Het Europees Parlement, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, in het bijzonder artikel 272, - gelet op het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 2779/98 (1) , in het bijzonder artikel 15, en zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 2673/1999 (2) , - gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2000, definitief vastgesteld op 16 december 1999 (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 1999 over de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Europees Parlement en de raming van de ontvangsten en uitgaven van de ombudsman voor 2000 (4) , met name paragraaf 9, - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (5) , - gelet op artikel 183 en bijlage VI(II) van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0163/2000 ), - gezien het besluit van het Bureau van 13 juni 2000, A. overwegende dat de marge in rubriek 5 van de financiële vooruitzichten voor het begrotingsjaar 2000 € 90,7 mln bedraagt, B. overwegende dat de terugbetalingsperiode voor de gebouwen van het Parlement zo kort mogelijk dient te zijn om de totale rentelast tot een minimum te beperken, 1. hecht zijn goedkeuring aan de aanvullende raming van het Parlement voor het begrotingsjaar 2000, zoals aan deze resolutie gehecht; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en de daaraan gehechte aanvullende raming te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. AANVULLENDE RAMING VOOR HET BEGROTINGSJAAR 2000 AFDELING I , PARLEMENT STAAT VAN ONTVANGSTEN van het Parlement voor het begrotingsjaar 2000 Omschrijving Begroting 2000 Gewijzigde en aanvul-lende begroting nr. 1 Nieuw bedrag Uitgaven 964 924 397 + 15 000 000 979 924 397 Eigen inkomsten - Te ontvangen bijdrage 904 760 438 + 15 000 000 919 760 438 TITEL 2 HOOFDSTUK 2 0 INVESTERINGEN IN ONROERENDE GOEDEREN, HUUR VAN GEBOUWEN EN BIJKOMENDE KOSTEN Artikel Post Omschrijving Kredieten 2000 Gewijzigde en aan-vullende begroting nr. 1 Nieuw bedrag HOOFDSTUK 20 206 Verwerving van onroerende goederen Niet-gesplitste kredieten 34 576 000 + 15 000 000 49 576 000 TOTAAL VAN HOOFDSTUK 20 178 388 705 + 15 000 000 193 388 705 Totaal van titel 2 288 423 607 + 15 000 000 303 423 607 TOTAAL GENERAAL 964 924 397 + 15 000 000 979 924 397 TITEL 2 GEBOUWEN, MATERIEEL EN DIVERSE HUISHOUDELIJKE UITGAVEN 2 0 6 Verwerving van onroerende goederen Kredieten 2000 Gewijzigde en aanvul-lende begroting nr. 1 Nieuw bedrag 34 576 000 + 15 000 000 49 576 000 Toelichting Dit krediet dient ter dekking van de aankoop van de onroerende goederen. De subsidies voor de grondstukken en het bouwrijp maken ervan worden behandeld overeenkomstig de bepalingen van artikel 27, lid 3 van het Financieel Reglement. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0205/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 126 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1998) 615 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2000) 133 - C5-0139/2000 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0154/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 295 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 93 van het EG-Verdrag (C5-0260/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0160/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 maart 2000 (1) over de opstelling van een handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van 18 november 1999 (2) en 13 april 2000 (3) met zijn voorstellen voor de Intergouvernementele Conferentie, - gelet op de aanbeveling van de Commissie voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap voor het jaar 2000, opgesteld overeenkomstig artikel 99, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap ( COM(2000) 214 ), A. overwegende dat de bijeenkomst van de Europese Raad in Feira plaatsvindt tegen de achtergrond van een verdere intensivering van de onderhandelingen met 12 kandidaat-lidstaten, die moeten leiden tot een spoedige uitbreiding van de Unie op basis van de strikte naleving van de criteria van Kopenhagen door elke kandidaat-lidstaat, waardoor de rechtsstaat, de democratie en de eerbiediging van de mensenrechten van de bestaande Unie tot een veel groter deel van Europa worden uitgebreid, B. overwegende dat de Europese Raad in Feira tevens zal nagaan of vooruitgang is geboekt op weg naar een gemeenschappelijk defensie- en veiligheidsbeleid met zowel militaire als civiele aspecten, dat autonoom optreden van de EU mogelijk maakt, De IGC en het Handvest 1. steunt de inspanningen van het Portugese voorzitterschap om de agenda van de IGC uit te breiden en hierin met name ook de rationalisatie van de structuur van het Verdrag en de hervorming van de procedure voor de wijziging van het Verdrag op te nemen; dringt erop aan dat de Europese Raad in Feira zich ambitieus toont bij de formulering van de agenda van de IGC onder het Franse voorzitterschap; 2. is uiterst bezorgd over het gebrek aan politieke wil dat de lidstaten tijdens de laatste maanden hebben getoond bij de pogingen om tot een akkoord te komen over de verschillende kwesties die in de IGC worden besproken; verzoekt de lidstaten met klem de fundamentele institutionele kwesties in een algemene context en vanuit een Europees oogpunt te bekijken; 3. betreurt met name de kennelijke onwil van de lidstaten om tot een akkoord te komen over een geloofwaardige uitbreiding van het stemmen met gekwalificeerde meerderheid in de Raad; herhaalt dat het stemmen met gekwalificeerde meerderheid op wetgevingsgebied niet kan worden losgekoppeld van de veralgemening van de medebeslissing; 4. verzoekt de Europese Raad het voorzitterschap opdracht te geven om de volgende punten op de agenda van de IGC te plaatsen: 5. doet een beroep op de staatshoofden en regeringsleiders in Feira bijeen om een nieuwe impuls te geven aan de werkzaamheden van de Conferentie die belast is met de opstelling van het Handvest van de grondrechten en om de alomvattende aard van het mandaat van Keulen en hun verbondenheid aan de ondeelbaarheid van rechten, ongeacht of deze van civiele, politieke, economische of sociale aard zijn, te bevestigen; 6. wijst erop dat het Handvest een document is waarin gedeelde waarden en beginselen waarmee burgers zich kunnen vereenzelvigen, vervat zijn; dat het inspiratie zal geven voor de ontwikkeling van het beleid van de Unie, aldus bijdragend aan de economische en sociale dimensie van de Europese integratie; 7. onderstreept dat de IGC nog in 2000 moet worden afgerond om het uitbreidingsproces niet te vertragen; wijst erop dat dit strakke tijdschema niet als voorwendsel mag worden gebruikt om de Verdragen onvoldoende te hervormen; Oostenrijk 8. verzoekt het voorzitterschap van de Raad de betrekkingen tussen Oostenrijk en de veertien overige lidstaten te evalueren en samen met alle betrokken partijen in de Europese Unie een procedure uit te werken om tot een aanvaardbare oplossing te komen; Buitenlandse Zaken 9. is verheugd over het besluit van de Israëlische regering om zich uit het zuiden van Libanon terug te trekken en beschouwt dit als een belangrijke stap die de weg vrijmaakt voor nieuwe beslissende besprekingen met Syrië en Libanon met het oog op een omvattend vredesakkoord; dringt er in dit verband bij de Libanese regering op aan de controle over de regio over te nemen en daarbij alle garanties te geven voor de veiligheid van de staat Israël en andere landen van de regio; 10. doet een beroep op de Raad om een actieve politieke rol in de regio te spelen, dringt aan op een bespoediging van de onderhandelingen over alle associatieovereenkomsten van de EU, inzonderheid met Syrië en Libanon; 11. dringt erop aan dat de Europese Raad de lidstaten die de associatieovereenkomst van de EU met Jordanië nog niet hebben geratificeerd, wijst op het belang van een spoedige ratificatie, omdat de positieve bijdrage die dit land kan leveren tot vrede en stabiliteit in het Midden-Oosten hierdoor aanzienlijk zal worden versterkt; 12. dringt aan op de verdieping van het Euromediterrane partnerschap via maatregelen op de drie belangrijkste werkterreinen van de Verklaring van Barcelona (politiek, economie en socio-culturele sector) en onderstreept de noodzaak van een meer strategische en geïntegreerde aanpak van het MEDA-programma voor duurzame ontwikkeling in de regio; 13. verzoekt de Europese Raad het EU-beleid van stabilisatie en associatie in de Balkan actief voort te zetten en zich in het kader van het Stabiliteitspact aan te sluiten bij de internationale inspanningen; dringt er bij de Raad op aan om zijn toezegging inzake de financiering van de Westelijke Balkan in overeenstemming met het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 gestand te doen; verzoekt de Raad de procedures voor de sluiting van de associatie- en stabilisatieovereenkomst met Kroatië te versnellen, teneinde een duidelijk signaal te doen uitgaan naar de hele regio en Kroatië te helpen om een geslaagd voorbeeld van de vreedzame en democratische ontwikkeling op de Balkan te worden, als het land tenminste de huidige zeer kritische economische fase te boven kan komen; 14. verzoekt de Europese Raad een standpunt in te nemen ten aanzien van de plannen van de VS voor een uitgebreid ABM-systeem, en hierbij rekening te houden met de belangen van alle NAVO-lidstaten en met andere voorstellen, onder meer van groepen binnen de Russische Doema en van president Poetin; 15. merkt op dat de lidstaten en de Commissie belangrijke nieuwe financiële toezeggingen hebben gedaan voor externe maatregelen namens de Unie; doet een beroep op de regeringsleiders om systematisch de noodzakelijke financiën te reserveren zodra zij nieuwe financiële initiatieven op het buitenlandsbeleidgebied nemen, en aan te geven waar de nodige middelen kunnen worden gevonden; Follow-up van de Europese Raad van Lissabon 16. verzoekt de Europese Raad de dynamiek van de conclusies van Lissabon met het oog op een Europese Unie met meer welvaart en minder werklozen in stand te houden, door de particuliere sector en privé-personen een voortrekkersrol te geven, met name wat betreft de Europese informatiemaatschappij en innovatieve ondernemingen, in het bijzonder KMO's; is van mening dat de totstandbrenging van een Europees onderzoeksgebied en de opneming van de beginselen van Lissabon in het O&O-kaderprogramma een essentiële grondslag vormen voor de modernisering van de Europese economie, en met name de vaststelling van gunstiger voorwaarden voor KMO's (bv. een handvest voor kleine ondernemingen en maatregelen ter bestrijding van sociale uitsluiting); 17. dringt erop aan dat de nieuwe Europese sociale agenda wordt gebaseerd op duidelijke en concrete doelstellingen, waarbij alle communautaire instrumenten worden aangewend en alle belanghebbende partijen op sociaal gebied worden betrokken en waarbij optimale omstandigheden worden gecreëerd voor een dynamisch zakenleven, werkgelegenheidskansen, duurzame ontwikkeling en sociale samenhang; wenst dat de socialezekerheidsstelsels worden gemoderniseerd zodat arbeid wordt beloond, de levensvatbaarheid en duurzaamheid van pensioenen, uitkeringsstelsels en een kwalitatief hoogstaande gezondheidszorg worden gewaarborgd en sociale integratie wordt bevorderd; 18. verzoekt de Europese Raad dringend stappen te ondernemen om werk te maken van de op de Top van Lissabon aangegane verplichtingen in verband met de versterking van de positie van de consument in elektronische handel, televerkoop van financiële diensten, auteursrecht en wettelijke bevoegdheden, alsmede alternatieve methoden voor conflictoplossing; 19. steunt het beroep van de Europese Raad te Lissabon op het gevoel voor sociale verantwoordelijkheid van de ondernemingen; verwacht dat de Topconferentie in Feira resoluut zal besluiten dat vooruitgang dient te worden geboekt bij de opstelling van de Richtlijn inzake informatie en raadpleging van werknemers en de oprichting van een waarnemingscentrum voor industriële verandering; 20. steunt de in Lissabon gevolgde nieuwe strategie van open coördinatie, die zou moeten resulteren in de formulering van de noodzakelijke wetgevingsvoorstellen; stelt voor om alle bestaande jaarverslagen op economisch en sociaal gebied samen te brengen in een "voorjaarsverslag” over de economische en sociale situatie en deze analyse uit te diepen in de jaarlijkse Europese beleidsrichtsnoeren voor groei en werkgelegenheid; 21. is ingenomen met de bereidheid van het Portugese voorzitterschap om met het Europees Parlement te onderhandelen over de opneming van zijn resolutie van 18 mei 2000 (4) over de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2001; bevestigt evenwel opnieuw dat het democratisch tekort in het Europese economische beleid ondervangen moet worden door de sluiting van een interinstitutionele overeenkomst tussen de Raad, de Commissie en het Parlement; 22. stelt voor dat de Europese Raad bij de goedkeuring van de toetreding van Griekenland tot de eenheidsmunt op 1 januari 2001 zich ook voor de toekomst verbindt tot niet-inflatoire groei, fiscale consolidatie en structurele hervormingen binnen de gehele Unie, alsmede de voltooiing van een volledig geïntegreerde markt van financiële diensten; dringt erop aan dat de economische coördinatie wordt versterkt en dat het pact voor stabiliteit en groei ten volle wordt toegepast; Belastingen 23. rekent op de Europese Raad om, indien de Ecofinraad er niet in slaagt een akkoord te bereiken over het volledige belastingpakket, de bestaande patstelling eindelijk te doorbreken zodat schadelijke fiscale concurrentie kan worden vermeden; dringt aan op een akkoord overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad te Helsinki van december 1999 en op basis van de door de Ecofinraad op 1 december 1997 goedgekeurde gedragscode; Vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid 24. herinnert de lidstaten aan hun toezegging om een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te scheppen; betreurt dat deze werkzaamheden achterstand oplopen en verzoekt de Raad zijn inspanningen te verdubbelen om dit jaar meer vorderingen te maken; is bezorgd over de wijze waarop de Raad het Verdrag inzake wederzijdse bijstand in strafzaken heeft goedgekeurd en over het gebrek aan garanties met betrekking tot het recht op verdediging en het ontbreken van parlementair en gerechtelijk toezicht; Voedselveiligheid 25. dringt bij de Raad aan op de oprichting van een sterke, onafhankelijke en bekwame Voedselveiligheidsautoriteit met een duidelijke rechtspositie, in