 38. beveelt aan dat de EU op basis van artikel 30 van het VEU gestandaardiseerde politiële samenwerkingsakkoorden moet sluiten met de VS, landen van het Europees Nabuurschapsbeleid (ENB) en andere partners; vraagt dat het Parlement, als wettelijk democratisch vertegenwoordiger van de burgers, voor wie dergelijke overeenkomst effecten sorteert, actief betrokken wordt bij de dialoog met het Amerikaans Congres tijdens de onderhandelingen over een toekomstige overeenkomst; 39. steunt de vooruitgang die gemaakt werd op het gebied van gegevensuitwisseling tussen de EU en Rusland, maar wijst erop dat verbeteringen nog steeds mogelijk zijn, vooral op het vlak van georganiseerde misdaad en terrorisme; 40. wijst erop dat de samenwerking tussen de EU en Rusland fors moet worden verbeterd om de bronnen van instabiliteit in de EU en het ENB-gebied tegen te gaan, zoals de bevroren conflicten in Moldavië en Georgië en de gewelddadige, radicale tendensen onder de Russische minderheden in de lidstaten van de EU; 41. dringt er bij het voorzitterschap van de Raad en bij de Commissie op aan privaatrechtelijke verdragen inzake internationaal privaatrecht te sluiten die nodig zijn om de belangen van Europese burgers in derde landen te beschermen en te werken aan het versterken van de geloofwaardigheid van de Unie en haar lidstaten in dit proces; 42. is verheugd over de overeenkomsten inzake uitlevering en politiële samenwerking in strafzaken tussen de EU en de VS, die kunnen worden beschouwd als een waar succes; stelt vast dat het Amerikaanse Congres gestart is met het proces voor de ratificatie van deze overeenkomsten en roept alle EU-lidstaten op hetzelfde te doen; is verder verheugd over de samenwerkingsovereenkomst tussen Eurojust en de VS; 43. verzoekt de VS en alle andere landen die inreisvisa eisen voor bepaalde EU-lidstaten onmiddellijk de visaplicht op te heffen en alle burgers van EU-lidstaten gelijkwaardig te behandelen; betreurt dat een bijkomende "informatie-uitwisselingsclausule" (een PNR-clausule) is opgenomen in de voorgestelde veranderingen aan het programma van visumvrijstelling van de VS; 44. is van mening dat de EU en de VS noodzakelijke en loyale bondgenoten zijn in de strijd tegen het terrorisme en dat een internationale overeenkomst moet worden gesloten om te zorgen dat SWIFT in overeenstemming is met Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van fysieke personen ten aanzien van de behandeling van gegevens van persoonlijke aard en het vrije verkeer van deze gegevens (3) ; verlangt dat in deze internationale overeenkomst de noodzakelijke garanties worden opgenomen om misbruik van deze gegevens voor economische en handelsdoeleinden te voorkomen; wijst erop dat SWIFT een eind moet maken aan de huidige praktijk om alle gegevens op zijn Amerikaanse spiegelsite te zetten; 45. benadrukt het feit dat doeltreffende grenscontroles van belang zijn om illegale immigratie te bestrijden en in bepaalde gevallen nuttig kunnen zijn in de strijd tegen de georganiseerde misdaad en het terrorisme; 46. beveelt aan dat Frontex een operationele rol speelt bij het beheer van de buitengrenzen, door zijn operationele capaciteiten te vergroten en voldoende financiële middelen, personeel en technische hulpbronnen beschikbaar te stellen, in toepassing van het solidariteitsbeginsel en het beginsel van wederzijdse bijstand tussen de lidstaten, die samen de last zouden moeten dragen van het beheer van de buitengrenzen van de Unie; 47. vraagt de nieuwe lidstaten te blijven steunen in hun volgehouden inspanningen om de nieuwe oostelijke buitengrenzen van de EU te beveiligen; 48. steunt de belangrijkere rol die Eurojust speelt en de harmonisatie van de bevoegdheden van zijn nationale leden, wat zijn vermogen om op een doeltreffende manier onderzoeken en vervolgingen te coördineren en te initiëren ten goede moet komen; Versterking van de internationale solidariteit met betrekking tot het migratie-, terugname- en asielbeleid 49. beveelt aan dat de Raad een gemeenschappelijk EU-migratiebeleid aanneemt met relevante maatregelen om op een doeltreffende manier de uitdagingen van zowel legale als illegale immigratie het hoofd te bieden; verzoekt in deze context om de toepassing van de conclusies die acht jaar geleden werden aangenomen op de Europese Raad van Tampere en bevestigd door de informele Europese Raad van Lahti, van het programma van Den Haag en de conclusies van de Europese Raad van december 2006, waarop bevestigd werd dat de in 2005 goedgekeurde algemene strategie inzake immigratie ten uitvoer moet worden gelegd; 50. wijst erop dat immigratie belangrijke voordelen kan opleveren indien ze goed wordt beheerd, in solidariteit en partnerschap met derde landen, en dat de integratie van immigranten een sleutelelement moet vormen van het toekomstige EU-migratiebeleid; benadrukt dat de acties van de EU die ten doel hebben om derde landen beter in staat te stellen om migratiestromen en hun grenzen te beheren, moeten worden uitgevoerd binnen een doeltreffend ontwikkelingsbeleid, rekening houdend met de specifieke economische en sociale situatie en gericht op het aanpakken van de echte oorzaken van zowel legale als illegale migratie, zoals armoede en gebrekkige mensenrechten in de betrokken landen, en moet bestaan in hulp om hen in staat te stellen om migratiestromen te beheersen en hulp met het oog op een doeltreffende ontwikkeling en ontwikkelingssamenwerking; 51. verzoekt de Raad medebeslissing en gekwalificeerde meerderheid van stemmen in te voeren voor het domein van legale migratie en integratie, om op die manier de besluitvorming te verbeteren en het proces dat in 2005 werd begonnen af te ronden, toen de communautaire methode werd uitgebreid tot illegale migratie en grenscontroles; 52. vraagt de Raad en de Commissie alles in het werk te stellen opdat de autoriteiten van de herkomst- en transitlanden daadwerkelijk samenwerken met de EU om clandestiene immigratie tegen te gaan en de strijd aan te binden met organisaties die zich inlaten met mensenhandel; vraagt de Raad en de Commissie voorts geregeld te toetsen in hoeverre deze landen samenwerken op het gebied van de clandestiene immigratie en wijst in dit verband op het belang van het toetsings- en evaluatiemechanisme voor het beoordelen van de prestaties van derde landen bij het bestrijden van de clandestiene immigratie, dat de Raad in 2003 heeft ingesteld op verzoek van de Europese Raad, gehouden in Thessaloniki op 19 en 20 juni 2003; 53. verzoekt om de onverwijlde invoering van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel en dringt er bij de Raad op aan om obstakels die de ontwikkeling ervan in de weg staan weg te nemen; 54. beschouwt het sluiten van overnameovereenkomsten als een prioriteit die deel uitmaakt van een bredere strategie om illegale immigratie te bestrijden; wijst op de noodzaak aan duidelijke, doorzichtige en eerlijke gemeenschappelijke regels inzake terugkeer; is bezorgd over het feit dat in de overnameovereenkomsten die namens de EU zijn gesloten asielzoekers niet expliciet zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van deze overeenkomsten, en dat derhalve ook de overname mogelijk is van asielzoekers wier verzoeken nog niet ten gronde zijn afgehandeld, of wier verzoeken zijn verworpen of als ontoelaatbaar zijn beoordeeld ingevolge de toepassing van het concept "veilig derde land"; dringt aan op waarborgen om het beginsel van niet-uitzetting of -terugleiding te eerbiedigen; 55. beveelt aan waar mogelijk te onderhandelen over richtsnoeren voor visumversoepelingen met derde landen op basis van wederkerigheid, met als doel een echt partnerschap op het vlak van migratiekwesties te ontwikkelen; verzoekt de Raad de lidstaten aan te moedigen de kostprijs van visa te drukken om de democratische ontwikkeling in ENB-landen te stimuleren en om te verhinderen dat, onder het motto van veiligheid, bijkomende barrières worden opgeworpen voor de gewone reiziger; 56. steunt de regionale beschermingsprogramma's ontwikkeld door de Commissie in nauwe samenwerking met het Hoog Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties en de betrokken derde landen, en wijst erop dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat degenen die bescherming nodig hebben hiervan zo spoedig mogelijk verzekerd worden, onafhankelijk van het land of de regio waarin ze zich bevinden; o o o 57. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad, ingediend door Martine Roure namens de PSE-Fractie, betreffende de onderhandelingen over het kaderbesluit ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat ( B6-0076/2007 ), – onder verwijzing naar zijn standpunt van 4 juli 2002 inzake de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat (1) , – gezien het Gemeenschappelijk Optreden 96/443/JBZ van 15 juli 1996, door de Raad aangenomen op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (2) ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat (verder "Gemeenschappelijk Optreden" genoemd), – gezien het voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit van de Raad betreffende de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat ( COM(2001)0664 ) (3) , – gezien het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad van 2005, genaamd "Compromis van Luxemburg" (4) , – gezien het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad van januari 2007 (5) , – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 16 december 1966, inzonderheid artikel 20, lid 2, – gezien het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie van 21 december 1965, – gezien het Aanvullend Protocol bij het Verdrag inzake de bestrijding van strafbare feiten verbonden met elektronische netwerken van 28 januari 2003 betreffende de strafbaarstelling van handelingen van racistische of xenofobische aard verricht via computersystemen (6) , – gelet op artikel 114, lid 3 en artikel 94 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0151/2007 ), A. overwegende dat in de jaarlijkse rapporten van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, zijn vergelijkende rapporten over racistische misdrijven en zijn twee recente rapporten over antisemitisme en islamofobie is aangetoond dat racistische misdrijven in alle lidstaten een blijvend en constant probleem zijn; overwegende dat naar schatting meer dan 9 miljoen personen in 2004 het slachtoffer zijn geworden van een racistisch misdrijf, B. overwegende dat 2007 is uitgeroepen tot het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen