(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12280/1/2000 - C5-0566/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 726 (3) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0086/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0001/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 772 ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 652 ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (3) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2000) 526 - C5-0420/2000 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0041/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11070/1/2000 - C5-0562/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing (2) geformuleerde standpunt inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 415 ) (3) , - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 611 (4) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0068/2001 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Soort brandstof 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth Biomassa 200 200 200 Algemeen 850 850 tot 200 (lineaire daling) 200 Soort brandstof 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth Biomassa 200 200 200 Algemeen 850 200 200 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth 850 850 tot 200 (lineaire daling) 200 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth 850 200 200 Soort brandstof Emissiegrenswaarden (in Nm 3 ) Vast , in het algemeen 650 Vast, met minder dan 10% vluchtige bestanddelen 1300 Vloeibaar 450 Gasvormig 350 Soort brandstof Emissiegrenswaarden (in Nm 3 ) 50-300 (MWth) > 300 (MWth) Vast 600 200 Vloeibaar 450 200 Gasvormig 300 200 Soort brandstof 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth Biomassa en algemeen 400 300 200 Soort brandstof 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth Biomassa en algemeen 400 200 200 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth 400 300 200 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth 400 200 200 > 50 MWth (thermisch vermogen bij ISO-omstandigheden) Aardgas (1) 50 (2) Vloeibare brandstoffen (3) 120 Gasvormige brandstoffen (behalve aardgas) 120 > 50 MWth (thermisch vermogen bij ISO-omstandigheden) Aardgas (1) 50 (2) Vloeibare brandstoffen (3) 120 Gasvormige brandstoffen (behalve aardgas) 120 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth 92% 92% 92% NB: Het ontzwavelingspercentage geldt niet voor installaties met een SO2-emissie van maximaal 300 mg/Nm³ (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (10674/1/2000 - C5-0563/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 125 (3) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0067/2001 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Land SO2 kiloton NOx kiloton VOS kiloton NH3 kiloton Oostenrijk 39 103 159 66 België 99 176 139 74 Denemarken 55 127 85 69 Finland 110 170 130 31 Frankrijk 375 810 1050 780 Duitsland 520 1051 995 550 Griekenland 523 344 261 73 Ierland 42 65 55 116 Italië 475 990 1159 419 Luxemburg 4 11 9 7 Nederland 50 260 185 128 Portugal 160 250 180 90 Spanje 746 847 662 353 Zweden 67 148 241 57 UK 585 1167 1200 297 EG15 3850 6519 6510 3110 Land SO2 kiloton NOx kiloton VOS kiloton NH3 kiloton Oostenrijk 39 91 129 66 België 76 127 102 74 Denemarken 55 127 85 69 Finland 110 152 110 31 Frankrijk 218 679 932 780 Duitsland 463 1051 924 419 Griekenland 523 264 173 73 Ierland 28 59 55 116 Italië 475 869 962 419 Luxemburg 3 8 6 7 Nederland 50 238 156 128 Portugal 141 144 102 90 Spanje 746 781 662 353 Zweden 67 148 219 57 UK 497 1167 964 297 EG15 3491 5905 5581 3110 (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7074/1/2000 - C5-0615/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 526 ) (3) , - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 370 ) (4) , - gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0055/2001 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 402 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0352/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0074/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het initiatief van de Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden (13464/2000 (2) ), - gelet op artikel 34, lid 2, sub c) van het EU-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag (C5-0717/2000 ), - gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0070/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde initiatief van de Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden. Dit initiatief wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland (11808/2000) (2) , - gelet op artikel 61, sub c) van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67 van het EG-Verdrag (C5-0519/2000 ), - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0073/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsook aan de regering van de Bondsrepubliek Duitsland. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 mei 1998 (1) , over het voorlichtings- en communicatiebeleid in de Europese Unie, A. overwegende dat het publiek maar weinig weet over de activiteiten van de Europese Unie en over de kansen die zij biedt, zoals blijkt uit de steeds sceptischer houding tegenover verdere Europese integratie, B. overwegende dat weinig EU-burgers zich bewust zijn van de inbreng van de Europese integratie in hun dagelijks leven, C. de wens uitsprekend dat in elke lidstaat de informatienetwerken en -centra over de Europese Unie op regionaal en plaatselijk vlak in ruimere mate worden ingepast in een op Europese integratie en Europees burgerschap toegespitste gemeenschappelijke informatie- en communicatiestrategie, D. betreurende dat er geen echt maatschappelijk debat wordt gehouden over de grote uitdagingen waarvoor de EU zich thans geplaatst ziet, waaronder met name de uitbreiding, de monetaire unie en het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, E. overwegende dat de volkeren van de Europese Unie slecht op de hoogte zijn van de cultuur en levenswijze in andere Europese landen en regio's, vooral voor wat betreft de kandidaat-lidstaten, F. overwegende dat bij elke strategie met het oog op een doeltreffende uitvoering van een voorlichtings- en communicatiebeleid rekening moet worden gehouden met pedagogische aspecten en gebruik moet worden gemaakt van de geëigende (financiële, mediatieke, ...) instrumenten, zodat de zichtbaarheid van het beleid en het optreden van de Europese Unie in verhouding staan tot de verwachtingen van de burgers, G. benadrukkend dat het communicatiebeleid van de Europese instellingen dringend aanpassing behoeft, H. eraan herinnerend dat de Commissie zowel in haar programma van wetgevende werkzaamheden voor het jaar 2000 als in haar verklaring voor het Europees Parlement op 14 april 2000 had aangekondigd dat zij in het tweede kwartaal van 2000 een mededeling zou indienen over een beleid ter verkleining van de afstand tot de burger (voorlichtingsstrategie) en ter bevordering van de dialoog, en betreurend dat deze mededeling tot op heden is uitgebleven, I. met zorg vaststellende dat de nieuwe taakverdeling op het terrein van het voorlichtingsbeleid leidt tot aanzienlijke vertraging van de besluitvorming op dit gebied, 1. verzoekt de Commissie zo snel mogelijk de mededeling over de voorlichtingsstrategie op te stellen en bij de Raad en het Europees Parlement in te dienen; 2. doet een beroep op alle EU-instellingen om, met inachtneming van hun autonomie en institutionele rol, hun voorlichtings- en communicatieactiviteiten te coördineren en zich op specifieke doelgroepen te richten, teneinde het effect te maximaliseren; 3. vraagt de Europese Unie om informatiecampagnes over de problematiek en de uitdagingen van de uitbreiding te voeren; 4. doet een beroep op de lidstaten hun voorlichting en communicatie over EU-aangelegenheden waar de burgers in hun dagelijks leven mee te maken hebben, te verbeteren en de synergie met de voorlichtings- en communicatieactiviteiten van de EU-instellingen te versterken; 5. vraagt de Europese Unie om een voorlichtings- en communicatiebeleid uit te stippelen dat om twee essentiële spilpunten draait, namelijk de pedagogische dimensie en de gebruikmaking van geschikte instrumenten die beantwoorden aan de verwachtingen van de burgers; 6. neemt zich voor om bij de uitvoering van het voorlichtingsbeleid bijzondere aandacht te schenken aan bepaalde doelgroepen, zoals de jongeren, meer bepaald door leermiddelen over Europa ter beschikking van de leerkrachten te stellen; verzoekt de Commissie dit eveneens te doen; 7. is van oordeel dat de voorlichtings- en communicatieactiviteiten over EU-kwesties tot doel moeten hebben het maatschappelijk debat en de kennis van zaken bij de burger te bevorderen; 8. vraagt de Commissie om meer gebruik te maken van de informatienetwerken en -centra die rechtstreeks in verbinding staan met de burgers van de Europese Unie; 9. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat in het Witboek over het jongerenbeleid waaraan momenteel gewerkt wordt, aandacht wordt geschonken aan het belang van een doeltreffend communicatie- en voorlichtingsbeleid met betrekking tot de Europese integratie; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het jaarverslag 1999 van de Commissie ( COM(2000) 718 - C5-0066/2001 ), - gelet op de artikelen 276, lid 3 en 280, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0078/2001 ), A. overwegende dat in 1999 de reorganisatie van de fraudebestrijding op Gemeenschapsniveau op gang is gebracht en dat de oude Task Force "Coördinatie van de fraudebestrijding” (UCLAF) op 1 juni 1999 is vervangen door het "Europees bureau voor fraudebestrijding” (OLAF), dat in operationeel opzicht onafhankelijk is en over interinstitutionele bevoegdheid beschikt, B. overweging dat de Commissie-Prodi in 1999 is aangetreden met het voornemen een beleid van nultolerantie tegenover fraude en corruptie te voeren, 1. herinnert eraan dat er in 1999 zeer ernstige gevallen van fraude aan het licht zijn gekomen, waarvan de volledige opheldering de lakmoesproef voor de efficiëntie van het OLAF zal zijn en waarbij de Commissie moet bewijzen dat zij op haar woorden ook daden laat volgen: 2. neemt met grote verontrusting kennis van het feit dat de organisatie van de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie volgens het Comité van toezicht van het OLAF (1) in de praktijk nog niet duidelijk verbeterd is en dat het voortdurende tegenhouden van de aanwerving van gekwalificeerd personeel (2) bij het OLAF zelfs onherstelbare schade dreigt te veroorzaken; Onafhankelijkheid van het OLAF 3. herinnert de Commissie eraan dat het Parlement en de Raad het OLAF alleen verreikende bevoegdheden (3) inzake administratieve onderzoeken zowel binnen de Commissie als in de overige instellingen en organen van de Gemeenschap konden toekennen op voorwaarde dat de directeur volledige autonomie zou krijgen, 4. bekrachtigt paragraaf 33 van zijn resolutie van 19 januari 2000 (4) over het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen over de hervorming van de Commissie, dat het OLAF het respect en de onvoorwaardelijke bereidheid tot