Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2014)1627), – gezien het schrijven van de Commissie van 13 maart 2014, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien het schrijven van de Commissie Werkgelegenheid en sociale zaken aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters, van 18 maart 2014, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) nr. 223/2014 (1) , en met name artikel 32, leden 8 en 9, artikel 34, leden 7 en 8, artikel 55, lid 4, en artikel 62, lid 4, – gezien artikel 87 bis, lid 6, van zijn Reglement, – gezien er geen bezwaar werd gemaakt binnen de in artikel 87 bis, lid 6, derde en vierde streepjes, van zijn Reglement gestelde termijn, die op 3 april 2014 verstreek, A. overwegende dat het herhaaldelijk heeft benadrukt dat het van essentieel belang is dat het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen onverwijld operationeel wordt; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0520 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0223/2013), – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Zweedse Rijksdag, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 6 november 2013 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2013 (2) – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 27 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie juridische zaken en de Commissie constitutionele zaken ( A7‑0478/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. neemt kennis van de verklaring van de Raad die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 806/2014.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINSRESOLUTIE Verklaring van de Raad De ondertekenaars van de intergouvernementele overeenkomst betreffende overdracht en mutualisatie van de bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds verklaren dat zij ernaar zullen streven het bekrachtigingsproces tijdig te voltooien overeenkomstig hun respectieve nationale wettelijke vereisten, zodat het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme uiterlijk op 1 januari 2016 volledig operationeel kan zijn. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 22 mei 2012 over een strategie ter versterking van de rechten van kwetsbare consumenten (1) , – gezien zijn resolutie van 25 oktober 2011 over mobiliteit en integratie van gehandicapten en de Europese strategie inzake handicaps 2010-2020 (2) , – gezien zijn resolutie van 11 juni 2013 over een nieuwe agenda voor het Europese consumentenbeleid (3) , – gezien zijn resolutie van 15 november 2011 over de hervorming van de EU-staatssteunregels voor diensten van algemeen economisch belang (4) , – gezien Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt ("richtlijn oneerlijke handelspraktijken"), – gezien Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 85/577/EEG van de Raad en van Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad, – gezien Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (5) , – gezien het voorstel van de Commissie van 13 september 2013 voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van maatregelen inzake de Europese interne markt voor elektronische communicatie en om een connectief continent tot stand te brengen alsmede tot wijziging van de Richtlijnen 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG en de Verordeningen (EG) nr. 1211/2009 en (EU) nr. 531/2012 ( COM(2013)0627 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 15 november 2012 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's met de titel "De interne energiemarkt doen werken" ( COM(2012)0663 ), – gezien Richtlijn 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG wat betreft de volledige voltooiing van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap, – gezien Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt ("richtlijn inzake elektronische handel"), – gezien Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van Richtlijn 2003/54/EG, – gezien de mededeling van de Commissie "Naar een Europees Handvest betreffende de rechten van de energieconsument" ( COM(2007)0386 ), – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, zoals opgenomen in de Verdragen krachtens artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), en met name artikel 8 (bescherming van persoonsgegevens), artikel 11 (vrijheid van meningsuiting en informatie), artikel 21 (non-discriminatie), artikel 23 (gelijkheid van mannen en vrouwen), artikel 25 (rechten van ouderen), artikel 26 (integratie van personen met een handicap), artikel 34 (sociale zekerheid en sociale bijstand), artikel 36 (toegang tot diensten van algemeen economisch belang), artikel 37 (milieubescherming) en artikel 38 (consumentenbescherming), – gezien artikel 12 van het VEU, – gezien artikel 14 van het VEU en het tot dit verdrag behorende Protocol nr. 26, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7-0163/2014 ), A. overwegende dat verbeterde consumenteninformatie over nutsvoorzieningen van bijzonder belang is en dat de toegang van de consumenten tot dergelijke voorzieningen moet worden gewaarborgd, terwijl de lidstaten over de nodige flexibiliteit beschikken om rekening te houden met kwetsbare consumenten; B. overwegende dat er per sector wetgeving bestaat, die al tot een verbetering van de consumentenbescherming heeft geleid, maar dat de lidstaten eraan moeten worden herinnerd dat er met het oog daarop nog steeds behoefte is aan correcte uitvoering en handhaving; C. overwegende dat bij nutsvoorzieningen de nationale bevoegdheden en het recht op lokaal zelfbestuur moeten worden geëerbiedigd, en dat de sectorspecifieke regelingen een toereikend rechtskader voor nutsvoorzieningen vormen; Algemeen 1. merkt op dat een aantal aspecten van de fundamentele consumentenrechten wordt behandeld in Richtlijn 2011/83/EU en dat in de relevante sectorspecifieke wetgeving de gemeenschappelijke kenmerken van nutsvoorzieningen worden beschreven; 2. herinnert de lidstaten eraan dat de richtlijn betreffende consumentenrechten medio december 2013 moest zijn omgezet en van toepassing zal zijn op alle na 13 juni 2014 gesloten contracten; 3. merkt op dat consumentenbescherming alleen doeltreffend is als de rechten van de consument ook kunnen worden afgedwongen; roept de lidstaten derhalve op Richtlijn 2005/29/EG betreffende oneerlijke handelspraktijken, Richtlijn 2006/114/EG inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame en Richtlijn 2011/83/EU betreffende consumentenrechten, volledig ten uitvoer te leggen; wijst in dit verband op het belang van systemen voor alternatieve geschillenbeslechting (ADR) als doeltreffende, kostenbesparende mechanismen voor het oplossen van conflicten tussen consumenten en aanbieders van nutsvoorzieningen; roept de lidstaten derhalve op de onlangs vastgestelde ADR-richtlijn (2013/11/EU) en Verordening (EU) nr. 524/2013 betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen (ODR) uit te voeren; 4. wijst erop dat het vergroten van het bewustzijn van de consumenten over hun rechten een belangrijke rol speelt bij het realiseren van een hoog niveau van consumentenbescherming, maar onderstreept tevens de essentiële rol van klantenservice namens aanbieders van nutsvoorzieningen; benadrukt dat de personen die belast zijn met de klantcontacten moeten worden opgeleid en op de hoogte moeten zijn van de consumentenrechten; spoort aanbieders van nutsvoorzieningen derhalve aan hun werknemers dienovereenkomstig op te leiden en ervoor te zorgen dat alle klanten te allen tijde gemakkelijk toegang hebben tot persoonlijke bijstand; 5. onderstreept dat de consumenten in heel de EU toegang moeten hebben tot hoogwaardige nutsvoorzieningen tegen betaalbare prijzen, daar deze voorzieningen een wezenlijke rol spelen bij het waarborgen van de sociale en territoriale samenhang en tegelijkertijd bijdragen tot het concurrentievermogen van de Europese economie; 6. ondersteunt sterke en onafhankelijke consumentenorganisaties bij het bevorderen van een uitgebreide consumentenbescherming, maar wijst op het belang van een behoorlijk evenwicht tussen de behoeften van de consumenten en de behoeften van de aanbieders; 7. benadrukt dat de toegang tot nutsvoorzieningen voor alle consumenten mogelijk moet worden gemaakt, ongeacht hun financiële situatie; stelt dat de lidstaten in specifieke omstandigheden van mening kunnen zijn dat er voor "kwetsbare consumenten" passende regelingen moeten worden getroffen; 8. roept de Commissie en de lidstaten op meer aandacht te besteden aan en meer te investeren in voorlichtings- en opvoedingscampagnes voor de consument op het gebied van nutsvoorzieningen, waarbij de juiste boodschap aan het juiste consumentensegment wordt gericht; Energie 9. is van mening dat een open, transparante, geïntegreerde interne energiemarkt nodig is om concurrerende energieprijzen, energiezekerheid, duurzaamheid en een efficiënte grootschalige toepassing van hernieuwbare energiebronnen te bewerkstelligen, en verzoekt de lidstaten het derde pakket voor de interne energiemarkt correct om te zetten en toe te passen en beter te controleren; wijst op de noodzaak van betere consumenteninformatie, vooral met het oog op de verbetering van het dienstenaanbod en de vergelijkbaarheid en transparantie van de tarieven, om zo tot een niet-discriminerende prijsstelling te komen; 10. onderstreept dat een tijdige, correcte en volledige tenuitvoerlegging van de bestaande wetgeving, met inbegrip van de regelgevingswerkzaamheden die voortvloeien uit het derde pakket voor de interne energiemarkt, van cruciaal belang is om in 2014 een geïntegreerde en concurrerende Europese interne energiemarkt tot stand te kunnen brengen; 11. juicht de werkzaamheden van de Werkgroep kwetsbare consumenten in het kader van het Citizens Energy Forum toe en is ingenomen met de mededeling van de Commissie van 22 januari 2014 over de energieprijzen en -kosten in Europa ( COM(2014)0021 ) en het daarbij gevoegde verslag, waarin de gevolgen van en het verband tussen energieprijzen en -kosten in de lidstaten worden geanalyseerd; herinnert eraan dat het ook tot de taak van de lidstaten behoort om te reageren op de verschillende factoren en situaties die samenhangen met energie en kwetsbare consumenten; 12. neemt er nota van dat er vaak restrictieve voorwaarden en complexe procedures gelden voor het opzeggen van een energiecontract, waardoor het moeilijk wordt om van aanbieder te veranderen; wenst dat de procedures voor het overstappen naar een andere aanbieder worden versneld en vereenvoudigd; wijst erop dat de evaluatiecriteria die momenteel deel uitmaken van het pakket voor de interne energiemarkt, wordt aangevuld in de elektriciteits- respectievelijk de gasrichtlijn binnen het derde pakket voor de interne energiemarkt; benadrukt het belang van een regelmatige rapportage door de Commissie over de handhaving van de regelgeving inzake de interne energiemarkt; 13. onderstreept dat de Commissie haar conclusies over e-facturering moet presenteren, omdat dit verband houdt het online beheren van de energierekening van consumenten; 14. betreurt het dat in de huidige energieprijzen niet noodzakelijkerwijs de externe kosten, te weten de milieuschade die verband houdt met een bepaalde energiebron of productiemethode, zijn verdisconteerd, terwijl die kosten op de lange termijn wel voor rekening kunnen komen van de samenleving als geheel; dringt aan op maatregelen om in dit verband een grotere prijstransparantie voor de consument te bevorderen; 15. is van mening dat ondernemingen informatie over prijzen en prijs- en contractwijzigingen in een gemakkelijk te begrijpen vorm moeten publiceren; herinnert de lidstaten eraan dat het derde pakket voor de interne energiemarkt hen reeds verplicht hiervoor te zorgen; verzoekt de lidstaten en de betrokken bedrijven passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat consumenten toegang hebben tot duidelijke, begrijpelijke en vergelijkbare informatie over tarieven, voorwaarden en rechtsmiddelen; 16. wijst erop dat in het derde pakket voor de interne energiemarkt wordt voorgesteld dat de lidstaten een kosten-batenanalyse uitvoeren voordat zij slimme meters introduceren; wijst erop dat slimme netten de consument weliswaar in staat stellen zijn energieverbruik te volgen en aan te passen, maar dat uit een aantal van de kosten-batenanalyses die door de lidstaten zijn uitgevoerd, niets blijkt van substantiële kostenbesparingen voor de consumenten; wijst erop dat de voorschriften inzake consumenten- én gegevensbescherming in acht moeten worden genomen, en onderstreept dat de keuze voor het gebruik van slimme meters bij de consument moet blijven liggen; Telecommunicatie 17. benadrukt dat het consumentenaspect van de digitale interne markt en de sector elektronische communicatie van het grootste belang is, en neemt kennis van de aanzienlijke verbeteringen die zich in de consumentenbescherming hebben voorgedaan na de uitvoering van het telecompakker uit 2009 (Richtlijnen 2009/136/EG en 2009/140/EG); wijst op de belangrijke aanpassingen en verbeteringen die het Parlement momenteel voorstelt op het gebied van de consumentenbescherming en consumentenrechten; onderstreept dat het belangrijk is dat alle consumenten toegang hebben tot elektronischecommunicatiediensten van hoge kwaliteit en dat er nieuwe infrastructuur wordt aangelegd om de digitale kloof te verkleinen; 18. wijst nogmaals op zijn voorstel om het voor klanten gemakkelijker te maken zonder bijkomende kosten - afgezien van de feitelijke overstapkosten -, zonder gegevensverlies en met een minimum aan formaliteiten over te stappen naar een andere aanbieder van elektronischecommunicatiediensten, en dit ook aan te moedigen; steunt tevens voorstellen om de verstrekking van onafhankelijke informatie over prijzen, facturering en kwaliteit van de dienstverlening, waaronder transmissiesnelheden, te bevorderen; Postdiensten 19. merkt op dat de consumenten in de postsector profijt trekken van meer op de kwaliteit gerichte diensten en van kostenbesparingen die aan hen worden doorgegeven; benadrukt dat meer verzendopties, meer transparantie en betere informatie en prijzen een voorwaarde zijn om het vertrouwen van de consument in de markt voor besteldiensten te vergroten; merkt op dat Richtlijn 97/67/EG, zoals gewijzigd bij de Richtlijnen 2002/39/EG en 2008/6/EG, garandeert dat postdiensten voor een universele dienstverlening zorgen; verzoekt de Commissie in haar uitvoeringsverslag na te gaan of de lidstaten invulling geven aan deze garantie; verzoekt de Commissie de exploitanten van postdiensten ertoe aan te zetten om de interoperabiliteit te verbeteren en de introductie van gestroomlijnde processen gericht op kostenvermindering en verhoging van de beschikbaarheid en de kwaliteit van de besteldiensten, te versnellen; 20. benadrukt het belang van een volledige pakketbesteldienst die overal in de Unie wordt aangeboden; onderstreept dat het van cruciaal belang is dat pakketdiensten die door postbedrijven en particuliere exploitanten worden aangeboden, snel en betrouwbaar zijn, niet het minst om tegemoet te komen aan consumenten die online bestellen; herhaalt de voorstellen die het in zijn resolutie van 4 februari 2014 over pakketbestelling (6) heeft gedaan ten aanzien van de noodzaak van ondersteuning van verbeteringen in de dienstverlening en verlaging van de kosten; 21. is ingenomen met alle inspanningen die de exploitanten op de markt voor pakketdiensten zich reeds hebben getroost om beter te voorzien in de behoeften van onlineconsumenten en detailhandelaars, zoals de invoering van flexibele leverings- en terugzendopties; juicht tegelijkertijd andere stimulansen ter verbetering van de interoperabiliteit en de kwaliteit van de dienstverlening toe; Openbaar vervoer 22. merkt op dat de rechten van consumenten die gebruikmaken van vervoersdiensten de afgelopen jaren dankzij sectorspecifieke maatregelen zijn versterkt; 23. onderstreept dat het doel moet zijn consumenten toegang te geven tot efficiënt lokaal openbaar vervoer, ongeacht of zij in gebieden wonen waar een dergelijke dienst minder winstgevend zou zijn; onderkent dat de verantwoordelijkheid in dit verband bij de lidstaten ligt en verzoekt hen om passende maatregelen; 24. herinnert eraan dat een goed functionerend openbaar vervoer vanwege de vergrijzing in de toekomst steeds belangrijker zal worden en ook essentieel is voor de verwezenlijking van de klimaatdoelen in het kader van Europa 2020-strategie; pleit voor de ontwikkeling van gemeenschappelijke instrumenten om te zorgen voor een geoptimaliseerde multimodaliteit van efficiënte, hoogwaardige openbaarvervoerdiensten, om zowel het vrije verkeer van personen als het concurrentievermogen van deze diensten te waarborgen; 25. pleit voor een integrale benadering van ouderen en personen met beperkte mobiliteit; is van mening dat de gehele openbaarvervoersketen in ogenschouw moet worden genomen, met inbegrip van de toegang tot de knooppunten in het openbaar vervoer; wenst te voorzien in de behoefte aan een samenhangend systeem van knooppunten om personen met beperkte mobiliteit te ondersteunen; o o o 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0622 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0266/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 21 januari 2014 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 31 januari 2014 (2) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0145/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen en tot intrekking van Richtlijn 2006/87/EG HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) worden geharmoniseerde voorwaarden vastgesteld voor de afgifte van technische certificaten voor binnenschepen voor het gehele binnenwaternet van de Unie. (2) De technische voorschriften voor schepen die op de Rijn varen, worden vastgesteld door de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR). (3) In de technische voorschriften die in de bijlagen van Richtlijn 2006/87/EG zijn opgenomen, zijn grotendeels de bepalingen van het Reglement onderzoek schepen op de Rijn opgenomen in de door de CCR in 2004 goedgekeurde versie. De voorwaarden en technische voorschriften voor de afgifte van binnenvaartcertificaten uit hoofde van artikel 22 van de Herziene Rijnvaartakte worden regelmatig bijgewerkt en algemeen wordt erkend dat zij in overeenstemming zijn met de huidige stand van de techniek. (4) Twee verschillende regelingen handhaven, die Als gevolg van de verschillen in rechtskaders en termijnen voor certificaten die zijn de besluitvormingsprocedures is het moeilijk de gelijkwaardigheid tussen de overeenkomstig Richtlijn 2006/87/EG afgegeven binnenwatercertificaten van de Unie en de uit hoofde van artikel 22 van de Herziene Rijnvaartakte en die voor het EU-binnenvaartcertificaat, vormt een belemmering voor het waarborgen afgegeven certificaten te handhaven. De rechtszekerheid is dus niet gewaarborgd en dat kan negatieve gevolgen hebben voor de veiligheid van de rechtszekerheid en veiligheid scheepvaart . [Am. 1] (5) Om harmonisatie op het niveau van de Unie te bewerkstelligen en om concurrentievervalsing en ongelijke veiligheidsniveaus te voorkomen, moeten voor het gehele binnenwaternet van de Unie dezelfde technische voorschriften worden toegepast en regelmatig worden bijgewerkt. (6) Aangezien de CCR aanzienlijke deskundigheid in het opstellen en bijwerken van technische voorschriften voor binnenschepen heeft opgebouwd, moet deze deskundigheid ten volle worden benut voor de binnenwateren in de Unie. De diensten van de Commissie en de CCR hebben in 2013 een administratieve regeling ondertekend, waarin is vastgelegd dat zij hun samenwerking zullen versterken, met name op het gebied van de ontwikkeling van technische voorschriften voor binnenschepen. In dat kader is overeengekomen dat er een comité zal worden ingesteld (Comité voor Europese technische normen - CESTE) dat technische normen op het gebied van de binnenvaart zal opstellen waaraan de Unie en CCR kunnen refereren in hun respectieve regelgevingen. [Am. 2] (7) EU-binnenvaartcertificaten die bevestigen dat vaartuigen volledig voldoen aan de technische voorschriften dienen op alle binnenwateren van de Unie geldig te zijn. (8) De voorwaarden voor de afgifte van aanvullende EU-binnenvaartcertificaten door lidstaten voor transportverrichtingen op de waterwegen van zones 1 en 2 (riviermondingen) en voor transportverrichtingen op de waterwegen van zone 4 moeten verder worden geharmoniseerd. (9) In het belang van de veiligheid moeten de normen op een hoog niveau worden geharmoniseerd en wel op dusdanige wijze dat de veiligheidsnormen op de binnenwateren van de Unie niet worden verlaagd. De lidstaten moeten echter, na overleg met de Commissie, specifieke bepalingen betreffende aanvullende of minder strenge technische voorschriften voor bepaalde zones kunnen vaststellen, mits dergelijke maatregelen beperkt blijven tot de in de bijlagen III en IV genoemde specifieke onderwerpen. (10) De lidstaten moeten de mogelijkheid hebben om van de bepalingen van deze richtlijn af te wijken in bepaalde gevallen die betrekking hebben op bevaarbare wateren die niet in verbinding staan met de binnenwateren van andere lidstaten of op bepaalde vaartuigen die uitsluitend op binnenlandse waterwegen varen. (11) De lidstaten moeten ook, na goedkeuring van de Commissie, voor specifieke vaartuigen kunnen afwijken van de bepalingen van deze richtlijn om alternatieve benaderingen mogelijk te maken, innovatie te bevorderen of onevenredige kosten te vermijden. (12) Het EU-binnenvaartcertificaat moet voor een vaartuig worden afgegeven als het vaartuig een gunstige beoordeling krijgt na een technisch onderzoek dat wordt verricht vóór de ingebruikneming ervan. Dit technisch onderzoek moet worden gebruikt om na te gaan of het vaartuig voldoet aan de technische voorschriften van deze richtlijn. De bevoegde instanties van de lidstaten moeten zullen gerechtigd zijn worden op elk moment aanvullende inspecties uit te voeren om te controleren of de materiële toestand van het vaartuig overeenstemt met het EU-binnenvaartcertificaat. [Am. 3] (13) Het is passend om, binnen bepaalde tijdsgrenzen en afhankelijk van het type vaartuig in kwestie, de geldigheidsduur van de EU-binnenvaartcertificaten geval per geval afzonderlijk vast te stellen. (14) Er dienen, binnen bepaalde grenzen, gedetailleerde bepalingen met betrekking tot de vervanging, vernieuwing, verlenging van de geldigheidsduur en de afgifte van nieuwe EU-binnenvaartcertificaten te worden vastgesteld teneinde een hoge mate van veiligheid in de binnenvaart te handhaven. (15) De in Richtlijn 2009/100/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) genoemde maatregelen moeten van kracht blijven voor vaartuigen die niet onder deze richtlijn vallen. (16) Voor in gebruik zijnde vaartuigen waarvoor nog geen EU-binnenvaartcertificaat is afgegeven, moet een overgangsregeling worden toegepast wanneer deze krachtens de bij deze richtlijn vastgestelde herziene technische voorschriften aan een eerste technisch onderzoek worden onderworpen. (17) Er dienen bindende administratieve aanwijzingen te worden gegeven om te voorzien in gedetailleerde voorschriften voor de geharmoniseerde toepassing van de technische voorschriften. (18) Omwille van de veiligheid van Om een hoog veiligheids- en efficiëntieniveau voor de binnenvaart te waarborgen en de gelijkwaardigheid van certificaten moet rekening worden gehouden met veranderingen scheepvaartcertificaten voor de binnenvaart te handhaven, moeten de in de bijlagen bij deze richtlijn opgenomen technische voorschriften. Hiertoe dient normen steeds worden geactualiseerd om rekening te houden met de wetenschappelijke en technische vooruitgang en technische normen op het gebied van de binnenvaart. Te dien einde moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen aan de Commissie te worden gedelegeerd teneinde om de bijlagen bij deze richtlijn aan te passen overeenkomstig aan de vooruitgang van de wetenschap en van de techniek of ontwikkelingen op dit gebied en om de technische normen te actualiseren in het licht van de werkzaamheden van internationale organisaties, met name de CCR. Het is van bijzonder belang dat De Commissie moet bij haar voorbereidende werkzaamheden overgaan tot passende een open en transparante raadpleging overgaat van alle belanghebbenden , onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet er bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen voor ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden voorgelegd toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. [Am. 4] (18 bis) De Commissie moet met name gedelegeerde handelingen vaststellen voor de invoering van technische voorschriften voor schepen met een vloeibaar aardgasmotor (LNG), teneinde een doeltreffend en veilig verkeer van die schepen op binnenwateren te waarborgen. [Am. 5] (19) Om alternatieve benaderingen mogelijk te maken, innovatie te bevorderen, onevenredige kosten te vermijden, te voorzien in een efficiënte procedure voor de afgifte van certificaten of om rekening te kunnen houden met regionale omstandigheden, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om bepaalde afwijkingen van de technische voorschriften toe te staan voor specifieke vaartuigen, classificatiebureaus te erkennen en bepaalde aanvullende of minder strenge technische voorschriften goed te keuren voor schepen die bepaalde zones bevaren die niet in verbinding staan met de bevaarbare binnenwateren van een andere lidstaat. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (8) . (19 bis) Om een passend kader voor coördinatie en samenwerking met bevoegde internationale binnenvaartorganisaties, met name de CCR, te waarborgen en eenvormige technische normen voor de binnenvaart te ontwikkelen waaraan de Unie en internationale organisaties kunnen refereren, moet deze richtlijn worden geëvalueerd, met name wat betreft de doeltreffendheid van de erbij ingevoerde maatregelen en van de mechanismen voor samenwerking met bevoegde internationale binnenvaartorganisaties, opdat er één uniform stelsel van technische normen tot stand wordt gebracht. [Am. 6] (20) Richtlijn 2006/87/EG moet bijgevolg worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Indeling van de binnenwateren Voor de toepassing van deze richtlijn worden de binnenwateren van de Unie als volgt ingedeeld: a) Zones 1, 2, 3 en 4: i) zones 1 en 2: de waterwegen van de lijst in hoofdstuk 1 van bijlage I; ii) zone 3: de waterwegen van de lijst in hoofdstuk 2 van bijlage I; iii) zone 4: de waterwegen van de lijst in hoofdstuk 3 van bijlage I. b) Zone R: de onder a) bedoelde waterwegen waarvoor een certificaat dient te worden afgegeven overeenkomstig artikel 22 van de Herziene Rijnvaartakte overeenkomstig de formulering van dat artikel op het tijdstip van inwerkingtreding van deze richtlijn. Artikel 2 Definities en toepassingsgebied 1. In deze richtlijn wordt verstaan onder: (a) "vaartuig": een schip of een drijvend werktuig; (b) "schip": een binnenschip of een zeeschip; (c) "sleepboot": een schip dat speciaal is gebouwd om te slepen; (d) "duwboot": een schip dat speciaal is gebouwd voor het voortbewegen van een duwstel; (e) "passagiersschip": een schip voor dagtochten of een hotelschip dat is gebouwd en ingericht voor het vervoer van meer dan twaalf passagiers; (f) "drijvend werktuig": een drijvend bouwsel waarop zich werkinstallaties bevinden, zoals kranen, baggermolens, hei-installaties of elevatoren; (g) "pleziervaartuig": een schip dat geen passagiersschip is en bestemd is voor sportieve en recreatieve doeleinden; (h) "waterverplaatsing": het ingedompelde volume van het schip in m 3 ; (i) "lengte (L)": de grootste lengte van de scheepsromp in m, het roer en de boegspriet niet inbegrepen; (j) "breedte (B)": de grootste breedte van de scheepsromp in m, gemeten op de buitenkant van de huidbeplating (schoepraderen, schuurlijsten en dergelijke niet inbegrepen); (k) "diepgang (T)": de verticale afstand van het laagste punt van de scheepsromp aan de onderkant van de bodembeplating zonder rekening te houden met de kiel of andere vaste onderdelen tot het vlak van de grootste inzinking van de scheepsromp in m; (l) "classificatiebureau": een classificatiebureau dat is erkend overeenkomstig de criteria en procedures van artikel 9; (m) "EU-binnenvaartcertificaat": een certificaat dat door de bevoegde instantie is afgegeven voor een binnenvaartschip, ten bewijze dat het voldoet aan de technische voorschriften van deze richtlijn. 2. Deze richtlijn is op de volgende vaartuigen van toepassing: a) vaartuigen met een lengte (L) van 20 m of meer; b) vaartuigen waarvan het volume, berekend uit het product lengte (L) x breedte (B) x diepte (D), 100 m 3 of meer bedraagt. 3. Bovendien is deze richtlijn van toepassing op: a) sleep- en duwboten die zijn bestemd om de in lid 1 bedoelde vaartuigen of drijvende inrichtingen te slepen, te duwen of langszij gekoppeld mee te voeren; b) voor het vervoer van passagiers bedoelde vaartuigen welke, naast de bemanning, meer dan twaalf passagiers vervoeren; c) drijvende inrichtingen. 4. Deze richtlijn is niet op de volgende vaartuigen van toepassing: a) veerboten; b) marineschepen; c) zeeschepen, met inbegrip van zeesleepboten en zeeduwboten die i) in getijdenwateren varen of stilliggen; ii) tijdelijk op binnenwaterwegen varen, mits zij beschikken over: – een certificaat van conformiteit met het Internationale Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (SOLAS), of een gelijkwaardig certificaat, een certificaat van conformiteit met het Internationale Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966, of een gelijkwaardig certificaat, en een IOPP-certificaat ten bewijze van conformiteit met het Internationale Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973 (MARPOL); of – voor passagiersschepen die niet onder de onder het eerste streepje bedoelde verdragen vallen: een in overeenstemming met Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) afgegeven certificaat inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen; of – voor pleziervaartuigen die niet onder de onder het eerste streepje bedoelde verdragen vallen: een certificaat van de vlagstaat. Artikel 3 Verplichting om voorzien te zijn van een certificaat 1. Vaartuigen die zich op de in artikel 1 bedoelde binnenwateren van de Unie bevinden, moeten: a) op de waterwegen van zone R beschikken over: – een certificaat dat werd afgegeven op grond van artikel 22 van de Herziene Rijnvaartakte; of – een EU-binnenvaartcertificaat ten bewijze van de volledige conformiteit van het vaartuig, onverminderd de overgangsbepalingen van bijlage II, met de technische voorschriften als bepaald in bijlage II, waarvoor de gelijkwaardigheid met de uit hoofde van de Herziene Rijnvaartakte bepaalde technische voorschriften volgens de toepasselijke voorschriften en procedures is vastgesteld; b) op de andere waterwegen voorzien zijn van een EU-binnenvaartcertificaat, in voorkomend geval met inbegrip van de in artikel 5 bedoelde vermeldingen. 2. Het EU-binnenvaartcertificaat wordt volgens het model in bijlage V, deel I, opgesteld en overeenkomstig deze richtlijn afgegeven. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen om dat model te wijzigen, als dit nodig is, om rekening te houden met de vooruitgang in de wetenschap en de techniek, om de administratieve eisen te vereenvoudigen of om rekening te houden met ontwikkelingen op dit gebied in het licht van de werkzaamheden van internationale organisaties, met name de CCR. Artikel 4 Aanvullende EU-binnenvaartcertificaten 1. Elk vaartuig met een geldig certificaat dat is afgegeven op grond van artikel 22 van de Herziene Rijnvaartakte mag, behoudens het bepaalde in artikel 5, lid 5, van deze richtlijn, uitsluitend voorzien van dit certificaat de waterwegen van de Unie bevaren. 2. Vaartuigen die over het in lid 1 bedoelde certificaat beschikken, moeten echter bovendien over een aanvullend EU-binnenvaartcertificaat beschikken: a) op de waterwegen van de zones 3 en 4, wanneer zij gebruik willen maken van de daar toegestane versoepeling van de technische voorschriften, b) op de waterwegen van de zones 1 en 2, of, in het geval van passagiersvaartuigen, op de waterwegen van zone 3 die niet in verbinding staan met de bevaarbare waterwegen van een andere lidstaat, indien de betrokken lidstaat op grond van artikel 5, leden 1, 2 en 3, voor die waterwegen aanvullende technische voorschriften heeft uitgevaardigd. 3. Het aanvullende EU-certificaat voor binnenwateren wordt volgens het model in bijlage V, deel II, opgesteld en wordt door de bevoegde instanties afgegeven op voorlegging van het in lid 1 bedoelde certificaat, zulks onder de voorwaarden die door de voor de te bevaren waterwegen bevoegde instanties zijn vastgesteld. De Commissie is bevoegd om gedelegeerde handelingen vast te stellen om dat model te wijzigen, als dit nodig is, om rekening te houden met de vooruitgang in de wetenschap en de techniek, om de administratieve eisen te vereenvoudigen of om rekening te houden met ontwikkelingen op dit gebied in het licht van de werkzaamheden van internationale organisaties, met name de CCR. Artikel 5 Mogelijkheid om voor bepaalde zones aanvullende of minder strenge technische voorschriften aan te nemen 1. De lidstaten kunnen, na overleg met de Commissie, en indien van toepassing onder voorbehoud van het bepaalde in de Herziene Rijnvaartakte, in aanvulling op bijlage II technische voorschriften vaststellen voor vaartuigen die op hun grondgebied waterwegen van de zones 1 en 2 bevaren. 2. Voor passagiersvaartuigen die op zijn grondgebied waterwegen van zone 3 bevaren die niet in verbinding staan met de bevaarbare binnenwateren van een andere lidstaat, kan iedere lidstaat technische voorschriften in aanvulling op die van bijlage II handhaven. De lidstaten kunnen dergelijke nieuwe aanvullende technische voorschriften vaststellen volgens de in lid 3 bedoelde procedure. De aanvullende voorschriften kunnen alleen betrekking hebben op de in bijlage III genoemde onderwerpen. 3. De lidstaat stelt de Commissie ten minste zes maanden vóór de geplande datum van inwerkingtreding in kennis van de voorgestelde aanvullende voorschriften en brengt de overige lidstaten op de hoogte. De Commissie keurt de aanvullende technische voorschriften goed middels uitvoeringshandelingen die overeenkomstig de in artikel 25, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure zijn vastgesteld. 4. De conformiteit van het vaartuig met deze aanvullende voorschriften wordt vermeld op het in artikel 3 bedoelde EU-binnenvaartcertificaat of, in die gevallen waarin artikel 4, lid 2, van toepassing is, op het aanvullend EU-binnenvaartcertificaat. Dit bewijs van conformiteit wordt op alle EU-waterwegen van de zone in kwestie erkend. 5. Indien de toepassing van de in hoofdstuk 24a van bijlage II bepaalde overgangsbepalingen zou leiden tot een verlaging van de bestaande nationale veiligheidsnormen, kan een lidstaat die overgangsbepalingen buiten toepassing stellen voor passagiersvaartuigen voor de binnenvaart op zijn binnenwateren die niet in verbinding staan met de bevaarbare binnenwateren van een andere lidstaat. In dat geval kan de lidstaat verlangen dat de vaartuigen die zijn niet in verbinding staande binnenwateren bevaren, met ingang van 30 december 2008 volledig voldoen aan de technische voorschriften van bijlage II. Een lidstaat die gebruik maakt van de in de eerste alinea bedoelde mogelijkheid, stelt de Commissie en de overige lidstaten in kennis van zijn besluit en verstrekt de Commissie de nadere bijzonderheden van de betrokken nationale normen die van toepassing zijn op de passagiersschepen die op zijn binnenwateren varen. De conformiteit van het vaartuig met de voorschriften van een lidstaat voor de vaart op zijn niet in verbinding staande binnenwateren wordt vermeld op het in artikel 3 bedoelde EU-binnenvaartcertificaat of, in die gevallen waarin artikel 4, lid 2, van toepassing is, op het aanvullende EU-binnenvaartcertificaat. 6. Vaartuigen die alleen waterwegen van zone 4 bevaren, komen op alle waterwegen in die zone in aanmerking voor de minder strenge voorschriften als bepaald in bijlage II. De conformiteit met die minder strenge voorschriften wordt op het in artikel 3 bedoelde EU-binnenvaartcertificaat vermeld. 7. Een lidstaat kan na overleg met de Commissie voor vaartuigen die uitsluitend waterwegen van de zones 3 en 4 op zijn grondgebied bevaren een gedeeltelijke toepassing van de technische voorschriften toestaan of technische voorschriften vaststellen die minder streng zijn dan die van bijlage II. De minder strenge of gedeeltelijke toepassing van de technische voorschriften kan alleen betrekking hebben op de in bijlage IV genoemde onderwerpen. Wanneer de technische kenmerken van een vaartuig aan deze minder strenge of gedeeltelijke toepassing van de technische voorschriften beantwoorden, wordt dit op het EU-binnenvaartcertificaat, dan wel, in die gevallen waarin artikel 4, lid 2, van toepassing is, op het aanvullende EU-binnenvaartcertificaat vermeld. De lidstaten stellen de Commissie ten minste zes maanden vóór de inwerkingtreding in kennis van de minder strenge of gedeeltelijke toepassing van de technische voorschriften van bijlage II en brengen de overige lidstaten op de hoogte. Artikel 6 Ontheffingen 1. De lidstaten kunnen geheel of gedeeltelijk ontheffing van de toepassing van deze richtlijn verlenen voor: a) vaartuigen, sleep- en duwboten en drijvende inrichtingen die waterwegen bevaren die niet door binnenwateren met de waterwegen van andere lidstaten zijn verbonden; b) vaartuigen met een laadvermogen van niet meer dan 350 ton, of niet voor het goederenvervoer bestemde vaartuigen met een waterverplaatsing van minder dan 100 m 3 , waarvan de kiel is gelegd vóór 1 januari 1950 en die uitsluitend binnenlandse waterwegen bevaren. 2. Voor binnenlandse binnenvaart kunnen de lidstaten voor beperkte reizen van plaatselijk belang of in havengebieden ontheffingen van een of meer bepalingen van deze richtlijn toestaan. De ontheffingen en de trajecten of het gebied waarvoor zij gelden, moeten op het certificaat van het vaartuig worden vermeld. 3. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krachtens de leden 1 en 2 toegestane ontheffingen en brengen de overige lidstaten op de hoogte. 4. De lidstaten waarvan de waterwegen, op grond van de krachtens de leden 1 en 2 verleende ontheffingen, niet door enig onder deze richtlijn vallend vaartuig worden bevaren, zijn niet verplicht de artikelen 8, 9 en 11 toe te passen. Artikel 7 Afgifte van EU-binnenvaartcertificaten 1. Voor vaartuigen waarvan de kiel niet vóór [datum van omzetting van deze richtlijn] is gelegd, wordt het EU-binnenvaartcertificaat afgegeven na een technisch onderzoek dat wordt verricht vóór de ingebruikneming van het vaartuig en waarbij wordt nagegaan of het voldoet aan de voorschriften van bijlage II. 2. Het EU-binnenvaartcertificaat wordt afgegeven voor vaartuigen die van het toepassingsgebied van Richtlijn 82/714/EEG van de Raad (10) zijn uitgesloten, maar die overeenkomstig artikel 2, leden 2 en 3, onder deze richtlijn vallen, na een technisch onderzoek dat wordt verricht na het verstrijken van het huidige certificaat van het vaartuig, doch in geen geval later dan 30 december 2018, om na te gaan of het vaartuig aan de in bijlage II vastgestelde technische voorschriften voldoet. Als het vaartuig niet aan de technische voorschriften van bijlage II voldoet, wordt daarvan melding gemaakt op het EU-binnenvaartcertificaat. Wanneer de bevoegde instanties van oordeel zijn dat de tekortkomingen geen klaarblijkelijk gevaar opleveren, mogen de in de eerste alinea van dit artikel bedoelde vaartuigen in bedrijf blijven totdat de onderdelen of ruimten van het vaartuig die niet in overeenstemming met de voorschriften worden bevonden en als zodanig werden gecertificeerd, zijn vervangen of gewijzigd, waarna deze onderdelen of ruimten met de voorschriften van bijlage II in overeenstemming moeten zijn. 3. Er is met name sprake van klaarblijkelijk gevaar in de zin van dit artikel, wanneer de voorschriften in verband met de structurele deugdelijkheid van het vaartuig, de vaar- of manoeuvreereigenschappen of de bijzondere kenmerken overeenkomstig de technische voorschriften van bijlage II in het geding zijn. Op grond van de technische voorschriften van bijlage II verleende ontheffingen mogen niet worden aangemerkt als tekortkomingen die een klaarblijkelijk gevaar vormen. Vervanging van bestaande onderdelen door identieke onderdelen of technologisch en qua design gelijkwaardige onderdelen bij normale herstel- en onderhoudswerkzaamheden wordt niet als vervanging in de zin van dit lid beschouwd. 4. Bij het in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde technische onderzoek of bij een in opdracht van de eigenaar uitgevoerd technisch onderzoek wordt in voorkomend geval nagegaan of het vaartuig aan de in artikel 5, leden 1, 2 en 3, bedoelde aanvullende voorschriften voldoet. Artikel 8 Bevoegde instanties 1. De EU-binnenvaartcertificaten kunnen worden door de bevoegde nationale instanties van de lidstaten worden afgegeven. [Am. 7] 2. Iedere lidstaat stelt een lijst op van de voor de afgifte van de EU-binnenvaartcertificaten bevoegde instanties en brengt deze lijst ter kennis van de Commissie en de overige lidstaten. 3. De bevoegde instanties houden overeenkomstig het model in bijlage VI een register bij van alle door hen afgegeven EU-binnenvaartcertificaten. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen om dat model te wijzigen om rekening te houden met de vooruitgang in de wetenschap en de techniek, om de administratieve eisen te vereenvoudigen of om rekening te houden met ontwikkelingen op dit gebied in het licht van de werkzaamheden van andere internationale organisaties, met name de CCR. Artikel 9 Uitvoering van technisch onderzoek 1. Het in artikel 7 bedoelde technische onderzoek wordt verricht door de bevoegde instanties. Deze instanties kunnen geheel of ten dele afzien van het technische onderzoek van het vaartuig, voor zover uit een geldige verklaring die door een door de lidstaat van afgifte van het certificaat erkend classificatiebureau is afgegeven, blijkt dat het vaartuig geheel of ten dele voldoet aan de technische voorschriften van bijlage II. 2. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast voor de erkenning van een classificatiebureau dat voldoet aan de in bijlage VII genoemde criteria, of voor de intrekking van een erkenning, overeenkomstig de in de leden 3 en 4 bedoelde procedure. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 25, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 3. Een aanvraag om erkenning wordt bij de Commissie ingediend door de lidstaat waarin het classificatiebureau zijn zetel heeft of een vestiging die bevoegd is een verklaring af te geven dat het vaartuig voldoet aan de voorschriften van bijlage II overeenkomstig deze richtlijn. Deze aanvraag gaat vergezeld van alle informatie en documentatie die nodig is om na te gaan of aan de criteria voor erkenning is voldaan. Iedere lidstaat kan verlangen dat er een hoorzitting plaatsvindt of dat er nadere informatie of documentatie wordt verstrekt. 4. Iedere lidstaat kan bij de Commissie een verzoek tot intrekking van de erkenning indienen als hij van mening is dat een classificatiebureau niet meer aan de criteria in bijlage VII voldoet. Het verzoek tot intrekking gaat vergezeld van schriftelijk bewijsmateriaal. 5. Tot hun erkenning overeenkomstig deze richtlijn worden classificatiebureaus die door een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 94/57/EG van de Raad (11) zijn erkend en gemachtigd, alleen als erkend beschouwd voor vaartuigen die uitsluitend op de wateren van die lidstaat varen. 6. De Commissie publiceert voor het eerst vóór ... (12) een lijst van de overeenkomstig dit artikel erkende classificatiebureaus en houdt deze bij. [Am. 8] 7. Iedere lidstaat stelt een lijst op van de bevoegde instanties die technische onderzoeken mogen verrichten en deelt die lijst mee aan de Commissie en de overige lidstaten. 8. Iedere lidstaat voldoet aan de specifieke voorschriften met betrekking tot de commissies van deskundigen en de aanvraag van het onderzoek in bijlage II. Artikel 10 Geldigheidsduur van EU-binnenvaartcertificaten 1. De geldigheidsduur van de volgens de bepalingen van deze richtlijn afgegeven EU-binnenvaartcertificaten voor nieuwe schepen wordt vastgesteld door de bevoegde instantie en bedraagt ten hoogste: a) vijf jaar voor passagiersschepen; b) tien jaar voor alle andere vaartuigen. De geldigheidsduur wordt in het EU-binnenvaartcertificaat aangetekend. 2. Voor vaartuigen die reeds voordat het onderzoek plaatsvindt in bedrijf waren, wordt de geldigheidsduur van het EU-binnenvaartcertificaat voor elk geval afzonderlijk, afhankelijk van de uitkomsten van de keuring, vastgesteld door de bevoegde instantie. Deze geldigheidsduur mag evenwel niet langer zijn dan de in lid 1 voorgeschreven termijn. 3. Iedere lidstaat kan in de in bijlage II aangegeven gevallen voorlopige EU-binnenvaartcertificaten afgeven. Voorlopige EU-binnenvaartcertificaten worden opgesteld overeenkomstig het model in deel III van bijlage V. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen om dat model te wijzigen om rekening te houden met de vooruitgang in de wetenschap en de techniek, om de administratieve eisen te vereenvoudigen of om rekening te houden met ontwikkelingen op dit gebied in het licht van de werkzaamheden van andere internationale organisaties, met name de CCR. Artikel 11 Vervanging van EU-binnenvaartcertificaten Iedere lidstaat stelt de voorwaarden vast waaronder een verloren of beschadigd geldig EU-binnenvaartcertificaat kan worden vervangen. Artikel 12 Vernieuwing van EU-binnenvaartcertificaten 1. Het EU-binnenvaartcertificaat wordt na het verstrijken van de geldigheidsduur volgens de in artikel 7 voor de afgifte van het certificaat vastgestelde voorwaarden vernieuwd. 2. Voor de vernieuwing van EU-binnenvaartcertificaten gelden de overgangsbepalingen van de hoofdstukken 24 en 24a van bijlage II voor de vaartuigen en onder de daarin genoemde voorwaarden. Artikel 13 Verlenging van de geldigheidsduur van EU-binnenvaartcertificaten Bij wijze van uitzondering kan de geldigheidsduur van het EU-binnenvaartcertificaat door de instantie die het heeft afgegeven of verlengd, zonder technisch onderzoek overeenkomstig bijlage II worden verlengd. Deze verlenging van de geldigheidsduur moet in het certificaat worden vermeld. Artikel 14 Nieuwe EU-binnenvaartcertificaten in geval van wezenlijke wijziging of reparatie Na iedere wezenlijke wijziging of reparatie die invloed heeft op de structurele deugdelijkheid van het vaartuig, de vaar- of manoeuvreereigenschappen of de bijzondere kenmerken van het vaartuig overeenkomstig bijlage II, moet dat vaartuig, voordat het weer in bedrijf wordt genomen, aan het in artikel 7 bedoelde technische onderzoek worden onderworpen. Op grond van dat onderzoek wordt een nieuw EU-binnenvaartcertificaat met vermelding van de technische kenmerken van het vaartuig afgegeven, of wordt het bestaande certificaat dienovereenkomstig gewijzigd. Indien dit certificaat in een andere lidstaat wordt afgegeven dan de lidstaat waar het oorspronkelijke certificaat is afgegeven of verlengd, dan wordt de bevoegde instantie die dat certificaat had afgegeven of verlengd, daar binnen één maand van in kennis gesteld. Artikel 15 Weigering tot afgifte of vernieuwing en intrekking van EU-binnenvaartcertificaten 1. Elk besluit tot weigering van de afgifte of vernieuwing van een EU-binnenvaartcertificaat moet met redenen omkleed zijn. Het wordt aan de eigenaar van het vaartuig medegedeeld met vermelding van de mogelijkheden en termijnen om in de betrokken lidstaat beroep aan te tekenen. 2. Ieder geldig EU-binnenvaartcertificaat kan door de bevoegde instantie die het heeft afgegeven of vernieuwd, worden ingetrokken, wanneer het vaartuig niet meer voldoet aan de met zijn certificaat overeenkomende technische voorschriften. Artikel 16 Aanvullende keuring 1. De bevoegde instanties van een lidstaat kunnen te allen tijde controleren of een vaartuig een in de zin van deze richtlijn geldig certificaat aan boord heeft en aan de op dat certificaat vermelde gegevens voldoet of een klaarblijkelijk gevaar voor de zich aan boord bevindende personen, het milieu of de veiligheid van de scheepvaart vormt. De bevoegde instanties nemen de overeenkomstig de leden 2 tot en met 5 vereiste maatregelen. 2. Wanneer de instanties bij een dergelijke keuring vaststellen dat er geen certificaat aan boord is, dat het certificaat aan boord van het vaartuig ongeldig is of dat het vaartuig niet voldoet aan de voorschriften in het certificaat, maar dat het ongeldige certificaat of het niet voldoen aan de voorschriften geen klaarblijkelijk gevaar vormt, moet de eigenaar van het vaartuig of zijn vertegenwoordiger de nodige maatregelen nemen om de situatie recht te zetten. De instantie die het certificaat afgegeven of het laatst verlengd heeft, wordt binnen zeven dagen in kennis gesteld. 3. Wanneer de instanties bij de keuring vaststellen dat het vaartuig een klaarblijkelijk gevaar vormt voor de zich aan boord bevindende personen, het milieu of de veiligheid van de scheepvaart, kunnen zij de vaart van het vaartuig onderbreken totdat de vereiste maatregelen zijn genomen om de waargenomen situatie te recht te zetten. Zij kunnen ook maatregelen voorschrijven die het mogelijk maken dat het vaartuig, eventueel na uitvoering van het transport, zonder gevaar verder vaart tot een plaats waar het onderzocht of gerepareerd wordt. De instantie die het certificaat afgegeven of het laatst verlengd heeft, wordt binnen zeven dagen in kennis gesteld. 4. Een lidstaat die de reis van een vaartuig onderbroken heeft of de eigenaar in kennis heeft gesteld van zijn voornemen dit te doen indien de geconstateerde gebreken niet worden verholpen, stelt de instantie van de lidstaat die het certificaat heeft afgegeven of het laatst heeft vernieuwd binnen zeven dagen in kennis van de maatregelen die hij heeft genomen of van plan is te nemen. 5. Iedere maatregel ter uitvoering van deze richtlijn waardoor de reis van een vaartuig wordt onderbroken, moet zorgvuldig worden gemotiveerd. De betrokkene wordt onverwijld met vermelding van de volgens het in de lidstaten geldend recht beschikbare rechtsmiddelen en de daarvoor gestelde termijnen in kennis gesteld. Artikel 17 Uniek Europees scheepsidentificatienummer De bevoegde instantie die een EU-binnenvaartcertificaat afgeeft, vermeldt hierop het unieke Europese scheepsidentificatienummer overeenkomstig hoofdstuk 2 van bijlage II. Artikel 18 Gelijkwaardigheid en afwijkingen 1. De lidstaten kunnen van de Commissie verlangen dat zij uitvoeringshandelingen vaststelt voor het toestaan van afwijkingen of het erkennen van de gelijkwaardigheid van technische voorzieningen voor een specifiek vaartuig wat betreft: a) de toepassing of de aanwezigheid aan boord van een vaartuig van andere materialen, inrichtingen of uitrusting, of het treffen van andere bouwkundige maatregelen of het aanhouden van andere opstellingen dan die zijn opgenomen in bijlage II; b) de afgifte van een EU-binnenvaartcertificaat bij wijze van proef en voor een beperkte tijdsduur voor nieuwe technische voorzieningen die afwijken van de voorschriften van deel II van bijlage II, mits deze voorzieningen een gelijkwaardige veiligheid bieden; c) de toepassing van afwijkingen, door de commissies van deskundigen, op een passagiersschip wat betreft de ruimten voor personen met beperkte mobiliteit, wanneer de toepassing van de specifieke voorschriften in hoofdstuk 15 van bijlage II praktisch moeilijk uitvoerbaar wordt geacht of onevenredig hoge kosten veroorzaakt; d) het gebruik van andere blusmiddelen dan die genoemd in hoofdstuk 10 van bijlage II; e) het gebruik van vast ingebouwde brandblusinstallaties ter bescherming van objecten; f) de toepassing van hoofdstuk 24 van bijlage II op een vaartuig dat wordt omgebouwd tot een vaartuig van meer dan 110 m; g) afwijkingen van de voorschriften in de hoofdstukken 24 en 24a van bijlage II na afloop van de overgangsbepalingen, wanneer deze voorschriften technisch moeilijk uitvoerbaar zijn of wanneer de toepassing ervan mogelijk onevenredige kosten vergt; h) de erkenning van normen betreffende andere installaties die een kleinere hoeveelheid water sproeien dan die welke zijn genoemd in hoofdstuk 10 van bijlage II. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 25, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 2. De onder lid 1, onder a) tot en met g), bedoelde gelijkwaardigheden en afwijkingen worden door de bevoegde instanties van de lidstaten in het EU-binnenvaartcertificaat ingevuld. De Commissie en de overige lidstaten worden hiervan op de hoogte gebracht. 3. In afwachting van de vaststelling van de in lid 1, onder a), bedoelde uitvoeringshandelingen kunnen de bevoegde instanties een voorlopig EU-binnenvaartcertificaat afgeven overeenkomstig artikel 10, lid 2. In dat geval stellen de bevoegde instanties binnen een maand na afgifte van het voorlopig EU-binnenvaartcertificaat, met opgave van de naam en het Europees scheepsidentificatienummer van het vaartuig, de Commissie en de overige lidstaten in kennis van de aard van de afwijking en van het land waar het vaartuig is geregistreerd of waarin zijn thuishaven is gelegen. 4. De Commissie publiceert een lijst van overeenkomstig bijlage II erkende navigatieradarinstallaties en bochtaanwijzers. Artikel 19 Erkenning van scheepscertificaten van vaartuigen uit derde landen De Unie voert onderhandelingen met derde landen om de wederzijdse erkenning van scheepscertificaten door de Unie en derde landen te waarborgen. In afwachting van de sluiting van dergelijke overeenkomsten kunnen de bevoegde instanties van een lidstaat scheepscertificaten van vaartuigen uit derde landen erkennen voor het bevaren van de nationale waterwegen van die lidstaat. De afgifte van EU-binnenvaartcertificaten aan vaartuigen uit derde landen geschiedt overeenkomstig artikel 7, lid 1. Artikel 20 Voortgezette toepasselijkheid van Richtlijn 2009/100/EG Op vaartuigen die niet onder artikel 2, leden 2 en 3, van deze richtlijn vallen, maar wel onder artikel 1, onder a), van Richtlijn 2009/100/EG, zijn de bepalingen van laatstgenoemde richtlijn van toepassing. Artikel 21 Overgangsbepalingen betreffende het gebruik van documenten Documenten die onder deze richtlijn vallen en die vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn uit hoofde van Richtlijn 2006/87/EG door de bevoegde instanties van de lidstaten zijn afgegeven, blijven geldig tot de geldigheidsduur ervan verstrijkt. Artikel 22 Aanpassing van de bijlagen 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de aanpassing van de bijlagen I, II, III, IV en VII aan de vooruitgang van de wetenschap en de techniek of aan ontwikkelingen op dit gebied zoals deze resulteren uit de werkzaamheden van andere internationale organisaties, met name die van de CCR, om ervoor te zorgen dat de twee in artikel 3, lid 1, onder a), bedoelde certificaten worden afgegeven op basis van technische voorschriften die een gelijkwaardig veiligheidsniveau waarborgen of om rekening te houden met de in artikel 5 genoemde gevallen. Uiterlijk op 31 december 2017 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast met betrekking tot de opneming van specifieke voorschriften voor schepen met een vloeibaar aardgasmotor (LNG) in hoofdstuk 19 b bis van bijlage II. [Am. 9] De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende bindende administratieve aanwijzingen inzake de gedetailleerde toepassing van de technische voorschriften van bijlage II, teneinde een geharmoniseerde interpretatie van deze voorschriften te waarborgen of rekening te houden met beste praktijken die op Unieniveau zijn ontwikkeld in het licht van de werkzaamheden van andere internationale organisaties, met name de CCR. Bij de vaststelling van deze gedelegeerde handelingen waarborgt de Commissie dat de technische voorschriften waaraan moet worden voldaan voor de afgifte van het voor de Rijnvaart erkende EU-binnenvaartcertificaat, een veiligheidsniveau opleveren dat gelijkwaardig is aan het niveau dat vereist is voor de afgifte van het in artikel 22 van de herziene Rijnvaartakte bedoelde certificaat. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen voor het bijwerken van de verwijzingen in deze richtlijn naar bepaalde bepalingen van bijlage II, teneinde rekening te houden met de in deze bijlage aangebrachte wijzigingen. Artikel 23 Voorschriften van tijdelijke aard De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 24 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde te voorzien in technische voorschriften van tijdelijke aard voor vaartuigen om testen mogelijk te maken ter stimulering van innovatie en technische vooruitgang. Deze voorschriften gelden voor ten hoogste drie jaar. Artikel 24 Delegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in de artikelen 3, 4, 8, 10, 22 en 23 bedoelde bevoegdheidsdelegatie delegatie om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt vanaf [datum van inwerkingtreding van de richtlijn] voor onbepaalde duur aan de Commissie verleend toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van ... (13) . De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet . [Am. 10] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikelen 3, 4, 8, 10, 22 en 23 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een latere datum die in het besluit wordt vermeld. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig de artikelen 3, 4, 8, 10, 22 en 23 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen bezwaar maakt binnen een termijn van twee maanden nadat de Commissie hen na de kennisgeving van de handeling in kennis aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gesteld gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken . Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad kan deze termijn met twee maanden verlengen verlengd . [Am. 12] Artikel 25 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 7 van Richtlijn 91/672/EEG van de Raad (14) ingestelde comité (hierna "het comité" genoemd). Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure moet worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité daartoe wordt besloten . Artikel 26 Sancties De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties die van toepassing zijn op overtredingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en nemen de nodige maatregelen om de toepassing van die sancties te waarborgen. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Artikel 26 bis Evaluatie Vóór ... (15) en vervolgens om de drie jaar dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in waarin zij de doeltreffendheid van de bij deze richtlijn ingevoerde maatregelen evalueert, met name met betrekking tot de harmonisatie van technische voorschriften en de ontwikkeling van technische normen voor de binnenvaart. In het verslag worden ook de mechanismen voor samenwerking met bevoegde internationale binnenvaartorganisaties geëvalueerd. Het verslag gaat zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel met het oog op verdere stroomlijning van de samenwerking en coördinatie bij de uitwerking van normen waaraan in wetshandelingen van de Unie kan worden gerefereerd. [Am. 13] Artikel 27 Omzetting 1. De lidstaten die over binnenwateren als bedoeld in artikel 1 beschikken, doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om met ingang van 1 januari 2015 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daar onverwijld van in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 28 Intrekking Richtlijn 2006/87/EG wordt ingetrokken met ingang van 1 januari 2015. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn worden gelezen als verwijzingen naar deze richtlijn. Artikel 29 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 30 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten die beschikken over binnenwateren als bedoeld in artikel 1. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter LIJST VAN BIJLAGEN Bijlage I Lijst van binnenwateren in de Unie, geografisch onderverdeeld in de zones 1, 2, 3 en 4 Bijlage II Minimale technische voorschriften voor vaartuigen die de waterwegen van de zones 1, 2, 3 en 4 bevaren In Bijlage II wordt volgend hoofdstuk ingevoegd: "HOOFDSTUK 19 b bis SPECIFIEKE VOORSCHRIFTEN VOOR SCHEPEN MET EEN VLOEIBAAR AARDGASMOTOR (LNG) (zonder inhoud)" [Am. 14] Bijlage III Gebieden waarop aanvullende technische voorschriften voor vaartuigen op de binnenwateren van de zones 1 en 2 mogen worden opgelegd Bijlage IV Gebieden waarop minder strenge technische voorschriften voor schepen op de binnenwateren van de zones 3 en 4 mogen worden gehanteerd Bijlage V Model van het EU-binnenvaartcertificaat Bijlage VI Modelregister van EU-binnenvaartcertificaten Bijlage VII Classificatiebureaus De bijlagen zijn niet volledig overgenomen in deze geconsolideerde tekst. Voor deze teksten, zie het voorstel van de Commissie COM(2013)0622 , delen 2 en 3. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0796 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 33 en 325 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0421/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Rekenkamer van 25 februari 2014 (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7-0241/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 33 en 325, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van de Europese Rekenkamer (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Om te waarborgen dat Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad (4) alle goederenbewegingen in het douanegebied van de Unie omvat, is het dienstig de definitie van "douanevoorschriften" te preciseren wat betreft de begrippen "binnenkomst" en "uitgang" van goederen; (2) Om de administratieve en strafrechtelijke procedures voor onregelmatigheden verder aan te scherpen, moet worden verzekerd dat via wederzijdse bijstand verkregen materiaal wordt toegelaten als bewijs in procedures voor de bestuurlijke en gerechtelijke autoriteiten van de lidstaat van de verzoekende autoriteit. (3) De mededeling van de Commissie van 8 januari 2013 over douanerisicobeheer en beveiliging van de toeleveringsketen erkent de dringende noodzaak van verbeteringen op het vlak van beschikbaarheid en kwaliteit van gegevens voor het screenen van veiligheidsrisico's vóór aankomst, in het bijzonder met het oog op een doeltreffende herkenning en aanpak van veiligheidsrisico's op nationaal en Unieniveau, binnen het gemeenschappelijk kader voor risicobeheer dat is ingesteld op grond van artikel 13, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (5) . De opneming van gegevens over containerbewegingen in de risicoanalyse vóór aankomst zal de toeleveringsketen veel doorzichter maken en de Unie en de lidstaten veel beter in staat stellen om risicovolle zendingen doelgericht te controleren, terwijl terzelfder tijd de doorstroming van de legitieme handel wordt bevorderd. (4) Voor meer duidelijkheid, consistentie , doeltreffendheid, coherentie en transparantie is het noodzakelijk dat preciezer wordt bepaald welke autoriteiten toegang dienen te hebben tot de op grond van Verordening (EG) nr. 515/97 aangelegde bestanden. [Am. 1] (5) Gegevens over containerbewegingen maken het mogelijk fraude en risicopatronen te detecteren voor goederen die het douanegebied van de Unie worden binnengebracht of verlaten. Dergelijke gegevens zijn dienstig om transacties die inbreuken op de douanevoorschriften vormen of waartegen vermoedens bestaan, te voorkomen, te onderzoeken en te vervolgen, en helpen de bevoegde autoriteiten om de in artikel 4, punt 25, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 genoemde douanerisico's te beheersen. Om een zo volledig mogelijke dataset te verzamelen en te gebruiken, en potentieel nadelige gevolgen voor kleine en middelgrote ondernemingen in de vrachtvervoerssector te vermijden, is het noodzakelijk dat publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen gegevens over containerbewegingen aan de Commissie meedelen, voor zover zij via hun volgsystemen dergelijke gegevens in elektronisch formaat verzamelen of tot die gegevens toegang hebben. (5 bis) De bevindingen van de effectbeoordeling van de Commissie van 25 november 2013 van de wijziging van Verordening (EG) nr. 515/97 met betrekking tot de omvang van het probleem, wijzen uit dat alleen al de fraude als gevolg van valse oorsprongsvermeldingen een verlies van minstens 100 miljoen euro per jaar voor de EU27 kan opleveren. In 2011 meldden de lidstaten 1 905 ontdekte fraudegevallen en andere onregelmatigheden in verband met valse beschrijving van goederen, die een verlies van 107,7 miljoen euro betekenden. Dat bedrag betreft slechts verliezen die door de lidstaten of de Commissie ontdekt zijn. De werkelijke omvang van het probleem is veel groter, aangezien er geen gegevens beschikbaar zijn over de naar schatting 30 000 gevallen van potentiële fraude. [Am. 2] (5 ter) Om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen heeft de Unie tot plicht om douanefraude te bestrijden en zo bij te dragen aan de doelstelling van de interne markt om veilige producten met betrouwbare oorsprongscertificaten te garanderen. [Am. 3] (6) Gezien het feit dat douanefraude op steeds grotere schaal voorkomt is het van cruciaal belang dat de opsporing en preventie op zowel nationaal als Europees niveau worden verbeterd. De opsporing van fraude, herkenning van risicopatronen en tenuitvoerlegging van effectieve procedures van risicobeheer steunen in belangrijke mate op relevante sets van operationele gegevens en kruiselingse analyses ervan. Daarom is het noodzakelijk om op het niveau van de Europese Unie een bestand samen te stellen van gegevens over de invoer, uitvoer en doorvoer van goederen, met inbegrip van doorvoer binnen de lidstaten en rechtstreekse uitvoer . Te dien einde dienen de lidstaten toe te staan dat gegevens over de invoer uitvoer en doorvoer van goederen afkomstig van de door de Commissie beheerde systemen systematisch worden gereproduceerd en gegevens over goederendoorvoer binnen een lidstaat en rechtstreekse uitvoer zo vroeg mogelijk aan de Commissie te leveren. De Commissie moet elk jaar verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad over de resultaten die dit bestand heeft opgeleverd. Voor ... (6) moet de Commissie onderzoeken of het haalbaar is de gegevens in het bestand uit te breiden tot gegevens over invoer en doorvoer van goederen over land of door de lucht, en of het noodzakelijk is de gegevens in het bestand uit te breiden tot gegevens over uitvoer. [Am. 4] (7) Voor de uitvoering van artikel 18 ter van Verordening (EG) nr. 515/97 heeft de Commissie een aantal technische systemen gecreëerd om technische bijstand en opleidingen te verstrekken of communicatie- en andere operationele activiteiten ten behoeve van de lidstaten te verrichten. Deze technische systemen moeten uitdrukkelijk worden vermeld in deze verordening en vallen onder de gegevensbeschermingsvereisten. (8) De invoering in 2011 van e-Douane, waarbij bewijsstukken betreffende in- en uitvoer niet langer door de douanediensten maar door de marktdeelnemers worden bewaard, heeft de duur van onderzoeken op douanegebied door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) langer gemaakt doordat OLAF voor het verkrijgen van dergelijke stukken langs die douanediensten moet passeren. De voor douanedocumenten in het bezit van de diensten geldende verjaringstermijn van drie jaar bemoeilijkt bovendien extra het met succes afronden van onderzoeken. Om de duur van onderzoeken op douanegebied te verkorten, zou de Commissie derhalve in bepaalde omstandigheden en na voorafgaande kennisgeving aan de lidstaten gerechtigd moeten zijn om stukken tot staving van invoer- en uitvoeraangiften rechtstreeks bij de betrokken marktdeelnemers op te vragen. De betrokken marktdeelnemers moeten worden geïnformeerd omtrent het soort procedure dat van toepassing is. Er dient een verplichting voor de marktdeelnemers te worden ingesteld om de gevraagde stukken tijdig aan de Commissie over te leggen , nadat deze de lidstaten vooraf in kennis heeft gesteld . [Am. 5] (9) Om de vertrouwelijkheid en een betere beveiliging van de geregistreerde gegevens te waarborgen, dient de toegang tot die gegevens te worden beperkt tot welbepaalde gebruikers en voor omschreven doeleinden . [Am. 6] (10) Ter waarborging van de bijwerking van de informatie, de transparantie en het recht van betrokkenen om te worden geïnformeerd, dat is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (7) en Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (8) dient te worden voorzien in de mogelijkheid om bijwerkingen van de lijsten van door de lidstaten aangewezen autoriteiten en diensten van de Commissie die toegang hebben tot het douane-informatiesysteem (DIS) op internet te publiceren. (11) Verordening (EG) nr. 45/2001 is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie. (12) Om de coherentie van het toezicht op de gegevensbescherming te vergroten, is het vereist dat de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming nauw samenwerkt met de bij Besluit 2009/917/JBZ (9) van de Raad opgerichte gemeenschappelijke controleautoriteit voor de onderlinge afstemming van de DIS-audits. (13) De regels betreffende de gegevensopslag in het DIS leiden ertoe dat informatie op een niet te verantwoorden manier verloren gaat, doordat lidstaten niet systematisch de jaarlijkse check-up doen vanwege de administratieve last waarmee dat gepaard gaat en door het gebrek aan adequate – met name personele – middelen . Daarom dient de procedure voor de opslag het bewaren van gegevens in het DIS te worden vereenvoudigd, door de verplichting van een jaarlijkse gegevenscheck-up te schrappen en een maximale bewaringstermijn van 10 jaar in te voeren, wat correspondeert met de termijnen die zijn vastgesteld voor de op grond van deze verordening gecreëerde bestanden. Een dergelijke termijn Dit mag echter niet van toepassing zijn op de verjaringstermijn, als vastgelegd in artikel 221, lid 3 van Verordening (EEG) nr. 2913/92. De bewaringstermijn is vereist vanwege de lange duur van de procedures om onregelmatigheden te behandelen en omdat de gegevens nodig zijn voor het uitvoeren van gezamenlijke douaneoperaties en onderzoeken. Om de regels inzake gegevensbescherming te respecteren, moet de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming voorts in kennis worden gesteld van alle gevallen waarin persoonsgegevens gedurende langer dan vijf jaar in het DIS worden bewaard. [Am. 7] (14) Om de mogelijkheden voor analyse van fraude te verruimen en het verrichten van onderzoeken te faciliteren, moeten in de Files Identification Database (FIDE) opgeslagen gegevens over lopende onderzoekdossiers anoniem worden gemaakt één jaar na de laatste bezichtiging en bewaard worden in een vorm die identificatie van de betrokkene onmogelijk maakt. (15) Daar de doelstellingen van beter beheer van douanerisico's in de zin van artikel 4, punten 25 en 26, en artikel 13, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 nietvoldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang of de gevolgen van de handeling beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie,overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (16) Aan publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen die op het tijdstip van inwerkingtreding van deze verordening gebonden zijn door privaatrechtelijke contractuele verplichtingen inzake de verstrekking van gegevens over containerbewegingen, moet een overgangsperiode voor de toepassing van artikel 18 quater worden toegestaan om hun contracten te herzien en ervoor te zorgen dat toekomstige contracten verenigbaar zijn met de verplichting om gegevens te verstrekken aan de Commissie. (17) Bij Verordening (EG) nr. 515/97 zijn aan de Commissie bevoegdheden overgedragen om een aantal bepalingen van die verordening ten uitvoer te leggen; als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon moeten de bij de onderhavige verordening aan de Commissie overgedragen bevoegdheden in overeenstemming zijn met de artikelen 290 en 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). (18) Om sommige niet-essentiële onderdelen van Verordening (EG) nr. 515/97 aan te vullen en met name een gestructureerd, harmonisch bestand van CSM's in het leven te roepen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de gebeurtenissen waarover een CSM moet worden meegedeeld, de minimaal in CSM's op te nemen gegevenselementen en de frequentie van de meldingen. (19) Om sommige niet-essentiële onderdelen van Verordening (EG) nr. 515/97 aan te vullen en met name te preciseren welke informatie in het DIS moet worden opgenomen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de vaststelling van de verrichtingen met betrekking tot de toepassing van de landbouwvoorschriften waarvoor informatie moet worden ingevoerd in de centrale database van het DIS. (20) Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. (21) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 515/97, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om het formaat van de gegevens en de wijze van mededeling van CSM's vast te stellen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (10) . Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de onderzoeksprocedure. (22) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 515/97 , moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om te preciseren welke elementen in het DIS moeten worden opgenomen voor elk van de onder a) tot h) van artikel 24 vermelde categorieën. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de onderzoeksprocedure. De in het DIS op te nemen specifieke elementen zijn gebaseerd op de lijst in de bijlage bij Verordening (EG) nr. 696/98 (11) . (23) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd en heeft op 11 maart 2014 advies uitgebracht. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 515/97 wordt als volgt gewijzigd: 1. Artikel 2, lid 1, wordt als volgt gewijzigd: a) Het eerste streepje wordt vervangen door:" "—"douanevoorschriften": alle bepalingen van communautaire aard en alle bepalingen voor de toepassing van de communautaire voorschriften die betrekking hebben op de binnenkomst, de uitgang, de invoer, de uitvoer, de doorvoer en het verblijf van goederen waarin wordt gehandeld tussen de lidstaten en derde landen alsmede tussen de lidstaten onderling voor wat betreft goederen die niet de status van communautaire goederen in de zin van artikel 28, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) bezitten of die ter verkrijging van deze status aanvullende controles en onderzoeken dienen te ondergaan;" b) Het volgende streepje wordt toegevoegd:" "— onder " publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen" wordt verstaan, eigenaars, afzenders, geadresseerden, expediteurs, vervoerders, fabrikanten en andere betrokken tussenpersonen of personen die betrokken zijn bij de internationale toeleveringsketen." [Am. 8] 2. Artikel 12 wordt vervangen door:" "Bescheiden of de voor eensluidend gewaarmerkte afschriften daarvan, verklaringen, alle officiële handelingen of besluiten van de administratieve autoriteiten, verslagen en alle overige inlichtingen die door de ambtenaren van de aangezochte autoriteit zijn verkregen en aan de verzoekende autoriteit zijn doorgegeven in het kader van de bij de artikelen 4 tot 11 voorziene bijstandsregeling vormen toelaatbaar bewijsmateriaal bij administratieve of gerechtelijke procedures in de verzoekende lidstaat, op dezelfde wijze als wanneer zij zouden zijn verkregen in de lidstaat waarin de procedure plaatsvindt." [Am. 9] 2 bis Het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 16 bis Bescheiden of de voor eensluidend gewaarmerkte afschriften daarvan, certificaten, alle handelingen of besluiten van de administratieve autoriteiten, verslagen en alle overige inlichtingen die door de ambtenaren van een lidstaat zijn verkregen gegevens die en aan een andere lidstaat worden verstrekt in de gevallen van administratieve bijstand als bedoeld in de artikelen 13, 14 en 15, kunnen toelaatbaar bewijsmateriaal vormen bij administratieve of gerechtelijke procedures in de lidstaat waarvoor deze gegevens bestemd zijn op dezelfde wijze als wanneer zij zouden zijn verkregen in de lidstaat waar de procedure plaatsvindt.". [Am. 10] 2 ter Aan artikel 18, lid 1, eerste alinea, wordt het volgende streepje toegevoegd: " "– wanneer er sprake is van inbreuken op de douanewetgeving boven een door de Commissie bepaalde drempel." [Am. 11] 2 quater De slotzin van artikel 18, lid 1, eerste alinea, wordt vervangen door: " " delen deze autoriteiten de Commissie zo spoedig mogelijk – doch uiterlijk binnen drie weken – op eigen initiatief of op met redenen omkleed verzoek van de Commissie, alle terzake dienende gegevens mede, in voorkomend geval in de vorm van documenten of afschriften of uittreksels van documenten die voor de kennis van de feiten noodzakelijk zijn, met het oog op de coördinatie door de Commissie van de door de lidstaten genomen maatregelen." [Am. 12] 2 quinquies Artikel 18, lid 4, eerste alinea, wordt vervangen door: " "4. Wanneer de Commissie van oordeel is dat in een of meer lidstaten onregelmatigheden zijn begaan, brengt zij de betrokken lidstaat, onderscheidenlijk lidstaten, op de hoogte, die dan zo spoedig mogelijk – doch uiterlijk binnen drie weken nadat de gegevens zijn ontvangen – een administratief onderzoek instelt, onderscheidenlijk instellen, waarbij ambtenaren van de Commissie aanwezig kunnen zijn onder de voorwaarden van artikel 9, lid 2, en artikel 11 van deze verordening." [Am. 13] 3. Artikel 18 bis wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 1 wordt vervangen door:" "1. Onverminderd de bevoegdheden van de lidstaten en om, voor de beheersing van de in artikel 4, punten 25 en 26, en artikel 13, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 vermelde risico's , de in artikel 29 bedoelde bevoegde autoriteiten te helpen bij het opsporen van goederenzendingen die vatbaar zijn voor inbreuken op de douane- of landbouwvoorschriften en van de transportmiddelen, met inbegrip van containers, die daarbij worden gebruikt, zorgt de Commissie voor de inrichting en het beheer van een bestand van gegevens die afkomstig zijn van publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen. Dat bestand is rechtstreeks toegankelijk voor deze autoriteiten." Zij zien erop toe dat de in dit bestand opgenomen gegevens met betrekking tot de belangen van de dienstaanbieders in de lidstaten enkel voor de toepassing van deze verordening worden gebruikt. " [Am. 14] b) Lid 2 wordt vervangen door:" "2. De Commissie wordt in het kader van het beheer van dit bestand gemachtigd: _______________________ * Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.)" c) De Het volgende leden 5 en 6 lid wordt toegevoegd:" "5. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming ziet erop toe dat dit bestand voldoet aan Verordening (EG) nr. 45/2001. De Commissie treft alle passende technische en organisatorische maatregelen om de persoonsgegevens te beschermen tegen ongewilde dan wel onrechtmatige vernietiging, ongewild verlies, ongeoorloofde verspreiding, wijziging of toegang, alsmede tegen enige andere vorm van ongeoorloofde verwerking. [Am. 16] 6. Onverminderd Verordening 45/2001 mag de De Commissie mag , mits de publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen daarmee instemmen, de in artikel 18 bis , lid 3, bedoelde gegevens doorgeven aan internationale organisaties , en/of EU-instellingen/-organen zoals de Werelddouaneorganisatie, de Internationale Maritieme Organisatie, de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie en de Internationale Luchtvaartorganisatie, alsmede aan Europol, die bijdragen tot de een betere bescherming van de financiële belangen van de Unie en een correctere naleving de correcte toepassing van de douanevoorschriften, en waarmee de Commissie een overeenkomst of een memorandum of understanding heeft gesloten. [Am. 17] Gegevens worden op grond van het bepaalde in dit lid enkel doorgegeven voor de doelstellingen van deze verordening, met inbegrip van de bescherming van de financiële belangen van de Unie, en/of voor het risicobeheer in de zin van artikel 4, punten 25 en 26, en artikel 13, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad. [Am. niet van toepassing op de Nederlandse versie] De overeenkomst of het memorandum of understanding op grond waarvan de doorgifte van gegevens volgens het bepaalde in dit lid mag plaatsvinden, voorziet, onder andere, in geschiedt met inachtneming van de gegevensbeschermingsbeginselen , bijvoorbeeld en voorziet in de mogelijkheid voor betrokkenen om hun recht van inzage en verbetering uit te oefenen en administratief of gerechtelijk beroep in te stellen, alsmede in onafhankelijk toezicht op de inachtneming van de gegevensbeschermingswaarborgen. [Am. 19] Van publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen ontvangen gegevens worden niet langer bewaard dan noodzakelijk is voor het doel waarvoor zij zijn opgeslagen en in geen geval langer dan tien jaar. Gevallen waarin persoonsgegevens langer dan vijf jaar zijn bewaard, worden ter kennis van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming gebracht. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 43 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de lijst van internationale organisaties en/of EU-instellingen/instanties die bijdragen aan de bescherming van de financiële belangen van de Unie en de correcte toepassing van de douanewetgeving. [Am. 20] De Commissie raadpleegt vertegenwoordigers van het bedrijfsleven over de uitwerking van de in dit lid bedoelde gedelegeerde handelingen. [Am. 21] _______________ * Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1)." 4. Artikel 18 ter wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 2 wordt vervangen door:" "2. De Commissie kan verzekert dat er deskundigheid, technische of logistieke bijstand, opleidingen, voorlichting of enige andere vorm van operationele ondersteuning aan beschikbaar is voor de lidstaten verstrekken voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening en bij de uitvoering van hun taken in het kader van de tenuitvoerlegging van de douanesamenwerking als bedoeld in artikel 87 VWEU. Daartoe zet de Commissie de nodige technische systemen op." [Am. 22] b) Het volgende lid 3 wordt toegevoegd: " "3. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming ziet erop toe dat alle op grond van dit artikel opgezette technische systemen voldoen aan Verordening (EG) nr. 45/2001." [Am. 23] 5. De volgende artikelen worden ingevoegd:" "Artikel 18 quater 1. De in artikel 18 bis , lid 1, bedoelde publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen Bedrijven voor maritiem vervoer die gegevens opslaan over de bewegingen en de status van containers of die toegang hebben tot dergelijke gegevens, delen de Commissie Container Status Messages ( ‘ CSM's ’ ) mee. [Am. 24] 2. Mededeling van de vereiste CSM's vindt plaats in de volgende gevallen: voor containers die zijn bestemd om per schip het douanegebied van de Unie te worden binnengebracht vanuit een derde land. 3. De vereiste CSM's hebben betrekking op de in artikel 18 septies bedoelde gebeurtenissen, voor zover de dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen en waarvoor de gegevens in de elektronische containervolgapparatuur zijn gegenereerd of verzameld daarvan kennis hebben. [Am. 27] 4. De Commissie legt een bestand aan van de meegedeelde CSM's (het CSM-bestand) en zorgt voor het beheer ervan. Het CSM-bestand is een onderdeel van het in artikel 18 bis bedoelde bestand en bevat geen persoonsgegevens. [Am. 28] Artikel 18 quinquies 1. Publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen en die onderworpen zijn aan de verplichting van artikel 18 quater , lid 1, delen voor containers, met inbegrip van containers die niet in de Unie worden gelost, die bestemd zijn om per schip het douanegebied van de Unie te worden binnengebracht vanuit een derde land, CSM's mee voor alle gebeurtenissen die plaatsvinden vanaf het tijdstip waarop de container leeg werd gemeld voordat hij het douanegebied van de Unie werd binnengebracht tot het tijdstip waarop hij weer leeg wordt gemeld. 2. In gevallen waarin de specifieke CSM's ter identificatie van gebeurtenissen betreffende een lege container niet in de elektronische bestanden van de dienstenaanbieder beschikbaar zijn, deelt de dienstenaanbieder CSM's mee voor alle gebeurtenissen die plaatsvinden van minstens drie maanden voordat de container fysiek aankomt in het douanegebied van de Unie tot één maand na binnenkomst in het douanegebied van de Unie of, indien dit eerder plaatsvindt, tot de aankomst op een bestemming buiten het douanegebied van de Unie. Artikel 18 sexies 1. Publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders waarvan de activiteiten verband houden met de internationale toeleveringsketen en die onderworpen zijn aan de verplichting van artikel 18 quater , lid 1, delen voor containers die het douanegebied van de Unie per schip verlaten voor een derde land CSM's mee voor alle gebeurtenissen die plaatsvinden vanaf het tijdstip waarop de container leeg werd gemeld in het douanegebied van de Unie tot het tijdstip waarop hij weer leeg wordt gemeld buiten het douanegebied van de Unie. 2. In gevallen waarin de specifieke CSM's ter identificatie van gebeurtenissen betreffende een lege container niet in de elektronische bestanden van de dienstenaanbieder beschikbaar zijn, mag de dienstenaanbieder CSM's meedelen voor gebeurtenissen die plaatsvinden gedurende minstens drie maanden na het verlaten van het douanegebied van de Unie. Artikel 18 septies 1. De Commissie wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 43 gedelegeerde handelingen aan te nemen tot vaststelling van de containerstatusgebeurtenissen waarvoor CSM's moeten worden meegedeeld overeenkomstig artikel 18 quater , de minimaal in de CSM's op te nemen gegevenselementen en de frequentie van de mededeling. 2. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen bepalingen vast betreffende het formaat van de CSM-gegevens en de wijze van mededeling van de CSM's , en betreffende de verplichtingen voor containers die wegens routewijzigingen in de EU worden binnengebracht . Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de onderzoeksprocedure van artikel 43 bis, lid 2, vastgesteld. [Am. 29] 2 bis. Overeenkomstig artikel 18 bis, lid 1, stelt de Commissie door middel van een uitvoeringshandeling vast op welke wijze instemming van dienstaanbieders moet worden verkregen alvorens door hen ingediende CSM's aan andere organisaties of organen worden doorgegeven. [Am. 30] 2 ter. De Commissie wordt ertoe aangespoord nauw overleg met de vertegenwoordigers van de containerlijnvaartsector te plegen over de formulering van de gedelegeerde en uitvoeringshandelingen als bedoeld in dit artikel. Zij kunnen ook worden gevraagd deel te nemen aan de vergaderingen van de desbetreffende commissies en deskundigengroepen voor de uitwerking van deze handelingen. [Am. 31] Artikel 18 octies 1. De Commissie creëert en beheert een bestand van gegevens over de invoer, uitvoer en doorvoer van goederen, met inbegrip van doorvoer binnen een lidstaat, zoals nader omschreven in de bijlagen 37 en 38 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie* ("bestand van invoer-, uitvoer- en doorvoergegevens"). De lidstaten machtigen de Commissie om invoer-, uitvoer- en doorvoergegevens systematisch te reproduceren van de bronnen die door de Commissie worden geëxploiteerd op grond van Verordening (EEG) nr. 2913/92. De lidstaten verstrekken de Commissie zo vroeg mogelijk gegevens over goederendoorvoer binnen een lidstaat. en rechtstreekse uitvoer . Informatie die verstrekt wordt over natuurlijke personen en rechtspersonen wordt alleen voor de toepassing van deze verordening gebruikt. [Am. 32] 2. Het invoer-, uitvoer- en doorvoerbestand zal worden gebruikt bij het voorkomen, onderzoeken en vervolgen van handelingen die in strijd zijn of lijken te zijn met de douanevoorschriften en ten behoeve van het risicobeheer, met inbegrip van op een risico-inschatting gebaseerde douanecontroles in de zin van artikel 4, punten 25 en 26, en artikel 13, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92. 3. Alleen de diensten van de Commissie en de in artikel 29 bedoelde bevoegde nationale autoriteiten hebben toegang tot het bestand. Bij de Commissie en de nationale autoriteiten zijn alleen daartoe aangewezen analysten gemachtigd om in dit bestand opgeslagen persoonsgegevens te verwerken. Onverminderd Verordening (EG) nr. 45/2001 mag de De Commissie, mits de verstrekkende lidstaat daarmee instemt, de geselecteerde gegevens die zijn verkregen in overeenstemming met de procedure van lid 1 doorgeven aan internationale organisaties en/of EU-instellingen/-organen zoals de Werelddouaneorganisatie, de Internationale Maritieme Organisatie, de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie en de Internationale Luchtvaartorganisatie, alsmede aan Europol, die bijdragen tot een betere de bescherming van de financiële belangen van de Unie en een correctere naleving de correcte toepassing van de douanevoorschriften, en waarmee de Commissie een daartoe strekkende overeenkomst of een memorandum of understanding heeft gesloten. [Am. 33] Gegevens worden op grond van het bepaalde in dit lid enkel doorgegeven voor de doelstellingen van deze verordening, met inbegrip van de bescherming van de financiële belangen van de Unie, en/of voor het risicobeheer in de zin van artikel 4, punten 25 en 26, en artikel 13, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2913/92. De overeenkomst of het memorandum of understanding op grond waarvan de doorgifte van gegevens volgens het bepaalde in dit lid mag plaatsvinden, voorziet, onder andere, in de gegevensbeschermingsbeginselen, bijvoorbeeld in de mogelijkheid voor betrokkenen om hun recht van inzage en verbetering uit te oefenen en administratief of gerechtelijk beroep in te stellen, alsmede in onafhankelijk toezicht op de inachtneming van de gegevensbeschermingswaarborgen. 3 bis. De Commissie brengt elk jaar verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de resultaten die dit bestand heeft opgeleverd, in overeenstemming met artikel 51 bis. [Am. 34] 4. Verordening (EG) nr. 45/2001 is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de Commissie in verband met de in dit bestand opgenomen gegevens. [Am. 35] De Commissie wordt beschouwd als de voor de verwerking verantwoordelijke in de zin van artikel 2, onder d), van Verordening (EG) nr. 45/2001. Het bestand van invoer-, uitvoer- en doorvoergegevens wordt onderworpen aan voorafgaande controle door de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EG) nr. 45/2001. [Am. 36] De gegevens in het bestand van invoer-, uitvoer- en doorvoergegevens worden niet langer bewaard dan noodzakelijk is voor het doel waarvoor zij zijn opgeslagen en in geen geval langer dan tien jaar. Gevallen waarin persoonsgegevens langer dan vijf jaar zijn bewaard, worden ter kennis van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming gebracht. 5. Het bestand van invoer-, uitvoer- en doorvoergegevens bevat niet de bijzondere categorieën van gegevens als bedoeld in artikel 10, lid 5, van Verordening (EG) nr. 45/2001. De Commissie treft alle passende technische en organisatorische maatregelen om de persoonsgegevens te beschermen tegen ongewilde dan wel onrechtmatige vernietiging, ongewild verlies, ongeoorloofde verspreiding, wijziging of toegang, alsmede tegen enige andere vorm van ongeoorloofde verwerking. [Am. 37] Artikel 18 nonies 1. De Commissie mag na een verzoek aan een lidstaat in de zin van alinea 1 bis van dit artikel en in overeenstemming met artikel 14 van Verordening (EEG) 2913/92, stukken tot staving van invoer- en uitvoeraangiften doorvoeraangiften en waarvoor door de marktdeelnemers bewijsstukken zijn gegenereerd of verzameld rechtstreeks bij de marktdeelnemers opvragen in het kader van onderzoeken betreffende de tenuitvoerlegging van de douanevoorschriften in de zin van artikel 2, lid 1 , van die verordening hetzij met de uitdrukkelijke toestemming van een lidstaat, hetzij met stilzwijgende toestemming als omschreven in artikel 18 nonies, lid 1 ter van die verordening. De Commissie stelt alle lidstaten die wellicht bij een volgend onderzoek naar opgevraagde stukken worden betrokken, tegelijk met de opvraging daarvan in kennis. De Commissie verstrekt de lidstaat waar de marktdeelnemer is gevestigd een afschrift van het verzoek op het moment dat de opvraging plaatsvindt. De Commissie doet de lidstaat waar de marktdeelnemer is gevestigd binnen een week na ontvangst van een antwoord een afschrift van het antwoord en van de bewijsstukken van de marktdeelnemer toekomen. . [Am. 38] 1 bis. Na een verzoek van de Commissie aan een lidstaat voor stukken tot staving van een invoer- of uitvoeraangifte beschikt de lidstaat in overeenstemming met artikel 14 van Verordening (EEG) 2913/92 over drie weken om: 1 ter Indien de lidstaat: binnen deze initieel voorziene periode van drie weken, wordt hij geacht de Commissie stilzwijgend toestemming te hebben gegeven om de stukken tot staving van een invoer- of doorvoeraangifte rechtstreeks bij de marktdeelnemer op te vragen. [Am. 40] 2. Binnen de termijnen waarbinnen marktdeelnemers de betrokken stukken moeten bewaren, verstrekken zij de Commissie op verzoek binnen drie weken de in lid 1 genoemde informatie. [Am. 41] _______________________ * Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1)." 5 bis Artikel 21, lid 1, wordt vervangen door: " "1. De bevindingen en gegevens die voortvloeien uit de in artikel 20 van deze verordening bedoelde communautaire missies, met name in de vorm van door de bevoegde autoriteiten van de betrokken derde landen ter beschikking gestelde documenten , alsook de informatie die in de loop van een administratief onderzoek wordt verkregen, ook door de diensten van de Commissie, worden overeenkomstig artikel 45 behandeld. "[Am. 42] 6. Artikel 23, lid 4, wordt vervangen door:" "4. De Commissie wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 43 gedelegeerde handelingen aan te nemen tot vaststelling van de verrichtingen in het kader van de toepassing van de landbouwvoorschriften waarover informatie in het DIS moet worden opgenomen." 7. Artikel 25, lid 1, wordt vervangen door:" "1. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen bepalingen vast betreffende de in het DIS op te nemen elementen voor elk van de in artikel 24, onder a) tot h), vermelde categorieën, voor zover zulks voor de doelstelling van het systeem noodzakelijk is. Voor de categorie bedoeld in artikel 24, onder e), mogen geen persoonsgegevens worden ingevoerd. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de onderzoeksprocedure van artikel 43 bis , lid 2, vastgesteld." 8. Artikel 29 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 1 wordt vervangen door:" "1. Toegang tot gegevens in het DIS is uitsluitend voorbehouden aan de nationale autoriteiten die elke lidstaat heeft aangewezen, en aan de door de Commissie aangewezen diensten. Die nationale autoriteiten zijn de douaneadministraties, maar kunnen ook andere autoriteiten omvatten die uit hoofde van de wetten, regelingen en procedures van de betrokken lidstaat eveneens bevoegd zijn op te treden teneinde het in artikel 23, lid 2, omschreven doel te bereiken. [Am. 43] De verstrekkende DIS-partner is gerechtigd om nader te bepalen welke van de bovenbedoelde nationale autoriteiten toegang hebben tot de gegevens die hij in het DIS heeft opgenomen." b) Lid 2 wordt vervangen door:" "2. Elke lidstaat zendt aan de Commissie een lijst van de aangewezen bevoegde nationale autoriteiten die toegang hebben tot het DIS, waarbij voor elke autoriteit wordt aangegeven tot welke gegevens zij toegang kan hebben en voor welke doeleinden. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis. Zij controleert of de lijst van aangewezen bevoegde nationale autoriteiten in overeenstemming is met het proportionaliteitsbeginsel en brengt tevens alle lidstaten op de hoogte van de overeenkomstige elementen met betrekking tot haar eigen diensten die bevoegd zijn om toegang te hebben tot het DIS.. De lijst van de aldus aangewezen nationale autoriteiten en Commissiediensten wordt door de Commissie ter informatie bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en latere bijwerkingen ervan zullen door de Commissie op internet worden bekendgemaakt." 9. In artikel 30, lid 3, wordt de derde alinea vervangen door:" "De lijst van aldus aangewezen autoriteiten en diensten wordt door de Commissie bekendgemaakt op internet." 9 bis Artikel 30, lid 4, wordt vervangen door: " "4. Gegevens die zijn verkregen uit het DIS kunnen, met voorafgaande toestemming van de lidstaat die de gegevens in het DIS heeft ingevoerd en met inachtneming van de eventueel door die staat gestelde voorwaarden, worden doorgegeven voor gebruik door andere dan de in lid 2 bedoelde nationale autoriteiten, door derde landen en internationale en regionale organisaties en/of Unie-organen die bijdragen tot de bescherming van de financiële belangen van de Unie en de correcte toepassing van de douanevoorschriften. Elke lidstaat neemt speciale maatregelen ter beveiliging van zulke gegevens wanneer deze worden verzonden of verstrekt aan instanties buiten zijn eigen grondgebied. De in de eerste alinea bedoelde bepalingen zijn mutatis mutandis van toepassing op de Commissie wanneer de Commissie de gegevens in het DIS heeft ingevoerd." [Am. 44] 10. De titel van hoofdstuk 4 wordt vervangen door:" "Hoofdstuk 4 Bewaring van gegevens". 11. Artikel 33 wordt vervangen door:" "Artikel 33 De gegevens in het DIS worden niet langer bewaard dan nodig is voor het doel waarvoor zij waren ingevoerd en in geen geval langer dan tien jaar. Gevallen waarin persoonsgegevens langer dan vijf jaar zijn bewaard, worden ter kennis van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming gebracht. " [Am. 45] 12. Artikel 37 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 3 bis wordt vervangen door:" "3 bis Deze verordening vormt een specificatie van en aanvulling op Verordening (EG) nr. 45/2001. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming ziet erop toe dat het DIS voldoet aan Verordening (EG) nr. 45/2001." b) Het volgende lid 5 wordt toegevoegd:" "5. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming overlegt met de bij Besluit 2009/917/JBZ* van de Raad opgerichte gemeenschappelijke controleautoriteit over elke handeling binnen hun respectieve bevoegdheidssfeer om het toezicht op en audits van het DIS te coördineren. __________________ * Besluit 2009/917/JBZ van de Raad van 30 november 2009 inzake het gebruik van informatica op douanegebied (PB L 323 van 10.12.2009, blz. 20)." 13. Artikel 38 wordt als volgt gewijzigd: a) In lid 1 wordt punt b) geschrapt. b) Lid 2 wordt vervangen door:" "2. In het bijzonder treffen de lidstaten en de Commissie maatregelen: c) Lid 3 wordt vervangen door:" "3. De Commissie controleert of de bevragingen op geoorloofde wijze en door bevoegde gebruikers zijn verricht. Ten minste 1 % van alle bevragingen wordt gecontroleerd. Het aantal controles hangt af van de omvang van het te controleren gebied, de ernst van de inbreuk en het verwachte bedrag van de betrokken inkomsten, maar is in alle gevallen gelijk aan of groter dan 1% van de bevragingen. Een overzicht van deze bevragingen en controles wordt in het systeem ingevoerd en dient uitsluitend voor genoemde controle door het comité. Het overzicht wordt na zes maanden verwijderd." [Am. 46] 14. Artikel 41 quinquies wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 1 wordt vervangen door:" "1. De bewaringstermijn van de gegevens is afhankelijk van de wetten, regelingen en procedures van de gegevensverstrekkende lidstaat. De noodzaak tot bewaring van gegevens wordt beoordeeld door de gegevensverstrekkende lidstaat. De volgende, niet-cumulatieve termijnen, berekend vanaf de datum waarop de gegevens in het onderzoeksdossier zijn opgenomen, mogen evenwel in geen geval worden overschreden: [Am. 47] b) Lid 3 wordt vervangen door:" "3. Gegevens worden door de Commissie anoniem gemaakt of gewist vanaf de datum waarop de maximale bewaartermijnen, als bepaald in lid 1, overschreden worden." [Am. 48] 15. Artikel 43 wordt vervangen door:" "1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen als bedoeld in artikel 18 bis, lid 5, artikel 18 septies , lid 1, artikel 18 octies, lid 3 en artikel 23, lid 4 , vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde duur vanaf [dd/mm/jjjj] [ vul datum in - datum van inwerkingtreding van deze verordening ] . met ingang van ... (12) [Am. 49] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen als bedoeld in in artikel 18 bis, lid 6, artikel 18 septies , lid 1 3 , artikel 18 octies, lid 3, en artikel 23, lid 4, vast te stellen, te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. [Am. 50] 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig 18 bis, lid 6, artikel 18 septies , lid 1, artikel 18 octies, lid 3, en artikel 23, lid 4, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn kan op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden worden verlengd." [Am. 51] 16. Na artikel 43 wordt het volgende artikel ingevoegd:" „Artikel 43 bis 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad*. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. __________________________ * Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13)." Artikel 1 bis Voor... (13) onderzoekt de Commissie: — of het noodzakelijk is de gegevens in het bestand als bedoeld in artikel 18 bis van Verordening (EG) nr. 515/97 uit te breiden tot gegevens over uitvoer, en — of het haalbaar is de gegevens in het bestand als bedoeld in artikel 18 bis van Verordening (EG) nr. 515/97 uit te breiden tot gegevens over invoer en doorvoer van goederen over land of door de lucht. [Am. 52] Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Voor publiek- of privaatrechtelijke dienstenaanbieders die op het tijdstip van inwerkingtreding van deze verordening gebonden zijn door privaatrechtelijke contractuele verbintenissen die nakoming van de verplichting van artikel 18 quater , lid 1 van Verordening (EG) nr. 515/97, in de weg staan, treedt zij pas een jaar nadat de vereiste gedelegeerde en uitvoeringshandelingen als bedoeld in artikel 18 septies, leden 1 en 2 van Verordening (EG) nr. 515/97 van kracht zijn geworden, in werking. één jaar na de inwerkingtreding van de verordening . [Am. 53] Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0179 ) en het gewijzigde voorstel ( COM(2013)0932 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 114, 337 en 43 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0006/2014), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de adviezen van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 over een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (2) , – gezien de artikelen 86 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A7-0247/2014 ), A. overwegende dat naar de mening van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie het voorstel in kwestie een eenvoudige codificatie van de bestaande teksten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende een informatieprocedure op het gebied van technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (codificatie) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 114 , 337 en 43, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien de adviezen van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (6) . Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van die richtlijn te worden overgegaan. (2) De interne markt omvat een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd. Derhalve is het verbod van kwantitatieve beperkingen alsmede van maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen van het goederenverkeer een van de hoekstenen van de Unie. (3) Met het oog op de goede werking van de interne markt dient te worden gezorgd voor een zo groot mogelijke doorzichtigheid van de nationale initiatieven tot vaststelling van technische voorschriften. (4) Handelsbelemmeringen die voortvloeien uit technische voorschriften met betrekking tot producten, zijn slechts toegestaan indien zij noodzakelijk zijn om aan dwingende eisen te voldoen en een doelstelling van algemeen belang beogen waarvoor zij de essentiële waarborg vormen. (5) Het is voor de Commissie onontbeerlijk vóór de vaststelling van technische voorschriften over de noodzakelijke informatie te beschikken. De lidstaten, die krachtens artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) de vervulling van haar taak moeten vergemakkelijken, moeten haar derhalve kennisgeven van hun ontwerpen op het gebied van technische voorschriften. (6) Alle lidstaten moeten eveneens in kennis worden gesteld van de door een hunner beoogde technische regelgeving. (7) De interne markt heeft ten doel te zorgen voor een gunstig klimaat voor het concurrentievermogen van het bedrijfsleven. Voor het beter benutten van de voordelen van deze markt door de bedrijven is met name een ruime informatievoorziening nodig. Het is daarom van belang voor de marktdeelnemers de mogelijkheid te scheppen hun beoordeling kenbaar te maken van het effect van nationale technische regelgeving die andere lidstaten voornemens zijn in te voeren, door te voorzien in regelmatige publicatie van de titels van de medegedeelde ontwerpen alsmede door bepalingen inzake de vertrouwelijkheid van deze ontwerpen. (8) Het is met het oog op de rechtszekerheid passend dat de lidstaten het feit dat een nationaal technisch voorschrift met inachtneming van de formaliteiten van de onderhavige richtlijn is vastgesteld, openbaar maken. (9) Voor wat betreft de technische regelgeving met betrekking tot producten, impliceren de maatregelen die voor de goede werking of de verdere verdieping van de markt moeten zorgen, met name een grotere doorzichtigheid van de nationale voornemens alsmede een uitbreiding van de gronden en voorwaarden voor de beoordeling van het mogelijke effect van de overwogen regelgeving op de markt. (10) Het is vanuit dit gezichtspunt van belang de voor een product opgelegde voorschriften als een geheel te beoordelen en rekening te houden met de ontwikkelingen in de nationale praktijk ter zake van de regelgeving voor producten. (11) De eisen die geen technische specificaties zijn ten aanzien van de levenscyclus van een product nadat dit in de handel is gebracht, kunnen van invloed zijn op het vrije verkeer van dit product of kunnen belemmeringen doen ontstaan voor de goede werking van de interne markt. (12) Het is noodzakelijk om het begrip „de facto technisch voorschrift” te verduidelijken. Met name de bepalingen waarmee de overheid naar technische specificaties of naar andere eisen verwijst of tot naleving daarvan aanspoort, alsmede de bepalingen ten aanzien van producten waarbij de overheid in het algemeen belang betrokken is, hebben tot gevolg dat de naleving van genoemde specificaties of eisen een dwingender karakter krijgen dan dat wat deze wegens de in de particuliere sfeer gelegen oorsprong ervan normaal zouden hebben. (13) De Commissie en de lidstaten moeten bovendien kunnen beschikken over de nodige tijd om een wijziging van de beoogde maatregel voor te stellen, met het doel de belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen die hieruit kunnen voortvloeien, op te heffen of te beperken. (14) De betreffende lidstaat dient bij de definitieve vaststelling van de geplande maatregel met deze wijzigingsvoorstellen rekening te houden. (15) De interne markt impliceert, met name wanneer toepassing van het beginsel van onderlinge erkenning door de lidstaten onmogelijk is, dat de Commissie bindende handelingen vaststelt of een voorstel tot goedkeuring van die handelingen indient. Een specifieke tijdelijke status-quo is ingesteld om te voorkomen dat de goedkeuring van nationale maatregelen de vaststelling, door het Europees Parlement en de Raad of door de Commissie, van hetzelfde gebied bestrijkende bindende handelingen bemoeilijkt. (16) De betrokken lidstaat moet, krachtens de algemene verplichtingen van artikel 4, lid 3, VEU, de inwerkingtreding van de beoogde maatregel gedurende voldoende tijd opschorten om hetzij een gemeenschappelijk onderzoek van de voorgestelde wijzigingen, hetzij de uitwerking van een voorstel voor een wetgevingshandeling of de vaststelling van een bindende handeling van de Commissie mogelijk te maken. (17) Met het doel de goedkeuring van maatregelen door het Europees Parlement en de Raad te vergemakkelijken, is het wenselijk dat de lidstaten zich onthouden van het goedkeuren van een technisch voorschrift, wanneer de Raad in eerste lezing een standpunt over een voorstel van de Commissie heeft vastgesteld. (18) Er dient te worden voorzien in een permanent comité waarvan de leden worden aangewezen door de lidstaten en dat tot taak heeft medewerking te verlenen bij de inspanningen van de Commissie om de eventuele hinder voor het vrije verkeer van goederen te verlichten. (19) Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in intern recht van de aldaar genoemde richtlijnen, onverlet te laten, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 1. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder: a) „product”: alle producten die industrieel worden vervaardigd, en alle landbouwproducten, met inbegrip van visproducten; b) „dienst”: elke dienst van de informatiemaatschappij, dat wil zeggen elke dienst die gewoonlijk tegen vergoeding, langs elektronische weg, op afstand en op individueel verzoek van een afnemer van diensten wordt verricht. Voor de toepassing van deze definitie wordt verstaan onder: i) „op afstand”: een dienst die wordt geleverd zonder dat de partijen gelijktijdig aanwezig zijn, ii) „langs elektronische weg”: een dienst die wordt verzonden en ontvangen via elektronische apparatuur voor de verwerking (met inbegrip van digitale compressie) en de opslag van gegevens, en die geheel via draden, radio, optische middelen of andere elektromagnetische middelen wordt verzonden, doorgeleid en ontvangen, iii) „op individueel verzoek van een afnemer van diensten”: een dienst die op individueel verzoek via de transmissie van gegevens wordt geleverd. Een indicatieve lijst van niet onder deze definitie vallende diensten staat in bijlage I; c) „technische specificatie”: een specificatie die voorkomt in een document ter omschrijving van de vereiste kenmerken van een product, zoals kwaliteitsniveau, prestaties, veiligheid of afmetingen, met inbegrip van de voor het product geldende voorschriften inzake verkoopbenaming, terminologie, symbolen, beproeving en beproevingsmethoden, verpakking, het merken of etiketteren, en de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures; onder de term „technische specificatie” zijn ook begrepen de productiemethoden en ‑procedés voor de landbouwproducten uit hoofde van artikel 38, lid 1, tweede alinea, VWEU, voor de producten bestemd voor menselijke voeding, voor diervoeding en voor de geneesmiddelen als omschreven in artikel 1 van Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) , alsmede de productiemethoden en ‑procedés voor de overige producten, wanneer die gevolgen hebben voor de kenmerken van deze producten; d) „andere eis”: een eis die, zonder een technische specificatie te zijn, ter bescherming van met name de consument of het milieu wordt opgelegd en betrekking heeft op de levenscyclus van het product nadat dit in de handel is gebracht, zoals voorwaarden voor gebruik, recycling, hergebruik of verwijdering van het product, wanneer deze voorwaarden op significante wijze de samenstelling, de aard of de verhandeling van het product kunnen beïnvloeden; e) „regel betreffende diensten”: een algemene eis betreffende de toegang tot en de uitoefening van dienstenactiviteiten als bedoeld in punt b), met name bepalingen met betrekking tot de dienstverlener, de diensten en de afnemer van diensten, met uitzondering van regels die niet specifiek betrekking hebben op de in datzelfde punt gedefinieerde diensten. Voor de toepassing van deze definitie: i) wordt een regel geacht specifiek betrekking te hebben op de diensten van de informatiemaatschappij wanneer die regel gezien de motivering en de tekst van het dispositief, in zijn totaliteit of in enkele specifieke bepalingen specifiek tot doel heeft die diensten uitdrukkelijk en gericht te reglementeren, ii) wordt een regel niet geacht specifiek betrekking te hebben op de diensten van de informatiemaatschappij indien het slechts impliciet of incidenteel op die diensten van toepassing is; f) „technisch voorschrift”: een technische specificatie of andere eis of een regel betreffende diensten, met inbegrip van de erop toepasselijke bestuursrechtelijke bepalingen die de jure of de facto moeten worden nageleefd voor de verhandeling, de dienstverrichting, de vestiging van een verrichter van diensten of het gebruik in een lidstaat of in een groot deel van een lidstaat, alsmede de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, behoudens die bedoeld in artikel 7, van de lidstaten waarbij de vervaardiging, de invoer, de verhandeling of het gebruik van een product dan wel de verrichting of het gebruik van een dienst of de vestiging als dienstverlener wordt verboden. De facto technische voorschriften zijn met name: i) wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een lidstaat die hetzij verwijzen naar technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten, hetzij naar beroepscodes of codes voor goede praktijken die zelf verwijzen naar technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten waarvan de naleving een vermoeden geeft met de voorschriften welke bij deze wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen zijn vastgesteld, in overeenstemming te zijn, ii) vrijwillige overeenkomsten waarbij de overheid partij is en die in het algemeen belang gericht zijn op de naleving van technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten, met uitsluiting van bestekken voor overheidsopdrachten, iii) technische specificaties of andere eisen of regels betreffende diensten die verbonden zijn met fiscale of financiële maatregelen die het verbruik van producten of het gebruik van diensten beïnvloeden, doordat zij de naleving van die technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten aanmoedigen; hieronder vallen niet de technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten die samenhangen met de nationale stelsels van sociale zekerheid. Hieronder vallen de technische voorschriften die worden vastgesteld door de door de lidstaten aangewezen instanties die zijn opgenomen in de lijst welke door de Commissie wordt opgesteld en in voorkomend geval bijgewerkt in het kader van het in artikel 2 bedoelde comité. Wijziging van die lijst geschiedt volgens dezelfde procedure; g) „ontwerp voor een technisch voorschrift”: de tekst van een technische specificatie, een andere eis of een regel betreffende diensten, met inbegrip van bestuursrechtelijke bepalingen, die is uitgewerkt met de bedoeling deze als technisch voorschrift vast te stellen of uiteindelijk te doen vaststellen, en die zich in een stadium van voorbereiding bevindt waarin het nog mogelijk is daarin ingrijpende wijzigingen aan te brengen. 2. Deze richtlijn geldt niet voor: a) radio-omroepdiensten; b) televisieomroepdiensten bedoeld in artikel 1, lid 1, onder e), van Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad (8) . 3. Deze richtlijn geldt niet voor regels betreffende zaken die vallen onder een regeling van de Unie inzake telecommunicatiediensten, zoals bedoeld in Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) . 4. Deze richtlijn geldt niet voor regels betreffende zaken die vallen onder een regeling van de Unie inzake financiële diensten, als genoemd in de indicatieve lijst van bijlage II bij deze richtlijn. 5. Deze richtlijn geldt niet voor regels die zijn uitgevaardigd door of voor gereglementeerde markten in de zin van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) , andere markten of instellingen die compensatie- of verrekeningsverrichtingen voor die markten doen, met uitzondering van artikel 5, lid 3, van de onderhavige richtlijn. 6. Deze richtlijn is niet van toepassing op de maatregelen die de lidstaten in het kader van de Verdragen nodig achten om de bescherming van personen, met name van werknemers, bij het gebruik van producten te waarborgen, voor zover deze maatregelen geen gevolgen hebben voor de producten. Artikel 2 Er wordt een permanent comité opgericht, samengesteld uit door de lidstaten aangewezen vertegenwoordigers, die zich kunnen laten bijstaan door deskundigen of adviseurs, en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 3 1. Het comité vergadert ten minste tweemaal per jaar. Het comité komt in een bijzondere samenstelling bijeen om de vraagstukken in verband met de diensten van de informatiemaatschappij te bespreken. 2. De Commissie doet het comité een verslag toekomen over de tenuitvoerlegging en de toepassing van de in de onderhavige richtlijn vervatte procedures en legt de voorstellen voor ter opheffing van bestaande of te verwachten belemmeringen voor het handelsverkeer. 3. Het comité bepaalt zijn standpunt ten aanzien van de in lid 2 bedoelde mededelingen en voorstellen en kan in dat verband de Commissie met name aansporen om: a) teneinde het gevaar van belemmeringen voor het handelsverkeer te voorkomen, in voorkomend geval te bereiken dat de betrokken lidstaten eerst zelf onderling een besluit omtrent passende maatregelen nemen; b) elke passende maatregel te treffen; c) na te gaan voor welke gebieden een harmonisatie noodzakelijk blijkt en, in voorkomend geval, passende harmonisatiewerkzaamheden in een bepaalde sector te verrichten. 4. Het comité moet door de Commissie worden geraadpleegd: a) bij de keuze van het in deze richtlijn bedoelde praktische systeem voor de uitwisseling van informatie en bij de eventuele wijzigingen die daarin moeten worden aangebracht; b) bij het heronderzoek van de werking van het systeem waarin deze richtlijn voorziet . 5. Het comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over ieder door haar ontvangen voorontwerp voor een technisch voorschrift. 6. Iedere aangelegenheid betreffende de tenuitvoerlegging van deze richtlijn kan op verzoek van de voorzitter van het comité of op verzoek van een lidstaat aan het comité worden voorgelegd. 7. De werkzaamheden van het comité en de aan het comité te verstrekken gegevens zijn vertrouwelijk. Het comité en de nationale overheidsdiensten kunnen echter, met inachtneming van de nodige voorzorg, natuurlijke of rechtspersonen die tot de particuliere sector kunnen behoren, om deskundigenadvies vragen. 8. Wat de regels betreffende diensten betreft, kunnen de Commissie en het comité advies inwinnen bij natuurlijke of rechtspersonen uit het bedrijfsleven of universiteiten, en waar mogelijk bij representatieve organen, die in staat zijn deskundig advies te verstrekken inzake de sociale en maatschappelijke doelstellingen en gevolgen van elk ontwerp voor een regel betreffende diensten, en houden rekening met hun advies, wanneer daarom wordt verzocht. Artikel 4 De lidstaten stellen de Commissie overeenkomstig artikel 5, lid 1, in kennis van alle aan normalisatie- instellingen gedane verzoeken om de opstelling van technische specificaties of een norm voor specifieke producten met het oog op de vaststelling van een technisch voorschrift voor deze producten als technisch ontwerpvoorschrift, en zij geven de redenen voor de vaststelling op. Artikel 5 1. Onverminderd artikel 7 delen de lidstaten de Commissie onverwijld ieder ontwerp voor een technisch voorschrift mee, tenzij het een integrale omzetting van een internationale of Europese norm betreft, in welk geval louter met een mededeling van de betrokken norm kan worden volstaan. Zij geven de Commissie tevens kennis van de redenen waarom de vaststelling van dit technisch voorschrift nodig is, tenzij die redenen reeds uit het ontwerp zelf blijken. In voorkomend geval delen de lidstaten tegelijkertijd de tekst mee, tenzij deze reeds in samenhang met een eerdere mededeling is doorgegeven, van de in hoofdzaak en rechtstreeks betrokken wettelijke en bestuursrechtelijke basisbepalingen, indien kennis van die tekst noodzakelijk is om de reikwijdte van het ontwerp van het technische voorschrift te kunnen beoordelen. De lidstaten gaan in de in de eerste en de tweede alinea van dit lid genoemde omstandigheden tot een nieuwe mededeling over, indien zij in het ontwerp voor een technisch voorschrift significante wijzigingen aanbrengen die een verandering van het toepassingsgebied, een verkorting van het oorspronkelijk geplande tijdschema voor de toepassing, een toevoeging van specificaties of eisen of het stringenter maken ervan tot gevolg hebben. Onverminderd de bepalingen van Titel VIII van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (11) , wanneer met het ontwerp voor een technisch voorschrift in het bijzonder beperking, om redenen van volksgezondheid of bescherming van de consument of van het milieu, van de verhandeling of het gebruik van een stof, preparaat of chemisch product wordt beoogd, delen de lidstaten tevens mee, hetzij een samenvatting, hetzij de referenties van de relevante gegevens over die stof, dat preparaat of product en verkrijgbare vervangende producten, voor-zover deze gegevens beschikbaar zijn, alsmede de verwachte gevolgen van de maatregel voor de volksgezondheid of voor de bescherming van consument en milieu, met, in de geëigende gevallen, een risicoanalyse volgens de beginselen genoemd in het betrokken deel van afdeling II, punt 3, van bijlage XV bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 . De Commissie stelt de overige lidstaten onverwijld van het haar voorgelegde ontwerp voor een technisch voorschrift en van alle aan haar verstrekte documenten in kennis. Zij kan het ontwerp tevens voor advies voorleggen aan het in artikel 2 bedoelde comité en, in voorkomend geval, aan het comité dat op het betrokken gebied bevoegd is. Wat de in artikel 1, lid 1, onder f), tweede alinea, punt iii), bedoelde technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten betreft, kunnen de opmerkingen of uitvoerig gemotiveerde meningen van de Commissie of van de lidstaten alleen betrekking hebben op het aspect dat eventueel een belemmering vormt voor het handelsverkeer of, wat betreft de regels betreffende diensten, het vrije verkeer van diensten of de vrijheid van vestiging van dienstverleners, doch niet op het fiscale of financiële aspect van de maatregel. 2. De Commissie en de lidstaten kunnen bij de lidstaat die een ontwerp voor een technisch voorschrift ter kennis heeft gebracht, opmerkingen indienen, waarmee deze lidstaat bij de verdere uitwerking van het technisch voorschrift zoveel mogelijk rekening dient te houden. 3. De lidstaten delen onverwijld de definitieve tekst van een technisch voorschrift aan de Commissie mee. 4. De op grond van dit artikel verstrekte inlichtingen worden niet als vertrouwelijk aangemerkt, tenzij de kennisgevende lidstaat uitdrukkelijk verzoekt deze inlichtingen als zodanig te beschouwen. Een dergelijk verzoek wordt met redenen omkleed. In geval van een dergelijk verzoek kunnen het in artikel 2 bedoelde comité en de nationale overheden, met inachtneming van de nodige voorzorg, natuurlijke of rechtspersonen die tot de particuliere sector kunnen behoren, om deskundigenadvies vragen. 5. Wanneer het ontwerp voor een technisch voorschrift deel uitmaakt van een maatregel waarvan mededeling in het ontwerpstadium in andere handelingen van de Unie is voorgeschreven, kunnen de lidstaten de in lid 1 bedoelde mededeling op grond van die andere handeling verrichten, mits uitdrukkelijk wordt aangegeven dat die mededeling tevens uit hoofde van de onderhavige richtlijn geschiedt. Het ontbreken van een reactie van de Commissie, in het kader van de onderhavige richtlijn, op een ontwerp voor een technisch voorschrift laat het besluit dat in het kader van andere handelingen van de Unie mocht worden genomen, onverlet. Artikel 6 1. De lidstaten stellen de goedkeuring uit van een ontwerp voor een technisch voorschrift voor de duur van drie maanden, te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 5, lid 1, bedoelde mededeling ontvangt. 2. De lidstaten: — stellen de goedkeuring van een ontwerp voor een technisch voorschrift in de vorm van een vrijwillige overeenkomst in de zin van artikel 1, lid 1, onder f), tweede alinea, punt ii), met vier maanden uit, – stellen de goedkeuring van elk ander ontwerp voor een technisch voorschrift onverminderd de leden 3, 4 en 5 (met uitsluiting van ontwerpen inzake diensten) met zes maanden uit, te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 5, lid 1, bedoelde mededeling ontvangt, indien de Commissie of een andere lidstaat binnen een termijn van drie maanden na die datum in een uitvoerig gemotiveerde mening te kennen geeft, dat de beoogde maatregel aspecten bezit die eventueel belemmeringen kunnen opleveren voor het vrije verkeer van goederen in het kader van de interne markt, – stellen onverminderd de leden 4 en 5, de goedkeuring van een ontwerp voor een regel betreffende diensten met vier maanden uit, te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 5, lid 1, bedoelde mededeling ontvangt, indien de Commissie of een andere lidstaat binnen een termijn van drie maanden na die datum in een uitvoerig gemotiveerde mening te kennen geeft, dat de beoogde maatregel aspecten bezit die eventuele belemmeringen kunnen opleveren voor het vrije verkeer van diensten of voor de vrijheid van vestiging van verrichters van diensten in het kader van de interne markt. Wat ontwerpen voor regels betreffende diensten betreft, kunnen de uitvoerig gemotiveerde meningen van de Commissie of van de lidstaten geen afbreuk doen aan maatregelen inzake het cultuurbeleid, met name op audiovisueel gebied, die de lidstaten overeenkomstig het recht van de Unie kunnen nemen, rekening houdend met hun taalkundige verscheidenheid, specifieke nationale en regionale kenmerken en hun cultuurbezit. De betrokken lidstaat doet de Commissie verslag over het gevolg dat hij voornemens is aan dergelijke uitvoerig gemotiveerde meningen te geven. De Commissie geeft haar commentaar op deze reactie. Wat de regels inzake diensten betreft, geeft de betrokken lidstaat in voorkomende gevallen aan om welke redenen geen rekening met de uitvoerig gemotiveerde meningen kan worden gehouden. 3. De lidstaten stellen de goedkeuring van een ontwerp voor een technisch voorschrift, met uitsluiting van ontwerpen voor regels betreffende diensten, met twaalf maanden uit, te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 5, lid 1, bedoelde mededeling ontvangt, indien de Commissie binnen een termijn van drie maanden na die datum te kennen geeft op dit gebied overeenkomstig artikel 288 VWEU een richtlijn, een verordening of een besluit te willen voorstellen of vaststellen. 4. De lidstaten stellen de goedkeuring uit van een ontwerp voor een technisch voorschrift voor de duur van twaalf maanden, te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 5, lid 1, bedoelde mededeling ontvangt, indien de Commissie binnen drie maanden na die datum kennis geeft van de constatering dat het ontwerp voor een technisch voorschrift betrekking heeft op een materie die wordt bestreken door een voorstel voor een richtlijn, voor een verordening of voor een besluit dat overeenkomstig artikel 288 VWEU bij het Europees Parlement en de Raad is ingediend. 5. ndien de Raad in eerste lezing een standpunt vaststelt tijdens de in de leden 3 en 4 bedoelde status-quoperiode, strekt deze periode, behoudens het bepaalde in lid 6, zich over 18 maanden uit. 6. De in de leden 3, 4 en 5 bedoelde verplichtingen gelden niet: a) wanneer de Commissie de lidstaten mededeelt dat zij afziet van haar voornemen een dwingend besluit voor te stellen of vast te stellen; b) wanneer de Commissie de lidstaten van de intrekking van haar ontwerp of voorstel in kennis stelt; of c) bij de vaststelling van een bindende handeling door het Europees Parlement en de Raad of de Commissie. 7. De leden 1 tot en met 5 zijn niet van toepassing als een lidstaat: a) om dringende redenen wegens een ernstige en onvoorziene situatie die verband houdt met de bescherming van de gezondheid van mens en dier, de bescherming van planten, of de veiligheid, en in het geval van regels betreffende diensten, ook met de bescherming van de openbare orde, met name de bescherming van minderjarigen, op zeer korte termijn technische voorschriften moet uitwerken en deze onmiddellijk daarop moet vaststellen en invoeren, zonder dat raadpleging mogelijk is, of b) om dringende redenen wegens een ernstige situatie die verband houdt met de bescherming van de veiligheid en de integriteit van het financiële systeem, met name de bescherming van deposanten, beleggers en verzekerden, regels betreffende financiële diensten moet vaststellen en onverwijld moet invoeren. In de in artikel 5 bedoelde mededeling vermeldt deze lidstaat de redenen voor de urgentie van de betrokken maatregelen. De Commissie spreekt zich zo spoedig mogelijk uit over de mededeling. Zij neemt de nodige maatregelen in geval van misbruik van deze procedure. Het Europees Parlement wordt door de Commissie op de hoogte gehouden. Artikel 7 1. De artikelen 5 en 6 zijn niet van toepassing op de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten of op de vrijwillige overeenkomsten waarbij de lidstaten: a) zich voegen naar bindende handelingen van de Unie die de aanneming van technische voorschriften of regels betreffende diensten tot gevolg hebben; b) voldoen aan de uit een internationale overeenkomst voortvloeiende verplichtingen die de aanneming van gemeenschappelijke technische voorschriften of regels betreffende diensten in de Unie tot gevolg hebben; c) gebruikmaken van in bindende handelingen van de Unie vervatte vrijwaringsclausules; d) artikel 12, lid 1 van Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad (12) toepassen; e) zich beperken tot het gevolg geven aan een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie ; f) zich beperken tot wijziging van een technisch voorschrift in de zin van artikel 1, lid 1, onder f), overeenkomstig een verzoek van de Commissie, teneinde een belemmering voor het handelsverkeer of, wat betreft regels betreffende diensten, voor het vrije verkeer van diensten of de vrijheid van vestiging van dienstverleners op te heffen. 2. Artikel 6 is niet van toepassing op de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten waarmee een fabricageverbod wordt beoogd, voor zover deze bepalingen geen belemmering vormen voor het vrije verkeer van goederen. 3. Artikel 6, leden 3 tot en met 6, is niet van toepassing op de in artikel 1, lid 1, onder f), tweede alinea, punt ii), bedoelde vrijwillige overeenkomsten. 4. Artikel 6 is niet van toepassing op de in artikel 1, lid 1, onder f), tweede alinea, punt iii), bedoelde technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten. Artikel 8 De Commissie brengt om de twee jaar aan het Europees Parlement, aan de Raad en aan het Europees Economisch en Sociaal Comité verslag uit over de resultaten van de toepassing van deze richtlijn. De Commissie maakt in het Publicatieblad van de Europese Unie jaarstatistieken over de ontvangen kennisgevingen bekend. Artikel 9 Wanneer de lidstaten een technisch voorschrift vaststellen, wordt daarbij naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van dat voorschrift. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 10 Richtlijn 98/34/EG, zoals gewijzigd bij de in bijlage III, deel A, genoemde handelingen, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, van de ingetrokken richtlijn en bijlage III, deel B, bij de onderhavige richtlijn genoemde termijnen voor omzetting in intern recht van de aldaar genoemde richtlijnen. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IV. Artikel 11 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 12 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Indicatieve lijst van diensten die niet onder artikel 1, lid 1, onder b), tweede alinea, vallen 1. Diensten die niet „op afstand” worden geleverd Diensten die in de fysieke aanwezigheid van de verrichter en de afnemer worden verricht, ook wanneer daarbij elektronische apparatuur wordt gebruikt: a) onderzoek of behandeling in de spreekkamer van een arts met behulp van elektronische apparatuur, in de fysieke aanwezigheid van de patiënt; b) raadpleging van een elektronische catalogus in een winkel, in de fysieke aanwezigheid van de klant; c) reservering van een vliegtuigticket via een computernetwerk in een reisagentschap, in de fysieke aanwezigheid van de klant; d) beschikbaarstelling van elektronische spelletjes in een speelhal in de fysieke aanwezigheid van de gebruiker. 2. Diensten die niet „langs elektronische weg” worden geleverd — Diensten met een materiële inhoud, ook wanneer daarbij elektronische apparatuur wordt gebruikt: a) automaten (bankbiljetten, treinkaartjes); b) toegang tot wegennetten, parkeerplaatsen enz. waarvoor betaald moet worden, ook wanneer de toegang en/of de correcte betaling wordt gecontroleerd door middel van elektronische apparatuur aan de ingang en/of uitgang; Off line-diensten: verspreiding van cd-rom's of software op disketten; Diensten die niet via elektronische systemen voor de opslag en verwerking van gegevens worden geleverd: a) spraaktelefoniediensten; b) fax/telexdiensten; c) diensten die via spraaktelefonie of fax worden verricht; d) raadpleging van een arts via telefoon/fax; e) raadpleging van een advocaat via telefoon/fax; f) direct marketing via telefoon/fax. 3. Diensten die niet „op individueel verzoek van een afnemer van diensten” worden geleverd Diensten die via de verzending van gegevens zonder individuele oproep worden verricht en bestemd zijn voor gelijktijdige ontvangst door een onbeperkt aantal ontvangers (point-to-multipoint-transmissie): a) televisieomroepdiensten (waaronder „near-video-on-demand”), bedoeld in artikel 1, lid 1, onder e), van Richtlijn 2010/13/EU b) radio-omroepdiensten; c) teletekst (via televisie). _____________ BIJLAGE II Indicatieve lijst van financiële diensten, bedoeld in artikel 1, lid 4 — Beleggingsdiensten Verzekeringen en herverzekeringen Bankdiensten Transacties in verband met pensioenfondsen Diensten inzake termijntransacties of opties Deze diensten omvatten in het bijzonder: a) de beleggingsdiensten bedoeld in de bijlage bij Richtlijn 2004/39/EG, de diensten van collectieve beleggingsondernemingen; b) diensten in verband met werkzaamheden die onder de wederzijdse erkenning vallen en worden bedoeld in bijlage I bij Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (13) ; c) transacties in verband met de verzekerings- en herverzekeringsactiviteiten bedoeld in Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad (14) . _____________ BIJLAGE III Deel A Ingetrokken richtlijn met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan (bedoeld in artikel 10) Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37) Richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 217 van 5.8.1998, blz. 18) Bijlage II, deel 1, titel H, bij de Toetredingsakte van 2004 (PB L 236 van 23.9.2003, blz. 68) Uitsluitend de verwijzing in punt 2 naar Richtlijn 98/34/EG Richtlijn 2006/96/EG van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 81) Uitsluitend de verwijzing in art. 1 naar Richtlijn 98/34/EG Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 316 van 14.11.2012, blz. 12) Uitsluitend art. 26, lid 2 Deel B Termijnen voor omzetting in intern recht (bedoeld in artikel 10) Richtlijn Omzettingstermijn 98/34/EG _ 98/48/EG 5 augustus 1999 2006/96/EG 1 januari 2007 _____________ BIJLAGE IV CONCORDANTIETABEL Richtlijn 98/34/EG De onderhavige richtlijn Artikel 1, eerste alinea, aanhef Artikel 1, lid 1, aanhef Artikel 1, eerste alinea, punt 1 Artikel 1, lid 1, onder a) Artikel 1, eerste alinea, punt 2, eerste alinea Artikel 1, lid 1, onder b), eerste alinea Artikel 1, eerste alinea, punt 2, tweede alinea, eerste streepje Artikel 1, lid 1, onder b), tweede alinea, punt i) Artikel 1, eerste alinea, punt 2, tweede alinea, tweede streepje Artikel 1, lid 1, onder b), tweede alinea, punt ii) Artikel 1, eerste alinea, punt 2, tweede alinea, derde streepje Artikel 1, lid 1, onder b), tweede alinea, punt iii) Artikel 1, eerste alinea, punt 2, derde alinea Artikel 1, lid 1, onder b), derde alinea Artikel 1, eerste alinea, punt 2, vierde alinea, aanhef Artikel 1, lid 2, aanhef Artikel 1, eerste alinea, punt 2, vierde alinea, eerste streepje Artikel 1, lid 2, onder a) Artikel 1, eerste alinea, punt 2, vierde alinea, tweede streepje Artikel 1, lid 2, onder b) Artikel 1, eerste alinea, punt 3 Artikel 1, lid 1, onder c) Artikel 1, eerste alinea, punt 4 Artikel 1, lid 1, onder d) Artikel 1, eerste alinea, punt 5, eerste alinea Artikel 1, lid 1, onder e), eerste alinea Artikel 1, eerste alinea, punt 5, tweede alinea Artikel 1, lid 3 Artikel 1, eerste alinea, punt 5, derde alinea Artikel 1, lid 4 Artikel 1, eerste alinea, punt 5, vierde alinea Artikel 1, lid 5 Artikel 1, eerste alinea, punt 5, vijfde alinea, aanhef Artikel 1, lid 1, onder e), tweede alinea, aanhef Artikel 1, eerste alinea, punt 5, vijfde alinea, eerste streepje Artikel 1, lid 1, onder e), tweede alinea, punt i) Artikel 1, eerste alinea, punt 5, vijfde alinea, tweede streepje Artikel 1, lid 1, onder e), tweede alinea, punt ii) Artikel 1, eerste alinea, punt 11, eerste alinea Artikel 1, lid 1, onder f), eerste alinea Artikel 1, eerste alinea, punt 11, tweede alinea, aanhef Artikel 1, lid 1, onder f), tweede alinea, aanhef Artikel 1, eerste alinea, punt 11, tweede alinea, eerste streepje Artikel 1, lid 1, onder f), tweede alinea, punt i) Artikel 1, eerste alinea, punt 11, tweede alinea, tweede streepje Artikel 1, lid 1, onder f), tweede alinea, punt ii) Artikel 1, eerste alinea, punt 11, tweede alinea, derde streepje Artikel 1, lid 1, onder f), tweede alinea, punt iii) Artikel 1, eerste alinea, punt 11, derde alinea Artikel 1, lid 1, onder f), derde alinea Artikel 1, eerste alinea, punt 11, vierde alinea Artikel 1, lid 1, onder f), vierde alinea Artikel 1, eerste alinea, punt 12 Artikel 1, lid 1, onder g) Artikel 1, tweede alinea Artikel 1, lid 6 Artikel 5 Artikel 2 Artikel 6, leden 1 en 2 Artikel 3, leden 1 en 2 Artikel 6, lid 3, aanhef Artikel 3, lid 3, aanhef Artikel 6, lid 3, tweede streepje Artikel 3, lid 3, onder a) Artikel 6, lid 3, derde streepje Artikel 3, lid 3, onder b) Artikel 6, lid 3, vierde streepje Artikel 3, lid 3, onder c) Artikel 6, lid 4, aanhef Artikel 3, lid 4, aanhef Artikel 6, lid 4, onder c) Artikel 3, lid 4, onder a) Artikel 6, lid 4, onder d) Artikel 3, lid 4, onder b) Artikel 6, leden 5 tot en met 8 Artikel 3, leden 5 tot en met 8 Artikel 7 Artikel 4 Artikel 8 Artikel 5 Artikel 9, leden 1 tot en met 5 Artikel 6, leden 1 tot en met 5 Artikel 9, lid 6, aanhef Artikel 6, lid 6, aanhef Artikel 9, lid 6, eerste streepje Artikel 6, lid 6, onder a) Artikel 9, lid 6, tweede streepje Artikel 6, lid 6, onder b) Artikel 9, lid 6, derde streepje Artikel 6, lid 6, onder c) Artikel 9, lid 7, eerste alinea, aanhef Artikel 6, lid 7, eerste alinea, aanhef Artikel 9, lid 7, eerste alinea, eerste streepje Artikel 6, lid 7, eerste alinea, onder a) Artikel 9, lid 7, eerste alinea, tweede streepje Artikel 6, lid 7, eerste alinea, onder b) Artikel 9, lid 7, tweede alinea Artikel 6, lid 7, tweede alinea Artikel 10, lid 1, aanhef Artikel 7, lid 1, aanhef Artikel 10, lid 1, eerste streepje Artikel 7, lid 1, onder a) Artikel 10, lid 1, tweede streepje Artikel 7, lid 1, onder b) Artikel 10, lid 1, derde streepje Artikel 7, lid 1, onder c) Artikel 10, lid 1, vierde streepje Artikel 7, lid 1, onder d) Artikel 10, lid 1, vijfde streepje Artikel 7, lid 1, onder e) Artikel 10, lid 1, zesde streepje Artikel 7, lid 1, onder f) Artikel 10, leden 2, 3 en 4 Artikel 7, leden 2, 3 en 4 Artikel 11, eerste zin Artikel 8, eerste alinea Artikel 11, tweede zin Artikel 8, tweede alinea Artikel 12 Artikel 9 Artikel 13 _ _ Artikel 10 Artikel 14 Artikel 11 Artikel 15 Artikel 12 Bijlage III _ Bijlage IV _ Bijlage V Bijlage I Bijlage VI Bijlage II _ Bijlage III _ Bijlage IV _____________ (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien de aanbeveling van de Commissie aan de Raad ( COM(2013)0586 ), – gezien artikel 3, leden 4 en 5, van de Akte van Toetreding van Kroatië, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0381/2013), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0214/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de aanbeveling van de Commissie, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. verzoekt de Raad bij het vaststellen van een datum voor de toepassing van het verdrag van 23 juli 1990 ter afschaffing van dubbele belasting in geval van winstcorrecties tussen verbonden ondernemingen, rekening te houden met de zorgen van het Parlement betreffende de noodzaak om de belastingdruk voor belastingbetalers zoveel mogelijk te beperken; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de aanbeveling van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en nationale parlementen van Kroatië en de andere lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2013)0922 ), – gezien artikel 187 en artikel 188, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0034/2014), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0259/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek van Alexander Mirsky om verdediging van zijn immuniteit in verband met een bij het Hooggerechtshof van Letland (senaat, burgerlijke kamer) aanhangige civiele procedure, dat op 14 februari 2014 werd ingediend, en van de ontvangst waarvan op 24 februari 2014 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – gezien artikel 8 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 12 mei 1964, 10 juli 1986, 15 en 21 oktober 2008, 19 maart 2010 en 6 september 2011 (1) , – gezien het woordelijke verslag van de plenaire vergadering van 4 april 2011, – gezien artikel 5, lid 2, en de artikelen 6 bis en 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A7-0273/2014 ), A. overwegende dat Alexander Mirsky, lid van het Europees Parlement, heeft verzocht om verdediging van zijn parlementaire immuniteit in verband met een bij het Hooggerechtshof van Letland aanhangige civiele procedure; overwegende dat bedoelde procedure is ingesteld naar aanleiding van de beslissing van de burgerlijke kamer van het gerechtshof van Riga (hierna. ‘het gerechtshof van Riga’) waarbij Alexander Mirsky werd gelast een uitspraak die hij in een rede voor het Europees Parlement op 4 april 2011 heeft gemaakt, in te trekken en LVL 1000 te betalen aan eisers als immateriële schadevergoeding voor de schade die dezen zeggen te hebben geleden; B. overwegende dat volgens artikel 8 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie tegen de leden van het Europees Parlement geen opsporing kan plaatsvinden en dat zij niet aangehouden of vervolgd kunnen worden op grond van de mening of stem die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht; C. overwegende dat het Parlement zich bij de uitoefening van zijn bevoegdheden met betrekking tot voorrechten en immuniteiten inzet voor handhaving van zijn integriteit als democratische wetgevende vergadering en waarborging van de onafhankelijkheid van zijn leden bij de uitvoering van hun taken; D. overwegende dat het Hof van Justitie heeft uitgemaakt dat gelet op het doel van artikel 8 van het Protocol, te weten de bescherming van de vrije meningsuiting en de onafhankelijkheid van de leden van het Europees Parlement, en de bewoordingen ervan, die behalve naar meningsuitingen uitdrukkelijk naar door de Europese afgevaardigden uitgebrachte stemmen verwijzen, dit artikel voornamelijk toepassing moet vinden op verklaringen die door die afgevaardigden worden uitgebracht binnen de gebouwen van het Europees Parlement (2) ; E. overwegende dat de immuniteit uit hoofde van artikel 8 van het Protocol, waar deze strekt tot bescherming van de vrije meningsuiting en de onafhankelijkheid van leden van het Europees Parlement, moet worden aangemerkt als een absolute immuniteit die in de weg staat aan elke juridische procedure met betrekking tot een mening of stem die in de uitoefening van het parlementaire ambt is uitgebracht (3) ; F. overwegende dat de immuniteit tegen rechtsvervolging die de leden van het Europees Parlement genieten, ook voor civielrechtelijke zaken geldt; G. overwegende dat het verzoek van Alexander Mirsky samenhangt met een tegen hem ingesteld geding wegens uitlatingen tijdens een spreektijd van een minuut in de plenaire vergadering van 4 april 2011; overwegende dat in confesso vaststaat dat Alexander Mirsky lid was van het Europees Parlement op het moment dat hij zijn gewraakte uitspraak deed; H. overwegende dat de rechtbank van Jūrmala terecht heeft geconstateerd dat Alexander Mirsky als lid van het Europees Parlement immuniteit geniet uit hoofde van artikel 8 van het Protocol en de vordering van eiser daarom heeft afgewezen; overwegende dat het gerechtshof van Riga daarentegen geheel is voorbijgegaan aan de toepasselijkheid van die bepaling; overwegende dat een nationale rechter verplicht is het primaire recht van de EU toe te passen; I. overwegende dat de zaak tegen Alexander Mirsky nog steeds voor het Hooggerechtshof aanhangig is en dat de definitieve uitspraak hem alsnog in het gelijk kan stellen; overwegende evenwel dat een bekrachtiging van het arrest van het gerechtshof van Riga door het Hooggerechtshof zou neerkomen op een inbreuk op het primaire EU-recht door de Letse autoriteiten; J. overwegende dat met het arrest van het gerechtshof van Riga in feite al inbreuk is gemaakt op de voorrechten en immuniteiten van Alexander Mirsky; overwegende dat de omstandigheden rond de zaak een beperking opleveren op een mening die in de uitoefening van het parlementaire ambt is uitgebracht; 1. besluit de immuniteit en de voorrechten van Alexander Mirsky te verdedigen; 2. verzoekt de Europese Commissie stappen te ondernemen bij de Letse autoriteiten om het primaire EU-recht te doen eerbiedigen – met name artikel 8 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie – en zonodig een inbreukprocedure aanhangig te maken op basis van artikel 258 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de Commissie, de bevoegde autoriteiten van de Republiek Letland en aan Alexander Mirsky. Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0119 – C7‑0089/2014), – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (1) , – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014‑2020 (2) , en met name artikel 12, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) (IIA van 2 december 2013), en met name punt 13, – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7‑0261/2014 ), A. overwegende dat de Europese Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de overlegvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 2 december 2013 wat betreft het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het EFG; C. overwegende dat Italië aanvraag EGF/2012/007 IT/VDC Technologies voor een financiële bijdrage uit het EFG heeft ingediend naar aanleiding van 1 164 gedwongen ontslagen bij VDC Technologies en een toeleverancier tijdens de referentieperiode van vier maanden die liep van 26 februari 2012 tot 25 juni 2012, waarbij 1 146 werknemers in aanmerking komen voor maatregelen met medefinanciering door het EFG; D. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 2, onder a), van de EFG-verordening en dat Italië bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. stelt vast dat de Italiaanse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 31 augustus 2012 hebben ingediend en betreurt dat de beoordeling van die aanvraag pas op 5 maart 2014 door de Commissie beschikbaar is gesteld; betreurt dat de beoordelingsperiode 19 maanden heeft geduurd en is van mening dat deze trage gang van zaken haaks staat op het doel van het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, nl. om snel bijstand te verlenen aan ontslagen werknemers; 3. is van mening dat de gedwongen ontslagen bij VDC Technologies SpA en een toeleverancier (productie van tv's, tv-monitoren en ‑schermen, alsmede klimaatregelingsinstallaties) verband houden met grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen als gevolg van de globalisering, en te verklaren zijn door ernstige economische verstoringen voor de sector productie van elektrische apparaten vanwege toegenomen concurrentie van derde landen, met name China; 4. beseft dat er bij de hervorming van het handelsbeleid van de Unie, zowel wanneer het om liberalisering gaat als in het geval van handelsbeschermingsinstrumenten, lering moet worden getrokken uit het feit dat talrijke EFG-aanvragen op grond van het globaliseringscriterium een bepaalde sector betreffen; 5. wijst erop dat de betreffende 1 164 ontslagen en de 54 ontslagen die om dezelfde reden zijn gevallen voor en na de referentieperiode van vier maanden uiterst negatieve gevolgen hebben voor de arbeidsmarkt en de economische situatie in het getroffen gebied dat zich bevindt in de NUTS 3-regio ITI45 Frosinone en in de NUTS 2-regio ITI4 Lazio; 6. is verheugd dat de Italiaanse autoriteiten op 30 november 2012 hebben besloten met de uitvoering van de individuele diensten voor de getroffen werknemers te beginnen teneinde de werknemers snel bijstand te verlenen, negen maanden voor de indiening van de EFG-aanvraag en ruimschoots vooruitlopend op het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 7. wijst erop dat het gecoördineerde pakket van individuele diensten waarvoor medefinanciering wordt aangevraagd maatregelen omvat voor de terugkeer van 1 146 ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt, zoals loopbaanbegeleiding/evaluatie van vaardigheden, opleidingen, individuele dienstverlening, ondersteuning van ondernemerschap, aanwervingsbonussen en toelages bij deelname; 8. wijst erop dat bijna 40% van de ontslagen werknemers ouder is dan 55 jaar; betreurt dat het pakket geen specifieke maatregelen voor oudere werknemers bevat; 9. wijst erop dat het pakket verschillende soorten financiële toelagen bevat: een toelage voor werknemers die zorgbehoevende personen ten laste hebben, een bonus voor territoriale mobiliteit en een toelage bij deelname; wijst op het relatief hoge niveau van de aanwervingsbonus (6 000 EUR per werknemer), maar is ingenomen met het feit dat het aanbieden van een vast contract of een tijdelijk contract voor minstens 24 maanden voorwaarde is voor het ontvangen van die bonus; 10. is ingenomen met het feit dat over het gecoördineerd pakket van individuele dienstverlening is overlegd met de sociale partners (de vakbonden CGIL USB, CISAL, CISL, UIL, UGL) en dat een plaatselijk ondersteuningsnetwerk is opgezet met verschillende lokale partners, en dat een beleid van gelijke behandeling van mannen en vrouwen alsook het beginsel van non-discriminatie zullen worden toegepast in de verschillende stadia van de uitvoering van het EFG en bij de toegang ertoe; 11. herinnert aan het belang van een verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door aangepaste opleiding en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verwacht dat de opleiding die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige ondernemingsklimaat; 12. is ingenomen met het feit dat er opleiding is voorzien voor elke werknemer waarop het EFG-pakket betrekking heeft; betreurt echter dat in het Commissievoorstel niet nader wordt aangegeven op welke gebieden en in welke sectoren die opleidingen zullen worden aangeboden; 13. merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele diensten dat uit het EFG moet worden gefinancierd, gegevens bevat over de complementariteit met maatregelen die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; benadrukt dat de Italiaanse autoriteiten bevestigen dat voor de subsidiabele maatregelen geen steun uit andere financieringsinstrumenten van de Unie wordt ontvangen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen om ervoor te zorgen dat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en dubbel gebruik van door de Unie gefinancierde diensten wordt voorkomen; 14. beklemtoont dat overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet worden gewaarborgd dat met middelen uit het EFG de duurzame terugkeer van individuele ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt wordt gesteund; benadrukt voorts dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren; 15. is ingenomen met de overeenkomst die tussen het Europees Parlement en de Raad is bereikt betreffende de nieuwe EFG-verordening voor de periode 2014‑2020 om het criterium "crisisafwijking" opnieuw in te voeren, om de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60% van de totale geschatte kosten van de voorgestelde maatregelen, om de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Europees Parlement en de Raad te verhogen door de termijn voor beoordeling en goedkeuring te verkorten, om de subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden door zelfstandigen en jongeren toe te voegen en om stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; 16. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 17. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2012/007 IT/VDC Technologies, ingediend door Italië) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2014/254/EU.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0116 – C7‑0101/2014), – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) (IIA van 2 december 2013), en met name punt 13, – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0260/2014 ), A. overwegende dat de Europese Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de overlegvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 2 december 2013 wat betreft het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het EFG; C. overwegende dat Spanje aanvraag EGF/2012/004 ES/Grupo Santana (4) voor een financiële bijdrage uit het EFG heeft ingediend naar aanleiding van 330 gedwongen ontslagen bij Grupo Santana en 15 leveranciers en downstreamproducenten tijdens de referentieperiode van vier maanden die liep van 15 november 2011 tot 15 maart 2012, waarbij 285 werknemers in aanmerking komen voor maatregelen met medefinanciering door het EFG; D. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2, onder b), van de EFG-verordening en dat Spanje bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. neemt kennis van de verklaringen van de Commissie dat de 330 gedwongen ontslagen binnen de referentieperiode en de extra 689 ontslagen verband houden met dezelfde collectieve ontslagprocedure en dat de ontslagen in combinatie met de zeer kwetsbare economische en maatschappelijke situatie van de regio voldoen aan de voorwaarde van uitzonderlijke omstandigheden, overeenkomstig artikel 2, onder c), van de EFG-verordening; 3. merkt op dat de Spaanse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 16 mei 2012 hebben ingediend en betreurt het dat de Europese Commissie de beoordeling daarvan pas op 5 maart 2014 ter beschikking heeft gesteld; betreurt de lange beoordelingsperiode van 22 maanden en is van mening dat deze termijn in strijd is met de doelstelling van het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering om ontslagen werknemers snel steun te verlenen; 4. is van mening dat de gedwongen ontslagen bij Grupo Santana en 15 leveranciers en downstreamproducenten verband houden met grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ten gevolge van de mondialisering, daarbij verwijzend naar een afname van het marktaandeel van de EU in de wereldwijde productie van motorvoertuigen en de snelle groei van de Aziatische markten, waar de fabrikanten uit de EU minder van profiteren; 5. merkt op dat de betreffende 330 gedwongen ontslagen, samen met de 689 ontslagen om dezelfde reden voor en na de referentieperiode van vier maanden, ernstige gevolgen hebben voor de werkgelegenheid en de economie op lokaal en NUTS III-niveau, en de reeds kwetsbare economische situatie van het getroffen gebied verslechtert; 6. merkt op dat dit wederom een EFG-aanvraag voor ontslagen in de automobielsector betreft en dat deze sector met 17 aanvragen de bedrijfstak is met de meeste EFG-aanvragen op grond van zowel de crisis als het globaliseringskriterium; wijst erop dat dit nieuwe geval in de automobielindustrie het belang aantoont van een bedrijfstakstrategie op EU-niveau en illustreert op welke wijze uit het EFG steun verleend wordt aan werknemers in een herstructureringsproces; 7. is ingenomen dat de regio Andalucía, waar het werkloosheidspercentage veel hoger ligt dan het nationale en het EU-gemiddelde, weer een beroep doet op het EFG; wijst erop dat het EFG al steun heeft verleend aan werknemers van Delphi in Andalucía (EGF/2008/002 ES/Delphi); 8. is verheugd dat de Spaanse autoriteiten op 1 augustus 2011 hebben besloten een begin te maken met de individuele dienstverlening teneinde de werknemers snel bijstand te verlenen, tien maanden voor de indiening van de EFG-aanvraag en ruim voor het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 9. merkt op dat het gecoördineerde pakket van op het individu afgestemde maatregelen die moeten worden medegefinancierd, maatregelen omvat in het kader van de terugkeer van 285 ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt, zoals praktijkberoepsopleidingen, advisering over bedrijfsprojecten, actieve begeleiding bij het zoeken naar een baan en arbeidsbemiddeling; 10. is ingenomen met het feit dat de aangeboden scholing van aanzienlijke duur is en wordt aangevuld met activiteiten op de werkplek; juicht het toe dat de scholing zal aansluiten op de behoeften aan vaardigheden en kwalificaties van de ondernemingen die zich in het bedrijfspark vestigen, hetgeen deel uitmaakt van de maatregelen die een aanvulling vormen op het door het EFG gefinancierde pakket; 11. is in dit verband verheugd over het feit dat de stad Linares, zwaar getroffen door de sluiting van Santana (en de leveranciers), de belangrijkste plaatselijke werkgever, een algemene en alomvattende aanpak gekozen heeft in de vorm van de renovatie van het bedrijfspark van Grupo Santana, met als doel nieuwe investeerders aan te trekken; is van oordeel dat het besluit van de stad Linares om het ondernemingsklimaat te verbeteren, de impact van de op de werknemers gerichte EFG-maatregelen zal vergroten; 12. is ingenomen met het feit dat de stad Linares de sociale partners (de vakbonden MCA-UGT Andalucía en Federación de la industria de CCOO-Andalucía) over het pakket geraadpleegd heeft en dat de partners op de uitvoering van de maatregelen toezicht houden, en dat in de verschillende stadia van de tenuitvoerlegging van het EFG en bij de toegang ertoe een beleid inzake gelijkheid van mannen en vrouwen en non-discriminatie zal worden toegepast; 13. herinnert aan het belang van verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door aangepaste scholing en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven van de werknemer opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verwacht dat de scholing die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige ondernemingsklimaat; 14. wijst op het feit dat het EFG voorziet in een "opleidingsloon" dat 150% van het Spaanse minimumloon bedraagt; is ingenomen met de bevestiging van de Commissie dat deze vergoedingen de werkloosheidsuitkeringen niet vervangen en een aanvulling vormen op de werkloosheidsuitkeringen die op grond van de nationale wetgeving worden uitbetaald; benadrukt in dit verband dat in de nieuwe EFG-verordening voor de periode 2014-2020 de financiële vergoedingen worden beperkt tot ten hoogste 35% van de kosten van de maatregelen en dat dientengevolge de vergoedingen die in het gecoördineerde pakket voor deze aanvraag gelden, onder de nieuwe verordening niet meer mogelijk zullen zijn; 15. is ingenomen met het initiatief van de Spaanse regionale autoriteiten en de lokale autoriteiten van Linares om in industriële infrastructuur te investeren, het vernieuwde industriegebied aan te prijzen teneinde nieuwe bedrijven aan te trekken, en de industriële structuur te diversifiëren in plaats van zich te richten op de automobielsector; benadrukt dat voor deze inspanningen geen medefinanciering uit hoofde van het EFG is aangevraagd en gefinancierd worden uit regionale en lokale begrotingen die zwaar onder druk staan na het verlies van belastingontvangsten als gevolg van de fabriekssluiting; 16. merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening dat uit het EFG moet worden gefinancierd, gegevens bevat over de complementariteit met maatregelen die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; benadrukt dat de Spaanse autoriteiten bevestigen dat voor de subsidiabele maatregelen geen steun uit andere financieringsinstrumenten van de Unie wordt ontvangen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen om ervoor te zorgen dat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en dubbel gebruik van door de Unie gefinancierde diensten wordt voorkomen; 17. beklemtoont dat overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet worden gewaarborgd dat met middelen uit het EFG de duurzame terugkeer van individuele ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt wordt gesteund; benadrukt voorts dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat steun uit hoofde van het EFG niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren; 18. is ingenomen met het akkoord dat tussen het Europees Parlement en de Raad is bereikt om in de nieuwe EFG-verordening voor de periode 2014-2020 het criterium van de financiële en economische crisis opnieuw in te voeren, om de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60 % van de totale geschatte kosten van de voorgestelde maatregelen, om de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Europees Parlement en de Raad te verhogen door de termijn voor beoordeling en goedkeuring te verkorten, om de subsidiabele maatregelen en kring van begunstigden uit te breiden door zelfstandigen en jongeren toe te voegen en om stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; 19. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 20. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2012/004 ES/Grupo Santana, Spanje) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2014/253/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (05199/1/2014 – C7‑0094/2014), – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door het Deense parlement, de Duitse Bondsdag, de Duitse Bondsraad en de Zweedse Rijksdag, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 16 februari 2011 (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0368 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0216/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0018 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0022/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 mei 2013 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 4 juli 2013 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie( A7-0444/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (Voor de EER relevante tekst)(Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/94/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0195 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0102/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 juli 2013 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0256/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 96/53/EG van de Raad houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In het Witboek van 2011 "Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte – werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem" wordt benadrukt dat de uitstoot van broeikasgassen moet worden verminderd en dat met name de uitstoot van koolstofdioxide (CO 2 ) tegen 2050 60 % en tegen 2020 20 % lager moet liggen dan de uitstoot in 1990. [Am. 1] (1 bis) Aangezien tot dusver geen beleidsmaatregelen zijn genomen om de toenemende CO2-uitstoot van vrachtwagens tegen te gaan, dient de Commissie de invoering van brandstofefficiëntienormen voor vrachtwagens te evalueren met het oog op een verdere uitbreiding van haar wetgevingsaanpak inzake personenauto's en kleine vrachtauto's. [Am. 2] (2) In dat verband werd in het Witboek aangekondigd dat Richtlijn 96/53/EG van de Raad (4) zou worden gewijzigd om het energieverbruik en de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen, de wetgeving aan te passen aan de ontwikkeling van de technologie en de nieuwe behoeften van de markt, en het intermodaal vervoer te stimuleren. (3) De technologische ontwikkelingen omvatten de mogelijkheid om op de achterzijde van voertuigen, met name op opleggers en aanhangwagens, intrekbare of inklapbare aerodynamische voorzieningen aan te brengen waardoor de bij Richtlijn 96/53/EG voorgeschreven maximumlengte wordt overschreden. Dergelijke voorzieningen kunnen onmiddellijk na de inwerkingtreding van deze richtlijn worden geïnstalleerd aangezien zij reeds op de markt worden aangeboden en in andere werelddelen reeds worden gebruikt. Hetzelfde geldt voor energieabsorberende aerodynamische motorkappen en beveiligingsvoorzieningen tegen klemrijden die aan de zijkant ter hoogte van de wielen en aan de achterzijde van opleggers, aanhangwagens en voertuigen worden aangebracht. Deze kunnen de energie-efficiëntie van voertuigen aanzienlijk verbeteren alsook de kans op verwonding van andere weggebruikers aanzienlijk terugdringen. Deze richtlijn dient ook innovatie op het gebied van het ontwerp van voertuigen en vervoerseenheden aan te moedigen en te vergemakkelijken. [Am. 3] (3 bis) De Commissie dient in het kader van maatregelen inzake "gewichten en afmetingen" een aanpak te ontwikkelen ter vermindering van het aantal lege ritten in het goederenvervoer over de weg, alsook voorschriften voor minimumharmonisatie op het gebied van cabotage in het wegvervoer ter voorkoming van dumpingpraktijken. Bij de herziening van Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) (de Eurovignet-richtlijn) moet tevens rekening worden gehouden met de vooruitgang wat betreft de raming van externe kosten en moet de internalisering van externe kosten voor vrachtwagens verplicht worden gesteld . Voor 1 januari 2015 moet de Commissie een voorstel indienen tot wijziging van de Eurovignet-richtlijn. [Am. 4] (4) Vrachtwagens zijn verantwoordelijk voor ongeveer 26 procent van de door het wegvervoer veroorzaakte CO2-uitstoot in Europa, terwijl hun brandstofefficiëntie in de afgelopen twintig jaar nauwelijks is toegenomen. Cabines met een kleinere luchtweerstand kunnen, samen met de in overweging 3 genoemde voorzieningen, eveneens een aanzienlijke verbetering van de energieprestaties van voertuigen opleveren en zijn dringend noodzakelijk voor een aanzienlijke vermindering van de voertuigemissies in het goederenvervoer over de weg . Een dergelijke verbetering is binnen de in de huidige Richtlijn 96/53/EG vastgestelde maximumlengte niet haalbaar zonder de vervoerscapaciteit aan te tasten en zou derhalve het economisch evenwicht van de sector in gevaar brengen. Derhalve moet in een afwijking op de toegestane maximumlengte worden voorzien. Een dergelijke afwijking mag niet tot een verhoging van het laadvermogen leiden. [Am. 5] (5) In haar beleidsoriëntaties inzake de verkeersveiligheid voor de periode 2011-2020 heeft de Commissie maatregelen aangekondigd om de voertuigen veiliger te maken en de zwakke weggebruikers beter te beschermen. Ook in het rapport van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2007/38/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) wordt gewezen op het belang van een goede zichtbaarheid voor de bestuurder. Een nieuwe vormgeving van de cabine zal de verkeersveiligheid ten goede komen omdat de dode hoek in het gezichtsveld van de bestuurder onder de voorruit en aan de zijkant van het voertuig kleiner wordt. Hierdoor kunnen talrijke levens van kwetsbare weggebruikers, zoals voetgangers en fietsers, worden gered. De nieuwe vormgeving maakt het eveneens mogelijk van de cabine moet derhalve na een passende overgangsperiode verplicht worden gesteld. Bij deze nieuwe vormgeving moeten tevens voorzieningen in te bouwen worden ingebouwd die bij een aanrijding energie absorberen. Door de potentiële toename van de omvang van de cabine kunnen ook het comfort en de veiligheid van de bestuurder worden verbeterd. [Am. 6] (6) Voordat zij op de markt worden gebracht, moeten aerodynamische voorzieningen en de installatie daarvan op voertuigen worden getest volgens de testprocedure voor de meting van aerodynamische prestaties die thans door de Commissie wordt ontwikkeld . Daartoe zullen de lidstaten certificaten afgeven, die door de andere lidstaten worden erkend. De Commissie dient uitvoerige technische richtsnoeren op te stellen inzake de aanvrage van certificaten en de vereisten waaraan voor de afgifte daarvan moet worden voldaan. [Am. 7] (6 bis) Het Witboek vervoer van 2011 bepaalt dat tegen 2030, 30 % van het goederenvervoer via de weg over afstanden van meer dan 300 km per spoor of over het water moet gebeuren, en tegen 2050 meer dan 50 % dankzij efficiënte en groene goederencorridors; Om deze doelstelling te bereiken, moet een passende infrastructuur worden ontwikkeld. Deze doelstelling is door het Europees Parlement goedgekeurd in zijn resolutie van 15 december 2011 over het stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte – werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem (7) . [Am. 8] (6 ter) Met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van het Witboek vervoer van 2011 biedt de herziening van Richtlijn 96/53/EG de mogelijkheid om de veiligheid en het comfort van bestuurders te verbeteren, waarbij rekening wordt gehouden met de vereisten die zijn vastgesteld in Richtlijn 89/391/EEG (8) (kaderrichtlijn veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk). [Am. 9] (7) Langere voertuigen kunnen voor grensoverschrijdend vervoer worden gebruikt indien de twee betrokken lidstaten nu reeds het gebruik van dergelijke voertuigen toestaan en indien de afwijkingsvoorwaarden van artikel 4, lid 3, lid 4 of lid 5, van de richtlijn zijn vervuld. De Europese Commissie heeft reeds richtsnoeren vastgesteld betreffende de toepassing van artikel 4 van de richtlijn. De in artikel 4, lid 4, bedoelde vervoersverrichtingen hebben geen significante invloed op de internationale concurrentie indien het grensoverschrijdend gebruik beperkt blijft tot twee lidstaten waar de bestaande infrastructuur en de verkeersveiligheidscontext dat toelaten. Op die manier wordt het evenwicht bewaard tussen enerzijds het recht van de lidstaten om op grond van het subsidiariteitsbeginsel te bepalen welke vervoersoplossingen aan hun specifieke context zijn aangepast en anderzijds de noodzaak om ervoor te zorgen dat een dergelijk beleid niet tot een verstoring van de interne markt leidt. Artikel 4, lid 4, wordt in die zin verduidelijkt. [Am. 10] (8) Alternatieve aandrijfsystemen zoals elektrische of hybride motoren in vrachtwagens of autobussen (voornamelijk in stads- en voorstadsverkeer), die niet alleen op fossiele brandstoffen werken en dus minder of helemaal geen verontreiniging veroorzaken, leiden tot een toename van het gewicht die niet in het laadvermogen mag worden verrekend aangezien het wegvervoer op die manier economisch zou worden benadeeld. Voertuigen uitgerust met koolstofarme technologie moeten het maximaal toelaatbare gewicht tot 1 ton kunnen overschrijden, afhankelijk van het gewicht dat voor de technologie vereist is. Dit extra gewicht mag echter niet leiden tot vergroting van de laadruimte van het voertuig. Hierbij moet het beginsel van technologische neutraliteit worden aangehouden. [Am. 11] (9) In het Witboek vervoer wordt er ook op gewezen dat de EU de ontwikkelingen in het intermodaal vervoer dient te volgen en met name de containerisering en het toenemend gebruik van containers van 45 voet, die per spoor of via de waterwegen worden aangevoerd. Het wegtraject van een intermodaal transport kan op dit moment slechts worden afgelegd na het doorlopen van zware administratieve procedures die een belasting vormen voor zowel de lidstaten als de vervoersondernemingen, tenzij de containers over zeer dure gecertificeerde afgeschuinde hoeken beschikken. Door de toegestane lengte van vrachtwagens voor containervervoer met 15 cm te verlengen kunnen vervoerders worden ontheven van administratieve procedures en kan het intermodaal vervoer worden gestimuleerd zonder risico's of nadelen voor andere weggebruikers of de infrastructuur. De bescheiden toename van de lengte van een vrachtwagen met oplegger (15 cm op een totale lengte van 16,50 m) levert geen hoger risico voor de verkeersveiligheid op. Overeenkomstig de in het Witboek uiteengezette beleidsvisie wordt deze toename echter alleen toegestaan voor intermodaal vervoer waarvan het wegtraject niet langer dan 300 km is en waarbij ook gebruik wordt gemaakt van vervoer per spoor, over de binnenwateren of over zee. Dat is voldoende om de afstand te overbruggen tussen enerzijds een bedrijventerrein of winkelcentrum en anderzijds een goederenstation of binnenhaven. Om een zeehaven te bereiken en de ontwikkeling van de snelwegen op zee te ondersteunen, mag over de weg een langere afstand worden afgelegd bij gebruik van de korte vaart binnen de Unie . [Am. 12] (10) Om het intermodaal vervoer te blijven stimuleren en rekening te houden met het ledige gewicht van 45'-voetcontainers moet de regeling voor intermodaal vervoer van 40'‑containers, op grond waarvan het toegestane maximumgewicht voor vrachtwagens met 5 tot 6 assen is opgetrokken tot 44 ton, ook gelden voor vrachtwagens die 45'-containers vervoeren. (11) Sinds de vaststelling van Richtlijn 96/53/EG is het gemiddelde gewicht van autobus- en touringcarpassagiers alsmede van hun bagage aanzienlijk toegenomen, waardoor het aantal vervoerde passagiers geleidelijk afneemt vanwege de in de richtlijn vastgestelde maximumgewichten. Aangezien collectief vervoer met het oog op een efficiënter energieverbruik moet worden bevorderd ten opzichte van individueel vervoer moet het vroegere aantal passagiers per autocar worden hersteld, rekening houdend met het toename van hun gewicht en van het gewicht van hun bagage. Daartoe kan het toegestane maximumgewicht van autocars met twee assen worden verhoogd, maar dat mag niet tot een snellere slijtage van de infrastructuur leiden. (12) De instanties die belast zijn met de handhaving van de regelgeving inzake het wegvervoer constateren talrijke en soms ernstige inbreuken, met name overschrijdingen van het toegestane maximumgewicht van voertuigen. De oorzaak hiervan is het ontoereikend aantal controles uit hoofde van Richtlijn 96/53/EG of de inefficiëntie daarvan. Bovendien verschillen de controleprocedures en ‑regels van lidstaat tot lidstaat, waardoor rechtsonzekerheid ontstaat voor bestuurders van voertuigen die in verschillende EU-lidstaten rijden. Bovendien genieten vervoersondernemingen die de regels niet naleven een aanzienlijk concurrentievoordeel ten opzichte van hun concurrenten die de regelgeving wel naleven en ten opzichte van de andere vervoerswijzen. Deze situatie staat een goede werking van de interne markt in de weg en houdt risico's in voor de verkeersveiligheid . Derhalve moeten de lidstaten het aantal controles opvoeren , zowel manuele controles als controles aan de hand van een voorafgaande selectie, en de efficiëntie daarvan verhogen op basis van een voorafgaande selectie risicoclassificatiesysteem . [Am. 13] (13) Er bestaan eenvoudige technische, vaste of mobiele, oplossingen om na een eerste selectie alleen voertuigen met een hoog risico op overtredingen te doen stoppen. Dit is goedkoper, minder hinderlijk voor de doorstroming van het verkeer en waarborgt een optimale veiligheid. Vrachtwagens kunnen worden uitgerust met voorzieningen om de bestuurder in staat te stellen zelf het gewicht van zijn voertuig te controleren en na te gaan of hij aan de regelgeving voldoet. Dergelijke boordapparatuur kan zonder dat het voertuig moet stoppen via een microgolfzender gegevens doorsturen naar controlebeambten of automatische controlesystemen langs de weg. Voor selectiemetingen lijkt een minimumdrempel van één weging per 2000 voertuigkilometer voldoende om de doelmatigheid van de wegcontroles in de Unie te waarborgen aangezien een dergelijke controlefrequentie statistisch de mogelijkheid biedt elk voertuig gemiddeld om de drie dagen te controleren. (14) De vaststelling van talrijke inbreuken op Richtlijn 96/53/EG vloeit in grote mate voort uit het niet-ontradende karakter van de in de wetgeving van de lidstaten voorziene sancties op de overtreding van die regels, of zelfs het ontbreken van sancties. Die zwakte wordt nog versterkt door de sterke verschillen tussen de administratieve sancties die in de verschillende lidstaten worden toegepast. Om die knelpunten weg te werken moet op EU-niveau werk worden gemaakt van de harmonisering van de niveaus en de categorieën van de administratieve sancties voor inbreuken op Richtlijn 96/53/EG. Deze administratieve sancties moeten doeltreffend, evenredig , en afschrikkend en niet-discriminerend zijn. [Am. 14] (15) Om de controles op het gewicht van voertuigen of voertuigcombinaties op internationale schaal efficiënter te maken en het vlotte verloop van die controles te faciliteren, moeten de controle-instanties in de lidstaten informatie kunnen uitwisselen over de identificatie van overtreders, de beschrijving van inbreuken en opgelegde sancties, en de betrouwbaarheid van de betrokken onderneming. Het overeenkomstig artikel 18, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad (9) aangewezen contactpunt kan als tussenpersoon voor de uitwisseling van die informatie optreden. (16) Het is belangrijk dat het Europees Parlement en de Raad regelmatig in kennis worden gesteld van de door de lidstaten verrichte wegcontroles. Deze door de lidstaten via hun contactpunt meegedeelde informatie stelt de Commissie in staat om toe te zien op de naleving van deze richtlijn door de vervoersondernemingen en te bepalen of er al dan niet behoefte is aan dwingende maatregelen. [Am. 15] (16 bis) De Commissie moet bijlage I bij Richtlijn 96/53/EG herzien en een verslag uitbrengen over de uitvoering daarvan, waarbij rekening gehouden wordt met, onder meer, de gevolgen voor de internationale concurrentie, de opsplitsing van vervoerswijzen, de kosten van de aanpassing van de infrastructuur, en de milieu- en veiligheidsdoelstellingen zoals opgenomen in het Witboek vervoer van 2011. [Am. 16] (17) De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de eisen voor nieuwe achteraan op voertuigen aan de achterzijde en de zijkant van het voertuig aerodynamische voorzieningen en beveiligingsvoorzieningen tegen klemrijden, of de ontwikkeling van nieuwe motorvoertuigen , met het oog op de herziening van de Europese typegoedkeuringsprocedures als bedoeld in Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) in het kader van de VN/ECE-reglementen, alsook met betrekking tot de technische specificaties die de volledige interoperabiliteit van ingebouwde weegapparatuur moeten waarborgen, en richtsnoeren betreffende de procedure om het gewicht van rijdende voertuigen te controleren. Tijdens haar voorbereidende werkzaamheden dient de Commissie passend overleg te plegen, onder meer met deskundigen. Bij het overleg moeten de belanghebbende partijen betrokken worden, zoals fabrikanten, bestuurders, verkeersveiligheidsorganisaties, verkeersautoriteiten en opleidingscentra. Bij het voorbereiden en opstellen van gedelegeerde handelingen dient De Commissie erop toe te zien dat de desbetreffende documenten gelijktijdig, tijdig en op passende wijze bij het Europees Parlement en de Raad worden ingediend publiceert een verslag van de resultaten van het overleg. De belanghebbenden moet voldoende tijd worden gegund om aan deze vereisten te voldoen . [Am. 17] (18) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn onvoldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang en de gevolgen van deze richtlijn, beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, de nodige maatregelen nemen. Overeenkomstig het in laatstgenoemd artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. (19) Richtlijn 96/53/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 96/53/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) De verwijzingen naar Richtlijn 70/156/EEG van de Raad worden vervangen door een verwijzing naar Richtlijn 2007/46/EG. 2) Artikel 2, eerste alinea, wordt aangevuld met de volgende definities: – "voertuig met hybride aandrijving" " koolstofarme technologie ": technologie die niet volledig berust op fossiele oliebronnen in de energievoorziening voor vervoer en die een aanzienlijk bijdrage levert aan het koolstofvrij maken van vervoer. De bronnen bestaan onder meer uit: een voertuig als bedoeld in Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (11) , dat is uitgerust met één of meerdere elektrische aandrijfmotoren die niet permanent op het elektriciteitsnet zijn aangesloten, en met één of meerdere verbrandingsmotoren; – elektriciteit, – waterstof, – synthetische brandstoffen, – geavanceerde biobrandstoffen, – aardgas, waaronder biomethaan, in gasvorm (Compressed Natural Gas – CNG) en in vloeibare vorm (Liquefied Natural Gas – LNG), en – afvalwarmte. [Am. 18] – - "elektrische voertuig": een voertuig als bedoeld in Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (12) , dat is uitgerust met één of meerdere elektrische aandrijfmotoren die niet permanent op het elektriciteitsnet zijn aangesloten; [Am. 19] – "intermodale vervoerseenheid laadeenheid ": eenheid die tot één van de volgende categorieën behoort: container, wissellaadbak, oplegger; [Am. 20. Dit amendement is van toepassing op de gehele tekst] (a) In lid 1, onder a) en b), wordt het woord "nationaal" geschrapt; [Am. 21] (b) De eerste zin van artikel 4, lid 4, tweede alinea, wordt vervangen door: " "Vervoer wordt geacht niet van noemenswaardige invloed te zijn op de internationale concurrentie in de vervoersector indien dat vervoer plaatsvindt op het grondgebied van een lidstaat of, bij grensoverschrijdend vervoer, tussen twee aangrenzende lidstaten die beide in toepassing van dit lid maatregelen hebben genomen en als één van de onder a) en b) genoemde voorwaarden is vervuld:" [Am. 22] 3) Artikel 4, lid 6, wordt geschrapt. 4) Artikel 5 wordt als volgt gewijzigd: (a) De woorden "Onverminderd artikel 4, lid 6, worden:" worden geschrapt. (b) Punt (b) wordt geschrapt. 5) Artikel 8 wordt vervangen door:" "Artikel 8 1. Teneinde de aerodynamica van voertuigen en voertuigcombinaties te verbeteren mogen de in bijlage I, punt 1.1, vastgestelde maximumlengtes tot 500 mm worden overschreden door voertuigen of voertuigcombinaties die zijn uitgerust met voorzieningen die voldoen aan de hieronder vastgestelde eisen. De overschrijding van de maximumlengte mag alleen tot doel hebben om achteraan op het voertuig of de voertuigcombinatie voorzieningen aan te brengen om de aerodynamica daarvan te verbeteren. [Am. 23] 2. De in lid 1 genoemde voorzieningen dienen te voldoen aan de volgende prestatie- en veiligheidseisen: De overschrijding van de maximumlengte leidt niet tot een toename van de vervoerscapaciteit laadcapaciteit van het voertuig of de voertuigcombinatie. [Am. 28] 3. Voorafgaand aan de marktintroductie van dergelijke voorzieningen verlenen worden de lidstaten een certificaat voor de extra aerodynamische voorzieningen en de installatie daarvan op voertuigen . Het geautoriseerd door de lidstaten overeenkomstig Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad*. De lidstaten verlenen hiertoe een certificaat , dat bevestigt dat aan de hierboven in lid 2 genoemde eisen is voldaan en dat de voorziening een significante bijdrage levert tot de verbetering van de aerodynamica. De in een lidstaat afgegeven certificaten worden door de andere lidstaten erkend. [Am. 29] 4. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 16 gedelegeerde handelingen vast tot aanvulling van de in lid 2 genoemde eisen. Die eisen hebben betrekking op de technische kenmerken, de minimale prestatieniveaus, de randvoorwaarden inzake het ontwerp en de procedure voor de opstelling van het in lid 3 genoemde testcertificaat. Voor het eerst worden de gedelegeerde handelingen uiterlijk twee jaar na publicatie van deze Richtlijn vastgesteld. [Am. 30] Bij de uitoefening van haar bevoegdheden zorgt de Commissie voor samenhang met de EU-wetgeving inzake typegoedkeuring. [Am. 31] 5. In afwachting van de vaststelling van gedelegeerde handelingen mogen voertuigen of voertuigcombinaties waarop achteraan aerodynamische voorzieningen zijn gemonteerd die aan de in lid 2 genoemde eisen beantwoorden en overeenkomstig lid 3 zijn getest, aan het verkeer deelnemen indien hun lengte de in bijlage I, punt 1.1, vastgestelde maximumlengte met maximaal twee meter overschrijdt. Deze overgangsmaatregel is van toepassing vanaf de datum moment waarop deze richtlijn in werking treedt. [Am. 32] ___________________ * Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (PB L 263 van 9.10.2007, blz. 1)." 6) Artikel 8 bis wordt geschrapt. 7) Artikel 9 wordt vervangen door:" "Artikel 9 1. Teneinde de aerodynamica en verkeersveiligheid van voertuigen en voertuigcombinaties te verbeteren mogen de in bijlage I, punt 1.1, vastgestelde maximumlengtes worden overschreden door voertuigen of voertuigcombinaties die zijn uitgerust met voorzieningen die voldoen aan de hieronder in lid 2 vastgestelde eisen. De overschrijding van de maximumlengte moet in de eerste plaats tot doel hebben om het mogelijk te maken vrachtwagencabines te bouwen die de aerodynamica van voertuigen of voertuigcombinaties verbeteren en de verkeersveiligheid voor kwetsbare weggebruikers en aan de achterzijde aangereden voertuigen verhogen. [Am. 33] 2. De in lid 1 genoemde vrachtwagencabines dienen te voldoen aan de volgende prestatie- en veiligheidseisen: De overschrijding van de maximumlengte mag niet leiden tot een toename van de vervoerscapaciteit van het voertuig of de voertuigcombinatie. 2 bis. Om de veiligheid en het comfort van de bestuurder te verbeteren en er uiteindelijk voor te zorgen dat de verkeersveiligheid van de onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallende voertuigen wordt verhoogd, gelden de volgende in artikel 9, lid 2 vermelde vereisten inzake veiligheid en comfort voor de bestuurderscabine: 3. Voor de voertuigen op de markt worden gebracht, testen de lidstaten, overeenkomstig Richtlijn 2007/46/EG , de aerodynamische eigenschappen en veiligheidseigenschappen van de nieuwe voertuigontwerpen en verlenen zij een testcertificaat. Dat certificaat bevestigt dat het voertuig voldoet aan de eisen van lid 2. De aerodynamische eigenschappen van deze voertuigen worden getest in overeenstemming met de door de Commissie ontwikkelde relevante regels voor de meting van aerodynamische eigenschappen. In één lidstaat afgegeven testcertificaten worden door de andere lidstaten erkend. [Am. 39] 3 bis. Nieuwe voertuigen van de categorieën N2 en N3 en voertuigcombinaties maken gebruik van vrachtwagencabines die voldoen aan de veiligheidseisen zoals vermeld in artikel 9, lid 2 met ingang van [zeven jaar na inwerkingtreding van deze richtlijn]. [Am. 40] 4. De Commissie wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 16 en in overeenstemming met de geldende ECE-voorschriften van de VN, gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde de in lid 2 genoemde eisen voor vrachtwagencabines aan te vullen. Die eisen hebben betrekking op de technische kenmerken, de minimale prestatieniveaus, de randvoorwaarden inzake het ontwerp en de procedure voor de opstelling van het in lid 3 genoemde testcertificaat. Voor het eerst worden de gedelegeerde handelingen uiterlijk twee jaar na publicatie van deze Richtlijn vastgesteld. [Am. 41] ____________________ * Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183 van 26.9.1989, blz. 1)." 8) In artikel 10 worden de woorden "op de in artikel 11 genoemde datum" vervangen door "17 september 1997". 9) Artikel 10 bis wordt vervangen door:" "Artikel 10 bis De maximaal toegestane gewichten van voertuigen met hybride of volledig elektrische aandrijving die zijn uitgerust met koolstofarme technologie, zijn de in bijlage I, punt 2.3.1 2.3.4 , vermelde gewichten. [Am. 42] Voertuigen met hybride of elektrische aandrijving die zijn uitgerust met koolstofarme technologie , mogen de in bijlage I, punt 3, vastgestelde maximaal toegestane asdruk niet overschrijden." [Am. 43] 10) Artikel 11 wordt vervangen door:" "Artikel 11 De in bijlage I, punten 1.1 en 1.6, vastgestelde maximumafmetingen mogen met 15 cm meter worden overschreden door voertuigen of voertuigcombinaties die containers of wissellaadbakken van 45 voet vervoeren wanneer het wegvervoer van de vervoerde container of wissellaadbak deel uitmaakt van een intermodaal gecombineerd vervoer. [Am. 44] Voor de toepassing van dit artikel en bijlage I, punt 2.2.2, letter c), wordt bij het intermodaal vervoer minstens gebruik gemaakt van vervoer per spoor of over de binnenwateren of over zee. Het voor- en natransport gebeurt via de weg. Op het grondgebied van de Europese Unie mogen het voor- en natransport via de weg telkens niet meer dan 300 km bedragen of de afstand tot de dichtstbijzijnde terminals waartussen een geregelde dienst wordt aangeboden. Het begrip intermodaal vervoer omvat ook vervoer binnen de Unie waarbij gebruik wordt gemaakt van de korte vaart, ongeacht de lengte van het voor- en natransport via de weg. Het voor- en natransport via de weg van een vervoersverrichting met gebruik van de korte vaart binnen de Unie reikt van de plaats waar de goederen worden geladen tot de dichtstbijzijnde geschikte zeehaven voor het voortransport en/of eventueel van de dichtstbijzijnde geschikte zeehaven en de losplaats van de goederen voor het natransport . Uiterlijk 2017 doet de Commissie, in voorkomend geval, een wetgevingsvoorstel tot wijziging van Richtlijn 92/106/EEG van de Raad*, en met name van de bestaande definitie van gecombineerd vervoer, teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van containerisering en met het oog op de ondersteuning van de ontwikkeling van efficiënt intermodaal vervoer. [Am. 45] _____________________ * Richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december 1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer van goederen tussen Lid-Staten (PB L 368 van 17.12.1992, blz. 38)." 11) Artikel 12 wordt vervangen door:" "Artikel 12 1. De lidstaten zetten een systeem op voor de selectie , en gerichte controle en de uitvoering van dergelijke controles van rijdende voertuigen , of voertuigcombinaties teneinde de naleving van de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn af te dwingen. [Am. 46] Lidstaten zorgen ervoor dat de informatie over het aantal en de ernst van de door een individuele onderneming begane inbreuken wordt opgenomen in het risicoclassificatiesysteem dat ingevolge artikel 9 van Richtlijn 2006/22/EG van het Europees Parlement en de Raad* tot stand is gebracht. [Am. 47] Bij het selecteren van de te controleren voertuigen, kunnen de lidstaten prioriteit geven aan voertuigen in gebruik bij ondernemingen met een hoog risicoprofiel als bedoeld in Richtlijn 2006/22/EG. Voertuigen kunnen ook willekeurig voor controle worden geselecteerd. [Am. 48] 2. Uiterlijk twee jaar vanaf de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn voeren de lidstaten gewichtsmetingen uit van rijdende voertuigen of voertuigcombinaties. Die selectiemetingen hebben tot doel de doeltreffendheid van de controles te verhogen en na te gaan bij welke voertuigen er vermoedelijk sprake is van een inbreuk en een manuele controle moet worden uitgevoerd. Selectiemetingen kunnen worden uitgevoerd door middel van automatische op de infrastructuur aangebrachte systemen of door overeenkomstig lid 6 in het voertuig geïnstalleerde systemen. De automatische systemen moeten het mogelijk maken voertuigen die vermoedelijk overladen zijn te identificeren. De automatische systemen worden uitsluitend gebruikt om voertuigen te selecteren en niet om een inbreuk te kwalificeren en moeten derhalve niet door de lidstaten worden gecertificeerd. De in het voertuig geïnstalleerde systemen kunnen worden geïntegreerd met de digitale tachograaf die overeenkomstig Verordening (EU) nr. 165/2014 van het Europees Parlement en de Raad** in voertuigen geïnstalleerd is. [Am. 49] 3. De lidstaten voeren een aantal selectiemetingen uit dat overeenstemt met een jaarlijks gemiddelde van één weging per 2000 voertuigkilometers. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde instanties de nodige informatie uitwisselen om de controles op Europese schaal efficiënter te maken en het verloop ervan te faciliteren, met name via het nationaal contactpunt, dat verantwoordelijk is voor de informatie-uitwisseling met de andere lidstaten. De nodige informatie omvat met name de identificatie van overtreders, de omschrijving van de gepleegde inbreuken en opgelegde sancties en de betrouwbaarheid van de betrokken onderneming. Het contactpunt wordt aangewezen overeenkomstig artikel 18, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad***. 5. Wanneer op basis van de overeenkomstig lid 2 uitgevoerde selectie het vermoeden bestaat dat een voertuig overladen is, wordt minstens één van de volgende maatregelen genomen: 6. Overeenkomstig lid 1 , stimuleren de lidstaten de uitrusting van alle worden nieuwe voertuigen en voertuigcombinaties van de categorieën N2 en N3 uitgerust met ingebouwde weegapparatuur weegsystemen (totaalgewicht en gewicht per as), die te allen tijde rijdend de weeggegevens kan kunnen doorsturen naar een instantie die wegcontroles verricht of de autoriteiten die bevoegd zijn voor het toezicht op het goederenvervoer met ingang van [vijf jaar na inwerkingtreding van deze richtlijn] . Deze informatie wordt meegedeeld middels de interface als gedefinieerd door de normen CEN DSRC**** EN12253, EN 12795, EN 12834, EN 13372 en ISO 14906. Deze informatie is ook toegankelijk voor de bestuurder. [Am. 50] 7. De Commissie wordt gemachtigd overeenkomstig artikel 16 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: 7 bis. De Commissie beoordeelt of de in het voertuig geïnstalleerde systemen, indien deze worden aangesloten op de digitale tachograaf, van nut kunnen zijn voor de handhaving van andere wetgeving inzake het vervoer over de weg. De Commissie komt, in voorkomend geval, met wetgevingsvoorstellen. [Am. 52] _____________ * Richtlijn 2006/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 inzake minimumvoorwaarden voor de uitvoering van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot intrekking van Richtlijn 88/599/EEG van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 35). ** Verordening (EU) nr. 165/2014 van het Europees Parlement en van de Raad van 4 februari 2014 betreffende tachografen in het wegvervoer, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende het controleapparaat in het wegvervoer en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 60 van 28.2.2014, blz. 1). *** Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van Richtlijn 96/26/EG van de Raad (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 51). **** DSRC: Dedicated Short Range Communications 12) Artikel 13 wordt vervangen door:" "Artikel 13 1. De inbreuken op de bestaande richtlijn worden op basis van hun ernst ingedeeld in categorieën. 2. Bij een overschrijding van het in bijlage I, punten 2, 3, 4.1 en 4.3, vastgestelde maximaal toegestane gewicht met minder dan 5 2 % krijgt de vervoersonderneming een schriftelijke waarschuwing en kan een sanctie worden opgelegd indien de nationale wetgeving in die mogelijkheid voorziet. [Am. 53] 3. Bij een overschrijding van het in bijlage I, punten 2, 3, 4.1 en 4.3, vastgestelde maximaal toegestane gewicht met 5 2 tot 10 15 %, die in het kader van deze richtlijn als een kleine inbreuk beschouwd, wordt een boete sanctie opgelegd. De controle-instanties kunnen het voertuig tevens staande houden en eisen dat een deel van de lading wordt verwijderd zodat het maximaal toegestane gewicht niet langer wordt overschreden. [Am. 54] 4. Een overschrijding van het in bijlage I, punten 2, 3, 4.1 en 4.3, vastgestelde maximaal toegestane gewicht met 10 tot 20 15 % wordt in het kader van deze richtlijn als een ernstige inbreuk beschouwd. Er wordt een boete sanctie opgelegd en het voertuig wordt onmiddellijk staande gehouden tot een deel van de lading is verwijderd en het maximaal toegestane gewicht niet langer wordt overschreden. [Am. 55] 5. Een overschrijding van het in bijlage I, punten 2, 3, 4.1 en 4.3, vastgestelde maximaal toegestane gewicht met meer dan 20 15 % wordt vanwege de extra risico's voor andere weggebruikers in het kader van deze richtlijn als een zeer ernstige inbreuk beschouwd. Er wordt een boete sanctie opgelegd en het voertuig wordt onmiddellijk staande gehouden tot een deel van de lading is verwijderd zodat het maximaal toegestane gewicht niet langer wordt overschreden. De procedure tot intrekking van de betrouwbaarheidsstatus wordt ingeleid overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1071/2009. [Am. 56] 6. Bij een overschrijding van de in bijlage I, punt 1, vastgestelde maximaal toegestane lengte , hoogte of breedte met minder dan 2 1 % krijgt de vervoersonderneming een schriftelijke waarschuwing en kan een sanctie worden opgelegd indien de nationale wetgeving in die mogelijkheid voorziet. [Am. 57] 7. Bij een overschrijding van de in bijlage I, punt 1, vastgestelde maximaal toegestane lengte , hoogte of breedte met 2 tot 20 1 tot 10 % door hetzij de vervoerde lading, hetzij het voertuig zelf, wordt de vervoersonderneming een boete sanctie opgelegd. De controle-instanties houden het voertuig staande tot een deel van de lading is verwijderd indien de overschrijding van de toegestane lengte of breedte door de lading wordt veroorzaakt; of tot de vervoersonderneming overeenkomstig artikel 4, lid 3, over een speciale vergunning beschikt. [Am. 58] 8. Een overschrijding van de in bijlage I, punt 1, vastgestelde maximaal toegestane lengte , hoogte of breedte van de lading of het voertuig met meer dan 20 10 % wordt, vanwege de extra risico's voor andere weggebruikers, in het kader van deze richtlijn als een zeer ernstige inbreuk beschouwd. Er wordt een boete sanctie opgelegd aan de vervoersonderneming en het voertuig wordt onmiddellijk door de controle-instanties staande gehouden tot een deel van de lading is verwijderd of tot de vervoersonderneming overeenkomstig artikel 4, lid 3, over een speciale vergunning beschikt, indien de overschrijding van de toegestane lengte of breedte door de lading wordt veroorzaakt. De procedure tot intrekking van de betrouwbaarheidsstatus wordt ingeleid overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1071/2009. [Am. 59] 9. De in de leden 3, 4, 5, 7 en 8 genoemde boetes sancties zijn doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend." 13) Het volgende artikel wordt toegevoegd:" "Artikel 14 Wanneer hij een wegvervoerder de opdracht geeft om een container te vervoeren, verstrekt de verlader voorafgaand aan het laden de wegvervoerder , een schriftelijke verklaring waarin het gewicht brutogewicht van de vervoerde container wordt vermeld. Deze verklaring kan ook elektronisch worden ingediend. Ongeacht de vorm dient het document waarop het brutogewicht van de container vermeld wordt, door een persoon te worden ondertekend die daartoe door de verlader naar behoren is gemachtigd. Indien deze de informatie over het brutogewicht van de container fout is of ontbreekt, draagt de verlader, wanneer het voertuig overladen is, dezelfde verantwoordelijkheid als de vervoersonderneming. [Am. 60] Bij intermodale vervoersverrichtingen dient de informatie over het brutogewicht van een geladen container te worden doorgegeven aan de volgende partij die de container in haar beheer heeft. [Am. 61] 14) Het volgende artikel wordt toegevoegd:" "Artikel 15 De lidstaten bezorgen de Commissie om de twee jaar tijdens het eerste kwartaal van het kalenderjaar een verslag over de tijdens de twee vorige kalenderjaren uitgevoerde controles, de resultaten daarvan en de aan overtreders opgelegde sancties. De Commissie maakt een analyse van die verslagen en dient die in het tweede kwartaal van het kalenderjaar in bij de Raad en het Europees Parlement." 15) Het volgende artikel wordt toegevoegd:" "Artikel 16 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen als bedoeld in artikel 8, lid 4, artikel 9, lid 5, en artikel 12, lid 7, wordt met ingang van [datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] voor onbepaalde tijd een termijn van vijf jaar aan de Commissie toegekend. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. [Am. 62] 3. De bevoegdheidsdelegatie als bedoeld in artikel 8, lid 4, artikel 9, lid 5, en artikel 12, lid 7, kan te allen tijde door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een latere datum die in het besluit wordt vermeld. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 8, lid 4, artikel 9, lid 5, en artikel 12, lid 7, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking wanneer noch het Europees Parlement, noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van die handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar tegen de handeling heeft gemaakt of wanneer zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn aan de Commissie heeft meegedeeld geen bezwaar te zullen maken. Die termijn kan op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden worden verlengd." 15 bis) Het volgende artikel wordt toegevoegd: " "Artikel 16 bis Uiterlijk 2016 evalueert de Commissie bijlage I bij Richtlijn 96/53/EG en dient over de uitvoering daarvan een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad. Op basis van dit verslag dient de Commissie, in voorkomend geval, een wetgevingsvoorstel tot wijziging van de richtlijn in, dat naar behoren vergezeld wordt van een effectbeoordeling. Het verslag wordt ten minste zes maanden voordat er eventueel een wetgevingsvoorstel wordt ingediend, ter beschikking gesteld." [Am. 63] 15 ter) Het volgende artikel wordt toegevoegd: " "Artikel 16 ter Uiterlijk op 1 januari 2016 sluit de Commissie haar evaluatie van deze richtlijn af en uiterlijk op 1 januari 2017 dient zij in voorkomend geval, op basis van die evaluatie en haar effectbeoordeling, bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in dat in de verplichte toepassing van de in artikel 9, lid 2, vermelde veiligheidseisen op alle nieuwe voertuigen van de categorieën N2 en N3 voorziet." [Am. 64] 16) Bijlage I wordt als volgt gewijzigd: (-a) het volgende streepje wordt toegevoegd aan punt 1.1: " "- beladen voertuigen voor voertuigvervoer: 20,75m" [Am. 65] a) punt 1.2, letter b), wordt vervangen door:" "b) voertuigen met een geconditioneerde bovenbouw of die geconditioneerde intermodale vervoerseenheden laadeenheden vervoeren: 2,60 m; (a bis) Punt 1.4 wordt vervangen door: " "1.4. De afneembare bovenbouw en gestandaardiseerde laadstructuren, zoals containers, zijn in de in de punten 1.1, 1.2, 1.3, 1.6, 1.7, 1.8 en 4.4 genoemde afmetingen begrepen. Op grond van het feit dat afgewerkte voertuigen, zoals nieuwe auto's die op gespecialiseerde transportvoertuigen zijn geladen, ondeelbaar zijn, mogen dergelijke beladen transportvoertuigen de in punt 1.1 vermelde afmetingen overschrijden voor zover de nationale regelgeving en de toestand van de infrastructuur dit toelaten en mits deze voertuigen voor voertuigvervoer in onbeladen toestand volledig in overeenstemming zijn met de voornoemde punten." [Am. 66] b) punt 2.2.2, letter c), wordt vervangen door:" "c) "Motorvoertuig met drie assen met oplegger met twee of drie assen die bij intermodaal vervoer, één of meer intermodale vervoerseenheden laadeenheden vervoert, met een totale maximumlengte van 40 of 45 voet: 44 ton." [Am. 70] c) Punt 2.3.1 wordt vervangen door:" "a) Motorvoertuigen met twee assen, met uitzondering van autobussen: 18 ton" "Motorvoertuigen met twee assen, met uitzondering van autobussen, met hybride of elektrische aandrijving: 19 ton" [Am. 67] "b) Autobus met twee assen: 19 19,5 ton" [Am. 68] (c bis) Het volgende punt wordt ingevoegd: " "2.3.4. Voertuigen uitgerust met koolstofarme technologie: Het maximumgewicht is het gewicht dat genoemd is onder de punten 2.3.1, 2.3.2 of 2.3.3, vermeerderd met het aanvullende gewicht dat vereist is voor de koolstofarme technologie, met een maximum van 1 ton. Dit aanvullende gewicht wordt vermeld in de officiële registratiedocumenten van het motorvoertuig, die zijn uitgegeven door de lidstaat waar het voertuig geregistreerd staat. In het geval dat deze informatie ontbreekt, gelden de onder punt 2.3.1, 2.3.2, 2.3.3, of 2.4 genoemde waarden." [Am. 69] Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk achttien maanden na de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0280 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0136/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 29 november 2012 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 12 december 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 20 december 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie juridische zaken ( A7‑0196/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/…/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en Verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/59/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0350 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 53, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0178/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 11 januari 2013 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0125/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (2) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2009/65/EG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) wat bewaartaken, beloningsbeleid en sancties betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/91/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0266 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0125/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 19 november 2013 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 september 2013 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 4 april 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie juridische zaken ( A7-0398/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de vergelijkbaarheid van de in verband met betaalrekeningen aangerekende vergoedingen, het overstappen naar een andere betaalrekening en de toegang tot betaalrekeningen met basisfuncties (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/92/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0352 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7- 0179/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 11 december 2012 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 november 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 4 april 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0368/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad over essentiële-informatiedocumenten voor verpakte retailbeleggingsproducten en verzekeringsgebaseerde beleggingsproducten(PRIIP'S) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 1286/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het verzoek van het Hof van Justitie dat aan het Europees Parlement en de Raad is voorgelegd (02074/2011), – gezien de eerste alinea van artikel 254 en de tweede alinea van artikel 281 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan de ontwerphandeling aan het Parlement is voorgelegd (C7‑0126/2012), – gezien artikel 294, leden 3 en 15, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Commissie ( COM(2011)0596 ), – gezien de brief van het Hof van Justitie van 8 mei 2012, – gezien de brief van de Commissie van 30 mei 2012, – gezien de paragrafen 2 en 3 van zijn wetgevingsresolutie van 5 juli 2012 over de ontwerpverordening van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van het Protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie en van bijlage I daarbij (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A7-0252/2013 ), 1. stelt als zijn standpunt in eerste lezing de tekst vast, die is vastgesteld op 12 december 2013 (2) ; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, aan het Hof van Justitie en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. …/2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van het Protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie met het oog op de uitbreiding van het aantal rechters bij het Gerecht [Amendement nr. 1] HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 19, lid 2, tweede alina, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 254, eerste alinea, en artikel 281, tweede alinea, Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en met name artikel 106 bis, lid 1, Gezien het verzoek van het Hof van Justitie, Gezien het advies van de Commissie, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: ▌ (5) Ten gevolge van de geleidelijke uitbreiding van zijn bevoegdheden sinds de instelling ervan, wordt het Gerecht in een steeds groter aantal zaken aangezocht. (6) Het aantal zaken dat bij deze rechterlijke instantie aanhangig wordt gemaakt, neemt van jaar tot jaar toe , met als gevolg dat het aantal daarbij aanhangige zaken mettertijd is toegenomen en de duur van de procedures langer is geworden. (7) Deze langere duur is moeilijk aanvaardbaar voor de justitiabelen, met name gelet op de vereisten in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. (8) De situatie waarin het Gerecht verkeert, heeft structurele oorzaken die zowel verband houden met het feit dat de instellingen, organen en instanties van de Unie steeds intensiever en op bredere terreinen wetgevend en regelgevend optreden, als met het feit dat de dossiers waarin het Gerecht wordt aangezocht complex zijn, in het bijzonder op het gebied van mededinging en staatssteun. (9) Bijgevolg moeten de maatregelen worden genomen die nodig zijn om aan deze situatie het hoofd te bieden, waarbij de door de Verdragen geboden mogelijkheid om het aantal rechters bij het Gerecht uit te breiden, ertoe kan leiden dat op korte termijn zowel het aantal aanhangige zaken als de buitensporig lange duur van de procedures bij deze rechterlijke instantie wordt teruggebracht. (9 bis) Deze maatregelen moet ook een regeling omvatten die een duurzame oplossing biedt voor de kwestie van de lidstaten herkomst van de rechters, omdat de huidige regeling waarbij rechters worden benoemd per lidstaat, niet ongewijzigd kan worden overgenomen in een situatie waarin er meer rechters dan lidstaten zijn. (9 ter) Krachtens artikel 19, lid 2, VEU bestaat het Gerecht uit ten minste één rechter per lidstaat. Omdat het geografisch evenwicht en de medeweging van de respectieve nationale rechtsorden daardoor al is gewaarborgd, behoren de extra rechters uitsluitend op grond van hun professionele en persoonlijke geschiktheid te worden benoemd, gelet ook op hun kennis van de rechtsstelsels van de Europese Unie en van de respectieve lidstaten. Er mogen evenwel niet meer dan twee rechters uit elke lidstaat zijn, ▌ HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Protocol nr. 3 betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt als volgt gewijzigd: ▌ (6 bis) In artikel 47 wordt de eerste alinea vervangen door: " "Artikel 9 bis , de artikelen 14 en 15, artikel 17, eerste, tweede, vierde en vijfde alinea, en artikel 18 zijn van overeenkomstige toepassing op het Gerecht en op zijn leden. "; (7) ▌ Artikel 48 wordt vervangen door:" "In het Gerecht hebben één rechter per lidstaat en twaalf additionele rechters zitting. Er zijn niet meer dan twee rechters voor elke lidstaat. Alle rechters hebben dezelfde status en dezelfde rechten en plichten. De gedeeltelijke vervanging van de rechters, die om de drie jaar plaatsvindt, heeft beurtelings betrekking op de helft va de rechters, indien het aantal rechters een even getal is; en heeft beurtelings betrekking op een even aantal rechters en een oneven aantal rechters, dat wil zeggen dat aantal verminderd met één, indien het aantal rechters een oneven aantal is.". (7 bis) Het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 48 bis Voor de per lidstaat te benoemen rechters berust het recht van voordracht bij de regering van de desbetreffende lidstaat."; (7 ter) Het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 48 ter 1. De additionele rechters worden benoemd ongeacht uit welke lidstaat de kandidaat afkomstig is. 2. De regeringen van alle lidstaten kunnen gedurende de procedure voor de benoeming van een of meer van de bijgevoegde rechters kandidaten voordragen. Daarnaast kunnen aftredende rechters bij het Gerecht zich persoonlijk, bij schrijven aan de voorzitter van het in artikel 255 Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bedoelde comité, zich kandidaat stellen. 3. In de procedure voor de benoeming van een of meer van de twaalf additionele rechters brengt het in artikel 255 Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bedoelde comité advies uit over de geschiktheid van de kandidaat voor de uitoefening van het ambt van rechter in het Gerecht. Het comité voegt bij dit advies over de geschiktheid van de kandidaten een lijst van de kandidaten die op grond van hun ervaring op hoog niveau het meest geschikt voorkomen, in volgorde van verdienste. Deze lijst bevat de namen van ten minste tweemaal zoveel kandidaten als het aantal door de regeringen van de lidstaten in onderling overleg te benoemen rechters, aangenomen dat er voldoende geschikte kandidaten zijn.". ▌ ▌ Artikel 3 1. Deze verordening treedt in werking op de eerste dag van de maand na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . 2. De twaalf additionele rechters die op basis en na inwerkingtreding van deze verordening worden benoemd, aanvaarden hun ambt onmiddellijk na de eedaflegging. De ambtstermijn van zes van deze rechters, die bij loting worden aangewezen, eindigt zes jaar na de eerste gedeeltelijke vervanging van het Gerecht na de inwerkingtreding van deze verordening. Het mandaat van de zes overige rechters eindigt zes jaar na de tweede gedeeltelijke vervanging van het Gerecht volgend op de inwerkingtreding van onderhavige verordening. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te …, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0315 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0173/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 19 september 2013 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7‑0482/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2014/EU van het Europees Parlement en de Raad inzake de uitrol van de interoperabele eCall-dienst in de hele EU (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 585/2014/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0147 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0082/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door de Nederlandse Tweede Kamer, de Roemeense Kamer van Afgevaardigden, de Zweedse Rijksdag en het Lagerhuis van het Verenigd Koninkrijk, waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 juli 2013 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 3 juli 2013 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 28 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7‑0455/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad inzake maatregelen ter verlaging van de kosten van de aanleg van elektronische communicatienetwerken met hoge snelheid (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/61/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0621 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0265/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 21 januari 2014 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 31 januari 2014 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0142/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 718/1999 van de Raad betreffende het beleid ten aanzien van de capaciteit van de communautaire binnenvaartvloot met het oog op de bevordering van het vervoer over de binnenwateren (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 546/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0812 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 42 en 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0416/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 2 april 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A7-0217/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad inzake voorlichtings- en afzetbevorderingsacties betreffende landbouwproducten uitgevoerd op de interne markt en in derde landen en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 3/2008 van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 1144/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0500 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 185 en artikel 188, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0219/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 december 2013 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0076/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2014/EU van het Europees Parlement en de Raad over de deelname van de Unie aan het door verschillende lidstaten opgezette gezamenlijke onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma "Actief en ondersteund leven" (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 554/2014/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0493 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 185 en artikel 188, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0220/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 december 2013 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0077/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2014/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de deelname van de Unie aan een door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezet programma voor onderzoek en ontwikkeling ter ondersteuning van onderzoek en ontwikkeling verrichtende kleine en middelgrote ondernemingen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 553/2014/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0497 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 185 en de tweede paragraaf van artikel 188 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0221/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 december 2013 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0063/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2014/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de deelneming van de Unie aan een door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezet Europees programma voor innovatie en onderzoek op het gebied van de metrologie (EMPIR) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 555/2014/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0498 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 185 en de tweede alinea van artikel 188 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0222/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 december 2013 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A7‑0064/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2014/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de deelname van de Unie aan een tweede, door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezet partnerschapsprogramma voor klinische proeven tussen Europese en ontwikkelingslanden (EDCTP2) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 556/2014/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0445 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 81, lid 2, letters a), e) en f) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan de Commissie het voorstel bij het Europees Parlement heeft ingediend (C7‑0211/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 april 2012 (1) – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 6 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0227/2013 ), 1. stelt het onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een procedure betreffende het Europees bevel tot conservatoir beslag op bankrekeningen om de grensoverschrijdende inning van schuldvorderingen in burgerlijke en handelszaken te vergemakkelijken (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 655/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0207 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 50, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0103/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door het Estse parlement, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 juli 2013 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0006/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2013/34/EU met betrekking tot de bekendmaking van niet-financiële informatie en informatie inzake diversiteit door bepaalde grote ondernemingen en groepen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/95/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0378 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 79, lid 2, onder a) en b) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0179/2010), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité van 4 mei 2011 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 31 maart 2011 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 27 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0170/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. neemt kennis van de verklaringen van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie zijn gevoegd; 4. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van onderdanen van derde landen in het kader van een overplaatsing binnen een onderneming (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/66/EU.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING VAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD EN DE COMMISSIE : Bij deze richtlijn wordt een autonome regeling voor mobiliteit ingesteld met specifieke regels die zijn aangenomen op grond van artikel 79, lid 2, onder a) en b), van het VWEU, en die betrekking hebben op de voorwaarden voor binnenkomst, verblijf en vrij verkeer van een onderdaan van een derde land die als een binnen een onderneming overgeplaatste persoon gaat werken in andere lidstaten dan de lidstaat die de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon heeft afgegeven; deze regels moeten worden beschouwd als lex specialis met betrekking tot het Schengenacquis. Het Parlement en de Raad nemen nota van het voornemen van de Commissie om na te gaan of maatregelen nodig zijn met het oog op het verbeteren van de rechtszekerheid wat betreft de wisselwerking tussen de twee rechtsregelingen, en met name of het Schengenhandboek moet worden bijgewerkt. VERKLARINGEN VAN DE COMMISSIE 1) Verklaring betreffende de definitie van "specialist": De Commissie is van mening dat de definitie van "specialist" in artikel 3, onder f), van deze richtlijn in overeenstemming is met de overeenkomstige definitie („personen die beschikken over uitzonderlijke kennis”) die wordt gebruikt in de EU-lijst van specifieke verbintenissen van de Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS) van de WHO. Het gebruik van het woord "gespecialiseerde" in plaats van "uitzonderlijke" houdt geen wijziging of uitbreiding van de GATS-definitie in en is alleen een aanpassing aan het huidige taalgebruik. 2) Verklaring over de in artikel 148, lid 2, onder c) en d), bedoelde bilaterale overeenkomsten: De Commissie zal toezien op de tenuitvoerlegging van artikel 14, lid 2, onder c) en d), van deze richtlijn met het oog op de beoordeling van het mogelijke effect van de in dat artikel bedoelde bilaterale overeenkomsten op de behandeling van binnen een onderneming overgeplaatste personen en op de toepassing van Verordening (EU) nr. 1231/2010 en, zo nodig, passende maatregelen nemen. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2013)0505 ), – gezien artikel 187 en artikel 188, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0255/2013), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0083/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van de Raad tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr.558/2014 van de Raad.) (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2013)0496 ), – gezien artikel 187 en lid 1 van artikel 188 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0257/2013), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie regionale ontwikkeling ( A7-0092/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op Verordening (EU) nr. .../2014 van de Raad tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 560/2014 van de Raad.) (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2013)0503 ), – gezien de artikelen 187 en 188 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0254/2013), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A7‑0062/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 219/2007 betreffende de oprichting van een Gemeenschappelijke Onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeers-beveiligingssysteem (Sesar), voor wat de verlenging van de looptijd van de gemeenschappelijke onderneming tot 2024 betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr.721/2014 van de Raad.) (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2013)0495 ), – gezien artikel 187 en artikel 188, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0259/2013), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0105/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van de Raad tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 557/2014 van de Raad.) (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2013)0501 ), – gezien artikel 187 en de eerste alinea van artikel 188 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0258/2013), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0074/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie, als geamendeerd; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van de Raad tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming ECSEL (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 561/2014 van de Raad.) (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2013)0506 ), – gezien artikel 187 en artikel 188, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7‑0256/2013), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0094/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie, als geamendeerd; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van de Raad tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 559/2014 van de Raad.) Het Europees Parlement, – gezien de vergadering van het Bureau op 13 januari 2014, waarin het Bureau zijn goedkeuring heeft gehecht aan de op 12 december 2013 door de interinstitutionele werkgroep op hoog niveau voor de herziening van het transparantieregister goedgekeurde aanbevelingen, – gezien het ontwerp van interinstitutioneel akkoord tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie over de invoering van een transparantieregister voor organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en het uitvoeren van het EU-beleid (hierna "het gewijzigde akkoord" genoemd), – gezien artikel 11, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), – gezien artikel 295 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien het besluit van het Europees Parlement van 11 mei 2011 over de sluiting van een interinstitutioneel akkoord tussen het Europees Parlement en de Commissie over een gemeenschappelijk transparantieregister (1) , – gezien het interinstitutioneel akkoord van 23 juni 2011 tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie over de invoering van een transparantieregister voor organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en het uitvoeren van het EU-beleid (hierna "het akkoord van 23 juni 2011" genoemd) (2) , – gezien artikel 127, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0258/2014 ), A. overwegende dat artikel 11, lid 2, VEU bepaalt: "De instellingen voeren een open, transparante en regelmatige dialoog met representatieve organisaties en met het maatschappelijk middenveld"; B. overwegende dat met het oog op de transparantie van die dialoog een goed functionerend gemeenschappelijk register van organisaties en personen die hun stempel willen drukken op de beleidsvorming en de uitvoering van het beleid van de EU noodzakelijk is; C. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 8 mei 2008 over de ontwikkeling van het kader voor de activiteiten van belangenvertegenwoordigers (lobbyisten) bij de instellingen van de Europese Unie (3) de beginselen heeft vastgelegd op grond waarvan het Europees Parlement de onderhandelingen met de Commissie over het gemeenschappelijk transparantieregister is gestart; D. overwegende dat bovengenoemd besluit van 11 mei 2011 de regels en het kader van het transparantieregister voor organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en het uitvoeren van het EU-beleid bekrachtigde; E. overwegende dat ongereguleerd en niet-transparant lobbyisme een ernstige bedreiging vormt voor de besluitvorming en voor het openbaar belang; 1. betreurt dat het voorstel tot wijziging van het akkoord van 23 juni 2011 niet de invoering van een verplicht transparantieregister omvat; dringt er daarom opnieuw op aan inschrijving verplicht te stellen voor entiteiten die zich bezighouden met lobbyactiviteiten bij de Europese instellingen, overeenkomstig zijn pleidooi in bovengenoemde resolutie van 8 mei 2008 en bovengenoemd besluit van 11 mei 2011; 2. is van oordeel dat de voorgestelde wijziging van het akkoord van 23 juni 2011 in dit stadium een eerste stap in de goede richting is; 3. verzoekt de Commissie uiterlijk eind 2016 op basis van artikel 352 VWEU een wetgevingsvoorstel in te dienen voor invoering van een verplicht register; 4. verzoekt de Commissie om bij een toekomstige omvattende herziening van de Verdragen een voorstel in te dienen tot wijziging van artikel 298 VWEU of tot invoering van een passende specifieke rechtsgrondslag voor invoering van een verplicht register overeenkomstig de gewone wetgevingsprocedure; 5. is van oordeel dat toekomstige herzieningen van het transparantieregister zo transparant en omvattend mogelijk moeten zijn, dat bij deze herzieningen zijn ter zake bevoegde commissie betrokken moet worden en dat daarbij ook het maatschappelijk middenveld een belangrijke rol toebedeeld moet worden; 6. staat erop dat de volgende herziening van het transparantieregister gepaard gaat met een openbare raadpleging; 7. is van oordeel dat de volgende evaluatie van het transparantieregister in ieder geval uiterlijk eind 2017 moet zijn afgerond; 8. erkent de bijdrage die de Raad heeft geleverd sinds de invoering van het transparantieregister en is verheugd dat de Raad als waarnemer betrokken is bij het proces van voortdurende evaluatie van het akkoord van 23 juni 2011; dringt er evenwel bij de Raad op aan zich, ter wille van de transparantie in alle stadia van het wetgevingsproces op Unieniveau, zo snel mogelijk bij het transparantieregister aan te sluiten; 9. verwelkomt het feit dat in het gewijzigd akkoord beter gespecificeerd wordt welke informatie overgelegd moet worden, waarbij de uitvoering erin moet bestaan dat wordt aangedrongen op openbaarmaking van de identiteit van alle cliënten die vertegenwoordigd worden door organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en uitvoeren van het EU-beleid en door alle onder het register vallende activiteiten duidelijk te koppelen aan de betrokken cliënten; 10. is van oordeel dat bij de uitlegging van "ongepast gedrag" in de zin van letter b) van de aan het gewijzigde akkoord gehechte gedragscode dit begrip niet alleen de algemeen aanvaarde beginselen moet omvatten als bedoeld in de gedragscode, en met name onder letter c), f) of g), maar tevens: 11. is van oordeel dat de aan het akkoord van 23 juni 2011 gehechte gedragscode en de gedragscode voor de leden van het Europees Parlement inzake financiële belangen en belangenconflicten aldus herzien moeten worden dat leden geen contracten kunnen sluiten of contractuele relaties kunnen aangaan met externe organen, als deze strekken tot financiering van of aanstelling van personen die deel uitmaken van het personeel van een lid; 12. is ingenomen met de nauwkeuriger omschrijving van de activiteiten van advocatenkantoren die van het toepassingsgebied van het register zijn uitgesloten; 13. verwacht dat duidelijker definities ertoe zullen bijdragen dat meer advocatenkantoren zich in het register inschrijven en dat er meer duidelijkheid komt over de vraag welke activiteiten van advocatenkantoren precies onder het register vallen, zodat advocatenkantoren kunnen profiteren van de door het transparantieregister geboden stimulansen en op transparante wijze kunnen deelnemen aan het besluitvormingsproces; 14. verlangt dat ingeschreven advocatenkantoren in het transparantieregister alle cliënten vermelden voor wie zij activiteiten verrichten die onder het register vallen; 15. spoort de Europese Commissie aan met betrekking tot de invoering van stimuleringsmaatregelen voor inschrijvers ter bevordering van deelname aan het transparantieregister even ambitieus te zijn; meent dat bij dergelijke stimuleringsmaatregelen gedacht kan worden aan onder meer: 16. is ingenomen met de recente besluiten van de Brusselse en Parijse balie waarin de verschillen worden erkend tussen gerechtelijke activiteiten van advocaten en overige activiteiten die onder het toepassingsgebied van het transparantieregister vallen; nodigt de Raad van de balies van de Europese Unie uit zijn leden aan te sporen soortgelijke maatregelen vast te stellen; 17. stelt vast dat in een aantal lidstaten wettelijk voorgeschreven beroepscodes gelden die het met name advocatenkantoren onmogelijk maken zich in het transparantieregister in te schrijven vanwege de informatie die zij daartoe over hun cliënten zouden moeten prijsgeven; constateert echter ook dat het gevaar bestaat dat deze wettelijke bepalingen ten onrechte worden ingeroepen om de voor een correcte inschrijving in het register vereiste informatie niet openbaar te maken; is in dit kader verheugd dat de beroepsverenigingen zich bereid hebben verklaard eraan mee te willen werken dat het achterhouden van informatie zich in het belang van de beroepsgroep zal beperken tot die gevallen waarin de wetgeving het prijsgeven van die informatie expliciet verbiedt; verzoekt de Commissie en de Voorzitter van het Europees Parlement deze bereidheid in een concrete vorm te gieten en dit resultaat zo snel mogelijk op te nemen in het gewijzigde akkoord. 18. is verheugd over het voornemen van het Bureau om een aanzienlijk aantal stimuleringsmaatregelen in te voeren om inschrijving in het transparantieregister te bevorderen; 19. verzoekt zijn Bureau met het oog op de volledige uitvoering van deze maatregelen te overwegen de volgende concrete voorstellen in de desbetreffende besluiten van het Bureau op te nemen: 20. verzoekt het Bureau een standaardformulier te ontwikkelen waarmee rapporteurs op vrijwillige basis een 'wetgevingsvoetafdruk' kunnen publiceren; een wetgevingsvoetafdruk is een formulier dat als bijlage bij ontwerpverslagen van leden wordt gevoegd, waarin alle lobbyisten worden vermeld die de voor een specifiek dossier verantwoordelijke rapporteurs tijdens het opstellen van het verslag hebben ontmoet, wanneer dit een aanzienlijk effect op het verslag heeft gehad; 21. dringt er bij oud-leden van het Europees Parlement op aan om als zij activiteiten verrichten die onder het toepassingsgebied van het transparantieregister vallen de relevante bepalingen (4) na te leven; vindt dat voormalige leden, als zij dergelijke activiteiten verrichten, geen gebruik zouden moeten maken van hun toegangspas voor leden om toegang te krijgen tot de gebouwen van het Europees Parlement; verzoekt het Bureau om de Conferentie van voorzitters een voorstel voor te leggen met passende maatregelen om misbruik van de privileges van voormalige leden te voorkomen; 22. verzoekt het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister regelmatig verslag uit te brengen over het functioneren van het nieuwe stelsel van stimuleringsmaatregelen, met het oog op, uiteindelijk, de invoering van een verplicht register; 23. benadrukt dat niet-ingeschreven organisaties of personen die voor inschrijving in aanmerking komen en zich naar verwachting zullen inschrijven, zelfs als zij tijdelijk niet zijn ingeschreven, niet kunnen profiteren van de nieuwe stimuleringsmaatregelen en aan de inschrijving verbonden voordelen; 24. waardeert dat bij het toezicht op de transparantie binnen de EU-instellingen een rol is weggelegd voor niet-institutionele actoren; 25. is van oordeel dat er bij het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister structurele en personele verbeteringen nodig zijn met het oog op de tenuitvoerlegging van de nieuwe bepalingen van het gewijzigde akkoord, de afhandeling van waarschuwingsprocedures en de behandeling van procedures voor onderzoek en behandeling van klachten, alsmede de verbetering van de procedures voor het controleren van de betrouwbaarheid van de door inschrijvers verstrekte informatie; 26. verwacht dat het jaarverslag over de werking van het transparantieregister een analyse zal omvatten van de vooruitgang die geboekt is op het gebied van de dekking van het register en de kwaliteit van de ingevoerde informatie; 27. spoort de Commissie aan om bij de coördinatie van het transparantieregister nauwlettend toe te zien op de correcte tenuitvoerlegging van het gewijzigde akkoord; 28. hecht zijn goedkeuring aan onderstaand gewijzigd akkoord en besluit het als bijlage bij zijn Reglement op te nemen; 29. verzoekt zijn Voorzitter het gewijzigde akkoord samen met de voorzitter van de Europese Commissie te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 30. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de bijlage ter informatie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. BIJLAGE AKKOORD TUSSEN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE EUROPESE COMMISSIE OVER HET TRANSPARANTIEREGISTER VOOR ORGANISATIES EN ALS ZELFSTANDIGE WERKZAME PERSONEN DIE BETROKKEN ZIJN BIJ HET MAKEN EN HET UITVOEREN VAN HET EU-BELEID Het Europees Parlement en de Europese Commissie (hierna "partijen" genoemd), Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name artikel 11, leden 1 en 2, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name artikel 295, en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (hierna samen "de Verdragen" genoemd), Overwegende dat de Europese beleidsmakers niet geïsoleerd van de maatschappij functioneren, maar een open, transparante en regelmatige dialoog voeren met vertegenwoordigende organisaties en met het maatschappelijk middenveld; Overwegende dat partijen het Transparantieregister (hierna "het register" genoemd) dat is ingevoerd bij het akkoord van 23 juni 2011 tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie over de invoering van een Transparantieregister voor organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en het uitvoeren van het EU-beleid (5) overeenkomstig paragraaf 30 van dat akkoord hebben herbezien, KOMEN HET VOLGENDE OVEREEN: I. Beginselen van het register 1. De invoering en het beheer van het register hebben geen gevolgen voor en doen geen afbreuk aan de doelstellingen van het Europees Parlement die zijn uiteengezet in zijn resolutie van 8 mei 2008 over de ontwikkeling van het kader voor de activiteiten van belangenvertegenwoordigers (lobbyisten) bij de instellingen van de Europese Unie (6) en in zijn besluit van 11 mei 2011 over de sluiting van een interinstitutioneel akkoord tussen het Europees Parlement en de Commissie over een gemeenschappelijk transparantieregister (7) . 2. Bij het beheer van het register worden de algemene beginselen van het Unierecht, waaronder het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel, in acht genomen. 3. Het beheer van het register eerbiedigt het recht van de leden van het Europees Parlement om hun parlementaire mandaat zonder beperkingen uit te oefenen. 4. Het beheer van het register doet geen afbreuk aan de bevoegdheden of prerogatieven van partijen en heeft geen invloed op hun organisatorische bevoegdheden. 5. Partijen streven ernaar alle actoren die gelijksoortige activiteiten verrichten op dezelfde manier te behandelen, en voor de registratie van organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en het uitvoeren van het EU-beleid, gelijke voorwaarden te scheppen. II. Structuur van het register 6. De structuur van het register is als volgt: a) bepalingen betreffende het toepassingsgebied van het register, de onder het register vallende activiteiten, definities, stimuleringsmaatregelen en uitzonderingen; b) de afdelingen die zijn opengesteld voor registratie (bijlage 1); c) de door de inschrijvers te verstrekken informatie, waaronder vereisten inzake financiële informatie (bijlage 2); d) een gedragscode (bijlage 3); e) een meldings- en een klachtenmechanisme en maatregelen die moeten worden genomen in geval van niet-naleving van de gedragscode, waaronder de procedure voor de behandeling van meldingen en de procedure voor het onderzoek en de behandeling van klachten (bijlage 4); f) uitvoeringsvoorschriften met praktische informatie voor inschrijvers. III. Toepassingsgebied van het register Onder het register vallende activiteiten 7. Het toepassingsgebied van het register omvat alle activiteiten die erop gericht zijn de beleidsvorming, uitvoering van het beleid of de besluitvorming van de EU-instellingen direct of indirect te beïnvloeden, ongeacht het gebruikte communicatiekanaal of communicatiemiddel, zoals uitbesteding, media, overeenkomsten met professionele tussenpersonen, denktanks, platformen, fora, campagnes of burgerinitiatieven, en ongeacht de plaats waar zij worden ondernomen, met uitzondering van de in de paragrafen 10, 11 en 12 genoemde activiteiten. Voor de toepassing van dit akkoord wordt onder "directe beïnvloeding" verstaan: rechtstreeks contact of rechtstreekse communicatie met de EU-instellingen of overig handelen in vervolg op een dergelijke activiteit, en wordt onder "indirecte beïnvloeding" verstaan: het langs andere weg, zoals de media, de publieke opinie, conferenties of sociale evenementen, beïnvloeden van de EU-instellingen. Deze activiteiten omvatten met name: – het contacteren van leden of hun medewerkers, of ambtenaren of andere personeelsleden van de EU-instellingen; – het voorbereiden, laten circuleren of versturen van brieven, informatiemateriaal of discussiestukken en standpuntnota's; – het organiseren van evenementen, vergaderingen, promotionele activiteiten, conferenties of sociale evenementen door middel van uitnodigingen aan leden of hun medewerkers, of ambtenaren of andere personeelsleden van de EU-instellingen; en – het doen van vrijwillige bijdragen en deelname aan formele raadplegingen of hoorzittingen inzake voorgenomen EU-wet- of regelgeving en andere openbare raadplegingen. 8. Van alle organisaties en als zelfstandige werkzame personen, ongeacht hun juridische status, die deelnemen aan activiteiten die onder het register vallen, ongeacht of het hierbij gaat om lopende activiteiten of activiteiten in voorbereiding, wordt verwacht dat zij zich in het register inschrijven. Alle onder het register vallende activiteiten die krachtens een overeenkomst worden verricht door een tussenpersoon die juridisch en ander professioneel advies geeft, brengen mee dat zowel de tussenpersoon als zijn cliënten voor inschrijving in het register in aanmerking komen. Deze tussenpersonen zijn gehouden alle cliënten met wie zij een dergelijke overeenkomst hebben gesloten aan te melden en informatie te verstrekken over hun inkomsten uit representatiewerkzaamheden, als bedoeld in bijlage 2, onderdeel II. C. 2. b). Dit vereiste ontslaat hun cliënten niet van de verplichting de kosten in verband met de aan een tussenpersoon uitbestede activiteiten ook in hun eigen kostenraming op te nemen. Niet onder het register vallende activiteiten 9. Een organisatie komt slechts voor inschrijving in het register in aanmerking als zij onder het register vallende activiteiten verricht die leiden tot directe of indirecte communicatie met EU-instellingen. Een organisatie die wordt geacht niet voor inschrijving in het register in aanmerking te komen kan uit het register worden geschrapt. 10. Activiteiten op het gebied van juridisch en ander professioneel advies vallen niet onder het register voor zover: – zij betrekking hebben op adviserende werkzaamheden en contacten met openbare instanties, bedoeld om cliënten beter te informeren over een algemene rechtstoestand, over zijn of haar specifieke rechtspositie, of te adviseren over de vraag of bepaalde juridische of administratieve stappen krachtens de bestaande wet- en regelgeving al dan niet passend of geoorloofd zijn; – zij betrekking hebben op advies aan cliënten om hen te helpen ervoor te zorgen dat zij bij hun activiteiten het toepasselijke recht naleven; – zij betrekking hebben op voor cliënten uitgevoerde analyses en studies naar de gevolgen van eventuele wijzigingen van wet- of regelgeving voor hun rechtspositie of werkterrein; – zij betrekking hebben op vertegenwoordiging in het kader van een verzoenings- of bemiddelingsprocedure die erop gericht is voorlegging van een geschil aan een rechterlijke of administratieve instantie te voorkomen; of – zij betrekking hebben op het uitoefenen van het fundamentele recht van cliënten op een eerlijk proces, met inbegrip van het recht op verdediging in administratieve procedures, zoals activiteiten van advocaten of anderen die daarbij beroepsmatig betrokken zijn. Indien een onderneming en haar adviseurs als partij bij een specifieke juridische of administratieve zaak of procedure zijn betrokken, vallen alle daarmee rechtstreeks verband houdende activiteiten die als zodanig niet gericht zijn op wijziging van het bestaande juridische kader, niet onder het register. Deze alinea is van toepassing op alle bedrijfssectoren in de Europese Unie. De volgende activiteiten op het gebied van juridisch en ander professioneel advies vallen onder het register als zij bedoeld zijn om de EU-instellingen, de leden of hun medewerkers, of ambtenaren of andere personeelsleden te beïnvloeden: – het bieden van ondersteuning, in de vorm van vertegenwoordiging of bemiddeling, of de levering van materiaal dat strekt tot belangenbehartiging, met inbegrip van standpuntbepalingen of ontwerpteksten; en – het bieden van tactisch of strategisch advies, waaronder het aan de orde stellen van kwesties die gezien hun reikwijdte en het tijdstipstip waarop zij aan de orde worden gesteld, bedoeld zijn om de EU-instellingen, de leden of hun medewerkers, of ambtenaren of andere personeelsleden te beïnvloeden. 11. Activiteiten van de sociale partners als deelnemers aan de sociale dialoog (vakbonden, werkgeversverenigingen, enz.) vallen niet onder het register als het gaat om activiteiten, verricht door de sociale partners in het kader van de vervulling van de hun bij de Verdragen toegewezen taken. Deze paragraaf is van overeenkomstige toepassing op iedere entiteit die krachtens de Verdragen een institutionele rol heeft; 12. Activiteiten als antwoord op directe en individuele verzoeken van een EU-instelling of lid van het Europees Parlement, zoals incidentele of regelmatige verzoeken om feitelijke informatie, gegevens of deskundigheid, vallen niet onder het register. Bijzondere bepalingen 13. Het register is niet van toepassing op kerken en religieuze gemeenschappen. Van de vertegenwoordigende instanties of juridische lichamen, kantoren en netwerken die zijn opgericht om kerken en religieuze gemeenschappen bij hun contacten met de EU-instellingen te vertegenwoordigen, alsmede hun verenigingen, wordt evenwel verwacht dat zij zich in het register inschrijven. 14. Het register is niet van toepassing op politieke partijen. Van door politieke partijen opgerichte of ondersteunde organisaties die zich bezighouden met activiteiten die onder het register vallen, wordt evenwel verwacht dat zij zich in register inschrijven. 15. Het register is niet van toepassing op overheidsdiensten van de lidstaten, regeringen van derde landen, internationale intergouvernementele organisaties of hun diplomatieke diensten. 16. Van regionale overheden en hun vertegenwoordigende instanties wordt niet verwacht dat zij zich in het register inschrijven, maar zij kunnen zich desgewenst laten inschrijven. Van verenigingen of netwerken die zijn opgericht om regio's gezamenlijk te vertegenwoordigen wordt verwacht dat zij zich inschrijven. 17. Van alle andere dan de in paragraaf 16 bedoelde overheden op subnationaal niveau, zoals plaatselijke en gemeentelijke autoriteiten of steden, of hun vertegenwoordigingen, verenigingen of netwerken, wordt verwacht dat zij zich in het register inschrijven. 18. Van netwerken, platformen of andere vormen van collectieve activiteit zonder juridische status of rechtspersoonlijkheid die de facto een georganiseerde invloed uitoefenen en die zich bezighouden met activiteiten die onder het register vallen, wordt verwacht dat zij zich in het register inschrijven. De leden van dergelijke vormen van collectieve activiteit wijzen een vertegenwoordiger aan die als hun contactpersoon verantwoordelijk is voor de contacten met het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister. 19. Bij de beoordeling van de vraag of een entiteit voor inschrijving in het register in aanmerking komt, moeten de activiteiten in aanmerking worden genomen die (direct dan wel indirect) gericht zijn op alle EU-instellingen, -agentschappen en -organen, en de leden en hun medewerkers, ambtenaren en andere personeelsleden. Deze activiteiten omvatten niet activiteiten die gericht zijn op lidstaten, en omvatten met name niet activiteiten die gericht zijn op hun permanente vertegenwoordigingen bij de Europese Unie. 20. De Europese netwerken, federaties van organisaties, verenigingen of platformen worden aangemoedigd gemeenschappelijke, transparante richtsnoeren voor hun leden op te stellen, waarin de activiteiten worden vastgesteld die onder het register vallen. Van hen wordt verwacht dat zij deze richtsnoeren openbaar maken. IV. Regels van toepassing op inschrijvers 21. Door de inschrijving geldt voor de betrokken organisaties en personen het volgende: – zij stemmen ermee in, dat de door hen verstrekte en in het register op te nemen informatie openbaar wordt gemaakt; – zij stemmen ermee in te handelen in overeenstemming met de in bijlage 3 opgenomen gedragscode, en indien nodig, de tekst te verstrekken van de beroepsgedragscode waaraan zij gebonden zijn (8) ; – zij garanderen dat de verstrekte en in het register op te nemen informatie juist is en stemmen ermee in medewerking te verlenen aan administratieve verzoeken om aanvullende of bijgewerkte informatie; – zij aanvaarden dat meldingen of klachten die op hen betrekking hebben, zullen worden behandeld op grond van de bepalingen van de in bijlage 3 opgenomen gedragscode; – zij stemmen ermee in onderworpen te zijn aan maatregelen die moeten worden toegepast bij niet-naleving van de in bijlage 3 opgenomen gedragscode en erkennen dat bij niet-nakoming van de gedragscode de in bijlage 4 vastgestelde maatregelen jegens hen kunnen worden toegepast; – zij nemen kennis van het feit dat partijen, op verzoek en met inachtneming van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (9) de briefwisseling en andere documenten met betrekking tot de activiteiten van de inschrijvers openbaar moeten maken. V. Uitvoering 22. De secretarissen-generaal van het Europees Parlement en de Europese Commissie dragen zorg voor het toezicht op het systeem en de belangrijkste operationele aspecten en nemen in onderlinge overeenstemming de nodige maatregelen voor de uitvoering van dit akkoord. 23. Hoewel het systeem gezamenlijk wordt beheerd, blijven partijen vrij het register onafhankelijk voor hun eigen doeleinden te gebruiken. 24. Voor de uitvoering van het systeem beheren de diensten van het Europees Parlement en de Europese Commissie een onderlinge operationele structuur, genaamd "Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister". Het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister is overeenkomstig een regeling tussen de bevoegde diensten samengesteld uit ambtenaren van het Europees Parlement en de Europese Commissie. Het wordt gecoördineerd door een afdelingshoofd binnen het secretariaat-generaal van de Europese Commissie. Het heeft onder meer tot taak om binnen de grenzen van dit akkoord uitvoeringsrichtsnoeren op te stellen ter bevordering van een consistente interpretatie van de regels door inschrijvers, en de kwaliteit van de inhoud van het register te bewaken. Het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister maakt gebruik van de beschikbare administratieve middelen om de kwaliteit van de inhoud van het register te controleren, echter met dien verstande dat inschrijvers de uiteindelijke verantwoordelijkheid dragen voor de informatie die zij hebben verstrekt. 25. Partijen organiseren passende projecten voor opleiding en interne communicatie om het register en de meldings- en de klachtenprocedure bij hun leden en personeel onder de aandacht te brengen. 26. Partijen nemen passende maatregelen om het register ook buiten de instellingen onder de aandacht te brengen en het gebruik ervan te bevorderen. 27. Een aantal uit de databank van het register afkomstige basisstatistieken wordt regelmatig op de Europa-website onder "Transparantieregister" gepubliceerd en via een gebruikersvriendelijke zoekmachine toegankelijk gemaakt. De openbare inhoud van deze databank is toegankelijk in elektronische machineleesbare vorm. 28. De secretarissen-generaal van het Europees Parlement en de Europese Commissie dienen een jaarverslag over de werking van het register in bij de desbetreffende ondervoorzitter van het Europees Parlement, respectievelijk de desbetreffende vicevoorzitter van de Europese Commissie. Het jaarverslag bevat feitelijke informatie over het register en de inhoud en de ontwikkeling ervan en wordt jaarlijks gepubliceerd met betrekking tot het voorgaande kalenderjaar. VI. Maatregelen van toepassing op inschrijvers die aan de regels voldoen 29. Toegangspasjes voor de gebouwen van het Europees Parlement worden slechts afgegeven aan personen die optreden namens of werken voor organisaties die onder het toepassingsgebied van het register vallen wanneer deze organisaties of personen zich in het register hebben ingeschreven. De inschrijving geeft echter geen automatisch recht op een toegangspasje. De afgifte van en de controle op toegangspasjes voor de gebouwen van het Europees Parlement met een lange geldigheidsduur blijft verlopen via een interne procedure onder de eigen verantwoordelijkheid van het Parlement. 30. Partijen stellen binnen hun administratieve bevoegdheden maatregelen vast ter bevordering van inschrijving in het register overeenkomstig het door dit akkoord gecreëerde kader. Bij het Europees Parlement kunnen stimuleringsmaatregelen gericht op inschrijvers bijvoorbeeld bestaan uit: – het vergemakkelijken van de toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement, de leden en hun medewerkers, ambtenaren en andere personeelsleden; – het verlenen van toestemming voor het organiseren of mede-organiseren van evenementen in de gebouwen van het Parlement; – het vereenvoudigen van informatieoverdracht, bijvoorbeeld door het verstrekken van specifieke mailinglijsten; – het verlenen van toestemming om bij hoorzittingen van commissies het woord te voeren; – beschermheerschap van het Europees Parlement. Bij de Europese Commissie kunnen stimuleringsmaatregelen gericht op inschrijvers bijvoorbeeld bestaan uit: – maatregelen inzake het verstrekken van informatie aan inschrijvers bij openbare raadplegingen; – maatregelen met betrekking tot deskundigengroepen en andere adviserende instanties; – specifieke mailinglijsten; – beschermheerschap van de Europese Commissie. Partijen informeren inschrijvers over de op hen gerichte specifieke stimuleringsmaatregelen. VII. Maatregelen in geval van niet-naleving van de gedragscode 31. Eenieder kan via het standaardformulier op de website van het register een melding doen of een klacht indienen inzake mogelijke niet-naleving van de in bijlage 3 opgenomen gedragscode. Meldingen en klachten worden behandeld overeenkomstig de in bijlage 4 neergelegde procedures. 32. Het meldingsmechanisme dient ter aanvulling van de door het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister overeenkomstig paragraaf 24 uitgevoerde kwaliteitscontrole. Eenieder kan een melding doen inzake feitelijke onjuistheden in de door een inschrijver verstrekte informatie. Ook kan een melding worden gedaan in geval van niet in aanmerking komende registraties. 33. Eenieder kan een formele klacht indienen bij een vermoeden van niet-naleving van de gedragscode door een inschrijver, waarbij het niet gaat om een feitelijke onjuistheid. Klachten moeten worden onderbouwd met concrete feiten met betrekking tot het vermoeden van niet-naleving van de gedragscode. Het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister onderzoekt het vermoeden van niet-naleving en neemt daarbij het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur naar behoren in acht. Opzettelijke niet-naleving van de gedragscode door inschrijvers of hun vertegenwoordigers leidt tot toepassing van de in bijlage 4 neergelegde maatregelen. 34. Indien het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister in het kader van de in de paragrafen 31, 32 en 33 bedoelde procedures heeft vastgesteld dat er sprake is van herhaalde niet-medewerking, herhaald ongepast gedrag of ernstige niet-naleving van de gedragscode, wordt de betrokken inschrijver gedurende een jaar dan wel twee jaar uit het register geschrapt en wordt deze maatregel overeenkomstig bijlage 4 in het register vermeld. VIII. Betrokkenheid van andere instellingen en organen 35. De Europese Raad en de Raad worden uitgenodigd zich bij het register aan te sluiten. De andere EU-instellingen, -organen en -agentschappen worden aangemoedigd het door dit akkoord gecreëerde kader te gebruiken als referentie-instrument voor hun eigen interactie met organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en het uitvoeren van het EU-beleid. IX. Slotbepalingen 36. Dit akkoord vervangt het akkoord tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie van 23 juni 2011, dat buiten werking treedt op de datum waarop dit akkoord van toepassing wordt. 37. Het register wordt in 2017 herbezien. 38. Dit akkoord treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het is van toepassing met ingang van ... (10) of 1 januari 2015, naargelang welke datum het eerst valt. Entiteiten die op de datum waarop dit akkoord van toepassing wordt reeds in het register zijn ingeschreven, wijzigen binnen drie maanden na die datum hun inschrijving aldus dat deze aan de nieuwe voorschriften voldoet. Gedaan te , Voor het Europees Parlement Voor de Europese Commissie De voorzitter De voorzitter Bijlage 1 "Transparantieregister" Organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en het uitvoeren van het EU-beleid Afdelingen Bijzonderheden/opmerkingen I - Professionele adviesbureaus/advocatenkantoren/als zelfstandige werkzame raadgevers Onderafdeling Professionele adviesbureaus Ondernemingen die namens een cliënt lobbyen of zich bezighouden met belangenbehartiging, promotieactiviteiten, overheidszaken of betrekkingen met de overheid. Onderafdeling Advocatenkantoren Advocatenkantoren die namens een cliënt lobbyen of zich bezighouden met belangenbehartiging, promotieactiviteiten, overheidszaken of betrekkingen met de overheid. Onderafdeling Als zelfstandige werkzame raadgevers Als zelfstandige werkzame raadgevers of advocaten die namens een cliënt lobbyen of zich bezighouden met belangenbehartiging, promotieactiviteiten, overheidszaken of betrekkingen met de overheid. In deze onderafdeling kunnen zich uitsluitend entiteiten bestaande uit één persoon inschrijven. II – In-huis-lobbyisten en handels-, bedrijfs- en beroepsverenigingen. Onderafdeling Ondernemingen en groepen ondernemingen Ondernemingen of groepen ondernemingen (met of zonder rechtspersoonlijkheid) die zich, voor eigen rekening, bezighouden met in-huis-activiteiten als belangenbehartiging, lobbyen, promotieactiviteiten, overheidszaken of betrekkingen met de overheid. Onderafdeling Handels- en bedrijfsverenigingen Organisaties (met of zonder winstoogmerk) die ondernemingen met winstoogmerk of gemengde groepen of platformen vertegenwoordigen. Onderafdeling Vakbonden en beroepsverenigingen Belangenbehartiging van arbeiders, werknemers, bedrijfstakken of beroepsgroepen. Onderafdeling Andere organisaties, waaronder: — entiteiten (met of zonder winstoogmerk) die evenementen organiseren; — media die bepaalde belangen behartigen of op onderzoek gerichte entiteiten, verbonden aan particuliere belangen met winstoogmerk; — ad hoc-coalities en tijdelijke structuren (met leden met winstoogmerk). III - Niet-gouvernementele organisaties Onderafdeling Niet-gouvernementele organisaties, platformen, netwerken, ad hoc-coalities, tijdelijke structuren en overige soortgelijke organisaties. Organisaties zonder winstoogmerk, met of zonder rechtspersoonlijkheid, die onafhankelijk zijn van de overheid of commerciële organisaties. Met inbegrip van stichtingen, liefdadigheidsorganisaties, enz. Dergelijke entiteiten met leden met winstoogmerk dienen zich onder afdeling II in te schrijven. IV – Denktanks, universitaire en onderzoeksinstellingen Onderafdeling Denktanks en onderzoeksinstellingen Gespecialiseerde denktanks en onderzoeksinstellingen op het gebied van de activiteiten en het beleid van de Europese Unie. Onderafdeling Universitaire instellingen Instellingen met als hoofddoel onderwijs, die zich tevens bezighouden met de activiteiten en het beleid van de Europese Unie. V – Organisaties die kerken of religieuze gemeenschappen vertegenwoordigen Onderafdeling Organisaties die kerken of religieuze gemeenschappen vertegenwoordigen Rechtspersonen, kantoren, netwerken of verenigingen die zijn opgezet met het oog op representatiewerkzaamheden VI – Vertegenwoordigende organisaties van plaatselijke, gewestelijke en gemeentelijke autoriteiten, andere openbare of gemengde entiteiten, enz. Onderafdeling Regionale structuren Van regio's en hun vertegenwoordigende instanties wordt niet verwacht dat zij zich inschrijven. Zij kunnen zich echter desgewenst laten inschrijven. Van verenigingen of netwerken die zijn opgericht om gezamenlijk regio's te vertegenwoordigen wordt verwacht dat zij zich inschrijven. Onderafdeling Overige overheden op subnationaal niveau Van alle overige overheden op subnationaal niveau, zoals steden, plaatselijke en gemeentelijke autoriteiten, of hun vertegenwoordigingen, en nationale verenigingen of netwerken, wordt verwacht dat zij zich inschrijven. Onderafdeling Transnationale verenigingen en netwerken van overheden op regionaal of overig subnationaal niveau Onderafdeling Andere bij wet ingestelde openbare of publiek/private entiteiten die ten doel hebben in het algemeen belang te handelen. Omvat andere organisaties met een openbare of gemengde (publiek/private) status. Bijlage 2 Door de inschrijvers te verstrekken informatie I. ALGEMENE EN BASISGEGEVENS a) naam/namen, adres van het hoofdkantoor en, indien van toepassing, het adres in Brussel, Luxemburg of Staatsburg, telefoon, e-mailadres, website van de organisatie; b) de namen van de voor de organisatie juridisch verantwoordelijke persoon en de directeur of leidinggevende vennoot van de organisatie, of, indien van toepassing, het belangrijkste aanspreekpunt voor de activiteiten die onder het register vallen (d.w.z. het hoofd EU-zaken); namen van de personen aan wie toegangsrechten tot de gebouwen van het Europees Parlement zijn verleend (11) ; c) het aantal personen (leden, personeelsleden, enz.) dat zich bezighoudt met activiteiten die onder het register vallen en het aantal personen met een toegangspasje voor de gebouwen van het Europees Parlement, alsmede de hoeveelheid tijd die elk van hen aan deze activiteiten besteedt, uitgedrukt in één van de volgende percentages van een voltijdse activiteit: 25%, 50%, 75% of 100%; d) doelstellingen/taken – interessegebied – activiteiten – landen waarin men actief is – lidmaatschap van netwerken - algemene informatie die onder het register valt; e) of de organisatie leden heeft en zo ja, het aantal leden (personen of organisaties). II. SPECIFIEKE INFORMATIE A. ONDER HET REGISTER VALLENDE ACTIVITEITEN Specifieke details moeten worden verstrekt over de belangrijkste wetgevings- of beleidsvoorstellen waarop de onder het register vallende activiteiten van de inschrijver zich richten. Daarbij kan worden verwezen naar andere specifieke activiteiten, zoals evenementen of publicaties. B. BANDEN MET EU-INSTELLINGEN a) Lidmaatschap van of deelname aan groepen op hoog niveau, raadgevende commissies, deskundigengroepen, andere door de EU ondersteunde structuren en platformen e.d. b) Lidmaatschap van of deelname aan intergroepen van het Europees Parlement, industriële fora, enz. C. FINANCIËLE INFORMATIE MET BETREKKING TOT DE ONDER HET REGISTER VALLENDE ACTIVITEITEN 1. Alle inschrijvers verstrekken: a) een raming van de jaarlijkse kosten die verband houden met de onder het register vallende activiteiten. De financiële gegevens omvatten een volledig jaar en hebben betrekking op het meest recente afgesloten boekjaar, gerekend vanaf de datum van inschrijving, dan wel de jaarlijkse actualisering van de in het register opgenomen gegevens; b) het bedrag en de bronnen van de financiële middelen afkomstig van de EU-instellingen in het meest recente afgesloten boekjaar, gerekend vanaf de datum van inschrijving, dan wel de jaarlijkse actualisering van de in het register opgenomen gegevens. Deze gegevens moeten overeenstemmen met de gegevens die worden aangeleverd door het Europees systeem voor financiële transparantie (12) . 2. Professionele adviesbureaus/advocatenkantoren/als zelfstandige werkzame raadgevers (bijlage I, afdeling I) verstrekken tevens de volgende informatie: a) de omzet die kan worden toegerekend aan de onder het register vallende activiteiten, overeenkomstig onderstaand schema: Jaarlijkse omzet in verband met representatiewerkzaamheden in euro 0 – 99 999 100 000– 499 999 500 000 – 1 000 000 &gt; 1 000 000 b) een lijst van alle cliënten namens wie onder het register vallende activiteiten worden verricht. Ontvangsten, afkomstig van cliënten, voor verrichte representatiewerkzaamheden, vermeld overeenkomstig onderstaand schema: Omvang van de schijf voor representatiewerkzaamheden per cliënt per jaar in euro 0 – 9 999 10 000 – 24 999 25 000 – 49 999 50 000 – 99 999 100 000 – 199 999 200 000 – 299 999 300 000 – 399 999 400 000 – 499 999 500 000 – 599 999 600 000 – 699 999 700 000 – 799 999 800 000 – 899 999 900 000 – 1 000 000 &gt; 1 000 000 c) van cliënten wordt eveneens verwacht dat zij zich inschrijven. Het feit dat professionele adviesbureaus/advocatenkantoren/als zelfstandige werkzame raadgevers ten aanzien van hun cliënten een financiële verklaring opstellen (lijst en schema) ontslaat deze cliënten niet van de verplichting deze uitbestede activiteiten ook zelf in hun eigen verklaring op te nemen. Dit voorkomt onderschatting van hun aangegeven financiële inspanningen. 3. In-huis-lobbyisten en handels-, bedrijfs- en beroepsverenigingen (bijlage I, afdeling II) verstrekken tevens de volgende informatie: de omzet die kan worden toegerekend aan de onder het register vallende activiteiten, inclusief bedragen lager dan 10 000 EUR. 4. Niet-gouvernementele organisaties, denktanks, universitaire &amp; onderzoeksinstellingen – organisaties die kerken of religieuze gemeenschappen vertegenwoordigen-– vertegenwoordigende organisaties van lokale, regionale en gemeentelijke autoriteiten, andere publieke of gemengde entiteiten, enz. (bijlage I, afdelingen III, IV, V en VI) verstrekken tevens de volgende informatie: a) de totale begroting van de organisatie b) een verdeling over de belangrijkste bedragen en financieringsbronnen. Bijlage 3 Gedragscode Partijen stellen zich op het standpunt dat alle belangenvertegenwoordigers die eenmalig of vaker met hen in contact treden, ongeacht of zij in het register zijn ingeschreven, dienen te handelen overeenkomstig deze gedragscode. In het kader van hun betrekkingen met EU-instellingen en hun leden, ambtenaren en andere personeelsleden nemen belangenvertegenwoordigers de volgende regels in acht: a) zij identificeren zich te allen tijde door middel van het vermelden van hun naam en, indien van toepassing, hun registratienummer en de entiteit of entiteiten waarvoor zij werken of die zij vertegenwoordigen; zij geven op welke belangen zij behartigen en welke doelen of doelstellingen zij nastreven en, indien van toepassing, welke cliënten of leden zij vertegenwoordigen; b) zij onthouden zich van oneerlijke handelingen, van het uitoefenen van ongepaste druk of ongepast gedrag om informatie of een beslissing te verkrijgen of pogingen daartoe; c) zij beroepen zich in hun betrekkingen met derden niet op enigerlei officiële relatie met de Europese Unie of een van haar instellingen, geven geen verkeerd beeld van de gevolgen van inschrijving om zo derden of ambtenaren of andere personeelsleden van de Europese Unie te misleiden en gebruiken de logo's van de EU-instellingen niet zonder uitdrukkelijke toestemming daartoe; d) zij zorgen ervoor dat, naar hun beste weten, de gegevens die zij bij de inschrijving en vervolgens in het kader van de onder het register vallende activiteiten verstrekken, volledig, actueel en niet misleidend zijn; zij aanvaarden dat alle verstrekte informatie wordt gecontroleerd en stemmen ermee in hun medewerking te verlenen aan administratieve verzoeken om aanvullende of bijgewerkte informatie; e) zij verkopen geen kopieën van documenten aan derden die zijn verkregen van EU-instellingen; f) zij eerbiedigen in het algemeen de uitvoering en toepassing van alle door de EU-instellingen vastgelegde regelingen, gedragscodes en goede bestuurspraktijken en waarborgen dat deze niet worden belemmerd; g) zij zetten leden van de instellingen van de Europese Unie, ambtenaren of andere personeelsleden van de Europese Unie, dan wel medewerkers of stagiairs van die leden er niet toe aan inbreuk te plegen op de voor hen geldende gedragsregels en -normen; h) wanneer zij voormalige ambtenaren of andere personeelsleden van de Europese Unie, of medewerkers of stagiairs van leden van EU-instellingen in dienst hebben, respecteren zij de verplichting van deze werknemers om zich te houden aan de voor hen geldende regels en vertrouwelijkheidsvereisten; i) zij zorgen voor voorafgaande toestemming van het betrokken lid of de betrokken leden van het Europees Parlement voor elke contractuele verbintenis met of indienstneming van een persoon die behoort tot de entourage van dat lid of die leden; j) zij leven alle regels met betrekking tot de rechten en verantwoordelijkheden van oud-leden van het Europees Parlement en de Europese Commissie na; k) zij informeren iedere partij die zij vertegenwoordigen over hun verplichtingen jegens de EU-instellingen; Personen die zich bij het Europees Parlement hebben ingeschreven om een persoonlijk, niet-overdraagbaar toegangspasje voor de gebouwen van het Europees Parlement te verkrijgen, nemen de volgende regels in acht: l) zij zorgen ervoor dat zij het toegangspasje in de gebouwen van het Europees Parlement te allen tijde zichtbaar dragen; m) zij houden zich strikt aan de relevante artikelen van het Reglement van het Europees Parlement; n) zij aanvaarden dat alleen het Europees Parlement bevoegd is om te beslissen op een verzoek om toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement en dat inschrijving in het register geen automatisch recht geeft op een toegangspasje. Bijlage 4 De procedure voor meldingen en de procedure voor het onderzoek en de behandeling van klachten I. MELDINGEN Eenieder kan bij het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister een melding doen ter zake van in het register opgenomen gegevens of niet in aanmerking komende inschrijvingen door het standaardformulier op de website van het register in te vullen. Meldingen met betrekking tot in het register opgenomen informatie worden behandeld als gestelde niet-naleving van punt d) van de in bijlage 3 opgenomen gedragscode (13) . De betrokken inschrijver wordt verzocht de gegevens te actualiseren dan wel aan het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantie uit te leggen waarom actualisering van de gegevens niet nodig is. Indien de betrokken inschrijver geen medewerking verleent, kunnen de maatregelen zoals uiteengezet in het schema van maatregelen (de rijen 2, 3 en 4) worden toegepast. II. KLACHTEN Fase 1: Indiening van een klacht 1. Eenieder kan bij het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister een klacht indienen door op de website van het register een standaardformulier in te vullen. De op dit formulier in te vullen informatie omvat: a) de inschrijver op wie de klacht betrekking heeft; b) de naam en contactgegevens van de klager; c) bijzonderheden over de gestelde niet-naleving van de gedragscode, inclusief, indien mogelijk, documenten of ander bewijsmateriaal ter ondersteuning van de klacht, informatie over eventuele schade die de klager is berokkend en de aan het vermoeden van opzettelijke niet-naleving ten grondslag liggende redenen. Anonieme klachten worden niet in behandeling genomen. 2. De klager geeft aan welke bepalingen van de gedragscode naar zijn mening niet zijn nageleefd. Indien het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister reeds bij de aanvang van de behandeling vaststelt dat een klacht betrekking heeft op niet-opzettelijke niet-naleving, kan deze klacht verder als "melding" worden behandeld. 3. De gedragscode betreft uitsluitend de betrekkingen tussen belangenbehartigers en de EU-instellingen en kan niet worden gebruikt om de betrekkingen tussen derden of tussen inschrijvers onderling te reguleren. Fase 2: Ontvankelijkheid 4. Na ontvangst van de klacht voert het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister de volgende taken uit: a) het bevestigt binnen vijf werkdagen de ontvangst van de klacht aan de klager; b) het bepaalt of de klacht onder het toepassingsgebied van het register valt, als uiteengezet in de in bijlage 3 opgenomen gedragscode en de hierboven vermelde fase 1. c) het onderzoekt het bewijsmateriaal dat ter ondersteuning van de klacht is ingediend, ongeacht of dit in de vorm is van documenten, ander materiaal of persoonlijke verklaringen; in beginsel is dit bewijsmateriaal afkomstig van de betrokken inschrijver, van een document dat is afgegeven door een derde of van openbaar toegankelijke bronnen. Door de klager geuite waardeoordelen volstaan op zich niet als bewijs; d) het beslist op basis van het onder b) en c) bedoelde onderzoek over de ontvankelijkheid van de klacht. 5. Wanneer de klacht niet-ontvankelijk wordt verklaard, stelt het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister de klager hiervan schriftelijk in kennis, met opgave van de redenen die tot dit besluit hebben geleid. 6. Wanneer de klacht ontvankelijk wordt verklaard, worden zowel de klager als de betrokken inschrijver door het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister van dit besluit in kennis gesteld en geïnformeerd over de te volgen procedure, als hieronder uiteengezet. Fase 3: Behandeling van een ontvankelijke klacht - onderzoek en voorlopige maatregelen 7. De inschrijver tegen wie een klacht is ingediend wordt door het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister geïnformeerd over de inhoud van de klacht en over welke bepalingen niet zouden zijn nageleefd, waarbij hem tegelijkertijd de mogelijkheid wordt geboden om binnen twintig werkdagen op de klacht te reageren. Ter ondersteuning van zijn standpunt kan hij binnen dezelfde termijn tevens een memorandum van een representatieve beroepsorganisatie overleggen, met name als het gaat om een gereglementeerd beroep of een organisatie die gebonden is aan een beroepsgedragscode. 8. Niet-naleving van de in paragraaf 7 genoemde termijn leidt tot tijdelijke opschorting van de inschrijving van de betrokken inschrijver in het register, totdat deze zijn medewerking hervat. 9. Het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister bestudeert alle tijdens het onderzoek verzamelde informatie en kan besluiten om de betrokken inschrijver en/of de klager te horen. 10. Als uit bestudering van het overgelegde materiaal blijkt dat de klacht ongegrond is, stelt het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister zowel de betrokken inschrijver als de klager van dat besluit in kennis, met opgave van de redenen die tot dat besluit hebben geleid. 11. Wanneer de klacht gegrond wordt verklaard, wordt de inschrijving van de betrokken inschrijver in het register tijdelijk opgeschort totdat stappen zijn genomen om de kwestie te verhelpen (zie fase 4 hieronder) en kunnen de inschrijver aanvullende maatregelen worden opgelegd, waaronder schrapping uit het register en, in voorkomend geval, intrekking van het recht op toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement, overeenkomstig de interne procedures van deze instelling (zie fase 5 en de rijen 2, 3 en 4 in het schema van maatregelen hieronder), met name in gevallen waarin de inschrijver geen medewerking verleent. Fase 4: Behandeling van een ontvankelijke klacht - oplossing 12. Wanneer een klacht gegrond is en is vastgesteld wat de problemen zijn, neemt het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister in samenwerking met de betrokken inschrijver alle stappen die nodig zijn om de kwestie aan te pakken en op te lossen. 13. Als de betrokken inschrijver zijn medewerking verleent, stelt het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister per geval een redelijke termijn vast om tot een oplossing te komen. 14. Als is vastgesteld op welke wijze de kwestie kan worden opgelost en de betrokken inschrijver medewerking verleent door uitvoering te geven aan de gekozen oplossing, wordt de opschorting van de inschrijving van de betrokken inschrijver beëindigd en de klacht als afgehandeld beschouwd. Het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister stelt zowel de betrokken inschrijver als de klager van dat besluit in kennis, met opgave van de redenen die tot dat besluit hebben geleid. 15. Als is vastgesteld op welke wijze de kwestie kan worden opgelost, maar de betrokken inschrijver geen medewerking verleent door uitvoering te geven aan de gekozen oplossing, wordt de inschrijving van de betrokken inschrijver geschrapt (zie de rijen 2 en 3 in het schema van maatregelen hieronder). Het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister stelt zowel de betrokken inschrijver als de klager van dat besluit in kennis, met opgave van de redenen die tot dat besluit hebben geleid. 16. Indien voor een mogelijke oplossing van de kwestie een besluit van een derde, bijvoorbeeld een autoriteit in een lidstaat, vereist is, stelt het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister zijn eindbesluit uit totdat het desbetreffende besluit is genomen. 17. Als de inschrijver geen medewerking verleent binnen 40 werkdagen na de kennisgeving van de klacht overeenkomstig paragraaf 7, worden maatregelen toegepast wegens niet-naleving (zie fase 5, paragrafen 19 t/m 22, en de rijen 2, 3 en 4 in het schema van maatregelen hieronder). Fase 5: Behandeling van een ontvankelijke klacht - maatregelen die moeten worden toegepast in geval van niet-naleving van de gedragscode 18. Indien de betrokken inschrijver onmiddellijk correcties aanbrengt, doet het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister zowel de klager als de betrokken inschrijver een schriftelijke bevestiging toekomen van de feiten en de aangebrachte correcties (zie rij 1 in het schema van maatregelen hieronder). 19. Indien de betrokken inschrijver niet reageert binnen de in paragraaf 17 bepaalde termijn van 40 dagen, leidt dit tot schrapping uit het register (zie rij 2 in het schema van maatregelen hieronder) en tot verlies van aanspraak op de aan de inschrijving verbonden stimuleringsmaatregelen. 20. Indien is vastgesteld dat er sprake is van ongepast gedrag, wordt de betrokken inschrijver uit het register geschrapt (zie rij 3 in het schema van maatregelen hieronder) en verliest de inschrijver zijn aanspraak op de aan de inschrijving verbonden stimuleringsmaatregelen. 21. In de in de paragrafen 19 en 20 genoemde gevallen kan de betrokken inschrijver zich opnieuw in het register inschrijven indien de aan de schrapping ten grondslag liggende omstandigheden zijn verholpen. 22. Indien wordt geoordeeld dat er sprake is van herhaald en opzettelijk niet verlenen van medewerking of herhaald en opzettelijk vertonen van ongepast gedrag, of indien ernstige niet-naleving wordt vastgesteld (zie rij 4 in het schema van maatregelen hieronder), neemt het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister een besluit waarbij herinschrijving gedurende een dan wel twee jaar (afhankelijk van de ernst van het geval) wordt verboden. 23. Het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister stelt de betrokken inschrijver en de klager in kennis van alle maatregelen die worden genomen overeenkomstig de paragrafen 18 t/m 22 of de rijen 1 t/m 4 in het schema van maatregelen hieronder. 24. In gevallen waarin een door het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister genomen maatregel leidt tot langdurige schrapping uit het register (zie rij 4 in het schema van maatregelen hieronder) kan de betrokken inschrijver binnen 20 werkdagen na kennisgeving van die maatregel bij de secretarissen-generaal van het Europees Parlement en de Europese Commissie een met redenen omkleed verzoek indienen om de maatregel te heroverwegen. 25. Na deze termijn van 20 dagen of nadat de secretarissen-generaal een definitief besluit hebben genomen worden de desbetreffende ondervoorzitter van het Europees Parlement en de desbetreffende vicevoorzitter van de Europese Commissie geïnformeerd en wordt de maatregel in het register vermeld. 26. In gevallen waarin een besluit waarbij herinschrijving gedurende een bepaalde periode wordt verboden inhoudt dat geen toestemming kan worden gevraagd om de gebouwen van het Europees Parlement als belangenbehartiger te betreden, dient de secretaris-generaal van het Europees Parlement bij het College van quaestoren een voorstel in waarin dit college wordt verzocht haar goedkeuring te hechten aan de intrekking van het recht op toegang van de betrokken persoon of personen gedurende die periode. 27. Bij het nemen van besluiten inzake maatregelen uit hoofde van deze bijlage houdt het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister naar behoren rekening met het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur. Het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister wordt gecoördineerd door een afdelingshoofd binnen het secretariaat-generaal van de Europese Commissie en staat onder het gezag van de secretarissen-generaal van het Europees Parlement en de Europese Commissie, die naar behoren op de hoogte worden gehouden. Schema van mogelijke maatregelen in geval van niet-naleving van de gedragscode Aard van de niet-naleving (nummers tussen haakjes verwijzen naar de paragrafen hierboven) Maatregel Vermelding van de maatregel in het register Formeel besluit tot intrekking van het recht op toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement 1 Niet-naleving die onverwijld wordt hersteld (18) Schriftelijke kennisgeving waarin de feiten en de correcties worden bevestigd Nee Nee 2 Het niet verlenen van medewerking aan het Gezamenlijk secretariaat van het Transparantieregister (19 en 21) Schrapping uit het register, ontzegging van automatische toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement en verlies van aanspraak op andere stimuleringsmaatregelen Nee Nee 3 Ongepast gedrag (20 en 21) Schrapping uit het register, ontzegging van automatische toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement en verlies van aanspraak op andere stimuleringsmaatregelen Nee Nee 4 Herhaalde en opzettelijke niet-medewerking of herhaald ongepast gedrag (22) en/of ernstige niet-naleving a) Schrapping uit het register gedurende één jaar en formele intrekking van het recht op toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement (als geaccrediteerd vertegenwoordiger van een belangengroep); b) Schrapping uit het register gedurende twee jaar en formele intrekking van het recht op toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement (als geaccrediteerd vertegenwoordiger van een belangengroep); Ja, bij besluit van de secretarissen-generaal van het Europees Parlement en de Europese Commissie. Ja, bij besluit van het College van quaestoren Het Europees Parlement, – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2013)0740 ), – gezien artikel 81, lid 3, van zijn Reglement, – gezien het interimverslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7‑0136/2014 ), 1. verzoekt de Raad rekening te houden met de volgende wijzigingen; Het voorstel voor een besluit van de Raad dient als volgt te worden gewijzigd: Het Europees Parlement, — gezien het voorstel voor een verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader (MFK) voor de jaren 2014‑2020 ( COM(2011)0398 ), zoals gewijzigd op 6 juli 2012 ( COM(2012)0388 ), en het ontwerp van Interinstitutioneel Akkoord (IIA) tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer ( COM(2011)0403 ), — gezien zijn instemming van 19 november 2013 met de MFK (1) -verordening, overeenkomstig artikel 312 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en zijn goedkeuring op dezelfde dag van de sluiting van het IIA (2) , — gezien het MFK en het IIA, zoals definitief vastgesteld op 2 december 2013 en bekendgemaakt in het Publicatieblad op 20 december 2013, — gezien zijn resolutie van 8 juni 2011 over "Investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa" (3) , — gezien zijn resolutie van 23 oktober 2012 met het oog op het bereiken van een positief resultaat van de goedkeuringsprocedure voor het meerjarig financieel kader 2014‑2020 (4) , — gezien zijn resolutie van 13 maart 2013 over de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 betreffende het meerjarig financieel kader (5) , — gezien zijn resolutie van 3 juli 2013 over het politieke akkoord over het meerjarig financieel kader 2014‑2020 (6) , — gezien zijn resolutie van 12 december 2013 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de instellingen die de nationale regeringen vertegenwoordigen (7) , — gezien artikel 48 van zijn Reglement, — gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie constitutionele zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0254/2014 ), A. overwegende dat het akkoord over het MFK 2014-2020 het resultaat was van lange en moeilijke onderhandelingen die twee en een half jaar hebben aangesleept; overwegende dat het definitieve politieke akkoord enkel kon worden bereikt op het hoogste politieke niveau tussen de drie voorzitters (Parlement, voorzitterschap van de Raad en Commissie), overeenkomstig artikel 324 van het VWEU; B. overwegende dat het totale bedrag van het volgende MFK (960 miljard EUR vastleggingskredieten en 908 miljard EUR betalingskredieten in prijzen van 2011), zoals goedgekeurd door de Europese Raad en uiteindelijk bekrachtigd door het Parlement, een daling van 3,5% voor de vastleggingskredieten en van 3,7% voor de betalingskredieten inhoudt ten opzichte van het financieel kader 2007-2013, ondanks de toegenomen bevoegdheden van de EU na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon en de uitbreiding van de Unie tot 28 lidstaten; overwegende dat deze bedragen ontoereikend zijn om de politieke doelstellingen en toezeggingen van de EU te verwezenlijken, met name ten aanzien van de Europa 2020-strategie; C. overwegende dat de jaarlijkse begroting van de EU de komende jaren ongeveer 1% van het bbi van de EU zal blijven bedragen, wat reeds begin de jaren '90 werd afgesproken en aanzienlijk lager is dan het maximum voor de eigen middelen van 1,29% van het bbi van de EU voor de vastleggingskredieten en van 1,23% van het bbi van de EU voor de betalingskredieten, zoals in 1992 aanvankelijk werd overeengekomen en in 2010 opnieuw werd bekrachtigd; D. overwegende dat het Parlement, dat politiek gezien de door de Europese Raad vastgestelde totale MFK-bedragen niet kan wijzigen, zich gericht heeft op de verbetering van de uitvoering van het MFK door met succes te onderhandelen over de opname van nieuwe cruciale bepalingen die eraan zullen bijdragen dat het nieuwe financieel kader en de nieuwe jaarlijkse EU-begrotingen operationeler, samenhangender en transparanter worden, beter tegemoetkomen aan de behoeften van de EU-burgers en dat de maxima van het MFK optimaal worden benut; overwegende dat deze bepalingen met name betrekking hebben op de nieuwe regelingen voor de herziening van het MFK, flexibiliteit en de eenheid en transparantie van de EU-begroting, en ook gepaard gaan met een verdere toezegging om de financiering van de EU-begroting te hervormen (gemeenschappelijke verklaring over de eigen middelen); E. overwegende dat, overeenkomstig het leidende beginsel dat "er geen akkoord is zolang niet over alles een akkoord is bereikt", het Parlement op 19 november 2013 heeft ingestemd met de nieuwe MFK-verordening en zijn goedkeuring heeft verleend aan het nieuwe Interinstitutioneel Akkoord, en dit pas nadat de Raad had voldaan aan de voorwaarden die zijn vermeld in zijn resolutie van 3 juli 2013, onder meer de goedkeuring van 11,2 miljard EUR extra betalingskredieten voor 2013; F. overwegende dat de Raad geen vorderingen heeft gemaakt inzake de dringende hervorming van het huidige stelsel voor de financiering van de EU-begroting, ondanks de ambitieuze voorstellen van de Commissie om niet alleen uit de impasse te geraken die het gevolg is van het feit dat er geen echt stelsel van eigen middelen bestaat, maar ook om het stelsel van de financiering van de EU-begroting eenvoudiger, eerlijker en transparanter te maken voor de EU-burgers; G. overwegende dat het MFK, na het akkoord over het MFK 2014-2020, nog steeds niet samen eindigt met de mandaten van het Parlement en de Commissie die in 2014 aanvangen; H. overwegende dat geen gebruik werd gemaakt van de mogelijkheden waarin het Verdrag van Lissabon voorziet om de besluitvormingsprocedures betreffende het MFK en besluiten over de eigen middelen te wijzigen; 1. betreurt ten zeerste dat er zowel tijdens de procedure om tot het akkoord over het MFK 2014-2020 te komen als tijdens het politieke debat over deze onderhandelingen absoluut geen sprake was van een gemeenschappelijke visie over de EU-begroting en de beleidsprioriteiten, dat is gebleken dat de EU-instellingen een zeer verschillende benadering hanteren en dat niet werd tegemoetgekomen aan de grotere rol en prerogatieven van het Parlement die in het Verdrag van Lissabon zijn vastgesteld; acht het daarom uitermate belangrijk dat in dit verslag de nodige politieke en institutionele lessen worden getrokken, die als basis kunnen dienen voor de voorbereiding van toekomstige onderhandelingen, met name over de herziening van het MFK na de Europese verkiezingen, waarmee de Commissie uiterlijk eind 2016 moet beginnen; Politieke overwegingen 2. erkent dat de begrotingsconsolidatie die de lidstaten momenteel doorvoeren, een ambitieuzer akkoord over het MFK 2014-2020 onmogelijk heeft gemaakt; betreurt evenwel ten zeerste dat de rol die de EU-begroting vervult als een belangrijk en gemeenschappelijk beleidsinstrument om de huidige economische en sociale crisis te boven te komen, niet naar behoren is erkend; herinnert eraan dat de Europese begroting hoofdzakelijk een investeringsbegroting is die een uniek kader biedt om de gerealiseerde nationale inspanningen te coördineren en te vergroten teneinde in de gehele EU tot nieuwe groei te komen, het concurrentievermogen te bevorderen en werkgelegenheid te scheppen; 3. is ten zeerste bezorgd over het feit dat de begrotingsdebatten in de Raad reeds jaren worden overschaduwd door de logica van een "goede opbrengst" in plaats van de logica van de Europese meerwaarde; is van mening dat, waar dit soort debat reeds bestond vóór de invoering van op het bbi gebaseerde middelen, deze situatie nog veel erger is geworden door het huidige financieringsstelsel van de EU, waarbij ongeveer 74% van de inkomsten afkomstig is uit nationale bijdragen op grond van het bbi in plaats van uit echte eigen middelen, zoals is voorzien in het Verdrag van Rome en alle daaropvolgende EU-Verdragen; is van mening dat een dergelijk systeem te veel de nadruk legt op het netto-evenwicht tussen de lidstaten en heeft geleid tot de gestage invoering van complexe en vage kortingen en andere correctiemechanismen in het kader van de financiering van de EU-begroting; 4. is van mening dat deze logica ook overheerste in de wijze waarop de Europese Raad op 8 februari 2013 het MFK-akkoord heeft goedgekeurd; betreurt dat dit terug te vinden is in het feit dat de nationale toewijzingen, met name voor de twee grootste uitgavengebieden in de EU-begroting (landbouw en cohesiebeleid), op dat ogenblik zijn vastgesteld; heeft met name kritiek op de steeds talrijkere speciale toewijzingen en "cadeaus" die tijdens de onderhandelingen onder de staatshoofden en regeringsleiders worden uitgedeeld, en die niet gebaseerd zijn op objectieve en verifieerbare criteria, maar eerder weergeven hoe goed lidstaten kunnen onderhandelen, proberen hun nationale belangen te beschermen en naar een maximale netto-opbrengst streven; laakt het gebrek aan transparantie bij de totstandkoming van dit akkoord en de onwil van de Raad en de Commissie om het Parlement van alle betreffende documenten te voorzien; benadrukt dat de Europese meerwaarde moet prevaleren op nationale belangen; 5. verwerpt met klem deze puur boekhoudkundige kijk op de EU-begroting, die geen oog heeft voor de Europese toegevoegde waarde, in strijd is met het beginsel van EU-solidariteit en de huidige en potentiële rol van de EU-begroting om de economische governance te versterken onderschat; benadrukt dat de EU-begroting hoofdzakelijk een investeringsbegroting met een groot hefboomeffect is die het mogelijk maakt een aantal projecten uit te voeren die anders moeilijk of niet zouden kunnen worden uitgevoerd, en tevens een katalysator voor groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid in de gehele Unie, en een krachtige prikkel voor hervormingen; betreurt dan ook ten zeerste dat sommige lidstaten de nationale bijdragen aan de EU-begroting blijkbaar louter als een kostenpost beschouwen die tot een minimum moet worden beperkt; 6. betreurt dat de Europese Raad een top-down benadering heeft gevolgd bij de vaststelling van het totale bedrag van het MFK 2014-2020, wat op zijn beurt een verontrustende discrepantie toont tussen de politieke toezeggingen van de Europese Raad en zijn terughoudendheid om deze adequaat te financieren; is evenwel van mening dat dit besluit gebaseerd moet zijn op een bottom-up proces, dat voortvloeit uit een grondige beoordeling van de financiële behoeften en de beleidsdoelstellingen van de EU die zijn vastgelegd in de meerjarenprogramma's van de EU en in het beleid van de wetgevingsautoriteit; 7. is er dan ook van overtuigd dat elk besluit over het financieel kader moet worden voorafgegaan door – en gebaseerd op – een echt politiek debat over de rol, de functie en de meerwaarde van de EU-begroting en over de verenigbaarheid ervan met de politieke strategie van de Unie en de aan de Unie toegewezen operationele prioriteiten en doelstellingen; is van mening dat, om de kloof te overbruggen tussen de uiteenlopende visies over datgene waarvoor de EU-begroting staat en wat zij kan verwezenlijken, dit debat tijdig moet worden georganiseerd en dat niet alleen de EU-instellingen en alle nationale parlementen, maar ook de hoogste politieke niveaus in de lidstaten hierbij moeten worden betrokken; 8. is er bovendien van overtuigd dat merkbare vooruitgang enkel kan worden geboekt na een grondige hervorming van de financiering van de EU-begroting die de letter en de geest van het Verdrag in acht neemt, waarbij moet worden teruggekeerd naar een stelsel van echte, duidelijke, eenvoudige en eerlijke eigen middelen; benadrukt dat de invoering van een of meerdere nieuwe eigen middelen het aandeel van op het bbi gebaseerde bijdragen aan de EU-begroting tot een minimum zal herleiden en bijgevolg de last voor de nationale schatkist aanzienlijk zal verminderen; herhaalt dat het een grote voorstander is van elk proces dat leidt tot de hervorming van het stelsel van eigen middelen, dat momenteel wordt gekenmerkt door complexiteit, vaagheid en ondoeltreffendheid; betreurt dat het eindakkoord van de Raad over de eigen middelen nog ingewikkelder is dan het vorige omdat het nieuwe kortingen en uitzonderingen heeft ingevoerd; Institutionele overwegingen 9. herinnert eraan dat het Parlement als eerste EU-instelling zijn visie op het MFK 2014-2020 heeft gepresenteerd en erop heeft gewezen dat de financiering van de EU-begroting moet worden hervormd, met name in het verslag van zijn gespecialiseerde SURE-commissie in juni 2011; is van mening dat deze vroegtijdige voorbereiding ertoe heeft bijdragen dat het Parlement een ruime consensus over de beleidsprioriteiten heeft bereikt en tijdens het hele daarop volgende onderhandelingsproces met één stem heeft gesproken; is verder van mening dat in dit verslag richtsnoeren aan de Commissie werden gegeven om haar eigen voorstellen over het MFK en de eigen middelen op te stellen, en spreekt zijn waardering uit voor de regelmatige politieke dialoog die in alle fasen van de voorbereiding van dit verslag tussen de twee instellingen tot stand is gekomen; is van mening dat deze praktijk moet worden uitgebouwd tot een meer gestructureerde dialoog tussen de twee instellingen die aan de indiening van voorstellen betreffende het MFK voorafgaat; 10. herinnert eraan dat, overeenkomstig artikel 312 VWEU, de Raad met eenparigheid van stemmen de MFK-verordening vaststelt, na goedkeuring door het Europees Parlement, en dat de drie EU-instellingen "alle maatregelen nemen die nodig zijn om de vaststelling te vergemakkelijken"; wijst er bijgevolg op dat het Verdrag niet voorziet in een concrete procedure om het Parlement bij de MFK-onderhandelingen te betrekken en dat de modaliteiten hiervoor vervolgens, op initiatief van het Parlement, in de praktijk werden vastgesteld via een aantal adhocregelingen die op politiek niveau werden overeengekomen; 11. betreurt dat, voorafgaand aan het akkoord van de Europese Raad van 8 februari 2013 over het MFK, geen betekenisvolle onderhandelingen hebben plaatsgevonden tussen het Parlement en de Raad; is van mening dat de vele bijeenkomsten tussen zijn onderhandelingsteam en de opeenvolgende Raadsvoorzitters in de marge van de desbetreffende bijeenkomsten van de Raad algemene zaken, en ook zijn deelname aan de informele Raadsbijeenkomsten over het MFK, enkel de informatie-uitwisseling tussen de Raad en het Parlement hebben vergemakkelijkt; acht het daarom noodzakelijk dat het Parlement voortbouwt op de opgedane ervaringen en alle beschikbare middelen inzet om zijn invloed op de geest, het tijdschema en de inhoud van de onderhandelingen met de Raad te vergroten, door de Raad meer rekening te doen houden met de argumenten en standpunten van het Parlement; 12. betreurt het feit dat, ondanks de ernstige bezwaren van het Parlement, alle opeenvolgende "onderhandelingspakketten" die de verschillende Raadsvoorzitters voorstelden, en uiteindelijk ook het akkoord van de Europese Raad van 8 februari 2013 over het MFK, een aanzienlijk aantal wetgevingselementen bevatten die volgens de gewone wetgevingsprocedure hadden moeten worden goedgekeurd; benadrukt dat de wettelijk vereiste eenparigheid in de Raad over de MFK-verordening enkel kon worden bereikt door vooruit te lopen op een aantal belangrijke beleidswijzigingen in het sectoraal beleid van de EU, waarbij de prerogatieven van het Parlement in het kader van de medebeslissing, en met name zijn recht om op gelijke voet met de Raad wijzigingen voor te stellen, werden belemmerd, wat duidelijk in strijd is met de Verdragen; 13. wijst erop dat de echte onderhandelingen over de MFK-verordening en het IIA pas in mei 2013 zijn gestart, waarbij de onderhandelaars van de Raad niet over een formeel mandaat beschikten maar in plaats daarvan het MFK-akkoord van de Europese Raad als het enige referentiepunt beschouwden en geen ruimte lieten voor enig debat; benadrukt dat deze houding niet alleen heeft geleid tot onnodig tijdverlies maar ook tot de onaanvaardbare poging van de Raad om bepaalde thema's buiten de onderhandelingen te houden, waardoor het Parlement zich gedwongen zag tot op het hoogste politieke niveau te moeten strijden voor onderhandelingen over elk artikel van de MFK-verordening / het IIA; 14. herinnert eraan dat de Europese Raad overeenkomstig het Verdrag géén wetgevingstaken uitoefent; benadrukt bijgevolg dat de conclusies van de Europese Raad moeten worden gezien als onderhandelingsrichtsnoeren voor de Raad en dat ze geenszins vaste standpunten vormen waarover niet kan worden onderhandeld met het Parlement; dringt aan op een standaardformulering die eraan herinnert dat de bepalingen van artikel 15, lid 1, VWEU moeten worden opgenomen in de conclusies van de Europese Raad; 15. betreurt ten zeerste dat hetzelfde probleem de onderhandelingen over de meerjarenprogramma's van de EU overschaduwde, met name op het gebied van landbouw en het cohesiebeleid; merkt op dat de Raad in meerdere gevallen weigerde zelfs te verwijzen naar de "MFK-gerelateerde aspecten" van deze rechtsgronden; benadrukt dat dit het Parlement heel wat inspanningen en tijd heeft gevergd om ervoor te zorgen dat alle punten van de rechtsgronden die onder de medebeslissing van de Raad en het Parlement vallen, op de onderhandelingstafel bleven; stelt met tevredenheid vast dat de onderhandelaars van het Parlement er uiteindelijk zijn in geslaagd enkele delen van het akkoord van de Europese Raad aan te vallen; 16. merkt op dat de MFK-bedragen (totale bedrag en verdeling per rubriek) zoals beslist door de Europese Raad, uiteindelijk niet werden betwist door het Parlement, dat de bijzonder moeilijke economische en financiële context ten tijde van dat besluit erkende; benadrukt evenwel dat dit geenszins mag worden beschouwd als een precedent en herhaalt zijn standpunt dat de MFK-bedragen en elk ander onderdeel van het desbetreffende politiek akkoord van de Raad onderworpen zijn aan onderhandelingen met het Parlement; 17. benadrukt dat de modaliteiten van toekomstige onderhandelingen over het MFK aanzienlijk moeten worden verbeterd om tijdens de onderhandelingen impasses te vermijden en kostbare tijd en middelen te sparen; is van mening dat deze modaliteiten formeel moeten worden vastgelegd in een overeenkomst op het hoogste politieke niveau, waarbij rekening wordt gehouden met de tekortkomingen van de recente onderhandelingen en waarbij de rol en de prerogatieven van het Parlement, die zijn vastgelegd in het EU-Verdrag, ten volle zijn gewaarborgd; is van mening dat deze procedure uiteindelijk moet worden opgenomen in het IIA zelf, zoals voor de begrotingsprocedure het geval is; 18. wijst erop dat er enorm veel informatie-uitwisseling en coördinatie in het Parlement nodig is om de consistentie te waarborgen in de parallelle onderhandelingen over het MFK en de rechtsgronden van meer dan 60 meerjarenprogramma's; benadrukt dat het van groot belang is de thema's te identificeren die via medebeslissing moeten worden goedgekeurd en deze maximaal onder de bevoegdheid van de respectieve commissies te laten; stelt voor dat het Parlement bij de volgende onderhandelingen over het MFK de wetgevingsvoorstellen parallel benadert en uiteindelijk als pakket goedkeurt, waarbij het maximaal het beginsel hanteert dat er geen akkoord is zolang niet over alles een akkoord is bereikt; 19. is ervan overtuigd dat de eenparigheidsregel in de Raad betekent dat het akkoord de kleinste gemene deler weergeeft, waarbij er moet worden naar gestreefd het veto van ook maar één lidstaat te vermijden; benadrukt dat de goedkeuring van de MFK-verordening met een gekwalificeerde meerderheid niet alleen een afstemming zou betekenen op de gewone wetgevingsprocedure, die voor vrijwel alle meerjarenprogramma's van de EU geldt, maar ook op de jaarlijkse procedure voor de vaststelling van de EU-begroting; 20. merkt op dat de Europese Raad gebruik kan maken van de algemene passerelleclausule (artikel 48, lid 7, VEU) om over te stappen naar een gekwalificeerde meerderheid en de gewone wetgevingsprocedure voor besluiten over de eigen middelen en het MFK; herinnert er bovendien aan dat overeenkomstig artikel 312, lid 2, VWEU een gekwalificeerde meerderheid hoe dan ook is toegestaan voor besluiten over het MFK; verzoekt de Europese Raad met klem deze beide passerelles te gebruiken waarvoor ze bedoeld zijn en zo de juiste richting aan te geven voor de besluitvorming in de Raad en ervoor te zorgen dat de huidige politiek van nationale "juste retour" niet langer de bovenhand haalt op het gemeenschappelijk belang van de Unie als geheel; MFK 2014-2020: hoe moet het verder 21. verklaart dat het van plan is ervoor te zorgen dat alle nieuwe bepalingen die met succes zijn opgenomen in de MFK-verordening en het IIA ten volle worden aangewend in de jaarlijkse begrotingsprocedure; verwacht van de Raad dat hij niet probeert beperkte interpretaties van deze bepalingen op te leggen, met name wat de aard en het toepassingsgebied van alle speciale instrumenten betreft, maar daarentegen verantwoord zal handelen en de noodzakelijke kredieten zal goedkeuren om zowel in zijn vorige vastleggingen als in onvoorziene uitgaven te voorzien, ook al moeten als gevolg hiervan de jaarlijkse MFK-maxima worden overschreden; herinnert er hierbij aan dat de maxima van het MFK 2014-2020 ver beneden de maxima van de eigen middelen zijn vastgesteld; 22. legt specifiek de nadruk op de nieuwe flexibiliteitsregels die het mogelijk moeten maken de respectieve MFK-maxima voor de vastleggings- en betalingskredieten optimaal te benutten; benadrukt dat de praktijk van vorige financiële kaders waarbij de jaarlijkse EU-begroting ver onder de MFK-maxima bleef, met name bij de betalingskredieten, niet langer houdbaar is; 23. benadrukt hierbij dat de geaccumuleerde RAL een kritisch niveau heeft bereikt dat uiteindelijk tot een structureel tekort van de EU-begroting kan leiden, wat in strijd is met de bepalingen van het Verdrag (artikelen 310 en 323 VWEU); maakt zich ernstig zorgen over het feit dat de omvang van onbetaalde rekeningen aan het eind van het jaar sinds 2011 almaar toeneemt (23,4 miljard EUR eind 2013 alleen al voor het cohesiebeleid), wat de maxima van het MFK 2014-2020 voor de betalingskredieten onder grote druk zal zetten; benadrukt dat het noodzakelijk is de jaarlijkse maxima van het MFK voor betalingskredieten nauwkeurig vast te stellen door naar behoren rekening te houden met onder meer de dynamiek van het cohesiebeleid, bijvoorbeeld het tijdstip van de programmering, de uitvoering, de definitieve afsluiting van de programma's en annuleringen; 24. benadrukt dat met de globale marge voor vastleggingen wordt beoogd investeringen ten behoeve van groei en werkgelegenheid in Europa te ondersteunen, en met name werkgelegenheid van jongeren; herinnert eraan dat dit instrument een initiatief van het Europees Parlement was; 25. herinnert eraan dat de volgende Commissie, die na de Europese verkiezingen van 2014 zal aantreden, uiterlijk eind 2016 met een verplichte beoordeling en herziening van het MFK 2014-2020 moet beginnen; benadrukt dat de bepaling betreffende deze postelectorale beoordeling/herziening van het MFK een van de centrale eisen van het Parlement in de MFK-onderhandelingen was, en gebaseerd is op het feit dat de volgende Commissie en het volgende Parlement de beleidsprioriteiten van de EU opnieuw moeten beoordelen en het MFK zo nieuwe democratische legitimiteit moeten geven; benadrukt dat, na de uitbraak van de economische crisis, de investeringen in Europa tussen 2008 en 2012 aanzienlijk zijn gedaald, en herinnert eraan dat dit het continent volgens sommige ramingen (8) tegen 2020 540 miljard EUR aan gederfde inkomsten zal kosten; 26. benadrukt dat het volgende Parlement, met het oog op de beoordeling/herziening van het MFK na de verkiezingen, tijdig over de beleidsprioriteiten moet gaan nadenken, bijvoorbeeld de vaststelling van gebieden waarvoor in de tweede helft van het MFK 2014-2020 meer investeringen noodzakelijk worden geacht; verzoekt de volgende Commissie en het volgende Parlement daarom de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie zorgvuldig te beoordelen, met name op het gebied van werkgelegenheid en bestrijding van de economische crisis, en hetzelfde te doen voor de prestaties van cruciale EU-programma's zoals Horizon 2020, om zich zo volop te kunnen richten op gebieden waar bewezen is dat EU-bestedingen toegevoegde waarde creëren en die bijkomende financiële middelen nodig zullen hebben; 27. dringt erop aan dat bij de tussentijdse herziening van het MFK voorbereidingen worden getroffen om de looptijd van het volgende goed te keuren MFK toch te verkorten, om ervoor te zorgen dat hierover telkens opnieuw kan worden onderhandeld tijdens het mandaat van elk Parlement en elke Commissie en zo volledige democratische legitimiteit voor gewone besluiten over de financiële vooruitzichten van de Unie te waarborgen, waarbij tegelijkertijd maatregelen moeten worden genomen om te voorzien in de behoefte aan stabiele programmeringscycli en voorspelbare investeringen; is ervan overtuigd dat een MFK-cyclus van vijf jaar de democratische legitimiteit zal verhogen, de prioritering van de begrotingsmiddelen zal verbeteren en als een eerste voorwaarde kan worden beschouwd voor meer politiek debat; 28. benadrukt dat de Commissievoorstellen voor de MFK-herziening ten volle rekening moeten houden met de recentste macro-economische ramingen en een grondige beoordeling moeten bevatten van de werking van alle speciale instrumenten, en met name van de totale marges voor de vastleggings- en betalingskredieten; herinnert eraan dat dit proces niet mag leiden tot een verlaging van eerder toegewezen nationale bedragen, en dus ook niet van het ESF-gedeelte van deze nationale bedragen; verwacht in dit verband van de Commissie dat zij het Parlement en de Raad van identieke en consistente gegevens over bedragen en ramingen voorziet, teneinde misverstanden tijdens de onderhandelingen te voorkomen ten aanzien van de basis waarop de besprekingen plaatsvinden; 29. benadrukt dat een brede en open discussie moet worden bevorderd over de resultaten die met de financieringsprogramma's van de EU zijn bereikt, en met name een beoordeling van de mate waarin deze programma's bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie; 30. benadrukt dat innovatieve financiële instrumenten zoals de Europese projectobligaties een zeer belangrijke rol kunnen spelen bij het stimuleren van hoognodige investeringen, op voorwaarde dat zij correct ontworpen zijn; dringt er bij de Commissie op aan hierbij ook optimaal gebruik te maken van de aanstaande beoordeling in het kader van de beoordeling/herziening van het MFK 2014-2020; 31. is ingenomen met de gemeenschappelijke verklaring van de drie instellingen in het kader van de onderhandelingen over het MFK, waarin wordt gesteld dat in de jaarlijkse begrotingsprocedures waar nodig genderelementen zullen worden geïntegreerd, waarbij rekening wordt gehouden met de wijze waarop het algeheel financieel kader van de Unie aan meer gendergelijkheid bijdraagt (en voor gendermainstreaming zorgt); benadrukt dat deze beginselen moeten worden opgenomen in de voorstellen van de Commissie voor de herziening van het MFK; 32. herhaalt zijn voornemen om deze verplichte herziening van het MFK tot een centrale eis bij de benoeming van de nieuwe Commissie te maken; dringt er dan ook bij het volgende Europees Parlement op aan de benoeming van de voorgedragen kandidaat-voorzitter van de Commissie afhankelijk te stellen van een ernstige en ondubbelzinnige toezegging om deze postelectorale beoordeling/herziening uit te voeren en een echte en grondige politieke dialoog over de inhoud ervan aan te gaan; 33. merkt op dat de nieuwe artikelen 70 en 70 bis (interinstitutionele onderhandelingen bij wetgevingsprocedures) van het Reglement van het Parlement voor de volgende onderhandelingsronde van toepassing zullen zijn; beveelt aan dat de voor het Reglement bevoegde commissie bij het begin van het volgende mandaat van het Parlement wordt verzocht na te gaan hoe deze artikelen kunnen worden afgestemd op artikel 75 (MFK), artikel 75 quater (financieel driehoeksoverleg) en artikel 81, lid 3 (goedkeuringsprocedure), met de bedoeling één samenhangend artikel op te stellen dat specifiek geldt voor de bijzondere wetgevingsprocedures die zijn vastgelegd in de artikelen 311 en 312 VWEU met betrekking tot de vaststelling van het mandaat, het houden van trialogen (met inbegrip van de rol van de Voorzitter) en toetsing door de plenaire vergadering; 34. is van mening dat de Conventie bij de volgende herziening van de Verdragen voorstellen moet doen voor een stelsel van echte medebeslissing tussen de Raad en het Parlement over de goedkeuring van het MFK en besluiten betreffende de eigen middelen; 35. is ervan overtuigd dat de werkgroep op hoog niveau inzake de eigen middelen een unieke kans biedt om uit de impasse te geraken die is ontstaan naar aanleiding van de hervorming van het huidige stelsel van eigen middelen; verwacht dat deze werkgroep een belangrijke bijdrage zal leveren om de tekortkomingen van het huidige stelsel te begrijpen, alsook om de voordelen te begrijpen die kunnen voortvloeien uit een grondige, omvattende hervorming en uit de invoering van nieuwe en echte eigen middelen, waardoor het aandeel van de bbi-bijdragen aan de EU-begroting aanzienlijk kan dalen; 36. herinnert eraan dat de werkgroep op hoog niveau tot taak heeft alle aspecten van de hervorming van het stelsel van eigen middelen te onderzoeken; is vastberaden om via zijn drie vertegenwoordigers intensief aan alle stadia van dit proces mee te werken en het tot een goed einde te brengen; rekent erop dat de Raad blijk geeft van dezelfde verantwoordelijkheid en vastberadenheid ten aanzien van dit proces; benadrukt dat ook de nationale parlementen bewust moeten worden gemaakt van wat er op het spel staat; benadrukt dat de bevindingen en conclusies van deze werkgroep op hoog niveau tijdig beschikbaar moeten zijn om ze mee te nemen in de beoordeling/herziening van het MFK in 2016, en er zo voor te zorgen dat eventuele hervormingen in het volgende meerjarig financieel kader kunnen worden doorgevoerd; 37. is er stellig van overtuigd dat elke nieuwe begrotingscapaciteit of begroting die specifiek is ontwikkeld voor lidstaten van de eurozone en waarvan de begrotingstaken niet door het MFK worden gedekt moet worden ontwikkeld binnen het kader van de Unie en dat hierover naar behoren democratische verantwoording moet worden afgelegd bij de bestaande instellingen; o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (17612/1/2013 – C7‑0059/2014), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0507 ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2007)0603 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0188/2014 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0265 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 43, lid 2, 114 en 168, lid 4, onder b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0123/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Luxemburgse Nationale Vergadering, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 oktober 2013 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 29 november 2013 (2) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A7-0162/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om de toepassing van de levensmiddelen‑ en diervoederwetgeving en van de voorschriften inzake diergezondheid, dierenwelzijn, plantgezondheid , teeltmateriaal en gewasbeschermings-middelen te waarborgen, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 999/2001, 1829/2003, 1831/2003, 1/2005, 396/2005, 834/2007, 1099/2009, 1069/2009 en 1107/2009, de Verordeningen (EU) nr. 1151/2012 en …./2013 (3) en de Richtlijnen 98/58/EG, 1999/74/EG, 2007/43/EG, 2008/119/EG, 2008/120/EG en 2009/128/EG (Verordening officiële controles) [Am. 1] (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, artikel 114 en artikel 168, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (5) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ("Verdrag") eist dat bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Unie een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid wordt verzekerd. Dat doel moet onder meer worden verwezenlijkt door middel van maatregelen op veterinair en fytosanitair gebied die rechtstreeks gericht zijn op de bescherming van de volksgezondheid. (2) Het Verdrag bepaalt ook dat de Unie moet bijdragen aan de verwezenlijking van een hoog niveau van consumentenbescherming door middel van maatregelen die zij in het kader van de totstandbrenging van de interne markt neemt. (3) De wetgeving van de Unie voorziet in een reeks geharmoniseerde voorschriften om ervoor te zorgen dat levensmiddelen en diervoeders veilig en gezond zijn en dat activiteiten die van invloed kunnen zijn op de veiligheid van de voedselketen of de bescherming van de consumentenbelangen met betrekking tot levensmiddelen en informatie over levensmiddelen worden uitgevoerd overeenkomstig specifieke voorschriften. Er zijn ook voorschriften van de Unie om te zorgen voor een hoog niveau van gezondheid van mensen, dieren en planten en van dierenwelzijn in de voedselketen en op alle activiteitengebieden waar een van de hoofddoelen is de eventuele verspreiding van dierziekten, die in sommige gevallen op mensen overdraagbaar zijn, of van plaagorganismen bij planten of plantaardige producten te bestrijden, en om te zorgen voor de bescherming van het milieu tegen risico's die kunnen ontstaan door het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen (ggo's) en gewasbeschermingsmiddelen. Voorts worden ook de overeenstemming en de kwaliteit van teeltmateriaal door voorschriften van de Unie gewaarborgd. De correcte toepassing van die voorschriften, die hierna gezamenlijk worden aangeduid met de term "wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen", draagt bij aan de werking van de interne markt. [Am. 2] (4) De basisvoorschriften van de Unie met betrekking tot de levensmiddelen‑ en diervoederwetgeving zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (7) . Naast deze voorschriften is er ook meer specifieke levensmiddelen‑ en diervoederwetgeving die verschillende terreinen bestrijkt, zoals diervoeding, ook met medicinale werking, levensmiddelen‑ en diervoederhygiëne, zoönosen, dierlijke bijproducten, residuen van diergenees­middelen, verontreinigende stoffen, bestrijding en uitroeiing van dierziekten die van invloed kunnen zijn op de volksgezondheid, etikettering van levensmiddelen en diervoeders, gewasbeschermingsmiddelen, levensmiddelen‑ en diervoederadditieven, vitaminen, minerale zouten, sporenelementen en andere additieven, materialen die met levensmiddelen in aanraking komen, eisen betreffende kwaliteit en samenstelling, drinkwater, ionisering, nieuwe levensmiddelen, en ggo's. (5) De wetgeving van de Unie inzake diergezondheid heeft tot doel een hoog niveau van gezondheid van mens en dier in de Unie en de rationele ontwikkeling van de sectoren landbouw en aquacultuur te waarborgen en de productiviteit te verhogen. Die wetgeving is nodig om bij te dragen aan de totstandbrenging van de interne markt voor dieren en dierlijke producten en om de verspreiding van besmettelijke ziekten die voor de Unie van belang zijn te voorkomen. Zij betreft gebieden zoals het intra-uniale handelsverkeer, de binnenkomst in de Unie, de uitroeiing van ziekten, veterinaire controles en kennisgeving van ziekten, en draagt ook bij tot de veiligheid van levensmiddelen en diervoeders. (6) Artikel 13 van het Verdrag erkent dat dieren wezens met gevoel zijn. De wetgeving van de Unie betreffende dierenwelzijn verplicht de eigenaars en de houders van dieren en de bevoegde autoriteiten zich te houden aan de voorschriften inzake dierenwelzijn die een humane behandeling waarborgen en onnodige pijn en onnodig lijden voorkomen. Die voorschriften zijn gebaseerd op wetenschappelijk bewijsmateriaal en kunnen de kwaliteit en de veiligheid van levensmiddelen en diervoeders indirect verbeteren. (7) De wetgeving van de Unie betreffende plantgezondheid regelt de insleep, vestiging en verspreiding van plaagorganismen bij planten die in de Unie niet bestaan of niet algemeen voorkomen. Zij heeft tot doel de gezondheid van gewassen in de Unie en van openbare en particuliere groene ruimten en bossen te beschermen en tegelijkertijd de biodiversiteit en het milieu in de Unie te vrijwaren en de kwaliteit en de veiligheid van uit planten vervaardigde levensmiddelen en diervoeders te waarborgen. (8) De wetgeving van de Unie betreffende teeltmateriaal regelt de productie met het oog op het in de handel brengen, en het in de handel brengen van teeltmateriaal voor landbouwgewassen, groenten, bosbouwsoorten, fruit, sierplanten en wijnstokken. Die voorschriften hebben tot doel de overeenstemming, gezondheid en kwaliteit van teeltmateriaal voor de gebruikers ervan te waarborgen, de productiviteit, diversiteit, gezondheid en kwaliteit van de voedselketen te verzekeren, en bij te dragen tot de bescherming van de biodiversiteit en het milieu. [Am. 3] (9) De wetgeving van de Unie betreffende biologische productie en de etikettering van biologische producten voorziet in een basis voor de duurzame ontwikkeling van biologische productie en heeft tot doel bij te dragen tot de bescherming van natuurlijke hulpbronnen, biodiversiteit en dierenwelzijn, en tot de ontwikkeling van plattelandsgebieden. (10) De wetgeving van de Unie betreffende kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen identificeert producten en levensmiddelen die volgens precieze specificaties zijn geteeld en geproduceerd, waarbij de diversiteit van de landbouwproductie wordt aangemoedigd, productnamen worden beschermd en de consumenten worden voorgelicht over het specifieke karakter van landbouwproducten en levensmiddelen. (11) De wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen is gebaseerd op het beginsel dat de exploitanten in alle stadia van productie, verwerking en distributie in de bedrijven onder hun controle verantwoordelijk zijn om ervoor te zorgen dat de voor hun activiteiten relevante voorschriften van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen worden nageleefd. (12) De verantwoordelijkheid om de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen te handhaven berust bij de lidstaten, waarvan de bevoegde autoriteiten door de organisatie van officiële controles de effectieve naleving en handhaving van de desbetreffende voorschriften van de Unie monitoren en verifiëren. (13) Bij Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad (8) is één enkel wetgevingskader voor de organisatie van officiële controles vastgesteld. Dat kader heeft gezorgd voor een aanzienlijke verbetering van de efficiëntie van officiële controles, van de handhaving van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen, van het niveau van bescherming tegen risico's voor de gezondheid van mensen, dieren en planten en voor het dierenwelzijn in de Unie, alsook van het niveau van bescherming van het milieu tegen risico's die kunnen ontstaan door het gebruik van ggo's en gewasbeschermingsmiddelen. Het vormde tevens een geconsolideerd rechtskader voor de ondersteuning van een geïntegreerde aanpak ten aanzien van de uitvoering van officiële controles in de voedselketen. (14) Er zijn een aantal bepalingen in de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen waarvan de handhaving niet, of slechts gedeeltelijk, bij Verordening (EG) nr. 882/2004 is geregeld. Met name werden specifieke officiële controles in stand gehouden in de wetgeving van de Unie betreffende teeltmateriaal en in Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1774/2002 (9) . Plantgezondheid valt ook grotendeels buiten de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 882/2004 daar bepaalde voorschriften inzake officiële controles zijn vastgesteld bij Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen (10) . [Am. 4] (15) Richtlijn 96/23/EG van de Raad (11) voorziet ook in een zeer gedetailleerde reeks voorschriften betreffende onder meer minimumfrequenties van officiële controles en bij niet-naleving vast te stellen specifieke handhavingsmaatregelen. (16) Om het algehele wetgevingskader te rationaliseren en te vereenvoudigen en tegelijkertijd verder te streven naar betere regelgeving, moeten de voorschriften die gelden voor officiële controles op specifieke gebieden sterker worden geïntegreerd in één enkel wetgevingskader voor officiële controles indien zij met betrekking tot de controleactiviteiten dezelfde doelstelling nastreven . Daartoe moeten Verordening (EG) nr. 882/2004 en andere handelingen die momenteel gelden voor officiële controles op specifieke gebieden, worden ingetrokken en door deze verordening worden vervangen. [Am. 5] (17) Het is de bedoeling dat met deze verordening een geharmoniseerd kader van de Unie voor de organisatie van officiële controles, en andere officiële activiteiten dan officiële controles, in de hele voedselketen tot stand wordt gebracht, rekening houdend met de voorschriften inzake officiële controles van Verordening (EG) nr. 882/2004 en van de desbetreffende sectorale wetgeving, en met de ervaring die bij de toepassing ervan is opgedaan. (18) Voor de verificatie van de naleving van de voorschriften betreffende de gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten zoals akkerbouwgewassen, wijn, olijfolie, groenten en fruit, hopplanten, melk en zuivelproducten, rund- en kalfsvlees, schapenvlees, geitenvlees en honing bestaat reeds een goed functionerend specifiek controlesysteem. Daarom mag deze verordening niet gelden voor de verificatie van de naleving van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (12) , met uitzondering van hoofdstuk I van titel II van deel II van die verordening . [Am. 6] (19) Bepaalde definities die momenteel bij Verordening (EG) nr. 882/2004 zijn vastgesteld, moeten worden aangepast teneinde rekening te houden met het bredere toepassingsgebied van deze verordening, ze in overeenstemming te brengen met de definities in andere handelingen van de Unie, en terminologie die in verschillende sectoren uiteenlopende betekenissen heeft, te verduidelijken of waar nodig te vervangen. (20) De wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen vertrouwt aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten gespecialiseerde taken toe die met name moeten worden uitgevoerd ter bescherming van de diergezondheid, de plantgezondheid en het dierenwelzijn, ter bescherming van het milieu met betrekking tot ggo's en gewasbeschermingsmiddelen , en om de identiteit en een hoge kwaliteit van teeltmateriaal te waarborgen . Die taken zijn de activiteiten van algemeen belang die de bevoegde autoriteiten van de lidstaten moeten uitvoeren om risico's die kunnen ontstaan voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn of voor het milieu, op te heffen, te beheersen of te beperken. Die activiteiten, die de goedkeuring van producten, onderzoek, surveillance en monitoring, ook voor epidemiologische doeleinden, alsook de uitroeiing en beheersing van ziekten en andere ziektebestrijdingstaken omvatten, vallen onder dezelfde sectorale voorschriften die door middel van officiële controles worden gehandhaafd. [Am. 7] (21) De lidstaten dienen op al de gebieden die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, bevoegde autoriteiten aan te wijzen. Daar de lidstaten het best in staat zijn om te beslissen welke bevoegde autoriteit of autoriteiten voor elk gebied en op welk bestuursniveau moet/moeten worden aangewezen, moeten zij ook worden verplicht één enkele autoriteit aan te wijzen die op elk gebied zorgt voor adequaat gecoördineerde communicatie met bevoegde autoriteiten van andere lidstaten en met de Commissie. (22) De lidstaten moeten in staat worden gesteld om de aangewezen bevoegde autoriteiten te belasten met de verantwoordelijkheid voor officiële controles met betrekking tot voorschriften van de Unie, met inbegrip van voorschriften betreffende uitheemse soorten die door hun invasieve karakter de landbouwproductie of het milieu schade kunnen toebrengen, met uitzondering van die welke binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen. (23) Voor de uitvoering van officiële controles die tot doel hebben de correcte toepassing van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen te verifiëren, en van de andere officiële activiteiten die bij wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen aan autoriteiten van de lidstaten zijn toevertrouwd, moeten de lidstaten bevoegde openbare autoriteiten aanwijzen die handelen in het algemeen belang , over toereikende middelen en apparatuur beschikken, en waarborgen van onpartijdigheid en professionalisme bieden. De bevoegde autoriteiten moeten en de kwaliteit, consistentie en effectiviteit van officiële controles waarborgen. De aangewezen bevoegde autoriteit of autoriteiten moeten over toereikende middelen en apparatuur beschikken, en de lidstaten moeten waarborgen van onpartijdigheid en professionalisme kunnen bieden door ervoor te zorgen dat ze onafhankelijk zijn van de exploitanten van de voedselketen. [Am. 8] (24) De correcte toepassing en handhaving van de voorschriften die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, vereisen een adequate kennis van zowel die voorschriften als de voorschriften van deze verordening. Daarom is het belangrijk dat de personeelsleden die officiële controles en andere officiële activiteiten uitvoeren, regelmatig opleiding krijgen over de toepasselijke wetgeving, naargelang hun bevoegdheidsgebied, alsook over de uit deze verordening voortvloeiende verplichtingen. (24 bis) De door de bevoegde autoriteiten of op vraag van de bevoegde autoriteiten uitgevoerde audits om na te gaan of deze verordening wordt nageleefd, kunnen stoelen op internationale normen, als de eisen van deze normen overeenstemmen met de eisen van deze verordening. [Am. 9] (25) Exploitanten moeten het recht hebben beroep aan te tekenen tegen door de bevoegde autoriteiten genomen besluiten, en zij moeten van dit recht in kennis worden gesteld . [Am. 10] (26) De bevoegde autoriteiten moeten ervoor zorgen dat de personeelsleden die verantwoordelijk zijn voor officiële controles, afgezien van interne rapportageverplichtingen, geen informatie openbaar maken die zij tijdens de uitvoering van die controles hebben verkregen indien die informatie onder het beroepsgeheim valt. Tenzij er sprake is van een hoger belang dat openbaarmaking rechtvaardigt, moet informatie die het doel van inspecties, onderzoeken of audits, de bescherming van commerciële belangen en de bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies zou ondermijnen, ook onder het beroepsgeheim vallen. Het beroepsgeheim mag Bij een vermoeden van een risico voor de gezondheid van mens of dier of van andere ernstige schendingen van de levensmiddelenwetgeving moeten de bevoegde autoriteiten echter niet beletten de passende maatregelen treffen om het publiek te informeren. Hierbij moet met name bij de vermelding van productnamen of de naam van de betrokken exploitant de evenredigheid van de getroffen maatregelen met de omvang van de schending worden vermeld. Feitelijke informatie over het resultaat van een officiële controles controle betreffende individuele exploitanten kan openbaar worden gemaakt te maken als de betrokken exploitant in de gelegenheid is gesteld om vóór de openbaarmaking daarover opmerkingen te maken , en die opmerkingen in aanmerking zijn genomen of en tegelijkertijd samen met de door de bevoegde autoriteiten bekendgemaakte informatie worden vrijgegeven. De noodzaak om het beroepsgeheim te respecteren laat ook de verplichting onverlet om, overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 178/2002, het grote publiek te informeren als er redelijke gronden zijn om te vermoeden dat een levensmiddel of een diervoeder een risico voor de gezondheid kan inhouden. Deze verordening mag geen afbreuk doen aan de verplichting voor de bevoegde autoriteiten om, overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 178/2002, het grote publiek te informeren wanneer er redelijke gronden zijn om te vermoeden dat een levensmiddel of een diervoeder een risico voor de gezondheid van mens of dier kan inhouden, noch aan het recht van personen op de bescherming van hun persoonsgegevens waarin is voorzien bij Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) . [Am. 11] (27) De bevoegde autoriteiten moeten regelmatig officiële controles uitvoeren in alle sectoren en ten aanzien van alle exploitanten, activiteiten, dieren en goederen die onder de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen vallen. De frequentie van officiële controles moet door de bevoegde autoriteiten worden vastgesteld rekening houdend met de noodzaak om de controle-inspanning aan te passen aan het risico en aan de mate van naleving die in de verschillende situaties wordt verwacht. In sommige gevallen echter bepaalt de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen dat, ongeacht het niveau van het risico of de verwachte niet-naleving, officiële controles moeten worden uitgevoerd met het oog op de afgifte van een officieel certificaat dat of een officiële verklaring die vereist is voor het in de handel brengen of voor de verplaatsing van dieren of goederen. In dergelijke gevallen wordt de frequentie van de officiële controles bepaald door de eisen in verband met het certificaat of de verklaring. (28) Om de effectiviteit van officiële controles bij de verificatie van de naleving niet in het gedrang te brengen, mag geen waarschuwing worden gegeven voordat controles worden uitgevoerd, tenzij de aard van de officiële controleactiviteiten dat vereist zoals dat in het bijzonder het geval is bij auditactiviteiten. (29) Officiële controles moeten grondig en effectief zijn en moeten ervoor zorgen dat de wetgeving van de Unie correct wordt toegepast. Aangezien officiële controles voor exploitanten een last kunnen vormen, moeten de bevoegde autoriteiten bij de organisatie en de uitvoering van officiële controleactiviteiten rekening houden met hun belangen en deze last beperken tot wat nodig is voor de uitvoering van efficiënte en effectieve officiële controles. (29 bis) Officiële controles moeten worden verricht door personeelsleden die vrij zijn van belangenconflicten en die met name niet zelf of via hun echtgenoten economische activiteiten verrichten die zijn onderworpen aan de betreffende officiële controle. [Am. 12] (30) Officiële controles moeten door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat met dezelfde zorgvuldigheid worden uitgevoerd, ongeacht of de te handhaven voorschriften van toepassing zijn op activiteiten die alleen op het grondgebied van die lidstaat relevant zijn, of op activiteiten die van invloed zullen zijn op de conformiteit met de wetgeving van de Unie van dieren en goederen die moeten worden verplaatst naar of in de handel gebracht in een andere lidstaat of uit de Unie moeten worden uitgevoerd. In het laatstgenoemde geval kunnen de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de wetgeving van de Unie ook worden verplicht te verifiëren of dieren en goederen voldoen aan voorschriften die door het derde land van bestemming van die dieren en goederen zijn vastgesteld. (31) Om ervoor te zorgen dat de voorschriften van de Unie betreffende de voedselketen correct worden gehandhaafd, moeten de bevoegde autoriteiten de bevoegdheid hebben om officiële controles uit te voeren in alle stadia van productie, verwerking en distributie van dieren en goederen waarop die voorschriften betrekking hebben. Om ervoor te zorgen dat officiële controles grondig en effectief worden uitgevoerd, moeten de bevoegde autoriteiten ook de bevoegdheid hebben om officiële controles uit te voeren in alle stadia van productie en distributie van goederen, stoffen, materialen of voorwerpen die niet onder de voorschriften betreffende de voedselketen vallen (bv. diergeneesmiddelen), voor zover dat nodig is om eventuele schendingen van die voorschriften volledig te onderzoeken en de oorzaak van dergelijke schendingen te bepalen. (32) De bevoegde autoriteiten handelen in het belang van exploitanten en van het grote publiek, waarbij zij ervoor zorgen dat het hoge niveau van bescherming dat bij de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen is vastgesteld, door middel van passende handhavingsmaatregelen consistent in stand wordt gehouden en beschermd, en dat de naleving van die voorschriften door middel van officiële controles in de hele voedselketen wordt geverifieerd. De bevoegde autoriteiten moeten daarom door de exploitanten en door het grote publiek ter verantwoording kunnen worden geroepen in verband met de efficiëntie en effectiviteit van de door hen uitgevoerde officiële controles. Zij moeten toegang verlenen tot informatie over de organisatie en de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten, en regelmatig informatie over officiële controles en de resultaten ervan publiceren. De bevoegde autoriteiten moeten ook, onder bepaalde voorwaarden, het recht hebben om informatie over de classificatie van individuele exploitanten op basis van het resultaat van officiële controles te publiceren of beschikbaar te stellen. (33) Het is van het grootste belang dat de bevoegde autoriteiten de effectiviteit en de consistentie van de door hen uitgevoerde officiële controles waarborgen en verifiëren. Daartoe moeten zij handelen op basis van schriftelijke gedocumenteerde procedures en moeten zij gedetailleerde informatie en instructies verstrekken aan de personeelsleden die officiële controles uitvoeren. Zij moeten ook adequate procedures en mechanismen toepassen om permanent te verifiëren of hun eigen optreden effectief en consistent is, en om corrigerende maatregelen te nemen als tekortkomingen worden geconstateerd. (34) Om de identificatie van gevallen van niet-naleving te vergemakkelijken en om het nemen van corrigerende maatregelen door de betrokken exploitant te stroomlijnen, moet over het resultaat van de officiële controles waarbij gevallen van niet-naleving van de geldende voorschriften zijn vastgesteld een verslag worden opgesteld. waarvan Van dat verslag wordt ook een exemplaar aan de exploitant moet worden gegeven. Indien voor officiële controles de permanente of regelmatige aanwezigheid van de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten vereist is om de activiteiten van de exploitant te monitoren, zou een verslag van elke afzonderlijke inspectie of elk afzonderlijk bezoek aan de exploitant onevenredig zijn. In dergelijke gevallen moeten verslagen worden opgesteld met een zodanige frequentie dat de bevoegde autoriteiten en de exploitant regelmatig worden geïnformeerd over de mate van naleving en onmiddellijk in kennis worden gesteld van geconstateerde tekortkomingen. Voorts moet het ter beperking van de bureaucratie volstaan om de resultaten van de officiële controles aan de grenscontroleposten in een gemeenschappelijk gezondheidsdocument vast te leggen. [Am. 13] (35) De exploitanten moeten volledig meewerken met de bevoegde autoriteiten en gemachtigde instanties om ervoor te zorgen dat officiële controles vlot verlopen en om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen andere officiële activiteiten uit te voeren. (36) Deze verordening stelt één enkel wetgevingskader vast voor de organisatie van officiële controles om te verifiëren of de voorschriften betreffende de voedselketen worden nageleefd op alle gebieden waarop die voorschriften betrekking hebben. Op sommige van die gebieden stelt de wetgeving van de Unie gedetailleerde voorschriften vast; voor de uitvoering van officiële controles op de naleving ervan zijn bijzondere vaardigheden en specifieke middelen vereist. Om te voorkomen dat uiteenlopende handhavingspraktijken worden toegepast die kunnen leiden tot een ongelijke bescherming van de gezondheid van mensen, dieren en planten, het dierenwelzijn en, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, het milieu, en die de werking van de interne markt voor dieren en goederen die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, alsook de concurrentie kunnen verstoren, moet de Commissie de bij deze verordening vastgestelde voorschriften kunnen aanvullen door de vaststelling van specifieke voorschriften voor officiële controles waarmee wordt voorzien in de controlebehoeften op die gebieden. Met die voorschriften moeten met name specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles en minimumfrequenties voor die controles worden vastgesteld, alsook specifieke maatregelen of maatregelen als aanvulling op die waarin deze verordening voorziet, die de bevoegde autoriteiten moeten nemen met betrekking tot gevallen van niet-naleving, specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten als aanvulling op die waarin deze verordening voorziet, en specifieke criteria voor de activering van de mechanismen voor administratieve bijstand waarin deze verordening voorziet. In andere gevallen kunnen dergelijke aanvullende voorschriften nodig worden om te voorzien in een meer gedetailleerd kader voor de uitvoering van officiële controles voor levensmiddelen en diervoeders, als er nieuwe informatie beschikbaar komt over risico's voor de gezondheid van mens of dier of, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, waaruit blijkt dat zonder gemeenschappelijke specificaties voor de uitvoering van officiële controles voor alle lidstaten de controles niet het verwachte niveau van bescherming tegen die risico's, zoals vastgesteld bij de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen, zouden bieden. (37) De bevoegde autoriteiten moeten sommige van hun taken aan andere instanties kunnen delegeren. Er moeten passende voorwaarden worden vastgesteld om te waarborgen dat de onpartijdigheid, kwaliteit en consistentie van officiële controles en andere officiële activiteiten onaangetast blijven. De gemachtigde instantie moet met name worden geaccrediteerd volgens de ISO-norm voor de uitvoering van inspecties. (38) Om de betrouwbaarheid en consistentie van officiële controles en andere officiële activiteiten in de hele Unie te waarborgen, moeten de methoden die voor bemonstering en voor laboratoriumanalyses, ‑tests en –diagnoses worden gebruikt, aan wetenschappelijke state-of-the-artnormen beantwoorden, aan de specifieke analyse‑, test‑ en diagnosebehoeften van het betrokken laboratorium voldoen, en deugdelijke en betrouwbare analyse‑, test‑ en diagnoseresultaten bieden. Er moeten duidelijke voorschriften worden vastgesteld voor de keuze van de te gebruiken methode als meerdere methoden beschikbaar zijn uit verschillende bronnen, zoals de Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO), de Plantenbeschermingsorganisatie voor Europa en het gebied van de Middellandse Zee (EPPO), het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten (IPPC), de Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE), referentielaboratoria van de Europese Unie en nationale referentielaboratoria, of nationale voorschriften. (39) Exploitanten wier dieren of goederen in het kader van officiële controles worden onderworpen aan bemonsteringen, analyses, tests of diagnoses, moeten het recht hebben het advies van een tweede deskundige aan te vragen, waarvoor een tweede monster moet worden genomen voor tegenanalyse, tegentest of tegendiagnose, tenzij een tweede bemonstering technisch onmogelijk of irrelevant is. Dat zou met name het geval zijn als de prevalentie van het gevaar bij het dier of goed bijzonder laag is of als de distributie ervan bijzonder schaars of onregelmatig is. Om die reden wijst het IPPC het gebruik van tegenmonsters af voor de beoordeling van de aanwezigheid van quarantaineorganismen in planten of plantaardige producten. (40) Voor de uitvoering van officiële controles op handelsverkeer dat plaatsvindt via internet of andere middelen op afstand, moeten de bevoegde autoriteiten monsters kunnen verkrijgen door middel van anoniem geplaatste bestellingen ook bekend als mysteryshopping, die vervolgens kunnen worden geanalyseerd of getest of aan een verificatie van de naleving kunnen worden onderworpen. De bevoegde autoriteiten moeten alle maatregelen nemen om de rechten van de exploitanten op het advies van een tweede deskundige te vrijwaren. (41) De laboratoria die door de bevoegde autoriteiten zijn aangewezen om analyses, tests en diagnoses te verrichten op monsters die in het kader van officiële controles en andere officiële activiteiten zijn genomen, moeten beschikken over de deskundigheid, de apparatuur, de infrastructuur en het personeel om die taken volgens de hoogste normen uit te voeren. Om te waarborgen dat de resultaten deugdelijk en betrouwbaar zijn, moeten die laboratoria voor het gebruik van deze methoden worden geaccrediteerd volgens de norm EN ISO/IEC 17025 "Algemene eisen voor de competentie van beproevings- en kalibratielaboratoria". De accreditatie moet worden afgegeven door een nationale accreditatie-instantie die functioneert overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (14) . (42) Hoewel accreditatie het geprefereerde instrument is om state-of-the-artprestaties van officiële laboratoria te waarborgen, is het ook een complex en duur proces dat zou leiden tot een onevenredige last voor het laboratorium in gevallen waarin de methode voor een laboratoriumanalyse, ‑test of ‑diagnose bijzonder eenvoudig uit te voeren is en geen gespecialiseerde procedures of apparatuur vereist, zoals het geval is voor het opsporen van Trichinella in het kader van de inspectie, in gevallen waarin de uitgevoerde analyses of tests slechts betrekking hebben op kwalitatieve aspecten van teeltmateriaal, en, onder bepaalde voorwaarden, in gevallen waarin het laboratorium alleen analyses, tests of diagnoses verricht in het kader van andere officiële activiteiten en niet in het kader van officiële controles. (43) Om de flexibiliteit en evenredigheid van de aanpak te waarborgen, met name voor laboratoria op het gebied van diergezondheid en plantgezondheid, moet worden voorzien in de mogelijkheid om afwijkingen vast te stellen zodat bepaalde laboratoria niet voor alle door hen gebruikte methoden hoeven te worden geaccrediteerd. Bovendien is het mogelijk dat de accreditatie van een laboratorium voor alle methoden die het als officieel laboratorium moet gebruiken, niet onmiddellijk beschikbaar is in bepaalde gevallen waarin nieuwe of recentelijk gewijzigde methoden moeten worden gebruikt, en in gevallen waarin zich nieuwe risico's voordoen of in noodsituaties. Daarom moet officiële laboratoria onder bepaalde voorwaarden worden toegestaan analyses, tests en diagnoses voor de bevoegde autoriteiten te verrichten voordat zij de desbetreffende accreditatie verkrijgen. (44) Officiële controles die worden uitgevoerd met betrekking tot dieren en goederen die uit derde landen de Unie binnenkomen, zijn van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat zij voldoen aan de in de Unie geldende wetgeving en met name aan de voorschriften die zijn vastgesteld om de gezondheid van mensen, planten en dieren, het dierenwelzijn en, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, het milieu in de hele Unie te beschermen. Deze officiële controles moeten, naargelang van wat passend is, plaatsvinden voordat of nadat de dieren of goederen in de Unie in het vrije verkeer zijn gebracht. De frequentie van officiële controles moet op adequate wijze worden afgestemd op de risico's voor de gezondheid, voor het dierenwelzijn en voor het milieu die verbonden kunnen zijn aan dieren en goederen die de Unie binnenkomen, rekening houdend met de mate waarin de voorschriften van de Unie betreffende de voedselketen in het verleden zijn nageleefd, de controles die deze dieren en goederen in het betrokken derde land reeds hebben ondergaan, en de door dat derde land gegeven waarborgen dat naar de Unie uitgevoerde dieren en goederen voldoen aan de voorschriften van de wetgeving van de Unie. (45) Gezien de risico's die bepaalde dieren of goederen kunnen inhouden voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, het dierenwelzijn of het milieu, moeten deze dieren of goederen bij binnenkomst in de Unie aan specifieke officiële controles worden onderworpen. Volgens de huidige voorschriften van de Unie moeten aan de grenzen van de Unie officiële controles worden uitgevoerd om na te gaan of wordt voldaan aan de normen inzake de menselijke gezondheid, de diergezondheid en het dierenwelzijn die van toepassing zijn op dieren, producten van dierlijke oorsprong, levende producten en dierlijke bijproducten, en of planten en plantaardige producten voldoen aan de fytosanitaire voorschriften. Meer uitgebreide controles bij binnenkomst in de Unie worden ook uitgevoerd met betrekking tot bepaalde andere goederen als nieuwe of bekende risico's dit rechtvaardigen. De specifieke kenmerken van die controles, die momenteel zijn geregeld bij Richtlijn 97/78/EG van de Raad (15) , Richtlijn 91/496/EEG van de Raad (16) , Richtlijn 2000/29/EG van de Raad (17) , en Verordening (EG) nr. 669/2009 van de Commissie (18) , moeten in deze verordening worden vastgesteld. (46) Om de efficiëntie van het systeem van officiële controles van de Unie te vergroten, de optimale toewijzing van de middelen voor officiële controles die voor grenscontroles bestemd zijn te waarborgen, en de handhaving van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen te vergemakkelijken, moet ter vervanging van de bestaande gefragmenteerde controlekaders een gemeenschappelijk geïntegreerd systeem van officiële controles aan grenscontroleposten worden vastgesteld voor alle zendingen die, gezien het risico dat zij kunnen inhouden, bij binnenkomst in de Unie moeten worden gecontroleerd. (47) De officiële controles aan grenscontroleposten moeten documenten‑ en overeenstemmingscontroles voor alle zendingen omvatten, alsook materiële controles met een frequentie die afhangt van het risico dat aan elke zending dieren of goederen verbonden is. (48) De frequentie van de materiële controles moet worden bepaald en gewijzigd op basis van de risico's voor de gezondheid van mensen, dieren en planten, voor het dierenwelzijn of, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu. Deze aanpak moet de bevoegde autoriteiten in staat stellen om controlemiddelen aan te wenden waar het risico het hoogst is. De frequentie van de overeenstemmingscontroles moet ook worden verminderd of beperkt tot de verificatie van het officiële zegel van een zending als dit wordt gerechtvaardigd door een verlaagd risico van de zendingen die de Unie binnenkomen. Bij de risicogebaseerde aanpak ten aanzien van overeenstemmings‑ en materiële controles moet optimaal gebruik worden gemaakt van beschikbare gegevensverzamelingen en informatie en van computersystemen voor gegevensverzameling en –beheer. (49) In bepaalde gevallen en mits hoge niveaus van bescherming van de gezondheid van mensen, dieren en planten, van het dierenwelzijn en van het milieu in verband met ggo's en gewasbeschermingsmiddelen worden gewaarborgd, kunnen officiële controles die normaliter door bevoegde autoriteiten aan grenscontroleposten worden uitgevoerd, op andere controlepunten of door andere autoriteiten worden uitgevoerd. (50) Met het oog op de organisatie van een efficiënt systeem van officiële controles moeten zendingen uit derde landen waarvoor controles bij binnenkomst in de Unie vereist zijn, vergezeld gaan van een gemeenschappelijk gezondheidsdocument van binnenkomst (GGB), dat moet worden gebruikt voor de voorafgaande kennisgeving van de aankomst van zendingen aan de grenscontrolepost en voor de registratie van het resultaat van de door de bevoegde autoriteiten uitgevoerde officiële controles en genomen besluiten met betrekking tot de zending waar het document bij gaat. Hetzelfde document moet door de exploitant worden gebruikt om inklaring door de douaneautoriteiten te verkrijgen zodra alle officiële controles zijn uitgevoerd. (51) Officiële controles van dieren en goederen die uit derde landen de Unie binnenkomen, moeten worden uitgevoerd aan grenscontroleposten die door de lidstaten overeenkomstig een reeks minimumeisen zijn aangewezen. De aanwijzing van deze entiteiten moet worden ingetrokken of geschorst wanneer zij niet langer aan die eisen voldoen of wanneer hun activiteiten een risico kunnen inhouden voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn of, in het geval van ggo's en gewasbeschermingsmiddelen, voor het milieu. (52) Om de uniforme toepassing van de voorschriften inzake officiële controles van zendingen uit derde landen te waarborgen, moeten gemeenschappelijke voorschriften worden vastgesteld betreffende de maatregelen die de bevoegde autoriteiten en de exploitanten moeten nemen bij vermoeden van niet-naleving en met betrekking tot niet-conforme zendingen en zendingen die een risico kunnen inhouden voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn of, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu. (53) Om inconsistentie en overlapping van de voor officiële controles geleverde inspanningen te voorkomen, om te zorgen dat zendingen die aan grenscontroleposten aan officiële controles worden onderworpen, tijdig kunnen worden geïdentificeerd, en om te waarborgen dat de controles op efficiënte wijze worden uitgevoerd, moet worden gezorgd voor samenwerking en informatie-uitwisseling tussen bevoegde autoriteiten, douaneautoriteiten en andere relevante autoriteiten die over zendingen uit derde landen gaan. (54) De lidstaten moeten worden verplicht ervoor te zorgen dat altijd toereikende financiële middelen beschikbaar zijn om de bevoegde autoriteiten die officiële controles en andere officiële activiteiten uitvoeren, op adequate wijze te voorzien van personeel en apparatuur. Hoewel het in de eerste plaats aan de exploitanten is om ervoor te zorgen dat hun activiteiten worden uitgevoerd in overeenstemming met de voorschriften van de Unie betreffende de voedselketen, moet het systeem van eigen controles dat zij daartoe instellen, worden aangevuld met een specifiek systeem van officiële controles dat door elke lidstaat in stand wordt gehouden om effectief markttoezicht op de voedselketen te waarborgen. Een dergelijk systeem is, juist door de aard ervan, complex en veeleisend wat middelen betreft, en moet worden voorzien van een stabiele instroom van middelen voor officiële controles op een niveau dat op elk moment voldoet aan de handhavingsbehoefte. Om de afhankelijkheid van het systeem van officiële controles van overheidsfinanciën te beperken, moeten de bevoegde autoriteiten vergoedingen of bijdragen kunnen innen om de kosten te dekken die zij maken voor de uitvoering van officiële controles van bepaalde exploitanten en van bepaalde activiteiten waarvoor de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen registratie of erkenning vereist overeenkomstig de voorschriften van de Unie betreffende levensmiddelen‑ of diervoederhygiëne of betreffende plantgezondheid en teeltmateriaal . Er moeten bij de exploitanten ook vergoedingen of bijdragen worden geïnd ter dekking van de kosten van officiële controles die met het oog op de afgifte van een officieel certificaat of een officiële verklaring worden uitgevoerd, en van de kosten van officiële controles die door de bevoegde autoriteiten aan grenscontroleposten worden uitgevoerd. [Am. 14] (55) De vergoedingen moeten de kosten dekken die door de bevoegde autoriteiten worden gemaakt om officiële controles uit te voeren, maar mogen niet hoger zijn dan die kosten. Deze kosten moeten worden berekend op basis van elke afzonderlijke officiële controle of op basis van alle officiële controles die in een bepaalde periode zijn uitgevoerd. Als vergoedingen worden aangerekend op basis van de werkelijke kosten van afzonderlijke officiële controles, moeten exploitanten die goed scoren op de naleving van de wetgeving, lagere totale kosten dragen dan exploitanten die de wetgeving niet naleven, daar zij minder frequent aan officiële controles moeten worden onderworpen. Als de vergoedingen worden berekend op basis van de totale kosten die de bevoegde autoriteiten in een bepaalde periode hebben gemaakt, en aan alle exploitanten worden aangerekend ongeacht de vraag of zij in de referentieperiode aan een officiële controle zijn onderworpen, moeten die vergoedingen op zodanige wijze worden berekend dat exploitanten die constant goed scoren op de naleving van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen, worden beloond, teneinde aldus de naleving van de wetgeving van de Unie door alle exploitanten te bevorderen, ongeacht de methode (op basis van werkelijke kosten of op forfaitaire basis) die elke lidstaat kiest voor de berekening van de vergoedingen. (56) De directe of indirecte terugbetaling van door de bevoegde autoriteiten geïnde vergoedingen moet worden verboden omdat exploitanten die niet voor terugbetaling in aanmerking komen, op die manier zouden worden benadeeld, wat tot concurrentieverstoringen kan leiden. Om micro-ondernemingen te ondersteunen, moeten deze echter worden vrijgesteld van betaling van de overeenkomstig deze verordening geïnde vergoedingen. (57) De financiering van officiële controles door middel van bij de exploitanten geïnde vergoedingen moet volledig transparant geschieden, zodat burgers en ondernemingen de voor de vaststelling van de vergoedingen gebruikte methode en gegevens kunnen begrijpen en zich kunnen informeren over het gebruik van de inkomsten uit de vergoedingen. (58) In de voorschriften van de Unie betreffende de voedselketen zijn de gevallen bepaald waarin het in de handel brengen of de verplaatsing van bepaalde dieren of goederen vergezeld moet gaan van een officieel certificaat dat door de certificerend ambtenaar is ondertekend. Er dient een gemeenschappelijke reeks voorschriften te worden vastgesteld betreffende de verplichtingen van de bevoegde autoriteiten en de certificerend ambtenaren inzake de afgifte van officiële certificaten, en betreffende de kenmerken die officiële certificaten moeten hebben om de betrouwbaarheid ervan te waarborgen. (59) In andere gevallen bepalen de voorschriften die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, dat het in de handel brengen of de verplaatsing van bepaalde dieren of goederen vergezeld moet gaan van een officieel etiket, een officieel merkteken of een andere officiële verklaring dat/die door de exploitanten onder officieel toezicht van de bevoegde autoriteiten of door de bevoegde autoriteiten zelf is afgegeven. Er dient een minimale reeks voorschriften te worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat ook de afgifte van officiële verklaringen geschiedt met adequate waarborgen voor de betrouwbaarheid ervan. (60) Officiële controles en andere officiële activiteiten moeten gebaseerd zijn op analyse‑, test‑ en diagnosemethoden die aan wetenschappelijke state-of-the-artnormen beantwoorden en in de hele Unie deugdelijke, betrouwbare en vergelijkbare resultaten bieden. De door officiële laboratoria gebruikte methoden en de kwaliteit en uniformiteit van de door hen gegenereerde analyse‑, test‑ en diagnosegegevens moeten dan ook voortdurend worden verbeterd. Daartoe moet de Commissie op alle gebieden van de voedselketen waar er behoefte is aan nauwkeurige en betrouwbare analyse‑, test‑ en diagnoseresultaten, referentielaboratoria van de Europese Unie kunnen aanwijzen en kunnen vertrouwen op hun deskundige bijstand. De referentielaboratoria van de Europese Unie moeten er met name voor zorgen dat de nationale referentielaboratoria en officiële laboratoria actuele informatie over beschikbare methoden ontvangen, vergelijkend interlaboratoriumonderzoek organiseren of er actief aan deelnemen, en opleidingen voor nationale referentielaboratoria of officiële laboratoria aanbieden. (60 bis) Verordening (EG) nr. 1829/2003 (19) en Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad (20) , kennen respectievelijk aan het referentielaboratorium van de Europese Unie voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, en aan het referentielaboratorium van de Europese Unie voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding, specifieke taken toe op het gebied van de toelatingsprocedure voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen of diervoeders, of voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding, die met name betrekking hebben op het testen, evalueren en valideren van de door de aanvrager voorgestelde detectie- of analysemethode. De ervaring wijst uit dat kennis en kunde over het testen, evalueren en valideren van de methoden in het kader van de toelatingsprocedures cruciaal zijn om op een hoogwaardige en geavanceerde manier te kunnen bijdragen tot de doeltreffendheid van de officiële controles. De op grond van Verordening (EG) nr. 1829/2003 en Verordening (EG) nr. 1831/2003 aangewezen laboratoria dienen derhalve, voor de toepassing van deze verordening, te fungeren als referentielaboratoria van de Europese Unie. [Am. 16] (61) Met het oog op de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten betreffende de productie en het in de handel brengen van teeltmateriaal en op het gebied van dierenwelzijn moeten de bevoegde autoriteiten toegang hebben tot actuele, betrouwbare en consistente technische gegevens, onderzoeksresultaten, nieuwe technieken en deskundigheid die nodig zijn voor de correcte toepassing van de op die gebieden toepasselijke wetgeving van de Unie. Daartoe moet de Commissie referentiecentra van de Europese Unie voor teeltmateriaal en voor dierenwelzijn kunnen aanwijzen en kunnen vertrouwen op hun deskundige bijstand. [Am. 17] (62) Om de doelstellingen van deze verordening na te streven en aan de vlotte werking van de interne markt bij te dragen, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de consument er vertrouwen in heeft, moeten gevallen van niet-naleving van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen die handhavingsmaatregelen in meer dan een lidstaat vereisen, op efficiënte en consistente wijze worden aangepakt. Het systeem voor snelle waarschuwingen voor levensmiddelen en diervoeders (RASFF) dat bij Verordening (EG) nr. 178/2002 is ingesteld, stelt de bevoegde autoriteiten reeds in staat snel informatie uit te wisselen en te verspreiden over ernstige directe of indirecte risico's voor de menselijke gezondheid in verband met levensmiddelen of diervoeders, of over ernstige risico's voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu in verband met diervoeders, of bij voedselfraude, zodat snel maatregelen kunnen worden genomen om die risico's tegen te gaan. Dat instrument maakt het weliswaar mogelijk om in alle betrokken lidstaten tijdig maatregelen te nemen om bepaalde ernstige risico's in de voedselketen tegen te gaan, maar het strekt er niet toe effectieve grensoverschrijdende bijstand en samenwerking tussen bevoegde autoriteiten mogelijk te maken om ervoor te zorgen dat gevallen van niet-naleving van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen die een grensoverschrijdende dimensie hebben, effectief worden aangepakt, niet alleen in de lidstaat waar de niet-naleving het eerst wordt geconstateerd, maar ook in de lidstaat waar de niet-naleving haar oorsprong vindt. Administratieve bijstand en samenwerking moeten de bevoegde autoriteiten met name in staat stellen informatie uit te wisselen en grensoverschrijdende schendingen van de voorschriften betreffende de voedselketen aan het licht te brengen, te onderzoeken, en effectieve en evenredige maatregelen te nemen om ze aan te pakken. [Am. 18] (63) Verzoeken om administratieve bijstand en alle kennisgevingen moeten een adequate follow-up krijgen. Om de administratieve bijstand en samenwerking in de hand te werken, moeten de lidstaten worden verplicht een of meer contactinstanties aan te wijzen die de communicatiestromen tussen de bevoegde autoriteiten in de verschillende lidstaten moeten faciliteren en coördineren. Om de samenwerking tussen de lidstaten te stroomlijnen en te vereenvoudigen, moet de Commissie uitvoeringshandelingen vaststellen betreffende de specificaties van de te gebruiken technische hulpmiddelen, de procedures voor communicatie tussen contactinstanties, en een standaardformaat voor verzoeken om bijstand, kennisgevingen en reacties. (64) Elke lidstaat moet worden verplicht een meerjarig nationaal controleplan (MNCP) dat alle gebieden omvat die onder de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen vallen en dat informatie over de structuur en organisatie van zijn systeem van officiële controles bevat, op te stellen en regelmatig te actualiseren. Deze MNCP's zijn het instrument waarmee elke lidstaat ervoor moet zorgen dat officiële controles op hun gehele grondgebied en in de gehele voedselketen op een risicogebaseerde en efficiënte wijze worden uitgevoerd overeenkomstig deze verordening. (65) Om de samenhang en de volledigheid van MNCP's te waarborgen, moeten de lidstaten één autoriteit aanwijzen die verantwoordelijk is voor de gecoördineerde opstelling en uitvoering ervan. Om een consistente, uniforme en geïntegreerde aanpak ten aanzien van officiële controles te bevorderen, moet de Commissie de bevoegdheid hebben om voorschriften betreffende MNCP's vast te stellen waarin prioriteiten voor officiële controles, effectieve controleprocedures, criteria voor risicocategorisering, en prestatie-indicatoren voor de beoordeling van MNCP's worden aangegeven. (66) De lidstaten moeten worden verplicht bij de Commissie een jaarverslag in te dienen met informatie over controleactiviteiten en de uitvoering van de MNCP's. Om de verzameling en indiening van vergelijkbare gegevens, de daaropvolgende opstelling van statistieken voor de hele Unie aan de hand van die gegevens, en de opstelling van verslagen door de Commissie over het functioneren van officiële controles in de hele Unie te vergemakkelijken, moet de Commissie uitvoeringshandelingen betreffende de vaststelling van standaardmodelformulieren voor jaarverslagen kunnen aannemen. (67) Deskundigen van de Commissie moeten in de lidstaten controles kunnen uitvoeren om de toepassing van de wetgeving van de Unie en de werking van nationale controlesystemen en bevoegde autoriteiten te verifiëren. De controles door de Commissie moeten ook dienen om handhavingspraktijken of ‑problemen, noodsituaties en nieuwe ontwikkelingen in de lidstaten te onderzoeken en daarover informatie te verzamelen. (68) Dieren en goederen uit derde landen moeten voldoen aan de voorschriften die gelden voor dieren en goederen in de Unie, of aan voorschriften die erkend zijn als ten minste gelijkwaardig met betrekking tot de doelstellingen van de voorschriften van de Unie betreffende de voedselketen. Dit beginsel is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 178/2002, dat bepaalt dat levensmiddelen en diervoeders die in de Unie worden ingevoerd, moeten voldoen aan de toepasselijke voorschriften van de levensmiddelenwetgeving van de Unie dan wel aan voorschriften die als ten minste gelijkwaardig daaraan zijn aangemerkt. Specifieke voorschriften om dit beginsel toe te passen zijn opgenomen in voorschriften van de Unie betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten, die het binnenbrengen in de Unie van niet, of slechts in beperkte mate, in de Unie aanwezige plaagorganismen verbieden, in voorschriften van de Unie betreffende diergezondheid, die het binnenbrengen van dieren of van bepaalde producten van dierlijke oorsprong in de Unie alleen toestaan uit derde landen die in een daartoe opgestelde lijst zijn opgenomen, en in voorschriften van de Unie voor de organisatie van officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong, die ook voorzien in de vaststelling van een lijst van derde landen waaruit die producten de Unie mogen binnenkomen. Met betrekking tot teeltmateriaal wordt een systeem van gelijkwaardigheid toegepast, waarbij derde landen waaruit teeltmateriaal mag worden ingevoerd, worden erkend en in een lijst opgenomen. (69) Om te waarborgen dat dieren en goederen die uit derde landen de Unie binnenkomen, voldoen aan alle voorschriften van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen of aan als gelijkwaardig aangemerkte voorschriften, naast de voorschriften van de Unie betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten, voorschriften van de Unie betreffende diergezondheid en specifieke hygiënevoorschriften van de Unie betreffende levensmiddelen van dierlijke oorsprong die ervoor moeten zorgen dat de voorschriften van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen met betrekking tot fytosanitaire en veterinaire kwesties worden nageleefd, moet de Commissie voorwaarden voor het binnenbrengen van dieren en goederen in de Unie kunnen vaststellen in zoverre dat nodig is om te waarborgen dat die dieren en goederen voldoen aan alle desbetreffende voorschriften van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen of aan gelijkwaardige voorschriften. Die voorwaarden moeten gelden voor dieren of goederen, of categorieën dieren of goederen, uit alle derde landen of uit bepaalde derde landen of regio's daarvan. (70) Als er in specifieke gevallen aanwijzingen zijn dat bepaalde dieren of goederen van oorsprong uit een derde land, een groep van derde landen, of regio's daarvan, risico's met zich meebrengen voor de gezondheid van mensen, dieren of planten of, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, of als er aanwijzingen zijn dat de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen wellicht op grote schaal en op ernstige wijze niet wordt nageleefd, moet de Commissie maatregelen kunnen vaststellen om die risico's te beheersen. (71) De uitvoering van effectieve en efficiënte officiële controles en andere officiële activiteiten, en uiteindelijk de veiligheid en gezondheid van mensen, dieren en planten, en de bescherming van het milieu, hangen ook af van de beschikbaarheid voor de controleautoriteiten van goed opgeleid personeel dat over een adequate kennis beschikt van alle aangelegenheden die voor de correcte toepassing van de wetgeving van de Unie relevant zijn. De Commissie moet voorzien in adequate, specifieke opleiding teneinde een uniforme aanpak ten aanzien van officiële controles en andere officiële activiteiten door de bevoegde autoriteiten te bevorderen. Om de kennis van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen en van de voorschriften in derde landen te bevorderen, moet ook het personeel van de bevoegde autoriteiten in derde landen een dergelijke opleiding krijgen. (72) Om de uitwisseling van ervaring en beste praktijken tussen de bevoegde autoriteiten te bevorderen, moet de Commissie ook, in samenwerking met de lidstaten, programma's voor de uitwisseling van personeel belast met officiële controles of andere officiële activiteiten kunnen organiseren. (73) Voor de uitvoering van effectieve officiële controles en andere officiële activiteiten is het belangrijk dat de bevoegde autoriteiten in de lidstaten, de Commissie en, indien relevant, de exploitanten gegevens en informatie betreffende officiële controles of resultaten daarvan snel en efficiënt kunnen uitwisselen. Door middel van diverse informatiesystemen die bij wetgeving van de Unie zijn vastgesteld en door de Commissie worden beheerd, wordt ervoor gezorgd dat dergelijke gegevens en informatie met behulp van in de hele Unie gebruikte geautomatiseerde en op internet gebaseerde tools kunnen worden verwerkt en beheerd. Een systeem dat specifiek bedoeld is voor de registratie en tracering van de resultaten van officiële controles, is het Traces-systeem (Trade Control and Expert System), dat is ingesteld bij Beschikking 2003/24/EG van de Commissie (21) en dat momenteel wordt gebruikt voor het beheer van gegevens en informatie over dieren en producten van dierlijke oorsprong en officiële controles daarvan. Dat systeem moet worden gemoderniseerd en aangepast zodat het kan worden gebruikt voor alle goederen waarvoor de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen specifieke voorschriften of nadere bepalingen inzake officiële controles vaststelt. Er bestaan ook specifieke geautomatiseerde systemen voor de snelle uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en met de Commissie over risico's die in de voedselketen of voor de gezondheid van dieren en planten kunnen ontstaan. Bij Verordening (EG) nr. 178/2002 is het RASFF vastgesteld, bij Verordening (EU) nr. .../... (22) een systeem voor kennisgeving van en rapportage over de maatregelen betreffende in de lijst opgenomen ziekten en betreffende voedselfraude en bij Verordening (EU) nr. .../... (23) * een systeem voor kennisgeving van en rapportage over de aanwezigheid van plaagorganismen en voor kennisgeving van gevallen van niet-naleving. Al deze systemen moeten op harmonieuze, consistente wijze functioneren, waarbij gebruik wordt gemaakt van synergieën tussen de verschillende systemen, overlapping wordt voorkomen, de werking ervan wordt vereenvoudigd en de efficiëntie ervan wordt vergroot. [Am. 19] (74) Om een efficiënter beheer van officiële controles te ondersteunen, moet de Commissie een geautomatiseerd informatiesysteem opzetten dat alle relevante bestaande informatiesystemen voor zover nodig integreert en moderniseert, zodat geavanceerde communicatie‑ en certificeringstools kunnen worden gebruikt en een zo efficiënt mogelijk gebruik kan worden gemaakt van de gegevens en informatie betreffende officiële controles. Om overlapping van informatieverplichtingen te voorkomen, moet er bij het ontwerp van een dergelijk geautomatiseerd systeem rekening mee worden gehouden dat, waar nodig, moet worden gezorgd voor compatibiliteit van dat systeem met andere door overheidsinstanties gebruikte informatiesystemen via welke relevante gegevens worden uitgewisseld of beschikbaar gesteld. Bovendien moet, in overeenstemming met de digitale agenda voor Europa, worden voorzien in de mogelijkheid om gebruik te maken van elektronische handtekeningen in de zin van Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad (24) . (74 bis) Om de administratieve lasten tot een minimum te beperken en de kosten te beheersen, en om de Unie en haar lidstaten in staat te stellen tot het voeren van doeltreffende elektronische communicatie in de handelsbetrekkingen met derde landen, moeten de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten bij het uitwisselen van elektronische certificaten of andere elektronische gegevens gebruikmaken van internationaal gestandaardiseerde talen, berichtenstructuren en uitwisselingsprotocols die gebaseerd zijn op richtsnoeren voor elektronische certificering in de gestandaardiseerde Extensible Markup Language (XML-schema's) van het World Wide Web Consortium (WC3), alsook van veilige mechanismen voor uitwisselingen tussen de bevoegde autoriteiten waarin het Centrum van de Verenigde Naties voor de bevordering van handel en elektronisch zakendoen (UN/CEFACT) voorziet. [Am. 20] (75) De bevoegde autoriteiten moeten gevallen onderzoeken waarin er een vermoeden van niet-naleving van de wetgeving van de Unie betreffende de voedselketen bestaat, en als de niet-naleving is vastgesteld, moeten zij de oorsprong en de omvang ervan, alsook de verantwoordelijkheid van de exploitanten bepalen. Zij moeten ook passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de betrokken exploitanten de situatie corrigeren en om verdere niet-naleving te voorkomen. (76) De verificatie van de naleving van de wetgeving betreffende de voedselketen door middel van officiële controles is van fundamenteel belang om te waarborgen dat de doelstellingen van die wetgeving in de hele Unie effectief worden verwezenlijkt. Tekortkomingen in het controlesysteem van een lidstaat kunnen in bepaalde gevallen de verwezenlijking van die doelstellingen aanzienlijk belemmeren en ertoe leiden dat risico's ontstaan voor de gezondheid van mensen, dieren en planten, voor het dierenwelzijn en, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, onafhankelijk van de betrokkenheid of verantwoordelijkheid van exploitanten of andere actoren, of leiden tot situaties waarin voorschriften betreffende de voedselketen op ernstige wijze en op grote schaal niet worden nageleefd. Daarom moet de Commissie op ernstige tekortkomingen in het controlesysteem van een lidstaat kunnen reageren door maatregelen vast te stellen om die risico's in de voedselketen te beheersen of op te heffen in afwachting dat de betrokken lidstaat de nodige maatregelen neemt om de tekortkomingen in het controlesysteem te verhelpen. (77) Bij inbreuken op de voorschriften moeten in de hele Unie op nationaal niveau doeltreffende, afschrikkende en evenredige sancties worden opgelegd. Om financiële sancties voor opzettelijke inbreuken voldoende afschrikkend te maken, moeten zij worden vastgesteld op een niveau waarop dat ten minste tweemaal het economische voordeel bedraagt dat de inbreukpleger met de schending beoogde , waarschijnlijk zal worden geneutraliseerd . De lidstaten moeten ook worden verplicht passende strafrechtelijke of bestuursrechtelijke sancties, of beide, op te leggen wanneer exploitanten tijdens een officiële controle geen medewerking verlenen. [Am. 21] (77 bis) Het is raadzaam om de bijzondere behoeften van de ontwikkelingslanden en met name de minst ontwikkelde landen in aanmerking te nemen en deze landen bij de organisatie van hun officiële controles te ondersteunen opdat zij kunnen voldoen aan de voorwaarden voor invoer van dieren en goederen in de Unie. [Am. 22] (78) Deze verordening omvat gebieden die reeds in bepaalde momenteel van kracht zijnde handelingen worden bestreken. Om overlapping te voorkomen en een coherent wetgevingskader tot stand te brengen, moeten de volgende handelingen worden ingetrokken en door deze verordening worden vervangen: Richtlijn 89/608/EEG van de Raad (25) , Richtlijn 89/662/EEG van de Raad (26) , Richtlijn 90/425/EEG van de Raad (27) , Richtlijn 91/496/EEG , Beschikking 92/438/EEG van de Raad (28) , Richtlijn 96/23/EG, Richtlijn 96/93/EG van de Raad (29) , Richtlijn 97/78/EG van de Raad en Verordening (EG) nr. 882/2004. en Verordening (EG) nr. 854/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke voorschriften voor de organisatie van de officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (30) . [Am. 23] (79) Met het oog op de consistentie moeten ook wijzigingen worden aangebracht in de volgende handelingen: Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad (31) , Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad (32) , Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (33) , Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad (34) , Verordening (EG) nr. 1069/2009; Verordening (EG) nr. 1099/2009 van de Raad (35) , Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad (36) ; Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (37) , Richtlijn 98/58/EG van de Raad (38) , Richtlijn 1999/74/EG van de Raad (39) , Verordening (EG) nr. 1829/2003, Verordening (EG) nr. 1831/2003, Richtlijn 2007/43/EG van de Raad (40) , Richtlijn 2008/119/EG van de Raad (41) , Richtlijn 2008/120/EG van de Raad (42) , en Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad (43) . [Am. 24] (80) Verordening (EU) nr. …/... (44) voorziet in een kader voor de financiering door de Unie van acties en maatregelen in de voedselketen op die gebieden in het kader van het meerjarig financieel kader 2014-2020. Sommige van die acties en maatregelen hebben tot doel de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten in de hele Unie te verbeteren. Verordening (EU) nr. .../... (45) * moet worden gewijzigd om rekening te houden met de bij deze verordening in Verordening (EG) nr. 882/2004 aangebrachte wijzigingen. (81) Teneinde de verwijzingen naar Europese normen te wijzigen, om de bijlagen II en III bij deze verordening aan te passen aan ontwikkelingen op wetgevend, technisch en wetenschappelijk gebied, en om deze verordening aan te vullen met specifieke voorschriften betreffende officiële controles en andere officiële activiteiten op de gebieden waarop zij betrekking heeft, onder andere voorschriften betreffende de kwalificatie en opleiding van personeel, betreffende aanvullende verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, betreffende de gevallen waarin de accreditatie van laboratoria niet vereist is, betreffende bepaalde vrijstellingen van officiële controles aan de grenzen, betreffende de te hanteren criteria om de frequentie van overeenstemmings‑ en materiële controles te bepalen, betreffende de vaststelling van voorwaarden waaraan moet worden voldaan door bepaalde dieren of goederen die uit derde landen de Unie binnenkomen, betreffende aanvullende voorschriften voor en taken van referentielaboratoria en ‑centra van de Europese Unie, betreffende aanvullende voorschriften voor nationale referentielaboratoria, betreffende criteria voor risicocategorisering en voor prestatie-indicatoren voor de MNCP's, en betreffende de noodplannen voor levensmiddelen en diervoeders als bedoeld in Verordening (EG) nr. 178/2002, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag handelingen vast te stellen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. (82) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening betreffende de aanwijzing van referentielaboratoria van de Europese Unie en van de referentiecentra van de Europese Unie voor teeltmateriaal en voor dierenwelzijn, de vaststelling van het programma van controles door de Commissie in de lidstaten en de uitvoering van meer uitgebreide officiële controles in geval van schendingen van voorschriften betreffende de voedselketen die gecoördineerde bijstand en follow-up door de Commissie vereisen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. (83) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, onder andere voorschriften en nadere bepalingen betreffende audits, het formaat van certificaten en andere documenten, het opzetten van geautomatiseerde informatiebeheersystemen, de samenwerking tussen exploitanten en bevoegde autoriteiten en tussen bevoegde autoriteiten, douaneautoriteiten en andere autoriteiten, de methoden voor bemonstering en voor laboratoriumanalyses, ‑tests en –diagnoses, alsook de validatie en interpretatie ervan, traceerbaarheid, de opstelling van lijsten van aan controles onderworpen producten of goederen, alsook de opstelling van lijsten van landen of regio's die bepaalde dieren en goederen naar de Unie mogen uitvoeren, voorafgaande kennisgeving van zendingen, de uitwisseling van informatie, grenscontroleposten, isolatie en quarantaine, de erkenning van door derde landen vóór uitvoer verrichte controles, maatregelen om een risico te beheersen of een eind te maken aan grootschalige en ernstige niet-naleving in verband met bepaalde dieren of goederen van oorsprong uit een derde land of een regio daarvan, de erkenning van derde landen of regio's die waarborgen bieden die gelijkwaardig zijn aan welke in de Unie gelden, en de intrekking van die erkenning, opleidingsactiviteiten voor personeel en programma's voor de uitwisseling van personeel tussen de lidstaten, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (46) . (84) Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het waarborgen van een geharmoniseerde aanpak ten aanzien van officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om de toepassing van de regelgeving van de Unie betreffende de voedselketen te waarborgen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt maar vanwege het effect, de complexiteit, het grensoverschrijdende en internationale karakter ervan beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Titel I Voorwerp, toepassingsgebied en definities Artikel 1 Voorwerp en toepassingsgebied 1. Bij deze verordening worden voorschriften vastgesteld voor: a) de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten die door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden uitgevoerd; b) de financiering van officiële controles; c) de administratieve bijstand en de samenwerking tussen de lidstaten met het oog op de correcte toepassing van de in lid 2 bedoelde regelgeving; d) de uitvoering van controles van de Commissie in de lidstaten en in derde landen; e) de vaststelling van voorwaarden waaraan voldaan moet worden door dieren en goederen die uit een derde land in de Unie binnenkomen; f) de oprichting van een geautomatiseerd informatiesysteem voor het beheer van informatie en gegevens in verband met officiële controles. 2. Deze verordening is van toepassing op officiële controles op de naleving van de volgende regelgeving, ongeacht of die op het niveau van de Unie is vastgesteld of door de lidstaten is vastgesteld om de wetgeving van de Unie op deze gebieden toe te passen: a) regelgeving betreffende levensmiddelen, en voedselveiligheid, voedselkwaliteit en de gezondheid van levensmiddelen, in elk stadium van de productie, verwerking en distributie van levensmiddelen, met inbegrip van voorschriften om eerlijke handelspraktijken te waarborgen, de belangen van de consument te beschermen en consumenten te informeren, alsook betreffende de vervaardiging en het gebruik van materialen en voorwerpen die bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen; b) regelgeving betreffende de doelbewuste introductie in het milieu en het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde organismen (ggo's); c) regelgeving betreffende diervoeders en de veiligheid van diervoeders, in alle stadia van de productie, verwerking en distributie van diervoeders en het gebruik van diervoeders, met inbegrip van voorschriften om eerlijke handelspraktijken te waarborgen, de belangen van de consument te beschermen en consumenten te informeren; d) regelgeving tot vaststelling van diergezondheidsvoorschriften; e) regelgeving gericht op het voorkomen en tot een minimum beperken van de risico's voor de gezondheid van mensen en dieren als gevolg van dierlijke bijproducten en daarvan afgeleide producten; e bis) regelgeving ter preventie en beperking van antimicrobiële resistentie bij dieren en mensen en in het milieu; f) regelgeving tot vaststelling van dierenwelzijnsvoorschriften; g) regelgeving betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten; h) regelgeving betreffende de productie met het oog op het in de handel brengen en het in de handel brengen van teeltmateriaal; i) regelgeving tot vaststelling van voorschriften voor het in de handel brengen en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en het duurzaam gebruik van pesticiden; j) regelgeving betreffende biologische productie en de etikettering van biologische producten; k) regelgeving betreffende het gebruik en de etikettering van beschermde oorsprongsbenamingen, beschermde geografische aanduidingen en gegarandeerde traditionele specialiteiten. k bis) regelgeving betreffende de controle van bepaalde stoffen en residuen in levende dieren en in producten daarvan; [Ams. 25, 26 en 27] 3. Deze verordening is eveneens van toepassing op officiële controles op de naleving van de voorschriften die vervat zijn in de in lid 2 bedoelde regelgeving die van toepassing is op dieren en goederen die: a) uit derde landen in de Unie binnenkomen; b) naar derde landen zullen worden uitgevoerd. 4. Deze verordening is niet van toepassing op officiële controles op de naleving van: a) Verordening (EG) nr. 1234/2007 in andere gebieden dan die welke bedoeld worden in hoofdstuk I van titel II van deel II, van die verordening. Desalniettemin is deze verordening wel van toepassing op de officiële controle van de beschermde oorsprongsbenamingen en de beschermde geografische aanduidingen voor wijnen ; [Am. 28] b) Richtlijn 2010/63/EU van het Europees Parlement en de Raad (47) . b bis) de voorschriften opgenomen in Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad (48) . [Am. 29] 5. De artikelen 3, 4, 5 en 7, artikel 11, leden 2 en 3, artikel 14, de artikelen 30 tot en met 33, de artikelen 36 tot en met 41, artikel 76, de titels III en IV en de artikelen 129 en 136 van deze verordening zijn ook van toepassing op andere officiële activiteiten die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig deze verordening of overeenkomstig de in lid 2 van dit artikel bedoelde regelgeving verrichten. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1. "officiële controle": elke vorm van controle , inclusief de controle van de vereisten voor dieren en goederen uit derde landen, die bestemd zijn voor uitvoer naar derde landen, die de bevoegde autoriteiten verrichten om de naleving te verifiëren van: [Am. 30] a) deze verordening; b) de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; 2. "andere officiële activiteiten": elke activiteit, met uitzondering van officiële controles, die de bevoegde autoriteiten verrichten overeenkomstig: a) deze verordening; b) de in artikel 1, lid 2, doch niet onder g), bedoelde regelgeving om de toepassing van die regelgeving te waarborgen; [Am. 31] 3. "levensmiddelenwetgeving": levensmiddelenwetgeving als gedefinieerd in artikel 3, punt 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002; 4. "diervoederwetgeving": de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot diervoeders in het algemeen, en de veiligheid van diervoeders in het bijzonder, op zowel het niveau van de Unie als nationaal niveau; zij bestrijkt alle stadia van de productie, de verwerking, de distributie en het gebruik van diervoeders; 5. "bevoegde autoriteiten": a) de centrale autoriteiten van een lidstaat die bevoegd zijn voor de organisatie en uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten, overeenkomstig zoals de afgifte van certificaten of verklaringen, de aanwijzing van laboratoria, de informatie-uitwisseling in de zin van samenwerking van de autoriteiten evenals de besluiten over maatregelen voor de aanpak van niet-naleving van deze verordening en de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; [Am. 32] b) elke andere autoriteit waaraan die verantwoordelijkheid is opgedragen; c) in voorkomend geval, de overeenkomstige autoriteiten van een derde land; 6. "dieren": dieren als gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 1, van Verordening (EU) nr. .../.. (49) . met uitzondering van "gezelschapsdieren" ; [Am. 33] 7. "goederen": alle goederen waarop de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving of een deel daarvan van toepassing is, met uitzondering van dieren; 8. "levensmiddel": een levensmiddel als gedefinieerd in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 178/2002; 9. "diervoeders": diervoeders als gedefinieerd in artikel 3, punt 4, van Verordening (EG) nr. 178/2002; 10. "dierlijke bijproducten": dierlijke bijproducten als gedefinieerd in artikel 3, punt 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009; 11. "afgeleid product": afgeleid product als gedefinieerd in artikel 3, punt 2, van Verordening (EG) nr. 1069/2009; 12. "plaagorganismen": plaagorganismen als gedefinieerd in artikel 1, lid 1, van Verordening (EU) nr. .../... (50) ; 13. "planten": planten als gedefinieerd in artikel 2, punt 1, van Verordening (EU) nr. .../... (51) ; 14. "teeltmateriaal": teeltmateriaal als gedefinieerd in artikel 3, punt 2, van Verordening (EU) nr. XXX/XXXX [ Nummer, datum, titel, en, in een voetnoet, de PB-referentie van de verordening betreffende de productie en het op de markt aanbieden van teeltmateriaal ]; [Am. 34] 15. "gewasbeschermingsmiddelen": gewasbeschermingsmiddelen als bedoeld in artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1107/2009, voor de toepassing van deze verordening wordt met "gewasbeschermingsmiddelen" ook gedoeld op de werkzame stoffen als bedoeld in artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 en de andere stoffen of preparaten als bedoeld in artikel 2, lid 3, van die verordening; [Am. 35] 16. "uitheemse soorten": soorten, ondersoorten of lagere taxa die zijn ingevoerd buiten het gebied waar zij in het verleden of op dat moment van nature voorkwamen, met inbegrip van alle delen, geslachtscellen, zaadcellen, eicellen of propagulen van die soorten alsook alle kruisingen, variëteiten of rassen, die kunnen overleven en zich vervolgens kunnen voortplanten; [Am. 36] 17. "producten van dierlijke oorsprong": producten van dierlijke oorsprong als gedefinieerd in punt 8.1 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad (52) ; 18. "levende producten": levende producten als gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 25, van Verordening (EU) nr. .../... (53) ; 19. "plantaardige producten": plantaardige producten als gedefinieerd in artikel 2, punt 2, van Verordening (EU) nr. .../... (54) ; 20. "ander materiaal": ander materiaal als gedefinieerd in artikel 2, punt 4, van Verordening (EU) nr. .../... (55) ; 21. "risicobeoordeling": risicobeoordeling als gedefinieerd in artikel 3, punt 11, van Verordening (EG) nr. 178/2002; 22. "certificerend ambtenaar": a) ambtenaar van de bevoegde autoriteiten die bevoegd is officiële certificaten van die autoriteiten te ondertekenen; b) als de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving daarin voorziet: elke andere persoon die bevoegd is officiële certificaten van de bevoegde autoriteiten te ondertekenen; 23. "officieel certificaat": elk papieren of elektronisch document dat door de certificerend ambtenaar is ondertekend en een garantie biedt voor de naleving van een of meer voorschriften die zijn vastgesteld in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; 24. "niet-naleving": de niet-naleving van: a) deze verordening; b) de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; 25. "officiële verklaring": etiket, merk of andersoortige verklaring die dat/die wordt afgegeven door de exploitanten onder toezicht, via specifieke officiële controles, van de bevoegde autoriteiten dan wel door de bevoegde autoriteiten zelf , en een garantie biedt voor de naleving van een of meer voorschriften die zijn vastgesteld in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; [Am. 37] 26. "exploitant": elke natuurlijke of rechtspersoon die onderworpen is aan een of meer verplichtingen die zijn vervat in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, met uitzondering van de bevoegde autoriteiten en de andere organen die met officiële controles en andere officiële activiteiten zijn belast; 27. "zending": een aantal dieren of een hoeveelheid goederen van dezelfde aard, klasse of omschrijving, vallend onder hetzelfde officiële certificaat, dezelfde officiële verklaring of hetzelfde andere document, dat of die met hetzelfde vervoermiddel wordt vervoerd en dezelfde oorsprong heeft; een zending kan uit een of meer partijen bestaan; 28. "inspectie": een vorm van officiële controle die onderzoek omvat naar: a) dieren of goederen; b) activiteiten waarover exploitanten zeggenschap hebben en die onder de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving vallen, alsmede apparatuur, vervoermiddelen , vervoersmiddelen, stoffen, en materialen, gewasbeschermingsmiddelen en voorzorgsmaatregelen die voor de uitvoering van die activiteiten worden gebruikt; [Am. 38] c) plaatsen waar exploitanten hun activiteiten verrichten; c bis) de documenten ter ondersteuning van punten a), b) en c). [Am. 39] 29. "grenscontrolepost": door een lidstaat aangewezen plaats controlecentrum voor de uitvoering van de in artikel 45, lid 1, bedoelde officiële controles, en de bijbehorende faciliteiten; [Am. 40] 30. "audit": een systematisch en onafhankelijk onderzoek om te bepalen of activiteiten en de resultaten daarvan met de geplande regelingen overeenstemmen en of deze regelingen op doeltreffende wijze worden uitgevoerd en geschikt zijn om de gestelde doelen te bereiken; 31. "classificatie": indeling van exploitanten aan de hand van een beoordeling van hun conformiteit met rangschikkingscriteria; 32. "officiële dierenarts": door de bevoegde autoriteiten aangewezen dierenarts die behoorlijk gekwalificeerd is om de officiële controles en andere officiële activiteiten te verrichten overeenkomstig: [Am. 42] a) deze verordening; b) de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; 33. "gevaar": agens of toestand die een schadelijke uitwerking op de gezondheid van mensen, dieren of planten, het dierenwelzijn of het milieu kan hebben; 34. "gespecificeerd risicomateriaal": weefsels als gedefinieerd in artikel 3, lid 1, onder g), van Verordening (EG) nr. 999/2001; 35. "lang transport": een transport als gedefinieerd in artikel 2, onder m), van Verordening (EG) nr. 1/2005; 36. "plaats van uitgang": een grenscontrolepost of andere door een lidstaat aangewezen plaats waar dieren die onder het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1/2005 vallen, het douanegebied van de Unie verlaten; 37. "apparatuur voor de toepassing van pesticiden": apparaat als gedefinieerd in artikel 3, punt 4, van Richtlijn 2009/128/EG; 38. "gemachtigde instantie": onafhankelijke derde partij waaraan de bevoegde autoriteiten specifieke taken in verband met officiële controles en andere officiële activiteiten hebben gedelegeerd; [Am. 43] 39. "controleautoriteit voor biologische producten productie ": overheidsinstantie van een lidstaat waaraan de bevoegde autoriteiten hun bevoegdheden voor inspecties en certificering in de biologische productiesector in verband met Verordening (EG) nr. 834/2007 geheel of gedeeltelijk hebben opgedragen, in voorkomend geval met inbegrip van de overeenkomstige instantie van een derde land of die in een derde land werkzaam is; [Am. 44] 40. "verificatieprocedures voor controles": door de bevoegde autoriteiten ingevoerde regelingen en uitgevoerde maatregelen om te garanderen dat de officiële controles en andere officiële activiteiten consistent en doeltreffend zijn; 41. "screening": vorm van officiële controle waarbij een geplande reeks waarnemingen of metingen wordt gedaan om een overzicht te krijgen van de mate waarin deze verordening en de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving worden nageleefd; 42. "gerichte screening": vorm van officiële controle waarbij waarnemingen worden gedaan betreffende een of meer exploitanten of hun activiteiten; 43. "controlesysteem": systeem dat de bevoegde autoriteiten omvat, alsook de middelen, structuren, regelingen en procedures die in een lidstaat worden ingesteld om te waarborgen dat officiële controles worden verricht overeenkomstig deze verordening en de in de artikelen 15 tot en met 24 bedoelde voorschriften; 44. "gelijkwaardigheid" of "gelijkwaardig": systemen die in grote lijnen gelijk zijn en waarmee dezelfde doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt; [Am. 45] a) de mogelijkheid om met verschillende systemen of maatregelen dezelfde doelstellingen te verwezenlijken; [Am. 46] b) verschillende systemen of maatregelen waarmee dezelfde doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt; [Am. 47] 45. "binnenkomst in de Unie": handeling waarmee dieren en goederen in een van de in bijlage I vermelde grondgebieden worden binnengebracht; 46. "documentencontrole": onderzoek van de officiële certificaten, officiële verklaringen en andere documenten, met inbegrip van handelsdocumenten, die de zending moeten vergezellen overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, artikel 54, lid 1, of de overeenkomstig artikel 75, lid 3, artikel 125, lid 4, artikel 127, lid 1, en artikel 128, lid 1, vastgestelde uitvoeringshandelingen; 47. "overeenstemmingscontrole": visuele inspectie om te verifiëren of de inhoud en etikettering van een zending, met inbegrip van merken op dieren, zegels en vervoermiddelen, overeenstemmen met de informatie in de officiële certificaten, officiële verklaringen en andere documenten die de zending vergezellen; 48. "materiële controle": controle betreffende dieren of goederen en, in voorkomend geval, betreffende verpakkingen, vervoermiddelen, etikettering en temperatuur, alsmede bemonstering voor analyses, tests en diagnoses en andere controles die noodzakelijk zijn om de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te verifiëren; 49. "overladen": verplaatsing van goederen of dieren waarop de in artikel 45, lid 1, bedoelde officiële controles van toepassing zijn en die over zee of door de lucht uit een derde land aankomen, uit het betrokken vaartuig of vliegtuig, waarbij zij in dezelfde haven of op hetzelfde vliegveld, met het oog op verder vervoer, onder douanetoezicht in een ander vaartuig of vliegtuig worden overgebracht; [Am. 48] 50. "doorvoer": verplaatsing uit een derde land naar een ander derde land, onder douanetoezicht, via een van de in bijlage I vermelde grondgebieden, of verplaatsing uit een van de in bijlage I vermelde grondgebieden naar een ander in bijlage I vermeld grondgebied via het grondgebied van een derde land; 51. "toezicht van de douaneautoriteiten": activiteiten als gedefinieerd in artikel 4, punt 13, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (56) ; 52. "controle van de douaneautoriteiten": douanecontroles als gedefinieerd in artikel 4, punt 14, van Verordening (EEG) nr. 2913/92; 53. "officiële inbewaringneming": de procedure waarmee de bevoegde autoriteit verhindert dat dieren en goederen waarop officiële controles van toepassing zijn, worden verplaatst of gemanipuleerd in afwachting van het besluit over de bestemming ervan; deze procedure omvat de opslag door exploitanten volgens de aanwijzingen en onder controle van de bevoegde autoriteiten; [Am. 49] 54. "aanvullende officiële controles": controles die oorspronkelijk niet waren gepland, waartoe naar aanleiding van de uitkomsten van eerdere officiële controles of andere officiële activiteiten wordt besloten; 55. "officiële certificering": de procedure waarmee de bevoegde autoriteiten een garantie bieden voor de naleving van een of meer voorschriften die zijn vastgesteld in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; 56. "controleplan": een door de bevoegde autoriteiten opgestelde beschrijving met informatie over de structuur en organisatie van het officiële controlesysteem en de werking ervan, alsook de gedetailleerde planning van de officiële controles die in een bepaalde periode op elk van de in artikel 1, lid 2, bedoelde gebieden zullen worden uitgevoerd; 57. "journaal": het in de punten 1 tot en met 5 van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1/2005 bedoelde document. 57 bis. "Officiële assistent": een persoon die, overeenkomstig bijlage III bis van deze Verordening, gekwalificeerd is om als zodanig op te treden, die door de bevoegde autoriteit is aangesteld en die werkt onder het gezag en de verantwoordelijkheid van een officiële dierenarts. [Am. 50] Titel II Officiële controles en andere officiële activiteiten in de lidstaten Hoofdstuk I Bevoegde autoriteiten Artikel 3 Aanwijzing van bevoegde autoriteiten 1. De lidstaten wijzen hebben voor elk van de gebieden waarop de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving van toepassing is, de een bevoegde autoriteit of autoriteiten aan waaraan zij de verantwoordelijkheid die verantwoordelijk is/zijn voor het plannen, organiseren en in voorkomend geval uitvoeren voor de uitvoering van officiële controles. en andere officiële activiteiten opdragen . [Am. 51] 2. Wanneer een lidstaat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van officiële controles of andere officiële activiteiten voor hetzelfde gebied aan meer dan een bevoegde autoriteit op nationaal, regionaal of plaatselijk niveau opdraagt heeft , of wanneer de overeenkomstig lid 1 aangewezen bevoegde autoriteiten uit hoofde van die aanwijzing specifieke verantwoordelijkheden voor officiële controles of andere officiële activiteiten aan andere openbare autoriteiten mogen overdragen, moet de lidstaat wordt gegarandeerd dat er : [Am. 52] a) procedures instellen worden ingesteld om te zorgen voor doelmatige en doeltreffende coördinatie tussen alle betrokken autoriteiten en de consistentie en doeltreffendheid van de officiële controles of andere officiële activiteiten op zijn hele grondgebied te waarborgen; [Am. 53] b) de aanwijzing van één autoriteit die verantwoordelijk is voor de coördinatie van de samenwerking en de contacten met de Commissie en de andere lidstaten in verband met officiële controles en andere officiële activiteiten die op dat gebied in elk van de door de lidstaat vastgestelde sectoren worden verricht , zodat alle in artikel 1, lid 2, bedoelde domeinen worden bestreken . [Am. 54] 3. De bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de verificatie van de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder j), bedoelde regelgeving, kunnen specifieke taken in verband met officiële controles aan een of meer controleautoriteiten voor de biologische producten productie opdragen. In dat geval kennen zij aan elke van deze autoriteiten een codenummer toe. [Am. 55] 4. De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de contactgegevens, alsmede de wijzigingen daarin, van: a) de overeenkomstig lid 1 aangewezen bevoegde autoriteiten; b) de overeenkomstig lid 2, onder b), aangewezen autoriteit; c) de in lid 3 bedoelde controleautoriteiten voor biologische producten; d) de in artikel 25, lid 1, bedoelde gemachtigde instanties. De in de eerste alinea bedoelde informatie wordt ook openbaar gemaakt. 5. De lidstaten mogen aan de in lid 1 bedoelde bevoegde autoriteiten de verantwoordelijkheid opdragen controles uit te voeren met het oog op de verificatie van de naleving of toepassing van andere dan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving , met inbegrip van regelgeving betreffende specifieke risico's die zich kunnen voordoen als gevolg van de aanwezigheid van uitheemse soorten in de Unie . [Am. 56] 6. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen de middelen vaststellen waarmee de in lid 4 bedoelde informatie openbaar wordt gemaakt. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld aangenomen. De middelen waarmee de in lid 4 bedoelde informatie voor het publiek openbaar wordt gemaakt omvatten in elk geval publicatie op het internet. [Am. 57] Artikel 4 Algemene verplichtingen van de bevoegde autoriteiten 1. De bevoegde autoriteiten beschikken over: a) procedures en regelingen om de doeltreffendheid en relevantie van de officiële controles en andere officiële activiteiten te waarborgen; b) regelingen om de onpartijdigheid, onafhankelijkheid, kwaliteit en consistentie eenvormige doelstellingen van de officiële controles en andere officiële activiteiten op alle niveaus te waarborgen; zij mogen op geen enkele wijze verbonden zijn aan of afhankelijk zijn van de exploitanten die zij controleren; c) regelingen om te waarborgen dat de personeelsleden die officiële controles en andere officiële activiteiten verrichten, onpartijdig en vrij van belangenconflicten zijn en geen ongeoorloofde band hebben waarvan zij economisch profijt kunnen trekken of die hun onpartijdigheid in het gedrang kan brengen ; d) geschikte laboratoriumcapaciteit voor analyses, tests en diagnoses, of hebben daartoe toegang tot; e) een voldoende aantal onafhankelijke, behoorlijk gekwalificeerde en ervaren personeelsleden, (met betrekking tot de controlevereisten uit hoofde van artikel 1 , leden 1 en 2), of hebben daartoe toegang tot, zodat de officiële controles en andere officiële activiteiten volledig doelmatig en doeltreffend kunnen worden verricht; f) passende en goed onderhouden faciliteiten en uitrusting om te waarborgen dat de personeelsleden de officiële controles en andere officiële activiteiten doelmatig en doeltreffend kunnen verrichten; g) de wettelijke bevoegdheden om de officiële controles en andere officiële activiteiten te verrichten en de maatregelen te nemen waarin deze verordening en de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voorzien; h) wettelijke procedures om te waarborgen dat de personeelsleden toegang tot de gebouwen en documenten van exploitanten hebben, zodat zij hun taken naar behoren kunnen verrichten; i) noodplannen en zijn gereed om die in noodsituaties uit te voeren, in voorkomend geval overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving. 2. De personeelsleden die officiële controles en andere officiële activiteiten verrichten: -a) zijn ambtenaren van de bevoegde autoriteiten of van een onafhankelijk openbaar orgaan dat door de bevoegde autoriteit gedelegeerd is om officiële controles of andere officiële activiteiten te verrichten; a) ontvangen voor hun bevoegdheidsterrein een passende opleiding, die hen in staat stelt hun taken op bekwame wijze te verrichten en de officiële controles en andere officiële activiteiten op consequente wijze uit te voeren; b) blijven op de hoogte van de ontwikkelingen op hun bevoegdheidsterrein en ontvangen zo nodig geregeld bijscholing; c) ontvangen opleiding op het gebied van de in bijlage II, hoofdstuk I, vermelde onderwerpen en in verband met de verplichtingen van de bevoegde autoriteiten uit hoofde van deze verordening. Door de bevoegde autoriteiten worden opleidingsprogramma's ontwikkeld en uitgevoerd om te waarborgen dat de personeelsleden die officiële controles en officiële activiteiten verrichten, de onder a), b) en c) van de eerste alina bedoelde opleiding ontvangen. 3. Om te waarborgen dat de in lid 1, onder e), en lid 2 bedoelde personeelsleden van de bevoegde autoriteiten over de noodzakelijke kwalificaties, vaardigheden en kennis beschikken, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorschriften voor de specifieke vereisten voor de kwalificatie en opleiding van die personeelsleden in het licht van de wetenschappelijke en technische kennis die vereist is om officiële controles en andere officiële activiteiten op elk van de in artikel 1, lid 2, bedoelde gebieden te verrichten. 4. Indien binnen de diensten van door een bevoegde autoriteit uitgevoerde activiteiten meer dan een eenheid bevoegd is officiële controles of andere officiële activiteiten te verrichten, moet er worden gezorgd voor doelmatige en doeltreffende coördinatie en samenwerking tussen die eenheden. [Ams. 58 en 341] Artikel 5 Audits van de bevoegde autoriteiten 1. De bevoegde autoriteiten voeren interne audits uit of laten audits uitvoeren en nemen op basis van de resultaten daarvan passende maatregelen om te waarborgen dat zij aan deze verordening voldoen. Die audits: a) zijn aan een onafhankelijke toetsing onderworpen; b) worden op transparante wijze uitgevoerd. 2. De bevoegde autoriteiten stellen de resultaten van de in lid 1 bedoelde audits op een met redenen omkleed verzoek aan de Commissie ter beschikking. [Am. 59] 3. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften voor de uitvoering van de in lid 1 bedoelde audits vaststellen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 6 Besluiten van de bevoegde autoriteiten betreffende natuurlijke en rechtspersonen Tegen besluiten betreffende natuurlijke of rechtspersonen die de bevoegde autoriteiten krachtens artikel 53, artikel 64, leden 3 en 5, artikel 65, artikel 134, lid 2, en artikel 135, leden 1 en 2, nemen, kunnen die personen overeenkomstig het nationale recht in beroep gaan. Artikel 7 Geheimhoudingsplicht voor personeelsleden van de bevoegde autoriteiten 1. Behoudens lid 2 zorgen De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat hun personeelsleden buiten de bevoegde autoriteit geen informatie openbaar maken die zij bij het vervullen van hun taken in het kader van officiële controles en andere officiële activiteiten hebben verkregen en die gezien de aard ervan onder het beroepsgeheim valt. 2. Tenzij een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt, of openbaarmaking op grond van andere Uniewetgeving is vereist, omvat de in lid 1 bedoelde informatie die onder het beroepsgeheim valt, informatie waarvan de openbaarmaking het volgende in het gedrang zou brengen: a) het doel van inspecties, onderzoeken of audits; b) de bescherming van de commerciële belangen van een natuurlijke of rechtspersoon; c) de bescherming van lopende gerechtelijke procedures en juridisch advies. c bis) het besluitvormingsproces van bevoegde autoriteiten. 2 bis. Wanneer de bevoegde autoriteiten bepalen of redenen van groot openbaar belang openbaarmaking gebieden, houden zij onder meer rekening met de volgende elementen: a) mogelijke risico´s voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, of voor het milieu; b) de aard, ernst en omvang van dergelijke risico´s, om te waarborgen dat openbaarmaking in verhouding staat tot de omstandigheden; 3. Onverminderd de leden 1 en 2 staan er niet aan in de weg dat publiceren de bevoegde autoriteiten informatie over de resultaten van officiële controles betreffende individuele exploitanten publiceren of maken deze anderszins openbaar maken , mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) de betrokken exploitant wordt voorafgaand aan de publicatie of vrijgave in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken over de informatie die de bevoegde autoriteit voornemens is te publiceren of anderszins openbaar te maken; b) in de informatie die gepubliceerd of anderszins openbaar gemaakt wordt, wordt rekening gehouden met de opmerkingen van de betrokken exploitant, of die opmerkingen worden bij gelijktijdig en samen met die informatie gepubliceerd of vrijgegeven. 3 bis. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat alle op grond van dit artikel gepubliceerde of openbaar gemaakte informatie correct is en dat, indien vervolgens blijkt dat zij niet correct is, dit op passende wijze wordt gerectificeerd. [Am. 60] Hoofdstuk II Officiële controles Artikel 8 Algemene voorschriften voor officiële controles 1. De bevoegde autoriteiten verrichten regelmatig en met een passende frequentie officiële controles betreffende alle exploitanten , ondernemingen, die gebaseerd worden op de risico's, rekening houdend met: [Am. 61] a) vastgestelde risico's in verband met: i) dieren en goederen; ii) de activiteiten en voorzorgsmaatregelen waarover exploitanten zeggenschap hebben; [Am. 62] iii) de locatie van de activiteiten of werkzaamheden van exploitanten; iv) de toepassing van producten of van processen, materialen toevoegingsmiddelen voor diervoeders en stoffen die van invloed kan zijn op de voedsel- of diervoederveiligheid veiligheid en hygiëne van voedsel of diervoeder , de diergezondheid of het dierenwelzijn, de plantgezondheid of de identiteit en kwaliteit van teeltmateriaal , dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, schadelijk kan zijn voor het milieu; [Am. 63] iv bis) de mogelijkheid dat consumenten misleid kunnen worden wat betreft de aard en de kwaliteit van of de stoffen in een product of de mogelijkheid dat consumenten financiële schade lijden, doordat zij misleidende informatie van de exploitant hebben ontvangen. [Am. 64] iv ter) de procesvereisten overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder j); [Am. 65] b) de resultaten van eerdere officiële controles betreffende exploitanten de onderneming en de mate waarin de exploitant onderneming de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving naleeft; [Am. 66] c) de betrouwbaarheid en de resultaten van eigen controles die door de exploitanten of op hun verzoek door een derde zijn verricht om na te gaan of de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving wordt nageleefd. Er wordt zoveel mogelijk gebruik gemaakt van de overdracht van informatie over deze eigen controles, zodanig dat de last voor exploitanten tot een minimum wordt beperkt ; [Am. 67] c bis) de verwachtingen van de consument ten aanzien van de aard, de kwaliteit en de samenstelling van voedingsmiddelen en goederen; [Am. 68] d) informatie die erop kan wijzen dat de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving niet wordt nageleefd. d bis) door de exploitanten ingestelde particuliere kwaliteitsborgingssystemen, die door onafhankelijke en erkende certificeringsinstanties gecertificeerd en gecontroleerd worden. [Am. 69] 2. De bevoegde autoriteiten verrichten op gezette tijden en met een passende frequentie officiële controles om eventuele opzettelijke schendingen van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving op te sporen, om naleving van de vereisten en de procescriteria overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder j), na te gaan, waarbij zij behalve met de in lid 1 bedoelde criteria, ook rekening houden met informatie over dergelijke eventuele opzettelijke schendingen die via de in titel IV beschreven mechanismen voor administratieve bijstand wordt gedeeld, alsook met eventuele andere informatie die op de mogelijkheid van dergelijke schendingen wijst. [Am. 70] 2 bis. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend om overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde een uniforme minimale frequentie te bepalen voor de uitvoering van de in de leden 1 en 2 bedoelde controles. Indien nodig kan deze risicogebaseerde minimale frequentie verschillen per product, proces of activiteit waarop de in deze verordening bedoelde officiële controles van toepassing zijn. [Am. 71] 3. Officiële controles die voorafgaand aan het in de handel brengen of de verplaatsing van bepaalde dieren en goederen worden uitgevoerd met het oog op de afgifte van officiële certificaten of officiële verklaringen die de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voorschrijft als voorwaarde voor het in de handel brengen of de verplaatsing van die dieren en goederen, worden verricht overeenkomstig: a) de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; b) de gedelegeerde handelingen die de Commissie overeenkomstig de artikelen 15 tot en met 24 vaststelt. 4. De officiële controles worden zonder voorafgaande waarschuwing uitgevoerd, behalve wanneer: a) het noodzakelijk is de exploitant van tevoren in kennis te stellen; [Am. 72] b) de officiële controles op verzoek van de exploitant plaatsvinden. Deze aangekondigde controles kunnen niet zonder voorafgaande waarschuwing in de plaats van de standaardcontroles komen. [Am. 73] b bis. controles op de naleving van de voorschriften overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder j) worden uitgevoerd. [Am. 74] 5. De officiële controles worden zo veel mogelijk uitgevoerd op een wijze waarbij de administratieve hinder en de verstoring van het werk van de exploitanten zo min mogelijk hinder ondervinden tot het hoogstnoodzakelijke minimum worden beperkt, zonder dat dit de kwaliteit van de controle nadelig beïnvloedt; hiertoe voegt de bevoegde autoriteit de controles samen wanneer een exploitant in dezelfde periode wordt onderworpen aan verschillende officiële controles . Wanneer de exploitanten worden onderworpen aan verschillende officiële controles, zorgen de lidstaten voor een gecoördineerde aanpak om de bestaande controlemaatregelen te combineren. [Am. 75] 6. De bevoegde autoriteiten verrichten alle officiële controles met dezelfde mate van zorgvuldigheid, ongeacht of de betrokken dieren of goederen: a) op de markt van de Unie beschikbaar zijn en afkomstig zijn uit de lidstaat waar de officiële controles worden verricht of uit een andere lidstaat; b) uit de Unie zullen worden uitgevoerd; c) uit derde landen in de Unie binnenkomen. 7. Voor zover dit strikt nodig is voor de organisatie van de officiële controles, kunnen verplichten de lidstaten van bestemming exploitanten die dieren of goederen uit een andere lidstaat laten leveren, verplichten de aankomst van die dieren of goederen te melden. [Am. 76] Artikel 9 Personen, processen en , activiteiten, methoden en technieken waarop officiële controles van toepassing zijn [Am. 77] Voor zover dit nodig is om na te gaan of de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving wordt nageleefd, verrichten de bevoegde autoriteiten officiële controles: a) betreffende dieren en goederen, in alle stadia van de productie, verwerking, het in de handel brengen en distributie; [Am. 78] b) betreffende stoffen, materialen of andere voorwerpen die van invloed kunnen zijn op de kenmerken of de gezondheid van dieren en goederen, in alle stadia van de productie, verwerking en distributie; [Am. 79] c) betreffende exploitanten en de activiteiten en werkzaamheden waarover zij zeggenschap hebben, hun gebouwen , grond, gewassen en processen, de opslag, het vervoer en het gebruik van goederen en de wijze waarop dieren worden gehouden. [Am. 80] c bis) betreffende documentatie in verband met de bedrijfsvoering of transportactiviteiten, waaronder elektronisch bijgehouden documentatie. [Am. 81] Artikel 10 Transparantie van officiële controles 1. De bevoegde autoriteiten verrichten officiële controles met een hoge mate van transparantie en maken relevante informatie over de organisatie en uitvoering van officiële controles openbaar. Zij zorgen er tevens voor dat regelmatig en tijdig ten minste een maal per jaar, informatie wordt gepubliceerd over: a) het aantal officiële controles en de aard en resultaten eindresultaten ervan; b) het aantal gevallen van niet-naleving en de aard ervan; c) de het soort en het aantal gevallen waarin de bevoegde autoriteiten maatregelen hebben genomen overeenkomstig artikel 135; d) de het soort en het aantal gevallen waarin de in artikel 136 bedoelde sancties zijn opgelegd. [Am. 82] 2. Om een eenvormige tenuitvoerlegging van lid 1 te waarborgen, wordt verstrekt de vorm waarin de in dat lid bedoelde informatie moet worden gepubliceerd, door de Commissie vastgesteld, en zo nodig bijgewerkt, door middel van uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure aangenomen. de lidstaten passende richtsnoeren, met inbegrip van een voorstel voor een gestandardiseerd verslagleggingsformaat dat in ieder geval bekendmaking van deze richtsnoeren op internet omvat. [Am. 83] 3. De bevoegde autoriteiten hebben het recht informatie over de classificatie van individuele exploitanten op basis van de resultaten van de vier laatste officiële controles te publiceren of anderszins openbaar te maken, mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) de classificatiecriteria zijn objectief, transparant en openbaar; b) er zijn passende regelingen getroffen om te waarborgen dat het classificatieproces op consistente en transparante wijze verloopt. b bis) in het geval van ongunstige resultaten worden onverwijld vervolgcontroles uitgevoerd. [Am. 84] 3 bis. Om de vergelijkbaarheid van classificatiesystemen tussen de lidstaten mogelijk te maken, stelt de Commissie door middel van gedelegeerde handelingen en in overleg met de belanghebbenden, richtsnoeren vast om objectieve criteria te bepalen die ter beschikking gesteld worden van de lidstaten en die zij op vrijwillige basis kunnen gebruiken. [Am. 85] Artikel 11 Schriftelijk vastgelegde controleprocedures en verificatieprocedures voor controles 1. De bevoegde autoriteiten verrichten de officiële controles volgens schriftelijk vastgelegde procedures. Die procedures bestrijken de in bijlage II, hoofdstuk II, beschreven onderwerpen voor controleprocedures en omvatten uitvoerige instructies voor de personeelsleden die de officiële controles uitvoeren. 2. De bevoegde autoriteiten beschikken over procedures om de consistentie en doeltreffendheid van de door hen verrichte officiële controles en andere officiële activiteiten te verifiëren. 3. De bevoegde autoriteiten: a) nemen corrigerende maatregelen in alle gevallen waarin de in lid 2 bedoelde procedures uitwijzen dat de officiële controles en andere officiële activiteiten onvoldoende consistent en doeltreffend zijn; b) passen de in lid 1 bedoelde schriftelijk vastgelegde procedures zo nodig aan. Artikel 12 Registratie en verslagen van officiële controles [Am. 86] 1. De bevoegde autoriteiten stellen verslagen op over registreren en documenteren elke door hen verrichte officiële controle. Ze stellen verslagen op over de door hen verrichte controles, waarbij een overtreding van deze verordening of de voorschriften als bedoeld in artikel 1, lid 2 is vastgesteld. [Am. 87] Die verslagen bevatten de volgende informatie: a) een beschrijving van het doel van de officiële controles; b) de toegepaste controlemethoden; c) de resultaten van de officiële controles; d) in voorkomend geval maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van de resultaten van hun officiële controles van de betrokken exploitant verlangen. 2. De bevoegde autoriteiten verstrekken de aan een officiële controle onderworpen exploitant een kopie van het in lid 1 bedoelde verslag. 3. Wanneer voor officiële controles de voortdurende of regelmatige aanwezigheid van personeelsleden of vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteiten in de gebouwen van de exploitant vereist is, worden de in lid 1 bedoelde verslagen met een zodanige frequentie opgesteld dat de bevoegde autoriteit en de exploitant: a) regelmatig over de mate van naleving worden geïnformeerd; b) onmiddellijk worden geïnformeerd over tekortkomingen of gevallen van niet-naleving die bij officiële controles aan het licht komen. 3 bis. De documentatie van de resultaten van officiële controles aan grenscontroleposten gebeurt overeenkomstig artikel 54, lid 2, onder b), in het gemeenschappelijk gezondheidsdocument. [Am. 88] Artikel 13 Officiële controles, methoden en technieken 1. Bij de officiële controles die de bevoegde autoriteiten verrichten, worden controlemethoden en ‑technieken toegepast die, indien passend, screening, gerichte screening, verificatie, inspecties, audits, bemonstering, analyses, diagnoses en tests omvatten. 2. De Officiële controles omvatten , indien passend, het volgende: [Am. 89] a) een onderzoek van de controlesystemen die de exploitanten hebben ingesteld en van de verkregen resultaten; b) een inspectie van: i) de installaties van primaire producenten en andere bedrijven, met inbegrip van hun omgeving, gebouwen, kantoren, uitrusting, installaties en machines, vervoer, alsmede hun dieren en goederen; ii) grondstoffen, ingrediënten, technische hulpstoffen en andere producten die bij de bereiding en productie van goederen of voor het voederen of behandelen van dieren worden gebruikt; ii bis) materialen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen; [Am. 90] iii) halffabrikaten; iv) schoonmaak- en onderhoudsproducten en -processen en gewasbeschermingsmiddelen; v) etikettering, presentatie en reclame; c) controles betreffende de hygiënetoestand in de gebouwen van de exploitanten; d) een evaluatie van de procedures inzake goede fabricagepraktijken (good manufacturing practices; GMP), goede hygiënepraktijken (good hygiene practices; GHP), goede landbouwpraktijken en gevarenanalyse van kritische controlepunten (hazard analysis critical control points; HACCP); e) een onderzoek van documenten , traceerbaarheidsgegevens en andere gegevens die van belang kunnen zijn voor de beoordeling van de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; [Am. 91] f) gesprekken met exploitanten en hun personeelsleden; g) aflezing van door de meetinstrumenten van de exploitant geregistreerde waarden; h) controles die met de eigen instrumenten van de bevoegde autoriteit worden verricht om de metingen door de exploitanten te verifiëren; i) eventuele andere activiteiten die nodig zijn om gevallen van niet-naleving vast te stellen. 2 bis. In specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles wordt altijd rekening gehouden met mogelijke gezondheidsrisico's, alsook met de consumentenverwachtingen ten aanzien van de samenstelling van voedsel en de waarschijnlijkheid van frauduleuze praktijken. [Am. 326] Artikel 14 Verplichtingen van exploitanten 1. Voor zover dit nodig is voor de uitvoering van officiële controles of andere officiële activiteiten geven de exploitanten personeelsleden van de bevoegde autoriteiten, indien verlangd door die autoriteiten, en personeelsleden van de gemachtigde instanties, in geval van delegatie van specifieke taken met betrekking tot de officiële controles zoals vastgesteld in artikel 25, toegang tot: [Am. 92] a) hun gebouwen; b) hun geautomatiseerde informatiemanagementsystemen; c) hun dieren en goederen; d) hun relevante documenten en andere relevante informatie , met inbegrip van de resultaten van eventuele eigen testen, van belang voor de uitvoering van dergelijke controles of activiteiten evenals de in artikel 13, lid 2, bedoelde controlevoorwerpen . Elke exploitant is in staat om ten minste elke exploitant aan te wijzen die aan hem levert, en elke exploitant aan wie hij levert. [Am. 93] 2. Tijdens officiële controles en andere officiële activiteiten ondersteunen de exploitanten de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten en de gemachtigde instanties zoals vastgesteld in artikel 25, bij de uitvoering van hun taken controletaken . De exploitanten stellen kosteloos in voldoende hoeveelheden monsters ter beschikking van de bevoegde autoriteiten . [Am. 94] 3. De voor de zending verantwoordelijke exploitant: a) werkt volledig samen met de bevoegde autoriteiten om te waarborgen dat de officiële controles en andere officiële activiteiten doelmatig verlopen; b) stelt onverwijld alle vereiste informatie over de zending op papier of elektronisch ter beschikking. [Am. 95] 4. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften vaststellen: a) tot vaststelling van de wijze waarop de bevoegde autoriteiten autoriteiten en de gemachtigde instanties zoals vastgesteld in artikel 25, toegang krijgen tot de in lid 1, onder b), bedoelde geautomatiseerde informatiemanagementsystemen; [Am. 96] b) betreffende de in lid 3 bedoelde samenwerking tussen de exploitanten en de bevoegde autoriteiten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 15 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met de productie van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong -1. Officiële controles die worden verricht om de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te verifiëren met betrekking tot producten van dierlijke oorsprong die bestemd zijn voor menselijke consumptie omvatten altijd de verificatie van de naleving van de voorschriften die zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 852/2004 (57) , Verordening (EG) nr. 853/2004 en, in voorkomend geval, Verordening (EG) nr. 1069/2009, evenals, indien van toepassing, ten minste de volgende elementen: a) het ontwerp en het onderhoud van de gebouwen en de uitrusting; b) persoonlijke hygiëne; c) HACCP-procedures; d) procedures voor eigen controles; e) verificatie van de naleving door het personeel van de desbetreffende voorschriften; f) verificatie van de registers van exploitanten en van documenten die voedsel, diervoeder en andere stoffen of materiaal begeleiden die de inrichting worden binnengebracht of verlaten; g) inaanmerkingneming van elk bewijs van de aanwezigheid van frauduleuze praktijken. 1. De in lid 1 vermelde officiële controles betreffende in verband met de productie van vlees omvatten: a) de verificatie door een officiële dierenarts of door een officiële assistent die onder verantwoordelijkheid van een officiële dierenarts , van de gezondheid en het welzijn van de dieren voorafgaand aan de slacht optreedt ; b) officiële controles door een officiële dierenarts of door een officiële assistent die onder verantwoordelijkheid van een officiële dierenarts optreedt , in slachthuizen, uitsnijderijen en verwerkingsbedrijven en wildverwerkingsinrichtingen, op de naleving van de voorschriften die van toepassing zijn op: i) de hygiëne van de vleesproductie; ii) de aanwezigheid van residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong; iii) de hantering en verwijdering van dierlijke bijproducten en van gespecificeerd risicomateriaal; iv) de gezondheid en het welzijn van de dieren. 1 bis. Met het oog op de in lid 2 bedoelde officiële controles: a) is ten minste één officiële dierenarts aanwezig zowel bij de antemortemkeuring als bij de postmortemkeuring of, in het geval van wildverwerkingsinrichtingen, bij de postmortemkeuring; b) is een officiële dierenarts of een officiële assistent aanwezig in uitsnijderijen bij de bewerking van het vlees, met een zodanige frequentie dat de doelstellingen van deze verordening bereikt worden. 1 ter. Na de in lid 2 bedoelde officiële controles worden overeenkomstig artikel 135 onder verantwoordelijkheid van de officiële dierenarts acties en maatregelen genomen betreffende de dieren, hun welzijn en de bestemming van het vlees. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles betreffende voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong en betreffende voor de productie van dergelijke producten bestemde dieren om de naleving te verifiëren van de op die producten en dieren toepasselijke regelgeving als bedoeld in artikel 1, lid 2, onder a), c), d) en e), alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van officiële controles moeten nemen. Die gedelegeerde handelingen bevatten voorschriften voor: a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in lid 1 en in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, de artikelen 11 tot en met 13, artikel 34, leden 1 en 2, en artikel 36; b) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles en een eenvormige minimale frequentie van die officiële controles, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met de specifieke gevaren en risico's voor elk product van dierlijke oorsprong en met de diverse processen die het ondergaat; c) de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder personeelsleden van slachthuizen , adequaat gekwalificeerd en opgeleid, en werkzaam onder toezicht van de officiële dierenarts in een eenheid die gescheiden en onafhankelijk is van de productie-eenheden van de inrichting, de officiële dierenarts betrokken mogen zijn assisteren bij de uitvoering van de in lid 2 bedoelde officiële controles betreffende de productie van vlees uit gevogelte en haasachtigen, en de opzet en uitvoering van tests om hun prestaties te beoordelen; d) de omstandigheden waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen; e) de criteria om, op basis van een risicoanalyse, de voorwaarden en de frequentie te bepalen wanneer van de door de officiële dierenarts tijdens de in lid 1 bedoelde officiële controles niet in het slachthuis of de wildverwerkingsinrichting aanwezig hoeft te zijn uit te voeren officiële controletaken in slachthuizen met een geringe capaciteit en in wildverwerkingsinrichtingen, met inachtneming van de minimumvereiste in lid 1 bis, onder a) . Wanneer risico's niet afdoende kunnen worden aangepakt bij gebrek aan gemeenschappelijke specificaties voor de officiële controles of voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van die officiële controles moeten nemen, en dit om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de procedure van artikel 140 van toepassing op krachtens dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen. 3. De Commissie houdt bij de vaststelling van de in lid 2 bedoelde gedelegeerde handelingen rekening met het volgende: a) de ervaring die bevoegde autoriteiten en exploitanten van levensmiddelenbedrijven hebben opgedaan met de toepassing van de procedures als bedoeld in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 852/2004; b) wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen; c) de verwachtingen van consumenten ten aanzien van de samenstelling van levensmiddelen en veranderende patronen van levensmiddelenconsumptie; d) risico's voor de gezondheid van mensen en dieren in verband met vlees en andere producten van dierlijke oorsprong die voor menselijke consumptie d bis) inaanmerkingneming van elk bewijs van de aanwezigheid van frauduleuze praktijken. bestemd zijn. 4. Voor zover dit niet in de weg staat aan de verwezenlijking van de doelstellingen op het gebied van de gezondheid van mensen en dieren die worden beoogd door de in artikel 1, lid 2, onder a), c), d) en e), bedoelde regelgeving die van toepassing is op voor menselijke consumptie bedoelde producten van dierlijke oorsprong en op voor de productie van dergelijke producten bestemde dieren, houdt de Commissie bij de vaststelling van de in lid 2 bedoelde gedelegeerde handelingen ook rekening met het volgende: a) de noodzaak om de toepassing van de van gedelegeerde handelingen voor die evenredig zijn met de aard en de omvang van kleine ondernemingen te vergemakkelijken teneinde een doeltreffende toepassing mogelijk te maken ; [Am. 97] b) de noodzaak om het voortgezette gebruik van traditionele methoden mogelijk maken in alle fasen van de productie, verwerking of distributie van levensmiddelen; c) de behoeften van levensmiddelenbedrijven die gelegen zijn in gebieden die met bijzondere, geografisch bepaalde beperkingen te kampen hebben. Artikel 16 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met residuen van bepaalde stoffen in levensmiddelen en diervoeders De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen vast te stellen met betrekking tot de voorschriften voor officiële controles op de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder a), bedoelde regelgeving die van toepassing is op bepaalde stoffen waarvan het gebruik bij gewassen of dieren of voor de productie of verwerking van levensmiddelen of diervoeders tot gevolg kan hebben dat residuen van die stoffen in levensmiddelen of diervoeders terechtkomen, alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van officiële controles moeten nemen. In die gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen wordt er rekening mee gehouden dat gezorgd moet worden voor een minimumniveau van officiële controles om te voorkomen dat die stoffen in strijd met de in artikel 1, lid 2, onder a), bedoelde regelgeving worden gebruikt en worden voorschriften vastgesteld betreffende: [Am. 327] a) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles en een eenvormige minimale frequentie van die officiële controles, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met de specifieke gevaren en risico's in verband met niet-toegelaten stoffen en niet-toegelaten gebruik van toegelaten stoffen; b) specifieke aanvullende criteria en specifieke aanvullende inhoud ten opzichte van hetgeen vermeld is in artikel 108 voor de voorbereiding van de desbetreffende delen van het in artikel 107, lid 1, bedoelde meerjarige nationale controleplan; c) de gevallen waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen. Artikel 17 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met dieren, producten van dierlijke oorsprong, en levende producten, dierlijke bijproducten en afgeleide producten [Am. 98] 1. Officiële controles betreffende dieren omvatten: a) de controle van maatregelen ter bescherming tegen biologische en chemische gevaren voor de mens- en diergezondheid; b) de controle van dierenwelzijnsmaatregelen onverminderd de in artikel 18 bedoelde bepalingen; c) de controle van maatregelen ter bestrijding en uitroeiing van zoönosen. [Am. 99] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen vast te stellen met betrekking tot voorschriften voor de uitvoering van officiële controles betreffende dieren, producten van dierlijke oorsprong, levende producten, dierlijke bijproducten en afgeleide producten om de naleving te verifiëren van regelgeving van de Unie als bedoeld in artikel 1, lid 2, onder d) en e), alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van officiële controles moeten nemen. In die gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen wordt rekening gehouden met risico's voor de diergezondheid in verband met dieren, producten van dierlijke oorsprong en levende producten en met risico's voor de menselijke en diergezondheid in verband met dierlijke bijproducten en afgeleide producten, en worden voorschriften vastgesteld betreffende: [Am. 100] a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, de artikelen 11 en 12 en 13, artikel 34, leden 1 en 2 , en artikel 36 ; [Am. 101] b) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles en een eenvormige minimale frequentie van die officiële controles, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met de noodzaak specifieke gevaren en risico's voor de diergezondheid aan te pakken door middel van officiële controles op de naleving van ziektepreventie‑ en ziektebestrijdingsmaatregelen die zijn vastgesteld overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, onder d), bedoelde regelgeving; c) de gevallen waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen. Artikel 18 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met de dierenwelzijnsvoorschriften 1. In aanvulling op de algemene voorschriften betreffende officiële controles als voorzien in artikel 8, omvatten de officiële controles op de naleving van de voorschriften voor het welzijn van dieren tijdens het vervoer omvatten : [Am. 102] a) voor lange transporten tussen lidstaten en met derde landen: officiële controles die voorafgaand aan het laden worden verricht om na te gaan of de dieren geschikt zijn voor vervoer; b) voor lange transporten van als landbouwhuisdier gehouden paardachtigen, met uitzondering van geregistreerde paardachtigen, en van als landbouwhuisdier gehouden runderen, schapen, geiten en varkens tussen lidstaten en met derde landen, voorafgaand aan het transport: i) officiële controles betreffende journaals om te verifiëren of het journaal realistisch is en wijst op naleving van Verordening (EG) nr. 1/2005; ii) officiële controles om te verifiëren of de in het journaal vermelde vervoerder beschikt over een geldige vergunning voor vervoerders, een geldig certificaat van goedkeuring voor vervoermiddelen voor lange transporten en geldige getuigschriften van vakbekwaamheid voor bestuurders en verzorgers; c) aan de in artikel 57, lid 1, bedoelde grenscontroleposten en op plaatsen van uitgang: i) officiële controles betreffende de vervoersgeschiktheid van de dieren en betreffende de vervoermiddelen vervoersmiddelen om na te gaan of wordt voldaan aan de vereisten van hoofdstuk II en, indien van toepassing, hoofdstuk VI van bijlage I van Verordening (EG) nr. 1/2005 ; [Am. 103] ii) officiële controles om te verifiëren of de vervoerders voldoen aan de toepasselijke internationale overeenkomsten , waaronder de Europese Overeenkomst inzake de bescherming van dieren tijdens internationaal vervoer, en beschikken over geldige vergunningen voor vervoerders en getuigschriften van vakbekwaamheid voor bestuurders en verzorgers; [Am. 104] iii) officiële controles om te verifiëren of de als landbouwhuisdier gehouden paardachtigen en als landbouwhuisdier gehouden runderen, schapen, geiten en varkens een lang transport hebben ondergaan, dan wel nog moeten ondergaan. iii bis) op basis van officiële controles krachtens letter c, punt i van dit lid, indien de bevoegde autoriteit van mening is dat dieren niet geschikt zijn voor transport, worden zij uitgeladen, krijgen zij te eten en te drinken en krijgen zij rust totdat ze weer in staat zijn om de reis voort te zetten. [Am. 105] c bis) in het geval van lange transporten tussen lidstaten en derde landen, officiële controles op basis van steekproeven of gerichte controle in elk stadium van een lange reis om na te gaan of de opgegeven reisduur realistisch is en of het transport aan Verordening (EG) nr. 1/2005 voldoet, en met name of de reis- en rusttijden in overeenstemming zijn met de in hoofdstuk V van bijlage I van Verordening (EG) nr. 1/2005 vastgestelde limieten. [Am. 106] 2. Wanneer de in artikel 1, lid 2, onder f), bedoelde regelgeving voorschrijft dat bepaalde niet-kwantificeerbare dierenwelzijnsnormen moeten worden nageleefd of bepaalde werkwijzen moeten worden gevolgd waarvan de toepassing niet doeltreffend kan worden geverifieerd met uitsluitend de in artikel 13 bedoelde methoden en technieken voor officiële controles, kunnen bij de officiële controles op de naleving van die regelgeving ook specifieke indicatoren voor dierenwelzijn worden gebruikt, in de gevallen en onder de voorwaarden zoals vast te stellen overeenkomstig lid 3, onder f). 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen wetgevingsvoorstellen in te dienen met betrekking tot de voorschriften voor de uitvoering van officiële controles op de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder f), bedoelde regelgeving van de Unie. In die gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen wordt rekening gehouden met het dierenwelzijnsrisico in verband met de landbouwactiviteiten en het vervoer, de slacht en het doden van dieren, en worden voorschriften vastgesteld betreffende: [Am. 107] a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in lid 1 en in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, en de artikelen 11 tot en met 13 , artikel 34, leden 1 en 2, en artikel 36 ; [Am. 108] b) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles en een eenvormige minimale frequentie van die officiële controles, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met het risico dat verbonden is aan de verschillende diersoorten en vervoermiddelen en met de noodzaak werkwijzen te voorkomen waarbij de regelgeving niet wordt nageleefd en het lijden van dieren te beperken; c) de gevallen waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen; d) de verificatie van de dierenwelzijnsvoorschriften aan grenscontroleposten en op plaatsen van uitgang en de toepasselijke minimumvoorschriften voor plaatsen van uitgang; e) specifieke criteria en voorwaarden voor de inwerkingtreding van de mechanismen voor administratieve bijstand als beschreven in titel IV; f) de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder bij officiële controles op de naleving van de dierenwelzijnsvoorschriften specifieke indicatoren voor dierenwelzijn op basis van meetbare prestatiecriteria kunnen moeten worden gebruikt en het ontwerp van dergelijke indicatoren op basis van wetenschappelijke en technische bewijzen. [Am. 109] Artikel 19 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met de plantgezondheid De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen vast te stellen met betrekking tot voorschriften voor de uitvoering van officiële controles betreffende planten, plantaardige producten en ander materiaal om de naleving te verifiëren van de in artikel 1, lid 2, onder g), bedoelde regelgeving van de Unie die op die goederen van toepassing is, alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van die officiële controles moeten nemen. In die gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen wordt rekening gehouden met de risico's voor de plantgezondheid die verbonden zijn aan planten, plantaardige producten en ander materiaal in verband met specifieke plaagorganismen bij planten of specifieke exploitanten, en worden voorschriften vastgesteld betreffende: [Am. 328] a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, de artikelen 11 tot en met 13, artikel 34, leden 1 en 2, en artikel 36; b) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles betreffende het binnenbrengen in de Unie en de verplaatsing binnen de Unie van bepaalde planten, plantaardige producten en ander materiaal waarop de in artikel 1, lid 2, onder g), bedoelde regelgeving van toepassing is, alsmede eenvormige minimale frequenties van die officiële controles, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met de specifieke gevaren en risico's voor de plantgezondheid in verband met specifieke planten, plantaardige producten en ander materiaal met een bepaalde oorsprong of herkomst; c) eenvormige frequenties van officiële controles die door de bevoegde autoriteiten worden uitgevoerd betreffende exploitanten die overeenkomstig artikel 79, lid 1, van Verordening (EU) nr. .../... (58) gemachtigd zijn plantenpaspoorten af te geven, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met de vraag of die exploitanten een fytosanitair risicomanagementplan als bedoeld in artikel 86 van Verordening (EU) nr. .../... (59) ten uitvoer hebben gelegd voor de door hen geproduceerde planten, plantaardige producten en ander materiaal; d) de gevallen waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen. Artikel 20 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met teeltmateriaal De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften voor de uitvoering van officiële controles betreffende teeltmateriaal om de naleving te verifiëren van de in artikel 1, lid 2, onder h), bedoelde regelgeving die op die goederen van toepassing is, alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van die officiële controles moeten nemen. Die gedelegeerde handelingen bevatten voorschriften voor: a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, de artikelen 11, 12 en 13, artikel 34, leden 1 en 2, en artikel 36; b) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met de risico's voor de gezondheid, identiteit, kwaliteit en traceerbaarheid van bepaalde categorieën teeltmateriaal of specifieke geslachten of soorten; c) specifieke criteria en voorwaarden voor de inwerkingtreding van de mechanismen voor administratieve bijstand als beschreven in titel IV; d) de gevallen waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen. [Am. 110] Artikel 21 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met ggo's en genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen wetgevingsvoorstellen aan te nemen met betrekking tot voorschriften voor de uitvoering van officiële controles betreffende ggo's en genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders die worden verricht om de naleving te verifiëren van de in artikel 1, lid 2, onder a), b) en c), bedoelde regelgeving, alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van die officiële controles moeten nemen. In die gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen wordt er rekening mee gehouden dat gezorgd moet worden voor een minimumniveau van officiële controles om werkwijzen die in strijd zijn met die regelgeving te voorkomen, en worden voorschriften vastgesteld betreffende: [Am. 111] a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, de artikelen 11 tot en met 13, artikel 34, leden 1 en 2, en artikel 36; b) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles en een eenvormige minimale frequentie van die controles betreffende: i) de aanwezigheid op de markt van ggo's en genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders die niet overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad (60) of Verordening (EG) nr. 1829/2003 zijn toegelaten; ii) de teelt van ggo's en de juiste toepassing van het in artikel 13, lid 2, onder e), van Richtlijn 2001/18/EG en in artikel 5, lid 5, en artikel 17, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1829/2003 bedoelde monitoringplan , met inbegrip van minimale maatregelen voor monitoring van en toezicht op potentiële gevolgen voor de gezondheid van mensen en dieren en voor het milieu ; [Am. 112] iii) het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen; iii bis) minimale maatregelen betreffende controles en rapportage gericht op het voorkomen van onbedoelde aanwezigheid van ggo’s in overeenstemming met Artikel 26 bis van Richtlijn 2001/18/EG. [Am. 113] c) de gevallen waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen. Artikel 22 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met gewasbeschermingsmiddelen De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen wetgevingsvoorstellen aan te nemen met betrekking tot de voorschriften voor de uitvoering van officiële controles op de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder i), bedoelde regelgeving. [Am. 114] In die gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen wordt rekening gehouden met de risico's die gewasbeschermingsmiddelen kunnen vormen voor de gezondheid van mensen en dieren of voor het milieu, en worden voorschriften vastgesteld betreffende: [Am. 115] a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, de artikelen 11 tot en met 13, artikel 34, leden 1 en 2, en artikel 36; b) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles en een eenvormige minimale frequentie van die officiële controles, betreffende de vervaardiging, het in de handel brengen, het in de Unie binnenbrengen, de etikettering, de verpakking, het vervoer, de opslag , de parallelhandel en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met de noodzaak een veilig en duurzaam gebruik van gewasbeschermingsmiddelen te waarborgen en de illegale handel in dergelijke middelen te bestrijden; [Am. 116] c) eenvormige specifieke voorschriften voor inspecties van apparatuur voor de toepassing van pesticiden en een eenvormige minimale frequentie van die controles; c bis) eenvormige specifieke voorschriften voor het opzetten van een register of een gegevensbank met betrekking tot productie, verpakking en opslagfaciliteiten; [Am. 117] d) de gevallen waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen; e) het ontwerp van certificeringssystemen die de bevoegde autoriteiten helpen bij de uitvoering van inspecties van apparatuur voor de toepassing van pesticiden; f) de verzameling van informatie, monitoring en verslaglegging in verband met vermoedelijke vergiftigingen met gewasbeschermingsmiddelen; g) de verzameling van informatie, monitoring en verslaglegging in verband met nagemaakte gewasbeschermingsmiddelen en illegale handel in gewasbeschermingsmiddelen. Artikel 23 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met biologische producten en beschermde oorsprongsbenaming, geografische aanduidingen en gegarandeerde traditionele specialiteiten 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften voor de uitvoering van officiële controles op de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder j) en k), bedoelde regelgeving, alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van die officiële controles moeten nemen. 