(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 742 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 156 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0662/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0114/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 mei 2002 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. ..../2002/EG tot herziening van Beschikking nr. 1336/97/EG betreffende een geheel van richtsnoeren voor trans-Europese telecommunicatienetwerken HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 156, Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Artikel 14 van Beschikking nr. 1336/97/EG (5) bepaalt dat de Commissie om de drie jaar een verslag over de tenuitvoerlegging van deze beschikking dient voor te leggen aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. (2) De Commissie heeft dit verslag voorgelegd op […]. (3) Artikel 14 van Beschikking nr. 1336/97/EG bepaalt dat de Commissie de nodige voorstellen moet indienen voor de herziening van bijlage I op basis van de technische ontwikkelingen en de opgedane ervaring. (4) De Rekenkamer heeft in Speciaal Verslag nr. 9/2000 aanbevelingen gedaan waarmee in het verslag van de Commissie rekening is gehouden. (5) De Commissie heeft in haar mededeling over een initiatief van de Commissie voor de buitengewone Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart 2000 het e Europe&nbhy;initiatief uiteengezet, daarbij de nadruk leggend op de sociale dimensie van de informatiemaatschappij. (6) De Raad heeft op 28 januari 2002 een resolutie aangenomen betreffende een gemeenschappelijke aanpak en specifieke acties inzake netwerk- en informatiebeveiliging (6) . (7) Beschikking nr. 1336/97/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. (8) De voor de uitvoering van deze beschikking noodzakelijke maatregelen zijn maatregelen van algemene strekking in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) ; deze maatregelen dienen derhalve te worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure als bedoeld in artikel 5 van genoemd besluit, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Beschikking nr. 1336/97/EG wordt als volgt gewijzigd: 1. In artikel 1 wordt de volgende alinea ingevoegd: "In deze beschikking wordt onder "telecommunicatie-infrastructuur" verstaan de netwerken voor elektronische datatransmissie en de diensten die daar gebruik van maken.". 2. Artikel 8, lid 2, wordt vervangen door: "2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 7, lid 3, en artikel 8 van dat besluit. 3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.". 3. Artikel 14 wordt als volgt gewijzigd: "De Commissie brengt vóór 31 januari 2005 aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's verslag uit over de uitvoering die tussen juli 2000 en juni 2004 aan de beschikking is gegeven." "Indien uiterlijk op 31 december 2006 geen besluit is genomen, wordt bijlage I geacht te zijn vervallen, met uitzondering van de reeds vóór die datum in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerde uitnodigingen tot het indienen van voorstellen." 4. Bijlage I van Beschikking nr. 1336/97/EG wordt vervangen door bijlage I van deze beschikking. Artikel 2 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE AANWIJZING VAN PROJECTEN VAN GEMEENSCHAPPELIJK BELANG 1. Trans-Europese telecommunicatienetwerken dragen bij tot de invoering van innovatieve trans-Europese diensten van algemeen belang. Deze diensten bevorderen de ontwikkeling van de informatiemaatschappij in termen van groei, werkgelegenheid, sociale samenhang en participatie van eenieder in de kenniseconomie. 2. TEN-Telecom steunt de technische en economische haalbaarheid, het valideren en het invoeren van diensten. Diensten moeten innovatief en trans-Europees zijn, en gebaseerd op beproefde technologieën: 3. Omdat een dienst trans-Europees moet zijn, zal de deelneming van organisaties uit meer dan één lidstaat en de invoering van de dienst in meer dan één lidstaat worden aangemoedigd; er worden echter geen verplichtingen gesteld. 4. In die context worden projecten van gemeenschappelijk belang aangewezen op basis van hun operationele capaciteit om aan de doelstellingen van deze beschikking te voldoen. 5. De hieronder beschreven projecten van gemeenschappelijk belang worden ingedeeld in drie lagen die een coherente structuur vormen. i) Toepassingen Toepassingen komen tegemoet aan de behoeften van de gebruiker, rekening houdend met culturele en linguïstische verschillen en de vereisten inzake toegang voor gehandicapten. Waar nodig wordt rekening gehouden met de bijzondere behoeften van minder ontwikkelde of dunbevolkte regio's. Er wordt gebruik gemaakt van de mogelijkheden van breedbandige, mobiele en andere communicatienetwerken. ii) Algemene diensten Algemene diensten ondersteunen de gemeenschappelijke vereisten van toepassingen door gemeenschappelijke instrumenten voor de ontwikkeling en invoering van nieuwe toepassingen op basis van interoperabele normen beschikbaar te stellen. Zij verstrekken diensten voor gegevensoverdracht en gegevensintegriteit in de verschillende netwerken, waaronder breedbandige en mobiele communicatienetwerken . iii) Interconnectie en interoperabiliteit van netwerken Er zal steun worden verleend voor de interconnectie, interoperabiliteit en beveiliging van netwerken die specifieke toepassingen en diensten van openbaar belang ondersteunen. 6. In de volgende paragrafen worden in elke laag van de trans-Europese netwerken de projecten van gemeenschappelijk belang aangewezen die overeenkomstig artikel 9 en volgens de procedure van artikel 8 moeten worden gespecificeerd. Toepassingen - e-overheid en e-bestuur: de verbetering van de efficiëntie, interactiviteit en integratie van door de overheid aan de burgers en het MKB verstrekte diensten vormt een van de belangrijkste uitdagingen voor de informatiemaatschappij. On-linediensten, waaronder diensten zoals elektronische aanbesteding, beveiliging van de toegang tot on-line overheidsdiensten voor burgers en het MKB, persoonlijke veiligheid, milieu en toerisme , zakelijke ondersteuning voor het MKB (inclusief informatiediensten en elektronische handel), alsook diensten die gericht zijn op verruiming van de deelneming aan het democratische besluitvormingsproces, zullen op alle niveaus worden gesteund: Europees, nationaal, regionaal en lokaal. De diensten kunnen door of met de steun van overheidsinstanties worden verstrekt als een dienst van openbaar belang ten behoeve van burgers en van het MKB. - Gezondheidszorg: Telematicanetwerken en –diensten voor de gezondheidszorg bieden aanzienlijke kansen om de toegankelijkheid en de kwaliteit van de zorg te verbeteren en om te gaan met de gevolgen van de medische vooruitgang en demografische veranderingen. Er zal steun worden verleend aan innovatieve diensten die gezondheidszorginstellingen en andere zorgcentra met elkaar verbinden en gezondheidsdiensten rechtstreeks aan het publiek verstrekken, met bijzondere aandacht voor ziektepreventie en gezondheidsbevordering. Algemene diensten - Geavanceerde mobiele diensten: Er worden proeven gedaan met de interoperabiliteitsaspecten van innovatieve toepassingen voor 2.5-3G mobiele netwerken. Deze zullen de basis vormen voor geavanceerde end-to-end-oplossingen in de mobiele omgeving met op de locatie gebaseerde, gepersonaliseerde en contextgevoelige diensten. Er zal steun worden verleend voor de invoering van geavanceerde mobiele toepassingen en diensten van algemeen belang, met inbegrip van toepassingen en diensten voor navigatie en geleiding, verkeers- en reisinformatie, netwerkbeveiliging en facturering, m-commerce, m-business en mobiel werken, onderwijs en cultuur, nooddiensten en gezondheidszorg. Interconnectie en interoperabiliteit van netwerken - Interconnectie en interoperabiliteit: de interconnectie en interoperabiliteit van netwerken is een voorwaarde voor doeltreffende trans-Europese diensten. Er zal steun worden verleend voor de interconnectie, interoperabiliteit en beveiliging van netwerken die noodzakelijk zijn voor de werking van specifieke diensten van openbaar belang. Projecten met betrekking tot de ontwikkeling en versterking van elektronische communicatienetwerken zullen bijzonder kritisch worden bekeken om er zeker van te zijn dat de vrijemarktwerking niet wordt verstoord. Aanvullende ondersteunende en coördinerende acties Naast de steun voor projecten van gemeenschappelijk belang initieert de Gemeenschap acties die zo moeten worden gefinancierd dat er geen significante middelen aan de rest van het programma worden onttrokken, om een geschikte omgeving te creëren voor de realisatie van de projecten. De acties moeten bijdragen tot de bekendheid van het programma, tot consensusvorming en tot coördinatie bij de ontplooiing van Europese, nationale, regionale en lokale activiteiten voor het stimuleren en bevorderen van nieuwe toepassingen en diensten, en als zodanig aansluiten bij programma's op andere terreinen, en de ontwikkeling van breedbandnetwerken. Daarbij zal overleg nodig zijn met de Europese normalisatie-instellingen en met organisaties die zich bezig houden met strategische planning, evenals coördinatie met acties die worden gefinancierd uit de verschillende financiële instrumenten van de Gemeenschap, onder andere: De Gemeenschap zal met name organisaties in lidstaten die zich bezighouden met het verstrekken van diensten op gebieden die zijn aangewezen als behorende tot de toepassingen en de algemene diensten van gemeenschappelijk belang, aanmoedigen om samen te zoeken naar mogelijkheden voor trans-Europese samenwerking. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 754 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0679/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5&nbhy;0138/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 mei 2002, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad inzake de communautaire statistiek van inkomens en levensomstandigheden (EU-SILC) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Om de haar toevertrouwde taken te kunnen uitvoeren, met name na de Europese Raden van Lissabon en Nice die respectievelijk in maart en december 2000 zijn gehouden, moet de Commissie van de inkomensverdeling en van het niveau en de structuur van armoede en sociale uitsluiting in de lidstaten op de hoogte worden gehouden. (2) Door de nieuwe open methode van coördinatie op het gebied van sociale integratie en de structurele indicatoren die voor het jaarlijkse syntheseverslag moeten worden geleverd is er, voor betrouwbare en zinvolle vergelijkingen tussen de lidstaten, meer behoefte aan vergelijkbare en actuele transversale en longitudinale gegevens over de inkomensverdeling en over het niveau en de structuur van armoede en sociale uitsluiting . (3) Het Europees Parlement en de Raad hebben in hun Besluit nr. 50/2002/EG van 7 december 2001 tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter aanmoediging van samenwerking tussen lidstaten ter bestrijding van sociale uitsluiting (4) onder actie 1.2 van onderdeel 1, "Analyse van de sociale uitsluiting", de voorwaarden vastgelegd die nodig zijn voor de financiering van maatregelen inzake de verzameling en verspreiding van vergelijkbare statistieken en met name voor de verbetering van enquêtes en analyses inzake armoede en sociale uitsluiting. (4) De beste manier om de situatie op het gebied van inkomen, armoede en sociale uitsluiting te beoordelen is de opstelling van communautaire statistieken met geharmoniseerde methoden en definities. (5) Om wijzigingen in de inkomensverdeling en in het niveau en de structuur van de sociale uitsluiting weer te geven moeten de statistieken elk jaar worden bijgewerkt. (6) Voor het onderzoek naar belangrijke sociale vraagstukken, en met name naar nieuwe vraagstukken die specifiek onderzoek vereisen, heeft de Commissie transversale en longitudinale microgegevens op het niveau van huishoudens en personen nodig. (7) De productie van actuele en vergelijkbare jaarlijkse transversale gegevens over inkomens en sociale uitsluiting is prioritair. (8) Flexibiliteit bij het gebruik van databronnen, en met name bij het gebruik van bestaande nationale bronnen, ongeacht of het hierbij om enquêtes of registers gaat, en van nationale steekproefopzetten, moet worden aangemoedigd en de integratie van nieuwe bronnen in bestaande nationale statistische stelsels moet worden bevorderd. (9) Verordening (EG) nr. …/… van de Commissie van … tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad betreffende de communautaire statistiek, wat de toegang tot vertrouwelijke gegevens voor wetenschappelijke doelen betreft (5) noemt de voorwaarden waaronder toegang kan worden verleend tot vertrouwelijke gegevens die naar de communautaire instantie zijn verzonden, zodat voor wetenschappelijke doelen statistische conclusies kunnen worden getrokken. (10) De productie van specifieke communautaire statistieken valt onder de in Verordening (EG) nr. 322/97 van 17 februari 1997 van de Raad betreffende de communautaire statistiek (6) uiteengezette regels. (11) Aangezien de ter uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen beheersmaatregelen in de zin van artikel 2 van Besluit nr. 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie (7) verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) zijn, moeten zij worden goedgekeurd volgens de beheersprocedure in artikel 4 van dat besluit. (12) Het Comité statistisch programma (CSP) ingesteld bij Besluit nr. 89/382/EEG, Euratom van de Raad is in overeenstemming met artikel 3 van dat Besluit geraadpleegd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Het doel van deze verordening is de vaststelling van een gemeenschappelijk kader voor de systematische productie van een communautaire statistiek van inkomens en levensomstandigheden (hierna EU-SILC genoemd), die vergelijkbare en actuele transversale en longitudinale gegevens over de inkomens en het niveau en de structuur van armoede en sociale uitsluiting op nationaal en Europees niveau omvat. Artikel 2 Definities In deze verordening gelden de volgende definities: Voor lidstaten die een huishouden in hun nationaal statistisch stelsel anders definiëren, zijn kleine afwijkingen van deze gemeenschappelijke definitie toegestaan, voorzover die de vergelijkbaarheid slechts marginaal beïnvloeden. De invloed op de vergelijkbaarheid van afwijkingen van de gemeenschappelijke definitie wordt toegelicht in het verslag over de kwaliteit als bedoeld in artikel 16 ; Artikel 3 Toepassingsgebied De EU-SILC heeft betrekking op vergelijkbare en actuele transversale gegevens over inkomen, armoede, sociale uitsluiting en andere levensomstandigheden, alsmede op longitudinale gegevens, die zijn beperkt tot inkomen, arbeid en een klein aantal niet-monetaire indicatoren van de sociale uitsluiting. Artikel 4 Referentieperiode 1. De transversale en longitudinale gegevens worden jaarlijks vanaf 2003 verzameld of, in het geval van registers, samengesteld. Binnen elke lidstaat worden zij in de mate van het mogelijke elk jaar op hetzelfde moment verzameld. 2. Bij wijze van uitzondering is het Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland en het Verenigd Koninkrijk toegestaan om de jaarlijkse transversale en longitudinale dataverzameling pas te starten in 2004 op voorwaarde dat zij voor deze overgangsperiode vergelijkbare gegevens indienen die vereist zijn door de Commissie voor de indicatoren in de domeinen waar de open coördinatiemethode bij de raad overeengekomen is. 3. De inkomstenreferentieperiode bedraagt twaalf maanden. Dit kan een vaste periode van twaalf maanden (bijvoorbeeld het vorige fiscale of kalenderjaar) of een mobiele periode van twaalf maanden (bijvoorbeeld de twaalf maanden voorafgaand aan het interview) zijn. Voor lidstaten met andere gewoonten in hun nationaal statistisch stelsel zijn kleine afwijkingen van deze definitie toegestaan, voorzover die de vergelijkbaarheid slechts marginaal beïnvloeden. De invloed op de vergelijkbaarheid van afwijkingen van de gemeenschappelijke definitie wordt toegelicht in het in artikel 16 genoemde verslag over de kwaliteit. 4. Om ervoor te zorgen dat het tijdsverschil tussen de inkomens- en de actuele variabelen zo klein mogelijk is, wordt bij gebruik van een vaste inkomstenreferentieperiode het veldwerk voor de enquête uitgevoerd in een korte periode die zo dicht mogelijk bij de inkomstenreferentieperiode of bij de belastingaangifteperiode ligt. Artikel 5 Kenmerken van de gegevens 1. Om multidimensionale analyses op het niveau van huishoudens en personen, en met name analyses van nieuwe, specifiek onderzoek vereisende belangrijke sociale vraagstukken mogelijk te maken, worden alle transversale gegevens over huishoudens en personen aan elkaar gerelateerd . Evenzo worden alle longitudinale gegevens over huishoudens en personen aan elkaar gerelateerd . De longitudinale microgegevens hoeven niet aan de transversale microgegevens te kunnen worden gerelateerd. Het longitudinale onderzoek omvat ten minste vier jaar. 2. Om de enquêtedruk te verlichten, de toerekening van de inkomsten mogelijk te maken en de kwaliteit van de gegevens te testen krijgen de nationale instanties overeenkomstig Verordening (EG) nr. 322/97 toegang tot de administratieve databronnen terzake. Artikel 6 Vereiste gegevens 1. De primaire doelgebieden en de desbetreffende referentieperioden waarvoor transversale en longitudinale gegevens vereist zijn, zijn in bijlage I vermeld. 2. De secundaire doelgebieden worden vanaf 2004 jaarlijks uitsluitend in het transversale gedeelte opgenomen. Zij worden volgens de procedure in artikel 14 vastgesteld. Elk jaar wordt één secundair doelgebied bestreken. Artikel 7 Verzameleenheid 1. De referentiepopulatie voor de EU-SILC omvat alle particuliere huishoudens en hun leden die op het moment van de gegevensverzameling op het grondgebied van de lidstaat wonen. 2. De voornaamste verzamelde informatie betreft: 3. De verzameleenheid en de verzamelmethode voor de gegevens over de huishoudens en de personen zijn in bijlage I vermeld. Artikel 8 Regels voor steekproeftrekking en opsporing 1. De transversale en longitudinale gegevens worden aan de hand van nationaal representatieve kanssteekproeven verkregen. 2. Voor het longitudinale onderzoek worden de personen die in de eerste steekproef zijn opgenomen voor de duur van het panelonderzoek gevolgd. Elke persoon in de steekproef die binnen de landsgrenzen naar een particulier huishouden verhuist, wordt in de nieuwe woonplaats opgezocht volgens de opsporingsregels en &nbhy;procedures die overeenkomstig artikel 14 worden vastgesteld. Artikel 9 Steekproefomvang 1. De minimale effectieve steekproefomvang, die gebaseerd is op diverse statistische en praktische overwegingen en de nauwkeurigheidseisen voor de belangrijkste variabelen, wordt in de tabel in bijlage II vermeld. 2. De steekproefomvang voor het longitudinale onderzoek komt voor elk paar opeenvolgende jaren overeen met het aantal huishoudens waarvan alle of ten minste de meeste leden van zestien jaar of ouder in beide jaren met succes zijn ondervraagd. 3. Sommige lidstaten die voor inkomens- en andere gegevens registers gebruiken, kunnen voor de interviews in plaats van een steekproef van volledige huishoudens een steekproef van personen gebruiken. De minimale effectieve steekproefomvang, uitgedrukt in het aantal uitvoerige persoonlijke enquêtes, bedraagt 75% van de in kolommen 3 en 4 van de tabel in bijlage II genoemde cijfers voor respectievelijk de transversale en de longitudinale gegevens. Het huishouden van elke persoon in de steekproef wordt eveneens ondervraagd, waarbij het inkomen en alle andere niet in het interview opgenomen gegevens voor het huishouden en voor al zijn leden uit registers worden afgeleid. Artikel 10 Indiening van de gegevens 1. De lidstaten verstrekken de Commissie (Eurostat) in de vorm van bestanden met microgegevens gewogen transversale en longitudinale gegevens die volledig gecontroleerd, opgeschoond en bijgevuld (d.m.v. imputatie) met betrekking tot het inkomen. De lidstaten dienen de gegevens in elektronische vorm en in een passend, door de Commissie voor te stellen technisch formaat in. 2. Voor het transversale gedeelte dienen de lidstaten de bestanden met microgegevens voor enquêtejaar n bij voorkeur binnen tien maanden na de gegevensverzameling bij de Commissie (Eurostat) in. De uiterste termijn voor de indiening van de microgegevens bij Eurostat is 31 oktober van jaar n+1 voor lidstaten waar de gegevens op het eind van jaar n, via doorlopende enquêtes of aan de hand van registers worden verzameld en 1 september van jaar n+1 voor de andere lidstaten. Bij wijze van uitzondering kunnen de bestanden met transversale microgegevens voor 2003 tot 31 december 2004 bij de Commissie (Eurostat) worden ingediend. Samen met de bestanden met microgegevens verstrekken de lidstaten indicatoren van de sociale cohesie, die zijn gebaseerd op de transversale gegevens van jaar n. Deze indicatoren worden opgenomen in het jaarlijkse voorjaarsverslag van jaar n+2 aan de Europese Raad. 3. Voor het longitudinale onderzoek dienen de lidstaten de bestanden met microgegevens tot en met jaar n bij voorkeur binnen vijftien maanden na afronding van het veldwerk bij de Commissie (Eurostat) in. De uiterste termijn voor indiening van de microgegevens bij Eurostat is eind maart van jaar n+2 voor elk jaar vanaf het tweede EU-SILC-jaar. De eerste gegevens (longitudinale gegevens voor de onderzoeksjaren 2003 en 2004) worden vóór eind maart 2006 ingediend. De volgende gegevens betreffen de eerste drie onderzoeksjaren, 2003-2005. Daarna worden elk jaar longitudinale gegevens (indien nodig met revisies ten opzichte van vorige versies) voor de voorgaande vier onderzoeksjaren ingediend. Artikel 11 Publicatie Voor het transversale onderzoek publiceert de Commissie (Eurostat) op basis van de in jaar n verzamelde gegevens vóór eind juni van jaar n+2 een transversaal jaarverslag op communautair niveau. Bij wijze van uitzondering publiceert Eurostat het transversale verslag op communautair niveau voor het eerste EU-SILC-jaar (verzameling in 2003) vóór september 2005. Artikel 12 Toegang voor wetenschappelijke doelen tot vertrouwelijke EU-SILC-gegevens 1. Voor wetenschappelijke doelen kan de communautaire instantie (Eurostat) overeenkomstig Verordening (EG) nr. …/… [tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad betreffende de communautaire statistiek, wat de toegang tot vertrouwelijke gegevens voor wetenschappelijke doelen betreft,] toegang tot de EU-SILC-microgegevens verlenen. 2. Voor het transversale onderzoek worden de bestanden met in jaar n verzamelde microgegevens op communautair niveau vóór eind februari van jaar n+2 voor wetenschappelijke doelen ter beschikking gesteld. Bij wijze van uitzondering worden de bestanden met transversale microgegevens op communautair niveau voor 2003 vóór eind april 2005 voor wetenschappelijke doelen ter beschikking gesteld. 3. Voor het longitudinale onderzoek worden de bestanden met tot en met jaar n verzamelde microgegevens op communautair niveau vóór eind juli van jaar n+2 voor wetenschappelijke doelen ter beschikking gesteld. De eerste publicatie van longitudinale microgegevens op communautair niveau betreft 2003 en 2004 en vindt eind juli 2006 plaats. De tweede publicatie, in juli 2007, betreft de jaren 2003-2005. Daarna worden elk jaar in juli longitudinale gegevens voor de recentste vier beschikbare jaren gepubliceerd. Artikel 13 Financiering 1. Voor de eerste vier jaar waarvoor de in deze verordening bedoelde gegevens worden verzameld, draagt de Gemeenschap financieel in de uitvoeringskosten van de lidstaten bij. 2. De jaarlijks voor de in lid 1 bedoelde financiële bijdrage toegewezen kredieten worden tijdens de jaarlijkse begrotingsprocedures vastgelegd. 3. De begrotingsautoriteit legt de voor elk jaar beschikbare kredieten vast. Artikel 14 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit nr. 89/382/EEG, Euratom opgerichte Comité statistisch programma, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. In gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de beheersprocedure van artikel 4 van Besluit nr. 1999/468/EG, met inachtneming van artikel 7 en artikel 8, van toepassing. 3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit nr. 1999/468/EG bedoelde termijn is 3 maanden. Artikel 15 Uitvoeringsmaatregelen 1. De ter uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen, waaronder maatregelen in verband met economische en technische veranderingen, worden ten minste negen maanden voor het begin van het enquêtejaar volgens de procedure van artikel 14 vastgesteld. Dergelijke maatregelen betreffen: 2. Bij wijze van uitzondering op de bepalingen in lid 1 worden de ter uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen, waaronder die in verband met economische en technische veranderingen voor de gegevensverzameling in 2003, ten minste zes maanden voor het begin van het enquêtejaar vastgesteld en betreffen deze alleen de punten (a) tot en met (e) van lid 1. 