(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0334 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0225/2022), — gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 september 2022 (1) , – na raadpleging van het Comité van Regio's, – gezien de artikelen 59 en 163 van zijn Reglement, 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 6 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 95/93 wat betreft de tijdelijke ontheffing van de regels voor slotgebruik op luchthavens van de Unie wegens een epidemiologische situatie of militaire agressie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2038.) Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Haïti, met name die van 20 mei 2021 over de situatie in Haïti (1) : – gezien de resultaten van de universele periodieke doorlichting van Haïti, door de VN‑Mensenrechtenraad goedgekeurd op 4 juli 2022, – gezien resolutie 2645(2022) van de VN-Veiligheidsraad van 15 juli 2022, – gezien de verslagen van dit jaar over Haïti van het VN-Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Aangelegenheden, met name dat van 23 september 2022 over de gevolgen van sociale onrust voor de humanitaire situatie, – gezien de toespraak van minister van Buitenlandse Zaken Jean Victor Généus voor de Algemene Vergadering van de VN op 24 september 2022, – gezien het verslag van de secretaris-generaal van de VN van 15 februari 2022 aan het geïntegreerde VN-kantoor in Haïti, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 10 december 1948, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 16 december 1966, – gezien het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen van 18 december 1979, – gezien het Amerikaans Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens van 22 november 1969, – gezien het Internationaal Verdrag inzake de rechten van het kind van 20 november 1989, en de drie facultatieve protocollen daarbij, – gezien de VN-basisbeginselen van 6 september 1985 inzake de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, – gezien het universele rechterstatuut (Universal Charter of the Judge) van 17 november 1999 en het Statuut van de Ibero-Amerikaanse rechters van mei 2001, – gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (2) (de Overeenkomst van Cotonou), – gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid van 26 juni 2012 over de gezamenlijke strategie voor een partnerschap tussen de EU en het Caribisch gebied (JOIN(2012)0018), – gezien de economische partnerschapsovereenkomst tussen de Cariforum-staten, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (3) , – gezien de grondwet van de Republiek Haïti uit 1987, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de humanitaire situatie in Haïti de afgelopen jaren gestaag is verslechterd als gevolg van de onveiligheid in het land; overwegende dat bendes sinds de moord op president Jovenel Moïse in juli 2021 op drastische wijze meer macht hebben verworven en dat dit een algemeen gevoel van onveiligheid heeft gecreëerd voor de Haïtiaanse bevolking; overwegende dat 1,5 miljoen mensen het slachtoffer zijn geworden van het toenemende geweld en de escalerende mensenrechtenschendingen, nog eens 19 000 mensen intern ontheemd zijn en 1,1 miljoen mensen hulp nodig hebben; overwegende dat deze sociaal-politieke en economische crisis, de algemene onveiligheid en de door bendes veroorzaakte crisissituatie samen uitmonden in een humanitaire ramp; overwegende dat de officiële politiediensten naar verluidt in toenemende mate gebruikmaken van geweld; B. overwegende dat de Haïtiaanse regering op 11 september 2022 heeft aangekondigd de brandstofsubsidies met ongeveer 400 miljoen USD te willen verlagen om de financiële middelen voor sociale programma’s te verhogen, hetgeen aanvullende onrust heeft veroorzaakt en ertoe heeft geleid dat bendenallianties zich meester maken van belangrijke infrastructuur; overwegende dat het land al maanden kampt met een tekort aan benzine; overwegende dat de toegang tot de olieterminal van Varreux, waar zich 70 % van de olievoorraden bevindt, in handen is van gewapende bendes; overwegende dat bijna 86 % van de in Haïti geproduceerde elektriciteit afkomstig is van aardolieproducten; overwegende dat ziekenhuizen en gezondheidscentra hun activiteiten als gevolg van het brandstoftekort hebben moeten beperken of zelfs stopzetten; C. overwegende dat Haïti maar liefst 200 bendes telt, onder meer in Port-au-Prince, die de controle hebben over belangrijke havens en wegen; overwegende dat sommige van deze bendes banden hebben met overheidsactoren en volgens geruchten ook politici, en de regering dreigen te destabiliseren doordat zij over meer middelen en wapens beschikken; overwegende dat sommige Haïtiaanse politici en bedrijfsleiders geld en wapens zouden hebben verstrekt aan bendes en andere criminele groepen in ruil voor de onderdrukking van protesten tegen de regering; overwegende dat de bendes macht en controle uitoefenen over grondgebieden, de toegang tot brandstof en de levering van humanitaire hulp, waardoor het gezag van de Haïtiaanse nationale politie (HNP) en andere overheidsinstellingen wordt betwist en het vermogen van de HNP om drugshandel en andere misdrijven te bestrijden, in het gedrang komt; D. overwegende dat er volgens het Bureau van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten tussen januari en eind juni 2022 in Port-au-Prince 934 moorden, 684 gevallen van verwonding en 680 ontvoeringen hebben plaatsgevonden; overwegende dat een golf van bendegeweld in juli 2022 tot meer dan 470 moorden heeft geleid, waarvan bijna de helft in de gemeente Cité Soleil; overwegende dat de meeste slachtoffers niet tot een bende behoorden maar opzettelijk werden geviseerd door bendeleden; overwegende dat er meerdere gevallen bekend zijn van herhaalde groepsverkrachtingen van vrouwen en meisjes, hetgeen het systematische gebruik van gendergerelateerd geweld aantoont; overwegende dat volgens een verslag uit augustus 2022 van het Haïtiaanse nationale netwerk voor de verdediging van de mensenrechten tientallen vrouwen en meisjes het slachtoffer zijn geworden van massale verkrachtingscampagnes door bendes in Port-au-Prince; E. overwegende dat bendes op 10 juni 2022 de controle hebben verworven over het Paleis van Justitie; overwegende dat er sinds 2018 als gevolg van veiligheidsrisico’s nauwelijks nog activiteit is in het Paleis van Justitie, hetgeen de toegang tot justitie in het land bemoeilijkt; overwegende dat dossiers met cruciaal bewijsmateriaal over de talrijke bloedbaden die bendes sinds 2018 hebben gepleegd, zijn gestolen of onherroepelijk zijn vernietigd; F. overwegende dat de uitermate onstabiele veiligheidssituatie in Haïti een rem zet op essentiële humanitaire operaties, die nochtans van het grootste belang zijn voor kwetsbare mensen; overwegende dat de weg naar het zuidelijke schiereiland sinds 2021 volledig is geblokkeerd en dat 3,8 miljoen mensen in het zuidelijke deel van Port-au-Prince daardoor geïsoleerd zijn; overwegende dat deze situatie VN-agentschappen en humanitaire organisaties belet de bevolking in dit gebied te helpen, en overwegende dat volgens schattingen van de VN 1,1 miljoen mensen hulp nodig hebben; G. overwegende dat bendes doelbewust voedselhulpvoorraden viseren en plunderen, onder meer op 15 september 2022, toen een magazijn van het Wereldvoedselprogramma (WFP) in Gonaïves met 1400 meterton aan voedsel voor bijna 100 000 schoolkinderen en uitermate kwetsbare gezinnen werd leeggeroofd; overwegende dat de VN en andere niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) in 2022 ten minste 6 miljoen USD aan leveringen hebben verloren die meer dan 410 000 mensen hadden kunnen helpen; H. overwegende dat volgens het Wereldvoedselprogramma 4,4 miljoen Haïtianen, dat wil zeggen ruim een derde van de bevolking, getroffen worden door voedselonzekerheid en dat 217 000 kinderen matig tot ernstig ondervoed zijn; overwegende dat Haïti bijzonder kwetsbaar is voor mondiale schokken op de voedsel- en brandstoffenmarkt omdat het 70 % van zijn graan invoert; overwegende dat de inflatie in Haïti als gevolg van de Russische oorlog al ongeveer 26 % bedraagt, waardoor het moeilijk wordt voor gezinnen om voedsel en andere noodzakelijke goederen te kopen of om op plaatselijke markten gewassen te verkopen; I. overwegende dat met name journalisten het doelwit vormen van geweld; overwegende dat twee journalisten, Tayson Latigue en Frantzsen Charles, op 11 september 2022 in Cité Soleil zijn doodgeschoten en dat hun lichamen vervolgens zijn verbrand; J. overwegende dat de mensenrechtensituatie en de humanitaire situatie snel blijven verslechteren, maar dat Haïtiaanse asielzoekers slechts beperkt aanspraak kunnen maken op internationale bescherming en te maken krijgen met diverse mensenrechtenschendingen in gastlanden, waaronder opsluiting, onrechtmatige terugzending en afpersing; overwegende dat de Haïtiaanse buurlanden volgens de Internationale Organisatie voor Migratie tussen 1 januari en 26 februari 2022 25 765 mensen uit het land hebben gezet of hebben teruggestuurd naar Haïti; overwegende dat verscheidene ngo’s hebben gewaarschuwd dat Haïtiaanse asielzoekers het slachtoffer zijn van willekeurige opsluiting en discriminerende en vernederende behandeling; overwegende dat de uitzetting en terugkeer van Haïtiaanse migranten de humanitaire situatie in het land nog erger maken; K. overwegende dat de Haïtiaanse regering vanwege de toenemende onveiligheid en de verslechterende sociale en economische situatie heeft besloten het begin van het schooljaar uit te stellen van 5 september tot 3 oktober 2022, en dat het nog niet zeker is wanneer en of het schooljaar zal kunnen beginnen; overwegende dat volgens Unicef, het kinderfonds van de VN, een half miljoen kinderen in Port-au-Prince niet naar school gaan en dat 1 700 scholen in de hoofdstad hun deuren hebben moeten sluiten; overwegende dat ongeveer de helft van de Haïtianen van 15 jaar en ouder niet kan lezen of schrijven, dat het Haïtiaanse onderwijsstelsel wordt gekenmerkt door grote ongelijkheid en de slechte kwaliteit van het beschikbare onderricht, en dat de meeste kinderen uit gezinnen met een laag inkomen door de hoge onderwijskosten niet naar school kunnen; L. overwegende dat de kwetsbaarste gemeenschappen in Haïti geconfronteerd worden met dramatische overstromingen en bodemerosie die het gevolg zijn van grootschalige ontbossing, en overwegende dat dit ook leidt tot een lage landbouwproductiviteit; overwegende dat meer dan een derde van de bevolking geen toegang heeft tot schoon water en dat twee op drie Haïtianen niet of nauwelijks over sanitaire voorzieningen beschikt; overwegende dat ruim de helft van de bevolking onder de armoedegrens leeft en dat velen afhankelijk zijn van zelfvoorzieningslandbouw; overwegende dat het land in hoge mate afhankelijk is van uit het buitenland afkomstige inkomsten; overwegende dat Haïti volgens de mondiale klimaatrisico-index van 2021 tot die landen behoort die de afgelopen 20 jaar het zwaarst zijn getroffen door klimaatrampen; M. overwegende dat de veiligheidscontext een grote invloed heeft op de doelstellingen van de samenwerking van de EU met Haïti, met inbegrip van het uitrollen van een ontwikkelingsagenda die gericht is op duurzame transformerende resultaten op gebieden zoals onderwijs en voedselzekerheid, alsook op de inspanningen van het DG Europese Civiele Bescherming en Humanitaire Hulp van de Commissie; N. overwegende dat het restaveksysteem, een moderne vorm van slavernij, in Haïti nog steeds wordt gebruikt; overwegende dat dit systeem inhoudt dat kinderen uit arme gezinnen, meestal meisjes, door hun ouders naar een gezin in stedelijk of semi-stedelijk gebied worden gestuurd om daar te wonen en te werken; overwegende dat deze kinderen later het slachtoffer kunnen worden van straatcriminaliteit of mensenhandel voor seksuele doeleinden door criminele bendes; O. overwegende dat het VN-plan voor humanitaire hulp voor Haïti, ten belope van 373 miljoen USD, slechts voor 14 % is gefinancierd; overwegende dat het aantal mensen dat humanitaire bijstand nodig heeft volgens de VN geschat wordt op ongeveer 1,5 miljoen; P. overwegende dat Haïti de Overeenkomst van Cotonou heeft ondertekend en dat in artikel 96 van deze overeenkomst is bepaald dat de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden een essentieel onderdeel vormt van de samenwerking tussen de landen in Afrika, het Caribische gebied en het gebied van de Stille Oceaan en de EU; 1. spreekt zich met klem uit tegen de daden van geweld en vernieling die door bendes in Haïti worden gepleegd en betreurt de plundering van voedselvoorraden en hulpgoederen en de aanvallen op humanitaire hulpverleners; hekelt met name de gewelddaden in de wijk Cité Soleil in Port-au-Prince in juli 2022 en het aanhoudende geweld waardoor burgers hun grondrechten worden ontnomen; spreekt zijn afschuw uit over het seksueel geweld door bendes tegen vrouwen en meisjes, alsook over het gebruik van minderjarigen bij bendeactiviteiten; herinnert eraan dat vrouwen en meisjes bijzondere aandacht en hulp behoeven als het gaat om de toegang tot gezondheidszorg en de bescherming tegen seksueel geweld; 2. benadrukt dat de Haïtiaanse autoriteiten moeten zorgen voor beter bestuur op alle niveaus van de staat en de samenleving, met inbegrip van de bestrijding van corruptie; wijst op het cruciale belang van een werkende en geloofwaardige rechterlijke macht; herinnert eraan dat de Haïtiaanse autoriteiten de onderliggende oorzaken van bendegeweld moeten aanpakken, onder meer door het rechtsstelsel te hervormen en de verantwoordelijken in een eerlijk proces voor de rechter te brengen; benadrukt dat er dringend verantwoording moet worden afgelegd en wijst op het belang van passende steun en schadeloosstelling voor slachtoffers, alsook op het belang van langdurige vrede en stabiliteit; steunt de verklaring van de speciale vertegenwoordiger Helen La Lime tijdens de zitting van de VN-Veiligheidsraad van 16 juni 2022 over het geïntegreerde VN-kantoor in Haïti, waarin wordt uiteengezet hoe de veiligheidssituatie moet worden verbeterd; 3. roept op tot een rechtshandhavingsaanpak van bendes, door het beheer van illegale wapens te verbeteren, in combinatie met sociaal-economische projecten en re-integratieactiviteiten die gericht zijn op het genereren van werkgelegenheid en inkomsten in de wijken die het zwaarst door bendegeweld worden getroffen; benadrukt met klem dat de Haïtiaanse autoriteiten de verantwoordelijken in een eerlijk proces voor de rechter moeten brengen en herhaalt dat rechtshandhavers zich bij protesten aan de internationale normen en standaarden met betrekking tot het gebruik van geweld moeten houden; herinnert aan het grondwettelijke recht op vreedzame demonstraties; benadrukt dat de Haïtiaanse overheid alle mogelijke dimensies van bendegeweld moet aanpakken, onder meer via sociale, gezondheids- en onderwijsprogramma’s, verbeteringen op het gebied van water en sanitair, hulp bij rampen en wederopbouw; 4. eist dat onmiddellijk een einde wordt gemaakt aan bendegeweld en criminele activiteiten; roept de EU en de lidstaten op om passende maatregelen te nemen, onder meer het bevriezen van tegoeden en reisverboden, via de wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten, tegen personen die betrokken zijn bij of steun verlenen aan bendegeweld, criminele activiteiten of mensenrechtenschendingen, met inbegrip van corruptie; 5. wijst op het belang van de belangrijkste maatschappelijke actoren, met inbegrip van kerken, vakbonden, jongeren- en mensenrechtenorganisaties, boeren- en vrouwenbewegingen en ngo’s; roept op om de macht en legitimiteit van overheidsinstellingen te herstellen, het vertrouwen van de bevolking opnieuw te winnen, een einde te maken aan de straffeloosheid en na een periode van twee jaar vrije en transparante verkiezingen te organiseren; 6. roept alle belanghebbenden in Haïti op om een duurzame, tijdgebonden en algemeen aanvaarde oplossing voor de huidige politieke impasse te vinden, zodat inclusieve, vreedzame, vrije, eerlijke en transparante parlements- en presidentsverkiezingen kunnen worden gehouden, in overeenstemming met erkende internationale normen, zodra de veiligheidsomstandigheden en logistieke voorbereidingen dit toelaten; benadrukt dat Haïti daarbij de leiding moet nemen, met de volledige en gelijke deelname van vrouwen, jongeren, het maatschappelijk middenveld en andere relevante belanghebbenden, teneinde de macht terug te geven aan diegenen die vrijelijk door de Haïtiaanse bevolking zijn gekozen, de democratische instellingen te herstellen en maatregelen te nemen om de economische en sociale problemen aan te pakken; 7. is ernstig bezorgd over de situatie van Haïtiaanse asielzoekers in de gastlanden waarnaar zij zijn gevlucht; roept de autoriteiten van de gastlanden op om alle uitzettingen en deportaties naar Haïti een halt toe te roepen zolang de mensenrechten- en humanitaire crises voortduren, alsook om Haïtianen toegang te bieden tot bescherming zonder discriminatie en hun vluchtelingenstatus op een eerlijke manier te evalueren, in overeenstemming met zowel het VN-Verdrag betreffende de status van vluchtelingen als de Verklaring van Cartagena inzake vluchtelingen; 8. verzoekt de landen die Haïtiaanse asielzoekers opvangen zich te houden aan de criteria die zijn vastgelegd in internationale verdragen inzake asiel en terugkeer; herinnert eraan dat terugkeer naar Haïti uiterst onveilig is en risico’s voor het leven van personen zal blijven inhouden zolang de veiligheidsomstandigheden in Haïti niet zijn verbeterd; 9. spoort de Commissie en de EU-lidstaten aan hun nauwe samenwerking met het geïntegreerde VN-kantoor in Haïti, het VN-landenteam in Haïti, regionale organisaties en internationale financiële instellingen voor te zetten, teneinde Haïti te helpen de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de totstandbrenging van stabiliteit op lange termijn, duurzame ontwikkeling en economische zelfvoorziening; 10. spoort de lidstaten, internationale financiële instellingen en andere entiteiten aan de bijdragen aan het gezamenlijke fonds voor veiligheidsbijstand aan Haïti te verhogen, teneinde de gecoördineerde internationale bijstand te ondersteunen; roept de EU en de lidstaten op om te zorgen voor permanente capaciteitsopbouw, technische ondersteuning en opleiding voor nationale douane-, grenscontrole- en andere relevante autoriteiten; 11. roept de Haïtiaanse autoriteiten en de internationale gemeenschap op om dringend steun te verlenen aan programma’s die gericht zijn op het uitbannen van armoede en het waarborgen van onderwijs en toegang tot sociale diensten, met name in afgelegen gebieden van het land; 12. is ingenomen met de toewijzing van 17 miljoen EUR door de EU ter ondersteuning van de kwetsbaarsten in Haïti en andere landen in het Caribisch gebied; verzoekt de Commissie prioriteit te blijven geven aan humanitaire hulp aan Haïti en te waarborgen dat de verstrekking van humanitaire hulp aan Haïti op efficiënte wijze wordt gekoppeld aan zijn ontwikkelingsstrategie en rechtstreeks ten goede komt aan mensen in nood; 13. dringt er in het licht van de ernstige voedselcrisis op aan dat bijzondere aandacht wordt besteed aan noodvoedselhulp en dat prioriteit wordt verleend aan de aankoop van lokaal voedsel, zodat deze hulp niet bijdraagt aan het verdwijnen van de kleinschalige landbouw en duurzame lokale landbouwmethoden in het land; 14. verzoekt de Commissie stelselmatig te waarborgen dat alle hulp, met inbegrip van humanitaire hulp, doeltreffend wordt gemonitord om ervoor te zorgen dat deze wordt gebruikt voor de specifieke projecten waarvoor zij bedoeld is; herhaalt zijn nog niet ingewilligde verzoek, zoals uiteengezet in zijn resolutie van 20 mei 2021, om een controle door en een verslag van de Europese Rekenkamer over de manier waarop EU-middelen in Haïti worden besteed; dringt aan op een onderzoek naar de transparantie en doeltreffendheid van het hulpverdelingsnetwerk; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Organisatie van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (OACPS), de Raad van ministers van de OACPS en de Paritaire Parlementaire Vergadering van de OACPS en de EU, de instellingen van het Cariforum en de regering en het parlement van Haïti. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Myanmar/Birma, – gezien Besluit (GBVB) 2022/243 van de Raad van 21 februari 2022 tot wijziging van Besluit 2013/184/GBVB betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Myanmar/Birma, waarbij een vierde reeks sancties werd opgelegd gelet op de aanhoudende ernstige situatie en de toenemende schendingen van de mensenrechten in Myanmar/Birma (1) , – gezien artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, waarin het recht op vrijheid van meningsuiting en informatie is verankerd, – gezien de mondelinge update over de mensenrechtensituatie in Myanmar, die op 26 september 2022 door de waarnemend Hoge Commissaris voor de Mensenrechten bij de VN werd gegeven aan de VN-Mensenrechtenraad, – gezien de verklaring die de woordvoerder van de Europese Dienst voor extern optreden op 29 september 2022 heeft afgelegd betreffende de meest recente veroordeling van staatsadviseur Daw Aung San Suu Kyi, – gezien artikel 505, punt a), van het wetboek van strafrecht van Myanmar, – gezien de vijfpuntenconsensus die op 24 april 2021 werd bereikt door de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten, – gezien artikel 19 van Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 1966, en de daarin opgenomen bepalingen over vrijheid van mening en meningsuiting, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de militaire junta van Myanmar, bekend als de Tatmadaw, op 1 februari 2021 illegaal de macht overnam en de legitieme autoriteiten met geweld heeft afgezet; B. overwegende dat de opperbevelhebber van de militaire junta, Min Aung Hlaing, in augustus 2021 aankondigde dat hij zichzelf tot minister-president benoemde en dat de noodtoestand werd verlengd tot augustus 2023; C. overwegende dat de legitieme president Win Myint en staatsadviseur Aung San Suu Kyi sinds de militaire staatsgreep op basis van een aantal ongegronde en politiek gemotiveerde aantijgingen worden vastgehouden en reeds zijn veroordeeld tot meerdere jaren opsluiting in gevangenissen en werkkampen; overwegende dat staatsadviseur Aung San Suu Kyi, indien alle 11 aanklachten tegen haar gegrond worden verklaard, zou kunnen worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van maximaal 102 jaar; D. overwegende dat sinds de staatsgreep van 1 februari 2021 meer dan 15 500 mensen zijn gearresteerd en meer dan 2 300 mensen, waaronder minstens 188 kinderen, zijn gedood door de junta; E. overwegende dat het militaire regime sinds de militaire staatsgreep de mediavrijheid blijft ondermijnen en de mensenrechten van journalisten in het land blijft schenden; overwegende dat Myanmar de 176e plaats inneemt van de 180 landen op de Wereldindex voor persvrijheid 2022 van Verslaggevers zonder Grenzen (RSF); overwegende dat de militaire autoriteiten van Myanmar de toegang tot sociale media, het internet, en andere onafhankelijke informatiebronnen beperken; F. overwegende dat de Tatmadaw op 14 februari 2021 wijzigingen heeft aangebracht in het wetboek van strafrecht en het wetboek van strafvordering, en dat voornamelijk deze bepalingen worden gebruikt als grond voor de rechtsvervolging van journalisten, studentenleiders, ambtenaren en andere tegenstanders van het militaire regime; overwegende dat het onlangs ingevoerde artikel 505, punt a), van het wetboek van strafrecht, waarbij het veroorzaken van angst, het verspreiden van nepnieuws en het opruien tot misdrijven tegen een regeringsmedewerker worden verboden op straffe van een gevangenisstraf van maximaal drie jaar, door het leger wordt gebruikt om onder meer journalisten strafrechtelijk aan te klagen; overwegende dat de militaire rechterlijke instanties in Myanmar rechtszaken achter gesloten deuren behandelen; G. overwegende dat de junta sinds de staatsgreep van 2021 mediakanalen heeft verboden of uit Myanmar heeft verbannen omdat zij verslag uitbrachten over de acties van het leger; overwegende dat veel van de verboden mediakanalen een cruciale rol hebben vervuld bij de verslaggeving over de situatie in Myanmar; overwegende dat deze media erg belangrijk zijn voor de mensen in Myanmar en daarbuiten; H. overwegende dat ten minste vier journalisten zijn omgebracht, waaronder fotografen Soe Naing en Aye Kyaw, die beiden in gevangenschap zijn gestorven nadat zij naar verluidt gefolterd werden, en lokale redacteur Pu Tuidim, die volgens berichten door het leger standrechtelijk is geëxecuteerd nadat hij werd gebruikt als menselijk schild; overwegende dat er meerdere meldingen zijn van foltering en misbruik; I. overwegende dat de staatsgreep van februari 2021 werd gevolgd door een arrestatiegolf onder journalisten; overwegende dat minstens 140 journalisten zijn gearresteerd, momenteel 53 mediamedewerkers worden vastgehouden in de gevangenissen van Myanmar en bijna 25 journalisten zijn veroordeeld sinds de militaire staatsgreep; overwegende dat Myanmar het op één na grootste aantal journalisten in de gevangenis ter wereld heeft; J. overwegende dat journalisten Htet Htet Khine en Sithu Aung Myint in augustus 2021 zijn gearresteerd, zes maanden na de staatsgreep; K. overwegende dat freelance BBC Media Action reporter Htet Htet Khine op 27 september 2022 is veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf met dwangarbeid; overwegende dat Htet Htet Khine op 15 september 2022 reeds een eerste keer werd veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf met dwangarbeid wegens vermeende schending van artikel 505, punt a), van het wetboek van strafrecht, waarbij het ophitsen en het verspreiden van nepnieuws strafbaar is gesteld; L. overwegende dat Sithu Aung Myint nog steeds in afwachting is van een proces op beschuldiging van “ophitsing” en “burgerlijke ongehoorzaamheid” wegens het schrijven van kritische artikelen over het Myanmarese leger, waarvoor hem mogelijk een totale gevangenisstraf van 23 jaar te wachten staat; overwegende dat de gezondheid van Sithu Aung Myint verslechtert en dat de gevangenisautoriteiten hem medische zorg ontzeggen; M. overwegende dat Nyein Nyein Aye, een freelancer die ook bekend is onder het pseudoniem “Mabel”, op 14 juli 2022 is veroordeeld door een militaire rechterlijke instantie in de Insein-gevangenis van Yangon; overwegende dat Nyein Nyein Aye op grond van artikel 505, punt a), van het wetboek van strafrecht is veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf wegens “het veroorzaken van angst, het verspreiden van nepnieuws en het opruien tot misdrijven tegen een regeringsmedewerker”; overwegende dat Nyein Nyein Aye de 24e journalist is die sinds de staatsgreep in 2021 een gevangenisstraf opgelegd krijgt; N. overwegende dat freelancer Maung Maung Myo op 1 augustus 2022 is veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf op beschuldiging van terrorisme wegens het naar verluidt bezitten van foto’s en interviews met leden van de “People’s Defence Force”, een aantal opstandelingen die de militaire regering van Myanmar bestrijden; O. overwegende dat Aung San Lin, journalist voor de “Democratic Voice of Burma” (Democratische stem van Birma), op 7 juli 2022 door een rechterlijke instantie is veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf met dwangarbeid wegens ophitsing en het verspreiden van “nepnieuws”, als gevolg van de bekendmaking van een rapport waarin werd gesteld dat strijdkrachten in Wetlet Township brandaanslagen hadden gepleegd op de huizen van drie aanhangers van de “National League for Democracy” (Nationale Liga voor Democratie), wiens regering werd omvergeworpen door de staatsgreep; P. overwegende dat het militaire regime van Myanmar in juli de doodstraf heeft heringevoerd om de executie mogelijk te maken van voormalig parlementslid Phyo Zeya Thaw, prominent activist Kyaw Min Yu, algemeen bekend als “Ko Jimmy”, Aung Thura Zaw en Hla Myo Aung; overwegende dat de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid zich krachtig heeft uitgesproken tegen “deze politiek gemotiveerde executies, die een zoveelste stap in de richting van de volledige ontmanteling van de rechtsstaat vormen alsook een verdere flagrante schending van de mensenrechten in Myanmar”; Q. overwegende dat de detentieomstandigheden, waarvan het geweten is dat daarbij afranselingen en gendergerelateerd geweld aan de orde zijn, een ernstig probleem vormen voor de veiligheid en het welzijn van de gedetineerden; R. overwegende dat het leger een gewelddadige strijd voert tegen etnische minderheden, een groot aantal burgers vermoordt en miljoenen mensen ertoe dwingt op de vlucht te slaan om een veilig heenkomen te zoeken; overwegende dat militaire helikopters onlangs het vuur openden op een basisschool in de regio Sagaing, waarbij minstens zes volwassenen en zeven kinderen om het leven zijn gekomen; overwegende dat, volgens een recente verklaring van de door de VN benoemde onafhankelijke mensenrechtendeskundige Tom Andrews, de omstandigheden “van kwaad naar erger zijn gegaan en verder tot afschuwelijk zijn afgegleden voor ontelbare onschuldige mensen in Myanmar”; S. overwegende dat de junta in Myanmar weigert om de mensenrechtenschendingen tegen de Rohingya grondig te onderzoeken en de daders ervan ter verantwoording te roepen; overwegende dat de hoogstgeplaatste militairen die de aanvallen op de Rohingya hebben geleid, nog steeds hun functie bekleden; overwegende dat de autoriteiten weigeren om met de VN-mechanismen samen te werken; overwegende dat straffeloosheid diepgeworteld is in het politieke en juridische stelsel van Myanmar; T. overwegende dat Rusland en China zich op politiek, militair en economisch vlak erg hebben ingespannen om de junta een legitiem karakter te verschaffen; overwegende dat Rusland en de militaire junta van Myanmar onlangs een routekaart hebben ondertekend voor samenwerking inzake het gebruik van kernenergie voor vreedzame doeleinden 2022-2023; overwegende dat Moskou en Peking, als grootste wapenleveranciers van het land, banden hebben met de Myanmarese strijdkrachten; overwegende dat pogingen om het binnen de VN-Veiligheidsraad eens te worden over verklaringen betreffende de situatie in Myanmar, herhaaldelijk zijn geblokkeerd door beide landen; U. overwegende dat tussen de militaire junta en de leiders van de Associatie van Zuidoost‑Aziatische staten (ASEAN) op 24 april 2021 een vijfpuntenconsensus is bereikt met als eerste stap een onmiddellijke beëindiging van het geweld in het land; 1. veroordeelt ten stelligste het gewelddadige en onwettige bewind van de militaire junta in Myanmar en de pogingen ervan om de sterke gehechtheid van de bevolking aan de democratie te ondermijnen, aangezien het gebaseerd is op een onwettige staatsgreep tegen de burgerregering en heeft geleid tot een bijzonder alarmerende humanitaire situatie en een mensenrechtencrisis in het land, die wordt gekenmerkt door wijdverbreide straffeloosheid; veroordeelt ten stelligste alle vormen van vervolging van onafhankelijke journalisten; 2. dringt aan op de onmiddellijke beëindiging van de onwettige noodtoestand in het land, het herstel van de burgerregering, de terugkeer op de weg naar democratie en de snelle opening van het parlement met deelname van zijn gekozen vertegenwoordigers; steunt de inspanningen van de regering van nationale eenheid (NUG) om te werken aan een vreedzame en democratische toekomst; 3. verzoekt de militaire junta president Win Myint, staatsadviseur Aung San Suu Kyi en alle anderen die op basis van ongefundeerde beschuldigingen zijn gearresteerd, onvoorwaardelijk vrij te laten, de macht over te dragen aan de legitieme autoriteiten, de rechtsstaat en de mediavrijheid te eerbiedigen en onmiddellijk een eind te maken aan de militaire aanvallen, de luchtaanvallen en het geweld tegen de bevolking van Myanmar; 4. dringt er bij de militaire junta op aan alle politiek gemotiveerde aanklachten tegen leden van de pers en mediawerkers in te trekken en alle journalisten die ten onrechte worden vastgehouden, onvoorwaardelijk vrij te laten, onder wie Htet Htet Khine, Sithu Aung Myint, Nyein Nyein Aye, Maung Maung Myo, Thurin Kyaw, Hanthar Nyein, Than Htike Aung, Ye Yint Tun, Tu Tu Tha, Soe Yarzar Tun en Aung San Lin; verzoekt de junta de nodige medische zorg te verlenen aan Sithu Aung Myint, wiens gezondheidstoestand uiterst zorgwekkend is; 5. veroordeelt het feit dat werknemers worden onderdrukt en dat hun het recht om te staken wordt ontzegd; veroordeelt alle bedrijven en merken die direct of indirect steun verlenen aan het leger en de politie, die vakbondsleiders onderdrukt en arrestatiebevelen tegen hen uitvaardigt; 6. dringt er bij de militaire junta op aan onmiddellijk een einde te maken aan haar wandaden, met inbegrip van willekeurige arrestaties en opsluiting, foltering, seksueel geweld en andere vormen van mishandeling, alsook oneerlijke processen tegen journalisten en mediawerkers; benadrukt dat advocaten, mensenrechtenverdedigers en familieleden daadwerkelijk toegang moeten krijgen om gedetineerden te bezoeken; benadrukt dat elk overlijden in hechtenis onmiddellijk moet worden gemeld aan de familie van de persoon, dat er passende documentatie moet worden verstrekt, dat het lichaam moet worden teruggestuurd en dat degenen die verantwoordelijk zijn voor wandaden ter verantwoording moeten worden geroepen; roept op tot onafhankelijk internationaal onderzoek naar alle beschuldigingen van foltering en mishandeling en vraagt dat de verantwoordelijken ter verantwoording worden geroepen; benadrukt dat zogenaamde informatie die is verkregen door foltering of mishandeling in geen geval als bewijsmiddel in gerechtelijke procedures mag worden toegelaten; 7. benadrukt dat mediavrijheid van vitaal belang is voor de doeltreffende werking van vrije en democratische samenlevingen en essentieel is voor de bescherming van alle andere mensenrechten en fundamentele vrijheden, en dat journalisten een veilige omgeving nodig hebben waarin zij onafhankelijk kunnen werken; 8. verzoekt de NUG een duidelijk standpunt in te nemen over de status van de Rohingya, met name over hun recht op burgerschap en gelijke erkenning als een etnische groep van Myanmar en het recht om terug te keren naar het land; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten het werk van mensenrechtenverdedigers in Myanmar te blijven steunen; verzoekt de EU-delegatie in Myanmar en de ambassades van de lidstaten nauwlettend toe te zien op de gevallen van journalisten die momenteel worden vastgehouden en opgesloten, alsook van politieke leiders en anderen; moedigt vertegenwoordigers van de EU-delegatie en de lidstaten in Myanmar aan om de processen van journalisten, mediawerkers, bloggers en mensenrechtenverdedigers in het land bij te wonen, wanneer toegang is toegestaan; verzoekt de diplomatieke missies en internationale donoren steun en mogelijke bescherming te bieden aan mensenrechtenverdedigers en mediawerkers die het risico lopen te worden vervolgd, onder meer door te voorzien in veilige toevluchtsoorden bij ambassades en door noodvisa af te geven aan personen die bescherming nodig hebben; 10. verzoekt de Commissie aan te tonen dat de “alles behalve wapens”-regeling op geen enkele wijze ten goede komt aan de junta, en zich anders tijdelijk terug te trekken uit dit mechanisme; 11. verzoekt de EU en haar lidstaten de internationale hulp, ontwikkelingsprojecten of financiële bijstand aan Myanmar/Birma op te voeren en ervoor te zorgen dat deze niet ten goede komt aan het leger en niet bijdraagt tot meer mensenrechtenschendingen; dringt aan op grensoverschrijdende humanitaire hulp en rechtstreekse steun aan lokale maatschappelijke organisaties, met name etnische organisaties; 12. is ingenomen met de sancties die de Raad heeft opgelegd aan leden van de Tatmadaw en hun bedrijven; verzoekt de HV/VV, de lidstaten en de Commissie aanvullende gerichte sancties in te voeren tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor de ernstigste mensenrechtenschendingen in het land; verzoekt de Raad de wapenhandelaren Naing Htut Aung, Aung Hlaing Oo en Sit Taing Aung aan de sanctielijst toe te voegen voor hun rol bij het leveren van wapens en uitrusting aan het militaire regime; verzoekt de Commissie alle noodzakelijke sancties tegen het regime van Myanmar in overweging te nemen; dringt erop aan dat de nodige maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat deze sancties geen negatieve gevolgen hebben voor werknemers en de bevolking in het algemeen; 13. is bezorgd over afwijkingen van de sancties die marktdeelnemers in staat stellen financiële transacties met de Myanmar Oil and Gas Enterprise te verrichten; dringt aan op betere internationale coördinatie van sancties, met inbegrip van coördinatie met regionale partners; 14. dringt er bij de Raad op aan de Staatsbestuursraad (SAC), naast zijn individuele leden, als entiteit op te nemen in de lijst van natuurlijke personen en rechtspersonen, entiteiten en organen die onderworpen zijn aan beperkende maatregelen, om ervoor te zorgen dat alle entiteiten die onder zeggenschap van de SAC staan, onder deze aanduiding vallen en dat financiële stromen uit de Europese Unie ten gunste van hen verboden zijn; 15. benadrukt dat lokale en multinationale ondernemingen die in Myanmar/Birma actief zijn, de mensenrechten moeten eerbiedigen en daders van geweld niet langer in de kaart mogen spelen; dringt er bij in de EU gevestigde bedrijven met klem op aan ervoor te zorgen dat zij geen banden hebben met de strijdkrachten in Myanmar/Birma, individuele militairen daarvan of entiteiten die hun eigendom zijn of onder hun zeggenschap staan, en dat zij niet direct of indirect bijdragen aan de inperking van de democratie en de mensenrechten door het leger; verzoekt in de EU gevestigde bedrijven, met inbegrip van moeder- en dochterondernemingen, dringend alle betrekkingen met bedrijven die banden met het leger hebben op te schorten; verzoekt de Commissie en de lidstaten in het licht van de huidige situatie passende maatregelen te beoordelen en vast te stellen om mogelijke of daadwerkelijke schendingen van de mensenrechten die door bedrijven die in de Europese Unie actief zijn, worden veroorzaakt, waartoe die bedrijven bijdragen of waarmee ze rechtstreeks in verband worden gebracht, in kaart te brengen, te voorkomen, te beëindigen, te beperken en te verhelpen; verzoekt de Commissie en de lidstaten in het voorstel voor een richtlijn inzake due diligence in verband met de duurzaamheid van ondernemingen strengere en specifieke due-diligenceverplichtingen in te voeren voor ondernemingen die actief zijn in gebieden met een hoog risico, met inbegrip van conflictgebieden en gebieden die vanuit milieuoogpunt gevoelig zijn; 16. verzoekt de lidstaten en de geassocieerde landen het embargo te handhaven op de directe en indirecte levering, verkoop en overdracht, met inbegrip van doorvoer, verzending en tussenhandel, van alle wapens, munitie en andere militaire, veiligheids- en bewakingsapparatuur en -systemen, alsmede op het verzorgen van trainingen, het plegen van onderhoud en verlenen van andere bijstand op militair en veiligheidsgebied; wijst erop dat nader onderzoek naar de situatie door het Internationaal Strafhof noodzakelijk is; 17. dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan de druk op de VN-Veiligheidsraad op te voeren om te onderhandelen over een krachtige ontwerpresolutie tot instelling van een alomvattend mondiaal wapenembargo tegen Myanmar; 18. moedigt de speciale VN-rapporteur voor mensenrechten in Myanmar aan de vervolging van journalisten aan de orde te blijven stellen en maatregelen te nemen om deze alarmerende trend een halt toe te roepen; verzoekt de VN schendingen van de mediavrijheid op te nemen in het toepassingsgebied van een onafhankelijk onderzoeksmechanisme voor Myanmar en alle mogelijke initiatieven te bevorderen om het militaire regime te bestraffen en degenen die verantwoordelijk zijn voor de verschrikkelijke mensenrechtenschendingen die momenteel plaatsvinden in het land ter verantwoording te roepen; 19. verzoekt de EU en de lidstaten alle mogelijkheden te verkennen voor gerechtigheid en verantwoordingsplicht ten aanzien van de ernstige internationale misdrijven die door de veiligheidstroepen zijn gepleegd, waaronder misdaden tegen de menselijkheid die zijn gepleegd in de nasleep van de staatsgreep, alsook misdaden tegen de menselijkheid, oorlogsmisdaden en daden van genocide die al tientallen jaren in Rakhine en andere etnische regio’s worden gepleegd, door een verwijzing van de situatie door de Veiligheidsraad naar het Internationaal Strafhof te ondersteunen; 20. betreurt de executie van oppositieleden en herhaalt zijn krachtige veroordeling van de doodstraf; 21. verzoekt de militaire junta met klem alle wetgeving in te trekken die de mediavrijheid in gevaar kan brengen en een eind te maken aan de belemmering van het recht van mensen in Myanmar op vrijheid van meningsuiting, zowel online als offline, met inbegrip van de vrijheid om informatie in te winnen, te ontvangen en te verstrekken; 22. merkt op dat de vijfpuntenconsensus niet tot resultaten heeft geleid en verzoekt de Asean te erkennen dat de junta van Min Aung Hlaing geen betrouwbare partner is; dringt er bij de Asean en haar leden op aan met de NUG te onderhandelen over een nieuwe overeenkomst inzake de crisis in Myanmar en deze nieuwe overeenkomst te voorzien van handhavingsmechanismen, met het oog op een duurzame en democratische oplossing van de crisis in de toekomst; 23. veroordeelt Rusland en China wegens het verlenen van politieke, economische en militaire steun aan de junta van Myanmar; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan waarnemend president Duwa Lashi La en de regering van nationale eenheid van Myanmar, het comité dat de Pyidaungsu Hluttaw vertegenwoordigt, de staatsadviseur van Myanmar, de Tatmadaw, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de lidstaten van de Associatie van Zuidoost-Aziatische Staten, de secretaris-generaal van de Associatie van Zuidoost-Aziatische Staten, de Intergouvernementele Commissie voor de mensenrechten van de Asean en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, – gezien zijn vorige resoluties over Tigray en Ethiopië, met name die van 26 november 2020 (1) en 7 oktober 2021 (2) , – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, – gezien het Afrikaans Handvest inzake de rechten van mensen en volken, – gezien het Verdrag van Genève betreffende de bescherming van burgers in oorlogstijd van 1949, en de bijbehorende Aanvullende Protocollen van 1977 en 2005, – gezien het Vluchtelingenverdrag van de VN van 1951 en het bijbehorende Protocol van 1967, – gezien het rapport van 3 november 2021 over het gezamenlijk door de Ethiopische mensenrechtencommissie en het Bureau van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten uitgevoerde onderzoek naar vermeende schendingen van de internationale mensenrechten, het humanitair recht en het vluchtelingenrecht door alle betrokken partijen in het conflict in de regio Tigray van de Federale Democratische Republiek Ethiopië en het rapport van de Ethiopische mensenrechtencommissie van 11 maart 2022 over schendingen van de mensenrechten en het internationaal humanitair recht in de regio’s Afar en Amhara in Ethiopië tussen september en december 2021, – gezien de resolutie van de VN-Mensenrechtenraad van 17 december 2021 tot oprichting van een internationale commissie van mensenrechtendeskundigen belast met het uitvoeren van een grondig en onpartijdig onderzoek naar de beschuldigingen van schendingen en gevallen van misbruik die sinds 3 november 2020 door alle partijen bij het conflict in Ethiopië zijn begaan, – gezien het rapport van 19 september 2022 van de Internationale Commissie van mensenrechtendeskundigen over