2. In de in lid 1 bedoelde De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 27, lid 2, van Verordening (EG) nr. 834/2007 gedelegeerde handelingen worden voorschriften in verband met vast te stellen om de naleving te verifiëren van de in artikel 1, lid 2, onder j), bedoelde regelgeving vastgesteld , alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van die officiële controles moeten nemen. Die gedelegeerde handelingen bevatten voorschriften betreffende: [Am. 118] a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de exploitanten, de bevoegde autoriteiten, de gemachtigde instanties die de naleving moeten verzekeren van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 834/2007, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, de artikelen 11 tot en met 13, artikel 34, leden 1 en 2, en artikel 36, en naast de artikelen 25, 29, 30 en 32 betreffende de erkenning van en het toezicht op gemachtigde instanties; [Am. 119] b) aanvullende voorschriften ten opzichte van hetgeen bedoeld is in artikel 8, lid 1, betreffende risicobeoordeling en de vaststelling van de frequentie van officiële controles en in voorkomend geval bemonstering, rekening houdend met het risico van gevallen van niet-naleving; c) de minimale frequentie van officiële controles betreffende de in artikel 2, onder d), van Verordening (EG) nr. 834/2007 gedefinieerde marktdeelnemers en de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder bepaalde exploitanten van bepaalde officiële controles worden vrijgesteld; d) aanvullende methoden en technieken voor officiële controles ten opzichte van hetgeen bedoeld is in artikel 13 en artikel 33, leden 1 tot en met 5, alsook specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles betreffende de traceerbaarheid van biologische producten in alle stadia van de productie, bereiding en distributie en betreffende het bieden van garanties voor de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder j), bedoelde regelgeving; e) aanvullende criteria ten opzichte van hetgeen bedoeld is in artikel 135, lid 1, tweede alinea, van deze verordening en in artikel 30, lid 1, van Verordening (EG) nr. 834/2007, in verband met de maatregelen die moeten worden genomen bij niet-naleving, alsook aanvullende maatregelen ten opzichte van hetgeen vermeld is in artikel 135, lid 2; f) aanvullende voorschriften ten opzichte van hetgeen vermeld is in artikel 4, lid 1, onder f), voor de faciliteiten en uitrusting die nodig zijn voor de uitvoering van officiële controles en aanvullende voorwaarden en verplichtingen ten opzichte van hetgeen bedoeld is in de artikelen 25 tot en met 30 en artikel 32 voor de delegatie van taken in verband met officiële controles; g) aanvullende verslagleggingsverplichtingen ten opzichte van hetgeen bedoeld is in de artikelen 12 en 31, voor de bevoegde autoriteiten, de controleautoriteiten voor biologische producten en de gemachtigde instanties die met officiële controles zijn belast; h) specifieke criteria en voorwaarden voor de inwerkingtreding van de mechanismen voor administratieve bijstand als beschreven in titel IV. 3. In de in lid 1 bedoelde gedelegeerde handelingen worden voorschriften in verband met de in artikel 1, lid 2, onder k), bedoelde regelgeving vastgesteld betreffende: a) aanvullende voorschriften, methoden en technieken ten opzichte van hetgeen bedoeld is in de artikelen 11 en 13, voor officiële controles op de naleving van de productspecificaties en etiketteringsvoorschriften; b) aanvullende methoden en technieken ten opzichte van hetgeen bedoeld is in artikel 13, voor de uitvoering van officiële controles betreffende de traceerbaarheid van producten die onder het toepassingsgebied van de in artikel 1, lid 2, onder k), bedoelde regelgeving vallen, in alle stadia van de productie, bereiding en distributie, en betreffende het bieden van garanties voor de naleving van die regelgeving; c) specifieke aanvullende criteria en specifieke aanvullende inhoud ten opzichte van hetgeen vermeld is in artikel 108 voor het opstellen van de desbetreffende delen van het in artikel 107, lid 1, bedoelde meerjarige nationale controleplan en specifieke aanvullende inhoud van het in artikel 112 bedoelde verslag; d) specifieke criteria en voorwaarden voor de inwerkingtreding van de mechanismen voor administratieve bijstand als beschreven in titel IV; e) specifieke maatregelen, in aanvulling op hetgeen bedoeld is in artikel 135, lid 2, die moeten worden genomen in geval van niet-naleving en ernstige of herhaaldelijke niet-naleving. 4. In voorkomend geval wijken de in de leden 2 en 3 bedoelde gedelegeerde handelingen af van de in die leden bedoelde bepalingen van deze verordening. [Am. 120] Artikel 24 Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen wanneer nieuwe risico's in verband met levensmiddelen en diervoeders worden vastgesteld 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen wetgevingsvoorstellen aan te nemen met betrekking tot specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles betreffende bepaalde categorieën levensmiddelen en diervoeders die worden verricht om de naleving te verifiëren van de in artikel 1, lid 2, onder a) tot en met e), bedoelde regelgeving, alsmede voorschriften voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van die officiële controles moeten nemen. Die gedelegeerde handelingen wetgevingsvoorstellen moeten betrekking hebben op vastgestelde nieuwe risico's voor de gezondheid van mensen of dieren die zich kunnen voordoen via levensmiddelen of diervoeders, dan wel, in het geval van ggo's en gewasbeschermingsmiddelen, voor het milieu, alsook dergelijke risico's als gevolg van nieuwe patronen in de productie of consumptie van levensmiddelen of diervoeders, of die niet afdoende kunnen worden aangepakt bij gebrek aan gemeenschappelijke specificaties voor de officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van die officiële controles moeten nemen, en daarin worden voorschriften vastgesteld voor: [Am. 121] a) de specifieke verantwoordelijkheden en taken van de bevoegde autoriteiten, naast de verantwoordelijkheden en taken als bedoeld in de artikelen 4, 8 en 9, artikel 10, lid 1, de artikelen 11 tot en met 13, artikel 34, leden 1 en 2, en artikel 36; b) eenvormige specifieke voorschriften voor de uitvoering van officiële controles en een eenvormige minimale frequentie van die officiële controles, waarbij behalve met de in artikel 8, lid 1, bedoelde criteria, ook rekening wordt gehouden met de specifieke gevaren en risico's voor elke categorie levensmiddelen en diervoeders en met de diverse toegepaste processen; c) de gevallen waarin de bevoegde autoriteiten voor specifieke gevallen van niet-naleving een of meer maatregelen als bedoeld in artikel 135, lid 2, dan wel aanvullende maatregelen moeten nemen. 2. Wanneer dit, in het geval van ernstige risico's voor de gezondheid van mensen of dieren of voor het milieu, om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de procedure van artikel 140 van toepassing op overeenkomstig lid 1 vastgestelde gedelegeerde handelingen. Artikel 24 bis Specifieke voorschriften voor officiële controles en voor de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met materialen en voorwerpen die bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen. De Commissie kan de bevoegdheid krijgen om overeenkomstig artikel 139 uitvoeringshandelingen vast te stellen betreffende de toepassing van de officiële controles en de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen in verband met materialen en voorwerpen die bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen. [Am. 122] Hoofdstuk III Delegatie van specifieke taken van de bevoegde autoriteiten Artikel 25 Delegatie door de bevoegde autoriteiten van specifieke taken in verband met officiële controles 1. De bevoegde autoriteiten kunnen specifieke taken in verband met officiële controles overeenkomstig artikel 26 aan een of meer gemachtigde instanties of overeenkomstig artikel 27 aan een of meer natuurlijke personen delegeren. De bevoegde autoriteiten delegeren geen specifieke officiële controletaken aan natuurlijke personen wanneer het gaat om officiële controles op de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder j) bedoelde regelgeving. [Am. 123] 2. De bevoegde autoriteiten mogen het besluit over de in artikel 135, lid 1, onder b), en artikel 135, leden 2 en 3, bedoelde maatregelen niet delegeren. De eerste alinea is niet van toepassing op maatregelen die overeenkomstig artikel 135 of overeenkomstig de in artikel 23, lid 2, onder e), bedoelde voorschriften moeten worden genomen naar aanleiding van verrichte officiële controles op de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder j), bedoelde regelgeving. [Am. 124] 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen om specifieke taken in verband met officiële controles vast te leggen die niet mogen worden gedelegeerd teneinde de onafhankelijkheid of kernfuncties van de bevoegde autoriteiten te behouden. 4. Wanneer de bevoegde autoriteiten specifieke taken in verband met officiële controles op de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder j), bedoelde regelgeving aan een of meer gemachtigde instanties delegeren, kennen zij aan elke gemachtigde instantie een codenummer toe en wijzen zij autoriteiten aan die verantwoordelijk zijn voor de erkenning van en het toezicht op die instanties. Artikel 26 Voorwaarden voor de delegatie van specifieke taken in verband met officiële controles aan gemachtigde instanties De in artikel 25, lid 1, bedoelde delegatie van specifieke taken in verband met controles aan een gemachtigde instantie wordt schriftelijk verleend en moet aan de volgende voorwaarden voldoen: a) de delegatie bevat een nauwkeurige omschrijving van: i) de specifieke taken in verband met officiële controles die de gemachtigde instantie mag verrichten; ii) de voorwaarden waaronder de instantie deze taken mag verrichten; b) de gemachtigde instantie: i) beschikt over de vereiste deskundigheid, uitrusting en infrastructuur om de aan haar gedelegeerde specifieke taken in verband met officiële controles te vervullen; ii) beschikt over een voldoende aantal behoorlijk gekwalificeerde en ervaren personeelsleden; iii) is onpartijdig , onafhankelijk, direct noch indirect in dienst van de exploitant bij wie de controleactiviteiten worden uitgevoerd en anderszins vrij van belangenconflicten ten aanzien van de uitoefening van de aan haar gedelegeerde specifieke taken in verband met officiële controles; [Am. 125] iv) werkt en is geaccrediteerd overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17020 "Voorschriften voor het functioneren van verschillende soorten instellingen die keuringen uitvoeren" of een andere norm indien die relevanter is voor de gedelegeerde taken; (iv bis) beschikt over voldoende bevoegdheden om de aan haar gedelegeerde officiële controles te verrichten; [Am. 126] c) er zijn regelingen om een doeltreffende en doelmatige coördinatie tussen de delegerende bevoegde autoriteiten en de gemachtigde instantie te waarborgen. Artikel 27 Voorwaarden voor de delegatie van specifieke taken in verband met officiële controles aan natuurlijke personen Wanneer dit krachtens de in de artikelen 15 tot en met 24 bedoelde voorschriften is toegestaan, kunnen de bevoegde autoriteiten specifieke taken in verband met officiële controles aan een of meer natuurlijke personen delegeren. De delegatie geschiedt schriftelijk. Op de delegatie van specifieke taken in verband met officiële controles aan natuurlijke personen is artikel 26 met uitzondering van punt b), onder ii) en iv), van toepassing. Artikel 28 Verplichtingen van gemachtigde instanties waaraan en natuurlijke personen aan wie specifieke taken in verband met officiële controles zijn gedelegeerd Gemachtigde instanties waaraan of natuurlijke personen aan wie overeenkomstig artikel 25, lid 1, specifieke taken in verband met officiële controles zijn gedelegeerd, moeten: a) de resultaten van de door hen verrichte officiële controles regelmatig meedelen aan de bevoegde autoriteiten die de specifieke taken in verband met officiële controles hebben gedelegeerd, alsook op ieder verzoek van die bevoegde autoriteiten; b) wanneer de resultaten van de officiële controles wijzen op niet-naleving of waarschijnlijke niet-naleving, de bevoegde autoriteiten die de specifieke taken in verband met officiële controles hebben gedelegeerd daarvan onmiddellijk in kennis stellen. Artikel 29 Verplichtingen van de bevoegde autoriteiten die specifieke taken in verband met officiële controles delegeren Bevoegde autoriteiten die overeenkomstig artikel 25, lid 1, specifieke taken in verband met officiële controles aan gemachtigde instanties of natuurlijke personen hebben gedelegeerd: a) organiseren zo nodig periodieke en onaangekondigde audits of inspecties van die instanties of personen; [Am. 127] b) trekken de delegatie onverwijld geheel of gedeeltelijk in wanneer: i) een audit of inspectie als bedoeld onder a) aanwijzingen heeft opgeleverd dat de gemachtigde instanties of natuurlijke personen de aan hen gedelegeerde taken in verband met officiële controles niet naar behoren verrichten; ii) de gemachtigde instantie of natuurlijke persoon niet tijdig passende maatregelen treft om tekortkomingen te verhelpen die tijdens de onder a) bedoelde audits en inspecties zijn vastgesteld. ii bis) is gebleken dat de onafhankelijkheid of onpartijdigheid van de gemachtigde instantie of natuurlijke persoon is aangetast; [Am. 128] Artikel 30 Voorwaarden voor de delegatie van specifieke taken in verband met andere officiële activiteiten 1. De bevoegde autoriteiten kunnen specifieke taken in verband met andere officiële activiteiten aan een of meer gemachtigde instanties delegeren, mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) een dergelijke delegatie is niet verboden uit hoofde van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; b) er wordt voldaan aan de voorwaarden van artikel 26 met uitzondering van punt b), iv). 2. De bevoegde autoriteiten kunnen specifieke taken in verband met andere officiële activiteiten aan een of meer natuurlijke personen delegeren, mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving staat een dergelijke delegatie toe; b) er wordt voldaan aan de voorwaarden van artikel 26 met uitzondering van punt b), onder ii) en iv). Artikel 31 Verplichtingen van gemachtigde instanties waaraan en natuurlijke personen aan wie specifieke taken in verband met andere officiële activiteiten zijn gedelegeerd Gemachtigde instanties waaraan of natuurlijke personen aan wie overeenkomstig artikel 30 specifieke taken in verband met andere officiële taken zijn gedelegeerd: a) delen de resultaten van de door hen verrichte andere officiële activiteiten regelmatig mee aan de bevoegde autoriteiten die de specifieke taken in verband met andere officiële activiteiten hebben gedelegeerd, alsook op ieder verzoek van die bevoegde autoriteiten; b) stellen, wanneer de resultaten van de andere officiële activiteiten wijzen op niet-naleving of waarschijnlijke niet-naleving, de bevoegde autoriteiten die de specifieke taken in verband met andere officiële activiteiten hebben gedelegeerd daarvan onmiddellijk in kennis. Artikel 32 Verplichtingen van de bevoegde autoriteiten die specifieke taken in verband met andere officiële activiteiten delegeren De bevoegde autoriteiten die overeenkomstig artikel 30 specifieke taken in verband met andere officiële activiteiten aan gemachtigde instanties of natuurlijke personen hebben gedelegeerd: a) organiseren zo nodig audits of inspecties van die instanties of personen; [Am. 129] b) trekken de delegatie onverwijld geheel of gedeeltelijk in wanneer: i) een audit of inspectie als bedoeld onder a) aanwijzingen heeft opgeleverd dat de gemachtigde instanties of natuurlijke personen de aan hen gedelegeerde taken in verband met andere officiële activiteiten niet naar behoren verrichten; ii) de gemachtigde instanties of natuurlijke personen niet tijdig passende maatregelen treffen om tekortkomingen te verhelpen die tijdens de onder a) bedoelde audits en inspecties zijn vastgesteld. Hoofdstuk IV Bemonstering, analyses, tests en diagnoses Artikel 33 Toe te passen methoden voor bemonstering, analyses, tests en diagnoses 1. De methoden die bij officiële controles en andere officiële activiteiten voor bemonstering en voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses worden toegepast, voldoen aan de voorschriften van de Unie tot vaststelling van die methoden of de prestatiecriteria voor die methoden. 2. Als er geen voorschriften van de Unie voor de officiële controles als bedoeld in lid 1 zijn, passen de officiële laboratoria voor hun specifieke behoeften in verband met analyses, tests en diagnoses methoden toe die in overeenstemming zijn met de laatste stand van de techniek, waarbij zij in de juiste volgorde rekening houden met: [Am. 130] a) de meest recente beschikbare methoden die beantwoorden aan de internationaal erkende voorschriften en protocollen op dat gebied, waaronder de methoden en protocollen die het Europese Comité voor Normalisatie (CEN) heeft aanvaard; b) als er geen voorschriften of protocollen als bedoeld onder a) zijn, de door de referentielaboratoria van de Europese Unie ontwikkelde of aanbevolen methoden op dat gebied die overeenkomstig internationaal aanvaarde wetenschappelijke protocollen zijn gevalideerd; c) als er geen voorschriften of protocollen als bedoeld onder a) zijn, noch methoden als bedoeld onder b), methoden die beantwoorden aan de desbetreffende voorschriften die op nationaal niveau zijn vastgesteld; d) als er geen voorschriften of protocollen als bedoeld onder a) zijn, noch methoden als bedoeld onder b), noch nationale voorschriften als bedoeld onder c), de door de nationale referentielaboratoria ontwikkelde of aanbevolen methoden op dat gebied die overeenkomstig internationaal aanvaarde wetenschappelijke protocollen zijn gevalideerd; of e) als er geen voorschriften of protocollen als bedoeld onder a) zijn, noch methoden als bedoeld onder b), noch nationale voorschriften als bedoeld onder c), noch methoden als bedoeld onder d), methoden op dat gebied die overeenkomstig internationaal aanvaarde wetenschappelijke protocollen zijn gevalideerd. 3. In afwijking van lid 2 mogen, als er geen voorschriften van de Unie als bedoeld in lid 1 zijn, mogen voor screening, gerichte screening en andere officiële activiteiten de in lid 2 bedoelde methoden worden toegepast. Hetzelfde geldt voor de andere officiële activiteiten. [Am. 131] 4. Wanneer in uitzonderlijke gevallen als gevolg van een zich ontwikkelende noodsituatie dringend behoefte bestaat aan laboratoriumanalyses, ‑tests of ‑diagnoses en geen van de in de leden 1 en 2 bedoelde methoden bestaat, mag het betrokken nationale referentielaboratorium, of als een dergelijk nationaal referentielaboratorium niet bestaat een ander laboratorium dat overeenkomstig artikel 36, lid 1, is aangewezen, andere dan de in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde methoden toepassen totdat een passende methode overeenkomstig internationaal aanvaarde wetenschappelijke protocollen wordt gevalideerd. [Am. 132] 5. Waar mogelijk maken de voor laboratoriumanalyse toegepaste methoden gebruik van de in bijlage III opgenomen criteria. 6. Monsters moeten zodanig worden genomen, behandeld en geëtiketteerd dat de rechtsgeldigheid en de wetenschappelijke en technische validiteit ervan gewaarborgd is. Het genomen monster moet van zodanige omvang zijn dat waar nodig een tweede deskundige er advies over kan geven indien de exploitant daarom krachtens artikel 34 verzoekt. [Am. 133] 6 bis. Met betrekking tot producten van dierlijke origine moet worden overgegaan tot de ontwikkeling en verplichte instelling van methoden die gericht zijn op het identificeren en traceren van fokmateriaal van gekloonde dieren alsook nakomelingen van gekloonde dieren en producten die daarvan afkomstig zijn. [Am. 134] 7. De Commissie kan , voor zover dit niet reeds langs andere weg is geregeld, door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften vaststellen voor: [Am. 135] a) de toe te passen methoden voor bemonstering en voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses; b) prestatiecriteria, analyse‑, test‑ of diagnoseparameters, meetonzekerheid en procedures voor de validering van die methoden; c) de interpretatie van analyse‑, test‑ en diagnoseresultaten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 34 Advies van een tweede deskundige 1. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat exploitanten wier dieren of goederen bij officiële controles worden bemonsterd, geanalyseerd, getest of gediagnosticeerd, het recht hebben te verzoeken om het advies van een tweede deskundige indien dit relevant en technisch mogelijk is. De kosten van dit advies worden gedragen door de verzoekende exploitant. [Am. 136] Dat recht houdt in dat: a) de exploitant altijd mag verzoeken om beoordeling van de documenten betreffende de bemonstering, analyse, test of diagnose door een tweede deskundige die wordt aangewezen door een referentielaboratorium, of indien dit niet mogelijk is, door een ander, minimaal gelijkwaardig officieel laboratorium ; [Am. 137] b) de exploitant, indien relevant en technisch haalbaar, met name gezien de prevalentie en verspreiding van het gevaar bij de dieren of goederen, de bederfelijkheid van de monsters of goederen en de hoeveelheid beschikbaar substraat, mag verzoeken , en de bevoegde autoriteit moet waarborgen : [Am. 138] i) een voldoende aantal andere monsters te laten nemen in drievoud, met het oog op een eerste analyse en, indien nodig, het advies van een tweede deskundige; en op verzoek van de exploitant, en een nieuwe beslissende analyse wanneer er discrepanties bestaan tussen de twee vorige analyses; [Am. 139] ii) wanneer het niet mogelijk is een voldoende aantal monsters als bedoeld onder i) te nemen, het monster aan een onafhankelijke tweede analyse, test of diagnose te laten onderwerpen. 1 bis. Monsters moeten zodanig worden behandeld en geëtiketteerd dat de rechtsgeldigheid en technische validiteit ervan gewaarborgd is. [Am. 140] 2. Wanneer de exploitant overeenkomstig lid 1 het advies van een tweede deskundige heeft aangevraagd, blijven de bevoegde autoriteiten gehouden overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving en deze verordening onmiddellijk actie te ondernemen om de risico's voor de gezondheid van mensen, dieren en planten, voor het dierenwelzijn of, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, weg te nemen of in te perken. 3. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen procedures vaststellen voor de eenvormige toepassing van de in lid 1 bedoelde voorschriften en voor de indiening en behandeling van aanvragen betreffende het advies van een tweede deskundige. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 35 Bemonstering van dieren en goederen die te koop worden aangeboden met middelen voor communicatie op afstand 1. Wanneer dieren en goederen met middelen voor communicatie op afstand te koop worden aangeboden, mogen voor een officiële controle monsters worden gebruikt die de bevoegde autoriteiten van de exploitanten hebben opgevraagd zonder zichzelf bekend te maken. 2. De bevoegde autoriteiten treffen zodra zij de monsters in hun bezit hebben alle maatregelen om te waarborgen dat de exploitanten wier bij wie deze monsters overeenkomstig lid 1 worden opgevraagd: [Am. 141] a) wordt meegedeeld dat die monsters in het kader van een officiële controle worden genomen en, in voorkomend geval, voor de doeleinden van die officiële controle worden geanalyseerd of getest; en b) wanneer de in lid 1 bedoelde monsters worden geanalyseerd of getest, hun recht te verzoeken om het advies van een tweede deskundige, als bedoeld in artikel 34, lid 1, kunnen uitoefenen. Artikel 36 Aanwijzing van officiële laboratoria 1. De bevoegde autoriteiten wijzen in de lidstaat waarin zij werkzaam zijn of in een andere lidstaat officiële laboratoria aan voor de uitvoering van de laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses op monsters die worden genomen tijdens officiële controles en andere officiële activiteiten . 2. De bevoegde autoriteiten kunnen een in een andere lidstaat gelegen laboratorium als officieel laboratorium aanwijzen, mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) er zijn passende regelingen getroffen op grond waarvan zij de in artikel 38, lid 1, bedoelde audits en inspecties mogen uitvoeren of de uitvoering van die audits en inspecties mogen delegeren aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin het laboratorium is gelegen; b) het laboratorium is door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin het is gelegen reeds als officieel laboratorium aangewezen. 3. De aanwijzing geschiedt schriftelijk en omvat een uitvoerige beschrijving van: a) de taken die het laboratorium als officieel laboratorium verricht; b) de voorwaarden waaronder het die taken verricht; c) de regelingen die nodig zijn om te zorgen voor doeltreffende en doelmatige coördinatie en samenwerking tussen het laboratorium en de bevoegde autoriteiten. 4. Het door de bevoegde autoriteiten als officieel laboratorium aangewezen laboratorium: a) beschikt over de vereiste deskundigheid, uitrusting en infrastructuur om analyses, tests of diagnoses op monsters te verrichten; b) beschikt over een voldoende aantal behoorlijk gekwalificeerde, opgeleide en ervaren personeelsleden; c) is onafhankelijk, onpartijdig en vrij van belangenconflicten ten aanzien van de uitoefening van zijn taken als officieel laboratorium; [Am. 142] d) kan tijdig de resultaten leveren van de analyses, tests of diagnoses die worden uitgevoerd op de bij officiële controles en andere officiële activiteiten genomen monsters; e) werkt overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17025 betreffende "Algemene eisen voor de competentie van beproevings- en kalibratielaboratoria" en is overeenkomstig die norm beoordeeld en geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie die werkt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008. [Am. 143] 5. Het toepassingsgebied van de in lid 4, onder e), bedoelde beoordeling en accreditatie van een officieel laboratorium: [Am. 144] a) omvat alle methoden voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses die het laboratorium voor het analyseren, testen en diagnosticeren moet toepassen wanneer het als officieel laboratorium werkt; b) kan een of meer methoden voor laboratoriumanalyses ‑tests of ‑diagnoses omvatten, dan wel groepen methoden; c) kan op flexibele wijze worden bepaald, zodat de accreditatie ook kan gelden voor gewijzigde versies van de door het officiële laboratorium op het moment van accreditatie toegepaste methoden of voor nieuwe methoden ter aanvulling van die methoden, op basis van de eigen valideringen door het laboratorium, zonder dat de nationale accreditatie-instantie voorafgaand aan de toepassing van die gewijzigde of nieuwe methoden een specifieke beoordeling moet verrichten. Wanneer geen enkel overeenkomstig lid 1 aangewezen officieel laboratorium in de Unie over de deskundigheid, uitrusting, infrastructuur en personeelsleden beschikt die nodig zijn voor de uitvoering van nieuwe of bijzonder ongebruikelijke laboratoriumanalyses, ‑tests of ‑diagnoses, kunnen de bevoegde autoriteiten die analyses, tests en diagnoses laten uitvoeren door een laboratorium of diagnosecentrum dat niet aan een of meer in de leden 3 en 4 van dit artikel vervatte voorschriften voldoet. Artikel 37 Verplichtingen van officiële laboratoria 1. Wanneer de resultaten van een op monsters uitgevoerde analyse, test of diagnose wijzen op niet-naleving of waarschijnlijke niet-naleving door een exploitant, stellen de officiële laboratoria de bevoegde autoriteiten daarvan onmiddellijk in kennis. 2. Op verzoek van een referentielaboratorium van de Europese Unie of een nationaal referentielaboratorium nemen de officiële laboratoria deel aan vergelijkend interlaboratoriumonderzoek dat wordt verricht voor de analyses, tests of diagnoses die zij als officiële laboratoria verrichten. 3. De officiële laboratoria maken de lijst van de methoden die voor analyses, tests of diagnoses in het kader van officiële controles en andere officiële activiteiten worden toegepast, openbaar. Artikel 38 Audits en inspecties van officiële laboratoria 1. De bevoegde autoriteiten organiseren op de volgende momenten audits of inspecties van de officiële laboratoria die zij overeenkomstig artikel 36, lid 1, hebben aangewezen: a) op gezette tijden; b) op elk moment waarop zij een audit of inspectie noodzakelijk achten. 2. De bevoegde autoriteiten trekken de aanwijzing van een officieel laboratorium onmiddellijk geheel of voor bepaalde taken in wanneer dat laboratorium niet tijdig passende maatregelen treft naar aanleiding van de resultaten van een audit of inspectie als bedoeld in lid 1 waaruit een van de volgende zaken blijkt: a) het laboratorium voldoet niet meer aan de voorwaarden van artikel 36, leden 4 en 5; b) het laboratorium komt de verplichtingen in artikel 37 niet na; c) het laboratorium presteert ondermaats bij het in artikel 37, lid 2, bedoelde vergelijkend interlaboratoriumonderzoek. Artikel 39 Afwijkingen van de voorwaarde betreffende de verplichte beoordeling en accreditatie voor bepaalde officiële laboratoria [Am. 145] 1. In afwijking van artikel 36, lid 4, onder e), kunnen de bevoegde autoriteiten de volgende laboratoria als officieel laboratorium aanwijzen, ongeacht of zij aan de voorwaarde van die bepaling voldoen: a) laboratoria: i) waarvan de enige activiteit de detectie van Trichinella in vlees is; ii) die voor de detectie van Trichinella alleen de in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 2075/2005 van de Commissie (61) bedoelde methoden toepassen; iii) die de detectie van Trichinella uitvoeren onder toezicht van de bevoegde autoriteiten of van een officieel laboratorium dat overeenkomstig artikel 36, lid 1, is aangewezen en overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17025 betreffende "Algemene eisen voor de competentie van beproevings- en kalibratielaboratoria" is beoordeeld en geaccrediteerd met het oog op de toepassing van de in punt a), ii) van dit lid bedoelde methoden; [Am. 146] b) laboratoria die analyses of tests uitvoeren om de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder h), bedoelde regelgeving betreffende teeltmateriaal te verifiëren; [Am. 147] c) laboratoria die uitsluitend analyses, tests of diagnoses in het kader van andere officiële activiteiten verrichten, mits zij: i) alleen de in artikel 33, lid 1, en artikel 33, lid 2, onder a), b) en c), bedoelde methoden voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses toepassen; ii) de analyses, tests of diagnoses uitvoeren onder toezicht van de bevoegde autoriteiten of van de nationale referentielaboratoria voor de door hen toegepaste methoden; iii) regelmatig deelnemen aan vergelijkend interlaboratoriumonderzoek dat wordt georganiseerd door de nationale referentielaboratoria voor de door hen toegepaste methoden; iv) een kwaliteitsborgingssysteem toepassen om te waarborgen dat de toegepaste methoden voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses deugdelijke en betrouwbare resultaten opleveren. 2. Wanneer de methoden die de in lid 1, onder c), bedoelde laboratoria toepassen voorschrijven dat het resultaat van de laboratoriumanalyse, ‑test of ‑diagnose moet worden bevestigd, wordt de ter bevestiging uitgevoerde laboratoriumanalyse, ‑test of ‑diagnose uitgevoerd door een officieel laboratorium dat aan de voorschriften van artikel 36, lid 4, onder e), voldoet. 3. De overeenkomstig lid 1, onder a) en c), aangewezen officiële laboratoria zijn gelegen in de lidstaten waarin de aanwijzende bevoegde autoriteiten zijn gevestigd. Artikel 40 Bevoegdheid om afwijkingen van de voorwaarde betreffende de verplichte beoordeling en accreditatie vast te stellen voor alle methoden voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses die officiële laboratoria toepassen [Am. 148] De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de bevoegde autoriteiten laboratoria die niet met betrekking tot alle door hen toegepaste methoden aan de in artikel 36, lid 4, onder e), bedoelde voorwaarden voldoen, overeenkomstig artikel 36, lid 1, als officiële laboratoria mogen aanwijzen, mits die laboratoria aan de volgende voorwaarden voldoen: a) zij werken en zijn beoordeeld en geaccrediteerd overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17025 ten aanzien van de toepassing van een of meer methoden die soortgelijk zijn aan en representatief zijn voor de andere methoden die zij toepassen; b) de methoden waarvoor zij de onder a) bedoelde accreditatie hebben verkregen, passen zij regelmatig en op significante schaal toe. Artikel 41 Tijdelijke afwijkingen van de voorwaarde betreffende de verplichte beoordeling en accreditatie van officiële laboratoria [Am. 149] 1. In afwijking van artikel 36, lid 5, onder a), mogen de bevoegde autoriteiten tijdelijk een bestaand officieel laboratorium overeenkomstig artikel 36, lid 1, als officieel laboratorium aanwijzen voor de toepassing van een methode voor laboratoriumanalyses, laboratoriumtesten of laboratoriumdiagnoses waarvoor het nog geen accreditatie als bedoeld in artikel 36, lid 4, onder e), heeft verkregen: a) wanneer de toepassing van die methode voor het eerst bij voorschriften van de Unie wordt vereist; b) wanneer wijzigingen in een methode die reeds wordt toegepast een nieuwe accreditatie of een uitbreiding van het toepassingsgebied van de reeds door het officiële laboratorium verkregen accreditatie vereisen; c) wanneer de noodzaak om de methode toe te passen het gevolg is van een noodsituatie of een nieuw risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu; of c bis) in afwachting van de evaluatie door de accreditatie-instantie en van de beslissing van deze accreditatie-instantie. [Am. 150] 2. De in lid 1 bedoelde tijdelijke aanwijzing wordt verleend onder de volgende voorwaarden: a) het officiële laboratorium is reeds overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17025 geaccrediteerd voor de toepassing van een methode die soortgelijk is aan de methode die niet binnen het toepassingsgebied van zijn accreditatie valt; b) het officiële laboratorium past een kwaliteitsborgingssysteem toe om te waarborgen dat de toepassing van de methode die niet binnen het toepassingsgebied van de bestaande accreditatie valt, deugdelijke en betrouwbare resultaten oplevert; c) de analyses, tests of diagnoses worden uitgevoerd onder toezicht van de bevoegde autoriteiten of van het nationale referentielaboratorium voor die methode. 3. De in lid 1 bedoelde tijdelijke aanwijzing is niet langer dan een jaar geldig en kan eenmaal met een termijn van nog eens een jaar worden verlengd. 4. De overeenkomstig lid 1 aangewezen officiële laboratoria zijn gelegen in de lidstaten waarin de aanwijzende bevoegde autoriteiten zijn gevestigd. Artikel 41 bis De officiële controles op dieren en goederen die de Unie binnenkomen worden georganiseerd in overeenstemming met de risico's en kunnen in de grenscontroleposten worden uitgevoerd, overeenkomstig sectie II van dit hoofdstuk, om na te gaan of de voor bepaalde dieren of goederen specifieke regelgeving wordt nageleefd, of op een andere geschikte plaats overeenkomstig sectie I van dit hoofdstuk. [Am. 151] Hoofdstuk V Officiële controles van dieren en goederen die in de Unie binnenkomen Afdeling I Dieren en goederen die niet aan specifieke officiële grensconroles onderworpen zijn Artikel 42 Officiële controles betreffende dieren en goederen die niet aan specifieke officiële grenscontroles onderworpen zijn 1. De bevoegde autoriteiten verrichten regelmatig officiële controles van dieren en goederen die in de Unie binnenkomen om de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te verifiëren. Voor dieren en goederen waarop artikel 45 niet van toepassing is, worden die officiële controles verricht met een passende frequentie, rekening houdend met: a) de aan de verschillende soorten dieren en goederen verbonden risico's voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu; a bis) de waarschijnlijkheid van frauduleuze praktijken die de consumentenverwachtingen zouden kunnen beschamen ten aanzien van de aard, de kwaliteit en de samenstelling van voedsel en producten; [Am. 152] b) de naleving in het verleden van de op de betrokken dieren of goederen toepasselijke voorschriften van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving: i) door het derde land en de inrichting van oorsprong; ii) door de exporteur; iii) door de voor de zending verantwoordelijke exploitant; c) de reeds op de betrokken dieren en goederen verrichte controles; d) de door de bevoegde autoriteiten van het derde land van oorsprong gegeven garanties betreffende de naleving van de voorschriften van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving of van voorschriften waarvan erkend is dat zij ten minste gelijkwaardig daaraan zijn, voor de betrokken dieren en goederen. 2. De in lid 1 bedoelde officiële controles worden uitgevoerd op een geschikte plaats binnen het douanegebied van de Unie, met inbegrip van: a) het punt van binnenkomst in de Unie; b) een grenscontrolepost; c) het punt van vrijgave voor het vrije verkeer in de Unie; d) de entrepots en de gebouwen van de voor de zending verantwoordelijke exploitant. 3. Telkens wanneer de bevoegde autoriteiten aan de grenscontroleposten en andere punten van binnenkomst in de Unie redenen hebben om aan te nemen dat de binnenkomst ervan in de Unie een risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu kan opleveren, verrichten zij officiële controles van: a) vervoermiddelen, ook als zij leeg zijn; b) verpakkingen. 4. De bevoegde autoriteiten kunnen ook officiële controles verrichten van goederen die vallen onder een van de douaneregelingen van artikel 4, punt 16, onder a) tot en met g), van Verordening (EEG) nr. 2913/92. Artikel 43 Soorten officiële controles betreffende dieren en goederen die niet aan specifieke officiële grenscontroles onderworpen zijn 1. De in artikel 42, lid 1, bedoelde officiële controles: a) omvatten altijd een documentencontrole; b) omvatten, afhankelijk van het risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, overeenstemmingscontroles en materiële controles. 2. De bevoegde autoriteiten verrichten de in lid 1, onder b), bedoelde materiële controles in passende omstandigheden waarin het onderzoek naar behoren kan worden uitgevoerd. 3. Wanneer de in lid 1 bedoelde documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles uitwijzen dat dieren en goederen niet aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voldoen, zijn artikel 64, leden 1, 3, 4 en 5, de artikelen 65 tot en met 67, artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, leden 1 en 2, van toepassing. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de bevoegde autoriteiten exploitanten kunnen verzoeken de aankomst te melden van bepaalde goederen die de Unie binnenkomen. Artikel 44 Monsters die worden genomen van dieren en goederen die niet aan specifieke officiële grenscontroles onderworpen zijn 1. Wanneer monsters van dieren en goederen worden genomen, moeten de bevoegde autoriteiten: a) de betrokken douaneautoriteiten en exploitanten op de hoogte brengen; b) beslissen of de dieren of goederen al dan niet kunnen worden vrijgegeven voordat de resultaten van de op de monsters uitgevoerde analyse, test of diagnose beschikbaar zijn, op voorwaarde dat de traceerbaarheid van de dieren of goederen is gewaarborgd. 2. De Commissie moet door middel van uitvoeringshandelingen: a) de mechanismen vaststellen die nodig zijn om de traceerbaarheid van de in lid 1, onder b), bedoelde dieren of goederen te waarborgen; b) vaststellen welke documenten de in lid 1 bedoelde dieren of goederen moeten vergezellen wanneer de bevoegde autoriteiten monsters hebben genomen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Afdeling II Officiële controles bij grenscontroleposten betreffende dieren en goederen Artikel 45 Dieren en goederen die aan officiële controles bij grenscontroleposten onderworpen zijn 1. Om de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te verifiëren, verrichten de bevoegde autoriteiten officiële controles aan de grenscontrolepost van eerste aankomst in de Unie, betreffende elke zending van de volgende categorieën dieren en goederen die uit derde landen in de Unie binnenkomen: a) dieren; b) producten van dierlijke oorsprong, voedsel dat producten van dierlijke oorsprong bevat, levende producten en dierlijke bijproducten; [Am. 153] c) planten, plantaardige producten en andere materialen die drager of verspreider van een plaagorganisme bij planten kunnen zijn, als bedoeld in de krachtens artikel 68, lid 1, en artikel 69, lid 1, van Verordening (EU) nr. .../... (62) opgestelde lijsten; d) goederen die afkomstig zijn uit bepaalde derde landen waarvoor de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen als bedoeld in lid 2, onder b), heeft besloten dat vanwege een bekend of nieuw risico of omdat er aanwijzingen zijn dat de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving wellicht op grote schaal en op ernstige wijze niet wordt nageleefd een maatregel noodzakelijk is waarvoor tijdelijk meer uitgebreide controles op de binnenkomst in de Unie vereist zijn; e) dieren en goederen die uit hoofde van een overeenkomstig artikel 53 van Verordening (EG) nr. 178/2002, artikel 249 van Verordening (EU) nr. .../... (63) of artikel 27, lid 1, artikel 29, lid 1, artikel 40, lid 2, artikel 41, lid 2, artikel 47, lid 1, artikel 49, lid 2, en artikel 50, lid 2, van Verordening (EU) nr. .../... (64) * vastgestelde handeling zijn onderworpen aan een noodmaatregel die vereist dat zendingen van die dieren of goederen, die aan de hand van hun code in de Gecombineerde Nomenclatuur worden geïdentificeerd, bij binnenkomst in de Unie aan officiële controles worden onderworpen; f) dieren en goederen waarvoor voorwaarden of maatregelen voor de binnenkomst ervan in de Unie zijn vastgesteld bij handelingen uit hoofde van artikel 125, respectievelijk artikel 127, of overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, en waarin is bepaald dat de naleving van die voorwaarden of maatregelen bij binnenkomst van de dieren of goederen in de Unie moet worden gecontroleerd. 2. De Commissie moet door middel van uitvoeringshandelingen: a) lijsten vaststellen van de dieren en goederen die tot de in lid 1, onder a) en b), bedoelde categorieën behoren, met vermelding van de codes in de Gecombineerde Nomenclatuur; b) de lijst van goederen die tot de in lid 1, onder d), bedoelde categorie behoren, met vermelding van de codes in de Gecombineerde Nomenclatuur, vaststellen en zo nodig in verband met de in dat punt bedoelde risico's aanpassen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot wijzigingen van de in lid 1 bedoelde categorieën zendingen om andere producten op te nemen die een risico kunnen vormen voor de gezondheid van mensen, dieren of planten dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu. 4. Tenzij anders bepaald is in de handelingen tot vaststelling van de in lid 1, onder d), e) en f), bedoelde maatregelen of voorwaarden, is dit artikel ook van toepassing op zendingen van de in lid 1, onder a), b) en c), bedoelde categorieën dieren en goederen als die van niet-commerciële aard zijn. Artikel 46 Dieren en goederen die zijn vrijgesteld van officiële controles aan grenscontroleposten De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorschriften tot vaststelling van de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de volgende categorieën dieren en goederen zijn vrijgesteld van artikel 45: a) goederen die als commerciële of handelsmonsters, dan wel als demonstratiemateriaal voor tentoonstellingen worden verzonden en die niet bedoeld zijn om in de handel te worden gebracht; [Am. 154] b) voor wetenschappelijke doeleinden bestemde dieren en goederen; [Am. 155] c) goederen die zich aan boord van internationaal opererende vervoermiddelen bevinden die niet worden gelost en bestemd zijn voor consumptie door de bemanning en passagiers; d) goederen die in de persoonlijke bagage van reizigers voor persoonlijke consumptie worden vervoerd; e) kleine zendingen goederen die aan natuurlijke personen worden gezonden en niet bestemd zijn om in de handel te worden gebracht; f) gezelschapsdieren als gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 10, van Verordening (EU) nr. XXX/XXXX [ Nummer van de verordening betreffende diergezondheid ]; [Am. 156] g) goederen die een warmtebehandeling hebben ondergaan en de in die gedelegeerde handelingen te bepalen hoeveelheden niet overschrijden; h) elke andere categorie dieren of goederen waarvoor controles aan de grenscontroleposten niet nodig zijn op grond van de risico's die zij opleveren. Artikel 47 Officiële controles aan grenscontroleposten 1. De bevoegde autoriteiten verrichten bij aankomst van de zending aan de grenscontrolepost officiële controles van de zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen. Die officiële controles omvatten documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles. 2. Alle zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen worden aan een documentencontrole en een overeenstemmingscontrole onderworpen. 3. De frequentie waarmee zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen aan materiële controles worden onderworpen, hangt af van het risico dat de dieren of goederen of de categorie dieren of goederen vormen voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu. 4. De materiële controles op de naleving van de diergezondheids- en dierenwelzijnsvoorschriften of plantgezondheidsvoorschriften die vervat zijn in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, worden verricht door of onder toezicht van personeelsleden met passende kwalificaties op veterinair, respectievelijk fytosanitair gebied, die door de bevoegde autoriteiten daartoe zijn aangewezen. Materiële controles van dieren of van producten van dierlijke oorsprong worden uitgevoerd door of onder toezicht van een officiële dierenarts , die zich mag laten bijstaan door daartoe opgeleid ondersteunend personeel maar in dat geval wel de verantwoordelijkheid voor de uitgevoerde controles behoudt . [Am. 157] 5. De bevoegde autoriteiten aan de grenscontroleposten verrichten stelselmatig officiële controles van zendingen vervoerde dieren en van vervoermiddelen om de naleving van de dierenwelzijnsvoorschriften die vervat zijn in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te verifiëren. De bevoegde autoriteiten voeren regelingen in om voorrang te verlenen aan officiële controles van vervoerde dieren en om de wachttijden voor die controles te beperken. 6. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen de voorschriften vaststellen voor de presentatie van zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën goederen, voor de subeenheden die een individuele zending kunnen vormen en voor het maximale aantal van dergelijke subeenheden per zending, rekening houdend met de noodzaak van een snelle en doelmatige afhandeling van de zendingen en de officiële controles door de bevoegde autoriteiten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 48 Certificaten en documenten die de zendingen vergezellen en gesplitste zendingen 1. De originele officiële certificaten of documenten, dan wel elektronische equivalenten daarvan, die zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen uit hoofde van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving moeten vergezellen, worden aan de bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost overgelegd en door die autoriteiten bewaard. 2. De bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost verstrekken de voor de zending verantwoordelijke exploitant een gewaarmerkte papieren of elektronische kopie van de in lid 1 bedoelde officiële certificaten of documenten dan wel, indien het een gesplitste zending betreft, afzonderlijk gewaarmerkte papieren of elektronische kopieën van die certificaten of documenten. 3. Zendingen worden niet gesplitst totdat officiële controles zijn verricht en het in artikel 54 bedoelde gemeenschappelijk gezondheidsdocument van binnenkomst (GGB) overeenkomstig artikel 54, lid 4, en artikel 55, lid 1, is voltooid. Artikel 49 Specifieke voorschriften voor officiële controles aan grenscontroleposten De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende voorschriften voor: a) de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de bevoegde autoriteiten van een grenscontrolepost het verdere vervoer van zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen naar de eindbestemming mogen toestaan in afwachting van de resultaten van materiële controles, indien dergelijke controles vereist zijn; b) de termijnen en uitvoeringswijze voor documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles van overgeladen zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën goederen; c) de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de overeenstemmingscontroles en materiële controles van overgeladen zendingen en van dieren die over zee of door de lucht aankomen en voor verder vervoer aan boord van hetzelfde vervoermiddel blijven, bij een andere grenscontrolepost dan de grenscontrolepost van eerste aankomst in de Unie mogen worden uitgevoerd; d) de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de doorvoer van zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen mag worden toegestaan en de specifieke officiële controles die voor dergelijke zendingen aan de grenscontroleposten moeten worden uitgevoerd, met inbegrip van de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder zij in speciaal erkende vrije entrepots en douane-entrepots moeten worden opgeslagen. Artikel 50 Bijzonderheden betreffende de documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles Om een eenvormige toepassing van de voorschriften in de artikelen 47, 48 en 49 te waarborgen, stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen de bijzonderheden vast van de activiteiten die tijdens en na de in die voorschriften bedoelde documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles moeten worden verricht om een doelmatige uitvoering van die officiële controles te waarborgen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 51 Officiële controles die niet aan de grenscontrolepost van eerste aankomst worden verricht 1. Bevoegde autoriteiten kunnen op andere controlepunten dan grenscontroleposten de overeenstemmingscontroles en materiële controles uitvoeren van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en zendingen die de Unie binnenkomen vanuit derde landen, mits die controlepunten voldoen aan de vereisten als bedoeld in artikel 62, lid 3, en in de vastgestelde uitvoeringshandelingen in overeenstemming met artikel 62, lid 4; [Am. 158] De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende voorschriften voor de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder: a) de bevoegde autoriteiten de overeenstemmingscontroles en materiële controles van zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen op andere controlepunten dan grenscontroleposten mogen uitvoeren, op voorwaarde dat die controlepunten aan artikel 62, lid 3, en aan de overeenkomstig artikel 62, lid 4, vastgestelde uitvoeringshandelingen voldoen; [Am. 159] b) de materiële controles van zendingen waarop aan de grenscontrolepost van eerste aankomst documentencontroles en overeenstemmingscontroles zijn verricht, bij een andere grenscontrolepost in een andere lidstaat mogen worden uitgevoerd; c) de bevoegde autoriteiten specifieke controletaken in verband met het volgende aan douaneautoriteiten of andere overheidsinstanties mogen toewijzen: i) de in artikel 63, lid 2, bedoelde zendingen; ii) persoonlijke bagage van passagiers; iii) goederen die door middel van verkoop kleine zendingen die aan particulieren worden toegestuurd of die op afstand per telefoon, per post of via internet zijn besteld gekocht . [Am. 160] iii bis) gezelschapsdieren die voldoen aan de voorwaarden zoals vastgesteld in artikel 5 van Verordening (EU) nr. 576/2013 van het Europees Parlement en de Raad (65) . [Am. 161] 2. Artikel 54, lid 2, onder b), artikel 55, lid 2, onder a), de artikelen 57, 58, 60 en 61, en artikel 62, leden 3 en 4, zijn van toepassing op de in lid 1, onder a), bedoelde controlepunten. Artikel 52 Frequentie van overeenstemmingscontroles en materiële controles 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de voorschriften voor de vaststelling van de categorieën dieren en goederen waarvoor en de voorwaarden waaronder de overeenstemmingscontroles van de in artikel 45, lid 1, bedoelde dieren en goederen, in afwijking van artikel 47, lid 2, en rekening houdend met het geringere risico: a) met een lagere frequentie worden uitgevoerd; b) beperkt worden tot de verificatie van het officiële zegel van de zending, indien een dergelijk zegel aanwezig is. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende voorschriften voor: a) de criteria en de procedures voor de vaststelling en wijziging van de frequentie minimum frequentie van de materiële controles van zendingen van de in artikel 45, lid 1, onder a), b) en c), bedoelde categorieën dieren en goederen en de aanpassing ervan aan het aan die categorieën verbonden risico, gelet op: [Am. 162] i) informatie die de Commissie overeenkomstig artikel 124, lid 1, heeft verzameld; ii) de resultaten van controles die deskundigen van de Commissie overeenkomstig artikel 115, lid 1, hebben verricht; iii) de antecedenten van de exploitant ten aanzien van de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; iv) met het in artikel 130 bedoelde informatiemanagementsysteem verzamelde gegevens en informatie; v) beschikbare wetenschappelijke evaluaties; en vi) eventuele andere informatie over het aan de categorieën dieren en goederen verbonden risico; b) de voorwaarden waaronder de lidstaten de overeenkomstig punt a) vastgestelde frequentie van de materiële controles mogen verhogen om rekening te houden met plaatselijke risicofactoren; c) de procedures waarmee wordt gewaarborgd dat de overeenkomstig punt a) vastgestelde frequentie minimumfrequentie van de materiële controles tijdig en op eenvormige wijze wordt toegepast. [Am. 163] 3. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften vast voor: a) de frequentie minimumfrequentie van de materiële controles voor de in artikel 45, lid 1, onder d), bedoelde categorieën goederen; [Am. 164] b) de frequentie minimumfrequentie van de materiële controles voor de in artikel 45, lid 1, onder e) en f), bedoelde categorieën dieren en goederen, zolang die niet is vastgesteld bij de in die bepalingen bedoelde handelingen. [Am. 165] Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 53 Beslissingen over zendingen 1. Naar aanleiding van de uitvoering van officiële controles nemen de bevoegde autoriteiten een beslissing over elke zending van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen, waarbij zij vermelden of de zending aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving en, in voorkomend geval, aan de toepasselijke douaneprocedure voldoet. 2. De beslissingen naar aanleiding van een materiële controle op de naleving van de diergezondheids- en dierenwelzijnsvoorschriften of plantgezondheidsvoorschriften worden genomen door personeelsleden met passende kwalificaties op veterinair, respectievelijk fytosanitair gebied, die door de bevoegde autoriteiten daartoe zijn aangewezen. Beslissingen over zendingen van dieren en producten van dierlijke oorsprong worden genomen door of onder toezicht van een officiële dierenarts , die zich mag laten bijstaan door daartoe opgeleid ondersteunend personeel maar in dat geval wel de verantwoordelijkheid voor de uitgevoerde controles behoudt . [Am. 166] 2 bis. Deze beslissing moet worden opgenomen in het gemeenschappelijk gezondheidsdocument van binnenkomst (GGB) dat in de volgende artikelen wordt beschreven. [Am. 167] Artikel 54 Gebruik van het gemeenschappelijk gezondheidsdocument van binnenkomst (GGB) door de exploitant en de bevoegde autoriteiten 1. Voor elke zending van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen vult de voor de zending verantwoordelijke exploitant een GGB in, waarin de voor de onmiddellijke en volledige identificatie van de zending en de bestemming ervan vereiste informatie wordt opgenomen. 2. Het GGB wordt gebruikt: a) door de exploitanten die verantwoordelijk zijn voor zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen, om de bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost van aankomst van tevoren van de aankomst van die zendingen in kennis te stellen; b) door de bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost, om: i) de resultaten van de verrichte officiële controles en de op grond daarvan genomen beslissingen, met inbegrip van beslissingen om een zending te weigeren, vast te leggen; ii) de in punt i) bedoelde informatie via of in elektronische uitwisseling met het Traces-systeem door te geven. [Am. 168] 2 bis. De in lid 2 bedoelde exploitanten en bevoegde autoriteiten kunnen ook gebruikmaken van een nationaal informatiesysteem om gegevens in te voeren in het Traces-systeem. [Am. 169] 3. Voorafgaand aan de fysieke aankomst van de zending in de Unie, stellen de exploitanten de bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost daarvan overeenkomstig lid 2, onder a), in kennis door het desbetreffende deel van het GGB via het Traces-systeem in te vullen en aan die bevoegde autoriteiten te verzenden. 4. De bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost voltooien het GGB registreren de beslissing over de zending in het gemeenschappelijk gezondheidsdocument van binnenkomst zodra alle vereiste officiële controles in de zin van artikel 47, lid 1, zijn verricht. a) alle overeenkomstig artikel 47, lid 1, vereiste officiële controles zijn verricht; b) de resultaten van de materiële controles beschikbaar zijn, indien dergelijke controles vereist zijn; c) overeenkomstig artikel 53 een beslissing over de zending is genomen en in het GGB is vastgelegd. [Am. 170] Artikel 55 Gebruik van het gemeenschappelijk gezondheidsdocument van binnenkomst door de douaneautoriteiten 1. Om zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen onder toezicht of onder controle van de douaneautoriteiten te kunnen plaatsen, met inbegrip van binnenbrenging of behandeling in vrije zones of douane-entrepots, moet de exploitant het GGB, of het elektronische equivalent ervan, aan de douaneautoriteiten overleggen; dit moet naar behoren door de bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost in het Traces-systeem zijn voltooid. 2. De douaneautoriteiten: a) staan niet toe dat een zending onder een andere douaneregeling wordt geplaatst dan aangegeven is door de bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost; b) verlenen alleen vrijgave voor het vrije verkeer van een zending na overlegging van een naar behoren voltooid GGB waarin wordt bevestigd dat de zending aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voldoet. 3. Wanneer een douaneaangifte voor een zending van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren of goederen wordt gedaan en het GGB niet wordt overgelegd, nemen de douaneautoriteiten de zending in beslag en stellen zij de bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost daarvan onmiddellijk in kennis. De bevoegde autoriteiten nemen de overeenkomstig artikel 64, lid 5, vereiste maatregelen. Artikel 56 Vorm, termijnen en specifieke voorschriften voor het gebruik van het gemeenschappelijk gezondheidsdocument van binnenkomst 1. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften vast voor: a) de vorm van het GGB en de instructies voor de indiening en het gebruik ervan; b) de minimumtermijnen voor de voorafgaande kennisgeving van zendingen door exploitanten als bedoeld in artikel 54, lid 2, onder a), om de bevoegde autoriteiten van de grenscontrolepost in staat te stellen tijdig en op doelmatige wijze officiële controles te verrichten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorschriften tot vaststelling van de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen tot de plaats van bestemming vergezeld moeten gaan van het GGB. Zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen moeten in elk geval tot de plaats van bestemming vergezeld gaan van een exemplaar van het GGB. [Am. 171] Artikel 57 Aanwijzing van grenscontroleposten 1. De lidstaten wijzen grenscontroleposten aan met het oog op de uitvoering van officiële controles op een of meer van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen. 2. De lidstaten doen de Commissie ten minste drie maanden van tevoren kennisgeving van de aanwijzing van een grenscontrolepost. Die kennisgeving bevat alle informatie die de Commissie nodig heeft om te verifiëren of de voorgestelde grenscontrolepost aan de minimumvoorschriften van artikel 62 voldoet. 3. Binnen drie maanden na ontvangst van de in lid 2 bedoelde kennisgeving deelt de Commissie de lidstaat het volgende mee: a) of voor de aanwijzing van de voorgestelde grenscontrolepost een gunstige uitkomst vereist is van een controle op de naleving van de minimumvoorschriften van artikel 62, die deskundigen van de Commissie overeenkomstig artikel 115 verrichten; b) de datum van een dergelijke controle. 4. De lidstaat stelt de aanwijzing van de grenscontrolepost uit totdat de Commissie hem de gunstige uitkomst van de controle heeft meegedeeld. Artikel 58 Lijsten van grenscontroleposten 1. Elke lidstaat stelt via internet actuele lijsten van de grenscontroleposten op zijn grondgebied beschikbaar, waarin voor elke grenscontrolepost de volgende informatie wordt vermeld: a) de contactgegevens en openingstijden; b) de precieze locatie en of het een punt van binnenkomst in een haven, op een luchthaven, aan een spoorlijn of aan een weg betreft; c) de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen waarop de aanwijzing betrekking heeft; d) de beschikbare uitrusting en gebouwen voor de uitvoering van officiële controles op elk van de categorieën dieren en goederen waarvoor de post is aangewezen; e) de per kalenderjaar behandelde hoeveelheden dieren en goederen van elk van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen waarvoor de post is aangewezen. 2. De vorm van de lijsten van grenscontroleposten, alsmede de daarin door de lidstaten te gebruiken categorieën, afkortingen voor aanwijzingen en andere informatie, worden door de Commissie vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 59 Intrekking van erkenningen en heraanwijzing van bestaande grenscontrole-entiteiten 1. De erkenning van grensinspectieposten overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 97/78/EG en artikel 6 van Richtlijn 91/496/EEG en de aanwijzing van punten of plaatsen van binnenkomst overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 669/2009 en artikel 13 quater, lid 4, van Richtlijn 2000/29/EG worden ingetrokken. 2. De lidstaten kunnen de in lid 1 bedoelde grensinspectieposten, aangewezen punten van binnenkomst en plaatsen van binnenkomst heraanwijzen als grenscontroleposten overeenkomstig artikel 57, lid 1, op voorwaarde dat aan de in artikel 62 bedoelde minimumvoorschriften wordt voldaan. 3. Artikel 57, leden 2 en 3, is niet van toepassing op de heraanwijzing als bedoeld in lid 2. Artikel 60 Intrekking van de aanwijzing van grenscontroleposten 1. Wanneer grenscontroleposten niet meer aan de in artikel 62 bedoelde voorschriften voldoen: a) trekken de lidstaten de in artikel 57, lid 1, bedoelde aanwijzing in voor alle of bepaalde categorieën dieren en goederen waarvoor de aanwijzing gold; b) schrappen zij deze uit de in artikel 58, lid 1, bedoelde lijsten voor de categorieën dieren en goederen waarvoor de aanwijzing wordt ingetrokken. 2. De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de in lid 1 bedoelde intrekking van de aanwijzing van een grenscontrolepost, alsook van de redenen daarvoor. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de gevallen waarin en de procedures waarmee grenscontroleposten waarvan de aanwijzing slechts gedeeltelijk is ingetrokken overeenkomstig lid 1, onder a), in afwijking van artikel 57 kunnen worden heraangewezen. Artikel 61 Schorsing van de aanwijzing van grenscontroleposten 1. Wanneer de activiteiten van een grenscontrolepost kunnen leiden tot een risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, of voor het milieu, schorst de lidstaat onmiddellijk de aanwijzing van die grenscontrolepost en gebiedt de lidstaat die post zijn activiteiten stop te zetten, voor alle of bepaalde categorieën dieren en goederen waarvoor de post is aangewezen. [Am. 172] 2. De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten onmiddellijk in kennis van de schorsing van de aanwijzing van een grenscontrolepost en van de redenen daarvoor. 3. De lidstaten vermelden de schorsing van de aanwijzing van een grenscontrolepost in de in artikel 58, lid 1, bedoelde lijsten. 4. De lidstaten heffen de in artikel 1 bedoelde schorsing op zodra: a) de bevoegde autoriteiten ervan overtuigd zijn dat het in lid 1 bedoelde risico niet meer bestaat; b) zij de informatie op grond waarvan de schorsing wordt opgeheven, aan de Commissie en de andere lidstaten hebben doen toekomen. 5. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen procedures voor de in lid 2 en in lid 4, onder b), bedoelde uitwisseling van informatie en kennisgevingen vaststellen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 62 Minimumvoorschriften voor grenscontroleposten 1. De grenscontroleposten zijn gelegen in de onmiddellijke nabijheid van het punt van binnenkomst in de Unie, op een plaats die voldoende geoutilleerd is voor aanwijzing door de douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 38, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2913/92. [Am. 173] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder een grenscontrolepost, vanwege specifieke geografische beperkingen, op een zekere afstand van het punt van binnenkomst in de Unie mag zijn gelegen. 3. De grenscontroleposten beschikken over: a) een voldoende aantal behoorlijk gekwalificeerde personeelsleden; b) gebouwen die geschikt zijn voor de aard en de hoeveelheid van de behandelde categorieën dieren en goederen; c) uitrusting en gebouwen voor de uitvoering van officiële controles voor elk van de categorieën dieren en goederen waarvoor de grenscontrolepost is aangewezen; d) regelingen om, zo nodig, toegang te hebben tot andere uitrusting, gebouwen en diensten met het oog op de toepassing van maatregelen die overeenkomstig de artikelen 63, 64 en 65 worden genomen bij vermoeden van niet-naleving en in geval van niet-conforme zendingen of zendingen die een risico vormen; e) noodregelingen om in geval van niet te voorziene en onverwachte omstandigheden of gebeurtenissen de officiële controles soepel te doen verlopen en maatregelen die overeenkomstig de artikelen 63, 64 en 65 worden genomen, doeltreffend toe te passen; f) de technologie en uitrusting die nodig zijn voor de efficiënte werking van het Traces-systeem en eventuele andere geautomatiseerde informatiemanagementsystemen die voor de verwerking en uitwisseling van gegevens en informatie vereist zijn; g) toegang tot de diensten van officiële laboratoria die binnen een redelijke termijn analyse‑, test‑ en diagnoseresultaten kunnen verstrekken en beschikken over de IT-tools die nodig zijn om de resultaten van de verrichte analyses, tests of diagnoses zo nodig in het Traces-systeem op te nemen; h) geschikte regelingen voor een juiste behandeling van verschillende categorieën dieren en goederen en ter voorkoming van risico's die het gevolg kunnen zijn van kruisbesmetting; i) regelingen om aan de toepasselijke normen inzake biobeveiliging te voldoen, teneinde de verspreiding van ziekten in de Unie te voorkomen. 4. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen uitvoerige voorschriften voor de in lid 3 vermelde eisen vaststellen om rekening te houden met specifieke kenmerken en logistieke behoeften in verband met de uitvoering van officiële controles en de toepassing van de maatregelen die overeenkomstig artikel 64, leden 3 en 5, en artikel 65 worden genomen voor de verschillende categorieën dieren en goederen als bedoeld in artikel 45, lid 1. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Afdeling III Maatregelen bij vermoeden van niet-naleving en in geval van niet-naleving ten aanzien van dieren en goederen uit derde landen Artikel 63 Vermoeden van niet-naleving en verscherpte officiële controles 1. Wanneer vermoed wordt dat ten aanzien van zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving niet wordt nageleefd, verrichten de bevoegde autoriteiten officiële controles of delegeren zij deze verantwoordelijkheid aan andere bevoegde autoriteiten om dat vermoeden te bevestigen of weg te nemen. [Am. 174] 2. Wanneer er redenen zijn om aan te nemen dat een zending de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren en goederen omvat, hoewel de exploitanten dat niet hebben aangegeven, wordt die zending door de bevoegde autoriteiten aan een officiële controle onderworpen. 3. De bevoegde autoriteiten plaatsen de in de leden 1 en 2 bedoelde zendingen in officiële inbewaringneming totdat zij de resultaten van de in die leden bedoelde officiële controles ontvangen. Zo nodig worden die zendingen, in afwachting van de resultaten van de officiële controles, in afzondering of quarantaine geplaatst en worden dieren ondergebracht, gevoederd, gedrenkt en verzorgd. 4. Wanneer de bevoegde autoriteiten redenen hebben om te vermoeden dat een exploitant fraude heeft gepleegd of wanneer officiële controles aanwijzingen opleveren dat de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving ernstig of herhaaldelijk is overtreden, verscherpen zij zo nodig de officiële controles op zendingen met dezelfde oorsprong of toepassing, naast de in artikel 64, lid 3, bedoelde maatregelen. [Am. 175] 5. De bevoegde autoriteiten stellen de Commissie en de lidstaten via het Traces-systeem in kennis van hun besluit om de officiële controles te verscherpen als bedoeld in lid 4, onder vermelding van de veronderstelde wijze van fraude of de ernstige of herhaalde overtreding. 6. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen procedures vast voor de gecoördineerde uitvoering van de in de leden 4 en 5 bedoelde verscherpte officiële controles door de bevoegde autoriteiten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 64 Maatregelen die moeten worden genomen indien niet-conforme zendingen uit derde landen in de Unie binnenkomen 1. Indien Wanneer de bevoegde autoriteit naar aanleiding van de verrichte controles aan de grenscontrolepost als bedoeld in artikel 45, lid 1, vaststelt dat de zendingen dieren of en goederen uit derde landen in de Unie binnenkomen die niet aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voldoen, wordt er een advies of besluit afgegeven: "zending niet conform" of "negatieve controle", die op het GGB wordt vermeld. Voorts worden deze zendingen van dieren of goederen door de bevoegde autoriteiten in officiële inbewaringneming geplaatst en wordt de binnenkomst daarvan in de Unie geweigerd. [Am. 176] Zo nodig worden die zendingen of onderdelen ervan , in afwachting van een verder besluit, in afzondering of quarantaine geplaatst en worden de daarin opgenomen dieren onder passende omstandigheden gehouden en verzorgd. Ook wordt rekening gehouden met de specifieke behoeften van andere goederen. [Am. 177] 2. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften voor de in lid 1, tweede alinea, bedoelde afzondering en quarantaine vast. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 3. Nadat De bevoegde autoriteiten, indien mogelijk, horen de voor de zending verantwoordelijke exploitant . hebben gehoord, gebieden De bevoegde autoriteit mag hiervan afwijken indien een onmiddellijk besluit moet worden genomen omdat ofwel vertraging gevaar zou opleveren ofwel een dergelijk besluit in het openbare belang is. Zij gebiedt die exploitant onverwijld: [Am. 178] a) de zending of een onderdeel ervan, in het geval van levende dieren op humane wijze, te vernietigen, in voorkomend geval overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; of [Am. 179] b) de zending of een onderdeel ervan overeenkomstig artikel 70, leden 1 en 2, door te zenden naar een plaats buiten de Unie; of [Am. 180] c) de zending of een onderdeel ervan overeenkomstig artikel 69, leden 1 en 2, te onderwerpen aan een speciale behandeling of aan andere maatregelen die noodzakelijk zijn om aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te voldoen en de zending in voorkomend geval te bestemmen voor andere doeleinden dan die waarvoor zij oorspronkelijk bestemd was. [Am. 181] 4. Besluiten om de binnenkomst van een zending overeenkomstig lid 1 te weigeren en geboden overeenkomstig de leden 3 en 5 en artikel 65 worden door de bevoegde autoriteiten onmiddellijk ter kennis gebracht aan: a) de Commissie, b) de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten; c) de douaneautoriteiten; d) de bevoegde autoriteiten van het derde land van oorsprong; e) de voor de zending verantwoordelijke exploitant. Die kennisgeving geschiedt via het in artikel 130, lid 1, bedoelde geautomatiseerde informatiemanagementsysteem. 5. Indien een zending van de in artikel 45, lid 1, bedoelde categorieën dieren of goederen niet voor de in dat artikel bedoelde officiële controles wordt aangeboden, dan wel niet overeenkomstig de voorschriften in artikel 48, leden 1 en 3, en artikel 54, leden 1, 2 en 3, of krachtens artikel 46, artikel 47, lid 6, artikel 49, artikel 51, lid 1, en artikel 56 vastgestelde voorschriften wordt aangeboden, gebieden de bevoegde autoriteiten dat die zending wordt vastgehouden of teruggeroepen en onverwijld in officiële inbewaringneming wordt geplaatst. Op die zendingen zijn de leden 1, 3 en 4 van dit artikel van toepassing. Artikel 65 Maatregelen die moeten worden genomen indien dieren of goederen geprobeerd wordt om niet-conforme zendingen die een risico vormen uit derde landen in de Unie binnenkomen binnen te brengen [Am. 182] Wanneer officiële controles uitwijzen dat een zending dieren of goederen een risico voor de gezondheid van mensen of dieren of planten , voor het dierenwelzijn, dan wel , wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu vormen vormt , wordt die zending, in afwachting van een verder besluit, in afzondering of quarantaine geplaatst en worden de daarin opgenomen dieren onder passende omstandigheden gehouden en verzorgd. [Am. 183] De bevoegde autoriteiten plaatsen de zending in officiële inbewaringneming en: a) gebieden de exploitant onverwijld de zending , in het geval van levende dieren op humane wijze, te vernietigen, in voorkomend geval overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, en alle maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de gezondheid van mensen, dieren of planten, het dierenwelzijn of het milieu te beschermen; of [Am. 184] b) onderwerpen de zending overeenkomstig artikel 69, leden 1 en 2, onverwijld aan een speciale behandeling. Artikel 66 Follow-up van besluiten die worden genomen in verband met niet-conforme zendingen die uit derde landen in de Unie binnenkomen 1. De bevoegde autoriteiten: a) maken de officiële certificaten en andere documenten die de zendingen waarvoor maatregelen uit hoofde van artikel 64, leden 3 en 5, en artikel 65 zijn genomen vergezellen, ongeldig; b) werken overeenkomstig titel IV samen om nadere maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te voorkomen dat zendingen waarvan de binnenkomst in de Unie overeenkomstig artikel 64, lid 1, is geweigerd, opnieuw in de Unie kunnen worden ingevoerd. 2. De bevoegde autoriteiten in de lidstaat waarin de officiële controles zijn uitgevoerd, zien toe op de toepassing van de overeenkomstig artikel 64, leden 3 en 5, en artikel 65 gelaste maatregelen om te waarborgen dat de zending tijdens of in afwachting van de toepassing van die maatregelen geen negatieve gevolgen voor de gezondheid van mensen , of dieren, of planten het dierenwelzijn of het milieu heeft. [Am. 185] Zo nodig wordt die toepassing voltooid onder toezicht van de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat. Artikel 67 Niet-toepassing door de exploitant van door de bevoegde autoriteiten gelaste maatregelen 1. De exploitant voert onverwijld alle maatregelen uit die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig artikel 64, leden 3 en 5, en artikel 65 gebieden; wanneer het gaat om producten; hij doet dit in ieder geval binnen zestig dagen na de datum waarop de bevoegde autoriteiten het besluit overeenkomstig artikel 64, lid 4, aan de exploitant ter kennis brengen. [Am. 186] 2. Indien de exploitant na het verstrijken van de termijn van zestig dagen nog geen actie heeft ondernomen, gebieden de bevoegde autoriteiten: a) dat de zending wordt vernietigd of onderworpen aan elke andere passende maatregel; b) in de in artikel 65 bedoelde gevallen dat de zending wordt vernietigd in geschikte inrichtingen die zo dicht mogelijk bij de grenscontrolepost gelegen zijn, waarbij alle maatregelen worden genomen die noodzakelijk zijn om de gezondheid van mensen, dieren of planten, het dierenwelzijn dan wel het milieu te beschermen. 3. De bevoegde autoriteiten kunnen de in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde termijn verlengen met een duur die nodig is om de resultaten van het advies van een tweede deskundige als bedoeld in artikel 34 te verkrijgen, mits dit geen schadelijke gevolgen heeft voor de gezondheid van mensen, dieren en planten, voor het dierenwelzijn en, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu. Artikel 68 Samenhang van de toepassing van de artikelen 64 en 65 Om te zorgen voor samenhang tussen alle grenscontroleposten als bedoeld in artikel 57, lid 1, en controlepunten als bedoeld in artikel 51, lid 1, onder a), ten aanzien van de besluiten, maatregelen en geboden van de bevoegde autoriteiten uit hoofde van de artikelen 64 en 65, stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften in de vorm van instructies voor de bevoegde autoriteiten vast betreffende de wijze waarop moet worden gereageerd op gemeenschappelijke of terugkerende situaties waarin sprake is van niet-naleving of risico's. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 69 Speciale behandeling van zendingen 1. De in artikel 64, lid 3, onder c), en artikel 65, onder b), bedoelde speciale behandeling van zendingen kan, indien passend, bestaan in: a) een behandeling of verwerking, zo nodig met inbegrip van ontsmetting, maar met uitsluiting van verdunning, om de zending in overeenstemming te brengen met de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving of met de voorschriften van een derde land van doorzending; b) een andere wijze van behandeling waarna veilige consumptie door dieren of mensen mogelijk is of voor andere doeleinden dan consumptie door dieren of mensen. 2. De in lid 1 bedoelde speciale behandeling moet: a) doeltreffend worden uitgevoerd en waarborgen dat elk risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, wordt weggenomen; b) worden gedocumenteerd en onder controle van de bevoegde autoriteiten worden uitgevoerd; c) aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voldoen. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorschriften voor en de voorwaarden waaronder de in lid 1 bedoelde speciale behandeling moet plaatsvinden. Als geen voorschriften bij gedelegeerde handeling zijn vastgesteld, geschiedt die speciale behandeling overeenkomstig de nationale voorschriften. Artikel 70 Doorzending van zendingen 1. De bevoegde autoriteiten staan onder de volgende voorwaarden toe dat zendingen worden doorgezonden: a) de bestemming is overeengekomen met de voor de zending verantwoordelijke exploitant; b) de voor de zending verantwoordelijke exploitant heeft eerst de bevoegde autoriteiten van het derde land van oorsprong of, indien verschillend, het derde land van bestemming in kennis gesteld van de redenen en omstandigheden waarom de binnenkomst van de betrokken zending dieren of goederen in de Unie wordt geweigerd; c) als het derde land van bestemming niet het derde land van oorsprong is, hebben de bevoegde autoriteiten van het derde land van bestemming de bevoegde autoriteiten van de lidstaat meegedeeld bereid te zijn de zending te aanvaarden; d) in het geval van zendingen dieren is de doorzending in overeenstemming met de dierenwelzijnsvoorschriften. 2. De voorwaarden van lid 1, onder b) en c), zijn niet van toepassing op zendingen van de in artikel 45, lid 1, onder c), bedoelde goederen. 3. De procedures voor de in lid 1 bedoelde uitwisseling van informatie en kennisgevingen worden door de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen vastgesteld. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 3 bis. Lidstaten die zendingen invoeren die voorafgaand aan de uitvoer zijn goedgekeurd, controleren regelmatig of de ingevoerde zendingen werkelijk aan de Unie-voorschriften voldoen. [Am. 187] Artikel 71 Goedkeuring van controles die derde landen voorafgaand aan de uitvoer verrichten 1. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen goedkeuring verlenen voor specifieke controles van zendingen dieren en goederen die een derde land voorafgaand aan de uitvoer naar de Unie verricht om te verifiëren of de uitgevoerde zendingen aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voldoen. De goedkeuring mag alleen betrekking hebben op zendingen die afkomstig zijn uit het betrokken derde land en kan voor een of meer categorieën dieren of goederen worden verleend. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. In de in lid 1 bedoelde goedkeuring wordt het volgende vermeld: a) de maximumfrequentie van de officiële controles die de bevoegde autoriteiten van de lidstaten bij binnenkomst van de zendingen in de Unie moeten verrichten indien er geen redenen zijn om te vermoeden dat de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving niet wordt nageleefd of dat er fraude wordt gepleegd; b) de officiële certificaten waarvan zendingen die in de Unie binnenkomen, vergezeld moeten gaan; c) een model voor die certificaten; d) de bevoegde autoriteiten van het derde land onder de verantwoordelijkheid waarvan voorafgaand aan de uitvoer controles moeten worden verricht; e) eventuele gemachtigde instanties waaraan de bevoegde autoriteiten bepaalde taken kunnen delegeren. Deze delegatie van taken kan alleen worden goedgekeurd indien aan de criteria in de artikelen 25 tot en met 32, of aan gelijkwaardige voorwaarden, wordt voldaan. 3. De in lid 1 bedoelde goedkeuring mag alleen aan een derde land worden verleend als uit de beschikbare gegevens en uit een controle die de Commissie in voorkomend geval overeenkomstig artikel 119 heeft uitgevoerd, blijkt dat het systeem van officiële controles in dat derde land kan waarborgen dat: a) de naar de Unie uitgevoerde zendingen dieren of goederen voldoen aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving of gelijkwaardige voorschriften; b) de controles die voorafgaand aan de verzending naar de Unie in het derde land worden verricht, voldoende doeltreffend zijn om de documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles zoals vastgesteld in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te vervangen of de frequentie daarvan te verlagen. 4. De bevoegde autoriteiten of een in de goedkeuring vermelde gemachtigde instantie: a) zijn verantwoordelijk voor de contacten met de Unie; b) waarborgen dat elke gecontroleerde zending vergezeld gaat van de in lid 2, onder b), bedoelde officiële certificaten. 5. De Commissie stelt, door middel van uitvoeringshandelingen, nadere voorschriften en criteria vast voor de goedkeuring van controles die derde landen voorafgaand aan de uitvoer verrichten overeenkomstig lid 1. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 72 Niet-naleving en intrekking van de goedkeuring van controles die derde landen voorafgaand aan de uitvoer verrichten 1. Wanneer de officiële controles van zendingen van categorieën dieren en goederen waarvoor overeenkomstig artikel 71, lid 1, specifieke, aan de uitvoer voorafgaande controles zijn goedgekeurd, wijzen op ernstige en herhaaldelijke niet-naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, moeten de lidstaten onmiddellijk: a) de Commissie, de andere lidstaten en de betrokken exploitanten hiervan via het Traces-systeem in kennis stellen , en van de maatregelen die zullen worden getroffen, en tevens volgens de procedures van titel IV administratieve bijstand vragen; [Am. 188] b) het aantal officiële controles van zendingen uit het betrokken derde land verhogen en, indien dit noodzakelijk is voor een gedegen analyse van de situatie, een voldoende aantal monsters onder geschikte omstandigheden opslaan. 2. De Commissie kan de in artikel 71, lid 1, bedoelde goedkeuring door middel van uitvoeringshandelingen intrekken wanneer uit de in lid 1 bedoelde officiële controles blijkt dat niet meer aan artikel 71, leden 3 en 4, wordt voldaan. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 73 Samenwerking van de autoriteiten in verband met zendingen die uit derde landen in de Unie binnenkomen 1. De bevoegde autoriteiten, douaneautoriteiten en andere autoriteiten van de lidstaten werken nauw samen om te waarborgen dat de officiële controles van zendingen dieren en goederen die de Unie binnenkomen overeenkomstig deze verordening worden verricht. Daartoe moeten de bevoegde autoriteiten, douaneautoriteiten en andere autoriteiten: a) zorgen voor wederzijdse toegang tot informatie die relevant is voor de organisatie en uitvoering van hun respectieve activiteiten in verband met dieren en goederen die in de Unie binnenkomen; b) dergelijke informatie, ook met elektronische middelen, tijdig uitwisselen. 1 bis. De douaneautoriteiten geven enkel zendingen dieren en goederen in de zin van artikel 45 vrij waarvoor de bevoegde autoriteit van de grenscontrolepost de nodige officiële controles heeft verricht in de zin van artikel 47 en waarvoor zij een besluit heeft uitgebracht dat is vermeld in het GGB. [Am. 189] 2. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen eenvormige voorschriften vast voor de samenwerkingsregelingen die de in lid 1 bedoelde bevoegde autoriteiten, douaneautoriteiten en andere autoriteiten moeten treffen om te waarborgen dat: a) de bevoegde autoriteiten toegang hebben tot de informatie die nodig is voor de onmiddellijke en volledige identificatie van de overeenkomstig artikel 45, lid 1, aan officiële controles bij een grenscontrolepost onderworpen zendingen dieren en goederen die de Unie binnenkomen; b) de door de bevoegde autoriteiten, douaneautoriteiten en andere autoriteiten vergaarde informatie over zendingen dieren en goederen die de Unie binnenkomen op basis van wederkerigheid wordt geactualiseerd, door informatie uit te wisselen of de desbetreffende gegevensreeksen te synchroniseren; c) de beslissingen die deze autoriteiten op grond van de onder a) en b) bedoelde informatie nemen, snel worden meegedeeld. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 74 Samenwerking van de autoriteiten in verband met zendingen die niet aan specifieke grenscontroles onderworpen zijn 1. De leden 2, 3 en 4 zijn van toepassing op zendingen dieren en goederen die niet overeenkomstig artikel 45, lid 1, van deze verordening aan controles bij binnenkomst in de Unie onderworpen zijn en waarvoor overeenkomstig artikel 4, punt 17, en de artikelen 59 tot en met 83 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 een douaneaangifte voor het in het vrije verkeer brengen is gedaan. 2. Wanneer de douaneautoriteiten redenen hebben om aan te nemen dat een zending een risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu kan opleveren, schorsen zij de vrijgave voor het vrije verkeer en stellen zij de bevoegde autoriteiten onmiddellijk van die schorsing in kennis. 3. Een zending waarvan de vrijgave voor het vrije verkeer krachtens lid 2 is geschorst, wordt weer vrijgegeven wanneer de bevoegde autoriteiten de douaneautoriteiten niet binnen drie werkdagen na die schorsing hebben verzocht de schorsing voort te zetten of wanneer zij de douaneautoriteiten hebben meegedeeld dat er geen risico aanwezig is. 4. Wanneer de bevoegde autoriteiten van oordeel zijn dat er een risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, aanwezig is: a) geven zij de douaneautoriteiten opdracht de zending niet vrij te geven voor het vrije verkeer en op de handelsfactuur die de zending vergezelt, alsmede op elk ander relevant begeleidend document, de volgende vermelding aan te brengen:" "Product vormt een risico — vrijgave voor het vrije verkeer niet toegestaan — Verordening (EU) nr. .../... (66) "; b) is zonder toestemming van de bevoegde autoriteiten geen andere douaneregeling toegestaan; c) zijn artikel 64, leden 1, 3, 4 en 5, de artikelen 65 tot en met 67, artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, leden 1 en 2, van toepassing. 5. Wanneer de douaneautoriteiten redenen hebben om aan te nemen dat een zending dieren of goederen die niet overeenkomstig artikel 45, lid 1, aan controles bij binnenkomst in de Unie onderworpen is en waarvoor geen douaneaangifte voor het in het vrije verkeer brengen is gedaan, een risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu kan opleveren, zenden zij alle relevante informatie naar de douaneautoriteiten in de lidstaten van eindbestemming. Artikel 75 Voorschriften voor specifieke officiële controles en voor naar aanleiding van dergelijke controles te nemen maatregelen 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorschriften voor de uitvoering van specifieke officiële controles en voor het nemen van maatregelen in geval van niet-naleving, om rekening te houden met de bijzonderheden van de volgende categorieën dieren en goederen of de wijze van vervoer daarvan en de daarvoor gebruikte vervoermiddelen: a) zendingen verse visserijproducten die vanuit een vissersvaartuig dat de vlag van een derde land voert, rechtstreeks zijn aangeland in havens die door de lidstaten zijn aangewezen overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (67) ; b) zendingen niet-gevild haarwild; c) zendingen van de in artikel 45, lid 1, onder b), bedoelde categorieën goederen die, al dan niet met opslag in een speciaal erkend vrij entrepot of douane-entrepot, worden geleverd aan vaartuigen die de Unie verlaten en bestemd zijn voor bevoorrading van het schip of voor consumptie door de bemanning en passagiers; d) verpakkingsmateriaal van hout; [Am. 190] e) diervoeders en levensmiddelen die dieren vergezellen en bedoeld zijn om aan die dieren te worden vervoederd; f) dieren en goederen die door middel van verkoop op afstand zijn besteld en vanuit een derde land aan een adres in de Unie worden geleverd, alsook de kennisgevingsverplichtingen die nodig zijn om een goede uitvoering van officiële controles mogelijk te maken; g) plantaardige producten die vanwege hun verdere bestemming een risico in verband met de verspreiding van besmettelijke dierziekten kunnen inhouden; h) uit de Unie afkomstige zendingen van de in artikel 45, lid 1, onder a), b) en c), bedoelde dieren en goederen die, nadat een derde land de binnenkomst ervan heeft geweigerd, naar de Unie terugkeren; i) goederen die in bulk vanuit een derde land in de Unie binnenkomen, ongeacht of alle goederen afkomstig zijn uit dat derde land; j) zendingen van de in artikel 45, lid 1, bedoelde goederen die afkomstig zijn van het grondgebied van Kroatië en die in Neum (de corridor van Neum) over het grondgebied van Bosnië en Herzegovina worden vervoerd, waarna zij bij het punt van binnenkomst Klek of Zaton Doli weer het grondgebied van Kroatië worden binnengebracht; k) dieren en goederen die overeenkomstig artikel 46 zijn vrijgesteld van de voorschriften van artikel 45. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorwaarden voor de monitoring van het vervoer en de aankomst van zendingen van bepaalde dieren en goederen van de grenscontrolepost van aankomst tot de inrichting op de plaats van bestemming in de Unie of tot de grenscontrolepost van vertrek. 3. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften vaststellen betreffende: a) modellen voor officiële certificaten en voorschriften voor de afgifte van dergelijke certificaten; b) de vorm van de documenten die de in lid 1 bedoelde categorieën dieren of goederen moeten vergezellen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Hoofdstuk VI Financiering van officiële controles en andere officiële activiteiten Artikel 76 Algemene voorschriften 1. De lidstaten stellen voldoende financiële middelen beschikbaar om te voorzien in het personeel en de overige middelen die de bevoegde autoriteiten nodig hebben om officiële controles en andere officiële activiteiten te verrichten. Voor dit doel innen zij vergoedingen of heffingen of stellen zij middelen uit algemene belastingen beschikbaar. 2. Naast de overeenkomstig artikel 77 geïnde vergoedingen kunnen de lidstaten vergoedingen innen om de kosten te dekken van andere officiële controles dan bedoeld in artikel 77, leden 1 en 2. 3. Dit hoofdstuk is ook van toepassing wanneer overeenkomstig artikel 25 specifieke taken in verband met officiële controles worden gedelegeerd. 4. De lidstaten raadplegen de betrokken exploitanten over de methoden die voor de berekening van de in artikel 77 bedoelde vergoedingen of heffingen worden toegepast. [Am. 191] Artikel 77 Verplichte vergoedingen of heffingen 1. Om te waarborgen dat de bevoegde autoriteiten de beschikking hebben over voldoende middelen om officiële controles uit te voeren, innen kunnen de bevoegde autoriteiten vergoedingen of heffingen innen waarmee alle of een deel van de kosten worden teruggevorderd die zij maken in verband met: a) de officiële controles die worden verricht om te verifiëren of de volgende exploitanten aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voldoen: i) exploitanten van een levensmiddelenbedrijf zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 3, van Verordening (EG) nr. 178/2002, die overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 852/2004 hetzij geregistreerd of erkend, hetzij geregistreerd en erkend zijn; ii) exploitanten van een diervoederbedrijf zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 6, van Verordening (EG) nr. 178/2002, die overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van Verordening (EG) nr. 183/2005 van het Europees Parlement en de Raad (68) geregistreerd of erkend zijn; iii) professionele exploitanten zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 7, van Verordening (EU) nr. .../... (69) ; iv) professionele exploitanten zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 6, van Verordening (EU) nr. XXX/XXXX [ Nummer van de verordening betreffende de productie en het op de markt aanbieden van teeltmateriaal ]; b) de officiële controles die worden uitgevoerd met het oog op de afgifte van officiële certificaten of om toezicht te houden op de afgifte van officiële verklaringen; c) de officiële controles op de naleving van de voorwaarden: i) om een erkenning overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 852/2004 of de artikelen 9 en 10 van Verordening (EG) nr. 183/2005 te verkrijgen en te behouden; ii) om de in de artikelen 84, 92 en 93 van Verordening (EU) nr. .../... (70) bedoelde machtiging te verkrijgen en te behouden; iii) om de in artikel 25 van Verordening (EU) nr. XXX/XXXX [ Nummer van de verordening betreffende de productie en het op de markt aanbieden van teeltmateriaal ] bedoelde machtiging te verkrijgen en te behouden; d) de officiële controles die de bevoegde autoriteiten aan de grenscontroleposten of de in artikel 51, lid 1, onder a), bedoelde controlepunten verrichten. 2. Voor de toepassing van lid 1 omvatten de in punt a) van dat lid bedoelde officiële controles ook officiële controles op de naleving van de maatregelen die de Commissie heeft vastgesteld overeenkomstig artikel 137 van deze verordening, artikel 53 van Verordening (EG) nr. 178/2002, artikel 27, lid 1, artikel 29, lid 1, artikel 40, lid 2, artikel 41, lid 2, artikel 47, lid 1, artikel 49, lid 2, en artikel 50, lid 2, van Verordening (EU) nr. .../... (71) de artikelen 41 en 144 van Verordening (EU) nr. XXX/XXXX [ Nummer van de verordening betreffende de productie en het op de markt aanbieden van teeltmateriaal ] en deel VI van Verordening (EU) nr. .../... (72) * [ Nummer van de verordening betreffende diergezondheid ], , tenzij in het besluit tot vaststelling van de maatregelen anders is bepaald. 3. Voor de toepassing van lid 1: a) omvatten de in dat lid onder a) bedoelde officiële controles niet de officiële controles op de naleving van tijdelijke beperkingen, voorschriften of andere ziektebestrijdingsmaatregelen die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig artikel 55, lid 1, de artikelen 56, 61, 62, 64 en 65, artikel 68, lid 1, en artikel 69 hebben vastgesteld en van de voorschriften die krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 67, en artikel 68, lid 2, van Verordening (EU) nr. .../... (73) en artikel 16 van Verordening (EU) nr. .../... (74) * zijn vastgesteld; a bis) omvatten de in dat lid, onder a), bedoelde officiële controles niet de controles op het niveau van de primaire productie als gedefinieerd in artikel 3, lid 17, van Verordening (EG) nr. 178/2002, inclusief verwerking op landbouwbedrijven zelf. Dit omvat controles op de naleving van de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen op het gebied van volksgezondheid, gezondheid van dieren en planten en dierenwelzijn overeenkomstig artikel 93 van Verordening (EU) nr. 1306/2013. [Am. 192, 343, 314 en 316] b) omvatten de in dat lid onder a) en b) bedoelde officiële controles niet de officiële controles op de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder j) en k), bedoelde regelgeving. Artikel 78 Kosten 1. De bevoegde autoriteiten innen mogen bij de berekening van de vergoedingen of heffingen overeenkomstig artikel 77 vergoedingen om rekening houden met de volgende kosten te dekken criteria : a) de salarissen en socialezekerheids‑, pensioen‑ en verzekeringskosten van personeelsleden die bij de uitvoering van officiële controles betrokken zijn , met inbegrip van ondersteunend personeel voor zover deze corresponderen met de daadwerkelijke kosten van de officiële controles overeenkomstig artikel 79, lid 1, onder b), exclusief de socialezekerheids-, pensioen- en verzekeringskosten ; b) de kosten van faciliteiten en uitrusting, met inbegrip van onderhouds- en verzekeringskosten; c) de kosten van verbruiksgoederen, diensten en tools; d) de kosten van de opleiding van de onder a) bedoelde personeelsleden, met uitzondering van opleiding die nodig is om de voor aanstelling door de bevoegde autoriteiten vereiste kwalificaties te verkrijgen; e) de reiskosten in verband met de verrichting van de officiële controles van de onder a) bedoelde personeelsleden, alsmede bijbehorende verblijfskosten , berekend overeenkomstig artikel 79, lid 2 ; f) de kosten van bemonstering en laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses. 2. Als de bevoegde autoriteiten die overeenkomstig artikel 77 verplichte vergoedingen of heffingen innen, tevens andere activiteiten verrichten, wordt alleen het gedeelte van de in lid 1 van dit artikel bedoelde kostenelementen dat voortvloeit uit de in artikel 77, lid 1, bedoelde officiële controles, voor de berekening van de verplichte vergoedingen of heffingen in aanmerking genomen. [Am. 193] Artikel 79 Berekening van verplichte vergoedingen of heffingen 1. De overeenkomstig artikel 77 geïnde vergoedingen of heffingen worden: a) vastgesteld als vaste vergoeding op basis van de totale kosten van de officiële controles die in een bepaalde periode door de bevoegde autoriteiten worden gedragen en aangerekend aan alle exploitanten, ongeacht of in die periode een officiële controle voor elk van die exploitanten is verricht; bij de vaststelling van de hoogte van de vergoedingen voor elke sector, activiteit en categorie exploitanten houden de bevoegde autoriteiten rekening met het effect dat het type en de omvang van de betrokken activiteit en de daaraan verbonden risicofactoren hebben op de verdeling van de totale kosten van die officiële controles; of b) berekend op basis van de werkelijke kosten van elke afzonderlijke officiële controle en aangerekend aan de exploitanten die aan die officiële controles zijn onderworpen; die vergoeding mag niet hoger zijn dan de werkelijke kosten van de verrichte officiële controle en kan geheel of gedeeltelijk worden berekend op basis van de tijd die de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten aan de uitvoering van de officiële controles hebben besteed. 2. Bij de berekening van de in artikel 77, lid 1, bedoelde vergoedingen of heffingen wordt op zodanige wijze rekening gehouden met de in artikel 78, lid 1, onder e), bedoelde reiskosten dat geen onderscheid tussen exploitanten wordt gemaakt op grond van de afstand tussen hun gebouwen en de locatie van de bevoegde autoriteiten. 3. Wanneer vergoedingen of heffingen overeenkomstig lid 1, onder a), worden berekend, mogen de vergoedingen of heffingen die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig artikel 77 innen niet hoger zijn dan de totale kosten die in de in lid 1, onder a), bedoelde periode voor de verrichte officiële controles worden gemaakt. [Am. 194] Artikel 80 Lagere vergoeding of heffingen voor exploitanten die de regelgeving consistent naleven Wanneer de vergoedingen of heffingen overeenkomstig artikel 79, lid 1, onder a), worden vastgesteld, wordt op grond van de antecedenten van de exploitant wat de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving betreft, zoals vastgesteld door middel van officiële controles, bepaald welk percentage van de vergoeding aan elke exploitant wordt aangerekend, zodat van exploitanten die de regelgeving consistent naleven een lagere vergoeding wordt gevraagd dan van andere exploitanten. [Am. 195] Artikel 81 Toepassingswijze van verplichte vergoedingen of heffingen 1. De exploitanten ontvangen een bewijs van betaling van de in artikel 77, lid 1, bedoelde vergoedingen of heffingen . 2. De overeenkomstig artikel 77, lid 1, onder d), geïnde vergoedingen of heffingen worden betaald door de voor de zending verantwoordelijke exploitant of zijn vertegenwoordiger. [Am. 196] Artikel 82 Restitutie van vergoedingen en vrijstelling voor micro-ondernemingen 1. De in artikel 77 bedoelde vergoedingen worden rechtstreeks noch onrechtstreeks terugbetaald, tenzij zij ten onrechte waren geïnd. 2. Ondernemingen met minder dan 10 werknemers en een jaaromzet of jaarbalans van maximaal 2 miljoen EUR worden vrijgesteld van de betaling van de in artikel 77 bedoelde vergoedingen. 3. De in de artikelen 77, 78 en 79 bedoelde kosten omvatten niet de kosten die worden gemaakt voor de uitvoering van officiële controles betreffende de in lid 2 bedoelde ondernemingen. De lidstaten kunnen kleine en middelgrote ondernemingen die aan bepaalde objectieve en niet-discriminerende criteria voldoen, vrijstellen van de betaling van de in artikel 77 bedoelde vergoedingen of heffingen. [Ams. 197, 315 en 348] Artikel 83 Transparantie 1. De bevoegde autoriteiten zorgen voor het hoogst mogelijke niveau van transparantie van: a) de methode en de gegevens die worden gebruikt om de in artikel 77, lid 1, bedoelde vergoedingen of heffingen vast te stellen; b) de besteding van de middelen die via deze vergoedingen of heffingen worden geïnd , met inbegrip van het aantal verrichte controles ; c) de bestaande regelingen om een doelmatig en spaarzaam gebruik van de via deze vergoedingen of heffingen geïnde middelen te waarborgen. 2. Elke bevoegde autoriteit maakt voor elke referentieperiode de volgende informatie openbaar: a) de kosten voor de bevoegde autoriteit waarvoor overeenkomstig artikel 77, lid 1, een vergoeding verschuldigd is, met een uitsplitsing van die kosten naar activiteit als bedoeld in artikel 77, lid 1, en naar kostenelement als bedoeld in artikel 78, lid 1; b) het bedrag van de in artikel 77, lid 1, bedoelde vergoedingen of heffingen dat is aangerekend aan elke categorie exploitanten en voor elke categorie officiële controles; c) de methode die voor de vaststelling van de in artikel 77, lid 1, bedoelde vergoedingen of heffingen is toegepast, met inbegrip van de gegevens en schattingen waarop de in artikel 79, lid 1, onder a), bedoelde vaste vergoedingen of heffingen zijn gebaseerd; d) indien artikel 79, lid 1, onder a), van toepassing is: de methode die voor de aanpassing van de hoogte van de vergoedingen of heffingen overeenkomstig artikel 80 is toegepast; e) het totaalbedrag aan vergoedingen of heffingen dat overeenkomt met de in artikel 82, lid 2, bedoelde vrijstelling. [Am. 198] Artikel 84 Uitgaven die voortvloeien uit aanvullende officiële controles en uit handhavingsmaatregelen De bevoegde autoriteiten brengen vergoedingen en heffingen in rekening om de aanvullende kosten te dekken die zij hebben gemaakt voor: [Am. 199] a) aanvullende officiële controles: i) die nodig waren omdat tijdens een overeenkomstig deze verordening verrichte officiële controle een geval van niet-naleving werd geconstateerd; ii) die zijn verricht om de reikwijdte en gevolgen van het geval van niet-naleving te beoordelen dan wel te verifiëren of de niet-naleving is verholpen; b) officiële controles die op verzoek van de exploitant zijn verricht; c) corrigerende maatregelen die door de bevoegde autoriteiten of op verzoek van de bevoegde autoriteiten door een derde zijn genomen, wanneer een exploitant heeft nagelaten corrigerende maatregelen te nemen die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig artikel 135 hadden gelast om de niet-naleving te verhelpen; d) overeenkomstig de artikelen 64 tot en met 67 en de artikelen 69 en 70 door de bevoegde autoriteiten verrichte officiële controles en genomen maatregelen, alsook op verzoek van de bevoegde autoriteiten door een derde genomen corrigerende maatregelen, wanneer de exploitant heeft nagelaten corrigerende maatregelen te nemen die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig artikel 64, leden 3 en 5, en de artikelen 65 en 67 hadden gelast. Hoofdstuk VII Officiële certificering Artikel 85 Algemene voorschriften voor officiële certificering 1. Overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving vindt de officiële certificering plaats in de vorm van: a) officiële certificaten; of b) officiële verklaringen. (b bis) officiële sanitaire verklaringen. [Am. 200] 2. Wanneer de bevoegde autoriteiten specifieke taken in verband met de afgifte van officiële certificaten of officiële verklaringen of in verband met het in artikel 90, lid 1, bedoelde officiële toezicht delegeren, voldoet die delegatie aan de artikelen 25 tot en met 32. Artikel 86 Officiële certificaten 1. Wanneer de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voorschrijft dat een officieel certificaat moet worden afgegeven, zijn de artikelen 87, 88 en 89 van toepassing. 2. De artikelen 87 tot en met 89 zijn ook van toepassing op officiële certificaten die nodig zijn met het oog op de uitvoer van zendingen dieren en goederen naar derde landen. 2 bis. Met betrekking tot de afgifte van een officieel certificaat voor producten zoals bedoeld in artikel 1, lid 2, onder j) in aanvulling op de naleving van artikel 85, lid 2, verricht de gemachtigde instantie haar werkzaamheden en wordt zij geaccrediteerd overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17065: 2012. [Am. 201] Artikel 87 Ondertekening en afgifte van officiële certificaten 1. De officiële certificaten worden door de bevoegde autoriteiten of een gemachtigde instantie in overeenstemming met de artikelen 25 tot en met 32 afgegeven. [Am. 202] 2. De bevoegde autoriteiten wijzen de certificerend ambtenaren aan die bevoegd zijn tot ondertekening van officiële certificaten. De certificerend ambtenaren: a) zijn vrij van belangenconflicten ten aanzien van het voorwerp van de certificering en treden onafhankelijk en onpartijdig op; [Am. 203] b) krijgen passende opleiding betreffende de regelgeving waarop het officiële certificaat betrekking heeft alsook betreffende de voorschriften van dit hoofdstuk. 3. De officiële certificaten worden ondertekend door de certificerend ambtenaar en afgegeven op een van de volgende gronden: a) voor de certificering relevante feiten en gegevens waarvan de certificerend ambtenaar rechtstreeks kennis heeft genomen door: i) een officiële controle; of ii) de ontvangst van een ander officieel certificaat dat door de bevoegde autoriteiten is afgegeven; b) voor de certificering relevante feiten en gegevens waarvan de kennis is geverifieerd door een andere persoon die daartoe gemachtigd is door de bevoegde autoriteiten en onder controle van die autoriteiten optreedt, op voorwaarde dat de certificerend ambtenaar de juistheid van die feiten en gegevens kan verifiëren; c) voor de certificering relevante feiten en gegevens die verkregen zijn uit de eigen controlesystemen van de exploitant, aangevuld met en bevestigd door de resultaten van regelmatige officiële controles, indien de certificerend ambtenaar hierdoor overtuigd is dat aan de voorwaarden voor afgifte van het officiële certificaat wordt voldaan. 4. Wanneer de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving dit voorschrijft, worden de officiële certificaten uitsluitend op grond van lid 3, onder a), door de certificerend ambtenaar ondertekend en afgegeven. Artikel 88 Waarborgen voor de betrouwbaarheid van officiële certificaten 1. De officiële certificaten: a) mogen niet door de certificerend ambtenaar worden ondertekend wanneer zij blanco of onvolledig zijn; b) worden opgesteld in een van de officiële talen van de instellingen van de Unie die door de certificerend ambtenaar wordt begrepen en, in voorkomend geval, in een van de officiële talen van de lidstaat van bestemming; c) moeten authentiek en juist zijn; d) maken de identificatie van de ondertekenaar en de datum van afgifte mogelijk; [Am. 204] e) maken de een eenvoudige verificatie mogelijk van het verband tussen het certificaat , de afgevende autoriteit en de zending, partij of individuele dieren of goederen waarop het betrekking heeft. [Am. 205] 2. De bevoegde autoriteiten nemen alle noodzakelijke maatregelen om de afgifte van valse of misleidende officiële certificaten alsook misbruik van officiële certificaten te voorkomen en te bestraffen. Die maatregelen omvatten zo nodig: a) de tijdelijke schorsing van het mandaat van de certificerend ambtenaar; b) de intrekking van de bevoegdheid tot ondertekening van officiële certificaten; c) andere maatregelen die noodzakelijk zijn om herhaling van de in de eerste zin van dit lid bedoelde overtreding te voorkomen. Artikel 89 Uitvoeringsbevoegdheden voor officiële certificaten De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften voor de eenvormige toepassing van de artikelen 87 en 88 vaststellen met betrekking tot: a) modellen voor officiële certificaten en voorschriften voor de afgifte van dergelijke certificaten; b) de mechanismen en de juridische en technische regelingen om de afgifte van juiste en betrouwbare officiële certificaten te waarborgen en frauderisico te vermijden; c) de te volgen procedures om officiële certificaten in te trekken en vervangende certificaten af te geven; d) voorschriften voor de afgifte van gewaarmerkte kopieën van officiële certificaten; e) de vorm van de documenten die dieren en goederen moeten vergezellen nadat officiële controles zijn verricht; f) voorschriften voor de afgifte van elektronische certificaten en voor het gebruik van elektronische handtekeningen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 90 Officiële verklaringen 1. Wanneer de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voorschrijft dat officiële verklaringen door de exploitanten onder officieel toezicht van de bevoegde autoriteiten of door de bevoegde autoriteiten zelf moeten worden afgegeven, zijn de leden 2, 3 en 4 van dit artikel van toepassing. 2. De officiële verklaringen: a) moeten authentiek en juist zijn; b) worden opgesteld in een van de officiële talen van de instellingen van de Unie of in een van de officiële talen van een lidstaat; [Am. 206] c) maken, wanneer zij op een zending of partij betrekking hebben, de verificatie van het verband tussen de officiële verklaring en de zending of partij mogelijk. 3. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat de personeelsleden die officiële controles verrichten om toezicht op de certificeringsprocedure uit te oefenen dan wel, ingeval de bevoegde autoriteiten de officiële verklaringen afgeven, de personeelsleden die bij de afgifte van die officiële verklaringen betrokken zijn: a) onafhankelijk en onpartijdig zijn en vrij zijn van belangenconflicten ten aanzien van het voorwerp van de officiële verklaringen; [Am. 207] b) passende opleiding krijgen betreffende: i) de regelgeving waarop de officiële verklaringen betrekking hebben; ii) de voorschriften van deze verordening. 4. De bevoegde autoriteiten verrichten op gezette tijden officiële controles om te verifiëren of: a) de exploitanten die de verklaringen afgeven aan de voorwaarden van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voldoen; b) de verklaringen op grond van relevante, correcte en controleerbare feiten en gegevens worden afgegeven. Titel III Referentielaboratoria en ‑centra Artikel 91 Aanwijzing van referentielaboratoria van de Europese Unie 1. De Commissie kan wijst door middel van uitvoeringshandelingen referentielaboratoria van de Europese Unie aanwijzen aan voor de gebieden waarop de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving van toepassing is, wanneer de doeltreffendheid van de officiële controles ook afhangt van de kwaliteit, eenvormigheid en betrouwbaarheid van: [Am. 208] a) de analyse-, test- en diagnosemethoden die de overeenkomstig artikel 36, lid 1, aangewezen officiële laboratoria toepassen; b) de resultaten van de door die officiële laboratoria verrichte analyses, tests en diagnoses. 2. De in lid 1 bedoelde aanwijzing: a) volgt op een openbare selectieprocedure; b) wordt regelmatig elke vijf jaar geëvalueerd. [Am. 209] b bis) betreft alleen laboratoria die beschikken over een door de bevoegde autoriteit afgegeven ondersteunende brief. [Am. 317] 2 bis. De Commissie kan, indien zij dit wenselijk acht, meer dan één referentielaboratorium aanwijzen voor eenzelfde ziekte en daarnaast zorgen voor roulatie tussen deze nationale laboratoria die aan de bepalingen van lid 3 van dit artikel voldoen. [Am. 210] 3. De referentielaboratoria van de Europese Unie: a) werken overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17025 betreffende "Algemene eisen voor de competentie van beproevings- en kalibratielaboratoria" en worden overeenkomstig die norm beoordeeld en geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie die werkt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008; b) zijn onafhankelijk, onpartijdig en vrij van belangenconflicten ten aanzien van de uitoefening van hun taken als referentielaboratoria van de Europese Unie; [Am. 211] c) beschikken over behoorlijk gekwalificeerde personeelsleden die voldoende zijn opgeleid betreffende de op hun bevoegdheidsterrein toegepaste analyse-, test- en diagnosetechnieken, alsook over ondersteunend personeel indien nodig; d) beschikken over of hebben toegang tot de infrastructuur, uitrusting en producten die nodig zijn voor het uitvoeren van de hun toegewezen taken; e) zorgen ervoor dat hun personeelsleden goede kennis van de internationale normen en praktijken hebben en dat bij hun werk rekening wordt gehouden met de laatste ontwikkelingen van het onderzoek op nationaal niveau, op het niveau van de Unie en op internationaal niveau; f) zijn behoorlijk geëquipeerd om hun taken in noodsituaties te verrichten; g) zijn in voorkomend geval behoorlijk geëquipeerd om aan de toepasselijke normen inzake biobeveiliging te voldoen; g bis) werken in voorkomend geval met onderzoeksinstanties van de Unie en de diensten van de Commissie samen voor de ontwikkeling van strenge normen voor analyse-, test- en diagnosemethoden; [Am. 212] g ter) kunnen volgens Beschikking 90/424/EEG van de Raad (75) een financiële bijdrage van de Unie ontvangen; [Am. 213] g quater) staan ervoor in dat hun personeel het vertrouwelijke karakter van bepaalde zaken, resultaten en mededelingen eerbiedigt; [Am. 214] 3 bis. In afwijking van de leden 1 en 2 van dit artikel zijn de referentielaboratoria zoals bedoeld in artikel 32, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 en in artikel 21, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 referentielaboratoria van de Europese Unie met de in artikel 92 van deze verordening genoemde taken en verantwoordelijkheden, respectievelijk voor wat betreft: a) ggo’s en genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders; b) toevoegingsmiddelen in de diervoeding. [Am. 215] Artikel 92 Verantwoordelijkheden en taken van de referentielaboratoria van de Europese Unie 1. De referentielaboratoria van de Europese Unie dragen bij tot de verbetering en harmonisatie van de analyse-, test- en diagnosemethoden die door de overeenkomstig artikel 36, lid 1, aangewezen officiële laboratoria moeten worden toegepast en van de door hen gegenereerde analyse-, test- en diagnosegegevens. 2. De referentielaboratoria van de Europese Unie zijn, overeenkomstig de door de Commissie goedgekeurde jaarlijkse of meerjarige werkprogramma's, verantwoordelijk voor de volgende taken: a) aan de nationale referentielaboratoria details verstrekken over de methoden voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses, met inbegrip van referentiemethoden; a bis) het verstrekken van referentiemateriaal, gratis en zonder gebruiksbeperkingen in het geval van diergezondheid, stammen en serum aan de nationale referentielaboratoria om de methoden voor laboratoriumanalyses, -tests en -diagnoses af te kunnen stellen en te harmoniseren. [Am. 216] b) het coördineren van de toepassing van de onder a) bedoelde methoden door de nationale referentielaboratoria en, zo nodig, andere officiële laboratoria, in het bijzonder door regelmatig vergelijkend interlaboratoriumonderzoek te organiseren en aan dat vergelijkend onderzoek een passend vervolg te geven, overeenkomstig internationaal erkende protocollen indien beschikbaar; de bevoegde autoriteiten op de hoogte brengen van het verloop en de resultaten van voornoemd vergelijkend interlaboratoriumonderzoek; [Am. 217] c) het coördineren van praktische regelingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van nieuwe methoden voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses, en het informeren van de nationale referentielaboratoria over vooruitgang op dit gebied; d) het houden van gratis cursussen voor de personeelsleden van de nationale referentielaboratoria en, zo nodig, het houden van cursussen voor het personeel van andere officiële laboratoria, alsook voor deskundigen uit derde landen; [Am. 218] e) het verlenen van wetenschappelijke en technische bijstand aan de Commissie op hun werkterrein; f) de nationale referentielaboratoria informeren over relevante onderzoeksactiviteiten op het niveau van de Unie en op nationaal en internationaal niveau; g) op hun werkterrein samenwerken met laboratoria in derde landen en met de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, het Europees Geneesmiddelenbureau en het Europees Centrum voor ziektepreventie en ‑bestrijding; h) actieve steun verlenen bij de diagnose van uitbraken in de lidstaten van door levensmiddelen overgedragen, zoönotische of dierziekten of plaagorganismen bij planten , door studies op geïsoleerde ziekteverwekkers of monsters van plaagorganismen uit te voeren met het oog op bevestiging van de diagnose, karakterisering en taxonomisch of epizoötiologisch onderzoek; [Am. 219] i) het coördineren of uitvoeren van tests ter verificatie van de kwaliteit van reagentia die gebruikt zijn voor de diagnose van door levensmiddelen overgedragen, zoönotische of dierziekten; j) indien relevant voor hun bevoegdheidsterrein, het oprichten en onderhouden van: i) referentieverzamelingen van plaagorganismen bij planten of referentiestammen van ziekteverwekkers; [Am. 220] ii) referentieverzamelingen van materialen die bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen, die gebruikt worden om analyseapparatuur te ijken en monsters van die materialen aan de nationale referentielaboratoria te verstrekken; iii) bijgewerkte lijsten van de beschikbare referentiestoffen en ‑reagentia, alsook van de fabrikanten en leveranciers van die stoffen en reagentia. 2 bis. De leden 1 en 2 van dit artikel zijn van toepassing onverminderd artikel 32, eerste alinea van Verordening (EG) nr. 1829/2003 en de op grond van artikel 32, leden 4 en 5 van deze verordening aangenomen bepalingen, alsmede artikel 21, eerste alinea van Verordening (EG) nr. 1831/2003 en de op grond van artikel 21, leden 3 en 4 van deze verordening aangenomen bepalingen. [Am. 221] 3. De referentielaboratoria van de Europese Unie maken de lijst bekend van de overeenkomstig artikel 98, lid 1, door de lidstaten aangewezen nationale referentielaboratoria. Artikel 92 bis 1. De Commissie wijst door middel van gedelegeerde handelingen een referentielaboratorium van de Europese Unie voor voedselauthenticiteit aan; 2. De lidstaten kunnen nationale referentielaboratoria aanwijzen als deel van een netwerk van laboratoria die binnen de Unie werkzaam zijn. [Am. 222] Artikel 93 Aanwijzing van referentiecentra van de Europese Unie voor teeltmateriaal 1. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen referentiecentra van de Europese Unie aanwijzen die de activiteiten van de Commissie, de lidstaten en het Europees Bureau voor plantenrassen (EPVA) in verband met de toepassing van de in artikel 1, lid 2, onder h), bedoelde regelgeving ondersteunen. 2. De in lid 1 bedoelde aanwijzing: a) volgt op een openbare selectieprocedure; b) wordt regelmatig geëvalueerd. 3. De referentiecentra van de Europese Unie voor teeltmateriaal: a) beschikken over een hoog niveau van wetenschappelijke en technische deskundigheid op het gebied van de inspectie, de bemonstering en het testen van teeltmateriaal; b) beschikken over behoorlijk gekwalificeerde personeelsleden die behoorlijk opgeleid zijn op de onder a) bedoelde gebieden, alsook over ondersteunend personeel indien nodig; c) beschikken over of hebben toegang tot de infrastructuur, uitrusting en producten die nodig zijn voor het uitvoeren van de hun toegewezen taken; d) zorgen ervoor dat hun personeelsleden goede kennis van de internationale normen en praktijken op de onder a) bedoelde gebieden hebben en dat bij hun werk rekening wordt gehouden met de laatste ontwikkelingen van het onderzoek op nationaal niveau, op het niveau van de Unie en op internationaal niveau op die gebieden. [Am. 223] Artikel 94 Verantwoordelijkheden en taken van de referentiecentra van de Europese Unie voor teeltmateriaal De overeenkomstig artikel 93, lid 1, aangewezen referentiecentra van de Europese Unie zijn, overeenkomstig de door de Commissie goedgekeurde jaarlijkse of meerjarige werkprogramma's, verantwoordelijk voor de volgende taken: a) het verschaffen van wetenschappelijke en technische deskundigheid op hun werkterrein, betreffende: i) veldkeuringen, bemonsteringen en tests met het oog op de certificering van teeltmateriaal; ii) controles na certificering voor teeltmateriaal; iii) tests van categorieën standaardmateriaal van teeltmateriaal; b) de organisatie van vergelijkende tests en veldproeven van teeltmateriaal; c) het houden van cursussen voor de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten en voor deskundigen uit derde landen; d) bijdragen tot de ontwikkeling van testprotocollen voor de certificering van teeltmateriaal en voor het stadium na certificering, alsook van prestatie-indicatoren voor de certificering van teeltmateriaal; e) verspreiding van onderzoeksresultaten en technische innovaties binnen hun werkgebied. [Am. 224] Artikel 95 Aanwijzing van referentiecentra van de Europese Unie voor dierenwelzijn 1. De Commissie kan wijst door middel van uitvoeringshandelingen referentiecentra van de Europese Unie aanwijzen aan die de activiteiten van de Commissie en de lidstaten in verband met de toepassing van de in artikel 1, lid 2, onder f), bedoelde regelgeving ondersteunen. [Am. 225] 2. De in lid 1 bedoelde aanwijzing: a) volgt op een openbare selectieprocedure; b) wordt regelmatig geëvalueerd. 3. De referentiecentra van de Europese Unie voor dierenwelzijn: a) beschikken over behoorlijk gekwalificeerde personeelsleden met een hoog niveau van wetenschappelijke en technische deskundigheid op het gebied van mens-dierrelaties, diergedrag, dierfysiologie, diergezondheid en diervoeding in verband met dierenwelzijn, en dierenwelzijnsaspecten in verband met het commerciële en wetenschappelijke gebruik van dieren met inachtneming van ethische aspecten ; [Am. 226] b) beschikken over behoorlijk gekwalificeerde personeelsleden die behoorlijk opgeleid zijn op de onder a) bedoelde gebieden en op het gebied van ethische vraagstukken in verband met dieren, alsook over ondersteunend personeel indien nodig; [Am. 227] c) beschikken over of hebben toegang tot de infrastructuur, uitrusting en producten die nodig zijn voor het uitvoeren van de hun toegewezen taken; d) zorgen ervoor dat hun personeelsleden goede kennis van de internationale normen en praktijken op de onder a) bedoelde gebieden hebben en dat bij hun werk rekening wordt gehouden met de laatste ontwikkelingen van het onderzoek op nationaal niveau, op het niveau van de Unie en op internationaal niveau op die gebieden. Artikel 96 Verantwoordelijkheden en taken van de referentiecentra van de Europese Unie voor dierenwelzijn De overeenkomstig artikel 95, lid 1, aangewezen referentiecentra van de Europese Unie zijn, overeenkomstig de door de Commissie goedgekeurde jaarlijkse of meerjarige werkprogramma's, verantwoordelijk voor de volgende taken: a) het verschaffen van wetenschappelijke en technische deskundigheid op hun werkterrein aan de nationale netwerken of instanties voor wetenschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 20 van Verordening (EG) nr. 1099/2009; b) het verschaffen van wetenschappelijke en technische deskundigheid met het oog op de ontwikkeling en toepassing van de in artikel 18, lid 3, onder f), bedoelde indicatoren voor dierenwelzijn; b bis) het coördineren van een netwerk van instellingen met erkende kennis van dierenwelzijn dat de bevoegde autoriteiten en belanghebbenden kan bijstaan bij de tenuitvoerlegging van de relevante wetgeving van de Unie; [Am. 228] c) het ontwikkelen of coördineren van bijdragen aan de ontwikkeling en de coördinatie van methoden voor de beoordeling van het welzijnsniveau van dieren en van methoden ter verbetering van het welzijn van dieren; [Am. 229] d) coördinatie van het uitvoeren van wetenschappelijke en technische studies naar het welzijn van dieren die voor commerciële of wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt; [Am. 230] e) het houden van cursussen voor de personeelsleden van de onder a) bedoelde nationale netwerken of instanties voor wetenschappelijke ondersteuning en de bevoegde autoriteiten, alsook voor deskundigen uit derde landen; f) verspreiding van onderzoeksresultaten en technische innovaties, alsmede samenwerking met onderzoeksinstanties van de Unie, binnen hun werkgebied. Artikel 96 bis Aanwijzing van de referentiecentra van de Europese Unie voor de authenticiteit en de integriteit van de voedselketen 1. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen referentiecentra van de Europese Unie aanwijzen die de activiteiten van de Commissie en de lidstaten ter voorkoming, opsporing en bestrijding van opzettelijke schendingen van de in artikel 1, lid 2 bedoelde regelgeving ondersteunen. 2. De in lid 1 bedoelde aanwijzing volgt op een openbare selectieprocedure en wordt regelmatig geëvalueerd. 3. De referentiecentra van de Europese Unie voor de authenticiteit en de integriteit van de voedselketen: a) beschikken over een hoog niveau van wetenschappelijke en technische deskundigheid in de sectoren waarop de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving van toepassing is en op het gebied van het toegepaste forensisch onderzoek in deze sectoren, en zijn dus in staat op hogere niveaus onderzoek te verrichten en te coördineren op het gebied van authenticiteit en integriteit van goederen, en de methoden voor de vaststelling van opzettelijke schendingen van de in artikel 1, lid 2 bedoelde regelgeving te ontwikkelen, toe te passen en goed te keuren; b) beschikken over behoorlijk gekwalificeerde personeelsleden die behoorlijk opgeleid zijn op de onder a) bedoelde gebieden, alsook over het nodige ondersteunend personeel; c) beschikken over of hebben toegang tot de infrastructuur, uitrusting en producten die nodig zijn voor het uitvoeren van de hun toegewezen taken; d) zorgen ervoor dat hun personeelsleden goede kennis van de internationale normen en praktijken inzake de onder a) bedoelde onderwerpen hebben en dat bij hun werk rekening wordt gehouden met de laatste onderzoeksontwikkelingen op nationaal niveau, op het niveau van de Unie en op internationaal niveau op die gebieden. [Am. 231] Artikel 96 ter Verantwoordelijkheden en taken van de referentiecentra van de Europese Unie voor de authenticiteit en de integriteit van de voedselketen De overeenkomstig artikel 96 bis, lid 1 aangewezen referentiecentra van de Unie zijn, overeenkomstig de door de Commissie goedgekeurde jaarlijkse of meerjarige werkprogramma's, verantwoordelijk voor de volgende activiteiten: a) het verschaffen van specifieke inzichten op het gebied van authenticiteit en integriteit van goederen en methoden voor het vaststellen van opzettelijke schendingen van de in artikel 1, lid) bedoelde regelgeving in verband met het forensisch onderzoek dat wordt toegepast in de sectoren waar deze regelgeving van toepassing is; b) het verstrekken van specifieke analysen om vast te stellen welke segmenten van de voedselketen in potentie het doelwit zijn van opzettelijke en door economische motieven ingegeven schendingen van de in artikel 1, lid 2 bedoelde regelgeving, en het bieden van ondersteuning bij de ontwikkeling van technieken voor officiële controles en van protocollen; c) waar noodzakelijk, het uitvoeren van de in artikel 92, lid 2, onder a) tot g) genoemde taken; d) waar noodzakelijk, het oprichten en onderhouden van gegevensverzamelingen of databanken van authentiek referentiemateriaal, te gebruiken voor de controle van de authenticiteit of integriteit van goederen; e) verspreiding van onderzoeksresultaten en technische innovaties in de sectoren die vallen binnen hun werkgebied. [Am. 232] Artikel 97 Verplichtingen van de Commissie 1. De Commissie publiceert en actualiseert, telkens wanneer dit nodig is, de lijst van: a) de in artikel 91 bedoelde referentielaboratoria van de Europese Unie; b) de in artikel 93 bedoelde referentiecentra van de Europese Unie voor teeltmateriaal; [Am. 233] c) de in artikel 95 bedoelde referentiecentra van de Europese Unie voor dierenwelzijn. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van de voorschriften, verantwoordelijkheden en taken van de referentielaboratoria van de Europese Unie, de referentiecentra van de Europese Unie voor teeltmateriaal en de referentiecentra van de Europese Unie voor dierenwelzijn, naast hetgeen is vastgesteld in artikel 91, lid 3, artikel 92, artikel 93, lid 3, artikel 95, lid 3, en artikel 96. [Am. 234] 3. De referentielaboratoria en referentiecentra van de Europese Unie zijn onderworpen aan controles van de Commissie op de naleving van artikel 91, lid 3, artikel 92, artikel 93, lid 3, artikel 95, lid 3, en artikel 96. [Am. 235] 4. Als de in lid 3 bedoelde controles van de Commissie uitwijzen dat artikel 91, lid 3, artikel 92, artikel 95, lid 3, of artikel 96 niet wordt nageleefd, onderneemt de Commissie, na ontvangst van de opmerkingen van het referentielaboratorium of referentiecentrum van de Europese Unie, de volgende stappen: a) zij trekt de aanwijzing van dat laboratorium of centrum in; of b) zij neemt elke andere passende maatregel. Artikel 98 Aanwijzing van nationale referentielaboratoria 1. Voor elk referentielaboratorium van de Europese Unie dat overeenkomstig artikel 91, lid 1, is aangewezen, wijzen de lidstaten een of meer nationale referentielaboratoria aan. Een lidstaat mag een laboratorium aanwijzen dat gelegen is in een andere lidstaat of in een derde land dat een overeenkomstsluitende partij is bij de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA). Eén laboratorium kan voor meer dan een lidstaat als nationaal referentielaboratorium worden aangewezen. 2. Artikel 36, lid 4, onder e), en lid 5, artikel 38 en artikel 41, lid 1, lid 2, onder a) en b), en lid 3, zijn van toepassing op de nationale referentielaboratoria. 3. De nationale referentielaboratoria: a) zijn onafhankelijk, onpartijdig en vrij van belangenconflicten ten aanzien van de uitoefening van hun taken als nationaal referentielaboratoria; [Am. 236] b) beschikken over behoorlijk gekwalificeerde personeelsleden die voldoende zijn opgeleid betreffende de op hun bevoegdheidsterrein toegepaste analyse-, test- en diagnosetechnieken, alsook over ondersteunend personeel indien nodig; c) beschikken over of hebben toegang tot de infrastructuur, uitrusting en producten die nodig zijn voor het uitvoeren van de hun toegewezen taken; d) zorgen ervoor dat hun personeelsleden goede kennis van de internationale normen en praktijken hebben en dat bij hun werk rekening wordt gehouden met de laatste ontwikkelingen van het onderzoek op nationaal niveau, op het niveau van de Unie en op internationaal niveau; e) zijn behoorlijk geëquipeerd om hun taken in noodsituaties te verrichten; f) zijn in voorkomend geval behoorlijk geëquipeerd om aan de normen inzake biobeveiliging te voldoen. 4. De lidstaten: a) brengen de naam en het adres van elk nationaal referentielaboratorium ter kennis van de Commissie, het desbetreffende referentielaboratorium van de Europese Unie en de andere lidstaten; b) maken die informatie openbaar; c) actualiseren die informatie telkens wanneer dat nodig is. 5. De lidstaten die voor een referentielaboratorium van de Europese Unie meer dan een nationaal referentielaboratorium hebben, waarborgen dat deze laboratoria nauw samenwerken met het oog op een doeltreffende coördinatie, zowel onderling als met de andere nationale laboratoria en met het referentielaboratorium van de Europese Unie. 6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van voorschriften voor de nationale referentielaboratoria, naast hetgeen is vastgesteld in de leden 2 en 3. 6 bis. Dit artikel is van toepassing onverminderd artikel 32, tweede alinea van Verordening (EG) nr. 1829/2003 en de op grond van artikel 32, leden 4 en 5 van deze verordening aangenomen bepalingen, alsmede bijlage II van Verordening (EG) nr. 1831/2003 en de op grond van artikel 21, leden 3 en 4 van deze verordening aangenomen bepalingen. [Am. 237] Artikel 99 Verantwoordelijkheden en taken van de nationale referentielaboratoria 1. De nationale referentielaboratoria verrichten, op hun bevoegdheidsterrein, de volgende taken: a) zij werken samen met de referentielaboratoria van de Europese Unie en nemen deel aan door die laboratoria georganiseerde cursussen en vergelijkend interlaboratoriumonderzoek; b) zij coördineren de activiteiten van de overeenkomstig artikel 36, lid 1, aangewezen officiële laboratoria met het oog op harmonisatie en verbetering van de methoden voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses en de toepassing ervan; c) zij organiseren, indien nodig, vergelijkend interlaboratoriumonderzoek tussen officiële laboratoria, zorgen ervoor dat aan dat onderzoek een passend vervolg wordt gegeven en informeren de bevoegde autoriteiten over de resultaten van dat onderzoek en de follow-up ervan; d) zij geven de door het referentielaboratorium van de Europese Unie verstrekte informatie door aan de bevoegde autoriteit en de officiële laboratoria; e) zij verlenen op hun werkterrein wetenschappelijke en technische steun aan de bevoegde autoriteiten met het oog op de uitvoering van de overeenkomstig artikel 111 vastgestelde gecoördineerde controleplannen; f) zij stellen, indien relevant, lijsten van de beschikbare referentiestoffen en ‑reagentia, alsook van de fabrikanten en leveranciers van die stoffen en reagentia op en zorgen ervoor dat die lijsten voortdurend zijn bijgewerkt. f bis) zij dragen actief bij aan de diagnose van uitbraken in de lidstaten van door levensmiddelen overgedragen, zoönotische of dierziekten, door studies op geïsoleerde ziekteverwekkers of monsters van plaagorganismen uit te voeren met het oog op bevestiging van de diagnose, karakterisering en taxonomisch of epizoötiologisch onderzoek, zoals is bepaald voor de nationale referentielaboratoria van de Unie in artikel 92, lid 2, onder h. [Am. 238] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van de verantwoordelijkheden en taken voor de nationale referentielaboratoria, naast hetgeen is vastgesteld in lid 1. 2 bis. Dit artikel is van toepassing onverminderd artikel 32, tweede alinea van Verordening (EG) nr. 1829/2003 en de op grond van artikel 32, leden 4 en 5 van deze verordening aangenomen bepalingen, alsmede bijlage II van Verordening (EG) nr. 1831/2003 en de op grond van artikel 21, leden 3 en 4 van deze verordening aangenomen bepalingen. [Am. 239] Titel IV Administratieve bijstand en samenwerking Artikel 100 Algemene voorschriften 1. De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten verlenen elkaar overeenkomstig de artikelen 102 tot en met 105 administratieve bijstand om te zorgen voor een juiste toepassing van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving in gevallen die voor meer dan een lidstaat van belang zijn. 2. Die administratieve bijstand omvat, indien passend, de deelname door de bevoegde autoriteiten van een lidstaat aan officiële controles ter plaatse die door de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat worden verricht. [Am. 240] 3. De bepalingen van deze titel doen geen afbreuk aan de nationale voorschriften: a) die van toepassing zijn op de vrijgave van documenten die het voorwerp uitmaken of verband houden met gerechtelijke procedures; b) die gericht zijn op de bescherming van de commerciële belangen van natuurlijke of rechtspersonen. 4. Alle communicatie tussen de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de artikelen 102 tot en met 105 geschiedt schriftelijk. 5. Om de uitwisseling van mededelingen te stroomlijnen en te vereenvoudigen, stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen een standaardformaat vast voor: a) verzoeken om bijstand overeenkomstig artikel 102, lid 1; b) gangbare en terugkerende kennisgevingen en antwoorden. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 241] 5 bis. De communicatie tussen de bevoegde autoriteiten in het kader van de bepalingen van deze titel moet geschieden onverminderd de bepalingen van Verordening (EU) nr. 16/2011 van de Commissie (76) , met betrekking tot de communicatie die geschiedt via het het systeem voor snelle waarschuwingen voor levensmiddelen en diervoeders (Rapid Alert System for Food and Feed – RASFF). [Am. 242] Artikel 101 Contactinstanties 1. Elke lidstaat wijst een of meer contactinstanties aan die verantwoordelijk zijn voor de uitwisseling van mededelingen tussen de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de artikelen 102 tot en met 105. 2. De aanwijzing van contactinstanties betekent niet dat er geen directe contacten, uitwisseling van informatie of samenwerking tussen de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten in de verschillende lidstaten kunnen plaatsvinden. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van minimumvoorschriften waaraan de overeenkomstig lid 1 aangewezen contactinstanties moeten voldoen. 4. De lidstaten delen de Commissie en de andere lidstaten de details mee van de contactinstanties die zij overeenkomstig lid 1 hebben aangewezen, alsook alle latere wijzigingen van die details. 5. De Commissie publiceert en actualiseert op haar website de lijst van de contactinstanties waarvan zij overeenkomstig lid 4 door de lidstaten in kennis is gesteld. 6. Alle verzoeken om bijstand krachtens artikel 102, lid 1, en alle kennisgevingen en mededelingen krachtens de artikelen 103, 104 en 105 worden door een contactinstantie doorgestuurd naar haar correspondent in de lidstaat waaraan het verzoek of de kennisgeving is gericht. 7. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de specificaties vast van de technische hulpmiddelen en procedures voor de communicatie tussen de overeenkomstig lid 1 aangewezen contactinstanties. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 243] Artikel 102 Bijstand op verzoek 1. Wanneer de bevoegde autoriteiten in een lidstaat van oordeel zijn dat zij voor de uitvoering van officiële controles of voor de doeltreffende follow-up van die controles op hun grondgebied gegevens of informatie van de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat nodig hebben, zenden zij de bevoegde autoriteiten van die lidstaat een met redenen omkleed verzoek om administratieve bijstand. De bevoegde autoriteiten waaraan het verzoek is gericht: a) bevestigen onverwijld de ontvangst van het verzoek; b) geven binnen tien vijftien dagen na ontvangst van het verzoek aan hoeveel tijd zij nodig hebben om een onderbouwd antwoord op het verzoek te geven; [Am. 244] c) verrichten alle officiële controles of onderzoeken die nodig zijn om de bevoegde autoriteiten die het verzoek hebben gedaan, onverwijld alle noodzakelijke gegevens en bescheiden toe te zenden die zij nodig hebben om onderbouwde besluiten te kunnen nemen en de naleving van de voorschriften van de Unie binnen hun rechtsgebied te verifiëren. 2. De documenten kunnen als originelen of als kopieën worden toegezonden. 3. Bij de in lid 1, onder c), bedoelde officiële controles en onderzoeken die worden verricht door de bevoegde autoriteiten waaraan het verzoek is gericht, mogen, in onderlinge overeenstemming tussen beide bevoegde autoriteiten, personeelsleden aanwezig zijn die zijn aangewezen door de bevoegde autoriteiten die het verzoek hebben gedaan. In dat geval geldt voor de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten die het verzoek hebben gedaan, dat zij: a) te allen tijde een schriftelijke machtiging moeten kunnen overleggen waarin hun identiteit en hun officiële hoedanigheid zijn vermeld; b) toegang moeten hebben tot dezelfde gebouwen en documenten als de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten waaraan het verzoek is gericht, door bemiddeling van laatstgenoemden, met als enig doel ervoor te zorgen dat het administratief onderzoek wordt uitgevoerd; c) niet op eigen initiatief de onderzoeksbevoegdheden van ambtenaren van de autoriteit waaraan het verzoek is gericht mogen uitoefenen. Artikel 103 Bijstand op eigen initiatief 1. Wanneer de bevoegde autoriteiten in een lidstaat kennisnemen van een geval van niet-naleving dat gevolgen voor een andere lidstaat kan hebben, stellen zij de bevoegde autoriteiten van die andere lidstaat op eigen initiatief onverwijld in kennis van die informatie. 2. De bevoegde autoriteiten die een kennisgeving overeenkomstig lid 1 hebben ontvangen: a) bevestigen onverwijld de ontvangst van de kennisgeving; b) geven binnen tien vijftien dagen na ontvangst van de kennisgeving aan: [Am. 245] i) welke onderzoeken zij voornemens zijn uit te voeren; of ii) om welke redenen zij geen onderzoek nodig achten; c) onderzoeken de aangelegenheid, indien een onderzoek als bedoeld onder b) nodig wordt geacht, en stellen de kennisgevende bevoegde autoriteiten onverwijld in kennis van de resultaten, alsmede van de eventueel genomen maatregelen. Artikel 104 Bijstand in geval van niet-naleving 1. Wanneer de bevoegde autoriteiten bij de uitvoering van officiële controles van dieren of goederen die uit een andere lidstaat afkomstig zijn, vaststellen dat die dieren of goederen op zodanige wijze niet aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving voldoen dat een risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu ontstaat of sprake is van een ernstige inbreuk op die regelgeving, stellen zij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van verzending en van elke andere betrokken lidstaat daarvan onverwijld in kennis, zodat die passende onderzoeken kunnen instellen. 1 bis. De andere betrokken lidstaten, als bedoeld in lid 1, zijn in het geval van een inbreuk op Verordening (EG) nr. 1/2005: a) de lidstaat die de vergunning heeft verleend aan de vervoerder; b) in het geval de niet-naleving van de vereisten van die verordening te maken heeft met een gebrekkig vervoersmiddel, de lidstaat die het certificaat van goedkeuring heeft afgegeven voor het vervoersmiddel; c) in het geval de bestuurder betrokken is bij de niet-naleving van de voorschriften van die verordening, de lidstaat die het certificaat van vakbekwaamheid van de bestuurder heeft afgegeven. [Am. 246] 2. De bevoegde autoriteiten die de kennisgeving hebben ontvangen, doen onverwijld het volgende: a) zij bevestigen de ontvangst van de kennisgeving; b) zij geven aan welke onderzoeken zij voornemens zijn uit te voeren; c) zij onderzoeken de aangelegenheid, nemen alle nodige maatregelen en stellen de kennisgevende bevoegde autoriteiten in kennis van de aard van de onderzoeken en van de verrichte officiële controles, de genomen beslissingen en de redenen daarvoor. c bis) zij informeren alle relevante, betrokken belanghebbenden, zoals gespecificeerd in de nationale noodplannen voor de voedselveiligheid. [Am. 247] 3. Indien de kennisgevende bevoegde autoriteiten redenen hebben om aan te nemen dat de verrichte onderzoeken of genomen maatregelen van de bevoegde autoriteiten die de kennisgeving hebben ontvangen ontoereikend zijn om de vastgestelde niet-naleving aan te pakken, verzoeken zij die autoriteiten de verrichte officiële controles of genomen maatregelen aan te vullen. In dat geval: a) proberen de bevoegde autoriteiten van beide lidstaten te komen tot een passende gezamenlijke aanpak van het geval van niet-naleving, bijvoorbeeld door overeenkomstig artikel 102, lid 3, gezamenlijke officiële controles en onderzoeken te verrichten; b) brengen zij, indien zij geen overeenstemming bereiken over passende maatregelen, de Commissie daarvan onverwijld op de hoogte. 4. Wanneer de officiële controles van dieren of goederen die uit een andere lidstaat afkomstig zijn, uitwijzen dat de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving herhaaldelijk niet wordt nageleefd, delen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming dit onverwijld mee aan de Commissie en aan de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten. Artikel 105 Bijstand door derde landen 1. Wanneer de bevoegde autoriteiten informatie van een derde land ontvangen die wijst op niet-naleving of op een risico voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, doen zij onverwijld het volgende: a) zij stellen de bevoegde autoriteiten in de andere betrokken lidstaten daarvan in kennis; b) zij delen die informatie aan de Commissie mee wanneer zij voor de Unie van belang is of kan zijn. 2. Informatie die verkregen is door middel van overeenkomstig deze verordening verrichte officiële controles en onderzoeken, mag aan een derde land als bedoeld in lid 1 worden doorgegeven op voorwaarde dat: a) de bevoegde autoriteiten die de informatie hebben verstrekt, met die doorgifte instemmen; b) het derde land zich ertoe verbonden heeft de nodige bijstand te verlenen om bewijsmateriaal te verzamelen over praktijken die in strijd met de voorschriften van de Unie zijn of lijken te zijn dan wel een risico voor mensen, dieren of planten of voor het milieu opleveren; c) voldaan wordt aan de desbetreffende voorschriften van de Unie en de lidstaten die van toepassing zijn op de doorgifte van persoonsgegevens aan derde landen. Artikel 106 Gecoördineerde bijstand en follow-up door de Commissie 1. De overeenkomstig deze titel door de bevoegde autoriteiten uitgevoerde maatregelen en acties worden onverwijld door de Commissie gecoördineerd indien: a) de Commissie over informatie beschikt die wijst op activiteiten die in strijd met de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving zijn of lijken te zijn, en die activiteiten vertakkingen in meer dan een lidstaat hebben of zouden kunnen hebben; of b) de Commissie over informatie beschikt die erop wijst dat dezelfde of soortgelijke activiteiten die in strijd met de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving zijn of lijken te zijn, in meer dan een lidstaat zouden kunnen plaatsvinden; en c) de bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten geen overeenstemming kunnen bereiken over passende maatregelen om de niet-naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving aan te pakken. 2. In de in lid 1 bedoelde gevallen kan de Commissie: a) in samenwerking met de betrokken lidstaat een inspectieteam sturen om een officiële controle ter plaatse te verrichten; b) de bevoegde autoriteiten in de lidstaat van verzending, en indien nodig in andere betrokken lidstaten, door middel van uitvoeringshandelingen verzoeken de officiële controles naar behoren te verscherpen en haar verslag te doen van de maatregelen die zij hebben genomen; c) elke andere passende maatregel nemen overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen om voorschriften voor de snelle uitwisselingen van informatie in de in lid 1 bedoelde gevallen vast te stellen. Titel V Planning en rapportage Artikel 107 Meerjarige nationale controleplannen (MNCP's) en één enkele autoriteit voor de MNCP's 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de officiële controles waarop deze verordening van toepassing is, door de bevoegde autoriteiten worden verricht op grond van een meerjarig nationaal controleplan, waarvan de opstelling en uitvoering op hun hele grondgebied worden gecoördineerd. 2. De lidstaten wijzen één de autoriteit of de autoriteiten aan die verantwoordelijk is respectievelijk zijn voor: [Am. 248] a) de coördinatie van de opstelling van het in lid 1 bedoelde plan tussen alle bevoegde autoriteiten die voor de officiële controles verantwoordelijk zijn; b) het waarborgen dat het plan coherent is en op consequente wijze wordt uitgevoerd. Artikel 108 Inhoud van meerjarige nationale controleplannen 1. Bij de opstelling van de meerjarige nationale controleplannen wordt gewaarborgd dat: a) officiële controles worden gepland op alle gebieden waarop de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving van toepassing is, overeenkomstig de criteria in artikel 8 en de in de artikelen 15 tot en met 24 bedoelde voorschriften; b) er een efficiënte prioritering van officiële controles en een efficiënte toewijzing van controlemiddelen is. 2. De meerjarige nationale controleplannen bevatten algemene informatie over de structuur en de organisatie van de systemen van officiële controles in de betrokken lidstaat voor elk van de betrokken sectoren , waarbij ten minste informatie wordt gegeven over: [Am. 249] a) de strategische doelstellingen van het meerjarige nationale controleplan en de manier waarop deze tot uiting komen in de prioriteiten van de officiële controles en de toewijzing van middelen; b) de indeling van de officiële controles in risicocategorieën; c) de aanwijzing van de bevoegde autoriteiten en hun taken op centraal, regionaal en lokaal niveau, en de middelen die aan die autoriteiten ter beschikking staan; d) indien van toepassing, het delegeren van taken aan gemachtigde instanties; e) de algemene organisatie en het algemene beheer van de officiële controles op nationaal, regionaal en lokaal niveau, met inbegrip van officiële controles in afzonderlijke inrichtingen; f) de controlesystemen voor de verschillende sectoren en de coördinatie tussen de verschillende diensten van de bevoegde autoriteiten die met de officiële controles in die sectoren zijn belast; g) de bestaande procedures en regelingen om te waarborgen dat de bevoegde autoriteiten hun verplichtingen uit hoofde van artikel 4, lid 1, nakomen; h) de opleiding van personeelsleden van de bevoegde autoriteiten; i) de in artikel 11, lid 1, bedoelde schriftelijk vastgelegde procedures; j) de organisatie en uitvoering van noodplannen overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; k) de organisatie van de samenwerking en wederzijdse bijstand tussen de bevoegde autoriteiten in de lidstaten. Artikel 109 Opstelling en uitvoering van meerjarige controleplannen 1. De lidstaten zorgen ervoor dat het in artikel 107, lid 1, bedoelde meerjarige nationale controleplan openbaar wordt gemaakt, met uitzondering van de delen van het plan waarvan de bekendmaking de doeltreffendheid van de officiële controles zou aantasten. 1 bis. De meerjarige nationale controleplannen kunnen in overleg met relevante exploitanten worden opgesteld, met het oog op het garanderen van een op risico gebaseerde benadering van officiële controles. [Am. 250] 2. Het meerjarige nationale controleplan wordt telkens wanneer dit nodig is aangepast aan veranderingen in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving en wordt op gezette tijden geëvalueerd om rekening te houden met ten minste de volgende factoren: a) het verschijnen van nieuwe ziekten, plaagorganismen bij planten of andere risico's voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel , wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu; [Am. 251] b) belangrijke veranderingen in de structuur, het beheer of de werking van de bevoegde autoriteiten in de lidstaat; c) de resultaten van door de lidstaten verrichte officiële controles; d) de resultaten van controles die de Commissie overeenkomstig artikel 115, lid 1, in de lidstaat heeft verricht; f) wetenschappelijke bevindingen; g) de uitkomst van officiële controles die de bevoegde autoriteiten van een derde land in een lidstaat verrichten. 3. De lidstaten verstrekken de Commissie op verzoek een actuele versie van hun meerjarige nationale controleplan. Artikel 110 Gedelegeerde bevoegdheden voor meerjarige nationale controleplannen De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de meerjarige nationale controleplannen als bedoeld in artikel 107, lid 1. Die gedelegeerde handelingen bevatten voorschriften betreffende: a) de criteria voor de indeling van de activiteiten van exploitanten in risicocategorieën; b) de prioriteiten voor officiële controles overeenkomstig de criteria in artikel 8 en de in de artikelen 15 tot en met 24 bedoelde voorschriften; c) procedures om de officiële controles zo doeltreffend mogelijk te maken; d) de belangrijkste prestatie-indicatoren die de bevoegde autoriteiten bij de beoordeling van het meerjarige nationale controleplan en de uitvoering ervan moeten toepassen. [Am. 252] Artikel 111 Gecoördineerde controleplannen en verzameling van informatie en gegevens Met het oog op een op de hele Unie gerichte beoordeling van de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving of de vaststelling van de aanwezigheid van bepaalde gevaren in de hele Unie, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) het opstellen, de organisatie en uitvoering van gecoördineerde controleplannen met een beperkte duur op een van de gebieden waarop de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving van toepassing is; [Am. 253] b) de organisatie, op ad-hocbasis, van de verzameling van gegevens en informatie in verband met de toepassing van een specifieke reeks voorschriften van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving of betreffende de aanwezigheid van bepaalde gevaren. [Am. 254] b bis) de rol van belanghebbenden bij de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van de gecoördineerde controleplannen. [Am. 255] Artikel 112 Jaarverslagen van de lidstaten 1. Uiterlijk op 30 juni van elk jaar dient elke lidstaat een verslag bij de Commissie in, waarin het volgende wordt beschreven: a) alle wijzigingen die in zijn meerjarige nationale controleplan zijn aangebracht om rekening te houden met de in artikel 109, lid 2, bedoelde factoren; b) de resultaten van de officiële controles die in het vorige jaar op grond van zijn meerjarige nationale controleplan zijn verricht; c) het soort en aantal gevallen van niet-naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving die in het vorige jaar door de bevoegde autoriteiten zijn ontdekt, gespecificeerd per sector en met een passend niveau van gedetailleerdheid ; [Am. 256] d) de maatregelen die zijn genomen om de doeltreffende uitvoering van zijn meerjarige nationale controleplan te waarborgen, met inbegrip van handhavingsacties en de resultaten van die maatregelen. d bis) informatie over de toepassing van de vergoedingen als bedoeld in artikel 83, lid 2, inzake transparantie. [Am. 257] 2. Om een eenvormige presentatie van de in lid 1 bedoelde jaarverslagen te waarborgen, stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen standaardmodelformulieren voor de indiening van de in lid 1 bedoelde informatie en gegevens vast, die zij zo nodig op dezelfde wijze actualiseert. Bij die uitvoeringshandelingen wordt zo mogelijk toegestaan dat de door de Commissie vastgestelde standaardmodelformulieren worden gebruikt voor de indiening van andere verslagen over officiële controles die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bij de Commissie moeten indienen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 113 Jaarverslagen van de Commissie 1. De Commissie maakt op uiterlijk 31 december van elk tweede jaar na de inwerkingtreding van de verordening een jaarverslag over de uitvoering van officiële controles in de lidstaten openbaar, rekening houdend met: [Am. 258] a) de overeenkomstig artikel 112 door de lidstaten ingediende jaarverslagen , met inbegrip van de informatie over de toepassing van de vergoedingen als bedoeld in artikel 83, lid 2, inzake transparantie ; [Am. 259] b) de resultaten van controles die de Commissie overeenkomstig artikel 115, lid 1, heeft verricht; c) alle andere relevante informatie. 2. In het in lid 1 bedoelde jaarverslag worden zo nodig aanbevelingen opgenomen voor mogelijke verbeteringen van de systemen van officiële controles in de lidstaten, alsook voor specifieke officiële controles op bepaalde gebieden. [Am. 260] Artikel 114 Noodplannen voor levensmiddelen en diervoeders 1. Met het oog op de uitvoering van het algemene plan voor crisismanagement als bedoeld in artikel 55, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002, stellen de lidstaten operationele noodplannen voor levensmiddelen en diervoeders op, waarin wordt aangegeven welke maatregelen onverwijld moeten worden genomen wanneer wordt geconstateerd dat levensmiddelen of diervoeders, rechtstreeks of via het milieu, een ernstig risico voor de gezondheid van mensen of dieren opleveren. 2. In de in lid 1 bedoelde noodplannen voor levensmiddelen en diervoeders wordt het volgende vermeld: a) de bevoegde autoriteiten die erbij betrokken moeten zijn; b) de bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de onder a) bedoelde autoriteiten; c) de kanalen en procedures voor het delen van informatie, voor zover nodig, door de bevoegde autoriteiten en andere betrokken partijen. 3. De lidstaten evalueren regelmatig hun noodplannen voor levensmiddelen en diervoeders om rekening te houden met veranderingen in de organisatie van de bevoegde autoriteiten en met de bij de uitvoering van het plan en bij oefeningen opgedane ervaring. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) voorschriften voor de vaststelling van de in lid 1 bedoelde noodplannen, voor zover nodig om te zorgen voor een consistente en doelmatige toepassing van het algemene plan voor crisismanagement als bedoeld in artikel 55, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002; b) de rol van belanghebbenden in de vaststelling en uitvoering van die noodplannen. Titel VI Activiteiten van de Unie Hoofdstuk I Controles van de Commissie Artikel 115 Controles van de Commissie in de lidstaten 1. Deskundigen van de Commissie verrichten controles in elke lidstaat om: a) de toepassing van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving en de in deze verordening vervatte voorschriften te verifiëren; b) de werking van de nationale controlesystemen en de daarvoor verantwoordelijke bevoegde autoriteiten te verifiëren; c) onderzoek te doen naar en informatie te verzamelen over: i) officiële controles en handhavingspraktijken; ii) belangrijke of terugkerende problemen bij de toepassing of handhaving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; iii) noodsituaties, opkomende problemen of nieuwe ontwikkelingen in de lidstaten. 2. De in lid 1 bedoelde controles worden in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten georganiseerd en op gezette tijden uitgevoerd. 3. De in lid 1 bedoelde controles kunnen controles ter plaatse omvatten. Deskundigen van de Commissie mogen de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten die de officiële controles uitvoeren vergezellen. 4. De deskundigen van de Commissie kunnen worden bijgestaan door deskundigen uit de lidstaten. De nationale deskundigen die de deskundigen van de Commissie vergezellen, krijgen dezelfde toegangsrechten als de deskundigen van de Commissie. Artikel 116 Verslagen van de Commissie over controles die haar deskundigen in de lidstaten verrichten 1. De Commissie: a) stelt een ontwerpverslag op over de resultaten van de overeenkomstig artikel 115, lid 1, verrichte controles; b) stuurt een kopie van het onder a) bedoelde ontwerpverslag voor commentaar naar de lidstaat waar de controles werden gehouden; c) houdt bij de opstelling van het definitieve verslag over de resultaten van de overeenkomstig artikel 115, lid 1, door haar deskundigen in de lidstaten verrichte controles, rekening met het onder b) bedoelde commentaar van de lidstaat; d) maakt het onder c) bedoelde definitieve verslag en het onder b) bedoelde commentaar van de lidstaat openbaar. 2. Zo nodig kan de Commissie in haar definitieve verslagen als bedoeld in lid 1 aanbevelingen doen voor corrigerende of preventieve maatregelen van de lidstaten om de door haar deskundigen tijdens de overeenkomstig artikel 115, lid 1, verrichte controles vastgestelde specifieke of systemische tekortkomingen te verhelpen. Artikel 117 Programma van de controles van de Commissie in de lidstaten 1. De Commissie moet door middel van uitvoeringshandelingen: a) een jaarlijks of meerjarig controleprogramma vaststellen voor de in artikel 115, lid 1, bedoelde controles die haar deskundigen in de lidstaten zullen uitvoeren; b) de lidstaten uiterlijk aan het eind van elk jaar het jaarlijkse controleprogramma of een eventuele actualisering van het meerjarige controleprogramma voor het volgende jaar meedelen. 2. De Commissie kan haar controleprogramma door middel van uitvoeringshandelingen aanpassen aan ontwikkelingen op de gebieden waarop de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving van toepassing is. Dergelijke wijzigingen worden voldoende van tevoren aan de lidstaten meegedeeld. [Am. 261] Artikel 118 Verplichtingen van de lidstaten in verband met controles van de Commissie De lidstaten: a) nemen passende vervolgmaatregelen om de specifieke of systemische tekortkomingen te verhelpen die worden vastgesteld tijdens de controles die de deskundigen van de Commissie overeenkomstig artikel 115, lid 1, verrichten; b) verstrekken alle nodige bijstand, alsook alle documentatie en andere technische ondersteuning waarom de deskundigen van de Commissie verzoeken om de controles doelmatig en doeltreffend te kunnen uitvoeren; c) zorgen ervoor dat de deskundigen van de Commissie toegang hebben tot alle gebouwen of delen daarvan, dieren en goederen, alsmede informatie, met inbegrip van computersystemen, die relevant zijn voor het uitvoeren van hun taken. Artikel 119 Controles van de Commissie in derde landen 1. Deskundigen van de Commissie kunnen controles in derde landen verrichten om: a) de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te verifiëren dan wel de gelijkwaardigheid van de wetgeving en systemen van het derde land, met inbegrip van de officiële certificering en de afgifte van officiële certificaten, officiële etiketten, officiële merken en andere officiële verklaringen, met die regelgeving; b) te verifiëren of het controlesysteem van het derde land toereikend is om te waarborgen dat zendingen dieren en goederen die naar de Unie worden uitgevoerd, voldoen aan de desbetreffende voorschriften van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving of aan voorschriften waarvan erkend is dat zij ten minste gelijkwaardig daaraan zijn; c) informatie en gegevens te verzamelen om inzicht te krijgen in de oorzaken van terugkerende of opkomende problemen in verband met de uitvoer van dieren en goederen uit een derde land. 2. De in lid 1 bedoelde controles zijn in het bijzonder gericht op: a) de wetgeving van het derde land; b) de organisatie van de bevoegde autoriteiten van het derde land, hun bevoegdheden en onafhankelijkheid, het toezicht dat erop wordt uitgeoefend, en het gezag dat zij hebben om de toepasselijke wetgeving doeltreffend te handhaven; c) de opleiding van de personeelsleden voor het uitvoeren van officiële controles; d) de middelen waarover de bevoegde autoriteiten beschikken, met inbegrip van analyse-, test- en diagnosefaciliteiten; e) het bestaan en het functioneren van schriftelijk vastgelegde controleprocedures en op prioriteiten gebaseerde controlesystemen; f) indien van toepassing, de situatie met betrekking tot diergezondheid en zoönosen en plantgezondheid , en de procedures voor kennisgeving, aan de Commissie en de bevoegde internationale organen, van uitbraken van dierziekten en plaagorganismen bij planten; [Am. 263] g) de reikwijdte en uitvoering van officiële controles betreffende dieren, planten en daarvan afgeleide producten die uit andere derde landen aankomen; h) de garanties die het derde land kan geven ten aanzien van de naleving van of de gelijkwaardigheid met de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving. 3. Om de doelmatigheid en doeltreffendheid van de in lid 1 bedoelde controles te bevorderen, kan de Commissie het betrokken derde land voorafgaand aan die controles verzoeken het volgende te verstrekken: a) de in artikel 124, lid 1, bedoelde informatie; b) in voorkomend geval, de schriftelijke gegevens van de door dat land verrichte officiële controles. 4. De Commissie kan deskundigen uit de lidstaten aanwijzen om haar eigen deskundigen tijdens de in lid 1 bedoelde controles bij te staan. Artikel 120 Frequentie van de controles van de Commissie in derde landen De frequentie van de door de Commissie uit te oefenen controles in derde landen wordt bepaald op basis van: a) een risicobeoordeling voor de uit het betrokken derde land naar de Unie uitgevoerde dieren en goederen; b) de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; c) de hoeveelheid en aard van de dieren en goederen die uit het betrokken derde land in de Unie binnenkomen; d) de resultaten van de controles die de deskundigen van de Commissie of andere inspectieorganen al hebben uitgevoerd; e) de resultaten van officiële controles betreffende dieren en goederen die uit het derde land in de Unie binnenkomen en van eventuele andere officiële controles die de bevoegde autoriteiten van lidstaten hebben verricht; f) informatie van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid of vergelijkbare organen; g) informatie van internationaal erkende organen, zoals: i) de Wereldgezondheidsorganisatie; ii) de Commissie van de Codex Alimentarius; iii) de Werelddiergezondheidsorganisatie; iv) de Plantenbeschermingsorganisatie voor Europa en het gebied van de Middellandse Zee; v) het secretariaat van het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten; vi) de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling; vii) de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties; viii) het secretariaat van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid dat gehecht is aan het Verdrag inzake biodiversiteit; h) gegevens over nieuwe ziektesituaties of andere omstandigheden die ertoe zouden kunnen leiden dat uit een derde land dieren en goederen in de Unie binnenkomen die een gezondheids- of milieurisico vormen; h bis) de waarschijnlijkheid van frauduleuze praktijken die de consumentenverwachtingen ten aanzien van de aard, de kwaliteit en de samenstelling van voedsel en producten zouden kunnen beschamen; [Am. 264] i) de noodzaak om onderzoek te verrichten naar of te reageren op noodsituaties in individuele derde landen. Artikel 121 Verslagen van de Commissie over controles die haar deskundigen in derde landen verrichten De Commissie brengt verslag uit over de resultaten van elke controle die overeenkomstig de artikelen 119 en 120 is verricht. In het verslag worden zo nodig aanbevelingen opgenomen. De Commissie maakt haar verslagen openbaar. Artikel 122 Programma van de controles van de Commissie in derde landen De Commissie stelt de lidstaten van tevoren in kennis van haar programma van de controles in derde landen en brengt verslag uit over de resultaten. De Commissie kan dat programma aanpassen aan ontwikkelingen op de gebieden waarop de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving van toepassing is. Dergelijke wijzigingen worden aan de lidstaten meegedeeld. Artikel 123 Controles door derde landen in de lidstaten 1. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van: a) op hun grondgebied geplande controles door de bevoegde autoriteiten van derde landen; b) het beoogde schema en de reikwijdte van die controles. 2. Aan de in lid 1 bedoelde controles kan door deskundigen van de Commissie worden deelgenomen op verzoek van een van de volgende autoriteiten: a) de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waar de controles worden verricht; b) de bevoegde autoriteiten van het derde land dat de controles uitvoert. Bij de organisatie van de deelname van deskundigen van de Commissie en het definitieve schema en de definitieve reikwijdte van de in lid 1 bedoelde controles werken de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de controles worden verricht nauw samen. 3. De deelname van deskundigen van de Commissie aan de in lid 1 bedoelde controles dient met name om: a) advies te geven over de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; b) op het niveau van de Unie beschikbare informatie en gegevens te verstrekken die nuttig kunnen zijn voor de controle die de bevoegde autoriteiten van het derde land uitvoeren; c) de eenvormigheid van de door de bevoegde autoriteiten van derde landen verrichte controles te waarborgen. Hoofdstuk II Voorwaarden voor de binnenkomst van dieren en goederen in de Unie Artikel 124 Informatie over de controlesystemen van derde landen 1. De Commissie verzoekt derde landen die voornemens zijn dieren en goederen naar de Unie uit te voeren de volgende correcte, geactualiseerde informatie te verstrekken over de algemene organisatie en het algemene beheer van de sanitaire en fytosanitaire controlesystemen op hun grondgebied: a) alle sanitaire of fytosanitaire regelgeving die op hun grondgebied is vastgesteld of voorgesteld; b) de risicobeoordelingsprocedures en de factoren waarmee bij de beoordeling van de risico's en de vaststelling van het passende niveau van sanitaire of fytosanitaire bescherming rekening wordt gehouden; c) alle procedures en mechanismen voor controles en inspecties, in voorkomend geval met inbegrip van procedures en mechanismen voor dieren of goederen die uit andere derde landen aankomen; d) mechanismen voor officiële certificering; e) in voorkomend geval, maatregelen die naar aanleiding van de in artikel 121, tweede alinea, bedoelde aanbevelingen zijn genomen; f) in voorkomend geval, de resultaten van officiële controles die verricht zijn op dieren en goederen die bestemd zijn om naar de Unie te worden uitgevoerd; g) in voorkomend geval, informatie over wijzigingen die in de structuur en werking van de controlesystemen zijn aangebracht om aan de sanitaire of fytosanitaire voorschriften of aan de in artikel 121, tweede alinea, bedoelde aanbevelingen te voldoen. 2. Het verzoek om informatie als bedoeld in lid 1 dient evenredig te zijn gezien de aard van de naar de Unie uit te voeren dieren en goederen en de specifieke situatie en structuur van het derde land. Artikel 125 Vaststelling van aanvullende voorwaarden voor de binnenkomst van dieren en goederen in de Unie 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorwaarden waaraan voldaan moet worden door dieren en goederen die uit derde landen in de Unie binnenkomen, wanneer die noodzakelijk zijn om te waarborgen dat de dieren en goederen voldoen aan de desbetreffende voorschriften van de regelgeving als bedoeld in artikel 1, lid 2, met uitzondering van artikel 1, lid 2, onder d), e), g) en h), en van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 853/2004 of aan voorschriften waarvan erkend is dat zij ten minste gelijkwaardig zijn. 2. In de in lid 1 bedoelde voorwaarden worden de dieren en goederen met behulp van de codes van de Gecombineerde Nomenclatuur aangeduid en kunnen de volgende bepalingen worden opgenomen: a) het voorschrift dat bepaalde dieren en goederen alleen in de Unie mogen binnenkomen uit derde landen of regio's van derde landen die opgenomen zijn in een daartoe door de Commissie opgestelde lijst; b) het voorschrift dat zendingen van bepaalde dieren en goederen uit derde landen moeten worden verzonden vanuit en verkregen of bereid in inrichtingen die voldoen aan de desbetreffende voorschriften als bedoeld in lid 1 of aan voorschriften waarvan erkend is dat zij ten minste gelijkwaardig zijn; c) het voorschrift dat zendingen van bepaalde dieren en goederen vergezeld moeten gaan van een officieel certificaat, een officiële verklaring of enig ander bewijsstuk waaruit blijkt dat de zendingen voldoen aan de desbetreffende voorschriften als bedoeld in lid 1 of aan voorschriften waarvan erkend is dat zij ten minste gelijkwaardig zijn; d) de verplichting om het onder c) bedoelde bewijsstuk in een specifieke vorm te verstrekken; e) elk ander voorschrift dat noodzakelijk is om te waarborgen dat bepaalde dieren en goederen een niveau van bescherming van de gezondheid en, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, het milieu bieden dat gelijkwaardig is aan het door voldoen aan de in lid 1 bedoelde voorschiften gewaarborgde niveau . [Am. 266] 3. Wanneer dit, in het geval van risico's voor de gezondheid van mensen of dieren dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu die het gevolg zijn van de binnenkomst in de Unie van dieren en goederen uit derde landen, om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de procedure van artikel 140 van toepassing op overeenkomstig lid 1 vastgestelde gedelegeerde handelingen. 4. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften vaststellen met betrekking tot de vorm en het type van officiële certificaten, officiële verklaringen of bewijsstukken die overeenkomstig de in lid 2, onder c), bedoelde voorschriften vereist zijn. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 126 Opname in de lijst van derde landen als bedoeld in artikel 125, lid 2, onder a) 1. De opname van een derde land of regio daarvan in de in artikel 125, lid 2, onder a), bedoelde lijst geschiedt overeenkomstig de leden 2 en 3 van dit artikel. 2. De Commissie hecht door middel van uitvoeringshandelingen haar goedkeuring aan daartoe strekkende verzoeken die worden ingediend door het betrokken derde land en vergezeld gaan van behoorlijke bewijsstukken en garanties dat de betrokken dieren en goederen uit dat derde land voldoen aan de desbetreffende voorschriften als bedoeld in artikel 125, lid 1, of aan voorschriften die daaraan gelijkwaardig zijn. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld en aangepast volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 3. Bij haar besluit over de in lid 2 bedoelde verzoeken houdt de Commissie naar behoren rekening met: a) de wetgeving van het derde land voor de betrokken sector; b) de structuur en organisatie van de bevoegde autoriteiten van het derde land en zijn controlediensten, de bevoegdheden waarover zij beschikken, de garanties betreffende de toepassing en handhaving van de op de betrokken sector toepasselijke wetgeving van het derde land die kunnen worden geboden en de betrouwbaarheid van de procedures voor officiële certificering; c) de uitvoering door de bevoegde autoriteiten van het derde land van toereikende officiële controles en andere activiteiten om de aanwezigheid van gevaren voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu te beoordelen; d) de regelmaat en snelheid waarmee het derde land informatie verstrekt over de aanwezigheid van gevaren voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn of, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu; e) de garanties die het derde land biedt dat: i) de voorwaarden die van toepassing zijn op de inrichtingen waaruit dieren of goederen naar de Unie worden uitgevoerd, voldoen aan voorschriften die gelijkwaardig zijn aan de in artikel 125, lid 1, bedoelde voorschriften; ii) een lijst van de onder i) bedoelde inrichtingen wordt opgesteld en bijgewerkt; iii) de lijst van de onder i) bedoelde inrichtingen en de bijwerkingen ervan onverwijld aan de Commissie worden meegedeeld; iv) de onder i) bedoelde inrichtingen geregeld en doeltreffend worden gecontroleerd door de bevoegde autoriteiten van het derde land; f) alle andere informatie of gegevens over de capaciteit van het derde land om te waarborgen dat in de Unie uitsluitend dieren en goederen binnenkomen die hetzelfde of een gelijkwaardig niveau van bescherming bieden als de desbetreffende, in artikel 125, lid 1, bedoelde voorschriften. Artikel 127 Vaststelling van bijzondere maatregelen betreffende de binnenkomst van bepaalde dieren en goederen in de Unie 1. Wanneer er, in andere gevallen dan bedoeld in artikel 53 van Verordening (EG) nr. 178/2002, artikel 249 van Verordening (EU) nr. .../... (77) en artikel 27, lid 1, artikel 29, lid 1, artikel 40, lid 2, artikel 41, lid 2, artikel 47, lid 1, artikel 49, lid 2, en artikel 50, lid 2, van Verordening (EU) nr. .../... (78) * aanwijzingen zijn dat de binnenkomst in de Unie van bepaalde dieren of goederen die afkomstig zijn uit een derde land, een regio daarvan of een groep van derde landen, een risico voor de gezondheid van mensen of dieren, of planten , dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu kan opleveren of wanneer er aanwijzingen zijn dat de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving wellicht op grote schaal en op ernstige wijze niet wordt nageleefd, stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 139 de maatregelen vast die noodzakelijk zijn om dat risico in te perken of de vastgestelde niet-naleving te beëindigen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 267] 2. In de in lid 1 bedoelde maatregelen worden de dieren en goederen met behulp van de codes van de Gecombineerde Nomenclatuur aangeduid en kunnen de volgende bepalingen worden opgenomen: a) het verbod op de binnenkomst in de Unie van de in lid 1 bedoelde dieren en goederen die uit de betrokken derde landen of regio's daarvan afkomstig zijn of verzonden worden; b) het voorschrift dat de in lid 1 bedoelde dieren en goederen die uit bepaalde derde landen of regio's daarvan afkomstig zijn of verzonden worden, voorafgaand aan verzending specifieke behandelingen of controles ondergaan; c) het voorschrift dat de in lid 1 bedoelde dieren en goederen die uit bepaalde derde landen of regio's daarvan afkomstig zijn of verzonden worden, bij binnenkomst in de Unie specifieke behandelingen of controles ondergaan; d) het voorschrift dat zendingen van de in lid 1 bedoelde dieren en goederen die uit bepaalde derde landen of regio's daarvan afkomstig zijn of verzonden worden, vergezeld gaan van een officieel certificaat, een officiële verklaring of enig ander bewijsstuk waaruit blijkt dat de zending voldoet aan de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving of aan voorschriften waarvan erkend is dat zij ten minste gelijkwaardig zijn; e) het voorschrift om het onder d) bedoelde bewijsstuk in een specifieke vorm te verstrekken; f) andere maatregelen die noodzakelijk zijn om het risico in te perken. 3. Bij de vaststelling van de in lid 2 bedoelde maatregelen wordt rekening gehouden met: a) de overeenkomstig artikel 124 verzamelde informatie; b) andere informatie die de betrokken derde landen hebben verstrekt; c) zo nodig, de resultaten van de in artikel 119, lid 1, bedoelde controles van de Commissie. 4. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met de gezondheid van mensen en dieren of, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, de bescherming van het milieu, stelt de Commissie volgens de in artikel 141, lid 3, bedoelde procedure uitvoeringshandelingen vast die onmiddellijk van toepassing zijn. Artikel 128 Gelijkwaardigheid 1. Op de gebieden waarop de regelgeving als bedoeld in artikel 1, lid 2, met uitzondering van artikel 1, lid 2, onder d), e), g) en h), van toepassing is, kan de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen erkennen dat maatregelen die in een derde land of regio's daarvan worden toegepast, gelijkwaardig zijn aan de voorschriften van die regelgeving, op basis van: a) een gedegen onderzoek van de informatie en gegevens die het derde land krachtens artikel 124, lid 1, verstrekt; b) in voorkomend geval, de bevredigende resultaten van een overeenkomstig artikel 119, lid 1, verrichte controle. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. In de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen worden de voorwaarden vastgesteld voor de binnenkomst in de Unie van dieren en goederen uit het betrokken derde land of regio's daarvan, die betrekking kunnen hebben op: a) de aard en inhoud van de officiële certificaten of verklaringen waarvan de dieren of goederen vergezeld moeten gaan; b) specifieke voorschriften voor de binnenkomst van de dieren of goederen in de Unie en de officiële controles die bij binnenkomst in de Unie moeten worden verricht; c) zo nodig, procedures voor de opstelling en wijziging van lijsten van regio's of inrichtingen in het betrokken derde land waaruit dieren en goederen in de Unie mogen binnenkomen. 3. Wanneer niet meer aan de voorwaarden voor de erkenning van gelijkwaardigheid wordt voldaan, trekt de Commissie de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen onverwijld in door middel van uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 128 bis Steun aan ontwikkelingslanden 1. Om te verzekeren dat ontwikkelingslanden de bepalingen van deze verordening kunnen nakomen, kunnen de volgende steunmaatregelen worden uitgevaardigd en van kracht blijven zolang zij een aanwijsbaar effect hebben: — het voldoen aan de voorwaarden voor de binnenkomst van dieren en goederen in de Unie; — uitwerking van richtsnoeren voor de organisatie van ambtelijke controles van de producten die naar de Unie worden uitgevoerd; — uitzending van deskundigen van de Europese Unie of van de lidstaten naar ontwikkelingslanden ter ondersteuning van de organisatie van officiële controles; — deelname van controlepersoneel uit ontwikkelingslanden aan opleidingen of trainingen. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met bepalingen over de in lid 1 genoemde ondersteuning van ontwikkelingslanden. [Am. 268] Hoofdstuk III Opleiding van personeelsleden van de bevoegde autoriteiten Artikel 129 Opleiding en uitwisseling van personeelsleden van de bevoegde autoriteiten 1. De Commissie kan organiseert opleidingsactiviteiten organiseren voor de personeelsleden van de bevoegde autoriteiten en in voorkomend geval voor personeelsleden van andere autoriteiten van de lidstaten die betrokken zijn bij onderzoeken naar mogelijke schendingen van deze verordening en de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving. [Am. 269] De Commissie kan organiseert die activiteiten in samenwerking met lidstaten organiseren . [Am. 270] 2. De in lid 1 bedoelde opleidingsactiviteiten bevorderen de ontwikkeling van een geharmoniseerde aanpak van officiële controles en andere officiële activiteiten in de lidstaten. Zij omvatten, indien passend, opleiding betreffende: a) deze verordening en de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving; b) controlemethoden en ‑technieken die voor de officiële controles en andere officiële activiteiten van de bevoegde autoriteiten relevant zijn; c) methoden en technieken voor productie, verwerking en verhandeling. 3. De in lid 1 bedoelde opleidingsactiviteiten kunnen openstaan voor deelname van personeelsleden van de bevoegde autoriteiten van derde landen en kunnen buiten de Unie worden gehouden. 4. De bevoegde autoriteiten waarborgen dat de kennis die met de in lid 1 bedoelde opleidingsactiviteiten wordt opgedaan, zo nodig wordt verspreid en op passende wijze wordt gebruikt in de in artikel 4, leden 2 en 3, bedoelde personeelsopleidingsactiviteiten. In de in artikel 4, lid 2, bedoelde opleidingsprogramma's worden opleidingsactiviteiten opgenomen die gericht zijn op de verspreiding van dergelijke kennis. 5. De Commissie kan in samenwerking met de lidstaten programma's voor de uitwisseling van met de uitvoering van officiële controles of andere officiële activiteiten belaste personeelsleden van de bevoegde autoriteiten tussen twee of meer lidstaten organiseren. Die uitwisseling kan plaatsvinden door personeelsleden van de bevoegde autoriteiten van een lidstaat tijdelijk in een andere lidstaat te detacheren of door uitwisseling van die personeelsleden tussen de betrokken bevoegde autoriteiten. 6. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen voorschriften voor de organisatie van de in lid 1 bedoelde opleidingsactiviteiten en de in lid 5 bedoelde programma's vast. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Hoofdstuk IV Informatiemanagementsystemen Artikel 130 Informatiemanagementsysteem voor officiële controles (Imsoc) 1. Door de Commissie wordt een geautomatiseerd informatiemanagementsysteem opgericht en beheerd voor de geïntegreerde werking van de mechanismen en tools voor het beheer en de verwerking van waarmee de gegevens, informatie en documenten betreffende officiële controles die elektronisch zijn opgeslagen bij databanken in de lidstaten, automatisch worden doorgegeven en beheerd en automatisch worden uitgewisseld (Imsoc) opgericht en beheerd ) , waarbij rekening wordt gehouden met de bestaande nationale systemen . [Am. 271] 1 bis. De Commissie en de lidstaten maken bij het doorgeven van elektronische certificaten of andere elektronische documenten gebruik van internationaal gestandaardiseerde programmeertalen, berichtenstructuren en overdrachtsprotocollen, en van veilige doorgiftemethoden. [Am. 272] 2. In het Imsoc worden: a) het bij Beschikking 2003/24/EG opgerichte Traces-systeem volledig geïntegreerd en zo nodig aangepast; b) de bestaande, door de Commissie beheerde computersystemen die voor de snelle uitwisseling van gegevens, informatie en documenten in verband met risico's voor de gezondheid van mensen en dieren, voor het dierenwelzijn en voor de plantgezondheid worden gebruikt, zoals vastgesteld bij artikel 50 van Verordening (EG) nr. 178/2002, artikel 20 van Verordening (EU) nr. .../... (79) en artikel 97 van Verordening (EU) nr. .../... (80) * volledig geïntegreerd en zo nodig aangepast; c) het Traces-systeem en de onder b) bedoelde systemen op passende wijze aan elkaar gekoppeld, zodat zo nodig een doeltreffende uitwisseling en actualisering van gegevens tussen die systemen onderling en tussen het Traces-systeem en die systemen kan plaatsvinden. 2 bis. Bij het uitwisselen van elektronische gegevens, zoals elektronische certificaten, gebruiken de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten internationaal gestandaardiseerde taal, berichtenstructuren en uitwisselingsprotocollen. [Am. 273] Artikel 131 Algemene functies van het Imsoc Het Imsoc: a) maakt de geautomatiseerde verwerking en uitwisseling mogelijk van informatie, gegevens en documenten die nodig zijn voor de uitvoering van officiële controles, voortvloeien uit uitgevoerde officiële controles of de vastlegging van de prestaties of resultaten van officiële controles in alle gevallen waarin de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving en de in de artikelen 15 tot en met 24 bedoelde gedelegeerde handelingen voorschrijven dat dergelijke informatie, gegevens en documenten moeten worden uitgewisseld tussen de bevoegde autoriteiten en tussen de bevoegde autoriteiten en de Commissie, alsmede in voorkomend geval met andere autoriteiten en met exploitanten; b) voorziet in een mechanisme voor de uitwisseling van gegevens en informatie overeenkomstig titel IV; c) voorziet in een hulpmiddel voor het verzamelen en beheren van de verslagen over officiële controles die de lidstaten aan de Commissie verstrekken; d) maken de opstelling, verwerking en doorgifte, ook in elektronische vorm, mogelijk van het in artikel 5, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1/2005 bedoelde journaal, van de gegevens van het in artikel 6, lid 9, van Verordening (EG) nr. 1/2005 bedoelde navigatiesysteem, van officiële certificaten en van het in artikel 54 van deze verordening bedoelde gemeenschappelijk gezondheidsdocument van binnenkomst. Artikel 132 Gebruik van het Imsoc voor dieren en goederen die aan specifieke officiële controles onderworpen zijn 1. Voor dieren of goederen die binnen de Unie alleen verplaatst of in de handel gebracht mogen worden als zij voldoen aan specifieke voorschriften of procedures die bij de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving zijn vastgesteld, stelt het Imsoc de bevoegde autoriteiten op de plaats van verzending en de andere bevoegde autoriteiten die met de uitvoering van officiële controles op die dieren of goederen belast zijn, in staat gegevens, informatie en documenten over dieren of goederen die uit de ene naar de andere lidstaat worden verplaatst, alsook over de uitgevoerde officiële controles, realtime uit te wisselen. De eerste alinea is niet van toepassing op goederen waarop de in artikel 1, lid 2, onder g) en h), bedoelde regelgeving van toepassing is. De Commissie is echter bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de vraag wanneer en in welke mate de eerste alinea op de in de tweede alinea bedoelde goederen van toepassing is. 2. Bij uitvoer van dieren of goederen waarop de regelgeving van de Unie betreffende de afgifte van het uitvoercertificaat van toepassing is, stelt het Imsoc de bevoegde autoriteiten van de plaats van verzending en de andere bevoegde autoriteiten die met de uitvoering van officiële controles op die dieren of goederen belast zijn, in staat gegevens, informatie en documenten over die dieren en goederen, alsook over de resultaten van op die dieren en goederen uitgevoerde controles, realtime uit te wisselen. 3. Voor dieren of goederen die aan de in titel II, hoofdstuk V, afdelingen I en II, bedoelde officiële controles onderworpen zijn: a) stelt het Imsoc de bevoegde autoriteiten aan de grenscontroleposten en de andere bevoegde autoriteiten die met de uitvoering van officiële controles op die dieren of goederen belast zijn, in staat gegevens, informatie en documenten over die dieren en goederen, alsook over de op die dieren of goederen uitgevoerde controles, realtime uit te wisselen; b) stelt het Imsoc de bevoegde autoriteiten aan de grenscontroleposten in staat relevante gegevens, informatie en documenten te delen en uit te wisselen met de douaneautoriteiten en andere autoriteiten die belast zijn met de uitvoering van controles op dieren of goederen die uit derde landen in de Unie binnenkomen, alsook met exploitanten die bij de procedures voor het binnenkomen betrokken zijn, overeenkomstig de krachtens artikel 14, lid 4, en artikel 73, lid 2, vastgestelde voorschriften en andere desbetreffende voorschriften van de Unie; c) ondersteunt het Imsoc de in artikel 52, lid 2, onder a), en artikel 63, lid 6, bedoelde procedures en voert het die procedures uit. Artikel 133 Bevoegdheid tot vaststelling van voorschriften voor de werking van het Imsoc De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van: a) technische specificaties en specifieke voorschriften voor de werking van het Imsoc en de onderdelen ervan; b) noodregelingen die moeten worden toegepast indien een van de functies van het Imsoc niet beschikbaar is; c) de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder aan de betrokken derde landen en internationale organisaties gedeeltelijke toegang tot de functies van het Imsoc kan worden gegeven en de wijze waarop die toegang wordt verleend; d) de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder incidentele gebruikers kunnen worden vrijgesteld van het gebruik van het Traces-systeem; e) de voorschriften voor een elektronisch systeem voor de aanvaarding door de bevoegde autoriteiten van elektronische certificaten die afgegeven zijn door de bevoegde autoriteiten van derde landen. Titel VII Handhaving Hoofdstuk I Optreden door de bevoegde autoriteiten en sancties Artikel 134 Algemene handhavingsverplichtingen van de bevoegde autoriteiten 1. Bij hun optreden overeenkomstig dit hoofdstuk verlenen de bevoegde autoriteiten voorrang aan maatregelen die moeten worden genomen om risico's voor de gezondheid van mensen, dieren en planten, voor het dierenwelzijn en, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, weg te nemen of in te perken. Gezien het toenemende aantal gevallen van fraude op het gebied van voedsel wordt sterker de nadruk gelegd op het bestrijden van praktijken die consumenten misleiden wat betreft de aard of de kwaliteit van het voedsel dat zij kopen en consumeren. [Am. 336] 2. Wanneer niet-naleving wordt vermoed, doen de bevoegde autoriteiten onderzoek om dat vermoeden te bevestigen of weg te nemen. 3. Indien nodig omvat het in lid 2 bedoelde onderzoek: a) de uitvoering van verscherpte officiële controles op dieren, goederen en exploitanten gedurende een passende periode overeenkomstig de aard van het risico ; [Am. 274] b) de officiële inbewaringneming van dieren en goederen en niet-toegestane stoffen en producten, in voorkomend geval. Artikel 135 Onderzoeken en maatregelen in geval van vastgestelde niet-naleving 1. Wanneer niet-naleving is vastgesteld: a) verrichten de bevoegde autoriteiten verder onderzoek dat nodig is om de oorsprong en de reikwijdte van de niet-naleving te bepalen en de verantwoordelijkheid van de exploitant vast te stellen; b) nemen de bevoegde autoriteiten passende maatregelen om te waarborgen dat de exploitant de niet-naleving verhelpt en vermijdt systemen instelt om te voorkomen dat deze zich opnieuw voordoet. [Am. 275] In hun besluit over de te nemen maatregelen houden de bevoegde autoriteiten rekening met de aard van de niet-naleving en met de antecedenten van de exploitant op het gebied van naleving. 2. Het optreden van de bevoegde autoriteiten overeenkomstig lid 1 omvat, in voorkomend geval: a) het gebieden of uitvoeren van behandelingen van dieren; a bis) indien de resultaten van de officiële controles op journaals, als bedoeld in artikel 18, lid 1, onder b), punt i), niet bevredigend zijn, het verplichten van de organisator om de organisatie van het voorgenomen lange transport te wijzigen, zodat deze in overeenstemming is met Verordening (EG) nr. 1/2005; [Am. 276] b) het gebieden van het lossen, overladen in andere vervoermiddelen vervoersmiddelen , onderbrengen en verzorgen in geschikte huisvesting met adequate verzorging van de dieren, quarantaineperioden en het uitstellen van de slacht van dieren en, indien nodig, het zoeken van veterinaire hulp ; [Am. 277] c) het gebieden van behandelingen van goederen, aanpassing van etiketten of verstrekking van corrigerende informatie aan consumenten; d) een beperking van of verbod op het in de handel brengen, het verplaatsen, het in de Unie binnenbrengen of het uitvoeren van dieren en goederen, een verbod op de terugkeer ervan in de lidstaat van verzending of het gebieden van de terugkeer ervan in de lidstaat van verzending; e) het gebieden dat de exploitant de frequentie van zijn eigen controles verhoogt; (e bis) het verplichten van exploitanten die het doden van dieren of hieraan gerelateerde activiteiten die vallen binnen de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 1099/2009 uitvoeren om hun standaardwerkwijzen aan te passen en meer in het bijzonder hun productie te vertragen dan wel stop te zetten; [Am. 278] f) het gebieden dat bepaalde activiteiten van de betrokken exploitant aan meer uitgebreide of systematische officiële controles worden onderworpen; g) het gebieden van het terugroepen, uit de handel nemen, verwijderen en vernietigen van goederen en, indien passend, het toestaan dat goederen voor andere doeleinden worden gebruikt dan waarvoor zij oorspronkelijk waren bestemd; h) het gebieden van de isolatie of sluiting van (een deel van) het bedrijf van de betrokken exploitant of van zijn inrichtingen, houderijen of andere gebouwen, gedurende een passende periode; i) het gebieden van de stopzetting van (een deel van) de activiteiten van de betrokken exploitant en, in voorkomend geval, van de door hem beheerde of gebruikte websites, gedurende een passende periode; j) het gebieden van de schorsing of intrekking van de erkenning van de inrichting, het bedrijf, de houderij of het vervoermiddel vervoersmiddel in kwestie, of van de vergunning van de vervoerder of van het certificaat van vakbekwaamheid van de bestuurder ; [Am. 279] k) het gebieden van het slachten of doden van dieren, op voorwaarde dat dit de meest geschikte maatregel is om de gezondheid van mensen en dieren en het dierenwelzijn te beschermen; l) het nemen van elke andere maatregel die de bevoegde autoriteiten passend achten om de naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving te waarborgen. 3. De bevoegde autoriteiten verschaffen de betrokken exploitant of zijn vertegenwoordiger: a) een schriftelijke kennisgeving van hun besluit met betrekking tot de overeenkomstig de leden 1 en 2 te nemen maatregelen en de redenen voor dat besluit, en b) informatie over de rechtsmiddelen die voor hem openstaan en over de ter zake geldende procedures en termijnen. 4. Alle uit hoofde van dit artikel gemaakte kosten worden door de verantwoordelijke exploitanten gedragen. Artikel 136 Sancties 1. De lidstaten stellen voorschriften vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties worden toegepast. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten delen deze bepalingen uiterlijk op de in artikel 162, lid 1, tweede alinea, bedoelde datum aan de Commissie mede en stellen haar onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen. Ongeacht het beoogde economische voordeel moet bij het bepalen van de hoogte van de sanctie ook rekening worden gehouden met het risico op gezondheidsschade voor de consument. [Am. 280] 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de financiële sancties die van toepassing zijn op opzettelijke schendingen van deze verordening en de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, worden vastgesteld op ten minste tweemaal het met de schending beoogde economische gewin. ten minste ongedaan maken. [Am. 281] 3. De lidstaten zorgen er in het bijzonder voor dat er sancties zijn voor de volgende gevallen: a) wanneer exploitanten geen medewerking verlenen bij officiële controles of andere officiële activiteiten; b) valse of misleidende officiële certificering en aangiften ; [Am. 282] c) frauduleuze productie of frauduleus gebruik van officiële certificaten, officiële etiketten, officiële merken en andere officiële verklaringen. c bis) gezondheidsschade voor de consument [Am. 283] Artikel 136 bis Melding van inbreuken 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten doeltreffende en betrouwbare mechanismen opzetten om de melding aan de bevoegde autoriteiten van mogelijke of feitelijke inbreuken op deze verordening en op nationale, aan deze veordening gerelateerde maatregelen aan te moedigen. 2. De in lid 1 bedoelde mechanismen omvatten ten minste: a) specifieke procedures voor de ontvangst van meldingen van schendingen en de follow-up daarvan; b) een passende bescherming van werknemers van instellingen die inbreuken melden welke binnen een instelling hebben plaatsgevonden, minimaal tegen vergelding, discriminatie of andere soorten onbillijke behandeling; c) bescherming van persoonsgegevens van zowel de persoon die de inbreuken meldt als de natuurlijke persoon die, naar wordt vermoed, voor een inbreuk verantwoordelijk zou zijn in overeenstemming met Richtlijn 95/46/EG. d) duidelijke regels om te waarborgen dat de identiteit van de persoon die de binnen een instelling gepleegde inbreuken meldt, in alle gevallen vertrouwelijk blijft, tenzij bekendmaking volgens het nationale recht wordt vereist in het kader van nader onderzoek of een daaropvolgende gerechtelijke procedure. 3. De lidstaten eisen dat de instellingen over passende procedures beschikken opdat hun werknemers in staat zijn inbreuken intern via een specifiek, onafhankelijk en zelfstandig kanaal te melden. Dat kanaal kan ook worden ingericht via door de sociale partners getroffen regelingen. Dezelfde bescherming als bedoeld in lid 2, punten b), c) en d), is van toepassing. [Am. 284] Hoofdstuk II Handhavingsmaatregelen van de Unie Artikel 137 Ernstige tekortkoming in een controlesysteem van een lidstaat 1. Wanneer de Commissie aanwijzingen heeft dat de controlesystemen van een lidstaat ernstige tekortkomingen vertonen die een mogelijk en wijdverspreid risico kunnen inhouden voor de gezondheid van mensen, dieren of planten, voor het dierenwelzijn, dan wel, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, voor het milieu, of kunnen leiden tot een wijdverspreide inbreuk op de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, stelt zij door middel van uitvoeringshandelingen een of meer van de volgende maatregelen vast, die zullen worden toegepast totdat de tekortkoming van het controlesysteem is weggenomen: a) een verbod op het op de markt aanbieden, vervoeren, verplaatsen of anderszins hanteren van bepaalde dieren of goederen die bij de tekortkoming van het officiële controlesysteem betrokken zijn; b) bijzondere voorwaarden voor de onder a) bedoelde activiteiten, dieren of goederen; c) de schorsing van de uitvoering van officiële controles in grenscontroleposten of andere controlepunten die bij de tekortkoming van het officiële controlesysteem betrokken zijn of de intrekking van de aanwijzing van die grenscontroleposten of andere controlepunten; d) andere passende tijdelijke maatregelen die noodzakelijk zijn om het risico in te perken totdat de tekortkoming van het controlesysteem is weggenomen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 141, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. De in lid 1 bedoelde maatregelen worden uitsluitend genomen als de betrokken lidstaat, na ontvangst van een verzoek daartoe, de situatie niet binnen de door de Commissie gestelde termijn heeft rechtgezet. 3. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met de gezondheid van mensen en dieren of, wat ggo's en gewasbeschermingsmiddelen betreft, de bescherming van het milieu, stelt de Commissie volgens de in artikel 141, lid 3, bedoelde procedure uitvoeringshandelingen vast die onmiddellijk van toepassing zijn. Titel VIII Gemeenschappelijke bepalingen Hoofdstuk I Procedurele bepalingen Artikel 138 Wijziging van bijlagen en van verwijzingen naar Europese normen 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de bijlagen II en III bij deze verordening te wijzigen teneinde rekening te houden met veranderingen in de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving, met de vooruitgang van de techniek en met wetenschappelijke ontwikkelingen. 2. De Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen om de verwijzingen naar de in artikel 26, onder b), iv), artikel 36, lid 4, onder e), en artikel 91, lid 3, onder a), bedoelde Europese normen aan te passen wanneer die normen door het CEN worden gewijzigd. Artikel 139 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 15, lid 2, artikel 17, artikel 23, leden 1 en 2, artikel 24 bis, artikel 25, lid 3, artikel 40, artikel 43, lid 4, artikel 45, lid 3, de artikelen 46 en 49, artikel 51, lid 1, artikel 52, leden 1 en 2, artikel 56, lid 2, artikel 60, lid 3, artikel 62, lid 2, artikel 69, lid 3, artikel 75, leden 1 en 2, artikel 97, lid 2, artikel 98, lid 6, artikel 99, lid 2, artikel 101, lid 3, artikel 106, lid 3, artikel 111, artikel 114, lid 4, artikel 125, lid 1, artikel 127, lid 1, artikel 128 bis, lid 2, artikel 132, lid 1, derde alinea, artikel 133, artikel 138, leden 1 en 2, artikel 143, lid 2, artikel 144, lid 3 en artikel 153, lid 3, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd een periode van vijf jaar met ingang van ... (81) . De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend verlengd met termijnen van dezelfde duur, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. [Am. 285] 2 bis. Tijdens de uitoefening van die delegatie is het van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 286] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 15, lid 2, artikel 17, artikel 23, leden 1 en 2, artikel 24 bis, artikel 25, lid 3, artikel 40, artikel 43, lid 4, artikel 45, lid 3, de artikel 46 en 49, artikel 51, lid 1, artikel 52, leden 1 en 2, artikel 56, lid 2, artikel 60, lid 3, artikel 62, lid 2, artikel 69, lid 3, artikel 75, leden 1 en 2, artikel 97, lid 2, artikel 98, lid 6, artikel 99, lid 2, artikel 101, lid 3, artikel 106, lid 3, artikel 111, artikel 114, lid 4, artikel 125, lid 1, artikel 127, lid 1, artikel 128 bis, lid 2, artikel 132, lid 1, derde alinea, artikel 133, artikel 138, leden 1 en 2, artikel 143, lid 2, artikel 144, lid 3, en artikel 153, lid 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 15, lid 2, artikel 17, artikel 23, leden 1 en 2, artikel 24 bis, artikel 25, lid 3, artikel 40, artikel 43, lid 4, artikel 45, lid 3, de artikelen 46 en 49, artikel 51, lid 1, artikel 52, leden 1 en 2, artikel 56, lid 2, artikel 60, lid 3, artikel 62, lid 2, artikel 69, lid 3, artikel 75, leden 1 en 2, artikel 97, lid 2, artikel 98, lid 6, artikel 99, lid 2, artikel 101, lid 3, artikel 106, lid 3, artikel 111, artikel 114, lid 4, artikel 125, lid 1, artikel 127, lid 1, artikel 128 bis, lid 2, artikel 132, lid 1, derde alinea, artikel 133, artikel 138, leden 1 en 2, artikel 143, lid 2, artikel 144, lid 3, en artikel 153, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 140 Spoedprocedure 1. Een overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling treedt onverwijld in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen gebruik wordt gemaakt van de spoedprocedure. 2. Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 139, lid 5, bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onverwijld in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt. Artikel 141 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 ingestelde Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. Dit geldt met uitzondering van gevallen die vallen onder artikel 23, volgens hetwelk de Commissie wordt bijgestaan door de comités die zijn ingesteld bij Verordening (EG) nr. 834/2007, Verordening (EU) nr. 1151/2012 wat betreft beschermde oorsprongsbenaming (BOB), beschermde geografische aanduiding (BGA) en gegarandeerde traditionele specialiteit (GTS) voor de labelling van levensmiddelen, Verordening (EG) nr. 1234/2007 wat betreft de beschermde oorsprongsbenaming (BOB) en beschermde geografische aanduiding (BGA) voor wijnen en Verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad (82) wat betreft de geografische aanduidingen voor gedistilleerde dranken. [Am. 287] 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité daartoe wordt besloten of door een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom wordt verzocht. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 daarvan, van toepassing. Hoofdstuk II Overgangs- en slotbepalingen Artikel 142 Intrekking 1. Verordening (EG) nr. 882/2004, de Richtlijnen 89/608/EEG en 96/93/EG en Beschikking 92/438/EEG worden ingetrokken met ingang van ... (83) . De artikelen 14 tot en met 17 en de artikelen 26 tot en met 29 van Verordening (EG) nr. 882/2004 blijven echter van toepassing tot ... (84) * . De aanwijzing van elk referentielaboratorium van de Europese Unie zoals bedoeld in bijlage VII van Verordening (EG) nr. 882/2004 blijft van toepassing tot de aanwijzing, in elk van de betreffende gebieden, van een referentielaboratorium van de Europese Unie overeenkomstig artikel 91, lid 2 van deze verordening. [Am. 288] 1 bis. De aanwijzing van elk referentielaboratorium van de Europese Unie als bedoeld in bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 882/2004 blijft van toepassing tot in elk van de betreffende gebieden een referentielaboratorium van de Europese Unie is aangeduid overeenkomstig artikel 91, lid 2, van deze verordening, met uitzondering van artikel 91, lid 3 bis. [Am. 289] 2. Verordening (EG) nr. 854/2004 en de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG, 91/496/EEG, 96/23/EG en 97/78/EG worden ingetrokken met ingang van ... (85) . [Am. 290] 3. Verwijzingen naar de ingetrokken handelingen gelden als verwijzingen naar deze verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IV. Artikel 143 Overgangsmaatregelen in verband met de intrekking van de Richtlijnen 91/496/EEG en 97/78/EG 1. De desbetreffende bepalingen van de Richtlijnen 91/496/EEG en 97/78/EG die van toepassing zijn op de in artikel 45, lid 2, artikel 46, artikel 49, onder b), c) en d), artikel 52, leden 1 en 2, en artikel 56, lid 1, onder a), van deze verordening bedoelde aangelegenheden, blijven van toepassing tot de datum die wordt vastgesteld in de overeenkomstig lid 2 vast te stellen gedelegeerde handeling. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de datum waarop de in lid 1 bedoelde bepalingen niet meer van toepassing zijn. Op die datum worden de overeenkomstige voorschriften van toepassing die krachtens de in artikel 45, lid 2, artikel 46, artikel 49, onder b), c) en d), artikel 52, leden 1 en 2, artikel 56, lid 1, onder a), van deze verordening bedoelde gedelegeerde of uitvoeringshandelingen worden vastgesteld. Artikel 144 Overgangsmaatregelen in verband met de intrekking van Richtlijn 96/23/EG 1. Tot de datum die wordt vastgesteld in de overeenkomstig lid 3 vast te stellen gedelegeerde handeling blijven de bevoegde autoriteiten de officiële controles verrichten die noodzakelijk zijn om de aanwezigheid van de in bijlage I bij Richtlijn 96/23/EG bedoelde stoffen en groepen residuen op te sporen overeenkomstig de bijlagen II, III en IV bij die richtlijn . 2. Artikel 29, leden 1 en 2, van Richtlijn 96/23/EG blijft van toepassing tot de datum die wordt vastgesteld in de overeenkomstig lid 3 vast te stellen gedelegeerde handeling. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de datum waarop de bevoegde autoriteiten stoppen met de uitvoering van officiële controles overeenkomstig lid 1 en waarop artikel 29, leden 1 en 2, van Richtlijn 96/23/EG niet meer van toepassing is. Op die datum worden de overeenkomstige voorschriften van toepassing die krachtens de in de artikelen 16 en 111 van deze verordening bedoelde gedelegeerde of uitvoeringshandelingen worden vastgesteld. Artikel 145 Wijziging van Richtlijn 98/58/EG Richtlijn 98/58/EG wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: i) punt 3 wordt geschrapt; ii) de volgende tweede alinea wordt toegevoegd:" "De definitie van "bevoegde autoriteiten" in artikel 2, punt 5, van Verordening (EU) nr. .../... (86) is eveneens van toepassing."; b) artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: i) lid 1 wordt geschrapt; ii) lid 2 wordt vervangen door:" "2. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 30 juni een jaarverslag bij de Commissie in over de inspecties die de bevoegde autoriteit in het voorgaande jaar heeft verricht om de naleving van deze richtlijn te controleren. Het verslag gaat vergezeld van een analyse van de ernstigste geconstateerde inbreuken en een nationaal actieplan ter preventie en vermindering ervan gedurende de komende jaren. De Commissie verstrekt de lidstaten samenvattingen van die verslagen."; c) in lid 3 wordt punt a) geschrapt; d) artikel 7 wordt geschrapt. Artikel 146 Wijziging van Richtlijn 1999/74/EG Richtlijn 1999/74/EG wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 8 wordt als volgt gewijzigd: i) lid 1 wordt geschrapt; ii) lid 2 wordt vervangen door:" "De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 30 juni een jaarverslag bij de Commissie in over de inspecties die de bevoegde autoriteit in het voorgaande jaar heeft verricht om de naleving van deze richtlijn te controleren. Het verslag gaat vergezeld van een analyse van de ernstigste geconstateerde inbreuken en een nationaal actieplan ter preventie en vermindering ervan gedurende de komende jaren. De Commissie verstrekt de lidstaten samenvattingen van die verslagen."; iii) in lid 3 wordt punt a) geschrapt; b) artikel 9 wordt geschrapt. Artikel 147 Wijziging van Verordening (EG) nr. 999/2001 Verordening (EG) nr. 999/2001 wordt als volgt gewijzigd: a) de artikelen 19 en 21 worden geschrapt; b) in bijlage X worden de hoofdstukken A en B geschrapt. Artikel 148 Wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 Verordening (EG) nr. 1829/2003 wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 32 wordt als volgt gewijzigd: i) de eerste en tweede alinea worden geschrapt; ii) de derde alinea wordt vervangen door: " "De aanvrager van een vergunning voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders draagt bij in de kosten van de taken van de referentielaboratoria van de Europese Unie en de nationale referentielaboratoria die overeenkomstig artikel 91, lid 1, en artikel 98, lid 1, van Verordening (EU) nr. XXX/XXXX [ Nummer van deze verordening ] voor dat gebied zijn aangewezen."; iii) in de vijfde alinea wordt "en de bijlage" geschrapt; iv) in de zesde alinea wordt "en die de bijlage aanpassen," geschrapt; b) de bijlage wordt geschrapt. [Am. 291] Artikel 149 Wijziging van Verordening (EG) nr. 1831/2003 Verordening (EG) nr. 1831/2003 wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 7, lid 3, onder f), wordt vervangen door: " "een schriftelijke verklaring dat drie monsters van het toevoegingsmiddel door de aanvrager rechtstreeks naar het in artikel 21 bedoelde referentielaboratorium van de Europese Unie zijn gezonden;"; b) artikel 21 wordt als volgt gewijzigd: i) de eerste, derde en vierde alinea worden geschrapt; ii) de tweede alinea wordt vervangen door: " "Aanvragers van een vergunning voor toevoegingsmiddelen dragen bij in de kosten van de werkzaamheden van het referentielaboratorium van de Europese Unie en de nationale referentielaboratoria die overeenkomstig artikel 91, lid 1, en artikel 98, lid 1, van Verordening (EU) nr. XXX/XXXX [ Nummer van deze verordening ] voor dat gebied zijn aangewezen."; c) bijlage II wordt geschrapt. [Am. 292] Artikel 150 Wijziging van Verordening (EG) nr. 1/2005 Verordening (EG) nr. 1/2005 wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: i) de punten d), f), i) en p) worden geschrapt; ii) de volgende tweede alinea wordt toegevoegd:" "De definities van "bevoegde autoriteiten", "grenscontrolepost", "officiële dierenarts" en "plaats van uitgang" in artikel 2, punten 5, 29, 32 en 36, van Verordening (EU) nr. .../...* (87) zijn eveneens van toepassing. _________________ * PB L … van …, blz. …"; b) de artikelen 14 tot en met 16, artikel 21, artikel 22, lid 2, en de artikelen 23, 24 en 26 worden geschrapt blijven van toepassing totdat de wetgevingsvoorstellen als bedoeld in artikel 18 zijn vastgesteld ; [Am. 293] c) artikel 27 wordt als volgt gewijzigd: i) lid 1 wordt geschrapt; ii) lid 2 wordt vervangen door:" "2. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 30 juni een jaarverslag bij de Commissie in over de inspecties die de bevoegde autoriteit in het voorgaande jaar heeft verricht om de naleving van deze verordening te controleren. Het verslag gaat vergezeld van een analyse van de belangrijkste aan het licht gebrachte tekortkomingen en van een actieplan om die aan te pakken."; d) artikel 28 wordt geschrapt. Artikel 151 Wijziging van Verordening (EG) nr. 396/2005 en daarmee samenhangende overgangsmaatregelen 1. Verordening (EG) nr. 396/2005 wordt als volgt gewijzigd: a) de artikelen 26 en 27, artikel 28, leden 1 en 2, en artikel 30 worden geschrapt; b) artikel 31, lid 1, aanhef, wordt vervangen door:" "1. De lidstaten verstrekken jaarlijks uiterlijk op 30 juni de volgende informatie met betrekking tot het vorige kalenderjaar aan de Commissie, de Autoriteit en de andere lidstaten:". 2. Artikel 26, artikel 27, lid 1, en artikel 30 van Verordening (EG) nr. 396/2005 blijven van toepassing tot de datum die wordt vastgesteld in de overeenkomstig lid 3 van de inwerkingtreding van de krachtens de in artikel 16 van deze verordening bedoelde wetgevingsvoorstellen vast te stellen gedelegeerde handeling overeenkomstige voorschriften . [Am. 294] 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de datum waarop artikel 26, artikel 27, lid 1, en artikel 30, als bedoeld in lid 2, niet meer van toepassing zijn. Op die datum worden de overeenkomstige voorschriften van toepassing die krachtens de in artikel 16 van deze verordening bedoelde gedelegeerde handelingen worden vastgesteld. [Am. 295] Artikel 152 Wijziging van Richtlijn 2007/43/EG Richtlijn 2007/43/EG wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: i) in lid 1 worden de punten c) en d) geschrapt; ii) het volgende lid 3 wordt toegevoegd:" "3. De definities van "bevoegde autoriteiten" en "officiële dierenarts" in artikel 2, punten 5 en 32, van Verordening (EU) nr. .../....* (88) zijn eveneens van toepassing. _________________ * PB L … van …, blz. …"; b) artikel 7 wordt als volgt gewijzigd: i) lid 1 wordt geschrapt; ii) lid 2 wordt vervangen door:" "2. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 30 juni een jaarverslag bij de Commissie in over de inspecties die de bevoegde autoriteit in het voorgaande jaar heeft verricht om de naleving van deze richtlijn te controleren. Het verslag gaat vergezeld van een analyse van de ernstigste geconstateerde inbreuken en een nationaal actieplan ter preventie en vermindering ervan gedurende de komende jaren. De Commissie verstrekt de lidstaten samenvattingen van die verslagen.". Artikel 153 Wijziging van Verordening (EG) nr. 834/2007 en daarmee samenhangende overgangsmaatregelen 1. Verordening (EG) nr. 834/2007 wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: i) punt n) wordt vervangen door:" "n) "bevoegde autoriteiten": bevoegde autoriteiten als gedefinieerd in artikel 2, punt 5, van Verordening (EU) nr. .../...* (89) ; _________________ * PB L … van …, blz. …"; ii) punt o) wordt geschrapt; iii) punt p) wordt vervangen door:" "p) "controleorgaan": gemachtigde instantie als gedefinieerd in artikel 2, punt 38, van Verordening (EU) nr. .../... (90) "; b) in artikel 24, lid 1, onder a), wordt "artikel 27, lid 10," vervangen door "artikel 3, lid 3, en artikel 25, lid 4, van Verordening (EU) nr. .../... (91) "; c) artikel 27 wordt als volgt gewijzigd: i) lid 1 wordt vervangen door:" "Er worden overeenkomstig Verordening (EG) nr. 882/2004 officiële controles op de naleving van deze verordening verricht."; ii) de leden 2 de leden 3 tot en met 6 en 8 tot en met 14 worden geschrapt; [Am. 296] d) in artikel 29, lid 1, wordt "artikel 27, lid 4," vervangen door "artikel 3, lid 3, en artikel 25, lid 4, van Verordening (EU) nr. .../... (92) "; e) in artikel 30 wordt lid 2 geschrapt. 2. Artikel 27 , leden 3 tot en met 14, en artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 834/2007 blijven van toepassing tot de datum die wordt vastgesteld in de overeenkomstig lid 3 vast te stellen gedelegeerde handeling. [Am. 297 en Am. 298] 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de datum waarop de in lid 2 bedoelde bepalingen niet meer van toepassing zijn. Op die datum worden de overeenkomstige voorschriften van toepassing die krachtens de in artikel 23, lid 2, van deze verordening bedoelde gedelegeerde handelingen worden vastgesteld. Artikel 154 Wijziging van Richtlijn 2008/119/EG Richtlijn 2008/119/EG wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: i) punt 2 wordt geschrapt; ii) de volgende tweede alinea wordt toegevoegd:" "De definitie van "bevoegde autoriteiten" in artikel 2, punt 5, van Verordening (EU) nr. .../...* (93) is eveneens van toepassing. _________________ * PB L … van …, blz. …"; b) artikel 7 wordt als volgt gewijzigd: i) de leden 1 en 2 worden geschrapt; ii) lid 3 wordt vervangen door:" "3. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 30 juni een jaarverslag bij de Commissie in over de inspecties die de bevoegde autoriteit in het voorgaande jaar heeft verricht om de naleving van deze richtlijn te controleren. Het verslag gaat vergezeld van een analyse van de ernstigste geconstateerde inbreuken en een nationaal actieplan ter preventie en vermindering ervan gedurende de komende jaren. De Commissie verstrekt de lidstaten samenvattingen van die verslagen."; c) artikel 9 wordt geschrapt. Artikel 155 Wijziging van Richtlijn 2008/120/EG Richtlijn 2008/120/EG wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: i) punt 10 wordt geschrapt; ii) de volgende tweede alinea wordt toegevoegd:" "De definitie van "bevoegde autoriteiten" in artikel 2, punt 5, van Verordening (EU) nr. .../...* (94) is eveneens van toepassing.; _________________ * PB L … van …, blz. …"; b) artikel 8 wordt als volgt gewijzigd: i) de leden 1 en 2 worden geschrapt; ii) lid 3 wordt vervangen door:" "De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 30 juni een jaarverslag bij de Commissie in over de inspecties die de bevoegde autoriteit in het voorgaande jaar heeft verricht om de naleving van deze richtlijn te controleren. Het verslag gaat vergezeld van een analyse van de ernstigste geconstateerde inbreuken en een nationaal actieplan ter preventie en vermindering ervan gedurende de komende jaren. De Commissie verstrekt de lidstaten samenvattingen van die verslagen."; c) artikel 10 wordt geschrapt. Artikel 156 Wijziging van Verordening (EG) nr. 1099/2009 Verordening (EG) nr. 1099/2009 wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: i) punt q) wordt geschrapt; ii) de volgende tweede alinea wordt toegevoegd:" "Naast de definities in de eerste alinea is ook de definitie van "bevoegde autoriteiten" in artikel 2, punt 5, van Verordening (EU) nr. .../...* (95) van toepassing. _________________ * PB L … van …, blz. …"; b) artikel 22 wordt geschrapt. Artikel 157 Wijziging van Verordening (EG) nr. 1069/2009 Verordening (EG) nr. 1069/2009 wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 3 wordt als volgt gewijzigd: i) de punten 10 en 15 worden geschrapt; ii) de volgende tweede alinea wordt toegevoegd:" "De definities van "bevoegde autoriteiten" en "doorvoer" in artikel 2, punten 5 en 50, van Verordening (EU) nr. .../...* (96) zijn eveneens van toepassing. _________________ * PB L … van …, blz. …"; b) de artikelen 45, 49 en 50 worden geschrapt. Artikel 158 Wijziging van Verordening (EG) nr. 1107/2009 Artikel 68 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt als volgt gewijzigd: a) de eerste alinea wordt vervangen door:" "De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 30 juni een definitief verslag bij de Commissie in over de omvang en de resultaten van de officiële controles die zijn verricht om de naleving van deze verordening te controleren."; b) de tweede en derde alinea worden geschrapt. Artikel 159 Wijziging van Richtlijn 2009/128/EG en daarmee samenhangende overgangsmaatregelen 1. Richtlijn 2009/128/EG wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 8, lid 1, artikel 8, lid 2, tweede alinea, en de leden 3, 4, 6 en 7, worden geschrapt; b) bijlage II wordt geschrapt. 