Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 171 - C5-0283/2002, - gezien het Commissieverslag over het werkdocument inzake het scoreboard van de interne markt (mei 2002) (SEC(2002) 569), - gezien het Commissieverslag voor de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en sociaal comité over het tweede tweejaarlijks verslag over de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning in de interne markt ( COM(2002) 419 ), - gezien het Commissieverslag voor de Raad en het Europees Parlement over de toestand van de interne markt voor diensten, ingediend in het kader van de eerste fase van de internmarktstrategie voor de dienstensector ( COM(2002) 441 ), - gezien werkdocument over het scoreboard van de interne markt nr. 11 (november 2002) (SEC(2002)1243), - gezien de ontwerpresoluties van: - gezien de bezorgdheid waaraan uiting werd gegeven in zijn resoluties van 4 oktober 2001 over de mededeling van de Commissie getiteld: een internemarktstrategie voor de dienstensector (1) en van 13 april 2000 over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de strategie voor de Europese interne markt (2) , - gezien het advies van de Economische en monetaire commissie (CES 871/2002) (3) , - gelet op artikel 14 van het Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Economische en monetaire commissie ( A5-0026/2003 ), A. overwegende dat de interne markt een hoeksteen van de Unie vormt en een uitzonderlijke prestatie op politiek en economisch terrein; en dat het jongste scoreboard weer laat zien dat de consument en het bedrijfsleven in hoge mate gebaat zijn bij de interne markt op het punt van kwaliteit, keuze en prijs; B. overwegende dat een volledig functionerende interne markt voor goederen en diensten een onlosmakelijk onderdeel vormt van de door de Europese Raad in Lissabon gestelde doelen voor een economische hervorming en dat de ontwikkeling van de interne markt voor diensten is aangewezen als het volgende primaire doel; C. overwegende dat uit een recentelijk door de Commissie gehouden studie blijkt dat de totstandbrenging van de interne markt voor financiële diensten de groei in de EU met 1,1% zou doen stijgen en het volume van de EU-economie met ongeveer 130 miljard euro zou doen toenemen, D. overwegende dat bij de voltooiing van de interne markt ook rekening moet worden gehouden met de verplichtingen die voortvloeien uit het EG-Verdrag, bijvoorbeeld uit artikel 158, voor het in heel Europa tot stand brengen van economische en sociale cohesie en een duurzame ontwikkeling, E. overwegende dat artikel 153 van het EG-Verdrag een hoog niveau van consumentenbescherming in de interne markt garandeert, F. overwegende dat het Europees Handvest voor kleine bedrijven, waartoe tijdens de Europese Raad in Feira werd besloten, aandringt op hervormingen gericht op voltooiing van een daadwerkelijke interne markt, die gebruikersvriendelijk is voor kleine bedrijven, G. overwegende dat in de dienstenmarkt nog vele belangrijke hindernissen voor het recht van vrij verkeer en vestiging bestaan, die vaak voortvloeien uit nationale, regionale en lokale regelgeving, H. overwegende dat omzetting en toepassing van de wetgeving in zeer uiteenlopende mate hebben plaatsgevonden, waarbij de slechte prestatie van een aantal lidstaten een krachtige rem betekent; I. overwegende dat het inroepen van vrijwaringsclausules door lidstaten afbreuk kan doen aan de uniformiteit van de Gemeenschapswetgeving; dat bovendien de procedurele waarborgen bij het inroepen van vrijwaringsclausules en het toezicht daarop onvoldoende zijn, waardoor het gevaar bestaat dat niet alle belanghebbende partijen worden betrokken bij de invulling van de vrijwaringsclausule door de lidstaten, J. overwegende dat bij ontstentenis van uniforme Europese normen en de toepassing van wederzijdse erkenning, de eisen van plaatselijke testmethodes en certificatie de bedrijfskosten sterk doen stijgen, waardoor de voltooiing van de interne markt wordt verhinderd; K. overwegende dat de lidstaten tijdens de Europese Raad in Feira hebben ingestemd met plannen voor het goedkoper en sneller starten van ondernemingen, L. overwegende dat de Commissie in 1999 een route heeft uitgestippeld voor de ontwikkeling van het internemarktbeleid, maar dat het gestelde doel niet werd gehaald; M. overwegende dat de lidstaten zonder aansporing van Commissie of Parlement weinig geneigd zijn om de interne markt verder te ontwikkelen; Steun voor de internemarktstrategie 1. bevestigt zijn krachtige steun aan de internemarktstrategie en dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om de voltooiing van de interne markt en de lancering van het initiatief voor de interne markt voor diensten tot hoofddoelstelling te maken van de economische top van 2003; 2. betreurt het dat er een zo grote kloof bestaat tussen de steun van de Raad voor de doelstellingen van de Europese Raad in Lissabon en de terughoudendheid van de lidstaten om hervormingen ten uitvoer te leggen; en is van mening dat de hoogste prioriteit moet worden gegeven aan een omvangrijk plan om deze kloof te overbruggen, via het inschakelen van alle Europese instellingen en consumenten-, werknemers- en bedrijfsorganisaties in een efficiënt partnerschap; 3. is ingenomen met de oprichting van de mededingingsraad, en gaat ervan uit dat dit een verandering van politieke prioriteiten betekent en niet alleen een bestuurlijke aanpassing en dringt er krachtig op aan dat de lidstaten interne-marktkwesties met voortvarendheid opnemen binnen het kader van de economische hervorming; 4. dringt er bij alle lidstaten op aan de omzetting van internemarktrichtlijnen te bespoedigen en betreurt het dat, volgens het recentste scorebord van de interne markt van november 2002, regeringen op het gebied van uitvoering achterlopen op de planning en dat 2,1% van de wetgeving nog niet is omgezet; stelt tevens vast dat twee van de grootste economieën, Frankrijk en Duitsland, het verst van het doel verwijderd zijn; 5. verzoekt de Commissie om exact vast te stellen waarom lidstaten in gebreke blijven om communautaire wetgeving ten uitvoer te leggen en welke belemmeringen voor de tenuitvoerlegging van deze wetgeving bestaan en is van mening dat de lidstaten hun verzuim om de wet ten uitvoer te leggen moeten verantwoorden in een verslag aan de Commissie dat op elke Economische Top wordt ingediend en besproken; 6. roept de lidstaten op om het inroepen van vrijwaringsclausules tot een minimum te beperken en roept de Commissie op om ervoor te zorgen dat er voldoende waarborgen worden gecreëerd voor de invulling van vrijwaringsclausules door de lidstaten en het toezicht daarop; 7. dringt er bij de Commissie op aan in eerste instantie te zoeken naar pragmatische oplossingen voor het probleem van de niet-omzetting en tegelijkertijd te werken aan verhoging van de snelheid en doeltreffendheid van de afwikkeling van de inbreukprocedures en met het gerecht van eerste aanleg te werken aan de ontwikkeling van procedures voor versnelde controle, zonodig aangevuld met strafmaatregelen en tenslotte de door het Parlement goedgekeurde voorstellen in kwestie, ten uitvoer te leggen; 8. acht het noodzakelijk een onderzoek in te stellen naar de doeltreffendheid van het systeem van strafmaatregelen en boetes van het gerecht, om het systeem te verbeteren, prioritaire zaken in een versneld tempo af te handelen en invoeringsdeadlines vast te stellen, gevolgd door snelle procedures voor het opleggen van boetes; 9. is van mening dat in de toetsing van alle communautaire wetgeving en van plannen ter vereenvoudiging en verbetering ervan (betere regelgeving) een toets moet worden opgenomen van verenigbaarheid met de interne markt; steunt maatregelen ter verbetering van de omzetting van interne-marktmaatregelen en uitbanning van onnodig ingewikkelde omzettingen (vergulding); dringt er bij de nationale parlementen op aan zich actiever op te stellen bij het waarborgen van tijdige en correcte uitvoering van interne-marktrichtlijnen; 10. beklemtoont dat de strikte toepassing van mededingingsregels, zowel op Europees als op nationaal niveau, essentieel is om te garanderen dat bedrijven, in het bijzonder kleine bedrijven, maximaal in de gelegenheid worden gesteld hun activiteiten uit te breiden en overal in de interne markt op billijke voorwaarden te concurreren; 11. is van mening dat burgers en consumenten recht hebben op meer informatie over de niet-omzetting door de lidstaten van wetgeving inzake de interne markt; 12. is van mening dat het Parlement, de Commissie en de lidstaten, samen met consumenten-, werknemers- en bedrijfsorganisaties moeten samenwerken om de voordelen van de interne markt uit te dragen en ondernemingen aan te moedigen de geboden mogelijkheden ten volle te benutten; 13. wijst de bewering van de Commissie van de hand dat Parlement en Raad evenveel schuld dragen aan het niet-halen van een aantal doelen; wijst er in dit verband op dat vrijwel alle doelen die de Commissie als niet gehaald opvoert, zijn gemist als gevolg van de langzame vorderingen binnen de Raad; 14. spoort de Commissie aan met de lidstaten samen te werken op het vlak van een consistente benadering van de omzetting van internemarktwetgeving; wijst in het bijzonder op de noodzaak van een consistente omzetting van nieuwe wettelijke kaderregelingen voor elektronische handel, elektronische communicatie, copyright en gegevensbescherming; 15. steunt de strategie van de Commissie om de kandidaat-landen te helpen in hun voorbereiding op de interne markt; benadrukt in het bijzonder het belang van opleidingsprogramma's voor ambtenaren in de kandidaat-landen en herinnert eraan dat actieve betrokkenheid van de kandidaat-landen bij vraagstukken op het gebied van de interne markt van bijzonder groot belang is; Gerichte acties ter ondersteuning van de interne-marktstrategie 16. dringt er bij de lidstaten op aan de hoogste prioriteit te geven aan een juiste en niet-discriminatoire toepassing van de interne-marktregels en ondersteunende diensten aan te bieden die burgers en ondernemingen moeten helpen gebruik te maken van hun rechten in het kader van de interne markt; 17. dringt erop aan dat de Commissie er in het bijzonder op toeziet dat de in het kader van het Actieplan financiële diensten goedgekeurde wetgeving binnen de voorgeschreven termijnen wordt omgezet, omdat anders de mogelijkheden van een geïntegreerde financiële markt niet ten volle worden benut; 18. beklemtoont het belang van consistente regels en procedures inzake gegevensbescherming voor het efficiënt functioneren van de interne markt; roept de Commissie met klem op in haar aanstaande herziening van Richtlijn 95/46/EG (4) (algemene richtlijn gegevensbescherming) steun te verlenen aan de interne markt voor gegevensuitwisseling en -overdracht; verzoekt in het bijzonder om een consistente benadering van consumenteninformatie en eenvoudige gemeenschappelijke procedures voor meldingen aan gegevensbeschermingsautoriteiten; 19. bevestigt zijn steun voor SOLVIT (Effectieve probleemoplossing in de interne markt) en de herstart van de informatiedienst voor de burger; stelt voor dat de mededingingsraad regelmatig verslagen ontvangt van deze netwerken en een snel optreden stimuleert om problemen die zich voordoen, op te lossen; 20. neemt kennis van de bijzondere maatregelen die de Commissie heeft opgenomen in de strategie die begin 2004 tot resultaat moet hebben geleid en beklemtoont nogmaals zijn bereidheid om met Commissie en Raad samen te werken bij het bereiken van deze doelstellingen; 21. is evenwel van mening dat het niet volstaat de lidstaten te verzoeken om uiterlijk in juni 2003 maatregelen te nemen om de oprichting van besloten vennootschappen op kortere termijn en tegen lagere kosten en met minder kapitaal mogelijk te maken, maar dat ook studie moet worden gemaakt van de bestaande belemmeringen voor de oprichting van alle kleine ondernemingen, ook eenmansbedrijven, en dat er initiatieven geformuleerd moeten worden om deze belemmeringen weg te nemen, onder meer door gebruikmaking van de IT-sector en internet; 22. spreekt zijn voldoening uit over de recente vorderingen bij de liberalisering van de markten voor gas en elektriciteit en bij de regeling van het luchtvervoer, als gevolg waarvan enkele van de belangrijkste doelstellingen die zijn vastgesteld tijdens de Europese Raad van Barcelona verwezenlijkt kunnen worden; 23. dringt er bij de Raad op aan de discussie over het gemeenschapsoctrooi onverwijld af te ronden; 24. doet een beroep op de Commissie intensiever te werken aan de vereenvoudiging van het logge BTW-stelsel en er bij voorstellen voor nieuwe wetgeving voor te zorgen dat het werkelijke effect op het bedrijfsleven, en met name op het MKB, grondiger wordt geëvalueerd; 25. verzoekt de Commissie in toekomstige scoreboardverslagen een kosten/batenanalyse op te nemen van de omzetting van internemarktwetgeving op de gebieden werkgelegenheid, groei, BBP en concurrentievermogen van de EU-economie, alsook een becijfering van de kosten van niet-omzetting van deze wetgeving; 26. verzoekt de Commissie met het Parlement een tweede interne-marktforum te organiseren, waarin burgers en bedrijfsleven, met name het MKB, hun zorgen naar voren kunnen brengen en over oplossingen kunnen debatteren; 27. nodigt de lidstaten uit bij gelegenheid van de economische top van 2003 opnieuw toe te zeggen de interne markt in het tiende jaar van zijn bestaan zal zijn voltooid, door middel van de ondertekening van een plechtige verklaring met als doel het verbeteren en versnellen van de voltooiing van de interne markt voor goederen en diensten ten behoeve van burgers; 28. roept de Europese Conventie op het probleem van de niet-omzetting van communautaire wetgeving aan te pakken en desbetreffend voorstellen te doen; Interne markt voor de dienstensector 29. is krachtig voorstander van initiatieven die moeten leiden tot het ontstaan van een interne markt voor de dienstensector, zoals bepleit in zijn