3. Het interview over de primaire en secundaire doelvariabelen van het transversale onderzoek, inclusief het interview van het huishouden en de individuele personen, mag in elk land gemiddeld ten hoogste een uur duren. Artikel 16 Verslagen Vóór het einde van jaar n+2, zoals gedefinieerd in artikel 10, lid 2, dienen de lidstaten voor enquêtejaar n een verslag in over de kwaliteit van het transversale en het longitudinale onderzoek, waarin in het bijzonder aandacht wordt besteed aan de interne nauwkeurigheid. Bij wijze van uitzondering betreft het verslag voor 2003 alleen het transversale onderzoek. De Commissie (Eurostat) publiceert vóór 30 juni van jaar n+3 een vergelijkend verslag over de kwaliteit van het transversale en het longitudinale onderzoek in enquêtejaar n. Bij wijze van uitzondering betreft het verslag voor 2003 alleen het transversale onderzoek. Uiterlijk op 31 december 2007 legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag over de werkzaamheden ingevolge deze verordening voor. Artikel 17 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I PRIMAIRE GEBIEDEN Voor het TRANSVERSALE onderzoek en gebieden Voor het longitudinalE onderzoek 1. Gegevens over de huishoudens EENHEID (personen of huishoudens) VERZAMELMETHODE ONDERWERP GEBIED REFERENTIEPERIODE TRANSVERSAAL (X) OF LONGITUDINAAL (L) GEBIED Huishouden Persoonlijk interview met een lid van het huishouden van 16 jaar of ouder of uittreksel uit registers BASISGEGEVENS Basisgegevens over het huishouden , met inbegrip van gegevens over het gebied Actueel X, L INKOMEN Totaal inkomen van het huishouden Inkomstenreferentieperiode X, L Componenten van het bruto-inkomen van het huishouden met inbegrip van bruto-inkomen uit arbeid in loondienst en als zelfstandige (geld en natura), bruto werkgeversbijdrage aan sociale zekerheid, effectieve fictieve huur, inkomen uit eigendom, lopende betalingen en ontvangsten, ander bruto-inkomen en betaling van interest Inkomstenreferentieperiode X, L SOCIALE UITSLUITING Betalingsachterstanden met betrekking tot huisvesting en andere betalingsachterstanden en omvang van de schuld Afgelopen twaalf maanden X, L Niet-monetaire indicatoren van armoede , met inbegrip van gebrek aan niet-monetaire middelen en noodgedwongen gebrek aan basisbehoeften Actueel X, L Fysieke en sociale omgeving (criminaliteit, vervuiling en lawaai) Actueel X HUISVESTING Gegevens over het type woning, de eigendomssituatie en de woonomstandigheden Actueel X, L Voorzieningen in de woning Actueel X Huisvestingskosten Actueel X 2. Persoonsgegevens EENHEID (personen of huishoudens) VERZAMELMETHODE ONDERWERP GEBIED REFERENTIEPERIODE TRANSVERSAAL (X) OF LONGITUDINAAL (L) GEBIED Alle personen jonger dan 16 jaar Persoonlijk interview met een lid van het huishouden van 16 jaar of ouder of uittreksel uit registers BASISGEGEVENS Demografische gegevens Actueel X, L Voormalige leden van het huishouden Demografische gegevens Inkomstenreferentieperiode L Alle personen in het huishouden van 16 jaar of ouder Persoonlijk interview met een lid van het huishouden van 16 jaar of ouder (bij wijze van uitzondering een vervanger bij tijdelijke afwezigheid of onbekwaamheid) of uittreksel uit registers INKOMEN Persoonlijk bruto-inkomen, totaal en componenten op individueel niveau Inkomstenreferentieperiode X, L Bij voorkeur persoonlijk interview, maar vervanger via normale procedure mogelijk, of uittreksel uit registers BASISGEGEVENS Basisgegevens over de persoon Actueel X, L Demografische gegevens Actueel X, L ONDERWIJS Onderwijs (ISCED-classificatie) Opleiding van de ouders (ISCED-classificatie) Actueel X, L ARBEIDSSITUATIE Basisgegevens over de huidige arbeidssituatie en over het huidige hoofdberoep Basisgegevens over de arbeidssituatie gedurende de referentieperiode Actueel/inkomstenreferentieperiode X, L Andere banen Actueel X Ten minste een lid van het huishouden van 16 jaar of ouder (de persoon in de steekproef) Persoonlijk interview met de betrokkenen (bij wijze van uitzondering een vervanger) of uittreksel uit registers GEZONDHEID Gezondheid (algemene gezondheidstoestand en chronische ziekten of aandoeningen) Actueel X, L Toegang tot gezondheidszorg Voorbije 12 maanden X ARBEIDSSITUATIE Gedetailleerde arbeidsinformatie Actueel X, L Arbeidsgeschiedenis Loopbaan L Kalender van bezigheden Inkomstenreferentieperiode L BIJLAGE II Minimale effectieve steekproefomvang Huishoudens Persoonlijke interviews transversaal longitudinaal transversaal longitudinaal 1 2 3 4 België 4 750 3 500 8 750 6 500 Denemarken 4 250 3 250 7 250 5 500 Duitsland 8 250 6 000 14 500 10 500 Griekenland 4 750 3 500 10 000 7 250 Spanje 6 500 5 000 16 000 12 250 Frankrijk 7 250 5 500 13 500 10 250 Ierland 3 750 2 750 8 000 6 000 Italië 7 250 5 500 15 500 11 750 Luxemburg 3 250 2 500 6 500 5 000 Nederland 5 000 3 750 8 750 6 500 Oostenrijk 4 500 3 250 8 750 6 250 Portugal 4 500 3 250 10 500 7 500 Finland 4 000 3 000 6 750 5 000 Zweden 4 500 3 500 7 500 5 750 Verenigd Koninkrijk 7 500 5 750 13 750 10 500 80 000 60 000 156 000 116 500 NB: De tabel geeft de effectieve steekproefomvang aan. Dit is de vereiste omvang voor enquêtes met enkelvoudige aselecte steekproeftrekking (effect steekproefplan=1,0). Ter compensatie van alle soorten non-respons moet de werkelijke steekproef groter zijn naarmate het effect van het steekproefplan groter is dan 1,0. Bovendien heeft de steekproefomvang betrekking op het aantal geldige huishoudens, d.w.z. huishoudens waarvoor, en waarvoor voor alle leden, alle of bijna alle vereiste informatie is verkregen. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2001) 448 (1) ), – gezien de ontwerpovereenkomst voor wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek India, – onder verwijzing naar de artikelen 170 en 300, lid 2, eerste alinea van het EG&nbhy;Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0451/2001), – gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid (A5&nbhy;0137/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek India. Het voorstel wordt goedgekeurd. Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het ontwerpbesluit van de Raad tot wijziging van artikel 20 van het protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (12991/2001 – C5&nbhy;0050/2002 – 2001/0827(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (12991/2001), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 245, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0050/2002), – gezien het advies van de Commissie (SEC(2002) 201), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0149/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerpbesluit van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. verzoekt om opening van de raadplegingsprocedure wanneer de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het ontwerpbesluit; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 41 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 iuncto artikel 300, leden 2 en 3, alinea 1 van het EG&nbhy;Verdrag (C5-0090/2002), – gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0102/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 55 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 in samenhang met artikel 300, leden 2 en 3, alinea 1 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0093/2002), – gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A5&nbhy;0086/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de brief van zijn Voorzitter van 11 december 2001, - gezien het besluit van zijn Bureau van 28 november 2001 over de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 2002 over de tenuitvoerlegging door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang tot documenten (2) , - gelet op artikel 255 van het EG-Verdrag en artikel 1 van het EU-Verdrag juncto artikel 12 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 (3) , - gelet op de artikelen 171, lid 1 en 172, lid 3 juncto artikel 186, onder b) van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken (A5&nbhy;0125/2002), 1. besluit zijn Reglement als volgt te wijzigen; 2. besluit dat het, na overleg met de ondervoorzitter die verantwoordelijk is voor transparantie en toegang tot documenten en na de nodige voorbereidingen in de bevoegde commissie, de lijst van documenten die rechtstreeks via het documentenregister van het Parlement toegankelijk zijn, kan aanvullen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Amendement 1 BIJLAGE (nieuw) 1. Documenten die betrekking hebben op de parlementaire werkzaamheden 1.1 Reglement van het Europees Parlement 1.2 documenten van de plenaire vergadering Ontwerpagenda's Definitieve ontwerpagenda's Agenda's Volledig verslag van de vergaderingen Voorlopige notulen Definitieve notulen Presentielijsten Uitslagen van hoofdelijke stemmingen Aangenomen teksten Geconsolideerde teksten Begrotingsbesluiten Amendementen in verslagen Overige amendementen bestemd voor de plenaire vergadering Amendementen op gezamenlijke ontwerpresoluties Ontwerpamendementen en wijzigingsvoorstellen op de ontwerpbegroting Ontwerpresoluties en ontwerpbesluiten Gezamenlijke ontwerpresoluties 1.3 Documenten in verband met de werkzaamheden van de leden Verklaringen betreffende de financiële belangen van de leden Schriftelijke verklaringen Schriftelijke vragen Mondelinge vragen, ingediend door een lid, fractie of parlementaire commissie Vragen voor het vragenuur Antwoorden op schriftelijke vragen Antwoorden op vragen voor het vragenuur Ontwerpresoluties Voorstellen tot wijziging van het Reglement Ledenlijst Lijst van de medewerkers van de leden 1.4 Documenten van de parlementaire commissies Agenda's Notulen Werkdocumenten Ontwerpverslagen Amendementen op ontwerpverslagen Verslagen Ontwerpadviezen Amendementen op ontwerpadviezen Adviezen Presentielijsten 1.5 Documenten van de parlementaire delegaties Agenda's Notulen Werkdocumenten Presentielijsten Aanbevelingen en verklaringen 1.6 Bemiddelingsdocumenten Gezamenlijke werkdocumenten Door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerpteksten Handleiding voor de bemiddelingsprocedure Presentielijsten 1.7 Documenten van andere organen van het Parlement Officiële brieven van de Voorzitter om gevolg te geven aan de besluiten van onderstaande organen: Bureau - Conferentie van voorzitters- College van quaestoren- Conferentie van commissievoorzitters - Conferentie van delegatievoorzitters - Agenda's - Notulen - Overzichten van besluiten - Activiteitenverslagen van de Conferentie van commissievoorzitters 2. Algemene documenten 2.1 Bulletin van het Parlement Werkzaamheden Vergaderrooster Speciaal bulletin Europese Raden Follow-up van de werkzaamheden van het Europees Parlement na de vergaderperiode 2.2 Persdocumenten Persberichten News Report / Direct-info News Alert / Direct agenda Background Notes / Dossier Dagelijks persbericht Briefing Persverslag 2.3 Studies en publicaties van het Europees Parlement Studies Werkdocumenten Briefings Informatieve nota's Feiten over de Europese Unie 2.4 Circulaires externe bureaus 3. Door de overige instellingen toegezonden officiële documenten Officiële documenten die worden toegezonden door de overige instellingen overeenkomstig en binnen de grenzen van Verordening (EG) nr. 1049/2001 en overeenkomstig de procedures die overeengekomen zijn tussen de instellingen, met name in het kader van het interinstitutioneel comité als bedoeld in artikel 15, lid 2 van genoemde verordening. 3.1 Commissie COM-documenten SEC-documenten Besluiten van het College van Commissieleden Comitologiebesluiten (documenten in verband met het inzagerecht van het Parlement, ontwerpbesluiten, agenda's, notulen, adviezen en documenten ter informatie) 3.2 Raad Documenten en mededelingen die worden toegezonden in het kader van wetgevings- en begrotingsprocedures, kwijtingsprocedures, benoemingen en sluiting van overeenkomsten 3.3 Europese Centrale Bank - Mededelingen 3.4 Europese Investeringsbank - Mededelingen 3.5 Comité van de Regio's - Mededelingen 3.6 Economisch en Sociaal Comité - Mededelingen 3.7 Rekenkamer - Mededelingen 3.8 Interinstitutionele betrekkingen - Interinstitutionele akkoorden 4. Documenten van derden 4.1 Documenten van lidstaten 4.2 Verzoekschriften (behoudens instemming van indiener) 4.3 Officiële correspondentie 5. Administratieve documenten Officiële brieven - kennisgeving door het Secretariaat-generaal van door het Parlement genomen besluiten (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (15029/4/2001 – C5&nbhy;0033/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 575 (2) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0134/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 14 mei 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 80, lid 2, Gezien de conclusies van de Raad Vervoer van 16 oktober 2001, met name punt 9, Gezien het voorstel van de Commissie (3) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (4) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (5) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De op 11 september 2001 in New York en Washington gepleegde misdrijven illustreren dat het terrorisme één van de grootste bedreigingen vormt voor de idealen van democratie en vrijheid en de waarden van vrede, die de essentie zijn van de Europese Unie. (2) De bescherming van de burger in de Europese Gemeenschap dient in de burgerluchtvaart te allen tijde te worden verzekerd door wederrechtelijke daden te voorkomen. (3) Onverminderd de voorschriften van de lidstaten op het gebied van de nationale veiligheid en de op grond van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie te nemen maatregelen moet deze doelstelling worden bereikt door de aanneming van dienstige bepalingen op het gebied van luchtvervoerbeleid waarbij gemeenschappelijke basisnormen worden vastgesteld, gebaseerd op de huidige aanbevelingen van Document 30 van de Europese Burgerluchtvaartconferentie (ECAC). Er moeten uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden gedelegeerd om de desbetreffende nadere uitvoeringsbepalingen vast te stellen. Om wederrechtelijke daden te voorkomen moeten deze uitvoeringsbepalingen gedeeltelijk geheim blijven en niet worden gepubliceerd. (4) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden erkend. (5) De verschillende soorten burgerluchtvaartactiviteiten zijn niet noodzakelijkerwijs blootgesteld aan hetzelfde soort bedreiging. Het is daarom nodig dat de nadere uitvoeringsbepalingen worden aangepast aan de speciale omstandigheden van elke activiteit en de gevoeligheid van bepaalde maatregelen. (6) Op kleine luchthavens zou de toepassing van gemeenschappelijke basisnormen buiten proportie kunnen zijn of zou de uitvoering ervan om objectieve praktische redenen onmogelijk kunnen zijn. In dergelijke gevallen zouden de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de mogelijkheid moeten hebben andere maatregelen toe te passen die een passend beschermingsniveau bieden. De Commissie zou moeten onderzoeken of die maatregelen om objectieve praktische redenen gerechtvaardigd zijn en of zij een passend beschermingsniveau bieden. (7) Het op 7 december 1944 te Chicago ondertekende Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (Verdrag van Chicago) voorziet in minimumnormen om de beveiliging van de burgerluchtvaart te verzekeren. (8) Om de doelstellingen van deze verordening te verwezenlijken, dient elke lidstaat een nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart alsmede een daarbij behorend kwaliteitscontrole- en opleidingsprogramma aan te nemen. (9) Met het oog op de verscheidenheid van de partijen die betrokken zijn bij de uitvoering van beveiligingsmaatregelen op nationaal niveau is het nodig dat elke lidstaat één bevoegde autoriteit aanwijst die verantwoordelijk is voor de coördinatie van en het toezicht op de uitvoering van de programma's voor de beveiliging van de luchtvaart. (10) De lidstaten dienen gecoördineerde actie te ondernemen met het oog op een alomvattende aanpak ter financiering en waarborging van het hoogst mogelijke veiligheidsniveau voor de burgerluchtvaart. (11) Te dien einde moet een inspectiesysteem worden opgezet dat met beleidskredieten moet worden gefinancierd. (12) Een daartoe strekkend besluit van de wetgevingsautoriteit laat de begrotingsbesluiten die worden genomen in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure onverlet. (13) De effectieve en uniforme uitvoering van de beveiligingsmaatregelen zal voor alle operatoren aanzienlijke kosten doen ontstaan. Indien blijkt dat het toepassen van de bepalingen van deze verordening het voortbestaan van bepaalde luchthavens ernstig in gevaar brengt, kunnen de kosten van bepaalde extra beveiligingsmaatregelen in de luchtvaart op korte termijn door de overheid worden gedragen. Deze financiële compensatie kan slechts eenmalig worden toegekend en mag niet groter zijn dan de hoogte van de investeringen die ten gevolge van deze verordening zijn gedaan. Zowel de gebruikers van het luchtvervoer als de luchtvervoersector op middellange termijn dienen bij te dragen in de uit de maatregelen voortvloeiende kosten. De financiering van bepaalde extra beveiligingsmaatregelen in de luchtvaart mag niet leiden tot verstoring van de mededinging tussen operatoren en tussen luchthavens. Daarom is het nodig dat de lidstaten in nauwe samenwerking met de Commissie de kwestie van financiële compensatie duidelijk en gecoördineerd aanpakken. (14) De lidstaten moeten de mogelijkheid krijgen strengere maatregelen toe te passen. (15) Het toezicht op de beveiligingsmaatregelen vereist het opzetten op nationaal niveau van passende kwaliteitscontrolesystemen en de organisatie van inspecties onder toezicht van de Commissie, teneinde de doeltreffendheid van elk nationaal systeem te verifiëren. (16) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) . (17) Op 2 december 1987 hebben het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk in Londen overeenstemming bereikt over regelingen voor meer samenwerking inzake het gebruik van de luchthaven van Gibraltar, in de vorm van een gezamenlijke verklaring van de ministers van Buitenlandse Zaken van beide landen; deze regelingen moeten nog van toepassing worden. (18) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk de vaststelling en toepassing van dienstige bepalingen op het gebied van het luchtvaartbeleid, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, aangezien deze verordening voor geheel Europa geldt, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel beperkt deze verordening zich tot de gemeenschappelijke basisnormen die vereist zijn om de doelstellingen van beveiliging van de luchtvaart te bereiken en gaat zij niet verder dan hetgeen voor dat doel nodig is, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstellingen 1. Het hoofddoel van deze verordening is de vaststelling en uitvoering van dienstige communautaire maatregelen om tegen de burgerluchtvaart gerichte wederrechtelijke daden te voorkomen. 2. Bijkomend doel is het verschaffen van een basis voor een gemeenschappelijke interpretatie van de desbetreffende bepalingen van het Verdrag van Chicago, in het bijzonder bijlage 17 daarvan. 3. De middelen om de in de leden 1 en 2 genoemde doelstellingen te bereiken zijn: Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Werkingssfeer 1. De bij deze verordening vastgestelde maatregelen zijn van toepassing op alle luchthavens die gelegen zijn op het grondgebied van de lidstaten waarop het Verdrag van toepassing is. 2. De toepassing van deze verordening op de luchthaven van Gibraltar laat de respectieve rechtsopvattingen van het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk betreffende het geschil inzake de soevereiniteit over het grondgebied waarop de luchthaven gelegen is, onverlet. 3. De toepassing van deze verordening op de luchthaven van Gibraltar wordt opgeschort tot de datum waarop de regelingen van de gezamenlijke verklaring van de ministers van Buitenlandse Zaken van het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk van 2 december 1987 van toepassing worden. De regeringen van het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk zullen de Raad van die datum in kennis stellen. Artikel 4 Gemeenschappelijke normen 1. De gemeenschappelijke basisnormen betreffende maatregelen voor beveiliging van de luchtvaart zijn gebaseerd op de huidige, in document 30 van de Europese Burgerluchtvaartconferentie (ECAC) vervatte aanbevelingen en zijn neergelegd in de bijlage of gezamenlijke bijlagen, die communautaire aanpassingen bevatten. 2. De nodige maatregelen voor de uitvoering en de technische aanpassing van deze gemeenschappelijke basisnormen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 10 , lid 2, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de verschillende soorten activiteiten en met de gevoeligheid van de maatregelen in verband met: 3. De bevoegde autoriteit van een lidstaat kan, op basis van een plaatselijke risicobeoordeling, wanneer de toepassing van de beveiligingsmaatregelen, vermeld in de bijlage bij deze verordening, buiten proportie zijn of wanneer deze maatregelen om objectieve praktische redenen niet kunnen worden uitgevoerd, nationale beveiligingsmaatregelen vaststellen om een passend beschermingsniveau te bieden op luchthavens: rekening houdend met de kenmerken van dergelijke kleine luchthavens. De lidstaat in kwestie stelt de Commissie van deze maatregelen in kennis. 4. De Commissie beziet of de door een lidstaat overeenkomstig lid 3 getroffen maatregelen om objectieve praktische redenen gerechtvaardigd zijn en een passend beschermingsniveau bieden. Indien de maatregelen niet aan deze criteria voldoen, neemt de Commissie een besluit volgens de procedure van artikel 10 , lid 3; in dat geval trekt de lidstaat de maatregelen in of past hij deze aan. Artikel 5 Nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart 1. Binnen 3 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening stelt elke lidstaat een nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart vast teneinde te verzekeren dat de gemeenschappelijke normen, bedoeld in artikel 4, lid 1, en de maatregelen, vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 2, uiterlijk op de in die maatregelen genoemde datum worden toegepast. 2. Ondanks dat binnen een lidstaat een of meer instanties of organen bij de luchtvaartbeveiliging betrokken kunnen zijn, wijst elke lidstaat een bevoegde autoriteit aan die verantwoordelijk is voor de coördinatie van en het toezicht op de uitvoering van zijn nationale programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart. 3. Binnen 6 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening verzoekt iedere lidstaat zijn bevoegde autoriteit zorg te dragen voor de opstelling en uitvoering van een nationaal programma voor de kwaliteitscontrole van de beveiliging van de burgerluchtvaart, met als doel de doeltreffendheid van zijn nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart te waarborgen. 4. Iedere lidstaat zorgt ervoor dat zijn luchthavens en luchtvaartmaatschappijen die vanuit zijn grondgebied diensten verlenen, beveiligingsprogramma's voor luchthavens en luchtvaartmaatschappijen opstellen, uitvoeren en in stand houden waarmee wordt voldaan aan zijn nationale programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart en draagt een billijk aandeel van de kosten van deze programma's . Deze programma's worden ter goedkeuring voorgelegd aan de bevoegde autoriteit, die op de uitvoering ervan toeziet. 5. Iedere lidstaat verzoekt de bevoegde autoriteit zorg te dragen voor de opstelling en uitvoering van een nationaal opleidingsprogramma voor beveiliging van de burgerluchtvaart. Artikel 6 Strengere maatregelen De lidstaten kunnen, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht, strengere maatregelen toepassen dan die welke in deze verordening zijn neergelegd. Zo spoedig mogelijk nadat die maatregelen van toepassing zijn geworden, stellen de lidstaten de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de aard daarvan. Artikel 7 Toezicht op de naleving 1. De specificaties voor het door de lidstaten uit te voeren programma voor de kwaliteitscontrole van de beveiliging van de burgerluchtvaart worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 10 , lid 2. Dat programma wordt gebaseerd op beste praktijken en maakt snelle opsporing en correctie van fouten mogelijk. In ieder programma wordt bepaald dat alle in de betrokken lidstaat gelegen luchthavens regelmatig worden gecontroleerd onder verantwoordelijkheid van de in artikel 5, lid 2, bedoelde bevoegde autoriteit. Voor deze controles wordt een gemeenschappelijke methodiek gebruikt en zij worden verricht door controleurs die volgens gemeenschappelijke criteria gekwalificeerd zijn. 2. Na zes maanden, gerekend vanaf de inwerkingtreding van deze verordening overeenkomstig artikel 14 , voert de Commissie in samenwerking met de in artikel 5, lid 2, bedoelde bevoegde autoriteit inspecties uit, waaronder inspecties van een passende steekproef van luchthavens, om toezicht te houden op de toepassing van deze verordening door de lidstaten. Bij dergelijke inspecties wordt rekening gehouden met de informatie die is verkregen vanuit de nationale programma's voor kwaliteitscontrole van de beveiliging van de burgerluchtvaart, in het bijzonder auditverslagen. De procedures voor de uitvoering van dergelijke inspecties worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 10 , lid 2. 3. De ambtenaren die door de Commissie gemachtigd zijn om inspecties uit te voeren in overeenstemming met het bovenstaande lid 2 oefenen hun bevoegdheden uit na overlegging van een schriftelijke machtiging waarin het onderwerp, het doel van de inspectie en de begindatum van de inspectie zijn gespecificeerd. Inspecties van luchthavens vinden onaangekondigd plaats. De betrokken lidstaat onderwerpt zich aan de inspecties en zorgt ervoor dat betrokken instanties of personen zich eveneens aan de inspecties onderwerpen. 4. De inspectieverslagen worden door de Commissie verstrekt aan de betrokken lidstaat, die binnen drie maanden na de kennisgeving mededeelt welke maatregelen zijn genomen om eventuele tekortkomingen te verhelpen. Het verslag en het antwoord van de in artikel 5, lid 2, bedoelde bevoegde autoriteit worden aan het bij artikel 10 , lid 1, ingestelde comité toegezonden. 5. De lidstaten ondernemen gecoördineerde actie met het oog op een alomvattende aanpak ter financiering en waarborging van het hoogst mogelijke veiligheidsniveau voor de burgerluchtvaart. Artikel 8 Financiering Uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van de verordening dient de Commissie voorstellen in om in de lidstaten de financieringswijze van de door deze verordening voorgeschreven beveiligingsmaatregelen te uniformiseren, teneinde in de Gemeenschap verstoring van de mededinging tussen operatoren en tussen lidstaten te voorkomen. Artikel 9 Verspreiding van informatie 1. Onverminderd het recht van het publiek op toegang tot documenten, neergelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (8) geheim. Zij worden niet gepubliceerd. Zij worden alleen beschikbaar gesteld aan de in artikel 5, lid 2, bedoelde autoriteiten, die daarvan, overeenkomstig de toepasselijke nationale regels voor de verspreiding van gevoelige informatie, alleen mededeling doen aan belanghebbenden die niet zonder die informatie kunnen. 