samenhang met een vergaande herziening van de wetgeving en duidelijke afspraken betreffende de verplichting van de lidstaten om crisissituaties te melden en betreffende het toezicht van de Autoriteit op de ontwikkelingen in de lidstaten; o o o 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten en de Conferentie die belast is met de opstelling van het ontwerphandvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het Europees Parlement, - gezien het Verdrag van Amsterdam, en met name de artikelen over de Europese identiteit op het gebied van veiligheid en defensie, - gezien het Handvest van de Verenigde Naties, en met name de artikelen over vredeshandhaving en de mogelijkheid om te interveniëren om internationale of nationale conflicten op te lossen, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 mei 1997 over de ontwikkeling van de vooruitzichten van een gemeenschappelijk veiligheidsbeleid van de Europese Unie (1) , waarin een definitie van het begrip veiligheid is opgenomen die nog steeds pertinent is, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 mei 1997 over de mededeling van de Commissie over uitdagingen voor de Europese defensie-industrie - een bijdrage voor actie op Europees niveau ( COM(1996) 10 - C4-0093/1996 ) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 mei 1998 over de geleidelijke bepaling van een gemeenschappelijk defensiebeleid van de Europese Unie (3) , hoofdzakelijk gericht op de Petersbergtaken, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 januari 1999 over de mededeling van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de strategie van de Unie inzake de defensie-industrie ( COM(1997) 583 - C4-0223/1998 ) (4) , - onder verwijzing naar zijn aanbeveling van 10 februari 1999 aan de Raad betreffende de oprichting van een Europees Civiel Vredeskorps (5) , - gezien de verklaring van de Europese Raad van Keulen (3-4 juni 1999) over de versterking van het gemeenschappelijk Europees beleid inzake veiligheid en defensie en de doelstelling om hierover vóór het eind van het jaar 2000 besluiten te nemen, - gezien de verklaring van de Europese Raad van Helsinki (10-11 december 1999) over het gemeenschappelijk Europees beleid inzake veiligheid en defensie, alsmede de twee verslagen van het voorzitterschap over de ontwikkeling van instrumenten van de Unie voor militaire en niet-militaire crisisbeheersing, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon (23-24 maart 2000), met name wat betreft het gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid en de door de Europese Raad van Feira in het kader daarvan te nemen besluiten, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 april 2000 met zijn voorstellen voor de Intergouvernementele Conferentie (6) , - gezien de vergadering van de Raad van ministers van de WEU van 15 en 16 mei 2000 in Porto, A. overwegende dat artikel 11 van het Verdrag betreffende de Europese Unie een impuls gegeven heeft aan het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid, teneinde de vrede, de internationale veiligheid, alsmede de naleving van de democratische beginselen en de eerbiediging van de mensenrechten te bevorderen, B. overwegende dat de Europese Unie in de crises op de Balkan haar vastberadenheid heeft getoond om op grond van de overeenkomstig de verklaringen van Keulen en Helsinki genomen besluiten rechtstreeks mee te werken aan het beheer van crises die een bedreiging vormen voor haar veiligheid, belangen en waarden, C. overwegende dat tijdens de Kosovo-oorlog en de nasleep daarvan het ontbreken van een conflictpreventiebeleid en de gebreken en tekortkomingen van de EU-lidstaten op het gebied van inzetbare militaire en politionele middelen en -capaciteiten aan het licht zijn gekomen, en dat deze ook in een inventaris van de WEU in kaart zijn gebracht, D. overwegende dat het gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid (GEVDB) dat de Europese Unie aan het ontwikkelen is, een verdere stap is naar de Europese politieke integratie, gericht is op het verrichten van "Petersbergtaken” en dat in het kader hiervan gebruik zal worden gemaakt van een aantal civiele en/of militaire instrumenten, naar gelang van de aard en de evolutie van de crisis in kwestie, E. overwegende dat de collectieve defensie, die buiten de werkingssfeer van het GEVDB valt, momenteel onder de NAVO ressorteert, en dat dit nieuwe beleid niet tot doel heeft een permanent Europees leger te vormen, F. overwegende dat de gemeenschappelijke veiligheid de voornaamste taak is van het GEVDB en het gehele reactiescala omvat, variërend van een ongewapende tot en met een omvangrijke inzet van strijdkrachten, G. overwegende dat de Europese regeringen alleen al in Kosovo grote moeilijkheden hadden bij het inzetten van de ongeveer 4.000 politiemensen die zij hadden toegezegd aan het VN-bestuur aldaar, H. overwegende dat steeds moet worden geprobeerd een crisis eerst met civiele middelen op te lossen, maar dat niet mag worden uitgesloten dat wanneer de diplomatie haar grenzen heeft bereikt een beroep wordt gedaan op strijdkrachten, met eerbiediging van de grondbeginselen van de Europese Unie en de grondwetten van de lidstaten, alsook de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties en van de OVSE, I. met de wens de Europese Raad van Feira een signaal te geven wat betreft de thema's die in het kader van het GEVDB zullen worden behandeld, zonder vooruit te lopen op de standpunten die het in de toekomst ten aanzien van andere aspecten van dit beleid zal innemen, 1. juicht het toe dat in oktober 1998 in Pörtschach een debat over het gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid op gang is gebracht en dat in de verklaringen van Keulen en Helsinki terzake richtsnoeren zijn geformuleerd, en neemt akte van het vaste voornemen van de lidstaten om deze twee verklaringen ten uitvoer te leggen; 2. onderstreept dat voorrang moet worden gegeven aan niet-militair crisisbeheer, maar dat het voorhanden zijn van een militair apparaat dat bestaat uit goed opgeleid en volledig uitgerust personeel dat kan worden ingezet en dat een scala van militaire, politionele en ongewapende tegenacties kan uitvoeren de opties waarover de Unie voor de tenuitvoerlegging van haar buitenlands beleid beschikt, zal verruimen; 3. is van mening dat als de Unie als collectiviteit en haar lidstaten afzonderlijk al deze acties daadwerkelijk willen uitvoeren er meer financiële middelen voor dit gehele scala van beleidsopties moeten worden vrijgemaakt zodat het GEVDB zowel geloofwaardig als doeltreffend kan zijn en verzoekt de Europese Raad te Feira bijeen hiertoe dan ook de noodzakelijke politieke impuls te geven; I. Niet-militair crisisbeheer 4. constateert dat de Europese Unie reeds over verschillende instrumenten beschikt om crises met niet-militaire middelen te voorkomen en te beheren: 5. wijst erop dat het netwerk voor crisispreventie is opgezet om de Commissie en het Parlement van advies te kunnen dienen zodat de EU meer mogelijkheid heeft concreet over te gaan van vroegtijdige waarschuwing tot vroegtijdige actie en de instellingen behoorlijk te informeren over niet-militaire crisispreventie en crisisbeheer; verzoekt de Commissie voor de continuïteit van haar activiteiten te zorgen; 6. constateert dat deze middelen, hoe nuttig ook, niet altijd toereikend zijn; juicht de initiatieven van de Commissie dan ook toe om een dynamischer beleid te voeren op het gebied van de preventie en het beheer van crises, en verwelkomt ook de initiatieven van de Raad om op het niveau van de Europese Unie een instrument voor civiel crisisbeheer te ontwikkelen, waarbij moet worden voorzien in: 7. constateert dat de capaciteit van de Europese Unie voor snelle en efficiënte interventie moet worden verbeterd, met name in humanitaire noodtoestanden wanneer er mensenlevens op het spel staan; pleit ervoor tussen de relevante afdelingen van de Commissie en tussen de Commissie en de Raad onderling meer coördinatie en samenhang tot stand te brengen; is van mening dat proliferatie in Brussel van situatiecentra, crisisbeheer units en commissies dient te worden vermeden en dat het dringend noodzakelijk is dat minimale structuren worden opgebouwd om de besluitvorming van de internationale gemeenschap te vergemakkelijken en aan praktische vereisten tijdig en efficiënt tegemoet te komen; 8. is van oordeel dat ter aanvulling van deze acties grote gemeenschappelijke doelstellingen (headline goals) kunnen worden vastgesteld, die de tegenhanger zouden zijn van de doelstellingen op militair gebied; 9. acht het met name noodzakelijk dat een grote gemeenschappelijke doelstelling wordt vastgesteld op het gebied van de burgerbescherming, zodat de lidstaten kunnen beschikken over adequate personele en materiële middelen en zij hun optreden in geval van catastrofes kunnen coördineren; 10. verzoekt ook de lidstaten een grote gemeenschappelijke doelstelling vast te stellen betreffende de oprichting van een snel en gedurende lange tijd inzetbare Europese eenheid voor openbare veiligheid, die tussenbeide kan komen in ordehandhavingsacties waarvoor militaire eenheden niet geschikt zijn; vraagt de Europese Raad om na te gaan of die grote gemeenschappelijke doelstelling niet voor een deel bereikt kan worden met een goed opgeleide professionele en permanente openbare veiligheidsmacht die door de Europese Unie gefinancierd wordt, zodat de Europese Unie altijd een gewaarborgd minimum aan militair personeel ter beschikking heeft dat op elk ogenblik ingezet kan worden zonder dat het een belasting voor de middelen van de lidstaten vormt; 11. wenst dat de Unie een gecoördineerde en alomvattende benadering van haar optreden bepaalt, waarbij een beroep kan worden gedaan op de NGO's en de burgermaatschappij, teneinde een brug te slaan tussen de civiele en de militaire acties en de doeltreffendheid ervan te vergroten; vraagt de Raad in dat vooruitzicht om dringend gevolg te geven aan zijn aanbeveling over het Europees Civiel Vredeskorps, die het in februari van vorig jaar aangenomen heeft; II. Ontwikkeling van de militaire middelen en capaciteiten van de lidstaten van de europese unie 12. steunt het tijdens een informele bijeenkomst in Sintra (28 februari 2000) geopperde plan om tegen het einde van dit jaar een conferentie voor het genereren van middelen bijeen te roepen, teneinde gestalte te geven aan de toezegging die op de Europese Raad van Helsinki is gedaan om tegen het jaar 2003 een 50.000 à 60.000 man sterke snellereactiemacht te creëren, die binnen 60 dagen operationeel moet kunnen zijn, een jaar lang moet kunnen worden ingezet en moet kunnen rekenen op de nodige ondersteuning; 13. onderstreept dat deze ambitieuze doelstelling zonder een krachtig politiek engagement van alle lidstaten niet kan worden verwezenlijkt, omdat de lidstaten hun strijdkrachten zullen moeten herstructureren of moderniseren; steunt derhalve het voorstel om te zoeken naar coherentie-indicatoren op het gebied van militaire uitgaven en uitrusting; 14. onderstreept dat de geloofwaardigheid van het GEVDB zal afhangen van de mogelijkheid om de nodige middelen - manschappen zowel als uitrusting - ter beschikking te stellen, vooral indien de Europese Unie autonoom operaties moet uitvoeren, zoals aangegeven in de verklaringen van Keulen en Helsinki; 15. dringt er bij de lidstaten dan ook op aan te voorzien in de voor de tenuitvoerlegging van het GEVDB benodigde kredieten; acht het met name noodzakelijk dat de verhouding tussen de uitgaven voor onderzoek, ontwikkeling en uitrusting en de operationele uitgaven in de defensiebegrotingen van de meeste lidstaten wordt herzien; verzoekt alle lidstaten een kosten/doeltreffendheidanalyse te maken van hun militaire uitgaven, in het licht van de doelstellingen van het GBVB en het GEVDB, teneinde optimaal gebruik te kunnen maken van de beschikbare kredieten; 16. verzoekt de lidstaten zich bij de vaststelling van hun uitgaven voor onderzoek, ontwikkeling en uitrusting te laten leiden door de in de inventaris van de WEU en het defensiecapaciteiten-initiatief van de NAVO geformuleerde richtsnoeren; 17. verzoekt de lidstaten in hun defensie-investeringen te streven naar interoperabiliteit, of beter nog standaardisering, door de gemeenschappelijke aankoop van uitrusting, en naar complementariteit; 18. is tot slot van oordeel dat een verhoging van de militaire uitgaven in sommige lidstaten, die zal worden vergemakkelijkt door de economische groei in de Europese Unie, niet helemaal kan worden uitgesloten; 19. wijst erop dat het GEVDB, als aanvulling op het GBVB, de Unie in staat zal stellen geleidelijk aan een grotere verantwoordelijkheid te dragen in de wereld, en binnen het Atlantisch Bondgenootschap een evenwichtiger verdeling van de lasten en verantwoordelijkheden tussen Europa en de Verenigde Staten mogelijk zal maken, hetgeen zal bijdragen aan de ontwikkeling van een Europese veiligheids- en defensie-identiteit; 20. herinnert eraan dat in de verklaringen van Keulen en Helsinki wordt gesteld dat de Unie operaties voor crisisbeheer zal kunnen uitvoeren, gebruik makend van de NAVO-middelen en -capaciteiten, wanneer deze organisatie als zodanig niet aan de operaties wenst deel te nemen, hetgeen impliceert dat de Unie op grond van artikel 24 van het EU-Verdrag met de NAVO zal moeten onderhandelen over de sluiting van een akkoord inzake het gebruik van de capaciteiten en middelen van deze organisatie; wijst erop dat een dergelijk akkoord bepalingen kan bevatten over de voorwaarden van associatie van de Europese bondgenoten die geen EU-lidstaten zijn en van de landen die meewerken aan het partnerschap voor vrede; 21. onderstreept dat er in het kader van dit akkoord tussen de EU en de NAVO op zal moeten worden toegezien dat de Europese Unie haar besluitvormingsautonomie bewaart, hetgeen geenszins indruist tegen de toepassing van de beginselen van overleg, samenwerking, non-duplicatie en transparantie in de betrekkingen tussen beide organisaties; 22. wenst dat de Europese Unie, wanneer zij met eigen middelen en capaciteiten Petersbergtaken wil uitvoeren, rekening houdt met het erfgoed van de WEU, en de Europese landen die lidstaten van de NAVO maar niet van de EU zijn en, indien zulks noodzakelijk is voor een efficiënte uitvoering van de operaties, eventueel ook kandidaat-lidstaten, daarbij betrekt; stelt dan ook voor dat zij op grond van artikel 24 van het EU-Verdrag met deze staten onderhandelt over de sluiting van een akkoord waarin de voorwaarden van hun deelneming aan deze missies worden vastgesteld; is van oordeel dat het onderscheid dat binnen de WEU nog steeds wordt gemaakt tussen geassocieerde leden en geassocieerde partners in het kader van de Petersbergtaken geen zin meer heeft; 23. wenst dat de lidstaten nauwer samenwerken op het gebied van bewapening, conform artikel 17, lid 1 van het EU-Verdrag, en herinnert aan de doelstelling een Europees Agentschap voor bewapening op te richten waarin het OCCAR en de WEAO zouden worden samengesmolten, zoals aangegeven in de resolutie van het Europees Parlement van 28 januari 1999; verzoekt tevens de Commissie en de Raad de totstandbrenging van een Europese markt in de sector van de defensie-industrie mogelijk te maken, met name door de bepalingen van artikel 296 van het EG-Verdrag te versoepelen; 24. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten tevens zich ertoe te verbinden dat deze aanzienlijke samenwerkingsinspanning op het gebied van bewapening gepaard zal gaan met een rigoureuze toepassing van de gedragscode voor de wapenexport met het oog op de controle op de eindbestemming van de door de Europese industrie geleverde wapens; III. Ontwikkeling van besluitvormingsstructuren 25. verwelkomt de besluiten van de Raad van 14 februari 2000 tot oprichting van een tijdelijk politiek en veiligheidscomité en een tijdelijk militair orgaan, waarbij tevens een regeling werd getroffen voor de detachering van nationale militaire experts bij het secretariaat-generaal van de Raad; 26. wenst dat de definitieve organen (politiek en veiligheidscomité, militair comité en militaire staf) onverwijld worden opgericht en dat de in het kader van de WEU beschikbare capaciteiten, inclusief het Satellietcentrum en het Instituut voor veiligheidsstudies, zo spoedig mogelijk in de Europese Unie worden opgenomen; wenst bovendien dat er een bijzonder orgaan voor informatieverzameling en -analyse wordt opgericht; 27. wenst dat het tijdelijk politiek en veiligheidscomité wordt voorgezeten door de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB/secretaris-generaal van de WEU, teneinde deze in staat te stellen zijn politieke gezag ten volle te doen gelden in het tijdelijk militair orgaan, en later ook in het militair comité en de militaire staf; 28. acht het noodzakelijk dat de ministers van Defensie in geval van crisis waarbij militaire middelen moeten worden gebruikt, kunnen deelnemen aan de bijeenkomsten van de Raad "Algemene Zaken”, teneinde de besluitvorming te verbeteren; 29. verzoekt de Raad te voorzien in formele, afzonderlijke bijeenkomsten van de ministers van Defensie, wanneer de te behandelen onderwerpen van technische of operationele aard zijn, zoals bijvoorbeeld de gemeenschappelijke aankoop van militair materieel, de standaardisering van de uitrusting of de oprichting van eenheden met het oog op de uitvoering van door de Unie vastgestelde Petersbergtaken; 30. stelt voor dat, ingeval de Europese Unie nog een beroep moet doen op de WEU, de in besluit 1999/404/GBVB (7) vastgestelde besluitvormingsprocedure tussen de twee organisaties wordt vereenvoudigd, teneinde het reactievermogen van de Unie te verbeteren; met behoud van de besluitvormingsautonomie van de Europese Unie; 31. is verheugd over het akkoord dat de ministers van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie tijdens hun informele bijeenkomst van 7 mei 2000 op de Azoren hebben bereikt over ondersteuning van plannen voor gezamenlijke werkgroepen van de EU en de NAVO die zich moeten buigen over veiligheidskwesties, militaire capaciteiten, een regeling voor het gebruik door de Europese Unie van militaire voorzieningen van de NAVO en permanentere afspraken tussen de Europese Unie en de NAVO; 32. acht het wenselijk de interparlementaire contacten tussen het Europees Parlement en de Assemblee van de NAVO te intensiveren; IV. Parlementaire dimensie van het GEVDB 33. betreurt dat de parlementaire dimensie van het GEVDB in de sinds oktober 1998 aangenomen verklaringen nergens wordt vermeld; onderstreept dat de ontwikkeling van dit nieuwe beleid niet mag leiden tot een achteruitgang van de democratie; 34. constateert bijgevolg dat er op het gebied van het GEVDB een groot democratisch tekort bestaat zolang de Europese besluitvorming niet wordt gecontroleerd door een rechtstreeks gekozen vertegenwoordiging van het Europese volk; 35. constateert met name dat de nationale parlementen, die de defensiebegrotingen moeten goedkeuren, geen algemene en coherente visie op het GEVDB kunnen hebben; 36. acht het in die context wenselijk dat het huidige institutionele kader, en met name de door artikel 21 van het EU-Verdrag aan het Europees Parlement verleende bevoegdheden, worden verduidelijkt; 37. wenst derhalve dat de parlementaire dimensie van het GEVDB in het kader van de Europese Unie wordt ontwikkeld en dat het Europees Parlement, dat de volkeren van de Unie vertegenwoordigt, ten volle wordt betrokken bij alle stadia van de ontwikkeling van dit nieuwe beleid, op basis van de door het EU-Verdrag aan deze instelling verleende bevoegdheden op het gebied van het GBVB; 38. acht het evenwel noodzakelijk dat er een band blijft bestaan tussen het besluitvormingsniveau van het GEVDB en het niveau waarop de kredieten worden goedgekeurd, teneinde een democratische procedure te garanderen, vooruitlopend op een gestaag groeiende rol van het Europees Parlement op het gebied van het GEVDB; 39. stelt dan ook voor in het kader van het GEVDB en op basis van de ervaring die is opgedaan met de COSAC een Europees interparlementair orgaan inzake veiligheid en defensie op te richten, bestaande uit afgevaardigden van het Europees Parlement en de nationale parlementen die belast zijn met veiligheids- en defensievraagstukken, eventueel aangevuld met vertegenwoordigers van de parlementen van de kandidaat-landen en de landen die lid zijn van de WEU; 40. stelt tevens voor artikel 21 van het EU-Verdrag, dat voorschrijft dat het Europees Parlement ieder jaar een debat wijdt aan het GBVB, wordt gewijzigd, teneinde een dergelijk debat ook uitdrukkelijk voor te schrijven voor het GEVDB; o o o 41. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten in het kader van de huidige Verdragen onverwijld de besluiten te treffen die noodzakelijk zijn om een GEVDB te bepalen, in zijn civiele zowel als militaire dimensie, teneinde te profiteren van de dynamiek die is ontstaan; 42. verzoekt tevens de Europese Raad de wijzigingen van de Verdragen die noodzakelijk zijn om definitief en op doeltreffende wijze een GEVDB te ontwikkelen, op de agenda van de komende IGC te plaatsen; 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de geassocieerde partners en geassocieerde leden van de WEU, de Raad, de Vergadering en de secretaris-generaal van de WEU, de Parlementaire Vergadering en de secretaris-generaal van de NAVO, de Raad voor Euro-Atlantisch partnerschap, het Canadese parlement en het Congres van de Verenigde Staten. Het Europees Parlement, - gezien de verklaringen van de Raad en de Commissie over het resultaat van de speciale zitting van de Algemene Vergadering van de VN "Vrouwen 2000: gelijkheid van man en vrouw, ontwikkeling en vrede voor de eenentwintigste eeuw”, die van 5 t/m 9 juni 2000 is gehouden, - gezien de bijdragen gedurende deze speciale zitting van het Portugese voorzitterschap namens de Europese Unie en het merendeel der geassocieerde landen, alsmede de bijdrage van de Commissie, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de follow-up van het Actieplatform van Beijing, met name zijn verzoek niet in te stemmen met heronderhandelingen over het overeengekomen Actieplatform en de twaalf hoofdgebieden daarvan (vrouwen en armoede; scholing en beroepsopleiding; vrouwen en gezondheid; geweld; vrouwen en gewapende conflicten; vrouwen en de economie; de vooruitgang van vrouwen; vrouwen, macht en besluitvorming; mensenrechten van vrouwen; vrouwen en media; vrouwen en milieu; meisjes) (1) , A. overwegende hoe belangrijk de speciale zitting van de Algemene Vergadering van de VN is voor de verwerving en versterking van wereldwijde politieke steun voor gelijkheid van man en vrouw, ontwikkeling en vrede in de gehele wereld, die voor alle vrouwen ter wereld een grote stap voorwaarts betekenen, B. verheugd over de bijdragen van alle lidstaten en met name van het Portugese voorzitterschap, die van grote invloed waren op de resultaten doordat hierdoor botsende standpunten van derde landen over voorname kwesties konden worden overbrugd, C. overwegende dat de Europese Commissie zowel bij de voorbereidende werkzaamheden voor de speciale zitting als tijdens de onderhandelingen een waardevolle rol heeft gespeeld, D. overwegende dat de NGO's een belangrijke bijdrage hebben geleverd voor het bereiken van concrete, positieve resultaten, E. verheugd over de resultaten van de speciale zitting, maar enigszins teleurgesteld omdat niet volledig is voldaan aan de verwachtingen die werden gekoesterd ten aanzien van verdere maatregelen en initiatieven ter uitvoering van de Verklaring van Peking en het Actieplatform, F. tot zijn tevredenheid constaterend dat in de meeste landen aanzienlijke vooruitgang werd geboekt bij de uitvoering van het Actieplatform van Beijing op terreinen als de mensenrechten van de vrouw, geweld tegen vrouwen, armoede, werk en economisch leven, combineren van werk en gezin, scholing en beroepsopleiding, familie, gezondheid, groepen met bijzondere noden (gehandicapten, migranten, oudere vrouwen en inheemse volkeren), de rol van de man, vredesstichting, media, mainstreaming, genderperspectief, enz., G. overwegende dat vrouwen in sommige landen helaas worden onderdrukt en nog steeds fundamentele mensenrechten moeten ontberen, H. met bezorgdheid constaterend dat over bepaalde kernpunten geen volledige overeenstemming kon worden bereikt, met name over seksuele rechten en discriminatie op grond van geslacht, zoals vermeld in artikel 13 van het EG-Verdrag, I. betreurende dat sommige landen of groepen landen op bepaalde punten onder invloed van zekere NGO's een verzwakking of herroeping trachtten te bereiken van in 1995 te Beijing aangegane verplichtingen; 1. verzoekt de Raad, de lidstaten en de Commissie volledig rekening te houden met de inhoud van het document waarin de resultaten van de speciale zitting worden samengevat en tevens met zijn bovengenoemde resolutie over de follow-up van het Actieplatform van Beijing, en verzoekt om spoedige tenuitvoerlegging van de overeengekomen verdere maatregelen en initiatieven in de lidstaten; 2. is verheugd over het feit dat de Commissie het voorstel voor een vijfde actieprogramma (communautair ondersteuningsprogramma voor een kaderstrategie voor gelijkheid van man en vrouw) als nuttig instrument ziet voor de tenuitvoerlegging van Beijing +5 en dringt erop aan voldoende middelen voor dit programma beschikbaar te stellen; 3. verzoekt de Raad, de lidstaten en de Commissie hun conclusies uit de resultaten van de speciale zitting te trekken voor wat betreft de consequenties voor genderaspecten binnen de diverse vormen van ontwikkelingsbeleid en in het bijzonder de aandacht te vestigen op de ernstige economische en maatschappelijke gevolgen in Afrikaanse en Aziatische landen die getroffen zijn door de seksueel overdraagbare ziekten HIV/AIDS; 4. verzoekt de Commissie om aan de hand van verslagen van de lidstaten hem binnen tweeëneenhalf jaar een verder voortgangsverslag voor te leggen over de tenuitvoerlegging in de Europese Unie; 5. verzoekt de kandidaatlanden om in nauwe samenwerking met de Commissie een verslag voor te leggen over de tenuitvoerlegging van de resultaten op de twaalf hoofdgebieden; 6. herhaalt zijn verzoek om over vijf jaar een vijfde VN-wereldconferentie over de vrouw te organiseren; 7. verzoekt de Raad en de Commissie om de terzake bevoegde commissies van het Europees Parlement, alsmede de parlementen van de lidstaten en de geassocieerde landen zo vroeg mogelijk bij de voorbereiding van een dergelijke conferentie te raadplegen en in te schakelen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten van de EU en van de kandidaatlanden, alsmede aan de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement, - verwijzend naar zijn vroegere resoluties over de situatie in Servië en Montenegro en de situatie in Kosovo en het voormalige Joegoslavië, waaronder die van 22 juli 1999 (1) , - verwijzend naar zijn resolutie van 16 september 1999 over de gedetineerde burgers in Kosovo (2) , - verwijzend naar de resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 10 juni 1999, - verwijzend naar zijn resolutie van 17 februari 2000 over multi-etnisch geweld in Mitrovia, de situatie van in Servië gevangen gehouden Kosovo-Albanezen en de zaak Flora Brovina (3) , - verwijzend naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over persvrijheid in de Federale Republiek Joegoslavië (4) , - verwijzend naar de verklaring die de Raad van algemene zaken van de EU op zijn 2264e zitting op 22 en 23 mei 2000 heeft afgelegd over de recente gebeurtenissen in Servië, - verwijzend naar de conclusies en aanbevelingen die zijn ad-hoc delegatie naar Kosovo op 3 juni 2000 heeft geformuleerd, A. verontrust over de toenemende druk die het regime van Milosevic uitoefent op de onafhankelijke media, doordat de voor deze media werkende journalisten en fotografen worden bedreigd en gearresteerd, doordat zij tot enorme boetes worden veroordeeld (zoals in het geval van het onafhankelijke TV-kanaal van Belgrado en van “Vreme”), door hen de bevoorrading met papier te onthouden (zoals in het geval van “Glas javnosti”), door het confisqueren van apparatuur (zoals in het geval van Studio B en van andere radio- en tv-stations) of door invallen van de Servische politie (zoals in het geval van Radio B2/92 en Radio Index), B. verontrust over de inbeslagneming van Studio BTV en de weigering tot het drukken van de grootste onafhankelijke krant, Blic, vanwege het feit dat hierin een hoofdartikel werd gepubliceerd van Lord Russell-Johnston, voorzitter van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa, dat tot onderwerp had “de vrijheid van de media in de wereld, en in het bijzonder in Servië”, C. verontwaardigd over de felle dreigingen die door leden van de Servische regering en politieinstanties worden geuit tegen burgers die gebruikmaken van hun vrijheid van meningsuiting of hun vrijheid van demonstratie, zoals Otpor en andere oppositiebewegingen, D. geschokt