genoemde resolutie van 4 oktober 2001; 30. verheugt zich over de degelijke analyse die de Commissie in haar verslag van 2002 maakt van de stand van zaken met betrekking tot de interne markt voor de dienstensector, maar toont zich bezorgd over omvang en complexiteit van de opgespoorde obstakels, die hun weerslag hebben op de Europese economie als geheel; 31. merkt op dat een voluit functionerende interne markt voor de dienstensector de keuze van de consument zal vergroten en het hem mogelijk zal maken diensten te ontvangen in andere lidstaten; wacht, in verband met de ontwikkeling van een interne markt voor medische diensten, met belangstelling het resultaat af van het bezinningsproces over de mobiliteit van patiënten en ontwikkelingen in de gezondheidszorg dat op hoog niveau plaatsvindt en in 2003 moet worden afgerond; 32. wijst erop dat van de vier vrijheden van de interne markt het vrij verkeer van personen het minst succesvol is; spoort derhalve de lidstaten, het Parlement en de Commissie aan vergaande maatregelen te nemen teneinde de erkenning van in andere lidstaten behaalde diploma's te vergemakkelijken; wijst er met nadruk op dat verduidelijking nodig is van de richtlijnen waarin de regels zijn opgenomen die van toepassing op werknemers die in andere lidstaten zijn gevestigd; 33. is verheugd over de nieuwe aanpak van de Commissie van de de facto belemmeringen voor het vrij verkeer van personen uit hoofde van verschillen tussen fiscale stelsels op het vlak van pensioenen en auto's; spoort de Commissie aan de maatregelen die genoemd worden in de mededelingen over deze thema's, uit te voeren; 34. dringt er bij de Raad op aan onverwijld een gemeenschappelijk standpunt in nemen over het voorstel voor een verordening inzake verkoopbevordering en de interne markt; verzoekt de Commissie de werkzaamheden van de Raad te ondersteunen door permanent studie te maken van het profijt van een interne markt van verkoopbevordering, speciaal gericht op kleine en middelgrote ondernemingen en op de consument; 35. dringt er met kracht op aan dat de mededingingsraad nogmaals uiting geeft aan de loyaliteit van de lidstaten aan de beginselen van land van herkomst en wederzijdse erkenning, als fundament voor de voltooiing van de interne markt van goederen en diensten; 36. is ingenomen met de voorstellen voor een horizontaal instrument ter waarborging van het vrij verkeer van diensten in de vorm van wederzijdse erkenning, waarbij automatische erkenning zoveel mogelijk moet worden aangemoedigd, administratieve samenwerking en, indien onvermijdelijk, harmonisatie; 37. is van mening dat de lidstaten onmiddellijk moeten beginnen met controles van hun wetgeving voor dienstverleners zodat een einde kan worden gemaakt aan protectionistische, discriminatoire en arbitraire praktijken en aan moeizame en ondoorzichtige procedures; doet een beroep op de mededingingsraad deze opvatting te onderschrijven en dringt erop aan dat kandidaat-lidstaten hetzelfde doen; 38. is van mening dat de lidstaten de vrijheid van vestiging, eenvoudige oprichting van bedrijven en filialen moeten bevorderen door middel van modernisering en vereenvoudiging van hun wetgeving en het aanmoedigen van ondernemerschap, zodat een krachtige impuls kan worden gegeven aan de dienstensector in de interne markt; 39. verzoekt de Commissie in haar binnenkort verschijnende Groenboek voorstellen op te nemen die kleine en middelgrote ondernemingen kunnen stimuleren de mogelijkheden die de interne markt van de dienstensector biedt, ten volle te benutten; Wederzijdse erkenning 40. is van mening dat de beginselen van land van oorsprong en wederzijdse erkenning weliswaar essentieel zijn voor de voltooiing van de interne markt voor goederen en diensten, maar dat doelen van openbaar belang, in het bijzonder de consumentenbescherming, zonodig gewaarborgd moeten worden door harmonisatie van de nationale regelingen; 41. is van mening dat wederzijdse erkenning een nog doeltreffender instrument van de interne markt kan worden als de lidstaten dat beginsel naar behoren zouden toepassen en de nationale wetgeving van overlappende bepalingen zouden ontdoen; 42. steunt de wederzijdse erkenning van gedragscodes op sectoraal en ondernemingsniveau die ontwikkeld zijn ter vervanging van of aanvulling op EU-wetgeving; 43. wijst erop dat wederzijdse erkenning een sleutelrol speelt bij het ontstaan van een Europese markt voor diensten; verklaart nogmaals de wederzijdse erkenning in de financiële dienstverlening te steunen, zoals duidelijk werd door de steun aan het actieplan voor de financiële diensten en de mededeling van de Commissie over e-commerce en financiële diensten ( COM(2001) 66 ); o o o 44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 404 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0351/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0022/2003), 1. is van oordeel dat het bij dit verslag gevoegd financieel memorandum, desnoods via een verlaging van de kredieten voor andere beleidsmaatregelen, of met een beroep op de bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, verenigbaar is met het maximum van rubriek 3, 2. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 februari 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap en maatregelen ter voorkoming van bosbranden (Forest Focus) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 175, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Bossen spelen een belangrijke multifunctionele rol in de maatschappij. Afgezien van hun grote sociale en economische betekenis en hun aanzienlijke functie bij de ontwikkeling van plattelandsgebieden , die voor hun voortbestaan sterk afhankelijk kunnen zijn van de aanwezigheid en de goede conditie van nabijgelegen bossen, zijn bossen van zeer grote waarde voor het natuurbehoud, spelen zij een belangrijke rol bij de instandhouding van het milieu, zijn zij essentiële schakels in de koolstofcyclus en vormen zij significante koolstofputten en een kritische controlefactor in de waterkringloop. (2) Bossen kunnen ernstig worden aangetast door natuurlijke factoren, zoals extreme weersomstandigheden, aanvallen van parasieten en ziekten of menselijke invloeden zoals klimaatverandering, branden en luchtverontreiniging. Dergelijke bedreigingen kunnen bossen in ernstige mate ontregelen en zelfs vernietigen. De meeste natuurlijke en antropogene factoren die bossen aantasten kunnen grensoverschrijdende gevolgen hebben. (3) O m het aantal branden en de omvang van de bosbranden en de verbrande oppervlakten te verminderen, moet de communautaire bijdrage worden toegespitst op bestrijding van de oorzaken van bosbranden, op maatregelen ter voorkoming van deze branden en op maatregelen voor de bewaking van de bossen. (4) D e bescherming van de bossen tegen brand is een bijzonder belangrijke en urgente zaak voor de Gemeenschap, die de inspanningen van de lidstaten moet coördineren en een grotere bijdrage dient te leveren aan de activiteiten die de lidstaten ontplooien om deze bescherming te verbeteren. (5) In de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over een bosbouwstrategie voor de Europese Unie (6) wordt de noodzaak onderstreept het natuurlijk milieu en het bosbezit te beschermen, bossen duurzaam te beheren en internationale en pan-Europese samenwerking betreffende de bescherming van bossen te ondersteunen en daarbij aandacht te besteden aan bosbewaking en de bevordering van de koolstofputfunctie van bossen. In diens resolutie van 15 december 1998 over de bosbouwstrategie (7) heeft de Raad de Commissie verzocht de doeltreffendheid van het Europees systeem ter bewaking van de gezondheid van het bos voortdurend te evalueren en te verbeteren en met alle mogelijke effecten op bosecosystemen rekening te houden. Tevens heeft de Raad de Commissie verzocht bijzondere aandacht te besteden aan de ontwikkeling van het communautair informatie- en communicatiesysteem inzake bosbranden, dat het mogelijk maakt de doeltreffendheid van de beschermende maatregelen tegen bosbranden beter te beoordelen. (6) In het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (8) wordt vastgesteld dat het noodzakelijk is bij uitwerking, uitvoering en evaluatie van milieubeleidsmaatregelen uit te gaan van een op kennis gebaseerde benadering en in het bijzonder de meervoudige taken van bossen te bewaken overeenkomstig de aanbevelingen van de ministeriële conferenties over de bescherming van bossen in Europa, het bossenforum van de Verenigde Naties, het Verdrag inzake biodiversiteit , het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering en andere fora. (7) De Gemeenschap en de lidstaten zetten zich in voor de tenuitvoerlegging van internationaal overeengekomen activiteiten in verband met het behoud en het duurzaam beheer van bossen en in het bijzonder de actievoorstellen van het intergouvernementeel bossenpanel en -forum, alsmede het uitgebreide werkprogramma inzake de biologische diversiteit in het bos van het Verdrag inzake biologische diversiteit (9) . (8) Doelmatige en kosteneffectieve maatregelen moeten met de bestaande acties worden samengevoegd, met het oog op de bevoegdheid van de Europese Unie op het gebied van de bosbouw, overeenkomstig de bosbouwstrategie en met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel. (9) De Gemeenschap heeft reeds twee van de oorzaken van de aantasting van bossen aangepakt en wel met Verordening van de Raad (EEG) nr. 3528/86 van 17 november 1986 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen luchtverontreiniging (10) en Verordening van de Raad (EEG) nr. 2158/92 van 23 juli 1992 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand (11) . (10) Beide verordeningen zijn op 31 december 2002 verstreken . Gelet op de schade die aan de Europese bossen is toegebracht door atmosferische vervuiling en bosbranden, blijft het echter in het algemeen belang van de Gemeenschap de preventie- en bewakingsactiviteiten die bij deze verordeningen waren vastgesteld voort te zetten en verder te ontwikkelen, door deze verordeningen in te passen in een nieuwe actie onder de naam "Forest Focus". (11) De Europese bosgebieden, met name in Zuid-Europa, zijn gevoelig voor de risico's van bosbranden en hechten bijzonder aan de voortzetting en ontwikkeling van een specifiek en duidelijk beleid van de Europese Unie met betrekking tot de bestrijding van bosbranden, dat tot nu toe was gebaseerd op Verordening (EEG) nr. 2158/92. (12) De maatregelen in het raam van de actie voor preventie en bosbewaking met het oog op het gevaar van bosbranden dienen ter aanvulling van de maatregelen die met name getroffen zijn krachtens de bepalingen van Beschikking van de Raad 1999/847/EG van 9 december 1999 betreffende een communautair actieprogramma voor civiele bescherming (12) , Verordening van de Raad (EG) nr. 1257/1999 van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen (13) en Verordening van de Raad (EEG) nr. 1615/89 van 29 mei 1989 tot instelling van een Europees informatie- en communicatiesysteem voor de bosbouw (EFICS) (14) , dat mede de ontwikkeling moet omvatten van campagnes voor de voorlichting en bewustmaking van de burger; derhalve is het noodzakelijk dit systeem de benodigde financiële middelen te verstrekken, teneinde het functioneren ervan te garanderen . (13) Het Europees Parlement hecht bijzonder aan zijn rechten van medewetgever op het gebied van de risicopreventie van bosbranden. Alle in het kader van Verordening (EEG) nr. 2158/92, die op 31 december 2002 is verstreken, gesteunde acties moeten dus in het kader van deze verordening worden voortgezet, teneinde de nodige democratische controle te garanderen. (14) De actie moet de uitwisseling bevorderen van informatie over de toestand van de bossen in de Gemeenschap en de evaluatie mogelijk te maken van de resultaten van de communautaire maatregelen die zijn getroffen voor de bescherming en ontwikkeling en het duurzaam beheer van de bossen in de Gemeenschap. (15) De bossen in de ultraperifere regio's van de Europese Unie beschikken over een grote ecologische rijkdom en diversiteit en daarom is het wenselijk specifieke maatregelen in het kader van het milieubeleid te nemen. (16) Om het algeheel inzicht in de relatie tussen bossen en milieu te verdiepen, overeenkomstig de toezeggingen die zijn gedaan in het kader van een groot aantal internationale verdragen, dient de actie tevens de bewaking van andere belangrijke factoren zoals biodiversiteit, koolstofopslag, de gevolgen van klimaatverandering en bodembescherming te omvatten. Daarom moet men tevens zorgen voor acties met een ruimere reeks doelstellingen en een flexibele implementatie, daarbij voortbouwend op de resultaten die met de Verordeningen (EEG) nr. 3528/86 en (EEG) nr. 2158/92 zijn bereikt. Gezorgd moet worden voor een passende, financieel efficiënte bewaking van bossen en milieu-interacties. (17) De voorgestelde bewakingsactiviteit zou in belangrijke mate kunnen voorzien in de bewakingsbehoeften die voortvloeien uit andere verplichtingen van de Europese Unie, zoals het Europees Programma inzake Klimaatverandering (15) , de strategie van de Europese Unie inzake biodiversiteit (16) en de corresponderende biodiversiteitsactieplannen, het zesde milieuactieprogramma, Richtlijn 92/43/EEG inzake de habitat (17) , de bodemstrategie en de weldra aan te vangen werkzaamheden betreffende de bodembewaking. (18) De lidstaten moeten de actie ten uitvoerleggen door middel van nationale programma's die door de Commissie via een nog op te zetten procedure moeten worden goedgekeurd . (19) De bewaking van bossen en milieu-interacties kan alleen betrouwbare en vergelijkbare informatie ter bescherming van de bossen in de Gemeenschap opleveren, wanneer de gegevens volgens geharmoniseerde methoden worden verzameld. Zulke vergelijkbare informatie op communautair niveau zou bijdragen tot de oprichting van een platform met ruimtelijke gegevens afkomstig uit verschillende bronnen in gemeenschappelijke