(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0713 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 77, lid 2, onder a), b) en d), artikel 78, lid 2, onder e) en g), artikel 79, lid 2, onder c) en d) en artikel 87, lid 2, onder a) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0277/2014), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 21 oktober 2015 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 en artikel 50, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0250/2015 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 24 november 2015 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2016/... van het Europees Parlement en de Raad tot intrekking van een aantal handelingen uit het Schengenacquis (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2016/93.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0714 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 82, lid 1, onder d) en artikel 87, lid 2, onder a) en c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0279/2014), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 21 oktober 2015 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 en artikel 50, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0251/2015 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 24 november 2015 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2016/... van het Europees Parlement en de Raad tot intrekking van bepaalde handelingen van het Schengenacquis op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2016/94.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0715 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 82, lid 1, artikel 83, lid 1, artikel 87, lid 2, en artikel 88, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0280/2014), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 21 oktober 2015 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 en artikel 50, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0252/2015 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 24 november 2015 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2016/... van het Europees Parlement en de Raad tot intrekking van bepaalde handelingen op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2016/95.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (07134/2015), – gezien de briefwisseling ter verkrijging van het lidmaatschap van de Uitgebreide Commissie van het Verdrag voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn, – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 43, lid 2, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0323/2015), – gezien artikel 99, lid 1, eerste en derde alinea, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie visserij ( A8-0318/2015 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de Overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en aan de Commissie voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn. (Gewone wetgevingsprocedure: herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0360 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 53, lid 1 en 62 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0180/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Commissie economische en monetaire zaken van 13 december 2012 (1) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (2) , – gezien de brief d.d. 9 november 2012 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie economische en monetaire zaken overeenkomstig artikel 104, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 22 juli 2015 om het standpunt van het Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 104 en 59 en artikel 61, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie juridische zaken ( A7-0085/2014 ), – gezien de op zijn plenaire vergadering van 26 februari 2014 aangenomen amendementen (3) , – gezien het besluit van de Conferentie van voorzitters van 18 september 2014 inzake onafgedane zaken van de zevende zittingsperiode, – gezien het aanvullend verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0315/2015 ), A. overwegende dat het voorstel van de Commissie volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere handelingen met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een loutere codificatie van de bestaande teksten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 24 november 2015 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2016/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende verzekeringsdistributie (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2016/97.) Het Europees Parlement, – gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, aangenomen op 20 november 1989 in New York, – gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap, aangenomen op 13 december 2006 in New York, – gezien artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien artikel 24 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien het herziene Europees Sociaal Handvest, – gezien de richtlijn voor gelijke behandeling ongeacht ras of etnische afstamming (Richtlijn 2000/43/EG) en de kaderrichtlijn voor gelijke behandeling in arbeid (Richtlijn 2000/78/EG), – gezien de aanbeveling van de Commissie van 20 februari 2013 getiteld "Investeren in kinderen: de vicieuze cirkel van achterstand doorbreken" (2013/112/EU), – gezien het verslag van de Commissie getiteld "Werkgelegenheid en sociale ontwikkelingen in Europa 2012", – gezien de mededeling van de Commissie van 15 februari 2011 getiteld "Een EU-agenda voor de rechten van het kind" ( COM(2011)0060 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2010 getiteld "Het Europees platform tegen armoede en sociale uitsluiting: een Europees kader voor sociale en territoriale samenhang" ( COM(2010)0758 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 4 juli 2006 getiteld "Naar een EU-strategie voor de rechten van het kind" ( COM(2006)0367 ), – gezien het verslag van Eurofound "Het derde Europese onderzoek inzake levenskwaliteit – Levenskwaliteit in Europa: het effect van de crisis", – gezien het verslag van Eurofound (2013) "Het derde Europese onderzoek inzake levenskwaliteit – Levenskwaliteit in Europa: sociale ongelijkheid", – gezien zijn resolutie van 27 november 2014 over het 25‑jarig bestaan van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind (1) , – gezien zijn resolutie van 4 juli 2013 over het effect van de crisis op de toegang tot zorg voor kwetsbare groepen (2) , – gezien zijn resolutie van 12 juni 2013 over de mededeling van de Commissie "Naar sociale investering voor groei en cohesie – inclusief de uitvoering van het Europees Sociaal Fonds 2014‑2020" (3) , – gezien zijn resolutie van 15 november 2011 over het Europees platform tegen armoede en sociale uitsluiting (4) , – gezien zijn resolutie van 8 maart 2011 over armoede bij vrouwen in de Europese Unie (5) , – gezien zijn resolutie van 8 maart 2011 over vermindering van de ongelijkheid op gezondheidsgebied in de EU (6) , – gezien zijn resolutie van 20 oktober 2010 over de rol van het minimuminkomen bij de bestrijding van armoede en de bevordering van een inclusieve samenleving in Europa (7) , – gezien zijn resolutie van 9 oktober 2008 over de bevordering van sociale integratie en bestrijding van armoede, met inbegrip van armoede onder kinderen, in de EU (8) , – gezien zijn resolutie van 16 januari 2008: "Naar een EU-strategie voor de rechten van het kind" (9) , – gezien het verslag van Save the Children (2014) "Armoede en sociale uitsluiting onder kinderen in Europa", – gezien het verslag van het onderzoeksbureau van UNICEF (2014) "Children of the Recession: The impact of the economic crisis on child well-being in rich countries", – gezien het verslag van het EAPN en Eurochild (2013) "Towards children's well-being in Europe – explainer on child poverty in the EU", – gezien het beoordelingsrapport van Eurochild (2014) 'The 2014 National Reform Programmes (NRP) and National Social Reports (NSR) from a child poverty and well-being assessment', – gezien het verslag van de elfde Eurochild-conferentie, die van 26 tot 28 november 2014 plaatsvond in Boekarest, – gezien het verslag van het onderzoekscentrum Innocenti van UNICEF (2012) "Measuring child poverty: New league tables of child poverty in the world’s rich countries", – gezien het wetenschappelijk eindverslag van Drivers: "Social Inequalities in early childhood health and development: a European-wide systematic review", Londen, september 2014, – gezien de communautaire statistiek van inkomens en levensomstandigheden (EU-SILC) 2013, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 30 september 2009 "Werk en armoede: naar een noodzakelijke globale aanpak", – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 juli 2010 over "Kinderwelzijn en armoede onder kinderen", – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 december 2013 over "Het Europees minimuminkomen en armoede-indicatoren", – gezien het samenvattend verslag 'Investeren in kinderen: de vicieuze cirkel van achterstand doorbreken – een onderzoek naar nationaal beleid' van het netwerk van onafhankelijke deskundigen inzake maatschappelijke integratie (10) , – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8‑0310/2015 ), A. overwegende dat de bestrijding van kinderarmoede op het hoogste politieke niveau van de EU meer politieke zichtbaarheid moet krijgen als de EU de doelstellingen van de Europa 2020-strategie wil verwezenlijken om het aantal arme mensen voor 2020 met ten minste twintig miljoen te verminderen; B. overwegende dat overeenkomstig het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind (UNCRC) het recht van elk kind op onderwijs, gezondheidszorg, huisvesting, bescherming, inspraak in de beslissingen die hem/haar aanbelangen, rust en vrije tijd, een evenwichtig dieet en goede zorgen in familiekring gegarandeerd moet zijn; C. overwegende dat de meeste lidstaten tot dusver weinig aandacht hebben besteed aan het aanwenden van middelen uit de EU-structuurfondsen voor de bestrijding van de alarmerend hoge en nog steeds toenemende armoede onder kinderen in Europa en de bevordering van hun sociale integratie en algemene welzijn; D. overwegende dat de toename van de sociale ongelijkheid kinderarmoede in de hand werkt en kinderen in 19 lidstaten van de EU het grootste risico lopen om in de armoede te belanden; E. overwegende dat kinderarmoede volgens Eurostat voornamelijk wordt beïnvloed door het welvaartherverdelingsbeleid, de doeltreffendheid van de interventie van de overheid door middel van inkomensondersteuning en ondersteunende diensten, het arbeidsmarktbeleid (11) en de arbeidsmarktsituatie van de ouders, die verband houdt met hun opleidingsniveau en de samenstelling van het huishouden waarin de kinderen leven; overwegende dat toenemende werkgelegenheid een doeltreffend middel voor armoedebestrijding is; F. overwegende dat een vijfde van de totale bevolking van de EU is jonger dan 18; overwegende dat, ondanks de gedane toezeggingen, meer dan een op de vier kinderen in de EU momenteel risico loopt op armoede of sociale uitsluiting; G. overwegende dat het Parlement herhaaldelijk heeft opgeroepen tot de uitvoering van het pakket sociale-investeringsmaatregelen en de aanbeveling van de Commissie 'Investeren in kinderen: de vicieuze cirkel van achterstand doorbreken' onderschrijft, waarin een alomvattend beleidskader wordt voorgesteld voor de bestrijding van kinderarmoede en de bevordering van het welzijn van kinderen op basis van de drie pijlers, namelijk toegang tot adequate middelen in het kader van het Europees Sociaal Fonds, toegang tot kwalitatief hoogwaardige en inclusieve diensten, en deelname van kinderen aan de samenleving en de besluitvorming, en waarbij kinderen gezien worden als rechthebbenden; betreurt het echter dat de EU nog geen samenhangende stappen heeft genomen om hier in het Europees Semester uitvoering aan te geven; H. overwegende dat, hoewel het risico op armoede of sociale uitsluiting 56,7 % hoger ligt bij kinderen van ouders met een zeer lage arbeidsintensiteit, we vandaag ook zien dat kinderen in gezinnen met een hoge arbeidsintensiteit een risico op armoede lopen (in Roemenië, Litouwen, Portugal, Spanje, Griekenland, Letland, Slowakije, Polen en Luxemburg); I. overwegende dat kinderarmoede voortkomt uit armoede van gezinnen, overwegende dat gezinnen met lage inkomens en grote gezinnen een groter risico op armoede lopen, en overwegende dat inkomensherverdeling een bepalende invloed heeft op de verkorting van de cycli van sociale ongelijkheid, en overwegende dat verslechterend loonbeleid en afbrokkelende socialezekerheidsstelsels het risico op armoede en sociale uitsluiting verhogen, wat bijdraagt tot toenemende kinderarmoede, zoals gezien wordt in de lidstaten met de laagste kinderarmoedecijfers die ook de lidstaten zijn met de laagste niveaus van algemene armoede en ongelijkheid; J. overwegende dat het aantal kinderen dat risico liep op armoede of sociale uitsluiting in Europa (EU27+Noorwegen, IJsland en Zwitserland) tussen 2008 en 2012 steeg met bijna een miljoen, en dat dat aantal enkel tussen 2011 en 2012 al met een half miljoen toenam (12) ; overwegende dat volgens gegevens van Eurostat in 2013 26,5 miljoen kinderen in de EU28 het risico liepen in de armoede te belanden of sociaal uitgesloten te worden; overwegende dat het risico op armoede of sociale uitsluiting in de EU27 tussen 2008 en 2012 is gestegen van 26,5 % naar 28 %; overwegende dat in 2013, in de lidstaten van de EU28, 28 % van de totale bevolking jonger dan 18 jaar het risico liep op armoede of sociale uitsluiting en dat in de overgrote meerderheid van de landen het risico op armoede of sociale uitsluiting groter is voor kinderen dan voor volwassenen; K. overwegende dat vrouwen meer risico op armoede lopen dan mannen en dat de bestrijding van armoede onder vrouwen niet alleen op zichzelf van belang is, maar ook van cruciaal belang is bij de inspanningen om armoede onder kinderen te bestrijden; L. overwegende dat er binnen de EU groeiende ongelijkheid is tussen de lidstaten; overwegende dat het alarmerend is dat het percentage kinderen dat lijdt aan ondervoeding stijgt, wat ertoe heeft geleid dat ziekten die waren verdwenen in de EU (bijv. rachitis) weer de kop opsteken; overwegende dat het, volgens UNICEF (13) , symptomatisch is dat het percentage kinderen die twee dagen achter elkaar geen vlees, kip of vis kunnen eten in landen als Estland, Griekenland of Italië sinds 2008 op drastische wijze verdubbeld is; M. overwegende dat het VN-Comité inzake de rechten van het kind in zijn slotopmerkingen over de meest recente periodieke verslagen van sommige landen zijn bezorgdheid heeft geuit over de stijging van het armoedepercentage en/of het armoederisicopercentage onder kinderen ten gevolge van de economische crisis, waardoor het genot van veel van de rechten van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind (UNCRC) wordt aangetast, te weten het recht op gezondheid, onderwijs en sociale bescherming, en ertoe heeft aangespoord te waarborgen dat de begrotingslijnen voor kinderen worden beschermd, en overwegende dat de financiële en economische crisis heeft geleid tot een verslechtering van de levens- en arbeidsomstandigheden en tot het ontstaan van een nieuwe groep, ook wel 'nieuwe armlastigen' genoemd; N. overwegende dat een gunstig ondernemingsklimaat de groei van de werkgelegenheid in de lidstaten stimuleert en meer arbeidskansen creëert voor ouders die vervolgens welkome rolmodellen kunnen zijn, in het bijzonder binnen gemeenschappen die de negatieve gevolgen ondervinden van uitsluiting en armoede die van de ene op de andere generatie wordt doorgegeven; O. overwegende dat eenoudergezinnen, met name eenoudergezinnen met alleenstaande moeders, meer risico hebben om in de armoede te belanden of sociaal uitgesloten te worden (49,8 % tegenover 25,2 %), hoewel er volgens de EU-SILC (14) grote verschillen tussen landen bestaan, hetgeen te wijten is aan de vervrouwelijking van de armoede, de onevenredig grote hoeveelheid tijd die vrouwen aan onbetaald werk besteden, onderbrekingen in de loopbaan van vrouwen om voor kinderen of andere