samenwerking van de instellingen en het personeel van de Europese Unie, alsmede van de onderzoeks- en gerechtelijke instanties in de lidstaten moet zien te verkrijgen door te waarborgen dat zijn onderzoeken op onafhankelijke, efficiënte en professionele wijze worden uitgevoerd; stelt vast dat dit met name geldt wanneer het om in politiek opzicht ook voor de Commissie uiterst delicate zaken gaat (b.v. de zaak-Fléchard of de vlas-affaire); 5. acht het dan ook onaanvaardbaar dat kandidaten voor leidende posities binnen het OLAF door een adviserend comité voor benoemingen worden gescreend dat door de Commissie wordt ingezet; 6. dringt er bij de directeur van het OLAF op aan gebruik te maken van zijn volmachten overeenkomstig artikel 6 van Besluit 1999/352/EG, EGKS, EURATOM van de Commissie van 28 april 1999 houdende oprichting van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (5) en een eigen comité voor benoemingen in te stellen, onder voorzitterschap van een onafhankelijke persoon met boven iedere twijfel verheven ervaring bij de bestrijding van fraude en corruptie; 7. acht het noodzakelijk dat wordt opgehelderd of door de informatieplichten van het ambt jegens de Commissie en haar secretaris-generaal in individuele gevallen de onafhankelijkheid van het ambt in het geding zou kunnen zijn; verzoekt het comité van toezicht van het OLAF een standpunt te formuleren waaruit blijkt voor welke gevallen dat gold en hoever het uitgevoerde onderzoek daardoor is geschaad; Europese openbaar aanklager 8. dringt er andermaal (6) bij de Commissie op aan op basis van artikel 280 van het EG-Verdrag een voorstel tot aanvulling van Verordening (EG) nr. 1073/1999 in te dienen, waarmee de spoedige benoeming van een dergelijke openbaar aanklager mogelijk wordt gemaakt, wiens bevoegdheden tot de inwerkingtreding van de beoogde Verdragswijziging beperkt blijven tot door leden en personeel van de EU-instellingen begane strafbare feiten waardoor de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen zijn geschaad, en die tot taak heeft aan desbetreffend onderzoek door OLAF leiding te geven en de vervolging van dergelijke strafbare feiten voor de bevoegde nationale gerechtelijke instanties te vergemakkelijken; 9. herinnert eraan dat het deze eis reeds op 13 december 2000 in paragraaf 12 van zijn resolutie over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen (7) met een meerderheid van zijn leden (8) heeft bekrachtigd en dat de Commissie daarom overeenkomstig artikel 192 van het EG-Verdrag verplicht is adequate voorstellen voor een besluit dienaangaande voor te leggen; 10. is van mening dat in deze voorstellen eindelijk ook rekening moet worden gehouden met de reeds in 1998 geformuleerde eisen (9) om op basis van artikel 280 van het EG-Verdrag het volgende te regelen: 11. stelt vast dat de Europese openbaar aanklager van meet af aan in Luxemburg, in de onmiddellijke nabijheid van de rechtbanken van de Gemeenschap, moet zijn gevestigd en dat aldus ook zijn onafhankelijkheid van de uitvoerende macht gewaarborgd en duidelijk kenbaar gemaakt zou worden; 12. bekrachtigt andermaal zijn eis (10) dat OLAF overeenkomstig het decentralisatiebeginsel te werk zou moeten gaan en daarom diensten in Brussel en Luxemburg zou moeten hebben, en dat zo nodig permanent of tijdelijk observatieposten in lidstaten of in derde landen worden opgericht; 13. verwacht van de Commissie vóór eind maart 2001 een bindende toezegging dat zij dergelijke voorstellen uiterlijk op 1 juni 2001 zal indienen; Samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie 14. spreekt zijn uitdrukkelijke voldoening uit over het feit dat meerdere lidstaten zich inmiddels hebben aangesloten bij de klacht van de Commissie tegen grote Amerikaanse tabakconcerns, zonder wier medewerking de momenteel op grote schaal plaatsvindende smokkel van sigaretten niet mogelijk zou zijn; 15. herinnert eraan dat de Gemeenschapsbegroting en de nationale begrotingen hierdoor jaarlijks vele miljarden euro aan inkomsten derven; draagt zijn Voorzitter op onverwijld de nodige stappen te nemen om het Parlement in staat te stellen de Commissie als medestander te steunen tegen de tabakconcerns die bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen een klacht hebben ingediend tegen de Commissie omdat zij haar het recht willen laten ontnemen om in de VS een klacht tegen de tabakconcerns in te dienen; 16. neemt met verontrusting kennis van het feit dat de praktijk van de lidstaten bij het melden van fraude en onregelmatigheden grote verschillen vertoont; dringt er dan ook bij de Commissie op aan: Samenwerking met Zwitserland 17. wijst erop dat de Europese betalers van heffingen en belastingen miljarden schade lijden, omdat de samenwerking met Zwitserland bij de bestrijding van de internationale georganiseerde smokkel, vooral met zogenaamde risicogoederen (sigaretten, alcohol, edele metalen, elektronica) niet werkt; 18. wijst derhalve op de grote waarde die het EP met het oog op nauwe en goede burenrelaties hecht aan de spoedige sluiting van een overeenkomst inzake fraudebestrijding met Zwitserland conform het aan de Commissie door de Raad verstrekte onderhandelingsmandaat; wijst erop dat het in 1997 van kracht geworden Protocol over de douanesamenwerking niet voldoende is om doeltreffend tegen de georganiseerde misdaad op te treden; Informatieverstrekking aan het Europees Parlement 19. herinnert eraan dat de bepalingen van de kaderovereenkomst van 5 juli 2000 over de betrekkingen tussen Parlement en Commissie op geen enkele wijze van invloed zijn op de