(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het gemeenschappelijk standpunt wordt goedgekeurd; hiermee wordt het besluit derhalve geacht te zijn vastgesteld. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 726 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 179, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0062/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole ( A5-0202/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(1999) 291 - C5-0117/1999 ), - gezien de evaluatieverslagen "Evaluation of the MEDA Final Report Regulation, Euronet Consulting February 1999" en "Evaluation des facilités d'ajustement structurel dans les pays du sud de la Méditerranée, CERDI-CNRS april 1999",gevraagd door de Commissie, - gezien het speciaal verslag 1/96 van de Rekenkamer over de MED-programma's (1) en het speciaal verslag 1/98 van de Rekenkamer over de bilaterale financiële en technische samenwerking met de derde Middellandse-Zeelanden (2) , - gelet op de Verklaring van de Euro-mediterrane Conferentie van Barcelona van november 1995, - gelet op het Verdrag van Arhus van 1998 (3) , - gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Euro-mediterrane Top van Stuttgart (april 1999), - gezien de conclusies van de Euro-mediterrane ministersconferentie van Helsinki over het milieu (november 1997), - verwijzend naar de Verklaring van de Euro-mediterrane Ministersconferentie van Turijn over plaatselijk waterbeheer (oktober 1999), - gezien de conclusies van de burgerfora van Barcelona (november en december 1995), Malta over de interculturele dialoog (april 1997), Napels (december 1997) en Stuttgart over mensenrechten en het milieu (april 1999), - verwijzend naar zijn resolutie van 30 maart 2000 over het Middellandse-Zeebeleid (4) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0205/2000 ). A. overwegende dat het activiteitenverslag 1998 een overzicht geeft van MEDA I, op basis waarvan hervormingsvoorstellen kunnen worden geformuleerd met het oog op een goed functioneren van het toekomstige programma MEDA II, B. van oordeel dat de heronderhandelingen over MEDA een uitstekende gelegenheid bieden om de balans van het verleden op te maken en de dialoog tussen de gouvernementele en non-gouvernementele actoren over de toekomst van MEDA te verdiepen, C. zijn overtuiging herhalend dat politieke stabiliteit en welvaart in het Middellandse-Zeegebied elementen vormen van gemeenschappelijk strategisch belang en overwegende dat Euro-mediterrane samenwerking van groot belang is voor het voeren van een beleid dat ertoe bijdraagt de stabiliteit en de sociaal-economische ontwikkeling van deze regio te waarborgen, D. overwegende dat het MEDA-programma de kern vormt van de financiële samenwerking binnen het Euro-mediterrane partnerschap, dat zich voor de enorme uitdaging gesteld ziet beleid te ontwikkelen voor een weinig homogene regio en een horizontale dialoog tot stand te brengen, E. overwegende dat MEDA het financiële instrument van het partnerschap is en dat derhalve uit hoofde hiervan maatregelen ten uitvoer moeten worden gelegd op de drie beleidsterreinen die zijn vermeld in de Verklaring van Barcelona: het politieke, het economische en het sociaal-culturele vlak, F. overwegende dat alle samenwerking gebaseerd is op eerbiediging van de rechten van de mens en dat het doel van deze samenwerking niet alleen economische vooruitgang is, doch tevens, en met name, vooruitgang op het gebied van democratie, vrijheid, vrede, het bestrijden van ongelijke verhoudingen, en duurzame ontwikkeling, G. overwegende dat de bilaterale samenwerking (90%) van veel groter belang is dan de regionale samenwerking (10%) en het vitale belang van de regionale samenwerking benadrukkend voor het scheppen van een klimaat voor dialoog, uitwisseling en samenwerking, hetgeen het voornaamste doel van het partnerschap is, H. overwegende dat het voorstel van de Commissie erop is gericht om de beheersprocedures van MEDA sterk te vereenvoudigen, hetgeen ertoe zou moeten bijdragen de in het kader van MEDA I geconstateerde vertragingen en disfunctionering te verhelpen; van oordeel dat de landen die de Verklaring van Barcelona hebben onderschreven alsmede het Europees Parlement niettemin, omwille van de transparantie en de democratie, inzicht moeten blijven houden in het beheer van MEDA, I. overwegende dat in deze uitvoeringsperiode het feitelijke uitgavenniveau laag is geweest, J. overwegende dat het Euro-mediterrane parlementaire forum, waarin volksvertegenwoordigers en vertegenwoordigers van de burgermaatschappij en de communautaire instellingen met elkaar van gedachten kunnen wisselen en kunnen discussiëren, een belangrijke rol dient te vervullen bij het toezicht op de uitvoering van MEDA, K. overwegende dat het merendeel van de MEDA I-kredieten is besteed aan de totstandbrenging van de Euro-mediterrane vrijhandelszone waarvan sprake was in de Verklaring van Barcelona, met inbegrip van maatregelen voor structurele aanpassingen ter ondersteuning van de economische overgang, L. overwegende dat het creëren van de vrijhandelszone niet moet worden beschouwd als een doel op zich, doch als een middel om de kwaliteit van het leven in alle partnerlanden te verbeteren, en het feit betreurend dat de versnelde doorvoering van economische maatregelen niet vergezeld is gegaan van een navenante ondersteuning op andere gebieden van het partnerschap, met name op het sociale, culturele en politieke vlak en op het gebied van milieu, M. overwegende dat het algemene karakter van de Euro-mediterrane samenwerking moet worden geëerbiedigd en dat het daarom absoluut noodzakelijk is een synergie tot stand te brengen tussen de drie componenten van deze samenwerking, namelijk de politieke, de economische en de menselijke, N. benadrukkend dat gedecentraliseerde samenwerking in het Middellandse-Zeegebied een doorslaggevende rol kan spelen bij het bevorderen van de democratie en de ontwikkeling van de burgermaatschappij; het feit betreurend dat de MED-programma's sinds 1997 zijn