Het Europees Parlement , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, 1. schaart zich achter de verklaring waarin de Europese Raad van 23 en 24 maart 2006 onder Oostenrijks voorzitterschap " zijn voldoening uitsprak over de verslagen van de Spaanse premier over de aankondiging van een permanente wapenstilstand door de terroristische groepering ETA"; 2. steunt de mededeling van de Voorzitter van het Europees Parlement, Josep Borrell, van 22 maart 2006 waarin deze dit goed nieuws voor de Spaanse samenleving en voor heel Europa noemt, een bewijs dat het terrorisme kan worden bestreden middels de kracht van de democratie, en waarin hij uitspreekt dat dit een moment is om rust en voorzichtigheid aan de dag te leggen, om de talrijke slachtoffers van het terrorisme te herdenken, en een moment van hoop en voor eenheid van alle democratische politieke krachten; 3. verzoekt de Raad en de Commissie om dienovereenkomstig te handelen; 4. veroordeelt geweld als zijnde moreel onaanvaardbaar en absoluut onverenigbaar met de democratie; 5. geeft uiting aan zijn solidariteit met de slachtoffers van terrorisme; 6. steunt de strijd tegen het terrorisme en het vredesinitiatief in Baskenland dat door de Spaanse democratische instellingen is genomen in het kader van hun exclusieve bevoegdheden; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7535/3/2006 – C6-0227/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0173 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken ( A6-0316/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 25 oktober 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 61, punt c), Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Gemeenschap heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te handhaven en te ontwikkelen waarin het vrije verkeer van personen is gewaarborgd. Met het oog op de geleidelijke totstandbrenging daarvan neemt de Gemeenschap onder meer de voor de goede werking van de interne markt benodigde maatregelen op het gebied van de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen. (2) Overeenkomstig artikel 65, punt c), van het Verdrag omvatten deze maatregelen maatregelen tot afschaffing van hinderpalen voor de goede werking van burgerrechtelijke procedures, zonodig door bevordering van de verenigbaarheid van de in de lidstaten geldende bepalingen van burgerlijke rechtsvordering. (3) De Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999 heeft de Raad en de Commissie verzocht nieuwe wetgeving uit te werken betreffende kwesties die een soepele justitiële samenwerking en de toegang tot de rechter bevorderen, en heeft in deze context uitdrukkelijk betalingsbevelen genoemd. (4) Op 30 november 2000 heeft de Raad een gezamenlijk programma van de Commissie en de Raad aangenomen betreffende maatregelen voor de uitvoering van het beginsel van wederzijdse erkenning van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (5) . Dit programma voorziet in de mogelijkheid om in de Gemeenschap een specifieke, eenvormige of geharmoniseerde procedure in te voeren om op bepaalde gebieden, waaronder dat van de niet-betwiste schuldvorderingen, een rechterlijke beslissing te verkrijgen. Een volgende stap werd gezet met het door de Raad op 5 november 2004 goedgekeurde Haags Programma, dat ertoe oproept voortvarend verder te werken aan het Europees betalingsbevel. (5) Op 20 december 2002 heeft de Commissie een Groenboek betreffende een Europese procedure inzake betalingsbevelen en maatregelen ter vereenvoudiging en bespoediging van de procesvoering over geringe vorderingen aangenomen. Het groenboek heeft een raadpleging op gang gebracht over de mogelijke doelstellingen en kenmerken van een eenvormige of geharmoniseerde Europese procedure voor de invordering van niet-betwiste schuldvorderingen. (6) De snelle en efficiënte invordering van openstaande schulden die niet het voorwerp van een juridisch geschil zijn, is van het grootste belang voor het bedrijfsleven in de Europese Unie aangezien betalingsachterstanden een belangrijke oorzaak zijn van insolventie die het voortbestaan van bedrijven, vooral kleine en middelgrote bedrijven, in gevaar brengt en tot een groot verlies aan banen leidt. (7) Hoewel alle lidstaten de kwestie van de invordering van het grote aantal niet-betwiste schuldvorderingen proberen aan te pakken, waarbij de meeste lidstaten een vereenvoudigde betalingsbevelprocedure uitwerken, verschilt zowel de inhoud van de nationale wetgeving als de doeltreffendheid van de interne procedures aanzienlijk. Bovendien zijn acties op grond van de huidige regelgeving in grensoverschrijdende zaak vaak niet-ontvankelijk of in de praktijk niet haalbaar. (8) De daaruit voortvloeiende belemmeringen voor de toegang tot efficiënte verhaalmogelijkheden in grensoverschrijdende zaken en de verstoring van de mededinging binnen de interne markt ten gevolge van de ongelijke procedurele middelen die de schuldeisers in de verschillende lidstaten ter beschikking staan, vragen om communautaire wetgeving die schuldeisers en schuldenaren in de gehele Europese Unie gelijke concurrentievoorwaarden waarborgt. (9) Doel van deze verordening is de beslechting van een geschil in grensoverschrijdende zaken met betrekking tot niet-betwiste geldvorderingen te vereenvoudigen, te versnellen en goedkoper te maken door een Europese betalingsbevelprocedure in te voeren, en het vrije verkeer van Europese betalingsbevelen tussen de lidstaten te bewerkstelligen door minimumnormen te stellen waarvan de naleving tot gevolg heeft dat in de lidstaat van tenuitvoerlegging voorafgaand aan de erkenning en de tenuitvoerlegging geen intermediaire procedure hoeft te worden ingeleid. (10) De bij deze verordening ingevoerde procedure is een aanvullend en facultatief instrument voor de eiser, die vrijelijk gebruik kan blijven maken van de procedures uit het nationale recht. Deze verordening strekt derhalve noch tot vervanging, noch tot harmonisatie van de bestaande mogelijkheden naar nationaal recht voor de inning van niet-betwiste schuldvorderingen. (11) In het kader van de procedure moet voor de communicatie tussen de rechterlijke instantie en de partijen zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt van standaardformulieren, teneinde de afhandeling ervan te vergemakkelijken en het gebruik van automatische gegevensverwerking mogelijk te maken. (12) De lidstaten moeten, wanneer zij besluiten welke gerechten bevoegd zijn om een Europees betalingsbevel uit te vaardigen, naar behoren rekening houden met de noodzaak de toegang tot het recht te waarborgen. (13) Een eiser die een verzoek om een Europees betalingsbevel indient, is gehouden de gegevens te verstrekken die voldoende duidelijk maken wat de vordering inhoudt en op welke gronden deze berust, zodat de verweerder goed geïnformeerd kan beslissen of hij de vordering al dan niet wil betwisten. (14) In dat verband is de eiser er tevens toe gehouden een beschrijving van het bewijs ter staving van de betrokken schuldvordering bij te voegen. Het standaardformulier zal een zo volledig mogelijke lijst bevatten van de soorten bewijsstukken die gewoonlijk ter staving van geldvorderingen worden overgelegd. (15) Indiening van een verzoek om een Europees betalingsbevel impliceert de betaling van toepasselijke gerechtskosten. (16) Het gerecht toetst het verzoek, met inbegrip van de bevoegdheid en de beschrijving van het bewijs, op basis van de informatie in het aanvraagformulier. Aldus zou het gerecht de gronden van de vordering prima facie kunnen onderzoeken en onder meer kennelijk ongegronde of niet-ontvankelijke vorderingen kunnen uitsluiten. Deze toetsing behoeft niet door een rechter te worden uitgevoerd. (17) Tegen de afwijzing van een verzoek staan geen rechtsmiddelen open. Dit belet echter niet een eventuele herziening van de afwijzende beslissing op hetzelfde rechtsniveau in overeenstemming met het nationale recht. (18) In het Europese betalingsbevel moet de verweerder ervan in kennis worden gesteld dat hij ofwel het vastgestelde bedrag aan de eiser kan betalen, ofwel binnen een termijn van dertig dagen een verweerschrift kan indienen indien hij de vordering wenst te betwisten. Naast de volledige informatie over de vordering, die door de eiser wordt verstrekt, moet de verweerder op de hoogte worden gebracht van de juridische betekenis van het Europese betalingsbevel en met name van de gevolgen van het niet betwisten van de vordering. (19) Wegens verschillen tussen de lidstaten in de regels van burgerlijk procesrecht, en met name de voorschriften inzake de betekening en kennisgeving van stukken, moet een specifieke en gedetailleerde definitie van de minimumnormen worden opgesteld die in het kader van het Europese betalingsbevel van toepassing dienen te zijn. Voor de betekening of kennisgeving van een Europees betalingsbevel dient met name een methode waarbij wordt uitgegaan van een juridische fictie ten aanzien van de naleving van deze minimumnormen, niet als voldoende te worden beschouwd. (20) Alle in de artikelen 13 en 14 vermelde wijzen van betekening en kennisgeving zijn gebaseerd op volledige zekerheid of op een zeer hoge mate van waarschijnlijkheid dat het betekende document de geadresseerde heeft bereikt. (21) Persoonlijke betekening of kennisgeving aan anderen dan de verweerder zelf, overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder a) en b), mag alleen worden geacht aan de vereisten van die bepalingen te voldoen indien deze personen het Europees betalingsbevel daadwerkelijk in ontvangst hebben genomen. (22) Artikel 15 dient van toepassing te zijn in situaties waarin de verweerder zichzelf niet voor het gerecht kan vertegenwoordigen, zoals in het geval van een rechtspersoon, en wanneer van rechtswege is bepaald door wie hij wordt vertegenwoordigd, en in situaties waarin de verweerder een ander, met name een advocaat, heeft gemachtigd hem in de specifieke gerechtelijke procedure te vertegenwoordigen. (23) De verweerder kan zijn verweerschrift indienen door middel van het standaardformulier in deze verordening. De gerechten nemen evenwel andere schriftelijke vormen van verweer in aanmerking als het verweer duidelijk tot uitdrukking wordt gebracht. (24) Een tijdig ingediend verweerschrift moet een einde maken aan de Europese betalingsbevelprocedure en moet de zaak automatisch doen overgaan naar een gewone civielrechtelijke procedure, tenzij de eiser uitdrukkelijk heeft verzocht om de procedure in dat geval stop te zetten. Het concept "gewoon civielrechtelijke procedure" wordt niet in de zin van het nationaal recht uitgelegd. (25) Na het verstrijken van de termijn voor indiening van een verweerschrift heeft de verweerder heeft in bepaalde uitzonderlijke gevallen het recht om heroverweging van het Europees betalingsbevel te verzoeken. Heroverweging in uitzonderingsgevallen houdt niet in dat de verweerder nogmaals de mogelijkheid krijgt verweer te voeren tegen de vordering. Tijdens de heroverwegingsprocedure mag de gegrondheid van de vordering niet verder worden getoetst dan de gronden die voortvloeien uit de door de verweerder aangevoerde uitzonderlijke omstandigheden. De overige uitzonderlijke omstandigheden zouden onder meer kunnen omvatten de situatie dat het Europees betalingsbevel gebaseerd was op verkeerde informatie in het aanvraagformulier. (26) De gerechtskosten van artikel 25 hebben geen betrekking op, bij voorbeeld, advocatenhonoraria of de kosten van betekening of kennisgeving van stukken door een andere instantie dan een gerecht. (27) Een Europees betalingsbevel dat is uitgevaardigd in een lidstaat en dat uitvoerbaar is, moet voor de tenuitvoerlegging worden beschouwd als een bevel dat is uitgevaardigd in de lidstaat waar om tenuitvoerlegging wordt verzocht. Op grond van het wederzijdse vertrouwen in de rechtspleging in de lidstaten rechtvaardigt de vaststelling door een gerecht van één lidstaat dat alle voorwaarden voor de uitvaardiging van een Europees betalingsbevel vervuld zijn, zodat het betalingsbevel in alle andere lidstaten ten uitvoer kan worden gelegd, zonder rechterlijke toetsing in de lidstaat van tenuitvoerlegging aan de juiste toepassing van de procedurele minimumnormen. Onverminderd de bepalingen van deze verordening, en met name onverminderd de in artikel 22, leden 1 en 2, en artikel 23 vastgestelde minimumnormen, dient de tenuitvoerlegging van het Europees betalingsbevel beheerst te blijven door het nationale recht. (28) Voor de berekening van de termijnen geldt Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 van de Raad van 3 juni 1971 houdende vaststelling van de regels die van toepassing zijn op termijnen, data en aanvangs- en vervaltijden (6) . De verweerder moet hiervan in kennis worden gesteld, alsmede van het feit dat de feestdagen van de lidstaat waar het gerecht zich bevindt voor de berekening in aanmerking worden genomen. (29) Daar de doelstelling van deze verordening , namelijk de instelling van een uniforme, snelle en efficiënte procedure voor de inning van niet-betwiste geldvorderingen in de ganse Europese Unie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van de verordening beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (30) De voor de uitvoering van deze verordening noodzakelijke maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) . (31) Overeenkomstig artikel 3 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is gehecht, hebben het Verenigd Koninkrijk en Ierland schriftelijk kenbaar gemaakt dat zij wensen deel te nemen aan de aanneming en de toepassing van deze verordening. (32) Denemarken neemt overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gevoegd bij het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, niet deel aan de aanneming van deze verordening, zodat deze niet verbindend, noch van toepassing op Denemarken is, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel 1. Deze verordening heeft ten doel: 2. Deze verordening belet geenszins dat een eiser een vordering in de zin van artikel 4 geldend maakt met behulp van een andere procedure waarin het recht van een lidstaat of het Gemeenschapsrecht voorziet. Artikel 2 Werkingssfeer 1. Deze verordening is, in grensoverschrijdende zaken, van toepassing in burgerlijke en handelszaken, ongeacht de aard van het gerecht. Zij heeft in het bijzonder geen betrekking op fiscale zaken, douanezaken en bestuursrechtelijke zaken, of op de aansprakelijkheid van de staat wegens handelingen of omissies bij de uitoefening van het staatsgezag ("acta jure imperii"). 2. Deze verordening is niet van toepassing op: 3. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder "lidstaat" verstaan iedere lidstaat, behalve Denemarken. Artikel 3 Grensoverschrijdende zaken 1. In deze verordening wordt onder grensoverschrijdende zaak verstaan, een zaak waarin ten minste een van de partijen haar woonplaats of haar gewone verblijfplaats heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat van het aangezochte gerecht. 2. De woonplaats wordt bepaald overeenkomstig de artikelen 59 en 60 van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (8) . 3. Het grensoverschrijdende karakter van een zaak wordt bepaald naar het tijdstip waarop het verzoek om een Europees betalingsbevel overeenkomstig deze verordening bij het bevoegde gerecht wordt ingediend. Artikel 4 Europese betalingsbevelprocedure De Europese betalingsbevelprocedure wordt ingevoerd voor de inning van liquide geldvorderingen voor een specifiek bedrag, die opeisbaar zijn op het tijdstip waarop het verzoek om een Europees betalingsbevel wordt ingediend. Artikel 5 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1. "lidstaat van oorsprong": de lidstaat waar een Europees betalingsbevel wordt uitgevaardigd; 2. "lidstaat van tenuitvoerlegging": de lidstaat waar om tenuitvoerlegging van een Europees betalingsbevel wordt gevraagd; Artikel 6 Rechterlijke bevoegdheid 1. Voor de toepassing van deze verordening wordt de rechterlijke bevoegdheid bepaald volgens de ter zake geldende regels van het Gemeenschapsrecht, en met name Verordening (EG) nr. 44/2001. 2. Wanneer de vordering evenwel betrekking heeft op een overeenkomst gesloten door een persoon, de consument, voor een gebruik dat als niet-bedrijfsmatig of niet-beroepsmatig kan worden beschouwd, en de consument de verweerder is, zijn de gerechten van de lidstaat waar de verweerder woonplaats heeft in de zin van artikel 59 van Verordening (EG) nr. 44/2001, bij uitsluiting bevoegd. Artikel 7 Verzoek om een Europees betalingsbevel 1. Het verzoek om een Europees betalingsbevel wordt ingediend door middel van het standaardformulier A van bijlage I. 2. Het verzoek vermeldt: 3. In het verzoek verklaart de eiser dat de verstrekte inlichtingen naar zijn weten waarheidsgetrouw zijn, en erkent hij dat het opzettelijk afleggen van een valse verklaring aanleiding kan geven tot passende sancties naar het recht van de lidstaat van oorsprong. 4. In een bijlage bij het verzoek kan de eiser aan het gerecht aangeven dat hij bezwaar maakt tegen een overgang naar een gewone procedure in de zin van artikel 17 in geval van verweer door de verweerder. De eiser kan dit ook in een later stadium doen, doch in elk geval voordat het betalingsbevel wordt uitgevaardigd. 5. Het verzoek wordt ingediend op papieren drager of via elk ander communicatiemiddel, inclusief langs elektronische weg, dat door de lidstaat van oorsprong wordt aanvaard en dat bij het gerecht van oorsprong beschikbaar is. 6. Het verzoek wordt door de eiser of, in voorkomend geval, door zijn vertegenwoordiger ondertekend. Een overeenkomstig lid 5 langs elektronische weg ingediend verzoek wordt ondertekend overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen (9) . De elektronische handtekening wordt in de lidstaat van oorsprong erkend zonder dat verdere voorwaarden worden gesteld. Een dergelijke elektronische handtekening is evenwel niet vereist indien en voorzover er een alternatief elektronisch communicatiesysteem bij het gerecht van de lidstaat van oorsprong bestaat dat voor een bepaalde groep tevoren geregistreerde erkende gebruikers beschikbaar is en waarmee die gebruikers op een veilige manier kunnen worden geïdentificeerd. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van dergelijke communicatiesystemen. Artikel 8 Behandeling van het verzoek Het gerecht waarbij een verzoek om een Europees betalingsbevel is ingediend, onderzoekt zo spoedig mogelijk op basis van het aanvraagformulier of de in de artikelen 2, 3, 4, 6 en 7 gestelde eisen vervuld zijn en of de vordering gegrond lijkt. Dit onderzoek kan via een geautomatiseerde procedure worden uitgevoerd. Artikel 9 Aanvulling en correctie 1. Indien niet is voldaan aan de in artikel 7 gestelde eisen en tenzij de vordering kennelijk ongegrond of het verzoek niet-ontvankelijk is, biedt het gerecht de eiser de gelegenheid het verzoek aan te vullen of te corrigeren. Het gerecht gebruikt daartoe het standaardformulier B van bijlage II. 2. Wanneer het gerecht de eiser vraagt zijn verzoek aan te vullen of te corrigeren, geeft het aan welke termijn het in de gegeven omstandigheden passend acht. Het gerecht kan deze termijn naar eigen goeddunken verlengen. Artikel 10 Wijziging van het verzoek 1. Indien het verzoek slechts voor een deel aan de in artikel 8 gestelde eisen beantwoordt, stelt het gerecht de eiser daarvan in kennis met behulp van het standaardformulier C van bijlage III. De eiser wordt verzocht een voorstel voor een Europees betalingsbevel voor het door het gerecht gespecificeerde bedrag te aanvaarden of te weigeren en wordt in kennis gesteld van de gevolgen van zijn besluit. De eiser antwoordt door standaardformulier C dat hem door het gerecht is toegezonden, terug te sturen binnen een door het gerecht overeenkomstig artikel 9, lid 2, gestelde termijn. 2. Indien de eiser het voorstel van het gerecht aanvaardt, vaardigt het gerecht overeenkomstig artikel 12 een Europees betalingsbevel uit voor het door de eiser aanvaarde deel van het verzoek. De gevolgen met betrekking tot het resterende deel van het verzoek worden beheerst door het nationale recht. 3. Indien de eiser zijn antwoord niet toezendt binnen de door het gerecht gestelde termijn of het voorstel van het gerecht weigert, wordt het verzoek geheel afgewezen. Artikel 11 Afwijzing van het verzoek 1. Het gerecht wijst het verzoek af indien: De eiser wordt door middel van het standaardformulier D van bijlage IV in kennis gesteld van de redenen voor de afwijzing. 2. Tegen de afwijzing van het verzoek staan geen rechtsmiddelen open. 3. De afwijzing van het verzoek belet de eiser niet zijn vordering geldend te maken door middel van een nieuw verzoek om een Europees betalingsbevel of door middel van een andere procedure waarin het recht van een lidstaat voorziet. Artikel 12 Uitvaardiging van een Europees betalingsbevel 1. Indien de in artikel 8 genoemde voorwaarden vervuld zijn, vaardigt het gerecht door middel van het standaardformulier E van bijlage V zo spoedig mogelijk en normaliter binnen 30 dagen na de indiening van het verzoek een Europees betalingsbevel uit. De termijn van 30 dagen omvat niet de tijd die de eiser nodig heeft om zijn verzoek aan te vullen, te corrigeren of te wijzigen. 2. Het Europees betalingsbevel wordt uitgevaardigd samen met een afschrift van het verzoekformulier. Het bevat niet de door de eiser in de aanhangsels 1 en 2 bij formulier A verstrekte informatie. 3. In het Europees betalingsbevel wordt de verweerder meegedeeld dat hij de volgende mogelijkheden heeft: 4. In het Europees betalingsbevel wordt de verweerder ervan in kennis gesteld dat: 5. Het gerecht draagt er zorg voor dat het betalingsbevel overeenkomstig het nationale recht aan de verweerder betekend of ter kennis gebracht wordt volgens een methode die voldoet aan de minimumnormen van de artikelen 13, 14 en 15. Artikel 13 Betekening of kennisgeving met bewijs van ontvangst door de verweerder Het Europees betalingsbevel kan op een van de volgende wijzen aan de verweerder worden betekend of ter kennis gebracht, overeenkomstig het nationale recht van de staat waar de betekening of kennisgeving moet worden verricht: Artikel 14 Betekening of kennisgeving zonder bewijs van ontvangst door de verweerder 1. Het Europees betalingsbevel kan tevens op een van de volgende wijzen aan de verweerder worden betekend of ter kennis worden gebracht, overeenkomstig het nationale recht van de staat waar de betekening of kennisgeving moet worden verricht: 2. Voor de toepassing van deze verordening is betekening of kennisgeving overeenkomstig lid 1 niet toegestaan, indien het adres van de verweerder niet met zekerheid bekend is. 3. Betekening of kennisgeving overeenkomstig lid 1, onder a), b) , c) en d), blijkt uit: Artikel 15 Betekening of kennisgeving aan een vertegenwoordiger Betekening of kennisgeving overeenkomstig de artikelen 13 of 14 kan ook aan een vertegenwoordiger van de verweerder geschieden. Artikel 16 Verweer tegen een Europees betalingsbevel 1. De verweerder kan bij het gerecht van oorsprong een verweerschrift tegen het Europees betalingsbevel indienen door middel van het standaardformulier F van bijlage VI, dat hem samen met het Europees betalingsbevel wordt verstrekt. 2. Het verweerschrift wordt toegezonden binnen 30 dagen nadat het betalingsbevel aan de verweerder is betekend of ter kennis is gebracht. 3. In het verweerschrift vermeldt de verweerder dat hij de schuldvordering betwist, zonder gehouden te zijn te verklaren op welke gronden de betwisting berust. 4. Het verweerschrift wordt ingediend op papieren drager of via elk ander communicatiemiddel, inclusief langs elektronische weg, dat in de lidstaat van oorsprong wordt aanvaard en dat bij het gerecht van oorsprong beschikbaar is. 5. Het verweerschrift wordt door de verweerder of, in voorkomend geval, door zijn vertegenwoordiger ondertekend. Een overeenkomstig lid 4 langs elektronische weg ingediend verweerschrift wordt ondertekend overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Richtlijn 1999/93/EG. De elektronische handtekening wordt in de lidstaat van oorsprong erkend zonder dat verdere voorwaarden worden gesteld. Deze elektronische handtekening is evenwel niet vereist indien en voorzover er een alternatief elektronisch communicatiesysteem bij het gerecht van de lidstaat van oorsprong bestaat dat voor een bepaalde groep tevoren geregistreerde erkende gebruikers beschikbaar is en waarmee die gebruikers op een veilige manier kunnen worden geïdentificeerd. De bedoelde communicatiesystemen worden door de lidstaten aan de Commissie ter kennis gebracht. Artikel 17 Gevolgen van de indiening van een verweerschrift 1. Indien binnen de in artikel 16, lid 2, gestelde termijn een verweerschrift is ingediend, wordt de procedure volgens het gewone burgerlijk procesrecht voortgezet voor de bevoegde gerechten van de lidstaat van oorsprong, tenzij de eiser, overeenkomstig artikel 7, lid 4, uitdrukkelijk heeft verzocht de procedure in dat geval te staken. Indien de eiser zijn vordering door middel van de Europese betalingsbevelprocedure geldend heeft gemaakt, laat het nationaal recht zijn positie in de daaropvolgende gewone procedure onverlet. 2. De overgang naar de gewone procedure in de zin van lid 1 wordt beheerst door het recht van de lidstaat van oorsprong. 3. Aan de eiser wordt medegedeeld of de verweerder een verweerschrift heeft ingediend en of er naar een gewone procedure wordt overgegaan. Artikel 18 Uitvoerbaarheid 1. Indien binnen de in artikel 16, lid 2, gestelde termijn, met inachtneming van een redelijke tijdspanne met het oog op de aankomst van een verweerschrift, geen verweerschrift is ingediend, verklaart het gerecht van oorsprong het Europees betalingsbevel onverwijld uitvoerbaar door middel van het standaardformulier G van bijlage VII. Het gerecht van oorsprong verifieert de datum van betekening of kennisgeving. 2. Onverminderd lid 1 worden de formele voorwaarden waaronder het bevel uitvoerbaar wordt, beheerst door het recht van de lidstaat van oorsprong. 3. Het gerecht zendt het uitvoerbare Europees betalingsbevel aan de eiser. Artikel 19 Afschaffing van het exequatur Het Europees betalingsbevel dat in de lidstaat van oorsprong uitvoerbaar is geworden, wordt in de andere lidstaten erkend en ten uitvoer gelegd zonder dat een uitvoerbaarverklaring vereist is en zonder de mogelijkheid van verzet tegen de erkenning. Artikel 20 Heroverweging in uitzonderingsgevallen 1. De verweerder heeft het recht om, na het verstrijken van de in artikel 16, lid 2, gestelde termijn, het bevoegde gerecht van de lidstaat van oorsprong om heroverweging van het Europees betalingsbevel te verzoeken, als aan de volgende voorwaarden is voldaan: en of mits hij in beide gevallen onverwijld handelt. 2. Na het verstrijken van de in artikel 16, lid 2 gestelde termijn, heeft de verweerder tevens het recht om het bevoegde gerecht in de lidstaat van oorsprong om heroverweging van het Europees betalingsbevel te verzoeken, indien het Europees betalingsbevel kennelijk ten onrechte is toegekend, gelet op de voorschriften van deze verordening, of vanwege andere uitzonderlijke omstandigheden. 3. Indien het gerecht het verzoek van de verweerder weigert omdat geen van de in de leden 1 en 2 bedoelde heroverwegingsgronden van toepassing is, blijft het Europees betalingsbevel van kracht. Indien het gerecht besluit dat heroverweging om een van de in de leden 1 en 2 bedoelde redenen gegrond is, is het Europees betalingsbevel nietig. Artikel 21 Tenuitvoerlegging 1. Onverminderd de bepalingen van deze verordening worden de tenuitvoerleggingsprocedures beheerst door het recht van de lidstaat van tenuitvoerlegging. Het Europees betalingsbevel dat uitvoerbaar is geworden, wordt onder dezelfde voorwaarden ten uitvoer gelegd als een uitvoerbare beslissing die in de lidstaat van tenuitvoerlegging is gegeven. 2. Om tenuitvoerlegging in een andere lidstaat te verkrijgen, verstrekt de eiser aan de bevoegde tenuitvoerleggingsautoriteiten in die lidstaat de volgende stukken: 3. Van de eiser die in een lidstaat de tenuitvoerlegging verlangt van het in een andere lidstaat uitgevaardigd Europees betalingsbevel, mag geen zekerheid, borg of pand, in welke vorm ook, worden gevraagd op grond van het feit dat hij een buitenlandse onderdaan is of zijn woon- of verblijfplaats niet in de lidstaat van tenuitvoerlegging heeft. Artikel 22 Weigering van tenuitvoerlegging 1. De tenuitvoerlegging wordt op verzoek van de verweerder door het bevoegde gerecht in de lidstaat van tenuitvoerlegging geweigerd, indien het Europees betalingsbevel onverenigbaar is met een in een lidstaat of in een derde land gegeven eerdere beslissing of eerder bevel, op voorwaarde dat: 2. De tenuitvoerlegging wordt desgevraagd tevens geweigerd, indien en voor zover de verweerder het in het Europees betalingsbevel vastgestelde bedrag aan de eiser heeft betaald. 3. In geen geval wordt in de lidstaat van tenuitvoerlegging de juistheid van het Europees betalingsbevel onderzocht. Artikel 23 Opschorting of beperking van de tenuitvoerlegging Indien de verweerder overeenkomstig artikel 20 om heroverweging heeft verzocht, kan het bevoegde gerecht in de lidstaat van tenuitvoerlegging, op verzoek van de verweerder: Artikel 24 Vertegenwoordiging in rechte Vertegenwoordiging door een advocaat of een andere beoefenaar van een juridisch beroep is niet verplicht Artikel 25 Gerechtskosten 1. De totale gerechtskosten van de Europese betalingsbevelprocedure en van de gewone civielrechtelijke procedure die volgt op de indiening van een verweerschrift tegen het Europees betalingsbevel in een lidstaat, mogen niet hoger zijn dan de gerechtskosten van een gewone civielrechtelijke procedure waaraan in die lidstaat geen Europese betalingsbevelprocedure is voorafgegaan. 2. Voor de toepassing van deze verordening omvatten de gerechtskosten de aan het gerecht te betalen vergoedingen en kosten, waarvan het bedrag overeenkomstig het nationale recht wordt vastgesteld. Artikel 26 Verhouding tot het nationale procesrecht Niet uitdrukkelijk in deze verordening geregelde procedurekwesties worden beheerst door het nationale recht. Artikel 27 Verhouding tot Verordening (EG) nr. 1348/2000 Deze verordening laat onverlet de toepassing van Verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (10) . Artikel 28 Informatie over de kosten van betekening of kennisgeving en over de tenuitvoerlegging De lidstaten werken samen om het publiek en de beroepskringen voor te lichten omtrent: meer bepaald via het Europees justitieel netwerk in burgerlijke en handelszaken, dat is opgericht bij Beschikking 2001/470/EG van de Raad van 28 mei 2001 (11) . Artikel 29 Informatie over rechterlijke bevoegdheid, heroverwegingsprocedures, communicatiemiddelen en talen 1. Uiterlijk ... (12) doen de lidstaten de Commissie mededeling van De lidstaten stellen de Commissie in kennis van iedere wijziging van deze informatie. 2. De Commissie maakt de overeenkomstig lid 1 meegedeelde informatie openbaar door bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie of door enig ander passend middel. Artikel 30 Wijzigingen van de bijlagen De in de bijlagen opgenomen standaardformulieren worden bijgewerkt of technisch aangepast volgens de in artikel 31, lid 2, bedoelde procedure waarbij volledige overeenstemming met de bepalingen van deze verordening is gegarandeerd. Artikel 31 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 75 van Verordening (EG) nr. 44/2001 ingestelde comité. 2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4 en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit . Artikel 32 Evaluatie Uiterlijk op … (13) dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een uitvoerig verslag in over de werking van de Europese betalingsbevelprocedure. Dat verslag bevat een evaluatie van de werking van de procedure en een uitvoerige effectbeoordeling voor elke lidstaat. Daartoe en om te waarborgen dat naar behoren rekening wordt gehouden met de beste praktijken in de Europese Unie en dat deze de beginselen van betere wetgeving weerspiegelen, verstrekken de lidstaten de Commissie informatie over de grensoverschrijdende werking van het Europees betalingsbevel. Deze informatie heeft betrekking op de gerechtskosten, de duur van de procedure, de doelmatigheid, de gebruiksvriendelijkheid en de interne betalingsbevelprocedures van de lidstaten. Dit verslag gaat zonodig vergezeld van voorstellen tot wijziging van deze verordening. Artikel 33 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van … (14) * met uitzondering van de artikelen 28, 29, 30 en 31, die met ingang van … (15) ** van toepassing zijn. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in de lidstaten overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Verzoek om een Europees betalingsbevel Formulier A Artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. …/2006 (16) van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure Gelieve de richtsnoeren op de laatste bladzijde te raadplegen alvorens dit formulier in te vullen Er zij in het bijzonder gewezen op het feit dat dit formulier moet worden ingevuld in de taal of één van de talen die aanvaard wordt/worden door het aangezochte gerecht. Het formulier is beschikbaar in alle officiële talen van de Europese Unie; dit helpt u het formulier in de vereiste taal in te vullen. 