Het Europees Parlement, – gezien het verzoek om opheffing van de immuniteit van Ana Gomes, dat op 18 juni 2014 werd ingediend door de plaatsvervangend procureur-generaal van de Portugese Republiek in verband met een strafrechtelijke procedure, ingesteld bij de tweede afdeling (strafrechtelijk onderzoek en strafprocedures) van de rechtbank in Lissabon (ref. NUIPC 8773/13.4TDLSB), van de ontvangst waarvan op 3 juli 2014 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Ana Gomes te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 5, van zijn Reglement, – gezien artikel 8 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 12 mei 1964, 10 juli 1986, 15 en 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011 en 17 januari 2013 (1) , – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A8-0025/2014 ), A. overwegende dat het verzoek om opheffing van de parlementaire immuniteit van Ana Gomes werd ingediend door een openbaar aanklager van de afdeling strafrechtelijk onderzoek en strafprocedures van de rechtbank in Lissabon in verband met een aanklacht wegens lasterlijke aantijgingen, en dat dit verzoek door de plaatsvervangend procureur-generaal van de Portugese Republiek aan het Parlement werd doorgezonden; overwegende dat het verzoek is ingediend met het oog op het inleiden van een strafrechtelijke procedure tegen mevrouw Gomes en om haar in het kader van die procedure te kunnen ondervragen; B. overwegende dat in artikel 8 van het protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie is bepaald dat tegen de leden van het Europees Parlement geen onderzoek kan worden ingesteld en dat zij niet kunnen worden aangehouden of vervolgd op grond van de mening of de stem die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht; C. overwegende dat in artikel 6 van het Reglement van het Europees Parlement is bepaald dat het Parlement zich bij de uitoefening van zijn bevoegdheden met betrekking tot voorrechten en immuniteiten inzet voor handhaving van zijn integriteit als democratische wetgevende vergadering en waarborging van de onafhankelijkheid van zijn leden bij de uitvoering van hun taken; D. overwegende dat het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat een door een EP-lid buiten het Europees Parlement afgelegde verklaring aangemerkt kan worden als een in de uitoefening van zijn/haar ambt uitgebrachte mening in de zin van het protocol, aangezien niet de plaats waar een dergelijke verklaring is afgelegd van belang is, maar de aard en de inhoud ervan; E. overwegende dat in moderne democratieën het politieke debat niet alleen binnen het Parlement wordt gevoerd, maar ook via de media, bijvoorbeeld in de vorm van persverklaringen of via internet; F. overwegende dat Ana Gomes in de hoedanigheid van EP-lid heeft deelgenomen aan een televisieprogramma en daar Europese onderwerpen heeft aangekaart die voor haar belangrijk zijn en waarover zij op de plenaire vergadering een aantal vragen aan de Commissie met verzoek om schriftelijk antwoord heeft ingediend; G. overwegende dat zij, toen zij de aandacht vestigde op het besluit van de Portugese regering om de marinescheepswerven van Viana do Castelo te privatiseren - een besluit dat door de Europese Commissie wordt onderzocht wegens mogelijke schending van de EU-regelgeving inzake staatssteun - handelde in het kader van de uitoefening van haar mandaat als lid van het Europees Parlement; 1. besluit de immuniteit van Ana Gomes niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Portugese Republiek en aan Ana Gomes. Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0616 – C8-0173/2014), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12 hiervan, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) (IIA van 2 december 2013), en met name punt 13 hiervan, – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien de brief van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0024/2014 ), A. overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die gebukt gaan onder de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, en te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 2 december 2013 met betrekking tot het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG); C. overwegende dat de vaststelling van de EFG-verordening vorm geeft aan de overeenkomst tussen het Parlement en de Raad om het criterium "crisisafwijking" opnieuw in te voeren, de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60 % van de totale geschatte kosten van de voorgestelde maatregelen, de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Parlement en de Raad te verhogen door de termijn voor beoordeling en goedkeuring te verkorten, de subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden door zelfstandigen en jongeren toe te voegen en stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; D. overwegende dat Ierland aanvraag EGF/2014/007 IE/Andersen Ireland voor een financiële bijdrage uit het EFG heeft ingediend naar aanleiding van 171 gedwongen ontslagen bij Andersen Ireland Limited, dat actief is in de NACE Rev. 2-afdeling 32 ("Bewerken van edelstenen en vervaardiging van sieraden en dergelijke artikelen"), tijdens de referentieperiode van 21 oktober 2013 tot 21 februari 2014; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit van de EFG-verordening; 1. neemt er nota van dat de Ierse autoriteiten de aanvraag hebben ingediend op grond van het criterium voor steunverlening van artikel 4, lid 2, van de EFG-verordening, in afwijking van de criteria van artikel 4, lid 1, onder a), dat vereist dat binnen een referentieperiode van vier maanden in een onderneming in een lidstaat ten minste 500 werknemers gedwongen zijn ontslagen of zelfstandigen hun werkzaamheden hebben beëindigd; 2. is het met de Commissie eens dat de door de Ierse autoriteiten aangehaalde uitzonderlijke omstandigheden, namelijk dat de gedwongen ontslagen ernstige gevolgen hebben voor de lokale en regionale economie, overeenkomstig artikel 4, lid 2, van de EFG-verordening een afwijking van de drempel van 500 gedwongen ontslagen rechtvaardigen en dat Ierland dus in aanmerking komt voor een financiële bijdrage uit hoofde van die verordening; 3. merkt op dat de Ierse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage van het EFG op 16 mei 2014 indienden en dat de Commissie op 3 oktober 2014 haar beoordeling openbaar heeft gemaakt; is ingenomen met het feit dat de evaluatie in een periode van minder dan vijf maanden is afgerond; 4. is van mening dat de 171 ontslagen bij Anderson Ireland Limited verband houden met grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen als gevolg van de globalisering, die ertoe leidden dat er in de EU binnen vier jaar (2008-2012) viermaal zo veel sieraden werden ingevoerd als voorheen, waarvan 95% uit Azië komt; 5. neemt ter kennis dat dit de eerste EFG-aanvraag is voor werknemers die ontslagen zijn in de sector bewerking van edelstenen en vervaardiging van sieraden en dergelijke artikelen, een sector die ook te lijden heeft onder de toenemende onlineverkoop en daardoor nog verder achteruit zou kunnen gaan; 6. merkt op dat deze ontslagen de werkloosheid in de regio nog verder zullen doen stijgen, aangezien Andersen Ireland een belangrijke werkgever was in dit overwegend rurale gebied waar het werkloosheidscijfer (39,3%) al tweemaal zo hoog is als het nationale gemiddelde (19%); 7. wijst erop dat de Ierse autoriteiten daarnaast besloten hebben om behalve aan de ontslagen werknemers ook de door het EGF gecofinancierde individuele diensten aan te bieden aan maximaal 138 jongeren onder de 25 jaar die geen werk hebben en evenmin onderwijs of een opleiding volgen (NEET's), waardoor het aantal begunstigden die naar verwachting zullen deelnemen aan de maatregelen op 276 uitkomt; uit zijn bezorgdheid over de onduidelijke wijze waarop zal worden vastgesteld welke NEET's daarvoor in aanmerking komen; dringt er bij de Ierse autoriteiten op aan de sociale criteria in acht te nemen en te waarborgen dat bij de selectie van de begunstigden van toelagen en stimulerende maatregelen de beginselen van non-discriminatie en gelijke kansen ten volle worden geëerbiedigd; 8. herinnert eraan dat de voorgestelde maatregelen van dien aard moeten zijn dat rekening wordt gehouden met het feit dat ontslagen werknemers en NEET's verschillende behoeften hebben; 9. wenst dat er bij de tussentijdse evaluatie een aparte lijst wordt gepresenteerd van financiële maatregelen ten behoeve van de beoogde NEET's; 10. wijst erop dat de opleiding die voor NEET's beschikbaar is inclusief moet zijn en alle geledingen van de maatschappij moet bestrijken, met inbegrip van kansarme groeperingen; 11. is verheugd dat de Ierse autoriteiten, om de werknemers snel bijstand te verlenen, hebben beslist om met de uitvoering van de individuele dienstverlening aan de getroffen werknemers te beginnen op 21 oktober 2013, lang vóór het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 12. merkt op dat met het te financieren gecoördineerde pakket individuele dienstverlening getracht wordt een zo groot mogelijk scala aan banenkansen te creëren in een gebied met weinig groeisectoren of productie-eenheden, en dat de ontslagen werknemers veel bijscholing nodig zullen hebben; 13. neemt er nota van dat het gecoördineerde pakket individuele dienstverlening is opgesteld in overleg met degenen voor wie de maatregelen bestemd zijn en hun vertegenwoordigers, alsook met de sociale partners, en is ingenomen met het voornemen een adviesforum in te stellen dat het werk van de EFG-coördinatie-eenheid aanvult, teneinde de ontslagen werknemers de kans te bieden inspraak te houden in de wijze waarop het EFG-programma wordt uitgevoerd; 14. is ingenomen met het feit dat er dichtbij de getroffen locatie een EFG-coördinatie-eenheid is geïnstalleerd die als uniek loket ('one-stop shop') voor werknemers en NEET's zal dienen; 15. is ingenomen met het feit dat er zowel voor de betrokken ontslagen werknemers als voor de NEET's een open dag is gehouden om te tonen welke soorten steunmaatregelen in het kader van het programma beschikbaar zijn en om de beoogde EGF-begunstigden de gelegenheid te geven om de diverse opties te bespreken met de dienstenaanbieders; 16. merkt op dat de individuele dienstverlening die aan de ontslagen werknemers moet worden verstrekt, bestaat uit de volgende acties, die samen een gecoördineerd pakket van individuele dienstverlening vormen: loopbaanbegeleiding en beroepsoriëntatie, opleidingsbeurzen van het EFG, programma's voor opleiding en secundair onderwijs, programma's voor hoger onderwijs, opleidingen door vaardigheidsnetwerken, ondersteuning bij het oprichten van een bedrijf of het zich vestigen als zelfstandige, en inkomenssteun, met inbegrip van bijdragen in de kosten van opleidingen; 17. is ingenomen