2. De lidstaten behandelen informatie met betrekking tot andere lidstaten, afkomstig uit inspectieverslagen en antwoorden van lidstaten, zoveel mogelijk als vertrouwelijk, overeenkomstig het toepasselijke nationale recht. 3. Tenzij het duidelijk is dat de inspectieverslagen en de antwoorden al dan niet mogen worden vrijgegeven, treden de lidstaten of de Commissie in overleg met de betrokken lidstaat. Artikel 10 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt één maand. 3. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 6 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. 4. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 11 Derde landen De Commissie ontwikkelt tezamen met de internationale burgerluchtvaartorganisatie (OACI) en de ECAC een mechanisme om na te gaan of de luchthavens van derde landen aan de essentiële veiligheidsvereisten voldoen. Artikel 12 Publicatie van informatie Onverminderd Verordening (EG) nr. 1049/2001 publiceert de Commissie elk jaar een verslag over de uitvoering van deze verordening en over de situatie in de Gemeenschap ten aanzien van de beveiliging van de luchtvaart, waarin conclusies getrokken worden uit de inspectieverslagen. Bij de indiening van het voorontwerp van begroting doet de Commissie aan de begrotingsautoriteit het resultaat toekomen van de kwantitatieve en kwalitatieve evaluatie van de uitvoering van deze verordening op basis van een jaarlijkse planning en prestatiedoelstellingen. Artikel 13 Sancties De sancties op overtredingen van de bepalingen van deze verordening moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Artikel 14 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, met uitzondering van de bepalingen van de bijlage die in werking treden op 31 december 2003 . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE 1. DEFINITIES 2. BEVEILIGING VAN LUCHTHAVENS Eisen inzake ruimtelijke indeling van luchthavens Bij het ontwerp en de indeling van luchthavens, passagiersterminals, vrachtterminals en andere gebouwen die rechtstreeks toegang geven tot de luchtzijde, moet rekening worden gehouden met de essentiële eisen inzake: Er worden grenzen tussen zones aan de luchtzijde en zones aan de landzijde vastgesteld. Om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones Op alle luchthavens worden om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones ingesteld. Toegangscontrole Om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones en andere zones aan de luchtzijde i) De toegang tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones en andere zones aan de luchtzijde wordt te allen tijde gecontroleerd teneinde te waarborgen dat onbevoegden geen toegang tot deze zones krijgen en dat geen verboden voorwerpen in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones of in vliegtuigen kunnen worden binnengebracht. ii) Al het personeel dat toegang tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones moet krijgen, wordt onderworpen aan een achtergrondcontrole die op ten minste vijf jaar betrekking heeft. De controle wordt regelmatig, maar ten minste om de vijf jaar herhaald. iii) Al het personeel dat toegang moet krijgen tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones moet ook regelmatig opleiding in luchtvaartbeveiliging krijgen (zie punt 12.3), onder meer over gevaren voor de veiligheid van de luchtvaart, en moet de instructie krijgen om iedere gebeurtenis die een bedreiging voor de veiligheid van de luchtvaart kan betekenen aan de bevoegde autoriteit te melden. iv) Er worden luchthavenidentiteitskaarten afgegeven aan het gehele luchthavenpersoneel en aan personeel dat de luchthaven regelmatig bezoekt (met inbegrip van werknemers van de luchthaven en van luchtvaartmaatschappijen en werknemers van andere organisaties). De luchthavenidentiteitskaart draagt de naam en een foto van de houder. Zij is slechts een beperkte periode geldig. De bevoegde autoriteit bepaalt wanneer een permanente luchthavenidentiteitskaart aan regelmatige bezoekers wordt verstrekt. v) De luchthavenidentiteitskaart moet tijdens de dienst steeds zichtbaar worden gedragen. vi) Voertuigen die aan de luchtzijde moeten worden gebruikt, moeten zoveel mogelijk aan de luchtzijde blijven. vii) Voertuigen die tussen zones aan de luchtzijde en zones aan de landzijde moeten bewegen, krijgen een pas die alleen voor dat bepaalde voertuig geldt en goed zichtbaar op dat voertuig wordt bevestigd. Andere voertuigen die toegang tot de luchtzijde moeten hebben, worden daar alleen toegelaten nadat ze zijn geïnspecteerd en voorzien zijn van een tijdelijke pas. Voertuigen die in noodgevallen worden gebruikt, kunnen van deze voorschriften worden vrijgesteld. viii) Luchthavenidentiteitskaarten en voertuigpassen worden bij alle controleposten van de zones aan de luchtzijde en de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones gecontroleerd. Terminalzones Over alle terminalzones die toegankelijk zijn voor het publiek wordt door de autoriteiten van de lidstaten toezicht gehouden. In de terminals wordt door de autoriteiten van de lidstaten gepatrouilleerd en wordt door beveiligingspersoneel van de autoriteiten van de lidstaten toezicht gehouden op passagiers en andere personen. Andere openbare zones Er wordt voorzien in middelen voor de door de autoriteiten van de lidstaten te verrichten controle op de toegang tot openbare zones in de nabijheid van zones waar vliegtuigbewegingen plaatsvinden (terrassen voor toeschouwers, luchthavenhotels en parkeervoorzieningen). Andere openbare zones waarop door de autoriteiten van de lidstaten toezicht noodzakelijk is zijn, onder andere, voorzieningen die steeds aan de landzijde gelegen zijn, zoals parkeervoorzieningen voor vaste klanten en andere openbare parkeervoorzieningen, naar de terminal leidende en openbare toegangswegen, autoverhuurbedrijven, standplaatsen voor taxi's en andere landtransportmiddelen en eventuele op de luchthaven aanwezige hotelvoorzieningen. Er moeten regelingen worden getroffen om ervoor te zorgen dat dergelijke openbare zones bij een eventuele verhoogde dreiging binnen korte tijd door de autoriteiten van de lidstaten kunnen worden afgesloten. Wanneer deze zones voor het publiek geopend zijn, moet er worden gepatrouilleerd door beveiligingspersoneel van de autoriteiten van de lidstaten . Beveiligingsonderzoek van personeelsleden, meegedragen voorwerpen en voertuigen a) Alle personeelsleden, met inbegrip van leden van de bemanning, en alle voorwerpen die zij bij zich dragen, moeten een beveiligingsonderzoek ondergaan voordat zij toegang krijgen tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones. Het beveiligingsonderzoek moet waarborgen dat geen verboden artikelen worden meegevoerd en er worden dezelfde methoden gebruikt als bij het beveiligingsonderzoek van passagiers en handbagage. b) Voertuigen en voorraden die naar de luchtzijde of naar andere om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones worden gebracht, worden steekproefsgewijs onderzocht. Fysieke beveiliging en patrouilles a) Platforms en andere stelplaatsen worden voldoende verlicht en de aangebrachte verlichting bestrijkt in het bijzonder kwetsbare zones van de luchthaven. b) De technische zones en de onderhoudszones worden , voorzover zij zich niet in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones bevinden, beschermd met omheiningen, bewakers en patrouilles en de toegang tot deze zones wordt gecontroleerd door middel van luchthavenidentiteitskaarten en voertuigpassen. Soortgelijke maatregelen worden genomen om de buitenrand van de luchthaven te beschermen, alsmede luchthaveninstallaties zoals stroomvoorzieningsinstallaties en onderstations, navigatievoorzieningen, verkeerstorens en andere gebouwen die door de luchtverkeersleiding worden gebruikt, alsmede brandstof- en communicatievoorzieningen. Speciale voorzorgsmaatregelen worden genomen tegen pogingen tot sabotage van brandstof- en communicatievoorzieningen. c) De omheining van de buitenrand en de zones die grenzen aan om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, andere zones aan de luchtzijde buiten deze omheining, onder meer de zones in de onmiddellijke nabijheid van de start&nbhy;/landingsbaandrempel en de taxibanen, worden door de autoriteiten van de lidstaten bewaakt door patrouilles, gesloten televisiecircuits of andere bewakingsmiddelen. Er worden door de autoriteiten van de lidstaten strenge procedures toegepast om personen zonder zichtbare luchthavenidentiteitskaart en personen die zones betreden waarvoor zij geen machtiging hebben, staande te houden. d) Toegang tot de luchtzijde en tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones via aan derden verhuurde kantoorruimten op de luchthaven, onderhoudsloodsen, vrachtvoorzieningen en andere gebouwen voor diensten en voorzieningen worden beperkt tot het strikt noodzakelijke. 3. BEVEILIGING VAN VLIEGTUIGEN Doorzoeking en controle van vliegtuigen 1. Vliegtuigen worden als volgt doorzocht: a) vliegtuigen die niet in dienst zijn, worden vóór de eerste vlucht onderworpen aan een "beveiligingsdoorzoeking" van het vliegtuig onmiddellijk voordat of direct nadat ze met het oog op een vlucht binnen een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone worden gebracht; vliegtuigen kunnen worden doorzocht op andere momenten dan onmiddellijk voordat ze binnen een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone worden gebracht, maar moeten worden beveiligd of bewaakt vanaf het begin van de doorzoeking bij binnenkomst in een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone ; en b) vliegtuigen die in dienst zijn, worden in de tijd tussen landing en vertrek of tijdens transitstops onderworpen aan een "beveiligingscontrole van het vliegtuig" onmiddellijk nadat de passagiers van boord zijn gegaan of zo kort mogelijk voordat de passagiers aan boord gaan en de bagage/vracht aan boord wordt gebracht. 2. Alle beveiligingsdoorzoekingen en beveiligingscontroles van vliegtuigen worden uitgevoerd zodra alle dienstverleners (catering- en schoonmaakpersoneel, personeel voor belastingvrije verkoop en anderen), met uitzondering van beveiligingspersoneel, het vliegtuig hebben verlaten, en de veilige status van het vliegtuig wordt gehandhaafd tot aan en gedurende de gehele procedure van het aan boord gaan en de tijd voor het vertrek. Bescherming van vliegtuigen 1. Er wordt een persoon aangewezen die verantwoordelijk is voor de controle op de toegang tot geparkeerde vliegtuigen; de controle wordt als volgt verricht: 2. Ieder in dienst zijnd vliegtuig wordt onder voldoende toezicht geplaatst om betreding door onbevoegden te detecteren. 3. De toegang tot niet in dienst zijnde vliegtuigen wordt als volgt gecontroleerd: a) de cabinedeuren worden gesloten; b) aviobruggen en/of buiktrappen worden beveiligd, teruggetrokken of ingetrokken, naar gelang van het geval; of c) de deuren van het vliegtuig worden verzegeld . 4. Vliegtuigen worden, indien dat mogelijk is, op enige afstand van de omheiningen aan de buitenrand of van andere afsluitingen waar men gemakkelijk door of over raakt en in goed verlichte zones geparkeerd. 4. PASSAGIERS EN HANDBAGAGE Beveiligingsonderzoek van passagiers 1. Alle vertrekkende passagiers (dat wil zeggen, passagiers die voor een eerste vlucht vertrekken en transferpassagiers, tenzij zij reeds overeenkomstig de in deze bijlage vastgestelde normen zijn onderzocht), met uitzondering van de in punt 3 hierna bedoelde passagiers, worden onderzocht teneinde te voorkomen dat verboden voorwerpen in een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone en aan boord van het vliegtuig worden gebracht. Passagiers worden onderzocht volgens de onderstaande methoden: 2. Wanneer gebruik wordt gemaakt van metaaldetectiepoorten, wordt de gevoeligheid van de detector zodanig ingesteld dat kleine metalen voorwerpen met redelijke zekerheid worden gedetecteerd. 3. De bevoegde autoriteiten kunnen categorieën instellen van personen die onderworpen worden aan speciale onderzoeksprocedures of die van het beveiligingsonderzoek worden vrijgesteld. 4. Er worden beveiligingsvoorzieningen getroffen voor passagiers die de orde kunnen verstoren. Scheiding van passagiers Er mag geen vermenging mogelijk zijn van onderzochte vertrekkende passagiers met aankomende passagiers die mogelijkerwijs niet zijn onderzocht overeenkomstig de in deze bijlage genoemde normen. Wanneer deze groepen passagiers niet fysiek kunnen worden gescheiden, wordt de beveiligingsdoelstelling bereikt door het treffen van compenserende maatregelen op basis van de risicobeoordeling door de bevoegde instantie . Beveiligingsonderzoek van handbagage 1. De handbagage van alle vertrekkende passagiers (dat wil zeggen, passagiers die voor een eerste vlucht vertrekken en transferpassagiers, tenzij zij reeds overeenkomstig de in deze bijlage vastgestelde normen zijn onderzocht), wordt onderzocht voordat de passagiers toegang krijgen tot een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone en aan boord van het vliegtuig worden toegelaten. Alle verboden voorwerpen worden de passagier ontnomen, of de passagier wordt de toegang geweigerd tot de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone of het vliegtuig, naar gelang van het geval. Handbagage wordt onderzocht volgens een van de onderstaande methoden: 2. Handbagage van de in punt 4.1, onder 3, vermelde personen kan onderworpen worden aan speciale onderzoeksprocedures of kan van onderzoek worden vrijgesteld. Onderzoek van diplomaten Onverminderd de bepalingen van het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer kunnen diplomaten en andere personen die voorrechten genieten alsmede hun persoonlijke bagage, diplomatieke tassen uitgezonderd, voor beveiligingsdoeleinden worden onderzocht. Het personeel van de luchtvaartmaatschappij dat verantwoordelijk is voor de inontvangstneming van diplomatieke tassen, vergewist zich ervan dat deze daadwerkelijk zijn verzonden door officiële ambtenaren van de betrokken missies. Diplomatieke koeriers en hun persoonlijke bagage zijn niet vrijgesteld van onderzoek. 5. RUIMBAGAGE Connectie tussen bagage en passagiers 1. Ruimbagage wordt slechts aan boord van een vliegtuig gebracht wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan: 2. Er worden maatregelen genomen om te waarborgen dat de ruimbagage van passagiers die voor een vlucht inchecken en bagage aan de luchtvaartmaatschappij overdragen, maar vervolgens niet aan boord van het vliegtuig gaan, uit het vliegtuig wordt verwijderd en niet met die vlucht wordt vervoerd. 3. Er wordt een lijst van ruimbagage of een ander bewijsstuk opgesteld dat de indeling en het onderzoek van niet-begeleide ruimbagage bevestigt. Onderzoek van ruimbagage 1. Begeleide ruimbagage. Alle stukken begeleide ruimbagage (zowel ruimbagage die voor een eerste vlucht vertrekt als transferruimbagage, tenzij zij reeds overeenkomstig de in deze bijlage vastgestelde normen is onderzocht), worden volgens een van de onderstaande methoden onderzocht voordat zij in het vliegtuig worden geladen: 2. Niet-begeleide ruimbagage. Alle stukken niet-begeleide ruimbagage, zowel ruimbagage die voor een eerste vlucht vertrekt als transferruimbagage, worden volgens een van de onderstaande methoden onderzocht voordat zij in het vliegtuig worden geladen: a) een onderzoek met een explosievendetectiesysteem (EDS); of Tenzij de niet-begeleide ruimbagage, die reeds overeenkomstig de in deze bijlage vastgestelde normen is onderzocht, gescheiden is ten gevolge van factoren waarop de passagiers geen invloed hebben, en de niet-begeleide bagage onder de hoede was van de luchtvaartmaatschappij. Bescherming van ruimbagage Ruimbagage die bestemd is om in een vliegtuig te worden vervoerd, wordt beschermd tegen manipulatie door onbevoegden vanaf het tijdstip waarop de luchtvaartmaatschappij de ruimbagage onder zich neemt tot het vertrek van het vliegtuig waarin de ruimbagage zal worden vervoerd. Ter bescherming van ruimbagage worden de volgende maatregelen genomen: 6. VRACHT, KOERIER- EN EXPRESSTUKKEN Toepassing Alle vracht, koerier- en expresstukken die bestemd zijn om aan boord van een passagiers&nbhy; of vrachtvliegtuig te worden vervoerd, worden alvorens aan boord te worden gebracht aan de hierna genoemde beveiligingsmaatregelen onderworpen. Kwalificaties voor een erkend agent Erkende agenten zijn: Beveiligingsmaatregelen 1. Vracht, koerier- en expresstukken worden uitsluitend door de lucht vervoerd wanneer de volgende beveiligingsmaatregelen zijn genomen: Indien geen van bovengenoemde middelen en methoden voor beveiligingscontrole kan worden toegepast vanwege de aard van de goederen, kan de bevoegde autoriteit een opslagperiode vaststellen. 2. Wanneer de beveiligingsmaatregelen zijn uitgevoerd, ook op vracht van bekende afzenders, hetzij op of buiten het terrein van de luchthaven, wordt de veilige status van de goederen gehandhaafd totdat zij aan boord van het vliegtuig zijn gebracht en tot aan het vertrek van het vliegtuig. 3. De onder 1 genoemde beveiligingsmaatregelen behoeven niet te worden toegepast ten aanzien van: Criteria voor bekende afzenders 1. Een erkend agent of een luchtvaartmaatschappij kan een afzender uitsluitend op de navolgende wijze erkennen als bekende afzender: Wanneer zendingen met zekerheid uitsluitend voor vervoer met vrachtvliegtuigen zijn bestemd, zijn de onder punt 6.4 vermelde criteria niet van toepassing, op voorwaarde dat de bekende afzender: Overslagvracht Op door de lucht aangevoerde overslagvracht behoeven de in punt 6.3, onder 1, vermelde beveiligingsmaatregelen niet te worden toegepast, op voorwaarde dat de vracht op de transitluchthaven beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden. Andere overslagvracht, zoals vracht die is aangevoerd over de weg, de binnenwateren of per spoor, die op het punt van vertrek of onderweg niet aan beveiligingsmaatregelen is onderworpen, wordt onderzocht overeenkomstig punt 6.3,onder 1b, en beschermd tegen manipulatie door onbevoegden. 7. POST 7.1. Toepassing Post die met een passagiers&nbhy;, vracht&nbhy; of postvliegtuig wordt vervoerd, wordt alvorens aan boord van het vliegtuig te worden gebracht aan beveiligingsmaatregelen onderworpen. 7.2. Kwalificaties voor erkende postdiensten/postinstellingen Erkende postdiensten/postinstellingen die post door een luchtvaartmaatschappij laten vervoeren, moeten aan de volgende minimumvoorwaarden voldoen: 7.3. Beveiligingsmaatregelen 1. Tijdgevoelige post. Tijdgevoelige post (dat wil zeggen met een bezorgtermijn tot 48 uur) wordt uitsluitend door de lucht vervoerd wanneer de volgende beveiligingsmaatregelen zijn genomen: 2. Overige post. Niet-tijdgevoelige post mag door de lucht worden vervoerd wanneer de in punt 1, onder a) en b), genoemde maatregelen zijn toegepast. De in punt 1, onder b), genoemde beveiligingsmaatregelen behoeven uitsluitend te worden toegepast op een willekeurig deel van de post. 3. De in punt 1, onder b), genoemde beveiligingsmaatregelen behoeven niet te worden toegepast ten aanzien van: 7.4. Criteria voor bekende afzenders Een erkende postdienst/postinstelling kan een afzender uitsluitend op de navolgende wijze erkennen als bekende afzender: 7.5. Overslagpost Op door de lucht aangevoerde overslagpost behoeven de in punt 7.3, genoemde beveiligingsmaatregelen niet te worden toegepast, op voorwaarde dat de post op de transitluchthaven beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden. Andere overslagpost, zoals post die is aangevoerd over de weg, de binnenwateren of per spoor, die op het punt van vertrek of onderweg niet aan beveiligingsmaatregelen is onderworpen, wordt onderzocht overeenkomstig punt 7.3, onder 1, en beschermd tegen manipulatie door onbevoegden. 8. POST EN MATERIEEL VAN DE LUCHTVAARTMAATSCHAPPIJ 8.1. Toepassing Post en materieel van een luchtvaartmaatschappij die deze met haar eigen vliegtuigen vervoert, wordt alvorens aan boord van het vliegtuig te worden gebracht aan beveiligingsmaatregelen onderworpen. 8.2. Definities Onder post en materieel wordt verstaan interne zendingen van correspondentie en materieel zoals documentatie, voorraden, onderdelen voor onderhoud, catering- en schoonmaakproducten en andere artikelen, bestemd voor aflevering aan de eigen maatschappij of aan een gecontracteerde organisatie voor gebruik bij de exploitatie van de luchtvaartmaatschappij. 8.3. Beveiligingsmaatregelen Voor alle zendingen van bedrijfspost ("co-mail") of bedrijfsmaterieel ("co-mat") gelden de volgende regels: De luchtvaartmaatschappij ziet erop toe dat eventuele andere co-mail en co-mat zendingen die namens de vervoerder door een onder contract werkende organisatie zijn verzonden, zoals, maar niet uitsluitend cateringbenodigdheden en boordvoorraden, schoonmaakbenodigdheden en andere materialen die door onder contract werkende dienstverleners worden behandeld, worden onderzocht alvorens zij aan boord van een vliegtuig worden gelaten. Alle artikelen die als gevaarlijke goederen of riskante materialen worden beschouwd, worden niet toegelaten om aan boord van een vliegtuig als co-mail of co-mat te worden vervoerd. 9. CATERINGBENODIGDHEDEN EN BOORDVOORRADEN VAN LUCHTVAARTMAATSCHAPPIJEN 9.1. Toepassing Cateringbenodigdheden en voorraden aan boord van vliegtuigen worden onderworpen aan beveiligingsmaatregelen teneinde te voorkomen dat verboden voorwerpen aan boord van een vliegtuig worden gebracht. Beveiligingsmaatregelen 1. Bedrijven die cateringbenodigdheden en boordvoorraden leveren, treffen de nodige beveiligingsmaatregelen om te voorkomen dat verboden voorwerpen worden gestopt in benodigdheden en voorraden die bestemd zijn om aan boord van een vliegtuig te worden vervoerd. Het gaat onder meer om de volgende maatregelen: 2. Na de levering worden benodigdheden en voorraden steekproefsgewijs onderzocht. 3. Benodigdheden en voorraden, afkomstig van een bedrijf dat de onder 1 omschreven beveiligingsmaatregelen niet heeft genomen, worden niet aan boord van een vliegtuig gebracht. 10. SCHOONMAAKBENODIGDHEDEN EN VOORRADEN 10.1. Toepassing en doel Luchtvaartmaatschappijen en schoonmaakbedrijven nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat door het aan boord nemen van schoonmaakbenodigdheden en voorraden geen verboden artikelen aan boord komen die de veiligheid van het vliegtuig in gevaar kunnen brengen. 10.2. Beveiligingsmaatregelen 1. Bedrijven die aan luchtvaartmaatschappijen schoonmaakdiensten, benodigdheden en voorraden leveren, treffen de nodige beveiligingsmaatregelen om te voorkomen dat verboden voorwerpen worden gestopt in schoonmaakbenodigdheden die bestemd zijn om aan boord van een vliegtuig te worden gebracht. De volgende beveiligingsmaatregelen worden genomen: 2. Na de levering worden schoonmaakbenodigdheden steekproefsgewijs onderzocht. 3. Benodigdheden, afkomstig van een bedrijf dat de onder 1 hierboven omschreven beveiligingsmaatregelen niet heeft genomen, worden niet aan boord van een vliegtuig gebracht. 11. ALGEMENE LUCHTVAART 11.1. Beveiligingsmaatregelen 1. Vliegtuigen voor algemene luchtvaart worden op luchthavens niet in de onmiddellijke nabijheid geparkeerd van vliegtuigen die voor commerciële vluchten worden gebruikt, teneinde te voorkomen dat inbreuk wordt gemaakt op de beveiligingsmaatregelen die worden toegepast ten aanzien van laatstgenoemde vliegtuigen en de bagage, vracht en post die aan boord moeten worden gebracht. 2. Er worden maatregelen genomen om onderzochte passagiers van commerciële vluchten te scheiden van inzittenden van vliegtuigen voor algemene luchtvaart, op basis van de volgende criteria: 12. AANWERVING EN OPLEIDING VAN PERSONEEL 12.1. Nationaal opleidingsprogramma op het gebied van beveiliging van de luchtvaart Elke bevoegde autoriteit moet een nationaal opleidingsprogramma op het gebied van beveiliging van de luchtvaart opstellen en uitvoeren, teneinde het boordpersoneel en het grondpersoneel in staat te stellen de voorschriften inzake beveiliging van de luchtvaart toe te passen en te reageren op wederrechtelijke daden. 12.2. Beveiligingspersoneel 1. Het nationale opleidingsprogramma op het gebied van beveiliging van de luchtvaart moet onder meer voorzien in de selectie, kwalificatie, opleiding, certificering en motivering van beveiligingspersoneel. Personen wier functie geheel of gedeeltelijk bestaat uit beveiligingstaken, moeten voldoen aan de volgende door de bevoegde autoriteit vastgestelde voorschriften: 2. Opleiding van beveiligingspersoneel Beveiligingspersoneel moet worden opgeleid voor de taken die het zal moeten vervullen; de opleiding moet ten minste de volgende beveiligingsaspecten omvatten: De opleiding kan worden uitgebreid naar gelang van de behoeften op het gebied van luchtvaartbeveiliging en de technologische ontwikkeling. De beginopleiding van personeel voor beveiligingsonderzoek mag niet korter zijn dan de termijn die in de aanbeveling van de Internationale burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) wordt aangegeven. 3. Certificering van beveiligingspersoneel Personeel voor beveiligingsonderzoek moet worden erkend of gecertificeerd door de nationale bevoegde autoriteit. 4. Motivering van beveiligingspersoneel De nodige maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat beveiligingspersoneel sterk gemotiveerd is, zodat het zijn taken op doeltreffende wijze uitvoert. 