familieleden te zorgen en loondiscriminatie tussen mannen en vrouwen; P. overwegende dat kinderarmoede door een verbetering van de positie op de arbeidsmarkt van met name vrouwen en door verbetering van de kinderopvangmogelijkheden kan worden verminderd; Q. overwegende dat kinderen, hun ouders, pleegouders en verzorgers moeten worden beschermd tegen discriminatie op welke grond dan ook, zoals geslacht, ras, kleur, taal, godsdienst of geloof, politieke of andere mening, nationale, etnische of maatschappelijke afkomst, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, handicap, leeftijd of andere status, en overwegende dat er in de laatste verslagen van de Europese Federatie van Nationale organisaties werkend met daklozen op wordt gewezen dat kinderen van kwetsbare groepen een groter risico lopen om te worden gemarginaliseerd, een groter risico lopen op armoede en sociale uitsluiting, wat blijkt uit het feit dat het aantal vrouwen, jongeren en gezinnen met kinderen (met name migrantenkinderen) dat gebruikmaakt van opvangtehuizen voor daklozen, toeneemt; overwegende dat grote gezinnen met een enkel inkomen een groter risico op armoede en sociale uitsluiting lopen, hetgeen te wijten is aan verslechterend nationaal loonbeleid en afbrokkelende socialezekerheidsstelsels ten gevolge van de financiële en economische crisis; R. overwegende dat de effecten van armoede en sociale uitsluiting op kinderen hun hele leven lang voelbaar kunnen zijn en intergenerationele werkloosheid en armoede tot gevolg kunnen hebben; overwegende dat de onderwijskloof tussen kinderen uit verschillende sociaaleconomische klassen is toegenomen (in elf landen bereiken het aanbod van voorschools onderwijs en de opvangmogelijkheden voor kinderen minder dan 15 % van de 0‑ tot 3‑jarigen); S. overwegende dat voorschools onderwijs en kinderopvang een doorslaggevende invloed hebben op de cognitieve ontwikkeling van kinderen omdat zij in die periode fundamentele vaardigheden ontwikkelen en overwegende dat de toegang tot kwalitatief hoogwaardig onderwijs de basis legt om later te slagen in het leven op het gebied van onderwijs, welzijn, inzetbaarheid en sociale integratie, en een belangrijke invloed heeft op de eigenwaarde van het kind, met name voor kinderen uit kansarme milieus; overwegende dat de verschillen op het gebied van onderwijs tussen kinderen uit verschillende sociaal-economische klassen zijn toegenomen; overwegende dat werkende ouders die geen toegang hebben tot een crèche, zich vaak genoodzaakt zien hun kinderen over te laten aan de zorgen van een ander kind of een beroep te doen op betaalde, informele en niet-gecertificeerde kinderopvang, waardoor de veiligheid en het welzijn van de kinderen in het gedrang komen; overwegende dat voorschools onderwijs een grote rol kan spelen bij de compensatie van de lage sociaal-economische status van kinderen die het risico lopen om in armoede terecht te komen, en een factor is die terugkeer van de ouders op de arbeidsmarkt vergemakkelijkt (15) ; overwegende dat inclusief onderwijs de verscheidenheid van behoeften onder leerlingen in aanmerking neemt en hierop reageert door te zorgen voor een zo groot mogelijke deelname aan het leerproces, de cultuur en de waarden van de gemeenschap, en zo een krachtig instrument vormt voor de bestrijding van kinderarmoede en sociale uitsluiting; T. overwegende dat de lokale en regionale overheden een vooraanstaande rol spelen in de aanpak van kinderarmoede en ‑uitbuiting, en derhalve een grote verantwoordelijkheid hebben wat betreft preventie van marginalisatie en sociale uitsluiting en overwegende dat zij, waar nodig, van de nationale overheden voldoende middelen moeten krijgen om deze doelstellingen te verwezenlijken; U. overwegende dat de uitgaven aan onderwijs, in het bijzonder aan schoolmateriaal en vervoer, in de meeste landen grotendeels worden gedragen door de gezinnen; overwegende dat deze uitgaven in belangrijke mate bijdragen aan vroegtijdig schoolverlaten; overwegende dat er financiële, administratieve en andere praktische belemmeringen blijven bestaan voor onderwijs aan kinderen uit gemarginaliseerde groepen; V. overwegende dat de sociaal-economische omgeving waarin kinderen wonen van invloed is op de kwaliteit van de tijd die zij op school doorbrengen en op de kwaliteit van de tijd tijdens schoolvakanties, en bovendien overwegende dat een geringe mate van stimulatie in de vrije tijd het ongewenste effect sorteert van een toenemende ongelijkheid tussen kinderen, vooral op het gebied van onderwijs; W. overwegende dat in 2012 het EU-gemiddelde van de schooluitvalcijfers 13 % bedroeg en dat dit cijfer in sommige landen zelfs hoger ligt dan 20 % (Portugal, Spanje, Malta) (16) ; X. overwegende dat, zelfs in landen waar het recht op gezondheid en gezondheidszorg is vastgelegd in de wet, veel kinderen geen toegang hebben tot adequate gezondheidszorg, en sommige kinderen buitengewoon beperkte toegang hebben tot diensten die verder gaan dan spoedeisende zorg, zoals die van de huisarts of de tandarts, hoofdzakelijk omdat er een gebrek is aan beschikbare openbare diensten; overwegende dat kinderen die in armoede worden geboren, een groter risico lopen op chronische aandoeningen en gezondheidsproblemen, hetgeen leidt tot overerving van ongelijkheden; Y. overwegende dat de financiële problemen van gezinnen bijdragen tot een toename van mentale gezondheidsproblemen bij ouders en van het aantal gezinsbreuken, wat ontegenzeglijk gevolgen heeft voor het psycho-sociale welzijn van kinderen; Z. overwegende dat de omgeving waarin een kind leeft, ook voor de geboorte, een bepalende invloed heeft op de ontwikkeling van het cognitief vermogen, van communicatie en taal en van sociale en emotionele vaardigheden, die op hun beurt de gezondheid, het welzijn, de deelname aan het gemeenschapsleven en het leervermogen beïnvloeden (17) ; AA. overwegende dat alle kinderen het recht hebben om beschermd te worden tegen misbruik, geweld en mishandeling door verwaarlozing en overwegende dat onderzoek uitwijst dat financiële druk binnen het gezin, bezuinigingen op overheidsdiensten en een toename van de armoede kunnen leiden tot meer geweld tegen kinderen; AB. overwegende dat kinderarmoede een multidimensionaal verschijnsel is dat om een multidimensionaal antwoord vraagt; overwegende dat werkgelegenheid een belangrijke factor is, maar voor het gezin van de betrokken kinderen niet altijd een weg uit armoede garandeert; AC. overwegende dat kinderarmoede een hoge kostprijs voor de maatschappij heeft, vooral door de toenemende uitgaven voor sociale bijstand; AD. overwegende dat gezinnen die het risico lopen op armoede vaker in ongezonde, onveilige gebieden wonen en dat 17 % van de kinderen in de EU28 nog steeds in zulke omstandigheden leeft, met vijftien landen boven het gemiddelde; overwegende dat door het stijgende aantal uitzettingen doordat mensen hun woning niet meer kunnen betalen, verschillende kinderen in steeds onstabielere huisvesting zijn terechtgekomen, hetgeen weer negatieve gevolgen heeft voor de ontwikkeling en de kansen in het leven van het kind; AE. overwegende dat volgens de communautaire statistiek van inkomens en levensomstandigheden (EU-SILC) 2012 van Eurostat energiearmoede een realiteit is in alle EU-lidstaten; overwegende dat een van de gevolgen van stijgende energieprijzen is dat veel kinderen in onverwarmde huizen wonen, en overwegende dat hierdoor het aantal ademhalingsaandoeningen en hart- en vaatziekten toeneemt; AF. overwegende dat gezinnen met kinderen met gezondheidsproblemen, en ook ouders met gezondheidsproblemen, vaker geconfronteerd worden met het risico van armoede en gezinsbreuk en sneller moeilijkheden ondervinden bij het vinden van een plaats op de arbeidsmarkt; AG. overwegende dat de agenda met doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling voor de periode na 2015 en het universele karakter ervan een gelegenheid bieden om de investeringen in kinderen en hun rechten op te voeren; AH. overwegende dat migrantenkinderen oververtegenwoordigd zijn in de groep die risico op armoede loopt, dat deze kinderen nog meer worden gediscrimineerd als gevolg van de taalbarrière en overwegende dat deze situatie nog slechter is voor migrantenkinderen die illegaal in het land verblijven; overwegende dat er, door de toename van de migrantenstromen, momenteel nog meer kinderen van immigranten worden ondergebracht bij familieleden of derden in hun geboorteland, en overwegende dat dit negatieve gevolgen heeft voor de ontwikkeling van de kinderen, in het bijzonder hun affectieve ontwikkeling; AI. overwegende dat de duidelijke beleidsfocus van de laatste jaren op kinderarmoede in de EU en de ondersteunende politieke verklaringen van EU-staatshoofden geen aanzienlijke veranderingen in het peil van de kinderarmoede hebben teweeggebracht; AJ. overwegende dat de voedselhulpprogramma's voor behoeftige gezinnen meer financiële steun moeten krijgen, aangezien het aantal kinderen dat alleen op school te eten krijgt, toeneemt; overwegende dat deze programma's belangrijk zijn, maar niet als een langetermijnoplossing mogen worden beschouwd; AK. overwegende dat milieugerelateerde zaken zoals vervuiling, verkeer, verontreinigde grond en onveilig drinkwater, kinderen die in armoede leven vaak onevenredig hard raken; 1. beveelt aan dat de lidstaten concrete toezeggingen doen om beleid te ontwikkelen ter bestrijding van kinderarmoede dat gericht is op het corrigeren van de belangrijkste factoren die van invloed zijn op kinderarmoede en de doeltreffendheid, hoeveelheid, de bedragen, de reikwijdte van de sociale steun te verhogen, specifiek voor kinderen, maar ook voor ouders die werkloos zijn of een slecht betaalde baan hebben (bijvoorbeeld werkloosheidsuitkeringen en een toereikend minimuminkomen) en om arbeidswetgeving te bevorderen die de sociale rechten waarborgt, inclusief een toereikend wettelijk minimumloon in overeenstemming met de nationale praktijken en collectieve overeenkomsten, hetgeen gezinnen meer zekerheid biedt en precaire arbeidsovereenkomsten bestrijdt, terwijl banen met adequate sociale rechten worden bevorderd; 2. vraagt toe te zien op de doeltreffendheid van deze steun en deze te evalueren, zodat het beleid voor de bestrijding van armoede, uitsluiting en schooluitval kan worden afgestemd op de bestaande eisen aangaande sociale gelijkheid; dringt er bij de lidstaten op aan gediversifieerde processen te ontwikkelen en toe te passen voor de verzameling van gegevens die geschikt zijn voor elke interventiefase; 3. beveelt aan dat de Commissie samen met de lidstaten een stappenplan opstelt voor de toepassing van de op drie pijlers gebaseerde benadering uit de aanbeveling van de Commissie 'Investeren in kinderen: de vicieuze cirkel van achterstand doorbreken' in termen van toegang tot middelen, diensten en participatie van kinderen; is van mening dat, om betere resultaten te boeken met deze op drie pijlers gebaseerde benadering, het nuttig zou kunnen zijn precieze en specifieke indicatoren van het niveau van kinderarmoede te ontwikkelen en de gebieden die het meest door dit fenomeen worden getroffen; verzoekt de lidstaten de relevante aspecten van het pakket sociale-investeringsmaatregelen en de eerdergenoemde aanbeveling van de Commissie op doeltreffende en alomvattende wijze in hun jaarlijkse nationale hervormingsprogramma's en hun nationale sociale jaarverslagen te integreren en dringt er bij de Commissie op aan een Europa 2020-subdoelstelling vast te stellen om kinderarmoede en sociale uitsluiting in te perken, en de vermindering van kinderarmoede en sociale uitsluiting zichtbaar en duidelijk te maken in alle fasen van het 'Europees Semester'; wijst erop dat het verminderen van kinderarmoede door middel van investeringen in kinderen moet worden voorgesteld als topprioriteit voor de jaarlijkse groeianalyse 2016, als belangrijkste middel om vooruitgang te boeken wat betreft de armoededoelstelling; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat lidstaten de uitvoering van de aanbeveling van de Commissie jaarlijks monitoren en er verslag over uit brengen door middel van het stappenplan en het Europees Sociaal Fonds te gebruiken om de aanbeveling van de Commissie uit te voeren en een beoordeling te maken van de effecten op armoede van de binnen de nationale hervormingsprogramma's voorgestelde hervormingen; 4. verzoekt de lidstaten om, bij hun inspanningen om kinderarmoede te bestrijden, ook in te gaan op de positie van vrouwen die voor kinderen en familieleden met speciale behoeften of handicaps zorgen; 5. beveelt de lidstaten aan om bij het gebruik van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESIF) en het ontwikkelen van sociaal beleid meer aandacht te besteden aan de bescherming van gezinnen (vooral eenoudergezinnen) met kinderen met gezondheidsproblemen tegen armoede; 6. herhaalt het belang van een preventief overheidsbeleid waarbij wordt geïnvesteerd in een gedegen kinderwelzijnsbeleid dat ondersteuning biedt aan de ontwikkeling van weerbare individuen, die hun plaats in de maatschappij en op de arbeidsmarkt kunnen innemen, in plaats van te focussen op de gevolgen van hun sociale uitsluiting en armoede; 7. is van mening dat, zonder voorbij te willen gaan aan de noodzakelijke steun voor kinderen die te kampen hebben met armoede of sociale uitsluiting of die vroegtijdig de school hebben verlaten, het beleid voor de ondersteuning van kinderen en jongeren sterk gericht moet zijn op preventie, en langetermijnstrategieën voor de bestrijding van sociale ongelijkheid moet omvatten; 8. beveelt de lidstaten aan om universele sociale uitkeringen voor kinderen in te voeren of te verhogen, bijvoorbeeld door gratis maaltijden of maaltijden tegen gereduceerd tarief te verstrekken aan met name kansarme en arme kinderen, om ervoor te zorgen dat zij zich gezond ontwikkelen; dringt er bij de lidstaten op aan actieve werkgelegenheidsmaatregelen vast te stellen als onderdeel van een alomvattende strategie en beleid ter ondersteuning van de toegang van ouders tot hoogwaardige banen en een toereikend inkomen, en toegang tot openbare diensten van hoge kwaliteit (met name activiteiten op het gebied van kinderopvang, onderwijs, gezondheidszorg, huisvesting en vrije tijd), en ter versterking van de participatie van kinderen en hun gezinnen bij de ontwikkeling, tenuitvoerlegging en monitoring van deze beleidsmaatregelen; benadrukt dat universele oplossingen gepaard moeten gaan met gerichte maatregelen om de meest kwetsbare en gemarginaliseerde groepen kinderen en jongeren te ondersteunen; betreurt de toenemende tendens van regeringen van de lidstaten om af te stappen van universeel ondersteunend beleid en over te gaan op meer inkomensafhankelijke steun, aangezien er is aangetoond dat universeel ondersteunend beleid een betere bescherming tegen kinderarmoede biedt (18) ; 9. moedigt de lidstaten en de Commissie aan om overeenstemming te bereiken over EU-normen of om te komen tot een overeengekomen methode voor de bepaling van de kosten van het opvoeden van een kind en voor de vaststelling van adequate middelen om kinderarmoede te voorkomen en bestrijden; 10. verzoekt de Europese Commissie geen hervormingen en bezuinigingen op te leggen aan de overheden van de lidstaten en geen flexibilisering van de arbeidsverhoudingen of privatisering van overheidsdiensten te bevorderen aangezien deze maatregelen onmiskenbaar tot een verzwakking van de sociale rechten van het kind hebben geleid; 11. roept de Commissie op de aandacht te vestigen op de noodzaak om te investeren in openbaar en gratis onderwijs, en specifieke onderwijsmethoden te ontwikkelen voor de meest kwetsbare sociale groepen zoals immigranten of mensen met verschillende soorten beperkingen; is van mening dat onderwijs een essentiële en prioritaire factor is om ervoor te zorgen dat kinderen de vaardigheden verwerven die hen in staat stellen gekwalificeerde en behoorlijk betaalde arbeidsplaatsen te verkrijgen en zodoende zelfstandig een uitweg uit de armoede te vinden; 12. herinnert eraan dat voor de bestrijding van kinderarmoede een levenscyclusbenadering moet worden gevolgd, inclusief het