Het Europees Parlement , − gelet op artikel 214, lid 2, derde alinea, en artikel 215 van het EG-Verdrag, − gelet op artikel 33, lid 4 van zijn Reglement, − gezien de ontslagaanvraag van mevrouw Anna Diamantopoulou als lid van de Commissie, ingediend op 10 maart 2004, − gezien de voordracht door de regering van de Helleense republiek d.d. 12 maart 2004 van de heer Stavros Dimas als lid van de Commissie (1210/B/1975), − gelet op de hoorzitting door de bevoegde parlementaire commissies van het voorgedragen lid van de Commissie, A. is van mening dat de Commissie zich ertoe zou moeten verplichten de geest van open interinstitutionele samenwerking in alle opzichten te eerbiedigen en de schijn zou moeten vermijden dat zij vooruitloopt op de goedkeuring door het Parlement van de gewijzigde samenstelling van de Commissie, 1. keurt de voorgedragen Commissie in haar nieuwe samenstelling goed voor de resterende, tot 31 oktober 2004 lopende mandaatsperiode; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , in het bijzonder de artikelen 37 en 38, – gelet op de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, vastgesteld op 18 december 2003 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2004 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, door de Commissie ingediend op 9 maart 2004 (SEC(2004) 277), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2004 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, door de Raad vastgesteld op 26 maart 2004 (7683/2004 – C5-0165/2004), – gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0175/2004 ), A. overwegende dat de gewijzigde begroting tot doel heeft alle afdelingen van de begroting 2004 aan te passen aan de wijzigingen ten gevolge van de herziening van het Statuut van de ambtenaren en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, B. B overwegende dat deze gewijzigde begroting voornamelijk betrekking heeft op de personeelsformaties, die gewijzigd moeten worden voor de inwerkingtreding van de herziening van het Statuut, die volgens plan zal plaatsvinden op 1 mei 2004, C. overwegende dat deze wijzigingen van de begroting op hetzelfde moment in werking zullen treden als het nieuwe Statuut, 1. benadrukt dat alle instellingen hun personeelsformaties op dezelfde wijze moeten aanpassen aan het nieuwe Statuut; 2. verwelkomt de overeenkomst die is bereikt op de trialoog van 16 maart 2004 over de regels met betrekking tot de aanwerving in 2004, zowel voor als na de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut, zoals omschreven in de bijgevoegde gezamenlijke verklaring van de begrotingsautoriteit; 3. is van mening dat elke instelling duidelijke regels dient te hebben inzake de oprichting van nieuwe eenheden; wijst erop dat de begrotingsautoriteit op de hoogte gehouden moet worden van de oprichting van nieuwe eenheden, aangezien dit gevolgen voor de begroting heeft, en dat elke instelling een lijst van eenheden in haar raming moet opnemen; 4. hecht zonder wijziging zijn goedkeuring aan het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2004; 5. 5 verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de overige betrokken instellingen en organen. BIJLAGE 1 Gezamenlijke verklaring van de Begrotingsautoriteit over de gewijzigde begroting nr. 4/2004 Met de goedkeuring van gewijzigde begroting 4/2004 inzake de herziene personeelsformaties hebben het Europees Parlement en de Raad hun goedkeuring gehecht aan de volgende verklaring: "De aanwerving van personeel wordt geregeld door de relevante bepalingen van het Statuut van de ambtenaren. Dienovereenkomstig moeten alle instellingen in 2004 de volgende regels toepassen: · Alle ambtenaren die vóór 1 mei 2004 worden aangeworven worden ingedeeld overeenkomstig artikel 2 van bijlage XIII van het nieuwe Statuut. · Alle ambtenaren die na 1 mei 2004 worden aangeworven worden ingedeeld overeenkomstig het nieuwe Statuut, met name de artikelen 5, 12 en 13 van bijlage XIII, ongeacht of zij worden geplaatst op nieuwe posten of vacante posten. Bij de voorbereiding van de eerste lezing van de begroting 2005 en tijdig voor de besluiten die moeten worden genomen op het begrotingsoverleg in juli moet elke instelling, bureau of agentschap aan de begrotingsautoriteit verslag uitbrengen van de implementatie van de herziene structuur van rangen en van de gevolgen daarvan voor de personeelsformatie. Indien nodig dient elke instelling, bureau of agentschap met betrekking tot 2004 een aanpassing van de personeelsformatie voor te stellen voorzover de feitelijke bezetting van posten afwijkt van de conversie van de personeelsformatie zoals goedgekeurd in april 2004. Hierbij wordt rekening gehouden met bovengenoemde vereisten en met de noodzaak van vacante posten in elke rang van de personeelsformatie met het oog op de normale aanwerving en promoties, overeenkomstig het Statuut." (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 797 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0660/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0157/2004 ), A. overwegende dat harmonisatie van indirecte belastingen bij de huidige stand van de wetgeving nauwelijks mogelijk is; dat nauwere samenwerking en coördinatie tussen de belastingautoriteiten een tijdelijke oplossing is die geen afbreuk doet aan de nationale soevereiniteit en noodzakelijk is om het probleem op te lossen van de gedaalde inkomsten uit BTW en accijnzen tengevolge van belastingfraude en georganiseerde criminaliteit, 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 797 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0661/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0157/2004 ), A. overwegende dat harmonisatie van indirecte belastingen bij de huidige stand van de wetgeving nauwelijks mogelijk is; dat nauwere samenwerking en coördinatie tussen de belastingautoriteiten een tijdelijke oplossing is die geen afbreuk doet aan de nationale soevereiniteit en noodzakelijk is om het probleem op te lossen van de gedaalde inkomsten uit BTW en accijnzen tengevolge van belastingfraude en georganiseerde criminaliteit, 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2003) 855 ) (1) , – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto artikel 37 en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0127/2004), – gelet op artikel 86 en 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie visserij ( A5-0174/2004 ), 1. stemt in met het voorstel voor een besluit van de Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten, alsmede de regering van Nieuw-Zeeland als depositaris van het Verdrag. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 817 (1) ), – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0025/2004), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0149/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, − gezien het voorstel voor een verordening van de Raad ( COM(2003) 593 ) (1) , − gelet op de artikelen 37 en 300, lid 2 en lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0498/2003), − gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, − gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0163/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een verordening van de Raad, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Guinee-Bissau. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, − gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 658 ) (1) , − gelet op de artikelen 36 en 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0547/2003), − gelet op artikel 67 van zijn Reglement, − gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0168/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 706 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0602/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0166/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, zoals geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 611 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0515/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0165/2004 ) 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 765 ) (1) , – gelet op artikel 37 en artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0024/2004), – gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0164/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van het Protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Guinee. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004) 39 ) (1) , – geraadpleegd door de Raad (C5-0075/2004), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0156/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004) 39 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0076/2004), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0156/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2003) 315 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over het gemeenschappelijk asielbeleid en de agenda voor bescherming ( COM(2003) 152 ), – gelet op de Universele Verklaring van de rechten van de mens welke op 10 december 1948 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties is aangenomen, in het bijzonder artikel 14, – gelet op het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, gesloten te Rome op 4 november 1950, – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, officieel afgekondigd op 7 december 2000 (1) , in het bijzonder de artikelen 1, 18 en 19, – gelet op het ontwerpverdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa (2) , aangenomen door de Europese Conventie op 13 juni en 10 juli 2003, voorgelegd aan de voorzitter van de Europese Raad in Rome op 18 juli 2003, in het bijzonder de artikelen II-1, II-18 en II-19, – gelet op het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, aangevuld met het Protocol van New York van 31 januari 1967, – gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie in zijn geconsolideerde versie (3) , in het bijzonder artikel 2, vierde streepje en artikel 6, – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap in zijn geconsolideerde versie (4) , in het bijzonder artikel 63, – gezien het actieplan van de Raad en de Commissie over hoe de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam inzake de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid het best kunnen worden uitgevoerd (5) , in het bijzonder de punten 8, 32, 33, 34, 36 en 37, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, in het bijzonder de punten 13, 14, 15, 16 en 17, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Laken van 14 en 15 december 2001, in het bijzonder de punten 38, 39, 40 en 41, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Sevilla van 21 en 22 juni 2002, in het bijzonder de punten 28, 29, 37, 38 en 39, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003, in het bijzonder de punten 24, 25, 26 en 27, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 oktober 2003, in het bijzonder de punten 30, 31, 32 en 33, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Naar een gemeenschappelijke asielprocedure en een in de gehele Unie geldige uniforme status voor personen aan wie asiel wordt verleend" ( COM(2000) 755 ), – gezien de gemeenschappelijke agenda voor bescherming welke is goedgekeurd door het Hoog Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) en met voldoening is ontvangen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in 2002, na mondiaal overleg over internationale bescherming, – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0144/2004 ), A. overwegende dat de Europese Unie berust op de ondeelbare en universele waarden van menselijke waardigheid, vrijheid, gelijkheid en solidariteit, B. overwegende dat de Europese Unie gebaseerd is op de beginselen van democratie en rechtstaat, eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden, beginselen die door de lidstaten gemeenschappelijk worden onderschreven, C. overwegende dat in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie de rechten worden bevestigd die voortvloeien uit de gemeenschappelijke constitutionele tradities en internationale verplichtingen van de lidstaten en dat hierin de volledige eerbiediging van de menselijke waardigheid en het asielrecht van asielzoekers wordt gewaarborgd, een en ander op basis van de volledige toepassing van het Verdrag van Genève van 1951 betreffende de status van vluchtelingen, gewijzigd bij en aangevuld met het Protocol van New York van 1967, D. overwegende dat een gemeenschappelijk beleid op asielgebied, met inbegrip van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel, een van de onderdelen is van het doel van de Europese Unie tot geleidelijke invoering van een ruimte van vrijheid, veiligheid en open rechtspraak voor hen die, door reële nood gedreven, een legitieme bescherming zoeken in de Gemeenschap, E. overwegende dat op de zitting van de Europese Raad te Tampere een plan is opgesteld, met regelingen om binnen de in het Verdrag van Amsterdam en het Actieplan van Wenen voorgestelde termijnen een Europees asielsysteem in te voeren, dat moet voorzien in een duidelijk en realistisch voornemen van de betrokken lidstaat om een asielverzoek op korte termijn in behandeling te nemen en ook minimumnormen moet omvatten voor een doelmatige en rechtvaardige asielprocedure, minimumnormen voor de opvang van asielzoekers en ook voor de erkenning en de inhoud van het statuut van vluchteling, dat moet worden aangevuld met minimumnormen voor subsidiaire bescherming, waarmee een toereikende rechtspositie moet worden geboden aan elke bescherming behoevende persoon, F. overwegende dat de Europese Raad van Tampere heeft vastgesteld dat asiel en migratie afzonderlijke, maar onderling nauw verbonden vraagstukken zijn, en dat het daarom noodzakelijk is een gemeenschappelijk beleid van de Europese Unie uit te stippelen, dat de volgende elementen moet bevatten: G. overwegende dat de Commissie de conclusies van de Europese Raad van Tampere met betrekking tot alle aspecten van het asielbeleid nader heeft uitgewerkt en het Europees Parlement hierover om advies heeft gevraagd, maar dat - ook na vijf jaar - de besluiten van de Raad nog steeds op zich laten wachten, H. overwegende dat de Europese Raad op zijn zitting te Laken verklaard heeft dat een werkelijk gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid - naast andere instrumenten - enerzijds vereist dat het beleid inzake de migratiestromen in het buitenlands beleid van de Europese Unie geïntegreerd wordt en anderzijds dat er een Europees systeem ontwikkeld wordt voor de uitwisseling van informatie over kwesties betreffende asiel, immigratie en de landen van herkomst van de immigranten, I. overwegende dat de Europese Raad op zijn zitting te Sevilla verklaard heeft dat bij de maatregelen die genomen worden met het oog op een gezamenlijke beheer van de migratiestromen gelet moet worden op een evenwicht tussen het beleid tot integratie van de legale immigranten en een aan de internationale overeenkomsten beantwoordend asielbeleid enerzijds en een vastberaden bestrijding van illegale immigratie en mensenhandel anderzijds, en dat deze daarom: J. overwegende dat rekening moet worden gehouden met het bestaan van drie verschillende situaties: die van de asielzoekers; die van tijdelijk ontheemde personen; en die van de immigranten om economische redenen, K. lof uitsprekend voor het werk van het uitvoerend comité van het UNHCR dat in het najaar van 2002 de agenda voor bescherming heeft goedgekeurd, die twee delen omvat: het eerste is de verklaring van de verdragsluitende partijen bij de Conventie van Genève en het daarbij gaande protocol dat op een ministervergadering van de verdragsluitende partijen op 11 en 12 december 2001 werd goedgekeurd, bij gelegenheid van de herdenking van het vijftigjarig bestaan van voornoemde Conventie; het tweede is het Actieprogramma, dat 6 doelstellingen omvat, die elk weer diverse doeleinden beogen; L. overwegende dat de Conventie van 1951 en het daarbij gaande protocol van 1967 weliswaar de hoeksteun vormen van het systeem voor internationale bescherming voor vluchtelingen, maar dat de Conventie alleen niet volstaat en dat het Beschermingsprogramma daarom verder wil gaan door op basis van de Conventie het internationale beschermingssysteem te verbeteren door het waarborgen van een betere solidariteit en een aanvulling van het beheer van de migratiestromen - een kwestie die nauw met het asielbeleid samenhangt - met gemoderniseerde beleidsmaatregelen, zulks met het oog op een goed beheer van het wereldwijde vluchtelingenprobleem, in het licht van de moeilijkheden die zich voordoen bij de toepassing van internationale beschermingsnormen in situaties waarin sprake is van gemengde stromen van asielzoekers en migranten, wanneer miljoenen personen zich genoopt zien in ballingschap te gaan om bescherming te zoeken voor vervolgingen en gevaren, M. overwegende dat in verschillende hoofdstukken van de agenda voor bescherming wordt aangedrongen op het creëren van nieuwe bepalingen en instrumenten die antwoord moeten geven op de huidige uitdagingen inzake de beheersing van het wereldwijde vluchtelingenprobleem, en dat het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen op de 53e vergadering van het uitvoerend comité verzocht heeft om deze instrumenten te ontwikkelen in het kader van buitengewone multilaterale akkoorden, welke een aanvulling vormen op de Conventie van 1951, onder de benaming "Conventie Plus", welke tot doel hebben de Conventie van Genève te verbeteren, de solidariteit te bevorderen en de benadering van de zo nauw met het asielvraagstuk samenhangende kwestie van de migratiestromen door middel van aanvullende beleidsinstrumenten te verbeteren, zodat wordt bijgedragen aan een beter beheer van de stromen asielzoekers, in het bijzonder wanneer deze behoren tot de meest kwetsbare groepen zoals vrouwen en kinderen; N. overwegende dat het Verenigd Koninkrijk met de presentie van een document getiteld "New international approaches to asylum processing and protection" een bijzondere bijdrage heeft geleverd aan de Europese Raad van Brussel van 20 en 21 maart 2003 en dat de premier van het Verenigd Koninkrijk het voorzitterschap van de EU bij brief van 10 maart 2003 heeft verzocht het vraagstuk van een beter beheer van het asielstelsel op de agenda van de Raad te plaatsen, hetgeen de katalysator is geweest van een intensief debat dat thans echter nog niet is afgesloten en waarbij alle in asielkwesties actieve personen moeten worden betrokken of waaraan zij een bijdrage moeten leveren, zowel buiten als binnen de Europese Unie, O. overwegende dat de Europese Raad op zijn zitting te Thessaloniki enerzijds gewezen heeft op de noodzaak dat de Raad voor het eind van 2003 overgaat tot goedkeuring van de nog niet aangenomen richtlijnen die voorzien in minimumnormen op asielgebied en anderzijds de Commissie verzocht heeft om te onderzoeken met welke regels een beter geordende toegang tot de Europese Unie kan worden verzekerd voor de personen die werkelijk behoefte hebben aan internationale bescherming en om ook te onderzoeken hoe de regio's van oorsprong een betere veiligheid aan deze personen kunnen garanderen, P. overwegende dat de twee mededelingen van de Commissie - zowel die van 26 maart 2003 als die van 3 juni 2003 - in deze resolutie gezamenlijk moeten worden behandeld, aangezien hierin, weliswaar vanuit een andere invalshoek, de uitgangspunten en basisdoelstellingen worden behandeld van een mogelijke nieuwe benadering om te komen tot toegankelijker, rechtvaardiger en beter beheerde asielstelsels en nieuwe wegen worden gezocht ter aanvulling van de gefaseerde aanpak van Tampere en in het kader van de toepassing van de agenda voor bescherming die door de internationale gemeenschap werd opgesteld na twee jaar van overleg in mondiaal verband om een antwoord te vinden op de huidige crisis van het systeem, die te wijten is aan het misbruik dat er van de asielprocedures wordt gemaakt, de toeneming van de "gemengde" stromen - deels bestaande uit personen die werkelijk bescherming behoeven en deels uit personen die de weg van asiel gebruiken om toegang tot het grondgebied van de Europese Unie te verkrijgen, op zoek naar een betere economische positie, terwijl de meerderheid van de vluchtelingen gedoemd is te verblijven in slecht uitgeruste kampementen in derde landen, 1. is van mening dat de mededeling van de Commissie van 26 maart 2003 zeer gelegen komt, aangezien het past in het kader van de toepassing van de agenda voor bescherming die is opgesteld door de internationale gemeenschap en is goedgekeurd door het uitvoerend comité van het UNHCR; 2. spreekt zijn grote bezorgdheid uit over het feit dat de vorderingen bij de vaststelling van het wetgevingsprogramma van de eerste fase van een gemeenschappelijke Europese asielregeling zoals vastgesteld in de conclusies van de Europese Raad van Tampere met vertraging tot stand zijn gekomen en dat dit afbreuk doet aan het nuttige effect van de harmonisatie, alsook over het feit dat de Raad nog geen ontwerprichtlijnen heeft kunnen vaststellen betreffende de status van vluchtelingen en de asielprocedures; 3. betreurt dat de Raad er niet in is geslaagd de termijnen te respecteren die door de Europese Raad op zijn zittingen van