12.3. Overig personeel Voor alle medewerkers van de luchthavens en de luchtvaartmaatschappijen, die recht van toegang hebben of moeten krijgen tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, wordt door de autoriteiten van de lidstaten een opleidingsprogramma uitgevoerd, in de vorm van basistraining en tenminste eenmaal in de vijf jaar plaatsvindende herhalingscursussen. De training draagt bij tot een verhoogde aandacht voor beveiliging en tot verbetering van de bestaande beveiligingssystemen. De training omvat de volgende onderdelen: De beveiligingstraining bestaat uit ten minste drie uur les in het leslokaal en een praktijkintroductie van één uur. 13. RICHTSNOEREN VOOR APPARATUUR De apparatuur die ten behoeve van de beveiliging van de luchtvaart wordt gebruikt, moet door de bevoegde autoriteit worden erkend overeenkomstig de onderstaande richtsnoeren. 13.1. Metaaldetectieapparatuur 1. Metaaldetectiepoorten Metaaldetectiepoorten die worden gebruikt bij het passagiersonderzoek op luchthavens, moeten aan de volgende eisen voldoen: a) Beveiliging i) De apparatuur moet in alle voorzienbare omstandigheden kleine voorwerpen van verschillende metalen kunnen detecteren, met een hogere gevoeligheid voor ferro-metalen. ii) De apparatuur moet metalen objecten, ongeacht hun oriëntatie en locatie binnen het poortframe, kunnen detecteren. iii) De gevoeligheid van de apparatuur moet binnen het gehele frame zo uniform mogelijk zijn en stabiel blijven, en regelmatig worden gecontroleerd. b) Werkingseisen De werking van de apparatuur mag niet worden beïnvloed door de omgeving. c) Alarmmeldingen Wanneer metaal wordt gedetecteerd, wordt dat automatisch gemeld, zonder dat de bediener van de apparatuur daar invloed op heeft ( go/no go indicatorsysteem). d) Bediening i) De apparatuur en het volume van het geluidsalarm moeten kunnen worden ingesteld om aan alle gespecificeerde detectie&nbhy;eisen te voldoen. ii) De bediening voor de aanpassing van detectieniveaus wordt zodanig ontworpen dat toegang door onbevoegden kan worden voorkomen. De instellingen moeten duidelijk aangegeven zijn. e) Afstelling De afstellingsprocedures worden niet ter beschikking van onbevoegden gesteld. 2. Draagbare metaaldetectoren Draagbare metaaldetectoren die voor passagiersonderzoek worden gebruikt, moeten aan de volgende eisen voldoen: a) De apparatuur moet in alle voorzienbare omstandigheden kleine hoeveelheden metaal detecteren, zonder in direct contact met het object te komen; b) de apparatuur moet zowel ferro-metalen als non-ferro&nbhy;metalen kunnen detecteren; c) de detectorspoel moet zodanig ontworpen zijn, dat het gedetecteerde metaal gemakkelijk wordt gelokaliseerd; d) de apparatuur moet uitgerust zijn met een geluidsalarm en/of zichtbare indicatoren. 13.2. Normen en testprocedures voor röntgenapparatuur 1. Toepasselijkheid a) Apparatuur Deze eisen en richtsnoeren voor röntgenbeveiligingsapparatuur zijn van toepassing op alle onderzoeksapparatuur die gebruik maakt van röntgenstraling en een beeld levert dat door de bediener moet worden geïnterpreteerd. Dit betreft zowel conventionele röntgenstraling als EDS/EDDS in indicatieve modus. b) Voorwerpen Voorts zijn deze eisen en richtsnoeren voor röntgenbeveiligingsapparatuur van toepassing op elk onderzocht voorwerp, ongeacht type of grootte. Elk voorwerp dat aan boord van een vliegtuig wordt gebracht, wordt, als het moet worden onderzocht, volgens de normen van deze bijlage onderzocht. 2. Prestatie&nbhy;eisen a) Beveiliging De röntgenapparatuur maakt een zodanige detectie mogelijk, gemeten in termen van resolutie, doordringingsvermogen en discriminerend vermogen, dat kan worden voorkomen dat verboden voorwerpen aan boord van een vliegtuig worden gebracht. b) Tests De prestatie wordt beoordeeld met behulp van geschikte testprocedures. c) Operationele eisen De röntgenapparatuur vertoont een volledig beeld van elk voorwerp dat in de tunnel past. Alle hoeken van het beeld moeten goed zichtbaar zijn. De vervorming van het vertoonde voorwerp moet zo gering mogelijk zijn. De band van de machine moet gemarkeerd zijn om aan te geven waar de bagage moet worden geplaatst, teneinde optimale beelden te verkrijgen. Contrasttekening: de röntgenapparatuur moet groepen grijsniveaus kunnen weergeven (een kleiner bereik scannen). Het beeld van elk onderdeel van het onderzochte voorwerp moet ten minste 5 seconden op het scherm worden vertoond. Bovendien moet de bediener de mogelijkheid hebben de band te stoppen en, indien nodig, in tegengestelde richting te laten lopen wanneer verder onderzoek noodzakelijk is. Schermgrootte: het scherm van de monitor moet voldoende groot zijn om comfortabel mee te werken (doorgaans 14 inches en groter). Kenmerken van het scherm: het scherm moet flikkervrij zijn en moet ten minste 800 lijnen hebben (doorgaans 1024*1024 pixels, zoals bij hoge&nbhy;resolutie beeldschermen). Wanneer twee beeldschermen worden gebruikt, moet één beeldscherm monochroom zijn. De röntgenapparatuur moet een visuele indicatie geven bij ondoordringbare materialen. De röntgenapparatuur moet organische en anorganische stripping mogelijk maken. De systemen moeten voorzien zijn van automatische gevaarherkenning om het zoeken door de bediener te vergemakkelijken. 3. Onderhoud Er worden geen ongeoorloofde veranderingen, bijvoorbeeld bij onderhoud of reparatie, uitgevoerd. Er worden geen veranderingen aangebracht in de hardware of de programmatuur van de apparatuur, zonder dat wordt geverifieerd of de beeldprestaties niet ongunstig worden beïnvloed. De samenstelling van het materiaal van de band wordt niet gewijzigd, zonder dat wordt geverifieerd of dit niet tot veranderingen in de beeldprestaties leidt. Indien onderhoud en upgrade via een modem mogelijk zijn, moet de modemtoegang aan controle en toezicht onderworpen zijn. Aanhangsel Richtsnoeren voor de indeling van verboden voorwerpen Dit zijn richtsnoeren inzake de mogelijke vorm van wapens en aan beperkingen onderworpen voorwerpen. De vraag of een voorwerp als wapen kan worden gebruikt, moet met gezond verstand worden beoordeeld. i) Vuurwapens: elk wapen waaruit een schot kan worden afgevuurd door de kracht van een explosie, gecomprimeerde lucht of gas, met inbegrip van startpistolen en lichtkogelpistolen. ii) Messen en snij&nbhy;instrumenten: met inbegrip van sabels, zwaarden, kartonmessen, jachtmessen, souvenirmessen, vechtsportartikelen, professionele instrumenten en andere messen met een blad van 6 cm of langer en/of messen die op grond van de plaatselijke wetgeving verboden zijn. iii) Slagwapens: ploertendoders, wapenstokken, honkbalknuppels en soortgelijke instrumenten. iv) Explosieven/munitie/brandbare vloeistoffen/bijtende vloeistoffen: alle explosieven en brandbare stoffen, die alleen of in combinatie met andere voorwerpen een explosie of brand kunnen veroorzaken. Deze stoffen omvatten explosief materiaal, slagpijpjes, vuurwerk, benzine, andere brandbare vloeistoffen, munitie enz., of een combinatie daarvan. Bijtende en giftige stoffen, met inbegrip van gassen, al dan niet onder druk. v) Middelen en voorwerpen die personen uitschakelen of weerloos maken: alle soorten traangas, pepperspray en soortgelijke chemicaliën en gassen, in een pistool, een patroon of een andere houder, en andere personen uitschakelende middelen zoals elektrische wapenstokken, elektronische middelen enz. vi) Andere artikelen: ijspriemen, bergstokken, scheermessen, lange scharen, en voorwerpen die meestal niet als dodelijke of gevaarlijke wapens worden beschouwd, maar wel als wapen kunnen worden gebruikt, met inbegrip van speelgoed- of nepwapens en &nbhy;granaten. vii) Alle soorten artikelen waarvan redelijkerwijs kan worden vermoed dat ze kunnen worden gebruikt om een dodelijk wapen te simuleren, zoals onder andere: voorwerpen die op explosietuigen lijken of andere voorwerpen die eruitzien als een wapen of een gevaarlijk voorwerp. viii) Stoffen en voorwerpen die bij een chemische/biologische aanval kunnen worden gebruikt: De mogelijkheden voor chemische/biologische aanvallen omvatten het gebruik van chemische of biologische wapens voor het plegen van wederrechtelijke daden. Tot dergelijke aan beperkingen onderworpen chemische/biologische stoffen behoren, onder andere: zwavelmosterd, VX, chlorine, sarin, blauwzuur, miltvuur, botulisme, pokken, tularemie en virale hemorrhagische koorts (VHF). Zaken die eruitzien als chemische/biologische stoffen of die een dergelijke stof doen vermoeden, worden onmiddellijk gesignaleerd aan de luchthavenautoriteit, de politie, een militaire of andere terzake bevoegde autoriteit en worden buiten de voor het publiek toegankelijke terminalzones gehouden. ________________ (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12425/1/2001 – C5&nbhy;0697/2001 (1) ), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 468 (3) ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 385 (4) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0122/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 14 mei 2002, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wijziging van Richtlijn 90/619/EEG van de Raad en Richtlijnen 97/7/EG en 98/27/EG HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 47, lid 2, artikel 55 en artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (5) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (6) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In het kader van de verwezenlijking van de doelstellingen van de interne markt dienen maatregelen te worden genomen om deze interne markt geleidelijk te versterken en deze maatregelen dienen bij te dragen tot een hoog niveau van consumentenbescherming overeenkomstig de artikelen 95 en 153 van het Verdrag. (2) De verkoop op afstand van financiële diensten zal voor de consumenten zowel als voor de aanbieders van financiële diensten een van de voornaamste tastbare resultaten van de voltooiing van de interne markt vormen. (3) In het kader van de interne markt is het voor de consumenten van belang om zonder discriminatie toegang te hebben tot een zo breed mogelijke verscheidenheid van in de Gemeenschap verkrijgbare financiële diensten, zodat zij de dienst kunnen kiezen die het best in hun behoeften voorziet. Om de keuzevrijheid - een essentieel recht voor de consument - te garanderen, is een hoog niveau van consumentenbescherming nodig teneinde het vertrouwen van de consument in de verkoop op afstand te versterken. (4) Het is voor de goede werking van de interne markt essentieel dat de consumenten kunnen onderhandelen en overeenkomsten kunnen sluiten met een in andere lidstaten gevestigde aanbieder, ongeacht of deze aanbieder tevens een vestiging heeft in het land waar de consument woont. (5) Financiële diensten zijn wegens hun immaterieel karakter bijzonder geschikt voor verkoop op afstand en de invoering van een wettelijk kader moet het vertrouwen van de consument in het gebruik van nieuwe technieken voor het kopen op afstand van financiële diensten, zoals de elektronische handel, versterken. (6) Deze richtlijn dient overeenkomstig het Verdrag en het afgeleid recht te worden toegepast, Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt ("Richtlijn inzake elektronische handel") (8) betreffende de e&nbhy;handel daarbij inbegrepen, waarbij laatstgenoemde richtlijn uitsluitend van toepassing is op de transacties die onder die richtlijn vallen. (7) Deze richtlijn strekt tot verwezenlijking van bovengenoemde doelstellingen onverminderd communautaire of nationale wetgeving inzake het vrij verrichten van diensten of, in voorkomend geval, aan het toezicht door de lidstaat van ontvangst en/of de vergunnings- of toezichtstelsels in de lidstaten, wanneer dit verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht. (8) Deze richtlijn, en met name de bepalingen met betrekking tot informatie over contractuele clausules inzake het op de overeenkomst van toepassing zijnde recht en/of de bevoegde rechter, doet geen afbreuk aan de toepasselijkheid op de verkoop op afstand van financiële diensten van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (9) en van het Verdrag van Rome van 1980 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst. (9) Voor de doeleinden van het actieplan voor financiële diensten is in bepaalde gebieden een nog betere bescherming van de consument vereist. Dit betekent een grotere convergentie in onder meer niet-geharmoniseerde instellingen voor collectieve belegging, dragscodes voor beleggingsdiensten en consumentenkredieten. In afwachting van die grotere convergentie moet ervoor gezorgd worden dat de bescherming van de consument op een hoog peil blijft. (10) Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (10) bevat de voornaamste bepalingen betreffende op afstand gesloten overeenkomsten inzake goederen en diensten tussen een aanbieder en een consument. Deze richtlijn heeft echter geen betrekking op financiële diensten. (11) De Commissie heeft in de door haar verrichte analyse, die erop gericht was te bepalen of specifieke maatregelen op het gebied van de financiële diensten nodig zijn, alle belanghebbende partijen uitgenodigd om hun mening kenbaar te maken, met name in verband met de opstelling van haar Groenboek "Financiële diensten: voldoen aan de verwachtingen van de consument". Uit het in dit verband gevoerde overleg is de noodzaak gebleken om de consumentenbescherming op dit gebied te versterken. De Commissie heeft derhalve besloten een specifiek voorstel inzake de verkoop op afstand van financiële diensten te formuleren. (12) Indien de lidstaten tegenstrijdige of uiteenlopende regelingen zouden vaststellen om de consumenten bij de verkoop op afstand van financiële diensten te beschermen, zou zulks een negatief effect hebben op de werking van de interne markt en op de concurrentie tussen bedrijven in deze markt. Derhalve is het noodzakelijk ter zake op communautair niveau gemeenschappelijke regels in te voeren, zonder daarbij de algemene bescherming van de consument in de lidstaten aan te tasten. (13) Door deze richtlijn moet een hoog niveau van consumentenbescherming worden gewaarborgd, teneinde het vrije verkeer van financiële diensten te verzekeren. De lidstaten mogen geen andere bepalingen opleggen dan die welke deze richtlijn voor de door haar geharmoniseerde gebieden vaststelt, tenzij specifiek anders aangegeven in deze richtlijn. (14) Deze richtlijn bestrijkt alle financiële diensten die op afstand kunnen worden verricht. Sommige financiële diensten vallen evenwel onder specifieke communautaire regelgeving welke op deze financiële diensten van toepassing blijft. Niettemin is het wenselijk beginselen vast te stellen met betrekking tot de verkoop op afstand van dergelijke diensten. (15) Een overeenkomst op afstand wordt gekenmerkt door het gebruik van een of meer technieken voor communicatie op afstand. Die verschillende technieken worden gebruikt in het kader van een georganiseerd systeem voor verkoop of dienstverrichting op afstand zonder dat de leverancier en de consument gelijktijdig aanwezig zijn. De voortdurende ontwikkeling van deze technieken noopt ertoe beginselen vast te stellen die ook voor nog maar weinig gebruikte technieken gelden. Derhalve zijn overeenkomsten op afstand diegene waarbij het aanbod, de onderhandeling en het sluiten op afstand gebeuren. (16) Eenzelfde overeenkomst bestaande uit opeenvolgende verrichtingen of een reeks in de tijd gespreide, aparte verrichtingen van dezelfde aard kan in de verschillende lidstaten uiteenlopende juridische kwalificaties krijgen. Het is echter van belang dat deze richtlijn in alle lidstaten op dezelfde wijze wordt toegepast. Met het oog hierop moet ervan worden uitgegaan dat deze richtlijn van toepassing is op de eerste van een reeks opeenvolgende verrichtingen of de eerste van een reeks in de tijd gespreide, aparte verrichtingen die geacht kunnen worden een geheel te vormen, zulks ongeacht de vraag of die verrichting of reeks verrichtingen in slechts één overeenkomst dan wel in opeenvolgende aparte overeenkomsten is of zijn geregeld. (17) Onder een "initieel akkoord over diensten" wordt bijvoorbeeld verstaan het openen van een bankrekening, het aanschaffen van een kredietkaart, het afsluiten van een portefeuillebeheerscontract. Onder "verrichtingen" wordt bijvoorbeeld verstaan geld op een bankrekening deponeren of ervan opnemen, betalen met een kredietkaart, transacties verrichten in het kader van een portefeuillebeheerscontract. Het toevoegen van nieuwe elementen aan een initieel akkoord over diensten, zoals de mogelijkheid om een instrument voor elektronisch betalen te gebruiken in combinatie met een bestaande bankrekening, vormt geen "verrichting", maar een aanvullende overeenkomst, waarop deze richtlijn van toepassing is. De inschrijving op nieuwe rechten van deelneming in dezelfde instelling voor collectieve belegging wordt als één van een reeks "opeenvolgende verrichtingen van dezelfde aard" beschouwd. (18) Deze richtlijn bestrijkt een door de financiële dienstverrichter georganiseerd dienstverrichtingsstelsel, met uitsluiting van het strikt incidenteel verrichten van diensten buiten een commerciële structuur die erop gericht is overeenkomsten op afstand te sluiten. (19) De aanbieder is de persoon die de diensten op afstand verricht. Deze richtlijn dient echter ook van toepassing te zijn indien bij een of meer stadia van de verkoop een tussenpersoon betrokken is. Gelet op de aard en de mate van deze betrokkenheid, dienen de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn ook op een dergelijke tussenpersoon van toepassing te zijn, ongeacht diens juridische status. (20) Onder duurzame dragers worden met name verstaan computerdiskettes, cd-rom's, DVD's en de harde schijf van de computer van de consument waarop de elektronische post wordt opgeslagen, maar niet Internet-websites, tenzij die voldoen aan de in de definitie van duurzame drager opgenomen criteria. (21) Het gebruik van technieken voor communicatie op afstand mag niet tot een ongerechtvaardigde vermindering van de aan de consument verstrekte informatie leiden. Deze richtlijn bevat ter wille van de doorzichtigheid minimumvereisten om ervoor te zorgen dat de consument voldoende wordt ingelicht, zowel voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst als daarna. De consument moet vóór de sluiting van de overeenkomst de nodige informatie ontvangen om de aangeboden financiële dienst op zijn waarde te kunnen schatten en zo een beter geïnformeerde keuze te kunnen maken. De aanbieder moet uitdrukkelijk vermelden hoe lang zijn aanbod ongewijzigd van kracht blijft. (22) De in deze richtlijn genoemde informatie-elementen betreffen informatie van algemene aard die voor alle soorten financiële diensten geldt. Andere informatievereisten in verband met een bepaalde dienst, zoals de dekking van een verzekeringspolis worden niet alleen in deze richtlijn gespecificeerd. Dergelijke informatie dient, naar gelang van het geval, te worden verstrekt overeenkomstig de ter zake geldende communautaire wetgeving of overeenkomstig de nationale wetgeving strokend met het Gemeenschapsrecht. (23) Voor een optimale bescherming van de consument is het van belang dat deze voldoende wordt ingelicht over de bepalingen van deze richtlijn en van eventuele gedragscodes ter zake, en dat hij beschikt over een herroepingsrecht. (24) Wanneer het herroepingsrecht niet van toepassing is omdat de consument uitdrukkelijk om de uitvoering van een overeenkomst verzoekt, moet de aanbieder de consument daarvan in kennis stellen. (25) De consument moet tegen ongevraagde verstrekking van diensten worden beschermd; hij moet bij ongevraagde verstrekking van diensten van alle verplichtingen zijn ontheven, waarbij het feit dat de consument niet reageert, niet kan worden uitgelegd als zou hij met de verstrekking instemmen. Deze regel doet echter geen afbreuk aan de stilzwijgende verlenging van tussen partijen op geldige wijze gesloten overeenkomsten, indien het recht van de lidstaten een dergelijke stilzwijgende verlenging toestaat. (26) De lidstaten dienen passende maatregelen te nemen om consumenten die niet via bepaalde communicatiemiddelen of op bepaalde tijdstippen wensen te worden benaderd, op doeltreffende wijze tegen dergelijke contacten te beschermen. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de specifieke waarborgen die de consument geboden worden door de communautaire wetgeving op het gebied van de bescherming van persoonsgegevens en de persoonlijke levenssfeer. (27) Voor de bescherming van de consument dienen de lidstaten voor de beslechting van eventuele geschillen tussen consumenten en aanbieders te zorgen voor passende en doelmatige klachten- en verhaalsprocedures, eventueel gebruik makend van bestaande procedures. (28) Het is wenselijk dat de lidstaten de publiekrechtelijke of privaatrechtelijke instanties die voor de buitengerechtelijke beslechting van geschillen zijn opgericht, aanmoedigen samen te werken bij het oplossen van grensoverschrijdende geschillen. Deze samenwerking zou met name kunnen beogen de consument in staat te stellen zich met klachten over in andere lidstaten gevestigde aanbieders te richten tot de buitengerechtelijke organen in de lidstaat waar hij woont. De oprichting van FIN-NET biedt een verhoogde bijstand aan consumenten wanneer zij gebruik maken van grensoverschrijdende diensten. (29) Deze richtlijn laat de uitbreiding door de lidstaten, overeenkomstig het Gemeenschapsrecht, van de door deze richtlijn geboden bescherming tot organisaties zonder winstoogmerk of tot personen die van financiële diensten gebruik maken om ondernemer te worden, onverlet. (30) Deze richtlijn bestrijkt de gevallen waarin de nationale wetgeving het concept kent van de consument die een bindende contractuele verklaring aflegt. (31) De bepaling in deze richtlijn over de taalkeuze van de aanbieder laat de conform de Gemeenschapswetgeving vastgestelde nationale bepalingen met betrekking tot de taalkeuze onverlet. (32) De Gemeenschap en de lidstaten zijn in het kader van de algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS) verbintenissen aangegaan betreffende de mogelijkheid voor de consumenten om in het buitenland bancaire en beleggingsdiensten aan te kopen. De GATS staat de lidstaten toe op prudentiële gronden maatregelen te nemen, onder andere ter bescherming van beleggers, depositohouders, polishouders of personen aan wie een aanbieder van financiële diensten een financiële dienst verschuldigd is. Dergelijke maatregelen mogen geen beperkingen opleggen die verder gaan dan voor de bescherming van de consumenten noodzakelijk is. (33) Met het oog op de aanneming van deze richtlijn dient het toepassingsgebied van de Richtlijnen 97/7/EG en 98/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het doen staken van inbreuken in het kader van de bescherming van de consumentenbelangen (11) te worden aangepast, hetgeen eveneens geldt voor de draagwijdte van de opzeggingstermijn in Richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten (12) . (34) Aangezien de doelstelling van deze maatregel, namelijk het opstellen van gemeenschappelijke regels voor de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten, onvoldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve beter op het niveau van de Gemeenschap kan geschieden, kan de Gemeenschap overeenkomstig het beginsel van subsidiariteit als bedoeld in artikel 5 van het Verdrag maatregelen vaststellen. Overeenkomstig het beginsel van evenredigheid als bedoeld in genoemd artikel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen noodzakelijk is om deze doelstelling te bereiken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel en toepassingsgebied 1. Deze richtlijn heeft tot doel de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten nader tot elkaar te brengen. 2. In geval van overeenkomsten betreffende financiële diensten die een initieel akkoord over diensten omvatten, gevolgd door opeenvolgende verrichtingen of een reeks in de tijd gespreide aparte verrichtingen van dezelfde aard, is deze richtlijn alleen van toepassing op het initiële akkoord. Ingeval een initieel akkoord over diensten ontbreekt, maar de opeenvolgende verrichtingen of een reeks in de tijd gespreide aparte verrichtingen van dezelfde aard tussen dezelfde overeenkomstsluitende partijen worden uitgevoerd, zijn de artikelen 3 en 4 uitsluitend van toepassing wanneer de eerste verrichting wordt uitgevoerd. Indien er evenwel langer dan één jaar geen verrichting van dezelfde aard wordt uitgevoerd, wordt de uitvoering van de volgende verrichting geacht de uitvoering van de eerste van een nieuwe reeks verrichtingen te zijn en zijn de artikelen 3 en 4 dienovereenkomstig van toepassing. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Vóór het sluiten van de overeenkomst op afstand aan de consument te verstrekken informatie 1. De consument ontvangt geruime tijd voordat hij is gebonden door een overeenkomst op afstand of een aanbod, de volgende informatie betreffende: 2. De in lid 1 bedoelde informatie, waarvan het commerciële oogmerk duidelijk vast te stellen moet zijn, wordt duidelijk en begrijpelijk medegedeeld op een wijze die passend is bij de gebruikte techniek voor communicatie op afstand, daarbij met name rekening houdend met de beginselen van eerlijkheid bij handelstransacties en de beginselen inzake de bescherming van krachtens de wetgeving van de lidstaten handelingsonbekwame personen, zoals minderjarigen. 3. Bij communicatie via spraaktelefonie: De aanbieder deelt de consument mee dat op verzoek andere informatie beschikbaar is, en stelt hem in kennis van de aard van die informatie. De aanbieder verstrekt in elk geval de volledige informatie wanneer hij voldoet aan zijn verplichtingen krachtens artikel 5. 4. Informatie over contractuele verplichtingen, die in de precontractuele fase aan de consument wordt meegedeeld, dient in overeenstemming te zijn met de contractuele verplichtingen die in geval van het sluiten van de overeenkomst zouden gelden op grond van het toepasselijk geachte recht. Artikel 4 Aanvullende informatievereisten 1. Wanneer bepalingen van de Gemeenschapswetgeving inzake financiële diensten additionele eisen inzake vooraf te verstrekken informatie behelzen bovenop de in artikel 3, lid 1, vermelde eisen, blijven die additionele eisen van toepassing. 