milieu-informatiesystemen. Om die reden moeten handleidingen worden opgesteld waarin de bij het bewaken van de gesteldheid van bossen te gebruiken methoden, het formaat van de gegevens en regels voor het bewerken van de gegevens worden vastgelegd. (20) De Commissie moet samenwerken met andere internationale organen op bosbewakingsgebied en in het bijzonder met het internationaal samenwerkingsprogramma voor de evaluatie en bewaking van de gevolgen van luchtverontreiniging voor bossen. (21) Deze verordening stelt een financieel raamwerk vast voor de gehele duur van het programma wat het belangrijkste referentiepunt voor de begrotingsautoriteit moet zijn, zoals bedoeld in punt 33 van het interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (18) . (22) De financiering na 2006 moet afhankelijk zijn van de goedkeuring van de begrotingsautoriteit en van de tussentijdse evaluatie van het programma. (23) Er moet worden vastgesteld wat de omvang van de communautaire steun voor de uit hoofde van de actie gefinancierde activiteiten is. (24) Met een bijdrage aan de subsidiabele kosten van de activiteiten in het raam van deze actie moet de geharmoniseerde verzameling van gegevens worden ondersteund en moet een verdere uitbouw van de actie worden bevorderd. In de beginfase dienen de financiële middelen in hoofdzaak te worden toegewezen voor de voortzetting van de bewakingsactiviteiten die zijn vastgesteld bij de Verordeningen (EEG) nr. 3528/86 en (EEG) nr. 2158/92. In de toekomst zou de actie in de benodigde bijkomende financiële ondersteuning van nieuwe bewakingsactiviteiten moeten voorzien. (25) De lidstaten dienen op nationaal niveau coördinatieautoriteiten en -agentschappen aan te wijzen die voor de bewerking en verzending van gegevens en voor het beheer van de communautaire bijdrage verantwoordelijk zijn. (26) De lidstaten dienen eveneens verslagen over verschillende bewakingsactiviteiten op te stellen en deze aan de Commissie voor te leggen. (27) Bij de verspreiding van de gegevens moet rekening worden gehouden met het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus) (19) . (28) De voor de uitvoering van deze verordening noodzakelijke maatregelen dienen te worden aanvaard in overeenstemming met Besluit van de Raad 1999/468/EG van 28 juni 1999 waarin de procedures worden omschreven voor de uitvoering van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (20) . Het Permanent Comité voor de Bosbouw moet de Commissie assisteren (21) . (29) In het licht van het subsidiariteitsbeginsel is het van fundamenteel belang dat aan de autoriteiten van de lidstaten ten volle gelegenheid wordt geboden bij te dragen tot de formulering van de in deze verordening voorziene uitvoeringsmaatregelen, gezien het specifieke karakter ervan. Derhalve is het wenselijk dat de in deze verordening voorziene uitvoeringsmaatregelen bij wijze van uitzondering worden onderworpen aan de procedure van het regelgevend comité, overeenkomstig artikel 5 van besluit 1999/468/EG. (30) Om te kunnen vaststellen welke kwesties aandacht behoeven, moet de implementatie van de actie voortdurend worden gevolgd en op haar doeltreffendheid worden beoordeeld. De Commissie moet over de tenuitvoerlegging van de actie verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad, in het bijzonder met het oog op de voortzetting ervan na afloop van de in deze verordening vastgestelde implementatieperiode. (31) Aangezien de doelstellingen van de voorgestelde actie, namelijk de bewaking van bossen, de toestand en de milieu-interacties ervan, en maatregelen ter voorkoming van bosbranden , uit de aard der zaak niet in voldoende mate door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en dus beter op communautair niveau kunnen worden gerealiseerd, kan de Gemeenschap maatregelen goedkeuren overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel als omschreven in artikel 5 van het Verdrag. Volgens het in bedoeld artikel beschreven evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan hetgeen nodig is om deze doelstellingen te bereiken. (32) In de Europa-overeenkomsten tussen enerzijds de Europese Unie en anderzijds de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa (LMOE) wordt de deelname van deze landen aan communautaire programma's, met name op milieugebied, geregeld. (33) Gezien het aflopen van de Verordeningen (EEG) nr. 3528/86 en (EEG) nr. 2158/92 moet deze verordening in werking treden per [ 1 januari 2003 ] . (34) Gezien het feit dat de bosbouwacties in het kader van de hervormingen van Agenda 2000 een sterk versnipperd karakter hadden, verdient het aanbeveling voor alle communautaire bosbouwacties een slagzin te introduceren ("Forest Focus"), dat op borden, documenten en aankondigingen moet worden aangebracht. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Doelstellingen, strekking en definities Artikel 1 Rekening houdend met het subsidiariteitsbeginsel wordt hierbij een communautaire actie ingesteld voor een breed opgezette, geharmoniseerde en alomvattende, langdurige bewaking van de toestand van bossen (hierna te noemen "de actie") , ter ondersteuning van nationale beleidsmaatregelen op het gebied van de bosbouw in de lidstaten en met inachtneming van de bijzondere ecologische kenmerken in de ultraperifere regio's van de Europese Unie en ter De doeltreffendheid van de actie wordt voortdurend geëvalueerd. Bij de actie wordt beoordeeld welke informatie inzake bodem, koolstofsekwestratie, klimaatverandering en biodiversiteit benodigd is, en wordt vervolgens geëvalueerd en beoordeeld of het haalbaar is bewakingsinstrumenten in te voeren die in aanmerkelijke mate kunnen voorzien in de behoeften op deze gebieden. De actie houdt rekening met, en is waar mogelijk gekoppeld aan reeds bestaande en geplande nationale, Europese en wereldwijde controlemechanismen. De resultaten van de actie dienen voorts in overeenstemming te zijn met de relevante internationale overeenkomsten. Artikel 2 1. De actie omvat maatregelen om: 2. De in lid 1 beschreven acties dienen ter aanvulling van de communautaire onderzoekprogramma's. Artikel 3 Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities: Bewaking en werktuigen tot verbetering en uitbouw van de actie Artikel 4 1. Voortbouwend op de resultaten van Verordening (EEG) nr. 3528/86 wordt door de actie: 2. Gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van lid 1 worden vastgesteld overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 17, lid 2. Artikel 5 1. Voortbouwend op de resultaten van Verordening (EEG) nr. 2158/92, wordt door de actie een informatiesysteem gecontinueerd en verder ontwikkeld om vergelijkbare informatie over bosbranden op communautair niveau , en met name over de voor bosbranden risicogevoelige gebieden in de Europese Unie, alsook op grensoverschrijdend niveau en met name in landen die grenzen aan lidstaten. De actie zet ook de in deze verordening opgenomen preventiemaatregelen voort. 2. De actie geeft de lidstaten de mogelijkheid studies te verrichten naar de oorzaken en de dynamiek van bosbranden, alsmede naar mogelijke reacties van bossen . Deze studies dienen ter aanvulling van activiteiten en maatregelen in verband met bosbranden die in het raam van de bepalingen van Besluit 1999/847/EG, Verordening (EG) nr. 1257/1999 en Verordening (EEG) nr. 1615/89 zijn uitgevoerd. 3. De lidstaten kunnen deelnemen aan de maatregelen en activiteiten bedoeld in de leden 1 en 2. 4. Gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van de leden 1 en 2 worden vastgesteld overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 17, lid 2. Artikel 6 1. Om de in artikel 1, onder b) beschreven doelstellingen te kunnen verwezenlijken, voert de Commissie samen met de lidstaten studies, experimenten en demonstratieprojecten uit om de actie zowel op communautair als op grensoverschrijdend niveau verder uit te bouwen en in het bijzonder om: 2. Parallel aan de in lid 1 beschreven maatregelen kunnen de lidstaten, op verzoek van de Commissie of op eigen initiatief, studies, experimenten, demonstratieprojecten verwezenlijken of een bewakingstestfase uitvoeren. 3. De in de leden 1 en 2 beschreven maatregelen helpen nieuwe in de actie op te nemen bewakingsactiviteiten af te bakenen, nadat passende handleidingen zijn goedgekeurd. Bij de uitbouw van de actie houdt de Commissie rekening met zowel de wetenschappelijke als de financiële behoeften en beperkingen. 4. Gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van de leden 1, 2 en 3 worden vastgesteld overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 17, lid 2. 5. De nieuwe bewakingsactiviteiten en het tijdschema voor de invoering ervan worden gecoördineerd met de overige initiatieven en voorstellen die de Commissie voorbereidt op het gebied van biodiversiteit, klimaatverandering, koolstofsekwestratie en bodembescherming. Artikel 7 1. Om de in artikel 1, onder c) beschreven doelstellingen te kunnen verwezenlijken en in aanvulling op de acties beschreven in artikel 6 voert de Commissie , in nauwe samenwerking met de lidstaten, studies, experimenten en demonstratieprojecten uit: 2. Parallel aan de in lid 1 beschreven maatregelen kunnen de lidstaten dergelijke studies, experimenten en proefprojecten in hun nationale programma's opnemen. 3. Gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van lid 1 worden vastgesteld overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 17, lid 2. Nationale programma's, coördinatie en samenwerking Artikel 8 1. De in de artikelen 4 en 5 en in artikel 6, lid 2 en 3 vastgelegde activiteiten worden verricht binnen nationale programma's die de lidstaten voor periodes van drie jaar opstellen. 2. De nationale programma's worden aan de Commissie voorgelegd binnen 60 dagen na de inwerkingtreding van deze verordening en daarna vóór 1 november van het jaar dat aan de begindatum van elke driejarige periode voorafgaat. 3. De lidstaten passen hun toekomstige nationale programma's aan, met het oog op goedkeuring door de Commissie, in het bijzonder ter beoordeling van mogelijke bewakingsactiviteiten die in overeenstemming met artikel 6 zijn ontwikkeld in het licht van de opgedane ervaringen, en wel na definitieve vaststelling hiervan. 4. De nationale programma's worden, wanneer zij worden ingediend bij de Commissie, vergezeld van een externe evaluatie ex ante. De lidstaten voeren eveneens tussentijdse evaluaties uit aan het einde van het derde jaar van de periode beschreven in artikel 12 en aan het einde van die periode evaluaties ex post. 5. Op basis van de ingediende nationale programma's of op basis van eventuele goedgekeurde aanpassingen van deze nationale programma's neemt de Commissie een besluit ten aanzien van de financiële bijdragen tot de subsidiabele kosten. 6. Gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van de leden 1 tot en met 4 worden vastgesteld overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 17, lid 2 , rekening houdend met de mogelijkheden in de bestaande nationale acties en de Forest Resources Assessment (FRA) van de FAO in de lidstaten, ter vermijding van extra administratieve kosten . Artikel 9 1. De Commissie is , in nauwe samenwerking met de lidstaten , belast met het coördineren, volgen en uitbouwen van de actie en brengt via het Permanent Comité voor de Bosbouw verslag over die werkzaamheden uit. 2. De Commissie evalueert , in nauwe samenwerking met de lidstaten , de gegevens op communautair niveau en draagt , overeenkomstig artikel 15, zorg voor de evaluatie van de verzamelde gegevens en informatie op communautair niveau. 3. Voor het verrichten van de taken vastgelegd in de leden 1 en 2 wordt de Commissie bijgestaan door het Europees Milieuagentschap . 4. Voor het uitbouwen van de actie en met het oog op de evaluatie van de verzamelde gegevens, alsmede voor de publicatie van resultaten van de gegevensevaluatie kan de Commissie , met instemming van het Permanent Comité voor de Bosbouw, via een aanbestedingsprocedure geselecteerde onderzoekinstituten en deskundigen raadplegen en contracteren rekening houdend met de verschillende bossen in de Europese Unie . 5. Besluiten over de in de leden 1 t/m 4 bedoelde maatregelen neemt de Commissie samen met de lidstaten en met instemming van het Permanent Comité voor de Bosbouw. 6. Om te voldoen aan de in lid 1 bepaalde verplichting van informatieverstrekking, wordt de Commissie bijgestaan door het Europees Milieuagentschap. 7. Gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van lid 3 worden vastgesteld in overeenstemming met de in artikel 17, lid 2 genoemde procedure . Artikel 10 1. Om de activiteiten als genoemd in de artikelen 4 en 5 en artikel 6, lid 3 te harmoniseren en de vergelijkbaarheid van de gegevens te waarborgen, worden in handleidingen verplichte parameters vermeld en de bewakingsmethoden, alsmede de voor gegevensoverdracht te gebruiken gegevensformaten bepaald. 2. De gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van lid 1 worden vastgesteld overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 17, lid 2. Artikel 11 1. Om te voldoen aan de verplichtingen van de Gemeenschap aangaande de bescherming en het duurzaam beheer van bossen, werken de Commissie en de lidstaten , met name wat de doelstellingen beschreven in artikel 1 betreft, samen met andere instanties op internationaal of pan-Europees niveau. 2. Om te voldoen aan de verplichtingen beschreven in het kader van het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand werkt de Commissie in de context van artikel 4 samen met het internationaal samenwerkingsprogramma inzake evaluatie en bewaking van de gevolgen van luchtverontreiniging voor bossen (hierna te noemen "ICP Forests"). 3. Uit hoofde van de samenwerking bedoeld in de leden 1 en 2 kan de Commissie de volgende activiteiten ondersteunen: Uitvoeringsperiode en financiële aspecten Artikel 12 1. De actie heeft een looptijd van zes jaar, van [ 1 januari 2003 ] tot en met 31 december 2008. 