Het Europees Parlement , – gelet op artikel 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin is bepaald dat "besluiten in zo groot mogelijke openheid en zo dicht mogelijk bij de burger worden genomen", op artikel 255 van het EG-Verdrag, dat recht geeft op toegang tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, en op artikel 42 van het Europees Handvest van de grondrechten, – gelet op Verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) van 30 mei 2001, en met name op artikel 18 daarvan, dat de introductie van uitvoeringsmaatregelen tegen 3 december 2001 voorschrijft, en artikel 15 over de oprichting van een interinstitutioneel comité, alsmede op de Gemeenschappelijke Verklaring (2) over de agentschappen, – gezien de door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie goedgekeurde uitvoeringsmaatregelen, en in het bijzonder: - de wijzigingen op het Reglement van het EP (3) , - het besluit van het Bureau over de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement (4) , - het besluit van de Raad van 29 november 2001 tot wijziging van het reglement van orde van de Raad (5) , - het besluit van de Raad van 19 maart 2001 tot vaststelling van beveiligingsvoorschriften van de Raad (6) , - het besluit van de Commissie van 5 december 2001 tot wijziging van haar reglement van orde (7) , - het besluit van de Commissie van 29 november 2001 tot wijziging van haar reglement van orde (veiligheidsvoorschriften) (8) , en - het besluit van de Commissie van 23 januari 2002 tot wijziging van haar reglement van orde (9) , – gezien de verklaringen die de Commissie en de Raad hebben afgelegd in de plenaire vergadering van 12 december 2001, – gezien de briefwisseling tussen Romano Prodi, voorzitter van de Commissie, Pat Cox, voorzitter van het Europees Parlement en Jozep Piqué, voorzitter van de Raad, Interinstitutioneel comité 1. spreekt zijn voldoening uit over het feit dat het volgens artikel 15 van de verordening op te richten interinstitutioneel comité na tien maanden van moeizaam onderhandelen zal worden ingesteld tijdens de vergaderperiode van maart 2002; 2. verwacht dat dit interinstitutioneel comité onverwijld een begin zal maken met het zoeken naar een oplossing voor de fundamentele politieke geschilpunten die er tussen de instellingen nog steeds bestaan en de vaststelling van de agenda en de richtsnoeren voor de toekomstige samenwerking tussen de instellingen met betrekking tot de toegang tot documenten; Implementatie bij de instellingen 3. wijst op het gebrek aan transparantie bij de vaststelling van de interne voorschriften van de Raad en de Commissie, waardoor het Parlement niet in staat is geweest bij de vaststelling van zijn eigen uitvoeringsvoorschriften in te gaan op de situatie bij de Raad en de Commissie of daarmee rekening te houden; 4. is ingenomen met de toezegging van de Commissie een oplossing te zoeken voor een aantal fundamentele politieke kwesties, door bijvoorbeeld de burgers (tegelijk met het Parlement) rechtstreeks toegang te verschaffen tot de voorstellen die de Commissie in het kader van de codecisie en de comitologieprocedures formuleert en door instructies te doen uitgaan met het oog op een correcte toepassing van de verordening, maar merkt niettemin op dat de interne voorschriften van de Commissie niet in overeenstemming zijn met het recht van de burgers op rechtstreekse toegang conform artikel 12 van de verordening; 5. betreurt dat de Commissie nog steeds niet bereid is de inbreukprocedure aan enigerlei publieke controle te onderwerpen, hetgeen ten koste gaat van de effectiviteit van het communautaire rechtsbestel; betreurt voorts dat de Commissie m.b.t. het gewijzigd voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (10) tot herziening van verordening 1049/2001 een unilaterale verklaring in die zin heeft afgelegd en roept de Commissie op haar interpretatie van de opzet achter de inbreukprocedure van artikel 226 van het EG-Verdrag te herzien; 6. merkt op dat de databeschermingswetgeving zich conform de jurisprudentie inzake de relatie tussen artikel 8 van het Europees Mensenrechtenverdrag en de Databeschermingsconventie van de Raad van Europa voornamelijk richt op de bescherming van het privé- en het gezinsleven, en onderstreept dat de databeschermingswetgeving niet ten doel heeft de beschikbaarheid van informatie over overheidsactiviteiten voor de burgers in te perken; 7. is verontrust over het besluit van de Raad om agenda's voor bijeenkomsten van de "Groep op hoog niveau" en de "Task Force EU-VS" vertrouwelijk te verklaren, met als argument dat de VS-autoriteiten tegen openbaarmaking daarvan gekant zijn omdat het "intergouvernementele" documenten betreft, en is van mening dat de Raad aldus inbreuk pleegt op het bepaalde in artikel 4, leden 4 en 6 van de verordening; 8. merkt op dat er tussen de drie instellingen nog steeds geen overeenstemming bestaat over de vraag hoe een minimumniveau van bescherming voor vertrouwelijke documenten kan worden bewerkstelligd; 9. roept het interinstitutioneel comité op zo snel mogelijk met richtsnoeren te komen om te kunnen garanderen dat afspraken kunnen worden gemaakt omtrent de informatieverstrekking aan het Europees Parlement overeenkomstig artikel 9, lid 7 van de verordening; 10. feliciteert de Commissie met de aanneming van zijn bovengenoemd besluit van 23 januari 2002 tot vaststelling van haar gedragscode inzake documentenbeheer, die als model kan dienen voor soortgelijke codes bij de overige instellingen; Overige door de instellingen te treffen voorzieningen 11. betreurt het gebrek aan compatibiliteit van de bestaande regels inzake toegang tot documenten en openbare archieven (Verordening (EEG, Euratom 354/83 van de Raad) (11) met de verordening, maar 12. roept de Commissie en de door de instellingen opgerichte agentschappen en organen op het Parlement te informeren omtrent de voorzieningen die zijn getroffen om te zorgen dat hun interne voorschriften in overeenstemming zijn met de verordening en verzoekt de Commissie waar nodig met wetgevingsvoorstellen te komen; 13. verzoekt de instellingen tegen 31 december 2003 te komen met een actieprogramma en een effectevaluatie van de financiële en personele middelen die nodig zijn voor de implementatie van de verordening, waaronder begrepen de samenstelling van registers; Informatievoorzieningen ten behoeve van de burgers 14. roept de instellingen op om via de Interinstitutionele Groep voor Voorlichting dringend een financieel adequaat onderbouwde gezamenlijke voorlichtingscampagne op te zetten waarbij de burgers worden geïnformeerd over de nieuwe rechten die zij op grond van artikel 14 van de verordening genieten; 15. dringt erop aan dat Europa Direct wordt omgevormd tot een interinstitutionele helpdesk waar burgers die op zoek zijn naar informatie over de EU assistentie kunnen krijgen; Registers 16. maakt de instellingen er nadrukkelijk op attent dat de registers die tegen 3 juni 2002 operationeel moeten zijn, dienen te worden samengesteld aan de hand van gemeenschappelijke normen welke ten doel hebben ze voor de burgers op een gebruiksvriendelijke manier toegankelijk te maken, met name waar het wetgevingsactiviteiten betreft; 17. dringt er bij het Bureau voor Officiële Publicaties op aan dringend werk te maken van de harmonisatie van de technische normen voor de uitwisseling en het kopiëren van documenten ("mirroring") tussen institutionele registers, met het oog op de inrichting van een interinstitutionele website voor alle officiële documenten van de instellingen; 18. onderstreept dat via de interinstitutionele wetgevingswebsite ook toegang moet worden verschaft tot alle overige informatievoorzieningen over het besluitvormingsproces bij de EU, die momenteel verspreid zitten over de instellingen, zoals Pre-Lex en Scadplus van de Commissie; Transparantie van Raadszittingen 19. verzoekt de Europese Raad op zijn bijeenkomst te Barcelona bij de bespreking van zijn werkmethoden rekening te houden met artikel 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 255 van het EG-Verdrag; 20. verzoekt de Europese Raad op zijn bijeenkomst te Barcelona in te stemmen met de door premier Blair en kanselier Schröder in hun gezamenlijk schrijven aan premier Aznar geformuleerde initiatieven voor het houden van openbare Raadszittingen (met name door ze via de tv uit te zenden) wanneer de Raad optreedt in zijn hoedanigheid van wetgever; is ingenomen met de door een aantal ministers van de Raad afgelegde verklaringen omtrent het houden van openbare zittingen; onderstreept dat de verordening voorschrijft dat eveneens rechtstreekse toegang moet worden verleend tot documenten die betrekking hebben op wetgevingsbesluiten waarover nog overleg wordt gepleegd en waarin de standpunten van de nationale delegaties zijn vervat (voor zover de in artikel 4, leden 1, 2 en 3 van de verordening vermelde uitzonderingen niet van toepassing zijn); 21. herinnert de Raad (en de Commissie) aan hun plicht alle in het kader van het wetgevingsproces behandelde documenten te registreren, met inbegrip van de standpunten die door de vertegenwoordigers van de nationale delegaties in hun hoedanigheid van leden van de Raad zijn ingenomen, en overeenkomstig artikel 12 van de verordening rechtstreeks toegang te verschaffen tot dergelijke documenten; Conclusies 22. verzoekt de instellingen en de door de instellingen opgerichte agentschappen en organen dringend de voor de volledige tenuitvoerlegging van de verordening noodzakelijke voorzieningen te treffen; 23. behoudt zich het recht voor een nader onderzoek in te stellen naar de implementatie door de instellingen van de verordening tijdens het eerste jaar van toepassing daarvan, en verzoekt de overige instellingen het EP tegen 1 september 2002 de in artikel 17, lid 1 van die verordening bedoelde verslagen voor te leggen; o o o 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de door de instellingen opgerichte agentschappen en organen. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 213 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 47, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0159/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0060/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 maart 2002 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/...../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat en tot wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de Richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (5) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De huidige Gemeenschapswetgeving bevat een uitgebreide reeks voorschriften voor de uitoefening van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen, beleggingsondernemingen en verzekeringsondernemingen op individuele basis, en op kredietinstellingen, beleggingsondernemingen en verzekeringsondernemingen die deel uitmaken van respectievelijk een groep banken/beleggingsondernemingen of een verzekeringsgroep, dat wil zeggen groepen met homogene financiële activiteiten. (2) De ontwikkelingen op de financiële markten leiden tot het ontstaan van financiële groepen die diensten en producten in verschillende sectoren van de financiële markten aanbieden, de zogenaamde financiële conglomeraten. Tot dusver bestaat er geen enkele vorm van bedrijfseconomisch toezicht op groepsbasis op kredietinstellingen, beleggingsondernemingen en verzekeringsondernemingen die deel uitmaken van een dergelijk conglomeraat, met name wat betreft de solvabiliteit en de risicoconcentratie op het niveau van het conglomeraat, de transacties tussen de entiteiten van het conglomeraat en de deskundigheid en betrouwbaarheid van het management. Sommige van deze conglomeraten behoren tot de grootste financiële groepen die op de financiële markten werkzaam zijn en verlenen wereldwijd diensten. Mochten dergelijke conglomeraten, en met name de kredietinstellingen, beleggingsondernemingen en verzekeringsondernemingen die van een dergelijk conglomeraat deel uitmaken, in financiële moeilijkheden komen, dan kan dat het financiële stelsel ernstig destabiliseren en de individuele deposanten, verzekerden en beleggers schade berokkenen. (3) In de mededeling van de Commissie - Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële diensten: een actieplan (7) wordt een reeks maatregelen voorgesteld die nodig zijn om de interne markt voor financiële diensten te voltooien. In dat verband wordt de uitvaardiging van aanvullende prudentiële wetgeving voor financiële conglomeraten aangekondigd om de tekortkomingen in de huidige sectorale wetgeving te verhelpen en de bijkomende prudentiële risico's op te vangen, en op deze manier in deugdelijke toezichtregelingen te voorzien voor financiële groepen die sectoroverschrijdende financiële activiteiten ontplooien. Een dergelijke ambitieuze doelstelling kan slechts geleidelijk worden verwezenlijkt. Een eerste stap is de uitoefening van aanvullend toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat. (4) Andere internationale fora hebben eveneens gewezen op de behoefte aan de ontwikkeling van een passend toezicht op financiële conglomeraten. (5) Het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat kan slechts doeltreffend zijn als alle dergelijke conglomeraten eraan onderworpen zijn, ongeacht hoe zij gestructureerd zijn. Dit aanvullende toezicht dient betrekking te hebben op alle financiële activiteiten die in de sectorale financiële wetgeving worden opgesomd, alsook op alle entiteiten die in hoofdzaak dergelijke activiteiten uitoefenen. (6) De bevoegde autoriteiten dienen de financiële situatie van kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen die van een financieel conglomeraat deel uitmaken, op groepsniveau te kunnen beoordelen, met name wat betreft solvabiliteit (onder meer ter voorkoming van multiple gearing van eigenvermogensinstrumenten), risicoconcentratie en transacties binnen de groep. (7) Financiële conglomeraten worden vaak beheerd volgens hun bedrijfsonderdelen, die niet altijd volledig samenvallen met de juridische entiteiten die van het conglomeraat deel uitmaken. In het licht van deze ontwikkeling moeten de aan het management gestelde eisen verder worden verstrengd. (8) De betrokken bevoegde autoriteiten moeten beschikken over de middelen die nodig zijn om van de entiteiten in een financieel conglomeraat de informatie te verkrijgen die dienstig is voor de uitoefening van het aanvullende toezicht. (9) Er is dringend behoefte aan meer samenwerking tussen de autoriteiten die bevoegd zijn voor de uitoefening van het toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen, onder meer door de ontwikkeling van samenwerkingsregelingen ad hoc tussen de autoriteiten die betrokken zijn bij het toezicht op entiteiten die tot hetzelfde financiële conglomeraat behoren. (10) Bij financiële conglomeraten die sectoroverschrijdende en meestal ook grensoverschrijdende diensten verlenen, dient onder de betrokken toezichthoudende autoriteiten in principe een coördinator te worden aangewezen. (11) Kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen waarvan het hoofdkantoor in de Gemeenschap gevestigd is, kunnen deel uitmaken van een financieel conglomeraat waarvan het hoofdkantoor buiten de Gemeenschap gelegen is. Deze gereguleerde entiteiten moeten eveneens onderworpen zijn aan een passende gelijkwaardige regeling voor de uitoefening van aanvullend toezicht. (12) In overeenstemming met het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel zoals neergelegd in artikel 5 van het Verdrag, kunnen de doelstellingen van de voorgestelde maatregel, namelijk de vaststelling van voorschriften voor de uitoefening van aanvullend toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat, niet op voldoende wijze door de lidstaten worden verwezenlijkt en kunnen zij derhalve beter door de Gemeenschap worden gerealiseerd. Deze richtlijn blijft beperkt tot hetgeen minimaal vereist is om deze doelstellingen te bereiken en gaat niet verder dan hetgeen daartoe nodig is. Deze richtlijn stelt minimumnormen vast, maar het staat de lidstaten vrij strengere regels op te leggen. (13) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en strookt met de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht. (14) In de resolutie van het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van de financiëledienstenwetgeving van 5 februari 2002 (8) werd ook het verslag van het Comité van wijzen onderschreven, en wel op basis van de plechtige verklaring die op diezelfde dag door de Commissie voor het Parlement werd afgelegd en de brief van de voor de interne markt bevoegde commissaris van 2 oktober 2001 aan de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement met betrekking tot de garanties die het Europees Parlement bij deze procedure zullen worden geboden. ( 15) Aangezien de maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9) , dienen zij volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van genoemd besluit te worden vastgesteld. (16) Om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen op de financiële markten kan het van tijd tot tijd nodig zijn om de in deze richtlijn vastgestelde voorschriften van praktische richtsnoeren en uitvoeringsmaatregelen te voorzien; de Commissie dient derhalve de bevoegdheid te krijgen om uitvoeringsmaatregelen goed te keuren voor zover deze de essentiële elementen van deze richtlijn niet wijzigen. ( 17) De bestaande sectorale voorschriften voor kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen dienen op een bepaald minimumniveau te worden gebracht, met name teneinde zowel ongelijke concurrentievoorwaarden tussen gereguleerde entiteiten als arbitrage tussen de sectorale voorschriften en die voor financiële conglomeraten en tussen de sectorale voorschriften onderling te voorkomen. Om die reden dienen de volgende richtlijnen dienovereenkomstig te worden gewijzigd: Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (10) , Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe levensverzekeringsbedrijf, en de uitoefening daarvan (11) , Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (12) , Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) (13) , Richtlijn 93/6/EEG van de Raad van 15 maart 1993 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (14) en Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten (15) , alsook Richtlijn 98/78/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende het aanvullend toezicht op verzekeringsondernemingen in een verzekeringsgroep (16) en Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (17) . De harmonisatie kan evenwel slechts in fasen tot stand worden gebracht en na het verrichten van een zorgvuldige analyse. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Hoofdstuk I Doel, definities en toepassingsgebied Artikel 1 Doel Bij deze richtlijn worden voorschriften vastgesteld voor de uitoefening van aanvullend toezicht op gereguleerde entiteiten waaraan vergunning is verleend overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 73/239/EEG, artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG, artikel 3, lid 1, van Richtlijn 93/22/EEG of artikel 4 van Richtlijn 2000/12/EG, en die deel uitmaken van een financieel conglomeraat. Zij brengt tevens wijzigingen aan in de relevante sectorale voorschriften die op deze gereguleerde entiteiten van toepassing zijn. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Drempels voor de identificatie van een financieel conglomeraat 1. Om te besluiten dat de activiteiten van een groep in hoofdzaak bestaan in het verstrekken van financiële diensten in de zin van artikel 2, punt 12 , onder a), moet het op basis van de jaarrekeningen berekende verhoudingsgetal tussen het geconsolideerde en/of geaggregeerde balanstotaal van de tot de groep behorende gereguleerde en niet-gereguleerde entiteiten uit de financiële sector en het geconsolideerde en/of geaggregeerde balanstotaal van de groep als geheel meer bedragen dan 40 %. Wanneer een groep door een gereguleerde entiteit wordt geleid en indien aan de voorwaarden van artikel 2, punt 12 , onder b), c) en d), is voldaan, wordt de groep als een financieel conglomeraat beschouwd, ongeacht het voor de groep verkregen verhoudingsgetal. 2. Om te besluiten dat de in verschillende financiële sectoren ontplooide activiteiten significant zijn in de betekenis van artikel 2, punt 12 , onder d), moet het over een periode van drie jaar te berekenen voortschrijdende gemiddelde van het op basis van de jaarrekeningen berekende verhoudingsgetal tussen het balanstotaal van de kleinste financiële sector en het geconsolideerde en/of geaggregeerde balanstotaal van de tot de groep behorende entiteiten uit de financiële sector, en het verhoudingsgetal tussen de solvabiliteitsvereisten van de kleinste financiële sector en de totale solvabiliteitsvereisten van de tot de groep behorende entiteiten uit de financiële sector meer bedragen dan 10%. De kleinste financiële sector in een financieel conglomeraat is de sector met het kleinste gemiddelde. Voor de berekening van het gemiddelde moeten de banksector en de sector van de beleggingsdiensten worden samengenomen. De solvabiliteitsvereisten worden berekend overeenkomstig het bepaalde in de sectorale voorschriften en deze richtlijn. Wanneer een groep door een gereguleerde entiteit of een gemengde financiële holding met hoofdkantoor binnen de Gemeenschap wordt geleid, worden sectoroverschrijdende activiteiten eveneens beschouwd als zijnde significant in de zin van artikel 2, punt 12, onder d), indien de drempel beneden het in lid 1 genoemde percentage ligt, maar het geconsolideerde en/of geaggregeerde balanstotaal van de kleinste financiële sector het bedrag van 3 miljard EUR overschrijdt. 3. Voor de toepassing van de leden 1 en 2 kunnen de betrokken bevoegde autoriteiten bij onderlinge overeenkomst besluiten dat in de gevallen bedoeld in artikel 5, lid 7 , een entiteit niet behoeft te worden meegeteld bij de berekening van de verhoudingsgetallen . Artikel 4 Bereik 1. Onverminderd de in de sectorale voorschriften vervatte bepalingen betreffende het toezicht, onderwerpen de lidstaten de in artikel 1 bedoelde gereguleerde entiteiten die van een financieel conglomeraat deel uitmaken aan aanvullend toezicht in de mate en op de wijze zoals bepaald in deze richtlijn. 2. De volgende entiteiten worden onderworpen aan het aanvullende toezicht op het niveau van het financiële conglomeraat overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 13: Wanneer een financieel conglomeraat een subgroep is van een ander financieel conglomeraat dat aan de vereisten van de eerste alinea voldoet, mogen de lidstaten het bepaalde in de artikelen 5 tot en met 13 alleen op laatstgenoemde groep toepassen en moeten alle in de richtlijn vervatte verwijzingen naar de begrippen groep en financieel conglomeraat als verwijzingen naar laatstgenoemde groep worden beschouwd. 3. Elke gereguleerde entiteit waarop geen aanvullend toezicht wordt uitgeoefend overeenkomstig lid 2 en waarvan de moederonderneming een gereguleerde entiteit of een gemengde financiële holding met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap is, wordt onderworpen aan het aanvullende toezicht op het niveau van het financiële conglomeraat in de mate en op de wijze zoals bepaald in artikel 14. 4. Wanneer personen in andere dan de in de leden 2 en 3 van dit artikel bedoelde gevallen deelnemingen in of kapitaalbanden met één of meer gereguleerde entiteiten hebben of op dergelijke entiteiten invloed van betekenis uitoefenen zonder een deelneming of kapitaalbanden te hebben , of met een of meer gereguleerde entiteiten verbonden zijn door een betrekking in de zin van artikel 12, lid 1 van richtlijn 83/349/EEG , bepalen de betrokken bevoegde autoriteiten of en in hoeverre deze entiteiten samen met andere entiteiten moeten worden behandeld als waren zij een financieel conglomeraat en of op de gereguleerde entiteiten aanvullend toezicht moet worden uitgeoefend. De in de eerste alinea bedoelde entiteiten moeten samen financiële diensten in de financiële sector verrichten en voldoen aan de voorwaarden van artikel 2, punt 12 , onder b), c) en d). De bevoegde autoriteiten nemen hun besluit met inachtneming van de doelstellingen van het aanvullende toezicht zoals bepaald in deze richtlijn. 5. De uitoefening van aanvullend toezicht op het niveau van het financiële conglomeraat betekent geenszins dat de bevoegde autoriteiten een rol te vervullen hebben bij de uitoefening van het toezicht op individuele basis op gemengde financiële holdings, op gereguleerde entiteiten uit derde landen in een financieel conglomeraat en op niet-gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat. Hoofdstuk II Aanvullend toezicht Afdeling 1 Financiële positie Artikel 5 Kapitaaltoereikendheid 1. Onverminderd de sectorale voorschriften oefenen de bevoegde autoriteiten aanvullend toezicht uit op de kapitaaltoereikendheid van de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat overeenkomstig de voorschriften die zijn neergelegd in de leden 2 tot en met 9 , in afdeling 2 en in bijlage I. 2. De lidstaten of de betrokken bevoegde autoriteiten verplichten de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat ertoe om eigen vermogen op het niveau van het financiële conglomeraat te verschaffen dat altijd ten minste gelijk is aan de kapitaaltoereikendheidsvereisten zoals berekend overeenkomstig bijlage I. De lidstaten of de betrokken bevoegde autoriteiten verplichten de gereguleerde entiteiten er tevens toe om op het niveau van het financiële conglomeraat adequate kapitaaltoereikendheidsstrategieën te volgen, alsook om passende interne-controleprocedures met betrekking tot de kapitaaltoereikendheid in te stellen. De in de eerste en de tweede alinea bedoelde vereisten worden gecontroleerd door de met de uitoefening van het aanvullende toezicht overeenkomstig afdeling 2 belaste bevoegde autoriteiten. Deze autoriteiten zien erop toe dat de in de eerste alinea bedoelde berekening ten minste eenmaal per jaar wordt uitgevoerd, hetzij door de gereguleerde entiteiten, hetzij door de gemengde financiële holding, hetzij door de bevoegde autoriteiten. De gereguleerde entiteiten of de gemengde financiële holdings stellen de relevante bevoegde autoriteit in kennis van de resultaten van de berekening of van de voor het maken van de berekening benodigde gegevens. 3. De financiële conglomeraten zijn vrij om te kiezen voor één van de drie in bijlage I beschreven methoden voor de berekening van de kapitaaltoereikendheidsvereisten op het niveau van het financiële conglomeraat, met de goedkeuring van de coördinator. 4 . Voor de berekening van de kapitaaltoereikendheidsvereisten als bedoeld in de eerste alinea van lid 2 worden de volgende entiteiten bij het toezicht betrokken: ondernemingen als bedoeld in artikel 7, lid 3, van Richtlijn 93/6/EEG, ondernemingen als bedoeld in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 98/78/EG, alsmede kredietinstellingen, financiële instellingen en ondernemingen die nevendiensten van het bankbedrijf verrichten als bedoeld in respectievelijk artikel 1, punt 1, tweede alinea, artikel 1, punt 5, en artikel 1, punt 23, van Richtlijn 2000/12/EG. 5. Voor de berekening van de aanvullende kapitaaltoereikendheid met betrekking tot een financieel conglomeraat, worden het eigen vermogen en de solvabiliteitsvereisten van de entiteiten in de groep berekend door toepassing van de desbetreffende sectorale voorschriften inzake de vorm en de mate van de consolidatie zoals vastgelegd in met name artikel 54 en Titel V, hoofdstuk 2, afdeling 1 van Richtlijn 2000/12/EG en bijlage 1, punt 1, sub B, van Richtlijn 98/78/EG. Bij de toepassing van de methoden 2 of 3 ("Aftrek en aggregatie", "Aftrek van een vereiste") wordt rekening gehouden met het proportionele deel van de moederonderneming of onderneming die een deelneming in een andere entiteit van de groep bezit. Onder "proportioneel deel" wordt verstaan het gedeelte van het geplaatste kapitaal dat rechtstreeks of middellijk het eigendom is van deze onderneming. 6. Tot een latere harmonisatie van de sectorale voorschriften worden de solvabiliteitsvereisten voor iedere onderscheiden financiële sector die in een financieel conglomeraat vertegenwoordigd is, door eigenvermogensbestanddelen als omschreven in de desbetreffende sectorale voorschriften gedekt; voor de verificatie van de naleving van de solvabiliteitsvereisten op het niveau van het financiële conglomeraat wordt rekening gehouden met de eigenvermogensbestanddelen die op grond van de voor elke onderscheiden sector geldende voorschriften in aanmerking mogen worden genomen, te berekenen overeenkomstig de methoden in bijlage I. 7 . De lidstaten of de met de uitoefening van het aanvullende toezicht belaste bevoegde autoriteiten kunnen in de onderstaande gevallen besluiten een bepaalde entiteit niet in aanmerking te nemen bij de berekening van de aanvullende kapitaaltoereikendheidsvereisten: Mochten overeenkomstig de eerste alinea, onder b), echter verscheidene entiteiten voor uitsluiting in aanmerking komen, dan moeten deze toch worden meegeteld wanneer zij samen niet van te verwaarlozen betekenis zijn. Wanneer de bevoegde autoriteiten in een van de in de eerste alinea bedoelde gevallen besluiten om met een gereguleerde entiteit geen rekening te houden, mogen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar die entiteit gevestigd is, de entiteit die aan het hoofd van het financiële conglomeraat staat verzoeken alle informatie te verstrekken die het toezicht op die entiteit kan vergemakkelijken. 8. De bevoegde autoriteiten houden rekening met de openbare financiële verplichtingen van "coöperatieve conglomeraten" die niet onder de definities van deze richtlijn vallen jegens andere financiële entiteiten. Het niveau van het proportioneel deel wordt bepaald door de verwachte verplichtingen waartoe de relatie tussen deze ondernemingen aanleiding kan geven. 9 . Wanneer de kapitaaltoereikendheidspositie op het niveau van het financiële conglomeraat lager uitvalt dan de in lid 2, eerste alinea, bedoelde vereisten, wanneer niet aan de andere vereisten van lid 2 is voldaan, of wanneer aan de vereisten wordt voldaan maar de solvabiliteit toch dreigt te worden ondermijnd, dragen de bevoegde autoriteiten die het toezicht op de gereguleerde entiteiten in het financiële conglomeraat uitoefenen er zorg voor dat deze entiteiten, en waar nodig andere entiteiten in de groep, de nodige maatregelen nemen om de situatie zo spoedig mogelijk recht te zetten. Waar nodig coördineren de betrokken bevoegde autoriteiten hun toezichtmaatregelen. Artikel 6 Transacties binnen een groep en risicoconcentratie 1. Onverminderd de sectorale voorschriften oefenen de bevoegde autoriteiten aanvullend toezicht uit op de transacties binnen een groep en de risicoconcentratie van de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat overeenkomstig de voorschriften die zijn neergelegd in de leden 2 tot en met 7 , in afdeling 2 en in bijlage II. 2. De lidstaten of de betrokken bevoegde autoriteiten eisen dat er in de gereguleerde entiteiten binnen het financiële conglomeraat adequate risicomanagement- en interne-controleprocedures, met inbegrip van gedegen rapportage- en boekhoudsystemen, bestaan die een goede identificatie, meting, bewaking en controle van de transacties binnen het financiële conglomeraat en van de risicoconcentratie op het niveau van het financiële conglomeraat mogelijk maken. Deze procedures worden gecontroleerd door de met de uitoefening van het aanvullende toezicht belaste bevoegde autoriteiten. 3. De lidstaten of de betrokken bevoegde autoriteiten verplichten de gereguleerde entiteiten of gemengde financiële holdings ertoe regelmatig en ten minste eenmaal per jaar alle significante transacties binnen het financiële conglomeraat en iedere significante risicoconcentratie op het niveau van het financiële conglomeraat aan de met de uitoefening van het aanvullende toezicht belaste bevoegde autoriteit te rapporteren overeenkomstig de voorschriften die zijn neergelegd in dit artikel en in bijlage II. Deze transacties binnen de groep en risicoconcentraties worden gecontroleerd door de met de uitoefening van het aanvullende toezicht overeenkomstig afdeling 2 belaste bevoegde autoriteiten. 4. Tot een latere coördinatie van de Gemeenschapswetgeving mogen de lidstaten kwantitatieve limieten vaststellen of kunnen zij hun bevoegde autoriteiten toestaan kwantitatieve limieten vast te stellen, of andere toezichtmaatregelen met dezelfde bedoeling nemen met betrekking tot de transacties binnen een financieel conglomeraat en de risicoconcentratie op het niveau van een financieel conglomeraat. 5. Wanneer een financieel conglomeraat wordt geleid door een gemengde financiële holding, dan zijn de voor de grootste financiële sector in het financiële conglomeraat geldende sectorale voorschriften betreffende transacties binnen een groep en risicoconcentraties van toepassing op de sector als geheel, met inbegrip van de gemengde financiële holding. 6. Indien de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat de in de leden 2 tot en met 5 gestelde eisen niet naleven, zien de met de uitoefening van het toezicht op de gereguleerde entiteiten in het financiële conglomeraat belaste bevoegde autoriteiten erop toe dat deze entiteiten, en waar nodig andere entiteiten in de groep, de nodige maatregelen nemen om de situatie zo spoedig mogelijk recht te zetten. Wanneer de transacties binnen de groep of de risicoconcentraties een bedreiging voor de financiële positie van de gereguleerde entiteiten vormen, dan nemen de bevoegde autoriteiten passende maatregelen. Waar nodig coördineren de betrokken bevoegde autoriteiten hun toezichtmaatregelen. 7. De coördinator houdt nauwgezet toezicht op de toepassing van de regels voor transacties binnen een groep en de risicoconcentratie binnen financiële conglomeraten en brengt regelmatig verslag uit aan het in artikel 17 bedoelde comité voor financiële conglomeraten. Drie jaar na de vaststelling van deze richtlijn brengt de Commissie een evaluatieverslag uit over de wenselijkheid van de invoering van kwantitatieve drempels en limieten voor transacties binnen een groep en risicoconcentratie voor financiële conglomeraten, hetgeen een gelijktijdige aanpassing van de verzekeringsrichtlijnen vereist. Afdeling 2 Maatregelen om het aanvullende toezicht te vergemakkelijken Artikel 7 Tot uitoefening van het aanvullende toezicht bevoegde autoriteiten (de coördinator) 1. Teneinde een adequaat aanvullend toezicht op de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat te verzekeren, wijzen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten, met inbegrip van die van de lidstaat waar de gemengde financiële holding is opgericht, onder elkaar één coördinator aan die met de coördinatie en uitoefening van het aanvullende toezicht wordt belast. Deze coördinator wordt aldus aangewezen en van zijn identiteit wordt onverwijld en vóór de datum van omzetting van deze richtlijn in de lidstaten kennis gegeven aan de betreffende gereguleerde entiteiten . 2. De aanwijzing wordt gebaseerd op de volgende criteria : indien de voornaamste activiteit van het financiële conglomeraat echter een andere financiële sector betreft dan die van de gereguleerde entiteit waaraan vergunning is verleend in de in de eerste alinea bedoelde lidstaat, wordt het aanvullende toezicht uitgeoefend door een coördinator die is samengesteld uit de in de vorige alinea bedoelde autoriteit en de bevoegde autoriteit die vergunning heeft verleend aan de gereguleerde entiteit met het hoogste balanstotaal in de belangrijkste financiële sector; indien aan meerdere gereguleerde entiteiten die in verschillende financiële sectoren actief zijn, vergunning is verleend in de lidstaat waar de gemengde financiële holding is opgericht, dan wordt de functie van coördinator uitgeoefend door de autoriteit die bevoegd is voor de gereguleerde entiteit die in de belangrijkste financiële sector actief is; indien het financiële conglomeraat wordt geleid door meerdere gemengde financiële holdings die in verschillende lidstaten zijn opgericht, en indien er in elk van deze staten een gereguleerde entiteit voorkomt, dan wordt de functie van coördinator uitgeoefend door de autoriteit die bevoegd is voor de gereguleerde entiteit met het hoogste balanstotaal wanneer deze entiteiten in dezelfde financiële sector actief zijn, of door de autoriteit die bevoegd is voor de gereguleerde entiteit die in de belangrijkste financiële sector actief is; 3. Alvorens tot een dergelijke aanwijzing over te gaan, stellen de betreffende bevoegde autoriteiten de gereguleerde entiteiten in de gelegenheid hun standpunt met betrekking tot de aanwijzing van de coördinator kenbaar te maken. 4. In buitengewone gevallen kunnen de bevoegde autoriteiten met algemene instemming ontheffing van de in lid 2 genoemde criteria verlenen, indien de toepassing ervan niet op zijn plaats zou zijn. 5 . De coördinator van de uitoefening van het aanvullende toezicht op een financieel conglomeraat stelt de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten en de Commissie van zijn aanwijzing in kennis. Artikel 8 Taken van de coördinator 1. De coördinator van de uitoefening van het aanvullende toezicht wordt belast met de volgende taken: De coördinator, de autoriteiten die bevoegd zijn voor de uitoefening van het sectorale groepsbrede toezicht op de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat, en, in voorkomend geval, de overige bevoegde autoriteiten treffen de nodige coördinatieregelingen om de uitoefening van het aanvullende toezicht te vergemakkelijken. Deze coördinatieregelingen kunnen extra taken voor de coördinator met zich meebrengen. 2. Onverminderd de mogelijkheid tot delegatie van specifieke toezichtbevoegdheden en &nbhy;verantwoordelijkheden overeenkomstig de Gemeenschapswetgeving, heeft het bestaan van een coördinator die met specifieke taken op het gebied van de uitoefening van het aanvullende toezicht op de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat is belast, geen enkele invloed op de in de sectorale voorschriften omschreven taken en verantwoordelijkheden van de bevoegde autoriteiten. Artikel 9 Samenwerking en uitwisseling van informatie tussen bevoegde autoriteiten 1. De met de uitoefening van het toezicht op gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat belaste bevoegde autoriteiten werken nauw met elkaar samen. Onverminderd hun respectieve verantwoordelijkheden zoals gedefinieerd in de sectorale voorschriften, verstrekken deze autoriteiten, ongeacht of zij in dezelfde lidstaat gevestigd zijn, elkaar alle informatie die essentieel of dienstig is voor de uitoefening van de toezichthoudende taken door de andere bevoegde autoriteiten en verschaffen zij de coördinator alle informatie die van belang is voor de uitoefening van zijn taken zoals gedefinieerd in artikel 8. In dit verband delen de bevoegde autoriteiten desgevraagd alle dienstige informatie mede en verstrekken zij uit eigen beweging alle essentiële informatie. Deze samenwerking betreft ten minste de vergaring en uitwisseling van informatie met betrekking tot de volgende aspecten: In overeenstemming met het bepaalde in de sectorale voorschriften is het de bevoegde autoriteiten eveneens toegestaan informatie met betrekking tot gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat uit te wisselen met de volgende autoriteiten indien zulks voor de uitoefening van hun respectieve taken nodig is: centrale banken, andere organen met een vergelijkbare functie in hun hoedanigheid van monetaire autoriteiten en, in voorkomend geval, andere autoriteiten die met het toezicht op betalingssystemen zijn belast. De betrokken bevoegde autoriteiten moeten elkaar eerst raadplegen voordat zij een besluit in verband met de volgende aangelegenheden nemen wanneer dat besluit van belang kan zijn voor de toezichthoudende taken van andere bevoegde autoriteiten: 2. De coördinator kan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de moederonderneming gevestigd is en die niet zelf op grond van artikel 7 het aanvullende toezicht uitoefenen, vragen om van de moederonderneming de informatie te verlangen die voor de uitoefening van zijn coördinatietaken als omschreven in artikel 8 dienstig is, en deze informatie aan hem door te geven. Indien de in artikel 11, lid 2, bedoelde informatie reeds op grond van de sectorale voorschriften aan een bevoegde autoriteit is verstrekt, wenden de met de uitoefening van het aanvullende toezicht belaste bevoegde autoriteiten zich tot de eerstgenoemde autoriteit om de informatie te verkrijgen. 3. De lidstaten geven toestemming voor de uitwisseling van informatie tussen hun bevoegde autoriteiten onderling en tussen hun bevoegde autoriteiten en de in de leden 1 en 2 bedoelde andere autoriteiten. De vergaring of het bezit van informatie met betrekking tot een entiteit in een financieel conglomeraat die geen gereguleerde entiteit is, houdt geenszins in dat de bevoegde autoriteiten op deze entiteit toezicht op individuele basis moeten uitoefenen. De in het kader van de uitoefening van het aanvullende toezicht ontvangen informatie, en in het bijzonder alle vormen van uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten onderling en tussen de bevoegde autoriteiten en andere autoriteiten waarin deze richtlijn voorziet, vallen onder de in de sectorale voorschriften vervatte bepalingen inzake het beroepsgeheim en de uitwisseling van vertrouwelijke informatie. Artikel 10 Interne-controleprocedures De bevoegde autoriteiten dragen er zorg voor dat er in elke onderneming die onder het bereik van het aanvullende toezicht vallen zoals dat in artikel 4 is gedefinieerd, adequate interne-controleprocedures bestaan voor de productie van alle gegevens en inlichtingen die voor de uitoefening van het aanvullende toezicht dienstig zijn. Artikel 11 Toegang tot informatie 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat in hun rechtsgebied geen juridische belemmeringen de onder het bereik van het aanvullende toezicht vallende natuurlijke en rechtspersonen verhinderen om onderling alle informatie uit te wisselen die voor de uitoefening van het aanvullende toezicht dienstig is. 2. De lidstaten bepalen dat hun met de uitoefening van het aanvullende toezicht belaste bevoegde autoriteiten de entiteiten in een financieel conglomeraat hetzij direct, hetzij indirect moeten kunnen benaderen om toegang te krijgen tot alle informatie die voor de uitoefening van het aanvullende toezicht dienstig is. Artikel 12 Verificatie Indien de bevoegde autoriteiten bij de toepassing van deze richtlijn in welbepaalde gevallen informatie over een al dan niet gereguleerde entiteit uit een andere lidstaat die van een financieel conglomeraat deel uitmaakt, wensen te verifiëren, verzoeken zij de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaat deze verificatie te verrichten. De autoriteiten die een dergelijk verzoek hebben ontvangen, moeten hieraan in het kader van hun bevoegdheid gevolg geven door de verificatie zelf te verrichten, door toe te staan dat de verificatie door een registeraccountant of een deskundige wordt verricht, dan wel door de verzoekende autoriteiten toestemming te verlenen de verificatie zelf te verrichten. Wanneer de bevoegde autoriteiten van wie het verzoek uitgaat, de verificatie niet zelf verrichten, kunnen zij vragen om aan de verificatie deel te nemen. Artikel 13 Aanvullende bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten 1. Tot een latere harmonisatie van de sectorale voorschriften bepalen de lidstaten dat hun bevoegde autoriteiten gemachtigd zijn om alle toezichtmaatregelen te nemen die zij nodig achten om de omzeiling van sectorale voorschriften door gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat te voorkomen of aan te pakken. 