(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 12 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0018/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0271/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 816 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en 152, lid 4 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0034/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0272/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 582 ) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 83 van het EG-Verdrag (C5-0527/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0229/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 113 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag (C5-0121/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0269/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van de Raad (14003/1999), - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1995) 722 (1) ), - gelet op zijn standpunt van 14 januari 1998 (2) en 4 mei 1999 (3) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0346/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0217/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde voorstel van de Raad; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van de Raad (8701/2000), - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1995) 722 (1) ), - gelet op zijn standpunt van 14 januari 1998 (2) en 4 mei 1999 (3) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0347/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0217/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde voorstel van de Raad; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van de Raad (13760/1999) - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1995) 722 (1) ), - gelet op zijn standpunt van 14 januari 1998 (2) en 4 mei 1999 (3) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0348/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0217/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde voorstel van de Raad; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging)) Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van de Raad (14002/1999) - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1995) 722 (1) ), - gelet op zijn standpunt van 14 januari 1998 (2) en 4 mei 1999 (3) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0349/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0217/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde voorstel van de Raad; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van de Raad (7138/2000) - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1995) 722 (1) ), - gelet op zijn standpunt van 14 januari 1998 (2) en 4 mei 1999 (3) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0350/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0217/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van december 1997, de zesde conferentie van de daarbij aangesloten partijen (COP-6) in Den Haag van 13-24 november 2000 en de afgelopen conferentie in Bonn (COP-6, deel 2), die op 16-27 juli 2001 heeft plaatsgevonden, - in het licht van de aanstaande Conferentie van Marrakesj (COP 7) die eind oktober en begin november 2001 zal plaatsvinden, - gehoord de verklaring van Commissaris Wallström van 4 september 2001, - onder verwijzing naar zijn resoluties inzake klimaatverandering, en met name die van 5 juli 2001 over de strategie van de Europese Unie voor de Conferentie van Bonn (COP-6, deel 2) (1) , A. overwegende dat volledige ratificatie en tenuitvoerlegging van het Protocol van Kyoto van fundamenteel belang zijn om een oplossing te vinden voor het uiterst belangrijke probleem van de klimaatverandering en voor de toekomst van het milieu op aarde, B. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten een verantwoordelijkheid hebben om voort te gaan met de werkzaamheden die uit hoofde van het Protocol van Kyoto vereist zijn en om de andere partijen aan te moedigen hetzelfde te doen, C. overwegende dat de delegatie van de Europese Unie een belangrijke rol zal moeten spelen in dit proces, en dat de deelnemers van de kant van het Europees Parlement moeten blijven participeren in de werkzaamheden van de delegatie, en dit met een grotere betrokkenheid dan in het verleden het geval is geweest, D. overwegende dat de regering van de VS haar negatief besluit nog niet heeft herzien ondanks de felle internationale veroordeling en de politieke en diplomatieke initiatieven van de EU om een oplossing te vinden voor de geschilpunten, en dat zij evenmin eigen voorstellen heeft gedaan om het mondiaal opwarmingsproces te doen keren, en verheugd over het besluit van de Senaatscommissie voor buitenlandse betrekkingen, die met algemene stemmen een amendement heeft aangenomen waarin de VS wordt verzocht bij COP-7 weer mee te doen, E. overwegende dat de industrielanden, waaronder de VS, een grote verantwoordelijkheid dragen voor de emissie van broeikasgassen en dat deze landen daarom het voortouw in het Kyoto-proces moeten nemen; overwegende dat het Parlement de Commissie en de lidstaten in zijn resolutie van 5 april 2001 (2) heeft aangespoord om deze toonaangevende rol te blijven vervullen, 1. is verheugd over de besluiten om de aanpak van de klimaatverandering te bespoedigen, waarover op 23 juli 2001 in Bonn internationale overeenstemming is bereikt door meer dan 180 landen, waaronder Japan, Australië, Canada en Rusland, maar met de VS als belangrijke uitzondering; is van oordeel dat deze overeenstemming het Kyoto-proces weer vaart zal geven en een essentieel instrument is voor de tenuitvoerlegging van een mondiale strategie tegen de opwarming van de aardatmosfeer; beschouwt de overeenkomst van Bonn bovendien als een belangrijke stap op weg naar een mondiaal, multilateraal besluitvormingsproces op milieugebied; 2. is er resoluut van overtuigd dat de Europese Unie een leidende rol moet blijven spelen als internationale gangmaker bij het bestrijden van de klimaatverandering en verzoekt daarom de Europese Commissie om met spoed een voorstel in te dienen tot ratificatie van het Protocol van Kyoto, nog voordat de Conferentie van Marrakesj plaatsvindt; moedigt alle nationale regeringen aan om zo spoedig mogelijk bij hun eigen parlementen een wetsvoorstel in te dienen tot ratificatie van het Protocol van Kyoto, zodat het minimumaantal voor het van kracht worden van het Protocol van Kyoto nog voor de +10-conferentie van Rio in september 2002 gehaald worden; 3. dringt er bij de Commissie op aan om tegen het eind van het jaar concrete voorstellen te doen voor een richtlijn inzake flexibele mechanismen (een regeling voor de handel in emissierechten) ter vermindering van de emissie van broeikasgassen en ook voor het Europese programma inzake klimaatverandering, dat sectoriële maatregelen bevat tot vermindering van deze emissies, in het bijzonder met betrekking tot de emissies in de vervoersector, die de grootste groei vertonen en roept de Commissie op om zich te beraden over een wetgeving die de CO2-emissies van alle soorten voertuigen beperkt; 4. verzoekt de Commissie alle lidstaten aan te moedigen om zo spoedig mogelijk hun eigen plannen tot vermindering van de emissie van broeikasgassen goed te keuren acht het bevredigend dat de Overeenkomst van Bonn afziet van het gebruik van kernenergie om CO2-kredietpunten te verkrijgen en een snelle start en gestroomlijnde procedures biedt voor kleine projecten voor hernieuwbare energie; 5. is er vast van overtuigd dat de Conferentie van Bonn niet alleen een positief signaal geeft in de strijd tegen de klimaatverandering, maar ook een zeer positieve boodschap betekent voor alle burgers die zich zorgen maken over de wereldwijde globalisatie; 6. is van mening dat uit de verklaring van Amerikaanse ondernemingen in Bonn blijkt dat zij zich zorgen maken over de nadelen op lange termijn voor de Verenigde Staten, wanneer dit land niet deelneemt aan het Protocol van Kyoto, in het bijzonder voor wat betreft schone technologieën en efficiënt energiegebruik; merkt met belangstelling op dat de reactie van diverse Amerikaanse wetenschappers en economen in de pers en van Amerikaanse NGO's en burgers kunnen doen hopen dat de Amerikaanse regering haar standpunt wijzigt; stelt voor om de negende bijeenkomst in 2003 in de Verenigde Staten te houden, met als voornaamste agendapunt de internationale handel in koolstof, die in 2008 moet beginnen; 7. steunt het besluit over de oprichting van een speciaal fonds voor de financiering van maatregelen om de ontwikkelingslanden te helpen zich aan de klimaatverandering aan te passen en ze nieuwe, milieuvriendelijke technologie ter beschikking te stellen, en beschouwt dit als een adequate eerste stap naar de noodzakelijke solidariteit tussen industrielanden en ontwikkelingslanden; 8. is ingenomen met de totstandbrenging van een duidelijk mechanisme waarmee wordt gecontroleerd en bevorderd dat de partijen zich aan hun emissiedoelstellingen houden; betreurt evenwel dat de overeenkomst tekortschiet waar het sancties betreft, maar is van oordeel dat de "handhavingsafdeling”, die tot taak heeft eventuele overschrijdingen vast te stellen, de grondslag moet vormen voor een toekomstig doeltreffend en krachtiger juridisch instrument, gepaard met adequate sancties; 9. betreurt dat de overeenkomst van Bonn onevenwichtig is wat betreft het belang dat wordt toegekend aan de respectieve instrumenten voor een strategie tegen klimaatverandering; verwijst naar zijn resolutie van 26 oktober 2000 over een Europees Programma inzake Klimaatverandering (3) , waarin het onder meer het volgende stelde: 10. verzoekt de Commissie en de lidstaten nadere initiatieven te ontplooien om een EU-strategie te ontwikkelen die gebaseerd is op deze beginselen en meer in het bijzonder op de aanbevelingen die het Parlement in bovengenoemde resolutie heeft verwoord; verzoekt de Commissie in het bijzonder haar mededeling naar aanleiding van het Europees Programma inzake Klimaatverandering zo spoedig mogelijk in te dienen en daarbij concrete voorstellen voor maatregelen op alle relevante gebieden te doen; 11. dringt er bij de lidstaten op aan om het recent voorbeeld van Noorwegen te volgen en geen gebruik te maken van de mogelijkheid van binnenlandse compensaties om hun streefcijfers van Kyoto te bereiken, zoals voorzien in de slotovereenkomst van Bonn; 12. meent dat het binnenlaten van "warme lucht” in de Europese Unie afhankelijk gemaakt moet worden van de gebruikmaking van groene fondsen in Rusland en de Oekraïne: alle middelen die voortkomen uit de verkoop van "warme lucht” moeten gebruikt worden voor projecten die het milieu ten goede komen; 13. herhaalt dat het proces van Kyoto niet meer is dan een basis voor verdere inspanningen om de klimaatverandering aan te pakken; roept daarom de verdragsluitende partijen en met name de geïndustrialiseerde landen op om nieuwe ambitieuze doelstellingen voor emissievermindering vast te leggen; 14. onderstreept dat de samenwerking met het Europees Parlement, de Commissie en de Raad constructief is geweest en spreekt de hoop uit dat de Conferentie van Marrakesj deze samenwerking nog verder zal verbeteren, evenals de rol die het Europees Parlement in dit proces speelt; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten en het secretariaat van de Kaderconventie van de VN inzake klimaatverandering. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 39, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, op grond waarvan het Europees Parlement aanbevelingen tot de Raad kan richten, - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: De informatiemaatschappij veiliger maken door de informatie-infrastructuur beter te beveiligen en computercriminaliteit te bestrijden ( COM(2000) 890 ), - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over informatietechnologie zoals de resoluties over auteursrecht en elektronische handel, - gezien de recente werkzaamheden en conclusies op dit gebied van de G8, de OESO, de Verenigde Naties en de Raad van Europa, alsook van vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, rechtshandhavingsinstanties en organen voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, - gelet op artikel 107 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0284/2001 ), A. verontrust over de juridische conflicten die zouden kunnen ontstaan bij de uitvoering van het verdrag inzake cybercriminaliteit van de Raad van Europa, de wetgeving van de lidstaten en de regelgeving van de Europese Gemeenschap en de Europese Unie, B. gezien het feit dat een afdoende bescherming van gegevens een noodzakelijke voorwaarde is voor het vertrouwen van de consument en voor een betrouwbare en vrije informatiestroom, C. zich ervan bewust dat de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën een baanbrekende en fundamentele impact hebben op de groei, het concurrentievermogen en de werkgelegenheid in Europa, alsook verreikende economische, sociale en juridische gevolgen en dat zij een cruciaal deel worden van de ruggengraat van onze economieën, D. in het besef dat de informatiemaatschappij zou kunnen worden misbruikt door criminelen die niet alleen de goede werking van software, hardware of netwerken kunnen verstoren maar ook met computertechnieken traditionele misdrijven kunnen plegen door een aanval op bijvoorbeeld: E. in het besef dat de traditionele technieken of traditionele rechtshandhavingsprocedures niet altijd volstaan om dit soort misdrijven aan te pakken, wegens de moeilijkheden om op een consequente en efficiënte manier te definiëren: F. verontrust over het feit dat ondanks de inspanningen van internationale en supranationale organisaties de diverse nationale wetgevingen, zelfs in de lidstaten, nog altijd frappante verschillen vertonen met name op het gebied van: G. ervan overtuigd dat dergelijke verschillen afbreuk doen aan het vermogen van de lidstaten om computercriminaliteit te bestrijden en de lidstaten en de Europese instellingen derhalve een samenhangend rechtskader moeten creëren voor strafrechtelijke onderzoeken en sancties, zoals voorgesteld door de Commissie in haar mededeling, voor hightech-criminaliteit en computermisdrijven, ter bescherming van de burgers van Europa, de internetmarkt en de interne veiligheid van de Unie zelf en van haar lidstaten; H. zich ervan bewust dat de bestrijding van computercriminaliteit reeds op de Europese Raad van Tampere werd beschouwd als een prioriteit bij de ontwikkeling van de Unie als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (art. 2 EU-Verdrag), gebaseerd op: I. overwegende dat een toekomstig regelgevingskader van de Unie voor computercriminaliteit dusdanig moet zijn dat de beveiligingsvoorschriften van elke lidstaat en van de Unie overeenstemmen met de beginselen van het Europees burgerschap en dat voor een billijk evenwicht moet worden gezorgd tussen de inspanningen ter bestrijding van computercriminaliteit en het fundamentele recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en van persoonsgegevens; J. overwegende dat het fundamentele recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en van persoonsgegevens op dergelijke terreinen moet worden uitgelegd op basis van artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM)en de jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens, die stellen dat uitzonderingen op het privacybeginsel op een rechtsgrond moeten zijn gebaseerd, noodzakelijk moeten zijn voor de bescherming van een openbaar belang en volledig in verhouding moeten staan tot het beoogde specifieke doel, hetgeen inhoudt dat algemene verplichtingen inzake het bewaren van gegevens en systematische onderschepping van gegevens in strijd zijn met dit