2. Voor de doeleinden van deze actie bedraagt de financiële steun van de Gemeenschap voor de subsidiabele kosten van de nationale programma's maximaal: 3. De Commissie betaalt de communautaire bijdrage tot de subsidiabele kosten aan de lidstaten. Bij de toewijzing van de financiële middelen wordt bijzondere aandacht besteed aan een evenwichtige verdeling tussen de in lid 2 vermelde activiteiten, teneinde de continuïteit en doeltreffendheid van deze activiteiten te waarborgen. 4. De Commissie financiert krachtens artikel 6, lid 1, artikel 7 en artikel 9, lid 1, 2 en 4 te verrichten activiteiten overeenkomstig de regels die van toepassing zijn op het verlenen van overheidsopdrachten. 5. De Gemeenschap kan het Europees Milieuagentschap een bijdrage verstrekken voor de uitvoering van de taken beschreven in artikel 9, lid 3 en artikel 18. 6. De Gemeenschap kan ICP Forests een bijdrage verstrekken om te voldoen aan de verplichtingen van de Gemeenschap als beschreven in artikel 11, lid 2. Artikel 13 1. Het financiële kader voor de tenuitvoerlegging van de actie voor het tijdvak 2003&nbhy;2006 bedraagt 67 miljoen EUR , op voorwaarde dat de Begrotingsautoriteit instemt met passende financiering in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure en de financiële vooruitzichten. Vervolgens wordt voor het tijdvak 2007&nbhy;2008, behoudens goedkeuring door de begrotingsautoriteit, het bedrag verhoogd ter dekking van de kosten van nieuwe acties. 2. De in lid 1 vastgestelde financiële middelen worden proportioneel verhoogd ingeval nieuwe lidstaten aan de actie deelnemen, waarbij tevens een corresponderende aanpassing plaatsvindt van het financiële maximum. 3. De begrotingsautoriteit keurt jaarlijkse toewijzingen goed in de jaarlijkse begrotingsprocedure en binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. Uitvoering, rapportage door de lidstaten, Permanent Comité voor de bosbouw Artikel 14 1. De lidstaten wijzen de instanties aan die bevoegd zijn om de in de goedgekeurde nationale programma's opgenomen activiteiten te beheren, waarbij zij zich baseren op de financiële en operationele capaciteit van deze instanties. Deze instanties kunnen nationale overheden zijn of andere entiteiten, zulks afhankelijk van de goedkeuring van particuliere eenheden door de Commissie. 2. De lidstaten wijzen één enkele autoriteit of één enkel agentschap aan om het programma op nationaal niveau te coördineren (hierna te noemen "nationaal coördinatiecentrum"). 3. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor een degelijk en efficiënt beheer van de communautaire bijdrage. Hiertoe nemen zij de maatregelen die nodig zijn om: 4. De lidstaten verstrekken de Commissie alle nodige informatie en treffen de nodige regelingen ter vergemakkelijking van controles, met inbegrip van inspecties ter plaatse door de Commissie of de Europese Rekenkamer die de Commissie voor het beheer van de communautaire financiering noodzakelijk acht. De lidstaten stellen de Commissie van de hiertoe getroffen regelingen op de hoogte. Artikel 15 1. Via de nationale coördinatiecentra zenden de lidstaten de Commissie jaarlijks, tezamen met een bijbehorend verslag, de gegevens toe die in het kader van de actie zijn verzameld. De aan een geografisch referentiekader gekoppelde gegevens worden aan de Commissie verzonden door middel van computertelecommunicatie en/of elektronische technologie. De Commissie stelt , in nauwe samenwerking met de lidstaten, het formaat en de bijzonderheden vast die voor de verzending nodig zijn. 2. De lidstaten verspreiden de verzamelde gegevens op actieve wijze overeenkomstig gemeenschappelijke formaten en normen en via elektronische databases met een geografisch referentiekader die worden beheerd overeenkomstig het Verdrag van Aarhus en de communautaire voorschriften inzake toegang tot milieu-informatie (22) . 3. Het recht van de Commissie om de verzamelde gegevens te gebruiken en te verspreiden wordt niet beperkt, zodat een betere evaluatie van de gegevens wordt bevorderd en van het gebruik van de gegevens de hoogst mogelijke toegevoegde waarde wordt verkregen, zulks overeenkomstig het Verdrag van Aarhus en de communautaire voorschriften inzake toegang tot milieu-informatie . 4. Gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van lid 1 worden vastgesteld in overeenstemming met de in artikel 17, lid 2 genoemde procedure. Artikel 16 1. Elke lidstaat stelt met name inzake de activiteiten als beschreven in artikel 4, lid 1 een verslag op over de nationale situatie rond de toestand van de bossen . Het verslag wordt uiterlijk op 31 december van elk jaar, te beginnen in 2005, aan de Commissie verzonden. 2. Elke lidstaat die aan de in artikel 5, lid 1 en 2 bedoelde activiteiten deelneemt, stelt een verslag op over de nationale situatie in verband met het effecten van bosbranden op bossen . Het verslag wordt uiterlijk op 31 december van elk jaar, te beginnen in 2003, aan de Commissie verzonden. 3. Elke lidstaat stelt een verslag op over de nationale situatie ten aanzien van kwesties waarop de artikel 6, lid 3 bedoelde bewakingsactiviteiten betrekking hebben , en wel na de definitieve vaststelling hiervan . De verslagperiode wordt vastgesteld overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 17, lid 2. Artikel 17 1. Het Permanent Comité voor de bosbouw, opgericht bij Beschikking van de 89/367/EEG (23) assisteert de Commissie. 2. Telkens wanneer wordt verwezen naar het onderhavige lid zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 daarvan . 3. De termijn bedoeld in artikel 5, lid 6 van Besluit 1999/468/EG wordt vastgesteld op twee maanden. Rapportage door de Commissie, evaluatie, kandidaat-lidstaten Artikel 18 Zes maanden te rekenen van de datum die is vastgesteld voor de verzending van de verslagen bedoeld in artikel 16, lid 1 en rekening houdend met alle verslagen die krachtens artikel 16 worden verzonden, legt de Commissie, bijgestaan door het Europees Milieuagentschap, aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de tenuitvoerlegging van de actie, tezamen met een voorstel voor een evaluatie van de actie tot dusver (tussentijdse evaluatie). Deze evaluatie is met name gericht op de ervaringen die zijn opgedaan met de nieuwe modules op het gebied van de biodiversiteit, de gevolgen voor de klimaatverandering en de bodembescherming. Artikel 19 Voor de afloop van de in artikel 12, lid 1 genoemde periode, legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de tenuitvoerlegging van de actie, waarbij zij rekening houdt met de in artikel 18 bedoelde evaluatie. Artikel 20 Deze actie staat open voor deelname door: b) Cyprus, Malta en Turkije op basis van de bilaterale overeenkomsten die met deze landen zijn gesloten; Artikel 21 Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgend op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing vanaf [ 1 januari 2003 ] . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in alle lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 120 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 179, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0114/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0020/2003), 1. is van mening dat het financiële kader van 73,95 miljoen euro overeenstemt met het plafond van rubriek 4 van de financiële vooruitzichten mits de begrotingsautoriteit besluit tot een verlaging van de kredieten voor andere beleidsgebieden of de bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 worden toegepast; 2. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 februari 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende steun voor beleid en maatregelen op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten in ontwikkelingslanden HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 179, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Europese Gemeenschap maakt zich grote zorgen over de reproductieve en seksuele gezondheid van vrouwen en mannen met name in de leeftijdsgroep van 15 tot en met 49 jaar in ontwikkelingslanden. De hoge moedersterfte- en ziektecijfers, het gebrek aan een compleet aanbod van veilige en betrouwbare diensten, leveringen en voorlichting op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid zorg alsmede de verspreiding van HIV/AIDS ondermijnen de inspanningen om armoede uit te bannen, de duurzame ontwikkeling te stimuleren , meer kansen te creëren en het welzijn in ontwikkelingslanden te waarborgen. (2) De persoonlijke keuzevrijheid, door voldoende toegang tot informatie, onderwijs en dienstverlening in verband met vraagstukken op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten, is een belangrijke factor van vooruitgang en ontwikkeling en vereist overheidsmaatregelen en het nemen van individuele verantwoordelijkheid. (3) Het recht op een zo hoog mogelijk niveau van lichamelijke en geestelijke gezondheid is een fundamenteel mensenrecht, dat in overeenstemming is met de bepalingen van artikel 25 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens. Dit recht wordt eenvijfde van de wereldbevolking ontzegd. (4) Volgens artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dient bij de vaststelling en uitvoering van het beleid en de maatregelen van de Unie een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te worden gewaarborgd. (5) De Gemeenschap en haar lidstaten eerbiedigen het recht van eenieder vrij te besluiten over aantal kinderen en geboortespreiding. Zij veroordelen iedere schending van de mensenrechten in de vorm van verplichte abortus, gedwongen sterilisatie, kindermoord of het verstoten, in de steek laten of slecht behandelen van ongewenste kinderen als middel om de bevolkingsaanwas onder controle te houden. (6) Zowel het Europees Parlement, als de Raad hebben een oproep gedaan voor grotere inspanningen van de Gemeenschap op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten in ontwikkelingslanden. (7) De artikelen 25, lid 1, onder c) en d) en 31, onder b, punt iii) van de Partnerschapsovereenkomst ACS-EU (4) die op 23 juni 2000 in Cotonou is ondertekend, beogen duidelijk de integratie van de strategieën om de toegang tot fundamentele sociale dienstverlening te verbeteren. (8) De Gemeenschap en haar lidstaten blijven in hoge mate bijdragen tot de bredere inspanningen ter ondersteuning van beleid en maatregelen op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten in ontwikkelingslanden, en zeggen toe op dit vlak een leidende rol te blijven spelen waarbij voorrang zal worden gegeven aan gezondheidszorg als onderdeel van een algemeen beleid ter bestrijding van armoede . (9) De Gemeenschap en haar lidstaten zijn vastbesloten volledig bij te dragen tot de verwezenlijking van de aan het begin van het millennium vastgestelde ontwikkelingsdoelstellingen, namelijk vermindering van de moedersterfte met driekwart, gelijke behandeling voor mannen en vrouwen en wereldwijde bevordering van de toegang tot de seksuele en reproductieve gezondheidszorg. (10) Tijdens de Conferentie in Monterrey werd overeengekomen dat de verhoogde ontwikkelingshulp en de verlichting van de schuldenlast ten goede zouden komen aan betere gezondheidszorg en beter onderwijs; de Unie moet een belangrijke rol spelen bij het onderzoek hoe de verhoogde ontwikkelinghulp doeltreffender kan worden ingezet voor een betere duurzame ontwikkeling. (11) De Internationale Conferentie over Bevolking en Ontwikkeling (ICPD) , die in 1994 in Cairo plaatsvond en de ICPD + 5 in 1999 zetten een ambitieuze agenda uit. De Gemeenschap en haar lidstaten handhaven hun verbondenheid met de specifieke doelstelling van reproductieve gezondheid waarover tijdens de ICPD overeenstemming werd bereikt, namelijk om via eerstelijns gezondheidszorgstelsels reproductieve gezondheidszorg toegankelijk te maken voor eenieder in de desbetreffende leeftijdsgroep, en wel zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk in 2015 (Actieprogramma ICPD, punt 7.6). (12) De EU dient zich te houden aan de beginselen waarover overeenstemming is bereikt op de ICPD en op de ICPD + 5 en dient een beroep te doen op de internationale gemeenschap, met name de geïndustrialiseerde landen, om gezamenlijk een passend gedeelte van de in het actieprogramma van Caïro vastgestelde financiële last op zich te nemen. (13) Sinds de ICPD is de nodige vooruitgang geboekt, maar er moet nog veel worden gedaan om te waarborgen dat iedere vrouw de kans krijgt haar zwangerschap probleemloos te doorlopen en in veilige omstandigheden te bevallen, en om tegemoet te komen aan de behoeften van adolescenten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en een einde te maken aan geweld tegen en misbruik van vrouwen , ook tijdens de vlucht en in oorlogssituaties . (14) De ononderbroken aanvoer, beschikbaarheid en betaalbaarheid van doeltreffendere en aanvaardbaardere voorbehoedsmiddelen en middelen ter bescherming tegen seksueel overdraagbare aandoeningen, zoals HIV/AIDS, is van vitaal belang bij het bereiken van de ICPD-doeleinden; het betekent voldoende aanvoer van en keuze uit hoogwaardige producten die gerelateerd zijn aan de reproductieve gezondheid, voor ieder die daaraan behoefte heeft. Deze vorm van veiligheid behoeft niet alleen de producten zelf, maar ook planning, financiering, en aanvoer en levering op de juiste plaats en het juiste tijdstip. (15) Op de Vrouwenconferentie van Beijing van de VN in 1995 en op Beijing + 5 werden de doelstellingen van het ICPD-actieprogramma bevestigd, waarin werd erkend dat onveilige abortuspraktijken het leven van een groot aantal vrouwen in gevaar brengen en dat sterfte en invaliditeit kunnen worden voorkomen door maatregelen in het reproductieve gezondheidsstelsel die veiligheid en doeltreffendheid bevorderen. (16) Regelingen ter bevordering van sterilisatie of abortus en oneigenlijke methoden voor het testen van anticonceptiemiddelen in ontwikkelingslanden komen niet in aanmerking voor steun uit hoofde van deze verordening. Bij het ten uitvoer leggen van samenwerkingmaatregelen, dient