2. Artikel 8, lid 1, artikel 8, lid 2, tweede alinea, en de leden 3, 4 en 6, en bijlage II van Richtlijn 2009/128/EG blijven van toepassing tot de datum die wordt vastgesteld in de overeenkomstig lid 3 van inwerkingtreding van de krachtens de in artikel 22 van deze verordening bedoelde wetgevingsvoorstellen vast te stellen gedelegeerde handeling overeenkomstige voorschriften . [Am. 299] 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 139 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de datum waarop de in lid 2 bedoelde bepalingen niet meer van toepassing zijn. Op die datum worden de overeenkomstige voorschriften van toepassing die krachtens de in artikel 22 van deze verordening bedoelde gedelegeerde handelingen worden vastgesteld. [Am. 300] Artikel 160 Wijziging van Verordening (EU) nr. 1151/2012 Verordening (EU) nr. 1151/2012 wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 36 wordt als volgt gewijzigd: i) het opschrift wordt vervangen door: "Inhoud van officiële controles"; ii) de leden 1 en 2 worden geschrapt; iii) in lid 3 wordt de aanhef vervangen door:" "3. De overeenkomstig Verordening (EU) nr. .../...* (97) verrichte officiële controles hebben betrekking op: _________________ * PB L … van …, blz. …"; b) artikel 37 wordt als volgt gewijzigd: i) in lid 1 wordt de eerste alinea vervangen door:" "1. Alvorens een uit de Unie afkomstig product onder een als beschermde oorsprongsbenaming, beschermde geografische aanduiding of gegarandeerde traditionele specialiteit geregistreerde naam op de markt wordt gebracht, wordt het verifiëren of het product in overeenstemming is met het productdossier verricht door: ii) in lid 3 wordt de eerste alinea geschrapt; iii) in lid 4 wordt "de leden 1 en 2" vervangen door "lid 2"; c) de artikelen 38 en 39 worden geschrapt. Artikel 161 Wijziging van Verordening (EU) nr. ..../2013 (100) Verordening (EU) nr. .…/2013 (101) wordt als volgt gewijzigd: a) artikel 29 wordt als volgt gewijzigd: i) het opschrift wordt vervangen door:" "Referentielaboratoria en ‑centra van de Europese Unie"; ii) lid 1 wordt vervangen door:" "1. Om de kosten te dekken die zij maken bij de uitvoering van de door de Commissie goedgekeurde werkprogramma's, kunnen subsidies worden verleend aan: _________________ * PB L … van …, blz. …"; iii) in lid 2 wordt punt a) vervangen door:" "a) kosten van personeel dat rechtstreeks betrokken is bij de activiteiten van de laboratoria of centra die zij in hun hoedanigheid van referentielaboratorium of ‑centrum van de Unie uitvoeren, ongeacht de status van het personeel;"; b) het volgende artikel 29 bis wordt ingevoegd:" "Artikel 29 bis Accreditering van nationale referentielaboratoria voor plantgezondheid 1. Er kunnen subsidies aan de in artikel 98 van Verordening (EU) nr. .../... (103) bedoelde nationale referentielaboratoria worden verleend voor de kosten die zij maken voor het verkrijgen van een accreditering overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17025 voor de toepassing van methoden voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses om de naleving van de voorschriften voor beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten te verifiëren. 2. De in lid 1 bedoelde subsidies kunnen worden verleend aan één nationaal referentielaboratorium per lidstaat voor elk referentielaboratorium van de Europese Unie voor plantgezondheid kunnen tot drie jaar na de aanwijzing ervan.". [Am. 303] Artikel 162 Inwerkingtreding en toepassing 1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Tenzij in de leden 2 tot en met 5 anders is bepaald, is zij van toepassing met ingang van ... (104) . Uiterlijk één jaar na de inwerkingtreding van deze verordening publiceert de Commissie een uitgebreid richtsnoer om exploitanten en nationale autoriteiten te helpen deze verordening daadwerkelijk ten uitvoer te leggen. [Am. 304] 1 bis. Uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening dient de Commissie een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad waarin de bij de toepassing van deze verordening opgedane ervaring wordt gepresenteerd en waarin met name het verminderen van de administratieve lasten voor de particuliere sector en de doelmatigheid en doeltreffendheid van de door de bevoegde autoriteiten uitgevoerde controles worden overdacht. [Am. 305] 2. Voor het gebied waarop de in artikel 1, lid 2, onder g), bedoelde regelgeving van toepassing is, is deze verordening van toepassing met ingang van ... (105) , met de volgende uitzonderingen: a) de artikelen 91, 92 en de artikelen 97 tot en met 99 zijn van toepassing overeenkomstig lid 1; b) artikel 33, leden 1 tot en met 4, artikel 36, lid 4, onder e), en artikel 36, lid 5, zijn van toepassing met ingang van ... (106) * . 3. Voor het gebied waarop de in artikel 1, lid 2, onder h), bedoelde regelgeving van toepassing is, is deze verordening van toepassing met ingang van [ Datum van toepassing van de verordening betreffende de productie en het op de markt aanbieden van teeltmateriaal ], met de volgende uitzonderingen: a) de artikelen 93, 94 en 97 zijn van toepassing overeenkomstig lid 1; b) artikel 33, leden 1 tot en met 4, is van toepassing met ingang van [ Datum van inwerkingtreding van deze verordening + 5 jaar ]. [Am. 306] 4. Artikel 15, lid 1, artikel 18, lid 1, de artikelen 45 tot en met 62, de artikelen 76 tot en met 84, artikel 150, onder b), artikel 152, onder b) en onder c ), punt i), artikel 154, onder b),punt i), en artikel 155, onder b), punt i), en artikel 156, onder b), zijn van toepassing met ingang van ... (107) . Artikel 150, onder b), en artikel 156, onder b), zijn niet van toepassing voordat de gedelegeerde handelingen die deze vervangen, van kracht zijn. [Am. 307] 5. Artikel 161 is van toepassing met ingang van ... (108) * . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I GRONDGEBIEDEN BEDOELD IN ARTIKEL 2, PUNT 45 1. Het grondgebied van het Koninkrijk België. 2. Het grondgebied van de Republiek Bulgarije. 3. Het grondgebied van de Tsjechische Republiek. 4. Het grondgebied van het Koninkrijk Denemarken, met uitzondering van de Faeröer en Groenland. 5. Het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland. 6. Het grondgebied van de Republiek Estland. 7. Het grondgebied van Ierland. 8. Het grondgebied van de Helleense Republiek. 9. Het grondgebied van het Koninkrijk Spanje, met uitzondering van Ceuta en Melilla. 10. Het grondgebied van de Franse Republiek. 11. Het grondgebied van de Italiaanse Republiek. 12. Het grondgebied van de Republiek Cyprus. 13. Het grondgebied van de Republiek Letland. 14. Het grondgebied van de Republiek Litouwen. 15. Het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg. 16. Het grondgebied van Hongarije. 17. Het grondgebied van de Republiek Malta. 18. Het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden in Europa. 19. Het grondgebied van de Republiek Oostenrijk. 20. Het grondgebied van de Republiek Polen. 21. Het grondgebied van de Portugese Republiek. 22. Het grondgebied van Roemenië. 23. Het grondgebied van de Republiek Slovenië. 24. Het grondgebied van de Slowaakse Republiek. 25. Het grondgebied van de Republiek Finland. 26. Het grondgebied van het Koninkrijk Zweden. 27. Het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland. Voor de officiële controles die door de bevoegde autoriteiten worden uitgevoerd om de naleving van de in artikel 1, lid 2, onder g), bedoelde regelgeving te verifiëren, en andere officiële activiteiten die met betrekking tot artikel 1, lid 2, onder g), worden uitgevoerd, worden de verwijzingen naar derde landen gelezen als verwijzingen naar derde landen en naar de grondgebieden die zijn vermeld in bijlage I bij Verordening (EU) nr. .../... (109) , en worden verwijzingen naar het grondgebied van de Unie gelezen als verwijzingen naar het grondgebied van de Unie zonder de in die bijlage vermelde grondgebieden. BIJLAGE II OPLEIDING VAN PERSONEEL VAN DE BEVOEGDE AUTORITEITEN Hoofdstuk I: Onderwerpen voor de opleiding van personeel dat officiële controles en andere officiële activiteiten uitvoert 1. Verschillende controlemethoden en –technieken, zoals inspectie, verificatie, screening, gerichte screening, bemonstering, en laboratoriumanalyses, ‑diagnoses en –tests. 2. Controleprocedures. 3. De in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving. 4. Beoordeling van de niet-naleving van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving. 5. De gevaren bij de productie, verwerking en distributie van dieren en goederen. 5 bis. De risico's van antimicrobiële resistentie voor de gezondheid van mensen en dieren. [Am. 309] 6. De verschillende stadia van de productie, verwerking en distributie, alsmede de mogelijke risico's voor de menselijke gezondheid en, waar van toepassing, voor de gezondheid van dieren en planten, voor het dierenwelzijn, voor het milieu , en voor de identiteit en kwaliteit van teeltmateriaal . [Am. 310] 7. De evaluatie van de toepassing van HACCP-procedures en goede landbouwpraktijken. 8. Beheersystemen zoals kwaliteitsborgingsprogramma's die door de exploitanten worden beheerd, en de beoordeling ervan, voor zover zij relevant zijn voor de voorschriften van de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving. 9. Officiële certificeringssystemen. 10. Regelingen voor noodsituaties, inclusief de communicatie tussen de lidstaten en de Commissie. 11. Gerechtelijke procedures en implicaties van officiële controles. 12. Onderzoek van schriftelijk documentatiemateriaal en andere stukken, met inbegrip van documenten betreffende vergelijkend interlaboratoriumonderzoek, accreditatie en risicobeoordeling, die van belang kunnen zijn om na te gaan of de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving is nageleefd; hieronder kunnen financiële en commerciële aspecten vallen. 13. Controleprocedures en voorschriften voor het binnenbrengen in de Unie van dieren en goederen uit derde landen. 14. Elk ander onderwerp waarvan beheersing nodig is om ervoor te zorgen dat officiële controles overeenkomstig deze verordening worden uitgevoerd. Hoofdstuk II: Onderwerpen voor controleprocedures 1. De organisatie van de bevoegde autoriteiten en de verhouding tussen de centrale bevoegde autoriteiten en de autoriteiten waaraan zij taken met het oog op de uitvoering van officiële controles of andere officiële activiteiten hebben opgedragen. 2. De verhouding tussen bevoegde autoriteiten en gemachtigde instanties of natuurlijke personen waaraan zij taken in verband met officiële controles of andere officiële activiteiten hebben gedelegeerd. 3. Een verklaring over de te verwezenlijken doelstellingen. 4. Taken, verantwoordelijkheden en plichten van het personeel. 5. Bemonsteringsprocedures, controlemethoden en ‑technieken, met inbegrip van laboratoriumanalyses, ‑tests en –diagnoses, interpretatie van resultaten en daaruit voortvloeiende besluiten. 6. Programma's voor screening en gerichte screening. 7. Wederzijdse bijstand ingeval voor officiële controles maatregelen van meer dan één lidstaat vereist zijn. 8. Naar aanleiding van officiële controles te nemen maatregelen. 9. Samenwerking met andere diensten en departementen die terzake mogelijk verantwoordelijkheden hebben, of met exploitanten. 10. Verificatie van de geschiktheid van methoden voor bemonstering en voor laboratoriumanalyses, ‑tests en ‑diagnoses. 11. Elke andere activiteit of informatie die nodig is voor de doeltreffende werking van de officiële controles. BIJLAGE II BIS OFFICIËLE ASSISTENTEN 1. De bevoegde autoriteit mag alleen personen tot officieel assistent benoemen die een opleiding gevolgd hebben en voor een proef geslaagd zijn overeenkomstig onderstaande eisen. 2. De bevoegde autoriteit is verantwoordelijk voor de organisatie van deze proeven. Om aan deze proeven te mogen deelnemen, moeten de kandidaten kunnen aantonen dat zij: a) een theoretische opleiding van ten minste 500 uur en een praktische opleiding van ten minste 400 uur hebben gevolgd die de in punt 5 genoemde gebieden bestrijken en b) de nodige aanvullende opleiding hebben gevolgd die officiële assistenten in staat stelt hun taken met de vereiste vakkennis uit te voeren. 3. De in punt 2, onder a), bedoelde praktische opleiding vindt plaats in slachthuizen en uitsnijderijen, onder toezicht van een officiële dierenarts en op bedrijven en in andere relevante inrichtingen. 4. De opleiding en de proeven hebben voornamelijk betrekking op rood vlees of vlees van pluimvee. Wie voor een van beide categorieën een opleiding heeft gevolgd en voor de proef is geslaagd, hoeft alleen een verkorte opleiding te volgen om de proef voor de andere categorie te mogen afleggen. De opleiding en de proef moeten, zo nodig, ook betrekking hebben op vrij wild, gekweekt wild en lagomorfen. 5. De opleiding voor officiële assistenten heeft betrekking op en de proeven bevestigen de kennis van de volgende onderwerpen: a) met betrekking tot bedrijven: i) theoretisch gedeelte: — algemene kennis van de landbouwindustrie - organisatie, productiemethoden, internationale handel, enz.; — goede veehouderijpraktijken; — basiskennis van ziekten, met name zoönoses, virussen, bacteriën, parasieten, enz.; — monitoring met betrekking tot ziekten, gebruik van geneesmiddelen en vaccins, controle op residuen; — hygiëne en gezondheidscontrole; — welzijn van de dieren op het bedrijf en tijdens het vervoer; — milieuvoorschriften - in de gebouwen, op het bedrijf en in het algemeen; — de wetten, verordeningen en administratieve bepalingen; — consumentenbelangen en kwaliteitscontrole; ii) praktisch gedeelte: — bezoeken aan verschillende typen bedrijven met verschillende houderijmethoden; — bezoeken aan productie-inrichtingen; — observatie van het laden en lossen van dieren; — laboratoriumdemonstraties; — veterinaire controles; — documentatie; b) met betrekking tot slachthuizen en uitsnijderijen: i) theoretisch gedeelte: — algemene kennis van de vleesindustrie - organisatie, productiemethoden, internationale handel, technologie voor het slachten en uitsnijden; — basiskennis van de hygiëne en de goede hygiënepraktijken, met name de bedrijfshygiëne, de hygiëne bij het slachten, het uitsnijden en de opslag en de arbeidshygiëne; — HACCP en de controle van op HACCP gebaseerde procedures; — welzijn van de dieren bij het lossen na het vervoer en in het slachthuis; — basiskennis van de anatomie en fysiologie van geslachte dieren; — basiskennis van de pathologie van geslachte dieren; — basiskennis van de pathologische anatomie van geslachte dieren; — relevante kennis betreffende overdraagbare TSE's en andere belangrijke zoönoses en zoönoseverwekkers; — kennis van methoden en procedures voor slachting, keuring, bereiding, onmiddellijke verpakking, verpakking en vervoer van vers vlees; — basiskennis van microbiologie; — antemortemkeuring; — onderzoek naar trichinose; — postmortemkeuring; — administratieve taken; — kennis van de wetten, verordeningen en administratieve bepalingen; — bemonsteringsprocedures; — verschillende vormen van fraude; ii) praktisch gedeelte: — identificatie van dieren; — leeftijdscontroles; — keuring en beoordeling van geslachte dieren; — postmortemkeuring in het slachthuis; — onderzoek naar trichinose; — bepaling van een diersoort op basis van onderzoek van de kenmerkende delen van het dier; — identificatie en beoordeling van delen van geslachte dieren waarbij afwijkingen zijn geconstateerd; — controle van de hygiëne (met inbegrip van de audit van goede hygiënepraktijken en de op HACCP gebaseerde procedures); — registreren van de resultaten van de antemortemkeuring; — bemonstering; — traceerbaarheid van vlees; — documentatie. 6. Officiële assistenten moeten via permanente educatie en vakliteratuur hun kennis actueel houden en zich van nieuwe ontwikkelingen op de hoogte houden. Officiële assistenten moeten, voorzover mogelijk, deelnemen aan permanente educatie. 7. De reeds als officiële assistent aangestelde personen moeten voldoende kennis hebben van de in punt 5 genoemde onderwerpen. Zo nodig, moeten zij die kennis via permanente educatie opdoen. De bevoegde autoriteit treft daarvoor de nodige maatregelen. 8. Wanneer officiële assistenten echter uitsluitend bemonsteringen en analyses uitvoeren in verband met onderzoeken naar trichinose, hoeft de bevoegde autoriteit er alleen maar voor te zorgen dat zij een passende opleiding krijgen voor deze taken. BIJLAGE III KENMERKEN VAN ANALYSEMETHODEN 1. Voor analysemethoden en meetresultaten gelden de volgende criteria: a) nauwkeurigheid (juistheid en precisie); b) toepasbaarheid (matrix en concentratiebereik); c) aantoonbaarheidsgrens; d) bepaalbaarheidsgrens; e) precisie; f) herhaalbaarheid; g) reproduceerbaarheid; h) terugvinding; i) selectiviteit; j) gevoeligheid; k) lineariteit; l) onzekerheid van metingen; m) andere criteria die naargelang de behoefte kunnen worden bepaald. 2. De in punt 1, onder e), bedoelde precisiewaarden worden ofwel verkregen aan de hand van een ringonderzoek, uitgevoerd volgens een internationaal erkend protocol inzake ringonderzoeken (bv. ISO 5725 "Accuracy (trueness and precision) of measurement methods and results"), ofwel, wanneer voor analysemethoden prestatiecriteria zijn vastgesteld, op basis van proeven op het naleven van de criteria. De waarden voor herhaalbaarheid en reproduceerbaarheid worden uitgedrukt in een internationaal erkende vorm (bv. 95 %-betrouwbaarheidsintervallen, zoals gedefinieerd in ISO 5725 "Accuracy (trueness and precision) of measurement methods and results"). De resultaten van het ringonderzoek worden gepubliceerd of zijn voor iedereen vrij toegankelijk. 3. Aan analysemethoden die uniform van toepassing zijn op verschillende groepen producten, wordt de voorkeur gegeven boven methoden die slechts op individuele producten kunnen worden toegepast. 4. In situaties waar analysemethoden in slechts één laboratorium kunnen worden gevalideerd, dient dat te gebeuren overeenkomstig internationaal erkende wetenschappelijke protocollen of richtsnoeren, ofwel, wanneer voor analysemethoden prestatiecriteria zijn vastgesteld, op basis van proeven op het naleven van de criteria. 5. De op grond van deze verordening vastgestelde analysemethoden moeten worden geformuleerd conform de genormaliseerde presentatie van analysemethoden die door de ISO is aanbevolen. BIJLAGE IV CONCORDANTIETABEL BEDOELD IN ARTIKEL 142, LID 3 1. Verordening (EG) nr. 882/2004 Verordening (EG) nr. 882/2004 Deze verordening Artikel 1, lid 1, eerste alinea Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1, tweede alinea Artikel 1, lid 2 Artikel 1, lid 2 Artikel 1, lid 4 Artikel 1, lid 3 - Artikel 1, lid 4 - Artikel 2 Artikel 2 Artikel 3, lid 1 Artikel 8, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikel 8, lid 4 Artikel 3, lid 3 Artikel 9 Artikel 3, lid 4 Artikel 8, lid 6 Artikel 3, lid 5 Artikel 8, lid 6 Artikel 3, lid 6 Artikel 8, lid 7 Artikel 3, lid 7 - Artikel 4, lid 1 Artikel 3, lid 1 Artikel 4, lid 2 Artikel 4, lid 1, onder a), c), d), e), f), g) en i) Artikel 4, lid 3 Artikel 3, lid 2 Artikel 4, lid 4 Artikel 4, lid 1, onder b) Artikel 4, lid 5 Artikel 4, lid 4 Artikel 4, lid 6 Artikel 5, lid 1 Artikel 4, lid 7 Artikel 5, lid 3 Artikel 5, lid 1, eerste alinea Artikel 25, lid 1 Artikel 5, lid 1, tweede alinea Artikel 25, lid 3 Artikel 5, lid 1, derde alinea Artikel 25, lid 2, eerste alinea Artikel 5, lid 2, onder a), b), c) en f) Artikel 26 Artikel 5, lid 2, onder d) - Artikel 5, lid 2, onder e) Artikel 28 Artikel 5, lid 3 Artikel 29 Artikel 5, lid 4 - Artikel 6 Artikel 4, leden 2 en 3 Artikel 7, lid 1, eerste alinea Artikel 10, lid 1, eerste alinea Artikel 7, lid 1, tweede alinea, onder a) Artikel 10, lid 1, tweede alinea Artikel 7, lid 1, tweede alinea, onder b) - Artikel 7, lid 2, eerste zin Artikel 7, lid 1 Artikel 7, lid 2, tweede zin - Artikel 7, lid 2, derde zin - Artikel 7, lid 3 Artikel 7, leden 2 en 3 Artikel 8, lid 1 Artikel 11, lid 1 Artikel 8, lid 2 Artikel 4, lid 1, onder h) Artikel 8, lid 3, onder a) Artikel 11, lid 2 Artikel 8, lid 3, onder b) Artikel 11, lid 3 Artikel 8, lid 4 - Artikel 9, lid 1 Artikel 12, lid 1, eerste alinea Artikel 9, lid 2 Artikel 12, lid 1, tweede alinea Artikel 9, lid 3 Artikel 11, lid 2 Artikel 10 Artikel 13 Artikel 11, lid 1 Artikel 33, leden 1 en 2 Artikel 11, lid 2 - Artikel 11, lid 3 Artikel 33, lid 5 Artikel 11, lid 4 Artikel 33, lid 7 Artikel 11, lid 5 Artikel 34, lid 1, eerste alinea, en lid 2 Artikel 11, lid 6 Artikel 34, lid 1, onder b), i) Artikel 11, lid 7 Artikel 33, lid 6 Artikel 12, lid 1 Artikel 36, lid 1 Artikel 12, lid 2 Artikel 36, lid 4, onder e) Artikel 12, lid 3 Artikel 36, lid 5, onder c) Artikel 12, lid 4 Artikel 38, lid 2 Artikel 13 Artikel 114 Artikel 14, lid 1 - Artikel 14, lid 2 Artikel 43, lid 3 Artikel 14, lid 3 - Artikel 15, lid 1 Artikel 42, lid 1, eerste zin Artikel 15, lid 2 Artikel 42, leden 2 en 4 Artikel 15, lid 3 Artikel 42, leden 2 en 4 Artikel 15, lid 4 - Artikel 15, lid 5 Artikel 45, lid 1, onder d), en lid 2, onder b), en artikel 52, lid 3, eerste zin Artikel 16, lid 1 Artikel 43, lid 1 Artikel 16, lid 2 Artikel 42, lid 1, tweede zin Artikel 16, lid 3, eerste zin Artikel 43, lid 2 Artikel 16, lid 3, tweede zin Artikel 33, lid 6 Artikel 17, lid 1, eerste streepje Artikel 57, lid 1 Artikel 17, lid 1, tweede streepje Artikel 54, lid 1, lid 2, onder a), en lid 3, en artikel 56, lid 1 Artikel 17, lid 2 - Artikel 18 Artikel 63, leden 1, 2 en 3 Artikel 19, lid 1 Artikel 64, leden 1 en 3 Artikel 19, lid 2, onder a) Artikel 65 Artikel 19, lid 2, onder b) Artikel 64, lid 5 Artikel 19, lid 3 Artikel 64, lid 4 Artikel 19, lid 4 Artikel 6 Artikel 20 Artikel 69 Artikel 21, lid 1 Artikel 70, lid 1 Artikel 21, lid 2 Artikel 67 Artikel 21, lid 3 Artikel 64, lid 1 Artikel 21, lid 4 Artikel 64, lid 4 Artikel 22 Artikel 84, onder d) Artikel 23, lid 1 Artikel 71, lid 1 Artikel 23, lid 2 Artikel 71, lid 2, en artikel 72 Artikel 23, lid 3 Artikel 71, lid 3 Artikel 23, lid 4 Artikel 71, lid 2 Artikel 23, lid 5 Artikel 71, lid 4, onder a) Artikel 23, lid 6 Artikel 71, lid 2, onder c), en lid 4, onder b) Artikel 23, lid 7 Artikel 72 Artikel 23, lid 8 Artikel 72 Artikel 24, lid 1 Artikel 73, lid 1 Artikel 24, lid 2 Artikel 55 Artikel 24, lid 3 Artikel 44 Artikel 24, lid 4 Artikel 74 Artikel 25, lid 1 - Artikel 25, lid 2, onder a) - Artikel 25, lid 2, onder b) Artikel 75, lid 1, onder c) Artikel 25, lid 2, onder c) Artikel 75, lid 1, onder f) Artikel 25, lid 2, onder d) Artikel 46, onder c) en d), en artikel 75, lid 1, onder e) en k) Artikel 25, lid 2, onder e) - Artikel 25, lid 2, onder f) Artikel 68 Artikel 25, lid 2, onder g) Artikel 75, lid 1, onder h) Artikel 25, lid 2, onder h) Artikel 44, lid 2, onder b) Artikel 26 Artikel 76, lid 1 Artikel 27, lid 1 Artikel 76, lid 2 Artikel 27, lid 2 Artikel 77 Artikel 27, lid 3 - Artikel 27, lid 4 Artikel 79, lid 1 Artikel 27, lid 5 - Artikel 27, lid 6 - Artikel 27, lid 7 - Artikel 27, lid 8 Artikel 81, lid 2 Artikel 27, lid 9 Artikel 82, lid 1 Artikel 27, lid 10 - Artikel 27, lid 11 Artikel 81, lid 1 Artikel 27, lid 12, eerste zin Artikel 83 Artikel 27, lid 12, tweede zin - Artikel 28 Artikel 84 Artikel 29 - Artikel 30, lid 1, onder a) Artikel 86 Artikel 30, lid 1, onder b) Artikel 89, onder a) Artikel 30, lid 1, onder c) Artikel 87, lid 2 Artikel 30, lid 1, onder d) Artikel 89, onder b) en f) Artikel 30, lid 1, onder e) Artikel 89, onder c) Artikel 30, lid 1, onder f) Artikel 89, onder d) Artikel 30, lid 1, onder g) Artikel 89, onder e) Artikel 30, lid 2, onder a) Artikel 88, lid 1, onder e) Artikel 30, lid 2, onder b) Artikel 88, lid 1, onder c) Artikel 30, lid 3 - Artikel 31 - Artikel 32, lid 1, onder a) Artikel 92, lid 2, onder a) Artikel 32, lid 1, onder b) Artikel 92, lid 2, onder b) Artikel 32, lid 1, onder c) Artikel 92, lid 2, onder c) Artikel 32, lid 1, onder d) Artikel 92, lid 2, onder d) Artikel 32, lid 1, onder e) Artikel 92, lid 2, onder e) Artikel 32, lid 1, onder f) Artikel 92, lid 2, onder g) Artikel 32, lid 2, onder a) Artikel 92, lid 2), onder a), b) en c) Artikel 32, lid 2, onder b) Artikel 92, lid 2, onder h) Artikel 32, lid 2, onder c) Artikel 92, lid 2, onder d) Artikel 32, lid 2, onder d) Artikel 92, lid 2, onder g) Artikel 32, lid 2, onder e) Artikel 92, lid 2, onder d) Artikel 32, lid 3 Artikel 91, lid 3, onder a) Artikel 32, lid 4, onder a) Artikel 91, lid 3, onder c) Artikel 32, lid 4, onder b) Artikel 91, lid 3, onder d) Artikel 32, lid 4, onder c) Artikel 91, lid 3, onder d) Artikel 32, lid 4, onder d) Artikel 7 Artikel 32, lid 4, onder e) Artikel 91, lid 3, onder e) Artikel 32, lid 4, onder f) Artikel 92, lid 2, onder j), iii) Artikel 32, lid 4, onder g) Artikel 91, lid 3, onder e) Artikel 32, lid 4, onder h) Artikel 91, lid 3, onder f) Artikel 32, lid 5 Artikel 97, lid 1 Artikel 32, lid 6 Artikel 97, lid 2 Artikel 32, lid 7 - Artikel 32, lid 8, eerste zin Artikel 97, lid 3 Artikel 32, lid 8, tweede zin Artikel 97, lid 4 Artikel 32, lid 9 - Artikel 33, lid 1 Artikel 98, lid 1 Artikel 33, lid 2 Artikel 99, lid 1 Artikel 33, lid 3 Artikel 98, lid 2 Artikel 33, lid 4 Artikel 98, lid 4 Artikel 33, lid 5 Artikel 98, lid 5 Artikel 33, lid 6 Artikel 99, lid 2 Artikel 33, lid 7 - Artikel 34, lid 1 Artikel 100, lid 1 Artikel 34, lid 2 Artikel 100, leden 1 en 2 Artikel 34, lid 3 Artikel 100, lid 3 Artikel 35, lid 1 Artikel 101, lid 1 Artikel 35, lid 2 Artikel 101, lid 4 Artikel 35, lid 3 Artikel 101, lid 2 Artikel 35, lid 4 - Artikel 36, lid 1 Artikel 102, lid 1, onder c) Artikel 36, lid 2, eerste zin - Artikel 36, lid 2, tweede zin Artikel 102, lid 2 Artikel 36, lid 3, eerste alinea Artikel 102, lid 3, eerste zin Artikel 36, lid 3, tweede alinea - Artikel 36, lid 3, derde alinea, eerste zin Artikel 102, lid 3, onder c) Artikel 36, lid 3, derde alinea, tweede zin Artikel 102, lid 3, onder b) Artikel 36, lid 4 Artikel 102, lid 3, onder a) Artikel 37, lid 1 Artikel 103, lid 1 Artikel 37, lid 2 Artikel 103, lid 2 Artikel 38, lid 1 Artikel 104, lid 1 Artikel 38, lid 2 Artikel 104, lid 2, onder c) Artikel 38, lid 3 Artikel 104, lid 3 Artikel 39, lid 1 Artikel 105, lid 1 Artikel 39, lid 2 Artikel 105, lid 2 Artikel 40, lid 1 Artikel 106, lid 1 Artikel 40, lid 2 - Artikel 40, lid 3 Artikel 106, lid 2 Artikel 40, lid 4 - Artikel 41 Artikel 107, lid 1 Artikel 42, lid 1, onder a) - Artikel 42, lid 1, onder b) Artikel 109, lid 2 Artikel 42, lid 1, onder c) Artikel 109, lid 3 Artikel 42, lid 2 Artikel 108, lid 2 Artikel 42, lid 3 Artikel 109, lid 2 Artikel 43, lid 1, eerste zin Artikel 110, eerste alinea Artikel 43, lid 1, tweede zin Artikel 110, tweede alinea Artikel 43, lid 1, onder a) - Artikel 43, lid 1, onder b) Artikel 110, onder a) en b) Artikel 43, lid 1, onder c) Artikel 110, onder b) en c) Artikel 43, lid 1, onder d) tot en met j) - Artikel 43, lid 1, onder k) Artikel 110, onder d) Artikel 43, lid 2 - Artikel 44, lid 1 Artikel 112, lid 1 Artikel 44, lid 2 - Artikel 44, lid 3 Artikel 112, lid 1 Artikel 44, lid 4, eerste alinea, eerste zin Artikel 113, lid 1 Artikel 44, lid 4, eerste alinea, tweede zin Artikel 113, lid 2 Artikel 44, lid 5 - Artikel 44, lid 6 Artikel 113, lid 1 Artikel 45, lid 1 Artikel 115, leden 1, 2 en 4 Artikel 45, lid 2 - Artikel 45, lid 3 Artikel 116 Artikel 45, lid 4 Artikel 117 Artikel 45, lid 5 Artikel 118 Artikel 45, lid 6 - Artikel 46, lid 1, eerste zin Artikel 119, lid 1 Artikel 46, lid 1, tweede zin Artikel 119, lid 4 Artikel 46, lid 1, derde zin Artikel 119, lid 2 Artikel 46, lid 2 Artikel 119, lid 3 Artikel 46, lid 3 Artikel 120 Artikel 46, lid 4 - Artikel 46, lid 5 - Artikel 46, lid 6 Artikel 121 Artikel 46, lid 7 Artikel 122 Artikel 47, lid 1 Artikel 124, lid 1, onder a) tot en met e) Artikel 47, lid 2 Artikel 124, lid 2 Artikel 47, lid 3 Artikel 124, lid 1, onder f) en g) Artikel 47, lid 4 - Artikel 47, lid 5 - Artikel 48, lid 1 Artikel 125, lid 1 Artikel 48, lid 2 Artikel 125, lid 2 Artikel 48, lid 3 Artikel 126, leden 1 en 2 Artikel 48, lid 4 Artikel 126, lid 3 Artikel 48, lid 5, eerste zin Artikel 126, lid 3, onder f) Artikel 48, lid 5, tweede en derde zin - Artikel 49 Artikel 128 Artikel 50 - Artikel 51, lid 1 Artikel 129, leden 1 en 2 Artikel 51, lid 2 Artikel 129, lid 3 Artikel 51, lid 3 - Artikel 52 Artikel 123 Artikel 53 Artikel 111 Artikel 54, lid 1 Artikel 135, lid 1 Artikel 54, lid 2 Artikel 135, lid 2 Artikel 54, lid 3 Artikel 135, lid 3 Artikel 54, lid 4 Artikel 103, lid 1 Artikel 54, lid 5 Artikel 84, lid 1, onder a) en c), en artikel 135, lid 4 Artikel 55, lid 1 Artikel 136, lid 1 Artikel 55, lid 2 Artikel 136, lid 1 Artikel 56, lid 1 Artikel 137, lid 1 Artikel 56, lid 2, onder a) - Artikel 56, lid 2, onder b) Artikel 137, lid 2 Artikelen 57 tot en met 61 - Artikel 62 Artikel 141 Artikel 63, lid 1 - Artikel 63, lid 2 Artikel 23 Artikel 64, eerste alinea Artikel 138, lid 1 Artikel 64, punt 1) Artikel 138, lid 1 Artikel 64, punt 2) Artikel 138, lid 2 Artikel 65 - Artikel 66 - Artikel 67 Bijlage I Bijlage I Bijlage II Bijlage II Bijlage III Bijlage III Bijlage IV - Bijlage V - Bijlage VI Artikel 78 en artikel 79, lid 2 Bijlage VII - Bijlage VIII - 2. Richtlijn 96/23/EG Richtlijn 96/23/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2, onder a) Artikel 16 Artikel 2, onder b) - Artikel 2, onder c) Artikel 16 Artikel 2, onder d) Artikel 2, lid 5 Artikel 2, onder e) Artikel 16 Artikel 2, onder f) Artikel 36, lid 1 Artikel 2, onder g) - Artikel 2, onder h) Artikel 16 Artikel 2, onder i) - Artikel 3 Artikel 8, leden 1 en 2, artikel 16, artikel 107, lid 1, en artikel 111 Artikel 4, lid 1 Artikel 3, lid 1 Artikel 4, lid 2 Artikel 3, lid 2, onder a), artikel 107, lid 2, en artikel 112 Artikel 4, lid 3 - Artikel 5 Artikel 109, leden 2 en 3, artikel 112, lid 1, onder a), en artikel 108, lid 2 Artikel 6 Artikel 16, onder a) en b) Artikel 7 Artikel 108, lid 2 Artikel 8, lid 1 - Artikel 8, lid 2 - Artikel 8, leden 3, 4 en 5 Artikelen 10, 112 en 113 Artikel 9, onder A - Artikel 9, onder B - Artikel 10 Artikel 14 Artikel 11, leden 1 en 2 Artikel 8, lid 2, en artikel 9 Artikel 11, lid 3 Artikel 16, onder c), en artikelen 134 en 135 Artikel 12, eerste alinea Artikel 8, lid 4 Artikel 12, tweede alinea Artikel 14 Artikel 13 Artikel 16, onder c), en artikelen 134 en 135 Artikel 14, lid 1 Artikelen 98 en 99 Artikel 14, lid 2 Artikel 91 Artikel 15, lid 1, eerste alinea Artikel 16, onder a) en b) Artikel 15, lid 1, tweede alinea Artikel 33, lid 7 Artikel 15, lid 1, derde alinea - Artikel 15, lid 2, eerste alinea Artikel 33, lid 7 Artikel 15, lid 2, tweede alinea Artikel 34, lid 3 Artikel 15, lid 3, eerste, tweede en derde alinea Artikel 16, onder c), en artikel 135 Artikel 15, lid 3, vierde alinea Titel II, hoofdstuk V, afdeling III Artikel 16, lid 1 Artikel 103, lid 1, artikel 106, lid 1, en artikel 135 Artikel 16, leden 2 en 3 Artikel 16, onder c), en artikel 135 Artikel 17 Artikel 16, onder c), en artikel 135 Artikel 18 Artikel 16, onder c), en artikel 135 Artikel 19 Artikel 135, lid 4 Artikel 20, lid 1 Titel IV Artikel 20, lid 2, eerste alinea Artikel 104, leden 1 en 2 Artikel 20, lid 2, tweede alinea Artikel 104, lid 3 Artikel 20, lid 2, derde en vierde alinea Artikel 106, lid 1, onder d) Artikel 20, lid 2, vijfde en zesde alinea Artikel 106, lid 2 Artikel 21 Artikelen 115, 116 en 118 Artikel 22 Artikel 134 Artikel 23 Artikel 16, onder c), en artikel 135 Artikel 24, leden 1 en 2 Artikel 15, lid 2, onder d), artikel 16, onder c), en artikelen 134 en 135 Artikel 24, lid 3 Artikel 15, lid 2, onder d), artikel 16, onder c), en artikel 135 Artikel 25 Artikel 16, onder c), en artikel 135, lid 2 Artikel 26 Artikel 6 Artikel 27 Artikel 136 Artikel 28 Artikel 136 Artikel 29, leden 1 en 2 Artikelen 124, 125, 126 en 128 Artikel 29, lid 3 Titel II, hoofdstuk V, afdeling II Artikel 29, lid 4 Artikel 112, lid 1 Artikel 30, leden 1 en 2 Titel II, hoofdstuk V, afdeling III Artikel 30, lid 3 Artikel 128, lid 3 Artikel 31 Titel II, hoofdstuk VI Artikel 33 Artikel 141 Artikel 34 Artikel 16, onder a) en b) Artikel 35 - Artikel 36 - Artikel 37 - Artikel 38 - Artikel 39 - Bijlage I Artikel 16, onder a) en b) Bijlage II Artikel 16, onder a) en b) Bijlage III Artikel 16, onder a) en b) Bijlage IV Artikel 16, onder a) en b) 3. Richtlijnen 89/662/EEG en 90/425/EEG Richtlijn 89/662/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2, punten 1, 2 en 3 - Artikel 2, punt 4 Artikel 2, punt 5 Artikel 2, punt 5 Artikel 2, punt 32 Artikel 3, lid 1, eerste en tweede alinea - Artikel 3, lid 1, derde alinea Artikel 8, lid 1 Artikel 3, lid 1, vierde alinea Artikel 134, leden 2 en 3, en artikel 135 Artikel 3, lid 2 - Artikel 3, lid 3 - Artikel 4, lid 1, eerste zin Artikel 8, lid 1, en artikelen 9, 134 en 135 Artikel 4, lid 1, eerste streepje Artikel 8, lid 6, onder a) Artikel 4, lid 1, tweede streepje - Artikel 4, lid 2 Artikel 136 Artikel 5, lid 1, onder a), eerste alinea Artikel 8 Artikel 5, lid 1, onder a), tweede alinea Artikel 134, leden 2 en 3 Artikel 5, lid 1, onder b) - Artikel 5, lid 2 - Artikel 5, lid 3), onder a), b) en d) - Artikel 5, lid 3, onder c) Artikel 8, lid 7 Artikel 5, leden 4 en 5 - Artikel 6, lid 1 Artikel 47 Artikel 6, lid 2 - Artikel 7, lid 1 Titel IV en artikel 135 Artikel 7, lid 2 - Artikel 8, lid 1 Titel IV Artikel 8, lid 2 Artikel 6 en artikel 135, lid 3 Artikel 8, lid 3 Artikel 135, lid 4 Artikel 9 - Artikel 10 Artikel 3, lid 1 Artikel 11 Artikelen 9, 13 en 14 Artikel 12 - Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 16, lid 1 Artikel 112, lid 1 Artikel 16, lid 2 - Artikel 16, lid 3 Artikel 112, lid 2 Artikel 17 Artikel 141 Artikel 18 Artikel 141 Artikel 19 - Artikel 20 - Artikel 22 - Artikel 23 - Bijlage A - Bijlage B - Beschikking 90/425/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2, punten 1 tot en met 5 - Artikel 2, punt 6 Artikel 2, punt 5 Artikel 2, punt 7 Artikel 2, punt 32 Artikel 3, leden 1 en 2 - Artikel 3, lid 3 Artikel 8, artikel 134, leden 2 en 3, en artikel 135 Artikel 3, lid 4 - Artikel 4, lid 1 Artikel 8 Artikel 4, lid 2 - Artikel 4, lid 3 Artikel 136 Artikel 5, lid 1, onder a), eerste alinea Artikel 8 Artikel 5, lid 1, onder a), tweede alinea Artikel 134, leden 2 en 3 Artikel 5, lid 1, onder b), i), eerste alinea - Artikel 5, lid 1, onder b), i), tweede alinea Artikel 8 Artikel 5, lid 1, onder b), ii), iii) en iv) - Artikel 5, lid 2, onder a), eerste alinea Artikel 8, lid 7 Artikel 5, lid 2, onder a), tweede en derde alinea - Artikel 5, lid 2, onder b) - Artikel 5, lid 3 - Artikel 6 - Artikel 7, lid 1 Artikel 47 Artikel 7, lid 2 - Artikel 8, lid 1 Titel IV en artikel 135 Artikel 8, lid 2 - Artikel 9, lid 1 Titel IV Artikel 9, lid 2 Artikel 6 en artikel 135, lid 3 Artikel 9, lid 3 Artikel 135, lid 4 Artikel 9, lid 4 - Artikel 10 - Artikel 11 Artikel 3, lid 1 Artikel 12 - Artikel 13 Artikelen 9, 13 en 14 Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 16 - Artikel 17 Artikel 141 Artikel 18 Artikel 141 Artikel 19 Artikel 141 Artikel 20 Artikelen 130, 131, 132 en 133 Artikel 21 - Artikel 22, lid 1 Artikel 112, lid 1 Artikel 22, lid 2 - Artikel 22, lid 3 Artikel 112, lid 2 Artikel 23 - Artikel 24 - Artikel 26 - Artikel 27 - Bijlage A - Bijlage B - Bijlage C - 4. Richtlijnen 97/78/EG en 91/496/EEG Richtlijn 97/78/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 2 Artikel 2, lid 2, onder a) Artikel 2, punt 17 Artikel 2, lid 2, onder b) Artikel 2, punt 46 Artikel 2, lid 2, onder c) Artikel 2, punt 47 Artikel 2, lid 2, onder d) Artikel 2, punt 48 Artikel 2, lid 2, onder e) - Artikel 2, lid 2, onder f) Artikel 2, punt 27 Artikel 2, lid 2, onder g) Artikel 2, punt 29 Artikel 2, lid 2, onder h) - Artikel 2, lid 2, onder i) - Artikel 2, lid 2, onder j) - Artikel 2, lid 2, onder k) Artikel 2, punt 5 Artikel 3, leden 1 en 2 Artikel 45, lid 1 Artikel 3, lid 3 Artikel 14 en artikel 54, lid 1, lid 2, onder a), en lid 3 Artikel 3, lid 4 Artikel 55 Artikel 3, lid 5 Artikel 45, leden 2 en 3, en artikel 56 Artikel 4, lid 1 Artikel 47, lid 4 Artikel 4, lid 2 — Artikel 4, leden 3 en 4 Artikel 47, leden 1, 2 en 3, en artikel 50 Artikel 4, lid 5 Artikel 50 Artikel 5, lid 1 Artikel 54, lid 2, onder b), en lid 4 Artikel 5, lid 2 Artikel 56, lid 2 Artikel 5, lid 3 Artikel 48, leden 2 en 3 Artikel 5, lid 4 Artikel 56 Artikel 6, lid 1, onder a), eerste alinea Artikel 62, lid 1 Artikel 6, lid 1, onder a), tweede alinea Artikel 62, lid 2 Artikel 6, lid 1, onder b) - Artikel 6, lid 2 Artikelen 57 en 60 Artikel 6, lid 3 Artikel 61 Artikel 6, lid 4 Artikel 58, lid 1, en artikel 61, lid 3 Artikel 6, lid 5 - Artikel 6, lid 6 Artikel 58, lid 2, artikel 60, lid 3, artikel 61, lid 5, en artikel 62, leden 2 en 4 Artikel 7, lid 1 Artikel 48, lid 1 Artikel 7, lid 2 Artikel 47, leden 1, 2 en 3, en artikel 50 Artikel 7, lid 3 Artikel 55 Artikel 7, lid 4 Artikel 48, lid 2, artikel 53 en artikel 54, lid 4 Artikel 7, lid 5 - Artikel 7, lid 6 Artikelen 50 en 56 Artikel 8, lid 1 - Artikel 8, lid 2 Artikel 75, lid 1, onder b) Artikel 8, leden 3 tot en met 7 Artikel 75, lid 2 Artikel 9 Artikel 49, onder b) en c) Artikel 10, leden 1, 2 en 4 Artikel 52, lid 2 Artikel 10, lid 3 - Artikel 11 Artikel 49, onder d) Artikel 12 Artikel 46, onder h), en artikel 75, lid 1, onder k) Artikel 13 Artikel 75, lid 1, onder c) Artikel 14 — Artikel 15 Artikel 75, lid 1, onder h) Artikel 16, lid 1, onder a) Artikel 46, onder d) Artikel 16, lid 1, onder b) Artikel 46, onder e) Artikel 16, lid 1, onder c) Artikel 46, onder c) Artikel 16, lid 1, onder d) Artikel 46, onder g) Artikel 16, lid 1, onder e) Artikel 46, onder a) Artikel 16, lid 1, onder f) Artikel 46, onder b) Artikel 16, lid 2 - Artikel 16, lid 3 - Artikel 16, lid 4 Artikel 75, lid 1, onder c) en f) Artikel 17, lid 1 Artikel 64, lid 5 Artikel 17, lid 2 Artikel 64, leden 1, 2 en 3 Artikel 17, lid 2, onder a) Artikel 64, lid 3, onder b), en artikelen 67 en 70 Artikel 17, lid 2, onder a), eerste streepje - Artikel 17, lid 2, onder a), tweede streepje Artikel 66, lid 1, onder a) Artikel 17, lid 2, onder b) Artikel 67 Artikel 17, lid 3 Artikel 63, leden 4, 5 en 6 Artikel 17, lid 4 - Artikel 17, lid 5 Artikel 64, lid 3, artikel 67 en artikel 84, lid 1, onder d) Artikel 17, lid 6 - Artikel 17, lid 7 Artikel 63, lid 6, artikel 68 en artikel 70, lid 3 Artikel 18 Artikel 62, lid 2 Artikel 19, lid 1 Artikel 75, lid 1, onder g) Artikel 19, lid 2 Artikel 75, lid 1, onder a) Artikel 19, lid 3 Artikel 62, lid 3, onder a), en lid 4 Artikel 20, lid 1 Artikel 63 Artikel 20, lid 2 - Artikel 22, lid 1 - Artikel 22, lid 2 Artikel 65 Artikel 22, lid 3 - Artikel 22, lid 4 - Artikel 22, lid 5 - Artikel 22, lid 6 - Artikel 22, lid 7 - Artikel 24 Artikel 63, leden 4, 5 en 6 Artikel 24, lid 3 Artikelen 71 en 128 Artikel 25, lid 1 Artikelen 100 tot en met 106 Artikel 25, lid 2 Artikel 6 Artikel 25, lid 3 - Artikel 26 Artikel 129, leden 5 en 6 Artikel 27 Artikel 4, leden 2 en 3, en artikel 129, leden 1 en 6 Artikel 28 - Artikel 29 - Artikel 30 - Artikel 31 - Artikel 32 - Artikel 33 - Artikel 34 - Artikel 35 - Artikel 36 - Bijlage I Bijlage I Bijlage II Artikel 62 Bijlage III Artikel 50 Richtlijn 91/496/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2, lid 1 - Artikel 2, lid 2, onder a) Artikel 2, punt 46 Artikel 2, lid 2, onder b) Artikel 2, punt 47 Artikel 2, lid 2, onder c) Artikel 2, punt 48 Artikel 2, lid 2, onder d) - Artikel 2, lid 2, onder e) Artikel 2, punt 27 Artikel 2, lid 2, onder f) Artikel 2, punt 29 Artikel 3, lid 1, onder a) Artikel 54, lid 1 en lid 2, onder a), en artikel 56, lid 1, onder b) Artikel 3, lid 1, onder b) Artikel 45, lid 1, en artikel 64, lid 2 Artikel 3, lid 1, onder c), i) Artikel 54, lid 2, onder b), en lid 4, en artikel 55 Artikel 3, lid 1, onder c), ii) Artikel 77, lid 1, onder d) Artikel 3, lid 1, onder d) Artikel 55 Artikel 3, lid 2 - Artikel 4, lid 1 Artikel 47, leden 1 en 2, en artikel 50 Artikel 4, lid 2 Artikel 47, leden 1, 3 en 4, en artikel 50 Artikel 4, lid 3 Artikel 49, onder c) Artikel 4, lid 4 Artikel 77, lid 1, onder d) Artikel 4, lid 5 Artikel 4, leden 2 en 3, artikel 49, onder c), en artikel 50 Artikel 5 Artikel 53, artikel 54, lid 2, onder b), en lid 4, artikel 55, artikel 56, lid 1, onder a), en artikel 64, lid 1 Artikel 6, lid 1 - Artikel 6, lid 2, onder a) Artikel 62, leden 1 en 2 Artikel 6, lid 2, onder b) Artikel 62, lid 1 Artikel 6, lid 2, onder c) Artikel 57 Artikel 6, lid 2, onder d) Artikel 62, lid 3, onder a), en lid 4 Artikel 6, lid 3 Artikel 58 Artikel 6, lid 3, onder a) Artikel 58, lid 1, onder b) Artikel 6, lid 3, onder b) Artikel 58, lid 1, onder c) Artikel 6, lid 3, onder c) Artikel 57, lid 2, en artikel 62, lid 3 Artikel 6, lid 3, onder d) Artikel 58, lid 1, onder d) Artikel 6, lid 3, onder e) Artikel 57, lid 2, en artikel 62, lid 3 Artikel 6, lid 3, onder f) Artikel 57, lid 2, en artikel 62, lid 3 Artikel 6, lid 3, onder g) Artikel 58, lid 1, onder e) Artikel 6, lid 4 Artikel 57 en artikel 58, lid 1 Artikel 6, lid 5 Artikel 58, lid 2 Artikel 7, lid 1, eerste streepje Artikel 48, lid 2 Artikel 7, lid 1, tweede streepje Artikel 54, lid 2, onder b), en lid 4, en artikel 56 Artikel 7, lid 1, derde streepje Artikel 48, lid 1 Artikel 7, lid 2 Artikel 56 Artikel 7, lid 3 - Artikel 8 Artikel 51, lid 1, onder b) Artikel 9 Artikel 49, onder d) Artikel 10 Artikel 64, lid 2 Artikel 11, lid 1 Artikel 63 Artikel 11, lid 2 - Artikel 12, lid 1 Artikelen 64, 66 en 67 Artikel 12, lid 2 Artikel 64, lid 3, artikel 67 en artikel 84, lid 1, onder d) Artikel 12, lid 3 Artikel 68, artikel 69, lid 3, en artikel 70, lid 3 Artikel 12, lid 4 - Artikel 12, lid 5 - Artikel 13 Artikel 62, lid 2 Artikel 14 - Artikel 15 Artikel 77, lid 1, onder d) Artikel 16 Artikel 52 Artikel 17 Artikel 6 Artikel 17 bis - Artikel 18, lid 1 - Artikel 18, lid 2 Artikel 65 Artikel 18, lid 3 - Artikel 18, lid 4 - Artikel 18, lid 5 - Artikel 18, lid 6 - Artikel 18, lid 7 - Artikel 18, lid 8 - Artikel 19 Artikelen 115 en 116 Artikel 20 Artikelen 100 tot en met 106 Artikel 21 Artikel 129, leden 5 en 6 Artikel 22 - Artikel 23 - Artikel 24 - Artikel 25 - Artikel 26 - Artikel 27 - Artikel 28 — Artikel 29 - Artikel 30 - Artikel 31 - Bijlage A Artikel 62 Bijlage B Artikel 64, lid 2 5. Richtlijn 96/93/EG Richtlijn 96/93/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2, lid 1 Artikel 2, punt 22 Artikel 2, lid 2 Artikel 2 Artikel 3, lid 1 Artikel 87, lid 2, onder b) Artikel 3, lid 2 Artikel 87, lid 3, onder a) en b) Artikel 3, lid 3 Artikel 88, lid 1, onder a) Artikel 3, lid 4 Artikel 87, lid 3, onder b) Artikel 3, lid 5 Artikel 89 Artikel 4, lid 1 Artikel 87, lid 2, onder a), en artikel 88, lid 2 Artikel 4, lid 2 Artikel 88, lid 1, onder b) Artikel 4, lid 3 Artikel 88, lid 1, onder d) Artikel 5 Artikel 88, lid 2 Artikel 6 Artikel 128 Artikel 7 Artikel 141 Artikel 8 - Artikel 9 - Artikel 10 - 6. Richtlijn 89/608/EEG Richtlijn 89/608/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 - Artikel 3 Titel IV Artikel 4 Titel IV Artikel 5 Titel IV Artikel 6 Titel IV Artikel 7 Titel IV Artikel 8 Titel IV Artikel 9 Titel IV Artikel 10 Artikel 7 en titel IV Artikel 11 - Artikel 12 Titel IV Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 Artikel 7 en titel IV Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 18 - Artikel 19 - Artikel 20 - 7. Beschikking 92/438/EEG Beschikking 92/438/EEG Deze verordening Artikel 1 Artikelen 130 tot en met 133 Artikel 2 - Artikel 3 Artikelen 130 tot en met 133 Artikel 4 Artikelen 130 tot en met 133 Artikel 5 Artikelen 130 tot en met 133 Artikel 6 Artikel 62, lid 3, onder f) Artikel 7 - Artikel 8 - Artikel 9 - Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 12 - Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 - Bijlage I Artikelen 130 tot en met 133 Bijlage II Artikelen 130 tot en met 133 Bijlage III Artikelen 130 tot en met 133 (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0260 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 43, lid 2, artikel 114, lid 3, en artikel 168, lid 4, letter b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0124/2013), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Oostenrijkse Bondsraad, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 december 2013 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie visserij ( A7‑0129/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de diergezondheid preventie en bestrijding van dierziekten die kunnen worden overgedragen op dieren of mensen [Am. 1] HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, artikel 114, lid 3, en artikel 168, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Overdraagbare dierziekten en de maatregelen die nodig zijn om deze ziekten te bestrijden, kunnen een verwoestend effect hebben op individuele dieren, dierpopulaties, houders van dieren en de economie en kunnen van grote invloed zijn op de volksgezondheid en de voedselveiligheid . [Am. 2] (2) Zoals uit recente studies blijkt, kunnen overdraagbare dierziekten ook significante gevolgen hebben voor de volksgezondheid en de voedselveiligheid , zoals bijvoorbeeld in het geval van aviaire influenza en salmonella. [Am. 3] (3) Bovendien kan een negatieve wisselwerking worden vastgesteld met betrekking tot de biodiversiteit, de klimaatverandering en andere milieuaspecten. De klimaatverandering kan invloed hebben op het ontstaan van nieuwe ziekten, het vóórkomen van bestaande ziekten en de geografische spreiding van ziekteverwekkers en vectoren, met inbegrip van die welke in het wild levende dieren treffen. (3 bis) Een goede bestrijding van besmettelijke dierziekten, waaronder zoönotische infecties, vormt een voorwaarde voor een goed functionerende interne markt voor de handel in levende dieren, dierlijke producten en levensmiddelen. [Am. 4] (4) Om strenge normen voor de diergezondheid en de volksgezondheid in de Unie en een rationele ontwikkeling van de landbouw- en de aquacultuursector te waarborgen en om de productiviteit te verhogen, moet regelgeving inzake diergezondheid op het niveau van de Unie worden vastgesteld. Deze regelgeving is onder meer noodzakelijk om bij te dragen tot de voltooiing van de interne markt en om de verspreiding van besmettelijke ziekten te voorkomen. (4 bis) In artikel 13 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) wordt erkend dat dieren wezens met gevoel zijn. De wetgeving van de Unie betreffende dierenwelzijn verplicht de eigenaars en de houders van dieren en de bevoegde autoriteiten zich te houden aan de voorschriften inzake dierenwelzijn die een humane behandeling waarborgen en onnodige pijn en onnodig lijden voorkomen. Deze bepalingen zijn wetenschappelijk onderbouwd en kunnen bijdragen tot verbetering van de diergezondheid. [Am. 5] (5) De huidige wetgeving van de Unie inzake diergezondheid bestaat uit een reeks onderling samenhangende basiswetgevingshandelingen die regelgeving vaststellen inzake diergezondheid die van toepassing is op de handel binnen de Unie, de binnenkomst in de Unie van dieren en producten, de uitroeiing van ziekten, diergeneeskundige controles, de melding van ziekten en financiële steun met betrekking tot verschillende diersoorten, maar een overkoepelend rechtskader dat voorziet in geharmoniseerde beginselen voor heel de sector, ontbreekt. (5 bis) Om de bepalingen van de wetgeving van de Unie inzake diergezondheid zo duidelijk mogelijk te maken en zo te waarborgen dat zij volledig en juist ten uitvoer worden gelegd, moet er een criterium en beginsel worden vastgesteld voor de organisatie van de gedelegeerde en uitvoeringshandelingen die krachtens deze verordening worden vastgesteld. [Am. 6] (6) "Voorkomen is beter dan genezen", luidt het in de strategie voor diergezondheid voor de Unie (2007-2013) die de Commissie heeft vastgesteld in haar mededeling van 19 september 2007 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Beoogd wordt de diergezondheid te bevorderen door meer aandacht te besteden aan preventieve maatregelen, ziektesurveillance, ziektebestrijding en onderzoek, om de incidentie van dierziekten te verminderen en het effect van uitbraken die zich voordoen, tot een minimum te beperken. In de strategie wordt voorgesteld "één vereenvoudigd wetgevingskader voor diergezondheid" vast te stellen, daarbij convergentie met de internationale normen na te streven en terzelfder tijd vastbesloten voor strenge diergezondheidsnormen te zorgen. [Am. 7] (7) Met deze verordening wordt beoogd de in die strategie voor diergezondheid bedoelde verbintenissen en inzichten, met inbegrip van het "één gezondheid"-beginsel, uit te voeren en het rechtskader voor een gemeenschappelijk diergezondheidsbeleid van de Unie te consolideren door middel van één vereenvoudigd, flexibel wetgevingskader voor diergezondheid. (7 bis) In de mededeling van de Commissie over een nieuwe strategie voor diergezondheid voor de Europese Unie wordt onderstreept dat een collectieve aanpak voor preventie- en biobeveiligingsmaatregelen moet worden gevolgd, aangezien besmettelijke ziekteverwekkers zich snel van het ene naar het andere bedrijf kunnen verspreiden. [Am. 8] (8) Dieren kunnen lijden aan een breed scala van besmettelijke of niet-besmettelijke ziekten. Veel ziekten kunnen worden behandeld, hebben enkel gevolgen voor het betrokken dier of verspreiden zich niet naar andere dieren of naar mensen. Anderzijds kunnen overdraagbare ziekten ruimere gevolgen voor de dier- of volksgezondheid op populatieniveau hebben. De regelgeving inzake diergezondheid in deze verordening moet uitsluitend tot laatstgenoemde ziekten worden beperkt. (9) Bij de vaststelling van die regelgeving inzake diergezondheid is het van wezenlijk belang om rekening te houden met het verband tussen diergezondheid en volksgezondheid, milieu, voedsel- en diervoederveiligheid, dierenwelzijn, voedselzekerheid en voedselzekerheid, economische, sociale en culturele aspecten en met name dierenwelzijn, gezien de wisselwerking tussen dierenwelzijn en diergezondheid . [Am. 9] (10) Bij Besluit 94/800/EG van de Raad (4) werden namens de toenmalige Europese Gemeenschap voor wat betreft het gedeelte van die aangelegenheden dat onder haar bevoegdheid valt, de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), alsmede de in de bijlagen 1, 2 en 3 bij deze Overeenkomst opgenomen overeenkomsten, waaronder de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen (SPS-Overeenkomst), goedgekeurd. In de SPS-Overeenkomst wordt het gebruik van maatregelen geregeld die noodzakelijk zijn om het leven of de gezondheid van mens, dier of plant te beschermen, zodat deze maatregelen niet leiden tot een willekeurig of ongerechtvaardigd onderscheid tussen WTO-leden. Voor zover internationale normen bestaan, moeten zij als basis worden gebruikt. De leden hebben echter het recht om eigen relevante normen te bepalen, mits deze zijn gebaseerd op wetenschappelijke uitgangspunten. (11) In de SPS-Overeenkomst wordt met betrekking tot de voorschriften inzake diergezondheid voor het internationale handelsverkeer verwezen naar de normen van de Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE). Om het risico op handelsverstoringen te beperken, moeten de EU-maatregelen inzake diergezondheid een adequaat niveau van convergentie met de OIE-normen nastreven. (12) Artikel 5, lid 7, van de SPS-Overeenkomst, dat voor de Unie is uitgelegd in de mededeling van de Commissie van 2 februari 2000 over het voorzorgsbeginsel, bepaalt dat een lid van die Overeenkomst in specifieke omstandigheden waarin er een significant risico voor de dier- of volksgezondheid bestaat, maar er nog wetenschappelijke onzekerheid heerst, voorlopige maatregelen mag vaststellen op grond van de beschikbare relevante gegevens. In die situatie moet het WTO-lid ernaar streven om de bijkomende gegevens te verzamelen die nodig zijn voor een objectievere risicobeoordeling en om de maatregel binnen een redelijke termijn dienovereenkomstig opnieuw te bekijken. (13) De risicobeoordeling op basis waarvan de maatregelen op grond van deze verordening worden genomen, moet gebaseerd zijn op het beschikbare wetenschappelijke bewijsmateriaal en op onafhankelijke, objectieve en doorzichtige wijze worden uitgevoerd. Verder moet rekening worden gehouden met de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, die is opgericht bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (5) . (14) In Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad (6) wordt regelgeving inzake volks- en diergezondheid vastgesteld voor bepaalde dierlijke bijproducten en afgeleide producten om de risico's voor de gezondheid van mensen en dieren als gevolg van die producten te voorkomen en tot een minimum te beperken, en in het bijzonder om de veiligheid van de voedsel- en voederketen te beschermen. Om overlappingen in de wetgeving van de Unie te vermijden moet deze verordening derhalve uitsluitend van toepassing zijn op dierlijke bijproducten en afgeleide producten waarvoor geen specifieke regelgeving is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1069/2009 en waarbij sprake is van een risico voor de diergezondheid. Verordening (EG) nr. 1069/2009 regelt bijvoorbeeld niet hoe dierlijke bijproducten en afgeleide producten in het kader van ziektebestrijdingsmaatregelen moeten worden gehanteerd; daarom worden deze kwesties in deze verordening behandeld. (15) Bovendien is al specifieke regelgeving met betrekking tot overdraagbare dierziekten, met inbegrip van die welke op de mens kunnen worden overgedragen (zoönosen), vastgelegd in Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad (7) , Richtlijn 2003/99/EG van het Europees Parlement en de Raad (8) en Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad (9) en specifieke regelgeving met betrekking tot overdraagbare ziekten bij de mens in Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) . Die handelingen moeten ook na de vaststelling van deze verordening van kracht blijven. Derhalve moet deze verordening, om overlappingen in de wetgeving van de Unie te vermijden, uitsluitend op zoönosen van toepassing zijn indien in die andere wetgevingshandelingen van de Unie geen specifieke regelgeving is vastgelegd. (16) Ziekten bij populaties wilde dieren kunnen schadelijke gevolgen hebben voor de landbouw- en de aquacultuursector, voor de volksgezondheid, het milieu en de biodiversiteit. Derhalve moeten wilde dieren, die zowel slachtoffers als vectoren van deze ziekten kunnen zijn, in die gevallen onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen. (17) Dierziekten worden niet alleen door rechtstreeks contact van het ene dier op het andere of van dieren op de mens overgedragen. Zij worden ook overgedragen via water en lucht, vectoren zoals insecten, of via zaad, eicellen en embryo's bij kunstmatige inseminatie, eiceldonatie of embryotransplantatie. Ziekteverwekkers kunnen ook voorkomen in levensmiddelen en andere producten van dierlijke oorsprong zoals leer, bont, veren, hoorn en elk ander materiaal dat van het lichaam van een dier afkomstig is. Bovendien kan allerlei ander materiaal, zoals vervoermiddelen, uitrusting, veevoeder en hooi en stro, ziekteverwekkers verspreiden. Doeltreffende regelgeving inzake diergezondheid moet dan ook toepasselijk zijn op alle wijzen van besmetting en materiaal dat daarbij betrokken is. (18) Dierziekten kunnen schadelijke gevolgen hebben voor de verspreiding van diersoorten in het wild en zo de biodiversiteit beïnvloeden. Micro-organismen die dierziekten veroorzaken kunnen daarom vallen onder de definitie van invasieve uitheemse soorten in het VN-Verdrag inzake biodiversiteit. Bij de maatregelen van deze verordening wordt ook rekening gehouden met de biodiversiteit; deze verordening moet daarom van toepassing zijn op de diersoorten en ziekteverwekkers — met inbegrip van die welke als invasieve uitheemse soorten worden gedefinieerd — die een rol spelen bij de overdracht van of worden getroffen door in deze verordening bedoelde ziekten. (19) De vóór deze verordening vastgestelde wetgeving van de Unie bevat afzonderlijke regelgeving inzake diergezondheid voor land- en waterdieren. In Richtlijn 2006/88/EG van de Raad (11) wordt specifieke regelgeving vastgelegd voor waterdieren. De belangrijkste beginselen voor goed bestuur op het gebied van de diergezondheid en goede dierhouderij gelden in de meeste gevallen echter voor beide groepen diersoorten. Derhalve moet deze verordening van toepassing zijn op zowel land- als waterdieren en die regelgeving inzake diergezondheid in voorkomend geval op elkaar afstemmen. Toch weerspiegelt deze verordening op bepaalde vlakken, in het bijzonder de registratie en erkenning van inrichtingen en de traceerbaarheid en de verplaatsingen van dieren in de Unie, de in het verleden gevolgde aanpak, waarbij regelgeving inzake diergezondheid — en bijgevolg ook de voorschriften ter bescherming van de gezondheid — vanwege het verschillende milieu afzonderlijk voor landdieren en waterdieren werd vastgelegd. [Am. 10] (20) Verder wordt in vóór deze verordening vastgestelde wetgeving van de Unie en in het bijzonder in Richtlijn 92/65/EEG van de Raad (12) basisregelgeving inzake diergezondheid vastgesteld voor andere diersoorten waarvoor geen regeling bestaat in andere wetgevingshandelingen van de Unie, zoals reptielen, amfibieën, zeezoogdieren en andere dieren die niet onder de definities van water- of landdieren van deze verordening vallen. Doorgaans houden dergelijke soorten geen significant gezondheidsrisico voor mensen of voor andere dieren in en daarom geldt er geen of slechts schaarse regelgeving inzake diergezondheid. Om onnodige administratieve lasten en kosten te vermijden, moet deze verordening de in het verleden gevolgde aanpak weerspiegelen, waarbij wordt voorzien in het rechtskader voor nadere regels inzake diergezondheid met betrekking tot de verplaatsingen van dergelijke dieren en de producten ervan, die moeten worden vastgesteld indien het risico dat vereist. (21) Het houden van gezelschapsdieren, met inbegrip van waterdieren voor sierdoeleinden in huishoudens en niet-commerciële sieraquaria, binnens- en buitenshuis, houdt in het algemeen een lager gezondheidsrisico in dan andere wijzen om op ruimere schaal dieren te houden of te verplaatsen, zoals die welke in de landbouw gebruikelijk zijn. De algemene voorschriften betreffende registratie, documentatie en verplaatsingen in de Unie hoeven dan ook niet van toepassing te zijn op dergelijke dieren, aangezien dit ongerechtvaardigde administratieve lasten en kosten zou veroorzaken. De voorschriften betreffende registratie en documentatie hoeven derhalve niet van toepassing te zijn op de houders van gezelschapsdieren. Bovendien moet specifieke regelgeving worden vastgesteld voor niet-commerciële verplaatsingen van gezelschapsdieren in de Unie. (22) Enkele specifieke groepen dieren waarvoor in deze verordening bijzondere regelgeving inzake diergezondheid bestaat, moeten wegens de grote omvang van de groep als diersoorten worden opgenomen in een lijst in een bijlage. Dit is het geval voor de groep van zoogdieren met hoeven, die als hoefdieren (ungulata) wordt ingedeeld. Aanpassing van deze lijst kan in de toekomst noodzakelijk zijn vanwege een aangepaste taxonomie, wetenschappelijke ontwikkelingen of wetenschappelijk verantwoorde technische aanpassingen. Evenzo kan aanpassing van de lijst van soorten gezelschapsdieren noodzakelijk zijn vanwege maatschappelijke ontwikkelingen of gewijzigde gewoonten met betrekking tot het houden van gezelschapsdieren, in het bijzonder indien deze dieren ziekten overdragen. Teneinde rekening te houden met dergelijke wijzigingen, moet aan de Commissie derhalve de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de in de bijlagen I en II bij deze verordening opgenomen lijsten van gezelschapsdieren en hoefdieren. (23) Niet alle overdraagbare dierziekten kunnen of moeten met behulp van wettelijke maatregelen worden voorkomen en bestreden, bijvoorbeeld als de ziekte zich te wijd heeft verbreid, middelen voor diagnose niet beschikbaar zijn, of de particuliere sector zelf maatregelen kan nemen om de ziekte te bestrijden. Wettelijke maatregelen om overdraagbare dierziekten te voorkomen en te bestrijden kunnen voor de betrokken sectoren grote economische gevolgen hebben en het handelsverkeer verstoren. Daarom is het van wezenlijk belang dat dergelijke maatregelen enkel worden toegepast indien zij evenredig en noodzakelijk zijn, zoals wanneer een ziekte een significant risico voor de diergezondheid of de volksgezondheid inhoudt of vermoedelijk inhoudt. (24) Bovendien moeten de maatregelen ter preventie en bestrijding op maat zijn gesneden van elke overdraagbare dierziekte, om in te spelen op het unieke epizoötiologische profiel ervan en zijn gevolgen. Telkens moet dus ziektespecifieke regelgeving inzake preventie en bestrijding van toepassing zijn en moet er strikt rekening worden gehouden met afwijkende regionale omstandigheden . [Am. 11] (25) Een overdraagbare dierziekte gaat doorgaans gepaard met klinische of pathologische verschijnselen van de besmetting. Voor de toepassing van deze verordening, die beoogt de verspreiding van bepaalde overdraagbare dierziekten te bestrijden en deze ziekten uit te roeien, moet echter een ruimere definitie van ziekte gelden, die ook de andere dragers van de ziekteverwekker omvat. (26) Sommige overdraagbare dierziekten verspreiden zich niet gemakkelijk naar andere dieren of naar mensen en richten dus geen grootschalige schade aan de economie of de biodiversiteit aan. Zij vormen dan ook geen ernstige bedreiging voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie en kunnen dus desgewenst door nationale regelgeving worden aangepakt. (27) Bij overdraagbare dierziekten waarvoor geen maatregelen op het niveau van de Unie van toepassing zijn, maar die van een zeker economisch belang zijn voor de particuliere sector op lokaal niveau, moet deze sector, met de ondersteuning van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, maatregelen nemen om die ziekten te voorkomen of te bestrijden, bijvoorbeeld door maatregelen inzake zelfregulering of de ontwikkeling van gedragscodes. (28) Gemakkelijk overdraagbare dierziekten kunnen zich, in tegenstelling tot de in de overwegingen 26 en 27 bedoelde overdraagbare dierziekten, snel over de grenzen heen verspreiden en kunnen, indien het daarbij om zoönosen gaat, ook gevolgen hebben voor de volksgezondheid en de voedselveiligheid. Deze verordening moet dan ook van toepassing zijn op gemakkelijk overdraagbare dierziekten en zoönosen. (29) In Actie nr. 5 van de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad – Actieplan tegen het toenemende gevaar van antimicrobiële resistentie – wordt de preventieve rol van deze verordening en de daaruit voortvloeiende verwachte vermindering van het gebruik van antibiotica bij dieren beklemtoond. De resistentie van micro-organismen tegen antimicrobiële stoffen waarop zij vroeger reageerden, neemt toe. Door deze resistentie wordt de behandeling van besmettelijke ziekten bij mensen en dieren ingewikkelder. Micro-organismen die resistent zijn geworden tegen antimicrobiële stoffen moeten bijgevolg worden behandeld alsof het om overdraagbare ziekten ging, en deze verordening moet dus op hen van toepassing zijn. (30) Nieuwe aan bepaalde ziekten of soorten verbonden gevaren kunnen zich ontwikkelen, in het bijzonder door veranderingen in het milieu, het klimaat, de dierhouderij en de agrarische productie, maar ook door maatschappelijke veranderingen en door veranderingen in de economische en handelsbetrekkingen binnen en buiten de Unie . Bepaalde ziekten die momenteel in beperkte gebieden zijn verspreid, kunnen zich, wanneer ze niet volledig worden uitgeroeid, uitbreiden en schade berokkenen aan de economie van grotere gebieden. Bovendien kan wetenschappelijke vooruitgang kan ook leiden tot nieuwe kennis en een betere bekendheid met bestaande ziekten. Bovendien Anderzijds kunnen vandaag belangrijke ziekten en soorten in de toekomst worden gemarginaliseerd. Daarom moet het toepassingsgebied van deze verordening breed zijn en moet de regelgeving zijn gericht op ziekten met een hoge publieke relevantie. De OIE heeft met steun van de Europese Commissie in het kader van een studie met de titel "Listing and categorisation of priority animal diseases, including those transmissible to humans" ("Opname in een lijst en indeling in categorieën van prioritaire dierziekten, met inbegrip van die welke op de mens overdraagbaar zijn") een systeem voor het stellen van prioriteiten en de indeling in categorieën van ziekten ontwikkeld en een instrument om dat te doen. Deze verordening moet die aanpak in de wetgeving van de Unie introduceren. [Am. 12] (31) Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening met betrekking tot overdraagbare dierziekten op het niveau van de Unie te waarborgen, Er moet een geharmoniseerde lijst van overdraagbare dierziekten ("in de lijst opgenomen ziekten") worden vastgesteld, die in een tabel in een bijlage bij deze verordening moet worden opgenomen . Bijgevolg moeten Aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen toegekend om een dergelijke lijst vast te stellen tot wijziging of aanvulling van die lijst . [Am. 13] (32) Nieuwe ziekten die ernstige risico's voor de gezondheid van mensen of dieren kunnen inhouden en die gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid, de economie of het milieu, kunnen in de toekomst voorkomen. Na de beoordeling van die ziekten en na de vaststelling van eventuele tijdelijke noodmaatregelen kan het noodzakelijk zijn snel te reageren en dergelijke ziekten toe te voegen aan de lijst van opgenomen ziekten. Daarom moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig de spoedprocedure handelingen vast te stellen in deze naar behoren gerechtvaardigde gevallen waarin risico's voor de gezondheid van mensen of dieren bestaan. (33) De in de lijst opgenomen ziekten zullen verschillende benaderingen vergen. Enkele uiterst besmettelijke ziekten die momenteel niet in de Unie voorkomen, vereisen strenge maatregelen om deze ziekten onmiddellijk uit te roeien zodra zij voorkomen. Andere ziekten die al kunnen voorkomen in delen van de Unie, vereisen verplichte of vrijwillige uitroeiing. In beide gevallen is het aangewezen beperkingen op de verplaatsingen van dieren en producten in te stellen, zoals een verbod op verplaatsingen naar en uit getroffen gebieden, of eenvoudigweg het uitvoeren van tests vóór de verzending. In andere gevallen kan het aangewezen zijn om enkel de verspreiding van de ziekte te surveilleren, zonder aanvullende maatregelen te nemen. Dit zou met name het geval zijn bij een nieuwe ziekte waarover niet veel bekend is. (34) Criteria moeten worden vastgesteld om te waarborgen dat alle essentiële aspecten in acht worden genomen wanneer wordt bepaald welke overdraagbare dierziekten in de in deze verordening bedoelde lijst moeten worden opgenomen, en dat op samenhangende en consistente wijze wordt uitgemaakt of de regelgeving van de verordening inzake preventie en bestrijding van ziekten van toepassing is op de afzonderlijke in de lijst opgenomen ziekten. Teneinde te waarborgen dat rekening wordt gehouden met de vooruitgang van wetenschap en techniek en met de ontwikkeling van de relevante internationale normen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van eventuele wijzigingen van deze criteria. (35) De in deze verordening vervatte regelgeving inzake preventie en bestrijding van een specifieke overdraagbare dierziekte moet van toepassing zijn op de diersoorten die de betrokken ziekte kunnen overdragen, doordat zij ziektegevoelig of ziektedragend zijn. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, Daarom moet een geharmoniseerde lijst worden vastgesteld van de soorten waarvoor de maatregelen voor specifieke in de lijst opgenomen ziekten op het niveau van de Unie van toepassing moeten zijn ("in de lijst opgenomen soorten") bijgevolg moeten ") , die in een tabel in een bijlage bij deze verordening moet worden opgenomen. Aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden moet de bevoegdheid worden toegekend om een dergelijke lijst overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen tot wijziging of aanvulling van die lijst . [Am. 14] (36) Op basis van het belang en de omvang van de gevolgen van een in de lijst opgenomen ziekte, de verspreiding, prevalentie en incidentie van de ziekte in de Unie , het risico op verspreiding ervan en de beschikbaarheid van maatregelen ter preventie en bestrijding van die in de lijst opgenomen ziekte, moet voor elke in de lijst opgenomen ziekte een afzonderlijke reeks specifieke regels van deze verordening inzake preventie en bestrijding van ziekten op samenhangende en consistente wijze van toepassing zijn. [Am. 15] (37) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering Op het niveau van de Unie moet worden uitgemaakt of de regels van deze verordening met betrekking tot de maatregelen ter preventie en bestrijding toepassing zijn op van de in de lijst opgenomen ziekten, wat in een lijst dient te worden aangegeven. Een dergelijke lijst moet op het niveau van de Unie worden uitgemaakt of de regelgeving van in een bijlage bij deze verordening van toepassing is op de in de lijst worden opgenomen ziekten en worden bijgewerkt. Bijgevolg moeten Aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden moet de bevoegdheid worden toegekend overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen welke regelgeving van toepassing is op de in de tot wijziging of aanvulling van die lijst. opgenomen ziekten . [Am. 16] (38) De exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren die met dieren werken, zijn het best geplaatst om de gezondheid van de dieren en de onschadelijkheid van de producten waarvoor zij verantwoordelijk zijn, te observeren en te waarborgen. Daarom moet bij hen de primaire verantwoordelijkheid liggen om maatregelen te nemen ter preventie en bestrijding van de verspreiding van ziekten bij de dieren en producten waarvoor zij verantwoordelijk zijn en om individueel en collectief te werken aan de verbetering van de praktijken op het gebied van diergezondheid . [Am. 17] (39) Biobeveiliging is een van de belangrijkste preventie-instrumenten waarover de exploitanten en anderen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, beschikken om te vermijden dat overdraagbare dierziekten worden binnengebracht, zich ontwikkelen en zich verspreiden naar, in of uit een dierenpopulatie. De rol van biobeveiliging wordt ook erkend in de effectbeoordeling voor de vaststelling van de diergezondheidswetgeving van de EU en daarin wordt specifiek ingegaan op de mogelijke gevolgen. Teneinde te waarborgen dat de door de exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren uitgevoerde biobeveiligingsmaatregelen voldoende soepel zijn, dat zij zijn aangepast aan het soort productie en de soorten of categorieën betrokken dieren, en dat rekening wordt gehouden met de lokale omstandigheden en technische ontwikkelingen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van aanvullende en nadere voorschriften inzake biobeveiliging. (40) Biociden, zoals ontsmettingsmiddelen voor diergeneeskundige hygiënedoeleinden of voor plaatsen waar levensmiddelen en diervoeders worden bewaard, insecticiden, insectenwerende middelen of rattenverdelgingsmiddelen, spelen een belangrijke rol in strategieën voor de biobeveiliging, zowel op het niveau van de landbouwbedrijven als tijdens het vervoer van dieren. Daarom moeten zij als een component van biobeveiliging worden beschouwd. (41) Kennis inzake diergezondheid, onder meer over de symptomen en gevolgen van ziekten en mogelijke preventiemiddelen, met inbegrip van biobeveiliging, behandeling en bestrijding, is een essentiële voorwaarde voor een efficiënt beheer op het gebied van de diergezondheid en voor de vroegtijdige opsporing van dierziekten. Exploitanten en andere personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, moeten daarom deze kennis waar nodig verwerven. Zij kunnen deze kennis op verschillende wijzen verwerven, bijvoorbeeld door formeel onderwijs, maar ook door middel van het in de landbouwsector bestaande bedrijfsadviseringssysteem of door niet-formele opleidingen, waaraan nationale en Europese landbouwers- en andere organisaties een waardevolle bijdrage kunnen leveren. Die alternatieve mogelijkheden om deze kennis te verwerven moeten in deze verordening eveneens worden erkend. Dat kan, rekening houdend met de verschillende posities en niveaus van verantwoordelijkheid, ook worden gezegd van houders van gezelschapsdieren. [Am. 18] (42) Dierenartsen en gezondheidswerkers voor waterdieren spelen een belangrijke rol bij alle aspecten van het beheer op het gebied van de diergezondheid, en in deze verordening moet algemene regelgeving betreffende hun rol en verantwoordelijkheden worden vastgesteld. (43) Dierenartsen beschikken over de opleiding en beroepskwalificaties die waarborgen dat zij de nodige kennis, vaardigheden en competenties hebben om onder meer ziekten te diagnosticeren en dieren te behandelen. Bovendien bestaat in sommige lidstaten om historische redenen of als gevolg van een tekort aan dierenartsen die zich met ziekten bij waterdieren bezighouden, een gespecialiseerd beroep "gezondheidwerkers voor waterdieren". Zij zijn gewoonlijk geen dierenarts, maar beoefenen wel de geneeskunde met betrekking tot waterdieren. Daarom moet deze verordening het besluit van de lidstaten die dat beroep erkennen, respecteren. In die gevallen moeten gezondheidswerkers voor waterdieren binnen hun specifiek werkgebied dezelfde verantwoordelijkheden en verplichtingen als dierenartsen hebben. Deze aanpak stemt overeen met de Gezondheidscode voor waterdieren van de OIE. (44) Teneinde te waarborgen dat de dierenartsen en gezondheidswerkers voor waterdieren die activiteiten verrichten die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, over passende kwalificaties beschikken en de nodige opleiding krijgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van hun kwalificatie en opleiding. (45) De lidstaten en met name de bevoegde autoriteit daarvan die verantwoordelijk is voor de diergezondheid, behoren tot de belangrijkste actoren bij de preventie en bestrijding van overdraagbare dierziekten. De voor de diergezondheid bevoegde autoriteit speelt een belangrijke rol bij surveillance-, uitroeiings- en ziektebestrijdingsmaatregelen, rampenplannen, het verhogen van de waakzaamheid voor ziekten, het vergemakkelijken van de verplaatsingen van dieren en het internationale handelsverkeer, door de afgifte van diergezondheidscertificaten. Om hun taken overeenkomstig deze verordening te kunnen uitvoeren moeten de lidstaten over adequate financiële en personele middelen en adequate infrastructuur beschikken op hun hele grondgebied, met inbegrip van laboratoriumcapaciteit en wetenschappelijke en andere relevante knowhow. (46) Wegens de beperkte middelen kan de bevoegde autoriteit niet altijd alle voor de toepassing van deze verordening noodzakelijke activiteiten uitvoeren. Om die reden moet worden voorzien in een rechtsgrondslag voor de delegatie van de uitvoering van deze activiteiten aan dierenartsen en andere gekwalificeerde beroepsbeoefenaars . Om dezelfde reden is het van het grootste belang dat die dierenartsen en beroepsbeoefenaars niet in belangenconflicten verkeren. Teneinde te waarborgen dat de noodzakelijke voorwaarden voor de algemene toepassing van maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten in de hele Unie worden vastgesteld, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de delegatie van de uitvoering van die activiteiten aan dierenartsen en ten aanzien van de door hen benodigde opleiding. [Am. 19] (47) Het beste beheer van de diergezondheid kan enkel tot stand worden gebracht in samenwerking met de houders van dieren, exploitanten, dierenartsen, beroepsbeoefenaars in de diergeneeskunde, andere belanghebbenden en handelspartners. Om hun steun te verkrijgen moeten de besluitvormingsprocedures en toepassing van de maatregelen van deze verordening helder en transparant verlopen. Daarom moet de bevoegde autoriteit het nodige doen om het publiek te informeren, in het bijzonder wanneer er redelijke gronden zijn om te vermoeden dat dieren of producten een risico inhouden voor de diergezondheid , of de volksgezondheid , de voedselveiligheid of het milieu en wanneer het een zaak van openbaar belang betreft. [Am. 20] (48) Om te vermijden dat ziekteverwekkers vrijkomen uit laboratoria, instituten en andere voorzieningen die met ziekteverwekkers werken, is het van groot belang dat zij passende maatregelen nemen inzake biobeveiliging, bioveiligheid en biologische inperking. Daarom moet deze verordening voorzien in veiligheidsmaatregelen die moeten worden nageleefd bij het werken met en het vervoeren van die ziekteverwekkers, vaccins en andere biologische producten. Deze verplichting moet ook gelden voor elke rechtspersoon of natuurlijke persoon die bij een dergelijke activiteit betrokken is. Teneinde te waarborgen dat bij het werken met uiterst besmettelijke biologische agentia, vaccins en andere biologische producten de veiligheidsnormen worden nageleefd, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de veiligheidsmaatregelen in die laboratoria, instituten en voorzieningen en voor de verplaatsingen van ziekteverwekkers. (49) Vroegtijdige opsporing en een duidelijke structuur bij de melding en rapportage van ziekten zijn voor een doeltreffende ziektebestrijding van cruciaal belang. Om efficiënt en snel te kunnen reageren, moet elk vermoeden of elke bevestiging van een uitbraak van bepaalde in de lijst opgenomen ziekten onmiddellijk aan de bevoegde autoriteit worden gemeld aan een dierenarts of een beroepsbeoefenaar in de sector gezondheid van waterdieren . Tezelfdertijd moet worden gezorgd voor een professionele aanpak van de melding en de rapportage, teneinde onnodig gezondheidsalarm te voorkomen. Deze meldingsplicht moet derhalve gelden voor elke natuurlijke persoon en rechtspersoon, zodat geen uitbraken van ziekten onopgemerkt blijven alle exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, en houders van gezelschapsdieren . [Am. 21] (50) Dierenartsen zijn belangrijke actoren bij het onderzoek naar ziekten en een belangrijke schakel tussen de exploitanten en de bevoegde autoriteit. Daarom moeten zij door de exploitant op de hoogte worden gesteld van abnormale sterftegevallen, andere ernstige ziekteproblemen of een sterk verlaagde productie met onbekende oorzaak. (51) Teneinde de doeltreffende en efficiënte melding te waarborgen en teneinde uiteenlopende omstandigheden in verband met abnormale sterftegevallen en andere ernstige symptomen te verduidelijken, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de criteria om uit te maken in welke omstandigheden de melding noodzakelijk is, en in voorkomend geval ten aanzien van de regelgeving voor verder onderzoek. (52) Bij bepaalde in de lijst opgenomen ziekten is het van groot belang dat de Commissie en de andere lidstaten onmiddellijk van de ziekten op de hoogte worden gesteld. Deze melding op het niveau van de Unie zal aangrenzende of andere getroffen lidstaten in staat stellen om in voorkomend geval voorzorgsmaatregelen te nemen. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van die melding op het niveau van de Unie, worden aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden toegekend. (53) Anderzijds vereisen sommige ziekten geen onmiddellijke melding en maatregelen. In die gevallen is het van wezenlijk belang informatie met betrekking tot het vóórkomen van die ziekten te verzamelen en te rapporteren teneinde de ziektesituatie onder controle te krijgen en waar nodig maatregelen ter preventie en bestrijding van de ziekten te nemen. Deze rapportageverplichting kan eveneens van toepassing zijn op ziekten waarvoor een melding op het niveau van de Unie verplicht is, indien aanvullende informatie is vereist voor de uitvoering van doeltreffende maatregelen ter preventie en bestrijding van de ziekten. Teneinde te waarborgen dat de juiste informatie en gegevens die noodzakelijk zijn om de verspreiding van de betrokken ziekte te voorkomen of om haar te bestrijden, tijdig worden verzameld, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van hetgeen moet worden gerapporteerd. (54) Een belangrijk doel van de melding en rapportage van ziekten is het verkrijgen van betrouwbare, transparante en toegankelijke epizoötiologische gegevens. Een geautomatiseerd informatiesysteem om surveillancegegevens doeltreffend te verzamelen en te beheren moet op het niveau van de Unie worden gecreëerd voor in de lijst opgenomen ziekten en, in voorkomend geval, voor nieuwe ziekten of antimicrobieel resistente ziekteverwekkers. Dat systeem moet bevorderen dat de beschikbaarheid van gegevens wordt geoptimaliseerd, dat de uitwisseling van gegevens eenvoudiger wordt en dat de administratieve lasten voor de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden beperkt door de melding en rapportage van ziekten binnen de Unie en op internationaal niveau samen te voegen tot een enkel proces (namelijk door middel van de WAHIS/WAHID-databank van de OIE). Eveneens moet de samenhang met de uitwisseling van informatie overeenkomstig Richtlijn 2003/99/EG worden gewaarborgd. (55) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de regelgeving inzake melding en rapportage van ziekten op het niveau van de Unie, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van een lijst van ziekten waarvoor de in deze verordening bedoelde regelgeving inzake melding en rapportage op het niveau van de Unie geldt, en tot vaststelling van de noodzakelijke procedures, formaten, gegevens en informatie-uitwisseling met betrekking tot de melding en rapportage van ziekten. (56) Surveillance is een belangrijke component van het ziektebestrijdingsbeleid. Surveillance moet zorgen voor de vroegtijdige opsporing en efficiënte melding van overdraagbare dierziekten, zodat de sector en de bevoegde autoriteit, waar mogelijk, tijdig maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten kunnen nemen en haar kunnen uitroeien. Bovendien moet surveillance inhouden dat informatie wordt verstrekt over de diergezondheidsstatus van elke lidstaat en van de Unie, en dat daarbij de ziektevrije status wordt bevestigd en het handelsverkeer met derde landen wordt vergemakkelijkt. (57) De exploitanten observeren hun dieren regelmatig en zijn het best geplaatst om abnormale sterftegevallen of andere ernstige symptomen op te sporen. De exploitanten vormen dan ook de hoeksteen van elke surveillance en zijn van wezenlijk belang voor de surveillance door de bevoegde autoriteit. In de context van deze verordening moet ook worden erkend dat jagers dankzij hun ervaring met en kennis van ziekten onder wilde dieren een rol kunnen spelen bij de monitoring daarvan. Tevens zouden jachtverenigingen en houders van jachtrechten het werk van exploitanten bij het monitoren van wilde dieren kunnen aanvullen. [Am. 22] (58) Om nauwe samenwerking en uitwisseling van informatie tussen exploitanten en dierenartsen of gezondheidswerkers voor waterdieren te waarborgen en om de surveillance door de exploitanten aan te vullen, moeten, al naar gelang van het soort productie en andere relevante factoren, in de inrichtingen diergezondheidsinspecties worden uitgevoerd. Teneinde een niveau van surveillance te waarborgen dat evenredig is met de betrokken risico's in de verschillende soorten inrichtingen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de criteria en de inhoud van die diergezondheidsinspecties in de verschillende soorten inrichtingen. (59) Het is van wezenlijk belang dat de bevoegde autoriteit beschikt over een systeem voor surveillance van de in de lijst opgenomen ziekten die aan surveillance zijn onderworpen. Dit moet ook gelden voor nieuwe ziekten, waarbij de mogelijke gezondheidsrisico's van die ziekte moeten worden beoordeeld en epizoötiologische gegevens voor die beoordeling moeten worden verzameld. Om optimaal gebruik van de middelen te waarborgen moet de informatie zo doeltreffend en efficiënt mogelijk worden verzameld, uitgewisseld en gebruikt. (60) De surveillancemethoden, ‑frequentie en ‑intensiteit moeten worden afgestemd op elke specifieke ziekte, rekening houdend met het specifieke doel van de surveillance, de diergezondheidsstatus in de betrokken regio en eventuele aanvullende surveillance door de exploitanten. (61) In sommige gevallen kan het, afhankelijk van het epizoötiologische profiel van een ziekte en de relevante risicofactoren, nodig zijn een gestructureerd surveillanceprogramma op te zetten. In dat geval moeten de lidstaten op epizoötiologie gebaseerde surveillanceprogramma's ontwikkelen. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de opzet van de surveillance, de criteria voor officiële bevestiging van uitbraken van en de gevalsdefinities van die ziekten en de voorschriften met betrekking tot de inhoud en de duur van surveillanceprogramma’s en de informatie die moet worden verstrekt. (62) Om de coördinatie tussen de lidstaten te bevorderen en om de samenhang van deze surveillanceprogramma's met de doelstellingen van de Unie te waarborgen, moeten zij ter informatie bij de Commissie en de andere lidstaten worden ingediend. Verder moet de lidstaat die het surveillanceprogramma uitvoert, ook regelmatig aan de Commissie verslag uitbrengen over de resultaten van dat surveillanceprogramma. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de surveillanceprogramma's, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van een lijst van aan surveillanceprogramma's onderworpen ziekten en tot vaststelling van geharmoniseerde procedures, formaten en uitwisseling van gegevens en informatie. (63) Lidstaten die niet vrij zijn van in de lijst opgenomen ziekten waarvoor de in deze verordening bedoelde uitroeiingsmaatregelen moeten worden genomen, of lidstaten waarvan niet bekend is dat zij vrij zijn van die ziekten, moeten verplichte uitroeiingsprogramma's vaststellen om die ziekten uit te roeien waarvan de uitroeiing in de Unie verplicht is. zij moeten vrijwillige uitroeiingsprogramma's kunnen vaststellen om die ziekten uit te roeien waarvan de uitroeiing in de Unie wordt beoogd, maar niet verplicht is. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de algemene toepassing in de hele Unie, moeten geharmoniseerde voorschriften voor die verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's worden vastgesteld. Teneinde een doeltreffende uitroeiing van ziekten te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ten aanzien van de doelstellingen van de strategieën voor ziektebestrijding, de ziektebestrijdingsmaatregelen op grond van de verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma’s en de voorschriften voor die programma’s. [Am. 23] (63 bis) Anderzijds zijn er ook ziekten die voor de Unie zorgwekkend zijn maar waarvoor niet van de lidstaten hoeft te worden geëist dat zij die uitroeien. De lidstaten hebben de mogelijkheid vrijwillige uitroeiingsprogramma's voor dergelijke ziekten op te zetten, indien zij beslissen dat uitroeiing voor hen van belang is. Die vrijwillige uitroeiingsprogramma's zouden dan op Unieniveau moeten worden erkend. Een dergelijk programma moet bepaalde relevante ziektebestrijdingsmaatregelen omvatten. Indien de Commissie daarmee instemt, kan het de lidstaten de mogelijkheid bieden om, wanneer zij dieren uit andere lidstaten of uit derde landen ontvangen, bepaalde waarborgen te vereisen, zoals een aanvullende ziektetest en garanties over de testresultaten in een verplaatsingscertificaat. Hun programma kan ook in aanmerking komen voor een financiële bijdrage van de Unie, indien de ziekte is opgenomen in de lijst van Verordening (EU) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (13) en zij een subsidieaanvraag indienen. [Am. 24] (63 ter) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de algemene toepassing in de hele Unie, moeten geharmoniseerde voorschriften voor die verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's worden vastgesteld. Teneinde een doeltreffende uitroeiing van ziekten te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de doelstellingen van de strategieën voor ziektebestrijding, de ziektebestrijdingsmaatregelen op grond van de verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's en de voorschriften voor die programma's. [Am. 25] (64) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de uitroeiingsprogramma's voor ziekten, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van procedures voor de indiening van die programma's, prestatie-indicatoren en rapportage. (65) Verder moeten de lidstaten hun hele grondgebied, zones of compartimenten daarvan vrij kunnen verklaren van een of meer in de lijst opgenomen ziekten die onder de regelgeving inzake verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's vallen, om tegen de insleep van deze in de lijst opgenomen ziekten uit andere delen van de Unie of uit derde landen of grondgebieden te worden beschermd. Hiertoe moet een duidelijke geharmoniseerde procedure worden vastgesteld, met inbegrip van de criteria die nodig zijn om de ziektevrije status te verkrijgen. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de erkenning van de ziektevrije status in de Unie, is het noodzakelijk dat de ziektevrije status officieel wordt erkend en bijgevolg moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden voor de erkenning van deze status worden toegekend. (66) De OIE heeft in het kader van de Terrestrial Animal Health Code (gezondheidscode voor landdieren) en de Aquatic Animal Health Code (gezondheidscode voor waterdieren) het begrip compartimentering ingevoerd. In vóór deze verordening vastgestelde wetgeving van de Unie wordt dat begrip enkel erkend voor bepaalde, in specifieke wetgeving van de Unie bedoelde diersoorten en -ziekten, namelijk aviaire influenza en ziekten bij waterdieren. Deze verordening moet de mogelijkheid scheppen het systeem van compartimenten te gebruiken voor andere diersoorten en ‑ziekten. Teneinde de nadere voorwaarden en regelgeving voor de erkenning en de voorschriften voor compartimenten vast te stellen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen. (67) Teneinde hun handelspartners te informeren en het handelsverkeer te stimuleren, moeten de lidstaten bekendmaken of hun grondgebied of zones en compartimenten daarvan ziektevrij zijn. (68) Teneinde de nadere voorwaarden voor de erkenning van de ziektevrije status vast te stellen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de criteria om die status te verkrijgen, het bewijsmateriaal ter staving van het ziektevrij zijn, bijzondere maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten, beperkende maatregelen, de informatie die moet worden verstrekt, afwijkingen, en voorwaarden voor de handhaving, schorsing, intrekking of herinvoering van de ziektevrije status. (69) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de procedures voor het verkrijgen van de ziektevrije status, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om te bepalen welke in de lijst opgenomen ziekten het voorwerp van compartimentering kunnen zijn, en om nadere regelgeving vast te stellen met betrekking tot het formaat voor de indiening van aanvragen en de uitwisseling van informatie. (70) De aanwezigheid van een geheel niet-immune populatie van dieren die voor bepaalde in de lijst opgenomen ziekten gevoelig zijn, vereist constante waakzaamheid en paraatheid voor ziekten. In het verleden is gebleken dat rampenplannen een cruciaal instrument zijn om ziektenoodsituaties met succes het hoofd te bieden. Teneinde dit instrument, dat doeltreffend en efficiënt is om ziektenoodsituaties te bestrijden en dat soepel aan die noodsituaties kan worden aangepast, te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de nadere voorschriften en voorwaarden voor de rampenplannen. (71) Uit eerdere diergezondheidscrises zijn de voordelen van specifieke, gedetailleerde en snelle beheersprocedures voor ziektenoodsituaties gebleken. Deze organisatorische procedures moeten een snelle en doeltreffende reactie waarborgen en de coördinatie van de inspanningen van alle betrokken partijen verbeteren, met name van de bevoegde autoriteiten en de belanghebbenden. (72) Om te waarborgen dat rampenplannen toepasbaar zijn in echte noodsituaties is het van wezenlijk belang om te oefenen en om te testen of de systemen functioneren. Daartoe moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten simulatie-oefeningen uitvoeren, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de aangrenzende lidstaten en, indien dat relevant en haalbaar is, van derde landen en grondgebieden. (73) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van rampenplannen en simulatie-oefeningen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving voor de praktische uitvoering van die plannen en oefeningen. (74) Diergeneesmiddelen zoals vaccins, hyperimmuunsera en antimicrobiële stoffen spelen een belangrijke rol bij de preventie en bestrijding van overdraagbare dierziekten. In de effectbeoordeling voor de vaststelling van de diergezondheidswetgeving van de EU wordt met name het belang van vaccins als instrument bij de preventie, bestrijding en uitroeiing van dierziekten beklemtoond. (75) De bestrijdingsstrategieën voor sommige overdraagbare dierziekten vereisen echter dat het gebruik van bepaalde diergeneesmiddelen wordt verboden of beperkt, aangezien het gebruik ervan de doeltreffendheid van die strategieën zou belemmeren. Hyperimmuunsera of antimicrobiële stoffen bijvoorbeeld kunnen de klinische verschijnselen van ziekten onderdrukken, de opsporing van een ziekteverwekker onmogelijk maken of een snelle en differentiële diagnose bemoeilijken en zo de correcte opsporing van ziekten in gevaar brengen , wat grote risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid kan inhouden . [Am. 26] (76) Deze bestrijdingsstrategieën kunnen echter aanzienlijk variëren naargelang de in de lijst opgenomen ziekten. Deze verordening moet daarom voorzien in regelgeving voor het gebruik van diergeneesmiddelen ter preventie en bestrijding van de in de lijst opgenomen bepaalde ziekten en in geharmoniseerde criteria om te bepalen of vaccins, hyperimmuunsera en antimicrobiële stoffen al dan niet mogen worden gebruikt, en hoe zij worden gebruikt. Teneinde een flexibele aanpak te waarborgen en rekening te houden met de specifieke kenmerken van de verschillende in de lijst opgenomen ziekten en met de beschikbaarheid van de doeltreffende behandelingen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de beperkingen, verboden of verplichtingen betreffende het gebruik van bepaalde diergeneesmiddelen in het kader van de bestrijding van bepaalde in de lijst opgenomen ziekten. In dringende gevallen en om nieuwe risico's met mogelijk verwoestende gevolgen voor de diergezondheid of de volksgezondheid, de economie, de maatschappij of het milieu te ondervangen, moet het mogelijk zijn om die maatregelen overeenkomstig de spoedprocedure vast te stellen. [Am. 27] (77) Voorts moeten de Unie en de lidstaten op grond van de conclusies van het deskundigenadvies over vaccin- en diagnosereagensbanken voor belangrijke dierziekten (14) de mogelijkheid hebben om voorraden van antigenen, vaccins en diagnosereagentia aan te leggen voor in de lijst opgenomen ziekten die een ernstige bedreiging vormen voor de diergezondheid of de volksgezondheid. De oprichting van een antigeen‑, vaccin‑ en diagnosereagensbank van de Unie zou de doelstellingen van de Unie inzake diergezondheid bevorderen door een snelle en doeltreffende reactie mogelijk te maken wanneer de genoemde middelen nodig zijn, en zorgt voor een efficiënt gebruik van de beperkte middelen. (78) Teneinde een snelle en doeltreffende reactie te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de oprichting en het beheer van dergelijke banken, en de veiligheidsnormen en de voorschriften voor de werking daarvan. Deze verordening moet echter niet voorzien in regelgeving inzake de financiering van de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten, waaronder vaccinaties. (79) Er moeten criteria voor prioritaire toegang tot de middelen van de antigeen‑, vaccin‑ en diagnosereagensbanken van de Unie worden vastgesteld om in noodgevallen de doeltreffende verdeling ervan te waarborgen. Evenzo is het passend om voor de lidstaten die geen nationale antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken hebben opgericht of die beschikken over beperkte voorraden bij de banken van de Unie, criteria vast te stellen voor de toegang tot de voorraden van de andere lidstaten. [Am. 28] (80) Om veiligheidsredenen in verband met bioterrorisme en agroterrorisme moet bepaalde gedetailleerde informatie over de antigeen‑, vaccin‑ en diagnosereagensbanken van de Unie vertrouwelijk worden behandeld en mag deze niet worden bekendgemaakt. (81) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor het beheer van de antigeen‑, vaccin‑ en diagnosereagensbanken van de Unie, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van nadere regelgeving met betrekking tot welke biologische producten in die banken moeten worden opgenomen en voor welke ziekten, en nadere regelgeving betreffende de bevoorrading, hoeveelheden, opslag, levering, procedurele en technische voorschriften voor vaccins, antigenen en diagnosereagentia en de frequentie en inhoud van de informatieverstrekking aan de Commissie. (82) Bij het uitbreken van een in de lijst opgenomen ziekte die wordt geacht een hoog risico voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie te vormen, moeten onmiddellijk ziektebestrijdingsmaatregelen worden genomen om die in de lijst opgenomen ziekte uit te roeien teneinde de diergezondheid en de volksgezondheid en de betrokken sectoren te beschermen. (83) De primaire verantwoordelijkheid voor de preventie en bestrijding van de verspreiding van overdraagbare dierziekten moet bij de exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren liggen. Zij moeten onmiddellijk maatregelen nemen in geval van verdenking of bevestiging van uiterst besmettelijke ziekten. (84) De bevoegde autoriteit moet verantwoordelijk zijn om de eerste onderzoeken in te stellen teneinde de aanwezigheid van een uiterst besmettelijke en in de lijst opgenomen ziekte die wordt geacht een hoog risico voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie te vormen, al dan niet te bevestigen. (85) De bevoegde autoriteit moet voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen treffen om te voorkomen dat de in de lijst opgenomen ziekte zich kan verspreiden en moet een epizoötiologisch onderzoek uitvoeren. (85 bis) Overeenkomstig Richtlijn 2003/99/EG moeten de lidstaten elk jaar bij de Commissie een verslag indienen over de tendensen en bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers en antimicrobiële resistentie. Evenzo moeten de lidstaten in het kader van de controleplannen en bestrijdingsprogramma's zoals bedoeld in Verordening (EG)xxxx /xxxx (Verordening inzake officiële controles) (15) (16) en Verordening (EG) 2160/2003 strategische maatregelen nemen voor de controle op en de preventie en bestrijding van andere besmettelijke dierziekten, ook als ze niet in de bijlage bij deze verordening vermeld staan. Die maatregelen moeten een strategie voor behoorlijke dierhouderij en een verantwoord gebruik van diergeneesmiddelen omvatten. [Am. 29] (86) Zodra de aanwezigheid van een in de lijst opgenomen ziekte is bevestigd, moet de bevoegde autoriteit onmiddellijk de nodige ziektebestrijdingsmaatregelen nemen, waaronder indien nodig de instelling van beperkingszones, om de ziekte uit te roeien en de verdere verspreiding ervan te voorkomen. (86 bis) Ziektebestrijdingsmaatregelen die wegens de uitbraak van een ziekte moeten worden genomen, kunnen een nadelige invloed hebben op de biodiversiteit en de instandhouding van genetische hulpbronnen van landbouwhuisdieren. Overeenkomstig het Verdrag inzake biodiversiteit en de EU-biodiversiteitsstrategie moet de bevoegde autoriteit bij haar besluit over de toepassing van ziektebestrijdingsmaatregelen rekening houden met de gevolgen voor de biodiversiteit en de genetische hulpbronnen van landbouwhuisdieren. [Am. 30] (87) Indien een in de lijst opgenomen ziekte bij wilde dieren voorkomt, kan dit een risico vormen voor de volksgezondheid of de gezondheid van gehouden dieren , of omgekeerd . Daarom moet moeten bijzondere regelgeving regels worden vastgesteld om in voorkomend geval ziekten bij wilde dieren of, indien nodig, bij gehouden dieren te bestrijden en uit te roeien. [Am. 31] (88) Voor in de lijst opgenomen ziekten die niet uiterst besmettelijk zijn en waarvoor een verplichting tot uitroeiing geldt, moeten ziektebestrijdingsmaatregelen worden uitgevoerd om de verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekten, met name naar niet-besmette gebieden, te voorkomen. Deze maatregelen kunnen echter beperkter zijn dan of verschillend van die welke van toepassing zijn op de gevaarlijkste in de lijst opgenomen ziekten. Daarom moet deze verordening voor die ziekten voorzien in bijzondere regelgeving. Ook de lidstaten die een vrijwillig uitroeiingsprogramma hebben vastgesteld, moeten dergelijke ziektebestrijdingsmaatregelen uitvoeren. Het niveau en de intensiteit van de ziektebestrijdingsmaatregelen moeten echter evenredig zijn en in overeenstemming met de kenmerken van de in de lijst opgenomen ziekte in kwestie, de verspreiding en het belang ervan voor de betrokken lidstaat of regio en voor de Unie als geheel. [Am. 32] (89) Teneinde de doeltreffende toepassing van de ziektebestrijdingsmaatregelen van deze verordening door de exploitanten, houders van gezelschapsdieren en bevoegde autoriteiten te waarborgen, en rekening houdend met de specifieke kenmerken van de ziektebestrijdingsmaatregelen voor bepaalde in de lijst opgenomen ziekten en de risicofactoren, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van nadere ziektebestrijdingsmaatregelen bij verdenking of bevestiging van een in de lijst opgenomen ziekte in inrichtingen, andere locaties en beperkingszones. (90) Teneinde de Commissie de mogelijkheid te bieden om tijdelijk bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen vast te stellen ingeval de ziektebestrijdingsmaatregelen van deze verordening ontoereikend of niet geschikt zijn om dat risico aan te pakken, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om voor een beperkte periode bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen vast te stellen. (91) De registratie van bepaalde inrichtingen waar landdieren worden gehouden of waar met levende producten wordt gewerkt, en van bepaalde vervoerders die deze dieren of producten vervoeren, is noodzakelijk om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen de surveillance adequaat uit te voeren en overdraagbare dierziekten te voorkomen, te bestrijden en uit te roeien. (92) Wanneer bepaalde soorten inrichtingen waar landdieren worden gehouden, waar met levende producten wordt gewerkt of waar levende producten worden opgeslagen, een bijzonder risico voor de diergezondheid inhouden, moeten die in het bezit zijn van een erkenning door de bevoegde autoriteit. (93) Om ongerechtvaardigde administratieve lasten en kosten te vermijden, in het bijzonder voor kleine en middelgrote ondernemingen, moet aan de lidstaten soepelheid worden geboden om het systeem voor registratie en erkenning aan de lokale en regionale omstandigheden en productiepatronen aan te passen. (94) Ter wille van de beperking van de administratieve lasten moeten de registratie en erkenningen waar mogelijk worden geïntegreerd in een systeem voor registratie of erkenning dat de lidstaat reeds voor andere doeleinden heeft ingesteld. (95) De exploitanten beschikken over kennis uit de eerste hand van hun dieren. Daarom moeten zij zorgen voor bijgewerkte documentatie die relevant is voor de beoordeling van de diergezondheidsstatus, voor de traceerbaarheid en voor een epizoötiologisch onderzoek wanneer een in de lijst opgenomen ziekte voorkomt. Deze documentatie moet voor de bevoegde autoriteit gemakkelijk toegankelijk zijn. (96) Teneinde de publieke toegankelijkheid van actuele informatie over de geregistreerde inrichtingen en vervoerders en erkende inrichtingen te waarborgen, moet de bevoegde autoriteit een register van dergelijke inrichtingen en vervoerders aanleggen en bewaren. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de in het register van inrichtingen en vervoerders op te nemen informatie en de voorschriften inzake documentatie, wat betreft de informatie die moet worden opgenomen, de afwijkingen van de voorschriften inzake documentatie en de specifieke aanvullende voorschriften voor levende producten. (97) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de voorschriften van deze verordening met betrekking tot de registratie en erkenning van inrichtingen en met betrekking tot de documentatie en de registers, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de informatieverplichtingen, vrijstellingen en andere regelgeving, en het formaat en de operationele specificaties van de registers en de documentatie. (98) Efficiënte traceerbaarheid is een belangrijke component van het ziektebestrijdingsbeleid. Er moet worden voorzien in identificatie- en registratievoorschriften die specifiek zijn voor de verschillende soorten gehouden landdieren en levende producten, om de doeltreffende toepassing van de in deze verordening bedoelde regelgeving inzake preventie en bestrijding van ziekten te vergemakkelijken. Bovendien is het belangrijk om te voorzien in de mogelijkheid om een identificatie- en registratiesysteem in te stellen voor soorten waarvoor dergelijke regelingen momenteel niet bestaan, of wanneer gewijzigde omstandigheden en het risico dit vereisen. (99) Teneinde de goede werking van het identificatie- en registratiesysteem en de traceerbaarheid te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de verplichtingen inzake databanken, de aanwijzing van de bevoegde autoriteit, en nadere identificatie- en registratievoorschriften voor verschillende diersoorten en inzake documenten. (100) Het is aangewezen de administratieve lasten en kosten te beperken en het systeem voldoende soepel toe te passen wanneer aan de traceerbaarheidsvoorschriften kan worden voldaan op een andere wijze dan die welke in deze verordening wordt aangegeven. Daarom moet de Commissie bevoegd zijn overeenkomstig artikel 290 VWEU gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de identificatie- en registratievoorschriften. (101) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van het identificatie‑ en registratiesysteem en de traceerbaarheid, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de technische specificaties voor databanken, identificatiemiddelen, documenten en formaten, de termijnen, en criteria voor afwijkingen van dergelijke systemen. (102) Een belangrijk instrument om de insleep en verspreiding van een overdraagbare dierziekte te voorkomen is het instellen van beperkingen op verplaatsingen van dieren en producten die die ziekte kunnen overdragen. Verplaatsingen van dieren en producten beperken kan echter ernstige economische gevolgen hebben en de werking van de interne markt verstoren. Dergelijke beperkingen mogen derhalve alleen worden toegepast indien zij noodzakelijk zijn en evenredig met de betrokken risico's. Deze aanpak is in overeenstemming met de beginselen van de SPS-Overeenkomst en met de internationale OIE-normen. (103) Voor alle verplaatsingen van dieren moeten de algemene voorschriften van deze verordening gelden, zoals het verbod op verplaatsingen van dieren uit een inrichting waar abnormale sterftegevallen of andere symptomen met onbekende oorzaak voorkomen, of de voorschriften inzake ziektepreventie tijdens het vervoer. (104) Het huidige rechtskader van de Unie met betrekking tot de verplaatsingen van landdieren voorziet in de eerste plaats in geharmoniseerde regelgeving inzake verplaatsingen van landdieren en producten tussen de lidstaten, terwijl de lidstaten vrij zijn de noodzakelijke voorschriften voor verplaatsingen binnen hun grondgebied vast te stellen. In de effectbeoordeling voor de diergezondheidswetgeving van de EU werd een uitvoerige vergelijking gemaakt van de huidige situatie met een alternatief waarin ook de regelgeving inzake verplaatsingen binnen de lidstaten op het niveau van de Unie zou worden geharmoniseerd. Daaruit werd de conclusie getrokken dat de huidige aanpak gehandhaafd moet blijven, aangezien een volledige harmonisatie van alle verplaatsingen heel complex zou zijn en de voordelen als gevolg van gemakkelijkere verplaatsingen tussen de lidstaten niet opwegen tegen de mogelijke negatieve gevolgen hiervan voor het vermogen om ziekten te bestrijden. (105) Op de verplaatsingen van dieren tussen de lidstaten is een reeks basisvoorschriften inzake diergezondheid van toepassing. Met name mogen dieren niet worden verplaatst uit inrichtingen met abnormale sterftegevallen of symptomen met onbekende oorzaak. Zelfs abnormale sterftegevallen mogen echter, indien zij verband houden met krachtens Richtlijn 2010/63/EU van het Europees Parlement en de Raad (17) erkende wetenschappelijke procedures en indien zij niet het gevolg zijn van in de lijst opgenomen infectieziekten, geen reden zijn om de verplaatsingen van voor wetenschappelijke doeleinden bestemde dieren te verhinderen. Wel moeten deze sterftegevallen door de bevoegde autoriteit worden geregistreerd. [Am. 33] (106) Deze verordening moet echter voorzien in flexibiliteit om de verplaatsingen van soorten en categorieën landdieren die een laag risico voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten tussen de lidstaten opleveren, te vergemakkelijken. Bovendien moet worden voorzien in verdere mogelijkheden tot afwijking ingeval de lidstaten of exploitanten met succes alternatieve risicobeperkingsmaatregelen instellen, zoals een hoog niveau van biobeveiliging en doeltreffende systemen voor surveillance. (107) Hoefdieren en pluimvee zijn groepen diersoorten met een groot economisch belang, waarop bijzondere voorschriften voor verplaatsingen van toepassing zijn, die voortvloeien uit vóór deze verordening vastgestelde wetgeving van de Unie, namelijk Richtlijn 64/432/EEG van de Raad (18) , Richtlijn 91/68/EEG van de Raad (19) , Richtlijn 2009/156/EG van de Raad (20) , Richtlijn 2009/158/EG van de Raad (21) en gedeeltelijk Richtlijn 92/65/EEG. De belangrijkste regelgeving inzake verplaatsingen van die soorten moet in deze verordening worden vastgesteld. De nadere voorschriften die grotendeels afhankelijk zijn van de ziekten die door de verschillende soorten of categorieën dieren kunnen worden overgedragen, moeten in latere handelingen van de Commissie worden geregeld, rekening houdend met de specifieke kenmerken van de betrokken ziekten, soorten en categorieën dieren. (108) Aangezien het verplaatsen en verzamelen van hoefdieren en pluimvee een bijzonder hoog ziekterisico oplevert, is het aangewezen in deze verordening specifieke regelgeving vast te stellen om de gezondheid van de betrokken dieren te beschermen en de verspreiding van overdraagbare dierziekten te voorkomen. [Am. 34] (109) Afhankelijk van de in de lijst opgenomen ziekten en in de lijst opgenomen soorten is het noodzakelijk te voorzien in specifieke diergezondheidsvoorschriften voor bepaalde andere diersoorten dan gehouden hoefdieren en pluimvee. Ook voor deze soorten bestond reeds voor deze verordening regelgeving, met name in Richtlijn 92/65/EEG. Die richtlijn voorziet in specifieke regelgeving inzake verplaatsingen van diersoorten zoals bijen, hommels, apen, honden en katten enz. en deze verordening moet derhalve voorzien in een rechtsgrondslag voor de vaststelling van gedelegeerde en uitvoeringshandelingen tot vaststelling van specifieke regelgeving inzake verplaatsingen van die diersoorten. (110) Geconsigneerde inrichtingen die doorgaans worden gebruikt voor het houden van proefdieren of dieren in een dierentuin, brengen gewoonlijk een hoog niveau van biobeveiliging, een gunstige en goed gecontroleerde gezondheidsstatus en minder verplaatsingen met zich mee, of enkel verplaatsingen binnen de gesloten keten van die inrichtingen. De status van de geconsigneerde inrichtingen, waarvan de exploitanten op vrijwillige basis de erkenning kunnen aanvragen, werd ingevoerd bij Richtlijn 92/65/EEG, waarin regelgeving en voorschriften inzake erkenning en verplaatsingsvoorschriften voor erkende instellingen, instituten en centra zijn vastgesteld. Dat systeem maakt het voor die inrichtingen mogelijk met minder verplaatsingsvoorschriften onderling dieren uit te wisselen en terzelfder tijd gezondheidsgaranties te bieden binnen de keten van geconsigneerde inrichtingen. Daarom hebben de exploitanten het in brede kring aanvaard en er op vrijwillige basis gebruik van gemaakt. Het is dan ook aangewezen het concept van geconsigneerde inrichtingen te behouden en in deze verordening eveneens regelgeving inzake verplaatsingen tussen die inrichtingen vast te stellen. (111) Voor wetenschappelijke doeleinden, zoals onderzoeks- of diagnosedoeleinden, en met name voor de doeleinden die zijn erkend overeenkomstig Richtlijn 2010/63/EU, kunnen verplaatsingen van dieren noodzakelijk zijn die niet voldoen aan de algemene diergezondheidsvoorschriften van deze verordening en die een groter risico voor de diergezondheid opleveren. Die soorten verplaatsingen mogen door de bepalingen van deze verordening niet worden verboden of onnodig beperkt, aangezien dit anders erkende onderzoeksactiviteiten kan verhinderen en de wetenschappelijke vooruitgang kan vertragen. Niettemin is het van wezenlijk belang dat in deze verordening regelgeving wordt vastgesteld om te waarborgen dat de verplaatsingen van die dieren op veilige wijze plaatsvinden en door de bevoegde autoriteit worden geregistreerd . [Am. 35] (112) Het patroon van de verplaatsingen van circusdieren, dieren die in dierentuinen worden gehouden, dieren die bestemd zijn voor tentoonstellingen en bepaalde andere dieren wijkt vaak af van het patroon van de verplaatsingen van andere gehouden diersoorten. Bij het aanpassen van regelgeving van de Unie inzake verplaatsingen van die dieren moet rekening worden gehouden met specifieke risico's en alternatieve risicobeperkingsmaatregelen. (113) Teneinde te waarborgen dat de doelstellingen van de overwegingen 102 tot en met 112 van deze verordening worden verwezenlijkt, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van preventieve maatregelen tegen ziekten bij het vervoer, specifieke regelgeving inzake verplaatsingen van bepaalde diersoorten en inzake bijzondere omstandigheden, zoals het verzamelen of geweigerde zendingen, en bijzondere voorschriften of afwijkingen voor andere soorten verplaatsingen, zoals verplaatsingen voor wetenschappelijke doeleinden. (114) Om te waarborgen dat bijzondere regelgeving inzake verplaatsingen kan worden vastgesteld indien de regelgeving inzake verplaatsingen ontoereikend of niet geschikt is om de verspreiding van een bepaalde ziekte tegen te gaan, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend teneinde voor een beperkte periode bijzondere regelgeving inzake verplaatsingen vast te stellen. (115) Wanneer gehouden landdieren tussen de lidstaten worden verplaatst, moet aan de voorschriften voor dergelijke verplaatsingen worden voldaan. In het geval van diersoorten die een risico voor de gezondheid opleveren of die van groter economisch belang zijn, moeten de dieren vergezeld gaan van een door de bevoegde autoriteit uitgereikt diergezondheidscertificaat. (116) Voor zover dat technisch, praktisch en financieel haalbaar is, moeten technologische ontwikkelingen worden benut om voor de exploitanten en de bevoegde autoriteit de administratieve lasten met betrekking tot certificering en kennisgeving te beperken, door informatietechnologie te gebruiken om papieren dossiers te vervangen en om de kennisgevingsprocedures te vereenvoudigen, en door certificaten zo veel mogelijk voor verschillende doeleinden te gebruiken. (117) Ingeval een door de bevoegde autoriteit uitgereikt diergezondheidscertificaat niet is vereist, moet een exploitant die dieren naar een andere lidstaat verplaatst, een document met eigen verklaring opstellen waarin wordt bevestigd dat de dieren voldoen aan de verplaatsingsvoorschriften van deze verordening. (118) Teneinde te waarborgen dat de doelstellingen van de overwegingen 115, 116 en 117 van deze verordening worden verwezenlijkt, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van regelgeving inzake inhoud, informatieverplichtingen, en afwijkingen van de voorschriften inzake diergezondheidscertificering, specifieke regelgeving inzake certificering en de verplichting van officiële dierenartsen om vóór ondertekening van het diergezondheidscertificaat passende controles uit te voeren. (119) Kennisgeving van verplaatsingen van dieren en levende producten tussen de lidstaten en in sommige gevallen binnen het nationaal grondgebied van de lidstaten is van wezenlijk belang om de traceerbaarheid van dieren en van die levende producten te waarborgen, wanneer met deze verplaatsingen een risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten is verbonden. Daarom is kennisgeving en registratie van die verplaatsingen noodzakelijk. Hiertoe moet gebruik worden gemaakt van het Imsoc-systeem, zoals bedoeld in artikel 130, lid 1, van Verordening (EU) nr. xxxx/xxxx (22) (verordening officiële controles). (120) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de regelgeving van deze verordening inzake diergezondheidscertificering en kennisgeving van verplaatsingen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de modellen van de diergezondheidscertificaten, de documenten met eigen verklaring, het formaat en de termijnen voor de kennisgeving van verplaatsingen van land- en waterdieren, levende producten en, in voorkomend geval, ook producten van dierlijke oorsprong. (121) De specifieke aard van de verplaatsingen van gezelschapsdieren levert een risico voor de diergezondheid op dat significant afwijkt van dat van andere gehouden dieren. Daarom moet in deze verordening specifieke regelgeving moeten voor die verplaatsingen worden vastgesteld . Teneinde te waarborgen de reeds vastgestelde bepalingen van toepassing blijven. Zodoende wordt gewaarborgd dat gezelschapsdieren geen significant risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten vormen. moet Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van nadere regelgeving inzake verplaatsingen van gezelschapsdieren, Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de diergezondheidsvoorschriften van deze verordening inzake verplaatsingen van gezelschapsdieren, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten die bij die verplaatsingen moeten worden genomen , onverminderd het bepaalde in Verordening (EU) nr . 576/2013 van het Europees Parlement en de Raad (23) . [Am. 36] (122) Om diverse redenen kunnen wilde dieren een risico voor de diergezondheid of de volksgezondheid opleveren, bijvoorbeeld indien zij worden verplaatst naar een inrichting of een ander milieu. Eventueel moeten passende preventieve maatregelen voor de verplaatsingen van die dieren worden genomen om de verspreiding van overdraagbare dierziekten te voorkomen. Teneinde te waarborgen dat wilde dieren geen significant risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten vormen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de aanvullende voorschriften inzake verplaatsingen van wilde landdieren. (123) Levende producten kunnen een vergelijkbaar risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten naar levende dieren opleveren. Daarnaast kent hun productie specifieke kenmerken, die verband houden met hoge gezondheidseisen voor het fokken van dieren en die strengere of bijzondere diergezondheidsvoorschriften met betrekking tot de donordieren vereisen. Teneinde veilige verplaatsingen van levende producten en de daarvoor verwachte strenge gezondheidsnormen te waarborgen en teneinde rekening te houden met enkele specifieke vormen van gebruik, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de nadere voorschriften voor het verplaatsen van levende producten van bepaalde diersoorten, ten aanzien van bijzondere voorschriften, zoals bijvoorbeeld het verplaatsen ervan voor wetenschappelijke doeleinden, en ten aanzien van afwijkingen van de verplichting tot diergezondheidscertificering. (124) Producten van dierlijke oorsprong kunnen een risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten opleveren. De voedselveiligheidsvoorschriften met betrekking tot producten van dierlijke oorsprong in de wetgeving van de Unie waarborgen goede hygiënepraktijken en beperken de risico’s van die producten voor de diergezondheid. Voor bepaalde gevallen moeten echter specifieke maatregelen inzake diergezondheid, zoals ziektebestrijdings- en noodmaatregelen, in deze verordening worden vastgesteld om te waarborgen dat producten van dierlijke oorsprong geen dierziekten verspreiden. Teneinde in dergelijke gevallen veilige verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van nadere regelgeving inzake verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong in verband met de ziektebestrijdingsmaatregelen, de verplichting tot diergezondheidscertificering en afwijkingen van die regelgeving, wanneer het met die verplaatsingen verbonden risico en de genomen risicobeperkingsmaatregelen dat mogelijk maken. (125) Wanneer de lidstaten nationale maatregelen treffen met betrekking tot verplaatsingen van dieren en levende producten of besluiten nationale maatregelen te treffen om op hun grondgebied de gevolgen van andere dan in de lijst opgenomen overdraagbare dierziekten te beperken, mogen deze nationale maatregelen enkel strijdig zijn met de regelgeving betreffende de interne markt in de wetgeving van de Unie niet doorkruisen voor zover dit vanuit wetenschappelijk oogpunt gerechtvaardigd is om redenen van besmettingspreventie en in verhouding staat tot het risico . Derhalve moet het kader voor dergelijke nationale maatregelen worden vastgesteld en moet worden gewaarborgd dat zij binnen de volgens het recht van de Unie toegestane grenzen blijven. [Am. 37] (126) De registratie en erkenning van aquacultuurinrichtingen is noodzakelijk om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen de surveillance adequaat uit te voeren en overdraagbare dierziekten te voorkomen, te bestrijden en uit te roeien. Richtlijn 2006/88/EG bepaalt dat alle inrichtingen waar waterdieren worden verplaatst, een vergunning nodig hebben. Dat stelsel van vergunningverlening moet in deze verordening worden gehandhaafd, hoewel in sommige officiële talen van de Unie voor dit stelsel in deze verordening andere termen worden gebruikt dan in Richtlijn 2006/88/EG. (127) Bij het slachten en verwerken van aquacultuurdieren waarvoor ziektebestrijdingsmaatregelen gelden, kunnen zich overdraagbare dierziekten verspreiden, bijvoorbeeld als gevolg van de lozing van ziekteverwekkers bevattende effluenten door verwerkingsinrichtingen. Verwerkingsinrichtingen die aan de risicobeperkingsmaatregelen voldoen, hebben derhalve een erkenning nodig voor het slachten en verwerken. Daarom moet deze verordening voorzien in de erkenning van ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen. (128) Teneinde de publieke toegankelijkheid van actuele informatie over geregistreerde en erkende inrichtingen te waarborgen, moet de bevoegde autoriteit hieromtrent een register aanleggen en bewaren. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de informatie die moet worden opgenomen in het register van aquacultuurinrichtingen en ten aanzien van de documentatievoorschriften voor aquacultuurinrichtingen en vervoerders. (129) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de regelgeving van deze verordening inzake de registratie en erkenning van aquacultuurinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen en inzake de documentatie en de registers van inrichtingen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de informatieverplichtingen, afwijkingen en andere uitvoeringsbepalingen, en het formaat en de operationele specificaties van de registers en de documentatie. (130) Aangezien het in de meeste gevallen niet haalbaar is om waterdieren individueel te identificeren, vormt de documentatie in aquacultuurinrichtingen, in ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen en van vervoerders een essentieel hulpmiddel om de traceerbaarheid van waterdieren te waarborgen. Documentatie is ook nuttig voor de surveillance van de gezondheidssituatie van inrichtingen. (131) Net als bij landdieren moet geharmoniseerde regelgeving inzake verplaatsingen van waterdieren worden vastgesteld, met inbegrip van regelgeving inzake diergezondheidscertificering en de kennisgeving van verplaatsingen. (132) In Richtlijn 2006/88/EG wordt regelgeving inzake verplaatsingen van waterdieren vastgesteld, die zowel voor verplaatsingen binnen lidstaten als voor verplaatsingen tussen de lidstaten gelijkelijk van toepassing is. De belangrijkste bepalende factor in de regelgeving inzake verplaatsingen van waterdieren is de gezondheidsstatus met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten van de lidstaat, zones en compartimenten van bestemming. (133) Deze verordening moet voorzien in hetzelfde systeem. Om de lidstaten echter aan te moedigen de gezondheidssituatie van hun populaties waterdieren te verbeteren, zijn enkele aanpassingen en extra flexibiliteit noodzakelijk. (134) Teneinde de controle van verplaatsingen van waterdieren te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van bij het vervoer geldende preventieve maatregelen tegen ziekten, specifieke regelgeving inzake verplaatsingen van bepaalde categorieën waterdieren voor uiteenlopende doeleinden, specifieke voorschriften of afwijkingen voor bepaalde soorten verplaatsingen, zoals verplaatsingen voor wetenschappelijke doeleinden, en aanvullende voorschriften voor het verplaatsen van wilde waterdieren. (135) Om te waarborgen dat tijdelijke afwijkingen en specifieke voorschriften inzake verplaatsingen van waterdieren kunnen worden vastgesteld indien de regelgeving inzake verplaatsingen van deze verordening ontoereikend of niet geschikt is om de verspreiding van een bepaalde in de lijst opgenomen ziekte te voorkomen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van bijzondere regelgeving inzake verplaatsingen of afwijkingen voor een beperkte periode. (136) De aquacultuurproductie in de Unie is uiterst gediversifieerd qua soorten en productiesystemen, en deze diversificatie neemt in hoog tempo toe. Dit kan rechtvaardigen dat op het niveau van de lidstaten nationale maatregelen worden genomen met betrekking tot andere ziekten dan die welke overeenkomstig deze verordening als in de lijst opgenomen ziekten worden beschouwd. Die nationale maatregelen moeten echter gerechtvaardigd en noodzakelijk zijn en in de juiste verhouding staan tot de doeleinden. Tevens mogen zij de verplaatsingen tussen de lidstaten niet negatief beïnvloeden, behalve indien het noodzakelijk is om de insleep te voorkomen of de verspreiding van een ziekte tegen te gaan. Nationale maatregelen die de handel tussen de lidstaten negatief beïnvloeden, moeten worden goedgekeurd en geregeld worden geëvalueerd op het niveau van de Unie. (137) Momenteel hebben de in de lijst opgenomen ziekten slechts in zeer beperkte mate betrekking op andere diersoorten dan die welke in deze verordening als land- en waterdieren worden gedefinieerd, zoals reptielen, amfibieën, insecten en andere. Derhalve hoeft niet te worden geëist dat alle bepalingen van deze verordening op die dieren van toepassing zijn. Indien een ziekte met betrekking tot andere soorten dan die welke als land- of waterdieren worden gedefinieerd, echter in de lijst moet worden opgenomen, moeten de toepasselijke diergezondheidsvoorschriften van deze verordening voor die soorten gelden om te waarborgen dat passende en evenredige maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten kunnen worden genomen. (138) Teneinde te waarborgen dat wanneer het risico dit vereist, regelgeving kan worden vastgesteld inzake verplaatsingen van dieren die in deze verordening niet als land- of waterdieren worden gedefinieerd, en van de daarvan afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de registratie en erkenning van inrichtingen, de documentatie en de registers, de identificatie-, registratie- en traceerbaarheidsvoorschriften voor verplaatsingen, de diergezondheidscertificering en eigen verklaring en de verplichtingen inzake de kennisgeving van verplaatsingen van dieren en van die soorten afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong. (139) Indien noodzakelijk om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de diergezondheidsvoorschriften voor die andere diersoorten en daarvan afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van nadere regelgeving inzake die voorschriften. (140) Om de insleep van in de lijst opgenomen ziekten en nieuwe ziekten in de Unie te voorkomen, is het noodzakelijk te beschikken over efficiënte regelgeving inzake binnenkomst in de Unie van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong die zulke ziekten kunnen overdragen. (141) De voorschriften voor binnenkomst in de Unie van dieren en producten moeten analoog zijn aan de voorschriften voor verplaatsingen in de Unie van dieren en producten van dezelfde categorie, soort en met hetzelfde beoogde gebruik. (142) Om te waarborgen dat dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong uit derde landen of grondgebieden voldoen aan diergezondheidsvoorschriften welke garanties bieden die gelijkwaardig zijn aan die van de wetgeving van de Unie, is het van wezenlijk belang dat zij worden onderworpen aan passende controles door de bevoegde autoriteit van de derde landen of grondgebieden die naar de Unie uitvoeren. In voorkomend geval moet de gezondheidsstatus van een derde land of grondgebied van oorsprong worden gecontroleerd vooraleer de binnenkomst van die dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong te aanvaarden. Bijgevolg mogen enkel derde landen en grondgebieden die kunnen aantonen dat zij aan de diergezondheidsnormen voor binnenkomst in de Unie van dieren en producten voldoen, deze naar de Unie uitvoeren en hiertoe in een lijst worden ingeschreven. (143) Voor sommige soorten en categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong bevatten de vóór deze verordening vastgestelde wetgevingshandelingen van de Unie nog geen lijsten van derde landen en grondgebieden vanwaaruit de binnenkomst in de Unie is toegestaan. In die gevallen en in afwachting van de vaststelling van regelgeving krachtens deze verordening, moet het de lidstaten worden toegestaan te bepalen uit welke landen en grondgebieden die dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong hun grondgebied mogen binnenkomen. Daarbij moeten de lidstaten rekening houden met de in deze verordening vermelde criteria voor de Unielijsten van derde landen en grondgebieden. (144) Om te waarborgen dat de diergezondheidsvoorschriften voor de binnenkomst in de Unie waarin deze verordening voorziet, worden nageleefd en overeenstemmen met de beginselen van de gezondheidscodes voor dieren van de OIE, moeten alle dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong die de Unie binnenkomen, vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van het derde land of grondgebied en waarin wordt bevestigd dat alle diergezondheidsvoorschriften voor binnenkomst in de Unie zijn nageleefd. Afwijking van deze regel moet echter worden toegestaan voor goederen die een laag diergezondheidsrisico vormen. (145) Diergezondheidscertificaten kunnen op zichzelf staan, maar certificering is in de wetgeving van de Unie vaak voor andere doeleinden vereist, bijvoorbeeld om te bevestigen dat met betrekking tot dieren of producten is voldaan aan de voorschriften inzake volksgezondheid of dierenwelzijn. Dit mag niet uit het oog worden verloren. Om de administratieve lasten en kosten tot een minimum te beperken moet ook worden toegestaan dat die diergezondheidscertificaten informatie bevatten die in het kader van andere wetgeving van de Unie met betrekking tot de voedsel- en diervoederveiligheid is vereist. (146) Ziekten kunnen op andere wijzen worden verspreid dan door dieren, levende producten, producten van dierlijke oorsprong en dierlijke bijproducten en afgeleide producten. Bijvoorbeeld kunnen ook voertuigen, containers, hooi, stro, plantaardige producten, materiaal dat in contact kan zijn geweest met besmette dieren, en uitrusting ziekten verspreiden. Indien nodig moeten maatregelen worden genomen om te voorkomen dat ziekten op deze wijzen worden overgedragen. (147) Teneinde te waarborgen dat de voorschriften inzake binnenkomst in de Unie voldoende gedetailleerd zijn, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ter aanvulling en wijziging van de criteria voor de lijsten van derde landen en grondgebieden, de criteria voor schorsing of intrekking van de inschrijving op die lijst, ter aanvulling van de regelgeving inzake erkenning van inrichtingen in derde landen en grondgebieden en afwijkingen, diergezondheidsvoorschriften inzake binnenkomst in de Unie van zendingen uit derde landen en grondgebieden, de inhoud van diergezondheidscertificaten, en de diergezondheidsvoorschriften voor ziekteverwekkers, ander materiaal, vervoermiddelen en uitrusting die dierziekten kunnen overdragen. (148) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de diergezondheidsvoorschriften inzake binnenkomst in de Unie van zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot onder meer de lijst van derde landen en grondgebieden vanwaaruit de binnenkomst in de Unie van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong is toegestaan en met betrekking tot de modellen van de diergezondheidscertificaten. (149) In het verleden is gebleken dat wanneer een uitbraak van een ernstige ziekte zich voordoet in de lidstaten of in derde landen of grondgebieden vanwaaruit dieren of producten de Unie binnenkomen, de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten onmiddellijk moeten worden genomen om de insleep en verspreiding van de ziekte te beperken. Een dergelijke noodsituatie kan betrekking hebben op in de lijst opgenomen ziekten, nieuwe ziekten of andere gevaren voor de diergezondheid. In dat kader moet worden verduidelijkt welke reeks maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten van deze verordening kan worden genomen wanneer een in de lijst opgenomen of nieuwe ziekte of gevaar voorkomt. In al deze gevallen is het van wezenlijk belang dat onverwijld en op zeer korte termijn maatregelen kunnen worden genomen. Aangezien dergelijke maatregelen verplaatsingen in of naar de Unie zouden beperken, moeten zij indien mogelijk op het niveau van de Unie worden uitgevoerd. (150) Om een doeltreffende en snelle reactie op nieuwe risico's te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van noodmaatregelen. (151) In naar behoren gemotiveerde gevallen moet de Commissie onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vaststellen met betrekking tot onder meer het in een lijst opnemen van ziekten en soorten, de in de lijst opgenomen ziekten waarop de reeks regels inzake preventie en bestrijding van ziekten van toepassing moet zijn, de bevoorrading, voorraad, opslag en het leveren en andere procedures van de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie, het vaststellen van bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen en afwijkingen voor een beperkte periode, de bijzondere regelgeving inzake verplaatsingen van land- en waterdieren voor een beperkte periode, de noodmaatregelen, en de lijst van derde landen en grondgebieden vanwaaruit binnenkomst in de Unie is toegestaan. (152) Deze verordening stelt algemene en specifieke regelgeving vast inzake preventie en bestrijding van overdraagbare dierziekten en waarborgt een geharmoniseerde aanpak van de diergezondheid in de hele Unie. Op sommige gebieden, zoals de algemene verantwoordelijkheden met betrekking tot de diergezondheid, melding, surveillance, registratie en erkenning of traceerbaarheid, moeten de lidstaten worden gemachtigd of aangemoedigd om aanvullende of strengere nationale maatregelen toe te passen. Dergelijke nationale maatregelen mogen echter uitsluitend worden toegestaan indien zij de doelstellingen inzake diergezondheid van deze verordening niet in het gedrang brengen, indien zij niet in strijd zijn met de regelgeving van deze verordening en mits zij geen belemmering vormen voor verplaatsingen van dieren en producten tussen de lidstaten, tenzij dat noodzakelijk is om de insleep van ziekten te voorkomen of de verspreiding van ziekten te bestrijden. (153) Om de administratieve lasten te beperken, moeten de in overweging 152 bedoelde nationale maatregelen worden onderworpen aan een vereenvoudigde kennisgevingsprocedure. De ervaring heeft geleerd dat de algemene kennisgevingsprocedure van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad (24) een belangrijk instrument is om op niet-geharmoniseerde of gedeeltelijk geharmoniseerde gebieden richting te geven aan nationale technische regelgeving en de kwaliteit ervan te verbeteren wat een grotere transparantie, leesbaarheid en doeltreffendheid betreft. Derhalve is het dienstig deze algemene kennisgevingsprocedure van Richtlijn 98/34/EG toe te passen. (154) Momenteel is de regelgeving van de Unie inzake diergezondheid te vinden in de volgende wetgevingshandelingen van het Europees Parlement en de Raad en in latere handelingen van de Commissie die op grond daarvan zijn vastgesteld: (155) De bepalingen van de in overweging 154 bedoelde wetgevingshandelingen moeten worden vervangen door deze verordening en door handelingen die de Commissie krachtens deze verordening later zal vaststellen. Derhalve moeten die wetgevingshandelingen worden ingetrokken. Om echter juridische duidelijkheid te waarborgen en te voorkomen dat er een juridisch vacuüm ontstaat, mag de intrekking slechts van kracht worden wanneer de respectieve gedelegeerde en uitvoeringshandelingen op grond van deze verordening zijn vastgesteld. Daarom moet de Commissie kunnen bepalen op welke data de intrekking van deze wetgevingshandelingen van kracht wordt. (156) De volgende handelingen van de Raad op het gebied van de diergezondheid zijn achterhaald en moeten ter wille van de duidelijkheid van de wetgeving van de Unie uitdrukkelijk worden ingetrokken: Beschikking 78/642/EEG van de Raad (50) ; Richtlijn 79/110/EEG van de Raad (51) ; Richtlijn 81/6/EEG van de Raad (52) ; Beschikking 89/455/EEG van de Raad (53) ; Richtlijn 90/423/EEG van de Raad (54) en Beschikking 90/678/EEG van de Raad (55) . (157) De voorschriften van deze verordening mogen pas van toepassing worden zodra alle gedelegeerde en uitvoeringshandelingen die door de Commissie krachtens deze verordening moeten worden vastgesteld, van toepassing zijn. Er moet worden voorzien in een termijn van ten minste 36 maanden tussen de datum van inwerkingtreding van deze verordening en de datum van toepassing van de nieuwe regelgeving, teneinde de betrokken exploitanten voldoende tijd te geven om zich aan te passen. (158) Teneinde de rechtszekerheid te waarborgen met betrekking tot de toepassing van regelgeving inzake de identificatie en registratie van dieren, ziektebestrijdingsmaatregelen voor bepaalde zoönosen en niet-commerciële verplaatsingen van gezelschapsdieren , moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de datum waarop de Verordeningen (EG) nr. 1760/2000, (EU) nr. XXX/XXX [Ex-998/2003] en (EG) nr. 21/2004 en Richtlijnen 92/66/EEG, 2000/75/EG, 2001/89/EG, 2002/60/EG, 2003/85/EG en 2005/94/EG en 2008/71/EG niet langer van kracht zijn. [Am. 40] (159) De uitvoeringsbevoegdheden waarin deze verordening voorziet, moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (56) . (160) Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging van de belanghebbenden overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 41] (161) Deze verordening mag niet leiden tot onevenredige administratieve lasten of economische gevolgen voor kleine en middelgrote ondernemingen. Uitgaande van overleg met de belanghebbenden wordt in deze verordening rekening gehouden met de bijzondere situatie van kleine en middelgrote ondernemingen. Een eventuele algehele afwijking van de voorschriften van deze verordening voor die ondernemingen is niet in overweging genomen, gezien de doelstellingen van algemeen belang om de diergezondheid en de volksgezondheid te beschermen. Met betrekking tot de afzonderlijke voorschriften van deze verordening moet echter worden voorzien in een aantal afwijkingen voor die ondernemingen, rekening houdend met de betrokken risico's. (162) De doelstellingen van deze verordening, met name regelgeving inzake diergezondheid vast te stellen voor dieren, levende producten, producten van dierlijke oorsprong, dierlijke bijproducten en afgeleide producten, voor zover zij niet vallen onder specifieke regelgeving in andere wetgeving van de Unie, en voor ander materiaal dat bij de verspreiding van overdraagbare dierziekten kan zijn betrokken, kunnen niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt en kunnen op efficiëntere wijze op het niveau van de Unie worden bereikt met een gemeenschappelijk en gecoördineerd rechtskader voor de diergezondheid. Deze verordening is derhalve in overeenstemming met het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: DEEL I ALGEMENE BEPALINGEN Hoofdstuk 1 Onderwerp, toepassingsgebied en definities Artikel 1 Onderwerp 1. Bij deze verordening stelt bepalingen vast met betrekking tot de preventie en bestrijding van dierziekten die kunnen worden overgedragen op dieren of mensen vastgesteld: a) bepalingen met betrekking tot de preventie en bestrijding van dierziekten die kunnen worden overgedragen op dieren of mensen; b) instrumenten en mechanismen om makkelijker toe te kunnen werken naar de ziektevrij-verklaring van zones en grondgebieden; c) prioritaire acties, en d) de verdeling van bevoegdheden inzake diergezondheid. [Am. 42] Die bepalingen voorzien in: a) het stellen van prioriteiten voor en de indeling in categorieën van ziekten die de Unie aanbelangen en de vaststelling van de verantwoordelijkheid voor de diergezondheid, in deel I; b) de vroegtijdige opsporing, de melding en de rapportage van ziekten, surveillance, uitroeiingsprogramma's en de ziektevrije status, in deel II; c) waakzaamheid en paraatheid voor en bestrijding van ziekten, in deel III; d) de registratie en erkenning van inrichtingen en vervoerders en de verplaatsingen en de traceerbaarheid van zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong binnen de Unie, in deel IV; e) de binnenkomst van zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong in de Unie en de uitvoer van dergelijke zendingen uit de Unie, in deel V; f) de noodmaatregelen die in een ziektenoodsituatie moeten worden genomen, in deel VI. 2. De in lid 1 bedoelde bepalingen: a) waarborgen i) een duurzame landbouw- en aquacultuurproductie in de Unie; ii) de goede werking van de interne markt en voedsel- en diervoederveiligheid ; [Am. 43] iii) een vermindering van de nadelige milieueffecten effecten voor de diergezondheid, de volksgezondheid en het milieu van: [Am. 44] – bepaalde ziekten en risicofactoren die ziekten in de hand werken ; [Am. 45] – maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten; b) houden rekening met i) het verband tussen diergezondheid en – volksgezondheid; – het milieu en de gevolgen van klimaatverandering; – biodiversiteit; [Am. 46] – voedselveiligheid en diervoederveiligheid; – het dierenwelzijn; – antimicrobiële resistentie; [Am. 47] – voedselzekerheid; – de noodzaak om zeldzame dierenrassen te beschermen en in stand te houden en de genetische diversiteit te behouden; [Am. 48] ii) de economische, sociale, culturele en milieueffecten van de toepassing van maatregelen ter bestrijding en preventie van ziekten. Artikel 2 Toepassingsgebied van deze verordening 1. Deze verordening is van toepassing op: a) gehouden en niet-gehouden dieren en wilde dieren; [Am. 49] b) levende producten; c) producten van dierlijke oorsprong; d) dierlijke bijproducten en afgeleide producten, onverminderd de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1069/2009; e) voorzieningen, vervoermiddelen, uitrusting en alle andere bronnen van besmetting en materialen die bij de verspreiding van overdraagbare dierziekten betrokken zijn of kunnen zijn. 2. Deze verordening is van toepassing op overdraagbare ziekten, inclusief zoönosen, onverminderd de bepalingen van: a) Beschikking nr. 2119/98/EG; b) Verordening (EG) nr. 999/2001; c) Richtlijn 2003/99/EG; d) Verordening (EG) nr. 2160/2003. Artikel 3 Toepassingsgebied van deel IV inzake registratie, erkenning, traceerbaarheid en verplaatsingen 1. Deel IV, titel I, is van toepassing op: a) landdieren en dieren die geen landdieren zijn maar die ziekten van landdieren kunnen overdragen; b) van landdieren afkomstige levende producten; c) van landdieren afkomstige producten van dierlijke oorsprong. 2. Deel IV, titel II, is van toepassing op: a) waterdieren en dieren die geen waterdieren zijn maar die ziekten van waterdieren kunnen overdragen; b) van waterdieren afkomstige producten van dierlijke oorsprong. 3. Deel IV, titel III, is van toepassing op: a) andere dieren dan die welke vallen onder de definitie van landdieren of waterdieren, in de zin van artikel 4, lid 1, punt 4; b) levende producten en producten van dierlijke oorsprong, afkomstig van de onder a) bedoelde dieren. 4. Deel IV, titel I, hoofdstukken 1 en 3, en titel II, hoofdstukken 1 en 2, zijn niet van toepassing op gezelschapsdieren. Artikel 4 Definities 1. In deze verordening wordt verstaan onder: 1) "dieren": gewervelde en ongewervelde dieren; 2) "landdieren": vogels, landzoogdieren, bijen en hommels; 3) "waterdieren": dieren van de volgende soorten, in alle levensfasen, inclusief eieren, sperma en gameten: i) vissen die behoren tot de superklasse Agnatha en de klassen Chondrichthyes, Sarcopterygii en Actinopterygii; ii) waterweekdieren van het phylum Mollusca; iii) waterschaaldieren van het subphylum Crustacea; 4) "andere dieren": dieren van andere soorten dan die welke vallen onder de definitie van land- of waterdieren; 5) "gehouden dieren": levende dieren die door de mens worden gehouden ; in het geval van waterdieren, aquacultuurdieren ; [Am. 50] (5 bis) "niet-gehouden huisdieren": dieren die niet of niet meer door mensen verzorgd worden; [Am. 51] 6) "aquacultuur": de kweek van waterdieren, waarbij technieken worden gebruikt om de aangroei van de betrokken dieren te verhogen tot boven de natuurlijke capaciteiten van het milieu en waarbij de dieren in de gehele fase van de kweek of de teelt, tot en met de oogst, eigendom blijven van een of meer natuurlijke personen of rechtspersonen, met uitsluiting van de oogst of vangst voor menselijke consumptie van wilde waterdieren die vervolgens in afwachting van de slacht tijdelijk worden gehouden zonder te worden gevoerd; 7) "aquacultuurdieren": waterdieren die het voorwerp zijn van aquacultuur technieken om de aangroei van de betrokken dieren te verhogen tot boven de natuurlijke capaciteiten van het milieu ; [Am. 52] 8) "wilde dieren": dieren die geen gehouden dieren en geen niet-gehouden huisdieren zijn; [Am. 53] 9) "pluimvee": vogels die worden gekweekt of in gevangenschap worden gehouden voor: a) de productie van i) vlees; ii) eieren voor consumptie; iii) andere producten; b) het uitzetten in het wild; c) het kweken van vogels die worden gebruikt voor de onder a) genoemde soorten productie; 10) "in gevangenschap levende vogels": andere vogels dan pluimvee die om andere dan de in punt 9 vermelde redenen in gevangenschap worden gehouden, waaronder vogels die voor voorstellingen, races, tentoonstellingen, wedstrijden, het kweken of het verkopen worden gehouden; 11) "gezelschapsdier": een dier van de in bijlage I vermelde soorten dat: a) in een huishouden wordt gehouden, of dat in het geval van waterdieren wordt gehouden in een niet-commercieel sieraquarium; b) wanneer het wordt verplaatst, voor een niet-commerciële verplaatsing de houder ervan of een natuurlijke persoon die optreedt namens of in overeenstemming met de houder vergezelt en tijdens die niet-commerciële verplaatsing onder de verantwoordelijkheid van de houder of die persoon blijft vallen; 12) "houder van een gezelschapsdier": een natuurlijk persoon die een gezelschapsdier houdt; 13) "niet-commerciële verplaatsing": elke verplaatsing voor andere dan handelsdoeleinden, overeenkomstig de definitie van gezelschapsdieren die direct noch indirect financiële winst oplevert of overdracht van eigendom tot stand brengt of een en ander beoogt artikel 3, onder a), van Verordening (EU) nr. 576/2013 ; [Am. 54] 14) "ziekte": het voorkomen van besmettingen en plagen bij dieren, die worden veroorzaakt door een of meer ziekteverwekkers die kunnen worden overgedragen op dieren of mensen, al dan niet gepaard gaand met klinische of pathologische verschijnselen; 15) "in de lijst opgenomen ziekten": ziekten die zijn opgenomen in de in artikel 5, lid 2, bedoelde lijst; 16) "nieuwe ziekte": een niet in de lijst opgenomen ziekte die aan de in artikel 6, lid 1, onder a), bedoelde criteria voor in de lijst opgenomen ziekten kan voldoen doordat: a) een nieuwsoortige ziekte het gevolg is van de evolutie of verandering van een bestaande ziekteverwekker; b) een bekende ziekte zich naar een nieuw geografisch gebied of een nieuwe populatie verspreidt; of c) een voorheen onbekende ziekteverwekker of ziekte voor het eerst wordt gediagnosticeerd; 17) "ziekteprofiel": de in artikel 6, lid 1, onder a, bedoelde ziektecriteria; 18) "in de lijst opgenomen soort": diersoort of groep diersoorten die is opgenomen in de in artikel 7, lid 2, bedoelde lijst of, in het geval van nieuwe ziekten, diersoort of groep van diersoorten die voldoet aan de in artikel 7, lid 2, bedoelde criteria voor in de lijst opgenomen soorten; 19) "gevaar": een ziekteverwekker in of een toestand van een dier of product dat een nadelig gevolg kan hebben voor de gezondheid van mensen of dieren; 20) "risico": de wetenschappelijk aangetoonde of aantoonbare waarschijnlijkheid dat een nadelig gevolg voor de diergezondheid of volksgezondheid biologische en economische gevolgen kan hebben, en de vermoedelijke , wetenschappelijk bewezen of bewijsbare omvang daarvan; [Am. 56] 21) "biobeveiliging": de som van de beheers- en fysieke maatregelen die zijn bedoeld om het risico te verminderen dat ziekten of tegen antimicrobiële stoffen resistente micro-organismen worden geïntroduceerd, zich ontwikkelen en zich verspreiden naar, in of uit: [Am. 57] a) een dierenpopulatie, of b) een inrichting, zone, compartiment, vervoermiddel of enige andere voorziening, ruimte of locatie; 22) "exploitant": een natuurlijk of rechtspersoon die verantwoordelijk is voor dieren en producten, met inbegrip van houders en vervoerders van dieren, maar met uitzondering van houders van een gezelschapsdier en dierenartsen; 23) "persoon die zich beroepsmatig met dieren bezighoudt": een natuurlijk of rechtspersoon die beroepshalve met dieren of producten bezig is, anders dan een exploitant of dierenarts; [Am. niet van toepassing op de Nederlandse versie] 24) "inrichting": een ruimte, structuur of milieu waarin dieren of levende producten worden gehouden, behalve: a) huishoudens waarin gezelschapsdieren worden gehouden; b) niet-commerciële aquaria waar waterdieren worden gehouden; c) dierenartspraktijken en veterinaire klinieken; 25) "levende producten": a) sperma, zaad, oöcyten en embryo's, bestemd voor kunstmatige voortplanting; b) broedeieren; 26) "producten van dierlijke oorsprong": a) levensmiddelen van dierlijke oorsprong, inclusief honing en bloed; b) levende tweekleppige weekdieren, levende stekelhuidigen, levende manteldieren en levende mariene buikpotigen bestemd voor menselijke consumptie; en c) andere dan de onder b genoemde dieren die bestemd zijn om behandeld te worden teneinde levend aan de eindverbruiker te worden geleverd; 27) "dierlijke bijproducten": hele kadavers of delen van dieren, producten van dierlijke oorsprong of andere van dieren afkomstige producten die niet voor menselijke consumptie bestemd zijn, met uitzondering van levende producten; 28) "afgeleide producten": producten die zijn verkregen door een of meer behandelingen, omzettingen of verwerkingsfasen van dierlijke bijproducten; 29) "producten": a) levende producten; b) producten van dierlijke oorsprong; c) dierlijke bijproducten en afgeleide producten; 30) "officiële controle": officiële controle als gedefinieerd in artikel 2, punt 1, van Verordening (EU) nr. XXX/XXX (57) [Verordening officiële controles]; 31) "gezondheidsstatus": de ziektestatus voor alle in de lijst opgenomen ziekten voor een in de lijst opgenomen soort wat betreft: a) een dier; b) de dieren in: i) een inrichting; ii) een compartiment; iii) een zone; iv) een lidstaat; v) een derde land of grondgebied; 32) "zone": a) voor landdieren, een duidelijk omschreven deel van een lidstaat, derde land of grondgebied met een subpopulatie dieren met een afzonderlijke gezondheidsstatus voor een of meer specifieke ziekten waarop passende surveillance-, ziektebestrijdings- en biobeveiligingsmaatregelen van toepassing zijn; b) voor waterdieren, een aaneengesloten hydrologisch systeem met een afzonderlijke gezondheidsstatus voor een of meer specifieke ziekten dat een van de volgende gebieden vormt: i) een volledig stroomgebied, van de bron van een waterloop tot de monding of een meer; ii) meer dan één stroomgebied; iii) een deel van een stroomgebied, van de bron van een waterloop tot een barrière die de introductie van een of meer specifieke ziekten belet; iv) een geografisch nauwkeurig afgebakend deel van een kustgebied; v) een geografisch nauwkeurig afgebakende riviermonding; 33) "stroomgebied": een door natuurlijke elementen, zoals heuvels of bergen, omsloten gebied of bekken waar alle water in afvloeit; 34) "compartiment": een subpopulatie dieren in een of meer inrichtingen en, in het geval van waterdieren, een of meer aquacultuurinrichtingen, met een gemeenschappelijk biobeveiligingsbeheerssysteem en een afzonderlijke gezondheidsstatus voor een of meer specifieke ziekten, waarop passende surveillance-, ziektebestrijdings- en biobeveiligingsmaatregelen van toepassing zijn; 35) "quarantaine": de isolering van dieren onder toezicht van de bevoegde autoriteit, ter voorkoming van direct of indirect contact met andere dieren, zodat ziekten zich niet kunnen verspreiden terwijl de dieren voor een bepaalde tijdsduur worden geobserveerd en in voorkomend geval worden getest en behandeld; 36) "epizoötiologische eenheid": een groep dieren die dezelfde kans op blootstelling aan een ziekteverwekker lopen; 37) "uitbraak": een of meer gevallen in een inrichting, huishouden of andere plaats waar dieren worden gehouden of zich bevinden; [Am. 59] 38) "geval": de officiële bevestiging dat een in de lijst opgenomen ziekte of een nieuwe ziekte aanwezig is in een levend of dood dier; 39) "beperkingszone": zone waarin beperkende maatregelen voor verplaatsingen van bepaalde dieren of producten en andere ziektebestrijdingsmaatregelen gelden, teneinde te voorkomen dat een bepaalde ziekte wordt verspreid naar gebieden waar geen beperkende maatregelen gelden; een beperkingszone kan in voorkomend geval beschermings- en surveillancezones omvatten; 40) "beschermingszone": zone met een of meer ziektegevallen die wordt ingesteld na de officiële bevestiging van een uitbraak en waar ziektebestrijdingsmaatregelen van toepassing zijn om de verspreiding van de ziekte vanuit die zone te voorkomen; 41) "surveillancezone": zone rond de beschermingszone, die wordt ingesteld na de officiële bevestiging van een uitbraak en waar ziektebestrijdingsmaatregelen van toepassing zijn om de verspreiding van de ziekte vanuit die zone en de beschermingszone te voorkomen; 42) "broedeieren": eieren van pluimvee, bestemd om te worden bebroed; 43) "hoefdieren": de in bijlage II genoemde dieren; 44) "inrichting voor levende producten": a) een inrichting waar levende producten worden verzameld, geproduceerd, verwerkt en opgeslagen; b) een broederij; 45) "broederij": een inrichting waar eieren worden verzameld, opgeslagen en uitgebroed met het oog op de voorziening van: a) eieren voor uitbroeding; b) eendagskuikens of pas uitgekomen vogels van andere soorten; 46) "vervoerder": een exploitant die voor eigen rekening of voor een derde dieren vervoert; 47) "geconsigneerde inrichting": elke permanente, geografisch beperkte inrichting die op vrijwillige basis tot stand is gekomen en die is erkend met het oog op verplaatsingen, waar dieren: a) worden gehouden of gefokt met het oog op tentoonstellingen, onderwijs, de instandhouding van soorten of onderzoek; b) zijn ingesloten en afgezonderd van het omringende milieu; c) worden onderworpen aan strenge diergezondheidssurveillance en biobeveiligingsmaatregelen; 48) "verzameling": het verzamelen van gehouden landdieren uit meer dan één inrichting gedurende kortere tijd dan de voor die diersoort vereiste verblijfsduur; 49) "verblijfsduur": de minimumtijd gedurende welke een dier in een inrichting moet blijven alvorens het van daaruit kan worden verplaatst; 50) "Imsoc": het geautomatiseerde informatiebeheersysteem, bedoeld in artikel 130, lid 1, van Verordening (EU) nr. XXX/XXX (58) [Verordening officiële controles]; (50 bis) "verwerkingsinrichting": een levensmiddelenbedrijf dat is erkend overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad (59) ,; [Am. 60] (50 ter) "ziektebestrijdende inrichting voor aquatische levensmiddelen": een levensmiddelenbedrijf dat is erkend overeenkomstig artikel 177 en deel IV, titel II; 51) "ziektebestrijdende inrichting voor aquatische levensmiddelen": een levensmiddelenbedrijf dat is erkend overeenkomstig: a) artikel 4 van Verordening (EG) nr. 853/1004, voor de verwerking van aquacultuurdieren voor voedingsdoeleinden; b) artikel 177 van deze verordening, voor de slacht van waterdieren met het oog op de bestrijding van ziekten overeenkomstig deel III, titel II. [Am. 62] (51 bis) "dierenarts": een beroepsbeoefenaar met een grondige wetenschappelijke opleiding en een vergunning van de wettelijke autoriteit om in alle aspecten van de diergeneeskunde zijn vaardigheden op onafhankelijke en ethische wijze en met persoonlijke verantwoording in het belang van de dieren, de klant en de maatschappij uit te oefenen; [Am. 63] (51 ter) "officiële dierenarts": een dierenarts die door de bevoegde autoriteit is aangewezen en de passende kwalificaties heeft om officiële controles en andere officiële activiteiten uit te voeren overeenkomstig de bepalingen die zijn vastgelegd in Verordening (EU) nr. xxx/xxx (60) (Verordening officiële controles). [Am. 64] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de lijst van: a) gezelschapsdieren in bijlage I; b) hoefdieren in bijlage II. Hoofdstuk 2 In de lijst opgenomen ziekten en nieuwe ziekten, en in de lijst opgenomen soorten Artikel 5 Opnemen van ziekten in een lijst 1. De ziektespecifieke voorschriften voor de preventie en bestrijding van ziekten waarin deze verordening voorziet, zijn van toepassing op: a) de in de lijst bijlage -I opgenomen ziekten; [Am. 65] b) nieuwe ziekten. 2. Een tabel met de Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen een lijst op van de in lid 1, onder a), bedoelde in de lijst opgenomen ziekten , is opgenomen in bijlage ‑I . De Commissie is bevoegd om, rekening houdend met de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en na open raadpleging van belanghebbenden en deskundigen, overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot wijzigingen van de in deze bijlage opgenomen ziekten om rekening te houden met de met de vooruitgang van wetenschap en techniek en met de ontwikkeling van de relevante internationale normen en de gewijzigde omstandigheden op het gebied van volksgezondheid en diergezondheid. . [Am. 66] In die lijst bevat tabel zijn de ziekten opgenomen die voldoen aan de in dit lid, onder a) en b), bedoelde voorwaarden, rekening houdend met de evaluatie van de in artikel 6 bedoelde criteria voor het opnemen van ziekten in de lijst: [Am. 67] a) ziekten die waarschijnlijk aanzienlijke gevolgen zullen hebben op ten minste een van de volgende gebieden: i) de volksgezondheid; ii) de landbouw- of aquacultuurproductie of aanverwante sectoren van de economie; iii) de samenleving in de lidstaten en de regio's en in voorkomend geval in derde landen of grondgebieden; [Am. 68] iv) het milieu; iv bis) dierenwelzijn en diergezondheid; [Am. 69] b) ziekten waarvoor risicobeperkingsmaatregelen bestaan of kunnen worden ontwikkeld die in verhouding staan tot de aan die ziekten verbonden risico's. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 70] Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met Indien in het geval van een ziekte die een nieuw risico voor bijzonder zwaarwegende gevolgen oplevert, stelt dwingende redenen van urgentie zulks vereisen, is de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde 254 bepaalde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen . [Am. 71] Artikel 6 Criteria voor het opnemen van ziekten in de lijst 1. Wanneer de Commissie beoordeelt of een ziekte voldoet aan de voorwaarden om de lijst van ziektes overeenkomstig artikel 5, lid 2, te wijzigt, worden opgenomen in de lijst, houdt zij rekening met de volgende criteria om te bepalen of een ziekte voldoet aan de voorwaarden om te worden opgenomen in de lijst : [Am. 72] a) het ziekteprofiel, dat het volgende omvat: i) de diersoorten die door de ziekte getroffen worden; ii) het ziekte- en het sterftecijfer van de ziekte in dierpopulaties; iii) de zoönotische aard van de ziekte; iv) het vermogen van ziekteverwekkers om resistent te worden tegen behandelingen met speciale aandacht voor antimicrobiële resistentie ; [Am. 73] v) de persistentie van de ziekte in een dierpopulatie of het milieu; vi) de wijze waarop en de snelheid waarmee de ziekte van het ene dier op het andere en, in voorkomend geval, van dieren op mensen wordt overgedragen; vii) de afwezigheid of de aanwezigheid en verspreiding van de ziekte in de Unie en, als de ziekte niet voorkomt in de Unie, het risico van de insleep ervan in de Unie; viii) het bestaan van middelen voor diagnose en ziektebestrijding; b) de gevolgen van de ziekte voor: i) de landbouw- of aquacultuurproductie en andere delen van de economie: – de mate waarin de ziekte in de Unie voorkomt; – het productieverlies ten gevolge van de ziekte; – andere verliezen; ii) de gezondheid van de mens: – de overdraagbaarheid van dieren op de mens; – de overdraagbaarheid van de ene mens op de andere; – de ernst van de vormen van de ziekte bij de mens; – de beschikbaarheid van een doeltreffende preventie of medische behandeling bij de mens; iii) het dierenwelzijn; iv) de biodiversiteit en de milieuvervuiling; c) het vermogen om een crisissituatie te veroorzaken en het mogelijke gebruik bij bioterrorisme; d) de haalbaarheid, beschikbaarheid en doeltreffendheid van de volgende maatregelen ter preventie en bestrijding van de ziekte: i) middelen en capaciteit voor diagnose; ii) vaccinatie; iii) medische behandeling; iv) biobeveiligingsmaatregelen; v) beperkingen van de verplaatsing van dieren en producten; vi) ruiming en verwijdering van dieren; e) de gevolgen van maatregelen ter preventie en bestrijding van de ziekte voor: i) de directe en indirecte kosten voor de getroffen sectoren en de economie als geheel; ii) de maatschappelijke aanvaarding ervan; iii) het welzijn van de getroffen subpopulaties van gehouden dieren en niet-gehouden huisdieren en de gezondheid van wilde dieren; [Am. 74] iv) het milieu en de biodiversiteit. 2. De Commissie is bevoegd om na een open raadpleging van belanghebbenden en deskundigen overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de criteria in lid 1 van dit artikel om rekening te houden met de vooruitgang van wetenschap en techniek en met de ontwikkeling van de pertinente internationale normen. [Am. 75] Artikel 7 Opnemen van soorten in een lijst 1. De ziektespecifieke voorschriften voor in de lijst opgenomen ziekten waarin wordt voorzien door deze verordening en de krachtens deze verordening vastgestelde regelgeving zijn van toepassing op de in de lijst opgenomen bijlage ‑I vermelde soorten. [Am. 76] 2. De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen een lijst op is bevoegd om, na open raadpleging van belanghebbenden en deskundigen en rekening houdend met de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot wijzigingen in de in bijlage ‑I vervatte tabel van de in lid 1 bedoelde soorten , om rekening te houden met de vooruitgang op technisch gebied, de wetenschappelijke ontwikkelingen en de gewijzigde omstandigheden op het gebied van volksgezondheid en diergezondheid . [Am. 77] In die lijst bevat worden de diersoorten of groepen van diersoorten opgenomen die een groot gevaar voor de verspreiding van specifieke in de lijst opgenomen ziekten opleveren, rekening houdend met de volgende criteria: [Am. 78] a) de gevoeligheid van de risicolopende dierpopulatie; b) de duur van de incubatie- en besmettingstijd voor de dieren; c) het vermogen van die dieren om drager te zijn van die specifieke ziekten. c bis) de vraag of de dieren als fokdier, gebruiksdier of slachtdier worden gehouden. [Am. 79] Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 80] Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met Indien in het geval van een ziekte die een nieuw risico voor bijzonder zwaarwegende gevolgen oplevert, stelt de Commissie volgens de in dwingende redenen van urgentie zulks vereisen, is de procedure van artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. 254 van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen . [Am. 81] Artikel 8 Toepassing van de regelgeving inzake de preventie en bestrijding van ziekten op in de lijst opgenomen ziekten 1. De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen is bevoegd om, na open raadpleging van belanghebbenden en deskundigen en rekening houdend met de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast hoe te stellen tot wijziging van bijlage ‑I en betreffende de toepassing van de in de volgende punten bedoelde regelgeving inzake de preventie en bestrijding van ziekten worden toegepast op in de lijst opgenomen ziekten: [Am. 82] a) in de lijst opgenomen ziekten die waarvoor, zodra zij worden ontdekt, onverwijld uitroeiingsmaatregelen moeten worden genomen, vallen onder de bepalingen inzake: [Am. 83] i) waakzaamheid en paraatheid voor de ziekte, bedoeld in deel III, titel I, en de ziektebestrijdingsmaatregelen, bedoeld in deel III, titel II, hoofdstuk 1; ii) de in artikel 37, lid 1, bedoelde compartimentering; b) in de lijst opgenomen ziekten die in alle lidstaten moeten worden bestreden met als uiteindelijk doel ze in de gehele Unie uit te roeien, vallen onder de bepalingen inzake de preventie en bestrijding van ziekten met betrekking tot: [Am. 84] i) de in artikel 30, lid 1, bedoelde verplichte uitroeiingsprogramma's; ii) de in artikel 36 bedoelde ziektevrije lidstaten en zones; iii) de in artikel 37, lid 2, bedoelde compartimentering; iv) de in deel III, titel II, hoofdstuk 2, bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen; c) in de lijst opgenomen ziekten die voor bepaalde lidstaten van belang zijn en waarvoor maatregelen nodig zijn om te voorkomen dat ze zich verspreiden naar andere delen van de Unie die officieel vrij van die ziekten zijn of een uitroeiingsprogramma hebben, vallen onder de bepalingen inzake de preventie en bestrijding van ziekten met betrekking tot: [Am. 85] i) de in artikel 30, lid 2, bedoelde vrijwillige uitroeiing; ii) de in artikel 36 bedoelde ziektevrije lidstaten en zones; iii) de in artikel 37, lid 2, bedoelde compartimentering; iv) de in deel III, titel II, hoofdstuk 2, bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen; d) in de lijst opgenomen ziekten die onder de bepalingen onder de punten a), b) en c) vallen alsmede andere ziekten waarvoor maatregelen nodig zijn om verspreiding in samenhang met binnenkomst in de Unie of verplaatsingen tussen lidstaten te voorkomen, vallen onder de bepalingen inzake de preventie en bestrijding van ziekten met betrekking tot: [Am. 86] i) verplaatsing binnen de Unie, bedoeld in deel IV, titel I, hoofdstukken 3 tot en met 7, en titel II, hoofdstukken 2, 3 en 4; ii) binnenkomst in de Unie en uitvoer uit de Unie, bedoeld in deel V; e) in de lijst opgenomen ziekten die onder de bepalingen onder de punten a) en b) vallen alsmede andere ziekten waarop controle binnen de Unie nodig is, vallen onder de bepalingen inzake de preventie en bestrijding van ziekten met betrekking tot: [Am. 87] i) de in deel II, hoofdstuk 1, bedoelde melding en rapportage; ii) de in deel II, hoofdstuk 2, bedoelde surveillance. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 88] Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met Indien in het geval van een ziekte die een nieuw risico voor bijzonder zwaarwegende gevolgen oplevert, stelt de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde dwingende redenen van urgentie zulks vereisen, is de procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. van artikel 254 van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen . [Am. 89] 2. Bij de vaststelling van de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de volgende criteria: [Am. 90] a) de omvang van de gevolgen van de ziekte voor de diergezondheid en de volksgezondheid, het dierenwelzijn en de economie; b) de prevalentie, incidentie en verspreiding van de ziekte in de Unie; c) de beschikbaarheid, haalbaarheid en doeltreffendheid van de verschillende in deze verordening bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van de betrokken ziekte , met strikte inachtneming van de heersende regionale omstandigheden . [Am. 91] Hoofdstuk 3 Verantwoordelijkheid voor de diergezondheid Afdeling 1 Exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren Artikel 9 Verantwoordelijkheid voor de diergezondheid en voor biobeveiligingsmaatregelen 1. Exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren a) zijn verantwoordelijk voor de gezondheid van de gehouden dieren en de producten waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen; b) nemen, gebruikmakend van professionele gidsen voor goede praktijken, en met name goede microbiologische praktijken, en rekening houdend met de betrokken risico's, passende biobeveiligingsmaatregelen om de gezondheid van die gehouden dieren en producten te garanderen en om te beletten dat ziekten worden geïntroduceerd, zich ontwikkelen en vermeerderen bij en zich verspreiden onder en van bij die gehouden dieren en producten waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen, tenzij dat om wetenschappelijke doeleinden specifiek is toegestaan, op een wijze die passend is voor: [Am. 92] i) de categorieën en soorten gehouden dieren en producten; ii) het soort productie. b bis) nemen de beginselen van behoorlijke dierhouderij in acht; [Am. 93] b ter) zorgen voor gecontroleerd gebruik van diergeneesmiddelen. [Am. 94] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot biobeveiligingsmaatregelen die een aanvulling vormen op de voorschriften van lid 1, onder b, van dit artikel. Artikel 10 Basiskennis van diergezondheid 1. Exploitanten , en personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren verwerven kennis van: [Am. 95] a) dierziekten, met inbegrip van die welke op de mens kunnen worden overgedragen; b) de beginselen van biobeveiliging, behoorlijke dierhouderij en verantwoord gebruik van diergeneesmiddelen ; [Am. 96] c) de interactie tussen diergezondheid, dierenwelzijn en gezondheid van de mens. 2. De overeenkomstig lid 1 vereiste kennis en de omvang daarvan zijn afhankelijk van: a) de categorieën en soorten gehouden dieren of producten waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen; b) het soort productie; c) de verrichte taken. 3. De in lid 1 bedoelde kennis wordt verworven op een van de volgende manieren: via beroepservaring of ‑opleiding overeenkomstig de voorschriften van de desbetreffende lidstaat. Die opleiding kan ook door beroepsorganisaties worden verzorgd. a) door beroepservaring of ‑opleiding; b) door bestaande programma's in de landbouw- of de aquacultuursector die relevant zijn voor de diergezondheid; c) door formeel onderwijs. [Am. 97] Afdeling 2 Dierenartsen en gezondheidswerkers voor waterdieren Artikel 11 Verantwoordelijkheid van dierenartsen en gezondheidswerkers voor waterdieren 1. Tijdens hun activiteiten die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, moeten dierenartsen: a) alle dienstige maatregelen treffen om het binnenbrengen, de ontwikkeling en de verspreiding van ziekten te beletten; a bis) exploitanten adviezen geven over maatregelen om de risico's op zoönoses, ziekteverwekkers in levensmiddelen, residuen en verontreinigende stoffen tot een minimum te beperken ter waarborging van de voedselveiligheid; [Am. 98] b) zorgen voor de vroegtijdige opsporing van ziekten door het stellen van precieze en differentiële diagnosen teneinde de aanwezigheid van een ziekte uit te sluiten of te bevestigen alvorens met een symptomatische behandeling wordt begonnen; c) een actieve rol spelen bij: i) het vergroten van de waakzaamheid inzake diergezondheid en dierenwelzijn; [Am. 99] ii) ziektepreventie; iii) de vroegtijdige opsporing van en een snelle reactie op ziekten; iii bis) voortdurende bijscholing met betrekking tot de preventie, vroegtijdige opsporing en bestrijding van dierziekten; [Am. 100] iii ter) het vergroten van de waakzaamheid inzake antimicrobiële resistentie en de eventueel hieruit voortvloeiende gevolgen; [Am. 101] d) bij de uitvoering van de in deze verordening bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten samenwerken met de bevoegde autoriteit, exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren. d bis) exploitanten en personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden op basis van de meest recente kennis advies verstrekken over biobeveiliging en andere diergezondheidskwesties, voor zover dat relevant is voor het soort inrichting en de categorieën en soorten gehouden dieren in de inrichting. [Am. 102] 2. Gezondheidswerkers voor waterdieren mogen ten aanzien van waterdieren activiteiten verrichten die in deze verordening aan dierenartsen worden toegewezen indien zij naar nationaal recht daartoe gemachtigd zijn. In dat geval is lid 1 op hen van toepassing. 2 bis. Beroepsbeoefenaren in de sector bijengezondheid mogen ten aanzien van bijen en hommels activiteiten verrichten die in deze verordening aan dierenartsen worden toegewezen indien zij naar nationaal recht daartoe gemachtigd zijn. In dat geval is lid 1 op hen van toepassing. [Am. 103] 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de kwalificaties van dierenartsen , overeenkomstig Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad (61) , en gezondheidswerkers voor beroepsbeoefenaren in de sector gezondheid van waterdieren die activiteiten verrichten die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen. [Am. 104] Afdeling 3 Lidstaten Artikel 12 Verantwoordelijkheid van de lidstaten 1. Om te garanderen dat de voor diergezondheid bevoegde autoriteit de noodzakelijke en dienstige maatregelen kan nemen en de activiteiten kan uitvoeren die op grond van deze verordening vereist zijn, waarborgen de lidstaten haar: a) gekwalificeerd personeel, voorzieningen, uitrusting, financiële middelen en een doeltreffende organisatie die het hele grondgebied van de lidstaat bestrijkt; b) toegang tot laboratoria met gekwalificeerd personeel, voorzieningen, uitrusting en financiële middelen die een snelle en juiste diagnose en differentiële diagnose van in de lijst opgenomen ziekten en nieuwe ziekten garanderen; c) voldoende geschoolde dierenartsen voor de in artikel 11 bedoelde activiteiten die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen. 2. De lidstaten bieden de exploitanten en personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden ondersteuning om de in artikel 10 bedoelde basiskennis van diergezondheid te verwerven, te onderhouden en te ontwikkelen via pertinente programma's in de landbouw- of aquacultuursector of via formeel onderwijs, en zien erop toe dat het vereiste kennisniveau wordt bereikt . [Am. 105] 2 bis. De lidstaten stellen vast op welke wijze exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, en houders van gezelschapsdieren de in artikel 10 bedoelde basiskennis over diergeneeskunde kunnen verwerven, bijhouden en uitbreiden. [Am. 106] Artikel 12 bis Strategische maatregelen voor niet in de lijst opgenomen ziekten De lidstaten nemen strategische maatregelen voor de controle op en de preventie en bestrijding van besmettelijke dierziekten, met inbegrip van de ziekten die niet in de bijlage bij deze verordening opgenomen zijn, mede om het risico van ontwikkeling van antimicrobiële resistentie te verkleinen. Deze maatregelen worden genomen in het kader van de nationale controleplannen en bestrijdingsprogramma's als bedoeld in artikel X van Verordening (EU) nr. xxxx/xxxx (62) (Verordening officiële controles) en artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2160/2003. [Am. 107] Artikel 12 ter Grenscontroles De lidstaten waarborgen, met technische bijstand op het niveau van de Unie wanneer het gaat om in bijlage ‑I bij deze verordening opgenomen dierziekten, dat de noodzakelijke preventieve, op risico's gebaseerde biobeveiligingsmaatregelen langs hun buitengrenzen worden toegepast, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de betrokken derde landen. [Am. 108] Artikel 13 Delegatie van andere officiële activiteiten door de bevoegde autoriteit 1. De bevoegde autoriteit kan aan dierenartsen en gekwalificeerde beroepsorganisaties een of meer van de volgende activiteiten delegeren: [Am. 109] a) activiteiten met betrekking tot de in deel II, hoofdstuk 1, bedoelde melding en rapportage en de in deel II, hoofdstuk 2, bedoelde surveillance; b) activiteiten met betrekking tot: i) de in deel III bedoelde waakzaamheid, paraatheid en bestrijding; ii) de in deel IV bedoelde registratie, erkenning, traceerbaarheid en verplaatsingen; iii) de in deel VI bedoelde noodmaatregelen. 1 bis. De bevoegde autoriteit kan een of meer van de in lid 1 genoemde activiteiten delegeren aan beroepsbeoefenaren in de sector bijengezondheid. [Am. 110] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de omstandigheden en de voorwaarden waaronder de in lid de leden 1 en 1 bis bedoelde activiteiten kunnen worden gedelegeerd; [Am. 111] b) de vraag welke andere dan de in lid 1 van dit artikel bedoelde activiteiten aan dierenartsen mogen worden gedelegeerd, in welke omstandigheden en onder welke voorwaarden; c) minimumvereisten voor de in artikel 12, lid 1, onder c), bedoelde opleiding van dierenartsen , overeenkomstig Richtlijn 2005/36/EG . [Am. 112] Bij de vaststelling van die gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de aard van die taken en met de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten. Artikel 14 Informatie voor het publiek Wanneer op redelijke gronden kan worden vermoed dat dieren of producten een risico inhouden, maatregelen noodzakelijk zijn vanwege een vermoeden van een uitbraak van een dierziekte, neemt de bevoegde autoriteit de nodige stappen om het publiek te informeren over de aard van het risico en de maatregelen die zijn genomen of zullen worden genomen om dat risico te voorkomen of te beheersen, gelet op de aard, de ernst en de noodzaak onnodige paniek te vermijden, de omvang van dat risico en het belang van het publiek om te worden geïnformeerd. [Am. 113] De bevoegde autoriteit neemt alle nodige maatregelen om de burgers te informeren over de basisbeginselen van de preventie en verspreiding van dierziekten en met name over het gevaar dat personen die buiten de Unie reizen ziekteverwekkers binnenbrengen in de Unie. [Am. 114] Afdeling 4 Laboratoria, voorzieningen en andere natuurlijke en rechtspersonen die werken met ziekteverwekkers, vaccins en andere biologische producten Artikel 15 Verplichtingen van laboratoria, voorzieningen en anderen die werken met ziekteverwekkers, vaccins en andere biologische producten 1. Laboratoria, voorzieningen en andere natuurlijke of rechtspersonen die met het oog op onderzoek, onderwijs, diagnosticering of de productie van vaccins en andere biologische producten werken met ziekteverwekkers, moeten, in voorkomend geval rekening houdend met internationale normen: a) dienstige biobeveiligings-, bioveiligheids- en biologische-inperkingsmaatregelen nemen om te voorkomen dat de ziekteverwekkers ontsnappen en vervolgens in contact komen met dieren buiten het laboratorium of de andere voorziening waar voor onderzoeksdoeleinden wordt gewerkt met ziekteverwekkers; b) ervoor zorgen dat de verplaatsing van ziekteverwekkers, vaccins en andere biologische producten tussen laboratoria of andere voorzieningen geen risico inhoudt op verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten en nieuwe ziekten. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de veiligheidsmaatregelen voor laboratoria, voorzieningen en andere natuurlijke of rechtspersonen die werken met ziekteverwekkers, vaccins en andere biologische producten wat betreft: a) biobeveiligings-, bioveiligheids- en biologische-inperkingsmaatregelen; b) verplaatsingsvoorschriften voor ziekteverwekkers, vaccins en andere biologische producten. DEEL II MELDING VAN ZIEKTEN EN RAPPORTAGE, SURVEILLANCE, UITROEIINGSPROGRAMMA'S, ZIEKTEVRIJE STATUS Hoofdstuk 1 Melding van ziekten en rapportage Artikel 16 Melding binnen lidstaten 1. Natuurlijke en rechtspersonen Exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, en houders van gezelschapsdieren melden onverwijld: [Am. 115] a) een uitbraak of een vermoedelijke uitbraak van een in artikel 8, lid 1, onder e, bedoelde in de lijst opgenomen ziekte aan de bevoegde autoriteit; [Am. 116] b) abnormale sterftegevallen en andere ernstige symptomen van overdraagbare ziekten of een sterk verlaagde productie bij dieren met onbekende oorzaak aan een dierenarts of beroepsbeoefenaar in de sector gezondheid van waterdieren , zodat verder onderzoek kan worden verricht, met inbegrip van bemonstering voor laboratoriumonderzoek indien de situatie dat vereist. [Am. 117] 1 bis. Dierenartsen of beroepsbeoefenaren in de sector gezondheid van waterdieren melden een uitbraak of een vermoedelijke uitbraak van een in artikel 8, lid 1, onder e), bedoelde in de lijst opgenomen ziekte onverwijld aan de bevoegde autoriteit. [Am. 118] 1 ter. Bij aanwijzingen voor een zoönose stellen de artsen de bevoegde autoriteit onverwijld in kennis. [Am. 119] 2. De lidstaten kunnen beslissen dat de in lid 1, onder b, bedoelde meldingen worden gericht tot de bevoegde autoriteit. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de criteria om uit te maken of sprake is van de in lid 1, onder b, van dit artikel bedoelde omstandigheden die melding vereisen; b) nadere bepalingen voor het verdere onderzoek, bedoeld in lid 1, onder b, van dit artikel. Artikel 17 Melding in de Unie 1. De lidstaten melden aan de Commissie en de andere lidstaten onverwijld elke uitbraak van in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder e), waarvoor een onverwijlde melding vereist is om, rekening houdend met het ziekteprofiel, tijdig de nodige risicobeheersmaatregelen te kunnen nemen. 2. De in lid 1 bedoelde melding bevat de volgende informatie over de uitbraak: a) de ziekteverwekker en in voorkomend geval het subtype; b) de datum waarop de uitbraak vermoed en bevestigd werd; c) de plaats van de uitbraak; d) eventuele daarmee samenhangende uitbraken; e) de door de uitbraak getroffen dieren; f) eventuele ziektebestrijdingsmaatregelen die in verband met de uitbraak zijn getroffen; g) de mogelijke of bekende oorsprong van de in de lijst opgenomen ziekte; h) de gehanteerde diagnosemethoden. 3. De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast welke te stellen tot vaststelling van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder e, die de lidstaten overeenkomstig lid 1 van dit artikel onverwijld moeten melden. [Am. 120] Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 121] Artikel 18 Rapportage in de Unie 1. De lidstaten rapporteren bij de Commissie en de andere lidstaten informatie over in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder e, waarvoor: a) geen onverwijlde melding van uitbraken in de zin van artikel 17, lid 1, vereist is; b) een onverwijlde melding van uitbraken in de zin van artikel 17, lid 1, vereist is, maar waarvoor aan de Commissie en de andere lidstaten aanvullende informatie moet worden meegedeeld betreffende: i) surveillance overeenkomstig de bepalingen van een krachtens artikel 29 vastgestelde uitvoeringshandeling; ii) een uitroeiingsprogramma overeenkomstig de bepalingen van een krachtens artikel 35 vastgestelde uitvoeringshandeling. 2. De in lid 1 bedoelde rapporten bevatten informatie over: a) de opsporing van de in lid 1 bedoelde in de lijst opgenomen ziekten; b) de resultaten van surveillance indien dat overeenkomstig krachtens artikel 29, onder b, punt ii, vastgestelde bepalingen vereist is; c) de resultaten van surveillanceprogramma's indien dat overeenkomstig artikel 27, lid 3, en krachtens artikel 29, onder b, punt ii, vastgestelde bepalingen vereist is; d) uitroeiingsprogramma's indien dat overeenkomstig artikel 33 en de bepalingen van een krachtens artikel 35 vastgestelde uitvoeringshandeling vereist is. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot wijziging en aanvulling van de voorschriften in lid 2 van dit artikel en betreffende de rapportage over andere aangelegenheden wanneer dat noodzakelijk is voor een doeltreffende toepassing van de bepalingen van deze verordening inzake preventie en bestrijding van ziekten. [Am. 122] Artikel 19 Gemeenschappelijke bepalingen voor melding en rapportage in de Unie 1. De in artikel 17, lid 1, en artikel 18, lid 1, bedoelde melding in de Unie en rapportage in de Unie vinden plaats op tijdstippen en met frequenties die transparantie en de tijdige toepassing van de nodige risicomanagementmaatregelen garanderen, rekening houdend met: a) het ziekteprofiel; b) het soort uitbraak. 2. Met het oog op de in artikel 17, lid 1, en artikel 18, lid 1, bedoelde melding in de Unie en rapportage in de Unie stellen de lidstaten meldings- en rapportageregio's in. Artikel 20 Geautomatiseerd informatiesysteem voor melding in de Unie en rapportage in de Unie De Commissie creëert en beheert een geautomatiseerd informatiesysteem voor de werking van de mechanismen en instrumenten voor de in de artikelen 17, 18 en 19 bedoelde melding in de Unie en rapportage in de Unie. Artikel 21 Uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot de melding in de Unie en de rapportage in de Unie en het geautomatiseerd informatiesysteem De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen bepalingen vast voor de melding in de Unie en de rapportage in de Unie en het geautomatiseerd informatiesysteem, bedoeld in de artikelen 17 tot en met 20, inzake: a) de informatie die de lidstaten moeten verstrekken bij de in artikel 17, lid 1, en artikel 18, lid 1, bedoelde melding in de Unie en rapportage in de Unie; b) de procedures voor het creëren en het gebruik van het in artikel 20 bedoelde geautomatiseerd informatiesysteem, en overgangsmaatregelen voor de migratie van de gegevens en de informatie van de bestaande systemen naar het nieuwe en voor de volledige werking ervan; c) het formaat en de structuur van de gegevens die moeten worden ingevoerd in het in artikel 20 bedoelde geautomatiseerd informatiesysteem; d) de termijnen voor en de frequentie van de in artikel 17, lid 1, en artikel 18, lid 1, bedoelde melding in de Unie en rapportage in de Unie; e) de in artikel 19, lid 2, bedoelde regio's voor melding in de Unie en rapportage in de Unie. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 2 Surveillance Artikel 22 Surveillanceplicht van de exploitanten Teneinde in de lijst opgenomen ziekten en nieuwe ziekten op te sporen a) observeren de exploitanten de gezondheid en het gedrag welzijn van de dieren waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen; [Am. 123] a bis) gaan zij na of er zich in de dierlijke producten waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen, veranderingen voordoen die het vermoeden kunnen wekken dat ze worden veroorzaakt door een in de lijst opgenomen ziekte of een nieuwe ziekte; [Am. 124] b) gaan zij na of zich in de normale productieparameters van de inrichtingen, dieren of levende producten waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen, veranderingen voordoen die het vermoeden kunnen wekken dat zij worden veroorzaakt door een in de lijst opgenomen ziekte of een nieuwe ziekte; c) houden zij in het oog of zich bij dieren waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen, abnormale sterftegevallen of andere symptomen van een ernstige symptomen overdraagbare ziekte voordoen. [Am. 125] c bis) stemmen zij in met diergezondheidsinspecties door een dierenarts om de aanwezigheid van in de lijst opgenomen ziekten of nieuwe ziekten te voorkomen, uitgevoerd overeenkomstig de in artikel 23 voorziene criteria; de inspecties dienen eveneens om de exploitant advies over biobeveiliging te verstrekken. [Am. 126] Exploitanten kunnen deelnemen aan bestaande vrijwillige collectieve maatregelen voor de surveillance van dierziekten. [Am. 127] Artikel 23 Diergezondheidsinspecties 1. De exploitanten zorgen ervoor dat in de inrichtingen waarvoor zij verantwoordelijk zijn een dierenarts of een andere gekwalificeerde beroepsbeoefenaar waar nodig diergezondheidsinspecties uitvoert wanneer dat wegens de aan de inrichting verbonden risico's verantwoord is , rekening houdend met: [Am. 128] a) het soort inrichting; b) de categorieën en soorten gehouden dieren in de inrichting; b bis) de epizoötiologische situatie in de zone of regio; [Am. 129] c) elke andere pertinente surveillance, kwaliteitsborging of officiële controles waaraan de gehouden dieren en het soort inrichting onderworpen zijn. Die diergezondheidsinspecties worden verricht met een frequentie die voor een bevredigende dierziektepreventie zorgt en in verhouding staat tot de aan de inrichting verbonden risico's. De bevoegde autoriteit stelt gedetailleerde voorschriften vast inzake de inhoud en de frequentie van de diergezondheidsinspecties voor de verschillende risiconiveaus die de verschillende soorten inrichtingen opleveren. [Am. 130] Zij kunnen worden gecombineerd met andere inspecties. 2. De in lid 1 bedoelde diergezondheidsinspecties beogen: a) het opsporen van mogelijke informatie over de aanwijzingen voor in de lijst opgenomen ziekten of nieuwe ziekten; [Am. 131] b) het verstrekken aan de exploitant van advies over biobeveiliging en andere diergezondheidskwesties, voor zover dat relevant is voor het soort inrichting en de categorieën en soorten gehouden dieren in de inrichting. b bis) het verstrekken van informatie aan de bevoegde autoriteit als aanvulling op de in artikel 25 voorziene surveillance. [Am. 132] Artikel 24 Bevoegdheidsdelegatie inzake diergezondheidsinspecties De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de aanvulling van: i) de criteria van artikel 23, lid 1, waarmee rekening moet worden gehouden bij het bepalen van: – het soort inrichting waar diergezondheidsinspecties moeten worden uitgevoerd; – de frequentie van die diergezondheidsinspecties; ii) de voorschriften van artikel 23, lid 2, inzake de inhoud en de frequentie van de diergezondheidsinspecties voor de verschillende soorten inrichtingen, teneinde te waarborgen dat de doelstellingen van de diergezondheidsinspecties worden bereikt; b) de bepaling van de soorten inrichtingen waar diergezondheidsinspecties moeten worden uitgevoerd. [Am. 133] Artikel 25 Surveillanceplicht van de bevoegde autoriteit 1. De bevoegde autoriteit surveilleert voor aanwezigheid van in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder e), en voor nieuwe ziekten. 2. De surveillance wordt aldus opgezet dat de aanwezigheid van in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder e), en van nieuwe ziekten tijdig wordt opgespoord door het inwinnen, vergelijken en analyseren van relevante informatie betreffende de ziektesituatie. Deze surveillance is een aanvulling en steunt op de surveillance die wordt uitgevoerd door de exploitanten, zowel individueel, als in het kader van collectieve vrijwillige programma's. [Am. 134] 3. De bevoegde autoriteit ziet erop toe dat de in lid 1 bedoelde surveillancegegevens doeltreffend en efficiënt worden ingewonnen en verwerkt. Artikel 26 Methodiek, frequentie en intensiteit van de surveillance De opzet, de middelen, de diagnosemethoden, de frequentie, de intensiteit, de betrokken dierpopulatie en de bemonsteringspatronen van de in artikel 25, lid 1, bedoelde surveillance zijn dienstig voor en evenredig met de doelstellingen van de surveillance, rekening houdend met: a) het ziekteprofiel; b) de betrokken risicofactoren; c) de gezondheidsstatus in: i) de lidstaat, de zone of het compartiment daarvan dat aan surveillance onderworpen is; ii) de lidstaten en derde landen of grondgebieden die grenzen aan die lidstaat, die zone of dat compartiment of waaruit dieren en producten er binnenkomen; d) de surveillance door de exploitanten overeenkomstig artikel 22 of door andere overheidsinstellingen. Artikel 27 Surveillanceprogramma's 1. De bevoegde autoriteit verricht de in artikel 25, lid 1, bedoelde surveillance in het kader van een surveillanceprogramma, wanneer gestructureerde surveillance noodzakelijk is wegens: a) het ziekteprofiel; b) de betrokken risicofactoren. b bis) de in het verleden opgedane ervaringen met ziekten in de lidstaat, een zone of een compartiment [Am. 135] 2. Lidstaten die een surveillanceprogramma in de zin van lid 1 opstellen, delen dat mee aan de Commissie en de andere lidstaten. 3. Lidstaten die uitvoering geven aan een surveillanceprogramma in de zin van lid 1, brengen aan de Commissie regelmatig rapport uit over de resultaten van dat surveillanceprogramma. Artikel 28 Bevoegdheidsdelegatie De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de opzet, de middelen, de diagnosemethoden, de frequentie, de intensiteit, de betrokken dierpopulatie en de bemonsteringspatronen van de in artikel 26 bedoelde surveillance; b) de criteria voor de officiële bevestiging en gevalsdefinities van in artikel 8, lid 1, onder e), bedoelde in de lijst opgenomen ziekten en, in voorkomend geval, nieuwe ziekten; b bis) de vaststelling van de in artikel 8, lid 1, onder e), bedoelde in de lijst opgenomen ziekten waarvoor surveillanceprogramma's moeten gelden; [Am. 136] c) de aan in artikel 27, lid 1, bedoelde surveillanceprogramma's gestelde eisen inzake: i) de inhoud van de surveillanceprogramma's; ii) de informatie die moet worden verstrekt bij de indiening van surveillanceprogramma's overeenkomstig artikel 27, lid 2, en van regelmatige rapporten overeenkomstig artikel 27, lid 3; iii) de tijd gedurende welke surveillanceprogramma's worden toegepast. Artikel 29 Uitvoeringsbevoegdheden De Commissie stelt voor de surveillance en surveillanceprogramma's, bedoeld in de artikelen 26 en 27 en de krachtens artikel 28 vastgestelde regelgeving, bij uitvoeringshandelingen voorschriften vast inzake: a) de vaststelling voor welke van de in artikel 8, lid 1, onder e), bedoelde in de lijst opgenomen ziekten surveillanceprogramma's moeten gelden; [Am. 137] b) de vorm en de procedure om: i) surveillanceprogramma's ter informatie in te dienen bij de Commissie en de andere lidstaten; [Am. 138] ii) aan de Commissie rapport uit te brengen over de resultaten van de surveillance. ii bis) te voorzien in middelen voor de evaluatie van de door de Commissie en de lidstaten gebruikte programma's. [Am. 139] Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 3 Uitroeiingsprogramma's Artikel 30 Verplichte en vrijwillige uitroeiingsprogramma's 1. Lidstaten die niet voor hun hele grondgebied of zones of compartimenten daarvan vrij zijn van of bekend staan als vrij van een of meer van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b): a) stellen een programma op om die in de lijst opgenomen ziekte uit te roeien of om aan te tonen dat zij vrij zijn van die ziekte, dat moet worden uitgevoerd in de dierpopulaties die met die ziekte te maken hebben en dat de relevante delen van hun grondgebied of de relevante zones of compartimenten daarvan bestrijkt ("verplicht uitroeiingsprogramma"); b) leggen het ontwerp van het verplichte uitroeiingsprogramma ter goedkeuring voor aan de Commissie. 2. Lidstaten die niet vrij zijn van of niet bekend staan als zijnde vrij van een of meer van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder c), en die besluiten om een programma voor de uitroeiing van die in de lijst opgenomen ziekte op te stellen dat moet worden uitgevoerd in de dierpopulaties die met die ziekte te maken hebben en dat de relevante delen van hun grondgebied of zones of compartimenten daarvan bestrijkt ("vrijwillig uitroeiingsprogramma"), leggen dat programma ter goedkeuring voor aan de Commissie , in welk geval: a) de lidstaat vraagt om erkenning van diergezondheidswaarborgen binnen de Unie voor die ziekte met betrekking tot verplaatsingen van dieren of producten; of b) het vrijwillige uitroeiingsprogramma in aanmerking komt voor financiële steun van de Unie . [Am. 140] 3. De Commissie verleent bij uitvoeringshandelingen goedkeuring voor: a) ontwerpen van verplichte uitroeiingsprogramma's die haar overeenkomstig lid 1 ter goedkeuring zijn voorgelegd; b) ontwerpen van vrijwillige uitroeiingsprogramma's die haar overeenkomstig lid 2 ter goedkeuring zijn voorgelegd. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met een in de lijst opgenomen ziekte die een risico voor bijzonder zwaarwegende gevolgen oplevert, stelt de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast zoals bedoeld in dit lid, onder a). De Commissie kan de lidstaten bij uitvoeringshandelingen voorschrijven om waar nodig overeenkomstig de punten a) en b) goedgekeurde uitroeiingsprogramma's bij uitvoeringshandelingen te wijzigen of te beëindigen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 141] 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de doelstellingen, de ziektebestrijdingsstrategieën en de tussentijdse doelstellingen van verplichte en vrijwillige uitroeiingsprogramma's; b) afwijkingen van de in lid 1, onder b), en lid 2 van dit artikel bedoelde verplichting om verplichte uitroeiingsprogramma's en vrijwillige uitroeiingsprogramma's ter goedkeuring in te dienen, wanneer die goedkeuring niet nodig is omdat met betrekking tot die programma's bepalingen zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 31, lid 2, artikel 34, lid 2, en artikel 35; c) de informatie die de lidstaten aan de Commissie en aan de andere lidstaten moeten verstrekken inzake de onder b) bedoelde afwijkingen van het vereiste van goedkeuring van verplichte uitroeiingsprogramma's en vrijwillige uitroeiingsprogramma's. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de krachtens dit lid, onder b), vastgestelde bepalingen te wijzigen of in te trekken. Artikel 31 Maatregelen in het kader van de verplichte en vrijwillige uitroeiingsprogramma's 1. Verplichte uitroeiingsprogramma's en vrijwillige uitroeiingsprogramma's omvatten ten minste de volgende maatregelen: a) ziektebestrijdingsmaatregelen om de ziekteverwekker uit te roeien in inrichtingen, compartimenten en zones waar de ziekte voorkomt en om herinfectie te voorkomen; b) surveillance overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 26 tot en met 29, met het oog op het aantonen van: i) de doeltreffendheid van de onder a) bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen; ii) het vrij zijn van de in de lijst opgenomen ziekte; c) ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen indien de resultaten van de surveillance positief zijn. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de in lid 1, onder a), bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen; b) ziektebestrijdingsmaatregelen om te voorkomen dat de betrokken dierpopulatie opnieuw met de betrokken ziekte wordt besmet in inrichtingen, zones en compartimenten; c) de opzet, de middelen, de diagnosemethoden, de frequentie, de intensiteit, de betrokken dierpopulatie en de bemonsteringspatronen van de surveillance, bedoeld in artikel 26; d) de in lid 1, onder c), bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen in geval van positieve resultaten voor de in de lijst opgenomen ziekte; e) vaccinatie. Artikel 32 Inhoud van de in te dienen verplichte en vrijwillige uitroeiingsprogramma's Wanneer de lidstaten overeenkomstig artikel 30, leden 1 en 2, verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's ter goedkeuring aan de Commissie voorleggen, nemen zij daarin de volgende informatie op: a) een beschrijving van de epizoötiologische situatie van de in de lijst opgenomen ziekte waarop het verplichte of het vrijwillige uitroeiingsprogramma betrekking heeft; b) een beschrijving en afbakening van het geografische en bestuurlijke gebied waarop het verplichte of het vrijwillige uitroeiingsprogramma betrekking heeft; c) een beschrijving van de ziektebestrijdingsmaatregelen in het verplichte of het vrijwillige uitroeiingsprogramma, bedoeld in artikel 31, lid 1, en de krachtens artikel 31, lid 2, vastgestelde regelgeving; d) de geschatte looptijd van het verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma; e) de tussentijdse doelstellingen en de ziektebestrijdingsstrategieën ter uitvoering van het verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma; f) een analyse van de verwachte kosten en baten van het verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma. f bis) de nauwkeurige vermelding van alle openbare autoriteiten en/of particuliere instanties die in verschillende functies betrokken zijn bij de programma's, alsook duidelijke informatie over hun respectieve rollen en verantwoordelijkheden bij de uitvoering van de programma's. [Am. 142] Artikel 33 Rapportage De lidstaat die een verplicht of vrijwillig uitroeiingsprogramma uitvoert, verstrekt de Commissie: a) regelmatig tussentijdse rapporten betreffende de monitoring van de in artikel 32, onder e), bedoelde tussentijdse doelstellingen van de lopende verplichte of vrijwillige programma's; b) een eindrapport na afloop ervan. Artikel 34 Uitvoeringstermijn van uitroeiingsprogramma's 1. Verplichte en vrijwillige uitroeiingsprogramma's zijn van toepassing tot de volgende situatie is bereikt: a) de voorwaarden voor het aanvragen van de ziektevrije status van het grondgebied van de lidstaat of van een zone als bedoeld in artikel 36, lid 1, of van een compartiment als bedoeld in artikel 37, lid 1, zijn vervuld; of b) in het geval van vrijwillige uitroeiingsprogramma's, de voorwaarden voor het aanvragen van de ziektevrije status kunnen niet worden vervuld en het programma beantwoordt niet langer aan zijn doel; in dat geval wordt het door de bevoegde autoriteit of door de Commissie ingetrokken volgens de procedure op grond waarvan het was opgesteld. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot aanvulling en wijziging van de in lid 1 van dit artikel gestelde eisen met betrekking tot de uitvoeringstermijn van verplichte en vrijwillige uitroeiingsprogramma's. Artikel 35 Uitvoeringsbevoegdheden en delegatie van bevoegdheden met betrekking tot prestatie-indicatoren [Am. 143] De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen de voorschriften vast voor de informatie, vorm en procedure met betrekking tot de regelgeving van de artikelen 30 tot en met 33 over: a) het ter goedkeuring indienen van ontwerpen van verplichte en vrijwillige uitroeiingsprogramma's; b) prestatie-indicatoren; [Am. 144] c) de rapportage aan de Commissie en de andere lidstaten over de resultaten van de uitvoering van verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van indicatoren ter meting van de prestaties van verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's als bedoeld in de artikelen 30, 31 en 32. [Am. 145] Hoofdstuk 4 Ziektevrije status Artikel 36 Ziektevrije lidstaten en zones 1. Een lidstaat kan de Commissie verzoeken om zijn gehele grondgebied of een of meer zones daarvan vrij te verklaren van één of meer van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), mits aan een of meer van de volgende voorwaarden is voldaan: a) op het gehele grondgebied van de lidstaat of in de zone(s) waarop het verzoek betrekking heeft, komt geen enkele diersoort voor die is opgenomen in de lijst voor de ziekte waarop het verzoek voor het verkrijgen van de ziektevrije status betrekking heeft; b) van de ziekteverwekker is bekend dat hij op het gehele grondgebied van de lidstaat, of in de zone(s) waarop het verzoek betrekking heeft, niet kan overleven; c) in het geval van in de lijst opgenomen ziekten die enkel door vectoren worden overgedragen, komt op het gehele grondgebied van de lidstaat of in de zone(s) waarop het verzoek betrekking heeft geen van de vectoren voor of is bekend dat die daar niet kunnen overleven; d) het vrij zijn van de in de lijst opgenomen ziekte is aangetoond door middel van: i) een uitroeiingsprogramma dat voldoet aan de bepalingen van artikel 31, lid 1, en van krachtens lid 2 van dat artikel vastgestelde regelgeving; of ii) historische gegevens en surveillancegegevens. 2. Verzoeken van lidstaten voor het verkrijgen van de ziektevrije status bevatten bewijsmateriaal om te staven dat aan de in lid 1 gestelde voorwaarden voor het verkrijgen van de ziektevrije status is voldaan. 3. Wanneer aan de in de leden 1 en 2 gestelde voorwaarden is voldaan, willigt de Commissie, na zo nodig wijzigingen te hebben aangebracht, bij een uitvoeringshandeling de verzoeken van lidstaten voor het verkrijgen van de ziektevrije status in. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 37 Compartimenten 1. Een lidstaat kan de Commissie verzoeken om voor in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), de ziektevrije status van compartimenten te erkennen, en de ziektevrije status van dat compartiment te beschermen in geval van uitbraken van een of meer van die in de lijst opgenomen ziekten op zijn grondgebied, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) de insleep van de in de lijst opgenomen ziekte of ziekten waarop het verzoek betrekking heeft, kan, rekening houdend met het ziekteprofiel, op het niveau van het compartiment doeltreffend worden voorkomen; b) het compartiment waarop het verzoek betrekking heeft, is aan één gemeenschappelijk biobeveiligingsbeheerssysteem onderworpen om de ziektevrije status van alle inrichtingen die er deel van uitmaken te garanderen; c) het compartiment waarop het verzoek betrekking heeft, is door de bevoegde autoriteit erkend voor verplaatsingen van dieren en producten daarvan overeenkomstig: i) de artikelen 94 en 95 voor compartimenten waar landdieren en producten daarvan worden gehouden; ii) de artikelen 181 en 182 voor compartimenten waar aquacultuurdieren en producten daarvan worden gehouden. 2. Een lidstaat kan de Commissie verzoeken om voor een of meer in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), de ziektevrije status van compartimenten te erkennen, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) de insleep van de in de lijst opgenomen ziekte of ziekten waarop het verzoek betrekking heeft, kan, rekening houdend met het ziekteprofiel, op het niveau van het compartiment doeltreffend worden voorkomen; b) er is voldaan aan een of meer van de volgende voorwaarden: i) de voorwaarden van artikel 36, lid 1, onder a) tot en met d); ii) de inrichtingen van het compartiment beginnen of hervatten hun activiteiten en hebben een gemeenschappelijk biobeveiligingsbeheerssysteem opgezet om het ziektevrij zijn van het compartiment te garanderen; c) de exploitanten van de inrichtingen van het compartiment hebben een gemeenschappelijk biobeveiligingsbeheerssysteem om de ziektevrije status van het compartiment te garanderen; d) het compartiment waarop het verzoek betrekking heeft, is door de bevoegde autoriteit erkend voor verplaatsingen van dieren en producten daarvan overeenkomstig: i) de artikelen 94 en 95 voor compartimenten waar landdieren en producten daarvan worden gehouden; ii) de artikelen 181 en 182 voor compartimenten waar aquacultuurdieren en producten daarvan worden gehouden. 3. Verzoeken van lidstaten voor de erkenning van de ziektevrije status van compartimenten overeenkomstig de leden 1 en 2 bevatten bewijsmateriaal om te staven dat aan de in die leden gestelde voorwaarden is voldaan. 4. Wanneer aan de in de leden 1 of 2 en aan de in lid 3 gestelde voorwaarden is voldaan, erkent de Commissie, na zo nodig wijzigingen te hebben aangebracht, bij uitvoeringshandelingen de ziektevrije status van compartimenten. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de eisen voor de erkenning van de ziektevrije status van compartimenten, bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel, rekening houdend met het profiel van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), b) en c), betreffende ten minste: i) surveillance en ander bewijsmateriaal ter staving van het ziektevrij zijn; ii) biobeveiligingsmaatregelen; b) de nadere bepalingen voor de erkenning van de ziektevrije status van compartimenten door de bevoegde autoriteit, bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel; c) compartimenten die zich op het grondgebied van meer dan één lidstaat bevinden. Artikel 38 Lijsten van ziektevrije zones of compartimenten Elke lidstaat maakt en handhaaft een bijgewerkte lijst van: a) ziektevrije grondgebieden of zones, bedoeld in artikel 36, lid 1; b) ziektevrije compartimenten, bedoeld in artikel 37, leden 1 en 2. De lidstaten maken die lijsten openbaar. Artikel 39 Bevoegdheidsdelegatie inzake de ziektevrije status van lidstaten en zones De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) nadere bepalingen inzake de ziektevrije status van lidstaten en zones daarvan, rekening houdend met de verschillende ziekteprofielen, met betrekking tot: i) de criteria die moeten worden gehanteerd ter staving van beweringen van lidstaten dat geen in de lijst opgenomen soorten voorkomen of kunnen overleven, en het bewijsmateriaal om die beweringen te staven, als bedoeld in artikel 36, lid 1, onder a); ii) de criteria die moeten worden gehanteerd om te staven dat een ziekteverwekker of vector niet kan overleven, en het bewijsmateriaal om die beweringen te staven, als bedoeld in artikel 36, lid 1, onder b) en c); iii) de criteria om het ziektevrij zijn te bepalen, als bedoeld in artikel 36, lid 1, onder d); iv) surveillance en ander bewijsmateriaal ter staving van het ziektevrij zijn; v) biobeveiligingsmaatregelen; vi) beperkingen van en voorwaarden voor vaccinatie in ziektevrije lidstaten en zones daarvan; vii) de instelling van zones tussen de ziektevrije zones of zones waar een uitroeiingsprogramma van toepassing is, en de beperkingszones ("bufferzones"); viii) zones die zich uitstrekken over het grondgebied van meer dan één lidstaat; b) afwijkingen van het in artikel 36, lid 1, bedoelde vereiste dat de Commissie voor één of meer in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), de ziektevrije status erkent wanneer die erkenning niet nodig is omdat voor het ziektevrij zijn nadere bepalingen zijn vastgesteld in krachtens punt a) van dit artikel vastgestelde regelgeving; c) de informatie die de lidstaten aan de Commissie en aan de andere lidstaten moeten verstrekken ter staving van de verklaringen betreffende de ziektevrije status, zonder dat overeenkomstig artikel 36, lid 3, een uitvoeringshandeling is vastgesteld, zoals bepaald in punt b van dit artikel. Artikel 40 Uitvoeringsbevoegdheden De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen eisen vast inzake de ziektevrije status van grondgebieden, zones en compartimenten die betrekking hebben op de bepalingen van de artikelen 36, 37 en 38 en de bepalingen in krachtens artikel 39 vastgestelde gedelegeerde handelingen, met betrekking tot: a) het bepalen voor welke van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), b) en c), overeenkomstig artikel 37 ziektevrije compartimenten mogen worden ingesteld; b) de eisen betreffende de te verstrekken informatie, en de vorm van en de procedures voor: i) verzoeken voor het verkrijgen van de ziektevrije status voor het gehele grondgebied van de lidstaat of voor zones of compartimenten daarvan; ii) de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie over ziektevrije lidstaten of zones en compartimenten daarvan. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 41 Handhaving van de ziektevrije status 1. De lidstaten handhaven de ziektevrije status van hun grondgebied of van zones of compartimenten daarvan slechts zolang de volgende voorwaarden vervuld zijn: a) aan de voorwaarden voor het verkrijgen van de ziektevrije status in artikel 36, lid 1, artikel 37, leden 1 en 2, en krachtens lid 3 van dit artikel en artikel 39 vastgestelde bepalingen is voldaan; b) er wordt met inachtneming van de in artikel 26 gestelde eisen, surveillance verricht om te controleren dat het grondgebied, de zone of het compartiment vrij blijft van de in de lijst opgenomen ziekte waarvoor de ziektevrije status was goedgekeurd of erkend; c) overeenkomstig de bepalingen in de delen IV en V gelden beperkingen op verplaatsingen naar het grondgebied, de zone of het compartiment van dieren, en in voorkomend geval van hun producten, van soorten die in de lijst zijn opgenomen voor de in de lijst opgenomen ziekte waarvoor de ziektevrije status was goedgekeurd of erkend; d) er worden andere biobeveiligingsmaatregelen toegepast om de insleep te voorkomen van de in de lijst opgenomen ziekte waarvoor de ziektevrije status was goedgekeurd of erkend. 2. Wanneer de in lid 1 bedoelde voorwaarden voor handhaving van de ziektevrije status niet langer vervuld zijn, deelt een lidstaat dat onverwijld mee aan de Commissie. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de volgende voorwaarden voor de handhaving van de ziektevrije status: a) surveillance in de zin van lid 1, onder b); b) biobeveiligingsmaatregelen in de zin van lid 1, onder c). Artikel 42 Opschorting, intrekking en herinvoering van de ziektevrije status 1. Wanneer een lidstaat redenen heeft om aan te nemen of door een kennisgeving van de Commissie wordt gewaarschuwd dat een van de voorwaarden voor de handhaving van zijn status als ziektevrije lidstaat, ziektevrije zone of compartiment daarvan is geschonden, [Am. 146] a) schort hij onverwijld de verplaatsingen op van de in de lijst opgenomen soort voor de in de lijst opgenomen ziekte waarvoor de ziektevrije status is goedgekeurd of erkend, naar andere lidstaten, zones of compartimenten met een voor die in de lijst opgenomen ziekte hogere gezondheidsstatus neemt hij de nodige maatregelen afhankelijk van het risico dat het verplaatsen van dieren inhoudt voor de desbetreffende ziekte ; [Am. 147] b) neemt hij, indien dat dienstig is ter voorkoming van de verspreiding van een in de lijst opgenomen ziekte waarvoor de ziektevrije status is goedgekeurd of erkend, onverwijld de in deel III, titel II, bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen. 2. De in lid 1 bedoelde maatregelen worden opgeheven wanneer nader onderzoek het volgende bevestigt: a) de vermoede schending heeft niet plaatsgevonden; of b) de vermoede schending heeft geen wezenlijk effect gehad en de lidstaat kan garanderen dat de voorwaarden voor handhaving van zijn ziektevrije status opnieuw vervuld zijn. 3. Wanneer nader onderzoek door de lidstaat bevestigt dat het zeer waarschijnlijk is dat de in de lijst opgenomen ziekte waarvoor hij de ziektevrije status had verkregen, is voorgekomen of dat andere ernstige schendingen van de voorwaarden voor de handhaving van de ziektevrije status hebben plaatsgevonden, deelt de lidstaat dat onverwijld mee aan de Commissie. 4. Wanneer De Commissie van de lidstaat de in lid 3 van dit artikel bedoelde mededeling heeft ontvangen dat de voorwaarden voor de handhaving van de ziektevrije status niet langer zijn vervuld, trekt daarop onverwijld zij bij uitvoeringshandelingen de krachtens artikel 36, lid 3, verleende goedkeuring van de ziektevrije status van een lidstaat of zone of de krachtens artikel 37, lid 4, verleende erkenning van de ziektevrije status van een compartiment in. [Am. 148] Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van uiterste urgentie, stelt de Commissie, wanneer de in lid 3 van dit artikel bedoelde in de lijst opgenomen ziekte zich snel verspreidt met het risico van zeer ernstige gevolgen voor de diergezondheid of de volksgezondheid, de economie of de samenleving, volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende bepalingen inzake de in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde schorsing, intrekking en herinvoering van de ziektevrije status , door de betrokken lidstaat te treffen maatregelen en te verrichten onderzoeken . [Am. 149] Hoofdstuk IV bis. Officiële laboratoria voor diergezondheid [Am. 150] Artikel 42 bis Europees netwerk van officiële laboratoria voor diergezondheid 1. Het Europees netwerk van laboratoria bestaat uit de referentielaboratoria van de Unie, de nationale referentielaboratoria en de officiële laboratoria voor diergezondheid. 2. De laboratoria van het Europees netwerk werken onderling samen bij de uitvoering van hun taken en plichten om ervoor te zorgen dat het toezicht op dierziekten en de in deze verordening bedoelde bestrijdings- en uitroeiingsprogramma's zijn gebaseerd op de meest geavanceerde wetenschappelijke normen en op deugdelijke en betrouwbare diagnoses. [Am. 151] Artikel 42 ter Referentielaboratoria van de Unie 1. De Commissie wijst referentielaboratoria van de Unie aan voor ziekten waarvoor, vanwege de gevolgen ervan voor de volksgezondheid of de economie, de doelstellingen van deze verordening absoluut moeten worden verwezenlijkt. 2. Die aanwijzing gebeurt via een openbare selectieprocedure en wordt periodiek herzien. 3. De referentielaboratoria van de Unie: a) werken overeenkomstig de norm EN ISO/IEC 17025 betreffende "Algemene eisen voor de competentie van beproevings- en kalibratielaboratoria" en worden overeenkomstig die norm beoordeeld en geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie die werkt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (63) ; b) zijn onpartijdig en vrij van belangenconflicten ten aanzien van de uitoefening van hun taken als referentielaboratoria van de Unie; c) beschikken over behoorlijk gekwalificeerde personeelsleden die voldoende zijn opgeleid betreffende de op hun bevoegdheidsterrein toegepaste analyse-, test- en diagnosetechnieken, alsook over ondersteunend personeel indien nodig; d) beschikken over of hebben toegang tot de infrastructuur, uitrusting en producten die nodig zijn voor het uitvoeren van de hun toegewezen taken; e) zorgen ervoor dat hun personeelsleden goede kennis van de internationale normen en praktijken hebben en dat bij hun werk rekening wordt gehouden met de laatste ontwikkelingen van het onderzoek op nationaal niveau, op het niveau van de Unie en op internationaal niveau; f) zijn behoorlijk geëquipeerd om hun taken in noodsituaties te verrichten; g) zijn in voorkomend geval behoorlijk geëquipeerd om aan de toepasselijke normen inzake biobeveiliging te voldoen, rekening houdend met de meest recente ontwikkelingen op het gebied van onderzoek op nationaal, internationaal en op Unieniveau; zijn behoorlijk geëquipeerd om hun taken in noodsituaties te verrichten; zijn in voorkomend geval behoorlijk geëquipeerd om aan de toepasselijke normen inzake biobeveiliging te voldoen. 4. De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen de specifieke taken en plichten van de referentielaboratoria van de Unie vast en, in voorkomend geval, de minimumvoorschriften voor de benodigde installaties en uitrusting en het benodigde personeel. [Am. 152] Artikel 42 quater Nationale referentielaboratoria 1. Voor elk referentielaboratorium van de Unie dat overeenkomstig artikel 42 ter, lid 1, is aangewezen, wijzen de lidstaten een of meer nationale referentielaboratoria aan. 2. De nationale referentielaboratoria moeten voldoen aan de in artikel 42 ter, lid 2, gestelde eisen. 3. De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen de specifieke taken en plichten van de nationale referentielaboratoria vast en, in voorkomend geval, de minimumvoorschriften voor de nodige installaties en uitrusting en het nodige personeel. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 153] Artikel 42 quinquies Algemene coördinatie van de laboratoria 1. De referentielaboratoria van de Europese Unie en de nationale referentielaboratoria zullen, op de gebieden die binnen hun bevoegdheid vallen: i. garanderen dat de in artikel 42 sexies bedoelde officiële laboratoria voor diergezondheid beschikken over actuele informatie betreffende beschikbare methodes; ii. vergelijkende proeven tussen laboratoria organiseren en zorgen voor de actieve deelname van die laboratoria; iii. de opleidingsbehoeften van het personeel van de laboratoria vaststellen en erin voorzien; iv. de kwaliteit en geschiktheid van de reagentia en kits die bij de laboratoriumdiagnoses worden gebruikt, evalueren en referentiemateriaal produceren en verspreiden. 2. De referentielaboratoria van de Unie en de nationale referentielaboratoria staan in voor de algemene coördinatie van het netwerk van laboratoria voor diergezondheid die onder hun territoriale bevoegdheid vallen. [Am. 154] Artikel 42 sexies Officiële laboratoria voor diergezondheid 1. De bevoegde autoriteiten wijzen officiële laboratoria aan voor het verrichten van laboratoriumanalyses en diagnoses op het gebied van dierziekten. 2. Het door de bevoegde autoriteiten als officieel laboratorium aangewezen laboratorium: a) beschikt over de vereiste deskundigheid, uitrusting en infrastructuur om analyses, tests of diagnoses op monsters te verrichten; b) beschikt over een voldoende aantal voldoende gekwalificeerde, opgeleide en ervaren personeelsleden; c) is onpartijdig en vrij van belangenconflicten ten aanzien van de uitoefening van zijn taken als officieel laboratorium; d) kan tijdig de nodige analyse-, test- en diagnoseresultaten leveren; e) beschikt over een kwaliteitsborgingssysteem om te waarborgen dat de toegepaste methoden voor laboratoriumanalyses en diagnoses deugdelijke en betrouwbare resultaten opleveren. 3. De officiële laboratoria voor diergezondheid werken samen met de nationale referentielaboratoria van de lidstaten om ervoor te zorgen dat hun taken en plichten conform de meest geavanceerde wetenschappelijke en kwaliteitsnormen worden verricht. [Am. 155] DEEL III WAAKZAAMHEID EN PARAATHEID VOOR ZIEKTEN EN ZIEKTEBESTRIJDING TITEL I Waakzaamheid en paraatheid voor ziekten Hoofdstuk 1 Rampenplannen en simulatieoefeningen Artikel 43 Rampenplannen 1. De lidstaten stellen rampenplannen en, waar nodig, gedetailleerde handleidingen op met de maatregelen die in de lidstaat moeten worden getroffen wanneer zich een geval of een uitbraak van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), of van een nieuwe ziekte voordoet, en werken die bij, zodat grote waakzaamheid en paraatheid voor ziekten en een snelle respons worden gewaarborgd. 2. De rampenplannen en, in voorkomend geval, de gedetailleerde handleidingen voorzien ten minste in: a) de instelling van een hiërarchisch gestructureerde taakverdeling binnen de bevoegde autoriteit en met andere overheidsinstellingen om te zorgen voor een snelle en doeltreffende besluitvorming op nationaal, regionaal en lokaal niveau; b) het kader voor de samenwerking tussen de bevoegde autoriteit en de andere betrokken overheidsinstellingen om ervoor te zorgen dat maatregelen op een samenhangende en gecoördineerde wijze worden genomen; c) toegang tot i) voorzieningen; ii) laboratoria; iii) uitrusting; iv) personeel; v) noodfondsen ; begrotingsmiddelen en de eventuele instelling van speciale fondsen [Am. 156] vi) alle andere dienstige materialen en middelen die nodig zijn voor de snelle en efficiënte uitroeiing van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), of de nieuwe ziekten; d) de beschikbaarheid van de volgende centra en groepen die beschikken over de nodige deskundigheid om de bevoegde autoriteit te helpen: i) een functioneel centraal ziektebestrijdingscentrum; ii) regionale en lokale ziektebestrijdingscentra, naargelang de administratieve en geografische situatie in de lidstaten; iii) operationele groepen van deskundigen; e) de uitvoering van de ziektebestrijdingsmaatregelen in de zin van titel II, hoofdstuk 1, voor de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), en voor nieuwe ziekten; f) in voorkomend geval bepalingen inzake noodvaccinatie; g) beginselen voor de geografische afbakening van door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 64, lid 1, ingestelde beperkingszones; h) in voorkomend geval, coördinatie met naburige lidstaten en aangrenzende derde landen en grondgebieden. 2 bis. De lidstaten raadplegen de belanghebbenden bij het opstellen en bijwerken van rampenplannen. [Am. 157] Artikel 44 Bevoegdheidsdelegatie en uitvoeringsbevoegdheden inzake rampenplannen 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot gedetailleerde eisen en voorwaarden voor de in artikel 43, lid 1, bedoelde rampenplannen en ter aanvulling van de vereisten van artikel 43, lid 2, rekening houdend met: a) de doelstellingen van de rampenplannen, die moeten zorgen voor een grote waakzaamheid en paraatheid voor ziekten en een snelle respons; b) het ziekteprofiel van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a); c) nieuwe kennis van en de ontwikkelingen inzake in de lijst opgenomen ziekten en instrumenten voor ziektebestrijding. [Am. 158] 2. De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen eisen inzake de praktische tenuitvoerlegging in de lidstaten van de in artikel 43, lid 1, bedoelde rampenplannen vast, die betrekking hebben op: a) de aangelegenheden bedoeld in artikel 43, lid 2, onder a) en c) tot en met h); b) andere operationele aspecten van de rampenplannen in de lidstaten; c) gedetailleerde eisen en voorwaarden voor de praktische uitvoering van de krachtens lid 1 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 45 Simulatieoefeningen 1. De bevoegde autoriteit zorgt ervoor dat regelmatig simulatieoefeningen voor de in artikel 43, lid 1, bedoelde rampenplannen worden gehouden: a) teneinde in de lidstaat te zorgen voor een grote waakzaamheid en paraatheid voor ziekten en een snelle respons; b) teneinde de doelmatigheid van die rampenplannen te verifiëren. 2. Voor zover dat haalbaar en dienstig is, worden simulatieoefeningen gehouden in nauwe samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de naburige lidstaten en aangrenzende derde landen en grondgebieden. 