Het Europees Parlement, – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Charles Pasqua, dat op 3 oktober 2001 werd ingediend door de Franse autoriteiten, en van de ontvangst waarvan op 24 oktober 2001 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 4, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 26 van de Franse grondwet, – gelet op artikel 6 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0032/2002), 1. besluit de immuniteit van Charles Pasqua niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Franse republiek. Het Europees Parlement, – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Jean-Charles Marchiani, dat op 3 oktober 2001 werd ingediend door de Franse autoriteiten, en van de ontvangst waarvan op 24 oktober 2001 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 4, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 26 van de Franse grondwet, – gelet op artikel 6 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0033/2002), 1. besluit de immuniteit van Jean-Charles Marchiani niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Franse Republiek. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12171/1/01 – C5&nbhy;0548/2001) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 827 MNU[NOTAPP][COM2]@CHOICE@PROPMNU (3) ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM (2001) 535 NRCOMFN@>PB C #MFN3#.\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de loonkostenindex ( COM(2001) 418 – C5&nbhy;0348/2001 – 2001/0166(COD) ) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 418 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0348/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0461/2001), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , - gezien de mededeling van de Commissie aan de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad in Barcelona over de strategie van Lissabon - de veranderingen verwerkelijken ( COM(2002) 14 ), - gezien de mededeling van de Commissie over de structurele indicatoren ( COM(2000) 594 ), - gezien de conclusies van de Europese Raad van 23 en 24 maart 2000 te Lissabon, van 7, 8 en 9 december 2000 te Nice, van 23 en 24 maart 2001 te Stockholm, en van 15 en 16 juni 2001 te Göteborg, - gezien de verklaringen van de staatshoofden en regeringsleiders en van de voorzitter van de Commissie van 19 oktober 2001 te Gent, - gezien de mededeling van de Commissie inzake een agenda voor het sociaal beleid ( COM(2000) 379 ), - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0030/2002 ), A. overwegende dat de Europese Raad van Lissabon zijn goedkeuring gehecht heeft aan de strategische doelstelling van de hervorming van de Europese Unie tot de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld met de gelijkwaardige doelstellingen van duurzame groei, volledige werkgelegenheid, minder armoede en een hechtere sociale samenhang, B. overwegende dat volgens de conclusies van de Europese Raad van Stockholm "het samenvattend verslag, dat ook het scorebord betreffende de follow-up van de sociale agenda bevat, uiterlijk eind januari beschikbaar zal zijn en het voornaamste uitgangspunt zal vormen voor het voorbereidend werk bij de Raad", C. overwegende dat de Europese Raad van Stockholm en met name de Europese Raad van Göteborg met de milieudoelstellingen een derde dimensie hebben toegevoegd aan het proces en een strategie op lange termijn voor duurzame ontwikkeling hebben goedgekeurd waarbij economische groei, sociale samenhang en milieubescherming elkaar over en weer dienen te versterken, D. overwegende dat de ernstige mondiale economische neerwaartse trend zelfs nog krachtiger inspanningen vereisen voor de volledige tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van Lissabon teneinde de gestelde doeleinden te verwezenlijken en aldus de topconferentie te Barcelona tot een toetssteen voor de totstandbrenging van een functionerende markt met doeltreffende beleidsvormingsmechanismen en een stabiele sociale dimensie te maken, E. gelet op het feit dat de recente Europese Raad van Gent van 19 oktober 2001 opnieuw de verbondenheid van de Unie aan de strategie van Lissabon bevestigd heeft en de Raad verzocht heeft de werkzaamheden voor de verwezenlijking ervan te versnellen, Meer Europa - mobilisering van middelen voor verandering 1. is ingenomen met het in circulatie brengen van de euromunten en -biljetten, die de belichaming vormen van de verwezenlijking van een onomkeerbare Europese integratie en een verdere steun betekenen voor de ontwikkeling van de Europese economie; wijst op het enorme potentieel van de euro ter stimulering van de investeringen en stabilisatie van de macro-economische situatie , maar is tevens van oordeel dat de lidstaten nog werk zullen moeten verzetten om dit potentieel te ontsluiten; stelt vast dat de economische grondslagen van de Europese Unie solide zijn en dat dankzij de invoering van de euro de macro-economische stabiliteit van doorslaggevend belang is geweest is voor de bescherming van de Europese economie tegen de negatieve uitwerkingen van de mondiale recessie, wat vooral gebleken is uit een bevredigende beheersing van de inflatie, laag gebleven rentetarieven, de sanering van de openbare financiën en een gunstige ontwikkeling van de arbeidsmarkten; 2. verzoekt de Commissie en de lidstaten zich aan de afspraken van het stabiliteits- en groeipact te houden om aldus de taak van de monetaire autoriteiten te vereenvoudigen om prijsstabiliteit en lage rentetarieven te handhaven, twee sleutelelementen ter bevordering van de investeringen; 3. bevestigt opnieuw de geldigheid van de algemene strategie die in 2000 in Lissabon is vastgelegd; is van oordeel dat deze, gezien de nieuwe internationale situatie die zich sinds de vaststelling van de doelstellingen van Lissabon heeft ontwikkeld, des te belangrijker is geworden; erkent de noodzaak van een versnelde tenuitvoerlegging van de agenda van Lissabon en van een nauwere coördinatie tussen de EU en haar lidstaten op het terrein van het economisch, werkgelegenheids- en structuurbeleid, met name een betere coördinatie van de strategieën en tijdschema's voor de belangrijkste procedures ("globale richtsnoeren voor het economisch beleid", processen van Luxemburg, Cardiff en Keulen), waardoor de Europese Raad op zijn jaarlijkse voorjaarszitting op de meest effectieve wijze richting zal kunnen geven aan het beleid, teneinde aldus het potentieel voor duurzame groei en werkgelegenheid te vergroten; 4. verzoekt de beleidsmix van Lissabon van wederzijds ondersteunende economische hervormingen, volledige werkgelegenheid, sociale samenhang en duurzame ontwikkeling te versterken door concrete maatregelen die het potentieel van groei en schepping van werkgelegenheid vergroten; pleit voor een coherent pakket van initiatieven in Barcelona, hetgeen het vermogen van Europa om handelend optreden in een perspectief op korte termijn illustreert, daarbij tevens vasthoudend aan de doelstellingen van Lissabon, zoals deze in Stockholm en Göteborg zijn aangevuld; wenst een betere erkenning van het feit dat het nodig is het ondernemerschap te bevorderen en de nodige stappen te ondernemen om het MKB, dat nu al de grootste werkgever in de EU is, ertoe aan te zetten meer mensen aan te werven; 5. herinnert aan de kerngedachte van de aanpak van Lissabon dat "het menselijk kapitaal Europa's hoogste goed is en het kernpunt van het EU-beleid moet zijn"; wijst erop dat het van groot belang is het beleid gericht op de investering in mensen op alle terreinen te versterken; verlangt dat er concrete maatregelen genomen worden ter maximalisering van het menselijk kapitaal in een alomvattende samenleving als doorslaggevend middel ter versterking van de productiviteit en de economische groei; verwacht dat de topconferentie te Barcelona zichtbare resultaten zal opleveren voor het herstel van het vertrouwen onder de Europese burgers en ter versterking van hun bekwaamheden, kennisgrondslag, werkvaardigheden, consumptiepotentieel en ondernemerscapaciteiten; ziet in dat de steeds verder groeiende werkloosheid in een groot aantal lidstaten niet vanzelf zal omslaan, maar vastberaden maatregelen en werkelijke veranderingen zal vereisen; 6. is verheugd over de opneming van een duurzame ontwikkelingsstrategie in het proces van Lissabon en van een set structurele indicatoren in het syntheseverslag; onderstreept dat het belangrijk is zich vast te leggen op een visie op de lange termijn van de relaties tussen economie, werkgelegenheid, sociale vraagstukken en het milieu en erkent dat het nastreven van doelstellingen op milieugebied een dynamisch effect heeft op een systematisch proces van groei, ontwikkeling en sociaal welzijn, zoals in de energie- of vervoerssector; bij indicatoren op het gebied van de economische ontwikkeling moet rekening worden gehouden met de milieueffecten van het economisch beleid, hetzelfde geldt voor de manier waarop het milieubeleid gevolgen heeft voor het economische ontwikkelingsproces; de integratie van de milieubescherming in het beleid moet verder worden ontwikkeld; Naar een allesomvattende Europese samenleving: mensen in staat stellen te participeren en initiatieven te nemen 7. herinnert aan de in Lissabon en Stockholm gedane toezeggingen inzake een aanzienlijke verhoging van het werkgelegenheidspercentage, en met name aan de doelstelling van een algemeen werkgelegenheidspercentage van 70%, met een percentage van 50% in de leeftijdsgroep 55-64 en van meer dan 60% voor de werkgelegenheid voor vrouwen voor 2010; deze doelstelling mag, ondanks de huidige recessie, niet verwateren; wijst erop dat het vrij onwaarschijnlijk is dat deze doelstelling zal worden gehaald, indien het beleid van de lidstaten ongewijzigd blijft, mede gelet op de huidige lage economische groei; pleit derhalve voor een versnelling van de op het Verdrag gebaseerde werkgelegenheidsstrategie, met bijzondere aandacht voor vrouwen en oudere werknemers; doet een beroep op de Europese Raad en de lidstaten om gelijkaardige doelstellingen te formuleren ter vermindering van de jeugdwerkloosheid en om nationale doelstellingen voor de werkgelegenheid vast te stellen, alsmede op de Commissie om de druk op de regeringen van de lidstaten te verhogen; 8. stelt vast dat het Europese sociale model algemeen wordt beschouwd als een essentieel uitgangspunt voor de aanvaarding van Europa door haar burgers; erkent evenwel dat het nodig is dit beleid te moderniseren, zoals op de Europese Raad van Lissabon is bevestigd, zonder het fundamentele principe van sociale samenhang te ondergraven; 9. is ingenomen met de vooruitgang die geboekt is met de participatie van werklozen bij actieve arbeidsmarktmaatregelen tot tenminste 20% in bijna alle lidstaten; pleit niettemin voor nieuwe ambitieuze tussentijdse doelstellingen voor een aanzienlijke verhoging van dit percentage gerelateerd aan de resultaten van de drie best functionerende lidstaten; 10. pleit voor een nieuwe strategie ter verbetering van de kwaliteit van de werkgelegenheid door investeringen in gezondheid en veiligheid op het werk, gelijke kansen en kwalificaties, maatregelen ter bestrijding van het analfabetisme en het scheppen van waarborgen voor opleiding en herscholing van jongeren om te zorgen voor een duurzaam arbeidsleven dat keuze en diversiteit alsmede het wisselen tussen opleiding en werk mogelijk maakt; betreurt dat volgens de respectieve structurele indicatoren slechts weinig vooruitgang is geboekt bij het streven om van permanente educatie een dagelijkse realiteit te maken; wijst erop dat onderwijsinstellingen beter moeten inspelen op de behoeften van de mensen en van de arbeidsmarkten en pleit derhalve voor meer investeringen en gemeenschappelijke acties om de kennisbank doorslaggevend te verbeteren (met name op het terrein van scholing, permanente educatie, innovatie en onderzoek); lagere scholen in geheel Europa moeten zo spoedig mogelijk van computers en van Internettoegang worden voorzien; pleit ervoor om prioriteit te geven aan investeringen in de kwaliteit van de opleiding en om vroegtijdig en doelgericht maatregelen te nemen voor de opleiding van werknemers in de IT-sector; 11. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat bij de herziening van het nieuwe kapitaalakkoord van Bazel en het nieuwe EU-kader voor kapitaaltoereikendheid rekening wordt gehouden met de structurele kenmerken van de Europese bedrijven, om zo een extra belasting van de Europese ondernemingen, met name het MKB, te voorkomen; benadrukt dat de nieuwe regels inzake kapitaaltoereikendheid niet mogen leiden tot een algemene verhoging van de kosten van leningen, aangezien dit op lange termijn het concurrentievermogen van de Europees economie in het gedrang zou brengen; 12. onderstreept dat een verhoging van het werkgelegenheidscijfer op weg naar volledige werkgelegenheid het best kan worden bereikt door een combinatie van een verbeterde arbeidsproductiviteit en een flexibilisering van de algemene arbeidstijd; 13. onderstreept de cruciale rol van een betaalbare kinderopvang van goede kwaliteit in de lidstaten, houdt vast aan zijn verzoek om voor de gehele EU geldende doelstellingen, indicatoren en referenties op dit gebied vast te stellen en geeft derhalve zijn volledige steun aan de voorstellen van de Commissie om vóór 2010 specifieke doelstellingen te bereiken; 14. is van mening dat in de lidstaten maatregelen moeten worden genomen om te komen tot volledige werkgelegenheid, niet alleen om meer banen, maar ook betere banen te creëren; onderstreept dat werkgelegenheid scheppende maatregelen geen doel op zich vormen, maar tot reële werkgelegenheid moeten leiden; verlangt dat er meer vooruitgang geboekt wordt bij de ontwikkeling van innovatieve en flexibele strategieën, die de mensen in staat stellen om te beslissen over de voor hen geschikte vorm van participatie op de arbeidsmarkt; verzoekt om meer initiatieven die stimuleren tot nieuwe arbeidsregelingen, zoals deeltijdwerk en telewerken, op een wijze die evenwicht garandeert tussen flexibiliteit en veiligheid, en op basis van vrijwilligheid een meer geleidelijk terugtreden uit de arbeidsmarkt voor ouderen, alsmede strategieën om de regelingen voor verplichte vervroegde pensionering drastisch te verminderen; wijst in dit verband op de behoefte aan specifieke beleidsvormen voor oudere werknemers in termen van ad hoc-scholing en permanente educatie, werkomstandigheden, en een hoog niveau van sociale bescherming; wijst tevens op de noodzaak om voor eenieder een goed werkmilieu te creëren, met inbegrip van gelijke kansen voor gehandicapten en een gelijke behandeling voor mannen en vrouwen; 15. doet een beroep op de lidstaten om arbeid aantrekkelijk te maken voor de werknemer door: 16. doet een beroep op de lidstaten om arbeid aantrekkelijk te maken voor de werkgever door: 17. stelt voor aan de Raad die in het voorjaar bijeenkomt om maatregelen te nemen aangaande paragrafen 15 en 16, door middel van vergelijkende onderzoeken naar optimale praktijken en innovatieve beleidsvormen; 18. herinnert eraan dat de sociale vrede een aanzienlijke bijdrage heeft geleverd aan de verhoging van de Europese productiviteit, zodat er duidelijke strategieën vereist zijn waarmee de adequaatheid van de pensioenstelsels alsmede de stelsels voor gezondheidszorg en ouderenzorg worden gegarandeerd, en waarmee tevens de duurzaamheid van de overheidsfinanciën en de solidariteit tussen de generaties wordt gewaarborgd; 19. onderstreept dat een efficiënte beoordeling van de nationale actieplannen tegen armoede en sociale uitsluiting, die voor het eerst in juni 2001 werden ingediend, een vitale component vormen van de in het kader van de Sociale Agenda ontwikkelde geïntegreerde strategie van Lissabon; bepleit met kracht de vaststelling van een duidelijke doelstelling bij de armoedebestrijding, waarop in het verleden al is aangedrongen; doet een beroep op de Top in het voorjaar om een concrete doelstelling voor 2010 te formuleren en een Europese definitie van armoede vast te stellen; verzoekt de lidstaten en de EU-instellingen hun pogingen om dit doel te bereiken te intensiveren, daarbij een doordacht gebruik makend van de open-coördinatiemethode, en daarbij vooral alle aspecten van dit multidimensionele probleem aan te pakken door middel van de in Laken vastgestelde indicatoren; doet een beroep op de Commissie en de lidstaten om manieren vast te stellen ter waarborging van de participatie van de sociaal uitgeslotenen en armen bij het formuleren, uitvoeren, toezien op en evalueren van de nationale actieplannen tegen armoede en sociale uitsluiting; 20. verwacht van de Commissie en de lidstaten dat zij volledig gebruik maken van alle in de Sociale Agenda voor de uitvoering hiervan vermelde instrumenten en wijst op de noodzaak van jaarlijkse vervolgmaatregelen op basis van een scorebord; verwacht met name dat de Commissie met wetgevingsvoorstellen komt ingeval de onderhandelingen tussen de Europese sociale partners mislukken; 21. wijst erop dat de demografische verandering van de bevolking in de komende decennia een grote uitdaging vormt voor de Europese Unie, zodat er voorrang aan moet worden gegeven de noodzakelijke maatregelen voor een geleidelijke en uitgebalanceerde hervorming van de huidige pensioenstelsels te nemen en de arbeidsplaatsen voor ouderen attractiever te maken en belemmeringen te verwijderen, om de integratie van oudere mensen die willen en kunnen werken, te versterken; steunt energiek een open coördinatiemethode en de opstelling van het noodzakelijke wetgevingskader op dit terrein; acht het van essentieel belang dat duurzame en algemene pensioenregelingen, gebaseerd op het concept van solidariteit en sociale cohesie, gewaarborgd