doorbreken van de cyclus van armoede die van de ene op de andere generatie overgaat, die de verschillende behoeften van jonge kinderen, kinderen in de basisschoolleeftijd en jongeren weerspiegelt, en dat er een aanpak moet worden toegepast die gericht is op alle aspecten van het kind door gelijktijdig het aantal deprivaties dat elk kind ervaart te meten, waardoor duidelijk wordt wie de meest behoeftigen zijn, en dat niet alleen de inkomensarmoede moet worden gemeten, maar ook de multidimensionale deprivaties; 13. beveelt aan dat alle kinderen toegang hebben tot diensten van goede kwaliteit in deze cruciale periode in hun ontwikkeling; is van mening dat gezondheidszorg, onderwijs, opvoedings- en gezinsondersteuning, huisvesting en bescherming essentiële diensten zijn die meestal worden verstrekt door lokale en regionale overheden; 14. dringt er bij de lidstaten op aan werk te maken van de goedkeuring en uitvoering van en het toezicht op plannen om de multidimensionale kinderarmoede terug te dringen, door de intrinsieke rechten van het kind centraal te stellen en doelstellingen vast te stellen om armoede en sociale uitsluiting onder kinderen in te perken, waarbij de nadruk en/of prioriteit expliciet ligt bij de kinderen die het grootste risico lopen om in de armoede te belanden; herinnert eraan hoe belangrijk het is dat de EU-lidstaten ervoor zorgen dat zij ten minste terugkeren naar het niveau van voor de crisis van de reële uitgaven aan sociale bescherming, gezondheidszorg, onderwijs en sociale huisvesting ten behoeve van de meest achtergestelde kinderen; 15. verzoekt de lidstaten plannen ten uitvoer te leggen om het gevoel van sociale uitsluiting bij kinderen met een geestelijke handicap te verminderen en doeltreffendere onderwijsmodulen te ontwikkelen die hun leerproces bevorderen; 16. verzoekt de lidstaten te erkennen dat kinderarmoede en sociale uitsluiting belangrijke obstakels vormen die zij moeten opheffen willen zij de Europa 2020-doelstellingen halen inzake arbeidsparticipatie, investeringen in onderzoek, ontwikkeling, energie en duurzame ontwikkeling; 17. dringt er bij de lidstaten op aan om meer aandacht te besteden aan de totstandbrenging en het ter beschikking stellen van een geschikte buitenschoolse omgeving waarin kinderen hun tijd buiten schooluren en tijdens schoolvakanties op een zinvolle en stimulerende manier kunnen doorbrengen, en om meer aandacht te besteden aan de beschikbaarheid van basisgezondheidszorg voor kinderen in achtergestelde gebieden en in afgelegen en ontoegankelijke regio's; 18. verzoekt de lidstaten gettovorming van kinderen die te maken hebben met armoede en sociale uitsluiting te voorkomen, door de invoering van minimumnormen voor de huisvesting van kinderen, rekening houdend met de belangen van het kind, en door gezinnen garanties te bieden op geschikte huisvesting die voldoet aan hun behoeften en die hun welzijn, persoonlijke levenssfeer en levenskwaliteit verzekert en zo bijdraagt tot de totstandbrenging van sociale rechtvaardigheid en samenhang en tot de bestrijding van sociale uitsluiting en armoede; 19. dringt er bij de Commissie en het Parlement op aan om de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader als kans aan te grijpen om beter gebruik te maken van het Europees Sociaal Fonds, het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen en het programma voor werkgelegenheid en sociale innovatie en ervoor te zorgen dat kinderen de prioriteit krijgen in de programmering en uitvoering van het regionale en het cohesiebeleid, met bijzondere aandacht voor de verplichting om de grote zorginstellingen (met ingang van 2014) te ontmantelen, en om de rechtspositie van adoptie- en pleegouders te versterken, zodat kansarme weeskinderen daadwerkelijk in gezinnen of in huiselijker omstandigheden kunnen opgroeien; dringt er tevens bij de Commissie op aan om indicatoren te ontwikkelen om kinderarmoede te analyseren; 20. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan te overwegen of op voeding gebaseerde strategieën zoals afwisseling in de voedingsgewoonten en verrijking van levensmiddelen, alsook voedingseducatie, maatregelen inzake volksgezondheid en voedselveiligheid en tot slot supplementatie, voor bepaalde bevolkingsgroepen aan de orde moeten worden gesteld, teneinde de negatieve effecten van slechte voeding of ondervoeding op de gezondheid van kinderen te voorkomen; 21. beveelt de lidstaten aan om in hun nationale begrotingen zichtbare en transparante, op participatie en verantwoordingsplicht gebaseerde bepalingen op te nemen voor uitgaven die erop gericht zijn kinderarmoede te bestrijden en de verplichting om kinderen te beschermen na te komen, hetgeen ook inhoudt dat de overheid meer middelen moet uittrekken om deze doelstellingen te bereiken; verzoekt de lidstaten maximaal gebruik te maken van de structuurfondsen, met name het Europees Sociaal Fonds, om alle drie de pijlers van de aanbeveling 'Investeren in kinderen' ten uitvoer te leggen; 22. beveelt aan dat de Commissie richtsnoeren ontwikkelt ter ondersteuning van de participatie van kinderen bij het beleidsvormingsproces, door mechanismen in te voeren die de participatie van kinderen bij besluitvorming die van invloed is op hun leven bevorderen, en kinderen in staat te stellen en aan te moedigen om geïnformeerde standpunten kenbaar te maken, waarbij wordt gewaarborgd dat deze standpunten een passend gewicht krijgen en tot uiting komen in de belangrijkste besluiten die hen aangaan; 23. beveelt aan dat de Commissie en de lidstaten doelstellingen vastleggen voor de afname van armoede en sociale uitsluiting bij kinderen; 24. dringt er bij de lidstaten op aan om, indien nodig, samenwerkingsovereenkomsten te sluiten met entiteiten of instellingen die onderwijs, culturele vorming, sportopleiding, integratie en armoedebestrijding voor kinderen bevorderen, en die kinderarmoede bestrijden; beveelt echter aan dat de lidstaten de controle op en de kwaliteit, duurzaamheid en relevantie van deze steun garanderen, en de effectieve resultaten ervan; 25. roept de lidstaten ertoe op om wetgeving uit te werken die de moeder- en vaderschapsrechten beschermt en versterkt, onder andere door doeltreffende instrumenten ten uitvoer te leggen voor het combineren van werk en gezin, en de terugkeer naar de arbeidsmarkt van vrouwen na zwangerschap en zwangerschapsverlof, en de ondersteuning van eenoudergezinnen te waarborgen; benadrukt bovendien dat een aanscherping van de wetgeving inzake vaderschapsverlof een belangrijke stimulans vormt voor de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht en loondiscriminatie op de werkplek; dringt er bij de lidstaten op aan te zorgen dat ongelijke behandeling en pesten van werknemers niet door werkgevers kan worden gerechtvaardigd door te verwijzen naar zwangerschap, het opvoeden van kinderen of taken in verband met het gezin; 26. beveelt de lidstaten aan om een proactief, universeel en geïntegreerd sociaal beleid op te zetten dat armoede voorkomt en dat voorkomt dat kinderen uit hun eigen omgeving worden weggehaald; dringt er bij de lidstaten op aan om kinderen en jongeren slechts als laatste redmiddel in een instelling te plaatsen, in uitzonderlijke omstandigheden, en om gebruik te maken van de EU-structuurfondsen en het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI) om de overgang van kinderen die in instellingen verblijven naar pleeggezinnen en gemeenschapsdiensten te ondersteunen; 27. beveelt de lidstaten aan over te schakelen van institutionele zorg op stabiele pleegzorgsystemen die kinderen en jongeren beter voorbereiden op zelfstandigheid, doorleren of werken; 28. beveelt de lidstaten aan geïntegreerde systemen voor kinderbescherming te ontwikkelen en uit te voeren, teneinde kinderen tegen geweld, misbruik, uitbuiting en verwaarlozing te beschermen en wel zodanig dat alle gezagsdragers en systeemcomponenten in de verschillende sectoren samenwerken en agentschappen verantwoordelijkheden delen om een beschermende en stimulerende omgeving voor alle kinderen te vormen; 29. dringt er bij de lidstaten op aan om beleid uit te voeren dat het scheppen en in stand houden van fatsoenlijke arbeidsplaatsen stimuleert, en systemen uit te werken voor scholing, verbetering van kwalificaties, voorzieningen als telewerken en flexibele arbeidstijden, die het eenvoudiger maken voor ouders om na een onderbreking van hun beroepscarrière de arbeidsmarkt te betreden of te herintreden; 30. verzoekt de EU-instellingen, EU-agentschappen, autoriteiten van de lidstaten en andere belanghebbenden duidelijke rollen, verantwoordelijkheden, een periodieke dialoog en procedures te ontwikkelen wanneer kinderen in grensoverschrijdende situaties bescherming nodig hebben; 31. beveelt aan dat de lidstaten garanderen dat alle kinderen toegang hebben tot gratis, inclusief, kwalitatief hoogwaardig openbaar onderwijs voor alle leeftijden, inclusief onderwijs en opvang voor jonge kinderen en formeel en niet-formeel onderwijs, waarbij hun emotionele, sociale, cognitieve en lichamelijke ontwikkeling wordt bevorderd, dat zij een passende verhouding tussen het aantal opvoeders en het aantal kinderen vaststellen, teneinde ervoor te zorgen dat alle kinderen kunnen profiteren van inclusief onderwijs van hoge kwaliteit en bijgevolg het effect van de onderwijsstelsels op gelijke kansen te maximaliseren en de vicieuze cirkel van armoede te doorbreken; 32. beveelt de lidstaten aan de kwaliteit van de geboden educatieve dienstverlening te verhogen door toepassing van een individuele benadering en stimulering van samenwerking tussen onderwijzers, maatschappelijk werkers en ouders, zodat het afbreken van hun schoolcarrière door kinderen en jongeren wordt voorkomen; 33. verzoekt de lidstaten bijzondere aandacht te besteden aan het betaalbaar en toegankelijk maken van opvang en onderwijs voor jonge kinderen (OOJK), door dit als een sociale investering te beschouwen waarmee ongelijkheid en uitdagingen worden aangepakt waar met name kinderen uit achtergestelde gezinnen mee te maken hebben, en tevens ouders bewuster te maken van de voordelen van actieve deelname aan programma's voor OOJK; 34. roept de lidstaten ertoe op inclusieve scholen te bevorderen, waarbij er niet alleen voor moet worden gezorgd dat er voldoende leerkrachten voor buitengewoon onderwijs zijn, maar ook dat kinderen met bijzondere leerbehoeften in de gewone klassen worden geïntegreerd; 35. beveelt de lidstaten aan te zorgen voor algemene en gelijke toegang tot crèches en kleuterscholen voor kinderen uit alle sociale groepen; 36. dringt er bij de lidstaten op aan om te bevorderen dat alle kinderen zich op school volledig kunnen inzetten door tijdens het schooljaar gratis en basaal schoolmateriaal, voedzame schoolmaaltijden en het nodige schoolvervoer voor arme kinderen of voor kinderen die door armoede worden bedreigd ter beschikking te stellen, teneinde de huidige overheidsinvesteringen in de sector doeltreffender te maken en de intergenerationele overdracht van armoede beter te bestrijden; 37. dringt er bij de lidstaten op aan om gratis en kwaliteitsvolle universele openbare gezondheidszorg te waarborgen op het gebied van preventie, immunisatieprogramma's en eerste hulp, toegang tot diagnose, behandeling en revalidatie, logopedie en psychotherapie voor kinderen, waarbij het recht van vrouwen op seksuele en reproductieve gezondheid moet worden gewaarborgd, evenals gezondheidszorg voor baby's, hulp en thuisbezoeken voor moeders voor en na de geboorte, in het bijzonder bij vroeggeboortes, toegang tot een huisarts, verpleegkundige, tandarts, gezinsbegeleiding en specialisten in psychische gezondheid voor alle kinderen en hun gezinnen; verzoekt de lidstaten en de Commissie om deze aspecten op te nemen in nationale en EU-strategieën voor volksgezondheid; 38. beveelt de lidstaten aan om de nodige steun vrij te maken om ervoor te zorgen dat alle kinderen het recht op cultuur, sport en vrije tijd, kunnen genieten en toegang hebben tot vrije ruimte en een gezonde omgeving, waarbij bijzondere aandacht moet worden geschonken aan kinderen die in armoede leven, kinderen in afgelegen gebieden, kinderen met een handicap, migrantenkinderen, kinderen die zich binnen de EU verplaatsen, ongeacht hun nationaliteit, en achtergelaten kinderen; herinnert aan het recht om te spelen, zoals dat in het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind is vastgelegd; 39. benadrukt dat kinderen die te maken hebben met armoede en sociale uitsluiting beter beschermd moeten worden tegen huiselijk geweld; 40. verzoekt de lidstaten, en met name die lidstaten waar de sociale ongelijkheid het grootst is, om de sociale rechten en toegang tot diensten en sociale bescherming, die de staat dient te waarborgen, te versterken, door het aantal werknemers en functionarissen in de socialezekerheidsdiensten die met en voor kinderen werken te verhogen en de medische, psychologische en sociale verzorging van kinderen te versterken, met name van kinderen met geestelijke gezondheidsproblemen, overeenkomstig de strategie van vroegtijdige interventie; 41. beveelt aan dat de lidstaten mechanismen invoeren die de participatie van kinderen bij besluitvorming die van invloed is op hun leven bevorderen en hiervoor zorgen, en kinderen in staat stellen en aanmoedigen om geïnformeerde standpunten kenbaar te maken, waarbij wordt gewaarborgd dat deze standpunten een passend gewicht krijgen en tot uiting komen in de belangrijkste besluiten die hen aangaan; 42. erkent de rol van het maatschappelijk middenveld, met inbegrip van kinderrechten- en anti-armoedeorganisaties, bij het zorgen voor de samenhang van het EU-beleid, en roept op tot een intensievere civiele dialoog over het voorkomen en aanpakken van kinderarmoede in de lidstaten; 43. dringt er bij de Commissie op aan het percentage voortijdige schoolverlaters en de bestrijding van kinderarmoede als expliciete prioriteit op te nemen; 44. verzoekt de lidstaten en de Commissie actief mee te werken aan de bestrijding van kinderhandel voor alle mogelijke vormen van uitbuiting, inclusief arbeid, gedwongen huwelijken, illegale adoptie, illegale activiteiten en seksuele uitbuiting; 45. verzoekt de Commissie en de lidstaten de werking te ondersteunen van Europese en transnationale netwerken voor de bestrijding van armoede bij en uitsluiting van kinderen en jongeren; wijst erop dat er in het bijzonder steun moet worden verleend aan de integratie in deze netwerken van instellingen in de ultraperifere gebieden en de minst begunstigde regio's; 46. beschouwt het recht op kosteloos en universeel onderwijs, gezondheidszorg en socialezekerheidsstelsels als basisvoorwaarden om armoede, met name kinderarmoede, te bestrijden; verzoekt de Commissie en de lidstaten, met deze doelstelling in het achterhoofd, gezien de verzwakking van de overheidsdiensten, een kindergarantie in het leven te roepen, zodat ieder kind dat in armoede leeft toegang kan krijgen tot gratis gezondheidszorg, gratis onderwijs, gratis kinderopvang, fatsoenlijke huisvesting en voldoende voeding, als onderdeel van een geïntegreerd Europees plan om kinderarmoede te bestrijden dat de kindergarantie omvat, alsook programma's die de ouders ondersteuning en mogelijkheden bieden om uit situaties van sociale uitsluiting te komen en te integreren op de arbeidsmarkt; 47. dringt er bij de lidstaten op aan om via hun gemeenten steun te verlenen aan lokale bijstandscentra voor kinderen en hun gezinnen, vooral in die gemeenschappen en/of gebieden die het zwaarst zijn getroffen door kinderarmoede, en in die centra niet alleen juridische bijstand en/of advies, opvoedingsadvies en leerhulp aan te bieden, maar ook opleidingen en informatie over onder meer een gezonde levensstijl en veilig internetgebruik; 48. beveelt aan dat de Europese Commissie en de lidstaten statistische methodes ontwikkelen die multidimensionale indicatoren bevatten, opgesplitst naar leeftijd, geslacht en specifieke achtergestelde groepen, om de armoede, sociale uitsluiting, ongelijkheid, discriminatie en kinderwelzijn te meten (inkomen van de ouders, toegang tot kwalitatief hoogwaardige openbare diensten, deelname aan