met het idee om als onderdeel van de voorgestelde acties steun te verlenen voor vaardigheidsnetwerken, waarbij de opleiding gericht is op het vinden van een nieuwe baan bij bedrijven die in dezelfde industriesector of hetzelfde geografische gebied actief zijn; 18. wijst erop dat de maatregelen op het gebied van inkomenssteun strikt beperkt zijn tot een maximum van 35% van het totale pakket van individuele dienstverlening, zoals vastgesteld in de EFG-verordening; 19. wijst op het gebrek aan duidelijkheid rond de ramingen van de bedragen die voor steun voor het oprichten van een bedrijf of het zich vestigen als zelfstandige moeten worden toegewezen; is van mening dat het werkelijke aantal begunstigden kan afwijken van die ramingen en dat dit tot een andere verdeling van de geraamde totale kosten zal kunnen leiden; wijst op de belangrijke rol van de plaatselijke ondernemingsraden bij de verlening van "zachte" en "harde" diensten, en in het bijzonder bij de beoordeling van de haalbaarheid van bedrijfsplannen en de toekenning van steun, die maximaal 15 000 EUR mag bedragen; 20. herinnert eraan dat in artikel 7 van de EFG-verordening is bepaald dat bij het samenstellen van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening rekening moet worden gehouden met toekomstperspectieven op de arbeidsmarkt en de vaardigheden die daarvoor vereist zullen zijn, en dat het gecoördineerde pakket gericht dient te zijn op de overgang naar een grondstoffenefficiënte en duurzame economie; 21. is ingenomen met het feit dat bij de toegang tot de voorgestelde acties en hun uitvoering de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie zullen worden gerespecteerd; 22. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 23. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2014/007 IE/Andersen Ireland, ingediend door Ierland) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2014/877/EU.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0620 – C8‑0183/2014), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12 hiervan, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) (IIA van 2 december 2013), en met name punt 13 hiervan, – gezien de trialoogprocedure waarin is voorzien in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien de brief van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0023/2014 ), A. overwegende dat de Europese Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 2 december 2013 met betrekking tot het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG); C. overwegende dat de vaststelling van de nieuwe EFG-verordening vorm geeft aan de overeenkomst tussen het Parlement en de Raad om het criterium "crisisafwijking" opnieuw in te voeren, de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60% van de totale geraamde kosten van de voorgestelde maatregelen, de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Parlement en de Raad te verhogen door de termijn voor beoordeling en goedkeuring te verkorten, de subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden door zelfstandigen en jongeren toe te voegen en stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; D. overwegende dat de Griekse autoriteiten op 6 juni 2014 aanvraag EGF/2014/009 EL/Sprider Stores hebben ingediend naar aanleiding van het ontslag van 761 werknemers bij Sprider Stores S.A., een onderneming die actief was in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2 - afdeling 47 ("Detailhandel, met uitzondering van de handel in auto's en motorfietsen"); E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. merkt op dat de Griekse autoriteiten de aanvraag hebben ingediend op grond van het criterium voor steunverlening van artikel 4, lid 1, onder a), van de EFG-verordening, ook gekend als het criterium "economische crisis", dat vereist dat binnen een referentieperiode van vier maanden in een onderneming in een lidstaat ten minste 500 werknemers gedwongen zijn ontslagen of zelfstandigen hun werkzaamheden hebben beëindigd, met inbegrip van werknemers die gedwongen zijn ontslagen en zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd bij leveranciers of downstream producenten; 2. merkt op dat de Griekse autoriteiten, met bijzondere aandacht voor de vele voordelen van dit waardevolle begrotingsinstrument, de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 6 juni 2014 hebben ingediend en dat de Commissie haar beoordeling op 7 oktober 2014 openbaar heeft gemaakt; is ingenomen met het feit dat de evaluatie in een periode van minder dan vijf maanden is afgerond; 3. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de criteria voor steunverlening van artikel 4, lid 1, onder a), van de EFG-verordening en dat Griekenland bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 4. is het ermee eens dat de gebeurtenissen die tot de ontslagen hebben geleid, met name de daling van het beschikbare gezinsinkomen ― ingevolge de hogere belastingdruk, de dalende lonen (zowel in de privé- als in de overheidssector) en de stijgende werkloosheid ― wat een zeer sterke daling van de koopkracht tot gevolg had, en de drastische afname van de leningen aan ondernemingen en particulieren door het gebrek aan liquide middelen in de Griekse banken, te maken hebben met de economische crisis en dat Griekenland bijgevolg recht heeft op steun uit het EFG; 5. merkt op dat tot op heden voor de detailhandel reeds drie andere EFG-aanvragen werden ingediend, die eveneens op de wereldwijde financiële en economische crisis gebaseerd waren; stelt de Commissie in dit verband voor de uitkomsten van de andere drie EFG-aanvragen te evalueren, teneinde vast te stellen welke reïntegratieprogramma's de beste resultaten opgeleverd hebben; 6. merkt op dat deze ontslagen de werkloosheidssituatie in het land, die ingevolge de economische en financiële crisis reeds was verslechterd en het hoogst is van alle lidstaten, nog verder zal verslechteren; is daarentegen verheugd over het feit dat de laatste maanden het werkloosheidspercentage niet verder is gestegen; 7. merkt op dat de Griekse autoriteiten naast de steun voor de 761 ontslagen werknemers ook door het EFG medegefinancierde individuele dienstverlening zullen verstrekken aan maximaal 550 jongeren die geen werk hebben en evenmin onderwijs of een opleiding volgen (NEET's) en die op de datum van de indiening van de aanvraag jonger waren dan 30 jaar, aangezien 682 ontslagen zich voordoen in NUTS 2-regio's die voor het Jeugdwerkgelegenheidsinitiatief in aanmerking komen; 8. merkt op dat om de beoogde NEET's te selecteren, de Griekse autoriteiten gebruik zullen maken van concrete criteria die afgestemd zijn op de criteria van het uitvoeringsplan voor de Griekse jongerengarantie (onder meer het risico op uitsluiting, de hoogte van het gezinsinkomen, het onderwijsniveau, de duur van de werkloosheid enz.), alsook van blijken van belangstelling; stelt vast dat voor de eerste keer in een aanvraag in het kader van de nieuwe EFG-verordening, enige informatie is verschaft over de selectie van de NEET's voor wie de steunmaatregelen zouden moeten gelden; verzoekt de Griekse autoriteiten de sociale criteria in acht te nemen en ervoor te zorgen dat bij de selectie van de ontvangers van EFG-steun de beginselen van niet-discriminatie en gelijke kansen ten volle worden geëerbiedigd; 9. is van mening dat de acties op het gebied van informatie en publiciteit uit hoofde van deze EFG-aanvraag moeten leiden tot een groter besef van de EFG-bijdrage, en ook jeugdige werklozen moeten bereiken zodat de selectieprocedure in het kader van blijken van belangstelling vergemakkelijkt wordt; 10. is ingenomen met het feit dat de Griekse autoriteiten, om de werknemers snel bijstand te verlenen, hebben besloten om met de uitvoering van de individuele dienstverlening aan de getroffen werknemers te beginnen op 1 september 2014, vooruitlopend op het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 11. merkt op dat de Griekse autoriteiten hebben aangegeven dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening werd opgesteld in overleg met de vertegenwoordigers van de beoogde begunstigden en de Federatie van werknemers uit de privésector in Griekenland, en dat de voorgestelde aanvraag in mei 2014 besproken is op twee vergaderingen met de sociale partners, die werden geraadpleegd over diverse aspecten van de inhoud van het geïntegreerd pakket van maatregelen; beveelt de Commissie voorts aan de inhoud en de verwachte uitkomst van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening te beoordelen in de context van de in paragraaf 5 bedoelde evaluatie, met als doel de beste praktijk te identificeren voor toekomstige activiteiten; 12. merkt op dat de individuele dienstverlening die aan de ontslagen werknemers alsook de 550 NEET's moet worden verstrekt, bestaat uit de volgende acties, die samen een gecoördineerd pakket van individuele dienstverlening vormen: loopbaanbegeleiding en -planning, opleiding, omscholing en beroepsopleiding, bijdragen aan het opstarten van bedrijven, toelages voor het zoeken naar werk en opleiding en mobiliteitstoelages; wijst erop dat deze diensten tot doel hebben de beoogde begunstigden inzicht te helpen geven in hun eigen vaardigheden en hen erbij te helpen een realistisch loopbaanplan op te stellen, en afhangen van hun actieve deelname aan opleidingsactiviteiten en activiteiten in verband met het zoeken van een baan; 13. herinnert eraan dat de voorgestelde acties aangepast moeten worden om de verschillende behoeften van ontslagen werknemers en geselecteerde NEET's in aanmerking te nemen; 14. merkt op dat 200 geselecteerde werknemers en NEET's die een eigen bedrijf oprichten, het maximale bedrag van 15 000 EUR zullen ontvangen als bijdrage in de oprichtingskosten; benadrukt dat deze maatregel tot doel heeft ondernemerschap te bevorderen door financiering te verstrekken aan levensvatbare bedrijfsinitiatieven, wat op de middellange termijn moet leiden tot het creëren van extra banen; stelt vast dat dit maximale steunbedrag toegekend wordt mits naleving van specifieke voorwaarden en afhankelijk is van de levensvatbaarheid van de gesteunde nieuwe bedrijven; 15. merkt op dat de kosten van de maatregelen inzake inkomenssteun strikt beperkt blijven tot maximaal 35% van de kosten van het gehele pakket van individuele dienstverlening, zoals vastgelegd in de EFG-verordening, en dat deze acties afhangen van de actieve deelname van de beoogde begunstigden aan opleidingsactiviteiten en activiteiten in verband met het zoeken van een baan; 16. is ingenomen met het feit dat bij de toegang tot de voorgestelde acties en hun uitvoering de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie zullen worden gerespecteerd; 17. herinnert eraan dat in artikel 7 van de EFG-verordening is bepaald dat bij het samenstellen van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening rekening moet worden gehouden met toekomstperspectieven op de arbeidsmarkt en de vereiste vaardigheden, en dat het gecoördineerde pakket gericht dient te zijn op de overgang naar een grondstoffenefficiënte en duurzame economie; 18. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 19. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2014/009 EL/Sprider Stores, ingediend door Griekenland) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2014/879/EU.) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (09828/2014), – gezien de ontwerpassociatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds (17903/2013), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 217 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), en tweede alinea van artikel 218, lid 8, en artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0130/2014), – gezien zijn resolutie van 15 september 2011 met aanbevelingen van het Europees Parlement aan de Raad, de Commissie en de EDEO inzake de onderhandelingen tussen de EU en de Republiek Moldavië over de associatieovereenkomst (1) , – gezien zijn wetgevingsresolutie van 13 november 2014 over het ontwerp van besluit (2) , – gezien zijn eerdere resoluties over de situatie in het Oostelijk Partnerschap en met name die van 12 maart 2014 over de beoordeling en vaststelling van prioriteiten voor de betrekkingen van de EU met de landen van het Oostelijk Partnerschap (3) en van 17 april 2014 over Russische druk op de landen van het Oostelijk Partnerschap en in het bijzonder de destabilisatie van Oost-Oekraïne (4) , – gezien de associatieagenda tussen de Europese Unie en de Republiek Moldavië, die op 26 juni 2014 is bekrachtigd door de Samenwerkingsraad en het ENB-actieplan van 22 februari 2005 heeft vervangen, – gezien artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien artikel 99, lid 1, tweede alinea, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie internationale handel ( A8-0022/2014 ), A. overwegende dat de Republiek Moldavië, dankzij de politieke vastberadenheid van haar regering, de afgelopen jaren aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt op het gebied van hervormingen en bij het versterken van haar betrekkingen met de EU; B. overwegende dat de huidige crisis in Oekraïne, de onwettige annexatie van de Krim en de rol van Rusland daarin een ernstige bedreiging vormen voor de Europese veiligheid en het geopolitieke evenwicht hebben veranderd; overwegende dat dit ook gevolgen heeft voor de betrekkingen tussen de EU en de Republiek Moldavië; C. overwegende dat door het Oostelijk Partnerschap een politiek kader van betekenis is ontstaan voor de verdieping van de betrekkingen, de versnelling van de politieke samenwerking en de bevordering van de economische integratie tussen de EU en de Republiek Moldavië, verbonden door sterke geografische, historische en culturele banden, doordat het de politieke en sociaaleconomische hervormingen ondersteunt en de toenadering vergemakkelijkt, met name in het licht van de economische sancties van Rusland en de destabiliserende maatregelen die Rusland heeft getroffen ten aanzien van de Republiek Moldavië; D. overwegende dat de Republiek Moldavië de associatieovereenkomst, met inbegrip van een diepe en brede vrijhandelsruimte (DCFTA), op 2 juli 2014 heeft geratificeerd en dat sommige bepalingen van die overeenkomst voorlopig worden toegepast sinds 1 september 2014, in afwachting van de ratificatie door de lidstaten; E. overwegende dat de sluiting van de associatieovereenkomst geen doel op zich is, maar onderdeel is van een breder proces om de Europese dimensie van de Republiek Moldavië in politiek, economisch en maatschappelijk opzicht te versterken; overwegende dat de lancering van de visumvrije regeling voor Moldavische burgers, de sluiting van overeenkomsten op het gebied van luchtvaart, landbouw en civiele bescherming betreffende de deelname van de Republiek Moldavië aan EU-agentschappen en programma's en betreffende samenwerking inzake het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid, en met name de ondertekening van de associatieovereenkomst tussen de EU en de Republiek Moldavië, een tastbare uiting van dit proces zijn; overwegende dat met het oog hierop de tenuitvoerlegging van alle overeenkomsten van wezenlijk belang is; F. overwegende dat de premier van de Republiek Moldavië, Iurie Leanca, een verklaring heeft afgelegd over het voornemen van de Republiek Moldavië om in 2015 een aanvraag tot lidmaatschap van de Europese Unie in te dienen; G. overwegende dat een consensus binnen een groot gedeelte van het politieke spectrum over de betrekkingen tussen de EU en de Republiek Moldavië, alsook over de prioriteiten van die betrekkingen, kan bijdragen tot de betere en vlottere tenuitvoerlegging van de associatieagenda, hetgeen de Moldavische burgers ten goede komt; H. overwegende dat een inclusieve en participatieve nationale dialoog en een constructieve aanpak op alle niveaus van de overheid en de samenleving noodzakelijk zijn om alle regio's en nationale minderheden actief te betrekken bij het besluitvormingsproces; I. overwegende dat een krachtige informatie- en voorlichtingscampagne in zowel de EU als de Republiek Moldavië kan bijdragen tot een beter begrip onder de burgers van de wederzijdse voordelen van de associatieovereenkomst en de DCFTA; J. overwegende dat regionale kaders, zoals de Parlementaire Vergadering van Euronest, een aanvullend forum bieden waar ervaring, informatie en optimale werkwijzen worden uitgewisseld inzake de tenuitvoerlegging van de associatieagenda; K. overwegende dat specifieke energie-infrastructuurprojecten concrete voordelen kunnen opleveren voor de burgers in de vorm van energiezekerheid en lagere energiekosten voor de bevolking en kunnen helpen om de doelstellingen van de Energiegemeenschap te verwezenlijken; L. overwegende dat handelsbeperkingen op specifieke Moldavische producten door de Russische Federatie ernstige gevolgen hebben gehad voor plaatselijke producenten en voor de economie van de Republiek Moldavië in het algemeen; M. overwegende dat Rusland eerder dit jaar militaire oefeningen heeft gehouden in de afgescheiden regio Transnistrië van Moldavië; overwegende dat het parlement van Transnistrië Moskou opnieuw heeft opgeroepen om de regio toe te staan zich bij de Russische Federatie te voegen; N. overwegende dat de totstandbrenging van een DCFTA tussen de EU en de Republiek Moldavië een van de belangrijkste wederzijdse voordelen van de overeenkomst vormt die zonder enige twijfel van groot belang is voor de handel, economische groei, het scheppen van banen, welvaart en stabiliteit in de Republiek Moldavië; O. overwegende dat de Republiek Moldavië, door de totstandbrenging van een DCFTA met de EU, haar toegang tot de markt van de EU zal vergroten en zo nieuwe mogelijkheden voor ontwikkeling en groei zal creëren waarvan de bedrijven en burgers van Moldavië rechtstreeks zullen profiteren; overwegende dat de EU profijt zal hebben van soepelere handelsstromen en betere investeringsomstandigheden in de Republiek Moldavië; P. overwegende dat de DCFTA diverse bepalingen omvat die erop zijn gericht de handelswetgeving en het handelsgerelateerd beleid van de Republiek Moldavië te hervormen in overeenstemming met en op basis van het EU-acquis, hetgeen de basis zal leggen voor de modernisering van de economie van het land en een beter en voorspelbaarder ondernemingsklimaat, onder meer voor kleine- en middelgrote ondernemingen; Q. overwegende dat het zonder krachtige administratieve ondersteuning van EU-deskundigen zeer moeilijk zal zijn voor om het even welke Moldavische regering om de overeengekomen aanpassing aan de wetgeving van het EU-acquis te verwezenlijken; R. overwegende dat de EU, middels de toekenning van autonome handelspreferenties en, daarvoor, SAP+-preferenties, de Moldavische economie reeds aanzienlijke voordelen heeft verschaft en het land in de toekomst moet blijven steunen; S. overwegende dat nauwere politieke en economische banden het gehele Europese continent meer stabiliteit en welvaart zullen brengen; overwegende dat deze vorm van samenwerking gebaseerd is op gemeenschappelijke waarden, namelijk mensenrechten, fundamentele vrijheden en de rechtsstaat, en voortkomt uit onze overtuiging dat elk individu een unieke waarde heeft; T. overwegende dat de associatieovereenkomst en de daarmee verband houdende geleidelijke integratie van de Republiek Moldavië in het EU-beleid de Republiek Moldavië niet mag vervreemden van haar traditionele, historische en economische banden met andere landen in de regio, maar daarentegen juist de nodige voorwaarden moet scheppen om het mogelijk te maken dat het land zijn volledige potentieel waarmaakt; 1. is ingenomen met de ondertekening van de associatieovereenkomst, een duidelijk signaal van erkenning van de inspanningen en ambities van de Moldavische bevolking en autoriteiten om hervormingen door te voeren en van de aanzienlijke vooruitgang die de afgelopen periode is geboekt; is ingenomen met de bijkomende steun die in 2014 door de Commissie ter beschikking is gesteld via het "meer voor meer"-mechanisme als erkenning van deze positieve ontwikkelingen op prioritaire gebieden; erkent dat de associatieovereenkomst een belangrijke stap voorwaarts betekent voor de betrekkingen tussen de EU en de Republiek Moldavië, alsook een concrete stap waarmee uiting wordt gegeven aan de verbintenis tot politieke associatie en economische integratie; benadrukt dat de volledige tenuitvoerlegging ervan cruciaal is; dringt er in deze context bij de lidstaten op aan om zo snel mogelijk werk te maken van de ratificering van de associatieovereenkomst; 2. benadrukt dat de ondertekening en ratificatie van de associatieovereenkomst geen einddoel op zich is van de betrekkingen tussen de EU en de Republiek Moldavië, en wijst erop dat de Republiek Moldavië overeenkomstig artikel 49 VEU net als alle Europese landen een Europese dimensie kent en kan verzoeken lid te worden van de Europese Unie voor zover het land de beginselen van democratie, de fundamentele vrijheden en de rechten van minderheden eerbiedigt en het functioneren van de rechtsstaat garandeert; 3. benadrukt dat de associatieovereenkomst betrekking heeft op het volledige internationaal erkende grondgebied van de Republiek Moldavië, en ten goede zal komen aan de gehele bevolking; benadrukt derhalve dat de maatschappelijke gevolgen van de hiermee verband houdende hervormingen tijdig en op passende wijze moeten worden aangepakt; roept de Republiek Moldavië op ervoor te zorgen dat de hervormingen verankerd worden en diepe wortels schieten in het institutionele kader; benadrukt de noodzaak van een op het publiek gerichte, uitgebreide