worden en dat de overheidsschulden geconsolideerd worden; 22. verwelkomt in dit verband de recente mededeling van de Commissie over gezondheids- en ouderenzorg, die speciaal gericht was op gemeenschappelijke sociale uitdagingen op dit gebied en op de behoefte meer aandacht te besteden aan de ondersteuning van optimale praktijken en de handhaving van een duurzaam gezondheidszorgstelsel van hoge kwaliteit in de EU; 23. verwelkomt de meer holistische en pro-actieve aanpak door de Commissie van de industriële veranderingen; verzoekt de Commissie meer rekening te houden met de werkgelegenheid en de sociale gevolgen van alle EU-beleid, door de vaststelling op communautair niveau van een reeks actiebeginselen ter ondersteuning van optimale praktijken in het bedrijfsleven in herstructureringssituaties; hierdoor kunnen ontslagen zoals er in de afgelopen maanden hebben plaatsgevonden en die opzettelijk en ten onrechte geweten werden aan "de gevolgen van de terroristische aanslagen in de USA", voorkomen worden; doet een beroep op de Commissie, de Raad en de lidstaten om hun inspanningen in de sectoren die ernstig gedupeerd zijn door de gebeurtenissen van 11 september 2001, met name de toerisme-, de luchtvaart- en de verzekeringssector, uit te breiden en te coördineren; 24. verzoekt de Commissie spoedig met een systematische en kritische analyse van de liberalisering van openbare diensten te komen gelet op de gevolgen voor de werkgelegenheid, de territoriale samenhang en de kwaliteit van de dienstverlening; wijst erop dat openbare diensten, met name diensten die schaarse of natuurlijke hulpbronnen beheren, een belangrijke rol spelen bij de totstandbrenging van duurzame ontwikkeling; moedigt de Commissie aan op basis van de conclusies van de Raad van Laken een voorstel voor een kaderrichtlijn op te stellen, overeenkomstig artikel 95 van het EG-Verdrag, betreffende openbare diensten; 25. pleit ervoor dat bij fusies en concentraties in de fase vóór deze herstructureringen tussen de sociale partners bedrijfsinterne scholingen en maatregelen voor een verdere ontwikkeling in de bedrijven overeengekomen worden, teneinde de herintegratie in het beroepsleven van de werknemers die als gevolg van de fusies zijn ontslagen te verbeteren; steunt het door enkele ondernemingen genomen initiatief ter bevordering van de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven; 26. is van mening dat de werkgroep op hoog niveau inzake vaardigheden en mobiliteit heeft nagelaten innovatieve voorstellen voor maatregelen inzake werknemersmobiliteit voor te leggen; herinnert eraan dat het actieplan van 1997 slechts ten dele is verwezenlijkt, en dat een algehele en ambitieuze herziening van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van 14 juni 1971 (1) een primaire prioriteit dient te zijn; steunt de Commissie bij haar inspanningen om een actieplan voor te leggen voor de totstandbrenging en openstelling van nieuwe werkgelegenheidsmarkten, alsmede specifieke voorstellen voor een uniform, doorzichtiger en flexibel systeem voor de erkenning van beroepskwalificaties en studieperioden en voor de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenen; verzoekt met klem de belemmeringen voor de mobiliteit op te heffen, mede door middel van een nieuw fundamenteel kader van werknemersrechten en sociale zekerheid voor buitenlandse werknemers in de Gemeenschap, teneinde gemeenschappelijke doelstellingen, definities en minimumnormen te formuleren; De weg naar duurzame groei in een competitief milieu 27. dringt met klem aan op verdere vooruitgang bij de verwezenlijking van een dynamischer, meer geïntegreerde en flexibeler binnenmarkt waarin flexibiliteit en veiligheid hand in hand gaan, en maakt zich zorgen over de grote achterstand bij de invoering van een adequaat wetgevingskader; is het eens met het standpunt van de Commissie dat bij de structurele hervormingen het accent moet worden gelegd op een versterking van mededinging, interconnectiviteit en investeringen en op de rol van communicatienetwerken met een grote bandbreedte; benadrukt dat er verdere vooruitgang moet worden geboekt bij de verwezenlijking van de gemeenschappelijke markt voor vervoer, elektrische energie, gas, telecommunicatie en financiële diensten, waarbij liberalisatie en regelgeving hand in hand dienen te gaan met sociale en territoriale cohesie en duurzame ontwikkeling; in dit verband is het dringend noodzakelijk dat werk gemaakt wordt van de privatisering van de staatsmonopolies die de consolidatie van een reële interne markt in sommige strategische sectoren hebben verhinderd; 28. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om het initiatief te nemen voor een kaderrichtlijn inzake diensten van algemeen belang; onderstreept daarbij het belang van de bijdrage die de diensten van algemeen belang leveren aan de economische groei en sociale cohesie; benadrukt dat de voltooiing van de gemeenschappelijke markt vergezeld moet gaan van een duidelijk en zeker kader, dat een ruime en open toegang garandeert tot diensten die in het belang zijn van alle burgers; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten om specifieke beleidsvormen en maatregelen ten behoeve van economische en sociale cohesie vast te stellen in regio's die in hun ontwikkeling achterop zijn geraakt of regio's met gebieden die met structurele moeilijkheden worden geconfronteerd, gericht op de vergroting van de investeringen in infrastructuren, de ondersteuning van het MKB, onderzoek en ontwikkeling, beroepsopleiding en levenslang leren, en de vermindering van de niet-loongerelateerde arbeidskosten; 30. herinnert eraan dat voor het benutten van het potentieel van de interne markt een soepel functionerende, grensoverschrijdende markt moet worden gecreëerd, die door een adequate infrastructuurcapaciteit, vooral in de grensregio's, moet worden ondersteund; 31. dringt aan op Europese fiscale coördinatie, waar dit noodzakelijk is om de in de Verdragen gestelde doelstellingen te realiseren of dit een belangrijk element is voor een functionerende gemeenschappelijke markt bij de aanpak van schadelijke fiscale concurrentie tussen de lidstaten en fraudebestrijding; verzoekt de Commissie en de Raad het proces van de convergentie van de BTW (om het beginsel van land van oorsprong mogelijk te maken) en van de belasting op bedrijfswinsten (om belemmeringen voor een correcte werking van de interne markt op te heffen) te stimuleren; 32. beschouwt milieubehoud en -bescherming als essentiële aspecten van het klimaat van duurzame ontwikkeling dat de Europese Unie nastreeft; daartoe zouden fiscale stimulansen moet worden aangeboden teneinde een rationeel gebruik van de schaarse natuurlijke rijkdommen te bevorderen en dient met name steun te worden gegeven aan schone technologieën en hernieuwbare energiebronnen en pleit tevens voor de vaststelling van indicatoren die de invloeden over en weer evalueren; 33. betreurt dat er nog steeds niet voldoende maatregelen genomen zijn om onnodige bureaucratische rompslomp voor het MKB uit de wereld te helpen en verwacht van de lidstaten een spoedig en beslissend optreden ter vereenvoudiging van de regelgeving, met inbegrip van de werking van het ambtenarenapparaat; 34. dringt er bij de lidstaten op aan om het gebruik van vereenvoudigde standaardformulieren en een intensief gebruik van de informatie- en communicatietechnologieën (ICT) bij de betrekkingen van het bedrijfsleven met de overheidsdiensten te steunen, teneinde de vestigings-, registratie- en publicatieprocedures voor de oprichting van bedrijven te stroomlijnen en te waken tegen omslachtige praktijken, met inachtneming van het Europees Handvest voor het kleinbedrijf; 35. is bezorgd over het feit dat het investeringspercentage in de EU achterblijft bij veel van haar voornaamste concurrenten; dringt derhalve aan op een gedecideerde stimulering van de openbare en particuliere investeringen, met name in de sectoren die van groot strategisch belang zijn (b.v. onderwijs en menselijk potentieel, informatiemaatschappij, O&O, technologie, MKB, vervoer en milieu); verzoekt de Europese Raad de voor deze doelstelling bestemde budgettaire middelen uit te breiden en een ruimere participatie van de particuliere sector aan O&O-activiteiten te stimuleren met daartoe passende middelen, met name fiscale kredieten op de inkomstenbelasting; 36. wijst erop in de afgelopen maanden de schepping van werkgelegenheid voor het eerst sinds het proces van Luxemburg gelanceerd werd, gestagneerd is; derhalve dient de aandacht gericht worden op nieuwe vormen van werkgelegenheid, zoals deeltijdwerk en telewerk, alsmede op de mogelijkheid tot belastingfaciliteiten voor minder goed betaalde banen; verder zouden er op de arbeidsmarkt stimulansen gegeven moeten worden ter bevordering van de mobiliteit van werknemers, teneinde meer werkgelegenheid te creëren door in te spelen op de vraag naar banen in de EU en door aldus gunstige voorwaarden te creëren voor een groter concurrentievermogen en volledige benutting van de arbeidscapaciteit binnen meer open Europese arbeidsmarkten; 37. is van oordeel dat vergelijkingen tussen "optimale praktijken" in de lidstaten nuttig kunnen zijn bij het opvoeren van de Europese dynamiek, maar alleen voor zover deze staten bereid zijn de lessen die daaruit getrokken kunnen worden, ook in de praktijk te brengen, alsmede een nieuw evenwicht tussen flexibiliteit en, waar nodig, passende regelgeving tot stand te brengen; 38. is tevreden met de bijdrage die de Europese Unie geleverd heeft aan de Conferentie van Doha en met het aldaar goedgekeurde werkprogramma en acht dit van belang voor de liberalisering van het wereldhandelsverkeer als katalysator voor de internationale groei met doelstellingen op het gebied van regulering en duurzame ontwikkeling, op voorwaarde dat de beginselen van vrije en eerlijke handel correct worden toegepast, overeenkomstig de statuten van de WTO en de vroegere GATT-regeling; Versterking van het proces van Lissabon door coördinatie en democratisering 39. is van oordeel dat de volledige tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon meer openheid moet garanderen met participatie door de lokale en regionale autoriteiten, de partners in het bedrijfsleven, en een breed openbaar debat op nationaal niveau moet waarborgen, zodat een reële uitwisseling van "optimale praktijken" kan plaatsvinden; 40. doet een beroep op de Commissie en de Raad om met het Europees Parlement over een interinstitutioneel akkoord te onderhandelen om dit volledig te laten participeren in de open coördinatiemethode, hetgeen deze procedure een grotere democratische legitimatie zal geven, en te waarborgen dat het vervolg op de strategie van Lissabon niet op een zuiver intergouvernementele basis wordt uitgevoerd en niet leidt tot gecamoufleerde parallelle wetgeving die in strijd is met de wetgevingsprocedures als geregeld in het EG-Verdrag; verzoekt om de goedkeuring van regelingen ter bepaling van de mate waarin het Europees Parlement zonder restricties kan participeren in de werkzaamheden ter voorbereiding en voortzetting van de jaarlijkse voorjaarsbijeenkomsten van de Europese Raad, en verzoekt met name om tijdige toezending van het syntheseverslag van de Commissie ten einde in staat te zijn zijn standpunt op een adequate wijze kenbaar te maken; 41. herinnert eraan dat de lopende ontwikkelingen een grotere democratische legitimiteit moeten krijgen en wenst volledig betrokken te worden bij de voorbereidende en vervolgwerkzaamheden die moeten uitlopen op de bijeenkomst van de Europese Raad in het voorjaar van 2002 en verzoekt de Europese Raad op de volgende IGC te zorgen voor de nodige amendementen op het EG-Verdrag (art. 99, lid 2); dringt erop aan om betrokken te worden bij de omzetting van de besluiten door een soort medebeslissingsrecht in het kader van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, alsook bij de controle daarop, ook wanneer zulks niet expliciet in de globale richtsnoeren is vastgelegd; om de doeltreffendheid van deze controle te waarborgen dient de Commissie om de zes maanden bij het EP een verslag in met een opsomming van de diverse nog goed te keuren regelingen, alsmede een analyse van de stand van de tenuitvoerlegging; 42. is van mening dat de sociale dialoog bevorderd en versterkt dient te worden als essentiële factor voor de aanpak van de uitdagingen waarmee Europa geconfronteerd wordt, alsmede als belangrijke factor voor een meer proactieve macro-economische dialoog ter ontwikkeling van een positieve interactie tussen het economisch, het sociaal en het werkgelegenheidsbeleid; verwacht derhalve dat de sociale partners op een structurele basis betrokken worden bij de voorbereiding van de jaarlijkse topconferenties in het voorjaar en dat de relevante NGO's eveneens betrokken worden bij de voorbereiding ervan, met name op de jaarlijkse, daaraan voorafgaande vergadering; steunt derhalve de vervanging van het Permanent Comité voor arbeidsmarktvraagstukken door een tripartiet overlegcomité voor groei en werkgelegenheid, overeenkomstig het verzoek van de sociale partners in hun gemeenschappelijke bijdrage aan de Europese Raad van Laken; verwacht tevens steun van de Commissie voor werknemers en hun vertegenwoordigers, opdat deze toegang krijgen tot goed opgeleide deskundigen; 43. is ingenomen met de eerste stappen op de weg naar samenwerking met de kandidaatlanden en pleit voor hun volledige participatie vanaf heden bij de open coördinatiemethode als van nu af aan onmisbaar element voor de volledige en alomvattende tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon; o o o 44. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0031/2002 ), A. overwegende dat reeds vóór 11 september 2001 de wereldeconomie door achteruitgang gekenmerkt werd en geheel Europa de gevolgen ondervond van de economische problemen van de twee grootste nationale economieën in de EU, B. overwegende dat aan de bestaande economische problemen voornamelijk andere oorzaken ten grondslag liggen die echter door de gebeurtenissen op 11 september plotseling opengelegd en geaccentueerd werden, C. overwegende dat de algemene onzekerheid als gevolg van de angst voor nieuwe terreuraanslagen bijgedragen heeft tot een aanhoudende verslechtering van het consumptie- en investeringsklimaat, D. overwegende dat de invoering van de euro een positief effect heeft gehad op het besef van de Europese burger omtrent de integratie en de economie verder zal stimuleren, E. overwegende dat de gevolgen van de economische ontwikkeling in de Verenigde Staten en van de gebeurtenissen van 11 september recentelijk de nog steeds te grote afhankelijkheid van de Europese economie van het conjunctuurverloop in de Verenigde Staten en de tekortkomingen van de interne markt duidelijk hebben gemaakt, F. overwegende dat de economische prognoses in de huidige politieke en economische situatie vrij onzeker zijn, G. overwegende dat de Gemeenschap de 11de september als uitdaging moet zien om de economische en structurele hervormingen, alsook hervormingen op het gebied van werkgelegenheids- en sociaal beleid met meer spoed te realiseren en haar politieke en economische speelruimte uit te breiden, H. overwegende dat het beste conjunctuurprogramma een consolidering van de interne markt en een vlotte verwezenlijking van de doelstellingen van het proces van Lissabon inhoudt, 1. waarschuwt de lidstaten en het bedrijfsleven ervoor de gebeurtenissen van 11 september als enige oorzaak van de conjuncturele achteruitgang te zien en als voorwendsel te gebruiken voor eigen economische en politieke nalatigheid; 2. wijst erop dat Europa door de monetaire unie voor het eerst in staat is geweest zich ten aanzien van externe schokken gemeenschappelijk op te stellen; 3. doet op alle Europese instellingen een beroep om de crisis van 11 september aan te grijpen als uitdaging om vaart te zetten achter de integratie en om de economische en structurele hervormingen, alsook hervormingen op het gebied van werkgelegenheids- en sociaal beleid om te zetten, teneinde de Europese Unie beter in staat te stellen handelend op te treden; 4. waarschuwt ervoor dat niet mag worden afgeweken van de op groei en werkgelegenheid gerichte stabiliteitskoers, want dat anders de consolideringssuccessen van de afgelopen jaren op de helling zouden komen te staan, en pleit voor een consequent vasthouden aan de grenswaarden van het stabiliteits- en groeipact; 5. verzoekt de Europese Raad van Barcelona een nieuw groei- en innovatiecampagne op gang te brengen teneinde door gefundeerd optimisme ten aanzien van de conjunctuur groei, investeringen en werkgelegenheid te stimuleren; 6. verzoekt de Commissie een gedetailleerd werkprogramma te verstrekken met een tijdschema voor een snelle tenuitvoerlegging van het proces van Lissabon; 7. verlangt van de Commissie een gedetailleerd verslag waarin wordt aangegeven in welke lidstaten en in welke sectoren belemmeringen voor de interne markt bestaan; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband de reeds aangenomen richtlijnen voor de opheffing van alle bestaande belemmeringen voor de interne markt versneld af te handelen, met name in de sector markten van produkten en diensten, maar ook in de belastingsector; 8. is voldaan over de activiteiten van de Commissie in de eerste tijd na de aanslagen, maar betreurt dat zij op sommige gebieden waarop zij bevoegd is (Europese projecten voor structuurveranderingen, trans-Europese netwerken, vervoersinfrastructuur, tenuitvoerlegging van het proces van Lissabon) ontoereikend gebruik heeft gemaakt van haar initiatiefrecht; 9. verzoekt de Commissie en de Raad structurele hervormingen consequent en met voortvarendheid te verwezenlijken en daardoor het vertrouwen van bedrijfsleven en consument te vergroten; 10. pleit in dit verband voor een verbetering van de kadervoorwaarden voor het midden- en kleinbedrijf en nieuw opgerichte bedrijven, aangezien deze een onevenredig grote bijdrage leveren tot groei en werkgelegenheid; 11. doet een beroep op het bedrijfsleven zich bewust te zijn van zijn verantwoordelijkheid voor de algemene economie, en de gebeurtenissen van 11 september niet als voorwendsel te gebruiken om het aantal arbeidsplaatsen al bij voorbaat in te krimpen; 12. doet een beroep op de lidstaten op de terreuraanslagen niet met achterhaalde steunmaatregelen en een heruitgave van nationale conjunctuurprogramma's te reageren, maar in de plaats daarvan zich te richten op een ruimere toepassing van het beginsel van een ecologisch-sociale markteconomie; 13. verzoekt de Commissie en de Raad zich internationaal ervoor in te zetten dat ook niet-lidstaten van de EU afzien van concurrentieverstorende steunmaatregelen voor bepaalde sectoren, zoals luchtvaartmaatschappijen, omdat deze kunnen leiden tot een toespitsing van de crisissituatie waarin zich de in de EU gevestigde ondernemingen bevinden; 14. juicht de met de Federal Reserve Bank afgestemde rente- en liquiditeitsmaatregelen van de Europese Centrale Bank als onmiddellijke reactie op de aanslagen toe, waarmee een dreigende financiële crisis met succes kon worden voorkomen; 15. verwacht van de ECB dat zij - met alle respect voor haar onafhankelijkheid - van een mogelijke speelruimte voor verdere renteverlagingen als stimulans voor investeringen gebruik maakt; 16. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten een duurzame oplossing te vinden voor het verzekeringsprobleem bij risico's van oorlogshandelingen en terreurdaden; 17. verzoekt de Commissie daarbij een coördinerende rol te spelen om het verzekeringsprobleem te regelen aan de hand van uniforme Europese beginselen; 18. pleit ervoor in dit verband ook de kwestie van het verzekeren van bedrijven tegen schade als gevolg van terreurdaden te bestuderen; 19. is in dit verband van oordeel dat het er niet om gaat particuliere risico's op de staat en zo op de belastingbetaler af te wentelen, maar verzekerings- en herverzekeringsregelingen voor het particuliere bedrijfsleven aan te vullen indien de omvang en calculeerbaarheid van de risico's het vermogen van particuliere verzekeringssystemen te boven gaat; 20. is van oordeel dat een herverzekeringsmechanisme van overheidswege beleidsmatig te rechtvaardigen is, omdat terreuraanslagen niet alleen rechtstreeks tegen de verzekerde, maar tegen de gemeenschap van alle burgers zijn gericht; 21. pleit ervoor dat uitsluitend in duidelijk afgebakende uitzonderingsgevallen van dergelijke systemen gebruik dient te worden gemaakt, hetgeen een duidelijke definitie van onder dergelijke verzekeringssystemen vallende terreurdaden impliceert; 22. is van oordeel dat ter aanvulling op en coördinatie van nationale initiatieven en met name om een adequaat beschermingsniveau tegen grensoverschrijdende gevaren mogelijk te maken een oplossing op Europees niveau noodzakelijk is; verzoekt de Commissie derhalve een internationaal overeengekomen concept voor te leggen om op de lange termijn concurrentiedistorsies te vermijden; 23. verzoekt de Commissie overheidssteun voor zowel luchtvaartmaatschappijen als luchthavens te blijven toestaan zolang deze uitsluitend wordt gebruikt om moeilijkheden uit de weg te ruimen in verband met de opzegging van verzekeringen tegen terreurrisico's door commerciële verzekeraars; 24. wijst erop dat een geslaagde mondiale alliantie tegen het terrorisme met name afhankelijk is van het vermogen van de Europese Unie en haar lidstaten de buurlanden op te nemen in strategieën voor het economisch en structuurbeleid en daardoor met name de noodzakelijke economische en sociale hervormingen in Midden- en Oost-Europa te stimuleren via de overeengekomen samenwerking en steun; 25. doet een beroep op de lidstaten door een onderling afgestemde toerismereclamecampagne, met name in de Verenigde Staten en Japan, de aandacht te vestigen op de veiligheid en attractiviteit van de Europese bestemmingen; 26. wijst andermaal op de steun die het verleent aan de bepaling van eerlijke sociale normen in de economische bedrijvigheid en op zijn toezegging deel te nemen aan maatregelen ter bestrijding van de uitbuiting van arbeiders in de hele wereld; wijst op de essentiële rol die de WTO, de parlementaire vergadering van de WTO waarop wordt aangedrongen en de IAO in deze sector dienen te spelen en op het feit dat deze organisaties daadwerkelijk een gezamenlijk werkprogramma ten uitvoer moeten leggen; 27. verzoekt de Commissie in overleg met de sociale partners tijdens het Spaanse voorzitterschap van de EU intensiever te streven naar aanneming van een beknopt Witboek inzake de maatschappelijke verantwoordelijkheid van bedrijven; 28. verzoekt bedrijven hun maatschappelijke verantwoordelijkheid ernstig te nemen en hun zakelijke praktijken overal ter wereld nogmaals te evalueren en in dit kader bijzondere aandacht te schenken aan de problemen van het MKB en aan doelen op het gebied van mensenrechten; dringt er tegelijkertijd bij de consumenten op aan zich bij de aanschaf van produkten maatschappelijk bewust op te stellen; 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de besluiten van de Europese Raad van Göteborg over de bevordering van een strategie inzake duurzame ontwikkeling in de Unie, met name om deze ieder jaar op zijn voorjaarsbijeenkomst te herzien, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 31 mei 2001 over milieubeleid en duurzame ontwikkeling: voorbereiding van de Europese Raad van Göteborg (1) , – onder verwijzing naar het onlangs gepubliceerde syntheseverslag van de Commissie en naar zijn resoluties ter voorbereiding van en als reactie op de Top van Göteborg, – onder verwijzing naar de mondelinge vragen nr. B5-0006/2002 en B5-0007/2002 van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, ingediend overeenkomstig artikel 42 van zijn Reglement, alsook naar de verklaringen van de Europese Commissie en de Raad, A. overwegende dat de Europese Raad van Göteborg een eigen EU-strategie inzake duurzame ontwikkeling heeft ingesteld door een milieudimensie toe te voegen aan het bestaande proces van Lissabon voor een jaarlijkse beoordeling van de duurzame economische groei en de sociale cohesie, B. overwegende dat binnen de strategie gericht op duurzame ontwikkeling, een sterke milieudimensie nodig is om aan de in artikel 6 van het EG-Verdrag gestelde eisen te voldoen, C. overwegende dat op de Europese Raad van Laken in december 2001 zes nieuwe milieu-indicatoren werden goedgekeurd ter aanvulling van de reeds bestaande sociaal-economische structurele indicatoren, D. overwegende dat er voor de jaarlijkse beoordeling van de duurzame ontwikkeling in de EU een regelmatig en gestructureerd jaarlijks herzieningsproces binnen het Parlement vereist is, E. overwegende dat de komende Rio+10 conferentie in Johannesburg een unieke kans biedt om de beginselen van duurzame ontwikkeling wereldwijd verder te verspreiden, en dat het Parlement, samen met de andere Europese instellingen en de nationale parlementen, de agenda en de doelstellingen van deze conferentie grondig moet onderzoeken, F. overwegende dat naleving van de communautaire wetgeving en adequate omzetting daarvan wezenlijke onderdelen vormen van de strategie voor duurzame ontwikkeling, en dat de Europese Raad van Barcelona opnieuw een gelegenheid biedt om de lidstaten te verzoeken om grotere inspanningen op dit gebied, Voorbereiding op Barcelona: evenwicht vereist tussen economische, sociale en milieu-indicatoren 1. is verheugd over het feit dat de Europese Raad van Barcelona de eerste is in een jaarlijkse reeks beoordelingen van de vorderingen van de EU op weg naar duurzame ontwikkeling, waarbij enkele eerdere processen, zoals die van Cardiff , Luxemburg, Keulen en Lissabon, worden geïntegreerd en waarbij een meer gecoördineerde, globale EU-aanpak ontstaat; 2. wenst dat op de Europese Raad van Barcelona de in Cardiff goedgekeurde strategie gericht op integratie van het milieubeleid wordt herzien, teneinde de uitvoering daarvan te verbeteren en een belangrijke bijdrage te leveren aan de strategie voor duurzame ontwikkeling, door tijdschema's voor het optreden, doelstellingen voor de middellange termijn en duidelijke streefdoelen vast te stellen , met adequate vervolgmaatregelen om te bepalen hoeveel extra middelen nodig zijn voor de uitvoering van deze strategieën; 3. is van mening dat op de Europese Raad van Barcelona uitvoering moet worden gegeven aan de conclusies van Göteborg door overeen te komen dat bij de herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid gekeken moet worden naar de totale druk op de visstand en de visserijactiviteit in de EU aangepast moet worden aan de omvang van de beschikbare voorraden; 4. is van oordeel dat de milieupijler op het gebied van duurzame ontwikkeling even belangrijk moet worden geacht als de economische en de sociale pijler; onderstreept daarom dat het van belang is zich te verplichten tot "mainstreaming van het milieubeleid" en deze benadering nog verder te ontwikkelen; is van mening dat er met het oog daarop in alle sectoren die met duurzame ontwikkeling te maken hebben, evaluatie-instrumenten, indicatoren en convergentiecriteria moeten worden ontwikkeld om te zorgen voor een behoorlijk evenwicht tussen de economische, de sociale en de milieudimensie van de strategie voor duurzame ontwikkeling; is voorts van mening dat er specifieke, meetbare streefdoelen moeten worden vastgesteld voor het omkeren van niet-duurzame ontwikkelingen; 5. is van oordeel dat de milieu-indicatoren die de Commissie heeft ontwikkeld en die voor het eerst zijn opgenomen in de lijst van structurele indicatoren, een goede basis vormen voor de toekomstige beoordelingen van de duurzame ontwikkeling, mits het aantal indicatoren voor de beoordeling van het milieuaspect van duurzame ontwikkeling (met name op het gebied van biodiversiteit) wordt verhoogd; is van mening dat de Europese Raad de Commissie dient te verzoeken hiervoor de nodige middelen uit te trekken en het werk aan biodiversiteitsindicatoren te bevorderen zodat deze kunnen worden opgenomen in het beknopte verslag voor de top in 2003; 6. is van mening dat het met het oog op de naleving van de conclusies van Göteborg inzake het gebruik van natuurlijke hulpbronnen van het grootste belang is het verband tussen economische groei en gebruik van hulpbronnen te doorbreken en daartoe een indicator toe te voegen voor de evaluatie van het grondstoffenverbruik (d.w.z. de totale materiaalbehoefte), uitgesplitst naar intern en extern gebruik van hulpbronnen door de EU; 7. verzoekt de Commissie voldoende middelen uit te trekken, niet alleen voor de ontwikkeling van alle relevante indicatoren, maar ook voor de beoordeling van de beschikbaarheid en de vergelijkbaarheid van alle vereiste gegevens; 8. is verder van mening dat het gebruik van indicatoren zoveel mogelijk moet zijn gekoppeld aan duidelijke doelstellingen en aan een lange-termijnplanning voor de uitvoering van prioritaire doelen, en dat dit tevens behoorlijk moet worden afgestemd op het definitief goedgekeurde zesde milieu-actieprogramma; 9. wijst erop dat biotechnologie indien zorgvuldig toegepast een bijdrage kan leveren aan duurzame ontwikkeling en is daarom verheugd over het door de Commissie gepresenteerde actieplan voor biotechnologie dat de Commissie met het oog op de Europese Raad van Barcelona heeft gepresenteerd; betreurt echter dat de Commissie het voorbehoud van veel burgers tegen GMO's en specifieke vormen van stamcelonderzoek vooral als gebrek aan acceptatie beschouwt; benadrukt derhalve dat het verzoek om labels voor en traceerbaarheid van GMO's en om prioriteit voor het werk met volwassen stamcellen, waarop het Parlement herhaaldelijk heeft gewezen, gewettigd is; 10. is van mening dat de Europese Raad de Commissie, de Raad en het Europees Parlement moet verzoeken regels vast te stellen voor een compensatieplicht op milieugebied, waaronder ook GMO's in open gebieden; 11. benadrukt het belang van de milieutechnologie als middel om te zorgen voor een doelmatig grondstoffen- en energieverbruik bij de bevordering van de groei en de werkgelegenheid in de EU, en is verheugd over het feit dat de Commissie hierover een verslag voorbereidt; 12. is ernstig verontrust over het precedent dat wordt geschapen met voorstellen voor niet op duurzaamheid gerichte waterbeheerprojecten in Europa en verzoekt de Commissie om die reden geen EU-gelden beschikbaar te stellen voor deze wateroverdrachtprojecten; Toekomstige jaarlijkse beoordelingen van de duurzame ontwikkeling 13. betreurt dat het Europees Parlement slechts op ad-hoc basis heeft kunnen reageren op de voorbereidingen van de Europese Raad van Barcelona; verzoekt daarom de Commissie en de Raad een interinstitutioneel akkoord met het Europees Parlement te sluiten met het oog op de volledige betrokkenheid van het Parlement bij de strategie voor duurzame ontwikkeling, waardoor deze procedure een grotere democratische legitimiteit krijgt, en ervoor te zorgen dat het vervolg op de strategie van Lissabon, terdege rekening houdend met de conclusies van de Europese Raad in Göteborg, zich niet op zuiver intergouvernementele basis afspeelt; wenst met name dat de Commissie haar verslag met een samenvatting van de vorderingen tijdig aan het Parlement doet toekomen, zodat het in het kader van een verplichte raadpleging advies kan uitbrengen, waarin alle betrokken commissies een adequaat aandeel zullen hebben; 14. vraagt in deze context dat: 15. is van mening dat de Europese Raad de Commissie dient te verzoeken om stimulering van het werk aan een methode voor een duurzaamheidstoetsing van alle wetgevingsvoorstellen, waarbij deze beoordeling betrekking dient te hebben op de economische, sociale en milieuvoordelen en kosten op lange termijn die verbonden zijn aan optreden of niet-optreden, zowel binnen als buiten de EU; 16. is van oordeel dat ook de Raad en de Commissie hun werkmethoden bij de follow-up van de strategie van Lissabon en de in Göteborg goedgekeurde strategie voor duurzame ontwikkeling moeten herzien om zowel een betere coördinatie als meer leiderschap bij deze horizontale reeks kwesties te kunnen waarborgen; is in deze context van mening dat de Raad van milieuministers bij de toekomstige jaarlijkse beoordelingen een belangrijkere rol moet spelen en herhaalt zijn voorstel dat er een commissie milieubeleid moet worden opgericht ter aanvulling van de reeds bestaande commissie economisch beleid; 17. onderstreept dat de burgers in de EU moeten kunnen worden betrokken bij de gezamenlijke inspanning die nodig is om de uitdaging die duurzame ontwikkeling inhoudt, aan te kunnen, en verzoekt derhalve de Commissie de uit de indicatoren verkregen waardevolle informatie te verspreiden en er de nadruk op te leggen dat de samenleving als geheel een gezamenlijke verantwoordelijkheid draagt voor de verbetering van die indicatoren; 18. verzoekt de Europese Raad erop aan te dringen dat in de landbouwonderhandelingen met de kandidaatlanden de doelstellingen van de EU met betrekking tot duurzame ontwikkeling volledig overeind blijven, met inbegrip van het beginsel dat milieuoverwegingen een plaats krijgen in sectoriële beleidsvormen; 19. is van mening dat, als de Commissie niet vóór de EU-top in Barcelona een voorstel voor nieuwe chemicaliënwetgeving indient, de Europese Raad de Commissie moet verzoeken sneller te werken om de uiterste termijn voor de EU-strategie te kunnen halen; Voorbereiding van de Rio+10 conferentie in Johannesburg (26 augustus t/m 4 september 2002) 20. benadrukt het cruciale belang van de komende wereldtop over duurzame ontwikkeling, maar drukt zijn bezorgdheid uit over het feit dat de vele voorbereidende vergaderingen op VN-niveau nog geen duidelijk afgebakende agenda of specifieke doelstellingen voor de conferentie hebben opgeleverd; 21. verwelkomt de op 13 februari 2002 gepubliceerde en o.a. aan het Parlement gerichte mededeling van de Commissie "Naar een wereldwijd partnerschap voor duurzame ontwikkeling" over de bijdrage van de Europese Unie aan de Wereldtop van Johannesburg over duurzame ontwikkeling (WSSD), en betreurt dat het Parlement vanwege de late publicatie van dit document onvoldoende tijd zal hebben om met een gefundeerd oordeel te komen, vóórdat de Raad van ministers van Milieu op zijn zitting in maart a.s. zijn conclusies goedkeurt die aan de Raad op zijn bijeenkomst in Barcelona op 15-16 maart 2002 zullen worden voorgelegd; verzoekt derhalve de Raad het beraad over deze aangelegenheid op de bijeenkomst van de Europese Raad in juni 2002 in Sevilla voort te zetten, zodat er tijd is voor breed overleg op EU-niveau en rekening kan worden gehouden met de verslaglegging over de afsluitende werkzaamheden van het vierde voorbereidende VN-comité in Jakarta; 22. roept op tot een zo goed mogelijke voorbereiding door de Europese instellingen en verbindt zich ertoe tijdens zijn plenaire vergadering van juni of juli 2002 een grondig debat over dit onderwerp te houden; 23. gaat ervan uit dat de komende mededeling van de Commissie over de externe strategie voor duurzame ontwikkeling, waarin in Göteborg is gevraagd, open staat voor uitgebreid overleg op EU-niveau en in haar definitieve vorm een document is waarmee de EU zich formeel committeert aan de WSSD; 24. wenst dat één van de prioriteiten van de EU in Johannesburg is dat de armen op het platteland toegang krijgen tot natuurlijke hulpbronnen