Het Europees Parlement, – gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat van Turkije, als kandidaat-lidstaat, wordt verwacht dat het zich op alle gebieden aanpast aan het EU-acquis, met inbegrip van de eerbiediging van de rechtsstaat en de grondrechten, zoals uiteengezet in de criteria van Kopenhagen; overwegende dat het toetredingsproces sinds 2018 gestagneerd is als gevolg van een aanhoudende verslechtering van de democratie, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat; B. overwegende dat Turkije de terrorismebestrijdingswetgeving systematisch heeft misbruikt om gekozen functionarissen, politici van de oppositie en mensenrechtenactivisten aan te pakken, zoals opgemerkt door de speciale rapporteur van de VN en de Commissie van Venetië; C. overwegende dat de praktijk van Turkije om democratisch verkozen burgemeesters te vervangen door door de regering benoemde bestuurders in plaats van een lid van de gemeenteraad een flagrante aanval vormt op de meest fundamentele beginselen van de lokale democratie, en dat dit voornamelijk in Koerdische regio’s gebeurt; D. overwegende dat het ministerie van Binnenlandse Zaken sinds de lokale verkiezingen van 2024 acht burgemeesters van de pro-Koerdische DEM-partij en twee van de oppositionele Republikeinse Volkspartij (CHP) heeft afgezet en vervangen door door Ankara benoemde bestuurders; overwegende dat deze praktijk mogelijk is gemaakt door wetswijzigingen die in 2016 via een nooddecreet zijn ingevoerd; E. overwegende dat verscheidene burgemeesters, waaronder de burgemeesters van DEM Mehmet Sıddık Akış (Hakkâri) en Abdullah Zeydan (Van), zijn gearresteerd of veroordeeld op grond van vage en ongegronde beschuldigingen in verband met terrorisme; overwegende dat Ekrem Algemamoğlu, burgemeester van Istanbul, geconfronteerd wordt met meerdere juridische procedures en een mogelijk verbod op politieke activiteiten; 1. spreekt zijn afkeuring uit over de willekeurige afzetting en opsluiting van democratisch verkozen burgemeesters en hun vervanging door niet-verkozen functionarissen van de regering, een praktijk die in strijd is met democratische beginselen en miljoenen kiezers hun kiesrecht ontneemt; 2. dringt aan op de onmiddellijke vrijlating, vrijspraak en herinstallatie van alle verkozen burgemeesters, tenzij er geloofwaardige, door de rechter gecontroleerde bewijzen van wangedrag zijn, in overeenstemming met de internationale wettelijke normen; 3. spreekt zijn grote bezorgdheid uit over de gevolgen van deze acties voor het lokale bestuur, met name in gebieden met een Koerdische meerderheid; onderstreept dat het Koerdische vredesproces moet worden hervat; 4. dringt aan op justitiële hervormingen om het bestuurderssysteem af te schaffen, zoals aanbevolen door de Raad van Europa en de Commissie van Venetië, en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te herstellen; 5. dringt er bij Turkije op aan zijn beleid af te stemmen op het EVRM en alle uitspraken van het EHRM volledig uit te voeren, in overeenstemming met artikel 46 EVRM, ook in gevallen waarin sprake is van politieke opsluiting; 6. herinnert eraan dat financiële steun aan Turkije in het kader van IPA III en het NDICI afhankelijk is van de eerbiediging van de rechtsstaat en de grondrechten, en dat er voldoende middelen moeten worden toegewezen aan het maatschappelijk middenveld; 7. bevestigt nogmaals dat de EU vastbesloten is de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat in Turkije te ondersteunen, en verzoekt de EU de situatie nauwlettend te volgen en de nodige diplomatieke maatregelen te nemen; verzoekt de VV/HV te overwegen om in het kader van de wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten beperkende maatregelen op te leggen aan Turkse functionarissen die de rol van bestuurder op zich nemen en tegen degenen die hen benoemen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de VV/HV, de Raad van Europa alsmede aan de Turkse autoriteiten. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Nicaragua, – gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat het Nicaraguaanse regime sinds 2018 systematisch, bij herhaling en op willekeurige wijze onder meer mensenrechtenactivisten, politieke tegenstanders en vertegenwoordigers van religieuze gemeenschappen vervolgt; overwegende dat meer dan 5 600 ngo’s zijn ontbonden, waaronder religieuze groeperingen — voornamelijk katholieke groeperingen — en dat hun vermogen is geconfisqueerd; B. overwegende dat gedetineerde politieke tegenstanders, samen met mensenrechtenactivisten, het land zijn uitgezet en hen het staatsburgerschap en de politieke rechten zijn ontnomen; overwegende dat sinds 2018 245 leden van de geestelijkheid willekeurig zijn gearresteerd of uitgewezen, waaronder bisschop Rolando Álvarez, finalist van de Sacharovprijs; C. overwegende dat het regime in januari 2025 een grondwetshervorming heeft doorgevoerd waarbij de scheiding der machten en het politieke pluralisme zijn afgeschaft, en een presidentschap van Ortega en Murillo is ingesteld dat alle takken van de overheid, onafhankelijke instellingen en de media controleert, en dat niet geïnteresseerd is in de naleving van de internationale mensenrechtenverdragen en -verdragen; 1. veroordeelt met klem de wijdverbreide, stelselmatige schending van de mensenrechten van de bevolking, de democratische oppositie, studenten, maatschappelijke organisaties en de vervolging van religieuze leiders, voornamelijk katholieke, door het regime van Ortega‑Murillo; dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van alle willekeurig vastgehouden personen en op het herstel van de rechtsstaat, de wettelijke status van alle organisaties en vrijheden, en de rechten van personen in ballingschap, inclusief hun veilige terugkeer; benadrukt dat dit essentiële voorwaarden zijn voor elk vooruitzicht op een zinvolle dialoog; 2. hekelt het gebruik van staatloosheid en ballingschap als wapen tegen andersdenkenden; herhaalt dat er een einde moet worden gemaakt aan de beperkingen die aan het maatschappelijk middenveld worden opgelegd en dat het recht op een afwijkende mening moet worden geëerbiedigd; 3. verzoekt het regime van Ortega‑Murillo zijn constitutionele hervorming en alle repressieve wetten die totalitarisme institutionaliseren, terug te draaien, zijn internationale verplichtingen op het gebied van de mensenrechten volledig na te komen en de aanbevelingen van de VN-groep van mensenrechtendeskundigen inzake Nicaragua ten uitvoer te leggen; dringt erop aan dat het mandaat van de laatstgenoemde groep wordt verlengd; 4. verzoekt de EU bij de toewijzing van EU-middelen, ook via multilaterale en financiële instellingen, specifieke garanties voor de naleving van de mensenrechten op te nemen en ervoor te zorgen dat de middelen niet bijdragen aan de versterking van het regime van Ortega‑Murillo; 5. wijst op de sleutelrol van maatschappelijke organisaties, mensenrechtenactivisten, de katholieke kerk en journalisten in Nicaragua; verzoekt de EU haar reguliere dialoog met hen te intensiveren, ook met hen in ballingschap, om hun cruciale werkzaamheden te ondersteunen, alsook met landen die migranten opvangen die Nicaragua ontvluchten, zoals Costa Rica; 6. verzoekt de lidstaten, overeenkomstig het Statuut van Rome, via het Internationaal Strafhof een onderzoek in te stellen naar het regime van Ortega‑Murillo in verband met misdaden tegen de menselijkheid; 7. herhaalt zijn verzoek om de democratische clausule van de EU-associatieovereenkomst in werking te stellen; verwerpt elk vooruitzicht op een parlementaire dialoog met leden van de door het regime gecontroleerde Nationale Assemblee van Nicaragua; 8. herhaalt zijn oproep om de lijst van aan sancties onderworpen personen uit te breiden tot Ortega, Rosario Murillo en hun naaste medewerkers; 9. dringt nogmaals aan op de onmiddellijke uitlevering van Alessio Casimirri aan Italië; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de HV/VV, de lidstaten en de Nicaraguaanse autoriteiten. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Nigeria, – gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Nigeriaanse zanger Yahaya Sharif-Aminu op 10 augustus 2020 voor een hogere shariarechtbank in de staat Kano moest verschijnen en daar zonder wettelijke vertegenwoordiging is berecht en veroordeeld tot dood door ophanging wegens vermeende godslastering in een lied dat door de zanger was geschreven en op sociale media was gedeeld, en waarin naar verluidt onterende taal werd gebruikt ten aanzien van de profeet Mohammed; overwegende dat zijn familie na zijn arrestatie te maken kreeg met intimidatie en vervolging; B. overwegende dat het hooggerechtshof van Kano in januari 2021 opdracht gaf tot een nieuw proces en dat deze opdracht in augustus 2022 werd bekrachtigd door het Hof van beroep, waarbij de grondwettigheid van de sharia-blasfemiewetten werd bevestigd, hetgeen een ernstig risico inhoudt dat de doodstraf gehandhaafd zal blijven; overwegende dat Sharif-Aminu in november 2022 beroep heeft aangetekend bij het Hooggerechtshof, dat nog steeds in behandeling is; overwegende dat hij naar verluidt in kritieke toestand verkeert in de gevangenis, aangezien zijn gezondheid is verslechterd en hij niet over voldoende voedsel, kleding en medicatie beschikt; C. overwegende dat ook andere Nigerianen gevangen worden gehouden op beschuldiging van godslastering; D. overwegende dat de Nigeriaanse wetgeving inzake godslastering in strijd is met de internationale verbintenissen van Nigeria op het gebied van de mensenrechten, alsook met het Afrikaans Handvest en de Nigeriaanse grondwet; overwegende dat beschuldigingen van godslastering vaak gepaard gaan met intimidatie, geweld en moorden; overwegende dat Nigeria een van de zeven landen is waar iemand ter dood kan worden veroordeeld wegens godslastering; E. overwegende dat iedereen recht heeft op vrijheid van meningsuiting, godsdienst en levensovertuiging; 1. dringt er bij de Nigeriaanse autoriteiten op aan Yahaya Sharif-Aminu onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrij te laten, alle aanklachten tegen hem in te trekken, zijn veiligheid en recht op een eerlijke rechtsgang te waarborgen, en te zorgen voor adequate toegang tot voedsel, kleding en medische behandeling; roept het Hooggerechtshof van Nigeria op te zorgen voor een versnelde en eerlijke beroepsprocedure; dringt aan op de vrijlating van alle anderen die vastzitten op beschuldiging van godslastering; 2. wijst erop dat wetten inzake godslastering duidelijk in strijd zijn met de internationale verplichtingen op het gebied van de mensenrechten, met name het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, en tevens in strijd zijn met de Nigeriaanse grondwet, waarin de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting worden gewaarborgd; 3. dringt er bij de Nigeriaanse autoriteiten op aan de mensenrechten in het hele land te handhaven door ervoor te zorgen dat het federaal recht, het staatsrecht en de sharia er niet toe leiden dat Nigerianen de bescherming uit hoofde van de nationale grondwet en internationale verdragen wordt ontzegd; benadrukt dat Nigeria de verantwoordelijkheid draagt om het goede voorbeeld te geven door wetgeving inzake godslastering af te schaffen, onder meer door religieuze belediging uit het strafrecht te schrappen, omdat die bepaling religieuze minderheden systematisch in gevaar brengt, de fundamentele vrijheden schendt en sektarisch geweld aanwakkert; 4. dringt er bij Nigeria op aan een landelijk moratorium op executies in te stellen en stappen te nemen naar de volledige afschaffing van de doodstraf; 5. dringt er bij de Nigeriaanse regering op aan een einde te maken aan de straffeloosheid voor het uiten van beschuldigingen van godslastering door de daders van valse beschuldigingen te bestraffen en plegers van groepsgeweld voor de rechter te brengen; 6. verzoekt de EU en haar lidstaten individuele gevallen, mensenrechtenkwesties en godslasteringswetten aan de orde te stellen bij de Nigeriaanse autoriteiten en de diplomatieke waarneming van gerechtelijke procedures ter waarborgen wanneer het proces van Sharif-Aminu bij het Hooggerechtshof begint; spreekt zijn waardering uit voor de vrijspraak van Rhoda Jatau en de vrijlating van Mubarak Bala; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan.de Commissie, de Raad, de Europese Dienst voor extern optreden en de VV/HV, alsmede aan de regering en het parlement van Nigeria. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Georgië, met name die van 28 november 2024 over de steeds diepere democratische crisis in Georgië na de recente parlementsverkiezingen en vermeende verkiezingsfraude (1) , – gezien de status van kandidaat-lidstaat van de EU die de Europese Raad aan Georgië heeft toegekend op zijn top van 14 en 15 december 2023, – gezien artikel 78 van de Georgische grondwet, waarin is bepaald dat alle mogelijke maatregelen moeten worden genomen om de volledige integratie van Georgië in de EU en de NAVO te waarborgen, – gezien het eindverslag van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) over de parlementsverkiezingen die op 26 oktober 2024 in Georgië zijn gehouden, – gezien artikel 136, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de democratische achteruitgang in Georgië dramatisch is versneld na de parlementsverkiezingen van 26 oktober 2024, die ernstige tekortkomingen vertoonden en werden gekenmerkt door ernstige onregelmatigheden en niet voldeden aan de internationale democratische normen en de toezeggingen van Georgië in het kader van de OVSE; overwegende dat deze verkiezingen in strijd waren met de democratische normen en standaarden voor vrije en eerlijke verkiezingen en dat zij de wil van het volk niet weerspiegelen, met als gevolg dat het “parlement” dat werd samengesteld en de “president” die vervolgens werd benoemd elke democratische legitimiteit ontberen; overwegende dat het huidige Georgische parlement van meet af aan als eenpartijorgaan (Georgische Droom) heeft gefunctioneerd, hetgeen onverenigbaar is met de essentie van een pluralistische parlementaire democratie; B. overwegende dat artikel 2 van de associatieovereenkomst tussen de EU en Georgië (2) betrekking heeft op de algemene beginselen van de overeenkomst, waaronder democratische beginselen, mensenrechten en fundamentele vrijheden; C. overwegende dat artikel 78 van de grondwet van Georgië bepaalt dat de grondwettelijke organen binnen de grenzen van hun bevoegdheden alle maatregelen moeten nemen om de volledige integratie van Georgië in de Europese Unie te waarborgen; D. overwegende dat de president van Georgië, Salomé Zoerabisjvili, de parlementsverkiezingen publiekelijk heeft veroordeeld als zijnde gemanipuleerd, heeft verklaard deze niet te zullen erkennen en heeft opgeroepen tot een internationaal onderzoek; overwegende dat het huidige Georgische regime, onder leiding van de partij Georgische Droom en de oprichter ervan, Bidzina Ivanisjvili, een ongrondwettelijke machtsovername heeft georkestreerd, waarbij democratische instellingen systematisch zijn ontmanteld, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht is ondermijnd en de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat zijn uitgehold, waardoor de politieke en constitutionele crisis in Georgië is verergerd; E. overwegende dat Georgië sinds december 2023 officieel de status van kandidaat-lidstaat van de EU heeft; overwegende dat Irakli Kobachidze op 28 november 2024 heeft aangekondigd dat Georgië de start van de toetredingsonderhandelingen met de EU zou opschorten en de financiële steun van de EU tot eind 2028 zou afwijzen, waarmee het in de grondwet verankerde streven van het land naar Europese integratie wordt veronachtzaamd en de soevereine Euro-Atlantische aspiraties van Georgië daadwerkelijk worden ondermijnd; F. overwegende dat op 28 november 2024 in het hele land vreedzame massaprotesten tegen de regering zijn uitgebroken, waarbij ertoe wordt opgeroepen om nieuwe, vrije en eerlijke verkiezingen te houden, een einde te maken aan het politieke geweld en de onderdrukking en het land weer op het pad naar Europa te brengen; overwegende dat de protesten al meer dan 75 dagen ononderbroken doorgaan; G. overwegende dat het de-factoparlement op 14 december 2024 “presidentsverkiezingen” heeft gehouden met slechts één kandidaat, de voormalige voetbalspeler Micheil Kavelasjvili van de partij Georgische Droom, die met 224 van de 225 uitgebrachte stemmen werd verkozen; H. overwegende dat de zelfbenoemde autoriteiten van Georgië het land in een grootschalige constitutionele en politieke crisis hebben gestort, evenals een crisis op het gebied van mensenrechten en democratie; overwegende dat dit wordt gekenmerkt door de meedogenloze onderdrukking van vreedzame demonstranten, politieke tegenstanders en vertegenwoordigers van de media, waarbij rechters, aanklagers en politieagenten actief politiek gemotiveerde administratieve en strafrechtelijke aanklachten fabriceren tegen demonstranten, journalisten en oppositieleden die tijdens vreedzame demonstraties tegen de regering worden aangehouden; overwegende dat in december 2024 al meer dan 460 mensen waren gearresteerd of gestraft sinds het begin van de protesten, en dat dit aantal elke dag toeneemt; I. overwegende dat de oproerpolitie, die opzettelijk geen politie-identificatienummer droeg, traangas en waterkanonnen