de op de ICPD, met name in punt 8.25, genomen beslissing dat abortus nooit mag worden gepropageerd als methode voor geboorteplanning, streng in acht te worden genomen. Post-abortusadviezen, voorlichting en geboorteplanningdiensten moeten snel ter beschikking worden gesteld,hetgeen tot het voorkomen van latere abortussen zal bijdragen. (17) De ervaring wijst uit dat bevolkings- en ontwikkelingsprogramma's het doeltreffendst zijn wanneer stappen zijn ondernomen om de status van vrouwen te verbeteren (ICPD-actieprogramma, punt 4.1). De gelijkheid van man en vrouw is een voorwaarde voor een betere reproductieve gezondheid en mannen moeten de volle verantwoordelijkheid nemen voor hun seksuele en reproductieve gedrag (ICPD, punt 4.25). (18) De doeltreffendheid van de programma's tot ondersteuning van op nationaal niveau gevoerde strategieën ter verbetering van de reproductieve en seksuele gezondheid in ontwikkelingslanden hangt voor een deel af van een verbeterde coördinatie van hulp op zowel Europees als internationaal niveau, met name met de VN&nbhy;agentschappen, -fondsen en -programma's en meer in het bijzonder met het VN-fonds voor bevolkingsvraagstukken. (19) Aanbieders van reproductieve gezondheidszorg moeten een hoofdrol spelen bij het voorkomen van HIV/AIDS en andere seksueel overdraagbare aandoeningen. (20) Verordening (EG) nr. 1484/97 van de Raad van 22 juli 1997 betreffende steun aan ontwikkelingslanden voor demografische maatregelen en programma's (5) , die van toepassing is tot en met 31 december 2002, wordt door de voorliggende verordening overbodig en kan derhalve worden ingetrokken. De ervaring die is opgedaan bij de toepassing ervan dient haar weerslag te vinden in de toepassing van deze verordening. (21) Deze verordening legt, voor de gehele looptijd van het daarbij vastgestelde programma, een financieel kader vast dat, in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (6) , voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt vormt in de loop van de jaarlijkse begrotingsprocedure. (22) Aangezien de voor de tenuitvoerlegging van deze verordening vereiste maatregelen beheermaatregelen zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) , dienen deze maatregelen volgens de in artikel 4 van genoemd besluit bepaalde procedures te worden vastgesteld. (23) Overeenkomstig de beginselen van subsidiariteit en proportionaliteit, als bedoeld in artikel 5 van het Verdrag, kan het doel van de voorgestelde maatregel, namelijk de bevordering van de seksuele en reproductieve gezondheid en de eerbiediging van de daarmee verband houdende rechten, met name in de ontwikkelingslanden, niet door optreden van de lidstaten afzonderlijk worden verwezenlijkt en dient dit derhalve, gezien de schaal en de effecten van de voorgestelde maatregel, te worden verwezenlijkt door optreden van de Gemeenschap. Deze verordening beperkt zich tot het minimum dat nodig is om dit doel te verwezenlijken en gaat derhalve niet verder dan noodzakelijk met het oog op dat doel. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Doelstelling en werkingssfeer Artikel 1 1. De Gemeenschap steunt maatregelen om de reproductieve en seksuele gezondheid in ontwikkelingslanden te verbeteren en de eerbiediging van de daarmee verband houdende rechten te waarborgen. 2. De Gemeenschap verstrekt financiële bijstand en passende knowhow met het oog op de bevordering van een holistische aanpak en van de erkenning van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten, zoals gedefinieerd in het ICPD-actieprogramma alsmede veilig moederschap en universele toegang tot een alomvattend aanbod van veilige en betrouwbare diensten op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid. 3. Bij de toewijzing van deze middelen en knowhow wordt voorrang verleend aan: Artikel 2 De doelstellingen van de activiteiten die worden uitgevoerd in het kader van deze verordening, zijn: Artikel 3 1. De financiële steun van de Gemeenschap is bestemd voor specifieke projecten, gericht op de armste en kwetsbaarste lagen van de bevolking in zowel landelijke als stedelijke gebieden, die de in artikel 2 hierboven beschreven doelstellingen bevorderen en, in het bijzonder, voor projecten die erop gericht zijn: 2. Om het bovenstaande te implementeren dient bijzondere aandacht te worden geschonken aan de verbetering van de gezondheidszorgstelsels in ontwikkelingslanden. Tijdens dit proces dient de participatie en de raadpleging van plaatselijke gemeenschappen, gezinnen en belanghebbenden te worden gewaarborgd, met bijzondere aandacht voor armen, vrouwen en jongeren. Voorts dienen alle maatregelen, willen de verbetering van gezondheid en welzijn duurzaam zijn, te worden geïmplementeerd in samenhang met brede investeringen in de sociale sector, met inbegrip van onderwijs, gemeenschapsactie, gelijkheid en genderaspecten, verbetering van het milieu, economisch welzijn, voedselveiligheid en voeding. Artikel 4 1. In het kader van de in artikel 3 bedoelde acties kan de steun van de Gemeenschap worden verleend in de vorm van: Voorrang wordt verleend aan de verbetering van de nationale capaciteit met het oog op de levensvatbaarheid op de lange termijn. 2. De communautaire financiering mag zowel investeringsuitgaven dekken, met uitzondering van de aankoop van onroerend goed, als, in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde gevallen en onder de voorwaarde dat met dit project, voor zover mogelijk, naar duurzaamheid op middellange termijn wordt gestreefd, vaste kosten (met inbegrip van administratie-, onderhouds- en lopende kosten) waarvan de exploitatie tijdelijk een last voor de partner betekent, zodat de in lid 1 bedoelde steun optimaal kan worden benut. HOOFDSTUK II Implementatie van hulp Artikel 5 1. De financiële steun van de Gemeenschap krachtens deze verordening vindt plaats in de vorm van niet-terugvorderbare hulp. 2. Voor iedere samenwerkingsactie wordt de in artikel 6 genoemde partners verzocht om een financiële bijdrage. Bij de vaststelling van die bijdrage dient rekening te worden gehouden met de capaciteit van de betrokken partners en de aard van de actie. In bepaalde omstandigheden mag de bijdrage in natura worden geleverd, indien de partner een niet-gouvernementele organisatie (NGO) is of een organisatie van een lokale gemeenschap. 3. De levering van financiële bijstand in het kader van deze verordening kan cofinanciering met andere donors omvatten, in het bijzonder met lidstaten, de Verenigde Naties, en internationale of regionale ontwikkelingsbanken of financiële instellingen. 4. In de context van de acties waarnaar verwezen wordt in artikel 3, lid 1, onder b) t/m g) zal ernaar gestreefd worden het optreden dat gericht is op de reproductieve en seksuele gezondheid en rechten te combineren met activiteiten ter bestrijding van ziektes, die het gevolg zijn van armoede. Artikel 6 1. De partners die voor financiële bijstand in het kader van deze verordening in aanmerking komen, zijn: 2. Onverminderd het bepaalde in lid 1, onder (e), verleent de Gemeenschap financiële bijstand aan partners waarvan het hoofdkantoor is gevestigd in een lidstaat of een derde land dat in het kader van deze verordening communautaire bijstand krijgt of daarvoor in aanmerking kan komen, mits dit kantoor het feitelijke centrum is vanwaaruit de zakelijke activiteiten worden bestuurd. In uitzonderlijke gevallen mag dit kantoor zich in een ander derde land bevinden. Artikel 7 1. Voor zover deze acties het onderwerp zijn van financieringsovereenkomsten tussen de Gemeenschap en landen waar krachtens deze verordening acties worden gefinancierd, moeten de overeenkomsten de bepaling omvatten dat de betaling van belastingen, heffingen en andere lasten niet door de Gemeenschap wordt gefinancierd. 2. Alle krachtens deze verordening gesloten financieringsovereenkomsten of -contracten dienen de bepaling te omvatten dat zij onderworpen zijn aan controle door de Commissie, die ter plaatse inspecties mag uitoefenen, alsmede aan audits door de Rekenkamer, volgens de gebruikelijke methoden die door de Commissie zijn vastgesteld in het kader van de geldende bepalingen, in het bijzonder die van het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Unie . 3. Er dienen maatregelen te worden getroffen om tot uitdrukking te laten komen dat de krachtens deze verordening verleende steun afkomstig is van de Gemeenschap. Artikel 8 1. De deelname aan aanbestedingen en de gunning van opdrachten of contracten staat op gelijke voorwaarden open voor alle natuurlijke personen en rechtspersonen uit de lidstaten en alle ontwikkelingslanden. De deelname mag in uitzonderlijke gevallen worden opengesteld voor andere derde landen. 2. Leveringen zijn afkomstig uit de begunstigde landen, andere ontwikkelingslanden of de lidstaten. Leveringen mogen in uitzonderlijke gevallen afkomstig zijn uit andere derde landen. Artikel 9 1. Om de doelstellingen van samenhang en complementariteit, als bedoeld in het Verdrag, te verwezenlijken en om optimale doeltreffendheid van de steun te garanderen, kan de Commissie alle noodzakelijke coördinatiemaatregelen nemen, met name: 2. In samenwerking met de lidstaten mag de Commissie alle nodige initiatieven nemen om te zorgen voor een optimale coördinatie met andere betrokken donors, in het bijzonder donors die onder het systeem van de Verenigde Naties vallen. HOOFDSTUK III Besluitvormingsprocedures Artikel 10 1. Het financiële kader voor de uitvoering van deze verordening in de periode van 2003 tot en met 2006 wordt hierbij vastgesteld op 73,95 miljoen EUR . De jaarlijkse allocatie geschiedt niet dan na overeenstemming van de begrotingsautoriteit inzake de passende financieringsmiddelen uit hoofde van de financiële vooruitzichten of met behulp van de instrumenten in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999. 2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. Artikel 11 1. De Commissie is verantwoordelijk voor de opstelling van strategische programmeringsrichtlijnen, waarin de samenwerkingsacties van de Gemeenschap worden vastgesteld in termen van meetbare doelstellingen, prioriteiten, termijnen voor specifieke actiegebieden, uitgangspunten en verwachte resultaten. Programmering geschiedt op jaarbasis en is indicatief. 2. De jaarlijkse gedachtewisseling met de lidstaten vindt plaats op basis van een presentatie door de vertegenwoordiger van de Commissie van de strategische programmeringsrichtlijnen voor de uit te voeren acties, binnen het kader van het in artikel 13, lid 1, bedoelde comité. Het comité brengt over deze zaken advies uit volgens de beheersprocedure, waarnaar verwezen wordt in artikel 13, leden 2 en 3. Artikel 12 1. De Commissie is verantwoordelijk voor het voorafgaand onderzoek, de besluitvorming en het beheer van de onder deze verordening vallende acties, volgens de geldende budgettaire en andere procedures, met name die welke zijn vastgelegd in het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Unie . 2. Besluiten betreffende acties waarvoor financiering krachtens deze verordening meer dan 3 miljoen EUR bedraagt, evenals alle wijzigingen van bedoelde acties die een overschrijding met meer dan 20% van het oorspronkelijk voor de betrokken actie vastgestelde bedrag met zich brengen, worden overeenkomstig de in artikel 13, lid 2, aangegeven procedure goedgekeurd. 3. De Commissie stelt de lidstaten in kennis van besluiten en wijzigingen van deze acties voor bedragen van 3 miljoen EUR of minder. Artikel 13 1. De Commissie wordt bijgestaan door het geografisch ontwikkelingscomité dat bevoegd is voor ontwikkeling. 2. In gevallen waarin wordt verwezen naar onderhavig lid is de in artikel 4 van Besluit 1999/468/EG vastgestelde beheerprocedure van toepassing, overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 7 en 8. 3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. HOOFDSTUK IV Rapporten en financiële bepalingen Artikel 14 1. Na elk begrotingsjaar legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een jaarverslag voor over het EG-beleid inzake ontwikkelingssamenwerking, met daarin informatie over de richtsnoeren voor haar jaarlijkse indicatieve strategisch programma, in de loop van dat begrotingsjaar gefinancierde acties alsmede haar conclusies betreffende de uitvoering van deze verordening in het voorgaande begrotingsjaar. Het overzicht bevat met name informatie over de sterke en zwakke punten van de acties, de organisaties waarmee contracten zijn gesloten en de bedragen die met deze contracten gemoeid zijn, alsmede de resultaten van eventuele onafhankelijke evaluaties van specifieke acties. 2. Uiterlijk een jaar vóór het verstrijken van deze verordening legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een uitvoerig onafhankelijk beoordelingsrapport voor over de uitvoering ervan met het doel vast te stellen of de krachtens deze verordening uitgevoerde maatregelen effectief zijn geweest en om richtlijnen te geven om toekomstige acties doeltreffender te maken. Op basis van dit beoordelingsrapport kan de Commissie voorstellen doen voor de toekomst van deze verordening en, voor zover nodig, voorstellen deze te wijzigen. Artikel 15 Verordening (EG) nr. 1484/97 wordt ingetrokken. Acties waartoe is besloten in het kader van Verordening (EG) nr. 1484/97, worden gecontinueerd op basis van die verordening. Artikel 16 1. Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . 2. Deze verordening is van toepassing tot en met 31 december 2006. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 201 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 152, lid 4, tweede alinea van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0270/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0021/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2001 over de gevolgen van het gebruik van munitie waarin verarmd uranium is verwerkt (1) en van 13 december 2001 over fragmentatiebommen (2) , A. bekrachtigend dat er voor deze soorten munitie moratoria moeten worden ingesteld in afwachting van een totaal verbod, B. overwegende dat de Groep regeringsdeskundigen inzake niet-geëxplodeerde munitie en antivoertuigmijnen gesproken heeft over en in 2003 zal gaan onderhandelen over wapens en wapensystemen, waaronder clustermunitie die tot niet-geëxplodeerd materiaal leidt, C. overwegende dat de Commissie buitengewoon goede vorderingen heeft gemaakt bij de ondersteuning van het opruimen van mijnen, D. overwegende dat in veel grote gewapende conflicten nog steeds landmijnen tegen personen en voertuigen worden gebruikt; overwegende dat landmijnen hoofdzakelijk worden gebruikt in conflicten waarbij zowel regeringstroepen als niet-regeringstroepen betrokken zijn, E. overwegende dat de meeste EU-lidstaten het Verdrag van Ottawa hebben ondertekend waarin een mondiaal verbod op antipersoneellandmijnen is neergelegd, en daarom niet langer gebruikmaken van dit type wapentuig; overwegende dat de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) het gebruik van antipersonenmijnen de facto heeft verboden, F. overwegende dat clustermunitie op grote schaal in gewapende conflicten is gebruikt en ook nu nog wordt gebruikt, G. overwegende dat bij vroegere militaire interventies munitie met verarmd uranium is ingezet, H. overwegende dat de NAVO geen verbod heeft gelegd op dit soort wapens, I. overwegende dat momenteel in het internationaal recht weliswaar niet specifiek wordt verwezen naar het vraagstuk van verarmd uranium, maar dat geloofwaardige inspanningen nodig zijn om ervoor te zorgen dat gebruik van dergelijke wapens geen schending inhoudt van het aanvullend protocol I bij het Verdrag inzake conventionele wapens, J. overwegende dat het internationaal recht in zijn huidige vorm niet voorziet in compensatie voor mogelijk schadelijke gevolgen door de gebruikers van dergelijke wapens en wapensystemen, K. verder overwegende dat staten, inclusief EU-lidstaten, bereid zijn te helpen bij het opvangen van deze lacune middels het toekennen van hulp aan de slachtoffers van dergelijke wapens in de vorm van economische bijstand, mijnenruiming, sociale bijstand en medische hulp, L. overwegende dat EU-burgers, militaire en niet-militaire deelnemers aan vredeshandhavings- en vredesafdwingingsoperaties, het slachtoffer hadden kunnen zijn en nog steeds het slachtoffer kunnen worden van dergelijke wapens bij militaire en niet-militaire humanitaire-hulpoperaties en bij mogelijke toekomstige acties in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid; M. overwegende dat het doelbewust aanvallen van burgers in ongeacht welk conflict en met ongeacht welk wapen een schending inhoudt van het internationaal humanitair recht, en dat het gebruik van dit soort wapens als een oorlogsmisdaad onder de bevoegdheid van het Internationaal Strafhof kan worden beschouwd, N. overwegende dat het voor de EU bij het ontwikkelen van haar GVDB en het inzetten van troepen van essentieel belang is het internationaal humanitair recht te eerbiedigen en zich aan de hoogste normen inzake wapenbeheersing te houden, 1. verzoekt de Raad en de lidstaten in de ontwerp- en ontwikkelingsfase van wapens erop toe te zien én te controleren dat deze aan de geldende internationale wetgeving voldoen, teneinde conformiteit te bereiken met de hoogste internationale normen inzake het voorkomen van technisch verkeerd gebruik, verkeerd inzetten, verkeerd richten en slecht functioneren; 2. verzoekt de Raad en de lidstaten, alsook de NAVO en haar niet-EU-lidstaten een publieke verklaring af te leggen en te garanderen dat zij in huidige of toekomstige gewapende conflicten geen gebruik zullen maken van wapens en/of wapensystemen die onder internationale wetgeving zijn verboden of illegaal worden beschouwd; 3. verzoekt de Raad en de lidstaten en de kandidaat-lidstaten hun volledige steun te verlenen aan de werkzaamheden van de Groep van regeringsdeskundigen voor onderhandelingen over een nieuw of gewijzigd protocol binnen het Verdrag inzake conventionele wapens van 1980 voor het aanpakken van het onderwerp niet-geëxplodeerde oorlogsmunitie, in het bijzonder voor het afspreken van benchmarks voor snelle hulp aan slachtoffers; 4. verzoekt de Raad volledig steun te verlenen aan de programma's van de Commissie op het vlak van mijnenruiming; beklemtoont dat deze programma's moeten worden uitgebreid tot het ruimere terrein van niet-geëxplodeerde oorlogsmunitie; verzoekt de Commissie in een verklaring aan te geven op welke wijze dit zou moeten gebeuren; 5. verzoekt de Commissie een mededeling op te stellen met gedetailleerde informatie over de wijze waarop zij haar inspanningen voor projecten voor hulp aan slachtoffers van anti-personenmijnen of niet-geëxplodeerde munitie (noodhulp of sociaal-economische integratieprojecten) opschroeft, en op welke wijze zij de betrokken derde landen aanspoort tot het ontwikkelen van een nationaal beleid voor deze slachtoffers; 6. verzoekt de Commissie een mededeling op te stellen over haar evaluatie van de prioriteiten en de beste praktijken die in internationale wetgeving inzake het aanpakken van niet-geëxplodeerde munitie kunnen worden opgenomen, ter ondersteuning van de werkzaamheden in Genève van de staten die het Verdrag inzake conventionele wapens van 1980 hebben ondertekend; 7. verzoekt de Commissie om, in het licht van de resultaten van deze wetenschappelijke onderzoeken naar het gebruik van VU-munitie, de ontwikkelingen in verband met mogelijke ernstige en wijdverspreide vervuiling van het milieu en acute of aanzienlijke lange-termijnrisico's voor de gezondheid, te volgen en het Parlement hiervan regelmatig op de hoogte te houden; 8. steunt de verhoging van de bijdrage van de EU voor de strijd tegen anti-personenmijnen; verzoekt de Commissie een prominente rol te vervullen bij het bevorderen van de samenwerking en de coördinatie tussen de lidstaten, de Verenigde Naties en de Verenigde Staten, en effectieve steun te verlenen bij het coördineren van de belangrijkste activiteitenprogramma's en de partners ter plaatse; 9. verzoekt de Raad en de lidstaten alle nodige stappen te ondernemen voor het bevorderen van de ondertekening door een zo groot mogelijk aantal landen van het Verdrag van Ottawa van 1997 en het Verdrag inzake conventionele wapens van 1980, 10. vraagt om een verbod op het gebruiken, produceren, opslaan en vervoeren van anti-personenmijnen door niet-regeringstroepen; verzoekt de staten die het Verdrag van Ottawa hebben ondertekend dit onderwerp tijdens hun aanstaande vergadering in Bangkok op de agenda te plaatsen en steun te verlenen aan de inspanningen van gespecialiseerde NGO's en internationale humanitaire organisaties om niet-regeringstroepen zich op een verbod op landmijnen te laten vastleggen; 11. verzoekt de Raad steun te verlenen aan onafhankelijke en diepgaande onderzoeken van de schadelijke gevolgen van het gebruik van munitie met verarmd uranium (en andere soorten wapentuig met uranium) in militaire operaties zoals op de Balkan, in Afghanistan en andere regio's; beklemtoont dat dergelijke onderzoeken betrekking moeten hebben op de effecten op soldaten in de desbetreffende regio's en op burgers en hun land; eist dat de resultaten van deze onderzoeken aan het Europees Parlement worden overgelegd; 12. verzoekt de lidstaten hun leidende rol ten aanzien van dit onderwerp volledig waar te nemen en te dien einde onverwijld een moratorium op het gebruik van cluster submunities en munitie met verarmd uranium (en andere soorten wapentuig met uranium) af te kondigen, in afwachting van de conclusies van een breed opgezette studie van de internationale humanitaire rechtsregels; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en alle NAVO-lidstaten die geen EU-lid zijn, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de Organisatie voor Vrede en Samenwerking in Europa (OVSE). Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 666 – C5&nbhy;0327/2002), – gezien artikel 152 van het Verdrag, – gezien Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 over medische hulpmiddelen (1) , – gezien Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 over medische hulpmiddelen voor in vitro-diagnostiek (2) , – gezien Richtlijn 2000/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000 tot wijziging, voor wat medische hulpmiddelen betreft die stabiele derivaten van menselijk bloed of menselijk plasma bevatten, van Richtlijn 93/42/EEG van de Raad (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 2001 over de ontvankelijk verklaarde verzoekschriften inzake siliconenimplantaten (verzoekschriften 0470/1998 en 0771/1998) (4) , – gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en de Commissie verzoekschriften ( A5-0008/2003 ), A. overwegende dat er gebrek aan voorlichting bestaat over het mogelijke gevaar van borstimplantaten, B. overwegende dat duizenden vrouwen zich met een verzoekschrift tot het Europees Parlement hebben gewend opdat het zich zou uitspreken over de risico's die zijn verbonden aan de inplanting van siliconenborstimplantaten, C. overwegende dat het Europees Parlement zich in de resolutie van 13 juni 2001 met name heeft uitgesproken over de veiligheid en de kwaliteit van de aangeboden producten en de voor- en na-operatieve zorg en daarbij heeft gepleit voor een reeks specifieke maatregelen op zowel communautair als nationaal niveau, D. overwegende dat patiënten zich ervan bewust moeten zijn dat de levensduur van implantaten in sommige gevallen beperkt is en dat ze eventueel moeten worden vervangen of verwijderd, en dat patiënten moeten worden geïnformeerd over kwaliteit van de implantaten en over de geschiktheid daarvan voor de desbetreffende patiënt, E. overwegende dat breuken vaak voorkomen, namelijk in 5–51%, afhankelijk van de studies, en dat sommige onderzoeken tot een breukpercentage van 50% na 7–10 jaar en zelfs tot 95% na 20 jaar, komen, F. overwegende dat veel vrouwen implantaten laten plaatsen uit schoonheidsoverwegingen en dat zelfhulpgroepen van mening zijn dat bij betere voorlichting vooraf over gevaren en gevolgen van deze ingrepen, minder vrouwen zouden kiezen voor implantaten, G. overwegende dat het ontbreken van registratie van implantaten in Europa betekent dat het aantal vrouwen met implantaten onbekend is, H. overwegende dat het huidige onderzoek tekortkomingen kent zoals gebrek aan langetermijngegevens, geen cijfers van de aantallen implantaten, terwijl in studies geen onderscheid wordt gemaakt tussen verschillende types implantaten en er onvoldoende voorlichting is over de levensduur van implantaten, 1. dringt aan op het nemen en ten uitvoer leggen van gerichte, strenge maatregelen ter verbetering van patiëntenvoorlichting, traceerbaarheid, controle, kwaliteitscontrole en –garantie en intensief onderzoek naar siliconenimplantaten en hun componenten, en een klinische evaluatie nadat ze op de markt zijn gebracht, met name in verband met 2. beveelt aan implantatie bij vrouwen jonger dan 18 jaar alleen toe te staan om medische redenen; 3. streeft naar controlewaarborgen op marketing voor borstimplantaten om onjuiste en misleidende voorlichting te vermijden; 4. beklemtoont de noodzaak de consensus en de bevordering en ondersteuning van doeltreffende controlesystemen te stimuleren, zodat negatieve en langetermijneffecten worden gerapporteerd; 5. uit zijn voldoening over het feit dat de Commissie zich naar aanleiding van al deze problemen heeft uitgesproken voor een communautair beleid op dit gebied en in haar mededeling aan het Parlement nader heeft aangegeven welke communautaire en nationale regelingen er op dit gebied reeds van toepassing zijn; 6. is ingenomen met het feit dat de Commissie nagenoeg alle suggesties van het Europees Parlement heeft overgenomen, met name die met betrekking tot promotie- en informatiemateriaal voor patiënten, de voornaamste kwaliteitsgaranties voor implantaten en het opzetten van nationale registers; 7. ondersteunt de voorgestelde nieuwe classificatie van implantaten als producten van Klasse III in de zin van Richtlijn 93/42/EEG, omdat dit als positief gevolg de aanscherping van de evaluatieprocedure zal hebben; 8. meent dat siliconen-borstimplantaten een prioriteit voor de volksgezondheid moeten zijn en verzoekt om beschikbaarstelling van kredieten in het kader van de onderzoeksprogramma's van de Unie, die met name gericht dienen te zijn op de lacunes in het onderzoek dat tot dusverre heeft plaatsgevonden; 9. is van mening dat de etikettering van siliconengelimplantaten een waarschuwing moet bevatten over mogelijke gezondheidsrisico's; 10. wenst dat patiënten vóór het maken van een afspraak voor een operatie met siliconengelimplantaten het door de betrokken nationale instantie (bv. het door EQUAM voorgestelde formulier) ontwikkelde patiënteninformatie- en voorlichtingsboekje uitgereikt krijgen, dat een waarschuwing bevat over mogelijke gezondheidsrisico's; daarin moet tevens een dringende aanbeveling worden opgenomen om pas dan een afspraak voor een operatie te maken, wanneer alle nog niet beantwoorde vragen helemaal zijn verduidelijkt; 11. is ingenomen met de voorstellen van de Commissie over grotere consensus voor een toestemmingsformulier voor borstimplantaten, met voorlichting over alternatieven, voordelen en gevaren; 12. dringt aan op de invoering van een paspoort voor personen bij wie een implantaat is aangebracht, waarin de bijzondere kenmerken van het implantaat en de voorzorgsmaatregelen zijn vermeld die na de operatie in acht moeten worden genomen; dit paspoort doet dienst als toestemmingsformulier voor de ingreep en moet de handtekening van zowel de chirurg als de patiënt dragen; 13. is van mening dat alle potentiële patiëntes toegang moeten hebben tot uitgebreide kosteloze informatie die afkomstig is van onafhankelijke deskundigen, en merkt op dat artsen en verpleegkundigen een bijzondere verantwoordelijkheid hebben met betrekking tot het verschaffen, schriftelijk en in voor patiënten begrijpelijke taal, van betrouwbare, objectieve, volledige