Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 551 - C5-0504/2000 ), - gezien het voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2001 ( COM(2000) 548 - C5-0491/2000 - 2000/0225(CNS) ), - gezien de ontwerpaanbevelingen aan de lidstaten, - gezien de tussentijdse evaluatie van de richtsnoeren, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, - gelet op besluit nr. 2000/228/EG van de Raad van 13 maart 2000 inzake richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2000 (1) , - gezien de amendementen van het Europees Parlement op het voorstel van de Commissie voor richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2000 ( COM(1999) 441 - C5-0147/1999 - 1999/0816(CNS) ) (2) , - gezien de mededeling van de Commissie "Een agenda voor het sociaal beleid” ( COM(2000) 379 ), - gezien de mededeling van de Commissie "Het communautair beleid ten dienste van de werkgelegenheid” ( COM(2000) 78 ), - gelet op richtlijn 1999/85/EG van de Raad van 22 oktober 1999 tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG wat de mogelijkheid betreft om bij wijze van experiment op arbeidsintensieve diensten een verlaagd BTW-tarief toe te passen (3) , - gelet op artikel 47, lid 1 en artikel 62 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0295/2000 ), A. overwegende dat de Commissie het "werkgelegenheidspakket” heeft goedgekeurd en aan het Europees Parlement heeft doen toekomen, d.w.z. het voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2001, het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid 2000 en het voorstel voor ontwerpaanbevelingen aan de lidstaten; overwegende dat het Europees Parlement het absoluut noodzakelijk acht deze drie documenten gezamenlijk te behandelen om de politieke samenhang ervan te waarborgen, en dat het te dien einde de navolgende globale resolutie heeft opgesteld, B. overwegende dat het noodzakelijk is de procedures betreffende de richtsnoeren voor de werkgelegenheid, de Europese Sociale Agenda, de globale economische beleidslijnen van de lidstaten, het verslag over de structurele hervormingen, de macro-economische dialoog en de in de conclusies van de Top van Lissabon vastgestelde jaarlijkse bijeenkomst van de Europese Raad te rationaliseren, om te komen tot een uniforme aanpak op het stuk van het economisch beleid, het werkgelegenheidsbeleid en het sociaal beleid, C. overwegende dat het derhalve wenselijk is een "jaarlijks verslag over de economische en sociale toestand van de Unie” op te stellen dat de analyses van de Commissie omvat die zijn gepubliceerd in het economisch jaarverslag, het verslag over de werkgelegenheid en de verslagen over de mededinging, de economische hervormingen en de toestand van de KMO's, D. overwegende dat de deelneming van de Raad "Werkgelegenheid en Sociale Zaken” aan de opstelling van de globale macro-economische beleidslijnen en tevens de deelneming van de Raad "Ecofin” aan de opstelling van de richtsnoeren voor de werkgelegenheid, de synergie en de samenhang tussen het economische en werkgelegenheidsbeleid van de EU zouden kunnen versterken; opnieuw de wens uitende dat de rechten van interventie, initiatief en controle van het Europees Parlement algemeen in deze richting worden versterkt en uitgebreid (ook middels formele institutionele akkoorden), E. instemmend met het op de conclusies van Lissabon gebaseerde voorstel van de Commissie volgens hetwelk de lidstaten nationale doelstellingen moeten vaststellen ter verhoging van het werkgelegenheidscijfer, opdat vóór het jaar 2010 de Europese doelstelling van een totaal werkgelegenheidspercentage van 70% bereikt kan worden, met een stijging van het percentage voor vrouwen tot minstens 60%, F. overwegende dat de Commissie de wens heeft uitgesproken tot bespoediging van het initiatief van de lidstaten, in samenwerking met de regionale en plaatselijke instanties en de sociale partners, om de efficiency en de kwaliteit van de onderwijs- en opleidingsstelsels te verbeteren, teneinde deze beter af te stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt aan beroepskwalificaties en te richten op het kwalificatieniveau dat gezien de ontwikkeling van de informatiemaatschappij vereist is, G. overwegende dat het van essentieel belang is om op alle niveaus (Europees, nationaal, regionaal en plaatselijk) zo breed mogelijke en verantwoorde vormen van samenwerking met de sociale partners op te zetten en te versterken, met het oog op de tenuitvoerlegging, controle en follow-up van de werkgelegenheidsstrategie, H. overwegende dat er ondanks een context van gemiddelde werkgelegenheidsgroei een aanzienlijk gebrek aan evenwicht is, zoals de Commissie onderstreept, tussen geografische gebieden en dat het gevaar van een tweedeling op de arbeidsmarkten bestaat, met enerzijds problemen als gevolg van een gebrek aan kwalificaties en personeel in sommige sectoren en gebieden, alsmede flessenhalzen, stress- en burnout-reacties en buitensporig veel overwerk, en anderzijds problemen met onzekere banen van laag allooi, sociale uitsluiting en werkloosheid, en dat derhalve een doorlopende langetermijnstrategie moet worden gevoerd voor het uit de weg ruimen van de tegenstellingen en flessenhalzen op de arbeidsmarkt, I. overwegende dat het in verband hiermee wenselijk is om steun- en stimuleringsmaatregelen te treffen ter verhoging van de geografische mobiliteit, onverminderd de prioriteit om passende initiatieven te nemen voor het aantrekken van productieve investeringen en aldus de bevordering van het economisch evenwicht en de sociale cohesie in minder ontwikkelde gebieden, hetgeen de noodzakelijke investering vereist op het gebied van infrastructuur, steun aan het MKB, onderzoek en opleiding en herscholing van werknemers, alsmede de vermindering van de socialezekerheidsbijdragen en de belastingdruk op de werkgelegenheid, J. overwegende dat het wenselijk is de problemen in verband met het personeelstekort aan te pakken door de regeling van de positie van immigranten te bevorderen, in combinatie met adequate investeringen in beroepsopleiding en specialisatie, K. overwegende dat de Commissie de wens heeft uitgesproken om het initiatief van de lidstaten te versterken ter vermindering van de fiscale last en van de rechtstreekse en indirecte arbeidskosten, in samenhang met het evenwicht tussen overheidsfinanciën en socialezekerheidsstelsels, mede door een meer algemene toepassing van bovengenoemde richtlijn 1999/85/EG betreffende een verlaagd BTW-tarief op arbeidsintensieve diensten, L. overwegende dat voor alle pijlers en richtsnoeren van de Europese werkgelegenheidsstrategie beleidslijnen, actieplannen, nationale doelstellingen op lidstaatniveau en specifieke controle-instrumenten moeten worden vastgesteld