Tampere, Laken, Sevilla en Thessaloniki waren vastgesteld voor de goedkeuring van Europese minimumnormen voor de verlening van het statuut van vluchtelingenstatuut of persoon die om een andere redenen een werkelijke behoefte aan internationale bescherming heeft enerzijds, en voor de goedkeuring van het voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende minimumnormen voor de procedures die de lidstaten toepassen voor de verlening of intrekking van de vluchtelingenstatus anderzijds; betreurt eveneens dat de Raad voor justitie en binnenlandse zaken op zijn zitting van 27 en 28 november 2003 heeft nagelaten een politieke akkoord te sluiten over deze twee fundamentele elementen van de eerste fase van de harmonisering ven een gemeenschappelijke asielregeling, die op minimumnormen gebaseerd is, en dat hij besloten heeft de goedkeuring daarvan tot 2004 uit te stellen; 4. verzoekt de Commissie, ingevolge de conclusies van de Europese Raad te Thessaloniki alle aspecten te onderzoeken om te zorgen voor een ordelijker en redelijker binnenkomst in de EU van personen die asiel aanvragen, en om, tezamen met het UNHCR, alle manieren te bezien om de mogelijkheden tot bescherming in de regio's van oorsprong te vergroten; 5. is ingenomen met de vooruitgang die de laatste maanden op communautair niveau met betrekking tot het asielbeleid is geboekt, maar dringt erop aan dat zo spoedig mogelijk een unaniem akkoord wordt bereikt over de twee richtlijnen, respectievelijk over minimumnormen bij asielprocedures en over de definitie van vluchteling en subsidiaire bescherming genietend persoon, waarbij in het bijzonder aandacht wordt besteed aan de op de NGO's gerichte activiteiten om tot doelmatige en op de concrete realiteit afgestemde procedures te kunnen komen; verlangt in dat opzicht dat het Europees Vluchtelingenfonds wordt vernieuwd; dringt voorts aan op een versterking van de communautaire solidariteit door partnerschappen met de plaatselijke regionale overheden en de NGO's aan te moedigen; 6. stelt vast dat er momenteel sprake is van een crisis in het asielstelsel in alle lidstaten, hetgeen tot uiting komt in een toenemend onbehagen bij de publieke opinie, aangezien sprake is van misbruik van de asielprocedures als gevolg van de steeds grotere, vaak door mensenhandel en -smokkel gevoede gemengde migratiestromen, die zowel bestaan uit personen die op legitieme gronden internationale bescherming zoeken als uit economische vluchtelingen die de asielprocedures gebruiken om toegang te krijgen tot het grondgebied van de lidstaten om hun levensomstandigheden te verbeteren, met als gevolg dat veel verzoeken om internationale bescherming als ongegrond van de hand worden gewezen; 7. stelt vast dat er sprake is van een crisis in het huidige asielstelsel in alle lidstaten, aangezien door de autoriteiten slechts 3 tot 5 % van de asielaanvragen ontvankelijk worden verklaard en dat aan het einde van de asielprocedures inzake ontvankelijke aanvragen in de lidstaten slechts 30 tot 60 % van de aanvragers asiel wordt verleend; wijst er in dit verband op dat de asielprocedures vier tot vijf jaar duren, een termijn die te lang is, zowel voor de betrokken personen als voor de verantwoordelijke autoriteiten; 8. wijst in dit verband op het mislukken van een legaal immigratiebeleid in de lidstaten van de Europese Unie, reden waarom veel migranten het middel van de asielprocedures gebruiken om op zoek naar betere levensvoorwaarden het grondgebied van de lidstaten te kunnen betreden; dringt daarom bij de lidstaten aan op invoering van een op de arbeidsmarkt georiënteerd immigratiebeleid en het leggen van de basis voor een gemeenschappelijk immigratiebeleid in de Europese Unie; 9. is van mening dat moet worden overwogen andere situaties onder het asielrecht te laten vallen, b.v. vrouwen en meisjes die het slachtoffer van genitale verminking dreigen te worden, kindsoldaten, slachtoffers van nieuwe vormen van slavernij, enz.; 10. constateert dat het thans noodzakelijk is de vraagstukken van migratie en asiel op een systematischer manier aan te pakken, overeenkomstig de door de Europese Unie aangegane verplichtingen; 11. doet de Commissie en de Raad de volgende aanbevelingen: 12. meent dat het ontbreken van investeringen in en ontwikkelingshulp aan de landen waar de aanvragers van asiel in eerste instantie heengaan, alsmede de geringe financiering van het UNHCR het opzetten van beschermingsregelingen in Afrika en Azië ernstig heeft belemmerd; 13. meent dat onvoldoende steun en geringe investeringen in gebieden waar zich conflicten hebben voorgedaan, het weer oplaaien van conflicten in veel landen in de hand heeft gewerkt, een blijvende terugkeer van vluchtelingen heeft belemmerd en nieuwe vluchtelingenstromen op gang heeft gebracht; 14. complimenteert de Commissie met haar voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een programma inzake technische en financiële bijstand voor derde landen op het gebied van asiel en immigratie waarvoor op begrotingslijn B7-667 een meerjarenprogramma voor een periode van vijf jaar (2004-2008) is voorzien en waarmee een bedrag van € 250 mln is gemoeid, met het doel om specifieke en aanvullende antwoorden te geven aan de behoeften die de landen van oorsprong of doortocht hebben bij het garanderen van een beter beheer van de migratiestromen in al hun aspecten en dimensies, met inbegrip van die welke de internationale bescherming betreffen; 15. is verheugd over de indiening door de Commissie van haar bovenvermelde mededeling van 3 juni 2003 getiteld "Naar toegankelijker, rechtvaardiger en beter beheerde asielstelsels" die enerzijds moeten worden opgevat als een reactie op punt 61 van de conclusies van de Europese Raad van 20 en 21 maart 2003 waarin wordt verzocht om behandeling van het vraagstuk van de nieuwe benaderingen op het gebied van internationale bescherming zoals voorgesteld door de premier van het Verenigd Koninkrijk, maar die anderzijds veel verder gaat wanneer hierin het standpunt van de Commissie wordt geformuleerd betreffende de uitgangspunten en basisdoelstellingen van een nieuwe benadering die moet dienen ter verbetering en oplossing van de problemen die in ernstige mate afbreuk doen aan de huidige asielstelsels; 16. is van oordeel dat regionale beschermingszones en doorgangscentra buiten de EU niet dezelfde mate van bescherming kunnen garanderen; is van oordeel dat de geloofwaardigheid van en het vertrouwen in een effectief asielsysteem niet kunnen worden hersteld door de inrichting van regionale beschermingszones en doorgangscentra indien zij in strijd zijn met de belangrijkste beginselen van de Conventie van Genève, het Europese Verdrag inzake de Rechten van de Mens en het kardinale concept van gedeelde verantwoordelijkheid; 17. onderschrijft de strekking van de agenda voor bescherming en van de concepten van het "Verdrag +" welke zijn opgesteld onder auspiciën van het UNHCR, en dringt bij de Europese Unie aan op resolute behandeling van en inzet voor een nieuwe benadering van internationale bescherming die enerzijds is gebaseerd op een beter beheer van de toegang van personen die internationale bescherming behoeven op het grondgebied van de lidstaten en anderzijds op de duidelijke vaststelling van passende reacties op de behoefte aan bescherming in de regio's van herkomst van de vluchtelingen; 18. spreekt zijn lof uit voor het multilaterale Beschermingsprogramma dat werd goedgekeurd door het uitvoerend comité van het UNHCR, als antwoord op de problemen die zich thans voordoen bij het beheer van het vluchtelingenprobleem in de wereld, en constateert daarbij dat de Europese Unie, die een belangrijke rol speelt bij het welslagen van het programma op langere termijn, prioriteit zou moeten geven aan de thema's van het programma die betrekking hebben op: 19. spreekt zijn lof uit over het feit dat de Europese Conventie in haar Ontwerpverdrag tot invoering van een Grondwet voor Europa voorzien heeft in een gemeenschappelijk Europees asielsysteem (Art. III-167) en een gemeenschappelijk migratiebeleid (art. III-168), waardoor het mogelijk zal worden af te stappen van het huidige systeem van de minimumnormen, waarbij de lidstaten een groot deel van hun nationale systemen kunnen handhaven, dat dan plaats zal moeten maken voor een werkelijk Europees asielstelsel met een gemeenschappelijke asielprocedure en een uniform statuut - geldig voor het gehele grondgebied van de Europese Unie - voor de personen aan wie het asielrecht wordt toegekend, waarbij het bovendien mogelijk wordt in associatie of samenwerking met derde landen maatregelen te nemen voor het beheer van de stromen personen die op zoek zijn naar asiel of een subsidiaire of tijdelijke bescherming; 20. is van mening dat harmonisatie van de bestaande instrumenten en asiel- en beschermingsprocedures in de Europese Unie, zodat er een einde komt aan de verschillen tussen de lidstaten, de beste manier is om clandestiene immigratie tegen te gaan en op te treden tegen de netwerken die clandestiene immigratie mede mogelijk maken; is van oordeel dat bij de harmonisatie het beste nationale beleid als voorbeeld moet gelden in plaats van een kleinste gemene deler; 21. stelt dat de Europese Unie over procedures moet kunnen beschikken om onder asielzoekers snel onderscheid te kunnen maken tussen degenen die werkelijk internationale bescherming nodig hebben en zogenaamde economische vluchtelingen en dat deze procedures uiteraard geheel moeten voldoen aan de internationale afspraken; benadrukt dat personen die internationale bescherming behoeven, toegang moet worden verleend tot het grondgebied van de lidstaten, hetgeen verenigbaar moet zijn met controle aan de buitengrenzen van de Unie; 22. dringt erop aan dat prioriteit wordt gegeven aan het creëren van behoorlijke omstandigheden in de landen van herkomst om de oorzaken van emigratie weg te nemen; vraagt om in het kader van het steunbeleid en de daaraan verbonden procedures tevens te voorzien in opvang; 23. verzoekt de Europese Unie gezien de crisis in het huidige asielstelsel in alle lidstaten zo spoedig mogelijk nieuwe wegen op dit terrein te onderzoeken die een aanvulling vormen op de benadering van Tampere die in het kader van het uitgebreide Europa de volgende aanvullende doelstellingen nastreeft: 24. is van mening dat een nieuwe benadering om te komen tot toegankelijker, rechtvaardiger en beter beheerde asielstelsels in de eerste plaats gebaseerd moet zijn op de harmonisatie van de bestaande asielstelsels in de EU-lidstaten, maar verder moet gaan en ook het fenomeen van gemengde migratiestromen (personen die internationale bescherming behoeven en economische vluchtelingen) alsmede de externe dimensie van deze stromen moet aanpakken; 25. is van mening dat een toekomstige nieuwe benadering geen afbreuk mag doen aan de aan de gang zijnde harmonisatie van de wetgeving op het gebied van asiel, aangezien in de toekomst spontaan asielzoekers naar de lidstaten zullen blijven komen op wier verzoeken gemeenschappelijke normen moeten worden toegepast; 26. benadrukt zijn standpunt dat harmonisatie niet gericht mag zijn op de kleinste gemene deler, maar moet berusten op de beste praktijken die in de lidstaten bestaan en op de internationale juridische verplichtingen; 27. verzoekt de Europese Unie bij de nieuwe benaderingen op het gebied van de asielstelsels de volgende uitgangspunten te hanteren: 28. is van oordeel dat het gezien de tekortkomingen van de huidige asielstelsels noodzakelijk is nieuwe wegen te onderzoeken en een nieuwe aanvullende benadering te ontwikkelen van deze asielstelsels, die het mogelijk zou maken te komen tot een werkelijke verdeling van lasten en verantwoordelijkheden, met als algeheel doel een beter beheer te verzekeren van de stromen asielzoekers, zowel gezien vanuit de Europese standpunt als vanuit dat van de landen van herkomst, opdat er asielsystemen kunnen worden ontwikkeld die beter beheerd, beter toegankelijk en rechtvaardiger zijn; 29. dringt er bij de Europese Unie op aan dat zij er met het oog op de spoedige toepassing rekening mee houdt dat een nieuwe aanvullende benadering van de huidige asielstelsels gebaseerd moet zijn op en als eerste politieke doelstelling moet streven naar de ordelijke en geregulariseerde binnenkomst vanuit de regio van herkomst in de EU van personen die internationale bescherming nodig hebben, middels: 30. dringt er bij de Europese Unie op aan dat zij bij de toepassing van de nieuwe benaderingen van asiel eveneens rekening houdt met de tweede - als aanvulling op de eerste - na te streven politieke doelstelling, namelijk de financiële, technische en fysieke verdeling van de verantwoordelijkheden binnen de EU en met de regio's van herkomst, aangezien deze momenteel sterk onder druk staan door grote vluchtelingenstromen en de daaruit voortvloeiende problemen; 31. betreurt de praktijk van het onderbrengen van asielzoekers in detentiecentra, vooral wanneer het gaat om kwetsbare groepen zoals vrouwen en kinderen, en dringt aan op de toepassing van andere beschikbare opties, zoals de vereiste dat deze personen zich regelmatig moeten melden en andere methoden die niet het karakter van hechtenis hebben; 32. dringt er eveneens bij de Europese Unie op aan dat zij er in het kader van een nieuwe benadering van de asielstelsels voor zorgt dat als derde politieke doelstelling - als aanvulling op de eerste twee - wordt gestreefd naar de ontwikkeling van een geïntegreerde benadering voor een efficiënte en afdwingbare besluitvorming inzake asiel en terugkeer waarbij de asielprocedures in de EU-lidstaten, om doeltreffende bescherming te bieden, moeten worden hervormd met het oog op een snellere selectie van personen uit landen van eerste opvang en nauwe samenwerking inzake terugkeer tot stand moet worden gebracht tussen de EU, de landen van herkomst en van eerste opvang; 33. verzoekt de Commissie, ingeval er een Regionale Task Force van de EU wordt opgericht die verantwoordelijk is voor de verspreiding van informatie, afwikkeling van formaliteiten en terugkeer en procedures voor beschermde toegang, om deze Task Force rekening te laten houden met gespecialiseerde niet-gouvernementele organisaties die actief zijn op het gebied van migratie en asiel, zowel in de landen van oorsprong als op het grondgebied van de EU; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3616/2004 – C5-0062/2004), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 8 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 674 - C5-0537/2003) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0125/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Amendement 1 AFDELING IV: Hof van Justitie (in miljoen EUR) lijn Begroting 2004: GB 3/2004 Amendement Begroting 2004 + GB 3 (gewijzigd) Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen 1 1 0 0 Basissalarissen 92 002 109 2 274 000 1 819 200 227 400 93 821 309 227 400 Amendement 2 AFDELING III: Commissie (in miljoen EUR) lijn Begroting 2004: GB 3/2004 Amendement Begroting 2004 + GB 3 (gewijzigd) Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen XX 01 01 01 01 Salarissen, toelagen en vergoedingen 1 318 290 000 30 652 000 24 521 600 3 065 200 1 342 811 600 3 065 200 Amendement 3 AFDELING V: Rekenkamer (in miljoen EUR) lijn Begroting 2004: GB 3/2004 Amendement Begroting 2004 + GB 3 (gewijzigd) Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen 1 1 0 0 Basissalarissen 46 206 744 1 087 200 869 760 108 720 47 076 504 108 720 Amendement 4 AFDELING VII: Comité van de regio's (in miljoen EUR) lijn Begroting 2004: GB 3/2004 Amendement Begroting 2004 + GB 3 (gewijzigd) Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen 1 1 0 0 Basissalarissen 19 837 130 446 870 357 496 44 687 20 194 626 44 687 Amendement 5 AFDELING VI: Economisch en Sociaal Comité (in miljoen EUR) lijn Begroting 2004: GB 3/2004 Amendement Begroting 2004 + GB 3 (gewijzigd) Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen Vastleggingen 1 1 0 0 Basissalarissen 35 993 918 753 103 602 482 75 310 36 596 400 75 310 Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , inzonderheid de artikelen 37 en 38, – gelet op de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, zoals definitief vastgesteld op 18 december 2003 (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2003 over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, zoals gewijzigd door de Raad (3) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (4) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2004 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, door de Commissie ingediend op 9 maart 2004 (SEC(2004) 272), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2004 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, opgesteld door de Raad op 26 maart 2004 (7682/2004 - C5-0164/2004), – gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0202/2004 ), A. overwegende dat de Raad op 8 december 2003 zijn goedkeuring heeft gehecht aan een aanpassing van de salarissen en pensioenen van EU-personeel met 1% (rectificatie van een berekeningsfout in 2002) en 3,4% (effect van de statutaire jaarlijkse indexering), B. overwegende dat het Parlement in paragraaf 27 van voornoemde resolutie van 18 december 2003 zijn besluit heeft bevestigd om een voldoende marge over te laten om de kosten van toekomstige extra behoeften zoals de aanpassing van de salarissen van het personeel te dekken, daarbij opmerkend dat in de loop van 2004 gewijzigde begrotingen zouden worden ingediend om de financiering van deze behoeften mogelijk te maken, C. overwegende dat een van de hoofddoelen van gewijzigde begroting nr. 3/2004 is de gevolgen van de aanpassing van de beloning van het EU-personeel formeel op te nemen in de begroting voor 2004, D. overwegende dat het Parlement heeft voorzien in de extra behoeften vanwege de salarisaanpassing enkel door middel van een overschrijving binnen zijn bestaande begroting en dat het Parlement derhalve niet voorkomt in deze gewijzigde begroting, E. overwegende dat de andere instellingen zijn verzocht hetzelfde te doen in het kader van deze herschikkingsinspanningen, teneinde de gevolgen van de statutaire salaris- en pensioenverhogingen zo gering mogelijk te houden, F. overwegende dat, gezien de situatie in rubriek 5 waarin momenteel een negatieve marge van circa 45 miljoen euro voor het jaar 2005 wordt voorzien, alle instellingen zich tot het uiterste dienen in te spannen om te bezuinigen binnen hun reguliere begrotingen, G. overwegende dat moet woren voorzien in middelen voor de reële personeelsbehoeften van de Europese instellingen, met name in verband met de uitbreiding, 1. hecht zijn goedkeuring aan het begrotingsbesluit om de door de overige instellingen gevraagde bedragen met 10% te verminderen en 10% van deze bedragen in de reserve te plaatsen, teneinde eerst alle mogelijkheden voor besparingen en herschikkingen binnen de eigen begrotingen van de instellingen te onderzoeken; 2. stemt in met het voornemen het verzoek van de Raad uit te sluiten van deze vermindering, evenals het verzoek van de Europese Ombudsman, vanwege de beperkte mogelijkheden voor herschikkingen binnen zijn geringe begroting; 3. verzoekt de betrokken instellingen vóór begin september 2004 beoordelingen van de situatie met betrekking tot hun personeelsbehoeften, met name in verband met de uitbreiding, voor te leggen; verzoekt de Commissie om, indien noodzakelijk, in september een voorontwerp van gewijzigde begroting in te dienen; 4. verbindt zich ertoe om, na de beoordelingen van de instellingen, eind september 2004 de situatie te evalueren met het oog op mogelijke vrijmaking van de reserve, en een voorontwerp van gewijzigde begroting voor de salarissen in oktober in overweging te nemen; 5. is ingenomen met het besluit van de Raad om de toelichting bij begrotingsartikel 02 04 01 te wijzigen, zoals door de Commissie aanbevolen, zodat deze nu als volgt luidt: "Dit krediet is voorts bestemd voor de financiering van voorbereidende werkzaamheden, in het bijzonder het opzetten van een gecomputeriseerde tools-/databank voor het catalogiseren en beheren van chemische stoffen"; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de brief van zijn Voorzitter d.d. 6 november 2003, – gelet op de artikelen 180 en 181 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A5-0153/2004 ), A. overwegende dat het Europees Parlement de enige instelling ter wereld is die tegelijkertijd en op voet van gelijkheid in een zo groot aantal talen werkt, B. overwegende dat het noodzakelijk blijkt te zijn, gezien de bijna-verdubbeling van de officiële talen per 1 mei 2004 als gevolg van de uitbreiding van de Europese Unie op die datum, om gedurende een overgangsperiode voorzorgsmaatregelen te treffen, C. overwegende dat deze maatregelen het Parlement in staat moeten stellen om alle leden een kwalitatief gelijkwaardige dienstverlening te garanderen en om zijn functioneren te rationaliseren door een zo goed mogelijk gebruik te maken van de beschikbare personele en budgettaire middelen, D. overwegende dat verder moet worden nagedacht over de beste manier om de culturele en linguïstische verscheidenheid en rijkdom van Europa te behouden, 1. besluit onderstaande wijzigingen