en aan de nieuwste stand van de wetenschap aangepaste informatie over alle bijzonderheden van hun implantaten (identificatienummer, volume en type) en dat zij moeten worden betrokken bij de nazorg teneinde deze te vergemakkelijken, en verzoekt de autoriteiten van de lidstaten om normen vast te stellen voor het bieden van voorlichting; 14. is van mening dat bij het publiek het besef van de mogelijke gevaren van siliconengelborstimplantaten moet worden vergroot, en dat met name vrouwen er zich van bewust moeten zijn dat borstimplantaten in sommige gevallen moeten worden vervangen na een bepaalde tijdsduur, die per patiënt kan verschillen; vrouwen, ook jonge vrouwen moeten uitvoerig en op adequate wijze worden geïnformeerd over het feit dat mogelijke gevolgen of genotoxische gevaren in geval van zwangerschap of voor moeders die borstvoeding geven, niet volledig kunnen worden uitgesloten; 15. wenst dat jaarlijks een verplicht nazorgonderzoek plaatsvindt, waarvan het resultaat ter beschikking moet worden gesteld voor onderzoek en verdere ontwikkeling met betrekking tot veiligheid en afstotingsmechanismen; 16. erkent dat patiëntes die al borstimplantaten hebben laten aanbrengen, behoefte kunnen hebben aan voorlichting, advies en medische controle teneinde hen te controleren op kanker en rupturen van intra- en extracapsulaire ligamenten; merkt op dat het daartoe gebruiken van medische beeldtechnieken, zoals scannen, magnetische resonantie en echografie, kan bijdragen tot de kwaliteit van de controle en de nauwkeurigheid van de diagnose; 17. is voorstander van het stimuleren van acceptatie en het gevoel van eigenwaarde en andere conceptuele alternatieven voor borstimplantaten, in samenwerking met groepen die op dit terrein actief zijn; 18. dringt er bij de lidstaten op aan om veeleer het beeld van vrouwen zoals zij echt zijn en de acceptatie daarvan te bevorderen via positieve campagnes, in plaats van het toelaten van ongecontroleerde advertentiepraktijken die een schoonheidsideaal als norm opdringen; 19. wenst dat meer bekendheid wordt gegeven aan alternatieve operatiemethoden voor het behoud van borsten door middel van eigen weefsel, en dat deze methoden worden bevorderd; 20. wijst erop dat lidstaten minimumleeftijden toepassen voor het plaatsen van implantaten, maar dat hersteloperaties op medische gronden soms op jonge leeftijd nodig zijn; 21. dringt er bij de lidstaten op aan om (naar het voorbeeld van Frankrijk) reclame voor borstimplantaten resp. borstimplantatie zelf (heelkundige ingreep) die gericht is op het grote publiek, te verbieden, en in plaats daarvan zelf objectieve niet-commerciële informatie te verstrekken in het kader van het nationale volksgezondheidsstelsel,onder meer, maar niet uitsluitend, via het Internet; ter voorkoming van onjuiste en misleidende informatie is het in ieder geval noodzakelijk dat de reclame, die de vraag naar implantaten aanwakkert zonder dat evenwichtige informatie wordt verstrekt, in een aantal lidstaten aan banden wordt gelegd, en stelt voor dat reclame voor het plaatsen van borstimplantaten uit cosmetische overwegingen een vermelding moet bevatten dat relevante voorlichting beschikbaar is en duidelijke en onverbloemde waarschuwingen moet bevatten over gezondheidsrisico's; 22. dringt erop aan dat in dergelijke reclameboodschappen geen "voor en na"-foto's worden gebruikt; 23. dringt erop aan dat bijzonderheden over het plaatsen van borstimplantaten in iedere lidstaat verplicht worden opgenomen in een nationaal borstimplantatenregister; verzoekt de lidstaten deel te nemen aan het internationaal register voor borstimplantaten en de kosten die verbonden zijn aan de nationale deelname aan het internationale register, voor hun rekening te nemen; 24. is van oordeel dat nationale borstimplantatenregisters essentieel zijn voor de traceerbaarheid zowel ten aanzien van producenten als van patiënten (met name in geval van gebreken van implantaten is het essentieel dat deze na de ingreep getraceerd kunnen worden bij de betrokken patiënten); wijst erop dat in deze terdege rekening moet worden gehouden met bestaande bepalingen tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens; dat de toegang tot de registers beperkt moet worden en de inhoud vertrouwelijk moet worden behandeld; 25. stelt voor dat fabrikanten alleen leveren aan chirurgen die de Europese registers voor borstimplantaten gebruiken en dat een onafhankelijke controle-instantie hierop toezicht uitoefent en de resultaten van de controle openbaar worden gemaakt; 26. verlangt voorts een passende certificeringprocedure voor artsen ter vermindering van gezondheidsproblemen door ondeskundig uitgevoerde operaties; 27. is van mening dat niet alleen fabrikanten van implantaten aansprakelijk moeten worden gesteld, maar dat de patiënten daarnaast ook garanties moeten krijgen voor wat betreft de betrokken chirurgen en klinieken; 28. stelt voor dat in de kosten van borstimplantaten de volgende elementen moeten zijn opgenomen: pre-operatief gesprek met de behandelend chirurg; voorlichting en discussie over de gevolgen van het plaatsen van implantaten, en over alternatieven, in aanwezigheid van een goedopgeleide en bevoegde, onafhankelijk adviseur die geen financieel belang heeft bij het besluit van de patiënt; een bezinningsperiode van ten minste vier tot zes weken, bijzonderheden over de ziektegeschiedenis, postoperatief advies en periodieke controle; 29. meent dat er uitgebreide internationale lijsten moeten bestaan van specialisten plastische chirurgie; onderdeel van dit specialisme is ook het plaatsen van borstimplantaten, waaronder ook het deskundig verwijderen van oude en defecte implantaten valt; 30. dringt er bij de lidstaten op aan degelijke en frequente controles uit te voeren ten aanzien van met name privé-klinieken die borstimplantatie-operaties uitvoeren door de nationale/regionale inspecties van de volksgezondheid; 31. dringt er bij de Commissie op aan binnen drie jaar een overzicht op te stellen van nationale maatregelen die in verband met deze mededeling zijn genomen; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Kazachstan, - gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Kazachstan (PCA), die op 23 januari 1995 is ondertekend en op 1 juli 1999 van kracht is geworden, - gezien het strategisch document 2002-2006 en het indicatieve programma 2002-2004 van de Commissie over Centraal-Azië, - onder verwijzing naar de conclusies van de vierde bijeenkomst van de Samenwerkingsraad EU-Kazachstan, - onder verwijzing naar de verklaringen van de EU over de kwestie in verband met de journalist Sergei Duvanov, A. onderstrepend dat de eerbiediging van mensenrechten, democratie en regels van de rechtsstaat een fundamenteel onderdeel is van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Kazachstan waarop de ontwikkeling van toekomstige betrekkingen zal worden gebaseerd, B. gelet op de recente oprichting van een nationale mensenrechteninstelling in Kazachstan en op het feit dat Kazachstan het verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing in 1998 heeft geratificeerd, C. overwegende dat er sprake is van een toenemend aantal gevallen van intimidatie en vervolging van de pers, van de politieke oppositie en van religieuze minderheden in Kazachstan, D. overwegende dat een vooraanstaande onafhankelijk journalist en uitgever van een communiqué over mensenrechten, de heer Sergei Duvanov, tot 3 1/2 jaar gevangenisstraf is veroordeeld, ondanks een groot aantal onregelmatigheden bij het onderzoek en het ontbreken van adequate rechtsbijstand tijdens zijn rechtzaak, waardoor vraagtekens moeten worden gezet bij het besluit van het hof, E. overwegende dat Sergei Duvanov op 28 oktober 2002 werd gearresteerd, de dag voordat hij een rondreis door de VS zou maken, waarbij hij zou spreken over de persvrijheid in Kazachstan, en beschuldigd werd van seksuele delicten met een minderjarige hetgeen op twijfelachtig bewijs was gebaseerd, F. overwegende dat Sergei Duvanov eerder, op 9 juli 2002, beschuldigd was van "belediging van de eer en de waardigheid van de president", naar aanleiding van een Internetartikel waarin regeringsambtenaren in verband werden gebracht met financiële misdrijven, en dat hij door drie onbekende mannen werd mishandeld en vervolgens op 28 augustus 2002 in het ziekenhuis werd opgenomen, maar dat de autoriteiten hebben nagelaten dit incident behoorlijk te onderzoeken, G. overwegende dat Irina Petrushova, hoofdredacteur van Respublika Weekly, tot 1 1/2 jaar gevangenisstraf is veroordeeld en dat thans drie nieuwe rechtszaken tegen haar zijn aangespannen, H. overwegende dat Mukhtar Ablyazov en Galumzhan Zhakiyanov, oppositieleiders van de Democratische Keuze van Kazachstan (DCK) respectievelijk in juli en augustus 2002 veroordeeld zijn tot 6 en 7 jaar gevangenisstraf op grond van politieke beschuldigingen in verband met zgn. "misbruik van het ambt" en "verduistering van overheidsgelden", I. overwegende dat politieke partijen niet minder dan 50.000 handtekeningen van burgers moet vergaren om te kunnen worden ingeschreven, en dat alle niet-gouvernementele organisaties (NGO's) in Kazachstan thans bij de autoriteiten moeten worden aangemeld, en dat een strafklacht wordt ingediend tegen de personen die deze registratie hebben nagelaten, J. overwegende dat volgens de nieuwe grondwet die in 1995 is goedgekeurd, de president bij decreet wetten kan vaststellen en een overheersende invloed heeft op de wetgevende en rechterlijke macht, 1. is ernstig bezorgd over het onderzoek, het proces en de veroordeling van de journalist Sergei Duvanov en verlangt derhalve dat hij onmiddellijk wordt vrijgelaten; 2. verzoekt de autoriteiten van Kazachstan een onafhankelijk onderzoek in te stellen naar de zaak van Sergei Duvanov en die van de twee oppositieleiders Mukhtar Ablyazov en Galumzhan Zhakiyanov, en deze informatie openbaar te maken; 3. verzoekt de autoriteiten van Kazachstan regelmatig en openhartig informatie te verstrekken over de status van alle lopende rechtszaken; 4. dringt er bij Kazachstan op aan om het wettelijk kader van zijn nationale instelling voor mensenrechten in overeenstemming te brengen met internationale normen, met name de beginselen van Parijs, die verband houden met de status en het functioneren van nationale instellingen ter bescherming en bevordering van mensenrechten die door de Algemene Vergadering van de VN in 1993 zijn goedgekeurd; 5. laakt het feit dat het misdrijf marteling nog altijd niet in het wetboek van strafrecht is gedefinieerd en dat de wijdverbreide martelpraktijken en andere vormen van wrede behandeling door rechtshandhavers blijven voorkomen; 6. betreurt dat de bevoegdheden van de nieuwe Ombudsman voor mensenrechten zeer beperkt zijn en verzoekt dat het presidentieel decreet waarop deze nationale mensenrechteninstelling is gebaseerd wordt vervangen door een verbeterde wet die zo spoedig mogelijk door het Parlement wordt goedgekeurd; 7. dringt er bij de regering en het parlement van Kazachstan op aan hun beslissing over de registratie van politieke partijen en NGO's te herzien; 8. dringt er bij de regering van Kazachstan op aan de oppositie uit te nodigen voor een dialoog over de wijze waarop het bestaande conflict kan worden opgelost; 9. verzoekt de Raad en de Commissie op de volgende bijeenkomst van de Samenwerkingsraad de kwestie van de eerbiediging van de mensenrechten op overtuigende wijze aan de orde te stellen en vooruitgang op dit gebied te koppelen aan een verdere tenuitvoerlegging van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst en de TACIS-democratie programma's voor Kazachstan te versterken, met name met het oog op de versterking en ontwikkeling van democratische instellingen en onafhankelijke media en de bestrijding van corruptiepraktijken; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de OVSE, de Raad van Europa en de regering van Kazachstan. Het Europees Parlement , - gelet op zijn eerdere resoluties van 13 april 2000 (1) , 18 mei 2000 (2) , 6 juli 2000 (3) , 15 maart 2001 (4) , 6 september 2001 (5) , 13 december 2001 (6) , 14 maart 2002 (7) , 4 juli 2002 (8) en 5 september 2002 (9) over de situatie in Zimbabwe, A. overwegende dat het gemeenschappelijk standpunt van de EU van 18 februari 2002 (dat voor 18 februari 2003 zal worden herzien) aanleiding was tot doelgerichte sancties tegen het regime-Mugabe naar aanleiding van de zich verhevigende repressie jegens de bevolking van Zimbabwe, met inbegrip van een reisverbod voor vooraanstaande leden van ZANU-PF, B. overwegende dat de politieke onderdrukking in Zimbabwe nog verder is toegenomen en dat de leider van de oppositiepartij, de Beweging voor Democratische Verandering (MDC), Morgan Tsvangirai, zijn secretaris-generaal, Welshman Ncube, en Renson Gasela, lid van het Parlement, thans in Zimbabwe voor de rechter gedaagd zijn op grond van een pseudo-aanklacht inzake landverraad, C. overwegende dat Zimbabwe niet langer een democratisch land is daar de parlementaire, presidents- en alle daaropvolgende lokale verkiezingen gekenmerkt werden door intimidatie, repressie, verkiezingsfraude en door de staat gefinancierd politiek geweld, terwijl de fundamentele rechten van de mens systematisch geschonden worden, D. overwegende dat 7,2 miljoen Zimbabwanen - meer dan de helft van de bevolking - op de rand van de hongerdood leven en aan degenen die geen lidmaatschapskaart van ZANU-PF kunnen tonen, de toegang tot de door de regering gecontroleerde voedselvoorraden ontzegd wordt, E. overwegende dat de algehele economische situatie steeds verder verslechtert met een werkloosheid van 70%, een inflatie van meer dan 100%, terwijl slechts 50% van de landerijen die in Zimbabwe ooit geëxploiteerd werden, thans nog bewerkt worden, F. overwegende dat mensen die de MDC steunen, onder meer parlementsleden, die gearresteerd zijn, naar wordt bericht steeds gewelddadiger ondervragingstactieken van de politie moeten ondergaan, en onder meer gemarteld worden