proportionaliteitsbeginsel (2) ; K. wijzend op het advies van de werkgroep overeenkomstig artikel 29 van Richtlijn 95/46/EG (3) en de verklaringen van de Europese functionarissen voor gegevensbescherming, die in Stockholm en Athene zijn bijeengekomen, 1. beveelt aan: voor zover de Gemeenschap en de Unie direct verantwoordelijk zijn wijst er daarom op dat criminele activiteiten “off-line” ook “on-line” als crimineel moeten worden beschouwd en dat, waar er een gemeenschappelijke definitie van delicten is, wederzijdse erkenning van prejudiciële besluiten moet worden gewaarborgd; verzoekt derhalve de Commissie voor zover een internationaal initiatief noodzakelijk is is daarom van oordeel dat dergelijke aspecten vóór de ondertekening van het verdrag moeten worden aangescherpt in een nieuwe versie; o o o 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het jaarverslag 2000 van de Europese ombudsman (C5-0302/2001 ), - gelet op artikel 43 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid de artikelen 21 en 195, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid artikel 20, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid artikel 107, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 november 1993, inzonderheid het tekstgedeelte betreffende het statuut van de Europese ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 1994 over het statuut van de Europese ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt, inzonderheid artikel 3, lid 8 (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 juli 1995 over de rol van de Europese ombudsman (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2000 over het jaarverslag 1999 van de Europese ombudsman (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2000 over de beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften in het parlementaire jaar 1999-2000 (5) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A5-0280/2001 ), A. overwegende dat in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in hoofdstuk V, burgerschap, onder artikel 43 (ombudsman) wordt vastgesteld: " Iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat heeft het recht zich tot de ombudsman van de Unie te wenden over gevallen van wanbeheer bij het optreden van communautaire instellingen of organen, met uitzondering van het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg bij de uitoefening van hun gerechtelijke taak”, B. overwegende dat het de belangrijkste taak van de ombudsman is de rechten van de burger van de Europese Unie te beschermen tegen onjuist bestuurlijk optreden van ambtenaren van de Gemeenschap, C. overwegende dat de nauwe samenwerking tussen de ombudsman, het Europees Parlement en zijn voor verzoekschriften bevoegde commissie haar nut heeft bewezen, zowel in verband met de doorverwijzing van klachten die juridisch gezien als verzoekschriften moeten worden beschouwd, als bij de indiening van speciale verslagen, met name het speciale verslag over de "code van goed administratief gedrag in de verschillende instellingen en organen van de Gemeenschap” (C5-0438/2000 ), D. overwegende dat de speciale verslagen van de ombudsman met het oog op het belang van de burgers van de Unie absoluut noodzakelijk en zeer waardevol zijn voor de wetgevingswerkzaamheden van het Parlement, E. overwegende dat het voorlichtingsbeleid van de communautaire organen ten behoeve van de burgers van de Europese Unie in verband met de indiening van verzoekschriften bij het Europees Parlement (algemene bevoegdheid) en de indiening van klachten bij de Europese ombudsman (speciale bevoegdheid voor onjuist bestuurlijk optreden) moet worden verbeterd, F. overwegende dat de ombudsman juist in gevallen van administratieve misstanden welke aanleiding tot onderzoek door de ombudsman geven en die met een kritische opmerking worden afgesloten ervoor moet zorgen dat de administratie waarop aanmerkingen worden gemaakt ook binnen redelijke termijn reageert op zijn kritische opmerkingen, 1. is verheugd over het door de ombudsman voorgelegde jaarverslag 2000, dat een informatieve samenvatting bevat van de gevallen waarmee de ombudsman zich heeft bezig gehouden of die hij op eigen initiatief heeft onderzocht; 2. acht het met het oog op de toegankelijkheid van dit interessante verslag van belang, het korter en qua taalgebruik nog beter begrijpelijk te maken en een samenvatting ervan doelgericht voor het grote publiek uit te geven, aangezien de burgers dit verslag aantoonbaar vaak - ook via de website - opvragen; 3. acht het noodzakelijk het voorlichtingsbeleid van de communautaire organen in verband met het recht van de burgers bij het Europees Parlement verzoekschriften in te dienen (zie artikel 44 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) en het indienen van klachten bij de ombudsman (zie artikel 43 van genoemd Handvest) te verbeteren; 4. bepleit de opneming van het Handvest van de grondrechten in het Verdrag teneinde het recht van de burgers van Europa om een verzoekschrift in te dienen bij het Europees Parlement en om een klacht in te dienen bij de Europese ombudsman te verstevigen; 5. deelt de opvatting van de ombudsman dat een intensivering noodzakelijk is van de samenwerking op de diverse vakgebieden met de Commissie verzoekschriften van het Parlement, die zich in het algemeen moet bezighouden met de bescherming van de in het Gemeenschapsrecht verankerde rechten van de burger, mogelijk in de vorm van een actieve rol van de Europese ombudsman in gevallen waarbij de communautaire instellingen en organen zijn betrokken; 6. onderstreept dat de steeds grondig voorbereide speciale verslagen van de ombudsman de wetgevingswerkzaamheden van het Parlement bevorderen en vergemakkelijken, zoals bijvoorbeeld het speciale verslag over de aanwervingsprocedures van de Europese Unie C5-0082/2000 ) (6) of het speciale verslag over een code van goed administratief gedrag (C5-0438/2000 ); 7. is van mening dat de ombudsman de beginselen van de bestuurlijke gedragscode moet toepassen om vast te stellen of sprake is van wanbestuur, en wel om uitvoering te geven aan het in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de EU vastgelegde recht van de burgers op behoorlijk bestuur; 8. constateert dat in de meeste gevallen waarin de ombudsman een onderzoek instelt, sprake is van een klacht tegen de Europese Commissie, waarbij echter het aantal klachten objectief gezien gering uitvalt, gezien het feit dat de Europese Commissie de administratieve instelling van de Unie is die alle vormen van communautair beleid administratief begeleidt; 9. onderstreept, vooral gezien het geringe aantal klachten dat de ombudsman met een kritische opmerking afsluit, de noodzaak ervoor te zorgen dat de bevoegde communautaire autoriteiten de administratieve misstand waarop aanmerking is gemaakt binnen redelijke termijn corrigeren; 10. moedigt de ombudsman aan de duur van de behandeling van de klachten in overeenstemming met de verheugende tendens van de afgelopen jaren nog verder te verkorten; 11. roept de ombudsman op tot samenwerking met het Parlement in verband met het opnieuw op te stellen interinstitutioneel akkoord met Commissie en Raad voor de behandeling van verzoekschriften en klachten; 12. zou het toejuichen wanneer de ombudsman een speciaal verslag zou voorleggen over het vertrouwelijke karakter van documenten die in het bezit van communautaire autoriteiten zijn, met inachtneming van de procedure in bijlage VII van het Reglement van het Europees Parlement, "procedure voor de behandeling van vertrouwelijke stukken die aan het Europees Parlement zijn overgelegd”; 13. dringt er bij de ombudsman op aan ernaar te streven dat de landen die tot de Europese Unie willen toetreden een ombudsman voor de bestraffing van administratieve misstanden installeren; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het bijbehorende verslag te doen toekomen aan de Europese ombudsman, alle instellingen en organen van de Europese Unie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, alsmede aan de nationale ombudsmannen of soortgelijke instanties in de lidstaten. Het Europees Parlement, Ontwerp van de Europese ombudsman Wijzigingen van het Parlement (Wijziging 1) De instelling , De Raad van de Europese Unie , (Wijziging 2) Visum 1 Gelet op de bepalingen inzake openheid van het Verdrag van Amsterdam, inzonderheid op artikel 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 21 van het EG-Verdrag, Gelet op artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de EU en de bepalingen inzake openheid van het Verdrag van Amsterdam, inzonderheid op de artikelen 1 en 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 21 en 308 van het EG-Verdrag, (Wijziging 3) Streepje 6 gezien de bestaande gedragscode inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Commissie, die is opgenomen in Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie van 8 februari 1994 3 , 3 PB L 46 van 18.2.1994, blz. 58., gelet op Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie3, 3 PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43. (Wijziging 4) Overweging 1 (Wijziging 5) Overweging 4 (Wijziging 6) Overweging 7 Overwegende dat het derhalve wenselijk is een code op te stellen met de beginselen van goed administratief gedrag die de ambtenaren in hun contacten met het publiek in acht moeten nemen en die code voor het publiek toegankelijk te maken, Overwegende dat het derhalve wenselijk is een code op te stellen met de beginselen van goed administratief gedrag die de instellingen, hun administraties en hun ambtenaren in hun contacten met het publiek in acht moeten nemen en die code voor het publiek toegankelijk te maken, (Wijziging 7) Artikel 1 In hun contacten met het publiek neemt het personeel van de instelling de beginselen in acht die zijn neergelegd in dit besluit en die de code van goed administratief gedrag, hierna "de code” genoemd, vormen. In hun contacten met het publiek nemen de instellingen en hun ambtenaren de beginselen in acht die zijn neergelegd in deze code van goed administratief gedrag, hierna "de code” genoemd. (Wijziging 8) Artikel 2, lid 2 (Wijziging 9) Artikel 2, lid 3 In deze code betekenen de termen: (a) Instelling: een instelling of orgaan van de Gemeenschap (Wijziging 10) Artikel 3, lid 1 (Wijziging 11) Artikel 5, lid 3 (Wijziging 12) Artikel 6, lid 2 (Wijziging 13) Artikel 8, lid 3 (Wijziging 14) Artikel 10, titel Gerechtvaardigde verwachtingen en consequent optreden Gerechtvaardigde verwachtingen, consequent optreden en advies (Wijziging 15) Artikel 10, lid 1 (Wijziging 16) Artikel 10, lid 2 bis (nieuw) 2 bis. Zo nodig adviseert een ambtenaar de burgers over de aanpak van een probleem dat tot zijn taakomschrijving behoort en over de tijdens de behandeling van het probleem te volgen procedure. (Wijziging 17) Artikel 11 De ambtenaar handelt fair en redelijk. De ambtenaar handelt onpartijdig, fair en redelijk. (Wijziging 18) Artikel 12, lid 1 (Wijziging 19) Artikel 12, lid 3 (Wijziging 20) Artikel 13 De ambtenaar ziet erop toe dat alle burgers van de Unie of leden van het publiek die de instelling in een van de Verdragstalen aanschrijven, een antwoord in dezelfde taal ontvangen. De ambtenaar ziet erop toe dat alle burgers van de Unie of leden van het publiek die de instelling in een van de Verdragstalen aanschrijven, een antwoord in dezelfde taal ontvangen. Voor zover mogelijk geldt hetzelfde voor rechtspersonen zoals verenigingen (NGO's) en bedrijven. (Wijziging 21) Artikel 15, lid 2 bis (nieuw) 2 bis. De ambtenaar wijst de burger of organisatie op eventuele fouten of omissies in documenten en stelt hen in de gelegenheid deze te corrigeren. (Wijziging 22) Artikel 17, lid 1 (Wijziging 23) Artikel 21, lid 1 (Wijziging 24) Artikel 22, lid 1 (Wijziging 25) Artikel 23, lid 1 (Wijziging 26) Artikel 25 (Wijziging 27) Artikel 26 Indien een ambtenaar op enigerlei wijze nalaat de in deze gedragscode neergelegde beginselen in acht te nemen, kan hierover een klacht bij de Europese Ombudsman worden ingediend, in overeenstemming met artikel 195 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en het Statuut van de Europese Ombudsman Indien een instelling of ambtenaar op enigerlei wijze nalaat de in deze gedragscode neergelegde beginselen in acht te nemen, kan hierover een klacht bij de Europese Ombudsman worden ingediend, in overeenstemming met artikel 195 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en het Statuut van de Europese Ombudsman (Wijziging 28) Artikel 27 Dit besluit zal twee jaar na inwerkingtreding worden herzien. Ter voorbereiding van deze herziening dient de secretaris-generaal in 200... een verslag in over de uitvoering van dit besluit over de periode ... -.... . Na twee jaar beziet iedere instelling de wijze waarop zij de Code ten uitvoer heeft gelegd. Zij stelt de Europese ombudsman op de hoogte van het resultaat van haar onderzoek. Het Europees Parlement, Statuut van de ombudsman Wijzigingsvoorstel Zij geven alleen na voorafgaande toestemming van de betrokken lidstaat inzage in documenten van een lidstaat die op grond van een wettelijke bepaling of enig ander voorschrift geheim zijn . Zij geven de ombudsman inzage in alle geheime documenten van een lidstaat nadat zij de betrokken lidstaat daarvan in kennis hebben gesteld . Zij geven geen inzage in andere documenten van een lidstaat dan nadat zij de betrokken lidstaat daarvan in kennis hebben gesteld. Schrappen In geen van beide gevallen mag de ombudsman, overeenkomstig artikel 4, de inhoud van deze documenten bekendmaken. In geen van de gevallen waarin de documenten als SECRET (geheim) of CONFIDENTIEL (vertrouwelijk) zijn geclassificeerd mag de ombudsman, overeenkomstig artikel 4, de inhoud van deze documenten bekendmaken. De ambtenaren en andere personeelsleden van de communautaire instellingen en organen dienen te getuigen als de ombudsman hun daarom verzoekt; zij spreken in naam van en in opdracht van hun diensten en blijven gebonden door hun verplichting inzake beroepsgeheim . De ambtenaren en andere personeelsleden van de communautaire instellingen en organen getuigen als de ombudsman hen daarom verzoekt; zij zijn gehouden daarbij volledige en waarheidsgetrouwe informatie te geven . Het Europees Parlement, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gelet op artikel 175, lid 5 van zijn Reglement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over verzoekschriften, - gelet op de artikelen 21 en 194 van het EG-Verdrag, - gezien het jaarverslag (1999-2000) van de Europese ombudsman, - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 1989 over de versterking van het petitierecht (1) , - gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A5-0236/2001 ), A. overwegende dat het petitierecht een grondrecht is van de Europese burger en van iedere natuurlijke of rechtspersoon die woonachtig of gevestigd is in een lidstaat, B. overwegende dat de Europese burger meer wenst te worden betrokken bij de totstandkoming van de Gemeenschap door verzoekschriften bij het Europees Parlement in te dienen, C. overwegende dat het verzoekschrift het instrument bij uitstek is om aan de weet te komen welke impact de communautaire wetgeving op het leven van de burgers heeft, D. overwegende dat het verzoekschrift de controlebevoegdheden van het Europees Parlement versterkt omdat het schendingen van het communautaire recht aan het licht brengt, 1. herinnert eraan dat het in de Verdragen verankerde petitierecht voor de Instellingen een efficiënt middel is om contact te houden met de burgers, omdat de burgers in een verzoekschrift kunnen aangeven op welke problemen zij stuiten en wat zij terecht mogen verwachten, hetgeen van uitzonderlijk belang is voor de