inzette om demonstranten met geweld uiteen te drijven; overwegende dat talrijke journalisten hebben gemeld dat zij werden aangevallen en geslagen en dat hun uitrusting werd vernietigd en persoonlijke voorwerpen werden gestolen; overwegende dat tientallen demonstranten op wrede wijze zijn aangevallen en dat honderden mensen zijn gearresteerd; overwegende dat de ombudsman van Georgië heeft bekendgemaakt dat 80 % van degenen die werden vastgehouden melding heeft gemaakt van geweld en onmenselijke behandeling door rechtshandhavers; overwegende dat de onwettige regering van Georgië, ondanks de internationale veroordeling, medailles heeft toegekend aan functionarissen die betrokken waren bij het brute optreden; J. overwegende dat onafhankelijke mediakanalen, waaronder TV Formula, TV Mtavari en TV Pirveli, te maken hebben met ernstige operationele en financiële beperkingen als gevolg van de inmenging door het regime, terwijl tientallen vertegenwoordigers van de media worden blootgesteld aan verschillende vormen van intense fysieke en psychologische druk; overwegende dat talrijke gewelddadige aanvallen op journalisten zijn gedocumenteerd, waaronder de ernstige mishandeling van Aleksandre Kesjelasjvili, Maka Tsjichladze en Giorgi Sjetsiroeli, en de intimidatie van de gedetineerde journalist Saba Kevchisjvili; overwegende dat de Georgische autoriteiten op 12 januari 2025 de journalist Mzia Amaglobeli hebben gearresteerd, die sindsdien in voorlopige hechtenis zit en in hongerstaking is uit solidariteit met alle politieke gevangenen in Georgië; overwegende dat haar een gevangenisstraf van vier tot zeven jaar boven het hoofd hangt; K. overwegende dat Giorgi Gacharia, oppositieleider van de partij Gacharia voor Georgië en voormalig premier, en Zviad Koridze, journalist en activist van Transparency International, in de nacht van 14 januari 2025 fysiek werden aangevallen door functionarissen van Georgische Droom in afzonderlijke incidenten op dezelfde locatie in Batumi; L. overwegende dat Nika Melia, leider van de pro-Europese partij Achali, en Gigi Oegoelava, voormalig burgemeester van Tbilisi, op 2 februari 2025 zijn gearresteerd tijdens de protesten tegen de regering en in detentie zijn onderworpen aan fysiek geweld; overwegende dat Elene Chosjtaria, leider van de politieke beweging Droa, op 12 januari 2025 in Batumi werd gearresteerd; M. overwegende dat de Georgische de-factoautoriteiten onevenredig en buitensporig geweld tegen vreedzame demonstranten hebben gebruikt en willekeurige massa-arrestaties hebben uitgevoerd om afwijkende meningen te dwarsbomen; overwegende dat onafhankelijke mensenrechtenorganisaties melding hebben gemaakt van stelselmatige mishandeling van gedetineerden, met inbegrip van foltering; overwegende dat tot op heden geen enkele rechtshandhavingsfunctionaris die betrokken was bij het brute optreden, de willekeurige arrestaties en mishandeling voor de rechter is gebracht; N. overwegende dat de zelfbenoemde autoriteiten nieuwe draconische wetgeving hebben ingevoerd die op 30 december 2024 in werking is getreden, en het wetboek van strafrecht, het wetboek van administratieve delicten en de wet inzake vergaderingen en manifestaties hebben gewijzigd waardoor verdere willekeurige beperkingen werden opgelegd aan het recht op vrijheid van meningsuiting en vreedzame vergadering: er zijn onder meer zware boetes ingevoerd voor het ophangen van protestslogans en posters, en de politie heeft de bevoegdheid gekregen om personen gedurende 48 uur “preventief” vast te houden op verdenking van plannen om de regels inzake openbare vergadering te schenden; overwegende dat de partij Georgische Droom op 3 februari 2025 verdere wetsontwerpen heeft ingediend die tot doel hebben de controle te verscherpen en de straffen te verhogen voor een breed scala aan overtredingen en die rechtstreeks gericht zijn tegen demonstranten, critici en politieke tegenstanders, zoals zwaardere straffen voor “het beledigen van ambtenaren”, het strafbaar stellen van het opwerpen van wegblokkades en een uitbreiding van administratieve detentie van 15 tot 60 dagen; O. overwegende dat de Raad op 27 januari 2025 heeft besloten delen van de visumversoepelingsovereenkomst tussen de EU en Georgië voor Georgische diplomaten en ambtenaren op te schorten, maar geen persoonlijke sancties heeft opgelegd als reactie op het aanhoudende brute optreden; overwegende dat de regeringen van Hongarije en Slowakije consequent doeltreffende EU-brede sancties hebben geblokkeerd, waardoor de resterende 25 lidstaten (EU-25) niet op doeltreffende wijze sancties konden invoeren tegen zelfbenoemde Georgische autoriteiten; P. overwegende dat verschillende lidstaten, waaronder Litouwen, Estland, Letland en Tsjechië, bilaterale sancties hebben opgelegd aan sommige Georgische politici, rechters en andere functionarissen die verantwoordelijk zijn voor het brute optreden tegen demonstranten, schendingen van de mensenrechten en misbruik van de rechtsstaat; overwegende dat de Verenigde Staten in december 2024 sancties hebben opgelegd aan Bidzina Ivanisjvili, alsmede aan de Georgische minister van Binnenlandse Zaken Vachtang Gomelaoeri, en het adjunct-hoofd van het departement Bijzondere Taken Mirza Kezevadze, wegens hun betrokkenheid bij het brute optreden tegen vertegenwoordigers van de media, oppositieleden en demonstranten; overwegende dat het VK en Oekraïne soortgelijke sancties hebben opgelegd aan hooggeplaatste Georgische functionarissen; overwegende dat Ivanisjvili, door middel van snel aangenomen wetten die op zijn persoonlijke situatie zijn toegesneden, zijn offshore-activa naar Georgië verplaatst in afwachting van verdere sancties; Q. overwegende dat de partij Georgische Droom op 29 januari 2025 heeft aangekondigd dat ze haar delegatie uit de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa zou terugtrekken nadat deze laatste nieuwe, echt democratische parlementsverkiezingen en de vrijlating van politieke gevangenen had geëist en erop had aangedrongen de plegers van geweld ter verantwoording te roepen; overwegende dat VN-deskundigen het patroon van onderdrukking en mensenrechtenschendingen in Georgië hebben veroordeeld, en dat de OVSE deze onderdrukking gekwalificeerd heeft als een ernstige schending van het recht van vrije vergadering; R. overwegende dat de regerende partij Georgische Droom een nieuw parlement bijeen heeft geroepen, daarmee de grondwet van het land schendend, hetgeen geresulteerd heeft in een boycot van het parlement door de oppositie; overwegende dat het zelfbenoemde “parlement” op 5 februari 2025 heeft besloten zijn goedkeuring te hechten aan een vroegtijdige beëindiging van het mandaat van 49 van de 61 parlementsleden die de Coalitie Voor Verandering, Sterk Georgië en de Verenigde Nationale Beweging vertegenwoordigen, teneinde hun immuniteit op te heffen en hun arrestatie en vervolging te vergemakkelijken; overwegende dat hetzelfde “parlement” een commissie heeft opgericht om de voormalige regerende partij, de Verenigde Nationale Beweging, te bestraffen; S. overwegende dat een toenemend aantal ambtenaren ontslagen is nadat ze zich hadden uitgesproken tegen de stopzetting van het proces van toetreding van Georgië tot de EU; overwegende dat Georgische Droom de wetten inzake de openbare dienst heeft gewijzigd door de procedures voor het ontslag van ambtenaren te vereenvoudigen en dat verscheidene ambtenaren zijn ontslagen wegens deelname aan protestdemonstraties, in een duidelijke poging om kritische stemmen het zwijgen op te leggen; 1. veroordeelt de “autoriteiten” van Georgische Droom en dringt er bij hen op aan onmiddellijk een einde te maken aan de gewelddadige onderdrukking van vreedzame demonstranten, politieke tegenstanders en vertegenwoordigers van de media; benadrukt dat de zelfbenoemde autoriteiten van Georgië momenteel de fundamentele vrijheden, de fundamentele mensenrechten en belangrijke internationale verplichtingen van het land schenden en daarbij decennia van democratische hervormingen door de politieke klasse en het maatschappelijk middenveld van het land ondergraven; beschouwt Georgië als een door het onwettige regime van Georgische Droom gegijzelde staat; betreurt ten zeerste dat de regerende partij Georgische Droom niet langer naar Europese integratie en NAVO-lidmaatschap streeft; wijst erop dat de voortdurende democratische achteruitgang en de goedkeuring van antidemocratische wetten het EU-integratieproces van Georgië daadwerkelijk heeft opgeschort; herhaalt zijn onwrikbare steun voor de legitieme Europese aspiraties van de bevolking van Georgië en haar verlangen te leven in een welvarend en democratisch land; 2. erkent niet de zelfbenoemde autoriteiten van