plichten en rechten van de directeur van het OLAF in verband met de informatie over de onderzoeksactiviteiten van het bureau; 20. stelt vast dat het, om gebruik te kunnen maken van zijn controlebevoegdheden, toegang tot de door het OLAF opgestelde verslagen over diens externe en interne onderzoeken moet krijgen; wijst er met nadruk op dat dit ook voor de door het OLAF opgestelde verslagen in verband met de vlas-affaire, de affaire van de versneden boter en de gebeurtenissen bij de vertegenwoordiging van de Commissie te Stockholm geldt; 21. wenst in het belang van de volksgezondheid onverwijld toegang tot documenten die in het bezit van het OLAF zijn, die een analyse bevatten van de samenstelling van de in paragraaf 1 a) bedoelde versneden boter; 22. verwacht voor eind maart 2001 een bindende toezegging dat het voortaan zonder meer OLAF-verslagen ontvangt wanneer het hierom verzoekt, zodat deze overeenkomstig de bepalingen van Bijlage VII van het Reglement kunnen worden gecontroleerd; verzoekt zijn Voorzitter eventueel de nodige juridische stappen te nemen om te waarborgen dat het Parlement zijn controlebevoegdheden kan uitoefenen; 23. bekrachtigt paragraaf 24 van zijn bovengenoemde resolutie van 16 mei 2000, waarin het erop aandringt dat de directeur van het OLAF een volledige lijst overlegt van alle lopende onderzoeken naar fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten die schade toebrengen aan de begroting van de Gemeenschap; verwacht dat deze lijst nu onverwijld wordt voorgelegd en voortaan minstens eenmaal per kwartaal wordt bijgewerkt; 24. verwacht dat het jaarverslag inzake fraudebestrijding van de Commissie en het jaarverslag van het OLAF over diens operationele activiteiten voortaan tezamen worden gepubliceerd, zonder dat de alleenverantwoordelijkheid van het OLAF voor zijn verslag over de operationele activiteiten wordt aangetast; dringt er bij het OLAF op aan in dit verslag in sterkere mate dan tot dusver in te gaan op concrete gevallen die voor de werkzaamheden in het voorbije jaar bijzonder belangrijk of kenmerkend waren; o o o 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de directeur van het OLAF, het Hof van Justitie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 247 - C5-0567/2000 ), - gezien het Groenboek van de Commissie "Naar een Europese strategie voor een veilige energievoorziening ( COM(2000) 769 ), - gezien het Protocol van Kyoto van 10 december 1997, - onder verwijzing naar zijn vorige resolutie van 11 maart 1999 over de mededeling van de Commissie over energie-efficiëntie in de Europese Gemeenschap - Op weg naar een strategie voor het rationeel gebruik van energie ( COM(1998) 246 - C4-0316/1998 ) (1) , - gezien de conclusies van de Energieraad van 30 mei 2000 en van 5 december 2000, - gezien het mondelinge antwoord van de heer Lamoureux namens de Commissie op mondelinge vraag QO-ITR E-002/2000 over het kaderprogramma voor energie op de vergadering van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie op 28 november 2000, - gezien artikel 3, lid 2, sub f) van besluit 2179/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 betreffende de herziening van het beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling "Op weg naar duurzame ontwikkeling”, - gezien de verklaring van Djakarta van 13 juni 2000 ter herziening van de officiële verzekeringsagentschappen voor exportkredieten en investeringen, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0054/2001 ), A. overwegende dat er in de Europese Unie in alle sectoren van de economie een groot potentieel bestaat voor verbetering van de energie-efficiëntie en dat verbetering van de energie-efficiëntie een kosteneffectieve bijdrage kan leveren aan het voldoen aan de doelstellingen van Kyoto en belangrijke voordelen voor de economie oplevert, zoals: B. overwegende dat het verbruik van primaire energie van de EU van 1995 tot 2010 naar schatting met ongeveer 14% zal toenemen en dat als gevolg daarvan het gevaar bestaat dat de verplichting die de EU in Kyoto op zich heeft genomen, namelijk een vermindering van de emissies van broeikasgassen met 8% tussen 1990 en 2010, niet kan worden gehaald; overwegende dat in plaats daarvan een toeneming van 7% van de CO2-emissies wordt verwacht (2) als de ontwikkeling op de huidige voet voortgaat, C. overwegende dat de vervoerssector verantwoordelijk is voor 26% van de huidige emissies van CO2 in de EU15 en dat dit aandeel in sommige lidstaten snel stijgt, waarbij de 40% wordt benaderd, en dat de bouwsector reeds verantwoordelijk is voor 40%, D. overwegende dat de overeenkomst voor het verdelen van de lasten met het oog op het Protocol van Kyoto waarmee de Raad in 1998 instemde, tot een rechtsinstrument zal moeten worden omgevormd, E. overwegende dat de uitstoot van CO2 alleen kan worden beperkt door een terugdringing van het gebruik van fossiele brandstoffen en dat een verbetering van de energie-efficiëntie kan bijdragen aan deze vermindering, evenals de invoering van een concurrentiefactor bij het gebruik van energie, F. overwegende dat een doeltreffende strategie in verband met de klimaatverandering op de volgende pijlers moet rusten: een verhoogde efficiëntie bij energieverbruik en energievoorziening, overschakeling op het gebruik van schonere fossiele brandstoffen en tevens een geleidelijke overschakeling op alternatieve energie, met name hernieuwbare energiebronnen, en een versnelde ontwikkeling en verbreiding van schonere technologieën voor fossiele brandstoffen waarbij minder schadelijke stoffen vrijkomen, en een verhoogde