door de gruwelijke levensvoorwaarden in de Servische gevangenen, die een schending van de Conventie van Genève vormen, aangezien ondermeer sprake is van folter en kwellingen, ontoereikende voeding en het ontbreken van medische zorg, voorwaarden waaraan zelfs kinderen en jongeren worden blootgesteld, E. overwegende dat een groot aantal Kosovo-Albanese gevangenen gezamenlijk in het kader van een procedure zonder proces en zonder bewijs van hun schuld tot onacceptabel hoge gevangenisstraffen is veroordeeld en dat talrijke andere nog in Servische gevangenissen worden vastgehouden, zonder hoop op een proces of amnestie in de zin van de Conventie van Genève, F. buitengewoon verontrust over het onrechtvaardige massaproces dat in Nis plaatsvindt tegen 143 Kosovo-Albanezen, die ervan worden beschuldigd te hebben deelgenomen aan aanvallen op de Servische strijdkrachten tijdens de luchtaanvallen van de NAVO vorig jaar, Met betrekking tot Kosovo: G. ernstig verontrust over de verdwijning van een groot aantal personen van verschillende nationaliteit en uiteenlopende etnische en religieuze identiteit in Kosovo, H. overwegende dat er aan zijn ad-hoc delegatie, die van 30 mei tot en met 3 juni 2000 Kosovo bezocht, een door 75.000 personen ondertekend verzoekschrift werd voorgelegd, waarin gevraagd wordt om de vrijlating van de Kosovo-Albanezen die in Servische gevangenissen verblijven, I. overwegende dat er door het Internationale Rode Kruis een lijst is gepubliceerd met de namen van 3368 personen die sinds januari 1998 in Kosovo worden vermist, J. gelet op de moeilijke positie van de tot de Servische minderheid behorende personen, die in enclaves opgesloten zitten en wier leven en gezondheid - ondanks de aanwezigheid van de KFOR - gevaar loopt; overwegende dat er volgens recente verslagen van de OVSE en de UNHCR de afgelopen drie maanden 26 Serviërs werden gedood, 105 huizen van Serviërs in brand werden gestoken en 49 Serviërs het slachtoffer zijn geworden van geweldpleging, Met betrekking tot Servië: 1. veroordeelt de sfeer van terreur en intimidatie, die stelselmatig wordt opgewekt door de regeringen van Joegoslavië en Servië, met het doel de oppositionele demonstranten en media monddood te maken; 2. betuigt zijn oprechte solidariteit met alle democratische krachten in Servië en moedigt deze aan in hun strijd om democratie tegen een regime dat geleid wordt door een persoon die als oorlogsmisdadiger is aangeklaagd; 3. verlangt de onmiddellijke vrijlating van alle Kosovo-Albanezen die nog in Servische gevangenissen verblijven, onder wie mevrouw Flora Brovina, zonder dat er een officiële aanklacht tegen hen is ingediend en zonder dat zij beschikken over rechtshulp; 4. verzoekt de Commissie haar steun aan de door de oppositie bestuurde steden voort te zetten en op te voeren en te zoeken naar andere methoden om de democratische krachten in Servië de middelen te verstrekken die zij nodig hebben om hun activiteiten voort te zetten; dringt er bij de Commissie op aan technische en economische steun te verstrekken aan de onafhankelijke democratische media, bij voorbeeld uit de voor Joegoslavië gereserveerde kredieten, zodat deze media hun uitzendingen weer kunnen hervatten, zo nodig vanuit een plaats buiten de landsgrenzen; 5. verzoekt de Raad en de Commissie om in het kader van het toekomstige CARD-programma ten gunste van de landen van Zuidoost-Europa een speciale begrotingslijn te creëren voor de oprichting en ondersteuning van een netwerk van onafhankelijke media in de regio; 6. geeft uiting aan zijn verontwaardiging over de schandalige opmerkingen van de Servische vice-premier Seselj, die voorafgaande aan de massale demonstraties van democratische krachten op 27 mei 2000 de aanhangers van de studenten- en volksbeweging Otpor als “terroristen” kenmerkte, die zogenaamd in opdracht van het Westen terreurdaden zouden plegen, waarbij hij de doodstraf eiste tegen deze personen; 7. uit scherpe kritiek op het besluit van het ministerie van onderwijs in Belgrado om collegeperioden in te korten, professoren het recht te ontzeggen om onderwijs te verstrekken, universiteiten en bibliotheken met sluiting te bedreigen en een aantal andere dwangmaatregelen te nemen om de vrijheidsbeweging van de studenten de kop in te drukken; Met betrekking tot Kosovo: 8. verzoekt de Commissie de inspanningen van het Internationale Rode Kruis te ondersteunen om de vermiste Kosovo-Albanezen en Serviërs te vinden, die verdwenen zijn voor, tijdens en na het Kosovo-conflict; 9. verlangt tevens dat ook van Albanese zijde inspanningen worden ondernomen om gevangen gehouden Serviërs vrij te laten en informatie te verstrekken over het lot van verdwenen personen; 10. verzoekt de Raad en de Commissie om alle mogelijke middelen aan te wenden om het leven van de Serviërs in Kosovo veilig te stellen, de politiemacht uit te breiden en de KFOR aan te moedigen bij zijn mandaat om vrede en stabiliteit in Kosovo te handhaven, waarbij evenwel de versnippering van het gebied in etnische zones, voor zover mogelijk, moet worden vermeden; 11. verzoekt de Raad en de lidstaten om UNMIK voldoende internationaal politiepersoneel te verstrekken voor de uitvoering van zijn taken, in het bijzonder wat de bescherming van de Servische bevolkingsgroep betreft; 12. verzoekt de Raad een speciaal programma op te zetten om de beproevingen te verzachten die de Servische minderheid ondervindt, teneinde deze bevolkingsgroep aan te moedigen in Kosovo te blijven, de rechtstreekse participatie ervan in het voorlopig bestuur te bevorderen, de terugkeer van de vluchtelingen te vergemakkelijken en de isolatie van de andere bevolkingsgroepen te doorbreken; 13. verzoekt de Commissie speciale programma's op te zetten met projecten die gericht zijn op verzoening en samenwerking tussen de etnische en religieuze groeperingen en tevens maatregelen te nemen om de positie van de Servische minderheid in de geïsoleerde enclaves te vergemakkelijken; 14. dringt er in dit verband bij de Raad en de Commissie op aan om met steun van de EU wederopbouwprojecten te bevorderen in die delen van Kosovo waar de mensenrechten en de rechten van de minderheden onverkort worden nageleefd en waar de democratische beginselen gewaarborgd zijn; o o o 15. bekritiseert nadrukkelijk de omstandigheid dat de Conventie van Genève in Servië en Kosovo niet wordt gerespecteerd voor wat de leefomstandigheden in de gevangenissen en de amnestie voor gevangenen betreft; 16. verlangt een nauwere onderlinge samenwerking tussen de internationale organisaties en doet in het bijzonder een beroep op de Raad van de Europese Unie om sterkere druk op Belgrado uit te oefenen om een verregaande amnestie te verkrijgen van de tijdens de oorlog in hechtenis genomen Kosovo-Albanezen, in de zin van de Conventie van Genève; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten en de staatsorganen van Servië en de Federale Republiek Joegoslavië. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Paraguay, A. bezorgd over de situatie in Paraguay waar de consolidatie van het democratisch bestel problematisch blijft ondanks de tijd die is verstreken sinds het herstel van de democratie, B. verontrust over de nieuwe poging tot een staatsgreep in mei 2000, C. overwegende dat de recente arrestatie in Brazilië van Lino Oviedo, de generaal die tot de staatsgreep heeft aangezet, de verwachting wekt dat degenen die deze onstabiele situatie hebben veroorzaakt, ter verantwoording worden geroepen, 1. spreekt nogmaals zijn steun uit voor het proces van consolidatie van de democratie en de rechtsstaat in de Republiek Paraguay, een essentieel onderdeel van de integratie van de Mercosur; 2. veroordeelt nogmaals de poging tot een staatsgreep en de pogingen tot destabilisatie van de democratie in dit land en vraagt de medewerking van de buurlanden om een einde te maken aan de machinaties tegen de stabiliteit van de Republiek Paraguay vanuit het buitenland; 3. steunt de democratische krachten wier optreden het mogelijk heeft gemaakt de poging tot een staatsgreep in de kiem te smoren en het democratisch en grondwettelijk bestel in stand te houden; 4. complimenteert de Braziliaanse regering met de gevangenneming van generaal Lino Oviedo en verwacht dat deze spoedig naar Paraguay wordt overgebracht om zich bij de justitiële autoriteiten te verantwoorden voor de strafbare feiten die hij heeft begaan en de tegen hem lopende straffen uit te zitten, hetgeen een bewijs zou zijn voor het functioneren van de rechtsstaat en de strijd tegen straffeloosheid; 5. herinnert aan de democratische clausule die de grondslag vormt voor de overeenkomsten die de Europese Unie verbinden met de landen die deel uitmaken van de Mercosur; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regering van Paraguay en de regeringen van de overige Mercosur-landen, en met name de Braziliaanse regering. Het Europees Parlement, - verwijzend naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over de verkiezingen in Peru (1) , - gezien de verklaringen van het voorzitterschap van de Europese Unie van 7 april en 9 juni 2000, A. overwegende dat tijdens de verkiezingen van 9 april en 28 mei 2000 in Peru protesten zijn gerezen over de talloze onregelmatigheden die hierbij hebben plaatsgevonden, B. overwegende dat de door verschillende onafhankelijke Peruviaanse en internationale organisaties vastgestelde onregelmatigheden ertoe hebben geleid dat een van de kandidaten zich heeft teruggetrokken uit de tweede verkiezingsronde en dat ook de internationale waarnemers zich hebben teruggetrokken, C. overwegende dat, met uitzondering van het officiële gezag, geen enkele onafhankelijke groepering of internationale organisatie heeft verklaard dat deze verkiezingen wettig zijn verlopen, D. in het besef van de noodzaak om de politieke stabiliteit in stand te houden en de democratische instellingen in Peru een steun in de rug te geven, 1. betreurt de onregelmatigheden en tekortkomingen die tijdens de Peruviaanse verkiezingen zijn vastgesteld en die hebben geleid tot het terugtrekken van een van de kandidaten voor het presidentschap van de republiek, hetgeen vraagtekens heeft doen rijzen over de legitimiteit van de verkiezingen; 2. steunt alle actieve democratische bewegingen in Peru die zich hebben verbonden tot versterking van de instellingen teneinde de rechtsstaat, de vrijheid en politieke participatie van zijn burgers te beschermen; 3. verzoekt de regering van Peru haar houding te herzien en te stoppen met uitingen van militair geweld en intimidatie jegens de bevolking; 4. herinnert aan de beginselen die ten grondslag liggen aan de betrekkingen tussen de Europese Unie en de republiek Peru, en die gebaseerd zijn op eerbiediging van een pluralistische democratie, de rechtsstaat en eerbiediging van de rechten van de mens, en meer in het bijzonder van de persvrijheid en het recht op veilige beroepsuitoefening voor journalisten; 5. wenst de door de Organisatie van Amerikaanse Staten benoemde missie succes met het bijdragen aan een democratische oplossing van de situatie in Peru; 6. verlangt - alvorens eventueel te besluiten de samenwerking tussen de EU en Peru te herzien en de EU-steun te concentreren op speciale programma's die door NGO's worden uitgevoerd en die bijdragen tot de versterking van het democratiseringsproces in Peru, met name door de strijd aan te binden met analfabetisme en corruptie, onafhankelijke media te steunen en de onafhankelijkheid van de instellingen van de burgermaatschappij te bevorderen - dat waarnemers van de Europese Unie worden gezonden naar de republiek Peru om zich ter plaatse een beeld te vormen van de politieke situatie en van het werkelijke gehalte en de geloofwaardigheid van de democratie aldaar; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de Organisatie van Amerikaanse Staten, het Andes-pact, het Latijns-Amerikaanse parlement, de nationale kiesraad van Peru en de twee kandidaten voor het presidentschap van de republiek. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 19 en 20 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens, - gezien de conclusies van de bijzonder rapporteur voor de vrijheid van meningsuiting van de Commissie mensenrechten van de Verenigde Naties van maart 2000 over Tunesië, - gezien de verklaring van Barcelona die is aangenomen op de conferentie van 27 en 28 november 1995 tussen Europa en de Middellandse-Zeelanden waarin het beginsel wordt geformuleerd waarop een gestructureerde dialoog tussen de Europese Unie en de landen in het Middellandse-Zeegebied waarmee zij samenwerkt, gebaseerd dient te zijn, - gelet op de associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Tunesië van 17 juli 1995 die gebaseerd is op samenwerking en politieke dialoog tussen de Europese Unie en Tunesië in een geest van partnerschap, met name artikel 2 waarin de verplichting wordt geformuleerd de rechten van de mens en de democratische beginselen te eerbiedigen, - onder verwijzing naar zijn op 23 mei 1996 goedgekeurde resoluties over de rechten van de mens in Tunesië (1) en die van 30 maart 2000 over het mediterrane beleid van de Europese Unie (2) , - gezien de verordening van de Raad inzake financiële en technische maatregelen ter ondersteuning van de hervorming van de economische en maatschappelijke structuren in het kader van het euro-mediterrane partnerschap (MEDA) ( COM(1999) 494 ), - wijzend op de beginselen die ten grondslag liggen aan de Tunesische verklaring van 7 november 1987 en herinnerend aan de herhaalde verklaringen van de Tunesische autoriteiten en met name van het staatshoofd over liberalisering van het politieke leven in Tunesië en invoering van politieke pluriformiteit in het parlementaire leven en op het gebied van cultuur en voorlichting, A. bezorgd over de situatie op het gebied van de mensenrechten in Tunesië, met name wat de vrijheid van meningsuiting en van vereniging betreft, of het gaat om journalisten, advocaten, vakbondsmensen, leden van mensenrechtenorganisaties en de democratische politieke oppositie, B. overwegende dat de versterking van de democratie, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat behoren tot de belangrijkste doelstellingen van de Verklaring van Barcelona, en dat de Republiek Tunesië deze verklaring heeft ondertekend, C. overwegende dat bevordering van de mensenrechten, democratie, openbare vrijheden en de rechtsstaat en een behoorlijk openbaar bestuur een wezenlijk element vormt van de associatieovereenkomst