Het Europees Parlement , – gezien het verzoek van Witold Tomczak om verdediging van zijn immuniteit in het kader van een strafrechtelijke procedure tegen hem bij de districtsrechtbank te Ostrów Wielkopolski, Polen, dat op 29 april 2005 werd ingediend, en van de ontvangst waarvan op 12 mei 2005 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Witold Tomczak (op 13 juli 2005 en 31 januari 2006) te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gezien de op 20 maart 2006 ondertekende brief van Witold Tomczak, waarin hij aangaf het verzoek om verdediging van zijn immuniteit in te trekken, – gelet op de artikelen 8, 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 6, lid 3 en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0084/2006 ), A. overwegende dat Witold Tomczak op 21 september 1997 en op 23 september 2001 in het Poolse parlement (Sejm) werd verkozen; overwegende dat hij na de ondertekening van het toetredingsverdrag op 16 april 2003 waarnemer werd; overwegende dat hij van 1 mei 2004 tot 19 juli 2004 lid van het Europees Parlement was; overwegende dat hij op 13 juni 2004 in het Europees Parlement werd verkozen en dat zijn ambtstermijn in het Poolse parlement op 16 juni 2004 afliep, B. overwegende dat Witold Tomczak ervan wordt beschuldigd op 26 juni 1999 twee politieagenten tijdens de uitoefening van hun dienst in Ostrów Wielkopolski te hebben beledigd, in strijd met artikel 226, lid 1 van het Poolse Strafwetboek; overwegende dat de procureur-generaal op 13 juni 2000 bij de Sejm een verzoek deed om opheffing van de parlementaire immuniteit van Witold Tomczak; overwegende dat Witold Tomczak op 4 oktober 2000 ermee instemde om in de zaak ter verantwoording te worden geroepen, in overeenstemming met artikel 105, lid 4 van de Poolse Grondwet; overwegende dat nadat Witold Tomczak een aantal keren verzuimde op de zittingen te verschijnen, de districtsrechtbank te Ostrów Wielkopolski op 10 januari 2005 in overeenstemming met artikel 377, lid 3 van het Poolse Wetboek van strafvordering besliste tot berechting bij verstek; C. overwegende dat Witold Tomczak de rechtbank op 30 april 2005 ervan in kennis stelde dat hij het Europees Parlement had verzocht zijn immuniteit te verdedigen; overwegende dat de rechtbank de strafprocedure op 30 mei 2005 opschortte en aan de procureur van het district in Warszawa Praga-Północ vroeg om te laten weten of er een verzoek om opheffing van de immuniteit van Witold Tomczak zou worden gedaan; overwegende dat volgens het ambt van de procureur-generaal een dergelijk verzoek niet nodig is; overwegende dat het Poolse Grondwettelijk Hof op 28 november 2001 besliste dat een verzoek om opheffing van immuniteit niet nodig is in verband met daden die zijn begaan voordat iemand lid van het Poolse parlement werd, D. overwegende dat Witold Tomczak stelt dat het openbaar ministerie het Poolse parlement om opheffing van zijn immuniteit had moeten verzoeken voordat hij hem in staat van beschuldiging stelde, en dat hij, aangezien hij tot lid van het Europees Parlement was verkozen, dat orgaan en niet de Sejm vroeg om zijn immuniteit te verdedigen, E. overwegende dat Witold Tomczak zich erover beklaagt dat de strafprocedure tegen hem bevooroordeeld is, dat er politieke druk is uitgeoefend op de gerechtelijke autoriteiten, dat valse bewijzen zijn ingediend en dat onbetrouwbare getuigen aan het proces deelnemen, F. overwegende dat uit de verkregen informatie niet kan worden afgeleid dat Witold Tomczak door de parlementaire immuniteit wordt beschermd in verband met de onder de aandacht van de voorzitter van het Europees Parlement gebrachte verzoeken, G. overwegende dat parlementaire immuniteit een van de privileges van het Parlement is en daarom niet door een individueel lid kan worden uitgeoefend dan wel ingetrokken, maar alleen door de instelling als geheel, H. overwegende dat Witold Tomczak weliswaar een brief heeft geschreven waarin hij aangeeft zijn verzoek om verdediging van zijn parlementaire immuniteit in te trekken, maar dat wel moet worden benadrukt dat deze zaak toch uitgebreid moet worden behandeld om de correcte naleving van de privileges van het Parlement zeker te stellen, 1. besluit de immuniteit en de voorrechten van Witold Tomczak niet te verdedigen. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (10720/1/2005 – C6-0016/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0742 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2005)0716 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0071/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 4 april 2006 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2006/EG van het Europees Parlement en de Raad tot opstelling van richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector en houdende intrekking van Beschikkingen 96/391/EG en nr. 1229/2003/EG HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 156, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Sinds de vaststelling van Beschikking nr. 1229/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 tot opstelling van richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector (6) is de behoefte ontstaan om de nieuwe lidstaten, toetredingslanden en kandidaat-lidstaten volledig in deze richtsnoeren op te nemen en deze, indien nodig, verder aan te passen aan het nieuwe nabuurschapsbeleid van de Europese Unie. (2) De prioriteiten voor trans-Europese energienetwerken vloeien voort uit de totstandbrenging van een meer open en concurrentiegerichte interne energiemarkt als gevolg van de uitvoering van Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (7) en van Richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas (8) . Die prioriteiten sluiten aan op de conclusies van de Europese Raad van Stockholm van 23 en 24 maart 2001 inzake de ontwikkeling van de infrastructuur die nodig is voor de goede werking van de energiemarkt. Er dient een bijzondere inspanning te worden geleverd ter verwezenlijking van de doelstelling om meer gebruik te maken van duurzame energiebronnen, teneinde aldus bij te dragen tot een beleid inzake duurzame ontwikkeling. Een en ander dient evenwel te worden bewerkstelligd zonder onevenredige verstoring van het normale marktevenwicht. Ook dient ten volle rekening te worden gehouden met de doelstellingen van het communautaire vervoersbeleid en in het bijzonder met de mogelijkheid van vermindering van het vervoer over de weg door aardgas en alkenen via pijpleidingen te vervoeren. (3) Met de beschikking zal men dichter bij de vaststelling van het streefcijfer komen voor de mate van onderlinge koppeling van de elektriciteitsnetten tussen de lidstaten waarover op de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 overeenstemming werd bereikt. Dit kan leiden tot verbetering van de betrouwbaarheid en de integriteit van het netwerk en zorgen voor continuïteit van de energievoorziening en een goede werking van de interne markt. (4) In de regel dienen de aanleg en het onderhoud van energie-infrastructuur onderworpen te zijn aan de beginselen van de vrije markt. Dit is tevens in overeenstemming met de gemeenschappelijke voorschriften voor de voltooiing van de interne energiemarkt en met de gemeenschappelijke regels inzake het mededingingsrecht, die erop gericht zijn een opener en concurrerender interne energiemarkt tot stand te brengen. Communautaire financiële steun voor bouw en onderhoud moet derhalve een hoge uitzondering blijven en dergelijke uitzonderingen dienen naar behoren te worden gemotiveerd. (5) De energie-infrastructuur dient zodanig te worden aangelegd en onderhouden dat de interne energiemarkt efficiënt kan werken, met inachtneming van de bestaande procedures voor raadpleging van de betrokkenen, zonder afbreuk te doen aan strategische criteria en, in voorkomend geval, criteria inzake universele dienstverlening en openbare- dienstverplichtingen. (6) Met het oog op de potentiële synergie tussen aardgasnetwerken en alkeennetwerken moet aandacht worden besteed aan de ontwikkeling en integratie van alkeennetwerken om te kunnen voorzien in de behoeften aan alkeengas van de industrie in de Gemeenschap. (7) De prioriteiten voor trans-Europese energienetwerken vloeien tevens voort uit het toenemende belang van de trans-Europese energienetwerken voor de continuïteit en diversificatie van de energievoorziening van de Gemeenschap, de integratie van de energienetwerken van de nieuwe lidstaten, toetredende landen en kandidaat-lidstaten en de gecoördineerde exploitatie van de energienetwerken in de Gemeenschap en de aangrenzende landen na raadpleging van de betrokken lidstaten. De buurlanden van de Gemeenschap spelen namelijk een vitale rol in het energiebeleid van de Gemeenschap. Zij voorzien in een groot deel van de vraag van de Gemeenschap naar aardgas, zijn belangrijke partners voor de doorvoer van primaire energie naar de Gemeenschap en zullen geleidelijk belangrijke spelers worden op de interne markt voor gas en elektriciteit van de Gemeenschap. (8) Binnen de projecten op het gebied van trans-Europese energienetwerken dienen prioritaire projecten te worden aangeduid die van groot belang zijn voor de goede werking van de interne energiemarkt of voor een continue energievoorziening. Voorts dient voor de projecten met de hoogste prioriteit een verklaring van Europees belang te worden ingevoerd en, waar dat nodig is, een betere coördinatie. (9) Met het oog op het vergaren van informatie in het kader van deze beschikking dienen de Commissie en de lidstaten zoveel mogelijk gebruik te maken van reeds beschikbare informatie over projecten van Europees belang ten einde dubbel werk te voorkomen. Zulke informatie kan bijvoorbeeld reeds beschikbaar zijn in het kader van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad van 18 september 1995 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van trans-Europese netwerken (9) , in het kader van andere Gemeenschapswetgeving tot cofinanciering van projecten inzake trans-Europese netwerken en de besluiten tot goedkeuring van afzonderlijke projecten overeenkomstig deze wetgeving, alsmede in het kader van Richtlijnen 2003/54/EG en 2003/55/EG betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en aardgas. (10) De procedure voor de selectie van projecten van gemeenschappelijk belang met betrekking tot trans-Europese energienetwerken dient een evenwichtige toepassing van Verordening (EG) nr. 2236/95 te waarborgen. In die procedure dienen twee niveaus te worden onderscheiden: op een eerste niveau wordt een beperkt aantal selectiecriteria vastgesteld; op een tweede niveau worden de projecten uitvoerig beschreven; dit zijn de specificaties. (11) Er moet passende voorrang worden gegeven aan de financiering uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2236/95, van projecten die van Europees belang zijn verklaard. Bij de indiening van projecten in het kader van andere communautaire financiële instrumenten dienen de lidstaten bijzondere aandacht te schenken aan projecten die van Europees belang zijn verklaard. (12) Voor het merendeel van de projecten die van Europees belang zijn verklaard, kan een verwachte vertraging van tussen een en twee jaar worden beschouwd als een aanzienlijke vertraging bij de start of het verwachte verloop. (13) A angezien de projectspecificaties vatbaar zijn voor wijzigingen, zijn ze indicatief. De Commissie dient dan ook gemachtigd te zijn deze bij te werken. Aangezien het project aanzienlijke politieke, milieu- en economische gevolgen kan hebben, dient het juiste evenwicht te worden gevonden tussen toezicht door de wetgever en flexibiliteit bij het bepalen van de projecten die mogelijke communautaire steun verdienen. (14) Wanneer zich bij de tenuitvoerlegging van projecten van Europees belang, dan wel delen of groepen van projecten van Europees belang moeilijkheden voordoen, kan een Europese coördinator optreden als bemiddelaar, die de samenwerking tussen alle betrokken partijen aanmoedigt en ervoor zorgt dat passende monitoring uitgevoerd wordt om de Gemeenschap van de vorderingen op de hoogte te houden. De diensten van een Europese coördinator moeten, op verzoek van de betrokken lidstaten, ook beschikbaar zijn voor andere projecten. (15) De lidstaten wordt verzocht de uitvoering van bepaalde projecten te coördineren, met name grensoverschrijdende projecten of delen daarvan. (16) Er dient een gunstiger klimaat voor de ontwikkeling en aanleg van trans-Europese energienetwerken te worden geschapen, voornamelijk door de technische samenwerking tussen de voor de netwerken verantwoordelijke instanties te stimuleren, door de uitvoering van de vergunningsprocedures voor netwerkprojecten in de lidstaten te vergemakkelijken om vertragingen te beperken en door gebruik te maken van de voor netwerkprojecten beschikbare communautaire fondsen, instrumenten en financieringsprogramma's. De Gemeenschap moet de maatregelen die de lidstaten hiertoe nemen, ondersteunen. (17) Aangezien de aan trans-Europese energienetwerken toegewezen middelen hoofdzakelijk dienen ter financiering van haalbaarheidsstudies, kunnen dergelijke - vooral interregionale - interconnectienetwerken zo nodig worden bekostigd uit de communautaire structuurfondsen, financiële programma's en instrumenten. (18) De vaststelling van de projecten van gemeenschappelijk belang, van de betrokken specificaties en van de prioritaire projecten , met name die van Europees belang, mag niet vooruitlopen op de resultaten van de milieueffectbeoordeling van de projecten en van de plannen of programma's. (19) De voor de uitvoering van deze beschikking vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (10) . (20) De Commissie brengt regelmatig verslag uit over de uitvoering van deze beschikking. (21) Informatie die uit hoofde van deze beschikking moet worden uitgewisseld of aan de Commissie moet worden verstrekt, is normaliter voor een groot deel in handen van bedrijven. Lidstaten dienen derhalve met deze bedrijven samen te werken om deze informatie te verkrijgen. (22) Aangezien deze beschikking betrekking heeft op hetzelfde onderwerp en toepassingsgebied als Beschikking 96/391/EG van de Raad van 28 maart 1996 inzake maatregelen om voor de ontwikkeling van de trans-Europese netwerken in de energiesector een gunstiger klimaat te creëren (11) , en als Beschikking nr. 1229/2003/EG, dienen beide beschikkingen te worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp Bij deze beschikking worden de aard en de draagwijdte van het richtinggevend beleid van de Gemeenschap op het gebied van trans-Europese energienetwerken omschreven. Daartoe worden richtsnoeren opgesteld die de doelstellingen, de prioriteiten en de grote lijnen van het beleid van de Gemeenschap op het gebied van trans-Europese energienetwerken bestrijken. In die richtsnoeren worden projecten van gemeenschappelijk belang en projecten die prioriteit hebben, met inbegrip van projecten van Europees belang, op het gebied van de trans-Europese elektriciteits- en gasnetwerken geïdentificeerd . Artikel 2 Toepassingsgebied Deze beschikking betreft: Artikel 3 Doelstellingen De Gemeenschap bevordert de onderlinge koppeling, de interoperabiliteit en de ontwikkeling van de trans-Europese energienetwerken alsmede de toegang tot die netwerken, overeenkomstig het bestaande Gemeenschapsrecht, teneinde: Artikel 4 Actieprioriteiten De prioriteiten van het Gemeenschapsbeleid op het gebied van trans-Europese energienetwerken moeten verenigbaar zijn met duurzame ontwikkeling en luiden als volgt: Artikel 5 Beleidslijnen De hoofdlijnen van het Gemeenschapsbeleid op het gebied van trans-Europese energienetwerken zijn: Artikel 6 Criteria voor projecten van gemeenschappelijk belang 1. De algemene criteria die moeten worden toegepast wanneer een besluit wordt genomen over selectie, wijzigingen, specificaties of aanvragen tot aanpassing van projecten van gemeenschappelijk belang zijn de volgende: De evaluatie van de economische levensvatbaarheid wordt gebaseerd op een kosten-batenanalyse, waarbij rekening wordt gehouden met alle kosten en baten, ook op middellange en/of lange termijn, uit het oogpunt van de milieuaspecten, de continuïteit van de voorziening en de bijdrage tot de economische en sociale samenhang. Voor projecten van gemeenschappelijk belang die het grondgebied van een lidstaat betreffen, is de goedkeuring van de betrokken lidstaat vereist. 2. Bijlage II bevat aanvullende criteria voor de selectie van de projecten van gemeenschappelijk belang. Besluiten tot wijziging van de aanvullende criteria voor de selectie van projecten van gemeenschappelijk belang, zoals deze in bijlage II zijn opgenomen, worden genomen volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag. 3. Alleen de in bijlage III genoemde projecten die voldoen aan de criteria van lid 1 en bijlage II, komen in aanmerking voor financiële bijstand van de Gemeenschap uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2236/95. 4. De indicatieve projectspecificaties, waaronder begrepen de gedetailleerde beschrijving van de projecten en, indien van toepassing, de geografische beschrijving ervan, staan in bijlage III. Deze specificaties worden bijgewerkt volgens de procedure van artikel 14, lid 2. Actualiseringen zijn technisch van aard en moeten zich beperken tot technische wijzigingen van projecten, tot een wijziging van een bepaald deel van de gespecificeerde route of tot een beperkte aanpassing van de projectlocatie. 5. De lidstaten nemen alle maatregelen die zij nodig achten om de verwezenlijking van projecten van gemeenschappelijk belang te vergemakkelijken en te versnellen en vertragingen tot een minimum te beperken, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht en de internationale overeenkomsten op het gebied van het milieu , in het bijzonder ten aanzien van projecten die van Europees belang zijn verklaard . Met name de vereiste vergunningsprocedures worden snel afgewikkeld. 6. Wanneer delen van projecten van gemeenschappelijk belang op het grondgebied van derde landen zijn gelegen, kan de Commissie, met instemming van de betrokken lidstaten voorstellen doen, in voorkomend geval in het kader van het beheer van de akkoorden van de Gemeenschap met deze derde landen, en overeenkomstig het Verdrag inzake het Energiehandvest en andere multilaterale overeenkomsten voor de derde landen die partij zijn bij dat Verdrag, zodat deze projecten ook door de betrokken derde landen als van wederzijds belang worden erkend, teneinde de verwezenlijking van deze projecten te vergemakkelijken. Artikel 7 Prioritaire projecten 1. De projecten van gemeenschappelijk belang genoemd in artikel 6, lid 3, die betrekking hebben op de assen voor prioritaire projecten in bijlage I, komen prioritair in aanmerking voor financiële bijstand van de Gemeenschap uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2236/95. Besluiten tot wijziging van bijlage I worden genomen volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag. 2. Wat grensoverschrijdende investeringsprojecten betreft, nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat, in het kader van nationale vergunningsprocedures, het feit dat deze projecten de onderlinge koppelcapaciteit van twee of meer lidstaten uitbreiden en bijgevolg in heel Europa de continuïteit van de energievoorziening versterken, beschouwd wordt als een criterium voor de evaluatie door de bevoegde nationale autoriteiten. 3. De betrokken lidstaten en de Commissie streven ernaar om binnen hun bevoegdheid en samen met de verantwoordelijke bedrijven, de uitvoering van de prioritaire projecten te bevorderen, in het bijzonder wanneer het om grensoverschrijdende projecten gaat. 4. Prioritaire projecten zijn verenigbaar met duurzame ontwikkeling en voldoen aan de volgende criteria: Artikel 8 Projecten van Europees belang 1. Een aantal projecten op de in artikel 7 bedoelde prioritaire assen, die grensoverschrijdend zijn of die een aanzienlijk effect op de grensoverschrijdende overdrachtcapaciteit hebben, worden van Europees belang verklaard. Die projecten zijn in bijlage I opgenomen. 2. Bij de indiening van projecten in het kader van de begroting voor trans-Europese netwerken, in overeenstemming met artikel 10 van Verordening (EG) nr. 2236/95 wordt de gewenste prioriteit toegekend aan projecten die van Europees belang zijn verklaard. 3. Bij de indiening van projecten in het kader van andere communautaire cofinancieringsinstrumenten wordt bijzondere aandacht besteed aan projecten die van Europees belang zijn verklaard. 4 . Indien de werkzaamheden aan een van de projecten die van Europees belang zijn verklaard, met aanzienlijke vertraging starten of een dergelijke vertraging wordt verwacht, verzoekt de Commissie de betrokken lidstaten om binnen drie maanden de redenen voor de vertraging op te geven. Voor projecten die van Europees belang zijn verklaard en waarvoor een Europese coördinator is aangesteld, geeft de Europese coördinator in zijn verslag de redenen van de vertraging. 