om elke vorm van discriminatie bij de toegang tot de arbeidsmarkt en opleidingskansen tegen te gaan en de integratie te waarborgen van groepen of personen die benadeeld zijn of het risico van uitsluiting lopen, zoals gehandicapten, ouderen, etnische minderheden en immigranten, Richtsnoeren voor 2001 1. bevestigt dat de volledige werkgelegenheid een prioritaire doelstelling is van het economisch, werkgelegenheids- en sociaal beleid van Europa en wijst erop dat het met het oog op de verwezenlijking van deze doelstelling noodzakelijk is om niet alleen de onder de vier pijlers van de strategie van Luxemburg gegroepeerde beleidslijnen ten volle en efficiënt te activeren, maar dat ook gestreefd moet worden naar een doeltreffende en samenhangende combinatie van macro-economische beleidsmaatregelen, het voortzetten van de structurele hervormingen, het investeren in opleiding, onderzoek en innovatie, met het oog op een systematisch concurrentievermogen, een actieve sociale staat en de ontwikkeling van het menselijk potentieel en het beleid van sociale integratie en solidariteit; 2. wijst nogmaals op de noodzaak de toegang van een groter aantal personen tot het middelbaar en hoger onderwijs en de middelbare en hogere beroepsopleiding te stimuleren en te bevorderen en tevens efficiënte en coherente beleidslijnen uit te stippelen om mogelijkheden voor "levenslang leren” te bieden; benadrukt te dien einde dat er nationale kwantitatieve doelstellingen moeten worden vastgesteld en dat er efficiënte instrumenten en procedures moeten worden opgezet om toezicht te houden op de op dit terrein gemaakte vorderingen; 3. stelt voor - onverminderd het feit dat werkloosheidsuitkeringen van essentieel belang zijn - dat de termijn waarbinnen de lidstaten werklozen een kans moeten geven op toegang tot actieve werkgelegenheidsmaatregelen tot uiterlijk twee jaar na de goedkeuring van de onderhavige richtsnoeren beperkt moeten blijven en dat de lidstaten passende richtsnoeren moeten krijgen voor duidelijker termijnen en follow-up-instrumenten en dat naar aanleiding hiervan de arbeidsbureaus van de overheidssector structurele hervorming en personeelsopleidingsmaatregelen behoeven en de samenwerking met particuliere arbeidsbureaus en omscholingsdiensten moet worden versterkt, met voldoende aandacht voor kwaliteitsnormen; 4. stemt in met het voorstel in de richtsnoeren om ervoor te zorgen dat oudere werknemers op de arbeidsmarkt kunnen blijven of weer ingeschakeld worden, door gebruik te maken van een gecoördineerd pakket van instrumenten, zoals bijvoorbeeld de toegang tot voortgezette opleiding en omscholingscursussen, de invoering van passende wijzigingen in de belastingsstelsels en stimuleringsmaatregelen, het experimenteren met arbeidsflexibiliteit in overleg en de invoering van geleidelijke pensionering op vrijwillige basis, gekoppeld aan deeltijdwerk; 5. acht het noodzakelijk dat de doeltreffendheid en de kwaliteit van de onderwijsstelsels worden verbeterd, niet in de laatste plaats met het oog op levenslang leren, door de lidstaten aan te moedigen tot: 6. acht het noodzakelijk dat er gezorgd wordt voor waarnemingscentra en adequate onderzoekprogramma's om de behoeften aan beroepskwalificaties op sectoraal en geografisch niveau vast te stellen, met inachtneming van de innovaties op het gebied van de technologie en de productie en met volledige inschakeling van de sociale partners; 7. meent dat, wat de pijler ondernemerschap betreft, een nauwkeurigere omschrijving gegeven moet worden van de maatregelen die gericht zijn op: 8. wijst nogmaals op de belangrijke rol van de EIB bij de ondersteuning van groei en werkgelegenheid, met name in de vorm van durfkapitaal-operaties van KMO's en investeringen in nieuwe en milieuvriendelijke technologieën; 9. wijst op de bijdrage die de reorganisatie van de financiële markten kan leveren aan een verruiming van de werkgelegenheid door meer risicokapitaal ter beschikking te stellen van KMO's, die daarenboven moeten worden bevrijd van een aantal bureaucratische, juridische en fiscale belemmeringen; 10. acht het uiterst belangrijk om onderhandelingen tussen de sociale partners te stimuleren, cultiveren en ontwikkelen en afspraken te maken over de modernisering van de arbeidsorganisatie, het hoofd te bieden aan de uitdagingen op het gebied van productiviteit en concurrentievermogen waarmee de ondernemingen geconfronteerd worden, de kwaliteit en de veiligheid van het werk te verhogen, te waarborgen dat de dividenden van de groei billijk verdeeld kunnen worden over de winsten, de lonen, de innovatie en de groei van de werkgelegenheid (zowel kwantitatief als kwalitatief); 11. verzoekt de lidstaten, in het kader van de strategie van de open coördinatie die is gestart bij het proces van Luxemburg en met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, om een passend initiatief te nemen teneinde richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 (4) betreffende de Europese Werkgelegenheidsraad in de praktijk te brengen en het fundamentele wetgevingskader aan te passen door waarborging van de wettelijke steun die is vereist voor de ontwikkeling van de onderhandelingen over flexibiliteit binnen overeengekomen grenzen, een arbeidstijdbeleid (vermindering en reorganisatie van de arbeidstijd, vermindering van overwerk, overwerkcompensatie en kredietsystemen voor geregistreerd overwerk, opleidingsverlof en ouderschapsverlof) en de ontwikkeling en regeling van nieuwe werkgelegenheidsvormen; 12. verzoekt de Commissie, de Raad, het Comité voor sociale bescherming en de lidstaten in het kader van de open coördinatiemethode werk te maken van richtsnoeren ter bestrijding van sociale uitsluiting met onder andere als doel enerzijds beleidsmaatregelen te nemen om sociale uitsluiting op de arbeidsmarkt tegen te gaan en anderzijds werkgelegenheidsmaatregelen zo te kiezen dat sociale integratie erdoor wordt bevorderd; 13. verzoekt de Raad huishoudelijke arbeid die door derden in het huishouden van particulieren verricht wordt als arbeidssector te erkennen, hetgeen inhoudt dat een regelgeving tot stand komt inzake de sociale rechten van de werknemer, de regulering van vraag en aanbod in de sector, de mogelijkheid tot scholing en de medefinanciering van de fiscale en parafiscale lasten door de overheid; 14. is van oordeel dat de resultaten die op het gebied van gelijke kansen voor mannen en vrouwen bereikt zijn bij de uitvoering van de onder de vierde pijler vallende richtsnoeren, nog ontoereikend zijn, vooral als men bedenkt dat het bij de nieuwe banen voor vrouwen vaak gaat om deeltijdbanen, kortlopende contracten of werk van lage kwaliteit, en dat de verbeteringen in sommige landen volstrekt ontoereikend zijn; is