in zijn Reglement op te nemen; 2. besluit deze wijzigingen in te laten gaan op 1 mei 2004, de dag waarop tien nieuwe lidstaten tot de Europese Unie toetreden; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (16305/1/2003 – C5-0094/2004) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 335 ) (3) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 623 ) (4) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0217/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(2003 510) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1, onder d) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0412/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0205/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 1 april 2004 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. …/2004 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985 betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, voor wat betreft de toegang tot het Schengeninformatiesysteem voor de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, onder d), Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Artikel 9 van Richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (6) bepaalt dat de lidstaten elkaar moeten bijstaan bij de uitvoering van deze richtlijn en dat zij bilateraal of multilateraal gegevens kunnen uitwisselen, met name om vóór de inschrijving van een voertuig na te gaan wat de rechtstoestand daarvan is, zo nodig in de lidstaat waar het tot dusver was ingeschreven. Daarbij kan in het bijzonder gebruik worden gemaakt van met elkaar verbonden elektronische middelen. (2) Het Schengeninformatiesysteem (hierna: "SIS"), dat is ingesteld bij titel IV van de Overeenkomst van 1990 ter uitvoering van het Schengen-Akkoord van 14 juni 1985 betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (7) (hierna: "Schengen-uitvoeringsovereenkomst") en dat in het kader van de Europese Unie is opgenomen krachtens het Protocol dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is gehecht, is een elektronisch netwerk tussen de lidstaten dat onder ander gegevens bevat over gestolen, verduisterde of anderszins vermiste motorvoertuigen met een cilinderinhoud van meer dan 50 cc. (3) Het besluit van de Raad van ... [betreffende de aanpak van voertuigcriminaliteit met grensoverschrijdende implicaties] (8) voorziet in het gebruik van het SIS als een integrerend deel van de handhavingsstrategie op het gebied van voertuigcriminaliteit. (4) Krachtens artikel 100, lid 1, van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst worden gegevens over dergelijke voorwerpen die met het oog op inbeslagneming of als bewijsmiddel in een strafprocedure worden gezocht, in het SIS opgenomen. (5) Artikel 101, lid 1, van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst bepaalt dat uitsluitend de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor grenscontroles en andere politie- en douanecontroles in het binnenland en de uitoefening van coördinerende functies terzake, toegang hebben tot het SIS en bevoegd zijn tot directe raadpleging van SIS-gegevens. (6) Artikel 102, lid 4, van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst bepaalt dat de gegevens in beginsel niet voor administratieve doeleinden mogen worden gebruikt. (7) Instanties die in de lidstaten specifiek werden aangewezen om en verantwoordelijk zijn voor de afgifte van kentekenbewijzen voor voortuigen moeten toegang hebben tot gegevens over motorvoertuigen met een cilinderinhoud van meer dan 50 cc, aanhangers en caravans met een ledig gewicht van meer dan 750 kg gestolen, verduisterde of anderszins vermiste kentekenbewijzen en kentekenplaten, zodat zij kunnen nagaan of voertuigen die ter registratie bij hen worden aangemeld niet gestolen, verduisterd of anderszins vermist zijn. (8) Daarom moeten regels worden vastgesteld die deze instanties toegang geven tot dergelijke gegevens en hun toestaan deze gegevens te gebruiken voor een administratief doel, namelijk de correcte afgifte van kentekenbewijzen. (9) De aanbeveling van het Europees Parlement aan de Raad van 20 november 2003 betreffende de tweede generatie van het Schengen-informatiesysteem (SIS II) bevat een aantal belangrijke punten van zorg en overwegingen met betrekking tot de ontwikkeling van het SIS, in het bijzonder waar het de toegang tot het SIS betreft voor particuliere organen zoals voertuigregistratie-instanties. (10) Niet-openbare instanties in de lidstaten die belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen voor voertuigen dienen indirect toegang te krijgen, via een autoriteit zoals bedoeld in artikel 101, lid 1, van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst, die toeziet op de inachtneming van de maatregelen die de lidstaten hebben genomen uit hoofde van artikel 118 van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst. (11) Op de verwerking van persoonsgegevens door de instanties in de lidstaten die belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen voor voertuigen, is Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (9) van toepassing, alsmede de specifieke regels inzake gegevensbescherming in de Schengen-uitvoeringsovereenkomst die de in die richtlijn vervatte beginselen aanvullen of verduidelijken. (12) Het doel van de voorgestelde maatregel, de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen toegang te geven tot het SIS om hun taken uit hoofde van Richtlijn 1999/37/EG gemakkelijker uitvoerbaar te maken, kan alleen op communautair niveau worden verwezenlijkt, omdat het SIS een gemeenschappelijk informatiesysteem is. Dit doel zou niet kunnen worden verwezenlijkt door middel van individuele maatregelen van de lidstaten. Deze verordening gaat niet verder dan hetgeen nodig is om het doel te verwezenlijken. (13) De lidstaten moeten voldoende tijd krijgen om de praktische maatregelen te nemen die nodig zijn om deze verordening toe te passen. (14) Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengen-acquis die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, onder G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen van de door de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengen-acquis (10) . (15) Deze verordening is opgesteld met inachtneming van de grondrechten en de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : Artikel 1 Titel IV van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst wordt als volgt gewijzigd : (1) Aan artikel 100, lid 3 wordt de volgende letter g) toegevoegd: (2) Het volgende artikel 102 bis wordt ingevoegd: Artikel 102 bis 1. In afwijking van artikel 92, lid 1, artikel 100, lid 1, artikel 101, leden 1 en 2, en artikel 102, leden 1, 4 en 5, hebben de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen voor voertuigen zoals bedoeld in Richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen*, recht op toegang tot de volgende gegevens in het Schengeninformatiesysteem enkel en alleen om na te gaan of voertuigen die ter registratie worden aangemeld niet gestolen, verduisterd of anderszins vermist zijn: Onverminderd lid 2 wordt de toegang tot deze gegevens voor deze instanties geregeld bij nationaal recht. 2. Indien de in lid 1 bedoelde instanties overheidsinstanties zijn, hebben zij het recht de in dat lid genoemde gegevens in het Schengeninformatiesysteem direct te raadplegen. Indien de in lid 1 bedoelde instanties geen overheidsinstanties zijn, hebben zij alleen toegang tot de in dat lid genoemde gegevens in het Schengeninformatiesysteem via een autoriteit in de zin van artikel 101, lid 1. Die autoriteit heeft het recht de gegevens direct te raadplegen. De betrokken lidstaat ziet erop toe dat de niet-openbare instantie en de werknemers daarvan verplicht zijn eventuele beperkingen ten aanzien van het gebruik van de gegevens die door de openbare autoriteit worden verstrekt, in acht te nemen. 3. Artikel 100, lid 2, is niet van toepassing op de raadpleging van gegevens overeenkomstig de bepalingen van dit artikel. Op de melding aan de politiële of justitiële autoriteiten van informatie die bij raadpleging van het Schengeninformatiesysteem aan het licht is gekomen en op grond waarvan een strafbaar feit wordt vermoed door de in lid bedoelde instanties, is het nationale recht van toepassing. 4. De Commissie brengt jaarlijks, na de bij artikel 115 opgerichte gemeenschappelijke controleautoriteit te hebben geraadpleegd over de regels inzake gegevensbescherming, aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de implementatie van dit artikel. Daarin geeft zij aan hoe vaak de gegevens werden geraadpleegd, hoeveel gestolen voertuigen er werden opgespoord en hoe de gegevensbeschermingsregels werden toegepast. De lidstaten doen de Commissie de voor de opstelling van dit verslag noodzakelijke gegevens toekomen. * PB L 138 van 1.6.1999, blz. 57. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/127/EG van de Commissie (PB L 10 van 16.1.2004, blz. 29). (3) Artikel 103 wordt vervangen door de volgende tekst: "Artikel 103 Elke lidstaat waarborgt, dat iedere verstrekking van persoonsgegevens door de bewerker in het nationale deel van het Schengen-informatiesysteem wordt vastgelegd met het oog op controle op de toelaatbaarheid van de bevraging. In de vastlegging worden vermeld de persoon of het voorwerp waarop de bevraging betrekking heeft, de terminal of gebruiker die de bevraging uitvoert, de plaats, datum en tijdstip van de bevraging en de redenen voor de bevraging. Vastlegging mag alleen voor dit doel geschieden en wordt uiterlijk na een jaar verwijderd. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing vanaf [zes maanden na de datum van bekendmaking]. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 609 ) (1) , – gelet op artikel 37 en artikel 300, lid 2 en lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0514/2003), – gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0060/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van het Protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Denemarken en Groenland. Het Europees Parlement , – gezien het door de Europese Conventie opgestelde ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 24 september 2003 (1) , 4 december 2003 (2) en 18 december 2003 (3) en van 29 januari 2004 (4) en 11 maart 2004 (5) , A. overwegende dat de Europese Raad zijn toezegging heeft herhaald om een akkoord te bereiken over het constitutioneel verdrag, en heeft besloten dat een akkoord over het constitutioneel verdrag uiterlijk op de bijeenkomst van de Europese Raad van 17 en 18 juni moet worden bereikt, B. overwegende dat na de gruwelijke terreuraanslagen van 11 september 2001 en die welke op 11 maart 2004 in Madrid zijn gepleegd, meer dan ooit duidelijk is geworden dat het noodzakelijk is om de EU-strategie betreffende terrorisme te versterken, C. overwegende dat terrorisme een misdaad tegen de menselijkheid vormt en een aanval is op de waarden van een open, democratische en multiculturele samenleving en als zodanig een bedreiging vormt voor de internationale vrede, stabiliteit en veiligheid, D. overwegende dat terrorismebestrijding het traditionele onderscheid tussen buitenlands en binnenlandse beleid doet vervagen, E. overwegende dat alleen door een versterkte samenwerking op Europees en internationaal niveau de veiligheid en zekerheid van onze burgers kan worden verbeterd, F. overwegende dat de Conventie voor het ontwerp van een constitutioneel verdrag reeds heeft aangegeven wat de oplossing is voor de tekortkomingen waarvan sprake is bij de totstandbrenging van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid en de preventie en de bestrijding van terrorisme en georganiseerde misdaad; met het verzoek aan de Europese Raad en de Raad zoveel mogelijk op basis van de bestaande Verdragen te werken aan oplossingen, zoals de overgang van justitiële samenwerking in strafzaken naar de communautaire pijler , invoering van besluiten met gekwalificeerde meerderheid en medebeslissing voor beleid uit hoofde van Titel IV van het EG-Verdrag, de omvorming van Europol tot een Europees agentschap en onderbrenging daarvan bij Eurojust, en de raadpleging van het Parlement inzake alle internationale overeenkomsten die betrekking hebben op de RVVR, Intergouvernementele conferentie 1. is ingenomen met de toezegging van de Europese Raad om uiterlijk op zijn bijeenkomst van 17 en 18 juni 2004 te komen tot een akkoord over het constitutioneel verdrag, en is van oordeel dat een dergelijk akkoord zo mogelijk voor de Europese verkiezingen zou moeten worden bereikt; 2. wijst er met nadruk op dat het aldus gesloten akkoord in geen geval mag leiden tot een ondermijning van het evenwicht in de tekst die het resultaat is van de werkzaamheden van de Conventie; herinnert de IGC eraan dat het Parlement nooit een grondwet zal steunen die niet in wezen gebaseerd is op de voorstellen van de Conventie, die voorbijgaat aan de bestaande begrotingsbevoegdheden van het Parlement of die het toepassingsgebied van de gekwalificeerde meerderheid in de Raad en medebeslissing van het Parlement niet aanzienlijk uitbreidt; 3. verbindt zich ertoe, ondanks de verkiezingscampagne, op alle niveaus actief bij de IGC betrokken te blijven; 4. is van mening dat, nu de meest ambitieuze uitbreiding in onze geschiedenis plaatsvindt, de Grondwet de praktische uitdrukking vormt van een nieuwe politieke start voor ons continent; 5. verzoekt de Europese Raad zich ervoor uit te spreken dat de plechtige ondertekening van het toekomstige Grondwetsverdrag in Madrid plaatsvindt als symbolische handeling om aan te geven dat de beste reactie op terrorisme en het verspreiden van angst en barbarij gelegen is in de kracht van de Europese instellingen en het uitbouwen van een proces van vrije, civiele en democratische participatie, Terrorisme 6. veroordeelt alle terroristische aanslagen, ongeacht het motief ervoor, ongeacht waar deze aanslagen plaatsvinden en ongeacht wie deze pleegt, en met name de recente brute aanslag op 11 maart 2004 in Madrid, en betuigt zijn medeleven en zijn solidariteit met de slachtoffers, hun familieleden en de bevolking van Spanje; 7. is verheugd over de steun van de Europese Raad voor het voorstel van het Parlement om een Europese Dag voor slachtoffers van terrorisme in te stellen; 8. geeft uiting aan zijn bewondering voor het voorbeeldige gedrag van de bevolking van Madrid en de Spaanse samenleving in haar geheel tegenover de afschuwelijke terreurdaden van 11 maart 2004; prijst het van burgerzin en mensenliefde getuigende gedrag van de burgerij, de doelmatigheid van de reddingsdiensten en de bijstand van alle instellingen voor de slachtoffers en hun familie; wijst erop dat ondanks de dramatische gebeurtenissen op geen enkel moment sprake was van vijandig gedrag tegenover buitenlanders, bepaalde godsdiensten of landen; 9. acht het noodzakelijk dat de ontwikkeling van de transatlantische samenwerking en een globaal actieplan ter bestrijding van alle vormen van terrorisme wordt voortgezet, en verzoekt de komende EU-VS-Top, die plaatsvindt in Dublin op 25-26 juni 2004, om een gezamenlijk actieplan te lanceren voor de bestrijding van terrorisme, in het kader waarvan een grote vastbeslotenheid wordt gecombineerd met actie gericht tegen terrorisme; 10. verwelkomt de solidariteitsverklaring tegen terrorisme, die de politieke toezegging van de lidstaten en de toetredingslanden bevat om samen op te treden tegen terreurdaden, in de geest van de solidariteitsclausule in het ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (artikel I-42); 11. neemt nota van het besluit van de Raad om een coördinator voor terrorismebestrijding in te stellen; verwacht dat deze post deel zal gaan uitmaken van de gezamenlijke administratie tussen Raad, Commissie en lidstaten nadat de grondwet van kracht is geworden en derhalve onderworpen zal zijn aan de parlementaire en gerechtelijke controle van de EU; stelt echter vast dat de lidstaten in theorie de strijd tegen het terrorisme steunen, maar dat zij helaas onvoldoende steun verlenen voor een toereikende financiering in het kader van de EU-begroting; 12. betreurt dat de Europese agenda voor de strijd tegen het terrorisme blijkbaar enkel vordert na tragische gebeurtenissen en niet op grond van een gecoördineerde en coherente aanpak van de EU; betreurt dat de Raad het Parlement weinig of in sommige gevallen zelfs geen tijd heeft gegeven om de antiterrorismewetgeving die na 11 september 2001 is opgesteld naar behoren te behandelen, en benadrukt eens te meer zijn recht om volledig en naar behoren bij het wetgevingsproces te worden betrokken; verzoekt de Raad het Parlement ten volle te betrekken bij de uitwerking van de - wetgevende en uitvoerende - maatregelen waarom is verzocht, die op stapel staan of die reeds zijn ingediend, en daarbij terdege rekening te houden met de opvatting van het Parlement, alsmede de eventuele financiële gevolgen daarvan; 13. betreurt in het bijzonder dat vijf lidstaten er niet in geslaagd zijn de uiterste uitvoeringstermijn voor het Europese aanhoudingsbevel te halen, en verzoekt hen met klem daaraan met spoed uitvoering te geven; verzoekt de Commissie eind dit jaar verslag uit te brengen over de feitelijke werking van dit fundamentele juridische instrument; 14. verzoekt de Raad met klem na ontvangst van het advies van het Parlement spoedig zijn goedkeuring te hechten aan het recente voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit betreffende procedurele waarborgen in het strafrecht in de Europese Unie, dat na de inwerkingtreding van het Europese aanhoudingsbevel de bescherming van individuele rechten moet waarborgen; 15. benadrukt dat een van de prioriteiten van de EU in de strijd tegen het terrorisme nauwere samenwerking tussen de politiediensten is, met inbegrip van een meer gestructureerde rol voor de Taskforce van EU-politiechefs, om de interoperabiliteit van nationale veiligheidsplannen te waarborgen en gegevens van inlichtingendiensten te delen; verzoekt de lidstaten en de toetredingslanden hieraan te werken; 16. is ingenomen met het pleidooi van de Europese Raad voor de goedkeuring vóór 1 mei 2004 van de richtlijn van de Raad betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van ernstige misdrijven en terrorisme teneinde een adequate vergoeding voor de schade en het hen aangedane leed te waarborgen, en verklaart bereid te zijn tot een aanzienlijke verhoging van de financiële toewijzing voor het relevante proefproject ter verhoging van de status ervan tot die van een belangrijke EU-actie, die gericht dient te zijn op psychologische en materiële bijstand aan de slachtoffers; 17. is van oordeel dat niet mag worden toegelaten dat maatregelen om de waarden van democratie en vrijheid tegen terreurdaden te beschermen, de fundamentele aspecten van deze waarden ondermijnen; is met name van mening dat er meer inspanningen moeten worden geleverd om burgerlijke vrijheden, grondrechten en persoonsgegevens beter te beschermen; 18. benadrukt dat de Europese Unie voor de aanpak van de terreurdreiging geen buitengewone juridische instrumenten of instellingen nodig heeft, maar dat de Raad de bestaande voorstellen moet goedkeuren en de lidstaten de voor de strijd tegen het terrorisme relevante wetgevingsinstrumenten integraal moeten uitvoeren; verzoekt de Commissie in dit verband regelmatig een overzicht te publiceren van de uitvoering van de antiterrorismewetgeving door de lidstaten; 19. betreurt het onaanvaardbare gebrek aan vorderingen en het nog steeds nalaten van de lidstaten om de Verenigde Staten gezamenlijk onder druk te zetten om gevangenen die in Guantánamo Bay worden vastgehouden, in staat van beschuldiging te stellen of vrij te laten; 20. betreurt dat de rol van Europol en Eurojust tot nu toe ondergewaardeerd is gebleven en dringt aan op een sterkere rol van deze diensten bij het inwinnen van strategische inlichtingen en de coördinatie van onderzoek naar grensoverschrijdende criminaliteit, in samenwerking met de nationale gerechtelijke en politie-autoriteiten; betreurt tevens het feit dat de antiterrorisme-eenheid die na 11 september 2001 binnen Europol werd opgericht, is ontbonden en verzoekt de Europese Raad deze opnieuw op te richten; verzoekt de lidstaten met klem de Europese politiedienst (Europol) tot een echt Europees communautair agentschap om te vormen en beveelt aan deze onmiddellijk te reorganiseren en te versterken; beveelt de oprichting aan van het Bureau van een Europese openbare aanklager alsmede de harmonisatie van de definitie van ernstige en transnationale misdrijven, welke beide belangrijke instrumenten voor terrorismebestrijding zijn; 21. is bijzonder verontrust over de intentie zoals die door bepaalde lidstaten en in de mededeling van de Commissie COM(2003) 826 is verwoord, nl. om, met het oog op de werking van de inlichtingendiensten, commerciële en privé-gegevens te verzamelen, zoals gegevens over vliegtuigpassagiers en telecommunicatie- en bankgegevens, wat strijdig kan zijn met de EU-wetgeving inzake gegevensbescherming; 22. verzoekt de Raad en de lidstaten ter bevordering van het begrip tussen culturen en godsdiensten te zorgen voor een democratische dialoog tussen instellingen en burgers; verzoekt met name de Raad andermaal een