3. De lidstaten verstrekken de Commissie en de andere lidstaten op hun verzoek een verslag over de voornaamste resultaten van de simulatieoefeningen. 4. Indien zulks dienstig en nodig is, stelt de Commissie voor de praktische uitvoering van simulatieoefeningen in de lidstaten bij uitvoeringshandelingen bepalingen vast inzake: a) de frequentie, de inhoud en de vorm van simulatieoefeningen; b) simulatieoefeningen betreffende meer dan één in de lijst opgenomen ziekte als bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a); c) samenwerking tussen naburige lidstaten en met aangrenzende derde landen en gebieden. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 2 Gebruik van diergeneesmiddelen voor de preventie en bestrijding van ziekten Artikel 46 Gebruik van diergeneesmiddelen voor de preventie en bestrijding van ziekten 1. De lidstaten kunnen treffen maatregelen treffen betreffende het verantwoord gebruik van diergeneesmiddelen voor in de lijst opgenomen besmettelijke ziekten, om te zorgen voor een zo efficiënt mogelijke preventie of bestrijding van die ziekten, mits die maatregelen stroken met de bepalingen inzake het gebruik van diergeneesmiddelen in krachtens artikel 47 vastgestelde gedelegeerde handelingen. [Am. 159] Die maatregelen kunnen het volgende omvatten: a) het verbod en de beperking van het gebruik van diergeneesmiddelen; b) het verplichte gebruik van diergeneesmiddelen. 2. Wanneer de lidstaten beoordelen of ter preventie en bestrijding van een bepaalde in de lijst opgenomen ziekte al dan niet diergeneesmiddelen mogen worden gebruikt, en zo ja, hoe, houden zij rekening met de volgende criteria: [Am. 160] a) het ziekteprofiel; b) de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte in: i) de lidstaat; ii) de Unie; iii) in voorkomend geval, in aangrenzende derde landen en grondgebieden; iv) derde landen en grondgebieden van waaruit dieren en producten de Unie worden binnengebracht; c) de beschikbaarheid, de doeltreffendheid en de risico's van de diergeneesmiddelen , evenals de schadelijke effecten van antimicrobiële resistentie ; [Am. 161] d) de beschikbaarheid van diagnostische tests voor het opsporen van besmettingen bij dieren die met de diergeneesmiddelen worden behandeld; e) de economische, sociale en milieueffecten en de gevolgen voor het dierenwelzijn van het gebruik van de diergeneesmiddelen in vergelijking met andere beschikbare strategieën voor de preventie en bestrijding van ziekten. 3. De lidstaten treffen passende preventiemaatregelen voor het gebruik van diergeneesmiddelen voor wetenschappelijk onderzoek, of voor het onder gecontroleerde omstandigheden ontwikkelen en testen daarvan, teneinde de diergezondheid en de volksgezondheid te beschermen. 3 bis. Met het oog op vermindering van de antimicrobiële resistentie en overeenkomstig Actie nr. 5 van de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad – Actieplan tegen het toenemende gevaar van antimicrobiële resistentie – brengen de lidstaten uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening verslag uit bij de Commissie over het gebruik van diergeneesmiddelen die antibiotica bevatten op hun grondgebied. Vervolgens stelt de Unie uiterlijk binnen drie jaar na de inwerkingtreding van deze verordening passende streefcijfers voor de vermindering daarvan vast. [Am. 162] Artikel 47 Bevoegdheidsdelegatie inzake het gebruik van diergeneesmiddelen 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) het verbod en de beperking van het gebruik van diergeneesmiddelen; b) specifieke voorwaarden voor het gebruik van diergeneesmiddelen voor een specifieke in de lijst opgenomen ziekte; [Am. 163] c) het verplichte gebruik van diergeneesmiddelen; d) risicobeperkende maatregelen ter voorkoming van de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten door dieren die zijn behandeld met de diergeneesmiddelen of door producten van die dieren; [Am. 164] e) surveillance na het gebruik van vaccins en andere diergeneesmiddelen voor specifieke in de lijst opgenomen ziekten. [Am. 165] e bis) bepalingen inzake het doel waarvoor dieren die een noodvaccinatie hebben ondergaan mogen worden gebruikt. [Am. 166] 2. Bij de vaststelling van de in lid 1 van dit artikel bedoelde bepalingen houdt de Commissie rekening met de criteria van artikel 46, lid 2. 3. Indien dit bij nieuwe risico's om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de procedure van artikel 254 van toepassing op krachtens lid 1 van dit artikel vastgestelde regelgeving. Hoofdstuk 3 Antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken Artikel 48 Oprichting van antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie 1. Voor in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), waarvoor vaccinatie niet verboden is bij een krachtens artikel 47, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handeling, kan de Commissie antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie oprichten en daarvoor beheersverantwoordelijkheid dragen, teneinde voorraden van een of meer van de volgende biologische producten op te slaan en te vervangen: a) antigenen; b) vaccins; c) bronmateriaal voor vaccins; d) diagnosereagentia. 1 bis. De Commissie zorgt voor een versnelde ontwikkelings- en registratieprocedure voor nieuwe ziekteverwekkers en/of de invoer van naar behoren geregistreerde diergeneesmiddelen. [Am. 167] 2. De Commissie ziet erop toe dat de in lid 1 bedoelde antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie: a) voldoende grote voorraden van de juiste soorten antigenen, vaccins, bronmateriaal voor vaccins en diagnosereagentia voor de specifieke in de lijst opgenomen ziekte aanhouden, rekening houdend met de in het kader van de in artikel 43, lid 1, bedoelde rampenplannen geraamde behoeften van de lidstaten; b) regelmatig voorraden antigenen, vaccins, bronmateriaal voor vaccins en diagnosereagentia ontvangen en die tijdig vervangen; c) worden beheerd en verplaatst overeenkomstig de passende normen voor biobeveiliging, bioveiligheid en biologische inperking, bedoeld in artikel 15, lid 1, en krachtens artikel 15, lid 2, vastgestelde gedelegeerde handelingen. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) het beheer, de opslag en de vervanging van voorraden van de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie, bedoeld in de leden 1 en 2; b) de eisen op het gebied van biobeveiliging, bioveiligheid en biologische inperking voor de werking van die banken, rekening houdend met de eisen in artikel 15, lid 1, en in krachtens artikel 15, lid 2, vastgestelde gedelegeerde handelingen. Artikel 49 Toegang tot de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie 1. Voor zover voorraden beschikbaar zijn, levert de Commissie op verzoek de in artikel 48, lid 1, bedoelde biologische producten uit de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie aan: a) lidstaten; b) derde landen of grondgebieden, mits dat in de eerste plaats gericht is op het voorkomen van de verspreiding van een ziekte naar de Unie. 2. Indien slechts beperkte voorraden beschikbaar zijn, stelt de Commissie prioriteiten vast voor de in lid 1 bedoelde toegang, rekening houdend met: a) de ziekteomstandigheden waaronder het verzoek wordt ingediend; b) het bestaan van een nationale antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbank in de verzoekende lidstaat of het verzoekende derde land of grondgebied; c) het bestaan van EU-maatregelen voor verplichte vaccinatie, voorgeschreven in krachtens artikel 47, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handelingen. Artikel 50 Uitvoeringsbevoegdheden inzake de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen bepalingen vast inzake de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie, waarin voor de in artikel 48, lid 1, bedoelde biologische producten wordt bepaald: a) welke van die biologische producten in de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie moeten worden opgenomen voor welke van de in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde in de lijst opgenomen ziekten; b) welke soorten van die biologische producten in de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbank van de Unie moeten worden opgenomen, en in welke hoeveelheden voor elke in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), waarvoor de bank bestaat; c) welke eisen gelden met betrekking tot de levering, de opslag en de vervanging van die biologische producten; d) de levering van die biologische producten uit de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie aan de lidstaten en aan derde landen en grondgebieden; e) procedurele en technische eisen voor het opnemen van die biologische producten in de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie, en voor het aanvragen van toegang ertoe. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), die een risico voor bijzonder zwaarwegende gevolgen oplevert, stelt de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. Artikel 51 Vertrouwelijkheid van informatie inzake de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie De informatie over de hoeveelheden en subtypes van de in artikel 48, lid 1, bedoelde biologische producten die zijn opgeslagen in de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie wordt als gerubriceerde informatie beschouwd en wordt niet bekendgemaakt. Artikel 52 Nationale antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken 1. Lidstaten die een nationale antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbank hebben opgericht voor in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), waarvoor antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie bestaan, zorgen ervoor dat hun nationale antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken voldoen aan de eisen op het gebied van biobeveiliging, bioveiligheid en biologische inperking van artikel 15, lid 1, onder a), en krachtens artikel 15, lid 2, en artikel 48, lid 3, onder b), vastgestelde gedelegeerde handelingen. 2. De lidstaten verstrekken de Commissie en de andere lidstaten bijgewerkte informatie over: a) het bestaan of de oprichting van nationale antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken als bedoeld in lid 1; b) de soorten antigenen, vaccins, bronmateriaal voor vaccins en diagnosereagentia en de hoeveelheden daarvan in die banken; c) eventuele wijzigingen in de werking van die banken. 3. De Commissie kan bij uitvoeringshandelingen bepalingen vaststellen met betrekking tot de inhoud, de frequentie en de vorm van de in lid 2 van dit artikel bedoelde informatieverstrekking. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. TITEL II Ziektebestrijdingsmaatregelen Hoofdstuk 1 In de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a) Afdeling 1 Ziektebestrijdingsmaatregelen bij vermoeden van een in de lijst opgenomen ziekte bij gehouden dieren Artikel 53 Verplichtingen van exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren 1. Wanneer een vermoeden bestaat dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), voorkomt bij gehouden dieren, melden personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, exploitanten en houders van gezelschapsdieren de aanwijzingen of het vermoeden overeenkomstig artikel 16, lid 1, aan de bevoegde autoriteit en aan dierenartsen, en nemen zij in afwachting van ziektebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 54, lid 1, en artikel 55, lid 1, passende ziektebestrijdingsmaatregelen als bedoeld in artikel 55, lid 1, onder c), d) en e), om de verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekte van de getroffen dieren, inrichtingen en locaties die onder hun verantwoordelijkheid vallen, naar andere dieren of naar mensen te voorkomen. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende nadere bepalingen ter aanvulling van de in lid 1 van dit artikel bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen door exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren. Artikel 54 Onderzoek door de bevoegde autoriteit bij vermoeden van een in de lijst opgenomen ziekte 1. Wanneer een vermoeden bestaat dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), voorkomt bij gehouden dieren, verricht de bevoegde autoriteit onverwijld een onderzoek om de aanwezigheid van die in de lijst opgenomen ziekte al dan niet te bevestigen. 2. Met betrekking tot het in lid 1 bedoelde onderzoek zorgt de bevoegde autoriteit er in voorkomend geval voor dat officiële dierenartsen: a) een klinisch onderzoek verrichten op een representatieve steekproef van de gehouden dieren van in de lijst opgenomen soorten voor de desbetreffende in de lijst opgenomen ziekte; b) passende steekproeven van die gehouden dieren van in de lijst opgenomen soorten en andere steekproeven nemen voor laboratoriumonderzoek in door de bevoegde autoriteit daartoe aangewezen laboratoria; c) laboratoriumonderzoek verrichten teneinde de aanwezigheid van de desbetreffende in de lijst opgenomen ziekte al dan niet te bevestigen. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot nadere bepalingen ter aanvulling van de bepalingen inzake het in lid 1 van dit artikel bedoelde onderzoek door de bevoegde autoriteit. Artikel 55 Voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteit 1. Bij een vermoeden dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), voorkomt bij gehouden dieren, en in afwachting van de resultaten van het in artikel 54, lid 1, bedoelde onderzoek en van de toepassing van de in artikel 61, lid 1, bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen, neemt de bevoegde autoriteit de volgende voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen: a) het instellen van officiële surveillance op de inrichting, het huishouden, het levensmiddelen- of diervoederbedrijf, de vervoerder, de veehandel of de inrichting voor dierlijke bijproducten, of iedere andere plaats waar de ziekte vermoed wordt voor te komen; [Am. 168] b) het opstellen van een inventaris van: i) de gehouden dieren in de inrichting, het huishouden, het levensmiddelen- of diervoederbedrijf , de vervoerder, de veehandel of de inrichting voor dierlijke bijproducten, of iedere andere plaats; [Am. 169] ii) de producten in de inrichting, het huishouden, het levensmiddelen- of diervoederbedrijf , de vervoerder, de veehandel of de inrichting voor dierlijke bijproducten, of iedere andere plaats, indien dat relevant is voor de verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekte; [Am. 170] c) toezicht op de toepassing van passende biobeveiligingsmaatregelen ter voorkoming van de verspreiding van die verwekker van de in de lijst opgenomen ziekte naar andere dieren of de mens; [Am. 171] d) wanneer dit zinvol is om verdere verspreiding van de ziekteverwekker te voorkomen, isolering van de gehouden dieren van voor die in de lijst opgenomen ziekte in de lijst opgenomen soorten, en verhindering van contact met wilde dieren; e) beperking van de verplaatsingen van gehouden dieren, producten en, in voorkomend geval, personen, voertuigen en elk ander materiaal of middel waardoor de ziekteverwekker kan zijn verspreid naar of uit de inrichting, huishoudens, levensmiddelen- en diervoederbedrijven, vervoerders, de veehandel, inrichtingen voor dierlijke bijproducten of enige andere plaats waar die in de lijst opgenomen ziekte vermoed wordt voor te komen, voor zover dit nodig is om de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte te voorkomen; [Am. 172] f) alle andere nodige ziektebestrijdingsmaatregelen, rekening houdend met de in afdeling 4 bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen en ervoor zorgend dat de getroffen dieren bij bestrijdingsmaatregelen verschoond blijven van alle vermijdbare pijn en vermijdbaar lijden , met betrekking tot: [Am. 173] i) het uitvoeren van het in artikel 54, lid 1, bedoelde onderzoek door de bevoegde autoriteit en de toepassing van de in dit lid, onder a) tot en met d), bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen op andere inrichtingen, epizoötiologische eenheden daarvan, huishoudens, levensmiddelen- en diervoederbedrijven , vervoerders, de veehandel of inrichtingen voor dierlijke bijproducten; [Am. 174] ii) het instellen van tijdelijke beperkingszones die zijn afgestemd op het ziekteprofiel; g) het inleiden van het in artikel 57, lid 1, bedoelde epizoötiologisch onderzoek. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende nadere bepalingen ter aanvulling van die in lid 1 van dit artikel, met betrekking tot de specifieke en gedetailleerde ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen naargelang van de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), rekening houdend met de risico's die dit inhoudt voor: a) de soort of de categorie dieren; b) het soort productie. Artikel 56 Herziening en uitbreiding van de voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen De in artikel 55, lid 1, bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen: a) worden in voorkomend geval door de bevoegde autoriteit herzien naar aanleiding van de bevindingen van: i) het in artikel 54, lid 1, bedoelde onderzoek; ii) het in artikel 57, lid 1, bedoelde epizoötiologisch onderzoek. b) worden zo nodig uitgebreid tot andere locaties als bedoeld in artikel 55, lid 1, onder e). Afdeling 2 Epizoötiologisch onderzoek Artikel 57 Epizoötiologisch onderzoek 1. De bevoegde autoriteit voert een epizoötiologisch onderzoek wanneer wordt vermoed of bevestigd dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), voorkomt bij dieren. 2. Het in lid 1 bedoelde epizoötiologisch onderzoek heeft tot doel: a) de vermoedelijke oorsprong van de in de lijst opgenomen ziekte en de wijze van verspreiding ervan op te sporen; b) de vermoedelijke duur van het voorkomen van de in de lijst opgenomen ziekte te berekenen; c) contactinrichtingen en epizoötiologische eenheden daarvan, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven, vervoerders, de veehandel, inrichtingen voor dierlijke bijproducten of andere plaatsen waar dieren van in de lijst opgenomen soorten voor de verdachte in de lijst opgenomen ziekte geïnfecteerd, geïnfesteerd of besmet kunnen zijn, op te sporen; [Am. 175] d) informatie te verkrijgen over de verplaatsingen van gehouden dieren, personen, producten, voertuigen en elk ander materiaal of middel waardoor de ziekteverwekker kan zijn verspreid gedurende de periode voorafgaande aan de melding van het vermoeden of de bevestiging van het voorkomen van de in de lijst opgenomen ziekte; e) informatie te verkrijgen over de waarschijnlijke verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte in het omliggende milieu, inclusief de aanwezigheid en de verspreiding van de vectoren van de ziekte. Afdeling 3 bevestiging van een ziekte bij gehouden dieren Artikel 58 Officiële bevestiging door de bevoegde autoriteit van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a) 1. De bevoegde autoriteit baseert de officiële bevestiging van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), op de volgende informatie: a) de resultaten van de klinische en laboratoriumonderzoeken, bedoeld in artikel 54, lid 2; b) het in artikel 57, lid 1, bedoelde epizoötiologisch onderzoek; c) andere beschikbare epizoötiologische gegevens. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de eisen waaraan moet zijn voldaan om de in lid 1 van dit artikel bedoelde officiële bevestiging te geven. Artikel 59 Opheffing van voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen wanneer de aanwezigheid van de in de lijst opgenomen ziekte of van een nieuwe ziekte is uitgesloten [Am. 176] De bevoegde autoriteit blijft de in artikel 55, lid 1, en artikel 56 bedoelde voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen toepassen totdat op grond van de informatie, bedoeld in artikel 58, lid 1, of krachtens artikel 58, lid 2, vastgestelde regelgeving, de aanwezigheid van de in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), of van een nieuwe ziekte is uitgesloten. [Am. 177] Afdeling 4 Ziektebestrijdingsmaatregelen wanneer een ziekte bij gehouden dieren is bevestigd Artikel 60 Door de bevoegde autoriteit te nemen onmiddellijke ziektebestrijdingsmaatregelen Indien een uitbraak van een in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde in de lijst opgenomen ziekte bij gehouden dieren overeenkomstig artikel 58, lid 1, officieel bevestigd wordt, a) verklaart de bevoegde autoriteit de inrichting, het huishouden, het levensmiddelen- of diervoederbedrijf, vervoerder, de veehandel, de inrichting voor dierlijke bijproducten of iedere andere plaats die getroffen is, onverwijld officieel besmet met die in de lijst opgenomen ziekte; [Am. 178] b) stelt zij onverwijld een voor die in de lijst opgenomen ziekte passende beperkingszone in; c) past zij onverwijld het in artikel 43, lid 1, bedoelde rampenplan toe teneinde de ziektebestrijdingsmaatregelen ten volle te coördineren. Artikel 61 Getroffen inrichtingen en andere locaties 1. In geval van een uitbraak van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), bij gehouden dieren in een inrichting, een huishouden, een levensmiddelen- of diervoederbedrijf, een vervoerder, een veehandel, een inrichting voor dierlijke bijproducten of een andere locatie, neemt de bevoegde autoriteit onverwijld één of meer van de volgende ziektebestrijdingsmaatregelen om de verdere verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekte te voorkomen: [Am. 179] a) verplaatsingsbeperkingen voor personen, dieren, producten, voertuigen of alle andere materialen of stoffen die besmet kunnen zijn en kunnen bijdragen aan de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte; b) op humane wijze afmaken en opruiming of slachten van dieren die besmet kunnen zijn en kunnen bijdragen aan de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte; , mits zulks op zodanige wijze geschiedt dat de dieren verschoond blijven van alle vermijdbare pijn, angst of lijden [Am. 180] c) vernietiging, verwerking, bewerking of behandeling van producten, diervoeder of alle andere stoffen, of de behandeling van uitrusting, vervoermiddelen, planten of plantaardige producten, of water die besmet kunnen zijn, zoals vereist is om te verzekeren dat een ziekteverwekker of vector van de ziekteverwekker is vernietigd; d) vaccinatie of behandeling met andere diergeneesmiddelen van gehouden dieren overeenkomstig artikel 46, lid 1, en krachtens artikel 47, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handelingen , bij voorkeur vaccinatie waarbij dieren in leven blijven en zonder dat dit negatieve handelsconsequenties heeft voor handel in de Unie en met derde landen ; [Am. 181] e) isolering, quarantaine of behandeling van dieren en producten die waarschijnlijk besmet zijn en bijdragen aan de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte; f) reiniging, ontsmetting, desinfestatie of toepassing van andere noodzakelijke biobeveiligingsmaatregelen op de inrichting, het huishouden, het levensmiddelen- of diervoederbedrijf, vervoerder, de veehandel, de inrichting voor dierlijke bijproducten of andere locaties die getroffen zijn, om het risico van verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte te beperken; [Am. 182] g) nemen van een voldoende aantal geschikte monsters om het in artikel 57, lid 1, bedoelde epizoötiologisch onderzoek te voltooien; h) laboratoriumonderzoek van monsters. 2. Wanneer de bevoegde autoriteit bepaalt welke van de in lid 1 bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen aangewezen zijn, houdt zij rekening met: a) het ziekteprofiel; b) het soort productie, en epidemiologische eenheden in de getroffen inrichtingen, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven, vervoerders, veehandel, inrichtingen voor dierlijke bijproducten of andere locaties. [Am. 183] b bis) het effect van de maatregelen op het gebied van de genetische diversiteit van landbouwhuisdieren en de noodzaak om het genenreservoir van landbouwhuisdieren in stand te houden. [Am. 184] 3. De bevoegde autoriteit verleent slechts toestemming voor de herbevolking van de inrichtingen , huishoudens of andere locaties wanneer: [Am. 185] a) alle dienstige ziektebestrijdingsmaatregelen en laboratoriumonderzoeken, bedoeld in lid 1, met succes zijn beëindigd; b) voldoende tijd is verstreken om te beletten dat de getroffen inrichtingen, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven, vervoerders, veehandel, inrichtingen voor dierlijke bijproducten , of andere locaties, opnieuw worden besmet met de in de lijst opgenomen ziekte die de in lid 1 bedoelde uitbraak heeft veroorzaakt. [Am. 186] Artikel 62 Epidemiologisch verbonden inrichtingen en locaties 1. De bevoegde autoriteit breidt de in artikel 61, lid 1, bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen uit tot andere inrichtingen, epizoötiologische eenheden daarvan, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven , vervoerders, veehandel of inrichtingen voor dierlijke bijproducten of andere plaatsen of vervoermiddelen waar het in artikel 57, lid 1, bedoelde epizoötiologisch onderzoek of de uitslagen van klinische of laboratoriumonderzoeken of andere epidemiologische gegevens het vermoeden wekken dat de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), waartegen die maatregelen zijn getroffen, daarnaar, daarvan of daardoor wordt verspreid. [Am. 187] 2. Indien uit het in artikel 57, lid 1, bedoelde epizoötiologisch onderzoek blijkt dat de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), waarschijnlijk afkomstig is uit een andere lidstaat of dat het waarschijnlijk is dat die in de lijst opgenomen ziekte zich naar een andere lidstaat heeft verspreid, deelt de bevoegde autoriteit dat mee aan die lidstaat en aan de Commissie . [Am. 188] 3. In de in lid 2 bedoelde gevallen werken de bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten samen bij een verder epizoötiologisch onderzoek en bij de toepassing van ziektebestrijdingsmaatregelen. Artikel 63 Gedelegeerde bevoegdheid inzake ziektebestrijdingsmaatregelen in getroffen en epidemiologisch verbonden inrichtingen en locaties De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende nadere bepalingen over de ziektebestrijdingsmaatregelen die de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de artikelen 61 en 62 in de getroffen en epidemiologisch verbonden inrichtingen, levensmiddelen- of diervoederbedrijven of inrichtingen voor dierlijke bijproducten en locaties moeten nemen voor elke in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a). Die nadere bepalingen betreffen: a) de voorwaarden en vereisten voor de in artikel 61, lid 1, onder a) tot en met e), bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen; b) de procedures voor de in artikel 61, lid 1, onder f, bedoelde reiniging, ontsmetting en desinfestatie, in voorkomend geval met vermelding van het gebruik van biociden daartoe; c) de voorwaarden en vereisten voor de in artikel 61, lid 1, onder g) en h), bedoelde bemonstering en laboratoriumonderzoeken; d) de gedetailleerde voorwaarden en eisen voor de herbevolking, bedoeld in artikel 61, lid 3; e) de in artikel 62 bedoelde noodzakelijke ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen in epidemiologisch verbonden inrichtingen, locaties en vervoermiddelen. Artikel 64 Het instellen van beperkingszones door de bevoegde autoriteit 1. De bevoegde autoriteit stelt rond de getroffen inrichtingen, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven, vervoerders, veehandel, inrichtingen voor dierlijke bijproducten of andere locaties waar de uitbraak van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), bij gehouden dieren is opgetreden, een beperkingszone in, in voorkomend geval rekening houdend met: [Am. 189] a) het ziekteprofiel; b) de geografische ligging van de beperkingszones; c) de ecologische en hydrologische kenmerken van de beperkingszones; d) de meteorologische omstandigheden; e) de aanwezigheid, de verspreiding en het type van de vectoren in de beperkingszones; f) de resultaten van het epizoötiologisch onderzoek, bedoeld in artikel 57, lid 1, en andere studies en epidemiologische gegevens; g) de resultaten van laboratoriumonderzoeken; h) de toegepaste ziektebestrijdingsmaatregelen. h bis) de directe en indirecte kosten voor de getroffen sectoren en de economie als geheel; [Am. 190] Bij het instellen van de beperkingszone neemt de bevoegde autoriteit het evenredigheidsbeginsel in aanmerking. [Am. 191] De beperkingszone omvat in voorkomend geval een beschermings- en surveillancezone van een bepaalde omvang en configuratie. 2. De bevoegde autoriteit moet de situatie voortdurend beoordelen en onderzoeken en, wanneer dat nodig is ter voorkoming van de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a): a) past zij de grenzen van de beperkingszone aan; b) stelt zij extra beperkingszones in. 3. Indien de beperkingszones op het grondgebied van verschillende lidstaten zijn gelegen, werken de bevoegde autoriteiten van die lidstaten samen om de in lid 1 bedoelde beperkingszones in te stellen. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende nadere bepalingen voor de vaststelling en de aanpassing van beperkingszones, met inbegrip van beschermings- en surveillancezones. Artikel 65 Ziektebestrijdingsmaatregelen in een beperkingszone 1. Ter voorkoming van de verdere verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), neemt de bevoegde autoriteit in de beperkingszone een of meer van de volgende ziektebestrijdingsmaatregelen: a) identificatie van inrichtingen, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven, vervoerders, de veehandel, inrichtingen voor dierlijke bijproducten of andere plaatsen waar zich gehouden dieren van voor die in de lijst opgenomen ziekte in de lijst opgenomen soorten bevinden; [Am. 192] b) inspecties bij inrichtingen, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven, vervoerders, de veehandel, inrichtingen voor dierlijke bijproducten of andere plaatsen waar zich gehouden dieren van voor die in de lijst opgenomen ziekte in de lijst opgenomen soorten bevinden, en zo nodig onderzoeken, bemonsteringen en laboratoriumonderzoeken van de monsters; [Am. 193] c) vaststelling van voorwaarden voor de verplaatsing van personen, dieren, producten, diervoeder, voertuigen of alle andere materialen of stoffen die besmet kunnen zijn of kunnen bijdragen tot de verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekte in en vanuit de beperkingszones, en voor het vervoer door de beperkingszones; d) biobeveiligingseisen voor: i) de productie, verwerking en distributie van producten van dierlijke oorsprong; ii) de inzameling en verwijdering van dierlijke bijproducten; iii) kunstmatige inseminatie; e) vaccinatie en behandeling met andere diergeneesmiddelen van gehouden dieren overeenkomstig artikel 46, lid 1, en krachtens artikel 47, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handelingen; f) reiniging, ontsmetting en desinfestatie; g) de aanwijzing of, in voorkomend geval, de goedkeuring van een levensmiddelenbedrijf voor het slachten met voorafgaande bedwelming, van dieren of het behandelen van producten van dierlijke oorsprong afkomstig uit de beperkingszones; [Am. 194] h) de identificatie en traceerbaarheidsvoorschriften voor verplaatsingen van dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong; i) andere noodzakelijke biobeveiligings- en risicobeperkingsmaatregelen om het risico van verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekte te beperken. 2. De bevoegde autoriteit neemt alle nodige maatregelen om de personen in de beperkingszones volledig op de hoogte te stellen van de geldende beperkingen en van de aard van de ziektebestrijdingsmaatregelen. 3. Wanneer de bevoegde autoriteit bepaalt welke van de in lid 1 bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen moeten worden genomen, houdt zij rekening met: a) het ziekteprofiel; b) de soorten productie; c) de haalbaarheid, beschikbaarheid en doeltreffendheid van die ziektebestrijdingsmaatregelen. Artikel 66 Verplichtingen van de exploitanten in beperkingszones 1. Exploitanten die dieren en producten houden in de beperkingszone, bedoeld in artikel 64, lid 1, brengen alle geplande verplaatsingen van gehouden dieren en producten, binnen of vanuit de beperkingszone, aan de bevoegde autoriteit ter kennis. 2. Zij verplaatsen de gehouden dieren en producten alleen overeenkomstig de instructies van de bevoegde autoriteit. Artikel 67 Bevoegdheidsdelegatie inzake de ziektebestrijdingsmaatregelen in beperkingszones De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot nadere bepalingen inzake de ziektebestrijdingsmaatregelen die in een beperkingszone, bedoeld in artikel 65, lid 1, moeten worden genomen voor elke in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a). Die nadere voorschriften betreffen: a) de voorwaarden en vereisten voor de in artikel 65, lid 1, onder a), c), d), e), g), h) en i), bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen; b) beginselen met betrekking tot de procedures voor de in artikel 65, lid 1, onder f, bedoelde reiniging, ontsmetting en desinfestatie, in voorkomend geval met vermelding van het gebruik van biociden daartoe; [Am. 195] c) de surveillance die noodzakelijk is na de toepassing van de ziektebestrijdingsmaatregelen en de in artikel 65, lid 1, onder b, bedoelde laboratoriumonderzoeken; d) andere specifieke ziektebestrijdingsmaatregelen om de verspreiding van specifieke in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), te beperken. Artikel 68 Handhaving van ziektebestrijdingsmaatregelen in beperkingszones en gedelegeerde handelingen 1. De bevoegde autoriteit past de in deze afdeling bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen toe totdat: a) de ziektebestrijdingsmaatregelen die passend zijn voor de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), ten gevolge waarvan de beperkingen zijn ingesteld, zijn uitgevoerd; b) de definitieve reiniging, ontsmetting en desinfestatie is uitgevoerd die passend is voor: i) de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), waarvoor de ziektebestrijdingsmaatregelen zijn toegepast; ii) de getroffen soorten gehouden dieren; iii) het soort productie; c) afhankelijk van de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), waarvoor de ziektebestrijdingsmaatregelen zijn toegepast en het soort inrichting of locatie, in de beperkingszone passende surveillance is verricht waaruit blijkt dat die in de lijst opgenomen ziekte is uitgeroeid. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot nadere bepalingen inzake de ziektebestrijdingsmaatregelen die de bevoegde autoriteit krachtens lid 1 van dit artikel moet nemen met betrekking tot: a) de procedures voor de definitieve reiniging, ontsmetting en desinfestatie, en, in voorkomend geval, het gebruik van biociden daartoe; b) de opzet, de middelen, de methoden, de frequentie, de intensiteit, de betrokken dierpopulatie en de bemonsteringspatronen van de surveillance met het oog op het opnieuw verwerven van de ziektevrije status na de uitbraak; c) de herbevolking van de beperkingszones na voltooiing van de in lid 1 van dit artikel bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen, rekening houdend met de herbevolkingsvoorwaarden van artikel 61, lid 3; d) andere ziektebestrijdingsmaatregelen die noodzakelijk zijn om de ziektevrije status opnieuw te verwerven. Artikel 69 Noodvaccinatie 1. Indien dat nodig is voor een doeltreffende bestrijding van de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), waarvoor de ziektebestrijdingsmaatregelen ten gevolge van de uitbraak van toepassing zijn, kan de bevoegde autoriteit: a) een vaccinatieprogramma opstellen; b) vaccinatiezones instellen. 2. Bij haar beslissing over het vaccinatieprogramma en het instellen van vaccinatiezones, bedoeld in lid 1 van dit artikel, houdt de bevoegde autoriteit rekening met: a) de voorschriften voor noodvaccinatie in de rampenplannen, bedoeld in artikel 43, lid 1; b) de voorschriften voor het gebruik van vaccins in artikel 46, lid 1, en krachtens artikel 47, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handelingen. 3. De in lid 1, onder b), van dit artikel bedoelde vaccinatiezones voldoen aan de voorschriften inzake risicobeperkingsmaatregelen ter voorkoming van de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten en inzake surveillance, neergelegd in krachtens artikel 47, lid 1, onder d) en e), vastgestelde gedelegeerde handelingen. 3 bis. Dieren die een noodvaccinatie hebben gekregen mogen worden verwerkt volgens de bepalingen van artikel 47, lid 1, onder f). [Am. 196] 3 ter. Indien het gebruikte vaccin veilig is verklaard voor menselijke consumptie, dient het vervolgens slachten van niet-besmette, ingeënte dieren te worden vermeden. [Am. 197] Afdeling 5 Wilde dieren en zwerfhuisdieren [Am. 198] Artikel 70 Wilde dieren en zwerfhuisdieren [Am. 199] 1. Wanneer een vermoeden bestaat dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), voorkomt bij wilde dieren en zwerfhuisdieren , of dat officieel bevestigd is: [Am. 200] a) verricht de getroffen lidstaat, voor zover dat voor die in de lijst opgenomen ziekte pertinent is, surveillance van de populatie wilde dieren; a bis) verricht de getroffen lidstaat, voor zover dat voor die in de lijst opgenomen ziekte pertinent is, surveillance van de populatie zwerfhuisdieren; [Am. 201] b) neemt de getroffen lidstaat de nodige maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten om de verdere verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekte te voorkomen of die ziekte uit te roeien en zorgt deze ervoor dat de getroffen dieren bij bestrijdingsmaatregelen verschoond blijven van alle vermijdbare pijn en vermijdbaar lijden . [Am. 202] 2. De in lid 1, onder b), bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten houden rekening met: a) het ziekteprofiel; b) de getroffen wilde dieren en zwerfhuisdieren ; [Am. 203] b bis) het contact tussen wilde dieren en gehouden dieren en het daarmee samenhangende risico van wederzijdse besmetting; [Am. 204] b ter) rechtstreekse contact tussen de betrokken dieren en mensen en fysieke nabijheid van mensen; [Am. 205] c) de ziektebestrijdingsmaatregelen die krachtens de regelgeving van de afdelingen 1 tot en met 4 moeten worden genomen wanneer een vermoeden bestaat dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), voorkomt bij gehouden dieren, of dat officieel bevestigd is. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) surveillance overeenkomstig lid 1, onder a); b) maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten overeenkomstig lid 1, onder b). Wanneer de Commissie die gedelegeerde handelingen vaststelt, houdt zij rekening met het ziekteprofiel en de in de lijst opgenomen soorten voor de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in lid 1. Afdeling 6 Aanvullende ziektebestrijdingsmaatregelen van de lidstaten, coördinatie door de Commissie en tijdelijke bijzondere ziektebestrijdingsvoorschriften Artikel 71 Aanvullende ziektebestrijdingsmaatregelen van de lidstaten, coördinatie van maatregelen door de Commissie en tijdelijke bijzondere ziektebestrijdingsvoorschriften inzake de afdelingen 1 tot en met 5 1. De lidstaten kunnen ziektebestrijdingsmaatregelen nemen ter aanvulling van die van artikel 61, lid 1, artikel 62, artikel 65, leden 1 en 2, en artikel 68, lid 1, en in krachtens artikel 67 en artikel 68, lid 2, vastgestelde gedelegeerde handelingen, mits die maatregelen stroken met de bepalingen van deze verordening en noodzakelijk en evenredig zijn om de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), tegen te gaan, rekening houdend met: a) de specifieke epizoötiologische omstandigheden; b) het soort inrichting, andere locaties en productie; c) de getroffen categorieën en soorten dieren; d) economische of sociale omstandigheden. 2. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van: a) de door de bevoegde autoriteit genomen ziektebestrijdingsmaatregelen, bedoeld in de artikelen 58, 59, 61, 62, 64 en 65, artikel 68, lid 1, artikel 69, artikel 70, leden 1 en 2, en krachtens artikel 63, artikel 67, artikel 68, lid 2, en artikel 70, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handelingen; b) eventuele door hen genomen aanvullende ziektebestrijdingsmaatregelen, bedoeld in lid 1. 3. De Commissie evalueert de ziektesituatie en de overeenkomstig dit hoofdstuk getroffen ziektebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteit en aanvullende ziektebestrijdingsmaatregelen van de lidstaat, en kan onder voorwaarden die passend zijn voor de epizoötiologische situatie, bij uitvoeringshandelingen voor een beperkte termijn bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen voorschrijven in de volgende gevallen: a) die ziektebestrijdingsmaatregelen blijken niet geschikt voor de epizoötiologische situatie; b) de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), lijkt zich ondanks de overeenkomstig dit hoofdstuk genomen ziektebestrijdingsmaatregelen te verspreiden. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 4. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met een ziekte die een nieuw risico voor bijzonder zwaarwegende gevolgen oplevert, stelt de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. Hoofdstuk 2 In de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c) Artikel 71 bis Reikwijdte van hoofdstuk 2 De volgende bepalingen van hoofdstuk 2 gelden met betrekking tot de in artikel 8, lid 1, onder c, opgenomen ziekten uitsluitend voor lidstaten die een nationaal programma hebben vastgesteld. [Am. 206] Afdeling 1 Ziektebestrijdingsmaatregelen wanneer een ziekte bij gehouden dieren wordt vermoed Artikel 72 Verplichtingen van exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren 1. Wanneer een vermoeden bestaat dat in de lijst opgenomen ziekten, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), voorkomen bij gehouden dieren, melden exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren de aanwijzingen en het vermoeden overeenkomstig artikel 16, lid 1, aan de bevoegde autoriteit en aan dierenartsen, en nemen zij in afwachting van ziektebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 74, lid 1, passende ziektebestrijdingsmaatregelen als bedoeld in artikel 74, lid 1, onder a), en in krachtens artikel 74, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handelingen ter voorkoming van de verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekte van de getroffen dieren, inrichtingen en locaties die onder hun verantwoordelijkheid vallen, naar andere dieren of naar mensen. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende nadere bepalingen ter aanvulling van de in lid 1 van dit artikel bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen door exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren. Artikel 73 Onderzoek door de bevoegde autoriteit bij vermoeden van een in de lijst opgenomen ziekte 1. Wanneer een vermoeden bestaat dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), voorkomt bij gehouden dieren, verricht de bevoegde autoriteit onverwijld een onderzoek om de aanwezigheid van die in de lijst opgenomen ziekte al dan niet te bevestigen. 2. Met betrekking tot het in lid 1 bedoelde onderzoek zorgt de bevoegde autoriteit er in voorkomend geval voor dat officiële dierenartsen: a) een klinisch onderzoek verrichten op een representatieve steekproef van de gehouden dieren van in de lijst opgenomen soorten voor de desbetreffende in de lijst opgenomen ziekte; b) passende monsters nemen van de gehouden dieren van in de lijst opgenomen soorten en andere monsters nemen voor laboratoriumonderzoek in door de bevoegde autoriteit daartoe aangewezen laboratoria; c) een laboratoriumonderzoek verrichten teneinde de aanwezigheid van de betrokken in de lijst opgenomen ziekte al dan niet te bevestigen. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende nadere bepalingen ter aanvulling van de regels betreffende het in lid 1 van dit artikel bedoelde onderzoek. Artikel 74 Voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteit 1. Wanneer een vermoeden bestaat dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) of c), voorkomt bij gehouden dieren, en in afwachting van de resultaten van het in artikel 73, lid 1, bedoelde onderzoek en van de toepassing van de in artikel 78, leden 1 en 2, bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen, neemt de bevoegde autoriteit de volgende voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen: a) toepassing van ziektebestrijdingsmaatregelen om de verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekte vanuit de getroffen gebieden, inrichtingen, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven, vervoerders, veehandel, inrichtingen voor dierlijke bijproducten of andere plaatsen te beperken; [Am. 207] b) zo nodig instelling van een epizoötiologisch onderzoek, rekening houdend met de regels voor dergelijke onderzoeken, als bedoeld in artikel 57, lid 1, en eventueel krachtens artikel 57, lid 2, vastgestelde regelgeving. 2. De voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen, bedoeld in lid 1, zijn passend en evenredig aan het risico dat verbonden is aan de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), rekening houdend met: a) het ziekteprofiel; b) de getroffen gehouden dieren; c) de gezondheidsstatus van de lidstaat, de zone, het compartiment of de inrichting waar wordt vermoed dat die in de lijst opgenomen ziekte voorkomt; d) de voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen, bedoeld in artikel 55, lid 1, artikel 56 en elke krachtens artikel 55, lid 2, vastgestelde gedelegeerde handeling. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende regels ter aanvulling van die in lid 1 van dit artikel, rekening houdend met het bepaalde in lid 2 van dit artikel, met betrekking tot: a) de voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen om de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in lid 1, onder a), te voorkomen; b) de toepassing van de voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen, bedoeld in lid 1, onder a), op andere inrichtingen, epizoötiologische eenheden daarvan, huishoudens, levensmiddelen- of diervoederbedrijven vervoerders, veehandel of inrichtingen voor dierlijke bijproducten of andere plaatsen; [Am. 208] c) het instellen van tijdelijke beperkingszones die gelet op het ziekteprofiel passend zijn. Artikel 75 Herziening en uitbreiding van de voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen De in artikel 74, lid 1, bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen: a) worden in voorkomend geval door de bevoegde autoriteit herzien naar aanleiding van de bevindingen van het in artikel 73, lid 1, bedoelde onderzoek en, in voorkomend geval, het in artikel 74, lid 1, onder b), bedoelde epizoötiologisch onderzoek; b) worden zo nodig uitgebreid tot andere locaties als bedoeld in artikel 74, lid 3, onder b). Afdeling 2 bevestiging van ziekte bij gehouden dieren Artikel 76 Officiële bevestiging van ziekte door de bevoegde autoriteit 1. De bevoegde autoriteit baseert de officiële bevestiging van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) of c), op de volgende informatie: a) de resultaten van de klinische en laboratoriumonderzoeken, bedoeld in artikel 73, lid 2; b) in voorkomend geval, het in artikel 74, lid 1, onder b), bedoelde epizoötiologisch onderzoek. c) andere beschikbare epizoötiologische gegevens. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de eisen waaraan moet zijn voldaan om de in lid 1 van dit artikel bedoelde officiële bevestiging te geven. Artikel 77 Opheffing van voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen wanneer is uitgesloten dat de ziekte voorkomt De bevoegde autoriteit blijft de in artikel 74, lid 1, en artikel 75 bedoelde voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen toepassen totdat de aanwezigheid van de in de lijst opgenomen ziekten als bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) of c), is uitgesloten overeenkomstig artikel 76, lid 1, of krachtens artikel 76, lid 2, vastgestelde regelgeving. Afdeling 3 Ziektebestrijdingsmaatregelen bij bevestiging van ziekte bij gehouden dieren Artikel 78 Ziektebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteit 1. Wanneer een uitbraak van een in artikel 8, lid 1, onder b), bedoelde in de lijst opgenomen ziekte bij gehouden dieren officieel bevestigd is overeenkomstig artikel 76, lid 1: a) past de bevoegde autoriteit in een lidstaat, zone of compartiment waarvoor een in artikel 30, lid 1, bedoeld verplicht uitroeiingsprogramma voor die in de lijst opgenomen ziekte geldt, de in dat verplicht uitroeiingsprogramma voorgeschreven ziektebestrijdingsmaatregelen toe; b) zet de bevoegde autoriteit in een lidstaat, gebied, zone of compartiment waarvoor nog geen in artikel 30, lid 1, bedoeld verplicht uitroeiingsprogramma voor die in de lijst opgenomen ziekte geldt, dat verplicht uitroeiingsprogramma op en past de daarin voorgeschreven ziektebestrijdingsmaatregelen toe. 2. Wanneer een uitbraak van een in artikel 8, lid 1, onder c), bedoelde in de lijst opgenomen ziekte bij gehouden dieren officieel bevestigd is overeenkomstig artikel 76, lid 1: a) past de bevoegde autoriteit in een lidstaat, zone of compartiment waarvoor een in artikel 30, lid 2, bedoeld vrijwillig uitroeiingsprogramma voor die in de lijst opgenomen ziekte geldt, de in dat vrijwillig uitroeiingsprogramma voorgeschreven ziektebestrijdingsmaatregelen toe; b) past de bevoegde autoriteit in een lidstaat, gebied, zone of compartiment waarvoor geen in artikel 30, lid 2, bedoeld vrijwillig uitroeiingsprogramma voor die in de lijst opgenomen ziekte geldt, zo nodig maatregelen toe om de verspreiding van die ziekte te bestrijden en te voorkomen. [Am. 209] 3. De in lid 2, onder b, van dit artikel bedoelde maatregelen zijn evenredig aan het risico dat verbonden is aan die in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder c), rekening houdend met: a) het ziekteprofiel; b) de getroffen gehouden dieren , met name als zij tot een bedreigd ras of een bedreigde soort behoren; [Am. 210] c) de gezondheidsstatus van de lidstaat, het gebied, de zone, het compartiment of de inrichting waar de in de lijst opgenomen ziekte officieel is bevestigd; d) de ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen in de inrichtingen, andere plaatsen en beperkingszones, bedoeld in hoofdstuk 1, afdeling 4, van deze titel. Artikel 79 Bevoegdheidsdelegatie voor de door de bevoegde autoriteit te nemen ziektebestrijdingsmaatregelen De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende nadere bepalingen inzake de in artikel 78, lid 2, onder b), bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen in geval van uitbraken van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) of c), bij gehouden dieren, rekening houdend met de criteria van artikel 78, lid 3. Afdeling 4 Wilde dieren en zwerfhuisdieren [Am. 211] Artikel 80 Wilde dieren en zwerfhuisdieren [Am. 212] 1. Wanneer een vermoeden bestaat dat een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b), voorkomt bij wilde dieren en zwerfhuisdieren , of wanneer dat officieel bevestigd is: [Am. 213] a) past de bevoegde autoriteit van de getroffen lidstaat op het hele grondgebied van de lidstaat, het gebied of de zone waarvoor een in artikel 30, lid 1, bedoeld verplicht uitroeiingsprogramma voor die in de lijst opgenomen ziekte geldt, de in dat verplicht uitroeiingsprogramma voorgeschreven ziektebestrijdingsmaatregelen toe; b) zet de bevoegde autoriteit van de getroffen lidstaat op het hele grondgebied van de lidstaat, het gebied of de zone waarvoor geen in artikel 30, lid 1, bedoeld verplicht uitroeiingsprogramma voor die in de lijst opgenomen ziekte geldt, dat verplicht uitroeiingsprogramma op en past in voorkomend geval de daarin voorgeschreven ziektebestrijdingsmaatregelen toe om de verspreiding van die ziekte te bestrijden en te voorkomen; 2. In geval van een uitbraak van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in die niet onder de bepalingen van artikel 8, lid 1, onder c) , onder b ) valt, bij wilde dieren en zwerfhuisdieren : [Am. 214] a) past de bevoegde autoriteit van de getroffen lidstaat op het hele grondgebied van de lidstaat of in het gebied, de zone of het compartiment waarvoor een in artikel 30, lid 2, bedoeld vrijwillig uitroeiingsprogramma voor die in de lijst opgenomen ziekte geldt, de in dat vrijwillig uitroeiingsprogramma voorgeschreven ziektebestrijdingsmaatregelen toe; b) past de bevoegde autoriteit van de getroffen lidstaat op het hele grondgebied van de lidstaat of in het gebied, de zone of het compartiment waarvoor geen in artikel 30, lid 2, bedoeld vrijwillig uitroeiingsprogramma voor die in de lijst opgenomen ziekte geldt, zo nodig maatregelen toe om de verspreiding van die ziekte te bestrijden en te voorkomen. 3. De in lid 2, onder b), bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen houden rekening met: a) het ziekteprofiel; b) de getroffen wilde dieren en zwerfhuisdieren ; [Am. 215] b bis) het contact tussen wilde dieren en gehouden dieren en het daarmee samenhangende risico van wederzijdse besmetting; [Am. 216] b ter) het rechtstreekse contact tussen de betrokken dieren en mensen en de fysieke nabijheid van mensen; [Am. 217] c) de ziektebestrijdingsmaatregelen die krachtens de voorschriften van hoofdstuk 1, afdelingen 1 tot en met 4, van deze titel moeten worden genomen wanneer een vermoeden bestaat dat een in de lijst opgenomen ziekte voorkomt bij gehouden dieren, of dat officieel bevestigd is. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen houdende nadere bepalingen ter aanvulling van de in lid 2, onder b), van dit artikel bedoelde ziektebestrijdingsmaatregelen die moeten worden genomen in geval van uitbraken van een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) of c), bij wilde dieren en zwerfhuisdieren . [Am. 218] Afdeling 5 Coördinatie door de Commissie en tijdelijke bijzondere ziektebestrijdingsvoorschriften Artikel 81 Coördinatie van maatregelen door de Commissie en tijdelijke bijzondere voorschriften inzake de afdelingen 1 tot en met 4 1. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de ziektebestrijdingsmaatregelen die de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 76, lid 1, de artikelen 77 en 78, artikel 80, leden 1 en 2, en gedelegeerde handelingen die zijn vastgesteld krachtens artikel 76, lid 2, artikel 79 en artikel 80, lid 4, heeft genomen met betrekking tot een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b). 2. De Commissie evalueert de ziektesituatie en de overeenkomstig dit hoofdstuk getroffen ziektebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteit, en kan onder voorwaarden die passend zijn voor de epizoötiologische situatie, bij uitvoeringshandelingen voor een beperkte termijn voor een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), bijzondere voorschriften inzake ziektebestrijdingsmaatregelen vaststellen, wanneer: a) die ziektebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteit niet geschikt worden bevonden voor de epizoötiologische situatie; b) in voorkomend geval, die in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) of c), zich ondanks de overeenkomstig dit hoofdstuk genomen ziektebestrijdingsmaatregelen lijkt te verspreiden. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 3. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met een in de lijst opgenomen ziekte, bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b en c), die een nieuw risico voor bijzonder zwaarwegende gevolgen oplevert, stelt de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. DEEL IV REGISTRATIE, ERKENNING, TRACEERBAARHEID EN VERPLAATSINGEN TITEL I Landdieren, levende producten en van landdieren afkomstige producten van dierlijke oorsprong Hoofdstuk 1 Registratie, erkenning, documentatie en registers Afdeling 1 Registratie van inrichtingen en vervoerders Artikel 82 Verplichting van exploitanten om inrichtingen ter registreren 1. Exploitanten van inrichtingen waar landdieren worden gehouden of waar levende producten worden gewonnen, geproduceerd, behandeld of opgeslagen, moeten met het oog op hun registratie overeenkomstig artikel 88, alvorens zij die activiteiten aanvatten: a) de bevoegde autoriteit in kennis stellen van alle soortgelijke inrichtingen waarvoor zij verantwoordelijk zijn; b) de bevoegde autoriteit informatie verstrekken over: i) de naam en het adres van de exploitant; ii) de locatie en een beschrijving van de voorzieningen; iii) de categorieën, soorten en aantallen van de gehouden landdieren of levende producten die in de inrichting aanwezig zijn en de capaciteit van de inrichting; iv) het soort inrichting; v) andere aspecten van de inrichting die relevant zijn voor het bepalen van het risico dat ermee verbonden is. 2. De in lid 1 bedoelde exploitanten van inrichtingen stellen de bevoegde autoriteit in kennis van: a) significante wijzigingen in de inrichting wat de in lid 1, onder b), bedoelde aspecten betreft; b) de stopzetting van de activiteiten in de inrichting. 3. Inrichtingen die moeten worden erkend overeenkomstig artikel 89, lid 1, hoeven de in lid 1 van dit artikel bedoelde informatie niet te verstrekken. Artikel 83 Afwijkingen van de verplichting van exploitanten om inrichtingen te registreren In afwijking van artikel 82, lid 1, kunnen de lidstaten bepaalde categorieën inrichtingen vrijstellen van de verplichting tot registratie. Daarbij houden zij rekening met de volgende criteria: a) de categorieën, soorten en aantallen van de gehouden landdieren en levende producten die in de inrichting aanwezig zijn en de capaciteit van de inrichting; b) het soort inrichting; c) de verplaatsingen van gehouden landdieren of levende producten naar en uit de inrichting. Artikel 84 Uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot de verplichting van exploitanten om inrichtingen te registreren De Commissie kan bij uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot: a) de gegevens die exploitanten moeten verstrekken voor de registratie van inrichtingen, bedoeld in artikel 82, lid 1; b) de soorten inrichtingen die door de lidstaten kunnen worden vrijgesteld van de verplichting tot registratie overeenkomstig artikel 83, mits zij geen significant risico vormen en mits rekening wordt gehouden met de criteria in dat artikel. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 85 Registratieverplichtingen van vervoerders van gehouden hoefdieren en gedelegeerde handelingen 1. Vervoerders van gehouden hoefdieren die die dieren vervoeren tussen lidstaten, moeten met het oog op hun registratie overeenkomstig artikel 88, alvorens zij die activiteiten aanvatten: a) de bevoegde autoriteit in kennis stellen van hun activiteiten; b) de bevoegde autoriteit informatie verstrekken over: i) de naam en het adres van de vervoerder; ii) de categorieën, soorten en aantallen van de vervoerde gehouden landdieren; iii) het soort vervoer; iv) het vervoermiddel. 2. De vervoerders stellen de bevoegde autoriteit in kennis van: a) significante wijzigingen met betrekking tot de in lid 1, onder b), bedoelde aspecten; b) de stopzetting van de vervoersactiviteiten. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot aanvulling en wijziging van de regels van lid 1 inzake de verplichting van andere vervoerders om de voor de registratie van hun activiteiten vereiste informatie te verstrekken, rekening houdend met de risico's die met dergelijke transporten verbonden zijn. Artikel 86 Afwijkingen van de verplichting om vervoerders van gehouden hoefdieren te registreren In afwijking van artikel 85, lid 1, kunnen de lidstaten bepaalde categorieën vervoerders vrijstellen van de verplichting tot registratie. Daarbij houden zij rekening met de volgende criteria: a) de afstanden waarover zij die gehouden landdieren vervoeren; b) de categorieën, soorten en aantallen van de gehouden landdieren die zij vervoeren. [Am. 219] Artikel 87 Uitvoeringshandelingen met betrekking tot de verplichting om vervoerders te registreren De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de gegevens die de vervoerder moet verstrekken voor de registratie van zijn activiteiten, bedoeld in artikel 85, lid 1; b) de soorten vervoerders die door de lidstaten kunnen worden vrijgesteld van de verplichting tot registratie overeenkomstig artikel 86, mits het soort vervoer geen significant risico vormt en mits rekening wordt gehouden met de criteria in dat artikel. [Am. 220] Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 88 Verplichting van de bevoegde autoriteit met betrekking tot de registratie van inrichtingen en vervoerders De bevoegde autoriteit registreert: a) inrichtingen in het register van inrichtingen en vervoerders, bedoeld in artikel 96, lid 1, indien de exploitant de overeenkomstig artikel 82, lid 1 vereiste informatie heeft verstrekt; b) vervoerders in dat register van inrichtingen en vervoerders, bedoeld in artikel 96, lid 1, indien de vervoerder de overeenkomstig artikel 85, lid 1 vereiste informatie heeft verstrekt. Afdeling 2 Erkenning van bepaalde soorten inrichtingen Artikel 89 Erkenning van bepaalde inrichtingen en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten van de volgende soorten inrichtingen dienen bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning in overeenkomstig artikel 91, lid 1, en beginnen hun activiteiten pas wanneer hun inrichting overeenkomstig artikel 92, lid 1, is erkend; a) inrichtingen voor het verzamelen van hoefdieren en pluimvee, van waaruit die dieren worden verplaatst naar een andere lidstaat; b) inrichtingen voor levende producten voor runderen, varkens, schapen, geiten en paardachtigen, van waaruit levende producten van die dieren worden verplaatst naar een andere lidstaat; c) broederijen, van waaruit broedeieren of pluimvee worden verplaatst naar een andere lidstaat; d) inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden, van waaruit pluimvee dat bestemd is voor andere doeleinden dan de slacht of het uitbroeden van eieren wordt vervoerd naar een andere lidstaat; e) elke andere soort inrichting voor gehouden landdieren die een significant risico inhoudt en erkenning behoeft op grond van regelgeving in een krachtens lid 3, onder b), vastgestelde gedelegeerde handeling. 2. De exploitanten beëindigen de activiteiten in een inrichting, bedoeld in lid 1, wanneer: a) de bevoegde autoriteit haar erkenning overeenkomstig artikel 95, lid 2, intrekt of schorst; of b) in geval van een voorwaardelijke erkenning overeenkomstig artikel 94, lid 3, de inrichting niet kan voldoen aan de overblijvende voorwaarden van artikel 94, lid 3, en geen definitieve erkenning krijgt krachtens artikel 92, lid 1. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot aanvulling en wijziging van de regelgeving inzake de erkenning van de in lid 1 van dit artikel bedoelde inrichtingen, met betrekking tot: a) afwijkingen van de verplichting voor exploitanten van de soorten inrichtingen, bedoeld in lid 1, onder a) tot en met d), om bij de bevoegde autoriteit erkenning door de bevoegde autoriteit aan te vragen, wanneer die inrichtingen geen significant risico vormen; b) de soorten inrichtingen die overeenkomstig lid 1, onder e), moeten worden erkend; c) bijzondere regelgeving voor de beëindiging van de activiteiten van inrichtingen voor levende producten, bedoeld in lid 1, onder b). 4. Bij de vaststelling van de in lid 3 bedoelde gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de volgende criteria: a) de categorieën en soorten of rassen gehouden landdieren of levende producten in een inrichting; [Am. 221] b) het aantal soorten en het aantal gehouden landdieren of levende producten in een inrichting; c) het soort inrichting en het soort productie; d) de verplaatsingen van gehouden landdieren of levende producten naar en uit die soorten inrichtingen. Artikel 90 Erkenning van de status van geconsigneerde inrichtingen De exploitanten van inrichtingen die de status van geconsigneerde inrichting wensen te verkrijgen: a) dienen bij de bevoegde autoriteit een aanvraag in tot erkenning overeenkomstig artikel 91, lid 1; b) verplaatsen geen gehouden dieren naar een geconsigneerde inrichting als bedoeld in de voorschriften van artikel 134, lid 1, en in de krachtens artikel 134, lid 2 vastgestelde gedelegeerde handelingen voordat hun inrichtingen van de bevoegde autoriteit de erkenning van die status hebben verkregen overeenkomstig de artikelen 92 en 94. Artikel 91 Informatieplicht van de exploitanten voor het verkrijgen van een erkenning en uitvoeringshandelingen 1. Bij hun aanvraag tot erkenning van hun inrichting overeenkomstig artikel 89, lid 1, en artikel 90, onder a), verstrekken de exploitanten de bevoegde autoriteit informatie betreffende: a) de naam en het adres van de exploitant; b) de locatie van de inrichting en een beschrijving van de voorzieningen; c) de categorieën, soorten en aantallen gehouden landdieren of levende producten in de inrichting; d) het soort inrichting; e) andere aspecten in verband met de specificiteit van de inrichting die relevant zijn voor het bepalen van het risico dat ermee verbonden is. 2. De in lid 1 bedoelde exploitanten van inrichtingen stellen de bevoegde autoriteit in kennis van: a) significante wijzigingen in de inrichtingen met betrekking tot de in lid 1, onder a), b) en c), bedoelde aspecten; b) de stopzetting van de activiteiten in de inrichting. 3. De Commissie kan bij uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot de informatie die de exploitanten overeenkomstig lid 1 van dit artikel moeten verstrekken in hun aanvraag tot erkenning van hun inrichtingen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 92 Verlening van en voorwaarden voor de erkenning van inrichtingen en gedelegeerde handelingen 1. De bevoegde autoriteit verleent inrichtingen slechts de in artikel 89, lid 1, en artikel 90, onder a), bedoelde erkenning als deze inrichtingen: [Am. 222] a) voor zover van toepassing, voldoen aan de volgende voorschriften betreffende: i) quarantaine, isolering en andere biobeveiligingsmaatregelen, rekening houdend met de voorschriften van artikel 9, lid 1, onder b), en de krachtens artikel 9, lid 2, vastgestelde regelgeving; ii) surveillancevoorschriften zoals bedoeld in artikel 22 en, indien van toepassing, voor het soort inrichting en het risico dat ermee verbonden is, zoals bedoeld in artikel 23 en de krachtens artikel 24 vastgestelde regelgeving; iii) documentatie zoals bedoeld in de artikelen 97 en 98 en in de krachtens de artikelen 100 en 101 vastgestelde regelgeving; b) beschikken over voorzieningen en uitrusting die: i) geschikt zijn om het risico op het binnenbrengen en het verspreiden van ziekten tot een aanvaardbaar niveau terug te dringen, rekening houdend met het soort inrichting; ii) voldoende capaciteit hebben voor het aantal gehouden landdieren of het volume levende producten; c) geen onaanvaardbaar risico voor verspreiding van ziekten inhouden, rekening houdend met de geldende risicobeperkingmaatregelen; d) beschikken over voldoende goed opgeleid personeel voor de activiteit van de inrichting; e) voorzien zijn van een systeem waarmee de exploitant aan de bevoegde autoriteit kan aantonen dat de punten a) tot en met d) worden nageleefd. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de in lid 1 van dit artikel bedoelde voorschriften inzake: a) quarantaine, isolatie en andere biobeveiligingsmaatregelen zoals bedoeld in lid 1, onder a), i); b) surveillance zoals bedoeld in lid 1, onder a), ii); c) voorzieningen en uitrusting zoals bedoeld in lid 1, onder b); d) de verantwoordelijkheid, vakkundigheid en opleiding van het personeel en de dierenartsen, zoals bedoeld in lid 1, onder d); e) het nodige toezicht en gezag van de bevoegde autoriteit. 3. Bij de vaststelling van de regelgeving in krachtens lid 2 vastgestelde gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de volgende aspecten: a) de risico's die met elk soort inrichting verbonden zijn; b) de categorieën en soorten gehouden landdieren; c) het soort productie; d) typische verplaatsingspatronen voor het soort inrichting en voor de soorten en de categorieën dieren die in deze inrichtingen worden gehouden. Artikel 93 Reikwijdte van de erkenning van inrichtingen Bij de overeenkomstig artikel 92, lid 1, verleende erkenning van een inrichting op grond van een overeenkomstig artikel 89, lid 1, en artikel 90, onder a), ingediende aanvraag bepaalt de bevoegde autoriteit uitdrukkelijk: a) voor welke van de soorten inrichtingen, bedoeld in artikel 89, lid 1, artikel 90 en krachtens artikel 89, lid 3, onder b), vastgestelde regelgeving, de erkenning geldig is; b) voor welke categorieën en soorten gehouden landdieren of levende producten van die soorten de erkenning geldig is. Artikel 94 Procedures voor het verlenen van de erkenning door de bevoegde autoriteit 1. De bevoegde autoriteit stelt procedures op die exploitanten moeten volgen wanneer zij een aanvraag indienen voor de erkenning van hun inrichtingen overeenkomstig artikel 89, lid 1, artikel 90 en artikel 91, lid 1 , evenals een uiterste termijn waarbinnen de in het volgende lid bedoelde inspectiebezoeken ter plaatse moeten plaatsvinden .. [Am. 223] 2. Na ontvangst van een aanvraag tot erkenning van een exploitant overeenkomstig artikel 89, lid 1, onder a), en artikel 90, onder a), verricht de bevoegde autoriteit een inspectiebezoek ter plaatse. 2 bis. De bevoegde autoriteit verleent aan een inrichting een voorwaardelijke erkenning wanneer uit de aanvraag van de exploitant en het daarop volgende inspectiebezoek ter plaatse van de bevoegde autoriteit, zoals bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel, blijkt dat de inrichting voldoet aan alle voorschriften voor erkenning zoals bedoeld in artikel 92, lid 1, en in de krachtens artikel 92, lid 2, vastgestelde regelgeving. [Am. 224] 3. De bevoegde autoriteit kan aan een inrichting een voorwaardelijke erkenning verlenen wanneer uit de aanvraag van de exploitant en het daarop volgende inspectiebezoek ter plaatse van de bevoegde autoriteit, zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel, blijkt dat de inrichting voldoet aan de belangrijkste voorschriften die voldoende garanties bieden dat een dergelijke inrichting geen significant risico vormt, en de bedoeling heeft te voldoen aan alle voorschriften voor de erkenning zoals bedoeld in artikel 92, lid 1, en in de krachtens artikel 92, lid 2, vastgestelde regelgeving. 4. Indien de bevoegde autoriteit overeenkomstig lid 3 van dit artikel een voorwaardelijke erkenning heeft verleend, kan zij de definitieve erkenning pas verlenen wanneer uit een volgend inspectiebezoek ter plaatse, uitgevoerd binnen drie maanden na de datum van de voorwaardelijke erkenning, blijkt dat de inrichting voldoet aan alle voorwaarden voor erkenning zoals bedoeld in artikel 92, lid 1, en in de krachtens artikel 92, lid 2, vastgestelde regelgeving. Indien uit het inspectiebezoek ter plaatse blijkt dat de inrichting duidelijk vooruitgang heeft geboekt, maar nog steeds niet aan alle voorwaarden voldoet, dan kan de bevoegde autoriteit de voorwaardelijke erkenning verlengen en geeft zij de nodige richtsnoeren om bij te dragen tot het verhelpen van de tekortkoming . De totale geldigheidsduur van de voorlopige erkenning mag echter niet meer dan zes maanden bedragen. [Am. 225] Artikel 95 Herziening, opschorting en intrekking van erkenningen door de bevoegde autoriteit 1. De bevoegde autoriteit evalueert de erkenningen van inrichtingen die zijn verleend overeenkomstig de artikelen 92 en 94. De bevoegde autoriteit bepaalt op basis van de risicofactor de frequentie van de evaluaties of een minimale of maximale termijn waarbinnen deze moeten plaatsvinden, en de gevallen waarin kan die termijn niet kan worden gehaald. [Am. 226] 2. Indien de bevoegde autoriteit bij de inrichtingen ernstige tekortkomingen vaststelt inzake de naleving van de vereisten van artikel 92, lid 1, en van de krachtens artikel 92, lid 2, vastgestelde regelgeving en indien de exploitant geen afdoende garanties kan bieden dat deze tekortkomingen zullen worden verholpen, leidt de bevoegde autoriteit de procedure tot intrekking van de erkenning van de inrichting in. De bevoegde autoriteit kan evenwel de erkenning van een inrichting opschorten, indien de exploitant kan garanderen die tekortkomingen binnen een redelijke termijn te zullen verhelpen. 3. Een overeenkomstig lid 2 opgeschorte of ingetrokken erkenning wordt enkel opnieuw verleend wanneer de bevoegde autoriteit zich ervan heeft vergewist dat de inrichting volledig voldoet aan alle voorschriften van deze verordening die op dat soort inrichting van toepassing zijn. Afdeling 3 Door de bevoegde autoriteit gehouden register van inrichtingen en vervoeders Artikel 96 Register van inrichtingen en vervoerders 1. De bevoegde autoriteit moet registers aanleggen en bijhouden van: a) alle inrichtingen en vervoerders die overeenkomstig artikel 88 zijn geregistreerd; b) alle inrichtingen die overeenkomstig de artikelen 92 en 94 zijn erkend. Zij maakt dat register toegankelijk voor de Commissie, de andere lidstaten en het publiek. [Am. 227] 2. Wanneer dit dienstig en pertinent is, kan de bevoegde autoriteit de in lid 1, onder a), bedoelde registratie en de in lid 1, onder b), bedoelde erkenning combineren met een registratie voor andere doeleinden. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de in het register te vermelden gegevens als bedoeld in lid 1; b) aanvullende voorschriften voor de registers van inrichtingen voor levende producten die hun activiteiten beëindigd hebben; c) de openbaarheid van het in lid 1 bedoelde register. 4. De Commissie kan bij uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot het formaat en de procedure voor het in lid 1 van dit artikel bedoelde register van inrichtingen en vervoerders en van erkende inrichtingen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Afdeling 4 Documentatie Artikel 97 Documentatieplicht van exploitanten van andere inrichtingen dan inrichtingen voor levende producten 1. De exploitanten van inrichtingen die moeten worden geregistreerd overeenkomstig artikel 88, of die moeten worden erkend overeenkomstig artikel 92, lid 1, zorgen voor het bewaren en bijwerken van documentatie, die ten minste de volgende gegevens bevat: a) de soorten, de categorieën, de aantallen en , in voorkomend geval, de identificatie van gehouden landdieren in hun inrichting; [Am. 228] b) de verplaatsingen van gehouden landdieren van en naar hun inrichting, naar gelang van het geval onder vermelding van: i) de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming; ii) de data waarop deze verplaatsingen plaatsvinden; c) de papieren of elektronische documenten die gehouden landdieren die in hun inrichting aankomen of die verlaten, dienen te vergezellen overeenkomstig artikel 106, onder b), artikel 107, onder b), artikel 109, onder c), artikel 110, onder b), artikel 113, onder b), artikel 140, leden 1 en 2, artikel 162, lid 2, en krachtens de artikelen 114 en 117 en artikel 141, lid 1, onder b) en c), vastgestelde regelgeving; d) eventuele veterinairrechtelijke vraagstukken behandeling van diergezondheidsproblemen betreffende gehouden dieren in hun inrichting; [Am. 229] e) biobeveiligingsmaatregelen, surveillance, behandelingen, testresultaten en andere relevante gegevens indien van toepassing voor: i) de categorie en de soorten gehouden landdieren in de inrichting; ii) het soort productie; iii) de soort en de grootte van de inrichting; f) de resultaten van diergezondheidsinspecties die zijn vereist overeenkomstig artikel 23, lid 1, en de krachtens artikel 24 vastgestelde regelgeving. 2. Inrichtingen die overeenkomstig artikel 83 zijn vrijgesteld van de registratieplicht kunnen door de lidstaat worden vrijgesteld van de verplichting om de in lid 1 van dit artikel bedoelde gegevens bij te houden. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle verleende vrijstellingen en houden een register bij van alle inrichtingen op hun grondgebied die een vrijstelling genieten. [Am. 230] 3. De exploitanten van inrichtingen bewaren de in lid 1 bedoelde documentatie in de inrichting en: a) stellen die op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit; b) bewaren die gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellen minimumduur, die niet minder dan drie jaar mag bedragen. Artikel 98 Documentatieplicht voor inrichtingen voor levende producten 1. De exploitanten van inrichtingen voor levende producten zorgen voor het bewaren en bijwerken van documentatie, die ten minste de volgende gegevens bevat: a) het ras, de leeftijd en de identificatie van de voor de productie van levende producten gebruikte donordieren; b) het tijdstip en de plaats van winning, verwerking en opslag van de gewonnen, geproduceerde of verwerkte levende producten; c) de identificatie van de levende producten en gedetailleerde gegevens over hun bestemming, indien die beschikbaar zijn; d) de papieren of elektronische documenten die levende producten die in de inrichting aankomen of die verlaten, dienen te vergezellen overeenkomstig artikel 159, artikel 162, lid 2, en krachtens artikel 160, leden 3 en 4, vastgestelde regelgeving; d bis) de resultaten van klinische en laboratoriumonderzoeken; [Am. 231] e) de gebruikte laboratoriumtechnieken. 2. Inrichtingen die overeenkomstig artikel 84 zijn vrijgesteld van de registratieplicht kunnen door de lidstaat worden vrijgesteld van de verplichting om de in lid 1 van dit artikel bedoelde gegevens bij te houden. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle verleende vrijstellingen en houden een register bij van alle inrichtingen op hun grondgebied die een vrijstelling genieten. [Am. 232] 3. De exploitanten van inrichtingen voor levende producten bewaren de in lid 1 bedoelde documentatie in de inrichting en: a) stellen die op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit; b) bewaren die gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellen minimumduur, die niet minder dan drie jaar mag bedragen. Artikel 99 Documentatieplicht voor vervoerders 1. Vervoerders van levende producten zorgen voor het bewaren en bijwerken van documentatie, die ten minste de volgende gegevens bevat: a) de door hen aangedane inrichtingen; b) de categorieën, soorten en aantallen van de door hen vervoerde levende producten; c) de reiniging, ontsmetting en desinfestatie van de vervoermiddelen. 2. Vervoerders die overeenkomstig artikel 86 zijn vrijgesteld van de registratieplicht kunnen door de lidstaat worden vrijgesteld van de verplichting om de in lid 1 van dit artikel bedoelde gegevens bij te houden. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle verleende vrijstellingen en houden een register bij van alle inrichtingen op hun grondgebied die een vrijstelling genieten. [Am. 233] 3. De vervoerders bewaren de in lid 1 bedoelde documentatie: a) op een dusdanige wijze dat de bevoegde autoriteit er op haar verzoek onmiddellijk toegang toe kan krijgen; b) gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellen minimumduur, die niet minder dan drie jaar mag bedragen. Artikel 100 Bevoegdheidsdelegatie inzake documentatie 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot regelgeving ter aanvulling van de documentatievoorschriften van de artikelen 97, 98 en 99 inzake: a) afwijkingen van de documentatievoorschriften voor: i) exploitanten van bepaalde soorten inrichtingen en bepaalde soorten vervoerders; ii) inrichtingen of vervoerders die een klein aantal gehouden landdieren of een kleine hoeveelheid levende producten houden of vervoeren; iii) bepaalde categorieën of soorten gehouden landdieren of levende producten; [Am. 234] b) gegevens die moeten worden bijgehouden ter aanvulling van de gegevens, bedoeld in artikel 97, lid 1, artikel 98, lid 1, en artikel 99, lid 1; c) aanvullende documentatievoorschriften voor levende producten die zijn gewonnen, geproduceerd of verwerkt in een inrichting voor levende producten die haar activiteiten heeft beëindigd. 2. Wanneer de Commissie de regelgeving vaststelt van de gedelegeerde handelingen zoals bedoeld in lid 1, houdt zij rekening met de volgende aspecten: a) de risico's die met elk soort inrichting of vervoerder verbonden zijn; b) de categorieën en soorten gehouden landdieren of levende producten die zich in de inrichting bevinden of worden vervoerd; c) het soort productie in de inrichting of het soort vervoer; d) de typische verplaatsingspatronen voor het soort inrichting en de categorie van de desbetreffende dieren; e) het aantal gehouden landdieren of het volume levende producten dat zich in de inrichting bevindt of door de vervoerder wordt vervoerd. Artikel 101 Uitvoeringsbevoegdheid met betrekking tot documentatie De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen regelgeving vast met betrekking tot: a) het formaat van de documentatie, bedoeld in artikel 97, lid 1, artikel 98, lid 1, artikel 99, lid 1, en de krachtens artikel 100 vastgestelde regelgeving; b) het in elektronische vorm bijhouden van de documentatie, bedoeld in artikel 97, lid 1, artikel 98, lid 1, artikel 99, lid 1, en de krachtens artikel 100 vastgestelde regelgeving; c) de procedures voor het bijhouden van de documentatie, bedoeld in artikel 97, lid 1, artikel 98, lid 1, artikel 99, lid 1, en de krachtens artikel 100 vastgestelde regelgeving. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 2 Traceerbaarheidsvoorschriften voor gehouden landdieren en levende producten Afdeling 1 gehouden landdieren Artikel 102 Verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de vaststelling van een identificatie- en registratiesysteem voor gehouden landdieren 1. De lidstaten beschikken over een identificatie- en registratiesysteem voor gehouden landdieren en, in voorkomend geval, voor de registratie van hun verplaatsingen, waarbij rekening wordt gehouden met: a) de soort of de categorie gehouden landdieren; b) het aan die soort of categorie verbonden risico. 2. Het in lid 1 bedoelde systeem bevat de volgende elementen: a) de middelen om gehouden landdieren individueel of in groep te identificeren; b) de in artikel 104 bedoelde identificatiedocumenten, verplaatsingsdocumenten en andere documenten voor de identificatie en tracering van gehouden landdieren; c) bijgewerkte documentatie in inrichtingen, als bedoeld in artikel 97, lid 1, onder a) en b); d) een in artikel 103, lid 1, bedoeld geautomatiseerd gegevensbestand van gehouden landdieren. 3. Het in lid 1 bedoelde systeem wordt aldus ontworpen dat: a) de efficiënte toepassing van de in deze verordening bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten is gewaarborgd; b) de traceerbaarheid van gehouden landdieren, hun verplaatsingen in en tussen de lidstaten en hun binnenkomst in de Unie wordt vergemakkelijkt; c) de efficiënte interoperabiliteit, integratie en compatibiliteit van de elementen van dat systeem is gewaarborgd; d) wordt gewaarborgd dat het systeem, voor zover nodig, is aangepast aan: i) het in artikel 20 bedoelde geautomatiseerd informatiesysteem voor melding en rapportage in de Unie; ii) Imsoc; e) een samenhangende aanpak wordt gewaarborgd voor de verschillende diersoorten die onder het systeem vallen. 4. De lidstaten kunnen in voorkomend geval: a) het gehele of een deel van het in lid 1 bedoelde systeem gebruiken voor andere doelen dan die van lid 3, onder a) en b); b) de in artikel 104 bedoelde identificatiedocumenten, verplaatsingsdocumenten en andere documenten samenvoegen met de diergezondheidscertificaten of documenten met de eigen verklaring, bedoeld in artikel 140, leden 1 en 2, artikel 148, lid 1, en krachtens artikel 141, onder b) en c), en artikel 148, leden 3 en 4, vastgestelde regelgeving; c) een andere autoriteit aanwijzen of een andere instantie of een natuurlijke persoon machtiging verlenen voor de praktische toepassing van het in lid 1 bedoelde identificatie- en registratiesysteem. Artikel 103 Verplichting van de lidstaten tot instelling van een geautomatiseerd gegevensbestand van gehouden landdieren 1. De lidstaten zetten een geautomatiseerd gegevensbestand op en houden het bij, voor het opslaan van: a) de volgende gegevens in verband met gehouden dieren die tot een runder-, schapen- of geitensoort behoren: i) hun individuele identificatie, bedoeld in artikel 106, onder a), en artikel 107, onder a); ii) de inrichtingen waar zij worden gehouden; iii) hun verplaatsingen van en naar inrichtingen; b) de volgende gegevens over gehouden dieren die tot een varkenssoort behoren : en de inrichtingen waar zij worden gehouden ; i) de inrichtingen waar zij worden gehouden; ii) hun verplaatsingen van en naar inrichtingen; [Am. 235] c) de volgende gegevens in verband met gehouden dieren die tot een soort paardachtigen behoren: i) hun unieke levensnummer, bedoeld in artikel 109, lid 1, onder a); ii) de identificatiemiddelen die dat dier verbinden met het onder iii) bedoelde identificatiedocument, indien van toepassing; iii) het in artikel 109, lid 1, onder c), bedoelde identificatiedocument; iv) de inrichtingen waar die dieren gewoonlijk worden gehouden; d) gegevens inzake gehouden landdieren van andere dan de onder a), b) en c) bedoelde soorten, indien krachtens lid 2 vastgestelde regelgeving daarin voorziet. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot het waar nodig registreren van gegevens inzake andere dan de onder a), b) en c) van dit artikel genoemde diersoorten in het in dat lid bedoelde geautomatiseerd gegevensbestand, rekening houdende met de risico's die die diersoorten opleveren, om: a) de efficiënte toepassing van de in deze verordening bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten te waarborgen; b) de traceerbaarheid van gehouden landdieren, hun verplaatsingen in en tussen de lidstaten en hun binnenkomst in de Unie te vergemakkelijken. 2 bis. Uiterlijk op 1 januari 2018 voeren de lidstaten een registratieplicht voor honden in. Uiterlijk op 31 juli 2019 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de ervaringen van de lidstaten met de registratie en identificatie van honden, met name met betrekking tot zwerfdieren. Dit verslag wordt zo nodig aangevuld met een voorstel betreffende de minimumvereisten voor het in lid 1 bedoelde gegevensbestand. [Am. 236] Artikel 104 Verplichting van de bevoegde autoriteit met betrekking tot identificatiedocumenten, verplaatsingsdocumenten en andere documenten voor de identificatie en tracering van gehouden landdieren De bevoegde autoriteit: a) geeft identificatiedocumenten voor gehouden landdieren af wanneer dat is voorgeschreven door artikel 106, onder b, artikel 109, onder c), artikel 112, lid 1, onder b), en lid 2, onder b), artikel 113, onder b), of krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving; b) geeft verplaatsingsdocumenten en andere documenten af voor de identificatie en tracering van gehouden landdieren wanneer dat is voorgeschreven door artikel 107, onder b), artikel 110, onder b), artikel 113, onder b), of krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving. Artikel 105 Openbaarheid van gegevens over identificatiemiddelen De bevoegde autoriteit stelt de Commissie in kennis van en maakt gegevens openbaar over: a) contactpunten voor de overeenkomstig artikel 103, lid 1, door de lidstaten ingestelde geautomatiseerde gegevensbestanden; b) de autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor de afgifte van identificatiedocumenten, verplaatsingsdocumenten en andere documenten overeenkomstig artikel 104, rekening houdend met artikel 102, lid 4, onder c); c) de identificatiemiddelen die moeten worden gebruikt voor elke categorie en soort gehouden landdieren, overeenkomstig artikel 106, onder a), artikel 107, onder a), artikel 109, lid 1, artikel 110, onder a), artikel 112, lid 1, onder a), en lid 2, onder a), artikel 113, onder a), en krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving; d) het voorgeschreven formaat voor de afgifte van de in artikel 104 bedoelde identificatiedocumenten en andere documenten. Artikel 106 Verplichting van de exploitanten tot identificatie van gehouden dieren die tot een rundersoort behoren De exploitanten die tot een rundersoort behorende dieren houden: a) zorgen ervoor dat die gehouden dieren individueel geïdentificeerd zijn door een fysiek identificatiemiddel; b) zorgen ervoor dat voor die gehouden dieren door de bevoegde autoriteit, een daartoe aangewezen autoriteit of een gemachtigde instantie een identificatiedocument is afgegeven dat een uniek, levenslang geldig document is, en dat dit document: i) door de exploitant wordt bewaard, correct ingevuld en bijgewerkt; ii) die gehouden landdieren bij verplaatsingen vergezelt; c) geven de gegevens over de verplaatsingen van die gehouden dieren van en naar de inrichting door aan het geautomatiseerde gegevensbestand, bedoeld in artikel 103, lid 1, en krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving. Artikel 107 Verplichting van de exploitanten tot identificatie van gehouden dieren die tot een schapen- of geitensoort behoren De exploitanten die tot een schapen- of geitensoort behorende gehouden dieren houden: a) zorgen ervoor dat die gehouden dieren individueel geïdentificeerd zijn door een fysiek identificatiemiddel; b) zorgen ervoor dat wanneer die gehouden dieren worden verplaatst uit de inrichting waar zij worden gehouden, zij vergezeld gaan van een correct ingevuld verplaatsingsdocument dat door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 104 is afgegeven; c) geven de gegevens over de verplaatsingen van die gehouden dieren van en naar de inrichting door aan het geautomatiseerde gegevensbestand, bedoeld in artikel 103, lid 1, en krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving. Artikel 108 Afwijkingen voor identificatie- en verplaatsingsdocumenten voor gehouden dieren die tot een runder-, schapen- of geitensoort behoren In afwijking van artikel 104, artikel 106, onder b), en artikel 107, onder b), kunnen de lidstaten exploitanten vrijstellen van de verplichting om ervoor te zorgen dat gehouden dieren die tot een runder-, schapen- of geitensoort behoren tijdens verplaatsingen binnen de lidstaat vergezeld gaan van identificatiedocumenten of verplaatsingsdocumenten, mits: a) de gegevens in het verplaatsings- of identificatiedocument zijn opgenomen in het in artikel 103, lid 1, bedoelde geautomatiseerd gegevensbestand; b) het identificatie- en registratiesysteem voor gehouden dieren die tot een runder-, schapen- of geitensoort behoren dezelfde mate van traceerbaarheid garandeert als identificatiedocumenten en verplaatsingsdocumenten. Artikel 109 Verplichting van de exploitanten tot identificatie en registratie van gehouden dieren die tot een soort paardachtigen behoren 1. De exploitanten die tot een soort paardachtigen behorende gehouden dieren houden, zorgen ervoor dat die dieren individueel worden geïdentificeerd aan de hand van: a) een uniek levensnummer, dat wordt geregistreerd in het in artikel 103, lid 1, bedoelde geautomatiseerd gegevensbestand; b) een methode die het gehouden dier ondubbelzinnig verbindt met het in dit lid, onder c), bedoelde identificatiedocument dat door de bevoegde autoriteit is afgegeven overeenkomstig artikel 104; c) een correct ingevuld uniek, levenslang geldig identificatiedocument. 2. De exploitanten van gehouden dieren die tot een soort paardachtigen behoren, geven de gegevens over die dieren door aan het geautomatiseerde gegevensbestand, bedoeld in artikel 103, lid 1, en krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving. Artikel 110 Verplichting van de exploitanten tot identificatie en registratie van gehouden dieren die tot een varkenssoort behoren De exploitanten die tot een varkenssoort behorende gehouden dieren houden: a) zorgen ervoor dat die gehouden dieren geïdentificeerd zijn door een fysiek identificatiemiddel; b) zorgen ervoor dat wanneer die gehouden dieren worden verplaatst uit de inrichting waar zij worden gehouden, zij vergezeld gaan van een correct ingevuld verplaatsingsdocument dat door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 104 is afgegeven; c) geven de gegevens over de inrichting waar die dieren worden gehouden door aan het geautomatiseerde gegevensbestand, bedoeld in artikel 103, lid 1, en krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving. Artikel 111 Afwijkingen inzake de verplaatsingen van gehouden dieren die tot een varkenssoort behoren In afwĳking van artikel 110, onder b), kunnen de lidstaten exploitanten vrijstellen van de verplichting om ervoor te zorgen dat gehouden dieren die tot een varkenssoort behoren tijdens verplaatsingen binnen de lidstaat vergezeld gaan van correct ingevulde verplaatsingsdocumenten die zijn afgegeven door de bevoegde autoriteit, mits: a) de gegevens in die verplaatsingsdocumenten zijn opgenomen in het geautomatiseerde gegevensbestand dat de lidstaat overeenkomstig artikel 103, lid 1, heeft ingesteld; b) het identificatie- en registratiesysteem voor gehouden dieren die tot een varkenssoort behoren dezelfde mate van traceerbaarheid garandeert als die verplaatsingsdocumenten. Artikel 112 Verplichting van de houders van gezelschapsdieren om gezelschapslanddieren te identificeren en te registreren 1. De houders van gezelschapsdieren zorgen ervoor dat gezelschapslanddieren van de in deel A van bijlage I opgenomen soorten die worden verplaatst van de ene lidstaat naar een andere voldoen aan de vereisten van Verordening (EU) nr. 576/2013. [Am. 239] a) individueel geïdentificeerd zijn door een fysiek identificatiemiddel; [Am. 240] b) vergezeld gaan van een correct ingevuld en bijgewerkt identificatiedocument dat door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 104 is afgegeven. [Am. 241] 2. De houders van gezelschapsdieren zorgen ervoor dat gezelschapslanddieren van de in deel B van bijlage I opgenomen soorten bij verplaatsing die worden verplaatst van de ene lidstaat naar een andere , en indien zulks krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving vereist is: voldoen aan de vereisten van Verordening (EU) nr. 576/2013. [Am. 242] a) individueel of in groep worden geïdentificeerd; [Am. 243] b) vergezeld gaan van correct ingevulde en bijgewerkte identificatiedocumenten, verplaatsingsdocumenten of andere documenten voor de identificatie en tracering van dieren, naar gelang van de betrokken diersoort. [Am. 244] Artikel 113 Plicht van de exploitanten tot identificatie van andere gehouden landdieren dan runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en gezelschapsdieren De exploitanten zorgen ervoor dat gehouden landdieren van andere soorten dan runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen, en andere dan gezelschapsdieren, aan de onderstaande voorschriften voldoen indien zulks krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving vereist is: a) zij worden individueel of in groep geïdentificeerd; b) zij gaan vergezeld van correct ingevulde en bijgewerkte identificatiedocumenten, verplaatsingsdocumenten of andere documenten voor de identificatie en tracering van dieren, naar gelang van de betrokken diersoort. Artikel 114 Bevoegdheidsdelegatie inzake identificatie en registratie De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de aanwijzing van andere autoriteiten of de verlening van machtiging aan instanties of natuurlijke personen, bedoeld in artikel 102, lid 4, onder c); [Am. 245] b) bijzondere voorschriften inzake: i) het identificatiemiddel voor gehouden landdieren, bedoeld in artikel 106, onder a), artikel 107, onder a), artikel 109, lid 1, artikel 110, onder a), artikel 112, lid 1, onder a), en lid 2, onder a), en artikel 113, onder a); ii) de toepassing en het gebruik van dat identificatiemiddel; c) de gegevens die moeten worden opgenomen in: i) de in artikel 103, lid 1, bedoelde geautomatiseerde gegevensbestanden; ii) het in artikel 105, onder b), bedoelde identificatiedocument voor gehouden dieren die tot een rundersoort behoren; iii) het in artikel 107, onder b), bedoelde verplaatsingsdocument voor gehouden dieren die tot een schapen- of geitensoort behoren; iv) het in artikel 109, lid 1, onder c), bedoelde identificatiedocument voor gehouden dieren die tot een soort paardachtigen behoren; v) het in artikel 110, onder b), bedoelde verplaatsingsdocument voor gehouden dieren die tot een varkenssoort behoren; vi) de in artikel 112, lid 1, onder b) bedoelde identificatiedocumenten voor gezelschapslanddieren of de in artikel 112, lid 2, onder b), bedoelde identificatiedocumenten, verplaatsingsdocumenten of andere documenten voor gezelschapslanddieren; [Am. 246] vii) de in artikel 113, onder b), bedoelde identificatiedocumenten of verplaatsingsdocumenten voor andere gehouden landdieren dan runderen, schapen, geiten, varkens, paardachtigen en gezelschapsdieren; d) bijzondere voorschriften voor verschillende soorten en categorieën gehouden landdieren om de efficiënte werking van het in artikel 102, lid 1, bedoelde identificatie- en registratiesysteem te waarborgen; e) bijzondere voorschriften voor gehouden landdieren die de Unie binnenkomen vanuit derde landen en grondgebieden. f) identificatie- en registratievoorschriften voor gezelschapslanddieren van de in bijlage I, deel B, opgenomen soorten en zo nodig voor gehouden landdieren van andere soorten dan runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen, rekening houdende met de risico's die de betrokken soort oplevert, om: i) de efficiënte toepassing van de in deze verordening bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten te waarborgen; ii) de traceerbaarheid van gehouden landdieren, hun verplaatsingen in en tussen de lidstaten en hun binnenkomst in de Unie te vergemakkelijken. [Am. 247] Artikel 115 Bevoegdheidsdelegatie inzake afwijkingen van de traceerbaarheidsvoorschriften De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de identificatie- en registratievoorschriften van de artikelen 106, 107, 109 en 110 voor exploitanten op voorwaarde dat volledige traceerbaarheid gewaarborgd is : [Am. 248] a) in gevallen waarin één of meer van deze elementen niet noodzakelijk zijn om te voldoen aan de voorschriften van artikel 102, lid 3, onder a) en b); b) wanneer andere traceerbaarheidsmaatregelen in de lidstaten verzekeren dat de mate van traceerbaarheid van de betrokken dieren niet in het gedrang wordt gebracht. Artikel 116 Aspecten waarmee bij de vaststelling van in de artikelen 114 en 115 bedoelde gedelegeerde handelingen rekening moet worden gehouden Wanneer de Commissie de regelgeving vaststelt van de gedelegeerde handelingen zoals bedoeld in de artikelen 114 en 115, houdt zij rekening met de volgende aspecten: a) de categorieën en soorten gehouden landdieren; b) de risico's voor die gehouden landdieren; c) het aantal dieren in de inrichting; d) het soort productie in de inrichtingen waar die landdieren worden gehouden; e) de verplaatsingspatronen van de soorten en categorieën gehouden landdieren; f) overwegingen betreffende de bescherming en het behoud van soorten gehouden landdieren; g) de prestaties van de andere traceerbaarheidselementen van het identificatie- en registratiesysteem voor gehouden landdieren, bedoeld in artikel 102, lid 2. Artikel 117 Uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot de traceerbaarheid van gehouden landdieren De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen regelgeving vast voor de toepassing van de voorschriften in de artikelen 106, 107, 109, 110, 112 en 113 en in de krachtens artikel 103, lid 2, artikel 114 en artikel 115 vastgestelde gedelegeerde handelingen, betreffende: a) technische specificaties, formaten en operationele voorschriften voor: i) de middelen, de methoden en het gebruik van identificatie; ii) het identificatiedocument of verplaatsingsdocument voor gehouden dieren die tot een runder-, schapen- of geitensoort behoren; iii) het identificatiedocument voor gehouden dieren die tot een soort paardachtigen behoren; iv) het identificatiedocument, het verplaatsingsdocument en andere documenten voor andere soorten gehouden landdieren dan runderen, schapen, geiten en paardachtigen; v) geautomatiseerde gegevensbestanden; b) de uiterste termijnen voor: i) de doorgifte van gegevens door exploitanten aan het geautomatiseerde gegevensbestand; ii) de registratie van gehouden landdieren; iii) de identificatie van gehouden landdieren en de vervanging van identificatiemerktekens; c) de praktische toepassing van vrijstellingen van de identificatie en registratie waarin is voorzien in de krachtens artikel 115 vastgestelde regelgeving. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Afdeling 2 levende producten Artikel 118 Traceerbaarheidsvoorschriften voor levende producten van gehouden dieren die tot een runder-, schapen-, geiten- of varkenssoort of een soort paardachtigen behoren en van pluimvee 1. De exploitanten die levende producten produceren, verwerken of opslaan, merken levende producten van gehouden dieren die tot een runder-, schapen-, geiten- of varkenssoort of een soort paardachtigen behoren aldus dat een duidelijke tracering mogelijk is van: a) de donordieren; b) de datum van verzameling; b bis) het ras; [Am. 249] c) de inrichtingen voor levende producten waar zij zijn gewonnen, geproduceerd, verwerkt en opgeslagen. 2. Het in lid 1 bedoelde merkteken wordt aldus ontworpen dat wordt gezorgd voor: a) de doeltreffende toepassing van de in deze verordening bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten; b) de traceerbaarheid van die levende producten, van hun verplaatsingen in en tussen de lidstaten en van hun binnenkomst in de Unie. Artikel 119 Bevoegdheidsdelegatie inzake de traceerbaarheidsvoorschriften voor levende producten 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) traceerbaarheidsvoorschriften voor levende producten van gehouden dieren die tot een runder-, schapen-, geiten- of varkenssoort of een soort paardachtigen behoren, ter wijziging en aanvulling van de regelgeving in artikel 118; b) traceerbaarheidsvoorschriften voor levende producten van andere gehouden landdieren dan runderen, geiten, schapen, paardachtigen en varkens, waar dit nodig is voor: i) de doeltreffende toepassing van de in deze verordening bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten; ii) de traceerbaarheid van die levende producten, hun verplaatsingen in en tussen de lidstaten en hun binnenkomst in de Unie. 2. Bij de vaststelling van de in lid 1 bedoelde gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de volgende aspecten: a) de soorten gehouden landdieren waarvan de levende producten afkomstig zijn; b) de gezondheidsstatus van de donordieren; c) de risico's die met die levende producten verbonden zijn; d) het soort levende producten; e) het soort winning, verwerking of opslag; f) de verplaatsingspatronen van de soorten en categorieën gehouden landdieren en hun levende producten; g) overwegingen betreffende de bescherming en het behoud van soorten gehouden landdieren; h) andere elementen die kunnen bijdragen tot de traceerbaarheid van levende producten. Artikel 120 Uitvoeringsbevoegdheden inzake de traceerbaarheidsvoorschriften voor levende producten De Commissie stelt bij uitvoeringshandelingen regelgeving vast met betrekking tot: a) technische voorschriften en specificaties voor de in artikel 118, lid 1, bedoelde merking; b) operationele voorschriften voor de traceerbaarheidsvoorschriften in krachtens artikel 119, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handelingen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 3 Verplaatsingen van andere gehouden landdieren dan gezelschapslanddieren binnen de Unie Afdeling 1 Algemene voorschriften voor verplaatsingen Artikel 121 Algemene voorschriften voor verplaatsingen van gehouden landdieren 1. De exploitanten treffen passende preventieve maatregelen om erop toe te zien dat door de verplaatsing van gehouden landdieren de gezondheidsstatus op de plaats van bestemming geen gevaar loopt met betrekking tot: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); b) nieuwe ziekten. 2. De exploitanten verplaatsen gehouden landdieren slechts uit inrichtingen, en ontvangen slechts gehouden landdieren indien de dieren voldoen aan de volgende voorwaarden: a) zij zijn afkomstig van inrichtingen die: i) overeenkomstig artikel 88, onder a), door de bevoegde autoriteit zijn ingeschreven in het register van inrichtingen en waarvoor de lidstaat van oorsprong geen afwijking heeft toegestaan overeenkomstig artikel 83; ii) indien artikel 89, lid 1, of artikel 90 dat vereisen, door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 92, lid 1, zijn erkend; b) zij voldoen aan de identificatie- en registratievoorschriften van de artikelen 106, 107, 109, 110 en 113 en aan de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 114, onder a) tot en met d), en artikel 117. b bis) de verplaatsing voldoet aan Verordening (EG) nr. 1/2005 (64) van de Raad. [Am. 250] Artikel 122 Preventieve maatregelen in verband met vervoer 1. De exploitanten treffen passende en noodzakelijke preventieve en gezondheidsbevorderende maatregelen om het volgende te waarborgen: [Am. 251] a) de gezondheidsstatus van de gehouden landdieren loopt geen gevaar tijdens het vervoer; b) het vervoer van gehouden landdieren veroorzaakt op de verzamelplaatsen, de laad- en losplaatsen, de herlaadplaatsen, de rustplaatsen en de plaatsen van bestemming geen mogelijkheid tot verspreiding onder mensen en dieren van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); [Am. 252] c) de maatregelen betreffende reiniging, ontsmetting en desinfestatie van uitrusting en vervoermiddelen en andere passende biobeveiligingsmaatregelen worden getroffen in overeenstemming met de risico’s die met het vervoer verbonden zijn. c bis) de toepasselijke voorschriften van Verordening (EG) nr. 1/2005 worden in acht genomen. [Am. 253] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de reiniging, ontsmetting en desinfestatie van uitrusting en vervoermiddelen en het gebruik van biociden voor deze doeleinden; b) andere passende biobeveiligingsmaatregelen zoals bedoeld in lid 1, onder c). Afdeling 2 Verplaatsingen tussen lidstaten Artikel 123 Algemene voorschriften voor verplaatsingen van gehouden landdieren tussen lidstaten 1. De exploitanten verplaatsen gehouden landdieren slechts naar een andere lidstaat indien de dieren voldoen aan de volgende voorwaarden: a) zij zijn afkomstig van een inrichting: i) waar geen abnormale sterftegevallen of andere symptomen met onbekende oorzaak voorkomen; ii) waarvoor met betrekking de soorten die worden verplaatst geen verplaatsingsbeperkingen gelden overeenkomstig de regelgeving van artikel 55, lid 1, onder d), artikel 61, lid 1, onder a), artikel 62, artikel 65, lid 1, onder c), artikel 74, lid 1, en artikel 78, leden 1 en 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 67, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79 en artikel 81, lid 2, of overeenkomstig de noodmaatregelen van de artikelen 246 en 247 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248, tenzij in overeenstemming met deze regelgeving afwijkingen van verplaatsingsbeperkingen zijn toegestaan; iii) die niet gelegen is in een beperkingszone overeenkomstig de regelgeving van artikel 55, lid 1, onder f), ii), de artikelen 64 en 65, artikel 74, lid 1, artikel 78, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 67, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79 en artikel 81, lid 2, of overeenkomstig de noodmaatregelen van de artikelen 246 en 247 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248, tenzij in overeenstemming met deze regelgeving afwijkingen zijn toegestaan; b) zij zijn vóór de datum van de geplande verplaatsing naar een andere lidstaat gedurende een passende periode niet in contact geweest met gehouden landdieren waarvoor verplaatsingsbeperkingen gelden zoals bedoeld onder a), ii) en iii), of met gehouden landdieren van in de lijst opgenomen soorten waarvoor een lagere gezondheidsstatus geldt; om de kans op de verspreiding van ziekten te beperken wordt daarbij rekening gehouden met de volgende aspecten: i) de incubatieperiode en de overdrachtswijze van de in de lijst opgenomen ziekten en van nieuwe ziekten; ii) het soort inrichting; iii) de soorten en categorieën van de gehouden landdieren die worden verplaatst; iv) andere epizoötiologische factoren; c) zij voldoen aan de desbetreffende voorschriften van de afdelingen 3 tot en met 8. 2. De exploitanten treffen alle noodzakelijke maatregelen om erop toe te zien dat gehouden landdieren die naar een andere lidstaat worden verplaatst, rechtstreeks naar hun plaats van bestemming in een andere lidstaat worden verzonden, tenzij de dieren met het oog op het dierenwelzijn moeten stoppen op een rustplaats. Artikel 124 Verplichtingen van de exploitanten op de plaats van bestemming 1. De exploitanten van inrichtingen en slachthuizen die gehouden landdieren uit een andere lidstaat ontvangen: a) controleren: i) de aanwezigheid van de identificatiemiddelen zoals bedoeld in artikel 106, onder a), artikel 107, onder a), artikel 109, lid 1, artikel 110, onder a), en artikel 113, onder a), en in de regelgeving vastgesteld krachtens de artikelen 114 en 117; ii) de aanwezigheid en de correcte invulling van de identificatie­documenten zoals bedoeld in artikel 106, onder b), artikel 107, onder b), artikel 109, lid 1, onder c), en artikel 113, onder b), en in de regelgeving vastgesteld krachtens de artikelen 114 en 117; b) controleren de aanwezigheid van de diergezondheidscertificaten zoals bedoeld in artikel 140 en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 141, onder b) en c), of van de eigen verklaringen zoals bedoeld in artikel 148 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 148, lid 2; c) stellen de bevoegde autoriteit in kennis van elke onregelmatigheid met betrekking tot: i) de ontvangen gehouden landdieren; ii) de aanwezigheid van de onder a), i), bedoelde identificatiemiddelen; iii) de onder a), ii) en b), bedoelde documenten. 2. Bij onregelmatigheden zoals bedoeld in lid 1, onder c), isoleert de exploitant de dieren waarop de onregelmatigheid betrekking heeft tot de bevoegde autoriteit over deze dieren een beslissing heeft genomen. Artikel 125 Verbod op verplaatsingen van gehouden landdieren tussen lidstaten In het geval van gehouden landdieren die bestemd zijn voor de slacht ter uitroeiing van een ziekte in het kader van een uitroeiingsprogramma zoals bedoeld in artikel 30, leden 1, 2, en 3, verplaatsen de exploitanten deze dieren niet naar een andere lidstaat, tenzij de lidstaat van bestemming en de lidstaten van doorvoer vóór die verplaatsing daartoe de uitdrukkelijke toestemming verleent verlenen; [Am. 254] Artikel 126 Algemene voorschriften voor exploitanten voor verplaatsingen van gehouden landdieren door lidstaten maar bestemd voor uitvoer uit de Unie naar derde landen of grondgebieden De exploitanten zien erop toe dat gehouden landdieren die bestemd zijn voor uitvoer naar een derde land of grondgebied en over het grondgebied van een andere lidstaat gaan, voldoen aan de voorschriften van de artikelen 121, 122, 123 en 125. Afdeling 3 Specifieke voorschriften voor verplaatsingen van hoefdieren en pluimvee naar andere lidstaten Artikel 127 Verplaatsing van gehouden hoefdieren en pluimvee naar andere lidstaten De exploitanten verplaatsen gehouden hoefdieren en pluimvee slechts van een inrichting in de ene lidstaat naar een andere lidstaat indien de dieren met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), voldoen aan de volgende voorwaarden: a) zij vertonen op het ogenblik van de verplaatsing geen klinische symptomen of tekenen van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); b) zij hebben voldaan aan een passende verblijfsduur voor de in de lijst opgenomen ziekten, rekening houdend met de soorten en categorieën van gehouden hoefdieren en pluimvee die worden verplaatst; c) in de inrichting van oorsprong zijn geen gehouden hoefdieren of pluimvee binnengebracht gedurende een periode die passend is voor de in de lijst opgenomen ziekten en voor de soorten en categorieën van hoefdieren of pluimvee die worden verplaatst , behalve wanneer er passende biobeveiligingsmaatregelen zijn genomen ; [Am. 255] d) zij vormen geen significant risico voor de verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekten op de plaats van bestemming. Artikel 128 Bevoegdheidsdelegatie voor verplaatsing van gehouden hoefdieren en pluimvee naar andere lidstaten 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de verblijfsduur en biobeveiligingsmaatregelen zoals bedoeld in artikel 127, onder b); [Am. 256] b) de periode vóór de verplaatsing zoals bedoeld in artikel 127, onder c), waarin het nodig is het binnenbrengen van gehouden hoefdieren of pluimvee in inrichtingen te beperken; c) aanvullende voorschriften om overeenkomstig artikel 127, onder d), te waarborgen dat gehouden hoefdieren en pluimvee geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); d) andere risicobeperkingsmaatregelen tot wijziging en ter aanvulling van de voorschriften van artikel 127. 2. Wanneer de Commissie de regelgeving vaststelt van de gedelegeerde handelingen zoals bedoeld in lid 1, houdt zij rekening met de volgende aspecten: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), die relevant zijn voor de in de lijst opgenomen soorten of categorieën gehouden hoefdieren of pluimvee die worden verplaatst; b) de gezondheidsstatus met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), in de inrichtingen, compartimenten, zones en lidstaten van oorsprong en bestemming; c) het soort inrichting en het soort productie op de plaats van oorsprong en bestemming; d) het soort verplaatsing; e) de categorieën en soorten gehouden hoefdieren of pluimvee die worden verplaatst; f) de leeftijd van de gehouden hoefdieren die worden verplaatst en van het pluimvee dat wordt verplaatst; g) andere epizoötiologische factoren. Artikel 129 Gehouden hoefdieren en pluimvee, verplaatst naar een andere lidstaat en bestemd voor de slacht 1. De exploitanten van slachthuizen die uit een andere lidstaat gehouden hoefdieren en pluimvee ontvangen, slachten deze dieren , met voorafgaande bedwelming, zo snel mogelijk na hun aankomst, uiterlijk binnen de termijn die moet worden bepaald in de krachtens lid 2 vastgestelde gedelegeerde handelingen. [Am. 257] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot het tijdstip van slachting zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. Afdeling 4 Het verzamelen van gehouden hoefdieren en pluimvee Artikel 130 Afwijking voor verzamelingen 1. In afwijking van artikel 123, lid 2, mogen de exploitanten voor gehouden hoefdieren en pluimvee ten hoogste de volgende drie verzamelingen inplannen: a) één verzameling in de lidstaat van oorsprong; b) één verzameling in de lidstaat van doorgang; c) één verzameling in de lidstaat van bestemming; [Am. 258] 2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde verzamelingen vinden slechts plaats in een inrichting die daartoe is erkend overeenkomstig artikel 92, lid 1, en artikel 94, leden 3 en 4. De lidstaat van oorsprong mag echter op zijn grondgebied toestaan dat de verzameling plaatsheeft op vervoermiddelen waarmee gehouden hoefdieren en pluimvee rechtstreeks van de inrichting van oorsprong worden opgehaald, op voorwaarde dat de dieren daarna niet worden afgeladen voordat: a) zij bij de inrichting of de uiteindelijke plaats van bestemming zijn aangekomen; of b) een verzameling plaatsvindt, zoals bedoeld in lid 1, onder b) en c). Artikel 131 Voorschriften inzake ziektepreventie voor verzamelingen De exploitanten zien bij verzamelingen toe op het volgende: a) de gehouden hoefdieren en het pluimvee hebben bij een verzameling dezelfde gezondheidsstatus; wanneer dat niet het geval is, wordt de lagere gezondheidsstatus toegepast op alle aldus verzamelde dieren; b) de gehouden hoefdieren en het pluimvee worden zo snel mogelijk na het verlaten van de inrichting van oorsprong verzameld en verplaatst naar hun uiteindelijke plaats van bestemming in een andere lidstaat , uiterlijk binnen de termijn die moet worden bepaald in de krachtens artikel 132, onder c), vastgestelde gedelegeerde handelingen; [Am. 259] c) de noodzakelijke biobeveiligingsmaatregelen worden getroffen om te waarborgen dat de gehouden hoefdieren en het pluimvee bij een verzameling: i) niet in contact komen met gehouden hoefdieren of pluimvee van een lagere gezondheidsstatus; ii) geen significant risico vormen voor de verspreiding naar gehouden hoefdieren of pluimvee op de plaats van verzameling van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); d) de gehouden hoefdieren of het pluimvee zijn geïdentificeerd en gaan, in voorkomend geval, vergezeld van de volgende documenten: i) de documenten voor identificatie en registratie zoals bedoeld in artikel 106, onder b), artikel 107, onder b), artikel 109, onder c), artikel 110, onder b), en artikel 113, onder b), en in de regelgeving vastgesteld krachtens de artikelen 114 en 117, tenzij overeenkomstig artikel 115 afwijkingen zijn toegestaan; ii) de diergezondheidscertificaten zoals bedoeld in artikel 140 en artikel 141, onder c), tenzij in de krachtens artikel 141, onder a), vastgestelde regelgeving afwijkingen zijn toegestaan; iii) het document met eigen verklaring zoals bedoeld in artikel 148. Artikel 132 Bevoegdheidsdelegatie met betrekking tot verzamelingen De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen , mits wetenschappelijk onderbouwd en met inachtneming van de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, met betrekking tot: [Am. 260] a) specifieke regelgeving voor verzamelingen, wanneer andere risicobeperkingsmaatregelen getroffen zijn ter aanvulling van die bedoeld in artikel 131, onder b) en c); b) de voorwaarden waaronder de lidstaten van oorsprong toestemming kunnen verlenen voor een verzameling op vervoermiddelen, zoals bedoeld in artikel 130, lid 2, tweede alinea; c) de termijn tussen het tijdstip van vertrek van gehouden hoefdieren of pluimvee uit de inrichting van oorsprong en het tijdstip van vertrek uit de verzameling naar hun eindbestemming in een andere lidstaat zoals bedoeld in artikel 131, onder b); [Am. 261] d) biobeveiligingsmaatregelen zoals bedoeld in lid 131, onder c). Afdeling 5 Verplaatsingen van andere gehouden landdieren dan gehouden hoefdieren en pluimvee naar andere lidstaten Artikel 133 Verplaatsing van andere gehouden landdieren dan gehouden hoefdieren en pluimvee naar andere lidstaten en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten verplaatsen andere gehouden landdieren dan gehouden hoefdieren of pluimvee slechts van een inrichting in de ene lidstaat naar een andere lidstaat wanneer deze dieren op de plaats van bestemming geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d). 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende uitvoeringsbepalingen om te waarborgen dat andere gehouden landdieren dan gehouden hoefdieren of pluimvee geen in lid 1 van dit artikel bedoeld significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d). 3. Wanneer de Commissie de uitvoeringsbepalingen vaststelt voor de gedelegeerde handelingen zoals bedoeld in lid 2, houdt zij rekening met de volgende aspecten: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), die relevant zijn voor de in de lijst opgenomen soorten of categorieën gehouden landdieren die worden verplaatst; b) de gezondheidsstatus met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), in de inrichtingen, compartimenten, zones en lidstaten van oorsprong en op de plaats van bestemming; c) het soort inrichting en het soort productie op de plaats van oorsprong en op de plaats van bestemming; d) het soort verplaatsing met betrekking tot het einddoel waarvoor de dieren op hun bestemming worden gebruikt; e) de categorieën en soorten gehouden landdieren die worden verplaatst; f) de leeftijd van de gehouden landdieren die worden verplaatst; g) andere epizoötiologische factoren. Afdeling 6 afwijking en aanvulling van risicobeperkingsmaatregelen Artikel 134 Dieren bestemd voor geconsigneerde inrichtingen en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten verplaatsen gehouden landdieren slechts naar een geconsigneerde inrichting indien de dieren voldoen aan de volgende voorwaarden: a) zij zijn afkomstig van een andere geconsigneerde inrichting; b) zij vormen geen significant risico voor de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), naar de in de lijst opgenomen soorten of categorieën dieren in de geconsigneerde inrichting van bestemming, tenzij een dergelijke verplaatsing voor wetenschappelijke doeleinden is toegestaan. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) uitvoeringsbepalingen voor het verplaatsen van gehouden landdieren naar geconsigneerde inrichtingen ter aanvulling van die bedoeld in lid 1 van dit artikel; b) specifieke regelgeving voor verplaatsingen van gehouden landdieren naar geconsigneerde inrichtingen waar de getroffen risicobeperkingsmaatregelen waarborgen dat dergelijke verplaatsingen geen significant risico vormen voor de gezondheid van de gehouden landdieren binnen die geconsigneerde inrichting of in naburige inrichtingen. Artikel 135 Afwijkingen voor verplaatsingen van gehouden landdieren voor wetenschappelijke doeleinden en gedelegeerde handelingen 1. De bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming kan, mits de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong daarmee instemt, voor wetenschappelijke doeleinden toestemming verlenen voor verplaatsingen van gehouden landdieren naar het grondgebied van die lidstaat die niet voldoen aan de voorschriften van de afdelingen 1 tot en met 5 van dit hoofdstuk, met uitzondering van de artikelen 121 en 122, artikel 123, lid 1), onder a), ii) en artikel 124. 2. De bevoegde autoriteiten staan de in lid 1 bedoelde afwijkingen slechts toe onder de volgende voorwaarden: a) de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming en die van de plaats van oorsprong: i) hebben overeenstemming bereikt betreffende de voorwaarden voor dergelijke verplaatsingen; ii) hebben de noodzakelijke risicobeperkingsmaatregelen getroffen om te waarborgen dat deze verplaatsingen geen gevaar opleveren voor de gezondheidsstatus onderweg en op de plaats van bestemming met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); iii) hebben indien nodig de bevoegde autoriteit van de lidstaten van doorgang in kennis gesteld van de toegestane afwijking en van de voorwaarden waaronder deze is toegestaan; b) deze verplaatsingen van deze dieren verlopen onder toezicht van de bevoegde autoriteiten van de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming en, indien van toepassing, van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van doortocht. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de wijziging en de aanvulling van de regelgeving voor afwijkingen door de bevoegde autoriteiten zoals bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel. Artikel 136 Afwijkingen met betrekking tot recreatieve doeleinden, sportieve en culturele evenementen, het laten grazen en werken in grensgebied 1. De bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming kan afwijkingen toestaan van de voorschriften van de afdelingen 2 tot en met 5, met uitzondering van artikel 123, onder a) en b), en de artikelen 124 en 125, voor verplaatsingen van gehouden landdieren tussen lidstaten binnen de Unie, indien deze verplaatsingen plaatsvinden: a) voor recreatieve doeleinden in grensgebied; b) voor in grensgebied georganiseerde tentoonstellingen en sportieve, culturele of soortgelijke evenementen; c) voor het laten grazen van gehouden landdieren op door lidstaten gedeeld weiland; d) voor het laten werken van gehouden landdieren in grensgebied van lidstaten. 2. De bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming staat afwijkingen toe voor de in lid 1 bedoelde verplaatsingen van gehouden landdieren indien de lidstaten van oorsprong en bestemming hierover overeenstemming hebben bereikt en passende risicobeperkingsmaatregelen zijn getroffen om te waarborgen dat dergelijke verplaatsingen geen significant risico vormen. 3. De in lid 2 bedoelde lidstaten stellen de Commissie in kennis van de in lid 1 bedoelde toegestane afwijkingen. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de wijziging en de aanvulling van de regelgeving voor afwijkingen door de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. Artikel 137 Bevoegdheidsdelegatie met betrekking tot afwijkingen voor circussen, tentoonstellingen, sportieve evenementen, recreatieve doeleinden, dierentuinen, dierenwinkels en groothandelsbedrijven De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) specifieke voorschriften ter aanvulling van de regelgeving van de afdelingen 2 tot en met 5 met betrekking tot de verplaatsingen van gehouden landdieren voor de volgende doeleinden: i) voor circussen, dierentuinen, dierenwinkels, dierenasielen en groothandelsbedrijven; ii) voor tentoonstellingen en voor sportieve, culturele of soortgelijke evenementen; b) afwijkingen van de voorschriften van de afdelingen 2 tot en met 5, met uitzondering van artikel 123, onder a) en b), en de artikelen 124 en 125, voor de onder a) bedoelde verplaatsingen van gehouden landdieren. Artikel 138 Uitvoeringsbevoegdheid inzake tijdelijke afwijkingen voor verplaatsingen van specifieke soorten of categorieën gehouden landdieren De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor tijdelijke afwijkingen van de voorschriften van dit hoofdstuk betreffende verplaatsingen van specifieke soorten of categorieën gehouden landdieren in de volgende gevallen: a) de met de verplaatsing van dergelijke dieren verbonden risico’s worden niet doeltreffend beperkt door de verplaatsingsvoorschriften zoals bedoeld in artikel 127, artikel 129, lid 1, de artikelen 130 en 131, artikel 133, lid 1, artikel 134, lid 1, artikel 135, leden 1 en 2, en artikel 136, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 128, lid 1, artikel 129, lid 2, artikel 132, artikel 133, lid 2, artikel 134, lid 2, artikel 135, lid 3, artikel 136, lid 4, en artikel 137; of b) de in de lijst opgenomen ziekte zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), lijkt zich ondanks de verplaatsingsvoorschriften van de afdelingen 1 tot en met 6 te verspreiden. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met ziekten die een risico op bijzonder zwaarwegende gevolgen opleveren en rekening houdend met de in artikel 139 bedoelde aspecten stelt de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. Artikel 139 Aspecten waarmee rekening moet worden gehouden bij het vaststellen van de in deze afdeling bedoelde gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen Wanneer de Commissie regelgeving vaststelt voor de gedelegeerde handelingen en de uitvoeringshandelingen zoals bedoeld in artikel 134, lid 2, artikel 135, lid 3, artikel 136, lid 4, en de artikelen 137 en 138 houdt zij rekening met de volgende aspecten: a) de risico’s die verbonden zijn met de in deze bepalingen bedoelde verplaatsingen; b) de gezondheidsstatus met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), op de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming; c) de in de lijst opgenomen diersoorten voor de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); d) de getroffen biobeveiligingsmaatregelen op de plaats van oorsprong, de plaats van bestemming en onderweg; e) eventuele specifieke omstandigheden waarin de gehouden landdieren in inrichtingen worden gehouden; f) specifieke verplaatsingspatronen voor het soort inrichting en de soorten en categorieën van de betrokken gehouden landdieren; g) andere epizoötiologische factoren. Afdeling 7 Diergezondheidscertificering Artikel 140 Verplichting van de exploitanten om erop toe te zien dat dieren vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat 1. De exploitanten verplaatsen gehouden landdieren slechts naar een andere lidstaat indien deze vergezeld gaan van een overeenkomstig artikel 146, lid 1, door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong uitgereikt diergezondheidscertificaat en de dieren behoren tot de volgende soorten en categorieën: a) hoefdieren; b) pluimvee; c) andere gehouden landdieren dan hoefdieren en pluimvee, bestemd voor een geconsigneerde inrichting; d) andere gehouden landdieren dan die bedoeld in de punten a), b), en c), van dit lid, indien van toepassing overeenkomstig de krachtens artikel 141, lid 1, onder c) vastgestelde gedelegeerde handelingen. 2. De exploitanten verplaatsen geen gehouden landdieren binnen een lidstaat of van de ene lidstaat naar de andere, tenzij deze vergezeld gaan van een overeenkomstig artikel 146, lid 1, door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong uitgereikt diergezondheidscertificaat en aan de voorwaarden zoals bedoeld in de onderstaande punten a) en b) is voldaan: [Am. 262] a) het is toegestaan dat de gehouden landdieren worden verplaatst uit een beperkingszone zoals bedoeld in artikel 55, lid 1, onder f), ii), artikel 56 en artikel 64, lid 1, en voor de dieren gelden ziektebestrijdingsmaatregelen zoals bedoeld in artikel 55, lid 1, artikel 65, lid 1, artikel 74, lid 1, of artikel 78, leden 1 en 2, of in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, artikel 67, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79, artikel 81, lid 3, of artikel 248; b) de gehouden landdieren behoren tot soorten waarvoor deze ziektebestrijdingsmaatregelen gelden. 3. De exploitanten treffen alle noodzakelijke maatregelen om erop toe te zien dat het in lid 1 van dit artikel bedoelde diergezondheidscertificaat de gehouden landdieren vergezelt van de plaats van oorsprong tot de uiteindelijke plaats van bestemming, tenzij in de krachtens artikel 144 vastgestelde regelgeving specifieke maatregelen zijn vastgesteld. Artikel 141 Bevoegdheidsdelegatie in verband met de verplichting van de exploitanten om erop toe te zien dat dieren vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) afwijkingen van de voorschriften inzake diergezondheidscertificering zoals bedoeld in artikel 140, lid 1, voor verplaatsingen van gehouden landdieren die geen significant risico vormen voor de verspreiding van een ziekte door: i) de soorten of categorieën gehouden landdieren die worden verplaatst en de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), waarvoor deze soorten in de lijst zijn opgenomen; ii) de houderijmethoden en het soort productie voor deze soorten en categorieën gehouden landdieren; iii) het beoogde gebruik van de gehouden landdieren; iv) de plaats van bestemming van de gehouden landdieren; of b) bijzondere regelgeving voor voorschriften inzake diergezondheidscertificering zoals bedoeld in artikel 140, lid 1, waarbij de bevoegde autoriteit, rekening houdend met de aspecten van lid 2 van dit artikel, specifieke risicobeperkingsmaatregelen treft voor surveillance of biobeveiliging die: i) de traceerbaarheid van de gehouden landdieren die worden verplaatst te waarborgen; ii) dat de gehouden landdieren die worden verplaatst, voldoen aan de diergezondheidsvoorschriften voor verplaatsingen van de afdelingen 1 tot en met 6; c) de voorschriften inzake diergezondheidscertificering voor verplaatsingen van andere soorten en categorieën gehouden landdieren dan die bedoeld in artikel 140, lid 1, onder a), b) en c), wanneer de diergezondheidscertificering verplicht is om te waarborgen dat de verplaatsingen in kwestie voldoen aan de diergezondheidsvoorschriften voor verplaatsingen van de afdelingen 1 tot en met 6. 2. Wanneer de Commissie bijzondere regelgeving vaststelt zoals bedoeld in lid 1, onder b), houdt zij rekening met de volgende aspecten: a) het vertrouwen van de bevoegde autoriteit in de biobeveiliging van de exploitanten, zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, onder b), en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 9, lid 2; b) het vermogen van de bevoegde autoriteit om noodzakelijke en passende maatregelen en acties te treffen zoals vereist volgens artikel 12, lid 1, van deze verordening; c) het niveau van de verworven basiskennis inzake diergezondheid, zoals bedoeld in artikel 10, en de ondersteuning, zoals bedoeld in artikel 12, lid 2; d) de uitvoering van de diergezondheidsinspecties zoals bedoeld in artikel 23 en in de krachtens artikel 24 vastgestelde regelgeving, indien geen andere relevante systemen voor surveillance en kwaliteitsborging of officiële controles zoals bedoeld in artikel 23, lid 1, onder c) worden toegepast; e) de uitvoering van de kennisgeving en de verslaglegging aan de Unie door de bevoegde autoriteit zoals bedoeld in artikel 17 tot en met 20 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 17, lid 3, artikel 18, lid 3 en artikel 21; f) de toepassing van de surveillance, zoals bedoeld in artikel 25, en van de surveillanceprogramma’s, zoals bedoeld in artikel 27 en in de krachtens de artikelen 28 en 29 vastgestelde regelgeving. 3. De Commissie houdt bij het vaststellen van de voorschriften inzake diergezondheidscertificering, zoals bedoeld in lid 1, onder c) van dit artikel, rekening met de aspecten zoals bedoeld in lid 1, onder a), i) tot en met iv). Artikel 142 Inhoud van diergezondheidscertificaten 1. Het diergezondheidscertificaat bevat de volgende gegevens: a) de inrichting of plaats van oorsprong, de inrichting of plaats van bestemming en, indien van toepassing, de inrichtingen voor het verzamelen of voor het laten rusten van de gehouden landdieren; b) een beschrijving van de gehouden landdieren; c) het aantal gehouden landdieren; d) de identificatie en de registratie van de gehouden landdieren, indien vereist overeenkomstig de artikelen 106, 107, 109, 110 en 113 en overeenkomstig de krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving, tenzij in overeenstemming met artikel 115 afwijkingen zijn toegestaan; en e) de gegevens die nodig zijn om aan te tonen dat de gehouden landdieren voldoen aan de desbetreffende dier­gezondheids­voorschriften voor verplaatsingen van de afdelingen 1 tot en met 6. 2. Het diergezondheidscertificaat kan andere gegevens bevatten die uit hoofde van de wetgeving van de Unie vereist zijn. Artikel 143 Bevoegdheidsdelegatie en uitvoeringshandelingen met betrekking tot de inhoud van diergezondheidscertificaten 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de inhoud van diergezondheidscertificaten, zoals bedoeld in artikel 142, lid 1, voor verschillende categorieën en soorten gehouden landdieren en met betrekking tot specifieke soorten verplaatsingen, zoals bedoeld in de krachtens artikel 144 vastgestelde regelgeving; b) aanvullende gegevens die in het in artikel 142, lid 1, bedoelde dier­gezondheids­certificaat moeten worden opgenomen. 2. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor modelformulieren van diergezondheidscertificaten. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onder­zoeks­procedure. Artikel 144 Bevoegdheidsdelegatie in verband met specifieke soorten verplaatsingen van gehouden landdieren De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot specifieke maatregelen ter aanvulling van de verplichting van de exploitanten om erop toe te zien dat dieren vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat zoals bedoeld in artikel 140 en in de krachtens artikel 141 vastgestelde regelgeving, voor de volgende soorten verplaatsingen van gehouden landdieren: a) verplaatsingen van gehouden hoefdieren en pluimvee, waarbij dieren worden verzameld, zoals bedoeld in artikel 130, voordat de uiteindelijke plaats van bestemming wordt bereikt; b) verplaatsingen van gehouden landdieren die hun weg naar de eindbestemming niet kunnen voortzetten en naar hun plaats van oorsprong moeten terugkeren of naar een andere bestemming moeten worden verplaatst om een of meer van de volgende redenen: i) de geplande weg werd onverwachts onderbroken omwille van het dierenwelzijn; ii) onvoorziene problemen of gebeurtenissen onderweg; iii) de gehouden landdieren zijn geweigerd op de plaats van bestemming in een lidstaat of aan de buitengrens van de Unie; iv) de gehouden landdieren zijn geweigerd op een verzamel- of rustplaats; v) de gehouden landdieren zijn geweigerd in een derde land; c) verplaatsingen van gehouden landdieren voor tentoonstellingen en sportieve, culturele of soortgelijke evenementen, en daarna de terugkeer van die dieren naar hun plaats van oorsprong. Artikel 145 Verplichtingen van de exploitanten tot samenwerking met de bevoegde autoriteit voor diergezondheidscertificering De exploitanten: a) verstrekken de bevoegde autoriteit alle noodzakelijke gegevens voor het invullen van het diergezondheidscertificaat zoals bedoeld in artikel 140, leden 1 en 2, en in de krachtens artikel 143, lid 1, of artikel 144 vastgestelde regelgeving; b) onderwerpen de gehouden landdieren indien nodig aan de in artikel 146, lid 3, bedoelde documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles. Artikel 146 Verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteit voor diergezondheidscertificering 1. De bevoegde autoriteit geeft op verzoek van de exploitant een diergezondheidscertificaat af voor de verplaatsing van gehouden landdieren naar een andere lidstaat, wanneer dat is vereist overeenkomstig artikel 140 of de krachtens artikel 141, lid 1, en artikel 143, lid 2, vastgestelde gedelegeerde handelingen, op voorwaarde dat aan de volgende verplaatsingsvoorschriften is voldaan: a) de voorschriften zoals bedoeld in artikel 121, artikel 122, lid 1, de artikelen 123, 125, 126, 127, 129, 130 en 131, artikel 133, lid 1, artikel 134, lid 1, artikel 135 en artikel 136; b) de voorschriften zoals bedoeld in de krachtens artikel 122, lid 2, artikel 128, lid 1, artikel 132, artikel 133, lid 2, artikel 134, lid 2, artikel 135, lid 4, en artikel 136, lid 4 en artikel 137 vastgestelde gedelegeerde handelingen; c) de voorschriften zoals bedoeld in de krachtens artikel 138 vastgestelde uitvoeringshandelingen. 2. Diergezondheidscertificaten: a) worden gecontroleerd en ondertekend door de officiële dierenarts; b) blijven geldig voor een periode, zoals bedoeld in de regelgeving vastgesteld krachtens lid 4, onder c), waarin de gecertificeerde gehouden landdieren de in het certificaat vervatte diergezondheidsgaranties moeten blijven bieden. 3. De officiële dierenarts ondertekent het diergezondheidscertificaat pas nadat hij heeft gecontroleerd dat de in het certificaat bedoelde gehouden landdieren voldoen aan de voorschriften van dit hoofdstuk door middel van de documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles zoals bedoeld in de krachtens lid 4 vastgestelde gedelegeerde handelingen. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de soorten documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles voor verschillende soorten en categorieën gehouden landdieren die de officiële dierenarts moet uitvoeren overeenkomstig lid 3 van dit artikel om na te gaan of aan de voorschriften van dit hoofdstuk is voldaan; b) de termijnen voor de uitvoering van dergelijke documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles, en voor de afgifte van diergezondheidscertificaten door de officiële dierenarts voorafgaand aan de verplaatsing van zendingen gehouden landdieren; c) de geldigheidsduur van diergezondheidscertificaten. Artikel 147 Elektronische diergezondheidscertificaten Elektronische diergezondheidscertificaten die worden opgesteld, verwerkt en doorgestuurd via Imsoc, kunnen de in artikel 146, lid 1, bedoelde begeleidende diergezondheidscertificaten vervangen, indien aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) deze elektronische diergezondheidscertificaten bevatten alle gegevens die het modelformulier van diergezondheidscertificaten moet bevatten overeenkomstig artikel 142 en de krachtens artikel 143 vastgestelde regelgeving; b) de traceerbaarheid van de gehouden landdieren en het verband tussen die dieren en het elektronische diergezondheidscertificaat zijn gewaarborgd. Artikel 148 Eigen verklaring van de exploitanten voor verplaatsingen naar andere lidstaten 1. Indien voor de gehouden landdieren niet vereist is dat zij vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat zoals bedoeld in artikel 140, leden 1 en 2, geven de exploitanten op de plaats van oorsprong een document met eigen verklaring af voor verplaatsingen van gehouden landdieren van hun plaats van oorsprong in de ene lidstaat naar hun plaats van bestemming in een andere lidstaat en zien zij erop toe dat het document de dieren vergezelt. 2. Het in lid 1 bedoelde document met eigen verklaring bevat over de gehouden landdieren de volgende gegevens: a) hun plaats van oorsprong, hun plaats van bestemming, en indien van toepassing, alle verzamel- of rustplaatsen; b) een beschrijving van de gehouden landdieren, hun soort, categorie en aantal; c) identificatie en registratie, indien dat is vereist overeenkomstig de artikelen 106, 107, 109 en 110, en artikel 113, onder a), en de krachtens de artikelen 114 en 117 vastgestelde regelgeving; d) de noodzakelijke gegevens om aan te tonen dat de gehouden landdieren voldoen aan de diergezondheidsvoorschriften voor verplaatsingen van de afdelingen 1 tot en met 6. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) uitvoeringsbepalingen betreffende de inhoud van het document met eigen verklaring zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel voor verschillende categorieën en soorten dieren; b) gegevens die in het document met eigen verklaring moeten worden opgenomen ter aanvulling van de in lid 2 van dit artikel bedoelde gegevens. 4. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor modelformulieren van documenten met eigen verklaring zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Afdeling 8 Kennisgeving van verplaatsingen van gehouden lanndieren naar andere lidstaten Artikel 149 Verplichting van de exploitanten met betrekking tot de kennisgeving van verplaatsingen van gehouden landdieren naar andere lidstaten De exploitanten stellen de bevoegde autoriteit in de lidstaat van oorsprong vooraf in kennis van geplande verplaatsingen van gehouden landdieren van die lidstaat naar een andere lidstaat in de volgende gevallen: a) de dieren moeten vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong overeenkomstig de artikelen 146 en 147 en de krachtens artikel 146, lid 4, vastgestelde regelgeving; b) de dieren moeten vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat voor gehouden landdieren indien zij uit een beperkingszone worden verplaatst en op deze dieren ziektebestrijdingsmaatregelen van toepassing zijn zoals bedoeld in artikel 140, lid 2; c) kennisgeving is vereist overeenkomstig de krachtens artikel 151, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handelingen. Voor de in het eerste lid van dit artikel beschreven doeleinden verstrekken de exploitanten de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong alle noodzakelijke gegevens om deze in staat te stellen overeenkomstig artikel 150, lid 1, de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming in kennis te stellen van de verplaatsingen van de gehouden landdieren. Artikel 150 Verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteit voor de kennisgeving van verplaatsingen aan andere lidstaten 1. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming in kennis van verplaatsingen van gehouden landdieren zoals bedoeld in artikel 149. 2. De in lid 1 bedoelde kennisgeving geschiedt indien mogelijk via Imsoc. 3. Voor het beheer van de kennisgevingen van verplaatsingen zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel, duiden de lidstaten regio’s aan. 4. In afwijking van lid 1 kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong de exploitant toestemming verlenen de kennisgeving van verplaatsingen van gehouden landdieren geheel of gedeeltelijk via Imsoc naar de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming te versturen. Artikel 151 Bevoegdheidsdelegatie en uitvoeringshandelingen voor de kennisgeving van verplaatsingen door de exploitanten en door de bevoegde autoriteit 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de verplichting voor de exploitanten om overeenkomstig artikel 149 vooraf kennisgeving te doen van verplaatsingen van gehouden landdieren tussen lidstaten voor andere categorieën of soorten dieren dan die bedoeld onder a) en b) van dat artikel, wanneer de traceerbaarheid van dergelijke verplaatsingen van die soorten of categorieën dieren noodzakelijk is om te waarborgen dat aan de diergezondheidsvoorschriften voor verplaatsingen van de afdelingen 1 tot en met 6 is voldaan; b) de gegevens die noodzakelijk zijn om kennisgeving te doen van verplaatsingen van gehouden landdieren zoals bedoeld in de artikelen 149 en 150; c) de noodprocedures voor de kennisgeving van verplaatsingen van gehouden landdieren bij stroomonderbrekingen en andere storingen in Imsoc; d) de voorschriften inzake de aanduiding van regio's door de lidstaten voor het beheer van de kennisgevingen van verplaatsingen zoals bedoeld in artikel 150, lid 3. 2. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot: a) het formaat van de kennisgeving van verplaatsingen van gehouden landdieren door: i) de exploitanten aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong overeenkomstig artikel 149; ii) de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong aan de lidstaat van bestemming overeenkomstig artikel 150; b) de uiterste termijnen voor: i) de in artikel 149 bedoelde noodzakelijke gegevens die de exploitant aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong moet verstrekken; ii) de kennisgeving van verplaatsingen van gehouden landdieren door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong zoals bedoeld in artikel 150, lid 1. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 4 Verplaatsingen van gezelschapslanddieren binnen de Unie Artikel 152 Niet-commerciële verplaatsingen van gezelschapslanddieren en gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen 1. Houders van gezelschapsdieren verrichten slechts niet-commerciële verplaatsingen van gezelschapslanddieren van de in bijlage I vermelde soorten van de ene lidstaat naar de een andere indien aan de volgende voorwaarden is voldaan: overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EU) nr. 567/2013. [Am. 263] a) deze gezelschapslanddieren zijn geïdentificeerd en gaan vergezeld van een identificatiedocument indien dat is vereist overeenkomstig artikel 112 of overeenkomstig de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 114, onder e), en artikel 117; [Am. 264] b) tijdens die verplaatsing zijn passende maatregelen getroffen ter preventie en bestrijding van ziekten, om te waarborgen dat de gezelschapslanddieren geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en van nieuwe ziekten naar gehouden landdieren op de plaats van bestemming en tijdens het vervoer. [Am. 265] 2. Onverminderd het bepaalde in Verordening (EU) nr. 576/2013, is de Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de in lid 1, onder b), van dit artikel bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten, om te waarborgen dat de gezelschapslanddieren geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en van nieuwe ziekten naar dieren op de plaats van bestemming en tijdens het vervoer, en houdt daarbij indien nodig rekening met de gezondheidsstatus van de plaats van bestemming. [Am. 266] 3. Onverminderd het bepaalde in Verordening (EU) nr. 576/2013, kan de Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel en de krachtensin in lid 2 van dit artikel vastgestelde regelgeving bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten . [Am. 267] Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 254, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 5 Verplaatsing van wilde landdieren Artikel 153 Wilde landdieren 1. De exploitanten verplaatsen wilde dieren slechts van een habitat in de ene lidstaat naar een habitat of inrichting in een andere lidstaat indien aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) de verplaatsingen van de wilde dieren uit hun habitat worden zodanig verricht dat zij onderweg of op de plaats van bestemming geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), of van nieuwe ziekten; b) de wilde dieren zijn niet afkomstig uit een habitat in een beperkingszone waarvoor verplaatsingsbeperkingen gelden omdat er een in de lijst opgenomen ziekte voorkomt zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), of een nieuwe ziekte voor de in de lijst opgenomen soorten, zoals bedoeld in artikel 70, lid 2, onder c), artikel 80, leden 1 en 2, en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 70, lid 3, onder b), artikel 71, lid 3, artikel 80, lid 4, en artikel 81, lid 3, of omdat er noodmaatregelen gelden zoals bedoeld in de artikelen 245 en 246 en de krachtens artikel 248 vastgestelde regelgeving, tenzij overeenkomstig deze regelgeving afwijkingen zijn toegestaan; c) de wilde dieren gaan vergezeld van een diergezondheidscertificaat of van andere documenten, indien diergezondheidscertificering noodzakelijk is om te waarborgen dat is voldaan aan de diergezondheidsvoorschriften voor verplaatsingen zoals bedoeld onder a) en b) van dit lid en aan de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 154, lid 1, onder c) en d); d) de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong heeft de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming in kennis gesteld van de verplaatsing, wanneer overeenkomstig de krachtens artikel 154, lid 1, onder c), vastgestelde regelgeving een diergezondheidscertificaat is vereist. 2. Wanneer overeenkomstig de krachtens artikel 154, lid 1, onder c), vastgestelde regelgeving een diergezondheidscertificaat is vereist, gelden voor verplaatsingen van wilde landdieren de voorschriften van de artikelen 142 en 145, artikel 146, leden 1, 2 en 3 en artikel 147, en de regelgeving vastgesteld krachtens de artikelen 143 en 144 en artikel 146, lid 4. 3. Wanneer overeenkomstig lid 1, onder d), van dit artikel de kennisgeving van verplaatsingen is vereist, gelden voor verplaatsingen van wilde landdieren de voorschriften van de artikelen 149 en 150 en de regelgeving vastgesteld krachtens de in artikel 151 bedoelde gedelegeerde handelingen. Artikel 154 Bevoegdheden inzake verplaatsingen van wilde landdieren 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de diergezondheidsvoorschriften voor verplaatsingen van wilde landdieren zoals bedoeld in artikel 153, lid 1, onder a) en b); b) de diergezondheidsvoorschriften voor het binnenbrengen van wilde landdieren wanneer zij uit het wild worden overgebracht: i) naar inrichtingen; ii) om te worden gehouden als gezelschapdier; c) de soorten verplaatsingen van wilde landdieren waarvoor of de situaties waarin een diergezondheidscertificaat of een ander document dergelijke verplaatsingen moet begeleiden, en de voorschriften met betrekking tot de inhoud van dergelijke diergezondheidscertificaten of andere documenten; d) de kennisgeving door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming bij verplaatsingen van wilde landdieren tussen lidstaten en de gegevens die een dergelijke kennisgeving moet bevatten. 2. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen ter specificatie van de voorschriften zoals bedoeld in artikel 153 en van de gedelegeerde regelgeving vastgesteld krachtens lid 1, met betrekking tot: a) modelformulieren van diergezondheidscertificaten en andere documenten die de verplaatsingen van wilde landdieren moeten vergezellen, indien dat is bepaald in de krachtens artikel 1, onder c), vastgestelde gedelegeerde handelingen; b) het formaat van de kennisgeving door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong en de termijnen voor dergelijke kennisgevingen, indien dat is bepaald in de krachtens artikel 1, onder d), vastgestelde regelgeving. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 6 Verplaatsingen van levende producten binnen de Unie Afdeling 1 Algemene voorschriften Artikel 155 Algemene voorschriften voor verplaatsingen van levende producten 1. De exploitanten treffen passende preventieve maatregelen om erop toe te zien dat door de verplaatsing van levende producten de gezondheidsstatus van gehouden landdieren op de plaats van bestemming geen gevaar loopt met betrekking tot: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); b) nieuwe ziekten. 2. De exploitanten verplaatsen levende producten slechts uit hun inrichtingen en ontvangen slechts dergelijke levende producten indien deze producten voldoen aan de volgende voorwaarden: a) zij zijn afkomstig van inrichtingen die: i) overeenkomstig artikel 88, onder a), door de bevoegde autoriteit zijn ingeschreven in het register van inrichtingen en waarvoor de lidstaat van oorsprong geen afwijking heeft toegestaan overeenkomstig artikel 83; ii) indien artikel 89, lid 1, of artikel 90 dat vereist, door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 92, lid 1, zijn erkend; b) zij voldoen aan de traceerbaarheidsvoorschriften van artikel 118, lid 1, en aan de krachtens artikel 119, lid 1, vastgestelde regelgeving. 3. De exploitanten leven de voorschriften van artikel 122 na voor het vervoer van levende producten van gehouden landdieren. 4. De exploitanten verplaatsen levende producten niet van een inrichting in de ene lidstaat naar een inrichting in een andere lidstaat, tenzij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming daartoe de uitdrukkelijke toestemming verleent, wanneer die levende producten moeten worden vernietigd ter uitroeiing van een ziekte in het kader van een uitroeiingsprogramma zoals bedoeld in artikel 30, leden 1 en 2. Artikel 156 Verplichtingen van de exploitanten op de plaats van bestemming 1. De exploitanten van inrichtingen op de plaats van bestemming die levende producten ontvangen van een inrichting uit een andere lidstaat: a) controleren de aanwezigheid van: i) identificatiemerktekens overeenkomstig artikel 118 en de krachtens artikel 119 vastgestelde regelgeving; ii) diergezondheidscertificaten zoals bedoeld in artikel 159; b) stellen de bevoegde autoriteit in kennis van elke onregelmatigheid met betrekking tot: i) de ontvangen levende producten; ii) de aanwezigheid van identificatiemiddelen bedoeld onder a), i); iii) de aanwezigheid van diergezondheidscertificaten bedoeld onder a), ii). 2. Bij onregelmatigheden zoals bedoeld in lid 1, onder b), houdt de exploitant de levende producten waarop de onregelmatigheid betrekking heeft onder zijn toezicht tot de bevoegde autoriteit over deze producten een beslissing heeft genomen. Afdeling 2 Verplaatsingen van levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee naar andere lidstaten Artikel 157 Verplichtingen van de exploitanten inzake verplaatsingen van levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee naar andere lidstaten 1. De exploitanten verplaatsen levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee slechts naar een andere lidstaat indien deze producten voldoen aan de volgende voorwaarden: a) zij worden gewonnen, geproduceerd, behandeld en opgeslagen in inrichtingen voor levende producten die daartoe overeenkomstig artikel 92, lid 1, en artikel 94 zijn erkend; b) zij voldoen aan de traceerbaarheidsvoorschriften voor het soort levende producten overeenkomstig artikel 118 en de krachtens artikel 119 vastgestelde regelgeving; c) zij zijn gewonnen van donordieren die voldoen aan de noodzakelijke diergezondheidsvoorschriften om te waarborgen dat de levende producten geen in de lijst opgenomen ziekten verspreiden; d) zij zijn gewonnen, geproduceerd, behandeld, opgeslagen en vervoerd op een manier die waarborgt dat geen in de lijst vermelde ziekten worden verspreid. 2. De exploitanten verplaatsen geen levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee van een inrichting voor levende producten waarvoor met betrekking tot de in de lijst opgenomen soorten verplaatsingsbeperkingen gelden overeenkomstig: a) artikel 55, lid 1, onder a), c) en e), artikel 55, lid 1, onder f), ii), artikel 56, artikel 61, lid 1, onder a), artikel 62, lid 1, artikel 65, lid 1, onder c), artikel 74, lid 1, en artikel 78, leden 1 en 2; b) de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 67, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79 en artikel 81, lid 2; en c) de noodmaatregelen zoals bedoeld in de artikelen 246 en 247 en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248, tenzij in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 247 afwijkingen zijn toegestaan. Artikel 158 Bevoegdheidsdelegatie voor verplaatsingen van levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee naar andere lidstaten De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de diergezondheidsvoorschriften voor de in artikel 157 bedoelde verplaatsingen van levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee naar andere lidstaten ter specificatie van: a) regelgeving voor de winning, productie, behandeling en opslag van levende producten van deze gehouden dieren in erkende inrichtingen zoals bedoeld in artikel 157, lid 1, onder a); b) diergezondheidsvoorschriften zoals bedoeld in artikel 157, lid 1, onder c): i) voor gehouden dieren waarvan levende producten werden gewonnen; ii) isolering of quarantaine voor de onder i) bedoelde gehouden donordieren; c) laboratoriumtests en andere tests op gehouden donordieren en levende producten; d) diergezondheidsvoorschriften voor de winning, productie, behandeling, opslag of voor andere bewerkingen en voor vervoer zoals bedoeld in artikel 157, lid 1, onder d); e) afwijkingen van de regelgeving van artikel 157 voor exploitanten, rekening houdend met de risico’s van dergelijke levende producten en de getroffen risicobeperkingsmaatregelen. Afdeling 3 Diergezondheidscertificering en kennisgeving van verplaatsingen Artikel 159 Verplichtingen van de exploitanten met betrekking tot diergezondheidscertificering voor verplaatsingen van levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten verplaatsen levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee slechts wanneer deze vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat overeenkomstig lid 3 is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong bij verplaatsingen: a) naar een andere lidstaat; b) binnen een lidstaat of naar een andere lidstaat, wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan: i) het is toegestaan dat de levende producten van gehouden dieren worden verplaatst uit een beperkingszone waarvoor ziekte­bestrijdings­maatregelen gelden zoals bedoeld in artikel 55, lid 1, onder f, ii), de artikelen 56, 64 en 65, artikel 74, lid 1 en artikel 78 en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, artikel 67, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79 en artikel 81, lid 2, of waarvoor noodmaatregelen gelden, zoals bedoeld in de artikelen 246 en 247, en in de krachtens artikel 248 vastgestelde regelgeving, tenzij overeenkomstig de in dit punt bedoelde regelgeving afwijkingen van de verplichting tot diergezondheidscertificering zijn toegestaan; en ii) de levende producten van gehouden dieren zijn afkomstig van soorten waarvoor de onder i) bedoelde ziektebestrijdings- of noodmaatregelen gelden. 2. De exploitanten treffen alle noodzakelijke maatregelen om erop toe te zien dat het in lid 1 bedoelde diergezondheidscertificaat de levende producten vergezelt van de plaats van oorsprong tot de plaats van bestemming. 3. De bevoegde autoriteit geeft op verzoek van de exploitant een diergezondheidscertificaat af voor de verplaatsingen van de in lid 1 bedoelde levende producten. 4. Voor de diergezondheidscertificering van de in lid 1 van dit artikel bedoelde levende producten gelden de artikelen 142, 145, 146 en 147 en de regelgeving vastgesteld krachtens de artikelen 143 en 144 en artikel 146, lid 4, en voor eigen verklaringen betreffende verplaatsingen van levende producten gelden artikel 148, lid 1, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 148, lid 2. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de voorschriften inzake diergezondheidscertificering zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel voor de verplaatsingen van levende producten van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee die geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten door: a) de aard van de levende producten of de diersoort waarvan deze producten afkomstig zijn; b) de methoden voor productie en behandeling die in de inrichting voor levende producten worden toegepast; c) het beoogde gebruik van de levende producten; d) andere getroffen risicobeperkingsmaatregelen voor het soort en de categorie levende producten en de inrichtingen voor levende producten. Artikel 160 Inhoud van diergezondheidscertificaten 1. Het diergezondheidscertificaat voor levende producten zoals bedoeld in artikel 159 bevat ten minste de volgende gegevens: a) de inrichting voor levende producten van oorsprong en de inrichting of plaats van bestemming; b) het soort levende producten en de soorten gehouden donordieren; c) het volume van de levende producten; d) het merkteken van de levende producten, wanneer artikel 118, lid 1, en de krachtens artikel 119, lid 1, vastgestelde regelgeving dat vereisen; e) de gegevens die nodig zijn om aan te tonen dat de levende producten van de zending voldoen aan de verplaatsingsvoorschriften voor de desbetreffende soorten zoals bedoeld in de artikelen 155 en 157 en in de krachtens artikel 158 vastgestelde regelgeving. 2. Het diergezondheidscertificaat voor levende producten zoals bedoeld in artikel 159 mag andere gegevens bevatten die overeenkomstig andere wetgeving van de Unie zijn vereist. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de gegevens die krachtens lid 1 van dit artikel in het diergezondheidscertificaat moeten worden vermeld; b) diergezondheidscertificering voor verschillende soorten levende producten en van verschillende diersoorten. 4. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor modelformulieren van diergezondheidscertificaten voor levende producten. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 161 Kennisgeving van verplaatsingen van levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee naar andere lidstaten 1. De exploitanten: a) stellen de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong vooraf in kennis van de geplande verplaatsing van levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee naar een andere lidstaat in de volgende gevallen: i) de levende producten moeten vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat overeenkomstig artikel 159, lid 1; ii) rekening houdend met lid 3 van dit artikel is kennisgeving van de verplaatsing voor levende producten vereist overeenkomstig de krachtens artikel 151, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handelingen. b) verstrekken de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong alle noodzakelijke gegevens om de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming overeenkomstig lid 2 in kennis te stellen van de verplaatsing van de levende producten. 2. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming overeenkomstig de krachtens artikel 151 vastgestelde regelgeving in kennis van verplaatsingen van levende producten afkomstig van gehouden runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee. 3. De artikelen 149 en 150 en de krachtens artikel 151 vastgestelde regelgeving zijn van toepassing op de kennisgeving van levende producten. Afdeling 4 Verplaatsingen van levende producten afkomstig van andere soorten gehouden landdieren dan runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee naar andere lidstaten Artikel 162 Levende producten afkomstig van andere gehouden landdieren dan runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee 1. De exploitanten verplaatsen levende producten afkomstig van andere soorten gehouden landdieren dan runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee slechts naar een andere lidstaat, indien deze, naargelang van de gezondheidsstatus op de plaats van bestemming, geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), naar de in de lijst opgenomen diersoorten op de plaats van bestemming. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot diergezondheidsvoorschriften en voorschriften inzake diergezondheidscertificering en kennisgeving van verplaatsingen van levende producten afkomstig van andere soorten gehouden landdieren dan runderen, schapen, geiten, varkens en paardachtigen en van pluimvee. Zij houdt daarbij rekening met de volgende aspecten: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid (1), onder d), voor de in de lijst opgenomen soorten; b) de soorten dieren waarvan de levende producten zijn gewonnen en het soort levende producten; c) de gezondheidsstatus op de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming; d) het soort winning, productie, behandeling en opslag; e) andere epizoötiologische factoren. 3. Wanneer overeenkomstig lid 2 van dit artikel diergezondheidscertificering en kennisgeving van verplaatsingen van levende producten zijn vereist: a) gelden voor dergelijke certificering de regelgeving van de artikelen 159, 160 en 161 en de krachtens artikel 159, lid 5, en artikel 160, lid 3, vastgestelde regelgeving; b) gelden voor kennisgeving van verplaatsingen de voorschriften van artikel 161, leden 1 en 2. Afdeling 5 Afwijkingen Artikel 163 Levende producten bestemd voor wetenschappelijke doeleinden en gedelegeerde handelingen 1. In afwijking van de afdelingen 1 tot en met 4 kan de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming toestemming verlenen voor verplaatsingen van levende producten bestemd voor wetenschappelijke doeleinden die niet voldoen aan de voorschriften van deze afdelingen, met uitzondering van artikel 155, lid 1, artikel 155, lid 2, onder c), artikel 155, lid 3, en artikel 156, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) voordat toestemming wordt verleend, moet de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming de noodzakelijke risicobeperkingsmaatregelen treffen om te waarborgen dat die verplaatsingen van levende producten geen gevaar opleveren voor de gezondheidsstatus onderweg en op de plaats van bestemming met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); b) de verplaatsingen van deze levende producten worden uitgevoerd onder het toezicht van de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming. 2. Wanneer overeenkomstig lid 1 een afwijking wordt toegestaan, stelt de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming de lidstaten van oorsprong en de lidstaten van doorgang in kennis van de toegestane afwijking en van de voorwaarden waaronder deze is toegestaan. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorwaarden voor afwijkingen toegestaan door de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. Hoofdstuk 7 Productie, verwerking en distributie van producten van dierlijke oorsprong binnen de Unie Artikel 164 Algemene verplichtingen van de exploitanten inzake diergezondheid en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten treffen passende preventieve maatregelen om te waarborgen dat producten van dierlijke oorsprong in geen enkel stadium van de productie, de verwerking en van de distributie ervan in de Unie de verspreiding veroorzaken van: a) in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), rekening houdend met de gezondheidsstatus van de plaats van productie, verwerking of bestemming; b) nieuwe ziekten. 2. De exploitanten zien erop toe dat producten van dierlijke oorsprong niet afkomstig zijn van inrichtingen of levensmiddelenbedrijven of worden verkregen van dieren die afkomstig zijn van inrichtingen: a) waarvoor noodmaatregelen gelden zoals bedoeld in de artikelen 246 en 247 en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248, tenzij in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248 afwijkingen zijn toegestaan van de voorschriften van lid 1. b) waarvoor verplaatsingsbeperkingen gelden voor de gehouden landdieren en voor de producten van dierlijke oorsprong, zoals bedoeld in artikel 31, lid 1, artikel 55, lid 1, onder e), artikel 56, artikel 61, lid 1, onder a), artikel 62, lid 1, artikel 65, lid 1, onder c), artikel 70, lid 1, onder b), artikel 74, lid 1, onder a), en artikel 78, leden 1 en 2, en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 66, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79 en artikel 81, lid 2, tenzij overeenkomstig deze regelgeving afwijkingen van deze verplaatsings­beperkingen zijn toegestaan. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot nadere voorschriften tot wijziging en aanvulling van lid 2 van dit artikel betreffende de verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong, rekening houdend met: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en de betrokken diersoorten en b) de daarmee verbonden risico's. Artikel 165 Verplichtingen van de exploitanten inzake diergezondheidscertificaten en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten verplaatsen de volgende producten van dierlijke oorsprong binnen een lidstaat of naar een andere lidstaat slechts indien deze vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat overeenkomstig lid 3 is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong: a) producten van dierlijke oorsprong: i) waarvan de verplaatsing uit een beperkingszone waarvoor noodmaatregelen gelden, zoals bedoeld in de krachtens artikel 248 vastgestelde regelgeving, is toegestaan; ii) die afkomstig zijn van diersoorten waarop deze noodmaatregelen van toepassing zijn; b) producten van dierlijke oorsprong: i) waarvan de verplaatsing uit een beperkingszone waarvoor ziekte­bestrijdingsmaatregelen gelden, overeenkomstig artikel 31, lid 1, artikel 55, lid 1, onder f), ii), artikel 56, artikel 61, lid 1, onder a), artikel 62, lid 1, artikel 64, artikel 65, lid 1, onder c), artikel 70, lid 1, onder b), artikel 74, lid 1, onder a), en artikel 78, leden 1 en 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 67, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79 en artikel 81, lid 2 is toegestaan; ii) die afkomstig zijn van diersoorten waarop deze ziektebestrijdings­maatregelen van toepassing zijn. 2. De exploitanten treffen alle noodzakelijke maatregelen om erop toe te zien dat het in lid 1 bedoelde diergezondheidscertificaat de producten van dierlijke oorsprong vergezelt van hun plaats van oorsprong tot hun plaats van bestemming. 3. De bevoegde autoriteit geeft op verzoek van de exploitant een diergezondheids­certificaat af voor de verplaatsingen van de in lid 1 bedoelde producten van dierlijke oorsprong. 4. De artikelen 145, 146 en 147 en de regelgeving vastgesteld krachtens de artikelen 143 en 144 en artikel 146, lid 4, zijn van toepassing op de diergezondheidscertificering van verplaatsingen van de producten van dierlijke oorsprong, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de voorschriften met betrekking tot diergezondheidscertificaten van lid 1 van dit artikel en de voorwaarden voor die afwijkingen, voor verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong die geen significant risico vormen voor de verspreiding van ziekten door: a) het soort producten van dierlijke oorsprong; b) de risicobeperkingsmaatregelen die van toepassing zijn op de producten van dierlijke oorsprong, waardoor het risico op verspreiding van ziekten wordt beperkt; c) het beoogde gebruik van de producten van dierlijke oorsprong; d) de plaats van bestemming van de producten van dierlijke oorsprong. Artikel 166 Inhoud van diergezondheidscertificaten en gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen 1. Het diergezondheidscertificaat voor producten van dierlijke oorsprong zoals bedoeld in artikel 165, lid 1, bevat ten minste de volgende gegevens: a) de inrichting of plaats van oorsprong en de inrichting of plaats van bestemming; b) een beschrijving van de producten van dierlijke oorsprong; c) de hoeveelheid producten van dierlijke oorsprong; d) de identificatie van de producten van dierlijke oorsprong, wanneer dat is vereist overeenkomstig artikel 65, lid 1, onder h), of overeenkomstig de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 67, onder a); e) de gegevens die nodig zijn om aan te tonen dat de producten van dierlijke oorsprong voldoen aan de voorschriften inzake verplaatsingsbeperkingen, zoals bedoeld in artikel 164, lid 2, en in de krachtens artikel 164, lid 3, vastgestelde regelgeving. 2. Het in lid 1 bedoelde diergezondheidscertificaat voor producten van dierlijke oorsprong kan andere gegevens bevatten die uit hoofde van andere wetgeving van de Unie vereist zijn. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking de gegevens die in het diergezondheidscertificaat moeten worden vermeld, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. 4. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor modelformulieren van diergezondheidscertificaten voor producten van dierlijke oorsprong, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 167 Kennisgeving van verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong naar andere lidstaten 1. De exploitanten: a) stellen de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong vooraf in kennis van de geplande verplaatsing van producten van dierlijke oorsprong wanneer de zendingen vergezeld moeten gaan van een diergezondheidscertificaat overeenkomstig artikel 165, lid 1; b) verstrekken de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong alle noodzakelijke gegevens om de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming overeenkomstig lid 2 in kennis te stellen van de verplaatsing van producten van dierlijke oorsprong. 2. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming overeenkomstig artikel 150 en de krachtens artikel 151 vastgestelde regelgeving in kennis van verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong. 3. De artikelen 149 en 150 en de krachtens artikel 151 vastgestelde regelgeving zijn van toepassing op de kennisgeving van producten van dierlijke oorsprong. Hoofdstuk 8 Toepassingsgebied van nationale maatregelen Artikel 168 Nationale maatregelen met betrekking tot verplaatsingen van dieren en levende producten 1. Het staat de lidstaten vrij nationale maatregelen te treffen met betrekking tot verplaatsingen van gehouden landdieren en levende producten daarvan op hun eigen grondgebied. 2. Deze nationale maatregelen: a) houden rekening met de regelgeving inzake verplaatsingen van dieren en levende producten van de hoofdstukken 3, 4, 5 en 6, en zijn niet strijdig met die regelgeving; b) vormen geen belemmering voor het verplaatsen van dieren en producten tussen de lidstaten; c) gaan niet verder dan hetgeen wenselijk en noodzakelijk is om de insleep en de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), te voorkomen. Artikel 169 Nationale maatregelen ter beperking van de gevolgen van andere ziekten dan de in de lijst opgenomen ziekten Indien een andere ziekte dan de in de lijst opgenomen ziekten een significant risico vormt voor de diergezondheidssituatie van gehouden landdieren in een lidstaat, kan de desbetreffende lidstaat nationale maatregelen treffen ter bestrijding om introductie en verspreiding van die ziekte tegen te gaan , op voorwaarde dat deze maatregelen: a) geen alleen een belemmering vormen voor het verplaatsen van dieren en producten tussen lidstaten wanneer dit wetenschappelijk gerechtvaardigd is om een besmettelijke ziekte te kunnen beheersen ; b) in redelijke verhouding tot het risico staan en niet verder gaan dan hetgeen wenselijk en noodzakelijk is om die ziekte te bestrijden. De lidstaten stellen de Commissie vooraf in kennis van alle voorgestelde nationale maatregelen als bedoeld in de eerste alinea die een nadelige invloed op verplaatsingen tussen lidstaten kunnen hebben. Indien niet is voldaan aan de voorwaarden van de eerste alinea, kan de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen bezwaar maken tegen de in de tweede alinea van dit artikel bedoelde nationale maatregelen of deze wijzigen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld en worden onmiddellijk van kracht. [Am. 268] TITEL II Waterdieren en van waterdieren afkomstige producten van dierlijke oorsprong Hoofdstuk 1 Registratie, erkenning, documentatie en registers Afdeling 1 Registratie van aquacultuurinrichtingen Artikel 170 Verplichting van de exploitanten tot registratie van aquacultuurinrichtingen 1. Om zich te laten registreren overeenkomstig artikel 171 moeten de exploitanten van aquacultuurinrichtingen voordat zij dergelijke activiteiten starten: a) de bevoegde autoriteit in kennis stellen van alle aquacultuurinrichtingen waarvoor zij verantwoordelijk zijn; b) de bevoegde autoriteit gegevens verstrekken over: i) de naam en het adres van de exploitant; ii) de locatie en een beschrijving van de voorzieningen; iii) de categorieën, soorten en aantallen aquacultuurdieren die in de aquacultuurinrichting aanwezig zijn en de capaciteit van de aquacultuurinrichting; iv) het soort aquacultuurinrichting; v) andere aspecten van de inrichting die relevant zijn voor het bepalen van het risico dat ermee verbonden is. 2. De in lid 1 bedoelde exploitanten van aquacultuurinrichtingen stellen de bevoegde autoriteit in kennis van: a) elke significante wijziging in de aquacultuurinrichting met betrekking tot de in lid 1, onder b), bedoelde aspecten; b) een eventuele stopzetting van de activiteiten in de aquacultuurinrichting. 3. Op aquacultuurinrichtingen die erkenningsplichtig zijn overeenkomstig artikel 174, lid 1, is de in lid 1 van dit artikel bedoelde verplichting tot informatie­verstrekking niet van toepassing. 4. Een exploitant kan een aanvraag tot registratie zoals bedoeld in lid 1 indienen voor een groep aquacultuurinrichtingen, op voorwaarde dat deze voldoen aan de voorwaarden onder a) of aan de voorwaarden onder b): a) zij zijn gelegen in een epizoötiologisch verbonden gebied en alle exploitanten in dat gebied werken met een gemeenschappelijk biobeveiligingssysteem; b) zij staan onder de verantwoordelijkheid van dezelfde exploitant, en i) onder een gemeenschappelijk biobeveiligingssysteem; en ii) zijn geografisch nabij gelegen. De regelgeving van de leden 1 tot en met 3 van dit artikel, de regelgeving van artikel 171, lid 2, en de krachtens artikel 173 vastgestelde regelgeving, die van toepassing zijn op afzonderlijke aquacultuurinrichtingen, gelden bij een aanvraag tot registratie voor een groep inrichtingen voor de gehele groep aquacultuurinrichtingen. Artikel 171 Verplichtingen van de bevoegde autoriteit met betrekking tot de registratie van aquacultuurinrichtingen De bevoegde autoriteit registreert: a) aquacultuurinrichtingen in het register van aquacultuurinrichtingen zoals bedoeld in artikel 183, lid 1, indien de exploitant de overeenkomstig artikel 170, lid 1, vereiste gegevens heeft verstrekt; b) groepen aquacultuurinrichtingen in dat register van aquacultuurinrichtingen, indien aan de in artikel 170, lid 4, bedoelde voorwaarden is voldaan. Artikel 172 Afwijkingen van de verplichting van de exploitanten tot registratie van aquacultuurinrichtingen In afwijking van artikel 170, lid 1, kunnen de lidstaten bepaalde categorieën aqua­cultuur­inrichtingen vrijstellen van de verplichting tot registratie. Daarbij houden zij rekening met de volgende criteria: a) de categorieën, soorten en aantallen aquacultuurdieren die in de aquacultuurinrichting aanwezig zijn en het volume van de aquacultuurdieren en de capaciteit van de aquacultuurinrichting; b) het soort aquacultuurinrichting; c) de verplaatsingen van aquacultuurdieren naar en uit de aquacultuurinrichting. Artikel 173 Uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot afwijkingen van de verplichting om aquacultuurinrichtingen te registreren De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot: a) de gegevens die exploitanten moeten verstrekken voor de registratie van de aquacultuurinrichtingen zoals bedoeld in artikel 170, lid 1; b) de soorten aquacultuurinrichtingen waarvoor de lidstaten afwijkingen kunnen toestaan van de verplichting tot registratie zoals bedoeld in artikel 172, op voorwaarde dat zij geen significant risico vormen en mits rekening wordt gehouden met de criteria van artikel 172. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Afdeling 2 Erkenning van bepaalde soorten aquacultuurinrichtingen Artikel 174 Erkenning van bepaalde aquacultuurinrichtingen en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten van de volgende soorten aquacultuurinrichtingen dienen bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning in overeenkomstig artikel 178, lid 1, en starten niet met hun activiteiten voordat hun aquacultuurinrichting overeenkomstig artikel 179, lid 1, is erkend: a) aquacultuurinrichtingen waar aquacultuurdieren worden gehouden om van daaruit levend of als producten van dierlijke oorsprong van aquacultuurdieren te worden verplaatst. Een dergelijke aanvraag is echter niet vereist indien de verplaatsing enkel gebeurt [Am. 269] i) in het kader van een rechtstreekse levering van kleine hoeveelheden voor menselijke consumptie aan de eindverbruiker; of [Am. 270] ii) naar plaatselijke kleinhandelszaken die rechtstreeks leveren aan de eindgebruiker. [Am. 271] b) andere aquacultuurinrichtingen die een groot risico vormen door: i) de categorieën, soorten en aantallen aquacultuurdieren in de aquacultuurinrichting; ii) het soort aquacultuurinrichting; iii) de verplaatsingen van aquacultuurdieren naar en uit de aquacultuurinrichting. 1 bis. In afwijking van lid 1 kan de bevoegde autoriteit exploitanten van aquacultuurinrichtingen vrijstellen van de verplichting om erkenning aan te vragen, wanneer de aquacultuurdieren uitsluitend worden verplaatst: i) in het kader van een rechtstreekse levering van kleine hoeveelheden voor menselijke consumptie aan de eindverbruiker; of ii) naar plaatselijke kleinhandelszaken die rechtstreeks leveren aan de eindgebruiker, mits deze verplaatsingen niet een aanzienlijk risico met zich meebrengen. [Am. 272] 2. De exploitanten beëindigen de activiteiten in een aquacultuurinrichting zoals bedoeld in lid 1 in de volgende gevallen: a) de erkenning wordt overeenkomstig artikel 182, lid 2, door de bevoegde autoriteit ingetrokken of geschorst; of b) de aquacultuurinrichting kan in geval van een voorwaardelijke erkenning, die is verleend overeenkomstig artikel 181, lid 3, niet aan de overblijvende voorwaarden van artikel 181, lid 3, voldoen en krijgt geen definitieve erkenning overeenkomstig artikel 182, lid 4. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de aanvulling en de wijziging van de regelgeving voor de erkenning van aquacultuurinrichtingen zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel met betrekking tot: a) afwijkingen van de verplichting voor exploitanten om voor de in lid 1, onder a), bedoelde soorten aquacultuurinrichtingen bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning in te dienen; b) de soorten aquacultuurinrichtingen die overeenkomstig artikel 1, onder b), moeten worden erkend. 4. Bij de vaststelling van de in lid 3 bedoelde gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de volgende criteria: a) de soorten en categorieën aquacultuurdieren die in een aquacultuurinrichting worden gehouden; b) het soort aquacultuurinrichting en het soort productie; c) typische verplaatsingspatronen voor het soort aquacultuurinrichting en de desbetreffende soort of categorie aquacultuurdieren. 5. Een exploitant kan een aanvraag tot erkenning indienen voor een groep aquacultuurinrichtingen indien aan de voorwaarden van artikel 175, onder a) en b), is voldaan. Artikel 175 Erkenning van groepen aquacultuurinrichtingen door de bevoegde autoriteit De bevoegde autoriteit kan een erkenning verlenen zoals bedoeld in artikel 179, lid 1, voor een groep aquacultuurinrichtingen, mits deze voldoen aan de voorwaarden onder a) of b): a) zij zijn gelegen in een epizoötiologisch verbonden gebied en alle exploitanten werken met een gemeenschappelijk biobeveiligingssysteem; verzendingscentra, zuiveringscentra en soortgelijke inrichtingen die in een dergelijk epizoötiologisch verbonden gebied gelegen zijn, moeten echter afzonderlijk worden erkend; b) zij staan onder de verantwoordelijkheid van dezelfde exploitant; en i) onder een gemeenschappelijk biobeveiligingssysteem; en ii) zijn geografisch nabij gelegen. De regelgeving van artikel 176, de artikelen 178 tot en met 182 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 178, lid 2, en artikel 179, lid 2, die van toepassing zijn op afzonderlijke aquacultuurinrichtingen, gelden bij de erkenning van een groep aquacultuurinrichtingen voor de gehele groep aquacultuurinrichtingen. Artikel 176 Erkenning van de status van geconsigneerde aquacultuurinrichtingen De exploitanten van aquacultuurinrichtingen die de status van geconsigneerde inrichting wensen te verkrijgen: a) dienen bij de bevoegde autoriteit een aanvraag in tot erkenning overeenkomstig artikel 178, lid 1; b) verplaatsen geen aquacultuurdieren naar een geconsigneerde aquacultuurinrichting overeenkomstig de voorschriften van artikel 203, lid 1, en de krachtens artikel 203, lid 2, vastgestelde gedelegeerde handelingen voordat hun inrichting de erkenning van die status heeft verkregen van de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 179 of artikel 181. Artikel 177 Erkenning van verwerkingsinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen [Am. 273] De exploitanten van natuurlijke en rechtspersonen die voornemens zijn ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen te exploiteren, zien erop toe dat hun inrichtingen door de bevoegde autoriteit zijn erkend voor het slechten slachten van waterdieren voor ziektebestrijding ziektebestrijdingsdoeleinden overeenkomstig artikel 61, lid 1, onder b), artikel 62, artikel 68, lid 1, en artikel 78, leden 1 en 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 63, artikel 70, lid 3, artikel 71, lid 3, en artikel 78, lid 3. [Ams. 274 en 275] Artikel 178 Informatieplicht van de exploitanten voor het verkrijgen van een erkenning en uitvoeringshandelingen 1. Bij hun aanvraag tot erkenning van hun inrichting overeenkomstig artikel 174, lid 1, artikel 175, artikel 176, onder a), en artikel 177 verstrekken de toekomstige exploitanten de bevoegde autoriteit gegevens betreffende: [Am. 276] a) de naam en het adres van de exploitant; b) de locatie van de inrichting en een beschrijving van de voorzieningen; c) de categorieën, soorten en aantallen aquacultuurdieren die zij voornemens zijn te gaan houden in de inrichting; [Am. 277] d) het soort inrichting; e) indien van toepassing, de gegevens betreffende de erkenning van een groep aquacultuurinrichtingen overeenkomstig artikel 175; f) andere aspecten van de aquacultuurinrichting die relevant zijn voor het bepalen van het risico dat ermee verbonden is; f bis) de methode van watervoorziening en ‑lozing die in de inrichting wordt toegepast. [Am. 278] 2. De in lid 1 bedoelde exploitanten van inrichtingen stellen de bevoegde autoriteit in kennis van: a) significante wijzigingen in de inrichtingen met betrekking tot de in lid 1, onder c), bedoelde aspecten; b) een eventuele stopzetting van de activiteiten in de inrichting. 3. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot de gegevens die de exploitanten moeten verstrekken in hun aanvraag tot erkenning van hun inrichtingen, overeenkomstig lid 1 van dit artikel; Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 179 Verlening van de erkenning en voorwaarden voor de erkenning en gedelegeerde handelingen 1. De bevoegde autoriteit verleent de erkenning voor aquacultuurinrichtingen zoals bedoeld in artikel 174, lid 1, artikel 176, onder a), groepen aquacultuurinrichtingen zoals bedoeld in artikel 175 en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen zoals bedoeld in artikel 177 slechts indien dergelijke inrichtingen: a) voldoen aan de volgende voorschriften, voor zover van toepassing, betreffende: i) quarantaine, isolering en andere biobeveiligingsmaatregelen, rekening houdend met de voorschriften zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, onder b), en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 9, lid 2; ii) surveillancevoorschriften zoals bedoeld in artikel 22 en, indien van toepassing, voor het soort inrichting en het risico dat ermee verbonden is, zoals bedoeld in artikel 23 en de krachtens artikel 24 vastgestelde regelgeving; iii) documentatie zoals bedoeld in de artikel 185, 186 en 187 en in de regelgeving vastgesteld krachtens de artikelen 188 en 189; b) beschikken over voorzieningen en uitrusting: i) die geschikt zijn om het risico op de insleep en de verspreiding van ziekten tot een aanvaardbaar niveau terug te dringen, rekening houdend met het soort inrichting; ii) die voldoende capaciteit bieden voor het aantal waterdieren; c) niet leiden tot een onaanvaardbaar risico voor verspreiding van ziekten, rekening houdend met de getroffen risicobeperkingmaatregelen; d) beschikken over een systeem dat de exploitant in staat stelt om aan de bevoegde autoriteit aan te tonen dat aan de voorschriften onder a), b) en c) is voldaan. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de voorschriften zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel voor wat betreft: a) quarantaine, isolering en andere biobeveiligingsmaatregelen zoals bedoeld in lid 1, onder a), i); b) surveillance zoals bedoeld in lid 1, onder a), ii); c) voorzieningen en uitrusting zoals bedoeld in lid 1, onder b). 3. Bij de vaststelling van de regelgeving voor de krachtens lid 2 vastgestelde gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de volgende aspecten: a) de risico’s die met elk soort inrichting verbonden zijn; b) de soorten en categorieën aquacultuurdieren of waterdieren; c) het soort productie; d) typische verplaatsingspatronen voor het soort aquacultuurinrichting en voor de soorten en categorieën dieren die in deze inrichtingen worden gehouden. Artikel 180 Toepassingsgebied van de erkenning van inrichtingen De bevoegde autoriteit vermeldt in erkenningen van aquacultuurinrichtingen of ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen, verleend krachtens artikel 179, lid 1, uitdrukkelijk: a) voor welke soorten aquacultuurinrichtingen, zoals bedoeld in artikel 174, lid 1 en artikel 176, onder a), groepen aquacultuurinrichtingen, zoals bedoeld in artikel 175, en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen, zoals bedoeld in artikel 177 en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 174, lid 3, onder b), de erkenning geldig is; b) voor welke soorten en categorieën aquacultuurdieren de erkenning geldig is. Artikel 181 Procedures voor het verlenen van de erkenning door de bevoegde autoriteit 1. De bevoegde autoriteit stelt procedures op die de exploitanten moeten volgen wanneer zij een aanvraag indienen voor de erkenning van hun inrichtingen overeenkomstig artikel 174, lid 1, en de artikelen 176 en 177. 2. Na ontvangst van een aanvraag tot erkenning van een exploitant overeenkomstig artikel 174, lid 1, en de artikelen 176 en 177 voert de bevoegde autoriteit een inspectie ter plaatse uit. 3. De bevoegde autoriteit kan aan een inrichting een voorwaardelijke erkenning verlenen wanneer blijkt uit de aanvraag van de exploitant en de daaropvolgende inspectie ter plaatse van de bevoegde autoriteit, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel, dat de inrichting voldoet aan alle belangrijke voorschriften die voldoende garanties bieden dat een dergelijke inrichting geen significant risico vormt, en de bedoeling heeft te voldoen aan de overblijvende voorschriften voor de erkenning zoals bedoeld in artikel 179, lid 1, en in de krachtens artikel 179, lid 2, vastgestelde regelgeving. 4. Indien de bevoegde autoriteit overeenkomstig lid 3 van dit artikel een voorwaardelijke erkenning heeft verleend, kan zij de definitieve erkenning pas verlenen na een volgende inspectie ter plaatse, die wordt uitgevoerd binnen drie maanden na de voorwaardelijke erkenning, waaruit blijkt dat de inrichting voldoet aan alle voorwaarden voor de erkenning zoals bedoeld in artikel 179, lid 1, en in de krachtens artikel 179, lid 2, vastgestelde regelgeving. Indien uit de inspectie ter plaatse blijkt dat de inrichting duidelijk vooruitgang heeft geboekt, maar nog steeds niet aan alle voorwaarden voldoet, dan kan de bevoegde autoriteit de voorwaardelijke erkenning verlengen. De totale geldigheidsduur van de voorlopige erkenning mag echter niet meer dan zes maanden bedragen. Artikel 182 Herziening, schorsing en intrekking van erkenningen door de bevoegde autoriteit 1. De bevoegde autoriteit evalueert de erkenningen van inrichtingen die zijn verleend overeenkomstig de artikelen 179, lid 1. De bevoegde autoriteit bepaalt op basis van de risicofactor de frequentie van de evaluaties of een minimale of maximale termijn waarbinnen deze moeten plaatsvinden, en de gevallen waarin kan die termijn niet kan worden gehaald. [Am. 279] 2. Indien de bevoegde autoriteiten in een inrichting ernstige tekortkomingen vaststelt wat betreft de naleving van de voorschriften van artikel 179, lid 1, en van de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 179, lid 2, en indien de exploitant geen afdoende garanties kan bieden dat deze tekortkomingen zullen worden verholpen, stelt de bevoegde autoriteit de procedure in tot intrekking van de erkenning van de inrichting. De bevoegde autoriteit kan evenwel de erkenning van een inrichting schorsen, indien de exploitant kan garanderen de tekortkomingen binnen een redelijke termijn te zullen verhelpen. 3. Een overeenkomstig lid 2 ingetrokken of geschorste erkenning wordt enkel opnieuw verleend wanneer de bevoegde autoriteit zich ervan heeft vergewist dat de inrichting volledig voldoet aan alle voorschriften van deze verordening die op dat soort inrichting van toepassing zijn. Afdeling 3 Register van de bevoegde autoriteit van aquacultuurinrichtingen , verwerkingsinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen [Am. 280] Artikel 183 Register van aquacultuurinrichtingen , verwerkingsinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen [Am. 281] 1. De bevoegde autoriteit stelt registers op en houdt de registers bij van: a) alle aquacultuurinrichtingen die zijn geregistreerd overeenkomstig artikel 171; b) alle aquacultuurinrichtingen die zijn erkend overeenkomstig artikel 179, lid 1; c) alle verwerkingsinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen die zijn erkend overeenkomstig artikel 179, lid 1. [Am. 282] 2. Het register van aquacultuurinrichtingen zoals bedoeld in lid 1 bevat de volgende gegevens: a) de naam en het adres van de exploitant en het registratienummer; b) de geografische ligging van de aquacultuurinrichting of, indien van toepassing, van de groep aquacultuurinrichtingen; c) het soort productie dat in de inrichting wordt toegepast; d) indien van toepassing, de methode van watervoorziening en –lozing die de inrichting wordt toegepast; e) de soorten aquacultuurdieren die in de inrichting worden gehouden; f) actuele gegevens over de gezondheidsstatus van de geregistreerde aquacultuur­inrichting of, indien van toepassing, van de groep van inrichtingen, met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d). 3. Van de overeenkomstig artikel 179, lid 1, erkende inrichtingen maakt de bevoegde autoriteit ten minste de gegevens van lid 2, onder a), c), e) en f), van dit artikel op elektronische wijze openbaar. 4. Waar nodig en waar pertinent kan de bevoegde autoriteit de in lid 1 bedoelde registratie combineren met de registratie voor andere doeleinden. Artikel 184 Bevoegdheidsdelegatie en uitvoeringshandelingen met betrekking tot het register van aquacultuurinrichtingen 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 254 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de in het register van aquacultuurinrichtingen te vermelden gegevens zoals bedoeld in artikel 183, lid 1; b) de openbaarheid van dat register van inrichtingen. 2. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot het formaat en de procedures voor het register van inrichtingen zoals bedoeld in artikel 183, leden 1 en 3. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Afdeling 4 documentatie en traceerbaarheid Artikel 185 Documentatieverplichting van de exploitanten van aquacultuurinrichtingen 1. De exploitanten van aquacultuurinrichtingen die moeten worden geregistreerd overeenkomstig artikel 171, of die moeten worden erkend overeenkomstig artikel 179, lid 1, zorgen voor actuele documentatie die ten minste de volgende gegevens bevat: a) alle verplaatsingen van aquacultuurdieren en van producten van dierlijke oorsprong die van die dieren afkomstig zijn naar en uit de aquacultuurinrichting, met vermelding indien van toepassing van: i) de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming; ii) de data waarop deze verplaatsingen plaatsvinden; b) de papieren of elektronische diergezondheidscertificaten die overeenkomstig artikel 208 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 211, onder b) en c), en artikel 213, lid 2, de verplaatsingen van aquacultuurdieren bij aankomst in de aquacultuurinrichting dienen te vergezellen; c) de sterfte in elke epizoötiologische eenheid en andere ziekteproblemen in de aquacultuurinrichting die relevant zijn voor het soort productie; d) biobeveiligingsmaatregelen, surveillance, behandelingen, testresultaten en ander relevante gegevens indien van toepassing voor: i) de categorieën en soorten aquacultuurdieren in de inrichting; ii) het soort productie dat in de aquacultuurinrichting wordt toegepast; iii) het soort aquacultuurinrichting; e) de resultaten van de diergezondheidsinspecties, indien vereist overeenkomstig artikel 23, lid 1, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 24. 2. De exploitanten van aquacultuurinrichtingen: a) houden de in lid 1, onder a), bedoelde gegevens bij, zodat die het traceren van de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming van de aquacultuurdieren kunnen waarborgen; b) bewaren de in lid 1 bedoelde gegevens met betrekking tot de aquacultuurinrichting en stellen die op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit; c) bewaren de in lid 1 bedoelde gegevens gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellen minimumduur, die niet minder dan drie jaar mag bedragen. Artikel 186 Documentatieverplichting voor verwerkingsinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen [Am. 283] 1. De exploitanten van verwerkingsinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen die moeten worden erkend overeenkomstig artikel 177 houden actuele documentatie bij van alle verplaatsingen van aquacultuurdieren en van producten van dierlijke oorsprong die afkomstig zijn van dergelijke dieren naar en uit dergelijke inrichtingen. [Am. 284] 2. De exploitanten van verwerkingsinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen: [Am. 285] a) bewaren de in lid 1 bedoelde documentatie met betrekking tot de ziektebestrijdende inrichting voor aquatische levensmiddelen en stellen die op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit; b) bewaren de in lid 1 bedoelde documentatie gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellen minimumduur, die niet minder dan drie jaar mag bedragen. Artikel 187 Documentatieverplichting voor vervoerders 1. De vervoerders van aquacultuurdieren en wilde waterdieren bestemd voor aquacultuur of uitzetting in de natuur om het wildbestand weer op peil te brengen houden actuele documentatie bij over: [Am. 286] a) sterftecijfers van de aquacultuurdieren en wilde waterdieren tijdens het vervoer, zoals gebruikelijk voor het soort vervoer en de soort vervoerde aquacultuurdieren en wilde waterdieren; b) de aquacultuurinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen die het vervoermiddel heeft aangedaan; c) elke waterverversing tijdens het vervoer, met vermelding van de herkomst van het nieuwe water en de plaatsen van lozing van gebruikt water. 2. Vervoerders: a) houden de in lid 1 bedoelde documentatie bij en stellen die op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit; b) bewaren de in lid 1 bedoelde documentatie gedurende een door de bevoegde autoriteit vast te stellen minimumduur, die niet minder dan drie jaar mag bedragen. Artikel 188 Bevoegdheidsdelegatie met betrekking tot documentatie 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot regelgeving ter aanvulling van de documentatievoorschriften zoals bedoeld in de artikelen 185, 186 en 187 inzake: a) afwijkingen van de documentatievoorschriften voor: i) de exploitanten van bepaalde categorieën aquacultuurinrichtingen en vervoerders; ii) aquacultuurinrichtingen die een klein aantal dieren houden of vervoerders die een klein aantal dieren vervoeren; iii) bepaalde categorieën of soorten dieren; b) gegevens die de exploitanten moeten bijhouden ter aanvulling van de gegevens zoals bedoeld in artikel 185, lid 1, artikel 186, lid 1, en artikel 187, lid 1; c) de minimumduur voor de verplichte bewaring van documentatie zoals bedoeld in de artikelen 185, 186 en 187. 2. Bij de vaststelling van de in lid 1 bedoelde gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de volgende aspecten: a) de risico’s die met elk soort aquacultuurinrichting verbonden zijn; b) de categorieën of soorten aquacultuurdieren in de aquacultuurinrichting; c) het soort productie dat in de inrichting wordt toegepast; d) typische verplaatsingspatronen voor het soort aquacultuurinrichting of ziektebestrijdende inrichting voor aquatische levensmiddelen; e) het aantal aquacultuurdieren of het volume ervan in de inrichting of tijdens het vervoer. Artikel 189 Uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot documentatie De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot: a) het formaat van de documentatie die moet worden bewaard overeenkomstig de artikelen 185, 186 en 187; b) het elektronisch bijhouden van die documentatie; c) de operationele specificaties voor de documentatie. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 2 Verplaatsingen van andere waterdieren dan gezelschapswaterdieren binnen de Unie Afdeling 1 Algemene voorschriften Artikel 190 Algemene voorschriften voor het verplaatsen van waterdieren 1. De exploitanten treffen passende preventieve maatregelen om erop toe te zien dat door de verplaatsing van waterdieren de gezondheidsstatus op de plaats van bestemming geen gevaar loopt met betrekking tot: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); b) nieuwe ziekten. 2. De exploitanten verplaatsen geen waterdieren naar een aquacultuurinrichting of voor menselijke consumptie of laten geen waterdieren vrij in het wild, wanneer deze dieren vallen onder: a) de verplaatsingsbeperkingen voor de betrokken categorieën en soorten overeenkomstig de regelgeving van artikel 55, lid 1, artikel 56, artikel 61, lid 1, de artikelen 62, 64 en 65, artikel 70, leden 1 en 2, artikel 74, lid 1, artikel 78, leden 1 en 2, artikel 80, leden 1 en 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 67, artikel 70, lid 3, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79, artikel 80, lid 4 en artikel 81, lid 2; of b) de noodmaatregelen van de artikelen 244 en 247 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248. De exploitanten mogen deze waterdieren echter wel verplaatsen indien afwijkingen van de verplaatsingsbeperkingen zijn toegestaan voor dergelijke verplaatsingen of vrijlatingen, zoals bedoeld in deel III, titel II, of van de noodmaatregelen, zoals bedoeld in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248. 3. De exploitanten treffen alle noodzakelijke maatregelen om erop toe te zien dat waterdieren na het verlaten van hun plaats van oorsprong rechtstreeks naar hun uiteindelijke plaats van bestemming worden verzonden. Artikel 191 Preventieve maatregelen tegen ziekte met betrekking tot vervoer en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten treffen passende en noodzakelijke preventieve maatregelen tegen ziekten om het volgende te waarborgen: a) de gezondheidsstatus van de waterdieren loopt geen gevaar tijdens het vervoer; b) het vervoer van waterdieren veroorzaakt onderweg en op de plaatsen van bestemming geen mogelijkheid tot verspreiding onder mensen of dieren van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); c) de maatregelen betreffende reiniging, ontsmetting en desinfestatie van uitrusting en vervoermiddelen en andere passende biobeveiligingsmaatregelen worden getroffen in overeenstemming met de risico’s die met het vervoer verbonden zijn. d) iedere verversing van water tijdens het vervoer van waterdieren bestemd voor aquacultuur gebeurt op plaatsen die en onder de voorwaarden die geen gevaar vormen voor de gezondheidsstatus met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d) van: i) de vervoerde waterdieren; ii) eventuele waterdieren op de weg naar de plaats van bestemming; iii) waterdieren op de plaats van bestemming. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de reiniging, ontsmetting en desinfestatie van uitrusting en vervoermiddelen overeenkomstig lid 1, onder c), en het gebruik van biociden voor deze doeleinden; b) andere passende biobeveiligingsmaatregelen tijdens het vervoer zoals bedoeld in lid 1, onder c); c) verversing van het water tijdens het vervoer zoals bedoeld in lid 1, onder d). Artikel 192 Wijziging van het beoogde gebruik 1. Waterdieren die worden vervoerd om te worden vernietigd of geslacht overeenkomstig de maatregelen zoals bedoeld onder a) of b), worden niet voor andere doeleinden gebruikt: a) ziektebestrijdingsmaatregelen zoals bedoeld in artikel 31, lid 1, artikel 55, lid 1, de artikelen 56, 61, 62, 64, 65, 67 en 70, artikel 74, lid 1, en de artikelen 78 en 80 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 66, artikel 70, lid 3, artikel 71, lid 3 en artikel 74, lid 3, artikel 79, artikel 80, lid 3 en artikel 81, lid 2; b) noodmaatregelen zoals bedoeld in de artikelen 246 en 247 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248. 2. Waterdieren die worden vervoerd voor menselijke consumptie, aquacultuur, vrijlating in het wild of voor alle andere specifieke doeleinden, worden uitsluitend voor de beoogde doeleinden gebruikt. Artikel 193 Verplichtingen van de exploitanten op de plaats van bestemming 1. Voordat de waterdieren worden uitgeladen, doen de exploitanten van inrichtingen en levensmiddelenbedrijven die aquacultuurdieren waterdieren ontvangen het volgende : [Am. 287] a) controleren de aanwezigheid van een van de volgende documenten: i) de diergezondheidscertificaten zoals bedoeld in artikel 208, lid 1, artikel 209 en artikel 224, lid 1, en de regelgeving vastgesteld krachtens de artikelen 188, 211 en 213; ii) de documenten met eigen verklaring zoals bedoeld in artikel 218, lid 1, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 218, leden 3 en 4; a bis) inspecteren de zending op onregelmatigheden; [Am. 288] b) stellen de bevoegde autoriteit in kennis van elke onregelmatigheid met betrekking tot: i) de ontvangen aquacultuurdieren waterdieren ; [Am. 289] ii) de aanwezigheid van de onder a), i) en ii) bedoelde documenten. 2. Bij onregelmatigheden zoals bedoeld in lid 1, onder b), isoleert geeft de exploitant geen toestemming voor het uitladen van de aquacultuurdieren waarop de onregelmatigheid betrekking heeft tot de bevoegde autoriteit over deze dieren een beslissing heeft genomen. [Am. 290] Artikel 194 Algemene voorschriften voor verplaatsingen van aquacultuurdieren door lidstaten maar bestemd voor uitvoer uit de Unie naar derde landen of grondgebieden De exploitanten zien erop toe dat aquacultuurdieren die bestemd zijn voor uitvoer naar een derde land of grondgebied en over het grondgebied van een andere lidstaat gaan, voldoen aan de voorschriften van de artikelen 190, 191 en 192. Afdeling 2 Waterdieren bestemd voor aquacultuurinrichtingen of voor vrijlating in het wild Artikel 195 Abnormale sterftegevallen of andere ernstige symptomen 1. De exploitanten verplaatsen geen waterdieren van een aquacultuurinrichting of uit het wild naar een andere aquacultuurinrichting of laten deze niet vrij in het wild, wanneer deze dieren afkomstig zijn van een aquacultuurinrichting of omgeving met: a) abnormale sterftegevallen; of b) andere ernstige symptomen met onbekende oorzaak. 2. In afwijking van lid 1 kan de bevoegde autoriteit op basis van een risicobeoordeling toestemming verlenen voor een dergelijke verplaatsing of vrijlating van waterdieren, op voorwaarde dat de waterdieren afkomstig zijn van een afdeling van de aquacultuurinrichting of een omgeving in het wild die niet is verbonden met de epizoötiologische eenheid waarin de abnormale sterftegevallen of andere symptomen zich hebben voorgedaan. Artikel 196 Verplaatsingen van aquacultuurdieren gehouden waterdieren bestemd voor lidstaten, zones of compartimenten die ziektevrij zijn verklaard of waarvoor een uitroeiingsprogramma geldt en gedelegeerde handelingen [Am.291] 1. De exploitanten verplaatsen aquacultuurdieren gehouden waterdieren slechts uit een aquacultuurinrichting inrichting voor de onder de punten a) of en b) van dit artikel bedoelde doeleinden indien deze aquacultuurdieren dieren afkomstig zijn van een overeenkomstig artikel 36, lid 3, of artikel 37, lid 4, ziektevrij verklaarde lidstaat, of een ziektevrij verklaarde zone of ziektevrij verklaard compartiment daarvan, wat betreft de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) of c), ingeval de dieren behoren tot in de lijst opgenomen soorten voor die in de lijst opgenomen ziekten, en indien de aquacultuurdieren gehouden waterdieren : [Am. 292] a) bestemd zijn voor invoer in een lidstaat, of een zone of compartiment daarvan: i) die of dat ziektevrij is verklaard overeenkomstig artikel 36, lid 3, of artikel 37, lid 4; of ii) waarvoor een uitroeiingsprogramma geldt zoals bedoeld in artikel 30, leden 1 en 2, met betrekking tot een of meer van de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c); b) bestemd zijn voor: i) een aquacultuurinrichting met verplichte: – registratie overeenkomstig artikel 171; of – erkenning overeenkomstig de artikelen 174 tot en met 177; of ii) vrijlating in het wild. [Am. 293] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de verplaatsings- en vrijlatingsvoorschriften van lid 1 van dit artikel die geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), door: a) de soorten, categorieën en de levensfase van de aquacultuurdieren gehouden waterdieren ; [Am. 294] b) het soort inrichting van oorsprong en het soort inrichting van bestemming; c) het beoogde gebruik van de aquacultuurdieren gehouden waterdieren ; [Am. 295] d) de plaats van bestemming van de aquacultuurdieren gehouden waterdieren ; [Am. 296] e) de behandelingen, bewerkingsmethoden en andere bijzondere risicobeperkingsmaatregelen die op de plaats van oorsprong of op de plaats van bestemming worden toegepast. Artikel 197 Afwijkingen door de lidstaten met betrekking tot de verplichtingen van de exploitanten voor verplaatsingen van aquacultuurdieren tussen lidstaten, zones of compartimenten waarvoor een uitroeiingsprogramma geldt In afwijking van artikel 196, lid 1, kunnen lidstaten aan exploitanten toestemming verlenen voor het verplaatsen van aquacultuurdieren naar een zone of een compartiment in een andere lidstaat op hun grondgebied waarvoor overeenkomstig artikel 30, leden 1 en 2, een uitroeiingsprogramma is vastgesteld met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), vanuit een andere zone of compartiment in een andere lidstaat waarvoor eveneens een dergelijk programma voor dezelfde in de lijst opgenomen ziekten is vastgesteld, op voorwaarde dat een dergelijke verplaatsing geen gevaar vormt voor de gezondheidsstatus van de lidstaat, de zone of het compartiment van bestemming. [Am. 297] Artikel 198 Maatregelen van de lidstaten met betrekking tot het in het wild vrijlaten van aquacultuurdieren De lidstaten kunnen voorschrijven dat aquacultuurdieren waterdieren slechts in het wild worden vrijgelaten wanneer zij afkomstig zijn van een overeenkomstig artikel 36, lid 1, of artikel 37, lid 1, ziektevrij verklaarde lidstaat, of een ziektevrij verklaarde zone of ziektevrij verklaard compartiment, wat betreft de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), waarvoor de soort aquacultuurdieren waterdieren die wordt verplaatst een in de lijst opgenomen soort is, ongeacht de gezondheidsstatus van het gebied waar de aquacultuurdieren waterdieren worden vrijgelaten. [Am. 298] Artikel 199 Verplaatsingen van wilde waterdieren bestemd voor lidstaten, zones of compartimenten die ziektevrij zijn verklaard of waarvoor een uitroeiingsprogramma geldt en gedelegeerde handelingen 1. De artikelen 196 en 197 zijn tevens van toepassing op verplaatsingen van wilde waterdieren bestemd voor aquacultuurinrichtingen , verwerkingsinrichtingen of ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen met verplichte: [Am. 299] a) registratie overeenkomstig artikel 171; of b) erkenning overeenkomstig de artikelen 174 tot en met 177. 2. Bij verplaatsingen van wilde waterdieren van een habitat naar een andere treffen de exploitanten preventieve maatregelen tegen ziekten zodat dergelijke verplaatsingen geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d) naar waterdieren op de plaats van bestemming. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de preventieve maatregelen tegen ziekten die de exploitanten moeten treffen zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel. Afdeling 3 Waterdieren bestemd voor menselijke consumptie Artikel 200 Verplaatsingen van aquacultuurdieren gehouden waterdieren bestemd voor menselijke consumptie in de lidstaten, zones of compartimenten die ziektevrij zijn verklaard of waarvoor een uitroeiingsprogramma geldt en gedelegeerde handelingen [Am. 300] 1. De exploitanten verplaatsen aquacultuurdieren gehouden waterdieren die zijn bestemd voor menselijke consumptie slechts uit een aquacultuurinrichting inrichting voor de onder a) of b) van dit lid bedoelde doeleinden indien deze aquacultuurdieren dieren afkomstig zijn van een overeenkomstig artikel 36, lid 3, of artikel 37, lid 4, ziektevrij verklaarde lidstaat, of een ziektevrij verklaarde zone of ziektevrij verklaard compartiment daarvan, wat betreft de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) of c), ingeval de dieren behoren tot in de lijst opgenomen soorten voor die in de lijst opgenomen ziekten, en indien zij bestemd zijn voor: [Am. 301] a) invoer in een lidstaat, of een zone of compartimenten daarvan, die of dat overeenkomstig artikel 36, lid 3, of artikel 37, lid 4, ziektevrij verklaard is of waarvoor overeenkomstig artikel 30, leden 1 en 2, een uitroeiingsprogramma is vastgesteld voor een of meer in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c); b) menselijke consumptie. 2. In afwijking van lid 1 van dit artikel kunnen lidstaten aan exploitanten toestemming verlenen voor het binnenbrengen van aquacultuurdieren gehouden waterdieren in een zone of een compartiment waarvoor overeenkomstig artikel 30, leden 1 en 2, een uitroeiingsprogramma is vastgesteld met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c), vanuit een andere zone of compartiment waarvoor eveneens een dergelijk programma voor dezelfde in de lijst opgenomen ziekten is vastgesteld, op voorwaarde dat een dergelijke verplaatsing geen gevaar vormt voor de gezondheidsstatus van de lidstaat, of de zone of het compartiment daarvan. [Am. 302] 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de verplaatsingsvoorschriften zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel voor verplaatsingen van aquacultuurdieren gehouden waterdieren die geen significant risico vormen voor de verspreiding van ziekten door: [Am. 303] a) de soorten, categorieën en de levensfase van de aquacultuurdieren gehouden waterdieren ; [Am. 304] b) de houderijmethoden voor de aquacultuurdieren waterdieren en het soort productie die worden toegepast in de aquacultuurinrichting inrichting van oorsprong en van bestemming; [Am. 305] c) het beoogde gebruik van de aquacultuurdieren gehouden waterdieren ; [Am. 306] d) de plaats van bestemming van de aquacultuurdieren gehouden waterdieren ; [Am. 307] e) de behandelingen, bewerkingsmethoden en andere bijzondere risicobeperkingsmaatregelen die op de plaats van oorsprong of op de plaats van bestemming worden toegepast. Artikel 201 Verplaatsingen van wilde waterdieren bestemd voor lidstaten, zones of compartimenten die ziektevrij zijn verklaard of waarvoor een uitroeiingsprogramma geldt en gedelegeerde handelingen 1. Artikel 200, leden 1 en 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 200, lid 3, zijn tevens van toepassing op verplaatsingen van wilde waterdieren bestemd voor menselijke consumptie en voor lidstaten, of zones of compartimenten daarvan, die overeenkomstig artikel 36, lid 3, of artikel 37, lid 4, ziektevrij zijn verklaard of waarvoor een uitroeiingsprogramma geldt overeenkomstig artikel 30, leden 1 of 2, indien dergelijke maatregelen noodzakelijk zijn om te waarborgen dat deze wilde waterdieren geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1 onder d) naar waterdieren op de plaats van bestemming. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van lid 1 van dit artikel met betrekking tot verplaatsingsvoorschriften voor wilde waterdieren bestemd voor menselijke consumptie. Afdeling 4 Waterdieren die niet bestemd zijn voor inrichtingen, voor vrijlating in het wild of voor menselijke consumptie Artikel 202 Verplaatsingen van waterdieren die niet bestemd zijn voor inrichtingen, voor vrijlating in het wild of voor menselijke consumptie en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten treffen de noodzakelijke preventieve maatregelen om erop toe te zien dat verplaatsingen van waterdieren die niet bestemd zijn voor inrichtingen, voor vrijlating in het wild of voor menselijke consumptie geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d) naar waterdieren op de plaats van bestemming. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de preventieve maatregelen zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel om te waarborgen dat de waterdieren geen in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), verspreiden en houdt daarbij rekening met de in lid 3 van dit artikel bedoelde aspecten. 3. Bij de vaststelling van de in lid 2 bedoelde gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de volgende aspecten: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), die relevant zijn voor de in de lijst opgenomen soorten of categorieën waterdieren; b) de gezondheidsstatus met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), in de compartimenten, zones of lidstaten van oorsprong en bestemming; c) de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming; d) het soort verplaatsing van waterdieren; e) de soorten en categorieën waterdieren; f) de leeftijd van de waterdieren; g) andere epizoötiologische factoren. Afdeling 5 Afwijkingen van de afdelingen 1 tot en met 4 en aanvullende risicobeperkingsmaatregelen Artikel 203 Waterdieren bestemd voor geconsigneerde aquacultuurinrichtingen en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten verplaatsen waterdieren slechts naar een geconsigneerde aquacultuurinrichting indien de dieren voldoen aan de volgende voorwaarden: a) zij zijn afkomstig van een andere geconsigneerde aquacultuurinrichting; b) zij vormen geen significant risico voor de verspreiding van de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), naar de in de lijst opgenomen soorten en categorieën dieren in de geconsigneerde aquacultuurinrichting van bestemming, tenzij een dergelijke verplaatsing voor wetenschappelijke doeleinden is toegestaan. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) nadere voorschriften voor het verplaatsen van waterdieren naar geconsigneerde aquacultuurinrichtingen ter aanvulling van die bedoeld in lid 1 van dit artikel; b) specifieke regelgeving voor het verplaatsen van aquacultuurdieren naar geconsigneerde inrichtingen waar de getroffen risicobeperkingsmaatregelen waarborgen dat dergelijke verplaatsingen geen significant risico vormen voor de gezondheid van aquacultuurdieren binnen de geconsigneerde aquacultuurinrichting of in naburige inrichtingen. Artikel 204 Afwijking voor verplaatsingen van waterdieren voor wetenschappelijke doeleinden en gedelegeerde handelingen 1. De bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming kan, mits de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong daarmee instemt, toestemming verlenen voor verplaatsingen van waterdieren naar haar grondgebied voor wetenschappelijke doeleinden die niet voldoen aan de voorschriften van de afdelingen 1 tot en met 4 van dit hoofdstuk, met uitzondering van artikel 190, leden 1 en 3, en de artikelen 191, 192 en 193. 2. De bevoegde autoriteiten staan de in lid 1 bedoelde afwijkingen voor de verplaatsingen van waterdieren voor wetenschappelijke doeleinden slechts toe onder de volgende voorwaarden: a) de bevoegde autoriteiten van de plaats van bestemming en de plaats van oorsprong: i) hebben overeenstemming bereikt betreffende de voorwaarden voor dergelijke verplaatsingen; ii) hebben de noodzakelijke risicobeperkingsmaatregelen getroffen om te waarborgen dat de verplaatsingen van deze waterdieren geen gevaar opleveren voor de gezondheidsstatus onderweg en de plaats van bestemming met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); iii) hebben indien nodig de bevoegde autoriteit van lidstaten van doorgang in kennis gesteld van de toegestane afwijking en van de voorwaarden waaronder deze toestemming is verleend; b) de verplaatsingen van deze waterdieren verlopen onder het toezicht van de bevoegde autoriteiten van de plaats van oorsprong, de plaats van bestemming en, indien van toepassing, van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van doorgang. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de wijziging en de aanvulling van de regelgeving voor afwijkingen door de bevoegde autoriteiten zoals bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel. Artikel 205 Bevoegdheidsdelegatie met betrekking tot specifieke voorschriften en afwijkingen voor tentoonstellingen, dierentuinen, dierenwinkels, tuinvijvers, commerciële aquaria en groothandels De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) specifieke voorschriften ter aanvulling van de regelgeving van de afdelingen 1 tot en met 4 van dit hoofdstuk met betrekking tot de verplaatsingen van waterdieren voor de volgende doeleinden: i) voor dierentuinen, dierenwinkels en groothandels; ii) voor tentoonstellingen en voor sportieve, culturele of soortgelijke evenementen; of iii) voor commerciële aquaria; b) afwijkingen van de voorschriften van de afdelingen 1 tot en met 4, met uitzondering van artikel 190, leden 1 en 3 en de artikelen 191, 192 en 193, voor de onder a) bedoelde verplaatsingen van waterdieren, mits passende biobeveiligingsbepalingen ervoor zorgen dat de verplaatsingen geen aanzienlijk risico vormen voor de gezondheidsstatus van de plaats van bestemming . [Am. 308] Artikel 206 Uitvoeringsbevoegdheid inzake tijdelijke afwijkingen voor verplaatsingen van specifieke soorten of categorieën waterdieren De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor tijdelijke afwijkingen van de regelgeving van dit hoofdstuk betreffende verplaatsingen van specifieke soorten of categorieën waterdieren in de volgende gevallen: a) de met bepaalde verplaatsingen van die waterdieren verbonden risico’s worden niet doeltreffend beperkt door de verplaatsingsvoorschriften zoals bedoeld in artikel 195, artikel 196, lid 1, de artikelen 197 en 198, artikel 199, leden 1 en 2, artikel 200, artikel 201, lid 1, artikel 202, lid 1, artikel 203, lid 1 en artikel 204, leden 1 en 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 196, lid 2, artikel 199, lid 3, artikel 201, lid 2, artikel 202, lid 2, artikel 203, lid 2, artikel 204, lid 3, en artikel 205; of b) de in de lijst opgenomen ziekte zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), lijkt zich ondanks de verplaatsingsvoorschriften van de afdelingen 1 tot en met 5 te verspreiden. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met een in de lijst opgenomen ziekte die een risico op bijzonder zwaarwegende gevolgen oplevert, en rekening houdend met de in artikel 205 bedoelde aspecten stelt de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. Artikel 207 Aspecten waarmee rekening moet worden gehouden bij het vaststellen van de in deze afdeling bedoelde gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen Wanneer de Commissie de regelgeving vaststelt voor de gedelegeerde handelingen en de uitvoeringshandelingen zoals bedoeld in artikel 203, lid 2, artikel 204, lid 3, en de artikelen 205 en 206, houdt zij rekening met de volgende aspecten: a) de risico’s die met de verplaatsing verbonden zijn; b) de gezondheidsstatus met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), op de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming; c) de in de lijst opgenomen soorten waterdieren voor de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d); d) de getroffen biobeveiligingsmaatregelen; e) eventuele specifieke omstandigheden waarin de aquacultuurdieren waterdieren worden gehouden; [Am. 309] f) specifieke verplaatsingspatronen voor het soort aquacultuurinrichting inrichting en de desbetreffende soorten of categorieën aquacultuurdieren waterdieren ; [Am. 310] g) andere epizoötiologische factoren. Afdeling 6 Diergezondheidscertificering Artikel 208 Verplichting van de exploitanten om erop toe te zien dat aquacultuurdieren vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat 1. De exploitanten verplaatsen aquacultuurdieren slechts als deze vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat overeenkomstig artikel 216, lid 1, is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong, als de dieren behoren tot in de lijst opgenomen soorten voor de onder a) bedoelde in de lijst opgenomen ziekten en als de dieren worden verplaatst om een van de volgende redenen: a) zij zijn bestemd om te worden binnengebracht in een lidstaat, of een zone of compartiment daarvan, die of dat overeenkomstig artikel 36, lid 3, artikel 37, lid 4, ziektevrij is verklaard of waarvoor overeenkomstig artikel 30, leden 1 of 2, een uitroeiingsprogramma is vastgesteld voor een of meer in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c); en b) zij zijn bestemd om voor een van de volgende doeleinden te worden gebruikt: i) een aquacultuurinrichting; ii) vrijlating in het wild; iii) menselijke consumptie. 