1. Gerecht Gerecht Adres Postcode Stad Land Zaaknummer (in te vullen door het gerecht) Door het gerecht ontvangen 2. Partijen en hun vertegenwoordigers Codes: 01 Eiser 03 Vertegenwoordiger van de eiser * 05 Wettelijk gemachtigde vertegenwoordiger van de eiser ** 02 Verweerder 04 Vertegenwoordiger van de verweerder * 06 Wettelijke gemachtigde vertegenwoordiger van de verweerder ** Code Naam, voornaam / Bedrijfsnaam Identificatiecode (indien van toepassing) Adres Postcode Stad Land Telefoon *** Fax *** E-mail *** Activiteit *** Andere gegevens *** Code Naam, voornaam / Bedrijfsnaam Identificatiecode (indien van toepassing) Adres Postcode Stad Land Telefoon *** Fax *** E-mail *** Activiteit *** Andere gegevens *** Code Naam, voornaam / Bedrijfsnaam Identificatiecode (indien van toepassing) Adres Postcode Stad Land Telefoon *** Fax *** E-mail *** Activiteit *** Andere gegevens *** Code Naam, voornaam / Bedrijfsnaam Identificatiecode (indien van toepassing) Adres Postcode Stad Land Telefoon *** Fax *** E-mail *** Activiteit *** Andere gegevens *** * bv. advocaat ** bv. ouder, voogd, directeur *** facultatief 3. Gronden voor de bevoegdheid van de rechterlijke instantie Codes: 01 01 Woonplaats van de (mede)verweerder 02 02 Plaats van uitvoering van de desbetreffende verbintenis 03 03 Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan 04 04 Indien een geschil voortvloeit uit activiteiten van een filiaal, agentschap of andere vestiging, de plaats waar het filiaal, het agentschap of de andere vestiging is gevestigd 05 05 Woonplaats van de trust 06 06 Indien een geschil ontstaat over de betaling van een beloning voor de redding van een lading of vracht, de plaats van het gerecht op gezag waarvan de lading of de vracht is of kon worden tegengehouden 07 07 Woonplaats van de polishouder, verzekerde of begunstigde in verzekeringszaken 08 08 Woonplaats van de consument 09 09 Plaats waar de werknemer zijn werkzaamheden verricht 10 10 Plaats van vestiging van het bedrijf waar de werknemer werkzaam is 11 11 Plaats waar het onroerend goed is gelegen 12 12 Door de partijen overeengekomen keuze van het gerecht 1 13 Woonplaats van de onderhoudsgerechtigde 13 14 Andere grond (gelieve te specifiëren) Code Nadere gegevens alleen voor code 14 4. Grensoverschrijdend karakter van de zaak Codes: 01 België 02 Tsjechische Republiek 03 Duitsland 04 Estland 05 Griekenland 06 Spanje 07 Frankrijk 08 Ierland 09 Italië 10 Cyprus 11 Letland 12 Litouwen 13 Luxemburg 14 Hongarije 15 Malta 16 Nederland 17 Oostenrijk 18 Polen 19 Portugal 20 Slovenië 21 Slowakije 22 Finland 23 Zweden 24 Verenigd Koninkrijk 25 ander (gelieve te specifiëren) Woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats van de eiser Woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats van de verweerder Land van het gerecht 5. Bankgegevens (facultatief) 5.1 Betaling van de gerechtskosten door de eiser Codes: 01 Via bankoverschrijving 02 Via kredietkaart 03 Inning via de bankrekening van de eiser door het gerecht 04 Rechtsbijstand 05 andere betaalwijze (gelieve te specifiëren) In geval van code 02 of 03 gelieve de bankgegevens in aanhangsel 1 in te vullen Code Gelieve te specifiëren in geval van code 05 5.2 Betaling door de verweerder van het vastgestelde bedrag Rekeninghouder Banknaam (BIC) of andere relevante bankcode Rekeningnummer Internationaal bankrekeningnummer (IBAN) EUR Euro CYP Cyprisch pond CZK Tsjechische kroon EEK Estlandse kroon GBP Brits pond HUF Hongaarse forint LTL Litouwse litas LVL Letse lati MTL Maltese lire PLN Poolse zloty SEK Zweedse kroon SIT Sloveense tolar SKK Slovaakse kroon Andere (volgens international bankingcode) 6. Hoofdvordering Valuta Totale waarde van de hoofdvordering, exclusief rente en kosten De vordering heeft betrekking op (Code 1) 01 01 Verkoopovereenkomst 02 02 Huurovereenkomst - roerend goed 03 03 Huurovereenkomst - onroerend goed 04 04 Huurovereenkomst - bedrijfshuur 05 05 Dienstencontract - elektriciteit, gas, water, telefoon 06 06 Dienstencontract - medische diensten 07 07 Dienstencontract - vervoer 08 08 Dienstencontract - juridisch, fiscaal, technisch advies 09 09 Dienstencontract - hotel, restaurant 10 10 Dienstencontract - reparatie 11 11 Dienstencontract - makelarij 12 12 Dienstencontract - andere (nader aangeven) 13 13 Bouwcontract 14 14 Verzekeringscontract 15 15 Lening 16 16 Garantie of andere zekerheid 17 17 Niet-contractuele verbintenissen als deze het voorwerp zijn van een akkoord tussen de partijen of een schuldbekentenis (bijvoorbeeld schade, ongerechtvaardigde verrijking) 18 18 Vorderingen uit hoofde van gemeenschappelijke eigendom van goederen 19 19 Schade - contract 20 20 Abonnement (krant, tijdschrift) 21 21 Lidmaatschapskosten 22 22 Arbeidscontract 23 23 Minnelijke schikking 24 24 Onderhoudscontract 25 25 Andere (gelieve te specifiëren) Aangevoerde omstandigheden (Code 2) 30 30 Niet-betaling 31 31 Onvoldoende betaling 32 32 Laattijdige betaling 33 33 Niet-levering van goederen of diensten 34 34 Levering van goederen met gebreken of diensten van slechte kwaliteit 35 35 Goed of dienst niet in overeenstemming met de bestelling 36 36 Ander (gelieve te specifiëren) Andere gegevens (Code 3) 40 40 Plaats van aankoop 41 41 Plaats van levering 42 42 Datum van aankoop 43 43 Datum van levering 44 44 Soort goed(eren) of dienst(en) 45 45 Adres van het onroerend goed 46 46 In geval van een lening, doel: consumentenkrediet 47 47 In geval van een lening, doel: hypothecair krediet 48 48 Ander (gelieve te specifiëren) ID 1 Code 1 Code 2 Code 3 Toelichting Datum* (of periode) Bedrag ID 2 Code 1 Code 2 Code 3 Toelichting Datum* (of periode) Bedrag ID 3 Code 1 Code 2 Code 3 Toelichting Datum* (of periode) Bedrag ID 4 Code 1 Code 2 Code 3 Toelichting Datum* (of periode) Bedrag * Formaat datum: dag/maand/jaar De vordering is gecedeerd aan de eiser door (indien van toepassing) Naam, voornaam/ bedrijfsnaam Identificatiecode (indien van toepassing) Straat, nummer en/of postbus Postcode Stad Land Aanvullende gegevens voor vorderingen in verband met consumentencontracten (indien van toepassing) De vordering heeft betrekking op zaken in verband met consumentencontracten ja nee Zo ja, is de verweerder de consument Ja nee Zo ja, heeft de verweerder zijn woonplaats in de lidstaat waar het gerecht wordt ingeschakeld in de zin van artikel 59 van Verordening (EG) nr. 44/2001 ja nee 7. Rente Codes (cijfer met letter combineren): 1 Wettelijk 2 Contractueel 3 Kapitalisatie van de rente 4 Rentevoet van een lening ** 5 Door de eiser berekend bedrag 6 ander*** A jaarlijks B halfjaarlijks C per kwartaal D maandelijks E ander *** ID * Code Rentevoet (%) % boven de basisrente (ECB) op (bedrag) Vanaf tot ID * Code Rentevoet (%) % boven de basisrente (ECB) op (bedrag) Vanaf tot ID * Code Rentevoet (%) % boven de basisrente (ECB) op (bedrag) Vanaf tot ID * Code Rentevoet (%) % boven de basisrente (ECB) op (bedrag) Vanaf tot ID * Gelieve te specifiëren in geval van code 6 en/of E * Overeenkomstige identificatie van de vordering invullen. ** Aangegaan door een eiser voor een bedrag dat ten minste gelijk is aan het bedrag van de hoofdsom. *** Gelieve te specifiëren. 8. Contractuele sancties (indien van toepassing) Bedrag gelieve te specifiëren 9. Kosten (indien van toepassing) Codes: 01 Gerechtskosten 02 Andere (gelieve te specifiëren) Code Nadere gegevens alleen voor code 02 Valuta Bedrag Code Nadere gegevens alleen voor code 02 Valuta Bedrag Code Nadere gegevens alleen voor code 02 Valuta Bedrag Code Nadere gegevens alleen voor code 02 Valuta Bedrag 10. Beschikbaar bewijs om de vordering te staven: Codes: 01 Schriftelijk bewijs 02 Getuigenbewijs 03 Deskundigenbewijs 04 Inspectie van een voorwerp of locatie 05 Andere (gelieve te specifiëren) ID * Code Beschrijving van het bewijs Datum (dag/maand/jaar) ID * Code Beschrijving van het bewijs Datum (dag/maand/jaar) ID * Code Beschrijving van het bewijs Datum (dag/maand/jaar) ID * Code Beschrijving van het bewijs Datum (dag/maand/jaar) * Overeenkomstige identificatie van de vordering invullen 11. Aanvullende verklaringen en nadere informatie (indien nodig) Ik verzoek hierbij het gerecht de verweerder(s) te bevelen om aan de eiser(s) de som van de bovengenoemde hoofdvordering te betalen, inclusief, waar van toepassing, rente, contractuele boeten en kosten. Hierbij verklaar ik dat de informatie naar beste weten en naar waarheid is verstrekt. Ik ben mij ervan bewust dat de verstrekking van valse informatie kan leiden tot sancties uit hoofde van het recht van de lidstaat van oorsprong. Gedaan te Datum (dag/maand/jaar) Handtekening en eventueel stempel Aanhangsel 1 bij het verzoek om een Europees betalingsbevel Bankgegevens met het oog op betaling van de gerechtskosten door de eiser Zaaknummer (in te vullen indien de bijlage niet tezamen met het verzoekformulier aan het gerecht wordt toegezonden) Codes: 02 Via kredietkaart 03 Inning via de bankrekening van de eiser door het gerecht 04 Rechtsbijstand Code Rekeninghouder / Kaarthouder Banknaam (BIC) of andere relevante bankcode / Kredietkaartonderneming Rekeningnummer / Kredietkaartnummer Internationaal bankrekeningnummer (IBAN) / Vervaldatum en veiligheidsnummer van de kredietkaart Aanhangsel 2 bij het verzoek om een Europees betalingsbevel 1.1. Bezwaar tegen een overgang naar een gewone procedure Zaaknummer (in te vullen indien de bijlage niet tezamen met het verzoekformulier aan het gerecht wordt toegezonden) Gedaan te Datum (dag/maand/jaar) Handtekening en eventueel stempel RICHTSNOEREN VOOR DE INVULLING VAN HET FORMULIER Belangrijke informatie Dit formulier moet worden ingevuld in de taal of in één van de talen van het aangezochte gerecht. Het formulier is beschikbaar in alle officiële talen van de Europese Unie. Dit kan u helpen het formulier in de vereiste taal in te vullen. Indien de verweerder een verweerschrift tegen uw vordering indient, wordt de procedure voor de bevoegde gerechten voortgezet volgens de regels van het gewone burgerlijk procesrecht. Indien u in dat geval de procedure wenst te staken, dient u tevens aanhangsel 2 bij dit formulier in te vullen. Dit aanhangsel moet het gerecht bereiken voordat het Europees betalingsbevel wordt uitgevaardigd. Indien het verzoek betrekking heeft op een vordering tegen een consument in verband met een consumentencontract, moet het worden ingediend bij het bevoegde gerecht van de lidstaat waar de consument woonplaats heeft. In andere gevallen moet het verzoek worden ingediend bij het gerecht dat bevoegd is overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EG) nr. 44/2001 betreffende de rechterlĳke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlĳke en handelszaken. Informatie over de voorschriften inzake rechterlijke bevoegdheid vindt u in de Europese justitiële atlas (http://europa.eu.int/comm/ justice_home/ejn). Opgelet: u dient het formulier op de laatste bladzijde te ondertekenen en correct te dateren, met vermelding van uw achternaam en voornaam in hoofdletters. Richtsnoeren Aan het begin van elk onderdeel staan specifieke codes die in voorkomend geval in het passende vak moeten worden ingevoegd. 1. Gerecht Bij de keuze van het gerecht dient u de gronden voor de bevoegdheid van het gerecht in overweging te nemen. 2. De partijen en hun vertegenwoordigers In dit veld moeten de partijen en hun eventuele vertegenwoordigers worden vermeld in overeenstemming met de op het formulier opgegeven codes. Het vak [identificatiecode] verwijst naar het speciale nummer waarover advocaten in bepaalde lidstaten beschikken voor elektronische communicatie met het gerecht (zie artikel. 7, lid 6, tweede alinea van Verordening (EG) nr. .../2006) (17) , het inschrijvingsnummer van bedrijven of enigerlei identificatienummer dat van toepassing is op natuurlijke personen. Het vak [Andere gegevens] kan eventuele andere informatie bevatten waarmee de persoon kan worden geïdentificeerd (bijvoorbeeld geboortedatum, positie van de bedoelde persoon in het betrokken bedrijf). Indien er meer dan vier partijen en/of vertegenwoordigers zijn, gebruik dan veld [11]. 3. Gronden voor de bevoegdheid van het gerecht Zie bovenstaande "Belangrijke informatie". 4. Grensoverschrijdend karakter van de zaak Om deze Europese betalingsbevelprocedure te kunnen gebruiken, moeten in ten minste twee van de vakken in dit veld verschillende staten worden vermeld. 5. Bankgegevens (facultatief) In veld [5.1] kunt u het gerecht meedelen hoe u de gerechtskosten zult betalen. Opgelet: wellicht zijn niet alle in dit veld genoemde betaalwijzen mogelijk bij het gerecht waarbij u dit verzoek indient. U zult moeten navragen welke betaalwijze door het gerecht wordt geaccepteerd. Daartoe kunt u contact opnemen met het betrokken gerecht of de website van het Europees justitieel netwerk in burgerlijke en handelszaken consulteren (http://europa.eu.int/comm/justice_home/ejn ). Indien u met een kredietkaart wenst te betalen of het gerecht machtigt om de gerechtskosten van uw rekening te laten afschrijven, moet u in bijlage I bij dit formulier de benodigde kredietkaart-/bankgegevens invullen. In veld [5.2] kunt u aangeven op welke wijze u door de verweerder wenst te worden betaald. Indien u via een bankoverschrijving wenst te worden betaald, dient u de benodigde bankgegevens in te vullen. 6. Hoofdvordering In dit veld moet u met behulp van de op het formulier vermelde codes een beschrijving geven van de hoofdvordering en van de omstandigheden die aan de vordering ten grondslag liggen. Elke vordering moet in het vak [ID] worden geïdentificeerd met de nummers 1 tot en met 4. Elke vordering moet worden beschreven op de regel van het vak naast het ID-nummer, door de toepasselijke nummers voor code 1, code 2 en code 3 in te vullen. Indien u meer plaats nodig hebt, gelieve veld [11] te gebruiken. Het vak [Datum (of periode)] verwijst bijvoorbeeld naar de datum van het contract of het schadebrengende feit of naar de huurtermijn. 7. Rente Indien er rente wordt verlangd, moet dit voor iedere vordering worden vermeld, zoals aangegeven in veld [6] met behulp van de op het formulier vermelde codes. De code moet zowel het desbetreffende cijfer (eerste rij van de codes) als de desbetreffende letter (tweede rij van de codes) bevatten. Bijvoorbeeld als de rentevoet contractueel is overeengekomen en jaarlijks wordt vastgesteld, is de code 02A. Indien er rente wordt verlangd tot aan de beslissing van het gerecht, moet het laatste vak [tot] worden opengelaten. Code 01 verwijst naar een wettelijk vastgestelde rentevoet. Code 02 verwijst naar een door de partijen overeengekomen rente. Als u code 03 gebruikt (kapitalisatie van rente), moet het vermelde bedrag de grondslag voor de resterende termijn zijn. Kapitalisatie van rente betekent dat de aangegroeide rente bij de hoofdsom wordt opgeteld en in aanmerking wordt genomen voor de berekening van de verdere rente. Bij handelstransacties als bedoeld in Richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties is de wettelijke rentevoet de rentevoet die door de Europese Centrale Bank wordt gehanteerd voor haar meest recente basisherfinancieringstransactie vóór de eerste kalenderdag van het betreffende halfjaar (de referentierentevoet), vermeerderd met ten minste 7 procentpunten. Voor lidstaten die niet aan de derde fase van de Economische en Monetaire Unie deelnemen, is de referentierentevoet de op nationaal niveau (bijvoorbeeld door de nationale centrale bank) vastgestelde equivalente rentevoet. In beide gevallen is gedurende de eerstvolgende zes maanden de referentierentevoet van toepassing op de eerste kalenderdag van het betrokken halfjaar (zie artikel 3, lid 1, onder d), van Richtlijn 2000/35/EG). Met de "basisrente (ECB)" wordt de door de Europese Centrale Bank voor haar basisherfinancieringstransacties gehanteerde rentevoet bedoeld. 8. Contractuele boetes (indien van toepassing) 9. Kosten (indien van toepassing) Indien er een terugbetaling van kosten wordt verlangd, moeten die worden beschreven met behulp van de op het formulier vermelde codes. Het vak [nadere gegevens] moet alleen worden gebruikt voor code 02, wanneer terugbetaling van andere kosten dan gerechtskosten wordt verlangd. Het kan onder meer gaan om kosten voor de vertegenwoordiger van een indiener van een vordering of om buitengerechtelijke kosten. Indien u verzoekt om terugbetaling van het indieningsrecht maar het precieze bedrag daarvan niet kent, moet u het vak [Code] (01) invullen, maar kunt u het vak [Bedrag] openlaten; dat veld zal door het gerecht worden ingevuld. 10. Beschikbaar bewijs om de vordering te staven In dit veld moet het beschikbare bewijs ter staving van iedere vordering worden vermeld met behulp van de op het formulier vermelde codes. Het vak [Beschrijving van het bewijs] moet bijvoorbeeld de titel, de naam en/of het referentienummer van het betrokken document, het op het betrokken document vermelde bedrag, en/of de naam van de getuige of de deskundige bevatten. 11. Aanvullende verklaringen en nadere informatie (indien nodig) U kunt dit veld gebruiken als u meer ruimte nodig heeft voor een of meer van de bovenstaande velden, of, indien nodig, om nuttige aanvullende informatie aan het gerecht te verstrekken. Zo moet u bijvoorbeeld, wanneer meerdere verweerders elk aansprakelijk zijn voor een deel van de vordering, hier de afzonderlijke, door de verschillende verweerders verschuldigde bedragen vermelden. Aanhangsel 1 Hier moet u de gegevens van uw kredietkaart of bankrekening invullen indien u de gerechtskosten met een kredietkaart wil betalen of het gerecht machtigt om de gerechtskosten van uw bankrekening te laten afschrijven. Opgelet: wellicht zijn niet alle in dit veld genoemde betaalwijzen mogelijk bij het gerecht waarbij u dit verzoek indient. De in aanhangsel 1 verstrekte informatie wordt niet naar de verweerder doorgestuurd. Aanhangsel 2 Hier moet u het gerecht meedelen dat u de procedure wenst te staken indien de verweerder de vordering betwist. Indien u deze informatie naar het gerecht stuurt nadat u het indieningsformulier hebt toegezonden, dient u het door het gerecht toegekende zaaknummer te vermelden. De in aanhangsel 2 verstrekte informatie wordt niet naar de verweerder doorgestuurd. BIJLAGEN II TOT EN MET VII Bijlagen ongewijzigd. Zie Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad 7535/3/06. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (6236/3/2006 – C6-0273/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0471 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2006)0228 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0341/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (6237/3/2006 – C6-0274/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0474 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2006)0236 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0344/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (9575/1/2006 – C6-0316/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0116 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0342/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 25 oktober 2006 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2006/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling voor de periode 2007-2013 van het programma "Europa voor de burger" ter bevordering van een actief Europees burgerschap HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 151 en 308, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Verdrag stelt een burgerschap van de Unie in dat het nationale burgerschap van de respectieve lidstaten aanvult. Dit burgerschap vormt een belangrijk element bij de versterking en de bescherming van het proces van Europese integratie. (2) De Gemeenschap moet de burgers ten volle doordringen van hun Europees burgerschap, de voordelen daarvan en de rechten en plichten, die met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en omwille van de samenhang moeten worden bevorderd. (3) De Europese burgers moeten vooral dringend volledig bewust worden gemaakt van hun burgerschap van de Europese Unie in de context van de brede bezinning over de toekomst van Europa die door de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 juni 2005 op gang is gebracht. Het programma "Europa voor de burger" dient derhalve andere in deze context gelanceerde initiatieven aan te vullen doch niet te overlappen. (4) Om ervoor te zorgen dat de burgers de Europese integratie ten volle steunen, moet meer nadruk worden gelegd op hun gemeenschappelijke waarden, geschiedenis en cultuur als sleutelelementen van hun lidmaatschap van een samenleving die is gebaseerd op vrijheid, democratie en eerbiediging van de mensenrechten, culturele verscheidenheid, verdraagzaamheid en solidariteit, overeenkomstig het op 7 december 2000 afgekondigde Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (6) . (5) De bevordering van actief burgerschap is een essentieel element voor de versterking van de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en intolerantie, maar ook van de samenhang en de ontwikkeling van de democratie. (6) In het kader van de voorlichtings- en communicatiestrategie van de EU moet gezorgd worden voor een brede bekendheid en een grote impact van de via het programma ondersteunde activiteiten. (7) Om Europa dichter bij de burger te brengen en de burger de kans te geven ten volle aan de opbouw van een steeds hechter Europa deel te nemen, moeten alle onderdanen van de deelnemende landen en eenieder die daar legaal verblijft worden aangesproken en bij transnationale uitwisselingen en samenwerkingsactiviteiten worden betrokken, wat zal bijdragen tot de ontwikkeling van het besef gemeenschappelijke Europese idealen te koesteren. (8) Het Europees Parlement stelde in een resolutie, aangenomen in 1988, dat het wenselijk is een grote inspanning te leveren om de betrekkingen tussen de burgers van de diverse lidstaten te intensiveren en dat specifieke steun van de Europese Unie voor de totstandkoming van jumelages tussen gemeenten of steden van verschillende landen van de Gemeenschap zowel gemotiveerd als gewenst is. (9) De Europese Raad heeft meermaals erkend dat de Europese Unie en haar instellingen dichter bij de burgers van de lidstaten moeten worden gebracht. Hij heeft de instellingen van de Unie aangemoedigd een open, transparante en regelmatige dialoog met de georganiseerde civiele samenleving te voeren en te cultiveren en aldus de participatie van de burgers aan het openbare leven en de besluitvorming te bevorderen en de nadruk te leggen op de door de burgers van Europa gedeelde essentiële waarden. (10) Bij Besluit 2004/100/EG van 26 januari 2004 heeft de Raad een communautair actieprogramma ter bevordering van actief Europees burgerschap (civic participation) (7) ingesteld, waarin wordt bevestigd dat een permanente dialoog met maatschappelijke organisaties en gemeenten moet worden bevorderd en de actieve betrokkenheid van de burgers moet worden gesteund. (11) Burgerprojecten met een transnationale en sectoroverschrijdende dimensie zijn belangrijke instrumenten om de burger te bereiken en het Europees bewustzijn, Europese politieke integratie, sociale insluiting en wederzijds begrip te bevorderen. (12) Europese, nationale, regionale en lokale maatschappelijke organisaties zijn belangrijke instrumenten om de burger actief bij de samenleving te betrekken en leveren een bijdrage tot het consolideren van alle aspecten van het openbare leven. Tevens fungeren zij als tussenschakels tussen Europa en zijn burgers. Hun transnationale samenwerking moet daarom worden bevorderd en aangemoedigd. (13) Europese organisaties die onderzoek naar het overheidsbeleid doen, kunnen het debat op Europees vlak met ideeën en standpunten voeden. Het verdient derhalve aanbeveling om, als tussenschakel tussen de Europese instellingen en de burgers, activiteiten te steunen die een afspiegeling vormen van hun wil om een Europese identiteit en een Europees burgerschap te creëren, door het vaststellen van procedures met transparante criteria ter bevordering van netwerken voor informatieverschaffing en -uitwisseling. (14) Het is ook van belang om de actie voort te zetten die de Europese Unie heeft ondernomen in het kader van Besluit nr. 792/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter ondersteuning van organisaties die op Europees niveau op cultuurgebied actief zijn (8) , teneinde de belangrijkste plaatsen en archieven in verband met de deportaties te beschermen en de herinnering hieraan levend te houden; met die aanpak kan worden voorkomen dat de volle omvang en de tragische gevolgen van de Tweede Wereldoorlog in de vergetelheid raken en kan een universeel historisch besef worden bevorderd, zodat het verleden kan worden verwerkt en aan de toekomst kan worden gebouwd. (15) In de door de Europese Raad van Nice op van 7 tot 9 december 2000 aangenomen verklaring inzake sport werd gewezen op het volgende: "ook al beschikt de Gemeenschap niet over rechtstreekse bevoegdheden op dit gebied, toch moet zij bij haar optreden uit hoofde van de verschillende Verdragsbepalingen rekening houden met de maatschappelijke, educatieve en culturele functie van de sport". (16) Er moet bijzondere aandacht worden geschonken aan een evenwichtige vertegenwoordiging van burgers en maatschappelijke organisaties uit alle lidstaten in transnationale projecten en activiteiten. (17) De kandidaat-lidstaten en de EVA-landen die partij zijn bij de EER-Overeenkomst, worden als mogelijke deelnemers aan communautaire programma's erkend in overeenstemming met de met hen gesloten overeenkomsten. (18) De Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003 heeft zijn goedkeuring gehecht aan "de agenda voor de Westelijke Balkan: op weg naar Europese integratie", waarin de landen van de Westelijke Balkan worden uitgenodigd aan communautaire programma's en agentschappen deel te nemen. De landen van de Westelijke Balkan moeten daarom worden erkend als mogelijke deelnemers aan communautaire programma's. (19) Het programma moet regelmatig en op onafhankelijke wijze samen met de Commissie en de lidstaten worden gecontroleerd en geëvalueerd, zodat de aanpassingen kunnen worden aangebracht die nodig zijn om de maatregelen naar behoren uit te voeren. (20) In de procedures voor monitoring en evaluatie van het programma moet gebruik gemaakt worden van doelstellingen en indicatoren die specifiek, meetbaar, haalbaar en relevant zijn en waarvoor een termijn is vastgesteld. (21) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (9) (hierna het Financieel Reglement genoemd) en Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (10) , die de financiële belangen van de Europese Gemeenschap beschermen, moeten worden toegepast onder betrachting van eenvoud en samenhang bij de keuze van de begrotingsinstrumenten, beperking van het aantal gevallen waarin de Commissie rechtstreeks verantwoordelijk is voor de uitvoering en het beheer van de begrotingsinstrumenten, en evenredigheid tussen de hoogte van de middelen en de administratieve lasten voor de besteding ervan. (22) Er moeten ook passende maatregelen worden genomen om onregelmatigheden en fraude te voorkomen en verloren gegane, ten onrechte betaalde of verkeerd bestede middelen terug te vorderen. (23) Overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer kan de uitvoering van het programma worden vereenvoudigd door gebruik te maken van financiering met forfaitaire bedragen, met betrekking tot ofwel de steun die aan deelnemers aan het programma wordt verleend ofwel communautaire steun voor de structuren die op nationaal niveau voor de administratie van het programma zijn opgericht. (24) Dit besluit stelt voor de gehele duur van het programma de financiële middelen vast die in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt vormen in de zin van punt 37 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (11) . (25) Aangezien de doelstellingen van dit besluit niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege het transnationale en multilaterale karakter van de acties en de maatregelen van het programma beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (26) De voor de uitvoering van dit besluit vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (12) . (27) Overeenkomstig Besluit 2004/100/EG moeten overgangsmaatregelen worden vastgesteld opdat toezicht kan worden uitgeoefend op vóór 31 december 2006 begonnen acties, BESLUITEN: Artikel 1 Onderwerp en omvang van het programma 1. Bij dit besluit wordt het programma "Europa voor de burger" (hierna "programma" genoemd) voor de periode van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013 vastgesteld. 2. Het programma draagt bij tot de volgende algemene doelstellingen: Artikel 2 Specifieke doelstellingen van het programma Het programma heeft de volgende specifieke doelstellingen die aansluiten bij de fundamentele doelstellingen van het Verdrag en die op transnationale basis worden uitgevoerd: Artikel 3 Acties 1. De doelstellingen van het programma worden nagestreefd door steun te verlenen aan de volgende acties, die in deel I van de bijlage nader worden toegelicht: a) Actieve burgers voor Europa: b) Een actieve civiele samenleving in Europa: c) Samen voor Europa: d) Actief Europees gedenken, bestaande in: 2. Bij elke actie mag prioriteit worden verleend aan de evenwichtige integratie van burgers en maatschappelijke organisaties uit alle lidstaten, zoals bepaald in de specifieke doelstelling van artikel 2, punt d). Artikel 4 Vormen van communautaire maatregelen 1. Communautaire maatregelen kunnen de vorm hebben van subsidies of overheidsopdrachten. 2. Communautaire subsidies kunnen in een specifieke vorm worden verleend, bijvoorbeeld in de vorm van subsidies voor huishoudelijke uitgaven, subsidies voor acties, beurzen, prijzen. 3. Overheidsopdrachten bestrijken de aankoop van diensten, zoals voor de organisatie van evenementen, studies en onderzoek, hulpmiddelen voor informatievoorziening en -verspreiding, monitoring en evaluatie. 4. Alleen gegadigden die de in deel II van de bijlage gestelde voorwaarden vervullen, komen voor een subsidie van de Gemeenschap in aanmerking. Artikel 5 Deelname aan het programma De volgende landen, hierna de "deelnemende landen" genoemd, kunnen aan het programma deelnemen: Artikel 6 Toegang tot het programma Het programma staat open voor alle belanghebbende partijen die een actief Europees burgerschap bevorderen, en met name voor lokale overheden en organisaties, Europese organisaties die onderzoek naar overheidsbeleid doen (denktanks), burgergroepen en andere maatschappelijke organisaties. Artikel 7 Samenwerking met internationale organisaties Het programma kan gezamenlijke en innovatieve activiteiten op het gebied van actief Europees burgerschap met toepasselijke internationale organisaties, zoals de Raad van Europa of de Unesco, bestrijken op basis van gezamenlijke bijdragen en overeenkomstig het Financieel Reglement en de regels van elke instelling of organisatie. Artikel 8 Uitvoeringsmaatregelen 1. De Commissie stelt de voor de uitvoering van het programma vereiste maatregelen vast in overeenstemming met de bepalingen van de bijlage. 2. De volgende maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 9, lid 2, bedoelde procedure: 3. Alle overige voor de uitvoering van het programma noodzakelijke maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 9, lid 3, bedoelde procedure. 4. Als onderdeel van de in lid 2 genoemde procedure kan de Commissie voor elk van de acties in de bijlage richtsnoeren opstellen om het programma aan te passen aan wijzigingen van de prioriteiten op het gebied van actief Europees burgerschap. Artikel 9 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op twee maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. 4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 10 Samenhang met andere instrumenten van de Gemeenschap en de Europese Unie 1. De Commissie zorgt voor de samenhang en de complementariteit tussen dit programma en instrumenten op andere actiegebieden van de Gemeenschap, met name onderwijs, beroepsopleidingen, cultuur, jeugd, sport, milieu, de audiovisuele sector en media, grondrechten en fundamentele vrijheden, sociale insluiting, gelijkheid van vrouwen en mannen, bestrijding van alle vormen van discriminatie, racisme en vreemdelingenhaat, wetenschappelijk onderzoek, de informatiemaatschappij en het extern optreden van de Gemeenschap, met name op het niveau van het Europees nabuurschapsbeleid. 2. Middelen van het programma kunnen worden gebundeld met middelen van andere instrumenten van de Gemeenschap en de Europese Unie tot uitvoering van acties die aan de doelstellingen van zowel dit programma als deze andere instrumenten beantwoorden. Artikel 11 Financiering 1. De financiële middelen voor de uitvoering van het programma tijdens de in artikel 1 vermelde periode worden vastgesteld op 190 miljoen EUR (13) . 2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van het financieel kader. Artikel 12 Financiële bepalingen 1. Financiële steun wordt verleend in de vorm van subsidies aan rechtspersonen. Naar gelang van de aard van de actie en het nagestreefde doel kunnen ook subsidies aan natuurlijke personen worden toegekend. 2. De Commissie kan aan natuurlijke of rechtspersonen prijzen uitreiken voor in het kader van het programma uitgevoerde acties of projecten. 3. Overeenkomstig artikel 181 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 en afhankelijk van de aard van de actie kunnen forfaitaire financieringen worden toegestaan en/of tarieven op grond van eenheidskosten worden toegepast. 4. Medefinanciering in natura kan worden toegestaan. 5. De Commissie kan op grond van de eigenschappen van de subsidieontvangers en de aard van de acties besluiten of het dienstig is de subsidieontvangers vrij te stellen van de verificatie van de beroepsbekwaamheden en -kwalificaties die vereist zijn om de voorgenomen actie of het voorgenomen werkprogramma tot een goed einde te brengen. 6. Bij kleine subsidies kan de hoeveelheid door de subsidieontvanger te verstrekken informatie worden beperkt. 7. In specifieke gevallen, bijvoorbeeld wanneer een kleine subsidie wordt verleend, hoeft de subsidieontvanger niet aan te tonen over voldoende financiële draagkracht te beschikken om het geplande project of werkprogramma uit te voeren. 8. Subsidies voor huishoudelijke uitgaven die in het kader van het programma worden verleend aan organen die een doelstelling van algemeen Europees belang nastreven, als omschreven in artikel 162 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002, hebben bij verlenging niet automatisch een degressief karakter. Artikel 13 Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap 1. De Commissie ziet erop toe dat bij de uitvoering van uit hoofde van dit besluit gefinancierde acties de financiële belangen van de Gemeenschap worden gevrijwaard door de toepassing van maatregelen ter voorkoming van fraude, corruptie en andere illegale activiteiten, door doeltreffende controles en de terugvordering van ten onrechte uitbetaalde bedragen en, indien onregelmatigheden worden vastgesteld, door doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (14) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (15) en Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (16) . 2. Bij de uit hoofde van het programma gefinancierde acties van de Gemeenschap wordt onder het begrip onregelmatigheid in de zin van artikel 1, lid 2, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 verstaan elke inbreuk op het Gemeenschapsrecht of elke schending van een contractuele verplichting als gevolg van een handeling of een nalaten van een economische actor, die door een ongerechtvaardigde uitgave een nadelig effect heeft of zou kunnen hebben op de algemene begroting van de Gemeenschappen of op de door de Gemeenschappen beheerde budgetten. 3. De Commissie vermindert de voor een actie toegekende financiering, schorst de uitbetaling ervan of vordert deze terug indien zij onregelmatigheden vaststelt, met inbegrip van de niet-naleving van de bepalingen van dit besluit of van de individuele beschikking, het contract of de overeenkomst waarbij de betrokken financiële steun werd verleend, of indien aan het licht komt dat, zonder dat de Commissie daarvoor om toestemming werd verzocht, de actie werd gewijzigd op een manier die in strijd is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van het project. 