van oordeel dat het met name noodzakelijk is initiatieven en acties te versterken die gericht zijn op: Procedures en stand van de tenuitvoerlegging 15. onderstreept de behoefte aan een betere beleidscoördinatie en een breed partnerschap waarbij alle relevante sociale actoren ook in de lidstaten worden betrokken, met het oog op de voorbereiding, tenuitvoerlegging en evaluatie van de strategie van Luxemburg, door te zorgen voor meer engagement van de samenleving en meer participatie en informatie van de burgers; 16. stelt voor om op elk niveau (communautair, nationaal en plaatselijk) te waarborgen en te verifiëren dat er een begrotingsbeleid wordt gevoerd dat strookt met de strategieën en de prioriteiten die zijn vastgelegd in de richtsnoeren voor de werkgelegenheid, opdat doelstellingen, verbintenissen en overeengekomen maatregelen worden omgezet in passende toewijzingen op de begroting, eventueel in het kader van meerjarenprogramma's; 17. acht het tegelijkertijd noodzakelijk de bijdrage van andere interventie-instrumenten, met name de structuurfondsen en de communautaire initiatieven, te integreren in een coherente strategie; 18. is het ermee eens dat er gemeenschappelijke en vergelijkbare indicatoren moeten worden vastgesteld, teneinde tot homogene en doeltreffende statistische rapportagesystemen te komen en het effect van de genomen maatregelen te beoordelen, hetgeen van fundamenteel belang is, mede om de "benchmarking”-projecten te steunen en de opsporing en uitwisseling van de beste praktijken op alle mogelijke niveaus te bevorderen; 19. vestigt er in het bijzonder de aandacht op dat het wenselijk is zowel de ECOFIN-Raad als de Raad Werkgelegenheid en sociale zaken te betrekken bij de voorbereiding van de eerste "Voorjaarszitting” van de Europese Raad over strategieën en beleidsmaatregelen op het gebied van economie en werkgelegenheid; 20. is ernstig bezorgd over de beoogde wijze van tenuitvoerlegging van de in Lissabon voorgestelde "open coördinatiemethode” die tot doel heeft te zorgen voor een nauwe samenwerking tussen de verschillende samenstellingen van de Raad en tussen het voorzitterschap van de Raad en de Commissie; beklemtoont dat de positie van het Europees Parlement binnen dit kader moet worden gerespecteerd door middel van een interinstitutioneel akkoord tussen Raad, Commissie en Parlement, opdat de follow-up van de strategie van Lissabon niet op een zuiver intergouvernementele basis ten uitvoer wordt gelegd; o o o 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (13561/1/1999 - C5-0331/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1995) 130 (3) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1996) 643 (4) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0268/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt met de op 21 september 2000 aangenomen amendementen (1) en met de volgende compromisamendementen goedgekeurd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 717 ) (3) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig de artikelen 37 en 133 van het EG-Verdrag (C5-0095/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0228/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt geopend ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van José Pacheco Pereira, dat op 17 januari 2000 werd ingediend door rechter Georgina de Almeida Costa van de rechtbank voor familie- en jeugdzaken en arrondissementsrechtbank van Cascais (Tribunal de Família e de Menores e da Comarca de Cascais), en van de ontvangst waarvan op 17 februari 2000 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, - gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 4, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, - gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , - gelet op artikel 157 van de Portugese grondwet, - gelet op artikel 6 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0304/2000 ), 1. besluit de immuniteit van José Pacheco Pereira niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Portugese Republiek. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(1999) 628 - C5-0307/2000 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0277/2000 ), A. onderstrepende dat het van belang is dat er een communautair mechanisme voor financiële ondersteuning van de betalingsbalansen bestaat, daar dit een belangrijk instrument is om maatregelen te kunnen nemen als de werking van de gemeenschappelijke markt verstoord dreigt te worden door onevenwichtigheden, B. ervan overtuigd dat het zinvol is het geïntegreerd mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten, ingevoerd bij Verordening (EEG) 1969/88 van de Raad (1) , te handhaven, al is daar de laatste jaren praktisch geen gebruik van gemaakt, C. het evenwel nuttig oordelend dat de nodige veranderingen in de wettelijke regeling van deze faciliteit worden aangebracht teneinde rekening te houden met nieuwe gegevenheden als het begin van de derde fase van de Economische en Monetaire Unie en de deelneming van een toenemend aantal landen aan de euro, D. van mening dat in algemene zin nagedacht zal moeten worden over een substantiële herziening van het mechanisme, vooral om rekening te houden met de op handen zijnde toetreding van nieuwe lidstaten tot de Unie, die vervolgens deel zullen nemen aan de tweede fase van de Economische en Monetaire Unie, 1. wijst erop dat het steunmechanisme uit hoofde van artikel 122, lid 6 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap alleen toegepast kan worden voor lidstaten met een derogatie en dat de werkingssfeer van de verordening derhalve steeds beperkter zal worden, naarmate meer landen toetreden tot de monetaire unie; 2. neemt er nota van dat het aantal lidstaten met een derogatie ten aanzien van deelneming aan de euro recentelijk kleiner is geworden met de aanstaande toetreding van Griekenland en dat het daarom zinvol lijkt het maximale steunbedrag van het mechanisme naar beneden bij te stellen; 3. is derhalve van mening dat dit maximum overeenkomstig de voorstellen van de Commissie verlaagd moet worden van de huidige 16 miljard euro tot 12 miljard, met dien verstande dat tot een eventuele verdere verlaging besloten kan worden als het aantal landen met een derogatie opnieuw kleiner wordt; 4. is ervan overtuigd dat het zinvol is om toekomstige lidstaten die aan de tweede fase van de Economische en Monetaire Unie gaan deelnemen de mogelijkheid te bieden om communautaire steun te ontvangen als bijdrage aan de oplossing van eventuele betalingsbalansmoeilijkheden, vooral in het licht van de aanzienlijke structurele inspanningen die deze landen zich moeten getroosten om aan de voorwaarden voor toetreding te voldoen, en van de absoluut noodzakelijke maatregelen om convergentie te bevorderen; 5. verzoekt de Commissie om zo spoedig mogelijk een voorstel tot wijziging van Verordening (EEG)nr 1969/88 in te dienen teneinde rekening te houden met bovengenoemde omstandigheden en om het mechanisme te kunnen aanpassen aan de nieuwe monetaire realiteit in Europa; 6. verzoekt de Commissie tevens om tegelijk na te gaan of er een passend steunmechanisme voor de betalingsbalansen van de kandidaatlanden in het leven geroepen kan worden, dat in de pretoetredingsstrategie opgenomen kan worden; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Centrale Bank en de regeringen van de lidstaten en van de kandidaat- lidstaten. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 59 ), (2) - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0090/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0195/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie (SEC(2000) 720 - C5-0302/2000 ), - onder verwijzing naar zijn advies van 14 januari 1999 inzake het voorstel voor een verordening van de raad tot vastelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag ( COM (98) 73 - C4-0160/98 - 98/0060 (CNS) ) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2000 over het verslag van de Commissie betreffende de toepassing in 1998 van haar beschikking nr. 2496/96/EGKS van 18 december 1996 houdende communautaire regels voor steun aan de ijzer- en staalindustrie (Staalsteuncode) (COM ( 1999) 94 - C5-0104/1999 - 1999/2107(COS) ) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2000 over het Witboek van de Commissie betreffende de modernisering van de regels inzake de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag ( COM (1999) 101 - C5-0105/1999 - 1999/2108(COS) (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 mei 2000 over het ontwerp voor richtsnoeren inzake verticale overeenkomsten (C5-0009/2000 - 2000/2003(COS) ) (4) , - gezien het Achtste Overzicht van overheidssteun in de Europese Unie ( COM(2000) 205 ), - gezien het schriftelijke antwoord van de Commissie op zijn resolutie van 18 januari 2000 inzake het XXVIIIste verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid (1998) (5) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23/24 maart 2000, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0290/2000 ), A. overwegende dat het Europese concurrentiebeleid moet worden aangepast en gemoderniseerd om gelijke tred te kunnen houden met economische ontwikkelingen zoals de verdere integratie van de interne markt, de mundialisering en de snelle technologische vooruitgang, B. overwegende dat het mededingingsbeleid moet worden afgestemd op ondersteuning van gemeenschappelijke doeleinden van de Unie, zoals onder andere opgenomen in artikel 6 (duurzame ontwikkeling), artikel 16 (diensten van algemeen belang) en artikel 158 (economische en sociale samenhang) van het Verdrag, C. overwegende dat een effectief concurrentiebeleid bevorderlijk is voor de concurrentiepositie van het Europese bedrijfsleven en dat het tevens in het belang is van de consument, aangezien concurrentie voor de bedrijven een permanente stimulans vormt om een grotere hoeveelheid en verscheidenheid van producten en betere en goedkopere diensten aan te bieden, D. overwegende dat een krachtig Europees concurrentiebeleid noodzakelijk is voor het stimuleren van structurele hervormingen, die onontbeerlijk zijn voor een goed functionerende Economische en Monetaire Unie, E. overwegende dat het bestaande systeem voor de toepassing van de Europese concurrentieregels sedert het ontstaan van de Gemeenschap praktisch onveranderd is gebleven, hoewel de economische context inmiddels drastisch is veranderd, F. overwegende dat de werkbelasting van het Directoraat-generaal concurrentie van de Commissie de laatste paar jaren enorm is opgelopen als gevolg van de toegenomen concentratie-activiteit en de nauwere internationale samenwerking, G. overwegende dat het, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Lissabon "van essentieel belang is dat de regels inzake mededinging en overheidssteun eerlijk en op eenvormige wijze worden toegepast, zodat bedrijven kunnen bloeien en onder gelijke concurrentievoorwaarden doeltreffend op de interne markt kunnen opereren”, H. overwegende dat naarmate de interne markt zich verder ontwikkelt, de EMU leidt tot meer transparantie en de mundiale concurrentie zich verscherpt, het Europees concurrentiebeleid te maken krijgt met steeds zwaardere concentratiecontroletaken, I. overwegende dat toekenning van staatssteun die niet in overeenstemming is met het EG-Verdrag, contraproductief werkt en inefficiënte bedrijven bevoordeelt ten opzichte van efficiënte, dat zij leidt tot concurrentiedistorsies tussen regio's en bedrijven en een excessieve belasting vormt voor overheidsbegrotingen, J. overwegende dat het Achtste Overzicht van staatssteun in de Europese Unie bevestigt dat de sedert 1993 gesignaleerde neerwaartse algemene trend in de toekenning van staatssteun zich heeft voortgezet, terwijl het niveau van de steun aan de industriesector in tien lidstaten is toegenomen, K. overwegende dat de Commissie pogingen heeft ondernomen om haar voorlichtingspolitiek inzake concurrentiebeleid te verbeteren omdat uitgebreide voorlichting en de goedkeuring van alle betrokkenen voorwaarden zijn voor het welslagen van het concurrentiebeleid; L. overwegende dat de organisatie van een “concurrentiedag voor de Europese burger” bevorderlijk zal zijn voor het inzicht in en de zichtbaarheid van het Europees concurrentiebeleid in de lidstaten, maar dat deze dag niet uitsluitend voor de consument mag zijn bedoeld doch alle doelgroepen moet omvatten, M. overwegende dat voorlichtingsbeleid op zichzelf niet volstaat, daar ook voorspelbaarheid van het concurrentiebeleid door pragmatische en verstandige regels alsmede - daar waar nodig - voorafgaande controle een rol spelen, N. overwegende dat de dialoog met de betrokken economische en consumentenkringen gerichter en diepgaander zou kunnen zijn, daar de periode waarin derden hun opmerkingen naar aanleiding van een mededeling van de Commissie kenbaar kunnen maken, momenteel vaak als te kort wordt ervaren, O. overwegende dat het publiek over het algemeen weinig besef heeft van het Europees concurrentiebeleid, maar dat een effectieve concurrentiepolitiek niet mogelijk is zonder de steun van de burgers, P. overwegende dat het krachtige concentratieproces dat zich in de kleinhandelssector voltrekt op korte termijn kan leiden tot nadelige gevolgen voor niet alleen de uiteindelijke consument, Q. overwegende dat sancties het ernstige en schadelijke karakter van niet-concurrerend gedrag zouden moeten weerspiegelen, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan hardcore-kartels, R. overwegende dat bij de onderhandelingen over de toetreding van nieuwe lidstaten uit Midden- en Oost-Europa rekening moet worden gehouden met de overgangssituatie waarin deze economieën zich bevinden en met de gevolgen van de concurrentiewetgeving voor hun ontwikkeling en voor de uitbreiding van de interne markt in de toekomst, S. overwegende dat de Europese Unie had voorgesteld de onderhandelingen over het concurrentiebeleid deel te laten uitmaken van de vorig jaar in Seattle gehouden ministersconferentie van de WTO, 1. is ingenomen met het XXIXste verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid en beschouwt het als een belangrijk document waarmee de Commissie voldoet aan haar verantwoordingsplicht, zoals neergelegd in het Verdrag; 2. uit zijn voldoening over de door de Commissie geleverde inspanningen ter modernisering van de concurrentiewetgeving; spreekt in beginsel zijn steun uit voor de voorstellen in het Witboek van de Commissie over modernisering van de regels tot toepassing van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag, met name ten aanzien van de afschaffing van het aanmeldings- en vergunningstelsel en de gedecentraliseerde implementatie van concurrentieregels door de versterking van de rol van de instanties en rechtbanken van de lidstaten; herhaalt evenwel dat de Commissie nog voor de tenuitvoerlegging van deze regels met voorstellen moet komen om ervoor te zorgen dat de voorgenomen hervormingen niet leiden tot renationalisering of verzwakking van het Europese mededingingsbeleid en dat niet wordt getornd aan het primaat van het communautaire recht; 3. sluit zich aan bij de aanpak van de Commissie ten aanzien van verticale beperkingen, waarin bij de beoordeling van overeenkomsten die haaks staan op het mededingingsbeleid meer aandacht wordt besteed aan de economische analyse; 4. is van mening dat er behoefte is aan een duidelijk mechanisme voor de toewijzing van zaken aan hetzij de nationale instanties, hetzij de Commissie teneinde rechtbankshopping tegen te gaan, jurisdictionele geschillen op te lossen en afwijkende uitspraken te vermijden alsmede te voorkomen dat de betrokkenen zich tot de autoriteit wenden waarvan zij de gunstigste uitspraak verwachten (forum shopping); acht het met name wenselijk te voorzien in een eigen, in het burgerlijk recht verankerde regeling voor kartelprocedures, waarin bepaald wordt dat de Commissie bevoegd is voor gevallen met grensoverschrijdende werking; 5. verzoekt de Commissie toezicht te houden op de kwaliteit van de concurrentiewetgeving in de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, teneinde binnen de bestaande interne markt gelijke concurrentievoorwaarden in stand te houden en te zorgen voor een gemeenschappelijke basis voor verstandhouding tussen de lidstaten, die er op het gebied van concurrentiebeleid onderling afwijkende tradities en ervaringen op nahouden; 6. verzoekt de Commissie een evenwicht tussen de mededingingsregels en de nutstaken tot stand te brengen en hiermee bij de tenuitvoerlegging van de mededeling van de Commissie over de diensten van algemeen belang rekening te houden; verzoekt de Commissie bovendien bij alle maatregelen en initiatieven van de Commissie te waarborgen dat de diensten van algemeen economisch belang blijven functioneren; 7. verzoekt de Commissie een doelgericht beleid van voorlichting over de concurrentiepolitiek van de EU te ontwikkelen, dat bestaat uit instrumenten en doelstellingen op Europees en nationaal niveau, en dat diverse doelgroepen omvat zoals het algemene publiek, de pers, zakenkringen en de nationale autoriteiten; 8. uit zijn waardering voor de verbeterde kwaliteit van de dialoog met de Commissie, en inzonderheid met de terzake bevoegde commissaris en dringt aan op voortzetting en uitbreiding van deze dialoog teneinde het Europees Parlement volledig te betrekken bij de ontwikkeling van een algemeen mededingingsbeleid van de EU, in plaats van participatie bij beslissingen in individuele gevallen; 9. dringt er, om ook de dialoog met de betrokken economische en consumentenkringen constructiever te maken, op aan dat de minimale periode waarin derden kunnen reageren op de publicatie van een mededeling van de Commissie van momenteel een maand wordt opgetrokken tot drie maanden, 10. dringt er met het oog op de komende herziening van het Verdrag op aan dat bij wetgeving op mededingingsgebied, waarover de Raad met gekwalificeerde meerderheid beslist, voortaan de medebeslissingsprocedure wordt toegepast; 11. verzoekt de Commissie een evaluatie uit te voeren van de gevolgen van de toepassing van haar mededeling van 18 juli 1996 over het niet-opleggen of verminderen van geldboetes in zaken betreffende mededingingsregelingen (6) ; 12. dringt erop aan dat in de personeelsbehoeften van het Directoraat-generaal concurrentie wordt voorzien door middel van extra posten, zodat de Commissie ten volle kan voldoen aan de haar door het Verdrag opgelegde verplichtingen; 13. neemt met voldoening kennis van de stijging van het aantal behandelde zaken die met een formele beslissing zijn geëindigd, terwijl het aantal op informele wijze geregelde gevallen licht gedaald is; 14. vestigt de aandacht op het belang van regulering van concentraties voor het bepalen van het toekomstige bedrijfseconomische landschap in de Gemeenschap; 15. onderstreept dat het accent bij het onderzoek naar mogelijk concurrentiebeperkend gedrag moet liggen op de schade voor de mededinging, en niet die voor de concurrenten; meent dat rekening moet worden gehouden met efficiency en andere de concurrentie bevorderende elementen, die moeten worden afgewogen tegen de concurrentieschadende elementen van dezelfde transactie; meent dat mededingingszaken gebaseerd moeten zijn op economische analyse, daar het doel van het concurrentiebeleid de bevordering van de economische efficiency is; 16. dringt aan op meer rechtszekerheid bij de toepassing van EU-concentratiecontrole, met name gezien het feit dat de Commissie in concentratiekwesties in zekere zin een dubbele rol speelt, daar zij de mededingingsregels zowel vaststelt als toeziet op de toepassing ervan; pleit voor een effectievere en snellere procedure voor beroepen bij het Hof; 17. stelt voor dat de Commissie interpreterende mededelingen publiceert om de burger voor te lichten over de manier waarop zij concepten als het marktaandeel gaat toepassen, zoals zij in 1997 deed in haar mededeling over het bepalen van de relevante marktsituatie; dringt er bij de Commissie op aan ook andere methodes voor de beoordeling van de marktsituatie in overweging te nemen dan een uitsluitend op het marktaandeel gebaseerde berekening; 18. beklemtoont dat het grote bedrijven die gevestigd zijn in