Ethiopië, – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind (VRK), – gezien de Overeenkomst van Cotonou, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat dit conflict, dat reeds 23 maanden aan de gang is, een door de mens veroorzaakte crisis teweeg heeft gebracht en dat dit wijdverbreide menselijk leed volledig had kunnen worden voorkomen; overwegende dat de humanitaire situatie in heel Ethiopië tragisch blijft als gevolg van het conflict, droogte en grootschalige interne ontheemding; overwegende dat op 24 augustus 2022 bij een bomaanslag door Ethiopische federale oorlogsvliegtuigen op een kleuterschool in de stad Mek’ele in Tigray kinderen slachtoffer werden; B. overwegende dat de Ethiopische federale regering, na in maart 2022 een humanitair bestand te hebben uitgeroepen, de humanitaire blokkade van Tigray weliswaar gedeeltelijk heeft opgeheven maar dat er nog steeds tekorten zijn aan essentiële goederen waaronder voedsel, geneesmiddelen en brandstof; C. overwegende dat kwetsbare groepen, met name vrouwen en kinderen, het meest te lijden hebben onder het aanhoudende conflict in Tigray en dringend bescherming nodig hebben; overwegende dat de kinderen van Tigray ernstig te lijden hebben onder de gevolgen van hongersnood, geweld, gebrek aan medische hulp en onderwijs, ontregeling van het gezin, gedwongen overbrengingen en voortdurend trauma; D. overwegende dat de Afrikaanse Unie (AU) op 1 oktober 2022 zowel de Ethiopische regering als de autoriteiten van Tigray heeft uitgenodigd voor vredesbesprekingen in Zuid-Afrika op 8 oktober 2022; overwegende dat deze vredesbesprekingen zullen worden gefaciliteerd door de speciale vertegenwoordiger van de AU Olusegun Obasanjo, met steun van de voormalige president van Kenia, Uhuru Kenyatta en de voormalige vicepresident van Zuid-Afrika, Phumzile Mlambo-Ngcuk; overwegende dat de regering van Ethiopië deze uitnodiging op 5 oktober 2022 heeft aanvaard; E. overwegende dat vrouwen en kinderen voortdurend het doelwit zijn van opzettelijke en niet-opzettelijke bomaanslagen, beschietingen, moordpartijen en andere gewelddaden in de oorlog, en van etnisch geweld door alle partijen in het conflict; F. overwegende dat verkrachting en ander seksueel geweld tegen vrouwen en meisjes nog steeds op grote schaal door alle strijdende partijen worden gebruikt, naast doodsbedreigingen, het gebruik van etnische laster en gevangenschap voor seksuele slavernij; overwegende dat binnen de groep intern ontheemde vluchtelingen, vrouwen en kinderen een verhoogd risico lopen op ontvoering en mensenhandel met het oog op seksuele uitbuiting; G. overwegende dat gedurende alle fasen van dit conflict, de constante steeds is gevormd door de vele vermeende grove schendingen van de mensenrechten, het humanitair recht en het vluchtelingenrecht door alle partijen in het conflict; overwegende dat bijna een half miljoen Ethiopiërs zijn omgekomen als gevolg van geweld en hongersnood, en dat meer dan 1,6 miljoen mensen door dit conflict ontheemd zijn geraakt; overwegende dat sinds het begin van de oorlog honderdduizenden burgers onder dwang hun woonplaats hebben moeten verlaten, onrechtmatig zijn gedood of slachtoffer zijn geworden van seksueel en gendergeweld, willekeurige massadetentie, plundering, ontvoering en weigering van toegang tot humanitaire hulp en essentiële diensten, het roven van hulpgoederen en voor burgers bestemde hulpgoederen die bij soldaten terechtkomen; H. overwegende dat één op de drie Tigrayaanse kinderen jonger dan vijf, en de helft van alle zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, ondervoed is; overwegende dat circa 20 miljoen mensen in Ethiopië humanitaire hulp nodig hebben, waarvan bijna driekwart vrouwen en kinderen; overwegende dat Ethiopië te maken heeft met de ergste droogte in het land sinds 1981, waardoor naar schatting 7,4 miljoen mensen met ernstige voedselonzekerheid worden geconfronteerd; I. overwegende dat het percentage kinderen in Tigray dat standaardvaccinaties krijgt, scherp is gedaald vanwege toeleveringstekorten als gevolg van de blokkade die door Ethiopische strijdkrachten is opgelegd; overwegende dat dodelijke ziekten zoals mazelen, tetanus en kinkhoest in aantal toenemen; J. overwegende dat in totaal 1,39 miljoen kinderen in Tigray geen onderwijs krijgen als gevolg van de burgeroorlog in Ethiopië; overwegende dat de onderwijssector in Tigray blijvend is beschadigd door de vele doden en de hoge mate van vernieling binnen het schoolsysteem; overwegende dat in totaal 2 164 personen in de onderwijssector, waaronder studenten, zijn vermoord, waarvan 346 mannen en 1 798 vrouwen; K. overwegende dat al vanaf het begin van het conflict de toegang van humanitaire organisaties tot conflictgebieden systematisch is belemmerd, ondanks de herhaalde oproepen van de internationale gemeenschap en humanitaire organisaties om te zorgen voor onbelemmerde, duurzame en veilige toegang voor relevante actoren; overwegende dat humanitaire hulpverleners het doelwit zijn van geweld door alle partijen in het conflict; overwegende dat sinds het begin van het conflict ten minste 23 humanitaire hulpverleners zijn gedood; L. overwegende dat de toegang tot realtime-informatie ernstig wordt belemmerd vanwege beperkingen die worden opgelegd door de regering, wat zich uit in onderbroken communicatielijnen en het tegenhouden van verslaggeving over gebeurtenissen in Tigray en ook de regio’s Afar en Amhara, waarnaar het conflict zich heeft uitgebreid; overwegende dat deze uitval van communicatie en de beperkte fysieke toegang van onafhankelijke waarnemers tot conflictgebieden, een ernstige belemmering vormen voor het documenteren van mensenrechtenschendingen; M. overwegende dat de Internationale Commissie van mensenrechtendeskundigen over Ethiopië van de VN op 19 september 2022 een rapport heeft gepubliceerd waarin wordt geconcludeerd dat er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat de partijen in het conflict oorlogsmisdaden en schendingen van de mensenrechten hebben begaan; N. overwegende dat Eritrea in dit conflict een zeer destructieve rol heeft gespeeld en heeft bijgedragen tot de escalatie ervan door zich te mengen in het conflict in Tigray; overwegende dat sinds eind september er berichten in de media rondgaan over een nieuwe inval in het noorden van Tigray; O. overwegende dat het volksfront voor de bevrijding van Tigray en de Ethiopische regering in september hebben aangegeven te willen meewerken aan een vredesproces onder leiding van de Afrikaanse Unie; 1. herhaalt zijn dringende oproep tot onmiddellijke stopzetting van de vijandelijkheden en een staakt-het-vuren in Tigray en aangrenzende regio’s, zonder voorafgaande voorwaarden; 2. dringt erop aan dat humanitaire hulpverleners onmiddellijk volledige, veilige en duurzame toegang tot alle slachtoffers van het conflict in de regio krijgen; 3. is zeer ingenomen met de uitnodiging van de AU voor vredesbesprekingen in Zuid-Afrika op 8 oktober 2022; moedigt alle partijen aan deze uitnodiging te aanvaarden en deze onderhandelingen te goeder trouw en in een geest van dialoog, verzoening en vrede aan te gaan; 4. dringt aan op een onmiddellijke terugkeer naar de grondwettelijke orde en op de instelling van een mechanisme voor toezicht op staakt-het-vuren; spreekt zijn steun uit voor alle diplomatieke inspanningen gericht op het beëindigen van het aanhoudende conflict in Ethiopië, met name via bemiddeling door de AU; 5. veroordeelt met klem het opzettelijk tot doelwit maken van burgers door alle oorlogvoerende partijen, alsook de berichten over rekrutering van kinderen door sommige oorlogvoerende partijen; herinnert eraan dat doelbewuste aanvallen op burgers, het targeten van kinderen en het rekruteren en inzetten van kindsoldaten gelijkstaan aan oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid; 6. veroordeelt de invasie van Tigray door Eritrese strijdkrachten; veroordeelt de oorlogsmisdaden en schendingen van de mensenrechten door Eritrese troepen gedurende de oorlog in Ethiopië; dringt bij de Eritrese regering aan op een onmiddellijke en permanente terugtrekking van haar strijdkrachten uit Ethiopië, waarbij verantwoording wordt afgelegd voor hun oorlogsmisdaden; 7. roept alle autoriteiten in Ethiopië, met name de federale regering en de regionale regeringen van Tigray, Amhara en Afar, op zich te houden aan de hoogste mensenrechtennormen en prioriteit te geven aan het aanpakken van de grove oorlogsmisdaden die zijn gepleegd tegen de meest kwetsbaren, met name kinderen en vrouwen, en hun jongeren te beschermen in overeenstemming met het VRK; 8. is ontzet over de meldingen van verkrachtingen en seksuele geweldsmisdrijven tegen kinderen, vrouwen en mannen, die door alle strijdende partijen op ontstellend grote schaal zijn begaan; maakt zich ernstige zorgen over en vraagt onmiddellijk aandacht voor de berichten over kinderen in Tigray, Amhara en Afar die op grond van hun etniciteit gedood en verminkt worden, hetgeen gelijkstaat aan oorlogsmisdaden en etnische zuivering; 9. roept de strijdkrachten van alle partijen nogmaals op om de internationale mensenrechten en het internationaal humanitair en vluchtelingenrecht te eerbiedigen; verzoekt de Ethiopische federale regering en de regionale regering van Tigray ervoor te zorgen dat daders van oorlogsmisdaden die tijdens het lopende conflict zijn gepleegd, ter verantwoording worden geroepen; benadrukt dat lokale en internationale actoren, met name de Ethiopische mensenrechtencommissie en de VN-Mensenrechtenraad, moeten samenwerken om te zorgen voor verhaal voor overlevenden en slachtoffers van alle vormen van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid; 10. dringt erop aan dat alle meisjes en vrouwen in Ethiopië toegang hebben tot seksuele en reproductieve gezondheid en rechten; dringt er bij de EU en de lidstaten op aan meer steun te verlenen voor diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, en meer bepaald anticonceptie en toegang tot veilige abortus, met bijzondere aandacht voor het waarborgen van de toegang in door oorlog en humanitaire rampen getroffen regio’s in Ethiopië; verzoekt de Ethiopische regering haar toezegging na te komen om een onderzoek in te stellen naar de vele ernstige gevallen van gendergerelateerd geweld die door alle strijdende partijen in het conflict zijn gepleegd; 11. is bezorgd over de berichten dat het aantal kindhuwelijken, kinderarbeid, mensenhandel en betaalde seks in door oorlog en humanitaire rampen getroffen regio’s in Ethiopië toenemen, als wanhoopspogingen om te overleven; 12. dringt aan op maatregelen tegen de ontvoering, verhandeling en seksuele uitbuiting van vluchtelingen en intern ontheemden in Tigray, Amhara, Afar en Eritrea, en op de verlening van bijstand aan en de bescherming van alle slachtoffers, zonder discriminatie op grond van ras of etnische afkomst, nationaliteit, handicap, leeftijd, geslacht of seksuele gerichtheid; 13. dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan meer steun te verlenen voor noodopvangcentra voor vrouwen en kinderen, met inbegrip van kinderen die zijn geboren uit verkrachting, om overlevenden van gendergerelateerd geweld, mensenhandel en seksuele uitbuiting te beschermen en te rehabiliteren; benadrukt hoe belangrijk het is overlevenden onderdak, psychosociale diensten en beroepsopleiding te bieden, en dringt aan op extra steun voor bestaande opvangcentra; 14. wijst erop dat buitengerechtelijke executies, gedwongen verdwijningen, willekeurige opsluitingen, foltering en mishandeling, gedwongen ontheemding, seksueel en gendergerelateerd geweld, verkrachting en groepsverkrachting, aanvallen op hulpverleners, aanvallen op civiele infrastructuur, zoals scholen en ziekenhuizen, en vernieling en plundering van openbare en particuliere eigendommen naar internationaal recht oorlogsmisdaden vormen; 15. verzoekt de Commissie en de lidstaten binnenlandse verantwoordingsinitiatieven alleen te steunen op basis van duidelijke, transparante, doeltreffende en meetbare benchmarks die een onafhankelijke en onpartijdige rechtsbedeling en verantwoordingsplicht voor slachtoffers en overlevenden waarborgen; 16. veroordeelt de uithongering van burgers als methode van oorlogvoering ten stelligste; stipt aan dat het belemmeren van voedselvoorziening en gezondheidszorg en het ontzeggen van deze diensten neerkomen op misdaden tegen de menselijkheid; wijst erop dat humanitaire hulp en bijstand gebaseerd zijn op de beginselen van menselijkheid, onpartijdigheid, neutraliteit en onafhankelijkheid; 17. herhaalt zijn oproep om fundamentele openbare diensten zoals elektriciteitsinfrastructuur, bankdiensten, scholen en ziekenhuizen volledig in ere te herstellen en de beperkingen op telecommunicatie in Tigray onmiddellijk op te heffen; 18. verzoekt de nationale en regionale autoriteiten ervoor te zorgen dat intern ontheemden en vluchtelingen het recht hebben om op vrijwillige basis veilig naar hun woon- of verblijfplaats terug te keren, en een eerlijk, toegankelijk en onafhankelijk mechanisme op te zetten ter vergoeding van verliezen van of schade aan woningen, eigendommen en land; dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan bijstand en ondersteuning te verlenen bij de organisatie van en het toezicht op terugkeer; 19. veroordeelt ten stelligste dat de noodtoestand heeft geleid tot etnisch gemotiveerde arrestaties, intimidatie, afranselingen en aanvallen op journalisten; dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van alle journalisten die nog steeds willekeurig gevangen worden gehouden, en op het waarborgen van de vrijheid van meningsuiting; verzoekt de strijdende partijen de pers onbelemmerd toegang te geven en journalisten in staat te stellen veilig hun werk te doen; 20. uit zijn bezorgdheid over de veiligheid en het welzijn van onafhankelijke humanitaire hulpverleners in de regio; veroordeelt met klem alle aanvallen op humanitaire hulpverleners en kritieke infrastructuur alsook de voortdurende inbeslagname van humanitaire voorraden van de VN; 21. verzoekt de Ethiopische regering nogmaals het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof te ondertekenen en te ratificeren; benadrukt dat er een onafhankelijk en onpartijdig mechanisme nodig is om de aanhoudende schendingen aan te pakken en de daders ter verantwoording te roepen; 22. roept alle strijdende partijen op onmiddellijk een einde te maken aan de vijandelijkheden en zonder voorafgaande voorwaarden tot een formeel staakt-het-vuren te komen; roept nogmaals op tot een nationale dialoog, die zo inclusief, breed en transparant mogelijk moet zijn en ook vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld en oppositiepartijen moet omvatten, zodat deze dialoog ook daadwerkelijk als een katalysator voor verzoening kan fungeren; dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan volledig deel te nemen aan het vredesproces om een geloofwaardige vooruitgang te waarborgen; 23. neemt kennis van een aantal positieve ontwikkelingen in het land, zoals de humanitaire wapenstilstand van 24 maart 2022 en de vrijlating van een aantal politieke gevangenen, de verbeterde toegang voor humanitaire hulp tijdens het bestand, en met name de publieke verklaringen van de Ethiopische regering en de leiders van Tigray om zich te engageren tot vredesbesprekingen onder leiding van de AU; 24. is ingenomen met de verlenging van het mandaat van Olusegun Obasanjo als hoge vertegenwoordiger van de AU voor de Hoorn van Afrika; verwacht verdere acties naar aanleiding van verklaringen over de vervroegde aanstelling van een trio van AU-bemiddelaars op hoog niveau, teneinde prioriteit te geven aan een akkoord over een permanent staakt-het-vuren, onbelemmerde humanitaire toegang tot alle gebieden en de onmiddellijke terugtrekking van Eritrese troepen, en om verantwoordingsplicht en interne verzoening te bevorderen; dringt erop aan dat deze bemiddelaars onverwijld worden aangesteld; 25. herhaalt zijn oproep aan de EU en haar lidstaten om maatregelen te nemen om de mensenrechten te beschermen en sancties vast te stellen tegen plegers van mensenrechtenschendingen via de wereldwijde sanctieregeling voor de mensenrechten; 26. onderstreept dat de situatie van vluchtelingen in de regio blijft verslechteren; dringt er in dit verband bij de EU en al haar lidstaten op aan de hervestiging uit de regio te intensiveren, humanitaire visa te verstrekken aan personen die gevaar lopen, en gezinshereniging te vergemakkelijken; verzoekt de EU en haar lidstaten te zorgen voor daadwerkelijke toegang tot internationale bescherming in de EU en te waarborgen dat de grondrechten van personen die om internationale bescherming verzoeken, worden geëerbiedigd overeenkomstig het EU recht en het internationaal recht; 27. staat erachter dat de Commissie de uitbetaling van begrotingssteun aan de Ethiopische regering sinds december 2020 heeft uitgesteld; verzoekt de Commissie door te gaan met haar levensreddende steun voor de regio, gericht op het maatschappelijk middenveld en onafhankelijke humanitaire organisaties, en haar inspanningen op te voeren om de veiligheid van kinderen te waarborgen; verzoekt de Commissie haar beperking van begrotingssteun tot uitvoeringsmaatregelen te heroverwegen om de verdere uitvoering van ontwikkelingsprojecten buiten het conflictgebied mogelijk te maken; 28. betreurt ten zeerste dat de VN-Veiligheidsraad er niet in is geslaagd de situatie in Ethiopië en de regio doeltreffend aan te pakken; dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan de VN-Veiligheidsraad te verzoeken regelmatig openbare vergaderingen aan Ethiopië en de regio te wijden en zinvol en doortastend op te treden teneinde onbelemmerde humanitaire toegang te waarborgen, de bevolking te kunnen beschermen, grove schendingen van het internationale recht te beëindigen en te veroordelen en degenen die zich aan gruweldaden schuldig maken, ter verantwoording te roepen; 29. wijst erop dat de VN-Mensenrechtenraad in zijn op 17 december 2021 aangenomen resolutie S-33/1 over de mensenrechtensituatie in Ethiopië heeft besloten een internationale commissie van mensenrechtendeskundigen voor Ethiopië (ICHREE) op te richten; dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan de toewijzing van voldoende financiële middelen door de VN aan de ICHREE te ondersteunen en verzoekt de Ethiopische federale regering de ICHREE onbelemmerde toegang te verlenen; verzoekt de VN-Mensenrechtenraad het mandaat van de ICHREE te verlengen en haar voldoende tijd alsook de nodige technische bijstand en begrotingsmiddelen te geven om haar mandaat uit te voeren zonder de temporele of geografische reikwijdte ervan te beperken; 30. erkent de bevindingen in het verslag van de Internationale Commissie van mensenrechtendeskundigen over Ethiopië van de VN-Mensenrechtenraad (A/HRC/51/46) van 19 september 2022, waarin oorlogsmisdaden worden gedocumenteerd; verzoekt de Commissie de conclusies en aanbevelingen te evalueren en te gebruiken en verzoekt de Ethiopische autoriteiten deze resultaten te erkennen in een poging om de bescherming van de mensenrechten te herstellen en te werken aan schadeloosstelling voor de slachtoffers van oorlogsmisdaden; dringt er voorts bij alle partijen bij het conflict op aan de aanbevelingen van het gezamenlijk onderzoek van het VN-Bureau voor de mensenrechten en de Ethiopische mensenrechtencommissie goed te keuren; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de federale regering en het parlement van Ethiopië, de autoriteiten van Tigray, de regering van Eritrea, de regeringen van de lidstaten van de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit, de Afrikaanse Unie en haar lidstaten, het Pan-Afrikaanse Parlement en de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Iran, – gezien de verklaring van de hoge vertegenwoordiger namens de Europese Unie van 25 september 2022 en de verklaring van de woordvoerder van de Europese Dienst voor extern optreden van 19 september 2022 over de dood van Mahsa Amini, – gezien de verklaring van de speciale rapporteur van de VN over de situatie van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran van 22 september 2022, waarin hij eist dat er verantwoording wordt afgelegd voor de dood van Mahsa Amini en dat er een eind wordt gemaakt aan geweld tegen vrouwen, – gezien de rapporten van de speciale rapporteur van de VN voor de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran van 18 juni 2022, 13 januari 2022 en 11 januari 2021, – gezien het verslag van de secretaris-generaal van de VN van 16 juni 2022 over de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran, – gezien de verklaring van António Guterres, secretaris-generaal van de VN, van 27 september 2022, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 1966 (ICCPR), dat Iran in juni 1975 heeft geratificeerd, – gezien de EU-richtsnoeren inzake mensenrechtenverdedigers, – gezien de EU-richtsnoeren van 8 december 2008 inzake geweld tegen vrouwen en meisjes en de bestrijding van alle vormen van discriminatie van deze groepen, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 1948, – gezien artikel 132, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de 22-jarige Iraans-Koerdische vrouw Mahsa Jina Amini op 13 september 2022 in Teheran werd gearresteerd door de Iraanse “zedenpolitie” omdat ze zich niet zou hebben gehouden aan de wet inzake de sluierplicht; overwegende dat Mahsa Jina Amini volgens ooggetuigen door de zedenpolitie in een busje werd geduwd en werd geslagen tijdens haar overbrenging naar het detentiecentrum van Vozara in Teheran, daar kort nadien in coma raakte en op 16 september 2022 in een nabijgelegen ziekenhuis onder politiebewaking overleed; overwegende dat de Iraanse autoriteiten beweren dat zij een natuurlijke dood is gestorven; overwegende dat er geen deugdelijk onderzoek is verricht en dat de autoriteiten hebben geweigerd het volledige medische dossier en het autopsierapport aan de familie te verstrekken; B. overwegende dat na de moord op Mahsa Jina Amini landelijke protesten uitbraken in meer dan 120 steden