burgers; 2. benadrukt dat het verzoekschrift, samen met de klacht die kan worden ingediend bij de Europese ombudsman, de enige manier is waarop de Europese burger kan signaleren dat de communautaire wetgeving gebreken vertoont en dat het Gemeenschapsrecht niet wordt omgezet c.q. niet wordt toegepast; in dit verband steunt de Commissie verzoekschriften de initiatieven van de Europese ombudsman met betrekking tot de opstelling van een gedragscode voor het openbaar bestuur, de toegang van het publiek tot de documenten van de instellingen en de opstelling van speciale verslagen; 3. stelt vast dat de Europese burger die zich tot het Europees Parlement wendt om te wijzen op een onrechtvaardige situatie, die hem aangaat, vaak niet zo snel als wenselijk is een passend antwoord ontvangt op zijn verzoekschrift; 4. beveelt aan dat het petitierecht van de burgers op de agenda van de geplande Conventie over de toekomst van de Europese Unie wordt gezet om de directe betrokkenheid van de burger bij de dagelijkse praktijk van de communautaire instellingen te versterken; 5. benadrukt dat een vruchtbare samenwerking tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van essentieel belang is om adequaat te reageren op de bezorgdheid die de Europese burger in zijn verzoekschriften uit en dat met name de opstelling van de Raad in dezen veel te wensen over laat; 6. erkent en is verheugd dat de Commissie over het algemeen een constructieve rol speelt bij de behandeling van de verzoekschriften; 7. benadrukt dat de Commissie, wanneer in een verzoekschrift aan het licht wordt gebracht dat de communautaire rechtsbeginselen worden geschonden door nationale, regionale of lokale overheidsorganen, verplicht is procedures in te stellen tegen de lidstaat in kwestie, overeenkomstig artikel 226 van het Verdrag; 8. verzoekt de Commissie gevolg te geven aan de aanbeveling van de Europese ombudsman om een duidelijke procedure vast te stellen voor de behandeling van inbreukprocedures tegen lidstaten; 9. stelt vast dat de Europese burger over de modernste communicatie- en informatietechnologie beschikt die de IT-industrie heeft ontwikkeld, maar dat hij deze nog niet optimaal kan gebruiken, omdat de wettelijke en technische instrumenten nog niet voldoende ontwikkeld en aangepast zijn door de respectieve instellingen, met name het Europees Parlement; 10. herhaalt zijn verzoek tot de Commissie om in samenwerking met de Commissie verzoekschriften van het Parlement elektronische datasystemen en -bestanden te ontwikkelen voor reeds afgedane zaken zodat deze als jurisprudentie kunnen dienen voor verzoekschriften, en om deze via internet ter beschikking te stellen van de burgers van de Europese Unie; 11. verzoekt zijn commissie die bevoegd is voor de kwesties die verband houden met het Reglement om de geldende wetgeving aan te passen zodat de burger in de verschillende fasen van de behandeling van zijn verzoekschrift langs elektronische weg toegang kan krijgen tot zijn dossier; 12. dringt er bij zijn bevoegde commissie op aan zich te buigen over de noodzakelijke wijzigingen van punt XVII van Bijlage VI van zijn Reglement, zodat de Commissie verzoekschriften een actievere rol kan spelen bij de beoordeling van de verzoekschriften die aan haar worden voorgelegd; 13. is van mening dat het voor burgers gemakkelijker moet worden om door middel van verzoekschriften de totstandkoming van communautaire wetgeving te bevorderen; verzoekt de bevoegde commissie in dit verband na te denken over mogelijke wijzigingen van het Reglement en de Verdragen; 14. pleit voor de opstelling van een nieuw interinstitutioneel akkoord waardoor de verzoekschriften efficiënter en sneller kunnen worden behandeld, met name door strikte naleving van de termijnen, efficiënte samenwerking tussen het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Europese ombudsman en verplichte aanwezigheid van de Raad bij de behandeling van de verzoekschriften; 15. is van oordeel dat in het nieuwe interinstitutioneel akkoord moet worden bevestigd dat de Commissie verzoekschriften recht heeft op de informatie en documentatie die zij nodig heeft voor de uitvoering van haar taken; 16. zal, wanneer een Instelling niet snel genoeg en op redelijke wijze een oplossing zoekt voor een in een verzoekschrift gesignaleerd probleem, aan de Voorzitter van het Europees Parlement voorstellen om dit verzuim op een passend geachte wijze in de openbaarheid te brengen; 17. is van mening dat met het oog op de uitbreiding van de Europese Unie tot de kandidaat-lidstaten, rekening gehouden moet worden met de bepalingen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name met artikel 21, wanneer moet worden vastgesteld of het beginsel van non-discriminatie is geschonden; 18. is van mening dat er bij de behandeling van verzoekschriften van bijzonder belang naar gestreefd zou moeten worden de betrokken indieners aanwezig te laten zijn bij de beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften, in het Parlement of ter plaatse, alsmede het Directoraat-generaal studies te belasten met de opstelling van specifieke studies; 19. beveelt aan dat er door de Instellingen op communautair niveau een informatie- en bewustmakingscampagne wordt gestart met betrekking tot het petitierecht van de burgers, o.a. met behulp van een web-site op internet; 20. wijst erop dat de ervaring leert dat initiatiefverslagen een bijzonder geschikt middel vormen voor de Commissie verzoekschriften, en dat in de toekomst vaker van dit middel gebruik zou moeten worden gemaakt; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het verslag van zijn commissie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en hun verzoekschriftencommissies, alsmede aan de Europese ombudsman en aan de nationale ombudsmannen of de dienovereenkomstige instanties. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Zimbabwe van 13 april 2000 (1) , 18 mei 2000 (2) , 6 juli 2000 (3) en 15 maart 2001 (4) , - gezien de resolutie die de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 22 maart 2001 in Libreville, Gabon heeft aangenomen, - gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 25 juni 2001, waarin op het gebrek aan vooruitgang in de politieke dialoog met de regering van Zimbabwe wordt gewezen en waarin ernstige bezorgdheid wordt uitgesproken over de recente ontwikkelingen in Zimbabwe, - gezien de krachtige resolutie die is aangenomen op de Civil Society Conference op 4 augustus 2001 in Harare, - gezien het dreigement van de regering van Zimbabwe om de noodtoestand af te kondigen, - gelet op het feit dat de vergadering van de Raad Algemene Zaken op 8 oktober 2001 bijeenkomt, A. overwegende dat Zimbabwe afglijdt in chaos nu de situatie op het gebied van recht en orde alsmede de mensenrechten de afgelopen weken dramatisch is verslechterd als rechtstreeks uitvloeisel van maatregelen waartoe president Mugabe heeft aangezet en waarmee een klimaat van angst en wanhoop wordt geschapen dat gevolgen heeft voor alle bevolkingsgroepen, B. overwegende dat de afgelopen anderhalf jaar 117 Zimbabweaanse burgers, waaronder 7 boeren, bij politieke gewelddaden om het leven zijn gekomen en er op grote schaal mensenrechtschendingen hebben plaatsgevonden en dat het afgelopen jaar 250.0000 Zimbabweanen hun baan hebben verloren als gevolg van de politieke en economische onrust, C. verontrust door de steeds erger wordende voedselcrisis en het ernstig tekort aan basislevensmiddelen, waaronder tarwe en maïs, hetgeen ertoe leidt dat Zimbabwe 40% van de benodigde levensmiddelen moet invoeren, D. overwegende dat er nog steeds sprake is van aanvallen op de persvrijheid in de vorm van onderdrukking van zowel buitenlandse als plaatselijke journalisten, waaronder de arrestatie van vier journalisten van de Daily News op 15 augustus 2001, en dat volgens berichten van de Verenigde Naties journalisten in Zimbabwe met de dood zijn bedreigd en er een "hit-list” bestaat, E. overwegende dat politiefunctionarissen die verdacht worden van sympathie voor de oppositie, zijn ontslagen of overgeplaatst en dat de hoofdcommissaris van politie openlijk heeft bekendgemaakt zich te hebben aangesloten bij ZANU-PF, F. overwegende dat leden van de oppositiebeweging MDC (Movement for Democratic Change) voortdurend blootstaan aan pesterijen, gewelddadige intimidatie en willekeurige gevangenneming en voor hun leven moeten vrezen: MDC-leider Morgan Tsvangirai heeft momenteel te maken met fictieve aanklachten, MDC-parlementslid Willias Madzimure is zeer onlangs aangevallen en zijn huis geplunderd en Douglas Chapoterara, vice-voorzitter van de MDC in Makoni West, is ternauwernood aan de dood ontsnapt nadat zijn huis door een bende militante ZANU-PF-aanhangers was aangevallen, G. overwegende dat er nog steeds lafhartige plaatsvinden op boeren en landarbeiders, waarbij Ralph Corbet in de buurt van Kwekwe is vermoord, dat huizen door bendes worden platgebrand en landarbeiders op gewelddadige wijze worden geïntimideerd en dat meer dan 21 boeren uit de regio Chinhoyi zijn gearresteerd en meer dan twee weken zijn vastgehouden, voordat zij op borgtocht en op buitensporig strenge voorwaarden zijn vrijgelaten, H. overwegende dat de economie op instorten staat nu de inflatie 70% bedraagt en de werkloosheid bijna 50% en de buitenlandse investeringen een dramatische terugval met 80% te zien geven, terwijl de regering heeft besloten beslag te leggen op 40% van alle vreemde valuta die het land binnenkomt, I. overwegende dat de Zimbabwaanse regering jarenlang heeft nagelaten reële maatregelen te nemen tegen de onbillijke verdeling van het grondbezit, welke een belangrijke bron van armoede en structurele ongelijkheid is, en overwegende dat haar recente beleid van landsbezettingen niet alleen illegaal is en tot doel heeft om het land volledig te destabiliseren, maar tevens een uitbuiting van racistische gevoelens voor verkiezingsdoeleinden betekent, J. overwegende dat internationale blijken van ontzetting alleen weinig indruk hebben gemaakt op het regime-Mugabe en dat president Mugabe zelfs verachting heeft getoond voor de smeekbeden van andere Afrikaanse leiders, K. overwegende dat de EU tot dusverre niet de procedures op gang heeft gebracht waarin artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou voorziet, L. overwegende dat de meeste lidstaten van de EU hun financiële steun en ontwikkelingshulp aan Zimbabwe aanzienlijk hebben verminderd of opgeschort, maar dat Frankrijk zijn engagement aanmerkelijk heeft uitgebreid, M. overwegende dat democratische politieke leiders in Zimbabwe hebben verzocht om reisbeperkingen op te leggen aan president Mugabe en zijn naaste medewerkers en om hun overzeese bezittingen in kaart te brengen, N. overwegende dat volgens de grondwet de presidentsverkiezingen vóór april 2002 moeten worden gehouden, dat de bestuurlijke structuren voor de organisatie van de verkiezingen waarschijnlijk binnenkort zullen zijn opgezet, en dat deze bepalend zullen zijn voor de kansen van de verschillende presidentskandidaten, 1. veroordeelt de geweldescalatie in Zimbabwe en de onwilligheid van het regime-Mugabe om een eind te maken aan het politieke geweld en de illegale bezetting van huizen; 2. spreekt zijn waardering uit voor de moed en de veerkracht waarvan de politici en andere burgers in Zimbabwe blijk blijven geven die zich ondanks de meest afschuwelijke intimidatie blijven inzetten voor democratische waarden en de mensenrechten; 3. betreurt het dat president Mugabe heeft geweigerd het hoofd van de Wereldraad van Kerken te ontmoeten na kritiek van de Zimbabweaanse kerken op het feit hij geen einde heeft gemaakt aan het politieke geweld; 4. onderstreept het belang van de onpartijdigheid van de politie en de rechtelijke macht in een rechtsstaat en wijst op een bericht in "The Zimbabwe Independent”, waarin de beschuldigingen van corruptie in het regime van Mugabe worden bevestigd; 5. is van mening dat de kwestie van landeigendom alleen langs legale en niet gewelddadige weg kan worden geregeld, en dringt er bij de regering van Zimbabwe op aan de kwestie van landdistributie door middel van legale, democratische en transparante methoden op te lossen; 6. is verheugd over de pogingen van de SADC-task force, bestaande uit Zuid-Afrika, Mozambique en Botswana, om samen met de SADC-trojka, bestaande uit Malawi, Namibië en Angola, de regering van president Mugabe aan te zetten tot matiging en een terugkeer naar democratische normen; 7. vertrouwt erop dat de ministers van Buitenlandse Zaken van het Gemenebest die op 6 september 2001 in Abuja bijeenkomen, erop zullen aandringen dat president Mugabe onmiddellijke maatregelen neemt om het internationale vertrouwen in de situatie in Zimbabwe te herstellen, waarbij de aandacht vooral moet uitgaan naar de mensenrechten, openbare orde, economische stabiliteit en een eerlijk verkiezingsproces; 8. beseft dat president Mugabe vermoedelijk niet met mooie woorden kan worden overgehaald om zich beter te gaan gedragen, en dat er nu zichtbare en concrete actie moet worden ondernomen die zich rechtstreeks richt op de belangen van president Mugabe en zijn naaste medewerkers, terwijl de bevolking van Zimbabwe wordt gespaard; 9. verzoekt de Commissie al het mogelijke te doen om ervoor te zorgen dat humanitaire bijstand en voedselhulp niet door activisten van ZANU-PF voor eigen gewin en het werven van kiezers worden misbruikt, en alle ontwikkelingshulp die momenteel via de Zimbaweaanse regering en overheidsinstanties wordt beheerd, op te schorten totdat de democratie en de rechtstaat volledig zijn hersteld; 10. verzoekt de Franse regering zich te houden aan de door andere lidstaten van de EU gekozen benadering, door zijn financieel engagement in Zimbabwe te verminderen of op te schorten; 11. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan uit hoofde van artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou een begin te maken met maatregelen ten aanzien van Zimbabwe, vooruitlopend op de bijeenkomst van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 29 oktober 2001 in Brussel; 12. verzoekt de Raad van de Europese Unie op zijn informele bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken op 8 en 9 september 2001 in Genval concrete stappen voor te bereiden die de lidstaten zouden kunnen ondernemen om druk uit te oefenen op president Mugabe, en op de volgende vergadering van de Raad Algemene Zaken op 8 oktober 2001 aan de hand daarvan gezamenlijk op te treden, 13. wenst met name dat de Europese Raad de nodige maatregelen neemt voor het identificeren en bevriezen van de activa die president Mugabe, zijn familie en bepaalde naaste medewerkers bezitten in de lidstaten en landen die daarmee nauwe banden onderhouden; 14. wenst eveneens dat er een reisverbod wordt ingevoerd om president Mugabe, zijn familie en bepaalde naaste medewerkers de toegang te ontzeggen tot de lidstaten en de landen die daarmee nauwe banden onderhouden, 15. acht het van essentieel belang dat de EU waarnemers naar de presidentsverkiezingen in Zimbabwe stuurt, verzoekt om volledige toegang voor EU-waarnemers en verzoekt de Commissie te beginnen met de voorbereidingen voor een uitgebreid programma voor het toezicht op de verkiezingen, waartoe steun voor binnenlandse toezichthouders en het opleiden van waarnemers behoren; 16. veroordeelt alle stappen van president Mugabe om de noodtoestand af te kondigen, aangezien dit duidelijk zou zijn bedoeld om de presidentsverkiezingen te annuleren; 17. verzoekt de regeringsleiders van het Gemenebest op hun bijeenkomst van 6 tot 9 oktober 2001 in Brisbane de nodige stappen te ondernemen om Zimbabwe zo lang als lid van het Gemenebest te schorsen totdat de rechtstaat is hersteld en de mensenrechten van alle burgers behoorlijk worden beschermd; 18. verzoekt de Europese Investeringsbank en de Wereldbank hun leningactiviteiten ten behoeve van de regering van Zimbabwe opnieuw te bezien en een opschorting van de leningen in overweging te nemen; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de lidstaten en de kandidaatlidstaten, de regering en het parlement van Zimbabwe, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de secretaris-generaal van de SADC, de secretaris-generaal van de OAU, de secretaris-generaal van het Gemenebest, de president van de Wereldbank en de president van de Europese Investeringsbank. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 april 2001 over MKZ in de Europese Unie (1) , A. overwegende dat de maatregelen van de Britse regering om de mond- en klauwzeer onder controle te krijgen mislukt zijn en gelet op het feit dat zich in Engeland opnieuw gevallen van MKZ hebben voorgedaan, B. verontrust over het gebrek aan controle op MKZ aan de grens door het VK en het ontbreken van harmonisering van controle in de havens en op de vliegvelden in de EU, dat ernstig risico met zich meebrengt dat de MKZ opnieuw de grenzen overschrijdt, C. overwegende dat de weersomstandigheden in de herfst en de winter het gevaar van besmetting vergroten, D. overwegende dat het risico van verspreiding van infectieziektes door invoer naar de EU toeneemt, hetgeen betekent dat alle EU-lidstaten uiterst waakzaam moeten blijven, E. overwegende dat de publieke opinie wellicht niet akkoord gaat met een nieuwe massale vernietiging van besmette en verdachte dieren, 1. verzoekt de Raad en de Commissie op zo kort mogelijke termijn een verklaring af te leggen waarin de volgende kwesties aan de orde moeten komen: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Mauritanië, A. overwegende dat de leider van het Mauritanisch volksfront, Melainine, een gewezen minister die tot de oppositie tegen president Ould Taya toegetreden is, en twee andere leden van het Volksfront tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld zijn wegens “samenzwering tegen de staat”, B. overwegende dat de drie tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld zijn wegens samenzwering in de vorm van sabotage en terreurdaden, maar dat er ernstige twijfel bestaat over de eerlijkheid van het proces en de onafhankelijkheid van de rechtbank; dat twee waarnemers van de Marokkaanse balie en de internationale federatie van mensenrechtenliga's verhinderd werden om het proces bij te wonen, C. overwegende dat de opsluitingen onderdeel vormen van een uitgebreide repressiecampagne gericht tegen politieke tegenstanders van de regering, de politieke activiteiten van de oppositie, de pers en de mensenrechtenorganisaties, D. gezien het besluit tot ontbinding van de voornaamste oppositiepartij, de Unie van Democratische Krachten/Ère nouvelle, in oktober van vorig jaar, E. overwegende dat op 19 oktober 2001 parlements- en gemeenteraadsverkiezingen gepland zijn, maar dat er geen onafhankelijke nationale verkiezingscommissie bestaat, F. gezien de monopolisering van de media door de regeringspartij en het verbod op vrije radio- en televisieomroepen, G. overwegende dat de nationale assemblee van Mauritanië op het ogenblik gedomineerd wordt door de partij van de zittende president, die 78 van de 79 zetels bezet, H. overwegende dat recente rapporten gewag maken van het voortbestaan van slavernij, I. overwegende dat de veroordeling van Melainine elke rechtsgrondslag mist, J. overwegende dat de besluiten tot ontbinding van oppositiepartijen het democratiseringsproces in gevaar brengen, K. overwegende dat de grondwet de individuele en collectieve vrijheden waarborgt, meer bepaald de vrijheid van vereniging, vergadering en meningsuiting, alsmede het recht van de burgers om vrij hun bestuurders te kiezen, L. overwegende dat eerbiediging van de rechten van de mens en de democratische beginselen fundamentele voorwaarden voor de hulpverlening van de Europese Unie zijn, M. overwegende dat dialoog tussen regering en oppositie de beste manier is om de regels voor eerlijke verkiezingen vast te leggen en de vrije wilsuitdrukking van het volk te waarborgen,. 1. betreurt de vervolging waar politieke tegenstanders van het regime reeds geruime tijd aan blootstaan; 2. eist de onmiddellijke en onvoorwaardelijke invrijheidstelling van Melainine en de twee andere leden van het Mauritanisch Volksfront; 3. verlangt dat hun proces voor een andere rechtbank opnieuw en in het bijzijn van internationale waarnemers gevoerd wordt om de rechtmatige aanspraken van de drie volksfrontleden op een eerlijk proces te garanderen; 4. verlangt van de regering van Mauritanië dat zij de grondwet eerbiedigt, de vrijheid van meningsuiting garandeert en de oprichting en erkenning van politieke partijen mogelijk maakt; 5. verlangt van de regering van Mauritanië dat zij de aanstaande verkiezingen aangrijpt om bewijs af te leggen van haar nauwlettende naleving van de democratische regels; 6. meent dat de parlements- en gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2001 uitgesteld moeten worden om deelname van alle politieke krachten te kunnen verzekeren; verlangt van de regering van Mauritanië dat zij de democratische rechten van alle oppositiepartijen en -vertegenwoordigers waarborgt en onverwijld een onafhankelijke nationale verkiezingscommissie opricht; 7. verzoekt de regering van Mauritanië ermee in te stemmen dat de volgende verkiezingsronden in aanwezigheid van internationale waarnemers, waaronder een delegatie van het Europees Parlement verlopen, 8. verlangt van de regering van Mauritanië dat zij onmiddellijke maatregelen treft om een einde te maken aan het voortbestaan van de slavernij, 9. verzoekt de Raad en de Commissie overleg met Mauritanië te gaan voeren volgens de procedure van artikel 96 van de overeenkomst van Cotonou, indien de regering van Mauritanië niet zeer vlug bevredigend reageert op de bezorgdheid die in deze resolutie is geuit, 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van Mauritanië, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de beide voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Togo, A. verontrust door het feit dat Yawovi Agboyibo, de leider van het actiecomité voor de vernieuwing, één van de voornaamste oppositiebewegingen , op 3 augustus 2001 veroordeeld en voor 6 maanden in de gevangenis opgesloten is wegens "aantasting van de eer van de eerste minister”, B. overwegende dat er ernstige twijfel aan de eerlijkheid van de procesvoering en de onafhankelijkheid van de rechtbank blijft bestaan, aangezien de voorzitter ook de regeringspartij vertegenwoordigt in de nationale verkiezingscommissie, C. gezien het voorstel van de eerste minister, om de parlementsverkiezingen die oorspronkelijk op 14 en 28 oktober 2001 gepland waren, uit te stellen, en zijn stellingname voor herziening van artikel 59 van de grondwet zodat president Eyadema zich opnieuw kandidaat kan stellen bij de presidentsverkiezingen, ondanks zijn publieke verklaring van juli 1999 dat hij geen nieuw mandaat als president meer zou vragen, D. overwegende dat de parlementsverkiezingen, oorspronkelijk gepland voor 2000, en de ambtsbeëindiging in 2003 van president Eyadema, die sinds 1967 aan de macht is, de centrale onderdelen van de kaderovereenkomsten van Lomé vormen die in juli 1999 tussen het regime en de oppositie gesloten zijn om een einde te maken aan tien jaar onrust, E. overwegende dat sinds de machtsgreep van president Eyadema in 1967 de schuldigen van alle vormen van machtsmisbruik op geen enkel ogenblik gerechtelijk vervolgd zijn noch verantwoording hebben moeten afleggen voor hun daden, 1. verlangt de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van Yawovi Agboyibo; 2. verlangt dat zijn veroordeling geschrapt wordt uit het strafregister zodat hij zich normaal kandidaat kan stellen bij de volgende verkiezingsronden; 3. verzoekt de autoriteiten om op de kortst mogelijke termijn de vrije en transparante verkiezingen te organiseren waar het volk van Togo sinds het begin van vorig jaar op zit te wachten; 4. wenst dat de Europese Unie met deelname van het Europees Parlement toezicht houdt op de verkiezingen en waarnemers stuurt; 5. spreekt zijn veroordeling uit over alle pogingen om artikel 59 van de grondwet te wijzigen; 6. verzoekt president Eyadema om de kaderovereenkomst van Lomé van juli 1999 tussen de oppositiepartijen en zijn aanhangers door zijn regering te laten eerbiedigen, 7. verzoekt de autoriteiten een einde te maken aan het klimaat van wetteloosheid in Togo en de verantwoordelijken voor de schendingen van de rechten van de mens die vastgesteld zijn na het onderzoek door de Verenigde Naties en de organisatie voor Afrikaanse eenheid, op te sporen en voor de rechter te brengen, 8. verzoekt de Europese Unie om uiterst nauwlettend te blijven toezien op de eerbiediging van de rechten van de mens en de democratische vrijheden in Togo, en de hervatting van de normale samenwerkingsrelaties te laten afhangen van wezenlijke verbeteringen in beide opzichten, 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad van ministers ACS-EU en de regering van Togo. Het Europees Parlement, - verwijzend naar zijn eerdere resoluties over Cambodja, - gelet op de Cambodjaanse wet van 16 augustus 2001 over het speciale Cambodjaanse tribunaal van internationaal karakter ter vervolging van leden van de Rode Khmer, - gelet op de akkoorden van Parijs van oktober 1993 en de daarin vervatte verplichting tot de democratie, - gezien de resolutie van de VN-Commissie voor de rechten van de mens inzake Cambodja, die op 25 april 2001 werd aangenomen, - gezien de Samenwerkingsovereenkomst EU-Cambodja van 1 november 1999, - gezien de mededeling van de Commissie over verkiezingsondersteuning en verkiezingswaarneming door de EU ( COM(2000) 191 ), A. overwegende dat de verkiezingen voor de Khum Sangkat-raden, die plaatsvinden in februari 2002, een verdere stap betekenen op weg naar versterking van het democratiseringsproces in Cambodja en dat sinds 1998 het land de eerste periode van vrede in drie decades beleeft, B. ontzet over de gewelddadige dood van Toch Voeun, die kandidaat was voor de Sam Rainsy-partij bij lokale verkiezingen, na de dood van twee andere leden van partijen die tegen de regerende Cambodjaanse Volkspartij oppositie voeren, C. bezorgd over de gevolgen van de wijzigingen van het Nationaal Verkiezingscomité op zijn "Reglement” midden in het proces van de registratie van kiezers voor de gemeenteverkiezingen, en erop wijzend dat op 19 augustus 2001 het Nationaal Verkiezingscomité (NEC) eenzijdig besloten heeft de kiezersregistratiequota op te schorten, met als gevolg dat 30% van de kiesgerechtigden zich niet heeft laten registreren, D. gelet op het belang van een situatie zonder geweld en intimidatie voor en tijdens de verkiezingen en de noodzaak van een objectieve en onpartijdige houding van het Nationaal Verkiezingscomité tijdens het hele proces, E. overwegende dat de democratische oppositie de regering ervan beschuldigt duizenden burgers van hun stemrecht te hebben beroofd door de toepassing van discriminerende maatregelen tegen bepaalde groepen mensen, zoals fabrieksarbeiders, F. gelet op het recente besluit van de twee kamers van het Cambodjaanse Parlement en van koning Norodom Sihanouk om het wetsontwerp inzake het Rode Khmer-Tribunaal goed te keuren; G. eraan herinnerend dat democratie in Cambodja, stabiliteit van de nieuwe instellingen en wederopbouw van de burgermaatschappij slechts realiteit kunnen worden indien degenen die voor de volkerenmoord verantwoordelijk zijn, eerlijk berecht worden door een tribunaal, overeenkomstig internationale normen, H. overwegende dat het speciale tribunaal zal worden opgericht onder Cambodjaanse binnenlandse jurisdictie en met een meerderheid aan Cambodjaanse rechters, I. overwegende dat een aantal problemen betreffende de strafrechtelijke procedure en het aantal te berechten leden van de Rode Khmer nog niet is opgelost, J. bezorgd over de verslechterende situatie van het milieu in Cambodja, met name de al te grote kap in recente jaren, die tot gevolg heeft dat het regenwater snel wegloopt en dat de bodem erodeert, waardoor volgens een recent verslag van de Aziatische Ontwikkelingsbank het land binnen vijf jaar ontbost zou kunnen zijn; K. gealarmeerd over de recente overstromingen in de Mekong Delta-regio en het toenemende aantal slachtoffers en daklozen, Gemeenteraadsverkiezingen 1. betreurt de voortdurende beperkingen die aan activiteiten van de politieke oppositie worden opgelegd, en de systematische gebruikmaking van politiek geweld; 2. uit zijn bezorgdheid over het toenemende geweld in de aanloop naar de lokale verkiezingen en veroordeelt de drie politieke moorden (twee SRP-leden en een van het FUNCINPEC) alsmede het grote aantal gevallen van politieke bedreiging en intimidatie die zich in de afgelopen maanden hebben voorgedaan; 3. betreurt de timing van het besluit van het Nationaal Verkiezingscomité om de toepasselijke bepalingen inzake de registratie van kiezers voor de gemeenteraadsverkiezingen te wijzigen, hetgeen een toch al pover gepland proces nog verder bemoeilijkt, waardoor mensen niet weten waar zij zich moeten laten registreren, en dat bovendien zou kunnen resulteren in een verandering van de verkiezingsbalans in diverse gemeenten ten voordele van de CVP; 4. dringt er bij de regering op aan om onmiddellijk maatregelen te nemen om het geweld te stoppen, bij de Cambodjaanse autoriteiten om af te zien van elke maatregel van intimidatie tegen de democratische oppositie, bij de rechterlijke macht, de strijdkrachten en de lokale autoriteiten om de onafhankelijkheid en neutraliteit te handhaven teneinde het democratische verloop van de verkiezingen te waarborgen; 5. doet een beroep op de Cambodjaanse regering om de periode voor kiezersregistratie te verlengen en een eind maken aan discriminerende praktijken, teneinde gelijke uitgangspunten te creëren voor alle deelnemers, met inbegrip van een gewaarborgde toegang tot radiozendtijd voor alle politieke partijen die aan de verkiezingen deelnemen; 6. verzoekt de Raad een waarnemersmissie van de Europese Unie naar de verkiezingen in Cambodja uit te zenden; 7. verzoekt de Commissie een programma op te stellen dat gericht is op voorlichting van de kiezers en scholing van verkiezingsmedewerkers en partijkandidaten; Speciaal tribunaal 8. is ingenomen met de goedkeuring door de Constitutionele Raad en de ondertekening door koning Norodom Sihanouk van de wetgeving inzake het speciale tribunaal ter berechting van leden van de Rode Khmer, dat, door de berechting van leiders van het Democratische Kampuchea wegens misdrijven tegen de mensheid en volkerenmoord, ertoe zal bijdragen dat een eind gemaakt wordt aan de cultuur van straffeloosheid in het land; 9. dringt er bij de regering van Cambodja op aan om zo spoedig mogelijk de gemeenschappelijke intentieverklaring met de Verenigde Naties betreffende de bijzonderheden van het tribunaal af te ronden, teneinde aanvang van de procedures in de nabije toekomst mogelijk maken; 10. is ingenomen met de aankondiging van de aanklacht tegen de plaatsvervangend leider van de Rode Khmer en dringt er bij de partijen op aan om de resterende problemen op te lossen, en met name een akkoord te sluiten over de leiders van de Rode Khmer aan wie in de jaren negentig amnestie is verleend, er daarbij op wijzend dat immuniteit voor vervolging het doel van gerechtigheid voor de slachtoffers alsmede vrede en verzoening in het land op het spel zet; 11. uit zijn bezorgdheid over het feit dat het tribunaal minder juridische waarborgen biedt dan oorspronkelijk door de Verenigde Naties waren bepleit; 12. wijst derhalve op de noodzaak van zorgvuldige processen, in overeenstemming met internationaal erkende rechtsplegingssnormen; Overstromingen / Milieu 13. uit zijn medeleven met de slachtoffers van de recente overstromingen en met hun families, alsmede met de duizenden daklozen; 14. betreurt de gewelddadige middelen die de Cambodjaanse politie gehanteerd heeft om de slachtoffers van de overstromingen, die vanuit hun ondergelopen huizen naar de stad getrokken waren, te verspreiden; 15. doet een dringend beroep op de Cambodjaanse regering om serieuze maatregelen te nemen tegen de illegale kap en de wetteloosheid in de bosbouw- en visserijsector en verzoekt de Commissie Cambodja te steunen bij de evaluatie van de risico's die de ontbossing veroorzaakt voor het milieu en die zal leiden tot ecologische rampen, zoals achtereenvolgende verwoestende overstromingen en droogte; o o o 16. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Verenigde Naties, ASEAN en aan de regering en het parlement van Cambodja. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het asielbeleid en over de situatie in Afghanistan, en met name zijn resolutie van 13 juni 2001 (1) , - gelet op het VN-Verdrag van 1951 inzake de status van vluchtelingen, dat Australië als een van de eerste landen heeft ondertekend, - gelet op het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van de Internationale Maritieme Organisatie en de desbetreffende bepaling in het zeerecht, A. overwegende dat de toestand in Afghanistan steeds verder verslechtert, hetgeen een aanhoudende exodus van de bevolking veroorzaakt, en gezien de ernstige economische problemen waarmee de Afghaanse bevolking te kampen heeft, die in aanzienlijke mate veroorzaakt zijn door het optreden van het Taliban-bewind, B. overwegende dat kapitein Arne Rinnan van het Noorse vrachtschip MS Tampa op 26 augustus 2001 inging op de noodoproep van het Australische Opsporings- en reddingscoördinatiecentrum in Canberra en een zinkend Indonesisch schip met 433 voornamelijk Afghaanse vluchtelingen en vier Indonesische bemanningsleden aan boord te hulp kwam, C. overwegende dat het gebied van de redding wat het opsporen en redden betreft onder de jurisdictie van Indonesië valt, maar dat de dichtstbijzijnde haven zich in het Australisch territorium Christmaseiland bevond en overwegende dat het MS Tampa slechts was uitgerust voor de opvang van een beperkt aantal mensen, D. overwegende dat de Australische regering weigerde het MS Tampa toestemming te geven om in Australisch grondgebied aan te landen en van mening was dat de kwestie onder de verantwoordelijkheid van Indonesië viel, E. overwegende dat Australië overeenkomstig het VN-Verdrag inzake de status van vluchtelingen van 1951, dat Australië ondertekend heeft, een internationale verplichting heeft om asielzoekers zodra zij in Australië zijn toe te staan asiel aan te vragen, F. betreurende dat Indonesië verklaard heeft niet te zullen en te willen helpen, G. overwegende dat troepen van de Australische Special Air Services (SAS) het schip hebben geënterd en eisten dat het terug zou keren naar de internationale wateren, hetgeen de kapitein weigerde, H. overwegende dat de Australische troepen wel voedsel, hygiënische en medische zorg hebben geboden aan de vluchtelingen, I. overwegende dat een federale rechtbank in Melbourne heeft bepaald dat de 433 asielzoekers konden worden overgebracht naar een Australisch marineschip dat hen naar Papoea-Nieuw-Guinea zou brengen, en zij vervolgens per vliegtuig naar Nieuw-Zeeland en Nauru zouden worden vervoerd, waar hun asielaanvragen zouden worden beoordeeld, 1. betreurt het feit dat buurlanden (Indonesië en Australië) geen onmiddellijke stappen hebben genomen om het probleem op te lossen; 2. is verheugd over het werk van het Australische Opsporings- en reddingscentrum en e snelle reactie van kapitein Arne Rinnan om de honderden Afghaanse vluchtelingen zonder aarzelen te hulp te komen; 3. wijst op het bestaan van internationale verdragen over de bescherming van vluchtelingen en asielprocedures, die door alle staten moeten worden nageleefd, en op de noodzaak dat de humanitaire aspecten van dit soort dramatische gebeurtenissen in aanmerking worden genomen; 4. wijst erop dat Australië intussen met Nieuw-Zeeland is overeengekomen om 150 vluchtelingen aan boord van de Tampa op te nemen en dat Nauru 283 vluchtelingen opvangt totdat hun asielaanvragen zijn behandeld; 5. is verheugd dat een oplossing kon worden gevonden die de impasse met betrekking tot de 433 vluchtelingen doorbrak, waardoor degenen wier aanspraken geldig worden geacht zich in de buurlanden zullen kunnen vestigen; 6. verwelkomt de bereidheid van Nieuw-Zeeland en Nauru om de vluchtelingen tijdelijk op hun grondgebied op te vangen om hun asielaanvragen te beoordelen; 7. is bezorgd over het toenemende aantal vluchtelingen en ontheemden in de wereld en de toenemende neiging tot onmenselijke uitwijzingsprocedures; 8. doet een beroep op het Taliban-bewind om de activiteiten van niet-gouvernementele organisaties die humanitaire nood- en voedselhulp aan het Afghaanse volk bieden te vergemakkelijken; 9. verzoekt de Raad en de Commissie deze kwestie in het kader van de Verenigde Naties aan te snijden door oplossingen aan te geven, wellicht in een vorm van gedeelde verantwoordelijkheden tussen landen op regionaal en internationaal niveau; 10. verzoekt de Raad en de Commissie de noodzakelijke initiatieven te nemen om de staten die aan zeeën grenzen waarop dergelijke gebeurtenissen hebben plaatsgevonden te verplichten de schipbreukelingen te helpen en hun de toegang tot de procedures van het Internationaal Verdrag inzake de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 te verzekeren; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van Australië, Noorwegen, Nauru, Nieuw-Zeeland en Indonesië, en aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de toestand in Angola, - gezien de verklaring van augustus 2001 van België als voorzitter van de Europese Unie, de verklaring van mei 2001 van de Zweedse voorzitter, en de verklaring van januari 2000 van Portugal als voorzitter, A. gezien de terreuraanslag met springladingen en bazooka's, op een reizigerstrein, de beschieting van de overlevenden die probeerden te vluchten met mitrailleur, en de balans die oploopt tot 252 doden en 165 gewonden, zodat het om één van de moorddadigste van dat soort aanslagen in de geschiedenis gaat, B. overwegende dat de Unita van Savimbi de verantwoordelijkheid voor de aanval opgeëist heeft, C. gezien de verklaring van 16 augustus 2001 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die de aanval van de Unita op de treinreizigers, die burgers waren, veroordeelt, D. overwegende dat een week later een autobus in hetzelfde soort hinderlaag gereden is, met als gevolg 50 doden en twaalf gewonden, en dat er nog 29 andere burgers gedood en 52 gewond geraakt zijn bij een verdere aanval op twee bussen op 2 september 2001 in Gabela, E. overwegende dat de aanslagen na de bloedige aanval van de Unita op Caxito komen, die in april 2001 150 doden geëist heeft, en het neerhalen van een Angolees vliegtuig met 48 mensen aan boord in oktober 2000, F. overwegende dat het voedselprogramma van de Verenigde Naties zich verplicht gezien heeft om zijn vluchten op te schorten omdat verschillende van zijn vliegtuigen door de Unita met mitrailleurs onder vuur genomen zijn, G. overwegende dat de VN-agentschappen, onder andere het Wereldvoedselprogramma in een onstabiele militaire situatie een miljoen ontheemden in Angola voedselrantsoenen blijven verstrekken, H. overwegende dat de leiders van de Unita de verplichtingen die ze in de loop van de vredesbesprekingen aangegaan zijn, meer in het bijzonder in het protocol van Lusaka, blijven schenden, I. overwegende dat de regering van Angola ook haar deel van de verantwoordelijkheid draagt in het aanhoudende lijden van het volk van Angola, J. overwegende dat het conflict in Angola niet blijvend beslecht kan worden zolang als de diamanthandel waar de Unita mee gefinancierd wordt, de beweging de mogelijkheid geeft om wapens te kopen, K. overwegende dat de resolutie 1295 (2000) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over de uitvoering van de maatregelen tegen de Unita een oproep doet om de maatregelen uit te breiden, meer bepaald door een controlemechanisme op te richten, L. gezien het gezamenlijk communiqué van 14 augustus 2001 in Blantyre, Malawi, van de staatshoofden van de ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (SADC), dat verscherpte uitvoering van de VN-sancties tegen de Unita vraagt, o.a. ook van het verbod op de illegale verkoop van diamant als financieringsmiddel voor de burgeroorlog, M. gezien de conclusies van 31 augustus 2001 van de 18e gezamenlijke vaste defensie- en veiligheidscommissie van Angola en Zambia, N. gezien het belangrijke besluit van president Dos Santos om zich geen kandidaat te stellen bij de volgende presidentsverkiezingen, die naar verluidt, in ofwel 2002 of 2003 gepland zijn, O. gezien de conclusies van 20 augustus 2001 van het Amerikaanse consortium voor de versterking van politieke en verkiezingsprocedures, P. overwegende dat de komende verkiezingen in een klimaat van vrede en vrijheid op alle niveaus gehouden moeten worden, met waarborgen voor de vrijheid van de media, Q. overwegende dat de werkzaamheden tot herziening van de grondwet en kieswet van Angola, die naar verwachting tegen eind 2001 afgesloten worden, de eerbiediging van de rechten van de mens en de principes van de rechtsstaat, goed bestuur, vrije en eerlijke verkiezingen en de persvrijheid moeten vastleggen, R. ongerust over het voortduren van de burgeroorlog tussen de regering van Angola en de Unita sinds 25 jaar en de mislukking van de vredesovereenkomst van Lusaka bij gebrek aan goede wil, S. gezien de recente verklaringen van president José Eduardo dos Santos, dat de regering van Angola bereid is om een dialoog aan te gaan over de vraag hoe de vrede tot stand gebracht kan worden door toepassing van het protocol van Lusaka, T. overwegende dat de Afrikaanse leiders volgende maand op de "Topconferentie van de Hoop” van 26 tot 30 november 2001 in Abuja, Nigeria, hun aandacht moeten richten op de aanhoudende burgeroorlog in Angola en moeten oproepen tot een dwingend staakt-het-vuren, U. overwegende dat ondanks de aanzienlijke natuurlijke rijkdommen van Angola, de bevolking nog altijd onder uiterst armoedige omstandigheden leeft en de inflatie wel 173% bereikt, 1. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de terreurdaden van de Unita en betuigt zijn solidariteit met de slachtoffers en hun familie; 2. benadrukt dat het voortzetten van dergelijke manieren van optreden niet bevorderlijk is voor de noodzakelijk vertrouwenwekkende maatregelen voor een ernstige en doeltreffende dialoog die de weg naar vrede en nationale verzoening in Angola effent; 3. dringt er bij de Unita op aan om een einde te maken aan dat soort operaties tegen burgers en de geest en de bepalingen van het protocol van Lusaka na te leven, en zich ernstig in te zetten met concrete stappen in de richting van de vrede; 4. bevestigt dat het veel belang hecht aan daadwerkelijke uitvoering van de sancties tegen de Unita van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, en verzoekt de Veiligheidsraad zijn veroordeling uit te spreken over landen en ondernemingen die de verbodsbepalingen van resolutie 1295 (2000) overtreden en door diamant te kopen bijdragen tot de financiering van het conflict; 5. benadrukt zijn inzet voor een politiek vergelijk dat uitgaat van de vredesovereenkomst van Bicesse, het protocol van Lusaka en de overeenkomstige resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties; 6. dringt er bij het voorzitterschap en de ministers van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie alsmede bij de Commissie op aan om absolute voorrang te geven aan een oplossing voor de aanhoudende crisis in Angola en de beleidsvoering tegen levering van landmijnen, grond-grond geleide wapens en ander wapentuig voor een oorlog die totnogtoe een miljoen mensenlevens geëist heeft, uit te breiden; 7. betreurt de uitbreiding van de operaties om mijnen te leggen in Angola, een land dat de Conventie van Ottawa ondertekend heeft en één van de belangrijkste doelgebieden van EU-financieringsinspanningen voor ontmijningsoperaties geweest is; 8. verheugt zich over de toegenomen samenwerking tussen de Afrikaanse landen op zowel regionaal als heel-Afrikaans vlak, zoals blijkt uit de ontwikkelingsgemeenschap voor Zuidelijk Afrika (SADC) en de oprichting van de Afrikaanse Unie, en dringt er bij de Europese Commissie op aan dat ze de Afrikaanse organisaties hulp biedt om strategieën en eenheden voor conflictpreventie in te stellen; 9. zal er van nabij op toezien dat de Commissie en de lidstaten wel degelijk samenwerken en hun ervaringen delen met de VN-organisaties en NGO's die ter plaatse werkzaam zijn om het lijden van de armste bevolkingsgroepen van Angola in een burgeroorlog die nu al 26 jaar duurt, te verlichten; 10. dringt er bij de oorlogvoerende partijen nogmaals op aan om de humanitaire organisaties hun volledige medewerking te verlenen en voor de bescherming van hun personeel te zorgen; 11. benadrukt dat het voor alle partijen in het conflict in Angola dringend nodig is om een open en volledige dialoog aan te gaan die tot een duurzame vrede en verdediging en bescherming van de rechten van de mens leidt; 12. spreekt andermaal zijn steun voor de inspanningen uit die geleverd worden door kerken en verschillende organisaties van het maatschappelijk middenveld om te komen tot vrede, democratie en eerbied voor de rechten van de mens, en moedigt alle initiatieven aan, van welke kant ze ook mogen komen, die gericht zijn op vrede over heel het grondgebied van Angola; 13. benadrukt dat een blijvende en aanvaardbare oplossing voor de toekomst van Angola niet beperkt kan blijven tot de beide strijdende partijen en noodzakelijkerwijze een volledige dialoog met de andere partijen veronderstelt die vertegenwoordigd zijn in het parlement, de organisaties van het maatschappelijk middenveld en de kerken; 14. verzoekt de Angolese autoriteiten en de voornaamste politieke partijen om een datum voor de algemene en presidentsverkiezingen vast te stellen, en de Europese Unie om technische bijstand te verlenen en waarnemers naar de verkiezingen te sturen; 15. herhaalt dat het veel belang hecht aan de toezegging van de regering om vrije en eerlijke verkiezingen te houden en de objectieve omstandigheden tot stand te brengen die dergelijke verkiezingen in Angola met behoorlijke deelnamepercentages mogelijk maken, ondanks de geringe vooruitzichten van dit ogenblik dat ze voorafgegaan worden door een staakt-het-vuren, herstel van de bewegingsvrijheid in heel Angola, de noodzakelijke vestiging van de vrede, en een periode van intense voorbereiding om een cultuur van vrijheid in te voeren, met inbegrip van de vrijheid der media en onderlinge verdraagzaamheid; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal van de OAU, de EU-lidstaten, en -kandidaat-lidstaten, de regering en het parlement van Angola, de lidstaten van het Partnerschap van Cotonou en de Unita. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 december 1992 over de door antipersoonsmijnen veroorzaakte schade (1) , van 29 juni 1995 over landmijnen en blindheid veroorzakende laserwapens (2) en over antipersoonsmijnen: een moordende belemmering voor ontwikkeling (3) , van 18 december 1997 over het verbod op en de vernietiging van antipersoonsmijnen (4) en van 25 oktober 2000 over antipersoonsmijnen (5) , - gelet op de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de bestrijding van antipersoonsmijnen: een grotere bijdrage van de Europese Unie, en het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en van de Raad inzake de bestrijding van antipersoonsmijnen ( COM(2000) 111 ), A. overwegende dat het gebruik van antipersoonsmijnen niet alleen het verlies van mensenlevens als gevolg heeft, vooral bij de burgerbevolking, maar ook een ernstige hinderpaal vormt voor het sociale en economische herstel van de getroffen landen, B. overwegende dat het merendeel van de landmijnen op dit ogenblik wordt gelegd in het kader van een gewapend conflict en/of burgeroorlog, waarbij zowel de strijdkrachten van een staat als niet op staatsniveau opererende gewapende groeperingen bij het gebruik van landmijnen kunnen zijn betrokken, C. overwegende dat het in 1997 gesloten Verdrag inzake het verbod op het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoonsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens is geratificeerd door 119 staten en ondertekend door 141, D. overwegende dat 52 staten het Verdrag van Ottawa nog niet hebben ondertekend en geratificeerd, E. overwegende dat de conferentie van staten die het Verdrag van Ottawa hebben ondertekend, die zal plaatshebben van 18 tot 22 september 2001 in Managua, erg belangrijk is, F. overwegende dat de internationale gemeenschap moreel verplicht is alle partijen die in dergelijke conflicten zijn verwikkeld, zowel staten als niet op staatsniveau opererende actoren, ertoe te brengen zich te verplichten het gebruik van antipersoonsmijnen stop te zetten, met het oog op een echt algeheel verbod op deze onmenselijke wapens, G. overwegende dat inzet hiervoor geen ondersteuning of erkenning van de legitimiteit inhoudt van niet op staatsniveau opererende actoren of hun activiteiten, H. de inspanningen erkennende van regeringen, internationale instellingen en gespecialiseerde NGO's om niet op staatsniveau opererende actoren ertoe aan te zetten het gebruik van antipersoonsmijnen stop te zetten, 1. verzoekt de Europese Unie alle mogelijke manieren te onderzoeken om druk uit te oefenen op deze niet op staatsniveau opererende actoren, die er openlijk voor terugschrikken zich bij een totaal verbod op antipersoonsmijnen aan te sluiten; 2. verlangt om de stopzetting van het gebruik, de productie, de aanleg van voorraden en de overdracht van antipersoonsmijnen door niet op staatsniveau opererende actoren; 3. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan dat zij de bronnen voor de bevoorrading van niet op staatsniveau opererende actoren met antipersoonsmijnen identificeren; 4. verzoekt om meer middelen voor humanitaire ontmijning en voor programma's op het gebied van de bewustmaking met betrekking tot mijnen en de rehabilitatie en bijstand aan slachtoffers van landmijnen; 5. verwelkomt voorstellen om niet op staatsniveau opererende actoren ertoe te brengen zichzelf tot stopzetting te verplichten, bijvoorbeeld via een akte waarin zij toezeggen een totaal verbod op antipersoonsmijnen te zullen goedkeuren en op het gebied van mijnen te zullen samenwerken; 6. verzoekt de conferentie van Managua de inspanningen om de niet op staatsniveau opererende actoren tot vaste toezeggingen te bewegen, te steunen; 7. verzoekt de staten die het Verdrag van Ottawa hebben ondertekend, meer aandacht te besteden aan het vraagstuk van antipersoonsmijnen in samenhang met niet op staatsniveau opererende actoren en de inspanningen van gespecialiseerde NGO's en internationale instellingen om niet op staatsniveau opererende actoren bij het proces inzake het verbod op antipersoonsmijnen te betrekken, te steunen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, het Internationaal Comité van het Rode Kruis, het comité van de internationale campagne voor het verbod op landmijnen, de Paritaire Parlementaire vergadering EU-ACS en de regering van de Verenigde Staten van Amerika, de Russische Federatie en de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over Midden-Amerika, meer in het bijzonder die van 15 juni 2000 over een beleidsplan van de Gemeenschap voor de heropbouw van Midden-Amerika (1) , A. gezien de rampzalige gevolgen van de droogte die Midden-Amerika nu al meer dan drie maanden teistert reden waarom de Verenigde Naties de toestand ernstiger noemen dan de schade die door de orkaan Mitch aangericht is, B. gezien de verergering van de - al bijzonder moeilijke - menselijke en sociale toestand in het gebied na de natuurrampen waar het door getroffen is (de orkaan Mitch, de aardbeving in El Salvador) en de negatieve weerslag van de toestand op de verwachtingen voor de sociaal-economische ontwikkelingen van de getroffen landen, C. verontrust door het perspectief dat is geschetst door de verantwoordelijken van het wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties, die het aantal mensen dat te lijden heeft van de honger op meer dan anderhalf miljoen schatten, en over het feit dat door de uitputting van de voedselvoorraden de hongersnood zich snel kan uitbreiden, D. daarnaast overwegende dat het niet om een geïsoleerd klimaatverschijnsel gaat maar om een toestand die zich in Midden-Amerika jaar na jaar herhaalt en alsmaar erger wordt, en waarvan het oorzakelijk verband met de klimaatveranderingen als gevolg van het broeikaseffect en de opwarming van onze planeet al duidelijk is komen vast te staan, E. tevens overwegende dat het antwoord op de chronische verslechtering van de toestand zich ieder jaar weer toespitst op de noodzakelijke noodhulp in de vorm van alsmaar grotere voedselzendingen, maar dat er weinig preventieve maatregelen in de vorm van projecten voor duurzame ontwikkeling met medewerking van de noodlijdende landbevolking getroffen worden, noch door de regeringen ter plaatse noch door de internationale hulpverleners, 1. drukt zijn ontsteltenis en diep gevoelde solidariteit met de bevolking en regering van de getroffen landen uit; 2. dringt bij de Raad en de Europese Commissie aan op een snelle evaluatie van de gevolgen van de droogte en een vlugge start van de noodhulpmechanismen om de hongersnood te helpen lenigen; 3. dringt er bij de Raad en de Europese Commissie op aan om bij de opstelling van de begroting 2002 rekening te houden met de wel zeer bijzondere omstandigheden, zodat de nodige financiële hulp beschikbaar is om tegemoet te komen aan de basisbehoeften van de noodlijdende bevolking in het gebied; 4. beveelt de Raad en de Europese Commissie aan om rekening te houden met het cyclisch karakter en de verergering van de droogte in Midden-Amerika, en de aanzet te geven tot een duurzaam ontwikkelingsbeleid in de vorm van een speciaal programma voor landbouwontwikkeling, dat de nadruk legt op voorkoming van droogte en milieuvervuiling in de streken van Midden-Amerika die het ergst getroffen zijn; 5. verzoekt de Europese Commissie er bij de Midden-Amerikaanse regeringen op aan te dringen in chronische crisistoestand hun verantwoordelijkheid op zich te nemen en vormen van overheidsbeleid te volgen die gericht zijn op reactivering van de sectoren op het platteland die uit sociaal en milieuoogpunt de kwetsbaarst zijn; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de landen van Midden-Amerika en het Midden-Amerikaans parlement. Het Europees Parlement, - gezien het besluit van de Verenigde Naties om het jaar 2002 uit te roepen tot Internationaal Jaar van de bergen, en tevens met het oog op de bijeenkomst "Rio+10" te Johannesburg waarop hoofdstuk 13 van de Agenda 21 dat gewijd is aan de bergen, zal worden besproken, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 1998 over een nieuwe strategie voor de berggebieden, minder begunstigde zones en ecologisch kwetsbare zones, (1) - gelet op Richtlijn 75/268/EEG van de Raad betreffende de landbouw in bergstreken en in sommige probleemgebieden, - gezien de belangrijke nieuwe feiten over de Europese berggebieden die blijken uit het tweede Cohesieverslag, met name ten aanzien van de vanaf 2006 geplande beleidsmaatregelen, - gezien het belang van het Europees Handvest van de berggebieden, als voorgesteld door de Raad van Europa, en gelet op het Alpenverdrag en zijn protocollen, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0277/2001 ), A. overwegende dat de berggebieden ongeveer 30 % van het totale oppervlak en ongeveer 20 % van de cultuurgrond van de Europese Unie bestrijken en dat in sommige lidstaten, zoals Italië, Spanje, Portugal, Griekenland en Oostenrijk, het aandeel van de berggebieden aan het grondgebied meer dan 50% bedraagt en dat ongeveer 30 miljoen mensen in de berggebieden leven, B. overwegende dat het Europees beleid ten gunste van de landbouw in berggebieden altijd moet worden geplaatst in de bredere context van een algemeen Europees beleid ten gunste van berggebieden met inachtneming van de sterke interactie tussen de verschillende economische sectoren, C. overwegende dat met betrekking tot de berggebieden vaak politieke problemen ontstaan over "governance” in het kader van de Unie, gezien het belang van de regionale en lokale bestuursniveaus, D. overwegende dat een uniforme Europese definitie van de berggebieden vereist is om de problemen van de bevolking in de berggebieden beter in kaart te kunnen brengen en te analyseren en specifieke steun beschikbaar te kunnen stellen, E. overwegende dat bescherming en bevordering van een duurzame ontwikkeling en een duurzaam beheer van de berggebieden absoluut noodzakelijk zijn met het oog op hun rijke, voor de gehele Unie vitale hulpbronnen, en dat hiertoe vooral de bescherming van de wateren, de bossen, zeldzame dier- en plantensoorten en habitats en het behoud van de recreatiegebieden behoren, F. overwegende dat de berggebieden te kampen hebben met grote sociaal-economische verschillen, met een ten dele negatieve ontwikkeling, armoede en ontvolking, hetgeen het gevolg is van de vervoersproblemen en de slechte toegankelijkheid van de collectieve voorzieningen, en dat in deze gebieden de landbouwbevolking nog steeds een hoog aandeel aan de bevolking in totaal heeft, G. overwegende dat de door de EU met Richtlijn 75/268/EEG ingevoerde compenserende vergoedingen tot een verlangzaming van de ontvolking van de berggebieden hebben bijgedragen en ertoe hebben geleid dat minder boeren hun landbouwactiviteiten hebben gestaakt, H. overwegende dat de landbouwproductie in de berggebieden op grond van het nadelige reliëf, de vaak slechte en onvruchtbare grond en het meestal ruwe klimaat aanzienlijke nadelen ondervindt ten opzichte van de landbouw in het laagland en dat compenserende vergoedingen voor deze nadelen op lange termijn noodzakelijk zijn, wil men de landbouw in de berggebieden op grond van het belang van deze sector voor de sociale structuur, de economie en het milieu in stand houden, I. overwegende dat de wijze en de intensiteit van het agrarisch gebruik van doorslaggevende invloed is op natuur en landschap en dat het niet intensief beheerde cultuurlandschap een wezenlijke functie toekomt als habitat voor de flora en fauna van de berggebieden, J. overwegende dat de extensieve landbouw in de berggebieden ervoor zorgt dat het water niet verontreinigd raakt en ertoe bijdraagt dat het evenwicht tussen het gebergte zelf in de hoedanigheid van drinkwaterreservoir en irrigatie en elektriciteitsopwekking wordt gehandhaafd, K. overwegende dat de landbouwers in de berggebieden die hun bedrijven op duurzame wijze beheren aanzienlijke diensten van algemeen belang verrichten, met name door L. overwegende dat de steun aan de landbouwbedrijven in berggebieden van belang is voor de stabiliteit en het evenwicht van het gehele grondgebied van de EU, vooral vanuit hydrogeologisch oogpunt; dat de instandhouding van het landschap en van het platteland globaal geëvalueerd moet worden, aangezien alleen al de omvang van de berggebieden in de Gemeenschap impliceert dat een strategisch belang moet worden toegekend aan het ecologische, economische en sociale evenwicht van deze gebieden, met het welbepaalde doel continuïteit te waarborgen van de ontwikkeling van de laagvlakten, M. overwegende dat veel berggebieden in economisch opzicht afhankelijk zijn van het toerisme en dat deze bedrijfstak een wezenlijke bron van inkomsten voor de bevolking vormt en dat ook de combinatie van landbouw in de bergen en toerisme duurzaam beheer mogelijk maakt, N. overwegende dat de structurele steun aan de berggebieden ook onder inaanmerkingneming van de uitbreiding van de EU geleidelijk moet worden verhoogd om te voorkomen dat met name kleine landbouwers, in het bijzonder familiebedrijven, en ambachtelijke bedrijven hun activiteiten staken en het milieu erop achteruitgaat, O. overwegende dat het van belang is dat in berggebieden meerdere activiteiten worden gecombineerd, zodat deze gezamenlijk een minimuminkomen kunnen genereren, en dat er een systematisch overzicht van de economie in de berggebieden wordt verkregen, P. overwegende dat het landbouwbeleid van de Gemeenschap voor zover het de berggebieden betreft, deel moet uitmaken van een globale strategie voor duurzame ontwikkeling van de berggebieden, waarin de functie van de landbouw op het vlak van milieuzorg en plattelandsontwikkeling centraal moet staan, Q. overwegende dat deze strategie een interregionale grensoverschrijdende opzet moet hebben en dat coördinatie met de betrokken lidstaten vereist is, en dat economische en sociale aanpassings- en begeleidingsmaatregelen op zowel nationaal als Europees niveau noodzakelijk zijn om te voorkomen dat het bestaan van de landbouwers en hun bedrijven in de berggebieden door de uitsluitende toepassing van economische maatstaven in het gedrang komt, R. overwegende dat economische factoren van doorslaggevend belang zijn voor de handhaving van de landbouwbedrijven in de berggebieden en dat bergboeren zich in toenemende mate beschouwen als ondernemers en managers die een duidelijk verschil maken tussen landbouwoppervlakken met een hoge agronomische waarde en moeilijke, weinig vruchtbare oppervlakken waarvan het beheer alleen om ecologische redenen en met financiële steun van de samenleving lonend is, S. overwegende dat bij de oriëntatie van de landbouw en de EU-steun voor de berggebieden bijzondere nadruk moet liggen op de productie van kwalitatief hoogstaande goederen en de biologische landbouw, aangezien beschermde benamingen van oorsprong m.b.t. de berggebieden comparatieve voordelen bieden, T. overwegende dat de landbouw in de berggebieden van de Unie met het oog op de rol van deze sector voor milieuzorg en landschapsbeheer, bijvoorbeeld de bestrijding van erosie, sterker zou moeten worden gesteund, met name door een tijdelijke verhoging van de compenserende vergoedingen in het kader van het EOGFL, U. overwegende dat kleine en middelgrote landbouwbedrijven in staat zijn multifunctionele taken op zich te nemen en dat zij als tegenwicht kunnen fungeren tegen de trend tot intensivering ten gevolge van de globalisering van de wereldmarkt, V. overwegende dat uit hoofde van de programma's LEADER en INTERREG sinds 1991 een aantal projecten, met name in berggebieden, zijn gecofinancierd en dat hierdoor de communautaire dimensie van de steun voor de berggebieden is verduidelijkt, W. overwegende dat de biologische en de culturele diversiteit in de berggebieden nauw met elkaar verband houden en dat in berggebieden vaak traditionele en historische minderheden thuis zijn die een specifieke cultuur en taal en eigen tradities hebben ontwikkeld, X. overwegende dat de energiebehoefte in de berggebieden sterk schommelt door de geografische spreiding, de grote hoogteverschillen, de klimaatsverschillen tussen