5. Vijf jaar na het voltooien van een project dat van Europees belang is verklaard of van een gedeelte ervan maakt de Commissie, bijgestaan door het in artikel 14, lid 1 bedoeld comité, een beoordeling op van de sociaal-economische en milieueffecten ervan, het effect op het handelsverkeer tussen de lidstaten, op de territoriale samenhang en op de duurzame ontwikkeling . De Commissie stelt het in artikel 14, lid 1 bedoeld comité in kennis van de resultaten van deze beoordeling. 6. Voor elk project dat van Europees belang is verklaard, en met name voor grensoverschrijdende gedeelten ervan, nemen de betrokken lidstaten de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat: De gezamenlijke coördinatiebijeenkomsten worden zo nodig gehouden in het licht van de specifieke vereisten van het project, zoals de projectontwikkelingsfase, en de te verwachten of geconstateerde moeilijkheden. Bij de gezamenlijke coördinatiebijeenkomsten wordt met name ingegaan op de beoordeling en de publieks- raadplegingsprocedures. De betrokken lidstaten zorgen ervoor dat de Commissie op de hoogte wordt gehouden van de gezamenlijke coördinatiebijeenkomsten en de informatie-uitwisseling. Artikel 9 Uitvoering van projecten van Europees belang 1. De projecten van Europees belang worden spoedig uitgevoerd. Uiterlijk ... (12) dienen de lidstaten bij de Commissie, op basis van een door de Commissie daartoe verstrekt ontwerptijdschema, een bijgewerkt en indicatief tijdschema in voor de voltooiing van die projecten, met nadere bijzonderheden betreffende: 2. De Commissie brengt, in nauwe samenwerking met het in artikel 14, lid 1 bedoeld comité, eens in de twee jaar verslag uit over de voortgang van de in lid 1 bedoelde projecten. Voor projecten die van Europees belang zijn verklaard en waarvoor een Europese coördinator is aangesteld worden deze tweejarige verslagen vervangen door de jaarverslagen van de Europese coördinator. Artikel 10 Europese coördinator 1. Wanneer bij projecten die van Europees belang zijn verklaard, aanzienlijke vertragingen optreden of zich uitvoeringsmoeilijkheden voordoen, met inbegrip van situaties waarbij derde landen zijn betrokken, kan de Commissie in overleg met de betrokken lidstaten en na raadpleging van het Europees Parlement een Europese coördinator aanstellen. Lidstaten kunnen de Commissie zo nodig ook verzoeken een Europese coördinator voor andere projecten inzake trans-Europese energienetweren aan te stellen. 2. De Europese coördinator wordt met name gekozen op grond van zijn ervaring met de Europese instellingen, zijn kennis van de energieproblematiek alsmede van de financiële, sociaal-economische en milieueffectbeoordeling van grote projecten. 3. In het besluit tot aanstelling van de Europese coördinator wordt nader omschreven hoe de coördinator zijn taken moet vervullen. 4. De Europese coördinator: 5. De betrokken lidstaten werken samen met de Europese coördinator en verschaffen hem de informatie die nodig is om de in lid 4 vermelde taken uit te voeren. 6. De Commissie kan het advies van de Europese coördinator inwinnen bij het onderzoek van aanvragen om bijstand van de Gemeenschap voor projecten of groepen van projecten waarvoor hij is aangesteld. 7. De coördinatie moet in verhouding staan tot de kosten van het project om onnodige administratieve lasten te voorkomen. Artikel 11 Gunstiger klimaat 1. Teneinde bij te dragen tot het creëren van een gunstiger klimaat voor de ontwikkeling van trans-Europese energienetwerken en de interoperabiliteit daarvan, neemt de Gemeenschap de daarop gerichte inspanningen van de lidstaten in aanmerking, hecht zij het grootste belang aan en bevordert zij, voorzover dat nodig is, de volgende maatregelen: 2. De Commissie neemt, in nauw overleg met de betrokken lidstaten, alle initiatieven tot bevordering van de coördinatie van de in lid 1 vermelde activiteiten. 3. Besluiten betreffende maatregelen die nodig zijn om de in lid 1, onder a) en b), vermelde activiteiten uit te voeren, worden door de Commissie genomen volgens de procedure van artikel 14 , lid 2. Artikel 12 Gevolgen voor de mededinging Wanneer projecten worden overwogen, worden hun gevolgen voor de mededinging en de continuïteit van de energievoorziening in aanmerking genomen. Particuliere financiering of financiering door de betrokken economische actoren is de belangrijkste financieringsbron en wordt aangemoedigd. Concurrentievervalsing tussen de marktpartijen wordt vermeden overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag. Artikel 13 Beperkingen 1. Deze beschikking doet geen afbreuk aan financiële verplichtingen die door een lidstaat of door de Gemeenschap zijn aangegaan. 2. Deze beschikking loopt niet vooruit op de uitkomsten van de milieueffectbeoordeling van de projecten en van de plannen of programma's waarmee het kader voor de toekomstige vergunning van de desbetreffende projecten wordt vastgelegd. Wanneer krachtens de Gemeenschapswetgeving ter zake een milieueffectbeoordeling vereist is, wordt met het resultaat daarvan rekening gehouden, voordat daadwerkelijk een besluit tot uitvoering van de projecten wordt genomen overeenkomstig de toepasselijke Gemeenschapswetgeving. Artikel 14 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 15 Verslag De Commissie stelt over de uitvoering van deze beschikking om de twee jaar een verslag op dat zij aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's voorlegt. In dat verslag wordt aandacht besteed aan de verwezenlijking en de vorderingen met de uitvoering van de prioritaire projecten die betrekking hebben op de in bijlage II, punten 2, 4 en 7, genoemde grensoverschrijdende verbindingen, alsmede aan de wijze van financiering van deze projecten, met name wat de financiële bijdrage van de Gemeenschap betreft. Artikel 16 Intrekking Beschikkingen 96/391/EG en nr. 1229/2003/EG worden ingetrokken. Artikel 17 Inwerkingtreding Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgend op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 18 Adressaten Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I TRANS-EUROPESE NETWERKEN IN DE ENERGIESECTOR Assen voor de prioritaire projecten , met inbegrip van de projecten van Europees belang, als omschreven in de artikelen 7 en 8 De prioritaire projecten , met inbegrip van de projecten van Europees belang, op elke prioritaire as worden hierna opgesomd ELEKTRICITEITSNETWERKEN EL.1. Frankrijk – België – Nederland – Duitsland: versterking van de elektriciteitsnetten die noodzakelijk zijn om congestie in de Benelux op te lossen. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Lijn Avelin (FR) – Avelgem (BE) Lijn Moulaine (FR) – Aubange (BE) EL.2. Grenzen van Italië met Frankrijk, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland: uitbreiding van de onderlinge koppelcapaciteit van de elektriciteitsnetten. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Lijn Lienz (AT) – Cordignano (IT) Nieuwe koppeling tussen Italië en Slovenië Lijn West-Udine (IT) – Okroglo (SI) Lijn S. Fiorano (IT) – Nave (IT) – Gorlago (IT) Lijn Venezia Nord (IT) – Cordignano (IT) St. Peter (AT) – Tauern (AT) Südburgenland (AT) – Kainachtal (AT) Koppeling via de Brenner-spoortunnel tussen Oostenrijk en Italië (Thaur-Brixten) EL.3. Frankrijk – Spanje – Portugal: uitbreiding van de onderlinge koppelcapaciteit van de elektriciteitsnetten tussen deze landen en het Iberisch schiereiland en ontwikkeling van het netwerk in de insulaire gebieden. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Lijn Sentmenat (ES) – Bescanό (ES) – Baixas (FR) Lijn Valdigem (PT) – Douro Internacional (PT) – Aldeadávila (ES) en de installaties van Douro Internacional EL.4. Griekenland – de Balkanlanden – UCTE-systeem: ontwikkeling van de elektriciteitsinfrastructuur om Griekenland op het UCTE-systeem aan te sluiten en de ontwikkeling van de Zuidoost-Europese elektriciteitsmarkt mogelijk te maken. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Lijn Philippi (EL) – Hamidabad (TR) EL.5. Verenigd Koninkrijk – continentaal Europa en Noord-Europa: totstandbrenging/uitbreiding van de onderlinge koppelcapaciteit van de elektriciteitsnetten en mogelijke integratie van buitengaatse windenergie. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Onderzeese kabel tussen Engeland (UK) – Nederland EL.6. Ierland – Verenigd Koninkrijk: Uitbreiding van de onderlinge koppelcapaciteit van de elektriciteitsnetten en mogelijke integratie van buitengaatse windenergie. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Onderzeese kabel tussen Ierland en Wales (UK) EL.7. Denemarken – Duitsland – Baltische ring (incl. Noorwegen – Zweden – Finland – Denemarken – Duitsland – Polen – Baltische staten – Rusland): Uitbreiding van de onderlinge koppelcapaciteit van de elektriciteitsnetten en mogelijke integratie van buitengaatse windenergie. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Lijn Kasso (DK) – Hamburg/Dollern (DE) Lijn Hamburg Krümmel (DE) – Schwerin (DE) Lijn Kasso (DK) – Revsing (DK) – Tjele (DK) Lijn Vester Hassing (DK) – Trige (DK) Onderzeese kabel Skagerrak 4 (DK) tussen Denemarken en Noorwegen Verbinding Polen-Litouwen, met inbegrip van de nodige versterking van het Poolse elektriciteitsnet en het PL-DE-profiel, om deelneming aan de interne energiemarkt mogelijk te maken Onderzeese kabel Finland – Estland (Estlink) Onderzeese kabel Finland – Zweden (Fennoscan) Halle/Saale (DE) – Schweinfurt (DE) EL.8. Duitsland – Polen – Tsjechië – Slowakije – Oostenrijk – Hongarije – Slovenië: uitbreiding van de onderlinge koppelcapaciteit van de elektriciteitsnetten. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Lijn Neuenhagen (DE) – Vierraden (DE) – Krajnik (PL) Lijn Dürnrohr (AT) – Slav&ebreve;tice (CZ) Nieuwe koppeling tussen Duitsland en Polen. Velke Kapusany (SK) – Lemesany (SK) – Moldava (SK) – Sajóivánka (HU) Gabcikovo (SK) – Velkýy Dur (SK) Stupava (SK) – Wenen (Zuid-Oost) (AT) EL.9. Lidstaten aan de Middellandse Zee – mediterrane elektriciteitsring: uitbreiding van de onderlinge koppelcapaciteit van de elektriciteitsnetten tussen de lidstaten aan de Middellandse Zee en Marokko – Algerije – Tunesië – Libië – Egypte – landen in het Nabije Oosten – Turkije Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Elektriciteitsverbinding tussen Tunesië en Italië GASNETWERKEN NG.1. Verenigd Koninkrijk – noordelijk continentaal Europa, omvattend Nederland, België, Denemarken, Zweden en Duitsland – Polen – Litouwen – Letland – Estland – Finland – Rusland: Gaspijpleidingen die een aantal van de voornaamste gasbronnen in Europa met elkaar verbinden en de interoperabiliteit van de netten en de continuïteit van de gasvoorziening verbeteren, waaronder aardgaspijpleidingen via de offshore route van Rusland naar de EU en de onshore route van Rusland naar Polen en Duitsland, aanleg van nieuwe pijpleidingen en uitbreiding van de netwerkcapaciteit in en tussen Duitsland, Denemarken en Zweden alsmede in en tussen Polen, Tsjechië, Slowakije, Duitsland en Oostenrijk. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: De Noord-Europese gasleiding: Yamal-Europa gasleiding Aardgaspijpleiding die Denemarken, Duitsland en Zweden met elkaar verbindt Toename van de overdrachtcapaciteit op de as Duitsland – België – Verenigd Koninkrijk NG.2. Algerije – Spanje – Italië – Frankrijk – noordelijk continentaal Europa: de aanleg van nieuwe aardgaspijpleidingen van Algerije naar Spanje, Frankrijk en Italië en uitbreiding van de netcapaciteit in en tussen Spanje, Frankrijk en Italië. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Gaspijpleiding Algerije – Tunesië – Italië Gaspijpleiding Algerije – Italië via Sardinië en Corsica met een aftakking naar Frankrijk Medgaspijpleiding (Algerije – Spanje – Frankrijk – continentaal Europa) NG.3. Landen aan de Kaspische Zee – het Midden-Oosten – de Europese Unie: nieuwe aardgaspijpleidingnetwerken naar de Europese Unie vanaf nieuwe bronnen, waaronder de aardgaspijpleidingen Turkije – Griekenland, Griekenland – Italië, Turkije – Oostenrijk en Griekenland – Slovenië – Oostenrijk (via de Westelijke Balkan). Waarvan de volgende projecten van Europees belang: gaspijpleiding Turkije – Griekenland – Italië gaspijpleiding Turkije – Oostenrijk NG.4. Terminals voor vloeibaar aardgas (LNG) in België, Frankrijk, Spanje, Portugal, Italië, Griekenland, Cyprus en Polen: diversificatie van de bronnen en de toegangspunten, waaronder de LNG-aansluitingen op het transmissienet. NG.5. Ondergrondse aardgasopslag in Spanje, Portugal, Frankrijk, Italië, Griekenland en de landen aan de Oostzee: Uitbreiding van de capaciteit in Spanje, Frankrijk, Italië en de landen aan de Oostzee en bouw van de eerste installaties in Portugal, Griekenland en Litouwen. NG.6. Lidstaten aan de Middellandse Zee – oostelijke mediterrane gasring: Aanleg van de aardgaspijpleiding en capaciteitsuitbreiding daarvan tussen de lidstaten aan de Middellandse Zee en Libië – Egypte – Jordanië – Syrië – Turkije. Waarvan de volgende projecten van Europees belang: Gaspijpleiding Libië – Italië BIJLAGE II TRANS-EUROPESE NETWERKEN IN DE ENERGIESECTOR Aanvullende criteria voor de selectie van projecten van gemeenschappelijk belang als bedoeld in artikel 6, lid 2 ELEKTRICITEITSNETWERKEN 1. Ontwikkeling van elektriciteitsnetten in insulaire, geïsoleerde, perifere en ultraperifere regio's met voorrang voor diversificatie van energiebronnen en een groter gebruik van hernieuwbare energie en, in voorkomend geval, verbinding van de elektriciteitsnetten in deze regio's. – Ierland – Verenigd Koninkrijk (Wales) – Griekenland (eilanden) – Italië (Sardinië) – Frankrijk (Corsica) – Italië (vasteland) – Verbindingen in insulaire regio's, inclusief verbindingen met het vasteland – Verbindingen in ultraperifere regio's in Frankrijk, Spanje en Portugal 2. Het ontwikkelen van elektriciteitsverbindingen tussen de lidstaten om de goede werking van de interne markt en de betrouwbare werking van elektriciteitsnetwerken te verzekeren. – Frankrijk – België – Nederland – Duitsland – Frankrijk – Duitsland – Frankrijk – Italië – Frankrijk – Spanje – Portugal – Spanje – Finland – Zweden – Finland – Estland – Letland – Litouwen – Oostenrijk – Italië – Italië – Slovenië – Oostenrijk – Italië – Slovenië – Hongarije – Duitsland – Polen – Duitsland – Polen – Tsjechië – Oostenrijk – Slowakije – Hongarije – Hongarije – Slowakije – Hongarije – Oostenrijk – Polen – Litouwen – Ierland – Verenigd Koninkrijk (Noord-Ierland) – Oostenrijk – Duitsland – Slovenië – Hongarije – Nederland – Verenigd Koninkrijk – Duitsland – Denemarken – Zweden – Griekenland – Italië – Hongarije – Slovenië – Malta – Italië – Finland – Estland – Italië – Slovenië 3. Ontwikkeling van binnenlandse elektriciteitsverbindingen in de lidstaten, die nodig zijn voor de benutting van de verbindingen tussen de lidstaten, voor de werking van de interne markt of voor de aansluiting van duurzame energiebronnen. – Alle lidstaten 4. Ontwikkeling van elektriciteitsverbindingen met derde landen, met name met de kandidaat-lidstaten, die bijdragen tot de interoperabiliteit, de betrouwbaarheid en de veiligheid van de werking van de elektriciteitsnetten of tot de elektriciteitsvoorziening van de Europese Gemeenschap. – Duitsland – Noorwegen – Nederland – Noorwegen – Zweden – Noorwegen – Verenigd Koninkrijk – Noorwegen – Baltische elektriciteitsring: Duitsland – Polen – Belarus – Rusland – Litouwen –Letland – Estland – Finland – Zweden – Noorwegen – Denemarken – Noorwegen – Zweden – Finland – Rusland – Mediterrane elektriciteitsring: Frankrijk – Spanje – Marokko – Algerije – Tunesië – Libië – Egypte – landen in het Nabije Oosten – Turkije – Griekenland – Italië – Griekenland – Turkije – Italië – Zwitserland – Oostenrijk – Zwitserland – Hongarije – Roemenië – Hongarije – Servië – Hongarije – Kroatië – Italië – Tunesië – Griekenland – Balkanlanden – Spanje – Marokko – Spanje – Andorra – Frankrijk – EU – Balkanlanden – Belarus – Rusland – Oekraïne – Zwarte-Zee-elektriciteitsring: Rusland – Oekraïne – Roemenië – Bulgarije – Turkije – Georgië – Bulgarije – Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië /Griekenland – Albanië – Italië of Bulgarije – Griekenland – Italië 5. Acties om de werking van de onderling gekoppelde elektriciteitsnetten te verbeteren in het kader van de interne markt, met name gericht op de inventarisatie van de knelpunten en ontbrekende schakels, het ontwikkelen van oplossingen voor de congestieproblemen en de aanpassing van de methodes voor het maken van prognoses en het exploiteren van de elektriciteitsnetten: – Het aangeven van de knelpunten en de ontbrekende schakels, met name grensoverschrijdend, binnen elektriciteitsnetten. – Het ontwikkelen van oplossingen voor elektriciteitsstroombeheer met het oog op de congestieproblemen binnen elektriciteitsnetten. – De aanpassing van de prognose- en exploitatiemethodes voor elektriciteitsnetten die nodig zijn voor een goede werking van de interne markt en het gebruik van een hoog percentage duurzame energiebronnen. GASNETWERKEN 6. De introductie van aardgas in nieuwe regio's, met name insulaire, geïsoleerde, perifere en ultraperifere gebieden en de ontwikkeling van aardgasnetwerken in deze gebieden: – Verenigd Koninkrijk (Noord-Ierland) – Ierland – Spanje – Portugal – Griekenland – Zweden – Denemarken – Italië (Sardinië) – Frankrijk (Corsica) – Cyprus – Malta – Ultraperifere regio's in Frankrijk, Spanje, Portugal 7. Ontwikkeling van aardgasnetverbindingen die nodig zijn voor de werking van de interne markt of om de continuïteit van de energievoorziening te versterken, met inbegrip van de verbinding van de afzonderlijke aardgasnetten en alkeengasnetwerken: – Ierland – Verenigd Koninkrijk – Frankrijk – Spanje – Frankrijk – Zwitserland – Portugal – Spanje – Oostenrijk – Duitsland – Oostenrijk – Hongarije – Oostenrijk – Hongarije – Slowakije – Polen – Polen – Tsjechië – Slowakije – Tsjechië – Duitsland – Oostenrijk – Oostenrijk – Italië – Griekenland –Balkanlanden – Oostenrijk – Hongarije – Roemenië – Bulgarije – Griekenland – Turkije – Frankrijk – Italië – Griekenland – Italië – Oostenrijk – Tsjechië – Duitsland – Tsjechië – Oostenrijk – Italië – Oostenrijk – Slovenië – Kroatië – Hongarije – Kroatië – Hongarije – Roemenië – Hongarije – Slowakije – Hongarije – Oekraïne – Slovenië – Balkanlanden – België - Nederland - Duitsland – Verenigd Koninkrijk – Nederland – Duitsland – Duitsland – Polen – Denemarken – Verenigd Koninkrijk – Denemarken – Duitsland – Zweden – Denemarken – Nederland 8. Ontwikkeling van de aanlandingscapaciteit van LNG en van de opslagcapaciteit van aardgas, die nodig zijn om aan de vraag te voldoen en om de gasvoorzieningssystemen te regelen alsmede om de voorzieningsbronnen en de aanvoerroutes te diversifiëren: – Alle lidstaten 9. Ontwikkeling van de aardgastransportcapaciteit (aanvoerpijpleidingen) die nodig is om aan de vraag te voldoen en om de voorziening uit interne en externe bronnen alsmede de aanvoerroutes te diversifiëren. – Noordelijk gasnet: Noorwegen – Denemarken – Duitsland – Zweden – Finland –Rusland – Baltische staten – Polen – Algerije – Spanje – Frankrijk – Rusland – Oekraïne – EU – Rusland – Belarus – Oekraïne – EU – Rusland – Belarus – EU – Rusland – Oostzee – Duitsland – Rusland – Baltische Staten – Polen – Duitsland – Duitsland – Tsjechië – Polen – Duitsland – andere lidstaten – Libië – Italië – Tunesië – Libië – Italië – Landen aan de Kaspische Zee – EU – Rusland – Oekraïne – Moldavië – Roemenië – Bulgarije – Griekenland – Slovenië – andere Balkanlanden – Rusland – Oekraïne – Slowakije – Hongarije – Slovenië – Italië – Nederland – Duitsland – Zwitserland – Italië – België – Frankrijk – Zwitserland – Italië – Denemarken – Zweden – Polen – Noorwegen – Rusland – EU – Ierland – Algerije – Italië – Frankrijk – Algerije – Tunesië – Italië – Midden-Oosten – oostelijke mediterrane gasring – EU – Menginstallatie in Winksele op de Noord-Zuid-as (menging van waterstofgas met stikstofgas) – Versterking van de transportcapaciteit op de Oost-West-as Zeebrugge – Eynatten 10. Acties om de werking van onderling gekoppelde aardgasnetten binnen de interne markt en in de doorvoerlanden te verbeteren, met name gericht op de inventarisatie van de knelpunten en ontbrekende schakels, het ontwikkelen van oplossingen voor de congestieproblemen en de aanpassing van de methodes voor het maken van prognoses en het veilig en efficiënt exploiteren van de aardgasnetten. – Het aangeven van de knelpunten en de ontbrekende schakels, met name grensoverschrijdend, binnen de aardgasnetten. – Het ontwikkelen van oplossingen voor aardgasstroombeheer met het oog op de congestieproblemen in gasnetten. – Het aanpassen van de prognose- en exploitatiemethoden met betrekking tot aardgasnetwerken die nodig zijn voor de werking van de interne markt. – Het verhogen van de algemene prestaties, de veiligheid en de beveiliging van aardgasnetwerken in de doorvoerlanden. 