2. In afwachting van verdere harmonisatie mogen de lidstaten strengere bepalingen inzake vooraf te verstrekken informatie handhaven of invoeren, wanneer deze bepalingen in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht. 3. De lidstaten doen de Commissie mededeling van nationale bepalingen inzake vooraf te verstrekken informatie als bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel wanneer deze de in artikel 3, lid 1, vermelde eisen aanvullen. De Commissie houdt rekening met de meegedeelde nationale bepalingen bij het uitbrengen van het in artikel 20, lid 2, bedoelde verslag. 4. Met het oog op een hoge mate van transparantie zorgt de Commissie er met alle passende middelen voor dat informatie over de haar meegedeelde nationale bepalingen ter beschikking wordt gesteld van de consumenten en de aanbieders. Artikel 5 Mededeling van de contractvoorwaarden en van de vooraf te verstrekken informatie 1. Ruim voordat de consument gebonden is door een overeenkomst op afstand of een aanbod, stelt de aanbieder de consument in kennis van alle contractvoorwaarden en van de in artikel 3, lid 1, en artikel 4 bedoelde informatie, op papier of via een andere voor de consument beschikbare en toegankelijke duurzame drager. 2. De aanbieder voldoet onmiddellijk na de sluiting van de overeenkomst aan zijn verplichting krachtens lid 1 wanneer de overeenkomst op afstand op verzoek van de consument is gesloten met gebruikmaking van een techniek voor communicatie op afstand waarmee de contractvoorwaarden en de informatie niet overeenkomstig lid 1 kunnen worden verstrekt. 3. Gedurende de contractuele relatie heeft de consument te allen tijde het recht om de contractvoorwaarden op papier te verlangen. Voorts heeft de consument het recht om het gebruik van een ander middel voor de communicatie op afstand te verlangen, tenzij dat niet met de gesloten overeenkomst of de aard van de verstrekte financiële dienst te verenigen is. Artikel 6 Herroepingsrecht 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de consument beschikt over een termijn van 14 kalenderdagen om de overeenkomst zonder boete en zonder opgave van redenen te herroepen. Voor overeenkomsten op afstand betreffende levensverzekeringen die onder Richtlijn 90/619/EEG vallen en verrichtingen met betrekking tot individuele pensioenen bedraagt de termijn 30 kalenderdagen. De termijn waarop een overeenkomst kan worden herroepen gaat in: De lidstaten kunnen in aanvulling op het herroepingsrecht bepalen dat de uitvoerbaarheid van overeenkomsten op afstand betreffende beleggingsdiensten voor dezelfde termijn wordt geschorst als in dit lid bepaald. 2. Het herroepingsrecht is niet van toepassing op: 3. De lidstaten kunnen bepalen dat het herroepingsrecht niet geldt: Dit lid doet niet af aan het recht op bedenktijd van consumenten die woonachtig zijn in een lidstaat waar dit recht op het tijdstip van de aanneming van deze richtlijn bestaat. 4. De lidstaten die gebruikmaken van de in lid 3 bedoelde mogelijkheid, doen hiervan mededeling aan de Commissie. 5. De Commissie stelt de door de lidstaten meegedeelde informatie beschikbaar aan het Europees Parlement en de Raad, en zorgt ervoor dat deze ook beschikbaar is voor consumenten en aanbieders die hierom verzoeken. 6. Wanneer de consument zijn herroepingsrecht uitoefent, moet hij daarvan vóór het verstrijken van de vastgestelde termijn op naar het nationale recht aantoonbare wijze kennis geven volgens de instructies die hem overeenkomstig artikel 3, lid 1, punt 3), onder d), zijn gegeven. De kennisgeving wordt als tijdig aangemerkt, indien zij schriftelijk of op een voor de ontvanger beschikbare en toegankelijke duurzame drager is verzonden vóór het verstrijken van de termijn. 7. Dit artikel is niet van toepassing op kredietovereenkomsten die zijn ontbonden onder de voorwaarden van artikel 6, lid 4, van Richtlijn 97/7/EG of van artikel 7 van Richtlijn 94/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen (15) . Indien aan een overeenkomst op afstand voor een bepaalde financiële dienst een andere overeenkomst is gehecht betreffende diensten die worden geleverd door de aanbieder of door een derde op grond van een overeenkomst tussen de derde en de aanbieder, wordt die bijkomende overeenkomst zonder boete ontbonden indien de consument zijn herroepingsrecht als bedoeld in artikel 6, lid 1, uitoefent. 8. Dit artikel doet geen afbreuk aan de wetten en voorschriften van de lidstaten inzake de ontbinding of beëindiging of niet-uitvoerbaarheid van overeenkomsten op afstand of inzake het recht van een consument om zijn contractuele verplichtingen vóór het verstrijken van de in de overeenkomst op afstand vastgestelde termijn na te komen. Deze bepaling is van toepassing ongeacht de voorwaarden voor en de rechtsgevolgen van de ontbinding van de overeenkomst. Artikel 7 Betaling van vóór de herroeping geleverde diensten 1. Maakt de consument van het in artikel 6, lid 1, bedoelde herroepingsrecht gebruik, dan kan van hem niet meer worden verlangd dan onverwijlde betaling van de financiële dienst die de aanbieder krachtens de overeenkomst op afstand effectief heeft geleverd. Met de uitvoering van de overeenkomst kan pas een begin worden gemaakt nadat de consument toestemming heeft gegeven. Het te betalen bedrag mag: 2. De lidstaten kunnen bepalen dat van de consument in het geheel geen betaling kan worden verlangd in geval van herroeping van een verzekeringsovereenkomst. 3. De aanbieder mag van de consument slechts betaling op grond van lid 1 verlangen indien hij kan aantonen dat de consument overeenkomstig artikel 3, lid 1, punt 3, onder a), naar behoren geïnformeerd was over het te betalen bedrag. Hij mag deze betaling evenwel in geen geval verlangen wanneer hij zonder dat de consument daarom heeft verzocht, vóór het verstrijken van de in artikel 6, lid 1, bedoelde herroepingstermijn, met de uitvoering van de overeenkomst begonnen is. 4. De aanbieder betaalt de consument zo spoedig mogelijk en uiterlijk binnen 30 kalenderdagen alle bedragen terug die hij krachtens de overeenkomst op afstand van hem ontvangen heeft, met uitzondering van het in lid 1 bedoelde bedrag. Deze termijn gaat in op de dag waarop de aanbieder de kennisgeving van de herroeping ontvangt. 5. De consument retourneert de aanbieder onverwijld, en uiterlijk binnen 30 kalenderdagen, alle bedragen en/of zaken die hij van de aanbieder heeft ontvangen. Deze termijn gaat in op de dag waarop de consument de kennisgeving van zijn herroeping verzendt. Artikel 8 Betaling per kaart De lidstaten zorgen voor passende maatregelen opdat de consument in geval van frauduleus gebruik van zijn betaalkaart in het kader van overeenkomsten op afstand Artikel 9 Niet-gevraagde diensten Onverminderd de bepalingen van de lidstaten betreffende stilzwijgende verlenging van overeenkomsten op afstand, nemen de lidstaten wanneer stilzwijgende verlenging is toegestaan, de nodige maatregelen om: Artikel 10 Niet-gevraagde mededelingen 1. Voor het gebruik van de volgende technieken voor communicatie op afstand door een aanbieder is de voorafgaande instemming van de consument vereist: 2. De lidstaten zorgen ervoor dat andere dan de in lid 1 genoemde technieken voor communicatie op afstand waarmee een individuele communicatie tot stand kan worden gebracht, 3. De in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen mogen geen kosten voor de consument met zich meebrengen. Artikel 11 Sancties De lidstaten voorzien in passende sancties voor inbreuken door de aanbieder op krachtens deze richtlijn aangenomen nationale bepalingen. Daartoe kunnen zij met name bepalen dat de consument de overeenkomst op elk moment zonder kosten en zonder boete kan opzeggen. De genoemde sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn. Artikel 12 Dwingend karakter van de bepalingen van de richtlijn 1. De consument kan geen afstand doen van de rechten die hem krachtens deze richtlijn worden toegekend. 2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen opdat de consument de bescherming van deze richtlijn niet zou verliezen doordat het recht van een derde land gekozen is als toepasselijk op de overeenkomst, als er een nauwe samenhang bestaat tussen die overeenkomst en het grondgebied van een of meer lidstaten. Artikel 13 Rechterlijk of administratief beroep 1. De lidstaten zorgen ervoor dat er passende en doeltreffende middelen zijn om deze richtlijn in het belang van de consument te doen naleven. 2. De in lid 1 bedoelde middelen omvatten bepalingen volgens welke een of meer van onderstaande, naar nationaal recht bepaalde instanties zich overeenkomstig het nationale recht tot de bevoegde rechterlijke of administratieve instanties kunnen wenden om de nationale bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn te doen naleven: 3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de exploitanten en aanbieders van technieken voor communicatie op afstand, indien zij daartoe in staat zijn, een einde maken aan praktijken die op grond van een aan hen betekende beslissing van een rechterlijke, administratieve of toezichthoudende instantie strijdig bevonden zijn met de bepalingen van deze richtlijn. Artikel 14 Buitengerechtelijk beroep 1. De lidstaten bevorderen adequate en doeltreffende buitengerechtelijke klachten&nbhy; en beroepsprocedures voor de beslechting van geschillen van consumenten betreffende op afstand verstrekte financiële diensten. 2. De lidstaten moedigen de voor de buitengerechtelijke beslechting van geschillen verantwoordelijke instanties er met name toe aan samen te werken bij het oplossen van grensoverschrijdende geschillen betreffende op afstand verstrekte financiële diensten. Artikel 15 Bewijslast Onverminderd artikel 7, lid 3, kunnen de lidstaten bepalen dat bij de aanbieder de bewijslast ligt met betrekking tot de naleving van de verplichtingen inzake voorlichting van de consument door de aanbieder en met betrekking tot de instemming van de consument met de sluiting van de overeenkomst en in voorkomend geval met de uitvoering ervan. Een contractvoorwaarde die de bewijslast voor de naleving van alle of een deel van de verplichtingen die krachtens deze richtlijn op de aanbieder rusten, bij de consument legt, geldt als een oneerlijk beding in de zin van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (16) . Artikel 16 Overgangsmaatregelen De lidstaten mogen aanbieders die gevestigd zijn in een lidstaat waar deze richtlijn nog niet in nationaal recht is omgezet en geen verplichtingen bestaan die overeenkomen met de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn, nationale regels opleggen die met deze richtlijn overeenstemmen. Artikel 17 Richtlijn 90/619/EEG Artikel 15, lid 1, eerste alinea, van Richtlijn 90/619/EEG wordt vervangen door: "1. Elke lidstaat schrijft voor dat een verzekeringnemer die een individuele levensverzekering aangaat, beschikt over een termijn van 30 kalenderdagen, te rekenen vanaf het tijdstip waarop hem wordt meegedeeld dat de overeenkomst is gesloten, om deze overeenkomst op te zeggen.". Artikel 18 Richtlijn 97/7/EG Richtlijn 97/7/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) het eerste streepje van artikel 3, lid 1, wordt vervangen door: "- betreffende financiële diensten waarop Richtlijn 2002/../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten * van toepassing is. __________ * PB L ."; 2) bijlage II wordt geschrapt. Artikel 19 Richtlijn 98/27/EG Aan de bijlage van Richtlijn 98/27/EG wordt het volgende punt 11 toegevoegd: "11. Richtlijn 2002/../EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en houdende wijziging van de Richtlijnen 90/619/EEG van de Raad, 97/7/EG en 98/27/EG * . ___________ * PB L .". Artikel 20 Evaluatie 1. Na de uitvoering van deze richtlijn onderzoekt de Commissie de werking van de interne markt op het gebied van financiële diensten met betrekking tot de verkoop van deze diensten. Daarbij dient zij een gedetailleerde analyse te maken van de moeilijkheden die door consumenten en aanbieders worden ondervonden of kunnen worden ondervonden, in het bijzonder die welke voortvloeien uit verschillen tussen nationale informatie- en herroepingsbepalingen. 2. Uiterlijk ...... (17) brengt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag uit over de problemen waarmee consumenten en aanbieders die financiële diensten kopen, respectievelijk verkopen, geconfronteerd worden, indien nodig vergezeld van voorstellen tot wijziging en/of verder harmonisatie van de bepalingen over informatie en het herroepingsrecht in de Gemeenschapswetgeving op het gebied van financiële diensten en/of in artikel 3. Artikel 21 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ...... (18) * aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan, naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden door de lidstaten vastgesteld. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen, alsmede een transponeringstabel waarin wordt aangegeven in welke nationale bepalingen de bepalingen van deze richtlijn zijn verwerkt. Artikel 22 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 23 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14854/1/2001 – C5&nbhy;0070/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 832 (2) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5&nbhy;0143/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt de Commissie een diepgaand onderzoek uit te voeren naar de situatie van werknemers met nieuwe arbeidsbetrekkingen in de lidstaten, in het bijzonder economisch afhankelijke (ondergeschikte) werknemers, en met het Europees Parlement een gezamenlijke hoorzitting hierover te organiseren; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 14 mei 2002 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 80/987/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemersbij insolventie van de werkgever HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 137, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (3) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (4) , Na raadpleging van het Comité van de regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In punt 7 van het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werknemers, dat op 9 december 1989 is goedgekeurd, wordt gesteld dat de verwezenlijking van de interne markt moet leiden tot een verbetering van de levensstandaard en arbeidsvoorwaarden voor de werknemers in de Europese Gemeenschap en dat daar waar nodig deze verbetering moet leiden tot een verdere ontwikkeling van bepaalde aspecten van de arbeidsreglementering, zoals de procedures inzake collectief ontslag of die in verband met faillissementen. (2) Richtlijn 80/987/EEG (6) heeft tot doel werknemers bij insolventie van hun werkgever een minimum aan bescherming te bieden. Daartoe moeten de lidstaten een fonds oprichten dat de honorering van de onvervulde loonaanspraken van de betrokken werknemers waarborgt. (3) Wegens de evolutie van het insolventierecht in de lidstaten en de ontwikkeling van de interne markt moeten sommige bepalingen van die richtlijn worden aangepast. (4) Voor een grotere rechtszekerheid en transparantie moeten onder andere de werkingssfeer en bepaalde definities van Richtlijn 80/987/EEG worden verduidelijkt. Meer bepaald moeten in de richtlijn de mogelijkheden tot uitsluiting die aan de lidstaten worden geboden, worden verduidelijkt, en moet derhalve de bijlage bij de richtlijn worden geschrapt. (5) Met het oog op een billijke bescherming van de betrokken werknemers is het passend de definitie van staat van insolventie aan de nieuwe wetgevingstendensen ter zake in de lidstaten aan te passen en dit begrip uit te breiden tot andere insolventieprocedures dan liquidatie. Teneinde de betalingsverplichting van het waarborgfonds vast te stellen, zouden de lidstaten de mogelijkheid moeten hebben in dit verband te bepalen dat een toestand van insolventie die aanleiding geeft tot verscheidene insolventieprocedures, behandeld zal worden alsof het om één enkele insolventieprocedure ging. (6) Er moet voor worden gezorgd dat de werknemers zoals bedoeld in Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (7) , Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (8) en Richtlijn 91/383/EEG van de Raad van 25 juni 1991 ter aanvulling van de maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van de werknemers met arbeidsbetrekkingen voor bepaalde tijd of uitzendarbeid-betrekkingen (9) , niet van de werkingssfeer van deze richtlijn worden uitgesloten. (7) Om de rechtszekerheid van de werknemers bij insolventie van ondernemingen met activiteiten in verscheidene lidstaten te waarborgen en de rechten van de werknemers te versterken in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen moet een bepaling worden ingevoerd waarin uitdrukkelijk wordt vastgesteld welk fonds in deze gevallen bevoegd is terzake van de honorering van de loonaanspraken, en die als doel van de samenwerking tussen de bevoegde overheidsdiensten van de lidstaten bepaalt dat de onvervulde aanspraken van de werknemers zo spoedig mogelijk gehonoreerd moeten worden. Bovendien moet voor de nodige samenwerking tussen de bevoegde overheidsdiensten van de lidstaten worden gezorgd, opdat de desbetreffende bepalingen juist worden toegepast. (8) De lidstaten dienen ten aanzien van de verantwoordelijkheid van de waarborgfondsen beperkingen te kunnen vaststellen die verenigbaar zijn met het sociale doel van de richtlijn en waarbij uitgegaan kan worden van de uiteenlopende hoogte van de betalingsaanspraken. (9) Om met name in grensoverschrijdende gevallen gemakkelijker te kunnen vaststellen welke soorten insolventieprocedures toepassing vinden, moet ervoor worden gezorgd dat de lidstaten de insolventieprocedures waarbij het waarborgfonds wordt ingeschakeld, aan de Commissie en de andere lidstaten meedelen. (10) Bijgevolg dient Richtlijn 80/987/EEG dienovereenkomstig te worden gewijzigd. (11) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk aanpassing van enkele bepalingen van Richtlijn 80/987/EEG teneinde rekening te houden met ontwikkelingen van de activiteiten van de ondernemingen in de Gemeenschap, niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te bereiken. (12) De Commissie dient aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor te leggen over de tenuitvoerlegging en toepassing van deze richtlijn, waarbij met name wordt ingegaan op de nieuwe arbeidsvormen die in de lidstaten ontstaan. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 80/987/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) de titel wordt vervangen door: "Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever"; 2) afdeling I wordt vervangen door: "AFDELING I Werkingssfeer en definities Artikel 1 1. Deze richtlijn is van toepassing op uit arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voortvloeiende aanspraken van werknemers tegenover werkgevers die in staat van insolventie in de zin van artikel 2, lid 1, verkeren. 2. De lidstaten kunnen bij wijze van uitzondering de aanspraken van bepaalde categorieën werknemers van de werkingssfeer van deze richtlijn uitsluiten op grond van het bestaan van andere waarborgen, indien vaststaat dat deze de belanghebbenden een zelfde mate van bescherming bieden als deze richtlijn. 3. Indien een dergelijke bepaling al van toepassing is in hun nationale wetgeving, kunnen de lidstaten de volgende categorieën van de werkingssfeer van deze richtlijn blijven uitsluiten: Artikel 2 1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt een werkgever geacht in staat van insolventie te verkeren wanneer is verzocht om opening van een in de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een lidstaat neergelegde, op de insolventie van de werkgever berustende collectieve procedure die ertoe leidt dat deze het beheer en de beschikking over zijn vermogen geheel of ten dele verliest en dat een curator of een persoon met een vergelijkbare functie wordt aangewezen, en wanneer de uit hoofde van de genoemde wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen bevoegde autoriteit: 2. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het nationale recht met betrekking tot de definitie van de termen "werknemer", "werkgever", "bezoldiging", "verkregen recht" of "recht in wording". De lidstaten mogen echter de volgende categorieën niet van de werkingssfeer van deze richtlijn uitsluiten: 3. De lidstaten kunnen het verkrijgen van het recht van werknemers op het voordeel van deze richtlijn niet laten afhangen van een minimale duur van de arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding. 4. Deze richtlijn belet de lidstaten niet de bescherming van werknemers uit te breiden tot andere insolventiegevallen , zoals feitelijke blijvende stopzetting van betalingen, die zijn vastgesteld door middel van andere in de nationale wetgeving neergelegde procedures, die verschillen van de in lid 1 genoemde. Dergelijke procedures brengen evenwel geen waarborgverplichting voor de instellingen van de overige lidstaten met zich mee in de gevallen als bedoeld in afdeling III bis."; 3) de artikelen 3 en 4 worden vervangen door: "Artikel 3 De lidstaten treffen de nodige maatregelen opdat waarborgfondsen onder voorbehoud van artikel 4 de onvervulde aanspraken van de werknemers honoreren die voortvloeien uit arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen , met inbegrip van de ontslagvergoeding bij beëindiging van de arbeidsverhouding, indien de nationale wetgeving hierin voorziet . De aanspraken die het waarborgfonds honoreert, betreffen de onbetaalde lonen over een periode vóór en/of, in voorkomend geval, na een door de lidstaten vastgestelde datum. Artikel 4 1. De lidstaten hebben de bevoegdheid om de in artikel 3 bedoelde betalingsverplichting van de waarborgfondsen te beperken. 2. Indien de lidstaten van de in lid 1 bedoelde bevoegdheid gebruik maken, stellen zij de periode vast waarover het waarborgfonds de onvervulde aanspraken honoreert. Deze periode mag echter niet korter zijn dan een periode die betrekking heeft op de bezoldiging over de laatste drie maanden van de arbeidsbetrekking vóór en/of na de in artikel 3 bedoelde datum. De lidstaten kunnen bepalen dat deze minimumperiode van drie maanden binnen een referentieperiode van ten minste zes maanden dient te vallen. De lidstaten met een referentieperiode van ten minste achttien maanden kunnen de periode waarvoor het waarborgfonds de onvervulde aanspraken honoreert, tot acht weken beperken. In dit geval wordt de minimumperiode berekend op basis van de voor de werknemer meest gunstige periodes. 3. De lidstaten kunnen bovendien plafonds vaststellen voor de betalingen door het waarborgfonds. Deze plafonds mogen evenwel niet lager zijn dan een minimum dat sociaal verenigbaar is met het sociale doel van deze richtlijn. Indien de lidstaten van deze bevoegdheid gebruik maken, delen zij aan de Commissie mee welke methoden zij hanteren om het plafond vast te stellen."; 4) de volgende afdeling wordt ingevoegd: "AFDELING III bis Bepalingen inzake grensoverschrijdende gevallen Artikel 8 bis 1. Wanneer een onderneming met activiteiten op het grondgebied van ten minste twee lidstaten in staat van insolventie verkeert in de zin van artikel 2, lid 1, is het waarborgfonds dat bevoegd is om de onvervulde aanspraken van de werknemers te honoreren, het fonds van de lidstaat op het grondgebied waarvan de werknemers gewoonlijk hun arbeid verrichten of verrichtten. 2. De omvang van de rechten van de werknemers wordt bepaald door het recht waaronder het bevoegde waarborgfonds valt. 3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in de in lid 1 van dit artikel bedoelde gevallen de beslissingen in het kader van een insolventieprocedure in de zin van artikel 2, lid 1, waarvan de opening is gevraagd in een andere lidstaat, in aanmerking worden genomen om de staat van insolventie van de werkgever in de zin van deze richtlijn vast te stellen. Artikel 8 ter 1. Ter fine van de uitvoering van artikel 8 bis zorgen de lidstaten voor uitwisseling van ter zake dienende informatie tussen de bevoegde overheidsdiensten en/of de in artikel 3 bedoelde waarborgfondsen, waardoor met name de onvervulde loonaanspraken ter kennis van het bevoegde waarborgfonds kunnen worden gebracht. 2. De lidstaten delen de Commissie en de overige lidstaten de relevante informatie van hun bevoegde overheidsdiensten en/of waarborgfondsen mee. De Commissie stelt deze informatie ter beschikking van het publiek."; 5) aan artikel 9 wordt de volgende alinea toegevoegd: "De toepassing van deze richtlijn vormt onder geen beding een reden ter rechtvaardiging van een achteruitgang ten opzichte van de in de lidstaten heersende toestand met betrekking tot het algemene beschermingsniveau van werknemers op het door deze richtlijn bestreken terrein."; 6) aan artikel 10 wordt het volgende punt toegevoegd: "c) om de in artikel 3 bedoelde verplichting tot honorering van aanspraken of de in artikel 7 bedoelde verplichting tot garantie te weigeren of te beperken, indien een werknemer in eigen persoon of samen met nauwe verwanten eigenaar was van een essentieel deel van de onderneming of de vestiging van de werkgever en aanzienlijke invloed had op de activiteiten ervan."; 7) 7 ) het volgende artikel wordt ingevoegd: "Artikel 10 bis De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de soorten nationale insolventieprocedures die binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallen, alsook van alle daarop betrekking hebbende wijzigingen. De Commissie maakt deze kennisgevingen bekend in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen."; 8) de bijlage wordt geschrapt. Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (10) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij passen de in de eerste alinea bedoelde bepalingen toe op iedere staat van insolventie van een werkgever die na de datum van inwerkingtreding van die bepalingen intreedt. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4 Uiterlijk op ... (11) legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de tenuitvoerlegging en toepassing van deze richtlijn in de lidstaten. Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 584 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 149, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0497/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0132/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 mei 2002, met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2002/EG van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van het Europees Jaar van opvoeding door sport 2004 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 149, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, Gezien het advies van het Comité van de regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De bevordering van onderwijs van hoog gehalte is één van de doelstellingen van de Europese Unie. (2) De educatieve waarden van de sport zijn erkend door de Europese Raad van Nice op 7, 8 en 9 december 2000, die daarmee vorige verklaringen heeft bevestigd, met name Verklaring 29 gehecht aan de Slotakte van Amsterdam, waarin staat dat sport een rol vervult bij het smeden van de identiteit van de volkeren. (3) De Europese Raad van Nice heeft de communautaire instellingen verzocht bij hun optreden uit hoofde van de verschillende Verdragsbepalingen rekening te houden met de educatieve waarden van de sport, en heeft er met name op gewezen dat het van belang is dat de lidstaten, met de steun van de Gemeenschap, het vrijwilligerswerk aanmoedigen. (4) De resolutie van de Raad en de ministers van jeugdzaken, in het kader van de Raad bijeen van 17 december 1999, over buitenschoolse vorming als aspect van sportactiviteiten in de jeugdprogramma's van de Europese Gemeenschap (4) , is van oordeel dat sportactiviteiten een pedagogische waarde kunnen hebben en zodoende kunnen bijdragen tot het verstevigen van de civiele samenleving en verzoekt de Commissie om, in samenwerking met de lidstaten, een samenhangende aanpak te ontwerpen teneinde het vormingspotentieel van sportactiviteiten optimaal te benutten. (5) In zijn resolutie van 7 september 2000 (5) teneinde de bestaande sportstructuren te vrijwaren en de sport haar sociale functie te laten behouden benadrukte het Europees Parlement de educatieve en maatschappelijke waarde van sport, zijn rol bij de bevordering van fair play, vriendschap, solidariteit, integratie en voor de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat . (6) Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 13 juni 1997 over de rol van de Europese Unie op het gebied van sport (6) de Commissie eveneens verzocht de organisatie van een Europees Jaar van de sport voor te stellen. (7) In zijn advies (7) over het consultatiedocument van de Commissie "Het Europese sportmodel" heeft het Comité van de regio's het belang van de sport voor de persoonlijke ontplooiing onderstreept. (8) De Commissie heeft in haar "Verslag van Helsinki" over sport reeds overwogen sportactiviteiten aan te wenden op het gebied van onderwijs en jeugd, gezien de waarden die de sport in zich draagt. (9) De documenten van de Commissie over levenslang leren en over de concrete doelstellingen van de onderwijsstelsels bevatten duidelijke verwijzingen naar de toegevoegde waarde die de acties door sport kunnen krijgen om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. (10) Regelmatige lichaamsoefeningen, op elke leeftijd, verbeteren de psychische en lichamelijke gezondheid . (11) De educatieve functie van sport kan leiden tot een mentaliteitsverandering bij de jongeren waarbij voetbalvandalisme en xenofobie afgezworen worden. (12) Jonge beroepssporters kunnen vaak geen volledige en evenwichtige opleiding volgen . (13) Onderwijs- en opleidingsinstellingen op alle niveaus kunnen, in nauwe samenwerking met sportbonden vollediger gebruik maken van de mogelijkheden die sport biedt, die vrede en samenwerking tussen volkeren bevordert, voor transnationale mobiliteit en interculturele uitwisselingen. (14) Tot nu toe werd sport beschouwd als een schoolvak van ondergeschikt belang, terwijl dit vak in werkelijkheid gelijkgesteld moet worden met alle andere vakken. (15) De Olympische Spelen en andere sportevenementen die voor 2004 gepland zijn, zoals het voetbaltoernooi EURO 2004, de wedstrijden ter voorbereiding van de volgende Olympische Winterspelen en het Elfde Ibero-Amerikaanse Kampioenschap Atletiek in Huelva, Spanje, zullen de aandacht van de media en van het publiek voor de sport vergroten. Dit is een ideale gelegenheid om de educatieve waarde van de sport te benadrukken. (16) Activiteiten in de lidstaten op nationaal, regionaal en plaatselijk niveau zijn de voornaamste manier om het bewustzijn van het publiek voor de educatieve waarde van de sport te vergroten. De Europese Unie kan dergelijke activiteiten echter steunen en versterken door het Europees jaar van opvoeding door sport . (17) Het Europees Jaar van opvoeding door sport is een aanvulling en versterking van het communautaire optreden ter bevordering van opvoeding, onderwijs, mensenrechten en gelijke rechten voor mannen en vrouwen, en gaat discriminatie en sociale uitsluiting tegen . (18) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (de EER-Overeenkomst) voorziet in een ruimere samenwerking op het gebied van onderwijs en jeugd tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de landen van de Europese Vrijhandelsassociatie die lid zijn van de Europese Economische Ruimte (de EVA/EER-landen) anderzijds. (19) Dit Europees Jaar dient te worden opengesteld voor de deelname van de kandidaat-lidstaten uit Midden- en Oost-Europa, overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld in de Europaovereenkomsten, in de aanvullende protocollen daarbij en in de besluiten van de respectieve associatieraden. De deelname van Cyprus wordt met aanvullende kredieten volgens nog vast te stellen procedures gefinancierd, die van Malta en Turkije met aanvullende kredieten overeenkomstig het Verdrag. (20) De kosten die uit dit besluit voortvloeien dienen compatibel te zijn met het bestaande plafond voor rubriek 3 van de Financiële Vooruitzichten en geen beperking tot gevolg te hebben voor andere lopende programma's die in het kader van dezelfde rubriek worden gefinancierd. (21) Bij dit besluit wordt voor de gehele duur van het programma een financieel kader vastgesteld dat het voornaamste referentiepunt vormt in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (8) over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure. (22) De jaarlijkse kredieten dienen te worden vastgesteld door de begrotingsautoriteit. (23) Overeenkomstig het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag, kunnen de doelstellingen van de voorgestelde actie niet voldoende door de lidstaten zelf worden verwezenlijkt vanwege onder andere de behoefte aan multilaterale partnerschappen, de transnationale uitwisseling van informatie en de verspreiding van goede praktijken op het niveau van de Gemeenschap. Dit besluit reikt niet verder dan hetgeen nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. BESLUITEN: Artikel 1 Instelling van het Europees Jaar van opvoeding door sport Het jaar 2004 wordt uitgeroepen tot "Europees Jaar van opvoeding door sport". Artikel 2 Doelstellingen De doelstellingen van het Europees Jaar van opvoeding door sport zijn: Artikel 3 Inhoud van de maatregelen 1. De maatregelen die worden genomen om de in artikel 2 beschreven doelstellingen te bereiken, omvatten de organisatie van de volgende activiteiten of de toekenning van steun in het kader van die activiteiten: 2. De in lid 1 bedoelde maatregelen zijn in de bijlage gedetailleerd omschreven. Artikel 4 Tenuitvoerlegging van het besluit en samenwerking met de lidstaten 1. De Commissie zorgt voor de uitvoering van de communautaire acties die onder dit besluit vallen. 2. Elke lidstaat wijst een of meer nationale of regionale organen aan die verantwoordelijk zijn voor de deelname aan het Europees Jaar en voor de coördinatie van de op nationaal niveau geplande acties, door middel van steun bij de in artikel 6 beschreven selectieprocedure. De lidstaten erkennen ook de rol van de plaatselijke autoriteiten voor het leveren van sportuitrusting. Artikel 5 Financiële bepalingen 1. De totale kosten van goederen en diensten die de Commissie rechtstreeks in verband met het Europees Jaar afneemt komen ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie. 2. De totale kosten van de atletiekwedstrijden bedoeld in artikel 3, lid 1 onder c) komen ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie. 3. De in deel A van de bijlage beschreven acties waaraan ten minste tien lidstaten of ten minste vijftien aan het Europees Jaar participerende landen deelnemen, kunnen tot ten hoogste 80% van hun totale kostprijs medegefinancierd worden uit de algemene begroting van de Europese Unie . 4. Acties zoals beschreven in deel B van de bijlage op lokaal, regionaal of nationaal niveau, of waarin ten minste drie in het Europees Jaar participerende landen deelnemen kunnen medegefinancierd worden uit de algemene begroting van de Europese Unie ontvangen tot ten hoogste 50% van hun totale kostprijs . Artikel 6 Aanvragen en selectieprocedure 1. Aanvragen voor de medefinanciering van acties met middelen van de begroting van de Europese Unie uit hoofde van artikel 5 , lid 4 , dienen bij de Commissie te worden ingediend via het (de) krachtens artikel 4, lid 2, aangewezen orgaan (organen). Zij moeten informatie bevatten die het mogelijk maakt de uiteindelijke resultaten volgens objectieve criteria te beoordelen. De Commissie houdt in hoge mate rekening met de door de betreffende organen gegeven beoordeling. 2. Besluiten betreffende de financiering en medefinanciering van acties uit hoofde van artikel 5 worden genomen door de Commissie. De Commissie draagt zorg voor een evenwichtige verdeling tussen de diverse relevante activiteitengebieden 3. De Commissie zorgt ervoor (met name via haar nationale en regionale vertegenwoordigingen), in samenwerking met de in artikel 4, lid 2, bedoelde organen, dat de oproepen tot het indien van voorstellen tijdig genoeg worden gepubliceerd en een zo ruim mogelijke verspreiding vinden. Artikel 7 Samenhang en complementariteit 1. In samenwerking met de lidstaten zorgt de Commissie voor de samenhang tussen de in dit besluit opgenomen maatregelen en de andere communautaire acties en initiatieven. 2. De Commissie zorgt ervoor dat het Europees Jaar van opvoeding door sport in overeenstemming is met en wordt aangevuld door reeds bestaande initiatieven op regionaal, nationaal en communautair niveau en dat de bevordering van sport in het onderwijs na 2004 mogelijk is . Artikel 8 Deelname van de EVA/EER-landen, de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije. Het Europees Jaar van opvoeding door sport staat open voor deelname van: Artikel 9 Begroting 1. De financiële middelen voor de tenuitvoerlegging van dit besluit bedragen 11,5 miljoen EUR . 2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegewezen binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. 3. Op initiatief van de Commissie is in 2004 ook financiering mogelijk voor de uitgaven voor technische en administratieve bijstand, die zowel de Commissie als de begunstigden van de actie ten goede komen. Dergelijke uitgaven kunnen verband houden met de identificatie, de voorbereiding, de follow-up, en de controle van de maatregelen , maar niet met de permanente overheidstaken. Artikel 10 Internationale samenwerking In het kader van het Europees Jaar van opvoeding door sport kan de Commissie samenwerken met relevante internationale organisaties. Artikel 11 Toezicht en evaluatie De Commissie dient uiterlijk op 31 december 2005 een verslag in bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over de tenuitvoerlegging, de resultaten en de algehele beoordeling van de in dit besluit bedoelde maatregelen. Artikel 12 Inwerkingtreding Dit besluit treedt in werking op de dag volgend op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE Aard van de in artikel 3 bedoelde maatregelen (A) Acties op communautair niveau 1. Bijeenkomsten en manifestaties: 2. Voorlichtings- en promotiecampagnes, onder meer bestaande uit: 3. Samenwerking met de media en de sportbonden (ook die voor gehandicapte sportlieden) als partners voor de verspreiding van informatie over het Europees Jaar van opvoeding door sport, voor de gebruikmaking van nieuwe instrumenten die deze informatie gemakkelijker toegankelijk maken (zoals ondertiteling voor gehoorgestoorden en beeldbeschrijving voor blinden en slechtzienden), eventueel in andere programma's, en met de bedoeling de communicatie over opvoeding door sport te verbeteren. 4. Deze financiering kan bestaan uit: (B) Acties op nationaal niveau Acties op lokaal, regionaal, nationaal of transnationaal niveau kunnen in aanmerking komen voor financiering uit de begroting van de Europese Unie tot ten hoogste 50 % van de totale kosten, overeenkomstig de aard en de inhoud van hetgeen wordt voorgesteld. Deze acties kunnen omvatten: (C) Acties die geen financiële steun uit de begroting van de Europese Unie kunnen ontvangen De Gemeenschap biedt morele ondersteuning, met inbegrip van de toestemming tot het gebruik van het logo en ander materiaal dat verband houdt met het Europees Jaar van opvoeding door sport, aan initiatieven van overheids- of particuliere organisaties, wanneer die organisaties de Commissie ervan kunnen overtuigen dat deze initiatieven in 2004 plaatsvinden of zullen plaatsvinden en naar verwachting een bijdrage leveren aan de verwezenlijking van één of meer doelstellingen van het Europees Jaar van opvoeding door sport. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 47 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag (C5&nbhy;0096/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0127/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 665 – C5&nbhy;0077/2002), – gezien het verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: "In navolging op de Europese Raad van 21 september: de situatie in de Europese toeristische sector" (COM2001) 668), – gelet op artikel 3, lid 1, letter u) van het EG-Verdrag, – gezien de conclusies van het voorzitterzitterschap van de Raad (document 11894/2001), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 februari 2000 over de mededeling van de Commissie: Het werkgelegenheidsscheppend potentieel van het toerisme versterken - Follow-up van de conclusies en aanbevelingen van de Groep op hoog niveau inzake toerisme en werkgelegenheid (1) , – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0152/2002), A. gezien het bijzonder groot belang van de toeristische sector in de Europese Unie, die ongeveer 5% van het BBP en de werkgelegenheid vertegenwoordigt ( 12% van het BBP met inbegrip van de werkgelegenheid die het toerisme creëert in andere sectoren zoals vervoer en distributie) en een stevige groei kent, die zich zal voortzetten, B. overwegende dat Europa nog altijd de voornaamste bestemming van het toerisme in de wereld is, maar dat zijn belang de laatste jaren verhoudingsgewijs afneemt en overwegende dat een toenemend aantal Europeanen kiest voor een toeristische bestemming in landen buiten de EU, C. overwegende dat de steeds grotere toegankelijkheid van toeristische producten voor de consument een goede zaak is, D. overwegende dat het toerisme een economische sector is die op Europees en mondiaal vlak een voortdurende groei laat zien, zowel wat de productie als de werkgelegenheid betreft, en dat toerisme voor een groot aantal steden, regio's en landen van de Unie een financieel en cultureel uitermate belangrijke sector is, E. gezien de positieve weerslag van de euro - na het vrij verkeer - op het dagelijks leven van de Europese burgers en het feit dat er andere ingrijpende elementen ingevoerd moeten worden die het leven in Europa een echt gemeenschappelijke dimensie geven, F. overwegende dat de sector toerisme zowel mannen als vrouwen een groot aantal en verschillende mogelijkheden op het vinden van werk biedt en in de toekomst zal blijven bieden en dat het werkgelegenheidsbeleid in de sector toerisme gericht moet zijn op ondersteuning van strategieën ter verbetering van de arbeidskwaliteit en op vermindering van de arbeidsonzekerheid, G. overwegende dat het in Europees perspectief noodzakelijk is de inspanningen te bundelen en acties te coördineren die de initiatieven van elk van de vijftien lidstaten versterken, H. overwegende dat een bijzonder groot aantal maatregelen van de Europese Unie rechtstreeks of indirect gevolgen hebben voor het toerisme en dat derhalve in de communautaire besluitvormingsprocessen steeds rekening moet worden gehouden met toeristische aspecten, I. I. overwegende dat in het kader van de herziening van het beleid inzake economische en sociale samenhang meer aandacht moet worden besteed aan de rol van het toerisme als economische bedrijvigheid, die niet alleen kan bijdragen tot het herstel van het sociaal-economisch evenwicht in bepaalde gebieden, maar zich ook aandient als een ontwikkelingsfactor door het multiplicatoreffect van de landbouwproductie en de ambachtelijke en industriële activiteit; J. overwegende dat het toerisme voor bepaalde regio's van de Unie met een ontwikkelingsachterstand, en met name de ultraperifere regio's, qua inkomsten de belangrijkste industrie is en in grote mate bijdraagt tot de convergentie-inspanningen van hun economieën naar het gemiddelde communautaire ontwikkelingspeil, K. overwegende dat een weldoordachte ontwikkeling van het toerisme op lange termijn voor de plaatselijke economieën een bron van duurzame inkomsten en werkgelegenheid moet vormen en moet bijdragen tot de instandhouding en valorisatie van de landschappelijke, culturele, historische en ecologische rijkdommen van de regio's van de Unie, L. overwegende dat de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten in de zin van een verlaagd BTW-tarief op arbeidsintensieve diensten, met name in het restaurantbedrijf, nog veel te wensen overlaat, M. overwegende dat geografische, cultuurhistorische en milieuverschillen een rijkdom zijn en de reden dat de regio's van de Europese Unie veel toeristen aantrekken, en dat de Europese Unie steun moet verlenen aan activiteiten die deze specifieke kenmerken bevorderen en benutten, N. overwegende dat massatoerisme in kwetsbare gebieden, zoals kust- en berggebieden, een bedreiging vormt voor het plaatselijk milieu en de cultuurschatten wanneer de toestroom van toeristen en de stedelijke ontwikkeling niet in goede banen worden geleid, O. overwegende dat toerisme in onze samenleving hoe langer hoe meer als een sociaal recht beschouwd wordt, hetgeen van de ene kant inhoudt dat de behoeften van bepaalde sociale categorieën als gehandicapten of de armste lagen van de bevolking erkend moeten worden, en hetgeen daarnaast een groot bijkomend potentieel vertegenwoordigt dat tot ontwikkeling gebracht moet worden voor ouderen en jongeren, en toeristische activiteiten die op dit moment marginaal zijn maar een grote toekomst hebben, zoals plattelandstoerisme, milieutoerisme, kuuroorden, sociale werkkampen voor jongeren, enz., die de seizoensgebondenheid van de toeristische activiteit kunnen helpen doorbreken en de wederzijdse kennismaking tussen onze volkeren kunnen bevorderen , P. overwegende dat het toerisme een belangrijke factor kan zijn voor vrede en een fundamentele rol speelt in de economische ontwikkeling van een aantal perifere regio's van de Europese Unie, Q. overwegende dat de communicatie tussen de diverse actoren, met name het MKB op regionaal, nationaal en vooral internationaal vlak zeer gering is, waardoor een uniforme aanpak wordt bemoeilijkt of de actoren elkaar zelfs hinderen, R. gezien de moeilijke conjunctuur van het ogenblik, vooral na 11 september 2001, als gevolg van verschillende negatieve elementen die voor het eerst gelijktijdig optreden en elkaar versterken: de crisistoestand in de voornaamste staatshuishoudingen in de wereld, namelijk de Europese Unie, de Verenigde Staten en Japan, de crisis in het luchtverkeer, de crisis in het vertrouwen van de burgers en in de toeristische sector, die tegelijk te maken krijgt met een aarzelende houding van de verbruikers en de macht van een aantal zeer grote touroperators die voordeel proberen te halen uit de probleemsituatie van dit ogenblik, S. gezien de gegevens die de Wereldorganisatie voor het toerisme onlangs bekend heeft gemaakt in haar verslag over 2001, dat een krachtige relancebeweging vraagt om het vertrouwen te herstellen (uit de gegevens blijkt een zorgwekkende terugval van de toeristische activiteiten in de wereld in de drie laatste maanden van het jaar: -24% voor Amerika en Zuid-Azië, -30% voor het Midden-Oosten, -6% voor Europa en -11% op wereldniveau), Een Europese strategie voor het toerisme 1. neemt met genoegen de twee documenten van 13 november 2001 van de Commissie in ontvangst en beschouwt ze als concrete signalen voor haar bereidheid om op Europees niveau een relancebeleid te voeren voor een sector die van grote betekenis is voor de economie en het sociaal leven; 2. verwelkomt de opneming van het toerisme in het beleid en de maatregelen van de Gemeenschap en spreekt de hoop uit dat deze integratie snel een feit zal zijn; 3. wijst op de behoefte van een geïntegreerde aanpak door de Commissie van alle beleidsmaatregelen die effect hebben op het toerisme; vraagt derhalve, gelet op het vertikaal karakter van de problematiek van het toerisme, dat de betrokken directoraten-generaal (vervoer, regionaal beleid, werkgelegenheid, milieu, sociaal beleid, consumentenbescherming, onderwijs en cultuur, enz.) alles in het werk stellen om een einde te maken aan de versnippering van de huidige programma's en de communautaire programma's beter op elkaar af te stemmen om een duurzame ontwikkeling van de sector en verticale samenhang tussen regio's, nationale regeringen en communautaire instellingen mogelijk te maken; is van mening dat hiertoe economische-effect-evaluaties moeten worden uitgevoerd van alle EU-maatregelen die het toerisme in belangrijke mate beïnvloeden, zodat alle beleidsdaden die een weerslag op het toerisme hebben het duurzaam en verantwoord toerisme ten goede komen; 4. acht het absoluut noodzakelijk dat bij de nieuwe procedure voor de bespreking van het jaarprogramma van de Commissie met het Europees Parlement alle lopende en voorgestelde maatregelen die direct of indirect betrekking hebben op het toerisme aan de orde worden gesteld; 5. verzoekt de Commissie en de Raad de belangrijke rol van het Europees Parlement in de open coördinatiemethode te waarborgen; 6. spreekt zich met nadruk uit voor de oprichting van een Europees forum voor het toerisme, dat een Europees schakelpunt kan vormen waar samenwerking tussen de toeristische vakkringen en alle andere belanghebbenden gestimuleerd en verbeterd wordt, in een geest van een coöperatieve inzet voor de toekomst van het toerisme, zoals voorgesteld door de Commissie; wenst verder een uitbreiding van de rol van het Raadgevend Comité voor het toerisme op Europees niveau, met medewerking van o.a de Europese consumentenorganisaties en verenigingen ter bescherming van het cultureel en ecologisch erfgoed; 7. wenst dat het Forum minstens eenmaal per jaar in het openbaar bijeenkomt en dat de commissarissen die bevoegd zijn voor sectoren die van invloed zijn op het toerisme en de beslissingen treffen die het toerisme direct of indirect aanbelangen, van gedachten kunnen wisselen met de vertegenwoordigers van de toeristische industrie en de toeristische beroepsverenigingen; 8. wenst dat binnen het jaarlijks Forum naast de debatten over de belangrijkste prioriteiten van de sector, zoals de Commissie voorstelt, ook discussieforums worden gecreëerd voor uitwisseling van informatie (communautaire initiatieven ten behoeve van het toerisme in het kader van andere beleidsvormen zoals Cultura 2000, Interreg, enz.), vergelijking van goede beleidspraktijken en proefprojecten; 9. benadrukt het belang van uniforme evaluatieprocedures en labels met het oog op gemakkelijke toegang tot vergelijkbare gegevens binnen de gehele Europese Unie, en vraagt de Commissie om zich in te zetten voor de opstelling van standaardnormen in die zin, door initiatieven vanuit de sector te stimuleren en aan te moedigen, zonder daarbij echter in de plaats te treden van de sector; wijst erop dat dit aspect van bijzonder groot belang wordt in het vooruitzicht van de uitbreiding van de Unie met de Midden- en Oost-Europese landen, en dat het nu al mogelijk is om in overleg met hen op te treden; 10. meent dus dat de kwaliteit van de verstrekte informatie en de gehanteerde indicatoren verder moet worden verbeterd door de betrouwbaarheid van de gegevens in de verf te zetten en ze volledig te integreren in de nationale rekeningen met als doel een volledig beeld te krijgen van de toerisme-industrie en de activiteiten die ermee gepaard gaan; 11. is van mening dat de komende uitbreiding van de Europese Unie nieuwe mogelijkheden biedt voor het toerisme in Europa, niet alleen vanwege de toename van het aantal toeristen uit deze landen dat de Europese Unie zal bezoeken, maar ook vanwege het belang van de toeristische industrie, nu en in de toekomst, voor hun sociaal-economische ontwikkeling; 12. kijkt met belangstelling naar de vorderingen voor de vaststelling van maatregelen die een doeltreffend antwoord kunnen bieden op de uitdagingen waarmee de sector wordt geconfronteerd en die het terrein kunnen effenen voor een toekomstig beleid waardoor Europa de belangrijkste toeristische bestemming ter wereld kan blijven ; vraagt daarom dat geijverd wordt voor de totstandbrenging van een kaderprogramma voor het toerisme op EU-niveau en de