en dat in dit jaar bijzondere aandacht moet worden besteed aan de bestrijding van alle vormen van discriminatie, C. overwegende dat het evenwicht moet worden bewaard tussen de eerbiediging van de vrijheid van meningsuiting en de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, D. overwegende dat een strafrechtelijk beleid op dit gebied wellicht noodzakelijk is, maar dat rekening moet worden gehouden met het feit dat in een cultuur die is gebaseerd op rechten en vrijheden het strafrecht slechts minimaal en pas in laatste instantie moet worden ingezet; overwegende voorts dat het wetgevingsbeleid op dit gebied moet worden gewogen in het licht van de waarden die op het spel staan en met name in het licht van het conflict tussen de vrijheid van meningsuiting en het recht van ieder menselijk wezen op gelijke behandeling en respect, E. overwegende dat de vrijheid van meningsuiting en van vereniging moet worden beschermd, tenzij deze wordt gebruikt om het gebruik van dwang, geweld of haat te prijzen, bedoeld is om aan te zetten of aanleiding te geven tot wederrechtelijke gedragingen en waarschijnlijk aanleiding geeft tot dergelijke gedragingen, F. overwegende dat er in alle lidstaten weliswaar wetgeving bestaat ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, maar dat de verschillen in deze regelgeving groot zijn; dat deze verscheidenheid noopt tot een zekere mate van harmonisering op Europees niveau om racisme en vreemdelingenhaat over de grenzen en in Europa in het algemeen beter te kunnen bestrijden, G. overwegende dat racisme en vreemdelingenhaat in de gehele Europese Unie krachtig moeten worden bestreden, in de eerste plaats en vooral door scholing en een permanente sociale en politieke dialoog om de pleitbezorgers van racisme en vreemdelingenhaat te isoleren en hun argumenten te ontmaskeren, H. overwegende dat de Raad, na zes jaar onderhandelen, tijdens de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken op 19 april 2007 een politiek akkoord heeft bereikt over het voorstel voor een kaderbesluit ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, I. overwegende dat dit politiek akkoord het resultaat is van vele jaren onderhandelen en moet dienen als uitgangspunt voor uitgebreidere EU-wetgeving op dit gebied, J. overwegende dat het Europees Parlement zijn reeds aangehaalde standpunt op 4 juli 2002 heeft aangenomen; overwegende dat dat evenwel gebaseerd was op het oorspronkelijke voorstel van de Commissie uit 2001 en dat het politiek akkoord van 19 april 2007 tot stand is gekomen na moeizame onderhandelingen en de oorspronkelijke tekst van de Commissie bijgevolg ingrijpend heeft gewijzigd; overwegende dat het derhalve van mening is dat het Parlement opnieuw moet worden geraadpleegd over deze nieuwe tekst, K. overwegende dat goedkeuring van dit kaderbesluit zal leiden tot annulering van het Gemeenschappelijk Optreden en het kaderbesluit derhalve niet minder ambitieus mag zijn, 1. doet, gelet op het voorstel voor een kaderbesluit waarover tijdens de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken op 19 april 2007 een politiek akkoord werd bereikt, de Raad de volgende aanbevelingen: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en - ter informatie - aan de Commissie, alsmede aan de parlementen en regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 63, lid 1 en lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, – gelet op Richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (1) , – gelet op Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft en de inhoud van de verleende bescherming (2) , – gelet op Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (3) (Dublin II-verordening), – gelet op Richtlĳn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (4) , – gezien het Haags programma van 4 en 5 november 2004, – onder verwijzing naar zijn standpunt van 27 september 2005 over het ontwerp van richtlijn van de Raad op minimumnormen voor de procedures voor erkenning en intrekking van de hoedanigheid van vluchteling in de lidstaten (5) , – gezien de mededeling van de Commissie "Over een versterkte praktische samenwerking - Nieuwe structuren, een nieuwe aanpak: verbetering van de kwaliteit van de besluitvorming in het kader van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel" ( COM(2006)0067 ), – gezien de mededeling van de Commissie betreffende de aanpassing van de op de bevoegdheden van het Hof van Justitie betrekking hebbende bepalingen van titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, teneinde te komen tot een doeltreffender rechtsbescherming ( COM(2006)0346 ), – gelet op artikel 45 van zijn reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0182/2007 ), A. overwegende dat de internationale overeenkomsten en het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden volledig in acht moeten worden genomen en dat het beginsel van niet-uitzetting of -terugleiding altijd in acht moet worden genomen, B. vaststellend dat de eerste fase van de invoering van een gemeenschappelijk asielstelsel met het aannemen van de vier in artikel 63, lid 1 van het EG-Verdrag bedoelde instrumenten is afgerond; overwegende dat er zowel politieke als technische problemen bestaan die moeten worden opgelost om tot de tweede fase van het Europees asielstelsel te kunnen overgaan, die beoogt een gemeenschappelijke asielprocedure en een uniform statuut in te voeren voor personen die recht hebben op asiel of subsidiaire bescherming, en in de hoop dat men zich aan de termijn van 2010 zal houden, C. overwegende dat het al steun heeft toegezegd aan de definitie van "vluchteling" die in de Richtlijn 2004/83/EG van de Raad is opgenomen en dat die definitie daarom ook geldt voor deze resolutie, D. vaststellend dat het aannemen van richtlijnen voor het ten uitvoer leggen van gemeenschappelijke normen slechts een eerste stap is, en dat vervolgens de op het niveau van de Gemeenschap aangenomen bepalingen in alle lidstaten naar behoren zullen moeten worden uitgevoerd; overwegende dat het van wezenlijk belang is dat de Commissie deze uitvoering controleert, en dat daarvoor derhalve de nodige middelen ter beschikking gesteld moeten worden, E. vaststellend dat het bij de tot nu toe aanvaarde instrumenten op asielgebied enkel gaat om de vastlegging van minimumnormen, en overwegende dat de neiging tot overeenstemming over een kleinste gemene deler overwonnen moet worden om een wedloop in neerwaartse richting te voorkomen, die de waarborg en kwaliteit van ontvangst, procedures en bescherming inkrimpt, F. vaststellend dat de Europese Raad in het Haags programma van 4 en 5 november 2004 de Raad en de Commissie dringend heeft verzocht geschikte structuren in het leven te roepen, die ook de voor asielaangelegenheden verantwoordelijke nationale instanties van de lidstaten omvatten, om zo de concrete samenwerking te vergemakkelijken; en dat de intensivering van deze concrete samenwerking, evenals de uitwisseling van informatie en goede praktijken tussen de lidstaten, een belangrijk hulpmiddel is om het doel van een gemeenschappelijke asielprocedure en een eenvormig statuut te bereiken, G. overwegende dat versterking van het wederzijds vertrouwen de hoeksteen is van de opbouw van een gemeenschappelijk asielstelsel, en dat concrete en regelmatige samenwerking tussen de verschillende, bestuurlijke niveaus van de lidstaten, de beste manier is dit vertrouwen te wekken; dat versterking van wederzijds vertrouwen nodig is om de kwaliteit te waarborgen en het publiek ook meer vertrouwen in de asielverlening te geven, en tegelijk voor een minder controversiële en doeltreffender procedure te zorgen, H. overwegende dat een efficiënte uitvoering van het asielbeleid veronderstelt dat er meerdere, elkaar aanvullende doelen worden nagestreefd, zoals een verbetering van de kwaliteit van de besluitvorming, een snelle en doeltreffende afhandeling van verzoeken om bescherming, evenals het organiseren van voorlichtingscampagnes in de landen van herkomst en doorgang, waarin zowel informatie gegeven wordt over de mogelijkheden tot wettelijke immigratie, de voorwaarden om de hoedanigheid van vluchteling of bescherming om humanitaire redenen te verkrijgen, de gevaren van mensenhandel, vooral voor vrouwen en niet-begeleide minderjarigen en de gevolgen van illegale immigratie en weigering van de vluchtelingenstatus, I. overwegend dat het om de kwaliteit van de behandeling van asielaanvragen te verbeteren en zodoende de hoeveelheid gerechtelijke procedures en het aantal vertragingen tijdens de procedures terug te dringen, zinvol kan zijn een beroep te doen op de steun van relevante organisaties zoals het Hoge Commissariaat voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR), dat een methode heeft ontwikkeld om de autoriteiten bij de verbetering van de kwaliteit van hun besluitvorming te ondersteunen (Quality Initiative), J. vaststellend dat, zoals de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken op 27 en 28 april 2006 heeft verklaard, het invoeren van een uniforme procedure moet worden bevorderd om vertragingen te vermijden en daarmee een concrete bijdrage te leveren aan de verbetering van de efficiëntie van de procedures, K. overwegende dat de lidstaten, ondanks een gemeenschappelijk fundament aan maatregelen die sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam op asielgebied zijn genomen, op nationaal niveau doorgaan maatregelen en besluiten te nemen die gevolgen hebben voor de overige lidstaten, in het bijzonder voor wat betreft het verlenen van internationale bescherming, L. vaststellend dat artikel 29 van de Richtlijn 2005/85/EG voorziet in het opstellen van een gemeenschappelijke minimumlijst van derde landen die als veilige landen van herkomst worden beschouwd, en vaststellende dat deze lijst nog niet is opgesteld en dat de Raad geen rekening heeft gehouden met het advies van het Parlement bij de goedkeuring van die richtlijn, en dat daarom nu een beroep tot nietigverklaring van Richtlijn 2005/85/EG bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Hof van Justitie) aanhangig is; overwegende dat een dergelijke lijst in het kader van de medebeslissingsprocedure dient te worden goedgekeurd ; overwegende dat de opneming van een land op die lijst niet automatisch betekent dat asielzoekers uit dat land in beginsel asiel zal worden geweigerd, maar dat, volgens de Conventie van Genève van 28 juli 1951 met betrekking tot de status van vluchtelingen, gewijzigd middels het protocol van New