2. De exploitanten verplaatsen aquacultuurdieren slechts als deze vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat overeenkomstig artikel 216, lid 1, is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong, als de dieren behoren tot in de lijst opgenomen soorten voor de onder a) bedoelde relevante ziekten en als de dieren worden verplaatst om een van de volgende redenen: a) het is toegestaan dat zij worden verplaatst uit een beperkingszone waar ziektebestrijdingsmaatregelen gelden zoals bedoeld in artikel 55, lid 1, onder f), ii), de artikelen 56 en 64, artikel 65, lid 1, artikel 74, lid 1, artikel 78, leden 1 en 2, of de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 67 en 68, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79, artikel 81, lid 2, en artikel 248 voor een of meer in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a) en b); b) zij zijn bestemd voor een van de volgende doeleinden: i) een aquacultuurinrichting; ii) vrijlating in het wild; iii) menselijke consumptie. 3. De exploitanten treffen alle noodzakelijke maatregelen om erop toe te zien dat het diergezondheidscertificaat de aquacultuurdieren vergezelt van de plaats van oorsprong tot de plaats van bestemming, tenzij in de krachtens artikel 214 vastgestelde regelgeving specifieke maatregelen zijn vastgesteld. Artikel 209 Verplichting van de exploitanten om erop toe te zien dat andere waterdieren vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat en uitvoeringsbevoegdheid 1. De exploitanten verplaatsen andere waterdieren dan aquacultuurdieren zoals bedoeld in artikel 208, leden 1 en 2, slechts als deze vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat overeenkomstig artikel 216, lid 1, is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong indien wegens het risico dat met het verplaatsen van deze waterdieren is verbonden, diergezondheidscertificering noodzakelijk is om te waarborgen dat aan de volgende verplaatsingsvoorschriften voor in de lijst opgenomen soorten dieren is voldaan: a) de voorschriften van de afdelingen 1 tot en met 5 en de krachtens deze afdelingen vastgestelde regelgeving; b) ziektebestrijdingsmaatregelen zoals bedoeld in artikel 55, lid 1, artikel 56, artikel 61, lid 1, de artikelen 62 en 64, artikel 65, lid 1, artikel 74, lid 1 en artikel 78, leden 1 en 2, of de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63, 67 en 68, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79 en artikel 81, lid 2; c) noodmaatregelen zoals bedoeld in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 248. 2. Artikel 208 is tevens van toepassing op wilde waterdieren bestemd voor een aquacultuurinrichting, tenzij de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong van oordeel is dat de certificering niet mogelijk is door de aard van de plaats van oorsprong van deze wilde waterdieren. 3. De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen regelgeving vast met betrekking tot de verplichting van de exploitanten zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel, om te waarborgen dat wilde waterdieren bestemd voor een aquacultuurinrichting vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 210 Afwijkingen van de nationale diergezondheidscertificering door de lidstaten In afwijking van de voorschriften voor diergezondheidscertificering van de artikelen 208 en 209 kunnen de lidstaten afwijkingen toestaan voor verplaatsingen binnen hun grondgebied van bepaalde zendingen waterdieren zonder diergezondheidscertificaat, op voorwaarde dat zij beschikken over een alternatief systeem om te waarborgen dat dergelijke zendingen traceerbaar zijn en voldoen aan de diergezondheidsvoorschriften voor dergelijke verplaatsingen zoals bedoeld in de afdelingen 1 tot en met 5. Artikel 211 Bevoegdheidsdelegatie met betrekking tot diergezondheidscertificering voor waterdieren De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) afwijkingen van de voorschriften met betrekking tot diergezondheidscertificaten zoals bedoeld in de artikelen 208 en 209 en de voorwaarden voor die afwijkingen voor verplaatsingen van waterdieren die geen significant risico vormen voor de verspreiding van ziekten door: i) de categorieën, soorten en de levensfase van de waterdieren; ii) de houderijmethoden en het soort productie voor deze soorten en categorieën aquacultuurdieren; iii) het beoogde gebruik van de waterdieren; iv) de plaats van bestemming van de waterdieren; b) bijzondere regelgeving voor diergezondheidscertificering zoals bedoeld in de artikelen 208 en 209, waarbij de bevoegde autoriteit andere risicobeperkingsmaatregelen treft die: i) de traceerbaarheid van de waterdieren waarborgen; ii) waarborgen dat de waterdieren die worden verplaatst, voldoen aan de diergezondheidsvoorschriften van de afdelingen 1 tot en met 5; c) uitvoeringsbepalingen betreffende de diergezondheidscertificaten die de verplaatsingen van waterdieren voor wetenschappelijke doeleinden moeten vergezellen zoals bedoeld in artikel 204, lid 1. Artikel 212 Inhoud van diergezondheidscertificaten 1. Het diergezondheidscertificaat bevat ten minste de volgende gegevens: a) de inrichting of de plaats van oorsprong, de inrichting of de plaats van bestemming en, indien nodig in verband met de verspreiding van ziekten, elke onderweg bezochte inrichting of plaats; b) een beschrijving van de waterdieren; c) het aantal waterdieren en het volume of gewicht van de waterdieren; d) de gegevens die nodig zijn om aan te tonen dat de dieren voldoen aan de verplaatsingsvoorschriften van de afdelingen 1 tot en met 5. 2. Het diergezondheidscertificaat kan andere gegevens bevatten die uit hoofde van andere wetgeving van de Unie vereist zijn. Artikel 213 Bevoegdheidsdelegatie en uitvoeringshandelingen met betrekking tot de inhoud van diergezondheidscertificaten 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de inhoud van diergezondheidscertificaten zoals bedoeld in artikel 212, lid 1: a) uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de inhoud van die diergezondheidscertificaten, zoals bedoeld in artikel 212, lid 1, voor verschillende categorieën en soorten waterdieren; b) aanvullende gegevens die in het in artikel 212, lid 1, bedoelde dier­gezondheids­certificaat moeten worden opgenomen. 2. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor modelformulieren van de diergezondheidscertificaten. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 214 Verplichting van de exploitanten om erop toe te zien dat de diergezondheidscertificaten de waterdieren vergezellen naar de plaats van bestemming en gedelegeerde handelingen De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot specifieke maatregelen ter aanvulling van de voorschriften voor diergezondheidscertificering zoals bedoeld in artikel 208, voor de volgende soorten verplaatsingen van waterdieren: a) verplaatsingen van waterdieren die hun weg naar de eindbestemming niet kunnen voortzetten en naar hun plaats van oorsprong moeten terugkeren of naar een andere bestemming moeten worden verplaatst om een of meer van de volgende redenen: i) de geplande weg werd onverwachts onderbroken omwille van het dierenwelzijn; ii) onvoorziene problemen of gebeurtenissen onderweg; iii) de waterdieren zijn geweigerd op de plaats van bestemming in een lidstaat of aan de buitengrens van de Unie; iv) de waterdieren zijn geweigerd in een derde land; b) verplaatsingen van waterdieren voor tentoonstellingen en sportieve, culturele of soortgelijke evenementen, en daarna de terugkeer naar hun plaats van oorsprong. Artikel 215 Verplichtingen van de exploitanten tot samenwerking met de bevoegde autoriteiten voor diergezondheidscertificering De exploitanten: a) verstrekken de bevoegde autoriteit alle noodzakelijke gegevens voor het invullen van het diergezondheidscertificaat zoals bedoeld in de artikelen 208 en 209 en in de krachtens de artikelen 211, 213 en 214 vastgestelde regelgeving; b) onderwerpen de waterdieren indien nodig aan documentencontroles, overeen­stemmings­controles en materiële controles zoals bedoeld in artikel 216, lid 3, en in de krachtens artikel 216, lid 4, vastgestelde regelgeving. Artikel 216 Verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteit voor diergezondheidscertificering en gedelegeerde handelingen 1. De bevoegde autoriteit geeft op verzoek van de exploitant een dier­gezondheids­certificaat af voor de verplaatsing van waterdieren, wanneer dat is vereist overeenkomstig de artikelen 208 en 209 of de krachtens de artikelen 211 en 214 vastgestelde regelgeving, op voorwaarde dat, in voorkomend geval, aan de volgende diergezondheidsvoorschriften is voldaan: a) de voorschriften zoals bedoeld in artikel 190, artikel 191, lid 1, de artikelen 192, 194 en 195, artikel 196, lid 1, de artikelen 197 en 198, artikel 199, leden 1 en 2, artikel 200, artikel 202, lid 1, artikel 203, lid 1, en artikel 204, leden 1 en 2; b) de voorschriften zoals bedoeld in de gedelegeerde handelingen, vastgesteld krachtens artikel 191, lid 2, artikel 196, lid 2, artikel 199, lid 3, artikel 200, lid 3, artikel 201, lid 2, artikel 202, lid 2, artikel 203, lid 2, artikel 204, lid 3, en artikel 205; c) de voorschriften zoals bedoeld in de krachtens artikel 206 vastgestelde uitvoeringshandelingen. 2. Diergezondheidscertificaten a) worden gecontroleerd en ondertekend door de officiële dierenarts; b) blijven geldig voor een periode, zoals bedoeld in de krachtens lid 4, onder b), vastgestelde regelgeving, waarin de gecertificeerde waterdieren de in het certificaat vervatte diergezondheidsgaranties moeten blijven bieden. 3. De officiële dierenarts ondertekent het diergezondheidscertificaat pas nadat hij heeft gecontroleerd dat de in het certificaat bedoelde waterdieren voldoen aan de voorschriften van dit hoofdstuk door middel van de documentencontroles, overeenstemmingscontroles en materiële controles zoals bedoeld in de krachtens lid 4 vastgestelde gedelegeerde handelingen, in voorkomend geval rekening houdend met de desbetreffende soorten en categorieën waterdieren en de diergezondheidsvoorschriften. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de soorten documentencontroles, overeenstemmingscontroles, materiële controles en onderzoeken voor verschillende soorten en categorieën waterdieren die de officiële dierenarts moet uitvoeren overeenkomstig lid 3 van dit artikel om na te gaan of aan de voorschriften van dit hoofdstuk is voldaan; b) de termijnen voor de uitvoering van dergelijke documentencontroles, overeenstemmingscontroles, materiële controles en onderzoeken, en voor de afgifte van diergezondheidscertificaten door de officiële dierenarts voorafgaand aan de verplaatsing van zendingen waterdieren. Artikel 217 Elektronische gezondheidscertificaten Elektronische diergezondheidscertificaten die worden opgesteld, verwerkt en doorgestuurd via Imsoc, kunnen de in artikel 208 bedoelde begeleidende diergezondheidscertificaten vervangen, indien deze elektronische diergezondheidscertificaten: a) alle gegevens bevatten die het modelformulier van diergezondheidscertificaten moet bevatten overeenkomstig artikel 212, lid 1, en de krachtens artikel 213 vastgestelde regelgeving; b) de traceerbaarheid van de waterdieren en het verband tussen die dieren en het elektronische diergezondheidscertificaat waarborgen. Artikel 218 Eigen verklaring van de exploitanten voor verplaatsingen van aquacultuurdieren waterdieren naar andere lidstaten en gedelegeerde handelingen [Am. 311] 1. Indien voor de waterdieren niet wordt vereist dat zij vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat zoals bedoeld in de artikelen 208 en 209 of in de krachtens de artikelen 211 en 214 vastgestelde regelgeving, geven de exploitanten op de plaats van oorsprong een document met eigen verklaring af voor verplaatsingen van aquacultuurdieren waterdieren van hun plaats van oorsprong in de ene lidstaat naar de plaats van bestemming in een andere lidstaat en zien zij erop toe dat het document de waterdieren vergezelt. [Am. 312] 2. Het in lid 1 bedoelde document met eigen verklaring bevat over de waterdieren ten minste de volgende gegevens: [Am. niet van toepassing op de Nederlandse versie] a) hun plaats van oorsprong en hun plaats van bestemming en, indien van toepassing, alle plaatsen onderweg; b) een beschrijving van de aquacultuurdieren waterdieren , de soort, de hoeveelheid, het gewicht of het volume naargelang van de relevantie voor de betrokken dieren; [Am. 314] c) de gegevens die nodig zijn om aan te tonen dat de aquacultuurdieren waterdieren voldoen aan de verplaatsingsvoorschriften van de afdelingen 1 tot en met 5. [Am. 315] 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) uitvoeringsbepalingen betreffende de inhoud van het document met eigen verklaring zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel voor verschillende soorten en categorieën aquacultuurdieren waterdieren ; [Am. 316] b) gegevens die in het document met eigen verklaring moeten worden opgenomen ter aanvulling van de in lid 2 van dit artikel bedoelde gegevens. 4. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor een modelformulier van het document met eigen verklaring zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Afdeling 7 Kennisgeving van verplaatsingen van waterdieren naar andere lidstaten Artikel 219 Verplichting van de exploitanten met betrekking tot de kennisgeving van verplaatsingen van waterdieren tussen lidstaten De exploitanten stellen de bevoegde autoriteit in de lidstaat van oorsprong vooraf in kennis van de geplande verplaatsing van waterdieren van de ene lidstaat naar een andere lidstaat in de volgende gevallen: a) de waterdieren moeten vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong overeenkomstig de artikelen 208 en 209 of regelgeving vastgesteld krachtens artikel 211 en artikel 214, lid 2; b) de waterdieren moeten vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat voor waterdieren indien zij uit een beperkingszone worden verplaatst, zoals bedoeld in artikel 208, lid 2, onder a); c) de verplaatste aquacultuurdieren en wilde waterdieren zijn bestemd voor: i) een instelling die moet worden geregistreerd overeenkomstig artikel 171 of moet worden erkend overeenkomstig de artikelen 174 tot en met 177; ii) vrijlating in het wild; d) kennisgeving is vereist overeenkomstig de krachtens artikel 221 vastgestelde gedelegeerde handelingen. Voor de in het eerste lid van dit artikel beschreven kennisgeving verstrekken de exploitanten de bevoegde autoriteit in de lidstaat van oorsprong alle noodzakelijke gegevens om deze in staat te stellen overeenkomstig artikel 220, lid 1, de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming in kennis te stellen van de verplaatsing. Artikel 220 Verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteit voor de kennisgeving van verplaatsingen van waterdieren naar andere lidstaten 1. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming in kennis van verplaatsingen van waterdieren zoals bedoeld in artikel 219, lid 1, tenzij voor een dergelijke kennisgeving overeenkomstig artikel 221, lid 1, onder c), een afwijking is toegestaan. 2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde kennisgeving geschiedt indien mogelijk via Imsoc. 3. Voor het beheer van de kennisgevingen van verplaatsingen door de bevoegde autoriteit, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel, duiden de lidstaten regio's aan. 4. In afwijking van lid 1 kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong de exploitant toestemming verlenen de kennisgeving van verplaatsingen van waterdieren geheel of gedeeltelijk via Imsoc naar de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming te versturen. Artikel 221 Bevoegdheidsdelegatie en uitvoeringshandelingen voor de kennisgeving van verplaatsingen van waterdieren door de bevoegde autoriteit 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de verplichting voor de exploitanten om overeenkomstig artikel 219, lid 1, kennisgeving te doen van verplaatsingen tussen lidstaten van waterdieren van andere categorieën of soorten dan die bedoeld in artikel 219, lid 1, onder a), b) en c), wanneer de traceerbaarheid van dergelijke verplaatsingen noodzakelijk is om de naleving van de diergezondheidsvoorschriften van dit hoofdstuk te waarborgen; b) de gegevens die noodzakelijk zijn voor de kennisgeving van verplaatsingen van waterdieren door de exploitanten en de bevoegde autoriteit, zoals bedoeld in artikel 219, lid 1, en artikel 220, lid 1; c) afwijkingen van de kennisgevingsvoorschriften zoals bedoeld in artikel 219, lid 1, onder c), voor categorieën of soorten waterdieren of soorten verplaatsingen die geen significant risico vormen; d) de noodprocedures voor kennisgeving van verplaatsingen van waterdieren bij stroomonderbrekingen of andere storingen in Imsoc; e) de voorschriften inzake de aanduiding van regio's door de lidstaten, zoals bedoeld in artikel 220, lid 3. 2. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot: a) het formaat van de kennisgevingen: i) van verplaatsingen van waterdieren door de exploitanten aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong overeenkomstig artikel 219, lid 1; ii) van verplaatsingen van waterdieren door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong aan de lidstaat van bestemming, overeenkomstig artikel 220, lid 1; b) de uiterste termijnen voor: i) de in artikel 219, lid 1, bedoelde noodzakelijke gegevens die de exploitanten aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong moeten verstrekken; ii) de kennisgeving van verplaatsingen door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong zoals bedoeld in artikel 220, lid 1. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 3 Verplaatsingen van gezelschapswaterdieren binnen de Unie Artikel 222 Niet-commerciële verplaatsingen van gezelschapswaterdieren en gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen 1. Houders van gezelschapsdieren verrichten enkel niet-commerciële verplaatsingen van gezelschapswaterdieren van de inde lijst van bijlage I opgenomen soorten indien passende maatregelen zijn getroffen ter preventie en bestrijding van ziekten om te waarborgen dat de gezelschapswaterdieren geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d) en van nieuwe ziekten naar dieren op de plaats van bestemming en tijdens het vervoer. 2. Artikel 112 en de regelgeving in de krachtens artikel 114, onder f), vastgestelde gedelegeerde handelingen en in de krachtens artikel 117 vastgestelde uitvoerings­handelingen zijn van toepassing voor de identificatie, de registratie en de traceerbaarheid van gezelschapswaterdieren. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de in lid 1 bedoelde maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten, om te waarborgen dat de gezelschapswaterdieren geen significant risico vormen voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en van nieuwe ziekten naar dieren op de plaats van bestemming en tijdens het vervoer, en houdt daarbij indien nodig rekening met de gezondheidsstatus van de plaats van bestemming. 4. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen met betrekking tot de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel en de krachtens lid 2 van dit artikel vastgestelde regelgeving. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 4 Productie, verwerking en distributie van andere producten van dierlijke oorsprong van waterdieren dan levende waterdieren binnen de Unie Artikel 223 Algemene verplichtingen van de exploitanten inzake diergezondheid en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten treffen passende preventieve maatregelen om te waarborgen dat andere producten van dierlijke oorsprong van waterdieren dan levende waterdieren in geen enkel stadium van de productie, de verwerking en van de distributie ervan in de Unie de verspreiding veroorzaken van: a) in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), rekening houdend met de gezondheidsstatus van de plaats van productie, verwerking en bestemming; b) nieuwe ziekten. 2. De exploitanten zien erop toe dat andere producten van dierlijke oorsprong van waterdieren dan levende waterdieren niet afkomstig zijn van inrichtingen of levensmiddelenbedrijven of worden verkregen van dieren die afkomstig zijn van inrichtingen of levensmiddelenbedrijven: a) waarvoor noodmaatregelen gelden zoals bedoeld in de artikelen 246 en 247 en in de krachtens artikel 248 vastgestelde regelgeving, tenzij afwijkingen van die regelgeving zijn toegestaan overeenkomstig deel VI; b) waar verplaatsingsbeperkingen gelden voor de waterdieren en producten van dierlijke oorsprong van waterdieren, zoals bedoeld in artikel 31, lid 1, artikel 55, lid 1, artikel 56, artikel 61, lid 1, onder a), artikel 62, lid 1, artikel 65, lid 1, onder c), artikel 70, lid 1, onder b), artikel 74, lid 1, onder a), artikel 78, leden 1 en 2 en artikel 80, leden 1 en 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 67, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79, artikel 80, lid 3, en artikel 81, lid 2, tenzij overeenkomstig die regelgeving afwijkingen zijn toegestaan. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot nadere voorschriften ter aanvulling van lid 2 van dit artikel betreffende de verplaatsing van andere producten van dierlijke oorsprong van waterdieren dan levende waterdieren, rekening houdend met: a) de ziekten en de soorten waterdieren waarbij de ziekte voorkomt, waarvoor noodmaatregelen of verplaatsingsbeperkingen gelden zoals bedoeld in lid 2; b) het soort producten van dierlijke oorsprong van waterdieren; c) de risicobeperkingsmaatregelen die op de plaats van oorsprong en op de plaats van bestemming worden toegepast op de producten van dierlijke oorsprong van waterdieren; d) het beoogde gebruik van de producten van dierlijke oorsprong van waterdieren; e) de plaats van bestemming van de producten van dierlijke oorsprong van waterdieren. Artikel 224 Diergezondheidscertificaten en gedelegeerde handelingen 1. De exploitanten verplaatsen de volgende andere producten van dierlijke oorsprong van waterdieren dan levende waterdieren slechts indien deze vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat overeenkomstig lid 3 is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van de plaats van oorsprong: a) producten van dierlijke oorsprong van waterdieren waarvan de verplaatsing uit een beperkingszone waarvoor noodmaatregelen gelden zoals bedoeld in de krachtens artikel 248 vastgestelde regelgeving is toegestaan, wanneer deze producten van dierlijke oorsprong van waterdieren afkomstig zijn van waterdieren van soorten waarvoor deze noodmaatregelen gelden; b) producten van dierlijke oorsprong van waterdieren waarvan de verplaatsing uit een beperkingszone waarvoor ziektebestrijdingsmaatregelen gelden overeenkomstig artikel 31, lid 1, artikel 55, lid 1, onder c), artikel 56, artikel 61, lid 1, onder a), artikel 62, lid 1, artikel 63, lid 1, artikel 65, lid 1, onder c), artikel 70, lid 1, onder b), artikel 74, lid 1, onder a), artikel 78, leden 1 en 2, en artikel 80, leden 1 en 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 55, lid 2, de artikelen 63 en 67, artikel 71, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 79, artikel 80, lid 3, en artikel 81, lid 2, is toegestaan, wanneer deze producten van dierlijke oorsprong afkomstig zijn van waterdieren van soorten waarvoor deze ziektebestrijdingsmaatregelen gelden. 2. De exploitanten treffen alle noodzakelijke maatregelen om erop toe te zien dat het in lid 1 bedoelde diergezondheidscertificaat de producten van dierlijke oorsprong vergezelt van hun plaats van oorsprong tot hun plaats van bestemming. 3. De bevoegde autoriteit geeft op verzoek van de exploitant een diergezondheids­certificaat af voor de verplaatsingen van de andere in lid 1 bedoelde producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren. 4. Artikel 212, de artikelen 214 tot en met 217 en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 213 en artikel 216, lid 4, zijn van toepassing op de certificering van verplaatsingen van andere producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften en uitvoeringsbepalingen met betrekking tot het diergezondheidscertificaat dat andere producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren dient te vergezellen, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel, rekening houdend met de volgende aspecten: a) het soort producten van dierlijke oorsprong; b) de risicobeperkingsmaatregelen die van toepassing zijn op de producten van dierlijke oorsprong, ter beperking van het risico op verspreiding van ziekten; c) het beoogde gebruik van de producten van dierlijke oorsprong; d) de plaats van bestemming van de producten van dierlijke oorsprong. Artikel 225 Inhoud van diergezondheidscertificaten en gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen 1. Het diergezondheidscertificaat voor andere producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren bevat ten minste de volgende gegevens: a) de inrichting of plaats van oorsprong en de inrichting of plaats van bestemming; b) een beschrijving van de producten van dierlijke oorsprong; c) de hoeveelheid of het volume van de producten van dierlijke oorsprong; d) de identificatie van de producten van dierlijke oorsprong, wanneer dat is vereist overeenkomstig artikel 65, lid 1, onder h), of overeenkomstig de krachtens artikel 66 vastgestelde regelgeving; e) de gegevens die nodig zijn om aan te tonen dat de producten van dierlijke oorsprong van de zending voldoen aan de voorschriften inzake verplaatsings­beperkingen zoals bedoeld in artikel 223, lid 2, en in de krachtens artikel 223, lid 3, vastgestelde regelgeving. 2. Het diergezondheidscertificaat voor andere producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren kan andere gegevens bevatten die uit hoofde van andere wetgeving van de Unie vereist zijn. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de wijziging en de aanvulling van de gegevens die in het diergezondheidscertificaat moeten worden vermeld, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. 4. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor modelformulieren van diergezondheidscertificaten, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 226 Kennisgeving van verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong naar andere lidstaten 1. De exploitanten: a) stellen de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong vooraf in kennis van de geplande verplaatsing van andere producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren, wanneer de zendingen vergezeld moeten gaan van een diergezondheidscertificaat overeenkomstig artikel 224, lid 1; b) verstrekken de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong alle noodzakelijke gegevens om de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming overeenkomstig lid 2 in kennis te stellen van de verplaatsing van andere producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren. 2. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming in kennis van verplaatsingen van andere producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren overeenkomstig artikel 220, lid 1. 3. De artikelen 219 en 220 en de krachtens artikel 221 vastgestelde regelgeving zijn van toepassing op de kennisgeving andere producten van dierlijke oorsprong dan levende waterdieren. Hoofdstuk 5 Nationale maatregelen Artikel 227 Nationale maatregelen ter beperking van de gevolgen van andere dan in de lijst opgenomen ziekten 1. Wanneer een andere ziekte dan de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), een significant risico vormt voor waterdieren in een lidstaat, kan de betrokken lidstaat nationale maatregelen treffen om te voorkomen dat die ziekte wordt binnengebracht of om de verspreiding ervan te bestrijden. De lidstaten zien erop toe dat die nationale maatregelen niet verder gaan dan hetgeen wenselijk en noodzakelijk is om binnen de lidstaat de insleep van de ziekte te voorkomen of de verspreiding ervan te bestrijden. 2. De lidstaten stellen de Commissie vooraf in kennis van alle voorgestelde nationale maatregelen zoals bedoeld in lid 1 die een nadelige invloed op verplaatsingen tussen lidstaten kunnen hebben. 3. De in lid 2 van dit artikel bedoelde nationale maatregelen worden door de Commissie middels uitvoeringshandelingen goedgekeurd en indien nodig gewijzigd. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 4. De in lid 3 bedoelde goedkeuring wordt enkel gegeven indien het noodzakelijk is verplaatsingsbeperkingen tussen lidstaten om de insleep van de in lid 1 bedoelde ziekte te voorkomen of de verspreiding ervan te bestrijden, rekening houdend met de globale gevolgen van de ziekte en van de maatregelen op de Unie. TITEL III Dieren van andere soorten dan die welke vallen onder de definitie van landdieren en waterdieren, en levende producten en producten van dierlijke oorsprong van deze andere dieren Artikel 228 Diergezondheidsvoorschriften voor andere dieren, en levende producten en producten van dierlijke oorsprong van deze andere dieren Wanneer andere dieren tot een in de lijst opgenomen soort voor een in de lijst opgenomen ziekte zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), behoren en wanneer deze dieren of daarvan afkomstige levende producten of producten van dierlijke oorsprong een risico vormen voor de volksgezondheid of de diergezondheid, zijn de volgende diergezondheidsvoorschriften van toepassing: a) de voorschriften met betrekking tot registratie, erkenning, documentatie en registers voor inrichtingen en vervoerders zoals bedoeld in titel I, hoofdstuk I, en titel II, hoofdstuk 1; b) de voorschriften met betrekking tot traceerbaarheid zoals bedoeld in de artikelen 102 tot en met 105, en de artikelen 112 en 113 voor andere dieren en artikel 119 voor levende producten; c) verplaatsingsvoorschriften: i) voor andere dieren die voornamelijk in een terrestrisch milieu leven of kunnen worden getroffen door ziekten van landdieren, rekening houdend met de criteria van artikel 229, lid 3, onder d) en e): de voorschriften van deel IV, titel I, hoofdstuk 3, afdelingen 1 en 6, en de hoofdstukken 4 en 5; ii) voor andere dieren die voornamelijk in een aquatisch milieu leven of kunnen worden getroffen door ziekten van waterdieren, rekening houdend met de criteria van artikel 229, lid 3, onder d) en e): de voorschriften van deel IV, titel II, hoofdstuk 2, afdelingen 1 tot en met 5, en titel II, hoofdstuk 2; iii) voor andere gezelschapsdieren: de voorschriften zoals bedoeld in de artikelen 112 en 152; iv) voor levende producten: de algemene voorschriften voor verplaatsingen zoals bedoeld in de artikelen 155 en 156 en de bijzondere voorschriften voor verplaatsingen naar andere lidstaten zoals bedoeld in de artikelen 162 en 163; v) voor producten van dierlijke oorsprong: de algemene verplichtingen van exploitanten inzake diergezondheid met betrekking tot de productie, de verwerking en de distributie van producten van dierlijke oorsprong binnen de Unie zoals bedoeld in de artikelen 164 en 223; d) de verplichtingen van exploitanten en de bevoegde autoriteit inzake diergezondheidscertificering en de verplichtingen van exploitanten inzake eigen verklaringen: i) voor andere dieren: krachtens de regelgeving zoals bedoeld in de artikelen 140 tot en met 148 of de artikelen 208 tot en met 218; ii) voor levende producten: krachtens de regelgeving zoals bedoeld in de artikelen 159 en 160; iii) voor producten van dierlijke oorsprong: krachtens de regelgeving zoals bedoeld in de artikelen 165 en 166 of de artikelen 224 en 225; e) met betrekking tot de kennisgeving van verplaatsingen door de exploitanten en door de bevoegde autoriteit: de voorschriften zoals bedoeld in de artikelen 149, 150 en 151, de artikelen 161 en 167, de artikelen 219, 220 en 221 en artikel 226. Artikel 229 Bevoegdheidsdelegatie en uitvoeringshandelingen met betrekking tot diergezondheidsvoorschriften voor andere dieren, en levende producten en producten van dierlijke oorsprong van andere dieren 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de aanvulling en de wijziging van de voorschriften voor andere dieren, en de daarvan afkomstige levende producten of producten van dierlijke oorsprong, zoals bedoeld in artikel 228, die nodig zijn om het risico van de daar bedoelde ziekten te beperken, met betrekking tot: a) de voorschriften voor registratie, erkenning, documentatie en registers voor inrichtingen of vervoerders die andere dieren en daarvan afkomstige levende producten of producten van dierlijke oorsprong houden respectievelijk vervoeren, zoals bedoeld in artikel 228, onder a); b) de traceerbaarheidsvoorschriften voor andere dieren en de daarvan afkomstige levende producten, zoals bedoeld in artikel 228, onder b); c) de verplaatsingsvoorschriften voor andere dieren en de daarvan afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong, zoals bedoeld in artikel 228, onder c); d) de voorschriften met betrekking tot de verplichtingen van exploitanten en de bevoegde autoriteit inzake diergezondheidscertificering en de verplichtingen van exploitanten inzake eigen verklaringen voor andere dieren en de daarvan afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong, zoals bedoeld in artikel 228, onder d); e) de voorschriften met betrekking tot de kennisgeving van verplaatsingen door de exploitanten en de bevoegde autoriteit voor andere dieren en de daarvan afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong, zoals bedoeld in artikel 228, onder e). 2. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen met betrekking tot uitvoeringsbepalingen voor de tenuitvoerlegging van de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 3. Bij de vaststelling van de in de leden 1 en 2 bedoelde gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen houdt de Commissie rekening met een of meer van de volgende criteria: a) de soorten of categorieën andere dieren die behoren tot overeenkomstig artikel 7, lid 2, in de lijst opgenomen soorten voor een of meer in de lijst opgenomen ziekten, waarop bepaalde maatregelen van deze verordening ter preventie en bestrijding van de ziekten van toepassing zijn; b) het profiel van de in de lijst opgenomen ziekte waardoor soorten en categorieën van onder a) bedoelde andere dieren kunnen worden getroffen; c) de haalbaarheid, beschikbaarheid en de doeltreffendheid van de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten voor de in de lijst opgenomen soorten waarop dergelijke maatregelen betrekking hebben; d) het voornaamste terrestrische of aquatische milieu waarin deze andere dieren leven; e) de soorten ziekten waardoor deze andere dieren kunnen worden getroffen, namelijk ziekten die landdieren of ziekten die waterdieren treffen, ongeacht het onder b) bedoelde voornaamste leefmilieu. DEEL V BINNENKOMST IN DE UNIE EN UITVOER Hoofdstuk 1 Binnenkomst in de Unie van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong uit derde landen en grondgebieden Afdeling 1 Voorschriften voor binnenkomst in de Unie Artikel 230 Voorschriften voor binnenkomst in de Unie van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong 1. Lidstaten geven slechts toestemming voor de binnenkomst in de Unie van zendingen dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong uit derde landen of grondgebieden indien de zendingen aan de volgende voorschriften voldoen: a) zij zijn afkomstig uit een derde land of grondgebied dat overeenkomstig artikel 231 is opgenomen in de lijst voor de specifieke soort en categorie dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong, of uit een zone of een compartiment daarvan, tenzij voor die zending een afwijking of een aanvullende regelgeving, vastgesteld krachtens artikel 241, lid 1, geldt; b) zij zijn afkomstig van erkende en in de lijst opgenomen inrichtingen, indien overeenkomstig artikel 234 en de krachtens artikel 235 vastgestelde regelgeving een erkenning en een inschrijving op de lijst worden vereist; c) zij voldoen aan de diergezondheidsvoorschriften voor binnenkomst in de Unie zoals bedoeld in de krachtens artikel 236, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handelingen, indien voor de dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong van de zending dergelijke voorschriften zijn vastgesteld; d) zij gaan vergezeld van een diergezondheidscertificaat, verklaringen en andere documenten, indien dat is vereist volgens artikel 239, lid 1, of de krachtens artikel 239, lid 4, vastgestelde regelgeving. 2. De exploitanten bieden zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong uit derde landen of grondgebieden aan voor officiële controle zoals bedoeld in artikel 45 van Verordening (EU) nr. xxxx/xxxx (65) [Verordening officiële controles] bij het punt van binnenkomst in de Unie, tenzij krachtens die verordening een afwijking is toegestaan. Afdeling 2 Inschrijving op de lijst van derde landen en grondgebieden Artikel 231 Lijsten van derde landen en grondgebieden waaruit de binnenkomst in de Unie van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong is toegestaan en uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen 1. De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen lijsten op van derde landen en grondgebieden waaruit de binnenkomst in de Unie van specifieke soorten en categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong is toegestaan. Zij houdt daarbij rekening met de volgende criteria: a) de wetgeving inzake diergezondheid van het derde land of grondgebied en de regelgeving inzake binnenkomst in het land of grondgebied van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong uit andere derde landen en grondgebieden; b) de garanties die de bevoegde autoriteit van het derde land of grondgebied verstrekt met betrekking tot de efficiëntie van de tenuitvoerlegging en de controle van de onder a) bedoelde wetgeving inzake diergezondheid; c) de organisatie, structuur, middelen en juridische bevoegdheid van de bevoegde autoriteit in het derde land of grondgebied; d) de procedures voor diergezondheidscertificering in het derde land of grondgebied; e) de diergezondheidsstatus van het derde land of grondgebied, of van zones en compartimenten daarvan, met betrekking tot: i) in de lijst opgenomen ziekten en nieuwe ziekten; ii) elk aspect van diergezondheid en volksgezondheid of van de milieutoestand in het derde land of grondgebied, of in een zone of compartiment daarvan, dat een risico kan inhouden voor de diergezondheid, de volksgezondheid of voor de milieutoestand van de Unie; f) de garanties die de bevoegde autoriteit van het derde land of grondgebied kan bieden inzake de naleving van of de gelijkwaardigheid met de relevante in de Unie geldende diergezondheidsvoorschriften; g) de regelmaat en de snelheid waarmee het derde land of grondgebied aan de Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE) gegevens verstrekt met betrekking tot besmettelijke dierziekten op zijn grondgebied, met name gegevens met betrekking tot ziekten die worden vermeld in de Terrestrial Animal Health Code (gezondheidscode voor landdieren) of de Aquatic Animal Health Code (gezondheidscode voor waterdieren) van het OIE; h) de resultaten van de controles die de Commissie in het derde land of grondgebied heeft uitgevoerd; i) alle ervaring inzake binnenkomst van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong uit het derde land of grondgebied en de resultaten van officiële controles van dergelijke dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong bij het punt van binnenkomst in de Unie. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 2. In afwachting van de vaststelling van de lijsten van derde landen en grondgebieden zoals bedoeld in lid 1, en op voorwaarde dat dergelijke lijsten niet reeds eerder zijn opgesteld krachtens de wetgeving van de Unie zoals bedoeld in artikel 258, lid 2, bepalen de lidstaten de derde landen en grondgebieden waaruit specifieke soorten of categorieën dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong de Unie mogen binnenkomen. Voor de in de eerste alinea vermelde doelstellingen houden de lidstaten rekening met de in lid 1, onder a) tot en met i), van dit artikel bedoelde criteria voor opname in de lijsten van derde landen en grondgebieden. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van lid 2 van dit artikel, om de mogelijkheid te beperken dat de lidstaten bepalen uit welke derde landen en grondgebieden een specifieke soort of categorie dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong de Unie binnenkomen, indien dit noodzakelijk is wegens het risico dat een specifieke soort of categorie dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong vormt. Artikel 232 In de lijsten van derde landen en grondgebieden op te nemen gegevens De Commissie verstrekt voor elke derde land of grondgebied van de in artikel 231, lid 1, bedoelde lijst de volgende gegevens: a) de categorieën of soorten dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong die de Unie uit dat derde land of grondgebied mogen binnenkomen; b) of de overeenkomstig punt a) vermelde dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong de Unie mogen binnenkomen vanuit het volledige grondgebied van dat derde land of grondgebied of slechts vanuit één of meer zones of compartimenten daarvan. Artikel 233 Schorsing en intrekking van de inschrijving op de lijst van derde landen en grondgebieden en uitvoeringshandelingen 1. De Commissie gaat middels uitvoeringshandeling over tot de schorsing of intrekking van de inschrijving op de in artikel 231, lid 1 bedoelde lijst, van een derde land of grondgebied, of een zone of compartiment daarvan, om een van de volgende redenen: a) het derde land of grondgebied, of een of meer zones of compartimenten daarvan, voldoen niet langer aan de criteria van artikel 231, lid 1, indien deze relevant zijn voor de binnenkomst in de Unie van een specifieke soort of categorie dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong; b) de diergezondheidssituatie in het derde land of grondgebied, of in een zone of compartiment daarvan, vereist een schorsing of intrekking van de inschrijving op die lijst om de diergezondheidsstatus van de Unie te beschermen; c) het derde land of grondgebied verstrekt geen actuele gegevens over de diergezondheidssituatie en over andere in artikel 231, lid 1, bedoelde aspecten, hoewel de Commissie daarom verzoekt; d) het derde land of grondgebied weigert op zijn grondgebied de Commissie een controle namens de Unie te laten uitvoeren. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met een ernstig risico op de insleep in de Unie van een in de lijst opgenomen ziekte zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), stelt de Commissie volgens de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. 2. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen een derde land of grondgebied, of een zone of compartiment daarvan, waarvan de inschrijving op de in artikel 231, lid 1, bedoeld lijst was geschorst of ingetrokken, opnieuw in de lijst opnemen om een van de volgende redenen: a) om de redenen zoals bedoeld in lid 1, onder a) of c), van dit artikel, op voorwaarde dat het derde land of grondgebied aantoont dat het voldoet aan de criteria om in de lijst te worden opgenomen zoals bedoeld in artikel 231, lid 1; b) om de redenen zoals bedoeld in lid 1, onder b), van dit artikel, op voorwaarde dat het derde land of grondgebied passende garanties biedt dat een oplossing werd gevonden voor de diergezondheidssituatie of de volksgezondheidssituatie die de schorsing of intrekking van de inschrijving op de lijst had veroorzaakt, of dat deze diergezondheidssituatie of volksgezondheidssituatie niet langer een bedreiging vormt voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie; [Am. 317] c) om de redenen zoals bedoeld in lid 1, onder d), van dit artikel, op voorwaarde dat: i) het derde land of grondgebied heeft ingestemd met een controle op zijn grondgebied door de Commissie namens de Unie; en ii) uit de resultaten van die controle door de Commissie blijkt dat het derde land of grondgebied, en zones of compartimenten daarvan, voldoen aan de criteria om te worden opgenomen in de lijst zoals bedoeld in artikel 231, lid 1. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot regelgeving tot wijziging en aanvulling van de criteria voor de schorsing en intrekking van de inschrijving op de in artikel 231, lid 1, bedoelde lijst van een derde land of grondgebied, of van zones of compartimenten daarvan, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel. Afdeling 3 Erkenning en inschrijving op de lijst van inrichtingen in derde landen en grondgebieden Artikel 234 Erkenning en inschrijving op de lijst van inrichtingen 1. De lidstaten verlenen slechts toestemming voor binnenkomst in de Unie van landdieren en levende producten daarvan die afkomstig zijn van een soort inrichting waarvoor in de Unie een erkenning is vereist overeenkomstig artikel 89, lid 2, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 89, lid 3, en artikel 90, indien die inrichting in het derde land of grondgebied: a) voldoet aan de diergezondheidsvoorschriften in dat derde land of grondgebied die gelijkwaardig zijn aan de geldende regelgeving voor dat soort inrichting in de Unie; b) erkend is en door de bevoegde autoriteit van het derde land of grondgebied van verzending in de lijst is opgenomen. 2. De Commissie verzamelt de lijsten van de in lid 1, onder b), bedoelde erkende inrichtingen die zij van de bevoegde autoriteiten van de derde landen of grondgebieden heeft ontvangen. 3. De Commissie verstrekt de lidstaten elke nieuwe of bijgewerkte lijst van erkende inrichtingen die zij van derde landen of grondgebieden ontvangt en maakt deze openbaar. Artikel 235 Bevoegdheidsdelegatie voor de erkenning en de inschrijving op de lijst van inrichtingen De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de voorschriften van artikel 234, lid 1, onder b), indien in het derde land of grondgebied andere risicobeperkingsmaatregelen zijn getroffen die gelijkwaardige garanties bieden voor de diergezondheid in de Unie; Afdeling 4 Binnenkomst in de Unie van soorten en categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong Artikel 236 Bevoegdheidsdelegatie voor diergezondheidsvoorschriften voor de binnenkomst in de Unie van soorten en categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de diergezondheidsvoorschriften voor: a) de binnenkomst in de Unie van soorten en categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong uit derde landen of grondgebieden; b) het verplaatsen binnen de Unie van en het werken met deze dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong na binnenkomst in de Unie. 2. De diergezondheidsvoorschriften van lid 1, onder a), zijn: a) even streng als de diergezondheidsvoorschriften van deze verordening en de regelgeving die krachtens deze verordening is vastgesteld en die van toepassing is op verplaatsingen binnen de Unie van de desbetreffende soorten en categorieën dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong; of b) gelijkwaardig aan de diergezondheidsvoorschriften die van toepassing zijn op de soorten en categorieën dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong van deel IV van deze verordening. 3. In afwachting van de vaststelling van in lid 1 van dit artikel bedoelde gedelegeerde handelingen tot vaststelling van diergezondheidsvoorschriften voor een specifieke soort of categorie dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong en op voorwaarde dat dergelijke voorschriften niet reeds eerder zijn vastgesteld krachtens de wetgeving van de Unie zoals bedoeld in artikel 258, lid 2, kunnen de lidstaten nationale regelgeving toepassen, op voorwaarde dat deze: a) voldoet aan de voorschriften van lid 2 van dit artikel en daarin rekening wordt gehouden met de aspecten zoals bedoeld in de artikelen 237 en 238; b) niet minder streng is dan de regelgeving van deel IV, titels I en II. Artikel 237 Aspecten waarmee rekening wordt gehouden in de in artikel 236 bedoelde gedelegeerde handelingen met betrekking tot de binnenkomst in de Unie van dieren Bij de vaststelling van de in artikel 236, lid 1, bedoelde gedelegeerde handelingen met betrekking tot de diergezondheidsvoorschriften voor de binnenkomst in de Unie van specifieke soorten en categorieën dieren houdt de Commissie rekening met de volgende aspecten: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en nieuwe ziekten; b) de gezondheidsstatus van de Unie met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en nieuwe ziekten; c) de in de lijst opgenomen soorten met betrekking tot die in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en nieuwe ziekten; d) de leeftijd en het geslacht van de dieren; e) de oorsprong van de dieren; f) het soort inrichting en het soort productie op de plaats van oorsprong en op de plaats van bestemming; g) de beoogde plaats van bestemming; h) het beoogde gebruik van de dieren; i) de getroffen risicobeperkingsmaatregelen in de derde landen of grondgebieden van oorsprong of van doorvoer, of na aankomst op het grondgebied van de Unie; j) de diergezondheidsvoorschriften die van toepassing zijn op verplaatsingen van die dieren binnen de Unie; k) andere epizoötiologische factoren; l) internationale handelsnormen met betrekking tot diergezondheid die van toepassing zijn op die soorten en categorieën dieren. Artikel 238 Aspecten waarmee rekening wordt gehouden in de in artikel 236 bedoelde gedelegeerde handelingen met betrekking tot de binnenkomst in de Unie van levende producten en producten van dierlijke oorsprong Bij de vaststelling van de in artikel 236, lid 1, bedoelde gedelegeerde handelingen met betrekking tot de diergezondheidsvoorschriften voor de binnenkomst in de Unie van levende producten en producten van dierlijke oorsprong houdt de Commissie rekening met de volgende aspecten: a) de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en nieuwe ziekten; b) de gezondheidsstatus van de dieren waarvan de levende producten of de producten van dierlijke oorsprong afkomstig zijn en die van de Unie met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en nieuwe ziekten; c) het soort en de aard van specifieke levende producten of producten van dierlijke oorsprong, de behandelingen, bewerkingsmethoden en andere risico­beperkings­maatregelen die op de plaats van oorsprong, de plaats van doorzending van de zending, of op de plaats van bestemming zijn toegepast; d) het soort inrichting en het soort productie op de plaats van oorsprong en op de plaats van bestemming; e) de beoogde plaats van bestemming; f) het beoogde gebruik van de levende producten of de producten van dierlijke oorsprong; g) de diergezondheidsvoorschriften die van toepassing zijn op verplaatsingen van die levende producten en producten van dierlijke oorsprong binnen de Unie; h) andere epizoötiologische factoren; i) internationale handelsnormen met betrekking tot diergezondheid die van toepassing zijn op de specifieke levende producten en producten van dierlijke oorsprong. Afdeling 5 diergezondheidscertificaten, verklaringen en andere documenten Artikel 239 Diergezondheidscertificaten, verklaringen en andere documenten voor binnenkomst in de Unie 1. De lidstaten verlenen slechts toestemming voor binnenkomst in de Unie van zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong wanneer deze vergezeld gaan van: a) een door de bevoegde autoriteit van het derde land of grondgebied van oorsprong uitgereikt diergezondheidscertificaat; b) verklaringen of andere documenten, indien deze overeenkomstig de krachtens lid 4, onder a), vastgestelde regelgeving zijn vereist. 2. De lidstaten staan de binnenkomst in de Unie van zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong slechts toe indien het in lid 1, onder a), bedoelde diergezondheidscertificaat door een officiële dierenarts in een derde land of grondgebied is gecontroleerd en ondertekend overeenkomstig certificeringsvoorschriften die gelijkwaardig zijn aan de voorschriften van artikel 146, lid 3, of artikel 216, lid 3, en de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 146, lid 4, of artikel 216, lid 4. 3. De lidstaten staan toe dat elektronische diergezondheidscertificaten die worden opgesteld, verwerkt en doorgestuurd via Imsoc de in artikel 1 bedoelde begeleidende diergezondheidscertificaten vervangen, indien deze elektronische diergezondheidscertificaten: a) alle gegevens bevatten die de in lid 1, onder a), van dit artikel bedoelde diergezondheidscertificaten overeenkomstig artikel 240, lid 1, en de krachtens artikel 240, lid 3, vastgestelde regelgeving moeten bevatten; b) de traceerbaarheid van de zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong en het verband tussen deze zendingen en het elektronische diergezondheidscertificaat waarborgen 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) afwijkingen van de diergezondheidsvoorschriften van lid 1, onder a), voor zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong en specifieke regelgeving voor de diergezondheidscertificering die zendingen die geen significant risico vormen voor de diergezondheid of de volksgezondheid binnen de Unie, om een of meer van de volgende factoren: i) de categorie of de soort dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong; ii) de houderijmethoden en de soorten productie voor de dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong; iii) het beoogde gebruik ervan; iv) de andere getroffen risicobeperkingsmaatregelen in de derde landen of grondgebieden van oorsprong of van doorvoer of na aankomst op het grondgebied van de Unie die een gelijkwaardige bescherming bieden van de in deze verordening bedoelde diergezondheid en volksgezondheid van de Unie; v) de door het derde land of grondgebied verstrekte garanties dat de naleving van de voorschriften voor binnenkomst in de Unie wordt aangetoond met andere middelen dan met een diergezondheidscertificaat; b) de voorschriften die bepalen dat zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong bij binnenkomst in de Unie vergezeld moeten gaan van verklaringen of andere documenten die nodig zijn om aan te tonen dat de dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong die de Unie binnenkomen, voldoen aan de diergezondheidsvoorschriften voor binnenkomst in de Unie van de krachtens artikel 236, lid 1, vastgestelde regelgeving. Artikel 240 Inhoud van diergezondheidscertificaten 1. Het in artikel 239, lid 1, onder a), bedoelde diergezondheidscertificaat bevat ten minste de volgende gegevens: a) de naam en het adres van: i) de inrichting of plaats van oorsprong; ii) de inrichting of plaats van bestemming; iii) indien van toepassing, de inrichtingen voor het verzamelen of het laten rusten van de gehouden dieren; b) een beschrijving van de dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong; c) het aantal of het volume van de dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong; d) indien van toepassing, de identificatie en de registratie van de dieren of levende producten; e) de gegevens die nodig zijn om aan te tonen dat de dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong van de zending voldoen aan de diergezondheidsvoorschriften voor binnenkomst in de Unie zoals bedoeld in artikel 230 en artikel 236, lid 3, en in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 236, lid 1, en artikel 241. 2. Het in artikel 239, lid 1, onder a), bedoelde diergezondheidscertificaat kan andere gegevens bevatten die uit hoofde van andere wetgeving van de Unie vereist zijn. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de gegevens die het in artikel 239, lid 1, onder a), bedoelde diergezondheids­certificaat moet vermelden, ter aanvulling van de gegevens zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel; b) de gegevens die de in artikel 239, lid 1, onder b), bedoelde verklaringen of andere documenten moeten vermelden. 4. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen voor modelformulieren van diergezondheidscertificaten, verklaringen en andere documenten zoals bedoeld in artikel 239, lid 1. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 5. In afwachting van de vaststelling van regelgeving middels gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen krachtens de leden 3 en 4 van dit artikel voor een specifieke soort of categorie dieren, levende producten of producten van dierlijke oorsprong, en op voorwaarde dat dergelijke regelgeving niet reeds eerder is vastgesteld krachtens de wetgeving van de Unie zoals bedoeld in artikel 258, lid 2, kunnen de lidstaten nationale regelgeving toepassen, op voorwaarde dat deze voldoet aan de voorwaarden van lid 1 van dit artikel. Afdeling 6 Afwijkingen en aanvullende voorschriften voor bepaalde categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong Artikel 241 Afwijkingen en aanvullende voorschriften voor bepaalde categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de voorschriften zoals bedoeld in artikel 230, lid 1, en de artikelen 234 en 239 en aanvullende voorschriften voor de binnenkomst in de Unie van: a) dieren: i) bestemd voor circussen, evenementen, tentoonstellingen, voor­stellingen, shows en geconsigneerde inrichtingen; ii) die gezelschapsdieren zijn; iii) bestemd om voor wetenschappelijke doeleinden te worden gebruikt; iv) waarvan de eindbestemming niet de Unie is; v) die afkomstig zijn uit de Unie en die worden verplaatst naar een derde land of grondgebied, en daarna uit dat derde land of grondgebied naar de Unie terugkeren; vi) die afkomstig zijn uit de Unie en die op hun weg naar een ander deel van de Unie door een derde land of grondgebied worden vervoerd; vii) die tijdelijk worden geweid in de nabijheid van de grenzen van de Unie; viii) die geen significant risico vormen voor de diergezondheidsstatus binnen de Unie; b) producten van dierlijke oorsprong: i) bestemd voor persoonlijk gebruik; ii) voor consumptie aan boord in vervoermiddelen afkomstig uit derde landen of grondgebieden; c) levende producten en producten van dierlijke oorsprong: i) bestemd voor gebruik als handelsmonster; ii) bestemd voor gebruik als monster voor onderzoek en diagnose; iii) waarvan de eindbestemming niet de Unie is; iv) die afkomstig zijn uit de Unie en worden verplaatst naar een derde land of grondgebied, en daarna uit dat derde land of grondgebied naar de Unie terugkeren; v) die afkomstig zijn uit de Unie en die op hun weg naar een ander deel van de Unie over het grondgebied van een derde land of grondgebied worden vervoerd; vi) die geen significant risico vormen voor de diergezondheidsstatus binnen de Unie. Deze gedelegeerde handelingen houden rekening met de aspecten zoals bedoeld in de artikelen 237 en 238. 2. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen voorschriften vaststellen: a) betreffende modelformulieren voor diergezondheidscertificaten, verklaringen en andere documenten voor de in lid 1 bedoelde categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong; b) waarin voor de in lid 1 van dit artikel bedoelde producten de codes uit de Gecombineerde Nomenclatuur worden aangegeven, indien deze codes niet worden vermeld in de regelgeving vastgelegd krachtens artikel 45, lid 2, onder b), van Verordening EU nr. xxxx/xxxx (66) [Verordening officiële controles]. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 2 Binnenkomst in de Unie van andere goederen dan dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong uit derde landen en gebieden Artikel 242 Ziekteverwekkers en gedelegeerde handelingen 1. Iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon die ziekteverwekkers binnenbrengt in de Unie: a) ziet erop toe dat de binnenkomst in de Unie daarvan geen risico vormt voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie met betrekking tot in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en nieuwe ziekten; b) treft passende maatregelen ter preventieve en bestrijding van ziekten om te waarborgen dat de binnenkomst in de Unie van die ziekteverwekkers geen risico van bioterrorisme oplevert. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften voor binnenkomst in de Unie van ziekteverwekkers inzake: a) de verpakking van ziekteverwekkers; b) andere risicobeperkingsmaatregelen die noodzakelijk zijn om het vrijkomen en het verspreiden van ziekteverwekkers te voorkomen. Artikel 243 Plantaardig materiaal en gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) specifieke diergezondheidsvoorschriften voor de binnenkomst in de Unie van plantaardig materiaal, waarlangs in de lijst opgenomen ziekten of een nieuwe ziekten kunnen worden overgedragen; b) voorschriften betreffende: i) diergezondheidscertificering, rekening houdend met de regelgeving zoals bedoeld in artikel 239, lid 1, onder a), en artikel 239, leden 2 en 3; of ii) verklaringen of andere documenten, rekening houdend met de regelgeving zoals bedoeld in artikel 239, lid 1, onder b). 2. De Commissie stelt de in lid 1 van dit artikel bedoelde diergezondheidsvoorschriften vast in geval van een ongunstige ziektesituatie in derde landen of grondgebieden met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), of nieuwe ziekten, en houdt daarbij rekening met de volgende criteria: a) de vraag of een in de lijst opgenomen ziekte of een nieuwe ziekte die via plantaardig materiaal kan worden overgedragen een ernstig risico vormt voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie; b) de waarschijnlijkheid dat dieren van in de lijst opgenomen soorten voor een specifieke in de lijst opgenomen ziekte of een nieuwe ziekte rechtstreeks of onrechtstreeks in contact zullen komen met het in lid 1 bedoelde plantaardige materiaal; c) de beschikbaarheid en de doeltreffendheid van alternatieve risico­beperkingsmaatregelen in verband met dat plantaardig materiaal, die het in lid 2, onder a), bedoelde risico op overdracht kunnen uitschakelen of beperken. 3. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen waarin voor het in lid 1 van dit artikel bedoelde plantaardige materiaal de codes uit de Gecombineerde Nomenclatuur worden aangegeven, indien deze codes niet worden vermeld in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 45, lid 2, onder b), van Verordening EU nr. xxxx/xxxx (67) [Verordening officiële controles]. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 244 Vervoermiddelen, uitrusting, verpakkingsmateriaal, transportwater, diervoeders en gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen 1. De exploitanten die dieren en producten in de Unie binnenbrengen, treffen passende en noodzakelijke preventieve maatregelen tegen ziekten tijdens het vervoer, zoals bedoeld in artikel 122, lid 1, en artikel 191, lid 1. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: a) specifieke diergezondheidsvoorschriften voor de binnenkomst in de Unie van: i) vervoermiddelen voor dieren, levende producten, producten van dierlijke oorsprong, dierlijke bijproducten en afgeleide producten; ii) uitrusting, verpakkingsmateriaal of transportwater voor dieren, levende producten, producten van dierlijke oorsprong, dierlijke bijproducten en afgeleide producten, of diervoeders die dierziekten kunnen overdragen. b) voorschriften betreffende: i) diergezondheidscertificering, rekening houdend met de regelgeving zoals bedoeld in artikel 239, lid 1, onder a), en artikel 239, leden 2 en 3; of ii) verklaringen of andere documenten, rekening houdend met de regelgeving zoals bedoeld in artikel 239, lid 1, onder b). 3. De Commissie stelt de in lid 2 bedoelde diergezondheidsvoorschriften vast in geval van een ongunstige ziektesituatie met betrekking tot een of meer in de lijst opgenomen ziekten, zoals bedoeld in artikel 8,lid 1, onder d), of nieuwe ziekten die een ernstig risico vormen voor de diergezondheid en de volksgezondheid in de Unie, in: a) een aangrenzend derde land; b) het derde land van oorsprong; c) een derde land van doorvoer. 4. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regelgeving vaststellen waarin voor de in lid 2, onder a), van dit artikel bedoelde goederen de codes uit de Gecombineerde Nomenclatuur worden aangegeven, indien deze codes niet worden vermeld in de regelgeving vastgesteld krachtens artikel 45, lid 2, onder b), van Verordening (EU) nr. xxxx/xxxx (68) [Verordening officiële controles]. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk 3 Uitvoer Artikel 245 Uitvoer uit de Unie 1. De lidstaten treffen passende maatregelen om erop toe te zien dat de uitvoer en de wederuitvoer uit de Unie naar een derde land of grondgebied van dieren en producten plaatsvindt in overeenstemming met de regelgeving voor de verplaatsingen van dieren en producten tussen lidstaten zoals bedoeld in deel IV, rekening houdend met de diergezondheidsstatus in het derde land of grondgebied van bestemming, of een zone of compartiment daarvan, met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder d), en nieuwe ziekten. Op verzoek van de bevoegde autoriteit van het invoerende derde land of grondgebied, of indien dat is vastgesteld in de wetten, verordeningen, normen, codes of praktijken en andere geldende juridische en administratieve procedures in dat land of grondgebied, kan de uitvoer en de wederuitvoer uit de Unie echter plaatsvinden overeenkomstig die bepalingen. 2. Indien de bepalingen van een bilaterale overeenkomst tussen de Unie en een derde land of grondgebied van toepassing zijn, moeten de dieren en de producten die uit de Unie naar dat derde land of grondgebied worden uitgevoerd, aan die bepalingen voldoen. DEEL VI NOODMAATREGELEN Afdeling 1 Noodmaatregelen met betrekking tot verplaatsingen van dieren en producten binnen de Unie en vervoermiddelen en andere materialen die met dergelijke dieren en producten in contact kunnen zijn gekomen Artikel 246 Noodmaatregelen die de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat moet treffen bij een uitbraak van een in de lijst opgenomen ziekte of van een nieuwe ziekte of indien zich op het grondgebied een gevaar voordoet 1. Bij een uitbraak van een in de lijst opgenomen ziekte of van een nieuwe ziekte, of indien zich een gevaar voordoet dat waarschijnlijk een ernstig risico vormt, treft de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het gevaar zich voordoet, afhankelijk van de ernst van de situatie en van de desbetreffende ziekte of het desbetreffende gevaar onverwijld een of meer van de volgende noodmaatregelen om de verspreiding van de ziekte of van het gevaar te voorkomen: a) bij in de lijst opgenomen ziekten: i) zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a): de ziektebestrijdingsmaatregelen van deel III, titel II, hoofdstuk 1; ii) zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, onder b) en c): de ziektebestrijdings­maat­regelen van deel III, titel II, hoofdstuk 2; b) bij nieuwe ziekten en gevaren: i) verplaatsingsbeperkingen voor dieren en producten afkomstig uit de inrichtingen of, indien van toepassing, uit de beperkingzones of compartimenten waar de uitbraak of het gevaar zich voordoet, en voor vervoermiddelen en andere materialen die met die dieren of producten in contact kunnen zijn gekomen; ii) quarantaine van dieren en isolering van producten; iii) maatregelen op het gebied van surveillance en traceerbaarheid; iv) de in deel III, titel II, hoofdstuk 1, bedoelde noodmaatregelen ter bestrijding van ziekten; c) andere noodmaatregelen die passend worden geacht om op doeltreffende en efficiënte wijze de verspreiding van de ziekte of het gevaar te voorkomen en te bestrijden. 2. De in lid 1 bedoelde bevoegde autoriteit stelt de Commissie en de overige lidstaten onverwijld in kennis van: a) een uitbraak of een gevaar dat zich voordoet zoals bedoeld in lid 1; b) de krachtens lid 1 getroffen noodmaatregelen. Artikel 247 Noodmaatregelen die moeten worden getroffen door andere lidstaten dan de lidstaat waar de uitbraak of het gevaar zich voordoet 1. De bevoegde autoriteit van de andere lidstaten dan de lidstaat waar de uitbraak of het gevaar, zoals bedoeld in artikel 246, lid 1, zich voordoet, treft een of meer in artikel 246, lid 1, bedoelde noodmaatregelen wanneer zij vaststelt dat op haar grondgebied dieren of producten afkomstig uit de in artikel 246, lid 1, bedoelde lidstaat voorkomen, of vervoermiddelen of andere materialen die met dergelijke dieren of goederen in contact kunnen zijn geweest. 2. In afwachting van de vaststelling van noodmaatregelen door de Commissie overeenkomstig artikel 248, kan de in lid 1 van dit artikel bedoelde bevoegde autoriteit bij een ernstig risico op tijdelijke basis de in artikel 246, lid 1, bedoelde noodmaatregelen treffen, afhankelijk van de ernst van de situatie met betrekking tot de dieren of producten die afkomstig zijn van de inrichtingen of van elke andere locatie of, indien van toepassing, van de beperkingszones van de lidstaat waar de ziekte of het gevaar, zoals bedoeld in artikel 246, lid 1, zich voordoet, of van de vervoermiddelen of de andere materialen die met dergelijke dieren in contact kunnen zijn gekomen. 3. De in lid 1 bedoelde bevoegde autoriteit stelt de Commissie en de overige lidstaten onverwijld in kennis van: a) de uitbraak of het gevaar dat zich voordoet zoals bedoeld in lid 1; b) de krachtens de leden 1 en 2 getroffen noodmaatregelen. Artikel 248 Noodmaatregelen van de Commissie 1. Bij een uitbraak of gevaar zoals bedoeld in artikel 246, lid 1, en wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten overeenkomstig artikel 246, lid 1, en artikel 247, leden 1 en 2, noodmaatregelen hebben getroffen, beoordeelt de Commissie de situatie en de getroffen noodmaatregelen en stelt zij middels een uitvoeringshandeling een of meer in artikel 246, lid 1, bedoelde noodmaatregelen vast met betrekking tot de dieren en producten en de vervoermiddelen en andere materialen die met deze dieren of producten in contact kunnen zijn gekomen, in de volgende gevallen: a) de Commissie is niet in kennis gesteld van krachtens artikel 246, lid 1, en artikel 247, leden 1 en 2 getroffen maatregelen; b) de Commissie acht de krachtens artikel 246, lid 1, en artikel 247, leden 1 en 2, getroffen maatregelen ongeschikt; c) de Commissie acht het noodzakelijk de krachtens artikel 246, lid 1, en artikel 247, leden 1 en 2, door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten getroffen maatregelen goed te keuren of te vervangen om ongerechtvaardigde belemmeringen voor verplaatsingen van dieren en producten te voorkomen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 2. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met ernstige risico's op verspreiding van een ziekte of van een gevaar, kan de Commissie overeenkomstig artikel 255, lid 3, onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vaststellen. Afdeling 2 Noodmaatregelen met betrekking tot zendingen dieren en producten uit derde landen en grondgebieden en vervoermiddelen en andere materialen die met dergelijke zendingen in contact kunnen zijn gekomen Artikel 249 Noodmaatregelen die de bevoegde autoriteit van de lidstaat moet treffen Indien de bevoegde autoriteit van een lidstaat kennis krijgt van een zending dieren of producten uit een derde land of grondgebied, of van vervoermiddelen of materialen die in contact kunnen zijn gekomen met een dergelijke zending, die waarschijnlijk in de Unie een ernstig risico zal vormen door een mogelijke infectie of besmetting met in de lijst opgenomen ziekten of nieuwe ziekten of gevaren, moet die autoriteit onverwijld: a) afhankelijk van de ernst van de situatie een of meer van de volgende noodmaatregelen treffen om het risico te beperken: i) vernietiging van de zending; ii) quarantaine van dieren en isolering van producten; iii) surveillance- en traceerbaarheidsmaatregelen; iv) indien van toepassing, in deel III, titel II, hoofdstuk 1, bedoelde ziekte­bestrijdings­­maatregelen; v) andere noodmaatregelen die zij passend acht om de verspreiding van de ziekte of het gevaar in de Unie te voorkomen; b) de Commissie en de andere lidstaten via Imsoc in kennis stellen van de risico’s die met de desbetreffende zending verbonden zijn en van de oorsprong van de zending. Artikel 250 Noodmaatregelen van de Commissie 1. Wanneer een in de lijst opgenomen ziekte, een nieuwe ziekte of een gevaar dat waarschijnlijk een ernstig risico zal vormen, zich voordoet of zich verspreidt in een derde land of grondgebied, of om gewichtige redenen van diergezondheid of volksgezondheid, kan de Commissie afhankelijk van de ernst van de situatie op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat middels een uitvoeringshandeling een of meer van de volgende noodmaatregelen vaststellen: a) de schorsing van de binnenkomst in de Unie van zendingen dieren, producten en vervoermiddelen of andere materialen die in contact kunnen zijn gekomen met dergelijke zendingen, die de ziekte of het gevaar in de Unie kunnen verspreiden; b) de vaststelling van bijzondere voorschriften voor de binnenkomst in de Unie van zendingen dieren, producten, vervoermiddelen of andere materialen die in contact kunnen zijn gekomen met dergelijke zendingen, die de ziekte of het gevaar in de Unie kunnen verspreiden; c) elke andere passende noodmaatregel ter bestrijding van ziekten om de verspreiding van de ziekte of het gevaar in de Unie te voorkomen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 2. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met ernstige risico's, stelt de Commissie na overleg met de betrokken lidstaat onmiddellijk toepasbare uitvoeringshandelingen vast overeenkomstig de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure. Artikel 251 Noodmaatregelen van de lidstaten indien de Commissie niet optreedt 1. Indien een lidstaat de Commissie verzoekt noodmaatregelen te treffen overeenkomstig artikel 250, en de Commissie dit niet heeft gedaan: a) kan die lidstaat in afwachting van de vaststelling van noodmaatregelen door de Commissie overeenkomstig lid 2 van dit artikel op tijdelijke basis een of meer van de in artikel 249, onder punt a), bedoelde noodmaatregelen treffen voor zendingen dieren, producten, vervoermiddelen en andere materialen die in contact kunnen zijn gekomen met dergelijke zendingen, afkomstig uit het in artikel 250, lid 1, bedoelde derde land of grondgebied, afhankelijk van de ernst van de situatie op het grondgebied; b) stelt die lidstaat onverwijld de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten in kennis van deze noodmaatregelen, onder vermelding van de reden waarom deze maatregelen werden vastgesteld. 2. De Commissie beoordeelt de situatie en de door de lidstaat overeenkomstig lid 1 van dit artikel getroffen noodmaatregelen en zij stelt, indien nodig, middels een uitvoeringshandeling een of meer in artikel 250 bedoelde noodmaatregelen vast. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 255, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 3. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met ernstige risico’s, stelt de Commissie onmiddellijk toepasbare uitvoeringshandelingen vast overeenkomstig de in artikel 255, lid 3, bedoelde procedure. DEEL VII GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN TITEL I Procedurebepalingen Artikel 252 Wijziging van de bijlagen I en II De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot wijzigingen van de bijlagen I en II om rekening te houden met de vooruitgang op technisch gebied, de wetenschappelijke ontwikkelingen en de gewijzigde omstandigheden op het gebied van volksgezondheid en diergezondheid. [Am. 318] Artikel 253 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden en op voorwaarde dat het vereiste van een coherente, begrijpelijke en eenvoudig toepasbare wetgeving in acht wordt genomen . Om te zorgen voor de volledige toegankelijkheid en de correcte interpretatie en toepassing van het bepaalde in de in lid 2 van dit artikel bedoelde gedelegeerde handelingen, moet de Commissie een organisatiecriterium vaststellen ter vereenvoudiging van de structuur en ter beperking van het aantal van de gedelegeerde handelingen die zij zal vaststellen. . [Am. 319] 2. De in artikel 4, lid 2, artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2, artikel 7, lid 2, artikel 8, lid 1, artikel 9, lid 2, artikel 11, lid 3, artikel 13, lid 2, artikel 15, lid 2, artikel 16, lid 3, artikel 17, lid 3, artikel 18, lid 3, artikel 24, artikel 28, artikel 30, lid 4, artikel 31, lid 2, artikel 34, lid 2, artikel 35, lid 2 bis, artikel 37, lid 5, artikel 39, artikel 41, lid 3, artikel 42, lid 5, artikel 44, lid 1, artikel 47, artikel 48, lid 3, artikel 53, lid 2, artikel 54, lid 3, artikel 55, lid 2, artikel 58, lid 2, artikel 63, artikel 64, lid 4, artikel 67, artikel 68, lid 2, artikel 70, lid 3, artikel 72, lid 2, artikel 73, lid 3, artikel 74, lid 3, artikel 76, lid 2, artikel 79, artikel 80, lid 4, artikel 85, lid 3, artikel 89, lid 3, artikel 92, lid 2, artikel 96, lid 3, artikel 100, lid 1, artikel 103, lid 2, de artikel 114 en 115, artikel 119, lid 1, artikel 122, lid 2, artikel 128, lid 1, artikel 129, lid 2, artikel 132, artikel 133, lid 2, artikel 134, lid 2, artikel 135, lid 3, artikel 136, lid 4, artikel 137, artikel 141, lid 1, artikel 143, lid 1, artikel 144, artikel 146, lid 4, artikel 148, lid 3, artikel 151, lid 1, artikel 152, lid 2, artikel 154, lid 1, artikel 158, artikel 159, lid 5, artikel 160, lid 3, artikel 162, lid 2, artikel 163, lid 3, artikel 164, lid 3, artikel 165, lid 5, artikel 166, lid 3, artikel 174, lid 3, artikel 179, lid 2, artikel 184, lid 1, artikel 188, lid 1, artikel 191, lid 2, artikel 196, lid 2, artikel 199, lid 3, artikel 200, lid 3, artikel 201, lid 2, artikel 202, lid 2, artikel 203, lid 2, artikel 204, lid 3, artikel 205, artikel 211, artikel 213, lid 1, artikel 214, artikel 216, lid 4, artikel 218, lid 3, artikel 221, lid 1, artikel 222, lid 3, artikel 223, lid 3, artikel 224, lid 5, artikel 225, lid 3, artikel 229, lid 1, artikel 231, lid 3, artikel 233, lid 3, artikel 235, artikel 236, lid 1, artikel 239, lid 4, artikel 240, lid 3, artikel 241, lid 1, artikel 242, lid 2, artikel 243, lid 1, artikel 244, lid 2, artikel 252, artikel 259, lid 2, artikel 260, lid 2, en artikel 261, lid 2, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd een termijn van 5 jaar met ingang van (69) . De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. [Am. 320] 3. De in artikel 229, lid 1, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een periode van vijf jaar met ingang van (*). (*) Datum van inwerkingtreding van de basiswetgevingshandeling of een andere door de wetgever vastgestelde datum. [Am. 321] 3 bis. De gedelegeerde handelingen stoelen op toegankelijke wetenschappelijke informatie en worden vastgesteld na overleg met belanghebbenden en deskundigen en met inachtneming van de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. [Am. 322] 4. Het Europees Parlement of de Raad kan de in lid 1 van dit artikel vermelde en in artikel 229, lid 1, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig lid 2 van dit artikel en artikel 229, lid 1 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement of de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen geen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn van twee maanden de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 254 Spoedprocedure 1. Een overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling treedt onverwijld in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen gebruik wordt gemaakt van de spoedprocedure. 2. Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 253, lid 6, bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onverwijld in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt. Artikel 255 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders ingesteld bij artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 daarvan, van toepassing. TITEL II Sancties Artikel 256 Sancties De lidstaten stellen de regelgeving vast inzake sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen van deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om te waarborgen dat deze regelgeving wordt uitgevoerd. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op ... (70) [in te voegen datum: een jaar na de datum van toepassing van deze verordening] in kennis van deze bepalingen en delen haar eventuele latere wijzigingen onverwijld mee. TITEL III Maatregelen van de lidstaten Artikel 257 Maatregelen van de lidstaten 1. Lidstaten kunnen binnen hun grondgebied aanvullende maatregelen treffen of strengere maatregelen dan die van deze richtlijn uitsluitend inzake: a) de verantwoordelijkheid voor de diergezondheid als bedoeld in deel I, hoofdstuk 3; b) melding binnen de lidstaten zoals bedoeld in artikel 16; c) surveillance zoals bedoeld in deel II, hoofdstuk 2; d) registratie, erkenning, documentatie en registers zoals bedoeld in deel IV, titel I, hoofdstuk 1, en titel II, hoofdstuk 1; e) traceerbaarheidsvoorschriften voor gehouden landdieren en levende producten zoals bedoeld in deel IV, titel I, hoofdstuk 2. 2. De in lid 1 bedoelde nationale maatregelen zijn in overeenstemming met de regelgeving van deze verordening en: a) zij vormen in geen geval alleen een belemmering voor verplaatsingen van dieren en producten tussen lidstaten wanneer dit wetenschappelijk gerechtvaardigd is om een besmettelijke ziekte te kunnen beheersen ; b) zij zijn in geen geval in strijd met de in lid 1 bedoelde regelgeving. [Am. 323] DEEL VIII OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 258 Intrekkingen 1. Beschikking 78/642/EEG, Richtlijn 79/110/EEG, Richtlijn 81/6/EEG, Beschikking 89/455/EEG, Richtlijn 90/423/EEG en Beschikking 90/678/EEG worden ingetrokken. 2. De volgende handelingen worden met ingang van ... (71) [datum van toepassing van deze verordening] ingetrokken: – Richtlijn 64/432/EEG; – Richtlijn 77/391/EEG; – Richtlijn 78/52/EEG; – Richtlijn 80/1095/EEG; – Richtlijn 82/894/EEG; – Richtlijn 88/407/EEG; – Richtlijn 89/556/EEG; – Richtlijn 90/429/EEG; – Richtlijn 91/68/EEG; – Beschikking 91/666/EEG; – Richtlijn 92/35/EEG; – Richtlijn 92/65/EEG; – Richtlijn 92/66/EEG; – Richtlijn 92/118/EEG; – Richtlijn 92/119/EEG; – Beschikking 95/410/EG; – Richtlijn 2000/75/EG; – Beschikking 2000/258/EG; – Verordening (EG) nr. 1760/2000; [Am. 324] – Richtlijn 2001/89/EG; – Richtlijn 2002/60/EG; – Richtlijn 2002/99/EG; – Richtlijn 2003/85/EG; – Verordening (EU) nr. [XXX/XXX [Publication office: Number to be inserted… non-commercial movements of pet animals and repealing Regulation (EC) No 998/2003]; [Am. 325] – Verordening (EG) nr. 21/2004; [Am. 326] – Richtlijn 2004/68/EG; – Richtlijn 2005/94/EG; – Richtlijn 2006/88/EG; – Richtlijn 2008/71/EG; [Am. 327] – Richtlijn 2009/156/EG; – Richtlijn 2009/158/EG. Verwijzingen naar de ingetrokken handelingen gelden als verwijzingen naar deze verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III. 3. De handelingen die de Commissie vaststelt krachtens de in lid 2 bedoelde handelingen van de Raad en het Europees Parlement blijven van kracht voor zover zij niet in strijd zijn met de regelgeving van deze verordening. Artikel 259 Overgangsmaatregelen in verband met de intrekking van Verordening (EG) nr. 1760/2000, Verordening (EG) nr. 21/2004 en Richtlijn 2008/71/EG 1. Niettegenstaande artikel 258, lid 2, van deze verordening blijven Verordening (EG) nr. 1760/2000, Verordening (EG) nr. 21/2004 en Richtlijn 2008/71/EG van toepassing tot de datum die wordt bepaald in een overeenkomstig lid 2 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 252 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de datum waarop de in lid 1 van dit artikel bedoelde handelingen niet meer van toepassing zijn. Die datum is de datum waarop de overeenkomstige regelgeving die moet worden vastgesteld krachtens de gedelegeerde handelingen zoals bedoeld in artikel 103, lid 2, en de artikelen 114 en 115 van deze verordening, van toepassing wordt. [Am. 328] Artikel 260 Overgangsmaatregelen in verband met de intrekking van Richtlijn 92/66/EEG, Richtlijn 2000/75/EG, Richtlijn 2001/89/EG, Richtlijn 2000/75/EG, Richtlijn 2002/60/EG, Richtlijn 2003/85/EG en Richtlijn 2005/94/EG 1. Niettegenstaande artikel 258, lid 2, van deze verordening blijven Richtlijn 92/66/EEG, Richtlijn 2000/75/EG, Richtlijn 2001/89/EG, Richtlijn 2000/75/EG, Richtlijn 2002/60/EG, Richtlijn 2003/85/EG en Richtlijn 2005/94/EG van toepassing tot de datum die moet worden bepaald in een overeenkomstig lid 2 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de datum waarop de in lid 1 van dit artikel bedoelde richtlijnen niet meer van toepassing zijn. Die datum is de datum waarop de overeenkomstige regelgeving, die moet worden vastgesteld krachtens de gedelegeerde handelingen zoals bedoeld in artikel 44, lid 1, artikel 47, lid 1, artikel 48, lid 3, artikel 53, lid 1, artikel 54, lid 3, artikel 58, lid 2, artikel 63, artikel 64, lid 4, artikel 67, artikel 68, lid 2 en artikel 70, lid 3, van deze verordening, van toepassing wordt. Artikel 261 Overgangsmaatregelen in verband met de intrekking van Verordening (EU) nr. [XXX/XXX betreffende het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren] 1. Niettegenstaande artikel 258, lid 2 van deze verordening blijft Verordening (EU) nr. [XXX/XXX] van toepassing tot de datum die moet worden bepaald in een overeenkomstig lid 2 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 253 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de datum waarop verordening XXX/XXX niet meer van toepassing is. Die datum is de datum waarop de overeenkomstige regelgeving, die moet worden vastgesteld krachtens de gedelegeerde handelingen zoals bedoeld in artikel 114, onder f), artikel 152, lid 2, en artikel 222, lid 3, van deze verordening, van toepassing wordt. [Am. 329] Artikel 261 bis Verslag aan het Europees Parlement en de Raad Uiterlijk op 31 december 2019 brengt de Commissie bij het Europees Parlement en bij de Raad verslag uit. Het verslag van de Commissie bevat een overzicht van de impact van deze verordening, met inbegrip van de ervaringen met haar gedelegeerde bevoegdheden overeenkomstig artikel 253, en gaat eventueel vergezeld van voorstellen ter zake. [Am. 330] Artikel 262 Inwerkingtreding en toepassing Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van ... (72) 36 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze verordening . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter Bijlage - I Deel 1 Ziekten bij landdieren Onderworpen aan de voorschriften van Artikel 8, lid 1, onder a) Onmiddellijke bestrijding en uitroeiing van ziekten Artikel 8, punt 1, onder b) Verplichte uitroeiing Artikel 8, lid 1, onder c) Optionele "vrijwillige" uitroeiing Artikel 8, lid 1, onder d) Handel Artikel 8, lid 1, onder e) Melding, rapportage en surveillance In de lijst opgenomen soorten Klassieke varkenspest X X 0 X X Suidae en Tayassuidae Blauwtong X X 0 X X Alle herkauwers Vectoren: Culicoides, enz. Epizoötische hemorragische ziekte bij herten X X 0 X X Alle herkauwers Vectoren: Culicoides, enz. Vesiculaire varkensziekte X X 0 X X Suidae en Tayassuidae Hoogpathogene aviaire influenza X X 0 X X Pluimvee, in gevangenschap levende vogels en wilde vogels Laagpathogene aviaire influenza (H5, H7) X X 0 X X Pluimvee en in gevangenschap levende vogels Afrikaanse varkenspest X X 0 X X Suidae en Tayassuidae Vectoren/reservoirs: zachte teken van het geslacht Ornithodorus Mond- en klauwzeer X X 0 X X Huisdieren of wilde dieren van de orde Artiodactyla, onderordes Ruminantia, Suina en Tylopoda; (Ook bepaalde maatregelen: Rodentia en Proboscidae) Runderpest X X 0 X X Hoefdieren Pest bij kleine herkauwers (peste des petits ruminants, PPR) X X 0 X X Bovidae en Suidae Riftvalleykoorts X X 0 X X Alle andere soorten hoefdieren dan die van de familie Suidae Vectoren: muggen (Aedes, Culex), knutten (Culicoides) Nodulaire dermatose X X 0 X X Bovidae en Giraffidae Schapen- en geitenpokken X X 0 X X Bovidae Besmettelijke runderperipneumonie X 0 0 X X Soorten van het geslacht Bos Paardenpest X X 0 X X Equidae Vectoren: knutten: Culicoides Paardenencefalomyelitis (Incl. EEE, WEE en Japanse encefalomyelitis) X 0 0 X X Equidae Vectoren: muggen, vogels, andere reservoirs… Venezolaanse paardenencefalomyelitis X 0 0 X X Equidae Vectoren: muggen, vogels, andere reservoirs… West-Nijlvirus 0 0 0 X X Equidae Vectoren: muggen Pseudovogelpest X X 0 X X Pluimvee, andere in gevangenschap levende vogels, incl. duiven Vesiculaire stomatitis X X 0 X X Hoefdieren Teschener ziekte X 0 0 X X Suidae Kwade droes 0 0 0 X X Equidae Dourine 0 0 0 X X Equidae Infectieuze anemie bij paarden 0 0 0 X X Equidae Rabiës 0 0 0 X X Bovidae, Suidae, Ovidae, Capridae, Equidae, Carnivora en Chiroptera Miltvuur 0 0 0 X X Bovidae, Camelidae, Cervidae, Elephantidae, Equidae en Hippopotamidae Rundertuberculose (OPMERKING: Mycobacterium tuberculosis complex : bovis, caprae) 0 X X (bij apen en Felidae) X X Mammalia, met name Antilocapridae, Bovidae, Camelidae, Cervidae, Giraffidae en Tragulidae Brucella melitensis* 0 X 0 X X Antilocapridae, Bovidae, Camelidae, Cervidae, Giraffidae, Hippopotamidae en Tragulidae Brucella abortus* 0 X 0 X X Antilocapridae, Bovidae, Camelidae, Cervidae, Giraffidae, Hippopotamidae en Tragulidae Brucella ovis* (besmettelijke epididymitis) 0 0 0 X X Antilocapridae, Bovidae, Camelidae, Cervidae, Giraffidae, Hippopotamidae en Tragulidae Brucella suis* 0 0 X X X Cervidae, Leporidae, Ovibos moschatus, Suidae en Tayassuidae Aviaire chlamydiose 0 0 0 X X Psittaciformes Enzoötische boviene leukose 0 X 0 X X Runderen (incl. Bison bison en Bubalus bubalus) Kleine bijenkastkever (Aethina tumida) 0 0 0 X X Apis en Bombus Tropilaelapsmijt (Tropilealaps spp.) 0 0 0 X X Apis Amerikaans vuilbroed 0 0 0 X X Apis Apenpokken 0 0 0 0 X Rodentia en niet-menselijke primaten Ebola 0 0 0 0 X Niet-menselijke primaten (apen) Ziekte van Aujeszky 0 0 X X X Varkens Kaasachtige lymfadenitis (Corynebacterium pseudotuberculosis) 0 0 X X 0 Schapen en geiten Longadenomatose 0 0 X X 0 Schapen en geiten Paratuberculose 0 0 X X 0 Schapen en geiten Zwoegerziekte 0 0 X X 0 Schapen en geiten Capriene virale artritis/encefalitis 0 0 X X 0 Schapen en geiten Besmettelijke agalactie 0 0 X X 0 Schapen en geiten Borderdisease 0 0 0 X 0 Schapen en geiten Infectieuze boviene rinotracheïtis/infectieuze pustuleuze vulvovaginitis 0 0 X X 0 Runderen Boviene [genitale] campylobacteriosis – C. foetus ssp. Venerealis 0 0 0 X 0 Runderen Boviene virale diarree/mucosal disease 0 0 0 X 0 Runderen Trichomonas foetus 0 0 0 X 0 Runderen Overdraagbare gastro-enteritis 0 0 X X 0 Varkens Europees vuilbroed 0 0 X X 0 Bijen Vossenlintworm (Echinococcus multilocularis) 0 0 X X X Honden Salmonella die van belang is voor de diergezondheid: Salmonella pullorum, Salmonella gallinarum en Salmonella arizonae 0 0 X X 0 Pluimvee Zoönotische salmonellose (anders dan hierboven) X 0 X X X Pluimvee (Ook bepaalde maatregelen: varkens) Mycoplasma gallisepticum en Mycoplasma meleagridis 0 0 X X X Pluimvee: M. gallisepticum – kippen en kalkoenen M. meleagridis – kalkoenen Tuberculose (anders dan rundertuberculose)** 0 0 X X X Apen, felidae, herkauwers Tularemie 0 0 X X 0 Haasachtigen Myxomatose 0 0 X X 0 Haasachtigen Hemorragische ziekte bij konijnen 0 0 X X 0 Haasachtigen Virale enteritis (nertsen) 0 0 X X 0 Nertsen Aleoetse nertsziekte 0 0 X X 0 Nertsen Varroase 0 0 X X 0 Bijen Acariase 0 0 X X 0 Bijen Krim-Congo-hemorragische koorts 0 0 0 X 0 Loopvogels TSE's (Verordening (EG) nr. 999/2001 en Richtlijn 92/65/EG) Boviene spongiforme encefalopathie X X 0 X X Runderen, schapen en geiten Scrapie X X 0 X X Schapen of geiten Chronic Wasting Disease X X 0 X X Cervidae Andere TSE's dan BV/OV/CP X X 0 0 X Alle dieren Zoönosen (Richtlijn 2003/99/EG en Verordening (EG) nr. 2075/2005 voor trichinellose) Trichinellose 0 0 X X X Varkens, paarden, everzwijnen en andere wilde dieren (die gevoelig zijn voor trichinellabesmetting) Listeriose 0 0 0 0 X Niet nader gespecificeerd Campylobacteriose 0 0 0 0 X Niet nader gespecificeerd Verocytotoxine-producerende E. coli 0 0 0 0 X Niet nader gespecificeerd Leptospirose 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Yersiniose 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Vibriose 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Toxoplasmose 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Cryptosporidiose 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Cysticercose 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Anisakiase 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Borreliose 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Botulisme 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Influenzavirus 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Echinokokkose [hydatidose] — Echinokokkose en de verwekkers daarvan 0 0 0 0 X Niet nader gespecificeerd Risico's van antimicrobiële resistentie (AMR) (resistente micro-organismen en determinanten van antimicrobiële resistentie) 0 0 0 0 X Pluimvee, varkens en runderen Calicivirus 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Hepatitis A virus 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Door arthropoden overgedragen virussen 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Andere zoönoses en zoönoseverwekkers 0 0 0 0 X*** Niet nader gespecificeerd Deel 2 Ziekten bij waterdieren Onderworpen aan de voorschriften van Artikel 8, lid 1, onder a) Onmiddellijke bestrijding en uitroeiing van ziekten Artikel 8, punt 1, onder b) Verplichte uitroeiing Artikel 8, lid 1, onder c) Optionele "vrijwillige" uitroeiing Artikel 8, lid 1, onder d) Handel Artikel 8, lid 1, onder e) Melding en surveillance In de lijst opgenomen soorten Epizoötische hematopoïetische necrose X X 0 X X Regenboogforel (Oncorhynchus mykiss) en baars (Perca fluviatilis) Besmetting met Bonamia exitiosa X X 0 X X Australische platte oester (Ostrea angasi) en Chileense oester (O. chilensis) Besmetting met Perkinsus marinus X X 0 X X Japanse oester (Crassostrea gigas) en Noord-Amerikaanse oester (C. virginica) Besmetting met Microcytos mackini X X 0 X X Japanse oester (Crassostrea gigas), Noord-Amerikaanse oester (C. virginica), Olympia platte oester (Ostrea conchaphila) en Europese platte oester (O. edulis) 2002/99 (95/70) Taurasyndroom X X 0 X X Noordelijke witte garnaal (Penaeus setiferus), Pacifische blauwe garnaal (P. stylirostris), en Pacifische witte garnaal (P. vannamei) Besmetting met het yellow-head-virus (YHV) X X 0 X X Azteken-garnaal (Penaeus aztecus), noordelijke roze garnaal (P. duorarum), kurumagarnaal (P. japonicus), grote tijgergarnaal shrimp (P. monodon), Noordelijke witte garnaal (Penaeus setiferus), Pacifische blauwe garnaal (P. stylirostris), en Pacifische witte garnaal (P. vannamei) Virale hemorragische septikemie (VHS) 0 0 X X X Haring (Clupea spp.), houtingen (Coregonus sp.), snoek (Esox lucius), schelvis (Gadus aeglefinus), Pacifische kabeljauw (Gadus macrocephalus), Atlantische kabeljauw (Gadus morhua); Pacifische zalmsoorten (Oncorhynchus spp.), regenboogforel (Oncorhynchus mykiss), meun (Onos mustelus), zeeforel (Salmo trutta), tarbot (Scophthalmus maximus), sprot (Sprattus sprattus), vlagzalm (Thymallus thymallus) en olijfgroene bastaardheilbot (Paralichthys olivaceus) Infectieuze hematopoïetische necrose (IHN) 0 0 X X X Ketazalm (Oncorhynchus keta ), cohozalm (O. kisutch), masouzalm (O. masou), regenboogforel (O. kisutch), rode zalm (O. nerka), Amagozalm (O. rhodurus), chinook zalm (O. tshawytscha) en Atlantische zalm (Salmo salar) Koi-herpesvirus (KHV) 0 0 X X X Gewone karper en koikarper (Cyprinus carpio) Infectieuze zalmanemie (ISA) 0 0 X X X Regenboogforel (Oncorhynchus mykiss), Atlantische zalm (Salmo salar) en zeeforel (S. trutta) Besmetting met Marteilia refringens 0 0 X X X Australische platte oester (O. angasi), Chileense oester (O. chilensis),Europese platte oester (O. edulis), Argentijnse platte oester (O. puelchana), mossel (Mytilus edulis) en Middellandse Zeemossel (M. galloprovincialis) Besmetting met Bonamia ostreae 0 0 X X X Australische platte oester (Ostrea angasi), Chileense oester (Ostrea chilensis)Olympia platte oester (O. conchaphila), Aziatische oester (O. denselammellosa)Europese platte oester (O. edulis), Argentijnse platte oester (O. puelchana) Besmetting met het witte-vlekkenvirus 0 0 X X X Alle tienpotige kreeftachtigen (orde Decapoda) Opmerkingen: * OIE-code = in de toekomst B. abortus, B. melitensis of B. suis in één hoofdstuk, met aanbevelingen voor (volgens het huidige ontwerp): bovidae [rund (Bos taurus, B. indicus, B. frontalis, B. javanicus en B. grunniens), bison (Bison bison en B. bonasus) en waterbuffel (Bubalus bubalis)], schapen (Ovis aries) en geiten (Capra aegagrus), varkens (Sus scrofa), kameelachtigen [dromedaris (Camelus dromedarius), Bactrische kameel (Camelus bactrianus), lama (Lama glama), alpaca (Lama pacos), guanaco (Lama guanicoe) en vicuña (Vicugna vicugna)], hertachtigen [ree (Capreolus capreolus), edelhert (Cervus elaphus elaphus), wapitihert (C. elaphus canadensis), sikahert (C. nippon), sambarhert (C. unicolor unicolor), Timorhert (C. timorensis), damhert (Dama dama), witstaarthert, zwartstaarthert, muildierhert (Odocoileus spp.) en rendier (Rangifer tarandus)] en Europese haas (Lepus europaeus). ** M. tuberculosis is niet opgenomen in de lijst van de OIE, maar is opgenomen in hoofdstuk 6.11 over door niet-menselijke primaten overdraagbare zoönosen als M. tuberculosis-complex, voor specifieke aanbevelingen inzake tests of behandelingen tijdens de quarantaine. *** Optioneel in Richtlijn 2003/99/EG, afhankelijk van de epidemiologische situatie in de lidstaten. In Verordening (EU) nr. 142/2011 van de Commissie (73) (over dierlijke bijproducten) worden "ernstige overdraagbare ziekten" als volgt omschreven: De door de OIE in artikel 1.2.3 van de Terrestrial Animal Health Code, uitgave 2010, en hoofdstuk 1.3 van de Aquatic Animal Health Code, uitgave 2010, genoemde ziekten worden voor de toepassing van de algemene veterinairrechtelijke beperkende maatregelen, als bepaald in artikel 6, lid 1, onder b) ii), van Verordening (EG) nr. 1069/2009, als ernstige overdraagbare ziekten beschouwd. [Am. 331] BIJLAGE I Soorten gezelschapsdieren DEEL A Honden ( Canis lupus familiaris ) Katten ( Felis silvestris catus ) Fretten ( Mustela putorius furo ) DEEL B Ongewervelde dieren (met uitzondering van bijen en hommels en weekdieren en schaaldieren) Waterdieren voor sierdoeleinden Amfibieën Reptielen Vogels: alle soorten vogels, met uitzondering van pluimvee Zoogdieren: andere knaagdieren en konijnen dan die bestemd voor de voedselproductie. BIJLAGE II Soorten hoefdieren Taxonomie Orde Familie Geslacht/Soort Perissodactyla Equidae Equus spp. Tapiridae Tapirus spp. Rhinoceritidae Ceratotherium spp. , Dicerorhinus spp. , Diceros spp. , Rhinoceros spp. Artiodactyla Antilocapridae Antilocapra ssp. Bovidae Addax ssp., Aepycero s ssp., Alcelaphus ssp., Ammodorcas ssp., Ammotragus ssp., Antidorcas ssp., Antilope ssp., Bison ssp., Bos ssp.(met inbegrip van Bibos, Novibos, Poephagus ), Boselaphus ssp., Bubalus ssp. (met inbegrip van Anoa ), Budorcas ssp., Capra ssp., Cephalophus ssp., Connochaetes ssp., Damaliscus ssp.(met inbegrip van Beatragus ), Dorcatragus ssp., Gazella ssp., Hemitragus ssp., Hippotragus ssp., Kobus ssp., Litocranius ssp., Madogua ssp., Naemorhedus ssp. (met inbegrip van Nemorhaedus en Capricornis ), Neotragus ssp., Oreamuos ssp., Oreotragus ssp., Oryx ssp., Ourebia ssp., Ovibos ssp., Ovis ssp., Patholops ssp., Pelea ssp., Procapra ssp., Pseudois ssp., Pseudoryx ssp., Raphicerus ssp., Redunca ssp., Rupicapra ssp., Saiga ssp., Sigmoceros-Alecelaphus ssp., Sylvicapra ssp., Syncerus ssp., Taurotragus ssp., Tetracerus ssp., Tragelaphus ssp. (met inbegrip van Boocerus ). Camelidae Camelus ssp., Lama ssp., Vicugna ssp. Cervidae Alces ssp., Axis-Hyelaphus ssp., Blastocerus ssp., Capreolus ssp., Cervus-Rucervus ssp., Dama ssp., Elaphurus ssp., Hippocamelus ssp., Hydropotes ssp., Mazama ssp., Megamuntiacus ssp., Muntiacus ssp., Odocoileus ssp., Ozotoceros ssp., Pudu ssp., Rangifer ssp. Giraffidae Giraffa ssp., Okapia ssp. Hippopotamindae Hexaprotodon-Choeropsis ssp., Hippopotamus ssp. Moschidae Moschus ssp. Suidae Babyrousa ssp., Hylochoerus ssp., Phacochoerus ssp., Potamochoerus ssp., Sus ssp., Tayassuidae Catagonus ssp., Pecari-Tayassu ssp. Tragulidae Hyemoschus ssp., Tragulus-Moschiola ssp. Proboscidae Elephantidae Elephas ssp., Loxodonta ssp. BIJLAGE III Concordantietabel als bedoeld in artikel 257, lid 2 1. Richtlijn 64/432/EEG Richtlijn 64/432/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk), artikel 150, lid 3, en artikel 220, lid 3 Artikel 3, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikelen 121 en 123 Artikel 121, lid 2, artikel 123, lid 1, en artikel 146, leden 3 en 4 Artikel 4, lid 1 Artikel 4, leden 2 en 3 Artikel 121, lid 1 Artikel 122, leden 1 en 2 Artikel 5, lid 1 Artikel 5, lid 2 Artikel 5, lid 2, onder a) Artikel 5, lid 2, onder b) Artikel 5, lid 3 Artikel 5, lid 4 Artikel 5, lid 5 Artikel 140, lid 1, artikelen 142 en 143 Artikel 146, leden 3 en 4 Artikel 144, onder a) Artikel 141, lid 1, onder b) Artikel 146, leden 3 en 4 Artikel 150 Artikelen 130, 132 en 150 Artikel 6 Artikelen 127, 128 en 129 Artikel 6 bis - Artikel 7 Artikelen 129 en 130, artikel 131, onder a), en artikel 132 Artikel 8 Artikelen 16, 17 en 18, artikel 16, lid 3, artikel 17, lid 3, artikel 18, lid 3, en artikel 19 Artikel 9 Artikel 30, lid 1, artikelen 31 en 32, artikel 30, leden 3 en 4, en artikel 31, lid 2 Artikel 10 Artikel 30, lid 2, artikelen 31, 32, 36, 41 en 42, artikelen 39 en 40, artikel 41, lid 3, en artikel 42, leden 5 en 6 Artikel 11, lid 1 Artikel 11, lid 2 Artikel 11, lid 3 Artikel 11, lid 4 Artikel 11, leden 5 en 6 Artikel 89, lid 1, onder a), artikelen 92 en 93, en artikel 92, lid 2 Artikelen 97, 100 en 101 Artikelen 93 en 94 Artikel 95 Artikel 92, lid 1, onder d), en lid 2, onder d) Artikel 12, lid 1 Artikel 12, lid 2 Artikel 12, lid 3 Artikel 12, lid 4 Artikel 12, leden 5 en 6 Artikel 122 Artikelen 99 en 100 Artikel 122, lid 1, onder a) en b) Artikel 140, lid 3 - Artikel 13, leden 1 en 2 Artikel 13, lid 3 Artikel 13, lid 4 Artikel 13, leden 5 en 6 Artikelen 89, 92, 93, 94, 97, 100 en 101 Artikel 95 - Artikel 96 Artikel 14, leden 1 en 2 Artikel 14, lid 3, A en B Artikel 14, lid 3, C Artikel 14, leden 4 tot en met 6 - - Artikel 103 - Artikel 15, lid 1 Artikel 15, leden 2 tot en met 4 Artikel 256 - Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 17 bis - Artikel 18 Artikel 103 Artikel 19 - Artikel 20 - 2. Richtlijn 77/391/EEG Richtlijn 77/391/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2, lid 1 Artikel 2, lid 2 Artikel 2, lid 3 Artikel 2, lid 4 Artikel 30, lid 1 Artikelen 31 en 32 Artikel 33 Artikelen 36 en 41 Artikel 3, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikel 3, lid 3 Artikel 3, lid 4 Artikel 30, lid 1 Artikelen 31 en 32 Artikel 33 Artikelen 36 en 41 Artikel 4 Artikel 30, lid 1, artikelen 31, 32, 33, 36 en 41 Artikel 5 - Artikel 6 - Artikel 7 - Artikel 8 - Artikel 9 - Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 12 - Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 - 3. Richtlijn 78/52/EEG Richtlijn 78/52/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikel 3, lid 3 Artikel 3, lid 4 Artikel 30, lid 1, artikelen 31, 34, en 35 - - Artikel 30, lid 1, en artikel 31 Artikel 4 Artikel 30, lid 1, artikelen 31 en 35 Artikel 5 Artikelen 16, 17, 18, 46 en 47 Artikel 6, lid 1 Artikel 6, lid 2 Artikel 6, lid 3 Artikelen 73 tot en met 75 Artikelen 76 en 77 Artikelen 78 en 79 Artikel 7 Artikelen 78 en 79 Artikel 8 Artikelen 78 en 79 Artikel 9 Artikelen 78 en 79 Artikel 10 Artikelen 78 en 79 Artikel 11 Artikelen 78 en 79 Artikel 12 Artikelen 78 en 79 Artikel 13 Artikelen 16, 17, 18, 46 en 47 Artikel 14, lid 1 Artikel 14, lid 2 Artikel 14, lid 3 Artikelen 73 tot en met 75 Artikelen 76 en 77 Artikelen 78 en 79 Artikel 15 Artikelen 78 en 79 Artikel 16 Artikelen 78 en 79 Artikel 17 Artikelen 78 en 79 Artikel 18 Artikelen 78 en 79 Artikel 19 Artikelen 78 en 79 Artikel 20 Artikelen 78 en 79 Artikel 21 - Artikel 22 Artikelen 16, 17, 18, 46 en 47 Artikel 23 Artikelen 73 tot en met 79 Artikel 24 Artikelen 78 en 79 Artikel 25 Artikelen 78 en 79 Artikel 26 Artikelen 78 en 79 Artikel 27 Artikel 121, lid 1, en artikel 123, lid 1, onder b) Artikel 28 - Artikel 29 - Artikel 30 - 4. Richtlijn 80/1095/EEG Richtlijn 80/1095/EEG Deze verordening Artikel 1 Artikel 30, lid 1, en artikel 36 Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 30, lid 1, artikelen 34 en 35 Artikel 3 bis Artikel 30, lid 1, artikelen 34 en 35 Artikel 4 Artikelen 31, 32 en 35 Artikel 4 bis Artikelen 31, 32 en 35 Artikel 5 - Artikel 6 Artikel 30, lid 1, onder b), en lid 3, en artikel 31 Artikel 7 Artikelen 36, 39 en 40 Artikel 8 Artikelen 41 en 42 Artikel 9 - Artikel 11 - Artikel 12 - Artikel 12 bis - Artikel 13 - 5. Richtlijn 82/894/EEG Richtlijn 82/894/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikelen 17, 19, 20 en 21 Artikel 4 Artikelen 17,18, 19, 20 en 21 Artikel 5 Artikel 21, onder b) en c) Artikel 6 - Artikel 7 - Artikel 8 - 6. Richtlijn 88/407/EEG Richtlijn 88/407/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikelen 157 en 158 Artikel 4 Artikel 158, onder b) en c) Artikel 5 Artikelen 89, 92, 95 en 96 Artikel 6, lid 1 Artikel 6, lid 2 Artikel 6, leden 3 en 4 Artikelen 159 en 160 - - Artikel 8 Artikel 230, lid 1, onder a), en artikel 231 Artikel 9 Artikel 230, lid 1, onder b), en artikelen 234 en 235 Artikel 10 Artikel 230, lid 1, onder c), en artikelen 231, 236 en 238 Artikel 11 Artikel 230, lid 1, onder d), en artikelen 239 en 240 Artikel 12 Artikel 230, lid 2 Artikel 15 Artikelen 246 tot en met 251 Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 18 - Artikel 20 - Artikel 21 - Artikel 22 - 7. Richtlijn 89/556/EEG Richtlijn 89/556/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikelen 157, 158 en 159 Artikel 5, lid 1 Artikel 5, lid 2 Artikel 5, leden 2 bis en 3 Artikelen 89 en 92 Artikel 96 Artikel 92 Artikel 6 Artikelen 159 en 160 Artikel 7 Artikel 230, lid 1, onder a), en artikel 231 Artikel 8 Artikel 230, lid 1, onder b), artikel 234 en artikel 235 Artikel 9 Artikel 230, lid 1, onder c), artikel 236 en artikel 238 Artikel 10 Artikel 230, lid 1, onder d), artikel 239, en artikel 240 Artikel 11 Artikel 230, lid 2, en artikelen 249 t/m 251 Artikel 14 Artikelen 246 tot 248 Artikel 15 - Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 18 - Artikel 19 - Artikel 20 - Artikel 21 - 8. Richtlijn 90/429/EEG Richtlijn 90/429/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikelen 157 en 158 Artikel 4 - Artikel 5, lid 1 Artikel 5, lid 2 Artikelen 89 en 92 Artikel 96 Artikel 6, lid 1 Artikel 6, lid 2 Artikelen 159 en 160 - Artikel 7 Artikel 230, lid 1, onder a), en artikel 231 Artikel 8 Artikel 230, lid 1, onder b), artikel 234 en artikel 235 Artikel 9 Artikel 230, lid 1, onder c), artikel 236 en artikel 238 Artikel 10 Artikel 230, lid 1, onder d), artikel 239 en artikel 240 Artikel 11, lid 1 Artikel 11, leden 2 en 3 Artikel 230, lid 2 - Artikel 12 Artikel 239 Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 Artikelen 246 tot 251 Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 18 - Artikel 19 - Artikel 20 - Artikel 21 - Artikel 22 - 9. Richtlijn 91/68/EEG Richtlijn 91/68/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk), artikel 150, lid 3, en artikel 220, lid 3 Artikel 3, leden 1, 2, 3 en 5 Artikel 3, lid 4 Artikelen 127 en 128 Artikel 136 Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 2 Artikel 4, lid 3 Artikel 121, lid 2, onder b), artikel 127 en artikel 128 Artikel 125 Artikel 128 Artikel 4 bis Artikel 128 Artikel 4 ter, leden 1 tot en met 3 Artikel 4 ter, lid 4 Artikel 4 ter, lid 5 Artikel 4 ter, lid 6 Artikel 128 Artikel 130 Artikel 129 Artikel 121, lid 1, en artikel 122 Artikel 4 quater, leden 1 en 2 Artikel 4 quater, lid 3 Artikel 128 Artikelen 130 en 132 Artikel 5 Artikel 128 Artikel 6 Artikel 128 Artikel 7, leden 1 tot en met 3 Artikel 7, lid 4 Artikelen 30, 31 en 32 - Artikel 8, leden 1 tot en met 3 Artikel 8, lid 4 Artikelen 36, 39 en 40 - Artikel 8 bis, lid 1 Artikel 8 bis, lid 2 Artikel 8 bis, lid 3 Artikel 8 bis, lid 4 Artikel 8 bis, lid 5 Artikel 89, lid 1, onder a), en artikelen 92, 93 en 131 Artikel 97, artikel 100 Artikelen 93, 94 en 96 Artikel 95 Artikel 92, lid 1, onder d), en lid 2, onder d) Artikel 8 ter, lid 1 Artikel 8 ter, lid 2 Artikel 8 ter, lid 3 Artikel 8 ter, lid 4 Artikel 82, artikel 89, lid 1, onder a), en artikelen 92, 93, 97, 100 en 131 Artikelen 89, 92 en 93 Artikel 95 - Artikel 8 quater, lid 1 Artikel 8 quater, lid 2 Artikel 8 quater, lid 3 Artikel 8 quater, leden 4 en 5 Artikelen 85 en 122 Artikel 99 Artikel 122, lid 1, onder a) - Artikel 9 Artikelen 140, 141, 142, 143, 144, 145, 146 en 150 Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 12 Artikel 141, onder b) Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 17 - Artikel 18 - 10. Beschikking 91/666/EEG Beschikking 91/666/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 48 Artikel 4 Artikelen 48, 49 en 50 Artikel 5 Artikelen 48 en 50 Artikel 6 Artikel 15 en artikel 48, lid 3, onder b) Artikel 7 Artikel 50 Artikel 8 - Artikel 9 - Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 12 - 11. Richtlijn 92/35/EEG Richtlijn 92/35/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 16 Artikel 4 Artikelen 53 tot en met 57 en 59 Artikel 5 Artikelen 46 en 47 Artikel 6 Artikelen 60 tot 69 Artikel 7 Artikel 57 Artikel 8 Artikel 64 Artikel 9 Artikelen 65, 66 en 67 Artikel 10 Artikelen 65, 66 en 67 Artikel 11 Artikel 68 Artikel 12 Artikel 71, lid 1 Artikel 13 Artikel 65, lid 2 Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 16 - Artikel 17 Artikelen 43, 44 en 45 Artikel 18 - Artikel 19 - Artikel 20 - Artikel 21 - Artikel 22 - 12. Richtlijn 92/65/EEG Richtlijn 92/65/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 - Artikel 4 Artikelen 121, 123, 16, 17, 18, artikel 30, lid 2, artikelen 140 tot en met 143, artikelen 146 en 148 Artikel 5 Artikelen 133, 134, 140, 141 Artikel 6, onder A Artikel 6, onder B Artikelen 121, 123, 127, 128, 134, 137, 140 tot en met 143 - Artikel 7, onder A Artikel 7, onder B Artikelen 121, 123, 127, 128, 134, 137 en 140 tot en met 143 - Artikel 8 Artikelen 121, 123, 133 en 140 tot en met 143 Artikel 9 Artikelen 121, 123, 133 en 140 tot en met 143 Artikel 10, leden 1 tot en met 4 Artikel 10, leden 5 tot en met 7 Artikelen 121, 123, 133, 140 tot en met 143 - Artikel 10 bis - Artikel 11, lid 1 Artikel 11, leden 2 en 3 Artikel 11, lid 4 Artikel 11, lid 5 Artikel 155 Artikelen 155, 157 en 158, artikel 140 tot en met 143 Artikelen 92 en 96 Artikel 162 Artikel 12, lid 1 Artikel 12, lid 2 Artikel 12, lid 3 Artikel 12, lid 4 Artikel 12, lid 5 Artikel 12, lid 6 - Artikel 246 tot en met 248 Artikelen 82, 97 en 100 Artikelen 140 tot en met 146, en artikelen 149 tot en met 151. - Artikel 256 Artikel 13, lid 1 Artikel 13, lid 2 Artikelen 133, 140 tot en met 146, en artikel 148 Artikelen 90, 92, 93 tot en met 96 Artikel 14 Artikelen 30, 31 en 32 Artikel 15 Artikelen 36, 39, 40 en 41 Artikel 16 Artikel 230, lid 1, en artikel 236 Artikel 17, lid 1 Artikel 17, lid 2 Artikel 17, lid 3 Artikel 17, leden 4 en 5 Artikel 230, lid 1, onder a), b) en c) Artikel 231 Artikelen 231, 234 en 235 - Artikel 18 Artikel 230, lid 1, onder d), artikel 239 Artikel 19 Artikel 236 Artikel 20 Artikel 230, lid 2, artikelen 246 tot en met 248 Artikel 21 Artikelen 141, 142, 143, 160, 209 en 211 Artikel 22 - Artikel 23 - Artikel 24 Artikel 230, lid 1, onder d), artikel 239 en artikel 241, lid 1, onder a), v), en onder c), iv) Artikel 25 - Artikel 26 - Artikel 27 - Artikel 28 - Artikel 29 - Artikel 30 - 13. Richtlijn 92/66/EEG Richtlijn 92/66/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 16 Artikel 4 Artikelen 53 tot en met 56, artikel 57, lid 1, en artikel 59 Artikel 5 Artikelen 60 tot en met 63 Artikel 6 Artikel 63 Artikel 7 Artikel 57, artikel 43, lid 2, onder d) Artikel 8 Artikelen 55 en 56 Artikel 9, lid 1 Artikel 9, leden 2 tot en met 7 Artikel 64 Artikelen 65 tot en met 68 Artikel 10 Artikelen 65 en 67 Artikel 11 Artikel 67, onder b), artikel 68, lid 1, onder b), en lid 2, onder a) Artikel 12 Artikel 54 Artikel 13 Artikel 65, lid 2 Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 16 Artikelen 46 en 47 Artikel 17 Artikel 47 Artikel 18 Artikel 65, onder e), artikelen 67 en 69 Artikel 19, leden 1 tot en met 3 Artikel 19, lid 4 Artikel 19, lid 5 Artikelen 53 tot en met 56 Artikel 57, lid 1, artikelen 60 tot en met 63 Artikel 71, lid 2 Artikel 20 - Artikel 21 Artikelen 43 en 44 Artikel 22 - Artikel 23 - Artikel 24 - Artikel 25 - Artikel 26 - Artikel 27 - 14. Richtlijn 92/118/EEG Richtlijn 92/118/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 164, artikel 223 en artikel 228, onder c), v) Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 2 Artikel 164, artikel 223 en artikel 228, onder c), v) - Artikel 5 Artikelen 164 en 223 Artikel 6 Artikel 15, lid 1, onder b), en lid 2, onder b) Artikel 7, lid 1 Artikel 7, lid 2 Artikel 7, lid 3 Artikel 7, lid 4 - Artikelen 246 tot en met 248 - Artikel 256 Artikel 8 - Artikel 9 Artikelen 230 en 236 Artikel 10 Artikelen 230, 236, 239 en 241 Artikel 11 Artikel 241, lid 1, onder c), ii) Artikel 12 - Artikel 13 Artikel 241, lid 1, onder c), i) Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 16 Artikel 241, lid 1, onder c), v) Artikel 17 - Artikel 18 - Artikel 19 - Artikel 20 - 15. Richtlijn 92/119/EEG Richtlijn 92/119/EEG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 16 Artikel 4 Artikelen 53 tot en met 57 en artikel 59 Artikel 5 Artikelen 60 tot en met 63 Artikel 6 Artikel 70 en artikel 71, lid 2 Artikel 7 Artikel 63 Artikel 8 Artikel 57 Artikel 9 Artikelen 62 en 63 Artikel 10 Artikel 64 Artikel 11 Artikelen 65 tot en met 68 en artikel 71, lid 2 Artikel 12 Artikelen 65 tot en met 68 Artikel 13 Artikel 67, onder a) Artikel 14 Artikel 65, lid 2 Artikel 15 - Artikel 16 Artikel 63, onder b), artikel 67, onder b), artikel 68, lid 1, onder b), en lid 2, onder a) Artikel 17 - Artikel 18 - Artikel 19 Artikelen 46, 47 en 69 Artikel 20 Artikelen 43, 44 en 45 Artikel 21 - Artikel 22 - Artikel 23 - Artikel 24 - Artikel 25 - Artikel 26 - Artikel 27 - Artikel 28 - 16. Beschikking 95/410/EEG Beschikking 95/410/EEG Deze verordening Artikel 1 Artikelen 127 tot en met 129 Artikel 2 Artikel 128, lid 1, onder c) Artikel 3 Artikelen 140, 142 en 143 Artikel 4 - Artikel 5 - Artikel 6 - 17. Richtlijn 2000/75/EG Richtlijn 2000/75/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 16 Artikel 4, leden 1 en 2 Artikel 4, lid 3 Artikel 4, lid 4 Artikel 4, lid 5 Artikel 4, lid 6 Artikelen 54 en 55 Artikel 53 Artikel 56 Artikel 70 Artikel 59 Artikel 5 Artikelen 46 en 47 Artikel 6 Artikelen 60 tot en met 64 Artikel 7 Artikel 57 Artikel 8 Artikel 64, 68 en artikel 71, lid 3 Artikel 9 Artikelen 65 en 67 Artikel 10, lid 1 Artikel 10, lid 2 Artikelen 64 en 67 Artikelen 46 en 47 Artikel 11 - Artikel 12 Artikelen 65 en 67 Artikel 13 Artikel 71, lid 1 Artikel 14 Artikel 65, lid 2 Artikel 15 - Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 18 Artikelen 43, 44 en 45 Artikel 19 - Artikel 20 - Artikel 21 - Artikel 22 - Artikel 23 - 18. Verordening (EG) nr. 1760/2000. Verordening (EG) nr. 1760/2000. Deze verordening Artikel 1 Artikel 102 Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 102, lid 2, en artikel 105 Artikel 4 Artikel 106, onder a), artikelen 108, 114, 115 en 117 Artikel 5 Artikel 103, lid 1, onder a) Artikel 6 Artikel 104, artikel 106, onder b), artikelen 108, 114, 115 en 117 Artikel 7 Artikelen 97, 100, 101 en artikel 106, onder b), i), en onder c) Artikel 8 Artikel 105 Artikel 9 - Artikel 10, onder a) tot en met c) Artikel 10, onder d) en e) Artikel 10, onder f) Artikelen 114, 115 en 117 - Artikel 258 Artikel 11 - Artikel 12 - Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 18 - Artikel 19 - Artikel 20 - Artikel 21 - Artikel 22 - Artikel 23 - Artikel 24 - Artikel 25 - [Am. 332] 19. Richtlijn 2001/89/EG Richtlijn 2001/89/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikelen 16, 17, 18 en 21 Artikel 4 Artikelen 53 tot en met 57, lid 1, en artikel 59 Artikel 5 Artikelen 60 tot en met 63 en artikel 71, lid 2 Artikel 6 Artikelen 63 en 71 Artikel 7 Artikelen 62, 63 en artikel 65, lid 1, onder b) Artikel 8 Artikel 57 Artikel 9 Artikel 64 Artikel 10 Artikelen 65 tot en met 68 Artikel 11 Artikelen 65 tot en met 68 Artikel 12 Artikel 65, lid 1, onder f), artikel 67, onder b), en artikel 68, lid 1, onder b) Artikel 13 Artikel 61, lid 3, artikel 63, onder d), en artikel 68 Artikel 14 Artikelen 62 en 63 Artikel 15 Artikel 70 Artikel 16 Artikelen 70 en 30 t/m 35 Artikel 17 Artikel 15, artikel 54, leden 2 en 3, artikel 65, lid 1, onder b), en artikel 67, onder c) Artikel 18 Artikelen 15, 46 en 47 Artikel 19 Artikel 65, lid 1, onder e), en artikelen 67 en 69 Artikel 20 Artikel 70 Artikel 21 - Artikel 22 Artikelen 43, 44 en 45 Artikel 23 Artikel 43, lid 2, onder d), en artikel 44 Artikel 24 - Artikel 25 - Artikel 26 - Artikel 27 - Artikel 28 - Artikel 29 - Artikel 30 - Artikel 31 - 20. Richtlijn 2002/60/EG Richtlijn 2002/60/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikelen 16, 17, 18 en 21 Artikel 4 Artikelen 53 tot en met 56, artikel 57, lid 1, en artikel 59 Artikel 5 Artikelen 60 tot en met 63 en artikel 71, lid 2 Artikel 6 Artikelen 63 en 71 Artikel 7 Artikelen 62 en 63 Artikel 8 Artikel 57 Artikel 9 Artikel 64 Artikel 10 Artikelen 65, 67 en 68 Artikel 11 Artikelen 65, 67 en 68 Artikel 12 Artikel 65, lid 1, onder f), artikel 67, onder b), en artikel 68, lid 1, onder b) Artikel 13 Artikel 61, lid 3, artikel 63, onder d), en artikel 68 Artikel 14 Artikelen 62 en 63 Artikel 15 Artikel 70 Artikel 16 Artikelen 70 en 30 t/m 35 Artikel 17 Artikel 61, onder f), en artikel 63 Artikel 18 Artikel 15, artikel 54, leden 2 en 3, artikel 65, lid 1, onder b), en artikel 67, onder c) Artikel 19 Artikelen 15, 46 en 47 Artikel 20 - Artikel 21 Artikelen 43, 44 en 45 Artikel 22 Artikel 43, lid 2, onder d), en artikel 44 Artikel 23 - Artikel 24 - Artikel 25 - Artikel 26 - Artikel 27 - Artikel 28 - Artikel 29 - Artikel 30 - 21. Richtlijn 2002/99/EG Richtlijn 2002/99/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 164, artikel 223 en artikel 228, onder c), v) Artikel 4 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), i), onder g), h) en i), artikelen 67, 164 en 223 en artikel 229, lid 1, onder d) Artikel 5 Artikelen 165, 166, 224 en 225 Artikel 6 - Artikel 7 Artikelen 236 en 238 Artikel 8 Artikelen 231, 232 en 233 Artikel 9 Artikelen 239 en 240 Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 12 - Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 16 - 22. Richtlijn 2003/85/EG Richtlijn 2003/85/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikelen 16, 17, 18 en 21 Artikel 4 Artikelen 53 tot en met 56 en artikel 57, lid 1 Artikel 5 Artikel 55, lid 1, onder d) en e), en lid 2 Artikel 6 Artikel 55, lid 1, onder f), i), en lid 2, en artikel 56, onder b) Artikel 7 Artikel 55, lid 1, onder f), ii) Artikel 8 Artikel 55, lid 1, onder f), en lid 2 Artikel 9 Artikel 59 Artikel 10 Artikelen 60, 61 en 63 Artikel 11 Artikel 61, lid 1, onder f), artikel 63, onder b), artikel 65, lid 1, onder f), en artikel 67, onder b) Artikel 12 Artikel 65, lid 1, onder h) en i), en artikel 67 Artikel 13 Artikel 57 Artikel 14 Artikelen 61 en 63 Artikel 15 Artikelen 61 en 63 Artikel 16 Artikelen 61, 62 en 63 Artikel 17 Artikel 71, leden 2 en 3 Artikel 18 Artikelen 61 en 63 Artikel 19 Artikelen 62 en 63 Artikel 20 Artikel 71, leden 2 en 3 Artikel 21 Artikel 64 Artikel 22 Artikelen 65 tot en met 67 Artikel 23 Artikelen 65 tot en met 67 Artikel 24 Artikel 67 en artikel 71, lid 1 Artikel 25 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), i), onder g), h) en i), en artikel 67 Artikel 26 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), i), onder g), h) en i), en artikelen 67 en 164 Artikel 27 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), i), onder g), h) en i), en artikelen 67 en 164 Artikel 28 Artikel 65, lid 1, onder c, onder d), iii), en artikel 67 Artikel 29 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), ii), en artikel 67 Artikel 30 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), ii), en artikel 67 Artikel 31 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), ii), en artikel 67 Artikel 32 Artikelen 65 en 67 Artikel 33 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), ii), en artikel 67 Artikel 34 Artikel 67, artikel 140, lid 2, artikel 159, lid 1, onder b), artikel 165, lid 1, onder b) Artikel 35 Artikel 71 Artikel 36 Artikel 68 Artikel 37 Artikelen 65 en 67 Artikel 38 Artikelen 65 en 67 Artikel 39 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), i), onder g), h) en i), en artikelen 67 en 164 Artikel 40 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), i), onder g), h) en i), en artikelen 67 en 164 Artikel 41 Artikel 65, lid 1, onder c), onder d), ii), en artikel 67 Artikel 42 Artikelen 65 en 67 Artikel 43 Artikel 71 Artikel 44 Artikel 68 Artikel 45 Artikelen 64, 69 en 71 Artikel 46 Artikelen 65 en 67 Artikel 47 Artikel 65, lid 1, onder h), en artikel 67 Artikel 48 Artikel 140 Artikel 49 Artikelen 15, 46 en 47 Artikel 50 Artikelen 46, 47 en 69 Artikel 51 Artikelen 46, 47 en 69 Artikel 52 Artikelen 46 en 47 Artikel 53 Artikelen 46 en 47 Artikel 54 Artikelen 46, 47, 65, 67, en artikel 69, lid 3 Artikel 55 Artikelen 46, 47, 65, 67, en artikel 69, lid 3 Artikel 56 Artikel 47, artikel 68, lid 1, onder c), en artikel 69, lid 3 Artikel 57 Artikel 47, artikel 68, lid 1, onder c), en artikel 69, lid 3 Artikel 58 Artikel 65, lid 1, onder c), en artikel 67 Artikel 59 Artikelen 36, 38, 39, 40 en 68 Artikel 60 Artikelen 36, 38, 39, 40 en 68 Artikel 61 Artikelen 36, 38, 39, 40 en 68 Artikel 62 Artikel 68 Artikel 63 Artikel 140, lid 2, artikelen 159 en 165 Artikel 64 Artikel 69, lid 3, en artikel 128 Artikel 65 Artikel 15 Artikel 66 - Artikel 67 - Artikel 68 - Artikel 69 - Artikel 70 Artikel 15 Artikel 71 Artikel 54, leden 2 en 3, artikel 58, artikel 61, lid 1, onder g), artikel 63, onder c), artikel 65, lid 1, onder b), artikel 67, onder c), artikel 68, lid 1, onder c), en lid 2, onder b) Artikel 72 Artikel 43 Artikel 73 Artikel 45 Artikel 74 Artikel 43, lid 2, onder d) Artikel 75 Artikel 44 Artikel 76 Artikel 43, lid 2, onder d), en artikel 44 Artikel 77 Artikel 44 Artikel 78 Artikel 43, lid 2, onder d) Artikel 79 Artikel 52 Artikel 80 Artikel 48 Artikel 81 Artikel 48, lid 3, en artikel 50 Artikel 82 Artikel 48, lid 3, en artikel 50 Artikel 83 Artikel 49 Artikel 84 Artikel 48, lid 3, en artikel 50 Artikel 85 Artikelen 70 en 71 Artikel 86 Artikel 256 Artikel 87 - Artikel 88 Artikel 71, lid 3 Artikel 89 - Artikel 90 - Artikel 91 - Artikel 92 - Artikel 93 - Artikel 94 - Artikel 95 - 23. Verordening (EG) nr. 998/2003 Verordening (EG) nr. 998/2003 Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 - Artikel 3 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 4 Artikel 112, artikel 114, onder e), en artikel 117 Artikel 5 Artikelen 152, 222 en 228 Artikel 6 - Artikel 7 Artikel 152, leden 2 en 3, en artikel 222, leden 2 en 3 Artikel 8 Artikel 241, lid 1, onder a), ii) Artikel 9 Artikel 241, lid 1, onder a), ii) Artikel 10 Artikel 231 Artikel 11 - Artikel 12 - Artikel 13 - Artikel 14, eerste en tweede alinea Artikel 14, derde alinea Artikel 14, vierde alinea Artikel 239 - Artikel 236, lid 1, onder b), en artikel 241, lid 1, onder a), ii) Artikel 15 - Artikel 16 - Artikel 17 Artikel 152, leden 2 en 3, artikel 222, leden 2 en 3, artikel 228 en artikel 241, lid 1, onder a), ii) Artikel 18 Artikelen 246 tot en met 251 Artikel 19 Artikel 4, lid 2, onder b), artikel 152, leden 2 en 3, artikel 222, leden 2 en 3, artikel 228 en artikel 241, lid 1, onder a), ii) Artikel 19 bis, lid 1 Artikel 19 bis, lid 2 Artikel 114, onder e), en artikel 117 Artikel 152, leden 2 en 3 Artikel 20 - Artikel 21 - Artikel 22 - Artikel 23 - Artikel 24 - Artikel 25 - 24. Verordening (EU) nr. 21/2004. Verordening (EU) nr. 21/2004. Deze verordening Artikel 1 Artikel 102 Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikel 102, lid 2 Artikel 105 Artikel 4, leden 1 en 2 Artikel 4, lid 3 Artikel 4, leden 4 tot en met 7 Artikel 4, lid 8 Artikel 4, lid 9 Artikel 107, onder a), artikelen 114, 115 en 117 Artikel 114, onder b), en artikel 115, onder a) Artikel 114 Artikel 105 Artikel 114, onder b) Artikel 5 Artikelen 97, 100, 101, 105 en artikel 106, onder b) en c) Artikel 6 Artikel 105, onder b), artikel 107, onder b), artikel 108, artikel 114, onder c), ii), en artikelen 115 en 117 Artikel 7 Artikel 96 Artikel 8, lid 1 Artikel 8, lid 2 Artikel 8, leden 3 tot en met 5 Artikel 103 Artikel 107, onder c) Artikel 103 Artikel 9 Artikel 114, onder b), en artikel 117 Artikel 10, lid 1, onder a) Artikel 10, lid 1, onder b) Artikel 10, lid 1, onder c) Artikel 10, lid 2 - Artikel 256 Artikel 258 Artikel 117 Artikel 11 Artikel 105 Artikel 12, lid 1 Artikel 12, lid 2 Artikel 12, leden 4 tot en met 7 - Artikel 256 - Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 - Artikel 16 - Artikel 17 - [Am. 333] 25. Richtlijn 2004/68/EG Richtlijn 2004/68/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikel 230, lid 1, onder a) Artikel 233, lid 1 Artikel 4 Artikel 231, lid 1 Artikel 5 Artikel 231, leden 1 en 3, en artikel 232 Artikel 6 Artikelen 236 en 237 Artikel 7 Artikel 236, lid 1, onder a), en lid 2, en artikel 237 Artikel 8 Artikel 236, artikel 239, lid 4, en artikel 241, lid 1, onder a) Artikel 9 Artikel 236, lid 1, en artikel 239, lid 4 Artikel 10 Artikel 236, lid 1, en artikel 239, lid 4 Artikel 11 Artikel 230, lid 1, onder d), en artikelen 239 en 240 Artikel 12 - Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 18 - Artikel 19 - Artikel 20 - Artikel 21 - 26. Richtlijn 2005/94/EG Richtlijn 2005/94/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikel 9 Artikel 4 Artikelen 27 en 28 Artikel 5 Artikelen 16, 17, 18 en 21 Artikel 6 Artikel 57 Artikel 7 Artikelen 53 tot en met 56 en artikel 57, lid 1 Artikel 8 Artikel 55, lid 2 Artikel 9 Artikel 59 Artikel 10 Artikel 55, lid 1, onder e) en f), en artikel 56 Artikel 11 Artikelen 61 en 63 Artikel 12 Artikel 63 Artikel 13 Artikelen 61 en 63 Artikel 14 Artikel 63, onder a) Artikel 15 Artikel 62 en artikel 63, onder e) Artikel 16 Artikel 64 Artikel 17 Artikelen 65 en 67 Artikel 18 Artikel 65, lid 1, onder a) en b), en artikel 67 Artikel 19 Artikelen 65 en 67 Artikel 20 Artikel 65, lid 1, onder d), ii), en artikel 67 Artikel 21 Artikel 65, lid 1, onder c) en i), en artikel 67 Artikel 22 Artikel 65, lid 1, onder c) en i), en artikel 67 Artikel 23 Artikel 65, lid 1, onder c), en artikel 67 Artikel 24 Artikel 65, lid 1, onder c), en artikel 67 Artikel 25 Artikel 65, lid 1, onder c), en artikel 67 Artikel 26 Artikel 65, lid 1, onder c), en artikel 67 Artikel 27 Artikel 65, lid 1, onder d), ii), en artikel 67 Artikel 28 Artikel 65, lid 1, onder f), en artikel 67, onder b) Artikel 29 Artikel 68 Artikel 30 Artikelen 65 en 67 Artikel 31 Artikel 68 Artikel 32 Artikelen 64, 65, 67 en artikel 71, lid 3 Artikel 33 Artikel 67 en artikel 71, lid 3 Artikel 34 Artikel 37, artikel 65, lid 1, onder i), artikel 67 en artikel 71, lid 3 Artikel 35 Artikelen 54 en 61 Artikel 36 Artikelen 61 en 63 Artikel 37 Artikelen 61 en 63 Artikel 38 Artikelen 61, 63, 65 en 67 Artikel 39 Artikelen 61 en 63 en artikel 71, lid 3 Artikel 40 Artikelen 61 en 63 en artikel 71, lid 3 Artikel 41 Artikelen 61 en 63 en artikel 71, lid 3 Artikel 42 Artikelen 62 en 63 Artikel 43 Artikel 64 Artikel 44 Artikelen 65 en 67 Artikel 45 Artikel 68 Artikel 46 Artikel 64, lid 4, artikel 67 en artikel 71, lid 3 Artikel 47 Artikelen 61, 63 en 71 Artikel 48 Artikel 68, lid 1, onder b), en lid 2, onder a) Artikel 49 Artikel 61, lid 3, en artikel 68 Artikel 50 Artikel 15, artikel 54, lid 2, onder b) en c), en lid 3, artikel 58, lid 2, en artikel 63, lid 5 Artikel 51 - Artikel 52 Artikelen 46 en 47 Artikel 53 Artikel 69 Artikel 54 Artikelen 46, 47, 65, 67 en 69 Artikel 55 Artikelen 46, 47, 65, 67 en 69 Artikel 56 Artikelen 46 en 47 Artikel 57 Artikel 47 Artikel 58 Artikelen 48 tot en met 51 Artikel 59 Artikel 52 Artikel 60 - Artikel 61 Artikel 256 Artikel 62 Artikelen 43 tot en met 45 Artikel 63 - Artikel 64 - Artikel 65 - Artikel 66 - Artikel 67 - Artikel 68 - Artikel 69 - 27. Richtlijn 2006/88/EG Richtlijn 2006/88/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 2 en artikel 3, lid 2 Artikel 3 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 2 Artikel 4, lid 3 Artikel 4, lid 4 Artikel 4, lid 5 Artikelen 170, 171, 174 en 175 Artikel 177 Artikel 183, lid 2 Artikelen 170, 171, 172 en 173 - Artikel 5 Artikel 179 Artikel 6 Artikelen 183 en 184 Artikel 7 - Artikel 8 Artikelen 185, 186, 187 en 188 Artikel 9 Artikel 179, lid 1, onder a), i), en leden 2 en 3 Artikel 10 Artikel 179, lid 1, onder a), ii), en leden 2 en 3 Artikel 11 Artikelen 190 en 204 Artikel 12 Artikel 190 Artikel 13 Artikel 191 Artikel 14, leden 1 en 2 Artikel 14, leden 3 en 4 Artikel 208 Artikelen 219 en 220 Artikel 15, leden 1 en 2 Artikel 15, lid 3 Artikel 15, lid 4 Artikelen 195 en 196 Artikel 192 Artikelen 195, 196 en 198 Artikel 16 Artikel 196 Artikel 17 Artikel 196 Artikel 18 Artikelen 200 en 201 Artikel 19 Artikelen 200 en 201 Artikel 20 Artikel 199 Artikel 21 Artikelen 202, 203 en 205 Artikel 22 Artikel 230, lid 1, onder a) Artikel 23 Artikelen 231 en 232 Artikel 24 Artikel 230, lid 1, onder d), en artikel 239 Artikel 25 Artikelen 236, 239 en 240 Artikel 26 Artikel 16 Artikel 27 Artikelen 17 en 18 Artikel 28 Artikelen 53 tot en met 55, en artikelen 72 tot en met 74. Artikel 29 Artikel 57 Artikel 30 Artikelen 59 en 77 Artikel 31 - Artikel 32 Artikelen 60, 61, 62 en 64 Artikel 33 Artikelen 65 en 67 Artikel 34 Artikel 61, lid 1, onder b) en c), en artikel 63 Artikel 35 Artikel 61, lid 3, en artikel 63 Artikel 36 - Artikel 37 Artikel 68 Artikel 38 Artikelen 76 en 78 Artikel 39 Artikelen 78 en 79 Artikel 40 Artikel 80 Artikel 41 Artikel 246, lid 1, onder b) en c) Artikel 42 Artikel 71, lid 3 Artikel 43 Artikel 227 Artikel 44 Artikelen 26, 27, 30 en 31 Artikel 45 Artikel 32 Artikel 46 Artikel 34 Artikel 47 Artikelen 43 en 44 Artikel 48 Artikelen 46 en 47 Artikel 49 Artikel 36 Artikel 50 Artikelen 36 en 37 Artikel 51 Artikel 38 Artikel 52 Artikel 41 Artikel 53 Artikel 42 Artikel 54 - Artikel 55 - Artikel 56 - Artikel 57, onder a) Artikel 57, onder b) Artikel 57, onder c) - Artikel 54, lid 2, onder c), en lid 3, artikel 58, artikel 61, lid 1, onder h), artikel 63, onder c), en artikel 67, onder b) en c) - Artikel 58 - Artikel 59 Artikel 38, artikel 183 (gedeeltelijk) Artikel 60 Artikel 256 Artikel 61 - Artikel 62 - Artikel 63 - Artikel 64 - Artikel 65 - Artikel 66 - Artikel 67 - 28. Richtlijn 2008/71/EG Richtlijn 2008/71/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikelen 96 en 115 - Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 2 Artikelen 97 en 115 Artikel 110 Artikel 5, lid 1 Artikel 5, lid 2 Artikel 110, onder a), artikel 114, onder b), en artikel 117 Artikel 110, onder a), en artikel 111 Artikel 6, lid 1 Artikel 6, lid 2 Artikel 110, onder a), en artikelen 115 en 117 - Artikel 7 Artikel 103, lid 1, onder b), en lid 2 Artikel 8 Artikel 110, artikel 114, onder d) Artikel 9 Artikel 256 Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 12 - Artikel 13 - [Am. 334] 29. Richtlijn 2009/156/EG Richtlijn 2009/156/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 Artikelen 123 en 136 Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 2 Artikel 4, lid 3 Artikel 4, lid 4 Artikel 4, lid 5 Artikel 4, lid 6 Artikel 127 en artikel 146, lid 3 Artikelen 127 en 128 Artikel 125 Artikelen 109, 114 en 117 Artikel 123, lid 1, onder a), en artikelen 127 en 128 Artikelen 30 tot en met 35 Artikel 5 Artikelen 127 en 128 Artikel 6 Artikelen 127 en 128 en artikel 141, onder b) Artikel 7, lid 1 Artikel 7, lid 2 Artikel 7, lid 3 Artikel 123, lid 2, en artikel 130 Artikelen 127, 128 en 129 Artikelen 127, 128 en 129 Artikel 8 Artikel 109, lid 1, onder c), artikel 114, artikel 117 en artikelen 140 tot en met 143 Artikel 9 Artikelen 246 tot en met 248 (gedeeltelijk) Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 12, leden 1, 2 en 3 Artikel 12, leden 4 en 5 Artikel 230, lid 1, onder a), en artikel 231 Artikel 236 Artikel 13 Artikelen 231 en 236 Artikel 14 Artikel 236 Artikel 15 Artikel 236 Artikel 16 Artikelen 236, 238 en 239 Artikel 17 Artikel 236 Artikel 18 - Artikel 19 Artikel 236 Artikel 20 - Artikel 21 - Artikel 22 - Artikel 23 - Artikel 24 - 30. Richtlijn 2009/158/EG Richtlijn 2009/158/EG Deze verordening Artikel 1 - Artikel 2 Artikel 4 (gedeeltelijk) Artikel 3 - Artikel 4 - Artikel 5 Artikelen 123, 127, 128, 157 en 158 Artikel 6 Artikelen 121, 123 en 157 Artikel 7 Artikel 96 Artikel 8 Artikelen 157 en 158 Artikel 9 Artikelen 127 en 128 Artikel 10 Artikelen 127 en 128 Artikel 11 Artikelen 127 en 128 Artikel 12 Artikelen 127 en 128 Artikel 13 Artikel 128 Artikel 14 Artikel 128 Artikel 15, lid 1, onder a) Artikel 15, lid 1, onder b) tot en met d) Artikel 15, lid 2 Artikelen 157 en 158 Artikelen 127 en 128 Artikelen 30 tot en met 35 Artikel 16 Artikelen 30 tot en met 35 Artikel 17 Artikelen 36, 39 en 40 Artikel 18 Artikel 121 en 122, artikel 123, lid 1, onder a), en lid 2, artikel 129 en artikel 155, lid 3 Artikel 19 Artikel 128 Artikel 20 Artikelen 140 tot en met 147, en artikelen 159 en 160 Artikel 21 - Artikel 22 - Artikel 23 Artikel 230, lid 1, onder a), en artikelen 231 en 232 Artikel 24 Artikel 236 Artikel 25 Artikel 236 Artikel 26 Artikel 239 Artikel 27 - Artikel 28 Artikelen 236, 237 en 238 Artikel 29 Artikelen 236 en 241 Artikel 30 Artikel 236 Artikel 31 Artikelen 246 tot en met 248 Artikel 32 - Artikel 33 - Artikel 34 - Artikel 35 - Artikel 36 - Artikel 37 - Artikel 38 - (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0267 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0122/2013), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Oostenrijkse Bondsraad, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 december 2013 (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0147/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In Richtlijn 2000/29/EG van de Raad (4) is een plantgezondheidsregeling neergelegd. (2) Op 21 november 2008 heeft de Raad de Commissie verzocht om een evaluatie van die plantgezondheidsregeling (5) . (3) Gelet op de resultaten van die evaluatie en de ervaring die is opgedaan met de toepassing van Richtlijn 2000/29/EG, dient die richtlijn te worden vervangen. Met het oog op de uniforme toepassing van de nieuwe voorschriften dient de handeling tot vervanging van die richtlijn de vorm te krijgen van een verordening. (4) Plantgezondheid is van groot belang voor de productie van planten, de openbare en particuliere groene ruimten, de natuurlijke ecosystemen, de ecosysteemdiensten en de biodiversiteit in de Unie. De gezondheid van planten wordt bedreigd door voor planten en plantaardige producten schadelijke soorten, hierna "plaagorganismen" genoemd ; het risico op het binnenbrengen van deze plaagorganismen op het grondgebied van de Unie is toegenomen door de mondialisering van de handel en door de klimaatverandering .Ter bestrijding van deze bedreiging dienen maatregelen te worden vastgesteld om de fytosanitaire risico's van die plaagorganismen in kaart te brengen en tot een aanvaardbaar niveau terug te brengen. [Am. 1] (5) De noodzaak van dergelijke maatregelen wordt reeds lang onderkend. Zij vormen het voorwerp van internationale overeenkomsten en verdragen, waaronder het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten (IPCC), dat op 6 december 1951 is gesloten in het kader van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), en de nieuwe herziene tekst ervan die door de FAO-conferentie op haar 29e zitting in november 1997 is goedgekeurd , alsook het internationale Verdrag inzake biologische diversiteit (CBD) van 29 december 1993 . De Europese Unie is partij zowel bij het IPPC als bij het CBD . [Am. 2] (6) Er is gebleken dat het voor de vaststelling van het toepassingsgebied van deze verordening van belang is rekening te houden met biogeografische factoren, om te voorkomen dat niet op het Europese grondgebied van de Unie voorkomende plaagorganismen zich naar dat grondgebied kunnen verspreiden. Bijgevolg moeten de niet-Europese grondgebieden (ultraperifere gebieden) van de lidstaten zoals bedoeld in artikel 355, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) worden uitgesloten van het territoriale toepassingsgebied van deze verordening. Die grondgebieden moeten worden opgenomen in een lijst. Wanneer de status van een dergelijk grondgebied of een gebied zoals bedoeld in artikel 355, lid 2, VWEU wordt gewijzigd overeenkomstig artikel 355, lid 6, VWEU, moet die lijst eveneens worden gewijzigd om ervoor te zorgen dat het territoriale toepassingsgebied van deze verordening beperkt blijft tot het Europese deel van het grondgebied van de Unie. Verwijzingen naar derde landen moeten ook als verwijzingen naar de in die lijst opgenomen gebieden worden beschouwd. (7) Richtlijn 2000/29/EG bevat voorschriften inzake de door de bevoegde autoriteiten uit te voeren officiële controles met betrekking tot de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen. Deze voorschriften zijn thans vastgesteld bij Verordening (EU) nr. …/…. van het Europees Parlement en de Raad (6) [nummer van de verordening officiële controles en de PB-gegevens in de voetnoot] en dienen daarom geen deel uit te maken van deze verordening. (8) Er moeten criteria worden geformuleerd aan de hand waarvan kan worden bepaald voor welke plaagorganismen voor het gehele grondgebied van de Unie bestrijdingsmaatregelen moeten worden vastgesteld. Dergelijke plaagorganismen worden aangeduid als "EU-quarantaineorganismen". Er moeten ook criteria worden geformuleerd om te bepalen voor welke plaagorganismen enkel voor een of meer delen van dat grondgebied bestrijdingsmaatregelen moeten worden vastgesteld. Dergelijke plaagorganismen worden aangeduid als beschermdgebiedquarantaine­organismen, kortweg "BG-quarantaineorganismen". (9) Om ervoor te zorgen dat de inspanningen voor de bestrijding van EU-quarantaineorganismen worden gericht op de plaagorganismen waarvan de economische, sociale of milieugevolgen voor het grondgebied van de Unie als geheel buitengewoon ernstig zijn, dient een beperkte lijst van dergelijke plaagorganismen, hierna "prioritaire quarantaineorganismen" genoemd, te worden opgesteld. (10) Het is wenselijk te voorzien in vrijstellingen van het verbod op het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van EU-quarantaineorganismen voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling en tentoonstellingen. (11) Om ervoor te zorgen dat in geval van de aanwezigheid van een EU-quarantaineorganisme doeltreffende en tijdige actie wordt ondernomen, moeten voor het publiek, de professionele exploitanten en de lidstaten kennisgevingsverplichtingen gelden. Het is essentieel groenwerkers, ambtenaren van lokale overheden, tuincentra, boomkwekers, importeurs, landschapsarchitecten, boomverzorgers, onderwijzers, onderzoekers, exploitanten van bedrijven, personeel van officiële instanties, verkozen vertegenwoordigers en gewone burgers bewust te maken van plaagorganismen bij planten en hen op te leiden om deze plaagorganismen te bestrijden. [Am. 3] (12) Wanneer deze kennisgevingsverplichtingen betekenen dat persoonsgegevens van natuurlijke of rechtspersonen aan de bevoegde autoriteiten moeten worden meegedeeld, kan dit een beperking betekenen van artikel 8 (bescherming van persoonsgegevens) van het Handvest van de grondrechten. Deze beperking zou echter noodzakelijk en evenredig zijn ter verwezenlijking van de doelstelling van algemeen belang van deze verordening. (13) Een professionele exploitant die constateert dat een EU-quarantaineorganisme voorkomt bij een plant die of een plantaardig product of ander materiaal dat zich onder zijn beheer bevindt of heeft bevonden, dient verplicht te zijn alle maatregelen te nemen die hij passend acht met het oog op het elimineren van het plaagorganisme, het uit de handel nemen of het terugroepen van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen, en het informeren van de bevoegde autoriteit, andere personen in de handelsketen en het publiek. (14) De lidstaten dienen alle noodzakelijke maatregelen te nemen voor de uitroeiing van EU-quarantaineorganismen wanneer die op hun grondgebied worden aangetroffen. Het is wenselijk vast te stellen welke maatregelen de lidstaten in dat geval kunnen treffen en op grond van welke beginselen zij moeten beslissen welke maatregelen moeten worden genomen. Deze maatregelen moeten ook betrekking hebben op de instelling van beperkingsgebieden, bestaande uit een besmette zone en een bufferzone. (15) In sommige gevallen moeten de lidstaten maatregelen instellen voor de uitroeiing van quarantaineorganismen bij planten in privéruimten, omdat plaagorganismen enkel met succes kunnen worden uitgeroeid indien alle bronnen van besmetting worden verwijderd. Daartoe dienen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten recht op toegang tot die ruimten te hebben. Dit kan een beperking betekenen van artikel 7 (eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven) en artikel 17 (recht op eigendom) van het Handvest van de grondrechten. Deze beperking is noodzakelijk en evenredig ter verwezenlijking van de doelstelling van algemeen belang van de regeling, voor zover de lidstaten ervoor zorgen dat het verlies van particuliere eigendom tijdig op billijke wijze wordt vergoed. (16) Preventie, beschermende maatregelen en vroegtijdige opsporing van de aanwezigheid van plaagorganismen is van het grootste belang voor tijdige en doeltreffende uitroeiing. De lidstaten dienen derhalve onderzoek te verrichten naar de aanwezigheid van EU-quarantaineorganismen in gebieden waar deze plaagorganismen voor zover bekend niet voorkwamen. Gezien het aantal EU-quarantaineorganismen en de voor dat onderzoek benodigde tijd en middelen dienen de lidstaten meerjarige onderzoekprogramma's op te stellen. [Am. 4] (16 bis) Preventieve landbouwmaatregelen en geïntegreerde gewasbescherming overeenkomstig Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) mogen nimmer bestaan uit systematische profylaxe met pesticiden, d.w.z. gebruik van biociden voordat er zelfs maar een plaag is gedetecteerd. [Am. 5] (17) De Commissie dient de bevoegdheid te krijgen om maatregelen vast te stellen in geval van vermoeden of bevestiging van de aanwezigheid van specifieke EU-quarantaineorganismen, met name voor de uitroeiing en inperking ervan en met het oog op het instellen van beperkingsgebieden, onderzoek, noodplannen, simulatieoefeningen en uitroeiingsplannen met betrekking tot die plaagorganismen. De Commissie pleegt over de vast te stellen maatregelen vooraf overleg met de lidstaten. [Am. 6] (18) Met het oog op snel en doeltreffend optreden tegen plaagorganismen die weliswaar geen EU-quarantaineorganismen zijn maar die volgens de lidstaten mogelijk voldoen aan de voorwaarden voor opneming in de lijst van EU-quarantaineorganismen, moet worden voorzien in de mogelijkheid dat de lidstaten maatregelen nemen ingeval zij constateren dat een dergelijk plaagorganisme voorkomt. Dit moet ook gelden voor de Commissie. (19) Onder bepaalde voorwaarden moet het de lidstaten worden toegestaan strengere uitroeiingsmaatregelen vast te stellen dan is vereist uit hoofde van de EU-wetgeving , voor zover deze maatregelen worden toegepast op duurzame wijze . [Am. 7] (20) Voor prioritaire quarantaineorganismen dienen bijzondere bepalingen te gelden, met name wat betreft de voorlichting van het publiek, onderzoeken, noodplannen, uitroeiingsplannen en medefinanciering van maatregelen door de Unie. (21) Quarantaineorganismen die voorkomen op het grondgebied van de Unie maar afwezig zijn in specifieke delen van dat grondgebied die zijn aangewezen als "beschermde gebieden", en waarvan de aanwezigheid alleen voor die beschermde gebieden onaanvaardbare economische, sociale of milieugevolgen zou hebben, moeten specifiek worden geïdentificeerd en in een lijst van "BG-quarantaineorganismen" worden opgenomen. Het binnenbrengen, het verplaatsen en het introduceren van BG-quarantaineorganismen in de betrokken beschermde gebieden moeten worden verboden. (22) Er moeten voorschriften worden vastgesteld betreffende de erkenning, de wijziging of de intrekking van de erkenning van beschermde gebieden, de onderzoeksverplichtingen voor beschermde gebieden, en de te nemen maatregelen ingeval in de betrokken beschermde gebieden BG-quarantaineorganismen worden aangetroffen. Wordt de aanwezigheid van een BG-quarantaineorganisme in de betrokken beschermde gebieden vastgesteld, dan moeten voor de wijziging en de intrekking van die beschermde gebieden strikte voorschriften worden toegepast. (23) Een plaagorganisme dat geen EU-quarantaineorganisme is, moet worden aangeduid als "EU-kwaliteitsorganisme" wanneer dat plaagorganisme hoofdzakelijk wordt overgedragen door specifieke voor opplant bestemde planten, de aanwezigheid ervan op die voor opplant bestemde planten onaanvaardbare economische gevolgen heeft wat betreft het voorgenomen gebruik van die planten en het in de lijst is opgenomen als EU-kwaliteitsorganisme. Om de aanwezigheid van dergelijke plaagorganismen te beperken, moet het binnenbrengen daarvan op of het verplaatsen daarvan binnen het grondgebied van de Unie via de betrokken voor opplant bestemde planten worden verboden, tenzij in deze lijst anders wordt bepaald. (24) Bepaalde planten, plantaardige producten en andere materialen leveren een onaanvaardbaar fytosanitair risico op door de waarschijnlijkheid dat zij gastheer zijn voor een EU-quarantaineorganisme. Voor sommige hiervan zijn wel aanvaardbare risicobeperkende maatregelen beschikbaar, voor andere daarentegen niet. Afhankelijk van de beschikbaarheid van aanvaardbare risicobeperkende maatregelen, moet het binnenbrengen ervan op en het verplaatsen ervan binnen het grondgebied van de Unie hetzij worden verboden hetzij aan bijzondere eisen worden gekoppeld. Er moet een lijst worden opgesteld van die planten, plantaardige producten en andere materialen. (25) Er dient te worden voorzien in uitzonderingen op de verbodsbepalingen of bijzondere eisen ten aanzien van het binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen op het grondgebied van de Unie. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om bepaalde maatregelen van derde landen te erkennen als gelijkwaardig aan de eisen voor het verplaatsen van de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen binnen het grondgebied van de Unie. (26) Deze verbodsbepalingen of eisen mogen evenwel noch toepassing vinden op kleine hoeveelheden planten, plantaardige producten en andere materialen, met uitzondering van voor opplant bestemde planten, voor niet-commerciële en niet-professionele doeleinden, noch op het binnenbrengen en verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen in grensgebieden. Zij mogen evenmin toepassing vinden op het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van planten, plantaardige producten en andere materialen voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling en tentoonstellingen. Er moeten passende waarborgen worden vastgesteld en er moet informatie aan de betrokkenen worden verstrekt. (27) Voor planten, plantaardige producten en andere materialen in doorvoer moet worden voorzien in een uitzondering op de voorschriften van de Unie voor het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie. (28) Het internationale handelsverkeer van voor opplant bestemde planten waarmee weinig fytosanitaire ervaring is opgedaan, kan gepaard gaan met ernstige risico's van vestiging van quarantaineorganismen waarvoor ingevolge deze verordening geen maatregelen zijn vastgesteld. Met het oog op snel en doeltreffend optreden tegen recentelijk ontdekte risico's in verband met voor opplant bestemde planten waarvoor geen permanente eisen of verbodsbepalingen gelden, maar die voor dergelijke permanente maatregelen in aanmerking kunnen komen, moet de Commissie over de mogelijkheid beschikken om tijdelijk maatregelen vast te stellen overeenkomstig het voorzorgsbeginsel. (29) Er moeten ten aanzien van het binnenbrengen en verplaatsen in beschermde gebieden van planten, plantaardige producten en andere materialen die een onaanvaardbaar fytosanitair risico zouden inhouden door de waarschijnlijkheid dat zij gastheer zijn voor het betrokken BG-quarantaineorganisme, verbodsbepalingen en bijzondere eisen worden vastgesteld die vergelijkbaar zijn met die welke voor het grondgebied van de Unie zijn vastgesteld. (30) Er moeten algemene eisen worden vastgesteld ten aanzien van de vervoermiddelen en het verpakkingsmateriaal van planten, plantaardige producten en andere materialen om te garanderen dat zij vrij zijn van quarantaineorganismen. (31) De lidstaten moeten quarantainestations aanwijzen. Er moeten voorschriften worden vastgesteld betreffende de aanwijzing en de werking van en het toezicht op die quarantainestations alsmede betreffende de vrijgave van planten, plantaardige producten of andere materialen uit die stations. Wanneer deze voorschriften ook inhouden dat lijsten van personeelsleden en bezoekers die de stations betreden worden bijgehouden, kan dit een beperking betekenen van artikel 8 (bescherming van persoonsgegevens) van het Handvest van de grondrechten. Deze beperking zou echter noodzakelijk en evenredig zijn ter verwezenlijking van de doelstelling van algemeen belang van deze verordening. (32) Voor zover een door de Unie met een derde land gesloten bilaterale overeenkomst of de wetgeving van een derde land zulks voorschrijft, moeten planten, plantaardige producten en andere materialen die van het grondgebied van de Unie naar het betrokken derde land worden verplaatst, aan die voorschriften voldoen. (33) Wanneer er met betrekking tot bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen die van het grondgebied van de Unie naar derde landen worden verplaatst, geen door de Unie met een derde land gesloten bilaterale fytosanitaire overeenkomst en ook geen fytosanitaire wetgeving van een derde land van toepassing is, moet de derde landen bescherming tegen EU-quarantaineorganismen worden verleend vanwege de erkende schadelijke aard ervan, behalve wanneer een EU-quarantaineorganisme, voor zover officieel bekend, voorkomt in het betrokken derde land en niet onder officieel toezicht staat, of wanneer redelijkerwijs kan worden aangenomen dat het EU-quarantaineorganisme niet aan de criteria voldoet om in het betrokken derde land te worden aangemerkt als quarantaineorganisme. (33 bis) Handel op afstand in planten kan grote fytosanitaire risico's met zich meebrengen, wanneer de goederen besmet zijn met niet-inheemse plaagorganismen, inclusief quarantaineorganismen. Vooral partijen uit derde landen ingevoerde planten die op afstand zijn aangekocht voldoen in veel gevallen niet aan de fytosanitaire invoervoorschriften van de Unie. Om deze problemen aan te pakken is het van essentieel belang dat consumenten en plantenhandelaren bewust worden gemaakt van de risico's en dat ervoor wordt gezorgd dat handel op afstand zowel binnen de Unie als in derde landen traceerbaar is. [Am. 9] (33 ter) De lidstaten moeten maatregelen nemen om het bewustzijn te vergroten van de potentiële economische, sociale en milieugevolgen van plaagorganismen bij planten en van de belangrijkste preventie- en verspreidingsbeginselen en om de samenleving als geheel meer verantwoordelijkheid te laten opnemen voor de plantgezondheid in de Unie. Bovendien moet de Commissie een openbaar toegankelijke, bijgewerkte lijst bijhouden van opkomende plaagorganismen bij planten in derde landen die een risico kunnen vormen voor de plantgezondheid op het grondgebied van de Unie. [Am. 10] (34) Met het oog op de doeltreffende tenuitvoerlegging van deze verordening moeten de professionele exploitanten op wie de verplichtingen van deze verordening van toepassing zijn, worden ingeschreven in door de lidstaten op te zetten registers. Om de administratieve lasten te verlichten, moeten in die registers ook de professionele exploitanten worden ingeschreven die vallen binnen het toepassingsgebied van Verordening (EU) nr. …/….van het Europees Parlement en de Raad (8) [nummer, titel en, in de voetnoot, de PB-gegevens van de verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving ]. (35) Professionele exploitanten die op verschillende locaties over bedrijfsruimten beschikken, dient de mogelijkheid te worden gegeven om zich voor elk van die bedrijfsruimten afzonderlijk te registreren. (36) Om het opsporen van de bron van een besmetting met een quarantaineorganisme te vergemakkelijken, dient te worden voorgeschreven dat de professionele exploitanten gegevens bijhouden van de planten, plantaardige producten en andere materialen die hun door andere professionele exploitanten worden geleverd en die zij aan andere professionele exploitanten leveren. Gezien de latentietijd van sommige quarantaineorganismen en de tijd die nodig is voor het opsporen van de bron van besmetting, moeten de bijgehouden gegevens gedurende drie jaar worden bewaard. (37) Professionele exploitanten moeten ook beschikken over systemen en procedures met behulp waarvan de verplaatsingen van hun planten, plantaardige producten en andere materialen binnen hun eigen bedrijfsruimten kunnen worden nagegaan. (38) Er moet een fytosanitair certificaat verplicht worden gesteld voor het binnenbrengen uit derde landen op het grondgebied van de Unie en in beschermde gebieden van bepaalde planten, plantaardige producten en andere materialen. Omwille van de duidelijkheid moet er een lijst van die planten, plantaardige producten en andere materialen worden vastgesteld. (39) Die fytosanitaire certificaten dienen te voldoen aan de eisen van het IPPC en uit de certificaten moet blijken dat wordt voldaan aan de ingevolge deze verordening vastgestelde eisen en maatregelen. Met het oog op de geloofwaardigheid van de fytosanitaire certificaten moeten voorschriften worden vastgesteld met betrekking tot de voorwaarden voor de geldigheid en intrekking ervan. (40) Verplaatsingen van bepaalde planten, plantaardige producten en andere materialen binnen het grondgebied van de Unie en naar en binnen beschermde gebieden mogen alleen worden toegestaan indien die planten, plantaardige producten en andere materialen vergezeld gaan van een plantenpaspoort waaruit blijkt dat wordt voldaan aan de ingevolge de bepalingen van deze verordening vastgestelde eisen en maatregelen. Omwille van de duidelijkheid moet er een lijst van die planten, plantaardige producten en andere materialen worden vastgesteld. (41) Het is niet wenselijk plantenpaspoorten verplicht te stellen voor voor eindgebruikers , waaronder hobbytuinders, bestemde planten, plantaardige producten en andere materialen. [Am. 11] (42) Met het oog op de geloofwaardigheid van de plantenpaspoorten moeten voorschriften worden vastgesteld met betrekking tot de inhoud ervan. (43) Plantenpaspoorten dienen in het algemeen te worden afgegeven door de professionele exploitant. Wanneer de professionele exploitanten niet over de middelen beschikken om plantenpaspoorten af te geven, moet de mogelijkheid bestaan dat plantenpaspoorten op hun verzoek door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden afgegeven. [Am. 12] (44) Er moeten voorschriften worden vastgesteld voor de afgifte van plantenpaspoorten, het voor afgifte vereiste onderzoek, de machtiging van en het toezicht op de professionele exploitanten die plantenpaspoorten afgeven, de verplichtingen van de gemachtigde exploitanten en de intrekking van die machtiging. (45) Om de lasten voor de gemachtigde exploitanten te verlichten, moet het voor afgifte van de plantenpaspoorten vereiste onderzoek in voorkomend geval worden gecombineerd met het onderzoek dat is vereist op grond van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van de verordening betreffende teeltmateriaalwetging ]. (46) Gemachtigde exploitanten moeten over de nodige kennis met betrekking tot plaagorganismen beschikken. (47) Het is mogelijk dat bepaalde gemachtigde exploitanten een beheersplan voor fytosanitaire risico's willen opstellen, dat garandeert en bevestigt dat zij in hoge mate deskundig zijn ten aanzien van en zich bewust zijn van de fytosanitaire risico's met betrekking tot kritieke onderdelen van hun beroepsactiviteiten, en dat specifieke, met de bevoegde autoriteiten overeengekomen controleregelingen rechtvaardigt. Er moeten met betrekking tot de inhoud van deze plannen voorschriften van de Unie worden vastgesteld. [Am. 13] (48) Het is wenselijk te voorzien in de vervanging van plantenpaspoorten en van fytosanitaire certificaten. (49) In geval van niet-naleving van de voorschriften van de Unie moeten de plantenpaspoorten worden ingetrokken, ongeldig worden gemaakt en omwille van de traceerbaarheid worden bewaard. (50) Op grond van internationale norm nr. 15 van de FAO voor fytosanitaire maatregelen moet houten verpakkingsmateriaal worden voorzien van een specifiek merkteken, aangebracht door naar behoren gemachtigde en gecontroleerde professionele exploitanten. Bij deze verordening moeten het model en de inhoud van dat merkteken worden vastgelegd en voorschriften worden vastgesteld voor de machtiging van en het toezicht op de professionele exploitanten op het grondgebied van de Unie die dat merkteken aanbrengen. (51) Voor zover een derde land zulks voorschrijft, dienen de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen die van het grondgebied van de Unie naar dat derde land worden verplaatst, vergezeld te gaan van een fytosanitair certificaat voor uitvoer of wederuitvoer. Overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van het IPPC moeten die certificaten door de bevoegde autoriteiten worden afgegeven met inachtneming van de inhoud van de modelcertificaten voor uitvoer en wederuitvoer van het IPPC. (52) Wanneer planten, plantaardige producten of andere materialen via meer dan één lidstaat worden verplaatst alvorens naar een derde land te worden uitgevoerd, is het van belang dat de lidstaat waar de planten, plantaardige producten of andere materialen zijn geproduceerd of verwerkt, informatie uitwisselt met de lidstaat van afgifte van het fytosanitaire certificaat voor uitvoer. Deze uitwisseling van informatie is van belang om te kunnen aantonen dat wordt voldaan aan de voorschriften van het derde land. Er moet derhalve een geharmoniseerd "pre-exportcertificaat" worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de uitwisseling van die informatie op uniforme wijze plaatsvindt. (53) De Commissie moet een elektronisch systeem opzetten voor de overeenkomstig deze verordening vereiste kennisgevingen. (53 bis) Teneinde rekening te houden met de technische vooruitgang, wetenschappelijke ontwikkelingen en veranderde fytosanitaire omstandigheden, moet de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot regels tot wijziging of aanvulling van de lijsten van EU-quarantaineorganismen, prioritaire quarantaineorganismen alsook EU-kwaliteitsorganismen en voor opplant bestemde planten. Voor gevallen van ernstige fytosanitaire risico'smoet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragenom handelingen vast te stellen overeenkomstig de spoedprocedure teneinde EU-quarantaineorganismen te kunnen aanwijzen als prioritaire quarantaineorganismen. [Am. 14] (54) Om ervoor te zorgen dat de uitzonderingen voor EU-quarantaineorganismen die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling of tentoonstellingen worden gebruikt, worden toegepast op een wijze die geen enkel fytosanitair risico voor het grondgebied van de Unie of delen daarvan oplevert, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften inzake de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking tot het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van de betrokken plaagorganismen, de respectieve beoordelingen en machtigingen, en de monitoring van de naleving, de maatregelen in geval van niet-naleving en de kennisgeving ervan. (55) Met het oog op een doeltreffend systeem van kennisgevingen moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften inzake de kennisgevingsverplichtingen met betrekking tot de vermoedelijke aanwezigheid van bepaalde EU-quarantaineorganismen die nog niet officieel is bevestigd. (56) Om rekening te houden met de technische en wetenschappelijke ontwikkelingen inzake onderzoeken naar de aanwezigheid van plaagorganismen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften tot wijziging of aanvulling van de onderdelen die moeten worden bestreken door de meerjarige onderzoekprogramma's. (57) Met het oog op de doeltreffende werking van simulatieoefeningen moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften inzake de frequentie, inhoud, vorm en andere bepalingen inzake simulatieoefeningen. (58) Om ervoor te zorgen dat beschermde gebieden op betrouwbare wijze worden vastgesteld en functioneren, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen handelingen om overeenkomstig artikel 290 VWEU vast te stellen met betrekking tot voorschriften inzake de onderzoeken die moeten worden verricht met het oog op de erkenning van beschermde gebieden en met betrekking tot de vraag of de beschermde gebieden voldoen aan de respectieve eisen. (59) Met het oog op een evenredige en beperkte toepassing van de vrijstellingen met betrekking tot het verplaatsen van planten, plantaardige producten of andere materialen naar of binnen grensgebieden, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften inzake de maximale breedte van de grensgebieden van de derde landen en van de lidstaten, de maximale afstand waarover de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen binnen de grensgebieden van de derde landen en van de lidstaten mogen worden verplaatst, en de procedures voor het verlenen van toestemming voor het binnenbrengen en verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen in de grensgebieden van de lidstaten. (60) Ter vermijding van fytosanitaire risico's tijdens de doorvoer van planten, plantaardige producten of andere materialen moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften tot vaststelling van de inhoud van een verklaring inzake het vervoer van planten, plantaardige producten of andere materialen over het grondgebied van de Unie met het oog op de verplaatsing naar een derde land. (61) Om ervoor te zorgen dat de registratie van professionele exploitanten evenredig is aan de doelstelling van bestrijding van een fytosanitair risico, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften tot vaststelling van categorieën professionele exploitanten die worden vrijgesteld van de verplichting tot inschrijving in een register en van de voorwaarden daarvoor. (62) Met het oog op de geloofwaardigheid van de fytosanitaire certificaten van derde landen die geen partij zijn bij het IPPC moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften tot aanvulling van de voorwaarden voor de aanvaarding van fytosanitaire certificaten uit die derde landen. (63) Om de fytosanitaire risico's van binnen het grondgebied van de Unie verplaatste planten, plantaardige producten of andere materialen zo veel mogelijk te beperken, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen handelingen vast te stellen om overeenkomstig artikel 290 VWEU met betrekking tot voorschriften tot vaststelling van de bovengrens voor kleine hoeveelheden van bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen waarvoor geen plantenpaspoort wordt vereist. (64) Met het oog op de betrouwbaarheid van onderzoeken van planten, plantaardige producten en andere materialen die worden uitgevoerd voor de afgifte van plantenpaspoorten, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften inzake visuele onderzoeken, het nemen van monsters en het uitvoeren van tests en het gebruik van certificeringsregelingen. (65) Om de geloofwaardigheid van plantenpaspoorten te verbeteren, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften tot vaststelling van de kwalificatie-eisen waaraan de professionele exploitanten moeten voldoen om te worden gemachtigd tot het afgeven van plantenpaspoorten. (66) Om de reikwijdte en de bruikbaarheid van het beheersplan voor fytosanitaire risico's te vergroten, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften tot aanvulling of wijziging van de onderdelen die door dit plan worden bestreken. (67) Om rekening te houden met de ontwikkeling van internationale normen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot voorschriften inzake verklaringen voor goederen van specifieke aard, met uitzondering van houten verpakkingsmateriaal, waarvoor een specifieke verklaring van overeenstemming met de voorschriften van deze verordening zou moeten worden afgegeven. (68) Met het oog op de bruikbaarheid en de betrouwbaarheid van officiële verklaringen en pre-exportcertificaten moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen handelingen om overeenkomstig artikel 290 VWEU vast te stellen met betrekking tot voorschriften tot vaststelling van de inhoud van officiële verklaringen, inzake de machtiging van en het toezicht op de professionele exploitanten die die verklaringen afgeven, en inzake de inhoud van het pre-exportcertificaat. (69) Met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke ontwikkelingen en op de aansluiting op een besluit van de Europese Raad ingevolge artikel 355, lid 6, VWEU, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen handelingen overeenkomstig artikel 290 VWEU vast te stellen met betrekking tot voorschriften tot wijziging van de bijlagen bij deze verordening. (70) Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. (71) Om eenvormige voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de vaststelling van een lijst van de EU-quarantaineorganismen, de vaststelling van een lijst van de prioritaire quarantaineorganismen, de vaststelling van maatregelen tegen specifieke EU-quarantaineorganismen, de vaststelling van tijdelijke maatregelen in verband met de fytosanitaire risico's van plaagorganismen die voorlopig worden aangemerkt als EU-quarantaineorganismen, de erkenning van de beschermde gebieden die zijn erkend in overeenstemming met artikel 2, lid 1, onder h), eerste alinea, van Richtlijn 2000/29/EG en de vaststelling van een lijst van de respectieve BG-quarantaineorganismen, de wijziging of intrekking van beschermde gebieden, de wijziging van de lijst van die beschermde gebieden, de opstelling van een lijst van de EU-kwaliteitsorganismen en de betrokken voor opplant bestemde planten, de opstelling van een lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvan het binnenbrengen op en verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie moet worden verboden, alsmede van de betrokken derde landen, de opstelling van een lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen en de eisen voor het binnenbrengen daarvan op en het verplaatsen daarvan binnen het grondgebied van de Unie, de vaststelling van door derde landen gestelde eisen die gelijkwaardig zijn aan de eisen voor het verplaatsen van planten, plantaardige producten of andere materialen binnen het grondgebied van de Unie, de vaststelling van specifieke voorwaarden of maatregelen betreffende het binnenbrengen van bepaalde planten, plantaardige producten en andere materialen in grensgebieden van de lidstaten, de vaststelling van tijdelijke maatregelen met betrekking tot het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van voor opplant bestemde planten uit derde landen, de vaststelling van een lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvan het binnenbrengen en verplaatsen in bepaalde beschermde gebieden moet worden verboden, de opstelling van een lijst van de eisen voor het binnenbrengen en verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen in bepaalde beschermde gebieden, de opstelling van een lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de respectieve derde landen van oorsprong of verzending, waarvoor een fytosanitair certificaat is vereist voor het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie, de opstelling van een lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de respectieve derde landen van oorsprong of verzending, waarvoor een fytosanitair certificaat is vereist voor het binnenbrengen in bepaalde beschermde gebieden vanuit die derde landen, de opstelling van een lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor een plantenpaspoort is vereist voor het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie, de vaststelling van een lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor een plantenpaspoort is vereist voor het binnenbrengen in bepaalde beschermde gebieden, en de vaststelling van de vorm van het plantenpaspoort. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (9) . (72) De raadplegingsprocedure moet worden toegepast voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de EU-quarantaineorganismen, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de in bijlage I, deel A, bij Richtlijn 2000/29/EG en in bijlage II, deel A, rubriek I, bij die richtlijn opgenomen plaagorganismen moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de wijziging van de wetenschappelijke naam van een plaagorganisme, wanneer een dergelijke wijziging gerechtvaardigd is op basis van de ontwikkeling van de wetenschappelijke kennis, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de beschermde gebieden en de respectieve BG-quarantaineorganismen, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de in overeenstemming met artikel 2, lid 1, onder h), eerste alinea, van Richtlijn 2000/29/EG erkende beschermde gebieden en de in bijlage I, deel B, en in bijlage II, deel B, bij Richtlijn 2000/29/EG opgenomen BG-quarantaineorganismen moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de wijziging en intrekking van de beschermde gebieden, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de EU-kwaliteitsorganismen, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de plaagorganismen moet bevatten die zijn opgenomen in bepaalde richtlijnen inzake de productie en het in de handel brengen van zaad en teeltmateriaal, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvan het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie zijn verboden, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de betrokken verbodsbepalingen en derde landen, zoals vermeld in bijlage III, deel A, bij Richtlijn 2000/29/EG, met de bijbehorende codes van de gecombineerde nomenclatuur (GN), moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvan aan het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie bijzondere eisen moeten worden gesteld, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de betrokken eisen en derde landen, zoals vermeld in bijlage IV, deel A, bij Richtlijn 2000/29/EG, met de bijbehorende codes van de gecombineerde nomenclatuur (GN), moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvan het binnenbrengen in bepaalde beschermde gebieden moet worden verboden, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de betrokken verbodsbepalingen en derde landen, zoals vermeld in bijlage III, deel B, bij Richtlijn 2000/29/EG, met de bijbehorende codes van de gecombineerde nomenclatuur (GN), moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvan aan het binnenbrengen en verplaatsen in bepaalde beschermde gebieden bijzondere eisen worden gesteld, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de eisen, zoals vermeld in bijlage IV, deel B, bij Richtlijn 2000/29/EG, met de bijbehorende codes van de gecombineerde nomenclatuur (GN), moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de respectieve derde landen van oorsprong of verzending, waarvoor een fytosanitair certificaat is vereist voor het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de in bijlage V, deel B, punt I, bij Richtlijn 2000/29/EG opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de respectieve derde landen van oorsprong of verzending, waarvoor een fytosanitair certificaat is vereist voor het binnenbrengen in bepaalde beschermde gebieden, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de in bijlage V, deel B, punt II, bij Richtlijn 2000/29/EG opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor een plantenpaspoort is vereist voor het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de in bijlage V, deel A, punt I, bij Richtlijn 2000/29/EG opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht, en voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijst van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor een plantenpaspoort is vereist voor het binnenbrengen in bepaalde beschermde gebieden, aangezien die oorspronkelijke lijst uitsluitend de in bijlage V, deel A, punt II, bij Richtlijn 2000/29/EG opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen moet bevatten, zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht. (73) Bij Richtlijn 74/647/EEG van de Raad (10) en Richtlijn 69/466/EEG van de Raad (11) zijn maatregelen vastgelegd betreffende de bestrijding van de respectieve plaagorganismen. Na de inwerkingtreding van deze richtlijnen hebben de betrokken plaagorganismen zich wijd verspreid over het gehele grondgebied van de Unie, zodat het niet langer mogelijk is die in te perken. Deze richtlijnen moeten daarom worden ingetrokken. (74) Richtlijn 69/464/EEG van de Raad (12) , Richtlijn 93/85/EEG van de Raad (13) , Richtlijn 98/57/EG van de Raad (14) en Richtlijn 2007/33/EG van de Raad (15) moeten worden ingetrokken, aangezien overeenkomstig de bepalingen van deze verordening nieuwe maatregelen met betrekking tot de betrokken plaagorganismen moeten worden vastgesteld. Gelet op de tijd en middelen die nodig zijn voor de vaststelling van dergelijke nieuwe maatregelen, moeten die handelingen uiterlijk in 1 januari 2021 worden ingetrokken. [Am. 15] (75) Verordening (EU) nr. 652/2014 van het Europees Parlement en de Raad (16) bepaalt dat subsidies voor maatregelen tegen plaagorganismen kunnen worden verleend wanneer die maatregelen betrekking hebben op bepaalde plaagorganismen die zijn opgenomen in de bijlagen bij Richtlijn 2000/29/EG of op bepaalde plaagorganismen die weliswaar niet in die bijlagen zijn opgenomen, maar waarvoor tijdelijke maatregelen van de Unie zijn vastgesteld. Bij de onderhavige verordening wordt de categorie van de prioritaire quarantaineorganismen ingevoerd. Het is passend van essentieel belang dat sommige maatregelen van de lidstaten met name op het gebied van prioritaire quarantaineorganismen in aanmerking kunnen komen voor subsidies van de Unie, onder meer compensatie van professionele exploitanten voor de waarde van planten, plantaardige producten en andere materialen die worden vernietigd in het kader van de in de onderhavige verordening vastgestelde uitroeiingsmaatregelen , alsmede voor de tenuitvoerlegging van verscherpte bioveiligheidsmaatregelen die cruciaal zijn voor de preventie, opsporing en bestrijding van prioritaire quarantaineorganismen op het niveau van de landbouwbedrijven . Bovendien moeten door de lidstaten overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. …/2014 van het Europees Parlement en de Raad (17) [ nummer, en in de voetnoot, de PB-gegevens van de verordening betreffende preventie en beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten ] getroffen maatregelen ten behoeve van vroege uitroeiing van invasieve uitheemse soorten in een vroeg stadium, eveneens in aanmerking komen voor subsidie van de Unie. Dit dient tevens betrekking te hebben op compensatie van professionele exploitanten voor de waarde van planten, plantaardige producten en andere materialen die worden vernietigd krachtens artikel 15 van Verordening (EU) nr. …/2014 [ nummer van verordening betreffende preventie en beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten ], Verordening (EU) nr. 652/2014 moet daarom worden gewijzigd. [Am. 16] (75 bis) In het gemeenschappelijk landbouwbeleid zijn bepalingen opgenomen om financiering of steun van de Unie voor landbouwers te koppelen aan de naleving van specifieke normen op het gebied van milieu, volksgezondheid, dier- en plantgezondheid en dierenwelzijn. [Am. 17] (76) Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk het waarborgen van een geharmoniseerde aanpak ten aanzien van beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de gevolgen, de complexiteit en het grensoverschrijdende en internationale karakter ervan, beter door de Unie kan worden bereikt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (77) Deze verordening brengt voor kleine en middelgrote ondernemingen geen onevenredig grote administratieve lasten of economische gevolgen mee. In het kader van deze verordening is op basis van raadpleging van de belanghebbenden zo veel mogelijk rekening gehouden met de bijzondere situatie van kleine en middelgrote ondernemingen. Gezien de beleidsdoelstelling(en) om de gezondheid van planten te beschermen, is een mogelijke universele vrijstelling voor micro-ondernemingen, waarbij het om de meeste ondernemingen gaat, niet in overweging genomen. (78) Deze verordening eerbiedigt het IPPC, de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen (de SPS-overeenkomst) en de in het kader hiervan vastgestelde richtsnoeren. (78 bis) Overeenkomstig het principe van slimme regelgeving is deze verordening gecoördineerd met Verordening .../2014 [ nummer van verordening betreffende preventie en beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten ] om te garanderen dat de wetgeving inzake plantgezondheid volledig en onverkort wordt toegepast. [Am. 18] (79) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend, met name de eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven, het recht op eigendom, de bescherming van persoonsgegevens, de vrijheid van ondernemerschap en de vrijheid van kunsten en wetenschappen. De lidstaten moeten deze verordening overeenkomstig die rechten en beginselen toepassen, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Hoofdstuk I Voorwerp, toepassingsgebied en definities Artikel 1 Voorwerp en toepassingsgebied 1. Bij deze verordening worden voorschriften vastgesteld met betrekking tot fytosanitaire inspecties en andere officiële maatregelen van de autoriteiten van de lidstaten voor de bepaling van de fytosanitaire risico's van elk(e) soort, stam of biotype van ziekteverwekkende agentia, dieren of parasitaire planten die of dat schadelijk is voor planten of plantaardige producten (hierna "plaagorganismen" genoemd) , inclusief voor de plantgezondheid schadelijke invasieve uitheemse soorten, alsmede de fytosanitaire maatregelen die nodig zijn om die risico's tot een aanvaardbaar niveau terug te brengen het binnendringen van plaagorganismen uit andere lidstaten of derde landen te voorkomen . [Am. 19] 2. Voor de toepassing van deze verordening worden verwijzingen naar derde landen als verwijzingen naar derde landen en de in bijlage I opgenomen gebieden beschouwd. Voor de toepassing van deze verordening worden verwijzingen naar het grondgebied van de Unie als verwijzingen naar het grondgebied van de Unie zonder de in bijlage I opgenomen gebieden beschouwd. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage I om te verzekeren dat het toepassingsgebied van deze verordening beperkt is tot het Europese deel van het grondgebied van de Unie. Deze wijziging houdt in: a) hetzij dat een of meer in artikel 355, lid 1, van het Verdrag genoemde gebieden aan bijlage I worden toegevoegd; b) hetzij dat een of meer in artikel 355, lid 2, van het Verdrag genoemde gebieden uit bijlage I worden geschrapt. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1) "planten": levende planten en de volgende levende delen van planten: a) zaden in botanische zin, met uitzondering van niet voor opplant bestemde zaden; b) vruchten in botanische zin; c) groenten; d) wortelknollen, stengelknollen, knollen, bollen, wortelstokken, wortels, onderstammen, stolonen; e) scheuten, stengels, uitlopers; f) snijbloemen; g) takken met loof; h) gevelde bomen die nog van loof zijn voorzien; i) bladeren, loof; j) plantenweefselculturen, met inbegrip van celculturen, kiemplasma, meristemen, chimere klonen, microvermeerderd materiaal; k) levend pollen; l) knoppen, oculatiehout, stekken, enten, entelingen; 2) "plantaardige producten": producten van plantaardige oorsprong die niet zijn bewerkt of die een eenvoudige bewerking hebben ondergaan, voor zover het geen planten betreft; Tenzij anders bepaald, wordt hout alleen als een "plantaardig product" beschouwd indien het geen bewerking heeft ondergaan waardoor de fytosanitaire risico's zijn geëlimineerd, en het voldoet aan een of meer van de volgende criteria: a) het heeft geheel of gedeeltelijk zijn natuurlijke ronde oppervlak, met of zonder schors, behouden; b) het heeft zijn natuurlijke ronde oppervlak niet behouden door zagen, snijden of kloven; c) het heeft de vorm van plakjes, spanen, deeltjes, zaagsel, resten, schaafsel of afval van hout, en het heeft geen bewerking ondergaan waarbij gebruik is gemaakt van lijm, hitte of druk dan wel een combinatie daarvan om pellets, briketten, plaathout of spaanplaat te produceren; d) het wordt gebruikt of is bestemd om te worden gebruikt als verpakkingsmateriaal of stuwmateriaal, ongeacht of het al dan niet werkelijk wordt gebruikt voor het vervoer van goederen; 3) "voor opplant bestemde planten": — planten die volledige planten kunnen voortbrengen reeds zijn geplant en daarvoor die bestemd zijn, en die moeten worden uitgeplant, opnieuw worden geplant of om geplant te blijven of om opnieuw te worden geplant nadat zij zijn binnengebracht, of ; — planten die nog niet zijn geplant op het tijdstip van het binnenbrengen ervan, maar die bestemd zijn om nadien te worden geplant; [Am. 20] 4) "ander materiaal": elk materiaal of voorwerp, met uitzondering van planten of plantaardige producten, dat drager of verspreider van een plaagorganisme kan zijn, met inbegrip van grond of groeimedium; 5) "bevoegde autoriteit": een bevoegde autoriteit in de zin van artikel 2, lid 5, van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van de verordening officiële controles ]; 6) "partij": een aantal eenheden van één product, voor fytosanitaire doeleinden identificeerbaar door zijn homogene samenstelling en oorsprong, die deel uitmaken van een zending; 7) "professionele exploitant": elke publiekrechtelijke of privaatrechtelijke persoon die zich beroepshalve bezighoudt met een of meer van de volgende activiteiten met betrekking tot planten, plantaardige producten en andere materialen: a) planten; b) telen; c) produceren; d) binnenbrengen op, verplaatsen binnen en verplaatsen naar een plaats buiten het grondgebied van de Unie; e) op de markt aanbieden; e bis) veredeling; [Am. 21] e ter) vermenigvuldiging; [Am. 22] e quater) houden; [Am. 23] e quinquies) diensten verlenen; [Am. 24] e sexies) bewaren, waaronder opslaan; [Am. 25] 8) "eindgebruiker": elke persoon die handelt voor andere dan handels-, bedrijfs- of beroepsdoeleinden en die voor eigen gebruik planten of plantaardige producten verwerft; 9) "test": een officieel onderzoek, anders dan een visueel onderzoek, om te bepalen of plaagorganismen voorkomen of om plaagorganismen te identificeren; 10) "behandeling": een procedure voor het doden, inactiveren of verwijderen van plaagorganismen dan wel voor het steriliseren of devitaliseren daarvan. (10 bis) "exploitant": exploitant als omschreven in artikel 2, punt 26, van Verordening (EU) nr..../2014 [ nummer van de verordening offciële controles ] ; [Am. 26] (10 ter) "fytosanitaire inspectie": de officiële inspectie van: a) planten of goederen; b) maatregelen die onder de in artikel 1, lid 1, bedoelde regels vallen en de hiervoor gebruikte uitrusting en vervoermiddelen; c) plaatsen of gebieden waar deze maatregelen worden uitgevoerd; [Am. 27] 10 quater) "fytosanitaire maatregel": elke maatregel die bedoeld is om risico's te elimineren of het binnendringen van plaagorganismen uit andere lidstaten of derde landen op het gebied van grondgebied van de Unie te voorkomen. [Am. 28] (10 quinquies) "quarantaine-eenheden": door de bevoegde autoriteiten aangewezen ruimten waar planten uit derde landen gedurende een voldoende lange periode worden opgeslagen totdat wordt besloten dat er geen risico op het binnenbrengen van plaagorganismen uit derde landen meer bestaat. [Am. 29] Hoofdstuk II Quarantaineorganismen Afdeling 1 Quarantaineorganismen Artikel 3 Definitie van quarantaineorganismen Een plaagorganisme wordt met betrekking tot een afgebakend gebied aangeduid als "quarantaineorganisme" indien het voldoet aan de volgende voorwaarden: a) de identiteit van het plaagorganisme is vastgesteld, in de zin van bijlage II, deel 1, punt 1; b) het plaagorganisme komt in dat gebied niet voor, in de zin van bijlage II, deel 1, punt 2, onder a), of is, wanneer het er wel voorkomt, enkel op beperkte schaal binnen dat gebied verbreid, in de zin van bijlage II, deel 1; punt 2, onder b) en c); c) het plaagorganisme heeft het vermogen dat gebied binnen te dringen, zijn aanwezigheid in dat gebied na het binnendringen voor de nabije toekomst te bestendigen (hierna "zich vestigen" genoemd) en zich binnen dat gebied dan wel, wanneer het er reeds voorkomt, in die delen van het gebied waar het op beperkte schaal is verbreid te verspreiden, in de zin van bijlage II, deel 1, punt 3; d) het binnendringen, de vestiging en de verspreiding van het plaagorganisme in de zin van bijlage II, deel 1, punt 4, zouden onaanvaardbare economische, sociale of milieugevolgen hebben voor dat gebied dan wel, wanneer het er reeds voorkomt, voor die delen van het gebied waar het op beperkte schaal is verbreid; en e) er zijn uitvoerbare en doeltreffende maatregelen beschikbaar om het binnendringen, de vestiging of de verspreiding van het plaagorganisme binnen dat gebied te voorkomen en de fytosanitaire risico's en effecten ervan te beperken. Afdeling 2 EU-quarantaineorganismen Artikel 4 Definitie van EU-quarantaineorganismen Een quarantaineorganisme wordt aangeduid als EU-quarantaineorganisme indien het bij het afgebakende gebied zoals bedoeld in de aanhef van artikel 3 om het grondgebied van de Unie gaat en het quarantaineorganisme is opgenomen in de lijst zoals bedoeld in artikel 5, lid 2. Artikel 5 Verbod op binnenbrengen en verplaatsen van EU-quarantaineorganismen 1. Er mogen geen EU-quarantaineorganismen worden binnengebracht op of worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie. Er mogen geen opzettelijke handelingen plaatsvinden die ertoe kunnen bijdragen dat een EU-quarantaineorganisme op het grondgebied van de Unie wordt binnengebracht en zich aldaar vestigt en verspreidt. 2. De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling In bijlage I bis wordt een lijst op opgenomen van de plaagorganismen die met betrekking tot het grondgebied van de Unie voldoen aan de voorwaarden zoals bedoeld in artikel 3, onder b), c) en d), hierna "lijst van de EU-quarantaineorganismen" genoemd. [Am. 30] Deze lijst omvat de plaagorganismen die zijn opgenomen in bijlage I, deel A, bij Richtlijn 2000/29/EG en bijlage II, deel A, rubriek I, bij die richtlijn. [Am. 31] Plaagorganismen die inheems zijn in een deel van het grondgebied van de Unie, omdat zij aldaar van nature voorkomen of omdat zij van buiten het grondgebied van de Unie zijn binnengebracht, worden op deze lijst aangeduid als plaagorganismen waarvan bekend is dat zij op het grondgebied van de Unie voorkomen. Plaagorganismen die niet inheems zijn in een deel van het grondgebied van de Unie, worden op deze lijst aangeduid als plaagorganismen waarvan niet bekend is dat zij op het grondgebied van de Unie voorkomen. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. [Am. 32] 3. De Commissie wijzigt is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de wijziging van de in lid 2 bedoelde uitvoeringshandeling lijst , wanneer uit een evaluatie blijkt dat een niet in die handeling opgenomen plaagorganisme met betrekking tot het grondgebied van de Unie aan de voorwaarden zoals bedoeld in artikel 3, onder b), c) en d), voldoet of een in die handeling lijst opgenomen plaagorganisme niet langer aan één of meer van deze voorwaarden voldoet. In het eerstbedoelde geval voegt zij het betrokken plaagorganisme toe aan de in lid 2 bedoelde lijst, in het laatstbedoelde geval schrapt zij het betrokken plaagorganisme uit die lijst. [Am. 33] De Commissie stelt die evaluatie ter beschikking van de lidstaten. De uitvoeringshandelingen tot wijziging van de in lid 2 bedoelde uitvoeringshandeling worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Deze procedure is ook van toepassing op De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de intrekking of vervanging van de in lid 2 bedoelde uitvoeringshandeling . lijst. [Am. 34] 4. De Commissie wijzigt de in lid 2 bedoelde uitvoeringshandeling door is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de wijziging van de wetenschappelijke naam van een plaagorganisme te wijzigen dat op de in lid 2 bedoelde lijst voorkomt , wanneer een dergelijke wijziging wordt gerechtvaardigd door de ontwikkeling van de wetenschappelijke kennis. [Am. 35] Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. [Am. 36] Artikel 6 Prioritaire quarantaineorganismen 1. Een EU-quarantaineorganisme is een "prioritair quarantaineorganisme" indien het voldoet aan de volgende voorwaarden: a) het voldoet, wat het grondgebied van de Unie betreft, aan de voorwaarde van bijlage II, deel 1, punt 2, onder a) of b); b) het heeft mogelijk buitengewoon ernstige economische, sociale of milieugevolgen voor het grondgebied van de Unie, zoals beschreven in bijlage II, deel 2; c) het is opgenomen in de lijst in overeenstemming met lid 2. 2. De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling een is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen voor de wijziging van de lijst van de prioritaire quarantaineorganismen en eventuele wijzigingen daarvan op , hierna "lijst van de prioritaire quarantaineorganismen" genoemd. [Am. 37] Wanneer uit een evaluatie blijkt dat een EU-quarantaineorganisme aan de voorwaarden zoals bedoeld in lid 1 voldoet of een plaagorganisme niet langer aan één of meer van deze voorwaarden voldoet, wijzigt de Commissie is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen voor de wijziging van de in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandeling lijst door het betrokken plaagorganisme toe te voegen aan of te schrappen uit die lijst. [Am. 38] De Commissie stelt die evaluatie onverwijld ter beschikking van de lidstaten. [Am. 39] Het aantal prioritaire quarantaineorganismen mag niet meer bedragen dan 10 % van het aantal overeenkomstig artikel 5, leden 2 en 3, in de lijst opgenomen EU-quarantaineorganismen. Wanneer het aantal prioritaire quarantaineorganismen meer bedraagt dan 10 % van het aantal overeenkomstig artikel 5, leden 2 en 3, in de lijst opgenomen EU-quarantaineorganismen, wijzigt de Commissie de in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandeling door het aantal plaagorganismen op die lijst op grond van hun potentiële economische, sociale of milieugevolgen zoals beschreven in bijlage II, deel 2, dienovereenkomstig aan te passen. [Am. 40] Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 41] Indien dit wegens een ernstig fytosanitair risico om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie die verband houden met een ernstig fytosanitair risico, stelt de Commissie overeenkomstig de vereist is, is de in artikel 98 bis neergelegde procedure van artikel 99, lid 4, onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast waarbij EU-quarantaineorganismen in de lijst van de prioritaire quarantaineorganismen worden opgenomen. toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen . [Am. 42] Artikel 7 Wijziging van bijlage II, deel 1 en deel 2 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage II, deel 1, betreffende de criteria om te bepalen welke plaagorganismen als quarantaineorganismen moeten worden aangemerkt, wat betreft de identiteit van het plaagorganisme, de aanwezigheid ervan, het vermogen ervan tot binnendringen, vestiging en verspreiding, en de potentiële economische, sociale en milieugevolgen ervan, rekening houdend met de ontwikkeling van de technische en wetenschappelijke kennis en van de internationale normen . [Am. 43] 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage II, deel 2, betreffende de criteria om te bepalen welke EU-quarantaineorganismen als prioritaire quarantaineorganismen moeten worden aangemerkt, wat betreft de potentiële economische, sociale en milieugevolgen ervan, rekening houdend met de ontwikkeling van de technische en wetenschappelijke kennis. Artikel 8 EU-quarantaineorganismen die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling of tentoonstellingen worden gebruikt 1. In afwijking van artikel 5, lid 1, mogen de lidstaten op verzoek toestemming verlenen voor het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen hun grondgebied van EU-quarantaineorganismen voor gebruik voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling of tentoonstellingen, wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) het binnenbrengen, het verplaatsen en het gebruik van het betrokken plaagorganisme leiden niet ertoe dat dit plaagorganisme zich op het grondgebied van de Unie vestigt of verspreidt indien passende beperkingen worden opgelegd; b) er bestaan geschikte opslagvoorzieningen waarin dat plaagorganisme moet worden bewaard en geschikte quarantainestations zoals bedoeld in artikel 56, waarin dat plaagorganisme moet worden gebruikt; c) het personeel dat de werkzaamheden in verband met dat plaagorganisme moet uitvoeren, beschikt over de passende wetenschappelijke en technische kwalificaties. 2. De bevoegde autoriteit beoordeelt het risico van vestiging en verspreiding van het betrokken plaagorganisme zoals bedoeld in lid 1, onder a), aan de hand van de identiteit, de biologische eigenschappen en de middelen van verspreiding van het plaagorganisme, de beoogde werkzaamheden, de interactie met het milieu en andere relevante factoren in verband met het aan het plaagorganisme verbonden risico. Zij beoordeelt de in lid 1, onder b), bedoelde opslagvoorzieningen waarin het plaagorganisme moet worden bewaard en de in lid 1, onder c), bedoelde wetenschappelijke en technische kwalificaties van het personeel dat de werkzaamheden in verband met het plaagorganisme moet uitvoeren. Op basis van deze beoordelingen verleent de bevoegde autoriteit toestemming voor het binnenbrengen op of het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van het plaagorganisme, indien aan de in lid 1 vermelde voorwaarden wordt voldaan. 3. De toestemming wordt verleend onder de volgende voorwaarden: a) het plaagorganisme moet worden bewaard in opslagvoorzieningen die door de bevoegde autoriteiten geschikt zijn bevonden en die in de toestemming worden vermeld; b) de werkzaamheden in verband met het plaagorganisme moeten worden uitgevoerd in een quarantainestation dat overeenkomstig artikel 56 door de bevoegde autoriteit is aangewezen en dat in de toestemming wordt vermeld; c) de werkzaamheden in verband met het plaagorganisme moeten worden uitgevoerd door personeel waarvan de wetenschappelijke en technische kwalificaties door de bevoegde autoriteit passend worden geacht en in de toestemming worden vermeld; d) het plaagorganisme moet vergezeld gaan van de toestemming wanneer het wordt binnengebracht op of verplaatst binnen het grondgebied van de Unie. 4. De toestemming geldt enkel voor de voor de betrokken werkzaamheden passende hoeveelheid die de capaciteit van het aangewezen quarantainestation niet te boven gaat. De toestemming vermeldt de beperkingen die noodzakelijk zijn om het risico van vestiging en verspreiding van het betrokken EU-quarantaineorganisme op passende wijze te verkleinen. 5. De bevoegde autoriteit monitort de naleving van de in lid 3 bedoelde voorwaarden en de in lid 4 bedoelde restrictie en beperkingen, en neemt de nodige maatregelen ingeval die voorwaarden, die restrictie of die beperkingen niet worden nageleefd. In voorkomend geval kan zij de in lid 1 bedoelde toestemming intrekken. 6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot vastlegging van uitvoerige voorschriften betreffende: a) de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie over het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van de betrokken plaagorganismen; b) de in lid 2 bedoelde beoordelingen en toestemming; en c) de monitoring van de naleving, de maatregelen in geval van niet-naleving en de kennisgeving daarvan zoals bedoeld in lid 5. Artikel 9 Kennisgeving van EU-quarantaineorganismen aan bevoegde autoriteiten 1. Eenieder die constateert dat een EU-quarantaineorganisme voorkomt of die gegronde redenen heeft om te vermoeden dat een dergelijk plaagorganisme voorkomt, moet de bevoegde autoriteit daarvan onmiddellijk in kennis stellen en de bevoegde autoriteit binnen tien kalenderdagen schriftelijk in kennis stellen een bevestiging van deze kennisgeving sturen . [Am. 44] 2. Op verzoek van de bevoegde autoriteit verstrekt de in lid 1 bedoelde persoon die autoriteit de gegevens met betrekking tot de aanwezigheid van dit plaagorganisme waarover hij of zij beschikt. Artikel 10 Maatregelen in geval van vermoeden van aanwezigheid van EU-quarantaineorganisme Wanneer een bevoegde autoriteit vermoedt dat een EU-quarantaineorganisme voorkomt op een deel van het grondgebied van de betreffende lidstaat waar dit plaagorganisme voor zover bekend tot dusver niet voorkwam, neemt zij onmiddellijk alle maatregelen die noodzakelijk zijn om officieel te bevestigen of dit plaagorganisme al dan niet voorkomt. Artikel 11 Kennisgeving van EU-quarantaineorganismen aan Commissie en overige lidstaten 1. Een lidstaat stuurt de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem een kennisgeving wanneer zich een van de volgende gevallen voordoet: a) zijn bevoegde autoriteit heeft een diagnose ontvangen van een officieel laboratorium zoals bedoeld in artikel 36 van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening officiële controles ], waarbij wordt bevestigd (hierna "officieel bevestigd" genoemd) dat op zijn grondgebied een EU-quarantaineorganisme voorkomt dat voor zover bekend in die lidstaat niet voorkomt; b) zijn bevoegde autoriteit heeft officieel bevestigd dat een EU-quarantaineorganisme voorkomt op een deel van zijn grondgebied waar het tot dusver niet voorkwam; c) zijn bevoegde autoriteit heeft officieel bevestigd dat op zijn grondgebied een EU-quarantaineorganisme voorkomt in een zending planten, plantaardige producten of andere materialen die is binnengebracht op, die bestemd was om te worden binnengebracht op of die is verplaatst binnen het grondgebied van de Unie. 2. De in lid 1 bedoelde kennisgevingen moeten worden verstuurd binnen drie werkdagen na de datum waarop de bevoegde autoriteit de aanwezigheid van het desbetreffende EU-quarantaineorganisme officieel heeft bevestigd. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen waarin wordt bepaald dat de in lid 1 bedoelde kennisgevingsverplichtingen ook gelden voor het nog niet officieel bevestigde vermoeden dat bepaalde EU-quarantaineorganismen voorkomen. In deze gedelegeerde handelingen kan ook worden bepaald binnen welke termijn die kennisgevingen moeten worden verstuurd. Artikel 12 Door bevoegde autoriteiten aan professionele exploitanten verstrekte informatie over EU-quarantaineorganismen Wanneer een van de gevallen zoals bedoeld in artikel 11, lid 1, zich voordoet, ziet de betrokken bevoegde autoriteit erop toe dat de professionele exploitanten wier planten, plantaardige producten of andere materialen mogelijk zijn aangetast, onmiddellijk op de hoogte worden gebracht van de aanwezigheid van het betrokken EU-quarantaineorganisme. Artikel 13 Door bevoegde autoriteiten aan publiek verstrekte informatie over prioritaire quarantaineorganismen Wanneer een van de gevallen zoals bedoeld in artikel 11, lid 1, onder a) of b), zich met betrekking tot een prioritair quarantaineorganisme voordoet, dient de bevoegde autoriteit het publiek te informeren over de door haar genomen en te nemen maatregelen en in voorkomend geval over de door bepaalde professionele exploitanten of andere personen te nemen maatregelen. De lidstaten zien erop toe dat het publiek informatie wordt verstrekt over de potentiële economische, sociale en milieugevolgen van plaagorganismen bij planten, over de belangrijkste preventie- en verspreidingsbeginselen, en over de verantwoordelijkheid van de samenleving als geheel voor de plantgezondheid op het grondgebied van de Unie. De Commissie stelt een openbaar toegankelijke lijst op, en houdt deze bijgewerkt, van opkomende plaagorganismen bij planten in derde landen die een risico kunnen vormen voor de plantgezondheid op het grondgebied van de Unie. [Am. 45] Artikel 14 Kennisgeving van onmiddellijke gevaren 1. Wanneer een lidstaat beschikt over aanwijzingen waaruit blijkt dat er onmiddellijk gevaar dreigt dat een EU-quarantaineorganisme binnendringt op het grondgebied van de Unie of een deel daarvan waar het tot dusver nog niet voorkomt, stelt hij de Commissie en de overige lidstaten onmiddellijk schriftelijk van die aanwijzingen in kennis. 2. De professionele exploitanten stellen de bevoegde autoriteiten onmiddellijk in kennis van alle aanwijzingen waarover zij beschikken met betrekking tot een in lid 1 bedoeld onmiddellijk gevaar door een EU-quarantaineorganisme. 2 bis. Ingeval van onmiddellijk gevaar zoals bedoeld in de leden 1 en 2, nemen de lidstaten en professionele exploitanten alle nodige maatregelen die gezien het risico in kwestie passend zijn om het binnendringen van dergelijke plaagorganismen op het grondgebied van de Unie te voorkomen. [Am. 46] Artikel 15 Onmiddellijk door professionele exploitanten te nemen maatregelen 1. Wanneer een professionele exploitant constateert dat een EU-quarantaineorganisme voorkomt bij planten, plantaardige producten of andere materialen die zich onder zijn beheer bevinden, neemt hij onmiddellijk, na de betrokken bevoegde autoriteit te hebben geïnformeerd en geraadpleegd, de fytosanitaire maatregelen die noodzakelijk zijn om dat plaagorganisme bij de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen en in voorkomend geval in zijn bedrijfsruimten te elimineren en de verspreiding ervan te voorkomen. Die professionele exploitant informeert onmiddellijk, na de betrokken bevoegde autoriteit te hebben geïnformeerd en geraadpleegd, de personen in de handelsketen van wie hij deze planten, plantaardige producten of andere materialen heeft verkregen. Die bevoegde autoriteit ziet er in voorkomend geval op toe dat de betrokken professionele exploitant de planten, plantaardige producten en andere materialen waarbij het plaagorganisme kan voorkomen, uit de handel neemt. 2. Wanneer de planten, plantaardige producten of andere materialen zoals bedoeld in lid 1 zich niet langer onder het beheer van de betrokken professionele exploitant bevinden, informeert deze onmiddellijk, na de betrokken bevoegde autoriteit te hebben geïnformeerd en geraadpleegd, de personen in de handelsketen van wie hij deze planten, plantaardige producten of andere materialen heeft verkregen en de personen in de handelsketen aan wie hij deze planten, plantaardige producten en andere materialen heeft geleverd, over de aanwezigheid van het plaagorganisme. 3. De bevoegde autoriteit ziet er in voorkomend geval op toe dat de betrokken professionele exploitant de planten, plantaardige producten en andere materialen waarbij het plaagorganisme kan voorkomen terugroept en, ingeval de planten, plantaardige producten en andere materialen de eindgebruikers mogelijk reeds hebben bereikt, bij hen terughaalt. 4. In de in lid 1 of lid 2 bedoelde gevallen verstrekt de betrokken professionele exploitant de betrokken bevoegde autoriteit alle voor het publiek relevante informatie. Deze autoriteit informeert het publiek ingeval maatregelen moeten worden genomen met betrekking tot de planten, plantaardige producten of andere materialen waarbij het betreffende plaagorganisme kan voorkomen. Artikel 16 Uitroeiing van EU-quarantaineorganismen 1. Wanneer officieel bevestigd wordt dat een EU-quarantaineorganisme voorkomt, neemt de bevoegde autoriteit onmiddellijk alle maatregelen die noodzakelijk zijn om dit plaagorganisme indien mogelijk in het betrokken gebied te elimineren en (hierna "uitroeien" genoemd) of indien elimineren niet mogelijk is, de verspreiding ervan buiten dat gebied te voorkomen (hierna " uitroeien inperken " genoemd). Deze maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig bijlage IV inzake maatregelen en beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen. [Am. 47] 1 bis. Wanneer de lidstaten professionele exploitanten overeenkomstig artikel 19, lid 1, onder c bis), van Verordening (EU) nr. 652/2014 vergoeden voor de waarde van planten, plantaardige producten of andere materialen die werden vernietigd in het kader van de in lid 1 bedoelde maatregelen die in een grensoverschrijdend gebied werden toegepast, zorgen zij voor onderlinge coördinatie tussen de lidstaten over een passende vergoeding, om onnodige verstoringen van de markt zoveel mogelijk te voorkomen. [Am. 48] 2. Wanneer de aanwezigheid van het betrokken EU-quarantaineorganisme mogelijk verband houdt met verplaatsingen van planten, plantaardige producten of andere materialen, gaat de bevoegde autoriteit na wat de oorzaak van de aanwezigheid van het plaagorganisme is en of het zich als gevolg van die verplaatsingen naar andere planten, plantaardige producten of andere materialen kan hebben verspreid. 3. Wanneer de in lid 1 bedoelde maatregelen betrekking hebben op het binnenbrengen op of op het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van planten, plantaardige producten en andere materialen, stelt de betrokken lidstaat de Commissie en de overige lidstaten onmiddellijk in kennis van deze maatregelen. 4. Privéterreinen van burgers zijn niet uitgesloten van de in lid 1 bedoelde maatregelen en de in lid 2 bedoelde onderzoeken. Artikel 17 Instelling van beperkingsgebieden 1. Na de officiële bevestiging zoals bedoeld in artikel 11, lid 1, onder a), stelt de bevoegde autoriteit onmiddellijk een gebied in waar de in dat artikel bedoelde maatregelen moeten worden genomen (hierna "beperkingsgebied" genoemd). Het beperkingsgebied bestaat uit een besmette zone zoals bedoeld in lid 2 en een bufferzone zoals bedoeld in lid 3. 2. De besmette zone omvat: a) alle planten waarvan bekend is dat zij zijn besmet met het betrokken plaagorganisme; b) alle planten die tekenen of symptomen vertonen die duiden op een mogelijke besmetting met dat plaagorganisme; c) alle andere planten die mogelijk met dat plaagorganisme besmet zijn, omdat zij gevoelig zijn voor dat plaagorganisme en zich in de nabijheid van besmette planten hebben bevonden of omdat zij, voor zover bekend, uit dezelfde productie als besmette planten stammen of uit besmette planten verkregen zijn. 3. De bufferzone grenst aan de besmette zone en omsluit deze. De omvang ervan is evenredig aan het risico dat het betrokken plaagorganisme zich op natuurlijke wijze of als gevolg van menselijke activiteiten in de besmette zone en de omgeving daarvan buiten de besmette zone verspreidt, en wordt vastgelegd in overeenstemming met de beginselen die zijn vermeld in bijlage IV, deel 2, inzake maatregelen en beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen. Wanneer het risico van verspreiding van het plaagorganisme buiten de besmette zone evenwel door natuurlijke of kunstmatige barrières voldoende wordt beperkt, behoeft geen bufferzone te worden ingesteld. 4. Wanneer de bevoegde autoriteit na een eerste evaluatie en in het licht van de aard van het betrokken plaagorganisme en de locatie waar het is aangetroffen, concludeert dat het plaagorganisme onmiddellijk kan worden geëlimineerd, kan zij in afwijking van lid 1 besluiten geen beperkingsgebied in te stellen. In dat geval voert zij een onderzoek uit om te bepalen of nog meer planten of plantaardige producten zijn besmet. Op basis van dat onderzoek stelt de bevoegde autoriteit vast of er een beperkingsgebied moet worden ingesteld. De betrokken bevoegde autoriteit stelt de Commissie en de overige lidstaten in kennis van de conclusies van dat onderzoek. 5. Wanneer het overeenkomstig de leden 2 en 3 noodzakelijk is dat een beperkingsgebied zich tot op het grondgebied van een andere lidstaat uitstrekt, neemt de lidstaat waar het betrokken plaagorganisme is aangetroffen, onmiddellijk contact op met de lidstaat tot op het grondgebied waarvan het beperkingsgebied zich moet uitstrekken, teneinde die lidstaat in staat te stellen alle passende maatregelen zoals bedoeld in de leden 1 tot en met 4 te nemen. 6. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten uiterlijk op 31 maart van elk jaar in kennis van het aantal en de locatie van de ingestelde beperkingsgebieden, de betrokken plaagorganismen en de gedurende het voorgaande jaar genomen bijbehorende maatregelen. Artikel 18 Onderzoeken met betrekking tot en wijzigingen van beperkingsgebieden, en opheffing van beperkingen 1. De bevoegde autoriteiten onderzoeken jaarlijks op basis van het risico en met een passende frequentie voor elk beperkingsgebied de ontwikkelingen met betrekking tot de aanwezigheid van het betrokken plaagorganisme. [Am. 49] Deze onderzoeken worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen betreffende onderzoeken zoals bedoeld in artikel 21, leden 1 en 2. 2. Wanneer een bevoegde autoriteit na afloop van een jaarlijks het onderzoek vaststelt dat het betrokken plaagorganisme in de bufferzone voorkomt, stelt de betrokken lidstaat de Commissie en de overige lidstaten onmiddellijk hiervan in kennis, met de vermelding dat het plaagorganisme in een bufferzone is aangetroffen. [Am. 50] 3. De bevoegde autoriteiten wijzigen in voorkomend geval op basis van de resultaten van de in lid 1 bedoelde onderzoeken de grenzen van de besmette zones, bufferzones en beperkingsgebieden. 4. De bevoegde autoriteiten kunnen besluiten een beperkingsgebied op te heffen en de betreffende uitroeiingsmaatregelen te beëindigen, mits in het kader van de in lid 1 bedoelde onderzoeken is gebleken dat het betrokken plaagorganisme gedurende een voldoende lange periode niet in dat beperkingsgebied is aangetroffen om te concluderen dat het gebied plaagvrij is . [Am. 51] 5. De betrokken bevoegde autoriteit houdt bij haar besluit over de wijzigingen zoals bedoeld in lid 3 of de opheffing van het beperkingsgebied zoals bedoeld in lid 4 minimaal rekening met de biologische eigenschappen van het plaagorganisme en de betrokken vector, de aanwezigheid van gastheerplanten, de bioklimatologische omstandigheden en de kans van slagen van de uitroeiingsmaatregelen. Artikel 19 Verslagen over overeenkomstig artikelen 16, 17 en 18 genomen maatregelen De lidstaten stellen een verslag op over de overeenkomstig de artikelen 16, 17 en 18 genomen maatregelen. Wanneer deze maatregelen door een lidstaat zijn genomen in een gebied aan de grens met een andere lidstaat, wordt het verslag bij laatstbedoelde lidstaat ingediend. Het verslag wordt op verzoek aan de Commissie en de overige lidstaten voorgelegd. Artikel 20 Wijziging van bijlage IV De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage IV, deel 1, betreffende maatregelen voor het beheer van de risico's van quarantaineorganismen, wat betreft maatregelen voor de preventie en eliminatie van de besmetting van gekweekte en in het wild levende planten, op zendingen planten, plantaardige producten en andere materialen gerichte maatregelen, maatregelen met betrekking tot andere verplaatsingroutes van quarantaineorganismen, en tot wijziging van deel 2 van die bijlage inzake beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen, wat betreft beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen, rekening houdend met de ontwikkeling van de technische en wetenschappelijke kennis en de internationale normen voor fytosanitaire maatregelen (ISPM's), die in het kader van het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten (IPPC) zijn overeengekomen . [Am. 52] Artikel 21 Onderzoeken met betrekking tot EU-quarantaineorganismen en plaagorganismen die voorlopig als EU-quarantaineorganismen worden aangemerkt 1. De lidstaten voeren voor welbepaalde perioden onderzoeken uit op basis van duidelijke risico's om na te gaan of EU-quarantaineorganismen voorkomen en of er tekenen of symptomen van de aanwezigheid van plaagorganismen zijn die overeenkomstig bijlage II, deel 3, voorlopig als EU-quarantaineorganismen moeten worden aangemerkt; zij doen dit voor alle gebieden waar die plaagorganismen voor zover bekend niet voorkomen. [Am. 53] 2. Die onderzoeken omvatten ten minste visuele onderzoeken door de bevoegde autoriteit en in voorkomend geval het nemen van monsters en het uitvoeren van tests. Zij moeten zijn gebaseerd op deugdelijke wetenschappelijke en technische beginselen, en moeten worden uitgevoerd op gepaste tijdstippen wat de mogelijkheid tot het opsporen van het betrokken plaagorganisme betreft. Bij die onderzoeken wordt rekening gehouden met de wetenschappelijke en technische gegevens en met alle andere relevante informatie betreffende de aanwezigheid van het betrokken plaagorganisme. 3. De lidstaten brengen elk jaar vóór 30 april aan de Commissie en de overige lidstaten verslag uit over de resultaten van de in lid 1 bedoelde onderzoeken die in het voorgaande jaar zijn uitgevoerd. Artikel 22 Meerjarige onderzoekprogramma's en verzameling van gegevens 1. De lidstaten stellen meerjarenprogramma's op met een beschrijving van de inhoud van de overeenkomstig artikel 21 uit te voeren onderzoeken. Deze programma's regelen de verzameling en registratie van de wetenschappelijke en technische gegevens en de andere informatie zoals bedoeld in artikel 21, lid 2, tweede alinea. Deze programma's specificeren de volgende onderdelen: de specifieke doelstelling van elk onderzoek, de geografische omvang en het tijdschema, de plaagorganismen, planten en goederen die het voorwerp ervan zijn, de onderzoekmethode en het kwaliteitsbeheer met inbegrip van een beschrijving van de procedures voor visuele onderzoek, het nemen van monsters en het uitvoeren van tests en de technische onderbouwing daarvan, de tijdstippen, de frequentie en het aantal geplande visuele onderzoeken, monsters en tests, de methoden van registratie van de verzamelde informatie en de verslaglegging ervan. De looptijd van de meerjarenprogramma's bedraagt vijf tot zeven jaar. 2. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten in kennis van hun meerjarige onderzoekprogramma's zodra zij zijn opgesteld. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging of aanvulling van om de lidstaten te verplichten de in lid 1 bedoelde onderdelen die moeten worden bestreken door de meerjarige onderzoekprogramma's , te wijzigen of aanvullen . [Am. 54] Artikel 23 Onderzoeken met betrekking tot prioritaire quarantaineorganismen 1. De lidstaten voeren jaarlijks voor elk prioritair quarantaineorganisme een afzonderlijk onderzoek uit overeenkomstig artikel 21, lid 1. Die onderzoeken omvatten een voldoende groot, op de betrokken plaagorganismen afgestemd aantal visuele onderzoeken, monsters en tests, teneinde die plaagorganismen met een hoge mate van waarschijnlijkheid tijdig te kunnen opsporen. 2. De lidstaten brengen elk jaar vóór 30 april aan de Commissie en de overige lidstaten verslag uit over de resultaten van de in lid 1 bedoelde onderzoeken die in het voorgaande jaar zijn uitgevoerd. Artikel 24 Noodplannen voor prioritaire quarantaineorganismen 1. Elke lidstaat stelt voor ieder prioritair quarantaineorganisme dat in staat is zijn grondgebied of een deel daarvan binnen te dringen en zich aldaar te vestigen, een afzonderlijk plan op, dat hij regelmatig bijwerkt, met informatie over de besluitvormingsprocessen, procedures en protocollen die moeten worden toegepast en de middelen die beschikbaar moeten worden gesteld, wanneer wordt vermoed of bevestigd dat het betrokken plaagorganisme voorkomt (hierna "noodplan" genoemd). De lidstaten moeten in een vroeg stadium alle relevante belanghebbenden bij het opstellen en up-to-date houden van het noodplan betrekken. [Am. 55] 2. Het noodplan bevat de volgende informatie: a) de taken en verantwoordelijkheden van de instanties die, wanneer wordt vermoed of bevestigd dat het betrokken prioritair quarantaineorganisme voorkomt, betrokken zijn bij de uitvoering van het plan, de hiërarchische opbouw en de procedures voor coördinatie van de maatregelen die worden genomen door de bevoegde autoriteiten, andere openbare autoriteiten zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, van Verordening (EU) nr. …/…. [ verordening officiële controles ], de betrokken gemachtigde instanties of natuurlijke personen zoals bedoeld in artikel 25, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening officiële controles ], laboratoria en professionele exploitanten, in voorkomend geval met inbegrip van de coördinatie met aangrenzende lidstaten en aangrenzende derde landen; b) de toegang van de bevoegde autoriteiten tot de bedrijfsruimten van professionele exploitanten en, indien nodig, van natuurlijke personen, alsmede tot laboratoria, uitrusting, personeel, externe expertise en middelen die nodig zijn voor de snelle en doeltreffende uitroeiing of, in voorkomend geval, inperking van het betrokken prioritair quarantaineorganisme; c) de te nemen maatregelen met betrekking tot het verstrekken van informatie aan de Commissie, de overige lidstaten, de betrokken professionele exploitanten en het publiek over de aanwezigheid van het betrokken prioritair quarantaineorganisme en de maatregelen voor de bestrijding daarvan, wanneer wordt vermoed of officieel wordt bevestigd dat het betrokken plaagorganisme voorkomt; d) de regelingen voor het vastleggen van bevindingen over de aanwezigheid van het betrokken prioritair quarantaineorganisme; e) de beschikbare evaluaties zoals bedoeld in artikel 6, lid 2, en de eventuele evaluatie van de lidstaat met betrekking tot het risico van het betrokken prioritair quarantaineorganisme voor zijn grondgebied; f) de risicobeheersmaatregelen die moeten worden uitgevoerd met betrekking tot het betrokken prioritair quarantaineorganisme, overeenkomstig bijlage IV, deel 1, en de te volgen procedures; g) de beginselen voor de geografische afbakening van de beperkingsgebieden; h) de protocollen met een beschrijving van de methoden voor visuele onderzoeken, het nemen van monsters en het uitvoeren van laboratoriumtests; en i) de beginselen inzake de opleiding van het personeel van de bevoegde autoriteiten. In voorkomend geval wordt de informatie bedoeld onder a) tot en met i) verstrekt in de vorm van een handleiding. 3. De lidstaten stellen binnen één jaar na de datum van opneming van het betrokken plaagorganisme in de lijst van prioritaire quarantaineorganismen een noodplan op voor het betrokken prioritair quarantaineorganisme. De lidstaten gaan op gezette tijden over tot evaluatie en in voorkomend geval actualisering van hun noodplannen. 4. De lidstaten doen hun noodplannen op verzoek aan de Commissie en de overige lidstaten toekomen , en informeren alle betrokken exploitanten . [Am. 56] Artikel 25 Simulatieoefeningen 1. De lidstaten voeren met betrekking tot de uitvoering van de noodplannen simulatieoefeningen uit waarvan de frequentie wordt vastgesteld aan de hand van de biologische eigenschappen van het betrokken prioritair quarantaineorganisme en het daaraan verbonden fytosanitaire risico. Deze oefeningen vinden voor alle betrokken prioritaire quarantaineorganismen plaats binnen een redelijke termijn en met deelname van de betrokken belanghebbenden . [Am. 57] 2. Voor prioritaire quarantaineorganismen waarvan de aanwezigheid in een lidstaat gevolgen voor de aangrenzende lidstaten zou kunnen hebben, worden kunnen de simulatieoefeningen door de betrokken lidstaten gezamenlijk worden uitgevoerd op basis van hun respectieve noodplannen. [Am. 58] In voorkomend geval voeren de lidstaten deze simulatieoefeningen samen met aangrenzende derde landen uit. 3. De lidstaten stellen op verzoek een verslag over de resultaten van elke simulatieoefening ter beschikking van de Commissie en de overige lidstaten. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen inzake: a) de frequentie, de inhoud en de vorm van de simulatieoefeningen; b) simulatieoefeningen voor meer dan één prioritair quarantaineorganisme; c) de samenwerking tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen; d) de inhoud van de in lid 3 bedoelde verslagen over de simulatieoefeningen. [Am. 59] Artikel 26 Uitroeiingsplannen voor prioritaire quarantaineorganismen 1. Wanneer overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), officieel bevestigd wordt dat een prioritair quarantaineorganisme of meer prioritaire quarantaineorganismen op het grondgebied van een lidstaat voorkomt voorkomen , stelt de bevoegde autoriteit na overleg met de betrokken exploitanten onmiddellijk een plan vast met maatregelen voor de uitroeiing van het betrokken plaagorganisme of de betrokken plaagorganismen overeenkomstig artikelen 16, 17 en 18, en een tijdschema voor de uitvoering van die maatregelen. Dat plan wordt aangeduid als "uitroeiingsplan". [Am. 60] Het uitroeiingsplan bevat een beschrijving van de opzet en de organisatie van de uit te voeren onderzoeken en legt het aantal visuele onderzoeken, te nemen monsters en uit te voeren laboratoriumtests vast. 2. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten op verzoek in kennis van de uitroeiingsplannen en dienen jaarlijks een verslag in over de overeenkomstig de artikelen 16, 17 en 18 in het kader van de betrokken uitroeiingsplannen genomen maatregelen. Artikel 27 Maatregelen van Unie ter bestrijding van specifieke EU-quarantaineorganismen 1. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot afkondiging van maatregelen vaststellen ter bestrijding van specifieke EU-quarantaineorganismen. Bij deze maatregelen wordt specifiek voor het betrokken plaagorganisme c.q. elk van de betrokken plaagorganismen uitvoering gegeven aan een of meer van de volgende bepalingen: [Am. 61] a) artikel 10 betreffende maatregelen in geval van vermoeden van aanwezigheid van EU-quarantaineorganisme; b) artikel 15 betreffende onmiddellijk door professionele exploitanten te nemen maatregelen; c) artikel 16 betreffende uitroeiing van EU-quarantaineorganismen; d) artikel 17 betreffende instelling van beperkingsgebieden; e) artikel 18 betreffende onderzoeken met betrekking tot en wijzigingen van beperkingsgebieden, en opheffing van beperkingen; f) artikel 21 betreffende onderzoeken met betrekking tot EU-quarantaineorganismen en plaagorganismen die voorlopig als EU-quarantaineorganismen moeten worden aangemerkt; g) artikel 23 betreffende onderzoeken met betrekking tot prioritaire quarantaineorganismen, wat het aantal visuele onderzoeken, monsters en tests voor bepaalde prioritaire quarantaineorganismen betreft; h) artikel 24 betreffende noodplannen voor prioritaire quarantaineorganismen; i) artikel 25 betreffende simulatieoefeningen; j) artikel 26 betreffende uitroeiingsplannen voor prioritaire quarantaine­organismen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 62] 2. Wanneer de Commissie op basis van de in artikel 18 bedoelde onderzoeken of van andere gegevens met betrekking tot een beperkingsgebied tot de conclusie komt dat uitroeiing van het betrokken EU-quarantaineorganisme niet mogelijk is, kan zij in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen vaststellen , is zij bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen, waarbij maatregelen worden vastgelegd die enkel ten doel hebben de verspreiding van die plaagorganismen buiten de betrokken gebieden te voorkomen. Het voorkomen van die verspreiding wordt aangeduid als "inperking" [Am. 63] . 3. Wanneer de Commissie tot de conclusie komt dat voor de bescherming van het gedeelte van het grondgebied van de Unie waar het betrokken EU-quarantaineorganisme niet voorkomt, preventiemaatregelen op plaatsen buiten beperkingsgebieden noodzakelijk zijn, kan zij in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen vaststellen is zij bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij dergelijke maatregelen worden vastgelegd. [Am. 64] 4. De in de leden 1, 2 en 3 bedoelde maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig bijlage IV inzake maatregelen en beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke risico's van de betrokken EU-quarantaineorganismen en de noodzaak van geharmoniseerde uitvoering van de noodzakelijke risicobeperkende maatregelen op het niveau van de Unie. 5. Bij de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen gedelegeerde handelingen kan worden bepaald dat de door de lidstaten genomen maatregelen zoals bedoeld in lid 1, onder a) tot en met j), moeten worden ingetrokken of gewijzigd. Zolang de Commissie geen maatregel heeft vastgesteld, kan de lidstaat de door hem genomen maatregelen handhaven. [Am. 65] 6. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 99, lid 4, voor de aanpak van Indien dit wegens een ernstig fytosanitair risico onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de in artikel 98 bis neergelegde procedure van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen . [Am. 66] 7. De lidstaten stellen door middel van het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem de Commissie en de overige lidstaten in kennis van eventuele gevallen van niet-naleving door professionele exploitanten van de op grond van dit artikel vastgestelde maatregelen. Artikel 28 Maatregelen van lidstaten met betrekking tot plaagorganismen die niet zijn opgenomen in lijst van EU-quarantaineorganismen 1. Wanneer officieel wordt bevestigd dat op het grondgebied van een lidstaat een plaagorganisme voorkomt dat niet is opgenomen in de lijst van EU-quarantaineorganismen en de betrokken bevoegde autoriteit van oordeel is dat dit plaagorganisme mogelijk voldoet aan de voorwaarden voor opneming in de lijst van EU-quarantaineorganismen, onderzoekt zij onmiddellijk of dat plaagorganisme voldoet aan de criteria van bijlage II, deel 3, subdeel 1. Wanneer zij concludeert dat aan die criteria wordt voldaan, neemt zij onmiddellijk uitroeiingsmaatregelen overeenkomstig bijlage IV inzake maatregelen en beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen De artikelen 16 tot en met 19 zijn van toepassing. Wanneer een bevoegde autoriteit vermoedt dat op het grondgebied van haar lidstaat een plaagorganisme voorkomt dat voldoet aan de in de eerste alinea bedoelde criteria, is artikel 10 van overeenkomstige toepassing. 2. Nadat de in lid 1 bedoelde maatregelen zijn vastgesteld, onderzoekt de lidstaat of het betrokken plaagorganisme, wat het grondgebied van de Unie betreft, voldoet aan de in bijlage II, deel 1, vermelde criteria voor quarantaineorganismen. 