tussen de EU en Tunesië, met het oogmerk een geheel van gemeenschappelijke waarden te scheppen, D. overwegende dat de Republiek Tunesië de Universele Verklaring van de rechten van de mens heeft ondertekend en rekening houdend met de verslagen over de mensenrechten van de internationale organisaties, E. overwegende dat artikel 8 van de Tunesische grondwet bepaalt dat de vrijheid van meningsuiting, de persvrijheid, de vrijheid van publicatie, de vrijheid van vergadering en de vrijheid van vereniging worden gewaarborgd en uitgeoefend overeenkomstig de wettelijke voorschriften, F. overwegende dat de meest doelmatige methode om te reageren op de wens van de Tunesische autoriteiten om geen afbreuk te doen aan het beeld van Tunesië eruit bestaat te besluiten tot grotere politieke openheid en ervoor te zorgen dat de politieke toezeggingen die op alle niveaus zijn gedaan, worden verwezenlijkt, G. overwegende dat de hervormingsbeweging in Tunesië onlangs is verruimd, met name op het gebied van de liberalisering en privatisering van bepaalde economische sectoren en dat deze vergezeld dienen te gaan van een omvangrijke beweging van politieke hervormingen, 1. verzoekt de Tunesische regering en president om toe te zien op de naleving van de internationale verplichtingen die de Tunesische staat is aangegaan, met name ten aanzien van de in de Verklaring van Barcelona vastgelegde beginselen door een einde te maken aan iedere schending van de mensenrechten; 2. verzoekt de Tunesische autoriteiten om de lopende economische hervormingen vergezeld te doen gaan van maatregelen ter ondersteuning van de hervormingen op sociaal en politiek vlak en om te ijveren voor de eerbiediging van de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat; 3. verzoekt de Tunesische autoriteiten alles te doen wat in hun macht ligt om in Tunesië een werkelijk meerpartijenstelsel te vestigen en hiervoor grondwettelijke waarborgen aan te brengen; 4. moedigt de Tunesische regering aan de nodige maatregelen te treffen teneinde de rol van het maatschappelijk middenveld in Tunesië te versterken en verzoekt de Commissie en de Tunesische autoriteiten samen te werken bij de uitwerking van opleidingsprogramma's; doet met name een beroep op de Commissie om het maatschappelijk middenveld in Tunesië te steunen door de bevordering van contacten en gezamenlijke programma's met partners uit de EU; 5. verzoekt de Tunesische regering de uitoefening van de fundamentele rechten en vrijheden te waarborgen, met inbegrip van de vrijheid van verkeer en de volledige naleving van de verdragen inzake gevangenschap en slechte behandeling en folter; 6. is van mening dat de scheiding van kerk en staat die in Tunesië de vrouw in dat land een van de meest vooruitstrevende posities in de regio heeft opgeleverd moet worden versterkt via ondersteuning van vrouwenorganisaties en van de mogelijkheid waarover zij beschikken om naar eigen inzicht te handelen; 7. verzoekt de Associatieraad om zo spoedig mogelijk over te gaan tot een gezamenlijke evaluatie van de eerbiediging van de mensenrechten in Tunesië, om beide partijen bij de aanpak van dit punt te betrekken en verzoekt de Commissie het Parlement een verslag voor te leggen over de ontwikkeling van de mensenrechtensituatie in Tunesië; 8. verzoekt in dit verband de Commissie en de Raad zo spoedig mogelijk een gemeenschappelijke strategie voor het Middellandse-Zeegebied in te dienen en aan te nemen, met name wat betreft de samenhang op het gebied van de mensenrechten; 9. dringt erop aan dat de Raad en de Commissie streven naar verbetering van het beheer, vereenvoudiging en versnelling van de procedures voor de tenuitvoerlegging van het programma MEDA II door het pluralisme en de diversiteit van de gesteunde projecten te garanderen; verzoekt de Commissie in dit kader voorrang te geven aan fondsen van het MEDA-programma die bestemd zijn voor de bevordering van de democratie en het maatschappelijk middenveld in Tunesië; 10. verzoekt de begrotingsautoriteit om bij de opstelling van de begroting voor het jaar 2001 te voorzien in een passende financiering van de verplichtingen die de Europese Gemeenschap in het kader van het euromediterrane partnerschap is aangegaan; 11. verzoekt zijn delegatie voor de betrekkingen met de Maghreblanden op haar volgende bijeenkomst het vraagstuk van de mensenrechten in Tunesië, alsook de economische en maatschappelijke gevolgen van de associatieovereenkomst ter sprake te brengen, en de vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld hierbij te betrekken; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de interparlementaire delegatie voor de betrekkingen met de Maghreblanden en de Unie van de Arabische Maghreb en de mediterrane partners van de Europese Unie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 201 - C5-0111/1999 ), - onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 januari 1997 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de Europese Unie en Latijns-Amerika - de huidige situatie en de vooruitzichten voor nauwere samenwerking 1996-2000 ( COM(95) 495 - C4-0489/95 ), en over de mededeling van de Commissie aan de Raad betreffende de vernieuwing van de Dialoog van San José tussen de Europese Unie en Midden- Amerika ( COM(95) 600 - C4-0102/96 ) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 november 1998 over de situatie in Midden-Amerika en de acties van de Europese Unie (2) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Begrotingscommissie en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0133/2000 ), A. overwegende dat er meer dan een jaar is verstreken sinds vier Midden-Amerikaanse landen werden getroffen door de orkaan Mitch, B. overwegende dat ondanks de vooruitgang die in de Midden-Amerikaanse landen vóór de verwoestingen door de orkaan Mitch is gerealiseerd, nog steeds een onevenredig groot deel van de bevolking van deze landen in armoede leefde en dat bestrijding van de armoede daarom de hoofddoelstelling van elke wederopbouwarbeid is, C. overwegende dat de Commissie volledig dient te worden betrokken bij de activiteiten van de Werkgroep van Stockholm en een coördinerende rol moet spelen bij de wederopbouwinspanningen om te voorkomen dat de hulp wordt versnipperd, uitsluitend ten goede komt aan politieke vriendjes of op frauduleuze wijze wordt gebruikt, D. overwegende dat uitbreiding van de steun van de Europese Unie aan andere regio's in de wereld niet ten koste mag gaan van haar steun voor wederopbouw en herstel in Midden-Amerika, E. vaststellende dat maar een gering percentage, in bepaalde gevallen slechts 5%, van de hulp die door de verschillende regeringen en kredietinstellingen is beloofd, daadwerkelijk is ontvangen en dat in de loop van dit jaar een begin gemaakt zal worden met de wederopbouwsteun die de Gemeenschap naast noodhulp verstrekt, F. verontrust over de toenemende politieke en militaire spanningen tussen Honduras en Nicaragua als gevolg van al lang bestaande geschillen over de soevereiniteit over bepaalde kustgebieden, G. overwegende dat het wenselijk is dat de Unie en haar lidstaten de steun voor de wederopbouw en ontwikkeling van Midden-Amerika geleidelijk aanzienlijk opvoeren en dat deze steun een aanvullend karakter krijgt, H. overwegende dat een aanzienlijk deel van de steun van de Europese Unie en de lidstaten bestemd moet worden voor de bevordering van de beroepsbekwaamheid, die een belangrijke doelstelling is voor de ontwikkeling van de getroffen landen, I. overwegende dat de circa 10.000 ontheemden in de regio die het slachtoffer van de orkaan zijn geworden, bijzondere aandacht behoeven, J. overwegende dat een van de voornaamste belemmeringen voor de ontwikkeling van deze landen de kolossale buitenlandse schuld is, die volgens de Wereldbank in 1998 17 miljard dollar bedroeg, 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie voor een plan voor de wederopbouw van Midden-Amerika in het kader van een strategie van duurzame ontwikkeling ter oplossing van de structurele problemen die reeds in de regio bestonden en die door de orkaan Mitch alleen maar zijn verergerd; 2. onderstreept dat de wederopbouw moet bijdragen tot het regionale integratieproces om te komen tot een verstrengeling van het natuurlijke potentieel en de productiestelsels van de landen van de regio; acht het derhalve noodzakelijk dat de Europese Unie de nodige steun verleent om de regionale integratie in Midden-Amerika aan te moedigen en te versterken; 3. verzoekt de Commissie maatregelen vast te stellen om de kwetsbaarheid van de allerarmste sectoren en groepen te verminderen en hun weerbaarder te maken tegen mogelijke toekomstige rampen; 4. stelt vast dat de Unie met al haar steunprogramma's in de eerste plaats moet streven naar het terugdringen van de armoede en het uitroeien van extreme armoede door middel van de wederopbouw van de infrastructuur op het gebied van communicatie, energie, vervoer, productie, platteland en gemeenschapsleven; 5. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan de bevordering van het overleg tussen de regeringen en de burgers, algemene bevordering van de deelneming van vrouwen op gelijke voorwaarden en de bescherming van de culturele en religieuze gegevenheden, de maatschappelijke structuur van de inheemse gemeenschappen en het milieu; 6. benadrukt in dit verband dat de bijzonder belangrijke rol van inheemse gemeenschappen en hun actieve participatie in het proces van duurzame ontwikkeling ook in de Agenda 21 wordt erkend; acht het daarom van vitaal belang dat bij de vaststelling en uitvoering van wederopbouwmaatregelen rekening wordt gehouden met de ter plaatse aanwezige kennis; 7. verzoekt de Commissie ervoor te ijveren dat het wederopbouwproces tot een belangrijke schakel wordt in een breed pakket maatregelen voor de ontwikkeling van de regio op middellange en lange termijn; meent dat deze combinatie van hulp, herstel, ontwikkeling en preventie richtinggevend moet zijn voor het handelen van de betrokken regeringen, maar ook moet leiden tot integratie van de bijdragen van de donorlanden en van de Unie; 8. wijst erop dat de vele ernstige natuurrampen van de afgelopen tijd volgens veel deskundigen te herleiden zijn tot klimaatveranderingen die vooral het gevolg zijn van de milieuverontreiniging die de industrielanden veroorzaken; onderstreept dat vrijwel alle deskundigen van mening zijn dat dergelijke natuurrampen in de komende jaren en decennia zullen toenemen als er geen drastische vermindering komt van de uitstoot van broeikasgassen met hun funeste invloed op het klimaat; 9. wenst dat de strategieën voor wederopbouw en ontwikkeling rekening houden met de noodzaak dat de maatregelen stroken met een duurzaam milieu, dat wil zeggen herstel van aangetaste stroomgebieden, vermijding van erosie door overexploitatie, koppeling van economische bedrijvigheid en sociaal leven vanuit een brede optiek van milieubescherming via een grotere diversificatie van de export van de Midden-Amerikaanse landen; 10. meent dat de preventie en voorspelling van natuurrampen als sleutelelement voor het bereiken van duurzame ontwikkeling moet worden erkend, waarbij vooral aandacht besteed moet worden aan de gevolgen van woestijnvorming en de stijging van de zeewaterspiegel als gevolg van het broeikaseffect; 11. verlangt in dit verband dat de Europese Unie en haar lidstaten het Protocol van Kyoto ter beperking van broeikasgassen onverwijld ratificeren; 12. wijst op het belang van een actief milieubeschermingsbeleid in de betrokken landen en verzoekt de Commissie de nodige stappen te ondernemen om van de bescherming van het milieu een specifiek programma te maken in de wederopbouw van Midden-Amerika; 13. verzoekt de Werkgroep van Stockholm ervoor te zorgen dat de steunmaatregelen van de verschillende samenwerkingsorganen beter op elkaar aansluiten en verlangt dat de Commissie als hoofdrolspeler bij de wederopbouwactiviteiten in de gehele regio volledig wordt betrokken bij de coördinatieactiviteiten, hetgeen vereist dat zij lid van de werkgroep wordt; 14. verzoekt de Commissie officieel zitting te nemen in de Werkgroep van Stockholm en daar te ijveren voor meer coördinatie van de hulp voor het gebied; 15. dringt aan op een goede coördinatie van en controle op de verschillende middelen voor Midden-Amerika zodat deze zo doelmatig mogelijk worden besteed; wijst in dit verband op het risico dat ontstaat doordat de communautaire steun door verschillende diensten van de Commissie wordt beheerd; 16. acht het absoluut noodzakelijk dat de bevoegde instellingen interne en externe audits uitvoeren; 17. is verheugd over het initiatief van de Europese Unie om het risico van fraude en corruptie te beperken door haar besluit om als enige verantwoordelijk te zijn voor de planning, de uitvoering en het toezicht in verband met de uit hoofde van de betrokken begrotingslijn verleende steun; 18. verwelkomt en steunt het door de Werkgroep van Stockholm voorgestelde initiatief voor permanent toezicht op de wederopbouwinspanningen teneinde frauduleus en ondoelmatig gebruik van de middelen te voorkomen; 19. verzoekt de Commissie en de Raad de nodige maatregelen te nemen zodat de steunverlening aan Midden-Amerika wordt gekenmerkt door transparantie en goed beheer van de toegekende middelen; 20. onderstreept nogmaals de noodzaak van onmiddelijke investeringen voor versneld onderwijs, technische opleiding en gebruik van het menselijk en arbeidspotentieel, vooral van de zwakste groepen, met respect en steun voor de kennis, tradities, cultuur en talen van de inheemse volkeren die de meerderheid vormen in veel van de getroffen regio's, waarbij de hervorming en aanpassing van de onderwijsstelsels aan de huidige behoeften van deze samenlevingen van bijzonder belang is; 21. verzoekt de Commissie en de Raad de grondstenen te leggen voor een oplossing van het eeuwige schuldenprobleem en bij te dragen aan steun voor: 22. verzoekt de Commissie voorstellen in te dienen voor een verhoging van de middelen die zijn uitgetrokken voor hulp en wederopbouw; herinnert eraan dat over de jaarlijkse opneming van kredieten in de begroting van de Europese Unie ten behoeve van de wederopbouw in Midden-Amerika (B7-313 ) door de begrotingsautoriteit dient te worden besloten met inachtneming van de beschikbare meerjarige kredieten en van de beginselen van goed financieel beheer; 23. verzoekt de Commissie om op korte termijn een gedetailleerde balans op te maken van wat tot dusver is gedaan, met vermelding