York van 31 januari 1967, er een aparte beoordeling plaatsvindt van iedere aanvraag; M. overwegende dat de Raad het helaas niet nodig heeft gevonden bij het opstellen van de lijst van veilige landen van herkomst de medebeslissingsprocedure toe te passen, en overwegende dat de uitspraak die het Hof van Justitie in deze aangelegenheid zal doen, met belangstelling tegemoet wordt gezien, N. overwegende dat de lidstaten over kwalitatief hoogwaardige informatie omtrent de actuele risico's in de landen van herkomst dienen te beschikken, om betrouwbare en eerlijke procedures te kunnen waarborgen die de garantie bieden dat de rechten van asielaanvragers geëerbiedigd worden, O. overwegende dat geweld en de dreiging met geweld tegen vrouwen een schending vormen van het recht op leven, veiligheid, vrijheid, waardigheid en lichamelijke en emotionele integriteit, alsook een ernstig gevaar vormen voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid van de slachtoffers van geweld, P. overwegende dat technische en politieke problemen het gemeenschappelijk gebruik van gevoelige informatie over de landen van herkomst weliswaar bemoeilijken, maar dat het op den duur moet lukken een gemeenschappelijke databank over de landen van herkomst te openen, opdat alle personen die bij de procedure betrokken zijn zich bij de behandeling van individuele aanvragen kunnen baseren op dezelfde informatie, Q. overwegend dat het om de besluitvormingsprocedures te verbeteren nodig is het opleidingsniveau van de ambtenaren die deze besluiten nemen te verhogen, R. vaststellend dat de meest geschikte procedure om het Hof van Justitie in staat te stellen de uniformiteit van het Gemeenschapsrecht te garanderen de in artikel 234 van het EG-Verdrag genoemde prejudiciële procedure is, en dat een wezenlijk bestanddeel van deze procedure het principe is dat iedere nationale rechtbank aan het Hof van Justitie een beslissing kan vragen; overwegende dat het Hof van Justitie op grond van de uitzondering op dit principe overeenkomstig artikel 68 van het EG-Verdrag helaas alleen dan bevoegd is bepalingen op asielgebied uit te leggen wanneer het de zaak krijgt voorgelegd door een nationale rechterlijke instantie die uitspraak doet in laatste aanleg, 1. is verheugd over de pogingen die zijn gedaan om de praktische samenwerking in het kader van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel te verbeteren; is van mening dat een verbetering van de procedures en de besluitvorming in het belang is van zowel de lidstaten als de asielzoekers; 2. stelt opnieuw dat er een vooruitziend gemeenschappelijk asielbeleid van de Europese Unie nodig is, dat uitgaat van de verplichting om asielzoekers toe te laten, en van de eerbiediging van het beginsel van niet-uitzetting of -terugleiding; wijst daarbij op het fundamenteel belang van een krachtig gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, dat ondersteuning en waarborg voor democratie en de grondrechten biedt; 3. herhaalt nadrukkelijk dat het uiteindelijke doel van de invoering van een gemeenschappelijk asielstelsel moet zijn kwalitatief hoogwaardige bescherming, onderzoek van individuele asielaanvragen, en procedures die op degelijke, verantwoorde en eerlijke besluiten uitlopen; wijst erop dat een verbetering van de kwaliteit van de besluitvorming ervoor moet zorgen dat degenen die bescherming nodig hebben, het grondgebied van de EU veilig kunnen betreden en op degelijke behandeling van hun aanvraag mogen rekenen, en dat de internationale normen van het humanitair recht en het vluchtelingenstatuut, meer in het bijzonder het beginsel van niet-uitzetting of -terugleiding, strikt in acht genomen worden; 4. veroordeelt dat de Commissie duidelijk over onvoldoende middelen beschikt om de uitvoering van de diverse richtlijnen op asielgebied te controleren, en spoort de lidstaten aan de taak van de Commissie te verlichten door haar stelselmatig een equivalentietabel voor te leggen waarin wordt aangegeven welke maatregelen zijn genomen om bepalingen uit de richtlijnen uit te voeren; 5. verzoekt de Raad en de Commissie te streven naar de invoering van een uniforme procedure in alle lidstaten, waardoor eerlijke en efficiënte besluitvorming wordt bevorderd, om ervoor te zorgen dat de vluchtelingenstatus zo spoedig mogelijk toegekend wordt aan degenen die er recht op hebben; 6. wijst er met betrekking tot de voorwaarden en modaliteiten voor het verlenen van internationale bescherming en in het bijzonder van subsidiaire bescherming, op, dat zolang de geldende wetgevingen op asielgebied stoelen op minimumnormen en tot stand komen op basis van de kleinste gemene deler, er verschillen tussen de lidstaten zullen blijven bestaan en "asielshopping" een probleem zal blijven; 7. wijst er nadrukkelijk op dat één van de doelen van de goedgekeurde instrumenten op asielgebied is om zogenaamde "secundaire" bewegingen in te dammen; spoort de lidstaten aan concreet te streven naar een zo groot mogelijke convergentie van hun asielbeleid; 8. is van mening dat, omwille van de solidariteit, één van de verbeteringen van het EU- asielstelsel een eerlijker verdeling van de lasten tussen de lidstaten, met name een verlichting van de lasten van de lidstaten aan de buitengrenzen van de EU, zou moeten zijn, en kijkt nu al met belangstelling uit naar de beoordeling door de Commissie van de Dublin II-verordening, evenals naar eventuele voorstellen op dit gebied; 9. is van mening dat erop gelet moet worden dat de voor het toekennen van de vluchtelingenstatus verantwoordelijke ambtenaren degelijk zijn opgeleid volgens een Europees opleidingsprogramma, met de mogelijkheid om verplichte kwalificaties of een verplicht kwalificatieniveau in te voeren; 10. dringt erop aan in de landen van herkomst en doorgang voorlichtingscampagnes te voeren die potentiële asielzoekers evenzeer voorlichten over de risico's van illegale immigratie en de gevolgen van een afwijzing van de vluchtelingenstatus als over de mogelijkheden van legale immigratie en het indienen van kansrijke asielaanvragen en over de gevaren van mensenhandel, met name in vrouwen en niet-begeleide minderjarigen; 11. verlangt dat, eens de rechtsmiddelen zijn uitgeput, maatregelen jegens personen die geen vluchtelingenstatus krijgen of wier vluchtelingenstatus werd afgewezen, eerlijk en snel worden uitgevoerd met inachtneming van de menselijke waardigheid en de grondrechten van degenen die gerepatrieerd worden; dringt voorts aan op de zo spoedig mogelijke vaststelling van een repatriëringsprocedure van de EU; 12. vraagt spoedige en eerlijke uitvoering van de maatregelen voor personen die de hoedanigheid van vluchteling of humanitaire bescherming gekregen hebben om te zorgen dat ze onder aanvaardbare omstandigheden kunnen leven, zich doeltreffend in het sociaal en politiek leven kunnen integreren en actief en volledig deel kunnen hebben aan de beslissingen binnen de samenleving die ze opvangt; 13. verzoekt de Commissie de technische en politieke obstakels bij het invoeren van een gemeenschappelijke databank over de landen van herkomst zo snel mogelijk uit de weg te ruimen; is van mening dat de databank van de EU een toegankelijk systeem moet worden, zodat allen die betrokken zijn bij procedures gebruik kunnen maken van dezelfde informatie als zij zich bezighouden met individuele aanvragen; wenst dat er een pragmatische oplossing wordt gevonden voor het probleem van de veeltaligheid; 14. wijst op de inspanningen van de Commissie overeenkomstig artikel 29 van Richtlijn 2005/85/EG om een lijst van veilige derde landen op te stellen, maar wijst erop dat een uitspraak wordt verwacht over een beroep tot nietigverklaring dat bij het Hof van Justitie aanhangig is gemaakt over die richtlijn, reden waarom de opstelling van een dergelijke lijst tot nader order is opgeschort en dringt er bij de Raad op aan rekening te houden met deze tegenstrijdige elementen en besluiten dienaangaande te nemen; wijst er voorts op dat het begrip van veilige derde landen de lidstaten niet ontheft van hun verplichtingen in het kader van het internationale recht en in het bijzonder de bepalingen van de Conventie van Genève inzake het beginsel van niet-terugsturing en individuele beoordeling van elke asielaanvraag; 15. is van mening dat de coördinatie van de werkzaamheden in het kader van concrete samenwerking op asielgebied ook verder een taak van de Commissie behoort te zijn, die daartoe over passende middelen dient te beschikken; verzoekt de Commissie zich in het verslag dat zij begin 2008 zal presenteren over de voortgang in de eerste fase van de werkzaamheden, voor deze optie uit te spreken, en als zij voor een andere optie kiest te motiveren waarom het creëren van een nieuwe structuur in de vorm van een "Europees Bureau voor ondersteuning", nodig wordt geacht; overwegende dat een kosten-batenanalyse dient te worden gemaakt; is van mening dat indien de Commissie de oprichting van een "Europees Bureau voor ondersteuning" overweegt, die alleen kan plaatsvinden onder absolute garanties voor doorzichtigheid en verantwoordelijkheid; 16. verzoekt de lidstaten om volledig met het UNHCR samen te werken en het de nodige steun te bieden en een operatie "quality initiative" te starten, en de resultaten van dit initiatief openbaar te maken opdat de beste procedures om verzoeken om internationale bescherming te behandelen bekend raken en bevorderd worden; 17. acht het onaanvaardbaar dat asielaanvragers worden vastgehouden onder omstandigheden waarin ze van hun persoonlijke vrijheden zijn beroofd; 18. onderstreept de noodzaak van de oprichting van opvangcentra met aparte structuren voor gezinnen, vrouwen en kinderen en adequate voorzieningen voor oudere en gehandicapte asielzoekers, dringt aan op een evaluatie van de opvang in het kader van de toepassing van Richtlijn 2003/9/EG; wijst er in dit verband op dat de mogelijkheden die het nieuwe Europees Vluchtelingenfonds biedt, ten volle dienen te worden benut; 19. juicht de door de Commissie voorbereide maatregelen ter ondersteuning van lidstaten die zwaar onder druk staan toe, om deze lidstaten zo in staat te stellen de problemen rond de opname van asielzoekers en het onderzoek van asielaanvragen op te lossen; is in het bijzonder ingenomen met het voorstel tot het sturen van teams van deskundigen uit verschillende lidstaten; 20. wijst er nadrukkelijk op dat het de taak van de Commissie is toe te zien op de uitvoering van de op asielgebied geldende richtlijnen, en dat zij te dien einde over voldoende