informatiecampagne over de doelen en de inhoud van de associatieovereenkomst en de rechtstreekse, concrete voordelen van de tenuitvoerlegging van de associatieagenda voor de burgers; 4. is verheugd over de associatieagenda, die concrete stappen en voorwaarden omvat voor de verwezenlijking van de algemene doelstellingen van de associatieovereenkomst en het sturend kader moet vormen in de betrekkingen tussen de EU en de Republiek Moldavië; 5. benadrukt dat zowel de Republiek Moldavië als de EU bij de tenuitvoerlegging van de associatieagenda moeten worden betrokken, en dat bij de uitvoering van de hierin opgenomen prioriteiten passende technische en financiële steun moet worden geboden zodat de voordelen van de associatie zo snel mogelijk zichtbaar worden voor de Moldavische burgers; verzoekt de Commissie zich door deze prioriteiten te laten leiden bij de programmering van de financiële steun aan de Republiek Moldavië; benadrukt de noodzaak om de "opnamecapaciteit" van de Republiek Moldavië te verbeteren om ervoor te zorgen dat de projecten doelmatig worden uitgevoerd en de middelen efficiënt worden benut; benadrukt dat het belangrijk is om een mechanisme voor beheer, transparantie en verantwoordingsplicht te versterken om toezicht te houden op de absorptie en benutting van de EU-middelen; verzoekt de partijen de opleidingsbehoeften te pijlen om ervoor te zorgen dat de Republiek Moldavië in staat is haar verplichtingen uit hoofde van de associatieovereenkomst en de associatieagenda na te leven; 6. benadrukt hoe belangrijk het is de stabiliteit, onafhankelijkheid en doeltreffendheid van de instellingen die tot taak hebben de democratie, de rechtsstaat en goed bestuur te waarborgen, te versterken, en de structuren ter bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden te consolideren; herinnert in dit verband aan het belang van eerdere hervormingen, zoals de stappen in de richting van een grotere autonomie van het verkiezingssysteem voor rechters, een betere representatieve samenstelling van de verkiezingscommissie, en een grotere doeltreffendheid en onafhankelijkheid van de rekenkamer; 7. verzoekt de Moldavische autoriteiten ervoor te zorgen dat het komende verkiezingsproces volgens de hoogste Europese en internationale normen verloopt en de nodige maatregelen te treffen om de participatie van Moldaviërs die in het buitenland wonen te bevorderen; dringt er bij de autoriteiten op aan om nauw samen te werken met OVSE/ODIHR, de Commissie van Venetië van de Raad van Europa en om hun aanbevelingen ter harte te nemen; benadrukt de belangrijke rol van politieke spelers en partijen, en de noodzaak om effectieve wetgeving aan te nemen die openheid bij partijfinanciering garandeert; verbindt zich ertoe de aanwezigheid van verkiezingswaarnemers te verzekeren en zal een eigen verkiezingswaarnemingsmissie sturen om de komende parlementsverkiezingen van 30 november 2014 waar te nemen; 8. merkt op dat artikel 78 van de Moldavische grondwet, betreffende de verkiezing van de president, moet worden gewijzigd, om te voorkomen dat er opnieuw een institutionele impasse optreedt die het hervormingsproces zou vertragen; roept ertoe op elke grondwetswijziging te laten plaatshebben in overleg met de Commissie van Venetië en de relevante nationale belanghebbenden; 9. is ingenomen met de vorderingen die de autoriteiten van de Republiek Moldavië hebben geboekt bij de uitvoering van de Europese hervormingsagenda, met inbegrip van de hervorming van het gerechtelijke apparaat en de rechtshandhavingsstructuren, zoals vermeld in het verslag van de Commissie van 27 maart 2014, de herstructurering van het kader voor corruptiebestrijding, de tenuitvoerlegging van het actieplan voor de mensenrechten en het actieplan ter ondersteuning van de Roma, de voortzetting van de dialoog met Tiraspol en de voortzetting van lastige regelgevings- en sectorale hervormingen; 10. wijst op de tot nu toe geboekte vooruitgang; roept de autoriteiten op de doeltreffende tenuitvoerlegging van het nationale actieplan voor de mensenrechten voort te zetten, met bijzondere aandacht voor de mensenrechten van de Roma; 11. onderstreept dat de hervorming van de rechterlijke macht met hernieuwde energie moet worden aangepakt, teneinde de onafhankelijkheid ervan te waarborgen, alsook de hervorming van de rechtshandhavingsstructuren, en dat er moet worden gezorgd voor grondwettelijke bepalingen voor een onafhankelijke rechterlijke macht, gelijkheid in rechte en fundamentele burgerrechten; benadrukt de noodzaak om de bestrijding van corruptie op alle niveaus op te voeren, door onder andere het in 2013 aangenomen wetgevingspakket volledig ten uitvoer te leggen en de reputatie van corruptiebestrijdingsinstellingen te verbeteren; roept de Moldavische autoriteiten ertoe op ervoor te zorgen dat de mechanismen van het anticorruptiestelsel, in het bijzonder het nationale corruptiebestrijdingscentrum en het nationale integriteitscentrum, onafhankelijk zijn, volledig functioneren, over voldoende financiële middelen en personeel beschikken en geen ongepaste beïnvloeding ondergaan; 12. roept de Moldavische autoriteiten ertoe op om de openheid en controleerbaarheid van het beheer van de overheidsfinanciën, het privatiseringsproces en openbare aanbestedingen te verhogen, om goed bestuur, gelijke toegang en eerlijke mededinging te waarborgen, en om het toezicht op de bankensector verder op te schroeven; 13. benadrukt dat alle vermeende mensenrechtenschendingen aan een behoorlijk en volledig onderzoek moeten worden onderworpen, en in het bijzonder dat straffeloosheid bij mishandeling en foltering moet worden bestreden en dat de daders van zulke misdrijven effectief moeten worden bestraft; dringt er daarom bij de Commissie op aan om regeringsinstanties bijstand te verlenen bij het aanpakken van zulke schendingen met de nodige rechtsmiddelen en sociale mechanismen om dergelijke misdrijven te voorkomen, en om nauw samen te werken met het maatschappelijk middenveld om dit te helpen een sterkere rol te spelen in de bescherming van de mensenrechten; 14. benadrukt het belang van wetgeving ter bestrijding van discriminatie om ervoor te zorgen dat alle minderheden gelijk worden behandeld en worden beschermd, in het bijzonder etnische, godsdienstige en lesbische, homoseksuele, biseksuele en transseksuele (LGBT) minderheden, en verzoekt de Moldavische autoriteiten om alle overblijvende discriminerende bepalingen op te heffen; wijst op de belangrijke rol die bij de tenuitvoerlegging van de Wet inzake gelijkheid van 2012 is weggelegd voor de nieuw opgerichte Raad ter preventie en uitbanning van discriminatie en ter verzekering van gelijkheid; 15. roept de regering ertoe op om te voorzien in passende toezichtmechanismen en de nodige middelen voor de tenuitvoerlegging van de wettelijke garanties voor alle nationale minderheden en voor de verruiming van de reikwijdte van moedertaalonderwijs voor nationale en taalminderheden; benadrukt voorts dat het belangrijk is dat de regering in dialoog treedt met vertegenwoordigers van alle etnische minderheden en technische en financiële steun verleent voor verbeteringen aan de infrastructuur in het autonome territoriale gebied Gagaoezië en het district Taraclia; 16. herhaalt dat de vrijheid en pluraliteit van de media moeten worden versterkt en bevorderd, en dat publieke media neutraal moeten zijn, terwijl tegelijkertijd de onafhankelijke media moeten worden ondersteund; spreekt zijn bezorgdheid uit over het gebrek aan transparantie over de eigendom van de media en het geconcentreerde karakter van de eigendom van massamedia die de pluraliteit van het medialandschap ondergraven; dringt er daarom bij de autoriteiten op aan een meer concurrerende markt voor de media te bevorderen en ervoor te zorgen dat alle verantwoordelijke agentschappen op het gebied van media voldoen aan de Europese normen inzake de vrijheid van en het pluralisme van de media; 17. is ingenomen met hoofdstuk 27 van de associatieovereenkomst tussen de EU en de Republiek Moldavië, dat met name gericht is op de samenwerking op het vlak van de bescherming en bevordering van de rechten van het kind, en roept beide partijen op om de tenuitvoerlegging van de desbetreffende bepalingen van de associatieagenda te ondersteunen; 18. ondersteunt volledig de vrijstelling van visumplicht voor Moldavische burgers en brengt in herinnering dat de Republiek Moldavië als eerste oostelijke partner dit doel heeft bereikt; roept de Moldavische autoriteiten ertoe op informatie te blijven verspreiden betreffende rechten en plichten in verband met visumliberalisering; 19. neemt kennis van de verbeterde capaciteiten van de douane- en grensbewakingsdiensten en van de nog altijd bestaande grensafbakening met Oekraïne; is verheugd over het werk van de missie van de EU voor bijstandsverlening inzake grensbeheer (EUBAM) en over de constructieve samenwerking van de Moldavische autoriteiten; 20. verzoek Chisinau en Comrat om constructief te blijven samenwerken, in een geest van vertrouwen en inclusieve dialoog, om het welslagen van de tenuitvoerlegging van de associatieovereenkomst te verzekeren en een politiek klimaat te scheppen dat verdere vooruitgang op het Europese pad ten goede komt; 21. benadrukt dat de centrale en lokale overheden nog professioneler en minder politiek gekleurd dienen te worden, aangezien ook hierdoor een grote bijdrage kan worden geleverd aan de volledige tenuitvoerlegging van de associatieovereenkomst; roept de Republiek Moldavië ertoe op de decentraliseringsstrategie op inclusieve wijze uit te voeren; herinnert aan het belang van goed werkende gemeentelijke overheden en van een adequate infrastructuur voor plattelandsontwikkeling, die een voorwaarde is om de leegloop van het platteland te verminderen; 22. is ingenomen met de politieke vastberadenheid om aan de vereisten van de associatieovereenkomst te voldoen en looft de moderniseringsinspanningen van het land; is zich echter bewust van de noodzaak om de democratische instellingen verder te versterken en spoort de regering van de Republiek Moldavië ertoe aan om hard te blijven werken aan de tenuitvoerlegging van de nodige maatregelen; is van mening dat politieke stabiliteit en een standvastige consensus over hervormingen, met name ten aanzien van de rechtsstaat en de onafhankelijkheid van overheidsinstellingen, van cruciaal belang zijn voor de Europese aspiraties van Moldavië; 23. verwacht dat de tenuitvoerlegging van de associatieovereenkomst/DCFTA zal bijdragen tot duurzame ontwikkeling en de vlotte integratie van de Moldavische economie in de wereldmarkten, wat het moderniseringsproces van het land zal bevorderen en betere arbeidsomstandigheden zal scheppen; dringt er bij de Commissie op aan steun te verlenen en advies te verstrekken aan