en beter in staat worden gesteld deze hulpbronnen duurzaam te beheren, en dat voorts wordt voorgesteld dat zuinig gebruik van hulpbronnen financieel wordt beloond op basis van de voordelen die hieruit voor de EU en andere ontwikkelde landen voortvloeien; 25. bekritiseert het feit dat de ontoereikende tijd die het Parlement heeft gekregen afbreuk doet aan het proces van betrokkenheid en democratie waardoor de voorbereiding door de Europese Unie van de Wereldtop van Johannesburg over duurzame ontwikkeling moet worden gekenmerkt; 26. is van oordeel dat bij de voorbereiding van deze conferentie niet alleen ambtenaren mogen zijn betrokken, maar dat er ook een belangrijke parlementaire inbreng moet zijn; steunt daarom het idee van een parlementaire conferentie over duurzame ontwikkeling en over de voorbereiding van de conferentie van Johannesburg, die in het late voorjaar of in de vroege zomer onder de auspiciën van het Europees Parlement en van de Raad van Europa en met een zo ruim mogelijke parlementaire inbreng zou worden gehouden; 27. verzoekt de regeringen en instellingen in de EU-landen zich ervoor in te zetten dat de Europese samenleving wordt aangemoedigd om deel te nemen aan het debat over de in Johannesburg te behandelen vraagstukken, om ervoor te zorgen dat de sociale actoren op grotere schaal betrokken worden bij het werk in verband met duurzame ontwikkeling en bij de uitvoering van de gemaakte afspraken; 28. is van mening dat de Wereldtop van Johannesburg over duurzame ontwikkeling de wereldleiders een eenmalige kans biedt om de duurzaamheidsagenda voor de komende tien jaar vast te stellen met een werkprogramma dat voortbouwt op de akkoorden die op de Wereldtop van Rio werden gesloten; betreurt derhalve dat bepaalde landen zich kennelijk niet op een ambitieuze agenda willen vastleggen, zodat in de voorbereidende comités tot dusver slechts weinig vooruitgang kan worden geboekt; 29. bepleit een herstel van het evenwicht van de internationale agenda die rekening houdt met de prioriteit die moet worden gegeven aan verlichting van de armoede, rechtvaardige toegang tot en rechtvaardig gebruik van natuurlijke hulpbronnen, en verlangt een herstructurering van het economisch beleid om met deze prioriteiten rekening te houden; 30. wenst derhalve dat er een nieuwe impuls wordt gegeven aan het scheppen van een rechtskader voor wereldwijde milieugovernance en maatschappelijk verantwoord ondernemen, alsmede aan nieuwe internationale initiatieven inzake vraagstukken als voedsel- en waterzekerheid, bescherming van overheidsvoorzieningen, hernieuwbare energiebronnen en bevordering van duurzame consumptie- en productiepatronen; 31. is, gezien het belang van de conferentie van Johannesburg en gezien het feit dat er zoveel mogelijk fracties en bevoegde commissies moeten zijn vertegenwoordigd, van oordeel dat een grote afvaardiging van het Europees Parlement, tot 25 leden, toestemming moet krijgen om deel uit te maken van de EU-delegatie op de conferentie; o o o 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het feit dat het Statuut tot oprichting van het Internationaal Strafhof op 20 februari 2002 door 52 staten was geratificeerd, – sterk gehecht aan de beginselen van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, alsook aan die van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, A. overwegende dat voor het eerst een hof met internationale jurisdictie onafhankelijk kan oordelen over mensen, inclusief terroristen, die verantwoordelijk zijn voor oorlogsmisdrijven, genocide en misdaden tegen de menselijkheid, en aldus kan bijdragen aan het voorkomen van dergelijke misdaden, B. ervan overtuigd dat de oprichting van het Internationaal Strafhof een wezenlijke factor is voor verzoening, gerechtigheid, vrede en veiligheid en zal bijdragen tot versterking van de rechtsstaat en de internationale bescherming van de mensenrechten, C. overwegende dat de gebeurtenissen van de laatste jaren, zoals de misdaden die zijn begaan op de Balkan, in Rwanda en op 11 september 2001, de noodzaak van een internationaal strafhof nog duidelijker aantonen, D. ervan overtuigd dat het Statuut van het Hof waarborgen biedt tegen politieke inmenging en dat de beginselen van onpartijdigheid, eerlijkheid, onafhankelijkheid, individuele verantwoordelijkheid voor misdrijven en doelmatigheid ten volle worden nageleefd, E. overwegende dat het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof, dat wereldwijde jurisdictie heeft en een aanvulling vormt op de internationale strafrechtspraak, stoelt op zeer hoge juridische beginselen, dat er een effectief afschrikkingseffect van uitgaat en dat het verhaalsmogelijkheid biedt voor de ernstigste misdaden, F. overwegende dat de eerste assemblee van staten die partij bij het Statuut van Rome zijn, door de Verenigde Naties is gepland voor september 2002 en dat alle landen die het Statuut tegen juni 2002 hebben geratificeerd als volwaardig lid aan deze assemblee zullen deelnemen, G. opnieuw als zijn vaste overtuiging uitsprekend dat de bepalingen van de Conventie van Genève met betrekking tot de status van krijgsgevangenen en de in de desbetreffende verdragen neergelegde normen en definities moeten worden aangepast om effectief te kunnen inspelen op de nieuwe situaties die zijn ontstaan door de ontwikkeling van het internationaal terrorisme, 1. feliciteert de 52 staten die het Statuut van Rome reeds hebben geratificeerd, waaronder 13 lidstaten van de Europese Unie, 4 kandidaat-lidstaten (Polen, Hongarije, Slovenië en Estland), alsmede Kroatië en de Federale Republiek Joegoslavië, en verwelkomt de op handen zijnde inwerkingtreding van het Statuut; 2. verzoekt de lidstaten en de geassocieerde landen die het Statuut nog niet hebben geratificeerd dit zo spoedig mogelijk te doen en spreekt er zijn verontrusting over uit dat een aantal regio's in de wereld nog steeds sterk zijn ondervertegenwoordigd binnen de groep landen die het Statuut van Rome hebben geratificeerd, en wijst erop dat verdere stappen nodig zijn om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk landen het Statuut van Rome onderschrijven, 3. prijst de cruciale rol die de Commissie, in samenwerking met niet-gouvernementele organisaties, heeft vervuld bij het aansporen tot een snelle en effectieve ratificatie door landen in de gehele wereld; 4. verzoekt de Unie en de lidstaten om bij alle bilaterale en multilaterale contacten, in het bijzonder met de landen in ondervertegenwoordigde regio's, de nodige stappen te ondernemen om ratificatie van het Statuut en aanneming van wetgeving tot omzetting daarvan door een zo groot mogelijk aantal staten te bevorderen; nodigt de lidstaten, de Raad en de Commissie uit de politieke invloed waarover de Unie via de door haar gesloten samenwerkingsovereenkomsten beschikt, te gebruiken om de ratificatie van het Statuut door zoveel mogelijk landen te bevorderen; 5. verzoekt de Raad een onder het Spaanse voorzitterschap goed te keuren concreet actieplan uit te werken ter bevordering van de ratificatie van het Statuut van Rome of de toetreding daartoe door een zeer groot aantal landen, en de effectieve oprichting van het Hof te bevorderen, in samenwerking met de voorbereidende VN-commissie tot instelling van het Internationaal Strafhof en met het gastland; 6. verzoekt de Unie en haar lidstaten praktische steun te verlenen met het oog op de spoedige oprichting en het goede functioneren van het Hof; 7. is overtuigd van het belang van volledige ondersteuning door de VS van het Internationaal Strafhof en verzoekt de regerings- en wetgevingsinstanties in de VS hun positie ten aanzien van het Internationaal Strafhof te herzien; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten en het congres van de VS, de regeringen en parlementen van de kandidaat-lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de Raad van Europa, de OVSE en de president van de VS. Het Europees Parlement , - gezien de artikelen 11 en 12 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, - gezien het periodiek verslag van de Commissie 2001 over de vorderingen van Turkije op weg naar toetreding en de resolutie van het Europees Parlement van 25 oktober 2001 (1) hierover; - gelet op het feit dat Turkije ondertekenaar is van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en van internationale verdragen betreffende politieke, sociale, culturele en burgerrechten, A. overwegende dat de HADEP-partij streeft naar meer burgerrechten voor etnische Koerden in Turkije; B. overwegende dat de HADEP elke wezenlijke band met de PKK of enige andere terroristische organisatie afwijst; C. overwegende dat HADEP-leden vervolgd zijn en blootgesteld zijn geweest aan pesterijen door de politie, willekeurige detentie, bedreigingen, marteling en zelfs standrechtelijke executies; D. overwegende dat de HADEP wordt geconfronteerd met een eventueel verbod vanwege haar vermeende ondersteuning van het separatisme; E. overwegende dat de hoogste Turkse openbare aanklager om een verbod van de partij heeft gevraagd en dat de HADEP op 1 maart 2002 voor het Turkse hooggerechtshof met een bevel tot uitsluiting zal worden geconfronteerd; F. overwegende dat meer dan 10.000 studenten hebben verzocht om de Koerdische taal als studievak te kunnen kiezen, G. overwegende dat, wegens zijn status als kandidaat-land, de verantwoordelijkheden van Turkije en zijn verplichtingen ten opzichte van de EU zijn toegenomen, 1. is verheugd over de amendementen op de grondwet die zijn gericht op opheffing van het verbod op het gebruik van minderheidstalen; dringt erop aan dit gebaar snel te laten volgen door andere, welke leiden tot eerbiediging van de burgerrechten van de Koerdische bevolking en tot oplossing van de sociale, economische en politieke problemen in Zuidoost-Turkije; spreekt de hoop uit dat het legitieme recht van alle minderheden in Turkije spoedig door de Turkse staat zal worden gegarandeerd; 2. eist met name dat de goedkeuring van de amendementen op de grondwet onverwijld gevolgd wordt door de nodige uitvoeringswetgeving; 3. dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan op te houden met het lastigvallen van studenten die verzocht hebben om de Koerdische taal als studievak te kunnen kiezen en degenen die zijn gearresteerd vrij te laten; 4. herinnert eraan dat de toetreding van Turkije tot de EU alleen dichterbij kan komen wanneer Turkije zich getrouw en in alle opzichten schaart achter de politieke criteria van Kopenhagen en het Handvest van de grondrechten; 5. verzoekt de Turkse regering om eerbiediging en bescherming van alle partijen die, overeenkomstig de regels van de rechtsstaat, gebruik maken van democratische middelen ter bevordering van hun politieke doelstellingen, onafhankelijk van hun houding tegenover het regeringsbeleid; 6. dringt erop aan de zaak tegen de HADEP te laten vallen; 7. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat de activiteiten van de Turkse politieke partijen steeds vaker worden verboden; verzoekt de Turkse grote nationale assemblee de wet op de politieke partijen te wijzigen om met name een einde te maken aan elke discriminatie op grond van de naam van deze partijen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het parlement van Turkije. Het Europees Parlement, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 april 2001 met opmerkingen bij het besluit tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 1999 (Commissie) (1) , – gezien het voortgangsverslag van de Commissie ( COM (2001) 696 - C5-0577/2001, – gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 89, lid 8 van het Financieel Reglement, – gelet op Bijlage V, artikel 6 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A5&nbhy;0024/2002), A. overwegende dat in artikel 276, lid 2 van het EG-Verdrag duidelijk wordt bepaald dat "De Commissie het Europees Parlement op verzoek alle nodige inlichtingen verstrekt", B. overwegende dat iedere beperking van de in het Verdrag verankerde verplichting van de Commissie om het Parlement alle nodige inlichtingen te verstrekken de fundamentele rol van het Parlement als kwijtingsautoriteit ondermijnt en de gehele kwijtingsprocedure onderuit haalt, C. overwegende dat een openbare, duidelijke, begrijpelijke en volledige kwijtingsprocedure een conditio sine qua non is voor het vertrouwen van de Europese belastingbetalers en kiezers in en daarmee voor de democratische legitimiteit van de Europese instellingen, D. overwegende dat, ook al is de Commissie als enige verantwoordelijk voor de uitvoering van de begroting en als zodanig ook als enige verantwoordelijk wat de kwijting voor de uitvoering van de begroting betreft, meer dan 80% van de Gemeenschapsbegroting door de lidstaten wordt beheerd, en dat de Raad en de lidstaten daarom feitelijk een groot deel van de verantwoordelijkheid voor een correcte uitvoering van de begroting en een doelmatig gebruik van de middelen dragen, 1. spreekt zijn waardering uit voor het voortgangsverslag van de Commissie en complimenteert haar met de grote voortvarendheid waarmee zij in een relatief kort tijdsbestek de door het Parlement in zijn kwijtingsresolutie 1999 geformuleerde vragen en opmerkingen naar genoegen heeft beantwoord en van commentaar voorzien; 2. beperkt zich in deze ontwerpresolutie derhalve tot die gebieden waarop het Parlement nadere inlichtingen of een andere vorm van follow-up wenst; Toegang tot informatie 3. is van mening dat uit artikel 276 van het EG-Verdrag onmiddellijk volgt dat het aan de controlerende is om uit te maken of de inlichtingen die door de gecontroleerde worden toegezonden toereikend en adequaat zijn; is derhalve van mening dat het niet de Commissie is die in laatste instantie uitmaakt of de inlichtingen die aan de kwijtingsautoriteit worden toegezonden toereikend zijn om deze in staat te stellen de uitvoering van de begroting door de Commissie naar behoren te controleren; 4. blijft bij zijn eis dat het als kwijtingsautoriteit in dezelfde mate toegang moet hebben tot Commissiedocumenten als de Rekenkamer; blijft ook bij zijn kritiek op het kaderakkoord en herhaalt zijn in de kwijtingsresolutie geformuleerd verzoek om herziening van het kaderakkoord, omdat dat geen bevredigend kader is voor de samenwerking tussen de controlerende en de gecontroleerde; 5. is erover verheugd dat de Commissie haar rapportering heeft verbeterd door het Parlement o.a. wekelijkse uitvoeringscijfers te doen toekomen; verzoekt de Commissie echter om op een nog bruikbaarder wijze verslag uit te brengen, door o.a. haar belofte na te komen om de "Compte de gestion et bilan financier. Analyse de la gestion financière" in meerdere Gemeenschapstalen te vertalen, zodat de kwijtingsautoriteit en de Europese belastingbetaler betere en directere toegang krijgen tot informatie omtrent de wijze van besteding van hun geld; Rapportage en evaluatie 6. verheugt zich erover dat de Commissie "door de ontwikkeling van instrumenten voor audit, evaluatie, controle en rapportage meer gedetailleerde informatie zal kunnen verstrekken" (blz. 8 van het voortgangsverslag); verzoekt de Commissie in dit verband om in de Commissie begrotingscontrole de doelen van de nieuwe instrumenten uiteen te zetten en regelmatig verslag uit te brengen over de verdere ontwikkelingen; 7. ziet met name uit naar de ontwikkeling van de evaluatietaak en is verheugd dat de Commissie bereid is " de resultaten van de verrichte evaluaties te presenteren" (blz. 65); 8. verwacht dat de inspanningen van de Commissie op dat gebied zullen resulteren in een betere en meer "klantgerichte" rapportage over de uitvoering van de begroting, in het kader waarvan mede informatie wordt verstrekt omtrent het "value for money" - aspect en de doeltreffendheid van de aanwezige controlesystemen; verzoekt de Commissie een onderzoek in te stellen naar de beste praktijken in de lidstaten en de Commissie begrotingscontrole binnen zes maanden mede te delen op welke wijze zij de verslaglegging denkt te verbeteren; DAS en foutenpercentage 9. is erover verheugd dat de Commissie is overgegaan tot de invoering van een systeem van attestaties per directoraat-generaal, maar herhaalt zijn verzoek om over hun jaarlijkse foutenpercentages te worden geïnformeerd; acht voorts de toezegging van de Commissie om de DAS ten spoedigste te verbeteren ontoereikend en verzoekt de Commissie het foutenpercentage drastisch te verminderen en te waarborgen dat zij uiterlijk voor het begrotingsjaar 2003 een positieve verklaring van betrouwbaarheid krijgt; EOGFL - Garantie 10. waardeert de positieve houding van de Commissie ten aanzien van zijn voorstel om de terugvorderingsperiode te verlengen van 24 maanden tot 36 maanden en verzoekt haar om de Commissie begrotingscontrole over de ontwikkelingen dienaangaande te informeren; 11. wijst erop dat de naleving van de Gemeenschapswetgeving een vanzelfsprekendheid dient te zijn en is blij dat de Commissie de mogelijkheden onderzoekt om in toenemende mate financiële correcties toe te passen in het geval van terugkerende zwakke punten in controlesystemen; verzoekt haar om de Commissie begrotingscontrole over de ontwikkelingen dienaangaande te informeren; Vervalste boter 12. wenst exact te worden geïnformeerd omtrent het tijdstip waarop en voor welk bedrag financiële correcties zijn toegepast in de affaires van de vervalste zuivelproducten; Vlas 13. neemt nota van de verklaring van de Commissie inzake de ontwikkelingen in de sector vlas; zal te gelegener tijd een passende follow-up geven; Denemarken - uitvoerrestituties 14. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat de Commissie het Deense directoraat voor voedsel, visserij en agro-industrie (EFFD) een actieplan heeft laten instellen voor het wegwerken van de achterstand bij de uitvoerrestituties, nadat het Parlement had vastgesteld dat het bedrag van de onvereffende garanties in Denemarken een onaanvaardbaar hoog niveau had bereikt; erkent de grote inspanningen van dit directoraat om de achterstand weg te werken en is blij dat het aantal lopende zaken weer het normale niveau heeft bereikt; betreurt evenwel dat de nog openstaande garanties nog steeds te groot zijn; is verheugd dat de Commissie een follow-upaudit zal uitvoeren om zich ervan te vergewissen dat de verbintenissen van het EFFD feitelijk worden nageleefd en om na te gaan of het probleem definitief is opgelost; verzoekt de Commissie begrotingscontrole om in het kader van de kwijtingsprocedure 2000 op deze zaak terug te komen; Structuurfondsen 15. merkt op dat de Commissie "is begonnen met audits van de systemen van de lidstaten om zich ervan te vergewissen dat zij beantwoorden aan de normen van de nieuwe verordeningen" (blz. 23) te weten Verordening (EG) nr. 438/2001 (2) en Verordening (EG) nr. 448/2001 (3) ; wil graag van de resultaten van deze audits in kennis worden gesteld; 16. stelt vast dat de Commissie de procedure van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 (4) van de Raad heeft toegepast houdende vermindering, opschorting en intrekking van de bijstand in Nederland en Spanje; verzoekt de Commissie om de Commissie begrotingscontrole mede te delen welke maatregelen zij heeft genomen of denkt te nemen ter correctie van de zwakke punten in het onderliggende systeem die door deze gevallen aan het licht zijn gekomen; 17. neemt nota van de verklaring van de Commissie dat bepaalde onderdelen van het systeem van de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL reeds zijn geïntegreerd in de nieuwe beheers- en controlesystemen voor de structuurfondsen; verzoekt de Rekenkamer middels een advies aan te geven hoe het systeem van de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL een verdere aanvulling op en een versterking van het controlesysteem voor de structuurfondsen kan zijn; Europees Bureau voor fraudebestrijding 18. stelt vast dat OLAF "een ontwerpdocument betreffende zijn communicatiebeleid heeft opgesteld" en dat dit ontwerpdocument momenteel wordt besproken "in de desbetreffende diensten van de Commissie en voor advies is toegezonden aan het Comité van Toezicht van OLAF" (blz. 28); betreurt dat de diensten van de Commissie worden geprivilegieerd ten opzichte van de verantwoordelijke commissie van het Parlement, de Commissie begrotingscontrole, die er in hoge mate een legitiem belang bij heeft om kennis te nemen van het communicatiebeleid van OLAF; 19. neemt nota van de door de Commissie beschreven situatie met betrekking tot de "Illegale handel in op boter gebaseerde producten", het "Europees Migrantenforum", het "Europees Sociaal Fonds" en het "Berlaymont-gebouw"; verzoekt om volledig en tot tevredenheid van de ontwikkelingen dienaangaande op de hoogte te worden gehouden; Commissie Evenredigheidsbeginsel 20. is verheugd dat de Commissie haar goedkeuring heeft gehecht aan een mededeling betreffende richtsnoeren voor de toepassing van het evenredigheidsbeginsel (SEC(2001) 1857); is erover verheugd dat de richtsnoeren duidelijke en transparante procedures invoeren voor de kwijtschelding van schulden, overeenkomstig de wensen van het Parlement; betreurt niettemin dat deze mededeling te laat aan het Parlement werd toegezonden om in dit verslag nog een inhoudelijke toetsing ervan in deze evaluatie te kunnen opnemen; Uitbreiding 21. betreurt het terughoudende antwoord van de Commissie op het verzoek van het Parlement om ervoor te zorgen dat alle kandidaat-lidstaten voor de toetreding passende controlesystemen hebben ingevoerd op de gebieden die vallen onder het gezamenlijk beheer van communautaire fondsen; onderstreept dat een doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap in de kandidaat-landen de komende jaren een absolute prioriteit dient te zijn; verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat alle kandidaatlanden, vóór hun toetreding, passende controlesystemen op het gebied van het gezamenlijk beheer van communautaire fondsen hebben ingevoerd en het Parlement regelmatig verslag uitbrengen over de vorderingen met betrekking tot hoofdstuk 28 (financiële controle) van de toetredingsonderhandelingen; Voorlichtingskantoor in Stockholm 22. herinnert eraan dat het er in zijn bovengenoemde kwijtingsresolutie (punt 9(x)(a)) bij de Commissie op aan drong de kwaliteit van de audits te verbeteren, omdat het het opmerkelijk vond dat er bij de algemene audit van de Commissie in maart 1999 kennelijk geen problemen aan het licht waren gekomen, hoewel de in november 1999 naar aanleiding van persberichten over vermeend wanbeheer geuite beschuldigingen gedeeltelijk op waarheid bleken te berusten; 23. acht het antwoord van de Commissie niet bevredigend en verzoekt de Commissie om in de Commissie begrotingscontrole tekst en uitleg te geven over de beginselen voor het verrichten van audits en om uiteen te zetten hoe het mogelijk was dat in het kader van de audit van de Commissie een situatie over het hoofd werd gezien naar aanleiding waarvan acht maanden later juridische stappen werden ondernomen; 24. neemt nota van de onderzoeken van de Zweedse gerechtelijke autoriteiten en de lopende tuchtprocedures bij de Commissie; verzoekt de Commissie begrotingscontrole om in het kader van de kwijtingsprocedure 2000 op deze zaak terug te komen; 25. verzoekt de Rekenkamer de auditrapporten met betrekking tot de vertegenwoordigingen in Helsinki, Wenen, Madrid en Barcelona, alsook de aanbevelingen en het gevolg dat de Commissie hieraan heeft gegeven te evalueren; is verheugd dat de Commissie audits zal uitvoeren in de vertegenwoordigingen van de andere lidstaten en verwacht dat het de betreffende verslagen toegezonden zal krijgen; Delegatie in Washington 26. betreurt dat het verantwoordelijke directoraat-generaal de CCAM (de Raadgevende Commissie voor aankopen en overeenkomsten) niet om een voorafgaand advies heeft verzocht; acht dit een ernstige zaak, omdat de CCAM alleen dan doeltreffend kan optreden wanneer zij - conform de regels - vooraf wordt geraadpleegd; begrijpt niet wat de zin is van adviezen van de CCAM inzake overeenkomsten die reeds zijn aangegaan; is erover verheugd dat de Commissie heeft verzekerd dat het hier om een eenmalige zaak gaat; IRELA 27. betreurt de aarzelende reactie van de Commissie op de signalen die waarschuwden voor problemen bij IRELA; wijst erop dat de Commissie zich niet aan haar verantwoordelijkheid voor de ontwikkelingen bij IRELA kan onttrekken; ziet met belangstelling uit naar de interne onderzoeken van OLAF inzake eventuele disciplinaire maatregelen en verwacht dat de Commissie stappen onderneemt met het oog op de terugbetaling van niet naar behoren bestede belastinggelden; ACEAL 28. wijst elke vorm van favoritisme of andere vormen van concurrentievervalsing in verband met de gunning van contracten met kracht van de hand; acht het positief dat de Commissie de garantie geeft dat er disciplinaire maatregelen of andere passende initiatieven zullen worden genomen wanneer het lopende onderzoek daartoe aanleiding geeft; Invaliditeitspensioenen 29. neemt nota van het uitvoerige antwoord van de Commissie; twijfelt er echter aan of het huidige stelsel optimaal functioneert; verzoekt de Commissie om in samenhang met de lopende modernisering van het Personeelsstatuut de regeling voor invaliditeitspensioenen radicaal te herzien, met name op het punt van de verhoudingsgewijs gemakkelijke toegang tot de toekenning van een invaliditeitspensioen en de differentiëring van het percentage afhankelijk van de lidstaat waar de gepensioneerde is geregistreerd; Fellowships in de Verenigde Staten 30. is ingenomen met het uitvoerige antwoord op de vraag over het uitwisselingsprogramma tussen de EU en de VS; is er echter vast van overtuigd dat de verklaarde voordelen overdreven zijn en twijfelt aan de kosten-batenverhouding van het programma; Tienpuntenplan 31. is voornemens de hervormingsinspanningen van de Commissie actief te blijven steunen; verzoekt de ondervoorzitter belast met het vraagstuk van de hervorming dit goede werk voort te zetten; is zich ervan bewust dat dit een lang en moeizaam proces is; vestigt de aandacht van de Commissie echter op de volgende punten; Vertragingen met betrekking tot de jaarlijkse verklaring en beoordeling van A1-ambtenaren 32. betreurt dat de eerste beoordeling van A1-ambtenaren en de ondertekening van de jaarlijkse verklaringen vertraging hebben opgelopen en pas in 2002 zullen kunnen plaatsvinden; 33. verwacht dat niet alleen het "samenvattend verslag" (blz. 63) aan de Commissie begrotingscontrole wordt toegezonden, maar ook het jaarlijkse activiteitenverslag van de afzonderlijke directeuren-generaal en de verklaring dat de diensten naar behoren functioneren; herinnert eraan dat de Commissie verscheidene middelen en plichten aan de delegaties heeft gedelegeerd en dat dus ook de delegatieleiders een jaarlijkse verklaring zullen moeten ondertekenen; Toepassing van artikel 51 van het Statuut van de ambtenaren 34. maakt Commissie erop attent dat zowel ongeschiktheid voor de uitvoering van een bepaalde taak als bevordering tot een niveau dat de capaciteiten van de bevorderde te boven gaat, tot grote persoonlijke belastingen kan leiden die tot uitdrukking kunnen komen in absentie of directe invaliditeit; stelt vast dat er in 2000 geen enkele ambtenaar de dienst heeft verlaten op grond van artikel 51, dat de mogelijkheid biedt tot ontslag of degradatie tot een lager niveau op grond van incompetentie; verzoekt de Commissie de toepassing van dit voorschrift uit het Statuut van de ambtenaren te bevorderen; Aanstelling van rekenplichtigen, financieel controleurs en interne controleurs 35. verwijst naar zijn besluit van 7 oktober 1998 (5) over de kwijting voor 1996 (Afdeling I) waarin het - onder verwijzing naar zijn rol als kwijtingsautoriteit - verklaarde dat alle benoemingen op posten van ordonnateur en financieel controleur moeten zijn onderworpen aan een voorafgaande raadpleging van het Europees Parlement op basis van een verslag van zijn Commissie begrotingscontrole; verzoekt de Commissie de nodige voorstellen in te dienen; Ranglijst 36. betreurt dat de Commissie het voorstel van het Parlement voor de invoering van een systeem voor de beoordeling van de afzonderlijke directoraten-generaal van de hand wijst, hetgeen een positieve vernieuwing zou hebben betekend en geheel in lijn zou zijn geweest met het lopende hervormingsproces bij de Commissie, dat er juist op is gericht om o.a. de afzonderlijke directoraten-generaal verantwoordelijk te maken; verzoekt de Commissie begrotingscontrole aan deze kwestie een passende follow-up te geven; Follow-up van audits 37. betreurt dat de Commissie niet tegemoet is gekomen aan het verzoek van het Parlement om elk halfjaar een samenvatting voorgelegd te krijgen met betrekking tot de belangrijkste bevindingen, aanbevelingen en de follow-up van alle interne audits; betreurt eveneens dat de Commissie niet in staat is mede te delen welke stappen zij heeft ondernomen voor de follow-up van de concrete problemen die worden genoemd in de in Bijlage 3 bij de kwijtingsresolutie genoemde audits; verzoekt de Commissie om in de Commissie begrotingscontrole tekst en uitleg te geven van de beginselen voor de follow-up van audits; Tuchtrechtelijke procedure 38. betreurt dat er tot nu toe geen vorderingen met betrekking tot de herziening van de tuchtrechtelijke procedure zijn gemaakt; is zich ervan bewust dat dit een moeilijke opgave is, maar is van mening dat de procedure zo spoedig mogelijk moet worden herzien en dat het externe element zo sterk mogelijk moet zijn; is er in dit verband over verheugd dat de Commissie in haar herziene voorstel tot herziening van het Financieel Reglement ( COM(2001) 691 ) een gespecialiseerde instantie voor financiële onregelmatigheden heeft opgenomen; Zwarte lijst 39. is verheugd dat er een systeem wordt ingevoerd voor de uitwisseling van inlichtingen tussen de lidstaten op grond waarvan inschrijvers die aan bepaalde wetsovertredingen schuldig zijn bevonden van overheidsopdrachten kunnen worden uitgesloten; verzoekt de Commissie echter om evenals internationale organisaties als bijvoorbeeld de Wereldbank dat doen, nadere gegevens van veroordeelde fraudeurs op de website van de Commissie openbaar te maken; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle externe contractanten aangeven of zij bij de Europese instellingen hebben gewerkt; Terugvordering van middelen 40. hoopt op een effectievere terugvordering van middelen in het kader van actie 96 van het Witboek over de hervorming ( COM(2000) 200 ); betreurt dat de Commissie geen gehoor heeft gegeven aan het dringende verzoek van het Parlement om invorderingsprocedures te starten binnen de drie maanden nadat de Rekenkamer de details over de onregelmatigheden heeft voorgelegd; Bijlage 2 41. is verheugd dat het alle documenten heeft gekregen waarom het in Bijlage 2 bij het kwijtingsbesluit heeft gevraagd; o o o 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het verslag van zijn commissie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de Rekenkamer. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement ( COM(1999) 272 – C5-0116/1999), – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Armenië, anderzijds (1) ; de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en haar lidstaten, enerzijds, en Georgië, anderzijds (2) ; de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Azerbeidzjan, anderzijds (3) ; – gezien de door de EU en de presidenten van de republieken Armenië, Azerbeidzjan en Georgië op 22 juni 1999 in Luxemburg afgelegde gemeenschappelijke verklaring, – gezien de conclusies van de Raad over de Zuid-Kaukasus van 27 februari 2001 en latere verklaringen waarin de EU haar intentie kenbaar maakt tot versterking van het beleid ten aanzien van de Zuid-Kaukasus, – onder verwijzing naar de gemeenschappelijke verklaring afgelegd na de vergadering tussen de EU-trojka en de ministers van Buitenlandse Zaken van Armenië, Azerbeidzjan en Georgië, te Luxemburg, op 29 oktober 2001, – gezien het door de Europese Raad van Göteborg goedgekeurde Europees programma voor de preventie van gewelddadige conflicten, – gezien het bestaan van de Economische Samenwerking Zwarte Zee, dat het enige regionale samenwerkingsorgaan is dat de drie landen van de zuidelijke Kaukasus onder zijn elf lidstaten uit deze regio telt, – gezien de aanbevelingen van de parlementaire samenwerkingscommissies EU-Armenië, EU-Azerbeidzjan en EU-Georgië, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 2000 over de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke strategie ten aanzien van Rusland en in het bijzonder punt 41 daarvan (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 2001 over de mededeling van de commissie over conflictpreventie ( COM(2001) 211 – C5-0458/2001 - 2001/2182(COS) ) (5) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over ontwikkelingen in de Zuid-Kaukasus, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0028/2002 ), A. overwegende dat de humanitaire , politieke en veiligheidssituatie in het gehele Kaukasische gebied , en met name in de Tsjetsjeense republiek Isjkeria, een versterkt optreden van de EU in termen van politieke strategie en doelstellingen noodzakelijk maakt , in samenwerking met andere actoren op internationaal niveau, met inbegrip van de Verenigde Naties en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), B. overwegende dat deze landen door hun geografische ligging, geschiedenis, cultuur en traditie voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie een strategisch belangrijke regio zijn en bovendien een toegangspoort tot Centraal&nbhy;Azië vormen, C. overwegende dat sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie een aantal gewapende conflicten in de regio heeft plaatsgevonden, met name de conflicten in Nagorno-Karabach en in Abchazië, resulterend in vluchtelingenstromen, territoriale afsplitsingen en gebieden, waar ernstige crises smeulen, D. overwegende dat enige, zij het bij lange na geen doorslaggevende vooruitgang is geboekt bij de inspanningen gericht op een oplossing van de conflicten; verder overwegende dat ondanks de veelbelovende resultaten tijdens de onderhandelingen te Key West in april 2001 tussen Armenië en Azerbeidzjan de voor juni 2001 geplande daaropvolgende gesprekken in Genève niet hebben plaatsgehad; overwegende dat president Sjevardnadze van Georgië een nieuwe onderhandelaar voor Abchazië heeft aangewezen, die de goedkeuring lijkt te hebben van Georgië, Abchazië en Rusland; overwegende dat het risico van grootschalige oorlogen met betrokkenheid van alle landen in de regio nog altijd serieus moet worden genomen, E. overwegende dat het noodzakelijk is de internationale gemeenschap bij inspanningen gericht op het oplossen van de conflicten en het stabiliseren van de regio te betrekken, zowel omdat buitenlandse machten de facto belangrijke rollen vervullen, die volledig op één lijn met deze doelstellingen moeten worden gebracht, als vanwege de hoeveelheid en het soort van de te mobiliseren middelen, F. overwegende dat wederzijds vertrouwen in deze regio essentieel is als uitgangspunt voor een verdere samenwerking en stabilisering, G. overwegende dat een geweldloze oplossing van alle conflicten in de regio een voorwaarde is voor de ontwikkeling van een doeltreffend kader voor regionale geopolitieke stabiliteit, samenwerking, de consolidering van democratische staatsstructuren en een duurzame economische