geblokkeerd, ondanks de oproepen van het EP en van de ministers van Buitenlandse Zaken, bijeen in Stuttgart in april 1999, O. overwegende dat alleen een actieve en rechtvaardige participatie van de burgermaatschappij aan alle MEDA-acties borg kan staan voor democratie, duurzame ontwikkeling en, kortom, het welslagen van het partnerschap, P. overwegende dat het, met oog op een doelmatige Euro-mediterrane samenwerking, ter bevordering van de democratie en ter eerbiediging van de mensenrechten in het gebied, noodzakelijk is de rol van NGO's uit te breiden en de participatie van de burgermaatschappij aan alle MEDA-acties te bevorderen, Q. van oordeel dat deze participatie in sommige partnerlanden wordt belemmerd door een te sterke greep van de overheid op het MEDA-beheer, en dat er geen echte overlegprocedures bestaan voor de opstelling van de indicatieve programma's, R. overwegende dat het partnerschap zes prioriteiten heeft: milieu, waterbeheer, industrie, energie, vervoer en de informatiemaatschappij, S. overwegende dat bevordering van een duurzame sociaal-economische ontwikkeling, verbetering van de levensomstandigheden van de bevolking, verlaging van de werkloosheid en de bescherming van het milieu tot de langetermijndoelstellingen van de Euro-mediterrane samenwerking behoren, T. van oordeel dat serieuze politieke en financiële steun in het kader van MEDA heeft ontbroken voor sommige van deze prioritaire vraagstukken, zoals bijvoorbeeld het milieu en het actieprogramma hiervoor op korte en middellange termijn (SMAP), dat in Helsinki werd goedgekeurd (1997) maar slechts uiterst moeizaam van de grond komt, U. overwegende dat het water voor de gehele regio een bijzonder belangrijk probleem vormt waar in het kader van het MEDA-programma bijzondere aandacht aan moet worden besteed; bezorgd over de overexploitatie van de watervoorraden in het Middellandse-Zeegebied en het risico van een kwalitatieve aantasting hiervan, met name als gevolg van demografische veranderingen, urbanisatie, de ontwikkeling van het toerisme en een economisch beleid dat niet aan de situatie is aangepast, V. van oordeel dat de aanleg van nieuwe infrastructuren en onderlinge verbindingen op het gebied van energie tot doel heeft het bevorderen van het gebruik van fossiele energiebronnen, die duurder zijn en vervuilender, terwijl gedecentraliseerde netwerken voor hernieuwbare en alternatieve vormen van energie meer zouden bijdragen tot verbetering van de levensomstandigheden in de betrokken landen, 1. is van mening dat het strategische belang van de betrekkingen tussen de EU en de landen die aan MEDA deelnemen de procedure van de enkelvoudige raadpleging niet overeenstemt met het institutionele belang van het Europees Parlement; dat zich dus een politiek compromis opdringt met de Commissie en de Raad opdat deze terdege rekening houden met de opmerkingen van het Europees Parlement; 2. juicht de vaststelling van de MEDA-verordening toe en dringt erop aan dat de regels voor de toepassing van het programma gestroomlijnd worden; 3. verlangt een eerlijker verdeling van de financiële middelen over de drie hoofdonderdelen van het partnerschap en een verdieping van de politieke dialoog op elk van deze terreinen; 4. verzoekt de parlementen van de lidstaten, die de associatieovereenkomsten (met name die met Jordanië) nog niet hebben geratificeerd, dit ten spoedigste te doen; 5. wijst erop dat de versterking van de politieke en economische band met de Middellandse-Zeelanden al maar meer een politieke prioriteit van de Europese Unie wordt, zoals o.m. blijkt uit de recentste verklaringen van de Commissie; dat alle instellingen het strategische belang erkennen van de economische en sociale ontwikkeling in de regio, dat een even grote uitdaging blijkt te zijn geworden als de uitbreiding van de Europese Unie; dat er daarom voor de jaren 2000-2006 in een aanzienlijk indicatief budget moet worden voorzien; 6. wijst erop dat de Europese Unie en de in aanmerking komende landen hun economische banden zo gestalte moeten geven dat voor een duurzame ontwikkeling in deze landen wordt gezorgd; 7. pleit voor een strategischer en meer geïntegreerde en op duurzame ontwikkeling gerichte aanpak van MEDA en wenst dat MEDA specifiek voorziet in ondersteuning van de opstelling en tenuitvoerlegging van nationale duurzame-ontwikkelingsprogramma's van de partnerlanden; 8. wenst dat de interregionale samenwerking wordt versterkt teneinde het opzetten van grootschalige, horizontale projecten mogelijk te maken; 9. dringt erop aan interregionale economische en energieprojecten nieuw leven in te blazen teneinde te komen tot een echte gemeenschappelijke vrijhandelszone in 2010; 10. meent dat om het Barcelona-proces tot een goed einde te kunnen brengen er spoed moet worden gezet achter de onderhandelingen voor de associatie-overeenkomsten met Algerije, Libanon en Syrië; 11. verzoekt de Commissie de associatieonderhandelingen die nog moeten worden afgesloten te bespoedigen en er hierbij op toe te zien dat duurzame ontwikkeling de prioritaire doelstelling blijft; 12. acht het in verband met de programma's voor Turkije beslist noodzakelijk dat de Turkse regering een einde maakt aan de juridische, politieke, culturele en sociale discriminatie van de Koerdische bevolking door de overheid; de toekenning van financiële EU-middelen aan Turkije moet daarom gekoppeld worden aan vorderingen bij het oplossen van de Koerdische kwestie in Turkije en aan bijzondere inspanningen om de economische en sociale onderontwikkeling in de door Koerden bewoonde gebieden te verhelpen; 13. acht het, aangezien met name voor Cyprus en Malta het MEDA-programma tot nu toe in feite niet is verwezenlijkt, noodzakelijk dat genoemde landen in dit programma opgenomen te blijven, zodat MEDA aanvullend kan optreden voor eventuele subsidies waartoe in de pretroetredingsprocedure wordt besloten; 14. wenst een aanzienlijke verhoging van het deel van de MEDA-kredieten dat bestemd is voor regionale programma' s en projecten met een