Moldavië over de wijze waarop de uitdagingen van deze aanpassing op korte termijn effectief kunnen worden aangepakt, onder meer door samenwerking met vakbonden en het lokale bedrijfsleven; 24. benadrukt opnieuw de behoefte aan een open bedrijfs- en investeringsklimaat, passende hervorming van de regelgeving en de voortzetting van het privatiseringsproces, teneinde het concurrentievermogen van de economie van de Republiek Moldavië te versterken, directe buitenlandse investeringen aan te moedigen en ervoor te zorgen dat de maatregelen die zijn genomen om de structurele economische problemen van het land aan te pakken, op lange termijn houdbaar zijn; wijst erop dat de vereiste versterking van de waardeketens in de landbouw een voorwaarde is voor economische en sociale ontwikkeling; 25. prijst de vastberadenheid en inzet die de Republiek Moldavië tentoonspreidt bij het nastreven van nauwere economische banden met de EU door diepgaande, complexe en kostbare economische hervormingen door te voeren; is er sterk van overtuigd dat de DCFTA op lange termijn een gunstig effect zal hebben op de economie van de Republiek Moldavië en derhalve zal bijdragen aan de levenskwaliteit van de burgers van het land; 26. onderstreept dat het welslagen van de DCFTA afhankelijk is van de spoedige, grondige en doeltreffende tenuitvoerlegging door beide partijen van de in de overeenkomst opgenomen verplichtingen; dringt er in dit verband bij de EU op aan de Republiek Moldavië alle noodzakelijke financiële en technische ondersteuning te bieden, onder meer teneinde de op korte termijn door de Republiek Moldavië te maken kosten te verlichten; 27. is van mening dat parlementaire controle een essentiële voorwaarde vormt voor de democratische steun voor EU-beleid; dringt er derhalve bij de Commissie op aan dat zij het regelmatig en gedetailleerd monitoren van de tenuitvoerlegging van de DCFTA door het Parlement tijdig faciliteert; 28. merkt op dat de DCFTA sinds 1 september 2014 voorlopig wordt toegepast, naar aanleiding van de ondertekening ervan op 27 juni 2014 en Besluit 2014/492/EU van de Raad van 16 juni 2014 betreffende de ondertekening en de voorlopige toepassing van de associatieovereenkomst, gebaseerd op een gedeelde visie van de EU-instellingen met betrekking tot de uitzonderlijke omstandigheden en de dringende noodzaak om het land te ondersteunen; 29. betreurt ten zeerste dat Rusland handel blijft gebruiken als een instrument om de stabiliteit in de regio te ondermijnen door verschillende verboden in te stellen op de invoer van producten uit de Republiek Moldavië, hetgeen een schending vormt van de WTO-verplichtingen van Rusland; verzoekt de Russische Federatie de territoriale integriteit en de Europese keuze van de Republiek Moldavië ten volle te eerbiedigen; ondersteunt ten volle de initiatieven van de Commissie waarmee zij de gevolgen wil bestrijden van het Russische embargo op Moldavische producten, door onder andere financiële ondersteuning te verstrekken en de aan de Republiek Moldavië toegekende autonome handelspreferenties uit te breiden en te verdiepen; 30. is ingenomen met de ondertekening van de overeenkomst inzake de deelname van de Republiek Moldavië aan het kaderprogramma Horizon 2020 op 1 juli 2014; is van mening dat samenwerking in dit kader de groei, de innovatie en het mededingingsvermogen zal stimuleren en nieuwe banen en kansen zal scheppen; verzoekt om een grotere deelname van de Republiek Moldavië aan de programma's en agentschappen van de Unie en om meer twinningprojecten en studentenuitwisselingen; 31. neemt nota van de recente herziening van de energiestrategie en verzoekt de regering van de Republiek Moldavië om het nationale actieplan voor energie-efficiëntie van 2013-2015 te evalueren en te versterken, om een geloofwaardig en effectief plan inzake hernieuwbare energie uit te werken teneinde de energiebronnen te diversifiëren en aansluiting te zoeken bij het beleid en de streefdoelen van de EU op het gebied van klimaatverandering; 32. is ingenomen met de opening van de aardgasverbinding tussen Iași en Ungheni; verzoekt de Commissie om meer inspanningen te leveren voor de aanleg van de pijplijn tussen Ungheni en Chisinau, onder meer door de medefinanciering door andere internationale partners te vergemakkelijken en meer financiële ondersteuning te bieden om het project zo snel mogelijk te voltooien; 33. roept Chisinau en Tiraspol ertoe op om constructief te werk te blijven gaan om een effectieve oplossing te vinden voor de beslechting van het conflict over Transnistrië, en om concrete stappen te nemen om de bestaanszekerheid van de bevolking te verbeteren; betreurt dat het "5+2"-onderhandelingskader tot dusver niet tot een oplossing heeft geleid en verzoekt om een grotere rol van de EU, met name door haar status op te waarderen tot onderhandelingspartner, en roept alle betrokken partijen ertoe op om alle instrumenten die zij ter beschikking hebben aan te wenden om de basis te leggen voor een constructieve dialoog en om een spoedige voortzetting van de officiële gesprekken te bevorderen; roept de HV/VV en de EDEO ertoe op zich op proactieve wijze in te zetten voor een omvattende regeling waarin de soevereiniteit en territoriale integriteit van de Republiek Moldavië worden geëerbiedigd, en bevordert vertrouwensopbouw, waarbij zeer nauw wordt samengewerkt met de bevoegde afdelingen van de OVSE; benadrukt dat moet worden gewaarborgd dat Transnistrië, dat integraal deel uitmaakt van de Republiek Moldavië, binnen de reikwijdte van de associatieovereenkomst valt; spoort de Moldavische autoriteiten er derhalve toe aan om de bevolking in het algemeen, het bedrijfsleven en de organisaties van het maatschappelijk middenveld de hand te reiken; merkt op dat een eventuele oplossing dient te stroken met de beginselen van het internationaal recht en deze volledig dient te eerbiedigen; 34. wijst erop dat het in dit verband belangrijk is om de persoonlijke contacten op alle niveaus te verbeteren teneinde de nodige voorwaarden te scheppen voor een duurzame dialoog en de vertrouwensopbouw verder te bevorderen om zo het vredesproces te versterken en de partijen met elkaar te verzoenen; 35. benadrukt het belang van zijn samenwerking met het parlement van de Republiek Moldavië, door middel waarvan toezicht kan worden gehouden op de tenuitvoerlegging van de associatieovereenkomst en de associatieagenda; 36. roept de Commissie ertoe op de maatschappelijke organisaties in de Republiek Moldavië meer bijstand en knowhow te bieden, teneinde hen in staat te stellen intern toezicht te houden op de hervormingen en verbintenissen van de regering en de regering hiervoor verantwoordelijk te houden bij het opstellen en uitvoeren van wetgeving, en om het maatschappelijk middenveld te helpen om zijn organisatorische en pleitbezorgingscapaciteit te versterken, evenals zijn rol bij het toezicht op activiteiten ter bestrijding van discriminatie en corruptie en meer in het algemeen zijn rol bij het bevorderen van een cultuur van burgerparticipatie en vrijwilligerswerk; 37. maakt zich zorgen over de maatregelen van Rusland om het associatieproces van de oostelijke buurlanden van de EU te ondermijnen; herhaalt zijn overtuiging dat het associatieproces van de oostelijke partners van de EU geen bedreiging vormt voor de politieke en economische belangen van Rusland en betreurt dat de Russische leiders dat zo zien; benadrukt dat de Russische bezorgdheid over het associatieproces op adequate wijze moet worden benaderd en verklaard, zodat de vrees voor nieuwe geopolitieke scheidslijnen op het Europese continent kan worden weggenomen; wijst erop dat ieder land het recht heeft zijn eigen politieke keuzes te maken, maar dat de betrokkenheid van de EU bij de oostelijke partners erop gericht is de welvaart en politieke stabiliteit te verhogen, hetgeen de gehele regio uiteindelijk ten goede zal komen; 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van de Republiek Moldavië. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (09828/2014), – gezien de ontwerpassociatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds (17903/2013), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 217 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), en de leden 7 en 8, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8‑0130/2014), – gezien zijn resolutie van 15 september 2011 met aanbevelingen van het Europees Parlement aan de Raad, de Commissie en de EDEO inzake de onderhandelingen tussen de EU en de Republiek Moldavië over de associatieovereenkomst (1) , – gezien zijn niet-wetgevingsresolutie van 13 november 2014 (2) over het ontwerp van besluit, – gezien artikel 99, lid 1, eerste en derde alinea, en lid 2, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie internationale handel ( A8-0020/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Moldavië. Het Europees Parlement, – gezien het Goede-Vrijdagakkoord, dat ook bekend staat als het akkoord van Belfast, dat werd bereikt na multilaterale onderhandelingen en werd getekend op 10 april 1998, – gezien het akkoord van Weston Park uit 2001, – gezien het akkoord dat was bereikt na multilaterale onderhandelingen in St. Andrews in Fife, Schotland, van 11 t/m 13 oktober 2006, tussen de twee regeringen en alle belangrijke partijen in Noord-Ierland, – gezien het akkoord van Hillsborough uit 2010, – gezien Verordening (EU) nr. 1232/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende financiële bijdragen van de Europese Unie aan het Internationaal Fonds voor Ierland (2007-2010) (1) , – gezien artikel 123, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat er een einde moet komen aan gewelddadige conflicten binnen de Europese Unie; B. overwegende dat gesprekken tussen de politieke partijen en de regeringen van het VK en Ierland hebben geresulteerd in het Goede-Vrijdagakkoord (het akkoord van Belfast) in 1998, waardoor er een gedecentraliseerd bestuur in het leven kon worden geroepen en de volgende instellingen werden opgericht die over gedeelde bevoegdheden beschikten: de Assembly en Executive (wetgevende en uitvoerende macht), een Noord-Zuid-ministerraad, een interparlementaire liga tussen Noord en Zuid, een Noord-Zuid-raadplegingsforum, een Brits-Ierse intergouvernementele conferentie, een Brits-Ierse raad en een Brits-Iers interparlementair orgaan; C. overwegende dat de Europese Unie, naast internationale partners als de Verenigde Staten, Canada, Nieuw-Zeeland en Australië, een belangrijke ondersteunende rol heeft gespeeld bij de uitvoering van het vredesproces, onder andere via het Internationale Fonds voor Ierland; D. overwegende dat de tot nu toe geboekte vooruitgang een krachtig en positief voorbeeld van conflictbeheersing is, op basis van partnerschap, instemming en de beginselen van