ontwikkeling, H. overwegende dat de extractie en het vervoer van energiebronnen in en dichtbij de regio de belangrijkste geopolitieke factor vormt en dat deze moeten worden georganiseerd op een wijze die vreedzame betrekkingen en samenwerking tussen alle betrokken staten bevordert; overwegende dat het potentieel van deze activiteiten voor het aanzwengelen van een algemene verbetering op economisch vlak moet worden gestimuleerd en dat dit alle bevolkingsgroepen ten goede zal komen, I. overwegende dat de EU in dit verband zoveel mogelijk een politieke dialoog met alle betrokken staten, zowel als handelspartner alsook als verstrekker van bijstand, een (schrapping) efficiënte en constructieve rol moet blijven spelen, welke bijstand sinds de onafhankelijkheid een niet-terugvorderbare hulp van 286,13 miljoen euro aan Armenië, 333,9 miljoen euro aan Azerbeidzjan en 301,28 miljoen euro aan Georgië heeft bereikt, J. bezorgd over de toenemende corruptie in de landen van de zuidelijke Kaukasus, die hun politieke en economische toekomst ernstig in het gedrang brengt, K. overwegende dat het naar behoren functioneren van het democratische proces in de staten van Zuid-Kaukasus, voor de toepassing in de dagelijkse praktijk van Europese bestuurlijke normen, van universele normen voor de eerbiediging van de mensenrechten en van geciviliseerde normen ter bevordering van vrije en onafhankelijke media significant moeten worden verbeterd omdat het hier gaat om componenten van de civil society die, tien jaar na het verwerven van onafhankelijkheid van de Sovjetunie, achterblijven bij hetgeen van leden van de Raad van Europa wordt verlangd, L. overwegende dat het actieve beleid van de EU niet alleen is ingegeven door de hierboven vermelde redenen, maar ook door de wens daadwerkelijk iets te doen aan 'zachte veiligheidsproblemen', zoals het smokkelen van wapens en verdovende middelen, het witwassen van geld, mensensmokkel en milieugevaren, zoals de kerncentrale van Medzamor in een gebied in Armenië waar aardbevingen voorkomen, M. overwegende dat de landen in de Zuid-Kaukasus herhaaldelijk de wens hebben geuit dat de EU een veel actievere rol speelt in de regio en dat er gereageerd wordt op hun verlangen naar een verdere integratie in Europa, N. overwegende dat juist de landen van de Zuid-Kaukasus na de uitbreiding van de Europese Unie aan de uiterste rand van Europa een belangrijke brugfunctie tussen Azië en Europa zouden kunnen vervullen, O. overwegende dat de EU in een goede positie verkeert om het voortouw te nemen bij het formuleren van een alomvattende benadering van de regio en om op te treden als bemiddelaar, maar dat alleen de landen in de Zuid-Kaukasus zelf de moedige en beslissende stappen kunnen zetten die nodig zijn om zichzelf een betere toekomst te garanderen, P. overwegende dat het eerste begin voor de oplossing van de wirwar aan conflicten en spanningen in de Zuid-Kaukasus een herstabilisering van het gehele gebied moet inhouden, omdat de Noord-Kaukasus een gevaarlijke crisis- en conflictregio in Rusland vormt en op dit moment voor de internationale politiek (d.w.z. OVSE, VN en EU) grotendeels onbereikbaar is, en dat de EU derhalve absoluut regionale samenwerkingspogingen tussen Noord-Zuid en Oost-West moet bevorderen en financieel ondersteunen, 1. verzoekt de Raad aan een uitgebreide gemeenschappelijke strategie op de lange termijn voor de landen van de Zuid-Kaukasus te werken en deze zo snel mogelijk in praktijk te brengen, en verzoekt de Commissie daartoe een voorstel voor te bereiden; 2. is van mening dat deze gemeenschappelijke strategie, overeenkomstig de conclusies van de Raad van 27 februari 2000 met betrekking tot het instrument van de gemeenschappelijke strategie, geconcentreerd moet zijn op de preventie van gewelddadige conflicten en de bevordering van een kader voor veiligheid en samenwerking, zowel tussen de drie landen van de regio onderling alsook tussen deze en naburige landen; 3. is van mening dat bij dit kader lering kan worden getrokken uit de ervaringen met het stabiliteitspact voor Zuid-Oost-Europa en dat het grensoverschrijdende contacten tussen personen, organisaties, instellingen en ondernemingen moet vergemakkelijken en respect voor de mensenrechten moet bevorderen; 4. is van oordeel dat dit stabiliteitspact absoluut vergezeld moet gaan door concrete maatregelen ter bestrijding van de illegale handel in kleine wapens en handvuurwapens, en dat de Europese Unie initiatieven en programma's ter zake moet ontwikkelen en financieel ondersteunen; 5. stelt voor een conferentie te organiseren van de drie staten van de Zuid-Kaukasus en de Europese Unie, teneinde een strategie op te stellen voor regionale samenwerking, in het kader waarvan vrede, mensenrechten, democratie, sociaal-culturele ontwikkeling, economische groei en samenwerking inzake gemeenschappelijke milieuproblemen worden bevorderd; 6. is in verband hiermee van mening dat het Regionaal Milieucentrum voor de Kaukasus, waarvan de EU een van de oprichters is, samen met de regeringen van Armenië, Azerbeidzjan en Georgië, een goed voorbeeld is van effectieve regionale samenwerking; dringt er derhalve bij de Commissie op aan om bij de bescherming van het milieu meer economische instrumenten te gebruiken, teneinde het bestuur te verbeteren en bij te dragen tot de bestrijding van corruptie; 7. herhaalt zijn oproep aan de Raad de mogelijkheid te overwegen een speciale EU-afgevaardigde voor de Zuid-Kaukasus aan te wijzen die namens de Raad en de Commissie optreedt teneinde de doeltreffendheid van het EU-optreden in de regio te vergroten, de doeltreffendheid van de EU-activiteiten in het gebied te verbeteren en bij te dragen tot een vreedzame oplossing van bestaande conflicten, in samenwerking met de VN en de OVSE; 8. meent dat bij bepaalde territoriale geschillen met name moet worden gestreefd naar benaderingen die de conflictbevorderende polarisatie tussen soevereiniteit en niet-soevereiniteit vermijden; 9. roept de Raad en de Commissie op in het gebied van de Zuid-Kaukasus ten volle uitvoering te geven aan het Europees programma voor de preventie van gewelddadige conflicten; is van mening dat het door het Parlement voorgestelde civiele vredeskorps in het kader van het Snellereactiemechanisme van de Commissie een bijdrage kan leveren aan de totstandbrenging van vertrouwen tussen verschillende bevolkingsgroepen; 10. verzoekt de Commissie in verband hiermee in het kader van het programma TACIS ad hoc-jumelageprogramma's op te zetten tussen EU-regio's met een speciale autonome status en regio's in de Zuid-Kaukasus die te kampen hebben met problemen met minderheden, teneinde ervaringen uit te wisselen op het gebied van de bescherming van de rechten van minderheden en de ontwikkeling en implementatie van verschillende niveaus van autonomie bij lokale en regionale overheden; 11. stelt vast dat de EU zich in het licht van de ontwikkelingen bereid heeft verklaard een grotere bijdrage te leveren aan conflictpreventie en de wederopbouw na afloop van conflicten met name gezien de eerder genoemde gemeenschappelijke verklaring; herinnert de Raad en de Commissie aan de noodzaak voor deze taken voldoende middelen ter beschikking te stellen; 12. verzoekt de Commissie en de Raad zich meer in te zetten voor de versterking van het sociale middenveld en de democratie in de Zuid-Kaukasus; verzoekt de EU met name samenwerkingsprojecten te ondersteunen waarbij het sociale middenveld in de republieken van de Zuid-Kaukasus en de naburige republieken Rusland, Iran en Turkije ingeschakeld wordt; 13. beveelt de Raad aan de politieke dialoog met de landen in de Zuid-Kaukasus te concentreren op het oplossen van conflicten, het vluchtelingenvraagstuk, de regionale samenwerking, de wederopbouw, mensenrechten, democratie en het milieu; vraagt om terughoudendheid bij het geven van economische adviezen, gezien de ervaringen in Midden- en Oost-Europa op het gebied van privatisering en de sociaal-economische gevolgen daarvan; 14. stelt voor de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten met deze landen op elkaar af te stemmen om van de zijde van de EU te komen tot een gecoördineerde benadering op het gebied van adviserende en technische diensten, economische en administratieve steun; deze afstemming kan leiden tot een institutionele structuur op het gebied van de coördinatie in de Zuid-Kaukasus; 15. is verheugd over de recente opneming van Turkije in het routeplan van het TRACECA-programma, waardoor de Europese Unie zal kunnen bijdragen tot de verbetering van de vervoersinfrastructuur tussen Anatolië en de Kaukasus via Armenië, zodra de grenzen zijn opengesteld; 16. herhaalt zijn verzoek om de opening van delegaties van de Commissie in Armenië en Azerbeidzjan; 17. herinnert Armenië, Azerbeidzjan en Georgië aan de op hen rustende verplichtingen uit hoofde van hun lidmaatschap van de Raad van Europa en verzoekt de drie landen deze verplichtingen na te komen, met name op het gebied van de mensenrechten, inclusief persvrijheid, godsdienstvrijheid en respect voor het privé-leven; 18. herinnert Armenië en Azerbeidzjan aan de door hen in dezelfde context gedane belofte tot vergroting van hun inspanningen voor het vinden van een oplossing voor het conflict betreffende Nagorny-Karabach en hieraan gerelateerde onderwerpen met bemiddeling door de Minsk Groep; verzoekt om de constructieve inschakeling van de autoriteiten in Stepankert bij het vredesproces en af te zien van maatregelen die een toekomstige oplossing in gevaar brengen; roept Armenië op af te zien van maatregelen in bezette Azerbeidzjaanse gebieden die uitgelegd zouden kunnen worden als een poging de Armeense controle een permanent karakter te geven; 19. roept de buurlanden Rusland, Iran en Turkije op constructief bij te dragen tot de vreedzame ontwikkeling van de Zuid-Kaukasus; doet in dit verband in het bijzonder een beroep op Rusland uitvoering te geven aan beloften zijn militaire aanwezigheid te verminderen en roept Turkije op overeenkomstig zijn Europese ambities passende stappen te zetten, met name ten aanzien van het beëindigen van de blokkade tegen Armenië; herhaalt in dit verband het standpunt in zijn resolutie van 18 juni 1987 over een politieke oplossing voor het Armeniëvraagstuk (6) ; waarin de volkerenmoord op Armeniërs in 1915 als feit wordt erkend en roept Turkije op een basis voor verzoening te creëren; 20. wijst op het feit dat corruptie en de op een aantal wezenlijke punten tekortschietende rechtsstaat nog steeds een funeste invloed hebben op politieke stabiliteit alsook op vooruitzichten voor sociale en economische ontwikkeling, inclusief het vermogen tot het aantrekken van buitenlandse investeringen; erkent echter dat de ernst van deze problemen in de drie landen verschilt; 21. onderstreept het belang van het bestaande Europese streven naar hervorming en verbetering van de economische en politieke structuren in de Zuid-Kaukasus en dringt erop aan voorrang te verlenen aan steun op het gebied van de binnenlandse veiligheid, invoering van de regels van de rechtsstaat en grenscontrole; 22. benadrukt dat vrijwaring van de persvrijheid en de totstandbrenging van kadervoorwaarden voor de onbelemmerde ontwikkeling van een maatschappelijk middenveld enerzijds noodzakelijk zijn met het oog op respect voor democratische rechten en anderzijds van vitaal belang zijn voor een succesvolle ontwikkeling van de maatschappij op andere gebieden; 23. is voorstander van initiatieven voor regionale samenwerking, in het bijzonder de Economische Samenwerking Zwarte Zee; verzoekt de Commissie te onderzoeken op welke wijze producten uit de Zuid-Kaukasus een gemakkelijker toegang tot de EU-markt kan worden gegarandeerd, naar het voorbeeld van de asymmetrische handelspreferenties die aan de landen van de westelijke Balkan zijn toegekend; 24. dringt aan op organisatie van een conferentie over investeringen en economische ontwikkeling in de Zuid-Kaukasus door Europese instellingen die in de regio werkzaam zijn, in samenwerking met banken en bedrijven in de EU, waarbij het zwaartepunt voornamelijk op energie dient te liggen; 25. dringt er bij de Armeense regering op aan zich niet langer teweer te stellen tegen de eis van de EU tot sluiting van de Medzamor-kerncentrale vóór 2004, zoals toegezegd door de Armeense autoriteiten bij de heropening van de centrale zeven jaar geleden; is ingenomen met de toezegging van de EU om Armenië een krediet van 100 miljoen EUR te verstrekken voor het ontwikkelen van zijn energiesector; 26. dringt bij de Commissie en de lidstaten aan op de uitwerking van voorstellen voor meer samenwerking op de gebieden cultuur, onderwijs en wetenschappen, teneinde een halt toe te roepen aan de braindrain en ter bevordering van burgerschap op basis van verdraagzaamheid; 27. verwelkomt nadrukkelijk de wens van de landen in de regio onderdeel van Europa uit te maken en op economisch, politiek en andere terreinen nauw met de Europese instellingen en organisaties, waaronder de EU, te willen samenwerken; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regeringen van Armenië, Azerbeidzjan en Georgië, de regeringen van Rusland, Turkije en de andere landen die lid zijn van de Economische Samenwerking Zwarte Zee, de regering van de Islamitische Republiek Iran en de Verenigde Staten. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 3, lid 1, sub p), 6, 71 en 152 van het EG-Verdrag, – gezien het Handvest van de Wereldgezondheidsorganisatie over vervoer, milieu en gezondheid (juni 1999), – gezien het VN/ECE-syntheseverslag - "Overview of Instruments Relevant to Transport, Environment and Health, and Recommandations for Further Steps" (januari 2001), – gezien Richtlijn 97/11/EG van de Raad tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) , – gezien het Witboek - Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen ( COM(2001) 370 ), – onder verwijzing naar zijn standpunt van 4 april 2001 over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2001 over de mededeling van de Commissie "Prioriteiten op het gebied van verkeersveiligheid in de Europese Unie - Voortgangsrapport en rangschikking van acties naar prioriteit" (3) , – gezien het vierde verslag over de integratie van de eisen voor bescherming van de gezondheid in de communautaire beleidsmaatregelen ( COM(1999) 587 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 1998 over het tweede verslag van de Commissie over de integratie van de eisen voor de bescherming van de gezondheid in de communautaire beleidsmaatregelen (4) , – gezien TERM 2000 en 2001 over "indicatoren betreffende de integratie van vervoer en milieu in de EU", – gezien het Groenboek betreffende de invloed van het vervoer op het milieu ("duurzame mobiliteit") ( COM(1992) 46 ), – onder verwijzing zijn resolutie van 12 oktober 1988 over de bescherming van de voetganger en het Europees handvest voor de rechten van de voetganger (5) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0014/2002 ), A. overwegende dat de Gemeenschap op grond van het EG-Verdrag een gecoördineerd beleid op het gebied van de volksgezondheid moet voeren en bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid en elk optreden een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid moet verzekeren, B. overwegende dat vervoer de gezondheid op een aantal positieve en negatieve wijzen kan beïnvloeden; dat de ernst van de negatieve effecten toeneemt en niet alleen bestaat uit verkeersongelukken, maar ook uit de uitstoot van gassen, lawaai en een tekort aan lichaamsbeweging, C. overwegende dat een van de prioritaire actielijnen van het Zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap voor 2001-2010 (6) "milieu en gezondheid" is, D. overwegende dat het Europees Parlement (7) in het Zesde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling het thema gezondheid heeft ondergebracht in het deel "duurzame mobiliteit in vervoer", E. overwegende dat de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals kinderen, ouderen en zieken (met ademhalings-, hart- en vaat- en andere aandoeningen), de voornaamste slachtoffers van luchtvervuiling zijn en dat sommige onderzoeken de kosten voor de gemeenschap op 1,7% van het BBP schatten (8) , F. overwegende dat de Commissie in haar Vierde verslag over de integratie van de eisen voor de bescherming van de gezondheid in de communautaire beleidsmaatregelen stelt dat een meer selectieve focus in de vorm van diepgaande sectorale verslagen de ontwikkeling van een doeltreffende strategie voor het integreren van de eisen voor de bescherming van de gezondheid zou bevorderen, G. overwegende dat besluitvormers op meer systematische wijze rekening moeten houden met een evaluatie op sanitaire gevolgen van beleidsmaatregelen, programma's en projecten, zoals reeds voorzien in de milieueffectbeoordelingen, H. overwegende dat niet-gemotoriseerd vervoer een belangrijke rol zou kunnen spelen bij de strijd tegen een aantal gezondheidsproblemen, doordat het de vervuiling vermindert en bijdraagt tot meer lichaamsbeweging. Evaluatie op sanitaire gevolgen 1. verzoekt de Commissie uitvoering te geven aan de bepaling in het EG-Verdrag waarin staat dat bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid wordt verzekerd, met name door in voorstellen en projecten op het gebied van het vervoer die duidelijk een wezenlijke invloed op de gezondheid hebben gezondheidseisen te integreren; 2. verzoekt de Commissie gevolg te geven aan het beginsel van paragraaf 1, in het bijzonder bij alle belangrijke vervoersprojecten en -maatregelen van de EU, voorzover dit zonder aanzienlijke vertragingen mogelijk is; 3. erkent dat de evaluatie op sanitaire gevolgen een relatief nieuw instrument is en verzoekt de Commissie derhalve uiterlijk in 2003 verslag uit te brengen over haar voorstellen voor het toepassen van dergelijke evaluaties op het gebied van het vervoer, en, in het bijzonder, rekening houdende met de ervaringen van afzonderlijke lidstaten, verslag uit te brengen over hoe evaluaties op sanitaire gevolgen, waar aangewezen, kunnen worden gecombineerd met de tenuitvoerlegging van strategische milieueffectbeoordelingen; 4. beveelt aan dat de Commissie tegelijkertijd intensiever onderzoek verricht naar de wijze waarop, tegen de achtergrond van de moeilijk te beoordelen effecten van het vervoerbeleid op de gezondheid, het best passende beoordelingsmethodologieën ontwikkeld en aangepast kunnen worden; Fietsen en lopen 5. spreekt zijn steun uit voor de met name op wandelen en lopen gerichte benchmarkinginitiatieven van de Commissie en verzoekt de Commissie deze initiatieven te versterken en uit te breiden, bijvoorbeeld door de ontwikkeling van monitoringsinstrumenten (zoals indicatoren) voor het meten van resultaten en patronen op het gebied van het niet-gemotoriseerde vervoer; 6. verzoekt de Commissie uiterlijk eind 2003 concrete voorstellen voor te leggen over de wijze waarop de uitwisseling van goede praktijken tussen de lidstaten en de verspreiding van onderzoekresultaten op het gebied van fietsen en lopen bevorderd kunnen worden; 7. verzoekt de Commissie met klem in het communautair vervoersbeleid ter vermindering van het aantal verkeersongevallen meer rekening te houden met de bijzondere kwetsbaarheid van fietsers en voetgangers; 8. stelt voor dat wanneer communautaire steun (middels de TEN-programma's, het Cohesiefonds en het Pretoetredingsinstrument voor het structuurbeleid (ISPA)) wordt toegekend aan projecten op het gebied van spoor- en wegvervoer over lange afstanden binnen en tussen lidstaten de Commissie de lidstaten aanspoort de vervoersstromen in kaart te brengen die aldus niet langer door stedelijke gebieden voeren en voorstellen te ontwikkelen met betrekking tot het gebruik van de vrijgekomen stedelijke ruimten door duurzame vervoersvormen, inclusief openbaar vervoer, fietsen en lopen; o o o 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de VN/ECE en de Wereldgezondheidsorganisatie. Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, in het bijzonder artikel 149, – gezien het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van het Socrates-programma 1995-1999 ( COM(2001) 75 ), – gezien Besluit nr. 253/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de tweede fase van het communautaire actieprogramma op onderwijsgebied "Socrates" (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 april 1999 over verbeteringen in het functioneren van de instellingen zonder wijziging van het Verdrag, en in het bijzonder naar paragraaf 33 waarin erop wordt aangedrongen dat "meer aandacht en middelen worden besteed aan een stelselmatig "toezicht" en controle op de uitvoering en het beheer van EU-beleidsprogramma's" (2) , – gelet op Bijlage VI van het Reglement en in het bijzonder de bevoegdheid van elke permanente commissie voor aangelegenheden betreffende "toezicht op de uitvoering van de lopende uitgaven waarvoor zij verantwoordelijk is, aan de hand van periodieke verslagen van de Commissie", – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0021/2002), A. overwegende dat het Europees Parlement de instantie is die de Commissie kwijting verleent voor het beheer van de jaarlijkse begroting, B. overwegende dat het Europees Parlement derhalve het recht en de plicht heeft om van de Commissie te verlangen dat zij de uitgaven in het kader van Gemeenschapsprogramma's beheert op een uiterst efficiënte wijze die afgestemd is op de verwezenlijking van hun doelstellingen, C. overwegende dat artikel 149, lid 2 bepaalt dat het optreden van de Gemeenschap er onder meer op gericht is de Europese dimensie in het onderwijs tot ontwikkeling te brengen, de mobiliteit van studenten en docenten te bevorderen, de samenwerking tussen onderwijsinstellingen te bevorderen en de ontwikkeling van het onderwijs op afstand te stimuleren, D. overwegende dat het Europees Parlement de afgelopen jaren de noodzaak heeft benadrukt van een betere controle op de uitvoering van de begroting op kwantitatieve en kwalitatieve basis, en haar gespecialiseerde commissies heeft verzocht een nauwgezette follow-up te waarborgen, overeenkomstig Bijlage VI van zijn Reglement; E. overwegende dat de eerste fase van het SOCRATES-programma aanzienlijk heeft bijgedragen tot de verwezenlijking van deze doelen, dat SOCRATES het belangrijkste beschikbare middel is op Gemeenschapsniveau om deze doelen te verwezenlijken en dat het het enige Gemeenschapsprogramma is dat het hele onderwijsveld bestrijkt, van basisonderwijs tot volwasseneneducatie, F. overwegende dat een efficiënte uitvoering van het programma daarom van bijzonder belang is aangezien het de burgers een beeld geeft van wat de Gemeenschap doet op onderwijsgebied, G. overwegende dat de tenuitvoerlegging van de eerste fase van het programma gehinderd werd door structurele problemen zoals de inadequate coördinatie met andere EG-programma's, omslachtige procedures, vertraging bij de uitbetaling van subsidies, slechte voorlichting over het programma, geringe verspreiding van de resultaten, en tekortschietende begeleiding en evaluatie, H. overwegende dat de tweede fase van het SOCRATES-programma loopt van 1 januari 2000 tot 31 december 2006 en een meerjarenbudget heeft van 1.850 miljoen euro, I. overwegende dat krachtens het besluit tot vaststelling van de tweede fase van het actieprogramma geen jaarlijks activiteitenverslag vereist is, J. overwegende dat de meeste uitgaven van het programma uitbetaald worden door de nationale bureaus in de deelnemende landen en dat een vlotte samenwerking met de Commissie en met elkaar derhalve van groot belang is, K. overwegende dat vanwege de meer gedecentraliseerde uitvoering van een groot deel van de tweede fase van het programma informatiebeheersystemen des te belangrijker zijn, L. overwegende dat het programma gekenmerkt wordt door een groot aantal kleine subsidies, M. overwegende dat de administratieve formaliteiten voor de aanvragers in verhouding moeten staan tot de hoogte van de verleende subsidies, 1. juicht de maatregelen toe van de Commissie ter verbetering van de begeleiding en evaluatie van het programma; verzoekt de Commissie in nauwere samenwerking met de nationale bureaus een jaarlijks activiteitenverslag over de tenuitvoerlegging van het programma op te stellen en voor te leggen aan het Parlement, de Raad en de lidstaten; 2. neemt met voldoening kennis van de verbeterde werkverhouding tussen de Commissie en de nationale bureaus die de gedecentraliseerde acties van het programma moeten uitvoeren; hoopt dat ook bij de geplande uitvoerende organen sprake zal zijn van een goede samenwerking en inschakeling van de doelgroepen; 3. merkt echter op dat de recente kwestie van de contracten tussen de Commissie en de nationale bureaus nog steeds de tenuitvoerlegging van het programma stoort en verzoekt de Commissie deze situatie op te lossen; 4. wijst erop dat onaangekondigde vertragingen van de uitbetaling van subsidies de tenuitvoerlegging van het programma verstoren en de EG-instellingen in diskrediet brengen; verzoekt de Commissie deze situatie op te lossen; 5. verzoekt de Commissie de nationale bureaus volledig te betrekken bij de ontwikkeling van het SYMMETRY-informatiesysteem; verzoekt voorts om regelmatige voortgangsverslagen over de ontwikkeling van dit systeem; verzoekt om een verdere verbetering en ondersteuning van het SOCLINK-systeem in afwachting van de volledige tenuitvoerlegging van het SYMMETRY-systeem; 6. verzoekt de Commissie de nodige maatregelen te treffen om de dialoog tussen haar en de studenten te bevorderen, opdat de studenten haar op de hoogte kunnen stellen van de tekortkomingen en problemen waarmee zij tijdens hun verblijf in het gastland te maken hebben gehad; 7. merkt op dat met name de onvoldoende coördinatie van SOCRATES met andere Gemeenschapsprogramma's in externe evaluaties als een specifieke tekortkoming van de eerste fase van het programma werd gekenschetst; betreurt het dat er in het eerste volledige jaar van het programma geen gezamenlijke acties van SOCRATES en andere Gemeenschapsprogramma's hebben plaatsgevonden; verzoekt om regelmatige voortgangsverslagen over de ontwikkeling van gezamenlijke acties; 8. juicht de maatregelen toe die de Commissie heeft genomen om de administratieve procedures te vereenvoudigen in de tweede fase van het programma; meent echter dat deze nog steeds onevenredig veel tijd kosten voor aanvragers van een geringe subsidie, met name in het kader van de COMENIUS-actie en in het bijzonder wanneer bewijzen van cofinanciering zijn vereist; 9. verzoekt de Commissie voor aanvragen van subsidies die doorgaans onder de 20.000 euro liggen, de afschaffing van de eis van cofinanciering en de invoering van een snelle aanvraagprocedure voor te bereiden en de nodige wetsvoorstellen voor te leggen voor deze veranderingen; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de landen die deelnemen aan de tweede fase van het programma. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 januari 1997 over de inachtneming van culturele aspecten bij acties van de Europese Gemeenschap (1) , – onder verwijzing naar Besluit nr. 508/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 februari 2000 tot instelling van het programma "Cultuur 2000" (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2001 over de Europese culturele samenwerking in de Europese Unie (3) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0018/2002 ), A. erop wijzend dat de cultuur een fundamenteel aspect vormt van de identiteit van de Europese Unie, en dat de eerbiediging en bevordering van culturele en taalkundige diversiteit en het gezamenlijk ervaren van een gemeenschappelijk erfgoed de natuurlijke blauwdruk vormen van een "Europese culturele ruimte", B. overwegende dat de ministers die verantwoordelijk zijn voor het cultureel erfgoed in de landen van de Raad van Europa op hun Conferentie in Portoroz, Slovenië, van 5 t/m 7 april 2001, het belang hebben benadrukt van bescherming en bevordering van een Europees gemeenschappelijk cultureel erfgoed, C. overwegende dat bij de ontwikkeling van de Europese Unie culturele samenwerking dient te versmelten met economische en sociale ontwikkeling en tevens een rol vervult op het gebied van sociale samenhang en als essentiële factor voor wederzijdse kennis en het gevoel van een Europees burgerschap, D. verwijzend naar de doelstellingen van bescherming, bevordering, verspreiding en gemeenschappelijke beleving van de identiteit en de diversiteit van de Europese cultuur, met betrekking tot wat wel wordt aangeduid met de verzamelterm "Europees cultureel erfgoed", E. benadrukkend dat de leidraad bij alle acties van de Gemeenschap op cultureel gebied, met name die uit hoofde van het programma Cultuur 2000, moet zijn dat alle geselecteerde projecten een specifieke Europese dimensie en meerwaarde hebben, F. overwegende dat het programma Cultuur 2000 een afspiegeling vormt van een toenemende vraag naar cultuur en een bijdrage levert aan de totstandkoming van een Europese culturele ruimte, maar onmiskenbaar te lijden heeft onder een verbazingwekkend magere begroting, die schril afsteekt tegen de veelheid van doelstellingen, G. benadrukkend dat de culturele acties op Europees niveau tevens recht moeten doen aan de specifieke kenmerken en behoeften en interdisciplinaire initiatieven van elke afzonderlijke culturele sector, H. eraan herinnerend dat het programma Cultuur 2000 is opgezet om op basis van de ervaringen die zijn opgedaan met de programma's Kaleidoscope, Raphaël en Ariane, de strategie gericht op een Unie van de burgers te versterken, I. overwegende dat de drie aanbestedingen (2000, 2001 en 2002) beantwoorden aan verschillende doelstellingen en beheerscriteria, waarbij de thematische verschillen en de verschillende culturele sectoren die hierbij waren betrokken, alsmede een beheer dat werd gekenmerkt door een overdaad aan bureaucratie en administratieve traagheid, bij de culturele actoren hebben geleid tot verwarring en onzekerheid en het moeilijk hebben gemaakt een duidelijk beeld te krijgen van de prioriteiten van het kaderprogramma, J. overwegende dat het risico bestaat dat de samenhang tussen de doelstellingen van het programma en de toepassings- en beheerscriteria verdwijnt, hetgeen schadelijk kan zijn voor de inhoud en de prioriteiten van het programma, met name voor wat betreft de laatste aanbesteding (2002), met het systeem van overheersende thema's per jaar, K. overwegende dat de laatste aanbesteding (2002), door instelling van sectoriële en thematische prioriteiten per jaar, de samenwerkingssfeer en de activiteiten van de culturele actoren beperkt, de culturele samenwerking en de samenwerking tussen kunstenaars bemoeilijkt, en onvoldoende inspeelt op de specifieke kenmerken en behoeften van de verschillende culturele sectoren, L. overwegende dat korte termijnen en voortdurende veranderende criteria het organisaties moeilijk maken om aanbestedingen te plannen en vijflandenpartnerschappen op te zetten, M. overwegende dat het gebrek aan financiële middelen om voorafgaand aan de inschrijving thematische partnerschappen op te zetten en ideeën te ontwikkelen, een ernstig obstakel vormt voor mogelijke kandidaten; N. overwegende dat het wenselijk is de lijn voor vertaalprojecten te herzien, waarbij rekening moet worden gehouden met de door professionele uitgevers geformuleerde bezwaren en waarbij de criteria voor een strengere selectie van de teksten worden geperfectioneerd, O. overwegende dat het beperken van kandidaturen tot een veranderende reeks van historische perioden voor verschillende categorieën van projecten arbitrair en onnodig is en toekomstplanning bemoeilijkt, P. van oordeel dat de aard, de samenstelling, de kwalificatie en de werking van de deskundigenjury's belast met het onderzoek naar en de evaluatie van de projecten, van essentieel belang zijn voor het waarborgen van een grotere geloofwaardigheid bij de selectie van genoemde projecten, Q. overwegende dat het de afgelopen jaren de noodzaak heeft benadrukt van een betere controle op de uitvoering van de begroting op kwantitatieve en kwalitatieve basis, en zijn gespecialiseerde commissies heeft verzocht een nauwgezette follow-up te waarborgen, overeenkomstig bijlage VI van zijn Reglement; 1. uit zijn tevredenheid over het feit dat het forum voor culturele samenwerking, waarom door het Europees Parlement was gevraagd in zijn resolutie van 5 september 2001, en dat op 21 en 22 november 2001 door de Commissie werd georganiseerd, ertoe heeft bijgedragen het belang van culturele acties op Europees niveau onder de aandacht te brengen; 2. betreurt echter dat in het Forum voor culturele samenwerking onvoldoende aandacht is besteed aan de historische omgeving; 3. bevestigt nogmaals de politieke wenselijkheid van de doelstellingen van het programma "Cultuur 2000", te weten: 4. benadrukt het belang van de deelname van de Middellandse-Zeelanden aan het kaderprogramma, zodat de noodzakelijke nadruk wordt gelegd op de culturele dialoog in de regio, waardoor een dijk wordt opgeworpen tegen een eventuele botsing van culturen; 5. benadrukt dat de criteria voor het functioneren of beheren van een programma in geen geval de aan het kaderprogramma ten grondslag liggende doelstellingen mogen versluieren of aantasten en dat de inhoudelijke en artistieke beoordeling op de voorgrond moet staan; 6. verzoekt de Commissie om ervoor te zorgen dat in de aanbestedingen die worden gepubliceerd in het kader van het programma Cultuur 2000: 7. is van oordeel dat stabilisering van het programma en een goede afstemming van de doelstellingen de komende jaren zouden moeten worden gegarandeerd teneinde de actie van de Unie op dit terrein continuïteit en coherentie te geven; 8. betreurt de late publicatie van openbare inschrijvingen en het chaotische beheer dat de eerste twee jaren van het programma heeft gekenmerkt; 9. is van oordeel dat een grotere zichtbaarheid van de Europese actie vergezeld dient te gaan van een diepgaand onderzoek naar het effect van de projecten, afgezet tegen de doelstellingen, administratieve souplesse en een grondiger evaluatie van de basiscriteria voor de selectie van projecten; 10. benadrukt dat de ontoereikendheid van de financiële middelen een optimale tenuitvoerlegging van dit kaderprogramma in de weg staat en dat de discrepantie tussen deze middelen en de ambities van het programma de Commissie voor een complexe taak stelt, dat bij de volgende herziening van het programma prioriteit moet worden gegeven aan een goede afstemming van de begroting op de actiemogelijkheden van het programma; 11. beveelt in dit verband aan een nauwere samenwerking tot stand te brengen met andere financieringsstromen, zoals Leonardo, Socrates en het IST-onderzoeksprogramma teneinde het mogelijk te maken dat meer kredieten uit hoofde van Cultuur 2000 worden gebruikt voor andere projecten; 12. is van oordeel dat de bijdrage ten bedrage van 5% voor iedere co-organisator om bij de aanvraag de betalingsachterstanden en de weigering om de waarde van de prestaties in natura in aanmerking te nemen, de tenuitvoerlegging van projecten bemoeilijkt, met name wanneer hier kandidaatlanden bij zijn betrokken; 13. meent voorts dat deze vereisten en beperkingen een onredelijke last betekenen voor kleinere organisaties uit participerende landen (lidstaten of kandidaatlanden) en in de praktijk kandidaten