zuid-zuid-dimensie, die in overleg met de gouvernementele en non-gouvernementele plaatselijke actoren moeten worden vastgesteld; 15. wijst erop dat een belangrijk gedeelte van het MEDA-programma gericht dient te zijn op het bevorderen van de samenwerking tussen landen en etnische of religieuze groeperingen die belast zijn door historische tegenstellingen en vijandigheden; 16. pleit, in overeenstemming met de conclusies van de ministers van Buitenlandse Zaken, in Stuttgart bijeen, voor de totstandbrenging van een brede consensus met de burgermaatschappij over de programma's voor economische hervorming, die tot nog toe het prioritaire doel van MEDA is geweest; 17. betreurt de ingewikkeldheid van de tenuitvoerlegging van het mediterrane beleid en de omslachtige administratieve procedures; is van mening dat gezien het grote politieke belang dat op het spel staat en de grote bedragen die ermee gemoeid zijn, de Commissie ervoor dient te zorgen dat voldoende ambtenaren voor MEDA beschikbaar zijn; 18. meent dat, hoewel het lage bestedingspercentage een probleem blijft, de kwaliteit van de projectvoorbereiding en de efficiëntie van de projecten in MEDA van de grootste betekenis zijn; dringt er bij de Commissie op aan de procedures voor het projectbeheer doeltreffender te maken zonder dat dit ten koste gaat van de hoge boekhoudkundige maatstaven; 19. juicht de na te streven totstandbrenging van een vrijhandelszone in het Middellandse-Zeegebied toe, maar wijst erop dat de niet-EU-partnerlanden hiervan alleen ten volle zullen profiteren als zij voor hun landbouw- en voedselproducten volledige en vrije toegang tot de EU-markt hebben, en dat vaart dient te worden gezet achter ontwikkelingen in die richting, met compensatie, in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, voor die regio's van de Europese Gemeenschap die rechtstreeks de gevolgen ondervinden van meer concurrentie; 20. wenst dat de in de nieuwe MEDA II-verordening voorziene hervormingen en de vereenvoudiging van de beheersprocedures op zo kort mogelijke termijn in operationeel opzicht tot resultaat leiden; 21. is van oordeel dat de lage uitvoeringsgraad van de betalingsverplichtingen in het kader van MEDA geen reden mag zijn om de begrotingslijnen te verlagen, maar wel een argument vormt om de problemen aan te pakken die aan deze gebrekkige besteding van de beschikbare middelen ten grondslag liggen; 22. spreekt zich uit voor versterking van de personele middelen die de Commissie toewijst aan het beheer van het MEDA-programma en aan alle initiatieven voor het Middellandse-Zeegebied waaraan de Commissie deelneemt; 23. wenst een betere en regelmatige informatieverstrekking over het effect van het MEDA-programma op de stabiliteit en de uitbreiding van de werkgelegenheid, de bestrijding van de armoede en de veranderingen in de maatschappelijke structuren in de betrokken landen; 24. verzoekt de Commissie aan het EP en het brede publiek op papier en op internet een jaarverslag ter beschikking te stellen waarin de besteding van de financiële middelen en de gevoerde politieke strategieën gedetailleerd uiteen worden gezet; 25. verzoekt de Commissie en de EIB het Parlementair Forum hun jaarlijkse evaluatieverslag over MEDA te doen toekomen, alsmede alle andere documenten die nuttig zijn voor een regelmatige controle op de tenuitvoerlegging; 26. vindt dat de landen die voor het programma in aanmerking komen, waarborgen moeten bieden voor wat geldt als de hoeksteen van de samenwerking met Europa, namelijk de naleving van de democratische beginselen en de eerbiediging van de mensenrechten - met name ten aanzien van vrouwen en kinderen; de Commissie moet hierop strikt toezicht houden en het Europees Parlement hierover regelmatig verslag uitbrengen; voorts mag zij niet aarzelen in voorkomend geval een bepaald land te schorsen; 27. verzoekt de Commissie ieder jaar een specifiek rapport op te stellen over de situatie van de mensenrechten in het Middellandse-Zeegebied; meent dat dit rapport een van de bases zou kunnen vormen voor verdieping van het samenwerkingsproces; 28. is ingenomen met de nieuwe voorstellen voor MEDA II, die de verdere ontwikkeling van het MEDA-programma beogen; bepleit de programmatische aanpak en individuele projecten in plaats van indicatieve programma's, zonder dat dit het einde betekent van de samenwerking tussen de Europese Unie en de sociale partners in het Middellandse-Zeegebied; 29. beseft dat de voorbereiding van regionale projecten een zeer tijdrovende zaak is, wegens de vereiste raadpleging van de diverse partners; meent echter dat de regionale projecten een zeer belangrijk onderdeel van het MEDA-programma vormen en dat er gezamenlijke, grensoverschrijdende projecten moeten komen van de kustgebieden langs de Middellandse Zee en de eilandregio's; 30. wenst voorts dat gegevens over procedures voor het programmeren, goedkeuren, ten uitvoer leggen en evalueren van de projecten tijdig worden vrijgegeven om een serieuze publieke raadpleging mogelijk te maken; meent dat deze voorwaarden zowel van toepassing moeten zijn op projecten die worden beheerd door de Commissie als op de projecten die worden beheerd door de Europese Investeringsbank; 31. pleit voor verdere uitbreiding van de activiteiten ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf; wijst erop dat het belangrijkste doel de uitwisseling dient te zijn van informatie en contacten tussen potentiële partners door bestaande communautaire instrumenten en programma's die oorspronkelijk in het leven zijn geroepen ten behoeve van Europese KMO's, toegankelijk te maken voor KMO's in niet-lidstaten in het Middellandse-Zeegebied; 32. pleit voor een herdefiniëring van het concept van "burgerparticipatie”, in de zin dat deze niet beperkt blijft tot vrije deelname aan openbare aanbestedingen, opdat het begrip van "partnerschap” ook een reële inhoud wordt gegeven, overeenkomstig het Verdrag van Arhus; 33. acht het van uitermate groot belang om ook de NGO's bij het programma te betrekken ten einde de democratie en de burgermaatschappij in de Middellandse-Zeelanden te versterken; 34. wenst dat criteria op het gebied van democratie en duurzame ontwikkeling reeds in de eerste fase van programmering worden geïntegreerd en dat de eerbiediging door de partnerlanden van internationale akkoorden op het gebied van de mensenrechten en het milieu wordt beschouwd als een criterium waaraan moet worden voldaan om in aanmerking te komen voor subsidies uit hoofde van MEDA; 35. dringt erop aan dat bij het nieuwe overleg met de Commissie rekening wordt gehouden met deze prioriteiten, met name: 36. wenst dat op MEDA dezelfde sociale en milieutechnische normen en voorschriften worden toegepast als die welke reeds gelden in het kader van andere communautaire beleidsacties en instrumenten, met name de structuurfondsen of de Agenda 2000; 37. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat in ieder nationaal en regionaal indicatief programma de ecologische en sociale aspecten in aanmerking worden genomen; 38. beklemtoont dat de steun voor programma's van structurele aanpassing sterker gekoppeld moet zijn aan de verbetering van het sociaal-economisch evenwicht in de desbetreffende landen; wijst op het belang van het verminderen van de ongelijkheid tussen beide oevers van de Middellandse Zee, om excessieve migratiestromen tegen te gaan, hetgeen de verbetering van de situatie met betrekking tot de illegale immigratie in de regio ten goede zal komen; is van mening dat deze kwestie met spoed dient te worden aangepakt; 39. verzoekt de Commissie om vóór eind 2000 een begin te maken met een op participatie gebaseerde procedure voor een strategische evaluatie van de sociale en milieugevolgen van de Euro-mediterrane vrijhandelszone, overeenkomstig de door haar gedane toezegging op het Milieuforum van Stuttgart in april 1999; 40. merkt op dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan stedelijke gebieden en dat er activiteiten moeten worden ontplooid om de leefkwaliteit in de steden te verbeteren, en de ontwikkeling van de lokale democratie en de gedecentraliseerde samenwerking tussen lokale bestuurders in Mediterrane niet-lidstaten en hun collega's in de Unie, te stimuleren; 41. wenst dat uit hoofde van MEDA specifieke maatregelen worden gefinancierd die zijn gericht op versterking van de samenwerking op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling, met het oog op verbetering van de kwaliteit van het leven op het platteland en een verminderde afhankelijkheid van levensmiddelenvoorziening; 42. pleit nadrukkelijk voor ondersteuning en bevordering van technische steunprojecten en -programma's ten behoeve van kleine en middelgrote ondernemingen, en voor versterking van de beroepsopleidingsprogramma's voor zowel gespecialiseerde vaklieden als ondernemers; 43. verzoekt de Commissie met klem de MED-programma's opnieuw en in een aangepaste vorm te starten, en er hierbij voor te zorgen dat zij toegankelijk zijn voor alle sectoren van de burgermaatschappij, met inbegrip van NGO's, en te waarborgen, met name via de delegaties, dat alle vertegenwoordigers van de burgermaatschappij zonder onderscheid van geloof, geslacht of politieke voorkeur, onder gelijke omstandigheden toegang kunnen krijgen tot de fondsen; 44. wenst met name dat bij alle onder MEDA vallende projecten rekening wordt gehouden met het "genderaspect” en dat dit een evaluatiecriterium wordt bij de beoordeling van toekomstige verslagen; 45. wenst dat de MEDA-kredieten bestemd voor opleidingsacties op alle terreinen van het partnerschap aanmerkelijk worden verhoogd en ten goede komen aan alle maatschappelijke groeperingen in de begunstigde landen; 46. wenst dat bijzondere aandacht wordt besteed aan samenwerkingprogramma's op het sociale, culturele en menselijke vlak teneinde bij te dragen tot een beter begrip van de verschillende culturen en religies en aldus verdraagzaamheid en wederzijds begrip te bevorderen; 47. wenst een herziening van de verkiesbaarheidscriteria voor projecten, in de zin van een vereenvoudiging en versoepeling van de onderzoeks- en overmakingsprocedures (bankgarantie), waarbij wordt voorzien in de mogelijk om de omvang van de projecten te verkleinen, met name door het opzetten van MEDA-micro-acties; 48. spreekt nadrukkelijk zijn steun uit voor microprojecten, met name in het kader van onderlinge uitwisseling van deskundigen en studenten; 49. pleit voor een versterking van het actieprogramma op korte en middellange termijn voor het milieu (SMAP), dat in Helsinki (1997) werd goedgekeurd, opdat dit een geconsolideerde en operationele structuur wordt vóór het einde van het jaar 2000; 50. is ingenomen met de Euro-mediterrane regionale indicatieve programma's waarmee in 1998 werd begonnen; meent dat programma's als EUMEDIS (Euro-mediterrane informatiemaatschappij) een belangrijke rol zullen spelen bij het opzetten en ondersteunen van netwerken van informatietechnologie en bij de medefinanciering van proefprojecten voor de toepassing van informatietechnologie; 51. wenst dat vóór het einde van het jaar 2000 een regionaal samenwerkingsprogramma wordt opgezet voor waterbeheer, met een begroting van ten minste 10 miljoen euro per jaar, teneinde het in oktober 1999 in Turijn goedgekeurde actieplan ten uitvoer te leggen; 52. wenst bovendien dat het watervraagstuk in het algemeen wordt geïntegreerd in alle MEDA-programma's en -projecten, volgens een participatieve en profylactische benadering; 53. wenst dat prioritaire aandacht wordt besteed aan projecten op het gebied van waterbescherming en -zuivering; 54. pleit voor versterking van de regionale samenwerkingsprojecten ter bestrijding van de vervuiling op zee, een milieukwestie die voor de bescherming van de Middellandse Zee van vitaal belang is; 55. dringt aan op het opzetten van hulpverlenings- en steunnetwerken in geval van natuurrampen (aardbeving); 56. wenst dat prioritaire aandacht wordt besteed aan acties op het gebied van hernieuwbare energiebronnen en dat jaarlijks door alle energieverbruikende sectoren 2,5% op het energieverbruik wordt bespaard; 57. pleit voor de voortzetting en ontwikkeling van het Euro-mediterrane vervoersforum; meent dat dit forum in de nabije toekomst een actieplan dient op te stellen voor het vervoer, waarin zowel maatregelen en de manier waarop deze worden uitgevoerd als een tijdschema, worden opgenomen; 58. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad en aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 3, lid 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gelet op artikel 20 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 1995 over de vorderingen bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (november 1993-december 1994) (1) - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 juli 1996 over de vorderingen bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (januari-december 1995) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 juni 1997 over de vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (januari-december 1996) (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 mei 1998 over de rol van de Unie. Tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid in 1997 (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 1999 over de rol van de Unie in de wereld: tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid in 1998 (5) , - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0210/2000 ), A. overwegende dat het externe optreden van de Gemeenschap sinds de jaren '50 voortdurend aan betekenis heeft gewonnen, en dat het aanvankelijk strikt economische karakter ervan zich gaandeweg heeft uitgebreid met politieke en diplomatieke aspecten, B. overwegende dat de talrijke ambtenaren die zich in de Raad en in de Commissie bezighouden met externe betrekkingen, technische specialisten zijn, doch in het algemeen niet beschikken over de noodzakelijke diplomatieke opleiding om deze steeds belangrijkere externe taken te kunnen uitoefenen, C. overwegende dat voor de externe betrekkingen personeel met een grondige technische en diplomatieke opleiding vereist is en dat de situatie ondanks de vooruitgang die de Commissie geboekt heeft bij de opleiding van haar ambtenaren die zich met de externe betrekkingen dienen bezig te houden, nog niet bevredigend is, D. positief gestemd over de werkzaamheden van het Politiek Comité, dat op 26 november 1999 zijn goedkeuring heeft gehecht aan het "Europees diplomatenprogramma”, dat openstaat voor nationale diplomaten en ambtenaren van de Commissie en de Raad en tot doel heeft de Europese identiteit in het buitenlands beleid mede gestalte te geven, doch waarvan de gebrekkige ontwikkeling in de praktijk echter een herdefiniëring en een nieuwe impuls noodzakelijk maakt, E. overwegende dat gedacht moet worden aan de oprichting van een professionele en permanente communautaire diplomatieke dienst die is aangepast aan de nieuwe omstandigheden en een nuttige bijdrage kan leveren aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie op het internationale vlak, F. overwegende dat het, gezien de lange traditie die de eigen buitenlandse diensten van de lidstaten vertegenwoordigen en gezien de specifieke kenmerken en de aard van de bevoegdheden van deze diensten, absoluut noodzakelijk is om diplomaten van de lidstaten nauw te betrekken bij de nieuw op te richten communautaire diplomatieke dienst, opdat de Unie aldus kan profiteren van hun rijke en uitgebreide ervaring, G. overwegende dat de delegaties van de Commissie ondanks de geboekte vorderingen nog steeds op verschillende wijzen opereren en dat daarom de juridische status hiervan, hun rol en hun betrekkingen met het Europees Parlement en de Raad moeten worden verduidelijkt en verder uitgewerkt, H. overwegende dat de delegaties weliswaar formeel uitsluitend afhankelijk zijn van de Commissie, doch feitelijk ook betrekkingen onderhouden met de Raad en het Europees Parlement en in de praktijk een veel ruimer takenpakket hebben, namelijk de vertegenwoordiging van de gehele Gemeenschap, en dat het daarom aanbeveling verdient deze feitelijke situatie juridisch te verankeren, I. overwegende dat voor de omvorming van delegaties van de Commissie in delegaties van de Gemeenschap geen nieuwe overdracht van bevoegdheden noodzakelijk is, aangezien de delegaties van de Gemeenschap op het gebied van het GBVB uitsluitend zouden optreden met inachtneming van de termen van het Verdrag en onder eerbiediging van de bevoegdheden van het voorzitterschap en de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, J. overwegende dat de delegaties van de Gemeenschap in deze nieuwe context dienen te beschikken over de nodige personele en economische middelen en dat met het oog hierop voldoende begrotingsmiddelen beschikbaar moeten worden gesteld, K. overwegende dat het wenselijk is om, wanneer de omstandigheden zulks raadzaam maken, regionale delegaties op te zetten die hun taken met betrekking tot verscheidene nabijgelegen staten gaan uitoefenen, doch er nadrukkelijk op wijzend dat binnen deze delegaties dan wel personeel aanwezig moet zijn dat specifiek is opgeleid om de communautaire belangen in deze regio te behartigen, met name voor wat betreft de ondersteuning van democratiseringsprocessen en de eerbiediging van de mensenrechten, aspecten waar meer aandacht aan moet worden besteed, L. overwegende dat de lidstaten weliswaar een zekere mate van integratie hebben verwezenlijkt, doch dat hun buitenlandse diensten in sommige gevallen te kampen hebben met een gebrek aan coördinatie, en dat daarom gestreefd moet worden naar coördinatie tussen de ambassades van de lidstaten en de delegaties, overeenkomstig het bepaalde in artikel 20 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, M. overwegende dat coördinatie noodzakelijk is met het oog op handhaving van de samenhang tussen economische vraagstukken (waarbij de externe vertegenwoordiging heel duidelijk bij de Commissie ligt) en politieke vraagstukken (die onder de bevoegdheden vallen van de ambassades van de lidstaten, en in het bijzonder die van het