gelijke behandeling, gelijke waardering en wederzijds respect, wat gunstige gevolgen heeft gehad voor de politieke betrekkingen, niet alleen met Noord-Ierland, maar ook daarbuiten; E. overwegende dat de politieke instellingen die zijn opgericht uit hoofde van het Goede-Vrijdagakkoord al geruime tijd goed functioneren; F. overwegende dat er in de nieuwe politieke situatie beduidende economische vooruitgang is geboekt: de werkloosheid is verminderd, er zijn investeerders aangetrokken en Noord-Ierland is een gewilde locatie geworden voor internationale conferenties, sportevenementen en culturele activiteiten; G. overwegende dat er aanzienlijke regionale ongelijkheden blijven bestaan op het vlak van sociale en economische ontwikkeling; H. overwegende dat in het vredesproces voortdurende inspanningen vereist zijn, en dat zich de afgelopen jaren desondanks een aantal politieke crises heeft voorgedaan, waaronder dreigementen van tegenstanders, die inmiddels hebben geleid tot een stagnatie van het proces, al functioneren de Assembly en Executive nog steeds; I. overwegende dat de besprekingen tussen alle partijen, die werden voorgezeten door Richard Haass, voormalig diplomaat uit de VS en gezant voor Noord-Ierland, en gericht waren op het aanpakken van een aantal kwesties die de meeste tweedracht hebben gezaaid, zoals het gebruik van vlaggen en symbolen, protesten en parades, in december 2013 zijn gestaakt; J. overwegende dat de onderhandelingen zijn hervat om de resterende problemen op te lossen; K. overwegende dat het PEACE-programma van de EU gericht is op het bewerkstelligen van de vooruitgang op weg naar een vreedzame en stabiele samenleving, en op het bevorderen van verzoening door activiteiten en projecten te ondersteunen die bijdragen aan de verzoening van gemeenschappen en de inrichting van een inclusieve samenleving; 1. drukt zijn bezorgdheid uit over het feit dat de uitvoering van het vredesproces in een impasse is gekomen, en dringt er bij alle partijen in het proces op aan zich constructief in te zetten voor een duurzame oplossing van het conflict en de volledige tenuitvoerlegging van het Goede-Vrijdagakkoord en latere akkoorden met het oog op langdurige en duurzame vrede; 2. is ingenomen met het initiatief om besprekingen met alle partijen te voeren en zo de huidige impasse te doorbreken, en onderstreept dat er een akkoord moet worden bereikt over onopgeloste kwesties ter ondersteuning van het functioneren en de stabiliteit van de democratische instellingen van Noord-Ierland; spoort alle partijen aan deze gesprekken met een positieve instelling aan te gaan om alle bestaande problemen op te lossen; 3. is ingenomen met de benoeming van senator Gary Hart door president Obama's minister van Buitenlandse Zaken John Kerry als zijn persoonlijke gezant; 4. vindt het bezwaarlijk dat voortdurende gewelddadige, criminele en antisociale activiteiten door extremistische groeperingen het vredesproces ondermijnen; benadrukt dat dergelijke criminele activiteiten moeten worden bestreden door de huidige economische problemen, zoals werkloosheid, lage inkomens en een slechte levensstandaard aan te pakken; benadrukt dat er een eind moet worden gemaakt aan de aanhoudende gewelddadigheden en intimidaties, en wel door middel van de brede deelname van de gemeenschappen in kwestie en met de steun van alle belangrijke agentschappen; 5. onderstreept daarom dat het dringend nodig is verzoening verder aan te wakkeren, de betrekkingen tussen de gemeenschappen te verbeteren en de economische en sociale ontwikkeling een impuls te geven om het vredesproces te bestendigen; legt in dit verband de nadruk op steun van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en in het bijzonder op de 150 miljoen euro voor het PEACE-programma om deze cruciale problemen in Noord-Ierland en de grensregio van Ierland aan te pakken ten gunste van zowel het noorden als het zuiden; 6. hoopt dat de taskforce Noord-Ierland van de Commissie ook in de toekomst een belangrijke ondersteunende rol blijft spelen; 7. benadrukt dat het Parlement bereid is elke steun te verlenen die het vredesproces volgens de betrokken partijen verder kan helpen; verzoekt de premier en de vicepremier het Parlement te verwittigen als de besprekingen tussen alle partijen met succes zijn afgerond; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Executive van Noord-Ierland en de regeringen van het VK en Ierland. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 12 maart 2014 over het voortgangsverslag over Turkije 2013 (1) , – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 17 december 2013, – gezien de verklaring van 7 oktober 2014 van de woordvoerder van de voorzitter van de Europese Raad, – gezien het voortgangsverslag over Turkije 2014 van 8 oktober 2014, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 24 oktober 2014, – gezien artikel 123, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Turkije op 3 oktober 2014 een navigatietelexbericht (NAVTEX) heeft verzonden waarin een groot gebied in het zuidelijke deel van de exclusieve economische zone (EEZ) van de Republiek Cyprus werd 'aangewezen' voor seismologisch onderzoek dat van 20 oktober t/m 30 december 2014 moet worden verricht door het Turkse schip Barbaros ; overwegende dat dit seismologisch onderzoek zou plaatsvinden in gebieden die door de regering van de Republiek Cyprus zijn toegewezen aan het Italiaanse bedrijf Eni en aan de Korea Gas Corporation met het oog op de exploratie van mogelijke koolwaterstofreserves in de zeebodem; B. overwegende dat Turkije, ondanks herhaalde oproepen van de EU, onder meer in het voortgangsverslag over Turkije 2014 van de Commissie, het bestaan van de Republiek Cyprus evenals het legitieme recht van de Republiek Cyprus om natuurlijke hulpbronnen binnen haar EEZ te exploreren en exploiteren, blijft betwisten en de activiteiten van een Europees bedrijf daarmee aanvecht; overwegende dat de eisen en het optreden van Turkije geen juridische grondslag hebben en in strijd zijn met het internationaal recht, inclusief het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Unclos); C. overwegende dat Unclos een alomvattend juridisch kader biedt voor een rechtsorde voor de zeeën en oceanen, en regels omvat voor het gebruik van de oceanen en de daarin voorkomende natuurlijke hulpbronnen; overwegende dat de EU Unclos heeft geratificeerd, en dat Unclos nu een integraal deel uitmaakt van het acquis communautaire ; D. overwegende dat de EU bij herhaling heeft benadrukt dat Turkije zich ondubbelzinnig moet inzetten voor goede nabuurschapsbetrekkingen en voor een vreedzame beslechting van geschillen overeenkomstig het Handvest van de Verenigde Naties; E. overwegende dat het optreden van Turkije binnen de EEZ van de Republiek Cyprus samenvalt met de recente benoeming van de nieuwe bijzondere adviseur van de VN-secretaris-generaal, Espen Barth Eide, en een nadelig effect heeft op de onderhandelingen over een alomvattende oplossing voor de Cyprus-kwestie; 1. dringt er bij Turkije op aan zich terughoudend op te stellen en te handelen in overeenstemming met het internationaal recht; betreurt de escalatie van de dreigingen en het unilaterale optreden van Turkije tegen de Republiek Cyprus met betrekking tot de EEZ; herinnert aan de rechtmatigheid van de EEZ van de Republiek Cyprus; dringt bij Turkije aan op de eerbiediging en volledige tenuitvoerlegging van de verklaring van de Europese Gemeenschap en haar lidstaten van 21 september 2005, waarin onder meer staat dat de erkenning van alle lidstaten van de EU een noodzakelijke component is van het toetredingsproces; 2. onderstreept dat de Republiek Cyprus het volledige en soevereine recht heeft om de natuurlijke hulpbronnen in de eigen EEZ te exploiteren, en dat het Turkse maritieme onderzoek illegaal is en als een provocatie moet worden beschouwd; eist dat Turkije zijn schepen onmiddellijk terugtrekt uit de wateren in en rond de EEZ van Cyprus; 3. benadrukt dat deze activiteiten van Turkije een schending vormen van de soevereine rechten van de Republiek Cyprus en van het internationaal recht, inclusief Unclos; herhaalt zijn verzoek aan de Turkse regering om Unclos, dat onderdeel van het acquis communautaire is, onverwijld te ondertekenen en te ratificeren; 4. roept Turkije op zijn NAVTEX onmiddellijk te herroepen, en af te zien van schendingen van de soevereine rechten van de Republiek Cyprus; 5. dringt er bij Turkije op aan de soevereiniteit van de EU-lidstaten over hun territoriale wateren te eerbiedigen; bevestigt nogmaals dat de soevereine rechten van de lidstaten ook het recht omvatten om bilaterale overeenkomsten aan te gaan evenals het recht op de exploratie en exploitatie van hun natuurlijke hulpbronnen overeenkomstig Unclos; 6. is het met de VN eens dat eventuele gasvondsten, als een duurzame, politieke oplossing kan worden gevonden voor het conflict, beide gemeenschappen in Cyprus ten goede zouden komen; is van oordeel dat de vondst van aanzienlijke koolwaterstofvoorraden in de regio, als het beheer daarvan naar behoren wordt geregeld, de economische en politieke betrekkingen en de verstandhouding tussen de twee gemeenschappen in Cyprus kan verbeteren; 7. is van mening dat de voordelen die voortvloeien uit de ontdekking van substantiële koolwaterstofreserves ten goede moeten komen aan de gehele regio, als een middel voor welvaart, rijkdom en een vreedzaam en beter leven voor alle bewoners, op grond van het internationaal recht; 8. steunt het recht van de Republiek Cyprus om een formele klacht in te dienen bij de VN en de Internationale Maritieme Organisatie over schendingen op haar grondgebied of in haar territoriale wateren; 9. wijst er eens te meer op dat het groot belang hecht aan de normalisering van de betrekkingen tussen Turkije en alle EU-lidstaten en is van mening dat de voortduring en/of herhaling van dergelijk optreden een ongunstig effect kan hebben op de betrekkingen van Turkije met de EU en op het Turkse toetredingsproces; 10. onderstreept dat het van belang is dat provocatieve acties binnen de EEZ van de Republiek Cyprus worden beëindigd en dat Turkije zich onthoudt van dreigementen aan het adres van de Republiek Cyprus; wijst erop dat deze acties en dreigementen de voortzetting van de onderhandelingen over een alomvattende regeling voor de Cyprus-kwestie ondermijnen; dringt aan op stabiliteit in deze zeer kwetsbare regio, met het oog op toekomstige uitdagingen; 11. verzoekt de Europese Dienst voor extern optreden en de Commissie de Turkse activiteiten binnen de EEZ van de Republiek Cyprus nauwlettend te volgen en daarvan verslag uit te brengen aan het Parlement; 12. geeft blijk van zijn onverminderde inzet en steun voor de herenigingsbesprekingen onder auspiciën van de VN met het oog op een alomvattende oplossing voor de Cyprus-kwestie; steunt de inspanningen van de speciale adviseur van de secretaris-generaal van de VN voor Cyprus, Espen Barth Eide, om de vereiste voorwaarden te creëren voor de-escalatie en hervatting van de gesprekken; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, en de regering en het parlement van de Republiek Turkije. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Zuid-Sudan, en met name die van 16 januari 2014 over de situatie in Zuid-Sudan (1) , – gezien de verklaringen van 23 januari 2014 en 10 mei 2014 van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, Catherine Ashton, over de situatie in Zuid-Sudan, – gezien de verklaring van 28 augustus 2014 en van 31 oktober 2014 van de woordvoerder van de HV/VV over de situatie in Zuid-Sudan, – gezien Besluit 2014/449/GBVB van de Raad van 10 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Zuid-Sudan (2) , – gezien resolutie 2155 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (2014), – gezien het tussentijdse verslag van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten over de situatie van de mensenrechten in Zuid-Sudan, dat is voorgelegd voor een paneldiscussie tijdens de 27e vergadering van de Mensenrechtenraad van de VN, – gezien de verklaring van de Raad van 10 juli 2014 over Zuid-Sudan, – gezien de conclusies van de Raad van 20 januari 2014 en 17 maart 2014 over Zuid-Sudan, – gezien de verklaring van 25 september 2014 van Kristalina Georgieva, de EU-commissaris voor internationale samenwerking, humanitaire hulp en crisisbestrijding, – gezien de verklaring, van 30 oktober 2014 van de secretaris-generaal van de VN, Ban Ki-moon, – gezien de verklaring van 20 oktober 2014 van de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit (IGAD), – gezien de resolutie die op 7 november 2014 is opgesteld tijdens de 28e buitengewone top van de staats- en regeringsleiders van de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit (Intergovernmental Authority on Development, IGAD); – gezien de routekaart voor Sudan en Zuid-Sudan zoals geformuleerd in het communiqué van de Raad voor vrede en veiligheid van de Afrikaanse Unie van 24 april 2012, waar de EU volledig achter staat, – gezien het tussentijdse verslag van de onderzoekscommissie van de Afrikaanse Unie over Zuid-Sudan, dat op 26 en 27 juni 2014 is gepresenteerd in Malobo (Equatoriaal Guinea), – gezien de herziene Overeenkomst van Cotonou, – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens, – gezien het Afrikaans Handvest van de rechten van de mens en de volkeren, – gezien artikel 123, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat het politieke conflict is begonnen nadat Salva Kiir, president van het land, zijn ontslagen vicepresident Riek Machar ervan beschuldigde dat hij bezig was een staatsgreep tegen hem voor te bereiden; overwegende dat Riek Machar deze beschuldiging heeft ontkend; B. overwegende dat volgens schattingen van de VN tijdens de maanden van gevechten meer dan 10 000 mensen zijn omgekomen, en dat er op grote schaal daden van buitengewone wreedheid en etnisch geweld, die neerkomen op oorlogsmisdaden, zijn gemeld; C. overwegende dat Zuid-Sudans werelds jongste en meest fragiele staat is en dat het op de tweede plaats staat op de algemene lijst die het resultaat is van de door de Commissie op humanitair gebied uitgevoerde Global Vulnerability and Crisis Assessment; D. overwegende dat de partijen in het conflict in Zuid-Sudan op 7 januari 2014 in Addis Abeba onderhandelingen zijn gestart onder de auspiciën van de IGAD; E. overwegende dat er op 23 januari 2014 een staakt-het-vuren is ondertekend, dat op 9 mei 2014 is bevestigd maar voortdurend geschonden blijft worden zonder dat er sancties worden uitgevoerd; F. overwegende dat de vredesbesprekingen weinig vooruitgang hebben opgeleverd met betrekking tot het vinden van een blijvende oplossing en dat de VN-coördinator voor humanitaire hulp te kennen heeft gegeven dat de kansen op duurzame vrede op politiek niveau en tussen de gemeenschappen niet groot zijn; G. overwegende dat de Zuid-Sudanese regering en de gewapende oppositiegroep van de Sudanese Volksbevrijdingsbeweging/het Sudanese Volksbevrijdingsleger op 7 november 2014 evenwel een akkoord hebben ondertekend waarbij zij zich opnieuw verplichten tot een stopzetting van de vijandelijkheden, met het risico van sancties van de IGAD-regio, als het akkoord niet wordt nageleefd; H. overwegende dat de gevechten tussen de troepen van president Kiir en de rebellen die trouw zijn aan Riek Machar reeds zijn hervat nu het regenseizoen is afgelopen en tijdens het droge seizoen waarschijnlijk heviger zullen worden als er intussen geen politieke oplossing wordt gevonden; I. overwegende dat de VN-Veiligheidsraad in Resolutie 2155(2014) verklaart uiterst bezorgd te zijn over de grootschalige ontheemding van mensen en door de erger wordende humanitaire crisis; overwegende dat deze humanitaire crisis gevolgen dreigt te hebben voor een veel groter gebied in een regio die al neigt naar instabiliteit, en dat Sudanese rebellengroepen en Ugandese troepen al hebben deelgenomen aan de gevechten; overwegende dat deze instabiliteit slechts kan worden verbeterd als ook de onderliggende oorzaken worden aangepakt, waaronder de extreme armoede, de klimaatverandering, de geostrategische belangen en interventies van de EU en de internationale gemeenschap, de oneerlijke verdeling van de rijkdom en de exploitatie van de hulpbronnen; J. overwegende dat het grootste deel van de bevolking in grote armoede leeft, ondanks het feit dat het land rijk is aan olie en natuurlijke hulpbronnen en de olie-export 70% van het bbp en ongeveer 90% van de overheidsinkomsten vertegenwoordigt; overwegende dat inkomsten uit de olie-industrie gewelddadige conflicten hebben doen oplaaien; K. overwegende dat het conflict heeft geleid tot gruwelijk seksueel geweld op grote schaal, zoals uiteengezet door de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN voor seksueel geweld in conflictsituaties, Zainab Bangura; overwegende dat er onbevestigde berichten blijven circuleren over de rekrutering van kindsoldaten in Zuid-Sudan; L. overwegende dat de VN de situatie in Zuid-Sudan hebben aangemerkt als noodsituatie van niveau 3, het hoogste niveau van een humanitaire crisis; M. overwegende dat sinds het begin van het jaar 3,5 miljoen mensen in Zuid-Sudan humanitaire hulp hebben ontvangen; overwegende dat dankzij een combinatie van lokale acties en internationale humanitaire hulp een hongersnood is vermeden; overwegende dat de vooruitzichten ten aanzien van de voedselzekerheid voor het land slecht zijn, met name in Bor en Bentiu, waar 2,5 miljoen mensen wwarchijnlijk met voedselonzekerheid op het niveau van crisis- en noodsituaties worden geconfronteerd als de gevechten wordt hervat; overwegende dat vooral vrouwen kwetsbaar zijn voor voedselonzekerheid, aangezien 57% van de huishoudens in de beschermingszones wordt geleid door een vrouw; overwegende dat toonaangevende hulporganisaties, zoals Oxfam, CARE en Cafod, hebben gewaarschuwd dat delen van Zuid-Sudan begin volgend jaar getroffen kunnen worden door hongersnood, indien de gevechten worden hervat; N. overwegende dat naar schatting 3,8 miljoen Zuid-Sudanezen humanitaire hulp nodig hebben, 1,4 miljoen ontheemd zijn en meer dan 470.000 hun toevlucht zoeken in buurlanden; O. overwegende dat de belangrijkste humanitaire behoeften betrekking hebben op voedsel, schoon water, gezondheidszorg, onderkomen, sanitaire voorzieningen, hygiëne, maatregelen tegen epidemies (bijvoorbeeld cholera, malaria, kala-azar and hepatitis) en bescherming; overwegende dat meer psychosociale ondersteuning nodig is voor slachtoffers van seksueel geweld; P. overwegende dat de toegang tot mensen in nood nog steeds wordt belemmerd door vijandelijkheden en geweld, die ook gericht zijn tegen hulpverleners en hulpgoederen; overwegende dat 80% van de gezondheidszorg en andere basale zorg wordt verstrekt door niet-gouvernementele organisaties; Q. overwegende dat in september 2014 de minister van Arbeid van Zuid-Sudan heeft gezegd dat alle buitenlandse arbeiders medio oktober weg moesten zijn, een uitspraak die hij later heeft ingetrokken; R. overwegende dat de goedkeuring van een "ngo-wet", die tot doel heeft de bewegingsvrijheid van ngo's en het maatschappelijke middenveld in Zuid-Sudan te beperken, is uitgesteld tot december 2014; overwegende dat toepassing van deze wet ernstige gevolgen zou kunnen hebben voor de hulpverlening op dit kritische moment dat de internationale gemeenschap een hongersnood tracht te voorkomen; S. overwegende dat de internationale humanitaire middelen door de vele en langdurige crisissen overal ter wereld tot het uiterste worden opgetrokken; overwegende dat de internationale gemeenschap niet in staat zal zijn financieel of operationeel in actie te blijven komen bij een langdurige crisis; T. overwegende dat de EU meer dan een derde (38%) van alle internationale bijdragen heeft gegeven in reactie op de humanitaire crisis in Zuid-Sudan, en alleen de Commissie haar budget voor humanitaire hulp voor de crisis al heeft verhoogd met meer dan 130 miljoen EUR in 2014; U. overwegende dat de Afrikaanse Unie een onderzoekscommissie heeft aangesteld om de op grote schaal gemelde misdaden op het gebied van de mensenrechten te onderzoeken; V. overwegende dat de EU op 10 juli 2014 een eerste ronde van gerichte maatregelen heeft aangekondigd tegen personen die verantwoordelijk zijn voor het belemmeren van het vredesproces, het overtreden van de wapenstilstand en het plegen van grove schendingen van de mensenrechten; overwegende dat het EU-wapenembargo tegen Zuid-Sudan is gehandhaafd; W. overwegende dat voor het huidige conflict een democratische politieke oplossing moet worden gevonden en dat democratisch tot stand gekomen instellingen de kans moeten krijgen om de nieuwe staat op te bouwen die na het referendum over de onafhankelijkheid is ontstaan; overwegende dat voor duurzame vrede, staatsopbouw na een conflict, en inspanningen om de broze toestand te overwinnen een langetermijnperspectief en een solide, voorspelbare en stabiele betrokkenheid van de internationale gemeenschap nodig zijn; 1. hekelt ten stelligste de alarmerende, door mensen veroorzaakte ramp in Zuid-Sudan, die in grote tegenstelling is met de waarden en het doel van de bevrijdingsbeweging van het land; 2. veroordeelt krachtig de hervatting van het geweld en de herhaalde schendingen van het akkoord over een staking van de vijandelijkheden, hebben geleid tot doden, gewonden en schade onder de burgerbevolking en tot de ontheemding van honderdduizenden mensen in Zuid-Sudan, een land dat al bijzonder fragiel en onbestendig is; betreurt de zwakke leiding en controle over de strijdkrachten, die de kans op