11. Ontwikkeling en integratie van de alkeengastransportcapaciteit die nodig is om aan de vraag binnen de interne markt te voldoen. – Alle lidstaten BIJLAGE III TRANS-EUROPESE ENERGIENETWERKEN Projecten van gemeenschappelijk belang en de specificaties daarvan, zoals die momenteel aan de hand van de criteria van bijlage II zijn bepaald ELEKTRICITEITSNETWERKEN 1. Ontwikkeling van elektriciteitsnetten in geïsoleerde regio's 1.1. Onderzeese kabel Ierland – Wales (UK) 1.2. Aansluiting van de Cycladen (EL) (op het Internationale Systeem) 1.3. Verbinding via een onderzeese kabel voor 30 kV tussen de eilanden Faial, Pico en S. Jorge (Azoren, PT) 1.4. Verbinding en versterking van het elektriciteitsnet op Terceira, Faial en S. Miguel (Azoren, PT) 1.5. Verbinding en versterking van het elektriciteitsnet op Madeira (PT) 1.6. Onderzeese kabel Sardinië (IT) – vasteland van Italië 1.7. Onderzeese kabel Corsica (FR) – Italië 1.8. Verbinding vasteland van Italië – Sicilië (IT) Verdubbeling van de verbinding Sorgente (IT) – Rizziconi (IT) 1.9. Nieuwe verbindingen op de Balearen en de Canarische eilanden (ES) 2. Ontwikkeling van elektriciteitsverbindingen tussen de lidstaten 2.1. Lijn Moulaine (FR) – Aubange (BE) 2.2. Lijn Avelin (FR) – Avelgem (BE) 2.3. Koppeling tussen Duitsland en België 2.4. Lijn Vigy (FR) – Marlenheim (FR) 2.5. Lijn Vigy (FR) – Uchtelfangen (DE) 2.6. La Praz (FR) fasenregelaar 2.7. Verdere capaciteitsuitbreiding via de bestaande koppeling tussen Frankrijk en Italië 2.8. Nieuwe koppeling tussen Frankrijk en Italië 2.9. Nieuwe koppeling via de Pyreneeën tussen Frankrijk en Spanje 2.10. Verbinding via de oostelijke Pyreneeën tussen Frankrijk en Spanje 2.11. Verbindingen tussen Noord-Portugal en Noordwest-Spanje 2.12. Lijn Sines (PT) – Alqueva (PT) – Balboa (ES) 2.13. Verbinding tussen Zuid-Portugal en Zuidwest-Spanje 2.14. Lijn Valdigem (PT) – Douro Internacional (PT) – Aldeadávila (ES) en de installaties van Douro Internacional 2.15. Verbindingen ten noorden van de Botnische Golf en de onderzeese kabel Fennoscan tussen Finland en Zweden 2.16. Lijn Lienz (AT) – Cordignano (IT) 2.17. 2.14bis Koppeling Somplago (IT) – Würmbach (AT) 2.18. 2.14 ter Koppeling via de Brenner-spoortunnel tussen Oostenrijk en Italië (Thaur-Brixten) 2.19. Verbinding tussen Ierland en Noord-Ierland 2.20. Lijn St Peter (AT) – Isar (DE) 2.21. Onderzeese kabel tussen Zuidoost-Engeland en Midden-Nederland 2.22. Versterking van de verbindingen tussen Denemarken en Duitsland, bijv. de lijn Kasso – Hamburg 2.23. Versterking van de verbindingen tussen Denemarken en Zweden 2.24. Nieuwe koppeling tussen Slovenië en Hongarije; Cirkovce (SI) – Hévíc (HU) 2.25. Sajoivanka (HU) - Rimavska Sobota (SK) 2.26. Moldava (SK) – Sajoivanka (HU) 2.27. Stupava (SK) – Wenen (Zuid-Oost) (AT) 2.28. Polen-Duitsland (Neuenhagen (DE) – Vierraden (DE) – Krajnik (PL)) 2.29. Verbinding Polen – Litouwen (Elk-Alytus) 2.30. Onderzeese kabel tussen Finland en Estland 2.31. Installatie van flexibele alternatieve transmissiesystemen tussen Italië en Slovenië 2.32. Nieuwe verbindingen tussen de systemen UCTE en CENTREL 2.33. Lijn Dürnrohr (AT) – Slavetice (CZ) 2.34. Onderzeese elektriciteitsverbinding tussen Malta (MT) en Sicilië (IT) 2.35. Nieuwe koppeling tussen Italië en Slovenië 2.36. Lijn West-Udine (IT) – Okroglo (SI) 3. Ontwikkeling van elektriciteitsverbindingen binnen de lidstaten 3.1. Aansluitingen op de Deense Oost-West-verbinding: verbinding tussen de westelijke (UCTE) en oostelijke (NORDEL) netten van Denemarken 3.2. Aansluitingen op de Deense Noord-Zuid-verbinding 3.3. Nieuwe aansluitingen in Noord-Frankrijk 3.4. Nieuwe aansluitingen in Zuidwest-Frankrijk 3.5. Lijn Trino Vercellese (IT) – Lacchiarelle (IT) 3.6. Lijn Turbigo (IT) – Rho (IT) – Bovisio (IT) 3.7. Lijn Voghera (IT) – La Casella (IT) 3.8. Lijn S. Fiorano (IT) – Nave (IT) – Gorlago (IT) 3.9. Lijn Venezia Nord (IT) – Cordignano (IT) 3.10. Lijn Redipuglia (IT) – Unide Ovest (IT) 3.11. Nieuwe aansluitingen op de Oost-West-as van Italië 3.12. Lijn Tavarnuzze (IT) – Casellina (IT) 3.13. Lijn Tavarnuzze (IT) – S. Barbara (IT) 3.14. Lijn Rizziconi (IT) – Feroleto (IT) – Laino (IT) 3.15. Nieuwe aansluitingen op de Noord-Zuid-as van Italië 3.16. Wijzigingen van het netwerk om de aansluitingen voor duurzame energie in Italië te vergemakkelijken 3.17. Nieuwe aansluitingen voor windenergie in Italië 3.18. Nieuwe aansluitingen op de noordas van Spanje 3.19. Nieuwe aansluitingen op de mediterrane as van Spanje 3.20. Nieuwe aansluitingen op de as Galicia (ES) – Centro (ES) 3.21. Nieuwe aansluitingen op de as Centro (ES) – Aragón (ES) 3.22. Nieuwe aansluitingen op de as Aragón (ES) – Levante (ES) 3.23. 3.22bis Nieuwe verbindingen op de as Zuid-Centrum van Spanje (ES) 3.24. 3.22 ter Nieuwe verbindingen op de as Zuid-Centrum van Spanje (ES) 3.25. Nieuwe aansluitingen in Andalucía (ES) 3.26. Lijn Pedralva (PT) – Riba d'Ave (PT) en de installaties van Pedralva 3.27. Lijn Recarei (PT) – Valdigem (PT) 3.28. Lijn Picote (PT) – Pocinho (PT) (opwaardering) 3.29. Wijziging van de huidige lijn Pego (PT) – Cedillo (ES)/Falagueira (PT) en de installaties van Falagueira 3.30. Lijn Pego (PT) – Batalha (PT) en de installaties van Batalha 3.31. Lijn Sines (PT) – Ferreira do Alentejo I (PT) (verbetering) 3.32. Nieuwe aansluitingen voor windenergie in Italië 3.33. Lijn Pereiros (PT) – Zêzere (PT) – Santarém (PT) en de installaties van Zêzere 3.34. Lijn Batalha (PT) – Rio Maior (PT) I en II (verbeteringen) 3.35. Lijn Carrapatelo (PT) – Mourisca (PT) (verbetering) 3.36. Lijn Valdigem (PT) – Viseu (PT) – Anadia (PT) 3.37. Omlegging van de huidige lijn Rio Maior (PT) – Palmela (PT) naar de lijn Ribatejo (PT) en de installaties van Ribatejo 3.38. Thessaloniki (EL), Lamia (EL) en Patras (EL) onderstations en verbindingslijnen 3.39. Verbindingen voor de regio's Evia (EL), Laconië (EL) en Thracië (EL) 3.40. Versterking van de bestaande verbindingen tussen perifere regio's en het vasteland in Griekenland 3.41. Lijn Tynagh (IE) – Cashla (IE) 3.42. Lijn Flagford (IE) – East Sligo (IE) 3.43. Verbindingen in Noordoost- en West-Spanje, met name voor aansluiting op het netwerk voor de opwekking van windenergie 3.44. Verbindingen in Baskenland (ES), Aragón (ES) en Navarra (ES) 3.45. Verbindingen in Galicië (ES) 3.46. Verbindingen in Midden-Zweden 3.47. Verbindingen in Zuid-Zweden 3.48. Lijn Hamburg (DE) – regio Schwerin (DE) 3.49. Lijn regio Halle/Saale (DE) – regio Schweinfurt (DE) 3.50. Nieuwe verbindingen voor windenergie op zee en aan land in Duitsland 3.51. Verbetering van het 380 kV-net in Duitsland voor de koppeling van offshore windmolenparken 3.52. Verbindingen in Noord-Ierland, met betrekking tot de koppelverbindingen met Ierland 3.53. Verbindingen in het noordwesten van het Verenigd Koninkrijk 3.54. Verbindingen in Schotland en Engeland, met het oog op een groter gebruik van hernieuwbare bronnen bij het opwekken van elektriciteit 3.55. Nieuwe aansluitingen voor offshore windenergie in België, met inbegrip van de verbetering van het 380 kV-net 3.56. Onderstation Borssele (NL) 3.57. Implementatie van "reactive power compensation equipment" (NL) 3.58. Installatie van faseverschuivers en/of condensatoren in België 3.59. Verbetering van het 380 kV-net in België om de aanvoercapaciteit te verhogen 3.60. Lijn St. Peter (AT) – Tauern (AT) 3.61. Lijn Südburgenland (AT) – Kainachtal (AT) 3.62. Dunowo (PL) – Żydowo (PL) – Krzewina (PL) – Plewiska (PL) 3.63. Pątnów (PL) – Grudziądz (PL) 3.64. Ostrow (PL) – Plewiska (PL) 3.65. Ostrow (PL) – Trębaczew (Rogowiec) (PL) 3.66. Plewiska (PL) – Pątnów (PL) 3.67. Tarnów (PL) – Krosno (PL) 3.68. Ełk (PL) – Olsztyn Matki (PL) 3.69. Ełk (PL) – Narew (PL) 3.70. Mikułowa (PL) – Świebodzice-Dobrzén (Groszowice) (PL) 3.71. Pątnów (PL) – Sochaczew (PL) -Warszawa (PL) 3.72. Krsko (SI) – Bericevo (SI) 3.73. Opwaardering van het Sloveense transmissiesysteem van 220 kV tot 400 kV 3.74. Medzibrod (SK) – Liptovská Mara (SK) 3.75. Lemešany (SK) – Moldava (SK) 3.76. Lemešany (SK) – Veľké Kapušany (SK) 3.77. Gabčikovo (SK) – Veľký Ďur (SK) 3.78. Verbindingen in Noord-Zweden 3.79. Stroomvoorziening van Saaremma (EE) overschakelen naar 110 kV 3.80. Verbetering van stroomvoorziening in Tartu (EE) 3.81. Vernieuwing van onderstation van Eesti (EE) (330 kV) 3.82. Vernieuwing van onderstations van Kiisa (EE), Puessi (EE), en Viljandi (EE), (110 kV) 3.83. Lijn Nošovice (CZ) – Prosenice (CZ): ombouwen van een enkelvoudige 400 kV-lijn tot een dubbele 400 kV-lijn. 3.84. Krasíkov (CZ) – Horní Životice (CZ): nieuwe enkelvoudige 400 kV-lijn 3.85. Nieuwe aansluitingen voor windenergie op Malta (MT) 4. Ontwikkeling van elektriciteitsverbindingen met niet-lidstaten 4.1. Nieuwe koppeling tussen Italië en Zwitserland 4.2. Lijn Philippi (EL) – Maritsa 3 (Bulgarije) 4.3. Lijn Amintaio (EL) – Bitola ( Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië ) 4.4. Lijn Kardia (EL) – Elbasan (Albanië) 4.5. lijn Elbasan (Albanië) – Podgorica (Servië en Montenegro) 4.6. Mostar (Bosnië en Herzegovina) onderstation en verbindingslijnen 4.7. Ernestinovo (Kroatië) onderstation en verbindingslijnen 4.8. Nieuwe verbindingen tussen Griekenland en Albanië, Bulgarije en Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië 4.9. Lijn Philippi (EL) – Hamidabad (TR) 4.10. Onderzeese kabel tussen Noordoost-/Oost-Engeland en Zuid-Noorwegen 4.11. Lijn Eemshaven (NL) – Feda (NO) 4.12. Onderzeese kabel tussen Zuid-Spanje en Marokko (versterking van de bestaande verbinding) 4.13. Aansluitingen op de Baltische elektriciteitsring: Duitsland – Polen – Rusland – Estland – Letland – Litouwen – Zweden – Finland – Denemarken – Belarus 4.14. Verbindingen Zuid-Finland – Rusland 4.15. Nieuwe verbindingen tussen Noord-Zweden en Noord-Noorwegen 4.16. Nieuwe verbindingen tussen Midden-Zweden en Midden-Noorwegen 4.17. Lijn Borgvik (SE) – Hoesle (NO) – regio Oslo (NO) 4.18. Nieuwe verbindingen tussen het systeem UCTE/CENTREL en de Balkanlanden 4.19. Verbindingen en interface tussen het UCTE systeem en Belarus, Rusland en Oekraïne, en de verplaatsing van HVDC-conversiestations die voorheen operationeel waren tussen Oostenrijk en Hongarije, Oostenrijk en de Tsjechische Republiek en tussen Duitsland en Tsjechië 4.20. Aansluitingen op de Zwarte Zee-elektriciteitsring: Rusland – Oekraïne – Roemenië – Bulgarije – Turkije – Georgië 4.21. Nieuwe verbindingen in het gebied rond de Zwarte Zee met het oog op de interoperabiliteit van het UCTE-net met de netten in de betreffende landen 4.22. Nieuwe aansluitingen op de mediterrane elektriciteitsring: Frankrijk – Spanje – Marokko – Algerije – Tunesië – Libië – Egypte – landen in het Nabije Oosten – Turkije – Griekenland – Italië 4.23. Onderzeese kabel tussen Zuid-Spanje en Noordwest-Algerije 4.24. Onderzeese kabel tussen Italië en Noord-Afrika (Algerije – Tunesië – Libië) 4.25. Elektriciteitsverbinding tussen Tunesië en Italië 4.26. Nieuwe verbindingen in het gebied rond de Barentszee 4.27. Verbetering van verbindingen tussen Denemarken en Noorwegen 4.28. Obermoorweiler (DE) – Meiningen (AT) – Bonaduz (CH): verdere capaciteitsuitbreiding 4.29. Békéscsaba (HU) – Oradea (RO) 4.30. Pecs (HU) – Sombor (Servië en Montenegro) 4.31. Pecs (HU) – Ernestinovo (HR) 4.32. Veľké Kapušany (SK) – Oekraïne-grens 4.33. Andrall (ES) – Encamp (AD): capaciteitsverhoging tot 220 kV 4.34. Spanje – Andorra - Frankrijk verbetering van aansluitingen 5. Acties om de werking van de onderling gekoppelde elektriciteitsnetten te verbeteren in het kader van de interne markt (Er zijn nog geen specificaties bepaald) GASNETWERKEN 6. Introductie van aardgas in nieuwe gebieden 6.1. Ontwikkeling van een gasnet van Belfast tot het Noordwesten van Noord-Ierland (UK) en zo nodig tot de westkust van Ierland 6.2. LNG in Santa Cruz de Tenerife, de Canarische eilanden (ES) 6.3. LNG in Las Palmas de Gran Canaria (ES) 6.4. LNG in Madeira (PT) 6.5. Ontwikkeling van het gasnet in Zweden 6.6. Verbinding tussen de Balearen (ES) en het vasteland van Spanje 6.7. Hogedrukaftakking naar Thracië (EL) 6.8. Hogedrukaftakking naar Korinthe (EL) 6.9. Hogedrukaftakking naar Noordwest-Griekenland (EL) 6.10. Verbinding tussen Lolland (DK) en de Falster eilanden (DK) 6.11. LNG op Cyprus, Vasilikos Energy Center 6.12. Verbinding tussen LNG-installatie in Vasilikos (CY) en energiecentrale in Moni (CY) 6.13. LNG op Kreta (EL) 6.14. Hogedrukaftakking naar Patras (EL) 6.15. LNG op Malta 7. Ontwikkeling van aardgasverbindingen die nodig zijn voor de werking van de interne markt of om de continuïteit van de energievoorziening te verzekeren, met inbegrip van de verbinding van afzonderlijke aardgasnetten 7.1. Extra onderling gekoppelde gasleiding tussen Ierland en Schotland 7.2. Noord-Zuid-koppeling, alsmede de gasleiding Dublin – Belfast 7.3. Compressiestation gasleiding Lacq (FR) – Calahorra (ES) 7.4. Gasleiding Lussagnet (FR) – Bilbao (ES) 7.5. Gasleiding Perpignan (FR) – Barcelona (ES) 7.6. Uitbreiding van de transportcapaciteit van gasleidingen die Portugal voorzien via Zuid-Spanje en Galicia, en Asturië via Portugal 7.7. Gasleiding Puchkirchen (AT) – Burghausen (DE) 7.8. Gasleiding Andorf (AT) – Simbach (DE) 7.9. Gasleiding Wiener Neustadt (AT) – Sopron (HU) 7.10. Gasleiding Bad Leonfelden (AT) – Linz (AT) 7.11. Gasleiding Noordwest-Griekenland – Elbasan (AL) 7.12. Onderling gekoppelde gasleiding Griekenland – Italië 7.13. Compressiestation op de hoofdgasleiding in Griekenland 7.14. Verbinding tussen de netten van Oostenrijk en Tsjechië 7.15. Gastransportcorridor in Zuidoost-Europa, door Griekenland, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië , Servië en Montenegro, Bosnië en Herzegovina, Kroatië, Slovenië en Oostenrijk 7.16. Gastransportcorridor tussen Oostenrijk en Turkije via Hongarije, Roemenië en Bulgarije 7.17. Onderling gekoppelde gasleidingen tussen het Verenigd Koninkrijk, Nederland en Duitsland, die de voornaamste bronnen en markten van Noordwest-Europa met elkaar verbinden 7.18. Verbinding tussen Noordoost-Duitsland (regio Berlijn) en Noordwest-Polen (regio Szczecin), met een aftakking van Schmölln naar Lubmin (DE, regio Greifswald) 7.19. Gasleiding Cieszyn (PL) – Ostrava (CZ) 7.20. Görlitz (DE) – Zgorzelec (PL): uitbreiding en onderlinge koppeling van aardgasnetten 7.21. Uitbreiding Bernau (DE) – Szczecin (PL) 7.22. Verbinding tussen offshore installaties in de Noordzee of tussen Deense offshore installaties en Britse installaties op het vasteland 7.23. Versterking van de transportcapaciteit tussen Frankrijk en Italië 7.24. De Baltische gaskoppeling tussen Denemarken – Duitsland – Zweden 7.25. Mengstation in Winksele (BE) op de Noord-Zuid-as 7.26. Zeebrugge (BE) – Eynatten (BE) capaciteitsuitbreiding 7.27. Capaciteitsuitbreiding langs de Noord-West-as: Zelzate (BE) – Zeebrugge (BE) 7.28. Aanleg van een gaspijpleiding die Denemarken en Nederland met elkaar verbindt en de bestaande productiefaciliteiten in de Noordzee aan elkaar koppelt 8. Ontwikkeling van de aanlandingscapaciteit voor LNG en van de opslagcapaciteit voor aardgas 8.1. LNG in Le Verdon-sur-mer (FR, nieuwe terminal) en gasleiding naar de opslaginstallatie in Lussagnet (FR) 8.2. LNG in Fos-sur-mer (FR) 8.3. LNG in Huelva (ES), uitbreiding van de bestaande terminal 8.4. LNG in Cartagena (ES), uitbreiding van de bestaande terminal 8.5. LNG in Galicië (ES), nieuwe terminal 8.6. LNG in Bilbao (ES), nieuwe terminal 8.7. LNG in de regio van Valencia (ES), nieuwe terminal 8.8. LNG in Barcelona (ES), uitbreiding van de bestaande terminal 8.9. LNG in Sines (PT), nieuwe terminal 8.10. LNG in Revithoussa (EL), uitbreiding van de bestaande terminal 8.11. LNG aan de Noord-Adriatische kust (IT) 8.12. LNG offshore in het noordelijke deel van de Adriatische Zee (IT) 8.13. LNG aan de zuidkust van de Adriatische Zee (IT) 8.14. LNG aan de Ionische kust (IT) 8.15. LNG aan de Tyrreense kust (IT) 8.16. LNG aan de Ligurische kust (IT) 8.17. LNG in Zeebrugge (BE, tweede fase van capaciteitsuitbreiding) 8.18. LNG in Isle of Grain, Kent (UK) 8.19. Bouw van een tweede LNG-terminal in continentaal Griekenland 8.20. Ontwikkeling van ondergrondse gasopslaginstallaties in Ierland 8.21. Opslag in Zuid-Kavala (EL), conversie van een offshore uitgeput gasveld 8.22. Opslag in Lussagnet (F), uitbreiding van de bestaande installatie 8.23. Opslag in Pecorade (F), conversie van een uitgeput olieveld 8.24. Opslag in de regio Elzas (FR), constructie in zoutholtes 8.25. Opslag in centrale regio (FR), constructie in de watertafel 8.26. Opslag bij de Noord-Zuid-verbinding van Spanje (nieuwe installaties), in Cantabria, Aragón, Castilla y León, Castilla – La Mancha en Andalusië 8.27. Opslag bij de mediterrane verbinding van Spanje (nieuwe installaties), in Catalonië, Valencia en Murcia 8.28. Opslag in Carriço (PT, nieuwe installatie) 8.29. Opslag in Loenhout (BE, uitbreiding van de bestaande installatie) 8.30. Opslag in Stenlille (DK) en Lille Torup (DK, uitbreiding van de bestaande installatie) 8.31. Opslag in Tønder (DK, nieuwe installatie) 8.32. Opslag in Puchkirchen (AT, uitbreiding van de bestaande installatie), met gasleiding naar het Penta West-systeem bij Andorf (AT) 8.33. Opslag in Baumgarten (AT, nieuwe installatie) 8.34. Opslag in Haidach (AT, nieuwe installatie), met gasleiding naar het Europees gasnet 8.35. Ontwikkeling van ondergrondse gasopslaginstallaties in Italië 8.36. Opslag in Wierzchowice (PL) – uitbreiding van de bestaande installatie 8.37. Opslag in Kossakowo (PL) – ontwikkeling van de ondergrondse opslag 8.38. Gaspijpleiding Malta (MT) – Sicilië (IT) 8.39. Opslag in Litouwen (nieuwe installatie) 9. Ontwikkeling van de gastransportcapaciteit (aanvoerleidingen) 9.1. Aanleg en ontwikkeling van aansluitingen op het noordelijk gasnet: Noorwegen – Denemarken – Duitsland – Zweden – Finland – Rusland – Balkanlanden – Polen 9.2. De Midden-Noordse gasleiding: Noorwegen, Zweden, Finland 9.3. De Noord-Europese gasleiding: Rusland, de Oostzee, Duitsland 9.4. Gasleiding van Rusland naar Duitsland, via Letland, Litouwen en Polen, en de aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties in Letland (Amber-project) 9.5. Gasleiding van Finland naar Estland 9.6. Nieuwe gasleidingen van Algerije naar Spanje en Frankrijk en daarmee samenhangende capaciteitstoename van de interne netten in die landen 9.7. Uitbreiding van de transportcapaciteit van de gasleiding Algerije – Marokko – Spanje (tot aan Córdoba) 9.8. Gasleiding Córdoba (ES) – Ciudad Real (ES) 9.9. Gasleiding Ciudad Real (ES) – Madrid (ES) 9.10. Gasleiding Ciudad Real (ES) – Middellandse Zeekust (ES) 9.11. Aftakkingen in Castilla – La Mancha (ES) 9.12. Uitbreiding richting Noordwest-Spanje 9.13. Onderzeese gasleiding Algerije – Spanje en gasleidingen voor de verbinding met Frankrijk 9.14. Uitbreiding van de transportcapaciteit vanuit Russische bronnen naar de Europese Unie, via Oekraïne, Slowakije en Tsjechië 9.15. Uitbreiding van de transportcapaciteit vanuit Russische bronnen naar de Europese Unie via Belarus en Polen 9.16. Aardgaspijpleiding Yamal – Europa II 9.17. Gasleiding Yagal Sud (tussen de STEGAL-gasleiding en de driehoek DE, FR, CH) 9.18. Oostelijke gasleiding SUDAL (tussen de MIDAL-gasleiding nabij Heppenheim naar Burghausenverbinding met de PENTA-gasleiding in Oostenrijk) 9.19. Uitbreiding van de transportcapaciteit van de STEGAL-gasleiding voor het vervoer van extra gas van de Tsjechisch-Duitse grens en de Pools-Duitse grens naar andere lidstaten via Duitsland 9.20. Gasleiding vanaf Libische bronnen naar Italië 9.21. Gasleiding van bronnen in landen aan de Kaspische Zee naar de Europese Unie 9.22. Gasleiding Griekenland – Turkije 9.23. Uitbreiding van de transportcapaciteit vanuit Russische bronnen naar Griekenland en andere Balkanlanden, via Oekraïne, Moldavië, Roemenië en Bulgarije 9.24. Gasleiding St. Zagora (BG) – Ihtiman (EL) 9.25. Trans-Adriatische pijpleiding – Aardgaspijpleiding voor gasinvoer vanuit de Kaspische regio/Rusland/het Midden-Oosten, die Italië met de Zuidoost-Europese energiemarkten verbindt 9.26. Verbinding gasleidingen tussen Duitse, Tsjechische, Oostenrijkse en Italiaanse gasnetten 9.27. Gasleiding vanaf Russische bronnen naar Italië, via Oekraïne, Slowakije, Hongarije en Slovenië 9.28. Uitbreiding van de transportcapaciteit van de TENP-leiding van Nederland naar Italië via Duitsland 9.29. Gasleiding Taisnieres (F) – Oltingue (CH) 9.30. Gasleiding van Denemarken naar Polen, eventueel via Zweden 9.31. Gasleiding Nybro (DK) – Dragør (DK), inclusief de gasleiding voor de aansluiting op de opslagplaats in Stenlille (DK) 9.32. Gasnetwerk van de bronnen in de Barentszee naar de Europese Unie, via Zweden en Finland 9.33. Gasleiding vanaf het Corrib-veld (IE, offshore) 9.34. Gasleiding van Algerijnse bronnen naar Italië, via Sardinië, met een aftakking naar Corsica , en via Tunesië 9.35. Gasnetwerk van bronnen in het Midden-Oosten naar de Europese Unie 9.36. Gasleiding van Noorwegen naar het Verenigd Koninkrijk 9.37. Verbinding Pecs (HU) – Kroatië 9.38. Verbinding Szeged (HU) – Oradea (RO) 9.39. Verbinding Vecses (HU) – Slowakije 9.40. Capaciteitsverhoging Beregdaroc (HU) – Oekraïne 10. Acties om de werking van de onderling gekoppelde gasnetten binnen de interne markt te verbeteren (Er zijn nog geen specificaties bepaald) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0032 ) (1) , – gelet op artikel 128, lid 2 van het EG-Verdrag, op basis waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0047/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0086/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid 2004 (SEC(2005)0805) (Verslag mededingingsbeleid 2004), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, van