opneming van een bijzondere begrotingslijn om de voorgestelde maatregelen op coherente wijze ten uitvoer te leggen, met name op het gebied van opleiding en bevordering van innovatie; 13. wenst dat bij het debat over de harmonisatie van de belastingstelsels in de EU ook een analyse wordt verricht van de belastingregelingen in de toeristische sector; 14. dringt erop aan dat de regeringsdiensten die verantwoordelijk zijn voor het toerisme en de instanties die de banksystemen coördineren alle nodige maatregelen treffen om vanaf 1 juli 2002 Verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001op het grensoverschrijdend betaalverkeer in euro (2) daadwerkelijk te laten toepassen zodat alle toeristen van de eurozone de waarborg van absolute transparantie hebben voor betalingen per bankkaart, en verzoekt de Commissie alle instrumenten te blijven inzetten die haar ter beschikking staan en de noodzakelijke maatregelen te nemen om te waarborgen dat de kosten van grensoverschrijdende transacties zorgvuldig in overeenstemming gebracht worden met die voor binnenlandse transacties, zodat het concept van de eurozone als gebied van binnenlandse betalingen voor toeristen tastbaar en doorzichtig wordt; Voor een duurzaam toerisme 15. wenst voor de toekomst, in overeenstemming met de fundamentele opties voor de beleidsvoering van de Gemeenschap en de conclusies van de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001, dat er gewerkt wordt aan een duurzaam kwaliteitstoerisme dat competitief is en open staat voor iedereen en dat rekening houdt met de opvangcapaciteit van natuur- en cultuursites; benadrukt daarbij dat de particuliere actoren bewuster moeten worden gemaakt van de sociale en milieugevolgen van het toerisme door kennis en goede praktijken uit te wisselen via de uitbouw van informatienetwerken; 16. wijst erop dat toerisme een doorslaggevende rol kan vervullen bij het herstel van een hele gemeenschap, verzoekt de Commissie en de Raad ervoor te zorgen dat de rol van lokale en regionale overheden bij de uitvoering van strategieën voor duurzame economische ontwikkeling in overweging wordt genomen; 17. is overtuigd van de noodzaak om de ontwikkeling van het toerisme hand in hand te laten gaan met maatregelen gericht op benutting, promotie en opwaardering van de natuurlijke, artistieke, historische en culturele rijkdommen; 18. bepleit steunverlening aan programma's en maatregelen om alle belanghebbenden van de toeristische sector, inclusief de lokale en regionale overheden, te stimuleren om eigen programma's voor een duurzaam toerisme op te stellen, daarbij in elk geval rekening houdende met de mogelijkheden van elke plaats, de aanwezige natuurlijke rijkdommen, beschermde gebieden, het cultureel erfgoed en tekens van identiteit; bepleit tevens de vaststelling van programma's die leiden tot hoogwaardiger gebruik en betere marketing van de mogelijkheden van minder bekende gebieden; 19. herinnert aan de noodzaak een efficiënte en duurzame vervoersinfrastructuur te ontwikkelen, mede ter verbetering van de bereikbaarheid van afgelegen gebieden, zoals berggebieden en eilanden; 20. is in dit verband van mening dat in het Witboek - Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen ( COM(2001) 370 ) onvoldoende aandacht wordt geschonken aan de gevolgen van intensivering van het verkeer ten bate van het toerisme; 21. verzoekt de Commissie de noodzakelijke maatregelen ter waarborging van de bereikbaarheid van de voornaamste toeristenoorden in de lidstaten te verzamelen en te evalueren en de resultaten voor haar onderzoek bekend te maken; 22. verwelkomt het initiatief van de Commissie om Agenda 21 toe te passen voor de bevordering van de duurzame ontwikkeling van toeristische activiteiten en wenst dat alle belanghebbenden hierbij ten volle worden betrokken; wenst dat het communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) dat sinds 2001 openstaat voor lokale bestuursinstanties, ook voor toeristische activiteiten gaat gelden; 23. spreekt zich duidelijk uit voor concrete initiatieven in het kader van Agenda 21 die een duurzaam toerisme bevorderen, zoals kenmerken voor toeristische diensten en dienstverleners (touroperators, hotelwezen, reisbureaus, gidsen, gemeentelijke diensten, enz.), belastingsmaatregelen voor de financiering van maatregelen om de negatieve gevolgen van het toerisme te corrigeren, geïntegreerd beheer van kwetsbare gebieden (kusten, berggebieden, enz.), en integratie van het toerisme in andere economische activiteiten; 24. verzoekt de Commissie na te gaan wat de gevolgen zijn van het Europees toerisme in de ontwikkelingslanden en acties en toeristische praktijken te stimuleren die de economische en sociale cohesie in de landen van bestemming ten goede komen; 25. is van mening dat bij de vaststelling van indicatoren voor een duurzaam toerisme rekening gehouden moet worden met de criteria en aanbevelingen van het Europees Handvest voor een duurzaam toerisme, dat door alle lidstaten is ondertekend; 26. wenst dat er een derde handboek wordt opgesteld dat als richtsnoer geldt voor de vaststelling en toepassing van de basiscriteria van een duurzaam toerisme en voor het risicobeheer ter plekke; Mogelijkheden voor de werkgelegenheid 27. benadrukt nogmaals de rol en bijdrage van het toerisme, in het perspectief van het streefdoel van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 om van Europa een regio van volledige tewerkstelling met een levenskrachtige en competitieve economie te maken, vooral de regio's met ontwikkelingsachterstand, en meer in het bijzonder de ultraperifere regio's; wijst er daarbij op dat toeristische activiteiten gekenmerkt worden door ruime gebruikmaking van arbeidskrachten vooral tijdens het toerismeseizoen die alsmaar sterker gespecialiseerd moeten zijn, hetgeen een beleid voor betere technologische beroepsvorming, taalkennis en grote mobiliteit van toeristische dienstverleners vergt; 28. verzoekt de lidstaten de ontwikkeling te stimuleren van de ondernemingsgeest bij vrouwen en jongeren in de toerismesector en hun toegang tot nieuwe technologieën en nieuwe organisatiemethoden voor het toeristisch bedrijf te bevorderen; 29. spreekt zijn waardering uit voor het voorstel van de Commissie om nieuwe soorten toerisme te beschrijven en dringt erop aan dat ze nagaat welke rol sporttoerisme kan spelen om werkgelegenheid tot stand te brengen en het aantal bezoekers op te voeren; 30. pleit voor financiële steun van de Gemeenschap ter bevordering van nieuwe vormen van toerisme die de seizoensgebondenheid van de sector helpen opheffen, zoals plattelandstoerisme, gezondheidstoerisme, met name thermaal toerisme, of sociaal toerisme, niet alleen voor de werkende klasse maar ook voor jongeren en gepensioneerden, die een potentieel grote groeimarkt vertegenwoordigen ; onderstreept de noodzaak om het sekstoerisme en zijn uitwassen te bestrijden en vraagt om sancties te nemen tegen personen die dergelijke praktijken steunen door op dergelijk toerisme gerichte producten te verkopen; 31. wenst meer aandacht voor de kwaliteit van de arbeidsplaatsen die in de sector toerisme worden gecreëerd, met de nadruk op opleiding, loopbaanstructuren, erkenning van diploma's, bescherming van werknemers met onzeker werk en bestrijding van zwart werk; 32. verzoekt de lidstaten om het toerisme een belangrijke rol te geven in hun nationale actieplannen voor werkgelegenheid, zodat alle mogelijkheden van de ontwikkeling van het toerisme worden gebruikt voor het tot stand brengen van kwalitatief hoogwaardige , duurzame arbeidsplaatsen en om de negatieve gevolgen van de huidige economische en politieke conjunctuur in te perken; 33. benadrukt de noodzaak om de voorgestelde acties te koppelen aan die van het meerjarige programma voor het MKB, met name op het gebied van opleiding en innovatie, twee terreinen die centraal staan in de conclusies van de Europese Raad van Lissabon maar die in de mededeling van de Commissie slechts zijdelings aan de orde komen; 34. verwelkomt het inzicht van de Commissie dat het ontbreken van voldoende mankracht in bepaalde beroepen en kwalificaties een uitdaging is voor de toeristische sector; betreurt dat er geen duidelijke voorstellen zijn voor de aanpak hiervan; verzoekt de Commissie onderzoek te doen naar de behoefte aan personeel per sector en per regio, met inachtneming van de bestaande en toekomstige uitdagingen en het algemeen toeristisch beleidskader op nationaal en regionaal niveau; vraagt de lidstaten om alle mogelijkheden van het Europees Sociaal Fonds te benutten voor dergelijke beroepsvorming en het aanleren van vreemde talen; 35. wijst er ook op dat de Europese toerismesector in vergelijking met het internationale spectrum gekarakteriseerd wordt door kleinschaligheid (micro-ondernemingen, gezinsbedrijven, MKB), hetgeen mede door het ontbreken van juridische en fiscale harmonisatie op Europees niveau de concurrentiepositie van de sector verzwakt; 36. verzoekt de Commissie om in samenwerking met het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) voorstellen te doen voor kwaliteits- en controlemodellen voor de opleiding van personeel aan de hand van de behoeften van de plaatselijke arbeidsmarkten en de technologische ontwikkelingen; verzoekt het Cedefop om partnerschappen en de dialoog tussen de opleidingscentra en de toeristische sector te vergemakkelijken opdat er synergie ontstaat tussen het leerproces en de beroepservaring; 37. verzoekt de Commissie om een mededeling op te stellen over de erkenning van de beroepskwalificaties van de werknemers in de toeristische sector, op Europees en nationaal niveau; 38. betreurt dat er geen overeenstemming is bereikt tussen de sociale partners over de invoering van een richtlijn ter verbetering van de arbeidsvoorwaarden van de werknemers in tijdelijk dienstverband, maar verheugt zich over het voorstel van de Europese Commissie en behoudt zich het recht voor om nar aanleiding van zijn acties op de bijzondere behoeften van de werknemers in de toeristische sector te wijzen; Een positief antwoord op een moeilijke economische situatie 39. gelooft stelllig in het nut het MKB op communautair niveau te steunen, met name ten aanzien van de aansluiting op het net, ter bevordering van Europa als toeristische bestemming, zelfs voor nationale evenementen (bijvoorbeeld de komende Olympische Spelen in Athene in 2004 of de Europese historische en culturele routes) omdat dit beleid veel doeltreffender kan zijn dan acties op nationaal niveau, die elkaar eventueel kunnen neutraliseren; stelt voor om Europa als toeristische bestemming zichtbaarder te promoten door degelijk gebruik te maken van het systeem van EU-vertegenwoordigingen in de wereld; 40. verzoekt de Commissie een voorstel te doen voor een promotieprogramma buiten de Europese Unie met deelname van de lidstaten en eventueel de geïnteresseerde kandidaatlanden; 41. verzoekt de Commissie haar europromotiecampagnes buiten de Europese Unie aan te wenden om toeristen te wijzen op de voordelen van het gebruik van dezelfde munteenheid in de meeste landen van de Unie; 42. acht de invoering van zogenaamde satellietrekeningen voor het toerisme, zoals voorgesteld in de mededeling van de Commissie, en volgens de aanwijzingen van de Wereldorganisatie voor het toerisme , de OESO en Eurostat, van wezenlijk belang om de ontwikkeling van de toeristische activiteiten in de lidstaten zo goed mogelijk te kennen en te beoordelen; is voorts van mening dat een belangrijk instrument als dit niet zomaar mag worden overgelaten aan de nationale beheerders, maar via een kaderinitiatief op communautair niveau moet worden geregeld; 43. verzoekt de Commissie te verzekeren dat de plaatselijke overheden en de particuliere sector volledig betrokken worden bij de invoering van maatregelen en plannen voor een optimaal gebruik van de financiële en niet-financiële instrumenten van de Gemeenschap (maatregel 6); 44. acht het noodzakelijk dat de instellingen van de Unie een strategisch antwoord vinden op de crisis in het luchtverkeer (de luchtvaartmaatschappijen van de Gemeenschap hebben hun bedrijfsactiviteiten de 111 laatste dagen van vorig jaar met 17,5% zien teruglopen in vergelijking met het jaar 2000, en hun omzet met 3,4 miljard EUR); 45. wenst dat de administratieve middelen van de Gemeenschap de juiste omvang aannemen voor de taken die hun wachten (momenteel bestaat er maar één enkele eenheid toerisme) en dat Europa ervoor zorgt dat het zichzelf een kans geeft om zijn ambities te verwezenlijken; meent dat de versterking van de structuren en mankracht en andere middelen van de Commissie haar in staat zal stellen om: 46. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk voorstellen te formuleren zodat ook het restaurantbedrijf, en eventuele andere toeristische diensten die momenteel niet in aanmerking komen, worden toegevoegd aan de lijst van activiteiten waarvoor blijvend een verlaagd BTW-tarief geldt, teneinde de werkgelegenheid te bevorderen, de bewuste beroepscategorieën te moderniseren en de positie van het Europees toerisme tegenover de internationale concurrentie te verstevigen; 47. vraagt de Conventie die zich over de toekomst van Europa buigt om zorgvuldig na te denken over de behoefte aan een stevige rechtsgrondslag voor de toeristische sector, die de beleidsvoering van de Gemeenschap krachtdadiger kan maken, door in het Verdrag een echt gemeenschappelijk toeristisch beleid op te nemen dat de wezenlijke verschillen tussen landen en streken in het licht stelt, en waarmee gecoördineerde maatregelen voor de ontwikkeling van het toerisme in Europa mogelijk worden, met inachtneming van het subsidiariteitsprincipe, en ook om Europees toerisme in derde landen te bevorderen; o o o 48. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's, het Cedefop en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar het Witboek van de Commissie ( COM(2001) 681 – C5&nbhy;0110/2002), – gelet op artikel 49 van het EG-Verdrag, – gelet op besluit nr. 1031/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2000 tot vaststelling van het communautaire actieprogramma "Jeugd" (1) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 8 februari 1999 betreffende participatie van jongeren (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 1999 over een jeugdbeleid voor Europa (3) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 14 december 2000 inzake de sociale integratie van jongeren (4) , – onder verwijzing naar de verklaring van de Raad van 28 juni 2001 over de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat op Internet door een intensievere samenwerking met jongeren (5) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 28 juni 2001 met het oog op stimuleren van het initiatief, de ondernemingszin en de creativiteit van jongeren: van uitsluiting naar empowerment (6) , – onder verwijzing naar Aanbeveling 2001/613/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juli 2001 inzake de mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, vrijwilligers, leerkrachten en opleiders (7) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 29 november 2001 over de meerwaarde die de vrijwillige inzet van jongeren in het kader van de ontwikkeling van de communautaire actie ten gunste van de jeugd biedt (8) , – onder verwijzing naar het strategiestuk van het jeugdforum "Strategie en doelen voor een jeugdbeleid in de Europese Unie" (9) , – onder verwijzing naar de uitkomsten van de hoorzitting Jeugd van het Europees Parlement van 24 april 2001 (10) , – onder verwijzing naar de Eurobarometerenquête "Europese jongeren in 2001" (11) , – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0126/2002), A. overwegende dat het EG-Verdrag in artikel 149 de Europese Gemeenschap op het gebied Jeugd alleen een expliciete bevoegdheid toekent voor het bevorderen van de ontwikkeling van uitwisselingsprogramma's voor jongeren en jongerenwerkers, B. overwegende dat het jeugdbeleid derhalve overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel vooral onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten valt, zodat het grootste deel van de in het Witboek Jeugd voorgestelde maatregelen door de lidstaten, op regionaal en lokaal niveau moeten worden uitgevoerd, C. overwegende dat voor de uitdagingen waarvoor de lidstaten in het jongerenbeleid staan echter in toenemende mate antwoorden en concepten en dus een intensivering van de samenwerking op Europees niveau vereist zijn, D. overwegende dat aan de presentatie van een Witboek een tot nu toe uniek raadplegingsproces is voorafgegaan, waaraan jongeren, jongerenorganisaties, jongerenwerkers en de politiek verantwoordelijken op regionaal, nationaal en Europees niveau hebben deelgenomen, E. overwegende dat deze uitgebreide raadpleging bij de jongeren zelf en bij de actoren van het jeugdbeleid hoge verwachtingen hebben gewekt ten aanzien van de inhoud van het Witboek, die niet volledig worden ingelost door de voorgestelde maatregelen, F. overwegende dat de Commissie met het Witboek een nieuw kader wil scheppen voor de samenwerking op Europees niveau, in de zin dat zij de toepassing van de methode van open coördinatie op het gebied van het jeugdbeleid en versterkte aandacht voor de behoeften van de jongeren voorstelt bij de uitwerking van de maatregelen op andere beleidsterreinen van de Europese Unie, G. overwegende dat het Witboek voorstelt de methode van open coördinatie in eerste instantie te laten gelden voor vier prioritaire thema's (participatie, voorlichting, vrijwilligerswerk van jongeren en meer kennis over de jeugd), H. overwegende dat verschillende beleidsterreinen van de Europese Unie van bijzondere betekenis zijn voor jongeren, zoals het gezondheidsbeleid, het drugsbeleid, de antidiscriminatiemaatregelen, arbeidsmarkt, onderwijs en een leven lang leren, immigratie en gelijke kansen van mannen en vrouwen, I. overwegende dat het van buitengewoon belang is om de jongeren te betrekken bij de henzelf betreffende beslissingen, dat een dergelijke participatie niet zuiver symbolisch mag zijn, maar voor de betrokkenen herkenbare resultaten moet opleveren en dat zij van "beneden naar boven" en niet omgekeerd plaats moet vinden, en dat voorts een dergelijke participatie van jongeren "op ooghoogte" niet zonder voorwaarden is, maar uitgaat van leerprocessen, waarvoor ondersteunende structuren en maatregelen nodig zijn, J. overwegende dat de jongeren zich steeds minder inzetten in bestaande organisatiestructuren als partijen en vakbonden, en dat ook de participatie van jongeren bij verkiezingen zowel op lokaal als op nationaal en Europees niveau dringend moet worden verbeterd, Algemeen 1. begroet en steunt het Witboek waardoor aan het Europees jeugdbeleid een nieuwe dynamiek wordt gegeven met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel; verlangt dat in het Witboek de genderdimensie en de gelijke behandeling van mannen en vrouwen op alle gebieden aan bod komt; 2. is van mening dat dit Witboek niet als optimaal kan worden gezien, maar wel constructief kan worden gebruikt wanneer het als deel van een proces in verband met participatie wordt beschouwd, en in verbinding met bijvoorbeeld de conclusies van het Witboek over governance; 3. is van mening dat de in het Witboek voorgestelde beleidsvormen thans zo snel mogelijk in concrete acties moeten worden omgezet en passende begrotingsmiddelen ter beschikking moeten worden gesteld; deze moeten echter als aanvulling beschikbaar worden gesteld, en mogen onder geen enkele voorwaarde gedekt worden uit het programma Jeugd; De methode van de open coördinatie op het gebied van het jeugdbeleid 4. ziet de door de Commissie voorgestelde methode van open coördinatie als een geschikte mogelijkheid om op Europees niveau tot betere samenwerking te komen op het specifieke gebied van het jongerenbeleid en deelt de opvatting van de Commissie dat deze methode als eerste stap dient te worden toegepast op de thema's voorlichting, vrijwilligerswerk en meer kennis over de jeugd; 5. acht het echter noodzakelijk het door de Commissie voorgestelde mechanisme voor deze methode op de volgende punten nader te preciseren: 6. verlangt het sluiten van een interinstitutioneel akkoord, waarin de rol van de communautaire instellingen bij de toepassing van de methode van open coördinatie wordt geregeld en verlangt dat dit interinstitutionele akkoord regelingen bevat over de toegang tot documenten, de deelname aan vergaderingen alsmede procedures voor de integratie van de methode van open coördinatie in de communautaire methode; Participatie 7. wijst erop dat participatie in eerste instantie in het directe leefmilieu van de jongeren plaats moet vinden, d.w.z. dat het lokale niveau en vooral ook de school de belangrijkste terreinen zijn waar voor actieve participatie van de jongeren moet worden gezorgd; 8. verzoekt de lidstaten bij de uitvoering van het Witboek erop toe te zien dat de participatie van jongeren en jongerenorganisaties op nationaal niveau, bijvoorbeeld door de instelling van adviserende jeugdcomités met een evenwichtige man/vrouwverdeling bestaande uit vertegenwoordigers van jongerenorganisaties, met inbegrip van kwetsbare groepen als gehandicapte jongeren, jongeren uit etnische minderheden en van niet-georganiseerde jongeren, gewaarborgd is; 9. wijst op de belangrijke rol van de internationale en Europese jongerenorganisaties, en met name het Europees Jeugdforum, als partner van het gemeenschappelijk middenveld voor een permanente participatie van jongeren; verzoekt alle actoren om bovendien te zoeken naar vormen voor de participatie van niet-georganiseerde jongeren zonder bestaande jongerenorganisaties een organisatiestructuur voor te schrijven; hierbij dient de mogelijkheid te bestaan om nieuwe participatievormen uit te proberen in het kader van door de EU gesteunde modelprojecten; 10. is van mening dat ook de politieke partijen een bijdrage moeten leveren aan de participatie van jonge mensen, met name door jonge mensen op lokaal, nationaal en Europees niveau aan te moedigen zich kandidaat te stellen voor politieke functies en hen daarbij te steunen; 11. is in dit verband verheugd over de activiteiten van de Europese Jeugdparlementen, die een platform bieden om de jongeren bij de Europese politiek te betrekken; Voorlichting 12. is van mening dat het Witboek op het gebied van voorlichting tekortschiet doordat de maatregelen vooral gericht zijn op het Internet door middel van het openen van een elektronisch portaal en forum, omdat er nog altijd sterke geografische en geslachtsspecifieke verschillen bestaan bij het gebruik van het Internet, zodat het gevaar bestaat dat vele jongeren worden uitgesloten van de voorlichting; 13. verzoekt de Commissie maatregelen en materiaal te ontwikkelen die de jongeren ter plaatse en in persoonlijk contact in staat stellen om speciaal voor de jongeren opgestelde voorlichting te krijgen, en hiertoe ook de reeds bestaande voorlichtingsnetwerken van de Europese Unie te gebruiken; 14. is van mening dat alle instellingen van de Europese Unie in het kader van hun eigen voorlichtings- en bezoekersdiensten in het bijzonder rekening moeten houden met de behoeften van jongeren, en met name de behoeften van gehandicapte jongeren, alsmede speciaal voorlichtingsmateriaal moeten ontwikkelen voor deze doelgroep, alsmede presentatievormen die door bezoekende jongeren worden geaccepteerd; 15. verzoekt de Commissie om met medewerking van de actoren een jaarlijkse voorlichtingsweek te organiseren over de jongerenactiviteiten van de Europese Unie om jongeren en het brede publiek te bereiken; Vrijwilligerswerk 16. steunt het voorstel van de Commissie om vrijwilligerswerk door jongeren op nationaal, regionaal en lokaal niveau duidelijk uit te breiden en verzoekt de lidstaten en de kandidaat-landen hier actief aan deel te nemen en bestaande belemmeringen, zoals langdurige visumprocedures alsmede belemmerende bepalingen op het gebied van de sociale wetgeving, waaronder ook specifieke belemmeringen voor gehandicapten, geleidelijk af te schaffen; 17. wijst erop dat vrijwilligerswerk een belangrijke vorm is van niet-formeel leren, waarvoor de Commissie een diploma zou moeten instellen, en verwacht van de Commissie concrete voorstellen voor het certificeren van niet-formeel leren met het oog op het tot stand brengen van een passende juridische en sociale status voor vrijwilligers; 18. is van mening dat naast vrijwilligerswerk de vrijwillige inzet als burger in bredere zin van grote waarde is en het bevorderen daarvan een belangrijk element van het jeugdbeleid dient te zijn, waarbij jongerenorganisaties - als een door jongeren zelf bepaalde omgeving - alsmede andere niet-gouvernementele organisaties en sportverenigingen een belangrijke positieve rol toekomt; is voorts van mening dat vrijwilligerswerk van grote betekenis is voor de stabiliteit en verdere ontwikkeling van de democratische samenlevingen in Europa en dat daarom een precieze internationale definitie van vrijwilligerswerk moet worden opgesteld; Rekening houden met de behoeften van jongeren op andere beleidsterreinen 19. steunt het voorstel van de Commissie om de behoeften van jongeren bij het opstellen van maatregelen op verschillende beleidsterreinen van de Europese Unie sterker in aanmerking te nemen; acht het echter noodzakelijk dat de Commissie concrete mechanismen vaststelt waarmee dit in de toekomst kan worden gewaarborgd; 20. is van mening dat de door de Commissie voorgestelde thema's met bijzondere betekenis voor jongeren (onderwijs, een leven lang leven, mobiliteit, werkgelegenheid, sociale integratie, racisme en vreemdelingenhaat) moeten worden aangevuld met de thema's gelijke kansen voor mannen en vrouwen, immigratie en drugs- en alcoholbeleid, non-discriminatie op alle gronden gebaseerd op artikel 13 van het EG-Verdrag en de informatiemaatschappij; 21. herinnert de Commissie aan het specifieke belang van de gezondheid, gezien het vergelijkend onderzoek waaruit zorgwekkende tendensen tot verslechtering