van de toegekende steunbedragen, de bestemming en het beheer daarvan, de verwezenlijkte hervormingen en de bedrijven die met werkzaamheden van wederopbouw zijn belast; 24. acht het tevens wenselijk dat de Commissie in het kader van het strategische wederopbouwplan voorstellen doet voor een verhoging van de kredietverlening door de Europese Investeringsbank voor deze regio, alsmede voor een maximale bevordering van alle vormen van handelsverkeer tussen de regio en de Unie; 25. meent dat bij de toewijzing en bijstelling van de hulp rekening moet worden gehouden met de ervaring van de plaatselijke bestuurlijke instanties, NGO's, vakbonden en politieke organisaties; 26. verzoekt om inlichtingen over de praktische tenuitvoerlegging van, ervaring met en resultaten van "gender mainstreaming” in de programma's; 27. wijst er nogmaals op dat de administratieve uitgaven in verband met de tenuitvoerlegging van het communautaire actieplan ten behoeve van de wederopbouw in Midden-Amerika en het beheer van dit actieplan dienen te geschieden met inachtneming van de beginselen die door het Parlement zijn vastgesteld inzake reallocatie, decentralisatie en technische steunverlening aan de Commissie, en met eerbiediging van de akkoorden die in het kader van de lopende hervorming van de Commissie zijn gesloten; 28. uit zijn bezorgdheid over de opgelopen vertragingen bij de concrete uitvoering van het actieplan voor de wederopbouw van Midden-Amerika en verzoekt de Europese Commissie het nodige menselijke potentieel beschikbaar te stellen om het genoemde plan op bevredigende wijze uit te voeren, zonder verder uitstel en zonder beperking van het toegekende bedrag; 29. acht het voor het welslagen van het programma van groot belang dat het voor het beheer ervan noodzakelijke personeel beschikbaar wordt gesteld, d.w.z. minimaal zes Commissie-ambtenaren, bijgestaan door Europese technisch specialisten en plaatselijk personeel met de noodzakelijke achtergrond; 30. acht het van het grootste belang dat de Commissie voor een goede uitvoering van het regionaal programma voor de wederopbouw van Midden-Amerika de personele middelen krijgt toegewezen die gezien de complexe aard en de ambitieuze doelstellingen van dit programma nodig zijn om het beheer op correcte en transparante wijze uit te voeren; wijst in dit verband nogmaals op de dringende noodzaak het personeelsbestand van het DG buitenlandse betrekkingen te herzien, met name door personeel aan te stellen dat ervaring heeft op gebieden die verband houden met sociale ontwikkeling; meent dat de personele en materiële middelen van de Commissie zowel in het veld als bij de centrale diensten aanzienlijk uitgebreid moeten worden; 31. steunt daarom de optie 1 die de Commissie voorstelt; is van oordeel dat, mocht het door het ontbreken van voldoende middelen op korte termijn onmogelijk zijn deze optie te verwezenlijken, optie 2 als alternatief beschouwd zou kunnen worden, wanneer een beroep wordt gedaan op Europese deskundigen die zeer goed gekwalificeerd zijn op de gebieden waarin het programma voorziet en op plaatselijk personeel, dit alles gefinancierd ten laste van deel B van de communautaire begroting; is van mening dat dit personeel ter uitvoering van de bestuurlijke taken bovendien uitgebreid zou moeten worden met zes Europese ambtenaren ten laste van deel A van de begroting; 32. schaart zich achter het besluit dat de Gemeenschap op 21 december 1998 heeft genomen om de speciale preferentieregeling voor producten uit Midden-Amerika te verlengen tot 2002 en de toepassing van een nultarief uit te breiden tot alle industrieproducten; 33. stelt voor de landen in Midden-Amerika verdere faciliteiten bij de toegang van hun producten tot de markten van de Europese Unie toe te kennen, bijvoorbeeld in het kader van het algemene preferentiestelsel of in het kader van een herziening van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, en daarbij niet een op export gerichte landbouw met dienovereenkomstige monocultuur te bevorderen, maar met name de toegang van producten te stimuleren die in het kader van een ecologisch duurzame landbouw zijn geteeld om zo ook via de handel tot het voorkomen van rampen bij te dragen; 34. spoort Honduras en Nicaragua aan om ten aanzien van hun grensgeschillen het arrest van het Internationale Hof van Justitie en de aanbevelingen van de bemiddelaar van de OAS af te wachten en zich intussen te onthouden van alle acties die de spanning in het gebied kunnen doen toenemen; wijst er in dit verband op dat een militaire confrontatie in de regio zou verhinderen dat het programma voor wederopbouw en ontwikkeling ten uitvoer wordt gelegd; 35. dringt erop aan dat Honduras en Nicaragua in afwachting van de uitvoering van de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof formele toezeggingen doen voor een vreedzame oplossing van het conflict en een niet-aanvalsstrategie, zodat de steun van de Unie voor de wederopbouw van de door de orkaan getroffen gebieden zijn bestemming kan bereiken; 36. herinnert eraan dat de aanwezigheid van anti-personenmijnen in Midden-Amerika nog steeds een groot probleem vormt dat de ontwikkeling ernstig hindert; wijst erop dat specifieke middelen uitgetrokken moeten worden voor mijnopruimingsprogramma's; 37. is verheugd over het besluit van de Commissie om het Europees Parlement en de lidstaten jaarlijks te informeren over de stand van de tenuitvoerlegging van het programma en zal nauwlettend toezien op de verdere ontwikkelingen in de regio; 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de regeringen van Honduras, Nicaragua, Guatemala, El Salvador en Costa Rica. Het Europees Parlement, - gezien het werkdocument van de Commissie (SEC(1999) 271 - C5-0157/1999 ), - gezien het Verdrag over de Europese Gemeenschap, Titel IV, artikel 61 e.v., - gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name artikel 2 en 6, - gezien het Europees Verdrag over de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 4 november 1950, - gezien het Verdrag van Genève over de rechtspositie van vluchtelingen van 28 juli 1951, gewijzigd bij het Protocol van New York van 31 januari 1967, - gezien de Algemene Verklaring over de rechten van de mens van 10 december 1948, - gezien de VN-overeenkomst over de afschaffing van marteling en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing van 10 december 1984, - gezien de resolutie van de Raad van 20 juni 1995 over minimumgaranties voor asielprocedures (1) , - gezien het verdrag van Dublin van 15 juni 1990 over de vaststelling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat van de Europese Gemeenschappen wordt ingediend, - gezien het door de Europese Raad van Wenen d.d. 11/12 december 1998 goedgekeurde actieplan voor de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (2) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15/16 oktober 1999 en met name conclusie 2, 3 , 4, 8 en 11 t/m 27, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over immigratie en asiel, - onder verwijzing naar de lopende onderhandelingen over de opstelling van een handvest van grondrechten van de Europese Unie, - gezien artikel 47, lid 1 van het Reglement - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0123/2000 ), A. overwegende dat de voorbereidende discussies over de wetgevingsmaatregelen van de Gemeenschap op het gebied van het asielbeleid zo objectief en vrij van ideologische overwegingen als maar mogelijk zouden moeten zijn, waarbij aandacht dient te worden besteed aan de eisen van de voor de praktische omzetting verantwoordelijke nationale autoriteiten en de behoeften van de personen die om erkenning van hun vluchtelingenstatus verzoeken, B. overwegende dat het noodzakelijk is vóór de toetsing van de toekomstige wetgevingsinstrumenten van de Gemeenschap eerst diepgaand onderzoek te verrichten naar de actuele situatie van het asielrecht in de lidstaten, een situatie die gekenmerkt wordt door een reeks ongelijke en uiteenlopende benaderingen in de behandeling van asielzoekers, met name in verband met de voorwaarden voor erkenning en de criteria voor de erkenning van de vluchtelingenstatus, C. overwegende dat er talrijke gevallen van pogingen tot oneigenlijk gebruik van het asielrecht zijn, die tot doel hebben toegang tot de landen te verkrijgen met het oog op immigratie, D. overwegende dat de in het Vluchtelingenverdrag van Genève vastgelegde minimale bescherming overeenkomstig artikel 63, lid 1 EGV ook bindend is voor de EU, E. overwegende dat bij de uitwerking van de regeling voor het gemeenschappelijke Europese asielsysteem niet alleen rekening moet worden gehouden met het Verdrag van Genève, maar ook met andere internationale overeenkomsten, alsmede met het nieuwe Verdrag over de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd door het Verdrag van Amsterdam, F. overwegende dat bovendien op het gebied van de externe betrekkingen moet worden bijgedragen tot een beleid ter handhaving van de vrede, preventie van conflicten en voorkoming van schendingen van de mensenrechten en dat de UNHCR en NGO's bij de beoordeling van vluchtoorzaken, alsmede bij het opstellen van verslagen over de situatie in de landen van herkomst moeten worden betrokken, G. overwegende dat het van groot belang is over betrouwbare en vergelijkbare statistieken inzake de asielsector in de lidstaten en de toetredingskandidaten te kunnen beschikken, en onder verwijzing naar de waardevolle activiteiten die de UNHCR op dit gebied tot dusverre heeft ontplooid, H. .overwegende dat niet alleen de bespoediging van de administratieve en gerechtelijke activiteiten centraal zou moeten staan in de nieuwe asielprocedure, maar ook de noodzaak om de waardigheid van de asielzoeker te beschermen, I. overwegende dat asielaanvragen niet gelijkmatig over de lidstaten van de Unie verdeeld zijn en dat een klein aantal landen dan ook het leeuwendeel van de lasten in verband met de opname van vluchtelingen te dragen krijgt, en dat derhalve de harmonisatie van de asielprocedure in de Unie moet worden aangevuld met een beleid ter verdeling van de lasten, 1. verzoekt de Commissie met klem de planning met betrekking tot de indiening van haar wetgevingsinitiatieven overeenkomstig artikel 63, leden 1 en 2, van het EG-Verdrag als volgt te rationaliseren: 2. is van oordeel dat er strikt onderscheid moet worden gemaakt tussen de inreis van asielzoekers in de zin van het Vluchtelingenverdrag van Genève, de immigratie om economische of andere redenen en de tijdelijke opname van vluchtelingen uit crisisgebieden; 3. wenst dat in een toekomstige gemeenschappelijke asielprocedure de volgende fundamentele procedurele rechten en voorschriften worden opgenomen: 4. wenst dat in een toekomstige gemeenschappelijke asielprocedure wordt geregeld dat de autoriteiten verplicht zijn om: 5. is van mening dat toegang tot het grondgebied en tot de asielprocedure van essentieel belang zijn voor de toekomstige gemeenschappelijke asielregeling teneinde bescherming te bieden aan diegenen die asiel zoeken op het grondgebied van de lidstaten; 6. roept de lidstaten op een uniforme, voor alle EU-lidstaten bindende en regelmatig geactualiseerde lijst van landen waarvoor een visumplicht geldt, op te stellen; hetzelfde geldt voor de "veilige derde landen en herkomstlanden”, en de spanningen uit het verleden tussen de lidstaten met betrekking tot deze landen zouden moeten worden weggenomen; daarnaast zou moeten worden gestreefd naar overeenkomsten met derde landen waarin deze zich ertoe verplichten afgewezen asielzoekers opnieuw op te nemen; 7. roept de lidstaten op de concepten van veilig derde land en veilig derde land van oorsprong verder uit te werken; 8. dringt er bij de lidstaten op aan dat zij in kwantitatief en kwalitatief toereikend personeel beschikbaar stellen alsmede alle noodzakelijke en actuele informatie die voor de verwerking van de asielaanvragen vereist is; om een uniforme behandeling van de aanvragen te waarborgen moeten uniforme beoordelingscriteria betreffende de situatie in de landen van herkomst van de aanvragers worden opgesteld. Bovendien moet worden voorzien in bijscholing van het personeel (uitwisseling van ambtenaren en ervaring in de verschillende overheidsdiensten, vergelijken van werkmethodes en praktijken); 9. wijst erop dat de voorwaarden voor inreis in de lidstaten en de opnamemodaliteiten, met name bijstand, onderdak en medische zorg, moeten worden geharmoniseerd; waarbij op adequate wijze rekening wordt gehouden met de waardigheid van de asielzoeker; 10. sluit zich aan bij het voorstel van de Commissie om het asielrecht in twee fasen te harmoniseren, maar wijst erop dat ook in de eerste fase van de harmonisering van het asielrecht de procedurele rechten en stappen principieel in de gehele EU op gelijke wijze en dwingend geregeld moeten worden; de resterende manoeuvreerruimte voor de lidstaten mag alleen gelden voor aspecten die het nagestreefde geharmoniseerde asielrecht niet kunnen ondergraven; 11. is van mening dat het bij het tot doel gestelde gemeenschappelijke asielrecht om een overzichtelijk, eenvoudig toegankelijk en gemakkelijk te begrijpen rechtssysteem moet gaan; 12. dringt aan op algemene inkorting en vereenvoudiging van de erkenningsprocedures, bij gelijktijdig behoud van de noodzakelijke zorgvuldigheid wat de controle betreft; is van mening dat spoedprocedures of versnelde procedures alleen mogen worden toegepast op gevallen die duidelijk ongegrond zijn; 13. er dient een duidelijke definitie te worden gevonden voor het begrip "aanvrage die duidelijk iedere rechtvaardiging ontbeert”, om misbruik door interpretatie tegen te gaan en te voorkomen dat de lidstaten deze juridische constructie gebruiken om asielzoekers zonder serieus onderzoek te lozen; 14. wijst erop dat het wetgevingsvoorstel regels inzake de bewijsvoering moet bevatten die voldoende rekening houden met de bijzondere omstandigheden van een asielprocedure; de asielzoeker is verplicht de feiten op basis waarvan hij aanspraak maakt op asiel uiteen te zetten en te bewijzen; 15. is van oordeel dat in beginsel, mits er sprake is van een reële verandering van de omstandigheden of wanneer zich nieuwe bewijslast aanbiedt, asielzoekers slechts één asielaanvraag op het grondgebied van de EU mogen indienen en dat het opstarten van een toelaatbaarheidsprocedure moet worden geweigerd indien de asielzoeker reeds voldoende bescherming in de zin van het vluchtelingenverdrag van Genève; 16. is van mening dat uitwijzing nadat een asielaanvraag is verworpen niet mag plaatsvinden indien het leven van de afgewezen asielzoeker in diens land van herkomst gevaar loopt; dat bovendien moet worden voorzien in bijzondere procedurele regelingen voor bijzonder kwetsbare groepen: zoals bijvoorbeeld slachtoffers van folteringen, slachtoffers van seksueel geweld, onbegeleide minderjarigen, zwangere vrouwen, zieken en gehandicapten, en dat ook bijzondere maatregelen dienen te worden getroffen voor slachtoffers die door anderen dan de staat worden vervolgd; is bovendien van opvatting dat het instrument "detentie in afwachting van uitzetting” opnieuw moet worden overdacht; 17. wijst erop dat er adequate maatregelen nodig zijn voor de integratie van erkende vluchtelingen en bestrijding van discriminatie van deze personen, en dat afgewezen asielzoekers tijdens hun verblijf in aanmerking moeten komen voor maatschappelijke en medische minimumvoorzieningen. 