de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001, van de Europese Raad van Laken van 14 en 15 december 2001, van de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 en van de Europese Raden van Brussel van 20 en 21 maart 2003, 25 en 26 maart 2004 en 22 en 23 maart 2005, – gezien het verslag van november 2004 "De uitdaging aangaan – De strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid" van de groep op hoog niveau onder leiding van Wim Kok, – gezien Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (1) , alsmede Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag (2) , – gezien Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (3) , – gezien Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (4) , Verordening (EG) nr. 364/2004 van de Commissie van 25 februari 2004 tot wĳziging van Verordening (EG) nr. 70/2001 wat betreft uitbreiding van het toepassingsgebied tot steun voor onderzoek en ontwikkeling (5) en Verordening (EG) nr. 363/2004 van de Commissie van 25 februari 2004 tot wĳziging van Verordening (EG) nr. 68/2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op opleidingssteun (6) , – gezien de mededeling van de Commissie "Communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden" (7) , – gezien de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen met betrekking tot diensten van algemeen belang en meer in het bijzonder het arrest Altmark (8) , – gelet op artikel 45 en artikel 112, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0065/2006 ), 1. is verheugd dat het mededingingsbeleid van de Gemeenschap op 1 mei 2004 tot de tien nieuwe lidstaten werd uitgebreid, wier nationale mededingingsautoriteiten zich hebben aangesloten bij het Europees mededingingsnetwerk teneinde die staten in de EU te integreren; 2. wijst erop dat het mededingingsbeleid een fundamenteel instrument is dat bijdraagt tot de verwezenlijking van de Lissabon-strategie om Europa tot de meest dynamische kennisgebaseerde economie van de wereld te maken en dat ertoe bijdraagt de doelstellingen van die strategie te bereiken door gelijke en transparante mededingingsvoorwaarden op de interne markt te waarborgen, de markten open te houden en de groei, efficiëntie en innovatie van economische activiteiten te stimuleren, teneinde meer duurzame waarde te scheppen en tot steeds betere prestaties te komen, met name ten behoeve van de consumenten; 3. blijft er op hameren dat een actievere en sterkere rol van het Parlement bij de ontwikkeling van het mededingingsbeleid voor een grotere transparantie en legitimiteit zou kunnen zorgen en herhaalt dat het Parlement uitbreiding van de medebeslissing ambieert; 4. ondersteunt in het algemeen het door de EU gevoerde mededingingsbeleid en spreekt zijn waardering uit voor de moderniseringshervorming die de Europese Commissie op dit terrein heeft doorgevoerd; 5. betreurt het dat het Commissierapport uit 2004 nog steeds geen evaluatie bevat van de belangrijkste beschikkingen van de Commissie met betrekking tot de relevante markten, met name voor wat betreft fusies en overheidssteun; 6. dringt aan op een spoedige doorvoering van het laatste onderdeel van de modernisering van het mededingingsbeleid, i.c. met betrekking tot de aanpassing van het verbod van misbruik van een machtspositie van artikel 82 van het Verdrag ; wenst te benadrukken dat hierbij rekening moet worden gehouden met de dynamiek van de globaliserende markten; 7. is verheugd dat de mededingingsbeschikkingen van de Commissie minder vaak door het Hof van Justitie nietig worden verklaard, maar betreurt dat er nog steeds zeer verschillende meningen bestaan over de vraag hoe de Commissie voornemens is de Altmark-criteria in de praktijk te interpreteren; verzoekt de Commissie een heldere en nauwgezette interpretatieve mededeling in te dienen over het vierde criterium dat in het arrest Altmark wordt genoemd; 8. betreurt dat in het Verslag mededingingsbeleid 2004 geen apart hoofdstuk aan een bespreking van diensten van algemeen belang is gewijd, zoals dit in de verslagen 2001, 2002 en 2003 het geval was, en dringt er bij de Commissie op aan deze benadering bij haar toekomstige verslagen weer te hanteren; 9. is verheugd over het moderniseringspakket van de Commissie, haar nieuwe stelsel van groepsvrijstellingen voor overeenkomsten inzake technologieoverdracht en de vooruitgang die is geboekt bij de onderscheiding tussen toegankelijke en niet-toegankelijke documenten en bij het vastleggen van de normen voor de omgang met vertrouwelijke informatie in het kader van mededingingsprocedures; 10. wijst op het feit dat de Commissie zich in 2004 over een aantal zeer belangrijke terreinen heeft gebogen zoals internet-diensten met grote bandbreedte, roaming voor internationale mobiele telefoongesprekken en telecommunicatie in het algemeen, en dringt er bij haar op aan de ontwikkelingen in deze sectoren nauwkeurig te blijven volgen teneinde de mededinging op voor de ontplooiing van de informatiemaatschappij cruciale gebieden te stimuleren; 11. roept de Commissie op om de problemen die in gevoelige sectoren, zoals landbouw, aan collectieve onderhandelingen zijn verbonden, aan een gedetailleerde studie en analyse te onderwerpen, met name in verband met de verhoudingen tussen kleine en middelgrote producenten en producentenorganisaties aan de ene en grote verwerkings- of handelsondernemingen aan de andere kant; 12. complimenteert de Commissie met haar daadkrachtige en professionele aanpak van de strijd tegen misbruik van machtsposities en is ingenomen met het door de Commissie geïnitieerde raadplegingsproces over een doeltreffendere tenuitvoerlegging van artikel 82 van het Verdrag; 13. dringt er bij de Commissie op aan om maatregelen te treffen om de informatie-uitwisseling tussen de nationale mededingingsautoriteiten in het Europees mededingingsnetwerk te optimaliseren en de kwaliteit van dergelijke informatie te verbeteren, opdat de eenheid in de uitvoering van het EG-mededingingsbeleid gewaarborgd wordt; 14. spoort de Commissie aan zich in te spannen om de correcte toepassing van de mededingingsregels te bevorderen in alle lidstaten en om tijdig in te grijpen wanneer de mededingingsregels onvoldoende of op discriminerende wijze worden toegepast; 15. wijst erop dat een doeltreffend mededingingsbeleid het consumentenbelang steeds voor ogen moet houden en geen instrument voor marktverstoring kan zijn; 16. roept de Commissie ertoe op meer duidelijkheid te brengen in de soms duistere betrekkingen tussen de nationale mededingingsautoriteiten en "nationale sterren", teneinde ieder vermoeden van oneerlijke bevoordeling weg te nemen en het belang van de consument te beschermen, nu de media bijvoorbeeld begin 2005 geheime kartels aan het licht hebben gebracht tussen de drie belangrijkste Franse exploitanten van mobiele telefonie; erkent dat er onvoldoende afstand is om te beoordelen hoe doeltreffend de hervormingen zijn die ertoe hebben geleid dat de tenuitvoerlegging van het EG-mededingingsrecht aan de nationale mededingingsautoriteiten is gedelegeerd; wijst erop dat het Europees mededingingsnetwerk, dat uit de Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten bestaat, een samenwerkingsinstrument is en een organisatie van cruciaal belang vormt voor de versterking van de samenhang en de effectiviteit in de toepassing van de communautaire mededingingsregels, en dringt er bij de leden van het netwerk op aan een actieve rol in deze organisatie te vervullen en haar enorme potentieel te ontplooien in overeenstemming met de strategische rol die het mededingingsbeleid in de Europese Unie toekomt; 17. complimenteert de Commissie met haar alertheid op de reglementering inzake fusies en overnames die tot versterking van machtsposities zouden kunnen leiden; 18. uit zijn bezorgdheid over het feit dat op de elektriciteits- en gasmarkten van de EU nog steeds geen volledige liberalisering is bereikt en verwelkomt het door de Commissie geïnitieerde sectoronderzoek naar de werking van de interne markt voor gas en elektriciteit; 19. is verheugd over de door de Commissie gestarte sectoronderzoeken in verband met betalingssystemen van banken en zakelijke verzekeringen, maar dringt erop aan het onderzoeksproces dusdanig uit te voeren dat er genoeg tijd is om de Commissie volledig en grondig te kunnen antwoorden; 20. stelt voor dat, wanneer het gaat om grote openbare netwerkdiensten, de mededinging in goede banen moet worden geleid door sterke openbaredienstverplichtingen om de nodige investeringen te waarborgen en nieuwe monopolievorming te voorkomen; 21. erkent de belangrijke bijdrage van een doeltreffend mededingingsbeleid aan de verwezenlijking van de Lissabon-strategie; 22. is verheugd over de milieuvriendelijke criteria die de Commissie hanteert bij de goedkeuring van verschillende steunregelingen ten behoeve van het milieu, met inbegrip van steunregelingen ten behoeve van het spoorvervoer, en dringt er bij de Commissie op aan de voorwaarden inzake transparantie voor dergelijke regelingen verder te ontwikkelen, zodat deze voor andere regio's en lidstaten als voorbeeld kunnen dienen; 23. vraagt de Commissie om in toekomstige onderhandelingen over de organisatie van de internationale handel haar uitgangspunten voor de strijd tegen monopolies en kartels en voor de onderbouwde rechtvaardiging van overheidssteun te verdedigen; dringt er bij de Commissie tevens op aan de internationale samenwerking inzake mededinging door middel van multilaterale of bilaterale instrumenten te bevorderen en de opkomende landen en ontwikkelingslanden aan te moedigen om meer aan deze samenwerking deel te nemen; 24. benadrukt het belang van de bevordering van de informatieverstrekking aan de consumenten, vestigt de aandacht op de fundamentele rol van informatieverstrekking aan de consumenten bij het scheppen van een echte mededingingscultuur en wijst erop dat het noodzakelijk is te overwegen om op communautair niveau in gevallen van concurrentievervalsing particuliere compensaties in te voeren; 25. bevestigt zijn steun voor een proactievere rol van het Parlement bij de ontwikkeling van het mededingingsbeleid door middel van een verruiming van de medebeslissingsbevoegdheden van het Parlement; 26. dringt er bij de Commissie op aan de werking van het justitieel systeem met betrekking tot mededingingszaken te blijven onderzoeken, teneinde verbeteringen wat betreft de snelheid van de toegang tot de rechter te overwegen en teneinde de ervaring en bekwaamheid van de met mededingingszaken belaste rechters te maximaliseren; 27. dringt er bij de Commissie op aan de benoeming van een contactpersoon voor consumenten als uitgangspunt te nemen om de dialoog tussen de Commissie en de consumenten te intensiveren en hun betrokkenheid op dit gebied te verdiepen; 28. is van mening dat de doeltreffende uitvoering van het mededingingsbeleid een essentieel instrument vormt om een efficiënte structuur van de markt te bereiken die in het voordeel van de consumenten werkt en die een positief en aanzienlijk effect op het dagelijks leven van consumenten heeft; wenst te benadrukken dat het door de grotere mate van integratie van de interne markt als geheel soms meer voor de hand ligt om de mededingingssituatie op de gehele interne markt te analyseren dan op de verschillende deelmarkten; en verzoekt de Commissie met duidelijker richtlijnen te komen met het oog op haar definitie van "de markt" in dergelijke gevallen; 29. is verheugd over de positieve reactie van de Commissie op de aanbevelingen van het Parlement betreffende de verdere ontwikkeling van de Europese concurrentiedagen, met inbegrip van de aanbeveling om consumentenorganisaties en de nationale media te betrekken bij het planningsproces van de Europese concurrentiedagen; 30. moedigt de Commissie aan zich in overeenstemming met de nieuwe richtsnoeren te concentreren op relevante vraagstukken, met name op de doelstellingen van de Unie en de gevolgen voor de levensomstandigheden van de burgers, en niet alleen te reageren op veranderingen, maar deze te anticiperen en zo nodig te bevorderen; 31. is verheugd over de aanhoudende inzet van de Commissie voor het Internationale Concurrentienetwerk, met name over de werkzaamheden in verband met de ondersteuning van China bij de ontwikkeling van zijn ontwerp-kartelwetgeving; 32. is verheugd over de voortdurende vooruitgang van de tien nieuwe lidstaten bij hun snelle aanpassing aan de mededingingsregels, de EG-fusieregeling en met name de regeling inzake staatssteun, en dringt er bij de Commissie op aan het proces van technische ondersteuning en samenwerking voort te zetten; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het speciaal verslag van de Europese Ombudsman aan het Europees Parlement naar aanleiding van de ontwerpaanbeveling aan de Raad van de Europese Unie in klacht 2395/2003/GG, – gelet op artikel 1 van het EU-Verdrag, – gezien Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1) , – gelet op artikel 255 van het EG-Verdrag met betrekking tot de toegang tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, – gelet op de artikelen 195 en 207 van het EG-Verdrag, – gezien de Verklaring van Laken over de toekomst van de Europese Unie (2) , – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Sevilla van 21 en 22 juni 2002, – gelet op artikel 3, lid 7 van het statuut van de Europese Ombudsman (3) , – gelet op artikel 45 en artikel 195, lid 3 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A6-0056/2006 ), A. overwegende dat de Europese Ombudsman uit hoofde van artikel 195 van het EG-Verdrag bevoegd is kennis te nemen van klachten van burgers van de Unie over gevallen van wanbeheer bij het optreden van de communautaire instellingen of organen, B. overwegende dat de klagers in hun bij de Ombudsman ingediende klacht 2395/2003/GG betogen dat de bijeenkomsten van de Raad wanneer die als wetgever optreedt, niet in overeenstemming met artikel 1, lid 2 van het EU-Verdrag zijn en slechts openbaar zijn voor zover bepaald bij artikelen 8 en 9 van het reglement van orde van de Raad van 22 juli 2002, en daaropvolgend gewijzigd op 22 maart 2004 (4) , C. overwegende dat de klagers van oordeel zijn dat de bijeenkomsten van de Raad wanneer die als wetgever optreedt, openbaar dienen te zijn en hebben verzocht het reglement van orde van de Raad daartoe te wijzigen, D. overwegende dat de Raad overeenkomstig artikel 12, lid 2 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 en artikel 7 van het reglement van orde van de Raad, zoals gewijzigd, optreedt in zijn hoedanigheid van wetgever in de zin van artikel 207, lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag wanneer hij in of voor de lidstaten bindende rechtsregels in de vorm van verordeningen, richtlijnen, kaderbesluiten of besluiten en beschikkingen aanneemt op grond van de desbetreffende bepalingen van de Verdragen, met uitzondering van de beraadslagingen die leiden tot het aannemen van huishoudelijke maatregelen, administratieve of budgettaire besluiten, besluiten die verband houden met interinstitutionele of internationale betrekkingen, of niet-bindende instrumenten (zoals conclusies, aanbevelingen of resoluties), E. overwegende dat de niet-wetgevende activiteit van de Raad, gezien de voornoemde definitie van zijn wetgevende activiteit, naar verhouding zeer zwak is ten opzichte van zijn wetgevende activiteit en overwegende dat derhalve bij zijn werkzaamheden transparantie de regel zou moeten zijn, omdat eventuele geheimhouding alleen op de niet-wetgevende activiteit van toepassing is, F. overwegende dat overeenkomstig artikel 1, tweede alinea van het EU-Verdrag besluiten "in zo groot mogelijke openheid en zo dicht mogelijk bij de burger" moeten worden genomen, G. overwegende dat de Secretaris-generaal van de Raad, de heer Solana, op 19 november 2003 in zijn antwoord op de open brief van de klagers heeft verklaard dat het publiekelijk toegankelijk maken van de beraadslagingen van de Raad op zeer brede steun kon rekenen, H. overwegende dat de Raad in zijn antwoord aan de Ombudsman heeft erkend dat het openbaarheidsbeginsel zoals dit onder meer in artikel 1, tweede alinea van het EU-Verdrag is vastgelegd, van groot belang is, I. overwegende dat de Raad in zijn in 2004 geamendeerde reglement van orde regels heeft ingevoerd die voorzien in een ruimere openbaarheid voor de bijeenkomsten waarbij die als wetgever optreedt, J. overwegende dat de lidstaten in oktober 2004 het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa hebben ondertekend, dat een uitdrukkelijke bepaling bevat waarbij de Raad in het openbaar vergadert wanneer die beraadslaagt en stemt over een ontwerpen van wetgevingshandelingen, K. overwegende dat de Raad in zijn antwoord op specifieke vragen van de Ombudsman niet op obstakels heeft gewezen die de uitvoering van de door de klagers gewenste wijziging van zijn reglement van orde in de weg zouden staan, noch fundamentele beginselen of hogere doelen heeft genoemd op grond waarvan de Raad gerechtigd zou zijn te weigeren om de bijeenkomsten waarbij die als wetgever optreedt voor het publiek toegankelijk te maken, maar overwegende dat de Raad heeft betoogd dat de goedkeuring van zijn reglement van orde een politieke en institutionele aangelegenheid is waarover alleen de Raad zelf beslist, L. overwegende dat de Ombudsman in zijn Jaarverslag 1997 (5) heeft geoordeeld dat er sprake is van wanbeheer wanneer een overheidsinstantie niet handelt in overeenstemming met een regel of een beginsel waaraan zij gehouden is, M. overwegende dat de Ombudsman heeft geconcludeerd dat het feit dat de Raad weigerde in het openbaar te vergaderen wanneer hij in zijn wetgevende hoedanigheid optreedt, zonder gegronde redenen voor deze weigering aan te voeren, een geval van wanbeheer vormt, N. overwegende dat de Ombudsman in zijn ontwerpaanbeveling aan de Raad krachtens artikel 3, lid 6 van het statuut van de Europese Ombudsman het volgende heeft verklaard: "De Raad van de Europese Unie dient terug te komen op zijn weigering in het openbaar te vergaderen wanneer die in zijn wetgevende hoedanigheid optreedt"; overwegende dat de Ombudsman in zijn speciaal verslag zijn aanbeveling aan de Raad heeft herhaald en het Europees Parlement in overweging heeft gegeven deze aanbeveling als resolutie aan te nemen, O. overwegende dat, vooral wanneer de Raad wetgevingsbesluiten als "A-punten" aanneemt, het Coreper het eigenlijke debat en de wetgevende werkzaamheden voor zijn rekening neemt en dat de betreffende wetgevingsbesluiten slechts door de Raad worden goedgekeurd, P. overwegende dat de Raad tijdens de vergaderingen van de bemiddelingscomités eveneens in zijn wetgevende hoedanigheid optreedt, Q. overwegende dat de rekenschapsplicht en publieke verantwoordelijkheid van de ministers inhouden dat de standpunten van de lidstaten en het stemgedrag in de Raad openbaar bekend dienen te worden gemaakt, R. overwegende dat de twee geledingen van de wetgevende macht nog steeds op basis van deels verschillende informatie werken; overwegende dat de documenten waarover het Parlement beschikt over het algemeen openbaar zijn, terwijl de Raad daarnaast dikwijls op basis van geheime documenten en informatie werkt, ook wanneer die zich over vraagstukken buigt waarover bij medebeslissing moet worden besloten, S. overwegende dat het Britse voorzitterschap, teneinde tegemoet te komen aan de aanbevelingen van de Ombudsman, de Raad twee alternatieve voorstellen heeft gedaan, waarvan het ene een wijziging van het reglement van orde van de Raad inhield, terwijl het andere beoogde de transparantie binnen het bestek van de bestaande regels te verhogen, T. overwegende dat de Raad vervolgens heeft besloten zijn reglement van orde niet te wijzigen, 1. stemt in met de aanbeveling van de Europese Ombudsman aan de Raad; 2. herinnert eraan dat 3. herinnert eraan, gezien de definitie van het begrip "wetgevende activiteit" in artikel 12 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 en in het reglement van orde van de Raad, dat het transparantiebeginsel dan ook dringend moet worden toegepast, niet alleen wanneer de Raad in medebeslissing met het Parlement beraadslaagt, maar ook in alle andere gevallen waarbij het Parlement betrokken is, inclusief bij eenvoudig overleg, en in elk geval wanneer het Parlement documenten goedkeurt die de rechten en vrijheden van de burgers beïnvloeden, zoals dat het geval is voor documenten die onder de derde pijler vallen; 4. betreurt het gebrek aan vooruitgang op deze gebieden en het feit dat de Raad dit niet aanstipt in zijn besluiten van 22 december 2005; 5. acht het onaanvaardbaar dat het belangrijkste wetgevende orgaan van de EU nog steeds achter gesloten deuren vergadert wanneer het als wetgever optreedt; 6. onderstreept dat de beginselen die voor een bestuur op meerdere niveaus in de Europese Unie garant staan, de beginselen van goed bestuur zijn: participatie, transparantie, rekenschapsplicht, doeltreffendheid en cohesie; 7. is de mening toegedaan dat, aangezien de EU zich thans als bevorderaarster van democratisering en democratische rekenschapsplicht beschouwt, de Raad gehoor dient te geven aan de oproep tot grotere transparantie van de parlementen, de burgermaatschappij en