een verder uiteenvallen van de strijdende partijen verhoogt, waardoor er waarschijnlijk nog meer geweld en schending van de vredesakkoorden zullen ontstaan; 3. verzoekt de internationale gemeenschap haar financieringstoezeggingen voor Zuid-Sudan en de regio na te komen en middelen ter beschikking te stellen om onmiddellijk op de erger wordende humanitaire situatie in Zuid-Sudan te reageren; verwelkomt in dit verband de bijdrage van de EU aan de bestrijding van de humanitaire crisis in Zuid-Sudan en dringt er bij de lidstaten op aan een oplossing te vinden voor het gebrek aan financiële middelen in verband met het groeiend aantal crises, overeenkomstig internationale toezeggingen; 4. spoort de EU ertoe aan haar ontwikkelingshulp te herprogrammeren om in de meest dringende behoeften van de Zuid-Sudanese bevolking te voorzien en steun te verlenen voor een overgang naar vrede en stabiliteit; is derhalve verheugd over de opschorting van de ontwikkelingshulp via begrotingssteun voor Zuid-Sudan, met uitzondering van acties die directe steun aan de bevolking of de directe steun aan de democratische overgang en humanitaire hulp verlenen, en roept op tot het bijsturen van hulp via ngo's en internationale organisaties; 5. herhaalt dat om op de lange termijn te komen tot een vreedzame co-existentie en ontwikkeling, omvattende institutionele hervormingen nodig zijn die het land een bestuursproces bieden waarmee de rechtsstaat wordt gewaarborgd; benadrukt dat de overgangssituatie na het conflict waarschijnlijk jaren zal duren en een standvastige en langdurige inspanning van de internationale gemeenschap zal vergen; 6. laakt de verslechtering van de betrekkingen tussen de humanitaire gemeenschap en alle partijen in het conflict, met name de illegale belastingheffing op hulp en het ongestraft lastig vallen en zelfs vermoorden van hulpverleners; stelt vast dat een aantal buitenlandse hulporganisaties zich al uit Zuid-Sudan hebben teruggetrokken en dat degene die in het land blijven grote moeite hebben om in de behoeften van gevluchte burgers te voorzien; 7. dringt erop aan dat humanitaire hulp en voedselhulp aan de meest kwetsbare bevolkingsgroepen louter op basis van behoeften moeten worden verstrekt, en herinnert alle partijen in het conflict in Zuid-Sudan aan hun verplichting om de neutraliteit, onafhankelijkheid en onpartijdigheid van humanitaire werkers te erkennen en eerbiedigen, om levensreddende hulp aan mensen in nood te vergemakkelijken, ongeacht hun politieke banden en etniciteit, en om onmiddellijk een einde te maken aan alle intimidatie van hulpverleners, inbeslagname van humanitaire goederen en misbruik van hulp; vraagt ook dat het "ngo-wetsontwerp" wordt ingetrokken of verworpen; 8. dringt erop aan dat humanitaire hulp, met name in de vorm van basisdiensten en voedselhulp, niet terecht mag komen bij gewapende groepen; 9. is ernstig verontrust over de situatie rond de voedselzekerheid in Zuid-Sudan als gevolg van het conflict, die nog wordt verergerd door herhaaldelijke natuurrampen, en die naar verwachting dramatisch zal verslechteren als de gevechten worden hervat; 10. benadrukt dat een vredesakkoord mensen in staat stelt om terug te keren naar verlaten boerderijen, markten te heropenen en hun huizen weer op te bouwen; 11. veroordeelt met klem de buitengerechtelijke executies en massamoorden, die welbewust gericht zijn tegen burgers, schendingen van de mensenrechten (onder meer tegen vluchtelingen en ontheemden, vrouwen, kwetsbare personen en journalisten), willekeurige arrestaties en opsluiting, gedwongen verdwijningen, mishandeling en marteling, begaan door alle partijen; is van mening dat president Kiir en Riek Machar alles in het werk moeten stellen om de wandaden door hun troepen tegen de bevolking een halt toe te roepen; 12. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de Zuid-Sudanese autoriteiten samen te werken met gemeenschappen en vrouwenorganisaties om deze toegang te geven tot goed onderwijs, seksuele en reproductieve rechten en goede zorg voor vrouwen en meisjes, met inbegrip van toegang tot contraceptie en hiv/aids-testen en -behandeling; 13. betreurt het feit dat het conflict heeft geleid tot ontmanteling van veel sociale basisvoorzieningen, en dat honderdduizenden kinderen niet naar school gaan; betreurt het feit dat het conflict heeft geleid tot ontmanteling van veel sociale basisvoorzieningen, en dat honderdduizenden kinderen niet naar school gaan; dringt er bij de partijen op aan een einde te maken aan het rekruteren van kinderen voor gewapende strijdkrachten en alle andere ernstige schendingen ten aanzien van kinderen; 14. maakt zich ernstige zorgen over de etnische dimensie van het conflict; benadrukt dat het streven naar macht door middel van geweld of verdeeldheid langs etnische scheidslijnen strijdig is met de democratische rechtsstaat; 15. dringt aan op geloofwaardige, transparante en uitgebreide onderzoeken die aan de internationale normen voldoen - met name door de onderzoekscommissie van de Afrikaanse Unie - met betrekking tot alle beschuldigingen van ernstige misdrijven door een partij in het conflict; moedigt de oprichting aan van mechanismen voor voorlopige rechtspleging, met alle nodige internationale steun, om zowel verzoening als het afleggen van verantwoording te bevorderen; moedigt de regering van Zuid-Sudan aan om zo spoedig mogelijk toe te treden tot het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof; 16. is tevreden met de versterking van de capaciteit voor onderzoek naar de mensenrechten van de VN-missie in Zuid-Sudan (UNMISS), met de ondersteuning van het Bureau van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten; 17. steunt in dit verband de oprichting van een speciaal hybride tribunaal, met betrokkenheid van de internationale gemeenschap, om leiders verantwoording te laten afleggen voor grove schendingen van de mensenrechten die door beide partijen in het conflict zijn begaan, zoals voorgesteld door VN Secretaris-generaal Ban Ki-moon en aanbevolen in een mensenrechtenrapport van UNMISS; 18. herinnert eraan dat de humanitaire hulp van vitaal belang is, maar niet in staat om een politiek probleem op te lossen, en dat de primaire verantwoordelijkheid voor de bescherming van burgers bij de overheid ligt; dringt er daarom op aan dat de rijkdom van het land direct in dienst wordt gesteld van het welzijn van de Zuid-Sudanese volk; dringt er bij alle partijen op aan het akkoord na te komen en constructief deel te nemen aan de vredesbesprekingen van Addis Ababa, om te komen tot volledige uitvoering van het akkoord over een staakt-het-vuren en een snelle hervatting van gesprekken die leiden tot de vorming van een overgangsregering van nationale eenheid, hetgeen de enige langetermijnoplossing voor de bevolking van Zuid-Sudan is; 19. betreurt het feit dat, ondanks voortdurende inspanningen van de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit (IGAD) om te bemiddelen bij vredesonderhandelingen ter oprichting van een overgangsregering van nationale eenheid, er nog geen vooruitgang van betekenis op dit gebied is geboekt; 20. is niettemin tevreden met het op 7 november 2014 bereikte akkoord en vraagt dat dit onmiddellijk en volledig ten uitvoer wordt gelegd; blijft zijn steun geven aan de bemiddeling onder leiding van de IGAD, en aan de inspanningen van de IGAD om de weg vrij te maken voor een inclusieve politieke dialoog, en roept de EU ertoe op de IGAD te blijven bijstaan, zowel in inhoudelijk als in financieel opzicht, en haar van personeel te blijven voorzien ten behoeve van het toezicht op het staakt-het-vuren en het verificatiemechanisme; 21. benadrukt dat de opbouw van passende instellingen en een rechtskader om de olievoorraden in het land te beheren binnen het kader van het etnische federalisme een uiterst belangrijk element is voor de vreedzame ontwikkeling van het land; roept de EU met name op om een langetermijnstrategie voor Zuid-Sudan te ondersteunen die de totstandbrenging van een krachtig systeem voor goed bestuur, transparantie en verantwoordingsplicht (met name met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het initiatief inzake transparantie van winningsindustrieën) mogelijk maakt, alsook de ontwikkeling van infrastructuur, onderwijs, de gezondheidszorg en socialebijstandsprogramma's die gebruikmaken van inkomsten uit olie en ontwikkelingshulp; 22. dringt er bij de autoriteiten van Zuid-Sudan op aan ervoor te zorgen dat de inkomsten uit olie ten goede komen aan de bevolking; dringt er bij de onderhandelende partijen op aan in het vredesakkoord aandacht te besteden aan transparantie en publieke controle in de oliesector, zodat de inkomsten uit deze sector kunnen worden ingezet voor de duurzame ontwikkeling van het land en voor het verhogen van de levensstandaard van de bevolking; 23. betreurt de ineffectiviteit van de gerichte sancties opgelegd door de EU en vraagt om gerichte sancties door de IGAD en de internationale gemeenschap; steunt de voortzetting van het wapenembargo tegen Zuid-Sudan en dringt aan op de goedkeuring van een VN-wapenembargo tegen Zuid-Sudan en de gehele regio; 24. ondersteunt de betrokkenheid van maatschappelijke organisaties bij de vredesonderhandelingen en beschouwt deze als essentieel; 25. waarschuwt voor de mogelijkheid dat het conflict een destabiliserend effect heeft en kan overslaan naar andere landen in deze toch al instabiele regio, vooral ten gevolge van het groeiend aantal vluchtelingen in de buurlanden; verzoekt daarom alle buurlanden van Zuid-Sudan en de regionale machten nauw samen te werken om de veiligheidssituatie in het land en de regio te verbeteren en het pad te effenen voor een vreedzame en duurzame politieke oplossing van de huidige crisis; benadrukt dat de samenwerking met Sudan in het bijzonder zou moeten resulteren in verbeterde betrekkingen; 26. vraagt dat er een contactgroep met de belangrijkste spelers in Zuid-Sudan wordt ingesteld teneinde de werkzaamheden van de IGAD te ondersteunen en voor internationale samenhang te zorgen; 27. is ingenomen met het werk van de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de Hoorn van Afrika, Alexander Rondos; beveelt aan dat al zijn inspanningen worden gericht op het bijdragen aan een duurzame oplossing; 28. moedigt de regering van Zuid-Sudan aan de Overeenkomst van Cotonou tussen de EU en de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan ratificeren (ACS); 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering van Zuid-Sudan, de mensenrechtencommissaris van Zuid-Sudan, de Nationale Wetgevende Vergadering van Zuid-Sudan, de instellingen van de Afrikaanse Unie, de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit, de covoorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de secretaris-generaal van de VN.