de partij Georgische Droom die zijn opgericht na de gemanipuleerde verkiezingen van 26 oktober 2024, die noch vrij noch eerlijk waren, in strijd met democratische normen en standaarden werden gehouden en de wil van de Georgische bevolking niet weerspiegelden; onderstreept dat de grootschalige verkiezingsfraude de integriteit van het verkiezingsproces heeft ondermijnd, twijfel heeft gezaaid over de legitimiteit van de uitslag en het vertrouwen van zowel het binnenlandse als het internationale publiek in een nieuwe regering heeft beschadigd; 3. verzoekt de EU en haar lidstaten, alsook de nationale parlementen en interparlementaire instellingen, de legitimiteit van het eenpartijparlement van Georgische Droom en de door deze partij benoemde president niet te erkennen; verzoekt de internationale gemeenschap daarom zich aan te sluiten bij de boycot van de zelfverklaarde Georgische autoriteiten; 4. blijft Salomé Zoerabisjvili erkennen als de legitieme president van Georgië en vertegenwoordiger van het Georgische volk; waardeert haar inspanningen om het land weer op het pad van democratische en Europese ontwikkelingen te brengen; verzoekt de voorzitter van de Europese Raad president Zoerabisjvili uit te nodigen om Georgië te vertegenwoordigen bij een komende bijeenkomst van de Europese Raad en de volgende top van de Europese Politieke Gemeenschap; 5. onderstreept dat de huidige politieke en constitutionele crisis in Georgië alleen kan worden opgelost door middel van nieuwe parlementsverkiezingen; eist dat er in de komende maanden nieuwe verkiezingen plaatsvinden in Georgië in een verbeterd verkiezingsklimaat, onder toezicht van een onafhankelijke en onpartijdige verkiezingsadministratie en gecontroleerd door middel van zorgvuldige internationale observatie om een werkelijk eerlijk, vrij en transparant proces te waarborgen; moedigt de lidstaten en EU-ambtenaren aan om met klem nieuwe verkiezingen te eisen en elke toekomstige betrokkenheid uitdrukkelijk afhankelijk te stellen van de vaststelling van een nieuwe datum voor parlementsverkiezingen en de instelling van een mechanisme om ervoor te zorgen dat deze vrij en eerlijk verlopen; 6. verzoekt de Raad en de lidstaten, met name de EU-25, op bilaterale en gecoördineerde basis onmiddellijk gerichte persoonlijke sancties op te leggen aan Bidzina Ivanisjvili, zijn familie en zijn ondernemingen en al diens activa in de EU te bevriezen vanwege zijn rol in de verslechtering van het politieke proces in Georgië, waardoor de achteruitgang van de democratie mogelijk wordt gemaakt, en het feit dat zijn handelen in strijd is met de grondwettelijk verankerde belangen van het land op het gebied van Euro-Atlantische integratie; verzoekt de Franse regering de onderscheiding van Bidzina Ivanisjvili met het Legioen van Eer in te trekken en hem individuele sancties op te leggen; verwelkomt in dit verband de sancties die Estland, Letland, Litouwen en Tsjechië bilateraal hebben opgelegd, evenals de sancties die al door de VS en het VK zijn opgelegd; 7. verzoekt de EU en haar lidstaten, met name de EU-25, op bilaterale en gecoördineerde basis, persoonlijke sancties op te leggen aan de functionarissen en politieke leiders in Georgië die verantwoordelijk zijn voor de democratische achteruitgang, de verkiezingsfraude, de mensenrechtenschendingen en de vervolging van politieke tegenstanders en activisten, waaronder Irakli Kobachidze, Sjalva Papoeasjvili, Vachtang Gomelaoeri, de burgemeester van Tbilisi en secretaris-generaal van de regerende partij Georgische Droom Kacha Kaladze en de voorzitter van Georgische Droom Irakli Gabaribasjvili; roept hen op deze sancties uit te breiden naar rechters, waaronder rechters van het Grondwettelijk Hof van Georgië, die politiek gemotiveerde vonnissen uitspreken, en naar vertegenwoordigers van de rechtshandhavingsinstanties, alsmede financiers en eigenaars van regimegezinde mediakanalen, waaronder Imedi TV, Pos TV en Roestavi 2 TV, omdat zij desinformatie verspreiden en proberen het openbaar debat te manipuleren om het autoritaire bewind van de huidige regeringspartij te ondersteunen; 8. Verzoekt de Raad en de lidstaten sancties op te leggen aan Bidzina Ivanisjvili, het netwerk van enablers, elitaire entourage, corrupte financiële actoren, propagandisten en degenen die het repressieve staatsapparaat faciliteren, waaronder Ekaterine Chvedelidze, Oeta Ivanisjvili, Tsotne Ivanisjvili, Bera Ivanisjvili, Gvantsa Ivanisjvili, Alexander Ivanisjvili, Shmagi Kobachidze, Oecha Mamatsashvili, Natia Toernava, Ivane Chkhartishvili, Soelkhan Papashvili, Giorgi Kapanadze, Tornike Rizhvadze, Ilia Tsoelaia, Kacha Bekaoeri, Lasha Natsvlisjvili, Vasil Maglaperidze, Grigol Liloeasjvili, Mikheil Chinchaladze, Levan Moeroesidze, Irakli Roechadze, Tinatin Berdzenisjvili, Tamaz Gaiasjvili, Anton Obolasjvili en Gocha Enoekidze; 9. blijft erbij dat de maatregelen die de EU tot dusverre heeft genomen als reactie op de flagrante achteruitgang van de democratie en de verzaking aan eerdere toezeggingen nog geen volledige weerspiegeling zijn van de ernst van de situatie in Georgië en de meest recente ontwikkelingen; is ingenomen met het besluit van de Raad om visumvrij reizen voor Georgische diplomaten en ambtenaren op te schorten, maar beschouwt dit slechts als een eerste stap, die moet worden gevolgd door strengere maatregelen; betreurt de belemmering door de Hongaarse en de Slowaakse regeringen van de besluiten van de Raad om sancties in te voeren tegen personen die verantwoordelijk zijn voor de achteruitgang van de democratie in Georgië; 10. benadrukt dat de eerbiediging van de grondrechten van essentieel belang is voor de benchmarks voor visumliberalisering van de EU; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie en de Raad om de visumvrije status van Georgië te herzien en deze eventueel op te schorten indien wordt geoordeeld dat het land de EU-normen inzake democratisch bestuur en democratische vrijheden niet naleeft; 11. spreekt zich met klem uit tegen het brute geweld en de onderdrukking die sinds 28 november 2024 door het Georgische regime tegen vreedzame demonstranten worden gebruikt; dringt aan op de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van alle politieke gevangenen en van degenen die tijdens demonstraties tegen de regering zijn opgepakt; eist de vrijlating van de journalist Mzia Amaglobeli, die nu al meer dan vier weken in hongerstaking is vanwege haar onrechtvaardige arrestatie en risico loopt op ernstige, onomkeerbare en levensbedreigende gevolgen; veroordeelt het feit dat voormalig premier Giorgi Gacharia is mishandeld en geslagen, waardoor hij in het ziekenhuis moest worden opgenomen, en de daaropvolgende arrestaties op 2 februari 2025 van politieke leiders, waaronder Nika Melia en Gigi Oegoelava, wat een schandalige escalatie is van het door de staat georkestreerde geweld door de partij Georgische Droom en haar bondgenoten tegen vreedzame demonstranten en politieke tegenstanders; herinnert aan de detentie van Elene Chosjtaria Khoshtaria op 12 januari 2025 in Batumi; 12. uit nogmaals zijn solidariteit met de bevolking en het levendige maatschappelijk middenveld van Georgië in de strijd voor hun legitieme democratische rechten en voor een Europese toekomst voor hun land; dringt er bij de Georgische regering op aan haar huidige politieke koers te wijzigen en opnieuw de wil van de Georgische bevolking uit te voeren, met name door de democratische hervormingen voort te zetten die weer uitzicht kunnen bieden op een toekomstig lidmaatschap van de EU; 13. veroordeelt ten stelligste de vaststelling van draconische wetgeving die ongerechtvaardigde beperkingen oplegt aan de vrijheid van meningsuiting en vreedzame vergadering en eist dat deze repressieve wetgeving nietig wordt verklaard; dringt er bij de Georgische autoriteiten op aan alle personen die worden vastgehouden wegens de vreedzame uitoefening van hun grondrechten op vrijheid van meningsuiting en vreedzame vergadering, onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrij te laten, en te zorgen voor snelle, grondige en onpartijdige onderzoeken naar alle beschuldigingen van onrechtmatig en onevenredig gebruik van geweld door de rechtshandhavingsinstanties; is van mening dat het Georgische rechtsstelsel als wapen is ingezet om afwijkende meningen te onderdrukken, angst te zaaien en de vrijheid van meningsuiting te beknotten; 14. verzoekt de “Georgische autoriteiten” onmiddellijk actie te ondernemen om de veiligheid en vrijheid van journalisten te waarborgen en alle gevallen van geweld en wangedrag door rechtshandhavingsinstanties te onderzoeken; benadrukt dat het belangrijk is om een democratisch klimaat te bevorderen waarin