middelen moet kunnen beschikken, maar dat die echter op dit moment volledig ontoereikend zijn om een dergelijke veelomvattende taak tot een goed einde te brengen; is van mening dat de geloofwaardigheid van de Unie op dit terrein evenals de toekomst van het gemeenschappelijk asielbeleid op het spel staan; 21. spoort de Commissie aan om de toegang tot financiële instrumenten zoals het Europees Vluchtelingenfonds en het Argo-programma te verbeteren, zodat de lidstaten in noodgevallen snel over middelen kunnen beschikken; 22. wijst erop dat het tot stand gebrachte corpus van het Gemeenschapsrecht inzake het asielbeleid in de gehele Unie op uniforme wijze moet worden geïnterpreteerd en toegepast; is van mening dat de harmonisatie van het asielbeleid wordt vergemakkelijkt en bespoedigd wanneer ook andere dan de nationale rechtbanken, oordelend in laatste aanleg zich tot het Hof van Justitie kunnen wenden, zoals nu het geval is; roept de Raad daarom op het Hof weer zijn volledige bevoegdheden inzake de prejudiciële beslissing overeenkomstig titel IV van het EG-Verdrag toe te kennen; verheugt zich over de discussienota van het Hof van Justitie over de behandeling van aangelegenheden op het vlak van vrijheid, veiligheid en justitie die voor prejudiciële uitspraak voorgelegd worden (6) en kan het gesprek over de behoefte aan een procedure die aan de bijzondere gegevenheden van asiel- en immigratiezaken beantwoordt, alleen maar aanmoedigen; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Groenboek van de Commissie "Herziening van het consumentenacquis" ( COM(2006)0744 ) en het Compendium van het communautair consumentenrecht - een vergelijkende analyse (1) , – onder verwijzing naar de openbare hoorzitting (en de aldaar gepresenteerde studie van deskundigen) over consumentenvertrouwen in een digitale omgeving, op 24 januari 2007 in het Europees Parlement, – gelet op het EG-Verdrag, in het bijzonder de artikelen 95 en 153 daarvan, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 23 maart 2006 over het Europees verbintenissenrecht en de herziening van het acquis: verdere maatregelen (2) , en 7 september 2006 over het Europees verbintenissenrecht (3) , – gezien de geldende communautaire wetgeving inzake consumentenbescherming, e-handel en de ontwikkeling van de informatiemaatschappij, – gezien het door het Duitse voorzitterschap gepresenteerde handvest inzake consumentensoevereiniteit in een digitale wereld, – gezien de mededeling van de Commissie betreffende de strijd tegen spam, spyware en kwaadaardige software ( COM(2006)0688 ), – gezien de mededeling van de Commissie betreffende de herziening van het regelgevend kader van de Europese Unie voor elektronische communicatienetwerken en -diensten ( COM(2006)0334 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0191/2007 ), A. overwegende dat digitale technologie deel uitmaakt van het leven van alledag: de ICT-industrie speelt een belangrijke rol bij de beschikbaarstelling van platforms, apparatuur, software, informatiediensten, communicatie, vermaak en cultuurgoederen, de grens tussen goederen en diensten vervaagt allengs, diverse vormen van ICT vloeien samen, de aankoopmethoden diversifiëren en consumenten genereren steeds vaker inhouden voor of voegen waarde toe aan producten; voorts overwegende dat het in deze complexe nieuwe structuur steeds moeilijker wordt om vast te stellen wie een bepaald onderdeel van de dienst verleent en om in te zien welke gevolgen de specifieke technologie en de nieuwe bedrijfsmodellen hebben, B. overwegende dat het vertrouwen van de Europese consument en de Europese ondernemer in een digitale omgeving laag is en dat Europa op een aantal aspecten van de e-handel achterloopt op de VS en Azië, C. overwegende dat, ondanks het potentieel van digitale communicatie, slechts 6% van de consumenten bij grensoverschrijdende transacties voor goederen, diensten en inhoud van e-handel gebruik maakt, hoewel dat dit percentage stijgt, D. overwegende dat, ondanks het potentieel van alternatieve geschilregelingen, slechts 3% van de kleine bedrijven er regelmatig gebruik van maakt en 41% helemaal niet op de hoogte is van de mogelijkheid deze te gebruiken, E. overwegende dat de ontwikkeling van de digitale markt in de EU het mondiale concurrentievermogen van de EU ten goede zou komen, F. overwegende dat de webneutraliteit op Europees niveau diepgaand onderzocht en nauwgezet in het oog moet worden gehouden om het potentieel vrij te maken en onbeperkt te gebruiken om de keuzemogelijkheden van de consument te vergroten en ook nieuwe ondernemingen gelijke toegang tot de interne markt te geven, G. overwegende dat de versnippering van een deel van de elektronische markt in de EU een bedreiging vormt voor de in het acquis communautaire vastgelegde rechten, H. overwegende dat de digitale kloof zowel sociaal als geografisch van aard is, en dat de digitale ontwikkelingen vooral voorbijgaan aan mensen in achtergestelde gebieden en op het platteland, I. overwegende dat de Europese consument en de Europese ondernemer minder rechtszekerheid hebben bij grensoverschrijdende e-handel in de EU dan bij transacties binnen één lidstaat of buiten de EU, J. overwegende dat op één elektronische transactie vaak meerdere juridische bepalingen met uiteenlopende eisen van toepassing zijn, hetgeen betekent dat ondernemers en consumenten worden geconfronteerd met een onduidelijk en moeilijk in acht te nemen pakket regels, K. overwegende dat de toekomst van de informatiemaatschappij in belangrijke mate afhangt van een adequate bescherming van persoonsgegevens, alsook van een hoog niveau van veiligheid in een elektronische omgeving, 1. verzoekt de Commissie te werken aan een geschikt kader voor de ontwikkeling van de e-handel, dat het huidige lage consumentenvertrouwen verbetert, een beter ondernemersklimaat tot stand brengt, de kwaliteit van de wetgeving verhoogt, de rechten van consumenten en de positie van kleine ondernemers op de markten opwaardeert en een eind maakt aan de versnippering van de interne markt in de digitale omgeving; is in dit verband verheugd over de mededeling van de Commissie "EU-strategie voor het consumentenbeleid 2007-2013 - consumenten mondig maken, hun welzijn verbeteren en hun effectief bescherming bieden" ( COM(2007)0099 ); 2. verzoekt de Commissie zich niet alleen te richten op het verbeteren van de kwaliteit van de consumentenwetgeving, maar ook op het ontwikkelen van passende regels voor grensoverschrijdende e-handel, in het bijzonder in de vorm van normen die door de houders van het Europese vertrouwensmerk voor grensoverschrijdende e-handel vrijwillig worden nageleefd; 3. verzoekt de Commissie een voorstel te doen voor een strategie voor het vergroten van het consumentenvertrouwen in de digitale omgeving in zijn algemeenheid, voortbouwend op de ervaringen die zijn opgedaan in het kader van het initiatief "e-confidence" (4) , 4. is overtuigd van de noodzaak van daadwerkelijke en onverwijlde tenuitvoerlegging van het initiatief "e-inclusion"; verzoekt de Commissie de lidstaten die deze pan-Europese actie hebben onderschreven, actie daartoe te ondernemen; 5. is van oordeel dat er een ruimere definitie van de term 'consument' nodig is, die beter bij de informatiemaatschappij aansluit; 6. is ervan overtuigd dat kleine ondernemers speciale bescherming nodig hebben om hun positie op de markten in de informatiemaatschappij te verbeteren; 7. benadrukt dat er factoren zijn die het consumentenvertrouwen in de digitale omgeving ondergraven; is derhalve van mening dat er een actief beleid moet worden gevoerd en dat er specifieke mechanismen moeten worden ontwikkeld voor het vergroten van het consumentenvertrouwen, in het bijzonder door ervoor te zorgen dat transacties in de digitale omgeving veilig en op een juiste wijze kunnen worden verricht; 8. verzoekt de Commissie om in het kader van artikel 18 van Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming ("verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming") (5) overeenkomsten inzake samenwerking op het gebied van consumentenbescherming met derde landen (met name met landen die lid zijn van de OESO) te sluiten, hetgeen de handhaafbaarheid van consumentenrechten in een digitale omgeving ten goede zou komen; 9. is verheugd over het initiatief van de Commissie om het consumentenacquis te herzien en te moderniseren, en met name over de bijzondere aandacht voor e-handel; Het consumentenvertrouwen in een digitale omgeving vergroten 10. is van oordeel dat een nieuwe e-confidence-strategie zou bijdragen aan meer consumentenvertrouwen, met name door vooruitgang op de volgende gebieden: 11. wijst op het belang van tijdige en effectieve omzetting van Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt ("Richtlijn oneerlijke handelspraktijken") (6) door alle lidstaten als een belangrijk instrument voor het waarborgen van consumentenvertrouwen bij grensoverschrijdende transacties; 12. is daarnaast van oordeel dat een herstart en modernisering van het initiatief e-confidence niet alleen tot een betere consumentenbescherming dient te leiden, maar ook tot een gecoördineerde benadering van de problematiek van de digitale omgeving in het algemeen, inclusief een analyse van de niet-marktgebonden factoren zoals bescherming van de persoonlijke levenssfeer, toegang van het grote publiek tot informatietechnologieën ("e-insluiting" of "e-inclusion"), internetveiligheid, en dergelijke; 13. hamert op het grote belang van het recht van toegang tot de digitale omgeving van de Europese bevolking en wijst in dit verband op de noodzaak van toepassing van passende financiële en wettelijke instrumenten voor het bevorderen van e-insluiting, namelijk door het handhaven en indien nodig uitbreiden van de verplichting tot het leveren van de universele dienst op het vlak van de elektronische communicatie, alsook het beschikbaar stellen van financiële middelen voor investeringen in de ontwikkeling van digitalecommunicatie-infrastructuur; 14. vindt het van groot belang dat de belanghebbende partijen (vertegenwoordigers van de industrie en van consumentenorganisaties) worden geraadpleegd over volgende stappen; E-handelcultuur 15. verzoekt de Commissie te gaan werken aan het ontwikkelen van facultatieve Europese normen voor het vergemakkelijken van de grensoverschrijdende e-handel, namelijk Europese normen voor het overbruggen van linguïstische en wettelijke verschillen tussen de lidstaten, aangezien deze zowel voor consumenten als kleine