voorzitterschap), en dat dit van essentieel belang is met het oog op de zichtbaarheid en de doelmatigheid van het GBVB, N. overwegende dat er een systeem moet worden opgezet waarin transparantie en samenwerking centraal staan, ter waarborging van de complementariteit van het diplomatieke optreden van de Gemeenschap en dat van de lidstaten, teneinde de in het Verdrag vastgelegde doelstellingen te verwezenlijken, O. overwegende dat een en ander absoluut niet tot doel heeft één enkele diplomatieke dienst op te richten die de buitenlandse diensten van de lidstaten zal vervangen door een Europese, doch dat het er eenvoudigweg om gaat de kwaliteit van de gemeenschappelijke buitenlandse dienst van de Gemeenschap te verbeteren en te streven naar een nauwere coördinatie met de buitenlandse diensten van de lidstaten om aldus te kunnen inspelen op de nieuwe Europese en internationale realiteit, P. overwegende dat in de toekomst, als de Unie als rechtspersoonlijkheid is erkend, ambitieuzere initiatieven op dit terrein niet mogen worden uitgesloten, waarbij kan worden gedacht aan de oprichting van ambassades van de Unie, bestaande uit een delegatie van de Gemeenschap en de ambassades van de lidstaten die in het derde land vertegenwoordigd willen zijn, overeenkomstig een herhaald verzoek van dit Parlement, Q. overwegende dat de doelmatigheid van de instrumenten in dienst van het communautaire externe optreden, het best wordt gediend als de volgende drie hoofdlijnen worden gevolgd: gespecialiseerde opleiding van de ambtenaren van de Commissie die voorbestemd zijn te gaan werken voor de buitenlandse dienst; verduidelijking en verdere uitwerking van het juridische kader dat de werking van de delegaties van de Commissie en hun betrekkingen met het Europees Parlement en de Raad regelt; nauwere samenwerking tussen deze delegaties en de ambassades van de lidstaten, Opleiding van de communautaire ambtenaren die zich zullen gaan bezighouden met het externe beleid en de bijdrage van de diplomatieke diensten van de lidstaten 1. stelt voor een communautaire diplomatenschool op te richten, specifiek gericht op beroepsonderwijs, die communautaire ambtenaren die betrokken zijn bij het externe beleid, zowel van de Commissie (in de delegaties en het DG RELEX) als van de Raad (in het DG Externe betrekkingen en het secretariaat-generaal van de Raad en de Eenheid planning en "rapid respons”), niet alleen een technische scholing moet bieden op het gebied van communautair beleid, doch tevens moet voorzien in een goede diplomatieke opleiding en een opleiding op het gebied van internationale betrekkingen; de communautaire diplomatenschool zou ook open moeten worden gesteld voor de lidstaten die hun diplomaten eventueel een aanvullende opleiding willen bieden, alsook voor diplomaten van aspirant-lidstaten in het kader van hun voorbereiding op de toetreding; dat deze school daarnaast studie-, onderzoeks- en opleidingsprogramma's zal moeten aanbieden in samenwerking met Europese universitaire instellingen; 2. stelt voor om zolang er nog geen communautaire diplomatenschool bestaat, de communautaire ambtenaren en de diplomaten van de lidstaten desgewenst de mogelijkheid te bieden om hun opleiding te verdiepen in het kader van gefundeerde seminarprogramma's, wanneer enigszins mogelijk in samenwerking met gereputeerde Europese universitaire instellingen, met name die welke door de Gemeenschap worden gefinancierd, en de diplomatenscholen van de lidstaten; 3. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan een onderzoek in te stellen naar de verschillende procedures met behulp waarvan een doelmatig verbindingssysteem kan worden opgezet tussen de nationale buitenlandse diensten en de communautaire buitenlandse dienst, met de mogelijkheid om diplomaten van de lidstaten tijdelijk te detacheren bij de communautaire buitenlandse dienst; 4. stelt tenslotte voor om in de begroting meer geld uit te trekken voor de opleiding van ambtenaren als eerste stap naar de oprichting van de communautaire diplomatenschool en tegen het eind van dit jaar een bijeenkomst te organiseren tussen de Europese diplomatenscholen en -opleidingen en de bevoegde instanties van de Commissie, teneinde vooruitgang te boeken op het gebied van opleidingsprogramma's voor ambtenaren van de Commissie, het opzetten van de communautaire diplomatenschool en de ontwikkeling van een verbindingssysteem tussen de buitenlandse diensten van de Gemeenschap en die van de lidstaten; Verduidelijking en verdere uitwerking van de juridische status van de delegaties van de Commissie, hun rol en hun betrekkingen met de communautaire instellingen 5. herinnert eraan dat het Parlement weliswaar bij vorige gelegenheden ervoor heeft gepleit de delegaties om te vormen tot ambassades van de Unie, doch stelt voor, gelet op het feit dat de Unie momenteel nog geen rechtspersoonlijkheid bezit en voorts om de veranderingen geleidelijk te laten verlopen, in eerste instantie de delegaties van de Commissie te veranderen in delegaties van de Gemeenschap (die wel over internationale rechtspersoonlijkheid beschikt), zodat zij wel deel blijven uitmaken van het organigram van de Commissie, maar tegelijkertijd een juridische band ontstaat met het Parlement en het secretariaat-generaal van de Raad; 6. stelt voor de betrekkingen van de delegaties met de parlementaire commissies en de interparlementaire delegaties zodanig te reglementeren dat informatieverstrekking en politieke controle optimaal zijn en dat er waarborgen zijn dat de delegatieleiders in de praktijk verschijnen voor parlementaire instanties indien de politieke omstandigheden zulks wenselijk maken; 7. stelt voor te bepalen dat de delegatieleiders systematisch en vóórdat zij hun functies aanvangen, hun opwachting moeten maken bij de Commissie buitenlandse zaken van het Europees Parlement teneinde hun werkprogramma uiteen te zetten en hierover van gedachten te wisselen; 8. stelt voor dat de delegatie van de Europese Unie systematisch medeverantwoordelijkheid gaat dragen voor