met een grotere financiële armslag bevoordelen, hetgeen in strijd is met de geest van het programma; 14. verzoekt de Commissie zich in te zetten voor een toegankelijker, persoonlijker beheer bij de behandeling van de dossiers en hierbij een intensievere dialoog te voeren met de kandidaten (duidelijke en begrijpelijke formulieren voor de aanbestedingen, dialoog met de kandidaten waarin hun de mogelijkheid wordt geboden hun projecten te perfectioneren of aan te vullen, enz.); 15. verzoekt de Commissie te waarborgen dat de resultaten van de selectieprocedure worden gepubliceerd en in ieder geval alle kandidaten die aan de preselectie hebben deelgenomen een gemotiveerd antwoord te doen toekomen; 16. is van oordeel dat aan de lijst van verdienstelijke maar wegens geldgebrek niet geselecteerde projecten bijzondere aandacht zou kunnen worden besteed, met name door deze lijst te publiceren in een speciaal register, en door de indieners van opleidings- en onderzoeksprojecten te wijzen op andere EU-financieringsstromen; 17. verzoekt de Commissie om in samenwerking met de culturele contactpunten een evaluatie op te zetten van de resultaten van de geselecteerde projecten; 18. is van oordeel dat de brochures betreffende de geselecteerde projecten in samenwerking met de nationale culturele contactbureaus ter beschikking zouden moeten worden gesteld van het publiek en belangstellende instellingen, met een motivering van de keuze; 19. verzoekt de Commissie haar informatie- en communicatiediensten te gebruiken voor het verspreiden van informatie over de geselecteerde projecten, ter vergroting van de bekendheid ervan onder het publiek en de participatie van het publiek, en teneinde aldus een "Europese toegevoegde waarde" te waarborgen; 20. herhaalt zijn verzoek om in het kader van de herziening van het programma"Cultuur 2000" de rol van de contactpunten te versterken, met name voor wat betreft de onderstaande functies: 21. verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor brede verspreiding van uitgebreide informatie over de rol en de activiteiten van de culturele contactpunten, teneinde de culturele actoren te sensibiliseren; 22. verzoekt de Commissie om de informatiedoorstroming naar en dialoog met de culturele contactpunten te optimaliseren, om hen in staat te stellen beter in te spelen op de vraag naar informatie over specifieke modaliteiten van het programma en als eerste aanspreekpunt de publieke perceptie van het programma te verbeteren; 23. verzoekt de Commissie zowel bij haar beheer als bij de evaluatie en de herziening van het programma Cultuur 2000 niet uit het oog te verliezen dat dit programma essentieel en prioritair bestemd is voor de burgers; 24. verzoekt de Commissie, met het oog op de herziening van het kaderprogramma, te evalueren of het samenbrengen van de vroegere programma's Raphaël, Kaleidoscope en Ariane in één kaderprogramma een belangrijke meerwaarde heeft gecreëerd; 25. verzoekt de Commissie om in het kader van de evaluatie en de herziening van het kaderprogramma Cultuur 2000 bijzondere aandacht te schenken aan de rol en het functioneren van de deskundigenjury's belast met de selectie van projecten, teneinde de werking van deze jury's rekening houdend met de interdisciplinaire cultuurprojecten te verbeteren, niet alleen in termen van onafhankelijkheid, kwalificatie, representativiteit van de specifieke kenmerken en behoeften van de verschillende culturele sectoren, doch tevens in termen van transversaliteit en vergelijkbaarheid van de sectoren en inhoudelijke thema's; 26. verzoekt de Commissie er nauwlettend op te blijven toezien dat: 27. wijst erop dat de lage implementiegraad van Cultuur 2000 in het eerste jaar van de nieuwe programma's is veroorzaakt door de lange en gecompliceerde interne procedures; verwacht dat de Commissie zich werkelijk zal inspannen om de cyclus van de projecten in te korten en de continuïteit van de programma's in de toekomst te waarborgen op basis van haar toezegging, vastgelegd in de gemeenschappelijke verklaringen inzake de begroting 2002, en tevens met het oog op een goed beheer en geloofwaardigheid voor de burgers en belastingbetalers; 28. is bezorgd over de administratieve knelpunten die zijn ontstaan door de grote rol voor gedecentraliseerd beheer van dit programma en de nadruk op gecentraliseerde activiteiten, gecoördineerd door de Commissie; verzoekt de Commissie te waarborgen dat de politieke oriëntaties, de controle en de begrotingsbesluiten volledig onder verantwoordelijkheid van de instellingen blijven vallen in het toekomstig kader van delegatie naar nationale organen; 29. nodigt de Commissie uit om onverwijld, in het kader van de interinstitutionele samenwerking en het doel van nabijheid bij de burger, de eerste culturele beleidslijnen voor te bereiden voor het samenwerkingsprogramma dat Cultuur 2000 zal opvolgen, in samenhang met het driejarenplan voor culturele samenwerking, zoals vervat in de resolutie van het Europees Parlement van 5 september 2001; meent dat het in de context van een uitgebreide Unie noodzakelijk zal zijn de uitdaging van instandhouding, bevordering en het gezamenlijk ervaren van het gemeenschappelijk Europees cultureel erfgoed het hoofd te bieden, zonder echter de culturele creatie (productie, verspreiding, ..) te verwaarlozen; 30. nodigt de Commissie, de Raad uit zich samen met het Europees Parlement te bezinnen op de doelstellingen van de Europese culturele acties en de coördinatie ervan met die van de lidstaten, teneinde een nieuw en coherent kaderprogramma voor cultuur te kunnen vaststellen, in dienst van een Europees cultuurbeleid; 31. nodigt de Commissie uit dergelijke richtsnoeren op te stellen, rekening houdend met de gevolgen van de uitbreiding voor het Europese cultuurbeleid en de culturele samenwerking; 32. nodigt de Commissie uit een coördinatie tot stand te brengen tussen het programma Cultuur 2000 en de structuurfondsen bestemd voor subsidiëring van culturele doelstellingen; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 149 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar Besluit nr. 1031/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2000 tot vaststelling van het communautaire actieprogramma "Jeugd" (1) , – onder verwijzing naar de evaluatie van het Europees Vrijwilligerswerk (2) en het programma "Jeugd voor Europa", IIIe fase (1995-1999) (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 1999 over een jeugdbeleid voor Europa (4) , – onder verwijzing naar Aanbeveling nr. 2001/613/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juli 2001 inzake de mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders (5) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0019/2002), A. overwegende dat het Europees Parlement de Commissie kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting en dat het derhalve het recht en de plicht heeft de activiteiten van de Commissie op een correct en efficiënt financieel beheer te controleren, B. overwegende dat het Europees Parlement de afgelopen jaren de noodzaak heeft benadrukt van een betere controle op de uitvoering van de begroting op kwantitatieve en kwalitatieve basis, en zijn gespecialiseerde commissies heeft verzocht een nauwgezette follow-up te waarborgen, overeenkomstig bijlage VI van zijn Reglement; C. overwegende dat in artikel 149 van het EG-Verdrag onder meer is bepaald dat het optreden van de Gemeenschap erop gericht is een Europese dimensie in het onderwijs tot ontwikkeling te brengen, de mobiliteit van studenten en docenten te bevorderen en de ontwikkeling van uitwisselingsprogramma's voor jongeren en jongerenwerkers te stimuleren, D. overwegende dat het programma "Jeugd" een van de belangrijkste communautaire steunprogramma's ten behoeve van onderwijs en jongeren is en het enige programma is dat voor alle jongeren, ongeacht genoten onderwijs en opleiding, toegankelijk is, E. overwegende dat daarom een succesvolle en efficiënte omzetting van dit programma van bijzonder groot belang is omdat het beeld van de Gemeenschap bij jongeren en jongerenwerkers in beslissende mate door dit programma wordt bepaald, F. overwegende dat het programma "Jeugd" een looptijd heeft van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2006 en dat de financiële middelen voor deze zeven jaar zijn vastgesteld op 520 miljoen EUR, G. overwegende dat uit de tot dusver met de programma's "Jeugd voor Europa" en "Europees Vrijwilligerswerk" opgedane ervaringen is gebleken dat deze programma's de toenadering tussen jongeren van diverse nationaliteit bevorderen, meer begrip kweken voor de diversiteit van Europa en hebben bijgedragen tot meer zelfbewustzijn, meer initiatief en meer creativiteit van de deelnemers, H. overwegende dat bij deze programma's ook tekortkomingen bij de omzetting zijn geconstateerd, zoals te ingewikkelde structuren, te lange behandeling van aanvragen, gebrekkige coördinatie tussen de nationale agentschappen onderling en grote regionale verschillen bij de uitvoering van de programma's, I. overwegende dat het programma "Jeugd" pas op 13 april 2000 is vastgesteld, zodat de tenuitvoerlegging in 2000 met vertraging startte, J. overwegende dat de Commissie derhalve een volledig verslag over de werkzaamheden in 2000 pas medio 2002 zal presenteren, K. overwegende dat de deelneming van de kandidaatlanden aan het programma in 2000 problematisch was omdat de desbetreffende rechtsgrondslagen voor de meeste landen pas in het laatste kwartaal van dat jaar werden vastgesteld, L. overwegende dat het grootste deel van de middelen decentraal wordt uitgegeven, zodat de nationale agentschappen en de samenwerking tussen deze agentschappen onderling en met de Commissie een sleutelpositie innemen bij de succesvolle tenuitvoerlegging van het programma, M. overwegende dat de Commissie er bij de uitvoering van het programma naar streeft naast gevestigde multinationale organisaties ook internationaal onervaren, plaatselijke instellingen te bereiken om zo het programma vooral ook voor benadeelde jongeren toegankelijk te maken, N. overwegende dat het programma een bestuurlijke uitdaging is omdat niet alleen 30 landen aan het programma deelnemen, maar ook derde landen bij dit programma betrokken zijn en omdat met het programma "Jeugd" in de regel kleinschalige projecten worden gesubsidieerd, waarmee bedragen tussen de 5.000 en 10.000 EUR gemoeid zijn, O. overwegende dat de toekenning van middelen zo transparant en onbureaucratisch mogelijk dient plaats te vinden, zodat de administratieve rompslomp voor alle betrokkenen binnen verantwoorde grenzen blijft, P. overwegende dat de goedkeuring van gedecentraliseerde projecten, d.w.z. door de nationale agentschappen, twee à drie maanden duurt, maar de goedkeuring van gecentraliseerde projecten, d.w.z. door de Commissie, tenminste vier à vijf maanden, Q. overwegende dat deelnemers aan het programma "Jeugd", vooral deelnemers uit uiteenlopende kandidaatlanden, nog steeds problemen ondervinden om een verblijfsvisum te krijgen, Algemene opmerkingen 1. constateert dat met behulp van het programma "Jeugd" in 2000 meer dan 10.000 projecten zijn gefinancierd met in totaal 103.784 deelnemers; 2. is ingenomen met het feit dat, hoewel het programma pas op 13 april 2000 werd vastgesteld, in 2000 een bestedingspercentage van 98,5% werd bereikt (79,626 miljoen EUR van 80,853 miljoen EUR voor EU- en EVA-landen) en dat de middelen nagenoeg gelijk zijn verdeeld over actie 1 (uitwisseling van jongeren) en actie 2 (Europees vrijwilligerswerk); 3. constateert helaas dat de Commissie met betrekking tot de uitvoering van het programma in 2000 uiteenlopende, niet met elkaar overeenstemmende cijfers heeft gepresenteerd, zodat de besteding van de middelen niet volledig kan worden nagetrokken; 4. verzoekt de Commissie haar rapportage over het programma te verbeteren, voortaan duidelijke en coherente cijfers te presenteren en samen met de nationale agentschappen jaarlijks verslag uit te brengen over de uitvoering van het programma; 5. doet een beroep op alle aan het programma deelnemende landen hun bijdrage tot financiering van de nationale agentschappen op tijd te voldoen, en wenst dat de kandidaatlanden die aan het programma deelnemen hun financiële middelen voor het jeugdprogramma zo vroeg mogelijk ter beschikking stellen, zodat hun deelname aan het programma veilig is gesteld; 6. verzoekt de Commissie in het belang van een efficiënte uitvoering van het programma op haar beurt elke vertraging bij de uitbetaling van de middelen aan de nationale agentschappen te vermijden; 7. herinnert de lidstaten eraan dat het programma "Jeugd" ten doel heeft acties in en van de lidstaten te ondersteunen en aan te vullen, en doet een beroep op de regeringen van alle aan het programma deelnemende landen het jeugdprogramma niet als voorwendsel te gebruiken om op eigen middelen voor programma's voor de uitwisseling van jongeren te besnoeien, maar tot een Europese dimensie van het nationale jeugdbeleid bij te dragen; 8. is bezorgd over de administratieve knelpunten die zijn ontstaan door de grote rol voor gedecentraliseerd beheer van het programma en de nadruk op gecentraliseerde activiteiten, gecoördineerd door de Commissie; verzoekt de Commissie te waarborgen dat de politieke oriëntaties, de controle en de begrotingsbesluiten volledig onder verantwoordelijkheid van de instellingen blijven vallen in het toekomstig kader van delegatie naar nationale organen; Uitvoering 9. herinnert eraan dat reeds in het besluit tot vaststelling van het actieprogramma "Jeugd" bepaald is dat alle jongeren zonder onderscheid toegang moeten hebben tot de activiteiten in het kader van dit programma, en dat de Commissie en de lidstaten bijzondere inspanningen moeten doen ten behoeve van die jongeren voor wie het bijzonder moeilijk is deel te nemen aan het programma; 10. betreurt dat het, met name bij de decentrale projecten, in 2000 nog niet in gelukt is in toereikende mate benadeelde jongeren bij het programma te betrekken en dat met name het verkorte Europese vrijwilligerswerk nog niet in bevredigende mate wordt geaccepteerd; 11. verzoekt de Commissie in samenwerking met de nationale agentschappen de nog bestaande hinderpalen die benadeelde jongeren beletten aan het programma deel te nemen onverwijld onder de loep te nemen, en aan de hand hiervan verbeteringen te bewerkstelligen zodat uiterlijk in 2002 de doelstellingen kunnen worden bereikt; 12. verzoekt de Commissie bij de uitvoering van het programma erop toe te zien dat bij de deelnemers sprake is van een evenwichtige vertegenwoordiging van beide geslachten, vooral bij de categorie benadeelde jongeren; 13. verzoekt de Commissie zich in te zetten voor projecten ter bevordering van de integratie van jonge immigranten in Europa; 14. is ingenomen met de inspanningen van de Commissie om door regelmatige bijeenkomsten, seminars en bijscholingscursussen een betere samenwerking met de nationale agentschappen te bereiken; vraagt de Commissie in dit verband erop toe te zien dat de nationale agentschappen de selectiecriteria op uniforme, strikte en doelmatige wijze toepassen; 15. doet een beroep op de aan het programma "Jeugd" deelnemende landen erop toe te zien dat aan de deelnemers op onbureaucratische wijze visa worden verleend door hun bevoegde diensten te instrueren na de projectgoedkeuring door het nationale agentschap alle deelnemers automatisch en zonder kosten visa te verstrekken; 16. roept de Commissie op samen met de nationale agentschappen en het Europees Parlement in de tweede helft van 2002 een actieweek te organiseren om brede bekendheid te geven aan de projecten en doelstellingen van het programma "Jeugd"; Programmabeheer 17. constateert dat met bijna 30 medewerkers bij de Commissie, met gemiddelde jaarlijkse kosten van de nationale agentschappen (EU/EVA) ten bedrage van ca. 12 miljoen EUR (EU- en nationale bijdragen), met 3,3 miljoen EUR voor technische steun en met verdere miljoenen euro voor voorlichting en seminars de kosten voor het beheer van het programma hoog zijn vergeleken met de voor het programma zelf uitgetrokken middelen ten bedrage van bijna 80 miljoen EUR; 18. is van oordeel dat de hoge kosten voor het beheer van het programma toe te schrijven zijn aan bijzondere omstandigheden, zoals het grote aantal kleine projecten en de subsidiëring van kleine en onervaren organisaties, maar zeker te rechtvaardigen zijn als de Commissie er daadwerkelijk in slaagt nieuwe groepen deelnemers aan te spreken en in noemenswaardige omvang benadeelde jongeren bij het programma te betrekken; verzoekt de Commissie derhalve bij haar rapportage over het programma met name aan dit aspect aandacht te schenken; 19. is ingenomen met de beslissing van de Commissie de goedkeuring van projecten in het kader van het programma "Jeugd" niet langer over te laten aan het college van commissarissen, zodat de goedkeuringsprocedure wordt versneld; verzoekt de Commissie haar interne procedures voor de goedkeuring van projecten verder te vereenvoudigen en efficiënter te maken, zodat de momenteel daarvoor benodigde tijd van tenminste vier à vijf maanden duidelijk kan worden verkort tot ten hoogste drie maanden; 20. onderschrijft het uitgangspunt van de Commissie om projecten bij voorrang met behulp van vaste bedragen te financieren omdat daardoor de aanvragers meer zekerheid bij de planning hebben en de administratieve rompslomp voor alle betrokkenen wordt verminderd; is ingenomen met de in het werkprogramma 2002 geplande maatregelen voor een eenvoudiger beheer, en verzoekt de Commissie verdere stappen in deze richting te doen; o o o 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, de EVA-landen en de kandidaatlanden.