sociale en culturele activiteiten, toegang tot adequaat formeel en niet-formeel onderwijs, blootstelling aan fysieke risico's, veiligheid, stabiele gezinssituatie, mate van tevredenheid over het leven), om de op feitenmateriaal gebaseerde beleidsontwikkeling van informatie te voorzien, waarin onder meer rekening wordt gehouden met de beperkingen van relatievearmoedemetingen en met het werk van UNDP, UNICEF en de OESO en de subgroep indicatoren van het Comité voor sociale bescherming, die verder gaan dan de indicatoren die voor AROPE (personen die een armoede- of uitsluitingsrisico lopen) worden gebruikt; vraagt de Commissie en de lidstaten op een alomvattende aanpak gebaseerde antwoorden te ontwikkelen en de gegevens die zijn verzameld in het kader van initiatieven zoals de door UNICEF ontwikkelde "Multiple Overlapping Deprivation Analysis" (MODA) optimaal te benutten; wijst erop dat er verdere indicatoren moeten worden ontwikkeld om de beoordeling van de kwaliteit van diensten, resultaten en toegang tot diensten te verbeteren, bijvoorbeeld in verband met de sociaaleconomische status en achtergrond van ouders (migrant of minderheid), geslacht, handicap en geografische aspecten; 49. vraagt het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's ontwerpadviezen op te stellen inzake investeren in kinderen; 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 2 en 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien de artikelen 151, 153, 162 en 174 t/m 176 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien het Europees Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien de Europese overeenkomsten tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, meer in het bijzonder het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en de overeenkomstige jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens, het Europees Sociaal Handvest en de daarmee verband houdende aanbevelingen van het Europees Comité voor sociale rechten, en het Kaderverdrag van de Raad van Europa betreffende de bescherming van de nationale minderheden, – gezien de Verklaring van de Verenigde Naties over de rechten van inheemse volkeren, – gezien het IAO-verdrag betreffende inheemse en in stamverband levende volken in onafhankelijke landen, – gezien de EU-richtlijnen inzake non-discriminatie, artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en protocol nr. 12 bij dit verdrag, – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties van 5 januari 2011 inzake de rechten van mensen met een handicap, – gezien Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (1) (hierna "de GB-verordening"), – gezien Verordening (EU) nr. 1301/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en specifieke bepalingen met betrekking tot de doelstelling "Investeren in groei en werkgelegenheid", en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1080/2006 (2) , – gezien Verordening (EU) nr. 437/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1080/2006 betreffende het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling wat betreft de subsidiabiliteit van huisvestingsprojecten voor gemarginaliseerde gemeenschappen (3) , – gezien Verordening (EU) nr. 1304/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Sociaal Fonds en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1081/2006 van de Raad (4) , – gezien Verordening (EU) nr. 1381/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een programma "Rechten, gelijkheid en burgerschap" voor de periode 2014-2020 (5) , – gezien Verordening (EU) nr. 223/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2014 betreffende het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen (6) , – gezien gedelegeerde verordening (EU) Nr. 240/2014 van de Commissie van 7 januari 2014 betreffende de Europese gedragscode inzake partnerschap in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen (7) , – gezien zijn resolutie van 26 februari 2014 over het zevende en achtste voortgangsverslag van de Europese Commissie over het cohesiebeleid van de EU en het strategisch verslag 2013 over de uitvoering van de programma's 2007-2013 (8) , – gezien zijn resolutie van 12 december 2013 over de geboekte vooruitgang bij de uitvoering van de nationale strategieën voor integratie van de Roma (9) , – gezien zijn resolutie van 11 juni 2013 over sociale huisvesting in de Europese Unie (10) , – gezien zijn resolutie van 9 maart 2011 over de EU-strategie voor de integratie van de Roma (11) , – gezien zijn resolutie van 20 mei 2010 over de bijdrage van het cohesiebeleid aan de verwezenlijking van de Lissabon- en EU 2020-doelstellingen (12) , – gezien zijn resolutie van 11 maart 2009 over de sociale situatie van de Roma en de verbetering van hun toegang tot de arbeidsmarkt in de EU (13) , – gezien het zesde verslag van de Commissie over economische, sociale en territoriale cohesie, getiteld "Investeringen ter bevordering van banen en groei: bevordering van de economische, sociale en territoriale cohesie in de Unie" van 23 juli 2014, – gezien de fiche met thematische richtsnoeren van de Commissie van 27 februari 2014 over Roma en gemarginaliseerde gemeenschappen (thematische doelstelling 9 – sociale inclusie en armoede), – gezien de mededeling van de Commissie van 2 april 2014 getiteld "Verslag over de tenuitvoerlegging van het EU-kader voor de nationale strategieën voor integratie van de Roma" ( COM(2014)0209 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 21 mei 2012 getiteld "Nationale strategieën voor integratie van de Roma: eerste stap van de uitvoering van het EU-kader" ( COM(2012)0226 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 8 december 2010 getiteld "Strategie van de Europese Unie voor de Donau-regio" ( COM(2010)0715 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 12 december 2010 "Het Europees platform tegen armoede en sociale uitsluiting: een Europees kader voor sociale en territoriale samenhang" ( COM(2010)0758 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2010 over "Europa 2020 – Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei" ( COM(2010)2020 ), – gezien aanbeveling van de Raad van 9 december 2013 over doeltreffende maatregelen voor integratie van de Roma in de lidstaten (14) , – gezien de ontwerpnota van de Commissie van 1 juli 2015 met richtsnoeren inzake het gebruik van de Europese structuur- en investeringsfondsen voor de aanpak van onderwijs- en ruimtelijke segregatie, – gezien de vraag aan de Commissie met verzoek om schriftelijk antwoord van 24 februari 2015 over financiering voor gemarginaliseerde gemeenschappen ( E-002782/2015 ), – gezien het advies van het Comité van de Regio's over "Strategieën voor integratie van de Roma" (15) , – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A8-0314/2015 ), A. overwegende dat het cohesiebeleid gericht is op de bevordering van de economische, sociale en territoriale cohesie, de vermindering van sociale ongelijkheden, met inbegrip van de vermindering en de uitroeiing van armoede en exclusie, en dat hiertoe segregatie moet worden voorkomen en gelijke toegang en gelijke kansen moeten worden bevorderd voor alle burgers, inclusief de meest gemarginaliseerde gemeenschappen, alsmede groepen en individuen van alle leeftijden die te maken hebben met armoede en sociale uitsluiting en beperkte toegang tot onderwijs, werkgelegenheid, huisvesting en gezondheidszorg; B. overwegende dat het cohesiebeleid, zoals gedefinieerd in de Europese Akte van 1986, gericht is op het verkleinen van de verschillen tussen de afzonderlijke regio's en van de achterstand van de minst begunstigde regio's; overwegende dat het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie hier nog een ander facet aan toevoegt en verwijst naar "economische, sociale en territoriale samenhang"; C. overwegende dat de doelstelling van sociale cohesie het nodig maakt dat Europa een rol speelt bij de beleidsmaatregelen inzake de inclusie van gemarginaliseerde gemeenschappen en vereist dat de lidstaten hun bevoegdheden op dit gebied gebruiken, door ondersteunende acties ten uitvoer te leggen en door werk te verrichten in het kader van transnationale samenwerkingsprogramma's en nationale programma's; D. overwegende dat in 2010 financieringsmogelijkheden voor gemarginaliseerde gemeenschappen in het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) zijn ingevoerd; overwegende dat het wetgevingskader voor het cohesiebeleid 2014-2020 een strategische aanpak biedt; E. overwegende dat in Verordening (EU) nr. 1304/2013 is bepaald dat het ESF ten goede komt aan mensen, inclusief kansarme groepen zoals langdurig werklozen, mensen met een handicap, migranten, etnische minderheden, gemarginaliseerde gemeenschappen en mensen uit alle leeftijdsgroepen die met armoede en sociale uitsluiting worden geconfronteerd; F. overwegende dat in de programmeringsperiode 2014-2020 minstens 23,1% van de begroting voor het cohesiebeleid zal worden toegewezen aan investeringen in het kader van het ESF; overwegende dat het EFRO en het ESF een specifieke en significante rol spelen, waarbij tenminste 20% van het ESF in elke lidstaat is toegewezen aan de specifieke doelstelling van bevordering van sociale inclusie, bestrijding van armoede en alle discriminatie, zodat het cruciale instrumenten zijn voor de bevordering van een grotere inclusie van gemarginaliseerde gemeenschappen; G. overwegende dat in Verordening (EU) nr. 1303/2013 een aantal voorwaarden is vastgesteld in verband met non-discriminatie, gender en handicap waaraan moet worden voldaan (16) ; H. overwegende dat het zesde verslag van de Commissie over economische, sociale en territoriale cohesie toont dat de economische crisis de armoede en de sociale uitsluiting heeft vergroot; I. overwegende dat de economische crisis en de daaruit voortvloeiende bezuinigingen en soberheidsmaatregelen hebben geleid tot talrijke problemen, met vaak als resultaat ernstige begrotingsproblemen voor gemeenten, zodat er een gebrek aan keuzemogelijkheden is ontstaan voor de omgang met gemarginaliseerde groepen en voor het streven naar een verbetering van hun inclusie en naar de voorkoming van verdere segregatie, omdat dergelijke maatregelen in hoge mate, en soms uitsluitend, afhankelijk zijn van ESIF-financiering; J. overwegende dat de gevolgen van de economische crisis en de bezuinigingen op openbare diensten de situatie van vrouwen in gemarginaliseerde gemeenschappen hebben verslechterd; K. overwegende dat vrouwen uit gemarginaliseerde gemeenschappen te maken hebben met een ernstiger meervoudige discriminatie en er bij hen sprake is van een veel lagere arbeidsparticipatie dan bij mannen uit die gemeenschappen en bij andere vrouwen; L. overwegende dat een groot aantal publieke en particuliere spelers op diverse niveaus en in diverse sectoren, waaronder vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, betrokken is en vaak een belangrijke rol speelt bij de tenuitvoerlegging van het integratiebeleid, zodat een coherente en goed gecoördineerde aanpak nodig is; M. overwegende dat er op EU-niveau geen definitie bestaat van gemarginaliseerde gemeenschappen; overwegende dat voor een begrip van het verslag allereerst inzicht nodig is in marginalisering op basis van een analyse van bepaalde hoedanigheden en kenmerken van gemarginaliseerde groepen, waarbij rekening wordt gehouden met hun specifieke situatie en behoeften, zoals leef- en werkomstandigheden en beperkte toegang tot onderwijs, gezondheidszorg en werk, en vroegtijdig schoolverlaten, in combinatie met structurele en systemische exclusie, met als doel om te zorgen voor hun effectieve sociaaleconomische inclusie; N. overwegende dat de Commissie gemarginaliseerde gemeenschappen niet heeft gedefinieerd en het aan de lidstaten overlaat een definitie op te stellen op basis van hun nationale indicatoren; overwegende dat marginalisering echter kan worden vastgesteld door te kijken naar een reeks relevante indicatoren, zoals sociale uitsluiting, een hoog niveau van langdurige werkloosheid, een laag opleidingsniveau, (zeer) slechte huisvesting, een hoge mate van discriminatie en een overmatige blootstelling aan gezondheidsrisico's en/of een gebrek aan toegang tot gezondheidszorg, met andere woorden, die bevolkingsgroepen die het kwetsbaarst en het meest hulpbehoevend worden geacht; O. overwegende dat marginalisering een sociaal fenomeen is waarbij individuen of gemeenschappen sociaal worden uitgesloten en stelselmatig worden buitengesloten van deelname aan of toegang tot sociale en politieke processen die essentieel zijn voor hun maatschappelijke integratie; overwegende dat het begrip 'gemarginaliseerde gemeenschappen' betrekking heeft op diverse groepen en individuen, zoals minderheden, Roma, mensen met een handicap, mensen die onder de armoedegrens leven of door armoede worden bedreigd, migranten, vluchtelingen en sociaal uitgesloten groepen in de samenleving; overwegende dat racisme, patriarchaal ingestelde samenlevingen, homofobie, economische achterstand en andere discriminatoire factoren bijdragen aan het ontstaan van ongelijkheid en een zwakkere positie van vrouwen in gemarginaliseerde gemeenschappen; P. overwegende dat het gemeenschappelijke kenmerk van een gemarginaliseerde gemeenschap een plaats kan zijn, bijvoorbeeld voor gemarginaliseerde gemeenschappen in plattelandsgebieden en achtergestelde buurten; of een gezamenlijk belang, zoals vluchtelingen en asielzoekers en etnische en taalkundige minderheden; en mensen met een handicap, ouderen, daklozen en inheemse bevolkingen; overwegende dat deze verschillende typen gemarginaliseerde gemeenschappen gemeenschappelijke problemen kennen en allemaal lijden onder diverse vormen van stigmatisering en discriminatie; Q. overwegende dat in Europa vele groepen gemarginaliseerde mensen te vinden zijn; merkt op dat de Roma, een benaming die in Europa op verschillende manieren wordt gedefinieerd, de grootste etnische minderheid en een van de meest gemarginaliseerde gemeenschappen in Europa vormen; R. overwegende dat het cohesiebeleid gemarginaliseerde gemeenschappen moet benaderen overeenkomstig hun diversiteit, rekening houdend met specifieke behoeften; overwegende dat de inclusie van gemarginaliseerde gemeenschappen in financiering vereist dat inspanningen worden geleverd op alle niveaus, met behulp van een geïntegreerde en coherente aanpak op lange termijn, permanente oplossingen, empowerment, voortbouwen op ervaring en capaciteitsopbouw, ook voor vrouwen en meisjes in gemarginaliseerde gemeenschappen, en de overgang van institutionele naar binnen de gemeenschap georganiseerde zorg, om een einde te maken aan de segregatie en te komen tot normalisatie; S. overwegende dat in strategieën van het Europees cohesiebeleid voor het versterken van de positie van vrouwen in gemarginaliseerde gemeenschappen rekening moet worden gehouden met de situatie van oudere vrouwen, vrouwen met een handicap, vrouwelijke verzorgers en vrouwen met geestelijke gezondheidsproblemen; T. overwegende dat projecten op basis van kunst en cultuur ter bevordering van interculturele uitwisselingen, empowerment van de deelnemers, ontwikkeling van creatieve en sociale vaardigheden en actieve participatie in het leven van de plaatselijke gemeenschap behoren tot de meest effectieve instrumenten om sociale inclusie en integratie aan te pakken; U. overwegende dat onderwijs, zowel formeel als informeel, cruciaal is voor het uitbannen van marginalisering en meervoudige discriminatie, wat betreft het tot stand brengen van dialoog, openheid en begrip tussen gemeenschappen en het versterken van de positie van gemarginaliseerde gemeenschappen; overwegende dat een genderperspectief in het onderwijs, en de rol ervan bij het versterken van de positie van vrouwen en meisjes in gemarginaliseerde gemeenschappen, niet uit het oog mag worden verloren; Algemene beginselen 1. herinnert eraan dat de kwestie van gemarginaliseerde gemeenschappen dringend moet worden aangepakt; onderstreept het feit dat het cohesiebeleid een belangrijke rol speelt voor de ondersteuning van de economische, sociale en territoriale inclusie van deze gemeenschappen; 2. herinnert eraan dat gemarginaliseerde