bezoeken van officiële missies van het Europees Parlement en verplicht is assistentie te verlenen bij officiële bezoeken/missies van individuele leden van het Europees Parlement; 9. verlangt dat de Commissie jaarlijks het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengt over het functioneren van de delegaties; 10. stelt voor een regeling op te stellen voor de betrekkingen tussen de delegaties en de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, met inbegrip van de plicht tot bijstandsverlening aan zowel de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB als leden van het Europees Parlement die een officieel bezoek brengen aan de betrokken regio; 11. stelt voor dat de Commissie bij het Parlement ter discussie een voorstel indient inzake herstructurering van de "kaart” van haar delegaties in het buitenland, in het kader van de omvorming tot delegaties van de Gemeenschap, en rekening houdend met de belangen van de Gemeenschap in de verschillende landen; De coördinatie tussen de delegaties en de buitenlandse diensten van de lidstaten 12. stelt voor dat gezamenlijke verslagen worden opgesteld waarin de ambassades van de lidstaten (in het bijzonder het fungerend voorzitterschap) en de delegatie gezamenlijk hun standpunten tot uitdrukking brengen; 13. is van mening dat de gemeenschappelijke communautaire diplomatieke dienst de Europese Unie in de VN, het IMF, de OVSE, de Raad van Europa en andere soortgelijke internationale organisaties evenals bij regionale organisaties in bijvoorbeeld Zuid-Amerika, Midden-Amerika of Afrika op gecoördineerde wijze dient te vertegenwoordigen; 14. stelt voor dat de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB bij de Raad en het Europees Parlement jaarlijks een verslag indient over de resultaten van het coördineren van de standpunten van de lidstaten in de internationale organisaties; 15. stelt voor te ijveren voor gemeenschappelijke informatievoorziening aan de Raad en derhalve, via deze, aan de hoofdsteden (in het bijzonder in het geval van vertegenwoordigingen bij internationale organisaties, waar het aantal overlappingen zou kunnen worden teruggebracht) alsook aan het Europees Parlement; 16. stelt voor een regeling te treffen voor de eventuele mogelijkheid van samenvoeging van de delegaties met de diplomatieke vertegenwoordigingen van de lidstaten die hiertoe besluiten, hetgeen zou leiden tot een betere coördinatie van het externe optreden en kostenverlaging door gezamenlijk gebruik van infrastructuren; 17. stelt voor om lidstaten in derde landen waarin zij niet over een diplomatieke vertegenwoordiging beschikken, de mogelijkheid te bieden gebruik te maken van de huidige delegaties van de Commissie door hier enkele van hun diplomaten te detacheren, aangezien dezen zouden bijdragen tot verrijking van het externe communautaire beleid terwijl zij zich tevens zouden kunnen bezighouden met het in stand houden van bilaterale betrekkingen; o o o 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 468 - C5-0044/2000 ), - gezien de overeenkomstig artikel 20 van verordening (EG) nr. 1257/96 opgemaakte evaluatie van de humanitaire hulpacties van de Gemeenschap, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het advies van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0191/2000 ), A. overwegende dat bijstand en hulpverlening aan in nood verkerende bevolkingen en aan slachtoffers van natuurrampen, conflicten of andere vergelijkbare gebeurtenissen een wezenlijk aspect vormen van de identiteit die de Europese Unie uitdraagt, B. overwegende dat het profiel van de Europese Unie van donor is verschoven naar een organisatie, die streeft naar een directere betrokkenheid bij het bieden van hulp bij rampen, C. overwegende dat zich in de jaren '90 talrijke ernstige crisissituaties - natuurrampen en door menselijk toedoen veroorzaakte catastrofen - hebben voorgedaan en dat de meeste slachtoffers van rampen tot de meest kwetsbare bevolkingsgroepen zoals vrouwen, bejaarden en jonge kinderen behoren, D. overwegende dat de Europese Unie haar humanitaire hulp aanzienlijk heeft opgevoerd, dat zij momenteel 's werelds eerste donor en de voornaamste geldschieter van de Organisatie van de Verenigde Naties is, maar dat er nog steeds sprake is van een ernstige onbalans in de verdeling van de gelden in het nadeel van de niet-Europese landen en met name de ontwikkelingslanden, E. overwegende dat het Europees Bureau voor humanitaire noodhulp (ECHO) de enige dienst binnen de Commissie is die werkelijk op flexibele wijze kan reageren op noodsituaties, F. overwegende dat het optreden van ECHO volgens de samenvatting en de conclusies van de overeenkomstig artikel 20 van verordening (EG) nr. 1257/96 opgemaakte evaluatie relevant en zinvol is geweest; dat ECHO kan bogen op vrij bevredigende resultaten in vergelijking tot andere actoren die op het gebied van humanitaire hulp en wederopbouw actief zijn, G. overwegende dat ECHO de laatste jaren steeds vaker betrokken was bij langduriger interventies in post-crisissituaties ("grijze zone”), omdat de Commissie niet over andere instrumenten beschikt die voldoende flexibiliteit bieden; dat het voor ECHO steeds moeilijker zal worden dit soort interventies te beheren als de taken van de betrokken diensten niet worden geherstructureerd en verduidelijkt, H. overwegende dat er meer in het algemeen dringend behoefte is aan meer duidelijkheid omtrent de bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de diensten van de Commissie op het gebied van buitenlandse zaken (met inbegrip van ontwikkeling en humanitaire hulp) en dat de coördinatie tussen de diensten hechter moet worden, I. overwegende dat er bij het beheer van ECHO meer samenhang en coördinatie moet komen en dat het ontbreekt aan een bevredigend systeem om de kwaliteit van de resultaten te toetsen, met name aan de hand van prestatie-indicatoren, J. overwegende dat het aantal personeelsleden van ECHO verhoudingsgewijs geringer is dan dat van andere diensten van de Commissie en de lidstaten en niet