de media, het maatschappelijk middenveld en de oppositie in alle vrijheid kunnen werken zonder angst voor vergelding of censuur; 15. eist een onafhankelijk, transparant en onpartijdig onderzoek naar politiegeweld en het buitensporig gebruik van geweld tegen vreedzame demonstranten; dringt erop aan dat degenen die verantwoordelijk zijn voor mensenrechtenschendingen, met inbegrip van rechtshandhavers en regeringsfunctionarissen die opdracht hebben gegeven tot daden van onderdrukking, volledig voor de wet ter verantwoording worden geroepen; 16. hekelt het feit dat het Openbaar Ministerie op 8 februari 2025 een onderzoek heeft ingesteld naar niet-gouvernementele organisaties die beschuldigd worden van sabotage met verzwarende omstandigheden, pogingen tot sabotage en het bijstaan van buitenlandse en door het buitenland beheerde organisaties bij vijandige activiteiten die erop gericht zijn de staatsbelangen van Georgië te ondermijnen, waarvoor zij een straf van meerdere jaren kunnen krijgen; beschouwt deze actie als een verdere escalatie van de onderdrukking door het regime, misbruik van het rechtsstelsel en een versnelde achteruitgang van de democratie; 17. laakt de bredere campagne van de Georgische autoriteiten van aanvallen op maatschappelijke organisaties en gerenommeerde internationale donoren die de democratie, de rechtsstaat en de bescherming van de mensenrechten in Georgië steunen; 18. hekelt de beëindiging door Georgische Droom van het mandaat van 49 parlementsleden van de oppositie, als teken van verdere democratische achteruitgang, en beschouwt dit als de meest recente aanval in de reeks aanvallen van Georgische Droom op het politieke pluralisme in het land; 19. is ingenomen met het besluit van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa om de bevoegdheden van de Georgische parlementaire delegatie te betwisten met het oog op de democratische achteruitgang en mensenrechtenschendingen; sluit zich aan bij de oproep van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa aan Georgië om onmiddellijk een inclusief proces op te starten waar alle politieke en sociale actoren, onder meer de regeringspartij, de oppositie en het maatschappelijk middenveld, bij betrokken worden om de geconstateerde gebreken en tekortkomingen tijdens de laatste parlementsverkiezingen zo snel mogelijk aan te pakken en een verkiezingsklimaat te scheppen dat bevorderlijk is voor nieuwe, echt democratische verkiezingen, die in de komende maanden moeten worden aangekondigd; 20. merkt op dat Georgië — ooit een koploper op het gebied van de Euro-Atlantische integratie — een versneld proces van democratische achteruitgang doormaakt, in een schijnbaar bewuste poging om duidelijk te maken dat de wil van de bevolking van Georgië niet langer bepalend is voor de toekomst van het land, wat ertoe zou kunnen leiden dat het land hetzelfde pad van politieke ontwikkeling inslaat als Belarus en overschakelt van de huidige autoritaire staat naar een dictatoriaal regime; 21. betreurt het besluit van Irakli Kobachidze om de toetredingsonderhandelingen op te schorten en EU-financiering tot eind 2028 af te wijzen; herinnert eraan dat uit alle peilingen systematisch blijkt dat de Georgische bevolking in overweldigende mate voorstander is van een Euro-Atlantische toekomst; spreekt zijn krachtige steun uit voor de Euro-Atlantische aspiraties van het Georgische volk; 22. dringt erop aan het Georgië-beleid van de EU onverwijld en alomvattend tegen het licht te houden, tegen de achtergrond van de democratische achteruitgang van het land; verzoekt de Commissie de associatieovereenkomst tussen de EU en Georgië te herzien in het licht van de schending door de zelfverklaarde Georgische autoriteiten van de algemene beginselen, zoals vastgelegd in artikel 2, met name eerbiediging van democratische beginselen, de rechtsstaat en de fundamentele vrijheden; wijst erop dat niet-naleving van verplichtingen kan leiden tot de voorwaardelijke opschorting van de economische samenwerking en de door de overeenkomst toegekende voorrechten; 23. is ingenomen met het besluit van de Commissie om alle begrotingssteun aan de Georgische autoriteiten stop te zetten en de start van toekomstige investeringsprojecten op te schorten; moedigt de Commissie aan alle financiële steun voor lopende projecten stop te zetten; dringt aan op een moratorium op alle investeringsprojecten op het gebied van connectiviteit; verzoekt de Commissie economische sectoren in kaart te brengen die van belang zijn voor de oligarchen die het huidige autoritaire bewind steunen, met het oog op een eventuele toekomstige beslissing over beperkende maatregelen of economische sancties; dringt er bij de Commissie op aan te beginnen met het in kaart brengen van connectiviteitsprojecten waarmee de huidige autoritaire regering wordt gesteund en te overwegen deze te op schorten totdat de parlementsverkiezingen zijn overgedaan; 24. veroordeelt het klimaat van intimidatie en polarisatie, dat wordt aangewakkerd door de verklaringen van Georgische regeringsvertegenwoordigers en politieke leiders, alsook door aanvallen op het politiek pluralisme, onder meer door middel van zorgwekkende gevallen van intimidatie en geweld tegen de Georgische democratische politieke krachten en herhaalde dreigementen om oppositiepartijen te verbieden, de leiders en zelfs gewone aanhangers ervan te arresteren en afwijkende stemmen het zwijgen op te leggen; onderstreept dat elke andere situatie dan een volledig herstel van de democratische normen van Georgië zal leiden tot een verdere verslechtering van de betrekkingen tussen de EU en Georgië, het onmogelijk maken van elke stap in de richting van toetreding tot de EU, en aanvullende sancties; 25. verzoekt de Commissie een snelle herbestemming te geven aan het bevroren bedrag van 120 miljoen EUR dat aanvankelijk was bedoeld voor steun aan de Georgische autoriteiten om de steun van de EU aan het Georgische maatschappelijk middenveld te versterken, met name aan de niet-gouvernementele sector en aan onafhankelijke media, die steeds meer onder ongepaste druk van de regerende politieke partij en de autoriteiten komen te staan, en programma’s te ondersteunen ter bevordering van democratische veerkracht en electorale integriteit; dringt erop aan dat de financieringsmechanismen van de EU worden aangepast om rekening te houden met de behoeften die zich voordoen in een vijandiger en antidemocratisch klimaat; benadrukt dat het maatschappelijk middenveld dringend moet worden ondersteund in het licht van de toenemende onderdrukking en de opschorting van de activiteiten van het Amerikaanse Agentschap voor internationale ontwikkeling (USAID), en dringt er daarom bij de Commissie op aan de steun onverwijld op te voeren; 26. maakt zich grote zorgen over de toenemende Russische invloed in het land en over het feit dat de door Georgische Droom gevormde regering, ondanks de sluipende bezetting van het Georgische grondgebied, een beleid van toenadering en samenwerking met Rusland voert; betreurt in dit verband de toenemende antiwesterse en vijandige retoriek van vertegenwoordigers van de partij Georgische Droom jegens de westerse strategische partners van Georgië, waaronder de EU en de leden van het Europees Parlement en Europese ambtenaren, en de bevordering door Georgische Droom van Russische desinformatie en manipulatie; 27. herhaalt met klem zijn dringende verzoek om voormalig president Micheil Saakasjvili onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrij te laten om humanitaire redenen, voornamelijk met het oog op medische behandeling in het buitenland; benadrukt dat de zelfbenoemde autoriteiten de volledige en onmiskenbare verantwoordelijkheid dragen voor het leven, de gezondheid, de veiligheid en het welzijn van voormalig president Micheil Saakasjvili en volledig ter verantwoording moeten worden geroepen voor elke vorm van schade die hem wordt berokkend; verzoekt de autoriteiten van Georgische Droom voorts ervoor te zorgen dat de leden van het Europees Parlement ongehinderd toegang krijgen tot Micheil Saakasjvili; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Raad van Europa en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, alsmede aan de zelfbenoemde autoriteiten van Georgië. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over de Democratische Republiek Congo (DRC), – gezien de verklaring van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 25 januari 2025 namens de EU over de meest recente escalatie in het oosten van de DRC, – gezien de verklaring van de ministers van Buitenlandse Zaken van de G7 van 2 februari 2025 over het toenemend geweld in het oosten van de Democratische Republiek Congo, – gezien de persverklaring van de VN-Veiligheidsraad van 26 januari 2025 over de situatie in de Democratische Republiek Congo, – gezien de bijzondere zitting van de VN-Mensenrechtenraad van 7 februari 2025 over de mensenrechtensituatie in het oosten van de Democratische Republiek Congo, – gezien het communiqué van de Raad voor Vrede en Veiligheid van de Afrikaanse Unie van 28 januari 2025 over de recente ontwikkelingen in het oosten van de Democratische Republiek Congo, – gezien het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen van 18 december 1979, – gezien de Partnerschapsovereenkomst van 15 november 2023 tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de leden van de Organisatie van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, anderzijds (1) , – gezien artikel 136, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de gewapende rebellengroep M23, gesteund door Rwandese troepen, in januari 2025 verder is opgerukt in het oosten van de DRC en dat zij de regionale hoofdstad Goma heeft ingenomen; overwegende dat het geweld tussen rebellengroepen en het Congolese leger sterk is toegenomen, met veel burgerslachtoffers tot gevolg; overwegende dat tijdens de aanval op Goma naar schatting 3 000 doden zijn gevallen; overwegende dat er op dat moment ongeveer 800 000 intern ontheemden schuilden in dichtbevolkte kampen voor ontheemden rond de stad; B. overwegende dat M23 een eenzijdig staakt-het-vuren heeft afgekondigd met ingang van 4 februari 2025; overwegende dat er niettemin nog altijd wordt gevochten, dat de luchthaven van Goma nog steeds gesloten is en de luchtverkeersbeheersapparatuur beschadigd is, en dat de humanitaire toegang nog altijd beperkt is; overwegende dat de mijnbouwstad Nyabibwe in Zuid-Kivu volgens berichten in handen is gevallen van M23; overwegende dat de leiders van M23 het voornemen te kennen hebben gegeven om verder in de DRC op te rukken; overwegende dat de recente opmars van M23 een alarmerende escalatie vormt van het verwoestende conflict in het oosten van de DRC en is uitgemond in een schrijnende humanitaire crisis, mensenrechtenschendingen en de verdere destabilisatie van het land; C. overwegende dat de regio al tientallen jaren te kampen heeft met cyclisch geweld, wat heeft geleid tot een veiligheids- en humanitaire crisis; overwegende dat M23-strijders na een staakt-het-vuren dat verscheidene jaren heeft geduurd, eind 2021 de wapens weer hebben opgenomen; overwegende dat de staat van beleg sinds 2021 in het oosten van de DRC van kracht is en dat de burgerregering is vervangen door het leger; overwegende dat de aanwezigheid van de strijdkrachten van M23 in het oosten van de DRC de afgelopen twee jaar is toegenomen en dat de strijdkrachten nieuwe bestuurs- en belastingstelsels en militaire trainingskampen hebben opgezet en rechtstreeks mineralen uitvoeren naar Rwanda; overwegende dat de langdurige gevolgen van de verschrikkelijke Rwandese genocide op de Tutsi’s in 1994 tot op de dag van vandaag geweld, haat en gedwongen ontheemding aanwakkeren; D. overwegende dat M23 op 23 en 24 januari 2025 locaties van de Stabilisatiemissie van de Verenigde Naties in de Democratische Republiek Congo (MONUSCO) heeft beschoten, waarbij 13 vredeshandhavers om het leven zijn gekomen die waren ingezet door MONUSCO en de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (SADC); E. overwegende dat de Groep deskundigen van de VN in haar verslag van juni 2024 heeft geconcludeerd dat de inzet van het Rwandese leger (Rwanda Defence Forces, RDF) een schending vormt van de soevereiniteit en territoriale integriteit van de DRC en dat Rwanda aansprakelijk is voor de acties van M23 doordat het de feitelijke controle en leiding heeft over M23-operaties; F. overwegende dat de inname van Goma heeft geleid tot een aanzienlijke ontheemding van burgers; overwegende dat sinds begin januari 2025 naar schatting 500 000 mensen ontheemd zijn geraakt; overwegende dat duizenden Congolezen eerder naar de stad waren gevlucht om aan het geweld te ontsnappen en dat zij uit de kampen voor intern ontheemden zijn verdreven naar geïmproviseerde tenten of gedwongen zijn te slapen onder de blote hemel; overwegende dat de veiligheid van de intern ontheemden, en met name die van vrouwen en meisjes, nu groot gevaar loopt; G. overwegende dat het adjunct-hoofd van de VN-vredesmacht in Goma heeft gemeld dat vrouwelijke gedetineerden in de Munzenze-gevangenis van Goma massaal zijn verkracht en vermoord, en dat in de gevangenis naar schatting honderden vrouwen zijn verkracht en velen levend zijn verbrand; H. overwegende dat vrouwen en meisjes in de DRC te maken hebben met meer seksueel en gendergerelateerd geweld en dat er elke vier minuten een vrouw of meisje wordt verkracht; overwegende dat het personeel van het Panzi-ziekenhuis in Bukavu, waar veel slachtoffers van seksueel geweld worden opgenomen, verontrust is over de verslechterende veiligheidssituatie in het gebied en de veiligheid van het personeel en de patiënten in het ziekenhuis; I. overwegende dat de inname van Goma aanleiding heeft gegeven tot gewelddadige protesten in Kinshasa, waarbij tientallen demonstranten ambassades hebben aangevallen en de internationale gemeenschap hebben opgeroepen de opmars van M23 te stoppen; J. overwegende dat het conflict in de DRC een risico op regionale overloopeffecten met zich meebrengt; overwegende dat de vredeshandhavingsmissie van een regionale troepenmacht van de Oost-Afrikaanse Gemeenschap in 2023 is stopgezet; overwegende dat de SADC in december 2023 een vredeshandhavingsmissie naar de DRC heeft gestuurd met Zuid-Afrikaanse, Tanzaniaanse en Malawische troepen; overwegende dat tijdens de opmars van M23 naar Goma ten minste twintig vredeshandhavers zijn gedood; overwegende dat Malawi op 6 februari 2025 heeft aangekondigd zijn troepen uit deze missie terug te trekken; K. overwegende dat algemeen wordt erkend dat Rwanda in het conflict in het oosten van de DRC actief is, onder meer door zijn feitelijke controle over M23, waaraan het wapens, logistieke steun en troepen levert; overwegende dat er volgens schattingen van VN-deskundigen tussen de 3 000 en 4 000 Rwandese soldaten aan M23-operaties deelnemen; L. overwegende dat Noord-Kivu een regio is die rijk is aan hulpbronnen en beschikt over enorme voorraden kritieke grondstoffen, waaronder kobalt, goud en tin, die nodig zijn voor de wereldwijde digitale en energietransitie; overwegende dat Goma een belangrijk vervoers- en handelsknooppunt is voor de uitvoer van mineralen; overwegende dat M23 volgens schattingen van de VN maandelijks ongeveer 120 ton coltan overbrengt naar Rwanda; overwegende dat VN-deskundigen voorts schatten dat M23 ongeveer 288 000 EUR per maand aan financiering haalt uit zijn controle op de handel in mineralen in de DRC; overwegende dat rebellengroepen vaak kindsoldaten rekruteren in een flagrante schending van het internationaal recht en de menselijkheid; M. overwegende dat de onderzoeken van het Internationaal Strafhof (ICC) naar de DRC zijn toegespitst op oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid die sinds 1 juli 2002 voornamelijk zouden zijn gepleegd in het oosten van de DRC, in de regio Ituri en de provincies Noord‑ en Zuid‑Kivu; overwegende dat de DRC zich in mei 2023 een tweede keer tot het ICC heeft gericht in verband met aantijgingen van misdrijven in Noord-Kivu sinds 1 januari 2022; N. overwegende dat op 8 februari 2025 tijdens een gezamenlijke top in Dar es Salaam, Tanzania, de regionale blokken van zuidelijk Afrika, de SADC, en van oostelijk Afrika, de Oost-Afrikaanse Gemeenschap (EAC), hebben opgeroepen tot een onmiddellijk en onvoorwaardelijk staakt-het-vuren, de terugtrekking van niet-uitgenodigde buitenlandse strijdkrachten uit het grondgebied van de DRC hebben geëist, alle strijdende partijen hebben opgeroepen om binnen vijf dagen vredesbesprekingen te houden, en de heropening hebben geëist van de luchthaven van Goma en andere belangrijke routes om humanitaire hulp te faciliteren; overwegende dat de Afrikaanse Unie deze kwestie zal bespreken tijdens een bijeenkomst in Addis Abeba op 14 februari 2025; overwegende dat er nog andere bemiddelingsinspanningen worden geleverd, met name door Frankrijk, dat alle actoren rond de onderhandelingstafel wil brengen; O. overwegende dat de Raad Buitenlandse Zaken van de Raad van de EU naar verwachting op 24 februari 2025 van gedachten zal wisselen over de situatie in de DRC; P. overwegende dat de EU tussen 2021 en 2024 in totaal 260 miljoen EUR aan financiering aan Rwanda heeft verstrekt en daarnaast nog eens 900 miljoen EUR heeft toegezegd in het kader van de Global Gateway-strategie; overwegende dat de EU naar aanleiding