het algemene publiek; 8. is van mening dat het niet alleen een principekwestie is dat wetgevingsorganen in het openbaar dienen te vergaderen, maar dat dit tevens van rechtstreeks belang is voor het Europees Parlement en de nationale parlementen om, als de rechtstreeks verkozen vertegenwoordigers van de Europese burgers, hun controlerende taak te kunnen vervullen; 9. isvan oordeel dat het van uiterst groot belang is dat nationale parlementen hun regeringen en ministers ter verantwoording kunnen roepen; is de mening toegedaan dat dit niet op doeltreffende wijze kan gebeuren indien onduidelijk is hoe ministers in de Raad zijn opgetreden en hebben gestemd en op welke informatie zij hun beslissingen hebben gebaseerd; 10. is van mening dat de recente ontwikkelingen rond het debat van het ratificeringsproces van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa duidelijk hebben gemaakt dat de Europese burgers willen dat het Europese besluitvormingsproces opener wordt; 11. is van mening dat de Europese burgers het werk van de Raad transparanter en relevanter zouden vinden wanneer die in het openbaar bijeen zou komen, en dat het publiek daardoor meer vertrouwen zou stellen in het functioneren van de Europese Unie en haar vertegenwoordigers; 12. is ervan overtuigd dat een grotere openheid ertoe zal leiden dat de ministers van de regeringen der lidstaten een grotere collectieve verantwoordelijkheid zullen dragen en dat de besluiten van de Raad in de ogen van het publiek meer rechtmatigheid zullen genieten, en de openbare discussie over Europese vraagstukken zal bevorderen en intensiveren; 13. roept de Raad op zijn reglement van orde bij te werken en zijn werkmethoden dusdanig te wijzigen dat de bijeenkomsten waarop hij in zijn wetgevende hoedanigheid optreedt, openbaar en toegankelijk voor het publiek worden gemaakt; 14. is van oordeel dat de vergaderingen van Coreper een essentieel onderdeel van de wetgevende beraadslagingen van de Raad vormen en dat zij derhalve eveneens onder de openbaarheidsregels moeten vallen; is van oordeel dat de Raad zijn besluiten bij officiële stemming en niet slechts bij goedkeuring dient te nemen; 15. herinnert eraan dat de Raad ook als wetgever optreedt wanneer hij deelneemt aan bemiddelingsprocedures; 16. merkt op dat voorbereidende documenten met betrekking tot punten op de agenda van Raadsvergaderingen niet voor het publiek toegankelijk zijn; benadrukt dat de Raad, in zijn gewijzigde reglement van orde, de classificatie en rangorde van dergelijke documenten duidelijk dient te specificeren en deze toegankelijk dient te maken voor het publiek; 17. verwelkomt de conclusies van de Raad van 22 december 2005 als stap in de goede richting, maar betreurt het feit dat de Raad geen gehoor heeft gegeven aan de aanbeveling van de Ombudsman, zijn reglement van orde te wijzigen; 18. herinnert eraan dat voor een wijziging van het reglement van orde van de Raad de ondersteuning door dertien van de vijfentwintig lidstaten vereist is; 19. is van oordeel dat, daar alle regeringen van de lidstaten het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa hebben ondertekend, een akkoord inzake een wijziging van het reglement van orde van de Raad op weinig verzet zal stuiten, aangezien de regeringen der lidstaten dit politiek gezien reeds in beginsel hebben aanvaard; 20. benadrukt dat het Europees Parlement volledig heeft ingestemd met het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa en met de inspanningen om het in werking te doen treden; benadrukt dat een wijziging van het reglement van orde van de Raad niet in de plaats komt voor het voornoemde Verdrag of delen daarvan, maar een langverwachte aanpassing is aan de Europese realiteit en de institutionele gelijkheid op het vlak van de wetgeving in de Europese Unie; 21. is van mening dat de in de conclusies van 22 december 2005 aangegeven wijze waarop de vergaderingen van de Raad worden uitgezonden, onvoldoende garanties voor de nodige openheid biedt en dat het absoluut noodzakelijk is dat de vertegenwoordigers van de burgers en de media daadwerkelijk toegang tot de vergaderingen hebben; 22. roept de Raad op de nodige maatregelen te nemen om de bijeenkomsten waarin hij als wetgever optreedt, openbaar en toegankelijk voor het publiek te maken; verzoekt de Raad tevens zijn bijeenkomsten uit te zenden, ook op internet, en de gegevens en agenda's van die zittingen bijtijds bekend te maken en daarvan de officiële transcripties in alle officiële talen van de Europese Unie te publiceren; 23. spoort de Raad aan een gemeenschappelijk standpunt in te nemen inzake de invoering van een gedragscode voor behoorlijk bestuur van de Europese Unie, door het Europees Parlement goedgekeurd op 6 september 2001 (6) ; 24. stelt de Raad voor een proefproject inzake "doorzichtigere besluitvorming" te starten, waarbij een of meer actuele wetgevingskwesties in een openbare en vrij toegankelijke Raadvergadering zouden worden besproken, met speciale aandacht voor uitleg van de gevolgde procedures en de getroffen besluiten, opdat deze begrijpelijker worden voor de burgers; 25. roept het voorzitterschap, de leden van de Raad en de Commissie op om overeenkomstig artikel 8, lid 3 van het reglement van de Raad en met het oog op een open debat van dit type vragen of onderwerpen voor te stellen; 26. roept het huidig voorzitterschap van de Raad op de kwestie van het publiekelijk toegankelijk maken van de Raadsvergaderingen als prioritair punt op de agenda van de Europese Raad te zetten en op 9 mei 2006 plechtig te beloven het reglement van orde van de Raad onmiddellijk te wijzigen en Verordening (EG) nr. 1049/2001 van de Raad vóór eind 2006, in overleg met het Europees Parlement, te herzien; 27. roept alle belanghebbende partijen op maximale druk op de Raad uit te oefenen teneinde deze ervan te overtuigen de aanbeveling van de Ombudsman te volgen en zijn reglement van orde dienovereenkomstig te wijzigen; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Ombudsman, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gelet op artikel 192, tweede alinea van het EG-Verdrag, – gelet op de artikelen 39 en 45 van zijn Reglement, – gezien de verslagen van de instellingen over de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1) , en in het bijzonder gezien het eerste driejaarlijkse verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging conform artikel 17, lid 2 van die verordening, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0052/2006 ), A. overwegende dat met de ratificatie van het Verdrag van Amsterdam en de inwerkingtreding van artikel 255 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, doorzichtigheid een van de grondbeginselen van de Europese Unie is geworden, waarmee beoogd wordt het democratisch gehalte van de Europese instellingen te versterken, de burgers nauwer bij de besluitvorming te betrekken, de rechtmatigheid van administratieve overheden te vergroten doordat deze effectiever kunnen optreden en zich beter tegenover burgers kunnen verantwoorden en ten slotte de tijdige signalering van problemen of fouten te verzekeren, B. overwegende dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 slechts een gedeeltelijke implementatie van artikel 255 van het EG-Verdrag is, aangezien: C. overwegende dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 weliswaar voorziet in een herziening na drie jaar en dat het Parlement de Commissie herhaaldelijk heeft verzocht de communautaire wetgeving inzake de doorzichtigheid te verbeteren en te versterken, maar dat er geen voorstel in de zin van artikel 39, lid 2 van het Reglement van het Parlement gelanceerd is, D. overwegende dat de problemen bij de toepassing van de verordening in sommige opzichten aan een tekortschietende tenuitvoerlegging te wijten waren; overwegende dat ook uit de jurisprudentie van het Hof van Justitie met betrekking tot de verordening is gebleken dat sommige bepalingen van de verordening nader moeten worden ontwikkeld en verduidelijkt, met name de bepalingen over door lidstaten en derden geproduceerde documenten en over de uitzonderingen voor onderzoeken, juridisch advies en de "bedenktijd", E. overwegende dat transparante en open onderhandelingen en een open samenwerking tussen de instellingen betere manieren zijn ter verbetering van de doeltreffendheid van de besluitvormingsprocedures als bedoel in artikel 207 van het EG-Verdrag dan geheime onderhandelingen binnen de Raad; derhalve betreurend dat de Raad in de conclusies van het Voorzitterschap van 22 december 2005 verkoos om zijn interne reglement niet te wijzigen en geen transparante debatten op ministersniveau te voeren doorheen de wetgevingsprocedure, 1. verzoekt de Commissie in 2006 een wetgevingsvoorstel op grond van artikel 255 van het EG-Verdrag aan het Parlement te doen toekomen inzake "het recht op toegang tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, en algemene beginselen en beperkingen op grond van openbare of particuliere belangen met betrekking tot dit recht van toegang", dat in interinstitutionele besprekingen moet worden voorbereid en waarin de onderstaande gedetailleerde aanbevelingen worden nagevolgd; 2. bevestigt dat deze aanbevelingen het subsidiariteitsbeginsel, de fundamentele rechten van de burgers en de jurisprudentie van het Europees Hof van de Rechten van de Mens, met name met betrekking tot artikel 8 van het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens, alsook de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten eerbiedigen; 3. is van oordeel dat de financiële gevolgen van het verlangde voorstel moeten worden gedragen door de huishoudelijke kosten van de instellingen, waarbij de eisen op het gebied van transparantie onscheidbaar zijn van die met betrekking tot de formulering, goedkeuring en verspreiding van de teksten waarvan zij de auteurs of ontvangers zijn; 4. benadrukt dat nieuwe regels inzake de toegang tot documenten van toepassing moeten zijn met ingang van de inwerkingtreding van de toekomstig gewijzigde verordening en dus geen retroactieve werking mogen hebben; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en de bijbehorende gedetailleerde aanbevelingen te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de toetredings- en kandidaat-landen. BIJLAGE GEDETAILLEERDE AANBEVELINGEN BETREFFENDE DE INHOUD VAN HET VERLANGDE VOORSTEL Aanbeveling 1 (inzake artikel 255 van het EG-Verdrag en Verordening (EG) nr. 1049/2001 vanuit grondwettelijk perspectief) De Commissie moet de visa en overwegingen van Verordening (EG) nr. 1049/2001 helderder formuleren om duidelijk uit te drukken dat artikel 255 van het EG-Verdrag (2) , dat de rechtsgrondslag voor de verordening zelf vormt: Aanbeveling 2 ( inzake de begrippen wetgevingsdocumenten en niet-wetgevingsdocumenten) De Commissie, na de discussie in het interinstitutionele comité als bedoeld in artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 en in overeenstemming met de in aanbeveling 1 omschreven beginselen, dient verordening zodanig te wijzigen dat daarin de volgende begrippen worden gedefinieerd: Voor wat betreft wetgevingsdocumenten moet toegang worden verleend tot: De gewijzigde verordening moet tevens de rechtsgrondslag vormen voor het vaststellen van regels, goede praktijken en interinstitutionele akkoorden die tot doel hebben de redactionele kwaliteit van wetgevingsteksten te verbeteren en de toegankelijkheid van de definitieve teksten te waarborgen, zoals regels voor: Daarom moeten de instellingen: Aanbeveling 3 (inzake vertrouwelijke documenten) Tevens moet, rekening houdend met de beste praktijken in de lidstaten, Verordening (EG) nr. 1049/2001 worden gewijzigd door een duidelijke omschrijving op te nemen van de "beperkingen op grond van openbare of particuliere belangen", als bedoeld in artikel 255 EG-Verdrag, op grond waarvan de toegang tot de documenten van de instellingen (of relevante gedeelten daarvan) zou kunnen worden uitgesteld of geweigerd; de verordening moet daarom regels bevatten om: Voorts moet in de verordening duidelijk worden gesteld dat bilaterale overeenkomsten met derde landen of internationale organisaties de Raad of de Commissie niet kunnen verbieden vertrouwelijke informatie aan het Europees Parlement bekend te maken (vooral waar de relevante documenten niet toegankelijk zijn voor de nationale parlementen omdat het om documenten van de EU gaat). Aanbeveling 4 (inzake de relatie tussen de EU en de lidstaten ten aanzien van het uitwisselen van informatie en documenten) Rekening houdend met het beginsel van artikel 296 van het EG-Verdrag, dat bepaalt dat " geen enkele lidstaat gehouden [is] inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid ", moet de verordening na wijziging: Aanbeveling 5 (inzake de praktische aspecten van het waarborgen van toegang tot documenten voor burgers) Rekening houdend met de ervaring van de eerste vier jaar van het van kracht zijn van de verordening, moet de Commissie de verordening wijzigen door middel van een samenhangend voorstel waarin: Het Europees Parlement , – gezien de op 18 december 2005 goedgekeurde ministersverklaring van de zesde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) (1) , – gezien de slotverklaringen van de parlementaire conferentie over de WTO in het verlengde van de bijeenkomst in Hongkong van 12-15 december 2005 en van Brussel van 24-26 november 2004, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 december 2005 over de voorbereiding van de zesde ministersconferentie van de WTO in Hongkong (2) , – gezien de conclusies van de Raad van 18 oktober 2005 inzake de Doha-ontwikkelingsagenda van de WTO (DDA) na afloop van te Luxemburg gehouden buitengewone bijeenkomst van de Raad algemene zaken en buitenlandse betrekkingen (13378/05), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 mei 2005 over de evaluatie van de Doha-Ontwikkelingsronde na het besluit van de Algemene Raad van de WTO van 1 augustus 2004 (3) , – gezien het besluit van de Algemene Raad van de WTO van 1 augustus 2004 (4) , – gezien de door de WTO geformuleerde ministersverklaring van Doha van 14 november 2001 (5) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties van 15 december 1999 over de derde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie in Seattle (6) , van 13 december 2001 over de WTO-bijeenkomst in Qatar (7) en van 25 september 2003 over de Vijfde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie te Cancún (8) , – gezien het rapport-Sutherland over de toekomst van de WTO en de aanpak van de institutionele uitdagingen in het nieuwe millennium (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 2005 over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties (10) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en de adviezen van de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0051/2006 ), A. overwegende dat het door de WTO belichaamde multilaterale handelsstelsel de billijkheid, veiligheid, doorzichtigheid en stabiliteit van de internationale handel bevordert en er door multilaterale regels en maatregelen en de gerechtelijke beslechting van geschillen voor zorgt dat de globalisering beter in de hand wordt gehouden, waarbij prioriteit moet worden gegeven aan duurzame ontwikkeling en mensenrechten, B. overwegende dat de op 9-14 november 2001 gehouden ministersconferentie van Doha alle WTO-leden heeft verbonden aan het houden van een ontwikkelingsronde (hierna: Doha-ronde), met als centrale doelstelling de bevordering van een eerlijker en meer op ontwikkeling gericht handelsstelsel op basis van multilaterale regels, C. overwegende dat een geslaagde afsluiting van de Doha-ronde, bestaande uit een daadwerkelijk verdergaande marktopenstelling en strengere multilaterale regels, een belangrijke parameter ter stimulering van de internationale economische groei, ontwikkeling en werkgelegenheid zou kunnen zijn en effectief zou kunnen bijdragen aan de integratie van de ontwikkelingslanden in de wereldeconomie, D. overwegende dat de EU sinds de start van de Doha-ronde bij de onderhandelingen een voortrekkersrol heeft gespeeld en op alle onderhandelingspunten, met name de landbouw, geloofwaardige en substantiële voorstellen heeft aangedragen, terwijl andere ontwikkelde en vergevorderde ontwikkelingslanden lang niet dezelfde flexibiliteit en inzet hebben betoond, E. overwegende dat een geslaagde afronding van de Doha-ronde, die leidt tot een grotere wederzijdse liberalisering van de wereldhandel in goederen en diensten, een belangrijk element zal zijn van meer groei, concurrentie en werkgelegenheid in de Europese Unie, en de verwezenlijking van de doelstellingen van de strategie van Lissabon, F. overwegende dat in Hongkong april 2006 als nieuwe termijn is gesteld voor overeenstemming over de volledige voorwaarden en juli 2006 als termijn voor de indiening van ontwerpuitvoeringsplannen, G. overwegende dat het streven om de Doha-ronde in 2006 af te sluiten geen afbreuk mag doen aan het streven naar een ambitieuze en evenwichtige uitkomst die de in de ministersverklaring van Doha verankerde ontwikkelingsdoelstellingen weerspiegelt, H. overwegende dat het niet afronden van de onderhandelingen in 2006 het gevaar in zich bergt dat de Doha-ronde als geheel mislukt, wat op zijn beurt de geloofwaardigheid van het multilaterale handelsstelsel zou kunnen ondergraven en een verschuiving teweeg zou kunnen brengen naar bilaterale en regionale handelsakkoorden, die veelal het gebrek aan evenwicht tussen de ontwikkelde landen en de ontwikkelingslanden verder verscherpen, I. overwegende dat de uitkomst van de Doha-ronde op alle onderhandelingspunten positief moet uitvallen voor de ontwikkeling en vooral in het belang van de armere en kwetsbare ontwikkelingslanden moet zijn, J. overwegende dat er een grote diversiteit aan situaties bestaat bij de ontwikkelingslanden, die zowel verplichtingen moeten aangaan als een bijzondere en gedifferentieerde behandeling moeten krijgen die in overeenstemming is met hun ontwikkelingsniveau en hun concurrentievermogen als geheel en per sector, terwijl de minst ontwikkelde landen niet verplicht mogen worden toezeggingen te doen, K. overwegende dat de EU op de verzoeken om liberalisering van de handel in landbouwproducten moet reageren op een wijze die de duurzaamheid, concurrerendheid en het multifunctionele karakter van de landbouwsector in de EU waarborgt, L. overwegende dat voor de afschaffing van de landbouwexportsubsidies een einddatum van 2013 is afgesproken; doch dat een vergelijkbare vooruitgang op het gebied van binnenlandse steun en markttoegang nog op zich laat wachten, M. overwegende dat de EU veruit de grootste importeur ter wereld van landbouwproducten uit ontwikkelingslanden is, N. overwegende dat de bescherming van geografische aanduidingen van cruciaal belang blijft voor de EU, die een concurrentievoordeel geniet voor een aantal regionale producten van hoge kwaliteit, O. overwegende dat niet alleen de EU, maar ook de ontwikkelingslanden, potentieel grote handelswinsten bij niet-agrarische markttoegang NAMA kunnen behalen, omdat zij veelal industriële goederen verhandelen en zij in het handelsverkeer met andere ontwikkelingslanden met hoge tarifaire obstakels te maken hebben, P. overwegende dat de markttoegang ook wordt gehinderd door aanzienlijke niet-tarifaire obstakels, Q. overwegende dat de onderhandelingen voor de diensten nog steeds geen bevredigende resultaten hebben opgeleverd; voorts overwegende dat de EU een verdergaande liberalisering voor ogen staat, waarbij de nationale beleidsdoelstellingen van de WTO-leden en hun recht om de overheidsdiensten te reguleren onaangetast blijven, maar ook rekening wordt gehouden met de bijzondere behoeften van de ontwikkelingslanden, R. overwegende dat een verbetering van de WTO-regels voor het vergemakkelijken van de handel, antidumping en andere zaken alle WTO-leden ten goede zou komen, omdat hierdoor de juridische zekerheid wordt vergroot, de kosten van handelstransacties lager worden en misbruik of protectionisme wordt voorkomen, S. overwegende dat het globaliseringsproces en de rol van de WTO vaak verkeerd worden neergezet en begrepen en dat het nodig is de verantwoordingsplicht en doorzichtigheid binnen de WTO te verbeteren, 1. staat nog steeds achter de multilaterale benadering van het handelsbeleid en achter de WTO als hoedster van de internationale handel op basis van regels; wijst op het feit dat een mislukking van de multilaterale onderhandelingen en een verschuiving naar bilaterale/regionale akkoorden tot een ongelijk liberaliseringsproces en een ongelijke ontwikkeling zouden leiden, wat vooral voor de minst ontwikkelde landen funest zou zijn; 2. betreurt het feit dat bij de onderhandelingen tot nu toe slechts langzaam vooruitgang wordt geboekt en dat de lat voor de uitkomst van de ministersconferentie in Hongkong van tevoren al zo laag was gelegd; merkt op dat dit lage streefniveau in de weg kan staan aan de verwezenlijking van zinvolle resultaten voor de Doha-ronde; verzoekt de Commissie een alternatief actieplan uit te werken, mochten de onderhandelingen mislukken; spreekt de hoop uit dat de ministerverklaring de weg zal vrijmaken voor een