4. Indien de termijnen niet worden gerespecteerd of slechts een deel van de toegekende financiële steun gerechtvaardigd blijkt in het licht van de voortgang bij de uitvoering van de actie, verzoekt de Commissie de subsidieontvanger om binnen een vastgestelde termijn een toelichting te geven. Indien de subsidieontvanger geen bevredigend antwoord geeft, kan de Commissie de resterende financiële steun schrappen en terugbetaling van de reeds uitbetaalde bedragen eisen. 5. Alle ten onrechte uitbetaalde bedragen worden aan de Commissie terugbetaald. Bedragen die niet tijdig worden terugbetaald, worden verhoogd met een achterstandsrente overeenkomstig de in het Financieel Reglement vastgestelde voorwaarden. Artikel 14 Monitoring en evaluatie 1. De Commissie zorgt voor regelmatige monitoring van het programma. De resultaten van de monitoring en evaluatie worden bij de uitvoering van het programma benut. De monitoring behelst met name dat de in lid 3, onder a) en c), vermelde verslagen worden opgesteld. De specifieke doelstellingen kunnen overeenkomstig artikel 251 van het EG-Verdrag worden herzien. 2. De Commissie zorgt voor een regelmatige, externe en onafhankelijke evaluatie van het programma en brengt regelmatig verslag uit aan het Europees Parlement. 3. De Commissie legt de volgende documenten aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's voor: Artikel 15 Overgangsbepaling Acties die vóór 31 december 2006 overeenkomstig Besluit 2004/100/EG van start gaan, blijven tot de voltooiing ervan aan de bepalingen van dat besluit onderworpen. Zoals bepaald in artikel 18 van het Financieel Reglement kunnen de bedragen die corresponderen met toegewezen inkomsten die voortvloeien uit de terugbetaling van onverschuldigd betaalde bedragen ingevolge Besluit 2004/100/EG aan het programma beschikbaar worden gesteld. Artikel 16 Inwerkingtreding Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2007. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I. BESCHRIJVING VAN DE ACTIES Aanvullende informatie over de toegang tot het programma Tot maatschappelijke organisaties als bedoeld in artikel 6 worden onder meer vakbonden, onderwijsinstellingen en vrijwilligers- en amateursportorganisaties gerekend. ACTIE 1: Actieve burgers voor Europa Deze actie omvat dat deel van het programma dat specifiek gericht is op activiteiten waarbij burgers worden betrokken. Deze activiteiten vallen onder twee soorten maatregelen: Jumelages van steden Bij deze maatregel gaat het om activiteiten waarbij directe uitwisselingen tussen Europese burgers plaatsvinden of worden bevorderd via activiteiten in het kader van jumelages van steden. Het kan gaan om eenmalige of proefactiviteiten, maar ook om gestructureerde, meerjarige overeenkomsten tussen verschillende partners op basis van een meer geprogrammeerde aanpak die betrekking hebben op een reeks activiteiten variërend van bijeenkomsten van burgers tot specifieke conferenties of seminars over thema's van gemeenschappelijk belang en publicaties naar aanleiding van activiteiten in het kader van jumelages van steden. Dankzij deze maatregel worden de wederzijdse kennis en het wederzijds begrip tussen burgers en tussen culturen actief bevorderd. Voor de jaren 2007, 2008 en 2009 kan rechtstreeks structurele steun worden verleend aan de Raad van Europese gemeenten en regio's (CEMR), een orgaan dat een doelstelling van algemeen Europees belang nastreeft en op het gebied van jumelages van steden actief is. Burgerprojecten en ondersteunende maatregelen In het kader van deze maatregel wordt steun verleend aan allerlei transnationale en sectoroverschrijdende projecten waarbij de burgers direct worden betrokken. Prioriteit wordt gegeven aan projecten die bedoeld zijn om de participatie op lokaal niveau te bevorderen. De omvang en de reikwijdte van deze projecten zullen afhangen van de maatschappelijke ontwikkelingen. De projecten zullen volgens innovatieve methoden mogelijke oplossingen voor de vastgestelde behoeften bestuderen. Het gebruik van nieuwe technologieën (vooral technologieën van de informatiemaatschappij) zal worden aangemoedigd. Bij de projecten worden burgers met verschillende achtergronden betrokken. Ze zullen samenwerken en in debat treden over gemeenschappelijke Europese thema's waardoor het wederzijds begrip en het inzicht in het proces van Europese integratie toenemen. Met het oog op betere jumelage- en burgerprojecten moeten ook ondersteunende maatregelen worden ontwikkeld om beste praktijken uit te wisselen, ervaringen tussen plaatselijke en regionale belanghebbenden, inclusief overheden, te bundelen en nieuwe vaardigheden te ontwikkelen, bijvoorbeeld via opleidingen. Naar verwachting zal ten minste 45% van de totale begroting van het programma aan deze actie worden besteed. ACTIE 2: Een actieve civiele samenleving in Europa Structurele steun voor Europese organisaties die onderzoek naar het overheidsbeleid doen (denktanks) Organisaties met nieuwe ideeën en standpunten over Europese thema's zijn belangrijke institutionele gesprekspartners die de Europese instellingen onafhankelijke, strategische en sectoroverschrijdende aanbevelingen kunnen doen. Ze kunnen activiteiten ondernemen om met name het debat over het burgerschap van de Europese Unie en de Europese waarden en culturen aan te wakkeren. Deze maatregel beoogt de institutionele capaciteit van deze organisaties te versterken. Het zijn representatieve organisaties die een reële Europese meerwaarde opleveren, belangrijke multiplicatoreffecten genereren en met andere begunstigden van het programma kunnen samenwerken. Het is in dit verband belangrijk de trans-Europese netwerken te versterken. Er kunnen subsidies worden verleend op basis van een meerjarig werkprogramma dat een reeks thema's of activiteiten bundelt. Voor de jaren 2007, 2008 en 2009 kan rechtstreeks structurele steun worden verleend aan de vereniging "Groupement d'études et de recherches Notre Europe" en aan het "Institut für Europäische Politik", als organen die een doelstelling van algemeen Europees belang nastreven. Structurele steun voor maatschappelijke organisaties op Europees niveau Maatschappelijke organisaties vormen een belangrijk onderdeel van de burger-, educatieve, culturele en politieke activiteiten ten behoeve van participatie in de samenleving. Zij zijn nodig en moeten kunnen opereren en samenwerken op Europees niveau. Zij moeten tevens via raadpleging kunnen deelnemen aan de besluitvorming. Dankzij deze maatregel beschikken ze over de capaciteit en de stabiliteit om in een sectoroverschrijdende en horizontale dimensie als transnationale katalysatoren te fungeren voor hun leden en de civiele samenleving op Europees niveau, en dragen zij aldus bij tot de doelstellingen van het programma. Het is in dit verband belangrijk de trans-Europese netwerken en Europese verenigingen te versterken. Er kunnen subsidies worden verleend op basis van een meerjarig werkprogramma dat een reeks thema's of activiteiten bundelt. Voor de jaren 2007, 2008 en 2009 kan rechtstreeks structurele steun worden verleend aan drie organen die een doelstelling van algemeen Europees belang nastreven: het Platform van Europese sociale ngo's, de Europese Beweging en de Europese Raad voor vluchtelingen en ballingen. Steun voor projecten waartoe maatschappelijke organisaties de aanzet hebben gegeven Maatschappelijke organisaties op lokaal, nationaal, regionaal of Europees niveau bereiken burgers via debatten, publicaties, pleitbezorging en andere concrete transnationale projecten of behartigen hun belangen. Het introduceren van of het voortbouwen op een Europese dimensie in de activiteiten van maatschappelijke organisaties stelt deze organisaties in staat hun capaciteiten te vergroten en een breder publiek te bereiken. De directe samenwerking tussen maatschappelijke organisaties uit verschillende lidstaten zal het begrip voor andere culturen en standpunten ten goede komen en gemeenschappelijke belangen en waarden helpen ontdekken. Dit kan in de vorm van afzonderlijke projecten, maar een benadering op langere termijn zal zorgen voor duurzamere effecten en voor de ontwikkeling van netwerken en synergieën. Naar verwachting zal ongeveer 31% van de totale begroting van het programma aan deze actie worden besteed. ACTIE 3: Samen voor Europa Evenementen met een hoog zichtbaarheidsgehalte Deze maatregel zal ondersteuning bieden aan door de Europese Commissie, in voorkomend geval in samenwerking met de lidstaten of andere toepasselijke partners, georganiseerde evenementen van aanzienlijke omvang en reikwijdte die bij de volkeren van Europa weerklank vinden, hun samenhorigheidsgevoel verdiepen, hen van de geschiedenis, de successen en de waarden van de Europese Unie bewustmaken, hen bij de interculturele dialoog betrekken en tot de ontwikkeling van hun Europese identiteit bijdragen. Het kan onder meer gaan om herdenkingen van historische gebeurtenissen, vieringen van Europese successen, artistieke evenementen, bewustmakingscampagnes rond specifieke thema's, Europabrede conferenties en de uitreiking van prijzen naar aanleiding van belangrijke prestaties. Het gebruik van nieuwe technologieën (vooral technologieën van de informatiemaatschappij) zal worden aangemoedigd. Studies Om meer inzicht te krijgen in het concept actief Europees burgerschap zal de Commissie studies, enquêtes en opiniepeilingen uitvoeren. Hulpmiddelen voor informatievoorziening en -verspreiding Aangezien de burgers in het brandpunt staan en de initiatieven op het gebied van actief burgerschap een uiteenlopend karakter hebben, is er behoefte aan uitgebreide informatie over de activiteiten van het programma, andere Europese acties met betrekking tot burgerschap en andere relevante initiatieven. Deze informatie moet worden verstrekt via een internetportaal en andere hulpmiddelen. Voor de jaren 2007, 2008 en 2009 kan rechtstreeks structurele steun worden verleend aan de "Association Jean Monnet", het "Centre européen Robert Schuman", alsook aan de Europahuizen, die op nationaal en Europees niveau een federatie vormen, als organen die een doelstelling van algemeen Europees belang nastreven. Naar verwachting zal ongeveer 10% van de totale begroting van het programma aan deze actie worden besteed. ACTIE 4: Actief Europees gedenken Uit hoofde van deze actie kunnen de hierna genoemde soorten projecten worden gesteund: Circa 4% van de totale aan het programma toegewezen begroting zal aan deze actie worden besteed. II. BEHEER VAN HET PROGRAMMA De uitvoering van het programma berust op transparantie en openheid ten aanzien van een grote verscheidenheid van organisaties en projecten. Projecten en activiteiten zullen daarom in de regel via openbare oproepen tot het indienen van voorstellen worden geselecteerd. Afwijkingen zijn alleen mogelijk in zeer specifieke gevallen en behoudens volledige naleving van artikel 168, lid 1, onder c) en d), van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002. Het programma zal het beginsel van op overeengekomen doelstellingen gebaseerde meerjarige partnerschappen ontwikkelen en op de analyse van de resultaten voortbouwen om wederzijdse voordelen voor de civiele samenleving en de Europese Unie te waarborgen. De maximale duur van financiering door middel van één enkele subsidieovereenkomst uit hoofde van het programma is beperkt tot 3 jaar. Sommige acties zullen wellicht een indirect gecentraliseerd beheer door een uitvoerende instantie of, vooral voor actie 1, door nationale instanties vergen. Alle acties zullen transnationaal worden uitgevoerd en zij zullen de mobiliteit van burgers en ideeën in de Europese Unie bevorderen. Het is belangrijk netwerken te vormen en de aandacht op multiplicatoreffecten toe te spitsen (inclusief het gebruik van de informatie- en communicatietechnologieën (ICT)). Beide aspecten zullen worden weerspiegeld in de soorten activiteiten en de verscheidenheid van organisaties. Interacties en synergieën tussen de verschillende belanghebbenden bij het programma zullen worden bevorderd. Uit de financiële middelen van het programma kunnen ook de uitgaven worden gedekt ten behoeve van maatregelen in verband met voorbereidende werkzaamheden, follow-up, monitoring, audits en evaluatie die voor het beheer van het programma en de verwezenlijking van de doelstellingen rechtstreeks noodzakelijk zijn, met name uitgaven voor studies, bijeenkomsten, informatie- en publicatieactiviteiten en onkosten in verband met IT-netwerken voor de uitwisseling van informatie en verdere uitgaven voor administratieve en technische ondersteuning, waarvan de Commissie bij het beheer van het programma gebruik kan maken. De totale administratieve uitgaven voor het programma moeten in verhouding staan tot de in het desbetreffende programma opgenomen taken en, bij wijze van indicatie, circa 10% van de totale aan het programma toegewezen begroting uitmaken. De Commissie kan in voorkomend geval informatie-, publicatie- en verspreidingsactiviteiten ondernemen, en aldus zorgen voor ruime bekendheid en een grote impact van de door het programma ondersteunde activiteiten. III. CONTROLES EN AUDITS Voor de projecten die volgens dit besluit zijn geselecteerd, wordt een systeem van steekproefsgewijze audits ingesteld. De subsidieontvanger houdt alle bewijsstukken van uitgaven gedurende vijf jaar na de laatste betaling ter beschikking van de Commissie. De subsidieontvanger zorgt ervoor dat eventuele bewijsstukken in het bezit van partners of leden ter beschikking van de Commissie worden gesteld. De Commissie kan de besteding van de subsidie ofwel rechtstreeks door eigen personeel, ofwel door een gekwalificeerde externe organisatie van haar keuze laten controleren. Deze audits kunnen worden uitgevoerd gedurende de volledige looptijd van de overeenkomst, en gedurende een periode van vijf jaar vanaf de datum waarop het saldo van de subsidie is betaald. De auditresultaten kunnen er in voorkomend geval toe leiden dat de Commissie tot terugvordering besluit. Het personeel van de Commissie en de door de Commissie gemachtigde externe personen hebben op passende wijze toegang tot met name de kantoren van de subsidieontvanger evenals tot alle noodzakelijke gegevens, ook in elektronische vorm, voor deze audits. De Europese Rekenkamer en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) hebben dezelfde rechten als de Commissie, en met name het recht van toegang. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0618 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0418/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0251/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 oktober 2006 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende beperkingen op het op de markt brengen en het gebruik van perfluoroctaansulfonaten (wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) heeft een beoordeling van de gevaren uitgevoerd op basis van de informatie die in juli 2002 beschikbaar was. De conclusie van deze beoordeling luidde dat perfluoroctaansulfonaten (PFOS) persistent, bioaccumulerend en toxisch zijn voor zoogdiersoorten en daarom aanleiding tot bezorgdheid geven. (2) De gezondheids- en milieurisico's van PFOS zijn beoordeeld overeenkomstig de beginselen van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen (4) . Uit de risicobeoordeling bleek dat de gezondheids- en milieurisico's moeten worden beperkt. (3) Het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's (WCGM) is geraadpleegd. Volgens hun bevindingen beantwoorden PFOS aan de criteria voor indeling als zeer persistent, zeer bioaccumulatief en toxisch. PFOS hebben potentie tot verspreiding in het milieu over grote afstand en kunnen nadelige gevolgen hebben. Zij voldoen daarmee aan de criteria voor een "persistent organic pollutant" (POP) in de zin van het Verdrag van Stockholm (5) . Het WCGM stelde vast dat er behoefte was aan een nadere wetenschappelijke risicobeoordeling van PFOS, maar bevestigde dat risicobeperkingsmaatregelen noodzakelijk kunnen zijn om herhaling van vroegere toepassingen te voorkomen. Volgens het WCGM lijken voortgezette kritische toepassingen in de luchtvaartindustrie, de halfgeleiderindustrie en de fotografische industrie geen relevant risico te vormen voor het milieu of de menselijke gezondheid, indien lozingen in het milieu en blootstelling op het werk tot een minimum beperkt blijven. Wat blusschuim betreft, bevestigt het WCGM dat de gezondheids- en milieurisico's van de alternatieven moeten worden beoordeeld voordat een definitieve beslissing kan worden genomen. Het WCGM stemt ook in met beperking van het gebruik van PFOS in de verchromingsindustrie, indien er geen andere middelen beschikbaar zijn om emissies bij het verchromen tot een aanzienlijk lager niveau te verminderen. (4) Om de gezondheid en het milieu te beschermen, blijkt het bijgevolg noodzakelijk om het op de markt brengen en het gebruik van PFOS te beperken. Deze richtlijn heeft de bedoeling het grootste deel van de blootstellingsrisico's te dekken. Andere beperkte toepassingen van PFOS lijken geen risico's in te houden en zijn momenteel dan ook vrijgesteld. Er moet evenwel speciaal worden gelet op verchromingsprocédés waarbij PFOS worden gebruikt, en daarom moet de emissie bij die procédés tot een minimum worden teruggebracht, door toepassing van de "best available techniques" (beste beschikbare technieken) (BAT), waarbij alle relevante informatie in het BAT-referentiedocument over oppervlaktebehandeling van metalen en kunststoffen, zoals die voor de praktijk is uitgewerkt in Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (6) (IPPC-Richtlijn). Daarnaast dienen de lidstaten deze vormen van gebruik te inventariseren zodat informatie kan worden verkregen over de feitelijk gebruikte en vrijkomende hoeveelheden. (5) Ook de halffabrikaten en artikelen die PFOS bevatten, moeten worden beperkt om het milieu te beschermen. De beperking dient te gelden voor alle producten en artikelen waaraan bewust PFOS zijn toegevoegd, rekening houdende met de mogelijkheid dat PFOS slechts in enkele afzonderlijke onderdelen of in de coating van sommige producten en artikelen is gebruikt, zoals bij textiel. Deze richtlijn moet alleen nieuwe producten beperken en niet van toepassing zijn op reeds in gebruik zijnde producten of producten op de tweedehandsmarkt. Bestaande voorraden blusschuim die PFOS bevatten, moeten evenwel worden geïdentificeerd en mogen nog slechts gedurende een beperkte tijd worden gebruikt om mogelijke verdere emissie vanuit deze producten te voorkomen. (6) Met het oog op de uiteindelijke geleidelijke uitbanning van gebruik van PFOS dient de Commissie iedere uitzondering uit hoofde van deze richtlijn te herzien zodra nieuwe informatie over het gebruik en de ontwikkeling van veiliger alternatieven daartoe aanleiding geeft. De uitzondering blijft alleen gelden voor essentiële toepassingen, op voorwaarde dat er geen veiliger stoffen of technologieën bestaan die technisch en economisch haalbaar zijn, en dat de BAT worden aangewend om de emissies van PFOS tot een minimum terug te brengen. (7) Perfluoroctaanzuur (PFOA) en zijn zouten hebben vermoedelijk een overeenkomstig risicoprofiel als PFOS. Daarom is het nodig de lopende risicobeoordelingswerkzaamheden en de beschikbaarheid van veiliger alternatieven te blijven volgen, en vast te leggen welke risicobeperkingsmaatregelen, waaronder beperking van het op de markt brengen en van het gebruik, indien nodig, binnen de Europese Unie dienen te worden toegepast. (8) Richtlijn 76/769/EEG (7) moet dienovereenkomstig worden gewijzigd. (9) Deze richtlijn beoogt geharmoniseerde voorschriften voor PFOS in te voeren teneinde de interne markt in stand te houden en tegelijkertijd een hoog beschermingsniveau voor de menselijke gezondheid en het milieu te waarborgen, overeenkomstig artikel 95 van het Verdrag. (10) Deze richtlijn heeft geen gevolgen voor de communautaire wetgeving tot vaststelling van de minimumeisen voor de bescherming van werknemers, zoals Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (8) en daarop gebaseerde bijzondere richtlijnen, met name Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid l, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad) (gecodificeerde versie) (9) en Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (10) , HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn. Artikel 2 1. De lidstaten dienen uiterlijk op ... (11) de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Zij passen die bepalingen toe vanaf ... (12) *. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen aan de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE Aan bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt het volgende punt toegevoegd: "52. Perfluoroctaansulfonaten (PFOS) C8F17SO2X (X = OH, metaalzout (O-M+), halogenide, amide en andere derivaten waaronder polymeren) (1) Mogen niet op de markt worden gebracht of worden gebruikt als stof of bestanddeel van preparaten in een concentratie van 0,005 massaprocent of meer. (2) Mogen niet op de markt worden gebracht in halffabrikaten of artikelen of delen ervan wanneer de PFOS-concentratie 0,1 massaprocent of meer bedraagt, berekend naar de massa van structureel of microstructureel afzonderlijke delen die PFOS bevatten of voor textiel of andere gecoate materialen wanneer de hoeveelheid PFOS gelijk is aan of meer bedraagt dan 1 µg/m2 van het gecoate materiaal. (3) De punten 1 en 2 zijn echter niet van toepassing op de volgende artikelen, of de stoffen en preparaten die voor de productie daarvan benodigd zijn: a) lichtgevoelige of antireflecterende coatings voor fotolithografische procédés, b) fotografische coatings voor films, papier of drukplaten, c) nevelonderdrukkers voor niet-decoratieve harde verchroming (VI) en bevochtigingsmiddelen voor gebruik bij gecontroleerde galvanisatie waarbij de hoeveelheid vrijkomende PFOS tot een minimum beperkt blijft door volledige aanwending van de beste beschikbare technieken zoals die zijn uitgewerkt in Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging*, d) hydraulische vloeistoffen voor de luchtvaart. (4) In afwijking van lid 1, mag blusschuim dat vóór … (13) op de markt is gebracht, worden gebruikt tot ... (14) + . (5) De leden 1 en 2 gelden onverminderd het bepaalde in Verordening (EG) nr. 648/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende detergentia**. (6) Uiterlijk op ... (15) ++ doen de lidstaten de Commissie een door hen opgestelde inventaris toekomen van: a) de procédés waarvoor de in lid 3, onder c), bedoelde uitzondering geldt, met de hoeveelheden daarin gebruikte en daaruit vrijkomende PFOS, b) bestaande voorraden blusschuim dat PFOS bevat. (7) Zodra nieuwe informatie beschikbaar komt met nadere bijzonderheden over gebruik en veiliger alternatieve stoffen of technologieën voor verschillende gebruiksvormen, gaat de Commissie over tot herziening van de respectieve uitzonderingen bedoeld in de leden 3, onder a)- d), zodat: a) het gebruik van PFOS geleidelijk wordt uitgebannen zodra het gebruik van veiliger alternatieven technisch en economisch haalbaar is, b) een uitzondering alleen nog kan blijven gelden voor essentiële toepassingen waarvoor geen veiliger alternatieven bestaan, en wanneer de inspanningen ondenomen om veiliger alternatieven te vinden, werden gerapporteerd, c) het vrijkomen van PFOS in het milieu tot een minimum is beperkt, door aanwending van de beste beschikbare technieken. (8) De Commissie houdt het oog op de lopende risicbeoordelingswerkzaamheden en op de beschikbaarheid van veiliger alternatieve stoffen of technologieën waar het gaat om het gebruik van perfluoroctaanzuur (PFOA) en daarmee verwante stoffen, en zij stelt alle nodige maatregelen voor om onderkende risico's te verminderen, waaronder beperking van het op de markt brengen en van het gebruik, met name wanneer er veiliger alternatieve stoffen of technologieën die technisch en economisch haalbaar zijn, beschikbaar zijn. ____________ * PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 166/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 33 van 4.2.2006, blz. 1). ** PB L 104 van 8.4.2004, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 907/2006 van de Commissie (PB L 168 van 21.6.2006, blz. 5).". (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0236 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2, en de artikelen 62, lid 2, onder a) en 66 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0174/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie ( A6-0355/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 oktober 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 62, lid 2, onder a), artikel 63, lid 3, onder b), en artikel 66, Gezien het voorstel van de Commissie, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Schengeninformatiesysteem ("SIS"), dat is ingesteld op grond van de bepalingen van titel IV van de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (3) ("Schengenuitvoeringsovereenkomst"), en de verbeterde versie daarvan, SIS 1+ genoemd, is een essentieel instrument voor de toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis zoals dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie. (2) De ontwikkeling van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie ("SIS II") is toevertrouwd aan de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2424/2001 van de Raad (4) en Besluit 2001/886/JBZ van de Raad (5) van 6 december 2001 betreffende de ontwikkeling van een Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II). SIS II zal het bij de Schengenuitvoeringsovereenkomst ingestelde SIS vervangen. (3) Deze verordening vormt de noodzakelijke wettelijke basis voor SIS II met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (het "Verdrag"). Besluit 2006/.../JBZ van de Raad van ... (6) (7) betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) vormt de noodzakelijke wettelijke basis voor SIS II met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het Verdrag betreffende de Europese Unie vallen. (4) Het feit dat afzonderlijke instrumenten zijn vastgesteld als wettelijke basis voor SIS II doet geen afbreuk aan het beginsel dat SIS II één informatiesysteem vormt, dat als zodanig moet functioneren. Een aantal bepalingen van deze instrumenten moet bijgevolg identiek zijn. (5) SIS II moet als compenserende maatregel bijdragen tot de handhaving van een hoog niveau van zekerheid in de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid door de uitvoering van de Europese Unie te ondersteunen van beleidsmaatregelen die verband houden met het verkeer van personen en deel uitmaken van het Schengenacquis zoals dat geïntegreerd is in titel IV van het Verdrag. (6) De doelstellingen van SIS II, de technische architectuur en financiering moeten worden omschreven en er moeten voorschriften betreffende de werking en het gebruik ervan worden vastgesteld, en de verantwoordelijkheden dienen gedefinieerd, evenals de in het systeem op te nemen categorieën gegevens, het doel van en de criteria voor de opneming van de gegevens, de autoriteiten die toegang hebben tot de gegevens, het koppelen van signaleringen en verdere voorschriften inzake gegevensverwerking en de bescherming van persoonsgegevens. (7) SIS II moet een centraal systeem (Centrale SIS II) en nationale applicaties omvatten. De uitgaven in verband met de werking van het centrale SIS II en betrokken communicatie-infrastructuur moeten ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie komen. (8) Er moet een handboek worden opgesteld met gedetailleerde voorschriften voor de uitwisseling van bepaalde aanvullende informatie over de in de signalering gevraagde maatregel. De nationale autoriteiten van elke lidstaat moeten zorgen voor de uitwisseling van deze informatie. (9) Gedurende een overgangsperiode moet de Commissie worden belast met het operationele beheer van het centrale SIS II en van delen van de communicatie-infrastructuur. Zij mag een aantal van deze bevoegdheden of al deze bevoegdheden echter aan twee nationale overheidsinstanties delegeren, om ervoor te zorgen dat de overgang naar SIS II vlekkenloos verloopt. Op termijn en op basis van een effectbeoordeling met een grondige analyse van alternatieve oplossingen vanuit financieel, operationeel en organisatorisch oogpunt en van wetgevingsvoorstellen van de Commissie, dient een beheersautoriteit met bevoegdheid voor deze taken te worden opgericht. Deze overgangsperiode mag niet langer duren dan vijf jaar, gerekend vanaf de datum waarop deze verordening van toepassing wordt. (10) SIS II moet signaleringen bevatten met het oog op weigering van toegang of verblijf. Het beraad over de harmonisatie van de bepalingen inzake de gronden voor signaleringen van onderdanen van derde landen met het oog op weigering van toegang of verblijf en over de verduidelijking van het gebruik daarvan in het kader van het asiel-, immigratie- en terugkeerbeleid, moet worden voortgezet. Daarom dient de Commissie de bepalingen betreffende de doelstellingen van en de voorwaarden voor de opneming van signaleringen met het oog op weigering van toegang of verblijf drie jaar nadat deze verordening van toepassing is geworden, te evalueren. (11) Signaleringen met het oog op weigering van toegang of verblijf mogen niet langer in SIS II worden bewaard dan nodig is voor het bereiken van het doel waarvoor ze worden verstrekt. In de regel moeten zij na drie jaar automatisch uit SIS II worden verwijderd. Een besluit tot bewaring van de signalering gedurende een langere periode dient gebaseerd te zijn op een uitvoerige individuele beoordeling. De lidstaten moeten deze signaleringen binnen deze periode van drie jaar controleren en statistieken bijhouden betreffende het aantal signaleringen waarvan de bewaringstermijn is verlengd. (12) SIS II moet de verwerking van biometrische gegevens mogelijk maken om de betrouwbare identificatie van de betrokken personen te vergemakkelijken. In dit verband moet SIS II ook de verwerking mogelijk maken van gegevens van personen wier identiteit onrechtmatig is aangenomen, om problemen als gevolg van een verkeerde identificatie te voorkomen; daarbij moeten passende waarborgen worden geboden, met name de instemming van de betrokken persoon en een strikte beperking van de doeleinden waarvoor dergelijke gegevens rechtmatig kunnen worden verwerkt. (13) Het moet voor de lidstaten mogelijk zijn signaleringen in SIS II te koppelen. Het koppelen van twee of meer signaleringen door een lidstaat mag geen gevolgen hebben voor de gevraagde maatregel, de bewaringstermijn of het recht van toegang tot de signaleringen. (14) De overeenkomstig deze verordening in SIS II verwerkte gegevens worden niet overgedragen aan of ter beschikking gesteld van derde landen of internationale organisaties. (15) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (8) , is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens overeenkomstig deze verordening. Dit behelst de aanwijzing van de voor de verwerking verantwoordelijke, en de mogelijkheid voor de lidstaten om uitzonderingen en beperkingen vast te stellen ten aanzien van sommige rechten en plichten die in die richtlijn voorzien zijn, met inbegrip van het recht van toegang en van informatie van de betrokken persoon. De in Richtlijn 95/46/EG vastgestelde beginselen moeten, voor zover nodig, in deze verordening worden aangevuld of verduidelijkt. (16) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (9) , en met name de bepalingen betreffende respectievelijk de vertrouwelijkheid en de beveiliging van de verwerking, is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen bij het nemen van hun verantwoordelijkheden in het operationele beheer van SIS II. De in Verordening (EG) nr. 45/2001 vastgestelde beginselen moeten, waar nodig, in deze verordening worden aangevuld of verduidelijkt. (17) Wat de geheimhouding betreft, zijn de relevante bepalingen van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen van toepassing op ambtenaren en andere personeelsleden die werkzaamheden in verband met SIS II verrichten. (18) De Nationale Controleautoriteiten moeten waken over de rechtmatigheid van de verwerking van persoonsgegevens door de lidstaten en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, die is benoemd bij Besluit 2004/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 2003 houdende benoeming van de in artikel 286 van het Verdrag voorziene onafhankelijke controleautoriteit voor gegevensbescherming (10) , moet toezicht uitoefenen op de werkzaamheden van de communautaire instellingen en organen in verband met de verwerking van persoonsgegevens, rekening houdend met de beperkte taken van de communautaire instellingen en organen met betrekking tot de gegevens als zodanig. (19) Zowel de lidstaten als de Commissie dienen een veiligheidsplan op te stellen om de uitvoering van hun verplichtingen op het gebied van beveiliging te vereenvoudigen, en moeten met elkaar samenwerken om veiligheidsvraagstukken vanuit een gemeenschappelijke invalshoek te benaderen. (20) Met het oog op transparantie moet om de twee jaar door de Commissie of, na de vaststelling ervan, de beheersautoriteit een verslag worden opgesteld over de technische werking van het centrale SIS II en de communicatie-infrastructuur, met inbegrip van de beveiliging ervan, alsmede over de uitwisseling van aanvullende informatie. Om de vier jaar moet de Commissie een alomvattende evaluatie opstellen. (21) Sommige aspecten van SIS II, zoals de technische voorschriften inzake het opnemen van gegevens - ook van de gegevens die noodzakelijk zijn voor de opneming van een signalering - bijwerken, wissen en opzoeken van signaleringen, de regels inzake de compatibiliteit en de prioriteit van signaleringen, het koppelen van signaleringen en de uitwisseling van aanvullende informatie, kunnen vanwege hun technische aard, hun gedetailleerdheid en de noodzaak van regelmatige bijwerking niet uitputtend worden geregeld in de bepalingen van deze verordening. Met het oog op de goede werking van de nationale applicaties moeten de uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot deze aspecten daarom aan de Commissie worden gedelegeerd. In technische voorschriften voor het opzoeken van signaleringen moet rekening worden gehouden met de goede werking van de nationale applicaties. Onder voorbehoud van een effectbeoordeling door de Commissie, zal worden beslist in hoeverre de beheersautoriteit, zodra deze is opgericht, bevoegd zou kunnen zijn voor de uitvoeringsmaatregelen. (22) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (11) . (23) Er moeten overgangsbepalingen worden vastgesteld voor signaleringen die in SIS 1+ zijn opgenomen en naar SIS II worden overgebracht. Een aantal bepalingen van het Schengenacquis moet gedurende een beperkte periode van toepassing blijven totdat de lidstaten de verenigbaarheid van deze signaleringen met het nieuwe rechtskader hebben onderzocht. Prioriteit moet worden gegeven aan de bestudering van de compatibiliteit van signaleringen met betrekking tot personen. Verder moet bij elke wijziging, aanvulling, correctie of bijwerking van een van SIS1+ naar SIS II overgebrachte signalering, alsook bij elke treffer met betrekking tot dergelijke signaleringen onmiddellijk worden nagegaan of de signalering overeenstemt met de bepalingen van deze verordening. (24) Er moeten bijzondere bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot het deel van de aan SIS toegewezen middelen dat geen deel uitmaakt van de algemene begroting van de Europese Unie. (25) Aangezien de doelstellingen van de geplande maatregel, namelijk de instelling en regulering van een gemeenschappelijk informatiesysteem, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van de geplande maatregel beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (26) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd. (27) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van deze verordening; deze is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. Aangezien deze verordening voortbouwt op het Schengenacquis overeenkomstig de bepalingen van titel IV van het derde deel van het Verdrag, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 5 van het bovengenoemde protocol binnen een termijn van zes maanden na de datum van aanneming van deze verordening of het dit instrument in zijn nationale wetgeving zal omzetten. (28) Deze verordening vormt een ontwikkeling van bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (12) . Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze verordening en deze is bijgevolg niet bindend is voor, noch van toepassing op deze lidstaat. (29) Deze verordening vormt een ontwikkeling van bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (13) . Ierland neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze verordening en deze is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. (30) Deze verordening heeft geen gevolgen voor de regelingen voor de gedeeltelijke deelneming van het Verenigd Koninkrijk en Ierland aan het Schengenacquis, als bepaald in respectievelijk Besluit 2000/365/EG en Besluit 2002/192/EG. (31) Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van bepalingen van het Schengenacquis als bedoeld in de door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, welke bepalingen vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, punt G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 (14) inzake bepaalde toepassingsbepalingen van deze overeenkomst (15) . (32) Er moet een regeling worden getroffen op grond waarvan vertegenwoordigers van IJsland en Noorwegen kunnen worden betrokken bij het werk van de comités die de Commissie bijstaan in de uitoefening van haar uitvoerende taken. Een dergelijke regeling is aan de orde gesteld in de briefwisseling tussen de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen over de comités die de Europese Commissie bijstaan bij de uitoefening van haar uitvoerende taken (16) , welke aan de bovengenoemde overeenkomst is gehecht. (33) Wat Zwitserland betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst die is ondertekend door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, punt G, van Besluit 1999/437/EG, juncto artikel 4, lid 1, van de Besluiten 2004/849/EG (17) en 2004/860/EG (18) . (34) Er moet een regeling worden getroffen op grond waarvan vertegenwoordigers van Zwitserland kunnen worden betrokken bij het werk van de comités die de Commissie bijstaan in de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden. Een dergelijke regeling is aan de orde gesteld in de briefwisseling tussen de Gemeenschap en Zwitserland die aan de bovengenoemde overeenkomst is gehecht. (35) Deze verordening vormt een op het Schengenacquis voortbouwend of anderszins daaraan gerelateerd rechtsbesluit in de zin van artikel 3, lid 2, van de toetredingsakte van 2003. (36) Voor het Verenigd Koninkrijk en Ierland moet deze verordening van toepassing zijn op een datum die wordt vastgesteld volgens de procedures welke zijn vastgelegd in de instrumenten betreffende de toepassing van het Schengenacquis op die staten, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Algemene bepalingen Artikel 1 Instelling en algemene doelstelling van SIS II 1. Hierbij wordt het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie ("SIS II") ingesteld. 2. SIS II heeft tot doel, overeenkomstig het bepaalde in deze verordening, met behulp van de via dit systeem verstrekte informatie een hoog niveau van veiligheid te garanderen in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de Europese Unie, onder meer door handhaving van de openbare orde en veiligheid en vrijwaring van de veiligheid op het grondgebied van de lidstaten, en de bepalingen inzake het personenverkeer op hun grondgebied van titel IV van het Verdrag toe te passen. Artikel 2 Toepassingsgebied 1. In deze verordening worden de voorwaarden en procedures vastgesteld voor het opnemen en de verwerking van in SIS II opgenomen signaleringen in verband met onderdanen van derde landen, en voor de uitwisseling van aanvullende informatie en extra gegevens met het oog op weigering van toegang tot of verblijf op het grondgebied van de lidstaten. 2. In deze verordening worden ook bepalingen vastgesteld betreffende de technische architectuur van SIS II, de verantwoordelijkheden van de lidstaten en de in artikel 15 bedoelde beheersautoriteit, de algemene gegevensverwerking, de rechten van de betrokken personen en de aansprakelijkheid. Artikel 3 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 4 Technische architectuur en werkwijze van SIS II 1. SIS II bestaat uit: 2. SIS II-gegevens worden opgenomen, bijgewerkt, gewist en opgezocht via de verschillende N.SIS II-systemen. Er is een nationale kopie beschikbaar om op het grondgebied van elk van de lidstaten die een dergelijke kopie gebruiken, geautomatiseerde bevraging mogelijk te maken. De gegevensbestanden van andere lidstaten kunnen niet worden bevraagd via N.SIS II. 3. CS-SIS, dat voor technisch toezicht en beheer zorgt, bevindt zich in Straatsburg (Frankrijk) en een CS-SIS-back-up, die alle functies van het belangrijkste CS-SIS kan overnemen wanneer dit uitvalt, bevindt zich in Sankt Johann in Pongau (Oostenrijk). 4. CS-SIS levert de nodige diensten voor het opnemen en verwerken van SIS-II gegevens, waaronder opzoekingen in de SIS II-databank. Voor de lidstaten die een nationale kopie gebruiken, verzorgt CS-SIS: Artikel 5 Kosten 1. De kosten voor het opzetten, de werking en het onderhoud van het centrale SIS II en de communicatie-infrastructuur komen ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie. 2. Deze kosten omvatten de werkzaamheden in verband met CS-SIS waarmee de in artikel 4, lid 4, bedoelde diensten worden verzorgd. 3. De kosten voor het opzetten, de werking en het onderhoud van elk N.SIS II komen ten laste van de betrokken lidstaat. HOOFDSTUK II Verantwoordelijkheden van de lidstaten Artikel 6 Nationale systemen Elke lidstaat is verantwoordelijk voor het opzetten, doen functioneren en onderhouden van een N.SIS II en het aansluiten van zijn N.SIS II op het NI-SIS. Artikel 7 SIS II-instantie en SIRENE-bureau 1. Elke lidstaat wijst een autoriteit aan ("N.SIS II-instantie") die de centrale verantwoordelijkheid voor zijn N.SIS II heeft. Deze autoriteit is verantwoordelijk voor de goede werking en beveiliging van N.SIS II, zorgt voor de toegang van de bevoegde autoriteiten tot SIS II, en neemt de nodige maatregelen ten behoeve van de naleving van de bepalingen van deze verordening. Elke lidstaat stuurt zijn signaleringen door via zijn N.SIS II-instantie. 2. Elke lidstaat wijst de autoriteit aan die ervoor zorgt dat alle aanvullende informatie wordt uitgewisseld ("SIRENE-bureau"), overeenkomstig de bepalingen van het SIRENE-handboek, bedoeld in artikel 8. Deze SIRENE-bureaus coördineren ook de controle op de kwaliteit van de in SIS II opgenomen informatie. Voor deze taken hebben ze toegang tot de in SIS II verwerkte gegevens. 3. De lidstaten lichten de in artikel 15 bedoelde beheersautoriteit in over hun N.SIS II-instantie en hun SIRENE-bureau. De beheersautoriteit maakt daarvan een lijst bekend, tezamen met de in artikel 31, lid 8, bedoelde lijst. Artikel 8 Uitwisseling van aanvullende informatie 1. Aanvullende informatie wordt uitgewisseld overeenkomstig de bepalingen van het handboek, het "SIRENE-handboek" genaamd, en met gebruikmaking van de communicatie-infrastructuur. Indien de communicatie-infrastructuur niet voorhanden is, kunnen de lidstaten andere afdoende beveiligde technische middelen gebruiken voor de uitwisseling van aanvullende informatie. 2. Aanvullende informatie wordt alleen gebruikt voor het doel waarvoor zij is verstrekt. 3. Aan door andere lidstaten gedane verzoeken om aanvullende informatie wordt zo spoedig mogelijk voldaan. 4. Nadere voorschriften voor de uitwisseling van aanvullende informatie worden vastgesteld volgens de procedure bedoeld in artikel 51, lid 2, in de vorm van het SIRENE-handboek, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de beheersautoriteit. Artikel 9 Naleving van de technische normen 1. Teneinde de gegevenstransmissie snel en efficiënt te doen plaatsvinden, conformeert elke lidstaat zich bij het opzetten van zijn N.SIS II aan de protocollen en technische procedures die zijn vastgesteld om de compatibiliteit van het CS-SIS met het N.SIS II te waarborgen. Deze protocollen en technische procedures worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 51, lid 2, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de beheersautoriteit. 2. Indien een lidstaat een nationale kopie gebruikt, zorgt hij er met behulp van de door CS-SIS geleverde diensten voor dat de in de nationale kopie opgeslagen gegevens via de automatische bijwerking als bedoeld in artikel 4, lid 4, identiek en consistent zijn met de SIS II-databank, en dat een opzoeking in die nationale kopie een resultaat oplevert dat gelijkwaardig is aan een opzoeking in de SIS II-databank. Artikel 10 Beveiliging - Lidstaten 1. Elke lidstaat neemt voor zijn N.SIS II passende maatregelen, waaronder de vaststelling van een veiligheidsplan, opdat: 2. De lidstaten nemen maatregelen, gelijkwaardig aan die vermeld in lid 1, met het oog op de beveiliging van de uitwisseling van aanvullende informatie. Artikel 11 Vertrouwelijkheid - Lidstaten Elke lidstaat past, in overeenstemming met zijn nationale wetgeving, de voorschriften inzake het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht toe op iedere persoon en instantie die met SIS II-gegevens en aanvullende informatie moet werken. Deze geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat de persoon zijn functie of dienstverband heeft beëindigd of de instantie haar werkzaamheden heeft stopgezet. Artikel 12 Bijhouden van registers op nationaal niveau 1. Lidstaten die geen nationale kopieën gebruiken, zorgen ervoor dat elke toegang tot en uitwisseling van persoonsgegevens in het CS-SIS wordt vastgelegd in het N.SIS II met het oog op controle op de rechtmatigheid van de bevraging, om te waken over de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, ten behoeve van interne controle en om te zorgen voor de goede werking van het N.SIS II en voor de integriteit en beveiliging van de gegevens. 2. De lidstaten die nationale kopieën gebruiken, zorgen ervoor dat elke toegang tot en uitwisseling van SIS II-gegevens wordt vastgelegd voor de in lid 1 genoemde doeleinden. Dit is niet van toepassing op de procedures bedoeld in artikel 4, lid 4. 3. De registers bevatten met name het relaas van de signaleringen, de datum en het tijdstip van de gegevenstransmissie, de voor bevraging gebruikte gegevens, de verwijzing naar de toegezonden gegevens alsmede de naam van de bevoegde autoriteit en van de persoon die met de verwerking van de gegevens is belast. 4. De registers mogen alleen voor het in de leden 1 en 2 genoemde doel worden gebruikt en worden ten vroegste één jaar en uiterlijk drie jaar na de aanleg ervan verwijderd. De registers die het relaas van de signaleringen bevatten, worden één tot drie jaar na de verwijdering van de signaleringen gewist. 5. Registers kunnen langer worden bewaard indien zij nodig zijn in het kader van lopende toezichtprocedures. 6. De met de controle van de rechtmatigheid van opzoekingen belaste bevoegde nationale autoriteiten hebben binnen de beperkingen van hun respectieve bevoegdheden op verzoek toegang tot de registers opdat zij kunnen waken over de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, interne controle kunnen uitoefenen en kunnen toezien op de goede werking van N.SIS II en op de integriteit en beveiliging van de gegevens. Artikel 13 Interne bewaking De lidstaten zorgen ervoor dat elke instantie met toegangsrecht tot SIS II-gegevens, de nodige maatregelen treft met het oog op de naleving van deze verordening en, indien nodig, samenwerkt met de nationale controleautoriteit. Artikel 14 Opleiding van het personeel Alvorens toestemming te krijgen om in SIS II opgeslagen gegevens te verwerken, krijgt het personeel van de autoriteiten met toegangsrecht tot SIS II een degelijke opleiding over regels inzake gegevensbeveiliging en -bescherming, en wordt het op de hoogte gebracht van ter zake doende strafbare feiten en sancties. HOOFDSTUK III Verantwoordelijkheden van de beheersautoriteit Artikel 15 Operationeel beheer 1. Na een overgangsperiode zal een beheersautoriteit ("de beheersautoriteit"), die uit de algemene begroting van de Europese Unie wordt gefinancierd, wordt belast met het operationele beheer van het centrale SIS II. De beheersautoriteit zorgt er samen met de lidstaten voor dat te allen tijde de beste voorhanden zijnde technologie wordt gebruikt voor het centrale SIS II, onder voorbehoud van een kosten-batenanalyse. 2. Zij wordt tevens belast met de volgende taken met betrekking tot de communicatie-infrastructuur: 3. De Commissie wordt belast met alle andere taken die betrekking hebben op de communicatie-infrastructuur, met name: 4. Gedurende een overgangsperiode die voorafgaat aan de aanvang van de werkzaamheden van de beheersautoriteit, is de Commissie belast met het operationele beheer van het centrale SIS II. De Commissie mag dit beheer, evenals begrotingsuitvoeringstaken, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (19) overlaten aan nationale overheidsinstanties, uit twee verschillende landen. 5. Elk van de in lid 3 bedoelde nationale overheidsinstanties als bedoeld in lid 4 moet in het bijzonder aan onderstaande selectiecriteria voldoen: 6. Alvorens taken te delegeren, zoals bedoeld in lid 4, alsook op gezette tijden nadien, licht de Commissie het Europees Parlement en de Raad in over de voorwaarden van de delegatie, de precieze reikwijdte ervan en de instanties waaraan taken zijn gedelegeerd. 7. Indien de Commissie tijdens de overgangsperiode op grond van lid 4 haar taken delegeert, zorgt zij ervoor dat de beperkingen van het institutionele bestel zoals vastgelegd in het Verdrag daarbij volledig worden geëerbiedigd. In het bijzonder waarborgt zij dat deze delegatie niet ten koste gaat van effectieve controlemechanismen krachtens het Gemeenschapsrecht, ongeacht of het gaat om controle door het Hof van Justitie, de Rekenkamer of de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. 8. Het operationele beheer van het centrale SIS II omvat alle taken die nodig zijn om het centrale SIS II overeenkomstig deze verordening 24 uur per dag en 7 dagen per week te laten functioneren, met name de voor de goede werking van het systeem onontbeerlijke onderhoudswerkzaamheden en technische ontwikkelingen. Artikel 16 Beveiliging 1. De beheersautoriteit, voor het centrale SIS II, en de Commissie, voor de communicatie-infrastructuur, nemen passende maatregelen, waaronder de vaststelling van een veiligheidsplan, opdat: 2. De beheersautoriteit neemt maatregelen, gelijkwaardig aan die vermeld in lid 1, met het oog op de beveiliging van de uitwisseling van aanvullende informatie via de communicatie-infrastructuur. Artikel 17 Vertrouwelijkheid - Beheersautoriteit 1. Onverminderd het bepaalde in artikel 17 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen past de beheersautoriteit de voorschriften inzake het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht toe op iedere persoon die met SIS II-gegevens moet werken, aan de hand van normen die vergelijkbaar zijn met die van artikel 11 van deze verordening. Deze geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat de persoon zijn functie of dienstverband heeft beëindigd of zijn werkzaamheden heeft stopgezet. 2. De beheersautoriteit neemt maatregelen, gelijkwaardig aan die vermeld in lid 1, met het oog op de vertrouwelijkheid van de uitwisseling van aanvullende informatie via de communicatie-infrastructuur. Artikel 18 Bijhouden van registers op centraal niveau 1. De beheersautoriteit draagt erzorg voor dat elke toegang tot en alle uitwisseling van persoonlijke gegevens in het CS-SIS, wordt vastgelegd voor de in artikel 12, leden 1 en 2, genoemde doeleinden. 2. De registers bevatten met name het relaas van de signaleringen, de datum en het tijdstip van de gegevenstransmissie, de voor bevraging gebruikte gegevens, de verwijzing naar de toegezonden gegevens alsmede de naam van de bevoegde autoriteit die met de verwerking van de gegevens is belast. 3. De registers mogen alleen voor het in lid 1 genoemde doel worden gebruikt en worden ten vroegste één jaar en uiterlijk drie jaar na de aanleg ervan verwijderd. De registers die het relaas van de signaleringen bevatten, worden één tot drie jaar na de verwijdering van de signaleringen gewist. 4. Registers kunnen langer worden bewaard indien zij nodig zijn in het kader van lopende toezichtprocedures. 5. De met de controle van de rechtmatigheid van opzoekingen belaste bevoegde autoriteiten hebben binnen de beperkingen van hun respectieve bevoegdheden op verzoek toegang tot die registers opdat zij kunnen waken over de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, interne controle kunnen uitoefenen en kunnen toezien op de goede werking van CS-SIS en op de integriteit en beveiliging van de gegevens. Artikel 19 Voorlichtingscampagne Bij de inbedrijfstelling van SIS II organiseert de Commissie in samenwerking met de nationale controleautoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming een voorlichtingscampagne om het publiek te informeren omtrent de doelstellingen, de opgeslagen gegevens, de autoriteiten met toegangsrecht en de rechten van personen. Zodra de beheersautoriteit is opgericht, herhaalt deze, in samenwerking met de nationale controleautoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, op gezette tijden deze campagne. De lidstaten ontwikkelen en implementeren in samenwerking met hun nationale controleautoriteiten de nodige beleidsinitiatieven om hun burgers algemeen voor te lichten over SIS II. HOOFDSTUK IV Signaleringen van onderdanen van derde landen met het oog op weigering van toegang en verblijf Artikel 20 Categorieën gegevens 1. Onverminderd artikel 8, lid 1, en de bepalingen van deze verordening met betrekking tot de opslag van aanvullende gegevens, bevat SIS II alleen de door elk van de lidstaten verstrekte categorieën gegevens, als vereist voor de in artikel 24 genoemde doeleinden. 2. Voor gesignaleerde personen worden ten hoogste de onderstaande gegevens opgenomen: 3. De technische voorschriften die nodig zijn voor het opnemen, bijwerken, wissen en opzoeken van de in lid 2 bedoelde gegevens, worden volgens de procedure van artikel 51, lid 2, vastgesteld, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de beheersautoriteit. 4. De technische voorschriften die nodig zijn voor het bevragen van de in lid 2 bedoelde gegevens zijn soortgelijk voor opzoekingen in CS-SIS, in nationale kopieën en in technische kopieën als bedoeld in artikel 31, lid 2. Artikel 21 Evenredigheidsbepaling Voorafgaand aan een signalering gaat een lidstaat na of de gepastheid, de relevantie en het belang van de zaak opneming van de signalering in SIS II rechtvaardigen. Artikel 22 Specifieke voorschriften met betrekking tot foto's en vingerafdrukken Voor het gebruik van foto's en vingerafdrukken als bedoeld in artikel 20, lid 2, onder e) en f), gelden de volgende bepalingen: Artikel 23 Vereisten voor de opneming van een signalering 1. Een signalering mag niet worden opgenomen zonder de in artikel 20, lid 2, onder a), d), k) en l), bedoelde gegevens. 2. Daarnaast worden, voor zover beschikbaar, alle andere in artikel 20, lid 2, genoemde gegevens opgenomen. Artikel 24 Voorwaarden voor signaleringen met het oog op weigering van toegang of verblijf 1. Gegevens over met het oog op weigering van toegang of verblijf gesignaleerde onderdanen van derde landen worden opgenomen op grond van een nationale signalering ingevolge een door de bevoegde administratieve of strafrechtelijke autoriteiten met inachtneming van de nationale wettelijke procedurevoorschriften gegeven beslissing, op basis van een individuele beoordeling. Het recht van beroep tegen deze beslissingen wordt uitgeoefend overeenkomstig de nationale wetgeving. 2. Indien de in lid 1 bedoelde beslissing gegrond is op een gevaar voor de openbare orde of veiligheid of de nationale veiligheid dat de aanwezigheid van een onderdaan van een derde land op het grondgebied van een lidstaat kan opleveren, wordt een signalering opgenomen. Dit is in het bijzonder het geval bij: 3. Een signalering kan tevens worden opgenomen indien de in lid 1 bedoelde beslissing gegrond was op het feit dat ten aanzien van de onderdaan van een derde land een niet-opgeschorte of niet-ingetrokken maatregel tot verwijdering, weigering van toegang of uitzetting is genomen die een verbod op binnenkomst, of, voor zover van toepassing, een verbod op verblijf behelst of daarvan vergezeld gaat, in verband met een overtreding van de nationale bepalingen inzake de binnenkomst en het verblijf van onderdanen van derde landen. 4. Dit artikel is niet van toepassing op de personen, bedoeld in artikel 26. 5. De toepassing van dit artikel wordt drie jaar na de in artikel 55, lid 2, bedoelde datum door de Commissie geëvalueerd. Op basis van deze evaluatie komt de Commissie , door gebruik van haar initiatiefrecht op grond van het Verdrag, met de nodige voorstellen tot wijziging van de bepalingen van dit artikel, met het oog op een grotere harmonisatie van de criteria voor de opneming van signaleringen. Artikel 25 Voorwaarden voor de opneming van signaleringen van onderdanen van derde landen die het recht van vrij verkeer binnen de gemeenschap genieten 1. Een signalering betreffende een onderdaan van een derde land die het recht van vrij verkeer binnen de gemeenschap geniet in de zin van Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (20) , wordt gebaseerd op de tot omzetting van deze richtlijn vastgestelde voorschriften. 2. In geval van een treffer inzake een signalering, ingegeven in overeenstemming met artikel 24, met betrekking tot een onderdaan van een derde land die het recht van vrij verkeer binnen de gemeenschap geniet, raadpleegt de uitvoerende lidstaat onmiddellijk de signalerende lidstaat via zijn SIRENE-bureau en volgens de aanwijzingen in het SIRENE-handboek, teneinde onverwijld te besluiten welke actie er moet worden ondernomen. Artikel 26 Voorwaarden voor signaleringen van onderdanen van derde landen te wier aanzien er overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag betreffende de Europese Unie een beperkende maatregel is genomen 1. Onverminderd artikel 25 worden onderdanen van derde landen te wier aanzien er overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag betreffende de Europese Unie een beperkende maatregel is genomen om de toegang tot of de doorreis via het grondgebied van de lidstaten te beletten, met inbegrip van maatregelen ter uitvoering van een door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties ingesteld reisverbod, in SIS II gesignaleerd met het oog op weigering van toegang of verblijf, voor zover aan de eisen inzake de kwaliteit van de gegevens is voldaan. 2. Artikel 23 is niet van toepassing op signaleringen op grond van lid 1 van dit artikel. 3. De lidstaat die deze signaleringen namens de andere lidstaten opneemt, bijwerkt en wist, wordt aangewezen bij de aanneming van de desbetreffende maatregel overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Artikel 27 Autoriteiten met toegangsrecht tot signaleringen 1. De toegang tot de in SIS II opgenomen gegevens en het recht van directe bevraging van SIS II-gegevens of bevraging in een kopie van de gegevens van CS-SIS komt uitsluitend toe aan de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de vaststelling van de identiteit van onderdanen van derde landen ten behoeve van: 2. Ook de nationale gerechtelijke instanties, met inbegrip van de autoriteiten die belast zijn met de instelling van strafvervolging en van gerechtelijke onderzoeken voorafgaand aan tenlastelegging, alsook hun coördinerende instanties, hebben echter met het oog op de uitvoering van hun taken, zoals vastgesteld in de nationale wetgeving, toegang tot de in SIS II opgenomen gegevens en hebben het recht tot directe bevraging daarvan. 3. Het toegangsrecht tot de in SIS II opgenomen gegevens en tot de overeenkomstig artikel 38, lid 2, onder d) en e), van Besluit 2006/.../JBZ (22) opgenomen gegevens over persoonsdocumenten, alsook het recht tot directe bevraging van die gegevens mag ook worden uitgeoefend door de voor de visumverlening bevoegde autoriteiten, de voor de behandeling van visumaanvragen verantwoordelijke centrale autoriteiten, de voor afgifte van verblijfstitels bevoegde autoriteiten, alsmede de autoriteiten die bevoegd zijn voor de tenuitvoerlegging van de wetgeving betreffende onderdanen van derde landen in het kader van de toepassing van het communautaire acquis inzake personenverkeer. Het toegangsrecht van deze autoriteiten wordt uitgeoefend overeenkomstig het recht van elke lidstaat. 4. De in dit artikel bedoelde autoriteiten worden opgenomen in de in artikel 31, lid 8, bedoelde lijst. Artikel 28 Toepassingsgebied van de toegang De gebruikers mogen slechts toegang hebben tot de gegevens die voor het vervullen van hun taken noodzakelijk zijn. Artikel 29 Termijn van bewaring van signaleringen 1. De in SIS II overeenkomstig deze verordening opgenomen signaleringen worden niet langer bewaard dan nodig is voor het nagestreefde doel. 2. Uiterlijk drie jaren na de opneming van zo'n signalering in SIS II, toetst de signalerende lidstaat de noodzaak van verdere bewaring. 3. Elke lidstaat stelt in voorkomend geval volgens zijn nationale recht kortere toetsingstermijnen vast. 4. Een signalerende lidstaat kan, op grond van een uitvoerige individuele beoordeling, die schriftelijk wordt vastgelegd, vóór het verstrijken van de toetsingstermijn tot verdere bewaring van een signalering besluiten indien dit voor het met de signalering nagestreefde doel vereist is. In dat geval is lid 2 van toepassing op verlenging. Elke verlenging van een signalering wordt aan CS-SIS meegedeeld. 5. Na afloop van de in lid 2 bedoelde toetsingstermijn worden signaleringen automatisch gewist, behalve wanneer de signalerende lidstaat de verlenging van de signalering aan CS-SIS heeft meegedeeld, overeenkomstig lid 4. CS-SIS stelt de lidstaten vier maanden op voorhand automatisch in kennis van de in het systeem geprogrammeerde verwijdering. 6. De lidstaten houden statistieken bij van het aantal signaleringen waarvan de bewaring overeenkomstig lid 4 is verlengd. Artikel 30 Verkrijging van burgerschap en signaleringen Signaleringen van een persoon die het burgerschap heeft verkregen van een staat waarvan de onderdanen het recht van vrij verkeer binnen de gemeenschap genieten, worden gewist zodra de signalerende lidstaat kennis krijgt van of overeenkomstig artikel 34 wordt ingelicht dat de betrokkene het burgerschap heeft verkregen. HOOFDSTUK V Algemene voorschriften inzake gegevensverwerking Artikel 31 Verwerking van SIS II-gegevens 1. De lidstaten mogen de in artikel 20 bedoelde gegevens verwerken met het oog op de weigering van toegang tot of verblijf op hun grondgebied. 2. De gegevens mogen slechts voor technische doeleinden worden gekopieerd, voor zover dit voor directe bevraging door de in artikel 27 bedoelde autoriteiten noodzakelijk is. De bepalingen van deze verordening zijn van toepassing op dergelijke kopieën. Signaleringen van een lidstaat mogen niet uit zijn N.SIS II in andere nationale gegevensbestanden worden gekopieerd. 3. Technische kopieën als bedoeld in lid 2, die leiden tot de aanleg van offline gegevensbanken, mogen slechts worden bewaard voor een periode van niet meer dan 48 uur. Deze duur kan in noodsituaties worden verlengd, totdat de noodsituatie is beëindigd. Ongeacht de eerste alinea, zijn technische kopieën die leiden tot de aanleg van offline gegevensbanken voor gebruik door voor de visumverlening bevoegde autoriteiten, niet langer toegestaan één jaar nadat de betrokken autoriteit met succes aan de communicatie-infrastructuur is gekoppeld ten behoeve van het visuminformatiesysteem dat voorzien wordt in een toekomstige verordening betreffende het visuminformatiesysteem (VIS) en de uitwisseling tussen de lidstaten van informatie op het gebied van visa voor kort verblijf. Dit geldt niet voor kopieën die uitsluitend worden gebruikt in noodsituaties als gevolg van het feit dat het netwerk gedurende meer dan 24 uren niet beschikbaar is. De lidstaten houden een actuele inventaris van deze kopieën bij, stellen deze inventaris ter beschikking van de nationale controleautoriteit als bedoeld in artikel 44, lid 1, en zorgen ervoor dat de bepalingen van deze verordening, in het bijzonder de in artikel 10 bedoelde, op deze kopieën worden toegepast. 4. Toegang tot gegevens is slechts toegestaan binnen de grenzen van de bevoegdheden van de in artikel 27 bedoelde nationale autoriteiten, en is voorbehouden aan daartoe gemachtigde personeelsleden. 5. De gegevens mogen niet voor administratieve doeleinden worden gebruikt. In afwijking hiervan mogen gegevens die overeenkomstig deze verordening zijn opgenomen, in overeenstemming met de wetgeving van elke lidstaat door de in artikel 27, lid 3, genoemde autoriteiten worden gebruikt voor de uitoefening van hun taken. 6. Overeenkomstig artikel 24 van deze verordening opgenomen gegevens alsmede overeenkomstig artikel 38, lid 2, onder d) en e), van Besluit 2006/.../JBZ (23) opgenomen gegevens over persoonsdocumenten mogen, in overeenstemming met de wetgeving van elke lidstaat, worden gebruikt voor de doeleinden van artikel 27, lid 3, van deze verordening. 7. Elk gebruik van gegevens dat in strijd is met de leden 1 tot en met 6, wordt naar het nationaal recht van de lidstaten aangemerkt als oneigenlijk gebruik. 8. Iedere lidstaat verstrekt de beheersautoriteit een lijst van bevoegde autoriteiten die op grond van deze verordening gemachtigd zijn tot directe bevraging van de in SIS II opgenomen gegevens, alsmede alle wijzigingen van die lijst. Daarbij wordt voor elke autoriteit vermeld welke gegevens zij voor welke doeleinden mag bevragen. De beheersautoriteit zorgt ervoor dat deze lijst jaarlijks in het Publicatieblad van de Europese Unie wordt bekendgemaakt. 9. Voor zover in het Gemeenschapsrecht niet in bijzondere bepalingen is voorzien, is het recht van de onderscheiden lidstaten op de in hun N.SIS II opgenomen gegevens van toepassing. Artikel 32 SIS II-gegevens en nationale bestanden 1. Artikel 31, lid 2, laat het recht van een lidstaat onverlet om SIS II-gegevens in verband waarmee op zijn grondgebied een maatregel is genomen, in zijn nationale bestanden te bewaren. Deze gegevens worden maximaal 3 jaar in de nationale bestanden bewaard, tenzij in specifieke bepalingen van nationaal recht een langere opslagtermijn is vastgesteld. 2. Artikel 31, lid 2, laat het recht van een lidstaat onverlet om in zijn nationale bestanden gegevens te bewaren betreffende een specifieke signalering die door deze lidstaat in SIS II is opgenomen. Artikel 33 Informatie ingeval van niet-uitvoering van signalering Wanneer een gevraagde maatregel niet kan worden uitgevoerd, stelt de aangezochte lidstaat de signalerende lidstaat daarvan onmiddellijk in kennis. Artikel 34 Kwaliteit van de in SIS II verwerkte gegevens 1. Een signalerende lidstaat is verantwoordelijk voor de juistheid en actualiteit van de gegevens, alsmede voor de rechtmatige opneming van de gegevens in SIS II. 2. Alleen de signalerende lidstaat is bevoegd de door hem ingevoerde gegevens te wijzigen, aan te vullen, te verbeteren, bij te werken of te verwijderen. 3. Wanneer een niet-signalerende lidstaat aanwijzingen heeft dat gegevens onjuist zijn of onrechtmatig werden opgenomen, stelt hij de signalerende lidstaat door middel van de uitwisseling van aanvullende informatie daarvan zo spoedig mogelijk, en uiterlijk tien dagen nadat de aanwijzingen aan het licht zijn gekomen, in kennis. De signalerende lidstaat toetst de mededeling onverwijld en verbetert of verwijdert zo nodig de gegevens onverwijld. 4. Indien de lidstaten na twee maanden geen overeenstemming kunnen bereiken, wordt het geval door de niet-signalerende lidstaat voorgelegd aan de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, die tezamen met de betrokken nationale controleautoriteiten, optreedt als bemiddelaar. 5. De lidstaten wisselen aanvullende informatie uit, indien een persoon klacht neerlegt niet diegene te zijn die door middel van een signalering wordt opgespoord. Indien na controle blijkt dat het inderdaad twee verschillende personen betreft, wordt de klager ingelicht over het bepaalde in artikel 36. 6. Wanneer van een persoon reeds een signalering in SIS II is opgenomen, treft een lidstaat die een nieuwe signalering opneemt, met de lidstaat die de eerste signalering heeft opgenomen, een regeling omtrent de opneming van de signalering. De regeling komt tot stand op basis van de uitwisseling van aanvullende informatie. Artikel 35 Onderscheid tussen personen met vergelijkbare kenmerken Indien bij de opneming van een nieuwe signalering blijkt dat in SIS II reeds een persoon met dezelfde identiteitsbeschrijving gesignaleerd is, is de volgende procedure van toepassing: Artikel 36 Extra gegevens om misbruik van identiteit te voorkomen 1. Wanneer de daadwerkelijk gesignaleerde persoon kan worden verward met een persoon wiens identiteit onrechtmatig is aangenomen, neemt de lidstaat waarvan de signalering uitgaat, in de signalering extra gegevens betreffende de laatstbedoelde persoon op, voor zover deze uitdrukkelijk daarin toestemt, om nadelige gevolgen van verkeerde identificatie te voorkomen. 2. De gegevens betreffende een persoon wiens identiteit onrechtmatig is aangenomen, worden uitsluitend gebruikt voor de volgende doeleinden: 3. Voor de toepassing van dit artikel mogen in SIS II slechts de volgende persoonsgegevens worden opgenomen en verwerkt: 4. De technische voorschriften die nodig zijn voor het opnemen en verder verwerken van de in lid 3 bedoelde gegevens, worden volgens de procedure van artikel 51, lid 2, vastgesteld, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de beheersautoriteit. 