kleinere lidstaten niet per definitie onmogelijk moet worden gemaakt fusies aan te gaan teneinde in Europees en mundiaal verband te kunnen concurreren; stelt vast dat het vooral grote ondernemingen in kleine lidstaten zijn die ten opzichte van ondernemingen in de rest van de wereld aan concurrentievermogen kunnen inboeten als gevolg van het feit dat de interne markt nog niet is voltooid; dringt er daarom bij de Commissie op aan een einde te maken aan de bestaande belemmeringen die het afschaffen van de grenzen van de markt verhinderen of vertragen, zodat de gehele EU bij concentratie van ondernemingen als één markt kan worden beschouwd; 19. constateert dat het niveau van de staatssteun weliswaar afneemt, maar nog altijd te hoog is; dringt erop aan dat met name op ad hoc-basis verleende staatssteun moet worden teruggebracht, gezien het schadelijke karakter van deze vorm van overheidssteun; is van mening dat overheidsbedrijven aan dezelfde regels onderworpen zouden moeten zijn als particuliere ondernemingen, dat er alleen uitzonderingen mogen gelden als overheidsinstellingen hun openbare taak zonder enig commercieel oogmerk uitvoeren, dat nationale ontheffingen tot een “absoluut minimum” moeten worden beperkt en dat dergelijke uitzonderingen transparant, proportioneel, duidelijk en strak geformuleerd moeten zijn; herhaalt dat de EU-controle op staatssteun uitgaat van het beginsel dat staatssteun weliswaar niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, maar dat de toekenning van dergelijke steun in uitzonderlijke gevallen gerechtvaardigd kan zijn; 20. roept de lidstaten en de Commissie op te streven naar omkering van de op lange termijn geleidelijk oplopende tendens voor het niveau van de steun in een aantal lidstaten; wijst er eens te meer op dat decentralisatie van de controle op staatssteun het risico in zich bergt dat er opnieuw een kentering optreedt in het teruglopende niveau van staatssteun in de EU; dringt er bij de Commissie op aan een gedetailleerde analyse uit te voeren van de toepassing van de controle op staatssteun in de financiële-dienstensector, onder erkenning van het feit dat de bedragen aan staatssteun die in deze sector worden toegekend, tot concurrentiedistorsies kunnen leiden; 21. beveelt aan dat de Commissie niet achteloos voorbijgaat aan gevallen van minder omvangrijke staatssteun; wijst erop dat verlening van beperkte overheidssubsidies in een kleine markt naar verhouding voor het midden- en kleinbedrijf nadeliger gevolgen kan hebben dan omvangrijke staatssteun in een grotere markt voor grote bedrijven; 22. roept de Commissie op besluiten tot terugbetaling van illegaal uitgekeerde staatssteun effectief ten uitvoer te leggen en verzoekt de Commissie met voorstellen te komen ter verbetering van haar systeem voor de follow-up van dergelijke besluiten; 23. uit zijn waardering voor de toezegging van de Commissie een register voor staatssteun in te voeren; roept de Commissie op met voorstellen te komen voor een openbaar en regelmatig bij te houden register van staatssteun tot 30 juni 2001, met vermelding van het doel van de toegekende steun, de betrokken sectoren en de ontvangende ondernemingen, waarbij rekening wordt gehouden met de kwalitatieve verschillen tussen de toegekende vormen van steun; pleit ervoor dat ook regionale steun in het register wordt vermeld; 24. is ingenomen met de toezegging van de Commissie dat zij een scorebord voor staatssteun zal opstellen; verzoekt de Commissie in dit verband een ranglijst te introduceren naar het voorbeeld van het scorebord voor de interne markt, waaruit duidelijk blijkt welke lidstaten in de periode tot 30 juni 2001 het hoogst en het laagst scoren op het punt van overheidssteun; is zich ervan bewust dat met het oog op de opstelling van het scorebord relevante indicatoren moeten worden ontwikkeld en dat niet kan worden volstaan met het louter vergelijken van de steunniveaus als zodanig; 25. onderstreept dat niet alleen overheidssteun maar ook belastingmaatregelen moeten worden getoetst op hun effect in termen van concurrentiedistorsie en roept de lidstaten op de daarvoor noodzakelijke informatie aan de Commissie te verstrekken; 26. geeft uiting aan zijn bezorgdheid omtrent de Europese scheepsbouwsector; dringt aan op een evaluatie van de gevolgen van de eventueel vanaf 31 december 2000 door Zuid-Korea te verlenen steun aan de scheepsbouwsector; 27. is van mening dat de uitbreiding met de landen van Midden- en Oost-Europa spanningen kan teweegbrengen bij de tenuitvoerlegging van de concurrentiewetgeving, met name in het licht van de modernisering van de regels tot toepassing van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag; verzoekt de Commissie voldoende steun te verlenen bij de oprichting van mededingings- en justitiële instanties die moeten toezien op de naleving van de communautaire concurrentiewetgeving en roept de kandidaat-lidstaten op alles in het werk te stellen om de noodzakelijke mededingingsinstanties concreet gestalte te geven, inclusief waar het de naleving van de regels inzake staatssteun betreft; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat alle kandidaat-lidstaten verplicht zijn in alle opzichten te voldoen aan de normen die door het EU-mededingingsbeleid en de EU-controle op staatssteun zijn vastgesteld; 28. beveelt aan geleidelijk internationale samenwerking tot stand te brengen op basis van opgedane ervaring en onderling vertrouwen en stelt vast dat er verschillende niveaus van internationale samenwerking bestaan die consistent zijn en elkaar onderling versterken; is van mening dat de bilaterale en regionale samenwerking verder moet worden versterkt, parallel met stappen op multilateraal niveau; is van mening dat de landen die nog geen mededingingswetgeving kennen ertoe moeten worden aangemoedigd doeltreffende mededingingswetten in te voeren en toe te passen, en onafhankelijke mededingingsautoriteiten in te stellen; dringt er bij meer ervaren landen zoals de EU-lidstaten op aan hierbij de nodige hulp te bieden; 29. is van mening dat er een gemeenschappelijke vorm van kennisgeving voorafgaand aan fusies en een gemeenschappelijke wachttijd overeengekomen zouden kunnen worden, teneinde de convergentie te verbeteren en de transactiekosten te drukken; 30. constateert met voldoening dat de Commissie voornemens is zich meer in te spannen om de voordelen van specifieke besluiten op het gebied van het concurrentiebeleid aan de burgers uit te leggen en de consumenten te behandelen als voorstanders van dat beleid en is van mening dat dit deel zou moeten uitmaken van een breder streven om de interne markt duidelijker gestalte te geven; 31. dringt er bij de Commissie op aan zich te beraden over vervanging van