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 349 - C5-0119/1999 ), - gezien de Verklaring van de Verenigde Naties “Basis Principles on Justice for Victims of Crime and Abuse of Power” (Resolutie VN-Algemene Vergadering 40/34 1985), - gelet op het Europees Verdrag inzake de schadeloosstelling van slachtoffers van geweldsmisdrijven van de Raad van Europa van 24 november 1983, - gezien de aanbeveling “Assistance to victims and the prevention of victimisation“ van de Raad van Europa van 17 september 1987, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van oktober 1999, inzonderheid de punten 5, 10, 31 en 38 daarvan, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport, de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0126/2000 ), A. er met klem op wijzende dat miljoenen mensen in de hele wereld schade ondervinden van al dan niet georganiseerde misdaad, in het bijzonder het terrorisme, de handel in mensen en misdrijven tegen kinderen en dat de rechten van deze slachtoffers wettelijk doelmatiger en op rechtvaardiger wijze dienen te worden erkend - zowel door de lidstaten als door de Europese Unie, B. van mening dat een uniforme en overeengekomen definitie van het begrip slachtoffer in de gehele Europese Unie een conditio sine qua non is om gerechtigheid te waarborgen, C. onderstrepend dat bepaalde sociale groeperingen zoals vrouwen, kinderen, migranten, homoseksuelen of minderheden in het algemeen kwetsbaarder zijn en meer kans lopen slachtoffer te worden, D. er met klem op wijzende dat bepaalde groeperingen geweld in plaats van democratische procedures aanwenden om hun doel te bereiken, E. van oordeel dat het noodzakelijk is preventieve maatregelen te treffen op het gebied van de bijstand aan slachtoffers, de toegang van slachtoffers tot hun eigen rechtszaak en hun recht daar te worden gehoord, het recht van slachtoffers op schadeloosstelling, voorlichting, taal en opleiding, F. er met klem op wijzende dat elk slachtoffer de mogelijkheid moet krijgen een klacht in te dienen en een rechtsvordering in te stellen, G. erop wijzende dat de Europese Unie met name is gebaseerd op de grondrechten als vastgelegd in het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens, inzonderheid de artikelen 5, 6 en 7 daarvan die het “recht op gehoor voor de rechter” betreffen; H. onderstrepend dat de Europese Unie krachtens de Verdragen zowel voor civielrechtelijke als strafrechtelijke procedures mogelijkheden ter beschikking staan om de bescherming van slachtoffers van misdrijven op haar grondgebied te verbeteren, I. in het bijzonder overwegende dat de bescherming van slachtoffers tijdens de strafrechtelijke procedure kan worden gebaseerd op artikel 31, sub a) van het EU-Verdrag, waarin de gemeenschappelijke actie voor justitiële samenwerking in strafzaken met betrekking tot de procedures en de tenuitvoerlegging van beslissingen wordt geregeld, J. bovendien overwegende dat artikel 65 van het EG-Verdrag betrekking heeft op maatregelen op het gebied van de samenwerking in burgerlijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen die voorzover nodig voor de goede werking van de interne markt moeten worden genomen; dat sub c) van dit artikel betrekking heeft op de maatregelen die “de afschaffing (beogen) van hinderpalen voor de goede werking van burgerrechtelijke procedures, zonodig door bevordering van de verenigbaarheid van de in de lidstaten geldende bepalingen van burgerlijke rechtsvordering”, K. overwegende dat, indien de bescherming van slachtoffers van misdrijven die onderdaan zijn van een andere lidstaat dan die waar zij de schade hebben ondervonden, ontoereikend is, dit behalve dat het in strijd is met de mensenrechten, daadwerkelijk de goede werking van de interne markt schaadt, alsmede het vrije verkeer van personen dat daaronder valt, L. overwegende dat artikel 66 van het EU-Verdrag de mogelijkheid biedt om maatregelen te treffen ter garantie van de samenwerking tussen de bevoegde overheidsdiensten van de lidstaten, met name met betrekking tot het verloop van de burgerrechtelijke procedures en de verenigbaarheid van de nationale bepalingen van burgerrechtelijke rechtsvordering, M. overwegende dat het door de Commissie ingediende “scorebord” van de vorderingen van de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid ( COM(2000) 167 ) moet worden aangescherpt teneinde de follow-up op wetgevingsgebied van onderhavige mededeling te waarborgen en te bespoedigen en rekening te houden met het belang van de “grensoverschrijdende” uitbreiding van de bescherming van slachtoffers in het kader van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, N. betreurende dat de verschillende voor de garantie van gerechtigheid voor slachtoffers benodigde initiatieven van de goede wil van een lidstaat afhankelijk zijn, aangezien in artikel 65 van het EG-Verdrag zowel als in artikel 34 van het EU-Verdrag nog altijd unanimiteit in de Raad vereist is, O. verlangend dat de komende Intergouvernementele Conferentie de Verdragen in dit opzicht wijzigt, 1. verheugt zich over de mededeling van de Commissie die een debat beoogt te openen over de behandeling van slachtoffers van misdrijven en waarin wordt opgeroepen tot het nemen van maatregelen ter verbetering van de positie van deze slachtoffers, met inbegrip van de slachtoffers van terrorisme; zou er echter de voorkeur aan geven dat iedereen zonder uitzondering die op het grondgebied van de Unie verblijft en slachtoffer wordt van een misdrijf ongeacht zijn status onder deze voorstellen valt; 2. legt er de nadruk op dat vele slachtoffers tweemaal schade ondervinden, eenmaal als slachtoffer van een misdrijf en vervolgens als slachtoffer van een systeem, tengevolge van het gebrek aan adequate bescherming; 3. verheugt zich over de in het initiatief van de Commissie verwoorde bereidheid om van de lidstaten te eisen dat zij de beste praktijken betreffende de maatregelen ter voorkoming van slachtofferschap met elkaar uitwisselen, en verzoekt de Commissie om, in samenwerking met de lidstaten en kandidaat-lidstaten, met name in de ruimtelijke ordening en stadsontwikkeling de veiligheidsaspecten aan een oordeel te onderwerpen en beleid te ontwikkelen ter voorkoming van onveilige omstandigheden die ontstaan door verlaten gebouwen, kantoorgebouwen of sectoren die "s nachts onverlicht zijn, bijv. parkeergarages; 4. dringt er desalniettemin op aan dat de Commissie zich niet beperkt tot een verzoek aan de lidstaten om hun beste praktijken met elkaar uit te wisselen, maar dat zij actiemiddelen aanwendt die haar krachtens het Verdrag terzake ter beschikking staan; 5. is verontrust over het feit dat in punt 3.1. van bovengenoemd “scorebord” de aanneming van maatregelen voor een betere toegang tot de rechter en, in het bijzonder, maatregelen met betrekking tot de bijstand aan slachtoffers van misdrijven, niet eerder dan in 2004 zijn voorzien; verzoekt de Commissie derhalve, onderstrepend dat de bijstand aan slachtoffers niet beperkt mag blijven tot alleen financiële schadeloosstelling, het “scorebord” te wijzigen: 6. verlangt van de Commissie dat de initiatieven waarom in de voorafgaande paragraaf wordt verzocht, met inachtneming van de rechten van de verdachten of daders, met name voorzien in maatregelen op de volgende gebieden: 7. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te schenken aan de noodzaak politie en rechtshandhavingsinstanties op te leiden op het gebied van seksuele misdrijven, mishandeling en mensenhandel; verzoekt de Commissie en de lidstaten een gecoördineerd Europees systeem voor dienstverlening aan slachtoffers in te stellen, dat juridische, psychologische en fysieke beschermingsdiensten biedt aan slachtoffers van verkrachting, huiselijk geweld, stalking, genitale verminking en aanranding; 8. verzoekt de lidstaten met klem reeds nu, in samenwerking met de op dit terrein werkzame NGO's, de bescherming van de slachtoffers van misdrijven in bovengenoemde zin te versterken, in afwachting van de opstelling van een geharmoniseerd instrument voor grensoverschrijdende bescherming van slachtoffers op EU-niveau; verlangt in deze zin van de kandidaat-lidstaten dat zij, in overleg met de Commissie en de lidstaten, overeenkomstige maatregelen treffen. 9. is van mening dat terrorisme leidt tot een speciale categorie slachtoffers van wie het lot geen privé-aangelegenheid is en die naast de rechtstreeks betrokken persoon ook de naaste verwanten, weduwen of weduwnaars, wezen, enz. bevat, en verzoekt de Commissie hiermee rekening te houden, zowel bij het formuleren van haar definitie van slachtoffers als bij het goedkeuren van maatregelen om de materiële of psychologische bijstand te verlenen waarover ze het in haar mededeling heeft; 10. verzoekt de Commissie en de Raad om de reclassering van de daders, met name wanneer deze minderjarig zijn, te bevorderen, teneinde te voorkomen dat zij zich opnieuw schuldig maken aan misdrijven en de maatschappij nog meer schade berokkenen; 11. wenst dat het Europees Verdrag inzake de schadeloosstelling van slachtoffers van geweldsmisdrijven van 1983 wordt geratificeerd door die lidstaten die zulks nog niet gedaan hebben, nl. Oostenrijk, België, Griekenland, Ierland, Italië, Portugal en Spanje; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de parlementen en regeringen van de lidstaten en kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het tiende jaarlijks verslag van de Commissie ( COM(1999) 467 - C5-0325/1999 ), - gelet op verordening (EEG) nr. 2081/93 (1) , inzonderheid artikel 16 daarvan, en verordening (EEG) nr. 2082/93 (2) , inzonderheid artikel 31 daarvan, - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer voor 1998 (3) , overeenkomstig artikel 248 van het EG-Verdrag, en de speciale verslagen 14/1998 (4) , 15-16/1998 (5) en 6/1999 (6) , - gezien het eerste verslag van de Commissie over de economische en sociale samenhang overeenkomstig artikel 159 van het EG-Verdrag, - gezien het zesde periodiek verslag over de sociaal-economische ontwikkeling van de regio's in de Europese Unie krachtens artikel 8 van verordening (EEG) nr. 2083/93 over het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 1996 (7) over de mededeling van de Commissie betreffende een Europese strategie ter stimulering van plaatselijke initiatieven voor ontwikkeling en werkgelegenheid, - gezien de documenten van de Commissie over de ontwikkeling van thuiswerk (deskundigenverslag van DG V en DG XXIII van de Commissie, oktober 1994) en over plaatselijke ontwikkelings- en werkgelegenheidsinitiatieven; SEC(1995) 564 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie visserij, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0138/2000 ), A. overwegende dat het onderhavige tiende jaarlijks verslag over de Structuurfondsen gaat over de toepassing van de verordeningen betreffende de Structuurfondsen in 1998 en met name de tenuitvoerlegging van de maatregelen voor de doelstellingen 1 tot en met 6 van de Structuurfondsen, B. overwegende dat 1998 het vierde en daarmee voorlaatste jaar was waarin de uitvoering van de Structuurfondsen volledig viel onder de programmaperiode van 1994-1999, C. overwegende dat het jaar 1998 met name is gekenmerkt door de voortzetting van een in 1997 aangevangen manoeuvre om de aan het begin van de periode vastgestelde achterstand op het vlak van de besteding van de middelen in te halen, D. overwegende dat de uitvoering van de communautaire initiatieven niet bevredigend was, en dat een herverdeling van de financiële middelen derhalve nodig was, E. overwegende dat de fondsen ten doel hebben de economische en sociale samenhang in de Unie te versterken, F. overwegende dat de coördinatie van het Europees regionaal beleid met de overige onderdelen van het communautaire beleid, alsook de coördinatie van de maatregelen van de Structuurfondsen met andere financieringsinstrumenten van de EU van fundamenteel belang zijn, G. overwegende dat de additionaliteit als een van de voornaamste beginselen van de Structuurfondsen door de lidstaten in acht moet worden genomen, om het cohesiebeleid niet te verzwakken, H. overwegende dat de Commissie krachtens artikel 274 van het EG-Verdrag dient vast te stellen of het lopende beheer van de aan de lidstaten toevertrouwde programma's voldoet, en dat de lidstaten gehouden zijn met de Commissie samen te werken om te verzekeren dat de kredieten volgens de beginselen van behoorlijk financieel bestuur worden gebruikt, I. overwegende dat krachtens artikel 280 van het EG-Verdrag de lidstaten ter bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen van de Gemeenschap worden geschaad, dezelfde maatregelen dienen te nemen als die welke zij treffen ter bestrijding van fraude waardoor hun eigen financiële belangen worden geschaad, J. overwegende dat de Rekenkamer in haar vorengenoemd jaarverslag 1998 en haar speciale verslagen 14-16/1998 heeft gewezen op ernstige en soms aanhoudende tekortkomingen van de beheer- en controlesystemen van de Commissie en de lidstaten, K. overwegende dat het aantal gevallen van onregelmatigheden en fraude dat de lidstaten overeenkomstig verordening (EG) 1681/94 (8) aan de Commissie melden, ten opzichte van voorgaande jaren stijgende is, L. overwegende dat een gezonde en doelmatige uitvoering van de Structuurfondsen, gewaarborgd door toereikende systemen voor evaluatie en toezicht, van fundamenteel belang is voor de geloofwaardigheid en de doeltreffendheid van de communautaire instellingen, M. overwegende dat voortdurende inspanningen in alle stadia van de