in bijna alle 31 provincies van Iran, waar honderdduizenden Iraanse burgers uit alle geledingen van de samenleving aan meededen; overwegende dat de protesten werden geïnitieerd door vrouwen die eisen dat verantwoording wordt afgelegd voor de dood van Mahsa Jina Amini en dat er een eind wordt gemaakt aan het geweld tegen en de discriminatie van vrouwen in Iran, met name in de vorm van de sluierplicht; overwegende dat ook mannen zich bij deze protesten aansloten, waarmee in heel Iran een hervormings- en protestbeweging op gang kwam; overwegende dat studenten op tal van universiteiten in het hele land, met name op de Sharif universiteit voor technologie in Teheran, protesteren door hun lessen te boycotten en te demonstreren tegen de onderdrukking; C. overwegende dat de Iraanse veiligheidstroepen en politie met ongeremd en lukraak geweld op de protesten hebben gereageerd en dat daarbij talloze mensen zijn omgekomen of gewond zijn geraakt; overwegende dat de VN heeft bevestigd dat Iraanse troepen scherpe munitie, hagel, traangas en metalen pellets hebben gebruikt tegen de demonstranten; overwegende dat de Iraanse veiligheidstroepen op 2 oktober 2022 naar verluidt honderden vreedzame demonstranten hebben gedood die demonstreerden tegen de moord op Mahsa Jina Amini, en honderden anderen hebben verwond en gearresteerd, waaronder verdedigers van de mensenrechten, studenten, advocaten, activisten van het maatschappelijk middenveld en meer dan 20 journalisten, onder wie Niloofar Hamedi, de journalist die als eerste berichtte over de arrestatie en ziekenhuisopname van Mahsa Jina Amini; D. overwegende dat Amnesty International heeft gedocumenteerd dat de autoriteiten maatregelen hebben getroffen om de protesten de kop in te drukken door de Islamitische Revolutionaire Garde, de paramilitaire organisatie Basij, het rechsthandhavingscommando van de Islamitische Republiek Iran, de oproerpolitie en veiligheidsagenten in burger in te zetten; overwegende dat uit bewijsmateriaal blijkt dat het hoofdkwartier van de strijdkrachten de bevelhebbers in alle provincies heeft gelast vreedzame demonstranten de wacht aan te zeggen door de veiligheidstroepen op grote schaal dodelijk geweld en vuurwapens te laten gebruiken; E. overwegende dat naar verluidt de afgelopen dagen vele buitenlanders, waaronder EU‑onderdanen, zijn gearresteerd vanwege hun vermeende betrokkenheid bij de protesten; F. overwegende dat de Iraanse autoriteiten het internet en mobiele verbindingen opzettelijk verstoren en de toegang tot sociale mediaplatforms sterk beperken om Iraanse burgers te beletten veilig en privé communicatietechnologieën te gebruiken en vreedzame bijeenkomsten te organiseren; overwegende dat is gemeld dat sms-berichten met “Mahsa Amini” in het Perzisch zijn geblokkeerd; overwegende dat het regime, door het internet in grote delen van Iran te ontregelen en af te sluiten, probeert te voorkomen dat nieuws en beelden van de protesten worden doorgegeven en verspreid of dat internationale en lokale organisaties de mensenrechtenschendingen kunnen documenteren; G. overwegende dat de Iraanse regering in 1983 de sluierplicht heeft ingevoerd; overwegende dat de sluierplicht een instrument is geworden om vrouwen in Iran te onderdrukken en van hun vrijheid en rechten te beroven; overwegende dat vrouwen die zonder hoofddoek in het openbaar worden gezien vaak worden lastiggevallen, gearresteerd, gevangengezet, gemarteld, gegeseld en zelfs worden gedood omdat ze deze repressieve regels trotseren; H. overwegende dat de intimidatie van vrouwen door de zedenpolitie sinds het begin van de ambtstermijn van Ebrahim Raisi in 2021 is toegenomen; overwegende dat de regering van Iran de aanzet heeft gegeven tot wetgeving en wetgevingsvoorstellen die de onderdrukking van vrouwen in de hand werken; overwegende dat de moord op Mahsa Jina Amini deel uitmaakt van een breder patroon om de reeds sterk beperkte rechten van vrouwen in Iran nog verder in te perken en terug te draaien, onder meer door een nieuwe wet die in 2021 werd aangenomen en die de toegang van vrouwen tot seksuele en reproductieve gezondheidsrechten ernstig beperkt, wat een rechtstreekse schending is van de mensenrechten van vrouwen volgens het internationaal recht; overwegende dat met de invoering van het “hijab- en kuisheidsproject” bewakingscamera’s zouden worden ingezet om ongesluierde vrouwen in de gaten te houden en te bestraffen; I. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Iran blijft verslechteren; overwegende dat de moord op Mahsa Jina Amini illustratief is voor de aanhoudende mensenrechtencrisis in Iran, die wordt verergerd door de systematische straffeloosheid van de Iraanse regering en haar veiligheidsapparaat, waardoor foltering, buitengerechtelijke executies en andere onwettige moorden op grote schaal kunnen plaatsvinden; overwegende dat sinds 18 september 2022 meer dan veertig mensenrechtenactivisten zijn gearresteerd en dat de Iraanse strijdkrachten het bij die aanhoudingen, aanvallen en invallen vooral gemunt hadden op vrouwelijke mensenrechtenactivisten; overwegende dat de Iraanse verdedigers van lhbtqi-rechten Zahra Sedighi Hamedani (31 jaar) en Elham Chubdar (24 jaar) door het Revolutionaire Hof van Urmia ter dood zijn veroordeeld op beschuldiging van “het verspreiden van zedeloosheid op aarde door het bevorderen van homoseksualiteit”; J. overwegende dat de EU beperkende maatregelen heeft genomen in verband met schendingen van de mensenrechten, waaronder het bevriezen van tegoeden en visumverboden voor personen en entiteiten die verantwoordelijk zijn voor ernstige schendingen van de mensenrechten, en een verbod op de uitvoer naar Iran van apparatuur die voor binnenlandse repressie zou kunnen worden gebruikt en van apparatuur voor het toezicht op telecommunicatie; overwegende dat deze maatregelen op 12 april 2011 zijn ingevoerd en regelmatig worden geactualiseerd; K. overwegende dat vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) Josep Borrell in zijn verklaring van 25 september 2022 de moord op Mahsa Jina Amini en het buitensporig gebruik van geweld door de Iraanse veiligheidstroepen heeft veroordeeld en heeft aangekondigd dat de EU alle mogelijkheden die haar ter beschikking staan zal overwegen in aanloop naar de volgende Raad Buitenlandse Zaken om de moord op Mahsa Jina Amini en de manier waarop de Iraanse veiligheidstroepen op de daaropvolgende demonstraties hebben gereageerd, aan de orde te stellen; 1. veroordeelt in de krachtigste bewoordingen de dood van Mahsa Jina Amini na haar gewelddadige arrestatie en mishandeling door de Iraanse zedenpolitie; betuigt zijn medeleven met haar familie en vrienden en met de families van al degenen die tijdens de recente protesten in Iran zijn omgekomen; 2. roept de Iraanse regering op een onpartijdig en doeltreffend onderzoek naar de tragische dood van Mahsa Jina Amini en de beschuldigingen van foltering en mishandeling door een onafhankelijke bevoegde autoriteit mogelijk te maken; 3. spreekt zijn solidariteit uit met de jonge Iraanse vrouwen die de protesten leiden en eraan deelnemen, ondanks de moeilijkheden en persoonlijke gevolgen waarmee zij worden geconfronteerd; steunt de vreedzame protesten die in het hele land plaatsvinden tegen de moord op Mahsa Jina Amini, de systematische en toenemende onderdrukking van vrouwen en de ernstige en massale schendingen van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden; 4. spreekt zijn uitdrukkelijke steun uit voor het verlangen van de Iraanse bevolking om in een vrij, stabiel, inclusief en democratisch land te wonen dat zijn nationale en internationale verbintenissen op het gebied van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden nakomt; maakt zich grote zorgen over de berichten over de belegering, arrestatie en beschieting van grote aantallen studenten die op 2 oktober 2022 waren opgesloten in de technische universiteit Sharif in Teheran door de Islamitische Revolutionaire Garde, de Basij-militie en de politie; 5. merkt op dat de Iraanse vrouwenbeweging verder gaat dan de verdediging van vrouwenrechten en een seculiere staat in Iran bepleit in plaats van een gewelddadige en reactionaire theocratie; 6. veroordeelt krachtig het wijdverbreide, opzettelijke en buitensporige gebruik van geweld door Iraanse veiligheidstroepen tegen vreedzame demonstranten en roept de Iraanse autoriteiten op een einde te maken aan het aanhoudende, systematische en onaanvaardbare geweld tegen hun eigen burgers; verlangt van de Iraanse autoriteiten dat zij een empirisch onderbouwd, snel, onpartijdig en doeltreffend onderzoek mogelijk maken naar alle moorden op demonstranten, en de verantwoordelijken berechten; 7. verlangt dat de Iraanse autoriteiten alle personen die gevangen zijn gezet, enkel en alleen omdat ze hun recht op vrijheid van meningsuiting, vereniging en vreedzame vergadering in het kader van de protesten hebben uitgeoefend, onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrij te laten en alle aanklachten tegen hen te laten vallen; benadrukt dat grondrechten zoals de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vergadering altijd moeten worden geëerbiedigd en roept de Iraanse autoriteiten op hun internationale verplichtingen na te komen, waaronder die in het kader van het ICCPR; dringt er bij de Iraanse autoriteiten op aan alle gearresteerde EU-onderdanen onmiddellijk vrij te laten en alle aanklachten tegen hen in te trekken; is ernstig bezorgd over de arrestatie van meer dan twintig journalisten, waaronder Niloofar Hamedi, de journaliste die als eerste heeft bericht over de arrestatie en ziekenhuisopname van Mahsa Jina Amini, en verzoekt de Iraanse autoriteiten hen onverwijld vrij te laten; roept Iran op de vrijheid van meningsuiting en geloof van alle inwoners van Iran te respecteren, in het bijzonder van vrouwen en meisjes, die ernstig worden onderdrukt; 8. veroordeelt de systematische discriminatie van vrouwen en andere kwetsbare groepen door de Islamitische Republiek via wet- en regelgeving waarmee hun vrijheden en rechten ernstig worden beperkt, zoals de vernederende wet die vrouwen verplicht een hoofddoek te dragen en de gewelddadige handhaving daarvan, ernstige beperkingen van de seksuele en reproductieve gezondheidsrechten van vrouwen en schendingen van de politieke, sociale, economische, culturele en persoonlijke rechten van vrouwen; verlangt dat de Iraanse autoriteiten wetten die vrouwen en meisjes verplichten een hoofddoek te dragen zo snel mogelijk intrekken, de zedenpolitie opheffen en een eind maken aan de systematische discriminatie van vrouwen op alle terreinen; 9. veroordeelt ten stelligste de praktijk van Iran om bij protesten in het land het internet en mobiele netwerken te sluiten, wat de communicatie en de vrije uitwisseling van informatie voor Iraanse burgers onmogelijk maakt; benadrukt dat dergelijke acties een duidelijke schending van het internationale recht vormen; verwelkomt het besluit van de VS om particuliere bedrijven toe te staan hun digitale diensten tijdens de huidige protesten beschikbaar te stellen aan het Iraanse volk; 10. verwerpt ten stelligste de beschuldigingen van Iraanse functionarissen en de door de staat beheerde Iraanse media, waarin de diplomatieke vertegenwoordigingen van Duitsland en andere Europese landen worden genoemd als zogenaamde aanstichters van de protesten; 11. veroordeelt opnieuw ten stelligste de gestaag verslechterende mensenrechtensituatie in Iran, ook en in het bijzonder voor leden van etnische en religieuze minderheden, waaronder Koerden, Beloetsjen, Arabieren en niet-sjiitische en niet-islamitische religieuze minderheden, waaronder bahai en christenen; dringt er bij de Iraanse autoriteiten op aan de fundamentele rechten en vrijheden van etnische en religieuze minderheden te eerbiedigen; verzoekt de Iraanse autoriteiten alle vormen van discriminatie uit te bannen; 12. dringt er bij de Iraanse regering op aan alle mensenrechtenactivisten die gevangen zijn gezet omdat zij vreedzaam hun recht op vrijheid van meningsuiting en geloof hebben uitgeoefend, onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrij te laten; verzoekt het Iraanse Hooggerechtshof de vonnissen tegen de verdedigers van de mensenrechten van lhbtqi-personen Zahra Sedighi-Hamadani en Elham Choubdar ongedaan te maken omdat hun recht op een eerlijk proces is geschonden; verzoekt de Iraanse regering gerichte aanvallen op mensenrechtenverdedigers te beëindigen en onder alle omstandigheden te garanderen dat zij hun legitieme mensenrechtenactiviteiten kunnen uitvoeren zonder angst voor represailles en zonder enige beperking, met inbegrip van gerechtelijke intimidatie; 13. betreurt het stelselmatige gebruik van foltering in Iraanse gevangenissen en wenst dat er onmiddellijk een eind wordt gemaakt aan alle vormen van foltering en slechte behandeling van gevangenen; keurt het af dat gevangenen geen telefoongesprekken mogen voeren of familiebezoek mogen ontvangen; uit zijn ernstige bezorgdheid over het feit dat gevangenen tijdens ondervragingen geen toegang hebben tot juridische vertegenwoordiging; verzoekt de Iraanse regering gevangenen te behandelen met respect vanwege hun inherente waardigheid en waarde als mens; 14. betreurt ten zeerste dat er geen vooruitgang is geboekt in de zaken betreffende de in Iran vastgehouden personen met zowel de Iraanse nationaliteit als de nationaliteit van één van de EU-lidstaten, waaronder Ahmadreza Djalali, die op grond van valse beschuldigingen van spionage ter dood is veroordeeld; 15. veroordeelt krachtig het feit dat de Iraanse autoriteiten de laatste jaren steeds vaker de doodstraf toepassen en betreurt de alarmerende toename van de toepassing van de doodstraf tegen demonstranten, dissidenten en leden van minderheidsgroepen; roept de regering van Iran nogmaals op tot een onmiddellijk moratorium op de toepassing van de doodstraf als een stap in de richting van de afschaffing ervan, en tot de omzetting van alle doodvonnissen; 16. verzoekt de Iraanse autoriteiten om bezoeken van alle speciale procedures van de VN‑Mensenrechtenraad toe te staan, en met name toe te laten dat de speciale rapporteur van de VN voor de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran het land binnenkomt; 17. roept de VN, en met name de Mensenrechtenraad, op zo spoedig mogelijk een uitgebreid onderzoek in te stellen naar de gebeurtenissen van de afgelopen weken, onder leiding van de speciale VN-rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran; verzoekt de VN-Mensenrechtenraad een internationaal onderzoeks- en verantwoordingsmechanisme in te stellen voor mensenrechtenschendingen door de Iraanse regering; 18. verzoekt de EU en haar lidstaten alle contacten met de Iraanse autoriteiten aan te grijpen om ze te verzoeken onmiddellijk een eind te maken aan het gewelddadig neerslaan van protesten en over te gaan tot de onvoorwaardelijke vrijlating van alle personen die gearresteerd zijn omdat ze gebruikmaakten van hun recht op de vrijheid van meningsuiting, vereniging en vreedzame vergadering, aan te dringen op een onafhankelijk onderzoek naar de dood van Mahsa Jina Amini en tientallen demonstranten en op het herstel van de toegang tot internet en communicatiekanalen, en aan te sporen tot de afschaffing van de verplichting voor vrouwen om een hoofddoek te dragen; verzoekt de lidstaten beschikbaar bewijsmateriaal dat van pas kan komen bij onderzoeken op te slaan, te bewaren en te delen, in overeenstemming met de nieuwe regels van Eurojust, en medewerking te verlenen aan het Internationaal Strafhof en de werkzaamheden daarvan te ondersteunen; 19. verzoekt de Raad Buitenlandse Zaken om Iraanse functionarissen die medeplichtig zijn aan of verantwoordelijk zijn voor de dood van Mahsa Jina Amini en geweld tegen demonstranten, met inbegrip van al degenen die betrokken zijn bij de zedenpolitie, toe te voegen aan de EU-lijst van personen tegen wie beperkende maatregelen zijn genomen in verband met ernstige schendingen van de mensenrechten in Iran; herhaalt dat de sancties tegen de leiding van de islamitische Revolutionaire Garde niet mogen worden opgeheven; is ingenomen met het feit dat de Raad de wereldwijde EU‑sanctieregeling voor de mensenrechten heeft aangenomen als een belangrijk instrument van de EU om sancties op te leggen aan personen die de mensenrechten schenden; 20. verzoekt de EU, met inbegrip van de VV/HV, mensenrechtenkwesties bij de Iraanse autoriteiten te blijven aankaarten in bilaterale en multilaterale fora, en alle geplande bijeenkomsten met de Iraanse autoriteiten daarvoor aan te wenden, in het bijzonder in het licht van de politieke dialoog op hoog niveau tussen de EU en Iran; bevestigt nogmaals dat de eerbiediging van de mensenrechten een cruciaal element vormt bij het uitbouwen van de betrekkingen tussen de EU en Iran; 21. is van mening dat tussen de EU-ambassades die in Teheran zijn geaccrediteerd intensieve coördinatie moet plaatsvinden; verzoekt alle lidstaten met een diplomatieke vertegenwoordiging in Teheran gebruik te maken van de in de EU-richtsnoeren over mensenrechtenverdedigers genoemde mechanismen, met inbegrip van noodsubsidies in het kader van het instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking – Europa in de wereld en het Europees Fonds voor Democratie, alsook noodvisa, publieke verklaringen, monitoring van rechtszaken en bezoeken aan gevangenissen, om deze personen, in het bijzonder vrouwenrechtenactivisten en personen met zowel de Iraanse nationaliteit als de nationaliteit van één van de EU‑lidstaten, te helpen en te beschermen; 22. verzoekt de Commissie om, met strikte inachtneming van de beginselen van noodzakelijkheid en evenredigheid, te overwegen om in de EU gevestigde aanbieders van communicatie toe te staan personen in Iran tools aan te bieden, waaronder videoconferenties, e-learningplatforms, webkaarten en clouddiensten, om ervoor te zorgen dat zij toegang hebben tot de onlinetools en -platforms die zij nodig hebben om hun mensenrechten uit te oefenen; 23. uit zijn bezorgdheid over het voortdurende lobbyen van reactionaire islamistische organisaties bij Europese instellingen, wat kan neerkomen op buitenlandse inmenging in onze democratieën; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Islamitische Raadgevende Vergadering, de regering van de Islamitische Republiek Iran en het kabinet van de hoogste leider van de Islamitische Republiek Iran, alsmede aan de familie van Mahsa Jina Amini. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Oekraïne en Rusland, – gezien het Handvest van de Verenigde Naties (het VN-Handvest), – gezien de Slotakte van Helsinki van 1975, – gezien de verklaring van de leden van de Europese Raad en de ministers van Buitenlandse Zaken van de G7 van 30 september 2022 over Oekraïne, – gezien de door de hoge vertegenwoordiger namens de Europese Unie afgelegde verklaring van 28 september 2022 over de illegale schijnreferenda van Rusland in de regio’s Donetsk, Cherson, Loehansk en Zaporizja, – gezien de persverklaring van de voorzitter van de Commissie, Ursula von der Leyen, van 28 september 2022 over een nieuw pakket van beperkende maatregelen tegen Rusland, en de boodschap van de voorzitter van de Europese Raad, Charles Michel, van 30 september 2022 over de illegale annexatie door Rusland van Oekraïense regio’s, – gezien de door de hoge vertegenwoordiger namens de Europese Unie afgelegde verklaring van 22 september 2022 over de aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne, en de verklaring van 28 september 2022 over de lekken in de Nord Stream-gaspijpleidingen, – gezien artikel 132, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat alle staten overeenkomstig het VN-Handvest en de beginselen van het internationaal recht gelijke soevereiniteit genieten en zich in hun internationale betrekkingen moeten onthouden van bedreiging met of gebruik van geweld tegen de territoriale integriteit of de politieke onafhankelijkheid van andere staten; overwegende dat elke annexatie van het grondgebied van een staat door een andere staat als gevolg van bedreiging met of gebruik van geweld een schending vormt van het VN-Handvest en de beginselen van het internationaal recht; overwegende dat dit beginsel onlangs is beaamd door de secretaris-generaal van de VN, António Guterres; B. overwegende dat de Russische Federatie als permanent lid van de VN-Veiligheidsraad een bijzondere politieke verantwoordelijkheid draagt voor de handhaving van de vrede en veiligheid in de wereld, maar dat zij de beginselen van het VN-Handvest stelselmatig schendt met haar agressieve acties tegen de soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit van Oekraïne, en dat zij de internationale gemeenschap openlijk uitdaagt door haar illegale daden die in strijd zijn met het VN-Handvest aan te kondigen tijdens een zitting van de Algemene Vergadering van de VN; C. overwegende dat de Russische Federatie haar illegale, niet uitgelokte en ongerechtvaardigde aanvalsoorlog tegen Oekraïne de afgelopen maanden heeft voortgezet; overwegende dat een succesvol Oekraïens tegenoffensief dat begin september 2022 van start is gegaan, ertoe heeft geleid dat Rusland een aanzienlijk deel van de gebieden die het in de Oekraïense regio Charkov en in andere regio’s in het oosten van Oekraïne bezette, heeft verloren; overwegende dat deze bevrijding heeft geleid tot de ontdekking van nieuw bewijs van ernstige mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdaden die door de Russische strijdkrachten en gelieerde groeperingen zijn begaan, waaronder massagraven met meer dan 440 lichamen in Izjoem; D. overwegende dat er al duizenden burgers zijn vermoord en dat er nog veel meer zijn gefolterd, geïntimideerd of ontvoerd, seksueel zijn misbruikt of gedwongen zijn ontheemd; overwegende dat dit onmenselijke gedrag van de Russische strijdkrachten en gelieerde groeperingen compleet indruist tegen het internationaal humanitair recht; E. overwegende dat sinds het begin van de invasie tienduizenden leden van de Russische strijdkrachten zijn