de weke benadering via richtsnoeren door specifieke bepalingen; 32. vestigt in dit verband opnieuw de aandacht op het belang van rechtszekerheid, die moet worden ondersteund door duidelijke, ongecompliceerde regels; houdt vast aan zijn standpunt over de afschaffing van Verordening nr. 17 van 6 februari 1962 over de toepassing van de artikels 85 en 86 van het Verdrag (7) , die vervangen moet worden door adequate procedurevoorschriften, waarin de rechten van de verdediging worden erkend, en aanklagers en gedupeerden worden gelegitimeerd; 33. verwacht te worden geraadpleegd over het voorstel voor een verordening dat moet worden aangenomen in aansluiting op het Witboek over de modernisering van het concurrentiebeleid en onderstreept dat de mededelingen over samenwerking met nationale autoriteiten en rechtbanken en een specifieke mededeling over klachten ruim voor de inwerkingtreding van de verordening moeten worden opgesteld; 34. onderstreept dat de uniformiteit, de consistentie en de geloofwaardigheid van het systeem voor de tenuitvoerlegging van de communautaire concurrentiewetgeving dreigt te worden ondermijnd indien er enigerlei twijfel over bestaat of de nationale autoriteiten de regels wel uniform toepassen dan wel indien er enigerlei verdenking ontstaat dat zij al te inschikkelijk optreden, en verzoekt de Commissie derhalve dringend voorstellen uit te werken voor de opleiding van nationale rechters en ambtenaren in het communautaire concurrentierecht, waarbij de nationale instanties onderling samenwerken; onderstreept dat de voorzieningen voor het opleiden van nationale rechters en functionarissen ook moeten worden uitgebreid tot de kandidaat-lidstaten; 35. verzoekt de Raad als andere tak van de begrotingsautoriteit er samen met het Parlement op toe te zien dat de Commissie over voldoende middelen beschikt voor het toezicht op het concurrentiebeleid dat zij dient uit te stippelen, en verzoekt de Commissie met klem ervoor te zorgen dat zij optimaal gebruik maakt van deze middelen en er bij de nationale instanties geen enkele twijfel over te laten bestaan dat zij niet alleen de bevoegdheid heeft maar ook de politieke wil en het vaste voornemen om waar nodig nationale procedures terzijde te stellen en haar eigen besluiten op te leggen; 36. onderstreept dat nodeloze procedurele vertragingen moeten worden vermeden, zowel bij de Commissie als bij de lidstaten, en verzoekt de Commissie met klem een controlesysteem in te voeren om toezicht te houden op de werking van de systemen voor supervisie en controle op het concurrentiebeleid, waarin specifieke doelstellingen zijn vervat in termen van termijnen waarbinnen de procedures moeten worden voltooid; 37. dringt opnieuw aan op codificering en vereenvoudiging van de procedureregels op het gebied van het concurrentierecht; 38. spoort de Commissie ertoe aan zich ernstig te beraden over de invoering van een gedragscode voor het doorzoeken van computerbestanden in het kader van antitrustonderzoeken, waarbij tevens zaken moeten worden geregeld zoals de bescherming van vertrouwelijke informatie en van documenten die betrekking hebben op derden, het mogelijke verlies of de vernietiging van gegevens, de aansprakelijkheid voor eventueel veroorzaakte schade en de minimale verstoring van de bedrijfsgang; 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de mededingingsinstanties van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het achtste overzicht van de Commissie ( COM(2000) 205 - C5-0430/2000 ), - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2000) 83 ), - gezien het XXIXste verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid 1999 (SEC(2000) 720 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2000 over het verslag van de Commissie over de toepassing in 1998 van haar beschikking nr. 2496/96/EGKS van 18 december 1996 houdende communautaire regels voor steun aan de ijzer- en staalindustrie (Staalsteuncode) (1) , - gelet op de artikelen 87, 88 en 89 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0281/2000 ), A. overwegende dat overheidssteun die kan leiden tot concurrentieverstoring binnen de Europese Unie onderworpen is aan strenge Verdragsbepalingen, B. overwegende dat overheidssteun een sleutelelement is van het mededingingsbeleid van de Europese Unie, als gedefinieerd in de artikelen 87 tot en met 89 van het EG-Verdrag, C. overwegende dat aan de Commissie een centrale rol is toebedeeld bij de controle op de naleving van de Verdragsbepalingen door de lidstaten, D. overwegende dat, indien er sprake is van met het Verdrag verenigbare en derhalve door de Commissie goedgekeurde overheidssteun, het niet alleen noodzakelijk is dat de specifieke doelen die ermee worden nagestreefd worden aangegeven, maar ook dat er sprake is van een democratische controle, E. overwegende dat het Europees Parlement een grotere rol moet spelen bij de tenuitvoerlegging van de controle op de door de Commissie goedgekeurde steunmaatregelen en de beoordeling van de vraag of de steunmaatregelen hebben bijgedragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag, F. overwegende dat niet-naleving van de communautaire bepalingen betreffende overheidssteun ertoe heeft geleid dat lidstaten voor het Europees Hof van Justitie zijn gedaagd, G. overwegende dat de Commissie heeft besloten een vrijstellingsregeling in het leven te roepen voor kleinere steunbedragen, overeenkomstig de de minimis -regel, 1. herhaalt dat het EU-toezicht op overheidssteun is gebaseerd op het beginsel dat overheidssteun weliswaar onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, maar dat de toekenning van dergelijke steun door lidstaten in buitengewone omstandigheden gerechtvaardigd kan zijn; 2. betuigt zijn instemming met de opmerkingen van de Commissie in het verslag (paragraaf 2), volgens welke overheidssteun gerechtvaardigd is om tekortkomingen van de markt te corrigeren of om beleid te versterken dat niet uitsluitend kan worden gedragen door krachten die op de markt werkzaam zijn, maar dat het in dergelijke gevallen noodzakelijk is om de mededingingsverstoring die het gevolg is van dergelijke subsidies tot een minimum te beperken; 3. wijst erop dat artikel 87, lid 2 en lid 3 moet waarborgen dat de steunmaatregelen van de staten verenigbaar zijn met de algemene doelstellingen van de Unie, zoals die bijvoorbeeld zijn vastgelegd in artikel 6 (duurzame ontwikkeling), artikel 16 (diensten van algemeen belang) en artikel 158 (economische en sociale samenhang) van het Verdrag; 4. betreurt dat uit het achtste overzicht blijkt dat het niveau van de door lidstaten toegekende overheidssteun in de meeste EU-lidstaten is gestegen, en verzoekt de Commissie ook in de toekomst een krachtig beleid te