kaderbesluit te nemen over de bestrijding van racisme; 23. verzoekt de Commissie met klem een realistische analyse te maken van de dreiging van terreuraanslagen met biologische en chemische wapens in de EU, en op grond van deze analyse de nodige wetgevende stappen te ondernemen om dergelijke aanslagen aan te pakken; 24. herinnert eraan dat voor de bestrijding van het terrorisme een breed bondgenootschap noodzakelijk is dat tot doel heeft om armoede en onrechtvaardigheid uit te roeien en in de hele wereld democratie tot stand te brengen en de beginselen van de rechtsstaat en mensenrechten te doen eerbiedigen; beklemtoont derhalve dat het internationale terrorisme krachtig moet worden bestreden, niet alleen met militaire middelen, maar ook door te werken aan de onderliggende oorzaken van de enorme politieke, sociale, economische en ecologische problemen die in de wereld van vandaag bestaan; 25. verzoekt de Commissie en de Raad een nauwere samenwerking met het Comité terrorismebestrijding van de Verenigde Naties tot stand te brengen en het snelle-reactiemechanisme meer in te zetten voor specifieke projecten in prioritaire landen met als doel kwetsbare derde landen technische steun te verlenen, zowel ter bevordering van hun mogelijkheden op het gebied van terrorismebestrijding als om de oorzaken van eventuele conflicten weg te nemen; 26. doet een beroep op Raad om de dialoog, de samenwerking en de banden tussen Europa en de Arabische en de moslimwereld uit te breiden ter versterking van de gematigde politieke krachten en de maatschappelijke organisaties in die landen; Strategie van Lissabon 27. wijst erop dat op dit soort bijeenkomsten maar al te vaak grote woorden worden gesproken, zonder dat deze worden gevolgd door werkelijke maatregelen; is het daarom met de Europese Raad eens dat het nu vooral gaat om de noodzaak van een betere tenuitvoerlegging van bestaande verplichtingen, wat betekent dat er specifieke, realistische en concrete maatregelen moeten worden genomen; 28. betuigt zijn steun aan en is het eens met de evenwichtige aanpak van de strategie van Lissabon; vreest dat voorzichtige en late maatregelen de verwezenlijking van de doelstelling om de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie in de wereld te worden, zouden kunnen bemoeilijken zo niet onmogelijk maken; is van oordeel dat de inspanningen tot nu toe veel lovenswaardige intenties, maar weinig concrete daden hebben opgeleverd; wijst er in dit verband op dat 40% van alle aangenomen Lissabon-richtlijnen nog niet volledig door alle lidstaten zijn uitgevoerd; 29. betreurt dat in de conclusies van het Voorzitterschap teveel de nadruk gelegd wordt op bureaucratische processen en onvoldoende op de cruciale rol van individuele personen die werken en concurreren in het bedrijfsleven, de onderwijssector en de onderzoeksector, als drijvende krachten voor groei, werkgelegenheid en innovatie; 30. waarschuwt Europa voor de verspilling van zijn grote potentieel qua menselijke hulpbronnen en economie, en dringt er bij de staatshoofden en regeringsleiders op aan om hun verantwoordelijkheden te nemen; is van mening dat Europa duidelijk geen munt slaat uit zijn positieve economische indicatoren; 31. benadrukt dat het instellen van werkgroepen op hoog niveau niet in de plaats mag komen van politieke actie; is van mening dat de doelstellingen en mechanismen reeds in het Lissabon-proces aanwezig zijn, maar nu volledig moeten worden geïmplementeerd; roept op tot nauwe samenwerking tussen de werkgroep op hoog niveau en het Parlement in zijn rol als medewetgever; 32. wijst erop dat de beoordeling van de resultaten die de lidstaten boeken bij de tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon, alsmede de komende tussentijdse herziening in 2005, moeten plaatsvinden onder gezag van de Commissie; pleit ervoor dat de Commissie een precieze catalogus per land opstelt, vergezeld van een tijdschema inzake de te ondernemen acties ter verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon, en stelt voor dat de Commissie aldus doelstellingen definieert die vergelijkbaar zijn met de criteria van Maastricht en deze doelstellingen via een op het Stabiliteits- en Groeipact gebaseerd mechanisme verwezenlijkt; 33. wijst er nogmaals op dat er in artikel 6 van het EG-Verdrag op wordt aangedrongen in het kader van ieder beleid rekening te houden met duurzaamheidsbehoeften; wijst er nogmaals op dat de strategie van Lissabon is uitgebreid met de in 2001 door de Europese Top van Göteborg aangenomen duurzaamheidsstrategie; stelt vast dat de met duurzaamheid uitgebreide strategie van Lissabon gericht is op integratie van de economische, sociale en milieudimensie; 34. is ingenomen met de milieudimensie van de conclusies van de Raad en wijst met nadruk op de noodzaak van ambitieuze beleidsmaatregelen op het gebied van hernieuwbare energie, energie-efficiëntie en de ontwikkeling van schone technologieën; herhaalt dat het Protocol van Kyoto slechts een eerste stap is in een mundiale strategie voor de aanpak van het probleem van de klimaatverandering, en dat streefcijfers voor een verdere vermindering van de emissies in overweging zouden kunnen worden genomen; beklemtoont dat het milieubeleid kan bijdragen tot de verwezenlijking van een duurzame economische en sociale ontwikkeling en het creëren van werkgelegenheid; 35. neemt nota van de wens dat de komende jaren vorderingen worden gemaakt bij het creëren van meer en betere banen; wijst erop dat Europa, om de Lissabon-doelstelling van 70% werkgelegenheid in 2010 te halen, voor de EU-25 22 miljoen meer banen nodig heeft; is van mening dat dit moet gebeuren door middel van structurele hervormingen, door werk te belonen, door nieuwe mogelijkheden te openen voor werk voor meer mensen en door te zorgen voor een arbeidsmarkt die beter aan nieuwe uitdagingen is aangepast; wijst erop dat grotere investeringen nodig zijn in menselijke hulpbronnen, innovatie, onderzoek en ontwikkeling, met speciale aandacht voor onderwijs, knowhow en levenslang leren, teneinde de strategie van Lissabon met succes ten uitvoer te leggen; dringt aan op versnelling van de structurele hervormingen in de lidstaten teneinde het concurrentievermogen te vergroten en een leidende positie te waarborgen in een steeds verder geglobaliseerde wereld, en is ingenomen met de stimulans die van de uitbreiding uitgaat om de economieën en regelgevingssystemen van de Unie verder aan te passen aan de behoeften van een moderne samenleving; verzoekt de Commissie haar "routekaart" naar 2010 zodanig te formuleren dat prioriteit wordt toegekend aan maatregelen van de EU en de lidstaten voor groei en werkgelegenheid, met inbegrip van essentiële voorstellen inzake de interne markt, zoals het communautair octrooi, maatregelen om het werkgelegenheidscheppend potentieel van de KMO te benutten, de Europese onderzoekruimte en de Europese ruimte voor hoger onderwijs; 36. verwelkomt de fundamentele herziening van Verordening (EEG) Nr. 1408/71, waardoor de bepalingen ter bevordering van het vrije verkeer van werknemers en bescherming van de socialezekerheidsrechten van personen die zich binnen de Unie verplaatsen vereenvoudigd en gemoderniseerd worden, als een belangrijke stap voor de Europese burgers; spreekt de hoop uit dat alle betrokken Europese instellingen zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheid om deze hervorming nog in de huidige zittingsperiode van het Europees Parlement af te ronden; 37. herinnert de lidstaten eraan dat het bereiken of behouden van een gezonde budgettaire positie in overeenstemming met het Stabiliteits- en Groeipact, en prijsstabiliteit de twee belangrijkste fundamenten zijn waarop moet worden voortgebouwd, is van mening dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat zij voldoen aan de door hen aangegane verplichtingen betreffende begrotingsconsolidatie; merkt bovendien op dat het van essentieel belang is dat de duurzaamheid van de overheidsfinanciën op lange termijn wordt verzekerd; spoort de lidstaten aan de financiële gevolgen van de vergrijzing van de bevolking aan te pakken door de overheidsschuld te verminderen en werkgelegenheid, volksgezondheid en pensioenhervormingen te bevorderen; 38. dringt er nogmaals bij alle lidstaten op aan om hun uitgaven voor onderzoek voor 2010 te verhogen tot 3% van het BNP, en heeft ernstige kritiek op de Raad in verband met het feit dat hij zijn woorden geen gestand doet, en op de individuele lidstaten, omdat zij weinig of geen inspanningen doen om hun uitgaven voor O&O te verhogen - en in sommige gevallen zelfs hebben verlaagd; dringt aan op de instelling van een Europese Onderzoekraad die tot doel heeft het fundamenteel onderzoek in Europa te versterken; is ingenomen met het grotere belang dat gehecht wordt aan versterking van de investeringen van het bedrijfsleven in onderzoek en ontwikkeling, en dringt er bij de lidstaten op aan om de door de Europese Raad voorgestelde actielijnen te volgen; Cyprus 39. deelt het standpunt van de Europese Raad inzake Cyprus, d.w.z. zijn steun voor de inspanningen van VN-secretaris-generaal Kofi Annan om de partijen te helpen om deze historische gelegenheid aan te grijpen om een alomvattende oplossing van de kwestie-Cyprus tot stand te brengen, die verenigbaar is met de relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad, en zijn bereidheid om de voorwaarden van een dergelijke oplossing in overeenstemming te brengen met de beginselen waarop de Unie is gebaseerd; 40. doet een beroep op de twee partijen om deze gelegenheid om het sinds dertig jaar verdeelde eiland te herenigen, te benutten; Internationale situatie Rusland 41. is ingenomen met het voornemen van de Raad om een strategisch partnerschap op te bouwen tussen de EU en de Russische Federatie op basis van eerbiediging van gemeenschappelijke waarden en de bevestiging door de Raad van het grote en reële belang van de EU bij een open, stabiel en democratisch Rusland; 42. spreekt nogmaals als zijn overtuiging uit dat de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst (PSO) de essentiële hoeksteen blijft van de onderlinge betrekkingen en is ingenomen met het standpunt van de Raad dat de PSO met ingang van 1 mei 2004 zal gelden voor alle lidstaten, zonder voorwaarden vooraf en zonder onderscheid; 43. is van mening dat elk debat over de legitieme zorgen van Rusland over de gevolgen van de uitbreiding volledig los moet blijven staan van de uitbreiding van de PSO tot de nieuwe lidstaten; 44. herhaalt zijn oproep tot een politieke oplossing voor het conflict in Tsjetsjenië en verzoekt de Raad dit onderwerp met nadruk naar voren te brengen tijdens de komende topontmoeting EU-Rusland op 21 mei 2004; Midden-Oosten 45. steunt de verklaring van de Europese Raad inzake de dramatische situatie in het Midden-Oosten; geeft uiting aan zijn grote bezorgdheid over de situatie in het Midden-Oosten en spreekt met name zijn veroordeling uit over het buitengerechtelijke doden van de leider van Hamas, sjeik Ahmed Yassin, en zeven andere Palestijnen door het Israëlische leger op 22 maart 2004; 46. herhaalt zijn veroordeling van alle terroristische daden die gericht zijn tegen de burgerbevolking en die door beide partijen worden begaan, en dringt er bij de Palestijnen op aan niet op deze meest recente provocatie te reageren, opdat de spiraal van geweld en terrorisme kan worden doorbroken; 47. erkent het recht en de plicht van Israël om zijn volk te verdedigen tegen terroristische aanslagen, maar verwerpt energiek de praktijk van het buitengerechtelijk doden van personen, omdat dat in strijd is met het internationaal recht en daarbij ook onschuldige slachtoffers vallen, hetgeen weer leidt tot vergelding en meer geweld, en dringt er bij de maatschappelijke organisaties en alle politieke partijen in Israël op aan om van hun regering te eisen dat zij handelen met volledig eerbiediging van het internationaal recht; 48. verzoekt de Raad en de Commissie in overweging te nemen om artikel 2 van de associatieovereenkomst met Israël volledig na te leven in geval van voortzetting van het beleid van het buitengerechtelijk doden van personen; 49. verzoekt de Raad de lidstaten van de EU in de Veiligheidsraad van de VN te vragen onmiddellijk een voorstel in te dienen voor de instelling van een internationale vredesmacht aan de grenzen van 1967, met het mandaat om zowel de Israëlische als de Palestijnse bevolking te beschermen tegen terroristische aanslagen, militaire invasies en interventies; 50. betreurt het feit dat de lidstaten van de EU er in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en tijdens de bijeenkomst van de Commissie voor de mensenrechten van de VN in Genève niet in zijn geslaagd een standpunt in te nemen dat aansloot op dat wat tijdens de Europese Raad van 25-26 maart 2004 was overeengekomen; 51. is ervan overtuigd dat de routekaart zonder het uitoefenen van grote druk op beide partijen zonder gevolg zal blijven, en verzoekt de regering van de Verenigde Staten haar verantwoordelijkheid in de huidige crisis te nemen, en de Israëlische regering en de Palestijnse Autoriteit te vragen om serieuze pogingen te doen om weer echte onderhandelingen te beginnen en samen met de EU een meer alomvattende dialoog en samenwerking tussen alle landen in de gehele regio van het Midden-Oosten op gang te brengen; 52. is van mening dat de EU en de VS, in overleg met andere internationale organisaties, een voorstel moeten doen voor een "partnerschap voor vrede en veiligheid" met Israël, Palestina en andere landen in de regio; is van mening dat de EU een voorstel moet doen voor een bijzondere associatieovereenkomst met Israël, Palestina en Jordanië teneinde waarborgen te bieden voor een vreedzame en levensvatbare oplossing van het huidige conflict; Strategisch partnerschap van de EU met het Middellandse-Zeegebied en het Midden-Oosten 53. wijst met nadruk op de noodzaak van een bredere aanpak van de situatie in de gehele regio van het Midden-Oosten, met name naar aanleiding van de oorlog in Irak en de spanningen die op religieuze, culturele, sociale en economische gronden zijn ontstaan; 54. blijft ervan overtuigd dat dit nieuwe proces de EU, de Arabische Liga en andere betrokken landen in de regio dient te omvatten en dat daarbij ook gebruik moet worden gemaakt van het brede scala aan instrumenten die reeds in het kader van het proces van Barcelona, andere samenwerkingsovereenkomsten en de EU-strategie inzake een grotere Europese nabuurschap zijn toegepast; Irak 55. betuigt zijn volledige steun aan het verzoek van de Europese Raad betreffende een krachtige VN die met steun van de Veiligheidsraad van de VN een wezenlijke en steeds belangrijker rol speelt bij dit politieke overgangsproces; is van mening dat de EU-strategie voor de betrekkingen met Irak, die moet worden uitgewerkt door de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB en de Commissie, dringend noodzakelijk is om te komen tot een gemeenschappelijk standpunt van de lidstaten van de EU; 56. herhaalt dat de VN een belangrijke rol zou moeten spelen bij de wederopbouw van het land en beschouwt een grotere VN-betrokkenheid bij het proces van overdracht van de soevereiniteit, de organisatie van toekomstige nationale verkiezingen en de benoeming van een interimregering als concrete en belangrijke stappen op weg naar normalisatie van de situatie in het land; Afghanistan 57. is ingenomen met het besluit van Duitsland om een vervolgconferentie te organiseren over Afghanistan, onderstreept het EU-engagement voor de steunverlening aan dat land, en is van mening dat het besluit van President Karzai om in september algemene, vrije en eerlijke verkiezingen te houden een unieke gelegenheid vormt om de democratie in dat land te bevorderen; De nieuwe financiële vooruitzichten 58. kan zich verenigen met het standpunt van de Europese Raad inzake het tijdschema waarmee wordt beoogd op de Europese Raad in juni 2005 politieke overeenstemming over de financiële vooruitzichten te bereiken, maar herhaalt zijn standpunt dat deze financiële vooruitzichten een periode van vijf jaar vanaf 2007 dienen te beslaan; o o o 59. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de nationale parlementen van de lidstaten van de Europese Unie en van de toetredingslanden. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 607 ) (1) , - gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0504/2003), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0167/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de resolutie van 1990, gevolgd door resolutie 56/75 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 11 december 2001, waarin deze besloot zich om de twee jaar, vooruitlopend op de Olympische Zomer- en Winterspelen en de Paralympics te buigen over het thema "een vreedzame en betere wereld door middel van sport en het olympisch ideaal", – verwijzend naar de 58ste vergadering van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en haar resolutie "Op weg naar een vreedzame en betere wereld door middel van sport en het olympisch ideaal" (A/58/L.9), die werd ingediend en op 3 november 2003 met algemene stemmen werd aangenomen door een recordaantal van 190 VN-lidstaten, – gezien op de conclusies van de Europese Raad van Brussel van 12 december 2003, waarin de Raad verklaarde het idee van een Olympisch bestand te steunen, en de met algemene stemmen hierover goedgekeurde resolutie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, met instemming begroette, – verwijzend naar de oude Griekse traditie van "Ekecheiria", namelijk het staken van alle oorlogshandelingen gedurende de Olympische Spelen om atleten, artiesten en toeschouwers in staat te stellen af te reizen naar Olympia en deel te nemen aan de spelen, – gelet op het feit dat de Olympische Spelen en de Paralympics in 2004 worden gehouden in Athene, Griekenland, met andere woorden daar waar de traditie van het Olympisch bestand haar wortels heeft, – gelet op artikel 42, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Olympische Spelen en de Paralympics en het Olympisch bestand bijdragen tot de totstandbrenging van een wereld die is gebaseerd op eerlijke concurrentie, menselijkheid, verzoening en tolerantie, en waarin multiculturele dialoog, samenwerking en begrip centraal staan, B. overwegende dat de periode van de Olympische Spelen en de Paralympics gelegenheid biedt voor een vreedzame dialoog en het zoeken naar duurzame oplossingen voor het herstel van vrede in alle conflictgebieden, waar kinderen, jongeren, vrouwen en ouderen de eerste slachtoffers zijn, 1. verzoekt de Raad er bij de lidstaten, de toetredingslanden, de kandidaat-lidstaten en de buurlanden op aan te dringen het Olympisch bestand gedurende de Olympische Spelen en de Paralympics te respecteren en in acht te nemen en het Olympisch bestand te gebruiken als instrument ter bevordering van vrede, dialoog en verzoening in conflictgebieden, niet alleen gedurende, maar ook na afloop van de Olympische Spelen en de Paralympics; 2. verzoekt de Raad er bij strijdende partijen overal op de wereld op aan te dringen het Olympisch bestand te eerbiedigen; 3. dringt er bij de Raad op aan het Internationaal Olympisch Comité te ondersteunen in zijn pogingen om door middel van sport het olympisch ideaal vrede en wederzijds begrip onder de mensen te stimuleren; 4. verzoekt de Raad alle internationale sportorganisaties en de nationale olympische comités van de lidstaten te mobiliseren voor het ondernemen van concrete acties op nationaal, regionaal en mondiaal niveau ter bevordering en versterking van een cultuur van vrede, met als uitgangspunt het Olympisch bestand; 5. verwelkomt de oprichting door het Internationaal Olympisch Comité van een Stichting Internationaal Olympisch bestand en een Centrum voor het Internationaal Olympisch Bestand ter verdere bevordering van de idealen van vrede en wederzijds begrip door middel van sport en verzoekt de Raad deze Organisaties te ondersteunen; 6. uit zijn waardering voor de bekende persoonlijkheden in Europa en overal ter wereld die zich individueel inzetten voor het Olympisch bestand; 7. dringt er bij de Raad op aan dit punt om de twee jaar, vóór de Olympische Zomer- en Winterspelen en de Paralympics op de agenda te zetten en zijn steun voor het initiatief voor een Olympisch bestand te bekrachtigen voordat de Olympische Winterspelen en de Paralympics in Turijn in Italië in 2006 van start gaan; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten, de toetredende landen, de kandidaat-lidstaten en de buurlanden. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de situatie in Kosovo en voormalig Joegoslavië, met name die van 15 februari 2001 over de situatie in Kosovo (1) , – gezien de relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad, met name nr. 1244 van 10 juni 1999, – gezien de verklaring van de Raad Externe Betrekkingen over Servië en Montenegro en over Kosovo van 22 maart 2004, – gezien de krachtige veroordeling van het geweld in Kosovo door de Europese Raad van Brussel van 25 en 26 maart 2004, – gelet op artikel 37, lid 4 van zijn Reglement, A. verontrust over de ergste voornamelijk etnisch geïnspireerde uitbarsting van geweld in Kosovo in vijf jaar, waarbij tientallen doden en circa duizend gewonden zijn gevallen en honderden huizen en ongeveer 40 orthodoxe kerken, kloosters, scholen en andere gebouwen in heel Kosovo zijn verwoest, B. overwegende dat VN-politiemensen hebben aangegeven dat het meeste geweld gericht is tegen de minderheid van etnische Serviërs, C. benadrukkende dat geweld is aangewend tegen de internationale vredeshandhavingsmacht in Kosovo (KFOR) en de gebouwen en het personeel van VN interim administratie missie in Kosovo (UNMIK), D. erop wijzende dat coëxistentie van etnische, culturele en religieuze groepen en respect voor minderheden twee basiselementen zijn waarmee rekening moet worden gehouden alvorens over de definitieve status van Kosovo een beslissing wordt genomen, E. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten in politiek, financieel en menselijk opzicht aanzienlijk in het vredesproces in de regio hebben geïnvesteerd, 1. veroordeelt het recente etnisch geïnspireerde geweld op 17-18 maart 2004 in Kosovo en verzoekt om de onmiddellijke en definitieve stopzetting van al het geweld en alle illegale acties, inclusief de vernieling van het religieus en cultureel erfgoed van Kosovo dat deel uitmaakt van het gemeenschappelijke erfgoed van Europa; betuigt zijn deelneming met de bevolking van Kosovo en met de getroffen families; 2. veroordeelt eveneens de verwoesting van islamitische religieuze gebouwen in Servië; 3. veroordeelt het doden van twee VN-politieagenten op 23 maart 2004 en de andere aanvallen op de troepen van KFOR en het personeel en de gebouwen van UNMIK; 4. wijst de Albanese gemeenschap van Kosovo en haar leiders erop dat het recente geweld en de trage en aarzelende veroordeling ervan door de Kosovaars-Albanese leiders neerkomen op een breuk met het door UNMIK ingeleide proces volgens welk moet worden voldaan aan een aantal internationale normen alvorens de status van de regio kan worden besproken ("standards before status") en dat deze breuk de veiligheid en welvaart van Kosovo op lange termijn ernstig kan schaden; 5. verzoekt de voorlopige instellingen voor zelfbestuur van Kosovo (PISGs) alsmede de politieke partijen en de maatschappelijke organisaties in de provincie het recente geweld krachtig te veroordelen en hun uiterste best te doen om ervoor te zorgen dat verder geweld uitblijft; 6. verzoekt ook de Servische gemeenschap van Kosovo zich van verder geweld te onthouden, Servië en Montenegro niet langer om hulp te vragen en de UNMIK-richtsnoeren inzake veiligheid en lokaal bestuur volledig in acht te nemen, en verzoekt de regering in Belgrado alle door haar gesteunde parallelle structuren te ontmantelen, tevens om als signaal te dienen voor de Serviërs in Kosovo dat zij zich volledig moeten inzetten voor de wederopbouw van Kosovo; 7. doet een beroep op de Albanezen in Kosovo om hun Servische landgenoten die onder de bescherming van KFOR uit het gebied zijn gevlucht in de gelegenheid te stellen naar hun huizen terug te keren; 8. verzoekt de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN, Harri Holkeri, alsmede UNMIK en KFOR zich verder in te spannen om de situatie te stabiliseren en ook maatregelen te treffen om de veilige terugkeer te bewerkstelligen van personen die door de recente gewelddaden zijn ontheemd; onderstreept voorts dat extra steun moet worden verleend aan de gemeenschappen die zich actief voor coëxistentie inzetten en aan de NGO's die de dialoog tussen de diverse minderheden bevorderen met het oog op de start van een reëel en efficiënt verzoeningsproces; 9. verzoekt UNMIK een grondig onderzoek in te stellen naar deze gebeurtenissen en verzoekt de autoriteiten en de politiemacht van Kosovo hieraan hun volledige medewerking te verlenen en de verantwoordelijken voor het gerecht te brengen; 10. verwelkomt de recente beslissing om extra troepen in Kosovo in te zetten en verlangt dat de troepen ter plaatse voldoende operationele middelen krijgen om hun verantwoordelijkheid voor de handhaving van de openbare orde en voor de bescherming van het cultureel erfgoed van beide gemeenschappen daadwerkelijk te kunnen nemen; 11. verzoekt het Ierse voorzitterschap, de Raad en de Commissie de volgende maatregelen te nemen, unilateraal of in multilaterale fora, met name in de VN en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa: 12. verzoekt de Raad niettemin alvast uitvoerig zijn gedachten te laten gaan over de definitieve status van Kosovo en hierbij politici, intellectuelen en NGO's uit de regio te betrekken met het oog op de vaststelling van een tijdschema en de uitwerking van concrete opties; 13. waarschuwt dat deze gebeurtenissen een terugslag zijn voor de integratie van de Zuidoost-Europese landen in de Europese structuren en doet een beroep op alle betrokken regeringen en de Raad de nodige maatregelen te nemen om destabilisering van de buurlanden te voorkomen; 14. dringt er bij de Commissie op aan het voortgangsbewakingsmechanisme van het stabilisatie- en associatieproces voor Kosovo (Kosovo Stabilisation and Association process Tracking Mechanism) voort te zetten, maar benadrukt dat dit duidelijk afhankelijk moet worden gesteld van reële samenwerking van de PISG met UNMIK en de volledige eerbiediging door de Kosovaarse autoriteiten van de fundamentele waarden van de EU; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de lidstaten, de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN, Harri Holkeri, alsmede aan de "Provisional Institutions of Self-Government" van Kosovo en aan de regeringen van Servië en de statenunie Servië-Montenegro. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 37, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat James Wolfensohn, president van de Wereldbank, in 2000 opdracht heeft gegeven tot een onafhankelijk onderzoek van de steun die de Wereldbankgroep (WBG) verstrekt aan aardolie-, mijnbouw- en aardgasprojecten in het kader van de taak van de Wereldbank de armoede terug te dringen en duurzame ontwikkeling te bevorderen, B. overwegende dat de commissie van toezicht op de winningsindustrie in 2004 de resultaten heeft voorgelegd van een twee jaar durend proces waarbij overleg is gevoerd met de industrie, het maatschappelijk middenveld, de academische wereld en regeringen op vijf continenten, en in het kader waarvan onderzoek is uitgevoerd en bezoeken zijn gebracht aan projecten, C. overwegende dat de aanbevelingen in het verslag over winningsindustrieën (EIR) eveneens van toepassing kunnen zijn op de Europese banken EIB en EBWO, aangezien veel operaties gezamenlijk worden gefinancierd door de Internationale Financieringsmaatschappij en de Europese banken; dat zij eveneens betrekking hebben op de bureaus voor exportkredieten van de lidstaten, D. overwegende dat alle regeringen van de lidstaten van de EU vóór april 2004 hun standpunt over de conclusies van het rapport moeten hebben bepaald, E. overwegende dat de Wereldbank haar invloed moet aanwenden om met regeringen samen te werken voor de ontwikkeling en toepassing van beleid en instrumenten met het oog op de herverdeling van inkomsten uit natuurlijke hulpbronnen ten gunste van de lokale bevolking, met name om de armoede terug te dringen, F. overwegende dat de lidstaten van de Europese Unie beschikken over bijna 30 % van de stemmen in de raden van bestuur van Wereldbank en IMF en een belangrijk element zouden vormen in het besluitvormingsproces van de Wereldbank, indien een gecoördineerde Europese aanpak tot stand werd gebracht, G. overwegende dat in het EIR-verslag de conclusie wordt getrokken dat de Wereldbankgroep een rol kan spelen in de sectoren aardolie, mijnbouw en aardgas, maar uitsluitend als de juiste omstandigheden worden geschapen om armoedebestrijding en duurzame ontwikkeling te bevorderen, H. overwegende dat in het EIR wordt aangedrongen op een beter evenwicht tussen milieutechnische, economische en sociale overwegingen, en dat de WBG wordt verzocht zijn maatschappelijke en milieunormen te herzien en deze normen ten uitvoer te leggen om financiële steun afhankelijk te stellen van behoorlijk bestuur, eerbiediging van de mensenrechten door bedrijven en regeringen, prestaties ten gunste van armen en duurzame ontwikkeling, I. overwegende dat in het verslag van 2002 van de afdeling Beoordeling Exploitaties over de winningsindustrieën, een louter intern verslag van de Wereldbank, dezelfde conclusie werd getrokken als in het EIR wat betreft het ontbreken van armoedeverlichting ten gevolge van investeringen in de sector winningsindustrie en dat werd aanbevolen beheer en doorzichtigheid te verbeteren als voorwaarden voor leningen ten behoeve van deze winningsprojecten, J. overwegende dat aardolie, delfstoffen en aardgas worden aangetroffen in ongeveer 60 ontwikkelingslanden of landen die zich in een overgangsfase bevinden en waar meer dan twee derden van de armen van de wereld overleven met minder dan USD 2 per dag, en dat 12 van de landen die het meest afhankelijk zijn van delfstoffen en zes van de landen die het meest afhankelijk zijn van aardolie door de Wereldbank worden ingeschaald als arme landen met buitengewoon hoge schulden, K. overwegende dat landen die voornamelijk afhankelijk zijn van winningsindustrieën meestal meer armoede, kindersterfte, burgeroorlogen, corruptie en totalitaire regimes hebben dan landen met meer gediversifieerde economieën, L. overwegende dat de totale winningssector slechts 2% vormt van de WBG-activiteiten, en dat uit het onderzoek blijkt dat regeringen of industrieën deze steun zoeken in gebieden waar het bestuur gebrekkig is en waar de mensenrechten worden geschonden of waar een groot aantal andere politieke risico's bestaat, M. overwegende dat de WBG als multilateraal instrument wereldnormen bepaalt en, om zijn opdracht de armoede te bestrijden via duurzame ontwikkeling te vervullen, gebruik dient te maken van zijn invloed om toekomstgerichte industrieën in ontwikkelingslanden te steunen, N. overwegende dat de WBG te dien einde het doelmatig gebruik van energie moet bevorderen en doelen moet bepalen om meer gebruik te maken van hernieuwbare energiebronnen, 1. spreekt zijn grote waardering uit voor het initiatief van de heer Wolfensohn, president van de Wereldbank om de sector winningsindustrieën (EIR) te laten onderzoeken en spreekt de hoop uit dat de Wereldbank zijn inzet voor duurzame ontwikkeling zal tonen door dit belastingjaar de nodige aandacht te schenken aan aanbevelingen in het EIR-verslag en door waar nodig een procedure in te stellen voor tenuitvoerlegging ervan via wijziging van het huidige WBG-beleid en de huidige WBG-normen, de ontwikkeling van nieuw beleid en nieuwe procedures, met duidelijke controlemomenten en tijdschema's en een verantwoordelijk team dat beschikt over alle noodzakelijke middelen; is van mening dat het tenuitvoerleggingsproces doorzichtig moet zijn en dat de WBG om de drie maanden aan de raad van beheer, de lidstaten en de burgers tussentijdse verslagen moet voorleggen; 2. ondersteunt met het oog op bestuur dat gericht is op de armen aanbevelingen ter bevordering van de doorzichtigheid en goed bestuur door overheid en particuliere ondernemingen bij de winning van delfstoffen; 3. dringt aan op doorzichtigheid van inkomensstromen en investeringen in het kader van winningsprojecten die worden gesteund door Wereldbank, EIB, EBWO en de exportkredietbureaus; 4. ondersteunt het bevorderen van een dialoog tussen de winningsindustrie en lokale gemeenschappen in verband met nieuwe projecten en erkent de noodzaak van adequate vergoeding voor aantasting van broodwinning en rechten; 5. verzoekt het Ierse voorzitterschap met de verantwoordelijke ministers van de lidstaten te overleggen over het EIR om vóór de bijeenkomst van de raad van bestuur van de Wereldbankgroep op 15 april een gezamenlijk standpunt van de EU te bereiken ter ondersteuning van het verslag; 6. verzoekt de lidstaten de bevindingen van het verslag ter sprake te brengen in andere nationale en internationale financiële fora zoals EIB, EBWO, nationale kredietbureaus enz. om te waarborgen dat de onderzochte problemen naar behoren worden besproken en dat er op basis daarvan maatregelen worden genomen; 7. verzoekt de Commissie om een proces vast te stellen om de geest van alle EIR-aanbevelingen weer te geven in de milieu- en sociale richtsnoeren van de EU voor economische en ontwikkelingssamenwerking, met name in het kader van haar samenwerking met het IMF, de Wereldbank, de EIB en de EBWO; 8. verzoekt de Raad en de Commissie de mogelijkheid van een regeling te bezien ter coördinatie van procedures en beleid van de nationale bureaus voor exportkredieten van de lidstaten, ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van de EIR-bevindingen; 9. verzoekt de Commissie zich ervoor uit te spreken dat de nodige aandacht wordt geschonken aan de EIR-aanbevelingen en waar nodig voor de tenuitvoerlegging daarvan, wanneer de Europees Commissaris voor Ontwikkelingssamenwerking - zoals gebruikelijk - wordt uitgenodigd tijdens de gezamenlijke voorjaarsbijeenkomst van de instellingen van Bretton Woods van 2004 een toespraak te houden tot de gezamenlijke Ontwikkelingscommissie van WB en IMF; 10. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten met name onderstaande eisen in het EIR te steunen en al hun gewicht in de schaal te werpen met het oog op volledige tenuitvoerlegging ervan: 11. steunt en omarmt de aanbevelingen voor het stimuleren van hernieuwbare energie en voor het ondersteunen van aardgas als "overbruggingsbrandstof"; 12. verzoekt het Nieuwe Samenwerkingsverband voor de Ontwikkeling van Afrika de regeringen van Afrika actief aan te moedigen de beginselen van het rapport over te nemen en hoge normen te stellen ter verwezenlijking van volledige doorzichtigheid in hun transacties met winningsindustrieën uit derde landen en zelfs voor de openbaarmaking van de rekeningen van nationale bedrijven; 13. wijst erop dat alle maatregelen die worden uitgevoerd ter verhoging van de doorzichtigheid van betalingen en inkomsten moeten uitmonden in een wetsmechanisme uit hoofde waarvan winningsindustrieën verplicht zijn per land openbaar verslag te doen van bij elkaar opgetelde belastingen, vergoedingen en andere betalingen aan de regering, waardoor moet worden voorkomen dat omkoopbare functionarissen vertrouwelijkheidsovereenkomsten kunnen bedingen ten gevolge waarvan bedrijven niet bekend kunnen maken welke inkomsten zij aan regeringen afdragen; 14. dringt erop aan dat oliemaatschappijen zich houden aan het Doorzichtigheidsinitiatief voor de Winningsindustrieën en dat maatregelen worden genomen die waarborgen dat voor aardoliemaatschappijen wat betreft betalingen en inkomsten hetzelfde niveau van doorzichtigheid geldt als voor particuliere ondernemingen; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de president en uitvoerend directeuren van de Wereldbank, de directeur van het IMF en de presidenten van EIB en EBWO. Het Europees Parlement , – gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad, ingediend door Alexandros Baltas namens de PSE-Fractie, betreffende het verzoek van Kroatië om toetreding tot de Europese Unie ( B5-0476/2003 ), – gezien zijn standpunt van 12 december 2001 over het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie betreffende de sluiting van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds (1) , – gezien zijn standpunt van 12 december 2001 over het voorstel voor een besluit van de Raad inzake de sluiting en de voorlopige toepassing van een interimakkoord tussen de Europese Unie, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds (2) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van Kopenhagen van 1993, waarin de criteria worden vastgesteld voor de landen die tot de Europese Unie wensen toe te treden, – gezien zijn standpunt van 6 oktober 2000 over het voorstel voor een besluit van de Raad houdende wijziging van Besluit 2000/24/EG tot uitbreiding van de garantie van de Gemeenschap aan de Europese Investeringsbank tot leningen voor projecten in Kroatië (3) , – gezien zijn standpunt van 15 november 2000 over het gewijzigde voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bijstand aan Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kroatië, de Federale Republiek Joegoslavië en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3906/89, Besluit 97/256/EG en Verordening (EEG) nr. 1360/90 (4) , – gezien resolutie 827 van de VN-Veiligheidsraad van 25 mei 1993 houdende de oprichting van het Internationale Strafhof voor het voormalige Joegoslavië, – gezien resolutie 1503 van de VN-Veiligheidsraad, – gezien zijn resolutie van 20 november 2003 over het stabilisatie- en associatieproces voor Zuidoost-Europa: Tweede jaarverslag (5) , – gelet op het stabilisatie- en associatieakkoord dat op 29 oktober 2001 door Kroatië en de Europese Gemeenschap werd ondertekend, – gelet op het interimakkoord dat op 29 oktober 2001 door Kroatië en door de Europese Gemeenschap werd ondertekend, – gelet op het verzoek van Kroatië om toetreding tot de Europese Unie, dat op 21 februari 2003 werd ingediend, – gelet op het CARDS-programma en het in juni 2003 door de Commissie goedgekeurde jaarlijkse luik daarvan ten gunste van Kroatië, – gelet op het verslag van de Commissie over het stabilisatie- en associatieproces voor Zuidoost-Europa - Tweede jaarverslag ( COM(2003) 139 ), – gelet op de verklaring van de Ministersconferentie van Venetië inzake een duurzame en verantwoorde visserij in het Middellandse-Zeegebied, op 25-26 november 2003, – gelet op de conclusies van de zittingen van de Europese Raad van Thessaloniki (20-22 juni 2003) en Brussel (12-13 december 2003) die Kroatië betreffen, – gelet op de conclusies van de Raad voor buitenlandse zaken van 13 oktober en 9 december 2003 die Kroatië betreffen, – gelet op artikel 49, lid 3 en artikel 104 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0206/2004 ), A. met voldoening kennis nemend van het verzoek om toetreding van Kroatië tot de Europese Unie en benadrukkend dat Kroatië een land is dat innig met Europa verbonden is en gelet op het symbolische karakter van het toetredingsverzoek van een ander land, dat deel heeft uitgemaakt van het voormalige Joegoslavië, B. opmerkend dat de inzet van Kroatië om tot de Europese Unie toe te treden als een verder voorbeeld en als aansporing voor de andere landen in het Balkangebied zou kunnen dienen, C. overwegende dat dit verzoek om toetreding in het verlengde ligt van de stappen die reeds door Kroatië zijn gezet om een zo groot mogelijke toenadering tussen Kroatië en de Europese Unie te bereiken, zoals de ondertekening van de stabilisatie- en associatieovereenkomst en de vaststelling en geleidelijke uitvoering van de wetshervormingen die nodig zijn om de volledige overneming van het acquis communautaire te verwezenlijken, D. van oordeel dat de verankering van Kroatië in de Europese Unie een nieuwe impuls aan de regio zal geven en zal bijdragen tot de ontwikkeling ervan, E. overwegende dat uit de toenadering tussen Kroatië en de Europese Unie en de stimulerende werking die deze heeft voor het Balkangebied blijkt dat de Unie een sleutelrol kan spelen bij het bevorderen van vrede, stabiliteit en welvaart in de regio; dat de Unie uit haar eigen recente historische ervaring bekend is met de positieve gevolgen die het vooruitzicht op een mogelijke toetreding heeft voor landen die lid willen worden, F. overwegende dat de parlementsverkiezingen van 23 november 2003 op correcte wijze georganiseerd zijn, overeenkomstig de normen die door elk democratisch land moeten worden gerespecteerd, G. met instemming kennis nemend van de constitutionele wet van 13 december 2002 over de rechten van nationale minderheden, die een noodzakelijk kader vormt dat van groot nut zal zijn voor de regeling van de rechtspositie van deze minderheden, H. vaststellende dat de nieuwe regering, zoals trouwens ook de vorige regering, voorstander van toetreding tot de Europese Unie is, I. overwegende dat de hervormingen die Kroatië in de afgelopen jaren op economisch gebied ondernomen heeft tot betere prestaties van de Kroatische economie hebben geleid (het groeipercentage is toegenomen van 4,1% in 2001 tot 5,2% in 2002, terwijl de inflatie gedaald is van 7,4% in 2000 tot 2,3% in 2002), J. vaststellende dat Kroatië reeds profiteert van het bovengenoemde interimakkoord, dat de openstelling van de Europese markt begunstigt en een positief effect heeft op de Kroatische economie, maar daarbij betreurend dat de op 29 oktober 2001 ondertekende stabilisatie- en associatieovereenkomst tot op heden nog niet in werking is getreden, K. zich er in ieder geval van bewust dat de ondertekening van deze overeenkomst de stoot heeft gegeven tot uiterst belangrijke wetshervormingen en direct heeft bijgedragen tot nauwere samenwerking op sociaal-economisch gebied en tot de vaststelling van een kader voor politieke dialoog en samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, L. met genoegdoening kennis nemend van het feit dat Kroatië het eerste land in Zuidoost-Europa was dat het statuut houdende de oprichting van het Internationaal Strafhof heeft geratificeerd en daarnaast een bilateraal akkoord met de Verenigde Staten