opstelling en afwikkeling van de programma's noodzakelijk zijn om, met name door meer betrokkenheid van de plaatselijke overheden bij de activiteiten van de Structuurfondsen, het partnerschap tot stand te brengen, N. overwegende dat tijdens de programmeringsperiode van de structuurmaatregelen 1994-1999 de in de overheidsprogramma's voor plaatselijke ontwikkeling bestemde steun 10% van het totale bedrag van de structuurfondsen vertegenwoordigde en dat de communautaire initiatieven en de innovatieve acties niet meer dan 15% vertegenwoordigden, Uitvoering 1. neemt kennis van de weer volledige besteding van de middelen van de Structuurfondsen in het jaar 1998; stelt vast dat het in 1997 aangevangen inhaalproces heeft geleid tot een grotere besteding van de middelen die voor de programmaperiode 1994-1999 waren gereserveerd; stelt echter vast dat, los van deze algemene constatering, nog steeds aanzienlijke verschillen bestaan op het vlak van de uitvoering van de verschillende doelstellingen in de lidstaten en de regio's; 2. is voldaan over het uitvoeringspercentage van de Structuurfondsen in 1998, maar constateert dat nog aanzienlijke inspanningen zijn vereist, vooral ten aanzien van de communautaire initiatieven, teneinde alle kredieten voor het einde van de programmaperiode te besteden; 3. stelt vast dat de volledige besteding van de Structuurfondsen in 1998 uitsluitend mogelijk is geweest dankzij een mechanisme voor de compensatie van achterblijvende c.q. te ver vooruitlopende uitvoering, zoals de overheveling van omvangrijke middelen van doelstelling 2 naar doelstelling 1; onderstreept dat dergelijke mechanismen de uitvoering van de begroting complex en weinig transparant maken; is echter van mening dat het bestedingspercentage van de jaarlijkse kredieten niet het beste criterium is voor het beoordelen van de kwaliteit en de doeltreffendheid van het financiële beheer; 4. merkt op dat de in 1998 beschikbare vastleggingskredieten alweer niet genoeg waren om aan alle financieringsaanvragen te voldoen; verzoekt de Commissie en de lidstaten de huidige programmering te bespoedigen, zodat over de programmaperiode 2000-2006 een evenwichtige uitbetaling van de kredieten kan worden gewaarborgd; verzoekt de Commissie tevens hiermee rekening te houden bij de voorbereiding van de begroting van de Unie; 5. merkt op dat in het voorlaatste jaar van de vorige programmering de coördinatie en strategische convergentie tussen de doelstellingen nog tekortkomingen vertoonden en verzoekt derhalve de Commissie bij de uitvoering van de nieuwe programma's en plannen dit te verhelpen; 6. stelt vast dat na het besluit van de Commissie van 16 december 1998 (tot herverdeling van de beschikbare kredieten) de uitvoering van de communautaire initiatieven en de innovatieve acties, en van de technische bijstand in het kader van de diverse fondsen in 1998 aanzienlijk is verbeterd; 7. dringt erop aan dat de Commissie en de lidstaten de noodzakelijke maatregelen treffen om de trage gang van zaken bij de besteding van de kredieten in de beginfase van de toepassing van de structuurfondsen te vermijden en daardoor in de periode 2000-2006 een meer gelijkmatige uitvoering van het programma in de achtereenvolgende jaren te waarborgen; 8. wenst, gezien de aanzienlijke verschillen tussen de initiële kredieten van de begroting en de uitvoering van de begroting op het vlak van de structuurmaatregelen, zodanige nieuwe regelingen voor de komende programmaperiode dat een transparante uitvoering van de begroting is gegarandeerd en geen liquiditeitsmoeilijkheden ontstaan; 9. betreurt dat het verslag geen gewag maakt van de gemiddelde tijd die de Commissie nodig heeft voor de behandeling van de aanvragen tot middelen; acht het onaanvaardbaar dat in sommige gevallen en meer bepaald in de sector van de communautaire initiatieven het onderzoek van deze aanvragen meer dan een jaar in beslag heeft genomen; 10. stelt eens te meer vast dat het totale aantal door de Commissie beheerde programma's (in 1998 ruim 1500, inclusief de nog niet afgesloten programma's van vóór 1994) te hoog is om een correcte uitvoering en een doeltreffende controle te waarborgen; vindt het derhalve een positieve ontwikkeling dat de beginselen die in Agenda 2000 zijn vastgesteld en ook zijn overgenomen in de nieuwe algemene verordening betreffende de Structuurfondsen voorzien in een vermindering van het aantal prioritaire doelstellingen en communautaire initiatieven, alsook van de desbetreffende programma's en uitvoeringsdocumenten; Coördinatie met andere communautaire beleidsterreinen 11. onderstreept dat krachtens artikel 7 van de basisverordening betreffende de Structuurfondsen de gecofinancierde maatregelen dienen te stroken met de bepalingen van de Verdragen, het afgeleide recht en het communautaire beleid; stelt met bezorgdheid vast dat in 1998 vele acties zijn gefinancierd onder omstandigheden die met name niet conform waren met de voorschriften en procedures op het vlak van de milieubescherming, beheer van de overheidssteun of de toekenning van overheidsopdrachten; 12. betreurt dat vrouwen, oudere werknemers en met uitsluiting bedreigde bevolkingslagen tot nu toe in het kader van het Europees Sociaal Fonds grotendeels zijn verwaarloosd en verzoekt derhalve de Commissie in het kader van de momenteel lopende onderhandelingen over de programmering aandacht te besteden aan het thematische evenwicht bij de steunmaatregelen; 13. merkt tevens op dat in 1998 slechts een gering verband bestond tussen de richtsnoeren van de Structuurfondsen en de werkgelegenheidsrichtsnoeren en hiertussen en de in dit jaar uitgevoerde nationale ontwikkelingsprogramma's; acht het derhalve absoluut noodzakelijk dat er in het kader van de nieuwe programmering een zichtbaar en doeltreffend verband bestaat tussen de maatregelen van het ESF alsmede van de andere structuurfondsen en de nationale ontwikkelingsprogramma's; is van mening dat doeltreffende op resultaten aan het einde van de programmeringsperioden gerichte strategieën van essentieel belang zijn voor een goed beheer van de fondsen en verzoekt derhalve de Commissie te waarborgen dat een dergelijk vereiste wordt geïntegreerd in toekomstige richtsnoeren voor de betaling van de middelen; 14. verzoekt de Commissie, gezien het belang van de territoriale werkgelegenheidspacten, te zorgen voor informatie aan het Europees Parlement zowel over de stand en evaluatie van genoemde pacten, met name ten behoeve van de werkgelegenheid, als over de besteding van de kredieten door het grote aantal betrokkenen, en kwantitatieve en kwalitatieve aanwijzigingen over de bereikte resultaten te geven; 15. verwelkomt de verklaring van de Commissie van 16 maart 2000 over de uitvoering van de structuurmaatregelen en de verwezenlijking van het biodiversiteitsnet Natura 2000; 16. dringt bij de Commissie en de lidstaten aan op een betere coördinatie tussen het beleid betreffende de Structuurfondsen en het Cohesiefonds, en tussen de andere instrumenten voor regionale ontwikkeling in de gebieden met een lager inkomen per hoofd en het beleid betreffende werkgelegenheid, vervoer, maatschappelijke vorming, gelijke kansen, bescherming van de diversiteit en het milieu, alsook de kenniseconomie; verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat waar mogelijk de acties in stedelijke gebieden en die op het platteland beter geïntegreerd worden, inzonderheid in de gebieden met een lager inkomen per hoofd; 17. neemt kennis van de wens van de Commissie om de coördinatie tussen enerzijds de Structuurfondsen en anderzijds met name de TEN's en de EROP's te verbeteren; is in dat opzicht van mening dat het eerste streefdoel van deze verbeterde coördinatie de vermindering van de structurele verschillen tussen het centrum van de Unie en de perifere en ultraperifere regio's moet zijn; 18. spreekt de wens uit dat, om de groei te schragen, de doeltreffendheid van de structuurmaatregelen en hun impact in termen van nieuwe werkgelegenheid worden verbeterd, inzonderheid in de regio's die het ergste door de werkloosheid worden getroffen; Coördinatie met andere financieringsinstrumenten 19. merkt op dat niet de gewenste voortgang is geboekt op het punt van de coördinatie met het Cohesiefonds en met de programma's ter financiering van de trans-Europese netwerken in het kader van grotere projecten; verzoekt in dit verband de Commissie en de nationale en regionale bestuursorganen van de lidstaten die zijn belast met de tenuitvoerlegging van de projecten van de Europese Unie en de controle op het reguliere gebruik van de middelen die door Europa en de lidstaten worden geconfinancierd, de vereiste coördinatie van de verschillende EU-projecten op regionaal en plaatselijk niveau te waarborgen; Additionaliteit 20. verzoekt de Commissie, gezien de voortdurend terugkerende problemen met de controle op de naleving van de additionaliteit, instrumenten te vinden om deze beter in het oog te houden en in de jaarlijkse verslagen uitgebreider te evalueren; dringt er bij de lidstaten op aan dat zij het additionaliteitsbeginsel strikter naleven en samenwerken met de Commissie om meer transparantie bij de toepassing van dit fundamentele beginsel te verzekeren; 21. verzoekt bovendien de Commissie het Parlement zo spoedig mogelijk in kennis te stellen van de resultaten van het onderzoek naar de naleving van het additionaliteitsbeginsel en naar de programma's die de lidstaten voor de periode 2000-2006 hebben ingediend; verlangt van de Commissie eveneens de lijst van sancties die zij wil nemen wanneer de wettelijke verplichtingen niet worden nagekomen; Partnerschap 22. is van mening dat het beginsel van partnerschap met plaatselijke en regionale overheden en met de sociale en milieupartners ertoe bijdraagt dat het structuurbeleid op een brede maatschappelijke consensus kan berusten; 23. acht het evenwel onontbeerlijk dat, naast de decentralisatie van het beheer, de verantwoordelijkheden en de rol van de verschillende partners in de verschillende fasen van de ontwikkeling van de programma's worden verduidelijkt en goed onderscheid wordt gemaakt tussen functies en verantwoordelijkheden van de Commissie en van de lidstaten om enerzijds te voorkomen dat de administratie door de vele nieuwe vormen en structuren van het partnerschap ingewikkelder wordt en anderzijds de beheerscontrole door de Commissie en de parlementaire controle door het Europees Parlement worden belemmerd; 24. is voorts van mening dat objectief moet worden beoordeeld in hoevere de niet-institutionele partijen van het partnerschap representatief zijn, om de plaatselijke maatregelen van de Structuurfondsen doeltreffender te maken; Evaluatie en controle 25. moet helaas vaststellen dat vele evaluaties te laat worden ingediend en geen betrouwbare gegevens bevatten over de uitvoering van de structuurmaatregelen op communautair, nationaal en regionaal niveau; betreurt bovendien dat de resultaten van de tussentijdse evaluaties vaak niet vergelijkbaar, niet kwantificeerbaar en niet nuttig zijn omdat zij berusten op inadequate en gebrekkige indicatoren; 26. onderstreept de behoefte aan een betere methode, objectieve criteria, betrouwbare gegevens over het toezicht en het verzamelen van de gegevens met als doel de methodes voor de beoordeling van de resultaten van de programma's te verbeteren; 27. stelt vast dat de lidstaten en de Commissie vergeleken met het voorgaande jaar voor de programma's van EFRO, ESF en EOGFL-Oriëntatie minder controle-opdrachten ter plaatse in de zin van artikel 23 van verordening (EEG) 4253/88 hebben uitgevoerd; wijst erop dat deze controles weliswaar ontoereikend waren maar niettemin o.m. de volgende misstanden aan het licht hebben gebracht: de niet-naleving van de wettelijke bepalingen inzake de openbaarheid van de maatregelen, de ontoereikendheid - of zelfs het volstrekt ontbreken - van regelingen voor de controles op de medegefinancierde maatregelen, het gebrek aan transparante criteria voor het selecteren van de programma's, de niet-naleving van de communautaire voorschriften inzake openbare aanbestedingen, het medefinancieren van niet toegestane uitgaven, enz.; 28. is derhalve van mening dat, ondanks de initiatieven die de Commissie in 1997 heeft ontplooid, de controlerende activiteiten van de Commissie in 1998 helemaal onvoldoende zijn om een correcte toepassing van de verordeningen betreffende de Structuurfondsen in de lidstaten te garanderen en om de geloofwaardigheid van de Europese Unie op het vlak van het beleid inzake economische en sociale samenhang en van de financiële controle op de Europese begrotingsmiddelen in het bijzonder niet te ondermijnen; 29. verzoekt de Commissie derhalve de controle op de uitvoering van de programma's door een aanzienlijk groter aantal bezoeken ter plaatse te versterken en te komen tot de vaststelling van objectieve criteria voor de beoordeling van de doelmatigheid en kwaliteit ervan; wenst dat het Europees Parlement als controlerende instelling op de hoogte wordt gesteld van alle voorkomende onregelmatigheden en dat de Commissie meer gedetailleerde en transparante verslagen indient over de resultaten van haar controle- en evaluatieactiviteiten; wenst dat de lidstaten over de uitvoering van de controles op het gebruik van de EU-middelen jaarlijks verslag uitbrengen; wenst bovendien dat de Commissie in haar jaarlijkse verslagen een hoofdstuk invoegt waarin zij bericht over maatregelen die zij heeft getroffen om te reageren op de kritiek van het Parlement over afgelopen jaren; 30. verzoekt de Commissie het Europees Parlement meer inlichtingen te verstrekken over de bij de financiële controles vastgestelde tekortkomingen en een lijst voor te leggen van de maatregelen om de transparantie en de controleerbaarheid bij het gebruik van de kredieten te verbeteren en aldus mogelijke onregelmatigheden met betrekking tot de middelen van de Structuurfondsen te verhinderen; Maatregelen ter bevordering van de plaatselijke ontwikkeling 31. onderstreept het strategisch belang van de plaatselijke ontwikkelings- en werkgelegenheidsinitiatieven als instrument voor de exploitatie van het eigen ontwikkelingspotentieel en van de beschikbare menselijke hulpbronnen; wijst op het belang van de maatregelen voor de plaatselijke ontwikkeling en onderstreept dat de taak van de Structuurfondsen is een hoog niveau van regionale ontwikkeling te garanderen; o o o 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de regeringen van de lidstaten.