en middelgrote bedrijven belangrijke obstakels zijn voor het volledig benutten van de mogelijkheden van de interne markt in een digitale omgeving; 16. verzoekt de Commissie steun te geven voor de ontwikkeling van facultatieve standaardcontracten en facultatieve gestandaardiseerde algemene handelsvoorwaarden voor e-handel om voor een evenwichtige relatie te zorgen, omdat consumenten en bedrijven op juridisch en technisch vlak in de regel niet deskundig zijn; wel moeten partijen de mogelijkheid hebben zelf contracten te sluiten, op basis van het fundamentele civielrechtelijke recht om overeenkomsten aan te gaan; 17. verzoekt de Commissie een voorschrift in te voeren die ondernemingen die vrijwillig standaardcontracten en gestandaardiseerde algemene contractvoorwaarden gebruiken, verplichten daarvan afwijkende contractbepalingen duidelijk aan te geven; 18. verzoekt de Commissie een voorstel te doen voor wijziging van de regels inzake elektronische communicatie met het oog op meer transparantie en betere informatie aan de eindgebruikers; Europees vertrouwensmerk voor grensoverschrijdende e-handel 19. verzoekt de Commissie, zodra de obstakels voor de integratie van de detailhandel in de interne markt zijn weggenomen, de mogelijkheden na te gaan voor de uitwerking van een definitie van voorwaarden en een logo voor een Europees vertrouwensmerk dat voor méér zekerheid bij grensoverschrijdende e-handel zorgt en in dit verband een algemeen wettelijk kader voor vrijwillige vertrouwensmerken te waarborgen, zoals gevraagd in Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt ("Richtlijn inzake elektronische handel") (7) ; hierbij zijn de volgende aspecten van belang: 20. wijst evenwel op de volgende problemen bij de tenuitvoerlegging van doeltreffende regelingen voor vertrouwensmerken: 21. is ervan overtuigd dat het consumentenvertrouwen het best kan worden bevorderd door: en verzoekt de Commissie een kader te creëren voor het uitwisselen van goede praktijken op het vlak van dit soort regelingen; 22. wijst erop dat de richtlijn oneerlijke handelspraktijken betrekking heeft op frauduleus gebruik van vertrouwensmerken en andere merken, alsook op onjuiste consumentenreferenties; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat hun nationale consumentenbeschermingsorganisaties alert zijn op dit soort vormen van misbruik; 23. verzoekt de Commissie de ervaringen die met reeds bestaande en succesvolle vertrouwensmerken zijn opgedaan, te beoordelen, met name de grensoverschrijdende (zoals het Eurolabel), en van die ervaringen gebruikt te maken bij het ontwikkelen van een EU-vertrouwensmerk voor grensoverschrijdende e-handel (waarbij ook geverifieerd moet worden of de verspreiding van vertrouwensmerken in de nieuwe lidstaten gehinderd kan worden ten gevolg van een gebrek aan voldoende financiële middelen); 24. is ervan overtuigd dat vertrouwensmerken met name voor kleine en middelgrote ondernemers een goed middel zijn om consumentenvertrouwen in een digitale omgeving tot stand te brengen; Europees handvest van gebruikersrechten in de informatiemaatschappij 25. verzoekt de Commissie, na raadpleging van consumentenorganisaties, een voorstel te doen voor een Europees handvest van gebruikersrechten op te stellen, dat enerzijds de rechten en de plichten van de spelers van de informatiemaatschappij, met inbegrip van de consument, verduidelijkt, met name de rechten van gebruikers met betrekking tot digitale inhoud (i.e. gebruikersrechten en -plichten in het geval van digitale inhoud), de rechten van gebruikers ter waarborging van basisnormen inzake interoperabiliteit of de rechten van bijzonder kwetsbare gebruikers (bijv. verbetering van de toegankelijkheid van websites voor personen met een handicap); verzoekt de Commissie, mocht het vooralsnog niet mogelijk zijn het handvest op te stellen als gevolg van de dynamische ontwikkelingen op dit vlak, met een handleiding te komen waarin de rechten en plichten van de spelers van de informatiemaatschappij in het kader van het huidige acquis worden uiteengezet; 26. dringt bij de Commissie aan op het vaststellen van de fundamentele vrijheden en rechten van gebruikers in de informatiemaatschappij; meent dat een aantal van deze vrijheden en rechten vastgesteld moeten worden in het kader van de aanstaande mededeling over on-lineinhoud op de interne markt); 27. is van oordeel dat de on-line-omgeving en digitale technologieën consumenten toegang bieden tot een breed scala aan nieuwe producten en diensten, en dat de intellectuele eigendom de fundamentele basis van deze diensten is; is van oordeel dat de consumenten - willen zij ten volle van deze diensten kunnen profiteren en wil aan hun verwachtingen worden voldaan - duidelijke informatie dienen te krijgen over wat zij wel en niet mogen doen met betrekking tot digitale inhoud, het beheer van digitale rechten en maatregelen voor technologische bescherming; is ervan overtuigd dat de consumenten recht zouden moeten krijgen op interoperabele oplossingen; 28. dringt er bij de Commissie op aan het Europese handvest voor gebruikersrechten zelf, maar ook via de lidstaten en de betrokken organisaties onder alle internetgebruikers te verspreiden, zodat zij kennis kunnen nemen van hun rechten en deze kunnen doen gelden; Versnippering van de interne markt in een digitale omgeving 29. verzoekt de Commissie een voorstel te doen voor beperking van de versnippering van de interne markt in een digitale omgeving (bijv. weigering van toegang tot goederen, diensten en/of inhoud in het geval van grensoverschrijdende transacties) waar met name de consument in de nieuwe en de kleine lidstaten op grond van hun staatsburgerschap, woonplaats of in een bepaald land afgegeven betaalkaart mee te maken heeft, en het Parlement regelmatig van haar activiteiten op dit vlak op de hoogte te houden; 30. acht het onaanvaardbaar dat bepaalde ondernemers die in meerdere lidstaten via het internet goederen, diensten en inhoud aanbieden consumenten in andere lidstaten de toegang tot hun websites ontzeggen en hen dwingen gebruik te maken van hun websites in de staat waar zij wonen of waarvan zij de nationaliteit bezitten; 31. verzoekt de Commissie een bepaling uit te werken voor toegang tot grensoverschrijdend geleverde producten, in overeenstemming met artikel 20 van de dienstenrichtlijn; 32. verzoekt de Commissie nauw toezicht uit te oefenen op de effectiviteit van artikel 20 van de dienstenrichtlijn, met name aan de hand van objectieve criteria; 33. is ingenomen met het feit dat de Commissie onderzoekt onder welke omstandigheden de praktijk van territoriale licenties of exclusieve territoriale contracten in strijd is met de interne markt; moedigt haar aan en verzoekt haar het Parlement uitgebreid op de hoogte te brengen van de uitkomst van deze onderzoeken; 34. benadrukt dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat Europese ondernemers goede redenen hebben om digitaal, grensoverschrijdend, op de hele interne markt goederen, diensten en inhoud aan te bieden; 35. wijst erop dat interoperabiliteit een cruciale economische factor is en onderstreept het belang van door de industrie aangestuurde, toegankelijke, interoperabele normen op technisch en rechtsniveau om schaalvoordelen mogelijk te maken, een niet-discriminerende toegang tot apparatuur, diensten en inhouden voor de consument te waarborgen, een snelle ontwikkeling te bevorderen en mede marktversnippering te voorkomen; onderstreept dat echte interoperabiliteit van apparatuur, diensten en inhouden ten minste op het niveau van de consument (eindgebruiker) moet worden bevorderd; Versterking van de juridische consumentenbescherming in een digitale omgeving 36. is ervan overtuigd dat een duidelijker en verbeterd acquis communautaire aangaande consumentenbescherming, gericht op horizontale wettelijke instrumenten en harmonisatie van bepaalde aspecten van het verbintenissenrecht, tot meer vertrouwen van de consument in een digitale omgeving zal leiden; verzoekt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag voor te leggen over de toepassing van de richtlijn inzake elektronische handel en daarin dieper in te gaan op aangelegenheden met betrekking tot het consumentenvertrouwen; 37. is verheugd over het voorstel van de Commissie in haar groenboek over de herziening van het consumentenacquis om digitale bestanden op te nemen in het toepassingsgebied van Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (9) ; 38. is ervan overtuigd dat de toepassing van de regels inzake oneerlijke voorwaarden in consumentencontracten uitgebreid zou moeten worden tot het gebied van licentie-overeenkomsten met eindgebruikers en technische contractvoorwaarden zou moeten omvatten; 39. verzoekt de Commissie de toepassing van de regels voor overeenkomsten op afstand uit te breiden tot contracten tussen consumenten en professionele handelaren in het kader van on-lineveilingtransacties en contracten voor toeristische dienstverlening (vliegtickets, verblijf in hotels, huur van voertuigen, vrijetijdsdiensten, enz.) die individueel via het internet worden geboekt; 40. verzoekt de Commissie de eisen inzake de verplicht door de verkoper aan de koper te verschaffen informatie in het geval van electronische handelstransacties te vereenvoudigen en te uniformiseren en daarbij in eerste instantie te kijken naar essentiële verplichte informatie; 41. verzoekt de Commissie de leveringsketen in de digitale omgeving transparanter te maken en wel zo dat de consument zich te allen tijde op de hoogte kan stellen van de identiteit van de leverancier en kan zien of hij te maken heeft met een tussenpersoon of eindleverancier; 42. acht het absoluut onaanvaardbaar dat consumenten van de website van de verkoper naar andere websites worden doorverwezen zonder hiervoor duidelijk te worden gewaarschuwd, aangezien de identiteit van de daadwerkelijke leverancier van de goederen, diensten of inhoud hierdoor voor de consument verborgen blijft; 43. verzoekt de Commissie om versterking van de consumentenbescherming in het geval de consument alle contractrisico's draagt, bijvoorbeeld bij betaling vooraf, en in het bijzonder in geval van elektronische contracten; 44. roept de Commissie op versneld na te denken over de invoering van collectieve verhaalmechanismen voor grensoverschrijdende geschillen tussen bedrijven en consumenten ('business-to-consumer') in de digitale omgeving; 45. herinnert aan de positieve ervaringen die met SOLVIT en het netwerk van Europese consumentencentra zijn opgedaan en dringt in dit verband aan op de oprichting van een Europees stelsel voor informatie voor e-consumenten dat alle Europese e-consumenten gedetailleerd advies en informatie geeft over de rechten en plichten van consumenten en bedrijven in de digitale omgeving, alsook praktische tips over alternatieve geschillenregelingen, zowel in het algemeen, als, in voorkomend geval, in concrete gevallen; 46. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat consumenten middels zowel regelgevende als technische maatregelen doeltreffend worden beschermd tegen veiligheids- en privacyschendingen in de digitale omgeving; 47. roept de Commissie op nauw toezicht uit te oefenen op de tendensen op het gebied van consumentenbescherming ten aanzien van e-handel via mobiele telefoons, met bijzondere aandacht voor de bescherming van jonge consumenten; 48. roept de lidstaten op samen te werken bij het realiseren van de doelstelling van een hoog niveau van consumentenbescherming in de digitale omgeving op de hele interne markt; 49. roept de Commissie op het Parlement regelmatig (idealiter één of twee keer per jaar) op de hoogte te houden van de vooruitgang die wordt geboekt op het gebied van consumentenbescherming in de digitale omgeving (waaronder deze met betrekking tot de uitvoering van deze resolutie); o o o 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Cuba, en in het bijzonder de resoluties van 17 november 2004 (1) en 2 februari 2006 (2) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het jaarlijks verslag over de mensenrechten in de wereld 2004, 2005 en 2006 en het EU-beleid ter zake, respectievelijk van 28 april 2005 (3) , 18 mei 2006 (4) en 26 april 2007 (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 december 2006 over de follow-up van de Sacharov-prijs (6) , – gezien de verklaring van het Voorzitterschap van de Raad van 14 december 2005 over de Damas de Blanco, alsook de eerdere verklaringen van 26 maart 2003 en 5 juni 2003 over de situatie in Cuba, – gezien het : Gemeenschappelijk Standpunt 96/697/GBVB (7) van de Raad over Cuba, dat op 2 december 1996 werd aangenomen en vervolgens regelmatig is geactualiseerd, – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 18 juni 2007 over Cuba, – gelet op artikel 115 van zijn Reglement, A. overwegende dat de bescherming van het universele en ondeelbare karakter van de mensenrechten, met inbegrip van de burgerrechten en de politieke, economische, sociale en culturele rechten, nog steeds een van de hoofddoelstellingen van de Europese Unie vormt, B. overwegende dat tientallen onafhankelijke journalisten, vreedzame dissidenten en mensenrechtenactivisten (leden van de democratische oppositie die in de meeste gevallen te maken hebben met het Varela-project) nog steeds in de gevangenis zitten, dat sommigen van hen ernstig ziek zijn en dat velen rechtstreeks familie zijn van de Damas de Blanco, C. overwegende dat het Parlement de Sacharov-prijs 2005 voor de vrijheid van meningsuiting heeft toegekend aan de Damas de Blanco; dat de Cubaanse autoriteiten geweigerd hebben de Damas de Blanco naar de zetel van het Parlement te laten gaan om hun prijs in ontvangst te nemen, hetgeen een schending vormt van een van de elementaire mensenrechten, namelijk de vrijheid van een persoon om vrijelijk zijn land te verlaten en ernaar terug te keren, zoals neergelegd in de Universele Verklaring van de rechten van de mens, D. overwegende dat het Parlement besloten heeft een delegatie naar Cuba te sturen om zich te vergewissen van de situatie van de Sacharov-prijswinnaars; betreurend dat de Cubaanse autoriteiten geweigerd hebben de benodigde visa voor de leden van die delegatie te verlenen, E. overwegende dat de winnaar van de Sacharovprijs 2002, Oswaldo Payá Sardiñas, stelselmatig de vrijheid is ontzegd om Cuba te verlaten en de uitnodigingen van het Parlement en van andere instellingen van de Europese Unie aan te nemen, F. overwegende dat er in Cuba een proces moet worden gestart van politieke overgang naar een meerpartijendemocratie, met deelname en inspraak van alle Cubanen op basis van een open dialoog waarbij niemand wordt uitgesloten, G. overwegende dat er, zoals de Raad heeft erkend, geen tastbare resultaten zijn bereikt op het punt van de mensenrechten in Cuba, ondanks de goede wil waarvan de Raad blijk heeft gegeven door in 2005 de bij het gemeenschappelijk standpunt vastgestelde aanvullende maatregelen op te schorten, H. overwegende dat in de conclusies van de Raad wordt gesteld dat bij de politieke dialoog tussen de Europese Unie en de Cubaanse regering de intensieve dialoog met de burgermaatschappij en de vreedzame oppositie nooit mag worden vergeten of verwaarloosd, en dat daarbij rekening moet worden gehouden met de EU-visie op democratie, universele mensenrechten en fundamentele vrijheden, alsook met haar mondiale beleid ter ondersteuning van mensenrechtenactivisten, I. overwegende dat de meest recente herziening van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inhield dat bezoeken op hoog niveau aan Havana zowel ontmoetingen met de Cubaanse autoriteiten als met de vreedzame en democratische oppositie en de burgermaatschappij moesten inhouden en dat het thema mensenrechten verplicht moest worden aangesneden, J. het besluit betreurend van de VN-Mensenrechtenraad om niet langer toezicht te houden op schendingen van mensenrechten in Cuba, 1. betreurt dat het politieke, economische en sociale stelsel in Cuba in wezen onveranderd blijft, ondanks het feit dat voor het eerst in 48 jaar een tijdelijke overdracht van macht heeft plaatsgehad van Fidel Castro naar een door diens broer Raul geleid collectief leiderschap; 2. betreurt het uitblijven van noemenswaardige reacties van de Cubaanse autoriteiten op de oproepen van de Europese Unie tot volledige eerbiediging van de fundamentele rechten, en met name de vrijheid van meningsuiting en van politieke vereniging; 3. betreurt dat er geen gevolg is gegeven aan het verzoek van het Parlement en van de Raad om onmiddellijke vrijlating van alle politieke en gewetensgevangenen, en wijst er andermaal op dat het opsluiten van Cubaanse dissidenten wegens hun idealen en hun vreedzame politieke activiteiten in strijd is met de Universele Verklaring van de rechten van de mens; 4. verzoekt de Raad en de Commissie met klem om alle nodige stappen te blijven ondernemen om de vrijlating van alle politieke gevangenen te eisen en om ervoor te zorgen dat er onmiddellijk een einde wordt gemaakt aan de intimidatie van politieke opponenten en mensenrechtenactivisten; 5. verzoekt de Europese instellingen om het opstarten van een vreedzaam politiek overgangsproces naar een meerpartijendemocratie in Cuba onvoorwaardelijk te steunen en zonder voorbehoud aan te moedigen, overeenkomstig het Gemeenschappelijk Standpunt 96/697/GBVB van de Raad; 6. is ingenomen met de overeenkomst die de Cubaanse oppositiegroeperingen onlangs hebben bereikt met het document "Unidad por la Libertad"; verzoekt de Commissie een actieplan op te stellen om bovengenoemd document onder de Cubaanse bevolking te verspreiden; 7. wijst erop dat de verzoening en toenadering moeten gelden voor alle Cubanen die bereid zijn zich op vreedzame wijze in te zetten voor vrijheid, democratie en eendracht; 8. verzoekt de EU-instellingen hun dialoog met de Cubaanse burgermaatschappij voort te zetten en hun steun aan te bieden voor vreedzame veranderingen in Cuba, door middel van ontwikkelingssamenwerkingsinstrumenten als het Europees Instrument voor de democratie en de mensenrechten (8) ; 9. bekrachtigt dat Gemeenschappelijk Standpunt 96/697/GBVB van de Raad en de doelstellingen daarvan nog steeds onverminderd van kracht zijn; betreurt ten zeerste dat er bij de tot nu door de Europese instellingen en lidstaten gebrachte bezoeken op hoog niveau, ontmoetingen hebben plaatsgehad met alle autoriteiten van het Cubaanse regime, maar niet rechtstreeks met vertegenwoordigers van de vreedzame democratische oppositie en met familieleden van de politieke gevangenen; 10. bekrachtigt zijn besluit tot het sturen van een officiële delegatie van het Europees Parlement naar Cuba, en verzoekt de Cubaanse autoriteiten hun standpunt te herzien en die delegatie toe te laten; 11. roept de Cubaanse autoriteiten op om de Damas de Blanco onmiddellijk toestemming te verlenen om het eiland te verlaten, zodat zij de uitnodiging van het Parlement kunnen aannemen, en verzoekt zijn Voorzitter alle mogelijke stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat de Sacharov-prijswinnaars hun prijs persoonlijk in ontvangst kunnen nemen; 12. hernieuwt zijn uitnodiging aan Oswaldo Payá Sardiñas en verzoekt de Cubaanse autoriteiten hem toestemming te verlenen om naar Europa te reizen en de communautaire instellingen toe te spreken; 13. verzoekt de Cubaanse autoriteiten om de leden van de politieke oppositie, de mensenrechtenactivisten en alle burgers toe te staan vrij naar het buitenland te reizen en naar Cuba terug te keren; 14. merkt op dat de Raad besloten heeft een Cubaanse delegatie uit te nodigen voor een bezoek aan Brussel om een alomvattende en open politieke dialoog met de Cubaanse autoriteiten te hervatten; hoopt dat de Raad bij de voorbereiding van dat bezoek in zijn gesprekken met de Cubaanse autoriteiten de uitnodigingen van de Europese instellingen aan de Damas de Blanco en aan Oswaldo Payá Sardiñas aan de orde zal stellen, alsook de wens van het Parlement om een delegatie naar Cuba te sturen; 15. acht het van het grootste belang dat elke versterking van de politieke en economische betrekkingen - met inbegrip van ontwikkelingshulp - tussen de Europese Unie en de Cubaanse autoriteiten die zou kunnen voortvloeien uit die alomvattende en open politieke dialoog, gekoppeld wordt aan concrete en controleerbare verbeteringen van de mensenrechtensituatie van alle Cubaanse burgers, te beginnen met de vrijlating van alle politieke en gewetensgevangenen; 16. veroordeelt elk beleid van discriminatie en onderdrukking op grond van geslacht, zoals het thans in Cuba gevoerde beleid en is ingenomen met de onderwijscampagnes over discriminatie op grond van geslacht die thans door het nationale centrum voor sexuele opvoeding van Cuba worden uitgevoerd; 17. herinnert eraan dat de volgende herziening van het Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad in juni 2008 zal plaatsvinden; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Euro-Latijns-Amerikaanse parlementaire vergadering, de Cubaanse regering en de Nationale Volksassemblee van Cuba, alsmede aan de Damas de Blanco en Oswaldo Payá Sardiñas, winnaars van de Sacharov-prijs van het Parlement. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de crisis na de verkiezingen en de ernstige schendingen van de mensenrechten, met name die van 7 juli 2005 over de situatie van de mensenrechten in Ethiopië (1) , van 13 oktober 2005 over de toestand in Ethiopië (2) , van 15 december 2005 over de toestand in Ethiopië en het nieuwe grensconflict (3) , van 16 november 2006 over Ethiopië (4) en van 10 mei 2007 over de Hoorn van Afrika: een regionaal politiek EU-partnerschap voor vrede, veiligheid en ontwikkeling (5) , – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat een Ethiopische rechtbank op 11 juni 2007 38 vooraanstaande leden van de oppositie schuldig heeft bevonden, aan wie in verband met massaprotesten na de omstreden verkiezingen van twee jaar geleden, o.a. "misdaden tegen de grondwet" en hoogverraad met verzwarende omstandigheden ten laste werd gelegd, B. overwegende dat de straftoemeting in de komende maand wordt verwacht en de meeste beschuldigden de doodstraf boven het hoofd hangt, C. overwegende dat het bij de beschuldigden o.a. gaat om Hailu Shawel, voorzitter van de Coalitie voor eenheid en democratie, professor Mesfin Woldemariam, voormalig voorzitter van de Ethiopische Raad voor mensenrechten, Dr. Yacob Hailemariam, speciaal VN-gezant en voormalig aanklager van het Internationale Strafhof voor Rwanda, Dr. Berhanu Nega, gekozen burgemeester van Addis Abeba en mw. Birtukan Mideksa, voormalig rechter, die door Amnesty International allemaal als politieke gevangenen worden beschouwd, D. overwegende dat de 38 gevangenen, die allemaal hebben geweigerd om schuldig te pleiten, behoorden tot circa 30.000 personen die werden gearresteerd tijdens harde acties van de regering tegen demonstranten die protesteerden tegen fraude en manipulatie van de stemmen door de regering van minister-president Meles Zenawi tijdens de verkiezingen van 2005, E. overwegende dat de onderzoekscommissie die het Ethiopische parlement eind november 2005 heeft ingesteld om de gewelddadigheden van juni en november 2005 te onderzoeken tot de conclusie kwam dat 193 burgers zijn gedood en 763 gewond door de veiligheidstroepen van de regering; overwegende dat in het verslag van de commissie werd vastgesteld dat enkele van de slachtoffers met een schot door het hoofd zijn gedood en dat scherpschutters bepaalde oppositieleiders in het vizier hebben genomen; en overwegende dat overeenkomstig hetzelfde verslag de manifestanten ongewapend waren en de veiligheidskrachten excessief geweld hebben gebruikt, F. overwegende dat in het verslag ook wordt verklaard dat een veertienjarige jongen tijdens demonstraties werd gedood, dat zijn broer die hem te hulp kwam in de rug werd neergeschoten en dat Etenesh Yimam, de vrouw van een kandidaat van de oppositie, buiten haar huis en voor de ogen van haar kinderen werd doodgeschoten, G. overwegende dat de Coalitie voor eenheid en democratie van de oppositie (CED) de veiligheidskrachten verantwoordelijk stelde voor de dodelijke slachtoffers maar dat de heer Meles de oppositie ervan beschuldigde met de gewelddadige protesten te zijn begonnen, H. overwegende dat de voorzitter en de vice-voorzitter van de onderzoekscommissie gedwongen werden te vluchten, nadat de regering druk op hen had uitgeoefend om de bevindingen van de commissie te verdraaien en overwegende dat de heer Woldemichael-Meshesha, ondervoorzitter van de onderzoekscommissie, tijdens een hoorzitting van 5 juni 2007 over deze gebeurtenissen een getuigenis heeft afgelegd voor het Europees Parlement, I. overwegende dat journalisten nog altijd gevangen worden gehouden en hun beroep niet kunnen uitoefenen, J. overwegende dat politie-eenheden in januari 2007 naar het schijnt studenten in de steden Dembi Dollo en Ghimbi geslagen en ernstig gewond hebben, waardoor drie van hen zijn overleden en dat zij tussen de 30 en 50 studenten in hechtenis hebben genomen, K. overwegende dat personen die werden beschuldigd van internationaal terrorisme, waaronder EU-burgers, willekeurig zijn gevangen gehouden en zijn "uitgeleverd", L. overwegende dat de politieke en democratische stabiliteit in Ethiopië van essentieel belang is voor de ontwikkeling van de landen in de Hoorn van Afrika, M. overwegende dat Ethiopië een verzoeningsproces nodig heeft om het ontspoorde democratiseringsproces weer op gang te brengen en de weg te effenen voor een duurzame ontwikkeling onder eerbiediging van fundamentele mensenrechten, van politiek pluralisme, van de rechten van minderheden, met name die van etnische Oromo en van de regels van de rechtsstaat, N. overwegende dat Ethiopië de Overeenkomst van Cotonou (6) heeft ondertekend en dat in artikel 96 van deze overeenkomst wordt bepaald dat eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden een essentieel onderdeel vormen van de ACS-EU-samenwerking, O. overwegende dat de leden van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties op 16 juni 2007 in Addis Abeba met vertegenwoordigers van de Afrikaanse Unie (AU) en Ethiopië en met de Vredes- en Veiligheidsraad van de AU zijn bijeengekomen, 1. dringt er bij de Ethiopische regering op aan onmiddellijk en onvoorwaardelijk alle politieke gevangenen vrij te laten, met inbegrip van de gekozen leden van het parlement, leiders van de CED, mensenrechtenactivisten, journalisten, leraren, studenten, vakbondsactivisten en gewone burgers; 2. betreurt de recente beslissing van een Ethiopische rechtbank om 38 oppositieleiders, mensenrechtenactivisten en journalisten schuldig te verklaren en veroordeelt met kracht het feit dat dit is gebeurd zonder rechtsbijstand voor deze personen, in een gerechtelijke procedure waarin de internationale normen voor een vrij en eerlijk proces niet zijn nageleefd, hetgeen algemeen veroordeeld is door internationale mensenrechtenorganisaties; 3. dringt er bij de Ethiopische gerechtelijke autoriteiten op aan hun uitspraak te overdenken en verzoekt de Ethiopische regering eventuele doodvonnissen en/of gevangenisstraffen in te trekken en de onafhankelijkheid van het rechterlijk bestel te waarborgen; 4. is ingenomen met de vrijlating van 28 activisten op 10 april 2007, waaronder zeven journalisten, waarvan er een, Serkalem Fasil, zes maanden zwanger was toen zij werd gearresteerd en aan wie adequate medische zorg werd onthouden; 5. dringt aan op de instelling van een internationale onafhankelijke onderzoekscommissie en verzoekt de Ethiopische regering met klem deze commissie de mogelijkheid te geven op onafhankelijke wijze de oorspronkelijke bevindingen van de commissie voort te zetten en onbeperkte toegang te geven tot de bronnen en documenten die voor het onderzoek belangrijk zijn; 6. veroordeelt de arrestatie van onafhankelijke journalisten en verzoekt de Ethiopische regering de persvrijheid te waarborgen; 7. dringt er bij de Ethiopische regering op aan onverwijld onderzoek te doen naar de incidenten in verband met de studenten van Dembi Dollo en Ghimbi en om de verantwoordelijken ter verantwoording te roepen; 8. verzoekt de Ethiopische regering mee te delen hoeveel personen gevangen worden gehouden en om alle gedetineerden toegang te geven tot hun gezinnen, tot rechtsbijstand en medische zorg; 9. veroordeelt de willekeurige detentie en uitlevering van personen die beschuldigd worden van internationaal terrorisme, waaronder EU-burgers, en dringt er met klem bij de Ethiopische regering op aan onverwijld uitsluitsel te geven over deze "uitleveringen"; 10. dringt er bij het Ethiopisch regime op aan de mensenrechten, de regels van de rechtsstaat en democratische vrijheden na te leven, met inbegrip van het recht van vereniging en vergadering en de vrijheid van meningsuiting, de Universele Verklaring van de rechten van de mens van de VN en het Handvest van de Afrikaanse Unie voor de rechten van mensen en volkeren en om het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie ten uitvoer te leggen; 11. dringt er bij de Ethiopische regering op aan een serieuze dialoog aan te gaan met de oppositie en het maatschappelijk middenveld, om een nationale verzoening tot stand te brengen, waardoor een echt democratiseringsproces op gang kan komen; 12. dringt er bij de Commissie, de Raad, de Afrikaanse Unie en de Verenigde Naties op aan een overkoepelende inter-Ethiopische dialoog te stimuleren en te steunen, met inspraak van de politieke partijen en het maatschappelijk middenveld, om een duurzame oplossing van de huidige politieke crisis uit te werken; 13. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan de Ethiopische regering het duidelijke verzoek over te brengen om alle politieke gevangenen onvoorwaardelijk en onmiddellijk vrij te laten; 14. dringt er bij de Commissie, de Raad en de lidstaten op aan de toepassing van de doodstraf in Ethiopië te veroordelen; 15. verzoekt de Commissie en de Raad om het Europees Parlement deelgenoot te maken van de verslagen die zijn opgesteld door diegenen die namens de Commissie en de Raad als waarnemer aanwezig waren bij de lopende rechtszaken, waaronder de Brit Michael Ellman en anderen; 16. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan de Ethiopische regering krachtig te veroordelen wegens de brute onderdrukking na de verkiezingen van mei 2005 en wegens de ernstige schendingen van de mensenrechten en de democratie die sindsdien door de autoriteiten zijn gepleegd en de situatie in Ethiopië in het oog te houden; 17. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan een coherent post-verkiezingsbeleid in Ethiopië te voeren; 18. dringt er bij de Europese Raad op aan de toepassing van gerichte sancties tegen vooraanstaande regeringsverantwoordelijken te overwegen; 19. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan de slachtoffers van ernstige mensenrechtenschendingen en de familieleden van politieke gevangenen te steunen; 20. verzoekt de Commissie en de Raad concrete maatregelen te nemen om het ontspoorde democratiseringsproces weer op de rails te zetten en om een verdere verslechtering van de mensenrechtensituatie in Ethiopië te voorkomen, die verregaande consequenties zou kunnen hebben in de regio wanneer deze niet adequaat en onverwijld wordt aangepakt; 21. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om, via hun samenwerkingsinstrumenten, de ontwikkeling van vrije zenders in Ethiopië te steunen; 22. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan een gecoördineerd standpunt in te nemen dat strookt met artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou; onderstreept dat de programma's voor ontwikkelingssamenwerking krachtens de Overeenkomst van Cotonou afhankelijk moeten zijn van de naleving van de mensenrechten en van goed bestuur; 23. dringt er bij de VN op aan een "speciale rapporteur" te benoemen om een onderzoek in te stellen in Ethiopië naar de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en naar willekeurige detenties, de mensenrechtensituatie, waaronder de rechten van minderheden, naar geweld en moordpartijen na de verkiezingen en naar beschuldigingen van verraad en misdrijven tegen de constitutionele orde, die tegen oppositieleiders, journalisten en activisten van het maatschappelijk middenveld zijn ingesteld; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de covoorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de Commissie van de Afrikaanse Unie en het Pan-Afrikaans Parlement, de Ethiopische regering en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – gezien de eerste officiële zitting van de VN-veiligheidsraad over Birma op 29 september 2006, – gezien de verklaring van VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon van 25 mei 2007 waarin hij erop aandrong dat "alle beperkingen van de bewegingsvrijheid van Daw Aung San Suu Kyi en andere politieke figuren" worden opgeheven, – gezien de twaalfde ASEAN-top die van 9 tot en met 15 januari 2007 is gehouden op de Filippijnen, – gezien de achtste bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de ASEM die op 28-29 mei 2007 is gehouden in Duitsland, – gezien de brief d.d. 15 mei 2007 aan generaal Than Shwe, die is ondertekend door 59 voormalige staatshoofden, waarin werd aangedrongen op "de onmiddellijke vrijlating van de enige Nobelprijswinnares in gevangenschap, Aung San Suu Kyi", – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties van 12 mei 2005 (1) , 17 november 2005 (2) en 14 december 2006 (3) over Birma, – gelet op Verordening (EG) nr. 481/2007 van de Commissie van 27 april 2007 (4) tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Birma, – gezien de 17e verjaardag van de overwinning van de Nationale Liga voor Democratie (NLD) in de parlementsverkiezingen van 27 mei 1990, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat NDL-leider, Nobelprijswinnares en Sacharovprijswinnares Daw Aung San Suu Kyi 11 van de afgelopen 17 jaar in huisarrest heeft doorgebracht, B. overwegende dat de Nationale Raad voor vrede en ontwikkeling (SPDC) de illegale detentie van Daw Aung San Suu Kyi op 25 mei 2007 opnieuw met een jaar heeft verlengd, C. overwegende dat de SPDC de bevolking van Birma blijft blootstellen aan ernstige schendingen van de mensenrechten, zoals dwangarbeid, vervolging van dissidenten, ronseling van kindsoldaten en gedwongen herhuisvesting, D. overwegende dat 30% van de bevolking van Birma, ca. 15 miljoen mensen, leeft onder de armoedegrens, E. overwegende dat de Nationale Vergadering - die voor het eerst bijeenkwam in 1993 maar die nadien vele keren werd geschorst - op 18 juli 2007 haar werkzaamheden zal hervatten voor een laatste zitting, maar legitimiteit en internationale geloofwaardigheid ontbeert wegens de afwezigheid van democratisch verkozen afgevaardigden, met name van de NLD, F. overwegende dat de ASEAN een fermer standpunt is gaan innemen tegen het machtsmisbruik van het militaire regime in Birma en erop aandringt dat Birma zijn mensenrechtenbeleid verbetert en democratie invoert, G. overwegende dat Rusland en Birma op 15 mei 2007 een overeenkomst hebben gesloten om een nucleaire onderzoeksreactor te bouwen in Birma, ondanks de internationale bezorgdheid over de veiligheidsnormen, beveiliging en tweeledig gebruik; 1. eist onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van Daw Aung San Suu Kyi; 2. betreurt dat Daw Aung San Suu Kyi jaren heeft doorgebracht in huisarrest, waaronder eenzame opsluiting, en sinds 2003, alleen haar woning heeft mogen verlaten voor dringende medische behandelingen en om een kort onderhoud te hebben met de VN-vice-secretaris-generaal voor Politieke Zaken; 3. veroordeelt de niet aflatende onderdrukking van de Birmese bevolking door de SPDC en diens aanhoudende vervolging en gevangenneming van aanhangers van de democratie; vestigt met name de aandacht op het geval van U Win Tin, een 78 jaar oude journalist die al bijna twee decennia als politieke gevangene wordt vastgehouden omdat hij een brief heeft geschreven aan de VN over de slechte behandeling en de slechte levensomstandigheden van politieke gevangenen; 4. dringt aan op onmiddellijke vrijlating van U Win Tin en alle politieke gevangenen -naar schatting meer dan 1200 - die door de SPDC worden vastgehouden; 5. betreurt het feit dat de SPDC, ondanks de situatie van het land, de regionale en de internationale kritiek en het feit dat zij al 45 jaar aan de macht is, er niet in is geslaagd enige substantiële vooruitgang te boeken op de weg naar democratie; 6. dringt aan op legitimatie van de Nationale Vergadering, door opneming van de NLD en andere politieke partijen en groeperingen, en dringt er bij de Nationale Vergadering op aan een routekaart naar democratie vast te stellen die een weerslag vormt van de werkelijke wensen van de Birmese bevolking in plaats van de wurggreep van de militairen te consolideren; 7. is verheugd over de verklaring van de voorzitter tijdens de twaalfde ASEAN-top waarin de ASEAN-leiders Birma aanmoedigden meer vooruitgang te boeken op het gebied van nationale verzoening", aandrongen op "de vrijlating van hen die gedetineerd zijn en op een effectieve dialoog met alle betrokken partijen" en het erover eens waren dat "ASEAN's geloofwaardigheid als effectieve regionale organisatie moest worden bewaard door te tonen dat zij in staat was belangrijke kwesties in de regio op te lossen"; 8. betreurt het echter dat de onderzoeksmissie van de Maleisische minister van Buitenlandse Zaken, die daartoe op de elfde ASEAN-top een mandaat kreeg, tot dusverre niet geresulteerd heeft in krachtiger maatregelen tegen de militaire junta in Birma en vertrouwt erop dat deze maatregelen binnenkort zullen worden getroffen; 9. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan hun constructieve betrekkingen met de ASEAN-landen voort te zetten en ervoor te zorgen dat de vrijhandelsonderhandelingen tussen EU en ASEAN zullen worden gebruikt als een vehikel om de druk op de SPDC op te voeren om een civiele en democratische regering in te voeren; 10. betreurt dat de Birmese minister van Buitenlandse Zaken, Nyan Win, de achtste bijeenkomst van ministers van Buitenlandse Zaken van de ASEM in Duitsland van dit jaar heeft mogen bijwonen, slechts enkele dagen nadat de militaire junta in Birma het illegale huisarrest van Daw Aung San Suu Kyi met weer een jaar had verlengd; herinnert eraan dat Nyan Win op de lijst staat van Birmese personen voor wie een EU-reisverbod geldt en dringt er bij de EU-lidstaten op aan het EU-reisverbod strenger na te leven; 11. dringt erop aan dat het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie alle nucleaire onderzoeksreactoren in Birma aan strenge veiligheidsnormen toetst om te waarborgen dat civiele nucleaire programma's niet worden misbruikt voor militaire toepassingen en dringt er bij het Birmese regime op aan zijn verplichtingen uit hoofde van het Non-Proliferatie-Verdrag na te leven; 12. dringt er bij China en India op aan hun aanzienlijke economische en politieke invloed op het Birmese regime aan te wenden ten einde substantiële verbeteringen in het land teweeg te brengen en in elk geval de leveranties van wapens en andere strategische hulpbronnen te staken; 13. dringt er bij bedrijven die in Birma investeren op aan ervoor te zorgen dat hun projecten worden uitgevoerd met inachtneming van de echte mensenrechten en om hun activiteiten in Birma op te schorten als deze worden geschonden; geeft uiting aan zijn teleurstelling dat sommige landen het gepast achtten hun investeringen in Birma zelfs aanzienlijk te verhogen, ongeacht de slechte situatie van de mensenrechten; 14. is verheugd over de verlenging van de gerichte EU-sancties maar erkent dat zij er niet het gewenste effect hebben gesorteerd ten aanzien van degenen die direct verantwoordelijk zijn voor het lijden van de Birmese bevolking; dringt er bij de Raad op aan ervoor te zorgen dat alle lidstaten de huidige beperkende maatregelen strikt toepassen; 15. dringt er bij de Raad op aan de sancties uit te breiden en meer mensen op de zwarte lijst te plaatsen zodat alle SPDC-ministers, -afgevaardigden, -leden, -aanhangers en -medewerkers erop staan, alsmede hun familieleden, en zakenmensen en andere prominenten die met het regime samenwerken; 16. merkt op dat de hulp overeenkomstig het Gemeenschappelijk Standpunt van de EU 2006/318/GBVB van de Raad van 27 april 2006 tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Birma (5) beperkt blijft tot humanitaire hulp en ondersteuning voor hen die het meest in nood verkeren; dringt er op aan dat alle hulp voor Birma moet worden geleverd via echte NGO's en de mensen moet bereiken voor wie deze hulp bestemd is, met zo weinig mogelijk bemoeienis van de SPDC; 17. stelt in deze context voor alles in het werk te stellen om de contacten te versterken en programma's te ontwikkelen die gericht zijn op het Birmese maatschappelijk middenveld, met name vrouwenorganisaties en etnische minderheden; 18. betreurt dat China en Rusland, ondersteund door Zuid-Afrika, op 12 januari 2007 een veto hebben uitgesproken tegen een ontwerp-resolutie van de VN-veiligheidsraad over Birma en dringt er bij de VN-veiligheidsraad op aan zijn inspanningen te verdubbelen om unanieme steun te verkrijgen voor een bindende resolutie waarin vrijlating wordt gevraagd van politieke gevangen onder wie Daw Aung San Suu Kyi; 19. is verheugd over de benoeming van Ibrahim Gambari als Speciaal Adviseur van de VN-secretaris-generaal over Birma, op een kritiek moment in de VN-benadering van Birma, en dringt er bij de SPDC op aan volledige medewerking te verlenen aan de VN en zijn werkzaamheden niet te dwarsbomen; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regeringen van de ASEAN-landen, de Nationale Liga voor Democratie van Birma, de Nationale Raad voor vrede en ontwikkeling van Birma, de regering van de Volksrepubliek China, de regering van India, de regering van Rusland, de directeur-generaal van het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.