van de laatste ontwikkelingen in het oosten van de DRC heeft verklaard bereid te zijn de noodhulp op te voeren, met name voor de onlangs ontheemde bevolkingsgroepen in en om Goma, en dat de Commissie op 28 januari 2025 nieuwe humanitaire steun voor de DRC heeft aangekondigd, te beginnen met een bedrag 60 miljoen EUR voor 2025; overwegende dat de EU haar aanwezigheid in de regio probeert te versterken, onder meer door haar recente steun voor het programma “Groene Corridor Kivu‑Kinshasa” via een Global Gateway-initiatief, dat tot doel heeft bij te dragen aan de totstandbrenging van een duurzame corridor van 2 600 km tussen het oosten van de DRC enerzijds en Kinshasa en de Atlantische kust anderzijds, met een oppervlakte van 540 000 km²; Q. overwegende dat de EU partnerschappen voor grondstoffen heeft opgezet met verschillende landen, waaronder de DRC, Rwanda en andere landen in de regio; overwegende dat deze partnerschappen onder andere gericht zijn op het boeken van vooruitgang op het gebied van zorgvuldigheid en traceerbaarheid, samenwerking bij de bestrijding van de illegale handel in grondstoffen en afstemming op internationale milieu-, sociale en bestuurlijke normen; overwegende dat het Parlement, in tegenstelling tot de Raad, van de Commissie niet de gelegenheid heeft gekregen een politieke beoordeling te geven van het besluit om met Rwanda te onderhandelen over een memorandum van overeenstemming, en evenmin technische feedback heeft kunnen geven over de ontwerptekst; R. overwegende dat de minister van Buitenlandse Zaken van de DRC, Thérèse Kayikwamba Wagner, en Nobelprijswinnaar Denis Mukwege het Parlement op 5 februari 2025, tijdens een buitengewone bijeenkomst van de Delegatie in de Parlementaire Vergadering Afrika-EU (DAFR) en de Commissie ontwikkelingssamenwerking, hebben geïnformeerd over de bezetting van het oosten van de DRC en de schrijnende humanitaire gevolgen voor de lokale bevolking en intern ontheemde personen; S. overwegende dat de Raad op 1 september 2024 Johan Borgstam heeft benoemd tot speciale vertegenwoordiger van de EU voor het gebied van de Grote Meren; overwegende dat de DAFR op 30 januari 2025 een buitengewone hoorzitting heeft gehouden met de speciale vertegenwoordiger van de EU en het hoofd van MONUSCO, Bintou Keita; T. overwegende dat de DRC vóór de recente ontwikkelingen voor een van de grootste ontheemdingscrises in Afrika stond, met 6,7 miljoen intern ontheemden, onder wie 4,6 miljoen in Zuid- en Noord-Kivu; overwegende dat in de DRC ook meer dan 520 000 vluchtelingen en asielzoekers uit buurlanden worden opgevangen en dat 1,1 miljoen vluchtelingen uit de DRC worden opgevangen in buurlanden in de regio, van wie meer dan de helft in Uganda; overwegende dat sinds het begin van het jaar als gevolg van de recente oplaaiing van het geweld meer dan een half miljoen mensen intern ontheemd is geraakt; overwegende dat het risico op een cholera-uitbraak en bijgevolg een snelle verspreiding van de mpox-epidemie extreem hoog is vanwege de ernstige overbevolking in de kampen voor ontheemden, waar men het vaak zonder water en sanitaire en hygiënische voorzieningen moet stellen; 1. laakt de bezetting van Goma en andere gebieden in het oosten van de DRC door M23 en de RDF als een onaanvaardbare schending van de soevereiniteit en territoriale integriteit van de DRC; verzoekt de Rwandese regering met klem haar troepen terug te trekken uit het grondgebied van de DRC, aangezien de aanwezigheid van de troepen een duidelijke schending vormt van het internationaal recht en het VN-Handvest, en om de samenwerking met de M23-rebellen stop te zetten; eist dat Rwanda en alle andere potentiële overheidsactoren in de regio hun steun aan M23 stopzetten; 2. veroordeelt met klem de willekeurige aanvallen van alle partijen met explosieve wapens in bevolkte gebieden van Noord-Kivu, waaronder op kampen voor ontheemden en andere dichtbevolkte gebieden nabij Goma, alsook de onwettige moorden, verkrachtingen en andere kennelijke oorlogsmisdaden, en de dwangarbeid, gedwongen rekrutering en andere wanpraktijken die met de steun van de RDF door M23 en door de strijdkrachten van de DRC (FARDC) worden gepleegd; 3. is ontzet over het schokkende gebruik van seksueel geweld tegen vrouwen en meisjes als repressie- en oorlogswapen in het oosten van de DRC, alsook over de onaanvaardbare rekrutering van kindsoldaten door de verschillende rebellengroepen; eist dat deze kwesties onverwijld door de internationale gemeenschap aan de orde worden gesteld; herhaalt met klem dat elke aanval op door de VN gemandateerde strijdkrachten onverdedigbaar is en als een oorlogsmisdaad zou kunnen worden beschouwd; 4. dringt erop aan dat onmiddellijk een einde wordt gemaakt aan het geweld, en met name aan de massamoorden en het strategisch gebruik van verkrachting als oorlogswapen; verzoekt de DRC en Rwanda onderzoek in te stellen naar oorlogsmisdadigers, onder wie personen die seksueel geweld hebben gebruikt, en deze personen te vervolgen volgens het beginsel van bevelsverantwoordelijkheid; 5. is uiterst bezorgd over de kritieke humanitaire situatie in het land; pleit voor de onmiddellijke heropening van de luchthaven van Goma, zodat de humanitaire operaties weer kunnen worden opgepakt en goederen kunnen worden aangevoerd via de luchthaven en over de landgrens; dringt aan op de instelling van een humanitaire corridor en roept alle partijen, met inbegrip van de gewapende groeperingen die in het oosten van de DRC actief zijn, ertoe op toegang voor humanitairehulpverleners mogelijk te maken en deze toegang te vergemakkelijken op basis van behoeften en humanitaire beginselen om er onder meer voor te zorgen dat burgers en ontheemden niet de toegang wordt ontzegd tot essentiële goederen; 6. benadrukt dat humanitairehulpverleners veilig moeten kunnen werken om levensreddende bijstand te verlenen aan Congolese burgers en dat de veiligheid van medische faciliteiten moet worden gewaarborgd; benadrukt dat dit een essentiële verplichting is in het kader van het internationaal humanitair recht en dat daders die verplichtingen als deze schenden, ter verantwoording moeten worden geroepen; onderstreept dat Rwanda en de buurlanden een bijzondere verantwoordelijkheid hebben om de humanitaire toegang tot de regio te vergemakkelijken; 7. veroordeelt ten stelligste de aanval op diplomatieke instellingen van de EU, haar lidstaten en maatschappelijke organisaties, zoals politieke stichtingen in Kinshasa; onderstreept dat de bescherming van burgers en diplomatiek personeel moet worden gewaarborgd; 8. uit zijn bezorgdheid over het gebrek aan samenhang in de EU-respons op de crises in het gebied van de Grote Meren en verzoekt de Raad de uitvoering van zijn vernieuwde EU-strategie voor de Grote Meren opnieuw te beoordelen; herinnert eraan dat de EU en haar speciale vertegenwoordiger voor de regio bereid zijn alle bemiddelingsinspanningen te ondersteunen; 9. is verheugd dat de EU meer humanitaire steun heeft toegezegd, maar merkt op dat dit bij lange na niet volstaat om te voorzien in de basisbehoeften aan voedsel, water, medische bijstand en onderdak in het oosten van de DRC, met name in het licht van de recente stopzetting van de steun van het Agentschap voor internationale ontwikkeling van de Verenigde Staten (USAID); verzoekt de Commissie en de internationale gemeenschap de financiële steun voor dringende en levensreddende bijstand aanzienlijk op te voeren; 10. betreurt dat de EU geen passende maatregelen heeft genomen om de crisis voldoende aan te pakken en Rwanda doeltreffend onder druk te zetten om zijn steun aan M23 stop te zetten, maar in plaats daarvan stappen heeft ondernomen die onvoldoende waarborgen omvatten en waarmee een inconsistente boodschap is gestuurd aan de Rwandese autoriteiten, waaronder de ondertekening, in februari 2024, van een memorandum van overeenstemming inzake waardeketens voor duurzame grondstoffen en het besluit om de steun voor de inzet van Rwanda in Mozambique in het kader van de Europese Vredesfaciliteit (EPF) op te voeren; 11. verzoekt de Commissie en de Raad het memorandum van overeenstemming tussen de EU en Rwanda inzake waardeketens voor duurzame grondstoffen onmiddellijk op te schorten totdat Rwanda laat zien dat het zich terugtrekt uit het conflict en geen mineralen meer uitvoert die zijn gewonnen in gebieden die in handen zijn van M23; verzoekt alle actoren de transparantie te vergroten en de binnenkomst van alle bloedmineralen in de EU daadwerkelijk te verbieden; 12. verzoekt de Commissie de toekomstige hervatting van de samenwerking op het gebied van kritieke grondstoffen afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat Rwanda toetreedt tot het initiatief inzake transparantie van winningsindustrieën, waarbij de DRC reeds partij is; 13. verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor een krachtige handhaving van de huidige verordening inzake conflictmineralen (2) en vraagt de Commissie met klem snel een herziening van de EU-regels voor te stellen om ervoor te zorgen dat de hoogste normen inzake traceerbaarheid en transparantie in acht worden genomen; 14. merkt op dat parlementair toezicht en betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld bij de opstelling, ondertekening en uitvoering van memoranda van overeenstemming en routekaarten inzake grondstoffen van essentieel belang zijn voor een inclusief proces met adequate controle, en in het memorandum van overeenstemming moeten worden opgenomen; 15. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de internationale financiële instellingen de directe begrotingssteun aan Rwanda te bevriezen totdat Rwanda onder meer humanitaire toegang verleent en alle banden met M23 verbreekt; verzoekt de Commissie en de lidstaten met klem de militaire en veiligheidsbijstand aan de Rwandese strijdkrachten stil te leggen om ervoor te zorgen dat deze niet direct of indirect bijdragen aan onrechtmatige militaire operaties in het oosten van de DRC; dringt met name aan op een herziening van de hernieuwde steun van de EU in het kader van de EPF om ervoor te zorgen dat troepen die in het noorden van Mozambique worden ingezet en steun ontvangen uit de EPF, alsook hun commandanten, naar behoren zijn doorgelicht en niet in verband kunnen worden gebracht met mensenrechtenschendingen in het oosten van de DRC of elders, en pleit voor opschorting van de steun indien wordt vastgesteld dat deze direct of indirect bijdraagt aan onrechtmatige militaire operaties in het oosten van de DRC; 16. verzoekt de Commissie en alle lidstaten met klem de overdracht van wapens aan de Rwandese strijdkrachten en M23 te verbieden en meer transparantie te betrachten bij de handel in wapens uit de EU; 17. verzoekt de Raad met klem de sancties uit te breiden tegen hooggeplaatste M23-commandanten en leiders van andere gewapende groeperingen, alsook hoge functionarissen uit de DRC en Rwanda – onder wie generaal-majoor Eugene Nkubito, commandant van de derde divisie van de RDF, en generaal-majoor Ruki Karusisi, commandant van de speciale eenheid van de RDF, die in het verslag van de Groep van deskundigen van de VN van juni 2024 worden vernoemd, alsook generaal-majoor Emmy K. Ruvusha, commandant van de Rwandese veiligheidstroepen, die in het verslag van de Groep van deskundigen van de VN van juni 2023 wordt vernoemd – en uit andere landen in de regio, als verantwoordelijken voor of medeplichtigen aan recente ernstige schendingen door hun strijdkrachten of de personen namens wie zij bevelsverantwoordelijkheid dragen; 18. vraagt de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), de lidstaten en de regering van de DRC met klem onmiddellijk actie te ondernemen om seksueel geweld te voorkomen en de zorg voor slachtoffers te verbeteren, onder meer door het nationale rechtskader aan te passen om toegang tot medische zorg in verband met abortus te waarborgen; vestigt de aandacht op de gezondheidsbehoeften van zwangere vrouwen, en met name vrouwen die ontheemd zijn en geen beroep kunnen doen op medische ondersteuning; verzoekt de EDEO en de lidstaten voorts prioriteit te geven aan de verstrekking van humanitaire steun aan vrouwen en meisjes in de regio; 19. verzoekt de Commissie de inspanningen op het gebied van corruptiebestrijding en de versterking van governance in de DRC te blijven ondersteunen; 20. prijst de aankondiging van de aanklager van het ICC dat het ICC vermeende misdaden zal blijven onderzoeken, door wie ze ook gepleegd zijn en ongeacht de banden of nationaliteit van de betrokken persoon; herhaalt dat de EU het ICC onverminderd blijft steunen en verzoekt de Raad en de Commissie hun verplichtingen na te komen om de werking en doeltreffendheid van het ICC te waarborgen; 21. spreekt andermaal zijn volledige steun uit voor MONUSCO wat betreft de bescherming van burgers en de stabilisatie van de regio; vraagt de EU met klem samen te werken met alle actoren ter plaatse, met name MONUSCO, om de bescherming van burgers in het oosten van de DRC te waarborgen; verzoekt de VN te werken aan een sterker mandaat voor MONUSCO om vredesherstel mogelijk te maken; verzoekt de VN de bescherming van burgers en de eerbiediging van het internationaal humanitair recht te waarborgen, zeker nu het risico op gendergerelateerd geweld zo hoog is, en de veiligheid van het personeel van humanitaire organisaties, gezondheidswerkers en medische faciliteiten te verzekeren; 22. verzoekt de VN onverwijld specifieke maatregelen te nemen om het Panzi-ziekenhuis en de patiënten en het personeel daarin te beschermen; 23. is verheugd over de bijzondere zitting van de VN-Mensenrechtenraad van 7 februari 2025 over de mensenrechtensituatie in het oosten van de DRC; is voorstander van de oprichting van een onafhankelijke onderzoekscommissie voor ernstige schendingen die sinds januari 2022 zijn begaan; 24. veroordeelt andermaal haatzaaiende uitlatingen en vreemdelingenhaat, evenals op etniciteit gebaseerde politiek; onderstreept dat alle verantwoordelijken voor het in stand houden van de gewapende conflicten, de instabiliteit en de onveiligheid in de DRC ter verantwoording moeten worden geroepen; 25. is bezorgd over de gevolgen van Russische inmenging in het conflict, en meer in het algemeen in de regio, alsook over de toenemende desinformatiecampagnes; laakt in het bijzonder de inspanningen van Rusland om antiwesterse gevoelens aan te wakkeren door op sociale media nepnieuws over westerse spelers te verspreiden; 26. uit zijn bezorgdheid over de toenemende aanwezigheid van Chinese actoren in de mijnbouwsector van de DRC en in de regio, die handelen zonder respect voor economische en sociale verantwoordelijkheden, en herinnert eraan dat Europese industrieën en bedrijven in de regio alleen voorzieningszekerheid op lange termijn zullen hebben als er een langdurige en vreedzame oplossing voor het conflict wordt gevonden; 27. herinnert eraan dat alleen met een inclusieve en regionale aanpak de veelzijdige, reeds lang bestaande problemen in de regio aan de orde gesteld en aangepakt kunnen worden; is zeer ingenomen met de gezamenlijke vredestop van de SADC en de EAC van 8 februari 2025 in Dar es Salaam; spreekt in dit verband nogmaals zijn volledige steun uit voor de processen van Luanda en Nairobi en roept alle landen in het gebied van de Grote Meren, en in het bijzonder de DRC en Rwanda, op de onderhandelingen binnen deze kaders met spoed voort te zetten; benadrukt dat elke oplossing ook de onderliggende oorzaken van het conflict moet aanpakken, met inbegrip van, maar niet beperkt tot, de illegale handel in natuurlijke hulpbronnen; verzoekt de Commissie en de lidstaten nationale en regionale initiatieven, zoals het initiatief van de Congolese katholieke en protestantse leiders en het proces van Luanda, volledig te ondersteunen; onderstreept dat regionale organisaties, zoals de Afrikaanse Unie, de SADC en de EAC, bij al deze inspanningen een centrale rol moeten spelen; onderstreept tevens dat een duurzame oplossing een hervorming van de veiligheidssector in de DRC vereist, met een beter georganiseerd leger en bestuur van de DRC; 28. verzoekt de internationale gemeenschap en alle betrokken actoren gebruik te maken van de raamovereenkomst van Addis Abeba en een internationale vredesconferentie te organiseren in het oosten van de DRC en het gebied van de Grote Meren; benadrukt dat deze unieke conferentie in het teken zal staan van “ondernemen voor vrede” en belanghebbenden uit de particuliere sector bijeen zal brengen om de vredesonderhandelingstafel, aangezien wordt gestreden om strategische mineralen; beklemtoont dat zakenlieden een aanzienlijke invloed kunnen uitoefenen op hun respectieve landen en deze ertoe kunnen aanzetten vrede na te streven; is van mening dat met deze aanpak vooruitgang kan worden geboekt bij het vinden van een oplossing; 29. pleit voor het afgelasten van de wereldkampioenschappen wielrennen van de Internationale Wielerunie van 2025 in Kigali indien Rwanda niet van koers verandert; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regering en het parlement van Rwanda en van de Democratische Republiek Congo, de Afrikaanse Unie, de secretariaten van de stabilisatiemissie van de Verenigde Naties in de Democratische Republiek Congo, de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika en de Oost-Afrikaanse Gemeenschap, alsook aan andere relevante internationale organen.