5. De in lid 3 bedoelde gegevens worden op hetzelfde moment als de overeenkomstige signalering verwijderd, dan wel eerder indien de betrokken persoon daarom verzoekt. 6. Alleen de autoriteiten met toegangsrecht tot de overeenkomstige signalering hebben toegang tot de in lid 3 bedoelde gegevens, en zulks uitsluitend ter voorkoming van verkeerde identificatie. Artikel 37 Koppelingen tussen signaleringen 1. Een lidstaat kan de door hem in SIS II ingebrachte signaleringen koppelen. Door een dergelijke koppeling worden twee of meer signaleringen met elkaar verbonden. 2. De koppeling heeft geen gevolgen voor de in de gekoppelde signaleringen gevraagde specifieke maatregel of voor de bewaringstermijn van de gekoppelde signaleringen. 3. De koppeling heeft geen gevolgen voor de in deze verordening vastgestelde toegangsrechten. Autoriteiten die geen toegangsrecht hebben tot bepaalde categorieën signaleringen, mogen geen inzage hebben in koppelingen naar signaleringen waartoe zij geen toegang hebben. 4. Een lidstaat koppelt signaleringen alleen voor zover er een duidelijke operationele noodzaak is. 5. Een lidstaat mag overgaan tot koppeling overeenkomstig zijn nationale wetgeving, voor zover de beginselen van dit artikel worden geëerbiedigd. 6. Wanneer een lidstaat een door een andere lidstaat aangebrachte koppeling tussen signaleringen in strijd acht met zijn nationaal recht of internationale verplichtingen kan hij de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de koppeling vanaf zijn grondgebied of voor de eigen autoriteiten buiten zijn eigen grondgebied niet toegankelijk is. 7. De technische voorschriften voor koppelingen tussen signaleringen worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 51, lid 2, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de beheersautoriteit. Artikel 38 Doel en bewaringstermijn van aanvullende informatie 1. De lidstaten houden in het SIRENE-bureau een verwijzing naar de aan een signalering ten grondslag liggende beslissingen bij, ter ondersteuning van de uitwisseling van aanvullende informatie. 2. Persoonsgegevens die door het SIRENE-bureau naar aanleiding van een informatie-uitwisseling in bestanden zijn opgeslagen, worden niet langer bewaard dan de periode die nodig is om het doel waarvoor zij werden verstrekt, te verwezenlijken. Zij worden in ieder geval geschrapt uiterlijk één jaar nadat de betrokken signalering uit SIS II is verwijderd. 3. Lid 2 laat het recht van een lidstaat onverlet om in nationale bestanden gegevens te bewaren over een specifieke signalering die door die lidstaat is verricht, of over een signalering in verband waarmee op zijn grondgebied een maatregel is genomen. De periode gedurende welke dergelijke gegevens in die bestanden mogen worden bewaard, wordt geregeld door de nationale wetgeving. Artikel 39 Overdracht van persoonsgegevens aan derden De overeenkomstig deze verordening in SIS II verwerkte gegevens worden niet overgedragen aan of ter beschikking gesteld van derde landen of internationale organisaties. HOOFDSTUK VI Gegevensbescherming Artikel 40 Verwerking van gevoelige gegevenscategorieën De verwerking van de categorieën gegevens, bedoeld in artikel 8, lid 1, van Richtlijn 95/46/EG is verboden. Artikel 41 Recht van toegang, verbetering van onjuiste gegevens en verwijdering van onrechtmatig opgenomen gegevens 1. Het recht van eenieder om van de overeenkomstig deze verordening hem betreffende in SIS II opgenomen gegevens kennis te nemen, wordt uitgeoefend overeenkomstig het recht van de lidstaat bij welke de kennisneming wordt verlangd. 2. Voor zover het nationale recht daarin voorziet, beslist de nationale controleautoriteit of, en, zo ja, op welke wijze kennisneming dient worden verleend. 3. Een niet-signalerende lidstaat, mag slechts kennisneming van deze gegevens toestaan, voor zover zij de signalerende lidstaat vooraf de gelegenheid heeft geboden dienaangaande een standpunt te bepalen. Dit geschiedt door middel van de uitwisseling van aanvullende informatie. 4. De informatie wordt niet aan de gegevensbetrokkene medegedeeld wanneer dit voor een rechtmatige, uit de signalering voortvloeiende taakuitoefening of ter bescherming van de rechten en vrijheden van derden onontbeerlijk is. 5. Eenieder heeft het recht hem betreffende onjuiste gegevens te doen verbeteren of onrechtmatig opgenomen gegevens te doen verwijderen. 6. De betrokkene wordt zo spoedig mogelijk op de hoogte gesteld, en in elk geval binnen 60 dagen na de datum waarop hij om toegang heeft verzocht, of binnen een kortere termijn, indien het nationaal recht in die mogelijkheid voorziet. 7. De betrokkene wordt zo spoedig mogelijk op de hoogte gesteld van het gevolg dat wordt gegeven aan de uitoefening van zijn recht op verbetering of verwijdering van gegevens, en in elk geval binnen drie maanden vanaf de datum waarop hij om verbetering of verwijdering heeft verzocht, of binnen een kortere termijn, indien het nationaal recht in die mogelijkheid voorziet. Artikel 42 Recht op informatie 1. Aan overeenkomstig deze verordening gesignaleerde onderdanen van derde landen wordt overeenkomstig de artikelen 10 en 11 van Richtlijn 95/46/EG informatie verstrekt. Deze informatie wordt schriftelijk verstrekt, tezamen met een afschrift van of verwijzing naar de aan de in artikel 24, lid 1, bedoelde signalering ten grondslag liggende nationale beslissing. 2. Deze informatie wordt echter niet verstrekt: Artikel 43 Rechtsmiddelen 1. Eenieder heeft het recht bij de naar het recht van elke lidstaat bevoegde rechter of instantie beroep in te stellen wegens een hem betreffende signalering, met het oog op opneming verbetering, verwijdering, kennisneming of schadevergoeding. 2. De lidstaten verbinden zich ertoe wederzijds de onherroepelijke beslissingen van de in lid 1 bedoelde rechters of instanties ten uitvoer te leggen, onverminderd het bepaalde in artikel 48. 3. Uiterlijk … (24) worden de bepalingen inzake de rechtsmiddelen, bedoeld in dit artikel, door de Commissie geëvalueerd. Artikel 44 Controle op N.SIS II 1. De in elke lidstaat aangewezen autoriteiten waaraan de bevoegdheden bedoeld in artikel 28 van Richtlijn 95/46/EG ("nationale controleautoriteiten"), waken zelfstandig over de rechtmatigheid van de verwerking van SIS II-persoonsgegevens op hun grondgebied en de overdracht vanuit dat grondgebied, en de uitwisseling en verdere verwerking van aanvullende informatie. 2. De nationale controleautoriteiten zorgen ervoor dat ten minste om de vier jaar een controle van de gegevensverwerking in N.SIS II wordt verricht overeenkomstig internationale controlestandaarden. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de nationale controleautoriteiten voldoende middelen ter beschikking hebben om hun taken uit hoofde van deze verordening te kunnen vervullen. Artikel 45 Controle op de beheersautoriteit 1. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming waakt erover dat de verwerking van persoonsgegevens door de beheersautoriteit in overeenstemming met deze verordening geschiedt. De taken en bevoegdheden bedoeld in de artikelen 46 en 47 van Verordening (EG) nr. 45/2001 zijn van overeenkomstige toepassing. 2. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zorgt ervoor dat ten minste om de vier jaar een audit van de activiteiten van de beheersautoriteit op het gebied van de verwerking van persoonsgegevens wordt verricht overeenkomstig internationale auditnormen. Het auditrapport wordt toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad, de beheersautoriteit, de Commissie en de nationale controleautoriteiten. Alvorens het rapport wordt aangenomen, wordt de beheersautoriteit in de gelegenheid gesteld opmerkingen in te dienen. Artikel 46 Samenwerking tussen de nationale controleautoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming 1. De nationale controleautoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werken, elk binnen hun eigen bevoegdheden en elk in het kader van zijn eigen verantwoordelijkheden, actief samen en zorgen voor een gecoördineerd toezicht op SIS II. 2. Zij wisselen, elk binnen hun eigen bevoegdheden, relevante informatie uit, staan elkaar bij in de uitvoering van controles en inspecties, behandelen problemen bij de uitlegging of toepassing van deze verordening, buigen zich over problemen bij de uitoefening van het onafhankelijk toezicht of bij de uitoefening van de rechten van gegevensbetrokkenen, stellen geharmoniseerde voorstellen voor gemeenschappelijke oplossingen voor problemen op, en bevorderen het bewustzijn over gegevensbeschermingsrechten, zulks naar behoefte. 3. Daartoe komen de nationale controleautoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming elk jaar ten minste tweemaal bijeen. De kosten en logistieke ondersteuning van deze bijeenkomsten zijn voor rekening van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. Tijdens de eerste bijeenkomst wordt een reglement van orde vastgesteld. Indien nodig worden in onderling overleg andere werkmethodes vastgesteld. Om de twee jaar wordt een gezamenlijk activiteitenverslag toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de beheersautoriteit. Artikel 47 Gegevensbescherming tijdens de overgangsperiode Indien de Commissie tijdens de overgangsperiode op grond van artikel 15, lid 4, haar taken aan een andere instantie of ander instanties delegeert, zorgt zij ervoor dat de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming het recht en de mogelijkheid heeft zijn taken volledig uit te voeren, met inbegrip van de mogelijkheid om verificaties ter plaatse te verrichten of de bevoegdheden uit te oefenen die de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zijn toebedeeld op grond van artikel 47 van Verordening (EG) nr. 45/2001. HOOFDSTUK VII Aansprakelijkheid en sancties Artikel 48 Aansprakelijkheid 1. Indien een persoon door de werking van N.SIS II schade lijdt, is iedere lidstaat te zijnen aanzien naar nationaal recht hiervoor aansprakelijk. Dit is eveneens het geval wanneer de schade door de signalerende lidstaat is veroorzaakt doordat deze onjuiste gegevens heeft aangeleverd of omdat de opneming onrechtmatig was. 2. Wanneer de gedaagde lidstaat niet de signalerende lidstaat is, betaalt laatstgenoemde desgevraagd de toegekende schadevergoeding terug, tenzij de gegevens door de om terugbetaling verzoekende lidstaat in strijd met deze verordening werden gebruikt. 3. Indien SIS II schade oploopt doordat een lidstaat een verplichting uit hoofde van deze verordening niet is nagekomen, is deze lidstaat hiervoor aansprakelijk, tenzij, en in zover de beheersautoriteit of een andere aan SIS II deelnemende lidstaat heeft nagelaten redelijke stappen te ondernemen om de schade te voorkomen of de omvang ervan zo veel mogelijk te beperken. Artikel 49 Sancties De lidstaten zorgen ervoor dat oneigenlijk gebruik van in SIS II opgenomen gegevens en de eventuele uitwisseling van aanvullende informatie in strijd met deze verordening, aan effectieve, evenredige en afschrikkende sancties naar nationaal recht worden onderworpen. HOOFDSTUK VIII Slotbepalingen Artikel 50 Toetsing en statistieken 1. De beheersautoriteit zorgt ervoor dat er procedures voorhanden zijn om de resultaten, de kosteneffectiviteit, de beveiliging en de kwaliteit van de dienstverlening van SIS II te toetsen aan de doelstellingen. 2. Met het oog op het technische onderhoud en de opstelling van verslagen en statistieken, heeft de beheersautoriteit toegang tot de vereiste informatie over de in het centrale SIS II verrichte verwerkingshandelingen. 3. Elk jaar maakt de beheersautoriteit statistieken bekend over het aantal bestanden per signaleringscategorie, het aantal treffers per signaleringscategorie en het aantal keren dat SIS II is bevraagd, in de vorm van algemene statistieken en statistieken per lidstaat. 4. Twee jaar na de ingebruikneming van SIS II, en vervolgens om de twee jaar, legt de beheersautoriteit aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de technische werking van het centrale SIS II en de communicatie-infrastructuur, alsmede over de beveiliging ervan, en over de bilaterale en multilaterale uitwisseling van aanvullende informatie tussen de lidstaten. 5. Drie jaar na de ingebruikneming van SIS II, en vervolgens om de vier jaar, stelt de Commissie een algemene evaluatie op van het centrale SIS II en van de bilaterale en multilaterale uitwisseling van aanvullende informatie tussen de lidstaten. In deze algemene evaluatie worden de bereikte resultaten afgezet tegen de doelstellingen en wordt nagegaan of de uitgangspunten nog gelden, worden de toepassing van deze verordening ten aanzien van het centrale SIS II en de beveiliging van het centrale SIS II beoordeeld en wordt bekeken welke gevolgen een en ander heeft voor toekomstige werkzaamheden. De Commissie legt de verslagen over deze evaluatie voor aan het Europees Parlement en de Raad. 6. De lidstaten verstrekken de beheersautoriteit en de Commissie de informatie die nodig is om de in de leden 3, 4 en 5 bedoelde verslagen op te stellen. 7. De beheersautoriteit verstrekt de Commissie de informatie die nodig is om de in lid 5 bedoelde algemene evaluaties op te stellen. 8. Gedurende een overgangsperiode die voorafgaat aan de aanvang van de werkzaamheden van de beheersautoriteit, is de Commissie verantwoordelijk voor het opstellen en voorleggen van de in de leden 3 en 4 bedoelde verslagen. Artikel 51 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op 3 maanden. 3. Het comité verricht zijn taak vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening. Artikel 52 Wijziging van de bepalingen van het Schengenacquis 1. Met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het Verdrag vallen, vervangt dit besluit op de in artikel 55, lid 2, bedoelde datum de bepalingen van de artikelen 92 tot en met 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, met uitzondering van artikel 102 bis. 2. Deze verordening vervangt tevens op de in artikel 55, lid 2, bedoelde datum de volgende bepalingen van het Schengenacquis die deze artikelen uitvoeren (25) : 3. Met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het Verdrag vallen, gelden verwijzingen naar de vervangen artikelen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst en de relevante bepalingen van het Schengenacquis die deze artikelen uitvoeren, als verwijzingen naar deze verordening. Artikel 53 Intrekking Verordening (EG) nr. 378/2004, Verordening (EG) nr. 871/2004, Besluit 2005/451/JBZ, Besluit 2005/728/JBZ en Besluit 2006/628/EG worden ingetrokken op de in artikel 55, lid 2, bedoelde datum. Artikel 54 Overgangsperiode en begroting 1. Signaleringen worden van SIS 1+ naar SIS II overgebracht. De lidstaten zorgen ervoor dat de inhoud van de signaleringen die van SIS 1+ naar SIS II worden overgebracht zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie jaar na de in artikel 55, lid 2, bedoelde datum, voldoen aan de bepalingen van deze verordening, en geven daarbij voorrang aan signaleringen van personen. Gedurende deze overgangsperiode kunnen de lidstaten de bepalingen van de artikelen 94 en 96 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst blijven toepassen op de inhoud van de signaleringen die van SIS 1+ naar SIS II worden overgebracht, met inachtneming van het volgende: 2. Het op de overeenkomstig artikel 55, lid 2, vastgestelde datum resterende bedragen van de krachtens de bepalingen van artikel 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst goedgekeurde begroting wordt terugbetaald aan de lidstaten. De terug te betalen bedragen worden berekend op basis van de bijdragen van de lidstaten zoals vastgesteld in het besluit van het Uitvoerend Comité van 14 december 1993 inzake de financiële regeling betreffende de kosten voor de installatie en exploitatie van het Schengeninformatiesysteem. 3. Gedurende de in artikel 15, lid 4, bedoelde overgangsperiode worden verwijzingen in deze verordening naar de beheersautoriteit opgevat als een verwijzing naar de Commissie. Artikel 55 Inwerkingtreding, toepasselijkheid en migratie 1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. 2. Zij is voor de aan SIS 1+ deelnemende lidstaten van toepassing vanaf een door de Raad met eenparigheid van de stemmen van de leden die de regeringen van de aan SIS 1+ deelnemende lidstaten vertegenwoordigen, vast te stellen datum. 3. De in lid 2 bedoelde data worden vastgesteld nadat: 4. De Commissie licht het Europees Parlement in over de resultaten van de overeenkomstig lid 3, onder c), verrichte testen. 5. Op grond van lid 2 door de Raad genomen besluiten worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in de lidstaten overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0237 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0175/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0354/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 oktober 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang tot het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) voor de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (4) bepaalt dat de lidstaten elkaar moeten bijstaan bij de uitvoering van die richtlijn en dat zij bilateraal of multilateraal gegevens kunnen uitwisselen, met name om - vóór de inschrijving van een voertuig - na te gaan wat de rechtstoestand daarvan is, zo nodig in de lidstaat waar het tot dusver was ingeschreven. Daarbij kan gebruik worden gemaakt van met elkaar verbonden elektronische middelen. (2) Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad van ... (5) en Besluit 2006/.../JBZ van de Raad van ...* betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) (6) (7) , vormen de wettelijke basis voor SIS II, een tussen de lidstaten gedeelde gegevensbank, die, onder andere, gegevens bevat over motorvoertuigen met een cilinderinhoud van meer dan 50 cc, aanhangers met een ledig gewicht van meer dan 750 kg en caravans, en gegevens over gestolen, verduisterde, anderszins vermiste of ongeldig gemaakte voertuigregistratiebewijzen en voertuigkentekenplaten. (3) Verordening (EG) nr. .../2006 (8) en Besluit 2006/.../JBZ* vervangen de artikelen 92 tot en met 119 van de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan hun gemeenschappelijke grenzen (9) ("Schengenuitvoeringsovereenkomst"), met uitzondering van artikel 102 bis. Dat artikel heeft betrekking op de toegang tot het Schengeninformatiesysteem voor de autoriteiten en instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen. (4) Thans dient op basis van titel V van het Verdrag een derde instrument te worden vastgesteld ter aanvulling van Verordening (EG) nr. .../2006* en Besluit 2006/.../JBZ*, teneinde de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen toegang te geven tot SIS II, en artikel 102 bis van de Schengenuitvoeringsovereenkomst te vervangen. (5) Overeenkomstig Besluit 2006/.../JBZ* worden voorwerpen, waaronder motorvoertuigen, in SIS II gesignaleerd met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure. (6) Overeenkomstig Besluit 2006/.../JBZ* hebben uitsluitend de autoriteiten bevoegd voor grenscontrole en andere vormen van politie- en douanecontrole, alsmede de justitiële autoriteiten en Europol toegang tot de in SIS II opgenomen signaleringen van voorwerpen. (7) Duidelijk daartoe aangewezen overheidsinstanties of niet-overheidsinstanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen, moeten toegang hebben tot in SIS II opgenomen gegevens betreffende motorvoertuigen met een cilinderinhoud van meer dan 50 cc, aanhangers met een ledig gewicht van meer dan 750 kg, caravans, en voertuigregistratiebewijzen en voertuigkentekenplaten die gestolen, verduisterd of anderszins vermist zijn dan wel ongeldig zijn gemaakt, teneinde te kunnen nagaan of voertuigen die ter inschrijving worden aangemeld niet gestolen, verduisterd of anderszins vermist zijn. (8) Daartoe moeten deze instanties toegang krijgen tot deze gegevens en moet hun worden toegestaan deze gegevens te gebruiken voor een administratief doel, namelijk de correcte afgifte van voertuigkentekenbewijzen. (9) Indien de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen geen overheidsinstanties zijn, moet hun slechts indirect toegang worden verleend via een autoriteit die overeenkomstig Besluit 2006/.../JBZ (10) toegang heeft tot SIS II en toeziet op de inachtneming van de beveiligings- en vertrouwelijkheidsvoorschriften van de lidstaten, bedoeld in dat besluit. (10) In Besluit 2006/.../JBZ (11) wordt de te nemen maatregel omschreven indien uit een bevraging van SIS II blijkt dat een voorwerp in SIS II is gesignaleerd. (11) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (12) is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen. De in Besluit 2006/.../JBZ* opgenomen specifieke bepalingen betreffende de bescherming, de beveiliging en de vertrouwelijkheid van persoonsgegevens en betreffende het bijhouden van registers, vullen de in bovengenoemde richtlijn vastgestelde beginselen aan of geven verduidelijking, waar het de verwerking door deze instanties van persoonsgegevens in het kader van SIS II betreft. (12) Aangezien de doelstelling van de geplande maatregel, namelijk de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen toegang geven tot SIS II om hun taken uit hoofde van Richtlijn 1999/37/EG te vergemakkelijken, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de aard van SIS II als een gemeenschappelijk informatiesysteem beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (13) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en strookt met de beginselen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd. (14) Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis als bedoeld in de door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (13) , welke bepalingen vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, punt G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 (14) inzake bepaalde toepassingsbepalingen van deze overeenkomst. (15) Wat Zwitserland betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst die is ondertekend door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, punt G, van Besluit 1999/437/EG, juncto artikel 4, lid 1, van de Besluiten 2004/849/EG (15) en 2004/860/EG (16) . (16) Deze verordening is een rechtshandeling die voortbouwt op het Schengenacquis of anderszins daaraan gerelateerd is in de zin van artikel 3, lid 2, van de Toetredingsakte van 2003, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 1. Onverminderd de artikelen 38, 40 en artikel 46, lid 1, van Besluit 2006/.../JBZ (17) , hebben de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen, bedoeld in Richtlijn 1999/37/EG, toegang tot de volgende gegevens die overeenkomstig artikel 38, lid 2, onder a), b) en f), van dat besluit in SIS II zijn opgenomen, met als enig doel na te gaan of voertuigen die ter inschrijving bij hen worden aangemeld, niet gestolen, verduisterd of anderszins vermist zijn, of worden gezocht als bewijsmateriaal in een strafprocedure: Onverminderd lid 2 wordt de toegang van deze instanties tot deze gegevens beheerst door het recht van de afzonderlijke lidstaten. 2. Indien de in lid 1 bedoelde instanties overheidsinstanties zijn, hebben zij rechtstreekse toegang tot de in SIS II opgenomen gegevens. 3. Indien de in lid 1 bedoelde instanties geen overheidsinstanties zijn, hebben zij alleen toegang tot de in SIS II opgenomen gegevens via een autoriteit in de zin van artikel 40 van het in lid 1 genoemde besluit. Deze autoriteit heeft rechtstreekse toegang tot de gegevens en mag deze doorgeven aan de betrokken instantie. De betrokken lidstaat ziet erop toe dat de bedoelde niet-overheidsinstantie en de werknemers ervan gehouden zijn eventuele beperkingen ten aanzien van het gebruik van de door de instantie verstrekte gegevens in acht te nemen. 4. Artikel 39 van dat besluit is niet van toepassing op de toegang op basis van dit artikel. Op de melding, door de in lid 1 bedoelde instanties, aan de politiële of justitiële autoriteiten van informatie die bij raadpleging van SIS II aan het licht is gekomen en op grond waarvan een strafbaar feit wordt vermoed, is het nationale recht van toepassing. Artikel 2 Deze verordening vervangt artikel 102 bis van de Schengenuitvoeringsovereenkomst. Artikel 3 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing vanaf de overeenkomstig artikel 71, lid 2, van Besluit 2006/.../JBZ (18) vastgestelde datum. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie ( COM(2005)0230 ) (1) , – gelet op artikel 34, lid 2, onder c) van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gelet op artikel 39, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0301/2005), – gelet op het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd, – gelet op de artikelen 93 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0353/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 30, lid 1, onder a) en b), artikel 31, lid 1, onder a) en b), en artikel 34, lid 2, onder c), Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Parlement (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Schengeninformatiesysteem (hierna "SIS 1+" genoemd), dat is ingesteld op grond van de bepalingen van titel IV van de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (4) (hierna "Schengenuitvoeringsovereenkomst" genoemd), is een essentieel instrument voor de toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis zoals dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie. (2) De ontwikkeling van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (hierna "SIS II" genoemd) is toevertrouwd aan de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2424/2001 van de Raad (5) en Besluit 2001/886/JBZ van de Raad van 6 december 2001 betreffende de ontwikkeling van een Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) (6) . SIS II zal het bij de Schengenuitvoeringsovereenkomst ingestelde SIS vervangen. (3) Dit besluit vormt de noodzakelijke wettelijke basis voor SIS II met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het Verdrag betreffende de Europese Unie (hierna het "EU-Verdrag" genoemd) vallen. Verordening (EG) nr. 2006/XX van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie betreffende de instelling, de werking en het gebruik van SIS II (7) vormt de noodzakelijke wettelijke basis voor SIS II met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna het "EG-Verdrag" genoemd) vallen. (4) Het feit dat afzonderlijke instrumenten zijn vastgesteld als wettelijke basis voor SIS II doet geen afbreuk aan het beginsel dat SIS II één informatiesysteem vormt, dat als zodanig moet functioneren. Een aantal bepalingen van deze instrumenten moet bijgevolg identiek zijn. (5) SIS II moet als compenserende maatregel bijdragen tot de handhaving van een hoog niveau van veiligheid in een ruimte (…) van vrijheid, veiligheid en recht door de operationele samenwerking tussen politiediensten en justitiële autoriteiten in strafzaken te ondersteunen. (6) De doelstellingen van SIS II moeten worden omschreven en er moeten voorschriften betreffende de werking en het gebruik ervan en betreffende de verantwoordelijkheden worden vastgesteld, waaronder voorschriften betreffende de technische architectuur en de financiering ervan, de in het systeem op te nemen categorieën gegevens, het doel van en de criteria voor de opneming ervan, de autoriteiten die toegang hebben tot het systeem, het koppelen van signaleringen en verdere voorschriften inzake gegevensverwerking en de bescherming van persoonsgegevens. (7) De uitgaven in verband met de werking van het centrale SIS II en de communicatie-infrastructuur moeten ten laste van de begroting van de Europese Unie komen. (8) Er moet een handboek worden opgesteld met gedetailleerde voorschriften voor de uitwisseling van aanvullende informatie over de in de signalering gevraagde maatregel. De nationale autoriteiten van elke lidstaat moeten zorgen voor de uitwisseling van deze informatie. (9) Gedurende een overgangsperiode moet de Commissie worden belast met het operationele beheer van het centrale SIS II en van delen van de communicatie-infrastructuur. Zij mag een aantal van deze bevoegdheden of al deze bevoegdheden echter aan twee nationale overheidsinstanties delegeren, om ervoor te zorgen dat SIS 1+ en SIS II naadloos op elkaar aansluiten. Op termijn en op basis van een effectbeoordeling met een grondige analyse van alternatieve oplossingen vanuit financieel, operationeel en organisatorisch oogpunt en van wetgevingsvoorstellen van de Commissie, dient een permanente beheersautoriteit met bevoegdheid voor deze taken te worden opgericht. Deze overgangsperiode mag niet langer duren dan vijf jaar, gerekend vanaf de datum van inwerkingtreding van dit besluit. (10) In SIS II moeten signaleringen worden opgenomen van personen die met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering en aanhouding ten behoeve van uitlevering worden gezocht. Naast signaleringen moet ook worden voorzien in de uitwisseling van extra gegevens die nodig zijn in het kader van overleverings- of uitleveringsprocedures. Meer bepaald moeten de gegevens zoals bedoeld in artikel 8 van Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (8) in SIS II worden verwerkt. (11) In SIS II moet een vertaling kunnen worden opgenomen van de extra gegevens die zijn ingevoerd met het oog op overlevering op grond van het Europees aanhoudingsbevel en met het oog op uitlevering. (12) SIS II moet signaleringen bevatten van vermiste personen die met het oog op bescherming of ter voorkoming van bedreigingen worden gezocht, van personen die in het kader van een gerechtelijke procedure worden gezocht, van personen en voorwerpen die aan een onopvallende of gerichte controle moeten worden onderworpen en van voorwerpen die met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure worden gezocht. (13) Signaleringen mogen niet langer in SIS II worden bewaard dan nodig is voor het nagestreefde doel. In de regel moeten signaleringen van personen na drie jaar automatisch uit SIS II worden verwijderd. Signaleringen van voorwerpen met het oog op onopvallende controles of gerichte controles moeten na vijf jaar automatisch uit SIS II worden verwijderd. Signaleringen van voorwerpen met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure moeten na tien jaar automatisch uit SIS II worden verwijderd. Besluiten tot bewaring van signaleringen van personen dienen gebaseerd te zijn op een uitvoerige individuele beoordeling. De lidstaten moeten signaleringen van personen binnen de toetsingstermijn controleren en statistieken bijhouden van het aantal signaleringen van personen waarvan de bewaartermijn is verlengd. (14) (...) (15) SIS II moet de verwerking van biometrische gegevens mogelijk maken om betrouwbare identificatie van de betrokken personen te vergemakkelijken. In dit verband moet SIS II ook de verwerking mogelijk maken van gegevens van personen wier identiteit onrechtmatig is aangenomen, om problemen als gevolg van een verkeerde identificatie te voorkomen; daarbij moeten passende waarborgen worden geboden, met name de instemming van de betrokken persoon en een strikte beperking van de doeleinden waarvoor dergelijke gegevens rechtmatig kunnen worden verwerkt. (16) Een lidstaat moet in een signalering een zogenaamde 'markering' kunnen aanbrengen, om aan te geven dat de in de signalering gevraagde maatregel op zijn grondgebied niet wordt uitgevoerd. In geval van signaleringen met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering mag niets in dit besluit worden uitgelegd als afwijking van of beletsel voor de toepassing van de bepalingen van Kaderbesluit 2002/584/JBZ. (…) Het besluit om een signalering te markeren mag (…) uitsluitend gebaseerd zijn op de in dat kaderbesluit genoemde weigeringsgronden. (16 A) Wanneer overeenkomstig artikel 14 C, lid 2, een markering is aangebracht en bekend wordt waar de persoon die wordt gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering zich bevindt, moet die plaats altijd worden meegedeeld aan de uitvaardigende rechterlijke autoriteit, die kan besluiten om de bevoegde rechterlijke autoriteit een Europees aanhoudingsbevel toe te zenden overeenkomstig de bepalingen van Kaderbesluit 2002/584/JBZ. (17) SIS II moet lidstaten de mogelijkheid bieden signaleringen te koppelen. Het koppelen van twee of meer signaleringen door een lidstaat mag geen gevolgen hebben voor de gevraagde maatregel, de bewaringstermijn of het recht van toegang tot de signaleringen. (18) De krachtens dit besluit in SIS II verwerkte gegevens worden niet doorgegeven aan derde landen of internationale organisaties of te hunner beschikking gesteld. Het is evenwel aangewezen de samenwerking tussen de Europese Unie en Interpol te versterken door een doeltreffende uitwisseling van gegevens betreffende paspoorten te bevorderen. Wanneer persoonsgegevens van SIS II worden doorgegeven aan Interpol, moet (…) met betrekking tot deze persoonsgegevens een adequate bescherming (…) worden geboden, die wordt gewaarborgd door een overeenkomst, welke in strikte waarborgen en voorwaarden voorziet. (19) Alle lidstaten hebben het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens bekrachtigd. Overeenkomstig artikel 9 van dit verdrag zijn binnen bepaalde grenzen uitzonderingen en beperkingen mogelijk op de daarin vastgestelde rechten en verplichtingen. Persoonsgegevens die in het kader van de uitvoering van dit besluit worden verwerkt, moeten met inachtneming van de beginselen van dit verdrag worden beschermd. De in dit verdrag vastgestelde beginselen moeten, voorzover nodig, in dit besluit worden aangevuld of verduidelijkt. (20) De beginselen van Aanbeveling R(87) 15 van het Comité van ministers van de Raad van Europa van 17 september 1987 tot regeling van het gebruik van persoonsgegevens op politieel gebied moeten in acht worden genomen wanneer de politiediensten overeenkomstig dit besluit persoonsgegevens verwerken. (20 A) De Commissie heeft bij de Raad een voorstel ingediend voor een kaderbesluit over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, dat uiterlijk eind 2006 zou moeten worden goedgekeurd en van toepassing zou zijn op persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie en op de daarmee verband houdende uitwisseling van aanvullende informatie overeenkomstig dit besluit. (21) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (9) , en met name de artikelen 21 en 22 daarvan, betreffende respectievelijk de vertrouwelijkheid en de beveiliging van de verwerking, is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen bij het verrichten van hun taken als verantwoordelijke voor het operationele beheer van SIS II, voorzover die verwerking plaatsvindt in het kader van werkzaamheden die geheel of gedeeltelijk onder de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht vallen. De verwerking van persoonsgegevens in het kader van SIS II valt gedeeltelijk onder de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht. De