over het Internationaal Strafhof heeft afgewezen; vaststellende dat de samenwerking van Kroatië met het Tribunaal voor oorlogsmisdaden in ex-Joegoslavië (Joegoslaviëtribunaal) niet in alle gevallen bevredigend is geweest, hetgeen afbreuk heeft gedaan aan het image van dit land binnen de internationale gemeenschap en invloed heeft gehad op de ratificatie van het stabilisatie- en associatieakkoord door sommige lidstaten; maar verheugd over de toezegging van de Kroatische regering dat zij ten volle met het Strafhof zal samenwerken, M. zijn steun betuigend aan het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 16 april 2003, dat bedoeld is tot ondersteuning van een daadwerkelijke uitvoering van het mandaat van het Joegoslaviëtribunaal en waarbij verboden wordt toegang of doortocht te verlenen aan bepaalde personen, indien deze zich hierdoor aan vervolging door deze rechtbank zouden onttrekken, N. overwegende dat de actieve deelneming van Kroatië aan het Stabiliteitspact een positief effect heeft gehad op de samenwerking in de regio, maar dat verdere inspanningen van alle betrokken landen nodig zijn om het klimaat van veiligheid en wederzijds vertrouwen te versterken, O. bevestigend dat het vooruitzicht van de toetreding een stimulerende werking kan hebben op het voortzetten van de hervormingen die noodzakelijk zijn voor de modernisering van het land en vooral bij het consolideren van democratische instellingen, de rechtsstaat en het respect van de rechten van de mens en de rechten van de minderheden, P. met instemming kennis nemend van de overeenkomst die de nieuwe regering heeft gesloten met de Servische minderheid en het grote belang onderstrepend van de maatregelen die de terugkeer van alle vluchtelingen bevorderen en in dit verband herinnerend aan de verplichtingen die Kroatië op zich heeft genomen in het kader van de akkoorden van Dayton, Parijs en Erdut, Q. overwegende dat het besluit van de Kroatische regering tot oprichting van een ecologische zone met beschermde visserij in het Adriatisch gebied , ondanks het vooruitzicht dat een multilateraal akkoord zal worden gesloten tussen alle landen van het Adriatische zeebekken, aanleiding heeft gegeven tot politieke spanningen in de betrekkingen van dit land met Slovenië en Italië, R. kennis nemend van de verklaring van de Ministersconferentie voor de duurzame ontwikkeling van de visserij in het Middellandse-Zeegebied, waarop o.m. werd verklaard dat de vorming van visserijzones tot een betere instandhouding van en controle op de visserij kan leiden en bijdraagt tot een beter beheer van de visbestanden en gemeenschappelijke inzet bij de bestrijding van illegale, niet-aangegeven en niet-gereglementeerde visserij; overwegende dat, onverlet de soevereine rechten van de staten en de desbetreffende bepalingen van het internationaal recht, dieper moet worden nagedacht over de wijze waarop visserijbeschermingszones kunnen worden opgericht; overwegende dat hierbij rekening moet worden gehouden met de bestaande precedenten, opdat de besluiten genomen worden in het kader van een geconcerteerde, regionale aanpak, die op dialoog en coördinatie gebaseerd is, S. bevestigend dat de uitbreiding van de EU een evolutief proces is, dat openstaat voor elk Europees land dat voldoet aan de criteria genoemd in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan de criteria van Kopenhagen, T. erkennende dat Kroatië door zijn verzoek om toetreding tot de Europese Unie toont dat het land de bereidheid aan de dag legt om grote uitdagingen niet uit de weg te gaan, onderstrepende dat een positief besluit een grote uitwerking zou hebben op de andere landen in Zuidoost-Europa, 1. doet de Raad de volgende aanbevelingen: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, alsook - ter informatie - aan de Commissie en de regering en het parlement van Kroatië. Het Europees Parlement , – gezien het strategiedocument van de Commissie van 5 november 2003 inzake de vorderingen op het gebied van de toetreding van Bulgarije, Roemenië en Turkije ( COM(2003) 676 ), – gezien het periodieke verslag 2003 van de Commissie van 5 november 2003 over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding(SEC(2003)1212), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juni 2003 over de aanvraag van Turkije inzake toetreding tot de Europese Unie (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 2003 over 'De grotere Europese nabuurschap: een nieuw kader voor de betrekkingen met de oostelijke en zuidelijke buurlanden' (2) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van Thessaloniki van 19-20 juni 2003 en de Europese Raad van Brussel van 12 december 2003, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0204/2004 ), A. overwegende dat, ondanks sterke tegenkrachten, na de voornoemde resolutie van 5 juni 2003 moedige stappen zijn gezet, maar dat nog op vele terreinen hervormingen en een consequente toepassing daarvan vereist zijn, B. overwegende dat Turkije in weerwil van de vastbeslotenheid van zijn regering nog niet voldoet aan de politieke criteria van Kopenhagen en overwegende dat nog geen duidelijk kader voor het waarborgen van politieke, burger-, economische, sociale en culturele rechten tot stand is gebracht en dat verdergaande inspanningen dan reparatiewetgeving en amendementen noodzakelijk zijn om de coherentie van wettelijke bepalingen en praktijken te bevorderen, omdat daardoor het ingrijpende en fundamentele karakter van de omvorming van Turkije tot een land dat klaar is voor lidmaatschap wordt beklemtoond, C. overwegende dat Turkije in weerwil van een aantal van de veranderingen die zijn geïntroduceerd als onderdeel van de pakketten van politieke hervormingen, die een belangrijke stap voorwaarts vormen in de richting van naleving van de politieke criteria van Kopenhagen, nog steeds een grondwet heeft die in 1982 tijdens het militaire regime is aangenomen en die de uitdrukking vormt van een voornamelijk autoritaire filosofie, D. overwegende dat een groot aantal van de landen die in mei 2004 tot de Europese Unie zullen toetreden (onder andere Polen) zijn overgegaan tot de vaststelling van nieuwe grondwetten, omdat zij van oordeel waren dat zulks een goed uitgangspunt was voor het proces van hervormingen en modernisering van samenleving en staat, E. overwegende dat de AKP-regering specifieke maatregelen heeft bespoedigd en doorgevoerd om op de weg van hervormingen voort te gaan ondanks een lastige internationale (Irak-oorlog) en interne situatie (terroristische aanslagen), hetgeen laat zien dat de Turkse autoriteiten strategisch belang hechten aan de volledige vervulling van de criteria van Kopenhagen, F. overwegende dat een eventueel toetreden uiteindelijk aan de verwachtingen van de EU-burgers moet voldoen en dat het democratische karakter van de hervormingen en hun tenuitvoerlegging ook voor hen overtuigend moeten zijn, G. overwegende dat de Unie zich moet voorbereiden op de toetreding van Turkije, wanneer de Raad besluit tot het openen van toetredingsonderhandelingen, door maatregelen die het ongestoord functioneren van de Unie verzekeren, H. overwegende dat een eerlijke, duurzame en praktische oplossing van het Cyprus-probleem op basis van het VN-plan van wezenlijke betekenis is voor de betrekkingen tussen de EU en Turkije en voor Turkije's aspiraties met betrekking tot het EU-lidmaatschap; overwegende dat zo'n oplossing enerzijds voldoet aan de voor alle huidige en toekomstige toetredingskandidaten geldende "Balladur"-principes (geen grensproblemen maar goede relaties met buurstaten, het waarborgen van minderheidsrechten); I. in de wetenschap dat het voldoen aan de politieke criteria van Kopenhagen een voorwaarde is voor het beginnen van toetredingsonderhandelingen, 1. is ingenomen met de sterke motivatie en de politieke wil van de AKP-regering en de grote meerderheid van de volksvertegenwoordiging om de voor Turkije revolutionaire hervormingen door te voeren, niet alleen ten einde te voldoen aan de politieke criteria van Kopenhagen, overeenkomstig de herhaalde verklaringen van de Turkse autoriteiten dat zij de democratie en Europa toegedaan zijn, maar ook om de economische, sociale en politieke omstandigheden van de Turkse bevolking te verbeteren; wijst erop dat deze hervormingen slechts beoordeeld kunnen worden op hun daadwerkelijke omzetting in de dagelijkse praktijk van rechtspraak en veiligheidssysteem en van zowel de civiele als de militaire administratie in alle echelons en dat ze gedragen moeten worden door de samenleving; realiseert zich dat dit een proces is van lange adem waarbij Turkije ook verder fundamentele beslissingen moet nemen waarvoor Europese hulp onontbeerlijk blijft; 2. beklemtoont dat Turkije zelf een soeverein besluit moet nemen over de vraag of het de politieke beginselen en waarden van de EU wil of zal kunnen aannemen als zijnde geschikt voor de Turkse staat en de Turkse samenleving of deze wenst te verwerpen omdat ze voor Turkije ongeschikt worden geacht; is in dit verband van mening dat het zinvol is alle politieke en culturele maatregelen te nemen die ertoe kunnen bijdragen dat de bekendheid van de Turkse burgers met deze waarden alsook de bekendheid van de burgers van de Europese Unie met Turkije groter wordt; 3. is van mening dat, onder verwijzing naar het laatste voortgangsrapport van de Commissie, op tal van gebieden hervormingen zijn doorgevoerd die belangrijke stappen zijn, maar dat er nog vele volgende stappen moeten worden genomen; refereert daarbij aan de terughoudende formuleringen van de Commissie waarbij zij bijvoorbeeld spreekt over vermindering van de beperkingen, terwijl de politieke criteria een consequentere invulling vragen; 4. acht de recente, door de regering ingestelde Monitoring Group die als doel heeft toe te zien op de daadwerkelijke implementatie van de hervormingen en open staat voor informatie aangedragen door ambassades en mensenrechtenorganisaties, een belangrijk initiatief, vooral omdat het een belangrijk signaal is voor de bereidheid van Turkije om verdere vooruitgang te boeken met betrekking tot de verwezenlijking van de politieke criteria van Kopenhagen; 5. is ingenomen met de constitutionele veranderingen die zijn opgenomen in de 7 "harmonisatie"-pakketten en die ontegenzeggelijk verbetering hebben gebracht in de tot dan toe van kracht zijnde bepalingen; beschouwt de opstelling van een nieuwe Grondwet een verdere en wellicht noodzakelijke weerspiegeling van het zeer fundamentele karakter van de veranderingen die voor EU-lidmaatschap vereist zijn, en wijst erop dat een moderne grondwet de basis voor de modernisering van de Turkse staat kan zijn, zoals door de politieke criteria van Kopenhagen wordt verlangd; is van mening dat zo'n Grondwet expliciet gebaseerd moet zijn op de beginselen van de rechtsstaat en op democratische grondslagen, waarbij de individuele en minderheidsrechten in balans komen met de collectieve rechten, conform de in de EU gebruikelijke standaarden en met eerbiediging van het internationale recht; wenst in dit verband dat verdere belangrijke stappen worden gezet om de rol van de Nationale Veiligheidsraad te herzien, met dien verstande dat elke verwijzing in de grondwet naar de huidige rol ervan moet worden geschrapt; 6. is ervan overtuigd dat Turkije, gezien de steun van politici, wetenschappers en leden van de rechterlijke macht, over de capaciteit beschikt een dergelijk omvangrijk project uit te voeren, en dringt er bij Turkije op aan nauw samen te werken met het Venetië-Comité van de Raad van Europa met oog op de aanname van een nieuwe en moderne Grondwet; 7. meent dat de pretoetredingsstrategie van de Commissie, door middel van een systematische aanpak van het rechtsstatelijke en democratische tekort, de absolute prioriteit van de politieke criteria van Kopenhagen voor EU-lidstaten bevestigt en dat zo'n aanpak kan leiden tot de opening van de werkzaamheden betreffende de andere 31 hoofdstukken (overname van het acquis); is van mening dat in dit programma elementen kunnen worden opgenomen zoals de opstelling van een nieuwe democratische Grondwet, de positie van het leger, de staats- en rechtsfilosofie, de inrichting van het bestuur, de omgang met minderheden en vrijheid van godsdienst; 8. betreurt het dat het bezit en het gebruik van wapens in Turkije nog steeds zeer hoog is en dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan hiertegen maatregelen te nemen, daarbij rekening houdende met de bepalingen van Richtlijn 91/477/EEG (3) inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens; De Politieke Criteria van Kopenhagen Inrichting van de staat 9. meent dat de terugdringing van de politieke en maatschappelijke macht van het leger een zwaar, maar onontkoombaar proces is; is van mening dat de huidige opstelling van Turkije in het Cyprus-conflict mede de politieke macht van het leger weerspiegelt; spreekt zijn vertrouwen erin uit dat de AKP-regering de democratische waarden zal waarborgen en moedigt haar aan door te gaan met haar campagne tegen ultranationalistische en bureaucratische reactionaire krachten op alle niveaus in de Turkse maatschappij, weerstand te bieden aan de tegenkrachten in het leger, de rechterlijke macht, de nationale en lokale administratie en bepaalde delen van de Turkse samenleving; 10. juicht toe dat de regering doende is om de defensie-uitgaven onder parlementaire controle te brengen; wijst echter bezorgd op het (formele en informele) invloedrijke netwerk van het leger van o.a. denktanks, bedrijven en fondsen, dat een obstakel zou kunnen zijn voor de hervorming van de staat; dringt aan op volledige toepassing van de EU-normen op de gebieden vennootschapsrecht, mededingingsbeleid en financiële rekenschapsplicht op bedrijven met militaire connecties; 11. dringt er bij de regering op aan de bestaande raden voor hoger onderwijs (YÖK) en de audiovisuele media (RTÜK), functionerende als waakhondorganisaties, te transformeren tot nieuwe, geheel civiele raden, die niet onder controle van het leger vallen, op dezelfde manier en op hetzelfde niveau als in de EU-landen; onderstreept dat deze hervormingen ertoe moeten leiden dat hogeronderwijs- en wetenschappelijke instellingen onafhankelijk opereren, zonder inmenging van buitenaf, en streven naar een zo hoog mogelijke academische kwaliteit; 12. is van mening dat de overheid er alles aan moet doen een mentaliteitsverandering te bewerkstellingen in de administratie door te werken aan capacity building (o.a. door herscholing, deelnemen aan (Europese) seminars en uitwisselingsprogramma's) en vooral de instroom van nieuwe ambtenaren met een groter inzicht in de voor het EU-lidmaatschap vereiste wetten en processen; Rechtsstaat en democratie 13. wijst opnieuw op het belang van een actief maatschappelijk middenveld ter versterking van het democratische karakter van de maatschappij en om draagvlak te creëren voor de hervormingen bij de bevolking, en is van mening dat de overheid de oprichting en het functioneren van vrije maatschappelijke organisaties meer moet stimuleren; is in dit opzicht ingenomen met het recentelijk opgerichte Departement Verenigingen binnen het Ministerie van Binnenlandse Zaken; 14. benadrukt de noodzaak van verdere informatieverschaffing aan de gemiddelde Turkse burger (publieke opinie) over de idealen en waarden van de EU; spoort de overheidsautoriteiten aan tot een dialoog en samenwerking met vertegenwoordigers van NGO's en, via hen, met het maatschappelijk middenveld; is van mening dat deze dialoog noodzakelijk is voor de mentaliteitsverandering die de recente normatieve hervormingen moet flankeren; 15. wijst op het feit dat de vakbondsvrijheid niet volledig gewaarborgd is en dat de sociale dialoog uitermate beperkt blijft; beklemtoont de noodzaak van onmiddellijke actie door de Turkse autoriteiten om de restrictieve bepalingen op te heffen en wetgeving inzake vakbonden aan te passen aan die in andere EU-lidstaten; 16. is ingenomen met de geuite wens - binnen regering, parlement en rechterlijke macht - de staatsveiligheidshoven af te schaffen; roept de regering op het parlement zo snel mogelijk een voorstel voor te leggen; 17. juicht het Turkse lidmaatschap van GRECO (groep van staten tegen corruptie) van de Raad van Europa, toe; is evenwel van oordeel dat de inspanningen gericht op bestrijding van de corruptie moeten worden voortgezet, omdat dit verschijnsel in talloze sectoren van het openbare leven nog steeds zeer wijdverbreid is; 18. beklemtoont dat het noodzakelijk is om zowel het internationale recht te respecteren, als het beginsel te onderschrijven dat de EU-wetgeving prioriteit heeft boven de nationale wetgeving (ambiguïteit van artikel 90 van de Grondwet), aangezien het samen delen of het gedeeltelijk overdragen van soevereiniteit een essentiële voorwaarde is voor het lidmaatschap van de EU; 19. wijst met nadruk op het belang van het Internationaal Strafhof voor de Europese Unie en beveelt de Turkse autoriteiten daarom aan het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof zo spoedig mogelijk te ondertekenen en te ratificeren; 20. verzoekt Turkije nogmaals onverwijld besluiten van het Europese Hof voor de rechten van de mens uit te voeren; wijst erop dat er geen ruimte is voor een vrijblijvende houding en een eigen interpretatie; is ingenomen met de uitbetaling van een billijke genoegdoening in de langdurige zaak-Loizidou en verzoekt Turkije zonder verder dralen de eerste uitspraak van het Europese Hof voor de rechten van de mens in deze zaak uit 1996 uit te voeren en mevrouw Loizidou en alle andere verdrevenen het recht op vreedzaam gebruik van eigendom in het kader van een praktische oplossing terug te geven; 21. betreurt het verloop van de heropende rechtszaak tegen mevrouw Leyla Zana, winnares van de Sacharov-prijs, en drie andere voormalige afgevaardigden van de Partij van de Democratie (DEP); wijst erop dat deze zaak een symbool vormt van de kloof tussen het Turkse rechtssysteem en dat van de EU; spreekt nogmaals de wens uit dat politieke gevangenen (waaronder Leyla Zana en de drie andere voormalige afgevaardigden van Koerdische origine) amnestie krijgen; 22. benadrukt het belang van voortdurende inspanningen om de rechterlijke macht competent en onafhankelijk te maken; roept de autoriteiten op ervoor te zorgen dat wijzigingen in wetgeving zich vertalen in een mentaliteits- en gedragsverandering in alle geledingen van het gerechtelijk apparaat; dringt erop aan door te gaan met de uitwisselings- en trainingsprogramma's voor Officieren van Justitie en rechters en het bijwonen van symposia betreffende het EU-recht; benadrukt het belang van het trainen van Turkse trainers, en verwelkomt de huidige, door de Raad van Europa geïnitieerde, projecten voor opleidingen Europees recht voor personen die binnen het gerechtelijk apparaat werkzaam zijn; 23. betreurt de politieke vervolgingen en het verbod van politieke partijen als de HADEP en de DEHAP, die een schending betekenen van de vrijheid van meningsuiting, organisatie en vergadering; 24. wenst dat het kiesstelsel wordt hervormd door verlaging van de kiesdrempel van tien procent, zodat meer politieke partijen vertegenwoordigd zijn in de Grote Nationale Vergadering, ook overwegend Koerdische partijen; Situatie van de mensenrechten en bescherming van minderheden 25. constateert dat er nog steeds martelpraktijken en mishandeling plaatsvinden; wijst op het zerotolerante beleid van de regering betreffende martelingen; betreurt de geringe voortgang bij het berechten van folteraars; dringt aan op opleidingsmaatregelen om een mentaliteitsverandering bij politie en ordetroepen teweeg te brengen ter waarborging van een strikte inachtneming van de wetgeving; 26. spreekt zijn veroordeling uit over de intimidatie en het dwarszitten van mensenrechtenactivisten en mensenrechtenorganisaties door sommige autoriteiten; 27. kijkt met belangstelling uit naar de toegezegde uitvoering van het recht op uitzendingen in talen anders dan het Turks; roept de Audiovisuele Raad van Bestuur (RTÜK) op ontspannen om te gaan met de aanvragen voor uitzending in de diverse talen en dialecten en om extra obstakels dan wel beperkingen achterwege te laten; 28. roept de Turkse autoriteiten op meer inspanningen te leveren voor de snelle en grondige tenuitvoerlegging van wijzigingen in de wetgeving betreffende de culturele rechten, die onderwijs in en het gebruik van andere (traditionele) talen dan het Turks in de media mogelijk maken; wijst op het belang van deze hervormingen voor de Koerdische bevolking (de grootste minderheid); verwacht van de autoriteiten dat zij de nodige middelen ter beschikking stellen voor het bevorderen van de sociaal-economische ontwikkeling van de Koerdische regio's, met name in Zuidoost-Turkije, zodat omstandigheden ontstaan die de Koerdische bevolking in staat stellen een vreedzame en welvarende toekomst op te bouwen; 29. maakt zich zorgen over het feit dat geweld in huiselijke kring en andere vormen van geweld tegen vrouwen nog steeds op grote schaal voorkomen; dringt er bij Turkije op aan om volledige wettelijke bescherming, rechtsbijstand en economische steun aan de slachtoffers te verlenen alsook te zorgen voor blijf-van-mijn-lijfhuizen en soortgelijke