strookt met het belang van de te verrichten taken, K. overwegende dat paraatheid bij rampen en conflictpreventie onmisbare onderdelen van het humanitaire beleid vormen en dus een belangrijker rol moeten gaan spelen bij de ECHO-activiteiten, L. overwegende dat de door ECHO geboden humanitaire hulp bij het Europese publiek vrijwel onbekend is en door de begunstigden niet in verband worden gebracht met de Europese Unie, vooral wanneer het gaat om financiering van programma's die door de agentschappen van de Verenigde Naties ten uitvoer worden gelegd, 1. verzoekt de Commissie een eind te maken aan alle onzekerheid en onduidelijkheid en duidelijk te kiezen voor een strategie van uitbreiding van het aan ECHO toevertrouwde beleid inzake humanitaire hulp; 2. verzoekt de Commissie het Parlement en de Raad een duidelijke strategie voor te leggen met betrekking tot de plaats van de door ECHO geboden humanitaire hulp in het buitenlands en het ontwikkelingsbeleid; wijst erop dat deze strategie onder meer een algemene, maar niet al te strakke definitie moet omvatten van de taken en het actiekader van ECHO en van de diensten ontwikkeling en buitenlandse zaken van de Commissie, teneinde te zorgen voor samenhang, complementariteit en coördinatie in het buitenlands beleid en bij de tenuitvoerlegging daarvan en overlappingen en parallelle structuren te vermijden; 3. verzoekt met name dat de administratieve en financiële structuren die noodzakelijk zijn met het oog op de taken in verband met heroriëntatie en herstel in post-crisissituaties, worden versterkt en dat er met spoed voor een duidelijke taakafbakening wordt gezorgd waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat er enerzijds flexibele instrumenten voorhanden moeten zijn om snel te kunnen reageren en anderzijds in een langetermijnplanning moet worden voorzien; 4. verzoekt de Commissie en de Raad een systeem op te zetten voor de algehele coördinatie van alle donors die op internationaal niveau bij humanitaire hulp zijn betrokken; 5. verzoekt de Commissie en de Raad om van ECHO een coördinatieplatform te maken voor alle diensten van de lidstaten die spoedhulp verlenen bij grote natuurrampen en andere ernstige crises; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband ernaar te streven dat hun initiatieven op het gebied van humanitaire steun elkaar beter aanvullen; 6. meent dat de paraatheid bij rampen een horizontaal aspect is dat een onderdeel moet vormen van alle Europese programma's op het gebied van ontwikkeling en technische samenwerking; is van mening dat de Commissie bijgevolg meer prioriteit moet geven aan het bevorderen van de opbouw van het potentieel in kwetsbare landen; 7. merkt op dat de kredieten voor conflictpreventie en paraatheid bij rampen (DIPECHO) niet overeenkomen met de omvang van de te verrichten taak; 8. verzoekt de Commissie en de Raad de verdeling van de kredieten voor humanitaire hulp te herzien, teneinde het evenwicht ten gunste van de ontwikkelingslanden te verbeteren; 9. verzoekt de Commissie om bij het beheer van ECHO in het bijzonder: verzoekt de Commissie in deze context in het bijzonder rekening te houden met genderfactoren bij het gebruik van prestatieindicatoren, de evaluatie van de projectresultaten en de bij de aanwerving en opleiding vereiste kennis; 10. meent dat bij de keuze van de partners aan wie taken op het gebied van humanitaire hulp worden toevertrouwd de voorkeur moet uitgaan naar het systeem van de NGO's en groeperingen en instellingen van de civiele maatschappij die zich inzetten voor de mensenrechten en duurzame vrede, die bewezen hebben efficiënter en daadkrachtiger te zijn dan vele internationale agentschappen; 11. meent dat ECHO voor de samenwerking met partners voor een flexibele aanpak moet blijven kiezen, rekening moet houden met de respectieve capaciteiten van de betrokken organisaties en niet de voorkeur moet geven aan samenwerking met een beperkt aantal grote partners; pleit voor inpassing van het internationaal humanitair recht en de mensenrechtendimensie in de conceptie en tenuitvoerlegging van de humanitaire hulp, en legt daarbij in het bijzonder de nadruk op de grondrechten van vrouwen en kinderen; wijst er niettemin op dat het niet wenselijk is om via de inpassing van deze dimensie een conditionaliteitsclausule voor humanitaire hulp in te voeren; verzoekt de Commissie de werkzaamheden van de diensten voor humanitaire hulp en mensenrechten te coördineren en de samenwerking van de NGO's op dit gebied te bevorderen; 12. dringt er bij de Commissie op aan de noodzakelijke maatregelen te treffen om een einde te maken aan de toenemende politisering van de humanitaire hulp en de vervanging hiervan door het buitenlands beleid van de Europese Unie, omdat humanitaire hulp in essentie is bedoeld om de gevolgen van een crisis op te vangen, of deze crisis nu het gevolg is van een natuurramp of van een conflict, en niet de oorzaken ervan; 13. acht het noodzakelijk dat er onderzoek wordt gedaan naar de interdependentie tussen het ingrijpen van de mens in het ecologisch systeem, militaire en burgerlijke conflicten en economische en sociale ongelijkheid enerzijds en de frequentie, de intensiteit en de regionale spreiding van natuurrampen, burgeroorlogen en militaire conflicten anderzijds; 14. verzoekt om versterking van de communicatiestrategie van ECHO; stelt de Commissie voor in dit verband een voorlichtingscampagne op te zetten die ervoor moet zorgen dat de door ECHO verleende humanitaire steun door het publiek wordt erkend en herkend als een van de troeven van de Europese Unie; beklemtoont dat deze campagne moet kunnen beschikken over speciaal hiervoor bestemde gelden; 15. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun steun te verlenen aan de inspanningen om de aanwezigheid en invloed van de Europese Unie in de internationale organisaties beter te doen sporen met het politieke gewicht van de Unie en met de omvang van haar bijdrage aan de humanitaire hulp; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.