coherente en homogene toepassing van de regels inzake de bescherming van de fundamentele rechten en vrijheden van personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens houdt in dat moet worden verduidelijkt dat Verordening (EG) nr. 45/2001 van toepassing is wanneer de Commissie overeenkomstig dit besluit persoonsgegevens verwerkt. De in (…) Verordening (EG) nr. 45/2001 vastgestelde beginselen moeten, voor zover nodig, in dit besluit worden aangevuld of verduidelijkt. (21 A) Wat de vertrouwelijkheid betreft, zijn de relevante bepalingen van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen van toepassing op ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen die werkzaamheden in verband met SIS II verrichten. (22) De nationale (…) controleautoriteiten moeten toezicht houden op de rechtmatigheid van de verwerking van persoonsgegevens door de lidstaten en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, die is benoemd bij Besluit 2004/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 2003 houdende benoeming van de in artikel 286 van het EG-Verdrag voorziene onafhankelijke controleautoriteit (10) , moet toezicht houden op de werkzaamheden van de communautaire instellingen en organen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens, rekening houdend met de beperkte taken van de communautaire instellingen en organen met betrekking tot de gegevens als zodanig. (23) De uit een schending van dit besluit door de communautaire instellingen en organen voortvloeiende aansprakelijkheid van de Gemeenschap valt onder artikel 288, tweede alinea, van het EG-Verdrag. (23 A) Zowel de lidstaten als de Commissie dienen een beveiligingsplan op te stellen om de feitelijke uitvoering van hun verplichtingen inzake beveiliging te vereenvoudigen en moeten samenwerken teneinde beveiligingsvraagstukken vanuit een gemeenschappelijke invalshoek aan te pakken. (24) De gegevensbeschermingsvoorschriften van de Overeenkomst van 26 juli 1995 tot oprichting van een Europese politiedienst (11) (hierna de "Europol-overeenkomst" genoemd) zijn van toepassing op de verwerking van SIS II-gegevens door Europol, waaronder de voorschriften inzake de bevoegdheden van het bij artikel 24 van de Europol-overeenkomst opgerichte gemeenschappelijk controleorgaan, dat toezicht houdt op de werkzaamheden van Europol, en de voorschriften inzake de aansprakelijkheid voor de onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens door Europol. (25) De gegevensbeschermingsvoorschriften van Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (12) zijn van toepassing op de verwerking van SIS II-gegevens door Eurojust, waaronder de voorschriften inzake de bevoegdheden van het bij artikel 23 van dat besluit opgerichte gemeenschappelijk controleorgaan, dat toezicht houdt op de werkzaamheden van Eurojust, en de voorschriften inzake de aansprakelijkheid voor de onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens door Eurojust. (26) Met het oog op transparantie moet de beheersautoriteit om de twee jaar verslag uitbrengen over de technische werking van het centrale SIS II en de communicatie-infrastructuur, alsmede over de beveiliging ervan, en over de uitwisseling van aanvullende informatie. Om de vier jaar moet de Commissie een algemene evaluatie verrichten. (27) Sommige aspecten van SIS II, zoals technische voorschriften betreffende het opnemen - inclusief de gegevens die noodzakelijk zijn voor de opneming van een signalering - bijwerken, wissen en opzoeken van signaleringen, de regels inzake de compatibiliteit en de prioriteit van signaleringen, het markeren van signaleringen, het koppelen van signaleringen en de uitwisseling van aanvullende informatie, kunnen vanwege hun technische aard, hun gedetailleerdheid en de noodzaak van regelmatige bijwerking niet uitputtend worden geregeld in de bepalingen van dit besluit. (…) Daarom moeten uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot deze aspecten aan de Commissie worden gedelegeerd. In technische voorschriften voor het opzoeken van signaleringen moet rekening worden gehouden met de goede werking van de nationale applicaties. Onder voorbehoud van een effectbeoordeling door de Commissie zal worden beslist in hoeverre de permanente beheersautoriteit, zodra deze is opgericht, bevoegd zou kunnen zijn voor de uitvoeringsmaatregelen. (28) In dit besluit moet de procedure voor de aanneming van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering ervan worden vastgesteld. De procedure voor de aanneming van uitvoeringsmaatregelen in het kader van dit besluit moet dezelfde zijn als die in het kader van Verordening (EG) nr. XX/2006. (29) Er moeten overgangsbepalingen worden vastgesteld voor signaleringen die (…) in SIS 1+ zijn opgenomen en naar SIS II worden overgedragen (…). Een aantal bepalingen van het Schengenacquis moet gedurende een beperkte periode van toepassing blijven totdat de lidstaten de verenigbaarheid van deze signaleringen met het nieuwe rechtskader hebben onderzocht. Prioriteit moet worden gegeven aan de bestudering van de compatibiliteit van signaleringen van personen. Verder moet bij elke wijziging, aanvulling, correctie of bijwerking van een van SIS1+ naar SIS II overgebrachte signalering, alsook bij elke treffer met betrekking tot dergelijke signaleringen onmiddellijk worden nagegaan of de signalering verenigbaar is met de bepalingen van dit besluit. (30) Er moeten bijzondere bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de rest van de aan SIS toegewezen middelen die geen deel uitmaken van de begroting van de Europese Unie. (31) Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk de instelling en regulering van een gemeenschappelijk informatiesysteem, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Europese Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Raad overeenkomstig het in artikel 5 van het EG-Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, waarnaar in artikel 2 van het EU-Verdrag wordt verwezen, maatregelen treffen. Overeenkomstig het in artikel 5 van het EG-Verdrag neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (32) Dit besluit is in overeenstemming met de grondrechten en beginselen die met name door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden erkend. (33) Het Verenigd Koninkrijk neemt aan dit besluit deel overeenkomstig artikel 5 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie, dat aan het EU-Verdrag en het EG-Verdrag is gehecht, en artikel 8, lid 2, van Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (13) . (34) Ierland neemt aan dit besluit deel overeenkomstig artikel 5 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie, dat aan het EU-Verdrag en het EG-Verdrag is gehecht, en artikel 6, lid 2, van Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (14) . (35) Dit besluit heeft geen gevolgen voor de regelingen voor de gedeeltelijke deelneming van het Verenigd Koninkrijk en Ierland aan het Schengenacquis, als bepaald in respectievelijk Besluit 2000/365/EG en Besluit 2002/192/EG. (36) Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt dit besluit een ontwikkeling in van bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, onder G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst (15) . (36 A) Er moet een regeling worden getroffen op grond waarvan vertegenwoordigers van IJsland en Noorwegen kunnen worden betrokken bij het werk van de comités die de Commissie bijstaan in de uitoefening van haar uitvoerende taken. Een dergelijke regeling is aan de orde gesteld in de briefwisseling tussen de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen over de comités die de Europese Commissie bijstaan bij de uitoefening van haar uitvoerende taken (16) , die aan de bovengenoemde overeenkomst is gehecht. (37) Wat Zwitserland betreft, houdt dit besluit een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst die is ondertekend door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, onder G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad, juncto artikel 4, lid 1, van Besluit 2004/849/EG van de Raad betreffende de ondertekening van de overeenkomst namens de Europese Unie en de voorlopige toepassing van enkele bepalingen van deze overeenkomst (17) . (37 A) Er moet een regeling worden getroffen op grond waarvan vertegenwoordigers van Zwitserland kunnen worden betrokken bij het werk van de comités die de Commissie bijstaan in de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden. Een dergelijke regeling is aan de orde gesteld in de briefwisseling tussen de Gemeenschap en Zwitserland die aan de bovengenoemde overeenkomst is gehecht. (38) Dit besluit vormt een op het Schengenacquis voortbouwend of anderszins daaraan gerelateerd rechtsbesluit in de zin van artikel 3, lid 2, van de toetredingsakte van 2003. (39) Voor de staten, bedoeld in de overwegingen 33, 34, 37 en 38 moet dit besluit van toepassing zijn met ingang van een datum die wordt vastgesteld volgens de procedures die zijn vastgelegd in de instrumenten betreffende de toepassing van het Schengenacquis op die staten. BESLUIT: HOOFDSTUK I Algemene bepalingen Artikel 1 Instelling en algemene doelstelling van SIS II 1. Hierbij wordt het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (hierna "SIS II" genoemd) ingesteld. 2. SIS II heeft tot doel, overeenkomstig het bepaalde in dit besluit, met behulp van de via dit systeem verstrekte informatie, te zorgen voor een hoog niveau van veiligheid in een ruimte (…) van vrijheid, veiligheid en recht, onder meer door handhaving van de openbare orde en veiligheid en vrijwaring van de (…) veiligheid op het grondgebied van de lidstaten, en de bepalingen van titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna "het EG-Verdrag" genoemd) inzake het personenverkeer op hun grondgebied toe te passen. Artikel 2 Toepassingsgebied 1. In dit besluit worden de voorwaarden en procedures vastgesteld voor de verwerking in SIS II van signaleringen van personen en voorwerpen en voor de uitwisseling van aanvullende informatie en extra gegevens met het oog op de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken. 2. In dit besluit worden ook in het bijzonder bepalingen vastgesteld betreffende de technische architectuur van SIS II, de verantwoordelijkheden van de lidstaten en de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit, de algemene gegevensverwerking, de rechten van de betrokken personen en de aansprakelijkheid. Artikel 3 Definities 1. In dit besluit wordt verstaan onder: 2 bis. Elke verwijzing in dit besluit naar bepalingen van Kaderbesluit 2002/584/JBZ van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten wordt geacht tevens te verwijzen naar de overeenkomstige bepalingen van overeenkomsten die tussen de Europese Unie en derde landen op grond van de artikelen 24 en 38 van het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn gesloten met het oog op de overlevering van personen op grond van een aanhoudingsbevel, die voorzien in de toezending van dat aanhoudingsbevel via het Schengeninformatiesysteem. Artikel 4 Technische architectuur en werking van SIS II 1. SIS II bestaat uit: (a bis) een centraal systeem (hierna "het centrale SIS II" genoemd) bestaande uit: 2. SIS II-gegevens worden opgenomen, bijgewerkt, gewist en opgezocht via N.SIS II. Er is een nationale kopie beschikbaar om op het grondgebied van elk van de lidstaten die een dergelijke kopie gebruiken, geautomatiseerde bevraging mogelijk te maken. De gegevensbestanden van andere lidstaten kunnen niet worden bevraagd via N.SIS II. 3. Het belangrijkste CS-SIS, dat voor technisch toezicht en beheer zorgt, bevindt zich in Straatsburg (Frankrijk) en een CS-SIS-back-up, die alle functies van het belangrijkste CS-SIS kan overnemen wanneer dit uitvalt, bevindt zich in Sankt Johann im Pongau (Oostenrijk). 4. CS-SIS zal de nodige diensten leveren voor de bijwerking van, en de opzoekingen in, de (....) SIS II-databank. Voor de lidstaten die een nationale kopie gebruiken, verzorgt CS-SIS: Artikel 5 Kosten 1. De kosten voor het opzetten, de werking en het onderhoud van het centrale SIS II en de communicatie-infrastructuur komen ten laste van de begroting van de Europese Unie. 2. Deze kosten omvatten de werkzaamheden in verband met CS-SIS waarmee gezorgd wordt voor de in artikel 4, lid 4, bedoelde diensten. 3. De kosten voor het opzetten, de werking en het onderhoud van elk N.SIS II komen ten laste van de betrokken lidstaat. HOOFDSTUK II Verantwoordelijkheden van de lidstaten Artikel 6 Nationale systemen Elke lidstaat is (...) verantwoordelijk voor: Artikel 7 SIS II-instantie en SIRENE-bureau 1. (a) Elke lidstaat wijst een autoriteit aan (hierna "N.SIS II-instantie" genoemd) die de centrale verantwoordelijkheid voor zijn N.SIS II heeft. (b) Deze autoriteit is verantwoordelijk voor de goede werking en beveiliging van N.SIS II, zorgt voor de toegang van de bevoegde autoriteiten tot SIS II, en treft de nodige maatregelen ten behoeve van de naleving van de bepalingen van dit besluit. (c) Elke lidstaat stuurt zijn signaleringen door via de N.SIS II-instantie. 2. (a) Elke lidstaat wijst de autoriteit aan die ervoor zorgt dat alle aanvullende informatie wordt uitgewisseld (hierna "het SIRENE-bureau" genoemd), overeenkomstig de bepalingen van het SIRENE-handboek, bedoeld in artikel 8. (b) Het SIRENE-bureau coördineert ook de kwaliteitscontrole van de in SIS II opgenomen informatie (...). (c) Voor deze taken heeft het toegang tot de in SIS II verwerkte gegevens. 3. De lidstaten lichten de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit in over hun N.SIS II-instantie en hun SIRENE-bureau. De (…) beheersautoriteit maakt daarvan een lijst bekend, tezamen met de in artikel 40, lid 7, bedoelde lijst. Artikel 8 Uitwisseling van aanvullende informatie 1. Aanvullende informatie wordt uitgewisseld overeenkomstig de bepalingen van het SIRENE-handboek en met gebruikmaking van de communicatie-infrastructuur. 2. Deze informatie wordt alleen gebruikt voor het doel waarvoor zij is verstrekt. 3. Indien de communicatie-infrastructuur niet voorhanden is, kunnen de lidstaten andere afdoende beveiligde technische middelen gebruiken voor de uitwisseling van aanvullende informatie. 3 bis bis Aan door andere lidstaten gedane verzoeken om aanvullende informatie wordt zo spoedig mogelijk voldaan. 3 bis. Nadere voorschriften voor de uitwisseling van aanvullende informatie worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61, in de vorm van een handboek, "SIRENE-handboek" genaamd, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit. Artikel 9 Naleving van de technische normen 1. Teneinde de gegevenstransmissie snel en efficiënt te doen plaatsvinden, conformeert elke lidstaat zich bij het opzetten van zijn N.SIS II aan de daartoe vastgestelde protocollen en technische procedures teneinde de compatibiliteit van het CS-SIS met het N.SIS II te waarborgen. Deze protocollen en technische procedures worden gespecificeerd volgens de procedure van artikel 61, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit. 2. Indien een lidstaat een nationale kopie gebruikt, zorgt hij er met behulp van de door CS-SIS geleverde diensten voor dat de gegevens die in de nationale kopie zijn opgeslagen, door middel van automatische bijwerkingen, bedoeld in artikel 4, lid 4, identiek en consistent zijn met de SIS II-databank en dat een opzoeking in die nationale kopie een resultaat oplevert dat gelijkwaardig is aan een opzoeking in de SIS II-databank. Artikel 10 Beveiliging (…) 1. Elke lidstaat neemt voor zijn N.SIS II passende maatregelen, waartoe ook de opstelling van een beveiligingsplan behoort, opdat: a bis) gegevens fysiek worden beschermd, onder meer door noodplannen voor kritieke infrastructuur; e bis) wordt gewaarborgd dat alle autoriteiten met toegangsrecht tot SIS II of tot faciliteiten voor gegevensverwerking profielen opstellen waarin de taken en verantwoordelijkheden worden omschreven van personen die bevoegd zijn om gegevens in te zien, in te voeren, bij te werken, te wissen en te doorzoeken, en deze profielen desgevraagd onverwijld ter beschikking te stellen van de nationale controleautoriteiten (personeelsprofielen); h bis) de doelmatigheid van de in dit lid bedoelde beveiligingsmaatregelen doorlopend wordt gecontroleerd en met betrekking tot deze interne controle de nodige organisatorische maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat de voorschriften van dit besluit worden nageleefd (interne controle). 2. De lidstaten nemen maatregelen, gelijkwaardig aan die vermeld in lid 1, met het oog op de beveiliging van de uitwisseling van aanvullende informatie. Artikel 10 A Vertrouwelijkheid Elke lidstaat past, in overeenstemming met zijn nationale wetgeving, de voorschriften inzake het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht toe op iedere persoon en instantie die met SIS II-gegevens en aanvullende informatie moet werken. Deze geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat de persoon zijn functie of dienstverband heeft beëindigd of de instantie haar werkzaamheden heeft stopgezet. Artikel 11 Bijhouden van registers op nationaal niveau 1. (a) Lidstaten die geen nationale kopieën gebruiken, zorgen ervoor dat elke toegang tot en uitwisseling van persoonsgegevens in, respectievelijk met het CS-SIS wordt vastgelegd in het N.SIS II met het oog op controle op de toelaatbaarheid van de bevraging, om toezicht te houden op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, ten behoeve van interne controle en om te zorgen voor de goede werking van het N.SIS II en voor de integriteit en beveiliging van de gegevens. (b) De lidstaten die nationale kopieën gebruiken, zorgen ervoor dat elke toegang tot en uitwisseling van SIS II-gegevens wordt vastgelegd voor de onder a) genoemde doeleinden, met uitzondering van uitwisseling in verband met de in artikel 4, lid 4, bedoelde diensten. 1 bis (Verplaatst naar lid 1, onder b)) 2. De registers bevatten met name het relaas van de signaleringen, de datum en het tijdstip van de gegevenstransmissie, de voor bevraging gebruikte gegevens, de verwijzing naar de toegezonden gegevens alsmede de naam van de bevoegde autoriteit en van de persoon die met de verwerking van de gegevens is belast. 3. De registers mogen alleen voor het in lid 1 genoemde doel worden gebruikt en worden ten vroegste één jaar en uiterlijk drie jaar na de aanleg ervan verwijderd. De registers die het relaas van de signaleringen bevatten, worden één tot drie jaar na de verwijdering van de signaleringen gewist. 4. Registers kunnen langer worden bewaard indien zij nodig zijn in het kader van lopende controleprocedures. 4 bis De bevoegde nationale autoriteiten die ermee belast zijn toe te zien op de toelaatbaarheid van de bevraging hebben, ten behoeve van het toezicht op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking met het oog op de interne controle, om te zorgen voor de goede werking van het N.SIS II, en met het oog op de integriteit en beveiliging van de gegevens, binnen de grenzen van hun bevoegdheid en op verzoek toegang tot deze registers om ervoor te zorgen dat zij hun taken kunnen vervullen. Artikel 11 A Interne controle De lidstaten zorgen ervoor dat elke instantie met toegangsrecht tot SIS II-gegevens de nodige maatregelen treft met het oog op de naleving van dit besluit en, indien nodig, samenwerkt met de nationale controleautoriteit bedoeld in artikel 53. Artikel 11 B Opleiding van het personeel Alvorens toestemming te krijgen om in SIS II opgeslagen gegevens te verwerken, krijgt het personeel van de autoriteiten met toegangsrecht tot SIS II een degelijke opleiding over de regels inzake gegevensbeveiliging en -bescherming, en wordt het op de hoogte gebracht van ter zake doende strafbare feiten en sancties. Hoofdstuk III Verantwoordelijkheden van de beheersautoriteit Artikel 12 Operationeel beheer 1. Een beheersautoriteit, die uit de begroting van de Europese Unie wordt gefinancierd, wordt belast met het operationele beheer van het centrale SIS II. Zij wordt tevens belast met de volgende taken met betrekking tot de communicatie-infrastructuur: 2. De Commissie wordt belast met alle andere taken die betrekking hebben op de communicatie-infrastructuur, met name: 3. Gedurende een overgangsperiode die voorafgaat aan de werkzaamheden van de in lid 1 genoemde beheersautoriteit, is de Commissie belast met het operationele beheer van het centrale SIS II. De Commissie mag dit beheer, evenals begrotingsuitvoeringstaken, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (18) overlaten aan nationale overheidsinstanties, in twee verschillende landen. 3 bis bis Elke nationale overheidsinstantie als bedoeld in lid 3 moet in het bijzonder voldoen aan onderstaande selectiecriteria: 3 bis. Alvorens taken te delegeren, alsook op gezette tijden nadien, licht de Commissie het Europees Parlement en de Raad in over de voorwaarden van de delegatie, de precieze reikwijdte ervan en de instanties waaraan taken zijn gedelegeerd. 3 ter. Indien de Commissie tijdens de overgangsperiode op grond van lid 3 haar taken delegeert, zorgt zij ervoor dat de beperkingen van het institutionele bestel zoals vastgelegd in het Verdrag daarbij volledig worden geëerbiedigd. In het bijzonder waarborgt zij dat deze delegatie niet ten koste gaat van effectieve controlemechanismen krachtens het recht van de Europese Unie, ongeacht of het gaat om controle door het Hof van Justitie, de Rekenkamer of de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. 4. Het operationele beheer van het centrale SIS II omvat alle taken die nodig zijn om het centrale SIS II overeenkomstig deze verordening 24 uur per dag en 7 dagen per week te laten functioneren, met name de voor de goede werking van het systeem onontbeerlijke onderhoudswerkzaamheden en technische ontwikkelingen. 6. De beheersautoriteit zorgt er samen met de lidstaten voor dat te allen tijde de beste voorhanden zijnde technologie wordt gebruikt voor het centrale SIS II, onder voorbehoud van een kosten-batenanalyse. Artikel 13 Beveiliging (…) 1. De beheersautoriteit, voor het centrale SIS II, en de Commissie, voor de communicatie-infrastructuur, nemen de nodige maatregelen, waartoe ook de opstelling van een veiligheidsplan behoort, opdat: a bis) gegevens fysiek worden beschermd, onder meer door noodplannen voor kritieke infrastructuur; e bis) profielen worden opgesteld waarin de taken en verantwoordelijkheden worden omschreven van personen die bevoegd zijn om de gegevens in te zien of toegang hebben tot faciliteiten voor gegevensverwerking en deze profielen desgevraagd onverwijld ter beschikking worden gesteld van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (personeelsprofielen); f bis) naderhand kan worden nagegaan en vastgesteld welke persoonsgegevens wanneer en door wie in een geautomatiseerd gegevensverwerkingssysteem zijn opgenomen (controle op de opneming); g bis) de doelmatigheid van de in dit lid bedoelde beveiligingsmaatregelen doorlopend wordt gecontroleerd en met betrekking tot deze interne controle de nodige organisatorische maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat de voorschriften van dit besluit worden nageleefd (interne controle). 2. De beheersautoriteit neemt maatregelen, gelijkwaardig aan die vermeld in lid 1, met het oog op de beveiliging (…) van de uitwisseling van aanvullende informatie via de communicatie-infrastructuur. Artikel 13 A Vertrouwelijkheid 1. Onverminderd artikel 17 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen past de beheersautoriteit de voorschriften inzake het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht toe op iedere persoon die met SIS II-gegevens moet werken, aan de hand van normen die vergelijkbaar zijn met die van artikel 10 A. Deze geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat de persoon zijn functie of dienstverband heeft beëindigd of zijn werkzaamheden heeft stopgezet. 2. De beheersautoriteit neemt maatregelen, gelijkwaardig aan die vermeld in lid 1, met het oog op de (…) vertrouwelijkheid van de uitwisseling van aanvullende informatie via de communicatie-infrastructuur. Artikel 14 Bijhouden van registers op centraal niveau 1. De beheersautoriteit zorgt ervoor dat elke toegang tot en elke uitwisseling van persoonsgegevens in, respectievelijk met het CS-SIS wordt vastgelegd voor de in artikel 11, lid 1, genoemde doeleinden. 2. De registers bevatten met name het relaas van de signaleringen, de datum en het tijdstip van de gegevenstransmissie, de voor bevraging gebruikte gegevens, de verwijzing naar de toegezonden gegevens alsmede de naam van de bevoegde autoriteit die met de verwerking van de gegevens is belast. 3. De registers mogen alleen voor de in lid 1 genoemde doeleinden worden gebruikt en worden ten vroegste één jaar en uiterlijk drie jaar na de aanleg ervan verwijderd. De registers die het relaas van de signaleringen bevatten, worden één tot drie jaar na de verwijdering van de signaleringen gewist. 4. Registers kunnen langer worden bewaard indien zij nodig zijn in het kader van lopende controleprocedures. 4a. De bevoegde nationale autoriteiten die ermee belast zijn toe te zien op de toelaatbaarheid van de bevraging hebben, ten behoeve van het toezicht op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, met het oog op de interne controle, om te zorgen voor de goede werking van het CS-SIS en met het oog op de integriteit en beveiliging van de gegevens, binnen de grenzen van hun bevoegdheid en op verzoek toegang tot deze registers om ervoor te zorgen dat zij hun taken kunnen vervullen. Artikel 14 AA Voorlichtingscampagne Bij de inbedrijfstelling van SIS II organiseert de Commissie, in samenwerking met de in artikel 53, lid 1 bis, bedoelde nationale controleautoriteiten en de in artikel 53 A, lid 1, bedoelde Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, een voorlichtingscampagne om het publiek te informeren omtrent de doelstellingen, de opgeslagen gegevens, de autoriteiten met toegangsrecht en de rechten van het individu. Zodra de beheersautoriteit is opgericht, herhaalt deze, in samenwerking met de nationale controleautoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, op gezette tijden deze campagne. In samenwerking met hun nationale controleautoriteiten ontwikkelen de lidstaten het beleid dat nodig is om hun burgers algemene voorlichting over SIS II te geven, en geven daaraan vervolgens uitvoering. Hoofdstuk III A Gegevenscategorieën en markering Artikel 14 A Categorieën gegevens 1. Onverminderd artikel 8, lid 1, en de bepalingen van dit besluit met betrekking tot de opslag van aanvullende gegevens, bevat SIS II alleen de door elk van de lidstaten verstrekte categorieën gegevens, als vereist voor de in de artikelen 15, 23, 27, 31 en 35 genoemde doeleinden. 2. De categorieën gegevens zijn: 3. Voor gesignaleerde personen worden ten hoogste de onderstaande gegevens opgenomen: 5. De technische voorschriften die nodig zijn voor het opnemen, bijwerken, wissen en opzoeken van de in lid 2 en lid 3 bedoelde gegevens, worden volgens de procedure van artikel 61 vastgesteld, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit. 5 bis. De technische voorschriften die nodig zijn voor het opzoeken van de in lid 5 bedoelde gegevens, zijn soortgelijk voor opzoekingen in CS-SIS, in nationale kopieën en in technische kopieën, bedoeld in artikel 40, lid 2. Artikel 14 AB Evenredigheidsbepaling De signalerende lidstaat gaat na of de zaak zodanig geschikt, ter zake doende en belangrijk is dat opneming van de signalering in SIS II gerechtvaardigd is. Artikel 14 AC Specifieke voorschriften met betrekking tot foto's en vingerafdrukken Voor het gebruik van foto's en vingerafdrukken als bedoeld in artikel 14 A, lid 3, onder e) en f), gelden de volgende bepalingen: a) foto's en vingerafdrukken worden alleen opgenomen als door middel van een speciale kwaliteitscontrole is vastgesteld dat aan een minimale gegevenskwaliteitsnorm is voldaan. De speciale kwaliteitscontrole wordt gespecificeerd volgens de procedure van artikel 61, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit; b) foto's en vingerafdrukken worden alleen gebruikt ter bevestiging van de identiteit van een persoon die is aangetroffen als gevolg van een alfanumerieke opzoeking in SIS II. c) Zodra dit technisch mogelijk is, mogen vingerafdrukken ook worden gebruikt voor de vaststelling van de identiteit van een persoon op basis van diens biometrische identificatiekenmerken. Voordat deze functie in SIS II wordt ingevoerd, komt de Commissie met een verslag over de beschikbaarheid en geschiktheid van de vereiste technologie, waarover het Europees Parlement wordt geraadpleegd. Artikel 14 AD Vereisten voor de opneming van een signalering 1. Een signalering van personen kan niet worden opgenomen zonder de in artikel 14 A, lid 3, onder a), onder d), onder l), alsmede, in voorkomend geval, onder k), bedoelde gegevens. 2. Daarnaast worden alle andere in artikel 14 A, lid 3, opgesomde gegevens opgenomen, indien deze beschikbaar zijn. Artikel 14 B Algemene bepalingen betreffende markering 1. Wanneer een lidstaat van oordeel is dat gevolg geven aan een overeenkomstig artikel 15, artikel 23 of artikel 31 opgenomen signalering in strijd is met zijn nationale recht, internationale verplichtingen of wezenlijke nationale belangen, kan hij alsnog verlangen dat de signalering wordt gemarkeerd, zodat de gevraagde maatregel op zijn grondgebied niet wordt uitgevoerd op grond van signalering. De markering wordt aangebracht door het SIRENE-bureau van de signalerende lidstaat. 2. Teneinde de lidstaten in staat te stellen te verlangen dat een markering wordt aangebracht in een signalering overeenkomstig artikel 15, worden zij via de uitwisseling van aanvullende informatie automatisch in kennis gesteld van elke nieuwe signalering van die categorie. 4. Indien een signalerende lidstaat in zeer dringende en ernstige gevallen om uitvoering van de maatregel verzoekt, gaat de uitvoerende lidstaat na of hij kan toestaan dat de op zijn verzoek aangebrachte markering wordt ingetrokken. Indien dat het geval is, neemt de uitvoerende lidstaat de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de gevraagde maatregel onmiddellijk kan worden uitgevoerd. Artikel 14 C Markering van signaleringen met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering 1. Wanneer Kaderbesluit 2002/584/JBZ (19) van toepassing is, wordt een markering die ertoe leidt dat niet tot aanhouding kan worden overgegaan, slechts in een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering aangebracht wanneer (…) de justitiële autoriteit die krachtens het nationale recht bevoegd is voor de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel, de tenuitvoerlegging van dat bevel heeft geweigerd op basis van een grond voor weigering van tenuitvoerlegging, en wanneer de markering is (…) verlangd. 2. Op verzoek van een krachtens het nationale recht bevoegde justitiële autoriteit kan het op basis van een algemene instructie of in een specifiek geval, evenwel ook nodig zijn een markering aan te brengen in een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering wanneer het duidelijk is dat de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel zal moeten worden geweigerd. HOOFDSTUK IV Signaleringen van personen die met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering worden gezocht Artikel 15 Doelstellingen en voorwaarden 1. Gegevens over personen die met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering worden gezocht op basis van een Europees aanhoudingsbevel of die met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering worden gezocht, worden opgenomen op verzoek van de rechterlijke instantie van de signalerende lidstaat. 2. Gegevens over personen die met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering worden gezocht, worden eveneens opgenomen op basis van aanhoudingsbevelen die zijn uitgevaardigd krachtens overeenkomsten die tussen de Europese Unie en derde landen op grond van de artikelen 24 en 38 van het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn gesloten met het oog op de overlevering van personen op grond van een aanhoudingsbevel, die voorzien in de toezending van een dergelijk aanhoudingsbevel via het Schengeninformatiesysteem. Artikel 16 Extra gegevens over personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering (...) Artikel 17 Extra gegevens over personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering 1. Indien een persoon met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering wordt gezocht op basis van een Europees aanhoudingsbevel, neemt de signalerende lidstaat een kopie van het originele Europees aanhoudingsbevel in SIS II op. 2. De signalerende lidstaat kan een kopie van een vertaling van het (…) Europees aanhoudingsbevel invoeren in een of meer andere officiële talen van de instellingen van de Europese Unie. (...) Artikel 17 A Aanvullende informatie over personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering 1. De lidstaat die de signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering in SIS II heeft aangebracht, deelt de in artikel 8, lid 1, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ bedoelde gegevens aan alle lidstaten mee door middel van het uitwisselen van aanvullende informatie. (...) Artikel 17 B Aanvullende informatie over personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering 1. De lidstaat die de signalering met het oog op uitlevering in het SIS II heeft ingebracht, deelt de volgende gegevens aan alle lidstaten mee door middel van het uitwisselen van aanvullende informatie: 2. De in lid 1 bedoelde gegevens worden niet meegedeeld wanneer de in artikel 17 of artikel 17 A bedoelde gegevens reeds zijn verstrekt en toereikend worden geacht voor de tenuitvoerlegging van de signalering door de uitvoerende lidstaat. Artikel 18 Autoriteiten met toegangsrecht tot signaleringen en tot extra gegevens betreffende personen die met het oog op aanhouding worden gezocht (...) Artikel 19 Bewaartermijn voor met het oog op aanhouding opgeslagen signaleringen en extra gegevens (...) Artikel 20 Omzetting van signaleringen over personen die worden gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering Wanneer aanhouding niet mogelijk is wegens (…) een afwijzende beslissing door een aangezochte lidstaat overeenkomstig de procedures voor markering van de artikelen 14 B of 14 C, of wegens een nog niet beëindigde toetsing in het geval van een signalering met het oog op aanhouding ten behoeve van uitlevering, dient deze lidstaat de signalering te behandelen als een signalering ter fine van mededeling van de plaats waar de betrokkene zich bevindt. Artikel 21 Markering van signaleringen met het oog op aanhouding en overlevering (...) Artikel 22 Tenuitvoerlegging van de in een signalering gevraagde maatregel ten aanzien van een persoon die wordt gezocht met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering 2. Wanneer Kaderbesluit 2002/584/JBZ niet van toepassing is, heeft een overeenkomstig de artikelen 15 en 17 B in SIS II aangebrachte signalering (…) dezelfde kracht als een verzoek om voorlopige aanhouding krachtens artikel 16 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering van 13 december 1957 of artikel 15 van het Verdrag aangaande de uitlevering en de rechtshulp in strafzaken tussen het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden van 27 juni 1962, zoals gewijzigd bij het protocol van 11 mei 1974. Hoofdstuk V Signaleringen van vermiste personen (…) Artikel 23 Doelstellingen en voorwaarden 1. Gegevens over vermiste personen (…) die (…) in bescherming moeten worden genomen en/of van wie de verblijfplaats moet worden nagegaan, worden op last van de bevoegde autoriteit van de signalerende lidstaat in SIS II opgenomen. Artikel 24 Autoriteiten met toegangsrecht tot signaleringen (...) Artikel 25 Bewaartermijn voor de signaleringen (...) Artikel 26 Tenuitvoerlegging van een in een signalering gevraagde maatregel 1. Wanneer personen als bedoeld in artikel 23 worden aangetroffen, delen de bevoegde autoriteiten, met inachtneming van lid 2, aan de signalerende lidstaat mede waar de betrokkenen zich bevinden. Zij kunnen, in de gevallen als bedoeld in artikel 23, lid 2, onder a), de betrokkenen in bewaring stellen, teneinde verdere doorreis te beletten, voorzover dit op grond van het nationale recht is toegestaan. 