materiaal- en productefficiëntie en strategieën voor non-CO2-gassen, G. overwegende dat het ontbreken van coherente energiestrategieën voor de korte, middellange en lange termijn (of een algehele strategie) binnen de Europese Unie het zeer moeilijk maakt om een actief gemeenschappelijk beleid te voeren dat is gericht op een transformatie van het energiesysteem, met name de vermindering van de hoge afhankelijkheid van fossiele brandstoffen, H. overwegende dat een zeer belangrijke voorwaarde voor een goed functionerende energiemarkt is, dat de marktprijzen een weerspiegeling vormen van de volledige productie-, distributie- en verbruikskosten en onderstrepend dat de huidige energiemarkten niet aan deze voorwaarden voldoen, I. er in dit verband op wijzend dat de interne elektriciteitsmarkt aan verstoringen onderhevig is die te wijten zijn aan directe en indirecte subsidies voor conventionele energiebronnen, en dat het feit dat milieukosten en sociale kosten niet in de marktprijzen voor energie tot uiting komen de stimulansen voor investeringen in energie-efficiëntie verzwakt, waardoor het absoluut noodzakelijk is investeringen in alternatieve energie en energie-efficiëntie te bevorderen, J. overwegende dat stimulansen voor investeringen in energie-efficiëntie en warmtekrachtkoppeling (WKK) op lange termijn worden verzwakt door lagere prijzen en toenemende concurrentie als gevolg van de liberalisatie van de elektriciteitsmarkt; overwegende dat deze investeringen op andere wijzen moeten worden aangemoedigd, K. overwegende dat er ook andere belemmeringen voor meer energie-efficiëntie bestaan, zoals een gebrek aan kennis over een andere aanpak die tot efficiëntie leidt, zowel in huishoudens als in kleine en middelgrote ondernemingen in de industrie en de dienstensector, de onzichtbaarheid van investeringen in efficiëntie en het dilemma eigenaar/gebruiker, L. overwegende dat de Raad helaas niet heeft ingestemd met het Commissievoorstel voor een voor de gehele EU geldende CO2-energiebelasting ter compensatie van de externe kosten die de maatschappij moet dragen als gevolg van het gebruik van fossiele brandstoffen, M. overwegende dat door het gebrek aan samenhang tussen de diverse publicaties van de Commissie, waarin zowel de totstandgebrachte als de potentiële verbeteringen in energie-efficiëntie en de vermindering van de energie-intensiteit in de Europese Unie worden beschreven, het zeer moeilijk is de huidige verbeteringen te verifiëren en realistische doelstellingen voor de toekomst vast te stellen, N. overwegende dat het potentieel voor energie-efficiëntieverbeteringen vooral zeer veelbelovend is op het gebied van huishoudelijke apparatuur en bouwmaterialen; dat zo bijvoorbeeld jaarlijkse elektriciteitsbesparingen van meer dan 140 TWh/jaar (totaal elektriciteitsverbruik voor huishoudelijke doeleinden m.i.v. verwarming ligt in de orde van 610 TWh) mogelijk zouden als de meest efficiënte apparatuur op de markt zou worden gebruikt (gebaseerd op het ongunstigste levenscyclusscenario), O. overwegende dat het een geweldige verspilling is om, waar dat mogelijk is, geen beter gebruik te maken van het aanzienlijke potentieel aan warmtekrachtkoppelingsmogelijkheden binnen de Europese Unie en de kandidaatlanden, P. overwegende dat een succesvolle strategie ter verbetering van de energie-efficiëntie gebaseerd moet zijn op een combinatie van beleidsinstrumenten, zoals vrijwillige convenanten gecombineerd met geschikte toezichtsmechanismen, verplichte efficiëntienormen, energielabels, fiscale stimulansen, maatregelen bij overheidsaankopen, beroepsopleiding, programma's ter bevordering van goede praktijken, onderzoek, enz.; tevens onderstrepend dat het functioneren van de interne markt als gevolg van een dergelijke strategie niet mag worden verstoord, Q. overwegende dat het duidelijk is dat de communautaire maatregelen ter ondersteuning van energie-efficiëntie tot dusverre beperkt zijn geweest en werden gekenmerkt door te weinig continuïteit en samenhang, onvoldoende follow-up en verspreiding en een te gering streven naar een gezamenlijk gebruik van de goede praktijken, deels als gevolg van een tekort aan personeel, R. overwegende dat uit de ervaring is gebleken dat het met doelgerichte programma's voor overheidsaankopen mogelijk is de prijs van energie-efficiënte apparatuur die commercieel nog niet levensvatbaar is omlaag te krijgen, en deze aldus concurrerend te maken met conventionele technologieën; overwegende dat een levenscycluskostenanalyse voor de diverse producten een waardevol instrument in dit verband vormt, S. overwegende dat het Europees Parlement en de Raad hebben besloten om tot een herziening van de communautaire aanbestedingsregels te komen zodat bij de toepassing van deze regels ook rekening wordt gehouden met milieuoverwegingen en daarbij een eerlijke concurrentie gegarandeerd blijft, T. overwegende dat de thermische bouwvoorschriften van de lidstaten voor zowel de woningbouw als de industriële bouw aanzienlijk verschillen, zelfs wanneer rekening wordt gehouden met de verschillende klimaatomstandigheden, U. overwegende dat er geen kaderwetgeving op EU-niveau bestaat voor het organiseren van de marktomzetting van energieapparatuur voor eindgebruik, zodat de mogelijkheden voor een optimale energie-efficiëntie niet ten volle worden benut, V. overwegende dat als algemeen richtsnoer voor energieverbruikende moet gelden dat een stijging in het aantal apparaten in een bepaalde sector, bijvoorbeeld personal computers en airconditioningapparatuur, moet worden gecompenseerd door