gemeenschappen zijn aangewezen als prioriteit van de cohesiebeleidsmaatregelen vanwege de toenemende bezorgdheid over, en inzet voor de bestrijding van sociale uitsluiting, alsmede bezorgdheid over de situatie van de Roma en de reeds lang bestaande noodzaak om hun levensomstandigheden te verbeteren; 3. verzoekt de Commissie om richtsnoeren te geven voor een definitie van gemarginaliseerde gemeenschappen en een aantal hoedanigheden en kenmerken van gemarginaliseerde groepen aan te geven, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke situatie, uitdagingen en behoeften van elke potentiële doelgroep, om de sociaaleconomische inclusie ervan te bevorderen, en waarbij vertegenwoordigers van die gemeenschappen betrokken worden; benadrukt dat deze richtsnoeren de doeltreffendheid van het cohesiebeleid voor de versterking van de economische, sociale en territoriale cohesie in de hele Europese Unie voort zouden bevorderen; 4. is tevreden met het feit dat met het wetgevingskader voor het cohesiebeleid 2014-2020 nieuwe elementen zijn ingevoerd waarmee de oorspronkelijke aanpak wordt geconsolideerd, door de financieringsmogelijkheden uit te bereiden en mechanismen in te voeren om ervoor te zorgen dat de steun voor gemarginaliseerde gemeenschappen strookt met de Europese waarden en doelstellingen en dat bij deze steun rekening wordt gehouden met het feit dat de groepen in kwestie bij het hele proces moeten worden betrokken; 5. verzoekt de Commissie gedetailleerde informatie te verstrekken over het gebruik dat van de financieringsmogelijkheden voor gemarginaliseerde gemeenschappen is gemaakt; verzoekt om de uitvoering van een analyse om passende conclusies te kunnen trekken en om de belemmeringen voor een verder gebruik of de best mogelijke resultaten te kunnen identificeren; 6. verzoekt de Commissie eveneens toe te zien op het effectieve toepassing van de Europese gedragscode met betrekking tot het partnerschapsprincipe en de betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld; herinnert eraan dat de horizontale beginselen in de GB-verordening, die fundamentele rechten belichamen zoals de bevordering van gelijke kansen, de voorkoming van discriminatie en de bevordering van duurzame ontwikkeling, moeten worden toegepast bij de opstelling en tenuitvoerlegging van programma's in het kader van het ESIF; herinnert eraan dat alle acties van de lidstaten die worden gefinancierd in het kader van het EU-cohesiebeleid de principes van de grondrechten moeten eerbiedigen en in geen geval mogen bijdragen aan segregatie; 7. benadrukt dat gelijke kansen en non-discriminatie horizontale principes voor de nieuwe verordeningen van de ESI-fondsen zijn en dat deze moeten worden toegepast om de systemische oorzaken van de ongelijkheid weg te werken, ongeacht of het gaat om economische, sociale of gendergerelateerde oorzaken, alsmede met betrekking tot de toegang tot cultuur en onderwijs; benadrukt dat bij de analyse van de wortels van de exclusie moet worden gefocust op een begrip en op bewustmaking van de systemische vreemdelingenhaat en racisme; 8. herinnert eraan dat gelijkheid tussen vrouwen en mannen een principe is dat horizontaal van toepassing is op het cohesiebeleid; betreurt de meervoudige discriminatie waar vooral vrouwen, migranten en personen met een handicap binnen gemarginaliseerde gemeenschappen mee te maken hebben; 9. benadrukt dat bij de tenuitvoerlegging van het cohesiebeleid de cruciale uitdaging moet worden aangepakt van de armoede en uitsluiting van jongeren en kinderen, volwassenen en mensen met een handicap, inclusief de overgang van institutionele zorg en diensten voor kwetsbare kinderen naar zorg en diensten die gebaseerd zijn op de gemeenschap; dringt er bij de betrokken lidstaten op aan passende actie te ondernemen en maatregelen te treffen om strategieën te ontwikkelen en ten uitvoer te leggen om dit te bereiken, met toepassing van een geïntegreerde aanpak; 10. wijst erop dat de vormgeving van beleid dat is gericht op specifieke groepen volgens het principe van "uitdrukkelijke maar niet-exclusieve gerichtheid" vereist dat andere doelgroepen die verkeren in soortgelijke sociaaleconomische omstandigheden, niet worden uitgesloten, om het aanwakkeren van defensieve reacties te voorkomen; benadrukt dat dit principe slechts een eerste stap is in de richting van de erkenning van het feit dat aandacht moet worden besteed aan gemeenschappen en individuen die behoren tot de kwetsbaarste en meest gemarginaliseerde; 11. benadrukt het feit dat er op verantwoordingsplicht berustende, transparante en democratische structuren moeten zijn voor de bestrijding van corruptie en het frauduleuze gebruik van middelen om te zorgen voor de inclusie van gemarginaliseerde gemeenschappen; 12. beschouwt toegang tot de dienstverlening van de overheid als een van de belangrijkste doelstellingen om de inclusie van gemarginaliseerde groepen aan te pakken; roept de lidstaten op tot verbetering van het verstrekken van toegesneden gezondheidsinformatiemateriaal en de ontwikkeling van ziektepreventiestrategieën en gemeenschapsinitiatieven op het gebied van de gezondheidszorg in gemarginaliseerde gemeenschappen; roept op tot de oprichting van gespecialiseerde structuren, zoals informatieposten die advies verstrekken over kwesties in verband met toegang tot de gezondheidszorg, de arbeidsmarkt en het onderwijs; vraagt dat actie wordt ondernomen voor een omschakeling van een aanpak op basis van vraag naar een gastvrije, dienstverleningsgerichte aanpak; 13. roept ertoe op om de nationale strategieën voor gemarginaliseerde gemeenschappen, inclusief de nationale strategieën voor de integratie van Roma, de nationale armoedebestrijdingsstrategieën, de strategieën voor de inclusie van andere gemarginaliseerde en achtergestelde gemeenschappen en de strategieën voor gendergelijkheid, beter te coördineren en sterker te koppelen aan het cohesiebeleid; 14. verzoekt de lidstaten en de Commissie om kinderen centraal te stellen bij de uitvoering van het EU-kader voor nationale strategieën inzake de Roma en wijst nogmaals op het belang van de bevordering van gelijke toegang tot huisvesting, gezondheidszorg, onderwijs en waardige levensomstandigheden voor kinderen; 15. verzoekt de lidstaten en de plaatselijke autoriteiten het gebruik aan te moedigen van ESF-financiering voor de ondersteuning van projecten op het gebied van informeel onderwijs en een leven lang leren, alsmede projecten op basis van cultuur, om de doelstellingen te realiseren inzake investeringen in nieuwe vaardigheden voor innovatie en inzake de strijd tegen werkloosheid, armoede en sociale uitsluiting; 16. wijst erop – gezien de toenemende regionale verschillen, de demografische uitdagingen en de situatie van jongeren die steeds meer wegtrekken of van plan zijn weg te trekken uit hun land van herkomst – dat in de begrotingscyclus voor de periode 2014-2020 minder middelen ter beschikking staan voor het cohesiebeleid; is van mening dat het cohesiebeleid nog steeds voor toegevoegde waarde kan zorgen met betrekking tot het werk dat reeds wordt verricht in de lidstaten en dat het cohesiebeleid, door de nadruk te leggen op het verbeteren van de kansen op werk, maatschappelijke participatie en investeringen in vaardigheden, met name in die regio's die dit het meest nodig hebben, naast andere voordelen kan resulteren in meer sociale inclusie en de terugdringing van armoede door voldoende flexibiliteit te bieden om de lidstaten in staat te stellen op de lokale behoeften afgestemde geïndividualiseerde steun te verlenen en ervoor te zorgen dat de financiering wordt gebruikt in die gebieden waar de werkloosheid het hoogst en het geld het meest nodig is; 17. roept de Commissie op om erop toe te zien dat de lidstaten deze principes toepassen bij de tenuitvoerlegging van de operationele programma's; verzoekt de Commissie haar analyse op te nemen in haar rapportering, inclusief met betrekking tot de nationale strategieën voor integratie van de Roma; 18. benadrukt dat de bezuinigingen op openbare diensten die tijdens de crisis in enkele lidstaten zijn doorgevoerd, tot hogere werkloosheid, een gebrek aan sociale zekerheid, een moeilijke huisvestingssituatie en gezondheidsproblemen hebben geleid; verzoekt de lidstaten de ESF-steun efficiënter te gebruiken om de kwaliteit van en gelijke toegang tot de openbare diensten voor gemarginaliseerde gemeenschappen te verbeteren en elke vorm van discriminatie te bestrijden; 19. pleit voor de inachtneming van een mensenrechtenperspectief bij het opzetten van door cohesiefondsen gesteunde acties en benadrukt dat culturele, economische en sociale rechten moeten worden verwerkt in beleidsmaatregelen die gericht zijn op de erkenning van vrouwen uit gemarginaliseerde gemeenschappen als volwaardige actieve burgers en dat racisme, zowel openlijk als verhuld, bij het ontwerp van elke actie en beleidsmaatregel expliciet moet worden aangepakt; Opstellen van programma’s 20. benadrukt dat het partnerschapsprincipe moet leiden tot betrokkenheid op alle niveaus en dat het door de lidstaten verplicht moet worden toegepast, en niet slechts pro forma; benadrukt dat het belangrijk is dat de gedragscode inzake partnerschap ten uitvoer wordt gelegd, om te zorgen voor gelijke participatie en vertegenwoordiging van de partners, waarbij specifieke aandacht moet worden besteed aan de inclusie van gemarginaliseerde gemeenschappen, om rekening te houden met hun specifieke situatie en potentiële uitdagingen, wat het leveren van een substantiële bijdrage aan het partnerschap betreft; is bezorgd over de slechte naleving van de voorschriften inzake verplichte betrokkenheid van partners overeenkomstig de desbetreffende principes die zijn vastgesteld in de GB-verordening en de Europese gedragscode inzake partnerschap; dringt er bij de lidstaten en de Commissie op aan te zorgen voor de betrokkenheid van partners, inclusief de meest belanghebbenden, en een systeem van stimulansen en uitwisseling van beste praktijken ten uitvoer te leggen, met inbegrip van specifieke ondersteuning voor de beheersautoriteiten en begunstigden die bijzonder goede resultaten hebben behaald op dit gebied; 21. betreurt dat de Commissie partnerschapsovereenkomsten heeft aanvaard die in onvoldoende mate gemarginaliseerde gemeenschappen omvatten; vraagt de Commissie maatregelen te treffen om te waarborgen dat de gemarginaliseerde gemeenschappen worden opgenomen in de voorbereiding, tenuitvoerlegging en beoordeling van de projecten, als manier om te zorgen voor de empowerment van de gemeenschappen in kwestie; stelt voor om aanbevelingen te presenteren in het kader van het Europees Semester als passend instrument om het ondernemen van actie door de lidstaten te bevorderen; 22. verzoekt de lidstaten gevolg te geven aan de landenspecifieke aanbevelingen die ten aanzien van de sociale inclusie van gemarginaliseerde gemeenschappen zijn gedaan, en verzoekt de Commissie deze nauwlettend op te volgen; 23. is verheugd dat sommige lidstaten, waaronder die welke aanbevelingen hebben ontvangen, ervoor kiezen om van de sociaaleconomische integratie van gemarginaliseerde gemeenschappen een investeringsprioriteit te maken in hun operationele programma's; waarschuwt echter dat dit ook moet worden doorgevoerd op beleidsterreinen zoals onderwijs en werkgelegenheid; 24. verzoekt de lidstaten volledig gebruik te maken van de middelen; benadrukt dat specifiek de nadruk moet worden gelegd op financieringsmaatregelen die verder gaan dan gerichte actie in het kader van de thematische doelstelling voor sociale inclusie, bestrijding van armoede en elke vorm van discriminatie, waarbij de voorkeur moet worden gegeven aan een geïntegreerde en systematische aanpak; 25. is van mening dat meerlagige governance en coördinatie een belangrijke rol spelen; benadrukt dat de betrokkenheid van de lokale autoriteiten en belanghebbenden van wezenlijk belang is om de doelgroep te bereiken en dat daarvoor de grootst mogelijke territoriale nabijheid vereist is; Uitvoering van de programma’s 26. wijst op het belang van een geïntegreerde benadering; is van mening dat de middelen moeten worden gebruikt op meer geïntegreerde wijze, inclusief door middel van meerfondsenprogramma's, door de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling, geïntegreerde territoriale investeringen en kruisfinanciering, overeenkomstig artikel 98, lid 2, van de GB-verordening, en dat synergieën tot stand moeten worden gebracht met andere EU- en nationale financieringsinstrumenten; verzoekt de betrokken diensten en autoriteiten te streven naar actieve samenwerking alle niveaus, ook grensoverschrijdend; 27. merkt op dat kruisfinanciering momenteel beperkt gebruikt wordt, in zekere mate vanwege het complexe karakter van de regels in artikel 98, lid 2, van de GB-verordening; is van mening dat een grotere flexibiliteit van de regels voor kruisfinanciering, met name met betrekking tot gemarginaliseerde gemeenschappen, kan leiden tot meer doeltreffendheid van de projecten en een belangrijke meerwaarde kan opleveren voor de impact ervan; verzoekt de Commissie daarom een analyse uit te voeren van de toepassing van kruisfinanciering en van de mate waarin deze wordt gebruikt; 28. merkt op dat gemarginaliseerde gemeenschappen vaak wonen in minder gunstige wijken; benadrukt het belang van de reële tenuitvoerlegging van stadsvernieuwingsprogramma's voor achtergestelde wijken, waarin geïntegreerde en plaatsgerichte benaderingen worden gecombineerd en waarmee economische. sociale en territoriale uitdagingen worden aangepakt, en het stedelijke milieu wordt verbeterd, en waarbij tevens nadruk wordt gelegd op grotere connectiviteit, om deze gemeenschappen een betere toegang te verlenen; is van mening dat de toekomstige stedelijke agenda van de EU op adequate wijze aandacht moet besteden aan de centrale uitdagingen en behoeften in verband met gemarginaliseerde gemeenschappen in stedelijke gebieden, teneinde het ontstaan van gettowijken te voorkomen en segregatie, armoede en sociale uitsluiting met succes te kunnen bestrijden; 29. wijst op de specifieke behoeften van gemarginaliseerde gemeenschappen in rurale, afgelegen en berggebieden, inclusief uitdagingen op het gebied van connectiviteit, mobiliteit en toegang tot diensten, maar ook met betrekking tot culturele en sociale mogelijkheden; benadrukt het belang van een betere verbinding van de regio's; merkt ook op dat mensen in grensoverschrijdende gebieden vaak gemarginaliseerd worden als gevolg van hun geografische situatie en dat daar bij het formuleren van het cohesiebeleid beter rekening mee moet worden gehouden, met name in het kader van de doelstelling van Europese territoriale samenwerking; 30. onderstreept het feit dat de capaciteit van de belanghebbenden moet worden opgebouwd, inclusief overheidsdiensten, administraties en instanties van het maatschappelijk middenveld, om te zorgen voor de empowerment van gemeenschappen, met name door hen in staat te stellen beter te participeren in de totstandkoming van het beleid; roept ertoe op om met dit doel ook gebruik te maken van gerichte technische assistentie en financiering; 31. verzoekt de Commissie de technische bijstand te verlenen die nodig is ter verbetering van de administratieve capaciteit van organen die zich bezighouden met het beheer van de structuurfondsen, en roept de lidstaten op advies en administratieve steun te bieden, bijvoorbeeld door het organiseren van cursussen, hulp bij steunaanvragen en het verstrekken van uitleg, om het voor gemarginaliseerde gemeenschappen zoals de Roma gemakkelijker te maken om aan informatie te komen over Europese en nationale financieringsprogramma's ter ondersteuning van ondernemerschap en werkgelegenheid en om daartoe strekkende aanvragen in te dienen; 32. benadrukt dat de sociale partners toegang moeten hebben tot technische bijstand om niet alleen hun capaciteiten te versterken maar ook te zorgen voor hun coördinatie en vertegenwoordiging in de ad-hoc-comités die de operationele programma's vaststellen en uitvoeren; 33. wijst erop dat de Commissie, in een partnerschap met vertegenwoordigers van gemarginaliseerde