van de gezondheid van de jongeren in de EU naar voren komen; verzoekt de Commissie indicatoren op te stellen gericht op de verbetering van de gezondheid van jongeren, gebaseerd op vergelijkbare gegevens; 22. verzoekt de Commissie om ook in het kader van de structuurfondsen, het Europees Sociaal Fonds en andere voor jongeren relevante programma's van de Gemeenschap (bijv. MEDA, Equal, Urban, e-Europe...) te waarborgen dat voldoende maatregelen worden gesteund die jongeren als doelgroep hebben of die tegemoetkomen aan de bijzondere behoeften van jongeren; 23. meent dat indicatoren en statistieken consequent naar sekse moeten worden uitgesplitst en dat gegevens binnen de EU en de kandidaat-lidstaten vergelijkbaar moeten zijn; Verdere perspectieven voor het jeugdbeleid 24. verlangt dat de Conventie voor de opstelling van een constitutionele overeenkomst zich intensief bezighoudt met de kwestie van de positie van de jonge burgers van Europa en een duidelijk signaal geeft aan alle maatschappelijke krachten om jonge mensen actief te betrekken bij de democratische opbouw van Europa; 25. verzoekt de Commissie om eens in de drie jaar een verslag op te stellen over de positie van de jongeren in de Unie en dit te doen toekomen aan de Europese Raad, het Europees Parlement; 26. verzoekt de Commissie en de Raad de rechten van kinderen en jongeren op een leven in een veilige omgeving te beschermen door krachtige steun te verlenen aan de inspanningen van de Internationale Arbeidsorganisatie met het oog op de daadwerkelijke toepassing van overeenkomst 182, waarin militaire dienstplicht voor kinderen, alsmede werkzaamheden die op grond van hun aard of de omstandigheden waaronder zij worden verricht schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid, de veiligheid of de zedelijkheid van kinderen verboden worden; 27. verzoekt de Commissie en de Raad de kandidaat-landen zo vroeg en zo ver mogelijk niet alleen bij de uitvoering van het Witboek te betrekken, maar hen ook te laten deelnemen aan het overleg over verdere perspectieven van het jongerenbeleid van de Europese Unie; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en de kandidaat-landen, alsmede aan de voorzitter van de Conventie. Het Europees Parlement , – gezien de aanbeveling van de Raad van 15 april 2002 (7267/2002), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 112, lid 2, onder b) van het EG-Verdrag (C5-0186/2002), – gelet op artikel 36 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0146/2002), A. overwegende dat de Economische en Monetaire Commissie de heer Lucas Papademos, door de Raad voorgedragen voor de benoeming tot vice-president van de Europese Centrale Bank, op haar vergadering van 22 april 2002 gehoord heeft en zich op haar vergadering van 23 april 2002 beraden heeft over de kwalificaties van de kandidaat ten aanzien van de in artikel 112 van het EG-Verdrag vastgelegde criteria, 1. brengt positief advies uit inzake de benoeming van de heer Lucas Papademos tot vice-president van de Europese Centrale Bank; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit advies te doen toekomen aan de voorzitter van de Raad voor doorzending aan de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, – gelet op het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 762/2001 (1) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , – gezien zijn resolutie van 12 maart 2002 over de richtsnoeren voor de afdelingen II, IV, V, VI, VII, VIII (A) en VIII (B) van de begroting en over het voorontwerp van raming van het Europees Parlement (Afdeling I) voor de begrotingsprocedure 2003 (3) , – gezien het voorontwerp van raming dat door het Bureau op 13 maart 2002 overeenkomstig artikel 22, lid 6 en artikel 183 van het Reglement is opgesteld, – gelet op artikel 183 van het Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0117/2002), Algemeen kader A. overwegende dat de economische prognoses uitgaan van een groei van de economie van 2,9% en een inflatie van 1,7% voor 2003 in de Europese Unie, B. overwegende dat het plafond van rubriek 5 ("Administratieve uitgaven") van de financiële vooruitzichten is vastgesteld op 5 382 miljoen EUR (4) ; overwegende dat de bijkomende behoeften van de instellingen, vooral in verband met de uitgaven voor de uitbreiding, zullen leiden tot aanzienlijke tekorten in rubriek 5; overwegende dat het belangrijk is rekening te houden met het meerjarenperspectief in rubriek 5 van de financiële vooruitzichten, met inachtneming van het jaarperiodiciteitsbeginsel; overwegende dat het Parlement een beleid van budgettaire gestrengheid moet blijven voeren, C. overwegende dat het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, met name de punten 24 en 25, adequate mechanismen instelt om in bijkomende behoeften te voorzien, ingeval het plafond van rubriek 5 voor het begrotingsjaar 2003 te laag blijkt om de politieke en financiële prioriteiten te financieren en ervoor te zorgen dat de instellingen de taken die hun door de Verdragen zijn opgelegd, kunnen vervullen, D. overwegende dat het voor het Parlement, net als voor de andere instellingen, van belang is dat het de middelen krijgt om de uitdaging van de uitbreiding aan te kunnen; overwegende dat de secretarissen-generaal in november 2001 een totaalbedrag van 134 miljoen EUR nodig achtten om de voorbereiding in 2003 van alle instellingen op de uitbreiding te financieren; overwegende dat in rubriek 8 ("Uitbreiding") van de indicatieve tabel voor het financieel kader van de EU met 21 lidstaten een specifiek bedrag is uitgetrokken voor administratieve uitgaven in 2003, E. overwegende dat het voorafbetalingenbeleid van het Parlement in de begrotingen van de vorige jaren aanzienlijke besparingen heeft opgeleverd voor de Europese belastingbetaler, dankzij een overeenkomstige verlaging van de rentelast, en heeft gezorgd voor de erg nodige extra speelruimte in de begroting 2003; overwegende dat de voorafbetalingen kunnen worden beschouwd als een belangrijke bijdrage van het Parlement aan de oplossing van de bestaande impasse in rubriek 5, F. overwegende dat de begrotingsautoriteit de instellingen heeft gewezen op de noodzaak om kernactiviteiten, negatieve prioriteiten, meerjarige besparingen en mogelijkheden voor interinstitutionele samenwerking vast te stellen teneinde de begrotingsdruk op rubriek 5 te verlichten, G. overwegende dat het Parlement voorlopig heeft besloten voor het begrotingsjaar 2003 in totaal 1 051 miljoen EUR te begroten, hetgeen overeenkomt met 20% van rubriek 5 verminderd met 24,8 miljoen EUR; overwegende dat de raming van het Parlement voor 2003 met 1,6% stijgt ten opzichte van de begroting 2002; overwegende dat het gemiddelde stijgingspercentage van alle instellingen naar verwacht 3,5% zal bedragen binnen het huidige plafond van rubriek 5, H. overwegende dat de raming 2003 is gebaseerd op de volgende parameters: 44 werkweken, waarvan 3 achterbanweken, 12 gewone vergaderperiodes van 4 dagen en 6 bijkomende vergaderperiodes van 2 dagen, een rente van 5%, een salarisaanpassing van 3,7% en een forfaitaire verlaging van 7%; overwegende dat deze parameters kunnen veranderen; overwegende dat, indien dit inderdaad gebeurt, de secretaris-generaal moet worden gelast een geactualiseerde raming te presenteren voor de eerste lezing van het Parlement in oktober, Uitbreiding 1. steunt de uitbreiding van de Europese Unie ten volle en is het ermee eens dat het Parlement erop voorbereid moet zijn om parlementsleden uit de toekomstige lidstaten op te nemen vanaf januari 2004; stelt vast dat het Parlement het voortouw neemt en moet nemen in de voorbereiding van de uitbreiding, als gevolg van de rol die het overeenkomstig het Verdrag moet spelen; benadrukt dat dit Parlement op het punt staat ook het parlement te worden van alle burgers van de huidige kandidaat-landen; benadrukt dat de parlementsleden uit de nieuwe lidstaten over de nodige middelen moeten beschikken om zich van hun taak te kunnen kwijten zodra zij in het Parlement worden opgenomen; gaat ermee akkoord dat, als de voorbereiding op de uitbreiding gedeeltelijk niet op tijd is afgerond voor de toetreding in januari 2004, alle parlementsleden een inspanning moeten leveren, ongeacht het land waar zij zijn verkozen of de datum van toetreding; 2. herinnert eraan dat het door het Bureau op 3 september 2001 goedgekeurde meerjarenplan ter voorbereiding van de uitbreiding in principe voorziet in het indicatieve kader voor de voorbereiding van de raming 2003; is enerzijds tevreden dat de budgettaire schattingen voor specifieke maatregelen met de verdere actualisering en afwerking van het verslag zijn verlaagd; stelt anderzijds vast dat een vervroeging van de toetreding van juli naar januari 2004 vereist dat het meerjarenplan ter voorbereiding van de uitbreiding wordt aangepast en de uitgaven al worden opgenomen in de begroting 2003; wijst erop dat de uitdaging van de komende uitbreiding gezien de schaal ervan veel groter is dan bij de vorige uitbreidingen, meer administratief werk vergt en grotere gevolgen heeft voor de begroting; 3. herhaalt zijn steun voor de gelijkheid van alle talen in het Europees Parlement, wijst erop dat het veeltaligheidsbeginsel een van de belangrijkste kostenfactoren is bij de voorbereiding van het Parlement op de uitbreiding, aangezien het met name de oorzaak is van het grootste deel van de behoefte aan extra personeel, van een groot deel van de behoefte aan extra kantoorruimte en van grootschalige opknapwerken; is van mening dat bij de voorbereiding van het Parlement op de uitbreiding niet mag worden vooruitgelopen op politieke besluiten die in het kader van de onderhandelingen met de kandidaat-landen nog moeten worden genomen, met name wat het aantal nieuwe officiële talen en werktalen betreft; 4. erkent dat vooruitgang moet worden geboekt met de aanpassing van de infrastructuur van de huidige EU-instellingen, om het mogelijk te maken dat de uitbreiding op efficiënte wijze plaatsvindt; stelt vast dat al heel wat aandacht is gegaan naar onderwerpen als vertaling en vertolking in het Parlement in het verslag-Podestà (PE 305.269/BUR); blijft bezorgd over het gebrek aan informatie aan het Parlement over de benodigde nieuwe gebouwen, met name in Brussel; verlangt dat zijn secretaris-generaal uiterlijk 15 juni 2002 een volledig overzicht van alle nieuwe bouwwerken die met het oog op de uitbreiding moeten worden ondernomen, presenteert; 5. verwelkomt het besluit van het Bureau om te voorzien in een provisie voor de toelating van maximaal 147 waarnemers uit de huidige kandidaat-landen vanaf begin 2003; stelt vast dat nog geen besluiten zijn genomen met betrekking tot het definitieve aantal waarnemers en de voor hen geldende regeling; heeft bijgevolg besloten 6 miljoen EUR in de reserve van hoofdstuk 100 ("Voorzieningen") te plaatsen; 6. hecht zijn goedkeuring aan kredieten van in totaal 32,4 miljoen EUR op de begrotingslijnen die betrekking hebben op uitgaven in verband met de uitbreiding, zoals hieronder uitgesplitst; dringt erop aan dat de ontwikkelingen in het uitbreidingsproces voordurend worden gevolgd en dat de onderstaande voorstellen dienovereenkomstig worden aangepast, waarbij de eerste evaluatie moet plaatsvinden tijdens de eerste lezing: 7. hecht ook zijn goedkeuring aan een nieuw hoofdstuk 103 ("Reserve voor de uitbreiding") met een voorlopig krediet van 51 miljoen EUR; erkent dat het nodig is de uitgaven voor de uitbereiding al op te nemen in de begroting 2003, aangezien nu wordt aangenomen dat de toetreding zal worden vervroegd van juli naar januari 2004; gelast zijn secretaris-generaal tegen 1 september 2002 een geactualiseerd verslag te presenteren over de tweede fase van de voorbereiding van de uitbreiding, met een precieze budgettaire raming van het gebruik van de reserve voor de uitbreiding; staat erop dat alleen kredieten worden vrijgegeven voor de maatregelen waarin is voorzien in het meerjarenrapport en met inachtneming van de beginselen van begrotingsdiscipline en gezond financieel beheer; 8. is van mening dat het voorlichtingsbeleid van essentieel belang zal zijn om het Parlement dichter te brengen bij de burger die het in de nieuwe lidstaten zal vertegenwoordigen; acht het van essentieel belang de kiezers in de huidige en toekomstige lidstaten alle nodige informatie te verstrekken met het oog op de komende parlementsverkiezingen van 2004; benadrukt dat het belangrijk is dat het Parlement actief deelneemt aan een ruim debat over de toekomst van Europa; stemt daarom in met een stijging van 15% van de kredieten voor voorlichtingsmaatregelen; 9. spreekt opnieuw zijn steun uit voor de kaderregeling "Europahuis" voor voorlichtingsbureaus in de huidige lidstaten en dringt erop aan dat deze benadering ook wordt gevolgd voor de voorlichtingsbureaus in de toekomstige nieuwe lidstaten, met het oog op een betere dienstverlening aan de burgers en een beperking van de werkingskosten van de bureaus door meer synergie; Personeelsbeleid en assistentie aan de leden 10. stelt vast dat de conclusies van de ROME-PE-studie ("Répertoire Opérationnel des Métiers et Emplois au Parlement Européen", operationeel repertorium van de functies en ambten bij het Europees Parlement) aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor het personeelsbeleid van het Parlement; gelast zijn Begrotingscommissie de mogelijke budgettaire gevolgen van deze studie te onderzoeken en haar bevindingen te presenteren aan het Bureau, opdat kan worden onderzocht welke maatregelen al kunnen worden genomen in het kader van de begroting 2003; erkent dat het nodig is de toekenning van middelen voor een betere dienstverlening aan de leden voort te verbeteren; 11. is het ermee eens dat het evenwicht tussen specialisten en generalisten nauwkeurig moet worden onderzocht; stelt vast dat, terwijl de complexiteit van het parlementaire werk en de meertaligheid van het Parlement ambtenaren met diverse bekwaamheden noodzakelijk maken, de veranderende werkomgeving meer en meer de instelling nodig kan maken van nieuwe, gespecialiseerde loopbanen, om het professionalisme en de dienstverlening aan de leden voort te verbeteren; gelast zijn secretaris-generaal ervoor te zorgen dat de mobiliteit van het personeel niet leidt tot een overmatig verlies van continuïteit en deskundigheid; 12. stelt vast dat de secretaris-generaal een mandaat heeft gekregen om het Bureau een verslag te presenteren over opties ter verbetering van de assistentie aan de leden met betrekking tot de redactie en controle van wetgevingsteksten; is van mening dat assistentie met betrekking tot de redactie van wetgevingsteksten al aan de leden moet worden geboden aan het begin van het besluitvormingsproces op commissieniveau; gelast zijn Conferentie van Commissievoorzitters ook deze aangelegenheid te onderzoeken en haar conclusies te presenteren aan het Bureau alvorens dit een besluit neemt; verwerpt evenwel in deze fase een uitbreiding van de Juridische Dienst alvorens het verslag is behandeld door het Bureau; 13. stelt vast dat het aantal door de commissies ingediende verslagen aanzienlijk is toegenomen en schat op basis van het huidige werkprogramma dat deze trend zich zal voortzetten; erkent dat de herstructurering van de parlementaire commissies in 1999, die heeft geleid tot de overplaatsing van 14 DG 2-ambtenaren naar andere diensten, niet heeft geresulteerd in de verwachte rationalisering van de werkwijzen; wijst erop dat de overdreven werklast in bepaalde afdelingen van DG 2 de kwaliteit van de assistentie aan de leden met betrekking tot hun werk op het gebied van wetgeving en begroting in gevaar brengt; is daarom tevreden met het besluit van het Bureau het personeelsbestand van DG 2 dienovereenkomstig uit te breiden; 14. is van mening dat het Parlement bij de controle op de uitvoering van de begroting steeds meer een pro-actieve rol moet spelen; erkent dat meer coördinatie tussen de verschillende commissies die bevoegd zijn voor een specifiek terrein en de Begrotingscommissie nodig is om ervoor te zorgen dat wordt gehandeld naar de politieke wil van het Parlement; 15. hecht zijn goedkeuring aan een bedrag van 730 374 EUR voor de begrotingslijn voor het scheppen van de volgende posten die geen verband houden met de uitbreiding: 8 A7, 3 tijdelijke A7, 1 B3, 2 B5, 10 C5 en 2 D3; en een bedrag van 385 436 EUR in de reserve voor de volgende posten: 2 A7, 9 B3 en 1 C5; 16. hecht zijn goedkeuring aan de inschrijving van de kredieten die nodig zijn voor 53 opwaarderingen (5) van vaste posten bij zijn Secretariaat met het oog op de uitvoering van het bevorderingsbeleid en voor de opwaarderingen van specialisten op het gebied van informatietechnologie (6) ; stelt vast dat zijn huidige bevorderingsbeleid de basis vormt van een transparanter, moderner en billijker systeem voor loopbaanplanning, dat ook model heeft gestaan voor andere instellingen; benadrukt evenwel dat de starheid die her en der in het systeem bestaat, nog steeds verhindert dat verdienste en prestaties de belangrijkste criteria zijn voor promotie; stelt vast dat de ROME-PE-studie ook erkent dat het zin heeft een beroep te doen op een weging van de werklast en de specialisatie; verzoekt bijgevolg zijn Bureau adequate maatregelen goed te keuren op tijd voor de volgende beoordelingsronde van het personeel; 17. keurt ook de kredieten goed die vereist zijn voor 23 opwaarderingen (7) bij de fractiesecretariaten; heeft besloten zijn besluit over andere specifieke opwaarderingen en omzettingen van posten uit te stellen tot zijn eerste lezing in oktober en gelast zijn secretaris-generaal intussen bijkomende informatie te verstrekken; 18. stelt bezorgd het wijdverbreid gebruik vast van hulppersoneel voor andere doeleinden dan het opvullen van vacante posten of de vervanging van voltijdse ambtenaren die onder de bepalingen het Statuut vallen (zogenaamde "auxiliaires de renfort", hulpfunctionarissen ter versterking van een dienst); vraagt zich af of dit gebruik van hulppersoneel niet kan worden beperkt door een efficiëntere inzet of een herschikking van het bestaande personeelsbestand; is tevreden dat de Administratie ertoe bereid is gebleken deze uitgaven te identificeren aan de hand van een afzonderlijke sub-post in de begroting 2003 en deze aanwervingen te onderwerpen aan rigoureuze controles, om te garanderen dat zij naar behoren zijn verantwoord; verlangt dat een gedetailleerde analyse van deze aanwervingen wordt gepresenteerd voor het einde van het eerste kwartaal, opdat het adequate maatregelen kan nemen in het kader van de raming 2004; 19. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat het niet mogelijk is gebleken het Interinstitutioneel Aanwervingsbureau (IA) begin 2002 volledig operationeel te hebben, aangezien in de loop van 2003 een aanzienlijk aantal nieuwe ambtenaren uit de huidige en de nieuwe lidstaten zal moeten worden aangeworven; 20. herhaalt zijn steun voor een systeem van vervroegde uittreding dat geldt voor het personeel van alle instellingen en de parlementaire fracties; dringt erop aan dat de Raad de rechtsgrondslag tijdig vaststelt voor de uitvoering van het systeem in de begroting 2003; is het ermee eens dat het systeem budgettair neutraal moet zijn en dat dezelfde voorwaarden van toepassing moeten zijn als voor de regeling voor vervroegde uittreding die wordt voorgesteld in het hervormingspakket van de Commissie; is het eens met het behoud van een p.m.-vermelding in post 1218 ("Speciale pensioenregeling voor vast en tijdelijk personeel van het Europees Parlement"); is bereid deze kwestie opnieuw te bekijken bij de eerste lezing, rekening houdend met verdere ontwikkelingen; 21. spreekt zijn steun uit voor het besluit van het Bureau een deel van artikel 260 ("Adviezen, studies en enquêtes met een beperkt karakter, Stoa-programma") in de reserve te plaatsen in afwachting van de resultaten van een externe studie over een moderne en efficiënte onderzoeksdienst (DG 4) en de conclusies van de secretaris-generaal, die worden verwacht voor 15 juli 2002; heeft besloten een totaal bedrag van 800 000 EUR in de reserve te plaatsen van hoofdstuk 100 ("Voorzieningen"); is bereid opnieuw te bekijken of deze kredieten kunnen worden vrijgegeven zodra specifieke voorstellen voor de korte en de middellange termijn zijn ingediend; 22. meent dat de rechtstreekse uitzending van de plenaire vergaderingen en de belangrijke commissievergaderingen via het Internet van fundamenteel belang is voor de instelling; gelast derhalve zijn secretaris-generaal om vóór 1 september 2002 een haalbaarheidsstudie te verrichten met het oog op het opzetten van een archief en een zoekprogramma dat de burger toegang geeft tot de desbetreffende opnamen; is bereid te overwegen hiervoor tijdens de eerste lezing in oktober de nodige kredieten uit te trekken; 23. heeft besloten een nieuwe post 3601 "Vergaderingen en andere activiteiten van de Europese Parlementaire Vereniging" te creëren met een p.m.-vermelding; wacht de nota van wijzigingen van het Bureau af, die gepland is voor september, alvorens verdere beslissingen te nemen; Gebouwenbeleid 24. is het ermee eens dat een reserve voor vastgoed van 16,4 miljoen EUR moet worden ingesteld binnen hoofdstuk 20 ("Investeringen in onroerende goederen, huur van gebouwen en bijkomende kosten") voor de voortzetting van het vastgoedbeleid van het Parlement in samenhang met de komende uitbreiding; Diversen 25. erkent dat het mogelijk is dat het werk van de Europese Conventie over de toekomst van Europa op 31 december 2002 niet zal zijn afgerond; herinnert eraan dat met de gewijzigde en aanvullende begroting 1/2002 een nieuw artikel 372 ("Bijdrage aan de financiering van de uitgaven in verband met de Conventie over de toekomst van Europa") in de afdeling Parlement van de begroting 2002 is ingevoegd; heeft besloten deze begrotingsstructuur over te nemen in zijn raming 2003 aan de hand van een p.m.-vermelding; is bereid deze kwestie in het licht van verdere ontwikkelingen te bekijken bij zijn eerste lezing in oktober; 26. stelt vast dat de budgettaire impact van de interinstitutionele samenwerking, op basis van de conclusies van het rapport van de secretarissen-generaal over de meerjarenevolutie van het plafond van rubriek 5 en mogelijke besparingen als gevolg van interinstitutionele samenwerking, niet in de raming 2003 van het Parlement is weerspiegeld; herinnert eraan dat het tweede rapport over de interinstitutionele samenwerking uiterlijk 30 april 2002 aan de begrotingsautoriteit moet worden gepresenteerd; gelast zijn secretaris-generaal bijgevolg de mogelijke besparingen voor de afdeling Parlement op te nemen in zijn traditionele nota van wijzigingen voor de eerste lezing in oktober; 27. betreurt dat zijn Bureau niet in staat was om structurele besparingen tijdig te identificeren voor de voorbereiding en goedkeuring van de raming 2003; benadrukt dat de begrotingsautoriteit van elke instelling verwacht dat zij definieert welke activiteiten, gelet op de bestaande budgettaire beperkingen, kunnen worden opgeheven; stelt vast dat de besparingen die moeten worden gerealiseerd een meerjarig karakter moeten hebben en niet enkel berekend mogen zijn op de begroting 2003; wijst erop dat de geloofwaardigheid van de Instelling op het spel staat als zij niet meer focust op haar kernactiviteiten; stelt vast dat meer waar voor het beschikbare geld in alle instellingen extra belangrijk is als gevolg van de komende uitbreiding; verzoekt zijn Bureau een cataloog op te stellen van activiteiten die kunnen worden opgeheven en de budgettaire impact hiervan te behandelen in de nota van wijzigingen voor de eerste lezing; herinnert eraan dat het mogelijk is dat de begrotingsautoriteit voor de eerste lezing door het Parlement in oktober de nodige actie moet ondernemen om een alomvattende oplossing te vinden in rubriek 5; 28. is het ermee eens dat de middelen van het Parlement moeten worden gebruikt overeenkomstig het werkplan van het Parlement en de behoeften van de leden; is evenwel van mening dat het ritme van de parlementaire activiteiten verder kan worden verbeterd ter voorkoming van piekdagen en de hieruit voortvloeiende behoefte aan een groot aantal freelance-ambtenaren tegen hoge kosten, terwijl op een deel van het eigen personeel van het Parlement tijdens de achterbanweken onvoldoende een beroep wordt gedaan; wijst er voorts op dat de leden verschillende behoeften hebben met betrekking tot hun noodzakelijke aanwezigheid en het werk voor hun achterban; is bijgevolg van mening dat het werkplan van het Parlement de leden in staat moet stellen hun parlementair werk in Brussel en Straatsburg te combineren met hun individuele verplichtingen ten aanzien van hun respectieve achterban; verzoekt bijgevolg zijn terzake bevoegde autoriteiten te onderzoeken in welke speling in het tijdschema voor 2003 kan worden voorzien; 29. stelt met genoegdoening vast dat de Raad 2003 heeft uitgeroepen tot "Europees jaar van de gehandicapten"; is tevreden met de plannen van het Bureau om te zoeken naar adequate maatregelen om te toegang tot het Parlement verder te verbeteren en de gehandicapten beter in de activiteiten van de Instelling te integreren; herhaalt dat met de behoeften van gehandicapten ten volle rekening moet worden gehouden in al het opknapwerk in de huidige gebouwen van het Parlement en in het kader van de bouwplannen van de Instelling met het oog op de uitbreiding; benadrukt dat in de aanwervingsprocedures van het Parlement kandidaten niet mogen worden gediscrimineerd wegens een handicap (noch op basis van een van de andere criteria die zijn vastgesteld in artikel 13 van het Verdrag); 30. stemt in met een totaal bedrag van 1 051,6 miljoen EUR voor de raming van uitgaven en ontvangsten van het Parlement voor het begrotingsjaar 2003, zoals nader aangegeven in de bijlage; houdt zijn oordeel over de totale kredieten voor afdeling I van de begroting 2003 evenwel aan tot de eerste lezing in oktober; o o o 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.