vooruitgang op het gebied van energie-efficiëntie in die sector, W. overwegende dat de liberalisering aan de aanbodzijde van energie niet hand in hand is gegaan met maatregelen ter beperking van de belemmeringen voor de energie-efficiëntie die aan de vraagzijde bestaan, X. overwegende dat het welslagen van het actieplan afhangt van de actieve deelneming van gemeentelijke en regionale autoriteiten, Y. overwegende dat van de activiteiten van verzekeringsagentschappen voor exportkredieten en investeringen een grote invloed uitgaat op de ontwikkeling van de infrastructuur van ontwikkelingslanden, en overwegende dat de meeste van deze agentschappen geen strikte milieurichtsnoeren hanteren, hetgeen ertoe leidt dat omvangrijke investeringen in energie-intensieve sectoren plaatsvinden terwijl geen speciale aandacht wordt besteed aan duurzame energie, met name energie-efficiëntie, en overwegende dat deze ongerijmdheid tussen financiering door verzekeringsagentschappen voor uitvoerkredieten en investeringen en de verplichtingen van de Europese Unie op grond van de klimaatconferentie aanleiding geeft tot ernstige zorg, Z. overwegende dat het noodzakelijk is de nadruk te leggen op energie-efficiëntieaspecten bij alle technologische O&O-programma's, zoals die voor informatie- en communicatietechnologie, nieuwe materialen, biotechnologische processen, membranen, katalysatoren en oppervlaktebehandelingstechnologieën; dat meer aandacht moet worden besteed aan materiaalefficiëntie, resource/product management en de bevordering van verder onderzoek op dit punt, AA. overwegende dat een strategie voor échte energiebesparing waarmee een klimaatcrisis kan worden voorkomen, meer vereist dan alleen maar een efficiënter gebruik van energie, omdat dit een stimulans kan zijn voor het gebruik van diensten die daardoor goedkoper worden, en deze moet derhalve worden aangevuld met maatregelen, zoals een infrastructuurbelasting, die actief het gebruik van met name fossiele brandstoffen en van energie in het algemeen terugdringen, 1. is verheugd over het actieplan, maar acht het ontoereikend om de doelstellingen van het Protocol van Kyoto en de uitdaging van een veilige Europese energievoorziening te verwezenlijken; betreurt het dat in het plan een systematische coherente evaluatie van de inspanningen op het gebied van energie-efficiëntie in het verleden en nadere schattingen van de effecten van toekomstige maatregelen ontbreken; is verder van oordeel dat de te bereiken doelstellingen niet voldoende gekwantificeerd zijn en betreurt het dat de voorgestelde acties ofwel beperkt zijn, ofwel vaag blijven, met name waar het gaat om het vervoer en de bouwsector; is derhalve verheugd over het voornemen van de Commissie in de nabije toekomst met een specifieke richtlijn ter verhoging van de energie-efficiëntie in gebouwen te komen; 2. betreurt voorts de eenzijdige nadruk die in het actieplan op energie-efficiëntie wordt gelegd en zou er de voorkeur aan geven dat in het thans uitermate noodzakelijke wetgevingsprogramma aandacht wordt geschonken aan algemene energiebesparing, met maatregelen die een terugdringing van het gebruik van met name fossiele brandstoffen en van energie in het algemeen waarborgen; 3. wijst op de absolute prioriteit van de sector vervoer voor het welslagen van het actieplan van de Commissie en herinnert eraan dat het vervoerbeleid zowel technologische als niet-technische strategieën moet omvatten; 4. betreurt het dat de Commissie geen gedetailleerde en doorzichtige berekening heeft gegeven van haar streven naar vermindering van de energie-intensiteit met 1 procentpunt per jaar; deelt de pessimistische kijk op de zaken van de Commissie niet en herhaalt zijn vroegere standpunt dat jaarlijkse beperkingen van de eind-energie-intensiteit van 2,5% haalbaar zijn, vooropgesteld dat hiertoe een sterke politieke wil aanwezig is; doet daarom een beroep op de Europese Raad een link te leggen tussen de op kennis gebaseerde economie en energie-efficiëntie door energie-efficiëntie op te nemen in het proces van Lissabon, en wel door vaststelling van een streefcijfer voor een jaarlijkse verlaging van de eind-energie-intensiteit van 2,5%; 5. verzoekt de lidstaten om op de komende IGC een hoofdstuk over energiebeleid in het EG-Verdrag op te nemen, zodat de beleidskaders naar elkaar toe kunnen worden gebracht en de weg kan worden geëffend voor een systematischer en meer op de lange termijn gerichte benadering van energie, waarbij prioriteit wordt gegeven aan een efficiënt energiegebruik; 6. dringt bij de Raad aan op aanneming van wetgeving ter invoering van een Europese klimaatbelasting op schadelijke stoffen die niet leidt tot een verhoging van de totale belastingdruk van de burgers en alle broeikasgassen omvat en/of - als alternatief op de langere termijn - een uitgebreid EU-stelsel voor de verhandeling van emissies met de geleidelijke beperking van de emissiequota; 7. verzoekt de Commissie en de lidstaten over te gaan tot herziening van de nationale belastingstelsels om stimulansen te scheppen voor investeringen in energie-efficiëntie, bijvoorbeeld door verlaging van de BTW-tarieven op energiebesparende apparaten en diensten, verlening van kortingen op inkomstenbelastingen, invoering van een verlaging van de onroerendgoedbelasting voor gebouwen die voldoen aan hoge energie-efficiëntienormen en het verlenen van speciale belastingvoordelen voor met name warmtekrachtkoppeling (WKK) (waarvoor een herziening van Richtlijn EEG/92/77 noodzakelijk is); 8. verzoekt de Commissie de gevolgen voor energie-efficiëntie