voeren, met name met betrekking tot de controle op sectorspecifieke en ad hoc-overheidssteun; 5. vraagt de Commissie om de kleine vormen van overheidssteun niet uit het oog te verliezen; wijst erop dat de beperkte overheidssteun op een kleine markt naar verhouding storender kan zijn voor kleine en middelgrote ondernemingen dan omvangrijke overheidssteun op een grote markt met grote ondernemingen; 6. waarschuwt in het bijzonder voor de potentieel schadelijke rol van overheidssteun als stimulans voor de overplaatsing van bedrijven van de ene lidstaat naar de andere, hetgeen kan leiden tot subsidieshopping door bedrijven die geen enkele toegevoegde waarde heeft voor de gemeenschappelijke doelstellingen van de EU; 7. is verheugd over het feit dat commissaris Monti zich persoonlijk inzet voor de invoering van een register en scorebord op het gebied van overheidssteun, en steunt het tijdschema van de commissaris voor de publicatie daarvan; 8. is ingenomen met de vastbeslotenheid van de Commissie om de transparantie met betrekking tot overheidssteun te verbeteren door ervoor te zorgen dat door de lidstaten op gezette tijden gedetailleerde informatie wordt verstrekt; 9. is van mening dat de goedkeuring van verordening (EG) nummer 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (2) een belangrijke vooruitgang betekent bij de behandeling van de dossiers betreffende overheidssteun, hoewel een aantal van de problemen die eerder aan het licht zijn getreden nog niet zijn opgelost (bijvoorbeeld de termijn voor de afhandeling van zaken, de rol van niet-overheidsinstanties die steun toekennen, van ondernemingen die steun ontvangen en de consumenten); 10. betreurt eens temeer dat gegevens betreffende overheidssteun nog steeds uitsluitend in totaalcijfers worden verstrekt; dringt erop aan dat meer gedetailleerde informatie wordt gepubliceerd over de doelstellingen van de verleende steun, de betrokken sectoren en de ondernemingen die dergelijke steun ontvangen; 11. dringt er bij de Commissie op aan dat ze de besluiten over de terugbetaling van onwettig uitgekeerde overheidssteun daadwerkelijk uitvoert en de nodige voorstellen hiertoe indient; 12. beklemtoont dat het Europees Parlement informatie moet krijgen over de controle op door de Commissie goedgekeurde overheidssteun; 13. dringt er voorts op aan dat bij alle kwesties aangaande het mededingingsbeleid waarover de Commissie bij gekwalificeerde meerderheid besluit, de medebeslissingsprocedure wordt toegepast; 14. onderstreept het belang van onderzoek naar belastingsregelingen en overheidssteun voor wat betreft hun verstorende werking op de concurrentie en vraagt de lidstaten om de Commissie van alle nodige inlichtingen te voorzien; 15. dringt er bij de Commissie op aan voorstellen te doen voor de verlenging van de geldigheidsduur van de Staalsteuncode (beschikking 2496/96/EGKS van de Commissie van 18 december 1996 houdende communautaire regels voor steun aan de ijzer- en staalindustrie (3) ) tot na 2001 teneinde zorg te dragen voor een doeltreffende controle op de overheidssteun in de staalsector; 16. stelt vast dat niettegenstaande de aanzienlijke overheidssteun die wordt toegekend aan de steenkoolindustrie, de vooruitzichten voor deze industrie op middellange termijn niet gewaarborgd zijn, voornamelijk als gevolg van het uitblijven van belangrijke structurele veranderingen bij de steenkool producerende bedrijven en het ontbreken van concurrentiedruk; 17. is van mening dat, hoewel de steun voor de automobielindustrie in de periode 1996-1998 in vergelijking met de periode 1994-1996 met 18% is gedaald, rekening moet worden gehouden met de steeds groter wordende overcapaciteit in deze sector in de Europese Unie; 18. betuigt zijn instemming met de opmerking van de Commissie volgens welke de steun voor buitenlandse directe investeringen verenigbaar kan zijn met het gemeenschappelijk belang, wanneer daardoor het concurrentievermogen van de Europese industrie wordt bevorderd; 19. maakt zich zorgen over de Europese scheepsbouw; wenst een evaluatie van de weerslag van eventuele toekomstige Zuid-Koreaanse steun voor de scheepsbouw na 31 december 2000; 20. erkent dat de ad hoc steun aan de luchtvaartindustrie de laatste tijd is afgenomen, maar wijst erop dat de sector reeds zwaar wordt gesubsidieerd via belastingvrijstellingen, waar de Commissie aan voorbijgaat ondanks de concurrentievervalsende effecten hiervan voor de andere middelen van vervoer; 21. is van mening dat belastingvrijstellingen en subsidies op het gebied van milieubescherming kunnen bijdragen tot de invoering van moderne technologieën die leiden tot een toeneming van het gebruik van hernieuwbare energiebronnen, energiebesparing en bijdragen tot de terugdringing van emissies; 22. dringt erop aan dat de Commissie met voorstellen komt om alle lidstaten fiscale instrumenten voor CO2-emissies te doen invoeren om mogelijke concurrentieverstoringen te voorkomen; 23. dringt er bij de Commissie op aan dat bij de uitbreidingsbesprekingen met alle kandidaat-landen over de EU-controle op overheidssteun rekening wordt gehouden met de bijzondere situatie in deze landen die wellicht noopt tot speciale regelingen vóór toetreding en overgangsperioden na toetreding om de opbouw van een gediversifieerde, concurrerende en in milieuopzicht duurzame economische structuur in deze landen mogelijk te maken en onnodige vernietiging van het productiesysteem in deze landen te vermijden; 24. dringt erop aan dat de Commissie de presentatie van het negende overzicht van overheidssteun herziet door een meer gedetailleerde beoordeling op te nemen van de toepassing van de overheidssteuncontrole op de sector financiële diensten, gezien het feit dat de bedragen aan overheidssteun die in deze sector worden toegekend onevenredige effecten op de concurrentie kunnen hebben; 25. is weliswaar ingenomen met het feit dat is overgegaan tot het jaarlijks publiceren van het overzicht van de overheidssteun, maar dringt er bij de Commissie op aan om in toekomstige overzichten een hoofdstuk op te nemen met een beoordeling van de ontwikkelingen sinds de verslagperiode, met inbegrip van een inschatting door de Commissie van toekomstige ontwikkelingen; 26. beveelt aan om het toezicht op de overheidssteun ook verder te laten ressorteren onder de Commissie en wijst erop dat decentralisatie van het toezicht het risico met zich mee kan brengen dat de overheidssteun in de lidstaten nog verder toeneemt; 27. verlangt dat het regelmatig op de hoogte wordt gehouden van de adviezen die het Raadgevend Comité op het gebied van overheidssteun aan de Commissie verstrekt alsmede van eventuele afwijkende standpunten van de lidstaten; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.