succesvolle afloop van de Doha-ronde voor alle kerngebieden; 3. is van mening dat een grotere inspanningsbereidheid van alle belangrijke spelers, met inbegrip van de EU, de Verenigde Staten en de opkomende economieën, noodzakelijk is om een collectieve vooruitgang te bevorderen; roept alle WTO-leden, met name de ontwikkelde landen en de vergevorderde ontwikkelingslanden, op om op constructieve wijze echte besprekingen aan te gaan met het oog op een succesvol resultaat; doet met name een beroep op de Europese Unie om zich tijdens de ongetwijfeld ingewikkelde en lastige onderhandelingen van de komende maanden in te zetten voor de verwezenlijking van vrijere en eerlijker mondiale handelsbetrekkingen; 4. benadrukt dat, nu in de gehele ronde reeds zo vele termijnen zijn verwaarloosd, het streefdoel van 2006 voor de afsluiting van de ronde simpelweg moet worden gehaald; 5. bekrachtigt opnieuw zijn sterke wens om de ontwikkeling in het middelpunt van de Doha-ontwikkelingsagenda te plaatsen en verzoekt de ontwikkelde landen alsmede de vergevorderde ontwikkelingslanden om de ambitieuze doelstellingen van de verklaring van Doha waar te maken, zodat de nieuwe handelsronde tevens een ontwikkelingsronde is; 6. dringt erop aan te voorkomen dat deze ronde voornamelijk wordt bepaald door landbouwaangelegenheden en daarom de kernonderhandelingsgebieden parallel te behandelen, wat aansluit bij het begrip van een totaalpakket - Single Undertaking - en even ambitieus is en even vastberaden de ontwikkelingsdoelen bevordert; 7. verwelkomt de toegenomen graad van organisatie en zelfvertrouwen van de ontwikkelingslanden (met name de G-90 en de G-20); 8. beklemtoont dat de verbintenissen die de Commissie in de WTO-landbouwonderhandelingen aangaat het kader van het huidige GLB-stelsel en het onderhandelingsmandaat niet mogen overschrijden; 9. acht het onontbeerlijk dat de huidige voorstellen van de Commissie in het kader van het Doha-programma voor ontwikkeling hun voorwaardelijke karakter bewaren, en dat de mogelijkheid wordt opengelaten ze in de loop van de onderhandelingen in te trekken indien de andere WTO-partners geen bevredigende voorstellen doen; 10. herhaalt de noodzaak het multifunctionele karakter van de landbouwsector in de EU in ere te houden; 11. steunt het recht van landbouwers op toegang tot traditioneel zaaigoed; 12. herinnert eraan dat de EU dankzij de GLB-hervormingen van 2003 haar handelsverstorende interne steun drastisch heeft verlaagd en wenst concrete verbintenissen daartoe van de overige handelspartners; verwelkomt de in de ministersverklaring opgelegde beperking aan "box shifting" via de verplichting tot algehele vermindering van de handelsverstorende binnenlandse steun; 13. herinnert aan de impact van het Akkoord van Luxemburg op de hervorming van het GLB en dringt er dientengevolge op aan dat de maatregelen die in de "groene doos" zijn vervat, worden vastgesteld, met inbegrip van de ontkoppelde bedrijfstoeslagen; 14. wijst met nadruk op het niet geringe voorstel van de EU om haar uitvoerrestitutiesysteem uiterlijk tegen 2013 af te schaffen en benadrukt dat de andere WTO-leden een soortgelijk gebaar moeten maken op het gebied van uitvoerkredieten, handelsondernemingen van de staat en voedselhulp; benadrukt dat 2013 als einddatum voor dit proces geldt en roept ertoe op een aanzienlijk deel van de afschaffing van uitvoerrestituties te realiseren aan het begin van de uitvoeringsperiode ("frontloading"); steunt de opvatting van de Commissie dat bij de afschaffing van de exportsubsidies uitgegaan moet worden van de waarde; 15. is verheugd over de tastbare vooruitgang naar overeenstemming over een kader voor nieuwe disciplines ter voorkoming van dumping van voedselhulp anders dan in noodsituaties, die een verkapte vorm van uitvoersubsidie vormt, en het creëren van een "safe box" waarbinnen bonafide noodhulp wordt vrijgesteld; 16. stelt voor een onafhankelijk onderzoek te laten doen naar de diverse vormen van steun voor de internationale handel (uitvoerkredieten, garantieregelingen, handelsondernemingen van de staat, voedselhulp, enz.); stelt voor dat dit onderzoek zich ten doel stelt te onderscheiden tussen hulp met een humanitair karakter, welke onder publiek toezicht moet staan, en hulp die de mededingingsregels van de internationale handel vertekent, die moet worden afgeschaft; 17. is van mening dat de markttoegang een belangrijke inzet is van de onderhandelingen en van de uitvoering van de hervorming van het GLB; dat in die omstandigheden de algemene verlaging van de douanerechten moet worden beschouwd volgens de door alle WTO-leden toegezegde inspanningen in de verschillende toepassingsgebieden van de landbouwonderhandelingen, alsook volgens de inspanningen van de EU op het gebied van de interne landbouwsubsidies en de exportmededinging, waarbij de mogelijkheid moet blijven om op importproducten dezelfde eisen toe te passen als op de eigen producten; 18. stelt met betrekking tot de markttoegang dat er behoefte is aan een beperkte mate van flexibiliteit door middel van zowel de formule voor tariefverlagingen als het aanwijzen van kwetsbare producten; verwelkomt de verklaringen met betrekking tot speciale producten en een speciaal beschermingsmechanisme, overeenkomstig de verzoeken van de ontwikkelingslanden, waardoor deze enige speelruimte krijgen om de voedselzekerheid en de bestaansmiddelen op het platteland te beschermen; wijst in dat opzicht op het voorschrijven van een gemeenschappelijke reeks specifieke indicatoren; 19. is verheugd over de afspraak van de ontwikkelde landen om in 2006 de exportsubsidies voor katoen af te schaffen, maar onderstreept dat dit reeds is vereist op grond van een recente WTO-uitspraak in een geschil en merkt op dat dit slechts een klein gedeelte vormt van de subsidies die de VS aan zijn katoenverbouwers geeft; benadrukt derhalve het belang van positieve resultaten bij de vermindering en afschaffing van zijn binnenlandse subsidies; verwelkomt de afspraak om de minst ontwikkelde landen (MOL's) geen quota en invoerrechten op te leggen voor de markttoegang, maar wijst erop dat dit slechts geringe effecten zal hebben; is van mening dat deze maatregelen moeten worden aangevuld met structurele en ondersteunende hervormingsprogramma's voor de landbouwers en de industrie in de betrokken regio's van de EU, alsmede met ontwikkelingssteun voor de ontwikkelingslanden vanuit de Wereldbank, het Internationaal Monetair Fonds, het ontwikkelingsprogramma van de VN en andere internationale organisaties; 20. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te overwegen een "ontwikkelingsbox' voor de MOL's in de landbouwonderhandelingen te introduceren, zodat deze de voedselveiligheid en werkgelegenheid op het platteland kunnen aanpakken, aangezien dit belangrijke problemen zijn in de strijd tegen armoede; 21. acht het noodzakelijk dat de Europese Unie nauwer samenwerkt met de landen die op landbouwgebied een gemeenschappelijke visie met haar delen, met name de G10-landen en de ACS-landen (Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan); is derhalve van mening dat de openstelling van de communautaire markt die het resultaat is van nieuw aangegane verbintenissen, in de eerste plaats aan de minst ontwikkelde landen (MOL's) en de ACS-landen moet zijn voorbehouden; herinnert eraan dat ten volle rekening moet worden gehouden met de moeilijkheden die gepaard gaan met het uithollende effect van de preferentiemarges waarover deze landen beschikken; 22. is van oordeel dat elke toegeving die aan de ontwikkelingslanden of de MOL's wordt gedaan afhankelijk moet worden gesteld van de strikte naleving van de oorsprongsregels en de toepassing van een mechanisme ter voorkoming van trilaterale handel; 23. betreurt het feit dat er geen schot zit in de plannen om een wijn- en sterkedrankenregister in het leven te roepen, noch in de uitbreiding van de bescherming van geografische aanduidingen naar andere producten; wijst erop dat deze elementen van essentieel belang zijn voor een evenwichtig onderhandelingsresultaat; 24. roept ertoe op naar een ambitieuze en evenwichtige uitkomst van de NAMA-onderhandelingen te streven, zodat door drastische verlagingen van de toegepaste tarieven nieuwe, tastbare markttoegangsmogelijkheden ontstaan, onder meer in het zuid-zuidhandelsverkeer, naar behoren rekening houdend met de bijzondere en gedifferentieerde behandeling die de kwetsbare ontwikkelingslanden nodig hebben; stelt met klem dat de in de ministersverklaring neergelegde koppeling tussen de streefniveaus in landbouwproducten en NAMA verlagingen van de toegepaste tarieven moet inhouden; roept de vergevorderde ontwikkelingslanden op hun verantwoording te nemen in overeenstemming met hun totale ontwikkelingspeil en beklemtoont dat de uitkomst met het afgesproken beginsel van "minder dan volledige wederkerigheid" moet overeenstemmen; 25. is verheugd over de afspraak om voor de tariefverlagingen een Zwitserse formule te gebruiken; benadrukt echter dat aan het harmonisatie-effect van een dergelijke formule geen afbreuk mag worden gedaan door meerdere coëfficiënten te definiëren; pleit voor sectorale initiatieven in sectoren die voor de EU-uitvoer van belang zijn; 26. onderkent dat er nog veel gedaan moet worden om de voorwaarden vast te stellen en de onderhandelingen af te ronden; benadrukt tevens dat er tegen 30 april 2006 lastige beslissingen zullen moeten worden genomen over de voorwaarden voor de vermindering van de heffingen, met betrekking tot zowel het aantal als de waarde van de coëfficiënten; 27. merkt op dat het van strategisch belang is dat alle handelspartners ook van hun kant alle onterechte niet-tarifaire obstakels uit de weg ruimen, omdat deze de markttoegang belemmeren en de mogelijke voordelen van de tariefverlagingen te niet kunnen doen, terwijl anderzijds de noodzakelijke beleidsruimte voor de bescherming van andere dan handelsaangelegenheden behouden blijft; pleit voor versterkte maatregelen ter bevordering van internationale standaardisatie en wederzijdse erkenning; betreurt het uitblijven van vorderingen op dit gebied in Hongkong; 28. is bezorgd over het op de lange baan schuiven van de onderhandelingen op het gebied van de diensten; dringt erop aan de onderhandelingen zowel op bilateraal als op plurilateraal niveau op te voeren, waarbij de belangen van zwakke en kwetsbare economieën niet uit het oog mogen worden verloren en hun positie niet mag worden verzwakt door ze onder druk te zetten om nog meer dienstensectoren te liberaliseren; merkt op dat de WTO veranderingen aanbrengt in de structuur van de GATS-onderhandelingen; dringt aan op de noodzaak van een tijdige effectbeoordeling; is verheugd over het feit dat de termijn van eind februari 2006 voor het indienen van multilaterale voorstellen werd gehaald en noemt dit een gunstig teken voor het verdere verloop van de onderhandelingen; herhaalt dat essentiële overheidsdiensten, zoals gezondheidszorg, onderwijs en audiovisuele dienstverlening van de liberalisering moeten worden uitgesloten; 29. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de tussentijdse termijnen voor een geslaagde afronding van de onderhandelingen over de diensten uit de pas lopen met de termijnen voor de afronding van de voorwaarden en de indiening van ontwerpplannen voor landbouw en NAMA, en dat deze verschillen in de tijdsplanning het moeilijker kunnen maken om tot een evenwichtig resultaat voor alle kerngebieden te komen; 30. hecht eraan dat de EU binnen de WTO de nadruk blijft leggen op de liberalisering van de diensten en de openstelling van de markten, zoals die in de sectoren financiën, toerisme en distributie, die belangrijke sectoren voor de Europese economie zijn; 31. benadrukt de vooruitgang die is geboekt bij het bestuderen van de relatie tussen handel, schuld en financiën en verzoekt de Commissie in haar multilaterale en bilaterale verzoeken aan haar handelspartners in het kader van de WTO nieuwe en verbeterde GATS-verplichtingen op te nemen op het gebied van de financiële diensten, teneinde te garanderen dat de liberalisering van het handelsverkeer, met name wat betreft de financiële diensten, van wederzijds voordeel is voor de betrokken partijen; 32. merkt op dat alle leden van de WTO zijn overeengekomen bij het opstellen van nieuwe regelgeving de minst handelsverstorende oplossingen te vinden en benadrukt dat het belangrijk is dat de Europese Unie op dit gebied de leiding neemt; 33. herhaalt dat de onderhandelingen alleen als geslaagd mogen worden beschouwd als er afspraken over concrete ontwikkelingsvoordelen op alle onderhandelingspunten worden gemaakt die in het belang van vooral de MOL's zijn, en als deze aan het bereiken van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen voor 2015 bijdragen voor de uitbanning van armoede, een eerlijker verdeling van de voordelen van de mondialisering, betere markttoegang voor de ontwikkelingslanden en de economische diversificatie van de ontwikkelingslanden, en dat deze de kwetsbaarste sectoren van de economie in die landen niet mogen verzwakken; 34. is verheugd over het in Hongkong vastgestelde "ontwikkelingspakket", hoewel dit minder ambitieus is dan verwacht; betreurt echter dat van de belastingvrije en quotumvrije toegang voor producten uit de MOL's tot de markten 3% van de tariefposten worden uitgezonderd, waartoe een aantal cruciale producten van de arme landen behoort, en dat dit de voordelen voor de MOL's aanzienlijk verkleint; roept alle ontwikkelde en vergevorderde ontwikkelingslanden op het model van het EU-initiatief "alles behalve wapens" te volgen door een volledig belastingvrije en quotumvrije markttoegang voor de MOL's te waarborgen; dringt er bij de EU en de MOL's op aan gezamenlijk te streven naar een volledig belastingvrije en quotumvrije toegang voor MOL's tot de markten in ontwikkelde en vergevorderde ontwikkelingslanden; 35. betreurt de trage vorderingen van het werk aan het belangrijke punt van de erosie van preferenties; is van mening dat in deze ronde ook moet worden ingegaan op de problemen van de erosie van handelspreferenties en de dalende prijzen voor basisproducten; roept de Commissie op, na de ontmanteling van de bestaande EU/ACS-regelingen, constructief bij te dragen aan het vinden en voorstellen van mogelijke nieuwe oplossingen, zowel op bilateraal als multilateraal niveau, voor de stabilisatie van de prijzen van basisproducten; 36. is van mening dat een speciale en gedifferentieerde behandeling een integraal onderdeel van de WTO-akkoorden moet zijn; is tevens van mening dat een verdere openstelling van de zuid-zuidmarkt, met name voor de regionale handel, en een striktere naleving van multilaterale regels gunstig zijn voor de economische ontwikkeling en de integratie van de ontwikkelingslanden in de wereldeconomie; 37. onderstreept het belang van voldoende technische bijstand, zodat ontwikkelingslanden beter in staat zijn hun handelsbelangen te definiëren, doeltreffend te onderhandelen, aan nieuwe verplichtingen te voldoen, zich aan hervormingen aan te passen en de WTO-regels effectief ten uitvoer te leggen; onderstreept tevens de noodzaak om zwakke en kwetsbare economieën aan te moedigen om handel in hun nationale ontwikkelingsbeleid en strategieën voor het terugdringen van de armoede op te nemen zonder daarmee afbreuk te doen aan de overige ontwikkelingsdoelstellingen; steunt de uitbreiding van "Aid for Trade" naar ontwikkelingslanden die hulp nodig hebben bij het opbouwen van de vereiste capaciteit om de voordelen van de verbeteringen in de markttoegang en handelsregels te kunnen plukken, en die met deze hulp hun commerciële en uitvoercapaciteit kunnen versterken, en waar nodig hun productiebases kunnen diversifiëren en de douanegebonden middelen door andere fiscale middelen kunnen vervangen; 38. roept de Europese Unie op ervoor te zorgen dat de in Hongkong aangekondigde extra steun voor de handel wordt gefinancierd met nieuwe middelen, door een toevoeging aan de financiële vooruitzichten, en niet gepaard gaat met verschuivingen van middelen die reeds voor andere ontwikkelingsinitiatieven zijn gereserveerd, zoals de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling; pleit tegelijkertijd voor meer samenhang tussen de diverse hulpdonoren; 39. verwelkomt het besluit van de Algemene Raad van de WTO van 6 december 2005 met betrekking tot een wijziging van het TRIPS-akkoord met het oog op verbetering van de toegang tot geneesmiddelen voor ontwikkelingslanden; 40. is verheugd over de tot nu toe geboekte vooruitgang bij de onderhandelingen over het vergemakkelijken van de handel; dringt aan op het maken van multilaterale afspraken die voor een grotere rechtszekerheid, met name op het gebied van handelsbeschermingsmaatregelen en regels voor vervalsing, en een vereenvoudiging en modernisering van de handelsprocedures garant moeten staan; onderstreept met name het belang van doelgerichte technische bijstand op dit gebied; 41. pleit voor een versterking van de handhavingsmechanismen van het TRIPS-akkoord van de WTO, die noodzakelijk zijn voor de bestrijding van de verkoop van vervalste producten en de inbreuken op Europese octrooien; stelt dat de bescherming van de intellectuele eigendom van Europa, met inbegrip van geografische aanduidingen, nog altijd één van de belangrijkste aangelegenheden is die in het kader van de WTO moeten worden behandeld; verwelkomt in dat verband het feit dat de Europese Commissie per 1 april 2006 een octrooifunctionaris in Peking zal stationeren; onderstreept dat de internalisering van vervalste producten een negatief effect heeft op de belastinginkomsten in de ontwikkelde landen, bijdraagt aan de financiering van de georganiseerde misdaad op internationaal niveau, de stimulansen voor uitvindingen en innovaties in alle landen vermindert en daardoor een risico vormt voor de omvangrijke investeringen van de industrieën in de EU in hoogtechnologische producten en diensten; 42. roept de Commissie op in de besprekingen met de andere handelspartners nadrukkelijk ter sprake te brengen dat de EU de regelmatige schendingen van de bestaande WTO-regelingen - met name met betrekking tot intellectuele eigendom, piraterij van producten en niet-tarifaire handelsbelemmeringen - afkeurt; 43. pleit voor een sterkere discipline met betrekking tot anti-dumping en andere aangelegenheden in verband met de regels, teneinde te voorkomen dat misbruik wordt gemaakt van handelsbeschermende instrumenten, terwijl het legitieme gebruik en de effectiviteit van deze instrumenten behouden blijft; 44. stelt met klem dat alle vormen van dumping moeten worden verboden, te definiëren als uitvoer tegen prijzen die onder de gemiddelde totale productiekosten liggen, rekening houdende met alle soorten stroomopwaartse en stroomafwaartse subsidies en kruissubsidiëring; 45. wijst op de noodzaak van meer samenhang en meer steun voor de handel en voor rechts- en beleidsstelsels op milieugebied; wenst meer vooruitgang op het gebied van de handel in milieugoederen en duidelijker regels met betrekking tot de relatie tussen de WTO-regels en multilaterale milieuovereenkomsten; 46. benadrukt dat het belangrijk is ook andere dan handelskwesties, zoals sociale, milieu- en culturele aangelegenheden in de Doha-ronde te behandelen; 47. dringt er bij de Commissie op aan om tijdens de komende onderhandelingen terdege rekening te houden met niet-handelsoverwegingen (dierwelzijn en het milieu) op landbouwvlak; 48. onderstreept dat de Europese landbouwers te lijden zullen hebben van aanzienlijke concurrentieverstoring zolang voor geïmporteerde producten niet dezelfde normen gelden als voor de producten van de interne markt; 49. herinnert aan het toenemende belang van de sociale dimensie van de handelsbetrekkingen en betreurt in dat verband dat er opnieuw geen versterking van de koppelingen tussen de WTO en de ILO tot uitdrukking is gekomen in de ministersverklaring; gelooft vast in het belang van normen voor het moderne handelsstelsel; benadrukt andermaal zijn sinds lang bestaande wens om aan de ILO waarnemersstatus op bijeenkomsten van de WTO toe te kennen en steunt nadrukkelijk de oprichting van een gezamenlijk permanent forum van de ILO en de WTO met betrekking tot deze kwestie; 50. herhaalt haar oproep voor een diepgaande hervorming van de WTO en betere integratie ervan in het totale kader van het mondiaal bestuur; pleit voor meer coördinatie en samenhang tussen de diverse internationale instellingen die zich bezighouden met handel en ontwikkeling, met inbegrip van organisaties van de VN op het gebied van menselijke ontwikkeling, gezondheid en milieu, en roept alle WTO-leden op hieraan een duidelijk mandaat te geven voor betere samenwerking; 51. steunt onderhandelingen over de verbetering van het geschillenbeslechtingsmechanisme om dit doeltreffender en transparanter te maken, onder meer door betere regels en procedures voor de samenstelling van de colleges, een oplossing voor het probleem van de "sequencing", het stimuleren van compensatieregelingen, het verbeteren van de rechten van derden, het verlenen van bevoegdheid voor beroepszaken aan de beroepsinstantie en verbetering van de toegankelijkheid voor