te onderzoeken van de voorgestelde flexibiliteit mechanismen in het Protocol van Kyoto; 9. verzoekt de Europese Unie om instelling van een Europees energieagentschap ter waarborging van consistentie en continuïteit bij programma's op energiegebied, met een speciale verantwoordelijkheid voor de uitvoering, follow-up en verspreiding van de resultaten van alle programma's in het kader van SAVE, ALTENER en het ENERGIE-deel van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, en de coördinatie en uitvoering van het actieplan voor energie-efficiëntie; 10. verzoekt in het bijzonder om beschikbaarstelling van de noodzakelijke financiële middelen; is van opvatting dat het programma SAVE (bevordering van de energie-efficiëntie) dient te worden voorzien van de voor de tenuitvoerlegging van het actieplan noodzakelijke financiële middelen; 11. beveelt de Commissie aan voorstellen te doen voor een voor de gehele EU geldend energiebeheersprogramma, dat geldt voor alle overheidsautoriteiten in de lidstaten en voor alle EU-instellingen en -agentschappen en verzoekt de Commissie in dit verband uit te zien naar daarvoor in aanmerking komende technologiegebieden waar grootschalige aankoopinitiatieven tot grote efficiëntieverbeteringen zouden kunnen leiden; verzoekt verder alle EU-instellingen ervoor te zorgen dat de huidige herziening van de communautaire wetgeving op het gebied van overheidsaankopen de mogelijkheid biedt volledig rekening te houden met milieuoverwegingen, en dringt er in dit verband op aan volledig betrokken te worden bij de ontwikkeling van het basisdocument over wetgeving op het gebied van openbare aanbestedingen van de Gemeenschap en de mogelijkheden om rekening te houden met energie-overwegingen bij openbare aanbestedingen dat thans door de Commissie wordt voorbereid; 12. beveelt met name de toepassing aan van "contracting”-modellen voor de financiering van energie-efficiënte gebouwen; 13. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om richtlijn 93/76/EEG van de Raad tot beperking van kooldioxide-emissies door verbetering van de energie-efficiëntie (SAVE) uit te breiden tot onder meer de toepassing van kleine installaties op basis van hernieuwbare energiebronnen in individuele gebouwen, verhoging van de energie-efficiëntie in het verkeer, warmtekrachtkoppeling, energie-audits, energiebeheer en modellen voor gegarandeerde energiebesparing; roept de Commissie en de lidstaten ertoe op een snelle omzetting mogelijk te maken; 14. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten om van de belangrijkste gebouwen van de EU-instellingen en de lidstaten modelprojecten op het gebied van energie-efficiëntie te maken, met inbegrip van vervoerskwesties (mobiliteitsconcepten voor de EU-instellingen, enz.); 15. verzoekt de Commissie een voorstel voor een richtlijn voor te leggen ter verbetering van de bouwvoorschriften, met strikte normen voor nieuwe en reeds bestaande gebouwen, waaronder normen voor de verwarmingssystemen; 16. verzoekt de Commissie om in het kader van de toekomstige herziening van de richtlijnen inzake de interne markt voor elektriciteit en gas met voorstellen te komen waarin communautaire regels worden gegeven ter bevordering van WKK, voor zover zulks uit milieuoogpunt zinvol is, d.w.z. met name wanneer een zinvol gebruik van elektrische energie en warmte zo mogelijk het gehele jaar wordt gegarandeerd, en ter waarborging van een bepaald minimumniveau van energie-efficiëntieverbeteringen, en wel via beheersprogramma's die zich concentreren op de vraagzijde en die worden uitgevoerd door energieproductie- en distributiebedrijven; 17. is van oordeel dat bijzondere maatregelen vereist zijn om het voor de gehele Gemeenschap geldende doel van een verdubbeling van de toepassing van warmtekrachtkoppeling tot een aandeel van 18% in de stroomopwekking in de Europese Unie vóór 2010 gegarandeerd te bereiken omdat zulks naar verwachting zal leiden tot een extra vermindering van de CO2-uitstoot van 65 miljoen ton CO2 per jaar na 2010; dringt erop aan dat gegarandeerd wordt dat het aandeel van warmtekrachtkoppeling in de stroomopwekking in de Europese Unie na 2015 25% zal bedragen, waarbij belemmeringen die de ontwikkeling van warmtekrachtkoppeling in de weg staan door de Europese Unie en de lidstaten snel uit de weg moeten worden geruimd; 18. verzoekt de Commissie met klem een voorstel voor een richtlijn voor te leggen ter bevordering van energie-efficiëntie van elektroapparatuur waarin onder meer normen worden gegeven voor de stand-by-functie, te baseren op een combinatie van vrijwillige convenanten en verplichte normen, en verzoekt haar in dit verband haar gedachten te laten gaan over geschikte methoden ter invoering van dynamische normen die de technologische ontwikkeling bevorderen; verzoekt de Commissie verder een studie te maken naar synergieën tussen ICT-apparatuur en kantoorapparatuur; 19. dringt er bij de Commissie op aan om een brede discussie op gang te brengen en concrete maatregelen te nemen voor sociale marketing op het gebied van energie-efficiëntie (bijvoorbeeld consumentgerichte informatie) en om initiatieven te nemen om de kenniskloof die op alle niveaus (ingenieurs, architecten, investeerders, enz.) op het vlak van de energie-efficiëntie bestaat, te dichten; 20. verzoekt de Commissie in het kader van de medebeslissingsprocedure zo spoedig mogelijk een voorstel in te dienen voor een kader inzake vrijwillige milieuovereenkomsten, waarin de relevante criteria worden neergelegd ten aanzien van voorwaarden, toezichtsregelingen en sancties; 21. dringt er bij de Commissie op aan de integratie van de verschillende vervoersmiddelen in een intermodaal globaal verkeerssysteem als grondgedachte van een duurzame toekomststrategie in het Witboek over het vervoersbeleid te verankeren en deze idee dan geleidelijk om te zetten; 22. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten in het onderzoeksbeleid en in onderzoeksprogramma's meer aandacht te besteden aan de ontwikkeling van logistieke systemen die gebaseerd zijn op een globale vervoersaanpak; 23. acht de bevordering van alle communautaire beleidsmaatregelen en initiatieven die betrekking hebben op het vervoerbeleid een noodzakelijke voorwaarde voor het welslagen van het actieplan; 24. wenst dat het programma inzake duurzame ontwikkeling in het stedelijk milieu rekening houdt met de noodzaak steden ertoe aan te zetten de stadsuitbreiding te beperken en het openbaar vervoer te ontwikkelen, om het energieverbruik in de steden te verminderen; 25. wijst op de noodzaak van een betere coördinatie van de communautaire initiatieven en maatregelen, zowel onderling als met de respectieve initiatieven en maatregelen die de lidstaten op het gebied van vervoer nemen; 26. verwacht van de Commissie dat zij de volgende punten in overweging neemt bij de ontwikkeling van maatregelen om te komen tot een communautair beleid voor een duurzaam vervoersstelsel: 27. verzoekt de Commissie en de Raad de looptijd van het PACT-programma tot na het jaar 2001 te verlengen en het grondgebied van de kandidaat-lidstaten dan volledig in het toepassingsgebied van het programma op te nemen om de strategische bijdrage die modelprojecten ten behoeve van het gecombineerd vervoer aan de energie-efficiëntie leveren, globaal gezien te vergroten en in de kandidaat-lidstaten te stimuleren; 28. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om te komen tot coördinatie, regelmatige controle en evaluatie van de door de lidstaten behaalde resultaten en rekent erop dat het over de vooruitgang op dit gebied regelmatig op de hoogte wordt gehouden; 29. acht de bijdrage van de structuurfondsen en het cohesiefonds essentieel om de doelstellingen van het actieplan te verwezenlijken; 30. roept de Europese Unie en de lidstaten ertoe op alle en met name bureaucratische, juridische, technische, financiële en fiscale belemmeringen voor beperking van de energie-intensiteit weg te nemen; 31. verzoekt de Commissie en de lidstaten de uitvoering aan te moedigen van lokale en regionale Agenda 21-programma's in alle gemeenten in de Europese Unie, teneinde onder meer maatregelen ter bevordering van energie-efficiëntie te stimuleren; 32. herhaalt de reeds meermalen door het Parlement gedane oproep om naar samenhang in het EU-beleid te streven en onderstreept derhalve de noodzaak de ontwikkelingslanden en de economieën die zich in een overgangsfase bevinden te helpen bij de omzetting van hun energiesystemen naar efficiëntere stelsels, met name op het niveau van het eindverbruik, en de afhankelijkheid van koolstof te verminderen; verzoekt de Commissie en de Raad bindende milieuregels in te voeren voor op subsidies gebaseerde hulp en activiteiten binnen investeringsbanken - zoals de EIB en EBWO - en nationale exportkredietinstanties, ter bevordering van investering in duurzame energie en energie-efficiëntie; 33. roept de Europese Investeringsbank er nogmaals toe op meer projecten voor rationele benutting van energie te financieren en daarbij innovatieve financieringsmodellen, bijvoorbeeld "contracting”-modellen, te ontwikkelen en te gebruiken en wenst dat de Commissie en de Raad spoedig een programma voorstellen met grote Europese projecten op het gebied van rail-wegvervoer, om de energie-efficiëntie van het vervoer te verbeteren en het broeikaseffect te bestrijden; 34. verzoekt de Commissie beperkingen te overwegen op de uitvoer van gebruikte en inefficiënte machinerieën, apparatuur en voertuigen uit de Europese Unie; verzoekt de Commissie voorts het aan energie-efficiëntie gewijde deel van het Energiehandvest verder te ontwikkelen en daarbij kwantitatieve doelstellingen voor energie-efficiëntieverbeteringen vast te stellen; 35. roept de Europese Unie en de lidstaten ertoe op de diversificatie van de energiebevoorrading en het gebruik van plaatselijke nieuwe en hernieuwbare energiebronnen te bevorderen, om het energieverbruik bij het vervoer van het voor de energieproductie benodigde materiaal en het energieverlies bij de overbrenging van energie te verminderen; is van oordeel dat op die manier zowel de fysische, economische, sociale als milieurisico's die met de energiebevoorrading verbonden zijn, zullen afnemen; 36. verzoekt om speciale stimulansen voor de ontwikkeling van energie-efficiënte technologieën; is in verband hiermee verheugd over het voorstel van de Commissie om het EU-stelsel voor energiecodering uit te breiden tot alle belangrijke apparaten en geïnstalleerde systemen; is van mening dat dit niet slechts dient te gebeuren op het niveau van huishoudens en bedrijven, maar ook op specifieke terreinen van de lichte en de zware industrie; 37. verzoekt de Europese Raad spoedig een mandaat voor de uitvoering van het actieplan te verstrekken; verzoekt de lidstaten de noodzakelijke maatregelen te nemen om het actieplan te verwezenlijken; vraagt ook dat op EU-niveau structurele en organisatorische instrumenten in het leven worden geroepen, die beantwoorden aan de gestelde taken, met inachtneming evenwel van het subsidiariteitsbeginsel; 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de parlementen van de lidstaten.