gesneuveld of vermist zijn geraakt en dat veel van het militair materieel van Rusland is vernietigd; F. overwegende dat de internationale gemeenschap Oekraïne blijft steunen met moderne uitrusting, munitie, opleiding en inlichtingen, en dat het Amerikaanse Congres onlangs een wetsvoorstel heeft goedgekeurd voor de verstrekking van meer dan 12,3 miljard USD aan bijstand; G. overwegende dat het Oekraïense leger volgens Oekraïense functionarissen moderne gevechtstanks, meer grond-lucht- en grond-grond-wapensystemen, gepantserde personeelsvoertuigen en extra opleidingscentra nodig heeft, alsook andere bijdragen in de vorm van munitie; H. overwegende dat er van 9 tot en met 11 september 2022 regionale en lokale verkiezingen zijn gehouden in Rusland en in de illegaal geannexeerde Oekraïense Autonome Republiek Krim en de stad Sebastopol, die niet door de EU worden erkend; I. overwegende dat deze haastig georganiseerde schijnreferenda van 23 tot en met 27 september 2022 zijn gehouden in de gedeeltelijk door Rusland bezette gebieden van Oekraïne, te weten de oblasten Donetsk, Cherson, Loehansk en Zaporizja, en onder gedwongen gedeporteerde Oekraïners in Rusland, waarbij door de Russische autoriteiten vooraf vastgestelde, onrealistisch hoge cijfers zijn gemeld met betrekking tot de opkomst en het draagvlak voor de annexatie door Rusland; overwegende dat het stemproces gepaard ging met systematische schendingen van de mensenrechten en intimidatie, met name door de aanwezigheid van gewapende Russische soldaten; overwegende dat de schijnreferenda identiek waren aan het referendum dat begin 2014 door Rusland werd gehouden op de Krim, nadat het schiereiland door Rusland was bezet; overwegende dat Rusland op 30 september 2022 de formele annexatie van deze gebieden heeft aangekondigd, die unaniem door de Doema en de Federatieraad werd goedgekeurd; J. overwegende dat Vladimir Poetin op 21 september 2022 de eerste mobilisatie in Rusland sinds de Tweede Wereldoorlog heeft aangekondigd; overwegende dat volgens mediaberichten in het kader van deze mobilisatie tussen de 300 000 en 1,2 miljoen reservisten ten strijde worden geroepen; overwegende dat de autoriteiten volgens de officiële aankondiging burgers zouden oproepen die onlangs in het leger hebben gezeten en gevechtservaring hebben, maar dat uit berichten blijkt dat ook mensen zonder militaire ervaring worden opgeroepen, en met name mensen uit armere en afgelegen regio’s en mensen die tot etnische minderheden behoren; overwegende dat de mobilisatie tevens als onderdrukkingsmaatregel wordt ingezet, bijvoorbeeld op de bezette Krim, waar ruim 1 500 Krim-Tataren zijn opgeroepen; overwegende dat er daarnaast berichten rondgaan over gedwongen mobilisatie in de onlangs illegaal geannexeerde oblasten van Oekraïne; overwegende dat gemeld wordt dat nieuwe rekruten bijna onmiddellijk naar het front worden gestuurd; K. overwegende dat de aankondiging van de mobilisatie in Rusland heeft geleid tot protesten, waarbij de Russische autoriteiten tot dusver meer dan 2 400 demonstranten hebben gearresteerd; overwegende dat sinds de aankondiging van de mobilisatie honderdduizenden Russen Rusland zijn ontvlucht om de dienstplicht te ontlopen; overwegende dat de Russische autoriteiten op verschillende grensdoorlaatposten dienstplichtcentra hebben opgezet om ter plaatse oproepingsbrieven uit te delen en burgers te ontmoedigen het land te verlaten; L. overwegende dat de kerncentrale van Zaporizja nog altijd door Russische troepen wordt bezet; overwegende dat de directeur-generaal van de kerncentrale van Zaporizja, Ihor Moerasjov, op 30 september 2022 door Russische troepen is ontvoerd en later is vrijgelaten; overwegende dat de kerncentrale van Zaporizja de grootste kerncentrale in Europa is en dat de laatste reactor begin september 2022 is stilgelegd vanwege gevechten in en rond de centrale; overwegende dat er niettemin nog altijd een risico op een kernramp bestaat; M. overwegende dat Vladimir Poetin er op 21 september 2022 in een televisietoespraak mee gedreigd heeft dat Rusland, indien de territoriale integriteit van Rusland, dat wil zeggen de illegaal geannexeerde gebieden van Oekraïne, in gevaar zou worden gebracht, “zonder twijfel alle beschikbare middelen zou aanwenden om Rusland en [zijn] bevolking te beschermen”; overwegende dat de woorden “alle beschikbare middelen” op nauwelijks verholen nucleaire chantage neerkomen; N. overwegende dat op 26 en 27 september 2022 een dramatische daling van de druk werd waargenomen in de Nord Stream 1- en de Nord Stream 2-pijpleiding door lekken waarvan vermoed wordt dat zij het gevolg zijn van opzettelijke, door een statelijke actor in gang gezette explosies onder water; overwegende dat het exacte volume methaan dat in de atmosfeer terechtkomt weliswaar moeilijk te meten is, maar dat de hoeveelheid waarschijnlijk aanzienlijk zal zijn en schadelijke gevolgen zal hebben voor het milieu; O. overwegende dat president Volodymyr Zelensky op 30 september 2022 heeft aangekondigd dat Oekraïne officieel een aanvraag heeft ingediend voor toetreding tot de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO); 1. herinnert aan de niet-aflatende steun van de Europese Unie voor Oekraïne en de soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit van het land binnen internationaal erkende grenzen; veroordeelt in de krachtigst mogelijke bewoordingen de ongerechtvaardigde en illegale aanvalsoorlog die Rusland zonder aanleiding tegen Oekraïne begonnen is; herinnert eraan dat Rusland de volledige verantwoordelijkheid draagt voor de oorlog en dat het land onmiddellijk een einde moet maken aan de oorlog en zijn eigen alsook alle gelieerde troepen moet terugtrekken uit alle internationaal erkende gebieden die tot Oekraïne behoren; 2. prijst de grote moed van het Oekraïense volk, dat enorme offers heeft gebracht om zijn land en Europese waarden, zoals vrijheid, waardigheid en democratie, te verdedigen; wijst erop dat Oekraïne overeenkomstig artikel 51 van het VN-Handvest het legitieme recht heeft zichzelf te verdedigen tegen de aanvalsoorlog van Rusland om de controle over zijn gehele internationaal erkende grondgebied volledig terug te winnen; prijst de moed van de Oekraïense strijdkrachten en hun zeer doeltreffende optreden, zowel in de strijd als vanuit moreel oogpunt, en erkent de aanzienlijke bijdrage die zij leveren aan de veiligheid in Europa; 3. roept alle landen en internationale organisaties op de Russische aanvalsoorlog en de pogingen van het land om met geweld grondgebied te verwerven, ondubbelzinnig te veroordelen; verzoekt de EU en haar lidstaten de vele regeringen aan te spreken die een neutraal standpunt hebben ingenomen ten aanzien van de Russische agressie tegen Oekraïne, om een krachtig internationaal verzet op te bouwen tegen veranderingen met betrekking tot de grenzen in Oekraïne door middel van geweld en ter verdediging van het internationaal recht; 4. spreekt zich met klem uit tegen de massale en ernstige mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdaden die door de Russische strijdkrachten, gelieerde groeperingen en de door Rusland ingestelde bezettingsautoriteiten in Oekraïne zijn gepleegd; dringt erop aan dat de verantwoordelijke regeringsfunctionarissen en militaire leiders, alsook degenen die oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid hebben begaan, waaronder genocide, ter verantwoording worden geroepen; 5. verzoekt de lidstaten en andere landen die Oekraïne steunen hun militaire bijstand sterk te verhogen, met name op de gebieden waarop dit volgens de Oekraïense regering nodig is, om Oekraïne in staat te stellen de controle over zijn gehele internationaal erkende grondgebied volledig terug te winnen en zich tegen verdere aanvallen door Rusland te verdedigen; pleit voor de overweging van een “leen-en-pacht”-faciliteit voor militaire bijstand aan Oekraïne; dringt er met name bij aarzelende lidstaten op aan een billijk deel van de nodige militaire bijstand te verstrekken om de oorlog zo snel mogelijk tot een einde te brengen; herinnert eraan dat aarzeling onder degenen die Oekraïne steunen de oorlog alleen maar langer doet duren en bijgevolg onschuldige Oekraïners het leven kost; roept de EU-leiders op om eenheid tussen de lidstaten en gelijkgestemde landen op te bouwen om Oekraïne volledig en onvoorwaardelijk te steunen tegen de aanvalsoorlog van Rusland; 6. verzoekt de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid de levering van wapens, waaronder een initiatief voor de levering van geavanceerde wapensystemen zoals Leopard-tanks, te coördineren met behulp van het clearinghousemechanisme van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO); verzoekt de lidstaten onmiddellijk te beginnen met de opleiding van Oekraïense soldaten in dit verband; 7. veroordeelt de schijnreferenda die onder schot zijn gehouden om de oblasten Donetsk, Cherson, Loehansk en Zaporizja te annexeren, ondubbelzinnig als illegaal en onwettig; herinnert eraan dat de referenda in strijd met het VN-Handvest en het internationaal recht zijn gehouden; verwerpt de vervalste uitslag van de referenda en de daaropvolgende inlijving van de desbetreffende gebieden bij Rusland, en erkent deze niet; beschouwt de uitslag van de referenda als nietig; is van mening dat de aangekondigde annexatie een gevaarlijke en onverantwoorde escalatie vormt en neerkomt op een flagrante schending van het internationaal recht en het VN-Handvest, die de internationale vrede, de veiligheid, de territoriale integriteit en de soevereiniteit van alle staten waarborgen; merkt op dat de internationale gemeenschap Rusland hier niet zomaar mee zal laten wegkomen; 8. veroordeelt het Russisch presidentieel decreet van 29 september 2022 inzake de erkenning van de “onafhankelijkheid” van de Oekraïense oblasten Cherson en Zaporizja, alsook de illegale verdragen inzake integratie in de Russische Federatie die op 30 september 2022 zijn ondertekend; spreekt zijn onwrikbare steun uit voor het EU-beleid van niet-erkenning met betrekking tot de illegale acties van Rusland tegen Oekraïne, waaronder de annexatie, en verzoekt de Raad daarom in antwoord op deze acties nadere, strenge sancties vast te stellen; 9. is tevreden met de voorstellen van de Commissie voor een achtste sanctiepakket tegen Rusland; verzoekt alle lidstaten het sanctiepakket snel goed te keuren, het proces niet uit eigenbelang te vertragen en de sancties grondig ten uitvoer te leggen; pleit voor de verruiming van dit pakket met nieuwe gebieden, waaronder het afsnijden van Gazprombank, Alfa Bank, Rosbank, Tinkoff Bank, Bank Saint Petersburg, Russian Regional Development Bank en Far Eastern Bank van het SWIFT-stelsel en het nader verscherpen van de sancties tegen cryptoactiva en -valuta; verzoekt de EU-instellingen en de lidstaten de eenheid van de EU te handhaven en de druk op het Kremlin op te voeren, onder meer door middel van bijkomende sanctiepakketten, waaronder een uitvoerverbod op hightechproducten en strategische goederen en andere sancties die gericht zijn op de strategische verzwakking van de Russische economie en industriële basis, met name het militair-industriële complex; is voorstander van de oplegging van persoonlijke sancties aan personen en entiteiten die rechtstreeks betrokken zijn bij de gedwongen deportatie en adoptie van Oekraïense kinderen en de illegale schijnreferenda, alsook aan alle leden van de partijen in de Doema die een functie bekleden in een gekozen parlement op welk niveau dan ook, onder meer op regionaal en gemeentelijk niveau; verzoekt de lidstaten de omzeiling van de sancties actief te voorkomen, te onderzoeken en te vervolgen; verzoekt de Commissie en de medewetgevers snel werk te maken van de voltooiing van de wettelijke regeling voor de confiscatie van activa die in het kader van de sancties zijn bevroren; 10. pleit nogmaals voor een onmiddellijk en volledig embargo op de invoer van fossiele brandstoffen en uranium uit Rusland en de volledige opschorting van het gebruik van de Nord Stream 1- en de Nord Stream 2-pijpleiding, om een einde te maken aan de financiering van Poetins oorlogsmachine met EU-geld; pleit voorts voor een verbod op de aankoop, de invoer en het vervoer van titanium, aluminium, koper, nikkel, palladium, rodium en ruwe en verwerkte diamanten uit of via Rusland naar de EU, alsmede op de invoer van uit Rusland afkomstige of uit Rusland uitgevoerde ijzer- en staalproducten, met inbegrip van ijzererts en halffabricaten, om de inkomsten van Rusland te beperken; vraagt dat de toegang van Rusland tot fundamentele industriële hulpbronnen, technologieën en diensten, en met name die welke nodig zijn voor de militaire industrie van het aanvallende land, tot een minimum wordt beperkt; 11. waarschuwt het bewind van Aljaksandr Loekasjenka Rusland niet te helpen geweldplegingen tegen Oekraïne te begaan, het land niet bij te staan bij zijn mobilisatie-inspanningen en geen dienstplichtigen op zijn grondgebied op te vangen; verzoekt de Commissie en de Raad Belarus mee te nemen in de nieuwe golf van sancties in verband met de mobilisatie; 12. laakt de mobilisatie in Rusland en vraagt dat onmiddellijk een einde wordt gemaakt aan de onvrijwillige dienstplicht; wijst met afschuw op de maatregelen waardoor inwoners van de tijdelijk bezette gebieden van Oekraïne worden gedwongen in de Russische strijdkrachten of hulptroepen te dienen, hetgeen verboden is op grond van het Vierde Verdrag van Genève; dringt er met klem bij alle Russen op aan zich niet in deze oorlog te laten slepen, aangezien het een oorlog is die in strijd is met het internationaal recht en daarom door de overgrote meerderheid van landen wordt veroordeeld, die enkel bedoeld is om de positie van een ondemocratisch bewind van kleptocraten in Rusland te versterken, en die uiteindelijk zal leiden tot de vernietiging van de Russische economie en van elk vooruitzicht van de Russische bevolking op een veilige en welvarende toekomst; spoort de lidstaten ertoe aan humanitaire visa af te geven aan Russische burgers die bescherming nodig hebben, zoals burgers die het slachtoffer zijn van politieke vervolging; 13. verzoekt de lidstaten de richtsnoeren van de Commissie voor de algemene afgifte van visa aan Russische aanvragers en checks van Russische burgers aan de buitengrenzen volledig ten uitvoer te leggen, met volledige inachtneming van het EU-recht en het internationaal recht, en ervoor te zorgen dat alle asielaanvragen, met inbegrip van aanvragen van dissidenten, deserteurs, dienstontduikers en activisten, afzonderlijk worden behandeld, rekening houdend met de veiligheidsbelangen van de gastlidstaat en in overeenstemming met het EU-acquis inzake asiel; verzoekt de Raad en de Commissie de situatie met betrekking tot Russische visa nauwlettend in de gaten te houden; 14. verzoekt de Commissie, de EDEO en de lidstaten meer steun te verlenen aan landen in de zuidelijke Kaukasus en in Centraal-Azië die aanzienlijke aantallen Russische burgers opvangen, met name Georgië, Kazachstan, Oezbekistan, Armenië en Kirgizië, om de stabiliteit in deze regio’s te handhaven; 15. veroordeelt het Russische presidentieel decreet van 5 oktober 2022 waarbij de kerncentrale van Zaporizja als “federale eigendom” wordt aangemerkt en de Russische overheid wordt geïnstrueerd de controle ervan over te nemen; eist dat het Russisch militair personeel zich onmiddellijk uit de kerncentrale van Zaporizja en de omliggende gebieden terugtrekt en dat rond de kerncentrale een gedemilitariseerde zone wordt ingesteld; herinnert eraan dat de gevechten in de buurt van de kerncentrale kunnen leiden tot een grote ramp met ondenkbare gevolgen; 16. veroordeelt de recente dreigingen van Rusland om kernwapens in te zetten als onverantwoordelijk en gevaarlijk; verzoekt de lidstaten en internationale partners een snelle en doortastende reactie voor te bereiden voor het geval dat Rusland overgaat tot een nucleaire aanval tegen Oekraïne; dringt er, met het oog op de wereldwijde gevolgen van een nucleaire ramp voor de mens en het milieu in de daaropvolgende decennia, bij Rusland op aan onmiddellijk een einde te maken aan zijn dreigingen met nucleaire escalatie; herinnert eraan dat alle pogingen van Rusland om aanvallen op bezette gebieden te presenteren als een aanval op Rusland en dus als grond voor een nucleaire aanval illegaal en ongegrond zijn en de Europese Unie er niet van zullen weerhouden Oekraïne verder te helpen bij zijn zelfverdediging; 17. verzoekt de Commissie, de EDEO en de lidstaten de steun voor en samenwerking met het maatschappelijk middenveld en de vrije media in Oekraïne en Rusland op te voeren; onderstreept dat de weerbaarheid van Oekraïne en zijn capaciteit om de aanvalsoorlog van Rusland te weerstaan meer aandacht en steun vereisen voor humanitaire actoren in Oekraïne, onder meer speciale aandacht voor actoren die zich inzetten voor vrouwen; verzoekt de Commissie, de EDEO en de lidstaten mensen die de oorlog ontvluchten tijdelijke opvang in de EU te blijven bieden en te helpen bij de afgifte van tijdelijke reisdocumenten waarmee Oekraïense burgers die in Rusland vastzitten zonder hun identiteits- of reisdocumenten het land kunnen verlaten indien zij dat wensen; veroordeelt de systematische pogingen aan Russische zijde om de toegang van Oekraïense vluchtelingen tot de EU aan de Estse en Letse grens te vertragen, wat op korte termijn tot een grote humanitaire crisis zou kunnen leiden; verzoekt de lidstaten en hun grenscontrole deze vluchtelingen niet te beletten de EU binnen te komen; 18. verzoekt de Commissie te werken aan een alomvattend herstelpakket voor Oekraïne, dat gericht moet zijn op de verlening van onmiddellijke, middellange- en langetermijnhulp aan en de wederopbouw en het herstel van het land, alsook op de verlening van aanvullende bijstand om de groei van de economie, waar mogelijk per direct, te helpen versterken; herinnert eraan dat het herstelpakket gezamenlijk moet worden geleid door de EU, internationale financiële instellingen en gelijkgestemde partners; pleit ervoor het herstelpakket te ondersteunen met de nodige begrotingscapaciteit op EU-niveau; 19. spreekt zijn waardering uit voor de Russische burgers die de oorlog veroordelen; laakt de arrestatie door de Russische autoriteiten van duizenden vreedzame demonstranten en verzoekt om hun onmiddellijke vrijlating; 20. verzoekt de Commissie, de EDEO en de lidstaten alvast na te denken over de wijze waarop in de toekomst met Rusland kan worden samengewerkt en hoe het land kan worden geholpen bij een succesvolle overgang van een autoritair regime naar een democratie waarin geen plaats is voor revisionistisch en imperialistisch beleid; is van oordeel dat de EU-instellingen in dit verband als eerste stap toenadering moeten zoeken tot democratische Russische leiders en het maatschappelijk middenveld in het land, en steun moeten vrijmaken ter ondersteuning van hun alomvattende agenda voor een democratisch Rusland; roept op tot de oprichting van een hub voor democratie in Rusland, gerund door het Europees Parlement; 21. herinnert eraan dat de explosies onder water bij de Nord Stream-pijpleidingen plaatsvonden op het moment dat de nieuwe “Baltic Pipe” in gebruik werd genomen, die Noorwegen via Denemarken met Polen verbindt; is van mening dat de explosies onder water bij de Nord Stream-pijpleidingen geen toeval zijn en merkt op dat er steeds sterker wordt vermoed dat zij het gevolg waren van een gecoördineerde en bewuste handeling door een statelijke actor; is van oordeel dat de explosies bij de Nord Stream-pijpleidingen bewijzen dat het beleid van steeds grotere afhankelijkheid van Russische fossiele brandstoffen zeer gevaarlijk was en meent dat het inzetten van energie als wapen tot nieuwe hoogten is gestegen; verzoekt de lidstaten de bescherming van kritieke Europese onderwaterinfrastructuur, met inbegrip van offshorepijpleidingen en -kabels, op te voeren en als prioriteit te beschouwen, en deze infrastructuur beter bestand te maken tegen externe aanvallen en de weerbaarheid van de oostelijke partners en de Westelijke Balkan verder te ondersteunen; verzoekt de lidstaten grondig onderzoek te doen naar de sabotage van de Nord Stream-gaspijpleidingen; beschouwt de opzettelijke explosies onder water als een milieuaanval op de EU; 22. verzoekt de EU en haar lidstaten samen te werken met internationale organen om bewijsmateriaal te verzamelen en het onderzoek te ondersteunen van het Internationaal Strafhof naar de oorlogsmisdaden die op het grondgebied van Oekraïne zijn gepleegd sinds 20 februari 2014; 23. dringt aan op de oprichting van een internationaal ad-hoctribunaal voor het misdrijf agressie tegen Oekraïne, om Poetin evenals alle Russische civiele en militaire functionarissen en gelieerde groeperingen die verantwoordelijk zijn voor het plannen, afkondigen en voeren van de oorlog in Oekraïne, te vervolgen; 24. veroordeelt de meerlagige strategie van Rusland om wereldwijd valse en vertekende verhalen en de neo-imperialistische ideologie van een “Russische wereld” (“Russkij mir”) de wereld in te sturen, te versterken en te verspreiden; verzoekt de EU en haar lidstaten sancties op te leggen aan Russische entiteiten, personen en handlangers die Russische desinformatie verspreiden, en aanvullende maatregelen te nemen om het gebruik door Rusland van informatie als oorlogswapen aan te pakken; 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Raad van Europa, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten, het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen, de Internationale Organisatie voor Migratie, het Internationaal Comité van het Rode Kruis, het Internationaal Strafhof en de president, de regering en het parlement van Oekraïne, alsmede aan de president, de regering en het parlement van de Russische Federatie en aan de Belarussische autoriteiten. Het Europees Parlement, – gezien het non-paper van de Commissie van 26 februari 2018 getiteld “Feedback and way forward on improving the implementation and enforcement of Trade and