gemeenschappen, na het geven richtsnoeren voor een definitie van gemarginaliseerde gemeenschappen, een ad hoc deskundigengroep voor het geven van advies moet opzetten, en het geven van adequate training aan het administratieve personeel moet bevorderen, om te zorgen voor specifieke kennis van de problemen van gemarginaliseerde gemeenschappen en de bestrijding van discriminerende praktijken, teneinde inclusie te bevorderen door middel van een constructieve en doeltreffende dialoog, en de tenuitvoerlegging en controle van de door de EU gefinancierde projecten in verband met gemarginaliseerde gemeenschappen op geïntegreerde en effectieve wijze uit te voeren en te controleren, om de impact ervan zo groot mogelijk te maken; 34. acht het van essentieel belang dat gelijkheidsorganen, vrouwenorganisaties en vrouwen uit gemarginaliseerde gemeenschappen worden betrokken bij het besluitvormingsproces over de toewijzing, aanwending, uitvoering en controle van de middelen, op alle niveaus, van lokaal en regionaal niveau tot lidstaat- en EU-niveau, en is van oordeel dat het toezicht op en de evaluatie van de uitgevoerde programma's moeten worden beschouwd als een essentieel proces ter verbetering van de participatie van vrouwen uit gemarginaliseerde gemeenschappen; 35. neemt kennis van de aanpak dat alle voorzieningen inzake strategisch en operationeel beleid, inclusief voldoende administratieve of institutionele capaciteit, voorhanden moeten zijn voordat investeringen worden gedaan; moedigt de Commissie ertoe aan grondig te volgen of aan deze voorwaarden wordt voldaan en ervoor te zorgen dat de betrokken lidstaten aanvullende acties ondernemen, met name op het gebied van de bevordering van inclusie en de bestrijding van armoede en discriminatie; Monitoring en aanbevelingen 36. wijst erop dat door de EU gefinancierde projecten een langetermijnperspectief moeten hebben om effectief te zijn en dat met de middelen investeringen moeten worden ondersteund in de feitelijke behoeften van de begunstigden, met mechanismen om ervoor te zorgen dat de doelgroepen worden bereikt en uitsluiting en marginalisering worden aangepakt; vraagt kwalitatief hoogstaande evaluatie- en monitoringmechanismen; verzoekt de Commissie te zorgen voor proactieve en participerende mechanismen voor monitoring en waarneming van de acties van de lidstaten in het proces van de planning en de evaluatie van de middelen die worden gebruikt voor gemarginaliseerde gemeenschappen; 37. benadrukt dat uitsluiting met betrekking tot huisvesting, dakloosheid, onderwijs en werkloosheid vaak essentiële elementen van marginalisering zijn; benadrukt daarom dat geïntegreerde huisvesting en interventies ten gunste van gemarginaliseerde gemeenschappen op het gebied van onderwijs en werk belangrijk zijn; 38. herinnert eraan – gezien het feit dat de recente economische en financiële crisis met name gemarginaliseerde groepen heeft getroffen die bij onrust op de arbeidsmarkt het grootste risico lopen hun baan te verliezen – dat onderwijs en werk de beste manier zijn om aan armoede te ontkomen en dat het integreren van gemarginaliseerde gemeenschappen in de samenleving en de arbeidsmarkt derhalve een prioriteit moet zijn; stelt met bezorgdheid vast dat leden van gemarginaliseerde gemeenschappen vaak het slachtoffer worden van sociale uitsluiting en discriminatie en als gevolg daarvan worden geconfronteerd met belemmeringen van de toegang tot kwalitatief hoogwaardig onderwijs, werk, gezondheidszorg, vervoer, informatie en diensten in het algemeen, wat een complex probleem is dat naar behoren moet worden aangepakt door middel van het complementaire gebruik en een doeltreffende combinatie van het ESIF en nationale middelen; benadrukt derhalve dat er ten aanzien van bestaande EU-programma's, zoals het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief, Erasmus+ en Creatief Europa, bijzondere inspanningen moeten worden geleverd om leden van gemarginaliseerde gemeenschappen te bereiken, gekoppeld aan een regelmatige controle van het succes daarvan, teneinde de armoede- en marginaliseringscyclus te doorbreken en de beroepsvaardigheden en -kwalificaties van mensen te verbeteren; 39. dringt erop aan dat de middelen worden aangewend om de leefomstandigheden te verbeteren en om vrouwen in gemarginaliseerde gemeenschappen gemakkelijker toegang te bieden tot kwalitatief hoogwaardig en stabiel onderwijs, huisvesting, gezondheidszorg, werkgelegenheid, kinderopvang, sociale dienstverlening, slachtofferhulp en rechtsbedeling; 40. benadrukt dat de vertegenwoordigers van de gemarginaliseerde gemeenschappen actief bij de zaak moeten worden betrokken en de mogelijkheid moeten krijgen als volwaardig lid in de monitoringmaatregelen te participeren; wijst erop dat aanzienlijke ervaring had kunnen worden opgedaan op lokaal, regionaal, nationaal en transnationaal niveau; onderstreept het feit dat de beste praktijken moeten worden verspreid en dat er gebruik van moet worden gemaakt; verzoekt de Commissie en de lidstaten alle bestaande beste prakrijken te analyseren, waaronder innoverende praktijken in verband met de inclusie van gemarginaliseerde groepen en individuen in de maatschappij, en netwerkactiviteiten te initiëren, onder meer tussen sociale, jeugd- en gemeenschapswerkers, alsmede academici en onderzoekers; benadrukt dat op EU-niveau een netwerkplatform moet worden ingesteld voor de facilitering van de uitwisseling van beste praktijken en de gezamenlijke oplossing van problemen, dat ook kan dienen als e-leer-faciliteit voor capaciteitsopbouw; 41. verzoekt de Commissie aandacht te besteden aan het cohesiebeleid en gemarginaliseerde gemeenschappen in haar jaarlijkse gestructureerde dialoog met het maatschappelijk middenveld en organisaties die partners vertegenwoordigen en er tegelijk voor te zorgen dat de vertegenwoordigers van gemarginaliseerde gemeenschappen participeren en een debat te faciliteren op basis van een kwantitatieve en kwalitatieve analyse; 42. wijst erop dat bewustzijn van de structurele en systemische inclusie niet alleen nodig is aan de kant van de maatschappij als geheel, maar in het bijzonder essentieel is voor het werk van besluitvormers en belanghebbenden op alle administratieve niveaus en van andere betrokken publieke instanties; verzoekt alle publieke belanghebbenden en onderwijsinstellingen een grondige analyse uit te voeren van de oorzaken van discriminatie en marginalisering, en mensen bewust te maken van het feit dat vreemdelingenhaat en racisme en alle soorten marginalisering die leiden tot systemische exclusie, met inbegrip van zigeunerhaat, moeten worden bestreden; verzoekt de Commissie de EU-wetgeving inzake discriminatie strikt te handhaven en te controleren; verzoekt de openbare diensten voor arbeidsvoorziening kwalitatief hoogwaardige, op behoeften gebaseerde en op maat gesneden diensten aan te bieden; 43. benadrukt er een tweeledige aanpak nodig is om gemarginaliseerde groepen te helpen integreren, namelijk rechtstreeks samen met de betrokkenen door middel van voorlichting, met inbegrip van onderwijsvoorzieningen, opleiding, beroepskeuzebegeleiding en arbeidskansen, en samen met de plaatselijke gemeenschap en de lokale overheden om de beeldvorming onder de bevolking te verbeteren en/of te veranderen door ze meer bewust te maken van de gevolgen van vooroordelen, de openbare dienstverlening te verbeteren en de sociale stelsels aan te passen; 44. benadrukt dat onderwijs een grondrecht is dat is verankerd in het Verdrag betreffende de Europese Unie; beklemtoont dat het waarborgen van een gelijke toegang tot kwalitatief hoogwaardig onderwijs voor alle leden van de samenleving de sleutel is voor het doorbreken van de cyclus van sociale uitsluiting; is van mening dat formeel, niet-formeel en informeel onderwijs dat gekenmerkt wordt door onderricht op het gebied van diversiteit, een eerste stap is in de richting van een reële politieke, economische en sociale integratie van de gemarginaliseerde gemeenschappen; benadrukt dat er programma's, projecten en steunactiviteiten voor gemarginaliseerde gemeenschappen ten uitvoer moeten worden gelegd om te zorgen voor voorschools onderwijs, tegemoet te komen aan de behoefte aan formeel onderwijs, en tevens mogelijkheden te bieden voor andere vormen van onderwijs alsmede levenslang leren, met name wat betreft beroepsvaardigheden en ICT, en de toegang tot de media te verbeteren, onder meer met het oog op de versterking van de positie van vrouwen en meisjes in gemarginaliseerde gemeenschappen; 45. verzoekt de lidstaten en de regionale en lokale autoriteiten het gebruik aan te moedigen van het EFRO voor de ondersteuning van kmo's en sociale ondernemingen die gemarginaliseerde gemeenschappen bij hun activiteiten betrekken en deze gemeenschappen ten goede komen; wijst erop dat er activiteiten voor gemarginaliseerde gemeenschappen uitgevoerd moeten worden om hulp te verlenen en de omstandigheden te scheppen voor micro-ondernemerschap, met behoud van verschillende manieren van zakendoen; 46. wijst erop dat veel sectoren in de nabije toekomst een ingrijpende gedaanteverandering zullen ondergaan, deels vanwege het grootschaliger gebruik van online-instrumenten en -oplossingen; wijst erop dat dit zowel laaggeschoolde als middelbaar opgeleide werknemers onder druk zal zetten en dat vooral leden van gemarginaliseerde gemeenschappen hierdoor getroffen zullen worden, omdat momenteel vooral deze personen werk vinden in deze sectoren; benadrukt het belang van toegankelijke en betaalbare opleiding en diensten voor iedereen op het gebied van nieuwe technologieën en sectoren, met bijzondere aandacht voor kansen in de digitale sector en de groene economie, met name voor de meest benadeelde groepen; wijst op de belangrijke, ondersteunende rol van micro- en kleine ondernemingen bij het behoud van banen in plattelandsgebieden en dringt derhalve aan op een grotere nadruk op het waarborgen van de toegang tot financiering voor deze ondernemingen; 47. wijst erop hoe belangrijk het is de positie van vrouwen in gemarginaliseerde gemeenschappen te versterken door vrouwelijk ondernemerschap en de participatie van vrouwen in die gemeenschappen te stimuleren; 48. benadrukt de belangrijke rol die maatschappelijk ondernemerschap, coöperatieve ondernemingen, onderlinge maatschappijen en alternatieve ondernemingen kunnen vervullen in het versterken van de positie van vrouwen in gemarginaliseerde gemeenschappen; beveelt aan dat cohesiefondsen, in het bijzonder het ESF, steun verlenen aan investeringen op dit vlak met een sterk genderperspectief; 49. verzoekt de Commissie de beperkingen te analyseren van de huidige toewijzingsregel voor de bepaling van steun met middelen van cohesiefondsen op basis van het bbp, door beter gebruik te maken van beschikbare indicatoren, zoals de EU-SILC-gegevens van Eurostat over inkomen en levensomstandigheden, waarmee zichzelf bestendigende armoede en sociale kwetsbaarheid op het grondgebied van de Unie kunnen worden geïdentificeerd, om de EU-steun voor gemarginaliseerde gemeenschappen beter te richten; 50. onderstreept dat gemarginaliseerde gemeenschappen in het Europese politieke debat vaak het voorwerp zijn van een tendentieuze politieke instrumentalisering en dat een gedetailleerde analyse van de structurele uitsluiting nodig is, zowel in de partnerschapsovereenkomsten als in de betreffende operationele programma's; verzoekt de Commissie te zorgen voor coherente, consistente en duidelijke richtsnoeren voor de ontwikkeling, de tenuitvoerlegging en het beheer van de door de EU gefinancierde projecten in verband met gemarginaliseerde gemeenschappen, inclusief grondige analyses, voorbeelden van beste praktijken en beleidsaanbevelingen, om ervoor te zorgen dat gemarginaliseerde gemeenschappen in de EU-fondsen worden opgenomen, mede met het oog op de komende programmeringsperiode; 51. dringt aan op de verwerking van een genderperspectief en een intersectorale analyse van financiering in alle door de EU gefinancierde initiatieven, programma's, acties en financieringsregelingen voor integratie en sociale inclusie, zodat aan de specifieke behoeften van vrouwen in gemarginaliseerde gemeenschappen tegemoet kan worden gekomen en de verscheidenheid van stemmen en standpunten van vrouwen in verschillende structurele posities en rollen beter in beeld kan worden gebracht; is van oordeel dat gendereffectbeoordelingen en genderbewust budgetteren nuttig kunnen zijn voor het evalueren van de effecten op vrouwen van financieringsprioriteiten, de toewijzing van financiële middelen en specificaties voor financieringsprogramma's; benadrukt dat er systematisch naar geslacht uitgesplitste gegevens moeten worden verzameld en dat deze regelmatig moeten worden geanalyseerd; 52. verzoekt de lidstaten een prijs in te stellen voor voorbeeldige toewijding aan de integratie en inclusie van gemarginaliseerde groepen bij de tenuitvoerlegging van EU-fondsen; suggereert dat een dergelijke prijs voor uitmuntend werk wordt uitgereikt aan gemeenten of regio's in de lidstaten; 53. verzoekt de lidstaten een netwerk tussen gemeenten en steden die zich bezighouden met de integratie van gemarginaliseerde groepen, mogelijk te maken en aan te moedigen; suggereert dat het burgemeestersconvenant inzake klimaatverandering kan dienen als voorbeeld voor dit netwerk; o o o 54. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien zijn eerdere resoluties over de EU en de VN, met name zijn aanbeveling aan de Raad van 2 april 2014 over de 69e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (1) en zijn resolutie van 11 mei 2011 over De EU als wereldspeler: de rol van de EU in multilaterale organisaties (2) , – gezien de conclusies van de Raad van 22 juni 2015 over de prioriteiten van de EU voor de 70e Algemene Vergadering van de VN, – gezien het Handvest van de Verenigde Naties, – gezien de resolutie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN) over de deelname van de Europese Unie aan de werkzaamheden van de Verenigde Naties (3) , waarin de EU het recht is verleend om te interveniëren in de Algemene Vergadering van de VN, mondeling voorstellen en amendementen in te dienen die op verzoek van een lidstaat in stemming zullen worden gebracht en het recht op weerwoord uit te oefenen, – gezien de opmerkingen in de allereerste verklaring van de voorzitter van de Veiligheidsraad van 14 februari 2014 over de rol die de EU heeft vervuld bij de handhaving van de internationale vrede en veiligheid (4) , – gezien de verklaring van de Wereldconferentie tegen racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante onverdraagzaamheid, die in 2001 in Durban plaatsvond, – gezien het in maart 2015 gepubliceerde onderzoek van het directoraat-generaal Extern Beleid van het Europees Parlement getiteld "Reforming the United Nations: State of Play, Ways Forward", – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie internationale handel, de Commissie begrotingscontrole, de Commissie cultuur en onderwijs en de Commissie constitutionele zaken ( A8-0308/2015 ), De doelstellingen en mondiale kracht van de EU A. overwegende dat de toekomst van de Europese Unie verbonden is aan mondiale vrede, veiligheid, ontwikkeling en mensenrechten; overwegende dat de uitdagingen waar de EU voor staat mondiale oplossingen vereisen en dat mondiale problemen Europees optreden vereisen; B. overwegende dat de beginselen en doelstellingen van het buitenlands beleid van de EU zijn verankerd in artikel 21 van het Verdrag van de Europese Unie, en nauw verbonden zijn met die van de VN; overwegende dat in artikel 21 VEU uitdrukkelijk wordt opgeroepen tot naleving van de beginselen van het Handvest van de VN en het internationaal recht; C. overwegende dat de EU over unieke mogelijkheden beschikt om middelen in te zetten uit het volledige arsenaal aan diplomatieke, veiligheids-, defensie-, economische, ontwikkelings- en humanitaire instrumenten, volledig in overeenstemming met het Handvest van de VN; overwegende dat het gebruik van deze instrumenten in een alomvattende aanpak de EU een unieke flexibiliteit verleent om de grootste uitdagingen op het gebied van de veiligheid doeltreffend aan