2. De lidstaten bepalen dat, onverminderd gevallen die onder de strafwet vallen, jegens gemengde financiële holdings, of verantwoordelijke bestuurders daarvan, die wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen overtreden welke ter uitvoering van deze richtlijn zijn vastgesteld, sancties of maatregelen kunnen worden opgelegd om aan de vastgestelde overtredingen een einde te maken of de oorzaken daarvan weg te nemen. In bepaalde gevallen kunnen deze maatregelen een optreden van de rechter vereisen. De bevoegde autoriteiten werken nauw samen opdat de genoemde sancties of maatregelen de beoogde uitwerking hebben. Afdeling 3 Derde landen Artikel 14 Moederondernemingen buiten de Gemeenschap 1. Onverminderd de sectorale voorschriften gaan de bevoegde autoriteiten in het in artikel 4, lid 3, bedoelde geval na of de gereguleerde entiteiten die geleid worden door een moederonderneming met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap, onderworpen zijn aan door een bevoegde autoriteit van een derde land uitgeoefend toezicht dat beantwoordt aan de bepalingen van deze richtlijn betreffende het aanvullende toezicht op gereguleerde entiteiten als bedoeld in artikel 4, lid 2. De verificatie geschiedt door de bevoegde autoriteit die met de uitoefening van het aanvullende toezicht belast zou zijn mocht lid 2 van toepassing zijn. De lidstaat stelt de Commissie en de overige lidstaten in kennis van elk geval van gelijkwaardig toezicht dat hij heeft erkend of voornemens is te erkennen. Indien binnen een termijn van twee maanden na een dergelijke kennisgeving aan de lidstaten en de Commissie door een lidstaat of de Commissie bezwaar wordt aangetekend tegen de gelijkwaardigheid van dit toezicht, leidt de Commissie over deze zaak de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure in. De betrokken lidstaat neemt passende maatregelen ter uitvoering van de besluiten die volgens deze procedure worden genomen. 2. Indien een dergelijk gelijkwaardig toezicht ontbreekt, passen de lidstaten naar analogie op de gereguleerde entiteiten de bepalingen betreffende de uitoefening van het aanvullende toezicht op gereguleerde entiteiten zoals bedoeld in artikel 4, lid 2, toe. Als alternatief kunnen de bevoegde autoriteiten één van de methoden zoals bedoeld in lid 3 toepassen. 3. De lidstaten staan hun bevoegde autoriteiten toe andere methoden toe te passen die een adequaat aanvullend toezicht op de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat waarborgen. Over deze methoden moet ten minste overeenstemming zijn bereikt met de bevoegde autoriteiten die met het sectorale groepsbrede toezicht op de gereguleerde entiteiten in het financiële conglomeraat zijn belast, en, in voorkomend geval, met andere betrokken bevoegde autoriteiten. De bevoegde autoriteiten kunnen meer bepaald verlangen dat een gemengde financiële holding met hoofdkantoor in de Gemeenschap wordt opgericht en op de gereguleerde entiteiten in het door deze holding geleide financiële conglomeraat de bepalingen van deze richtlijn toepassen. De methoden moeten de doelstellingen van het aanvullende toezicht als gedefinieerd in deze richtlijn verwezenlijken en aan de overige lidstaten en de Commissie worden medegedeeld . Artikel 15 Samenwerking met bevoegde autoriteiten van derde landen 1. Artikel 25, leden 1 en 2, van Richtlijn 2000/12/EG en artikel 10 bis van Richtlijn 98/78/EG zijn mutatis mutandis van toepassing bij onderhandelingen over overeenkomsten met één of meer derde landen met het oog op het maken van afspraken over de uitoefening van het aanvullende toezicht op gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat. 2. De Commissie onderzoekt met het Raadgevend Comité voor het Bankwezen en het Comité voor het Verzekeringswezen het resultaat van de in lid 1 genoemde onderhandelingen en de daaruit voortvloeiende situatie. Hoofdstuk III Aan de Commissie verleende bevoegdheden en comitéprocedure Artikel 16 Aan de Commissie verleende bevoegdheden 1. Om rekening te houden met technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap stelt de Commissie overeenkomstig de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot : 2. Onverminderd de reeds vastgestelde uitvoeringsmaatregelen wordt de toepassing van de bepalingen van de onderhavige richtlijn tot vaststelling van technische voorschriften en besluiten volgens de in lid 1 bedoelde procedure, opgeschort na afloop van een periode van vier jaar, te rekenen vanaf de inwerkingtreding van de richtlijn. Op voorstel van de Commissie kunnen het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag de geldigheidsduur van de desbetreffende bepalingen verlengen. Te dien einde beraden zij zich daarover opnieuw vóór het verstrijken van die periode. 3. De Commissie informeert het publiek omtrent voorstellen die overeenkomstig dit artikel worden ingediend. Zij raadpleegt formeel de betreffende representatieve organen van de Europese industrie, alvorens het ontwerp van de te nemen maatregelen voor te leggen aan het in artikel 17 bedoelde comité voor de financiële conglomeraten. Het comité voor de financiële conglomeraten raadpleegt de betreffende representatieve organen van de Europese industrie op het gebied van financiële diensten alvorens zijn advies uit te brengen. Artikel 17 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité voor financiële conglomeraten, dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van de artikelen 7 en 8 daarvan. 3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt op drie maanden vastgesteld. Hoofdstuk IV Wijzigingen op bestaande richtlijnen Artikel 18 Wijzigingen op Richtlijn 73/239/EEG Richtlijn 73/239/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) Aan artikel 8, lid 1, sub e), wordt de volgende alinea toegevoegd: "Wanneer een verzekeringsonderneming mede wordt bestuurd door personen die in een andere juridische entiteit zijn benoemd of wanneer in een andere juridische entiteit benoemde personen wezenlijke invloed hebben op de leiding van een verzekeringsonderneming, is het bepaalde in de eerste alinea mutatis mutandis ook op deze personen van toepassing." 2) Het volgende artikel 12 bis wordt ingevoegd: "Artikel 12 bis 1. De betrokken bevoegde autoriteiten van de andere lidstaat moeten vooraf worden geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een verzekeringsonderneming die 2. De betrokken autoriteit van een lidstaat die bevoegd is voor de uitoefening van het toezicht op kredietinstellingen of beleggingsondernemingen, moet vooraf worden geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een verzekeringsonderneming die 3. De in de leden 1 en 2 bedoelde bevoegde autoriteiten raadplegen elkaar met name wanneer de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie en ervaring van de bij het management van een andere entiteit van dezelfde groep betrokken bestuurders worden beoordeeld. Zij stellen elkaar in kennis van alle informatie betreffende de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie en ervaring van bestuurders welke van belang is voor de andere betrokken bevoegde autoriteiten, voor het verlenen van een vergunning, alsook voor de voortdurende toetsing van de naleving van de voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening." 3) Aan het einde van artikel 16, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd: "De solvabiliteitsmarge wordt verminderd met de deelnemingen in andere verzekeringsondernemingen en herverzekeringsondernemingen ten belope van meer dan 10% van het kapitaal van die entiteiten, alsmede deelnemingen in kredietinstellingen en financiële instellingen in de zin van artikel 1, punten 1 en 5, van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad * (20) , ten belope van meer dan 20% van het kapitaal van die entiteiten, alsmede met achtergestelde schuldvorderingen en met in dit lid en in artikel 18, tweede alinea, punt 1, vijfde en zesde streepje, van Richtlijn 79/267/EEG van de Raad * (21) * bedoelde, in het bezit van de verzekeringsonderneming zijnde schuldtitels, uitgegeven door andere verzekeringsondernemingen en herverzekeringsondernemingen waarin zij voor meer dan 20% van hun kapitaal deelneemt, alsmede met achtergestelde schuldvorderingen en met in artikel 35 en artikel 36, lid 3, van Richtlijn 2000/12/EG bedoelde, in het bezit van de verzekeringsonderneming zijnde schuldtitels, uitgegeven door kredietinstellingen en financiële instellingen waarin zij voor meer dan 20% van hun kapitaal deelneemt. Indien tijdelijk aandelen in een andere kredietinstelling, financiële instelling, verzekeringsonderneming of herverzekeringsonderneming worden gehouden met het oog op een financiële bijstandsoperatie, bedoeld om die entiteit te saneren en te redden, kan de bevoegde autoriteit ontheffing van deze bepaling verlenen. Wat de berekening van de solvabiliteitsmarge op individuele basis betreft, mogen de lidstaten evenwel toestaan dat verzekeringsondernemingen die onderworpen zijn aan het aanvullende toezicht overeenkomstig Richtlijn 98/78/EG van het Europees Parlement en de Raad * (22) ** of Richtlijn 2002 /.../EG van het Europees Parlement en de Raad bovengenoemde deelnemingen, achtergestelde schuldvorderingen en schuldtitels uitgegeven door entiteiten die onder het aanvullende toezicht vallen, niet aftrekken.geven door entiteiten die onder het aanvullende toezicht vallen, niet aftrekken. Artikel 19 Wijzigingen op Richtlijn 79/267/EEG Richtlijn 79/267/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) Aan artikel 8, lid 1, sub e), wordt de volgende alinea toegevoegd: "Wanneer een levensverzekeringsonderneming mede wordt bestuurd door personen die in een andere juridische entiteit zijn benoemd of wanneer in een andere juridische entiteit benoemde personen wezenlijke invloed hebben op de leiding van een levensverzekeringsonderneming, is het bepaalde in de eerste alinea mutatis mutandis ook op deze personen van toepassing." 2) Het volgende artikel 12 bis wordt ingevoegd: "Artikel 12 bis 1. De betrokken bevoegde autoriteiten van de andere lidstaat moeten vooraf worden geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een levensverzekeringsonderneming die 2. De betrokken autoriteit van een lidstaat die bevoegd is voor de uitoefening van het toezicht op kredietinstellingen of beleggingsondernemingen, moet vooraf worden geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een levensverzekeringsonderneming die 3. De in de leden 1 en 2 bedoelde bevoegde autoriteiten raadplegen elkaar met name wanneer de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie en ervaring van de bij het management van een andere entiteit van dezelfde groep betrokken bestuurders worden beoordeeld. Zij stellen elkaar in kennis van alle informatie betreffende de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie en ervaring van bestuurders welke van belang is voor de andere betrokken bevoegde autoriteiten, voor het verlenen van een vergunning, alsook voor de voortdurende toetsing van de naleving van de voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening." 3) Aan artikel 18 wordt het volgende lid toegevoegd: "4. De solvabiliteitsmarge wordt verminderd met de deelnemingen in andere verzekeringsondernemingen en herverzekeringsondernemingen ten belope van meer dan 10% van het kapitaal van die entiteiten , alsmede deelnemingen in kredietinstellingen en financiële instellingen in de zin van artikel 1, punten 1 en 5, van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad * (23) , ten belope van meer dan 20% van het kapitaal van die entiteiten , alsmede met de achtergestelde schuldvorderingen en met de in dit lid en in artikel 16, tweede alinea, punt 1, zevende en achtste streepje, van Richtlijn 73/239/EEG en in artikel 35 van Richtlijn 2000/12/EG bedoelde, in het bezit van de verzekeringsonderneming zijnde schuldtitels, uitgegeven door andere verzekeringsondernemingen en herverzekeringsondernemingen waarin zij voor meer dan 20% van hun kapitaal deelneemt, alsmede met de achtergestelde schuldvorderingen en met de in artikel 36, lid 3, van Richtlijn 2000/12/EG bedoelde , in het bezit van de verzekeringsonderneming zijnde schuldtitels, uitgegeven door kredietinstellingen en financiële instellingen waarin zij voor meer dan 20% van hun kapitaal deelneemt . Indien tijdelijk aandelen in een andere kredietinstelling, financiële instelling, verzekeringsonderneming of herverzekeringsonderneming worden gehouden met het oog op een financiële bijstandsoperatie, bedoeld om die entiteit te saneren en te redden, kan de bevoegde autoriteit ontheffing van deze bepaling verlenen. Wat de berekening van de solvabiliteitsmarge op individuele basis betreft, mogen de lidstaten evenwel toestaan dat verzekeringsondernemingen die onderworpen zijn aan het aanvullende toezicht overeenkomstig Richtlijn 98/78/EG van het Europees Parlement en de Raad ** * (24) * of Richtlijn 2002 /.../EG van het Europees Parlement en de Raad bovengenoemde deelnemingen, achtergestelde schuldvorderingen en schuldtitels uitgegeven door entiteiten die onder het aanvullende toezicht vallen, niet aftrekken. Artikel 20 Wijziging op Richtlijn 92/49/EEG In artikel 15 van Richtlijn 92/49/EEG wordt het volgende lid 1 bis ingevoegd: "1 bis. Indien de verwerver van de in lid 1 bedoelde deelnemingen een verzekeringsonderneming, kredietinstelling of beleggingsonderneming is waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, of een moederonderneming van een dergelijke entiteit, of een natuurlijke of rechtspersoon die zeggenschap over een dergelijke entiteit uitoefent, en indien de onderneming waarin de verwerver een deelneming wil verkrijgen, daardoor een dochteronderneming van de verwerver wordt of onder zijn zeggenschap komt, moet de deelneming het voorwerp uitmaken van een voorafgaande raadpleging als bedoeld in artikel 12 bis van Richtlijn 73/239/EEG." Artikel 21 Wijziging op Richtlijn 92/96/EEG In artikel 14 van Richtlijn 92/96/EEG wordt het volgende lid 1 bis ingevoegd: "1 bis. Indien de verwerver van de in lid 1 bedoelde deelnemingen een verzekeringsonderneming, kredietinstelling of beleggingsonderneming is waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, of een moederonderneming van een dergelijke entiteit, of een natuurlijke of rechtspersoon die zeggenschap over een dergelijke entiteit uitoefent, en indien de onderneming waarin de verwerver de deelneming wil verkrijgen, daardoor een dochteronderneming van de verwerver wordt of onder zijn zeggenschap komt, moet de deelneming het voorwerp uitmaken van een voorafgaande raadpleging als bedoeld in artikel 12 bis van Richtlijn 79/267/EEG." Artikel 22 Wijziging op Richtlijn 93/6/EG In artikel 7, lid 3, van Richtlijn 93/6/EG worden het eerste en tweede streepje vervangen door de volgende tekst: "- een "financiële holding" is een financiële instelling waarvan de dochterondernemingen uitsluitend of hoofdzakelijk beleggingsondernemingen of andere financiële instellingen zijn, waarvan ten minste één dochteronderneming een beleggingsonderneming is, en die geen financiële holding is in de zin van Richtlijn 2002 /.../EG van het Europees Parlement en de Raad*; * PB L ... van ...." Artikel 23 Wijzigingen op Richtlijn 93/22/EG Richtlijn 93/22/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) In artikel 3, lid 3, eerste alinea, wordt aan het tweede streepje de volgende zin toegevoegd: "Wanneer een beleggingsonderneming mede wordt bestuurd door personen die in een andere juridische entiteit zijn benoemd of wanneer in een andere juridische entiteit benoemde personen wezenlijke invloed hebben op de leiding van een beleggingsonderneming, zijn deze bepalingen mutatis mutandis op deze personen van toepassing." 2) Aan artikel 6 worden de volgende alinea's toegevoegd: "De betrokken autoriteit van een lidstaat die bevoegd is voor de uitoefening van het toezicht op kredietinstellingen of verzekeringsondernemingen, moet vooraf wordt geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een beleggingsonderneming die De in de voorafgaande alinea's bedoelde bevoegde autoriteiten raadplegen elkaar met name wanneer de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie en ervaring van de bij het management van een andere entiteit van dezelfde groep betrokken bestuurders worden beoordeeld. Zij stellen elkaar in kennis van alle informatie betreffende de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie en ervaring van bestuurders welke van belang is voor de andere betrokken bevoegde autoriteiten, voor het verlenen van een vergunning, alsook voor de voortdurende toetsing van de naleving van de voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening." 3) Artikel 9, lid 2, wordt vervangen door de volgende tekst: "2. Indien de verwerver van de in lid 1 bedoelde deelnemingen een beleggingsonderneming, kredietinstelling of verzekeringsonderneming is waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, of een moederonderneming van een beleggingsonderneming, kredietinstelling of verzekeringsonderneming waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, of een persoon die zeggenschap uitoefent over een beleggingsonderneming, kredietinstelling of verzekeringsonderneming waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, en indien de onderneming waarin de verwerver de deelneming wil verkrijgen, daardoor een dochteronderneming van de verwerver wordt of onder zijn zeggenschap komt, moet de deelneming het voorwerp uitmaken van een voorafgaande raadpleging als bedoeld in artikel 6." Artikel 24 Wijzigingen op Richtlijn 98/78/EG Richtlijn 98/78/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) In artikel 1 worden de punten g), h), i) en j) vervangen door de volgende tekst: "g) deelnemende onderneming: een onderneming die een moederonderneming is, of een andere onderneming die een deelneming bezit, of een onderneming die met een andere onderneming verbonden is door een betrekking in de zin van artikel 12, lid 1, van Richtlijn 83/349/EEG; * PB L ... van ...." 2) Aan artikel 6, lid 3, wordt de volgende zin toegevoegd: "Wanneer de bevoegde autoriteit van wie het verzoek uitgaat, de verificatie niet zelf verricht, mag zij vragen om aan de verificatie deel te nemen." 3) In artikel 8, lid 2, wordt de eerste alinea vervangen door de volgende tekst: "De lidstaten eisen dat er in de verzekeringsondernemingen adequate risicomanagement- en interne-controleprocedures, met inbegrip van gedegen rapportage- en boekhoudsystemen, bestaan die een goede identificatie, meting, bewaking en controle van de in lid 1 bedoelde transacties mogelijk maken. De lidstaten eisen tevens dat de verzekeringsondernemingen ten minste eenmaal per jaar de significante transacties aan de bevoegde autoriteiten rapporteren. Deze procedures worden gecontroleerd door de bevoegde autoriteiten." 4) Het volgende artikel 10 bis wordt ingevoegd: "Artikel 10 bis Samenwerking met de bevoegde autoriteiten van derde landen 1. De Commissie kan op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief aan de Raad voorstellen doen voor onderhandelingen over overeenkomsten met één of meer derde landen met het oog op het maken van afspraken voor de uitoefening van aanvullend toezicht op: 2. De in lid 1 bedoelde overeenkomsten hebben met name ten doel te waarborgen dat: 3. De Commissie onderzoekt met het Comité voor het Verzekeringswezen het resultaat van de in lid 1 genoemde onderhandelingen en de daaruit voortvloeiende situatie." 5) Aan bijlage I, punt 1, sub B, wordt de volgende alinea toegevoegd: "Wanneer er geen kapitaalbanden bestaan tussen sommige van de ondernemingen in een verzekeringsgroep, bepaalt de bevoegde autoriteit met welk proportioneel deel rekening moet worden gehouden." Artikel 25 Wijzigingen op Richtlijn 2000/12/EG Richtlijn 2000/12/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd: a) Punt 9 wordt vervangen door de volgende tekst: "9. "deelneming voor de uitoefening van het toezicht op geconsolideerde basis": een deelneming in de zin van artikel 17, eerste zin, van Richtlijn 78/660/EEG of de rechtstreekse of middellijke eigendom van 20% of meer van de stemrechten of van het kapitaal van een onderneming;" b) de punten 21 en 22 worden vervangen door de volgende tekst: "21. "financiële holding": een financiële instelling waarvan de dochterondernemingen uitsluitend of hoofdzakelijk kredietinstellingen of financiële instellingen zijn, waarvan ten minste één dochteronderneming een kredietinstelling is, en die geen financiële holding is in de zin van Richtlijn 2002 /.../EG van het Europees Parlement en de Raad*; * PB L ... van ...." 2) Aan artikel 6, lid 1, tweede alinea, wordt de volgende zin toegevoegd: "Wanneer een kredietinstelling mede wordt bestuurd door personen die in een andere juridische entiteit zijn benoemd of wanneer in een andere juridische entiteit benoemde personen wezenlijke invloed hebben op de leiding van een kredietinstelling, zijn deze bepalingen mutatis mutandis op deze personen van toepassing." 3) Aan artikel 12 worden de volgende alinea's toegevoegd: "De betrokken autoriteit van een lidstaat die bevoegd is voor de uitoefening van het toezicht op verzekeringsondernemingen of beleggingsondernemingen, moet vooraf worden geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een kredietinstelling die De in de voorafgaande alinea's bedoelde bevoegde autoriteiten raadplegen elkaar met name wanneer de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie en ervaring van de bij het management van een andere entiteit van dezelfde groep betrokken bestuurders worden beoordeeld. Zij stellen elkaar in kennis van alle informatie betreffende de geschiktheid van de aandeelhouders en de reputatie en ervaring van bestuurders welke van belang is voor de andere betrokken bevoegde autoriteiten, voor het verlenen van een vergunning, alsook voor de voortdurende toetsing van de naleving van de voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening." 4) Artikel 16, lid 2, wordt vervangen door de volgende tekst: "2. Indien de verwerver van de in lid 1 bedoelde deelnemingen een kredietinstelling, verzekeringsonderneming of beleggingsonderneming is waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, of een moederonderneming van een kredietinstelling, verzekeringsonderneming of beleggingsonderneming waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, of een natuurlijke of rechtspersoon die zeggenschap uitoefent over een kredietinstelling, verzekeringsonderneming of beleggingsonderneming waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, en indien de entiteit waarin de verwerver een deelneming wil verkrijgen, daardoor een dochteronderneming van de verwerver wordt of onder zijn zeggenschap komt, moet de beoordeling van de deelneming het voorwerp uitmaken van een voorafgaande raadpleging als bedoeld in artikel 12." 5) Artikel 34, lid 2, wordt als volgt gewijzigd: a) in de eerste alinea worden de punten 12 en 13 vervangen door de volgende tekst: "12. deelnemingen in andere kredietinstellingen of financiële instellingen ten belope van meer dan 10% van het kapitaal van die entiteiten, alsmede deelnemingen in verzekeringsondernemingen of herverzekeringsonderneming ten belope van meer dan 20% van het kapitaal van die entiteitenen, alsmede achtergestelde schuldvorderingen en de in artikel 35 bedoelde , in het bezit van een kredietinstelling zijnde schuldtitels, uitgegeven door andere kredietinstellingen of financiële instellingen waarin zij voor meer dan 10% van hun kapitaal deelneemt , alsmede achtergestelde schuldvorderingen en de in artikel 16, lid 1, tweede alinea, zevende en achtste streepje van Richtlijn 73/239/EEG en artikel 18, tweede alinea, punt 1, vijfde en zesde streepje, van Richtlijn 79/267/EEG bedoelde, in het bezit van een kredietinstelling zijnde schuldtitels, uitgegeven door verzekeringsondernemingen en herverzekeringsondernemingen waarin zij voor meer dan 20% van hun kapitaal deelneemt; indien tijdelijk aandelen in een andere kredietinstelling, financiële instelling, verzekeringsonderneming of herverzekeringsonderneming worden gehouden met het oog op een financiële bijstandsoperatie, bedoeld om die entiteit te saneren en te redden, kan de bevoegde autoriteit ontheffing van deze bepaling verlenen. Voor deelnemingen in verzekeringsmaatschappijen wordt de aftrek beperkt tot het proportioneel deel van de solvabiliteitsvereisten van laatstgenoemde entiteiten. Onder proportioneel deel wordt verstaan het proportioneel percentage van het geplaatste kapitaal dat eigendom is van deze entiteiten, behalve in de gevallen waarin de holding grotere verplichtingen heeft. Binnen een jaar nadat op internationaal niveau overeenstemming is bereikt over regels voor het elimineren van double gearing van eigen kapitaal in financiële groepen onderzoekt de Commissie hoe de wetgeving van de Europese Unie met deze internationale overeenkomsten in overeenstemming kan worden gebracht. b) in de tweede alinea wordt de eerste zin vervangen door de volgende tekst: "Wat de berekening van het eigen vermogen op individuele basis betreft, mogen de lidstaten toestaan dat kredietinstellingen die onderworpen zijn aan toezicht op geconsolideerde basis of aan aanvullend toezicht overeenkomstig Richtlijn 2002 /.../EG, in de consolidatie begrepen of onder het bereik van het aanvullende toezicht vallende deelnemingen in andere kredietinstellingen, financiële instellingen, verzekeringsondernemingen of herverzekeringsondernemingen, niet aftrekken." 6) Artikel 54 wordt als volgt gewijzigd: a) aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd: "Wanneer ondernemingen verbonden zijn door een betrekking in de zin van artikel 12, lid 1, van Richtlijn 83/349/EEG, bepalen de bevoegde autoriteiten hoe de consolidatie moet worden uitgevoerd."; b) in lid 4, eerste alinea, komt het derde streepje te vervallen. 7) Het volgende artikel 55 bis wordt ingevoegd: "Artikel 55 bis Transacties binnen een groep bij gemengde holdings Onverminderd het bepaalde in titel V, hoofdstuk 2, afdeling 3, van deze richtlijn bepalen de lidstaten dat wanneer de moederonderneming van één of meer kredietinstellingen een gemengde holding is, de voor het toezicht op deze kredietinstellingen bevoegde autoriteiten algemeen toezicht uitoefenen op transacties tussen de kredietinstellingen en de gemengde holding en haar dochterondernemingen. De bevoegde autoriteiten eisen dat er in de kredietinstellingen adequate risicomanagement- en interne-controleprocedures, met inbegrip van gedegen rapportage- en boekhoudsystemen, bestaan die een goede identificatie, meting, bewaking en controle van de transacties met de gemengde moederholding en haar dochterondernemingen mogelijk maken. De bevoegde autoriteiten eisen tevens dat de kredietinstellingen alle andere significante transacties met deze entiteiten dan die bedoeld in artikel 48 rapporteren. Deze procedures en significante transacties worden gecontroleerd door de bevoegde autoriteiten. Wanneer de bovengenoemde transacties binnen een groep een bedreiging voor de financiële positie van een kredietinstelling vormen, dan neemt de voor het toezicht op de instelling bevoegde autoriteit passende maatregelen." 8) Aan artikel 56, lid 7, wordt de volgende zin toegevoegd: " Wanneer de bevoegde autoriteit van wie het verzoek uitgaat, de verificatie niet zelf verricht, neemt zij op verzoek aan de verificatie deel ." 9) Het volgende artikel 56 bis wordt ingevoegd: "Artikel 56 bis Moederondernemingen uit derde landen Wanneer de moederonderneming van een kredietinstelling een kredietinstelling of een financiële holding met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap is en er op de kredietinstelling geen toezicht op geconsolideerde basis wordt uitgeoefend overeenkomstig het bepaalde in artikel 52, gaan de bevoegde autoriteiten na of de kredietinstelling onderworpen is aan door de bevoegde autoriteit van een derde land uitgeoefend toezicht op geconsolideerde basis dat beantwoordt aan de in artikel 52 neergelegde beginselen. De verificatie geschiedt door de bevoegde autoriteit die met de uitoefening van het aanvullende toezicht belast zou zijn mocht lid 2 van toepassing zijn. De lidstaat stelt de Commissie en de overige lidstaten in kennis van elk geval van gelijkwaardig toezicht op geconsolideerde basis dat hij heeft erkend of voornemens is te erkennen. Indien binnen een termijn van twee maanden na een dergelijke kennisgeving aan de lidstaten en de Commissie door een lidstaat of de Commissie bezwaar wordt aangetekend tegen de gelijkwaardigheid van dit toezicht, leidt de Commissie over deze zaak de procedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG in. De betrokken lidstaat neemt passende maatregelen ter uitvoering van de besluiten die volgens deze procedure worden genomen. Indien een dergelijk gelijkwaardig toezicht ontbreekt, passen de lidstaten naar analogie op de kredietinstelling het bepaalde in artikel 52 toe. Als alternatief kunnen de lidstaten hun bevoegde autoriteiten toestaan andere passende toezichtmethoden toe te passen waarmee de doelstellingen van het toezicht op geconsolideerde basis op kredietinstellingen worden gerealiseerd. Over deze methoden moet overeenstemming zijn bereikt door de betrokken bevoegde autoriteiten. De bevoegde autoriteiten kunnen meer bepaald verlangen dat een gemengde financiële holding met hoofdkantoor in de Gemeenschap wordt opgericht en op de geconsolideerde positie van deze financiële holding de bepalingen inzake het toezicht op geconsolideerde basis toepassen. De methoden moeten de doelstellingen van het toezicht op geconsolideerde basis als gedefinieerd in dit hoofdstuk verwezenlijken en aan de overige lidstaten en de Commissie worden medegedeeld, waarna de in de eerste alinea beschreven procedure van toepassing is." Hoofdstuk V Slotbepalingen Artikel 26 Uitvoering De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op [...] aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. De lidstaten zorgen ervoor dat de in dit artikel bedoelde bepalingen niet eerder worden toegepast dan bij het toezicht op de jaarrekening voor het boekjaar dat begint in het kalenderjaar waarin de bevoegde autoriteiten overeenstemming hebben bereikt over welke bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 7 als coördinator met de coördinatie en uitoefening van het aanvullend toezicht wordt belast. Artikel 27 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de 20e dag na haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 28 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Kapitaaltoereikendheid De aanvullende kapitaaltoereikendheid van de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat als bedoeld in artikel 5, lid 1, wordt berekend overeenkomstig de technische beginselen en één van de methoden die in deze bijlage worden beschreven. I. Technische beginselen 1. Reikwijdte en vorm van de berekening van de aanvullende kapitaaltoereikendheid Ongeacht welke methode wordt toegepast, wordt echter, indien de entiteit een dochteronderneming is en een solvabiliteitstekort of – wanneer het om een niet-gereguleerde entiteit uit de financiële sector gaat – fictief solvabiliteitstekort heeft, het totale solvabiliteitstekort van de dochteronderneming in aanmerking genomen. Ingeval de bevoegde autoriteiten van oordeel zijn dat de aansprakelijkheid van de moederonderneming die een gedeelte van het kapitaal in eigendom heeft strikt en ondubbelzinnig tot dat gedeelte van het kapitaal beperkt is, kunnen zij toestaan dat het solvabiliteitstekort van de dochteronderneming op proportionele grondslag in aanmerking wordt genomen. Wanneer tussen de entiteiten in een financieel conglomeraat geen kapitaalbanden bestaan, dienen de bevoegde autoriteiten het proportionele deel te bepalen dat in aanmerking moet worden genomen, rekening houdend met de aansprakelijkheid waartoe de bestaande banden aanleiding geven. 2. Welke van de in punt II vastgestelde methoden ook wordt toegepast om de aanvullende kapitaaltoereikendheid van gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat te berekenen, de bevoegde autoriteiten zien er steeds op toe dat het principe wordt nageleefd dat het meermalen gebruiken op het niveau van het financiële conglomeraat van vermogensbestanddelen die voor de berekening van het eigen vermogen in aanmerking mogen worden genomen ("multiple gearing") en de ongepaste schepping van eigen vermogen binnen de groep uitgesloten moeten zijn; met het oog daarop dienen de bevoegde autoriteiten de relevante beginselen uit de desbetreffende sectorale voorschriften naar analogie toe te passen ; wanneer de sectorale voorschriften het meerekenen van bepaalde eigenvermogensinstrumenten die als sectoroverschrijdend kapitaal gelden aan beperkingen onderwerpen, zijn deze beperkingen mutatis mutandis ook van toepassing bij de berekening van het eigen vermogen op het niveau van het financiële conglomeraat; bij de berekening van het eigen vermogen op het niveau van het financiële conglomeraat dienen de bevoegde autoriteiten er eveneens rekening mee te houden in hoeverre het eigen vermogen effectief overdraagbaar en beschikbaar is voor de verschillende juridische entiteiten in de groep in het licht van de doelstellingen van de kapitaaltoereikendheidsvoorschriften; het overeenkomstig punt II van deze bijlage berekende fictieve solvabiliteitsvereiste voor een niet-gereguleerde entiteit uit de financiële sector is het kapitaalvereiste waaraan een dergelijke entiteit krachtens de desbetreffende sectorale voorschriften zou moeten voldoen mocht het om een gereguleerde entiteit van deze specifieke financiële sector gaan; een gemengde financiële holding wordt behandeld overeenkomstig de sectorale voorschriften van de belangrijkste financiële sector in het financiële conglomeraat. II. Technische berekeningsmethoden Methode 1 : Methode op basis van consolidatie van jaarrekeningen De aanvullende kapitaaltoereikendheid van de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat wordt berekend aan de hand van de geconsolideerde jaarrekeningen. De aanvullende kapitaaltoereikendheid wordt berekend als het verschil tussen: en De sectorale voorschriften zijn met name Richtlijn 2000/12/EG, titel V, hoofdstuk 3, voor kredietinstellingen, Richtlijn 98/78/EG voor verzekeringsondernemingen en Richtlijn 93/6/EEG voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen. Voor niet-gereguleerde entiteiten uit de financiële sector welke niet bij de bovengenoemde berekeningen van de sectorale solvabiliteitsvereisten zijn meegeteld, wordt een fictief solvabiliteitsvereiste berekend. Het verschil mag niet negatief zijn. Methode 2 : Aftrek en aggregatie De aanvullende kapitaaltoereikendheid van de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat wordt berekend aan de hand van de jaarrekeningen van elk van de entiteiten in de groep. De aanvullende kapitaaltoereikendheid wordt berekend als het verschil tussen: en Voor niet-gereguleerde entiteiten wordt een fictief solvabiliteitsvereiste berekend. Het eigen vermogen en de solvabiliteitsvereisten worden voor hun proportionele deel in aanmerking genomen overeenkomstig punt I van deze bijlage. Het verschil mag niet negatief zijn. Methode 3 : Aftrek van een vereiste De aanvullende kapitaaltoereikendheid van de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat wordt berekend aan de hand van de jaarrekeningen van elk van de entiteiten in de groep. De aanvullende kapitaaltoereikendheid wordt berekend als het verschil tussen: en Voor niet-gereguleerde entiteiten wordt een fictief solvabiliteitsvereiste berekend. Bij de waardering van de vermogensbestanddelen die voor de berekening van de aanvullende kapitaaltoereikendheid in aanmerking mogen worden genomen, kunnen deelnemingen worden gewaardeerd volgens de vermogensmutatiemethode overeenkomstig de optie bedoeld in artikel 59, lid 2, sub b), van Richtlijn 78/660/EEG. Het verschil mag niet negatief zijn. Methode 4 : Combinatie van de methoden 1, 2 en 3 De bevoegde autoriteiten mogen een combinatie van de methoden 1, 2 en 3 of een combinatie van twee van deze methoden toepassen. BIJLAGE II Technische toepassing van de bepalingen inzake transacties binnen een groep en risicoconcentratie De coördinator, de met de uitoefening van het sectorale groepsbrede toezicht op de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat belaste bevoegde autoriteiten en, waar nodig, andere betrokken bevoegde autoriteiten komen onderling overeen welk type transacties en risico's door de gereguleerde entiteiten in een financieel conglomeraat moeten worden gerapporteerd overeenkomstig het bepaalde in artikel 6, lid 3, betreffende de rapportage van transacties binnen de groep en risicoconcentraties. Bij de bepaling van dit type transacties en risico's moeten de betrokken bevoegde autoriteiten rekening houden met de specifieke groeps- en risicomanagementstructuur van het financiële conglomeraat. Teneinde aan te geven welke de significante transacties binnen de groep en significante risicoconcentraties zijn die overeenkomstig artikel 6 moeten worden gerapporteerd, raadplegen de betrokken bevoegde autoriteiten het financieel conglomeraat en kunnen zij passende drempelwaarden vaststellen op basis van het eigen vermogen en/of de technische voorzieningen. Bij de controle van de transacties binnen de groep en de risicoconcentraties letten de met de uitoefening van het aanvullende toezicht belaste bevoegde autoriteiten vooral op het mogelijke besmettingsrisico in het financiële conglomeraat, het risico van belangenconflicten, het risico van de omzeiling van sectorale voorschriften en het niveau of de omvang van de risico's. De lidstaten kunnen hun bevoegde autoriteiten toestaan de sectorale voorschriften inzake transacties binnen een groep en risicoconcentraties op het niveau van het financiële conglomeraat toe te passen om met name te voorkomen dat de sectorale voorschriften worden omzeild. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 281 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0262/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0069/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 maart 2002 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende handel met voorkennis en marktmanipulatie (marktmisbruik) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (4) Gezien het advies van het Comité van de regio's (5) , Volgens de procedure van artikel 251, (6) Overwegende hetgeen volgt: (1) Een echte interne markt voor financiële diensten is van cruciaal belang voor economische groei en het scheppen van werkgelegenheid in de Gemeenschap. (2) Voor een geïntegreerde en efficiënte financiële markt is marktintegriteit nodig. Een goede werking van de effectenmarkten en vertrouwen van het publiek in de markten zijn noodzakelijke voorwaarden voor economische groei en welvaart. Marktmisbruik schaadt de integriteit van de financiële makten en schendt het vertrouwen van het publiek in effecten en derivaten. (3) In de Mededeling van de Commissie "Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële markten: een actieplan" van 11 mei 1999 (7) wordt een reeks maatregelen genoemd die noodzakelijk zijn om de interne markt voor financiële diensten te voltooien. De staatshoofden en regeringsleiders hebben tijdens de Europese Raad van Lissabon in april 2000 aangedrongen op de tenuitvoerlegging van dit actieplan tegen 2005. In het actieplan wordt de noodzaak benadrukt om een richtlijn betreffende marktmanipulatie op te stellen. (4) Tijdens zijn bijeenkomst van 17 juli 2000 richtte de Raad het Comité van wijzen inzake de regulering van de Europese effectenmarkten op. In zijn eindverslag stelde dit Comité van wijzen voor om nieuwe wetgevingstechnieken in te voeren op basis van een aanpak op vier niveaus, te weten kaderbeginselen, uitvoeringsmaatregelen, samenwerking en toezicht op de naleving. Niveau 1, de richtlijn, dient zich te beperken tot globale, algemene "kader"-beginselen, terwijl niveau 2 technische uitvoeringsmaatregelen omvat die door de Commissie moeten worden vastgesteld, hierin bijgestaan door een comité. (5) De Europese Raad van Stockholm keurde in zijn resolutie het eindverslag van het Comité van wijzen goed alsmede de voorgestelde aanpak op vier niveaus om het regelgevingsproces met betrekking tot de communautaire wetgeving inzake effecten efficiënter en transparanter te maken. (6) In de resolutie van het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van de financiëledienstenwetgeving van 5 februari 2002 (8) werd ook het verslag van het Comité van wijzen onderschreven, en wel op basis van de plechtige verklaring die op diezelfde dag door de Commissie voor het Parlement werd afgelegd en de brief van de voor de interne markt bevoegde commissaris van 2 oktober 2001 aan de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement met betrekking tot de garanties die het Europees Parlement bij deze procedure zullen worden geboden. (7) Volgens de Europese Raad van Stockholm moeten de uitvoeringsmaatregelen van niveau 2 vaker worden gebruikt om ervoor te zorgen dat de technische bepalingen gelijke tred kunnen houden met de marktontwikkelingen en met de ontwikkelingen inzake toezicht, en moeten uiterste termijnen worden vastgesteld voor alle stadia van de werkzaamheden van niveau 2. (8) Vanaf de eerste indiening van ontwerpuitvoeringsmaatregelen dient het Europees Parlement over een termijn van drie maanden te beschikken om deze te behandelen en zich erover uit te spreken. In met redenen omklede, dringende gevallen kan deze termijn evenwel worden ingekort. Als het Parlement binnen deze termijn een resolutie over deze maatregelen aanneemt, zal de Commissie de ontwerpuitvoeringsmaatregelen opnieuw bezien. Met het oog op het vinden van passende oplossingen kunnen er ook gesprekken plaatsvinden tussen vertegenwoordigers van het Parlement, de Raad en de Commissie. (9) Nieuwe financiële en technische ontwikkelingen &nbhy; nieuwe producten, nieuwe technologie, toenemende grensoverschrijdende activiteiten en internet &nbhy; brengen meer prikkels, middelen en gelegenheden voor marktmisbruik met zich. (10) Het bestaande rechtskader van de Gemeenschap om de marktintegriteit te beschermen is onvolledig. De voorschriften lopen per lidstaat uiteen, met het gevolg dat er bij de marktdeelnemers dikwijls onzekerheid heerst over begrippen, definities en handhaving. In sommige lidstaten bestaat geen wetgeving op het gebied van prijsmanipulatie en de verspreiding van misleidende informatie. (11) Marktmisbruik omvat handel met voorkennis en marktmanipulatie. De wetgeving tegen handel met voorkennis dient hetzelfde doel als die tegen marktmanipulatie: de integriteit van de Europese financiële markten waarborgen en het vertrouwen van de beleggers in deze markten vergroten. Het verdient derhalve de voorkeur om gecombineerde regelgeving aan te nemen om zowel handel met voorkennis als marktmanipulatie te bestrijden. Een enkele richtlijn voorziet heel Europa van hetzelfde rechtskader voor de verdeling van taken, wetshandhaving en samenwerking. (12) Richtlijn 89/592/EEG van de Raad van 13 november 1989 tot coördinatie van de voorschriften inzake transacties van ingewijden werd meer dan tien jaar geleden aangenomen. Gezien de veranderingen op de financiële markten en de wijzigingen in de Gemeenschapswetgeving die zich sindsdien hebben voorgedaan, is vervanging van deze richtlijn noodzakelijk om ervoor te zorgen dat zij in overeenstemming is met de wetgeving op het gebied van marktmanipulatie. Een nieuwe richtlijn is tevens noodzakelijk om lacunes in de Gemeenschapswetgeving te voorkomen, die zouden kunnen worden gebruikt voor onrechtmatig gedrag en die het vertrouwen van het publiek zouden ondermijnen en derhalve afbreuk zouden doen aan de goede werking van de markten. Deze richtlijn komt bovendien tegemoet aan de bezorgdheid waaraan de lidstaten na de terroristische aanslagen van 11 september 2001 uiting hebben gegeven met betrekking tot de bestrijding van de financiering van terroristische activiteiten. (13) Handel met voorkennis en marktmanipulatie staan een volledige en behoorlijke markttransparantie in de weg welke voor alle marktdeelnemers in geïntegreerde financiële markten een voorwaarde is om handelstransacties te kunnen verrichten. Voorwetenschap is informatie die rechtstreeks of middellijk betrekking heeft op een of meer emittenten van financiële instrumenten of op een of meer financiële instrumenten. Een informatie die aanzienlijke invloed zou kunnen hebben op de prijsontwikkeling of -vorming van een gereglementeerde markt kan als zodanig worden beschouwd als een informatie die middellijk betrekking heeft op een of meer emittenten van financiële instrumenten of op een of meer financiële instrumenten. Met betrekking tot ingewijden moet rekening worden gehouden met gevallen waarin personen die in het bezit zijn van informatie niet vanwege de uitoefening van hun werk, beroep of functie, maar via criminele activiteiten waarvan de voorbereiding of uitvoering aanzienlijke invloed zou kunnen hebben op de prijzen van een of meer financiële instrumenten of de prijsvorming van de gereglementeerde markt als zodanig. Het gebruik van voorwetenschap kan bestaan uit de verwerving of vervreemding van financiële instrumenten terwijl de betrokken partij weet of had moeten weten dat de informatie voorwetenschap is. In het licht hiervan moeten de bevoegde autoriteiten rekening houden met wat een normaal en redelijk persoon onder de gegeven omstandigheden weet of had moeten weten. Bovendien mag het feit dat marketmakers, instellingen die gemachtigd zijn als wederpartij op te treden of effectenmakelaars die over voorwetenschap beschikken en waarvan de eerste twee zich beperken tot respectievelijk het kopen en verkopen van financiële instrumenten in het kader van de uitoefening van hun normale werkzaamheden en laatstgenoemden zich beperken tot het uitvoeren van orders, op zichzelf geen misbruik van die voorwetenschap inhouden. Degene die transacties of handelsopdrachten uitvoert die onder marktmanipulatie vallen, mag aantonen dat zijn motieven om dergelijke transacties en handelsopdrachten uit te voeren legitiem zijn en dat deze transacties en handelsopdrachten in overeenstemming zijn met de normale praktijk op de betrokken gereglementeerde markt. Mocht de bevoegde autoriteit vaststellen dat er achter deze transacties of handelsopdrachten een andere wederrechtelijke reden schuilgaat, kan zij alsnog een sanctie treffen. De bevoegde autoriteit kan richtsnoeren uitvaardigen met betrekking tot zaken die onder de richtlijn vallen, zoals de definitie van voorwetenschap in verband met grondstoffenderivaten en normale praktijken die verband houden met de definitie van marktmanipulatie. Deze richtsnoeren dienen overeen te stemmen met de bepalingen van de richtlijn en de uitvoeringsmaatregelen die in overeenstemming met de onder artikel 17, lid 2 bedoelde comitologieprocedure zijn goedgekeurd. Lidstaten dienen de meest adequate wijze te kunnen kiezen om de verschillende categorieën personen waarop de bepalingen van artikel 6, lid 4 betrekking hebben, te reguleren, met inbegrip van gepaste mechanismen voor zelfregulering, waarvan de Commissie in kennis dient te worden gesteld. (14) Een snelle en eerlijke bekendmaking van informatie verhoogt de marktintegriteit, terwijl de selectieve bekendmaking van informatie door emittenten het vertrouwen van beleggers in de integriteit van de financiële markten kan schaden. Professionele marktdeelnemers moeten op verschillende wijzen een bijdrage leveren aan marktintegriteit. Dergelijke maatregelen omvatten bijvoorbeeld het opstellen van 'grijze lijsten', de toepassing van 'window trading' op kwetsbare personeelscategorieën, de toepassing van interne gedragscodes en de oprichting van 'Chinese muren'. Dergelijke preventieve maatregelen bestrijden machtsmisbruik uiteraard alleen indien ze krachtig en continu worden gehandhaafd en gecontroleerd. Adequate handhaving en controle houdt bijvoorbeeld in de aanwijzing van 'nalevingsbeambten' binnen de desbetreffende lichamen en periodieke controles door onafhankelijke auditors. (15) Dankzij de moderne communicatiemiddelen kan voor wat betreft de toegang tot financiële informatie gezorgd worden voor een billijker evenwicht tussen de specialisten op de financiële markten en de individuele beleggers, maar neemt tegelijkertijd het risico van verspreiding van valse of misleidende informatie toe. (16) Meer openheid voor het publiek over transacties die worden verricht door personen met leidinggevende verantwoordelijkheden bij de emittenten en, in voorkomend geval, door personen die nauw aan hen gelieerd zijn, is een preventieve maatregel ter aanvulling op de sancties. Tevens zorgt deze openheid voor waardevolle informatie voor de beleggers. (17) Deze richtlijn dient door de lidstaten te worden geïnterpreteerd en uitgevoerd op een wijze die aansluit bij de eisen van doeltreffende regelgeving, teneinde de belangen van aandeelhouders die stemrecht in een onderneming bezitten (of die door uitoefening of conversie over dergelijke rechten kunnen beschikken) te beschermen als de onderneming voorwerp is van een overnamebod of een andere voorgestelde zeggenschapswijziging. Met name belet deze richtlijn een lidstaat niet de maatregelen in te voeren of te handhaven die hij voor dit doel nodig acht. (18) De lidstaten en het Europese stelsel van centrale banken of de nationale centrale banken mogen niet aan beperkingen worden onderworpen bij de uitvoering van het monetair beleid, het wisselkoersbeleid en het beheer van de overheidsschuld. (19) Aangezien de verwerving of vervreemding van financiële instrumenten noodzakelijkerwijs wordt voorafgegaan door een daartoe strekkend besluit van de persoon die een dergelijke transactie verricht, betekent het feit dat deze verwerving of vervreemding plaatsvindt op zichzelf niet dat misbruik van voorwetenschap wordt gemaakt. (20) Op basis van openbare gegevens verricht onderzoek en aan de hand van die gegevens opgestelde ramingen kunnen niet als voorwetenschap worden beschouwd en transacties op basis van dergelijk onderzoek of dergelijke ramingen zijn bijgevolg geen transacties van ingewijden in de zin van deze richtlijn. (21) Stabilisatie of het verhandelen van eigen aandelen kan onder bepaalde omstandigheden om economische redenen gerechtvaardigd zijn en dient derhalve op zichzelf niet als marktmisbruik te worden beschouwd. Er moeten gemeenschappelijke regels worden ontwikkeld die een praktische leidraad bieden. (22) De steeds grotere reikwijdte van de financiële markten, de snelle veranderingen en de talrijke nieuwe producten en ontwikkelingen maken een ruime toepassing van deze richtlijn op de desbetreffende financiële instrumenten en technieken noodzakelijk teneinde de integriteit van de financiële markten van de Gemeenschap te waarborgen. (23) Om een "level playing field" op de financiële markten van de Gemeenschap tot stand te brengen is een ruim geografische toepassingsgebied van de bepalingen van deze richtlijn noodzakelijk. Met betrekking tot de afgeleide instrumenten die niet voor handel in aanmerking komen maar wel onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, is iedere lidstaat bevoegd activiteiten te sanctioneren die op zijn grondgebied of daarbuiten worden uitgevoerd en die betrekking hebben op onderliggende financiële instrumenten die voor handel vatbaar zijn op een gereglementeerde markt die zich op zijn grondgebied bevindt of opereert of waarvoor een handelsvergunning voor een dergelijke gereglementeerde markt is aangevraagd. De lidstaten zijn ook bevoegd activiteiten te sanctioneren die op hun grondgebied worden uitgevoerd en die betrekking hebben op onderliggende financiële instrumenten die voor handel vatbaar zijn op een gereglementeerde markt in een lidstaat of waarvoor een handelsvergunning voor een dergelijke markt is aangevraagd. (24) De grote verscheidenheid aan bevoegde autoriteiten in de lidstaten en de uiteenlopende taken waarmee zij zijn belast, veroorzaken onnodige kosten en brengen verwarring onder de marktdeelnemers teweeg. Er zou in elke lidstaat één bevoegde autoriteit moeten worden aangewezen, die tenminste de eindverantwoordelijkheid draagt voor het toezicht op de conformiteit met de ter uitvoering van deze richtlijn en met het oog op de internationale samenwerking vastgestelde bepalingen. Deze autoriteit zou van administratieve aard moeten zijn om haar onafhankelijkheid van marktdeelnemers te waarborgen en belangenconflicten te vermijden. Deze autoriteit laat zich bijstaan door een raadgevend comité dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de financiële dienstverleners en van de consumenten zodat zij volledig op de hoogte van hun inzichten is. (25) De bevoegde autoriteit van iedere lidstaat dient met een minimum aantal krachtige gemeenschappelijke instrumenten en bevoegdheden te worden uitgerust om de doeltreffendheid van het toezicht te waarborgen. Marktondernemingen en alle marktdeelnemers dienen op hun niveau tevens aan de integriteit van de markt bij te dragen. In het licht hiervan sluit de aanwijzing van één bevoegde autoriteit inzake marktmisbruik samenwerkingsverbanden of delegatie van taken, onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteit, tussen de autoriteit en marktondernemingen bedoeld om een doeltreffend toezicht op de naleving van de overeenkomstig deze richtlijn vastgestelde bepalingen te waarborgen, niet uit. (26) Om ervoor te zorgen dat een communautair rechtskader tegen marktmisbruik naar behoren functioneert, dient iedere inbreuk op de verbodsbepalingen of vereisten die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgesteld onverwijld te worden opgespoord en te worden bestraft. Hiertoe moeten de sancties voldoende afschrikwekkend zijn en in verhouding staan tot de ernst van de inbreuk en de behaalde winsten, en consistent ten uitvoer worden gelegd. (27) Bij de definitie van de in artikel 14 opgesomde administratieve maatregelen en sancties dienen de lidstaten zich bewust te zijn van de noodzaak om de regelgeving in de diverse landen tot op zekere hoogte homogeen te maken. (28) Toenemende grensoverschrijdende activiteiten vereisen een betere samenwerking en een volledige reeks bepalingen inzake de uitwisseling van informatie tussen de nationale bevoegde autoriteiten. De organisatie van het toezicht en van de onderzoeksbevoegdheden in iedere lidstaat mag de samenwerking tussen de bevoegde nationale autoriteiten niet belemmeren. (29) Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel dat in artikel 5 van het Verdrag wordt uiteengezet, kunnen de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk om marktmisbruik in de vorm van handel met voorkennis en marktmanipulatie te voorkomen, niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt; zij kunnen derhalve vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. Deze richtlijn beperkt zich tot het minimum dat noodzakelijk is om deze doelstellingen te verwezenlijken en gaat niet verder dan hetgeen daartoe noodzakelijk is. (30) Om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen op de financiële markten kan het van tijd tot tijd nodig zijn om de in deze richtlijn vastgestelde voorschriften van praktische richtsnoeren en uitvoeringsmaatregelen te voorzien; de Commissie dient derhalve de bevoegdheid te krijgen om uitvoeringsmaatregelen goed te keuren mits de wezenlijke bepalingen van deze richtlijn niet worden gewijzigd en de Commissie in overeenstemming met de beginselen van deze richtlijn handelt, na raadpleging van het bij Besluit 2001/527 /EG van de Commissie van 6 juni 2001 ingestelde Comité van Europese effectenregelgevers . (9) (31) Bij de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden overeenkomstig deze richtlijn dient de Commissie de volgende beginselen in acht te nemen: (32) Aangezien de maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (10) , dienen zij volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van genoemd besluit te worden vastgesteld . (33) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en strookt met de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in het bijzonder in artikel 11 hiervan, alsmede in artikel 10 van het Europees Verdrag inzake de rechten van de mens zijn neergelegd . HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 In deze richtlijn wordt verstaan onder: Het onder b) en c) bepaalde is niet van toepassing op gevallen waarin de persoon die een transactie verricht, aantoont dat zijn handelwijze op legitieme gronden berust en in overeenstemming is met de gebruikelijke praktijken op de gereglementeerde markt. De Commissie stelt volgens de in artikel 17, lid 2 bedoelde procedure richtsnoeren voor de marktdeelnemers vast waarin gedetailleerd wordt toegelicht wat moet worden verstaan onder rechtmatige gronden waarop een beroep kan worden gedaan. De definities van marktmanipulatie dienen later zodanig te worden gewijzigd en uitgebreid dat deze ook nieuwe handelwijzen omvatten die als marktmanipulatie kunnen worden aangemerkt. Om rekening te houden met de ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 17, lid 2 bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot de paragrafen (a), (b) en (c) van punt 1 en de punten 2 en 3 van dit artikel. Artikel 2 1. De lidstaten verbieden de in de alinea's 2 en 3 bedoelde personen die over voorwetenschap beschikken om gebruik te maken van deze voorwetenschap door, voor eigen rekening of voor rekening van derden, rechtstreeks of middellijk, financiële instrumenten te verwerven of te vervreemden , of trachten te verwerven of te vervreemden waarop deze voorwetenschap betrekking heeft. Lid 1 is van toepassing op personen die in het bezit zijn van die informatie: Alinea 1 is eveneens van toepassing op personen die via hun criminele activiteiten over deze informatie beschikken. 2. Indien de in lid 1 bedoelde personen vennootschappen of andere rechtspersonen zijn, is het in dat lid vervatte verbod eveneens van toepassing op de natuurlijke personen die deelnemen aan de beslissing de transactie voor rekening van de rechtspersonen in kwestie uit te voeren. 3. Het in lid 1 bedoelde verbod geldt voor elke verwerving of vervreemding van financiële instrumenten. 4. Dit artikel is niet van toepassing op transacties die worden verricht ter nakoming van een opeisbaar geworden verplichting tot verwerving of vervreemding van financiële instrumenten als deze verplichting voortvloeit uit een overeenkomst die werd gesloten voordat voorwetenschap werd verkregen. 5. Het in dit artikel bepaalde belet niet dat een vennootschap een openbaar overnamebod doet op een andere vennootschap of een onderdeel daarvan teneinde deze te controleren of kapitaal aan te trekken in verband met een dergelijk overnamebod of aandelen te verwerven na openbaarmaking van het overnamebod, wanneer degene die het bod doet na contacten met de over te nemen vennootschap voorafgaand aan het bod voorkennis heeft over de over te nemen vennootschap en deze persoon van mening is dat de belangen van de houders van aandelen van de desbetreffende vennootschap die niet over deze voorkennis beschikken niet worden geschaad. Artikel 3 De lidstaten verbieden de aan de verbodsbepaling van artikel 2 onderworpen personen : Artikel 4 De lidstaten zien erop toe dat de artikelen 2 en 3 ook van toepassing zijn op andere dan de in die artikelen bedoelde personen die over voorwetenschap beschikken , als die personen weten of hadden moeten weten dat het om voorwetenschap gaat. Artikel 5 De lidstaten verbieden alle natuurlijke of rechtspersonen de markt te manipuleren . Artikel 6 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat emittenten van financiële instrumenten het publiek in de zin van punt 1, letter c) van artikel 1 zo snel mogelijk in kennis stellen van voorwetenschap die rechtstreeks betrekking heeft op voornoemde emittenten . Onverlet de eventuele maatregelen die kunnen worden getroffen met het oog op de naleving van het bepaalde in alinea 1, zien de lidstaten erop toe dat de emittenten alle voorwetenschap die zij openbaar dienen te maken gedurende een passende periode op hun internet-website plaatsen. 2. De lidstaten verlangen dat wanneer een emittent of een persoon die namens of voor rekening van de emittent optreedt, vertrouwelijke informatie meedeelt aan een derde in het kader van de gewone uitoefening van zijn werk, beroep of functie, zoals bedoeld in artikel 3, onder a), hij deze informatie daadwerkelijk en volledig openbaar maakt, en wel gelijktijdig in geval van een opzettelijke bekendmaking en onverwijld bij een niet&nbhy;opzettelijke bekendmaking; De bepalingen van de eerste alinea zijn niet van toepassing indien de persoon die de informatie ontvangt een geheimhoudingsplicht heeft, ongeacht of deze verplichting voortvloeit uit een wet, uit voorschriften, uit de reglementaire bepalingen van een vereniging of uit een contract. Om rekening de houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast betreffende de voorwaarden waaronder emittenten en entiteiten die namens hen optreden, een lijst opstellen van de personen die bij hen werkzaam zijn en toegang hebben tot voorwetenschap , alsmede de voorwaarden waaronder dergelijke lijsten worden bijgewerkt . 3. Personen met leidinggevende verantwoordelijkheden bij de emittenten van financiële instrumenten en, in voorkomend geval, personen die nauw aan hen gelieerd zijn, dienen de bevoegde autoriteit op de hoogte te stellen van alle transacties voor eigen rekening met financiële instrumenten die zijn uitgegeven door de instelling waarvan zij deel uitmaken of met daaraan verbonden financiële derivaten. De lidstaten zorgen onverwijld voor een gemakkelijke toegang van het publiek tot dergelijke informatie. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast betreffende de categorieën personen die zijn gehouden tot de openbaarmaking als bedoeld in lid 2 en de technische modaliteiten van de openbaarmaking aan de bevoegde autoriteit. 4. Een emittent kan, op eigen risico, de openbaarmaking van voorwetenschap, als bedoeld in lid 1, uitstellen teneinde zijn rechtmatige belangen te beschermen, mits dit geen misleiding van het publiek tot gevolg heeft en de emittent de vertrouwelijkheid van deze informatie kan waarborgen. De lidstaten zorgen ervoor dat een emittent de bevoegde autoriteit onverwijld in kennis stelt van een besluit tot uitstel van openbare bekendmaking van voorwetenschap. Elke nationale bevoegde autoriteit behandelt dergelijke kennisgevingen overeenkomstig haar eigen procedures. 5. De lidstaten zien erop toe dat er adequate regels zijn die verlangen dat personen die belast zijn met de totstandbrenging of verstrekking van onderzoekgegevens betreffende financiële instrumenten of de emittenten daarvan of die andere relevante informatie waarin een investeringsstrategie wordt aanbevolen of gesuggereerd produceren of verstrekken, die bestemd is voor informatiekanalen of voor het publiek, de nodige voorzorgsmaatregelen treffen om te waarborgen dat de informatie naar behoren wordt aangeboden en dat zij hun belangen bekendmaken of de belangenconflicten ten aanzien van de financiële instrumenten waarop die informatie betrekking heeft, meedelen. Dergelijke regels worden aan de Commissie meegedeeld. 6. Om de naleving van de leden 1 t/m 5 te verzekeren, kan de bevoegde autoriteit alle noodzakelijke maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het publiek correct wordt geïnformeerd. 7. De lidstaten zien erop toe dat de marktdeelnemers structurele voorzieningen treffen die marktmanipulaties moeilijker maken. Deze voorzieningen behelzen met name handhaving van een minimaal liquiditeitsniveau voor elk financieel instrument, doorzichtigheid van de verrichte transacties, volledige openbaarmaking van koersreguleringsakkoorden, een billijk systeem voor combinatie-orders, invoering van een doeltreffend systeem voor de opsporing van atypische orders, systemen voor de vaststelling van referentieprijzen van voldoende robuuste financiële instrumenten en heldere regels voor de opschorting van transacties. 8. Openbare instanties die statistieken verspreiden die een aanzienlijk effect op financiële markten kunnen hebben, doen dat op een billijke en transparante wijze en dragen er zorg voor dat iedereen gelijke kansen op toegang tot die statistieken heeft. 9. De lidstaten verlangen dat personen die beroepshalve transacties in financiële instrumenten totstandbrengen de bevoegde autoriteit onverwijld waarschuwen indien zij redelijkerwijs vermoeden dat het een transactie van ingewijden of marktmanipulatie betreft . 10. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniformee toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast betreffende de leden 1, 2, 3, 4 en 5. Artikel 7 Deze richtlijn is niet van toepassing op transacties die in het kader van het monetaire beleid, het valutabeleid of het beheer van de overheidsschuld, worden verricht door een lidstaat, het Europese stelsel van centrale banken, een nationale centrale bank of een ander daartoe officieel aangewezen orgaan, of door een namens hen optredende persoon. De lidstaten kunnen deze uitzondering uitbreiden tot hun deelstaten voor wat het beheer van de openbare schuld van die deelstaten of soortgelijke lokale overheden betreft. Artikel 8 1. Het verbod van deze richtlijn is niet van toepassing op de handel in eigen aandelen in het kader van "terugkoop'&nbhy;activiteiten, noch op de stabilisatie van een financieel instrument, mits deze transacties onder overeengekomen voorwaarden plaatsvinden. 2. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast betreffende deze technische voorwaarden . Artikel 9 De bepalingen van deze richtlijn zijn van toepassing op alle financiële instrumenten die zijn toegelaten tot de handel in een gereglementeerde markt in tenminste één lidstaat, of waarvoor een handelsvergunning voor een dergelijke markt is aangevraagd, ongeacht of de transactie als zodanig daadwerkelijk op die markt plaatsvindt. De artikelen 2 t/m 4 zijn ook van toepassing op financiële instrumenten die niet zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt in een lidstaat, maar waarvan de waarde afhankelijk is van die van een financieel instrument als bedoeld in alinea 1. Artikel 6, leden 1 t/m 4, is niet van toepassing op emittenten die geen toestemming hebben gevraagd of verkregen voor de toelating van hun financiële instrumenten op een gereglementeerde markt in een lidstaat. Artikel 10 De lidstaten passen de verbodsbepalingen en vereisten van deze richtlijn toe op: Artikel 11 Onverminderd de bevoegdheden van de gerechtelijke autoriteiten wijzen de lidstaten één enkele bevoegde administratieve autoriteit aan om ervoor te zorgen dat de ingevolge deze richtlijn vastgestelde bepalingen worden toegepast. De lidstaten richten bij elke bevoegde autoriteit een raadgevend comité op waarvan de samenstelling een zo goed mogelijke weerspiegeling moet zijn van de diversiteit van de marktdeelnemers die bestaan uit zowel verleners van financiële diensten als consumenten. De lidstaten zorgen voor een adequate financiering van de bevoegde autoriteit. Artikel 12 1. De bevoegde autoriteit dient alle controle&nbhy; en onderzoekbevoegdheden te krijgen die nodig zijn voor de vervulling van haar taken. Zij oefent deze bevoegdheden als volgt uit: 2. Onverminderd het bepaalde in artikel 6, lid 9, omvatten deze bevoegdheden, die overeenkomstig de nationale wetgeving worden uitgeoefend, tenminste het recht om: 3. Het eerste en tweede lid laten eventuele bepalingen van nationaal recht inzake het beroepsgeheim, onverlet. Artikel 13 De lidstaten bepalen dat alle personen die bij de bevoegde autoriteit werkzaam zijn of zijn geweest, alsmede de door de bevoegde autoriteit benoemde accountants en deskundigen, gebonden zijn door het beroepsgeheim. Onder het beroepsgeheim vallende informatie mag worden verstrekt aan een autoriteit of marktonderneming waaraan de bevoegde autoriteit haar bevoegdheden heeft gedelegeerd of waarmee zij besloten heeft samen te werken bij de uitoefening van haar bevoegdheden, maar mag aan geen enkele andere persoon of autoriteit worden verstrekt, tenzij dit op grond van wettelijke bepalingen gebeurt. Artikel 14 1. Onverminderd het recht van de lidstaten om strafrechtelijke sancties op te leggen, dragen de lidstaten, overeenkomstig hun nationale wetgeving, ervoor zorg dat passende administratieve maatregelen worden genomen of administratieve sancties worden getroffen tegen de verantwoordelijke personen indien de bepalingen van deze richtlijn niet ten uitvoer zijn gelegd. De lidstaten zien erop toe dat deze maatregelen doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. 2. Overeenkomstig de in artikel 17, lid 2 bedoelde procedure stelt de Commissie een indicatieve lijst op van de in lid 1 genoemde administratieve maatregelen en sancties. 3. De lidstaten stellen de sancties vast die moeten worden toegepast indien geen medewerking wordt verleend bij een onderzoek op grond van artikel 12. 4. De lidstaten bepalen dat de bevoegde autoriteit iedere sanctie die wordt opgelegd voor schending van de ingevolge deze richtlijn vastgestelde maatregelen openbaar mag maken, tenzij deze openbaarmaking de financiële markten ernstig in gevaar zou brengen of onevenredige schade zou toebrengen aan de betrokken partijen. Artikel 15 De lidstaten dragen er zorg voor dat tegen de door de bevoegde autoriteiten genomen besluiten een beroep bij de rechter kan worden ingesteld. Artikel 16 1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten werken onderling samen wanneer dat voor de vervulling van hun taken nodig is, waartoe zij gebruik maken van de bevoegdheden waarover zij hetzij uit hoofde van deze richtlijn, hetzij ingevolge nationale wetgeving beschikken. De bevoegde autoriteiten verlenen assistentie aan de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten. Op verzoek van de bevoegde autoriteiten wordt de administratieve assistentie op het nationale grondgebied uitgebreid tot andere autoriteiten en aangewezen organen. Zij wisselen met name informatie uit en werken samen bij onderzoeksactiviteiten. 2. De bevoegde autoriteiten verstrekken op verzoek onmiddellijk alle inlichtingen die voor het in lid 1 genoemde doel noodzakelijk zijn. Indien nodig stellen de aangezochte bevoegde autoriteiten onverwijld de maatregelen vast die nodig zijn om de gevraagde informatie te verzamelen. Indien de aangezochte bevoegde autoriteit niet bij machte is de gevraagde informatie onmiddellijk te verstrekken, stelt zij de verzoekende bevoegde autoriteit van de redenen hiervan in kennis. De aldus verstrekte informatie valt onder de geheimhoudingsplicht waaraan de personen die bij de bevoegde autoriteiten die de informatie ontvangen werkzaam zijn of zijn geweest, gebonden zijn. De bevoegde autoriteiten kunnen weigeren om aan een verzoek om inlichtingen gevolg te geven indien het verstrekken van de inlichtingen gevaar zou kunnen opleveren voor de soevereiniteit, de veiligheid of de openbare orde van de aangezochte staat, of indien voor dezelfde feiten en tegen dezelfde personen reeds een gerechtelijke procedure is ingeleid bij de autoriteiten van de aangezochte staat of wanneer in de aangezochte staat reeds een definitieve uitspraak is gedaan. In een dergelijk geval stellen zij de verzoekende bevoegde autoriteit daarvan in kennis door zo gedetailleerd mogelijke informatie te verstrekken over het juridisch onderzoek of het vonnis. Een bevoegde autoriteit waarvan een verzoek om inlichtingen niet binnen een redelijke termijn wordt gehonoreerd, kan dit verzuim laten vaststellen door het Comité van Europese effectenregelgevers, dat de in gebreke blijvende bevoegde autoriteit gelast zo spoedig mogelijk een antwoord te geven. Een bevoegde autoriteit waarvan een verzoek om inlichtingen wordt verworpen, kan om arbitrage verzoeken door het Comité van Europese effectenregelgevers, dat zich zo spoedig mogelijk uitspreekt. Onverminderd hun verplichtingen in het kader van strafrechtelijke procedures mogen de nationale autoriteiten alsmede de door hen op het nationale grondgebied aangewezen organen en andere autoriteiten die op grond van lid 1 informatie ontvangen, deze uitsluitend gebruiken voor de uitoefening van hun functies in de zin van deze richtlijn alsmede in het kader van bestuursrechtelijke of gerechtelijke procedures. Wanneer de bevoegde autoriteit die de informatie heeft verstrekt daarin toestemt, mag de ontvangende autoriteit , met inbegrip van de door haar op het nationale grondgebied aangewezen organen, de informatie echter voor andere doeleinden gebruiken of doorgeven aan de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten. 3. Wanneer een bevoegde autoriteit ervan overtuigd is dat er op het grondgebied van een andere lidstaat handelingen worden of zijn uitgevoerd die in strijd zijn met de bepalingen van deze richtlijn, of dat dergelijke handelingen van invloed zijn op financiële instrumenten die verhandeld worden op een gereglementeerde markt in een andere lidstaat, stelt zij de bevoegde autoriteit van de andere lidstaat hiervan met de grootst mogelijke nauwkeurigheid in kennis. De bevoegde autoriteit van de andere lidstaat neemt de nodige maatregelen. Zij stelt de kennisgevende bevoegde autoriteit van het resultaat in kennis, alsmede, voor zover mogelijk, van belangrijke ontwikkelingen die zich in de tussentijd hebben voorgedaan. Dit lid laat de bevoegdheden onverlet die krachtens artikel 10 zijn toegekend aan de bevoegde autoriteit die de informatie heeft doorgegeven. De bevoegde autoriteiten van de diverse lidstaten, die krachtens artikel 10 hiertoe gemachtigd zijn, raadplegen elkaar over de follow-up die zij aan hun optreden denken te geven. 4. Een bevoegde autoriteit van een lidstaat kan verzoeken dat een onderzoek wordt verricht door de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat op het grondgebied van die lidstaat. Verder kan zij verzoeken dat aan een aantal leden van haar personeel, of het personeel van de aangewezen organen of een andere autoriteit waarmee zij is overeengekomen bij de uitoefening van haar bevoegdheden samen te werken, toestemming wordt verleend om de leden van het personeel van de bevoegde autoriteit van de andere lidstaat gedurende het onderzoek te vergezellen. Het onderzoek moet evenwel worden verricht onder de algemene verantwoordelijkheid van de lidstaat op wiens grondgebied het plaatsvindt. De bevoegde autoriteiten kunnen een verzoek om een onderzoek zoals bedoeld in de eerste alinea van dit lid, of een verzoek dat leden van hun personeel worden vergezeld door leden van het personeel van de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat of het personeel van de gedelegeerde of een andere autoriteit waarmee zij is overeengekomen bij de uitoefening van haar bevoegdheden samen te werken, zoals bedoeld in de tweede alinea van dit lid, van de hand wijzen wanneer een dergelijk onderzoek gevaar zou kunnen opleveren voor de soevereiniteit, de veiligheid of de openbare orde van de aangezochte staat, of indien voor dezelfde feiten en tegen dezelfde personen reeds een gerechtelijke procedure is ingeleid in de aangezochte staat. In een dergelijk geval stellen zij de verzoekende autoriteit daarvan in kennis door zo gedetailleerd mogelijke informatie te verstrekken over het juridisch onderzoek of het vonnis. Onverminderd het bepaalde in artikel 226 van het Verdrag kan een bevoegde autoriteit waarvan een verzoek om een onderzoek of een verzoek dat leden van hun personeel worden vergezeld door leden van het personeel van de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat niet binnen een redelijke termijn wordt gehonoreerd dit verzuim laten vaststellen door het Comité van Europese effectenregelgevers, dat de in gebreke blijvende bevoegde autoriteit gelast zo spoedig mogelijk een met redenen omkleed antwoord te geven. Een bevoegde autoriteit waarvan een verzoek om inlichtingen of een verzoek dat leden van hun personeel worden vergezeld door leden van het personeel van de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat wordt verworpen, kan om arbitrage verzoeken door het Comité van Europese effectenregelgevers, dat zich zo spoedig mogelijk uitspreekt. 5. De Commissie stelt, overeenkomstig de in artikel 17, lid 2 bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast voor de procedures inzake de uitwisseling van informatie en grensoverschrijdend onderzoek zoals bedoeld in dit artikel. Artikel 17 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 2001/ 527 /EG van de Commissie ingestelde Comité van Europese effectenregelgevers. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van de artikelen 7 en 8 daarvan , mits de wezenlijke bepalingen van deze richtlijn niet worden gewijzigd als gevolg van de volgens deze procedure vastgestelde uitvoeringsmaatregelen. 3. De in artikel 5, lid 6 van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 4. Onverminderd de reeds vastgestelde uitvoeringsmaatregelen wordt de toepassing van de bepalingen van onderhavige richtlijn tot vaststelling van technische voorschriften en besluiten volgens de procedure van artikel 17, lid 2 opgeschort na afloop van een periode van vier jaar, te rekenen vanaf de inwerkingtreding van de richtlijn. Op voorstel van de Commissie kunnen het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag de geldigheidsduur van de desbetreffende bepalingen verlengen. Te dien einde beraden zij zich daarover voor het verstrijken van de bovengenoemde periode. Artikel 18 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om op [jaar-maand-dag: uiterlijk één jaar na de inwerkingtreding ervan] aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 19 Artikel 11 laat de mogelijkheid onverlet voor een lidstaat om afzonderlijke juridische en administratieve regelingen te treffen voor Europese overzeese gebiedsdelen, waarvan de externe betrekkingen onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaat vallen. Artikel 20 Richtlijn 89/592/EEG en de artikelen 68, lid 1, en 81, lid 1, van Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd (12) worden ingetrokken met ingang van de datum die in artikel 21 wordt genoemd. Artikel 21 Deze richtlijn treedt in werking op de 20e dag na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 22 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 280 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 44 en 95 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0263/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0072/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 maart 2002, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 44 en 95, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (4) Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 80/390/EEG van de Raad van 17 maart 1980 tot coördinatie van de eisen gesteld aan de opstelling van, het toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat gepubliceerd moet worden voor de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs (6) en Richtlijn 89/298/EEG van de Raad van 17 april 1989 tot coördinatie van de eisen gesteld aan de opstelling van, het toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat moet worden gepubliceerd bij een openbare aanbieding van effecten (7) zijn vele jaren geleden aangenomen en voorzagen in een onvolkomen en complex stelsel van wederzijdse erkenning dat niet in staat is gebleken de doelstelling van het ene paspoort te verwezenlijken; genoemde richtlijnen moeten worden bijgewerkt, geactualiseerd en samengevoegd tot één enkele tekst. (2) Deze richtlijn is van wezenlijk belang voor de totstandkoming van de interne markt overeenkomstig het tijdschema zoals dat in de mededeling van de Commissie betreffende het Actieplan voor risicokapitaal (8) en in de mededeling van de Commissie met de titel "Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële diensten: een actieplan" (9) is vastgesteld; zij biedt een zo ruim mogelijke toegang tot investeringskapitaal op het niveau van de EU, ook voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) en startende ondernemingen, door het "ene paspoort" voor emittenten in te voeren. (3) Op 17 juli 2000 heeft de Raad het comité van wijzen voor de regulering van de Europese effectenmarkten opgericht. In zijn eerste verslag wijst het comité erop dat er geen algemeen aanvaarde definitie van een openbare aanbieding van effecten bestaat, wat tot gevolg heeft dat dezelfde operatie in sommige lidstaten als een onderhandse plaatsing wordt beschouwd, en in andere niet; de huidige regeling ontmoedigt ondernemingen om op pan-Europees niveau kapitaal aan te trekken en ontzegt hun bijgevolg de toegang tot een grote, liquide en geïntegreerde financiële markt. (4) In zijn eindverslag stelt het comité van wijzen voor nieuwe wetgevingstechnieken in te voeren waarbij wordt uitgegaan van een benadering met vier niveaus, namelijk kaderbeginselen, uitvoeringsmaatregelen, samenwerking en handhaving. De voorstellen van niveau 1 (richtlijnen) zouden uitsluitend betrekking mogen hebben op zeer algemene "kaderbeginselen", terwijl op niveau 2 de Commissie, bijgestaan door een comité, de technische uitvoeringsmaatregelen dient vast te stellen. (5) In de resolutie van de Europese Raad van Stockholm wordt het eindverslag van het comité van wijzen onderschreven en tevens ingestemd met de voorgestelde benadering met vier niveaus om het reguleringsproces voor de communautaire effectenwetgeving effectiever en transparanter te maken. (6) In de resolutie van het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van de financiëledienstenwetgeving van 5 februari 2002 (10) werd ook het verslag van het Comité van wijzen onderschreven, en wel op basis van de plechtige verklaring die op diezelfde dag door de Commissie voor het Parlement werd afgelegd en de brief van de voor de interne markt bevoegde commissaris van 2 oktober 2001 aan de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement met betrekking tot de garanties die het Europees Parlement bij deze procedure zullen worden geboden. (7) Volgens de Europese Raad van Stockholm moet vaker gebruik worden gemaakt van uitvoeringsmaatregelen van niveau 2 om ervoor te zorgen dat de technische bepalingen gelijke tred kunnen houden met de marktontwikkelingen en met de ontwikkelingen inzake toezicht; voorts moeten voor alle stadia van niveau 2 termijnen worden gesteld. (8) De in het kader van deze richtlijn genomen uitvoeringsmaatregelen moeten erop gericht zijn de beleggers te beschermen en de marktintegriteit te waarborgen, met inachtneming van de hoogwaardige reguleringsnormen die door de relevante internationale gremia zijn vastgesteld. (9) Alle aandelen en obligaties die tot de handel op gereglementeerde markten in de zin van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten (11) zijn toegelaten, moeten worden bestreken en niet uitsluitend effecten die tot de officiële notering aan een effectenbeurs zijn toegelaten, zodat de beleggers afdoende zijn beschermd. De in deze richtlijn opgenomen ruime definitie van effecten is alleen geldig voor de toepassing van deze richtlijn en laat derhalve de diverse definities van financiële instrumenten die in de nationale wetgevingen voor andere, met name fiscale doeleinden, gehanteerd worden, geheel onverlet. De in deze richtlijn gebruikte definitie van effecten heeft overigens alleen betrekking op verhandelbare instrumenten die gewoonlijk op de kapitaalmarkt worden verhandeld. (10) Voor de toekenning aan de emittent van één , in de gehele Gemeenschap geldig paspoort en voor de toepassing van het beginsel dat het toezicht door de lidstaat van herkomst wordt uitgeoefend , alsmede gelet op de verschillende ervaringen van bevoegde autoriteiten en gereglementeerde markten in de lidstaten met bepaalde categorieën effecten , is het noodzakelijk dat de lidstaat van herkomst voor de toepassing van deze richtlijn wordt aangewezen als de lidstaat die in de beste positie verkeert om de belangen van de beleggers, emittenten en intermediairs te dienen . (11) Eén van de doelstellingen van deze richtlijn is het beschermen van beleggers. Het verdient bijgevolg aanbeveling met de uiteenlopende behoefte aan bescherming en de deskundigheid van de diverse categorieën beleggers rekening te houden. Voor aanbiedingen die uitsluitend voor dezelfde categorieën beleggers zijn bedoeld, behoeft geen informatie te worden verstrekt door middel van de publicatie van een prospectus, voorzover de effecten voor eigen rekening worden verworven. Elke doorverkoop van de effecten aan het publiek of openbare verhandeling van de effecten als gevolg van de toelating ervan tot de handel op een gereglementeerde markt vereist de publicatie van een prospectus. (12) De verstrekking van adequate en volledige informatie over effecten en de emittenten ervan bevordert , naast regels betreffende de uitoefening van activiteiten, de bescherming van de beleggers. Deze informatie vormt voorts een doeltreffend middel om het vertrouwen in effecten te versterken en draagt aldus bij tot de goede werking en de ontwikkeling van de effectenmarkten. De informatie dient te worden verstrekt door middel van de publicatie van een prospectus. (13) Evenals alle andere beleggingsvormen houden beleggingen in effecten risico's in. In alle lidstaten dienen waarborgen ter bescherming van de belangen van huidige en potentiële beleggers te worden geboden, zodat deze in staat worden gesteld de omvang van deze risico's correct te beoordelen en met volledige kennis van zaken beleggingsbeslissingen te nemen. (14) De verstrekte informatie, die adequaat en zo objectief mogelijk dient te zijn en in het bijzonder betrekking moet hebben op de financiële positie van de emittent en op de aan de effecten verbonden rechten, moet worden medegedeeld in een opmaak welke het analyseren en het begrijpen ervan zo gemakkelijk mogelijk maakt. De harmonisatie van de in het prospectus te vermelden informatie moet resulteren in een gelijkwaardige bescherming van alle beleggers uit de Gemeenschap. (15) Op internationaal niveau zijn optimale werkwijzen ontwikkeld voor het verrichten van multinationale aanbiedingen van aandelen op basis van één enkele reeks standaarden voor de informatievoorziening, die zijn vastgesteld door