Sustainable Development chapters in EU Free Trade Agreements” (het actieplan van 15 punten), – gezien de mededeling van de Commissie van 22 juni 2022 getiteld “De kracht van handelspartnerschappen: samen voor groene en rechtvaardige groei” ( COM(2022)0409 ) (mededeling over de herziening van de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling), – gezien de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties, – gezien de kernverdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), – gezien de tripartiete beginselverklaring van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) betreffende multinationale ondernemingen en sociaal beleid, – gezien het Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering, met inbegrip van de Overeenkomst van Parijs van 2015, – gezien de beoordelingsverslagen van het Intergouvernementeel Panel van de VN over klimaatverandering, – gezien het Verdrag inzake biologische diversiteit van 1992 (VBD) en de bijbehorende protocollen, – gezien de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten van 1975, – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal ( COM(2019)0640 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 – De natuur terug in ons leven brengen” ( COM(2020)0380 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 23 februari 2022 over waardig werk wereldwijd voor een mondiale rechtvaardige transitie en een duurzaam herstel ( COM(2022)0066 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “Een “van boer tot bord”-strategie voor een eerlijk, gezond en milieuvriendelijk voedselsysteem” ( COM(2020)0381 ), – gezien zijn resolutie van 26 november 2020 over de toetsing van het handelsbeleid van de EU (1) en de mededeling van de Commissie van 18 februari 2021 getiteld “Evaluatie van het handelsbeleid – Een open, duurzaam en assertief handelsbeleid” ( COM(2021)0066 ), – gezien de vraag van de Commissie internationale handel aan de Commissie van 16 januari 2018 over de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling in de handelsovereenkomsten van de EU ( O-000098/2017 – B8-0617/2017), – gezien het non-paper van Nederland en Frankrijk van 8 mei 2020 over handel, sociaal-economische gevolgen en duurzame ontwikkeling, – gezien zijn resolutie van 17 februari 2022 over mensenrechten en democratie in de wereld en het beleid van de Europese Unie op dit gebied – jaarverslag 2021 (2) , – gezien zijn resolutie van 13 maart 2018 over gendergelijkheid in de handelsverdragen van de EU (3) , – gezien het EU-genderactieplan (GAP) III, dat op 25 november 2020 is gepubliceerd (JOIN(2020)0017), en de resolutie van het Parlement van 10 maart 2022 daarover (4) , – gezien de jaarverslagen van de Commissie over de uitvoering en handhaving van handelsovereenkomsten van de EU, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 oktober 2021 getiteld “De volgende generatie hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling – Herziening van het 15-puntenactieplan”, – gezien het non-paper van het Europees Economisch en Sociaal Comité van oktober 2021 getiteld “Strengthening and Improving the Functioning of EU Trade Domestic Advisory Groups”, – gezien het in 2017 gepubliceerde handboek van de IAO en de Commissie voor de beoordeling van arbeidsbepalingen in handels- en investeringsregelingen, – gezien het in 2019 gepubliceerde handboek voor de uitvoering van het hoofdstuk over handel en duurzame ontwikkeling in de handelsovereenkomst tussen de EU en Ecuador, – gezien het verslag van mei 2022 over het eindresultaat van de Conferentie over de toekomst van Europa, en met name voorstel 19, punt 4, – gezien de vraag aan de Commissie over het resultaat van de herziening door de Commissie van het actieplan van 15 punten inzake handel en duurzame ontwikkeling ( O‑000029/2022 – B9‑0021/2022), – gezien artikel 136, lid 5, en artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie internationale handel, A. overwegende dat de EU zich inzet voor een open, op regels gebaseerd handelsstelsel dat eerlijk, inclusief en duurzaam is; overwegende dat het handelsbeleid van de EU een belangrijk geo-economisch instrument is; overwegende dat een positieve en proactieve handelsagenda van cruciaal belang is voor de economische welvaart, het concurrentievermogen, de innovatie en de totstandbrenging van nieuwe, hoogwaardige werkgelegenheid in Europa; B. overwegende dat de EU zich, als ’s werelds grootste handelsblok, in een unieke positie bevindt om wereldwijd en bilateraal samen te werken en betrekkingen aan te gaan met partnerlanden om de naleving van internationale arbeidsnormen en milieuvoorschriften door middel van haar handelsbeleid en handelsovereenkomsten te bevorderen; C. overwegende dat alle nieuwe handelsovereenkomsten van de EU hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling moeten bevatten; overwegende dat het actieplan van 15 punten sinds 2018 als leidraad dient voor de uitvoering en handhaving van deze hoofdstukken; overwegende dat het Parlement systematisch heeft aangedrongen op de verbetering van de uitvoering en de doeltreffende handhaving van de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling en daarnaast heeft gepleit voor de mogelijkheid om als laatste redmiddel sancties op te leggen; D. overwegende dat de Commissie in juni 2021 is gestart met een grondige herziening van het actieplan van 15 punten inzake handel en duurzame ontwikkeling, met als doel het vermogen van handelsovereenkomsten in hun geheel om in samenwerking met handelspartners duurzame handel te bevorderen, te versterken; E. overwegende dat de EU, door middel van haar handelsbeleid en externe optreden, en het Parlement, door middel van zijn wetgevingswerkzaamheden en parlementaire diplomatie, samen het idee hebben versterkt dat de voorwaarden waaronder goederen worden geproduceerd en diensten worden verleend wat betreft mensenrechten, milieu, arbeid en maatschappelijke ontwikkeling net zo relevant zijn als de daadwerkelijke handel in deze goederen en diensten; 1. is ingenomen met de bekendmaking van de resultaten van de herziening van de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling; benadrukt dat het Parlement geruime tijd heeft aangedrongen op een alomvattende herziening van en een sterkere nadruk op de uitvoering en handhaving van hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling; neemt kennis van het feit dat de Commissie voor zes beleidsprioriteiten verbeterpunten heeft vastgesteld; 2. stelt met tevredenheid vast dat de Commissie voornemens is de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling als samenwerkingsinstrumenten te versterken en gebruik te maken van vroegtijdige kloofanalyse om met hulp uit het maatschappelijk middenveld landspecifieke uitvoeringsprioriteiten vast te stellen; merkt op dat de IAO, het Milieuprogramma van de VN en de multilaterale milieuovereenkomsten bij de vaststelling van hiaten in de uitvoering moeten worden geraadpleegd; meent dat gedetailleerde, tijdgebonden stappenplannen voor de uitvoering een nuttig instrument zijn voor het behalen van de gewenste resultaten; 3. wijst er nogmaals op dat grondig verkennend onderzoek moet worden gedaan voordat onderhandelingen over nieuwe vrijhandelsovereenkomsten worden gestart; verzoekt de Commissie in dit verkennend onderzoek relevante inhoud over handel en duurzame ontwikkeling op te nemen; 4. staat achter het plan van de Commissie om duurzaamheid in alle vrijhandelsovereenkomsten op te nemen teneinde bij te dragen aan de verwezenlijking van een koolstofneutrale economie, en om prioriteit te geven aan markttoegang voor milieugoederen en -diensten, alsook voor grondstoffen en energiegoederen die essentieel zijn voor de werking van een koolstofneutrale economie, mits daarbij duurzame praktijken worden gehanteerd, de mensenrechten, de arbeidsrechten en het milieu in derde landen niet worden aangetast, en het VN-beginsel van vrijwillige, voorafgaande en geïnformeerde toestemming wordt geëerbiedigd; pleit voor de uitvoering van alomvattende duurzaamheidseffectbeoordelingen om in kaart te brengen welke bepalingen verder gaan dan de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling en kansen kunnen bieden of juist een uitdaging kunnen vormen voor de verwezenlijking van duurzaamheidsdoelstellingen; 5. herinnert eraan dat het Parlement heeft aangedrongen op de versterking van de rol van EU-delegaties bij het toezicht op de uitvoering van de verbintenissen inzake handel en duurzame ontwikkeling; pleit in dit verband voor de toewijzing van voldoende financiële en personele middelen aan de EU-delegaties en voor de stroomlijning van de werkzaamheden van de diensten van de Commissie om een adequate inzet op het gebied van handelsgerelateerde duurzaamheidskwesties te garanderen, alsmede voor de coördinatie en uitvoering van programma’s voor capaciteitsopbouw om duurzame ontwikkeling te bevorderen; verzoekt de Commissie en de lidstaten optimaal gebruik te maken van de “Team Europa”-aanpak om te zorgen voor coördinatie en samenhang wanneer zij met partnerlanden in contact treden over handelsgerelateerde duurzaamheidskwesties; 6. beschouwt de totstandbrenging van de functie Chief Trade Enforcement Officer (CTEO – hoofd handhaving voor de handel) en het vernieuwde centrale contactpunt als belangrijke stappen ter versterking van de uitvoering van de verbintenissen inzake handel en duurzame ontwikkeling; herinnert eraan dat de Commissie heeft toegezegd evenveel belang te zullen hechten aan vermeende inbreuken op bepalingen betreffende handel en duurzame ontwikkeling als aan vermeende inbreuken op verbintenissen inzake markttoegang; constateert dat tot op heden slechts één klacht in verband met inbreuken op het gebied van handel en duurzame ontwikkeling is ingediend via het centrale contactpunt; onderstreept dat het belangrijk is duidelijke en precieze toezeggingen op te nemen in toekomstige hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling; 7. pleit voor een sterkere rol voor interne adviesgroepen in alle fasen van de levenscyclus van handelsovereenkomsten en dringt erop aan dat deze groepen een toezichthoudende rol krijgen met betrekking tot de concrete uitvoering van alle aspecten in vrijhandelsovereenkomsten die van invloed zijn op duurzaamheid, waaronder toezicht op de stappenplannen voor de uitvoering; vraagt dat aan interne adviesgroepen voldoende financiële middelen worden toegewezen en voldoende technische bijstand wordt verleend, zodat zij hun taken naar behoren kunnen uitvoeren; beklemtoont dat de Commissie internationale handel (INTA) van het Parlement heeft toegezegd jaarlijks een debat te zullen houden met vertegenwoordigers van interne adviesgroepen; is van mening dat nauwere uitwisseling tussen de toezichtgroepen en de vaste rapporteurs van het Parlement enerzijds en de interne adviesgroepen anderzijds voor beide partijen van grote waarde is; pleit voorts voor de instelling van functionerende interne adviesgroepen in partnerlanden en -regio’s, in overeenstemming met de aanbevelingen van het Europees Economisch en Sociaal Comité en de adviezen van de interne adviesgroepen van de EU; is ingenomen met het feit dat interne adviesgroepen tevens collectieve klachten kunnen indienen en dat klagers uit de EU kwesties met betrekking tot handel en duurzame ontwikkeling in verband met een in een partnerland gevestigde instantie kunnen aankaarten; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat naast interne adviesgroepen ook maatschappelijke organisaties collectieve klachten kunnen indienen; 8. benadrukt dat de nadere afstemming van de handhaving van hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling op de algemene beslechting van geschillen tussen staten en de verruiming van de nalevingsfase tot geschillen in het kader van hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling zullen leiden tot een betere uitvoering en handhaving van de aanbevelingen uit de verslagen van het deskundigenpanel; is van oordeel dat de nationaal bepaalde bijdragen, als tastbare toezeggingen van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs, een essentiële rol moeten spelen wanneer wordt nagegaan of er sprake is van schending van de Overeenkomst van Parijs; dringt erop aan dat de arbiters die met dergelijke geschillen belast zijn, aantoonbare deskundigheid hebben op de desbetreffende gebieden; 9. benadrukt het belang van de uitvoering van beoordelingen achteraf van het milieu- en maatschappelijk effect van alle bepalingen van vrijhandelsovereenkomsten en pleit bovendien voor een evaluatie van de doeltreffendheid van bepalingen betreffende handel en duurzame ontwikkeling; 10. is verheugd dat het lange aandringen van het Parlement op de oplegging van handelssancties als laatste redmiddel tegen ernstige schendingen van de verbintenissen inzake handel en duurzame ontwikkeling, namelijk de Verklaring van de IAO betreffende de fundamentele principes en rechten op het werk, en materiële inbreuken op de Overeenkomst van Parijs in het document terugkomt; hoopt dat tijdens de 15e conferentie van de partijen bij het Verdrag inzake biologische diversiteit van december 2022 aan de voorwaarden zal worden voldaan om het verdrag afdwingbaar te maken, zoals in de mededeling over de herziening van de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling is voorzien; 11. stelt vast dat de Commissie geen modelhoofdstuk over handel en duurzame ontwikkeling heeft voorgelegd omdat alle elementen van de mededeling over de herziening van de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling steeds op de afzonderlijke handelspartners moeten worden afgestemd; 12. verwacht dat de beginselen van het resultaat van de herziening van het actieplan van 15 punten terugkomen in alle handelsovereenkomsten van de EU waarover nog wordt onderhandeld, alsook in nieuwe handelsovereenkomsten die ter goedkeuring aan het Parlement worden voorgelegd; verwacht bovendien dat alle geldende vrijhandelsovereenkomsten worden gemoderniseerd, ofwel met behulp van de speciale herzieningsclausules die in bestaande overeenkomsten zijn opgenomen, ofwel aan de hand van andere passende procedures; 13. beschouwt het resultaat van de herziening van de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling als een belangrijke stap om ervoor te zorgen dat handelsovereenkomsten tegemoetkomen aan de eisen waaraan het Parlement reeds lang geleden uiting heeft gegeven en aan de verwachtingen van het maatschappelijk middenveld en de burgers, waarbij moet worden gewaarborgd dat handelsovereenkomsten van de EU onderhandelbaar en aantrekkelijk blijven voor partners; 14. blijft zich inspannen om de parlementaire werkzaamheden met betrekking tot het toezicht op de verbintenissen inzake handel en duurzame ontwikkeling en de uitvoering daarvan gedurende de gehele levenscyclus van handelsovereenkomsten voortdurend op te voeren, onder meer door middel van speciale toezichtgroepen, speciale parlementaire missies van het Europees Parlement en eventuele gezamenlijke parlementaire toezichtcomités met partnerlanden; vraagt de Commissie regelmatig verslag uit te brengen aan het Parlement, via de commissie INTA of de speciale toezichtgroepen, over de vooruitgang die geboekt is met betrekking tot de verbintenissen inzake handel en duurzame ontwikkeling, en de uitvoering daarvan door partnerlanden; 15. onderstreept dat gender in het gehele proces, van duurzaamheidseffectbeoordeling tot uitvoering, moet worden geïntegreerd, opdat zowel vrouwen als mannen kunnen profiteren van de economische kansen die uit handelsovereenkomsten voortvloeien; 16. wijst erop dat alle nieuwe vrijhandelsovereenkomsten van de EU een hoofdstuk over duurzame voedselsystemen moeten bevatten dat gekoppeld is aan het hoofdstuk over handel en duurzame ontwikkeling, zoals in de toetsing van het handelsbeleid is aangegeven; 17. beklemtoont dat de EU zich, als ’s werelds grootste handelsblok, ambitieus moet opstellen bij haar inspanningen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie, wanneer zij aanvullende autonome instrumenten vormgeeft ter ondersteuning van wereldwijde klimaatactie, de strijd tegen biodiversiteitsverlies en ontbossing, de verbetering van dierenwelzijn, de vaststelling van regels inzake duurzaamheid van bedrijven, zorgvuldigheidseisen en dwangarbeid, de stimulering van de circulaire economie en de groene energietransitie, en de waarborging van fatsoenlijk werk wereldwijd; meent dat de EU haar handelspartners er bovendien door middel van dialoog en tariefpreferenties toe moet aansporen aan het bovenstaande te voldoen; verzoekt de Commissie hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling te gebruiken om de ratificatie te stimuleren van de in de tripartiete beginselverklaring van de IAO betreffende multinationale ondernemingen en sociaal beleid opgenomen IAO-verdragen; 18. onderstreept dat multilateraal optreden de beste manier is om de wereldwijde transitie naar een koolstofneutrale, inclusieve en duurzame economie te verwezenlijken waarin de rechten van werknemers worden geëerbiedigd; verzoekt de EU met klem haar werkzaamheden in dit verband op multilateraal niveau op te voeren, binnen de Wereldhandelsorganisatie en door nauwer samen te werken met de IAO, het Milieuprogramma van de VN en de multilaterale milieuovereenkomsten; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en de regeringen en parlementen van de lidstaten, alsmede aan de Internationale Arbeidsorganisatie, het Milieuprogramma van de Verenigde Naties en de multilaterale milieuovereenkomsten. Het Europees Parlement, – gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 15 februari 2022 getiteld “Een EU-benadering van het ruimteverkeersbeheer – Een bijdrage van de EU aan de aanpak van een mondiale uitdaging” (JOIN(2022)0004), – gezien de conclusies van de Raad van 11 november 2020 over richtsnoeren voor de Europese bijdrage aan de vaststelling van kernbeginselen voor de mondiale ruimte-economie, – gezien de mededeling van de Commissie van 22 februari 2021 getiteld “Actieplan voor synergieën tussen de civiele, defensie- en ruimtevaartindustrieën” ( COM(2021)0070 ), – gezien de richtsnoeren van de VN-Commissie voor het vreedzaam gebruik van de kosmische ruimte van 20 juni 2019 inzake langetermijnduurzaamheid van ruimteactiviteiten, – gezien de vraag aan de Commissie over het ruimteverkeersbeheer ( O-000035/2022 – B9‑0022/2022), – gezien artikel 136, lid 5, en artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie industrie, onderzoek en energie, A. overwegende dat ruimteverkeersbeheer van strategisch belang is voor de Unie en bijdraagt tot het waarborgen van veilige, beveiligde en autonome toegang tot en terugkeer uit en een veilig, beveiligd en autonoom gebruik van de ruimte, waardoor de duurzaamheid van de kosmische ruimte op lange termijn wordt gewaarborgd en het concurrentievermogen van de ruimtevaartindustrie in de EU wordt bevorderd en gevrijwaard; B. overwegende dat het aantal operaties in de ruimte, het aantal satellieten in een baan om de aarde en de hoeveelheid ruimteschroot de afgelopen jaren aanzienlijk zijn toegenomen; overwegende dat deze ontwikkeling heeft geleid tot een exponentiële toename van het risico voor de veiligheid van ruimteoperaties in de omloopbaan en de duurzaamheid van de kosmische ruimte; overwegende dat dit de diensten van de componenten van het Europees ruimtevaartprogramma in gevaar kan brengen; C. overwegende dat er sprake is van nieuwe industriële trends, wat heeft geleid tot commerciëlere benaderingen met betrekking tot het gebruik van de ruimte, nieuwe niet-overheidsactoren die de ruimtevaartsector betreden, geplande en lopende lanceringen van zogenaamde megaconstellaties in een lage omloopbaan en andere commerciële trends, zoals mijnbouw in de ruimte; D. overwegende dat een aantal technologieën betrouwbare oplossingen bieden op het gebied van het verkeer, de congestie en mogelijke botsingen in de ruimte; overwegende dat in de EU een aantal innovaties en particuliere en publieke initiatieven voor het opsporen en traceren van schroot zijn ontwikkeld; overwegende dat het (geautomatiseerd) vermijden van botsingen tussen ruimtevaartuigen, het voorkomen, beperken en verhelpen van ruimteschroot en technieken om ruimteschroot te verwijderen efficiënte instrumenten zijn die een adequaat regelgevings- en uitvoeringskader vereisen; E. overwegende dat het Europees ruimtevaartprogramma een component omgevingsbewustzijn in de ruimte omvat, die een subcomponent voor ruimtebewaking en -monitoring (SST) omvat die de operationele pijler voor het ruimteverkeersbeheer vormt; F. overwegende dat, in tegenstelling tot andere (vervoer)sectoren, er voor het ruimteverkeersbeheer niet in dezelfde mate een alomvattend internationaal regelgevingskader met gedetailleerde regels en technische specificaties bestaat, maar dat dit beperkt is tot vrijwillige richtsnoeren; 1. is ingenomen met de geplande acties die zijn uiteengezet in de gezamenlijke mededeling getiteld “Een EU-benadering van het ruimteverkeersbeheer – Een bijdrage van de EU aan de aanpak van een mondiale uitdaging”; 2. is ingenomen met de recente ontwikkelingen in de ruimtevaartsector, waarbij nieuwe bedrijven de markt betreden en de diensten die worden geleverd door de verschillende componenten van het Europees ruimtevaartprogramma door de markt worden opgenomen; 3. benadrukt dat de toename van het aantal ruimteoperaties, het aantal actoren in de ruimte en de ongekende toename van de omvang van satellietconstellaties kwantitatieve aspecten zijn die ernstige uitdagingen vormen die moeten worden aangepakt, met name via preventieve maatregelen en de ontwikkeling en uitrol van geavanceerde, geautomatiseerde technieken zoals het geautomatiseerd vermijden van botsingen; wijst er in dit verband op dat artificiële intelligentie, high-performance computing en machinaal leren sleuteltechnologieën zijn voor de vereiste automatiserings- en traceringsprocessen; 4. wijst erop dat voor een goed beheer van het ruimteverkeer gegevens op basis van