2. Wanneer een vermiste meerderjarige wordt aangetroffen, is voor andere mededelingen van gegevens dan die tussen de bevoegde autoriteiten de instemming van de betrokken persoon vereist. De bevoegde autoriteiten kunnen echter aan een belanghebbende die de persoon als vermist heeft opgegeven, meedelen dat de signalering is verwijderd omdat de (...) persoon is gelokaliseerd (...). Hoofdstuk VI Signaleringen van personen die worden gezocht met het oog op een gerechtelijke procedure Artikel 27 Doelstellingen en voorwaarden Ten behoeve van de mededeling van de woon- of verblijfplaats van de betrokkenen nemen de lidstaten op verzoek van een bevoegde autoriteit in SIS II gegevens op over: Artikel 28 Autoriteiten met toegangsrecht tot signaleringen (...) Artikel 29 Bewaartermijn voor signaleringen (...) Artikel 30 Tenuitvoerlegging van de in een signalering gevraagde maatregel De gevraagde informatie wordt aan de verzoekende lidstaat medegedeeld door middel van de uitwisseling van aanvullende informatie. Hoofdstuk VII Signaleringen van personen en voorwerpen met het oog op onopvallende controles of gerichte controles Artikel 31 Doelstellingen en voorwaarden 1. Gegevens over personen of voertuigen, vaartuigen, luchtvaartuigen en containers worden met inachtneming van het nationale recht van de signalerende lidstaat, hetzij ter fine van onopvallende, hetzij ter fine van gerichte controles overeenkomstig het bepaalde in artikel 32, lid 4, opgenomen. 2. Een dergelijke signalering is toegestaan met het oog op de vervolging van strafbare feiten en ter voorkoming van gevaar voor de openbare veiligheid, indien 3. Voorts is signalering, voor zover dat krachtens het nationale recht is toegestaan, op verzoek van de voor de veiligheid van de staat bevoegde diensten mogelijk, indien er concrete aanwijzingen voor bestaan dat de in artikel 32, lid 1, genoemde gegevens met het oog op de voorkoming van een ernstige, van de desbetreffende persoon uitgaande bedreiging, dan wel van andere ernstige gevaren voor de interne of externe veiligheid van de staat noodzakelijk zijn. De lidstaat die op grond van dit lid de signalering verricht, (…) stelt de overige lidstaten daarvan op de hoogte (…). Elke lidstaat bepaalt aan welke autoriteiten deze informatie wordt toegezonden. 3 bis. Voertuigen, vaartuigen, luchtvaartuigen en containers kunnen worden gesignaleerd indien er duidelijke aanwijzingen zijn dat zij in verband staan met een ernstig misdrijf als bedoeld in lid 2 of een ernstige bedreiging als bedoeld in lid 3. Artikel 32 Tenuitvoerlegging van de in een signalering gevraagde maatregel 1. Ten behoeve van onopvallende of gerichte controles kunnen bij grenscontrole of andere politie- en douanecontroles in het land de onderstaande gegevens of een deel daarvan worden verzameld en aan de signalerende autoriteit worden medegedeeld: 2. De in lid 1 bedoelde informatie wordt verstrekt via de uitwisseling van aanvullende informatie. 3. Bij de verzameling van de in lid 1 bedoelde informatie nemen de lidstaten de nodige maatregelen om het onopvallende karakter van de controle niet in gevaar te brengen. 4. Bij de in artikel 31 bedoelde gerichte controles kunnen met inachtneming van het nationale recht en voor de in dat artikel vermelde doeleinden personen, voertuigen, vaartuigen, luchtvaartuigen, containers en meegenomen voorwerpen worden onderzocht. Indien gerichte controles naar het recht van een lidstaat niet zijn toegestaan, wordt deze vorm van controle in die lidstaat automatisch in een onopvallende controle omgezet. Artikel 33 Autoriteiten met toegangsrecht tot signaleringen (...) Artikel 34 Bewaartermijn voor signaleringen (...) Hoofdstuk VIII Signaleringen van voorwerpen met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure Artikel 35 Doelstellingen en voorwaarden 1. Gegevens over voorwerpen die met het oog op inbeslagneming of als bewijsmiddel in een strafprocedure worden gezocht, worden in SIS II opgenomen. 2. Onderstaande categorieën van gemakkelijk identificeerbare voorwerpen worden opgenomen: 3. De technische voorschriften die nodig zijn voor het invoeren, bijwerken, wissen en opzoeken van de in lid 2 bedoelde gegevens, worden volgens de procedure van artikel 61 vastgesteld, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit. Artikel 36 Tenuitvoerlegging van de in een signalering gevraagde maatregel 1. Blijkt uit een bevraging dat er met betrekking tot een aangetroffen voorwerp een signalering bestaat, dan neemt de autoriteit die zulks heeft geconstateerd, contact op met de signalerende autoriteit, teneinde de nodige maatregelen overeen te komen. Daartoe mogen overeenkomstig dit besluit persoonsgegevens worden verstrekt. 2. De in lid 1 bedoelde informatie wordt verstrekt via de uitwisseling van aanvullende informatie. 3. De lidstaat die het voorwerp aantreft, neemt overeenkomstig het nationale recht de nodige maatregelen. Hoofdstuk VIII A Recht van toegang tot en bewaring van signaleringen Artikel 37 Autoriteiten met toegangsrecht tot signaleringen 1. Uitsluitend de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor 2. Ook de nationale gerechtelijke instanties, waaronder de autoriteiten die belast zijn met de instelling van strafvervolging en van gerechtelijke onderzoeken voorafgaand aan tenlastelegging, alsook hun coördinerende instanties, hebben echter met het oog op de uitvoering van hun taken, zoals vastgesteld in de nationale wetgeving, toegang tot de in SIS II opgenomen gegevens en hebben het recht tot directe bevraging daarvan. 3 bis. De in dit artikel bedoelde autoriteiten worden opgenomen in de artikel 40, lid 7, bedoelde lijst. Artikel 37 A Toegang van Europol tot SIS II-gegevens 1. De Europese Politiedienst (Europol) heeft binnen de beperkingen van zijn mandaat recht op toegang tot en directe bevraging van in overeenstemming met de artikelen 15, (…) 31 en 35 in SIS II opgenomen gegevens. 3. Indien Europol bij een bevraging van SIS II een signalering aantreft, stelt Europol langs de in de Europol-overeenkomst vastgestelde kanalen de signalerende lidstaat daarvan in kennis. 4. Door een bevraging van SIS II verkregen informatie mag alleen worden gebruikt indien de betrokken lidstaat daarvoor toestemming geeft. Indien de betrokken lidstaat het gebruik van dergelijke informatie toestaat, wordt deze volgens de bepalingen van de Europol-overeenkomst behandeld. Europol mag die informatie alleen met de toestemming van de betrokken lidstaat aan andere landen en organen meedelen. 5. Europol mag de betrokken lidstaat om extra informatie verzoeken overeenkomstig de bepalingen van de Europol-overeenkomst. 6. Europol is ertoe gehouden: Artikel 37 B Toegang van Eurojust tot SIS II-gegevens 1. De nationale leden van Eurojust en hun assistenten hebben binnen de beperkingen van hun mandaat recht op toegang tot en bevraging van in overeenstemming met de artikelen 15, 23, 27 en 35 in SIS II opgenomen gegevens. 3. Indien een nationaal lid van Eurojust bij een bevraging van SIS II een signalering aantreft, stelt dat lid de signalerende lidstaat daarvan in kennis. Mededeling van uit deze bevraging verkregen informatie aan andere landen en organen is slechts mogelijk met toestemming van de signalerende lidstaat. 4. Niets in dit artikel mag worden uitgelegd als afbreuk doende aan de bepalingen van het besluit van de Raad betreffende de oprichting van Eurojust inzake gegevensbescherming en de aansprakelijkheid voor ongeoorloofde of incorrecte verwerking van deze gegevens door de nationale leden van Eurojust of hun assistenten of als een inbreuk op de bevoegdheden van het krachtens artikel 23 van voornoemd besluit opgerichte gemeenschappelijk controleorgaan. 5. Elke toegang of bevraging door een nationaal lid van Eurojust of zijn assistent wordt vastgelegd overeenkomstig artikel 11, en elk gebruik door dat lid of zijn assistent van gegevens waartoe zij toegang hebben gekregen, wordt geregistreerd. 6. Delen van SIS II mogen niet worden verbonden met, en de daarin opgenomen gegevens waartoe de nationale leden of hun assistenten toegang hebben, mogen niet worden overgedragen naar een computersysteem voor gegevensverzameling en -verwerking dat door of bij Eurojust wordt gebruikt; delen van SIS II mogen niet gedownload worden. 7. De toegang tot de in SIS II opgenomen gegevens wordt beperkt tot de nationale leden en hun assistenten, en strekt zich niet uit tot het personeel van Eurojust. 8. De in artikel 10 en artikel 10 A bedoelde maatregelen worden genomen en toegepast. Artikel 37 C Beperkingen op de toegang De gebruikers, alsmede Europol, de nationale leden van Eurojust en hun assistenten krijgen slechts toegang tot de gegevens die voor het vervullen van hun taken noodzakelijk zijn. Artikel 38 Termijn van bewaring van signaleringen van personen 1. De in SIS II overeenkomstig dit besluit opgenomen signaleringen van personen worden niet langer bewaard dan nodig is voor het nagestreefde doel. 2. Uiterlijk drie jaren na de opneming van een dergelijke signalering in SIS II toetst de signalerende lidstaat de noodzaak van verdere bewaring. Voor signaleringen van personen overeenkomstig artikel 31 beloopt deze termijn één jaar. (…) 2 bis bis Elke lidstaat stelt in voorkomend geval volgens nationaal recht kortere toetsingstermijnen vast. 2 bis. De signalerende lidstaat kan, op grond van een grondige individuele beoordeling die wordt (...) geregistreerd, vóór het verstrijken van de toetsingstermijn tot handhaving van de signalering besluiten indien dit voor het met de signalering nagestreefde doel vereist is. In dat geval is lid 2 van dienovereenkomstige toepassing. Elke verlenging van een signalering moet aan CS-SIS worden meegedeeld. 3. Na afloop van de in lid 2 bedoelde toetsingstermijn worden signaleringen automatisch gewist. Dit gebeurt niet indien de signalerende lidstaat de verlenging van de signalering aan CS-SIS heeft meegedeeld, als bedoeld in lid 2 bis. CS-SIS stelt de lidstaten vier maanden op voorhand automatisch in kennis van de in het systeem geprogrammeerde verwijdering. 4 bis De lidstaten houden statistieken bij van het aantal signaleringen waarvan de bewaring overeenkomstig lid 2 bis is verlengd. Artikel 38 A Termijn van bewaring van signaleringen van voorwerpen 1. De in SIS II overeenkomstig dit besluit opgenomen signaleringen van voorwerpen worden niet langer bewaard dan nodig is voor het nagestreefde doel. 2. Signaleringen van voorwerpen die zijn opgenomen overeenkomstig artikel 31 worden niet langer dan vijf jaar bewaard. 3. Signaleringen van voorwerpen die zijn opgenomen overeenkomstig artikel 35 worden niet langer dan tien jaar bewaard. 4. De in de leden 2 en 3 bedoelde termijnen van bewaring kunnen worden verlengd indien dit voor het met de signalering nagestreefde doel vereist is. In dat geval zijn de leden 2 en 3 dienovereenkomstig van toepassing. HOOFDSTUK IX Algemene voorschriften inzake gegevensverwerking Artikel 39 Categorieën gegevens (...) Artikel 40 Verwerking van SIS II-gegevens 1. De lidstaten mogen de in de artikelen 15, 23, 27, 31 and 35 bedoelde gegevens slechts verwerken voor het doel waarvoor de daarin bedoelde signaleringen zijn gedaan. 2. De gegevens mogen slechts voor technische doeleinden worden gekopieerd, voor zover dit voor directe bevraging door de in artikel 37 bedoelde autoriteiten noodzakelijk is. De bepalingen van dit besluit zijn van toepassing op dergelijke kopieën. Signaleringen van andere lidstaten mogen niet uit N.SIS II in andere nationale gegevensbestanden worden gekopieerd. 2 bis. (a) Technische kopieën als bedoeld in lid 2, die leiden tot de aanleg van off-line gegevensbanken, mogen slechts worden gemaakt voor een periode van niet meer dan 48 uur. Deze duur kan in noodsituaties worden verlengd. Deze kopieën worden vernietigd zodra er geen sprake meer is van een noodsituatie. 3. Toegang tot SIS II-gegevens is slechts toegestaan binnen de grenzen van de bevoegdheden van de nationale autoriteit, en is voorbehouden aan daartoe gemachtigde personeelsleden. 4. De gegevens in verband met signaleringen op grond van de artikelen 15, 23, 27, 31 en 35 van dit besluit, kunnen slechts worden verwerkt voor andere doelstellingen dan die welke met hun opneming in SIS II werden beoogd, indien er een verband bestaat met een specifieke zaak en indien dit voor het voorkomen van een ernstig en onmiddellijk dreigend gevaar voor de openbare orde en veiligheid, of om ernstige redenen verband houdende met de veiligheid van de staat, dan wel ter voorkoming van een ernstig strafbaar feit noodzakelijk is. Daartoe dient vooraf de toestemming van de signalerende lidstaat te worden verkregen. 5. De gegevens mogen niet voor administratieve doeleinden worden gebruikt. 6. Elk gebruik van gegevens dat in strijd is met de leden 1 tot en met 5, wordt naar nationaal recht van de lidstaten aangemerkt als oneigenlijk gebruik. 7. Iedere lidstaat verstrekt de beheersautoriteit een lijst van bevoegde autoriteiten die op grond van dit besluit gemachtigd zijn tot directe bevraging van de in SIS II opgenomen gegevens, en stelt haar in kennis van elke wijziging van die lijst. Daarbij wordt voor elke autoriteit vermeld welke gegevens zij voor welke doeleinden mag bevragen. De beheersautoriteit zorgt ervoor dat deze lijst jaarlijks in het Publicatieblad van de Europese Unie wordt bekendgemaakt. Artikel 41 Opneming van een referentienummer (...) Artikel 42 SIS II-gegevens en nationale bestanden 1. Artikel 40, lid 2, laat het recht van een lidstaat onverlet om SIS II-gegevens in verband waarmee op zijn grondgebied een maatregel is genomen, in zijn nationale bestanden te bewaren. Deze gegevens worden maximaal 3 jaar in de nationale bestanden bewaard, tenzij in specifieke bepalingen van nationaal recht een langere opslagtermijn is vastgesteld. 2. Artikel 40, lid 2, laat het recht van een lidstaat onverlet om in zijn nationale bestanden gegevens te bewaren betreffende een specifieke signalering die door deze lidstaat in SIS II is opgenomen. Artikel 42 A SIS II-signaleringen en nationale wetgeving 2. Voor zover in het recht van de Europese Unie niet in bijzondere bepalingen is voorzien, is het recht van de onderscheiden lidstaten op de in hun N.SIS II opgenomen gegevens van toepassing. 3. Wanneer de gevraagde maatregel niet kan worden uitgevoerd, stelt de aangezochte lidstaat de signalerende lidstaat daarvan onmiddellijk in kennis. Artikel 43 Kwaliteit van de in SIS II verwerkte gegevens (...) 1. De signalerende lidstaat is verantwoordelijk voor de juistheid en actualiteit van de gegevens, alsmede voor de rechtmatige opneming van de gegevens in SIS II. 2. Alleen de signalerende lidstaat is bevoegd de door hem ingevoerde gegevens te wijzigen, aan te vullen, te verbeteren, bij te werken of te verwijderen. 3. Wanneer een niet-signalerende lidstaat aanwijzingen heeft dat gegevens onjuist zijn of onrechtmatig zijn opgenomen, stelt hij de signalerende lidstaat door middel van de uitwisseling van aanvullende informatie daarvan zo spoedig mogelijk, en uiterlijk tien dagen nadat de aanwijzingen aan het licht zijn gekomen, in kennis; die lidstaat (...) toetst de mededeling en verbetert of verwijdert zo nodig de gegevens onverwijld. 4. Indien de lidstaten na twee maanden geen overeenstemming hebben kunnen bereiken, wordt het geval door de niet-signalerende lidstaat voorgelegd aan de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, die tezamen met de betrokken nationale controleautoriteiten, bedoeld in artikel 53, lid 1 bis, optreedt als bemiddelaar. 5 bis. De lidstaten wisselen aanvullende informatie uit indien een persoon beweert niet diegene te zijn die door middel van een signalering wordt opgespoord. Indien na controle blijkt dat het inderdaad twee verschillende personen betreft, wordt de betrokkene ingelicht over het bepaalde in artikel 44. 6. Wanneer van een persoon reeds een signalering in SIS II is opgenomen, treft een lidstaat die een nieuwe signalering opneemt, met de lidstaat die de eerste signalering heeft opgenomen, een regeling omtrent de opneming van de signalering. De regeling komt tot stand op basis van de uitwisseling van aanvullende informatie. Artikel 43 A Onderscheid tussen personen met kenmerken die gelijkenis vertonen Indien bij de opneming van een nieuwe signalering blijkt dat in SIS II reeds een persoon met dezelfde identiteitsbeschrijving gesignaleerd is, is de volgende procedure van toepassing: Artikel 44 Extra gegevens om misbruik van identiteit te voorkomen 1. Wanneer de daadwerkelijk gesignaleerde persoon kan worden verward met een persoon wiens identiteit onrechtmatig is aangenomen, neemt de lidstaat waarvan de signalering uitgaat, in de signalering extra gegevens betreffende de laatstbedoelde persoon op, voor zover deze uitdrukkelijk daarin toestemt, om nadelige gevolgen van verkeerde identificatie te voorkomen. 2. De gegevens betreffende een persoon wiens identiteit onrechtmatig is aangenomen, (…) worden uitsluitend gebruikt voor de volgende doeleinden: 3. Voor de toepassing van dit artikel mogen in SIS II slechts de volgende persoonsgegevens worden opgenomen en verwerkt: 3 bis. De technische voorschriften die nodig zijn voor het invoeren, bijwerken en wissen van de in lid 3 bedoelde gegevens, worden volgens de procedure van artikel 61 vastgesteld, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit. 4. De in lid 3 bedoelde gegevens worden op hetzelfde moment als de overeenkomstige signalering verwijderd, dan wel eerder indien de betrokkene daarom verzoekt. 5. Alleen de autoriteiten met toegangsrecht tot de overeenkomstige signalering hebben toegang tot de in lid 3 bedoelde gegevens, en zulks uitsluitend ter voorkoming van verkeerde identificatie. Artikel 45 Markering (...) Artikel 46 Koppelingen tussen signaleringen 1. Een lidstaat kan de door hem in SIS II ingebrachte signaleringen koppelen. Door een dergelijke koppeling worden twee of meer signaleringen met elkaar verbonden. 2. De koppeling heeft geen gevolgen voor de in de gekoppelde signaleringen gevraagde specifieke maatregel of voor de bewaartermijn van de gekoppelde signaleringen. 3. De koppeling heeft geen gevolgen voor de in dit besluit vastgestelde toegangsrechten. Autoriteiten die geen toegangsrecht hebben tot bepaalde categorieën signaleringen, mogen geen inzage hebben in koppelingen naar signaleringen waartoe zij geen toegang hebben. 3 bis. Een lidstaat koppelt signaleringen alleen als er een duidelijke operationele noodzaak is. 3 ter. Een lidstaat mag overgaan tot koppeling overeenkomstig zijn nationale wetgeving, voor zover de beginselen van dit artikel worden geëerbiedigd. 4. Wanneer een lidstaat een door een andere lidstaat aangebrachte koppeling tussen signaleringen in strijd acht met zijn nationaal recht of internationale verplichtingen, kan hij de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de koppeling vanaf zijn grondgebied of voor de eigen autoriteiten buiten zijn eigen grondgebied niet toegankelijk is. 4 bis. De technische voorschriften voor koppelingen tussen signaleringen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61, onverminderd de bepalingen van het instrument tot oprichting van de in artikel 12 bedoelde beheersautoriteit. Artikel 47 Doel en bewaartermijn van aanvullende informatie 1. De lidstaten houden in het SIRENE-bureau een verwijzing naar de aan signaleringen ten grondslag liggende beslissingen bij, ter ondersteuning van de uitwisseling van aanvullende informatie. 2. Persoonsgegevens die door het SIRENE-bureau naar aanleiding van de informatie-uitwisseling (…) in bestanden zijn opgeslagen, worden niet langer bewaard dan de periode die nodig is om het doel waarvoor zij werden verstrekt, te verwezenlijken. Zij worden in ieder geval geschrapt uiterlijk één jaar nadat de signalering betreffende de betrokken persoon uit SIS II is verwijderd. 3. Lid 2 laat het recht van een lidstaat onverlet om in nationale bestanden gegevens te bewaren over een specifieke signalering die door die lidstaat is verricht, of over een signalering in verband waarmee op zijn grondgebied een maatregel is genomen. De periode gedurende welke dergelijke gegevens in die bestanden mogen worden bewaard, wordt geregeld door de nationale wetgeving. Artikel 48 Doorgifte van persoonsgegevens aan derde partijen Artikel 48 AA Uitwisseling met Interpol van gegevens over gestolen, verduisterde, anderszins vermiste of ongeldig gemaakte paspoorten 1. In afwijking van artikel 48 kunnen het paspoortnummer, het land van afgifte en het documenttype van in SIS II opgenomen gestolen, verduisterde, anderszins vermiste of ongeldig gemaakte paspoorten met leden van Interpol worden uitgewisseld door een koppeling te maken tussen SIS II en de gegevensbank van Interpol voor gestolen of anderszins vermiste reisdocumenten, op voorwaarde dat daarover een overeenkomst tussen Interpol en de Europese Unie wordt gesloten. In de overeenkomst wordt bepaald dat de doorgifte van door een lidstaat ingevoerde gegevens slechts mogelijk is met toestemming van de betrokken lidstaat. 2. De in lid 1 bedoelde overeenkomst dient te bepalen dat de gedeelde gegevens uitsluitend toegankelijk zullen zijn voor leden van Interpol uit landen die een adequaat niveau van bescherming van persoonsgegevens bieden. Alvorens deze overeenkomst af te sluiten, vraagt de Raad de Commissie om advies over de toereikendheid van het beschermingsniveau van persoonsgegevens en de eerbiediging van de fundamentele rechten en vrijheden wat betreft de automatische verwerking van persoonsgegevens door Interpol en door landen die vertegenwoordigers naar Interpol hebben afgevaardigd. 3. De in lid 1 bedoelde overeenkomst kan tevens voorzien in de toegang van de lidstaten tot gegevens uit de gegevensbank van Interpol voor gestolen of anderszins vermiste reisdocumenten via SIS II, overeenkomstig de relevante bepalingen van dit besluit met betrekking tot de in SIS II opgenomen signaleringen van gestolen, verduisterde, anderszins vermiste of ongeldig gemaakte paspoorten. Hoofdstuk X Gegevensbescherming Artikel 48 A Verwerking van gevoelige gegevenscategorieën De verwerking van de categorieën gegevens, bedoeld in artikel 6, eerste zin, van het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens, is niet toegestaan. Artikel 49 Toepassing van het verdrag inzake gegevensbescherming van de Raad van Europa In toepassing van dit besluit verwerkte persoonsgegevens worden beschermd overeenkomstig het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens, zoals gewijzigd. Artikel 50 Recht van toegang, verbetering van onjuiste gegevens en verwijdering van onrechtmatig opgenomen gegevens 1. Het recht van eenieder om kennis te nemen van de overeenkomstig dit besluit in SIS II opgenomen gegevens die hem betreffen, wordt uitgeoefend overeenkomstig het recht van de lidstaat bij welke een beroep op dit recht wordt gedaan. Voor zover het nationale recht daarin voorziet, beslist de nationale controleautoriteit bedoeld in artikel 53, lid 1 bis, of, en zo ja, op welke wijze gegevens worden verstrekt. Een niet-signalerende lidstaat mag slechts informatie over deze gegevens verstrekken indien hij de signalerende lidstaat vooraf de gelegenheid heeft geboden dienaangaande een standpunt te bepalen. Dit geschiedt door middel van de uitwisseling van aanvullende informatie. 2. De kennisneming wordt de betrokkene geweigerd wanneer dit voor een rechtmatige, uit de signalering voortvloeiende taakuitoefening of ter bescherming van de rechten en vrijheden van derden onontbeerlijk is. 3. Eenieder heeft het recht hem betreffende onjuiste gegevens te doen verbeteren of onrechtmatig opgenomen gegevens te doen verwijderen. 3 bis. De betrokkene wordt zo spoedig mogelijk en uiterlijk 60 dagen na de datum waarop hij om toegang heeft verzocht, (…) op de hoogte gebracht. Indien het nationale recht in een kortere termijn voorziet, wordt deze termijn aangehouden. 3 ter. De betrokkene wordt zo spoedig mogelijk en uiterlijk 3 maanden na de datum waarop hij om rechtzetting of verwijdering heeft verzocht, (…) op de hoogte gebracht van het gevolg dat aan de uitoefening van zijn recht op rechtzetting en verwijdering is gegeven. Indien het nationale recht in een kortere termijn voorziet, wordt deze termijn aangehouden. Artikel 51 Recht van toegang tot en recht op rechtzetting en verwijdering van gegevens (...) Artikel 52 Rechtsmiddelen 1. Eenieder heeft het recht bij de naar nationaal recht bevoegde rechter of instantie van elke lidstaat beroep in te stellen wegens een hem betreffende signalering, met het oog op verbetering, verwijdering, kennisneming of schadevergoeding. 2. De lidstaten verbinden zich ertoe wederzijds de onherroepelijke beslissingen van de in lid 1 bedoelde rechters of instanties ten uitvoer te leggen, onverminderd het bepaalde in artikel 54. 3. Twee jaar na de inwerkingtreding van dit besluit worden de bepalingen inzake de rechtsmiddelen, bedoeld in dit artikel, door de Commissie geëvalueerd. Artikel 53 Controle op N.SIS II 1 bis. Elke lidstaat zorgt ervoor dat een onafhankelijke autoriteit (hierna "nationale controleautoriteit" genoemd) zelfstandig waakt over de rechtmatigheid van de verwerking van SIS II-persoonsgegevens op en vanuit zijn grondgebied, met inbegrip van de uitwisseling en verdere verwerking van aanvullende informatie. 1 ter. De in lid 1 bis bedoelde autoriteiten zorgen ervoor dat ten minste om de vier jaar een controle van de gegevensverwerking in N.SIS II wordt verricht overeenkomstig internationale controlestandaarden. 1 quater. De lidstaten zorgen ervoor dat de in lid 1 bis bedoelde autoriteiten voldoende middelen ter beschikking hebben om hun taken uit hoofde van dit besluit te kunnen vervullen. Artikel 53 A Toezicht op de beheersautoriteit 1. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming waakt over de verwerking van persoonsgegevens door de beheersautoriteit. De taken en bevoegdheden bedoeld in de artikelen 46 en 47 van Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens zijn dienovereenkomstig van toepassing. 2. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zorgt ervoor dat ten minste om de vier jaar een audit van de activiteiten van de beheersautoriteit op het gebied van de verwerking van persoonsgegevens wordt verricht overeenkomstig internationale auditnormen. Het auditrapport wordt toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad, de beheersautoriteit, de Commissie en de (…) nationale controleautoriteiten. Alvorens het rapport wordt aangenomen, wordt de beheersautoriteit in de gelegenheid gesteld opmerkingen in te dienen. Artikel 53 B Samenwerking tussen de Nationale Controleautoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming 1. De nationale controleautoriteiten (…) en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werken, elk binnen hun eigen bevoegdheden en elk in het kader van hun eigen verantwoordelijkheden, actief samen en zorgen voor een gecoördineerd toezicht op SIS II. 2. Zij wisselen, elk binnen hun eigen bevoegdheden, relevante informatie uit, staan elkaar bij in de uitvoering van controles en inspecties, behandelen problemen bij de uitlegging of toepassing van dit besluit, buigen zich over problemen bij de uitoefening van het onafhankelijk toezicht of bij de uitoefening van de rechten van personen wier gegevens worden verwerkt, stellen geharmoniseerde voorstellen voor gemeenschappelijke oplossingen voor problemen op, en bevorderen het bewustzijn over gegevensbeschermingsrechten, al naar het geval. 3. Daartoe komen de nationale controleautoriteiten (…) en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming elk jaar ten minste tweemaal bijeen. De kosten en logistieke ondersteuning van deze bijeenkomsten komen ten laste van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. Tijdens de eerste bijeenkomst wordt een reglement van orde vastgesteld. Indien nodig worden in onderling overleg andere werkmethodes vastgesteld. Om de twee jaar wordt een gezamenlijk activiteitenverslag toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de beheersautoriteit. Artikel 53 C Gegevensbescherming tijdens de overgangsperiode Indien de Commissie tijdens de overgangsperiode op grond van artikel 12, lid 3, haar taken delegeert, zorgt zij ervoor dat de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming het recht en de mogelijkheid heeft zijn taken volledig uit te voeren, met inbegrip van de mogelijkheid om verificaties ter plaatse te verrichten of (…) de bevoegdheden uit te oefenen die de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zijn toebedeeld op grond van artikel 47 van Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens. HOOFDSTUK XI Aansprakelijkheid en sancties Artikel 54 Aansprakelijkheid 1. Indien een persoon door de werking van N.SIS II schade lijdt, is iedere lidstaat te zijnen aanzien naar nationaal recht hiervoor aansprakelijk. Dit is eveneens het geval wanneer de schade door de signalerende lidstaat is veroorzaakt doordat deze onjuiste gegevens heeft aangeleverd of omdat de opneming onrechtmatig was. 2. Wanneer de gedaagde lidstaat niet de signalerende lidstaat is, betaalt laatstgenoemde desgevraagd de toegekende schadevergoeding terug, tenzij de gegevens door de om terugbetaling verzoekende lidstaat in strijd met dit besluit werden gebruikt. 3. Indien SIS II schade oploopt doordat een lidstaat zijn verplichtingen uit hoofde van dit besluit niet is nagekomen, is deze lidstaat aansprakelijk, tenzij de beheersautoriteit of een of meer andere aan SIS II deelnemende lidstaten hebben nagelaten redelijke stappen te ondernemen om het optreden van de schade te voorkomen of de omvang ervan zo veel mogelijk te beperken. Artikel 55 Sancties De lidstaten zorgen ervoor dat oneigenlijk gebruik van in SIS II opgenomen gegevens en iedere met dit besluit strijdige uitwisseling van aanvullende informatie aan effectieve, evenredige en afschrikkende sancties naar nationaal recht wordt onderworpen. HOOFDSTUK XII Toegang van Europol en Eurojust tot SIS II (...) HOOFDSTUK XIII Slotbepalingen Artikel 59 Toetsing en statistieken 1. De beheersautoriteit zorgt ervoor dat er procedures voorhanden zijn om de resultaten, de kosteneffectiviteit, de beveiliging en de kwaliteit van de dienstverlening van SIS II te toetsen aan de doelstellingen. 2. Met het oog op het technische onderhoud en de opstelling van verslagen en statistieken heeft de beheersautoriteit toegang tot de vereiste informatie over de in het centrale SIS II verrichte verwerkingshandelingen. 2 bis. Elk jaar maakt de beheersautoriteit statistieken bekend over het aantal bestanden per signaleringscategorie, het aantal treffers per signaleringscategorie en het aantal keren dat SIS II is bevraagd, in de vorm van algemene statistieken en statistieken per lidstaat. 3. Twee jaar na de ingebruikneming van SIS II, en vervolgens om de twee jaar, legt de beheersautoriteit aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de technische werking van het centrale SIS II en de communicatie-infrastructuur, alsmede over de beveiliging ervan, en over de bilaterale en multilaterale uitwisseling van aanvullende informatie tussen de lidstaten. 4. Drie jaar na de ingebruikneming van SIS II, en vervolgens om de vier jaar, stelt de Commissie een algemene evaluatie op van het centrale SIS II en van de bilaterale en multilaterale uitwisseling van aanvullende informatie tussen de lidstaten. In deze algemene evaluatie worden de bereikte resultaten afgezet tegen de doelstellingen en wordt nagegaan of de uitgangspunten nog gelden, worden de toepassing van dit besluit ten aanzien van het centrale SIS II en de beveiliging van het centrale SIS II beoordeeld en wordt bekeken welke gevolgen een en ander heeft voor toekomstige werkzaamheden. De Commissie legt de verslagen over deze evaluatie voor aan het Europees Parlement en de Raad. 5. De lidstaten verstrekken de beheersautoriteit en de Commissie de informatie die nodig is om de in de leden 2 bis, 3 en 4 bedoelde verslagen op te stellen. 5 bis. De beheersautoriteit verstrekt de Commissie de informatie die nodig is om de in lid 4 bedoelde algemene evaluaties op te stellen. (...) Artikel 60 Raadgevend Comité (...) Artikel 61 Regelgevend Comité 1. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, wordt de Commissie bijgestaan door een regelgevend comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt zijn advies over het ontwerp uit binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 205, lid 2, van het EG-Verdrag is voorgeschreven voor de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie moet aannemen. Bij de stemmingen binnen het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen op de in voornoemd artikel omschreven wijze. De voorzitter neemt niet aan de stemmingen deel. 2. Het comité stelt op voorstel van de voorzitter zijn reglement van orde vast op basis van het standaardreglement dat is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. 3. De Commissie stelt de voorgenomen maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. 4. De Raad kan binnen 2 maanden na de datum van verwijzing naar de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit over het voorstel nemen. Indien de Raad zich binnen die termijn met gekwalificeerde meerderheid tegen het voorstel heeft uitgesproken, onderzoekt de Commissie het voorstel opnieuw. Zij kan bij de Raad een gewijzigd voorstel indienen, haar voorstel opnieuw indienen of een wetgevingsvoorstel indienen. Indien de Raad na het verstrijken van die termijn het voorgestelde uitvoeringsbesluit niet heeft goedgekeurd en zich niet tegen het voorstel voor uitvoeringsmaatregelen heeft uitgesproken, wordt het voorgestelde uitvoeringsbesluit door de Commissie vastgesteld. 