de jaargetijden en ten dele ook het toerisme en dat in de berggebieden ter plekke hernieuwbare energiebronnen beschikbaar zijn, Y. overwegende dat het marginale karakter van de landbouwbedrijven in berggebieden met zich meebrengt dat deze bedrijven geen weet hebben en geen gebruik maken van de steun en stimulansen die de EG aan alle landbouwbedrijven ter beschikking stelt, met als gevolg een spiraalmechanisme waardoor juist de bedrijven die in de moeilijkste gebieden zijn gelegen, de grootste problemen hebben bij het gebruik maken van de hun toekomende subsidies en steun van overheidswege, Z. overwegende dat de programma's voor de ontwikkeling van de meest benadeelde landbouwgebieden, zoals Leader+, gecombineerd moeten worden met horizontale beleidsmaatregelen die de toegang van de landbouwbedrijven in berggebieden tot de communautaire steunmaatregelen en subsidies radicaal vereenvoudigen, met name door middel van uitbreiding van het stelsel van betaling van forfaitaire bedragen, AA. overwegende dat bovendien een oplossing moet worden gezocht voor de sociale problemen waarmee de landbouwbedrijven in berggebieden te kampen hebben, met name de bedrijven die geleid worden door jonge ondernemers en door vrouwen, die thans geconfronteerd worden met een ernstige inkrimping van de verlening van sociale diensten waarover de landbouwbedrijven in de laagvlakten over het algemeen wel beschikken (zoals scholen voor de kinderen, opleidingsmogelijkheden, toegang tot Internet, enz.), 1. dringt er bij de Commissie op aan nog in 2001 een mededeling aan de Raad en het Europees Parlement te presenteren waarin het standpunt en de activiteiten van de Europese Unie ten aanzien van het door de Verenigde Naties uitgeroepen Jaar van de bergen (2002) worden toegelicht; 2. verzoekt de Commissie om onder inaanmerkingneming van de uitbreiding een algemene strategie van de EU voor duurzame ontwikkeling van de berggebieden in de Unie evenals in de kandidaat-lidstaten te ontwikkelen met ruime aandacht voor de landbouw; benadrukt dat deze strategie in het bijzonder zou moeten stoelen op grensoverschrijdende samenwerking tussen berggebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, Balkan, enz.) en dat in het kader van Interreg, Phare, Tacis en SAPARD in specifieke maatregelen moet worden voorzien om de kandidaat-lidstaten en naburige regio's bij de maatregelen ten behoeve van de berggebieden te betrekken; 3. acht het van groot belang dat er door de Commissie onderzoek wordt verricht naar het Europese gebergte om tot een gemeenschappelijke classificatie van de berggebieden in Europa te komen, dat er wordt nagedacht over de gevolgen van klimaatveranderingen en dat er een oorsprongsbenaming van uit berggebieden afkomstige producten wordt vastgesteld, die overeenstemt met de Europese normen op dit gebied; 4. dringt er bij de Commissie op aan een duidelijke definitie van berggebieden vast te leggen op grond van de criteria hoogte, hellingsgraad en verkorte vegetatietijden evenals combinaties van deze criteria, zodat bij het opstellen van ontwikkelingsstrategieën en steunmechanismen een duidelijk verschil kan worden gemaakt tussen berggebieden en andere benadeelde gebieden, aanzien deze aan uiteenlopende problemen het hoofd moeten bieden; 5. is ervan overtuigd dat de permanente natuurlijke nadelen moeten worden opgevangen door compenserende betalingen; is derhalve van mening dat de compenserende betalingen als primair element van het beleid ten gunste van de berggebieden moeten worden gehandhaafd en dat de diversificatie door uiteenlopende compenserende betalingen gewaarborgd moet blijven; is van oordeel dat er specifieke steunmechanismen zouden moeten worden geschapen voor een diervriendelijke veeteelt en ecologische landbouw en dat daarnaast een geïntegreerd steunconcept zou moeten worden ontwikkeld voor land- en bosbouw en toerisme (vakantie op de boerderij) in de berggebieden aangezien deze sectoren elkaar aanvullen en ten dele van elkaar afhankelijk zijn; 6. is voorstander van een geleidelijke herschikking van de door de Unie beschikbaar gestelde financiële middelen voor de landbouw ten gunste van de tweede pijler van het landbouwbeleid (ontwikkeling van het platteland) teneinde met name de functie van de landbouw op het gebied van milieuzorg en landschapsbeheer in het kader van de financiering te versterken en in bijzondere mate rekening te houden met het multifunctionele karakter van de landbouw in in ecologisch opzicht zo kwetsbare gebieden als de bergen; 7. beklemtoont dat de economie in de benadeelde gebieden naast de steun in het kader van de tweede pijler behoefte heeft aan extra bijstand uit hoofde van de structuurfondsen, met bijzondere nadruk op steun op het gebied van vervoer, telecommunicatie en bedrijfsontwikkeling voor bedrijven die niet rechtstreeks met landbouw en toerisme te maken hebben; wijst er verder op dat deze gebieden, als een van de ontwikkelingsprioriteiten, geleidelijk moeten worden voorzien van basisinfrastructuur en van minimale basisdiensten, zowel op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg en vervoer als op het gebied van nieuwe technologieën, communicatie en informatie; 8. is tegen een algemene opheffing van het quotasysteem voor melk in de berggebieden, aangezien de melkproductie in deze gebieden en in de benadeelde regio's geen puur economische factor is, maar de hier overheersende kleine rundveehouderijen veeleer de voorwaarde zijn voor het noodzakelijke landschapsbeheer, terwijl de productie van melk tegelijkertijd hun wezenlijke bestaansbasis vormt en de verwerking van de melk gericht is op de productie van kwalitatief hoogstaande plaatselijke producten; 9. dringt er bij de Commissie op aan extensieve vormen van veehouderij, zoals het houden van zoogkoeien en schapen en geiten in de berggebieden te bevorderen en de producenten in de berggebieden dienovereenkomstig quota toe te kennen voor deze dieren; 10. verzoekt om beschermende maatregelen voor runderrassen die specifiek voorkomen in de bergen, als voorbeeld van biodiversiteit, en ten gunste van landbouwsectoren in reliëfgebieden, zoals de wijnbouw, en verwijst naar hun belangrijke beschermende functie voor berggebieden; 11. is van mening dat ten aanzien van de producenten die zich met wijnbouw in berggebieden bezighouden en die geconfronteerd worden met hoge herstructureringskosten welke gebruikmaking van de thans geldende steunmaatregelen bemoeilijken, het verschil tussen aanlegkosten van wijngaarden in laagvlakten en wijngaarden in berggebieden moet worden berekend, aangezien de landbouw in berggebieden niet mechaniseerbaar is; 12. dringt er bij de Commissie op aan in het kader van het plattelandsbeleid in de berggebieden regionale coöperatieve verwerkings- en afzetstructuren evenals de productie van kwaliteitsproducten door startfinanciering te bevorderen; is van mening dat de Commissie te dien einde zou moeten overwegen om aan de kwaliteitsproducten van berggebieden een merk toe te kennen dat garant staat voor de herkomst en de kwaliteit van de producten die geproduceerd en verwerkt worden in bepaalde berggebieden met een speciale naam, teneinde de horizontale valorisatie van BBO- en BGA-producten waarmee deze producten gelijkgesteld en geïntegreerd worden te waarborgen; 13. wijst erop dat in het kader van de Agenda 2000 de strategie van verhoging van het concurrentievermogen principieel wordt voortgezet, wordt gestreefd naar verdere liberalisering van de landbouwproductie en in sterkere mate de nadruk wordt gelegd op de wereldmarkt, waardoor de herstructurering van de landbouw met zijn negatieve regionale, ecologische en sociale gevolgen en aspecten nog sneller zal verlopen; verzoekt de Commissie in de WTO-onderhandelingen te streven naar erkenning van het multifunctionele karakter van de Europese landbouw en bijvoorbeeld ook naar instemming met regionale steunmaatregelen tot behoud van het milieu en de regionale ontwikkelingskansen in benadeelde gebieden; 14. is voorstander van het sluiten van regionale overeenkomsten, ook in het kader van de grensoverschrijdende samenwerking, naar het voorbeeld van het Alpenverdrag om de samenwerking bij het oplossen van specifieke regionale en grensoverschrijdende problemen te institutionaliseren en te intensiveren en daarmee een praktisch voorbeeld te geven voor de verwezenlijking van de idee van een Europa van de regio's; 15. is tevens voorstander van de ontwikkeling van beleid waardoor hoge en middelhoge berggebieden in aanmerking kunnen komen voor Europese structurele maatregelen, en waarbij voorrang verleend zou moeten worden aan administratief afgebakende gebieden, gecontroleerde oorsprongsbenamingen, labels of andere samenwerkingsverbanden van landbouwbedrijven waarvan de producten een gewaarborgde kwaliteit hebben; 16. verzoekt de Commissie om met het oog op het Jaar van de bergen 2002 en ter voorbereiding van haar algemene strategie de gegevens over de berggebieden te actualiseren; 17. verzoekt de Commissie om, in samenhang met deze algemene strategie, de definitie van benadeelde gebieden te herzien, niet alleen met betrekking tot hoogte, klimaat en bodemomstandigheden, maar ook met betrekking tot bevolkingsdichtheid en demografische ontwikkeling, leeftijdsstructuur en mogelijkheden voor het ontwikkelen van economische activiteiten; 18. is van mening dat, voortbordurend op de werkzaamheden in het vijfde kaderprogramma van de EU voor onderzoek en technologische ontwikkeling, de voor de landbouw in berggebieden specifieke agrarisch-wetenschappelijke onderzoekswerkzaamheden ook in het zesde kaderprogramma praktijkgericht en per gebied zou moeten worden ondersteund, waarbij ook aandacht moet worden besteed aan de vastlegging en herziening van de doelstellingen en maatregelen van het landbouwbeleid; wijst erop dat de uitkomsten stelselmatig moeten worden verspreid en moeten worden meegenomen in opleiding en consultatie in de landbouw; 19. benadrukt de noodzaak om de gelijke behandeling van mannen en vrouwen te bevorderen en adequate opleidings- en scholingsprogramma's voor jonge agrariërs te creëren teneinde een duurzaam beheer van het landbouwoppervlak te garanderen en de economische rendabiliteit van de bedrijven te verhogen; 20. wijst erop dat de landbouw in de berggebieden van de kandidaat-lidstaten op grond van de natuurlijke nadelen duidelijk nog minder concurrerend is dan de landbouw in deze landen in het algemeen; dringt er bij de Commissie op aan de oriëntatie en de middelen van het pre-toetredingsprogramma voor de kandidaat-lidstaten (SAPARD) met het oog op de landbouw in de berggebieden van deze landen te herzien; verzoekt de Commissie voorts voor de berggebieden een sluitend concept voor structurele steun voor de mid-term-review die vóór eind 2003 dient plaats te vinden evenals voor de periode na 2006 te ontwikkelen, waarin rekening wordt gehouden met de uitbreiding; 21. is van mening dat voor berggebieden die op grond van de intensivering van de mededinging naar structurele bijstand ten gevolge van de uitbreiding minder structurele steun van de Unie zullen ontvangen dan tot dusver, nationale en regionale compenserende maatregelen moeten worden geschapen en eventueel uitzonderingen moeten worden toegestaan van de wettelijke voorschriften van de EU inzake overheidssteun voor bedrijven; 22. dringt, met het oog op de ontvolkings- en emigratieproblemen van de berggebieden, aan op de invoering van een integratiebeleid voor immigranten dat vanuit sociaal-economisch oogpunt haalbaar is; 23. acht het noodzakelijk dat in het concurrentiebeleid, met name ten aanzien van de maxima voor staatssteun, rekening gehouden wordt met het specifieke karakter van de economie in berggebieden met inbegrip van de toeristische sector; 24. benadrukt dat de plaatselijke vervoersnetwerken en in het bijzonder de toegangswegen tot boerderijen, bergweiden en bossen in de berggebieden bij inaanmerkingneming van de beginselen van de duurzaamheid substantieel moeten worden versterkt teneinde de functie van deze gebieden als leefruimte, als natuurgebieden en als economische ruimte in stand te houden; onderstreept dat de Commissie er te dien einde voor moet zorgen dat, in overleg met de lidstaten, bij wijze van structuurinvestering steun wordt verleend voor de aanleg van kabelbanen, skiliften, enz., met behulp waarvan voor een globale en transversale ontwikkeling van de berggebieden kan worden gezorgd en het beginsel van multifunctionaliteit van het gehele Alpengebied in acht wordt genomen; 25. verzoekt de Commissie om in berggebieden met een hoge, het milieu belastende verkeersintensiteit, die vooral te wijten is aan transitovervoer, ruimtelijke ordenings- en structurele maatregelen te bevorderen die gericht zijn op een verlegging van het vervoer van personen en goederen naar het per geval milieuvriendelijkere vervoermiddel en intermodale vervoerssystemen; 26. onderstreept dat een duurzame ontwikkeling van het toerisme, gebaseerd op de kwaliteit van aanbod en diensten, een wezenlijke bijdrage kan leveren tot het behoud en de opwaardering van het natuurlijk erfgoed en de economie in de berggebieden en dringt er derhalve bij de Commissie op aan de deelname van de landbouwers aan het creëren van een toegevoegde waarde op het gebied van het toerisme in berggebieden te bevorderen door de door hun aangeboden toeristische voorzieningen sterker te bevorderen; 27. benadrukt dat het op de markt brengen van typische plaatselijke producten in de plaats zelf voordelen met zich meebrengt voor de landbouw in de bergen en het toerisme aldaar en dat bij eerbiediging van de door de EU geëiste hygiënische normen door de korte wegen een hogere kwaliteit gewaarborgd is; wijst erop dat in het ideale geval productie, verwerking en afzet van landbouwproducten op dezelfde plek plaatsvinden en is van mening dat voor dergelijke efficiënte en duurzame economische structuren in berggebieden - bijvoorbeeld boerenmarkten, vakantie op de boerderij, verkoop op de boerderij - onder regionaal toezicht eenvoudige randvoorwaarden moeten worden geschapen om te waarborgen dat alles zo onbureaucratisch en praktijkgericht mogelijk kan verlopen; 28. benadrukt dat de berggebieden in Europa alleen door de combinatie van hun specifieke kenmerken, die verband houden met de plaatselijke cultuur en een voor de omgeving typische landbouw, in het globale toerisme een marktsegment zullen kunnen veroveren; 29. pleit voor prioritaire steun aan ambachten, handel, middenstand en dienstenaanbieders in de berggebieden in het kader van de EU-programma's inzake bevordering van de middenstand en het EU-programma inzake plattelandsontwikkeling teneinde de levensomstandigheden van de bevolking te verbeteren; 30. dringt er bij de Commissie op aan om in haar algemene strategie voor de berggebieden te voorzien in bijzondere steunmechanismen voor een milieu- en landschapsvriendelijk gebruik van hernieuwbare energiebronnen, met name een rationeel gebruik van waterbronnen en hout uit duurzame bosbouw in de bergen; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de landen waarmee over toetreding tot de Europese Unie wordt onderhandeld. Het Europees Parlement, - gelet op de Conventie over de rechten van het kind van 1989, - gelet op de Wereldtopconferentie over kinderen in Jomtien, Thailand, in 1990, de Sociale Topconferentie van de VN in 1995 en het Wereldonderwijsforum in Dakar, Senegal, in 2001, - gelet op de bijzondere zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over kinderen in New York, 19 t/m 21 september 2001, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gelet op het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0278/2001 ), A. overwegende dat ingevolge