ontwikkelingslanden rekening houdend in de besluitvorming met de wetgeving inzake milieu, sociale aangelegenheden en mensenrechten; 52. stelt dat investeringen, concurrentie en doorzichtigheid van overheidsopdrachten belangrijke terreinen van onderhandelingen binnen de WTO blijven; 53. stelt voor dat de EU-onderhandelaars in de context van de WTO met betrekking tot energie een EU-standpunt gaan formuleren waardoor de betrouwbaarheid van de energievoorziening wordt verbeterd en de positie van de marktkrachten op energiegebied wordt versterkt, en dat zich o.a. uitstrekt tot industriële toepassingen op energiegebied, het bevorderen van investeringen in ontwikkelingslanden en het opheffen van dubbele prijsstelling en andere vormen van uitvoerrestricties of belastingen die tal van bedrijfssectoren in de EU in hun voortbestaan bedreigen; 54. herinnert eraan dat kleine en middelgrote bedrijven (MKB) de ruggengraat van de economieën in de EU en in ontwikkelingslanden vormen, maar dat het voor hun voortbestaan in een wereldomspannend handelsstelsel noodzakelijk is dat particuliere-eigendomsrechten duidelijk worden gedefinieerd, dat er duidelijke grenzen aan monopoliewinsten worden gesteld, en dat dergelijke rechten effectief dienen te worden afgedwongen, zodat zij als stimulans dienen om het MKB aan te zetten tot investeringen in onderzoek en innovatie; stelt zich op het standpunt dat het handelsbeleid van de EU erop gericht moet zijn de internationale handels- en investeringsrisico's voor kleine en middelgrote bedrijven te beperken door de markttoegang in opkomende landen sterk te verruimen door effectieve opheffing van tarieven en niet-tarifaire handelsbelemmeringen in die landen, door restricties op Europese handelsactiviteiten (investeringen, vestigingsvoorwaarden, recht om handel te drijven) uit de weg te ruimen en door betere WTO-bemiddelingsmechanismen in het leven te roepen teneinde een snelle en effectieve oplossing te kunnen vinden voor niet-tarifaire handelsbelemmeringen; 55. stelt voor een economische en sociale prognose te maken om de gevolgen, zowel kwantitatief als kwalitatief, te meten van de ontwikkelingen die voortvloeien uit overeenkomsten over de internationale handel; is van mening dat een dergelijk beslissingshulpmiddel onontbeerlijk is, zowel voor de onderhandelingen zelf als om de economische gevolgen van die overeenkomsten voor de lidstaten en de betrokken sectoren van de economie te kunnen voorspellen; 56. benadrukt hoe belangrijk het is bij de wereldbevolking en de politiek steun voor het multilaterale handelsstelsel van de WTO te kweken; merkt op dat bedrijven een legitiem belang hebben bij het meedoen aan de totstandkoming van beleid dat van invloed is op hun bedrijfsvoering, en dat de deelname van verschillende groepen, met inbegrip van NGO's, cruciaal is voor het functioneren van de WTO; benadrukt echter dat de prioriteiten van bedrijven en NGO's een onevenredig grote invloed uitoefenen op de beleidsagenda van de WTO en mogelijk een nog grotere rol spelen dan de democratisch gekozen parlementariërs bij de totstandkoming van het uiteindelijke document; verzoekt de Commissie met klem de rol van bedrijven en NGO's in het onderhandelingsproces zorgvuldig tegen het licht te houden; pleit voor een grotere transparantie en voor vermindering van de privileges van bedrijven en NGO's; benadrukt dat de bevolking beter moet worden geïnformeerd en dat het maatschappelijk middenveld breder moet worden geraadpleegd; herhaalt in dit opzicht dat de parlementaire dimensie een belangrijk instrument kan zijn voor het versterken van de democratische verantwoordingsplicht en openheid naar de burgers; 57. onderstreept de behoefte aan institutionele hervormingen om het functioneren van de WTO te verbeteren, onder meer op basis van de aanbevelingen van bovengenoemd verslag-Sutherland; 58. benadrukt het belang van het werk van de Parlementaire Conferentie van de WTO voor de versterking van de democratische dimensie van de WTO; wijst echter op het gebrek aan aandacht voor haar slotverklaringen bij de WTO-onderhandelaars; wijst op de inspanningen van de EU-onderhandelaars om de Parlementaire Conferentie van de WTO bij de onderhandelingen te betrekken, maar betreurt het gebrek aan betrokkenheid van de overige WTO-onderhandelaars; 59. wil op positieve wijze aan het onderhandelingsproces bijdragen door een beroep te doen op het netwerk van contacten tussen zijn leden en hun tegenhangers in de landen waarmee de EU bepaalde belangen deelt; 60. verwelkomt de sterke eendracht tussen de in Hongkong aanwezige drie grote EU-instellingen en onderstreept het voordeel van het handhaven van deze eendracht in de komende cruciale maanden van de onderhandelingen; roept de Raad en de Commissie op het Parlement tijdig geïnformeerd en betrokken te blijven houden voor wat betreft de EU-strategie ná Hongkong en de ontwikkelingen bij de onderhandelingen, ook tijdens de komende Algemene Raad in Genève; 61. acht het van groot belang dat het Europees Parlement vertegenwoordigd wordt op alle WTO-bijeenkomsten waar belangrijke stappen in het onderhandelingsproces worden genomen en waarbij ministers zijn betrokken, en niet alleen op officiële ministersconferenties; wenst bijgevolg dat een kleine delegatie van leden van het Europees Parlement op zinvolle wijze wordt betrokken bij de vergaderingen die in Genève zullen worden gehouden om de termijnen van 30 april 2006 en 31 juli 2006 te kunnen nakomen zoals die in de verklaring van Hong Kong zijn vastgesteld; verzoekt de Raad om de bedoelde delegatie van leden van het Europees Parlement uit te nodigen om als waarnemers deel te nemen aan ten minste één van de vergaderingen van het 'Comité van artikel 133', die eind april in Genève zullen worden georganiseerd; verzoekt de Commissie dit initiatief te steunen en ervoor te zorgen dat de leden van het Europees Parlement tijdens hun verblijf in Genève adequate informatie ontvangen over het verloop van de onderhandelingen; 62. benadrukt nogmaals het belang van een parlementaire dimensie in de WTO in het belang van verbetering van de democratische legitimiteit en transparantie van de onderhandelingen binnen de WTO, aangezien parlementsleden een belangrijke schakel naar de burgers kunnen vormen, met name als bron van informatie en aanspreekpunt voor hun bezorgdheden; verwelkomt de resultaten van de bijeenkomsten in Hong Kong van de Parlementaire Conferentie over de WTO; verzoekt de Commissie en de Raad zich actief in te zetten voor opname van een passage in het slotdocument van de ontwikkelingsronde van Doha waarin de rol van de wetgever bij de totstandkoming van het handelsbeleid wordt onderstreept; 63. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten, van de toetredende staten en van de kandidaat-lidstaten, de directeur-generaal van de WTO en de voorzitter van de IPU. Het Europees Parlement , – gezien de geïntegreerde richtsnoeren van de Commissie voor groei en werkgelegenheid (2005-2008) ( COM(2005)0141 ) (de geïntegreerde richtsnoeren), – gelet op artikel 99, lid 2 van het EG-Verdag, – gezien het speciaal verslag nr. 4/2005 van het Comité voor economische beleid van de Commissie (EPC) "Prognoses van het EPC voor leeftijdsgerelateerde uitgaven (2004-2050) voor de lidstaten van de EU-25 (2005): ten gronde liggende aannames en methodiek van de prognoses", – gezien de in het kader van de Lissabon-strategie voorgelegde hervormingsprogramma's van de 25 lidstaten voor groei en werkgelegenheid in de periode 2005-2008 (NRP's), – gezien het jaarlijkse voortgangsverslag van de Commissie (JVV) van 25 januari 2006 over de strategie van Lissabon, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 15 mei 2003 (1) en 22 april 2004 (2) over de aanbeveling van de Commissie inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Gemeenschap (voor de periode 2003-2005) en zijn resolutie van 26 mei 2005 (3) , – gezien de kernpuntennota van het voorzitterschap van de Raad voor de Raad Ecofin met het oog op de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad van 7 februari 2006, – gezien de economische vooruitzichten van de Commissie (4) , – gelet op de artikelen III-179 en III-206 van het Verdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa dat op 29 oktober 2004 is ondertekend (Europese grondwet), – gezien het Witboek van de Commissie "Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen" ( COM(2001)0370 ), – gezien het non-paper van de Commissie van 7 juli 2004 over een geconsolideerde gemeenschappelijke belastinggrondslag voor de vennootschapsbelasting in de EU, – gezien het Europees Handvest voor kleine ondernemingen, dat door de Europese Raad van 19 en 20 juni 2000 in Feira is aangenomen (MKB-Handvest), – gezien de gedragscode inzake rechtstreekse belastingheffing op ondernemingen die door de ECOFIN-Raad op 1 december 1997 is goedgekeurd, – gezien het programma van de OESO voor een internationale beoordeling van studenten (PISA), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001, de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002, en de Europese Raden van Brussel van 20 en 21 maart 2003, 25 en 26 maart 2004 en 22 en 23 maart 2005, – gezien het rapport van november 2004 van de Groep op hoog niveau, onder leiding van Wim Kok "Aan de slag - De Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid", – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0077/2006 ), A. overwegende dat een aanzienlijk aantal van de in de afgelopen drie verslagen van het Parlement over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (GREB's) geformuleerde aanbevelingen niet is overgenomen; overwegende dat er sinds de aanneming van het laatste verslag van het Parlement, sprake is van nieuwe en belangrijke factoren; overwegende dat vele van de bij eerdere gelegenheden vastgestelde uitdagingen voor de lange termijn weer urgent zijn geworden; overwegende dat de economie van de EU langzamer blijft groeien dan die van haar belangrijkste concurrenten en dat zij blijkbaar minder goed op de globalisering is voorbereid, B. overwegende dat globalisering een revolutionair fenomeen is dat onze conventionele inzet van de beschikbare hulpbronnen ter discussie stelt, de economieën van de opkomende industrielanden in staat stelt kapitaal, vaardigheden en technologie in te voeren en in een steeds sterker onderling verbonden wereld te concurreren, de migratiestromen vergroot, de traditionele patronen van de internationale handel verandert en de financiële economie een tot dusverre ongekend belang in relatie tot de reële economie geeft; overwegende dat het toenemende belang van de financiële economie het begrip "vertrouwen" tot een sleutelfactor maakt en een nieuwe behoefte creëert aan efficiënt toezicht en nauwere samenwerking om de economische stabiliteit te verzekeren, C. overwegende dat sinds de aanneming van de laatste resolutie van het Parlement over de GREB's de volgende nieuwe significante factoren ten tonele zijn verschenen: problemen in verband met de ratificatie van het Verdrag over de grondwet; de aanneming door de Europese Raad van de financiële vooruitzichten van de EU voor de periode 2007-2013 zonder de goedkeuring van het Parlement; de eerste twee renteverhogingen door de ECB in meer dan 5 jaar; de hervorming van het Stabiliteits- en groeipact en het feit dat 12 lidstaten een tekort van meer dan 3% hebben; de aanneming van nationale hervormingsprogramma's van de lidstaten voor de omzetting van de strategie van Lissabon; een grotere bewustwording ten aanzien van de wereldwijde energieshock en de daarmee samenhangende geopolitieke spanningen; de onderhandelingen in verband met de wens van Estland, Litouwen en Slovenië om in 2007 toe te treden tot de eurozone, en het streven naar aanzwengeling van de prioriteiten van de Doha-WTO-handelsronde na de verminderde vaart in Hongkong, D. overwegende dat de relatieve neergang van de economische bedrijvigheid in Europa kan worden verklaard uit: een inadequaat kader van regelgeving in combinatie met een gebrek aan structurele hervormingen, die onze economie minder flexibel maakt dan die van onze belangrijkste concurrenten, een stagnerende interne vraag, een gebrek aan ondernemersdynamiek en zwakke arbeidsmarkten als gevolg van een langzame demografische groei, lage werkgelegenheidscijfers en een geringe toename van de productiviteit; overwegende dat een geringe toename van de productiviteit het gevolg is van een gebrek aan investeringen, onvoldoende innovatie en een gebrek aan evenwicht tussen vraag naar en aanbod van arbeidskrachten als gevolg van het onvermogen van ons slecht gefinancierde onderwijs- en opleidingssysteem, om onze werknemers voor te bereiden op een voortdurend veranderende wereld, E. bovendien overwegende dat sinds de aanneming van de jongste resolutie van het Parlement de volgende uitdagingen steeds meer op de voorgrond zijn getreden: de toenemende vergrijzing van de bevolking; als gevolg van migratiebewegingen opgetreden spanningen aan de grenzen van de EU en interne problemen doordat onvoldoende aandacht is besteed aan de integratie van de migranten van de tweede generatie; een zeer sterke groei van de invoer uit derde landen in bepaalde sectoren alsmede verplaatsing van bedrijven en outsourcing; een toenemende vraag vanuit China en andere opkomende economieën naar grondstoffen zoals ruwe olie, aardgas, kolen en ijzer; een toenemende Europese afhankelijkheid van de invoer van energie uit instabiele regio's, alsmede risico's die worden veroorzaakt door globale macro-economische onevenwichtigheden, 1. dringt er bij de Commissie, de Raad en de lidstaten op aan de aanbevelingen goed te keuren die vervat zijn in de laatste drie resoluties van het Parlement over de GREB's, maar nog niet zijn overgenomen: de omzetting van de richtlijnen over de interne markt, vaststellen van maatregelen ter beperking van het tekort door lidstaten met een te groot tekort; een gemeenschappelijk communicatiebeleid, om iets te doen aan de onzekerheid van de burgers in verband met de globalisering; een actieplan voor structurele hervormingen waarin de problemen die moeten worden overwonnen, de te nemen maatregelen en een tijdschema worden vermeld; volledige omzetting van het MKB-Handvest, met name een gunstiger fiscale regeling en meer investeringen in onderzoek en innovatie; 2. is ingenomen met de kernpuntennota voor de Raad Ecofin en steunt de keuze van de Commissie voor een concentratie op vier essentiële gebieden (kennis en innovatie; bedrijfspotentieel, globalisering en demografische veranderingen en een efficiënte energiemarkt) die in het kader van de geïntegreerde richtsnoeren inzake groei en werkgelegenheid ten uitvoer moeten worden gelegd; deelt voorts de mening dat een grotere en duurzame groei van onze economieën alleen werkelijkheid kan worden door een wederzijdse versterking van stabiliteit en een groeigericht macro-economisch beleid en structurele hervormingen, met inbegrip van een effectievere economische coördinatie; is ingenomen met het voornemen van de Commissie om een routekaart voor te stellen die de vereiste stappen weergeeft met de belangrijkste data voor de voltooiing van deze vier acties tegen eind 2007; Institutionele hervormingen 3. is van mening dat in de huidige fase van reflectie over het Verdrag het volgende moet worden aangepakt: het huidige kader van de macro-economische besluitvorming waarover de Werkgroep economisch beheer van de Conventie al van gedachten heeft gewisseld; de economische en sociale doelstellingen van de EU; de uitbreiding van de medebeslissingsprocedure tot aangelegenheden van economisch beleid; de verantwoordelijkheid van de ECB met inachtneming van haar onafhankelijke positie; de coördinatie van het economisch beleid en de rol van de Eurogroep hierin; de procedure voor het omgaan met te grote tekorten; de bevoegdheid van de EU in fiscale kwesties; de tenuitvoerlegging van een evocatierecht voor het Parlement in de context van de comitologieprocedure uiterlijk per 1 april 2008 en de vertegenwoordiging van de eurozone in internationale instellingen; 4. is ingenomen met de versmelting van de geïntegreerde richtsnoeren van de GREB's en de richtsnoeren voor werkgelegenheid van de Commissie, maar is van mening dat het JVV van de Commissie in verband met het proces van Lissabon en verdere documenten in verband met de open methode van coördinatie ook moeten worden samengevat en samen behandeld moeten worden; is van mening dat de GREB's dezelfde wettelijke status moeten krijgen als de richtsnoeren voor werkgelegenheid en dat de rollen van het Parlement en de Commissie op dit gebied opnieuw moeten worden gedefinieerd; 5. verzoekt de Commissie te onderzoeken of het haalbaar is EU-wetgeving voor een uniforme bepaling van de fiscale woonplaats vast te stellen - die voor EU-burgers met woonplaats binnen en buiten de EU geldt - in combinatie met het concept van het EU-burgerschap: een intern Europees Verdrag over dubbele belastingheffing (een weerspiegeling van artikel 293 van het EG-Verdrag) en opname van het beginsel van non-discriminatie op het gebied van belastingheffing, zoals bepaald in de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, in de EC-wetgeving; 6. is ingenomen met de thans geldende verplichting voor de lidstaten om NRP's in te dienen, die betrekking hebben op de 24 geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid in de periode 2005-2008; is van mening dat de economische prestaties dan ook verder verbeterd kunnen worden wanneer de Commissie beste praktijken afleidt uit de NRP's en deze bevordert en doordat een jaarlijkse opeenvolging van landen met de beste/slechtste prestatie wordt vastgelegd, zoals de Groep op hoog niveau van onafhankelijke deskundigen onder leiding van Wim Kok heeft voorgesteld; verlangt een grondiger analyse van het structureel hervormingsbeleid van het afgelopen decennium om de oorzaken van de huidige langzame groei en onvoldoende productiviteit op te helderen; pleit voor een "slimme-groeistrategie" in de vorm van een combinatie van de gefragmenteerde beleidsonderdelen van de EU tot een samenhangende strategie voor de versterking van het potentieel van de EU met betrekking tot een nieuwe generatie producten en productiewijzen, voor de integratie van informatie- en communicatietechnologieën en het verkrijgen van efficiënte grondstoftechnologieën voor duurzame ontwikkeling; 7. betreurt dat de in december 2005 door de Europese Raad bereikte overeenstemming over de financiële vooruitzichten minder ambitieus is dan het voorstel van het Parlement, met name omdat deze zich concentreert op traditionele beleidsgebieden en niet voldoende op sectoren die voor de burgers extra nut opleveren; betreurt de verlaging van de betalingsverplichtingen voor onderzoek en wetenschap evenals voor concurrentievermogen en groei, MKB, Unieburgerschap, vrijheid, recht en externe maatregelen; dringt er bij de Raad op aan met het Parlement opnieuw onderhandelingen aan te gaan over een akkoord dat de welvaart, de concurrentiepositie en de cohesie van de EU versterkt; 8. is verheugd over de evenwichtige conclusies van de Europese Raad tijdens de Voorjaarstop van maart 2006, waarmee de multi-sectorale ondersteunende aanpak in het kader van de herziene Lissabon-strategie wordt geëerbiedigd; verzoekt de lidstaten de NRP's snel en trefzeker om te zetten, met medewerking van nationale parlementen en andere belanghebbenden, zoals de sociale partners, en het Parlement, de Raad en de Commissie tijdig informatie te verstrekken; betreurt evenwel dat geen overeenstemming werd bereikt over een duidelijk tijdschema en een gedragscode ten einde te komen tot adequate samenwerking en volledige deelname van de drie belangrijkste betrokken EU-instellingen aan een passende follow-up van de geïntegreerde richtsnoeren als voornaamste instrumenten van de Lissabon-strategie; wijst in dit verband voorts op het belang van gelijkwaardige deelname van alle belangrijkste betrokken Raadsformaties en de grotere rol van de Raad Algemene Zaken bij de coördinatie van deze input; Macro-economisch, monetair en fiscaal beleid 9. dringt er bij de Commissie op aan zich te houden aan een strikte interpretatie van het hervormde Stabiliteits- en groeipact en geen ruimte open te laten voor tijdelijke maatregelen of creatieve boekhouding; verzoekt de lidstaten met klem het concurrentievermogen te bevorderen en een jaarlijkse verbetering van hun cyclisch aangepaste begrotingstekorten tot stand te brengen en tevens intensievere aanpassingsinspanningen in economisch betere tijden te waarborgen; is van mening dat loonsverhogingen moeten stroken met de productiviteitsontwikkeling van de middellange termijn; verlangt een gematigd en verantwoordelijk prijsbeleid, vooral in monopolistische of oligopolistische markten, hetgeen de inflatiedruk vermindert en de rente op een laag niveau houdt, zodat de huidige economische opleving niet in gevaar wordt gebracht; 10. dringt er met klem bij de lidstaten op aan meer te doen om de overheidsschuld te verlagen en de kwaliteit van hun overheidsfinanciën te verbeteren, zodat minder geld wordt uitgegeven voor rentebetalingen en aflossingen en meer voor