kwantitatieve maatstaven en meetinstrumenten nodig zijn en dat daartoe ook een toename van het aantal en de kwaliteit van sensoren, robuuste gegevensuitwisseling en vooruitgang op het gebied van schroot vereist zijn; 5. benadrukt dat de ontwikkeling van de ruimtevaartsector vereist dat de EU een strategische en ambitieuze aanpak volgt met betrekking tot regelgevingsaspecten, de internationale dimensie en diensten op het gebied van ruimtebewaking en -monitoring; 6. benadrukt dat een internationaal erkende definitie van ruimteverkeersbeheer moet worden bevorderd om te zorgen voor een gemeenschappelijk begrip van alle parameters en zo bij te dragen tot de veiligheid van ruimteoperaties in de steeds meer verzadigde ruimte; 7. is van mening dat, om veilige en beveiligde ruimteoperaties te waarborgen, een duidelijk regelgevingskader voor ruimtevaartactiviteiten als basis moet dienen voor een EU-breed gelijk speelveld voor ruimtevaartactiviteiten alsook voor een alomvattend kader voor bindende Europese wetgeving inzake ruimtevaart; verzoekt de Commissie een reeks EU-regels, normen, technische specificaties en richtsnoeren te ontwikkelen en deze regels actief te bevorderen op internationaal niveau; 8. benadrukt dat vanaf de ontwerpfase rekening moet worden gehouden met beveiliging en veiligheid, dat ruimtelanceringen en -middelen gebaseerd moeten zijn op duurzaamheid door ontwerp, dat de huidige beste praktijken en richtsnoeren onvoldoende worden gebruikt en dat versnippering niet bevorderlijk is voor een efficiënte grootschalige aanpak; benadrukt dat deze veranderingen zorgvuldig en duidelijk moeten worden geformuleerd om een snelle internationale invoering te ondersteunen en buitensporige administratieve lasten voor de ruimtevaartsector te voorkomen; 9. verzoekt de Commissie rekening te houden met zowel civiele als defensie- en veiligheidsbehoeften, de gevolgen van de ontwikkeling van het ruimteverkeersbeheer voor Europese publieke en private belanghebbenden te evalueren en ook geïnteresseerde belanghebbenden van buiten de EU te raadplegen; 10. verzoekt de Commissie samen te werken met derde landen en internationale organisaties, zonder evenwel afbreuk te doen aan de autonomie van de Unie; 11. verzoekt de Commissie de diensten van de Unie op het gebied van ruimtebewaking en -monitoring te versterken met betrekking tot verzamelde gegevens en terugkeer- en fragmentatieanalyses, en de EU-databank voor ruimtebewaking en -monitoring verder te ontwikkelen, onder meer inzake gedetecteerde, gecatalogiseerde en voorspelde bewegingen van ruimtevoorwerpen; 12. benadrukt dat de ontwikkeling van betere capaciteiten op het gebied van ruimtebewaking en -monitoring moet worden ondersteund en dat onderzoek en innovatie inzake ruimteverkeersbeheer moeten worden gestimuleerd; 13. benadrukt dat ruimteschroot een dringend probleem is en dat er operaties met betrekking tot ruimteschroot nodig zijn; verzoekt de Commissie daarom verder te investeren in onderzoek naar en de uitrol van technologieën voor de vermindering van schroot door gebruik te maken van alle mogelijkheden voor EU-financiering van onderzoeks- en innovatieactiviteiten via Horizon Europa, de Cassini-Huygensmissie voor ruimteonderzoek, proefprojecten, met inbegrip van synergie tussen en de combinatie van verschillende EU-programma’s en nationale fondsen, en, voor zover mogelijk, middelen van het Europees Ruimteagentschap; 14. verzoekt de Commissie alle politieke en diplomatieke inspanningen te leveren, met inbegrip van contacten met de VN, om een alomvattende internationale aanpak te ontwikkelen voor de toepassing van gemeenschappelijke normen en regels en de tenuitvoerlegging van concrete oplossingen inzake ruimteverkeersbeheer op mondiaal niveau; 15. moedigt de Commissie aan de deelname van de EU aan de reddingsovereenkomst (1) , de aansprakelijkheidsovereenkomst (2) en de registratieovereenkomst van de VN (3) te vergemakkelijken; 16. verzoekt de Commissie vóór 2024 wetgeving op het gebied van ruimteverkeersbeheer voor te stellen, onder meer inzake systeembeheer en de verantwoordelijkheden van het voorgestelde agentschap van de Europese Unie voor het ruimtevaartprogramma, evenals, op basis van de tussentijdse evaluatie van het meerjarig financieel kader 2021-2027 en het huidige ruimtevaartprogramma van de Unie, de integratie van ruimteverkeersbeheer in het volgende ruimtevaartprogramma; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal ( COM(2019)0640 ), – gezien zijn resolutie van 15 januari 2020 over de Europese Green Deal (1) , – gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 10 november 2016 getiteld “Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen (JOIN(2016)0049), – gezien zijn resolutie van 16 januari 2018, getiteld “Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen in de context van de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) voor 2030” (2) , – gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 24 juni 2022 over de EU‑agenda voor internationale oceaangovernance – “De koers bepalen voor een duurzame blauwe planeet” (JOIN(2022)0028), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 – De natuur terug in ons leven brengen” ( COM(2020)0380 ), met inbegrip van haar doelstelling om tegen 2030 een coherent netwerk tot stand te brengen dat 30 % van de mariene gebieden in de EU bescherming biedt, en de resolutie van het Europees Parlement van 9 juni 2021 daarover (3) , – gezien Richtlijn 2008/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het beleid ten aanzien van het mariene milieu (Kaderrichtlijn mariene strategie) (4) , – gezien Richtlijn 2014/89/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 tot vaststelling van een kader voor maritieme ruimtelijke planning (5) (Richtlijn maritieme ruimtelijke planning), – gezien zijn resolutie van 25 maart 2021 over de gevolgen van zwerfvuil op zee voor de visserij (6) , – gezien zijn resolutie van 3 mei 2022 getiteld “Naar een duurzame blauwe economie in de EU: de rol van de visserij- en de aquacultuursector” (7) , – gezien zijn resolutie van 6 juli 2016 over het besluit van Japan om in het seizoen 2015‑2016 de walvisvangst te hervatten (8) en zijn resolutie van 12 september 2017 over de walvisvangst in Noorwegen (9) , – gezien het project van de Commissie in het kader van het programma Horizon Europa getiteld “Mission Starfish 2030: Restore our Ocean and Waters” (Missie Zeester 2030: Herstel van onze oceanen en wateren), – gezien de mededeling van de Commissie van 10 oktober 2007 getiteld “Een geïntegreerd maritiem beleid voor de Europese Unie” ( COM(2007)0575 ), – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de leden van de Organisatie van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (OACPS), die het resultaat is van de onderhandelingen over een opvolger van de Cotonou-overeenkomst, – gezien de ratificatie en inwerkingtreding van het Internationaal Verdrag inzake aansprakelijkheid en vergoeding voor schade in samenhang met het vervoer over zee van gevaarlijke en schadelijke stoffen, aangenomen in 2010, tot wijziging van een eerder in 1996 aangenomen instrument, – gezien de resolutie van de Algemene Vergadering van de VN getiteld “Transforming our World: the 2030 Agenda for Sustainable Development” (Onze wereld transformeren: de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling), die aangenomen werd tijdens de VN-top over duurzame ontwikkeling van 25 september 2015 in New York en met name duurzameontwikkelingsdoelstelling (SDG) nr. 14 van de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling van de VN, die aanspoort tot bescherming van zeeën en oceanen en duurzaam gebruik van mariene hulpbronnen, – gezien het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC), de Overeenkomst van Parijs van 2015, die op 4 november 2016 in werking is getreden, – gezien het klimaatpact van Glasgow van het UNFCCC dat op 13 november 2021 is aangenomen, – gezien het Verdrag inzake biologische diversiteit, dat op 29 december 1993 in werking is getreden, – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Unclos), dat ondertekend is op 10 december 1982 in Montego Bay, Jamaica, en in werking getreden is op 16 november 1994, – gezien het mandaat van de krachtens het Unclos opgerichte Internationale Zeebodemautoriteit en de Overeenkomst van 1994 betreffende de uitvoering van Deel XI van het Unclos, – gezien het speciaal verslag van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) van 24 september 2019 getiteld “Special Report on the Ocean and Cryosphere in a changing Climate”, – gezien het Decennium van oceaanwetenschap voor duurzame ontwikkeling (2021‑2030), zoals afgekondigd door de VN, – gezien het mondiaal evaluatieverslag over biodiversiteit en ecosysteemdiensten van het intergouvernementeel platform voor wetenschap en beleid inzake biodiversiteit en ecosysteemdiensten van mei 2019, – gezien de “One Ocean”-top die van 9 tot en met 11 februari 2022 in Brest, Frankrijk heeft plaatsgevonden, – gezien de resolutie van de Milieuvergadering van de VN van 2 maart 2022 in Nairobi, getiteld “End plastic pollution: towards an international legally binding instrument”, – gezien dat de resolutie van de Algemene Vergadering van de VN van 24 december 2017 over een internationaal, juridisch bindend instrument uit hoofde van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee met betrekking tot de instandhouding en het duurzaam gebruik van mariene biologische diversiteit van zones die buiten de nationale jurisdicties vallen, – gezien de VN-conferentie op hoog niveau ter ondersteuning van de uitvoering van SDG 14 (VN-Oceaanconferentie), gehouden in Lissabon van 27 juni tot en met 1 juli 2022, en de daaropvolgende aanneming van de Verklaring van Lissabon, – gezien de zevende conferentie op hoog niveau “Our Ocean”, die door de Republiek Palau en de Verenigde Staten gezamenlijk was georganiseerd op 13 en 14 april 2022, – gezien de VN-biodiversiteits­conferentie COP15, die van 7 tot 17 december 2022 in Montreal, Canada plaatsvindt, – gezien de overeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over de beëindiging van schadelijke visserijsubsidies, die op 17 juni 2022 tijdens de 12e Ministeriële Conferentie van de WTO is gesloten, – gezien de Verklaring van Bizerte die in september 2022 op het World Sea Forum is aangenomen, – gezien Speciaal verslag nr. 20/2022 van de Europese Rekenkamer van 26 september 2022 getiteld “EU-maatregelen ter bestrijding van illegale visserij – Controlesystemen aanwezig, maar verzwakt door uiteenlopende controles en sancties door de lidstaten”, – gezien de mededeling van de Commissie van 19 november 2020 getiteld “EU-strategie over de benutting van het potentieel van hernieuwbare offshore-energie met het oog op een klimaatneutrale toekomst” ( COM(2020)0741 ), – gezien zijn resolutie van 16 februari 2022 over een Europese strategie voor hernieuwbare offshore-energie (10) , – gezien Speciaal verslag nr. 26/2020 van de Rekenkamer van 26 november 2020 getiteld “Het mariene milieu: de EU biedt brede, maar geen diepgaande bescherming”, – gezien zijn resolutie van 8 juli 2021 over de vaststelling van Antarctische beschermde mariene gebieden (MPA’s) en het behoud van de biodiversiteit in de Zuidelijke Oceaan (11) , – gezien zijn resolutie van 7 juli 2021 over de gevolgen voor de visserijsector van offshorewindmolenparken en andere systemen voor hernieuwbare energie (12) , – gezien artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat het Europees Parlement een noodsituatie op het gebied van klimaat en milieu heeft afgekondigd en zich ertoe heeft verbonden de concrete maatregelen te nemen die nodig zijn om deze bedreiging te bestrijden en beperken voor het te laat is; overwegende dat verlies aan biodiversiteit en klimaatverandering met elkaar samenhangen en elkaar onderling versterken, even grote bedreigingen voor ons leven en onze planeet vormen en als zodanig zo snel mogelijk gezamenlijk moeten worden aangepakt; B. overwegende dat de natuur wordt aangetast op een tempo en schaal die we in de menselijke geschiedenis niet eerder hebben gezien; overwegende dat wereldwijd naar schatting één miljoen soorten met uitsterven bedreigd worden; overwegende dat slechts 23 % van de soorten en 16 % van de habitats die onder de Natura-richtlijnen van de EU vallen een gunstige status van instandhouding heeft; C. overwegende dat de oceaan 71 % van het aardoppervlak beslaat, de helft van onze zuurstof produceert, een derde van de CO 2 -emissies en 90 % van de overtollige warmte in het klimaatsysteem absorbeert (13) , en een unieke en vitale rol speelt als klimaatregulator in de context van de klimaatcrisis; D. overwegende dat de wereld een klimaat- en milieucrisis doormaakt, die mondiale antwoorden vereist waarbij gemeenschappelijke uitdagingen, synergieën en samenwerkingsgebieden worden vastgesteld; E. overwegende dat wordt aangenomen dat de diepzee de grootste biodiversiteit op aarde heeft, met ongeveer 250 000 bekende soorten en nog veel meer nog te ontdekken soorten, en ten minste twee derde van de mariene soorten ter wereld nog niet is geïdentificeerd (14) ; F. overwegende dat de EU en haar lidstaten het grootste maritieme gebied ter wereld vormen, rekening houdend met de maritieme gebieden van de landen en gebieden overzee; G. overwegende dat de oceanen ook bijdragen aan de voedselzekerheid en gezondheid door meer dan 3 miljard mensen een primaire bron van eiwitten te bieden, in hernieuwbare energie en minerale hulpbronnen voorzien, werkgelegenheid in kustgemeenschappen creëren, als transportroutes voor onze goederen fungeren en onze internetcommunicatie vergemakkelijken; H. overwegende dat de oceanen momenteel zwaar belast worden door menselijke activiteiten, waaronder overbevissing en schadelijke visserijtechnieken zoals bodemberoerende visserijactiviteiten, vervuiling, industriële winningsactiviteiten en de klimaatcrisis, wat leidt tot onomkeerbare schade zoals opwarming van de oceanen, stijgende zeespiegels, verzuring, zuurstofverlies, kusterosie, zeeverontreiniging, overexploitatie van mariene biodiversiteit, verlies en aantasting van habitats en vermindering van biomassa, hetgeen ook gevolgen heeft voor de gezondheid en veiligheid van mens- en dierpopulaties en andere organismen; I. overwegende dat volgens het Intergouvernementeel Platform voor biodiversiteit en ecosysteemdiensten en de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering de mariene biodiversiteit ernstig in gevaar is; overwegende dat het Europees Milieuagentschap heeft gewaarschuwd voor de slechte staat waarin het Europese mariene milieu verkeert en erop aandringt onze mariene ecosystemen snel te herstellen en daarbij met name te kijken naar de gevolgen van menselijke activiteiten voor het mariene milieu; overwegende dat mariene hotspots als koraalriffen, mangroven en zeegrasvelden ernstig zijn aangetast en worden bedreigd door klimaatverandering en verontreiniging; J. overwegende dat het niet verwezenlijken van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs enorme milieueffecten en economische kosten met zich mee zou brengen, waaronder een grotere kans op het bereiken van de omslagpunten waarop temperatuurniveaus het vermogen van de natuur om koolstof in de oceanen te absorberen, beginnen te beperken; K. overwegende dat walvissen de productiviteit van ecosystemen verhogen en een belangrijke rol spelen bij het afvangen van koolstof uit de atmosfeer; overwegende dat elke grote walvis tijdens zijn leven gemiddeld 33 ton CO 2 opslaat; overwegende dat volgens berekeningen van het Internationaal Monetair Fonds, indien walvissen zouden mogen terugkeren naar hun aantallen van vóór de walvisvangst, de hoeveelheid klimaatpositief fytoplankton aanzienlijk zou toenemen, wat zou leiden tot extra afvang van honderden miljoenen ton CO 2 per jaar, wat overeenkomt met de plotselinge aanwezigheid van 2 miljard bomen (15) ; overwegende dat de bescherming van walvissen een prioriteit moet zijn van de internationale oceaangovernance; L. overwegende dat de oceanen op internationaal niveau als mondiale gemeenschappelijke natuurlijke rijkdommen moeten worden erkend en moeten worden beschermd in het licht van hun unieke karakter, hun verwevenheid en de essentiële ecosysteemdiensten die zij leveren, waarvan de huidige en toekomstige generaties afhankelijk zijn voor hun overleven en welzijn; M. overwegende dat de ultraperifere gebieden en eilanden van de EU dankzij hun geografische kenmerken en specifieke eigenschappen de EU helpen om te profiteren van de geostrategische, ecologische, economische en culturele dimensie van de oceanen en haar verantwoordelijkheden geven; overwegende dat de ultraperifere gebieden en eilanden in vergelijking met de rest van de EU en de overige ontwikkelde wereld tot de gebieden behoren die het zwaarst worden getroffen door klimaatverandering, met name met het oog op duurzame ontwikkeling; N. overwegende dat het Europees Milieuagentschap oceaangovernance heeft gedefinieerd als “het beheren en gebruiken van de oceanen en hun hulpbronnen op een manier die ze gezond, productief, veilig, beveiligd en veerkrachtig houdt” (16) ; O. overwegende dat de blauwe economie van de EU voorziet in 4,5 miljoen rechtstreekse banen en alle industrieën en sectoren omvat die verband houden met de oceanen, zeeën en kusten, zoals de scheepvaart, passagiersvervoer over zee, visserij en energieopwekking, alsook havens, scheepswerven, kusttoerisme en aquacultuur aan land; overwegende dat oceaangerelateerde economische kwesties een belangrijk onderdeel vormen van het Europese Green Deal-pakket en het herstelplan, en overwegende dat de ontwikkeling van een duurzame blauwe economie, met betrekking tot mariene ecosystemen, de economische ontwikkeling en het scheppen van banen sterk kan stimuleren, met name in kustregio’s, op eilanden en in de ultraperifere gebieden (17) ; P. overwegende dat tijdens de “One Ocean”-top in Brest in februari 2022, Frankrijk en Colombia een wereldwijde coalitie voor blauwe koolstof tot stand hebben gebracht en dat ook de coalitie met een hoge ambitie ter ondersteuning van het Biodiversiteitsverdrag in gebieden buiten de nationale jurisdicties (BBNJ) van start is gegaan; 1. verzoekt de EU een voortrekkersrol te spelen bij de bescherming van de oceanen, het herstel van mariene ecosystemen en het vergroten van het bewustzijn over de essentiële rol die de oceanen spelen bij het behoud van een leefbare planeet voor mens en dier en de talrijke voordelen die de oceanen voor onze samenlevingen opleveren; acht het in dit verband belangrijk onze relatie met de oceanen te verbeteren; moedigt de Commissie aan een betere integratie van kwesties op het gebied van instandhouding van de oceanen in andere beleidsterreinen te bevorderen, onder meer tijdens komende conferenties over klimaat en biodiversiteit, met name COP15 en COP27; 2. spreekt zijn teleurstelling uit over het feit dat het Verdrag inzake de volle zee uiteindelijk niet is aangenomen tijdens de vijfde intergouvernementele conferentie, maar erkent dat er vooruitgang is geboekt; acht het absoluut noodzakelijk de bescherming van de biodiversiteit buiten de nationale jurisdicties te waarborgen, om het mariene leven te beschermen, in stand te houden en te herstellen en onze gedeelde hulpbronnen van oceanen eerlijk en duurzaam te gebruiken; verzoekt de Commissie en de lidstaten, gezien de urgentie, de onderhandelingen over het Verdrag inzake de volle zee onverwijld te hervatten om een ambitieuze aanpak te hanteren voor de onderhandelingen over een BBNJ-verdrag dat een ambitieus, doeltreffend en toekomstbestendig internationaal kader waarborgt dat essentieel is voor de verwezenlijking van de doelstelling om ten minste 30 % van de oceanen en zeeën wereldwijd in stand te houden; 3. benadrukt dat de conferentie van de partijen bij het verdrag volledige bevoegdheden moet hebben om doeltreffende beheersplannen en -maatregelen voor de beschermde mariene gebieden vast te stellen, en is stellig van mening dat elke vorm van opt-outmechanismen de inspanningen op het gebied van de bescherming van het mariene milieu zou ondermijnen; onderstreept voorts dat het verdrag ook een eerlijk en billijk mechanisme moet omvatten voor de toegang tot en het delen van de voordelen van mariene genetische hulpbronnen, en moet voorzien in toereikende financiering ter ondersteuning van de kerntaken van het verdrag, alsook in financiële, wetenschappelijke en technische ondersteuning voor staten die dat nodig hebben, door middel van capaciteitsopbouw en overdracht van mariene technologie; verzoekt de Commissie en de lidstaten te pleiten voor de opname in de preambule van toekomstige verklaringen en internationale verdragen, met name met betrekking tot BBNJ, van de notie dat de oceanen mondiale gemeenschappelijke natuurlijke rijkdommen vormen; 4. onderstreept dat de komende conferenties over klimaat (COP27) en biodiversiteit (COP15) van cruciaal belang zullen zijn om ervoor te zorgen dat de oceanen centraal staan in de strijd tegen klimaatverandering en dat de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs en het Verdrag inzake biologische diversiteit volledig worden verwezenlijkt; erkent dat de goede gezondheid van onze oceanen en zeeën van cruciaal belang is voor het behoud van hun rol bij het beperken van de klimaatverandering en om te blijven voldoen aan de temperatuurdoelstelling van de Overeenkomst van Parijs; herhaalt zijn oproep aan de EU om tijdens de COP15 aan te dringen op een ambitieus mondiaal biodiversiteitskader voor de periode na 2020, met doelstellingen om het verlies aan biodiversiteit een halt toe te roepen en om te buigen, onder meer door middel van juridisch bindende mondiale streefcijfers voor herstel en bescherming van ten minste 30 % tegen 2030; Verbetering van de Europese en internationale oceaangovernance 5. is van mening dat de bestrijding van de aantasting van de oceanen een aanzienlijke gezamenlijke inspanning vergt; dringt aan op mondiale, systemische, geïntegreerde