artikel 26 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens het recht op onderwijs als fundamenteel recht voor eenieder is vastgesteld, B. met name verwijzend naar de toezeggingen gedaan in het actieplan van Dakar en de noodzaak om stappen te nemen met het oog op de uitvoering ervan, C. overwegende dat op de bijzondere zitting van de VN over kinderen zal worden nagegaan welke vooruitgang er geboekt is bij de verwezenlijking van de rechten van het kind, met inbegrip van het recht op onderwijs, en dat er een mondiale agenda en een actieplan voor de nieuwe decade zullen worden vastgesteld, D. overwegende dat in het eerste herziene ontwerpdocument ten behoeve van de bijzondere zitting van de Verenigde Naties over kinderen 10 imperatieven worden genoemd, onder meer dat "alle meisjes en jongens verplicht, gratis lager onderwijs van goede kwaliteit dienen te ontvangen”, E. overwegende dat de Commissie en de Raad op 10 november 2000 een gemeenschappelijke verklaring hebben uitgebracht waarin zij steun betuigen aan het standpunt dat er een mondiale verbintenis inzake algemeen lager onderwijs dient te komen, en waarin onderwijs als ontwikkelingsprioriteit is aangewezen, F. overwegende dat 130 miljoen kinderen nooit onderwijs hebben genoten en dat nog eens 150 miljoen kinderen wel naar de lagere school gaan, maar deze verlaten voordat zij kunnen lezen en schrijven, en dat 900 miljoen mensen in de ontwikkelingslanden analfabeet zijn, G. met klem wijzend op het ondeelbare en universele karakter van de mensenrechten met inbegrip van het recht op onderwijs, en dat er geen enkele discriminatie mag plaatsvinden op grond van geslacht, handicap, ras, etnische afkomst, godsdienst of cultuur; H. overwegende dat tweederde van de kinderen die niet naar school gaan, meisjes zijn, en dat het aantal meisjes dat voor onderwijs wordt ingeschreven, nog steeds sterk achterblijft bij dat voor jongens en dat de percentages meisjes die het onderwijs voortijdig verlaten, veel hoger zijn, I. overwegende dat kinderen met handicaps qua onderwijsmogelijkheden het meest benadeeld zijn en dat zij van het algemeen onderwijs in veel landen expliciet worden uitgesloten, J. overwegende dat noodvoorzieningen voor veel kinderen die ontheemd zijn, of gedupeerd zijn door conflicten, droogte of hongersnood, zelden passend onderwijs omvatten, zelfs indien de ontheemding en instabiliteit zich over een langere periode uitstrekken, K. met klem wijzend op het belang van opvoeding tot vrede in situaties waar kinderen steeds vaker het slachtoffer zijn van gewelddadige conflicten, zoals het geval is bij kinderen in vluchtelingenkampen, L. overwegende dat de aanpak van de onderwijscrisis een van de meest doeltreffende strategieën is voor het doorbreken van de armoedecyclus die ons ter beschikking staan, en van primair belang is voor een duurzame menselijke ontwikkeling en voor het streven om vooruitgang te boeken op de weg naar de internationaal overeengekomen doelstellingen voor de menselijke ontwikkeling voor het jaar 2015, M. betreurende dat er sinds de Conferentie in Dakar minimale vooruitgang is geboekt en dat er een tekort aan leiderschap bestaat voor de coördinatie van het internationale streven om de crisis in het onderwijs aan te pakken, N. overwegende dat bij de huidige trends niet zal kunnen worden voldaan aan de doelstellingen voor 2005 inzake een rechtvaardige en gelijke behandeling in het onderwijs, met name in Zuid-Afrika en het gebied ten zuiden van de Sahara, en dat de doelstellingen voor 2015 voor algemeen lager onderwijs globaal niet gehaald zullen worden, zodat naar raming 75 miljoen kinderen van onderwijs verstoken zullen blijven, O. overwegende dat de inspanningen ernstig ondermijnd worden door de HIV/AIDS-pandemie, als gevolg waarvan naar verwachting 10% van de leerkrachten in de ergst getroffen landen in Afrika in de komende vijf jaar zullen overlijden en naar raming het aantal AIDS-wezen zal stijgen tot meer dan 20% van alle kinderen in de schoolgaande leeftijd, P. overwegende dat als gevolg van de economische ongelijkheid in de wereld en de schuldenlast veel regeringen de middelen ontberen om te zorgen voor onderwijs voor alle kinderen en dat structurele aanpassingsprogramma's de regeringen genoodzaakt hebben om de overheidsuitgaven in te krimpen, Q. overwegende dat de ervaringen in het klaslokaal kindgericht dienen te zijn, relevant dienen te zijn voor de lokale gemeenschap, dat daarbij de lokale taal moet worden gebruikt, en dat de onderwijsprogramma's flexibel moeten zijn en relevant voor het leven van de kinderen, R. overwegende dat de Mondiale Onderwijscampagne ervoor gepleit heeft om de prioriteiten voor de uitgaven te herstructureren in die landen waar de militaire uitgaven hoog zijn, om te waarborgen dat het onderwijs meer nadruk krijgt in de nationale begroting, S. overwegende dat de verwezenlijking van lager onderwijs voor eenieder een voorwaarde vooraf is voor rechtvaardiger mondialiseringspatronen en voor opheffing van de digitale scheidslijn, T. overwegende dat de donoren, met inbegrip van de EU, gemeenschappelijke beleidsrichtsnoeren, werkprocedures, boekhoudkundige, controle- en evaluatiesystemen dienen te ontwikkelen en dat de donoren een eind dienen te maken aan de praktijk om hulp in de onderwijssector te koppelen aan de levering van zowel goederen als diensten, U. overwegende dat het, gezien de capaciteitsproblemen waarmee de ontwikkelingslanden zich geconfronteerd zien, van belang is dat er realistische tijdschema 's worden vastgesteld voor de verwezenlijking van nationale plannen voor participatief onderwijs, en dat de termijn van 2002 moeilijk haalbaar is, 1. is ingenomen met de bijzondere zitting van de VN inzake kinderen en erkent dat deze conferentie een vitale gelegenheid is om het essentiële belang van het lager onderwijs voor allen onder de aandacht te brengen; 2. is van mening dat vrij en verplicht kwaliteitsonderwijs beschikbaar gesteld dient te worden aan alle kinderen tot de leeftijd van 15 jaar, zoals verlangd wordt door de ILO; 3. pleit met klem voor een mondiaal initiatief inzake het onderwijs, zoals is toegezegd in Dakar, en dat de donorgemeenschap met spoed een duidelijk tijdskader dient vast te stellen voor de ontwikkeling van een dergelijk mondiaal initiatief; 4. pleit voor de beschikbaarstelling van de essentiële middelen, door steun en schuldverlichting ten bedrage van tenminste 4 miljoen dollar per jaar en deze maatregelen specifiek te richten op de armste landen als middel om te waarborgen dat geen enkele regering die streeft naar de verwezenlijking van gratis lager onderwijs van goede kwaliteit voor allen, daarin zal falen door een gebrek aan financiële middelen; 5. pleit voor hervorming van het structurele aanpassingsbeleid van het IMF en de Wereldbank om te waarborgen dat daardoor kostenloos kwaliteitsonderwijs gesteund wordt en niet ondermijnd wordt; 6. herhaalt dat het Europees Parlement tijdens de begrotingsonderhandelingen in 2001 tezamen met de Raad de Commissie heeft verzocht haar steun voor het lager onderwijs te verdubbelen en in de regionale budgetlijnen specifieke doelstellingen voor de bestedingen voor onderwijs op te nemen; 7. is van mening dat de voorwaarde om in aanmerking te komen voor steun dient te gelden voor alle arme landen die strategieën ontwikkelen voor de verwezenlijking van onderwijs van goede kwaliteit; 8. is ingenomen met de toezegging van de Commissie om steun te geven aan sectoriële ontwikkelingsprogramma 's die uitgevoerd worden door nationale autoriteiten met medewerking van de maatschappelijke organisaties en met de duidelijke erkenning dat gewaarborgd moet worden dat eenieders inspanningen complementair en coherent zijn; 9. dringt er bij de Commissie op aan een voorstel voor een richtlijn bij de Raad en het Parlement in te dienen gericht op het ontbinden van hulp voor de onderwijssector ten einde een eind te maken aan de koppeling van hulp aan de levering van goederen en diensten binnen het kader van de Europese hulpprogramma's; 10. dringt er bij de Commissie op aan om steun te verlenen aan het tripartiete actieplan van de UNESCO, dat de opstelling van nationale actieplannen, regionale en subregionale technische vergaderingen en de coördinatie door de UNESCO van de partners bij Onderwijs voor Allen omvat; 11. is ingenomen met de coördinatie door de Commissie van de inspanningen van de lidstaten via de werkgroep van deskundigen en in de UNESCO-werkgroep belast met het Kader voor Actie, en is van mening dat deze werkgroep een belangrijke rol zou kunnen spelen bij de ontwikkeling van gemeenschappelijke strategieën en standpunten; 12. is ingenomen met de participatie van de Commissie in het Stuurcomité van de Organisatie voor de ontwikkeling van het onderwijs in Afrika, hetgeen betekent dat de Commissie betrokken is bij de politieke dialoog met de Afrikaanse ministers van onderwijs en de beraadslagingen over de verstrekking van technische bijstand; 13. pleit ervoor bij de Commissie om nauw samen te werken en te coördineren met de nationale regeringen, de maatschappelijke organisaties, de NGO's, VN-partners en de internationale financiële instellingen bij de vaststelling van Nationale Indicatieve Programma's, en om met de nationale regeringen samen te werken bij de verdeling der taken en om doublures te voorkomen; 14. benadrukt dat de Commissie dient te beschikken over voldoende menselijke en financiële hulpbronnen om haar coördinerende taken te kunnen vervullen en een leidende rol te kunnen spelen; 15. doet een beroep op de EU om het voortouw te nemen bij de ontwikkeling van een innovatief partnerschap tussen de regeringen en de particuliere sector, teneinde 1 miljard euro per jaar te mobiliseren voor Onderwijs voor Allen; 16. is van mening dat geen enkel kind mag worden uitgesloten van onderwijs omdat het dit niet kan betalen en verzoekt alle regeringen een duidelijke tijdschema vast te stellen voor de snelle intrekking van directe en indirecte schoolgelden voor het lager onderwijs met handhaving van een hoog kwaliteitsniveau van het onderwijs of de verbetering ervan; 17. is van mening dat financiën beschikbaar moeten worden gesteld voor niet-standaard ontwikkelingskaders, onder meer voor nationale noodsituaties, conflictsituaties, vluchtelingenkampen of ingeval regeringen de rechten van groepen kinderen negeren; 18. is van mening dat in de nationale actieplannen duidelijke doelstellingen geformuleerd moeten worden voor de vaststelling van de vooruitgang naar universeel lager onderwijs en dat wordt worden vastgesteld op welke wijze leemten in de financiering moeten worden gecompenseerd door middel van uitbreiding van de steun in het kader van het mondiale initiatief; 19. is van mening dat de ontwikkelingsstrategieën in de onderwijs sector geïntegreerd dienen te worden in de nationale strategieën ter vermindering van de armoede en door de nationale regeringen dienen te worden opgesteld in overleg met de maatschappelijke organisaties, lokale gemeenschappen en donoren; 20. wijst op het belang van de participatie van de maatschappelijke groeperingen bij de ontwikkeling van nationale ontwikkelingsstrategieën en is van mening dat ouders, leerkrachten en hun vakbonden en arme gemeenschappen gestimuleerd moeten worden om te participeren bij de voorbereiding van nationale ontwikkelingsplannen, ten einde de problemen te helpen evalueren en oplossingen te formuleren; 21. stelt vast dat de decentralisatie van het onderwijs in een land in het algemeen een welkome ontwikkeling is die de plaatselijke gemeenschappen kan versterken, maar benadrukt dat de centrale regering de verantwoordelijkheid moet behouden voor het verschaffen van het grootste deel van de noodzakelijke middelen, en voor het voorzien van de plaatselijke ambtenaren van voldoende onderwijs, gezag en middelen om de onderwijsstelsels op plaatselijk niveau doeltreffend te beheren; 22. dringt er bij de maatschappelijke organisaties op aan om de regeringen ter verantwoording te roepen inzake hun belofte om onderwijs voor allen te verwezenlijken; 23. verzoekt alle landen met hoge militaire uitgaven hun nationale uitgavenprioriteiten te herzien ten gunste van een grotere bijdrage aan de onderwijssector; 24. wijst op het van belang om bijzondere aandacht te schenken aan het onderwijs voor meisjes en is van mening dat met de aanpak van het probleem van de ongelijke kansen voor meisjes een begin kan worden gemaakt door de aanwerving en opleiding van lokale vrouwelijke leerkrachten, om aldus het mannelijk overwicht op te heffen in de onderwijsprogramma's en daarmee verband houdende aangelegenheden, gratis schoolmaaltijden, versnelde intrekking van schoolgelden voor vrouwelijke studenten, stimulering van de ouders om te participeren in het schoolbestuur en betere plaatsing van de scholen nabij de gemeenschappen die deze benutten; 25. benadrukt dat scholen "veilige zones” moeten zijn, waar de rechten van de kinderen worden geëerbiedigd en waar incidenten als ongewenste intimiteiten en geweld in en rond scholen worden gedocumenteerd en serieus worden opgevat, en dat wordt ingezien dat dit een belangrijke reden is waardoor kinderen, en met name meisjes, de school voortijdig verlaten; 26. wijst erop dat de povere kwaliteit van het onderwijs een belangrijke factor bij voortijdige schoolverlating is, en pleit ervoor om bijzondere aandacht te schenken aan de noodzakelijke verbetering van het verstrekte onderwijs, onder meer door aanpassing van het schoolrooster aan de lokale behoeften, daarbij rekening houdend met de vraag naar seizoenpersoneel en -en onderwijsverstrekking in de lokale talen; 27. wijst erop dat het van doorslaggevend belang is om de opleiding van en de steun aan leerkrachten te verbeteren om te waarborgen dat zij redelijke en regelmatige salarissen hebben en over verantwoord ingerichte klaslokalen en goede schoolboeken beschikken; 28. stelt vast dat de HIV/AIDS-epidemie desastreuze gevolgen heeft voor het onderwijsstelsel, leraren en leerlingen, in vele ontwikkelingslanden, en verlangt dat hiermee in alle programma's om HIV/AIDS aan te pakken volledig rekening wordt gehouden; 29. is van mening dat mensen van alle leeftijden, met inbegrip van voortijdige schoolverlaters, de gelegenheid moeten hebben om te profiteren van programma's voor een leven lang leren en zelfs toegang moeten hebben tot het lager onderwijs dat zij in hun jeugd wellicht hebben gemist; 30. verzoekt de donorgemeenschap onderwijs in informatie- en communicatietechnologieën te steunen wanneer het basisniveau van het onderwijs dit mogelijk maakt; 31. is van mening dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan de herintegratie van voormalige kindsoldaten in de samenleving; verzoekt de internationale donorgemeenschap met programma's te komen voor de heropvoeding van voormalige kindsoldaten; 32. verzoekt de lidstaten op de volgende Intergouvernementele Conferentie een rechtsgrondslag in de EU-Verdragen op te nemen ter bevordering en bescherming van de optimale belangen van het kind bij alle beleid, programma's en wetgeving van de EU; 33. is ingenomen met de recente toezeggingen van de Commissie inzake de integratie van het aspect van de rechten van het kind in de ontwikkelingssamenwerkinginstrumenten van de Gemeenschap en om strategische uitvoeringsrichtsnoeren uit te vaardigen, en verzoekt de Commissie deze toezeggingen onverwijld ten uitvoer te leggen; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de covoorzitters van de Parlementaire Paritaire Vergadering ACS-EU, het secretariaat van UNGASS, UNICEF, UNESCO, de nationale delegaties bij de Algemene Vergadering van de VN en de secretaris-generaal van de VN, de Wereldbank en het IMF.