onderwijs, beroepsopleiding, infrastructuur, onderzoek en innovatie; onderstreept de noodzaak van een algemene herziening van het belastingsysteem in de lidstaten om het concurrentievermogen en de duurzaamheid te versterken, hetgeen doeltreffende en herziene uitgavenpatronen inhoudt; 11. merkt op dat geringe economische groei, buitensporige schulden en een hoge werkloosheid de problemen ten gevolge van de demografische veranderingen drastisch verergeren; onderstreept derhalve dat een volledige verwezenlijking van de strategie van Lissabon, die uitmondt in een samenleving zonder discriminatie en met een hoge werkgelegenheid en productiviteit, essentieel is om deze uitdaging met succes aan te kunnen; roept de Commissie op tot het initiëren van een breed debat om aan te geven wat de beste praktijken zijn en de voordeligste methoden om de verwachte ontwikkelingen te beheren; 12. wijst erop dat de onevenwichtigheden in bepaalde landen van de eurozone met name verontrustend zijn gezien de omvang van de handelstekorten en de verschillen in de inflatie, en verzoekt de lidstaten de noodzakelijke economische beleidsmaatregelen in te voeren om deze situatie recht te zetten; beklemtoont voorts de noodzaak van een begrotingsbeleid dat de nadelige effecten van deze onevenwichtigheden kan verhelpen; 13. verzoekt de lidstaten zich te onthouden van schadelijke en overdreven internationale fiscale concurrentie, die snijdt in de budgettaire mogelijkheden voor overheidsinvesteringen in materiële en immateriële activa; Bedrijfsmilieu 14. verlangt steun voor de ondernemersgeest - met andere woorden, de mogelijkheid om een bedrijfsidee in praktijk te brengen - in het kader van het voortgezet onderwijs van de lidstaten, door een versterking van de rol van de ondernemer in de samenleving en wijst op het belang van concepten zoals corporate governance (ondernemingsbestuur) en maatschappelijk verantwoord ondernemen; 15. verzoekt de Commissie het beginsel "positieve maatregelen" ten gunste van het MKB toe te passen en maatregelen te nemen om op de volgende gebieden steun te verlenen: elektronische oprichting van ondernemingen; een passende vereenvoudiging van de regelgeving; steun voor de toegang van het MKB tot financiële middelen gedurende de eerste jaren van hun bestaan door regelingen voor de beschikbaarstelling van risicokapitaal of de inzet van "business angels", versterking van de rol van de EIB en het EIF; steun voor toegang van het MKB tot ITC (informatie- en communicatietechnologieën), en erkenning van het feit dat de kloof tussen de EU en de VS op het vlak van de concurrentiepositie zich niet alleen voordoet in geavanceerde technologische sectoren, maar ook bij de distributiekanalen en de detailhandel; steun voor samenwerkingsstructuren en voor internationalisering van deze sector door de aanname van de voorgestelde Veertiende richtlijn betreffende de internationale zetelverplaatsing van kapitaalvennootschappen en door te spreken over de toegevoegde waarde van een toekomstig statuut voor een Europese besloten vennootschap voor het MKB; 16. wijst op zijn steun voor de gedragscode inzake rechtstreekse belastingheffing voor bedrijven, waar de lidstaten hebben afgesproken schadelijke fiscale concurrentie te beëindigen; steunt het voorstel van de Commissie voor een gemeenschappelijk geconsolideerde BTW-grondslag; dringt er met klem bij de Raad op aan het eens te worden over voorstellen van de Commissie inzake vereenvoudiging van de BTW-verplichtingen; steunt het streven naar een vereenvoudiging en een vermindering van de belastingheffing conform het MKB-Handvest; steunt dan ook de onlangs door de Commissie voorgelegde regeling inzake belastingheffing voor het MKB in het land van oorsprong, en verzoekt de Commissie met het oog op de BTW die door deze ondernemingen verschuldigd is de mogelijkheid te onderzoeken het beginsel van het land van bestemming door het beginsel van het land van oorsprong te vervangen en daarbij voorschriften inzake een eerlijke verdeling vast te stellen; 17. beveelt sterk aan dat de NRP's zich richten op geplande en bestaande maatregelen om de bureaucratie en belemmerende regelgeving voor KMO's te verminderen en zich concentreren op besluiten op plaatselijk, regionaal en nationaal niveau die dienst zouden kunnen doen als benchmarks voor autoriteiten in andere lidstaten; 18. verzoekt de lidstaten en hun plaatselijke en regionale autoriteiten een gemeenschappelijke regeling uit te werken voor het evalueren van de distributieve en regionale effecten van hun belastingstelsel en de door hen verleende subsidies, aangezien er veelal geen coördinatie plaatsvindt van de fiscale beleidsmaatregelen op lokaal, regionaal, nationaal en Europees niveau; herinnert aan de steeds belangrijker rol van de plaatselijke gemeenschappen voor het economische, sociale en politieke welzijn van de EU; 19. is van mening dat afschaffing van de exportquota heeft geleid tot een ingrijpende verandering van de internationale handel en de politieke besluitvormers ertoe heeft verplicht op te treden tegen oneerlijke concurrentie uit derde landen, met name door de bestrijding van namaak en bescherming van de intellectuele en industriële eigendomsrechten; verzoekt derhalve de Commissie en de lidstaten een efficiënt Europees octrooistelsel te creëren via de instelling van een communautair octrooi en andere daartoe geschikte instrumenten; Werkgelegenheid en menselijk kapitaal 20. is van mening dat ter verbetering van het aandeel van de beroepsbevolking in de totale bevolking de volgende maatregelen noodzakelijk zijn: vaststelling van ambitieuze maatregelen ter verhoging van het geboortecijfer; verbetering van kinderopvangfaciliteiten; bevordering van regelingen ter verbetering van de verenigbaarheid van arbeid en privé-leven; integratie van immigranten in de arbeidsmarkt en bestrijding van illegale immigratie door middel van strategieën die een duurzame ontwikkeling in derde landen bevorderen en door verwezenlijking van een gemeenschappelijk EU-breed immigratiebeleid en het scheppen van stimulansen waarmee de werknemers ertoe kunnen worden gebracht vrijwillige uittreding uit het beroepsleven uit te stellen; 21. beklemtoont het potentieel van "flexicurity" (flexibiliteit en zekerheid) om de arbeidsmarktparticipatie van met name vrouwen, oudere werknemers, jongeren, langdurig werklozen en immigranten te vergroten; 22. is van mening dat met het oog op de verhoging van het aandeel van de beroepsbevolking van de bevolking in de beroepsgeschikte leeftijd de volgende maatregelen noodzakelijk zijn: vaststelling van maatregelen die zijn toegespitst op groepen die problemen hebben met de toegang tot de arbeidsmarkten, met name jongeren, vrouwen, personen die ouder zijn dan 55 jaar en gehandicapten; ontwikkeling van een het gehele leven omspannende benadering van werk en arbeidstijd, waarin zeer veel rekening wordt gehouden met individuele behoeften, en met name, stimulansen om te bevorderen dat oudere werknemers hun werkervaring aanbieden; verzoekt de lidstaten derhalve om samen met de sociale partners maatregelen te bevorderen ten einde arbeidsrelaties en arbeidstijd aan te passen aan de specifieke behoeften van deze maatschappelijke groeperingen; 23. is van mening dat maatregelen ter ontmoediging van het grijze circuit noodzakelijk zijn om niet-arbeidsgerelateerde kosten te verlagen, met name voor laaggeschoolde arbeid; begroet dan ook het besluit van de Raad om de regeling betreffende een lager BTW-tarief uit te breiden tot arbeidsintensieve dienstverleningen en stelt voor dat de Commissie het mandaat krijgt om een nieuwe studie op te zetten over de invloed van lagere BTW-tarieven op de prijs van belastbare dienstverlening, de beperking van het grijze circuit en de algemene belastingopbrengst, met inbegrip van premies voor de sociale zekerheid; 24. wijst erop dat de trage groei in Europa de weerslag is van het gebrek aan effectieve maatregelen voor een vermindering van de werkloosheid, vergroting van de actieve arbeidsbevolking en verbetering van de geringe productiviteit; 25. roept de Commissie op niet te vergeten dat EU-wetgeving verenigbaar moet zijn met de wetgeving van onze concurrenten om ongunstige effecten voor de concurrentiepositie van de EU en het vernieuwingspotentieel van de Europese ondernemingen op de wereldmarkt te voorkomen; 26. is van mening dat ter verbetering van de kwaliteit van het onderwijs en met het oog op het feit dat in de komende jaren vele kinderen van immigranten met een relatief lage scholingsgraad in het onderwijssysteem worden opgenomen, het volgende noodzakelijk is: verhoging van het aanbod van plaatsen in het lager onderwijs; verbetering van het kennisniveau op de gebieden vreemde talen, wiskunde en natuurwetenschappen in het lagere en middelbare schoolonderwijs met het oog op onze slechte resultaten in verhouding tot onze concurrenten, zoals blijkt uit de PISA-studie van de OESO; verwezenlijking van een geïntegreerd model van de beroepsopleiding door een voortdurende actualisering van de kennis; 27. dringt er bij de lidstaten op aan maatregelen te nemen voor de verbetering van de mobiliteit van onderzoekers en voor een betere infrastructuur, ten einde meer studenten te werven voor een wetenschappelijke loopbaan; pleit voorts voor maatregelen om de Europese universiteiten uit te rusten om de hoogste normen op onderzoeksgebied te evenaren, de samenwerking tussen universiteiten en de industriële en commerciële sectoren te versterken, het onderwijsaanbod aan te passen aan de vraag van de arbeidsmarkt, en daarbij de nadruk te leggen op kwalificaties voor techniek en geavanceerde technologie en te zorgen voor een betere bekendmaking, verspreiding en toepassing van onderzoeksresultaten; 28. is van mening dat de begrotingen van de EU en de lidstaten beter moeten overeenkomen met de prioriteiten van de strategie van Lissabon door de capaciteit van de EU tot innovatie en onderzoek te versterken en door de inspanningen voor levenslang leren uit te breiden, met inbegrip van het gebruik van extra financieringsbronnen; Infrastructuren, vervoer en energie 29. is van mening dat het gebrek aan investeringen een van de oorzaken is voor ons geringere concurrentievermogen in vergelijking met de VS, en dringt er bij de lidstaten derhalve op aan particuliere investeringen te bevorderen en de overheidsuitgaven weer toe te spitsen op investeringen waarmee de economische efficiëntie en de productiviteit worden bevorderd, bijvoorbeeld infrastructuur, O&O, onderwijs, levenslang leren, en hun fiscale stelsels zo te hervormen dat groei en particuliere investeringen in nieuwe duurzame technologieën worden bevorderd; 30. dringt er met klem bij de lidstaten op aan zich strikt te houden aan de uitvoeringstermijnen voor de projecten op het gebied van de vervoersinfrastructuur (Trans-Europese netwerken), door bepaalde beheersprocedures te vereenvoudigen en zo nodig meer middelen voor investeringen beschikbaar te stellen, omdat de uitvoering van dit soort projecten bij het huidige tempo, volgens het Witboek van de Commissie over het vervoer, 20 jaar duurt; 31. dringt er met klem bij de lidstaten op aan op de Voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad in maart 2006 een besluit te nemen over een nieuw coherent energiebeleid van de EU, dat is toegespitst op drie belangrijke doelstellingen: garanties op het gebied van de energievoorziening, duurzame ontwikkeling en economisch concurrentievermogen; stelt derhalve, ten eerste een gemeenschappelijk optreden voor ter versterking van de politieke en economische betrekkingen met productielanden en de totstandbrenging van een interne energiemarkt in de EU met een competitieve en niet-discriminerende omgeving voor leveranciers en distributeurs van energie; ten tweede, invoering van een evenwicht tussen interne en externe bronnen; ten derde, voorkoming van het ontstaan van volatiliteit als gevolg van dubbele prijzen/wisselkoersen door afrekening van grondstoffen en energieleveranties in euro; ten vierde, verbetering van de energie-efficiëntie en ten vijfde, geleidelijke afbouw van de afhankelijkheid van olie door vergroting van de onderzoeksinspanningen van de EU met het oog op de verwezenlijking van een nieuw regime voor duurzame energie, gebaseerd op windkracht, waterkracht, biomassa, zonne-energie en geothermische energie; Innovatie en O&O 32. is van mening dat concurrentie als gevolg van de invoer uit opkomende industrielanden en de verleiding voor ondernemingen om activiteiten te verplaatsen, alleen met behulp van enorme inspanningen op het gebied van innovatie kan worden bestreden; nodigt de Commissie uit met voorstellen te komen voor de financiering van onderzoek in de EU; dringt er bij de lidstaten op aan meer middelen voor innovatie beschikbaar te stellen, onder waarborging van een efficiënte bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten, en fiscale verlichtingen voor ondernemingen en universiteiten in te voeren, die investeren in O&O, omdat met dit soort stimulansen, in vergelijking met de rechtstreekse subsidies, veel beter kan worden gewaarborgd dat overheidsgeld gebruikt wordt voor steun aan succesvolle bedrijfsinitiatieven; 33. is van mening dat een gecoördineerd Europees innovatiebeleid een van de belangrijkste hoekstenen is voor welvaartschepping, groei en banen, het concurrentievermogen van de EU versterkt en bijdraagt aan de verwezenlijking van de overkoepelende beleidsdoelstelling van duurzame ontwikkeling; Meer concurrentie en hervorming van de dienstenmarkten 34. is overtuigd van het nut van een energiek concurrentiebeleid; verlangt een herziening van de criteria voor de toewijzing van concurrentiezaken aan de nationale mededingingsautoriteiten en aan de Commissie alsmede een herziening van de nationale wettelijke voorschriften om te zorgen voor het volgende: rechtszekerheid, politieke onafhankelijkheid van de regelgevingsinstanties, transparantie en verantwoordelijkheid en coherentie met het EG-recht; 35. merkt op dat het essentieel is dat er één enkele Europese dienstenmarkt komt, in overeenstemming met het EG-Verdrag, om een sector te ondersteunen die van vitaal belang is voor de Europese economie als geheel en met name voor de economische ontwikkeling van de nieuwe lidstaten, met een evenwicht tussen openstelling van de markten, openbare diensten en sociale en consumentenrechten; 36. is ingenomen met het actieplan van de Commissie inzake overheidssteun en is van mening dat meer transparante en effectieve overheidssteun gunstig voor de EU zal zijn, met name met het oog op innovatie en O&O; is er ook van overtuigd dat fiscale stimulansen ook moeten worden overwogen wanneer het gaat om alternatieven voor toeslagen of rechtstreekse subsidies; 37. verlangt een vooruitziende agenda voor financiële dienstverlening, waarbij het accent op het volgende ligt: verwezenlijking van een uniforme euro-betalingsruimte tot 2010; herziening van de regeling inzake solventie van verzekeringen (Solvency II); een voorstel voor een herziening van de bepalingen in de financiëledienstenrichtlijnen betreffende de discretionaire bevoegdheden van regelgevende instanties in geval van grensoverschrijdende fusies ter vereenvoudiging en consolidering en ter voorkoming van conflicten op het gebied van het toezicht tussen het land van oorsprong en het gastland; een voorstel over hypothecaire kredieten en aanneming van de richtlijn over consumentenkredieten; 38. is van mening dat in een geïntegreerde financiële markt met het oog op de snelle verplaatsing van hoofdkantoren van ondernemingen, de exponentiële stijging van de internationale kapitaalstromen en de snelheid waarmee investeringen worden gedaan, een efficiënt toezicht en nauwe samenwerking tussen de regelgevende en toezichthoudende organen van de verschillende lidstaten onontbeerlijk zijn, hoewel verder moet worden nagedacht over het meest doeltreffende model van toezicht en controle van de EU voor banken, verzekeringen en effecten; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de sociale partners. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat er in de Europese Unie van vijfentwintig landen minstens veertig miljoen Europeanen zijn die niet genoeg te eten hebben, B. overwegende dat de bevrediging van de voedselbehoeften van alle Europeanen een prioriteit van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) en een van de grondleggende principes van het EG-verdrag is, C. overwegende dat het Europees voedselhulpprogramma voor de armste medeburgers zijn deugdelijkheid bewezen heeft en voor miljoenen Europeanen van levensbelang geworden is, D. ongerust over de toekomst van het programma, omdat de communautaire interventievoorraden in materieel opzicht blijvend verdwijnen, en het programma daardoor zijn rechtsgrondslag verliest, 1. verzoekt de Commissie en de Raad: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten. Namen van de ondertekenaars Adamou, Agnoletto, Albertini, Allister, Andria, Angelilli, Antoniozzi, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Aubert, Audy, Aylward, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Battilocchio, Batzeli, Bauer, Beaupuy, Beazley, Becsey, Beglitis, Belet, Belohorská, Bennahmias, Beňová, Berès, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bertinotti, Bielan, Bono, Bonsignore, Borghezio, Bourzai, Bowis, Bowles, Braghetto, Brejc, Brepoels, Brie, Brok, Brunetta, van Buitenen, Busk, Busquin, Busuttil, Buzek, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Carollo, Casa, Casaca, Cashman, Castex, Castiglione, Catania, Cavada, Cesa, Chmielewski, Chruszcz, Cirino Pomicino, Claeys, Cocilovo, Coelho, Corbey, Cornillet, Correia, Cottigny, Coûteaux, Coveney, Cramer, Czarnecki M., Czarnecki R., D'Alema, Daul, de Brún, De Keyser, De Michelis, Deprez, De Rossa, De Sarnez, Descamps, Désir, Dess, De Veyrac, De Vits, Díaz De Mera García Consuegra, Dillen, Dimitrakopoulos, Dionisi, Di Pietro, Dobolyi, Doorn, Douay, Doyle, Drčar Murko, Duquesne, Ebner, El Khadraoui, Esteves, Estrela, Ettl, Fatuzzo, Fernandes, Ferreira A., Ferreira E., Figueiredo, Flautre, Florenz, Foglietta, Foltyn-Kubicka, Fontaine, Ford, Fourtou, Fraga Estévez, Frassoni, Freitas, Fruteau, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gentvilas, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Gierek, Giertych, Gill, Glattfelder, Goepel, Golik, Graefe zu Baringdorf, Gollnisch, Gomes, Goudin, Grabowska, Grabowski, Graça Moura, de Grandes Pascual, Griesbeck, Gröner, Grosch, Grossetête, Gruber, Guellec, Guidoni, Gurmai, Gutiérrez-Cortines, Guy-Quint, Hamon, Handzlik, Harangozó, Hatzidakis, Hazan, Henin, Hennicot-Schoepges, Herczog, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hudghton, Hughes, Hutchinson, Isler Béguin, Iturgaiz Angulo, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jöns, Jonckheer, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kallenbach, Kamiński, Karas, Kasoulides, Kaufmann, Kinnock, Klamt, Klass, Klich, Koch, Kósáné Kovács, Kratsa-Tsagaropoulou, Kreissl-Dörfler, Kristovskis, Krupa, Kuc, Kudrycka, Kułakowski, Kusstatscher, Kużmiuk, Laignel, Lamassoure, Landsbergis, Lang, Langendries, Laperrouze, La Russa, Lavarra, Le Foll, Lehideux, Lehne, Le Pen J.-M., Le Pen M., Le Rachinel, Letta, Lewandowski, Liberadzki, Libicki, Lichtenberger, Lienemann, Liese, Lipietz, Locatelli, Louis, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Madeira, Mann T., Mantovani, Markov, Marques, Martens, Martin D., Martinez, Martínez Martínez, Masiel, Masip Hidalgo, Mathieu, Mauro, Mavrommatis, Medina Ortega, Méndez de Vigo, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Millán Mon, Mitchell, Montoro Romero, Morgantini, Morillon, Moscovici, Mulder, Musacchio, Musotto, Mussolini, Napoletano, Navarro, Nicholson, van Nistelrooij, Novak, Obiols i Germà, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Onyszkiewicz, Oomen-Ruijten, Ortuondo Larrea, Őry, Panzeri, Papastamkos, Parish, Patrie, Peillon, Pęk, Peterle, Pflüger, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pinior, Piotrowski, Pirilli, Piskorski, Pistelli, Pittella, Pleštinská, Podkański, Poignant, Poli Bortone, Portas, Prodi, Protasiewicz, Queiró, Ransdorf, Reynaud, Ribeiro e Castro, Rocard, Rogalski, Romagnoli, Romeva i Rueda, Rosati, Roszkowski, Rouček, Roure, Rübig, Rühle, Rutowicz, Ryan, Saïfi, Sakalas, Salafranca Sánchez-Neyra, Salinas García, Samaras, Sánchez Presedo, dos Santos, Sartori, Saryusz-Wolski, Savary, Schapira, Schenardi, Schierhuber, Schmidt, Schöpflin, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Sinnott, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Spautz, Staes, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Sturdy, Sudre, Swoboda, Szájer, Szejna, Szymański, Tabajdi, Tajani, Tarabella, Tatarella, Thyssen, Toia, Tomczak, Toubon, Toussas, Trakatellis, Trautmann, Triantaphyllides, Tzampazi, Uca, Vakalis, Vanhecke, Van Hecke, Van Lancker, Varela Suanzes-Carpegna, Vatanen, Vaugrenard, Ventre, Vergnaud, Vernola, de Villiers, Vincenzi, Vlasto, Voggenhuber, Wagenknecht, Weber H., Wijkman, Wojciechowski B., Wojciechowski J., Wurtz, Záborská, Zaleski, Zani, Zapałowski, Zappala', Ždanoka, Zimmer, Zingaretti, Zwiefka,