te pakken; D. overwegende dat de EU via haar gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) en gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB) onder de auspiciën van de VN actief deelneemt aan de bevordering van vrede, veiligheid en vooruitgang; E. overwegende dat de EU toeziet op haar waarden, fundamentele belangen, veiligheid, onafhankelijkheid en integriteit en haar optreden voor vredeshandhaving, conflictpreventie en het versterken van de internationale veiligheid, in overeenstemming met de beginselen van het Handvest van de VN en de Slotakte van Helsinki van 1975 en met de doelstellingen van het in 1990 aangenomen Handvest van Parijs voor een Nieuw Europa; overwegende dat de EU deel uitmaakt van het VN-stelsel voor collectieve veiligheid, ook in het kader van een van de regionale regelingen zoals omschreven in hoofdstuk VIII van het Handvest van de VN; F. overwegende dat de EU de duurzame vooruitgang op economisch, sociaal en milieugebied in ontwikkelingslanden stimuleert met als voornaamste doelstellingen om armoede uit te bannen, duurzame vrede en stabiliteit te bevorderen en sociale ongelijkheden te bestrijden, en humanitaire hulp biedt aan bevolkingen, landen en regio's die te kampen hebben met alle soorten natuurlijke of door de mens veroorzaakte crises; G. overwegende dat de EU een voortrekkersrol speelt op diverse onderling gerelateerde beleidsterreinen: handel, ontwikkeling, humanitaire noodhulp, het milieu en de mensenrechten; H. overwegende dat de EU werkt aan de duurzaamheid van het milieu door zich in te zetten voor internationale maatregelen en acties voor het behoud en de verbetering van de kwaliteit van het milieu en voor het duurzame beheer van natuurlijke rijkdommen; I. overwegende dat de EU eveneens een vooraanstaande rol speelt op het gebied van milieubeleid, met name in de strijd tegen klimaatverandering, niet alleen door in de voorhoede te staan en zichzelf ambitieuze doelen te stellen, maar ook door bij mondiale onderhandelingen onophoudelijk te pleiten voor bindende overeenkomsten en concrete en meetbare maatregelen; J. overwegende dat de EU de grondvesten van de sociale duurzaamheid en goed bestuur versterkt door de democratie, de rechtsstaat, mensenrechten en de beginselen van het internationaal recht te consolideren, ondersteunen en bevorderen; K. overwegende dat de EU, overeenkomstig haar verdragen, een internationaal stelsel bevordert dat gestoeld is op nauwere multilaterale samenwerking en een goed mondiaal bestuur en zich sterk maakt voor effectief multilateralisme, waarbij de VN centraal staan; overwegende dat dit engagement is gestoeld op de overtuiging dat de internationale gemeenschap alleen met succes kan reageren op mondiale crises, uitdagingen en dreigingen indien zij beschikt over een doelmatig multilateraal stelsel dat is gegrondvest op universele rechten en waarden; L. overwegende dat het extern beleid van de EU met name gericht is geweest op bilaterale betrekkingen en op samenwerking en partnerschappen met landen, groepen landen en andere regionale en internationale organisaties over de hele wereld; overwegende dat de laatste decennia bijzondere aandacht is besteed aan de geopolitieke doelstellingen en punten van zorg in de oostelijke en zuidelijke buurlanden van de EU; overwegende dat de EU tevens bijzondere betrekkingen onderhoudt met en in haar optreden bijzondere aandacht heeft voor de uitdagingen in Afrikaanse landen; M. overwegende dat de EU in een context van groeiende onderlinge afhankelijkheid in de wereld een grotere rol moet gaan spelen, zowel in bilaterale betrekkingen als in multilaterale fora; N. overwegende dat de EU betrokken is en een belangrijke rol vervult bij internationale onderhandelingen en bemiddeling, met name bij de onderhandelingen tussen Iran en de E3/EU3+3-groep en het vredesproces in het Midden-Oosten; O. overwegende dat de EU, als grootste handelsblok wereldwijd, een belangrijke rol speelt bij bilaterale en multilaterale handelsovereenkomsten en actieve handelsbeleidsmaatregelen heeft ontwikkeld om de economische groei, armoedebestrijding, milieubescherming en bescherming van natuurlijke rijkdommen te bevorderen; P. overwegende dat de EU en haar lidstaten samen de grootste financiële bijdrage leveren aan de algemene begroting van de VN en aan de humanitaire bijstand, officiële ontwikkelingshulp en vredeshandhavingsoperaties van de VN; overwegende dat het ontwikkelingsbeleid van de EU van groot belang is, omdat het armoedebestrijding en duurzaamheid op economisch, sociaal en milieugebied actief bevordert en daardoor een belangrijke bijdrage levert aan vrede en veiligheid; overwegende dat de EU als enige niet-staat partij is bij meer dan vijftig multilaterale overeenkomsten en verdragen in VN-verband; Q. overwegende dat de EU een van de meest toegewijde beschermers en bevorderaars is van de mensenrechten, fundamentele vrijheden, culturele waarden, diversiteit, democratie en de rechtsstaat; overwegende dat haar bepalingen daaromtrent deel uitmaken van al haar bilaterale partnerschappen en een centraal onderdeel vormen van haar multilaterale beleid; overwegende dat de EU altijd groot voorstander is geweest van de internationale rechtspleging; R. overwegende dat de EU een belangrijke rol vervult bij de ondersteuning van de operaties van de VN op gebieden van wederzijds belang, met name bij de bescherming van burgers, en in het bijzonder van door gewapende conflicten getroffen vrouwen en kinderen; S. overwegende dat de gelijkheid van vrouwen en mannen een fundamentele waarde van de EU is die in haar Verdragen en in haar Handvest van de grondrechten is neergelegd; overwegende dat de EU zich tot taak heeft gesteld om de gelijkheid van vrouwen en mannen in al haar activiteiten en beleidsterreinen te integreren, met inbegrip van het externe en het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid; T. overwegende dat de mensheid gemeenschappelijke waarden en belangen heeft; overwegende dat de lasten en de baten eerlijk moeten worden verdeeld bij de oplossing van gemeenschappelijke problemen en de bevordering van gemeenschappelijke doelen en waarden; Het VN-stelsel U. overwegende dat het VN-stelsel het voornaamste mondiale forum is voor de verbetering van het mondiale bestuur en als zodanig het beste forum vormt waar de waarden en belangen van de EU kunnen worden bevorderd; V. overwegende dat het voornaamste doel na de Tweede Wereldoorlog erin bestond de vrede en veiligheid te handhaven; overwegende dat de bevordering van de economische en sociale ontwikkeling alsook de mensenrechten een wezenlijk onderdeel vormde van het handvest; overwegende dat milieukwesties sinds de vroege jaren zeventig op de agenda van de VN zijn komen te staan; overwegende dat het concept duurzame ontwikkeling in het Brundtland-rapport 'Our Common Future' uit 1987 wordt gedefinieerd als een vorm van ontwikkeling die voorziet in de behoeften van de huidige generatie zonder de mogelijkheden van toekomstige generaties om in hun behoeften te voorzien, in gevaar te brengen; overwegende dat het ontwikkelings- en het milieubeleid tijdens de Conferentie van Rio (UNCED) werden gecombineerd met het oog op doeltreffende armoedebestrijding en de bevordering van duurzame ontwikkeling wereldwijd; W. overwegende dat het VN-stelsel alle terreinen van samenwerking beslaat, waarbij de Veiligheidsraad als kernelement met name verantwoordelijk is voor de handhaving van de internationale vrede en veiligheid, bijgestaan door raadgevende en hulporganen; X. overwegende dat het VN-stelsel bestaat uit 19 gespecialiseerde agentschappen, waaronder de FAO, IFAD, ILO, IMF, UNESCO, UNIDO, WHO en de Wereldbankgroep, en daarnaast 11 fondsen en programma's omvat, zoals UNCTAD, UNDP, UNEP, UNFPA, UNHCR, UNICEF, UN Women en het WFP (5) , evenals 9 functionele commissies, 5 regionale commissies en een aantal andere gelijksoortige organen; overwegende dat organisaties als de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en het Internationaal Agentschap voor atoomenergie (IAEA) ook verbonden zijn aan het VN-stelsel; Y. overwegende dat het merendeel van bovengenoemde agentschappen, fondsen, programma's en commissies onder toezicht staan van de Economische en Sociale Raad en de Algemene Vergadering, en dat sommige daar verslag aan uitbrengen; Z. overwegende dat de EU en haar lidstaten een cruciale rol spelen bij het bevorderen van de beginselen en doelen van de VN en bij het oplossen van de gemeenschappelijke problemen van de mensheid; overwegende dat Europa aan de andere kant mondiale partners nodig heeft voor het oplossen van zijn eigen problemen op terreinen als veiligheid, milieubescherming, mensenrechten, migratie, instandhouding van het asielrecht, en financiële onevenwichtigheden; AA. overwegende dat de EU ten aanzien van haar nabuurschap een bijzondere verantwoordelijkheid draagt voor de handhaving van de vrede, ontwikkeling en de mensenrechten; AB. overwegende dat het van cruciaal belang is dat in het kader van de VN ondernomen acties in overeenstemming zijn met het internationale recht; overwegende dat misdrijven die worden begaan onder een VN-mandaat bijzonder schadelijk zijn voor de geloofwaardigheid van de organisatie en niet onbestraft mogen blijven; AC. overwegende dat landen zijn opgedeeld in geografische zones en daardoor vaak als een blok stemmen; overwegende dat landen die lid zijn van de Mensenrechtenraad van de VN (UNHCR) vaak zelf stelselmatig de mensenrechten schenden en daardoor de doeltreffendheid en geloofwaardigheid van de UNHCR als geheel ondermijnen; AD. overwegende dat de opbrengst van de plundering van culturele en religieuze plaatsen en objecten en van daaraan gerelateerde smokkelactiviteiten in Irak en Syrië door IS/Da'esh wordt gebruikt om de terroristische activiteiten te financieren; overwegende dat UNESCO en het Verdrag inzake de middelen om de onrechtmatige invoer, uitvoer of eigendomsoverdracht van culturele goederen te verbieden en te verhinderen een centrale rol moeten spelen bij het garanderen van de hoogstnoodzakelijke bescherming van Syrisch en Iraaks cultureel erfgoed; AE. overwegende dat de EU en de VN bij de aanpak van de meest netelige crisisscenario's nauw samenwerken, met name in het Midden-Oosten en Noord-Afrika; overwegende dat hun inspanningen verder moeten worden geïntensiveerd met het oog op vreedzame politieke oplossingen voor dergelijke crises; AF. overwegende dat de besprekingen en de besluitvorming over de verlenging van het mandaat van het Forum voor internetbeheer zullen plaatsvinden tijdens de Algemene Vergadering van de VN in 2015; overwegende dat het Parlement de Algemene Vergadering van de VN heeft verzocht het mandaat van het Forum voor internetbeheer te verlengen, en zijn middelen en het multistakeholdermodel voor internetgovernance te versterken; De EU binnen het VN-stelsel 1. herinnert eraan dat de EU en haar lidstaten de waarden en beginselen van het Handvest van de VN delen, zoals is vastgesteld in artikel 21, lid 1, VEU, en een cruciale rol vervullen bij het bevorderen van deze beginselen en van de doelstellingen van de VN, door middel van het externe optreden van de EU; is van oordeel dat de EU mondiale partners nodig heeft om de doelstellingen van haar buitenlands beleid – met name op het gebied van vrede en veiligheid, terrorisme, georganiseerde misdaad, regionale conflicten, falende staten en de verspreiding van massavernietigingswapens – met succes te kunnen verwezenlijken; 2. meent dat de veiligheidssituatie van de EU steeds instabieler en onzekerder wordt vanwege het grote aantal langdurige of nieuwe bedreigingen voor de veiligheid; beschouwt het conflict in Oost-Oekraïne, de conflicten in Syrië en Irak, en de opkomst van de terroristische organisatie IS, de crisis in Libië en de terroristische dreiging in Afrika (in het bijzonder in de Sahel, Libië en de Hoorn van Afrika) als ernstige mondiale dreigingen die een mondiale respons vereisen; is van oordeel dat de EU deze dreigingen niet alleen het hoofd kan bieden, maar de steun van internationale partners nodig heeft; 3. is ermee ingenomen dat de EU en haar lidstaten op verschillende manieren en in verschillende vormen actief deelnemen en bijdragen aan de werkzaamheden van het VN-stelsel, en meent dat e.e.a. meer aandacht verdient; 4. is tevens ingenomen met de grote bijdrage van de EU aan ontwikkeling en humanitaire noodhulp wereldwijd; herinnert eraan dat de EU en haar lidstaten samen 's werelds grootste financiële bijdrage op het gebied van ontwikkeling en humanitaire hulp leveren; 5. wijst erop dat de EU een werkelijk internationale speler is geworden en dienovereenkomstig een versterkte waarnemersstatus binnen de VN heeft en daardoor het recht heeft het woord te nemen tijdens debatten in de Algemene Vergadering van de VN tussen vertegenwoordigers van belangrijke groepen en voor de afzonderlijke landen, evenals het recht om voorstellen en amendementen in te dienen, het recht om weerwoord uit te oefenen en het recht om moties van orde op te werpen en documenten te doen circuleren; 6. wijst er tevens op dat de EU binnen de VN door uiteenlopende actoren wordt vertegenwoordigd: de voorzitter van de Europese Raad, de hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Europese Commissie en de EU-delegaties, alsook door haar 28 lidstaten, waarvan er twee (Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) permanent lid van de VN-Veiligheidsraad zijn en het recht van veto hebben; wijst er met klem op dat de EU-lidstaten er conform het Verdrag toe gehouden zijn hun optreden in alle internationale fora te coördineren; Hoe de doelstellingen van het buitenlands beleid van de EU beter binnen het kader van de VN kunnen worden verwezenlijkt 7. meent dat de EU, om de doelstellingen van haar buitenlands beleid – zoals verankerd in de Verdragen – beter te verwezenlijken, ernaar moet streven het mondiale bestuur binnen het VN-stelsel te versterken en ervoor moet zorgen dat zij en haar lidstaten binnen dit stelsel meer invloed krijgen; herinnert aan de toezegging van de EU dat zij een alomvattende hervorming van het VN-stelsel zal steunen ter versterking van de legitimiteit, de regionale vertegenwoordiging, de transparantie, de verantwoordingsplicht en de effectiviteit ervan bij reacties op de complexe, veelzijdige uitdagingen van tegenwoordig; beklemtoont dat het van groot belang is dat de werkzaamheden van de Algemene Vergadering nieuw leven ingeblazen wordt; 8. benadrukt dat de EU binnen de Algemene Vergadering een sterkere rol moet spelen, die genoeg zichtbaarheid en beleidsaandacht biedt om haar internationale verplichtingen na te komen, overeenkomstig de bovengenoemde resolutie van 3 mei 2011 van de Algemene Vergadering; 9. houdt vast aan zijn steun voor de rol van de parlementen en regionale vergaderingen in het VN-stelsel; 10. verzoekt de leden van de Veiligheidsraad de ondoorzichtige selectieprocedure van de secretaris-generaal van de VN in nauwe samenwerking met de Algemene Raad te evalueren en te herzien, en te zorgen voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen voor dit ambt; verzoekt alle VN-organen, en met name de Veiligheidsraad, voldoende aandacht te besteden aan gendermainstreaming binnen de VN, en vraagt de EU-lidstaten hierbij een voortrekkersrol te vervullen door vrouwelijke kandidaten aan te moedigen en naar voren te schuiven; geeft uiting aan zijn wens dat de volgende keer een vrouw wordt verkozen tot secretaris-generaal van de VN; roept de EU op UN Women te steunen door rekening te houden met discriminatie op grond van genderidentiteit en genderexpressie; 11. benadrukt de huidige prioriteiten van de EU voor de 70e zitting van de Algemene Vergadering van de VN, een herhaling van de langgekoesterde wens van de EU dat de VN hun structuren, begroting en werkmethodes stroomlijnen zonder moeilijke onderwerpen, zoals de hervorming van de Veiligheidsraad, uit de weg te gaan; 12. benadrukt dat de Algemene Vergadering, die de regeringen van alle lidstaten vertegenwoordigt, over manieren en middelen moet beschikken om sturing te geven aan het VN-stelsel en om al zijn activiteiten te coördineren; 13. is