en ambitieuze governance; 6. verzoekt de Commissie en de lidstaten nogmaals een internationaal moratorium op diepzeemijnbouw te ondersteunen (18) ; 7. benadrukt dat het belangrijk is om in het Europees beleid de balans op te maken van de verbanden tussen land en zee, met inbegrip van stikstof- en fosforlekkage als gevolg van intensieve landbouw en verontreiniging door kunststoffen; onderstreept bovendien hoe belangrijk het is ervoor te zorgen dat de “één gezondheid”-benadering wordt geïntegreerd, waarbij het verband tussen gezondheid van mens, dier en milieu wordt erkend; 8. spreekt opnieuw zijn bezorgdheid uit dat de sectorale steun die wordt verleend door de partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij vaak niet rechtstreeks ten goede komt aan de lokale visserij en kustgemeenschappen in derde landen; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om ervoor te zorgen dat dergelijke overeenkomsten in overeenstemming zijn met de SDG’s, de milieuverplichtingen van de EU en de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid van de EU; dringt er bij de EU op aan de transparantie, de gegevensverzameling (met name over vangsten, de registratie van vaartuigen en arbeidsomstandigheden) en de rapportageverplichtingen in het kader van partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij, op te voeren en een gecentraliseerde sociaal-economische databank op te zetten voor alle EU-vaartuigen, ongeacht waar zij actief zijn; 9. beklemtoont dat arbeids- en mensenrechten op zee elementen zijn die in de wereldwijde oceaangovernance moeten worden geïntegreerd; vraagt de Commissie gerichte inspanningen te doen om normen inzake fatsoenlijke werkomstandigheden in de internationale visserij-industrie te bevorderen en aldus het verband te erkennen tussen arbeids- en mensenrechtenschendingen enerzijds en niet duurzame en destructieve visvangstpraktijken, en met name illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, anderzijds; 10. verzoekt de Raad en zijn roulerende voorzitterschappen een strategische langetermijnvisie voor maritieme kwesties te ontwikkelen en uit te voeren om van de EU een wereldleider te maken op het gebied van de duurzame ontwikkeling van onze oceanen, en met name op het gebied van de bescherming van de oceanen en hun ecosystemen, teneinde de huidige milieu- en klimaatcrises aan te pakken; 11. wijst nogmaals op het beginsel van beleidscoherentie voor ontwikkeling, waartoe de EU en haar lidstaten zich hebben verbonden en dat tot doel heeft tegenstrijdigheden tot een minimum te beperken en synergieën tussen de verschillende beleidsterreinen van de EU tot stand te brengen; wijst in dit verband op de sleutelrol van het ontwikkelingsbeleid van de EU, dat partnerlanden moet helpen de bovengenoemde gemeenschappelijke doelstellingen voor de oceanen en de mensheid te verwezenlijken; 12. benadrukt het belang van de bescherming van walvispopulaties, zowel vanuit het oogpunt van biodiversiteit als van klimaat; spreekt zijn krachtige steun uit voor de handhaving van het wereldwijde moratorium op de commerciële walvisvangst en een verbod op de internationale handel in walvisproducten; verzoekt Japan, Noorwegen en IJsland hun walvisvangstactiviteiten stop te zetten; verzoekt de EU de levensbedreigende gevaren waarmee walvissen en andere walvisachtigen worden geconfronteerd aan te pakken, zoals aanvaringen, verstrikking in visnetten, kunststofafval in water en geluidshinder; Zorgen voor instandhouding in het licht van klimaat- en milieucrises 13. spreekt nogmaals zijn krachtige steun uit aan de EU-doelstellingen van de biodiversiteitsstrategie om ten minste 30 % van de mariene gebieden van de EU te beschermen en ten minste 10 % van de mariene gebieden van de EU strikt te beschermen; verwacht dat de nieuwe EU-wet inzake natuurherstel zal zorgen voor het herstel van aangetaste mariene ecosystemen, aangezien gezonde mariene ecosystemen de biodiversiteit kunnen beschermen en herstellen en de klimaatverandering kunnen temperen, en meerdere ecosysteemdiensten leveren; herhaalt zijn verzoek om een hersteldoelstelling van ten minste 30 % van het land en de zeeën van de EU, die verder gaat dan eenvoudige bescherming; 14. spreekt nogmaals zijn volledige steun uit voor de oprichting van twee nieuwe beschermde mariene gebieden met een oppervlakte van meer dan 3 miljoen km² in het oostelijke deel van Antarctica en in de Weddellzee (19) ; vraagt de Commissie en de lidstaten hun inspanningen aanzienlijk op te voeren om dit te verwezenlijken; 15. steunt het verzoek van de EU om de status van waarnemer in de Arctische Raad; dringt aan op een betere bescherming van het Noordpoolgebied, met inbegrip van een verbod op olie-exploratie en, zo spoedig mogelijk, op gasexploratie; 16. verzoekt de EU alle industriële activiteiten die het milieu schaden, zoals mijnbouw en winning van fossiele brandstoffen, te verbieden in beschermde mariene gebieden; verzoekt de EU opnieuw om wetenschappelijke onderzoeksprogramma’s op te zetten en te financieren om koolstofrijke mariene habitats in de EU-wateren in kaart te brengen als basis voor het aanwijzen van gebieden als strikt beschermde MPA’s, teneinde mariene koolstofputten te beschermen en te herstellen overeenkomstig het UNFCCC, en ecosystemen, met name die op de zeebodem, te beschermen en te herstellen, overeenkomstig de kaderrichtlijn mariene strategie, en ze te beschermen tegen menselijke activiteiten die kunnen leiden tot verstoring van en afgifte van koolstof in de waterkolom, zoals bodemberoerende visserijactiviteiten; 17. herhaalt dat visserij- en aquacultuur wereldwijd uit ecologisch oogpunt duurzaam moeten zijn en moeten worden beheerd op een manier die strookt met de doelstellingen om voordelen te realiseren op economisch en sociaal gebied en op het gebied van werkgelegenheid, en bij te dragen tot de beschikbaarheid van voedselvoorraden. benadrukt dat het verzamelen van wetenschappelijke en sociaal-economische gegevens van fundamenteel belang is voor een duurzaam visserijbeheer; betreurt het dat de recente Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1614 van de Commissie van 15 september 2022 is vastgesteld met onvoldoende gegevens en raadpleging van belanghebbenden; dringt er bij de Commissie op aan haar besluit te herzien in het licht van het komende advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee, dat in november 2022 zal worden gepubliceerd en zodra een sociaal-economische effectbeoordeling beschikbaar is; 18. benadrukt dat het van cruciaal belang is de integratie van de blauwe koolstofecosystemen aan de kust (mangroven, kwelders en zeegrasvelden) in de Europese Green Deal te stroomlijnen en moedigt de Commissie aan verder te werken aan de identificatie van robuuste, transparante en wetenschappelijk onderbouwde methoden voor een correcte boekhouding van koolstofonttrekkingen en -emissies van die ecosystemen op een wijze die geen afbreuk doet aan andere biodiversiteitsdoelstellingen; 19. benadrukt dat de ultraperifere gebieden en eilanden van essentieel belang zijn om de uitdagingen in verband met de oceanen aan te pakken en verzoekt de EU hun rol te versterken bij het vinden van oplossingen voor aanpassing aan de klimaatverandering, de bescherming van de mariene biodiversiteit en de transitie naar een duurzame blauwe economie, onder meer door op ecosystemen gebaseerde oplossingen te bevorderen; verzoekt de EU de ultraperifere gebieden beter te betrekken bij oceaanstrategieën, onder meer in het kader van het geïntegreerd maritiem beleid; 20. herinnert aan het belang en de urgentie van het verminderen en vermijden van zwerfvuil op zee, aangezien kunststofafval goed is voor 80 % van alle mariene verontreiniging, en kunststoffen in de oceanen naar schatting 75-199 miljoen ton bedragen en deze hoeveelheid volgens het Milieuprogramma van de VN tegen 2040 zonder een zinvolle aanpak kan verdrievoudigen (20) ; is ingenomen met de lopende onderhandelingen over een mondiaal verdrag inzake verontreiniging door kunststoffen en verzoekt de VN-lidstaten uiterlijk in 2024 tot een ambitieus en doeltreffend akkoord te komen; onderstreept de noodzaak om verontreiniging door kunststoffen aan te pakken door afval aan de bron te verminderen, het gebruik en verbruik van kunststoffen als prioriteit terug te dringen en de circulariteit te vergroten; spreekt voorts zijn steun uit voor opruimacties; wijst op de kunststoffeneconomie en de exponentiële toename van de productie in de afgelopen decennia; dringt aan op een systematische aanpak om milieuverontreiniging door kunststoffen, met inbegrip van microplastics, op passende wijze aan te pakken; dringt aan op internationale maatregelen om een einde te maken aan nucleair en militair afval in de oceanen en op praktische oplossingen om de bestaande milieu- en gezondheidseffecten ervan te beperken; 21. is ingenomen met de onlangs gesloten WTO-overeenkomst inzake visserijsubsidies, die alle partijen snel moeten ratificeren, maar betreurt het dat er geen akkoord is bereikt om subsidies die de overbevissing en de overcapaciteit van de vloot doen toenemen, te beperken; verzoekt de Commissie onverwijld tot een akkoord binnen de WTO te komen; onderstreept dat visserij op duurzame wijze moet plaatsvinden, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat de negatieve gevolgen van visserijactiviteiten voor het mariene ecosysteem tot een minimum worden beperkt en dat aantasting van het milieu moet worden voorkomen, hetgeen een van de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid is; verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te nemen tegen overcapaciteit en overbevissing, met inbegrip van een verbod op subsidies die bijdragen tot overcapaciteit en overbevissing; 22. benadrukt dat IOO-visserijactiviteiten een aanzienlijke bedreiging vormen voor duurzame visserij en voor de weerbaarheid van mariene ecosystemen; is ingenomen met de toezegging van de Commissie om een nultolerantiebenadering ten aanzien van IOO‑visserij te volgen, maar neemt met bezorgdheid kennis van de conclusie in Speciaal verslag nr. 20/2022 van de Rekenkamer dat de doeltreffendheid van de bestaande controlesystemen ter bestrijding van illegale visserij wordt verminderd door de uiteenlopende toepassing van controles en sancties door de lidstaten; verzoekt de lidstaten de tenuitvoerlegging van de IOO-verordening (21) van de EU te verbeteren, gevolg te geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer en te zorgen voor afschrikwekkende sancties tegen illegale visserij; 23. is bovendien bezorgd over gevallen van IOO-visserij buiten de EU-wateren; dringt aan op een sterk wereldwijd systeem van afschrikwekkende sancties en een veelzijdige aanpak ter bestrijding van IOO-visserij; wijst erop dat het gebruik van goedkope vlaggen en omvlagging aan banden moeten worden gelegd en dat overladingen op zee moeten worden aangepakt; verzoekt de Commissie transparantie over de uiteindelijke begunstigden van bedrijfsstructuren doeltreffend te bevorderen en verzoekt de EU meer in het algemeen de capaciteitsopbouw op het gebied van corruptiebestrijding te versterken door de samenwerking tussen nationale agentschappen te bevorderen, de internationale samenwerking te intensiveren, het toezicht op visserijactoren in ontwikkelingslanden te verbeteren met steun van de EU, en regionale monitoring-, controle- en toezichtscentra en taskforces te ondersteunen; Bevordering van een duurzame blauwe economie 24. erkent dat de goede gezondheid van onze oceanen essentieel is voor de duurzaamheid op lange termijn van vele activiteiten, van visserij tot toerisme en onderzoek tot scheepvaart; is ingenomen met het potentieel van een volledig duurzame blauwe economie voor duurzame ontwikkeling en het scheppen van banen en benadrukt dat het van essentieel belang is deze sectoren te ondersteunen om duurzamer te worden en zich aan te passen aan de nieuwe normen van de Europese Green Deal; 25. verzoekt de Commissie en de lidstaten de richtlijn maritieme ruimtelijke ordening volledig ten uitvoer te leggen, rekening houdend met alle maritieme economische activiteiten, met inbegrip van visserij, offshore-energie-installaties, zeevervoersroutes, verkeersscheidingsregelingen, havenontwikkeling, toerisme en aquacultuur, door middel van een geïntegreerde en ecosysteemgerichte aanpak die de bescherming van mariene ecosystemen waarborgt; herhaalt dat verdere inspanningen nodig zijn voor een coherente tenuitvoerlegging van de richtlijn, waarbij de lidstaten worden opgeroepen om bij hun planning een “ecosysteemgerichte benadering” toe te passen, teneinde het goede voorbeeld te geven voor de wereldwijde invoering van maritieme ruimtelijke ordening; 26. herinnert eraan dat het koolstofvrij maken van het zeevervoer naast CO 2 en NO 2 ook methaanemissies moet omvatten, aangezien methaan over een periode van 20 jaar meer dan 80 keer krachtiger is dan CO 2 , waardoor dat het op een na belangrijkste broeikasgas is dat bijdraagt aan ongeveer een kwart van de huidige opwarming van de aarde; 27. wijst erop dat zwarte koolstof zowel een luchtverontreinigende stof als een kortlevende klimaatopwarmer is die samen met stofdeeltjes tijdens de verbranding wordt gevormd, een aanzienlijk opwarmingseffect heeft en de op een na grootste bijdrage levert aan de opwarming van de aarde door schepen; benadrukt dat het belangrijk is het Noordpoolgebied te beschermen, met name tegen emissies door de scheepvaart en stofdeeltjes, en herinnert eraan dat de EU zich er in een gezamenlijke mededeling van 13 oktober 2021 toe heeft verbonden “het voortouw [te] nemen bij het streven naar een emissievrije scheepvaart in de Noordelijke IJszee waarbij de verontreiniging tot nul wordt teruggebracht, in overeenstemming met de doelstellingen van de Green Deal van de EU en het “Klaar voor 55”-pakket” (22) ; verzoekt de EU internationaal aan te dringen op en te werken aan de vaststelling van concrete maatregelen met het oog op emissievrije scheepvaart in de Noordelijke IJszee waarbij de verontreiniging tot nul is teruggebracht; 28. uit zijn bezorgdheid over het onderwatergeluid dat wordt veroorzaakt door maritiem vervoer, heiwerkzaamheden en andere mariene activiteiten, alsook over aanvaringen van walvisachtigen met schepen, die negatieve gevolgen hebben voor mariene ecosystemen en het welzijn van mariene soorten; verzoekt de Commissie maatregelen in kaart te brengen en voor te stellen om deze problemen aan te pakken; 29. benadrukt dat de oceanen kwetsbaar zijn voor offshoreboringen naar fossiele brandstoffen; benadrukt dat het gebruik van fossiele brandstoffen de klimaatverandering verder zal bevorderen en versnellen; is van mening dat de EU met internationale partners moet samenwerken om te komen tot een rechtvaardige transitie, weg van offshoreboringen van fossiele brandstoffen; 30. herhaalt zijn standpunten over de verordening inzake monitoring, rapportage en verificatie (MRV) (23) en de richtlijn inzake het emissiehandelssysteem (24) ten faveure van de oprichting van een oceaanfonds om de energie-efficiëntie van schepen te verbeteren en investeringen te ondersteunen die erop gericht zijn een bijdrage te leveren aan het koolstofvrij maken van het maritiem vervoer, zoals windaandrijving, waaronder in de kustvaart en in havens; 31. benadrukt dat projecten voor duurzame hernieuwbare offshore-energie snel moeten worden uitgevoerd, rekening houdend met de gevolgen ervan voor ecosystemen, met inbegrip van trekkende vogelsoorten, en de ecologische, sociale en economische gevolgen; benadrukt dat Europa gebaat zou zijn met de totstandbrenging van een sterke binnenlandse markt voor hernieuwbare offshore-energie, zodat Europa zijn technologische leiderschap op dit gebied verder kan uitbreiden en zo nieuwe mondiale exportmogelijkheden voor de Europese industrie kan creëren; 32. benadrukt dat de EU het goede voorbeeld moet geven door ambitieuze wettelijke voorschriften vast te stellen voor het koolstofvrij en duurzamer maken van het zeevervoer, en tegelijkertijd maatregelen te ondersteunen en aan te moedigen die op zijn minst in ambitie vergelijkbaar zijn met die van internationale fora zoals de Internationale Maritieme Organisatie, waardoor de zeevervoersector wereldwijd en in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs zijn broeikasgasemissies kan uitfaseren; benadrukt dat, indien de Internationale Maritieme Organisatie dergelijke maatregelen moet vaststellen, de Commissie de ambitie en de algehele milieu-integriteit ervan moet onderzoeken, met inbegrip van de algemene ambitie met betrekking tot de doelstellingen in het kader van de Overeenkomst van Parijs, de emissiereductiedoelstelling van de EU voor de hele economie voor 2030 en de verwezenlijking van klimaatneutraliteit tegen uiterlijk 2050; is van mening dat de Commissie, indien dit nodig wordt geacht, het Parlement en de Raad vervolgvoorstellen moet doen om de milieu-integriteit en doeltreffendheid van de klimaatactie van de EU in stand te houden en de soevereiniteit van de EU te erkennen om haar aandeel in de emissies van internationale scheepvaartreizen te reguleren in overeenstemming met de verplichtingen van de Overeenkomst van Parijs; 33. is ingenomen met de rol van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s); dringt er bij de Commissie op aan om er in het kader van de onderhandelingen over een verdrag inzake ROVB’s voor te zorgen dat de goedgekeurde beheers- en instandhoudingsmaatregelen in overeenstemming zijn met de ambities van, of ambitieuzer zijn dan die van het gemeenschappelijk visserijbeleid, door geharmoniseerde regels toe te kennen aan de EU-vloot, ongeacht het geografische gebied waarin zij actief zijn, en een gelijk speelveld te creëren voor alle vloten die in het kader van deze internationale verdragen actief zijn; verzoekt de Commissie de oprichting van nieuwe ROVB’s aan te moedigen en ambitieuze mandaten voor te stellen om de bescherming van de vispopulaties en het duurzame beheer van de visbestanden te verbeteren, de teruggooi te verminderen en de beschikbare gegevens, de naleving en de transparantie van de besluitvorming te verbeteren; pleit voor een ruimer gebruik van totaal toegestane vangsten en quotamechanismen, met name bij de onderhandelingen over een verdrag inzake ROVB’s en in partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij, teneinde een doeltreffende wereldwijde instandhouding van de visbestanden te waarborgen; 34. benadrukt dat ten volle rekening moet worden gehouden met de sociale noden in verband met de transitie naar een duurzame blauwe economie; verzoekt de Commissie en de lidstaten de om- en bijscholing van de bestaande beroepsbevolking te ondersteunen en nieuwe mensen aan te trekken met de vaardigheden die nodig zijn voor duurzame economische praktijken; 35. verzoekt de Commissie bestaande sociaal-economische analyses uit te voeren van en voort te bouwen op de uitdagingen waarmee visserijgemeenschappen in de EU worden geconfronteerd, teneinde passende steunmaatregelen en diversificatie vast te stellen om een eerlijke en rechtvaardige transitie te waarborgen; Bewustmaking, bevordering van onderzoek en kennis 36. benadrukt dat onderzoek en innovatie op het gebied van mariene klimaataanpassing en hernieuwbare mariene energie moeten worden ondersteund om van de EU een voorvechter van groene schepen, vissersvaartuigen en havens te maken; meent dat er ook financiële middelen beschikbaar moeten worden gesteld voor diepzee-ecosystemen en -biodiversiteit; dringt aan op krachtige maatregelen om verontreiniging door schepen en illegale afvallozingen aan te pakken; verzoekt de EU een leidende rol te spelen bij de totstandbrenging van groene corridors en verbindingen tussen groene havens wereldwijd om de groene transitie in de maritieme sector te versterken en op te schalen; dringt aan op krachtige maatregelen om verontreiniging door schepen en illegale afvallozingen aan te pakken; 37. is van mening dat de ontwikkeling en productie van duurzame scheepsbrandstoffen de komende jaren exponentieel moeten worden opgevoerd en dat de EU en haar lidstaten moeten investeren in het onderzoek naar en de productie van duurzame scheepsbrandstoffen, aangezien deze zowel een ecologische als een industriële kans bieden; verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken om een EU-onderzoekscentrum voor duurzame mariene brandstoffen en technologieën op te richten dat zou bijdragen tot de coördinatie van de inspanningen van belanghebbenden die betrokken zijn bij de ontwikkeling van duurzame mariene brandstoffen; 38. spreekt zijn steun uit voor het Decennium van Oceaanwetenschappen voor Duurzame Ontwikkeling en de “Missie Zeester 2030: Herstel van onze oceanen en wateren” van de Commissie, die tot doel heeft de verzameling van kennis en gegevens en de regeneratie van de oceanen te versnellen en de cyclische visie op het herstel van de oceanen, zeeën en rivieren te bevorderen door middel van concrete en regionale proefprojecten; 39. erkent dat wetenschappelijke gemeenschappen moeten worden betrokken bij de coördinatie van de inspanningen voor een duurzame mariene toekomst die nieuwe manieren voor het produceren en delen van kennis vergemakkelijkt; verzoekt de EU daarom te pleiten voor de oprichting van een internationaal panel voor duurzaamheid van oceanen op basis van het model van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering, om de basis te leggen voor oceaangovernance en -beheer in de toekomst; 40. steunt de inspanningen van de intergouvernementele coalitie van hoge ambitie voor natuur en mens onder leiding van Costa Rica, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk; is ingenomen met het lidmaatschap van de Commissie van deze coalitie; herinnert aan de toezegging van de EU om de instandhouding en het duurzame gebruik van oceanen en mariene hulpbronnen te verwezenlijken, zoals vastgesteld in SDG 14 van de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling van de VN; o o o 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.