5. Het in lid 1 bedoelde (…) comité verricht zijn taak vanaf de datum van inwerkingtreding van dit besluit. Artikel 62 Wijziging van de bepalingen van het Schengenacquis 1. Met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het EU-Verdrag vallen, vervangt dit besluit op de in artikel 65, lid 1 bis, bedoelde datum de bepalingen van artikel 64 en van de artikelen 92 tot en met 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, met uitzondering van artikel 102 bis. 2. Met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het EU-Verdrag vallen, worden bij dit besluit op de in artikel 65, lid 1 bis, bedoelde datum tevens de volgende bepalingen van het Schengenacquis die deze artikelen uitvoeren, ingetrokken (20) . 3. Met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het EU-Verdrag vallen, gelden verwijzingen naar de vervangen artikelen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst en de relevante bepalingen van het Schengenacquis die deze artikelen uitvoeren, als verwijzingen naar dit besluit en worden deze verwijzingen gelezen volgens de concordantietabel in de bijlage. Artikel 63 Intrekking Besluit 2004/201/JBZ, Besluit 2005/211/JBZ, (…), Besluit 2005/719/JBZ, Besluit 2005/727/JBZ, (…), Besluit 2006/228/JBZ, Besluit 2006/229/JBZ, (…) en Besluit 2006/631/JBZ (…) worden ingetrokken op de in artikel 65, lid 1 bis, bedoelde datum. Artikel 64 Overgangsperiode en begroting 1. Signaleringen kunnen van SIS 1+ naar SIS II worden overgebracht. De lidstaten zorgen ervoor dat de inhoud van de signaleringen die van SIS 1+ naar SIS II worden overgedragen, zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie jaar na de in artikel 65, lid 1 bis, bedoelde datum, aan de bepalingen van dit besluit voldoen, waarbij zij voorrang geven aan signaleringen van personen. Tijdens de overgangsperiode mogen de lidstaten de bepalingen van de artikelen 94, 95, 97, 98, 99 en 100 (...) van de Schengenuitvoeringsovereenkomst blijven toepassen op de inhoud van de signaleringen die van SIS 1+ naar SIS II worden overgebracht, met inachtneming van het volgende: 1 bis. (...) 2. De op de overeenkomstig artikel 65, lid 1 bis, vastgestelde datum resterende bedragen van de krachtens de bepalingen van artikel 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst goedgekeurde begroting worden terugbetaald aan de lidstaten. De terug te betalen bedragen worden berekend op basis van de bijdragen van de lidstaten zoals vastgesteld in het besluit van het Uitvoerend Comité van 14 december 1993 inzake de financiële regeling betreffende de kosten voor de installatie en exploitatie van het Schengeninformatiesysteem. 3. Gedurende de in artikel 12, lid 3, bedoelde overgangsperiode worden verwijzingen in dit besluit naar de beheersautoriteit opgevat als een verwijzing naar de Commissie. Artikel 65 Inwerkingtreding, toepasselijkheid en migratie 1. Dit besluit wordt van kracht op de twintigste dag volgend op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. 1 bis. Het is voor de aan SIS 1+ deelnemende lidstaten van toepassing vanaf een door de Raad met eenparigheid van de stemmen van de leden die de regeringen van de aan SIS 1+ deelnemende lidstaten vertegenwoordigen vast te stellen datum. 2. De in lid bis bedoelde datum wordt vastgesteld nadat: 2 bis. De Commissie licht het Europees Parlement in over de resultaten van de op grond van lid 2, onder c), verrichte tests. 3. Op grond van lid 1 door de Raad genomen besluiten worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Gedaan te Straatsburg, op Voor de Raad, De Voorzitter BIJLAGE Concordantietabel Artikelen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst (21) Artikelen van het besluit Artikel 92, lid 1 Artikel 1, lid 1; artikel 2, lid 1; artikel 4, leden 1, 2 en 3 Artikel 92, lid 2 Artikel 4, leden 1, 2 en 3; artikel 5, leden 2 en 3; artikel 6; artikel 9 Artikel 92, lid 3 Artikel 4, leden 1, 2 en 3; artikel 5, lid 1; artikel 12 Artikel 92, lid 4 artikel 3, lid 1; artikel 7, leden 2 en 3; artikel 8 Artikel 93 Artikel 1, lid 2 Artikel 94, lid 1 Artikel 40, lid 1 Artikel 94, lid 2 Artikel 15; artikel 23, lid 1; artikel 27; artikel 31, lid 1; artikel 35, lid 1 Artikel 94, lid 3 Artikel 39, lid 1; artikel 44, lid 3 Artikel 94, lid 4 Artikel 45 Artikel 95, lid 1 Artikel 15 Artikel 95, lid 2 Artikel 16; artikel 17; artikel 45 Artikel 95, lid 3 Artikel 20; artikel 21; artikel 45 Artikel 95, lid 4 Artikel 45, lid 5 Artikel 95, lid 5 Artikel 20, lid 1 Artikel 95, lid 6 Artikel 22 Artikel 96, lid 1 Artikel 96, lid 2 Artikel 96, lid 3 Artikel 97 Artikel 23; artikel 26 Artikel 98, lid 1 Artikel 27 Artikel 98, lid 2 Artikel 30 Artikel 99, lid 1 Artikel 31, lid 1 Artikel 99, lid 2 Artikel 31, lid 1 Artikel 99, lid 3 Artikel 31, lid 2 Artikel 99, lid 4 Artikel 32, leden 1, 2 en 3 Artikel 99, lid 5 Artikel 32, lid 4 Artikel 99, lid 6 Artikel 45 Artikel 100, lid 1 Artikel 35 Artikel 100, lid 2 Artikel 36 Artikel 100, lid 3 Artikel 35 Artikel 101, lid 1 Artikel 18, leden 1 en 4; artikel 24; artikel 28, leden 1 en 2; artikel 33, leden 1 en 2; artikel 37, leden 1 en 2 Artikel 101, lid 2 Artikel 101, lid 3 Artikel 40, lid 3 Artikel 101, lid 4 Artikel 40, lid 4 Artikel 101 bis, lid 1 Artikel 18, lid 2; artikel 33, lid 3; artikel 37, lid 3 Artikel 101 bis, lid 2 Artikel 18, lid 2; artikel 33, lid 3; artikel 37, lid 3 Artikel 101 bis, lid 3 Artikel 57, lid 1 Artikel 101 bis, lid 4 Artikel 57, lid 2 Artikel 101 bis, lid 5 Artikel 57, lid 7 Artikel 101 bis, lid 6 Artikel 53, lid 2; artikel 57, leden 4, 5 en 6 Artikel 101 ter, lid 1 Artikel 18, lid 3; artikel 28, lid 3 Artikel 101 ter, lid 2 Artikel 18, lid 3; artikel 28, lid 3; artikel 58, lid 8 Artikel 101 ter, lid 3 Artikel 58, leden 1 en 2 Artikel 101 ter, lid 4 Artikel 53, lid 2; artikel 58, lid 3 Artikel 101 ter, lid 5 Artikel 58, lid 5 Artikel 101 ter, lid 6 Artikel 58, lid 6 Artikel 101 ter, lid 7 Artikel 58, lid 8 Artikel 101 ter, lid 8 Artikel 58, lid 4 Artikel 102, lid 1 Artikel 40, lid 1 Artikel 102, lid 2 Artikel 42, leden 1 en 2 Artikel 102, lid 3 Artikel 40, lid 2 Artikel 102, lid 4 Artikel 102, lid 5 Artikel 54, lid 1 Artikel 103 Artikel 11 Artikel 104, lid 1 Artikel 104, lid 2 Artikel 104, lid 3 Artikel 105 Artikel 43, lid 1 Artikel 106, lid 1 Artikel 43, lid 2 Artikel 106, lid 2 Artikel 43, lid 3 Artikel 106, lid 3 Artikel 43, lid 4 Artikel 107 Artikel 43, lid 6 Artikel 108, lid 1 Artikel 7, lid 1 Artikel 108, lid 2 Artikel 108, lid 3 Artikel 6; artikel 7, lid 1; artikel 9, lid 1 Artikel 108, lid 4 Artikel 7, lid 3 Artikel 109, lid 1 Artikel 50, lid 1; artikel 51, leden 1, 2 en 3 Artikel 109, lid 2 Artikel 51, lid 4 Artikel 110 Artikel 51, leden 1 en 5; Artikel 53, lid 1 Artikel 111, lid 1 Artikel 52 Artikel 111, lid 2 Artikel 112, lid 1 Artikel 19, leden 1 en 2; artikel 25, leden 1 en 2; artikel 29, leden 1 en 2; artikel 34, leden 1, 2 en 3; artikel 43, lid 7 Artikel 112, lid 2 Artikel 43, lid 7 Artikel 112, lid 3 Artikel 19, lid 3; artikel 25, lid 3; artikel 29, lid 3; artikel 34, lid 4; artikel 38, lid 5 Artikel 112, lid 4 Artikel 19, lid 2; artikel 25, lid 2; artikel 29, lid 2; artikel 34, lid 3; artikel 38, lid 4 Artikel 112 bis, lid 1 Artikel 47, lid 1 Artikel 112 bis, lid 2 Artikel 47, lid 2 Artikel 113, lid 1 Artikel 38, leden 1, 2 en 3 Artikel 113, lid 2 Artikel 14, leden 3, 4, 5 en 6 Artikel 113 bis, lid 1 Artikel 47, lid 1 Artikel 113 bis, lid 2 Artikel 47, lid 2 Artikel 114, lid 1 Artikel 53, lid 1 Artikel 114, lid 2 Artikel 53 Artikel 115, lid 1 Artikel 53, lid 3 Artikel 115, lid 2 Artikel 115, lid 3 Artikel 115, lid 4 Artikel 116, lid 1 Artikel 54, lid 1 Artikel 116, lid 2 Artikel 54, lid 2 Artikel 117, lid 1 Artikel 49 Artikel 117, lid 2 Artikel 118, lid 1 Artikel 10, lid 1 Artikel 118, lid 2 Artikel 10, lid 1 Artikel 118, lid 3 Artikel 10, lid 3 Artikel 118, lid 4 Artikel 13 Artikel 119, lid 1 Artikel 5, lid 1; artikel 64, lid 2 Artikel 119, lid 2 Artikel 5, leden 2 en 3 Het Europees Parlement , – gezien de doelstelling om de democratie en de politieke vrijheden in de Russische Federatie te consolideren, zoals vastgelegd in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO) EU-Rusland van 1 december 1997, over de verlenging waarvan voor eind 2006 opnieuw zal worden onderhandeld, – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties en verklaringen over de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting in Rusland, inzonderheid zijn resolutie van 26 mei 2005 over de betrekkingen EU-Rusland (1) , – gezien de verplichtingen van de Russische Federatie ten aanzien van de mensenrechten, vooral nu Rusland het voorzitterschap bekleedt van het Comité van Ministers van de Raad van Europa, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Russische journaliste Anna Politkovskaïa op zaterdag 7 oktober 2006 in de lift van het flatgebouw waar zij woonde werd neergeschoten op een manier die doet denken aan huurmoord, B. overwegende dat Anna Politkovskaïa veel artikelen en diverse boeken heeft gepubliceerd over de mensenrechtensituatie in Rusland en in het bijzonder in Tsjetsjenië en de Noordelijke Kaukasus, C. overwegende dat Anna Politkovskaïa ook een fervent voorvechtster van de mensenrechten in Rusland was en daadwerkelijk steun verleende aan de slachtoffers van mensenrechtenschendingen, met name in Tsjetsjenië, D. overwegende dat deze moord volgt op de moord op Andrej Kozlov, de vice-voorzitter van de Russische Centrale Bank, die het bankstelsel van Rusland probeerde te hervormen; overwegende dat ook de commercieel directeur van het persbureau Itar-Tass, Anatoly Voronin, op 16 oktober 2006 in zijn appartement werd vermoord, E. overwegende dat het ombrengen van politieke tegenstanders een verontrustend fenomeen in de politieke arena van Rusland is geworden, F. overwegende dat Rusland volgens Verslaggevers zonder grenzen en het Comité ter bescherming van journalisten een van de landen is waar de meeste journalisten worden vermoord, G. overwegende dat er onvoldoende onderzoek is gedaan naar deze moorden en dat de moordenaars in de meeste gevallen onbekend blijven, H. overwegende dat er zowel in de internationale arena als in Rusland zelf publiekelijk bezorgdheid is geuit over de toenemende beperking van de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting, I. overwegende dat vrijheid voor de media, afdoende bescherming van onafhankelijke journalisten en volledige steun voor het werk van mensenrechtenorganisaties van wezenlijk belang zijn voor de democratische ontwikkeling van een land, 1. roemt het werk en de verdiensten van Anna Politkovskaïa, een zeer gewaardeerde onderzoeksjournaliste die symbool stond voor eerlijk journalisme in Rusland, die vele prijzen heeft gewonnen, waaronder de Olaf Palme-prijs, die moedig opkwam voor de verdediging van het menselijk leven en de menselijke waardigheid en die diverse misdaden tegen de menselijkheid, vooral in Tsjetsjenië, aan het licht bracht en daarover objectief berichtte; 2. spreekt zijn oprechte medeleven uit voor de familie van Anna Politkovskaïa, haar vrienden en collega-journalisten en de mensenrechtenbeweging; 3. veroordeelt in de allerkrachtigste bewoordingen de moord op Anna Politkovskaïa en doet een beroep op de Russische autoriteiten om een onafhankelijk en doeltreffend onderzoek in te stellen om de daders van deze laffe misdaad te achterhalen en te bestraffen; dringt er bij de EU en de Raad van Europa op aan dit onderzoek nauwlettend te volgen; 4. spreekt zijn grote zorg uit over het toenemend intimideren, achtervolgen en vermoorden van onafhankelijke journalisten en andere critici van de huidige regering en wijst de Russische regering erop dat een voortzetting van deze tendens een negatieve invloed zal hebben op de algemene reputatie van Rusland; 5. doet een beroep op de Russische autoriteiten om de intimidatie van onafhankelijke journalisten en mensenrechtenactivisten actief te bestrijden en volledige bescherming te bieden aan onafhankelijke journalisten die ernstige gevallen van onrecht in hun land onthullen alsmede aan mensenrechtenorganisaties en hun vertegenwoordigers die de slachtoffers van mensenrechtenschendingen verdedigen; 6. verzoekt de Commissie en de lidstaten een principieel en consequent standpunt in te nemen bij de onderhandelingen over een nieuwe PSO met de Russische Federatie en de nadruk te leggen op het behoud van de persvrijheid en de eerbiediging van onafhankelijk journalisme volgens Europese normen; 7. dringt er in deze context bij de Raad op aan serieus zijn gedachten te laten gaan over de toekomst van de betrekkingen met de Russische Federatie, hierover van gedachten te wisselen met het Europees Parlement en het maatschappelijk middenveld met het doel democratie, mensenrechten en vrijheid van meningsuiting in het middelpunt te plaatsen van alle toekomstige overeenkomsten en een mechanisme in te stellen voor de controle op de naleving van alle clausules van dergelijke overeenkomsten; 8. dringt erop aan dat de mensenrechtendialoog EU-Rusland doeltreffender en resultaatgerichter en het Europees Parlement hier op alle niveaus volledig bij te betrekken zodat dit element van groter belang wordt in de nieuwe PSO waarover binnenkort zal worden onderhandeld; 9. is van oordeel dat alle democratische instellingen, met inbegrip van het Europees Parlement, de morele plicht hebben om dergelijke misdaden zonder aarzelen te veroordelen om te laten zien dat zij ongeacht de politieke omstandigheden opkomen voor de mensenrechten; 10. maakt zich ernstig ongerust over de nieuwe wetgeving inzake maatschappelijke organisaties als gevolg waarvan meer dan 90 niet-gouvernementele organisaties zich gedwongen hebben gezien hun activiteiten in Rusland te staken; maant de Russische autoriteiten tot spoed bij de registratieprocedure en deze organisaties toe te staan in afwachting van de correcte behandeling van hun aanvraag en registratie hun activiteiten te kunnen ontplooien; verzoekt de Russische regering de onduidelijke regelgeving in de nieuwe wet niet aan te grijpen om kritische geluiden in het maatschappelijk middenveld in de kiem te smoren; 11. is zich ervan bewust dat de enige manier om de hartstochtelijke inzet van Anna Politkovskaïa voor waarheid, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid echt te eren de gezamenlijke inspanningen zijn om Anna Politkovskaïa's droom van een democratisch Rusland met volledige eerbiediging van de rechten en vrijheden van de burgers te laten uitkomen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de parlementen en regeringen van de lidstaten, de regering en het parlement van de Russische Federatie alsmede aan de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 152 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juni 2003 over borstkanker in de Europese Unie (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 februari 2003 over de mededeling van de Commissie inzake communautaire en nationale maatregelen in verband met borstimplantaten (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 oktober 2001 over het octrooieren van de borstkankergenen BRCA1 en BRCA2 (4) , – onder verwijzing naar de aanbeveling van de Raad van 2 december 2003 over kankerscreening (5) , – onder verwijzing naar de vierde oplage van de "European Guidelines for Quality Assurance in Breast Cancer Screening and Diagnosis" van de Commissie van april 2006 (6) (hierna: EU-richtsnoeren), – onder verwijzing naar de ontmoeting van het "IARC Cancer Control Forum", bestaand uit de directeuren van de nationale kankeronderzoekinstellingen, van 17-19 juli 2006 in het IARC (International Agency for Research on Cancer) in Lyon, – onder verwijzing naar de workshop "Need for European Guidelines on Breast Care Nursing" van 17 oktober 2006 in het Europees Parlement, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat borstkanker de meest voorkomende vorm van kanker bij vrouwen is en dat jaarlijks meer dan 275 000 vrouwen in de Europese Unie borstkanker krijgen (7) , B. overwegende dat steeds meer jonge vrouwen borstkanker krijgen, dat 35% van de vrouwen met borstkanker jonger dan 55 jaar is en dat 12% van de gevallen van borstkanker zelfs vrouwen onder de 45 jaar betreft (8) , C. overwegende dat borstkanker doodsoorzaak nummer één bij vrouwen tussen de 35 en de 59 jaar is (9) , en dat jaarlijks 88 000 vrouwen in de Europese Unie aan borstkanker sterven (10) , D. overwegende dat borstkanker in totaal de op één na meest voorkomende vorm van kanker is, dat ook mannen borstkanker krijgen en dat in de Europese Unie jaarlijks ongeveer 1 000 mannen aan borstkanker sterven (11) , E. overwegende dat jonge vrouwen met borstkanker in versterkte mate met problemen zoals een moeilijke reïntegratie op de arbeidsmarkt en onvoldoende financiële zekerheid te maken hebben en dat ze daarnaast met zeer specifieke problemen op het gebied van levensplanning worden geconfronteerd, zoals onvruchtbaarheid ten gevolg van hormoonbehandelingen of een diagnose tijdens de zwangerschap, F. overwegende dat er volgens de Wereldhandelsorganisatie (WHO) tussen de lidstaten van de EU-25 verschillen van meer dan 50% bestaan bij de sterftecijfers voor borstkanker en dat zelfs bij kanker in een vroeg stadium de verschillen tussen de lidstaten bij de cijfers voor borstamputaties rond de 60% bedragen (12) , G. overwegende dat er meer onderzoek naar de oorzaken van borstkanker nodig is, met name naar de rol van schadelijke chemische stoffen en milieu-invloeden, voeding, levenswijze en genetische factoren, alsook de wisselwerkingen daartussen, H. overwegende dat screening op borstkanker volgens de WHO het sterftecijfer voor borstkanker bij vrouwen tussen de 50 en de 69 jaar met ongeveer 35% kan doen dalen en dat eerste studies erop wijzen dat screening ook bij vrouwen tussen de 40 en de 49 jaar tot een daling van het sterftecijfer kan bijdragen (13) , I. overwegende dat reeds in 1992 EU-richtsnoeren voor screening op borstkanker zijn opgesteld, maar dat deze screening op dit moment toch slechts in elf lidstaten van de Europese Unie (België, Estland, Finland, Frankrijk, Luxemburg, Nederland, Zweden, Spanje, Republiek Tsjechië, Hongarije en het Verenigd Koninkrijk) landelijk wordt aangeboden, J. overwegende dat zelfs in de hierboven genoemde lidstaten met landelijke dekking de screening vaak niet conform de EU-richtsnoeren bevolkingsgroepgerelateerd gebeurt, niet aan veel van de andere kwaliteitscriteria voldoet en dat de EU-richtsnoeren in de nieuwe lidstaten vooralsnog nauwelijks bekend zijn, K. overwegende dat een landelijke dekking met interdisciplinaire borstafdelingen met hoge normen, zoals aanbevolen in de EU-richtsnoeren, slechts in één lidstaat (het Verenigd Koninkrijk) is gerealiseerd, en zelfs daar niet voor de volle 100%, L. overwegende dat kwalitatief hoogwaardige borstkankerzorg op de middellange en lange termijn tot kostenbesparingen bij het gezondheidszorgstelsel leidt, aangezien onnodige onderzoeken en behandelingen vermeden kunnen worden, borstcarcinomen in een vroeger stadium ontdekt kunnen worden en aldus minder dure operaties en vervolgbehandelingen nodig zijn, M. overwegende dat in de reeds aangehaalde vierde oplage van de EU-richtsnoeren (2006) de inzet van twee verpleegsters in de borstzorg per borstafdeling wordt aanbevolen (14) , maar er voor deze beroepsgroep tot op heden geen algemeen erkende opleidingseisen bestaan, N. overwegende dat de specialisering van al het medisch personeel waarop in de EU-richtsnoeren op aan wordt gedrongen doorslaggevend is voor de kwaliteit van het in een vroeg stadium ontdekken en behandelen van borstkanker; verder overwegende dat dienovereenkomstige bij- en nascholing in de EU-lidstaten met middelen van het Europees Sociaal Fonds en in de kandidaat-lidstaten met middelen van het pretoetredingsfonds gesteund kan worden, O. overwegende dat het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) in de nieuwe lidstaten voor de opbouw van gezondheidsinfrastructuurvoorzieningen en daarmee ook voor de toepassing van screening op borstkanker en de opbouw van gespecialiseerde borstafdelingen kan worden ingezet en dat dit ook in de kandidaat-lidstaten mogelijk is, met middelen van het pretoetredingsfonds, P. overwegende dat in het kader van de strategie van Lissabon gestreefd wordt naar een arbeidsparticipatie van vrouwen van 60% tegen 2010; verder overwegende dat uit de meest recente studies blijkt dat een vijfde van de oud-kankerpatiënten (vrouwen én mannen) niet op de arbeidsmarkt terugkeert hoewel ze als arbeidsgeschikt gelden (15) , en dat vrouwen die wel op de arbeidsmarkt terugkeren ondanks dat vaak met inkomensdalingen te maken krijgen (16) , 1. dringt bij de Commissie aan op het snel presenteren van het voortgangsverslag over de maatregelen die de lidstaten hebben getroffen voor het verlagen van de sterftecijfers bij borstkanker, waar het Parlement in zijn reeds aangehaalde resolutie van 5 juni 2003 tegen 2006 om had gevraagd; 2. dringt bij de Commissie aan op het in de loop van 2007 voorleggen van het verslag over de implementatie van de programma's voor het in een vroeg stadium ontdekken van kanker, overeenkomstig de reeds aangehaalde aanbeveling van de Raad van 2 december 2003; 3. herhaalt zijn oproep aan de lidstaten om landelijk screening op borstkanker in te voeren waarbij alle vrouwen tussen de 50 en de 69 jaar eens per twee jaar overeenkomstig de EU-richtsnoeren een borstonderzoek wordt aangeboden, teneinde het sterftecijfer bij borstkanker significant te verlagen; 4. dringt bij de lidstaten aan op een beter voorlichtingsbeleid over het belang van screening op borstkanker, teneinde de acceptatie bij en het deelnamepercentage van vrouwen te verhogen; 5. dringt bij de Commissie aan op het geven van steun voor studies naar de omstandigheden waaronder screening op borstkanker ook voor vrouwen ouder dan 69 jaar nuttig kan zijn; 6. dringt er bij de lidstaten op aan tussen nu en 2016 landelijk voor interdisciplinaire borstafdelingen overeenkomstig de EU-richtsnoeren te zorgen, aangezien een behandeling in dergelijke centra de overlevingskansen, alsook de levenskwaliteit aantoonbaar vergroot, en dringt er bij de Commissie op aan hierover elke twee jaar een voortgangsverslag voor te leggen; 7. dringt er bij de Commissie op aan actuele en betrouwbare gegevens over de situatie van vrouwen met borstkanker te presenteren en in dit verband te wijzen op de noodzaak van nationale kankerregisters in alle lidstaten; 8. dringt erop aan de toekomstige financiering van het Europese kankernetwerk te garanderen, zodat de werkzaamheden aan EU-richtsnoeren voor de opleidingseisen voor verpleegster in de borstzorg en voor een certificeringsprotokol van borstafdeling overeenkomstig de door de Commissie reeds vastgestelde beginselen en procedures voor de conformiteitstoetsing kunnen worden afgerond; 9. dringt aan op meer steun voor onderzoek naar borstkankerpreventie, met inbegrip van de effecten van schadelijke chemische stoffen en milieu-invloeden, voeding, levenswijze en genetische factoren, alsook de wisselwerkingen daartussen, en dringt aan op verder onderzoek naar de samenhang tussen borstkanker en potentiële risicofactoren zoals tabak, alcohol en hormonen; 10. dringt er bij de Commissie op aan financiële steun voor het verder ontwikkelen van bloedtests (biomarker tests) binnen het zevende kaderprogramma voor onderzoek te garanderen; 11. verwacht van de Commissie dat zij binnen het zevende kaderprogramma voor onderzoek steun geeft aan de ontwikkeling van therapieën met weinig bijwerkingen, alsook aan breed opgezet onderzoek naar oorzaken, en bijdraagt aan het waarborgen van onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek op het gebied van borstkanker; 12. dringt er bij de Commissie op aan binnen het zevende kaderprogramma voor onderzoek verder onderzoek te verrichten naar de technisch-natuurkundige aspecten van en de alternatieven voor de conventionele vormen van mammografie, zoals bijvoorbeeld digitale mammografie; 13. dringt er bij de Commissie op aan een handvest voor de bescherming van de rechten van borstkankerpatiënten, alsook van chronisch zieken op de arbeidsplaats uit te werken, om ondernemingen ertoe aan te zetten de voorwaarden te creëren die nodig zijn om patiënten in staat te stellen tijdens de behandeling te blijven werken en ze na afloop van de behandeling in de arbeidsmarkt te reïntegreren; 14. dringt er bij de lidstaten op aan informatie- en adviesdiensten over erfelijke borstkanker in het leven te roepen, en dringt er bij de Commissie op aan hierover eens per twee jaar een voortgangsverslag voor te leggen; 15. dringt er bij de lidstaten op aan bijzondere aandacht te schenken aan de problemen van jonge vrouwen met borstkanker door middel van het ter beschikking stellen van gerichte informatie; 16. dringt er bij de Commissie op aan de nieuwe lidstaten en de kandidaat-lidstaten te wijzen op het feit dat het EFRO, alsook de pretoetredingsfondsen gebruikt kunnen worden voor de opbouw van infrastructuurvoorzieningen op het gebied van de gezondheidszorg; 17. dringt er bij de lidstaten op aan gebruik te maken van de mogelijkheid om medisch personeel met middelen van het Europees Sociaal Fonds overeenkomstig de EU-richtsnoeren bij- en nascholing aan te bieden; 18. dringt er bij de Commissie op aan bij de mondiale samenwerking in de strijd tegen borstkanker samen met andere internationale partners (o.a. WHO, IARC, IAEA) een leidende rol te vervullen en de EU-richtsnoeren ook buiten Europa ingang te doen vinden; 19. dringt er bij de Commissie op aan de EU-richtsnoeren niet alleen in gedrukte vorm ter beschikking te stellen, maar ook op het internet toegankelijk en downloadbaar te maken; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het jaarverslag van de Commissie aan het Europees Parlement over antidumping-, antisubsidie- en vrijwaringsmaatregelen van derde landen tegen de Gemeenschap (2004) ( COM(2005)0594 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 2002 over het Negentiende jaarverslag van de Commissie aan het Europees Parlement over de antidumping- en antisubsidieactiviteiten van de Gemeenschap - Toezicht op de antidumping-, antisubsidie- en vrijwaringsactiviteiten van derde landen (1) , – onder verwijzing naar zijn ontwerpresoluties van 14 december 1990 over het antidumpingbeleid van de Europese Gemeenschap (2) en van 25 oktober 2001 over openheid en democratie in de internationale handel (3) , – gezien de verklaring van de Vierde ministerconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) die in Doha, Qatar, werd gehouden en waarin, in paragraaf 28, bepalingen zijn opgenomen inzake onderhandelingen over de hervorming van de overeenkomst over de uitvoering van artikel VI van de GATT van 1994 met als doel verduidelijking en verbetering van de discipline, – gezien paragraaf 30 van deze verklaring, waarin wordt gewezen op de noodzaak dat het memorandum van overeenstemming over de oplossing van geschillen ( "dispute settlement understanding" ) wordt verbeterd en verduidelijkt, – gezien de ministeriële verklaring van de Zesde ministerconferentie van de WTO over het werkprogramma van Doha over ontwikkeling, in het bijzonder de punten 28 en 34, en bijlage D, – gezien het Drieëntwintigste jaarverslag van de Commissie aan het Europees Parlement over de activiteiten van de Commissie op het gebied van antidumping, antisubsidie en vrijwaringsmaatregelen (2004) ( COM(2005)0360 ), – gelet op artikel 45 en artikel 112, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A6-0243/2006 ), A. overwegende dat de Europese Unie een van de hoofdrolspelers in de internationale handel is, dat zij een economische grootmacht blijft en dat zij in 2004 de grootste exporteur van goederen was, B. overwegende dat door de ontwikkeling van de internationale handel de toegang tot de buitenlandse markten even belangrijk is geworden als de bescherming van de eigen markten tegen oneerlijke handelspraktijken, C. overwegende dat de liberalisering van de handel en de toename van het handelsvolume enerzijds de internationale mededinging in de hand werken maar anderzijds het risico doen toenemen dat de uitvoer van een bepaald land het doelwit wordt van handelsbeschermende maatregelen, met alle negatieve gevolgen van dien voor de internationale concurrentiepositie van de Europese ondernemingen, D. overwegende dat de Gemeenschap zich met het onlangs herziene programma van Lissabon als doel heeft gesteld de Europese economie sterker te maken door onder meer het concurrentievermogen van de Europese Gemeenschap in de wereldeconomie te versterken, E. overwegende dat het concurrentievermogen van de Gemeenschap nauw samenhangt met de verwezenlijking van een zo open en zo billijk mogelijk wereldhandelssysteem, F. overwegende dat het concurrentievermogen van de Europese economie zonder enige twijfel nadeel ondervindt van tarifaire en niet-tarifaire belemmeringen, die indruisen tegen de WTO-regels, zowel binnen als buiten de Gemeenschap, G. overwegende dat de Gemeenschap algemeen beschouwd wordt als een van 's werelds meest "matige" gebruikers van handelsbeschermende maatregelen en er bijgevolg alle belang bij heeft dat haar internationale partners hun wetgeving en hun handelspraktijken zoveel mogelijk in overeenstemming brengen met de WTO-regels, 1. spreekt zijn bezorgdheid uit over de stijging van het aantal gevallen van handelsbescherming zowel door de landen die "traditioneel" hun toevlucht nemen tot deze methodes als door de opkomende landen die lid zijn van de WTO; meent dat in sommige gevallen de regels van de WTO niet volledig zijn geëerbiedigd; verzoekt alle Europese handelspartners de WTO-regels strikt te eerbiedigen om onaanvaardbare economische schade te vermijden; 2. roept de handelspartners van de Gemeenschap ertoe op de vigerende overeenkomsten en de jurisprudentie van de WTO inzake handelsbeschermingsinstrumenten strikter na te leven naar de geest en de letter, en te weerstaan aan protectionistische neigingen; dringt er meer in het bijzonder op aan dat de antidumping-, antisubsidie- en vrijwaringsonderzoeken transparant en onpartijdig worden gevoerd; 3. verheugt zich over de bijstand die de Commissie verleent aan de lidstaten en het Europese bedrijfsleven in door derde landen aangespannen zaken wegens handelsbescherming; roept de Commissie er toe op constant toezicht uit te oefenen op de acties die door derde landen worden ondernomen en te verifiëren of deze opportuun en correct zijn; 4. moedigt de Commissie aan om samen met de betrokken lidstaten maatregelen te nemen ter bescherming van het communautaire bedrijfsleven wanneer zou komen vast te staan dat de regels van de internationale handel niet worden nageleefd; 5. is van mening dat vele geschillen die voortvloeien uit handelsbeschermende maatregelen in der minne kunnen worden geschikt, tot voldoening van alle betrokken partijen; acht het noodzakelijk dat de Commissie het geschil enkel in laatste instantie voorlegt aan het WTO-orgaan voor de oplossing van geschillen; 6. spreekt zijn voldoening uit over het succes van het "dispute settlement"-systeem van de WTO, dat het mogelijk heeft gemaakt de multilaterale regels van de internationale handel op een meer coherente manier toe te passen en het systeem zekerder en voorspelbaarder te maken; 7. verzoekt de Commissie niettemin maatregelen te nemen die de uitvoering van de besluiten van het WTO-orgaan voor de oplossing van geschillen sneller en doeltreffender moeten maken, het ongerechtvaardigde gebruik van vertragingstactieken moeten voorkomen en de toepassing van het internationale handelsrecht zekerder moeten maken; 8. roept de Commissie ertoe op in de WTO-onderhandelingen er vastberaden voor te blijven ijveren dat de uitvoering van handelsbeschermende maatregelen door andere WTO-leden doeltreffender en minder willekeurig wordt, en daarbij de klemtoon te leggen op de volgende punten: 9. betreurt dat, ondanks de disfuncties die zijn vastgesteld in de toepassing van de vrijwaringsmaatregelen, dit punt hoegenaamd niet op de ontwikkelingsagenda van Doha voorkomt; 10. verzoekt derhalve de Commissie in de WTO te pleiten voor een herziening van de regels betreffende de toepassing van vrijwaringsmaatregelen, om het te vaak en ten onrechte een beroep doen op deze maatregelen te beperken; 11. verzoekt de Commissie te bezien of het gewenst is de voorschriften voor handelsbeschermende maatregelen (antidumping, antisubsidie) ingrijpend te herzien in het kader van de WTO, ten einde de niet-naleving van globale sociale en milieuakkoorden of internationale overeenkomsten op te nemen als een vorm van dumping of subsidie; 12. dringt er bij de lidstaten op aan dat zij een gemeenschappelijke aanpak in ruime zin van deze punten blijven handhaven, waardoor op communautair vlak een meer harmonieuze toepassing van deze maatregelen mogelijk kan worden en het aantal acties tegen de Gemeenschap kan worden teruggedrongen doch zonder inspanningen te sparen om een bewustmaking van de problemen in kwestie te bevorderen; gemeenschappelijk optreden in ruime zin mag echter niet worden gebruikt als reden om oneerlijke handelspraktijken van afzonderlijke lidstaten te tolereren; 13. wijst erop dat de wettige belangen van het op export gerichte midden- en kleinbedrijf in Europa, dat het hoofd moet bieden aan protectionistische praktijken van de importerende landen, uitsluitend doelmatig kunnen worden behartigd via een gemeenschappelijke aanpak in ruime zin; 14. beveelt de Gemeenschap aan de preferentiële behandeling van handelspartners die de regels van de WTO niet eerbiedigen opnieuw te bekijken, waarbij rekening wordt gehouden met de belangen van de Gemeenschap en de wederkerigheid in handelsbetrekkingen; 15. onderstreept dat de nieuwe regels van de internationale handel alleen dan op instemming van de burgers kunnen rekenen als die regels op een transparante en consequente manier worden toegepast, in lijn met het beginsel van de wettelijkheid zowel binnen als buiten de Gemeenschap; 16. pleit ervoor de minst ontwikkelde landen die hun industrialisatieproces momenteel op gang brengen een preferentiële behandeling toe te kennen, die hun de mogelijkheid biedt hun ontluikende industrie ("infant industry") te beschermen tegen de risico's van wilde concurrentie uit het buitenland; verlangt echter dat deze afwijking van de algemene principes van de WTO tijdelijk is en de minst ontwikkelde landen van de wereld een reëel voordeel oplevert; 17. moedigt de implementatie van technische-opleidingsprogramma's aan op het gebied van antidumping- en antisubsidieactiviteiten bestemd voor kandidaat-landen en ontwikkelingslanden die erom verzoeken; spoort de Commissie dan ook aan assistentie en steun te bieden aan ontwikkelingslanden die overstappen op een systeem voor handelsbescherming dat verenigbaar is met de WTO-voorschriften; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.