faciliteiten, die vrijwel ontbreken; verzoekt de Commissie door te gaan met controle op de ontwikkelingen op dit terrein; 30. verzoekt Turkije om gendergelijkheid op te nemen als onderdeel van het zesde hervormingspakket van het Wetboek van Strafrecht - wijziging van artikel 51 van de algemene bepalingen - dat handelt over misdrijven die zijn gepleegd onder extreme provocatie, van toepassing op misdrijven die van oudsher worden beschouwd als misdrijven tegen zedelijkheid; verzoekt bovendien een eind te maken aan de praktijk dat vonnissen in zaken van "eremisdrijven" worden verminderd onder verwijzing naar traditie en gewoontes (art. 462), waarbij het opmerkt dat dergelijke misdrijven zouden moeten worden beschouwd als moord met voorbedachten rade, alsook schrapping van het woord "maagdelijkheid" bij de bepalingen over aanranding en verkrachting in het Wetboek van Strafrecht; 31. spreekt de vrees uit dat het Turkse voorbehoud op artikel 27 van het Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten een verregaande beperking inhoudt van de reikwijdte van het recht van etnische, religieuze en taalkundige minderheden om hun cultuur te beleven, de eigen godsdienst te praktiseren of de eigen taal te gebruiken; wijst in het verlengde hiervan op de nog bestaande beperkingen van het recht op vereniging; 32. beklemtoont dat het Verdrag van Lausanne van 1923 betreffende de positie van minderheden niet minimalistisch mag worden uitgelegd, aangezien dat niet in overeenstemming is met de in de EU geldende fundamentele rechten; wijst erop dat de Grondwet in artikel 10 reeds het beginsel van gelijkheid voor de wet bevat en wijst erop dat de invoering van een nieuwe Grondwet zo'n minimalistische uitleg van "Lausanne" moet uitsluiten; 33. merkt op dat op het terrein van vrije meningsuiting een aantal aanpassingen in de wetgeving zijn doorgevoerd; betreurt echter dat aanklagers gebruik blijven maken van voorzieningen in het Wetboek van strafrecht (artikelen 312 en 169) en van alternatieven in de Antiterrorismewet met als doel de vrijheid van meningsuiting toch te beperken; kijkt uit naar de herziening van het wetboek van strafrecht, overeenkomstig de recente hervormingen; 34. constateert dat Turkije nog steeds een andere interpretatie geeft aan de seculiere staat dan in de EU gebruikelijk is, en dat er veeleer sprake is van staatscontrole over de confessionele hoofdstroming en discriminatie tegen andere richtingen; 35. herhaalt zijn oproep aan de Turkse autoriteiten per direct alle discriminerende en frustrerende activiteiten te beëindigen ten aanzien van de religieuze minderheden, onder meer op het gebied van de eigendomsrechten, juridische status, intern management, milieuordeningsregels en het verbod op de opleiding van geestelijken; dringt in dit verband aan op intrekking van het dreigement van beslaglegging op het Grieks-Orthodoxe weeshuis van Priggipos (B. Ada) en op erkenning van de eigendomsrechten van de wettige eigenaar, d.w.z. de Grieks-Orthodoxe gemeenschap; herhaalt zijn verzoek betreffende de heropening van het Grieks-Orthodoxe Halki Seminarium; betreurt dat er op het gebied van de godsdienstvrijheid nog weinig is verbeterd; doet een beroep op Turkije om al deze problemen te behandelen op basis van de desbetreffende jurisprudentie van het Europese Hof voor de rechten van de mens (zie onder andere de zaken-Kokkinakis, Manoussakis, Metropolitan Church of Bessarabia, Serif, Canea Catholic Church, Hasan en Chaush); 36. wijst erop dat tot de naleving van de politieke criteria ook de erkenning van gemeenschappelijke religieuze rechten van christelijke en niet-islamitische minderheden in Turkije hoort en dat de kwestie van de gelijke behandeling van de niet-islamitische minderheden in Turkije moet worden opgelost in de zin van het memorandum van de Grieks-Orthodoxe, Syrische, Armeense en Rooms-Katholieke kerk van 23 september 2003 aan de commissie Mensenrechten van de Turkse Nationale Vergadering; 37. verwelkomt de dialoog tussen Turkije en de VN over de terugkeer van vluchtelingen, maar betreurt de blijvende problemen inzake de terugkeer van de intern ontheemde personen en van de, in Europa verkerende, vluchtelingen naar hun geboortegrond en dat het voor Syrisch-Orthodoxen in verband met veiligheids-, economische en sociale redenen nog steeds zeer moeilijk is zich te hervestigen in Zuidoost-Turkije; betreurt tevens de instandhouding van en de onveranderde situatie inzake de aanwezigheid van dorpswachters in Koerdische en Syrisch-Orthodoxe dorpen; 38. steunt het protest van Turkse intellectuelen (academici, historici, mensenrechtenactivisten, juristen, onderwijzers, kunstenaars en schrijvers) en NGO's tegen de circulaire van het ministerie van Onderwijs van 14 april 2003; sluit zich aan bij deze protesten tegen het gebruik van de geschiedenis als middel om de jeugd te indoctrineren met opinies die met rassenhaat zijn doorspekt; Hervormingen in de EU 39. is van mening dat de EU zelf voorbereid moet zijn op de eventuele toetreding van Turkije en in verband hiermee op een nieuwe geopolitieke situatie voor de Unie; vraagt de Commissie een uitgebreid onderzoek te doen naar de impact van toetreding tot de Unie, rekening houdende met de noodzaak het huidige beleid op een aantal belangrijke terreinen, zoals landbouw en de Structuurfondsen en ook op financieel en institutioneel vlak, te hervormen ten einde ook voorbereid te zijn op verdere uitbreidingen, en het Parlement en de Raad mee te delen welke interne transformaties er in de EU nodig zijn om effectief te functioneren met behoud van haar integratiemodel; herhaalt daarom zijn verzoek dat de lidstaten een oplossing vinden voor hun meningsverschillen over de Grondwet op basis van het ontwerp zoals voorgelegd door de Conventie, waaraan door Turkse vertegenwoordigers is deelgenomen; 40. herinnert aan de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Kopenhagen in juni 1993 betreffende de uitbreiding van de Europese Unie met de landen van Midden- en Oost-Europa; wijst in dit verband met name op de opmerking dat "ook het vermogen van de Unie om nieuwe leden op te nemen zonder dat het tempo van de Europese integratie vertraagt, een belangrijke overweging is in het algemeen belang van zowel de Unie als de kandidaat-landen"; dringt erop aan dat hiermee ten volle rekening wordt gehouden alvorens de Commissie in oktober 2004 een definitief voorstel te doen toekomen betreffende de mogelijke opening van onderhandelingen met Turkije in december 2004; 41. is van mening dat in het verlengde van het voorgaande de EU een Grondwet met efficiënte besluitvormingsprocedures op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands, veiligheids- en defensiebeleid moet hebben voordat de buitengrenzen van de EU naar een volledig nieuwe en gevoelige geopolitieke regio worden opgeschoven; is de mening toegedaan dat gezamenlijke antwoorden moeten worden gezocht inzake de positie van de EU als unie van democratische rechtsstaten in de regio; 42. is van mening dat de EU op het terrein van terrorismebestrijding Turkije te weinig tegemoet komt en dat de EU de samenwerking inzake terrorismebestrijding met Turkije moet uitbreiden; wijst erop dat een dergelijke samenwerking de hervorming van het Turkse rechtssysteem en de desbetreffende wetgeving des te urgenter maakt en zelfs vooronderstelt; Externe betrekkingen van Turkije 43. blijft erbij dat de oplossing van het Cyprus-conflict een essentiële voorwaarde vormt voor vooruitgang met betrekking tot de Turkse kandidatuur voor EU-toetreding; verwelkomt de inzet van de nieuwe 'regering' op Noord-Cyprus voor het bereiken van een oplossing vóór 1 mei 2004; dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan te blijven bij hun constructieve houding om in de huidige onderhandelingsronde tot een oplossing te komen op basis van het Annan-plan in de vorm van een eerlijke, duurzame en praktische oplossing van de kwestie-Cyprus die consistent is met de desbetreffende VN-resoluties; verzoekt Turkije overeenkomstig deze resoluties zijn bezettingstroepen volgens een vast tijdschema terug te trekken; 44. is overeenkomstig zijn vorige resoluties van mening dat Cyprus een gedemilitariseerde status moet hebben; 45. roept de regering van de Republiek Cyprus, die weldra tot de EU zal toetreden, op zich loyaal te blijven betonen ten aanzien van het Annan-plan (conform de ook voor de Cypriotische regering geldende eisen van het Balladur-initiatief) en hun uiterste best te doen om nog voor 1 mei 2004 te komen tot een voor beide partijen aanvaardbare oplossing, op basis van de voorstellen van secretaris-generaal Kofi Annan; 46. moedigt de regering aan voort te gaan op de ingeslagen weg om een constructieve rol te spelen in de regio, door het belang van de lokale bevolking en de regionale economie voorop te stellen; dringt er bij Turkije op aan al het mogelijke te doen om haar beleid met betrekking tot de Zuid-Kaukasus beter met de EU te coördineren, daarbij volledig steun gevend aan het mandaat en het optreden van de speciale vertegenwoordiger van de EU voor deze regio; verzoekt Turkije om de grenzen met Armenië te heropenen en zich in te zetten voor een goede nabuurschap met Armenië, gezamenlijk te werken aan het bevorderen van rechtvaardige oplossingen voor de regionale conflicten en niets te doen dat een historische verzoening in de weg staat; 47. roept de Turkse en Armeense academici, maatschappelijke organisaties en NGO's op een dialoog met elkaar aan te gaan met het oog op het verwerken van de tragische ervaringen uit het verleden, zoals uiteengezet in zijn eerdere resoluties (van 18 juni 1987 (4) , 15 november 2000 (5) , 28 februari 2002 (6) en 26 februari 2004 (7) ); 48. spoort Turkije aan om, in de context van de voortdurende verbetering van de bilaterale betrekkingen met Griekenland, zich bij haar optreden te houden aan de geest van de conclusies van Helsinki en de beginselen van het internationale recht, dat, ook in dit geval, prioriteit heeft boven het nationale recht; 49. dringt er bij Turkije op aan het Armeense en Syrische christelijke culturele erfgoed te eerbiedigen en er de nadruk op de leggen dat dit bestanddelen zijn van de nationale identiteit van Turkije; 50. verwacht een positieve opstelling van de Turkse autoriteiten met betrekking tot de herinrichting van de staat Irak op een wijze die leidt tot een adequate eerbiediging van de politieke, economische, sociale en culturele belangen van alle etnische en religieuze groeperingen; o o o 51. verzoekt zijn Voorzitter zijn standpunt te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de Raad van Europa, het Europees Hof voor de rechten van de mens en de regering en het parlement van Turkije. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 177 tot en met 181, 268 en 271 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, – gezien de op 23 juni 2000 in Cotonou ondertekende Partnerschapsovereenkomst ACS-EU (1) en in het bijzonder het Financieel Protocol in bijlage I en de Procedures voor tenuitvoerlegging en beheer in bijlage IV, - onder verwijzing naar zijn resoluties over de opneming van het EOF in de begroting, van 14 februari 1973 (2) en over de opneming van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) in de begroting van de Unie, van 12 juli 1995 (3) , - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Naar de volledige integratie van de samenwerking met de ACS-landen in de EU-begroting ( COM(2003) 590 ), - gezien de werkzaamheden van de Europese Conventie, - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (4) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0143/2004 ), A. overwegende dat de ACS-groep 40 van de 48 minst ontwikkelde landen ter wereld omvat, B. overwegende dat de EU financiële toezeggingen inzake ontwikkelingssteun heeft gedaan op de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 en op de VN-Conferentie over de financiering van ontwikkeling te Monterrey in 2002, C. overwegende dat de Overeenkomst van Cotonou in 2000 voor een periode van twintig jaar werd ondertekend, maar dat het negende EOF wegens vertraging aan de zijde van EU-lidstaten bij de ratificatie van het Financieel Protocol pas in 2003 in werking is getreden, D. overwegende dat het EOF buiten de EU-begroting werkt, op grond van vrijwillige bijdragen van de lidstaten, E. overwegende dat de mededeling van de Commissie hierboven vermeld, is gepubliceerd voorafgaand aan de presentatie van het financieel kader voor de periode na 2006, F. overwegende dat het niveau van de ontwikkelingsfinanciering voor ACS-landen gegarandeerd moet zijn en geen enkel ACS-land ten gevolge van wijzigingen van het financieringssysteem mag worden benadeeld, G. overwegende dat er tussen lidstaten moeizame onderhandelingen over hun bijdragen aan de recentste EOF's hebben plaatsgevonden die tot minder gulle verhogingen dan in het verleden hebben geleid, en dat de aanstaande uitbreiding van de EU deze situatie waarschijnlijk zal verergeren, H. overwegende dat het Europees Parlement geen bevoegdheid over het EOF of de tenuitvoerlegging ervan heeft en alleen voor reeds gedane uitgaven kwijting kan verlenen, en dat de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU met betrekking tot het EOF geen formele bevoegdheid heeft, I. overwegende dat de kwestie van de opneming van het EOF in de begroting voor het eerst in 1971 (5) in het Europees Parlement naar voren werd gebracht en het Parlement daarna herhaaldelijk tot die opneming hebben opgeroepen, J. overwegende dat de Europese Conventie de opneming van het EOF in de begroting (6) heeft aanbevolen, K. overwegende dat partnerschap, eigenaarschap en participatie in de Overeenkomst van Cotonou zijn verankerd als fundamentele elementen van een strategie ter uitroeiing van armoede, L. overwegende dat de zeer grote mate van ACS-participatie in de besluitvorming met betrekking tot EOF-programmering en -tenuitvoerlegging tot een sterker partnerschap tussen donor en begunstigde en meer eigenaarschap van de ACS-landen van programma's leidt, M. overwegende dat het Europees Parlement heeft verklaard dat met voorrang 35% van de middelen aan maatschappelijke basisinfrastructuur moet worden toegekend, met name aan onderwijs en gezondheidszorg, N. overwegende dat binnen het EOF specifieke toewijzingen per land en regio de basis vormen, O. overwegende dat er recent een tendens was om EOF-fondsen voor doelen buiten nationale en regionale enveloppes te gebruiken, zoals het Wereldfonds voor de bestrijding van HIV/AIDS, tuberculose en malaria, het Wereld Water Solidariteitsfonds en de African Peace Facility, op voorwaarde dat de middelen in ACS-landen worden gebruikt, P. overwegende dat de procedures voor de tenuitvoerlegging van de EOF's omslachtig en langdurig zijn, waardoor vertragingen ontstaan en de achterstand van de EOF's momenteel bijna 11 miljard euro bedraagt, Q. overwegende dat de betalingsachterstand in het kader van steunprogramma's die uit de Gemeenschapsbegroting en het EOF worden gefinancierd, sterk is verminderd, R. overwegende dat ACS-landen ook financiering uit de Gemeenschapsbegroting ontvangen, zodat voor dezelfde begunstigden twee verschillende procedures bestaan om van dezelfde donor fondsen te ontvangen, met alle doublures en verspilling van middelen van dien, S. overwegende dat het jaarperiodiciteitsbeginsel dat op de EU-begroting van toepassing is, niet van toepassing is op de EOF's, waarvan 100% moet worden uitgegeven, maar waarvoor geen echte termijn geldt; overwegende dat opeenvolgende EOF's bedoeld zijn om vijf jaar mee te gaan, maar de tenuitvoerlegging in de praktijk gemiddeld twaalf tot dertien jaar heeft geduurd, wat tot een overlapping van verschillende EOF's heeft geleid, T. overwegende dat de meerjarigheid van de EOF's voor de ACS-landen voorspelbaarheid van middelen inhoudt, maar tot ongelijkmatigheid van de levering van steun, met pieken en dalen in het uitgavenniveau in de loop van de tenuitvoerlegging van elk EOF leidt, U. overwegende dat de Commissie een beleid van herstructurering van de sector externe betrekkingen voert, met inbegrip van een deconcentratie waarbij besluitvormingsbevoegdheid aan de externe delegaties worden overgedragen, V. overwegende dat amper 1% van de financiering van het 9de EOF voor uitgaven voor administratieve ondersteuning (7) is bestemd, terwijl het overeenkomstige cijfer voor in de begroting opgenomen externe steun 3% bedraagt, W. overwegende dat de samenwerking met Zuid-Afrika reeds uit de Gemeenschapsbegroting wordt gefinancierd, X. overwegende dat opneming in de begroting technische wijzigingen van de Overeenkomst van Cotonou zou vereisen, 1. maakt zich ernstige zorgen over het aanhoudend hoge niveau van armoede in veel ACS-landen, de voortdurend verergerende crisis met betrekking tot ziekten zoals de HIV/AIDS-pandemie, tuberculose en malaria, en het voortdurende voedselgebrek, en onderstreept zijn verbintenis om deze plagen met adequate financiële middelen te blijven bestrijden; 2. is van mening dat, gezien het feit dat veel ACS-landen tot de armste landen ter wereld behoren en grote moeite hebben om de Millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te bereiken, de EU in dit opzicht een aanzienlijke politieke en financiële verantwoordelijkheid draagt; dringt erop aan dat het EU-ACS-partnerschap gebaseerd blijft op het gemeenschappelijke doel van uitroeiing van armoede en het bereiken van de Millenniumdoelstellingen; 3. stelt vast dat de collectief aangegane verplichting om de Millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te bereiken veronderstelt dat de inspanningen om het steunniveau op te trekken worden verdubbeld en dat de efficiency van de steun wordt verbeterd; is dan ook zeer ingenomen met de toezegging van de internationale donoren om het steunniveau op te trekken overeenkomstig het bepaalde op de Ontwikkelingsconferentie van Monterrey en dringt erop aan dat deze toezegging ook wordt nagekomen; dringt er bij de EU-lidstaten op aan dat zij hun toezegging om in 2006 een gemiddeld steunniveau van 0,39% van hun BNP en van 0,7% daarna te willen bereiken, waarmaken; is van mening dat de begrotingsautoriteit dient te waarborgen dat opneming van het EOF in de begroting een verhoging van het totaal aan middelen voor ontwikkelingssteun gedurende de gehele looptijd van de financiële vooruitzichten mogelijk maakt; 4. stelt vast dat alle beslissingen inzake de opneming van het EOF in de begroting moeten aansluiten bij de royale toezeggingen inzake steun van de Europese Raad van Barcelona en de VN-Conferentie over de financiering van ontwikkeling van Monterrey in 2002; 5. is van mening dat de steun doeltreffender zou zijn indien de donoren hun inspanningen beter zouden coördineren en de steun volledig zouden loskoppelen, met name wat voedselhulp en technische ondersteuning betreft, en indien het beleid inzake externe betrekkingen en buitenlandse handel beter zou worden afgestemd op de door de Verenigde Naties vastgestelde globale ontwikkelingsdoelstellingen; acht het onontbeerlijk dat er een radicale oplossing wordt gevonden voor de buitenlandse schuld van de ontwikkelingslanden, die immers elke mogelijke ontwikkeling in de weg staat; 6. erkent het belang van het Partnerschap ACS-EU als grondslag van het ontwikkelingsbeleid van de EU en de zeer belangrijke rol van de opeenvolgende EOF's in de versterking van dat partnerschap sedert de start ervan in 1957; 7. is van mening dat het niet in de begroting opgenomen financieringssysteem van het EOF zijn oorsprong heeft in historische factoren die in de moderne Europese Unie niet meer van toepassing zijn, en na de uitbreiding zelfs nog minder relevant zullen zijn; 8. stelt vast dat opneming in de begroting wordt voorgesteld als nieuw financieringsmodel ter vervanging van het komende 10de EOF, dus met ingang van de begrotingen 2007/2008; stelt vast dat een dergelijke opneming amendementen noodzakelijk maakt op zowel de tekst als de bijlagen van de Overeenkomst van Cotonou, en daarmee een ratificatie door de Gezamenlijke ACS-EU-Raad van Ministers; 9. betreurt ten zeerste het gebrek aan parlementaire verantwoordelijkheid wegens de afwezigheid van participatie van het Europees Parlement in enig aspect van de besluitvorming met betrekking tot het niveau van EOF-financiering, de programmering of toewijzingen per land, regio of sector en de beperking van zijn bevoegdheid tot een jaarlijkse kwijting; dringt aan op de wegwerking van dit democratische tekort; 10. herhaalt zijn standpunt dat de samenwerking EU-ACS en de financiële verdragen (Europese Ontwikkelingsfondsen) politiek verankerd moeten zijn en gecontroleerd en van legitimiteit voorzien moeten worden door de volledige betrokkenheid van het Europees Parlement, waarmee een link met de Europese burgers wordt gelegd en het evenwicht tussen de instellingen van de Europese Unie wordt gewaarborgd, alsmede de gelijkwaardigheid tussen de ACS-samenwerking en de rest van de externe programma's van de Unie; 11. is tevens van mening dat de rol van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU met betrekking tot de EOF-begroting bestudeerd moet worden, en dat, wanneer het EOF daadwerkelijk in de begroting wordt opgenomen, het aangemoedigd moet worden om de communautaire begrotingsautoriteit van waardevolle input te voorzien inzake begrotingskwesties met betrekking tot de ACS-landen; 12. verwelkomt het feit dat er in de Overeenkomst van Kopenhagen een bepaling is opgenomen die inhoudt dat de toetredingslanden zullen participeren in de EOF-financiering met ingang van het 10de EOF; 13. maakt zich zorgen over het feit dat het vrijwillige karakter van de bijdragen van de lidstaten en de gevolgen van de uitbreiding als het EOF buiten de Gemeenschapsbegroting blijft, een toename van het financieringsniveau voor toekomstige EOF's onwaarschijnlijker zullen maken dan in het verleden het geval was; 14. dringt er nogmaals op aan dat door middel van verbintenissen of overeen te komen andere controlemechanismen wordt gegarandeerd dat de algemene waarde van aan het EOF toegewezen fondsen na opneming in de begroting niet vermindert; stelt vast dat bij toekomstige toewijzingen de beschikbare financiële middelen aan de groei van het BNP zouden kunnen worden gekoppeld; 15. verzoekt de Raad een verklaring op te stellen die juridische waarborgen geeft, in het besluit over de opneming van het EOF in de begroting en de nieuwe financiële vooruitzichten, dat de middelen voor ACS-landen de vastleggingen gedurende de looptijd van de overeenkomst van Cotonou (en na afloop van de financiële vooruitzichten) niet kunnen en zullen verminderen; 16. verzoekt om de opneming van het EOF in de begroting van de EU, zonder afbreuk te doen aan het huidige beleid inzake ontwikkelingssamenwerking en met inachtneming van complementariteit met de huidige externe programma's; 17. wijst erop dat het huidige maximum van de eigen middelen van 1,24% van het BNI niet de 0,03% van het BNI omvat die het jaarlijkse aandeel van het EOF vertegenwoordigt; dringt er bij de Commissie en de Raad op aan om bij toekomstige financiële vooruitzichten rekening te houden met het aandeel van het EOF wanneer besluiten worden genomen over de maxima van de eigen middelen en externe maatregelen; 18. beklemtoont dat het voor de opneming van het EOF in de begroting een conditio sine qua non is dat de middelen die worden toegewezen aan een in de begroting opgenomen EOF worden gegarandeerd om te voorkomen dat middelen worden overgeheveld om aan andere behoeften te voldoen of worden gebruikt voor kwesties, zoals de bestrijding van terrorisme, het witwassen van geld, illegale migratie, de wederopbouw van een niet-ACS-land, die eerder aan de behoeften van de donoren beantwoorden dan op ontwikkeling betrekking hebben; 19. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan de EOF-middelen te beschermen door een subrubriek EOF in de financiële vooruitzichten op te nemen; 20. verzoekt de Europese instellingen in de onderhandelingen over de nieuwe financiële vooruitzichten in het Interinstitutioneel Akkoord dat ten grondslag ligt aan de financiële vooruitzichten voor de komende periode, de toezegging op te nemen dat de toewijzing van de middelen voor de ACS-landen gedurende de looptijd van deze financiële vooruitzichten gewaarborgd is; onderstreept dat het van essentieel belang is dat de middelen voor de ACS-landen in reële termen niet afnemen; 21. wijst erop dat de verordening die juridische bevoegdheid toekent voor de tenuitvoerlegging van een in de begroting opgenomen EOF, in het kader van de medebeslissingsprocedure zou worden vastgesteld; 22. drukt zijn vastberadenheid uit om in elke toekomstige EOF-regeling voor de volledige termijn van de financiële vooruitzichten een vast financieel kader op te nemen, zoals op dit ogenblik het geval is voor Zuid-Afrika. Aan het einde van die periode zal een juridische verplichting bestaan om voor de periode van de volgende financiële vooruitzichten een nieuwe verordening met nieuwe financiële bepalingen vast te stellen; geeft uitdrukking aan zijn voornemen om in overeenstemming met punt 33 van de Interinstitutionele Akkoord van 6 mei 1999, hierboven vermeld, op de volledige tenuitvoerlegging van deze bepalingen toe te zien; 23. erkent de bezorgdheid van armere of "minder goed presterende" ACS-landen dat de opneming van de EOF's in de begroting tot een beperking van hun toewijzing kan leiden en verzoekt de Commissie toe te lichten hoe zij wil garanderen dat de belangen van deze landen niet worden geschaad; 24. onderstreept het belang van consultatie van de ACS-landen tijdens discussies over opneming van het EOF in de begroting en merkt op dat de bestaande besluitvormings- en tenuitvoerlegginsprocedures in het kader van het EOF in elk stadium van het stellen van politieke prioriteiten en de tenuitvoerlegging van de EOF's de instemming van ACS-landen vereisen, waardoor de door alle donor- en ontwikkelingslanden nagestreefde concepten "partnerschap" en "eigenaarschap" werkelijkheid worden; 25. is voornemens bij medebeslissing over elke toekomstige EOF-regeling de beginselen van "partnerschap" en "eigenaarschap" van ontwikkelingslanden van ontwikkelingsprogramma's te beschermen door de volledige participatie van ACS-landen in de opstelling van meerjarige strategiedocumenten en in andere besluitvorming met betrekking tot het gebruik van middelen en raadpleging van de burgermaatschappij en andere relevante belanghebbenden te garanderen; 26. bevestigt dat programmering met duidelijke participatie en toestemming met betrekking tot strategische landendocumenten (country strategy papers- CSPs) en nationale indicatieve programma's (NIPs) door de ontvangende regering, met inbegrip van actieve participatie van hun maatschappelijk middenveld, de basis blijft vormen voor de meerjarenprogramma's met specifieke landen of regio's; 27. wijst erop dat er bijzondere begrotingsprocedures nodig zijn om de voorspelbaarheid en meerjarigheid van de steun en de programma's te waarborgen, en dat eventuele nieuwe procedures ruimte moeten blijven bieden voor gezamenlijk maar gedifferentieerd beheer van financiële procedures; 28. maakt zich ernstige zorgen over het feit dat de huidige EOF-procedures omslachtig en tijdrovend zijn, waardoor de effectieve steunverlening in gevaar komt en achterstand van verplichtingen en betalingen ontstaat, roept op tot de vereenvoudiging en harmonisering van deze procedures met andere donoren, in overeenstemming met internationale beste praktijk, en merkt op dat opneming in de begroting nuttig zou zijn om deze doelstelling te bereiken; 29. bekritiseert in het bijzonder de onnodige complexiteit, doublures en verspilling van middelen bij de Commissie en de ACS-landen, die het gevolg zijn van het feit dat voor toewijzingen in het kader van het EOF en de in de begroting opgenomen fondsen, zoals die voor voedselhulp, humanitaire steun en NGO-cofinanciering, twee verschillende procedures moeten worden gebruikt; is van mening dat dit met het coherente beheer van steun strijdig is, roept op tot de zo spoedig mogelijke rechtzetting van deze onaanvaardbare situatie en wijst erop dat de opneming van het EOF in de begroting hetzelfde resultaat zou hebben; 30. ondersteunt de opneming van het EOF in de begroting om een einde te maken aan de huidige administratieve complexiteit en de versnippering van de middelen die beschikbaar zijn voor de externe betrekkingen van de Unie, hetgeen ingaat tegen het beginsel van eenheid van de begroting en transparantie, beginselen die zijn vastgelegd in het Verdrag en het Financieel Reglement; 31. merkt op dat eenvoudiger procedures ook tot meer transparantie zouden leiden en het uitbrengen van verslagen over het gebruik van de fondsen zouden vergemakkelijken, hetgeen kan bijdragen aan de evaluatie van een grotere doeltreffendheid van de steun; 32. is van mening dat vertragingen in een steunprogramma ten gunste van landen waar de behoefte zo groot is, onredelijk zijn; dringt er bij de Commissie op aan na te gaan wat de reden is van de langzame uitbetaling van het EOF, en in hoeverre deze te wijten is aan de omslachtige procedures van de EU dan wel aan de gebrekkige administratie van de ACS-landen; verzoekt de Commissie in haar dialoog met de overige actoren in de ontwikkelingssamenwerking te waarborgen dat overheden voorzien worden van de nodige personele en financiële middelen om een snellere uitvoering van de budgetten mogelijk te maken; 33. wijst erop dat gelijkaardige problemen met betrekking tot achterstand bij in de begroting opgenomen steunprogramma's in grote mate zijn opgelost, deels dankzij het beleid van de Commissie met het oog op de deconcentratie van de besluitvorming naar de delegaties en de beschikbaarheid in de in de begroting opgenomen programma's, in vergelijking met het EOF, van meer middelen voor administratieve uitgaven; roept op tot het aanbrengen van gelijkaardige verbeteringen in het EOF; 34. herinnert eraan dat de inwerkingtreding van het 9de EOF door ernstige vertragingen in het ratificatieproces verschillende jaren werd vertraagd, en dat de opneming in de begroting dit probleem automatisch zou oplossen, aangezien een in de begroting opgenomen EOF niet zou moeten worden geratificeerd; 35. erkent de waarde van de door de huidige EOF's geboden voorspelbaarheid van middelen die planning op lange termijn in ACS-landen mogelijk maakt; roept op tot de integratie van die eigenschap in een in de begroting opgenomen EOF door de vaststelling van het niveau van nationale enveloppes in strategiedocumenten met betrekking tot elk land; 36. herinnert eraan dat specifieke toewijzingen voor landen en regio's de grondslag blijven voor opneming van het EOF in de EU-begroting, en dat de verschuiving van vastleggingen naar gezondheidszorg en kwijtschelding van schulden in het kader van de Millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling alleen in overleg met de ACS-partners zullen plaatsvinden; 37. dringt aan op strikte handhaving van het coherentiebeginsel bij de opneming van het EOF in de EU-begroting, waarbij handel en steun worden ingezet bij het streven naar uitroeiing van armoede; 38. erkent de bezorgdheid van de ACS-landen over de gevolgen van het jaarperiodiciteitsbeginsel, dat op de Gemeenschapsbegroting, maar niet op het EOF toepasbaar is, en ook de n+3-regel in het kader van het nieuwe Financieel Reglement, inhoudende dat individuele contracten ter uitvoering van financieringsovereenkomsten met begunstigde derde landen uiterlijk drie jaar na de datum van de begrotingsvastlegging ondertekend moeten worden; 39. is van mening dat de uitvoering van het EOF met financiële discipline gepaard moet gaan en geleidelijk sneller en efficiënter moet verlopen; 40. is van mening dat de nieuwe bepalingen van het Financieel Reglement die van toepassing zijn op het EOF, alsmede het Financieel Reglement voor de algemene begroting, inclusief de n+3-regel en de ontwikkeling van "glijdende programmering" (besluiten over kredieten per land, binnen een via medebeslissing vastgesteld totaalbedrag, waarbij de tenuitvoerlegging en output/prestaties een grotere rol spelen) zullen waarborgen dat de steun op efficiëntere en dus doeltreffender wijze worden beheerd; 41. is van mening dat deze vooruitgang zal bijdragen aan een hogere reële implementatie van de fondsen in de ACS-landen, met name door de geleidelijke wegwerking van uitstaande verplichtingen ("RAL"), en daarmee een positieve invloed zal uitoefenen op de doelstellingen van de samenwerking en op een deugdelijk financieel beheer; 42. is verheugd over de waarschijnlijkheid dat de uitgaven in het kader van een in de begroting opgenomen EOF jaar na jaar evenwichtiger zouden zijn dan in het huidige stelsel, waar het niveau van de steunverlening piekt als elk opeenvolgend EOF op kruissnelheid komt; 43. benadrukt het belang van het nemen van een besluit over de opneming van het EOF in de begroting alvorens een ernstig debat over de vorm van het financiële vooruitzicht na 2006 te beginnen; 44. is van mening dat de vijfjaarlijkse herziening van de Overeenkomst van Cotonou, voorzien voor 2005, een ideale gelegenheid zou zijn om de voor opneming van het EOF in de begroting vereiste technische wijzigingen aan te brengen en merkt op dat de onderhandelingen over die herziening in mei 2004 beginnen, zodat vóór die datum een besluit over de opneming in de begroting dient te worden genomen; 45. is verheugd over het feit dat de Commissie de opneming van het EOF in de begroting als sinds zeer lang steunt; 46. roept de Raad van Ministers op met eenparigheid van stemmen voor de opneming van het EOF in de begroting te stemmen. 47. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (1) , – gezien de Verklaring van Rio over milieu en ontwikkeling van 1992, waarin milieubescherming en economische ontwikkeling worden beschouwd als onderling afhankelijk en als een ondeelbare uitdaging, – gezien het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van 1992, met name artikel 2, en het daarmee verband houdende Protocol van Kyoto van 1997, – gezien de resultaten van de Wereldtop over duurzame ontwikkeling (WSSD) in Johannesburg van 26 augustus tot 4 september 2002, – gezien de aanbevelingen van de Europese conferentie voor hernieuwbare energie van Berlijn op 19-21 januari 2004, – gezien de rol die hernieuwbare energie speelt in het bredere kader van duurzame ontwikkeling en de positieve gevolgen ervan voor de zekerheid van de energievoorziening, de economische ontwikkeling, het creëren van banen, de vermindering van CO 2 en de armoedebestrijding, – gelet op artikel 37, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Unie en de lidstaten het eens zijn over de noodzaak van het bevorderen van hernieuwbare energiebronnen als prioritaire maatregel, aangezien het met deze vormen van energie mogelijk zal zijn de doelstellingen van Kyoto sneller te bereiken, B. overwegende dat de Unie een verdere toename van het gebruik van hernieuwbare energie en van investeringen in energie-efficiëntie moet waarborgen, C. overwegende dat hernieuwbare energie een van de snelst groeiende sectoren in de Unie is, waarin nieuwe innovatieve banen worden gecreëerd, en overwegende dat de Europese hernieuwbare energiesector wereldleider is op het gebied van de ontwikkeling van hernieuwbare elektriciteitsopwekking, 1. verwelkomt het initiatief van de Duitse regering om een conferentie over hernieuwbare energie, getiteld "renewables 2004", te organiseren; 2. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan een politiek proces op gang te brengen voor de vaststelling van ambitieuze, aan termijnen gebonden doelen voor de vergroting van het aandeel van hernieuwbare energie in het totale energieverbruik, en een tijdkader voor de middellange en lange termijn te schetsen, nog voor de internationale conferentie van Bonn in juni 2004; 3. verzoekt de Europese Commissie en de Raad om de nodige inspanningen te verrichten om de doelstelling van een aandeel van minstens 20% aan duurzame energie in het totale binnenlandse energieverbruik in de Unie tegen 2020 te bereiken; 4. benadrukt het strategische belang van hernieuwbare energie en energie-efficiëntie in verschillende beleidsterreinen van de Unie en in internationale betrekkingen, in het bijzonder ontwikkelingssamenwerking; 5. verzoekt de Commissie en de Raad de toegang tot een duurzame energievoorziening prioriteit te verlenen in de strategieën voor armoedebestrijding en, teneinde deze ontwikkeling te stimuleren en te bespoedigen, de belangrijkste financieringsinstellingen, zoals de EIB, de EBWO, de Wereldbank en de nationale exportkredietmaatschappijen te verzoeken prioriteit te verlenen aan investeringen in hernieuwbare energiebronnen en energie-efficiëntie; 6. verzoekt de Commissie een regelgevend kader te ontwikkelen om de groei van de markten voor hernieuwbare energie te versnellen en tegelijkertijd een "level playing field" te creëren door administratieve en handelsbelemmeringen op te ruimen door middel van de strikte naleving van regels op lokaal, nationaal en Europees niveau; 7. verzoekt de Commissie de subsidies in de energiesector zo snel mogelijk te inventariseren; 8. verzoekt de lidstaten het gebruik van biobrandstoffen te bevorderen, in het bijzonder in het openbaar vervoer; 9. benadrukt de noodzaak van een toename van de steun voor O&O en innovatie op het gebied van hernieuwbare energie en van de verspreiding en promotie van de resultaten daarvan in alle maatschappelijke sectoren; 10. roept alle regeringen op het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering van 1992 en het Protocol van Kyoto van 1997 te ratificeren en uit te voeren; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de toetredingslanden. Het Europees Parlement, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gelet op artikel 13 van EG-Verdrag en het beginsel van de menselijke waardigheid, A. overwegende dat doofblindheid een specifieke handicap is, namelijk een combinatie van gezichts- en gehoorschade, die tot moeilijkheden leidt op het gebied van toegang tot informatie, communicatie en mobiliteit, B. overwegende dat er in de Europese Unie ongeveer 150.000 mensen doofblind zijn, C. overwegende dat sommige van hen volledig doof en blind zijn, maar dat de meesten één of beide zintuigen nog enigszins kunnen gebruiken, D. overwegende dat doofblinden met hun specifieke handicap behoefte hebben aan bijzondere ondersteuning door personen met specialistische kennis, 1. verzoekt de instellingen van de Europese Unie en de lidstaten de rechten van doofblinde personen te erkennen en uitvoering te geven aan die rechten; 2. verklaart dat doofblinden dezelfde rechten dienen te genieten als alle andere EU-burgers en dat deze rechten door middel van passende wetgeving in elke lidstaat gewaarborgd moeten worden, waaronder: 3. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring en de bijgevoegde lijst van ondertekenaars te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Lijst van ondertekenaars Aaltonen, Ahern, Ainardi, Andersen, Andersson, André-Léonard, Andreasen, Andrews, Andria, Aparicio Sánchez, Attwooll, Avilés Perea, Ayuso González, Balfe, Banotti, Barón Crespo, Bastos, Beazley, Bébéar, Berenguer Fuster, van den Berg, Berger, Bernié, Beysen, Bigliardo, Blak, Bodrato, Bonde, Boogerd-Quaak, Bordes, Borghezio, Boumediene-Thiery, Bowe, Bowis, Bremmer, Breyer, Brie, Brok, Bullmann, van den Burg, Bushill-Matthews, Busk, Callanan, Calò, Camisón Asensio, Camre, Cappato, Carnero González, Casaca, Cashman, Caudron, Caullery, Cauquil ,Celli, Cercas, Cerdeira Morterero, Chichester, Clegg, Coelho, Colom i Naval, Corbett, Corbey, Corrie, Cossutta, Crowley, Darras, Daul, Davies, Dehousse, De Clercq, De Keyser, Dell'Alba, Della Vedova, Dell'Utri, Deprez, De Rossa, De Sarnez, Descamps, Désir, Deva, De Veyrac, Dhaene, Di Lello Finuoli, Di Pietro, Doorn, Dover, Doyle, Duff, Dybkjær, Ebner, Echerer, El Khadraoui, Esclopé, Ettl, Evans Jillian, Evans Jonathan, Evans R., Färm, Fatuzzo, Ferrández Lezaun, Ferreira, Ferrer, Figueiredo, Fiori, Fitzsimons, Flesch, Ford, Formentini, Foster, Frahm, Gahler, Garot, Garriga Polledo, Gawronski, Gemelli, Ghilardotti, Gill, Gillig, Gil-Robles Gil-Delgado, Glante, Gobbo, Goepel, Görlach, Gollnisch, Goodwill, Gorostiaga Atxalandabaso, Gutiérrez-Cortines, Harbour, Haug, Heaton-Harris, Hedkvist Petersen, Helmer, Hermange, Hernández Mollar, Herranz García, Herzog, Honeyball, Hortefeux, Howitt, Hughes, Huhne, van Hulten, Hyland, Imbeni, Inglewood, Isler Béguin, Izquierdo Collado, Jensen, Jonckheer, Karamanou, Karlsson, Kastler, Katiforis, Kaufmann, Kauppi, Keßler, Khanbhai, Kinnock, Koch, Korhola, Koukiadis, Kratsa-Tsagaropoulou, Kreissl-Dörfler, Kronberger, Kuhne, Laguiller, Lalumière, Lambert, Lange, de La Perriere, Liese, Linkohr, Lisi, Lucas, Lulling, Lund, Lynne, Maat, McAvan, McCarthy, MacCormick, McKenna, McNally, Maes, Malliori, Malmström, Manders, Mantovani, Marchiani ,Marinos, Marques, Martens, Martin D., Martin H., Martinez, Martínez Martínez, Mastorakis, Mauro, Meijer, Méndez de Vigo, Mendiluce Pereiro, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Miller, Miranda De Lage, Modrow, Montfort, Moraes, Morgan, Morgantini, Mulder, Murphy, Muscardini, Mussa, Myller, Naranjo Escobar, Newton Dunn, Nicholson, Nicholson of Winterbourne, Nisticò, Nordmann, Obiols i Germà, Ojeda Sanz, Olsson, Onesta, Oomen-Ruijten, Oreja Arburúa, Ortiz Rivas, O'Toole, Paciotti, Parish, Pasqua, Pastorelli, Patrie, Paulsen, Pérez Álvarez, Perry, Piecyk, Pohjamo, Pomés Ruiz, Prets, Pronk, Puerta, Purvis, Read, Ribeiro e Castro, Riis-Jørgensen, Rod, de Roo, Roth-Behrendt, Rousseaux, Rovsing, Rühle, Sacrédeus, Salafranca Sánchez-Neyra, Sandberg-Fries, Sandbæk, Sanders-ten Holte, Santer, Santini, Sauquillo Pérez del Arco, Savary, Sbarbati, Scallon, Scheele, Schmid G., Schmidt, Schörling, Schröder I., Schröder J., Sichrovsky, Simpson, Skinner, Smet, Sörensen, Sornosa Martínez, Souladakis, Staes, Stenzel, Sterckx, Stevenson, Stihler, Sturdy, Sudre, Swiebel, Swoboda, Tajani, Tannock, Terrón i Cusí, Theorin, Thomas-Mauro, Thorning-Schmidt, Thors, Thyssen, Titley, Trakatellis, Trentin, Turchi, Turco, Turmes, Twinn, Väyrynen, Vairinhos, Valdivielso de Cué, Valenciano Martínez-Orozco, Vallvé, Van Hecke, Van Lancker, Van Orden, Vatanen, Vinci, Vlasto, Volcic, Watts, Weiler, Whitehead, Wijkman, Wuori, Wyn, Wynn, Zabell, Zrihen