door toediening van slagen, elektroshock-behandeling en vergiftiging, G. overwegende dat Mugabe's jeugdmilitie gevrijwaard blijft van vervolging ondanks het feit dat deze op grote schaal intimiderend optreedt en geweld gebruikt tegen onschuldige burgers, H. overwegende dat Robert Mugabe is uitgenodigd voor de Frans-Afrikaanse Topconferentie in Parijs die op 19 februari 2003 plaatsvindt, I. overwegende dat het Europees Parlement consequent gepleit heeft voor uitbreiding en rigoureuze versterking van de sancties, alsmede voor andere maatregelen teneinde effectiever internationaal actie te ondernemen tegen het regime-Mugabe, J. overwegende dat de komende gebeurtenissen van cruciaal belang zullen zijn in termen van vergroting van de druk op het regime-Mugabe, zoals de herziening van de status van Zimbabwe binnen het Gemenebest, de kwestie van de wijze waarop de EU-sancties in samenhang met de EU-Afrika-Topconferentie moeten worden toegepast, en de verwachte behandeling door de VN van de situatie in Zimbabwe, K. overwegende dat Zuid-Afrika in het bijzonder als sterkste buurland en economische partner van Zimbabwe de gelegenheid en de verantwoordelijkheid heeft om leiderschap aan de dag te leggen teneinde ertoe bijdragen dat er op korte termijn veranderingen ten goede in Zimbabwe optreden, L. overwegende dat de EU zich ertoe verbonden heeft om nauwe betrekkingen te blijven onderhouden met de ACS-partners, en met hen en met de brede internationale gemeenschap samen te werken om een gemeenschappelijke aanpak te vinden voor het herstel van de democratie en om een eind te maken aan het lijden van het volk van Zimbabwe, M. overwegende dat de Afrikaanse naties niet moeten toestaan dat hun betrekkingen met de landen van de Europese Unie gegijzeld worden door het regime-Mugabe, en dat het derhalve in het belang van de Afrikaanse Unie en van de SADC is om met spoed actie te ondernemen in samenwerking met de rest van de internationale gemeenschap om op korte termijn veranderingen ten goede in Zimbabwe te bewerkstelligen, N. overwegende dat een belangrijk deel van het verslag van de VN-Werkgroep van deskundigen van oktober 2002 over de illegale exploitatie van de natuurlijke rijkdommen in de Democratische Republiek Kongo gaat over de illegale rol van de door de regering van Zimbabwe gesteunde belangen en alarmerend bewijsmateriaal bevat waaruit blijkt dat de acties van de corrupte handlangers van Mugabe niet alleen gevolgen hebben voor hun eigen volk maar ook voor de buurlanden, en dat de voorzitter van het Parlement van Zimbabwe, Emmerson Mnangagwa, in dit verslag vernoemd wordt, O. overwegende dat de mogelijkheden om het EU-reisverbod te omzeilen door vooraanstaande leden van het regime-Mugabe benut zijn en dat de Raad dit niet heeft kunnen voorkomen, P. overwegende dat het Europees Parlement zelf actie ondernomen heeft in november 2002 door de toegang te weigeren tot de gebouwen van het Parlement voor twee tot ongewenste personen verklaarde Zimbabwanen, aan wie door de Belgische autoriteiten visa waren verleend, 1. veroordeelt het gebrek aan coherentie van het EU-beleid en verzoekt de Raad en de regeringen van de lidstaten niet te trachten om ontheffingen van het eigen EU-regime van sancties te verlenen; 2. verzoekt de Raad bij de herziening van het gemeenschappelijk standpunt van 18 februari 2002 te waarborgen dat de sancties tegen het regime-Mugabe ononderbroken en onverkort worden gehandhaafd, en ondubbelzinnig vast te leggen hoe het visaverbod voor ZANU-PF-leden moet worden toegepast; 3. dringt erop aan dat de valse en inhoudsloze tenlasteleggingen tegen Morgan Tsvangirai, Welshman Ncube en Renson Gasela worden ingetrokken en dat aan het systematische geweld en de intimidatie tegen opponenten van het regime-Mugabe een eind komt; 4. pleit ervoor om op korte termijn vrijelijk en eerlijk een representatieve regering te laten kiezen; 5. veroordeelt het gebruik van de voedselhulp als politiek wapen tegen aanhangers van de oppositie, verzoekt de regering van Zimbabwe voedseldistributie te waarborgen voor de bevolking ongeacht hun politieke voorkeur en doet een beroep op de internationale gemeenschap, met inbegrip van de VN, om te komen tot een meer interventionistische benadering voor de voedseldistributie en bescherming te bieden voor een veilige en eerlijke verdeling van voedsel onder degenen die dit nodig hebben, en samen te werken met de buurlanden van Zimbabwe, die geconfronteerd worden met vluchtelingenproblemen; 6. verzoekt de VN een speciale rapporteur te benoemen voor het onderzoek naar de situatie van de rechten van mens in Zimbabwe; 7. verzoekt de Raad en de Commissie de bestaande sancties uit te breiden en sancties op te leggen aan die ondernemers die verantwoordelijk zijn voor de financiering van het ZANU-PF-regime, en pleit voor het nemen van extra maatregelen, met inbegrip van de intrekking van het recht van vestiging in Europa voor degenen op wie EU-sancties van toepassing zijn en te beletten dat hun gezinsleden toegang krijgen tot werkgelegenheid en onderwijsinstellingen in de EU; 8. doet nogmaals een beroep op de Raad en de Commissie om meer informatie te verstrekken over de bevriezing van bankrekeningen van degenen op wie EU-sancties van toepassing zijn; 9. pleit voor de overweging om bredere sancties tegen het Zimbabwaanse regime toe te passen, met inbegrip van een internationale sport- en culturele boycot, met vermijding van al hetgeen het lijden van de bevolking van Zimbabwe zou verergeren; 10. prijst de moed van de Zimbabwaanse cricketspelers Andy Flower en Henry Olonga, die Mugabe hebben uitgedaagd en de houding van het Engelse cricketteam, dat geweigerd heeft om in Zimbabwe te spelen; 11. pleit voor een ruimere bewustwording in de EU, haar ACS-partners en de brede internationale gemeenschap van de wens van de MDC om de EU-sancties rigoureus toe te passen, met inbegrip van het verzoek van de voorzitter van de MDC, Morgan Tsvangirai, tot een stringente toepassing van het visaverbod; 12. bekritiseert de uitnodiging aan Mugabe om de Frans-Afrikaanse-Topconferentie in februari 2003 bij te wonen; 13. dringt erop aan dat de Raad weigert een visum aan Mugabe en aan andere tot ongewenste personen verklaarde Zimbabwanen te verstrekken voor bijwoning van de EU-Afrika-Topconferentie in Lissabon, en betreurt dat de kans voor een EU-Afrika-dialoog op het spel gezet wordt door de problemen die het Zimbabwaanse regime veroorzaakt; 14. pleit ervoor om in overeenstemming met de overeenkomst van Cotonou vraagstukken inzake goed bestuur, de bevordering van de rechten van mens en de rechtsstaat, met het accent op Zimbabwe, bij alle EU-beraadslagingen in Afrikaanse landen en hun regionale organisaties aan de orde te stellen, en deze niet te beperken tot de dialoog met Zuidelijk Afrika; 15. verzoekt President Mbeki van Zuid-Afrika en de huidige Voorzitter van de Afrikaanse Unie alsmede de voorzitter van de SADC, de heer Dos Santos, het initiatief te nemen door pressie uit te oefenen op Zimbabwe door middel van doeltreffende regionale initiatieven en te pleiten voor nieuwe presidentsverkiezingen in Zimbabwe onder internationaal toezicht; 16. verzoekt het Gemenebest zijn schorsing van Zimbabwe te hernieuwen; 17. verwerpt iedere suggestie dat de vervanging van President Mugabe door Emmerson Mnangagwa de problemen van Zimbabwe zou oplossen, aangezien laatstgenoemde een duidelijke verantwoordelijkheid heeft voor de toestand van de Zimbabwaanse economie, het bestuur van het land en betrokken is bij politiek geweld en verkiezingsmalversaties; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de Raad van de ACS-EU, de regering en het Parlement van Zimbabwe, de Secretaris-generaal van de VN, de Secretaris-generaal van de Afrikaanse Unie en de Secretaris-generaal van de SADC. Het Europees Parlement , - gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder de bepalingen inzake de sociale rechten, alsmede de bepalingen van het EG-Verdrag, met name artikel 136 uit hoofde waarvan de lidstaten zich de bevordering van de werkgelegenheid, de verbetering van de levensomstandigheden en de arbeidsvoorwaarden, een adequate sociale bescherming en de sociale dialoog ten doel stellen, om een duurzaam hoog werkgelegenheidsniveau en de bestrijding van uitsluiting mogelijk te maken, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, de conclusies van de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001, de conclusies van de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 en de conclusies van 16 september 2002 over de resultaten van de Wereldtop over duurzame ontwikkeling, - gelet op Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan (1) - gelet op Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (2) , - gelet op Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (3) , - gelet op Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap - Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de vertegenwoordiging van de werknemers (4) , – gezien zijn vroegere resoluties over de staalsector en over herstructurering en fusies in de industrie, – gezien het feit dat er in de staalsector voortdurend banen verloren gaan, A. overwegende dat het staalbedrijf Arcelor, dat ontstaan is na de fusie tussen Arbed, Usinor en Aceralia, in januari 2003 zijn voornemen heeft aangekondigd de warmbandstaal-productie in alle vestigingen van de groep op het Europese vasteland te beëindigen, hetgeen tot het verlies van duizenden banen in geheel Europa zal leiden, B. overwegende dat precies op het ogenblik dat de directie van Arcelor verklaart dat haar warmwalserijen in het Europese binnenland niet meer rendabel zijn, zij kandidaat-koper is van vier continentale vestigingen in het zuiden van Polen; dat de Poolse regering bovendien van plan is hiervoor een subsidie van 2,7 miljard zloty te geven, C. overwegende dat de betrokken werknemers, hun vakorganisaties, de bevolking en de afgevaardigden van de getroffen streken bereid zijn actie te voeren, D. overwegende dat het unilaterale besluit van de Verenigde Staten om buitengewone tarieven in te stellen voor staalimporten, met name uit de EU, indruist tegen het WTO-akkoord en aanzienlijke schade berokkent aan de betrokken communautaire producenten, 1. herinnert Arcelor aan zijn verplichtingen als onderneming en eist dat het zijn sociale verantwoordelijkheid opneemt en dat alle vestigingen van Arcelor op het Europese vasteland gelijk worden behandeld, zonder discriminatie; 2. dringt erop aan dat de Commissie bij elk verzoek van de Poolse regering in verband met de door Arcelor in Polen aangekondigde operatie toeziet op een strikte toepassing van de verdragen, waarbij elk gebruik van tegenstrijdige motieven moet worden verworpen; 3. herinnert de Commissie eraan dat zij, sinds het verdwijnen van de EGKS, verantwoordelijk is voor het opvangen van de sociaal-economische gevolgen van de toetreding van nieuwe lidstaten tot de EU voor de staalsector; 4. verzoekt de Commissie om zich samen met de betrokken instanties te buigen over een doeltreffend en gericht gebruik van de communautaire middelen, en met name die van het ESF, voor de beroepsopleiding en omscholing van de desbetreffende werknemers; 5. verzoekt de Commissie zowel binnen de OESO als de WTO te blijven hameren op de uitwerking en invoering van strikte multilaterale regels tegen oneerlijke concurrentie door derde landen, of deze nu voortvloeit uit subsidies, misbruik van handelsregels of andere maatregelen; 6. dringt er bij de Commissie op aan gedurfde maatregelen te nemen om Europese bedrijven tegen de negatieve gevolgen van het unilaterale besluit van de VS te beschermen, maar daarbij toch de multilaterale handelsregels te eerbiedigen en rekening te houden met de langetermijnbelangen van de Europese economie; 7. is verheugd over de oprichting van een groep van Europese commissarissen, voorgezeten door de heer Liikanen, commissaris voor ondernemingsbeleid, en bestaande uit de commissarissen voor handel, mededinging, uitbreiding, economisch, sociaal en buitenlands beleid, met het doel om een coherente oplossing te vinden voor de problemen die zich aandienen; benadrukt evenwel dat mevrouw Wallström, commissaris voor milieuzaken, hier eveneens bij deze taak moet worden betrokken; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten innovatie te bevorderen, ook in deze sector nieuwe activiteiten gericht op specialisatie en kwaliteit te ontwikkelen, of aangepaste omschakelingsplannen op te stellen; acht het noodzakelijk ervoor te zorgen dat in de EU een sterke en moderne staalsector blijft bestaan die tegemoet kan komen aan de behoeften aan duurzame ontwikkeling en het scheppen van arbeidsplaatsen, met name om werknemers en consumenten beter te beschermen; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten een actiever beleid te voeren ten aanzien van bedrijfsherstructureringen en de sociale gevolgen daarvan, zodat negatieve effecten op de werkgelegenheid en de arbeidsomstandigheden, maar ook op de ruimtelijke ordening, worden voorkomen; 10. betreurt het dat, bij de talrijke recente herstructureringen van bedrijven, de op communautair niveau geldende bepalingen betreffende massaontslag, verplaatsing van bedrijven en de Europese ondernemingsraad niet in acht zijn genomen; verzoekt de Commissie met name om, waar nodig, na te gaan of de lidstaten uitvoering geven aan de Richtlijnen 98/59/EG en 94/45/EG; 11. is van mening dat alle subsidies met overheidsmiddelen afhankelijk moeten worden gesteld van overeenkomsten op de gebieden werkgelegenheid, plaatselijke ontwikkeling en investeringen voor het moderniseren van de productie; 12. verzoekt de lidstaten de sociale dialoog te bevorderen en te versterken met inachtneming van de nationale en Europese wetgeving inzake informatie en raadpleging van werknemers, en doeltreffende maatregelen te nemen ter bescherming van de vakbondsvertegenwoordigers; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en aan de sociale partners.