ervan overtuigd dat de Veiligheidsraad moet worden hervormd om beter rekening te houden met de nieuwe realiteit en om doeltreffender in te spelen op de huidige en toekomstige veiligheidsuitdagingen; verzoekt de landen die binnen de VN-Veiligheidsraad over vetorecht beschikken, dit recht niet uit te oefenen in gevallen van genocide en misdaden tegen de menselijkheid; 14. herinnert, gezien de bijdrage van de EU aan de mondiale vredes- en veiligheidsarchitectuur en de doelstelling van het Verdrag van Lissabon om het Europese buitenlandse beleid te versterken, aan de langetermijndoelstelling dat de EU een zetel zou hebben in een uitgebreide VN-Veiligheidsraad, en herhaalt zijn pleidooi voor een Europees debat over de hervorming van deze raad; verzoekt de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger (hv/vv) opnieuw zich in te zetten voor gezamenlijke EU-standpunten over kwesties die onder de bevoegdheid van de VN-Veiligheidsraad vallen, en voor de verbetering van de bestaande samenwerkingsmechanismen die ervoor moeten zorgen dat EU-lidstaten die zitting hebben in de VN-Veiligheidsraad op dit forum gezamenlijke EU-standpunten verdedigen; wijst erop dat de EU-leden in de VN-Veiligheidsraad overeenkomstig artikel 34 VEU de andere lidstaten en de hoge vertegenwoordiger op de hoogte dienen te houden en de standpunten en belangen van de EU dienen te verdedigen; wijst er tevens op dat, indien de EU een gemeenschappelijk standpunt heeft bepaald over een onderwerp op de agenda van de VNVR, de desbetreffende staten moeten vragen dat de hoge vertegenwoordiger wordt uitgenodigd om het standpunt van de Unie toe te lichten; 15. brengt in herinnering dat in hoofdstuk VIII van het Handvest van de VN een grotere rol voor regionale en subregionale organisaties binnen de VN wordt bevorderd, en vraagt de EU en de OVSE om te streven naar meer betrokkenheid van hun en andere regionale organisaties bij het mondiaal bestuur; 16. is van oordeel dat de EU via nauwere samenwerking met de VN meer zou moeten profiteren van partnerschappen met de gespecialiseerde organen, fondsen, programma's, commissies en comités van de VN, pleit voor betere EU-coördinatie in de besturen van deze organen om te verzekeren dat de EU met één stem spreekt; 17. benadrukt dat, om de doelstellingen op het gebied van het buitenlands beleid van de EU, met inbegrip van de bevordering van de fundamentele waarden, beter te kunnen verwezenlijken, niet alleen deze noodzakelijke hervormingen binnen de VN moeten worden doorgevoerd, maar ook een doeltreffender coördinatie vereist is van de verschillende dimensies van het volledige externe beleid, zowel bilateraal als multilateraal; herhaalt zijn oproep tot een grotere zichtbaarheid van het optreden van de EU en van de steun die de EU ter plaatse en in het kader van alle multilaterale fora biedt; 18. roept de EU op haar werkzaamheden in het kader van humanitaire hulp, bijvoorbeeld via ECHO, beter af te stemmen met de desbetreffende VN-agentschappen teneinde de beperkte middelen optimaal te kunnen inzetten en onnodige overlapping te voorkomen; 19. roept de betrokken EU- en VN-instellingen op de Financiële en Administratieve Kaderovereenkomst (FAFA) volledig te eerbiedigen en ten uitvoer te leggen; verzoekt de Commissie verslag uit te brengen aan het Parlement over de tenuitvoerlegging van de overeenkomst en daaraan gerelateerde richtsnoeren, in kaart te brengen welke gebieden verbetering behoeven en in het licht hiervan met relevante voorstellen te komen; 20. benadrukt het belang van de samenwerking tussen de EU en het UNDP met betrekking tot de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp; onderstreept de verbintenis van het mondiaal partnerschap voor doeltreffende ontwikkelingssamenwerking en moedigt alle landen en particuliere actoren aan zich hiertoe te verbinden; 21. is van oordeel dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens een zeer geslaagde bijdrage heeft geleverd aan de vooruitgang die Europa heeft geboekt op het vlak van eerbiediging van de mensenrechten en als voorbeeld kan dienen voor andere regio's; 22. roept op tot de verbetering van instrumenten voor preventieve en vroege waarschuwing en grotere bemiddelingscapaciteiten van de VN, en tot samenhangende en haalbare mandaten voor vredesopbouw- en vredeshandhavingsoperaties, die een mensenrechtencomponent en duidelijke exitstrategieën omvatten; moedigt de EU-lidstaten aan meer substantiële steun te bieden voor vredesopbouw- en vredeshandhavingsoperaties, en roept de EU op meer werk te maken van haar bemiddelingspogingen bij het oplossen van conflicten; spoort de Veiligheidsraad, gezien de wreedheden en mensenrechtenschendingen die recentelijk door enkele extremistische en terroristische groeperingen zijn begaan en het aanhoudende gebruik in conflicten van seksueel geweld – met inbegrip van verkrachting – als oorlogswapen, ertoe aan in overeenstemming met de doctrine inzake de verantwoordelijkheid om te beschermen een ambitieuze reeks instrumenten en middelen te definiëren om deze gruweldaden doeltreffend te kunnen voorkomen en de rechtsstaat en het internationaal humanitair recht te waarborgen, en om de lidstaten van de VN ertoe aan te sporen mensensmokkel te bestrijden en op te treden tegen het werven voor en het financieren van terroristische groeperingen door het rekruteren, organiseren, vervoeren en uitrusten van terroristische strijders alsook het financieren van hun bewegingen en activiteiten te voorkomen en te bestrijden; 23. verzoekt de EU om steun te verlenen voor de versterking van de samenhang, synergie en complementariteit tussen de evaluaties van vredesoperaties, de VN-architectuur voor vredesopbouw en Resolutie 1325 van de VN-Veiligheidsraad over vrouwen, vrede en veiligheid; benadrukt het belang van een actieve rol van vrouwen bij en gelijke en volwaardige deelname van vrouwen aan conflictpreventie en -oplossing, vredesonderhandelingen, vredesopbouw, vredeshandhaving, humanitaire respons en wederopbouw na conflicten; is in dit verband ingenomen met het feit dat de Commissie haar beleid inzake humanitaire hulp heeft herzien, en dat nu is vastgelegd dat het volgens het internationaal humanitair recht en/of de internationale mensenrechtenwetgeving gerechtvaardigd kan zijn vrouwelijke slachtoffers van oorlogsverkrachting de gelegenheid te bieden een veilige abortus te laten uitvoeren; 24. dringt er bij de EU op aan een ruime definitie van het begrip menselijke veiligheid te bevorderen, waardoor dit nauwer aansluit bij de mensenrechten, gendergelijkheid en de menselijke ontwikkeling; 25. is van oordeel dat de EU het Internationaal Strafhof krachtig en nadrukkelijk dient te ondersteunen, met name door haar betrekkingen met de VN en in het bijzonder de Veiligheidsraad te versterken en uit te breiden, en door erop toe te zien dat de EU-lidstaten spoedig overgaan tot ratificatie van de in Kampala overeengekomen wijzigingen van het Statuut van Rome, waarin het misdrijf agressie wordt gedefinieerd; wijst erop dat de verantwoordelijkheid om daders voor de rechter te brengen in eerste instantie bij de staten zelf berust en steunt de rechtsmacht van het Internationaal Strafhof in gevallen waarin de nationale autoriteiten niet in staat of niet bereid zijn tot daadwerkelijke vervolging van de ernstigste misdrijven die de internationale gemeenschap zorgen baren; 26. is voorstander van versterking van de operationele samenwerking tussen de EU en de VN op het gebied van crisisbeheersing, mede door onderling analyses uit te wisselen (om zo tot een gezamenlijke analyse te komen) en door samen vredes- en veiligheidsoperaties te plannen (om de operationele aspecten ervan te vereenvoudigen); 27. is van oordeel dat er meer moet worden gedaan om ervoor te zorgen dat de VN-lidstaten hun toezeggingen om humanitaire hulp te bieden ook echt nakomen, bijvoorbeeld door regelmatig overzichten te publiceren van de mate waarin de verplichtingen worden nageleefd; 28. juicht het toe dat de EU zich inzet voor meer transparantie en een groter verantwoordelijkheidsbesef bij de handel in wapens en steunt het bevorderen van de universalisering en volledige tenuitvoerlegging van het Wapenhandelsverdrag en de toepassing van de resultaten van de eerste conferentie van de staten; vraagt de EU om het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (Non-Proliferatieverdrag, NPV) te blijven erkennen als de hoeksteen van de alomvattende regeling voor de niet-verspreiding van kernwapens, en dus de wezenlijke fundering voor de verdere nucleaire ontwapening, in overeenstemming met artikel VI van dat verdrag; vraagt de EU om actief stappen te ondernemen ten behoeve van de wereldwijde ontwapening; 29. onderstreept dat het van groot belang is dat de EU gelijkheid en non-discriminatie actief blijft bevorderen; is ingenomen met de allereerste vergadering van de VN-Veiligheidsraad over LGBTI-rechten, die plaatsvond op 24 augustus 2015 en waarin de aanvallen en moorden op LGBTI in het Midden-Oosten door IS werden veroordeeld; moedigt de VN-Veiligheidsraad aan ook in de toekomst rekening te houden met schendingen van LGBTI-rechten; 30. verwijst naar het onverbiddelijk afwijzende standpunt van de EU ten aanzien van de doodstraf; onderstreept dat het van groot belang is dat de EU blijft ijveren voor een moratorium op de doodstraf; 31. is ervan overtuigd dat de economische, sociale, milieu- en ontwikkelingsdimensies van het VN-stelsel aanzienlijk moeten worden versterkt, door ervoor te zorgen dat de VN-organen voor een meer politieke aanpak kiezen en hun onderlinge samenwerking verbeteren, en door toe te zien op een effectiever en transparanter gebruik van de beschikbare middelen; meent dat dit op de eerste plaats bereikt moet worden door een structurele en functionele hervorming van het conform het statuut van de VN hiervoor verantwoordelijke hoofdorgaan, de Economische en Sociale Raad; verzoekt de EU-instellingen en de lidstaten de mogelijkheid te overwegen hun rol in de Economische en Sociale Raad te versterken door deze om te vormen tot een Raad voor duurzame ontwikkeling; 32. is ingenomen met de oprichting van het politiek forum op hoog niveau over duurzame ontwikkeling, dat tot taak heeft te zorgen voor politiek leiderschap, sturing en aanbevelingen op het gebied van ontwikkelingsbeleid ten aanzien van de drie pijlers (maatschappij, economie en milieu) van duurzame ontwikkeling; is ervan overtuigd dat het politiek forum op hoog niveau het voornaamste besluitvormingsorgaan voor alle kwesties op het gebied van ontwikkelingsbeleid moet worden, met het oog op een gecoördineerde en efficiënte evaluatie van de behoeften en de aanneming van de noodzakelijke routekaarten, besluiten en bindende maatregelen in verband met het kader voor duurzame ontwikkeling voor de periode na 2015; houdt vol dat dit noodzakelijk is om de in september 2015 door de VN-top aangenomen doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling doeltreffend ten uitvoer te leggen; 33. is er, gezien de terugkerende humanitaire rampen in verband met vluchtelingen en migranten, die veel menselijk leed veroorzaken, en gezien het feit dat duurzame ontwikkeling in de landen van herkomst op termijn een oplossing zou kunnen bieden voor de migratieproblematiek, van overtuigd dat de werkzaamheden van alle op dit terrein actieve agentschappen gecoördineerd zouden moeten worden; 34. stelt zich op het standpunt dat de uitdagingen als gevolg van de humanitaire crisis in verband met vluchtelingen op een alomvattende manier moeten worden aangepakt, in een geest van solidariteit binnen de EU en in nauwe samenwerking met de VN en hun agentschappen; 35. verzoekt de EU en de VN hun gezamenlijke inspanningen te verhogen om zo tijdens de VN-conferentie over klimaatverandering 2015 (COP21) in Parijs een ambitieuze en wettelijk bindende overeenkomst te bereiken, en om ervoor te zorgen dat de COP21 vervolgens spoedig ten uitvoer wordt gelegd; 36. is van mening dat de werkzaamheden van de Wereldbankgroep, het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldhandelsorganisatie ook gecoördineerd zouden kunnen worden als onderdelen van het VN-stelsel, met behoud van hun huidige besluitvormingsprocedures, om ervoor te zorgen dat hun respectieve besluiten en maatregelen op een verantwoordelijke, efficiënte en consistente manier worden genomen en uitgevoerd, zonder dat er sprake is van overlapping; 37. steunt de doelstelling om op multilateraal niveau een regeling voor de bescherming van investeringen in te voeren, met een nieuw systeem waarbij de jurisdictie van nationale rechtbanken geëerbiedigd wordt, en verzoekt de Commissie deze doelstelling op te nemen in haar onderhandelingsagenda voor het opstellen van investeringsovereenkomsten; is van oordeel dat, indien er een permanent internationaal hof voor de beslechting van investeringsgeschillen zou worden opgericht, dit binnen het VN-stelsel zou kunnen worden geplaatst en gebaseerd zou moeten zijn op de rechten en plichten van wie aan het hof onderworpen wordt, met nadruk op de OESO-beginselen voor multinationale ondernemingen en op de VN-beginselen inzake bedrijfsleven en mensenrechten; is van mening dat het VN-stelsel nuttige modellen biedt voor een dergelijke regeling, in het bijzonder wat de financiering betreft; 38. meent dat de WTO-ontwikkelingsronde van Doha moet worden afgerond en dat de VN hun unieke positie kunnen gebruiken om van deze onderhandelingen een succes te maken voor ontwikkelingslanden; is in dit verband van oordeel dat de VN kunnen samenwerken met de WTO, en ontwikkelingslanden kunnen adviseren en begeleiden ten aanzien van een strategie voor handel en investeringen, met de EU als belangrijke speler; 39. is zich ervan bewust dat de VN-richtsnoeren voor het bedrijfsleven en de mensenrechten moeten worden aangescherpt en toegepast; verzoekt de EU met klem bij te dragen aan een geslaagde uitkomst van de werkzaamheden van de intergouvernementele werkgroep voor transnationale ondernemingen en mensenrechten; 40. gelooft dat de VN zich meer moeten inspannen voor alle kwesties die verband houden met het menselijk welzijn; vindt dat culturele duurzaamheid en de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen daaronder vallen, en dat in dit verband onderwijs, toerisme, culturele diplomatie, bescherming van het erfgoed, de creatieve sector en wetenschappelijk onderzoek bij het beleidsvormingsproces moeten worden betrokken; 41. is stellig van mening dat de EU en de VN in het geval van humanitaire crises, gewapende conflicten en natuurrampen moeten samenwerken als het gaat om het onderwijs dat in het kader van noodhulpprogramma's wordt aangeboden, voornamelijk door ondersteuning te blijven bieden aan programma's zoals het Unicef-programma voor onderwijs in noodsituaties en in overgangsperioden na een crisis, het UNHCR-programma voor kwaliteitsonderwijs in vluchtelingenkampen en de UNRWA-werkzaamheden op onderwijsgebied; 42. is in dit verband ingenomen met de verdeling in clusters van de werkzaamheden van de in 2014 verkozen Commissie, waarbij de hv/vv een grotere verantwoordelijkheid krijgt voor de coördinatie van het extern beleid van de EU, in nauwe samenwerking met andere EU-instellingen; benadrukt dat beleid met een mondiale dimensie de kern moet vormen van de werkzaamheden van deze specifieke cluster; 43. verzoekt de hv/vv in haar/zijn jaarverslag over het GBVB een alomvattend onderdeel op te nemen over de bevordering van de doelstellingen op het gebied van het buitenlands beleid van de EU; 44. meent dat het Parlement deze mondiale uitdagingen op dezelfde brede en alomvattende manier als de Commissie moet kunnen aangaan, en zijn werkzaamheden dienovereenkomstig moet kunnen organiseren; spoort alle parlementaire commissies die bevoegd zijn voor beleidsterreinen met een externe en mondiale dimensie ertoe aan hun standpunten over het desbetreffende onderdeel van het verslag van de hv/vv te doen toekomen aan de Commissie buitenlandse zaken, die bevoegd is voor dit verslag; o o o 45. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de Europese Dienst voor extern optreden, de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.