de International Organisation of Securities Commissions (IOSCO); de toepassing van de IOSCO-standaarden voor de informatievoorziening (12) zal ertoe leiden dat de markten en beleggers over betere informatie zullen kunnen beschikken en zal tevens resulteren in een vereenvoudiging van de procedure voor Europese emittenten die in derde landen kapitaal wensen aan te trekken. Standaarden voor andere soorten effecten en emittenten dienen eveneens passende standaarden voor de informatievoorziening te worden vastgesteld. (16) Om tot versnelde procedures te komen voor emittenten wier effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en die veelvuldig op de markten kapitaal aantrekken, bleek het noodzakelijk op communautair niveau een op een registratiedocument berustende regeling in te voeren. Deze regeling dient een nieuw type prospectus te omvatten dat uit afzonderlijke documenten is samengesteld , maar dat de mogelijkheid biedt dat een prospectus in de vorm van één enkel document wordt opgesteld . De lidstaten dienen de bevoegdheid te hebben om geen prospectus voor te schrijven indien de openbare aanbieding of de toelating tot de handel beperkt is tot één lidstaat en indien de emittent een onderneming is waarvan de marktkapitalisatie een zekere drempel niet overschrijdt. (17) Naast regels betreffende de uitoefening van activiteiten is het voor de consumentenbescherming van belang dat betrouwbare informatie wordt gepubliceerd. De ondernemingen wier effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, moeten doorlopend informatie verstrekken; als aanvulling hierop is de vrijwillige jaarlijkse actualisering van het registratiedocument een passende methode om te garanderen dat emittenten met frequente emissies regelmatig gedurende het gehele jaar via de versnelde procedure emissies kunnen plaatsen . Ter vereenvoudiging en teneinde een overmatige belasting van de emittenten te vermijden, dient het hun te worden toegestaan van het registratiedocument gebruik te maken om te voldoen aan de verslaggevingsvereisten zoals vastgesteld in de vierde richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (13) en de zevende richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening. (14) (18) Het feit dat emittenten wordt toegestaan de in het prospectus te verstrekken informatie op te nemen door middel van verwijzing naar documenten die deze informatie bevatten, mits de door middel van verwijzing opgenomen documenten voordien bij de bevoegde autoriteit zijn ingediend en door haar zijn aanvaard, zou de procedure voor het opstellen van een prospectus moeten vereenvoudigen en de kosten voor de emittenten moeten verminderen, zonder dat aan de bescherming van de beleggers afbreuk wordt gedaan. (19) De verschillen ten aanzien van de doelmatigheid, de nadere bijzonderheden en het tijdstip van de verificatie van de verstrekte informatie hebben niet alleen tot gevolg dat het aantrekken van kapitaal of de toelating van effecten tot de handel in meerdere lidstaten voor ondernemingen bemoeilijkt wordt, maar ook dat beleggers uit een gegeven lidstaat hinder ondervinden bij het verwerven van effecten die door een in een andere lidstaat gevestigde emittent worden aangeboden of die in een andere lidstaat worden verhandeld. Deze verschillen dienen te worden opgeheven door een harmonisatie van de desbetreffende voorschriften opdat de waarborgen die in de lidstaten worden vereist voor een passende en zo objectief mogelijke voorlichting van de huidige en potentiële bezitters van effecten, in voldoende mate gelijkwaardig worden gemaakt. (20) Ter vergemakkelijking van de verspreiding van de diverse documenten die samen het prospectus vormen, dient het gebruik van elektronische communicatiekanalen, zoals internet, te worden aangemoedigd. Het prospectus moet steeds kosteloos op papier worden verstrekt aan beleggers die daarom verzoeken. (21) Ter voorkoming van lacunes in de Gemeenschapswetgeving die het vertrouwen van het publiek kunnen ondermijnen en daardoor afbreuk kunnen doen aan de goede werking van de financiële markten, dient ook tot harmonisatie te worden overgegaan van de procedures volgens dewelke kan worden geadverteerd. (22) Elk nieuw feit dat van invloed kan zijn op de beoordeling van de belegging en zich voordoet tussen de publicatie van het prospectus en de beëindiging van de aanbieding of de aanvang van de handel op een gereglementeerde markt, moet naar behoren door de beleggers kunnen worden geëvalueerd en vereist bijgevolg de goedkeuring en verspreiding van een document met aanvullende informatie. (23) De verplichting voor een emittent om het volledige prospectus in alle relevante landstalen te vertalen, ontmoedigt grensoverschrijdende aanbiedingen of de toelating van effecten tot de handel in meerdere lidstaten. Om grensoverschrijdende aanbiedingen te vergemakkelijken, zou de lidstaat van ontvangst, wanneer het prospectus is opgesteld in een taal die in financiële zaken pleegt te worden gebruikt en door de bevoegde autoriteit wordt aanvaard, voortaan alleen nog het recht mogen hebben een samenvatting in zijn landstaal te verlangen. (24) De bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst moet het recht hebben van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst een verklaring te verlangen waarin wordt bevestigd dat het prospectus conform deze richtlijn is opgesteld. Opdat de doelstellingen van deze richtlijn ten volle worden verwezenlijkt, moet de werkingssfeer ervan zich ook uitstrekken tot effecten die zijn uitgegeven door emittenten die onder het recht van derde landen vallen. (25) Wanneer in de lidstaten diverse bevoegde autoriteiten met uiteenlopende verantwoordelijkheden bestaan, kan dit onnodige kosten en een overlapping van verantwoordelijkheden met zich mee brengen zonder dat dit extra voordelen oplevert . In elke lidstaat moet dan ook een specifiek voor de goedkeuring van prospectussen bevoegde autoriteit worden aangewezen die tenminste de eindverantwoordelijkheid draagt voor het toezicht op de conformiteit met de ter uitvoering van deze richtlijn en met het oog op de internationale samenwerking vastgestelde bepalingen . Deze autoriteit moet de vorm aannemen van een administratieve instantie en zodanig zijn opgezet dat de onafhankelijkheid ervan ten opzichte van marktdeelnemers is gewaarborgd en belangenconflicten worden vermeden. De benoeming van één enkele bevoegde autoriteit voor de goedkeuring van prospectussen sluit vormen van samenwerking of zelfs delegatie tussen die autoriteit en andere instellingen, b.v. ondernemingen of autonome organisaties, ter waarborging van een efficiënte controle op en goedkeuring van prospectussen in het belang van emittenten, beleggers, marktdeelnemers en de markten zelf, niet uit. (26) Het toekennen van een gemeenschappelijk minimumpakket van bevoegdheden aan de bevoegde autoriteiten zal de doelmatigheid van het toezicht garanderen. De bij Richtlijn 79/279/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie van de voorwaarden voor de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs (15) vereiste informatiestroom naar de markten moet worden verzekerd en de bevoegde autoriteiten dienen actie te ondernemen tegen eventuele inbreuken. (27) De bevoegde autoriteiten dienen samen te werken bij de uitoefening van hun taken&semi; (28) Om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen op de financiële markten kan het van tijd tot tijd nodig zijn om de in deze richtlijn vastgestelde voorschriften van praktische richtsnoeren en uitvoeringsmaatregelen te voorzien; de Commissie dient derhalve de bevoegdheid te krijgen om uitvoeringsmaatregelen goed te keuren voor zover deze de essentiële elementen van deze richtlijn niet wijzigen en de Commissie in overeenstemming met de beginselen van deze richtlijn handelt, na raadpleging van het bij Besluit 2001/528/EG van de Commissie van 6 juni 2001 ingestelde Europees Comité voor het effectenbedrijf (16) . (29) Bij de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden overeenkomstig deze richtlijn dient de Commissie de volgende beginselen in acht te nemen: (30) Aangezien de maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (17) , dienen zij volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van genoemd besluit te worden vastgesteld. (31) Vanaf de eerste indiening van ontwerpuitvoeringsmaatregelen dient het Europees Parlement over een termijn van drie maanden te beschikken om deze te behandelen en zich erover uit te spreken. In met redenen omklede, dringende gevallen kan deze termijn evenwel worden ingekort. Als het Parlement binnen deze termijn een resolutie over deze maatregelen aanneemt, zal de Commissie de ontwerpuitvoeringsmaatregelen opnieuw bezien. Met het oog op het vinden van passende oplossingen kunnen er ook gesprekken plaatsvinden tussen vertegenwoordigers van het Parlement, de Raad en de Commissie. (32) De lidstaten dienen voorschriften vast te stellen voor het opleggen van sancties, met inbegrip van administratieve sancties, wanneer inbreuk op de bepalingen van deze richtlijn wordt gepleegd en erop toezien dat deze voorschriften worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (33) Er dient beroep bij de rechter open te staan tegen besluiten die de nationale bevoegde autoriteiten in het kader van de toepassing van deze richtlijn hebben genomen. (34) In overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel is het voor de verwezenlijking van de basisdoelstelling om een eengemaakte effectenmarkt tot stand te brengen, noodzakelijk en dienstig voorschriften vast te stellen inzake het ene paspoort voor emittenten. Overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om de nagestreefde doelstellingen te verwezenlijken. (35) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en strookt met de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd. (36) De Richtlijnen 80/390/EEG en 89/298/EEG dienen te worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Hoofdstuk I Algemene bepalingen Artikel 1 Voorwerp en werkingssfeer 1. Het doel van deze richtlijn is de eisen te harmoniseren die worden gesteld aan de opstelling van, het toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten. 2. Deze richtlijn is van toepassing op effecten: 3. De bepalingen van deze richtlijn zijn niet van toepassing op: Artikel 2 Definities 1. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder: in beide gevallen moet de belegger instemmen met behandeling als gekwalificeerd belegger; 2. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap , stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2 , bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot de in lid 1 vervatte definities. Artikel 3 Voorwaarden voor de aanbieding van effecten aan het publiek 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat elke aanbieding van effecten aan het publiek op hun grondgebied afhankelijk wordt gesteld van de publicatie van een prospectus door de aanbieder. 2. Deze verplichting geldt niet voor de volgende categorieën aanbiedingen, voorzover er geen doorverkoop aan het publiek plaatsvindt: 3. De in lid 1, neergelegde verplichting geldt niet voor de aanbieding van de volgende categorieën effecten, ongeacht of de effecten zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt : 4. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2 , bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot de in de leden 2 en 3 gehanteerde terminologie en opgesomde vrijstellingen. Artikel 4 Voorwaarden voor de toelating van effecten tot de handel op gereglementeerde markten De lidstaten dragen er zorg voor dat elke toelating van effecten tot de handel op een op hun grondgebied gelegen of werkzame gereglementeerde markt afhankelijk wordt gesteld van de beschikbaarheid van een prospectus , tenzij in artikel 3 uitdrukkelijk anders is bepaald . Deze verplichting wordt geacht te zijn vervuld wanneer de emittent het prospectus of het registratiedocument en, indien nodig, de verrichtingsnota bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst heeft ingediend en voldoet aan de eis van artikel 8. Hoofdstuk II Opstelling van het prospectus Artikel 5 Het prospectus 1. Het prospectus bevat alle gegevens welke in het licht van de specifieke aard van de emittent en van de aan het publiek aangeboden of tot de handel toegelaten effecten noodzakelijk zijn om de beleggers in staat te stellen zich een verantwoord oordeel te vormen over het vermogen, de financiële positie, het resultaat en de vooruitzichten van de emittent en over de rechten welke aan deze effecten verbonden zijn. 2. De overeenkomstig lid 1 te verstrekken gegevens worden gepresenteerd in een opmaak welke het analyseren en het begrijpen ervan zo gemakkelijk mogelijk maakt, en worden beschikbaar gesteld door middel van de publicatie van een prospectus dat naar keuze van de emittent of aanbieder als één enkel document of als meerdere afzonderlijke documenten kan worden opgesteld . 3. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure voor beide prospectusvormen uitvoeringsmaatregelen vast inzake de minimumvoorschriften voor de informatievoorziening. Deze maatregelen worden vastgesteld binnen een termijn van 180 dagen te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn. Bij de vaststelling van de voorschriften voor de informatievoorziening verwijst de Commissie naar de bijlagen en past deze aan, al naar gelang de vraag of de emissie betrekking heeft op: Bij de vaststelling van de voorschriften voor de informatievoorziening houdt de Commissie tevens rekening met de beleggerscategorie waarop de aanbieding of de toelating tot de handel zich richt. Bij de bepaling van andere passende indelingen wordt mede, maar niet uitsluitend gekeken naar het karakter van een emittent en zijn activiteiten alsmede naar de aard en het risiconiveau van de gereglementeerde markt in kwestie. 4. Het uit meerdere, afzonderlijke documenten bestaande prospectus omvat een registratiedocument, een verrichtingsnota en een samenvatting. De samenvatting telt ten hoogste [2 500] woorden, is in niet-technische taal gesteld, beschrijft de wezenlijke kenmerken en risico's die verband houden met de emittent, de eventuele garant en de aangeboden effecten en bevat een waarschuwing dat De lidstaten zorgen ervoor dat de wettelijke aansprakelijkheid op geen enkele persoon van toepassing is met betrekking tot een nota of tot de samenvatting (met inbegrip van vertalingen daarvan), tenzij deze bij lezing met de overige delen van het prospectus misleidend is. 5. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst kan toestaan dat bepaalde, in deze richtlijn genoemde gegevens niet in het prospectus worden opgenomen, indien zij van mening is dat 6. Wanneer het vereiste om bepaalde gegevens in het prospectus op te nemen (de "vereiste gegevens") niet aansluit bij de activiteiten van de emittent, bij de rechtsvorm van de emittent of aanbieder of bij de effecten waarop het prospectus betrekking heeft, Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot dit vereiste. . 7. De lidstaten dragen er zorg voor dat de in lid 1 bedoelde verplichting berust bij de administratieve, leidinggevende of toezichthoudende organen van de emittent, de aanbieder, in voorkomend geval de garant en in de mate van het redelijke bij de organisator van de emissie . Artikel 6 Minimuminformatie 1. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2 , bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot de openbaarmakingsvereisten als geregeld in artikel 5 en in de bijlagen. Daarin dient onderscheid gemaakt te worden tussen effecten die uitsluitend ontwikkeld zijn voor een openbare aanbieding en die welke bestemd zijn voor toelating tot een gereglementeerde markt. Deze voorschriften worden vastgesteld binnen een termijn van 180 dagen te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn. Bij het opstellen van de hierboven vermelde modellen van prospectussen wordt rekening gehouden met de verschillen in activiteiten en grootte van de emittenten, in het bijzonder in het geval van kleine en middelgrote ondernemingen. Voor dergelijke ondernemingen is de informatie onder elk van de punten van de bijlagen evenredig met hun grootte of, daar waar aangewezen, hun kortere geschiedenis. 2. De in lid 1 bedoelde voorschriften zijn gebaseerd op de standaarden op het gebied van financiële informatie, zoals opgesteld door internationale organisaties van effectencommissies en met name de International Organisation of Securities Commissions 3. De lidstaten dragen er zorg voor dat wanneer de definitieve prijs waartegen de effecten zullen worden aangeboden en het totaalbedrag van de effecten die aan het publiek zullen worden uitgereikt, niet in het prospectus kunnen worden vermeld, het prospectus de criteria en/of voorwaarden bevat waarvan bij de vaststelling van bovengenoemde gegevens zal worden uitgegaan. De definitieve voorwaarden worden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst medegedeeld en beschikbaar gesteld op de in artikel 11, lid 2 , voorgeschreven wijze . Artikel 7 Gebruik van registratiedocument, verrichtingsnota en samenvatting 1. Van een emittent die reeds het registratiedocument bij de bevoegde autoriteit heeft ingediend, wordt enkel nog verlangd dat hij de verrichtingsnota en de samenvatting opstelt wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten. 2. Wanneer er zich een verandering of recente ontwikkeling van betekenis voordoet nadat het registratiedocument is gepubliceerd, bevat de verrichtingsnota benevens de krachtens artikel 5, lid 4, verlangde gegevens in ieder geval ook de informatie die anders in het registratiedocument zou worden vermeld. Artikel 8 Jaarlijkse actualisering van het registratiedocument 1. Geen enkel registratiedocument is langer dan 12 maanden na de datum waarop het voor het laatst als zodanig is goedgekeurd door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, geldig voor een openbare aanbieding. Een emittent die zijn effecten op elk moment wil kunnen aanbieden, moet derhalve met tussenpozen van ten hoogste 12 maanden zijn registratiedocument actualiseren en door de bevoegde autoriteit van zijn lidstaat van herkomst laten goedkeuren . Indien de emittent een KMO is en een shelf registration heeft verricht, wordt de actualiseringsverplichting beperkt tot de indiening van de jaarrekening bij de autoriteit van het land van herkomst. 2. De lidstaten kunnen de emittent toestaan van het registratiedocument gebruik te maken om te voldoen aan de in artikel 46 van Richtlijn 78/660/EEG en artikel 36 van Richtlijn 83/349/EEG neergelegde verplichting. Artikel 9 Opneming van informatie door middel van verwijzing 1. De lidstaten staan toe dat informatie in het prospectus wordt opgenomen door middel van verwijzing naar één of meer documenten die overeenkomstig deze richtlijn zijn ingediend bij de bevoegde autoriteit in een taal die gangbaar is in de internationale financiële wereld . 2. Bij de opneming van informatie door middel van verwijzing wordt een lijst met de gebruikte verwijzingen verstrekt teneinde de beleggers in staat te stellen specifieke gegevens gemakkelijk terug te vinden. 3. De volgende informatie kan door middel van verwijzing worden opgenomen Hoofdstuk III Toezicht op en verspreiding van het prospectus Artikel 10 Goedkeuring en publicatie van het prospectus 1. Het prospectus mag pas na goedkeuring door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst voor het publiek beschikbaar worden gesteld . Ingeval een emittent een marktkapitalisering van minder dan 350 000 000 EUR heeft of naar verwachting van de financiële intermediair die de emissie ondersteunt zal hebben, en de aanvraag met het oog op een openbare aanbieding of toelating tot de handel op een gereglementeerde markt zich beperkt tot de lidstaat van herkomst waar de emittent zijn statutaire zetel heeft, valt de eis dat een prospectus dat aan de in deze richtlijn gestelde voorwaarden voldoet, wordt goedgekeurd door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst onder de discretionaire bevoegdheid van die lidstaat. De marktkapitalisering wordt beoordeeld als het gemiddelde van de slotprijs op de laatste handelsdag in de twee voorgaande jaren. Ook wanneer dit op grond van het besluit van de lidstaat niet verplicht is, staat het een emittent vrij de bevoegde autoriteit van zijn lidstaat van herkomst om goedkeuring te verzoeken van een prospectus dat aan de in deze richtlijn gestelde eisen voldoet. Onverminderd lid 4 wordt voor de doeleinden van dit artikel onder goedkeuring verstaan het verifiëren dat de nodige standaarden voor de informatievoorziening op coherente en relevante wijze in acht zijn genomen. 2. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst stelt de emittent of aanbieder in kennis van het besluit over de goedkeuring van het prospectus binnen een termijn van 7 werkdagen volgend op de indiening van het ontwerpprospectus, of, mocht de bevoegde autoriteit vaststellen dat het ingediende prospectus onvolledig is, dan wel aanvullende informatie wensen, binnen een termijn van 7 werkdagen volgend op de dag dat de emittent de verlangde informatie heeft verstrekt. 3. De in lid 2 bedoelde termijn wordt teruggebracht tot 5 werkdagen wanneer alleen de verrichtingsnota dient te worden goedgekeurd. Deze termijn wordt verlengd tot 20 werkdagen wanneer het gaat om een openbare aanbieding van effecten die nog niet tot de handel zijn toegelaten. 4. Wanneer de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst zich niet binnen de in de leden 2 en 3 gespecificeerde termijnen uitspreekt over het prospectus , wordt zulks als een goedkeuring van de aanvraag beschouwd . 5. Deze richtlijn laat de aansprakelijkheid van de bevoegde autoriteit geheel onverlet; deze aansprakelijkheid blijft uitsluitend geregeld door het nationale recht. 6. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot het toezicht op het prospectus en de voorwaarden voor het inkorten van de termijnen. Deze voorschriften worden vastgesteld binnen een termijn van 180 dagen te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn. Artikel 11 Beschikbaarheid van het prospectus 1. Zodra het prospectus is goedgekeurd, wordt het in elektronische vorm bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst ingediend en zo spoedig mogelijk door de emittent voor het publiek beschikbaar gesteld. Daarnaast maakt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst op haar eigen website alle door haar goedgekeurde prospectussen openbaar of publiceert een volledige lijst met een elektronische link naar het op de website van de emittent gepubliceerde prospectus. 2. Het prospectus wordt als beschikbaar voor het publiek aangemerkt wanneer het door de emittent of aanbieder is gepubliceerd: 3. Het prospectus moet beschikbaar zijn voor het publiek op een redelijke termijn voor het einde van de inschrijvingsperiode. Indien het een categorie aandelen betreft die voor het eerst wordt toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt, wordt onder een redelijke termijn tenminste zes werkdagen verstaan. 4. Het goedgekeurde prospectus moet in ieder geval op de website van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst kunnen worden geraadpleegd. 5. Wanneer het prospectus conform artikel 5, lid 4, is opgesteld, mogen de documenten waaruit het is samengesteld afzonderlijk worden gepubliceerd en verspreid, mits al deze documenten kosteloos voor het publiek beschikbaar worden gesteld op de in lid 2 omschreven manieren. 6. De vorm en inhoud van het prospectus en/of de documenten ter aanvulling van het prospectus die worden gepubliceerd of voor het publiek beschikbaar worden gesteld, stemmen steeds geheel overeen met de originele versie die door de bevoegde autoriteit is goedgekeurd en bij haar werd ingediend. 7. Ingeval het prospectus via publicatie in elektronische vorm beschikbaar wordt gesteld, wordt de belegger niettemin steeds kosteloos een afschrift van het prospectus op papier verstrekt indien hij daarom verzoekt. 8. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2 , bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot de leden 2 en 3 . Deze voorschriften worden vastgesteld binnen een termijn van 180 dagen te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn. Artikel 12 Adverteren 1. Advertenties, aanplakbiljetten en folders worden vooraf ter kennis van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst gebracht. In deze documenten moet worden vermeld dat er een prospectus zal worden gepubliceerd en tevens worden aangegeven waar de beleggers dit prospectus zullen kunnen verkrijgen. 2. Advertenties moeten duidelijk als zodanig herkenbaar zijn. De in een advertentie vervatte informatie moet waarheidsgetrouw en accuraat zijn en stroken met die welke in het prospectus is vermeld. 3. De mondeling verstrekte informatie betreffende de aanbieding van effecten of de toelating van effecten tot de handel moet, ook al is zij niet voor advertentiedoeleinden verstrekt, steeds stroken met die welke in het prospectus is vermeld. 4. De voor gekwalificeerde beleggers of speciale categorieën beleggers bestemde wezenlijke informatie, met inbegrip van die welke in het kader van bijeenkomsten wordt verstrekt, wordt eveneens aan het publiek medegedeeld via diverse aangewezen en relevante media, waaronder elektronische media . Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot dit vereiste. 5. Om rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten en ter verzekering van een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap, stelt de Commissie volgens de in artikel 21, lid 2 , bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast met betrekking tot de verspreiding van advertenties, aanplakbiljetten en folders waarin het voornemen om effecten aan het publiek aan te bieden of de toelating van effecten tot de handel wordt aangekondigd voordat het prospectus voor het publiek beschikbaar is gesteld of voordat de inschrijving is geopend. Deze uitvoeringsmaatregelen worden door de Commissie vastgesteld binnen een termijn van 180 dagen te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn. Artikel 13 Document ter aanvulling van het prospectus Elk belangrijk nieuw feit dat van invloed kan zijn op de beoordeling van de effecten en zich voordoet of geconstateerd wordt tussen de goedkeuring van het prospectus en de definitieve beëindiging van de aanbieding of, naargelang van het geval, het tijdstip waarop de handel aanvangt, wordt vermeld in een document ter aanvulling van het prospectus, waarop op dezelfde wijze als voor het oorspronkelijke prospectus toezicht wordt uitgeoefend, en dat conform ten minste dezelfde regelingen als bij de verspreiding van het oorspronkelijke prospectus gepubliceerd en voor het publiek beschikbaar wordt gesteld. Hoofdstuk IV Multinationale aanbiedingen en toelating tot de handel Artikel 14 Communautaire reikwijdte van goedkeuring van een prospectus 1. Wanneer in een of meer lidstaten of in een andere lidstaat dan de lidstaat van herkomst een aanbieding van effecten of een toelating van effecten tot de handel op een gereglementeerde markt is voorzien en er met betrekking tot de desbetreffende effecten een prospectus is opgesteld dat door de lidstaat van herkomst overeenkomstig artikel 10 is goedgekeurd, is dit prospectus met al zijn eventuele supplementen in alle lidstaten van ontvangst geldig voor de openbare aanbieding van deze effecten of voor de toelating van deze effecten tot de handel , mits de bevoegde autoriteit van elke lidstaat van ontvangst overeenkomstig artikel 16 in kennis wordt gesteld . 2. In het in lid 1 bedoelde geval gaan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van ontvangst niet over tot goedkeuring of enigerlei administratieve handelingen. Dit lid laat artikel 20 onverlet. 3 . Ingeval zich, nadat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst het prospectus heeft goedgekeurd, nieuwe feiten als bedoeld in artikel 13 voordoen, heeft de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst waar de aanbieding van effecten wordt gedaan of waar de toelating van effecten tot de handel plaatsvindt, het recht de publicatie te verlangen van een aanvullend document , dat in overeenstemming met artikel 10, lid 1 , moet worden goedgekeurd . Artikel 15 Taalregeling 1. Wanneer uitsluitend in de lidstaat van herkomst een aanbieding van effecten wordt gedaan of een toelating van effecten tot de handel wordt aangevraagd, moet het prospectus worden opgesteld in een taal die door de bevoegde autoriteit in de lidstaat van herkomst wordt aanvaard. 2. Wanneer in meer dan één lidstaat een aanbieding van effecten wordt gedaan of een toelating van effecten tot de handel op een gereglementeerde markt wordt aangevraagd, moeten het prospectus of, naar gelang van het geval, het registratiedocument en de verrichtingsnota beschikbaar zijn in een taal die in die landen of in internationale financiële zaken pleegt te worden gebruikt . In laatstgenoemd geval mag de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst enkel verlangen dat de samenvatting in de landstaal van de lidstaat wordt vertaald. Artikel 16 Kennisgeving De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst verstrekt binnen drie dagen na de goedkeuring ingevolge artikel 10 de bevoegde autoriteit van de lidstaten waar de aanbieding van effecten wordt gedaan of waar de toelating van effecten tot de handel plaatsvindt, het prospectus en een verklaring waarin wordt bevestigd dat het document in overeenstemming met deze richtlijn is opgesteld. Artikel 17 Emittenten met statutaire zetel in een derde land 1. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst die verantwoordelijk is voor de goedkeuring van het prospectus van een emittent met statutaire zetel in een derde land, kan de emittent toestaan gebruik te maken van een prospectus dat is opgesteld voor een aanbieding van effecten of de toelating van effecten tot de handel in een derde land, mits De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 21, lid 2 , bedoelde procedure besluiten dat een derde land er op grond van zijn nationale recht of op grond van praktijken en procedures die berusten op de door de internationale organisaties van effectencommissies vastgestelde internationale standaarden, met inbegrip van de IOSCO-standaarden voor de informatievoorziening, zorg voor draagt dat de in dat land opgestelde prospectussen in grote lijnen in overeenstemming zijn met deze richtlijn. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om zich aan het besluit van de Commissie te conformeren. Elke lidstaat doet de Commissie onverwijld een lijst toekomen van de emittenten met statutaire zetel in een derde land wier prospectussen zijn goedgekeurd. Deze lijst wordt om de zes maanden geactualiseerd. 2. Ingeval in een andere lidstaat effecten worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten die door een emittent met statutaire zetel in een derde land zijn uitgegeven, is het bepaalde in de artikelen 14, 15 en 16 van toepassing. 3. De technische voorschriften om een gemeenschappelijke houding van de lidstaten en een eenvormige toepassing van de leden 1 en 2 te bevorderen, worden door de Commissie vastgesteld volgens de in artikel 21, lid 2 , bedoelde procedure. 4. Uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn stelt de Commissie een verslag op over de met de toepassing van dit artikel opgedane ervaring. Hoofdstuk V Bevoegde autoriteiten Artikel 18 Bevoegdheden 1. De lidstaten wijzen de bevoegde administratieve autoriteit of autoriteiten aan die bevoegd is c.q. zijn om de in deze richtlijn omschreven taken te vervullen en op de toepassing van deze richtlijn toe te zien. Zij stellen de Commissie van deze aanwijzing in kennis. 2. Aan de bevoegde autoriteit moeten alle voor de vervulling van haar taken benodigde bevoegdheden worden toegekend. Zij oefent deze bevoegdheden direct of in samenwerking met andere instanties uit. Elke delegatie van taken aan andere instanties, zoals ondernemingen, kan slechts plaatsvinden binnen een duidelijk afgebakend en gedocumenteerd kader voor de uitoefening van gedelegeerde functies en taken. In elk geval berust de eindverantwoordelijkheid voor het toezicht op de naleving van de ter uitvoering van deze richtlijn goedgekeurde bepalingen en de internationale samenwerking bij de in overeenstemming met lid 1 aangewezen bevoegde autoriteit. Een bevoegde autoriteit in de zin van lid 1, die een aanvraag tot goedkeuring van een prospectus heeft ontvangen, moet ten minste gemachtigd zijn om: 3. Wanneer de effecten aan het publiek zijn aangeboden of tot de handel op gereglementeerde markten zijn toegelaten, moet de bevoegde autoriteit gemachtigd zijn om: Artikel 19 Beroepsgeheim 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat alle personen die werkzaam zijn of werkzaam zijn geweest bij de bevoegde autoriteiten, aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Dit houdt in dat de vertrouwelijke informatie waarvan zij beroepshalve kennis krijgen, aan geen enkele persoon of autoriteit bekend mag worden gemaakt, behalve in een samengevatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele emittenten of markten niet kunnen worden geïdentificeerd, zulks onverminderd de gevallen die onder het strafrecht vallen. 2. De bevoegde autoriteiten verlenen elkaar alle medewerking die nodig is om hun taak te vervullen en verstrekken elkaar daartoe alle vereiste inlichtingen. Lid 1 belet niet dat tussen de bevoegde autoriteiten uitwisseling van vertrouwelijke gegevens plaatsvindt. De aldus uitgewisselde informatie valt onder het beroepsgeheim waaraan alle personen gebonden zijn die werkzaam zijn of werkzaam zijn geweest bij de bevoegde autoriteiten die de informatie ontvangen. Artikel 20 Conservatoire maatregelen 1. Wanneer de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst constateert dat de emittent of de financiële instellingen die met de procedures voor de openbare aanbieding zijn belast, onregelmatigheden hebben begaan, dan wel dat de emittent zijn wettelijke verplichtingen niet is nagekomen die voortvloeien uit het feit dat zijn effecten tot de handel zijn toegelaten, stelt zij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van deze bevindingen in kennis. In voorkomend geval kunnen de lidstaat van ontvangst en de lidstaat van herkomst reeds in de fase van het onderzoek van het dossier samenwerken. 2. Wanneer de emittent of de financiële instelling die met de procedure voor de openbare aanbieding is belast, in weerwil van de door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoereikend zijn, inbreuk blijft plegen op de desbetreffende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, neemt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst, na de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst daarvan in kennis te hebben gesteld, alle passende maatregelen ter bescherming van de beleggers. De Commissie wordt zo spoedig mogelijk van die maatregelen op de hoogte gesteld. De Commissie kan, na raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten, besluiten dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst deze maatregelen moet wijzigen of intrekken. 3. Elk besluit dat door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst wordt vastgesteld, moet naar behoren met redenen worden omkleed en vatbaar zijn voor beroep bij de rechter in de lidstaat waar het is aangenomen. Hoofdstuk VI Uitvoeringsmaatregelen Artikel 21 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Europees Comité voor het effectenbedrijf , ingesteld bij Besluit 2001/528/EG van de Commissie. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de artikelen 7 en 8 daarvan , mits de wezenlijke bepalingen van deze richtlijn niet worden gewijzigd als gevolg van de volgens deze procedure vastgestelde uitvoeringsmaatregelen. 3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op 3 maanden. 4. Onverminderd de reeds vastgestelde uitvoeringsmaatregelen wordt de toepassing van de bepalingen van de onderhavige richtlijn tot vaststelling van technische voorschriften en besluiten volgens de procedure van artikel 21, lid 2 opgeschort na afloop van een periode van vier jaar, te rekenen vanaf de inwerkingtreding van de richtlijn. Op voorstel van de Commissie kunnen het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag de geldigheidsduur van de desbetreffende bepalingen verlengen. Te dien einde beraden zij zich daarover voor het verstrijken van de bovengenoemde periode. Artikel 22 Sancties De lidstaten stellen voorschriften vast voor het opleggen van sancties, met inbegrip van administratieve sancties, wanneer inbreuk op de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen wordt gepleegd en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze voorschriften worden toegepast. De administratieve en andere sancties moeten een doeltreffend, evenredig en ontradend karakter hebben en aanzetten tot inachtneming van genoemde bepalingen. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 24 gespecificeerde datum, namelijk 31 december 2003, van de desbetreffende bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen ervan zo spoedig mogelijk mede. Artikel 23 Recht van beroep De lidstaten dragen er zorg voor dat tegen besluiten die worden genomen uit hoofde van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgesteld, beroep open staat bij de rechter. Artikel 24 Omzetting in nationaal recht De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Hoofdstuk VII Overgangs- en slotbepalingen Artikel 25 Ingetrokken richtlijnen De Richtlijnen 80/390/EEG en 89/298/EEG worden ingetrokken met ingang van 31 december 2003. Artikel 26 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 27 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I PROSPECTUS I. SAMENVATTING De samenvatting geeft in een paar bladzijden een overzicht van de voornaamste informatie die in het prospectus is opgenomen. Deze informatie omvat ten minste de volgende punten: II. IDENTITEIT VAN BESTUURDERS, BEDRIJFSLEIDING, ADVISEURS EN ACCOUNTANTS Het is de bedoeling dat de vertegenwoordigers van de onderneming en andere personen betrokken bij de aanbieding van effecten door de onderneming of de toelating van effecten tot de handel worden geïdentificeerd; het betreft de personen verantwoordelijk voor de opstelling van het bij artikel 5 van de richtlijn voorgeschreven prospectus en de personen verantwoordelijk voor de controle van de jaarrekening. III. INLICHTINGEN OVER DE AANBIEDING EN VERWACHT TIJDSCHEMA Het is de bedoeling dat de voornaamste informatie over de aanbiedingsprocedure wordt verstrekt en dat de belangrijke data in verband met de aanbieding worden vermeld. A. Inlichtingen over de aanbieding B. Procedure en verwacht tijdschema IV. KERNGEGEVENS Het is de bedoeling dat een beknopt overzicht wordt gegeven van de kerngegevens betreffende de financiële situatie, de kapitalisatie en de risicofactoren van de onderneming. Indien de in het document opgenomen jaarrekening aangepast is om met veranderingen van betekenis in de groepsstructuur of grondslagen van de administratieve verantwoording en verslaglegging van de onderneming rekening te houden, dan moeten ook de voornaamste financiële gegevens worden aangepast. A. Voornaamste financiële gegevens B. Kapitalisatie en schuldenlast C. Redenen voor de aanbieding en bestemming van de opbrengst D. Risicofactoren V. INFORMATIE OVER DE ONDERNEMING Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de bedrijfsactiviteiten van de onderneming, de producten die zij vervaardigt of de diensten die zij verleent, en over de factoren die op de bedrijfsactiviteiten van invloed zijn. Het is eveneens de bedoeling dat informatie wordt verschaft over de adequaatheid en geschiktheid van de onroerende goederen, technische installaties en uitrusting van de onderneming, alsmede over haar plannen voor toekomstige capaciteitsverhogingen of -verlagingen. A. Geschiedenis en ontwikkeling van de onderneming B. Overzicht van de bedrijfsactiviteiten C. Organisatiestructuur D. Onroerende goederen, technische installaties en uitrusting VI. BEDRIJFSRESULTATEN, FINANCIËLE TOESTAND EN VOORUITZICHTEN Het is de bedoeling dat het management uitleg verstrekt over de factoren die van invloed zijn geweest op de financiële toestand en de bedrijfsresultaten van de onderneming voor de afgelopen boekjaren die door de jaarrekeningen worden bestreken. Het management dient tevens zijn oordeel te geven over de factoren en tendensen waarvan wordt verwacht dat zij in de komende boekjaren een wezenlijk effect zullen sorteren op de financiële toestand en de bedrijfsresultaten van de onderneming. A. Bedrijfsresultaten B. Liquiditeit en kapitaalmiddelen C. Onderzoek en ontwikkeling, octrooien en licenties enz. D. Informatie over recente en verwachte tendensen VII. BESTUURDERS, BEDRIJFSLEIDING EN WERKNEMERS Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de bestuurders en managers van de onderneming opdat de beleggers zich een oordeel kunnen vormen over de ervaring, de beroepskwalificaties en de beloning van deze personen, alsook over hun band met de onderneming. A. Bestuurders en bedrijfsleiding B. Beloning C. Manier van werken van de raad van bestuur D. Werknemers E. Aandeelhouderschap VIII. BELANGRIJKSTE AANDEELHOUDERS EN TRANSACTIES MET VERBONDEN PARTIJEN Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de belangrijkste aandeelhouders en anderen die zeggenschap over de onderneming uitoefenen of kunnen uitoefenen. Tevens dient informatie te worden verschaft die betrekking heeft op eventuele transacties van de onderneming met personen die met de onderneming verbonden zijn, en waaruit blijkt of de voorwaarden van deze transacties billijk zijn voor de onderneming. A. Belangrijkste aandeelhouders B. Transacties met verbonden partijen C. Belangen van deskundigen en adviseurs IX. FINANCIËLE INFORMATIE Het is de bedoeling dat nader wordt aangegeven welke jaarrekeningen in het document moeten worden opgenomen, alsook welke perioden moeten worden bestreken, van wanneer de jaarrekeningen moeten dateren en welke andere informatie van financiële aard dient te worden vermeld. De grondslagen voor de verslaglegging en de accountantscontrole waarvan bij de opstelling en de controle van de jaarrekening gebruik mag worden gemaakt, zullen worden vastgesteld overeenkomstig de internationale standaarden voor jaarrekeningen en accountantscontrole. A. Geconsolideerde jaarrekening en andere financiële informatie B. Veranderingen van betekenis X. NADERE BIJZONDERHEDEN OVER DE AANBIEDING EN DE TOELATING TOT DE HANDEL Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de aanbieding van effecten en de toelating van effecten tot de handel, het plan voor het op de markt brengen van de effecten en aanverwante zaken. A. Aanbieding en toelating tot de handel B. Plan voor het op de markt brengen van de effecten C. Markten D. Houders die effecten verkopen E. Verwatering (alleen voor aandelen) F. Kosten van de emissie XI. AANVULLENDE INFORMATIE Het is de bedoeling dat de – meestal wettelijk verplichte – informatie wordt verstrekt die niet elders in het prospectus is opgenomen. A. Aandelenkapitaal B. Akte van oprichting en statuten C. Belangrijke overeenkomsten D. Deviezencontroles E. Belastingen F. Dividenden en instellingen die zorg dragen voor de financiële dienst van de emittent G. Deskundigenverklaring H. Ter inzage beschikbare documenten I. Bijkomende informatie BIJLAGE II REGISTRATIEDOCUMENT I. IDENTITEIT VAN BESTUURDERS, BEDRIJFSLEIDING, ADVISEURS EN ACCOUNTANTS Het is de bedoeling dat de vertegenwoordigers van de onderneming en andere personen betrokken bij de aanbieding van effecten door de onderneming of de toelating van effecten tot de handel worden geïdentificeerd; het betreft de personen verantwoordelijk voor de opstelling van het bij artikel 5 van de richtlijn voorgeschreven prospectus en de personen verantwoordelijk voor de controle van de jaarrekening. II. KERNGEGEVENS OVER DE EMITTENT Het is de bedoeling dat een beknopt overzicht wordt gegeven van de kerngegevens betreffende de financiële situatie, de kapitalisatie en de risicofactoren van de onderneming. Indien de in het document opgenomen jaarrekening aangepast is om met veranderingen van betekenis in de groepsstructuur of grondslagen van de administratieve verantwoording en verslaglegging van de onderneming rekening te houden, dan moeten ook de voornaamste financiële gegevens worden aangepast. A. Voornaamste financiële gegevens B. Kapitalisatie en schuldenlast C. Risicofactoren III. INFORMATIE OVER DE ONDERNEMING Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de bedrijfsactiviteiten van de onderneming, de producten die zij vervaardigt of de diensten die zij verleent, en over de factoren die op de bedrijfsactiviteiten van invloed zijn. Het is eveneens de bedoeling dat informatie wordt verschaft over de adequaatheid en geschiktheid van de onroerende goederen, technische installaties en uitrusting van de onderneming, alsmede over haar plannen voor toekomstige capaciteitsverhogingen of -verlagingen. A. Geschiedenis en ontwikkeling van de onderneming B. Overzicht van de bedrijfsactiviteiten C. Organisatiestructuur D. Onroerende goederen, technische installaties en uitrusting IV. BEDRIJFSRESULTATEN, FINANCIËLE TOESTAND EN VOORUITZICHTEN Het is de bedoeling dat het management uitleg verstrekt over de factoren die van invloed zijn geweest op de financiële toestand en de bedrijfsresultaten van de onderneming voor de afgelopen boekjaren die door de jaarrekeningen worden bestreken. Het management dient tevens zijn oordeel te geven over de factoren en tendensen waarvan wordt verwacht dat zij in de komende boekjaren een wezenlijk effect zullen sorteren op de financiële toestand en de bedrijfsresultaten van de onderneming. A. Bedrijfsresultaten B. Liquiditeit en kapitaalmiddelen C. Onderzoek en ontwikkeling, octrooien en licenties enz. D. Informatie over recente en verwachte tendensen V. BESTUURDERS, BEDRIJFSLEIDING EN WERKNEMERS Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de bestuurders en managers van de onderneming opdat de beleggers zich een oordeel kunnen vormen over de ervaring, de beroepskwalificaties en de beloning van deze personen, alsook over hun band met de onderneming. A. Bestuurders en bedrijfsleiding B. Beloning C. Manier van werken van de raad van bestuur D. Werknemers E. Aandeelhouderschap VI. BELANGRIJKSTE AANDEELHOUDERS EN TRANSACTIES MET VERBONDEN PARTIJEN Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de belangrijkste aandeelhouders en anderen die zeggenschap over de onderneming uitoefenen of kunnen uitoefenen. Tevens dient informatie te worden verschaft die betrekking heeft op eventuele transacties van de onderneming met personen die met de onderneming verbonden zijn, en waaruit blijkt of de voorwaarden van deze transacties billijk zijn voor de onderneming. A. Belangrijkste aandeelhouders B. Transacties met verbonden partijen C. Belangen van deskundigen en adviseurs VII. FINANCIËLE INFORMATIE Het is de bedoeling dat nader wordt aangegeven welke jaarrekeningen in het document moeten worden opgenomen, alsook welke perioden moeten worden bestreken, van wanneer de jaarrekeningen moeten dateren en welke andere informatie van financiële aard dient te worden vermeld. De grondslagen voor de verslaglegging en de accountantscontrole waarvan bij de opstelling en de controle van de jaarrekening gebruik mag worden gemaakt, zullen worden vastgesteld overeenkomstig de internationale standaarden voor jaarrekeningen en accountantscontrole. A. Geconsolideerde jaarrekening en andere financiële informatie B. Veranderingen van betekenis VIII. AANVULLENDE INFORMATIE Het is de bedoeling dat de – meestal wettelijk verplichte – informatie wordt verstrekt die niet elders in het prospectus is opgenomen. A. Aandelenkapitaal B. Akte van oprichting en statuten C. Belangrijke overeenkomsten D. Deskundigenverklaring E. Ter inzage beschikbare documenten F. Bijkomende informatie BIJLAGE III VERRICHTINGSNOTA I. IDENTITEIT VAN BESTUURDERS, BEDRIJFSLEIDING, ADVISEURS EN ACCOUNTANTS Het is de bedoeling dat de vertegenwoordigers van de onderneming en andere personen betrokken bij de aanbieding van effecten door de onderneming of de toelating van effecten tot de handel worden geïdentificeerd; het betreft de personen verantwoordelijk voor de opstelling van het bij artikel 5 van de richtlijn voorgeschreven prospectus en de personen verantwoordelijk voor de controle van de jaarrekening. II. INLICHTINGEN OVER DE AANBIEDING EN VERWACHT TIJDSCHEMA Het is de bedoeling dat de voornaamste informatie over de aanbiedingsprocedure wordt verstrekt en dat de belangrijke data in verband met de aanbieding worden vermeld. A. Inlichtingen over de aanbieding B. Procedure en verwacht tijdschema III. KERNGEGEVENS OVER DE EMITTENT Het is de bedoeling dat een beknopt overzicht wordt gegeven van de kerngegevens betreffende de financiële situatie, de kapitalisatie en de risicofactoren van de onderneming. Indien de in het document opgenomen jaarrekening aangepast is om met veranderingen van betekenis in de groepsstructuur of grondslagen van de administratieve verantwoording en verslaglegging van de onderneming rekening te houden, dan moeten ook de voornaamste financiële gegevens worden aangepast. A. Kapitalisatie en schuldenlast B. Redenen voor de aanbieding en bestemming van de opbrengst C. Risicofactoren IV. BELANGEN VAN DESKUNDIGEN Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de transacties van de onderneming met deskundigen of adviseurs op wie voor bepaalde werkzaamheden een beroep wordt gedaan. V. NADERE BIJZONDERHEDEN OVER DE AANBIEDING EN DE TOELATING TOT DE HANDEL Het is de bedoeling dat informatie wordt verstrekt over de aanbieding van effecten en de toelating van effecten tot de handel, het plan voor het op de markt brengen van de effecten en aanverwante zaken. A. Aanbieding en toelating tot de handel B. Plan voor het op de markt brengen van de effecten C. Markten D. Houders die effecten verkopen E. Verwatering (alleen voor aandelen) F. Kosten van de emissie VI. AANVULLENDE INFORMATIE Het is de bedoeling dat de – meestal wettelijk verplichte – informatie wordt verstrekt die niet elders in het prospectus is opgenomen. A. Deviezencontroles B. Belastingheffing C. Dividenden en instellingen die zorg dragen voor de financiële dienst van de emittent D. Deskundigenverklaring E. Ter inzage beschikbare documenten BIJLAGE IV SAMENVATTING De samenvatting geeft in een paar bladzijden een overzicht van de voornaamste informatie die in het prospectus is opgenomen. Deze informatie omvat ten minste de volgende punten: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 576 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 179, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0509/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A5&nbhy;0049/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 maart 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad tot verlenging en wijziging van Verordening (EG) nr. 1659/98 van de Raad betreffende gedecentraliseerde samenwerking HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 179, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG) nr. 1659/98 van de Raad van 17 juli 1998 betreffende gedecentraliseerde samenwerking (3) was van toepassing tot en met 31 december 2001. (2) De geldigheidsduur van Verordening (EG) nr. 1659/98 moet worden verlengd tot en met 31 december 2003, en het in artikel 4, lid 1, van die verordening genoemde financiële referentiebedrag en de periode waarop dit betrekking heeft, moeten eveneens worden aangepast. (3) Verordening (EG) nr. 1659/98 dient dienovereenkomstig te worden aangepast. (4) Het belang van een gedecentraliseerde aanpak van ontwikkelingssamenwerking is thans ook benadrukt in de partnerschapsovereenkomst ACS-EU die op 23 juni 2000 in Cotonou is gesloten. (5) Bij deze verordening wordt voor de gehele looptijd het financiële kader vastgesteld dat voor de Begrotingsautoriteit in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure het voornaamste referentiepunt is in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (4) . (6) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5) . (7) De totstandbrenging van een toekomstig strategisch kader voor gedecentraliseerde samenwerking vereist in het bijzonder een beoordeling van de activiteiten die door de Gemeenschap uit hoofde van deze verordening worden gefinancierd en in het algemeen een brede discussie over gedecentraliseerde samenwerking. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1659/98 wordt als volgt gewijzigd: 1. Artikel 3 wordt vervangen door: "De samenwerkingspartners die krachtens deze verordening financiële steun kunnen verkrijgen, zijn de actoren van de gedecentraliseerde samenwerking in de Gemeenschap en in de ontwikkelingslanden, te weten: plaatselijke bestuursorganen, niet-gouvernementele organisaties, organisaties van inheemse bevolkingsgroepen, beroepsverenigingen en plaatselijke initiatiefgroepen, coöperaties, vakbonden, vrouwen- en jongerenorganisaties, organisaties en instellingen voor onderwijs, cultuur en onderzoek, kerken en alle andere niet-gouvernementele verenigingen, die kunnen bijdragen tot de ontwikkeling." 2. Artikel 4 wordt vervangen door: "1. Het financieel kader voor de tenuitvoerlegging van deze verordening voor de periode 1999 tot en met 2003 beloopt 24 miljoen euro. 2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit binnen de begrenzingen van de financiële vooruitzichten goedgekeurd." 3. Artikel 8 wordt vervangen door: "1. De Commissie wordt bijgestaan door het geografisch comité dat bevoegd is voor ontwikkelingszaken (hierna "het comité" genoemd). 2. Wanneer naar dit lid verwezen wordt, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. De in artikel 4, lid 3 van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op een maand. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast." 4. Artikel 9 wordt vervangen door: 1. Om de twee jaar evalueert de Commissie, volgens de in artikel 8, leden 2 en 3, bedoelde procedure, haar strategische beleidslijnen en stelt ze de prioriteiten vast voor de in de komende jaren te voeren acties. Hierover licht zij het Europees Parlement in. 2. De uit hoofde van onderhavige verordening verstrekte hulp wordt, voor zover mogelijk, geprogrammeerd, rekening houdende en in nauw overleg met de hulp die wordt verstrekt uit hoofde van andere communautaire ontwikkelingssamenwerkingsinstrumenten, waarbij met name rekening wordt gehouden met de samenwerkingsstrategie voor het betrokken land of de betrokken regio." 5. In artikel 10 worden de eerste en tweede alinea vervangen door: "Jaarlijks dient de Commissie bij de Raad en het Parlement een jaarverslag in, dat een overzicht bevat van de gefinancierde acties en een evaluatie van de uitvoering van onderhavige verordening tijdens het begrotingsjaar, alsmede gegevens over de actoren van de gedecentraliseerde samenwerking met wie contracten zijn gesloten." 6. Artikel 12 wordt vervangen door: "De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad ten minste acht maanden vóór het verstrijken van onderhavige verordening een algemene evaluatie voor van de acties die de Gemeenschap in het kader van deze verordening heeft gefinancierd; deze evaluatie gaat vergezeld van suggesties betreffende de verdere bevordering van gedecentraliseerde samenwerking en de participatie van burgerorganisaties ." 7. In artikel 13 wordt de tweede alinea vervangen door: "Zij is van toepassing tot en met 31 december 2003." Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te , op [….] Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een richtlijn van de Raad strekkende tot het garanderen van een effectieve belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rente in de Gemeenschap ( COM(2001) 400 – C5&nbhy;0402/2001 – 2001/0164(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 400 (2) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 94 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0402/2001), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0061/2001), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een verordening van de Raad tot verlenging van de financiering van in het kader van titel II bis van Verordening (EEG) nr. 1035/72 goedgekeurde programma's voor de verbetering van de kwaliteit en van de afzet van bepaalde dopvruchten en sint-jansbrood en tot vaststelling van specifieke steun voor hazelnoten ( COM(2001) 667 – C5&nbhy;0652/2001 – 2001/0275(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 667 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0652/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0029/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: I Flue- cured II Light air- cured III Dark air- cured IV Fire-cured V Sun-cured VI Basmas VII Katerini VIII Kaba Koulak EUR/kg 2,98062 2,38423 2,38423 2,62199 2,14581 4,12957 3,50395 2,50377 I Flue- cured II Light air- cured III Dark air- cured IV Fire-cured V Sun-cured VI Basmas VII Katerini VIII Kaba Koulak EUR/kg 2,98062 2,38423 2,38423 2,62199 2,38423 4,12957 3,50395 2,50377 I Flue- cured II Light air-cured III Dark air-cured IV Fire-cured V Sun-cured Andere Totaal Lidstaat VI Basmas VII Katerini VIII K.Koulak Italië 49 008 49 436 16 267 6 253 9 377 498 130 839 Griekenland 35 781 12 276 7 192 27 114 24 014 16 696 123 073 Spanje 29 472 5 748 6 621 30 41 871 Portugal 4 705 1 114 5 819 Frankrijk 10 650 9 602 5 359 25 611 Duitsland 4 800 2 683 3 868 11 351 België 153 1 511 1 664 Oostenrijk 30 442 99 571 134 446 81 454 33 725 6 283 16 569 27 114 24 512 16 696 340 799 I Flue- cured II Light air-cured III Dark air-cured IV Fire-cured V Sun-cured Andere Totaal Lidstaat VI Basmas VII Katerini VIII K.Koulak Italië 49 008 49 686 16 267 6 253 9 377 498 131 089 Griekenland 35 781 12 337 7 192 27 114 24 014 16 696 123 134 Spanje 29 472 5 777 6 621 30 41 900 Portugal 4 981 1 242 6 223 Frankrijk 10 650 9 651 5 359 25 660 Duitsland 4 800 2 697 3 868 11 365 België 154 1 511 1 665 Oostenrijk 30 444 99 573 134 722 81 988 33 725 6 283 16 569 27 114 24 512 16 696 341 609 I Flue- cured II Light air-cured III Dark air-cured IV Fire-cured V Sun-cured Andere Totaal Lidstaat VI Basmas VII Katerini VIII K.Koulak Italië 48 269 47 689 15 692 6 253 9 045 498 127 446 Griekenland 35 242 11 842 6 938 27 114 24 014 16 696 121 846 Spanje 29 028 5 545 6 386 30 40 989 Portugal 4 634 1 074 5 708 Frankrijk 10 490 9 262 5 170 24 922 Duitsland 4 728 2 588 3 731 11 047 België 148 1 457 1 605 Oostenrijk 29 426 96 551 132 420 78 574 32 532 6 283 15 983 27 114 24 512 16 696 334 114 I Flue- cured II Light air-cured III Dark air-cured IV Fire-cured V Sun-cured Andere Totaal Lidstaat VI Basmas VII Katerini VIII K.Koulak Italië 49 008 49 686 16 267 6 253 9 377 498 131 089 Griekenland 35 781 12 337 7 192 27 114 24 014 16 696 123 134 Spanje 29 472 5 777 6 621 30 41 900 Portugal 4 981 1 242 6 223 Frankrijk 10 650 9 651 5 359 25 660 Duitsland 4 800 2 697 3 868 11 365 België 154 1 511 1 665 Oostenrijk 30 444 99 573 134 722 81 988 33 725 6 283 16 569 27 114 24 512 16 696 341 609 Wetgevingsresolutie>MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling, voor de oogsten 2002, 2003 en 2004 en per soortengroep, van de garantiedrempels per lidstaat en de premies voor tabaksbladeren en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2075/92 ( COM(2001) 684 – C5&nbhy;0678/2001 – 2001/0276(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 684 ), – gelet op artikel 36 van het EG-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0678/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0065/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1587/98 van 17 juli 1998 tot instelling van een regeling ter compensatie van de door de ultraperifere ligging veroorzaakte extra kosten voor de afzet van bepaalde visserijproducten van de Azoren, Madeira, de Canarische eilanden en de Franse departementen Guyana en Réunion ( COM(2001) 498 – C5&nbhy;0446/2001 – 2001/0200(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 498 (2) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5&nbhy;0446/2001), – gelet op het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt inzake de rechtsgrondslag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0041/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de sluiting van het protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie in het kader van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Gabon inzake de visserij voor de kust van Gabon voor de periode van 3 december 2001 tot en met 2 december 2005 ( COM(2001) 765 – C5&nbhy;0040/2002 – 2001/0301(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 765 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 juncto artikel 300, leden 2 en 3 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0040/2002), – gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A5&nbhy;0040/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 162 – C5-0467/2001), – gezien de ontwerpresolutie ingediend door Chris Davies e.a. over een verbod op "shark finning" ( B5-0031/2002 ), – gelet op artikel 174, lid 2 van het EG-Verdrag, - gezien het eerste verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging door de Europese Gemeenschap van het Verdrag over de biologische diversiteit (SEC(1998) 348), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de strategie van de Europese Gemeenschap inzake biodiversiteit (1) , - onder verwijzing naar het Verdrag over de biologische diversiteit, - onder verwijzing naar zijn advies van 25 juni 1993 over het voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de sluiting van het Verdrag inzake de biologische diversiteit (2) , - gezien Beschikking 93/626/EEG van de Raad van 25 oktober 1993 betreffende de sluiting van het Verdrag inzake de biologische diversiteit (3) , - gezien de Agenda 21 van de Verenigde Naties, - gezien de pan-Europese strategie voor de biodiversiteit en het milieu (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 1997 over de mededeling van de Commissie over een gemeenschappelijk platform ter voorbereiding van de in juni 1997 te New York te houden bijzondere zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (evaluatie van Agenda 21 en van de resultaten van de conferentie van juni 1992 in Rio de Janeiro) (5) , - gezien de conclusies van de Raad over de vijfde conferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de biologische diversiteit (Nairobi, 15-26 mei 2000), - gezien Besluit 2179/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 betreffende de herziening van het beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling "Op weg naar een duurzame ontwikkeling" (6) , - gezien Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (Vogelrichtlijn) (7) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2001 over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 92/43/EEG inzake habitats (Habitatrichtlijn) (8) , - onder verwijzing naar zijn standpunt van 23 oktober 2001 over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot voorziening in publieke inspraak met betrekking tot de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en tot wijziging van de richtlijnen van de Raad 85/337/EEG en 96/61/EG (9) , - gezien Verordening (EG) nr. 722/97 van de Raad van 22 april 1997 met betrekking tot acties die in het kader van een duurzame ontwikkeling in de ontwikkelingslanden op het gebied van het milieubeheer worden uitgevoerd (10) , - gezien Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (11) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Göteborg (15-16 juni 2001), - gezien de mededeling van de Commissie "Duurzame ontwikkeling in Europa voor een betere wereld: Een strategie van de Europese Unie voor duurzame ontwikkeling"( COM(2001) 264 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 oktober 2000 over de uitbreiding van de Europese Unie (12) , en met name de afdeling milieuaspecten van de toetredingsonderhandelingen, - onder verwijzing naar zijn standpunt van 31 mei 2001 over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap voor de periode 2001-2010 (13) , – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0063/2002 ), A. overwegende dat artikel 6 van het EG-Verdrag, dat nog is aangescherpt door het proces van Cardiff, bepaalt dat de eisen inzake milieubescherming geïntegreerd moeten worden in de omschrijving en uitvoering van het beleid van de Gemeenschap, B. overwegende dat de uitvoering van de milieuwetgeving door de lidstaten nog vele lacunes vertoont en dat de lidstaten een achterstand hebben met de tenuitvoerlegging van de vogel- en habitatrichtlijn, C. overwegende dat sommige lidstaten een achterstand hebben met de uitvoering van de verplichtingen die zij zijn aangegaan in het kader van het Verdrag inzake de biologische diversiteit, en eraan herinnerend dat de octrooieerbaarheid van een levend wezen in strijd is met de bepalingen van dit verdrag, D. overwegende dat het, afgezien van het feit dat de EU een voortrekkersrol dient te spelen in het streven tot behoud van de nog bestaande biodiversiteit van de wereld, belangrijk is te erkennen dat met 44% van alle soorten vaatplanten en 35% van alle soorten van vier groepen gewervelde dieren voorkomen op slechts 25 plaatsen met een grote biodiversiteit, die slechts1,4% van het landoppervlak van de aarde uitmaken, E. overwegende dat het verontrustende tempo van het verlies van biodiversiteit waarschijnlijk zal versnellen als er geen grootschalige maatregelen worden genomen, F. overwegende dat de verschillende internationale fora die zich bezighouden met duurzame ontwikkeling (Verdrag over de biodiversiteit, Kyoto, Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming, enz. hun activiteiten te weinig op elkaar afstemmen en coördineren, G. overwegende dat er nog geen adequate indicatoren voorhanden zijn met behulp waarvan doeltreffend gemeten kan worden of men rekening houdt met de eisen van behoud van de biodiversiteit bij de uitvoering van de verschillende beleidsmaatregelen, H. onder verwijzing naar de resoluties van de Paritaire Vergadering ACS-EU van 24 september 1998 over biodiversiteit en milieu (ACS-EU 2612/98 en 2503/98) en over biotechnologie (ACS-EU 2613/98), Inleiding 1. is verheugd over de actieplannen tot behoud van de biodiversiteit, die een eerste stap vooruit vormen, maar is van oordeel dat de aangekondigde maatregelen ontoereikend zijn en moeten worden aangevuld en versterkt in het kader van de komende hervormingen van het gemeenschappelijke landbouwbeleid, het gemeenschappelijke visserijbeleid en de verordeningen inzake de structuurfondsen, alsmede door de ontwikkeling van aanvullende actieplannen voor andere sleutelsectoren, zoals de bosbouw, teneinde de doelstelling te bereiken een halt toe te roepen aan de huidige trends op het gebied van het verlies aan biodiversiteit, die in de strategie inzake duurzame ontwikkeling van de EU is vastgesteld; 2. wijst op het belang van een aanpak van de oorzaken van de verarming van de rijkdom van de biodiversiteit, in plaats van een aanpak die louter gericht is op de effecten van maatregelen die bijdragen aan de aantasting van het milieu; 3. is van mening dat voor het behoud van de biodiversiteit een functioneel ecologisch netwerk vereist is en dat de maatregelen niet beperkt kunnen blijven tot de bescherming van enkele beschermde eilandjes te midden van een verarmd milieu en het gehele gebied moeten bestrijken; 4. wijst erop dat het om complementaire processen gaat en verzoekt om de integratie van de 57 internationale verdragen met betrekking tot duurzame ontwikkeling; 5. verzoekt alle partijen bij het Verdrag inzake de biodiversiteit, en meer in het bijzonder de lidstaten van de EU nationale strategieën en actieprogramma's overeenkomstig artikel 6 van het verdrag vast te stellen en onderstreept het belang van de uitvoering hiervan en van de evaluatie van hetgeen zij hebben opgeleverd; 6. onderstreept het belang van publieke steun voor actieplannen en dringt er daarom op aan dat er nationale actieplannen opgesteld worden waarbij voldoende aandacht wordt besteed aan in de context van de sociaal-economische situatie van de regio; 7. wijst op het belang van publieke steun voor bescherming van biodiversiteit en beveelt aan dat jaarlijks enkele speerpuntprojecten voor behoud en verbetering van biodiversiteit worden gekozen die kunnen dienen als vlaggenschip; wijst op het belang van bevordering van publieke steun voor natuurbehoud in de kandidaat-lidstaten en beveelt aan ten minste één modelproject te kiezen in Oost&nbhy;Europa; 8. betreurt het ontbreken van een specifiek actieplan voor bossen en verzoekt de Commissie er onverwijld een op te stellen; pleit voor invoering van een certificatie te stimuleren voor zowel de hele houtsector als voor andere bosproducten dan hout, zoals bepaalde diersoorten en vlees van wilde dieren, met het oog op de instandhouding en ontwikkeling van de ecologische rijkdom van de bossen; verzoekt de Commissie de bestaande certificatiesystemen te evalueren en certificatie van alle geëxploiteerde bosgebieden aan te moedigen; 9. is voldaan over het feit dat in de laatste mededeling over de structurele indicatoren van de Commissie indicatoren voor duurzame ontwikkeling zijn opgenomen; betreurt het echter dat geen van deze indicatoren noch naar de biodiversiteit verwijst noch naar de doelstelling om vóór uiterlijk 2010 een halt toe te roepen aan de vermindering van de biodiversiteit, die werd vastgesteld op de zitting van de Europese Raad in Göteborg; verzoekt de Commissie om dergelijke indicatoren voor te leggen voor de topbijeenkomst in Barcelona in het voorjaar van 2003; 10. wijst op het belang van indicatoren voor de evaluatie van de tenuitvoerlegging van actieplannen, indicatoren die zowel algemeen als sector gerelateerd moeten zijn, waarbij de sectorspecifieke indicatoren meteen al in de fase van ontwerp van de verschillende beleidsmaatregelen (hervorming van het GLB, van het visserijbeleid, van het structuurbeleid, van de ontwikkelingssamenwerking) moeten worden gebruikt en er regelmatige evaluaties op basis van deze indicatoren moeten worden gepland; meent dat de indicatoren met name als uitgangspunt genomen moeten worden bij het opstellen van het volgende verslag over de biodiversiteit; verzoekt de Commissie in samenspraak met de Raad deze indicatoren voor te stellen vóór 2003 (zoals bepaald in Volume I, paragraaf 40 van de mededeling ( COM(2001) 162 ) en in de conclusies van de Raad van ministers van Milieu van 29 oktober 2001); 11. dringt erop aan dat er voldoende middelen worden vrijgemaakt voor de uitwerking van deze indicatoren (via het Europees Milieuagentschap, in verband met de uitvoering van het zesde milieuactieprogramma) en legt er de nadruk op dat de hoofdpuntindicatoren die worden voorgesteld door de OESO ontoereikend zijn; 12. onderstreept dat met de actieplannen voor het behoud van de biodiversiteit rekening moet worden gehouden bij de ontwikkeling van de desbetreffende thematische strategieën in het kader van het Zesde Milieuactieprogramma; 13. dringt aan op een jaarlijkse onafhankelijke rapportage, bijvoorbeeld door het Europees Milieu Agentschap, over de toestand van de natuur en de biodiversiteit met de nadruk op de situatie van de natuurlijke ecosystemen, de situatie van de bedreigde soorten zoals genoemd in de vogelrichtlijn en de habitatrichtlijn en de effectiviteit van actieplannen en projecten gericht op behoud van biodiversiteit; dringt er bij de Commissie op aan dit verslag vergezeld van beleidsconclusies voor te leggen aan de Raad en het Parlement; 14. betreurt het ontbreken van een bindend tijdschema voor alle uitvoeringsmaatregelen van de actieplannen en dringt aan op de oprichting van een comité van deskundigen, dat belast is met de supervisie en de controle van de uitvoering; 15. verzoekt de Commissie in het tweede verslag over de tenuitvoerlegging van de strategie inzake biodiversiteit, dat in 2003 moet worden voorgelegd, duidelijk te vermelden welke actie door de lidstaten en de Commissie is ondernomen teneinde de volledige uitvoering van de actieplan inzake biodiversiteit te waarborgen; Natuurlijke hulpbronnen 16. verzoekt de EU ervoor te zorgen dat alle communautaire instrumenten en wetgeving bijdragen aan het behoud van de biodiversiteit en het scheppen van een duurzame ontwikkeling op heel het grondgebied van de Europese Unie, aangezien alleen een beleid voor de biodiversiteit niet voor een duurzame ontwikkeling kan zorgen; 17. wijst erop hoe belangrijk het is om systematisch voorrang te geven aan het voorzorgsbeginsel, zoals dat verder werd ontwikkeld sinds de Conferentie van Rio (1992) en in de Europese Unie, alsmede aan het principe "de vervuiler betaalt", principes die de leidraad moeten zijn van alle communautaire beleidsterreinen; 18. verzoekt de Europese Unie een juridisch en procedureel kader in te voeren dat het mogelijk maakt om op basis van het voorzorgsbeginsel een inschatting te maken van de risico's voordat tot verspreiding wordt overgegaan; 19. verzoekt de Gemeenschap en de lidstaten het protocol van Cartagena inzake bioveiligheid dat werd opgesteld naar aanleiding van de in januari 2000 te Montreal ondertekende overeenkomsten onverwijld te ratificeren en ten uitvoer te leggen; 20. wijst op het belang van een benadering per ecosysteem en dringt erop aan dat er binnen het begrotingskader voldoende financiële middelen worden vrijgemaakt voor de financiering van Natura 2000 en andere maatregelen ten behoeve van de biologische diversiteit; onderstreept de noodzaak van het evalueren van de beheerskosten van het Natura 2000-netwerk, en verzoekt om terbeschikkingstelling van meer fondsen door middel van EU-beleid en -programma's zoals de structuurfondsen, agri-milieuprogramma's die zich op de biodiversiteit richten en het LIFE-programma; 21. dringt aan op een doelgericht initiatief ter bescherming van soorten en natuurtypen, zoals vastgelegd in de vogelrichtlijn en de habitatrichtlijn, met daarbij reële maatregelen ten behoeve van de soorten die vallen onder de bepalingen van de richtlijnen om een intensievere bescherming te realiseren, onafhankelijk van de gebieden die als habitats zijn aangewezen (art. 12 en bijlage IV - soorten van de habitatlijn, bijlage I - soorten van de vogelrichtlijn); Visserij 22. steunt de vier actieplannen die in de mededeling van de Commissie worden genoemd en dringt erop aan dat deze geïntegreerd worden in het voorstel voor hervorming van het GVB en met name in een algemene vermindering van de visserijdruk; 23. dringt erop aan dat het behoud van de biodiversiteit en het mariene ecosysteem een prioriteit van de eerste orde vormt bij de toekomstige hervorming van het visserijbeleid; 24. dringt er bij de lidstaten van de EU en de partijen bij de Internationale Walvisvangstcommissie (IWC) op aan ervoor te ijveren dat de status van de Indische Oceaan als walvisreservaat wordt gehandhaafd, aangezien deze oceaan als een essentiële habitat voor walvissen fungeert, met name voor een aantal unieke walvispopulaties; 25. wijst erop dat het behoud van de mariene biodiversiteit absoluut niet in strijd is met de langetermijnbelangen van de vissers en een absolute voorwaarde zijn voor het behoud van een economische activiteit in de visserijsector; 26. wijst op het bijzondere belang van de biodiversiteit voor de kustzones (belangrijkste reproductie- en kweekzones voor vissoorten) en op de noodzaak om met name de posidonia-velden in de oceaan te beschermen, onder meer met het oog op het behoud van de mariene biodiversiteit; 27. verklaart dat er dringend vistuig en –methoden ontwikkeld moeten worden die een betere selectie mogelijk maken zowel naar soorten als naar afmetingen van de vis; wijst op de desastreuze gevolgen van de bodemberoerende visserij voor het zeebodemleven en voor het natuurlijk milieu van de zee; dringt aan op doeltreffende controle en waar nodig beperkende maatregelen; 28. verzoekt de Commissie prioriteit te geven aan onderzoek naar de mogelijkheden van het beperken van de bijvangst in het kader van de uitvoering van de quotaregelingen; 29. herinnert eraan dat er maatregelen moeten worden getroffen om de effecten van de aquacultuur op de biodiversiteit zoveel mogelijk terug te dringen; 30. verzoekt de Commissie op wetenschappelijke basis aan te geven welke rendementen het tijdelijk sluiten van gebieden voor de visvangst voor het herstel van de doelsoorten (kabeljauw en heek) en niet-doelsoorten heeft opgeleverd; 31. wijst op het rampzalige gevolgen van de visserijactiviteiten van de EU in de wateren van ontwikkelingslanden en dringt aan op snelle corrigerende maatregelen; verzoekt de Commissie al het nodige te doen de controle op visserijactiviteiten buiten de communautaire wateren waar schepen van de EU actief zijn, te verbeteren bijvoorbeeld door hiervoor in visserijakkoorden en in het kader van de regionale visserijorganisaties, meer middelen voor in te zetten; Landbouw 32. wijst erop dat de land- en bosbouw takken van nijverheid zijn die direct afhankelijk zijn van hernieuwbare hulpbronnen en dat, waar zij tweederde van het grondgebied van de EU beslaan, zij een centrale rol moeten vervullen bij het in stand houden van de biodiversiteit; 33. herinnert eraan dat zowel de Raad als het Europees Parlement zich herhaaldelijk hebben uitgesproken voor een Europees landbouwmodel met een multifunctioneel karakter dat de eisen moet verwerken van een duurzame landbouw zoals de Europese burger dat wenst en zoals verplicht is in verband met de door de EU aangegane internationale afspraken over het milieu; 34. is verheugd over het actieplan inzake de landbouw, maar betreurt het feit dat het huidige juridische kader niet voorziet in een volledig bevredigende integratie van de biodiversiteit in het landbouwbeleid van de EU; dringt erop aan de tenuitvoerlegging van de actieplan op te nemen bij de komende tussentijdse herziening van het GLB; 35. meent dat de hervorming van het GLB zoals vastgelegd in Agenda 2000 niet de mogelijkheden biedt voor het bereiken van de uiteindelijke doelstellingen van de biodiversiteitsstrategie en de duurzame ontwikkelingsstrategie en pleit derhalve voor een hervorming die bevorderlijk is voor een ecologisch duurzame landbouw, de enige vorm van landbouw die kan bijdragen aan het behoud van de biodiversiteit; 36. is van mening dat met uitzondering van enkele marginale agrarische milieumaatregelen het GLB onvoldoende rekening houdt met het streven naar behoud van de biodiversiteit; verzoekt de Commissie en de lidstaten de tenuitvoerlegging van het actieplan te evalueren in het kader van de tussentijdse herziening van het GLB in 2003 en verzoekt de Commissie dringend in het licht van deze herziening de nodige maatregelen voor een volledige integratie van de biodiversiteit in de hervorming van het GLB, die in 2006 moet plaatsvinden te omschrijven; 37. wijst erop dat de tenuitvoerlegging van een integrale strategie ten behoeve van de biodiversiteit in de wielen wordt gereden door een gebrekkige toepassing van de landbouwmilieuprogramma's, die heden ten dage in de praktijk beperkt blijven tot de minst productieve zones van vijf lidstaten van de Europese Unie, en door een gebrek aan complementariteit tussen de begrotingslijnen van EOGFL-Garantie, de Structuurfondsen, het LIFE-programma en nationale en regionale acties; 38. gelooft niet dat de biodiversiteit van cultuurgrond gehandhaafd kan worden zonder het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen aanzienlijk te beperken; doet daarom een beroep op de EU ervoor te zorgen dat iedere EU-lidstaat actieplannen uitwerkt met concrete doelstellingen ter beperking van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen; 39. wijst op de vergissing die wordt begaan om in het actieplan prioriteit te geven aan de bescherming van de biodiversiteit binnen de grenzen van de tweede pijler van het GLB, meer in het bijzonder de milieuprogramma's, gelet op de randvoorwaarden die voortvloeien uit de geringe begrotingsmiddelen waarover zij beschikken (10% van EOGFL-Garantie) en van de medefinancieringsregeling; 40. is van oordeel dat sectoriële indicatoren relevant en praktisch moeten zijn en dat zij zo snel mogelijk in de praktijk moeten worden gebracht om een zinnige bijdrage te leveren aan het volgende stadium van de hervorming van het GLB; 41. dringt erop aan dat met het oog op de herziening van Agenda 2000 in het jaar 2003 en de hervorming van het GLB in 2006 bij afloop van de huidige financiële vooruitzichten de milieuvoorwaarden bij directe steun aan de markt worden versterkt alsook de maatregelen worden uitgebreid voor sectoriële steun die al rekening houden met de milieueisen en eisen van duurzame ontwikkeling en bescherming van de multifunctionaliteit in de landbouwbedrijven; 42. wijst erop dat de financiële middelen voor de ondersteuning van de markt voor landbouwproducten niet in verhouding staan tot de middelen voor de financiering van milieubeschermingsprojecten; 43. is van mening dat de EU niet kan doorgaan met de financiering van een intensieve landbouw, die hoge compensatiebetalingen inhoudt en een geringe toewijzing voor agrarische milieumaatregelen; 44. is van mening dat de maatregelen met betrekking tot de plattelandsontwikkelingn kunnen bijdragen tot het behoud van het milieu, mits deze juist worden uitgevoerd en er voldoende financiële middelen beschikbaar zijn, en dringt erop aan de agrarische milieumaatregelen directer te richten op de bescherming van bedreigde soorten en hun habitats; 45. verzoekt als duidelijke stelregel in te voeren dat de nationale plannen voor plattelandsontwikkeling slechts worden goedgekeurd als hierin de doelstrellingen inzake de bescherming van de biodiversiteit adequaat zijn verwerkt; 46. dringt erop aan dat de toetredingsonderhandelingen met de kandidaat-lidstaten niet resulteren in de export van het door het huidige GLB gestimuleerde, intensieve landbouwmodel, en dat volledig rekening wordt gehouden met de reële landbouwsituatie in de kandidaat-lidstaten en de noodzaak om ook hier de biodiversiteit te beschermen, die in bepaalde gevallen nog rijker is dan in de lidstaten; Ontwikkeling en economische samenwerking 47. wijst erop dat een aantal EG/EU-beleidsvormen (handel, landbouw, visserij) belangrijke gevolgen kunnen hebben voor de biodiversiteit in de ontwikkelingslanden; 48. verzoekt de Europese Unie de ontwikkelingslanden te steunen bij hun pogingen het Verdrag inzake de biodiversiteit uit te voeren alsmede bij de uitwerking en uitvoering van nationale strategieën voor een duurzame ontwikkeling waarin de zorg om de biodiversiteit een plaats heeft gekregen, en onderschrijft de kritiek in het actieplan over vroegere beleidsmaatregelen die werden gecofinancierd door de EG-instellingen en die tegen de belangen van de ontwikkelingslanden indruisten; 49. wijst erop dat de biodiversiteit nog sneller achteruitgaat als gevolg van het kappen van tropische bossen en spreekt zijn verontrustheid uit over het feit dat bij het huidige tempo van ontbossing 2 tot 8% van de dier- en plantensoorten de komende 25 jaar kunnen verdwijnen; verzoekt de Europese Unie en de lidstaten geen projecten te financieren die direct of indirect tot de vernietiging van de tropische bossen leiden; pleit voor certificatie met het oog op een duurzaam bosbeheer en voor de instelling van een eenduidig Europees keurmerk voor duurzaam geproduceerd hout; 50. onderstreept dat vele beschermde gebieden zijn gecreëerd in territoria die van oudsher toebehoorden aan inheemse volkeren, en dat de instelling daarvan vaak gepaard ging met uitzettingen; dringt in dit verband aan op een spoedige herziening van het beleid inzake beschermde gebieden, gebaseerd op de eerbiediging van de economische, sociale en culturele rechten van de inheemse volkeren; 51. benadrukt de strategische rol van de inheemse bevolking als hoedster van de biodiversiteit; verzoekt de Europese Unie specifieke acties te steunen ter ondersteuning van het beheer en het behoud van de biodiversiteit door de autochtone bevolking, bijvoorbeeld door de financiering van alternatieve ontwikkelingsprojecten, dringt aan op prioriteitstelling en voorrang te verlenen aan de financiering van projecten die gericht zijn op behoud van biodiversiteit in een van de 25 gevoeligste gebieden (die gebieden waar opgeteld zich 44% van de plantensoorten bevindt en 35% van de gewervelde dieren leeft); 52. dringt erop aan dat de Europese Unie en de lidstaten toezien op een rechtvaardige verdeling van de voordelen van een eventuele exploitatie van de biologische hulpbronnen en dat de toegang tot deze hulpbronnen berust op de instemming van de betreffende landen, met instemming van de autochtone bevolking; 53. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat EU-bedrijven de normen zoals vastgelegd in de Europese sociale en milieuvoorschriften eerbiedigen als zij in ontwikkelingslanden investeren en wenst dat er een gedragscode wordt aangenomen die minimumnormen vastlegt; 54. verzoekt de Commissie ertoe bij te dragen dat de bevolking van ontwikkelingslanden zich bewust wordt van het belang van het behoud van de biodiversiteit, en met dat doel het lanceren van voorlichtingscampagnes voor de plaatselijke bevolking te bevorderen; 55. is van mening dat een beter duurzaam gebruik van in het wild levende soorten een continu proces voor een beter beheer van deze bronnen vooropstelt; het sociale en economische nut, dat een duurzaam gebruik van in het wild levende soorten oplevert, is een belangrijk instrument voor instandhouding, omdat het de mensen stimulansen biedt; 56. verzoekt de Europese Unie er bij de lidstaten op aan te dringen om ervoor te zorgen dat hun overzeese gebieden en departementen zo snel mogelijk in aanmerking komen voor de beschermingsmaatregelen waarmee op het continentale grondgebied van de EU de bescherming en het behoud van de biodiversiteit wordt nagestreefd; 57. verzoekt grondig te bestuderen in hoeverre het handelsbeleid beantwoordt aan de principes van eerbiediging van de biologische diversiteit; Conclusies 58. is van mening dat het voor het behoud van de biodiversiteit in de Europese Unie van essentieel belang is de bestaande EG-wetgeving uit te voeren en verzoekt de Commissie alle verdragsbepalingen actief te gebruiken om de tenuitvoerlegging en de eerbiediging van de milieuwetgeving door de lidstaten te versnellen; is derhalve verheugd over de actieplannen ten behoeve van de biodiversiteit en verzoekt de Commissie deze volledig binnen de vastgestelde termijnen uit te voeren; 59. verzoekt de Commissie om aanvulling en versterking van de in deze actieplannen aangekondigde maatregelen in het kader van de komende hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, het gemeenschappelijk visserijbeleid en de verordeningen inzake de structuurfondsen en door het ontwikkelen van aanvullende actieplannen voor andere sleutelsectoren, zoals de bosbouw, teneinde de doelstelling te bereiken een halt toe te roepen aan de huidige trends op het gebied van het verlies van biodiversiteit, die is vermeld in de strategie voor duurzame ontwikkeling van de EU; 60. betreurt het dat de inzet van de lidstaten voor de bescherming van de biodiversiteit met moeite verder gaat dan mooie woorden en wenst dat de lidstaten hun daden op een lijn brengen met hun goede voornemens, met name door behoorlijke personele en budgettaire middelen uit te trekken voor het behoud van de biodiversiteit; verzoekt met klem actieplannen en -middelen ten behoeve van de biodiversiteit op elkaar af te stemmen; 61. wijst op de verplichting voor de kandidaatlanden om bij hun toetreding van meet af aan de milieuwetgeving van de Unie volledig uit te voeren; 62. onderstreept dat de uitbreiding zal leiden tot nog grotere behoeften en herhaalt zijn verzoek om een voldoende verhoging van de steun van de EU aan de kandidaat-lidstaten ten behoeve van het milieu; 63. betreurt het dat de lidstaten nog niet hebben voldaan aan hun verplichtingen in het kader van de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn, en wenst dat er een financieel mechanisme wordt gecreëerd voor de financiering op de lange termijn van het behoud van de biodiversiteit; 64. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat EU-fondsen voor kandidaat-landen, zowel via ISPA als de EIB, niet worden gebruikt voor projecten waarbij de mogelijkheid bestaat dat schade wordt toegebracht aan gebieden die bescherming zouden genieten op grond van EU-wetgeving inzake natuurbehoud; 65. meent dat de Commissie ook onverwijld bijzondere aandacht moet besteden aan het behoud van de biodiversiteit in de overzeese gebieden en departementen van de lidstaten, in het bijzonder die gebieden die gekenmerkt worden door een rijke tropische of insulaire biodiversiteit (koraalriffen in Nieuw-Caledonië); 66. verzoekt de Commissie eveneens te zorgen voor een volledige coördinatie tussen haar verschillende diensten om te bereiken dat vanaf de allereerste fase van beleidsvorming en met name op basis van het voorzorgsbeginsel rekening wordt gehouden met de eisen van duurzame ontwikkeling; 67. verzoekt de lidstaten met klem het recente voorbeeld van Noorwegen en Zweden te volgen en geen gebruik te maken van de mogelijkheid nationale koolstofputten in te zetten om het in het Kyoto-protocol neergelegde doel te bereiken, zoals in het te Bonn overeengekomen eindakkoord is voorzien (14) ; 68. herhaalt zijn als vaak geformuleerde verzoek om een einde te maken aan de financiering door de structuurfondsen van projecten die geen rekening houden met milieueisen; 69. verzoekt een grootschalige bewustmakingscampagne te organiseren die de burgers doordringt van de noodzaak van het behoud van de biodiversiteit; 70. verzoekt de Commissie te zorgen voor een adequate evaluatie van en controle op eventuele gevolgen voor de biodiversiteit van waterbeheersprojecten in gebieden met een grote druk op het beschikbare water en/of gebieden of ecosystemen die sterk afhankelijk zijn van water; 71. wijst op de fundamentele rol van de niet-gouvernementele milieuorganisaties en verzoekt de Commissie deze te erkennen als volwaardige gesprekspartners en medespelers, zowel bij acties voor het behoud van de biodiversiteit als bij voorlichting en bewustmaking van het publiek, en wenst dat deze organisaties volledig betrokken worden bij de voorbereiding en uitvoering van voorlichtingscampagnes; 72. verzoekt de Commissie en de lidstaten een verslag in te dienen over projecten die gefinancierd zijn in het kader van het Wereldmilieufonds en te evalueren welke effecten deze hebben op de biodiversiteit; 73. is van mening dat de biodiversiteit een voorwaarde is voor een duurzame ontwikkeling als instrument voor de bescherming van de universele genetische rijkdom, en verzoekt de Europese Unie het voortouw te nemen bij het op elkaar afstemmen van projecten voor het behoud van de biodiversiteit en duurzame ontwikkeling in structuren als de mondiale milieufaciliteit, de Wereldbank, het Milieuprogramma van de VN, de Commissie voor duurzame ontwikkeling etc., alsmede voorstellen in te dienen die moeten zorgen voor een betere onderlinge aanvulling van de activiteiten van deze instellingen; 74. roept de Conventie over biologische diversiteit op, op het hoogste niveau een krachtige boodschap af te geven ten behoeve van de Wereldtop inzake duurzame ontwikkeling in Johannesburg, waarbij het accent moet liggen op de fundamentele rol van de biodiversiteit als hoeksteen voor duurzame ontwikkeling en op het belang van volledige tenuitvoerlegging van het Biodiversiteitsverdrag en de daarin vervatte bepalingen; 75. onderstreept dat het noodzakelijk is te zorgen voor verenigbaarheid en wederzijdse ondersteuning tussen het Verdrag inzake de biodiversiteit en andere internationale fora als de WTO; 76. verzoekt de Commissie en de lidstaten een strategisch plan vast te stellen voor het Verdrag inzake de biodiversiteit op de komende conferentie van de partijen, dat het Verdrag in staat moet stellen een belangrijke rol te spelen in het wereldmilieubeheer dat zal worden besproken in Johannesburg; 77. onderstreept dat het op de zesde conferentie van de partijen bij het Biodiversiteitsverdrag in het kader van dat verdrag goed te keuren beleidsplan dient te gaan over de vraag welke richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het BDV de verdragspartijen precies moeten geven aan de daarbij betrokken instanties, hoe deze richtsnoeren moeten worden geïntegreerd in de nationale biodiversiteitsstrategieën en actieplannen en hoe de implementatie van deze strategieën en actieplannen zal worden geëvalueerd; o o o 78. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten, alsmede aan de partijen bij het Verdrag inzake de biodiversiteit, het Milieuprogramma van de VN, de Wereldbank, de Mondiale Milieufaciliteit en de IWC. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 175, lid 1 van het Verdrag, – gezien Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (afvalwaterrichtlijn) (1) , – gezien Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 inzake de kwaliteit van het zwemwater (zwemwaterrichtlijn) (2) , – gezien Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (waterrichtlijn) (3) , – gezien Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 betreffende de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (habitatrichtlijn) (4) , – gezien Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (vogelrichtlijn) (5) , – gezien Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (6) , zoals gewijzigd door Richtlijn 98/83/EG (7) , – gezien Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (8) , – gezien het ontwerprapport van de Commissie over toepassing van Richtlijn 91/271/EEG, eind 2001 toegezonden aan het Europees Parlement, – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0459/2001), A. overwegende dat de richtlijn inzake stedelijk afvalwater sinds de toepassing ervan heeft geleid tot aanzienlijke verbeteringen in de kwaliteit van het water van veel rivieren, meren en kustgebieden in Europa, B. overwegende dat vervuiling als gevolg van het niet behandelen - of onvoldoende behandelen - van afvalwater in een lidstaat gevolgen heeft voor de kwaliteit van het zwemwater en de drinkwaterbronnen op nationaal niveau en voor de kwaliteit van het water in andere lidstaten en dat een communautaire actie in alle lidstaten noodzakelijk is om de doelstellingen van Richtlijn 91/271/EEG te verwezenlijken, C. overwegende dat vertraging die in een lidstaat optreedt bij de naleving van de wettelijke, reglementaire en administratieve voorschriften van de richtlijn, negatieve gevolgen heeft voor de overige lidstaten, omdat de kwaliteit van de watervoorraad in zijn geheel hierdoor achteruit gaat, D. overwegende dat de toepassing van de richtlijn inzake stedelijk afvalwater ernstige tekortkomingen vertoont als gevolg van het feit dat enkele lidstaten deze richtlijn, die nu ruim 10 jaar oud is, niet hebben toegepast, ondanks het feit dat de richtlijn inzake stedelijk afvalwater de hoeksteen vormt van de Europese waterwetgeving, E. overwegende dat het niet toepassen van de richtlijn inzake stedelijk afvalwater geen geïsoleerd verschijnsel is, gezien het feit dat het Europese Hof van Justitie in 42 zaken die betrekking hadden op 17 richtlijnen, reeds negen lidstaten schuldig heeft bevonden aan overtreding van de communautaire waterwetgeving, F. overwegende dat in 1998 een groot aantal stedelijke agglomeraties met meer dan 150.000 inwonerequivalenten hun afvalwater in het milieu loosden zonder dat het enige behandeling onderging en dat een te groot aantal agglomeraties het grootste gedeelte van hun afvalwater na een minimale of ontoereikende behandeling loosden, G. overwegende dat ruim honderd grote stedelijke agglomeraties de Commissie onvolledig hebben geïnformeerd, H. overwegende dat verscheidene lidstaten nalatig en te restrictief zijn geweest bij de aanwijzing van kwetsbare zones en geen rekening hebben gehouden met het feit dat afvalwater zich verplaatst en bijdraagt tot verdere vervuiling van het water stroomafwaarts, hetgeen ertoe leidt dat de gevolgen van afvalwater worden onderschat en te weinig aandacht wordt besteed aan de behandelingsdoelstellingen die nodig zijn om deze gevolgen te minimaliseren, I. overwegende dat de meeste lidstaten de Commissie te laat hebben geïnformeerd over de toepassing van deze richtlijn, terwijl sommige lidstaten geen of onvoldoende gegevens aan de Commissie hebben verstrekt over de situatie in hun land, waardoor een correcte evaluatie onmogelijk is, J. overwegende dat het feit dat de lidstaten geen gegevens hebben verstrekt en derhalve geen rapporten hebben gepubliceerd over de kwaliteit van hun wateren, een schending inhoudt van het recht van de burger op milieu-informatie, K. overwegende dat de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid heeft moeten werken met deze weinige gegevens doordat de lidstaten en de Commissie geen haast maken, en dat het gebrek aan gegevens zijn weerslag heeft op de conclusies van dit initiatiefverslag, 1. benadrukt het belang van het juridisch bindende tijdschema van de richtlijn inzake stedelijk afvalwater en wijst erop dat het zaaks is ervoor te zorgen dat de in sommige gevallen aanzienlijke vertragingen die in de lidstaten zijn opgetreden bij de toepassing van de richtlijn, niet verder oplopen; wijst er nadrukkelijk op dat het de verantwoordelijkheid van de lidstaten is om de bepalingen van de richtlijn inzake stedelijk afvalwater om te zetten in nationaal recht en deze bepalingen vervolgens in praktijk te brengen; 2. wijst er nadrukkelijk op dat verscheidene lidstaten een restrictieve en nalatige houding aan de dag hebben gelegd bij de aanwijzing van kwetsbare zones, waarbij zij de gevolgen van afvalwater hebben onderschat en te weinig aandacht hebben besteed aan de behandelingsdoelstellingen om deze gevolgen te minimaliseren, overeenkomstig het bepaalde in de richtlijn; 3. roept de Commissie op de lidstaten die hun meldingsplicht niet nakomen onmiddellijk te waarschuwen en ervoor te zorgen dat de gegevens de Commissie tijdig bereiken; 4. dringt er bij de Commissie op aan inbreukprocedures in gang te zetten wanneer de criteria voor de aanwijzing van kwetsbare zones niet worden geëerbiedigd of worden genegeerd, en voorts om gerechtelijke stappen te ondernemen ingeval lidstaten nalaten gegevens mede te delen; 5. verzoekt de lidstaten die nog geen kwetsbare zones hebben aangewezen, de Commissie onverwijld volledige informatie te verstrekken over de toepassing van de richtlijn, teneinde een globale evaluatie van de situatie in de Gemeenschap mogelijk te maken; 6. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een nieuwe balans op te maken van de uitvoering van de richtlijn door de lidstaten in verband met de derde pijler die ook voltooid is, maar nog niet geanalyseerd; wat het eerste rapport betreft: verzoekt de Commissie om een extra inspanning om de verstrekte gegevens aan te vullen en te actualiseren; 7. vindt het schandalig dat de lidstaten in het algemeen dermate tekortschieten in de naleving van hun meldingsplicht dat het zelfs in 2001 niet mogelijk is de inachtneming van de eerste termijn - peildatum eind 1998 - te verifiëren, en nodigt de nalatige lidstaten uit onverwijld alle uit hoofde van de richtlijn bestaande meldingsplichten na te komen, vooral nu ook de termijn voor de tweede fase - eind 2000 - inmiddels is verstreken en hierover nog helemaal geen bruikbare gegevens beschikbaar zijn; 8. verzoekt de Commissie standvastig te blijven optreden in haar gebruik van de wettelijke instrumenten waarover zij beschikt om een correcte toepassing van de richtlijn inzake stedelijk afvalwater af te dwingen en te garanderen, en handelend op te treden telkens wanneer zij vaststelt dat lidstaten hun verplichtingen niet nakomen; 9. verzoekt de Commissie een helder totaaloverzicht te verstrekken van de lopende zaken bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen gerangschikt per land en per richtlijn en deze informatie op internet te zetten zodra zij beschikbaar is; 10. waardeert het dat de Commissie zich inzet voor de omzetting van de richtlijn en, anders dan in het verleden, deze omzetting ook wil gaan afdwingen; 11. juicht het initiatief van de Commissie toe om de toekenning van financiële steun te koppelen aan strikte naleving van de richtlijn inzake stedelijk afvalwater; wijst er evenwel op dat zo'n initiatief niet in mag druisen tegen de bescherming van het milieu door de investeringen in gevaar te brengen die nodig zijn om dit doel te bereiken en daarmee de betreffende gemeenschappen te duperen; 12. nodigt de Commissie uit meer middelen ter beschikking te stellen voor het afdwingen van de omzetting van deze richtlijn in nationale wetgeving; 13. verwelkomt het initiatief van de Commissie om een seminar te organiseren teneinde bekendheid te geven aan de goede en minder goede resultaten van de toepassing van de richtlijn inzake stedelijk afvalwater; is van oordeel dat dit seminar zou kunnen worden aangewend om de problemen duidelijk af te bakenen en de toepassing van bepaalde milieurichtlijnen te verbeteren; roept de Commissie derhalve op samen met het Europees Parlement regelmatig seminars te organiseren over richtlijnen met een lage omzettingsgraad; 14. dringt er bij de Commissie op aan om, met steun van het Europees Milieuagentschap, de inzameling van gegevens en informatie over de milieudruk, de situatie en de tendensen in de verschillende stroomgebieden te verbeteren en evaluaties en ramingen voor te bereiden met betrekking tot de in deze stroomgebieden verwachte verbeteringen als resultaat van de steeds vollediger toepassing van de richtlijn; verzoekt de Commissie voorts concrete maatregelen te nemen om kandidaat-landen te helpen met de toekomstige tenuitvoerlegging van de richtlijn inzake stedelijk afvalwater; 15. verzoekt de Commissie in de lidstaten een diepgaand en gedetailleerd onderzoek te verrichten naar de omstandigheden die geleid hebben tot een zo gebrekkige naleving van de richtlijn, teneinde meer inzicht te krijgen in de precieze oorzaken hiervan; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , 1. betreurt het protectionistische besluit van de VS om buitengewone invoerrechten tot 30% te heffen op buitenlands staal, die flagrant in strijd zijn met de WTO-bepalingen en voornamelijk gericht zijn tegen de invoer uit de EU, maar die ook nadelig zijn voor andere staalproducenten in de gehele wereld; vreest dat deze willekeurige daad past in een patroon dat de reputatie van de VS geweld aandoet en schade berokkent aan de inspanningen om een internationaal partnerschap op te bouwen; 2. veroordeelt deze poging om de problemen van de niet-concurrerende staalindustrie van de VS op te lossen ten koste van de Europese en andere staalproducenten; meent dat de EU niet de dupe mag zijn van de kosten van de herstructurering van de Amerikaanse staalindustrie, die al te lang door de achtereenvolgende regeringen in de VS uit de weg is gegaan; wijst erop dat de problemen in de VS een weerspiegeling zijn van dit onvermogen tot herstructurering, alsook van onvoldoende O&O in de staalsector, en van de enorme omvang van de zogenaamde "legaatskosten" van de Amerikaanse staalproducenten, en dat het overduidelijk is dat het probleem niet ligt bij de invoer, die sinds 1998 met 33% is gedaald, terwijl de staalinvoer in de EU met 18% is gestegen; 3. wijst op de langdurige herstructureringsmaatregelen die gepaard gaan met het verlies van tienduizenden arbeidsplaatsen in de staalindustrie van de EU; uit zijn begrip voor de Amerikaanse staalarbeiders die met ontslag bedreigd worden, maar oppert dat hun benarde positie slechts doeltreffend kan worden aangepakt door een Amerikaanse regering die bereid is om het probleem van de legaatskosten aan te pakken en het proces van de herstructurering te vergemakkelijken door middel van scholing en sociale programma's, die vergelijkbaar zijn met die welke bekostigd werden door de Europese regeringen tijdens de herstructurering; betreurt dat de Amerikaanse regering het EU-voorstel verworpen heeft om dergelijke programma's te financieren door middel van een heffing op alle verkopen van staal op de Amerikaanse markt, als alternatief voor protectionisme; 4. benadrukt dat protectionistische maatregelen zelden ten goede komen aan degenen voor wie zij bedoeld zijn en dat deze heffingen in het nadeel kunnen uitpakken van andere Amerikaanse ondernemingen en de Amerikaanse consumenten; 5. vreest dat deze maatregelen afbreuk zullen doen aan het zoeken , via de OESO, naar een internationaal overeengekomen oplossing voor de problemen van overcapaciteit en staatssubsidies; verzoekt de OESO-Groep op hoog niveau inzake staalaangelegenheden en zijn werkgroepen de bespreking van deze kwesties op hun volgende vergaderingen voort te zetten; 6. wenst de Commissie geluk met haar besluit om de zaak onmiddellijk aan de WTO voor te leggen en alle noodzakelijke maatregelen te nemen, met inachtneming van de WTO-bepalingen, ter bescherming van de EU-staalindustrie; steunt krachtig de vraag van de Commissie om compensatie; vraagt de Commissie dat zijn doortastend alle wettelijke mogelijkheden voor retorsiemaatregelen onderzoekt en zo spoedig mogelijk verslag uitbrengt over de mogelijkheden van voorlopige maatregelen en de benoeming van het WTO-panel; verzoekt te worden geraadpleegd over de resultaten van de besprekingen tijdens de afkoelingsperiode; 7. verzoekt de Commissie voort te gaan met bilaterale besprekingen met de VS; wijst op de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid voor een vrije en eerlijke handel binnen het multilaterale handelsbestel en wijst op het feit dat een transatlantische handelsoorlog de EU, de VS en het multilaterale handelsbestel zou schaden; roept de Amerikaanse regering op haar verantwoordelijkheden onder ogen te zien om de dreiging van een handelsoorlog af te wenden; 8. roept de bevoegde EU-organen op gebruik te maken van hun transatlantische dialoog en van de aanstaande top EU-US om heftig te protesteren tegen deze destabiliserende aanpak van internationale aangelegenheden; 9. doet een beroep op de Europese Raad van Barcelona om zo krachtig mogelijk te reageren op de schending van de internationale regels door de regering-Bush; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de president en het Congres van de VS, de WTO, de OESO en de regeringen en parlementen van de lidstaten en kandidaatlanden. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie "Een Europese ruimte voor levenslang leren realiseren" ( COM(2001) 678 ) en het op 18 juli 2001 door de Commissie gepresenteerde Groenboek "De bevordering van een Europees kader voor de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven" ( COM(2001) 366 ), – gezien het op 12 september 2001 door de Commissie ingediende voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2002 ( COM(2001) 511 ), – gezien het op 12 september 2001 door de Commissie ingediende ontwerp van gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid 2001 ( COM(2001) 438 ), – gezien de informatienota van de Commissie van 20 november 2001 over de economie in 2001, – gezien de prognoses van de Commissie van het najaar 2001 voor de periode 2001-2002, – gezien de mededeling van de Commissie aan de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad in Barcelona over de strategie van Lissabon - de veranderingen verwerkelijken ( COM(2002) 14 ) en zijn resolutie van 28 februari 2002 hierover (1) , – gezien het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor 2001 ( COM(2002) 93 ), – gezien de mededeling van de Commissie over de structurele indicatoren ( COM(2000) 594 ), – gezien de conclusies van de Europese Raad van23 en 24 maart 2000 teLissabon, – gezien de conclusies van de Europese Raad van15 en 16 juni 2001 teGöteborg, – gezien zijn resolutie van 28 februari 2002 over de Topconferentie in het voorjaar van 2002: het proces van Lissabon en de te volgen weg, (2) – gezien het door de TEPSA-deskundigen aan de Economische en Monetaire Commissie gepresenteerde eindrapport van 24 januari 2002 over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor 2001 en 2002, – gezien het verslag van de Commissie "Economische hervorming: verslag over de werking van de product- en kapitaalmarkten in de EU" ( COM(2001) 736 ), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0062/2002 ), A. overwegende dat de vertraging in de groei van de economie en de werkgelegenheid in enkele landen van de Europese Unie de vorm lijkt aan te nemen van een echte recessie, B. overwegende dat de recessie in de Verenigde Staten, die al was begonnen vóór de tragische gebeurtenissen van 11 september 2001, de nulgroei van de wereldhandel in 2001 en de ontoereikende structurele hervormingen wezenlijke oorzaken vormen van de geringe groei in Europa, C. overwegende dat de groeivertraging in de Europese Unie voor de eerste keer sinds 1997 tot een verhoging van de werkloosheid heeft geleid, D. onderstrepende dat door te kiezen voor de instelling van een Europese Monetaire Unie zeer waarschijnlijk een aantal veel ergere gevolgen van de Amerikaanse recessie voor Europa zijn afgewenteld, E. overwegende dat de recessie in de Verenigde Staten al gepaard gaat met een groot aantal herstructurerings- en reorganisatieprocessen in de bedrijfswereld en met de start van een nieuwe cyclus van investeringen op technologisch en organisatorisch gebied, met aanzienlijke steun van de federale regering, F. anderzijds overwegende dat voor het beëindigen van deze fase van vertraging in de Europese economieën niet mag worden gerekend op een herstel in de Verenigde Staten, dat overigens erg onzeker is; dat een herstel van de Europese economieën coördinatie vereist van de nationale beleidsbeslissingen op economisch en sociaal gebied, opdat gerichte stimulansen mogelijk zijn, om de economische groei op gang te brengen en een verhoging van de werkgelegenheid op lange termijn mogelijk te maken, G. opnieuw erop wijzend dat de monetaire unie de inflatoire druk moet tegengaan, waarbij het nuttig is de energievoorziening op gecoördineerde wijze voort te zetten door middel van langetermijnakkoorden met de producerende landen, op basis van haalbare hoeveelheden en stabiele prijzen met facturering zo mogelijk in euro, H. opnieuw erop wijzend dat het groei- en stabiliteitspact een dwingend karakter heeft, met name de 3%-grens voor het toegestane tekort op de nationale begroting, I. bijgevolg onderstrepend dat een anticyclisch beleid op economisch en sociaal gebied (policy mix) dat de begrotingsbeperkingen in acht neemt, alleen mogelijk is als het is gericht op het halen van zorgvuldig geselecteerde doelstellingen, die aangepast zijn aan het complexe kader van de wereldwijde recessie, J. overwegende dat deze begrotingsbeperkingen tegelijk een Europese coördinatie van het economisch en sociaal beleid nodig maken, om positieve synergie tot stand te brengen voor de Europese economieën als geheel, 1. onderstreept in het kader van het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (GREB's) voor 2001 het belang van de tenuitvoerlegging van de jaarlijkse aanbevelingen inzake het economisch beleid en de bijdrage ervan tot een allesomvattende Europese coördinatie van het economisch beleid; 2. is van mening dat de prioriteiten van een policy mix op Europees niveau in deze fase moeten zijn, de verlaging van de arbeidskosten, met name voor de categorieën met de laagste lonen, via een verlaging van de belastingen en de sociale bijdragen, waarbij evenwel niet mag worden geraakt aan de pensioenuitkeringen en de dienstverlening op het gebied van gezondheid, waarop de gepensioneerden recht hebben, en vooral de bespoediging van de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon met betrekking tot de openbare en particuliere investeringen; is van mening dat om deze doelstellingen te bereiken de betreffende structurele hervormingen moeten worden doorgevoerd op de arbeidsmarkt, de financiële markten en de energiemarkt met speciale aandacht voor onderwijs, onderzoek en ontwikkeling, alsook ontwikkeling van communicatiemiddelen en nieuwe technologiëen; 3. herhaalt dat de strategie voor volledige tewerkstelling die door de Raad van Lissabon is goedgekeurd, erin voorziet dat de absolute prioriteit wat het gebruik van overheidsmiddelen betreft, naar een aanzienlijke verhoging van de openbare en particuliere investeringen in onderzoek en innovatie van producten en processen gaat, alsmede de inter-Europese uitwisseling van kennis en onderzoekers tussen de verschillende onderzoeks-, ontwikkelings- en toepassingscentra voor nieuwe producten en diensten met versterking van het gebruik en de onderlinge aansluiting die de nieuwe technologiëen mogelijk maken met het oog op de instelling van een Europese ruimte van onderzoek en innovatie, en met het Europees octrooi als symbool; 4. bevestigt het belang van de algemene strategie die in 2000 in Lissabon is vastgesteld, en van de jaarlijkse voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad als meest doeltreffende en coherente beleidsleidraad voor de jaarlijkse opstelling van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, teneinde zo het vermogen tot duurzame groei en de werkgelegenheid in Europa te versterken; wenst derhalve dat bij de opstelling van de komende globale richtsnoeren voor het economisch beleid ten volle rekening wordt gehouden met de conclusies van de Europese Raad in Barcelona; 5. is van mening dat dit onderzoeksbeleid niet alleen aan de aanbodkant moet worden gestimuleerd, maar ook aan de vraagkant; is van mening dat het noodzakelijk is dat de onderzoeks- en ontwikkelingscentra zich weten aan te passen aan de wensen van de markt, zodat in het belang van de consument renderende toepassingen kunnen worden gevonden voor de kennis die is opgedaan dankzij de onderzoeks- en ontwikkelingsgelden; 6. herhaalt dat deze strategie de instelling onderstelt van nationale en Europese onderwijs- en opleidingssystemen waarmee alle burgers en in de eerste plaats de werknemers levenslang leren kan worden geboden, opdat arbeidsflexibiliteit en –mobiliteit onlosmakelijk verbonden zijn met het werkgelegenheidsbeleid, via levenslang leren en professionele bijscholing en omscholing, zowel voor jongeren als voor vrouwen, oudere en geïmmigreerde werknemers en werklozen, aangezien met deze structurele hervorming van de arbeidsmarkt een nieuw evenwicht tot stand kan worden gebracht tussen arbeidsflexibiliteit en veiligheid; 7. wijst erop dat dit flexibiliteitsbeleid kan worden ontwikkeld via actieve sociale beleidsmaatregelen die een vrijwillige onderbreking van de carrière en herintreding via opleiding en bijscholing kunnen faciliteren. Is van mening dat daartoe op het gebied van arbeid maatregelen moeten worden genomen opdat zowel werknemers als bedrijven kunnen profiteren van de arbeidsduurverkorting i.v.m. bijscholing, zonder dat hierdoor fiscale lasten ontstaan voor pas aangeworvenen; 8. wijst erop dat dit mobiliteitsbeleid alleen succesvol kan verlopen als er meer geld wordt uitgetrokken voor stimulering van het talenonderwijs in Europa, zodat culturele barrières zoveel mogelijk worden teruggedrongen en er een echte motor ontstaat voor een sociale integratie in Europa; 9. is van mening dat de duurzaamheid van pensioenen des te makkelijker verwezenlijkt kan worden als de pensioengerechtigde leeftijd wordt opgetrokken voor werknemers die willen blijven werken; is ook van mening dat meer inspanning moet worden gedaan om banen te vinden voor de groepen die het meest onder werkloosheid te lijden hebben, zoals jongeren, langdurig werklozen, vrouwen en 45-plussers, door de bedrijven ertoe aan te zetten oudere werknemers in actieve dienst te houden; 10. herhaalt tot slot dat het halen van de doelstellingen van Lissabon op het gebied van efficiëntie, kennis, sociale cohesie en volledige tewerkstelling een sterk, op Europees niveau gecoördineerd engagement onderstelt van de regeringen van de Unie met betrekking tot de ontwikkeling van een geïntegreerde infrastructuur en geïntegreerde diensten op het gebied van telecommunicatie en transport, opdat geïntegreerde netwerken tot stand kunnen worden gebracht, waarmee het concurrentievermogen van de Europese Unie kan worden verbeterd; 11. is van mening dat regionale economische processen van belang zijn voor het verwezenlijken van deze doelstellingen en daarom in sterkere mate op gang moeten worden gebracht en moeten worden uitgebreid; 12. is van mening dat met het oog op het creëren van banen, O&O-potentieel en regionale economische processen met name het midden- en kleinbedrijf moet worden gestimuleerd; 13. is van mening dat in samenhang hiermee de plannen ten aanzien van de diensten van algemeen belang moeten worden voortgezet, met als doel meer efficiëntie en concurrentievermogen, waarbij het universele karakter van deze diensten en het subsidiariteitsbeginsel in acht moet worden genomen, ongeacht of het om particuliere of openbare eigendom gaat; is van mening dat de lidstaten in dit verband een rigoureus concurrentiebeleid moeten voeren dat dominante posities of marktvervalsing verhindert waar de consument de dupe van is; is van menind dat de consument vrij moet zijn zich een dienstverlener te kiezen; 14. is van mening dat het halen van deze doelstellingen coördinatie vereist op alle niveaus van het economische, sociale en milieubeleid, waarbij het sociale beleid moet worden beschouwd als een belangrijke factor van duurzame ontwikkeling en sociale cohesie en waarbij op alle niveaus, ook in het Europees Parlement, in hoge mate rekening moet worden gehouden met de onderlinge afhankelijkheid tussen deze gebieden, en stelt bijgevolg voor om samen met de behandeling van het halfjaarlijks rapport dat op verzoek van het Europees Parlement door de Commissie om de zes maanden wordt uitgebracht en waarin de vooruitgang van de doelstellingen van Lissabon wordt geanalyseerd, in een bepaalde periode van het jaar een gezamenlijke vergadering te houden van de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, om de stand van zaken te analyseren en concrete maatregelen voor te stellen op korte termijn, teneinde de doelstellingen op het bevoegdheidsterrein van de beide commissies te verwezenlijken; 15. acht het noodzakelijk dat er te gelegener tijd een betere coördinatie komt van het economische en het sociale beleid, vooral tussen de regeringen van de eurozone, om de beslissingen van de individuele regeringen efficiënter en coherenter te maken, en een constructieve dialoog mogelijk te maken met de Europese Centrale Bank, die haar onafhankelijkheid moet behouden; in het kader van deze dialoog kan de mogelijkheid worden bestudeerd om, bij dalende inflatie, de rentevoeten op middellange en lange termijn verder te verlagen; 16. acht het noodzakelijk dat de Commissie actief vormen van open samenwerking voorstelt en bevordert, zoals diegene waarin is voorzien door de Raad van Lissabon, in de sectoren onderzoek en innovatie, levenslang leren en de uitbouw van geïntegreerde netwerken van infrastructuur en diensten, die van essentieel belang zijn, waarbij de Commissie de beoordeling van de benchmarks op de verschillende actieterreinen niet mag overlaten aan de individuele regeringen, maar moet aangeven welke experimenten het meeste succes hebben en bijgevolg tot algemene doelstellingen kunnen worden verheven; 17. is ook van mening dat de Commissie de eerste aanzetten moet bevorderen van open samenwerking met betrekking tot de bepaling van gemeenschappelijke doelstellingen op het gebied van de aanpak van de veroudering van de Europese bevolking en de lage participatiegraad van vrouwen en oudere werknemers, om te zorgen voor de basis en stimulansen voor een verhoging van de tewerkstellingsgraad van de bevolking, mede via een actief verouderingsbeleid dat de oudere werknemers in staat stelt om in waardige beroepsomstandigheden hun arbeidsactiviteit voort te zetten, aangezien dergelijke maatregelen de voorwaarde zijn voor om het even welke hervorming van de socialezekerheidsstelsels; 18. stelt voor, teneinde de regulering van het werkgelegenheidsbeleid tot een minimum te beperken, dat de Commissie een discussie tussen de sociale partners op gang brengt over de ontwikkeling van een drieledig beleid inzake permanente educatie; dit beleid zou gericht moeten zijn op het vastleggen van richtsnoeren voor nationale, regionale en plaatselijke collectieve onderhandelingen met deelneming van het Europees Waarnemingscentrum voor verandering; 19. eist nogmaals dat het Europees Parlement volledig wordt betrokken bij de verdere ontwikkeling en de verwezenlijking van de hoofdlijnen van het economisch beleid van de Europese Unie; is van mening dat de standpunten van de Raad en het Parlement bij de jaarlijkse goedkeuring van de richtsnoeren voor het economisch beleid evenveel gewicht in de schaal moeten leggen en dat het Parlement tevens naar behoren betrokken dient te worden bij de jaarlijkse evaluatie van de uitvoering van de richtsnoeren voor het economisch beleid door de lidstaten; 20. onderstreept dat de besluitvormingsprocessen in de Europese Unie transparanter moeten worden en dat de nationale parlementen nauwer bij de beslissingen van het Europees Parlement moeten worden betrokken; is van mening dat deze doelstelling gemakkelijker kan worden gehaald als de beslissingen van het Parlement op economisch en sociaal gebied, en met name de beslissingen over de grote lijnen van het economische beleid, formeel en tijdig worden meegedeeld aan de bevoegde commissies van de parlementen van de lidstaten en als regelmatig een gezamenlijke vergadering wordt gehouden van de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken met vertegenwoordigers van de bevoegde commissies van de parlementen van de lidstaten; 21. vestigt de aandacht van zijn Economische en Monetaire Commissie erop dat het belangrijk is om voor de bespreking van het economisch en sociaal beleid van de nationale regeringen op voorhand een tijdschema op te stellen, en wel tijdig, om te voorkomen dat nota moet worden genomen van beslissingen die al zijn gevallen en nog maar moeilijk kunnen worden gewijzigd; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 260 - C5-0597/2001 (1) ), – gezien de mededeling aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité "Naar een interne markt zonder belastingbelemmeringen - Een strategie voor het verschaffen van een geconsolideerde heffingsgrondslag aan ondernemingen voor de vennootschapsbelasting op hun activiteiten in de gehele EU" ( COM(2001) 582 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement"Strategie ter verbetering van de werking van het BTW-stelsel in het kader van de interne markt" ( COM(2000) 348 ), – gezien de studie van de Commissie "Company taxation in the internal market" van oktober 2001, – gezien de conclusies van de ECOFIN-Raad van 1 december 1997, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Santa Maria de Feira van 20 juni 2000, – gezien het verslag van de werkgroep over de gedragscode voor de vennootschapsbelasting, dat aan de ECOFIN-Raad van 27 november 1999 werd voorgelegd, – gezien de verslagen die zijn gepresenteerd op de hoorzitting met deskundigen, georganiseerd door de Economische en Monetaire Commissie in juni 2000, – gezien het OESO-rapport "Project on harmful tax practices: the 2001 progress report", – gelet op artikel 47, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0048/2002 ), A. overwegende dat het gemiddelde aandeel van de belastinginkomsten in het BBP tussen 1970 en 2000 met 11% is gestegen van 34,4% tot 45,5%, waarbij de toename tijdens die 30 jaar constant is gebleven en de jongste jaren weliswaar vertraagd maar niet onderbroken is; overwegende dat deze toename grotendeels te wijten is aan de toename van de directe belastingen en met name van de inkomstenbelasting, en aan de toename van de sociale lasten, B. overwegende dat de toename van de belastingdruk op arbeid (zowel in de vorm van heffingen als van sociale lasten) het sterkst was in de jaren '70, dus in de periode waarin het aandeel van de belastinginkomsten in het BBP het meest is toegenomen, hetgeen bewijst dat er een nauw verband bestaat tussen de belastingdruk op arbeid en de belastingdruk "tout court"; dat daarentegen geen enkel aantoonbaar bewijs bestaat voor een "trade-off" tussen de belastingdruk op arbeid en die op kapitaal; C. overwegende dat tot dusverre geen significante voortgang is geboekt bij de overgang naar een BTW-stelsel waarin het beginsel van het land van oorsprong onverkort geldt, en dat het huidige stelsel niet alleen weinig transparant is, zeer zwaar is voor de burgers en het bedrijfsleven en te fraudegevoelig is, maar bovendien de voltooiing van de interne markt belemmert, D. overwegende dat de EMU en de ermee gepaard gaande centralisatie van het monetaire beleid weliswaar een betere coördinatie van de economische beleidslijnen met zich meebrengt maar niet een harmonisatie van het belastingbeleid op EU-niveau impliceert, E. overwegende dat uiteenlopende beleidslijnen inzake de vaststelling van de heffingsgrondslag op zichzelf geen belemmering vormen voor de interne markt, tenzij zij dienen om afwijkingen op het vrije verkeer van goederen te rechtvaardigen, F. overwegende dat alle factoren die de grensoverschrijdende activiteiten van het bedrijfsleven van de EU belemmeren uit de weg moeten worden geruimd, in het besef dat ondernemingen die op pan-Europese schaal bedrijvig zijn zich moeten voegen naar vijftien verschillende belastingwetten, G. overwegende dat de belastingbevoegdheid van de lidstaten weliswaar belangrijk is, maar dat de integratie en de mondialisering van de markten ertoe geleid heeft dat een doeltreffende belastingheffing binnen de grenzen van een nationale staat moeilijk is geworden, 1. verheugt zich erover dat de Commissie in haar mededeling een aantal algemene prioriteiten van het belastingbeleid opsomt, in het bijzonder het uit de weg ruimen van de belemmeringen voor de verwezenlijking van de interne markt, het verminderen van de algemene belastingdruk en de ermee gepaard gaande bureaucratische rompslomp, het moderniseren van het Europese sociale model, het zorg dragen voor het milieu en het versterken van de concurrentiekracht; 2. is van mening dat belastingconcurrentie tussen de lidstaten van de EU, mits er regels zijn die misbruik tegengaan, kan bijdragen tot de verwezenlijking van deze doelstellingen en de EU-lidstaten kan aanzetten tot correcte gedragingen die er mede toe bijdragen dat de belastingdruk niet buitensporig groot wordt; 3. onderstreept dat belastingconcurrentie niet haaks staat op de verwezenlijking van de interne markt, die niet impliceert dat de mededingingsvoorwaarden, en bijgevolg ook die betreffende de belastingen, overal absoluut gelijk moeten zijn; wijst erop dat het belastingniveau een binnenlands probleem van iedere lidstaat is, dat vereist dat alle restanten van discriminatie, dubbele belasting en bureaucratische rompslomp eens en voor altijd uit de weg worden geruimd; 4. verzoekt de Commissie een verslag op te stellen over de mogelijkheid om voor de fiscale behandeling binnen de EU een meestbegunstigdenregeling in te voeren, om concurrentieneutraliteit op de interne markt tot stand te brengen; 5. is van mening dat belastingconcurrentie op zich een doeltreffend instrument kan zijn om een hoge belastingdruk te verlagen; 6. wijst op de noodzaak dat de overgang naar een definitief BTW-stelsel waarin het beginsel van het land van oorsprong onverkort geldt, wordt opgenomen op de lijst van prioriteiten van het belastingbeleid van de EU; verzoekt bijgevolg Commissie en Raad er zich opnieuw toe te verbinden samen met het Parlement een programma uit te werken voor de overgang naar het definitieve stelsel; 7. verzoekt de Commissie in de BTW-regels hetzij een ontheffing op te nemen met een terugbetalingsregeling hetzij een verplichte terugbetaling van de BTW hetzij een extra laag tarief (toegepast op de output zodat de inputheffing geheel kan worden gecompenseerd) voor liefdadige organisaties die onder de huidige BTW-regels als consumenten worden beschouwd ondanks hun rol van dienstverleners; zij kunnen daardoor de bij aankoop betaalde inputheffing niet terugkrijgen; 8. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat het huidige stelsel, dat oorspronkelijk als overgangsregeling was bedoeld, steeds meer een eindtoestand lijkt te worden; juicht evenwel de pragmatische benadering van de Commissie toe, die zich een verbetering van de werking van het huidige BTW-stelsel als doel heeft gesteld en verlangt dat fraudebestrijding bij de verbetering de hoogste prioriteit moet krijgen; 9. betreurt dat de forse stijging van de belastingdruk in tal van lidstaten de laatste dertig jaar vooral de inkomsten uit arbeid heeft getroffen; 10. wijst erop dat er een samenhang bestaat tussen een te hoge belastingdruk en stagnerende economische groei en dat de lidstaten waar het belastingniveau wezenlijk boven het gemiddelde in de Unie ligt, moeten overgaan tot verlaging van de betreffende belastingen, met name de belasting op arbeid en andere belastingen die uit het oogpunt van groei een negatief effect hebben; 11. kan niet instemmen met het beleid van de Commissie op het gebied van de accijnsrechten op tabaksproducten en alcohol, in het bijzonder wat de bedoelde harmonisatie naar boven toe betreft door middel van de constante verhoging van de minimumbelastingniveaus; wijst op de ernstige problemen die voor de openbare orde optreden als gevolg van smokkel, vooral uit landen buiten de EU, die niet zozeer wordt veroorzaakt door verschillen in belastingniveaus tussen de lidstaten als wel door het hoge absolute niveau van de belastingen; 12. acht het noodzakelijk dat het beginsel "de vervuiler betaalt" ruimere toepassing moet vinden, met name op het gebied van de energieproducten; wijst er echter op dat dit beginsel niet alleen concrete vorm vindt in de belasting maar ook in de reglementering en dat de naleving van dit beginsel onder meer wordt belemmerd door de ernstige concurrentieverstoringen, die meer in het bijzonder het gevolg zijn van het ongelijke niveau van liberalisering van de nationale markten en vooral voelbaar zijn in de energiesector; stelt met bezorgdheid vast dat, zoals ook uit een OESO-studie blijkt, de uitvoering van fiscale milieumaatregelen bedoeld om het concurrentievermogen van energie-intensieve sectoren te beschermen tot nog toe regressieve gevolgen heeft gehad door vrijwel uitsluitend de gezinnen en de vervoerssector te treffen; 13. acht het van wezenlijk belang dat het fiscaal beleid bijdraagt aan de ontwikkeling van een kennismaatschappij, met name door middel van een gunstige belastingregeling of tijdelijke belastingvrijstelling voor de meest vernieuwende sectoren; is van mening dat beslissingen over het te voeren fiscaal beleid ten aanzien van de elektronische handel, een sector die van nature wereldwijd opereert en nog onopgeloste technische en juridische problemen stelt, moeten worden vastgesteld in nauw overleg met en met instemming van de sterkst betroffen landen; 14. betreurt het ontbreken van vooruitgang bij de invoering van fiscale instrumenten voor milieubescherming, zoals bijvoorbeeld belasting op CO 2 en energie, zoals door alle lidstaten in het kader van het Protocol van Kyoto is afgesproken; 15. verzoekt de Raad onverwijld de kaderrichtlijn tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten ( COM(1997) 30 ) (2) aan te nemen; 16. wenst dat de maatregelen van het "belastingpakket" zo snel mogelijk worden uitgevoerd en, meer in het bijzonder, dat alle bepalingen die een discriminatie inhouden tussen ingezetenen en niet-ingezetenen of ruimte laten voor fraude, verdwijnen omdat zij niet verenigbaar zijn met de interne markt; 17. verwelkomt het akkoord dat is bereikt over de belastingheffing op inkomsten uit spaargelden en onderstreept dat de vaststelling van de richtlijn gepaard moet gaan met gelijkwaardige maatregelen in de financiële centra in niet EU-lidstaten, omdat de spaargelden van de Unie anders daarheen zouden vloeien; 18. verzoekt de Commissie op grond van de modelbelastingovereenkomst van de OESO een multilaterale belastingovereenkomst voor de EU uit te werken, om de tot dusverre geringe rechtszekerheid te verbeteren en de problemen te overwinnen die daaruit voor ondernemingen en belastingautoriteiten voortvloeien, als gevolg van het feit dat er meer dan honderd zeer uiteenlopende bilaterale belastingovereenkomsten bestaan, hetgeen leidt tot een onbevredigende dubbele belastingheffing in de EU; 19. verlangt dat de distorsies die worden veroorzaakt door de belastingparadijzen verder beperkt worden en ondersteunt daartoe de initiatieven van de OESO om schadelijke of illegale praktijken die frauduleuze of criminele gedragingen in de hand kunnen werken, op te sporen; ondersteunt met name de zogenaamde "informatieve coördinatie"; 20. verzoekt de lidstaten een speciaal, gemeenschappelijk formulier voor overmakingen naar belastingparadijzen te gebruiken, om de transparantie te verhogen; 21. acht het dringend noodzakelijk dat de Commissie de belangrijkste factoren van fiscale aard die de grensoverschrijdende activiteit van de Europese ondernemingen belemmeren, aanpakt, in het bijzonder die betreffende de fiscale behandeling van de interne verrekenprijzen van concerns, de grensoverschrijdende compensatie van bedrijfsverliezen en de grensoverschrijdende bewegingen van opbrengsten tussen verbonden ondernemingen; verheugt zich erover dat de Commissie heeft aangekondigd onmiddellijk actie te ondernemen op het gebied van de vennootschapsbelasting; 22. deelt de mening van de Commissie dat, om de kosten die gepaard gaan met het zich moeten voegen naar 15 verschillende belastingstelsels te verminderen en het bestaan ervan te verenigen met de interne markt, voor de ondernemingen van de EU die overal in de Unie werkzaam zijn - met inbegrip van die welke als Societas Europeae zullen worden opgericht - een geconsolideerde heffingsgrondslag moet gelden, die dus wordt berekend op basis van één enkel stelsel van regels, alsook een mechanisme voor de omslag van de geconsolideerde heffingsgrondslag over de verschillende lidstaten; kijkt meer in het bijzonder met belangstelling uit naar de hypothese van de Home State Taxation , ook als overgangsfase naar een "gemeenschappelijke belastinggrondslag", m.a.w. naar nieuwe geharmoniseerde communautaire regels, die zouden gelden naast de nationale regels, die het Europese bedrijfsleven al dan niet zou kunnen naleven; 23. onderstreept dat het subsidiariteitsbeginsel als leidraad voor het fiscale beleid van de Europese Unie dient te fungeren; wijst er net als de Commissie met kracht op dat, ongeacht welke methode uiteindelijk wordt gekozen om op Europees niveau tot een geconsolideerde heffingsgrondslag te komen, de vaststelling van de hoogte van de heffing tot de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten moet blijven behoren; meent bijgevolg dat er geen sprake van kan zijn de percentages voor de vennootschapsbelasting te harmoniseren, zelfs niet via de invoering van een minimum belastingniveau; 24. wijst erop dat de vaststelling van uniforme definities voor basisbegrippen als heffingsgrondslag, winsten, verliezen, belastingplichtig inkomen, afschrijvingsregels, overboeking naar de reserve, enz. de hoogste prioriteit moet hebben; 25. herinnert eraan dat het karakter van de mobiele belastinggrondslagen, zoals kapitaal, vereist dat de toekomstige belastingdiscussie wordt gevoerd vanuit een perspectief dat ook kijkt naar de situatie buiten de Unie; 26. erkent dat de voltooiing van de interne markt en de invoering van de euro tot meer concurrentie leiden, wat op termijn tot uniformere belastingen in de Unie kan leiden; benadrukt evenwel dat het definitieve besluit inzake vormgeving en niveau van de belastingen een zaak is van de onderscheiden lidstaten; 27. acht het voor de versterking van het concurrentievermogen en de dynamiek van de Europese economie niet negatief dat verschillen qua vennootschapsbelasting en qua andere factoren die kenmerkend zijn voor het productieklimaat van de lidstaten de lokalisatie van de investeringen beïnvloeden; 28. spreekt zijn tevredenheid uit over het feit dat de Commissie, na haar inspanningen met het oog op de gedragscode, alle zeilen bijzet om niet-wetgevingsinstrumenten uit te werken voor de coördinatie van de fiscale beleidsmaatregelen ( soft legislation , aanbevelingen, inbreukprocedures); 29. acht het noodzakelijk dat het Europees Parlement ook op fiscaal vlak medebeslissingsbevoegdheid krijgt; 30. is van mening dat besluiten inzake wederzijdse bijstand en samenwerking tussen belastingdiensten voortaan met gekwalificeerde meerderheid genomen moeten worden, maar dat het unanimiteitsbeginsel moet blijven gelden als het gaat om belastinggrondslagen en belastingpercentages; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsook aan de parlementen en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag dat op 26 februari 2001 in Nice is ondertekend en Verklaring nr. 23 betreffende de toekomst van de Unie die aan de Slotakte van Nice is gehecht, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 17 mei 1995 over de werking van het Verdrag betreffende de Europese Unie in het vooruitzicht van de Intergouvernementele Conferentie van 1996 - verwezenlijking en ontwikkeling van de Unie (1) , van 19 november 1997 over het Verdrag van Amsterdam (2) , van 18 november 1999 over de voorbereiding van de herziening van de Verdragen en de volgende Intergouvernementele Conferentie (3) , van 3 februari 2000 over de bijeenroeping van de Intergouvernementele Conferentie (4) , van 13 april 2000 met zijn voorstellen voor de Intergouvernementele Conferentie (5) , van 25 oktober 2000 over de constitutionalisering van de Verdragen (6) en van 31 mei 2001 over het Verdrag van Nice en de toekomst van de Europese Unie (7) , – gelet op het Memorandum van de drie regeringen van de Benelux over de toekomst van Europa, met name punt IV ervan, – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0409/2001 ), A. overwegende dat herhaaldelijk is verzocht om een algemene en grondige hervorming van de Verdragen ten einde de Unie een duidelijker en begrijpelijker structuur te geven en dat in het kader hiervan verzocht is de Unie rechtspersoonlijkheid toe te kennen, B. overwegende dat Intergouvernementele Conferentie, die op 11 december 2000 in Nice is afgesloten, met Verklaring nr. 23 over de toekomst van de Unie de weg effent voor een nieuwe hervorming van de Verdragen in 2004 met gebruikmaking van een nieuwe voorbereidingsmethode, C. overwegende dat het Verdrag betreffende de Europese Unie de Unie niet expliciet rechtspersoonlijkheid toekent, terwijl de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (artikel 281 - ex-artikel 210) dit wel doen, D. overwegende dat de gecompliceerde aard van de Europese constructie, die het resultaat is van opeenvolgende lagen, partiële stappen vooruit en compromissen, zich vertaalt in de complexiteit van haar juridische structuur, E. overwegende dat er voor de goedkeuring van het Verdrag betreffende de Europese Unie diverse juridische organen (Europese Economische Gemeenschap, Economische Gemeenschap voor Kolen en Staal, Europese Gemeenschap voor Atoomenergie) bestonden die op verschillende grondslagen en instrumenten waren gebaseerd en door aparte verdragen werden geregeld en dat dit al moeilijk te begrijpen was, F. overwegende dat deze situatie nog gecompliceerder is geworden door het Verdrag betreffende de Europese Unie omdat hiermee een nieuwe structuur is toegevoegd die de reeds bestaande structuren wijzigt en aanvult, G. overwegende dat het Verdrag van Nice de leesbaarheid en begrijpelijkheid van de oorspronkelijke verdragsteksten, waarmee het grote publiek zich moeilijk kan identificeren, in geen enkel opzicht heeft verbeterd, H. overwegende dat de diverse onderdelen van het buitenlands beleid in de huidige wereld nauw met elkaar zijn verbonden, I. overwegende dat het naast elkaar bestaan van de Unie zonder rechtspersoonlijkheid enerzijds en de Gemeenschappen anderzijds en de hieruit voortvloeiende functionele overlapping van de Unie en de Gemeenschappen de partners van de Unie in verwarring brengen en de onderhandelingen over internationale verdragen en de vertegenwoordiging van de Unie in internationale organisaties bemoeilijken, J. overwegende dat de Raad krachtens de artikelen 24 en 38 van het Verdrag betreffende de Europese Unie op aanbeveling van het voorzitterschap met eenparigheid van stemmen besluiten kan nemen in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid of de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, echter zonder daardoor een lidstaat te binden die in de Raad verklaart dat het besluit alleen kan worden uitgevoerd in overeenstemming met de procedures die in de grondwet van de lidstaat in kwestie zijn neergelegd; dat de lidstaten in dat geval kunnen besluiten dat de overeenkomst slechts voorlopig voor hen geldt en dat dergelijke bepalingen weliswaar geen constitutionele waarde hebben, maar toch een aanzet vormen tot rechtspersoonlijkheid voor de Europese Unie, K. overwegende dat uit de aan de Slotakte van het Verdrag van Amsterdam gehechte Verklaring nr. 4 blijkt dat de aarzelende houding van enkele lidstaten ook toen verhinderd heeft dat de Europese Unie daadwerkelijk de mogelijkheid geboden werd om partij te worden bij internationale overeenkomsten ("Treaty-making power"), L. overwegende dat de publieke opinie en derde landen de hele constructie van de Unie zien als een autonome entiteit, die alleen formeel nog rechtspersoonlijkheid ontbeert, M. overwegende dat door het feit dat de Unie geen rechtspersoonlijkheid bezit een "juridisch vacuüm" wordt gecreëerd omdat noch de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie erkende fundamentele rechten, zelfs al zou dit handvest de vorm van een communautair rechtsinstrument aannemen, noch enig ander IPR-instrument dat op de bescherming van de rechten van het individu toeziet en waartoe de lidstaten zijn toegetreden, tegen de Unie inroepbaar zijn, N. overwegende dat het weliswaar vanuit een puur technisch/juridisch oogpunt toegestaan is zich hetzij te beperken tot een "vereenvoudiging van de Verdragen" zonder inhoudelijke veranderingen, d.w.z. zonder wijziging van het "constante recht", zoals in de bij de Slotakte van Nice gevoegde Verklaring nr. 23 wordt gesuggereerd, hetzij de Gemeenschappen samen te voegen zonder de Unie daarbij echter rechtspersoonlijkheid toe te kennen, hetzij een rechtspersoonlijkheid die uit een dergelijke samenvoeging zal voortvloeien om bovengenoemde redenen en voor een harmonieuze ontwikkeling van Europa te laten bestaan naast een eigen en aparte rechtspersoonlijkheid van de Unie, maar dat het in ieder geval noodzakelijk is nog een stap verder te gaan en de rechtspersoonlijkheden van de bestaande Gemeenschappen te vervangen door een nieuwe en één enkele persoonlijkheid die de Unie expliciet wordt toegekend, O. overwegende dat, als er al voor bepaalde gebieden, zoals de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie of de samenwerking in het kader van de tweede en derde pijler van de Unie, specifieke kenmerken behouden moeten blijven, dit niet een formele onafhankelijkheid ten opzichte van de Unie met rechtspersoonlijkheid vereist, 1. is van mening dat het vraagstuk van de structuur van de Unie opnieuw aan de orde moet worden gesteld in het kader van de voorbereiding van de volgende intergouvernementele conferentie die de Conferentie van Nice in haar Verklaring nr. 23 heeft aangekondigd en dat het antwoord op deze vraag afgestemd moet zijn op de taken die de volkeren en landen die zich in de Unie hebben verenigd, gezamenlijk ten uitvoer willen leggen; 2. bevestigt dat een einde moet worden gemaakt aan de verbrokkeling van het institutioneel systeem en er een eenvoudige, transparante en begrijpelijke structuur moet worden opgezet door de bestaande Gemeenschappen en pijlers samen te voegen tot een enkele Unie die als enige rechtspersoonlijkheid bezit; 3. onderstreept dat deze samenvoeging in het kader van het constitutionaliseringsproces gepaard moet gaan met een bundeling van de Verdragen in één coherent raamverdrag betreffende de Europese Unie zonder afbreuk te doen aan het onderscheid tussen de bepalingen van constitutionele aard en de andere bepalingen; 4. is van mening dat het alternatief om de Unie naast de Gemeenschappen rechtspersoonlijkheid te geven niet tot de noodzakelijke duidelijkheid en transparantie leidt omdat de termen "Unie" en "Gemeenschap(pen)" tegelijk in een enkel verdrag behouden moeten blijven; 5. wijst erop dat een vereenvoudiging van de Verdragen met constant recht, zonder ze te wijzigen, zoals in de bij de Slotakte van Nice gevoegde Verklaring nr. 23 wordt gesuggereerd, niet onverenigbaar is met substantiële wijzigingen op het gebied van andere thema's die in Verklaring nr. 23 worden genoemd en logischerwijze gepaard zou moeten gaan met de totstandbrenging van een enkele rechtspersoonlijkheid; 6. is van mening dat het toekennen van rechtspersoonlijkheid aan de Europese Unie: 7. is van mening dat 8. stelt derhalve in overeenstemming met zijn tot nu toe hierover ingenomen standpunt hierover voor de Europese Unie rechtspersoonlijkheid toe te kennen; 9. verzoekt derhalve het Unieverdrag te wijzigen, teneinde de Unie volledige rechtspersoonlijkheid te verlenen; beklemtoont dat dit principe in elk geval moet worden vastgelegd in de nieuwe Europese grondwet; 10. verzoekt de onderwerpen die in deze resolutie aan de orde komen, d.w.z. de structuur van de Unie en de rechtspersoonlijkheid van de Unie, in de volgende hervorming van de Unie op te nemen en derhalve op de agenda te plaatsen van een conventie die tot taak zal krijgen de volgende intergouvernementele conferentie voor te bereiden; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten en de kandidaat-landen. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de resoluties die de Paritaire Parlementaire Vergadering heeft aangenomen tijdens haar tweede bijeenkomst in Libreville (1) (19-22 maart 2001) en tijdens haar derde bijeenkomst in Brussel (29 oktober tot 1 november 2001), – gezien de in Cotonou op 23 juni 2000 ondertekende partnerschapsovereenkomst tussen de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan enerzijds en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds (Overeenkomst van Cotonou), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A5&nbhy;0050/2002), A. overwegende dat de overeenkomst van Cotonou de weg heeft vrijgemaakt voor een nieuwe, op een diepgaandere politieke dialoog gebaseerde samenwerking tussen de Europese Unie en de ACS-landen ter bevordering van een werkelijk paritair en solidair samenwerkingsverband, B. overwegende dat door de overeenkomst de omvang van de samenwerking is uitgebreid tot wezenlijke vraagstukken zoals vrede en veiligheid, voorkoming, sturing en bijlegging van geschillen, behoorlijk beheer van overheidsaangelegenheden of migratie, gelijkheid van man en vrouw en milieubescherming, die voortaan in het kader van deze gezamenlijke en evenwichtige benadering zullen worden aangepakt, C. overwegende dat de toepassing van de Overeenkomst van Cotonou ook de EU-delegaties in de ACS-landen voor nieuwe, uitgebreide opgaven stelt, D. overwegende dat de overeenkomst een nieuwe filosofie inhoudt waarin het maatschappelijk middenveld en alle andere actoren dan de staat worden erkend als factoren waaraan met het oog op samenwerking niet voorbij kan worden gegaan, en uit hoofde waarvan hun deelname aan het overleg en de besluiten die deel uitmaken van de samenwerking tussen ACS en EU wordt bevorderd, E. overwegende dat de in de overwegingen B en C genoemde beginselen - met name een goed beheer van overheidsaangelegenheden en de erkenning van de rol van het maatschappelijk middenveld – sinds de onafhankelijkheid van deze landen vaak door de aanhoudende invloed van de vroegere koloniale machten niet zijn gesteund, en vaak zijn miskend en dat wij uit deze situatie lering moeten trekken, F. overwegende dat de rol van de Paritaire Parlementaire Vergadering bij de tenuitvoerlegging van deze nieuwe richtsnoeren is uitgebreid, en dat haar (overeenkomstig artikel 17 van de Overeenkomst van Cotonou) belangrijke verantwoordelijkheden zijn verleend om via dialoog en overleg de democratische processen te bevorderen, G. overwegende dat de Paritaire Parlementaire Vergadering zich, om zich naar behoren van deze nieuwe verantwoordelijkheden te kunnen kwijten, in 2001 heeft vastgelegd op een omvangrijke aanpassing van haar arbeidsmethoden en haar reglement, H. overwegende dat de Paritaire Parlementaire Vergadering ondanks de ontegenzeglijke vooruitgang die het afgelopen jaar in deze richting is geboekt de omvorming tot een volkomen paritaire en parlementaire vergadering moet voortzetten en opvoeren om de doelen die in de Overeenkomst van Cotonou voor haar zijn vastgesteld te kunnen bereiken, I. betreurend dat het ratificatieproces met name in de Europese landen zo traag verloopt, waardoor de krachtige politieke boodschap die gericht is op een nieuwe benadering van de Noord-Zuid-solidariteit verwatert, 1. herhaalt zijn overtuiging dat de Overeenkomst van Cotonou een nuttig instrument is ten dienste van de uitroeiing van armoede, duurzame ontwikkeling en opneming van de ACS-landen in de wereldeconomie, en het enige model in zijn soort blijft van de onderlinge afhankelijkheid en het evenwichtige samenwerkingsverband tussen landen uit het Noorden en de ontwikkelingswereld; 2. betreurt dat de meeste lidstaten van de Europese Unie de Overeenkomst van Cotonou nog niet hebben geratificeerd en verzoekt hen dit zo spoedig mogelijk te doen; 3. stelt met goedkeuring vast dat de politieke dimensie in het samenwerkingsverband centraal wordt gesteld, waaruit de overtuiging blijkt dat vrede en veiligheid, mensenrechten, rechtstaat en behoorlijk bestuur door de overheid fundamentele voorwaarden zijn voor ontwikkeling en begroet met instemming de uitbreiding van de verantwoordelijkheden van de PPV op dit gebied; 4. wijst erop dat de centrale rol die aan de PPV bij de tenuitvoerlegging van deze nieuwe richtsnoeren is opgedragen een ingrijpende herziening van haar manier van werken en van haar diepste wezen noodzakelijk maakt en spoort haar leden aan tot uitvoering van de noodzakelijke hervormingen om de doelen in de Overeenkomst van Cotonou concreet vorm te geven en de PPV in staat te stellen haar mogelijkheden ten dienste van de ontwikkelingssamenwerking ten volle tot uitdrukking te brengen; is van mening dat, willen deze hervormingen effect sorteren, de PPV naast het huidige recht van raadpleging uitgerust dient te worden met nieuwe bevoegdheden, zodat zij budgettaire en politieke controle kan uitoefenen bij de financiering van de samenwerking en bij de onderhandelingen over en de ratificatie van nieuwe verdragen; 5. vindt de ontwikkeling van de externe bureaus van de EU in de ACS-landen contraproductief en verzoekt de Commissie de sluiting van delegaties opnieuw te overdenken, het personeelsbeleid aan te passen aan de nieuwe taken, vacatures snel te vervullen en de uitwisseling van informatie met de PPV te waarborgen, zodat de beoogde decentralisatie en deconcentratie tot positieve resultaten kan leiden; 6. dringt aan op bevestiging van de parlementaire aard van de PPV die niet alleen een symbolische betekenis heeft, maar bovenal de concrete exponent is van de taak van de Paritaire Vergadering vorm te geven aan de democratische waarden die als uitdrukking van de wil van het volk aan de samenwerkingsovereenkomst ACS-EU ten grondslag liggen; 7. spreekt zijn waardering erover uit dat de PPV in 2001 een omvangrijk programma voor de herziening van haar arbeidsmethoden en haar reglement op gang heeft gebracht; 8. spreekt de wens uit dat het op gang gebrachte overleg zo spoedig mogelijk operationele hervormingen oplevert en spreekt er andermaal zijn vertrouwen in uit dat de PPV-werkgroep reglement diepgaande afwegingen maakt en voorstellen in deze zin doet; 9. bevestigt nogmaals het beginsel dat de parlementaire aard van de PPV inhoudt dat de landen uitsluitend vertegenwoordigd worden door democratisch gekozen parlementsleden, en dat het in dit verband als uitzonderlijk, voorlopig en afhankelijk van de goedkeuring van de PPV moet worden beschouwd dat niet-parlementsleden hun stem uitbrengen; wijst erop dat de werkgroep reglement een ontwerp-vergelijk heeft opgesteld naar aanleiding van dit probleem en dringt erop aan dat de PPV dit vraagstuk tijdens haar volgende bijeenkomst in Zuid-Afrika behandelt; 10. is van mening dat de tenuitvoerlegging van dit beginsel vergemakkelijkt dient te worden door de voorschriften inzake de deelname van parlementsleden uit de ACS aan de vergaderingen van de PPV zodanig te herzien dat deze aansluiten op de nieuwe richtsnoeren in de Overeenkomst van Cotonou; spreekt in dit verband zijn waardering uit over het voornemen van de Vergadering actiever deel te nemen aan het toezicht op het beheer van de EOF-kredieten en er met name op toe te zien dat betalingen daadwerkelijk en snel plaatsvinden, en verzoekt de Commissie haar alle steun te verlenen die hiervoor nodig is, en met name nauwkeurig aan te geven hoe de kredieten die voor de parlementsleden uit de ACS bestemd zijn worden beheerd en gebruikt, zodat hun deelname gewaarborgd is; is van mening dat moet worden nagegaan of een specifiek fonds kan worden ingesteld, op basis van een strikte analyse van de financieringsvoorwaarden van de bijeenkomsten van de PPV, dat bestemd is voor de financiering van de deelname van de parlementaire vertegenwoordigers aan de bijeenkomsten en dat voor geen enkel ander doel mag worden gebruikt; 11. stelt vast dat de parlementaire en paritaire aard van de PPV evenals haar democratische legitimiteit slechts volledig geconcretiseerd zijn als een oplossing is gevonden voor het fundamentele gebrek aan evenwicht tussen de Europese afvaardiging die een afspiegeling is van de politieke samenstelling in het Europees Parlement, en de veelheid van politieke standpunten en het vertegenwoordigingssysteem van de ACS-landen dat gebaseerd is op het beginsel "een land, een stem" waardoor het in feite onmogelijk wordt gemaakt dat uiteenlopende politieke denkrichtingen tot uitdrukking worden gebracht; dringt er in dit opzicht op aan dat in het algemeen en zonder taboes wordt bezien hoe de stemmen opnieuw kunnen worden gewogen, waardoor kan worden overgestapt op een werkelijk paritair systeem dat politiek pluralisme mogelijk maakt, en welke materiële middelen hiervoor nodig zijn; 12. spreekt zijn bezorgdheid uit over het besluit van de Commissie om het aantal medewerkers in de vertegenwoordigingen van de Europese Unie in de ACS-landen te verminderen en de vertegenwoordigingen in 9 ACS-landen definitief te sluiten; 13. dringt erop aan dat aan de parlementen van de ACS-landen aanvullende financiële, materiële en logistieke middelen ter beschikking worden gesteld die het mogelijk maken dat ACS-afgevaardigden tussen de bijeenkomsten beter overleg voeren en dat zij nauwer worden betrokken bij de voorbereiding van de voltallige bijeenkomsten; 14. herhaalt nogmaals zijn overtuiging dat de gescheiden stemming een ontkenning is van de paritaire aard van de PPV; pleit derhalve voor geleidelijke afschaffing van deze procedure en dringt er met klem op aan dat het Europees Parlement in het kader van een uitdrukkelijk of stilzwijgend moratorium met onmiddellijke ingang afziet van toepassing van deze procedure; 15. is van mening dat het besluit van de PPV drie permanente parlementaire commissies in te stellen die de hoofdvraagstukken in alle sectoren van de samenwerking (politieke aangelegenheden, economische ontwikkeling, financiën en handel, sociale zaken en milieu) volgen en hun conclusies ter behandeling aan de vergadering voorleggen een wezenlijke fase is in de ontwikkeling van de PPV tot een volwassen parlementaire vergadering; dringt erop aan dat de samenstelling van de permanente parlementaire commissies voldoet aan de pariteitsregel en een geografisch evenwicht waarborgt van volwaardige leden en plaatsvervangers; dringt verder aan op een evenredige en politiek evenwichtige vertegenwoordiging, zowel onder de leden als de plaatsvervangers; 16. is van mening dat de opzet van de thematische workshops dient te worden heroverwogen zodat deze beter passen in de werkzaamheden van de voltallige bijeenkomsten; stelt in dit verband voor, met name wanneer de zitting wordt gehouden in een ACS-land, voorrang te geven aan concrete onderwerpen die verband houden met de situatie ter plaatse, en in het kader van de werkzaamheden bezoeken in het veld mogelijk te maken, teneinde de workshops in hogere mate open te stellen voor het maatschappelijk middenveld en om samen operationele aanbevelingen ter behandeling in de PPV op te stellen; 17. is van mening dat de door alle partijen bevestigde bereidheid de invloed en zichtbaarheid van de PPV te verbeteren eveneens diepgaandere bezinning vereist over opzet en verloop van de bijeenkomsten en met name over de duur (duur van de werkzaamheden: vier hele dagen), de opzet van de agenda (eventuele afschaffing van het algemeen verslag), beperking van het aantal sprekers (dat door de fracties of van de kant van de ACS kan worden bepaald op politieke of geografische basis), en toespitsing van de debatten op een beperkter aantal thema's; 18. bevestigt dat de opzet van de agenda van de bijeenkomsten en de ontvankelijkheid van de onderwerpen uitsluitend onder bevoegdheid van het Bureau vallen, omdat dit als enige bevoegd is voorstellen tot verbetering van de huidige procedure te behandelen; neemt in dit opzicht kennis van het voorstel van de ACS een filtermechanisme in te stellen waardoor het aantal resoluties wordt beperkt en steunt het denkbeeld zo spoedig mogelijk een instrument in het leven te roepen dat het mogelijk maakt het aantal resoluties dat tijdens de bijeenkomsten wordt behandeld te beperken om de overvulling van de agenda's op te lossen; wijst er echter op dat de in te stellen procedure een "urgentieclausule" dient te bevatten waardoor de meest gevoelige vraagstukken in de sector mensenrechten of in verband met de onmiddellijke actualiteit hun plaats kunnen vinden; 19. wijst nogmaals op het belang dat het hecht aan de paritaire dimensie van de ter sprake gebrachte onderwerpen en stelt voor problemen die zowel de Europese landen als de ACS betreffen en de gezamenlijk op te lossen uitdagingen met voorrang te behandelen, en een positieve benadering te bevorderen door voorbeelden van verantwoorde aanpak en geslaagde samenwerkings- of vernieuwingsprojecten te belichten, ten einde de Commissie aan de tand te kunnen voelen over de financiering of omvang daarvan; 20. wijst er nogmaals op dat de Overeenkomst van Cotonou bedoeld is om een participatieve benadering te bevorderen door het maatschappelijk middenveld en niet tot het overheidsapparaat behorende partners te betrekken bij opzet en tenuitvoerlegging van de samenwerking tussen de Europese Unie en de ACS-landen; spreekt zijn waardering uit voor deze ontwikkeling die aangeeft dat de fundamentele rol van het maatschappelijk middenveld in de processen van duurzame en rechtvaardige ontwikkeling wordt erkend en benadrukt de noodzaak om actoren uit het maatschappelijk middenveld bij de PPV te betrekken; 21. verzoekt de betrokken instanties van de ACS-landen en de Europese landen snel mede te delen welke uitvoeringsvoorwaarden en instrumenten het mogelijk zullen maken dit initiatief om te zetten in concrete feiten en verzoekt met name de vertegenwoordigers van Europa en de ACS in de PPV de uitvoeringsvoorwaarden en normen te bepalen volgens welke aan NGO-netwerken tijdens de bijeenkomsten van de PPV de status van waarnemer kan worden verleend, terwijl erop wordt toegezien dat de NGO's uit de Europese Unie en de ACS-landen op paritaire basis vertegenwoordigd zijn en er regels worden opgesteld op grond waarvan zij tijdens PPV-vergaderingen kunnen worden gehoord; 22. wijst er eveneens met nadruk op dat het raadzaam is de zichtbaarheid en begrijpelijkheid van de werkzaamheden van de PPV in de publieke opinie in Europa en in de ACS-landen te verbeteren door de innovatieve aard van dit unieke instrument in de samenwerking en solidariteit tussen Noord en Zuid beter te doen uitkomen; is van mening dat het voorstel de Europese bijeenkomst van de PPV te laten plaatsvinden in de lidstaat die het voorzitterschap van de Unie waarneemt, zou kunnen bijdragen tot verwezenlijking van dit doel; wenst dat de secretariaten die belast zijn met het organiseren van de bijeenkomsten van de PPV, over voldoende middelen voor dat doel beschikken; 23. neemt kennis van de vooruitgang die in 2001 door de ACS-landen is geboekt bij de vaststelling van de regio's die de geografische basis zullen vormen van de in de Overeenkomst van Cotonou genoemde regionale bijeenkomsten; moedigt de ACS-landen aan op deze weg voort te gaan en verzoekt de PPV tegelijkertijd, rekening houdend met uiteenlopende politieke stromingen, de werkomstandigheden van de regionale bijeenkomsten bekend te maken, en toe te zien op optimale contacten tussen de bestaande regionale organisaties en de nationale parlementen; 24. is voornemens voldoende aandacht te besteden aan de werkzaamheden van de PPV en de daarmee samenhangende inspanningen voor vorderingen bij de ontwikkeling en minstens eenmaal per jaar een uitgebreid debat te organiseren dat recht doet aan de positie van de PPV; verzoekt zijn verantwoordelijke organen om in alle met externe betrekkingen verbandhoudende kwesties en activiteiten een adequate participatie van leden van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en/of – al naar gelang de betrokken regio – de PPV te waarborgen; stelt voor dat in plenaire debatten over thema's op het gebied van de ACS-samenwerking, en met name de activiteiten van de PPV, vertegenwoordigers van ACS-zijde ook aan het woord te laten; 25. wijst erop dat in de Overeenkomst van Cotonou een centrale plaats wordt ingeruimd voor de politieke dimensie en dat het absoluut noodzakelijk is de politieke dialoog uit te breiden onder auspiciën van de PPV ter vergemakkelijking van dier vooraanstaande rol in de bevordering van de democratische processen; 26. is van mening dat de verkiezingswaarnemingen en de follow-up van verkiezingsprocessen, alsook de bemiddelingsactiviteiten die onder auspiciën van de PPV op paritaire grondslag worden georganiseerd een instrument bij uitstek vormen om dit doel te verwezenlijken en dringt erop aan dat de organisatie van dit soort werkzaamheden ten volle wordt opgenomen in de activiteiten van de PPV; acht het van essentieel belang dat oppositiegroeperingen en kleine en middelgrote politieke groeperingen zowel van ACS-zijde als van de kant van de EU uitgebreid bij deze activiteiten worden betrokken; 27. stemt er in dit opzicht volkomen mee in dat de PPV een paritaire onderzoekscommissie naar Soedan heeft gestuurd en vervolgens met algemene stemmen een resolutie over dit land heeft aangenomen; 28. is eveneens van mening dat taak en rol van de ondervoorzitters die verantwoordelijk zijn voor de mensenrechten moeten worden opgehelderd en uitgebreid, met name wat betreft de follow-up en bemiddeling waarmee zij belast zijn; 29. is van mening dat de stimulering van de versnelling van de democratische processen eveneens concreet kan worden geïllustreerd door middel van een "democratische premie" in de vorm van materiële en financiële steun ter verbetering van het functioneren van de democratische parlementen van de ACS-staten; 30. wijst erop dat de PPV door bevestiging van haar politieke rol beter in staat moet zijn de gemeenschappelijke belangen en de solidariteit tussen de volkeren van ACS en Europa op mondiale schaal tot hun recht te doen komen, met name in het kader van internationale regelgevende organen zoals de WTO, zodat in de regelgeving van deze organisaties inzake handelsliberalisering rekening wordt gehouden met de behoefte aan duurzame ontwikkeling en met de problemen van de ACS-landen; 31. verzoekt de PPV van dichtbij de feitelijke omzetting te volgen van de bepalingen die de nieuwe overeenkomst bevat over programmering en verstrekking van steun; 32. verklaart dat de onderhandelingen met de ACS-landen over de toekomstige handelsregeling, die eind 2002 moeten beginnen en die waarschijnlijk uitmonden in regionale vrijhandelsovereenkomsten met de EU die in 2008 ingaan, een fundamentele en ingrijpende verandering vormen van de betrekkingen tussen ACS en EU en verzoekt de ACS vanaf het begin een actieve rol te spelen; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad ACS-EU , de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de parlementen van de lidstaten en van de ACS-staten en aan de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 november 1988 over de visverwerkende industrie (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 juni 1998 over de conservenindustrie voor visserij- en aquacultuurproducten in de Europese Unie (2) , – gezien het werkprogramma en het resultaat van de bezoeken van de delegaties van de Commissie visserij aan het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Spanje in 2000 en aan Denemarken in 2001, – na een hoorzitting met de vertegenwoordigers van de sector tijdens de vergadering van de Commissie visserij op 27 november 2001, – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0045/2002 ), A. overwegende dat de visverwerkende industrie integrerend bestanddeel is van het gemeenschappelijk visserijbeleid en een aanvulling vormt op de activiteiten van de vissersvloot van de Gemeenschap, die de voorziening waarborgt van voedingsmiddelen waarvoor de Unie in grote mate op invoer is aangewezen, bij een groeiende vraag, B. overwegende dat de diversiteit een van de meest opmerkelijke aspecten van de verwerkende industrie is, zowel wat de omvang van de bedrijven, het verwerkingsproces, het type grondstoffen als wat het eindproduct betreft, C. overwegende dat de viswerkende industrie in de Europese Unie een arbeidsintensieve sector is, die grotendeels werkt met procédés die met de hand moeten worden verricht om de voor de markt vereiste kwaliteit te waarborgen, en waarmee rechtstreeks ca. 90.000 banen in de EU gemoeid zijn die in hoge mate seizoensgebonden zijn en grotendeels worden bezet door laag gekwalificeerde vrouwen, D. overwegende dat de sector bijdraagt tot de economische bedrijvigheid in een groot aantal regio's die volledig afhankelijk zijn van de visserij en waar geen alternatieve werkgelegenheid bestaat, E. overwegende dat de Commissie eraan dient te worden herinnerd dat in de van de visserij afhankelijke gemeenschappen iedere arbeidsplaats op zee vier à vijf arbeidsplaatsen aan de wal betekent, F. overwegende dat de werkdruk in de sector van seizoen tot seizoen vaak sterk fluctueert, hetgeen bijzondere eisen stelt aan de werknemers en het personeelsbeleid van de bedrijven, G. overwegende dat er met betrekking tot de belastingheffing op de invoer van grondstoffen in de Unie belangenconflicten kunnen ontstaan tussen de visverwerkende industrie en de visserijsector, met name in het geval van visserijproducten die niet door de communautaire vloot worden aangevoerd, H. overwegende dat de visverwerkende industrie in de Gemeenschap wordt geconfronteerd met een toenemende concurrentie bij de eindproducten wegens het algemene beleid inzake verlaging van de tariefmuren in het kader van de Wereldhandelsorganisatie, I. overwegende dat de visverwerkende industrie een zeer gedifferentieerde sector is, zowel wat de soorten productie, de productieprocédés, de omvang van de bedrijven als de kapitaalstructuur betreft, J. overwegende dat het verbruik van verwerkte visproducten in de Unie is toegenomen en dat er ruimte is voor een verdere positieve ontwikkeling van deze sector, mits voor een adequate voorziening met vis, kreeftensoorten en weekdieren uit de visserijactiviteiten van de communautaire vloot en de aquacultuur of door invoer kan worden gezorgd, K. overwegende dat de sector vitaliteit laat zien bij de invoering van nieuwe producten, maar dat er meer verkoopbevorderings- en reclame-inspanningen nodig zijn om de positie van visproducten als onmisbaar element van de voeding te versterken, L. overwegende dat de kwaliteit van de technische en hygiënische omstandigheden via wetenschappelijk onderzoek moet worden gecontroleerd en dat voor ingevoerde producten en producten uit de kandidaatlanden dezelfde maatstaven moeten gelden als voor producten uit de EU, M. overwegende dat communautaire voorschriften moeten worden vastgesteld om in het belang van een hoog niveau van consumentenbescherming te zorgen voor uniforme en strenge controles op de hygiënische omstandigheden van alle ingevoerde producten, N. overwegende dat de talrijke technische, milieu-, hygiëne- en gezondheidsvoorschriften van de EU, die bedoeld zijn om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, rechtstreekse gevolgen hebben voor de sector en vooral voor kleine en middelgrote ondernemingen een moeizaam moderniseringsproces betekenen, O. overwegende dat de visverwerkende industrie in de Gemeenschap met oneerlijke concurrentie te kampen heeft als gevolg van het ontbreken van doeltreffende instrumenten om te zorgen voor de traceerbaarheid van de ingevoerde vis, kreeftensoorten en weekdieren, met name wat betreft de nauwkeurige aanduiding van de soorten en hun oorsprong, P. overwegende dat vooruitgang moet worden geboekt bij de volledige ontwikkeling van de communautaire wetgeving inzake hygiënische en gezondheidscontroles op de geïmporteerde producten aan de communautaire grenzen en bij de uniforme toepassing ervan in de gehele EU om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, Q. overwegende dat het structuurbeleid een belangrijke pijler van het gemeenschappelijk visserijbeleid vormt en als belangrijke steunpilaar voor de visverwerkende industrie kan worden gezien, R. overwegende dat er tot dusverre geen nauwkeurige gegevens over het effect van subsidie op de visverwerkende industrie beschikbaar zijn, maar dat de Commissie een studie in opdracht heeft gegeven om het effect van de structuurfondsen op de sector in de periode 1994-1999 te onderzoeken, welke echter pas eind 2002 zal zijn afgerond, S. overwegende dat de visverwerkende industrie moet concurreren op een open en geglobaliseerde wereldmarkt voor grondstoffen om de producten te verkrijgen waarop zij voor haar activiteit is aangewezen, 1. betreurt dat de Commissie in haar Groenboek over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid nauwelijks aandacht besteedt aan de visverwerkende industrie en de aquacultuur; 2. wenst dat het belang van de visverwerkende industrie volledig in aanmerking wordt genomen in de huidige voorstellen voor hervorming van het GVB; 3. wijst erop dat de visserijsector, met inbegrip van de verwerkende industrie, een cruciale rol speelt in de voedselvoorziening van de EU-burgers en dat deze sector daarom, ook met het oog op artikel 33 van het Verdrag, slechts tot op zekere hoogte aan de mechanismen van de interne markt mag worden onderworpen; 4. sluit zich aan bij het initiatief van de Commissie om een studie te verrichten naar het effect van de structuurfondsen op de situatie in de visverwerkende industrie en de aquacultuur, maar betreurt dat deze studie niet vóór eind 2002 zal zijn afgerond en dat de resultaten daarom niet van invloed zullen zijn bij de debatten in het kader van het Groenboek over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid; 5. dringt er bij de Commissie op aan een studie te verrichten met reële en betrouwbare gegevens over de structuur, werkgelegenheid en voorziening met grondstoffen van visverwerkende bedrijven in de EU, in samenwerking met de gehele communautaire visverwerkende industrie; 6. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de sociale partners de collectieve onderhandelingen te stimuleren om de kwaliteit van de banen in de verwerkende industrie te verbeteren, waarbij bovendien rekening wordt gehouden met het feit dat de meerderheid van deze arbeidsplaatsen wordt bezet door vrouwen, dat de sociale bescherming gering is en dat zij in hoge mate seizoensgebonden zijn; 7. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat er middelen uit de structuurfondsen voor de verwerkende industrie beschikbaar zijn, aangezien deze negatief wordt beïnvloed door managementmaatregelen, met inbegrip van onmiddellijke sluitingen, saneringsplannen en buitenbedrijfstelling; 8. verzoekt de Commissie meer aandacht te besteden aan de verwerking van vis, door binnen haar diensten voldoende personeel ter beschikking te stellen om deze sector naar behoren te volgen, en aan de Raad en het Parlement een mededeling voor te leggen met een analyse van de sector en een beschrijving van het beleid van de Commissie ten aanzien hiervan, 9. is van mening dat de Unie een voorzieningsbeleid moet ontwikkelen dat tegemoetkomt aan de werkelijke behoeften van de verwerkende industrie als geheel, dat de communautaire vloot steunt en dat op ieder moment toegang garandeert tot de grondstoffen die nodig zijn, onder de beste omstandigheden die de wereldmarkt kan bieden; 10. is van mening dat de EU de douanerechten voor grondstoffen bestemd voor industriële verwerking moet afschaffen zodat deze het concurrentievermogen van de communautaire industrie bij haar toegang tot de wereldmarkt voor grondstoffen niet beperken, met name bij die producten waarvoor de communautaire vloot niet in de behoeften van de EU kan voorzien, met uitzondering van gevoelige producten zoals ingevoerde tonijnfilet en Aziatische conserven; 11. vestigt de aandacht op de noodzaak tot harmonisatie van de liberalisering van de havendiensten in de EU ter bevordering van eerlijke concurrentie in de visverwerkende industrie in de EU; 12. betreurt dat te weinig aandacht is besteed aan de specifieke behoeften van de verwerkende industrie met betrekking tot de richtlijn inzake afvalwater en de nadelige economische en sociale gevolgen van de uitvoering van deze richtlijn; 13. verzoekt de Commissie om de nodige financiële en wetenschappelijke steun voor de visverwerkende industrie om deze aan te moedigen waterrecyclingssystemen in te voeren om de lozing van afvalwater alsmede het watergebruik en de kosten ervan op lange termijn te beperken; 14. verklaart dat bij de invoer van verwerkte producten in de EU verwarring bij de consument moet worden vermeden, door producten nauwkeurig aan te duiden, met name wat betreft sardineachtige producten en tonijnconserven uit derde landen; dringt er bij de Commissie op aan adequate communautaire voorschriften uit te werken om te zorgen voor uniforme productaanduidingen; 15. acht het van belang de bestaande steun voor de verwerkende industrie in het kader van de structuurmaatregelen na het aflopen van het huidige financiële bestek te handhaven en te verhogen om de ontwikkeling en modernisering van deze sector te steunen; 16. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan dezelfde normen inzake hygiëne en voedselveiligheid te hanteren voor producten uit derde landen, ter bescherming van de gezondheid van de EU-burgers, en een einde te maken aan de oneerlijke concurrentie van derde landen die zich niet aan deze normen houden; 17. verzoekt de Commissie haar inspanningen voort te zetten om communautaire wetgeving in te voeren ter harmonisering van de handelsbenamingen van verwerkte visserijproducten en van voorschriften voor etikettering, presentatie en reclame - die in verschillende lidstaten worden gebruikt - om verwarring bij de consument en het ontstaan van belemmeringen voor de intracommunautaire handel in deze producten te voorkomen en daarmee de legitieme ontwikkeling van de verwerkende industrie te vergemakkelijken; 18. dringt aan op intensievere controle van producten uit de EU om de kwaliteit en de veiligheid te waarborgen en van invoer uit derde landen, zodat de producten uit deze landen gelijkgesteld worden met producten uit de Gemeenschap waar het gaat om de hygiëne-eisen; 19. dringt er bij de Commissie op aan in het belang van een hoog niveau van consumentenbescherming te zorgen voor coördinatie van de nationale laboratoria, uniforme normen voor analyse- en testmethoden, uitwisseling van informatie over onderzoek naar nieuwe methoden en strenge controles op de kwaliteit en de hygiëne van alle ingevoerde producten en daartoe de oprichting van een communautair laboratorium te overwegen; 20. dringt er bij de Commissie op aan in het belang van een hoog niveau van consumentenbescherming de frequentie van de controles op de kwaliteit en de hygiëne binnen en buiten de Europese Unie op te voeren; 21. dringt er bij de Commissie op aan bij de vaststelling van grenswaarden voor voedselveiligheid de toxicologische beoordeling en de rapporten, adviezen en aanbevelingen van gerenommeerde organisaties (Codex Alimentarius, Wereldgezondheidsorganisatie, enz.) als wetenschappelijke grondslag te gebruiken; 22. acht meer inspanningen en middelen nodig - zonder de problemen van de verwerkende industrie uit het oog te verliezen in de regio's die hiermee te maken hebben - in het kader van de voorbereiding van de toetreding van de kandidaatlanden om de normen voor hygiëne en gezondheidsbescherming bij de visverwerkende bedrijven in deze landen te verbeteren en op het niveau van de Europese normen te brengen, teneinde concurrentiedistorsies te vermijden; 23. dringt er bij de Commissie op aan in versterkte mate steun te blijven verlenen aan verkoopbevorderings-, informatie- en reclamecampagnes voor producten van de visverwerkende industrie, die de consument informeren over herkomst en kwaliteit van vis en de betekenis ervan voor een evenwichtige voeding van de mens; 24. dringt er bij de Commissie op aan te starten met de aanpassing van de wetgeving inzake etikettering, presentatie en reclame voor voedingsproducten aan de nieuwe wijzen van presentatie van visserijproducten; 25. dringt er bij de Commissie op aan innoverende projecten en methodes alsook onderzoek en ontwikkeling van nieuwe productiesystemen, nieuwe producten en nieuwe vormen van bereiding en presentatie te stimuleren en financieel te steunen; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Colombia, met name de resolutie van 1 februari 2001 van het Europees Parlement over het plan-Colombia en de steun voor het vredesproces in Colombia (1) en de resolutie van 4 oktober 2001 over Colombia (2) , A. overwegende dat er in Colombia sprake is van een algemeen klimaat van extreme gewelddadigheid, met als voornaamste verantwoordelijken de revolutionaire gewapende strijdkrachten van Colombia (FARC), het nationale bevrijdingsleger (ELN), en de Verenigde Eenheden voor zelfverdediging van Colombia (AUC), en dat ook de parlementsverkiezingen (10 maart 2002) en de twee maanden later volgende presidentsverkiezingen in het teken staan van een algemene verslechtering van het sociale klimaat, B. overwegende dat verschillende aanslagen en vliegtuigkapingen en de ontvoering van senator Jorge Gechen Turbay door de FARC hebben geleid tot het afbreken van de vredesonderhandelingen met de FARC door president Pastrana, die tijdens zijn mandaat met grote inzet heeft gewerkt aan een oplossing van het conflict door middel van onderhandelingen, maar die heeft verklaard niet te kunnen onderhandelen met mensen die zich tegelijkertijd schuldig maken aan moorden en ontvoeringen, C. overwegende dat de Colombiaanse regering als gevolg van bovengenoemd besluit zes gebieden in het zuiden van het land tot oorlogsgebied heeft verklaard en onder militair gezag heeft geplaatst, D. zijn krachtige veroordeling uitsprekend over moord op senator Martha Catalina Daniels, op 3 maart 2002, E. evenzeer zijn veroordeling uitsprekend over de ontvoering door de FARC van vijf senatoren, namelijk Oscar Lizcano (5 augustus 2000), Luis Eladio Pérez (20 juni 2001), Orlando Beltrán Cuéllar (28 augustus 2001), Consuelo González de Perdomo (10 september 2001), Jorge Gechen Turbay (20 februari 2002) en van de onafhankelijke milieuactiviste en presidentskandidate Ingrid Betancourt (23 februari 2002), F. gelet op de voorwaarden voor samenwerking tussen de Europese Unie en Colombia en herinnerend aan het jongste bezoek van een delegatie van het Europees Parlement, in juni 2001, waarbij in het kader van het vredesproces gesprekken werden gevoerd met president Pastrana en Colombiaanse regeringsautoriteiten alsmede met leiders van de FARC en de ELN, waarbij deze laatsten werden opgeroepen een einde te maken aan de ontvoeringen en het geweld, G. verwijzend naar Wet 684 betreffende de defensie en de nationale veiligheid, die de civiele autoriteiten onder militair gezag plaatst, en aandringend op de noodzaak de door Colombia getekende internationale verdragen inzake de rechten van de mens te eerbiedigen, H. overwegende dat talloze vakbondsactivisten en burgerrechtenactivisten in de afgelopen twee maanden zijn vermoord en dat jaarlijks een groot aantal mensen wordt ontvoerd, 1. betreurt het oplaaien van de gewapende strijd en de terugkeer van het geweld op grote schaal tegen gekozen volksvertegenwoordigers en andere onschuldige burgers; 2. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de recente moorden, met name die op senator Daniels, en over de schendingen van de mensenrechten die systematisch in Colombia plaatsvinden; 3. betuigt zijn diepe medeleven met alle familieleden van de slachtoffers en zijn solidariteit met het Colombiaanse volk, dat roept om vrede maar zucht onder een situatie van systematisch geweld, afpersingen, ontvoeringen, gedwongen verplaatsingen van inheemse bevolkingsgroepen, drugshandel en uiteenlopende schendingen van de mensenrechten; 4. schrijft het afbreken van de vredesonderhandelingen met de FARC toe aan het geweld waar deze strijdkrachten zich schuldig aan maakten op het moment dat president Pastrana onder zeer moeilijke omstandigheden had besloten deze onderhandelingen voort te zetten; 5. verlangt van de FARC de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van Ingrid Betancourt en alle anderen die zich momenteel in handen van ontvoerders bevinden, als blijk van bereidheid van de FARC om de vredesdialoog voort te zetten; 6. dringt er bij de Colombiaanse regering op aan onder geen enkel beding het optreden van paramilitaire bendes te tolereren en over te gaan tot hun ontwapening en tot daadwerkelijke waarborging van de veiligheid van de burgerbevolking, en de mensenrechten en het internationale humanitaire recht in de conflictgebieden te eerbiedigen; 7. verwelkomt de verklaringen van president Pastrana, die heeft aangegeven dat de deur voor onderhandelingen altijd open blijft staan en dat het conflict alleen definitief kan worden opgelost langs de weg van onderhandelingen; 8. spreekt zijn waardering uit voor de positieve bijdragen van de Europese Unie en de groep van ondersteunende landen aan het vredesproces in Colombia en dringt er bij de FARC op aan een einde te maken aan het ontvoeren en vermoorden van onschuldigen, teneinde deze landen in staat te stellen hun rol van bemiddelaar voort te zetten en de partijen te bewegen de onderhandelingen over vrede en sociale rechtvaardigheid te hervatten; 9. is van oordeel dat de Europese Unie los van andere benaderingen haar steun moet voortzetten voor het zoeken naar een vreedzame oplossing, via onderhandelingen, voor de situatie van permanent geweld waar het Colombiaanse volk het slachtoffer van is, met inbegrip van de nodige sociale hervormingen om de vrede en de democratie te herstellen; 10. roept de Europese landen van de steungroep van landen op hun zeer waardevolle bijdrage aan de onderhandelingen tussen de regering en de ELN voort te zetten en stelt de Colombiaanse regering voor om de bij deze onderhandelingen gedane aanbevelingen zo snel mogelijk ten uitvoer te leggen; 11. pleit voor een grotere impuls van de Europese Unie, in het kader van de betrekkingen en de samenwerking met Colombia en vanuit de eigen specifieke invalshoek van de Europese Unie, verwijst in dit verband naar de gunstige ervaringen die zijn opgedaan met het programma "Laboratorium voor de vrede", dat door de Commissie is gefinancierd in verscheidene gemeenten in de regio van Magdalena Medio (Barranca Bermeja), en spreekt zijn steun uit voor de inspanningen van het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor de mensenrechten in Bogotá; 12. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie en de Raad hun toezegging gestand te doen en het Europees Parlement verslag uit te brengen over de toepassing van de Europese steun en de gevolgen hiervan voor de mensenrechtensituatie in Colombia; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering van Colombia. Het Europees Parlement , – gezien het belang van een goede gezondheid voor elke wereldburger en de daarmee verband houdende noodzaak van toegang tot optimale informatie over gezondheidskwesties en de beste gezondheidszorg ter verbetering van de volksgezondheid, - gezien de potentiële voordelen van een wereldwijde deelneming aan en een rechtstreekse en onbelemmerde betrokkenheid bij internationale fora en programma's voor samenwerking op het gebied van de gezondheid, met name in het licht van het huidige grotere risico van de grensoverschrijdende verspreiding van diverse infectieziekten, zoals het humaan-immunodeficiëntievirus (HIV), tuberculose en malaria, - gezien de reeds door Taiwan geboekte aanzienlijke vooruitgang op het gebied van de gezondheid, met inbegrip van één van de hoogste levensverwachtingsniveaus in Azië, kraamvrouwen- en zuigelingensterftecijfers die vergelijkbaar zijn met die van westerse landen, de uitroeiing van infectieziekten zoals cholera, waterpokken en de pest, en gezien het feit dat Taiwan het eerste land in de regio is waar kinderverlamming niet langer voorkomt en kinderen tegen hepatitis B worden geënt, - gezien de omvangrijke praktische en financiële steun die Taiwan aan El Salvador heeft verleend na de verschrikkelijke aardbeving van 14 januari 2001, A. overwegende dat Taiwan zich in de afgelopen jaren bereid heeft getoond financiële en technische bijstand te verlenen aan de internationale steun en gezondheidsacties onder de auspiciën van de WHO, B. andermaal erop wijzend dat Taiwan in de internationale organisaties beter vertegenwoordigd zou moeten zijn, 1. is van oordeel dat de ervaring die Taiwan in eigen land heeft opgebouwd bij de succesvolle omgang met belangrijke gezondheidskwesties, niet alleen de regio, maar de hele wereld ten goede kan komen, en dat Taiwan derhalve zou moeten worden uitgenodigd om op een passende en zinvolle wijze deel te nemen aan de komende Wereldgezondheidsvergadering, die op 14 mei 2002 in Genève zal plaatsvinden; 2. doet bijgevolg een beroep op de Wereldgezondheidsvergadering in Genève om Taiwan de status van waarnemer te verlenen; 3. verzoekt de Commissie en de lidstaten de aanvraag te steunen om aan Taiwan tijdens de komende WHA de waarnemersstatus te verlenen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regering van de Volksrepubliek China, de regering van Taiwan en de WHO. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 13 april 2000 (1) , 18 mei 2000 (2) , 6 juli 2000 (3) , 15 maart 2001 (4) , 6 december 2001 (5) en 13 december 2001 (6) over de toestand in Zimbabwe, - gezien de op 6 december 2001 in Abuja bereikte overeenkomst tussen het Comité van ministers van Buitenlandse Zaken van het Gemenebest, waaronder een aantal Afrikaanse landen, en de Zimbabwaanse regering om de rechtsstaat in Zimbabwe te doen terugkeren, een einde te maken aan alle illegale bezettingen van landbouwgronden en vorderingen te maken met het proces van landhervormingen, - gezien het besluit van de Raad Algemene Zaken van 28 januari 2002 om het overleg in Cotonou met Zimbabwe te staken en van 18 februari 2002 om een pakket gerichte sancties in te stellen, - gezien de bijeenkomst van 2 tot 5 maart 2002 van de staatshoofden en regeringsleiders van het Gemenebest in Coolum in Australië, A. overwegende dat tussen 9 en 11 maart 2002 in Zimbabwe presidentsverkiezingen plaatsvonden, B. overwegende dat de goedkeuring van repressieve wetgeving, namelijk de wet inzake de openbare orde en veiligheid, de algemene wet tot wetswijziging en de wet inzake de toegang tot informatie en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, de mogelijkheden van politici van de oppositie om een vrije en eerlijke verkiezingscampagne te voeren ernstig heeft ingeperkt, en de vrijheid van de plaatselijke, nationale en internationale media om objectief verslag uit te brengen ernstig heeft ondermijnd, C. overwegende dat de vrijheid van meningsuiting, met inbegrip van de vrijheid van pers en omroep om de verkiezingscampagne evenwichtig en onpartijdig te verslaan ernstig werd ingeperkt, D. overwegende dat de Zimbabwaanse regering de politie heeft aangemoedigd gebruik te maken van nieuwe bevoegdheden om bijeenkomsten van de Movement for Democratic Change (Beweging voor democratische verandering – MDC) af te zeggen en de verspreiding van verkiezingsmateriaal voor de MDC-campagne tegen te gaan, en 72 hoge legerofficieren te detacheren bij de Commissie voor toezicht op de verkiezingen, een stap waardoor het maatschappelijk middenveld werd overrompeld, E. overwegende dat van de 15.000 plaatselijke onafhankelijke verkiezingswaarnemers binnen het Zimbabwaans netwerk voor verkiezingssteun slechts een gericht aantal door de regering werd geaccrediteerd als waarnemer bij de verkiezingen, F. overwegende dat de EU-verkiezingswaarnemers zich uit Zimbabwe hebben teruggetrokken nadat de autoriteiten van Zimbabwe hun werkzaamheden op onaanvaardbare wijze hadden belemmerd, onder meer door de uitzetting van het hoofd van de waarnemingsmissie van de EU, de heer Pierre Schori op 16 februari 2002, en het koeioneren en tegenwerken van andere waarnemingsmissies uit Noorwegen, het Gemenebest en elders, G. overwegende dat de EU met ingang van 18 februari 2002 gerichte sancties heeft opgelegd in de vorm van een wapenembargo, een visumstop en een bevriezing van de overzeese banktegoeden van president Mugabe en 19 van zijn naaste medewerkers, H. overwegende dat het Wereldvoedselprogramma van de VN heeft verklaard dat de nood van 558.000 Zimbabwanen steeds groter wordt als gevolg van aanhoudende droogte en voedseltekorten, I. overwegende dat de economische problemen in Zimbabwe dermate groot zijn dat de inflatie is opgelopen tot 116,7% en de werkloosheid tot een record van 60%, dat ruim 80% van de 15 miljoen inwoners van Zimbabwe onder de armoedegrens leven, dat het onderwijs en de gezondheidszorg op instorten staan en meer dan 2000 Zimbabwanen wekelijks overlijden aan de gevolgen van AIDS, en dat de economische vooruitzichten in het licht van de uitslag van de verkiezingen somberder zijn dan ooit, J. overwegende dat de leiders van een groot aantal Afrikaanse landen hebben nagelaten president Mugabes verachting voor het Zimbabwaanse volk en zijn schaamteloze obstructie van het verkiezingsproces te veroordelen, K. overwegende dat de voorzitter van het Zimbabwaans netwerk voor verkiezingssteun het verkiezingsproces gebrekkig en een potentiële bron van conflicten heeft genoemd, waarin vrijwel iedere norm voor verkiezingen zoals vastgelegd door de Gemeenschap voor de ontwikkeling van zuidelijk Afrika is geschonden, L. overwegende dat de 25 Noorse verkiezingswaarnemers bewijzen hebben van aanhoudende pesterijen en geweld tegen functionarissen, leden en aanhangers van de oppositie, en tot de conclusie zijn gekomen dat de presidentsverkiezingen plaatsvonden in een sfeer van sterke polarisatie, politiek geweld en dat bij de uitvoering ernstige tekortkomingen zijn opgetreden, M. overwegende dat de geringe opkomst in de steden en in gebieden waar de oppositie traditioneel gesteund wordt, en de enorme opkomst op het platteland zonder precedent is en omvangrijke knoeierijen met de uitslagen doet vermoeden, 1. veroordeelt de politieke intimidatie van oppositieleiders en kiezers, de aan plaatselijke en internationale waarnemers opgelegde beperkingen en het schaamteloos geknoei met de uitslagen, en concludeert dat de presidentsverkiezingen in Zimbabwe zeker niet vrij en eerlijk zijn verlopen; 2. verwijst naar de aanstaande bijeenkomst van de Gemengde Parlementaire Vergadering ACS-EU van 18 tot 21 maart 2002 in Kaapstad; 3. spreekt zijn waardering uit voor de Zimbabwaanse politici en burgers die vaak met vrees voor hun leven steeds zijn opgekomen voor de vrijheid van meningsuiting en de democratische waarden, en democratische veranderingen nastreven om het welzijn van alle Zimbabwanen te bevorderen; 4. verzoekt de EU en de internationale gemeenschap de legitimiteit van de uitslag van de Zimbabwaanse presidentsverkiezingen en bloc niet te erkennen; 5. verzoekt de Raad om als reactie verdere maatregelen tegen de regering-Mugabe in te stellen en in dit kader onder meer de zwarte lijst van de EU, waarop president Mugabe en 19 ZANU-PF-vertrouwelingen staan, uit te breiden met Zimbabwes vice-presidenten, de minister van Financiën en anderen; 6. dringt erop aan dat buitenlandse bezittingen die de leiders van Zimbabwe hebben overgehouden aan hun machtsuitoefening in Zimbabwe en buurlanden, worden opgespoord en worden gebruikt ten behoeve van het volk van Zimbabwe; 7. is ingenomen met het besluit van de Verenigde Staten om snel stappen te ondernemen met het oog op de tenuitvoerlegging van een soortgelijk pakket gerichte sanctiemaatregelen, en dringt er bij andere landen en internationale organisaties op aan hetzelfde te doen; 8. dringt er met name bij Zuid-Afrika op aan om een daadwerkelijk regionaal leiderschap aan de dag te leggen en krachtige maatregelen te nemen ten behoeve van democratie en de rechtsstaat in Zimbabwe, gezien de effecten van de verslechterende situatie voor de stabiliteit van de Zuid-Afrikaanse regio in zijn geheel; 9. dringt aan op snelle, krachtige maatregelen van de AE, de SADC en het Gemenebest, en ook van de trojka die door de in Coolum gehouden top van regeringsleiders is aangewezen; 10. vraagt de Europese Raad om op zijn bijeenkomst van 15 en 16 maart 2002 in Barcelona de gelegenheid aan te grijpen om zich te beraden over de wijze waarop de maatregelen die met het oog op de crisis in Zimbabwe reeds worden genomen, versterkt en geconsolideerd kunnen worden; 11. doet een beroep op de EU en op de internationale gemeenschap in het algemeen om op grote schaal steun te verlenen aan Zimbabwe, waaronder steun voor een wettig proces van landhervormingen, zodra duidelijk is geworden dat democratie, mensenrechten en de rechtsstaat na vrije en eerlijke verkiezingen zijn hersteld; 12. dringt er bij de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op aan blijk te geven van haar verbondenheid met de democratische waarden en haar veroordeling uit te spreken over de gebrekkige wijze waarop de verkiezingen in Zimbabwe hebben plaatsgevonden; 13 verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en de kandidaatlanden, de regering en het parlement van Zimbabwe, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de secretaris-generaal van de AE, de secretaris-generaal van de SADC, de secretaris-generaal van het Gemenebest en de president van de Wereldbank. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties terzake, – gelet op de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds (1) die op 1 juli 1998 in werking is getreden, inzonderheid op titel 1, artikel 2, dat betrekking heeft op de eerbiediging van de democratie, de beginselen van internationaal recht en de mensenrechten zoals met name vastgelegd in de Slotakte van Helsinki en het Handvest van Parijs voor een nieuw Europa, – gelet op het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, A. zich bewust van de vele moeilijkheden die het Moldavische volk heeft doorstaan sedert de onafhankelijkheid en de daaropvolgende overgangsperiode waarin het economische en sociale bestel van het land zich heeft moeten aanpassen, B. met bezorgdheid kennis nemend van de recente besluiten van de regering van Moldavië inzake de introductie van de Russische taal als de tweede officiële taal van Moldavië, het voorstel van de regering om het onderwijs van het Russisch in het Moldavische onderwijsstelsel verplicht te maken en de administratieve reorganisatie van het land met het oog op een terugkeer naar het vroegere systeem van plaatselijk bestuur in Sovjetstijl, C. ernstig verontrust over de pogingen van de regering om de oppositie te muilkorven door haar voorstellen om de oppositiepartij PPDC (Christen-Democratische Volkspartij) te ontbinden en de parlementaire onschendbaarheid van haar leiders, Iurie Rosca, Vlad Cubreacov en Stefan Secareanu, op te heffen, D. wijzend op het buitengewoon belang van het behoud van de stabiliteit in de regio en van de eerbiediging van de fundamentele mensenrechten en de rechtstaat, alsook op de noodzaak om het proces van economische en sociale hervormingen voort te zetten, E. overwegende dat Moldavië er niet in geslaagd is zijn economie behoorlijk te ontwikkelen, waardoor het momenteel het armste land in Europa is, F. bezorgd over het feit dat ECHO zich sedert december 2001 geleidelijk terugtrekt uit Moldavië, met als betreurenswaardig gevolg dat een acute behoefte bestaat aan directe noodhulp; dat het TACIS-programma geen geschikt equivalent kan bieden, 1. roept de regering en het parlement van Moldavië op geen besluiten te nemen die de sociale of politieke stabiliteit van het land in gevaar kunnen brengen; 2. verzoekt de regering van Moldavië de elementaire democratische regels en procedures te eerbiedigen, het respect voor de fundamentele mensenrechten en de rechtstaat te garanderen en geen misbruik te maken van haar politieke meerderheid om de democratische oppositie te ontbinden; 3. stelt met groeiende bezorgdheid vast dat het conflict over essentiële principes en democratische kwesties tussen de Moldavische regering en de PPDC blijft aanslepen; 4. verwelkomt het feit dat de eisen van de parlementaire oppositie openlijk en vreedzaam op tafel worden gebracht; 5. dringt er bij de regeringen van Roemenië en de Russische federatie op aan dat zij zich niet bemoeien met de delicate binnenlandse politieke situatie in de Republiek Moldavië en dat zij, samen met de Europese Unie en andere Europese organisaties, hun volle steun verlenen aan de stabiele en vreedzame ontwikkeling van alle landen in de regio; 6. dringt er bij de regering en het parlement van Moldavië op aan het proces van economische en sociale hervormingen voor te zetten om de oprechtheid aan te tonen van de internationale engagementen en ambities van het land, die ook zijn vastgelegd in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen Moldavië en de Europese Unie en in het kader van de WTO; 7. wijst op het buitengewoon belang van het behoud van de stabiliteit in de regio en spoort de regering van Moldavië aan om zichtbare inspanningen te leveren om de politieke crisis op te lossen en opnieuw de weg naar politieke stabiliteit in te slaan; 8. onderstreept dat het dringend noodzakelijk is dat de EU actief deelneemt aan het tot stand brengen van duurzame sociale voorzieningen en gezondheidszorg; stelt voor een task force in het leven te roepen in samenwerking met de NGO's die in het land werkzaam zijn, om advies te geven over het voortzetten van de hulp nadat ECHO zich volledig heeft teruggetrokken en over het opstellen van een actieplan; 9. roept de Raad en de Commissie op de capaciteit van het TACIS-programma te verbeteren met het oog op het bevorderen van de democratie, de rol van het maatschappelijk middenveld en het respect voor de culturele en linguïstische diversiteit van het land; 10. vraagt de Commissie vooral steun te verlenen aan het maatschappelijk middenveld in Moldavië, onder meer door contacten en gemeenschappelijke programma's met zijn EU-partnerlanden te bevorderen; 11. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan dat zij actief hun steun verlenen in het kader van het OVSE-mandaat voor de oplossing van het Transdniestrische conflict; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en het parlement van Moldavië, de OVSE en de regeringen van Roemenië en de Russische Federatie. Het Europees Parlement , – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Kirghizstan, en met name artikel 2 daarvan, – gezien de verklaring van ambassadeur Stoudmann, directeur van het OVSE-Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten (ODIHR) van 30 januari 2002, waarin hij zijn bezorgdheid uit over de inzet van de Kirgizische regering voor de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld, A. overwegende dat parlementslid Azimbek Beknazarov, voorzitter van de Commissie van het Kirgizische parlement voor gerechtelijke en juridische hervormingen op 5 januari 2002 werd gearresteerd wegens machtsmisbruik in zijn hoedanigheid van opsporingsambtenaar van het Openbaar Ministerie in het rayon Toktogul in de oblast Jalal-Abad in 1995, B. overwegende dat Beknazarov als parlementslid scherpe kritiek heeft geuit op een aantal beleidsvormen van president Askar Akajev en zelfs om "impeachment" heeft gevraagd, C. overwegende dat de arrestatie van Beknazarov heeft geleid tot een groot aantal reacties van mensen uit geheel Kirghizstan, die uiting gaven aan hun solidariteit met Beknazarov, met name in de vorm van een massale hongerstaking, waaraan honderden mensen deelnemen, D. overwegende dat het proces tegen Beknazarov op 12 februari 2002 in Toktogul is begonnen en vervolgens tot 11 maart 2002 is verdaagd, en dat de politie een aantal medestanders van Beknazarov die zich buiten de rechtszaal hadden verzameld, heeft gearresteerd, E. overwegende dat, toen Sjeraly Nazarkulov, econoom en plaatsvervangend hoofd van de mensenrechtenbeweging in Kirghizstan, op 7 februari 2002 na 22 dagen politieke hongerstaking overleed aan een hersenbloeding, zijn vrouw en medeactivisten op het gebied van de mensenrechten geen toestemming kregen om de lijkschouwing bij te wonen of zijn lichaam te begraven, F. overwegende dat een aantal leiders van oppositiepartijen en anderen op grond van valse aanklachten in de gevangenis zijn gezet, dat het rechtsstelsel wordt misbruikt om politieke tegenstanders te vervolgen en dat onafhankelijke journalisten en NGO's ook voortdurend het slachtoffer van vervolging zijn, G. overwegende dat vele onafhankelijke journalisten en mensenrechtenactivisten herhaaldelijk door de politie zijn gemuilkorfd en dat de toegang van gevestigde kranten tot de drukpers is afgesneden door middel van het monopolie van de regering via staatsuitgeverij Utsjkun, 1. verzoekt de autoriteiten in Bisjkek alles in het werk te stellen om de spanning te verminderen en een daadwerkelijke politieke dialoog aan te gaan met de oppositie en vertegenwoordigers van alle mensenrechtenorganisaties; 2. verzoekt de Kirgizische autoriteiten alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de lichamelijke en psychische integriteit van Beknazarov te waarborgen en onafhankelijk, volledig en onpartijdig onderzoek toe te staan in verband met berichten over martelingen en mishandelingen; 3. verzoekt de autoriteiten in Bisjkek het recht van Beknazarov om door een onpartijdige en bevoegde rechtbank te worden berecht te allen tijde te waarborgen; 4. verzoekt de Kirgizische regering de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in het gehele land te waarborgen overeenkomstig de nationale wetten en de internationale normen voor de mensenrechten, zoals vastgelegd in artikel 2 van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst; 5. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten hun bezorgdheid over de situatie van de mensenrechten in het land te uiten en druk uit te oefenen op de Kirgizische autoriteiten om de eerbiediging van de individuele en collectieve vrijheden te verbeteren; 6. erkent de rol die Kirghizstan heeft gespeeld bij de stabilisatie van de regio Centraal-Azië, maar verzoekt de autoriteiten in Bisjkek de bestrijding van het terrorisme niet als voorwendsel te gebruiken om de oppositie, mensenrechtenorganisaties en onafhankelijke media de kop in te drukken; 7. verzoekt de Commissie de TACIS-democratieprogramma's voor de republieken van Centraal-Azië voort te zetten om het maatschappelijk middenveld te ontwikkelen en te consolideren en de onafhankelijke media te steunen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de president, de regering en het parlement van Kirghizstan en de OVSE. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de mensenrechten in Tunesië, inzonderheid die van 15 juni 2000 (1) en 14 december 2000 (2) , – gelet op de conclusies van de speciale rapporteur over de vrijheid van meningsuiting en opvatting van de Commissie mensenrechten van de Verenigde Naties van maart 2000 met betrekking tot Tunesië, – gelet op de Verklaring van Barcelona die op de Euromediterrane Conferentie van 27 en 28 november 1995 werd goedgekeurd en waarin het beginsel is vastgelegd waarop een gestructureerde dialoog tussen de Europese Unie en de mediterrane partnerlanden moet worden gebaseerd, – gelet op de associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Tunesië van 17 juli 1995, gebaseerd op samenwerking en een politieke dialoog tussen de Europese Unie en Tunesië in een geest van partnerschap, inzonderheid artikel 2 inzake de wederzijdse verplichting tot naleving van de mensenrechten en de democratische beginselen, – gelet op Verordening (EG) nr. 2698/2000 van de Raad van 27 november 2000 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1488/96 inzake financiële en technische maatregelen ter ondersteuning van de hervorming van de economische en maatschappelijke structuren in het kader van het Europees-mediterrane partnerschap (MEDA) (3) , met name het voorstel van de Commissie in haar mededeling aan de Raad met het oog op de ministersbijeenkomst in Valencia, A. overwegende dat de bevordering van de rechten van het individu, de democratie, de openbare vrijheden, de rechtsstaat en een goed overheidsbestuur een wezenlijk onderdeel vormt van de associatieovereenkomst EU-Tunesië en is gericht op het creëren van een reeks gedeelde waarden, B. overwegende dat Tunesië zijn toezeggingen heeft herhaald op de Associatieraad van 29 januari 2002, C. overwegende dat Hamma Hammami, partijleider van de illegaal verklaarde Communistische Arbeiderspartij, alsmede Abdeljabar Madouri en Samir Taamallah, op 2 februari 2002 opnieuw voor het Gerecht van eerste aanleg in Tunis zijn gebracht, na zich gedurende vier jaar verborgen te hebben gehouden, D. verontrust over het verloop van dit proces, de belemmering van de verdediging in de uitoefening van haar rechten, de omstandigheden van gevangenhouding en de gezondheidstoestand van de medebeschuldigden, E. overwegende dat Tunesië zich overeenkomstig artikel 2 van de Associatieovereenkomst met de EU heeft verplicht tot het naleven van de mensenrechten, 1. dringt er bij de Tunesische autoriteiten op aan om ervoor te zorgen dat bij het proces de internationale rechtsnormen strikt in acht worden genomen, dat de verdachten een speciale behandeling genieten ter waarborging van hun veiligheid, hun gezondheid en hun recht op verdediging, eventueel leidend tot voorlopige invrijheidstelling; 2. verzoekt de Tunesische autoriteiten een einde te maken aan alle beperkingen van de mensenrechten en alle obstakels weg te nemen die een belemmering vormen voor het vrije verkeer, de vrijheid van meningsuiting, informatievoorziening en vereniging en het recht om politieke actief te zijn in een partij; 3. zegt zijn volledige steun toe aan alle Tunesiërs en de Tunesische verenigingen, organisaties en advocaten die zich inzetten voor de naleving van de rechtsbeginselen; 4. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de deelneming van onafhankelijke verenigingen aan het Euromediterrane programma (in het bijzonder het programma MEDA-democratie en alle programma's ter ondersteuning van het maatschappelijk middenveld) wordt gewaarborgd; 5. verzoekt zijn Interparlementaire delegatie voor de betrekkingen met de Maghreblanden en de Unie van de Arabische Maghreb een krachtiger standpunt in te nemen ten aanzien van de mensenrechten in Tunesië en met name dit proces op de voet te volgen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de regering en het parlement van Tunesië. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over Sri Lanka (1) , - overwegende dat tussen de regering van de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka en de "Liberation Tigers of Tamil Eelam" (LTTE) een staakt-het-vuren is overeengekomen dat op 23 februari 2002 is ingegaan, A. overwegende dat in Sri Lanka al meer dan 19 jaar een intern conflict woedt waarin meer dan 60.000 mensen de dood hebben gevonden, bijna een miljoen in eigen land ontheemd zijn geraakt en ongeveer 600.000 mensen het land zijn ontvlucht, B. overwegende dat 750.000 mensen (in meerderheid Tamils en islamieten) van humanitaire hulp leven, vooral hulp die via het ECHO-programma wordt verleend, C. overwegende dat de antipersonenmijnen duizenden slachtoffers eisen, vooral kinderen, D. overwegende dat de omvang van de militaire uitgaven een ernstige belemmering is voor de kansen van het land op het gebied van ontwikkeling, investeringen en toerisme, E. overwegende dat het wapenstilstandsakkoord, dat ook internationaal toezicht omvat, de eerste stap vormt op de weg naar een oplossing van het etnische conflict door middel van onderhandelingen, F. overwegende dat er hooggespannen verwachtingen bestaan dat met de beëindiging van het militaire conflict de problematische mensenrechtensituatie in Sri Lanka zou kunnen verbeteren, G. overwegende dat er in de gebieden waar Tamils de meerderheid vormen sprake is van een grote structurele economische achterstand met alle ellende van dien, H. overwegende dat de regering onlangs de economische beperkingen heeft opgeheven die zeven jaar lang golden voor de door de LTTE beheerste gebieden, I. overwegende dat journalisten voor het eerst sinds 1995 toestemming krijgen om de door de LTTE beheerste gebieden te bezoeken, 1. is verheugd over het wapenstilstandsakkoord, dat een gelegenheid biedt om een vreedzaam klimaat te creëren waarin langs de weg van onderhandelingen een oplossing voor het aanhoudende etnische conflict in Sri Lanka kan worden gevonden; erkent dat beide partijen moedige stappen hebben gedaan om het staakt-het-vuren overeen te komen, en hoopt dat de door hen ingeslagen weg steun ontvangt en naar een politieke oplossing en duurzame vrede leidt; 2. is zeer erkentelijk voor de bijdrage die de Noorse regering en haar ambassadeur in Sri Lanka hebben geleverd om het pad te effenen voor rechtstreekse onderhandelingen; 3. roept alle politieke partijen en belangengroeperingen in Sri Lanka op deze historische kans aan te grijpen en actieve steun te geven aan het wapenstilstandsakkoord, met name de voorgestelde vertrouwenwekkende maatregelen, die in de toekomst moeten leiden tot vredesonderhandelingen; 4. onderstreept in dit verband het belang van vertrouwenwekkende maatregelen die gericht zijn op nationale verzoening, waaronder de hereniging van gezinnen die door het jarenlange conflict zijn gescheiden, en verbetering van de veiligheidsomstandigheden in het hele land ten gunste van iedereen; onderstreept in het bijzonder het belang van de maatregelen voor het vrije verkeer van personen en alle niet-militaire goederen, met name voedsel en medicijnen, op het hele eiland; 5. herinnert eraan dat het hecht aan de eerbiediging van de mensenrechten, met name door controle op het optreden van de gewapende strijdkrachten van beide partijen en beëindiging van alle discriminatie op grond van het feit dat iemand behoort tot een bepaalde taal- of godsdienstgemeenschap; 6. verzoekt de Raad en de Commissie dringend na te gaan hoe dit akkoord praktisch kan worden ondersteund, met name door financiële steun, zodat de talrijke problemen waarmee Sri Lanka kampt, waaronder dat van de reïntegratie van kindsoldaten, kunnen worden aangepakt 7. verzoekt de Europese Unie in mei 2002 met een omvattend, gecoördineerd voorstel naar de donorbijeenkomst in Sri Lanka te gaan; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de president en de regering van de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka. Het Europees Parlement , - gezien het al sinds 1983 bestaande werkprogramma van Spanje en de Verenigde Staten voor de uitvoer van Spaanse citrusvruchten naar de Amerikaanse markt, laatstelijk herzien in juni 2001, - gezien het besluit van de Verenigde Staten van 30 november 2001 om de invoer van Spaanse citrusvruchten voorlopig op te schorten als voorzorgsmaatregel, een besluit dat op 5 december 2001 definitief werd bevestigd, - gezien de overeenkomst over de toepassing van sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie, A. overwegende dat de Verenigde Staten zich niet hebben gehouden aan het met Spanje overeengekomen werkprogramma voor citrusvruchten, B. overwegende dat de Verenigde Staten de artikelen 2.2, 2.3 en 5.4 van de overeenkomst inzake de toepassing van sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie hebben overtreden om handelsrestricties in te voeren na het optreden van sanitaire en fytosanitaire risico's, C. overwegende dat de overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie onder meer als eis stelt dat handelsrestricties evenredig moeten zijn aan de risico's, niet mogen discrimineren en niet gehandhaafd mogen worden zonder voldoende wetenschappelijke bewijzen, D. overwegende dat de unilateraal door de Verenigde Staten genomen maatregel bedoeld is om clementines uit de Europese Unie buiten de Verenigde Staten te houden ten bate van de eigen productie en citrusvruchten uit andere dan communautaire landen, E. overwegende dat het optreden van de Verenigde Staten ten aanzien van clementines niet los gezien kan worden van de heffingen op staalproducten en aanleiding is voor een substantiële en algemene wijziging van de transatlantische handelsbetrekkingen en de grondregels van de WTO, F. overwegende dat de Spaanse regering er op 14 februari 2002 bij de Commissie op heeft aangedrongen om een formele procedure bij de WTO aanhangig te maken, G. overwegende dat de Spaanse regering voor een bilaterale dialoog met de Verenigde Staten heeft gekozen, maar dat dit tot nu toe als enig resultaat heeft gehad dat de Verenigde Staten hebben voorgesteld veranderingen aan te brengen in het protocol dat de Spaanse uitvoer van citrusvruchten regelt, H. overwegende dat de sector fruit en tuinbouw in het algemeen en de teelt van citrusvruchten in het bijzonder geen rechtstreekse steun uit hoofde van het GLB ontvangt en dat deze sector volkomen marktgericht is, dat de unilaterale sluiting van de grenzen voor clementines uit de Unie in het lopende verkoopseizoen aanzienlijke verliezen veroorzaakt en het volgende seizoen in gevaar kan brengen, 1. verzoekt de Commissie om na de kennisgeving van het dossier door de Spaanse regering op 14 februari 2002 gezwind alle mogelijke maatregelen te nemen om het probleem op te lossen en dankt haar voor haar toezegging de Commissie landbouw van het EP op gezette tijden op de hoogte te houden; 2. verzoekt de Commissie het conflict met de Verenigde Staten op te vatten als een handelsbelemmering en niet als een fytosanitair probleem en niet toe te staan dat het conflict door de Verenigde Staten wordt aangegrepen om het bestaande handelsprotocol tussen Spanje en de Verenigde Staten te veranderen ten nadele van de communautaire producenten; 3. verzoekt de Commissie om een procedure tegen de Verenigde Staten aanhangig te maken bij de WTO indien geen onmiddellijke oplossing wordt gevonden; 4. eist van de Commissie dat zij, zolang het conflict nog niet is opgelost, de nodige voorstellen doet voor de schadeloosstelling van de getroffenen; 5. veroordeelt het unilateralisme van de Verenigde Staten in de handelsbetrekkingen en verzoekt de getroffen landen van deze houding nota te nemen als een begin wordt gemaakt met de multilaterale onderhandelingen binnen de Wereldhandelsorganisatie; 6. verzoekt de Raad van landbouwministers om zijn fungerend voorzitter voor het Europees Parlement tekst en uitleg te laten geven over de voorstellen en initiatieven die vanuit de Raad naar voren zijn gebracht om dit conflict op te lossen en de getroffen producenten schadeloos te stellen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de regering van de Verenigde Staten.