3. De betrokken lidstaat stelt de Commissie en de overige lidstaten onmiddellijk in kennis van de aanwezigheid van dat plaagorganisme, het in lid 1 bedoelde onderzoek, de maatregelen die zijn genomen en de gegevens op grond waarvan deze maatregelen gerechtvaardigd zijn. Hij stelt de Commissie binnen 24 maanden na de officiële bevestiging van de aanwezigheid van het plaagorganisme in kennis van de resultaten van het in lid 2 bedoelde onderzoek. Van de aanwezigheid van het betrokken plaagorganisme wordt kennisgegeven via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem. Artikel 29 Maatregelen van Unie met betrekking tot plaagorganismen die niet zijn opgenomen in lijst van EU-quarantaineorganismen 1. Wanneer de Commissie de in artikel 28, lid 3, eerste alinea, bedoelde kennisgeving ontvangt of over andere aanwijzingen beschikt dat een niet in de lijst van EU-quarantaineorganismen opgenomen plaagorganisme op het grondgebied van de Unie voorkomt dan wel dat er onmiddellijk gevaar dreigt dat een dergelijk plaagorganisme het grondgebied van de Unie binnendringt, en zij van oordeel is dat dit plaagorganisme mogelijk voldoet aan de voorwaarden voor opneming in die lijst, onderzoekt zij onmiddellijk of dit plaagorganisme, wat het grondgebied van de Unie betreft, voldoet aan de criteria van bijlage II, deel 3, subdeel 2. Wanneer zij concludeert dat aan die criteria wordt voldaan, stelt zij onmiddellijk door middel van uitvoeringshandelingen tijdelijke maatregelen vast met betrekking tot de aan dit plaagorganisme verbonden fytosanitaire risico's. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Bij deze maatregelen wordt specifiek voor elk van de betrokken plaagorganismen uitvoering gegeven aan een of meer van de bepalingen bedoeld in artikel 27, lid 1, onder a) tot en met f). 2. Wanneer de Commissie op basis van de in de artikelen 18 en 21 bedoelde onderzoeken of van andere aanwijzingen tot de conclusie komt dat uitroeiing van het betrokken plaagorganisme in bepaalde beperkingsgebieden niet mogelijk is, kunnen bij de in lid 1, tweede alinea, bedoelde uitvoeringshandelingen maatregelen worden vastgelegd die enkel ten doel hebben dit plaagorganisme in te perken. 3. Wanneer de Commissie tot de conclusie komt dat voor de bescherming van het gedeelte van het grondgebied van de Unie waar het betrokken plaagorganisme niet voorkomt, preventiemaatregelen op plaatsen buiten beperkingsgebieden noodzakelijk zijn, kunnen bij de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen dergelijke maatregelen worden vastgelegd. 4. De in de leden 1, 2 en 3 bedoelde maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig bijlage IV, deel 1, inzake maatregelen voor het beheer van de risico's van quarantaineorganismen en deel 2 van die bijlage inzake beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke risico's van de betrokken plaagorganismen en de noodzaak van geharmoniseerde uitvoering van de noodzakelijke risicobeperkende maatregelen op het niveau van de Unie. 5. Bij de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen kan worden bepaald dat de door de lidstaten op grond van artikel 28 genomen maatregelen moeten worden ingetrokken of gewijzigd. Zolang de Commissie geen maatregel heeft vastgesteld, kan de lidstaat de door hem genomen maatregelen handhaven. 6. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 99, lid 4, voor de aanpak van een ernstig fytosanitair risico onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. 7. De lidstaten stellen door middel van het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem de Commissie en de overige lidstaten in kennis van eventuele gevallen van niet-naleving door professionele exploitanten van de op grond van dit artikel vastgestelde maatregelen. Artikel 30 Wijziging van bijlage II, deel 3 De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage II, deel 3, betreffende de criteria waaraan de plaagorganismen overeenkomstig de artikelen 28 en 29 moeten voldoen, wat betreft de criteria inzake de identiteit van het plaagorganisme, de aanwezigheid ervan, de waarschijnlijkheid van het binnendringen, de vestiging en de verspreiding ervan, en de potentiële economische, sociale en milieugevolgen ervan, rekening houdend met de ontwikkeling van de technische en wetenschappelijke kennis en van de internationale normen . [Am. 67] Artikel 31 Vaststelling van strengere voorschriften door lidstaten 1. De lidstaten kunnen op hun grondgebied strengere maatregelen toepassen dan de op grond van artikel 27, leden 1, 2 en 3, en artikel 29, leden 1, 2 en 3, vastgestelde maatregelen, voor zover die maatregelen worden gerechtvaardigd door de doelstelling van fytosanitaire bescherming en in overeenstemming zijn met bijlage IV, deel 2, inzake maatregelen en beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen. Deze maatregelen mogen er niet in bestaan noch ertoe leiden dat het binnenbrengen op of het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van planten, plantaardige producten en andere materialen wordt verboden of beperkt anders dan uit hoofde van de artikelen 40 tot en met 54 en 67 tot en met 96. 2. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten onmiddellijk in kennis van de door hen overeenkomstig lid 1 vastgestelde maatregelen. De lidstaten dienen op verzoek bij de Commissie en de overige lidstaten jaarlijks een verslag in over de overeenkomstig lid 1 genomen maatregelen. [Am. 68] Afdeling 3 BG-quarantaineorganismen Artikel 32 Erkenning van beschermde gebieden 1. Wanneer een quarantaineorganisme wel voorkomt op het grondgebied van de Unie, maar niet in de betrokken lidstaat, en het geen EU-quarantaineorganisme betreft, kan de Commissie, op verzoek van de betrokken lidstaat overeenkomstig lid 4, het grondgebied van die lidstaat overeenkomstig lid 3 erkennen als beschermd gebied. Dit geldt eveneens voor een gedeelte van het grondgebied van een lidstaat wanneer een dergelijk quarantaineorganisme daar niet voorkomt. Een dergelijk quarantaineorganisme wordt aangeduid als "BG-quarantaineorganisme". 2. Er mogen geen BG-quarantaineorganismen worden binnengebracht in of worden verplaatst binnen het betrokken beschermde gebied. Niemand mag door opzettelijke handelingen ertoe bijdragen dat het betrokken BG-quarantaineorganisme in een beschermd gebied wordt binnengebracht en zich daar vestigt en verspreidt. 3. De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling een lijst van de beschermde gebieden en de betrokken BG-quarantaineorganismen op. Die lijst omvat de beschermde gebieden die zijn erkend in overeenstemming met artikel 2, lid 1, onder h), eerste alinea, van Richtlijn 2000/29/EG en de respectieve plaagorganismen die zijn opgenomen in bijlage I, deel B, en bijlage II, deel B, bij die richtlijn. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. Wanneer is voldaan aan de in lid 1 vermelde voorwaarden, kan de Commissie door wijziging van de in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandeling andere beschermde gebieden erkennen. Een dergelijke wijziging wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Deze procedure is ook van toepassing op de intrekking of vervanging van de in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandeling. Wanneer artikel 35 van toepassing is, wordt een uitvoeringshandeling vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 4. De betrokken lidstaat dient tezamen met het in lid 1 bedoelde verzoek de volgende documenten in: a) een beschrijving van de grenzen van het betrokken beschermde gebied, met inbegrip van kaarten; en b) de onderzoeksresultaten waaruit blijkt dat het betrokken quarantaineorganisme gedurende de laatste drie jaar voor de indiening van het verzoek niet in het betrokken gebied is voorgekomen. Die onderzoeken moeten zijn uitgevoerd op gepaste tijdstippen en met gepaste intensiteit wat de mogelijkheid tot het opsporen van het betrokken quarantaineorganisme betreft. Zij moeten zijn gebaseerd op deugdelijke wetenschappelijke en technische beginselen. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot vastlegging van uitvoerige voorschriften voor met het oog op de erkenning van beschermde gebieden uit te voeren onderzoeken. Artikel 33 Algemene verplichtingen in verband met beschermde gebieden 1. Met betrekking tot een beschermd gebied zijn de in de volgende artikelen vastgestelde verplichtingen van overeenkomstige toepassing op BG-quarantaineorganismen: a) de artikelen 9 tot en met 12 betreffende bevestiging, kennisgeving en informatieverstrekking wat aanwezigheid van EU-quarantaineorganismen betreft; b) artikel 15 betreffende onmiddellijk door professionele exploitanten te nemen maatregelen; c) de artikelen 16, 17 en 18 betreffende uitroeiing van EU-quarantaineorganismen, instelling en wijziging van beperkingsgebieden en in die beperkingsgebieden te verrichten onderzoeken. 2. Planten, plantaardige producten of andere materialen die afkomstig zijn uit een beperkingsgebied dat overeenkomstig artikel 17 in een beschermd gebied voor een BG-quarantaineorganisme is vastgesteld, mogen niet naar of binnen een voor dat BG-quarantaineorganisme vastgesteld beschermd gebied worden verplaatst. Wanneer die planten, plantaardige producten of andere materialen buiten het betrokken beschermde gebied worden gebracht, moeten zij op zodanige wijze worden verpakt en verplaatst dat er geen risico van verspreiding van het respectieve BG-quarantaineorganisme binnen dat beschermde gebied is. 3. De Commissie en de overige lidstaten worden onmiddellijk in kennis gesteld van de binnen een beschermd gebied ingestelde beperkingsgebieden en de overeenkomstig de artikelen 16, 17 en 18 in die beperkingsgebieden genomen uitroeiingsmaatregelen. Artikel 34 Onderzoeken met betrekking tot BG-quarantaineorganismen 1. De bevoegde autoriteit voert jaarlijks voor elk beschermd gebied een onderzoek uit naar de aanwezigheid van het betrokken BG-quarantaineorganisme. Die onderzoeken worden uitgevoerd op gepaste tijdstippen en met gepaste intensiteit wat de mogelijkheid tot het opsporen van het betrokken BG-quarantaineorganisme betreft. Zij moeten gebaseerd zijn op deugdelijke wetenschappelijke en technische beginselen. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot vastlegging van uitvoerige voorschriften voor dergelijke onderzoeken die moeten worden uitgevoerd om vast te stellen of de beschermde gebieden nog steeds voldoen aan de voorwaarden van artikel 32, lid 1. 2. De lidstaten stellen elk jaar uiterlijk op 30 april de Commissie en de overige lidstaten in kennis van de resultaten van de in lid 1 bedoelde onderzoeken die in het voorgaande jaar zijn uitgevoerd. Artikel 35 Wijziging en intrekking van beschermde gebieden 1. De Commissie kan op verzoek van de lidstaat waarvan het grondgebied wordt geraakt, de omvang van het beschermde gebied wijzigen. Ingeval de Commissie het beschermde gebied wijzigt, stelt de betrokken lidstaat de Commissie, de overige lidstaten en, via internet, de professionele exploitanten van die wijziging van het beschermde gebied in kennis, onder overlegging van de desbetreffende kaarten. Ingeval die wijziging betrekking heeft op de uitbreiding van een beschermd gebied, zijn de artikelen 32, 33 en 34 van toepassing. 2. Op verzoek van de in lid 1 bedoelde lidstaat trekt de Commissie de erkenning van een beschermd gebied in of verkleint zij de omvang ervan. 3. De Commissie trekt de erkenning van een beschermd gebied in wanneer de in artikel 34 bedoelde onderzoeken niet overeenkomstig dat artikel zijn uitgevoerd. 4. De Commissie trekt de erkenning van een beschermd gebied in wanneer het betreffende BG-quarantaineorganisme in dat gebied is aangetroffen en aan een van de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) er is binnen drie maanden na de bevestiging van de aanwezigheid van het betrokken plaagorganisme geen beperkingsgebied overeenkomstig artikel 33, lid 1, aangewezen; b) de op grond van artikel 33, lid 1, in een beperkingsgebied genomen uitroeiingsmaatregelen hebben binnen 24 maanden na de bevestiging van de aanwezigheid van het betrokken plaagorganisme niet het gewenste effect gehad; c) uit de gegevens waarover de Commissie beschikt blijkt dat er, wat betreft de toepassing van de in de artikelen 16, 17 en 18 bedoelde maatregelen op grond van artikel 33, lid 1, onder c), sprake is geweest van nalatig handelen met betrekking tot de aanwezigheid van het betreffende plaagorganisme in het betrokken beschermde gebied. Hoofdstuk III EU-kwaliteitsorganismen Artikel 36 Definitie van EU-kwaliteitsorganismen Een plaagorganisme wordt aangeduid als "EU-kwaliteitsorganisme" indien het voldoet aan al de volgende voorwaarden en is opgenomen in de lijst zoals bedoeld in artikel 37: [Am. 69] a) de identiteit van het plaagorganisme is vastgesteld in overeenstemming met bijlage II, deel 4, punt 1; b) het plaagorganisme komt voor op het grondgebied van de Unie; c) het plaagorganisme is geen EU-quarantaineorganisme; d) het plaagorganisme wordt hoofdzakelijk overgedragen door specifieke voor opplant bestemde planten, overeenkomstig bijlage II, deel 4 punt 2; e) de aanwezigheid van het plaagorganisme op die voor opplant bestemde planten heeft onaanvaardbare economische gevolgen wat betreft het voorgenomen gebruik van die voor opplant bestemde planten, overeenkomstig bijlage II, deel 4, punt 3; f) er zijn uitvoerbare en doeltreffende maatregelen beschikbaar om de aanwezigheid van het plaagorganisme op de betrokken voor opplant bestemde planten te voorkomen. [Am. 70] Artikel 37 Verbod op binnenbrengen en verplaatsen van EU-kwaliteitsorganismen op voor opplant bestemde planten 1. Er mogen geen EU-kwaliteitsorganismen op de voor opplant bestemde planten waardoor zij worden overgedragen, zoals genoemd in de in lid 2 bedoelde lijst, worden binnengebracht op of worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie. 2. De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling In bijlage I quater is een lijst op opgenomen van de EU-kwaliteitsorganismen en de specifieke voor opplant bestemde planten zoals bedoeld in artikel 36, onder d), in voorkomend geval met vermelding van de in lid 4 bedoelde categorieën en de in lid 5 bedoelde drempels. [Am. 71] Die lijst omvat de plaagorganismen en de respectieve voor opplant bestemde planten die worden vermeld in de volgende handelingen: a) bijlage II, deel A, rubriek II, bij Richtlijn 2000/29/EG; b) bijlage I, punten 3 en 6, alsmede bijlage II, punt 3, bij Richtlijn 66/402/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaigranen (18) ; c) de bijlage bij Richtlijn 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni 1993 tot vaststelling van het schema met de voorwaarden waaraan fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt en teeltmateriaal daarvan krachtens Richtlijn 92/34/EEG van de Raad moeten voldoen (19) ; d) de bijlage bij Richtlijn 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni 1993 tot vaststelling van het schema met de voorwaarden waaraan siergewassen en teeltmateriaal daarvan krachtens Richtlijn 91/682/EEG van de Raad moeten voldoen (20) ; e) bijlage II, punt b), bij Richtlijn 2002/55/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het in de handel brengen van groentezaad (21) ; f) bijlage I, punt 6, en bijlage II, punt B, bij Richtlijn 2002/56/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen (22) ; g) bijlage I, punt 4, en bijlage II, punt 5, bij Richtlijn 2002/57/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen (23) . [Am. 72] Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. [Am. 73] 3. De Commissie wijzigt de in lid 2 bedoelde uitvoeringshandeling is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de wijziging van bijlage I quater , wanneer uit een evaluatie blijkt dat een niet in deze handeling bijlage opgenomen plaagorganisme voldoet aan de voorwaarden van artikel 36, een in deze handeling bijlage opgenomen plaagorganisme niet langer voldoet aan één of meer van die voorwaarden, of die lijst wat betreft de in lid 4 bedoelde categorieën of de in lid 5 bedoelde drempels moet worden gewijzigd. Alvorens deze gedelegeerde handelingen vast te stellen pleegt de Commissie overleg met de belanghebbenden. [Am. 74] De Commissie stelt die evaluatie onverwijld ter beschikking van de lidstaten. [Am. 75] 4. Wanneer aan de voorwaarde van artikel 36, onder e), alleen wordt voldaan voor één of meer van de categorieën bedoeld in artikel 12, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening betreffende teeltmateriaalwetging ], moet in de in lid 1 bedoelde lijst bij de vermelding van deze categorieën worden aangegeven dat het in lid 1 neergelegde verbod op het binnenbrengen en verplaatsen alleen voor deze categorieën geldt. 5. Wanneer aan de voorwaarde van artikel 36, onder e), alleen wordt voldaan indien het betrokken plaagorganisme boven een bepaalde drempel voorkomt, moet in de in lid 1 bedoelde lijst bij de vermelding van deze drempel worden aangegeven dat het in lid 1 neergelegde verbod op het binnenbrengen en verplaatsen alleen boven deze drempel geldt. Er wordt alleen een drempel vastgesteld indien aan de volgende criteria wordt voldaan: a) het is door middel van door de professionele exploitant getroffen maatregelen mogelijk ervoor te zorgen dat de aanwezigheid van het EU-kwaliteitsorganisme op die voor opplant bestemde planten die drempel niet overschrijdt; en b) het is mogelijk na te gaan of die drempel in partijen van die voor opplant bestemde planten niet wordt overschreden. De in bijlage IV, deel 2, genoemde beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen zijn van toepassing. 6. Voor wijzigingen van de in lid 2 bedoelde uitvoeringshandeling die nodig zijn met het oog op aanpassing aan de wijziging van de wetenschappelijke naam van een plaagorganisme, geldt de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. Alle andere wijzigingen van de in lid 2 bedoelde uitvoeringshandeling worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Deze procedure is ook van toepassing op de intrekking of vervanging van de in lid 2 bedoelde uitvoeringshandeling. [Am. 76] Artikel 38 Wijziging van bijlage II, deel 4 De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage II, deel 4, betreffende de criteria om te bepalen welke plaagorganismen als EU-kwaliteitsorganismen moeten worden aangemerkt, wat betreft de criteria inzake de identiteit van het plaagorganisme, de relevantie ervan, de waarschijnlijkheid van de verspreiding ervan, en de potentiële economische, sociale en milieugevolgen ervan, rekening houdend met de ontwikkeling van de technische en wetenschappelijke kennis en van de internationale normen . [Am. 77] Artikel 39 EU-kwaliteitsorganismen die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling of tentoonstellingen worden gebruikt Het verbod van artikel 37 geldt niet voor EU-kwaliteitsorganismen die op de betrokken voor opplant bestemde planten voorkomen en die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling of tentoonstellingen worden gebruikt. Hoofdstuk IV Maatregelen betreffende planten, plantaardige producten en andere materialen Afdeling 1 Maatregelen met betrekking tot het gehele grondgebied van de Unie Artikel 40 Verbod op binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen op grondgebied van Unie 1. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast die een lijst bevat van de in bijlage III, deel A, bij Richtlijn 2000/29/EG vermelde planten, plantaardige producten en andere materialen, verbodsbepalingen en betrokken derde landen. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, van deze verordening bedoelde raadplegingsprocedure. In de bij die uitvoeringshandeling vastgestelde lijst worden de planten, plantaardige producten en andere materialen aangeduid met hun respectieve code overeenkomstig de indeling in de gecombineerde nomenclatuur zoals vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (24) (hierna "GN-code" genoemd). 2. Wanneer een plant, plantaardig product of ander materiaal van oorsprong uit of verzonden vanuit een derde land, door de waarschijnlijkheid gastheer te zijn voor een EU-quarantaineorganisme, een onaanvaardbaar fytosanitair risico oplevert en dit risico door toepassing van één of meer van de maatregelen genoemd in bijlage IV, deel 1, punten 2 en 3, inzake maatregelen en beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen niet tot een aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht, wijzigt de Commissie waar nodig de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling om daarin die plant, dat plantaardige product of dat andere materiaal en de betrokken derde landen op te nemen. Wanneer een in deze uitvoeringshandeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal geen onaanvaardbaar fytosanitair risico oplevert of weliswaar een dergelijk risico oplevert, maar dit risico door toepassing van één of meer van de maatregelen genoemd in bijlage IV, deel 1, punten 2 en 3, inzake maatregelen voor het beheer van de risico's en verplaatsingsroutes van quarantaineorganismen tot een aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht, wijzigt de Commissie waar nodig die uitvoeringshandeling. De vraag of dit fytosanitaire risico al dan niet aanvaardbaar is, wordt beoordeeld overeenkomstig de in bijlage IV, deel 2, vermelde beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen. In voorkomend geval wordt de vraag of dit fytosanitaire risico al dan niet aanvaardbaar is, beoordeeld ten aanzien van één of meer specifieke derde landen. Deze wijzigingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 99, lid 4, voor de aanpak van een ernstig fytosanitair risico die wijzigingen vast bij onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen. 3. Een plant die of een plantaardig product of ander materiaal dat is opgenomen in de lijst van de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling mag niet vanuit het in die lijst gespecificeerde derde land op het grondgebied van de Unie worden binnengebracht. 4. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem ervan in kennis wanneer in strijd met lid 3 planten, plantaardige producten of andere materialen op het grondgebied van de Unie zijn binnengebracht. Het derde land waaruit de planten, plantaardige producten of andere materialen op het grondgebied van de Unie zijn binnengebracht, wordt hiervan eveneens in kennis gesteld. Artikel 41 Planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor bijzondere en gelijkwaardige eisen gelden 1. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast die een lijst bevat van de in bijlage IV, deel A, bij Richtlijn 2000/29/EG vermelde planten, plantaardige producten en andere materialen, eisen en in voorkomend geval de betrokken derde landen. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, van deze verordening bedoelde raadplegingsprocedure. In de bij die uitvoeringshandeling vastgestelde lijst worden die planten, plantaardige producten en andere materialen aangeduid met hun GN-code. 2. Wanneer een plant, plantaardig product of ander materiaal, door de waarschijnlijkheid gastheer te zijn voor een EU-quarantaineorganisme, een onaanvaardbaar fytosanitair risico oplevert en dit risico door toepassing van één of meer van de maatregelen genoemd in bijlage IV, deel 1, punten 2 en 3, inzake maatregelen en beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen tot een aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht, wijzigt de Commissie de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling om daarin die plant, dat plantaardige product of dat andere materiaal en de daarop toe te passen maatregelen op te nemen. Deze maatregelen en de in lid 1 bedoelde eisen worden hierna "bijzondere eisen" genoemd. Deze maatregelen kunnen worden genomen in de vorm van specifieke, overeenkomstig artikel 42, lid 1, vastgestelde eisen voor het binnenbrengen van bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen op het grondgebied van de Unie, die gelijkwaardig zijn aan bijzondere eisen voor het verplaatsen van die planten, plantaardige producten of andere materialen binnen het grondgebied van de Unie (hierna "gelijkwaardige eisen" genoemd). Wanneer een in deze uitvoeringshandeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal geen onaanvaardbaar fytosanitair risico oplevert of weliswaar een dergelijk risico oplevert, maar dit risico door de bijzondere eisen niet tot een aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht, wijzigt de Commissie die uitvoeringshandeling. De vraag of dit fytosanitaire risico al dan niet aanvaardbaar is, wordt beoordeeld overeenkomstig de in bijlage IV, deel 2, vermelde beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen, en de maatregelen om dat risico tot een aanvaardbaar niveau terug te brengen worden eveneens vastgesteld overeenkomstig die beginselen. In voorkomend geval wordt de vraag of dit fytosanitaire risico al dan niet aanvaardbaar is, beoordeeld ten aanzien van een of meer specifieke derde landen of delen daarvan en worden deze maatregelen eveneens vastgesteld ten aanzien van één of meer specifieke derde landen of delen daarvan. Deze wijzigingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 99, lid 4, voor de aanpak van een ernstig fytosanitair risico onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. 3. Een plant die of een plantaardig product of ander materiaal dat is opgenomen in de lijst van de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling mag enkel worden binnengebracht op of worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie indien aan de bijzondere eisen of gelijkwaardige eisen wordt voldaan. 4. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem ervan in kennis wanneer in strijd met lid 3 planten, plantaardige producten of andere materialen zijn binnengebracht op of verplaatst binnen het grondgebied van de Unie. In voorkomend geval wordt het derde land waaruit de planten, plantaardige producten of andere materialen op het grondgebied van de Unie zijn binnengebracht, hiervan eveneens in kennis gesteld. Artikel 42 Vaststelling van gelijkwaardige eisen 1. Gelijkwaardige eisen zoals bedoeld in artikel 41, lid 2, tweede alinea, worden op verzoek van een bepaald derde land door middel van een uitvoeringshandeling vastgesteld, indien aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) het betrokken derde land waarborgt, door de toepassing in het kader van zijn officiële controle van één of meer specifieke maatregelen, ten aanzien van de verplaatsing van de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen binnen het grondgebied van de Unie een niveau van fytosanitaire bescherming dat gelijkwaardig is aan de krachtens artikel 41, leden 1 en 2, vastgestelde bijzondere eisen; b) het betrokken derde land toont de Commissie op objectieve wijze aan dat met de onder a) bedoelde specifieke maatregelen het aldaar bedoelde niveau van fytosanitaire bescherming wordt bereikt. 2. In voorkomend geval onderzoekt de Commissie in het betrokken derde land, overeenkomstig artikel 119 van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening officiële controles ], of aan de onder a) en b) bedoelde voorwaarden wordt voldaan. 3. De in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 43 Aan reizigers, klanten van postdiensten en internetklanten te verstrekken informatie 1. De Commissie, de lidstaten en de ondernemers die internationaal vervoer verrichten stellen de reizigers, wat het binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen op het grondgebied van de Unie betreft, informatie beschikbaar over de op grond van artikel 40, lid 3, vastgestelde verbodsbepalingen, de op grond van artikel 41, lid 1, en artikel 42, lid 2, vastgestelde eisen en de op grond van artikel 70, lid 2, vastgestelde vrijstellingen. [Am. 86] Die informatie wordt kan worden verstrekt in de vorm van posters of brochures, die eventueel ook via internet geraadpleegd kunnen worden. [Am. 87] In zeehavens en op vliegvelden wordt die informatie de reizigers in de vorm van posters beschikbaar gesteld. De Commissie is bevoegd een uitvoeringshandeling met richtsnoeren voor die posters en brochures vast te stellen. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, van deze verordening bedoelde raadplegingsprocedure. 2. Postdiensten en professionele exploitanten die zich bezighouden met verkopen door middel van op afstand gesloten overeenkomsten, stellen hun klanten de in lid 1 bedoelde informatie beschikbaar via internet. 3. De lidstaten leggen de Commissie elk om de twee jaar een verslag voor met een overzicht van de overeenkomstig dit artikel verstrekte informatie. [Am. 88] Artikel 44 Uitzonderingen op verbodsbepalingen en eisen voor grensgebieden 1. In afwijking van artikel 40, lid 3, en artikel 41, lid 3, mogen de lidstaten toestemming verlenen voor het binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen op het grondgebied van de Unie, indien de planten, plantaardige producten en andere materialen aan de volgende voorwaarden voldoen: a) zij worden geteeld of geproduceerd in gebieden in derde landen die in de nabijheid van de grens landgrens met een lidstaat zijn gelegen (hierna "grensgebieden van derde landen" genoemd); [Am. 89] b) zij worden binnengebracht in gebieden in lidstaten die onmiddellijk aan de andere kant van die grens zijn gelegen (hierna "grensgebieden van lidstaten" genoemd); c) zij worden in de betreffende grensgebieden van lidstaten op zodanige wijze verwerkt dat er geen elk fytosanitair risico meer bestaat; d) zij leveren geen enkel risico van verspreiding van quarantaineorganismen op wanneer zij binnen het grensgebied worden verplaatst. Die planten, plantaardige producten en andere materialen worden uitsluitend naar en binnen de grensgebieden van lidstaten verplaatst, onder officieel toezicht van de bevoegde autoriteit. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen inzake: a) de maximale breedte van de grensgebieden van derde landen en van de grensgebieden van lidstaten, waar nodig specifiek voor bepaalde planten, plantaardige producten en andere materialen; b) de maximale afstand waarover de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen binnen de grensgebieden van derde landen en de grensgebieden van lidstaten mogen worden verplaatst; en c) de procedures voor het verlenen van toestemming voor het binnenbrengen in en verplaatsen binnen de grensgebieden van lidstaten van de in lid 1 bedoelde planten, plantaardige producten en andere materialen. Deze gebieden moeten breed genoeg zijn om te waarborgen dat het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van die planten, plantaardige producten en andere materialen geen fytosanitair risico voor het grondgebied van de Unie of delen daarvan oplevert. 3. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen specifieke voorwaarden of maatregelen vaststellen met betrekking tot het binnenbrengen van bepaalde planten, plantaardige producten en andere materialen in de grensgebieden van lidstaten en met betrekking tot specifieke derde landen, waarop dit artikel van toepassing is. Deze handelingen worden vastgesteld overeenkomstig bijlage IV, deel 1, inzake maatregelen voor het beheer van de risico's van quarantaineorganismen en deel 2 van die bijlage inzake beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen, rekening houdend met de wetenschappelijke en technische ontwikkelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld en in voorkomend geval ingetrokken of vervangen overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 4. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem ervan in kennis wanneer in strijd met de leden 1 en 2 planten, plantaardige producten of andere materialen zijn binnengebracht in of verplaatst binnen de in die leden bedoelde grensgebieden. Het derde land waaruit de planten, plantaardige producten of andere materialen in het betrokken grensgebied zijn binnengebracht, wordt hiervan eveneens in kennis gesteld. Artikel 45 Uitzonderingen op verbodsbepalingen en Eisen voor fytosanitair veilige doorvoer [Am. 90] 1. In afwijking van artikel 40, lid 3, en artikel 41, lid 3, mogen de lidstaten toestemming verlenen voor het binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen op het grondgebied van de Unie en voor het doorvoeren daarvan over het grondgebied van de Unie naar een derde land (hierna "fytosanitair veilige doorvoer" genoemd), wanneer die planten, plantaardige producten en andere materialen aan de volgende voorwaarden voldoen: a) zij gaan vergezeld van een ondertekende verklaring van de professionele exploitant die die planten, plantaardige producten en andere materialen onder zijn beheer heeft, waarin wordt bevestigd dat die planten, plantaardige producten en andere materialen zich in fytosanitair veilige doorvoer bevinden; b) zij worden op zodanige wijze verpakt en vervoerd dat er bij het binnenbrengen ervan op en het doorvoeren ervan over het grondgebied van de Unie geen risico van verspreiding van EU-quarantaineorganismen bestaat , waarbij een officieel fytosanitair zegel wordt gebruikt om de oorspronkelijke verpakking en het vervoer (verzegelde vrachtwagen) te waarborgen en wijziging of splitsing van de lading te voorkomen, om zo de doorvoer door de Unie zonder fytosanitair risico officieel te waarborgen ; [Am. 91] c) zij worden onder officieel toezicht van de betrokken bevoegde autoriteiten en onder toezicht van de douane binnengebracht op het grondgebied van de Unie, doorgevoerd over het grondgebied van de Unie en onmiddellijk weer naar een plaats buiten het grondgebied van de Unie verplaatst. De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar die planten, plantaardige producten of andere materialen worden binnengebracht op of voor het eerst worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie, informeert de bevoegde autoriteiten van alle andere lidstaten waardoor die planten, plantaardige producten of andere materialen moeten worden doorgevoerd alvorens zij naar een plaats buiten het grondgebied van de Unie worden verplaatst. [Am. 92] Planten, plantaardige producten en andere materialen die in fytosanitair veilige doorvoer zijn van een derde land naar een ander derde land via het grondgebied van de Unie, moeten voldoen aan de in artikel 40 vastgestelde fytosanitaire eisen, onverminderd andere fytosanitaire bepalingen die van toepassing zijn. [Am. 93] In overeenstemming met alinea 1 bis moet, als die planten, plantaardige producten of andere materialen worden binnengebracht op of voor het eerst worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie, de bevoegde autoriteit van de lidstaat in kwestie een controle uitvoeren van de documenten van binnenkomst en is hij verantwoordelijk voor de verzegeling van de goederen zoals bepaald in alinea 1, onder b). [Am. 94] Op dezelfde manier brengt de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarlangs de goederen in doorvoer het grondgebied van de Unie verlaten, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van binnenkomst en van de lidstaat of de lidstaten van doorvoer op de hoogte wanneer de goederen het grondgebied van de Unie verlaten. [Am. 95] De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar die planten, plantaardige producten of andere materialen worden binnengebracht op of voor het eerst worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie, informeert de bevoegde autoriteiten van alle andere lidstaten waardoor die planten, plantaardige producten of andere materialen moeten worden doorgevoerd alvorens zij naar een plaats buiten het grondgebied van de Unie worden verplaatst. [Am. 96] 2. Wanneer de op grond van artikel 27, leden 1 en 2, en artikel 29, leden 1 en 2, vastgestelde handelingen zulks bepalen, is dit artikel van overeenkomstige toepassing. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen waarin de inhoud van de in lid 1, onder a), bedoelde verklaring wordt weergegeven. 4. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen specificaties vaststellen voor de vorm van de in lid 1, onder a), bedoelde verklaring. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 5. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem ervan in kennis wanneer in strijd met lid 1 planten, plantaardige producten of andere materialen zijn binnengebracht op of verplaatst binnen het in dat lid bedoelde grondgebied van de Unie. Het derde land waaruit de planten, plantaardige producten of andere materialen op het grondgebied van de Unie zijn binnengebracht, wordt hiervan eveneens in kennis gesteld. Artikel 46 Planten, plantaardige producten en andere materialen die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling en tentoonstellingen worden gebruikt 1. In afwijking van artikel 40, lid 3, en artikel 41, lid 3, mogen de lidstaten op verzoek toestemming verlenen voor het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen hun grondgebied van planten, plantaardige producten en andere materialen die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling en tentoonstellingen worden gebruikt, wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) de aanwezigheid van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen levert geen onaanvaardbaar risico van verspreiding van een EU-quarantaineorganisme op wanneer passende beperkingen worden opgelegd; b) er bestaan geschikte opslagvoorzieningen waarin die planten, plantaardige producten of andere materialen moeten worden bewaard en geschikte quarantainestations zoals bedoeld in artikel 56, waarin die planten, plantaardige producten of andere materialen moeten worden gebruikt; c) het personeel dat de werkzaamheden in verband met die planten, plantaardige producten of andere materialen moet uitvoeren, beschikt over de passende wetenschappelijke en technische kwalificaties. 2. De bevoegde autoriteit beoordeelt het risico van verspreiding van EU-quarantaineorganismen door de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen zoals bedoeld in lid 1, onder a), aan de hand van de identiteit, de biologische eigenschappen en de middelen van verspreiding van de betrokken EU-quarantaineorganismen, de beoogde werkzaamheden, de interactie met het milieu en andere relevante factoren in verband met het aan die planten, plantaardige producten of andere materialen verbonden risico. Zij beoordeelt de in lid 1, onder b), bedoelde opslagvoorzieningen waarin die planten, plantaardige producten of andere materialen moeten worden bewaard en de in lid 1, onder c), bedoelde wetenschappelijke en technische kwalificaties van het personeel dat de werkzaamheden in verband met die planten, plantaardige producten of andere materialen moet uitvoeren. Op basis van deze beoordelingen verleent de bevoegde autoriteit toestemming voor het binnenbrengen op of het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van die planten, plantaardige producten of andere materialen, wanneer aan de in lid 1 vermelde voorwaarden wordt voldaan. 3. De toestemming wordt verleend onder de volgende voorwaarden: a) de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen moeten worden bewaard in opslagvoorzieningen die door de bevoegde autoriteiten geschikt zijn bevonden en die in de toestemming worden vermeld; b) de werkzaamheden in verband met die planten, plantaardige producten of andere materialen moeten worden uitgevoerd in een quarantainestation dat overeenkomstig artikel 56 door de bevoegde autoriteit is aangewezen en dat in de toestemming wordt vermeld; c) de werkzaamheden in verband met die planten, plantaardige producten of andere materialen moeten worden uitgevoerd door personeel waarvan de wetenschappelijke en technische kwalificaties door de bevoegde autoriteit passend worden geacht en in de toestemming worden vermeld; d) die planten, plantaardige producten of andere materialen moeten vergezeld gaan van de toestemming wanneer zij worden binnengebracht op of worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie. 4. De toestemming geldt enkel voor de voor de betrokken werkzaamheden passende hoeveelheid die de capaciteit van het aangewezen quarantainestation niet te boven gaat. De toestemming vermeldt de beperkingen die noodzakelijk zijn om het risico van verspreiding van de betrokken EU-quarantaineorganismen op passende wijze te verkleinen. 5. De bevoegde autoriteit monitort de naleving van de in lid 3 bedoelde voorwaarden en de in lid 4 bedoelde restrictie en beperkingen, en neemt de nodige maatregelen ingeval die voorwaarden, die restrictie of die beperkingen niet worden nageleefd. 6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot vastlegging van uitvoerige voorschriften betreffende: a) de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie over het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen; b) de in lid 2 bedoelde beoordelingen en toestemming; en c) de monitoring van de naleving, de maatregelen in geval van niet-naleving en de kennisgeving daarvan zoals bedoeld in lid 5. 7. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem ervan in kennis wanneer in strijd met de leden 1 tot en met 4 planten, plantaardige producten of andere materialen zijn binnengebracht op of verplaatst binnen het grondgebied van de Unie. In voorkomend geval wordt in die kennisgevingen eveneens aangegeven welke maatregelen door de lidstaten met betrekking tot de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen zijn genomen en of het na de uitvoering van die maatregelen is toegestaan om die planten, plantaardige producten en andere materialen binnen te brengen op of te verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie. In voorkomend geval wordt het derde land waaruit de planten, plantaardige producten of andere materialen op het grondgebied van de Unie zijn binnengebracht, hiervan eveneens in kennis gesteld. De lidstaten leggen de Commissie elk om de twee jaar een verslag voor met een overzicht van de relevante informatie over de op grond van lid 1 verleende toestemmingen en de resultaten van de in lid 5 bedoelde monitoring. [Am. 97] Artikel 47 Tijdelijke maatregelen met betrekking tot voor opplant bestemde planten 1. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen tijdelijke maatregelen vaststellen met betrekking tot het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten uit derde landen, indien aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: [Am. 138] a) er is weinig tot geen fytosanitaire ervaring opgedaan met de handel in de betrokken voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten die afkomstig zijn uit of worden verzonden vanuit het betrokken derde land; [Am. 139] b) er heeft geen beoordeling plaatsgevonden van de fytosanitaire risico’s die de voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten uit het betrokken derde land voor het grondgebied van de Unie opleveren; [Am. 140] c) de voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten leveren waarschijnlijk fytosanitaire risico’s op die geen verband houden met of nog niet in verband kunnen worden gebracht met overeenkomstig artikel 5, leden 2 en 3, in de lijst opgenomen EU-quarantaineorganismen of plaagorganismen waarvoor overeenkomstig artikel 29 maatregelen zijn vastgesteld. [Am. 141] Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld en in voorkomend geval ingetrokken of vervangen overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 2. De tijdelijke maatregelen zoals bedoeld in lid 1 worden vastgesteld overeenkomstig bijlage III inzake de gegevens om vast te kunnen stellen welke voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten fytosanitaire risico's voor het grondgebied van de Unie opleveren en bijlage IV, deel 2, inzake beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen. [Am. 142] Deze maatregelen behelzen, naar gelang het geval, een van de volgende onderdelen: a) intensieve bemonstering van iedere partij op het grondgebied van de Unie binnengebrachte voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten op de plaats waar zij worden binnengebracht, en onderzoek van de monsters; [Am. 143] b) wanneer door intensieve bemonstering en intensief onderzoek bij het binnenbrengen van de betrokken voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten op het grondgebied van de Unie niet kan worden gewaarborgd dat er geen fytosanitair risico bestaat, de instelling van een quarantaineperiode om na te gaan of die voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten geen fytosanitair risico opleveren; [Am. 144] c) wanneer door intensieve bemonstering en intensief onderzoek bij het binnenbrengen van de betrokken voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten op het grondgebied van de Unie en door de instelling van een quarantaineperiode niet kan worden gewaarborgd dat er geen fytosanitair risico bestaat, een verbod op het binnenbrengen van die voor opplant bestemde planten , plantaardige producten en andere objecten op het grondgebied van de Unie. [Am. 145] 3. De in lid 1 bedoelde maatregelen zijn gedurende ten hoogste twee vijf jaar van toepassing. Deze periode kan eenmalig worden verlengd met ten hoogste twee vijf jaar. [Am. 146] 4. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 99, lid 4, voor de aanpak van een ernstig fytosanitair risico onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. 5. In afwijking van de overeenkomstig lid 1 vastgestelde maatregelen is artikel 46 van toepassing op het binnenbrengen op en het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie van voor opplant bestemde planten die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling en tentoonstellingen worden gebruikt. 6. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten ervan in kennis wanneer voor een plant, plantaardig product of ander materiaal de in lid 2, onder a) of b), bedoelde maatregelen gelden. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten ervan in kennis wanneer na de uitvoering de in lid 2, onder a) of b), bedoelde maatregelen een plaagorganisme is aangetroffen dat waarschijnlijk nieuwe fytosanitaire risico's oplevert. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem ervan in kennis wanneer het binnenbrengen van een plant, plantaardig product of ander materiaal op het grondgebied van de Unie is geweigerd of het verplaatsen daarvan binnen het grondgebied van de Unie is verboden omdat volgens de betrokken lidstaat het in lid 2, onder c), bedoelde verbod werd geschonden. In voorkomend geval wordt in die kennisgevingen aangegeven welke maatregelen door de lidstaten met betrekking tot de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen zijn genomen krachtens artikel 64, lid 3, van Verordening (EU) nr. …/… [ nummer van verordening officiële controles ]. In voorkomend geval wordt het derde land waaruit de planten, plantaardige producten of andere materialen zijn verzonden met het oog op het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie, hiervan eveneens in kennis gesteld. Artikel 47 bis Uiterlijk op … (25) dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in, met inbegrip van een kosten-batenanalyse, over de tenuitvoerlegging en doeltreffendheid van de maatregelen met betrekking tot invoer op het grondgebied van de Unie en indien nodig dient zij een wetsvoorstel in. [Am. 98] Artikel 48 Wijziging van bijlage III De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage III inzake de gegevens om vast te kunnen stellen welke voor opplant bestemde planten fytosanitaire risico's voor het grondgebied van de Unie opleveren, wat betreft de eigenschappen en de oorsprong van die voor opplant bestemde planten, met het oog op aanpassing aan de ontwikkeling van de technische en wetenschappelijke kennis en van de internationale normen . [Am. 99] Afdeling 2 Maatregelen met betrekking tot beschermde gebieden Artikel 49 Verbod op binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen in beschermde gebieden 1. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast die een lijst bevat van de in bijlage III, deel B, bij Richtlijn 2000/29/EG vermelde planten, plantaardige producten en andere materialen, verbodsbepalingen en betrokken beschermde gebieden. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, van deze verordening bedoelde raadplegingsprocedure. In de bij die uitvoeringshandeling vastgestelde lijst worden de planten, plantaardige producten en andere materialen aangeduid met hun GN-code. 2. Wanneer een plant, plantaardig product of ander materiaal afkomstig van buiten het betrokken beschermde gebied, door de waarschijnlijkheid gastheer te zijn voor een BG-quarantaineorganisme, een onaanvaardbaar fytosanitair risico oplevert en dit risico door toepassing van één of meer van de in bijlage IV, deel 1, punten 2 en 3, vermelde maatregelen voor het beheer van de risico's en verplaatsingsroutes van quarantaineorganismen niet tot een aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht, wijzigt de Commissie waar nodig de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling om daarin die plant, dat plantaardige product of dat andere materiaal en de betrokken beschermde gebieden op te nemen. Wanneer een in deze uitvoeringshandeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal geen onaanvaardbaar fytosanitair risico oplevert of weliswaar een dergelijk risico oplevert, maar dit risico door toepassing van één of meer van de in bijlage IV, deel 1, punten 2 en 3, vermelde maatregelen voor het beheer van de risico's en verplaatsingsroutes van quarantaineorganismen tot een aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht, wijzigt de Commissie die uitvoeringshandeling. Deze wijzigingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure. De vraag of dit fytosanitaire risico al dan niet aanvaardbaar is, wordt beoordeeld overeenkomstig de in bijlage II, deel 2, vermelde beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen. 3. Een plant die of een plantaardig product of ander materiaal dat is opgenomen in de lijst van de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling, mag niet uit het betrokken derde land of deel van het grondgebied van de Unie in het respectieve beschermde gebied worden binnengebracht. 4. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 99, lid 4, voor de aanpak van een ernstig fytosanitair risico onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. 5. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem ervan in kennis wanneer in strijd met de ingevolge dit artikel vastgestelde verbodsbepalingen planten, plantaardige producten of andere materialen zijn binnengebracht in of verplaatst binnen het betrokken beschermde gebied. In voorkomend geval wordt het derde land waaruit de planten, plantaardige producten of andere materialen in het betrokken beschermde gebied zijn binnengebracht, hiervan eveneens in kennis gesteld. Artikel 50 Planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor bijzondere eisen voor beschermde gebieden gelden 1. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast die een lijst bevat van de in bijlage IV, deel B, bij Richtlijn 2000/29/EG vermelde planten, plantaardige producten en andere materialen, betrokken beschermde gebieden en eisen. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, van deze verordening bedoelde raadplegingsprocedure. In de bij die uitvoeringshandeling vastgestelde lijst worden de planten, plantaardige producten en andere materialen aangeduid met hun GN-code. 2. Wanneer een plant, plantaardig product of ander materiaal afkomstig van buiten het betrokken beschermde gebied, door de waarschijnlijkheid gastheer te zijn voor een BG-quarantaineorganisme, een onaanvaardbaar fytosanitair risico voor dat beschermde gebied oplevert en dit risico door toepassing van één of meer van de in bijlage IV, deel 1, punten 2 en 3, vermelde maatregelen voor het beheer van de risico's en verplaatsingsroutes van quarantaineorganismen tot een aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht, wijzigt de Commissie de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling om daarin die plant, dat plantaardige product of dat andere materiaal en de daarop toe te passen maatregelen op te nemen. Deze maatregelen en de in lid 1 bedoelde eisen worden hierna "bijzondere eisen voor beschermde gebieden" genoemd. Wanneer een in deze uitvoeringshandeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal geen onaanvaardbaar fytosanitair risico voor het betrokken beschermde gebied oplevert of weliswaar een dergelijk risico oplevert, maar dit risico door de bijzondere eisen voor beschermde gebieden niet tot een aanvaardbaar niveau kan worden teruggebracht, wijzigt de Commissie die uitvoeringshandeling. Deze wijzigingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure. De vraag of dit fytosanitaire risico al dan niet aanvaardbaar is, wordt beoordeeld overeenkomstig de in bijlage II, deel 2, vermelde beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen, en de maatregelen om dat risico tot een aanvaardbaar niveau terug te brengen worden eveneens vastgesteld overeenkomstig die beginselen. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 99, lid 4, voor de aanpak van een ernstig fytosanitair risico onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. 3. Een plant die of een plantaardig product of ander materiaal dat is opgenomen in de lijst van de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling mag enkel worden binnengebracht in of worden verplaatst binnen het betrokken beschermde gebied indien aan de bijzondere eisen voor beschermde gebieden wordt voldaan. 4. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem ervan in kennis wanneer in strijd met de ingevolge dit artikel vastgestelde maatregelen planten, plantaardige producten of andere materialen zijn binnengebracht in of zijn verplaatst binnen het betrokken beschermde gebied. In voorkomend geval wordt het derde land waaruit de planten, plantaardige producten of andere materialen op het grondgebied van de Unie zijn binnengebracht, hiervan eveneens in kennis gesteld. Artikel 51 Aan reizigers, klanten van postdiensten en internetklanten te verstrekken informatie wat beschermde gebieden betreft Artikel 43 betreffende aan reizigers, klanten van postdiensten en internetklanten te verstrekken informatie is van overeenkomstige toepassing op het binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen uit derde landen in beschermde gebieden. Artikel 52 Uitzonderingen op verbodsbepalingen en eisen voor grensgebieden wat beschermde gebieden betreft Artikel 44 betreffende uitzonderingen op de verbodsbepalingen en eisen voor grensgebieden is van overeenkomstige toepassing op de krachtens artikel 49, leden 1 en 2, en artikel 50, leden 1 en 2, in de lijst opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen wat beschermde gebieden betreft die grenzen aan grensgebieden van derde landen. Artikel 53 Uitzonderingen op verbodsbepalingen en eisen voor fytosanitair veilige doorvoer wat beschermde gebieden betreft Artikel 45 betreffende uitzonderingen op de verbodsbepalingen en eisen voor fytosanitair veilige doorvoer is van overeenkomstige toepassing op de krachtens artikel 49, leden 1 en 2, en artikel 50, leden 1 en 2, in de lijst opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen wat de fytosanitair veilige doorvoer door beschermde gebieden betreft. Artikel 54 Planten, plantaardige producten en andere materialen die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling en tentoonstellingen worden gebruikt wat beschermde gebieden betreft In afwijking van de verbodsbepalingen en eisen van artikel 49, lid 3, en artikel 50, lid 3, is artikel 46 van toepassing op de krachtens artikel 49, leden 1 en 2, en artikel 50, leden 1 en 2, in de lijst opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen wat betreft het binnenbrengen in en verplaatsen binnen beschermde gebieden van planten, plantaardige producten en andere materialen die voor wetenschappelijke doeleinden, proefnemingen, rassenselectie, veredeling en tentoonstellingen worden gebruikt. Afdeling 3 Andere maatregelen met betrekking tot planten, plantaardige producten en andere materialen Artikel 55 Algemene eisen voor verpakkingen en voertuigen 1. Verpakkingsmateriaal dat wordt gebruikt voor planten, plantaardige producten of andere materialen zoals bedoeld in de overeenkomstig artikel 27, leden 1 en 2, artikel 29, leden 1 en 2, artikel 40, lid 1, artikel 41, leden 1 en 2, artikel 47, lid 1, artikel 49, lid 1, en artikel 50, lid 1, vastgestelde uitvoeringshandelingen en die worden verplaatst naar of binnen het grondgebied van de Unie, moet vrij van EU-quarantaineorganismen zijn. Hetzelfde geldt voor de voertuigen waarmee die planten, plantaardige producten en andere materialen worden vervoerd. 2. Het in lid 1 bedoelde verpakkingsmateriaal, met uitzondering van houten verpakkingsmateriaal, dekt de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen op zodanige wijze af dat er gedurende het verplaatsen ervan naar of binnen het grondgebied van de Unie geen risico van verspreiding van EU-quarantaineorganismen bestaat. De in lid 1 bedoelde voertuigen worden in voorkomend geval op zodanige wijze afgedekt of gesloten dat er gedurende het verplaatsen ervan naar of binnen het grondgebied van de Unie geen risico van verspreiding van EU-quarantaineorganismen bestaat. 3. De leden 1 en 2 gelden wat de respectieve BG-quarantaineorganismen betreft ook voor beschermde gebieden. Artikel 56 Aanwijzing van quarantainestations 1. De lidstaten wijzen op hun grondgebied quarantainestations voor planten, plantaardige producten, andere materialen en plaagorganismen aan of verlenen toestemming voor het gebruik van in andere lidstaten aangewezen quarantainestations, mits die stations voldoen aan de in lid 2 vastgestelde eisen. De bevoegde autoriteit kan daarnaast op verzoek een installatie als quarantainestation aanwijzen, mits die installatie voldoet aan de in lid 2 vastgestelde eisen. 2. Quarantainestations moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: a) zij bieden voorzieningen voor de fysieke isolatie van de planten, plantaardige producten en andere materialen die in quarantaine moeten worden gehouden en waarborgen dat het zonder toestemming van de bevoegde autoriteit niet mogelijk is toegang tot die planten, plantaardige producten en andere materialen te verkrijgen of ze uit die stations te verwijderen; b) wanneer de in de quarantainestations uitgevoerde werkzaamheden betrekking hebben op planten, plantaardige producten of andere materialen, bieden zij passende teelt- of incubatieomstandigheden die gunstig zijn voor de ontwikkeling van tekenen en symptomen van de aanwezigheid van quarantaineorganismen op die planten, plantaardige producten en andere materialen; c) de oppervlakken ervan bestaan uit glad en ondoordringbaar materiaal dat doeltreffende reiniging en ontsmetting mogelijk maakt; d) de oppervlakken ervan zijn slijtvast en bestand tegen aantasting door insecten en andere geleedpotigen; e) er zijn irrigatie-, riolerings- en ventilatiesystemen aanwezig die uitsluiten dat quarantaineorganismen kunnen worden overgedragen of ontsnappen; f) er zijn systemen aanwezig voor de sterilisatie, ontsmetting of destructie van besmette planten, plantaardige producten en andere materialen, afval en uitrusting voordat deze uit de stations worden verwijderd; g) er zijn beschermende kleding en overschoenen voorhanden; h) er zijn in voorkomend geval systemen voor de ontsmetting van personeelsleden en bezoekers bij het verlaten van het station voorhanden; i) er is een beschrijving voorhanden van de taken van die stations en de voorwaarden waaronder die taken moeten worden uitgevoerd; j) zij beschikken over voldoende personeel met de juiste kwalificaties, opleiding en ervaring. 3. De lidstaten zenden de Commissie en de overige lidstaten op verzoek een lijst van de op hun grondgebied aangewezen quarantainestations toe. Artikel 57 Werking van quarantainestations 1. De voor het quarantainestation verantwoordelijke persoon controleert het station en de directe omgeving van het station op de aanwezigheid van quarantaineorganismen. Wanneer een dergelijk plaagorganisme wordt aangetroffen, neemt de voor het betrokken quarantainestation verantwoordelijke persoon passende maatregelen. Hij of zij stelt de bevoegde autoriteit in kennis van de aanwezigheid van dat plaagorganisme en van de genomen maatregelen. 2. De voor het quarantainestation verantwoordelijke persoon ziet erop toe dat personeelsleden en bezoekers beschermende kleding en overschoenen dragen en zo nodig bij het verlaten van het station worden ontsmet. 3. De voor het quarantainestation verantwoordelijke persoon houdt gegevens bij over: a) het tewerkgestelde personeel; b) de bezoekers die toegang krijgen tot het station; c) de planten, plantaardige producten en andere materialen die in het station worden gebracht en die het station verlaten; d) de plaats van oorsprong van deze planten, plantaardige producten en andere materialen; e) opmerkingen over de aanwezigheid van plaagorganismen op deze planten, plantaardige producten en andere materialen. Deze gegevens worden gedurende drie jaar bewaard. Artikel 58 Toezicht op quarantainestations en intrekking van aanwijzing 1. De bevoegde autoriteit voert ten minste eenmaal per om de twee jaar audits of inspecties bij de quarantainestations uit om na te gaan of die stations voldoen aan de voorwaarden van artikel 56, lid 2, en artikel 57. [Am. 100] 2. De bevoegde autoriteit trekt de in artikel 56, lid 1, bedoelde aanwijzing onmiddellijk in wanneer: a) uit een audit of inspectie blijkt dat het quarantainestation niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 56, lid 2, of artikel 57; b) de voor het quarantainestation verantwoordelijke persoon niet tijdig passende corrigerende maatregelen treft. Artikel 59 Vrijgave van planten, plantaardige producten en andere materialen uit quarantainestations 1. Planten, plantaardige producten en andere materialen mogen de quarantainestations enkel met toestemming van de bevoegde autoriteiten verlaten, indien is bevestigd dat zij vrij zijn van EU-quarantaineorganismen of, in voorkomend geval, BG-quarantaineorganismen. 2. De bevoegde autoriteiten kunnen enkel toestemming verlenen voor het verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen van het ene quarantainestation naar het andere of naar elke andere locatie indien maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat zich geen EU-quarantaineorganismen of, in voorkomend geval, BG-quarantaineorganismen in het betrokken gebied kunnen verspreiden. 2 bis. De Commissie wordt aangemoedigd om een leidraad op te stellen om de procedureregels in de lidstaten te harmoniseren en onnodige vertragingen bij de vrijgave van planten, plantaardige producten en andere materialen uit quarantainestations te voorkomen. In deze leidraad wordt met name duidelijk aangegeven wanneer beperkingen nodig kunnen zijn en welke risicobeperkende maatregelen genomen kunnen worden. [Am. 101] Artikel 60 Verplaatsing naar plaats buiten grondgebied van Unie 1. Wanneer op de verplaatsing van een plant, plantaardig product of ander materiaal naar een plaats buiten de Unie een met een derde land gesloten fytosanitaire overeenkomst van toepassing is, geschiedt die verplaatsing in overeenstemming met deze overeenkomst. 2. Wanneer op de verplaatsing van een plant, plantaardig product of ander materiaal naar een plaats buiten de Unie geen met een derde land gesloten fytosanitaire overeenkomst van toepassing is, geschiedt die verplaatsing in overeenstemming met de fytosanitaire voorschriften van het derde land waarnaar die plant of dat plantaardige product of andere materiaal moet worden verplaatst. 3. Wanneer op de verplaatsing van een plant, plantaardig product of ander materiaal naar een plaats buiten de Unie noch een met een derde land gesloten fytosanitaire overeenkomst noch de fytosanitaire voorschriften van het derde land waarnaar die plant of dat plantaardige product of andere materiaal moet worden verplaatst van toepassing zijn, gelden de eisen voor het verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen binnen het grondgebied van de Unie die zijn vermeld in de in artikel 41, leden 1 en 2, bedoelde lijst. Deze eisen gelden evenwel niet wanneer zij een plaagorganisme betreffen dat voldoet aan een van de volgende voorwaarden: a) het betrokken derde land erkent dat het plaagorganisme op zijn grondgebied voorkomt en niet onder officieel toezicht staat; b) er kan redelijkerwijs worden aangenomen dat het plaagorganisme ten aanzien van het grondgebied van het betrokken derde land niet als een quarantaineorganisme moet worden aangemerkt. Hoofdstuk V Registratie van professionele exploitanten en traceerbaarheid Artikel 61 Officieel register van professionele exploitanten 1. De bevoegde autoriteit houdt een register bij van de professionele exploitanten die de in de tweede alinea vermelde werkzaamheden op het grondgebied van de betrokken lidstaat verrichten en die in een van de volgende categorieën vallen: a) zij zijn professionele exploitanten van wie de werkzaamheden betrekking hebben op planten, plantaardige producten of andere materialen die worden geregeld door middel van een gedelegeerde handeling bedoeld in artikel 27, leden 1, 2, of 3, dan wel een uitvoeringshandeling bedoeld in artikel 29, leden 1, 2 of 3, artikel 40, lid 1, artikel 41, leden 1 of 2, artikel 47, lid 1, artikel 49, lid 1, of artikel 50, lid 1, dan wel vallen onder de bepalingen van artikel 43, leden 1 of 2, artikel 44, lid 1, artikel 45, lid 1, of de artikelen 51, 52 of 53; b) zij zijn professionele exploitanten in de zin van artikel 3, lid 6, van Verordening (EU) nr. …/….[ nummer van verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving ]. Dit lid is van toepassing op de volgende werkzaamheden: a) planten; b) telen; c) produceren; d) binnenbrengen op het grondgebied van de Unie; e) verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie; f) verplaatsen naar een plaats buiten het grondgebied van de Unie; g) produceren en/of op de markt aanbieden in de zin van artikel 3, lid 5, van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving ]; h) verkopen door middel van op afstand gesloten overeenkomsten. Dit register wordt hierna aangeduid als "het register". De overeenkomstig de eerste alinea, onder a) en b), geregistreerde professionele exploitanten worden hierna aangeduid als "geregistreerde exploitanten". 2. Een professionele exploitant kan meer dan één keer worden ingeschreven in het register van een bevoegde autoriteit, op voorwaarde dat de registratie telkens een andere bedrijfsruimte, andere collectieve opslagplaats of ander verzendingscentrum in de zin van artikel 62, lid 2, onder d), betreft. Voor elk van die registraties geldt de procedure van artikel 62. 3. Lid 1 is niet van toepassing op een professionele exploitant die in een of meer van de volgende categorieën valt: a) hij levert de eindgebruikers uitsluitend planten, plantaardige producten en andere materialen in, in verhouding tot de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen, kleine hoeveelheden anders dan via verkopen door middel van op afstand gesloten overeenkomsten ; [Am. 102] b) zijn professionele werkzaamheden betreffende planten, plantaardige producten en andere materialen beperken zich tot het vervoer van dergelijke planten, plantaardige producten en andere materialen voor een andere professionele exploitant; c) zijn professionele werkzaamheden betreffen uitsluitend het vervoer van allerhande voorwerpen waarvoor houten verpakkingsmateriaal wordt gebruikt. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen inzake: a) andere categorieën professionele exploitanten die moeten worden vrijgesteld van de toepassing van lid 1, wanneer die registratie onevenredig veel administratieve lasten voor hen zou meebrengen in vergelijking met het aan hun professionele werkzaamheden verbonden fytosanitaire risico, en/of b) specifieke eisen voor de registratie van bepaalde categorieën professionele exploitanten, en/of c) de bovengrens voor de kleine hoeveelheden bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen zoals bedoeld in de eerste alinea, onder a). [Am. 103] Artikel 62 Registratieprocedure 1. De professionele exploitanten die onder artikel 61, lid 1, eerste alinea, onder a) of b), vallen, dienen bij de bevoegde autoriteiten een aanvraag in tot inschrijving in het register. 2. In die aanvraag worden de volgende gegevens vermeld: a) naam, adres en contactgegevens van de professionele exploitant; b) een verklaring waarin de professionele exploitant te kennen geeft dat hij voornemens is elk van de in artikel 61, lid 1, bedoelde werkzaamheden betreffende planten, plantaardige producten en andere materialen te verrichten; c) een verklaring waarin de professionele exploitant te kennen geeft dat hij voornemens is elk van de volgende handelingen te verrichten; (i) de afgifte van plantenpaspoorten voor planten, plantaardige producten en andere materialen, overeenkomstig artikel 79, lid 1; ii) het aanbrengen van het merkteken op houten verpakkingsmateriaal, zoals bedoeld in artikel 91, lid 1; iii) de afgifte van enige andere verklaring, zoals bedoeld in artikel 93, lid 1; iv) de afgifte van officiële etiketten voor teeltmateriaal, overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) nr. …/….[ nummer van de verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving ]; d) adres van de bedrijfsruimten, collectieve opslagplaatsen en verzendingscentra die de professionele exploitant in de betrokken lidstaat gebruikt voor het verrichten van de in artikel 61, lid 1, bedoelde werkzaamheden, met het oog op de registratie; e) de geslachten en soorten van de planten en plantaardige producten en, in voorkomend geval, de aard van de andere materialen, waarop de werkzaamheden van de professionele exploitant betrekking hebben. 3. De bevoegde autoriteiten gaan onverwijld over tot registratie van een professionele exploitant wanneer de registratieaanvraag de in lid 2 bedoelde gegevens bevat. [Am. 104] 4. De geregistreerde professionele exploitanten dienen in voorkomend geval een verzoek in tot actualisering van de in lid 2, onder a), d) en e), bedoelde gegevens en de in lid 2, onder b) en c), bedoelde verklaringen. 5. Wanneer de bevoegde autoriteit constateert dat de geregistreerde exploitant de in artikel 61, lid 1, vermelde werkzaamheden niet langer verricht of een aanvraag heeft ingediend die niet langer aan de voorschriften van lid 2 voldoet, verzoekt zij de exploitant om onmiddellijk of binnen een bepaalde termijn aan die voorschriften te voldoen. Indien de geregistreerde exploitant niet binnen de door de bevoegde autoriteit gestelde termijn aan die voorschriften voldoet, trekt de bevoegde autoriteit de registratie van die exploitant in. Artikel 63 Inhoud van register Het register bevat de in artikel 62, lid 2, onder a), b), d) en e), bedoelde gegevens alsmede: a) het officiële registratienummer; b) de tweelettercode volgens ISO-norm 3166-1-alpha-2 (26) voor de lidstaat waar de professionele exploitant is geregistreerd; c) een vermelding of de professionele exploitant bevoegd is elk van de in artikel 62, lid 2, onder c), bedoelde handelingen te verrichten. Artikel 64 Beschikbaarheid van gegevens uit officiële registers 1. De lidstaat die het register bijhoudt, stelt de daarin opgenomen gegevens op verzoek ter beschikking van de overige lidstaten of de Commissie. 2. De lidstaat die het register bijhoudt, stelt de in artikel 63 bedoelde gegevens, met uitzondering van die bedoeld in artikel 62, lid 2, onder d) en e), op verzoek ter beschikking van elke professionele exploitant. Artikel 65 Traceerbaarheid 1. Een professionele exploitant aan wie planten, plantaardige producten of andere materialen worden geleverd waarvoor krachtens artikel 40, lid 1, artikel 41, leden 1 en 2, artikel 44, leden 1 en 3, artikel 45, lid 1, artikel 46, leden 1 en 3, artikel 47, lid 1, artikel 49, leden 1 en 2, artikel 50, leden 1 en 2, en de artikelen 52, 53 en 54 verbodsbepalingen, eisen of voorwaarden gelden, houdt voor elke geleverde plant of elk geleverd plantaardig product of ander materiaal aantekeningen bij aan de hand waarvan hij kan nagaan welke professionele exploitanten deze aan hem hebben geleverd. 2. Een professionele exploitant die planten, plantaardige producten of andere materialen levert waarvoor krachtens artikel 40, lid 1, artikel 41, leden 1 en 2, artikel 44, leden 1 en 3, artikel 45, lid 1, artikel 46, leden 1 en 3, artikel 47, lid 1, artikel 49, leden 1 en 2, artikel 50, leden 1 en 2, en de artikelen 52, 53 en 54 verbodsbepalingen, eisen of voorwaarden gelden, houdt gegevens bij aan de hand waarvan hij voor elke geleverde plant of elk geleverd plantaardig product of ander materiaal kan nagaan aan welke professionele exploitanten hij deze heeft geleverd. 3. De professionele exploitanten bewaren de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens gedurende drie jaar, te rekenen vanaf de datum waarop de betrokken plant of het betrokken plantaardig product of ander materiaal aan of door hen werd geleverd. 4. Op verzoek zenden zij de gegevens uit de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens toe aan de bevoegde autoriteiten. 5. De leden 1 tot en met 4 gelden niet voor de in artikel 61, lid 3, onder b), bedoelde professionele exploitanten. Artikel 66 Verplaatsingen van planten, plantaardige producten en andere materialen binnen bedrijfsruimten van professionele exploitant 1. De professionele exploitanten beschikken over traceerbaarheidssystemen en ‑procedures waarmee zij de verplaatsingen van hun planten, plantaardige producten en andere materialen binnen hun eigen bedrijfsruimten kunnen volgen. De eerste alinea geldt niet voor de in artikel 61, lid 3, onder b), bedoelde professionele exploitanten. 2. De aan de hand van de in lid 1 bedoelde systemen en procedures vastgestelde informatie over de verplaatsingen van planten, plantaardige producten en andere materialen binnen deze bedrijfsruimten wordt op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit gesteld. Artikel 66 bis Goede gewasbeschermingspraktijken Een professionele exploitant die planten, plantaardige producten of andere materialen levert of aan wie deze worden geleverd waarvoor krachtens artikel 40, lid 1, artikel 41, leden 1 en 2, artikel 44, leden 1 en 3, artikel 45, lid 1, artikel 46, leden 1 en 3, artikel 47, lid 1, artikel 49, leden 1 en 2, artikel 50, leden 1 en 2, en de artikelen 52, 53 en 54 verbodsbepalingen, eisen of voorwaarden gelden, houdt zich aan de goede gewasbeschermingspraktijken teneinde de aanwezigheid en verspreiding van schadelijke organismen te voorkomen. De in lid 1 bedoelde goede gewasbeschermingspraktijken omvatten: a) het identificeren en controleren van de kritieke punten in het productieproces en bij het verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen die een invloed kunnen hebben op de fytosanitaire kwaliteit; b) het verschaffen aan de bevoegde autoriteiten van toegang tot de installaties, de surveillancegegevens en alle documenten hierover; c) het zo nodig nemen van maatregelen om ervoor te zorgen dat de fytosanitaire kwaliteit van planten, plantaardige producten en andere materialen wordt gehandhaafd. [Am. 105] Hoofdstuk VI Certificering van planten, plantaardige producten en andere materialen Afdeling 1 Vereiste fytosanitaire certificaten voor binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen op grondgebied van Unie Artikel 67 Fytosanitair certificaat voor binnenbrengen op grondgebied van Unie 1. Een fytosanitair certificaat voor het binnenbrengen van planten, plantaardige producten en andere materialen op het grondgebied van de Unie is een door een derde land afgegeven document dat voldoet aan de voorwaarden van artikel 71, de inhoud bevat als beschreven in bijlage V, deel A, of, waar van toepassing, bijlage V, deel B, en bevestigt dat de desbetreffende planten, plantaardige producten of andere materialen aan de volgende eisen voldoen: a) zij zijn vrij van EU-quarantaineorganismen; b) zij voldoen aan de bepalingen van artikel 37, lid 1, met betrekking tot de aanwezigheid van EU-kwaliteitsorganismen op voor opplant bestemde planten; c) zij voldoen aan de eisen bedoeld in artikel 41, leden 1 en 2; d) zij voldoen, waar van toepassing, aan de voorschriften die zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 27, leden 1 en 2, en artikel 29, lid 1; 2. Waar van toepassing wordt in het fytosanitair certificaat onder de rubriek "Aanvullende verklaring", overeenkomstig de krachtens artikel 41, leden 1 en 2, en artikel 50, leden 1 en 2, vastgestelde uitvoeringshandelingen, vermeld aan welke bijzondere eis wordt voldaan, indien er verschillende keuzemogelijkheden zijn. Deze vermelding bevat de tekst van of een verwijzing naar de desbetreffende keuzemogelijkheid die in die handelingen is voorzien. [Am. 106] 3. Waar van toepassing wordt in het fytosanitair certificaat vermeld dat de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen voldoen aan fytosanitaire maatregelen die krachtens artikel 42 worden erkend als gelijkwaardig aan de eisen van de uitvoeringshandeling die krachtens artikel 41, lid 2, is vastgesteld. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de delen A en B van bijlage V, om deze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische ontwikkelingen en de ontwikkeling van internationale normen. (4 bis) Het fytosanitair certificaat kan ook in overeenstemming met de bepalingen van Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad (27) of Verordening (EG) nr. 865/2006 van de Commissie (28) worden aangewend. [Am. 107] Artikel 68 Planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor fytosanitair certificaat vereist is 1. De Commissie stelt middels een uitvoeringshandeling een lijst op van de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de respectieve derde landen van oorsprong of verzending, waarvoor een fytosanitair certificaat vereist is voor het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie. Die lijst omvat: a) de planten, plantaardige producten en andere materialen die zijn opgenomen in bijlage V, deel B, punt I, bij Richtlijn 2000/29/EG; b) planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor maatregelen zijn vastgesteld krachtens artikel 27, lid 1, en artikel 29, lid 1, betreffende het binnenbrengen ervan op het grondgebied van de Unie; c) zaden die in een lijst zijn opgenomen krachtens artikel 37, lid 2; d) planten, plantaardige producten en andere materialen die in een lijst zijn opgenomen krachtens artikel 41, leden 1 en 2. De punten a) tot en met d) zijn evenwel niet van toepassing wanneer de krachtens artikel 27, lid 1, artikel 29, lid 1, of artikel 41, leden 1 en 2, vastgestelde handeling een bewijs van naleving verplicht stelt in de vorm van een officieel merkteken zoals bedoeld in artikel 91, lid 1, of een andere officiële verklaring zoals bedoeld in artikel 93, lid 1. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 2. De Commissie wijzigt de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling middels een uitvoeringshandeling in de volgende gevallen: a) wanneer een in die uitvoeringshandeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal niet voldoet aan de voorwaarden van lid 1, onder b), c) of d); b) wanneer een niet in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal voldoet aan de voorwaarden van lid 1, onder b), c) of d). Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 3. De Commissie kan de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling middels een uitvoeringshandeling wijzigen overeenkomstig de beginselen van bijlage IV, deel 2, indien het risico bestaat dat een niet in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal gastheer is voor een EU‑quarantaineorganisme, of indien dat risico voor een in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal niet langer bestaat. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 4. In afwijking van de leden 1, 2 en 3 is geen fytosanitair certificaat vereist voor de planten, plantaardige producten of andere materialen die vallen onder de artikelen 44, 45, 46 en 70. Artikel 69 Planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor fytosanitair certificaat vereist is voor binnenbrengen in beschermd gebied 1. De Commissie stelt middels een uitvoeringshandeling een lijst op van de planten, plantaardige producten en andere materialen, en de respectieve derde landen van oorsprong of verzending, waarvoor, naast de in artikel 68, leden 1, 2 en 3, bedoelde gevallen, een fytosanitair certificaat vereist is voor het binnenbrengen uit die derde landen in bepaalde beschermde gebieden. Die lijst omvat: a) de planten, plantaardige producten en andere materialen die zijn opgenomen in bijlage V, deel B, punt II, bij Richtlijn 2000/29/EG; b) planten, plantaardige producten en andere materialen die in een lijst zijn opgenomen krachtens artikel 50, leden 1 en 2. De punten a) en b) zijn evenwel niet van toepassing wanneer de krachtens artikel 50, lid 1 of 2, vastgestelde handeling een bewijs van naleving verplicht stelt in de vorm van een officieel merkteken zoals bedoeld in artikel 91, lid 1, of een andere officiële verklaring zoals bedoeld in artikel 93, lid 1. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 2. De Commissie wijzigt de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling middels een uitvoeringshandeling in de volgende gevallen: a) wanneer een in die uitvoeringshandeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal niet voldoet aan lid 1, onder b); b) wanneer een niet in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal voldoet aan lid 1, onder b). Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 3. De Commissie kan de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling middels een uitvoeringshandeling wijzigen overeenkomstig de beginselen van bijlage IV, deel 2, indien het risico bestaat dat een niet in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal gastheer is voor het respectieve BG‑quarantaineorganisme, of indien dat risico voor een in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal niet langer bestaat. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 4. In afwijking van de leden 1, 2 en 3 is geen fytosanitair certificaat vereist voor de planten, plantaardige producten of andere materialen die vallen onder de artikelen 52, 53, 54 en 70. Artikel 70 Uitzonderingen voor reizigersbagage, klanten van postdiensten en internetklanten 1. Kleine hoeveelheden van bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen uit een derde land kunnen onder de volgende voorwaarden worden vrijgesteld van het voorschrift van een fytosanitair certificaat zoals bedoeld in artikel 68, lid 1, en artikel 69, lid 1: a) zij worden op het grondgebied van de Unie binnengebracht als onderdeel van de persoonlijke bagage van reizigers, als zendingen na verkopen aan eindgebruikers door middel van op afstand gesloten overeenkomsten (hierna: "internetklanten" genoemd), of als zendingen die door de postdiensten aan eindgebruikers worden geleverd; b) zij zijn niet bestemd voor professioneel of commercieel gebruik; c) zij zijn krachtens lid 2 in een lijst opgenomen. Die vrijstelling is niet van toepassing op voor opplant bestemde planten, met uitzondering van zaden. 2. De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen een lijst op van de in lid 1 bedoelde planten, plantaardige producten en andere materialen en de betrokken derde landen en stelt, waar van toepassing, de maximumhoeveelheid vast van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor de vrijstelling van dat lid en in voorkomend geval een of meer van de risicobeheersmaatregelen overeenkomstig bijlage IV, deel 1, gelden. Die lijst en de desbetreffende maximumhoeveelheid en, waar van toepassing, de risicobeheersmaatregelen, worden vastgesteld op basis van het fytosanitaire risico van kleine hoeveelheden planten, plantaardige producten en andere materialen, aan de hand van de criteria van bijlage IV, deel 2. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 71 Voorwaarden waaraan fytosanitair certificaat moet voldoen 1. De bevoegde autoriteit aanvaardt een fytosanitair certificaat bij planten, plantaardige producten of andere materialen die worden binnengebracht vanuit een derde land, uitsluitend als de inhoud van dat certificaat voldoet aan bijlage V, deel A. Wanneer de planten, plantaardige producten of andere materialen worden binnengebracht vanuit een derde land waaruit zij niet afkomstig zijn, aanvaardt de bevoegde autoriteit uitsluitend een fytosanitair certificaat dat voldoet aan bijlage V, deel B. Zij aanvaardt dat fytosanitaire certificaat niet als de in artikel 67, lid 2, bedoelde aanvullende verklaring, waar van toepassing, ontbreekt of niet correct is opgesteld en als de in artikel 67, lid 3, bedoelde verklaring, waar van toepassing, ontbreekt. 2. De bevoegde instantie aanvaardt een fytosanitair certificaat uitsluitend als het aan de volgende eisen voldoet: a) het wordt afgegeven in ten minste een van de officiële talen van de Unie; b) het is gericht aan de Unie of een van haar lidstaten; c) het is afgegeven binnen 14 dagen vóór de datum waarop de planten, plantaardige producten of andere materialen waarop het betrekking heeft, het derde land waarin het is afgegeven, hebben verlaten. 3. In het geval van een derde land dat partij is bij het IPPC, aanvaardt de bevoegde autoriteit uitsluitend de fytosanitaire certificaten die door de officiële plantenziektekundige dienst van dat derde land zijn afgegeven of die onder zijn verantwoordelijkheid zijn afgegeven door een functionaris die technisch gekwalificeerd is en daartoe door die officiële plantenziektekundige dienst naar behoren is gemachtigd . 4. In het geval van een derde land dat geen partij is bij het IPPC, aanvaardt de bevoegde autoriteit uitsluitend de fytosanitaire certificaten die door de volgens de nationale voorschriften van dat derde land bevoegde autoriteiten zijn afgegeven en waarvan kennisgeving is gedaan aan de Commissie. De Commissie informeert de lidstaten en de exploitanten over de ontvangen kennisgevingen via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem krachtens artikel 131, onder a), van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening officiële controles ]. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen, in aanvulling op de in de eerste alinea bedoelde voorwaarden voor aanvaarding, zodat de betrouwbaarheid van die certificaten gewaarborgd is. 5. Elektronische fytosanitaire certificaten worden uitsluitend aanvaard als zij worden ingediend via, of in een elektronische uitwisseling met, het geautomatiseerde informatiemanagementsysteem zoals bedoeld in artikel 130 van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening offciële controles ]. Artikel 72 Ongeldigmaking van fytosanitair certificaat 1. Wanneer overeenkomstig artikel 67, leden 1, 2 en 3, een fytosanitair certificaat is afgegeven en de betrokken bevoegde autoriteit concludeert dat niet aan de in artikel 71 bedoelde voorwaarden wordt voldaan, maakt zij dat fytosanitaire certificaat ongeldig en zorgt zij ervoor dat het de desbetreffende planten, plantaardige producten of andere materialen niet meer vergezelt. In dat geval neemt de bevoegde autoriteit ten aanzien van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen een van de maatregelen zoals bedoeld in artikel 64, lid 3, van Verordening (EU) nr. …/.... [ nummer van verordening offciële controles ]. 2. Indien een fytosanitair certificaat overeenkomstig lid 1 ongeldig is gemaakt, stellen de lidstaten de Commissie en de overige lidstaten daarvan in kennis via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem. Het derde land dat dit fytosanitaire certificaat had afgegeven, wordt eveneens hiervan in kennis gesteld. Afdeling 2 Plantenpaspoorten die vereist zijn voor verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen binnen grondgebied van Unie Artikel 73 Plantenpaspoorten Een plantenpaspoort is een officieel etiket voor het verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen binnen het grondgebied van de Unie en, waar van toepassing, naar en binnen beschermde gebieden, dat bevestigt dat aan alle eisen van artikel 80 en, voor het verplaatsen naar beschermde gebieden, artikel 81 wordt voldaan en de inhoud en vorm heeft als beschreven in artikel 78. Artikel 73 bis De Commissie dient uiterlijk … (29) een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad met een presentatie van de ervaringen die zijn opgedaan bij de uitbreiding van het plantenpaspoortstelsel naar alle verkeer van planten, plantaardige producten en andere materialen op het grondgebied van de Unie. Dit verslag moet een duidelijke analyse omvatten van de kosten en baten voor de exploitanten en moet indien nodig vergezeld gaan van een wetsvoorstel. [Am. 108] Artikel 74 Planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor plantenpaspoort vereist is voor verplaatsen binnen grondgebied van Unie 1. De Commissie stelt middels een uitvoeringshandeling een lijst op van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor een plantenpaspoort vereist is voor het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie. Die lijst omvat: a) alle voor opplant bestemde planten, met uitzondering van zaden; b) de planten, plantaardige producten en andere materialen die zijn opgenomen in bijlage V, deel A, punt I, bij Richtlijn 2000/29/EG; c) planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor maatregelen zijn vastgesteld krachtens artikel 27, lid 1, 2 of 3, of artikel 29, lid 1, 2 of 3, betreffende het verplaatsen ervan binnen het grondgebied van de Unie; d) zaden die krachtens artikel 37, lid 2, in een lijst zijn opgenomen; e) planten, plantaardige producten en andere materialen die krachtens artikel 41, leden 1 en 2, in een lijst zijn opgenomen. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 2. De Commissie wijzigt de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling middels een uitvoeringshandeling in de volgende gevallen: a) indien een niet in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal voldoet aan lid 1, onder c), d) of e); b) indien een in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal niet voldoet aan lid 1, onder c), d) of e); Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde raadplegingsprocedure. 3. De Commissie kan de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling middels een uitvoeringshandeling overeenkomstig de beginselen van bijlage IV, deel 2, wijzigen indien het risico bestaat dat een niet in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal gastheer is voor een EU-quarantaineorganisme, of indien dat risico voor een in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal niet langer bestaat. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 4. In afwijking van de leden 1, 2 en 3 is geen plantenpaspoort vereist voor de planten, plantaardige producten of andere materialen die onder de artikelen 44, 45, 46 en 70 vallen. 4 bis. De Commissie dient uiterlijk … (30) een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad met een presentatie van de ervaringen die zijn opgedaan bij de uitbreiding van het plantenpaspoortstelsel naar alle verkeer van planten, plantaardige producten en andere materialen op het grondgebied van de Unie. Dit verslag moet een duidelijke analyse omvatten van de kosten en baten voor de exploitanten. [Am. 109] Artikel 75 Planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor plantenpaspoort vereist is voor binnenbrengen en verplaatsen binnen beschermde gebieden 1. De Commissie stelt middels een uitvoeringshandeling een lijst op van de planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor een plantenpaspoort vereist is voor het binnenbrengen in bepaalde beschermde gebieden. Die lijst omvat: a) de planten, plantaardige producten en andere materialen die zijn opgenomen in bijlage V, deel A, punt II, bij Richtlijn 2000/29/EG; b) andere planten, plantaardige producten en andere materialen die krachtens artikel 50, lid 2, in een lijst zijn opgenomen. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 2. De Commissie kan de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling middels een uitvoeringshandeling wijzigen in de volgende gevallen: a) indien een niet in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal voldoet aan lid 1, onder b); b) indien een in die uitvoeringshandeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal niet voldoet aan lid 1, onder a) of b); Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 3. De Commissie kan de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling middels een uitvoeringshandeling en overeenkomstig de beginselen van bijlage IV, deel 2, wijzigen indien het risico bestaat dat een niet in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal gastheer is voor het desbetreffende BG‑quarantaineorganisme of indien dat risico voor een in die handeling opgenomen plant, plantaardig product of ander materiaal niet langer bestaat. Deze uitvoeringshandeling wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 4. In afwijking van de leden 1, 2 en 3 is geen plantenpaspoort vereist voor de planten, plantaardige producten of andere materialen die onder de artikelen 52, 53, 54 en 70 vallen. Artikel 76 Uitzondering voor eindgebruikers Er is geen plantenpaspoort vereist voor het verplaatsen van, in verhouding tot de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen, kleine hoeveelheden planten, plantaardige producten en andere materialen naar een eindgebruiker , met inbegrip van hobbytuinders . [Am. 110] De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter bepaling van de bovengrens voor de kleine hoeveelheden van bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen. Artikel 77 Uitzonderingen voor verplaatsingen binnen en tussen de bedrijfsruimten van professionele exploitant Er is geen plantenpaspoort vereist voor verplaatsingen van planten, plantaardige producten en andere materialen binnen en tussen de bedrijfsruimten van dezelfde professionele exploitant. Artikel 78 Inhoud en vorm van plantenpaspoort 1. Het plantenpaspoort heeft de vorm van een apart etiket dat wordt afgedrukt op een geschikt substraat, op voorwaarde dat het plantenpaspoort gescheiden wordt gehouden van andere informatie of andere etiketten die ook op dat substraat kunnen worden aangebracht. Het plantenpaspoort is duidelijk leesbaar en onuitwisbaar. 2. Het plantenpaspoort voor het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie bevat de in bijlage VI, deel A, beschreven gegevens. Het plantenpaspoort voor het binnenbrengen in en het verplaatsen binnen een beschermd gebied bevat de in bijlage VI, deel B, beschreven gegevens. 3. In het geval van voor opplant bestemde planten die zijn geproduceerd of op de markt worden aangeboden in de zin van artikel 3, lid 5, van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving ], als prebasismateriaal, basismateriaal of gecertificeerd materiaal in de zin van artikel 10 van die verordening, wordt het plantenpaspoort afzonderlijk opgenomen in het officiële etiket dat overeenkomstig artikel 22 van die verordening wordt geproduceerd of, waar van toepassing, in het basiscertificaat dat overeenkomstig artikel 122, lid 1, van die verordening wordt geproduceerd. Indien dit lid van toepassing is, bevat het plantenpaspoort voor het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie de in bijlage VI, deel C, beschreven gegevens. Indien dit lid van toepassing is, bevat het plantenpaspoort voor het binnenbrengen in en het verplaatsen binnen een beschermd gebied de in bijlage VI, deel D, beschreven gegevens. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage VI, delen A, B, C en D, om deze gegevens waar nodig aan te passen aan de wetenschappelijke en technische ontwikkelingen. 5. Binnen één jaar na de inwerkingtreding van deze verordening stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen specificaties vast voor de vorm van het plantenpaspoort voor het verplaatsen binnen het grondgebied van de Unie en het plantenpaspoort voor het binnenbrengen in en het verplaatsen binnen een beschermd gebied, wat betreft de plantenpaspoorten zoals bedoeld in lid 2, eerste en tweede alinea, en in lid 3, tweede en derde alinea. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Indien de aard van bepaalde planten, plantaardige producten of andere materialen dit vereist, kunnen daarvoor bepaalde specificaties ten aanzien van de omvang worden vastgesteld. Artikel 79 Afgifte door gemachtigde professionele exploitanten en bevoegde autoriteiten 1. Plantenpaspoorten worden afgegeven door geregistreerde exploitanten (hierna "gemachtigde exploitanten" genoemd), die overeenkomstig artikel 84 door de bevoegde autoriteiten zijn gemachtigd om onder toezicht van de bevoegde autoriteiten plantenpaspoorten af te geven. De gemachtigde exploitanten geven uitsluitend plantenpaspoorten af voor de planten, plantaardige producten of andere materialen waarvoor zij verantwoordelijk zijn. 2. Plantenpaspoorten mogen echter door de bevoegde autoriteiten worden afgegeven indien een geregistreerde exploitant daarom verzoekt. 3. De gemachtigde exploitanten geven uitsluitend plantenpaspoorten af in de bedrijfsruimten, collectieve opslagplaatsen en verzendingscentra zoals bedoeld in artikel 62, lid 2, onder d). Artikel 80 Essentiële eisen voor plantenpaspoort voor verplaatsing binnen grondgebied van Unie Een plantenpaspoort voor verplaatsing binnen het grondgebied van de Unie wordt uitsluitend afgegeven voor planten, plantaardige producten of andere materialen die aan de volgende eisen voldoen: a) zij zijn vrij van EU-quarantaineorganismen; b) zij voldoen aan de bepalingen van artikel 37, lid 1, met betrekking tot de aanwezigheid van EU-kwaliteitsorganismen op voor opplant bestemde planten; c) zij voldoen aan de eisen zoals bedoeld in artikel 41, leden 1 en 2; d) zij voldoen, waar van toepassing, aan de maatregelen die zijn vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van artikel 27, leden 1 en 2, en artikel 29, leden 1 en 2; en e) zij voldoen, waar van toepassing, aan de maatregelen die door de bevoegde autoriteiten zijn vastgesteld voor de uitroeiing van de EU-quarantaineorganismen krachtens artikel 16, lid 1, en de uitroeiing van plaagorganismen die krachtens artikel 28, lid 1, voorlopig als EU-quarantaineorganismen worden aangemerkt. Artikel 81 Essentiële eisen voor plantenpaspoort voor verplaatsing naar en binnen beschermd gebied 1. Een plantenpaspoort voor het binnenbrengen in en het verplaatsen binnen een beschermd gebied wordt uitsluitend afgegeven voor planten, plantaardige producten en andere materialen die voldoen aan alle eisen van artikel 80, en bovendien aan de volgende eisen: a) zij zijn vrij van de betrokken BG-quarantaineorganismen; en b) zij voldoen aan de eisen zoals bedoeld in artikel 50, leden 1 en 2; 2. Indien artikel 33, lid 2, van toepassing is, wordt geen plantenpaspoort zoals bedoeld in lid 1 afgegeven. Artikel 82 Onderzoeken voor plantenpaspoorten 1. Een plantenpaspoort mag uitsluitend worden afgegeven voor planten, plantaardige producten en andere materialen waarvoor een grondig onderzoek overeenkomstig de leden 2, 3 en 4 heeft aangetoond dat zij voldoen aan de eisen van artikel 80 en, waar van toepassing, van artikel 81. Planten, plantaardige producten en andere materialen mogen hetzij afzonderlijk hetzij aan de hand van representatieve monsters worden onderzocht. Het onderzoek heeft ook betrekking op het verpakkingsmateriaal van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen. 2. Het onderzoek wordt uitgevoerd door de gemachtigde exploitant of, waar van toepassing, krachtens artikel 79, lid 2, door de bevoegde autoriteiten. 3. Het onderzoek voldoet aan de volgende voorwaarden: a) het wordt regelmatig uitgevoerd op daartoe geschikte tijdstippen, waarbij rekening wordt gehouden met de geldende risico's; b) het wordt uitgevoerd in de bedrijfsruimten, collectieve opslagplaatsen en verzendingscentra zoals bedoeld in artikel 62, lid 2, onder d); en c) het vindt plaats in de vorm van visuele onderzoeken en, in geval van een vermoeden van de aanwezigheid van een EU-quarantaineorganisme of, in het geval van een beschermd gebied, van het betrokken BG-quarantaineorganisme, door het nemen van monsters en het uitvoeren van tests. Dat onderzoek vindt plaats onverminderd specifieke onderzoeksvoorschriften of maatregelen die worden vastgesteld overeenkomstig artikel 27, leden 1, 2 of 3, artikel 29, leden 1, 2 of 3, artikel 41, leden 1 en 2, en artikel 50, leden 1 en 2. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen om gedetailleerde maatregelen vast te stellen betreffende visuele onderzoeken, het nemen van monsters en het uitvoeren van tests, alsmede de frequentie en de tijdstippen van de in de leden 1, 2 en 3, bedoelde onderzoeken met betrekking tot specifieke planten, plantaardige producten en andere materialen op basis van de specifieke fytosanitaire risico's die zij kunnen opleveren. Die onderzoeken hebben, in voorkomend geval, betrekking op bepaalde voor opplant bestemde planten in de categorieën zoals bedoeld in artikel 12, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/… ( nummer van de verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving betreffende de productie en het op de markt aanbieden van teeltmateriaal ), en worden, in voorkomend geval, uitgevoerd voor elk van de onderdelen van bijlage II, deel D, bij die verordening. Wanneer de Commissie een dergelijke gedelegeerde handeling voor specifieke voor opplant bestemde planten vaststelt en die voor opplant bestemde planten vallen onder certificeringsregelingen krachtens artikel 20, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/… [ nummer van de verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving betreffende de productie en het op de markt aanbieden van teeltmateriaal ], worden de desbetreffende onderzoeken gecombineerd in één certificeringsregeling. Bij de vaststelling van deze gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de technische en wetenschappelijke kennis en ontwikkelingen. [Am. 111] Artikel 83 Aanbrengen van plantenpaspoorten Plantenpaspoorten worden door de gemachtigde exploitanten of, waar van toepassing krachtens artikel 79, lid 2, door de bevoegde autoriteiten, aangebracht op elke partij planten, plantaardige producten of andere materialen voordat zij krachtens artikel 74 worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie of krachtens artikel 75 worden verplaatst naar of binnen een beschermd gebied. Wanneer dergelijke planten, plantaardige producten of andere materialen in een verpakking, bundel of container worden verplaatst, wordt het plantenpaspoort aangebracht op deze verpakking, bundel of container. Artikel 84 Machtiging van professionele exploitanten tot afgeven van plantenpaspoorten 1. De bevoegde autoriteit verleent een professionele exploitant een machtiging voor de afgifte van plantenpaspoorten (hierna "machtiging tot het afgeven van plantenpaspoorten" genoemd) indien die professionele exploitant voldoet aan de volgende voorwaarden: a) hij beschikt over de nodige kennis om de in artikel 82 bedoelde onderzoeken uit te voeren met betrekking tot EU-quarantaineorganismen, BG‑quarantaineorganismen en EU-kwaliteitsorganismen die de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen kunnen aantasten, en met betrekking tot de tekenen van de aanwezigheid van die plaagorganismen en de daardoor veroorzaakte symptomen, de middelen om de aanwezigheid en verspreiding van die plaagorganismen te voorkomen en de middelen om ze uit te roeien; b) hij beschikt over systemen en procedures waarmee hij kan voldoen aan zijn verplichtingen betreffende de traceerbaarheid krachtens de artikelen 65 en 66. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen om eisen inzake kwalificatie vast te stellen die professionele exploitanten moeten naleven om te voldoen aan de voorwaarden van lid 1, onder a). Artikel 85 Verplichtingen van gemachtigde exploitanten 1. Wanneer een gemachtigde exploitant een plantenpaspoort wil afgeven, bepaalt en monitort hij de punten van het productieproces en de punten met betrekking tot het verplaatsen van planten, plantaardige producten en andere materialen door hem die essentieel zijn voor de naleving van de voorschriften die zijn vastgesteld krachtens artikel 27, leden 1, 2 en 3, artikel 29, leden 1, 2 en 3, artikel 37, lid 1, artikel 41, lid 3, de artikelen 80 en 82, en, waar van toepassing, artikel 33, lid 2, artikel 50, lid 3, en artikel 81. Hij houdt gegevens bij over de vaststelling en monitoring van deze punten. 2. De in lid 1 bedoelde gemachtigde exploitant biedt een passende opleiding aan zijn personeel dat betrokken is bij de in artikel 82 bedoelde onderzoeken, om ervoor te zorgen dat het over de nodige kennis beschikt om die onderzoeken uit te voeren. Artikel 86 Beheersplannen voor fytosanitaire risico's 1. De bevoegde autoriteit kan, naar gelang het geval, beheersplannen voor fytosanitaire risico's van gemachtigde exploitanten goedkeuren, met een beschrijving van de maatregelen die deze exploitanten hebben genomen om te voldoen aan de in verplichtingen van artikel 85, lid 1. 2. Het beheersplan voor fytosanitaire risico's omvat, eventueel in de vorm van een handleiding, ten minste de volgende gegevens: a) de op grond van artikel 62, lid 2, verplichte informatie over de registratie van de gemachtigde exploitant; b) de op grond van artikel 65, lid 3, en artikel 66, lid 1, verplichte informatie over de traceerbaarheid van planten, plantaardige producten en andere materialen; c) een beschrijving van de productieprocessen van de gemachtigde exploitant en van zijn activiteiten wat betreft het verplaatsen en de verkoop van planten, plantaardige producten en andere materialen; d) een analyse van de in artikel 85, lid 1, bedoelde kritieke punten en de maatregelen die de gemachtigde exploitant heeft genomen om de fytosanitaire risico's die met deze kritieke punten verband houden, te verzachten; e) de bestaande procedures en maatregelen die zijn voorzien in geval van een vermoeden of de vaststelling van de aanwezigheid van quarantaineorganismen, de registratie van dat vermoeden of die vaststelling en de registratie van de genomen maatregelen; f) de taken en verantwoordelijkheden van het personeel dat betrokken is bij de kennisgevingen zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, de onderzoeken zoals bedoeld in artikel 82, lid 1, en de afgifte van plantenpaspoorten krachtens artikel 79, lid 1, artikel 88, leden 1 en 2, en artikel 89; g) de opleiding van het in punt f bedoelde personeel. 3. De Commission is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij de in lid 2 bedoelde gegevens worden gewijzigd. Artikel 87 Intrekking van machtiging 1. Indien de bevoegde autoriteit constateert dat een gemachtigde exploitant niet voldoet aan artikel 82, leden 1, 2, 3 of 4, of artikel 84, lid 1, of dat een plant, plantaardig product of ander materiaal waarvoor die professionele exploitant een plantenpaspoort heeft afgegeven, niet voldoet aan artikel 80 of, waar van toepassing, artikel 81, neemt die autoriteit onmiddellijk de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de niet‑naleving van die bepalingen wordt beëindigd. 2. Indien de bevoegde autoriteit overeenkomstig lid 1 andere maatregelen dan de intrekking van de machtiging tot het afgeven van plantenpaspoorten heeft genomen maar de niet-naleving toch blijft bestaan, trekt die autoriteit die machtiging onmiddellijk in. Artikel 88 Vervanging van plantenpaspoort 1. Een gemachtigde exploitant die een partij planten, plantaardige producten of andere materialen heeft ontvangen waarvoor een plantenpaspoort is afgegeven, of de bevoegde autoriteit die op verzoek van een professionele exploitant optreedt, kan een nieuw plantenpaspoort afgeven voor die partij ter vervanging van het plantenpaspoort dat oorspronkelijk voor die partij werd afgegeven, mits aan de voorwaarden van lid 3 wordt voldaan. 2. Indien een partij planten, plantaardige producten of andere materialen waarvoor een plantenpaspoort is afgegeven, in twee of meer partijen wordt verdeeld, geeft de gemachtigde exploitant die verantwoordelijk is voor deze nieuwe partijen of de bevoegde autoriteit die op verzoek van een professionele exploitant optreedt, een plantenpaspoort af voor elke nieuwe partij die bij de verdeling is ontstaan, mits aan de voorwaarden van lid 3 wordt voldaan. Die plantenpaspoorten vervangen het plantenpaspoort dat voor de oorspronkelijke partij werd afgegeven. Indien twee partijen voor elk waarvan een plantenpaspoort is afgegeven, worden samengevoegd tot één partij, geeft de gemachtigde exploitant die verantwoordelijk is voor die nieuwe partij of de bevoegde autoriteit die op verzoek van een professionele exploitant optreedt, een plantenpaspoort af voor die partij. Dat plantenpaspoort vervangt het plantenpaspoort dat voor de oorspronkelijke partijen werd afgegeven, mits aan de voorwaarden van lid 3 wordt voldaan. 3. Een plantenpaspoort, zoals bepaald in de leden 1 en 2, mag uitsluitend onder de volgende voorwaarden worden afgegeven: a) de identiteit van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen wordt gewaarborgd; en b) de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen voldoen nog steeds aan de eisen van de artikelen 80 en 81. 4. Indien een plantenpaspoort krachtens lid 1 of 2 wordt afgegeven, is het onderzoek van artikel 82, lid 1, niet vereist. 5. Na de vervanging van een plantenpaspoort zoals bedoeld in de leden 1 en 2, bewaart de betrokken gemachtigde exploitant het vervangen plantenpaspoort voor een periode van drie jaar. Indien een plantenpaspoort wordt afgegeven door de bevoegde autoriteit ter vervanging van een plantenpaspoort, bewaart de professionele exploitant op wiens verzoek het wordt afgegeven, het vervangen plantenpaspoort voor een periode van drie jaar. Artikel 89 Plantenpaspoorten ter vervanging van fytosanitaire certificaten 1. Wanneer een plant, plantaardig product of ander materiaal vanuit een derde land op het grondgebied van de Unie wordt binnengebracht en voor het verplaatsen daarvan binnen het grondgebied van de Unie een plantenpaspoort vereist is krachtens de uitvoeringshandelingen zoals bedoeld in artikel 74, lid 1, en artikel 75, lid 1, kan in afwijking van artikel 82 een dergelijk paspoort worden afgegeven indien de controles krachtens artikel 47, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening offciële controles ] betreffende het binnenbrengen van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen naar behoren zijn uitgevoerd en als resultaat hebben dat de planten, plantproducten of andere materialen in kwestie voldoen aan de essentiële eisen voor de afgifte van een plantenpaspoort overeenkomstig artikel 80 en, indien van toepassing, artikel 81 . [Am. 112] 2. Na de afgifte van een plantenpaspoort zoals bedoeld in lid 1 bewaart de gemachtigde exploitant die dat plantenpaspoort heeft afgegeven, waar van toepassing, het fytosanitaire certificaat voor een periode van drie jaar. Indien artikel 95, lid 2, onder c), van toepassing is, wordt dat fytosanitaire certificaat vervangen door een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift ervan. Artikel 90 Verplichting om plantenpaspoort te verwijderen 1. De professionele exploitant die een partij planten, plantaardige producten of andere materialen onder zijn beheer heeft, verwijdert het plantenpaspoort van die partij indien hij constateert dat niet aan een van de eisen van de artikelen 78 tot en met 82, artikel 84 of artikel 85 wordt voldaan. De professionele exploitant maakt dat plantenpaspoort ongeldig door daarop een duidelijk zichtbare en onuitwisbare schuine rode streep aan te brengen. 2. Indien de professionele exploitant niet aan lid 1 voldoet, verwijderen de bevoegde autoriteiten het plantenpaspoort van de betrokken partij en maken zij dat plantenpaspoort ongeldig door daarop een duidelijk zichtbare en onuitwisbare schuine rode streep aan te brengen. 3. Indien de leden 1 en 2 van toepassing zijn, bewaart de betrokken professionele exploitant het ongeldig gemaakte plantenpaspoort voor een periode van drie jaar. 4. Indien de leden 1 en 2 van toepassing zijn, stelt de betrokken professionele exploitant de gemachtigde exploitant of de bevoegde autoriteit die het ongeldig gemaakte plantenpaspoort heeft afgegeven, daarvan in kennis. 5. Indien een plantenpaspoort overeenkomstig lid 2 is verwijderd en ongeldig is gemaakt, stellen de lidstaten de Commissie en de overige lidstaten daarvan via het in artikel 97 bedoelde elektronische kennisgevingssysteem in kennis. Afdeling 3 Overige verklaringen Artikel 91 Aanbrengen van merkteken op houten verpakkingsmateriaal 1. Het merkteken dat bewijst dat houten verpakkingsmateriaal is behandeld tegen EU-quarantaineorganismen en BG-quarantaineorganismen volgens een methode die is vastgesteld krachtens artikel 27, lid 1 of 2, artikel 29, lid 1 of 2, artikel 41, lid 1 of 2, of artikel 50, lid 1 of 2, bevat de in bijlage VII vermelde gegevens. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage VII om dat merkteken aan te passen aan de ontwikkeling van internationale normen. 3. Het merkteken wordt uitsluitend aangebracht door een professionele exploitant die overeenkomstig artikel 92 is gemachtigd. 4. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de specificaties vast voor de vorm van het in lid 1 bedoelde merkteken. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 92 Machtiging van en toezicht op professionele exploitanten die merkteken op houten verpakkingsmateriaal aanbrengen op grondgebied van Unie 1. Een machtiging tot het aanbrengen van het merkteken zoals bedoeld in artikel 91, lid 3, wordt onder de volgende voorwaarden aan een geregistreerde exploitant verleend: a) hij beschikt over de benodigde kennis voor het uitvoeren van de behandeling van het houten verpakkingsmateriaal die vereist is krachtens de in artikel 91, lid 1, bedoelde handelingen; b) hij beschikt over de nodige installaties voor het uitvoeren van die behandeling (hierna: "behandelingsinstallaties" genoemd). De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de voorschriften voor machtiging te wijzigen, indien de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis daartoe aanleiding geeft. De machtiging wordt op aanvraag door de bevoegde autoriteit verleend. 2. In afwijking van lid 1 kan de in dat lid bedoelde machtiging worden verleend met betrekking tot het merken van houten verpakkingsmateriaal dat volledig uit behandeld hout bestaat, indien de geregistreerde exploitant voldoet aan de volgende voorwaarden: a) hij gebruikt uitsluitend hout van behandelingsinstallaties die worden geëxploiteerd door een krachtens lid 1 gemachtigde geregistreerde exploitant; b) hij zorgt ervoor dat het hout dat voor dat doel wordt gebruikt, kan worden getraceerd naar die behandelingsinstallaties; c) waar van toepassing krachtens artikel 27, leden 1 en 2, artikel 29, leden 1 en 2, artikel 41, leden 1 en 2, en artikel 50, leden 1 en 2, gebruikt hij uitsluitend hout zoals bedoeld onder a), dat vergezeld gaat van een plantenpaspoort. 3. De bevoegde autoriteit houdt toezicht op de professionele exploitanten die zijn gemachtigd krachtens lid 1, om te controleren en ervoor te zorgen dat zij houten verpakkingsmateriaal overeenkomstig artikel 91, lid 1, behandelen en van een merkteken voorzien en dat zij voldoen aan de voorwaarden van de leden 1 en 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de voorschriften van dit lid aan te vullen wat betreft het toezicht van de bevoegde autoriteit op de professionele exploitanten. 4. Wanneer de bevoegde autoriteit constateert dat een professionele exploitant niet aan de voorschriften van de leden 1, 2 of 3 voldoet, neemt die autoriteit onmiddellijk de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de niet-naleving van die bepalingen wordt beëindigd. Indien de bevoegde autoriteit andere maatregelen dan de intrekking van de in lid 1 bedoelde machtiging heeft genomen maar de niet-naleving toch blijft bestaan, trekt die autoriteit de in lid 1 bedoelde machtiging onmiddellijk in. Artikel 93 Andere verklaringen dan het merkteken van houten verpakkingsmateriaal 1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen waarin wordt vastgelegd welke gegevens moeten worden opgenomen in de officiële verklaringen die specifiek zijn voor planten, plantaardige producten of andere materialen, uitgezonderd houten verpakkingsmateriaal, die volgens de toepasselijke internationale normen zijn vereist als bewijs van de uitvoering van maatregelen die zijn vastgesteld krachtens artikel 27, leden 1 of 2, of artikel 29, leden 1 of 2, artikel 41, leden 1 of 2, of artikel 50, leden 1 of 2. 2. Deze gedelegeerde handelingen kunnen tevens voorschriften bevatten met betrekking tot een of meer van de volgende aspecten: a) de machtiging van professionele exploitanten tot de afgifte van de in lid 1 bedoelde officiële verklaringen; b) het toezicht van de bevoegde autoriteit op de professionele exploitanten die zijn gemachtigd zoals bedoeld onder a); c) de intrekking van deze machtiging zoals bedoeld onder a). 3. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de specificaties voor de vorm van de in lid 1 bedoelde verklaringen vast. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Afdeling 4 Uitvoer van planten, plantaardige producten en andere materialen uit grondgebied van Unie Artikel 94 Fytosanitair certificaat voor uitvoer 1. Wanneer voor de uitvoer van planten, plantaardige producten of andere materialen uit het grondgebied van de Unie naar een derde land volgens de voorschriften van dat derde land een fytosanitair certificaat (hierna: "fytosanitair certificaat voor uitvoer" genoemd) vereist is, wordt dat certificaat afgegeven door de bevoegde autoriteit op verzoek van de professionele exploitant die de uit te voeren planten, plantaardige producten of andere materialen onder zijn beheer heeft. 2. Het fytosanitair certificaat voor uitvoer wordt afgegeven op voorwaarde dat de beschikbare informatie voldoende aantoont dat aan de voorschriften van het betrokken derde land wordt voldaan. Deze informatie kan, waar van toepassing, afkomstig zijn uit een of meer van de volgende gegevens: a) een plantenpaspoort zoals bedoeld in artikel 73 dat de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen vergezelt; b) het merkteken van houten verpakkingsmateriaal zoals bedoeld in artikel 91, lid 1, of de verklaring zoals bedoeld in artikel 93, lid 1; c) de informatie in het pre-exportcertificaat zoals bedoeld in artikel 96; d) officiële informatie in het fytosanitair certificaat zoals bedoeld in artikel 67, indien de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen uit een derde land zijn binnengebracht op het grondgebied van de Unie; e) officiële inspecties, het nemen van monsters van en het uitvoeren van tests op de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen. 3. Het fytosanitair certificaat voor uitvoer bevat de gegevens zoals beschreven in bijlage VIII, deel A. 4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage VIII, deel A, om dit aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang en de ontwikkeling van internationale normen. 5. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de specificaties voor de vorm van het in lid 1 bedoelde fytosanitaire certificaat vast. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 6. Elektronische fytosanitaire certificaten voor uitvoer zijn uitsluitend geldig indien zij zijn verstrekt via, of in een elektronische uitwisseling met, het geautomatiseerde informatiemanagementsysteem zoals bedoeld in artikel 130 van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening offciële controles ]. Artikel 95 Fytosanitair certificaat voor wederuitvoer 1. Indien planten, plantaardige producten of andere materialen afkomstig zijn uit een derde land en vanuit dit, of een ander, derde land zijn binnengebracht op het grondgebied van de Unie, kan in plaats van een fytosanitair certificaat voor uitvoer een fytosanitair certificaat voor wederuitvoer worden afgegeven. Het fytosanitair certificaat voor wederuitvoer wordt afgegeven door de bevoegde autoriteit op verzoek van de professionele exploitant die de uit te voeren planten, plantaardige producten of andere materialen onder zijn beheer heeft. 2. Het fytosanitair certificaat voor wederuitvoer wordt onder de volgende voorwaarden afgegeven: a) de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen zijn niet geteeld, geproduceerd of verwerkt in de lidstaat van waaruit zij naar het betrokken derde land worden uitgevoerd; b) de betrokken planten, plantaardige producten of ander materialen zijn niet blootgesteld aan een risico van besmetting met quarantaineorganismen die als zodanig door het derde land van bestemming in een lijst zijn opgenomen, tijdens de opslag in de lidstaat van waaruit zij naar dat derde land moeten worden uitgevoerd; c) indien beschikbaar, wordt het fytosanitair certificaat dat de planten, plantaardige producten of andere materialen uit het derde land van oorsprong vergezelt, of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan, aan het fytosanitair certificaat voor wederuitvoer gehecht. 3. De bepalingen van artikel 94, lid 2, inzake informatie die voldoende aantoont dat wordt voldaan aan de voorschriften van het betrokken derde land, zijn van overeenkomstige toepassing. 4. Het fytosanitair certificaat voor wederuitvoer bevat de gegevens zoals beschreven in bijlage VIII, deel B. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage VIII, deel B, om dit aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang en de ontwikkeling van internationale normen. 6. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de specificaties voor de vorm van het in lid 1 bedoelde fytosanitair certificaat vast. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 6 bis. De Commissie raadpleegt de adviesgroep voor de voedselketen en de gezondheid van dieren en planten die op grond van Besluit 2004/613/EG van de Commissie (31) is opgericht. Deze adviesgroep levert input bij de voorbereiding van uitvoerings- en gedelegeerde handelingen. [Am. 113] 7. Elektronische fytosanitaire certificaten voor wederuitvoer zijn uitsluitend geldig indien zij zijn verstrekt via, of in een elektronische uitwisseling met, het geautomatiseerde informatiemanagementsysteem zoals bedoeld in artikel 130 van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening offciële controles ]. Artikel 96 Pre-exportcertificaten 1. De lidstaat van waaruit de planten, plantaardige producten en andere materialen zoals bedoeld in artikel 94, lid 1, worden uitgevoerd en de lidstaat waarin de planten, plantaardige producten en andere materialen zijn geteeld, geproduceerd of verwerkt, wisselen de informatie uit die nodig is om het fytosanitair certificaat voor uitvoer onmiddellijk te kunnen afgeven. 2. De in lid 1 bedoelde uitwisseling van informatie vindt plaats door middel van een geharmoniseerd document (hierna "pre-exportcertificaat" genoemd), waarin de lidstaat waarin de planten, plantaardige producten en andere materialen zijn geteeld, geproduceerd of verwerkt, bevestigt dat die planten, plantaardige producten of andere materialen voldoen aan specifieke fytosanitaire voorschriften met betrekking tot een of meer van de volgende aspecten: a) de afwezigheid van bepaalde plaagorganismen bij de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen; b) de oorsprong van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen; c) de fytosanitaire procedures die zijn toegepast bij de productie of verwerking van de betrokken planten, plantaardige producten of andere materialen. 3. Het pre-exportcertificaat wordt op verzoek van de professionele exploitant afgegeven door de lidstaat , of de gemachtigde professionele exploitant overeenkomstig de definitie van artikel 84, waarin de planten, plantaardige producten of andere materialen zijn geteeld, geproduceerd of verwerkt, zolang die planten, plantaardige producten of andere materialen zich in de bedrijfsruimten van de betrokken professionele exploitant bevinden. [Am. 114] 4. Het pre-exportcertificaat vergezelt de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen tijdens hun verplaatsing binnen het grondgebied van de Unie, tenzij de informatie die het bevat langs elektronische weg tussen de betrokken lidstaten wordt uitgewisseld. 5. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 98 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de inhoud van het pre-exportcertificaat vast te stellen. 6. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de specificaties voor de vorm van het pre-exportcertificaat vast. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 99, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Hoofdstuk VII Ondersteunende maatregelen van Commissie Artikel 97 Invoering van een elektronisch kennisgevingssysteem 1. De Commissie voert een elektronische systeem in voor het indienen van kennisgevingen door de lidstaten en voor het informeren, indien nodig, van professionele exploitanten . [Am. 115] Dat systeem staat in verbinding en is compatibel met het geautomatiseerde informatiemanagementsysteem zoals bedoeld in artikel 130, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/…. [ nummer van verordening offciële controles ]. 2. Indien de kennisgeving betrekking heeft op de aanwezigheid van een plaagorganisme bij planten, plantaardige producten of andere materialen die worden binnengebracht of officieel worden aangeboden om te worden binnengebracht op het grondgebied van de Unie, dan wel worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie, bevat de in lid 1 bedoelde kennisgeving een verwijzing naar de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen, de aard van de niet-naleving en de getroffen maatregelen. Indien de kennisgeving betrekking heeft op de aanwezigheid van een plaagorganisme op het grondgebied van een lidstaat, dat zich niet bevindt op planten, plantaardige producten of andere materialen die worden binnengebracht of officieel worden aangeboden om te worden binnengebracht op het grondgebied van de Unie, dan wel worden verplaatst binnen het grondgebied van de Unie, bevat de in lid 1 bedoelde kennisgeving een verwijzing naar de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen, de naam van het plaagorganisme, de locatie en de gps-coördinaten van die aanwezigheid, en de getroffen maatregelen. Hoofdstuk VIII Slotbepalingen Artikel 98 Uitoefening van bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 1, lid 2, artikel 5, leden 2, 3 en 4, artikel 6, lid 2, artikel 7, leden 1 en 2, artikel 8, lid 6, artikel 11, lid 3, artikel 20, artikel 22, lid 3, artikel 25, lid 4, artikel 27, artikel 30, artikel 32, lid 4, artikel 34, lid 1, artikel 37, lid 3, artikel 38, artikel 44, lid 2, artikel 45, lid 3, artikel 46, lid 6, artikel 48, artikel 61, lid 3 , artikel 67, lid 4, artikel 71, lid 4, artikel 76, artikel 78, lid 4, artikel 82, lid 4 , artikel 84, lid 2, artikel 86, lid 3, artikel 91, lid 2, artikel 92, leden 1 en 3, artikel 93, lid 1, artikel 94, lid 4, artikel 95, lid 5, en artikel 96, lid 5, bedoelde bevoegdheidsdelegatie wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd vijf jaar met ingang van ... (32) de datum van inwerkingtreding van deze verordening . De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich tegen deze verlenging verzet . [Am. 116] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 1, lid 2, artikel 5, leden 2, 3 en 4, artikel 6, lid 2, artikel 7, leden 1 en 2, artikel 8, lid 6, artikel 11, lid 3, artikel 20, artikel 22, lid 3, artikel 25, lid 4 , artikel 27, artikel 30, artikel 32, lid 4, artikel 34, lid 1, artikel 37, lid 3, artikel 38, artikel 44, lid 2, artikel 45, lid 3, artikel 46, lid 6, artikel 48, artikel 61, lid 3 , artikel 67, lid 4, artikel 71, lid 4, artikel 76, artikel 78, lid 4, artikel 82, lid 4 , artikel 84, lid 2, artikel 86, lid 3, artikel 91, lid 2, artikel 92, leden 1 en 3, artikel 93, lid 1, artikel 94, lid 4, artikel 95, lid 5, en artikel 96, lid 5, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. [Am. 117] 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 1, lid 2, artikel 5, leden 2, 3 en 4, artikel 6, lid 2, artikel 7, leden 1 en 2, artikel 8, lid 6, artikel 11, lid 3, artikel 20, artikel 22, lid 3, artikel 25, lid 4 , artikel 27, artikel 30, artikel 32, lid 4, artikel 34, lid 1, artikel 37, lid 3, artikel 38, artikel 44, lid 2, artikel 45, lid 3, artikel 46, lid 6, artikel 48, artikel 61, lid 3 , artikel 67, lid 4, artikel 71, lid 4, artikel 76, artikel 78, lid 4, artikel 82, lid 4 , artikel 84, lid 2, artikel 86, lid 3, artikel 91, lid 2, artikel 92, leden 1 en 3, artikel 93, lid 1, artikel 94, lid 4, artikel 95, lid 5, en artikel 96, lid 5, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie heeft medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Deze termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. 5 bis. Vier jaar na ... (33) dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over het gebruik van de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen waarin is voorzien in lid 2. [Am. 118] Artikel 98 bis Spoedprocedure 1. Een overeenkomstig dit artikel vastgetelde gedelegeerde handeling treedt onverwijld in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen gebruikt wordt gemaakt van de spoedprocedure. 2. Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 98, lid 5, bedoelde procedure tegen een gedelegeerde handeling bezwaar maken. In dat geval trekt de Commissie de handeling onverwijld in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt. [Am. 119] Artikel 99 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (34) ingestelde Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, de voorzitter van het comité daartoe besluit of een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom verzoekt. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, de voorzitter van het comité daartoe besluit of een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom verzoekt. 4. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 van die verordening, van toepassing. Artikel 100 Sancties De lidstaten stellen de voorschriften vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen van deze verordening en nemen alle maatregelen om ervoor te zorgen dat deze worden toegepast. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig aan de omvang van de op het hele grondgebied van de Unie veroorzaakte financiële verliezen en fytosanitaire schade en afschrikkend zijn. [Am. 120] De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op ... [ nummer van verordening offciële controles ] in kennis van die voorschriften en delen haar eventuele latere wijzigingen onmiddellijk mee. Artikel 101 Intrekkingen 1. Richtlijn 2000/29/EG wordt ingetrokken. De volgende handelingen worden eveneens ingetrokken: a) Richtlijn 69/464/EEG; b) Richtlijn 69/466/EEG; c) Richtlijn 74/647/EEG; d) Richtlijn 93/85/EEG; e) Richtlijn 98/57/EEG; f) Richtlijn 2007/33/EG. 2. Verwijzingen naar deze ingetrokken handelingen gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IX. Artikel 102 Wijziging van Verordening (EU) nr. 652/2014 Verordening nr. (EU) 652/2014 wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 1, onder e), wordt vervangen door:" "e) betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten;". 2) Artikel 16, lid 1, onder a), b), en c), wordt vervangen door:" "a) maatregelen om een plaagorganisme in een besmet gebied uit te roeien, genomen door de bevoegde autoriteiten krachtens artikel 16, lid 1, artikel 27, lid 1, of artikel 29, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/… van het Europees Parlement en de Raad * ; __________________ * Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten (OJ L ... van ..., blz. ...). [ nummer, datum, en in de voetnoot, de PB-gegevens van verordening betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten ] ** Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende preventie en beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (OJ L ... van ..., blz. ...). [ nummer, datum, en in de voetnoot, de PB-gegevens van verordening betreffende preventie en beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten ] .". [Am.121] 3) Artikel 17 wordt als volgt gewijzigd: a) De punten a) tot en met d) van de eerste alinea worden vervangen door:" "a) zij betreffen EU-quarantaineorganismen die, voor zover bekend, niet op het grondgebied van de Unie voorkomen en die krachtens artikel 5, lid 2, van Verordening (EU) nr. …/… [ nummer van verordening betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten ] in een lijst zijn opgenomen; b) De tweede alinea wordt vervangen door:" "Als de maatregelen aan de voorwaarde van punt c) van de eerste alinea voldoen, mag de subsidie niet betrekking hebben op kosten die zijn gemaakt na het verstrijken van de maatregel die de Commissie krachtens artikel 29, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/… [nummer van verordening betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten] heeft vastgesteld.". 4) Artikel 18, lid 1, wordt als volgt gewijzigd: a) Na punt c) worden de volgende punten ingevoegd:" "c bis) door de lidstaten gemaakte kosten voor de compensatie van de exploitanten zoals bedoeld in artikel 2, lid 7, onder a), b) en c), van Verordening (EU) nr. …/… [ nummer van verordening betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten ] voor de waarde van de vernietigde planten, plantaardige producten of andere materialen die vallen onder de in artikel 16 van die verordening bedoelde maatregelen, wat betreft prioritaire quarantaineorganismen die krachtens artikel 6, lid 2, van die verordening in een lijst zijn opgenomen; b) Punt e) wordt vervangen door:" "e) in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde gevallen en rekening houdend met de toegevoegde waarde van de maatregelen voor de Unie: kosten die gemaakt worden bij de uitvoering van andere dan de dan onder a) tot en met d), bedoelde maatregelen die noodzakelijk blijken, op voorwaarde dat die maatregelen vermeld zijn in het in artikel 36, lid 4, bedoelde financieringsbesluit."; c) De volgende tweede alinea wordt toegevoegd:" "Voor de toepassing van punt c bis, c ter en c quater van de eerste alinea bedraagt de compensatie niet meer dan de marktwaarde van de planten, plantaardige producten of andere materialen onmiddellijk voordat zij werden vernietigd en wordt de eventuele restwaarde van de compensatie afgetrokken.". [Am. 125] 5) Artikel 19 wordt als volgt gewijzigd: a) De punten a) en b) van de eerste alinea worden vervangen door:" "a) zij betreffen EU-quarantaineorganismen die, voor zover bekend, niet op het grondgebied van de Unie voorkomen en die krachtens artikel 5, lid 2, van Verordening (EU) nr. …/… [ nummer van verordening betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten ] in een lijst zijn opgenomen; b) De derde alinea wordt vervangen door:" "Als de maatregelen aan de voorwaarde van punt c) van de eerste alinea voldoen, mag de subsidie niet betrekking hebben op kosten die zijn gemaakt na het verstrijken van de maatregel die de Commissie krachtens artikel 29, lid 1, van Verordening (EU) nr. …/… [ nummer van verordening betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten ] heeft vastgesteld.". Artikel 103 Inwerkingtreding en toepassing 1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van ... [ datum: 36 maanden na de inwerkingtreding ]. 2. Artikel 97, lid 2, is van toepassing met ingang van de datum waarop de systemen zoals bedoeld in artikel 97, lid 1, worden ingevoerd. 3. De in artikel 101, lid 1, onder a), d), e) en f), bedoelde handelingen worden ingetrokken op 31 december 2021. In geval van strijdigheid tussen de bepalingen van die handelingen en de bepalingen van deze verordening hebben de bepalingen van deze verordening voorrang. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Gebieden waarvoor voor de toepassing van deze verordening verwijzingen naar derde landen moeten worden gelezen als verwijzingen naar derde landen en naar deze gebieden, en waarvoor verwijzingen naar het grondgebied van de Unie moeten worden gelezen als verwijzingen naar het grondgebied van de Unie zonder deze gebieden, zoals bedoeld in artikel 1, lid 2 De gebieden: 1. Guadeloupe 2. Frans-Guyana 3. Martinique 4. Réunion 5. Sint-Maarten 6. Mayotte 7. Ceuta 8. Melilla 9. De Canarische eilanden BIJLAGE I BIS Lijst van de in artikel 5 bedoelde EU-quarantaineorganismen SCHADELIJKE ORGANISMEN DIE VOOR ZOVER BEKEND IN DE GEMEENSCHAP NIET VOORKOMEN EN DIE RISICO'S OPLEVEREN VOOR DE GEHELE GEMEENSCHAP a) Insecten, mijten en nematoden in alle stadia van hun ontwikkeling Acleris spp. (niet-Europese) Aculops fuchsiae Keifer Agrilus planipennis Fairmaire Aleurochantus spp. Amauromyza maculosa (Malloch) Anomala orientalis Waterhouse Anoplophora chinensis (Thomson) Anoplophora glabripennis (Motschulsky) Anoplophora malasiaca (Forster) Anthonomus bisignifer (Schenkling) Anthonomus signatus (Say) Aonidella citrina Coquillet Aphelenchoïdes besseyi Christie Arrhenodes minutus Drury Aschistonyx eppoi Inouye Bemisia tabaci Genn. (niet-Europese populaties) vector van virussen, zoals: a) Bean golden mosaic virus b) Cowpea mild mottle virus c) Lettuce infectious yellows virus d) Pepper mild tigré virus e) Squash leaf curl virus f) Euphorbia mosaic virus g) Florida tomato virus Bursaphelenchus xylophilus (Steiner &amp; Buhrer) Nickle et al. Carposina niponensis Walsingham Cicadellidae (niet-Europese) die bekend staan als vectoren van de ziekte van Pierce (veroorzaakt door Xylella fastidiosa), zoals: a) Carneocephala fulgida Nottingham b) Draeculacephala minerva Ball c) Graphocephala atropunctata (Signoret) Choristoneura spp. (niet-Europese) Conotrachelus nenuphar (Herbst) Dendrolimus sibiricus Tschetverikov Diabrotica barberi Smith &amp; Laurence Diabrotica undecimpunctata howardi Barber Diabrotica undecimpunctata undecimpunctata Mannerheim Diabrotica virgifera zeae Krysan &amp; Smith Diaphorina citri Kuway Enarmonia packardi (Zeller) Enarmonia prunivora Walsh Eotetranychus lewisi McGregor Grapholita inopinata Heinrich Heliothis zea (Boddie) Hirschmanniella spp., onderscheiden van Hirschmanniella gracilis (de Man) Luc &amp; Goodey Hishomonus phycitis Leucaspis japonica Ckll. Liriomyza sativae Blanchard Listronotus bonariensis (Kuschel) Longidorus diadecturus Eveleigh et Allen Margarodes (niet-Europese), zoals: a) Margarodes vitis (Phillipi) b) Margarodes vredendalensis de Klerk c) Margarodes prieskeansis Jakubski Monochamus spp. (niet-Europese) Myndus crudus Van Duzee Nacobbus aberrans (Thorne) Thorne &amp; Allen Naupactus leucoloma Boheman Numonia pyrivorella (Matsumura) Oligonychus perditus Pritchard &amp; Baker Pissodes spp. (niet-Europese) Premnotrypes spp. (niet-Europese) Pseudopityophthorus minutissimus (Zimmermann) Pseudopityophthorus pruinosus (Eichhoff) Radopholus citrophilus Huettel Dickson et Kaplan Rhynchophorus palmarum (L.) Scaphoideus luteolus (Van Duzee) Scirtothrips aurantii Faure Scirtothrips dorsalis Hood Scirtothrips citri (Moultex) Scolytidae spp. (niet-Europese) Scrobipalpopsis solanivora Povolny Spodoptera eridania (Cramer) Spodoptera frugiperda (Smith) Spodoptera litura (Fabricus) Tachypterellus quadrigibbus Say Taxoptera citricida Kirk. Thaumatotibia leucotreta Thrips palmi Karny Tephritidae (niet-Europese), zoals: a) Anastrepha fraterculus (Wiedemann) b) Anastrepha ludens (Loew) c) Anastrepha obliqua Macquart d) Anastrepha suspensa (Loew) e) Dacus ciliatus Loew f) Dacus cucurbitae Coquillet g) Dacus dorsalis Hendel h) Dacus tryoni (Froggatt) i) Dacus tsuneonis Miyake j) Dacus zonatus Saund k) Epochra canadensis (Loew) l) Pardalaspis cyanescens Bezzi m) Pardalaspis quinaria Bezzi n) Pterandrus rosa (Karsch) o) Rhacochlaena japonica Ito p) Rhagoletis cingulata (Loew) q) Rhagoletis completa Cresson r) Rhagoletis fausta (Osten-Sacken) s) Rhagoletis indifferens Curran t) Rhagoletis mendax Curran u) Rhagoletis pomonella Walsh v) Rhagoletis ribicola Doane w) Rhagoletis suavis (Loew) Trioza erytreae Del Guercio Unaspis citri Comstock Xiphinema americanum Cobb sensu lato (niet-Europese populaties) Xiphinema californicum Lamberti et Bleve-Zacheo b) Bacteriën Citrus greening bacterium Citrus variegated chlorosis Erwinia stewartii (Smith) Dye Xanthomonas campestris (alle voor Citrus pathogene stammen) Xantomonas campestris pv. oryzae (Ishiyama) Dye and pv. oryzicola (Fang. et al.) Dye Xylella fastidiosa (Well et Raju) c) Schimmels Alternaria alternata (Fr.) Keissler (geïsoleerde niet-Europese pathogenen) Anisogramma anomala (Peck) E. Müller Apiosporina morbosa (Schwein.) v. Arx Atropellis spp. Ceratocystis fagacearum (Bretz) Hunt Ceratocystis virescens (Davidson) Moreau Cercoseptoria pini-densiflorae (Hori et Nambu) Deighton Cercospora angolensis Carv. et Mendes Ciborinia camelliae Kohn Chrysomyxa arctostaphyli Dietel Cronartium spp. (niet-Europese) Diaporthe vaccinii Shaer Endocronartium spp. (niet-Europese) Elsinoe spp. Bitanc. et Jenk. Mendes Fusarium oxysporum f. sp. albedinis (Kilian et Maire) Gordon Guignardia citricarpa Kiely (alle voor Citrus pathogene stammen) Guignardia laricina (Saw.) Yamamoto et Ito Guignardia piricola (Nosa) Yamamoto Gymnosporangium spp. (niet-Europese) Inonotus weirii (Murril) Kotlaba et Pouzar Melampsora farlowii (Arthur) Davis Monilinia fructicola (Winter) Honey Mycosphaerella larici-leptolepis Ito et al. Mycosphaerella populorum G. E. Thompson Phoma andina Turkensteen Phyllosticta solitaria Ell. &amp; Ev. Puccinia pittieriana Hennings Septoria lycopersici Speg. var. malagutii Ciccarone et Boerema Scirrhia acicola (Dearn.) Siggers Stegophora ulmea (Schweinitz: Fries) Sydow &amp; Sydow Thecaphora solani Barrus Tilletia indica Mitra Trechispora brinkmannii (Bresad.) Venturia nashicola Tanaka et Yamamoto d) Virussen en virusachtige organismen Mycoplasma van floëemnecrose van Ulmus L. Aardappelvirussen en virusachtige organismen zoals: a) Andean potato latent virus b) Andean potato mottle virus c) Arracacha virus B, oca strain d) Potato black ringspot virus e) Potato spindle tuber viroid f) Aardappelvirus T g) Niet-Europese isolaten van de aardappelvirussen A, M, S, V, X en Y (inclusief Y o , Y n en Y e ); en Potato leafroll virus Tobacco ringspot virus Tomato ringspot virus Virussen en virusachtige organismen van Cydonia Mill., Fragaria L., Malus Mill., Prunus L., Pyrus L., Ribes L., Rubus L. en Vitis L., zoals: a) Blueberry leaf mottle virus b) Cherry rasp leaf virus (Amerikaans) c) Peach mosaic virus (Amerikaans) d) Peach phony rickettsia e) Peach rosette mosaic virus f) Peach rosette mycoplasm g) Peach X-disease mycoplasm h) Peach yellows mycoplasm i) Plum line pattern virus (Amerikaans) j) Raspberry leaf curl virus (Amerikaans) k) Strawberry latent C virus l) Strawberry vein banding virus m) Strawberry witches' broom mycoplasm n) niet-Europese virussen en virusachtige organismen van Cydonia Mill., Fragaria L., Malus Mill., Prunus L., Pyrus L., Ribes L., Rubus L. en Vitis L. Door Bemisia tabaci Genn. overgedragen virussen, zoals: a) Bean golden mosaic virus b) Cowpea mild mottle virus c) Lettuce infectious yellows virus d) Pepper mild tigré virus e) Squash leaf curl virus f) Euphorbia mosaic virus g) Florida tomato virus Beet curly top virus (niet-Europese isolaten) Black raspberry latent virus Blight en Blightachtigen Cadang-Cadang viroid Cherry leafroll virus Chrysantenstengelnecrosevirus Citrus mosaic virus Citrus tristeza virus (niet-Europese isolaten) Leprosis Little cherry pathogen (niet-Europese isolaten) Naturally spreading psorosis Palm lethal yellowing mycoplasm Prunus necrotic ringspot virus Satsuma dwarf virus Tatter leaf virus Witches' broom (MLO) e) Parasitaire planten Arceuthobium spp. (niet-Europese) SCHADELIJKE ORGANISMEN WAARVAN BEKEND IS DAT ZIJ IN DE GEMEENSCHAP VOORKOMEN EN DIE RISICO'S OPLEVEREN VOOR DE GEHELE GEMEENSCHAP a) Insecten, mijten en nematoden in alle stadia van hun ontwikkeling Diabrotica virgifera virgifera Le Conte Globodera pallida (Stone) Behrens Globodera rostochiensis (Wollenweber) Behrens Meloidogyne chitwoodi Golden et al. (alle populaties) Meloidogyne fallax Karssen Opogona sacchari (Bojer) Popillia japonica Newman Rhizoecus hibisci Kawai et Takagi Spodoptera littoralis (Boisduval) b) Bacteriën Clavibacter michiganensis (Smith) Davis et al. ssp. sepedonicus (Spieckermann &amp; Kotthoff) Davis et al. Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith c) Schimmels Melampsora medusae Thümen Synchytrium endobioticum (Schilbersky) Percival d) Virussen en virusachtige organismen Apple proliferation mycoplasm Apricot chlorotic leafroll mycoplasm Pear decline mycoplasm e) Andere Pomacea spp.– [Am. 126] BIJLAGE I TER Lijst van de in artikel 6, lid 2, bedoelde prioritaire EU-quarantaineorganismen a) Insecten, mijten en nematoden in alle stadia van hun ontwikkeling Anoplophora chinensis (Thomson) Anoplophora glabripennis (Motschulsky) Bursaphelenchus xylophilus (Steiner &amp; Buhrer) Nickle et al. Cicadellidae (niet-Europese) die bekend staan als vectoren van de ziekte van Pierce (veroorzaakt door Xylella fastidiosa), zoals: a) Carneocephala fulgida Nottingham b) Draeculacephala minerva Ball c) Graphocephala atropunctata (Signoret) Diaphorina citri Kuway Paysandisia archon Pistosia dactyliferae Rhynchophorus ferrugineus Thaumatotibia leucotreta Trioza erytreae Del Guercio b) Bacteriën Citrus greening bacterium Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith Pseudomonas syringae Xanthomonas campestris (alle voor Citrus pathogene stammen) Xantomonas campestris pv. oryzae (Ishiyama) Dye and pv. oryzicola (Fang. et al.) Dye Xylella fastidiosa (Well &amp; Raju) c) Schimmels Elsinoe spp. Bitanc. et Jenk. Mendes Gibberella circinata Guignardia citricarpa Kiely (alle voor Citrus pathogene stammen) Hypoxylon mammatum Phythoptora ramorum Trechispora brinkmannii (Bresad.) Venturia nashicola Tanaka et Yamamoto d) Virussen en virusachtige organismen Aardappelvirussen en virusachtige organismen zoals: a) Andean potato latent virus b) Andean potato mottle virus c) Arracacha virus B, oca strain d) Potato black ringspot virus e) Potato spindle tuber viroid f) Aardappelvirus T g) Niet-Europese isolaten van de aardappelvirussen A, M, S, V, X en Y (inclusief Yo, Yn en Yc), en Potato leafroll virus Grapevine flavescence dorée MLO e) Overige Pomacea spp. [Am. 127] BIJLAGE I QUATER Lijst van de in artikel 36 bedoelde kwaliteitsorganismen INSECTEN Acanthoscelides obtectus Sag. Carmovirus van de infectious variegation van de bloem van de Pelargonium Aceria essigi Aculops fockeui Agromyzidae Aleurodidae, in het bijzonder Bemisia tabaci Aleurothrixus floccosus (Mashell) Anarsia lineatella Aphelenchoides spp. Blastophaga spp. Bruchus affinis Froel. Bruchus atomarius L. Bruchus pisorum L. Bruchus rufimanus Boh. Cacoecimorpha pronubana Cecidophyopsis ribis Circulifer haematoceps Circulifer tenellus Cochinilles, in het bijzonder: Epidiaspis leperii, Pseudaulacaspis pentagona, Quadraspidiotus perniciosus Daktulosphaira vitifoliae (Fitch) Diarthronomia chrysanthemi Ditylenchus destructor Thorne Ditylenchus dipsaci Epichoristodes acerbella Epidiaspis leperii Eriophis avellanae Eriophyes similis Eriosoma lanigerum Eumerus spp. Eusophera pinguis Eutetranychus orientalis Klein Helicoverpa armigera (Hübner) Lepidoptera Liriomyza huidobrensis (Blanchard) Liriomyza trifolii (Burgess) Meloidogyne spp. Merodon equestris Myzus ornatus Otiorrhynchus sulcatus Parabemisia myricae (Kuwana) Parabemisia myricae (Kuwana) Parasaissetia nigra (Nietner) Paysandisia archon (Burmeister) Pratylenchus penetrans Pratylenchus spp. Pseudaulacaspis pentagona Quadraspidiotus perniciosus Quadraspidiotus perniciosus Radopholus similis (Cobb) Thorne Rhizoglyphidae Rhyacionia buoliana Rhyzoglyphus spp. Rotylenchus robustus Salssetia oleae Sciara Tarsonemidae Tarsonemidae Tetranychus urticae Thysanoptera Tylenchulus semipenetrans Virus van de lijn Pelargonium BACTERIËN Agrobacterium rhizogenes Agrobacterium tumefaciens Agrobacterium tumefaciens Clavibacter michiganensis spp. insidiosus (McCulloch) Davis et al. Clavibacter michiganensis spp. michiganensis (Smith) Davis et al. Corynebacterium sepedonicum Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. Erwinia carotovora subsp. Carotovora Erwinia chrysanthemi Pseudomonas caryophylli (Burkholder) Starr et Burkholder Pseudomonas marginata Pseudomonas solanacearum Pseudomonas syringae pv. glycinea Pseudomonas syringae pv. mors prunorum Pseudomonas syringae pv. persicae (Prunier et al.) Young et al Pseudomonas syringae pv. savastanoi Pseudomonas syringae pv. syringae Rhodococcus fascians Xantomonas campestris pv. Begoniae Xantomonas campestris pv. corylina Xantomonas campestris pv. juglandi Xantomonas campestris pv. Pelargonii Xantomonas campestris pv. pruni (Smith) Dye Xanthomonas campestris pv. phaseoli (Smith) Dye Xanthomonas campestris pv. vesicatoria (Doidge) Dye Xanthomonas fragariae Kennedy et King Xylophilus ampelinus Vitis (Panagopoulos) Willems. et al FUNGI Stengelrotpathogenen (Botrytis spp., Pythium spp.) Fusarium oxisporum f. sp. lilii Fusarium oxisporum sp. gladioli Rhizoctonia spp. Alternaria dianthicola Armillariella mellea Ceratocystis fimbriata f. sp. platani Walter Chondrostereum purpureum Claviceps purpurea Cryphonectria parasitica (Murrill) Barr Curvularia trifolii Cylindrocarpon destructans Diaporthe phaseolorum var. caulivora y var. sojae Didymella applanata Didymella ligulicola (Baker, Dimock et Davis) v. Arx Exosporium palmivorum Fusarium fujikuroi Fusarium oxisporum f. sp. dianthi Fusarium oxisporum sp. chrysanthemi Fusarium oxysporum f. sp. narcissi Fusarium spp. Gliocladium wermoeseni Graphiola phoenicis Helminthosporium Lophodermium seditiosum Mycosphaerella dianthi Nectria galligena Meeldauw Penicillium gladioli Peronospora rubi Pestalozzia Phoenicis Phialophora cinerescens (Wollenweber) van Beyma Phialophora gregata Phoma tracheiphila (Petri) Kanchaveli et Gikashvili Phyllactinia guttata Phytophthora cactorum Phytophthora fragariae var. rubi Phytophthora spp. Plasmopara halstedii (Farlow) Berl. et de Toni Stengelrot: Fusarium spp. en Pythium Puccinia chrysanthemi Puccinia horiana Hennings Puccinia pelargonii zonalis Pythium spp. Rhizoctonia spp. Rhizopus spp. Rosellinia necatrix Scirrhia pini Funk et Parker Sclerotinia spp. Septoria gladioli Slerotium bulborum Synchytrium endobioticum Taphrina deformans Thielaviopsis basicola Tilletia Urocystis gladiolicola Uromyces dianthi Uromyces trasversalis Ustilaginaceae Venturia spp. Verticillium spp. VIRUSSEN EN VIRUSACHTIGE ORGANISMEN Narcissus white streak agent Carnation mottle carmovirus Carnation etched ring caulimovirus Carnation necrotic fleck closterovirus Aster yellow mycoplasm Corky pit agent Anarsia lineatella Apple mosaic virus Arabis mosaic nepovirus Beet leaf curl virus Black currant infecticus variegation Black currant rever. Cherry leaf roll virus Chondrostereum purpureum Chrysanthemum stunt viroid Citrus leaf rugose Citrus tristeza virus (Europese isolaten) Citrus vein enation woody gall Cochinilles, in het bijzonder: Epidiaspis leperii, Pseudaulacaspis pentagona, Quadraspidiotus perniciosus Coniothyrium spp. Tomato aspermy cucumovirus Diplocarpon rosae Ziekten die psorosisachtige symptomen veroorzaken bij jonge bladeren, zoals psorosis, ring spot, cristacortis, impietratura, concave gum Eriosoma lanigerum Grapevine flavescence dorée MLO Hazel maculatura lingare MLO Infectious variegation Arabis mosaic nepovirus Peronospora sparsa Phragmidium spp. Plum pox virus Potato stolbur mycoplasm Prune dwarf virus Prunus necrotic ringspot virus Raspberry bushy dwarf virus Raspberry leaf curl virus Raspberry ringspot virus Krulziekte Rosellinia necatrix Citrus leaf rugose Sphaeroteca pannosa Spiroplasma citri Saglio et al. Strawberry crinkle virus Strawberry green petal MLO Strawberry latent ringspot virus Strawberry mild yellow edge virus Tomato black ring virus Tomato Spotted Wilt Virus Tomato yellow leaf curl virus (TYLCV) Pelargonium leaf curl tombusvirus Tospovirussen (Tomato spotted wilt virus, Impatiens necrotic spot virus) Infectious variegation Venturia spp. Verticillium spp. Viroides tales como exocortis, caquexia-xyloporosis Lily symptomless virus Tulip breaking virus Gladiolus ringspot virus (syn. Narcissus latent virus) Narcissus white streak agent Chrysanthemum B mosaic virus Cucumber mosaic virus Tobacco rattle virus Lily virus x NEMATODEN Heterodera rostochiensis ANDERE SCHADELIJKE ORGANISMEN Cyperus esculentus (truffel) Orobanche (parasitaire plant) [Am. 128] BIJLAGE II Criteria voor de kwalificatie van plaagorganismen naar gelang het risico voor het grondgebied van de Unie Deel 1 Criteria om te bepalen welke plaagorganismen als quarantaineorganismen moeten worden aangemerkt, zoals bedoeld in artikel 3, artikel 7, lid 1, en artikel 28, lid 2 1) Identiteit van het plaagorganisme De taxonomische identiteit van het plaagorganisme moet duidelijk worden omschreven dan wel er moet zijn aangetoond dat het plaagorganisme consistente symptomen vertoont en overdraagbaar is. De taxonomische identiteit van het plaagorganisme moet worden vastgesteld op soortniveau dan wel op een hoger of lager taxonomisch niveau, indien dat taxonomische niveau wetenschappelijk geschikt is op basis van de virulentie, het gastheerbereik of de vectorrelaties van het plaagorganisme. 2) Aanwezigheid van het plaagorganisme op het betrokken grondgebied Een of meer van de volgende voorwaarden zijn van toepassing: a) van het plaagorganisme is niet bekend dat het voorkomt op het betrokken grondgebied; b) van het plaagorganisme is niet bekend dat het voorkomt op het betrokken grondgebied, behalve in een beperkt deel daarvan; c) van het plaagorganisme is niet bekend dat het voorkomt op het betrokken grondgebied, met uitzondering van onregelmatige, geïsoleerde en zeldzame gevallen. Indien de onder b) of c) beschreven gevallen van toepassing zijn, wordt het plaagorganisme geacht in beperkte mate verspreid te zijn. 3) Vermogen tot binnendringen, vestiging en verspreiding van het plaagorganisme in het betrokken grondgebied a) Vermogen tot binnendringen Het plaagorganisme wordt geacht het vermogen te hebben binnen te dringen in het betrokken grondgebied of, indien reeds aanwezig, in het deel van dat grondgebied waar het in beperkte mate verspreid is (hierna: "bedreigd gebied" genoemd), hetzij door natuurlijke verspreiding, hetzij indien aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: i) het hangt, wat betreft planten, plantaardige producten en andere materialen die naar het betrokken grondgebied worden verplaatst, met deze planten, plantaardige producten en andere materialen samen in het grondgebied waaruit zij afkomstig zijn of vanwaar zij worden verplaatst naar het betrokken grondgebied; ii) het overleeft tijdens vervoer of opslag; iii) het kan worden doorgegeven aan een geschikte gastheer, zijnde plant, plantaardig product of ander materiaal, op het betrokken grondgebied. b) Vermogen tot vestiging Het plaagorganisme wordt geacht het vermogen te hebben zijn aanwezigheid voor de nabije toekomst te bestendigen (hierna: "vestiging" genoemd) op het betrokken grondgebied of, indien reeds aanwezig, in het deel van dat grondgebied waar het in beperkte mate verspreid is, indien aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: i) er zijn gastheerplanten voor het plaagorganisme en, waar relevant, vectoren voor de overdracht van het plaagorganisme beschikbaar; ii) de bepalende milieufactoren zijn gunstig voor het betrokken plaagorganisme en, indien van toepassing, voor de vector, waardoor het perioden van klimatologische stress kan overleven en zijn volledige levenscyclus kan doorlopen; iii) de toegepaste teeltmethoden en bestrijdingsmaatregelen op dat grondgebied zijn gunstig; iv) de overlevingsmethoden, de voortplantingsstrategie, het genetisch aanpassingsvermogen van het plaagorganisme en de minimale levensvatbare populatiegrootte ondersteunen de vestiging. c) Vermogen tot verspreiding Het plaagorganisme wordt geacht het vermogen te hebben zich te verspreiden in het betrokken grondgebied of, indien reeds aanwezig, in het deel van dat grondgebied waar het in beperkte mate verspreid is, indien aan een of meer van de volgende voorwaarden wordt voldaan: i) de omgeving leent zich voor de natuurlijke verspreiding van het plaagorganisme; ii) de barrières voor de natuurlijke verspreiding van het plaagorganisme zijn ontoereikend; iii) het plaagorganisme kan zich via goederen of vervoermiddelen verplaatsen; iv) er zijn gastheerplanten en, indien relevant, vectoren voor het plaagorganisme aanwezig; v) er zijn geen of onvoldoende natuurlijke vijanden en antagonisten van het plaagorganisme aanwezig om het plaagorganisme te onderdrukken. 4) Mogelijke economische, sociale en milieugevolgen Het binnendringen, de vestiging en de verspreiding van het plaagorganisme in het betrokken grondgebied of, indien reeds aanwezig, in het deel van dat grondgebied waar het in beperkte mate verspreid is, heeft onaanvaardbare economische, sociale en/of milieugevolgen voor dat grondgebied, of het deel van dat grondgebied waar het in beperkte mate verspreid is, wat betreft een of meer van de volgende punten: a) oogstverliezen qua rendement en kwaliteit; b) kosten van bestrijdingsmaatregelen; c) kosten van herplanting en verliezen doordat vervangende gewassen moeten worden geteeld; d) effecten op bestaande productiewijzen; e) effecten op bomen in straten, parken en openbaar en particulier groene ruimten; f) effecten op inheemse planten, biodiversiteit en ecosysteemdiensten; g) effecten op de vestiging, de verspreiding en de impact van andere plaagorganismen als gevolg van het vermogen van het betrokken plaagorganisme om als vector te fungeren voor andere plaagorganismen; h) veranderingen in de productiekosten of inputeisen, met inbegrip van de bestrijdingskosten en de kosten van uitroeiing en inperking; i) effecten op de winsten van producenten voor zover die voortvloeien uit veranderingen in de productiekosten, opbrengsten of prijsniveaus; j) veranderingen in de binnen- of buitenlandse consumentenvraag naar een product als gevolg van kwaliteitsveranderingen; k) effecten op de binnenlandse en exportmarkten en de betaalde prijzen, waaronder effecten op de toegang tot de exportmarkten en de waarschijnlijkheid van door handelspartners opgelegde fytosanitaire beperkingen; l) middelen voor aanvullend onderzoek en advies; m) milieu- en andere ongewenste effecten van bestrijdingsmaatregelen; n) effecten op Natura 2000- en andere beschermde gebieden; n bis) gevolgen voor het landschappelijk erfgoed en toeristische gebieden; [Am. 129] o) veranderingen in de ecologische processen en de structuur, de duurzaamheid of de processen van een ecosysteem, waaronder verdere effecten op plantensoorten, erosie, veranderingen in het grondwaterpeil, brandgevaar, voedingsstoffenkringloop; p) kosten van milieuherstel; q) effecten op de voedselzekerheid; r) effecten op de werkgelegenheid; s) effecten op de waterkwaliteit, recreatie, toerisme, begrazing, jacht en visserij. Met betrekking tot de punten a) tot en met g) wordt rekening gehouden met de rechtstreekse effecten op gastheerplanten in het bedreigde gebied. Deze effecten moeten worden beoordeeld met inachtneming van het bereik van de gastheersoorten, en aan de hand van de aard, de hoeveelheid en de frequentie van de aan die gastheersoorten veroorzaakte schade. Met betrekking tot de punten h) tot en met s) moet rekening worden gehouden met indirecte effecten binnen en buiten het bedreigde gebied. Deel 2 Criteria om te bepalen welke EU-quarantaineorganismen als prioritaire quarantaineorganismen moeten worden aangemerkt, zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 2 Een EU-quarantaineorganisme wordt geacht zeer ernstige economische, sociale en milieugevolgen te hebben voor het grondgebied van de Unie, indien het binnendringen, de vestiging en de verspreiding voldoen aan een of meer van de volgende punten: a) Economische effecten: het plaagorganisme is in staat grote schade aan gewassen te veroorzaken in de zin van directe en indirecte effecten zoals beschreven in deel I, punt 4, met een totale jaarlijkse productiewaarde voor op het grondgebied van de Unie van ten minste 1 miljard EUR . [Am. 130] a bis) in geval van plaagorganismen die speciale gewassen aantasten die op het Europese grondgebied op minder dan 200 000 hectare geteeld worden, moet het potentiële verlies met betrekking tot de totale jaarlijkse productiewaarde in de Unie ten minste 200 miljoen EUR bedragen; [Am. 131] b) Sociale effecten: het plaagorganisme is in staat een of meer van de volgende effecten te veroorzaken: i) een aanzienlijke daling van de werkgelegenheid in de betrokken landbouw-, tuinbouw- of bosbouwsector; ii) risico's voor de voedselzekerheid of voedselveiligheid; iii) het verdwijnen van of de permanente grootschalige beschadiging van de belangrijkste boomsoorten die op het grondgebied van de Unie groeien of worden gekweekt. c) Milieugevolgen: het plaagorganisme is in staat een of meer van de volgende effecten te veroorzaken: i) effecten op de soorten en habitats die in een lijst zijn opgenomen krachtens Richtlijn 92/43/EEG van de Raad (35) , en Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad (36) ; ii) ernstige en permanente verhogingen van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen op de betrokken gewassen. Deel 3 Criteria voor een eerste beoordeling om te bepalen welke plaagorganismen voorlopig moeten worden aangemerkt als EU-quarantaineorganismen waarvoor tijdelijke maatregelen zoals bedoeld in artikel 21, lid 1, artikel 28, lid 1, artikel 29, lid 1, en artikel 30 moeten worden vastgesteld Afdeling 1 Criteria voor een eerste beoordeling om te bepalen welke plaagorganismen voorlopig moeten worden aangemerkt als EU-quarantaineorganismen waarvoor tijdelijke maatregelen zoals bedoeld in artikel 28, lid 1, moeten worden vastgesteld 1) Identiteit van het plaagorganisme Het plaagorganisme moet voldoen aan het criterium gedefinieerd in deel 1, punt 1. 2) Aanwezigheid van het plaagorganisme op het grondgebied van de lidstaat Van het plaagorganisme is niet bekend dat het al eerder is voorgekomen op het grondgebied van een lidstaat. Op basis van de informatie waarover die lidstaat beschikt, is van het plaagorganisme ook niet bekend dat het al eerder is voorgekomen op het grondgebied van de Unie, of wordt het geacht te voldoen aan de voorwaarden van deel 1, punt 2, onder b) of c), wat het grondgebied van de Unie betreft. 3) Waarschijnlijkheid van de vestiging en de verspreiding van het plaagorganisme op het grondgebied van de Unie of het specifieke deel / de specifieke delen van het grondgebied van de Unie waar het niet voorkomt Op basis van de informatie waarover de lidstaat beschikt, voldoet het plaagorganisme aan de criteria van deel 1, punt 3, onder b) en c), wat zijn grondgebied betreft en, voor zover de lidstaat dit kan beoordelen, het grondgebied van de Unie. 4) Mogelijke economische, sociale en milieugevolgen van het plaagorganisme Op basis van de informatie waarover de lidstaat beschikt, heeft het plaagorganisme onaanvaardbare economische, sociale en/of milieugevolgen ten aanzien van zijn grondgebied en, voor zover de lidstaat dit kan beoordelen, het grondgebied van de Unie, indien het zich zou vestigen en zich zou verspreiden op dat grondgebied, wat betreft een of meer van de gebieden omschreven in deel 1, punt 4. Deze gevolgen omvatten ten minste een of meer van de directe effecten die worden genoemd in deel 1, punt 4, onder a) tot en met g). Afdeling 2 Criteria voor een eerste beoordeling om te bepalen welke plaagorganismen voorlopig moeten worden aangemerkt als EU-quarantaineorganismen waarvoor tijdelijke maatregelen zoals bedoeld in artikel 29, lid 1, moeten worden vastgesteld 1) Identiteit van het plaagorganisme Het plaagorganisme moet voldoen aan het criterium gedefinieerd in deel 1, punt 1. 2) Aanwezigheid van het plaagorganisme op het grondgebied van de Unie Van het plaagorganisme is niet bekend dat het al eerder is voorgekomen op het grondgebied van de Unie of het wordt geacht te voldoen aan de voorwaarden van deel 1, punt 2, onder b) of c), wat het grondgebied van de Unie betreft. 3) Waarschijnlijkheid van de vestiging en de verspreiding van het plaagorganisme op het grondgebied van de Unie of het specifieke deel / de specifieke delen van het grondgebied van de Unie waar het niet voorkomt Op basis van de informatie waarover de Unie beschikt, voldoet het plaagorganisme aan de criteria omschreven in deel 1, punt 3, onder b) en c), wat het grondgebied van de Unie betreft. 4) Mogelijke economische, sociale en milieugevolgen van het plaagorganisme Op basis van de informatie waarover de Unie beschikt, heeft het plaagorganisme onaanvaardbare economische, sociale en/of milieugevolgen ten aanzien van haar grondgebied, indien het zich zou vestigen en zich zou verspreiden op dat grondgebied, wat betreft een of meer van de gebieden omschreven in deel 1, punt 4. Deze gevolgen omvatten ten minste een of meer van de directe effecten die worden genoemd in deel 1, punt 4, onder a) tot en met g). Deel 4 Criteria om te bepalen welke plaagorganismen als EU-kwaliteitsorganismen moeten worden aangemerkt, zoals bedoeld in de artikelen 36 en 38 1) Identiteit van het plaagorganisme Het plaagorganisme moet voldoen aan het criterium gedefinieerd in deel 1, punt 1. 2) Waarschijnlijkheid van de verspreiding van het plaagorganisme op het grondgebied van de Unie Voor de beoordeling van de verspreiding van het plaagorganisme wordt ervan uitgegaan dat die voornamelijk plaatsvindt via specifieke voor opplant bestemde planten, in plaats van langs natuurlijke weg of via verplaatsingen van plantaardige producten of andere materialen. Die beoordeling omvat, naar gelang van het geval, de volgende aspecten: a) het aantal levenscycli van het plaagorganisme op de betrokken gastheerplanten; b) de biologie, epidemiologie en de overleving van het plaagorganisme; c) mogelijke natuurlijke, door menselijk toedoen ontstane of andere routes voor de overdracht van het plaagorganisme op de betrokken gastheerplant en de efficiëntie van de route, waaronder de mechanismen en het tempo van verspreiding; d) secundaire besmetting en overdracht van het plaagorganisme van de betrokken gastheerplant op andere planten en vice versa; e) klimatologische factoren; f) culturele gebruiken vóór en na de oogst; g) bodemsoorten; h) gevoeligheid van de betrokken gastheerplant en relevante stadia van gastheerplanten; i) aanwezigheid van vectoren voor het plaagorganisme; j) aanwezigheid van natuurlijke vijanden en antagonisten van het plaagorganisme; k) aanwezigheid van andere gastheerplanten die gevoelig zijn voor het plaagorganisme; l) prevalentie van het plaagorganisme op het grondgebied van de Unie m) beoogd gebruik van de planten. 3) Mogelijke economische, sociale en milieugevolgen van het plaagorganisme Besmettingen van de voor opplant bestemde planten zoals bedoeld in punt 2 met het plaagorganisme heeft onaanvaardbare economische gevolgen voor het beoogde gebruik van die planten met betrekking tot een of meer van de volgende punten: a) oogstverliezen qua rendement en kwaliteit; b) extra kosten van bestrijdingsmaatregelen; c) extra kosten van het oogsten en sorteren, d) kosten van herplanting; e) verliezen doordat vervangende gewassen moeten worden geteeld; f) effecten op bestaande productiewijzen; g) effecten op andere gastheerplanten op de plaats van productie; h) effecten op de vestiging, de verspreiding en de impact van andere plaagorganismen als gevolg van het vermogen van het betrokken plaagorganisme om als vector te fungeren voor die andere plaagorganismen; i) effecten op de productiekosten of inputeisen, met inbegrip van de bestrijdingskosten en de kosten van uitroeiing en inperking; j) effecten op de winsten van producenten voor zover die voortvloeien uit veranderingen in de productiekosten, opbrengsten of prijsniveaus; k) veranderingen in de binnen- of buitenlandse consumentenvraag naar een product als gevolg van kwaliteitsveranderingen; l) effecten op de binnenlandse en exportmarkten en de betaalde prijzen; m) effecten op de werkgelegenheid. Met betrekking tot de punten a) tot en met h) wordt rekening gehouden met de rechtstreekse effecten op gastheerplanten in het bedreigde gebied. Deze effecten worden beoordeeld aan de hand van de aard, de hoeveelheid en de frequentie van de desbetreffende schade. Met betrekking tot de punten i) tot en met m) moet rekening worden gehouden met indirecte effecten binnen en buiten het bedreigde gebied. BIJLAGE III Gegevens om vast te kunnen stellen welke voor opplant bestemde planten fytosanitaire risico's voor het grondgebied van de Unie opleveren, zoals bedoeld in artikel 47, lid 2, en artikel 48 Voor opplant bestemde planten uit derde landen worden geacht vermoedelijk fytosanitaire risico's voor het grondgebied van de Unie op te leveren, zoals bedoeld in artikel 47, lid 1, indien deze voor opplant bestemde planten voldoen aan ten minste drie een van de volgende voorwaarden , waaronder ten minste een van de voorwaarden van punt 1, onder a), b) en c) : [Am. 132] 1) Kenmerken van de voor opplant bestemde planten a) Zij behoren tot een plantengeslacht dat of een plantenfamilie die gewoonlijk bekendstaat als gastheer voor plaagorganismen die op het grondgebied van de Unie of in derde landen als quarantaineorganismen gereglementeerd zijn. b) Zij behoren tot een plantengeslacht dat of een plantenfamilie die gewoonlijk bekendstaat als gastheer voor polyfage plaagorganismen, of van monofage plaagorganismen waarvan bekend is dat zij een aanzienlijke impact hebben op plantensoorten die worden geteeld op het grondgebied van de Unie en die van groot economisch, sociaal en ecologisch belang zijn voor het grondgebied van de Unie. c) Zij behoren tot een plantengeslacht dat of een plantenfamilie waarvan bekend is dat zij gewoonlijk drager zijn van plaagorganismen zonder tekenen en symptomen van die plaagorganismen te vertonen, of althans met een latentieperiode van ten minste drie maanden voordat die tekenen of symptomen zichtbaar worden, wat betekent dat de aanwezigheid van plaagorganisme op die voor opplant bestemde planten waarschijnlijk wordt gemist bij officiële controles bij het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie waarbij geen monsters worden genomen of tests worden uitgevoerd noch quarantaineprocedures worden toegepast. d) Zij worden in de vollegrond geteeld in de derde landen van oorsprong. e) Zij worden vóór of tijdens het vervoer niet behandeld met generieke gewasbeschermingsmiddelen. [Am. 133] f) Zij worden niet onderworpen aan officiële uitvoercontroles en certificering in het derde land van oorsprong. [Am. 134] g) Zij worden niet vervoerd in een gesloten container of verpakking, of indien zij op zodanige wijze worden vervoerd, kunnen de zendingen vanwege hun omvang niet worden geopend in gesloten ruimten voor officiële controles bij het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie. 2) Oorsprong van de opplant bestemde planten a) Zij komen uit of worden verplaatst vanuit een derde land waaruit frequente kennisgevingen van onderscheppingen van quarantaineorganismen die niet krachtens artikel 5, lid 2, in een lijst zijn opgenomen, afkomstig zijn. b) Zij komen uit of worden verplaatst vanuit een derde land dat geen lid is van het IPPC. BIJLAGE IV Maatregelen en beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen Deel 1 Maatregelen voor het beheer van de risico's van quarantaineorganismen als bedoeld in artikel 16, lid 1, artikel 20, artikel 24, lid 2, artikel 27, lid 4, artikel 28, lid 1, artikel 29, lid 4, artikel 40, lid 2, artikel 41, lid 2, artikel 44, lid 3, artikel 49, lid 2, en artikel 50, lid 2 Het beheer van de risico's van quarantaineorganismen moet, naar gelang van het geval, bestaan uit een of meer van de volgende maatregelen: 1) Maatregelen voor preventie en eliminatie van de besmetting van gekweekte en in het wild levende planten a) beperkingen met betrekking tot de identiteit, de aard, de oorsprong, de afstamming, de herkomst en de productiegeschiedenis van gekweekte planten; b) beperkingen van de teelt, de oogst en het gebruik van planten; c) beperkingen op het gebruik van plantaardige producten, bedrijfsruimten, land, water, bodem, groeimedia, installaties, machines, uitrusting en andere materialen; d) surveillance, visuele onderzoeken, het nemen van monsters en het uitvoeren van laboratoriumtests van planten, plantaardige producten, bedrijfsruimten, land, water, bodem, groeimedia, installaties, machines, uitrusting en andere materialen met het oog op de aanwezigheid van quarantaineorganismen; e) surveillance van falende of gewijzigde effectiviteit van een resistente plantensoort of plantenras die samenhangt met een verandering in de samenstelling van het quarantaineorganisme of het biotype, het pathotype, het ras of de virulentiegroep ervan; f) fysische, chemische en biologische behandeling van planten, plantaardige producten, bedrijfsruimten, land, water, bodem, groeimedia, installaties, machines, uitrusting en andere materialen, die besmet of mogelijk besmet zijn met quarantaineorganismen; g) vernietiging van planten, plantaardige producten en andere materialen, die besmet of mogelijk besmet zijn met quarantaineorganismen of voor preventieve doeleinden; h) verplichtingen inzake informatie, gegevensregistratie, communicatie en rapportage. Voor de toepassing van punt b) kunnen die maatregelen eisen omvatten met betrekking tot het testen van plantensoorten en plantenrassen op resistentie tegen het betrokken quarantaineorganisme en het opstellen van een lijst van plantensoorten en plantenrassen die resistent zijn gebleken tegen het betrokken quarantaineorganisme. Voor de toepassing van punt f) kunnen die maatregelen eisen omvatten met betrekking tot: a) de registratie en de machtiging van en het officiële toezicht op de professionele exploitanten die de betrokken behandeling toepassen; b) de afgifte van een fytosanitair certificaat, plantenpaspoort, etiket of andere officiële verklaring voor de behandelde planten, plantaardige producten of andere materialen en het aanbrengen van het in artikel 91, lid 1, bedoelde merkteken na het toepassen van de betrokken behandeling. 2) Op zendingen planten, plantaardige producten en andere materialen gerichte maatregelen a) beperkingen met betrekking tot de identiteit, de aard, de oorsprong, de herkomst, de afstamming, de productiemethode, de productiegeschiedenis en de traceerbaarheid van planten, plantaardige producten en andere materialen; b) beperkingen op het binnenbrengen, het verplaatsen, het gebruik, de hantering, de verwerking, de verpakking, de opslag, de distributie en de bestemming van planten, plantaardige producten en andere materialen; c) surveillance, visuele onderzoeken, het nemen van monsters, het uitvoeren van laboratoriumtests van planten, plantaardige producten en andere materialen met het oog op de aanwezigheid van quarantaineorganismen, onder meer door de toepassing van quarantaineprocedures en inspecties in derde landen vóór de verzending ; [Am. 135] d) fysische, chemische en biologische behandeling en, waar van toepassing, vernietiging van planten, plantaardige producten en andere materialen die besmet of mogelijk besmet zijn met quarantaineorganismen; e) verplichtingen inzake informatie, gegevensregistratie, communicatie en rapportage. Voor de toepassing van de punten a) tot en met d) kunnen die maatregelen eisen omvatten met betrekking tot: a) de afgifte van een fytosanitair certificaat, plantenpaspoort, etiket of andere officiële verklaring, met inbegrip van het aanbrengen van het in artikel 91, lid 1, bedoelde merkteken om aan te tonen dat wordt voldaan aan de bepalingen van punt a) tot en met d); b) de registratie en de machtiging van en het officiële toezicht op de professionele exploitanten die de in punt d) bedoelde behandeling toepassen. 3) Maatregelen met betrekking tot andere verplaatsingsroutes van quarantaineorganismen dan zendingen van planten, plantaardige producten of andere materialen a) beperkingen op het binnenbrengen en het verplaatsen van quarantaineorganismen als goederen; b) surveillance, visuele onderzoeken, het nemen van monsters en het uitvoeren van laboratoriumtests en, waar van toepassing, de vernietiging van goederen besmet met quarantaineorganismen; c) beperkingen ten aanzien van planten, plantaardige producten en andere materialen die door reizigers worden vervoerd; d) surveillance, visuele onderzoeken, het nemen van monsters en het uitvoeren van laboratoriumtests en, waar van toepassing, de behandeling of vernietiging van planten, plantaardige producten en andere materialen die door reizigers worden vervoerd; e) beperkingen op voertuigen, verpakkingen en andere materialen die worden gebruikt voor het vervoer van goederen; f) surveillance, visuele onderzoeken, het nemen van monsters en het uitvoeren van laboratoriumtests en, waar van toepassing, de behandeling of vernietiging van voertuigen, verpakkingen en andere materialen die worden gebruikt voor het vervoer van goederen; g) verplichtingen inzake informatie, gegevensregistratie, communicatie en rapportage. Deel 2 Beginselen voor het beheer van de risico's van plaagorganismen zoals bedoeld in artikel 16, lid 1, artikel 17, lid 2, artikel 27, lid 4, artikel 28, lid 1, artikel 29, lid 4, artikel 31, lid 1, artikel 37, lid 5, artikel 44, lid 3, artikel 47, lid 2, artikel 68, lid 3, artikel 69, lid 3, artikel 70, lid 2, artikel 74, lid 3, en artikel 75, lid 3 Bij het beheer van de risico's van EU-quarantaineorganismen, BG-quarantaineorganismen en EU-kwaliteitsorganismen moeten de volgende beginselen in acht worden genomen: 1) Noodzaak Maatregelen om het risico van een plaagorganisme te beheren, mogen uitsluitend worden toegepast indien zij noodzakelijk zijn om het binnenbrengen, de vestiging en de verspreiding van dat plaagorganisme te voorkomen. 2) Evenredigheid Maatregelen om het risico van een plaagorganisme te beheren, moeten in verhouding staan tot het risico dat het betrokken plaagorganisme oplevert en het vereiste beschermingsniveau. 3) Minimale impact Bij maatregelen om het risico van een plaagorganisme te beheren, moet het gaan om de minst restrictieve maatregelen die beschikbaar zijn, die het internationale verkeer van personen, goederen en vervoermiddelen zo min mogelijk hinderen. 4) Non-discriminatie Maatregelen om het risico van een plaagorganisme te beheren, moeten niet zodanig worden toegepast dat zij neerkomen op een middel tot willekeurige of ongerechtvaardigde discriminatie of een verkapte beperking, met name van de internationale handel. Zij moeten niet strenger zijn voor derde landen dan de maatregelen die op datzelfde plaagorganisme van toepassing zijn indien het aanwezig is binnen het grondgebied van de Unie, als derde landen kunnen aantonen dat zij dezelfde fytosanitaire status hebben en gelijke of gelijkwaardige fytosanitaire maatregelen toepassen. 5) Technische onderbouwing Maatregelen om het risico van een plaagorganisme te beheren, moeten technisch onderbouwd zijn met de conclusies die worden getrokken uit een passende risicoanalyse of, waar van toepassing, een ander vergelijkbaar onderzoek en een vergelijkbare onder toezicht van de EFSA uitgevoerde beoordeling van de beschikbare wetenschappelijke informatie. Die maatregelen moeten rekening houden met en, waar van toepassing, worden gewijzigd of geschrapt om rekening te houden met een nieuwe of geactualiseerde risicoanalyse of relevante wetenschappelijke informatie. [Am. 136] 6) Haalbaarheid Maatregelen om het risico van een plaagorganisme te beheren, moeten het mogelijk maken dat het doel van die maatregelen waarschijnlijk wordt bereikt. BIJLAGE V Inhoud van fytosanitaire certificaten voor het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie Deel A Fytosanitaire certificaten voor uitvoer zoals bedoeld in artikel 71, lid 1 Model van een fytosanitair certificaat Nr. Plantenziektekundige dienst van AAN: De plantenziektekundige dienst(en) van I. Beschrijving van de zending Naam en adres van de exporteur Opgegeven naam en adres van de ontvanger: Aantal en omschrijving van de colli: Merktekens van de colli: Plaats van oorsprong: Opgegeven middel van vervoer: Opgegeven plaats van binnenkomst: Naam van product en opgegeven hoeveelheid: Botanische naam van de planten: Hierbij wordt verklaard dat de hierin omschreven planten, plantaardige producten of andere gereglementeerde artikelen volgens passende officiële procedures zijn onderzocht en/of getest en worden geacht vrij te zijn van de door de overeenkomstsluitende partij van invoer gespecificeerde quarantaineorganismen en te voldoen aan de geldende fytosanitaire voorschriften van de overeenkomstsluitende partij van invoer, met inbegrip van de voorschriften die van toepassing zijn op gereglementeerde niet‑quarantaineorganismen. Zij worden geacht vrijwel vrij van andere plaagorganismen te zijn.* II. Aanvullende verklaring [Hier tekst invoegen] III. Bestrijdings- en/of ontsmettingsbehandeling Datum ________ Behandeling ___________ Chemisch product (werkzame stof) Duur en temperatuur Concentratie Aanvullende informatie Plaats van afgifte (Dienststempel)_______ Naam van de bevoegde functionaris Datum (Handtekening) Met betrekking tot dit certificaat zijn ____________ (naam van de plantenziektekundige dienst) en zijn functionarissen of vertegenwoordigers niet financieel aansprakelijk.* * Facultatieve clausule. Deel B Fytosanitaire certificaten voor wederuitvoer zoals bedoeld in artikel 71, lid 1 Model van een fytosanitair certificaat voor wederuitvoer Nr. Plantenziektekundige dienst van_______________________(overeenkomstsluitende partij van wederuitvoer) AAN: Plantenziektekundige dienst van________________(overeenkomstsluitende partij(en) van invoer) I. Beschrijving van de zending Naam en adres van de exporteur Opgegeven naam en adres van de ontvanger: Aantal en omschrijving van de colli: Merktekens van de colli: Plaats van oorsprong: Opgegeven middel van vervoer: Opgegeven plaats van binnenkomst: Naam van product en opgegeven hoeveelheid: Botanische naam van de planten: Hierbij wordt verklaard dat de hierboven omschreven planten, plantaardige producten of andere gereglementeerde artikelen ________________ zijn ingevoerd in (overeenkomstsluitende partij van wederuitvoer)________________uit _________________(overeenkomstsluitende partij van oorsprong) begeleid door fytosanitair certificaat nr.__________________, waarvan * het origineel  * een als eensluidend gewaarmerkt afschrift  bij dit certificaat is gevoegd; dat zij *zijn verpakt  * opnieuw zijn verpakt  in * oorspronkelijke  * nieuwe  verpakking, dat zij op grond van *het originele fytosanitaire certificaat  en *een aanvullende inspectie  worden geacht te voldoen aan de geldende fytosanitaire voorschriften van de overeenkomstsluitende partij van invoer; en dat tijdens de opslag in ___________ (overeenkomstsluitende partij van wederuitvoer) de zending niet heeft blootgestaan aan het gevaar van besmetting of infectie. * juiste vakje aankruisen  II. Aanvullende verklaring [Hier tekst invoegen] III. Bestrijdings- en/of ontsmettingsbehandeling Datum ________ Behandeling ___________ Chemisch product (werkzame stof) Duur en temperatuur Concentratie Aanvullende informatie Plaats van afgifte (Dienststempel)_______ Naam van de bevoegde functionaris Datum (Handtekening) Met betrekking tot dit certificaat zijn ____________ (naam van de plantenziektekundige dienst) en zijn functionarissen of vertegenwoordigers niet financieel aansprakelijk.* * Facultatieve clausule. BIJLAGE VI Plantenpaspoorten Deel A Plantenpaspoorten voor verplaatsing binnen het grondgebied van de Unie zoals bedoeld in artikel 78, lid 2, eerste alinea 1) Het plantenpaspoort voor verplaatsing binnen het grondgebied van de Unie moet de volgende gegevens bevatten: a) in de linkerbovenhoek de woorden "Plantenpaspoort"; b) in de rechterbovenhoek de vlag van de Europese Unie; c) de letter "A", gevolgd door de botanische naam van de betrokken plantensoort of het betrokken taxon, in geval van planten en plantaardige producten of, waar van toepassing, de naam van het betrokken materiaal; d) de letter "B", gevolgd door de tweelettercode zoals bedoeld in artikel 63, onder b), voor de lidstaat waar de professionele exploitant die het plantenpaspoort afgeeft is geregistreerd, een koppelteken en het registratienummer van de betrokken professionele exploitant; e) de letter "C", gevolgd door het partijnummer van de plant, het plantaardige product of het andere materiaal in kwestie; f) de letter "D", eventueel gevolgd door de naam van het derde land van oorsprong of de tweelettercode zoals bedoeld in artikel 63, onder b), voor de lidstaat van oorsprong. 2) Het partijnummer zoals bedoeld in punt 1, onder e), kan worden vervangen door een verwijzing naar een op de partij aangebracht(e) uniek(e) streepjescode, hologram, chip of andere gegevensdrager met traceerbaarheidsdoeleinden. Deel B Plantenpaspoorten voor verplaatsing naar en binnen beschermde gebieden zoals bedoeld in artikel 78, lid 2, tweede alinea 1) Het plantenpaspoort voor verplaatsing naar en binnen beschermde gebieden de volgende gegevens bevatten: a) in de linkerbovenhoek de woorden "Plantenpaspoort ─ BG"; b) direct onder die woorden de wetenschappelijke benaming(en) van het (de) betrokken BG-quarantaineorganisme(n); c) in de rechterbovenhoek de vlag van de Europese Unie; d) de letter "A", gevolgd door de botanische naam van de betrokken plantensoort of het betrokken taxon, in geval van planten en plantaardige producten of, waar van toepassing, de naam van het betrokken materiaal; e) de letter "B", gevolgd door de tweelettercode zoals bedoeld in artikel 63, onder b), voor de lidstaat waar de professionele exploitant die het plantenpaspoort afgeeft is ingeschreven, een koppelteken en het registratienummer van de betrokken professionele exploitant; f) de letter "C", gevolgd door het partijnummer van de plant, het plantaardige product of het andere materiaal in kwestie; g) de letter "D", eventueel gevolgd door de naam van het derde land van oorsprong of de tweelettercode zoals bedoeld in artikel 63, onder b), voor de lidstaat van oorsprong. 2) Het partijnummer zoals bedoeld in punt 1, onder f), kan worden vervangen door een verwijzing naar een op de partij aangebracht(e) uniek(e) streepjescode, hologram, chip of andere gegevensdrager met traceerbaarheidsdoeleinden. Deel C Plantenpaspoorten voor verplaatsing binnen het grondgebied van de Unie, in combinatie met een certificeringsetiket, zoals bedoeld in artikel 78, lid 3, tweede alinea 1) Het plantenpaspoort voor verplaatsing binnen het grondgebied van de Unie, gecombineerd in een gezamenlijk etiket met het officiële etiket zoals bedoeld in artikel 19 van Verordening (EU) nr. ..../.... [ nummer van verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving ], of het in artikel 122 van die verordening bedoelde basiscertificaat, moet de volgende gegevens bevatten: a) in de linkerbovenhoek van het gezamenlijke etiket de woorden "Plantenpaspoort"; b) in de rechterbovenhoek van het gezamenlijke etiket de vlag van de Europese Unie. Het plantenpaspoort wordt op het gezamenlijke etiket direct boven en met dezelfde breedte als dat officiële etiket of, waar van toepassing, dat basiscertificaat aangebracht. Indien punt c), d), e) of f) zoals bedoeld in deel A, punt 1, niet op dat officiële etiket of, waar van toepassing, dat basiscertificaat wordt vermeld, moet dat punt worden opgenomen in het plantenpaspoort zoals bedoeld in de eerste alinea. 2) Deel A, punt 2, is van overeenkomstige toepassing. Deel D Plantenpaspoorten voor verplaatsing naar en binnen beschermde gebieden, in combinatie met een certificeringsetiket, zoals bedoeld in artikel 78, lid 3, derde alinea 1) Het plantenpaspoort voor verplaatsing naar en binnen beschermde gebieden, gecombineerd in een gezamenlijk etiket met het officiële etiket zoals bedoeld in artikel 19 van Verordening (EU) nr. ..../.... [ nummer van verordening betreffende teeltmateriaalwetgeving ], of het in artikel 122 van die verordening bedoelde basiscertificaat, moet de volgende gegevens bevatten: a) in de linkerbovenhoek van het gezamenlijke etiket de woorden "Plantenpaspoort ─ BG"; b) direct onder die woorden de wetenschappelijke benaming(en) van het (de) betrokken BG-quarantaineorganisme(n); c) in de rechterbovenhoek van het gezamenlijke etiket de vlag van de Europese Unie. Het plantenpaspoort wordt op het gezamenlijke etiket direct boven en met dezelfde breedte als dat officiële etiket of, waar van toepassing, dat basiscertificaat aangebracht. Indien punt d), e), f) of g) zoals bedoeld in deel B, punt 1, niet op dat officiële etiket of, waar van toepassing, dat basiscertificaat wordt vermeld, moet dat punt worden opgenomen in het plantenpaspoort zoals bedoeld in de eerste alinea. 2) Deel B, punt 2, is van overeenkomstige toepassing. BIJLAGE VII Merkteken voor houten verpakkingsmateriaal zoals bedoeld in artikel 91, lid 1 Het merkteken dat krachtens artikel 91, lid 1, wordt aangebracht op houten verpakkingsmateriaal, moet de volgende gegevens bevatten: a) aan de linkerzijde het logo van het IPPC; b) aan de rechterzijde de tweelettercode zoals bedoeld in artikel 63, onder b), voor de lidstaat waar de professionele exploitant die dat merkteken aanbrengt is geregistreerd, een koppelteken, het registratienummer van de betrokken professionele exploitant en de letters "HT". Binnen de randen van het merkteken wordt geen andere informatie opgenomen. Het merkteken mag niet handgetekend zijn. BIJLAGE VIII Inhoud van fytosanitaire certificaten voor uitvoer en wederuitvoer zoals bedoeld in artikel 94, lid 3, en artikel 95, lid 4 Deel A Fytosanitaire certificaten voor uitvoer zoals bedoeld in artikel 94, lid 3 1) Het fytosanitaire certificaat voor verplaatsing naar een plaats buiten het grondgebied van de Unie met het oog op uitvoer naar een derde land moet de volgende gegevens bevatten: a) de woorden "Fytosanitair certificaat", gevolgd door: i) de letters "EU"; ii) de tweelettercode zoals bedoeld in artikel 63, onder b), voor de lidstaat waar de professionele exploitant die verzoekt om afgifte van het fytosanitaire certificaat voor uitvoer geregistreerd is; iii) een schuine streep; iv) een unieke identificatiecode voor het certificaat bestaande uit cijfers of een combinatie van letters en cijfers, waarbij de letters, voor zover van toepassing, de provincie en het district aanduiden van de lidstaat waar het certificaat wordt afgegeven; b) de woorden "Naam en adres van de exporteur", gevolgd door de naam en het adres van de geregistreerde exploitant die verzoekt om afgifte van het fytosanitaire certificaat voor uitvoer; c) de woorden "Opgegeven naam en adres van de ontvanger", gevolgd door de opgegeven naam en het adres van de ontvanger; d) de woorden "Plantenziektekundige dienst van", gevolgd door de naam van de lidstaat waarvan de plantenziektekundige dienst het certificaat afgeeft, en vervolgens de woorden "aan de plantenziektekundige dienst(en) van", gevolgd door de naam of, voor zover van toepassing, namen van het land of, voor zover van toepassing, de landen van bestemming; e) de woorden "Plaats van oorsprong", gevolgd door de plaats van oorsprong van de planten, plantaardige producten of andere materialen in de zending waarvoor het certificaat wordt afgegeven; f) de woorden "Opgegeven middel van vervoer", gevolgd door het opgegeven middel van vervoer van die zending; g) de woorden "Opgegeven plaats van binnenkomst", gevolgd door de opgegeven plaats van binnenkomst in het land van bestemming van die zending; h) de woorden "Merktekens van de colli: aantal en omschrijving van de colli: Naam van product; botanische naam van de planten", gevolgd door het aantal en het soort colli in de zending; i) de woorden "Opgegeven hoeveelheid", gevolgd door de hoeveelheid planten, plantaardige producten of andere materialen in de zending, uitgedrukt in aantal of gewicht; j) de woorden "Hierbij wordt verklaard dat de hierboven omschreven planten, plantaardige producten of andere gereglementeerde artikelen volgens passende officiële procedures zijn onderzocht en/of getest en worden geacht vrij te zijn van de door de overeenkomstsluitende partij van invoer gespecificeerde quarantaineorganismen en te voldoen aan de geldende fytosanitaire voorschriften van de overeenkomstsluitende partij van invoer, met inbegrip van de voorschriften die van toepassing zijn op gereglementeerde niet‑quarantaineorganismen. Zij worden geacht vrijwel vrij van andere plaagorganismen te zijn."; k) de woorden "Aanvullende verklaring", gevolgd door de aanvullende verklaring zoals bedoeld in artikel 67, lid 2, en de vermelding zoals bedoeld in artikel 67, lid 3, en eventuele verdere relevante fytosanitaire informatie over de zending. Als er niet voldoende ruimte is voor de volledige "aanvullende verklaring", dan mag daarvoor de achterzijde van het formulier worden gebruikt; l) de woorden "Bestrijdings- en/of ontsmettingsbehandeling"; m) het woord "Behandeling", gevolgd door de behandeling die op die de zending is toegepast; n) de woorden "Chemisch product (werkzame stof)", gevolgd door de werkzame stof van het chemische product dat voor de in punt m bedoelde behandeling werd gebruikt; o) de woorden "Duur en temperatuur", gevolgd door de duur en, waar van toepassing, de temperatuur van die behandeling; p) het woord "Concentratie", gevolgd door de concentratie van het chemische product die bij die behandeling werd bereikt; q) het woord "Datum", gevolgd door de datum waarop die behandeling werd toegepast; r) de woorden "Aanvullende informatie", gevolgd door eventuele aanvullende informatie die de bevoegde autoriteit in het certificaat wil verschaffen; s) de woorden "Plaats van afgifte", gevolgd door de plaats van afgifte van het fytosanitair certificaat; t) het woord "Datum", gevolgd door de datum van afgifte van het fytosanitaire certificaat; u) de woorden "Naam en handtekening van de bevoegde functionaris", gevolgd door de naam en de handtekening van de functionaris die het fytosanitaire certificaat afgeeft en ondertekent; v) het woord "Dienststempel", gevolgd door het officiële stempel van de bevoegde autoriteit die het fytosanitair certificaat afgeeft. 2) Het te gebruiken papier bevat het reliëfzegel van de bevoegde autoriteit die het certificaat ondertekent. Deel B Fytosanitaire certificaten voor wederuitvoer zoals bedoeld in artikel 95, lid 4 1) Het fytosanitaire certificaat voor verplaatsing naar een plaats buiten het grondgebied van de Unie met het oog op wederuitvoer naar een derde land bevat de volgende gegevens: a) de woorden "Fytosanitair certificaat voor wederuitvoer", gevolgd door: i) de letters "EU"; ii) de tweelettercode zoals bedoeld in artikel 63, onder b), voor de lidstaat waar de professionele exploitant die verzoekt om afgifte van het fytosanitaire certificaat voor wederuitvoer geregistreerd is; iii) een schuine streep; iv) een unieke identificatiecode voor het certificaat bestaande uit cijfers of een combinatie van letters en cijfers, waarbij de letters, voor zover van toepassing, de provincie en het district aanduiden van de lidstaat waar het certificaat wordt afgegeven; b) de woorden "Naam en adres van de exporteur", gevolgd door de naam en het adres van de geregistreerde exploitant die verzoekt om afgifte van het fytosanitaire certificaat voor wederuitvoer; c) de woorden "Opgegeven naam en adres van de ontvanger", gevolgd door de opgegeven naam en het adres van de ontvanger; d) de woorden "Plantenziektekundige dienst van", gevolgd door de naam van de lidstaat waarvan de plantenziektekundige dienst het certificaat afgeeft, en vervolgens de woorden "aan de plantenziektekundige dienst(en) van", gevolgd door de naam of, voor zover van toepassing, namen van het land of, voor zover van toepassing, de landen van bestemming; e) de woorden "Plaats van oorsprong", gevolgd door de plaats van oorsprong van de planten, plantaardige producten of andere materialen in de zending waarvoor het certificaat wordt afgegeven; f) de woorden "Opgegeven middel van vervoer", gevolgd door het opgegeven middel van vervoer van die zending; g) de woorden "Opgegeven plaats van binnenkomst", gevolgd door de opgegeven plaats van binnenkomst in het land van bestemming van die zending; h) de woorden "Merktekens van de colli: aantal en omschrijving van de colli; naam van product; botanische naam van de planten", gevolgd door het aantal en het soort colli in de zending; i) de woorden "Opgegeven hoeveelheid", gevolgd door de hoeveelheid planten, plantaardige producten of andere materialen in de zending, uitgedrukt in aantal of gewicht; j) de volgende tekst: "Hierbij wordt verklaard: – dat de hierin omschreven planten of plantaardige producten zijn ingevoerd in …….……… (land van wederuitvoer) uit ………………. (land van oorsprong) begeleid door fytosanitair certificaat nr. ……………….  *waarvan het origineel  *een als eensluidend gewaarmerkt afschrift bij dit certificaat is gevoegd, – dat zij zijn  *verpakt  *opnieuw verpakt in  *de oorspronkelijke verpakking  *in een nieuwe verpakking, – dat op grond van het  *oorspronkelijke fytosanitaire certificaat en  *een aanvullende inspectie de zending geacht wordt in overeenstemming te zijn met de fytosanitaire bepalingen die in het land van invoer gelden, en – dat de zending gedurende de opslag in ……………… (land van wederuitvoer) niet aan het risico van besmetting of infectie heeft blootgestaan . * Aankruisen wat van toepassing is", waarin de gevraagde informatie moet worden ingevuld en moet worden aangekruist wat van toepassing is; k) de woorden "Aanvullende verklaring", gevolgd door de aanvullende verklaring zoals bedoeld in artikel 67, lid 2, en de vermelding zoals bedoeld in artikel 67, lid 3, en eventuele verdere relevante fytosanitaire informatie over de zending. Als er niet voldoende ruimte is voor de volledige "aanvullende verklaring", dan mag daarvoor de achterzijde van het formulier worden gebruikt; l) de woorden "Bestrijdings- en/of ontsmettingsbehandeling"; m) het woord "Behandeling", gevolgd door de behandeling die op die de zending is toegepast; n) de woorden "Chemisch product (werkzame stof)", gevolgd door de werkzame stof van het chemische product dat voor de in punt m bedoelde behandeling werd gebruikt; o) de woorden "Duur en temperatuur", gevolgd door de duur en, waar van toepassing, de temperatuur van die behandeling; p) het woord "Concentratie", gevolgd door de concentratie van het chemische product die bij die behandeling werd bereikt; q) het woord "Datum", gevolgd door de datum waarop die behandeling werd toegepast; r) de woorden "Aanvullende informatie", gevolgd door eventuele aanvullende informatie die de bevoegde autoriteit in het certificaat wil verschaffen; s) de woorden "Plaats van afgifte", gevolgd door de plaats van afgifte van het fytosanitair certificaat; t) het woord "Datum", gevolgd door de datum van afgifte van het fytosanitaire certificaat; u) de woorden "Naam en handtekening van de bevoegde functionaris", gevolgd door de naam en de handtekening van de functionaris die het fytosanitaire certificaat afgeeft en ondertekent; v) het woord "Dienststempel", gevolgd door het officiële stempel van de bevoegde autoriteit die het fytosanitair certificaat afgeeft. 2) Het te gebruiken papier bevat het reliëfzegel van de bevoegde autoriteit die het certificaat ondertekent. BIJLAGE IX Transponeringstabel Richtlijn 69/464/EEG van de Raad De onderhavige verordening Verordening (EU) nr. …/…. [ Nummer van de verordening officiële controles ] Artikel 1 Artikel 27, lid 1 ─ Artikel 2 Artikel 27, lid 1, onder d) ─ Artikelen 3, 4 en 5 Artikel 27, lid 1, onder c) ─ Artikel 6 Artikel 27, lid 1, onder e) ─ Artikel 7 ─ ─ Artikel 8 Artikel 8 ─ Artikel 9 Artikel 31, lid 1 ─ Artikelen 10 en 11 Artikel 27, lid 1, onder c) ─ Artikelen 12 en 13 ─ ─ Richtlijn 93/85/EEG van de Raad De onderhavige verordening Verordening (EU) nr. …/…. [ Nummer van de verordening officiële controles ] Artikel 1 Artikel 27, lid 1 ─ Artikel 2 Artikel 27, lid 1, onder f) ─ Artikel 3 Artikel 9 ─ Artikelen 4 tot en met 8 Artikel 27, lid 1), onder a), b) en c) ─ Artikel 9 ─ ─ Artikel 10 Artikel 8 ─ Artikel 11 Artikel 31, lid 1 ─ Artikel 12 Artikel 27, lid 1 ─ Artikelen 13 tot en met 15 ─ ─ Bijlagen I tot en met V Artikel 27, lid 1 ─ Richtlijn 98/57/EG van de Raad De onderhavige verordening Verordening (EU) nr. …/…. [ Nummer van de verordening officiële controles ] Artikel 1 Artikel 27, lid 1 ─ Artikel 2 Artikel 27, lid 1, onder f) ─ Artikel 3 Artikel 9 ─ Artikel 4 tot en met 7 Artikel 27, lid 1), onder a), b) en c) ─ Artikel 8 ─ ─ Artikel 9 Artikel 8 ─ Artikel 10 Artikel 31, lid 1 ─ Artikel 11 Artikel 27, lid 1 ─ Artikelen 12 tot en met 14 ─ ─ Bijlage I tot en met VII Artikel 27, lid 1 ─ Richtlijn 2007/33/EG van de Raad De onderhavige verordening Verordening (EU) nr. …/…. [ Nummer van de verordening officiële controles ] Artikel 1 Artikel 27, lid 1 ─ Artikelen 2 en 3 Artikel 27, leden 1 en 2 ─ Artikelen 4 tot en met 8 Artikel 27, lid 1, onder f) ─ Artikelen 9 tot en met 13 Artikel 27, leden 1 en 2 ─ Artikel 14 Artikel 8 ─ Artikel 15 Artikel 31, lid 1 ─ Artikel 16 Artikel 27, lid 1 ─ Artikel 17 Artikel 99 ─ Artikelen 18 tot en met 20 ─ ─ Bijlage I tot en met IV Artikel 27, lid 1 ─ Richtlijn 2000/29/EG van de Raad De onderhavige verordening Verordening (EU) nr. …/…. [ Nummer van de verordening officiële controles ] Artikel 1, leden 1, 2 en 3 Artikel 1 ─ Artikel 1, lid 4 ─ Artikel 3 Artikel 1, leden 5 en 6 ─ ─ Artikel 2, lid 1, onder a) Artikel 2, lid 1 ─ Artikel 2, lid 1, onder b) Artikel 2, lid 2 ─ Artikel 2, lid 1, onder c) ─ ─ Artikel 2, lid 1, onder d) Artikel 2, lid 3 ─ Artikel 2, lid 1, onder e) Artikel 1, lid 1 ─ Artikel 2, lid 1, onder f). Artikel 73 ─ Artikel 2, lid 1, onder g) ─ Artikelen 3, 25 en 36 Artikel 2, lid 1, onder h) Artikelen 32 tot en met 35 ─ Artikel 2, lid 1, onder i), eerste alinea Artikel 71 Artikel 4 Artikel 2, lid 1, onder i), tweede alinea ─ Artikelen 4 en 19 Artikel 2, lid 1, onder i), derde alinea ─ Artikel 129 Artikel 2, lid 1, onder j) ─ Artikel 2, lid 28 Artikel 2, lid 1, onder k) ─ Artikel 3 Artikel 2, lid 1, onder l) ─ Artikel 3 Artikel 2, lid 1, onder m) ─ Artikel 3 Artikel 2, lid 1, onder n) ─ Artikel 3 Artikel 2, lid 1, onder o) Artikel 2, lid 6 ─ Artikel 2, lid 1, onder p) ─ Artikel 2, lid 26 Artikel 2, lid 1, onder q) ─ ─ Artikel 2, lid 1, onder r) ─ Artikel 2, lid 48 Artikel 2, lid 2 Artikel 2, lid 2, tweede alinea ─ Artikel 3, lid 1 Artikel 5, lid 1 ─ Artikel 3, leden 2 en 3 Artikel 5, lid 1, artikel 37, lid 1, en artikel 41, lid 3 ─ Artikel 3, lid 4 ─ ─ Artikel 3, lid 5 Artikel 32, lid 2, en artikel 50, lid 3 ─ Artikel 3, lid 6 Artikel 5, lid 2, en artikel 32, lid 3 ─ Artikel 3, lid 7 Artikel 5, lid 3, artikel 27, lid 1, en artikel 37, lid 1 ─ Artikel 3, leden 8 en 9 Artikelen 8, 46 en 54 ─ Artikel 4, lid 1 Artikel 40, lid 1 ─ Artikel 4, lid 2 Artikel 49, lid 1 ─ Artikel 4, lid 3 ─ ─ Artikel 4, lid 4 ─ ─ Artikel 4, lid 5 Artikelen 8, 46 en 54 ─ Artikel 4, lid 6 Artikel 44 ─ Artikel 5, lid 1 Artikel 40, lid 3 ─ Artikel 5, lid 2 Artikel 49, lid 3 ─ Artikel 5, lid 3 Artikel 40, lid 2, en artikel 49, lid 2 ─ Artikel 5, lid 4 Artikelen 51 en 70 ─ Artikel 5, lid 5 Artikelen 8, 46 en 54 ─ Artikel 5, lid 6 Artikel 44 ─ Artikel 6, leden 1 tot en met 4 Artikel 82, leden 1, 2 en 3 ─ Artikel 6, lid 5, eerste en tweede alinea Artikel 82, leden 1, 2 en 3 ─ Artikel 6, lid 5, derde alinea Artikelen 61 en 64 ─ Artikel 6, lid 5, vierde alinea Artikel 10 ─ Artikel 6, lid 5, vijfde alinea Artikel 76 ─ Artikel 6, lid 6 Artikelen 61 en 65 ─ Artikel 6, lid 7 Artikel 76 ─ Artikel 6, lid 8, eerste streepje ─ ─ Artikel 6, lid 8, tweede streepje Artikel 53 ─ Artikel 6, lid 8, derde streepje Artikel 82, lid 4 ─ Artikel 6, lid 8, vierde streepje Artikelen 62, 65 en 85 ─ Artikel 6, lid 8, vijfde streepje ─ ─ Artikel 6, lid 8, zesde streepje Artikel 76 ─ Artikel 6, lid 9 Artikel 62 ─ Artikel 10, lid 1 Artikel 78, lid 3, artikelen 80, 81 en 82 ─ Artikel 10, lid 2 Artikelen 74, 75 en 76 ─ Artikel 10, lid 3 Artikel 88 ─ Artikel 10, lid 4 Artikel 82, lid 4 ─ Artikel 11, lid 1 Artikel 82, lid 1 ─ Artikel 11, lid 2 ─ ─ Artikel 11, lid 3 ─ Artikel 19, onder d) Artikel 11, lid 4 Artikel 87 ─ Artikel 11, lid 5 Artikel 87 ─ Artikel 12, lid 1 ─ Artikelen 43, 134, 135 en 136 Artikel 12, lid 2 Artikel 65, lid 3, artikel 88, lid 5, en artikel 90, lid 2 Artikel 4, lid 1, onder g) en h) Artikel 12, lid 3 ─ Artikel 115 Artikel 12, lid 4 Artikel 41, lid 4, en artikel 90, leden 1 en 5 Artikel 19, onder d), artikelen 103, 130, 134, 135 en 136 Artikel 13, leden 1 en 2 Artikel 71, lid 5 Artikel 45 en artikel 89, lid 1, onder f) Artikel 13, leden 3 en 4 ─ ─ Artikel 13 bis, lid 1 ─ Artikel 47 Artikel 13 bis, lid 2 ─ Artikel 52 Artikel 13 bis, lid 3 Artikel 71 ─ Artikel 13 bis, lid 4 Artikel 71 ─ Artikel 13 bis, lid 5 ─ Artikelen 50 en 52 Artikel 13 ter, lid 1 ─ Artikel 63 Artikel 13 ter, lid 2 ─ Artikel 49 Artikel 13 ter, lid 3 ─ Artikel 46 Artikel 13 ter, lid 4 ─ Artikel 46 Artikel 13 ter, lid 5 ─ Artikel 46 Artikel 13 ter, lid 6 ─ ─ Artikel 13 quater, lid 1, onder a) ─ Artikel 55 Artikel 13 quater, lid 1, onder b) Artikel 61 ─ Artikel 13 quater, lid 1, onder c) ─ Artikelen 54, 55 en 56 Artikel 13 quater, lid 2, onder a) ─ Artikel 47 Artikel 13 quater, lid 2, onder b) ─ Artikel 51 Artikel 13 quater, lid 2, onder c) ─ Artikel 51 Artikel 13 quater, lid 2, onder d) ─ Artikel 51 Artikel 13 quater, lid 2, onder e) ─ Artikelen 49, 50 en 51 Artikel 13 quater, lid 2, onder f) ─ Artikel 47 Artikel 13 quater, lid 3 ─ Artikelen 55 en 130 Artikel 13 quater, lid 4 ─ Artikelen 55, 58 en 62 Artikel 13 quater, lid 5 ─ ─ Artikel 13 quater, lid 6 Artikel 89 ─ Artikel 13 quater, lid 7 Artikel 72 Artikelen 134, 135 en 136 Artikel 13 quater, lid 8 Artikel 40, lid 4, artikel 41, lid 4, artikel 49, lid 5, artikel 50, lid 4, en artikel 97 Artikel 130 Artikel 13 quinquies, lid 1 ─ Artikelen 77 en 78 Artikel 13 quinquies, lid 2 ─ Artikel 79 Artikel 13 quinquies, lid 3 ─ Artikelen 79 en 83 Artikel 13 quinquies, lid 4 ─ Artikel 80 Artikel 13 quinquies, lid 5 ─ Artikelen 78 en 79 Artikel 13 quinquies, lid 6 ─ ─ Artikel 13 quinquies, lid 7 ─ ─ Artikel 13 sexies Artikelen 94 en 95 ─ Artikel 14 Artikel 5, leden 3 en 4, artikel 32, lid 3, artikel 37, leden 2 en 3, artikel 40, lid 2, artikel 41, lid 2, artikel 49, lid 2, artikel 50, lid 2, artikel 68, leden 2 en 3, artikel 69, leden 2 en 3, artikel 74, leden 2 en 3, en artikel 75, leden 2 en 3 ─ Artikel 15, lid 1 Artikel 41, lid 2, eerste alinea ─ Artikel 15, lid 2 Artikel 41, lid 2, tweede alinea ─ Artikel 15, lid 3 Artikel 67, lid 3 ─ Artikel 15, lid 4 ─ ─ Artikel 16, lid 1 Artikel 10, leden 1 en 2, en artikel 16 ─ Artikel 16, lid 2, eerste alinea Artikel 28 ─ Artikel 16, lid 2, tweede alinea Artikel 14, lid 1 ─ Artikel 16, lid 2, derde alinea Artikel 14, lid 1 ─ Artikel 16, lid 2, vierde alinea ─ ─ Artikel 16, lid 3 Artikel 29 ─ Artikel 16, lid 4 Artikel 27, lid 1, artikel 29, lid 1, en artikel 47, lid 1 ─ Artikel 16, lid 5 Artikel 27, lid 6, artikel 29, lid 6, en artikel 47, lid 4 ─ Artikel 18 Artikel 99 ─ Artikel 20 ─ ─ Artikel 21, lid 1 ─ Artikel 115, leden 1 en 2 Artikel 21, lid 2 ─ Artikel 115, lid 4 Artikel 21, lid 3 ─ Artikel 115, leden 1 en 3 Artikel 21, lid 4 ─ Artikel 115, leden 1 en 3 Artikel 21, lid 5 ─ Artikelen 117 en 118 Artikel 21, lid 6 Artikel 97 Artikel 130 Artikel 21, lid 7 ─ ─ Artikel 21, lid 8 ─ ─ Artikel 22 ─ ─ Artikel 23, lid 1 ─ ─ Artikel 23, lid 2 ─ ─ Artikel 23, lid 3 Artikel 102 ─ Artikel 23, lid 4 ─ ─ Artikel 23, lid 5, eerste alinea ─ ─ Artikel 23, lid 5, tweede alinea ─ ─ Artikel 23, lid 5, derde alinea ─ ─ Artikel 23, lid 5, vierde alinea ─ ─ Artikel 23, lid 5, vijfde alinea ─ ─ Artikel 23, lid 6, eerste alinea ─ ─ Artikel 23, lid 6, tweede alinea ─ ─ Artikel 23, lid 6, derde alinea ─ ─ Artikel 23, lid 6, vierde alinea ─ ─ Artikel 23, lid 7 ─ ─ Artikel 23, lid 8 ─ ─ Artikel 23, lid 9 ─ ─ Artikel 23, lid 10 ─ ─ Artikel 24, lid 1 ─ ─ Artikel 24, lid 2 ─ ─ Artikel 24, lid 3 ─ ─ Artikel 25 ─ ─ Artikel 26 ─ ─ Artikel 27 ─ Artikel 87, lid 2 Artikel 27 bis ─ Artikelen 107 tot en met 110 Artikel 28 ─ ─ Artikel 29 ─ ─ Bijlage I, deel A, afdeling I Artikel 5, lid 2 ─ Bijlage I, deel A, afdeling II Artikel 5, lid 2 ─ Bijlage I, deel B Artikel 32, lid 3 ─ Bijlage II, deel A, afdeling I Artikel 5, lid 2 ─ Bijlage II, deel A, afdeling II Artikel 37, lid 2 ─ Bijlage II, deel B Artikel 32, lid 3 ─ Bijlage III, deel A Artikel 40, lid 1 ─ Bijlage III, deel B Artikel 49, lid 1 ─ Bijlage IV, deel A Artikel 41, lid 1 ─ Bijlage IV, deel B Artikel 50, lid 1 ─ Bijlage V, deel A, punt I Artikel 74, lid 1 ─ Bijlage V, deel A, punt II Artikel 75, lid 1 ─ Bijlage V, deel B, punt I Artikel 68, lid 1 ─ Bijlage V, deel B, punt II Artikel 69, lid 1 ─ Bijlage VI ─ ─ Bijlage VII Bijlage VIII ─ Bijlage VIII ─ ─ Bĳlage VIII bis ─ ─ Bijlage IX ─ ─ (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2013)0078 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0042/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het VWEU, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 mei 2013 (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de adviezen van de Commissie internationale handel, de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie juridische zaken ( A7-0355/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van consumentenproducten en tot intrekking van Richtlijn 87/357/EEG van de Raad en Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlĳn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (4) stelt de fundamentele verplichting vast voor producten op de interne markt dat consumentenproducten veilig moeten zijn en de markttoezichtautoriteiten in de lidstaten doeltreffende maatregelen moeten treffen tegen gevaarlijke producten en tot dit doel informatie moeten uitwisselen via het systeem voor snelle uitwisseling van informatie (RAPEX) van de Gemeenschap. Richtlijn 2001/95/EG dient volledig te worden herzien om de toepassing ervan te verbeteren en consistentie te garanderen met de ontwikkelingen van de wetgeving van de Unie inzake markttoezicht, de verplichtingen van marktdeelnemers en normalisatie. Terwille Ter wille van de duidelijkheid dient Richtlijn 2001/95/EG te worden ingetrokken en vervangen door de onderhavige verordening. [Am. 1] (2) Een verordening is het geschikte rechtsinstrument, aangezien hierbij duidelijke en gedetailleerde regels worden opgelegd die de lidstaten geen speelruimte laten voor een afwijkende omzetting en toepassing . Bovendien garandeert een verordening dat de wettelijke verplichtingen tegelijkertijd in de gehele Unie ten uitvoer worden gelegd. [Am. 2] (3) Deze verordening moet bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 169 VWEU. Meer bepaald moet zij het functioneren van de interne markt garanderen met betrekking tot consumentenproducten door uniforme regelgeving vast te stellen inzake de algemene veiligheidsverplichting, evaluatiecriteria en de verplichtingen van de marktdeelnemers. In het licht van het feit dat de voorschriften inzake markttoezicht, met inbegrip van voorschriften inzake RAPEX, zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. […/…] [ betreffende het markttoezicht op producten ] (5) , die ook van toepassing is op de producten die in deze verordening worden bestreken, zijn in deze verordening geen verdere bepalingen inzake markttoezicht of RAPEX noodzakelijk. Om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen moet de Unie bijdragen tot de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consument. In dat opzicht is deze verordening essentieel om het fundamentele doel van een interne markt voor veilige producten te bewerkstelligen en tegelijkertijd bij te dragen tot het bereiken van de in artikel 169 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) vermelde doelstellingen. [Am. 3] (3 bis) Deze verordening moet er vooral op gericht zijn het functioneren van de interne markt met betrekking tot consumentenproducten te garanderen door uniforme regelgeving vast te stellen inzake de algemene veiligheidsverplichting, evaluatiecriteria voor productveiligheid en de verplichtingen van de marktdeelnemers. Aangezien de voorschriften inzake markttoezicht, met inbegrip van de voorschriften inzake RAPEX, zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. …/… van het Europees Parlement en de Raad (6) (7) , zijn in deze verordening geen verdere bepalingen inzake markttoezicht of RAPEX noodzakelijk. [Am. 4] (3 ter) De veiligheid van de consument is sterk afhankelijk van een actieve handhaving van de EU-voorschriften inzake productveiligheid. Markttoezichtactiviteiten op nationaal en Europees niveau moeten continu worden verbeterd en moeten steeds doeltreffender zijn om tegemoet te komen aan de alsmaar veranderende uitdagingen van een mondiale markt en een complexer wordende toeleveringsketen. Falende systemen voor markttoezicht kunnen de concurrentie verstoren, de veiligheid van de consument in gevaar brengen en het vertrouwen van de burger in de interne markt ondermijnen. Daarom dienen de lidstaten om de toenemende doeltreffendheid van het markttoezicht en de overige handhavingsactiviteiten te waarborgen, systematisch te werk te gaan, en dienen zij te zorgen voor openheid tegenover het publiek en de belanghebbende partijen. [Am. 5] (4) De Unie-wetgeving inzake levensmiddelen, diervoeders en verwante gebieden voorziet in een specifiek stelsel waarmee de veiligheid van de betreffende producten wordt gewaarborgd. Deze verordening zou bijgevolg niet van toepassing dienen te zijn voor deze producten, met uitzondering van materialen en voorwerpen die bedoeld zijn om in contact te komen met levensmiddelen, voor zover het risico's betreft die niet worden bestreken door Verordening (EG) nr. 1935/2004 van het Europees Parlement en de Raad (8) of door andere specifieke wetgeving voor levensmiddelen waarmee alleen chemische en biologische risico's voor levensmiddelen worden bestreken. (5) Geneesmiddelen zijn onderworpen aan een evaluatie vóór het in de handel brengen waarin een specifieke risico-batenanalyse is begrepen. Het is derhalve dienstig deze producten van het toepassingsgebied van deze verordening uit te sluiten. (6) Deze verordening bestrijkt in beginsel geen diensten. Om de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consumenten te verzekeren, dient de verordening echter van toepassing te zijn op alle producten die worden gebruikt door, geleverd of aangeboden aan consumenten in de context van de verstrekking van diensten, met inbegrip van producten waarmee de consumenten direct in contact komen bij de verstrekking van de dienst in kwestie . Uitrusting waarmee de consumenten zich voortbewegen of reizen en die door een dienstverlener bediend wordt, dient van het toepassingsgebied van deze verordening te worden uitgesloten, aangezien zij valt onder de veiligheidsverplichting van de verstrekte dienst . [Am. 6] (6 bis) Producten die uitsluitend voor beroepsmatig gebruik zijn ontworpen maar later naar de consumentenmarkt zijn overgegaan, moeten aan de eisen van deze verordening voldoen, omdat zij risico's voor de gezondheid en veiligheid van consumenten kunnen opleveren wanneer zij onder redelijkerwijs te verwachten omstandigheden worden gebruikt. [Am. 7] (6 ter) Uitrusting waarmee de consumenten zich voortbewegen of reizen en die door een dienstverlener wordt bediend, moet van het toepassingsgebied van deze verordening worden uitgesloten, aangezien deze valt onder de veiligheidsverplichting van de verstrekte dienst. [Am. 8] (7) Ondanks de ontwikkeling van sectorspecifieke harmonisatiewetgeving van de Unie waarmee ook veiligheidsaspecten van specifieke producten of productcategorieën worden bestreken, is het praktisch onmogelijk wetgeving op Unie-niveau aan te nemen voor alle bestaande of mogelijk te ontwikkelende consumentenproducten. Er is bijgevolg nog steeds behoefte aan een wettelijk kader van horizontale aard om lacunes op te vullen en de bescherming van de consument, daar waar deze elders niet is verzekerd, te garanderen, meer bepaald met het oog op een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid van consumenten, als vereist bij artikelen 114 en 169 VWEU. (8) Met betrekking tot de consumentenproducten die door deze verordening worden bestreken, dient het precieze toepassingsgebied van de verschillende onderdelen ervan duidelijk te worden afgebakend tegenover de sectorspecifieke harmonisatiewetgeving van de Unie. Daar waar de algemene verplichting inzake productveiligheid en daarmee verwante bepalingen in hoofdstuk I van deze verordening op alle consumentenproducten van toepassing dienen te zijn, zouden de verplichtingen van de marktdeelnemers niet moeten gelden waar vergelijkbare verplichtingen reeds in de harmonisatiewetgeving van de Unie zijn opgenomen, zoals die in de Unie-wetgeving inzake cosmetica, speelgoed, elektrische apparaten of bouwproducten. [Am. 9] (9) Teneinde de consistentie tussen deze verordening en de sectorspecifieke harmonisatiewetgeving van de Unie te garanderen met betrekking tot de specifieke verplichtingen van marktdeelnemers, dienen de bepalingen voor fabrikanten, gemachtigden, importeurs en distributeurs te worden gebaseerd op de referentiebepalingen van Besluit nr. 768/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 betreffende een gemeenschappelijk kader voor het verhandelen van producten (9) . Harmonisatiewetgeving van de Unie mag echter niet leiden tot onnodige administratieve rompslomp voor marktdeelnemers .[Am. 10] (10) Het toepassingsgebied van deze verordening dient niet te worden beperkt tot enige verkoopmethode van consumentenproducten, en derhalve ook verkoop op afstand , zoals onder meer elektronische verkoop, onlineverkoop en gebruik van verkoopplatforms, te omvatten. [Am. 11] (11) Deze verordening dient van toepassing te zijn op tweedehandsproducten die in de loop van een handelsactiviteit opnieuw in de toeleveringsketen komen , op voorwaarde dat zij als zodanig op de markt zijn gebracht, en op tweedehandsproducten die oorspronkelijk na de inwerkingtreding van deze verordening op de markt zijn gebracht, met uitzondering van die tweedehandsproducten waarvoor de consument niet redelijkerwijze kan verwachten dat zij aan moderne veiligheidsnormen voldoen, zoals antiquiteiten. [Am. 12] (12) Deze verordening dient tevens van toepassing te zijn op en dus een verbod in te houden op het in de handel brengen, de invoer, vervaardiging en uitvoer van consumentenproducten die, al gaat het niet om levensmiddelen, op levensmiddelen gelijken en door mensen, vooral jonge kinderen gemakkelijk met levensmiddelen kunnen worden verward, zodat consumenten, vooral kinderen, ze deze producten in de mond kunnen nemen, erop zuigen of ze inslikken, waardoor onder meer verstikking, vergiftiging, perforatie of obstructie van de slokdarm wat lichamelijk letsel of de dood tot gevolg kan worden veroorzaakt hebben . Tot dusver werden deze imitaties van levensmiddelen gereguleerd bij Richtlijn 87/357/EEG van de Raad van 25 juni 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende artikelen die door een misleidend uiterlijk een gevaar vormen voor de gezondheid of de veiligheid van de consument (10) ; welke richtlijn dient te worden ingetrokken. [Am. 13] (13) Bij de evaluatie van de veiligheid van producten moet rekening worden gehouden met alle relevante aspecten, meer bepaald hun karakteristieken , samenstelling, authenticiteit, materialen, onderdelen en de aanbiedingsvorm van het product en de verpakking ervan en de categorieën van consumenten die de producten zouden kunnen gebruiken, alsook hun kwetsbaarheid (met name bij kinderen, ouderen en gehandicapten). [Am. 14] (13 bis) Het voorzorgsbeginsel, zoals vastgesteld in artikel 191, lid 2, van het VWEU, en afgebakend in onder andere de mededeling van de Commissie van 2 februari 2000 met als titel "over het voorzorgsbeginsel", is een fundamenteel beginsel voor de productveiligheid en voor de veiligheid van consumenten waarmee terdege rekening moet worden gehouden bij het vaststellen van de criteria voor de beoordeling van de veiligheid van een product. [Am. 15] (13 ter) In deze verordening moet rekening worden gehouden met "voor kinderen aantrekkelijke producten" die door hun ontwerp, verpakking of eigenschappen op een of andere manier lijken op een speeltje of een voorwerp dat aantrekkelijk is voor of bestemd is voor het gebruik door kinderen. Bij producten die aantrekkelijk zijn voor kinderen moet verder het risiconiveau worden beoordeeld en moet passende actie worden ondernomen om dat risico te beperken. [Am. 16] (13 quater) Bij de beoordeling van de veiligheid van een product moet speciale aandacht worden besteed aan de vraag of het product letsel heeft veroorzaakt dat wordt opgenomen in de pan-Europese letseldatabank, vastgesteld op grond van Verordening (EU) nr. …/… (11) . [Am. 17] (14) Om overlappingen in de veiligheidsvoorschriften en conflicten met andere wetgeving van de Unie te vermijden, wordt een product dat conform is aan een sectorspecifieke harmonisatiewetgeving van de Unie met betrekking tot de gezondheid en veiligheid van personen, ook geacht veilig te zijn volgens deze verordening. (15) Marktdeelnemers moeten volgens de plaats die zij innemen in de toeleveringsketen, verantwoordelijk zijn voor de conformiteit van producten, teneinde een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consumenten te garanderen. In dit verband moet er overeenstemming zijn met de bepalingen over de verplichtingen voor marktdeelnemers die zijn opgenomen in Besluit nr. 768/2008/EG, aangezien dit gelijke voorwaarden zal scheppen tussen de verplichtingen voor marktdeelnemers die onderhevig zijn aan harmonisatiewetgeving van de Unie en de verplichtingen die onderhevig zijn aan niet-geharmoniseerde wetgeving in deze verordening. [Am. 20] (15 bis) In het geval van producten die niet onder de harmonisatiewetgeving van de Unie, Europese normen of nationale wetgeving inzake gezondheid en veiligheid vallen, moeten de marktdeelnemers de veiligheid van producten beoordelen op basis van specifieke criteria en moeten zij op grond daarvan het risiconiveau van een product vaststellen. De markttoezichtautoriteiten kunnen marktdeelnemers bij de beoordeling van het risiconiveau bijstaan. [Am. 21] (15 ter) Om het in de handel brengen van veilige producten te bevorderen, moeten marktdeelnemers, en met name kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s), aan de bij deze verordening opgelegde verplichtingen kunnen voldoen door de oprichting van consortia met als tweeledig doel de naleving van de veiligheidseisen voor producten en kwalitatief hoogstaande normen te waarborgen en de kosten en de administratieve rompslomp voor afzonderlijke bedrijven te verminderen. [Am. 22] (16) Alle marktdeelnemers die een rol vervullen in de toeleverings- en distributieketen, moeten passende maatregelen nemen om te waarborgen dat zij uitsluitend producten op de markt aanbieden die veilig zijn en aan deze verordening voldoen. Er moet worden gezorgd voor een duidelijke en evenredige verdeling van de verplichtingen overeenkomstig de rol van alle marktdeelnemers in de toeleverings- en distributieketen. (16 bis) Fabrikanten moeten waarborgen dat de producten die zij op de markt brengen, zijn ontworpen en vervaardigd overeenkomstig de veiligheidsvoorschriften van deze verordening. Om de verplichtingen van de fabrikanten te verduidelijken en de daaraan verbonden administratieve rompslomp tot een minimum te beperken, moet de Commissie een EU-methodologie voor de algemene risicobeoordeling van producten opstellen en gebruiksvriendelijke elektronische instrumenten voor risicoanalyse creëren. Die methodologie moet een efficiënt instrument voor risicobeoordeling vormen dat de fabrikanten kunnen gebruiken tijdens het ontwerpen van hun producten, door voort te bouwen op optimale werkmethoden en inbreng van belanghebbenden. [Am. 23] (16 ter) Om de communicatie tussen marktdeelnemers, markttoezichtautoriteiten en consumenten te vergemakkelijken, moeten de lidstaten de marktdeelnemers ertoe aansporen om naast hun postadres ook een website te vermelden. [Am. 24] (17) Importeurs zijn er voor verantwoordelijk dat de producten afkomstig uit derde landen die zij in de Unie in de handel brengen, voldoen aan de vereisten van deze verordening. De specifieke verplichtingen van importeurs dienen derhalve in deze verordening te worden opgenomen. (18) Distributeurs bieden een product pas aan op de markt nadat het door de fabrikant of de importeur in de handel is gebracht, en zij dienen de nodige zorgvuldigheid te betrachten om ervoor te zorgen dat de wijze waarop met het product wordt omgegaan, geen negatieve invloed heeft op de conformiteit van het product met deze verordening. (18 bis) De distributeur moet waarborgen dat de fabrikant en de importeur hun verplichtingen hebben vervuld, door de aanduiding op het product of op de verpakking te controleren van de naam, het model, het handelsmerk of het adres waar de fabrikant en de importeur kunnen worden gecontacteerd, en het partij- of serienummer van de fabrikant of een ander element op het product aanbrengen voor de identificatie ervan. De distributeur hoeft niet elk product afzonderlijk te controleren tenzij de distributeur van mening is dat de fabrikant of de importeur niet aan hun verplichtingen hebben voldaan. [Am. 25] (19) Wanneer een marktdeelnemer een product onder zijn eigen naam of handelsmerk in de handel brengt of een product zodanig wijzigt dat de conformiteit met de eisen van deze verordening in het gedrang kan komen, moet hij als fabrikant worden beschouwd en de verplichtingen van de fabrikant op zich nemen. (20) Een duidelijke identificatie en traceerbaarheid van een product in de hele toeleveringsketen kunnen het gemakkelijker maken de marktdeelnemers te identificeren en effectieve corrigerende maatregelen te nemen tegen onveilige producten, zoals gericht terugroepen. De identificatie en traceerbaarheid van producten verzekeren met andere woorden dat de consumenten en de marktdeelnemers accurate informatie krijgen over onveilige producten, waardoor het vertrouwen in de markt wordt vergroot en onnodige verstoringen van de handel worden vermeden. De producten moeten daarom ter identificatie een vermelding dragen waarmee ook de fabrikant en eventueel de importeur kunnen worden vastgesteld. De fabrikanten moeten ook een technische documentatie opstellen over hun producten waarvoor de meest passende en kosteneffectieve manier kan worden gekozen, bv. langs elektronische weg. De marktdeelnemers dienen voorts ertoe te worden verplicht hun eigen leveranciers te vermelden en diegenen aan wie zij zelf een product hebben geleverd. Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (12) , is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens voor de doelstellingen van deze verordening. (20 bis) De mondialisering, de toenemende outsourcing en de groeiende internationale handel zorgen ervoor dat meer producten op markten over de hele wereld worden verhandeld, en in dit verband is nauwe samenwerking tussen de mondiale regelgevers en andere belanghebbenden op het gebied van de veiligheid van consumentenproducten essentieel om de uitdagingen aan te pakken die de complexe aanvoerketens en de grotere omvang van het handelsverkeer met zich meebrengen. De Commissie moet vooral worden aangespoord de aandacht meer te richten op de "veiligheid van het ontwerp" van producten door middel van bilaterale samenwerking met de markttoezichtautoriteiten van derde landen. [Am. 26] (20 ter) De bestaande traceringssystemen en identificatieprocedures moeten doeltreffend worden toegepast en verbeterd. Met het oog daarop moeten de gebruikte technologieën worden beoordeeld en geëvalueerd, zodat de marktdeelnemers betere resultaten kunnen behalen en minder administratieve rompslomp te verduren hebben. Een van de doelstellingen van deze verordening is de voortdurende verbetering van de traceringssystemen voor marktdeelnemers en producten. [Am. 27] (20 quater) Om de traceerbaarheid in de toekomst te verbeteren, moet de Commissie onderzoeken hoe de toepassing van specifieke volg- en traceertechnologieën en technologieën voor de controle van de echtheid kan worden vergemakkelijkt. Bij dat onderzoek moeten de beoordeelde technologieën onder andere de veiligheid van consumentenproducten waarborgen, de traceermechanismen verbeteren en vermijden dat de marktdeelnemers worden geconfronteerd met onnodige administratieve rompslomp om zo te voorkomen dat de kosten hiervan worden afgewend op de consumenten. [Am. 28] (20 quinquies) Voortbouwend op de oprichting van nationale productcontactpunten op grond van Verordening (EG) nr. 764/2008 van het Europees Parlement en de Raad (13) moeten deze productcontactpunten fungeren als informatiecentra in de lidstaten voor marktdeelnemers waar deze advies en training kunnen krijgen over voorschriften en wetgeving inzake productveiligheid. [Am. 29] (21) De oorsprongsvermelding is een noodzakelijke aanvulling op de in deze verordening vastgelegde fundamentele traceerbaarheidsvereisten betreffende de naam en het adres van de fabrikant. Bovendien helpt de aanduiding van het land van oorsprong helpt meer in het bijzonder de plaats van fabricage vast te stellen in al die gevallen waarin de fabrikant niet kan worden opgespoord , of vooral als het opgegeven adres verschilt van de eigenlijke plaats van fabricage , de naam en het adres van de fabrikant ontbreekt of als het adres zich op de verpakking bevond die kwijtgeraakt is . Dergelijke informatie kan de taak van de markttoezichtautoriteiten vergemakkelijken om het product tot de eigenlijke plaats van fabricage te traceren en contact mogelijk te maken met de autoriteiten in het land van oorsprong in het kader van de bilaterale of multilaterale samenwerking inzake de veiligheid van consumentenproducten voor het treffen van geëigende vervolgmaatregelen. [Am. 30] (21 bis) De aanduiding van de oorsprong van het product maakt het de consumenten gemakkelijker informatie over de toeleveringsketen te krijgen, waardoor hun bewustzijnsniveau wordt verhoogd. Wanneer in naleving van de verplichtingen van marktdeelnemers de naam van de fabrikant wordt aangeduid, bestaat vooral het risico dat de consumenten worden misleid, aangezien de aanduiding van de fabrikant de consumenten niet noodzakelijkerwijs in staat stelt te bepalen wat het land van fabricage is. De aanduiding van de oorsprong moet dus het enige middel zijn op basis waarvan consumenten zouden kunnen bepalen wat het land van fabricage van een product is. [Am. 31] (21 ter) In verschillende rechtsgebieden van de handelspartners van de Unie is de aanduiding van de oorsprong verplicht bij de etikettering van producten en douaneaangiften. De invoering van de aanduiding van de oorsprong uit hoofde van deze verordening brengt de Unie op één lijn met het internationalehandelsstelsel. Aangezien het voorschrift inzake de aanduiding van de oorsprong op alle, geïmporteerde of niet-geïmporteerde, niet‑voedingsproducten van toepassing is op het grondgebied van de Unie, voldoet het bovendien aan de verplichtingen van de Unie op het vlak van de internationale handel. [Am. 32] (22) Om de doeltreffende en consistente toepassing van de algemene veiligheidsverplichting van deze verordening te vergemakkelijken, is het van belang gebruik te maken van Europese normen voor bepaalde producten en risico's, zodat een product dat overeenstemt met een Europese norm, waarvan de referentie in het Publicatieblad van de Europese Unie is gepubliceerd, geacht wordt conform deze verplichting te zijn. (23) Waar de Commissie de noodzaak constateert van een Europese norm om de conformiteit van bepaalde producten met de algemene veiligheidsverplichting van deze verordening te garanderen, dienen de bepalingen van Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) te worden gevolgd, en dient een of meerdere Europese normalisatieorganisaties te worden verzocht een norm op te stellen of aan te geven die geschikt is om te garanderen dat de producten die conform deze norm zijn, geacht worden veilig te zijn. De referenties van deze Europese normen moeten in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt. (24) De procedures om een Europese norm aan te vragen ter ondersteuning van deze verordening en voor formele bezwaren tegen een norm, moeten in deze verordening worden neergelegd en afgestemd op Verordening (EU) nr. 1025/2012. Om algemene consistentie te verzekeren op het gebied van Europese normalisatie, moeten aanvragen van een Europese norm, of bezwaren tegen een Europese norm, worden ingediend bij het comité dat bij die verordening is opgericht, na passende raadpleging van de deskundigen van de lidstaten op het gebied van de veiligheid van consumentenproducten en van relevante belanghebbenden . [Am. 33] (25) De Europese normen waarvan de referenties overeenkomstig Richtlijn 2001/95/EG werden gepubliceerd, moeten verder aanleiding geven tot een vermoeden van conformiteit met de algemene veiligheidsverplichting. Normalisatieopdrachten van de Commissie overeenkomstig Richtlijn 2001/95/EG worden geacht normalisatieaanvragen te zijn overeenkomstig deze verordening. (26) Indien er geen relevante Europese normen of andere erkende wijzen bestaan om de veiligheid van een product na te gaan, moet bij de evaluatie van het product rekening worden gehouden met de aanbevelingen van de Commissie ter zake uit hoofde van artikel 292 VWEU. (26 bis) Teneinde een hoog niveau van gezondheid en veiligheid van de consument zeker te stellen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellentot aanwijzing van de producten, categorieën of groepen producten waarvoor waarvan de naam, de geregistreerde handelsnaam of het geregistreerd merk en het adres van de fabrikant en van de importeur niet op het product zelf aangegeven moeten worden vanwege het lage risico dat met het product in kwestie is verbonden, en tot aanwijzing van de producten, categorieën of groepen producten met een potentieel ernstig risico voor de gezondheid en de veiligheid van personen en voor het specificeren van de gegevens die marktdeelnemers moeten verzamelen en moeten opslaan middels een traceringssysteem. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij het voorbereiden en opstellen van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. (27) Om eenvormige voorwaarden te garanderen voor de tenuitvoerlegging van deze verordening, moeten uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend aan de Commissie inzake het verlenen van vrijstellingen van de verplichting om de markttoezichtautoriteiten in kennis te stellen van producten die een risico vormen, inzake het type gegevensdrager en het aanbrengen ervan op het product met het oog op de traceerbaarheid, inzake normalisatieverzoeken bij Europese normalisatieorganisaties, en inzake besluiten over formele bezwaren tegen Europese normen. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (15) . (28) Voor de vaststelling van uitvoeringshandelingen met betrekking tot besluiten op formele bezwaren tegen Europese normen en wanneer de referenties van de betreffende Europese norm nog niet in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, moet de raadplegingsprocedure worden toegepast, aangezien de norm in dat geval nog geen vermoeden van conformiteit met de algemene veiligheidsverplichting volgens deze verordening heeft gevestigd. (30) De lidstaten moeten regels vaststellen inzake sancties wegens inbreuken op deze verordening en erop toezien dat deze regels worden uitgevoerd. Die sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn en afhangen van de ernst, de duur en de opzettelijke of terugkerende aard van de inbreuk, evenals van de grootte van de onderneming, wat betreft het aantal personen in dienst bij en de jaarlijkse omzet van de desbetreffende marktdeelnemers, waarbij de aandacht vooral uitgaat naar kmo's . Inbreuken moeten administratieve sancties omvatten die geharmoniseerd zijn op het niveau van de Unie. De lidstaten moeten worden aangespoord om de inkomsten uit deze sancties aan te wenden voor markttoezichtactiviteiten. [Am. 34] (30 bis) De Commissie moet sancties openbaar maken om het afschrikkende effect daarvante vergroten. Bovendien moeten marktdeelnemers die herhaaldelijk zijn veroordeeld voor opzettelijk plegen van een inbreuk op deze verordening, worden opgenomen op een openbare, in de hele Unie verspreide zwarte lijst. [Am. 35] (31) Om de marktdeelnemers, de lidstaten en de Commissie in staat te stellen zich aan te passen aan de wijzigingen die door deze verordening worden ingevoerd, is het dienstig te voorzien in een voldoende lange overgangsperiode vooraleer de voorschriften van deze verordening van kracht worden. (32) Daar het doel van deze verordening, te weten de goede werking van de interne markt voor consumentenproducten zeker te stellen en tegelijk een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consument te handhaven, niet op toereikende wijze door de lidstaten kan worden bereikt maar vanwege de omvang van de maatregel beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen nemen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Overeenkomstig het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (33) Deze verordening neemt de grondrechten in acht en gaat uit van de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd. Met deze verordening wordt in het bijzonder beoogd de volledig eerbiediging zeker te stellen van de verplichting tot een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid en van consumentenbescherming, alsook van de volledige eerbiediging van de vrijheid van ondernemerschap, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Algemene bepalingen Artikel 1 Voorwerp en doel [Am. 36] Doel van deze verordening is te zorgen voor een goede werking van de interne markt en tegelijkertijd een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consument te handhaven. [Am. 37] Deze verordening stelt voorschriften vast voor de veiligheid van consumentenproducten die binnen de Unie in de handel worden gebracht of op de markt worden aangeboden. De bepalingen in deze verordening zijn gebaseerd op het voorzorgsbeginsel. [Am. 38] Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op producten verkregen via een fabricageproces, in de handel gebracht of op de markt , inclusief de onlinemarkt, aangeboden, ongeacht of het nieuwe, tweedehandse of opnieuw in goede staat gebrachte producten betreft, en die voldoen aan een van de volgende criteria: [Am. 39] a) de producten zijn bestemd voor de consument; b) de producten moeten onder redelijkerwijs te verwachten omstandigheden door de consument kunnen worden gebruikt, ook al zijn zij bij het in de handel brengen niet voor hem bestemd; van producten kan niet worden verwacht dat ze door de consument worden gebruikt, als zij uitsluitend bedoeld zijn voor professionele gebruikers en uitdrukkelijk als zodanig worden geëtiketteerd en gepresenteerd; [Am. 40] c) de de producten worden aan een consument komt in de context van geleverd wanneer hem een dienst die hem wordt verstrekt, met verleend, ongeacht of het product in contact door de consument zelf wordt gebruikt . [Am. 41] 2. Deze verordening is niet van toepassing op producten die vóór gebruik gerepareerd moeten worden of opnieuw in goede staat moeten worden gebracht, indien deze producten als zodanig op de markt worden aangeboden noch op tweedehandsproducten die in de handel zijn gebracht vóór ... (16) . [Am. 42] 3. Deze verordening is niet van toepassing op: a) geneesmiddelen voor menselijk of veterinair gebruik; b) levensmiddelen; c) materialen en voorwerpen die bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen, voor zover daarmee verband houdende risico's gedekt zijn door Verordening (EG) nr. 1935/2004 of andere Unie-wetgeving met betrekking tot levensmiddelen; d) diervoeder; d bis) medische hulpmiddelen als omschreven in Richtlijn 90/385/EEG van de Raad (17) , Richtlijn 93/42/EEG van de Raad (18) , en Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en van de Raad (19) ; [Am. 43] e) levende planten en dieren, genetisch gemodificeerde organismen en genetisch gemodificeerde micro-organismen voor ingeperkt gebruik, alsook producten van plantaardige en dierlijke oorsprong rechtstreeks verband houdend met de toekomstige vermeerdering ervan; f) dierlijke bijproducten en afgeleide producten; g) gewasbeschermingsproducten; h) uitrusting waarmee de consumenten zich voortbewegen of reizen en die door een dienstverlener bediend wordt in de context van dienstverlening aan de consumenten; i) antiquiteiten; i bis) bouwproducten als omschreven in Verordening (EU) nr. 305/2011 van het Europees Parlement en de Raad (20) ; [Am. 44] 4. De hoofdstukken II tot en met IV van deze verordening zijn niet van toepassing op producten waarvoor voorschriften gelden inzake de bescherming van de menselijke gezondheid en veiligheid uit harmonisatiewetgeving van de Unie of op grond van dergelijke wetgeving. Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1) "veilig product": een authentiek product dat in overeenstemming is met de harmonisatiewetgeving van de Unie betreffende gezondheid en veiligheid. Indien dergelijke wetgeving niet bestaat, wordt ermee bedoeld: een product dat bij normale of redelijkerwijs te verwachten gebruiksomstandigheden, ook wat gebruiksduur en eventueel de eisen voor indienststelling, installatie , onderhoud, training en onderhoudseisen toezicht betreft, geen enkel risico oplevert, dan wel slechts beperkte risico's die verenigbaar zijn met het gebruik van het product en vanuit het oogpunt van een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid en de veiligheid van personen, aanvaardbaar worden geacht; [Am. 45] 1 bis) "productmodel": producten die beschouwd worden als verschillend hoewel zij dezelfde of vergelijkbare essentiële kenmerken bezitten, met verschillen die niet van invloed zijn op het veiligheidsniveau, tenzij anderszins bewezen door de fabrikant of de importeur. [Am. 46] 2) "op de markt aanbieden": het in het kader van een handelsactiviteit, al dan niet tegen betaling, verstrekken van een product met het oog op distributie, consumptie of gebruik op de markt van de Unie; 3) "in de handel brengen": het voor het eerst in de Unie op de markt aanbieden van een product; 4) "fabrikant": een natuurlijke of rechtspersoon die een product vervaardigt of laat ontwerpen of vervaardigen en het onder zijn naam of handelsmerk verhandelt; 5) "gemachtigde": een in de Unie gevestigde natuurlijke of rechtspersoon die schriftelijk door de fabrikant is gemachtigd om namens hem specifieke taken te vervullen; 6) "importeur": een in de Unie gevestigde natuurlijke of rechtspersoon die een product uit een derde land in de Unie in de handel brengt; 7) "distributeur": een natuurlijke of rechtspersoon in de toeleveringsketen, verschillend van de fabrikant of de importeur, die een product op de markt aanbiedt; 8) "marktdeelnemers": de fabrikant, de gemachtigde, de importeur en de distributeur; 9) "internationale norm": een internationale norm als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 1025/2012;; 10) "Europese norm": een Europese norm als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 1025/2012; 11) "nationale norm": een nationle norm als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder d), van Verordening (EU) nr. 1025/2012; 12) "Europese normalisatieorganisatie": een Europese normalisatieorganisatie als gedefinieerd in artikel 2, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1025/2012; 13) "markttoezichtautoriteit": een markttoezichtautoriteit als gedefinieerd in artikel 3 , lid 12, van Verordening (EU) nr. …/… (21) ; 14) "terugroepen": maatregel waarmee wordt beoogd een product te doen terugkeren dat al aan de eindgebruiker ter beschikking is gesteld; 15) "uit de handel nemen": maatregel waarmee wordt beoogd te voorkomen dat een product dat zich in de toeleveringsketen bevindt, op de markt wordt aangeboden; 16) "harmonisatiewetgeving van de Unie": alle wetgeving van de Unie die de voorwaarden voor het verhandelen van producten harmoniseert; 17) "ernstig risico": een ernstig risico dat snelle interventie en vervolgcontrole van de overheid vereist, ook in gevallen waar met inbegrip van risico's waarvan de gevolgen eventueel zich niet onmiddellijk zijn voordoen . [Am. 47] Artikel 4 Algemeen veiligheidsvoorschrift Marktdeelnemers mogen alleen veilige, voor consumenten bestemde producten in de Unie in de handel brengen of aanbieden. Artikel 4 bis Verbod op het in de handel brengen, de invoer, de vervaardiging en de uitvoer van imitaties van levensmiddelen De lidstaten nemen alle noodzakelijke maatregelen om het in de handel brengen, de invoer, de vervaardiging en de uitvoer te verbieden van consumentenproducten die, hoewel geen levensmiddelen, op levensmiddelen gelijken, en daarmee gemakkelijk zouden kunnen worden verward vanwege hun vorm, reuk, kleur, voorkomen, verpakking, etikettering, volume, omvang of andere kenmerken, waardoor de gezondheid of de veiligheid van consumenten in gevaar wordt gebracht. [Am. 48] Artikel 5 Vermoeden van veiligheid Voor de toepassing van deze verordening wordt een product geacht conform het algemene veiligheidsvoorschrift te zijn, als bedoeld in artikel 4, in de volgende gevallen: a) met betrekking tot de risico's die worden bestreken door voorschriften ter bescherming van de menselijke gezondheid en veiligheid opgenomen in of uit hoofde van harmonisatiewetgeving van de Unie, indien het product aan deze voorschriften voldoet; a bis) indien het product authentiek is, hetgeen betekent dat het product of een aanbiedingsvorm van het product niet is voorzien van een handelsmerk dat identiek is aan of overeenstemt met een ingeschreven merk, en aldus de consument kan misleiden over de ware oorsprong van het product, zonder toestemming van de houder van dat merk; [Am. 49] b) bij ontstentenis van voorschriften opgenomen in of uit hoofde van harmonisatiewetgeving van de Unie als bedoeld onder a), van dit artikel met betrekking tot de risico's die worden bestreken door Europese normen, indien het product conform is aan de relevante Europese normen, of onderdelen daarvan, waarvan de referenties zijn bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie overeenkomstig de artikelen 16 en 17; c) bij ontstentenis van voorschriften opgenomen in of uit hoofde van harmonisatiewetgeving van de Unie als bedoeld onder a), en van Europese normen als bedoeld onder b), met betrekking tot de risico's die worden bestreken door de gezondheids- en veiligheidsvoorschriften van de wetgeving van de lidstaat waar het product op de markt wordt aangeboden, indien het product aan deze nationale vereisten regels voldoet , mits zij in overeenstemming zijn met het recht van de Unie . [Am. 50] Artikel 6 Aspecten voor de evaluatie van de veiligheid van producten 1. Bij ontstentenis van harmonisatiewetgeving van de Unie, van Europese normen of van gezondheids- en veiligheidsvoorschriften van de nationale wetgeving van de lidstaat waar het product op de markt wordt aangeboden, als bedoeld in artikel 5, onder a), a bis), b), en c), wordt voor de evaluatie van de veiligheid van een product rekening gehouden met de volgende aspecten, met name: a) de kenmerken van het product, onder meer de authenticiteit, de samenstelling, de verpakking, de voorschriften voor assemblage, en, in voorkomend geval, voor installatie en onderhoud; [Am. 51] b) het effect ervan op andere producten, ingeval redelijkerwijs kan worden verwacht dat het product in combinatie met die andere producten zal worden gebruikt; c) de aanbiedingsvorm van het product, de etikettering, eventuele waarschuwingen en aanwijzingen voor het gebruik en de verwijdering ervan, alsmede iedere andere aanwijzing of informatie over het product; d) de categorieën kenmerken van consumenten die bij het gebruik van het product onder redelijkerwijs te verwachten omstandigheden risico's lopen, in het bijzonder kwetsbare consumenten; [Am. 52] e) het uiterlijke voorkomen van het product, en in het bijzonder wanneer een product : , i) hoewel geen levensmiddel, op een levensmiddel gelijkt, en daarmee gemakkelijk zou kunnen worden verward vanwege zijn vorm, reuk, kleur, voorkomen, verpakking, etikettering, volume, omvang of andere kenmerken , of ii) dat niet is ontworpen voor het gebruik door kinderen, lijkt op een voorwerp dat algemeen wordt erkend als aantrekkelijk of bestemd voor het gebruik door kinderen, gezien zijn ontwerp, verpakking of kenmerken . [Am. 53] De mogelijkheid een hoger veiligheidsniveau te bereiken of andere producten met een kleiner risico aan te schaffen, volstaat niet om een product als niet veilig te beschouwen. 2. Voor de toepassing van lid 1 van dit artikel worden bij de evaluatie van de veiligheid van een product de volgende aspecten, indien beschikbaar, in overweging genomen, met name: a) de huidige stand van vakkennis en techniek; [Am. 54] a bis) de veiligheid die de consument redelijkerwijs mag verwachten ten aanzien van de aard, samenstelling en het beoogde gebruik van het product; [Am. 55] b) Europese normen waarvoor geen referenties werden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie overeenkomstig de artikelen 16 en 17; b bis) de essentiële voorschriften die zijn vervat in de normalisatieverzoeken bij Europese normalisatieorganisaties in overeenstemming met artikel 16, zolang de Commissie de referentie van de geharmoniseerde norm nog niet heeft gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie; [Am. 56] c) de internationale normen; d) internationale overeenkomsten; e) de aanbevelingen van de Commissie met richtsnoeren voor de beoordeling van de productveiligheid; f) de nationale normen van de lidstaat waar het product wordt aangeboden; g) de gedragscodes inzake productveiligheid van de betrokken sector; g bis) als het product, de categorieën of groepen producten letsel hebben veroorzaakt dat wordt opgenomen in de pan-Europese letseldatabank op grond van Verordening (EU) nr. …/… (22) ; [Am. 57] h) de veiligheid die de consument redelijkerwijs mag verwachten. [Am. 58] h bis) de huidige stand van de vakkennis en de techniek. [Am. 59] Artikel 7 Oorsprongsaanduiding 1. De fabrikanten en importeurs garanderen dat de producten een aanduiding van het land van oorsprong van het product dragen, of, wanneer dit door de omvang of aard van het product niet mogelijk is, dat de aanduiding op de verpakking of in een bij het product gevoegd document is vermeld. 2. Voor de bepaling van het land van oorsprong als bedoeld in lid 1 van dit artikel , zijn de niet-preferentiële oorsprongsregels als vastgesteld in de artikelen 23 59 tot en met 25 62 van Verordening (EEG) (EU) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (23) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad (24) , met inbegrip van de overeenkomstig artikel 62 van die verordening vast te stellen gedelegeerde handelingen, van toepassing. [Am. 61] 3. Indien het land van oorsprong dat overeenkomstig lid 2 is vastgesteld, een lidstaat van de Unie is, kunnen de fabrikanten en importeurs verwijzen naar de Unie of de lidstaat. 3 bis. Het is fabrikanten toegestaan het land van oorsprong alleen in het Engels aan te geven ("Made in [land]"), aangezien dit voor de consument gemakkelijk te begrijpen is. [Am. 62] HOOFDSTUK II Verplichtingen van marktdeelnemers Artikel 8 Verplichtingen van fabrikanten 1. Wanneer zij hun producten in de handel brengen, waarborgen de fabrikanten dat deze producten zijn ontworpen en vervaardigd overeenkomstig het algemene veiligheidsvoorschrift van artikel 4. 2. De fabrikanten garanderen dat er procedures zijn ingesteld om serieproductie conform het algemene veiligheidsvoorschrift van artikel 4 te laten gebeuren. 3. Indien dit gezien de mogelijke risico's van een product passend wordt geacht, voeren fabrikanten met het oog op de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consumenten steekproeven uit op de producten die op de markt worden aangeboden, die willekeurig zijn gekozen in aanwezigheid van een deurwaarder, een autoriteit of enige andere gekwalificeerde persoon die is aangewezen door de lidstaat, onderzoeken zij klachten, niet-conforme producten en teruggeroepen producten en houden zij daarvan een register bij, en houden zij de distributeurs op de hoogte van dit toezicht. Die informatie wordt op verzoek ter beschikking gesteld van de markttoezichtinstanties. [Am. 63] 3 bis. Wanneer de Commissie over in de handel gebrachte producten overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) nr. …/… (25) een besluit heeft genomen, voeren fabrikanten, of eventueel importeurs, met het oog op de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consumenten en in verhouding met de mogelijke risico’s van een product, representatieve steekproeven uit bij de producten die op de markt worden aangeboden, die willekeurig zijn gekozen in aanwezigheid van een deurwaarder, een autoriteit of enige andere gekwalificeerde persoon die is aangewezen door de lidstaat. [Am. 64] 4. Overeenkomstig de mogelijke risico's van een product stellen de fabrikanten een technische documentatie op. De technische documentatie omvat in voorkomend geval het volgende: [Am. 65] a) een algemene beschrijving van het product en zijn bijzonderste eigenschappen die van belang zijn voor de evaluatie van de veiligheid van het product; b) een analyse van de mogelijke risico's van het product en de maatregelen die zijn genomen om deze risico's te elimineren of te verminderen, met inbegrip van de resultaten van tests die de fabrikant of een ander in zijn naam eventueel heeft uitgevoerd; c) waar toepasselijk, een lijst van Europese normen als bedoeld in artikel 5, onder b), of gezondheids- en veiligheidsvoorschriften in de wetgeving van de lidstaat waar het product op de markt is aangeboden, als bedoeld in artikel 5, onder c), of andere aspecten als genoemd in artikel 6, lid 2, bedoeld om het algemene veiligheidsvoorschrift van artikel 4 na te leven. Indien de in de eerste alinea, onder c), genoemde Europese normen, gezondheids- en veiligheidsvoorschriften of andere aspecten slechts gedeeltelijk zijn toegepast, wordt aangegeven welke onderdelen ervan werden toegepast. 5. Fabrikanten houden voor een periode van 10 jaar na de datum waarop het product in de handel is gebracht, de technische documentatie ervan bij en stellen deze op hun verzoek op papier of in elektronisch formaat ter beschikking van de markttoezichtautoriteiten en zorgen ervoor dat de documentatie op een gefundeerd verzoek aan die autoriteiten kan worden verstrekt . [Am. 66] 6. Fabrikanten zorgen ervoor dat op hun producten een type-, partij- of serienummer, dan wel een ander identificatiemiddel wordt aangebracht dat gemakkelijk zichtbaar en leesbaar is voor de consumenten, of, wanneer dit door de omvang of aard van het product niet mogelijk is, dat de vereiste informatie op de verpakking of in een bij het product gevoegd document wordt vermeld. Indien de productidentificatiegegevens niet rechtstreeks op het product zelf worden verstrekt, moeten de fabrikanten er op voldoende zichtbare wijze op wijzen dat de informatiedrager die deze gegevens bevat moet worden bewaard. [Am. 67] 6 bis. Fabrikanten van producten waarover de Commissie overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) nr. …/.... (26) een besluit heeft genomen, stellen een lijst op van hun productmodellen, vergezeld van een foto, en stellen deze naar behoren ter beschikking van het publiek en andere marktdeelnemers. De fabrikant levert aan de markttoezichtorganen, op hun verzoek, alsmede aan iedere marktdeelnemer waaraan hij zijn product distribueert, het bewijs dat er tussen zijn productmodellen verschillen bestaan ten aanzien van de essentiële kenmerken in de zin van de definitie als omschreven in artikel 3, punt 1 bis, van deze verordening. [Am. 68] 7. Fabrikanten vermelden hun naam, hun geregistreerde handelsnaam of hun geregistreerde handelsmerk en het contactadres op het product, of wanneer dit niet mogelijk is, op de verpakking of in een bij het product gevoegd document. Het adres moet één enkele plaats aangeven waar de fabrikant kan worden gecontacteerd. 8. De fabrikanten garanderen dat hun product vergezeld gaat van instructies en veiligheidsinformatie die op een duidelijke en begrijpelijke manier aan de consument zijn gericht en zijn opgesteld in een taal die door de consumenten gemakkelijk kan worden begrepen, zoals vastgesteld door de lidstaat waar het product op de markt wordt aangeboden, behalve wanneer het product veilig kan worden gebruikt zoals door de fabrikant is bedoeld, zonder dergelijke instructies en veiligheidsinformatie. [Am. 69] De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle bepalingen die zij goedkeuren voor het vaststellen van de vereiste taal of talen. 9. Fabrikanten zorgen ervoor dat zij over procedures beschikken om corrigerende maatregelen te nemen, hun product uit de handel te nemen of terug te roepen. Fabrikanten die van mening zijn of redenen hebben om aan te nemen dat een door hen in de handel gebracht product niet veilig is of anderszins niet conform is met deze verordening, nemen onmiddellijk de nodige corrigerende maatregelen om het product conform te maken of zo nodig uit de handel te nemen of terug te roepen en de consumenten te waarschuwen die door de niet-conformiteit van het product een risico lopen . Bovendien brengen fabrikanten, indien het product niet veilig is, de bevoegde markttoezichtautoriteiten van de lidstaten waar zij het product op de markt hebben aangeboden, hiervan onmiddellijk op de hoogte, waarbij zij in het bijzonder de risico's voor de gezondheid en de veiligheid en alle genomen corrigerende maatregelen uitvoerig beschrijven , alsmede de resultaten van die corrigerende maatregelen . [Am. 70] Artikel 9 Gemachtigden 1. Een fabrikant kan via een schriftelijk mandaat een gemachtigde aanstellen. De verplichtingen uit hoofde van artikel 8, leden 1 en 4, maken geen deel uit van het mandaat van de gemachtigde. 2. Een gemachtigde voert de taken uit die gespecificeerd zijn in het mandaat dat hij van de fabrikant heeft ontvangen. Het mandaat stelt de gemachtigde in staat ten minste de volgende taken te verrichten: a) hij verstrekt een markttoezichtautoriteit op grond van een gemotiveerd verzoek alle benodigde informatie en documentatie om de conformiteit van het product aan te tonen; [Am. 71] b) hij verleent op verzoek van de markttoezichtautoriteiten medewerking aan eventueel genomen maatregelen ter uitschakeling van de risico's van producten die onder hun mandaat vallen. Artikel 10 Verplichtingen van importeurs 1. Voor zij een product in de handel brengen, gaan de importeurs na of het product conform is met het algemene veiligheidsvoorschrift van artikel 4 en of de fabrikant de voorschriften van artikel 8, leden 4, 6 en 7, heeft nageleefd. 2. Wanneer een importeur van mening is of redenen heeft om aan te nemen dat een product niet conform is met deze verordening, mag hij het product niet in de handel brengen totdat het conform is gemaakt. Voorts stelt de importeur, indien het product niet veilig is, de fabrikant daarvan in kennis, alsook de markttoezichtautoriteiten van de lidstaat waarin de importeur is gevestigd. 3. Importeurs vermelden hun naam, hun geregistreerde handelsnaam of hun geregistreerde handelsmerk en contactadres op het product, of wanneer dit niet mogelijk is, op de verpakking of in een bij het product gevoegd document. Zij mogen niet zorgen ervoor dat het aanbrengen van een extra etiket de door de fabrikant op het etiket verstrekte verplichte informatie of veiligheidsgerelateerde informatie niet verbergt achterhouden . [Am. 72] 4. De importeurs garanderen dat het product vergezeld gaat van instructies en veiligheidsinformatie die zijn opgesteld in een taal die door de consumenten gemakkelijk kan worden begrepen, zoals vastgesteld door de lidstaat waar het product op de markt wordt aangeboden, behalve wanneer het product veilig kan worden gebruikt zoals door de fabrikant is bedoeld, zonder dergelijke instructies en veiligheidsinformatie. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle bepalingen die zij goedkeuren voor het vaststellen van de vereiste taal of talen. 5. Importeurs zorgen gedurende de periode dat zij voor het product verantwoordelijk zijn, voor zodanige opslag- en vervoersomstandigheden dat de conformiteit van het product met het algemene veiligheidsvoorschrift van artikel 4 en met artikel 8, lid 6, niet in het gedrang komt. 6. Indien dit gezien de mogelijke risico's van een product passend wordt geacht, voeren importeurs met het oog op de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consumenten, steekproeven uit op de willekeurig gekozen verhandelde producten, onderzoeken zij klachten, non-conforme producten en teruggeroepen producten en houden zij daarvan een register bij, en houden zij de fabrikant en de distributeurs op de hoogte van dit toezicht. [Am. 73] 7. Importeurs die van mening zijn of redenen hebben om aan te nemen dat een door hen in de handel gebracht product niet veilig is of anderszins niet conform is met deze verordening, nemen onmiddellijk de nodige corrigerende maatregelen om het product conform te maken of zo nodig uit de handel te nemen of terug te roepen. Bovendien brengen importeurs, indien het product niet veilig is, de bevoegde markttoezichtautoriteiten van de lidstaten waar zij het product op de markt hebben aangeboden, hiervan onmiddellijk op de hoogte, waarbij zij in het bijzonder de risico's voor de gezondheid en de veiligheid en alle genomen corrigerende maatregelen uitvoerig beschrijven , alsmede de resultaten van die corrigerende maatregelen . [Am. 74] 8. De importeurs houden voor een periode van 10 jaar na de datum waarop het product in de handel is gebracht, de technische documentatie ervan bij en stellen deze op hun verzoek op papier of in elektronisch formaat ter beschikking van de markttoezichtautoriteiten en zorgen ervoor dat de documentatie op gefundeerd verzoek aan die autoriteiten kan worden verstrekt . [Am. 75] Artikel 11 Verplichtingen van distributeurs 1. Distributeurs die een product op de markt aanbieden, betrachten de nodige zorgvuldigheid in verband met de eisen van deze verordening. 2. Voor zij een product op de markt aanbieden, gaan de distributeurs na of de fabrikant en de importeur de voorschriften van op het product de vereiste informatie is aangebracht zoals vastgesteld in artikel 8, leden 6 tot en met 8, respectievelijk artikel 10, leden 3 en 4, hebben nageleefd . Distributeurs mogen geen enkele door de fabrikant of de importeur verstrekte verplichte informatie of veiligheidsgerelateerde informatie achterhouden. [Am. 76] 3. Wanneer een distributeur van mening is of redenen heeft om aan te nemen dat een product niet conform is met deze verordening, mag hij het product niet op de markt aanbieden totdat het conform is gemaakt. Voorts stelt de distributeur, indien het product niet veilig is, de fabrikant of eventueel de importeur daarvan in kennis, alsook de markttoezichtautoriteit van de lidstaat waarin de distributeur is gevestigd. 4. Distributeurs zorgen gedurende de periode dat zij voor het product verantwoordelijk zijn, voor zodanige opslag- en vervoersomstandigheden dat de conformiteit van het product met het algemene veiligheidsvoorschrift van artikel 4 en eventueel met artikel 8, leden 6 tot en met 8, en met artikel 10, leden 3 en 4, niet in het gedrang komt. 4 bis. Al naargelang de risico's die een product wellicht oplevert, kunnen distributeurs ter bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consumenten steekproefsgewijs tests uitvoeren op producten die in de handel worden gebracht. [Am. 77] 5. Distributeurs die van mening zijn of redenen hebben om aan te nemen dat een door hen op de markt aangeboden product niet veilig is of niet conform is met respectievelijk artikel 8, leden 6 tot en met 8, en artikel 10, leden 3 en 4, zien erop er onmiddellijk op toe dat de nodige corrigerende maatregelen worden genomen om het product conform te maken of zo nodig uit de handel te nemen of terug te roepen. Bovendien brengen distributeurs, indien het product niet veilig is, de fabrikant respectievelijk de importeur, alsook de markttoezichtautoriteiten van de lidstaten waar zij het product op de markt hebben aangeboden, hiervan onmiddellijk op de hoogte, waarbij zij in het bijzonder de risico's voor de gezondheid en de veiligheid en alle genomen corrigerende maatregelen uitvoerig beschrijven , alsmede de resultaten van die corrigerende maatregelen . [Am. 78] Artikel 12 Gevallen waarin de verplichtingen van fabrikanten van toepassing zijn op importeurs en distributeurs Een importeur of distributeur wordt voor de toepassing van deze verordening als een fabrikant beschouwd en hij moet aan de in artikel 8 vermelde verplichtingen van de fabrikant voldoen wanneer hij een product onder zijn eigen naam of handelsmerk in de handel brengt of een reeds in de handel gebracht product zodanig wijzigt dat de conformiteit met de eisen van deze verordening in het gedrang kan komen. Artikel 13 Vrijstelling van bepaalde verplichtingen voor fabrikanten, importeurs en distributeurs 1. De verplichting om de markttoezichtautoriteiten in te lichten overeenkomstig artikel 8, lid 9, artikel 10, leden 2 en 7, en artikel 11, leden 3 en 5, is niet van toepassing indien aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) slechts een beperkt aantal goed geïdentificeerde producten is niet veilig; b) de fabrikant, importeur of distributeur kan aantonen dat het risico volledig op doeltreffende wijze onder controle is en om risico's voor de gezondheid en veiligheid van personen niet langer kan bedreigen te voorkomen ; [Am. 79] c) de oorzaak van het risico van het product is van dien aard dat de kennis ervan geen nuttige informatie is voor de autoriteiten of het publiek. [Am. 80] 2. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen de situaties vaststellen waarop lid 1 van dit artikel van toepassing is. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 19, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 3. De Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 20 tot aanwijzing van de producten, categorieën of groepen producten waarvoor, vanwege hun geringe risico, de informatie als bedoeld in artikel 8, lid 7, en artikel 10, lid 3, niet dient te worden aangebracht op het product zelf. Artikel 14 Identificatie van marktdeelnemers 1. Marktdeelnemers delen, op verzoek, aan verstrekken de markttoezichtautoriteiten het op verzoek de volgende mede informatie : [Am. 81] a) welke marktdeelnemer een product aan hen heeft geleverd; b) aan welke marktdeelnemer zij een product hebben geleverd. 2. Marktdeelnemers moeten tot 10 jaar nadat het product aan hen is geleverd en tot 10 jaar nadat zij het product hebben geleverd, de in lid 1 bedoelde informatie kunnen verstrekken. 2 bis. Indien marktdeelnemers de in lid 1 bedoelde informatie meedelen, behandelen de markttoezichtautoriteiten die informatie als vertrouwelijk. [Am. 82] Artikel 15 Traceerbaarheid van producten 1. Voor bepaalde producten, categorieën of groepen producten die, gezien hun specifieke kenmerken of de specifieke voorwaarden voor distributie en gebruik, een aanzienlijk risico voor de gezondheid en de veiligheid van personen kunnen vormen, en na raadpleging van de relevante belanghebbenden, als toepasselijk, kan de Commissie van de marktdeelnemers die deze producten in de handel brengen en aanbieden, eisen een traceringssysteem in te stellen of erbij aan te sluiten. [Am. 83] 2. Het traceringssysteem moet bestaan uit de vergaring en opslag van gegevens op elektronische wijze waardoor identificatie mogelijk is van het product en van de marktdeelnemers die bij de toeleveringsketen betrokken zijn, alsook uit de plaatsing van een aanduiding op het product, de verpakking ervan of de begeleidende documenten, waardoor de toegang tot die gegevens mogelijk wordt gemaakt. 3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen: a) tot vaststelling van de producten, categorieën of groepen producten die een aanzienlijk risico voor de gezondheid en de veiligheid van personen kunnen vormen, als bedoeld in lid 1 van dit artikel . De Commissie vermeldt in de desbetreffende gedelegeerde handelingen of zij gebruik heeft gemaakt van de in Commissiebesluit 2010/15/EU (27) bedoelde risicoanalysemethode, ofwel geeft zij – indien deze methode zich niet leent voor het bewuste product – een gedetailleerde beschrijving van de gebezigde methode ; [Am. 84] b) tot vaststelling van de gegevens die de marktdeelnemers moeten vergaren en opslaan door middel van het traceringssysteem, als bedoeld in lid 2 van dit artikel. 4. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen het type aanduiding en de plaatsing ervan, als bedoeld in lid 2 van dit artikel, vaststellen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 19, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. 5. Bij de vaststelling van de in de leden 3 en 4 bedoelde maatregelen houdt de Commissie rekening met het volgende: a) de kosteneffectiviteit van de maatregelen, met inbegrip van hun gevolgen voor ondernemingen, meer speciaal kmo's; b) de verenigbaarheid met traceerbaarheidssystemen die internationaal beschikbaar zijn. Artikel 15 bis Contactpunten voor productveiligheid 1. De lidstaten wijzen op hun grondgebied contactpunten voor productveiligheid aan en delen de contactgegevens daarvan mee aan de andere lidstaten en aan de Commissie. 2. De Commissie stelt een lijst van contactpunten voor productveiligheid op, werkt deze regelmatig bij en maakt die bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie. De Commissie maakt deze informatie ook toegankelijk via een website. [Am. 85] Artikel 15 ter Taken van contactpunten voor productveiligheid 1. De contactpunten voor productveiligheid verstrekken op verzoek van onder meer een marktdeelnemer of een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat de volgende informatie: a) de technische voorschriften die op het grondgebied waar de contactpunten voor productveiligheid gevestigd zijn, van toepassing zijn op een specifiek producttype, informatie omtrent de vraag of, krachtens de wetgeving van hun lidstaat, ten aanzien van het producttype een vereiste van voorafgaande machtiging geldt en informatie over het beginsel van wederzijdse erkenning zoals vastgelegd in Verordening (EG) nr. 764/2008 en de toepassing van die verordening op het grondgebied van die lidstaat; b) de contactgegevens van de bevoegde autoriteiten in die lidstaat, door middel waarvan deze rechtstreeks bereikt kunnen worden, met inbegrip van de gegevens betreffende de instanties die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de uitvoering van de technische voorschriften in kwestie op het grondgebied van die lidstaat; c) de rechtsmiddelen die op het grondgebied van die lidstaat in het algemeen beschikbaar zijn in het geval van een geschil tussen de bevoegde instanties en een marktdeelnemer. 2. De contactpunten voor productveiligheid beantwoorden alle in lid 1 bedoelde verzoeken binnen vijftien werkdagen na ontvangst van het verzoek. 3. Een contactpunt voor productveiligheid in de lidstaat waar de betrokken marktdeelnemer het product in kwestie rechtmatig in de handel heeft gebracht, kan aan de marktdeelnemer of de bevoegde autoriteit bedoeld in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 764/2008 relevante informatie of opmerkingen verstrekken. 4. Lidstaten richten in het kader van de contactpunten voor productveiligheid bureaus op om opleidingen over wetgeving inzake productveiligheid en voorschriften in het algemeen mogelijk te maken en informatie tussen sectoren uit te wisselen om de opleiding van de marktdeelnemers over voorschriften inzake productveiligheid te ondersteunen. 5. De contactpunten voor productveiligheid brengen geen vergoeding in rekening voor het verstrekken van de in lid 1 bedoelde informatie. [Am. 86] HOOFDSTUK III Europese normen die aanleiding geven tot een vermoeden van conformiteit Artikel 16 Normalisatieverzoeken aan Europese normalisatieorganisaties 1. De Commissie kan een of meer Europese normalisatieorganisaties verzoeken om een Europese norm op te stellen of aan te wijzen, om te verzekeren dat de producten die conform deze norm of onderdelen van deze norm zijn, voldoen aan het algemene veiligheidsvoorschrift van artikel 4. De Rekening houdend met de standpunten van de relevante belanghebbenden bepaalt de Commissie bepaalt aan welke inhoudelijke vereisten de gevraagde Europese norm moet voldoen en binnen welke termijn zij moet worden vastgesteld. [Am. 87] De Commissie stelt het verzoek als bedoeld in de eerste alinea van dit lid vast middels uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 19, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld . 2. Na ontvangst van een verzoek als bedoeld in lid 1 deelt de desbetreffende Europese normalisatieorganisatie binnen een maand mede of zij het verzoek aanvaardt. 3. In geval van een verzoek om financiering brengt de Commissie de desbetreffende Europese normalisatieorganisaties binnen twee maanden na ontvangst van het in lid 2 bedoelde bericht van aanvaarding op de hoogte van de toekenning van een subsidie voor de opstelling van een Europese norm. 4. De Europese normalisatieorganisaties brengen de Commissie op de hoogte van de activiteiten die worden ondernomen om de in lid 1 bedoelde Europese norm op te stellen. De Commissie beoordeelt samen met de Europese normalisatieorganisaties of de door de Europese normalisatieorganisaties opgestelde of geïdentificeerde Europese normen voldoen aan het oorspronkelijke verzoek. 5. Indien de Europese norm voldoet aan de verwachte vereisten en aan het algemene veiligheidsvoorschrift dat is neergelegd in artikel 4, publiceert de Commissie onverwijld een referentie aan deze Europese norm in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 17 Formele bezwaren tegen Europese normen 1. Indien een lidstaat of het Europees Parlement van oordeel is dat een Europese norm als bedoeld in artikel 16 niet volledig voldoet aan de verwachte vereisten en aan het algemene veiligheidsvoorschrift dat is neergelegd in artikel 4, stelt de lidstaat of het Europees Parlement de Commissie met een gedetailleerde verklaring daarvan in kennis, waarop de Commissie middels uitvoeringshandelingen besluit: a) de referenties aan de betrokken Europese norm wel of niet of met beperkingen in het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken; b) de referenties aan de betrokken Europese norm in het Publicatieblad van de Europese Unie te handhaven, te handhaven met beperkingen of in te trekken. 2. De Commissie maakt op haar website informatie bekend over de Europese normen waarover besluiten als bedoeld in lid 1 zijn genomen. 3. De Commissie brengt de betrokken Europese normalisatieorganisatie op de hoogte van het in lid 1 bedoelde besluit en verzoekt zo nodig om herziening van de betrokken Europese normen. 4. Het in lid 1, onder a), van dit artikel bedoelde besluit wordt vastgesteld volgens de raadplegingsprocedure als bedoeld in artikel 19, lid 2. 5. Het in lid 1, onder b), van dit artikel bedoelde besluit wordt vastgesteld volgens de onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 19, lid 3. HOOFDSTUK IV Slotbepalingen Artikel 18 Sancties 1. De lidstaten stellen de regels vast voor het instellen van passende sancties vast die van toepassing zijn op schendingen van de bepalingen van deze verordening en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de daadwerkelijke toepassing van die sancties te garanderen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten delen die bepalingen uiterlijk op [ vul datum in - drie maanden vóór de datum van toepassing van deze verordening ] ... (28) aan de Commissie mede en stellen haar onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen. [Am. 88] 2. De sancties waarvan sprake in lid 1 houden rekening met de omvang van de ondernemingen en meer bepaald met de situatie van kleine en middelgrote ondernemingen waarin wordt voorzien, zijn doeltreffend, evenredig en afschrikkend. De sancties kunnen worden vermeerderd indien houden rekening met de ernst, de duur en indien van toepassing de opzettelijke aard van de inbreuk. Verder houden de sancties rekening met de omstandigheid of de betrokken marktdeelnemer al vroeger een vergelijkbare inbreuk heeft gepleegd en voor ernstige inbreuken kan ook in strafrechtelijke sancties worden voorzien. [Am. 89] 2 bis. Administratieve sancties die worden opgelegd voor inbreuken moeten ten minste het economische voordeel dat de inbreuk heeft opgeleverd tenietdoen, maar mogen niet hoger zijn dan 10 % van de jaaromzet of een raming daarvan. De opgelegde sancties mogen meer dan 10 % van de jaaromzet of een raming daarvan bedragen als dat nodig is om het economische voordeel dat de inbreuk heeft opgeleverd, teniet te doen. Bij ernstige inbreuken zijn strafrechtelijke sancties mogelijk. [Am. 90] 2 ter. De lidstaten informeren de Commissie over de soort en de hoogte van de krachtens deze verordening opgelegde sancties, bepalen de daadwerkelijke inbreuken op deze verordening, en geven de identiteit van de marktdeelnemers die sancties opgelegd hebben gekregen vrij. De Commissie maakt die informatie onverwijld langs elektronische weg en eventueel op andere wijze beschikbaar voor het publiek. Op basis van de in de eerste alinea genoemde informatie die de Commissie heeft ontvangen, publiceert en actualiseert zij een zwarte lijst voor de hele Unie van marktdeelnemers die herhaaldelijk en opzettelijk inbreuk hebben gepleegd op deze verordening. [Am. 91] Artikel 18 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen als bedoeld in de artikelen 13, lid 3, en 15, lid 3, vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde duur vanaf ... (29) . 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikelen 13, lid 3, en 15, lid 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het besluit laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig de artikelen 13, lid 3, en 15, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie heeft medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn kan op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden worden verlengd. Artikel 19 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. Voor de toepassing van de artikelen 16 en 17 van deze verordening zal de Commissie echter worden bijgestaan door een comité dat is opgericht bij Verordening (EU) nr. 1025/2012. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 4. Wanneer het advies van het in de tweede alinea van lid 1 bedoelde comité volgens de schriftelijke procedure moet worden verkregen, wordt die procedure zonder resultaat beëindigd als de voorzitter van het comité binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies daartoe beslist of een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom verzoekt. Artikel 21 Evaluatie Uiterlijk ... (30) en elke vijf jaar daarna evalueert de Commissie de toepassing ervan en zendt zij een evaluatieverslag naar het Europees Parlement en de Raad. In dit verslag wordt nagegaan of deze verordening haar doelstellingen heeft bereikt, meer bepaald inzake een betere bescherming van de consumenten tegen onveilige producten in de zin van artikel 4 van deze verordening , rekening houdend met de gevolgen voor ondernemingen en meer bepaald voor kmo's. In dat verslag worden ook de implicaties en bijdragen van Verordening (EU) nr. 1025/2012 die binnen de werkingssfeer van deze verordening vallen beoordeeld. [Am. 92] Artikel 22 Intrekking 1. Richtlijn 2001/95/EG wordt ingetrokken met ingang van ... (31) . 2. Richtlijn 87/357/EEG wordt ingetrokken met ingang van ...*. 3. Verwijzingen naar Richtlijn 2001/95/EG en Richtlijn 87/357/EEG gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in de bijlage. Artikel 23 Overgangsbepalingen 1. De lidstaten verhinderen niet het op de markt aanbieden van producten die worden gedekt door Richtlijn 2001/95/EG en die met die richtlijn conform zijn en vóór ...* in de handel werden gebracht. 2. Europese normen waarvan de referenties zijn bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie overeenkomstig Richtlijn 2001/95/EG, worden geacht Europese normen te zijn als bedoeld in artikel 5, onder b), van deze verordening. 3. Opdrachten aangaande normalisatie die door de Commissie aan een Europese normalisatieorganisatie zijn gegeven overeenkomstig Richtlijn 2001/95/EG, worden geacht normalisatieverzoeken te zijn als bedoeld in artikel 15, lid 1, van deze verordening. Artikel 24 Inwerkingtreding 1. Deze verordening treedt in werking op ... (32) . 2. Deze verordening is van toepassing met ingang van ... (33) * . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter Bijlage Concordantietabel Richtlijn 2001/95/EG Richtlijn 87/357/EEG Deze verordening Artikel 1, lid 1 Artikel 1 Artikel 1, lid 2, eerste alinea Artikel 2, lid 1 Artikel 1, lid 2, tweede alinea Artikel 2, lid 4 Artikel 2 Artikel 3 Artikel 2, onder b), punten i) - iv) Artikel 6, lid 1 Artikel 3, lid 1 Artikel 4 Artikel 3, lid 2 Artikel 5 Artikel 3, lid 3 Artikel 6, lid 2 Artikel 3, lid 4 - Artikel 4 Artikelen 16 en 17 Artikel 5, lid 1, eerste alinea Artikel 8, lid 8 Artikel 5, lid 1, tweede alinea - Artikel 5, lid 1, derde alinea Artikel 8, lid 9 Artikel 5, lid 1, vierde alinea Artikel 8, leden 3, 6 en 7 Artikel 5, lid 1, vijfde alinea - Artikel 5, lid 2 Artikel 11 Artikel 5, lid 3, eerste alinea Artikel 8, lid 9, en artikel 11, lid 5 Artikel 5, lid 3, tweede alinea - Artikel 5, lid 4 - Artikel 6, lid 1 - Artikel 6, leden 2 en 3 - Artikel 7 Artikel 18 Artikel 8, lid 1, onder a) - Artikel 8, lid 1, onder b) tot f) - Artikel 8, lid 2, eerste alinea - Artikel 8, lid 2, tweede alinea - Artikel 8, lid 2, derde alinea - Artikel 8, lid 3 - Artikel 8, lid 4 - Artikel 9, lid 1 - Artikel 9, lid 2 - Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 12 - Artikel 13 - Artikel 14 - Artikel 15 Artikel 19 Artikel 16 - Artikel 17 - Artikel 18, lid 1 - Artikel 18, lid 2 - Artikel 18, lid 3 - Artikel 19, lid 1 - Artikel 19, lid 2 Artikel 21 Artikel 20 - Artikel 21 - Artikel 22 Artikel 22 Artikel 23 Artikel 24 Bijlage I, afdeling 1 Artikel 8, lid 9, en artikel 11, lid 5 Bijlage I, afdeling 2, eerste zin - Bijlage I, afdeling 2, tweede zin Artikel 13, leden 1 en 2 Bijlage I, afdeling 3 - Bijlage II - Bijlage III - Bijlage IV Bijlage Artikel 1 Artikel 6, lid 1, onder e) Artikelen 2 tot en met 7 - (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0075 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 33, 114, lid 1, en 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0043/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 mei 2013 (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie internationale handel ( A7-0346/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het markttoezicht op producten en tot wijziging van de Richtlijnen 89/686/EEG en 93/15/EEG van de Raad, de Richtlijnen 94/9/EG, 94/25/EG, 95/16/EG, 97/23/EG, 1999/5/EG, 2000/9/EG, 2000/14/EG, 2001/95/EG, 2004/108/EG, 2006/42/EG, 2006/95/EG, 2007/23/EG, 2008/57/EG, 2009/48/EG, 2009/105/EG, 2009/142/EG, 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad en de Verordeningen (EG) nr. 764/2008, (EG) nr. 765/2008 en (EU) nr. 305/2011 van het Europees Parlement en de Raad (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 33, 114 en 207, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Ter waarborging van het vrije verkeer van producten binnen de Unie moet ervoor worden gezorgd dat de producten voldoen aan eisen die een hoog beschermingsniveau bieden voor openbare belangen, zoals gezondheid en veiligheid van personen in het algemeen, gezondheid en veiligheid op het werk, consumentenbescherming, milieubescherming en openbare veiligheid. Een krachtige handhaving van deze eisen is van essentieel belang voor de goede bescherming van deze belangen en voor de totstandbrenging van de voorwaarden voor loyale concurrentie op de goederenmarkt van de Unie. Er moeten bijgevolg regels worden vastgesteld inzake markttoezicht en inzake controles van producten die uit derde landen in de Unie worden binnengebracht. (2) Onder deze verordening vallende markttoezichtactiviteiten mogen niet uitsluitend gericht zijn op de bescherming van de gezondheid en veiligheid, maar moeten ook betrekking hebben op de handhaving van Uniewetgeving die andere openbare belangen tracht te beschermen, bijvoorbeeld door regels vast te stellen voor de nauwkeurigheid van metingen, elektromagnetische compatibiliteit , en energie‑efficiëntie en de vigerende milieuwetgeving . [Am. 1] (3) Er moet een algemeen kader van regels en beginselen worden vastgesteld met betrekking tot markttoezicht, dat geen invloed mag hebben op de substantiële regels van de bestaande Uniewetgeving die is gericht op de bescherming van openbare belangen als gezondheid en veiligheid, consumentenbescherming en bescherming van het milieu, maar dat tot doel moet hebben hun werking te verbeteren. (4) Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (4) is aangenomen om een kader voor markttoezicht in te stellen dat de bestaande, in de harmonisatiewetgeving van de Unie opgenomen bepalingen inzake markttoezicht en de handhaving van dergelijke bepalingen moet aanvullen en versterken. (5) Om te waarborgen dat de harmonisatiewetgeving van de Unie op gelijkwaardige en consequente wijze wordt gehandhaafd, stelt Verordening (EG) nr. 765/2008 een Uniekader voor markttoezicht vast waarin zowel de minimumeisen in het licht van de voor de lidstaten geldende doelstellingen als een kader voor administratieve samenwerking, inclusief de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten, zijn vastgelegd. (6) In Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) zijn regels vastgesteld ter waarborging van de veiligheid van producten die bestemd zijn voor of waarschijnlijk zullen worden gebruikt door consumenten. Krachtens Verordening (EG) nr. 765/2008 behielden de markttoezichtautoriteiten de mogelijkheid om de specifiekere maatregelen te treffen waarin die richtlijn voorziet. (7) In zijn resolutie van 8 maart 2011 over de herziening van de richtlijn inzake algemene productveiligheid en markttoezicht (6) verklaarde het Europees Parlement dat de aanneming van één enkele verordening de voorwaarde is voor een uniform toezichtsysteem voor alle producten en het drong daarom bij de Commissie aan op invoering van een toezichtsysteem voor de interne markt voor alle producten op basis van één handeling dat zowel Richtlijn 2001/95/EG als Verordening (EG) nr. 765/2008 bestrijkt. (8) Bij deze verordening moeten bijgevolg de bepalingen van Verordening (EG) nr. 765/2008, Richtlijn 2001/95/EG en diverse sectorspecifieke harmonisatiewetgevingshandelingen van de Unie betreffende markttoezicht worden samengebracht in één enkele verordening die betrekking heeft op producten van zowel de geharmoniseerde als de niet-geharmoniseerde gebieden van de Uniewetgeving, ongeacht of deze producten bestemd zijn voor gebruik of waarschijnlijk gebruik door consumenten of professionals. (9) In de Uniewetgeving betreffende producten en procedés van de voedselketen en met name Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad (7) , is een alomvattend kader vastgesteld voor de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten om te verifiëren of is voldaan aan de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen, de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn, genetisch gemodificeerde organismen, plantengezondheid en plantaardig teeltmateriaal, gewasbeschermingsmiddelen en pesticiden. Deze gebieden moeten bijgevolg van het toepassingsgebied van deze verordening worden uitgesloten. (10) In de Uniewetgeving betreffende geneesmiddelen, medische hulpmiddelen, medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek en stoffen van menselijke oorsprong zijn bijzondere bepalingen opgenomen om de veiligheid na het in de handel brengen te waarborgen met name op basis van sectorspecifieke systemen voor bewaking en markttoezicht. Deze producten moeten bijgevolg van het toepassingsgebied van deze verordening worden uitgesloten, behalve wat betreft de bepalingen betreffende de controle van producten die de Uniemarkt binnenkomen; deze bepalingen moeten op deze producten van toepassing zijn voor zover de betrokken Uniewetgeving geen specifieke regels over de organisatie van grenscontroles bevat. (11) Richtlijn 2010/35/EU van het Europees Parlement en de Raad (8) is niet alleen van toepassing op nieuwe vervoerbare drukapparatuur ten behoeve van het aanbieden ervan op de markt, maar ook op bepaalde andere vervoerbare drukapparatuur ten behoeve van periodieke keuringen, tussentijdse keuringen, bijzondere keuringen en gebruik daarvan. Die richtlijn voorziet in specifieke pi-markering, in een vrijwaringsprocedure van de Unie en in bijzondere procedures voor vervoerbare drukapparatuur die op nationaal niveau een risico vormt, voor conforme vervoerbare drukapparatuur die een risico voor de gezondheid en veiligheid vormt en voor formele non-conformiteit. Bijgevolg mogen de in deze verordening vastgestelde procedures voor de controle van producten binnen de Unie niet gelden voor vervoerbare drukapparatuur die onder Richtlijn 2010/35/EU valt. (12) In deze verordening moet een alomvattend kader voor markttoezicht in de Unie worden vastgesteld. Er moet worden omschreven welke producten onder het toepassingsgebied ervan vallen en welke daarvan zijn uitgesloten, de lidstaten moeten worden verplicht om markttoezicht te organiseren en uit te voeren en om markttoezichtautoriteiten aan te wijzen en de bevoegdheden en taken ervan te omschrijven, en de lidstaten moeten worden belast met het opstellen van algemene en sectorspecifieke programma's voor markttoezicht. (12 bis) Deze verordening is van toepassing op alle vormen van levering van producten, waaronder ook verkoop op afstand. De lidstaten en de Commissie moeten een gemeenschappelijk beleid voor het markttoezicht op online verkochte producten ontwikkelen en, waar dienstig, richtsnoeren opstellen met betrekking tot de respectieve taken en verantwoordelijkheden van de exploitanten die bij de leveringsketen in de e-handel betrokken zijn, teneinde de regels voor online verkochte producten strikter te doen naleven. [Am. 2] (13) Een aantal harmonisatiewetgevingsteksten van de Unie bevat bepalingen over markttoezicht en vrijwaringsclausules. Deze kunnen gebaseerd zijn op de referentiebepalingen betreffende markttoezicht en vrijwaringsclausules van Besluit nr. 768/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) . Deze verordening moet alle bepalingen inzake markttoezicht bevatten die gelden voor de onder haar toepassingsgebied vallende producten. In deze verordening moeten bijgevolg de referentiebepalingen betreffende markttoezicht en vrijwaringsclausules van Besluit nr. 768/2008/EG worden opgenomen. Bepalingen in de bestaande harmonisatiewetgevingsteksten van de Unie betreffende markttoezicht en vrijwaringsclausules, ongeacht of zij vóór de vaststelling van Besluit nr. 768/2008/EG zijn aangenomen of zijn gebaseerd op de referentiebepalingen van dat besluit, moeten uit die wetgevingsteksten worden geschrapt tenzij er specifieke sectorale redenen zijn om ze te behouden. Vrijstellingen van de vrijwaringsbepalingen moeten worden vastgesteld voor producten die vallen onder Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (10) , voor bepaald toebehoren dat valt onder Richtlijn 2009/142/EG van het Europees Parlement en de Raad (11) , voor bepaalde drukapparatuur die valt onder Richtlijn 97/23/EG van het Europees Parlement en de Raad (12) en voor bepaalde drukvaten die vallen onder Richtlijn 2009/105/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) . (14) Om ervoor te zorgen dat het gehele markttoezichtsproces transparant is en gemakkelijk kan worden gevolgd door zowel de markttoezichtautoriteiten als de marktdeelnemers, moeten in de verordening alle chronologische stappen van dat proces duidelijk worden omschreven, vanaf het moment dat de markttoezichtautoriteiten een product identificeren dat volgens hen een risico kan vormen, tot de beoordeling van dat risico, de corrigerende maatregelen die de betrokken marktdeelnemer binnen een gestelde termijn moet nemen en de maatregelen die de markttoezichtautoriteiten zelf moeten nemen wanneer de betrokken marktdeelnemers in gebreke blijven of in dringende gevallen. (14 bis) Om het werk van de markttoezichtautoriteiten te vergemakkelijken moeten marktdeelnemers alle documenten en informatie beschikbaar stellen die deze autoriteiten nodig hebben om hun activiteiten uit te voeren. Markttoezichtautoriteiten mogen alleen documenten en informatie verlangen waarover de betrokken marktdeelnemer naar verwachting beschikt in overeensteming met zijn rol in de toeleveringsketen. [Am. 3] (15) Markttoezicht moet zijn gebaseerd op de beoordeling van het aan een product verbonden risico en daarbij moet rekening worden gehouden met alle relevante gegevens. De methodiek en de criteria voor de risicobeoordeling moeten in alle lidstaten homogeen zijn om alle marktdeelnemers een gelijk speelveld te bieden. Een product dat valt onder harmonisatiewetgeving van de Unie die essentiële eisen bevat betreffende de bescherming van bepaalde openbare belangen, moet worden geacht geen risico voor die openbare belangen te vormen wanneer het voldoet aan die essentiële eisen. [Am. 4] (15 bis) Consumenten kunnen een actieve en belangrijke rol vervullen door aan het markttoezicht bij te dragen, aangezien zij meestal direct in contact komen met producten die een risico vormen, waaronder ook producten die niet voldoen aan de vigerende wetgeving van de Unie. In dit verband moeten de lidstaten de consumenten beter bewust maken van hun recht om klachten in te dienen over kwesties in verband met productveiligheid en markttoezichtactiviteiten, en ervoor zorgen dat de rapportageprocedure gemakkelijk toegankelijk, relatief eenvoudig en doeltreffend is. Voorts moet de Commissie nagaan of het mogelijk is de indiening van dergelijke klachten in de hele Unie te harmoniseren, bijvoorbeeld door een centrale gegevensbank op te zetten waarin de door consumenten ingediende klachten kunnen worden opgeslagen, en zou zij moeten onderzoeken of er de mogelijkheid bestaat om deze klachten openbaar te maken, met inachtneming van het recht van de betrokken marktdeelnemers op toetsing en weerwoord. [Am. 5] (16) Een product dat valt onder harmonisatiewetgeving van de Unie die geen essentiële eisen bevat, maar die tot doel heeft de bescherming van bepaalde openbare belangen te waarborgen, moet worden geacht geen risico voor die openbare belangen te vormen wanneer het voldoet aan die wetgeving. (17) Op gelijke wijze dient een product dat niet onder de harmonisatiewetgeving van de Unie valt, maar dat voldoet aan nationale voorschriften inzake gezondheid en veiligheid van personen of aan Europese normen waarvan de referentiegegevens zijn bekend gemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie , moet worden geacht geen risico voor de gezondheid en veiligheid te vormen. (18) Voor de toepassing van deze verordening moet een risicobeoordeling worden uitgevoerd om de producten te identificeren die een ongunstige invloed kunnen hebben op de openbare belangen die worden beschermd door Verordening (EU) nr. .../... (14) (15) van het Europees Parlement en de Raad , sectorspecifieke harmonisatiewetgeving van de Unie en andere Uniewetgeving betreffende producten die onder deze verordening vallen. De risicobeoordeling moet, indien beschikbaar, gegevens bevatten over risico's die zich voorheen hebben gemanifesteerd met betrekking tot het betrokken product. Er moet ook rekening worden gehouden met alle maatregelen die door de betrokken marktdeelnemers zijn genomen ter beperking van de risico's. De bijzondere potentiële kwetsbaarheid van consumenten, in tegenstelling tot professionele gebruikers, en de grotere kwetsbaarheid van bepaalde categorieën consumenten zoals kinderen, ouderen of gehandicapten, moeten in aanmerking worden genomen. (19) Zowel nieuwe als tweedehands producten die afkomstig zijn van buiten de Unie kunnen enkel in de handel worden gebracht nadat zij in het vrije verkeer zijn gebracht. Er moeten doeltreffende controles worden uitgevoerd aan de buitengrenzen van de Unie om de vrijgave op te schorten van producten die een risico kunnen vormen wanneer ze in de Unie in de handel worden gebracht, in afwachting van een evaluatie en definitieve beslissing van de markttoezichtautoriteiten. (20) Wanneer de autoriteiten die zijn belast met de controle van producten die de markt van de Unie binnenkomen, verplicht zijn om op voldoende grote schaal controles uit te voeren, zal dat er bijgevolg toe leiden dat de productenmarkt van de Unie veiliger wordt. Om de doeltreffendheid van dergelijke controles te vergroten, moeten de samenwerking en de informatie-uitwisseling tussen die autoriteiten die instanties en de markttoezichtautoriteiten worden verplicht samen te werken en informatie uit te wisselen betreffende producten die een risico vormen , worden verbeterd en producten die niet aan de voorschriften voldoen . [Am. 6] (21) Markttoezichtautoriteiten moeten de bevoegdheid krijgen om producten te vernietigen of onbruikbaar te maken of om de betrokken marktdeelnemer te gelasten ze te vernietigen wanneer zij dat noodzakelijk en evenredig achten om te verhinderen dat dergelijke producten verder gevaar opleveren. De betrokken marktdeelnemer moet alle kosten in verband met deze operaties voor zijn rekening nemen, in het bijzonder de door de markttoezichtautoriteit gemaakte kosten. [Am. 7] (22) Het in het vrije verkeer brengen van producten die fysiek in het bezit zijn van personen die de Unie binnenkomen en die worden ingevoerd voor persoonlijk, niet‑commercieel gebruik, mag niet worden opgeschort of geweigerd uit hoofde van deze verordening door de autoriteiten die belast zijn met de controle van producten die de markt van de Unie binnenkomen. (23) Er moet worden gezorgd voor een doeltreffende, snelle en accurate informatie‑uitwisseling tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie. Er moeten bijgevolg doeltreffende instrumenten worden vastgesteld voor die uitwisseling. Het systeem van de Unie voor snelle uitwisseling van informatie (RAPEX) heeft zijn doeltreffendheid bewezen. RAPEX maakt het mogelijk maatregelen te nemen in de gehele Unie met betrekking tot producten die een risico vormen dat verder reikt dan het grondgebied van een enkele lidstaat. Om onnodig dubbel werk te vermijden, moet dat systeem worden gebruikt voor alle door deze verordening voorgeschreven kennisgevingen met waarschuwing betreffende producten die een risico vormen , en moet het voortdurend worden geactualiseerd . In RAPEX moeten ook kennisgevingen worden opgenomen die betrekking hebben op materialen die met levensmiddelen in contact komen en afkomstig zijn uit het RASFF-platform (Rapid Alert System for Food and Feed – RASFF). [Am. 8] (24) Een coherent en kosteneffectief markttoezicht in de gehele Unie vergt ook een goed gestructureerd en uitgebreid systeem voor archivering en uitwisseling tussen de lidstaten van alle relevante informatie over de betrokken nationale activiteiten, waaronder een verwijzing naar de door deze verordening voorgeschreven kennisgevingen, teneinde te beschikken over een complete databank met informatie over markttoezicht. De Commissie heeft een databank ("Informatie- en communicatiesysteem voor markttoezicht") opgezet, die geschikt is voor dit doel en die bijgevolg moet worden gebruikt. (25) Gezien de omvang van de goederenmarkt van de Unie en aangezien er geen binnengrenzen zijn, is het beslist nodig dat deze verordening het kader voor de markttoezichtautoriteiten van de lidstaten bereid en in staat zijn uiteenzet om doeltreffend samen te werken en om gezamenlijke steun en maatregelen te coördineren. Bijgevolg moeten mechanismen voor wederzijdse bijstand worden ontwikkeld , worden uitgevoerd, worden gecontroleerd en naar behoren worden gefinancierd . [Am. 9] (25 bis) De Commissie dient nauwlettend toe te zien op de consequente toepassing van deze verordening, en zij geeft, waar nodig, aanbevelingen aan de lidstaten wanneer zij constateert dat de bevoegdheden en de middelen die deze aan hun markttoezichtautoriteiten hebben gegeven ontoereikend zijn om naar behoren aan de eisen van deze verordening te voldoen. [Am. 10] (26) Om het markttoezicht op producten die uit derde landen op de markt van de Unie worden binnengebracht te vergemakkelijken, moet deze verordening een basis bieden voor de samenwerking tussen de markttoezichtautoriteiten van de lidstaten en de autoriteiten van die derde landen. (26 bis) Letsels en ongevallen vormen een zware maatschappelijke en economische schadepost voor de samenleving in het algemeen en voor individuele personen in het bijzonder. Letsel- en ongevallenpreventie kan voornamelijk worden verbeterd door beter toezicht. Op basis van de ervaringen die zijn opgedaan in het kader van het JAMIE-project (Joint Action on Monitoring Injuries in Europe), moet er dringend werk worden gemaakt van een echte pan-Europese letseldatabank, en in het bijzonder gezien het feit dat het JAMIE-project in 2014 verstrijkt. Daarnaast is er behoefte aan de nodige politieke inzet om gedaan te krijgen dat volstrekte prioriteit wordt gegeven aan de uitwisseling van letselgegevens tussen de lidstaten. [Am. 11] (27) Er moet een Europees forum voor markttoezicht (European Market Surveillance Forum – EMSF) worden opgericht dat bestaat uit vertegenwoordigers van de markttoezichtautoriteiten. Het EMSF moet dienen als een platform voor gestructureerde samenwerking tussen de autoriteiten van de lidstaten en moet continu en permanent fungeren als een instrument om alle betrokken belanghebbenden, waaronder beroeps- , bedrijfs- en consumentenorganisaties, samenbrengen, om samen te brengen teneinde voordeel te halen uit beschikbare informatie over markttoezicht wanneer programma's voor markttoezicht worden opgesteld, uitgevoerd en geactualiseerd. [Am. 12] (28) De Commissie moet de samenwerking tussen de markttoezichtautoriteiten ondersteunen en moet aan het EMSF deelnemen. In de deze verordening moet een lijst worden opgenomen met de door het forum uit te voeren taken. Een uitvoerend secretariaat moet de vergaderingen van het EMSF organiseren en het forum andere operationele ondersteuning verlenen bij de uitvoering van zijn taken. Teneinde de markttoezichtpraktijken binnen de Unie te stroomlijnen en het markttoezicht doeltreffender te maken, moet de Commissie zich beraden over de mogelijkheid tot het indienen van een voorstel om het EMSF bij de volgende herziening van de verordening de bevoegdheid toe te kennen bindende aanbevelingen te formuleren met betrekking tot de kwaliteit van en de praktijken voor markttoezicht. [Am. 13] (29) Er moeten indien nodig referentielaboratoria worden opgericht die deskundig en onpartijdig technisch advies verstrekken en producten aan tests onderwerpen die vereist zijn in het kader van markttoezichtactiviteiten. (29 bis) Gezien de spanning tussen enerzijds de toename van het aantal producten dat binnen de interne markt in omloop is, en anderzijds de druk op de overheidsmiddelen waardoor de mogelijkheid om het toezicht op de openbare markten op een voldoende drastische manier te verscherpen wordt beperkt, moet de Commissie zoeken naar aanvullende, nieuwe en innovatieve marktgerichte oplossingen om op grotere schaal te komen tot een effectiever markttoezicht, zoals derdencontroles op kwaliteitscontrolesystemen en producten. De Commissie moet de resultaten van deze beraadslagingen in het algemene evaluatieverslag verwerken. [Am. 14] (30) In deze verordening moet een evenwicht worden gevonden tussen transparantie door vrijgave van zoveel mogelijk informatie aan het publiek en de vertrouwelijke behandeling van informatie, bijvoorbeeld met het oog op de bescherming van persoonsgegevens, de geheimhouding van bedrijfsgegevens of de bescherming van onderzoeken, conform de regels inzake vertrouwelijkheid van het toepasselijke nationale recht of, wat de Commissie betreft, Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (16) . Bovendien moeten bij deze verordening de beginselen inzake gegevensbescherming in acht worden genomen, zoals de vertrouwelijke behandeling van persoonsgegevens en de verplichting om de gegevens eerlijk en rechtmatig en voor specifieke doeleinden te verwerken, waarbij de kwaliteit ervan wordt gewaarborgd en de betrokkenen hun rechten kunnen uitoefenen. Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (17) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (18) zijn in het kader van deze verordening van toepassing. [Am. 15] (31) Informatie die tussen bevoegde autoriteiten wordt uitgewisseld, moet onderworpen zijn aan de strengste garanties van vertrouwelijkheid en beroepsgeheim en moet worden behandeld op een wijze die het onderzoek niet in het gedrang brengt en de reputatie van marktdeelnemers niet schaadt. (32) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er rechtsmiddelen bij de bevoegde rechterlijke instanties kunnen worden aangewend met betrekking tot de door hun autoriteiten genomen beperkende maatregelen. (33) De lidstaten moeten de regels inzake de sancties die gelden voor inbreuken op deze verordening vaststellen en ervoor zorgen dat deze sancties worden toegepast. Die sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn en zij moeten gerelateerd zijn aan de ernst, de duur en het opzettelijke of herhaalde karakter van de inbreuk, alsook aan de omvang van de ondernemingen in termen van aantal personeelsleden en jaaromzet van de betrokken marktdeelnemers, waarbij speciaal de aandacht moet uitgaan naar het midden- en kleinbedrijf (mkb) . Op inbreuken moeten administratieve sancties staan die op Unieniveau zijn geharmoniseerd. De lidstaten moeten worden aangemoedigd om de opbrengsten van dergelijke sancties te besteden aan markttoezichtactiviteiten. [Am. 16] (33 bis) De Commissie moet sancties openbaar maken om het afschrikkende effect daarvan. Bovendien moeten marktdeelnemers die herhaaldelijk zijn veroordeeld voor opzettelijk plegen van inbreuken op deze verordening, worden opgenomen in een publieke, in de gehele Unie verspreide zwarte lijst. [Am. 17] (34) Markttoezicht moet minstens gedeeltelijk worden gefinancierd met vergoedingen die worden gevraagd van marktdeelnemers wanneer de markttoezichtautoriteiten de marktdeelnemers gelasten corrigerende maatregelen te nemen of wanneer die autoriteiten zelf maatregelen moeten nemen. De lidstaten moeten erop toezien dat de gezamenlijke opbrengst van de overeenkomstig deze verordening in rekening gebrachte vergoedingen wordt besteed aan markttoezichtactiviteiten. [Am. 18] (35) Met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening moet de Unie bijdragen in de financiering van de activiteiten die nodig zijn om het beleid op het gebied van markttoezicht uit te voeren, zoals de opstelling en bijwerking van richtsnoeren, voorbereidende of aanvullende werkzaamheden in verband met de uitvoering van Uniewetgeving en programma's voor technische bijstand aan en samenwerking met derde landen en versterking van het beleid op het niveau van de Unie en op internationaal niveau. (36) Er moet Uniefinanciering worden verstrekt conform Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (19) , afhankelijk van de aard van de te financieren activiteit, en met name financiële steun voor het uitvoerende secretariaat van het Europees forum voor markttoezicht. (36 bis) Om de identificatie en traceerbaarheid van producten met een potentieel ernstig risico voor de gezondheid en de veiligheid te faciliteren en aldus een hoog niveau van gezondheid en veiligheid van de consument te handhaven, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie (VWEU) handelingen vast te stellen met het oog op de instelling van een pan-Europese letseldatabank. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. [Am. 19] (37) Ter waarborging van eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot nationale maatregelen die door een lidstaat zijn genomen en ter kennis gebracht in verband met onder de harmonisatiewetgeving van de Unie vallende producten, en met betrekking tot de oprichting van referentielaboratoria van de Unie. (38) Ter waarborging van eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van controles afhankelijk van de betrokken productcategorieën of sectoren, waaronder de omvang van de uit te voeren controles en de geschiktheid van de te controleren monsters. Er moeten ook uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de wijze waarop marktdeelnemers informatie verstrekken aan de markttoezichtautoriteiten en met betrekking tot de vaststelling van eenvormige voorwaarden om te bepalen in welke gevallen dergelijke informatie niet hoeft te worden verstrekt. Er moeten aan de Commissie ook uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de regelingen en procedures voor informatie-uitwisseling via RAPEX en met betrekking tot de vaststelling van tijdelijke of permanente beperkende maatregelen voor het verhandelen van producten die een ernstig risico vormen, in voorkomend geval met vermelding van de door de lidstaten te nemen controlemaatregelen voor de effectieve tenuitvoerlegging van die maatregelen, voor zover er in andere Uniewetgeving geen specifieke procedure is vastgesteld om de betrokken risico's aan te pakken. Daarnaast moeten er ook uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden toegekend ten aanzien van de vaststelling van een algemene risicobeoordelingsmethodiek. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (20) . [Am. 20] (39) De Commissie moet onmiddellijk toepasbare uitvoeringshandelingen vaststellen wanneer – in naar behoren gemotiveerde gevallen in verband met beperkende maatregelen voor producten die een ernstig risico vormen – dwingende redenen van urgentie dat vereisen. (39 bis) Het voorzorgsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 191, lid 2, van het VWEU, en gedefinieerd in onder andere de Mededeling van de Commissie van 2 februari 2000 met als titel "Over het voorzorgsbeginsel", is een voor de productveiligheid en voor de veiligheid van consumenten fundamenteel beginsel waarmee bij de beoordeling van de veiligheid van een product terdege rekening moet worden gehouden. [Am. 21] (40) De bepalingen van deze verordening overlappen met de bepalingen inzake markttoezicht van Richtlijn 89/686/EEG van de Raad (21) , Richtlijn 93/15/EEG van de Raad (22) , Richtlijn 94/9/EG van het Europees Parlement en de Raad (23) , Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad (24) , Richtlijn 95/16/EG van het Europees Parlement en de Raad (25) , Richtlijn 97/23/EG, Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad (26) , Richtlijn 2000/9/EG van het Europees Parlement en de Raad (27) , Richtlijn 2000/14/EG van het Europees Parlement en de Raad (28) , Richtlĳn 2001/95/EG, Richtlijn 2004/108/EG van het Europees Parlement en de Raad (29) , Richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad (30) , Richtlijn 2006/95/EG van het Europees Parlement en de Raad (31) , Richtlijn 2007/23/EG van het Europees Parlement en de Raad (32) , Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad (33) , Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad (34) , Richtlijn 2009/105/EG, Richtlijn 2009/142/EG, Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad (35) , Verordening (EU) nr. 305/2011 van het Europees Parlement en de Raad (36) en Verordening (EG) nr. 765/2008. Deze bepalingen inzake markttoezicht moeten bijgevolg worden geschrapt. Verordening (EG) nr. 764/2008 van het Europees Parlement en de Raad (37) moet dienovereenkomstig worden gewijzigd. (40 bis) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werd geraadpleegd in overeenstemming met artikel 28, lid 2, van Verordening (EG) nr. 45/2001 en heeft op 30 mei 2013 een advies uitgebracht (38) . (41) Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk door de vaststelling van een kader voor coherent markttoezicht in de Unie waarborgen dat zich in de handel bevindende producten waarop Uniewetgeving van toepassing is, een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid en van andere openbare belangen bieden zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de werking van de interne markt, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt aangezien daarvoor een verregaande samenwerking, interactie en eenvormigheid tussen alle bevoegde autoriteiten van alle lidstaten is vereist, maar vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel 5 neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (42) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt met name de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie erkende beginselen in acht. Deze verordening heeft met name tot doel een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en van de consument te waarborgen alsook de volledige eerbiediging van de vrijheid van ondernemerschap en het recht op eigendom, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Algemene bepalingen Artikel 1 Voorwerp In deze verordening wordt een kader vastgesteld dat het mogelijk maakt te verifiëren of producten voldoen aan strenge eisen inzake de gezondheid en veiligheid van personen in het algemeen, de gezondheid en veiligheid op het werk, consumentenbescherming, het milieu, de openbare veiligheid en andere openbare belangen. De bepalingen van deze verordening zijn gebaseerd op het voorzorgsbeginsel. [Am. 22] Artikel 2 Toepassingsgebied 1. De hoofdstukken I, II, III, V en VI van deze verordening zijn van toepassing op alle producten die onder Verordening (EU) nr. …/... (39) of de harmonisatiewetgeving van de Unie vallen, met inbegrip van producten die worden geassembleerd of vervaardigd voor eigen gebruik van de fabrikant, voor zover de harmonisatiewetgeving van de Unie geen specifieke bepaling met dezelfde doelstelling bevat. 2. De hoofdstukken I en IV en artikel 23 zijn van toepassing op alle producten die onder de Uniewetgeving vallen, voor zover andere Uniewetgeving geen specifieke bepalingen bevat betreffende de organisatie van controles aan de buitengrenzen of betreffende samenwerking tussen autoriteiten die belast zijn met controles aan de buitengrenzen. 3. De hoofdstukken II, III, V en VI zijn niet van toepassing op de volgende producten: a) geneesmiddelen voor menselijk of diergeneeskundig gebruik; b) medische hulpmiddelen en medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek; c) bloed, weefsels, cellen, organen en andere stoffen van menselijke oorsprong. 4. Hoofdstuk III van deze verordening is niet van toepassing op vervoerbare drukapparatuur die onder Richtlijn 2010/35/EU valt. 5. De artikelen 11 en 18 van deze verordening zijn niet van toepassing op de volgende producten: a) producten die onder Verordening (EG) nr. 1907/2006 vallen; b) toebehoren als omschreven in artikel 1, lid 2, onder b), van Richtlijn 2009/142/EG; c) drukapparatuur die onder artikel 3, lid 3, van Richtlijn 97/23/EG valt; d) drukvaten van eenvoudige vorm die onder artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2009/105/EG vallen. 6. Deze verordening is niet van toepassing op de gebieden die vallen onder de Uniewetgeving betreffende officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om te verifiëren of is voldaan aan de volgende regels: a) regels betreffende levensmiddelen en de veiligheid van levensmiddelen, in enig stadium van de productie, verwerking en distributie van levensmiddelen, waaronder regels ter waarborging van eerlijke praktijken in de handel en ter bescherming van de belangen van de consument en informatieverstrekking; b) regels betreffende de vervaardiging en het gebruik van materialen en artikelen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen; c) regels betreffende de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu; d) regels betreffende diervoeders en de veiligheid van diervoeders, in enig stadium van de productie, de verwerking, de distributie en het gebruik van diervoeders, waaronder regels ter waarborging van eerlijke praktijken in de handel en ter bescherming van de belangen van de consument en informatieverstrekking; e) regels waarin eisen inzake diergezondheid zijn neergelegd; f) regels die zijn gericht op het voorkomen en het zo klein mogelijk houden van risico's voor de gezondheid van mens en dier die worden veroorzaakt door dierlijke bijproducten en afgeleide producten; g) regels waarin eisen inzake dierenwelzijn zijn neergelegd; h) regels betreffende beschermende maatregelen tegen voor planten schadelijke organismen; i) regels inzake de productie, met het oog op het in de handel brengen, en het in de handel brengen van plantaardig teeltmateriaal; j) regels waarin eisen zijn neergelegd inzake het in de handel brengen en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en het duurzame gebruik van pesticiden; k) regels betreffende biologische productie en de etikettering van biologische producten; l) regels betreffende het gebruik van beschermde oorsprongsbenamingen, beschermde geografische aanduidingen en gegarandeerde traditionele specialiteiten en de bijbehorende etikettering. Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1) "product": een product verkregen stof, mengsel, preparaat of goed dat is vervaardigd door middel van een productieproces , met uitzondering van voedingsmiddelen, diervoeders, producten van menselijke oorsprong en producten van planten en dieren die rechtstreeks verband houden met de toekomstige vermeerdering ervan ; [Am. 23] 2) "op de markt aanbieden": het in het kader van een handelsactiviteit, al dan niet tegen betaling, verstrekken van een product met het oog op distributie, consumptie of gebruik op de markt van de Unie; 3) "in de handel brengen": het voor het eerst in de Unie op de markt aanbieden van een product; 4) "fabrikant": een natuurlijke of rechtspersoon die een product vervaardigt of laat ontwerpen of vervaardigen en het onder zijn naam of handelsmerk verhandelt; 5) "gemachtigde": een in de Unie gevestigde natuurlijke of rechtspersoon die schriftelijk door de fabrikant is gemachtigd om namens hem specifieke taken te vervullen in verband met de verplichtingen van laatstgenoemde op grond van de betreffende Uniewetgeving ; [Am. 24] 6) "importeur": een in de Unie gevestigde natuurlijke of rechtspersoon die een product uit een derde land in de Unie in de handel brengt; 7) "distributeur": een natuurlijke of rechtspersoon in de toeleveringsketen, verschillend van de fabrikant of de importeur, die een product op de markt aanbiedt; 7 bis) "als tussenpersoon optredende dienstverlener": een natuurlijke of rechtspersoon die het in de handel brengen of op de markt aanbieden van een product langs elektronische weg mogelijk maakt, bijvoorbeeld door platforms voor elektronische handel te exploiteren of websites te hosten; [Am. 25] 8) "marktdeelnemers": de fabrikant, de gemachtigde, de importeur en de distributeur; 9) "conformiteitsbeoordeling": conformiteitsbeoordeling zoals omschreven in artikel 2, punt 12, van Verordening (EG) nr. 765/2008; 10) "conformiteitsbeoordelingsinstantie": conformiteitsbeoordelingsinstantie zoals omschreven in artikel 2, punt 13, van Verordening (EG) nr. 765/2008; 11) "markttoezicht": activiteiten en maatregelen van overheidsinstanties om ervoor te zorgen dat producten geen gevaar opleveren voor de gezondheid en veiligheid of andere aspecten van de bescherming van het openbaar belang en, in het geval van onder de harmonisatiewetgeving van de Unie vallende producten, voldoen aan de in die wetgeving opgenomen eisen; 12) "markttoezichtautoriteit": de autoriteit of autoriteiten van een lidstaat verantwoordelijk voor het uitvoeren van markttoezicht op het eigen grondgebied bevoegd om in deze verordening vastgestelde bevoegdheden uit te voeren ; [Am. 26] -13) "niet-conform product": een product dat niet voldoet aan de daarop van toepassing zijnde voorschriften die zijn vastgelegd in de Uniewetgeving; [Am. 27] 13) "product dat een risico vormt": een product dat eventueel een ongunstige invloed kan hebben op de gezondheid en veiligheid van personen in het algemeen, de gezondheid en veiligheid op het werk, consumentenbescherming, het milieu en de openbare veiligheid alsook op andere openbare belangen, in een mate die verder gaat dan wat redelijk en aanvaardbaar wordt geacht bij normale of redelijkerwijs te verwachten omstandigheden van gebruik van het betrokken product, ook wat gebruiksduur en eventueel indienststelling, installatie en onderhoudseisen betreft; [Am. 28] 13 bis) "product waarbij een nieuw risico optreedt": een product waarvoor gedegen wetenschappelijk bewijs bestaat dat het een nieuwsoortig of bekend risico inhoudt als het wordt gebruikt onder nieuwe of onbekende omstandigheden die de fabrikant redelijkerwijs niet kan voorzien; [Am. 29] 14) "product dat een ernstig risico vormt": een product dat een ernstig risico vormt waarbij een snel ingrijpen en een snelle follow-up vereist zijn, ook indien de gevolgen niet onmiddellijk intreden; 15) "terugroepen": maatregel waarmee wordt beoogd een product te doen terugkeren dat al aan de eindgebruiker ter beschikking is gesteld; 16) "uit de handel nemen": maatregel waarmee wordt beoogd te voorkomen dat een product dat zich in de toeleveringsketen bevindt, op de markt wordt aangeboden; 17) "in het vrije verkeer brengen": de procedure van artikel 77 van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad (40) ; 18) "harmonisatiewetgeving van de Unie": alle wetgeving van de Unie die de voorwaarden voor het verhandelen van producten harmoniseer door vaststelling van de voor dat product vereiste kenmerken, zoals het kwaliteits-, prestatie- of veiligheidsniveau of de afmetingen, alsmede de eisen ten aanzien van het product met betrekking tot de naam waaronder het wordt verkocht, de bewoordingen, symbolen, tests en testmethoden, verpakking, markering, etikettering en conformiteitsbeoordelingsprocedures t; [Am. 30] 19) "Europese norm": een Europese norm zoals omschreven in artikel 2, eerste alinea, onder b), van Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad (41) ; 20) "geharmoniseerde norm": een geharmoniseerde norm zoals omschreven in artikel 2, eerste alinea, onder c), van Verordening (EU) nr. 1025/2012. HOOFDSTUK II Markttoezichtkader van de Unie Artikel 4 Verplichting tot markttoezicht 1. De lidstaten voeren markttoezicht uit met betrekking tot de onder deze verordening vallende producten. 2. Het markttoezicht wordt georganiseerd en uitgevoerd conform deze verordening om ervoor te zorgen dat producten die een risico vormen en producten die niet aan de voorschriften voldoen in de Unie niet op de markt worden gebracht of aangeboden en dat wanneer dergelijke producten op de markt zijn gebracht of aangeboden, doeltreffende en evenredige maatregelen worden genomen om het aan het product verbonden risico weg te nemen of de non-conformiteit ervan op te heffen . [Am. 31] 3. De uitvoering van activiteiten inzake markttoezicht en van controles aan de buitengrenzen wordt gemonitord door de lidstaten , die brengen elk jaar bij de Commissie verslag uitbrengen uit over deze de activiteiten inzake markttoezicht en de controles aan de buitengrenzen . De verstrekte informatie omvat statistieken over het aantal uitgevoerde controles en de resultaten daarvan en wordt aan alle lidstaten meegedeeld. De lidstaten kunnen een samenvatting van de resultaten toegankelijk maken voor De Commissie stelt die informatie langs elektronische weg en, waar dienstig, met andere middelen ter beschikking van het publiek. [Am. 32] 4. De resultaten van de in lid 3 bedoelde monitoring en beoordeling van de markttoezichtactiviteiten worden elektronisch en eventueel op andere wijze ter beschikking gesteld van het publiek. [Am. 33] Artikel 5 Markttoezichtautoriteiten 1. Elke lidstaat richt markttoezichtautoriteiten op of wijst die aan en omschrijft hun taken, bevoegdheden en organisatie . [Am. 34] 2. Elke lidstaat verleent de markttoezichtautoriteiten krijgen de bevoegdheden, gelden en middelen om hun taken naar behoren uit te voeren en brengt daarover aan de Commissie verslag uit . De Commissie beoordeelt of deze bevoegdheden en middelen toereikend zijn voor de correcte uitvoering van de uit deze verordening voortvloeiende markttoezichtverplichtingen van de bewuste lidstaat en stelt de resultaten van haar evaluaties langs elektronische weg en, waar dienstig, met andere middelen beschikbaar aan het publiek. [Am. 35] 3. Elke lidstaat stelt passende mechanismen in om ervoor te zorgen dat De markttoezichtautoriteiten die door hem zijn opgericht of aangewezen, informatie uitwisselen, samenwerken en wisselen informatie uit, werken samen en coördineren hun werkzaamheden coördineren zowel onder elkaar als met de autoriteiten die belast zijn met de controle van producten aan de buitengrenzen van de Unie. [Am. 36] 4. Elke lidstaat deelt de Commissie mee welke zijn markttoezichtautoriteiten zijn en wat hun bevoegdheidsgebieden zijn en verstrekt de nodige contactgegevens . ; De Commissie geeft deze informatie door aan de andere lidstaten en maakt een lijst van de markttoezichtautoriteiten bekend stelt de lijst langs elektronische weg en, waar dienstig, met andere middelen ter beschikking van het publiek . [Am. 37] 5. De lidstaten lichten het publiek in over het bestaan, de verantwoordelijkheden , de bevoegdheden, de beschikbare middelen, de samenwerkingsmechanismen en de identiteit van de nationale markttoezichtautoriteiten, alsmede over de wijze waarop met deze autoriteiten contact kan worden opgenomen. [Am. 38] Artikel 6 Algemene verplichtingen van markttoezichtautoriteiten 1. De markttoezichtautoriteiten organiseren hun activiteiten op een zodanige wijze dat een optimale doeltreffendheid kan worden bereikt. Zij controleren op toereikende schaal en met een passende frequentie de kenmerken van producten door middel van een verificatie van documenten en, zo nodig, fysieke en laboratoriumcontroles op basis van geschikte monsters. Daartoe dienen zij bij steekproeven een voldoende aantal op de markt aangeboden producten te controleren om de conformiteit en het werkelijke risico daarvan te kunnen beoordelen. Zij registreren die controles in het in artikel 21 bedoelde informatie- en communicatiesysteem voor markttoezicht. Afgezien van deze traditionele marktbemonsteringsmechanismen gaan de markttoezichtautoriteiten in voorkomend geval over tot de proactieve controle van processen in de toeleveringsketen bij entiteiten die betrokken zijn bij de fabricage, invoer, verhandeling en etikettering van en de handel en kleinhandel in consumentenproducten. [Am. 39] In geval van een bekend of nieuw risico in verband met de in artikel 1 van deze verordening genoemde doelstellingen en betreffende een bepaald product of een productcategorie, kan de Commissie uitvoeringshandelingen aannemen om eenvormige voorwaarden vast te stellen voor de uitvoering van controles door een of meerdere markttoezichtautoriteiten betreffende dat product of die productcategorie , alsmede criteria voor de bepaling van het aantal te controleren monsters voor dat specifieke product of die bepaalde productcategorie, en de kenmerken van dat bekende of nieuwe risico. In het kader van deze voorwaarden kunnen onder meer eisen worden vastgesteld inzake een tijdelijke verhoging van de schaal en de frequentie van de uit te voeren controles en inzake de geschiktheid van de te controleren monsters. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 32, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 40] 2. In voorkomend geval De markttoezichtautoriteiten waarschuwen markttoezichtautoriteiten gebruikers op hun grondgebied binnen een passende termijn voor onverwijld voor de identiteit van producten waarvan door deze autoriteiten is vastgesteld dat zij een risico vormen. Deze informatie omvat, indien beschikbaar, ook gegevens over de fabrikant, het distributiekanaal en de verkoopperiode. [Am. 41] Zij De markttoezichtautoriteiten werken met marktdeelnemers en andere bevoegde nationale autoriteiten samen ter voorkoming of beperking van de risico's van producten die deze marktdeelnemers op de markt aanbieden. Daartoe stimuleren en bevorderen zij vrijwillige initiatieven van de marktdeelnemers, in voorkomend geval ook door het opstellen van gedragscodes en de naleving ervan. [Am. 42] 3. De markttoezichtautoriteiten voeren hun taken onafhankelijk, onpartijdig en onbevooroordeeld uit en komen hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening na; zij oefenen hun bevoegdheden met betrekking tot de marktdeelnemers uit met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel. 4. Wanneer dit nodig en gerechtvaardigd is voor de uitvoering van hun taken, mogen de markttoezichtautoriteiten de bedrijfsruimten van de marktdeelnemers betreden , de nodige documentencontroles verrichten, kopieën maken van relevante documenten en de nodige monsters van de producten nemen. [Am. 43] 5. De markttoezichtautoriteiten: a) stellen de consument en andere belanghebbenden in de gelegenheid klachten in te dienen over kwesties in verband met productveiligheid, markttoezichtactiviteiten en de uit producten voortvloeiende risico's en zorgen voor een adequate follow-up van dat dergelijke klachten binnen een redelijke termijn de nodige follow-up krijgen ; [Am. 44] b) verifiëren of er tijdig corrigerende maatregelen zijn genomen; [Am. 45] c) volgen de wetenschappelijke en technische ontwikkelingen inzake productveiligheid en conformiteit van de producten met de vigerende Uniewetgeving en houden hun kennis daarover bij; [Am. 46] c bis) zorgen voor de monitoring van ongevallen en gezondheidsschade waarvan vermoed wordt dat zij door producten zijn veroorzaakt; [Am. 47] c ter) worden ertoe aangespoord deel te nemen aan nationale normalisatieactiviteiten die de ontwikkeling of herziening beogen van Europese normen waarom de Commissie overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EU) nr. 1025/2012 heeft verzocht; [Am. 48] 6. Er worden adequate procedures vastgesteld en bekendgemaakt aan het publiek teneinde de markttoezichtautoriteiten in staat te stellen de in lid 5 vervatte verplichtingen na te komen. 7. Onverminderd de nationale wetgeving inzake vertrouwelijkheid, wordt de vertrouwelijkheid gewaarborgd van de door de markttoezichtautoriteiten ontvangen en verzamelde informatie. De informatie die op voorwaarde van vertrouwelijke behandeling tussen de markttoezichtautoriteiten onderling en tussen die autoriteiten en de Commissie wordt uitgewisseld, blijft vertrouwelijk totdat de autoriteit waarvan het vertrouwelijke document afkomstig is, heeft ingestemd met de bekendmaking ervan. 8. De bescherming van de vertrouwelijkheid belet niet dat informatie die nodig is om doeltreffend markttoezicht te waarborgen, aan de markttoezichtautoriteiten wordt verstrekt. Artikel 7 Programma's voor markttoezicht 1. Elke lidstaat stelt een algemeen programma voor markttoezicht op, dat ten minste om de vier jaar wordt geëvalueerd en indien nodig geactualiseerd. Het programma heeft betrekking op de organisatie van het markttoezicht en de daarmee verband houdende activiteiten, en besteedt met betrekking tot de uitvoering van de harmonisatiewetgeving van de Unie en Verordening (EU) nr. …/… (42) aandacht aan de specifieke behoeften van de bedrijven in het algemeen, en de kmo’s in het bijzonder, en biedt advies en bijstand. Het programma omvat de volgende elementen: a) de sectorale en geografische bevoegdheid van de uit hoofde van artikel 5, lid 1, aangewezen autoriteiten; b) de financiële, personele, technische en andere middelen die aan de autoriteiten zijn toegewezen; b bis) de hoogte en de methodes voor de berekening van de vergoedingen die krachtens de artikelen 10 en 16 op de marktdeelnemers van toepassing zijn; [Am. 49] c) vermelding van de prioritaire werkgebieden van de verschillende autoriteiten; d) de mechanismen voor coördinatie tussen de verschillende autoriteiten en met de douaneautoriteiten; e) de deelname van de autoriteiten aan de informatie-uitwisseling in de zin van hoofdstuk V; f) de deelname van de autoriteiten aan sectorale of projectgerichte samenwerking op het niveau van de Unie; g) de middelen om te voldoen aan de in artikel 6, lid 5 opgenomen eisen . 2. Elke lidstaat stelt sectorspecifieke programma's op, die waarin de voornaamste belanghebbenden, met inbegrip van beroeps-, bedrijfs- en consumentenorganisaties, een eigen inbreng leveren, en evalueert deze programma's elk jaar worden geëvalueerd en , waarbij ze indien nodig worden geactualiseerd. Deze programma's hebben betrekking op alle sectoren waarin de autoriteiten markttoezicht uitvoeren. [Am. 50] 3. De algemene en sectorspecifieke programma's en de actualiseringen ervan worden via de Commissie meegedeeld aan de andere lidstaten en de Commissie en worden, behoudens artikel 6, lid 6. Zij worden elektronisch en eventueel op andere wijze toegankelijk gemaakt voor het publiek. [Am. 51] De Commissie evalueert de algemene en sectorspecifieke programma's en doet, indien nodig, aanbevelingen aan de lidstaten op basis van die evaluatie. De Commissie stelt de resultaten van haar evaluaties en – indien van toepassing – haar aanbevelingen langs elektronische weg en, waar dienstig, met andere middelen beschikbaar aan het publiek. [Am. 52] Artikel 8 Algemene verplichtingen van marktdeelnemers 1. Op een met redenen omkleed verzoek verstrekken marktdeelnemers , in overeenstemming met hun respectieve rol in de aanvoerketen, en eventueel samen met de conformiteitsbeoordelingsinstanties , de markttoezichtautoriteiten alle documentatie en informatie die deze autoriteiten nodig hebben voor de uitvoering van hun activiteiten , in een taal die door deze autoriteiten gemakkelijk kan worden begrepen Deze informatie omvat gegevens die de exacte identificatie van het product mogelijk maken en zo nodig de tracering ervan vergemakkelijken. Wanneer een marktdeelnemer de desbetreffende documentatie en informatie in een eerder stadium van een andere marktdeelnemer heeft ontvangen en deze documentatie overeenkomstig de regelgeving van de Unie en de lidstaten inzake het bedrijfsgeheim als vertrouwelijk wordt aangemerkt, waarborgen de markttoezichtautoriteiten de vertrouwelijkheid bij de doorgifte van deze documenten en informatie . [Am. 53] 2. Marktdeelnemers verstrekken Op verzoek van de markttoezichtautoriteiten alle nodige informatie, waaronder informatie die de exacte identificatie van het betrokken product mogelijk maakt en de tracering ervan vergemakkelijkt verlenen marktdeelnemers medewerking aan de uitvoering van alle maatregelen ter uitschakeling van de risico's van de door hen in de handel gebrachte of op de markt aangeboden producten . [Am. 54] 2 bis. De krachtens dit artikel aan de markttoezichtautoriteiten verstrekte informatie wordt helder, verstaanbaar en inzichtelijk gepresenteerd. [Am. 55] 2 ter. De in dit artikel genoemde verplichtingen gelden ook voor dienstverleners die als tussenpersoon optreden. [Am. 56] HOOFDSTUK III Controle van producten binnen de Unie Artikel 9 Niet-conforme producten en producten die een risico vormen [Am. 57] 1. Wanneer de markttoezichtautoriteiten op grond van de in artikel 6, lid 1, bedoelde controles of na ontvangst van informatie voldoende redenen hebben om aan te nemen dat een product dat in de handel wordt gebracht of op de markt wordt aangeboden of dat bij een dienstverlening wordt gebruikt niet-conform kan zijn of een risico kan vormen, voeren zij met betrekking tot dat product een risicobeoordeling uit met inachtneming van de in artikel 13 van deze verordening en artikel 6 van Verordening (EU) nr. .../... (43) vermelde overwegingen en criteria. [Am. 58] De markttoezichtautoriteiten houden terdege rekening met testresultaten die onmiddellijk beschikbaar en begrijpelijk zijn en met risicobeoordelingen die reeds met betrekking tot het betrokken product zijn uitgevoerd of uitgebracht door een marktdeelnemer of andere personen of autoriteiten, waaronder de autoriteiten van andere lidstaten. [Am. 59] 2. Voor een product dat onder de harmonisatiewetgeving van de Unie valt, is kan formele non-conformiteit met die wetgeving de wetgeving van de Unie voor de markttoezichtautoriteiten voldoende reden zijn om aan te nemen dat het product een risico kan vormen in elk van de volgende gevallen: [Am. 60] a) de CE-markering of andere door de harmonisatiewetgeving van de Unie voorgeschreven markeringen zijn niet aangebracht of zijn onrechtmatig aangebracht; a bis) het product of om het even welke aanbiedingsvorm van het product draagt zonder toestemming een handelsmerk dat in wezen te vergelijken is met een voor dat product geregistreerd handelsmerk, zodat de echtheid of de oorsprong van het product niet kan worden gegarandeerd; [Am. 61] b) de eventueel voorgeschreven EU-verklaring van overeenstemming is niet opgesteld of is onrechtmatig opgesteld; c) de technische documentatie is onvolledig of niet beschikbaar; d) de voorgeschreven etikettering of de gebruiksaanwijzing is onvolledig of ontbreekt. Ongeacht of uit de risicobeoordeling blijkt dat het product daadwerkelijk een risico vormt, verlangen de markttoezichtautoriteiten van de marktdeelnemer dat hij de formele non-conformiteit rechtzet. Wanneer de marktdeelnemer nalaat dat te doen, zorgen mogen de markttoezichtautoriteiten ervoor dat het betrokken product zo nodig uit de handel wordt genomen of wordt teruggeroepen nemen of terugroepen tot de non-conformiteit is rechtgezet . [Am. 62] 3. Onverminderd artikel 10, lid 4, geven de markttoezichtautoriteiten, wanneer zij vaststellen dat een product een risico vormt, onverwijld aan welke corrigerende maatregelen de betrokken marktdeelnemer moet nemen om het risico binnen een gestelde termijn aan te pakken. De markttoezichtautoriteiten kunnen de betrokken marktdeelnemer de te nemen corrigerende maatregelen aanbevelen of kunnen daarover met hem afspraken maken. De marktdeelnemer zorgt ervoor dat alle nodige corrigerende maatregelen worden toegepast op alle betrokken producten die hij in de Unie op de markt heeft aangeboden. De marktdeelnemer verstrekt de markttoezichtautoriteiten alle nodige informatie conform artikel 8, en met name de volgende gegevens: a) een volledige beschrijving van het aan het product verbonden risico; b) een beschrijving van alle genomen corrigerende maatregelen om het risico aan te pakken. Indien mogelijk identificeren de markttoezichtautoriteiten de fabrikant of importeur van het product en nemen zij, naast tegen de distributeur, ook maatregelen tegen die marktdeelnemer. 4. Corrigerende maatregelen die door marktdeelnemers moeten worden genomen met betrekking tot een product dat een risico vormt, kunnen het volgende behelzen: [Am. 63] a) bij een product waarvoor eisen gelden die zijn vastgesteld in of krachtens de harmonisatiewetgeving van de Unie, maatregelen nemen om het product met deze eisen conform te maken; b) bij een product dat slechts in bepaalde omstandigheden en slechts voor bepaalde personen een risico kan vormen en wanneer dat risico niet onder de eisen van de harmonisatiewetgeving wetgeving van de Unie valt: [Am. 64] i) op het product op duidelijke wijze geschikte en gemakkelijk te begrijpen waarschuwingen aanbrengen met betrekking tot de risico's die het kan opleveren, in de officiële taal of talen van de lidstaat waar het op de markt wordt aangeboden; ii) het product pas verhandelen nadat is voldaan aan bepaalde voorwaarden; iii) de personen die een risico lopen tijdig onmiddellijk en adequaat voor dit risico waarschuwen, ook door publicatie van speciale waarschuwingen; [Am. 65] c) bij een product dat een ernstig risico kan vormen, tijdelijk voorkomen dat het product in de handel wordt gebracht of op de markt wordt aangeboden, in afwachting van een risicobeoordeling; d) bij een product dat een ernstig risico vormt: i) onmiddellijk voorkomen dat het product in de handel wordt gebracht of op de markt wordt aangeboden; [Am. 66] ii) het product uit de handel nemen of terugroepen en het publiek onverwijld op de juiste wijze waarschuwen voor het betrokken risico; [Am. 67] iii) het product vernietigen of op een andere manier onbruikbaar maken. 5. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen inzake de wijze waarop de in lid 3, derde alinea, bedoelde informatie wordt verstrekt, en waarborgt daarbij de doeltreffendheid en de goede werking van het systeem. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 32, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 68] Artikel 10 Maatregelen van markttoezichtautoriteiten 1. Als de identiteit van de betrokken marktdeelnemer niet door de markttoezichtautoriteiten kan worden geverifieerd, of een marktdeelnemer nalaat om de nodige corrigerende maatregelen krachtens artikel 9, lid 3, binnen de gestelde termijn te nemen, nemen de markttoezichtautoriteiten alle nodige maatregelen om het risico dat het product vormt, aan te pakken. 2. Voor de toepassing van lid 1 van dit artikel kunnen de markttoezichtautoriteiten de betrokken marktdeelnemers ertoe verplichten om onder meer de in artikel 9, lid 4, bedoelde corrigerende maatregelen te nemen of dergelijke maatregelen zelf nemen, naargelang het geval. Wanneer zij dat noodzakelijk en evenredig achten, mogen de markttoezichtautoriteiten een product dat een risico vormt, vernietigen of op een andere manier onbruikbaar maken. Zij kunnen de betrokken marktdeelnemer vragen de kosten van dergelijke maatregelen te dragen. [Am. 69] Alle kosten die de markttoezichtautoriteit in het kader van de toepassing van de eerste alinea maakt komen ten laste van de betrokken marktdeelnemer, tenzij de markttoezichtautoriteit dit onevenredig acht, in welk geval zij kan besluiten de marktdeelnemer de kosten slechts gedeeltelijk te laten dragen. [Am. 70] De eerste alinea belet de lidstaten niet om het de markttoezichtautoriteiten toe te staan andere, aanvullende maatregelen te nemen. 3. Alvorens een maatregel krachtens lid 1 te nemen met betrekking tot een marktdeelnemer die heeft nagelaten de nodige corrigerende maatregelen te nemen, geven de markttoezichtautoriteiten de betrokkene ten minste tien dagen de tijd om te worden gehoord. [Am. 71] 4. Als de markttoezichtautoriteiten van mening zijn dat een product een ernstig risico vormt, nemen zij alle nodige maatregelen, waarbij zij de marktdeelnemer niet eerst hoeven te vragen om corrigerende maatregelen krachtens artikel 9, lid 3, te nemen en hem niet in de gelegenheid hoeven te stellen om vooraf te worden gehoord. In dergelijke gevallen wordt de marktdeelnemer zo snel mogelijk gehoord. 5. Voor maatregelen krachtens de leden 1 of 4 geldt dat zij: (a) de marktdeelnemer onverwijld worden meegedeeld met vermelding van de rechtsmiddelen die volgens de in de betrokken lidstaat geldende wetgeving openstaan; b) precies vermelden waarop zij zijn gebaseerd; c) onverwijld worden ingetrokken wanneer de marktdeelnemer heeft aangetoond dat hij de vereiste corrigerende maatregelen heeft genomen. Voor de toepassing van de eerste alinea, onder a), wordt, indien de marktdeelnemer aan wie de maatregel is meegedeeld niet de betrokken marktdeelnemer is, de in de Unie gevestigde fabrikant of de importeur in kennis gesteld van de maatregel, gesteld dat de markttoezichtautoriteiten diens identiteit kennen. 6. Om de belangen van de gebruikers van Met betrekking tot producten in de Unie te beschermen waarvan is vastgesteld dat zij een risico vormen , maken de markttoezichtautoriteiten informatie over de identificatie van de producten, de aard van het risico en de maatregelen die zijn genomen om dit risico te voorkomen, weg te nemen of te beperken, zo breed mogelijk openbaar door middel van een speciale website , teneinde de belangen van de gebruikers van producten in de Unie te beschermen . Deze informatie wordt niet gepubliceerd wanneer het dwingend noodzakelijk is vertrouwelijkheid in acht te nemen ter bescherming van commerciële geheimen of persoonsgegevens, overeenkomstig nationaal en Unierecht, of te voorkomen dat controle- en onderzoeksactiviteiten worden ondermijnd. [Am. 72] 7. Tegen de overeenkomstig de leden 1 of 4 genomen maatregelen staan rechtsmiddelen open, waaronder beroep bij de bevoegde nationale rechter. 8. De markttoezichtautoriteiten mogen brengen de betrokken marktdeelnemers die worden betrapt op het in de Unie in de handel brengen of op de markt aanbieden van niet-conforme producten en producten die een risico vormen een vergoeding vragen die in rekening. Deze vergoeding dekt de kosten van hun activiteiten, met inbegrip van de tests die zijn uitgevoerd voor de risicobeoordeling, geheel of gedeeltelijk dekt , wanneer zij maatregelen nemen overeenkomstig de leden 1 of 4. [Am. 73] De vergoedingen worden berekend op basis van de werkelijke kosten van elke markttoezichtactiviteit, en gelden voor de marktdeelnemers die aan het bewuste markttoezicht zijn onderworpen. De vergoeding mag niet hoger zijn dan de reële kosten van de uitgeoefende markttoezichtactiviteit en kan geheel of gedeeltelijk overeenkomen met de tijd die het personeel van de markttoezichtautoriteiten besteedt aan de markttoezichtcontroles. [Am. 74] Artikel 11 EU-beoordeling voor in de Unie gecontroleerde producten die onder harmonisatiewetgeving vallen 1. Binnen zestig dertig dagen nadat de Commissie de lidstaten overeenkomstig artikel 20, lid 4, in kennis heeft gesteld van maatregelen van de lidstaat die oorspronkelijk kennisgeving heeft gedaan overeenkomstig artikel 10, leden 1 of 4, kan een lidstaat bezwaar aantekenen tegen deze maatregelen, voor zover het een product betreft dat onder de harmonisatiewetgeving van de Unie valt. De lidstaat zet uiteen waarom hij bezwaar aantekent, verklaart in welk opzicht hij het risico dat het product vormt, anders beoordeelt en vermeldt bijzondere omstandigheden en andere informatie over het betrokken product. [Am. 75] 2. Als er geen bezwaar wordt aangetekend door een lidstaat overeenkomstig lid 1 en de Commissie niet van mening is dat de nationale maatregelen strijdig zijn met de Uniewetgeving, worden de maatregelen die zijn genomen door de lidstaat die oorspronkelijk kennisgeving heeft gedaan, geacht gerechtvaardigd te zijn en zorgt elke lidstaat ervoor dat ten aanzien van het betrokken product onmiddellijk beperkende maatregelen worden genomen. 3. Als er een bezwaar wordt aangetekend door een lidstaat overeenkomstig lid 1 of de Commissie van mening is dat de nationale maatregelen wellicht strijdig zijn met de Uniewetgeving, treedt de Commissie onverwijld in overleg met de lidstaat die kennisgeving heeft gedaan en de betrokken marktdeelnemer of marktdeelnemers en beoordeelt zij de nationale maatregelen binnen maximaal 30 dagen , rekening houdend met alle beschikbare wetenschappelijke en technische bewijs beschikbaar wetenschappelijk en technisch bewijsmateriaal . [Am. 76] 3 bis. Indien er op grond van lid 1 bezwaar wordt aangetekend door een lidstaat of indien de Commissie meent dat de nationale maatregelen strijdig kunnen zijn met de Uniewetgeving, stelt de Commissie alle lidstaten hiervan in kennis via de RAPEX-contactpunten. [Am. 77] 4. De Commissie kan besluit op basis van de resultaten van de krachtens lid 3 verrichte beoordeling middels uitvoeringshandelingen besluiten binnen drie maanden of de nationale maatregelen gerechtvaardigd zijn en of lidstaten die dit nog niet hebben gedaan, soortgelijke maatregelen dienen te nemen. In dit geval richt zij het besluit tot de betrokken lidstaten en deelt zij het onmiddellijk mee aan alle lidstaten en de betrokken marktdeelnemer(s). [Am. 78] 5. Als de Commissie besluit dat de nationale maatregelen gerechtvaardigd zijn, neemt elke lidstaat onverwijld de nodige beperkende maatregelen. Als zij besluit dat de nationale maatregel niet gerechtvaardigd is, trekken de lidstaat die oorspronkelijk kennisgeving heeft gedaan en elke andere lidstaat die een vergelijkbare maatregel heeft genomen, deze en de krachtens artikel 20 gedane kennisgeving via RAPEX in. 6. Wanneer een nationale maatregel gerechtvaardigd wordt geacht en het product niet in overeenstemming blijkt te zijn met de harmonisatiewetgeving van de Unie wegens tekortkomingen in de betrokken geharmoniseerde normen, stelt de Commissie de betrokken Europese normalisatieorganisatie in kennis en kan zij een passend verzoek doen overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) nr. 1025/2012. Artikel 12 Uniemaatregelen tegen producten die een ernstig risico vormen 1. Wanneer het duidelijk is dat een product, of een specifieke categorie of groep producten, bij gebruik overeenkomstig het beoogde doel of onder redelijkerwijs te verwachten omstandigheden, een ernstig risico vormt, kan de Commissie bij uitvoeringshandelingen passende maatregelen nemen, naargelang van de ernst van de situatie, waaronder maatregelen die het in de handel brengen of op de markt aanbieden van dergelijke producten verbieden, opschorten of beperken, of bijzondere voorwaarden verbinden aan het verhandelen daarvan, teneinde een hoog niveau van bescherming van het openbaar belang te waarborgen, gesteld dat dat risico niet op afdoende wijze met de door de betrokken lidstaat of lidstaten getroffen maatregelen of door een andere in de Uniewetgeving vastgestelde procedure kan worden beheerst. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen de passende controlemaatregelen vaststellen die de lidstaten moeten nemen om te waarborgen dat zij worden uitgevoerd. De in de eerste alinea van dit lid bedoelde uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 32, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie met betrekking tot de gezondheid en veiligheid van personen in het algemeen, de gezondheid en veiligheid op het werk, consumentenbescherming, het milieu en de openbare veiligheid alsook andere openbare belangen, stelt de Commissie onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 32, lid 3. 2. Ten aanzien van producten die onder Verordening (EG) nr. 1907/2006 vallen, kan de Commissie pas een besluit krachtens lid 1 van dit artikel nemen wanneer zij gegronde redenen heeft om aan te nemen dat onmiddellijk optreden vereist is om de volksgezondheid of het milieu te beschermen. Een besluit dat de Commissie krachtens lid 1 van dit artikel heeft genomen voor producten en risico's die onder Verordening (EG) nr. 1907/2006 vallen , heeft een maximale geldigheidsduur van twee jaar, die kan worden verlengd met aanvullende perioden van maximaal twee jaar. Een dergelijk besluit laat procedures waarin die verordening voorziet onverlet. De Commissie stelt de lidstaten en het Europees Agentschap voor chemische stoffen onverwijld in kennis van haar besluit en de gronden daarvoor, alsmede van de wetenschappelijke of technische informatie waarop de voorlopige maatregel berust. In geval van een door de Commissie genomen voorlopige maatregel die een beperking op het in de handel brengen of het gebruik van een stof inhoudt, leidt de Commissie een procedure voor communautaire beperkingen in door binnen drie maanden na de datum van het Commissiebesluit aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen een dossier voor te leggen overeenkomstig bijlage XV van Verordening (EG) nr. 1907/2006. [Am. 79] 3. Als het op grond van een overeenkomstig lid 1 vastgestelde maatregel verboden is een product in de handel te brengen of op de markt van de Unie aan te bieden, is de uitvoer daarvan uit de Unie verboden, tenzij de maatregel zulks uitdrukkelijk toestaat. 4. Elke lidstaat kan bij de Commissie een met redenen omkleed verzoek indienen om na te gaan of het nodig is de in lid 1 bedoelde maatregel te nemen. Artikel 13 Risicobeoordeling 1. Risicobeoordelingen worden gebaseerd op beschikbaar wetenschappelijk of technisch bewijs. Risicobeoordelingen worden verricht overeenkomstig de algemene risicobeoordelingsmethodiek en, in voorkomend geval, overeenkomstig de richtsnoeren van de Commissie voor de toepassing daarvan op een specifieke productcategorie. De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen de algemene risicobeoordelingsmethodiek vast. De bewuste uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 32, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 80] Voor producten die onder Verordening (EG) nr. 1907/2006 vallen, wordt indien nodig een risicobeoordeling verricht overeenkomstig de betreffende delen van bijlage I bij die verordening. 2. Bij de risicobeoordeling houden de markttoezichtautoriteiten rekening met de mate waarin het product voldoet aan: a) de in of krachtens de harmonisatiewetgeving van de Unie vastgestelde vereisten die van toepassing zijn op het product en betrekking hebben op het betreffende potentiële risico, waarbij testrapporten test-, inspectie- en kalibreringsrapporten of certificaten waaruit de conformiteit blijkt en die zijn afgegeven door een overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 geaccrediteerde conformiteitsbeoordelingsinstantie, ten volle in aanmerking worden genomen , met inbegrip van beoordelingen overeenkomstig Verordening (EG ) nr. 1907/2006, bijvoorbeeld in het kader van een registratie, autorisatie, beperking of rapportage ; [Am. 81] b) bij ontstentenis van in of krachtens de harmonisatiewetgeving van de Unie vastgestelde vereisten, specifieke regels inzake de gezondheids- en veiligheidsvereisten voor dergelijke producten zoals vervat in het nationale recht van de lidstaat waar het op de markt wordt aangeboden, mits deze regels in overeenstemming zijn met het recht van de Unie; c) de Europese normen waarvan de verwijzingen zijn bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie . 2 bis. Bij ontstentenis van de onder a), b), en c), van lid 2 van dit artikel bedoelde criteria, moeten de bepalingen van artikel 6 van Verordening (EU) nr. .../... (44) in aanmerking worden genomen; [Am. 82] 3. De overeenstemming met een van de in lid 2, onder a), b) en c), bedoelde criteria geeft aanleiding tot het vermoeden dat het product de openbare belangen waarop die criteria betrekking hebben afdoende beschermt. Dit belet markttoezichtautoriteiten echter niet maatregelen krachtens deze verordening te nemen als er nieuw bewijs is dat het product, ondanks de conformiteit of overeenstemming, een risico vormt. In dat geval moet de markttoezichtautoriteit aantonen dat het product een risico vormt. [Am. 83] 4. Het feit dat voor het betrokken openbaar belang een hoger beschermingsniveau haalbaar is en dat er andere producten beschikbaar zijn die minder risico vormen, is geen onvoldoende reden om aan te nemen dat een product een risico vormt. [Am. 84] 4 bis. De Commissie kan overeenkomstig artikel 28, op eigen initiatief of op verzoek van een markttoezichtautoriteit, een risicobeoordeling laten uitvoeren door een referentielaboratorium van de Unie. Een dergelijke beoordeling is bindend voor alle belanghebbenden. [Am. 85] 4 ter. In gevallen waarin de risicobeoordelingspraktijken van lidstaten verschillen en tot uiteenlopende interpretaties leiden aangaande de noodzaak van maatregelen met betrekking tot soortgelijke producten, geeft de Commissie aanwijzingen met betrekking tot passende risicobeoordelingspraktijken. De Commissie wordt bijgestaan door de overeenkomstig Besluit 2004/210/EG van de Commissie (45) ingestelde wetenschappelijke comités en houdt rekening met alle beschikbaar wetenschappelijk en technisch bewijsmateriaal met betrekking tot de betreffende risico's. [Am. 86] HOOFDSTUK IV Controle van producten die de Unie binnenkomen Artikel 14 Controles en opschorting van vrijgave 1. De autoriteiten van de lidstaten die belast zijn met de controle van producten aan de buitengrenzen van de Unie, beschikken over de nodige bevoegdheden en middelen om hun taken goed te kunnen uitvoeren. Zij voeren passende controles op de producten uit door middel van een verificatie van de documenten en, zo nodig, fysieke en laboratoriumcontroles, voordat deze producten in het vrije verkeer worden gebracht. 2. Wanneer in een lidstaat meer dan één autoriteit verantwoordelijk is voor het markttoezicht of de controle aan de buitengrenzen, werken die autoriteiten met elkaar samen door het uitwisselen van informatie die voor hun functies van belang is. 3. Onverminderd artikel 17 schorten de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen het in het vrije verkeer brengen van een product op de markt van de Unie op, wanneer zij op grond van de in lid 1 van dit artikel bedoelde controles redenen hebben om aan te nemen dat het product wellicht een risico vormt. Met betrekking tot een product dat moet voldoen aan harmonisatiewetgeving van de Unie wanneer het in het vrije verkeer wordt gebracht, is formele non-conformiteit met die wetgeving voor de autoriteiten van de lidstaten in de volgende gevallen voldoende reden om aan te nemen dat het product wellicht een risico vormt: a) het product gaat niet vergezeld van de uit hoofde van de uniale harmonisatiewetgeving vereiste documenten; b) het product is niet overeenkomstig die wetgeving gemarkeerd en geëtiketteerd; b bis) het product of om het even welke aanbiedingsvorm van het product draagt zonder toestemming een handelsmerk dat in wezen te vergelijken is met een voor dat product geregistreerd merk, zodat de echtheid of de oorsprong van het product niet kan worden gegarandeerd; [Am. 87] c) het product is op verkeerde of misleidende wijze voorzien van een CE-markering of een andere door de harmonisatiewetgeving van de Unie vereiste markering. 3 bis. Wanneer producten niet bestemd zijn om in de handel te worden gebracht in de lidstaten waar zij in het vrije verkeer worden gebracht, geeft de taal waarin de in lid 3, tweede alinea, onder a), b), b bis) en c), bedoelde informatie is gesteld, de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen niet voldoende reden om aan te nemen dat het product wellicht een risico vormt. [Am. 88] 3 ter. De corrigerende maatregelen van de markttoezichtautoriteiten moeten in verhouding staan tot de ernst van de non-conformiteit. [Am. 89] 4. De autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen stellen de markttoezichtautoriteiten onmiddellijk in kennis van een opschorting krachtens lid 3. 5. Bij bederfelijke producten dragen faciliteren de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen , er zoveel voor zover mogelijk , zorg voor maatregelen om ervoor te zorgen dat de eventueel door hen opgelegde voorwaarden voor de opslag van producten of voor het parkeren van voertuigen waarmee zij vervoerd worden, niet onverenigbaar zijn met de bewaring van de producten. [Am. 90] 6. Wanneer de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen met betrekking tot producten die niet zijn aangegeven voor het vrije verkeer redenen hebben om aan te nemen dat deze producten een risico vormen, doen zij alle relevante informatie toekomen aan de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen in de lidstaat van eindbestemming. Artikel 15 Vrijgave 1. Een product waarvan de vrijgave krachtens artikel 14 is opgeschort door de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen, wordt vrijgegeven indien deze autoriteiten niet binnen drie werkdagen na de kennisgeving van opschorting van de vrijgave door de markttoezichtautoriteiten zijn verzocht om de opschorting voort te zetten of er door de markttoezichtautoriteiten van in kennis zijn gesteld dat het product geen risico vormt, en mits aan alle overige vereisten en formaliteiten voor een dergelijke vrijgave is voldaan. [Am. 91] 2. Indien de markttoezichtautoriteiten concluderen dat een product waarvan de vrijgave wegens formele non-conformiteit overeenkomstig artikel 14, lid 3, tweede alinea, werd opgeschort, in feite geen risico vormt, zet de marktdeelnemer de formele non-conformiteit niettemin recht voordat het product wordt vrijgegeven. 3. Als het product bij vrijgave voldoet aan de toepasselijke vereisten van de harmonisatiewetgeving van de Unie die betrekking hebben op het betrokken potentiële risico en er ten volle rekening is gehouden met testrapporten test-, inspectie- en kalibreringsrapporten of certificaten waaruit de conformiteit blijkt en die zijn afgegeven door een overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 geaccrediteerde conformiteitsbeoordelingsinstantie, wordt het product door de markttoezichtautoriteiten geacht geen risico te vormen. Dit belet deze autoriteiten niet de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen op te dragen het product niet vrij te geven, wanneer er bewijs is dat het product ondanks de conformiteit in feite een risico vormt. [Am. 92] Artikel 16 Weigering van vrijgave 1. Als de markttoezichtautoriteiten concluderen dat een product een risico vormt, dragen zij de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen op om het product niet in het vrije verkeer te brengen en op de handelsfactuur waarvan het product vergezeld gaat en op alle andere relevante begeleidende documenten de volgende vermelding aan te brengen:" "Product vormt risico — het in het vrije verkeer brengen ervan niet toegestaan — Verordening (EU) nr. .../... (46) ". 2. Indien het product vervolgens voor een andere douaneregeling dan het in het vrije verkeer brengen wordt aangegeven en indien de markttoezichtautoriteiten zich daartegen niet verzetten, wordt de in lid 1 bedoelde vermelding eveneens, onder de in dat lid vastgestelde voorwaarden, aangebracht op de documenten die voor die regeling worden gebruikt. 3. Wanneer zij dat noodzakelijk en evenredig achten, mogen de markttoezichtautoriteiten of de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen, naargelang het geval, een product dat een risico vormt, vernietigen of op een andere manier onbruikbaar maken. De kosten van dergelijke maatregelen komen ten laste van de persoon die het product aangeeft voor het vrije verkeer. 4. De markttoezichtautoriteiten verstrekken de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen informatie over categorieën van producten ten aanzien waarvan een risico is vastgesteld overeenkomstig lid 1. 5. Tegen de overeenkomstig de leden 1 of 3 genomen maatregelen staan rechtsmiddelen open, waaronder beroep bij de bevoegde nationale rechter. 6. De markttoezichtautoriteiten mogen brengen de persoon die het product aangeeft voor het vrije verkeer een vergoeding vragen in rekening die de kosten van hun activiteiten, met inbegrip van de tests die zijn uitgevoerd voor de risicobeoordeling, geheel of gedeeltelijk dekt, wanneer zij maatregelen nemen overeenkomstig lid 1. [Am. 93] De vergoedingen worden berekend op basis van de werkelijke kosten van elke markttoezichtactiviteit, en gelden voor de persoon die het aan markttoezicht onderworpen product aangeeft voor het vrije verkeer. De vergoedingen mogen niet hoger zijn dan de reële kosten van de uitgeoefende markttoezichtactiviteit en kunnen geheel of gedeeltelijk overeenkomen met de tijd die het personeel van de markttoezichtautoriteiten aan de markttoezichtcontroles besteedt. [Am. 94] Artikel 17 Persoonlijke invoer 1. Wanneer een product de Unie binnenkomt met en in het fysiek bezit van een natuurlijke persoon en redelijkerwijs bestemd lijkt voor persoonlijk gebruik door die persoon, wordt de vrijgave niet opgeschort krachtens artikel 14, lid 3, tenzij het gebruik van het product de gezondheid en het leven van personen, dieren of planten in gevaar kan brengen. 2. Een product wordt geacht bestemd te zijn voor persoonlijk gebruik door de natuurlijke persoon die het de Unie in brengt, indien het gaat om de incidentele invoer van producten die uitsluitend bestemd zijn voor gebruik door de betrokkene of zijn familie, voor zover noch de aard noch de hoeveelheid op commerciële doeleinden wijst. Artikel 18 EU-beoordeling voor producten die de Unie binnenkomen en onder harmonisatiewetgeving vallen 1. Binnen zestig dertig dagen nadat de Commissie de lidstaten overeenkomstig artikel 20, lid 4, heeft meegedeeld dat de lidstaat die oorspronkelijk kennisgeving heeft gedaan, weigert een product in het vrije verkeer te brengen, kan een lidstaat tegen die weigering bezwaar aantekenen, voor zover het een product betreft dat onder de harmonisatiewetgeving valt. De lidstaat zet uiteen waarom hij bezwaar aantekent, verklaart in welk opzicht hij het risico dat het product vormt, anders beoordeelt en vermeldt bijzondere omstandigheden en andere informatie over het betrokken product. [Am. 95] 2. Als er geen bezwaar wordt aangetekend door een lidstaat overeenkomstig lid 1 en de Commissie niet van mening is dat de nationale maatregelen strijdig zijn met de Uniewetgeving, wordt de weigering door de lidstaat die oorspronkelijk kennisgeving heeft gedaan, geacht gerechtvaardigd te zijn en zorgt elke lidstaat ervoor dat ten aanzien van het betrokken product onverwijld beperkende maatregelen worden genomen. 3. Als er een bezwaar wordt aangetekend door een lidstaat overeenkomstig lid 1 of de Commissie van mening is dat de weigering wellicht strijdig is met de Uniewetgeving, treedt de Commissie onverwijld in overleg met de lidstaat die kennisgeving heeft gedaan en de betrokken marktdeelnemer of marktdeelnemers en beoordeelt zij de weigering nationale maatregelen binnen 30 dagen , rekening houdend met alle beschikbare wetenschappelijke en technische bewijs beschikbaar wetenschappelijk en technisch bewijsmateriaal . [Am. 96] 3 bis. Indien op grond van lid 1 binnen 30 dagen bezwaar wordt gemaakt door een lidstaat of indien de Commissie meent dat de nationale maatregelen strijdig kunnen zijn met de Uniewetgeving, stelt de Commissie alle lidstaten hiervan in kennis via de RAPEX-contactpunten. [Am. 97] 4. De Commissie kan op basis van de resultaten van de krachtens lid 3 verrichte beoordeling middels uitvoeringshandelingen besluiten of de weigering gerechtvaardigd is en of lidstaten die dit nog niet hebben gedaan, soortgelijke maatregelen dienen te nemen. In dit geval richt zij het besluit tot de betrokken lidstaten en deelt het onmiddellijk aan alle lidstaten en de betrokken marktdeelnemer(s) mee. 5. Als de Commissie besluit dat de weigering gerechtvaardigd is, neemt elke lidstaat onverwijld de nodige beperkende maatregelen. Als zij besluit dat de weigering niet gerechtvaardigd is, trekken de lidstaat die oorspronkelijk kennisgeving heeft gedaan en elke andere lidstaat die een vergelijkbare maatregel heeft genomen, zowel de maatregel als de krachtens artikel 20 gedane RAPEX-kennisgeving in. 6. Wanneer een weigering gerechtvaardigd wordt geacht en het product niet in overeenstemming blijkt te zijn met de harmonisatiewetgeving van de Unie wegens tekortkomingen in de betrokken geharmoniseerde normen, stelt de Commissie de betrokken Europese normalisatieorganisatie in kennis en kan zij een passend verzoek doen overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) nr. 1025/2012. HOOFDSTUK V Uitwisseling van informatie Artikel 19 Systeem van de Unie voor snelle uitwisseling van informatie (RAPEX) 1. De Commissie onderhoudt het systeem voor snelle uitwisseling van informatie (Rapid Information System – RAPEX). De lidstaten gebruiken RAPEX voor het uitwisselen van informatie over producten die een risico vormen in de zin van deze verordening. 2. Elke lidstaat wijst één enkel contactpunt voor RAPEX aan. 3. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen de regelingen en procedures voor de uitwisseling van informatie via RAPEX vaststellen. Deze uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 32, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 4. Deelneming aan RAPEX staat open voor kandidaat-lidstaten, derde landen en internationale organisaties in het kader van en in overeenstemming met overeenkomsten tussen de Unie en deze landen of organisaties. Die overeenkomsten moeten zijn gebaseerd op wederkerigheid en moeten bepalingen bevatten inzake vertrouwelijkheid die overeenkomen met de in de Unie geldende bepalingen , alsmede bijzondere bepalingen betreffende de bescherming van persoonsgegevens zoals voorgeschreven door artikel 25 van Richtlijn 95/46/EG en artikel 9 van Verordening (EG) nr . 45/2001 . [Am. 98] Artikel 20 Kennisgeving via RAPEX van producten die een risico vormen 1. Het RAPEX-contactpunt stelt de Commissie onmiddellijk in kennis van informatie over: a) corrigerende maatregelen door marktdeelnemers krachtens artikel 9, lid 3; b) maatregelen door markttoezichtautoriteiten krachtens artikel 10, leden 1 of 4, tenzij het een product betreft waarvoor kennisgeving is gedaan krachtens punt a); c) weigeringen om een product in het vrije verkeer te brengen krachtens artikel 16. De eerste alinea is niet van toepassing wanneer het RAPEX-contactpunt reden heeft om aan te nemen dat de effecten van het risico van het product zich niet uitstrekken tot buiten het grondgebied van de betrokken lidstaat. [Am. 99] Het RAPEX-contactpunt stelt de Commissie onverwijld in kennis van relevante actualiseringen, wijzigingen of intrekkingen van de in de eerste alinea bedoelde corrigerende of andere maatregelen. 2. De overeenkomstig lid 1 verstrekte informatie omvat alle beschikbare gegevens betreffende het risico, en ten minste de volgende informatie: a) de aard en de ernst van het risico, met inbegrip van een overzicht van de resultaten van de risicobeoordeling de gegevens die nodig zijn om het product te identificeren en te traceren ; [Am. 100] b) de aard van eventuele non-conformiteit met de harmonisatiewetgeving van de Unie en de ernst van het risico, alsmede een overzicht van de resultaten van de veiligheids- en risicobeoordeling ; [Am. 101] c) de gegevens die nodig zijn om het product te identificeren de aard van eventuele inbreuken op de wetgeving van de Unie ; [Am. 102] d) de herkomst en toeleveringsketen van het product; e) de datum waarop de corrigerende of andere maatregel werd genomen en de duur daarvan; f) de aard van de corrigerende of andere maatregel en het feit of het om een vrijwillige, goedgekeurde of voorgeschreven maatregel gaat; f bis) de vraag of het product al dan niet als namaak bekendstaat; [Am. 103] g) of de marktdeelnemer in de gelegenheid is gesteld om te worden gehoord. De in de eerste alinea bedoelde informatie wordt doorgegeven met behulp van het modelformulier voor kennisgeving dat de Commissie beschikbaar stelt in het RAPEX-systeem. 3. Als een kennisgeving betrekking heeft op een product dat niet in overeenstemming blijkt te zijn met de harmonisatiewetgeving van de Unie, wordt in de verstrekte informatie ook vermeld of de non-conformiteit het gevolg is van een van de volgende factoren: a) het product voldoet niet aan de vereisten van de toepasselijke wetgeving; b) de geharmoniseerde normen waarnaar in die wetgeving wordt verwezen als normen die een vermoeden van conformiteit met die vereisten vestigen, vertonen tekortkomingen. Als een in lid 1 bedoelde corrigerende of andere maatregel betrekking heeft op een product dat door een aangemelde instantie aan een conformiteitsbeoordeling is onderworpen, zorgen de markttoezichtautoriteiten ervoor dat de relevante aangemelde instantie in kennis wordt gesteld van de corrigerende of andere maatregelen die zijn genomen. 4. Wanneer de Commissie een kennisgeving ontvangt, stelt zij de betrokken marktdeelnemer en de andere lidstaten daarvan onverwijld in kennis. Als de kennisgeving niet voldoet aan de in de leden 1, 2 en 3 vastgestelde vereisten, kan de Commissie haar opschorten. [Am. 104] 5. De lidstaten stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van de maatregelen die genomen zijn na ontvangst van een kennisgeving en verstrekken eventuele aanvullende informatie, waaronder de resultaten van tests of analyses die zijn uitgevoerd of eventuele verschillen van inzicht. De Commissie doet deze informatie onmiddellijk aan de overige lidstaten toekomen. 5 bis. De informatie over een product dat is opgenomen in een kennisgeving in RAPEX wordt, voor zover van toepassing, geactualiseerd. [Am. 105] Artikel 21 Informatie- en communicatiesysteem voor markttoezicht 1. De Commissie onderhoudt een informatie- en communicatiesysteem voor markttoezicht (ICSMS) voor het verzamelen en gestructureerd opslaan van informatie over kwesties betreffende het markttoezicht , en met name over . De lidstaten verzamelen en voeren in het ICSMS met name informatie in over : [Am. 106] a) markttoezichtautoriteiten en hun bevoegdheidsterreinen; b) programma's voor markttoezicht; c) bewaking, toetsing en beoordeling van markttoezichtactiviteiten; d) klachten of verslagen over kwesties betreffende aan bepaalde producten verbonden risico's; d bis) de identificatie van risico's en de kenmerken daarvan; [Am. 107] e) non-conformiteit met harmonisatiewetgeving wetgeving van de Unie anders dan de corrigerende of andere maatregelen waarvan kennis is gegeven via RAPEX, overeenkomstig artikel 20; [Am. 108] f) bezwaren aangetekend door een lidstaat overeenkomstig artikel 11, lid 1, of artikel 18, lid 1, en de follow-up. De Commissie zorgt voor een interface-oplossing via welke het ICSMS zo nodig met RAPEX kan worden verbonden voor de uitwisseling van gegevens tussen deze systemen. [Am. 109] Het ICSMS bevat een overzicht van referenties naar corrigerende of andere maatregelen die zijn genomen via RAPEX, overeenkomstig artikel 20. Het ICSMS kan wordt , indien nodig of gepast, ook beschikbaar worden gesteld voor gebruik door de autoriteiten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen. [Am. 110] 2. Met het oog op de toepassing van lid 1 van dit artikel voeren de lidstaten in het ICSMS de hun beschikbare en niet reeds uit hoofde van artikel 20 meegedeelde informatie in over producten die een risico vormen, met name over de identificatie van risico's, de resultaten van uitgevoerde tests, beperkende maatregelen, contacten met de betrokken marktdeelnemers en de redenen om al dan niet op te treden. 3. De markttoezichtautoriteiten erkennen de geldigheid van testrapporten test-, inspectie- en kalibreringsrapporten en maken gebruik van testrapporten de rapporten die door of voor hun tegenhangers in andere lidstaten zijn opgesteld en die in het ICSMS zijn opgeslagen. [Am. 111] Artikel 21 bis Pan-Europese letseldatabank 1. De Commissie stelt uiterlijk ... (47) overeenkomstig artikel 31 bis gedelegeerde handelingen vast tot instelling van een pan-Europese letseldatabank ("de gegevensbank") die alle soorten letsels omvat, met name die in verband met thuis en voor recreatie, transport en werkzaamheden gebruikte producten. De gegevensbank wordt gecoördineerd en beheerd door de Commissie. 2. De betrokken, door de lidstaten in het leven geroepen toezichtautoriteiten dragen bij tot de oprichting van de gegevensbank en verstrekken omstandige letselgegevens. In overleg met de lidstaten formuleert en publiceert de Commissie gedetailleerde richtsnoeren over de relevante gegevens die in de databank moeten worden opgeslagen, alsmede over de methoden die moeten worden gebruikt voor de elektronische communicatie van de gegevens. Uiterlijk twee jaar na de oprichting van de gegevensbank brengt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over het functioneren van de databank. [Am. 112] Artikel 22 Internationale uitwisseling van vertrouwelijke informatie De Commissie en kan samen met de lidstaten kunnen vertrouwelijke informatie, waaronder via RAPEX uitgewisselde informatie, uitwisselen met regelgevende autoriteiten van kandidaat-lidstaten, derde landen of internationale organisaties waarmee de Commissie en de lidstaat of groep van lidstaten bilaterale of multilaterale, op wederkerigheid gebaseerde vertrouwelijkheidsovereenkomsten hebben gesloten. Die overeenkomsten moeten bepalingen inzake vertrouwelijkheid bevatten die overeenkomen met de in de Unie geldende bepalingen, alsmede bijzondere bepalingen betreffende de bescherming van persoonsgegevens zoals voorgeschreven door artikel 25 van Richtlijn 95/46/EG en artikel 9 van Verordening (EG) nr. 45/2001. [Am. 113] HOOFDSTUK VI Samenwerking Artikel 23 Wederzijdse bijstand 1. Er vindt op het gebied van programma's voor markttoezicht en alle kwesties betreffende producten die een risico vormen efficiënte samenwerking en informatie-uitwisseling plaats tussen de markttoezichtautoriteiten van de lidstaten, tussen de verschillende autoriteiten van elke lidstaat en tussen lidstaten onderling alsmede tussen de markttoezichtautoriteiten en de Commissie en de relevante agentschappen van de Unie. [Am. 114] 2. Bij ontvangst van een naar behoren gemotiveerd verzoek van een markttoezichtautoriteit in een andere lidstaat verstrekken de markttoezichtautoriteiten alle relevante informatie of documentatie en verrichten zij controles, inspecties of onderzoeken en doen zij daarvan, evenals van follow-upmaatregelen, verslag aan de verzoekende autoriteit. De informatie, documentatie en verslagen bedoeld in de eerste alinea worden uitsluitend gebruikt voor het doel waarvoor zij zijn gevraagd en worden zo spoedig mogelijk langs elektronische weg verwerkt. Artikel 24 Samenwerking met bevoegde autoriteiten van derde landen 1. De markttoezichtautoriteiten kunnen samenwerken met de bevoegde autoriteiten van derde landen met het oog op informatie-uitwisseling en technische ondersteuning, bevordering en vereenvoudiging van de toegang tot systemen van de Unie voor de uitwisseling van informatie, zoals het RAPEX-systeem, overeenkomstig artikel 19, lid 4, en bevordering van activiteiten op het gebied van conformiteitsbeoordeling en markttoezicht. 2. Samenwerking met de bevoegde autoriteiten van derde landen vindt onder meer plaats in de vorm van activiteiten als bedoeld in artikel 27. De lidstaten zien erop toe dat hun bevoegde autoriteiten aan deze activiteiten deelnemen. 2 bis. Wanneer het om uitwisseling van persoonsgegevens gaat is Richtlijn 95/46/EG van toepassing. [Am. 115] Artikel 25 Europees forum voor markttoezicht 1. Er wordt een Europees forum voor markttoezicht (European Market Surveillance Forum – EMSF) opgericht. 2. Elke lidstaat wordt in de bijeenkomsten van het EMSF vertegenwoordigd door een of meer door de lidstaat geselecteerde personen die beschikken over de bijzondere kennis en ervaring die vereist zijn voor het onderwerp van de betrokken bijeenkomst. 3. Het EMSF vergadert regelmatig en zo nodig op verzoek van de Commissie of een lidstaat. 4. Het EMSF stelt alles in het werk om tot een consensus te komen. Als er geen consensus kan worden bereikt, neemt het EMSF zijn standpunt in bij gewone meerderheid van zijn leden. De leden kunnen verlangen dat hun standpunten en de overwegingen die daaraan ten grondslag liggen, officieel worden vastgelegd. 5. Het EMSF kan deskundigen en andere derde partijen uitnodigen om op regelmatige en continue basis bijeenkomsten bij te wonen en schriftelijke bijdragen te leveren. Organisaties die de belangen van het bedrijfsleven, mkb-bedrijven, consumenten, laboratoria en conformiteitsbeoordelingsinstanties op het niveau van de Unie vertegenwoordigen, kunnen worden geraadpleegd over het jaarlijkse programma voor markttoezicht. [Am. 116] 6. Het EMSF kan permanente of tijdelijke subgroepen oprichten, waaronder de groepen voor administratieve samenwerking voor markttoezicht die zijn opgezet voor de tenuitvoerlegging van de harmonisatiewetgeving van de Unie. Organisaties die de belangen van het bedrijfsleven, kleine en middelgrote ondernemingen mkb-bedrijven , consumenten, laboratoria en conformiteitsbeoordelingsinstanties vertegenwoordigen op het niveau van de Unie, kunnen dienen te worden uitgenodigd om op regelmatige en continue basis als waarnemer aan dergelijke subgroepen deel te nemen. [Am. 117] 7. Het EMSF stelt zijn reglement van orde vast; dit treedt in werking nadat de Commissie een gunstig advies heeft uitgebracht. 8. Het EMSF werkt samen met het bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 opgerichte Forum voor de uitwisseling van handhavingsinformatie. Artikel 26 Steun van Commissie en uitvoerend secretariaat 1. De Commissie steunt de samenwerking tussen de markttoezichtautoriteiten. Zij neemt deel aan de bijeenkomsten van het EMSF en zijn subgroepen. 2. Teneinde uitvoering te geven aan de in artikel 27 vastgestelde taken wordt het EMSF ondersteund door een uitvoerend secretariaat dat het EMSF en zijn subgroepen technische en logistieke ondersteuning verleent. Artikel 27 Taken van het EMSF Het EMSF heeft de volgende taken: a) de uitwisseling vergemakkelijken van informatie over producten die een risico vormen, risicobeoordeling, testmethoden en -resultaten, recente wetenschappelijke ontwikkelingen en andere aspecten die voor de controleactiviteiten van belang zijn; b) de voorbereiding en tenuitvoerlegging van de in artikel 7 bedoelde algemene en sectorspecifieke programma's voor markttoezicht coördineren; c) de organisatie van gezamenlijke markttoezichtprojecten en gezamenlijke testprojecten organiseren faciliteren ; [Am. 118] d) deskundigheid en beste praktijken uitwisselen; e) de organisatie van opleidingsprogramma's en uitwisselingen van nationale ambtenaren organiseren faciliteren ; [Am. 119] f) toezichtactiviteiten als bedoeld in artikel 4, lid 3, ondersteunen; g) de organisatie van voorlichtingscampagnes en gezamenlijke bezoekprogramma’s organiseren faciliteren, met inbegrip van controles aan de grenzen ; [Am. 120] h) de samenwerking op het niveau van de Unie verbeteren bij het opsporen, uit de handel nemen en terugroepen van producten die een risico vormen; i) waarborgen dat de door de markttoezichtautoriteiten verzamelde informatie over productveiligheid, waaronder informatie over klachten, ongelukken, letselrapporten en onderzoeks- en testresultaten, gemakkelijk kan worden ingezien, opgezocht en uitgewisseld, j) bijdragen tot de ontwikkeling van richtsnoeren om te waarborgen dat deze verordening op doeltreffende en uniforme wijze ten uitvoer wordt gelegd en dat daarbij ter dege rekening wordt gehouden met de belangen van het bedrijfsleven, met name mkb-bedrijven, consumentenbescherming, en andere partijen; [Am. 121] k) de Commissie op haar verzoek adviseren en bijstaan bij haar beoordeling van elke kwestie in verband met de uitvoering van deze verordening; l) bijdragen aan de ontwikkeling van uniforme administratieve praktijken in verband met het markttoezicht in de lidstaten. l bis) specifieke en regelmatige markttoezichtactiviteiten organiseren voor onlineproducten; [Am. 122] l ter) zorgen voor een passende betrokkenheid van en samenwerking met douaneautoriteiten; [Am. 123] l quater) bijdragen aan de stroomlijning van de administratieve en handhavingspraktijken in verband met het markttoezicht in de lidstaten; [Am. 124] Artikel 28 Referentielaboratoria van de Unie 1. Voor specifieke producten of een categorie of groep producten of voor specifieke risico's in verband met een categorie of groep producten kan de Commissie bij uitvoeringshandelingen referentielaboratoria van de Unie aanwijzen die voldoen aan de in lid 2 vastgestelde criteria. 2. De referentielaboratoria van de Unie moeten aan de volgende criteria voldoen: a) zij beschikken over gekwalificeerd personeel met voldoende kennis van de op hun bevoegdheidsdomein toegepaste analytische technieken en met voldoende kennis van de internationale normen en praktijken; b) zij beschikken over de uitrusting en het referentiemateriaal die nodig zijn voor het uitvoeren van de hun toegewezen taken; c) zij handelen in het openbaar belang en op onpartijdige en onafhankelijke wijze; d) zij staan ervoor in dat het personeel het vertrouwelijke karakter van bepaalde onderwerpen, resultaten of mededelingen eerbiedigt; d bis) zorgen dat zij geaccrediteerd zijn krachtens de bepalingen van Verordening (EG) nr. 765/2008; [Am. 125] 3. Op het gebied waarvoor zij zijn aangewezen voeren de referentielaboratoria van de Unie, indien nodig, de volgende taken uit: a) producten testen in het kader van activiteiten op het gebied van markttoezicht en onderzoek; b) bijdragen tot het beslechten van eventuele geschillen geschillen die voortkomen uit verschillen in risicobeoordeling tussen de autoriteiten markttoezichtautoriteiten van de verschillende lidstaten, de marktdeelnemers en de conformiteitsbeoordelingsinstanties; [Am. 126] c) de Commissie en de lidstaten voorzien van onafhankelijk technisch of wetenschappelijk bewijs; d) nieuwe technieken en analysemethoden ontwikkelen; e) informatie verspreiden en opleiding aanbieden. HOOFDSTUK VII Financiering Artikel 29 Financieringsactiviteiten 1. De Unie kan de volgende activiteiten in verband met de toepassing van deze verordening financieren: a) het opstellen en actualiseren van bijdragen aan richtsnoeren inzake markttoezicht; b) de beschikbaarstelling van technische of wetenschappelijke expertise aan de Commissie om haar bij te staan bij de implementatie van de administratieve samenwerking inzake markttoezicht en de in de artikelen 11 en 18 bedoelde beoordelingsprocedures van de Unie; c) de verrichting van voorbereidende of aanvullende werkzaamheden in verband met de uitoefening van markttoezichtactiviteiten voor de toepassing van wetgeving van de Unie, zoals studies, programma's, evaluaties, richtsnoeren, vergelijkende analysen, gezamenlijke bezoeken, onderzoek, ontwikkeling en onderhoud van databanken, opleiding, laboratoriumwerkzaamheden, bekwaamheidstests, interlaboratoriumonderzoek en conformiteitsbeoordelingen, alsmede Europese markttoezichtcampagnes en gelijksoortige activiteiten; d) activiteiten uitgevoerd in het kader van programma's voor technische bijstand, samenwerking met derde landen en bevordering en verbetering van het Europese beleid en de Europese systemen voor markttoezicht bij belanghebbenden op Europees en internationaal niveau; e) de samenwerking tussen markttoezichtautoriteiten en de technische en logistieke bijstand die wordt verleend door het uitvoerend secretariaat van het EMSF. 2. De Unie verleent haar financiële bijstand aan de activiteiten uit hoofde van deze verordening in overeenstemming met Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, hetzij direct, hetzij indirect, door taken tot uitvoering van de begroting toe te vertrouwen aan de in artikel 58, lid 1, onder c), van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 vermelde entiteiten. 3. De kredieten voor de in deze verordening bedoelde activiteiten worden jaarlijks door het Europees Parlement en de Raad binnen de grenzen van het geldende financieel kader vastgesteld. 4. De door het Europees Parlement en de Raad voor de financiering van markttoezichtactiviteiten vastgestelde kredieten kunnen ook uitgaven dekken die betrekking hebben op activiteiten op het gebied van voorbereiding, toezicht, controle, audit en evaluatie die nodig zijn voor het beheer van de activiteiten krachtens deze verordening en de verwezenlijking van de betrokken doelstellingen; hierbij gaat het met name om studies, vergaderingen van deskundigen, voorlichtings- en communicatieactiviteiten, met inbegrip van institutionele communicatie betreffende de politieke prioriteiten van de Unie voor zover die verband houden met de algemene doelstellingen van activiteiten op het gebied van markttoezicht, uitgaven in verband met IT-netwerken voor informatie-uitwisseling en –verwerking, alsmede alle andere uitgaven voor administratieve en technische bijstand die de Commissie verricht voor het beheer van de activiteiten uit hoofde van deze verordening. 5. De Commissie beoordeelt de relevantie van de door de Unie gefinancierde activiteiten op het gebied van markttoezicht in het licht van de behoeften van het beleid en de wetgeving van de Unie en stelt het Europees Parlement en de Raad uiterlijk op ... (48) en daarna elke vijf jaar van de resultaten van deze beoordeling in kennis. Artikel 30 Bescherming van de financiële belangen van de Unie 1. De Commissie neemt passende maatregelen om ervoor te zorgen dat bij de uitvoering van uit hoofde van deze verordening gefinancierde acties, de financiële belangen van de Unie met de toepassing van preventieve maatregelen tegen fraude, corruptie en andere onwettige activiteiten worden beschermd door middel van doeltreffende controles en, indien onregelmatigheden worden ontdekt, door middel van terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen en, voor zover van toepassing, door middel van doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties. 2. De Commissie of haar vertegenwoordigers en de Rekenkamer hebben de bevoegdheid om audits, op basis van documenten of ter plaatse, uit te voeren bij alle begunstigden, contractanten en subcontractanten die uit hoofde van deze verordening middelen van de Unie hebben ontvangen. 3. Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) kan overeenkomstig de procedures van Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad (49) controles en verificaties ter plaatse bij de direct of indirect bij de financiering betrokken economische subjecten uitvoeren om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten in verband met een subsidieovereenkomst of -besluit of een contract betreffende financiering door de Unie, waardoor de financiële belangen van de Unie zijn geschaad. 4. Onverminderd de leden 1, 2 en 3 verlenen de uit deze verordening voortvloeiende samenwerkingsovereenkomsten met derde landen en internationale organisaties, subsidieovereenkomsten en -besluiten en contracten de Commissie, de Rekenkamer en OLAF uitdrukkelijk de bevoegdheid om dergelijke audits en controles en verificaties ter plaatse uit te voeren. HOOFDSTUK VIII Slotbepalingen Artikel 31 Sancties 1. De lidstaten stellen de regels vast inzake ter bepaling van passende sancties op inbreuken op de bepalingen van deze verordening die marktdeelnemers verplichtingen opleggen en op inbreuken op de bepalingen van de harmonisatiewetgeving van de Unie inzake onder deze verordening vallende producten die marktdeelnemers verplichtingen opleggen, voor zover die wetgeving niet in sancties voorziet, en nemen alle dienstige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze regels worden toegepast. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten delen die bepalingen uiterlijk op [ datum invoegen – drie maanden vóór de datum van toepassing van deze verordening ] ... (50) aan de Commissie mee en stellen haar onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen. [Am. 127] Bij de in de eerste alinea bedoelde De sancties wordt de omvang van de ondernemingen en met name de situatie van kleine en middelgrote ondernemingen in aanmerking genomen moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn . De sancties kunnen worden verzwaard indien moeten gerelateerd zijn aan de ernst, de duur en – voor zover aanwezig – het opzettelijke karakter van de inbreuk. Bovendien moet bij de sancties rekening worden gehouden met de vraag of de betrokken marktdeelnemer al eerder een vergelijkbare inbreuk heeft gepleegd ; bij ernstige inbreuken zijn strafrechtelijke sancties mogelijk . [Am. 128] 1 bis. Administratieve sancties op inbreuken moeten ten minste het met de inbreuk beoogde economisch voordeel compenseren, maar mogen niet hoger uitvallen dan 10% van de jaaromzet of een schatting daaromtrent. De opgelegde sancties mogen hoger zijn dan 10% van de jaaromzet of een schatting daaromtrent wanneer het met de inbreuk beoogde economische voordeel dient te worden gecompenseerd. Bij ernstige inbreuken zijn ook strafrechtelijke sancties mogelijk. [Am. 129] 1 ter. De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van de aard en omvang van de krachtens deze verordening opgelegde sancties, zij bepalen welke inbreuken er daadwerkelijk op de verordening zijn gepleegd, en maken de identiteit kenbaar van de marktdeelnemers waaraan sancties zijn opgelegd. De Commissie stelt die informatie langs elektronische weg en, waar dienstig, met andere middelen ter beschikking van het publiek. [Am. 130] Aan de hand van de informatie die zij ontvangt uit hoofde van de eerste alinea, publiceert de Commissie een zwarte lijst die de hele Unie beslaat, van de marktdeelnemers van wie herhaaldelijk is geconstateerd dat zij opzettelijk inbreuk plegen op deze verordening en werkt zij deze lijst bij. [Am. 131] Artikel 31 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 21 bis genoemde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie verleend voor onbepaalde tijd met ingang van … (51) 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 21 bis bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 21 bis vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn kan op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden worden verlengd. [Am. 132] Artikel 32 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 daarvan, van toepassing. Artikel 33 Evaluatie Uiterlijk ... (52) evalueert de Commissie de toepassing ervan en zendt zij een evaluatieverslag naar het Europees Parlement en de Raad. In dit verslag wordt nagegaan of deze verordening haar doelstellingen heeft bereikt, met name wat betreft het waarborgen van een doeltreffender en efficiënter handhaving van de regels inzake productveiligheid en de harmonisatiewetgeving van de Unie, het verbeteren van de samenwerking tussen de markttoezichtautoriteiten, het verscherpen van de controles van producten die de Unie binnenkomen en het beter beschermen van de gezondheid en veiligheid van personen in het algemeen, de gezondheid en veiligheid op het werk, consumentenbescherming, bescherming van het milieu , de energie-efficiëntie en de openbare veiligheid, alsook andere openbare belangen, waarbij rekening wordt gehouden met het effect ervan op het bedrijfsleven en met name op kleine en middelgrote ondernemingen mkb-bedrijven . Bovendien moeten in dat verslag nieuwe en innovatieve, marktgerichte oplossingen worden geïnventariseerd die de door markttoezichtautoriteiten ontplooide markttoezichtactiviteiten effectief kunnen aanvullen, en moet het ook – zonder zich daartoe te beperken – de mogelijkheden verkennen van verplichte regelingen voor auditing door derden. [Am. 133] Artikel 34 Wijzigingen 1. De volgende bepalingen worden geschrapt: a) artikel 7 van Richtlijn 89/686/EEG; b) artikel 7, leden 2 en 3, en artikel 8 van Richtlijn 93/15/EEG; c) artikel 7 van Richtlijn 94/9/EG; d) artikel 7, artikel 10, lid 4, en artikel 11 van Richtlijn 94/25/EG; e) de artikelen 7 en 11 van Richtlijn 95/16/EG; f) de artikelen 8, 16 en 18 van Richtlijn 97/23/EG; g) artikel 9 van Richtlijn 1999/5/EG; h) de artikelen 14, 15 en 19 van Richtlijn 2000/9/EG; i) artikel 5 van Richtlijn 2000/14/EG; j) artikel 6, leden 2 en 3, en de artikelen 8 tot en met 13 van Richtlijn 2001/95/EG en bijlage II daarbij; k) de artikelen 10 en 11 van Richtlijn 2004/108/EG; l) artikel 4, leden 3 en 4, en de artikelen 11, 17 en 20 van Richtlijn 2006/42/EG; m) artikel 9 van Richtlijn 2006/95/EG; n) artikel 14, leden 5 en 6, en de artikelen 15 tot en met 17 van Richtlijn 2007/23/EG; o) artikel 13, lid 5, en artikel 14 van Richtlijn 2008/57/EG; p) de artikelen 39, 40 en 42 tot en met 45 van Richtlijn 2009/48/EG; q) de artikelen 7, 15 en 17 van Richtlijn 2009/105/EG; r) de artikelen 7, 11 en 12 van Richtlijn 2009/142/EG; s) artikel 18 van Richtlijn 2011/65/EU; t) de artikelen 56 tot en met 59 van Verordening (EG) nr. 305/2011. 2. Artikel 3, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 764/2008 wordt vervangen door:" "a) artikel 10 van Verordening (EU) nr. …/... van het Europees Parlement en de Raad van ... *. ______ * Verordening (EU) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende het markttoezicht op producten en tot wijziging van de Richtlijnen 89/686/EEG en 93/15/EEG van de Raad, de Richtlijnen 94/9/EG, 94/25/EG, 95/16/EG, 97/23/EG, 1999/5/EG, 2000/9/EG, 2000/14/EG, 2001/95/EG, 2004/108/EG, 2006/42/EG, 2006/95/EG, 2007/23/EG, 2008/57/EG, 2009/48/EG, 2009/105/EG, 2009/142/EG, 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad en de Verordeningen (EG) nr. 764/2008, (EG) nr. 765/2008 en (EU) nr. 305/2011, van het Europees Parlement en de Raad (PB L...) (53) ."; 3. Verordening (EG) nr. 765/2008 wordt als volgt gewijzigd: a) De titel komt als volgt te luiden:" "Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie van conformiteitsbeoordelingsinstanties en algemene beginselen inzake CE-markering en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 339/93"; b) artikel 1, leden 2 en 3, artikel 2, punten 14, 15, 17 tot en met 19, hoofdstuk III en artikel 32, lid 1, onder e), worden geschrapt. Verwijzingen naar de bepalingen van de artikelen 15 tot en met 29 van Verordening (EG) nr. 765/2008 gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en moeten worden gelezen overeenkomstig de in de bijlage van deze verordening opgenomen concordantietabel. Artikel 35 Overgangsbepalingen Op procedures die op nationaal of Unieniveau zijn ingeleid krachtens een van de in artikel 34 van deze verordening of de artikelen 6 tot en met 9 van Richtlijn 2001/95/EG bedoelde bepalingen blijven die bepalingen van toepassing. Artikel 36 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op ... (54) Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2015. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE Concordantietabel Verordening (EG) nr. 765/2008 Deze verordening Artikel 15, leden 1, 2 en 5 Artikel 2 Artikel 15, lid 3 - Artikel 15, lid 4 Artikel 3, lid 1 Artikel 16, lid 1 Artikel 4, lid 1 Artikel 16, lid 2 Artikel 4, lid 2, juncto artikel 3, lid 12; artikel 17, lid 1, en artikel 26, lid 5 Artikel 16, lid 3 - Artikel 16, lid 4 - Artikel 17, lid 1 Artikel 5, lid 4 Artikel 17, lid 2 Artikel 26, lid 1 Artikel 18, lid 1 Artikel 5, lid 3 Artikel 18, lid 2 Artikel 6, lid 6 Artikel 18, lid 3 Artikel 5, lid 2 Artikel 18, lid 4 Artikel 6, lid 4 Artikel 18, leden 5 en 6 Artikel 4, lid 3, artikel 6, leden 7 tot en met 9, en artikel 26, lid 2 Artikel 19, lid 1, eerste alinea Artikel 6, lid 1 Artikel 19, lid 1, tweede alinea Artikel 6, lid 5, en artikel 7 Artikel 19, lid 1, derde alinea Artikel 8, lid 1, tweede alinea Artikel 19, lid 2 Artikel 6, lid 2 Artikel 19, lid 3 Artikel 9, lid 5, onder a) Artikel 19, lid 4 Artikel 6, lid 3 Artikel 19, lid 5 Artikel 26, lid 5, en artikel 27 Artikel 20, lid 1 Artikel 9, lid 4, en artikel 18, lid 1, onder b) Artikel 20, lid 2 Artikel 12 Artikel 21 Artikel 6, lid 4, en artikel 9 Artikel 22, leden 1, 2 en 3 Artikel 18, leden 1 en 2 Artikel 22, lid 4 Artikel 17 Artikel 23, leden 1 en 2 Artikel 19 Artikel 23, lid 3 Artikel 27 Artikel 24, leden 1 en 2 Artikel 20 Artikel 24, lid 3 Artikel 19, lid 1 Artikel 24, lid 4 Artikel 18, lid 2, en artikel 19, lid 2 Artikel 25 Artikelen 22 tot en met 24 Artikel 26 Artikel 21 Artikel 27 Artikel 13 Artikel 28 Artikel 14 Artikel 29 Artikel 15 (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0652 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0359/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 22 maart 2012 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 februari 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0303/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 600/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0656 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 53, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0382/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 22 maart 2012 (1) , – gezien het advies van de Europees Economisch en Sociaal Comité van 25 april 2012 (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (3) , – gezien de brief van de Commissie juridische zaken van 1 maart 2012 aan de Commissie economische en monetaire zaken overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0306/2012 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel of in het advies van de adviesgroep worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die inhoudelijke wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande teksten behelst, zonder inhoudelijke wijziging; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (4) , rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende markten voor financiële instrumenten en tot wijziging van Richtlijn 2002/92/EG en Richtlijn 2011/61/EU (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/65/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0578 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 338, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0242/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0457/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (1) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EG) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 638/2004 betreffende de communautaire statistieken van het goederenverkeer tussen de lidstaten in verband met het toekennen van gedelegeerde en uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie voor de vaststelling van bepaalde maatregelen, de verstrekking van gegevens door de douane, de uitwisseling van vertrouwelijke gegevens tussen de lidstaten en de definitie van de statistische waarde (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr.659/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0073 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0071/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 1 augustus 2012 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 juli 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A7-0039/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verbetering van de effectenafwikkeling in de Europese Unie, betreffende centrale effectenbewaarinstellingen en tot wijziging van Richtlijnen 98/26/EG en 2014/65/EU en Verordening (EU) nr. 236/2012 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 909/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0772 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0414/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 maart 2013 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0255/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad inzake uitrusting van zeeschepen en tot intrekking van Richtlijn 96/98/EG van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/90/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0471 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0203/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 oktober 2013 (1) , – gezien het Interinstitutioneel akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (2) , – gezien de brief d.d. 16 december 2013 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie interne markt en consumentenbescherming overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 12 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7‑0008/2014 ), A. overwegende dat het voorstel van de Commissie volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. hecht zijn goedkeuring aan de hierbij als bijlage gevoegde verklaring, die samen met de definitieve wetgevingshandeling in de L-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden gepubliceerd; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2014/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukapparatuur (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2014/68/EU.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE VERKLARING VAN HET EUROPEES PARLEMENT Het Europees Parlement is van mening dat slechts wanneer en in zoverre uitvoeringshandelingen in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 in vergaderingen van comités worden besproken, deze comités kunnen worden opgevat als "comitéprocedure-comités" als bedoeld in Bijlage I bij het Kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie. Vergaderingen van comités vallen binnen het toepassingsgebied van punt 15 van het Kaderakkoord wanneer en in zoverre andere aangelegenheden besproken worden. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0554 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 67, lid 4, en artikel 81, lid 2, onder a), c) en e), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0239/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 februari 2014 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 5 februari 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A7-0052/2014 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1215/2012, met betrekking tot de toe te passen regels aangaande het eengemaakt octrooigerecht en het Benelux-Gerechtshof (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 542/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0155 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 338, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0086/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Begrotingscommissie ( A7-0344/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 577/98 van de Raad betreffende de organisatie van een steekproefenquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 545/2014.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2013)0174 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0089/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 juli 2013 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 maart 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Begrotingscommissie ( A7-0300/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. benadrukt dat besluiten van de wetgevingsautoriteit tot toekenning van meerjarige financiering aan het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid geen gevolgen mogen hebben voor de besluiten van de begrotingsautoriteit in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure; 3. verzoekt de Commissie een nieuw financieel memorandum in te dienen dat ten volle rekening houdt met de gevolgen van de wetgevingsovereenkomst tussen het Europees Parlement en de Raad om te voldoen aan de begrotings- en personele eisen van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid en mogelijk van de diensten van de Commissie; 4. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2014 van het Europees Parlement en de Raad over meerjarenfinanciering voor acties van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid op het gebied van de bestrijding van door schepen en olie- en gasinstallaties veroorzaakte verontreiniging van de zee (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 911/2014.) Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2010 getiteld "Europa 2020: Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei" ( COM(2010)2020 ), – gezien de Small Business Act ( COM(2008)0394 ), – gezien de werkzaamheden van de Groep van onafhankelijke belanghebbenden op hoog niveau inzake de administratieve lasten, – gezien het verslag van de Commissie getiteld "Regeldruk voor het mkb verminderen – EU-regelgeving aanpassen aan de behoeften van micro-ondernemingen" ( COM(2011)0803 ), – gezien de mededeling van de Commissie "Gezonde EU-regelgeving" ( COM(2013)0685 ), – gezien het actieplan Ondernemerschap 2020 van de Commissie, – gezien de mededeling van de Commissie over een actieplan ter verbetering van de toegang tot financiering voor kmo's ( COM(2011)0870 ), – gezien de resolutie van het Europees Parlement van 5 februari 2013 getiteld “Betere toegang tot financiering voor kmo's” (1) , – gezien de Richtlijn betalingsachterstand (Richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad), – gezien het door CEEMET (de Raad van Europese werkgevers in de sectoren metaal, techniek en technologie) verrichte onderzoek getiteld "Flexible employment contracts responding to changing market circumstances and meeting employee needs" (2) , – gezien het nieuwe programma voor werkgelegenheid en sociale innovatie (EaSI) dat onder meer steun zal verlenen aan verstrekkers van microkredieten uit hoofde van de huidige Europese Progress-microfinancieringsfaciliteit, – gezien het Eurofound-verslag van januari 2013 getiteld "Born global: The potential of job creation in new international businesses", – gezien het Eurofound-verslag van 2013 getiteld “Public policy and support for restructuring in SMEs", – gezien het Eurofound-verslag van januari 2010 getiteld "Job creation measures”, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie regionale ontwikkeling ( A7-0101/2014 ), A. overwegende dat de tijd die het kost om een bedrijf op te richten in Europa van lidstaat tot lidstaat verschilt en uiteenloopt van vier tot 40 dagen, hetgeen effect kan sorteren op het scheppen van banen; B. overwegende dat is vastgesteld dat verschillende factoren, waaronder starheid op de arbeidsmarkt, in bepaalde lidstaten een negatief effect sorteren op het scheppen van banen, en dat de combinatie van baanflexibiliteit en -zekerheid een gunstiger kader kan vormen; C. overwegende dat de interne markt en het Europese potentieel op het vlak van personele middelen een cruciale rol kan spelen in de verwezenlijking van de werkgelegenheidsdoelstellingen van Europa 2020; D. overwegende dat het mkb de ruggengraat vormt van de economie in de EU en een enorm potentieel bezit voor het scheppen van banen, aangezien het goed is voor 85% van de nieuwe banen; E. overwegende dat 20,7 miljoen kmo's meer dan 67% van de tewerkstelling in de privésector voor hun rekening nemen en dat 30% daarvan afkomstig is van micro-ondernemingen; F. overwegende dat de kosten per werknemer om aan de verplichtingen uit de regelgeving te voldoen tot tien keer hoger kunnen zijn voor kmo’s dan voor grote ondernemingen ( COM(2011)0803 ); G. overwegende dat kmo’s vanwege de financiële crisis en de daaruit voortvloeiende kredietschaarste geconfronteerd worden met de hoogste kredietkosten en de sterkste schaarste; overwegende dat kleinere ondernemingen in de perifere landen volgens het Instituut van Internationale Financiën tussen 4% en 6% meer betalen voor bankleningen dan hun collega’s in Midden-Europa, waardoor zij aanzienlijk benadeeld worden en bijgevolg ook de vooruitzichten van de regio op economisch herstel en een nettogroei van de werkgelegenheid belemmerd worden; H. overwegende dat bedrijfsobligatie-, aandelen- en securitisatiemarkten in Europa relatief onderontwikkeld blijven vergeleken met andere economieën en dat niet-bancaire financiering grotendeels ontoegankelijk blijft voor kmo's, hetgeen hun potentieel om te groeien en banen te scheppen ondermijnt; I. overwegende dat doeltreffende dienstverlening essentieel is voor toekomstige groei, innovatie en nieuwe banen; J. overwegende dat hoewel de huidige generatie de best opgeleide generatie jongeren in de geschiedenis van Europa is en de lidstaten enorme bedragen hebben geïnvesteerd in onderwijs en opleiding, onze jongeren grotendeels afgesneden blijven van de arbeidsmarkt en hun vaardigheden onbenut blijven aangezien zij moeten concurreren voor tijdelijke en onderbetaalde banen; K. overwegende de belangrijke rol van het Europees Sociaal Fonds bij het verlenen van bijstand aan de lidstaten om werklozen kansen en opleidingen te bieden zodat zij kunnen terugkeren naar de arbeidsmarkt; L. overwegende dat de werkloosheid onder jonge Europeanen (15-24) een onhoudbare 23% heeft bereikt en meer dan 50% bedraagt in de lidstaten die het zwaarst getroffen zijn door de crisis; overwegende dat deze massale werkloosheid onder jongeren leidt tot een enorme braindrain en onze capaciteit voor duurzame groei in de toekomst ondermijnt; M. overwegende dat de EU bedreigd wordt door het vooruitzicht van een “banenloze groei”, die het sociale en economische weefsel van onze samenleving en de langetermijnvooruitzichten op gelijke concurrentie binnen de gemondialiseerde kenniseconomie voor de EU verder ondermijnt; Het scheppen van banen 1. is verontrust over de kosten, complexiteit en tijd die het kost om in sommige delen van Europa een bedrijf op te richten, en wijst erop dat elk van deze drie factoren een negatief effect kan sorteren op het scheppen van nieuwe banen in de toekomst; meent dat, als de EU haar concurrentievermogen wil herwinnen en meer banen wil scheppen, de lidstaten moeten werken aan een vereenvoudiging en versnelling van dit proces en moeten zorgen voor toereikende begeleidings- en ondersteuningsmaatregelen, en de daaraan verbonden kosten moeten verlagen; 2. merkt op dat jonge ondernemingen die na hun start snel en intensief internationaliseren een veelbelovende bijdrage leveren aan de economie doordat zij zelf voor innovatie zorgen, innovatie in andere bedrijven stimuleren, deelnemen aan internationale toeleveringsketens en duurzame en kwaliteitsvolle banen scheppen; benadrukt echter dat deze ondernemingen geconfronteerd worden met aanzienlijke uitdagingen in de opstartfase, die snel en met een beperkt kapitaal moet worden gerealiseerd, waardoor goedkope, eenvoudige en snelle opstartprocedures voor hen erg gunstig zouden zijn; 3. merkt op dat wereldwijde trends zowel concurrentiedruk als mogelijkheden voor ondernemingen in het leven hebben geroepen; beklemtoont dat de lidstaten een correct regelgevings- en fiscaal kader tot stand moeten brengen om het scheppen van banen te bevorderen, waarbij tegelijkertijd een veilige werkomgeving moet worden gecreëerd; 4. is van mening dat een meer stimulerend klimaat voor het scheppen van banen tot stand kan worden gebracht als de lidstaten met, daar waar van toepassing, de hulp van de Europese Unie de nodige hervormingen doorvoeren voor het aanpakken van de volgende factoren: vaardigheden, kwalificering van werknemers, ondernemerschap, de gevolgen van demografische veranderingen, markttoegang, financiering, de arbeidsmarkt, arbeidsrechten, administratieve kosten en betere regelgeving; 5. onderstreept het belang van onderzoek en innovatie om het concurrentievermogen, de productiviteit, de duurzaamheid en het werkgelegenheidspotentieel van Europese kmo's te vergroten en wijst op de aanzienlijke aandacht die binnen Horizon 2020 en door het EIT wordt geschonken aan de oprichting en ondersteuning van snelgroeiende innovatieve kmo's; 6. benadrukt het banenpotentieel van de groene economie, die volgens ramingen van de Commissie tegen 2020 vijf miljoen banen zou kunnen creëren in de sectoren energie-efficiëntie en hernieuwbare energie alleen al, op voorwaarde dat een ambitieus klimaat- en energiebeleid wordt gevoerd; verzoekt de lidstaten te zorgen voor voldoende hoge investeringen in deze sectoren en in te spelen op toekomstige vaardigheden van werknemers en de jobkwaliteit van “groene banen” te garanderen; 7. wijst op de belangrijke rol van de EU-vrijhandelsovereenkomsten bij het creëren en handhaven van investeringen en banen in de lidstaten van de EU; 8. is van mening dat de gestage ontwikkeling en uitdieping van de interne markt van de Unie leidt tot vele nieuwe en belangrijke kansen voor bedrijven van elke grootte, en dat er daarom zeer zeker een flexibel kader tot stand moet worden gebracht voor het stimuleren van ondernemerschap en zelfstandigheid, maar dat er daarnaast met het oog op een soepele werking ervan een basismodel met regelgeving in het leven moet worden geroepen met betrekking tot met name de volksgezondheid en de veiligheid, de gezondheid en de veiligheid op het werk, de voedselveiligheid en de milieubescherming; Vaardigheden 9. is van mening dat de EU geconfronteerd wordt met ernstige tekorten aan geschoolde werknemers en mismatches in vaardigheden in bepaalde regio’s en sectoren, die de economische groei en de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie belemmeren; merkt op dat er in de EU meer dan 1,85 miljoen niet-ingevulde vacatures zijn; is bezorgd over het feit dat de laatste resultaten van het onderzoek naar de vaardigheden van volwassenen (PIAAC), dat werd uitgevoerd door de OESO met de steun van DG Onderwijs en Cultuur van de Commissie, aangeven dat 20% van de Europese actieve bevolking over weinig lees- en rekenvaardigheden beschikt en dat 25% van de volwassenen niet over de vaardigheden beschikt die nodig zijn om effectief gebruik te maken van ICT; 10. merkt op dat er een tendens bestaat naar banen waarvoor meer vaardigheden vereist zijn en dat voor nagenoeg 90% van de arbeidsplaatsen die naar verwachting tegen 2020 zullen worden gecreëerd of vrijkomen gemiddelde of hoge diploma's vereist zijn; 11. is van mening dat actieve beleidsmaatregelen voor het bevorderen van stages, voortgezette opleiding, partnerschappen tussen scholen en bedrijven, en het leerlingstelsel tot een betere afstemming van de door de bedrijven gezochte vaardigheden kunnen leiden; 12. onderkent dat, gezien het tekort aan gekwalificeerd personeel, het concept van levenslang leren en het vrije verkeer van werknemers in de EU een bijdrage kunnen leveren aan het inspelen op de vraag van de arbeidsmarkt; 13. wijst erop dat uitmuntendheid, innovatie en menselijk potentieel de troeven van de Unie zijn, en dat veel Europeanen door de afnemende investeringen in onderzoek, onderwijs en opleiding, maar ook door de bijzonder hoge werkloosheidspercentages, zowel in enkele lidstaten als in de eurozone in haar geheel, ertoe worden aangezet werk op andere arbeidsmarkten te zoeken; wijst er tevens op dat de braindrain een belangrijk struikelblok is voor de economische groei, de versterking van het concurrentievermogen van de Unie en de bevordering van ondernemerschap; 14. is van mening dat de onderwijs- en opleidingsstelsels in sommige lidstaten beter moeten worden aangepast aan en moeten aansluiten op de toekomstige ondernemingsbehoeften op het vlak van vaardigheden; merkt met bezorgdheid op dat het geschatte tekort aan gekwalificeerd ICT-personeel in de EU in 2015 naar schatting zal stijgen tot 384 000 à 700 000 arbeidsplaatsen en dat de toevoer van STEM-vaardigheden (wetenschap, technologie, techniek en wiskunde) in de nabije toekomst geen gelijke tred zal houden met de stijgende ondernemingsbehoeften, terwijl het dalende aantal vrouwen dat actief is op dit soort domeinen onvoldoende wordt aangepakt; daarom moeten de lidstaten aangemoedigd worden duale onderwijs- en opleidingsstelsels in te voeren, met name voor opleidingen in STEM-vaardigheden, en de her-, bij- en omscholing van werknemers te bevorderen, met name van werknemers met weinig of verouderde vaardigheden; 15. onderstreept het belang van duale onderwijs- en opleidingsstelsels, met de nadruk op STEM-vaardigheden en een combinatie van praktijkgericht onderwijs in beroepsopleidingen met stageplaatsen, aangezien we hiervan weten dat het de beste manier is om de overgang van school naar werk te vergemakkelijken; 16. is ingenomen met de mededeling van de Commissie getiteld “Open het onderwijs”, die ervoor moet zorgen dat jongeren de nodige digitale vaardigheden aangeleerd krijgen; 17. is van mening dat de ontwikkeling van ondernemersvaardigheden en programma's om te leren hoe de markt, de economie en het financieel stelsel werken en met elkaar verbonden zijn, deel moeten uitmaken van het algemeen onderwijs; is van mening dat een goed voorbereid ondernemingsplan de eerste stap is voor betere toegang tot financiering en voor reële overlevingskansen; verzoekt de Commissie en de lidstaten financieel onderwijs en adviezen over het beginnen van een bedrijf in hun onderwijsprogramma's op te nemen en financiering van lessen in ondernemerschap als een investering te beschouwen; steunt in dit verband het programma "Erasmus voor jonge ondernemers", dat bedoeld is om een cultuur van ondernemerschap te bevorderen en de interne markt en het concurrentievermogen te ontwikkelen; 18. onderstreept dat de overgang van school naar werk vlotter moet verlopen, zodat jongeren zo snel mogelijk hun weg vinden naar de arbeidsmarkt en het risico op NEET wordt voorkomen; 19. merkt op dat de ESI-fondsen steun verlenen aan autoriteiten en belanghebbenden op plaatselijk, regionaal en nationaal niveau om onder andere leren op de werkplek, onderzoek, ontwikkeling en innovatie te stimuleren en het concurrentievermogen van micro-ondernemingen (vooral eenmanszaken) en kmo's te vergroten door samenwerkingsverbanden aan te gaan met wetenschappelijke en onderzoeksfaciliteiten, en op die manier de huidige economische en maatschappelijke uitdagingen en met name de hoge werkloosheid te helpen aanpakken; 20. beklemtoont dat inspanningen om groei, innovatie en het scheppen van banen te ondersteunen in een duurzame economie gezondheids- en veiligheidsnormen moeten garanderen en een evenwicht moeten zien te vinden tussen economische, sociale en milieumaatregelen, waarbij onder meer slimme specialisatie moet worden ondersteund en het ecosysteem moet worden geëerbiedigd, zodat er in alle regio's van de EU fatsoenlijk betaalde kwaliteitsbanen beschikbaar komen; benadrukt in dit verband de belangrijke rol die bedrijven en de onderwijssector moeten spelen door middel van grensoverschrijdende projecten, samenwerking tussen universiteiten en andere kwalitatief hoogstaande onderwijsinstellingen en de totstandbrenging van innovatieve "clusters"; pleit voor lokale en regionale financieringsprogramma's om opleidingen in het kader van het leerlingwezen mogelijk te maken; 21. is van mening dat de voltooiing van de digitale interne markt de ondersteuning aan en ontwikkeling van kmo's zal bevorderen; acht het noodzakelijk dat er voldoende gekwalificeerd ICT-personeel beschikbaar is en dat het Europese publiek over de nodige digitale vaardigheden beschikt om de ICT-technologie te benutten; 22. benadrukt dat, om het huidige tekort aan vaardigheden in Europa aan te pakken, er dringend maatregelen nodig zijn om vrouwen sneller toegang te bieden tot wetenschappelijke en technologische opleidingen en beroepen, en met name in de sector van de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën; 23. roept op tot initiatieven die partnerschappen tussen ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten stimuleren die de Europeanen de nodige vaardigheden verschaffen om toegang te krijgen tot banen in de ICT, de energiesector en de hoogtechnologische productie; Ondernemerschap 24. is bezorgd over het feit dat het aantal EU-burgers dat als zelfstandige ondernemer aan de slag wil de voorbije drie jaar van 45% naar 37% gedaald is, waarbij bijna de helft aangeeft bang te zijn om failliet te gaan en meer dan 50% zegt dat het moeilijk is om voldoende informatie te krijgen over het starten van een bedrijf; is van oordeel dat de toename van het aantal kmo's nauw verband houdt met het fenomeen 'ondernemerschap'; onderstreept dat 'start-ups' en het uitoefenen van een vrij beroep werkgelegenheidskansen creëren en bijdragen aan de totstandbrenging van sterke industrie- en dienstensectoren, en moedigt de lidstaten derhalve aan ondernemerschap en ondernemerschapsvaardigheden op verschillende onderwijsniveaus te bevorderen en voorlichting over het starten van een bedrijf te organiseren in universiteiten en beroepsopleidingscentra; merkt tot zijn bezorgdheid op dat vrouwen slechts 30% van alle ondernemers in Europa uitmaken; wijst erop dat ondernemerschap bij vrouwen moet worden bevorderd door de toegang tot technische, wetenschappelijke en zakelijke ondersteuningsnetwerken te vergemakkelijken en te werken aan coaching/begeleidingsprogramma’s voor vrouwelijke ondernemers; 25. wijst erop dat de 'risicofactor' van de status van zelfstandige en het negatieve effect van de recente economische crisis op de mogelijkheden om geld te lenen, een rem zetten op de mogelijkheden om een bedrijf te beginnen; vindt in dit verband dat de lidstaten moeten overwegen maatregelen te nemen om het stelsel van sociale voorzieningen voor zelfstandigen te verbeteren zonder de flexibiliteit van deze specifieke soort activiteit aan te tasten; 26. is bezorgd over het feit dat de financiële crisis en de daaropvolgende recessie veel Europese kmo’s zwaar hebben getroffen, waarbij een groot aantal ondernemingen vereffend is in plaats van een nieuwe start te krijgen; wijst op het belang van een gunstig regelgevingskader dat gezonde herstructureringen mogelijk maakt en voorkomt dat banen verloren gaan; is verheugd over het actieplan Ondernemerschap van de Commissie dat steun verleent aan de inspanningen van de lidstaten om gezonde ondernemingen te helpen overleven en eerlijke ondernemers een tweede kans te geven, aangezien hiervan een positief werkgelegenheidseffect zal uitgaan; dringt er daarom bij de Commissie op aan om een overzicht op te stellen van alle maatregelen die in de verschillende lidstaten zijn getroffen om het ondernemingsklimaat te verbeteren; onderstreept de verantwoordelijkheid van de lidstaten om de door de Commissie aangeboden steun om het ondernemingsklimaat te verbeteren ten volle te benutten; is ingenomen met de inspanningen van de Commissie om burgers en ondernemingen te informeren over de financieringsmogelijkheden, bijvoorbeeld via de uitgaven “Overzicht van de financiële regels” en “Financieringsmogelijkheden 2007-2013”; 27. is ingenomen met het programma voor het concurrentievermogen van ondernemingen en voor kmo's (COSME) en het kmo-instrument waarin Horizon 2020 voorziet; betreurt evenwel het feit dat het budget voor COSME en voor kmo's binnen Horizon 2020 binnen het meerjarig financieel kader (MFK) beperkt is; 28. is met name verheugd over de specifieke maatregelen in het kader van COSME, die bestemd zijn om de raamvoorwaarden voor ondernemingen en vooral kmo's te verbeteren, om de toegang tot financiering en tot de markten te vergemakkelijken en om ondernemerschap en een ondernemerscultuur te bevorderen; onderstreept dat een stabiele en duidelijke regelgeving is vereist om de ontwikkeling van ondernemerschap in Europa te bevorderen; verwacht dat de maatregelen en acties ter bevordering van het ondernemerschap op Europees of nationaal niveau gericht zullen zijn op alle types van ondernemingsmodellen, met inbegrip van coöperaties, ambachtelijke bedrijven, vrije beroepen en sociale ondernemingen; is ingenomen met de voortgezette ondersteuning van aandelen- en schuldfinanciering uit hoofde van Horizon 2020 en COSME; 29. is van oordeel dat met name jonge ondernemers aan innovatie doen en nieuwe werkgelegenheid scheppen; onderstreept dat het noodzakelijk is om ervaren begeleiders in contact te brengen met jonge aspirant-ondernemers en om de oprichting van ondersteuningsstructuren voor innovatieve start-ups te vergemakkelijken; verwelkomt regelingen zoals Erasmus voor jonge ondernemers die bedoeld zijn om nieuwe ondernemers te helpen bij het verwerven van de nodige vaardigheden voor het runnen van een bedrijf, en meent dat dergelijke programma's verder bevorderd dienen te worden om meer ondernemers te helpen bij hun ontwikkeling en bij het scheppen van banen; verzoekt de lidstaten in ondernemerschapsonderwijs- en opleidingen, zoals school-bedrijfsprojecten en stages, meer aandacht te besteden aan de praktische aspecten van het ondernemerschap; roept de Commissie en de lidstaten op dit in acht te nemen bij de tenuitvoerlegging van Cosme; is in dat verband ingenomen met de versterking van het Europees Instituut voor Innovatie en Technologie (EIT), waarin duidelijk de nadruk ligt op het bijbrengen van ondernemers- en innovatieve vaardigheden aan 10 000 master- en 10 000 doctoraatsstudenten tegen 2020; 30. verzoekt om de EU-mobiliteitsprogramma's voor ondernemers, zoals Erasmus voor jonge ondernemers, te ondersteunen en om ondernemerschapsonderwijs op te nemen in de nationale leerplannen via de uitwisseling van beste praktijken; 31. wijst erop dat het belangrijk is starterscentra op te richten en te ondersteunen, teneinde jonge ondernemers in de gelegenheid te stellen hun ideeën te testen en met bedrijfsnetwerken in contact te komen, en ze te helpen bij het leggen van contacten met potentiële partners, klanten en investeerders; meent dat EU-financiering een essentiële rol kan spelen in het gericht scheppen van banen en benadrukt het succes van door de EU-gefinancierde projecten en universiteitsprogramma's die ondernemingszin en ondernemerschap stimuleren door te voorzien in mentors, intensieve steun voor starters en ruimte voor starterscentra, zoals het Birmingham Skills for Enterprise and Employability Network (BSEEN) in het VK, dat door het EFRO wordt gefinancierd; 32. vestigt de aandacht op het feit dat de werknemers van veel Europese ondernemingen, geconfronteerd met een mogelijke sluiting van hun bedrijf, eigenaar van de onderneming kunnen worden door het opzetten van coöperatieve vennootschappen; wenst dat wordt onderzocht of er mogelijk nieuwe steunlijnen kunnen worden ontwikkeld via het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering en de Europese Investeringsbank voor ondernemingen in sectoren die volgens de Europa 2020-strategie sleutelsectoren zijn; 33. toont zich bezorgd om het in de EU toenemende verschijnsel van "schijnzelfstandigen"; verzoekt de lidstaten specifiek beleid te ontwikkelen om dit te voorkomen, dat bijvoorbeeld bestaat uit toereikende werkgelegenheidskansen of intensievere arbeidsinspecties; 34. verzoekt de lidstaten een cultuur van internationalisering te bevorderen via voorlichting, informatie over optimale praktijken en het opzetten van een uitwisselingsplatform; verzoekt de lidstaten te zorgen voor de ontwikkeling van ondernemerschapsvaardigheden met een internationaal gerichte benadering, de transparantie van ondersteunende instrumenten voor startende bedrijven te bevorderen en netwerken en uitwisselingsstructuren voor contacten tussen jonge ondernemers en potentiële investeerders en handelspartners te ondersteunen, en vraagt de lidstaten tot slot om ook na de opstartfase operationeel advies en steun te blijven verstrekken om ondernemingen te helpen de eerste kritieke jaren te doorstaan en stimulansen voor de werkgelegenheid te bieden; 35. onderstreept dat het belangrijk is om jonge Europeanen ondernemerschapsonderwijs te bieden en hen ondernemingsgeest bij te brengen; wijst in dat verband op de bepalende rol die het EIT speelt in het bevorderen van een ondernemingscultuur via onderwijs, opleiding en praktijk; merkt op dat alle kennis- en innovatiegemeenschappen van het EIT het ondernemerschap op hun respectieve terreinen actief bevorderen door de ontwikkeling van programma's waarin excellente wetenschap en innovatie worden gecombineerd met ondernemersvaardigheden en -ervaringen, om de ondernemers van de toekomst klaar te stomen en bestaande ondernemingen een innovatieve en ondernemende mentaliteit bij te brengen; 36. stelt dat het voor de sociale samenhang in de EU van cruciaal belang is de hoge werkloosheidscijfers in de EU, met name onder jongeren en andere kwetsbare bevolkingsgroepen, aan te pakken door het regionale concurrentievermogen en de regionale werkgelegenheid een impuls te geven en ondernemerszin te stimuleren; verzoekt de lidstaten dan ook de ESI-fondsen te gebruiken om zich te richten op het scheppen van duurzame banen en kansen voor bedrijven door een gunstige omgeving te creëren en het juiste regelgevingskader in het leven te roepen voor micro-ondernemingen, kleine en middelgrote ondernemingen, bedrijven en start-ups; 37. wijst erop dat de ESI-fondsen een belangrijke rol vervullen bij de ondersteuning van concrete projecten die tot doel hebben de ondernemersvaardigheden, het zakelijk inzicht en de creatieve vaardigheden van onder meer jonge mensen te vergroten; onderstreept dat alle lidstaten en regio's deze mogelijkheid ten volle moeten benutten om de jeugdwerkloosheid te bestrijden; benadrukt dat de plaatselijke en regionale autoriteiten via de ESI-fondsen bijzondere aandacht moeten besteden aan de bevordering van ondernemerschap op plaatselijk en regionaal niveau, waarbij de nadruk ligt op start-ups van jongeren; 38. is verheugd over de groei van de sociale economie als een nieuwe vorm van ondernemerschap in de EU, met name voor jongeren; verzoekt de lidstaten strategieën en programma's ter bevordering van de sociale economie te ontwikkelen; Demografische gegevens 39. is van mening dat, gezien het wijdverbreide verschijnsel van de vergrijzing, de lidstaten aangemoedigd moeten worden om, mede in het kader van de solidariteit tussen generaties, het behoud van oudere vrouwelijke en mannelijke werknemers op de arbeidsmarkt te bevorderen door ervaring te waarderen; onderstreept dat een oudere beroepsbevolking en langere loopbanen een positieve bijdrage tot het herstel en groei in de toekomst kunnen leveren; onderstreept daarom het belang van levenslang leren, met name voor oudere werknemers; onderstreept tot slot dat ouderen onmisbaar zijn met het oog op het overdragen van kennis en ervaring aan volgende generaties; 40. meent dat het belangrijk is het ondernemerschap van senioren te bevorderen als manier om senioren met aanzienlijke bedrijfservaring te betrekken bij het innovatieproces en hen zo langer aan het werk te houden en onmisbare vaardigheden op de arbeidsmarkt te behouden; 41. verzoekt de lidstaten om de EU-wetgeving die discriminatie op het werk op grond van leeftijd, handicap, seksuele geaardheid en godsdienst of overtuiging verbiedt, effectief uit te voeren; 42. onderkent dat het belangrijk is rekening te houden met de situatie van mensen die werk en privéleven moeten combineren; Markttoegang 43. beklemtoont dat de Europese interne markt kansen biedt die moeten worden benut om de Europese economieën nieuw leven in te blazen door de grenzen open te stellen, de resterende belemmeringen die de mobiliteit van werknemers in de weg staan weg te nemen en nieuwe kansen voor bedrijven en nieuwe banen te scheppen; 44. vraagt om de resterende hindernissen voor grensoverschrijdende dienstverlening weg te nemen, waardoor meer banen gecreëerd zullen kunnen worden; 45. benadrukt dat grootte voor kmo’s wel degelijk van belang is: grotere kmo’s zijn beter bestand tegen economische cycli, bouwen een diepgaandere expertise op, vinden nieuwe klanten en markten, sluiten aan op mondiale toeleveringsketens en hebben het gemakkelijker om financiering van de bank te krijgen en andere financieringsbronnen te benutten en scheppen zo meer banen; is van mening dat de Commissie en de lidstaten onderricht in management- en bedrijfsstrategieën voor eigenaars van kmo’s die hun activiteiten willen uitbreiden, dienen te stimuleren; wijst op het belang van steun voor kmo’s om contacten te leggen met nog niet aangeboorde buitenlandse markten door bestaande overheidsinstanties daartoe te laten samenwerken met banken en kmo-verenigingen; 46. benadrukt dat de vaststelling van een gunstig en flexibel rechtskader in de interne markt voor het stimuleren van ondernemerschap en met name het ondersteunen van het midden- en kleinbedrijf, dat de "ruggengraat" van de EU-economie vormt, in geen geval ten koste mag gaan van de Europese minimumarbeidsnormen en de fundamentele arbeidsrechten; 47. merkt op dat het van essentieel belang is om kmo’s die willen internationaliseren via leningen of kapitaalinvesteringen op de middellange en lange termijn te steunen, en kmo’s te informeren over de toegang tot handelsfinanciering; 48. wijst op het belang van de digitale economie voor het scheppen van werkgelegenheid, met name in sectoren waarin Europa het traditioneel goed doet, zoals de creatieve sector, cultureel erfgoed en toerisme; 49. benadrukt dat vrije en eerlijke mededinging op de interne markt, ondersteund door gemeenschappelijke sociale normen, van essentieel belang is om groei en innovatie te stimuleren en zo de werkgelegenheid in de Unie te vergroten; Financiën 50. merkt op dat bankleningen nog steeds de meeste voorkomende bron van financiering zijn in Europa; is evenwel van mening dat nieuwe vormen van financiering met behulp van innovatieve regelingen en niet-bancaire trajecten, zoals 'crowdfunding', particuliere investeringen in kmo’s, peer-to-peer lenen, microleningen, laagdrempelige microkredietverstrekking en andere instrumenten, echte voordelen kunnen opleveren omdat zij starters de nodige investeringen bezorgen om te kunnen groeien en banen te scheppen; is van oordeel dat nieuwe financieringsvormen gunstig kunnen zijn voor jonge, dynamische ondernemingen die moeilijk toegang krijgen tot eerder traditionele financieringsbronnen doordat zij zo nieuw zijn; beklemtoont dat zulke nieuwe financieringsvormen niet beperkt mogen worden tot de opstart- en de groeifase, en dat de bevordering van alternatieve kapitaalmarkten ook zou kunnen bijdragen tot positieve resultaten voor zowel de onderneming als zijn werknemers, bijvoorbeeld in het geval van een herstructurering; 51. vindt het bijzonder belangrijk dat lidstaten Richtlijn 2011/7/EU betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties ten uitvoer leggen in het kader waarvan de contractuele betalingstermijn voor transacties tussen ondernemingen en overheidsinstanties niet meer mag bedragen dan de in artikel 4, lid 3 bepaalde termijn, tenzij in het contract uitdrukkelijk anders is overeengekomen en mits een en ander objectief gerechtvaardigd is in het licht van de bijzondere aard of kenmerken van het contract, en in ieder geval niet meer dan 60 kalenderdagen; 52. onderstreept dat niet-innovatieve kmo's en gevestigde kmo's die nieuwe markten willen aanboren of aan een nieuwe eigenaar worden overgedragen vaak overheidssteun nodig hebben om de nodige financiering te kunnen krijgen; 53. benadrukt dat het cohesiebeleid voor de periode 2014-2020 een belangrijk en doeltreffend instrument vormt voor de totstandbrenging van slimme, duurzame en inclusieve groei, de verwezenlijking van de Europa 2020-doelstellingen, door met een brede waaier aan maatregelen en innovatieve financiële instrumenten de oprichting en ontwikkeling te ondersteunen van kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's), met inbegrip van micro-ondernemingen, die tot de voornaamste generatoren van nieuwe werkgelegenheid in de EU behoren; 54. verwelkomt initiatieven die de toegang tot EU-steun voor burgers, organisaties en bedrijven, en met name kmo's, vergemakkelijken via een meertalig internetportaal dat informatie verschaft over de Structuurfondsen, met inbegrip van het ESF, Horizon 2020 en COSME; is ook verheugd over de inspanningen van het Enterprise Europe Network in dit verband; meent dat er echter meer in het werk moet worden gesteld om bestaande en potentiële ondernemers in alle regio's middels een éénloketsysteem begrijpelijk en volledig te informeren over steunmogelijkheden, en om financiële intermediairs ertoe aan te zetten meer gebruik te maken van de beschikbare financieringsinstrumenten; 55. verzoekt om een betere coördinatie van de financieringsmechanismen van de EU, zoals de Structuurfondsen, het EFRO, Horizon 2020 en EIB-investeringen, met name wat de financiering van innovatieve kmo’s betreft, en verzoekt om te onderzoeken welke belemmeringen momenteel banken in verschillende lidstaten beletten om middelen en leninggaranties over te dragen aan kmo’s en de reële economie; 56. onderstreept het belang van onderzoek en innovatie om het concurrentievermogen, de productiviteit, de duurzaamheid en het potentieel om banen te scheppen van Europese kmo's te vergroten, en wijst op de aanzienlijke aandacht die binnen Horizon 2020 en door het EIT wordt geschonken aan de oprichting en ondersteuning van snelgroeiende innovatieve kmo's; 57. is ingenomen met de oprichting van een kmo-instrument binnen het Horizon 2020-programma dat kmo's toegang biedt tot financiële en niet-financiële ondersteuning voor de uitvoering van innovatieve ideeën; verzoekt de Commissie om het instrument vanaf 2014 op de meest kmo-vriendelijke manier in de praktijk te brengen, dat wil zeggen via een specifiek agentschap, waarmee een werkelijke bottom-upbenadering mogelijk wordt gemaakt voor de indiening van projecten en om allerlei soorten innovatie te ondersteunen, met inbegrip van niet-technologische en sociale innovatie; 58. wijst erop dat ondernemingen echter vaak problemen ondervinden om geld te vinden om hun onderzoek te financieren, nieuwe producten te ontwikkelen of nieuwe markten aan te boren; 59. steunt initiatieven op EU-niveau om kmo's te helpen eenvoudiger toegang te krijgen tot meer financiële middelen, omdat jonge en innovatieve bedrijven hierdoor gemakkelijker toegang tot financiering krijgen, de lidstaten te stimuleren innovatiestimulerende maatregelen vast te stellen (bijvoorbeeld belastingverrekeningsregelingen voor de financiering van onderzoeks- en innovatieactiviteiten) en de ongelijke situatie tussen de lidstaten te corrigeren; steunt initiatieven om ondernemers die failliet zijn gegaan aan te moedigen door hun een tweede kans te bieden en niet te ontmoedigen risico's te nemen; 60. is verheugd over de vereenvoudiging van de terugbetalingswijzen als onderdeel van het Commissievoorstel voor een gemeenschappelijke verordening voor de Structuurfondsen, gezien de belangrijke rol die deze instrumenten in vele regio's vervullen in het promoten van ondernemerschap en vaardigheden; verzoekt de Commissie om de toegang van kmo's tot gemeenschapsfondsen te monitoren en daarvan verslag uit te brengen aan het Parlement; 61. is van mening dat overheidsinvesteringen en staatssteun voor de oprichting en instandhouding van ondernemingen van essentieel belang zijn; is van mening dat de lidstaten vrijwaringen en garanties moeten vragen van ondernemingen die zich in een lidstaat vestigen en overheidssteun krijgen; dit alles om werkgelegenheid in stand te houden; Arbeidsmarkt 62. is ervan overtuigd dat bedrijven alleen banen kunnen creëren in de correcte omstandigheden, waaronder toegang tot gekwalificeerd en hoog opgeleid personeel, een goed evenwicht tussen werk en privé, redelijke kosten en een niet te hoge belastingdruk, en minimale administratieve lasten en regelgeving; 63. wijst op het belang van flexizekerheid op de werkplek die aan de werknemers enerzijds zekerheid biedt en die aan de bedrijven de mogelijkheid biedt flexibel in te spelen op marktontwikkelingen; 64. meent dat de invoering van zogenaamde jeugdcoaches in de arbeidsbemiddelingsdiensten een belangrijke stap is om nog minder jongeren te verliezen bij de overgang van de school naar de arbeidsmarkt; 65. is van mening dat de lidstaten meer in menselijk kapitaal moeten investeren en beter op de behoeften van de arbeidsmarkt moeten inspelen, met name door te zorgen voor sterke koppelingen tussen de onderwijswereld en de bedrijfswereld, door ervoor te zorgen dat jongeren de juiste informatie, het juiste advies en de nodige sturing krijgen om goede keuzes te maken in hun loopbaan, door werkplekleren en het leerlingstelsel te bevorderen, aan na- en bijscholing te doen en levenslang leren aan te bieden; 66. is van mening dat de participatie van de betrokken instanties en de sociale partners in de planning van een langetermijnstrategie voor het midden- en kleinbedrijf sterk voor verbetering vatbaar is, omdat een dergelijke participatie de enige manier is om storingen op te sporen, slimme en flexibele wetgeving op te stellen, de versplintering van de arbeidsmarkt te voorkomen en levensvatbare en hoogwaardige werkgelegenheid te creëren; 67. verzoekt de Commissie en de lidstaten om haalbare regelingen uit te werken voor de overgang van het hoger onderwijs en beroepsopleidingen naar de arbeidsmarkt, met name voor jongeren die voor het eerst gaan werken; 68. verzoekt de lidstaten beleidsmaatregelen te blijven treffen, samen met stimuleringsmaatregelen op economisch en regelgevend gebied, die vorm geven aan cultuur- en onderwijssystemen, door middel van de oprichting van partnerschappen en uitwisselingsnetwerken tussen verschillende onderwijsniveaus en het bedrijfsleven, teneinde de huidige kloof tussen onderwijs en de markt te dichten, de mobiliteit van onderzoekers vanuit de universiteit naar het bedrijfsleven te vereenvoudigen en zo innovatie te bevorderen; Kmo's en micro-ondernemingen 69. meent dat kmo's de grootste motor achter innovatie en economische groei in de EU zijn en dat ze een cruciale rol vervullen in het verschaffen van kansen op werk voor alle leeftijden, en zowel voor vrouwen, als voor mannen; betreurt dat kmo's in veel lidstaten zijn uitgesloten van overheidsbeleid inzake onderzoek, innovatie en ontwikkeling; 70. wijst op het belang van kmo's, niet alleen voor het creëren, maar ook voor het in stand houden van werkgelegenheid; 71. wijst erop dat meer dan 20 miljoen kmo's in de EU 99% van alle bedrijfsactiviteit uitmaken en een essentiële drijvende kracht zijn voor economische groei, innovatie, werkgelegenheid en maatschappelijke integratie; 72. is van mening dat overheidsbeleidsmaatregelen een belangrijke rol spelen in het ondersteunen en stimuleren van de opzet en ontwikkeling van kmo's (bijv. betaalbare leningen, adviesdiensten over overheidsinitiatieven en wetgeving, bedrijfsnetwerken en starterscentra, clusters, bureaus voor technologieoverdracht, coaching- en begeleidingsregelingen, enz.); is van oordeel dat netwerken en de uitwisseling van beste praktijken in dit verband een belangrijke rol spelen; is van mening dat niet-materiële en niet-financiële steun, zoals toegang tot kennis en informatie, financieel onderricht en bedrijfsnetwerken, van essentieel belang is voor nieuwe ondernemers en kmo's om hun onderneming te ontwikkelen; is van mening dat om de interne markt en de handel tussen kleine ondernemingen te stimuleren het van uitzonderlijk belang is de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties en de interoperabiliteit van verschillende regelgevingskaders in de handel te verzekeren; 73. is van mening dat innovatie in kmo's een belangrijke weg is naar het scheppen van banen; wijst erop dat het van essentieel belang is dat kmo's zelf de leiding krijgen over hun innovatieactiviteiten en dat de ondersteuning beter wordt afgestemd op hun werkelijke behoeften om met succes te kunnen deelnemen aan het innovatiesysteem; 74. onderschrijft het "denk eerst klein"-beginsel; onderkent dat grensoverschrijdende e-handel kmo's nieuwe kansen biedt om toegang tot de interne markt te krijgen, nieuwe banen te creëren, de kosten terug te dringen en op de wereldmarkt te concurreren; 75. benadrukt dat ICT-technologie mogelijkheden creëert om de productiviteit en het concurrentievermogen te versterken; wijst erop dat het potentieel van de digitale interne markt moet worden ontwikkeld en dat de kosten van het opzetten van een innovatieve ICT-start-up de afgelopen tien jaar met een factor 100 zijn gedaald, hoofdzakelijk dankzij technologieën als supersnel en alomtegenwoordige breedbandverbindingen, cloud computing, open-sourcesoftware, open data en toegang tot overheidsinformatie; 76. benadrukt dat e-overheidsdiensten bijzonder positief zijn voor ondernemingen (met name voor kmo's, die vaak met onoverkomelijke belemmeringen te maken hebben als zij over de grenzen heen actief zijn in de EU) daar het effect hiervan is dat administratieve uitgaven en kosten worden verlaagd, en de productiviteit, de doeltreffendheid, het concurrentievermogen, de transparantie, de openheid, de doelmatigheid van beleidsmaatregelen, de toegankelijkheid en stroomlijning van procedures worden verbeterd; 77. is van mening dat het gebrek aan passende bescherming voor kmo’s in veel gevallen ondernemingen kan hinderen en de economische groei kan afremmen en ondernemers ook kan ontmoedigen waardoor zij hun kans niet langer willen wagen, hetgeen effect zal sorteren op hun vermogen te groeien en nieuwe banen te creëren; 78. merkt op dat de belangrijkste obstakels voor het opstarten en ontwikkelen van snelgroeiende kmo's de toegang tot en de kosten van financiering, ingewikkelde regelgeving, indirecte kosten, de beperkte toegang tot exportmarkten, gemiddelde betaaltermijnen en tekorten aan geschoolde werknemers zijn; 79. verwelkomt de invoering van de 'kmo-test' en is ingenomen met de verbintenis van de Commissie om lichtere regelgevingsstelsels voor te stellen voor kmo’s, evenals uitzonderingen voor micro-ondernemingen die geval per geval worden toegekend, zonder dat dit de normen inzake veiligheid, gezondheid en arbeidsvoorwaarden in het gedrang brengt; meent dat verzachtende maatregelen moeten worden ingevoerd in een reeks wetgevingsvoorstellen, bijv. een langere uitvoeringstermijn, doeltreffende en effectieve inspecties, of minder zware bureaucratie, zonder dat daardoor een tweedeling op de arbeidsmarkt tot stand komt; 80. verwelkomt initiatieven zoals het CREATE-project, dat de belemmeringen voor groei, het scheppen van banen en concurrentiekracht aanpakt die kmo's in plattelandsgebieden ondervinden; 81. meent dat de lidstaten aangemoedigd moeten worden om, bijvoorbeeld via het Europees netwerk van kmo-gezanten, goede praktijken uit te wisselen inzake innovatieve manieren om banen te scheppen, bureaucratie en administratieve rompslomp te beperken en communicatie te verbeteren, vooral voor kmo's en micro-ondernemingen; 82. vraagt de Commissie en de lidstaten plaatselijke autoriteiten en verenigingen van kmo's te steunen om plaatselijke productie en de hoge kwaliteit daarvan te bevorderen, onder andere door de vorming van clusters van bedrijven rond gemeenschappelijke onderzoeks- en ontwikkelingsprojecten; 83. is van mening dat ook verenigingen van kmo’s moeten worden aangemoedigd om over de grenzen heen beste praktijken uit te wisselen inzake innovatieve manieren om bureaucratie en administratieve rompslomp te beperken; 84. betreurt dat door de arbeidsmarkthervormingen die in verschillende lidstaten worden doorgevoerd grote groepen werknemers worden uitgesloten van collectieve arbeidsovereenkomsten, met name in kmo's; is van mening dat elke verbetering van de flexibiliteit in de arbeidsmarkt gepaard moet gaan met voldoende sociale bescherming; 85. is van mening dat het kader voor de deelname van kmo’s aan openbare aanbestedingen moet worden verbeterd; 86. wijst erop dat in vele lidstaten onvoldoende ondersteuning en/of een ontoereikend regelgevingskader bestaan om adequate voorwaarden te verzekeren voor jonge en innovatieve bedrijven en start-ups, en benadrukt dat de verschillende Europese, nationale, regionale en plaatselijke beleidslijnen en instrumenten op het gebied van kmo's beter moeten worden gecoördineerd; 87. wijst op de noodzaak de communautaire wetgeving inzake traceerbaarheid van producten te versterken, teneinde namaak te bestrijden en een goed instrument voor het stimuleren van de groei van kmo's in het leven te roepen; Betere regelgeving 88. benadrukt de behoefte aan doeltreffender en duidelijker geformuleerde regelgeving die eenvoudig kan worden toegepast en alle actoren, waaronder ondernemers, kan helpen om binnen de rechtsstaat te handelen, en zowel ondernemers, als werknemers helpt hun voordeel te doen met de kansen en bescherming die worden geboden door de arbeids-, gezondheids- en veiligheidswetgeving; 89. onderstreept de noodzaak van een betere integratie van het Uniebeleid ten gunste van kmo's met betrekking tot innovatie, groei, internationalisering, ondernemerschap, hulpbronnenproductiviteit, vermindering van de bureaucratie, kwaliteit van menselijke hulpbronnen, en sociale en milieuverantwoordelijkheid; 90. verwelkomt de maatregelen van de Commissie om de resultaten van de herziening van de top-tien van de meest belastende wetten voor kmo’s aan te pakken, hetgeen ertoe zal leiden dat bedrijven gemakkelijker nieuwe banen zullen kunnen scheppen; meent dat de Commissie dringend prioriteit moet verlenen aan de verbetering van deze regelgeving op een manier die tegemoet komt aan de zorgen van kmo's; meent dat de EU en de lidstaten er zorg voor moeten dragen dat zij tijdens het beleidsproces rekening houden met de specifieke noden van bedrijven en steunmaatregelen moeten overwegen, vooral voor kmo's en micro-ondernemingen; 91. merkt op dat jonge bedrijven die na de opstartfase snel en sterk internationaal actief worden een veelbelovende bijdrage aan de economie leveren omdat zij zorgen voor innovatie en de innovatie van andere ondernemingen, aan internationale toeleveringsketens deelnemen en duurzame en kwaliteitsvolle banen scheppen; wijst er echter op dat die bedrijven tijdens de opstartfase geconfronteerd worden met grote uitdagingen en slechts over beperkt kapitaal beschikken, en dat goedkope, eenvoudige en snelle opstartprocedures voor hen dan ook gunstig zouden zijn; 92. benadrukt dat regelingen inzake de gezondheid en de veiligheid op het werk, en inzake de bescherming van werknemers niet als 'lastig' kunnen worden gezien; verzoekt de Commissie enerzijds buitensporige administratieve lasten te vereenvoudigen en anderzijds te allen tijde de gezondheid en de veiligheid op het werk te waarborgen en ervoor te zorgen dat het mkb passende kennis en middelen wordt geboden om de werkomgeving van werknemers adequaat te beheren; 93. neemt nota van de nieuwe strategie voor gezondheid en veiligheid; hoopt dat deze zich - met het oog op het waarborgen van de gezondheid en de veiligheid van werknemers - zal richten op preventie, bruikbaarheid, verduidelijking, vereenvoudiging, preventie en een betere toepassing van de bestaande wetgeving; 94. is ingenomen met de verlaging van de REACH-registratiekosten voor kmo's, hoewel de kosten slechts een fractie van de totale nalevingskosten uitmaken; is echter zeer bezorgd dat de aanvankelijke kostenramingen voor REACH onderschat werden en dat het verschil reeds 1 miljard EUR bedraagt en zal blijven groeien; 95. wijst op de noodzaak de algehele efficiëntie van bedrijven te verbeteren door middel van projecten en instrumenten waarmee de uitdaging van de energieterugwinning kan worden aangegaan zodat de energiekosten kunnen worden verminderd; 96. merkt op dat de bepalingen van de verordeningen voor de cohesiebeleidsperiode 2014-2020 gericht zijn op een verlichting van de administratieve lasten voor micro-ondernemingen en kmo's, met name als het gaat om de herintreding van werklozen, en daarmee bijdragen aan de totstandbrenging van een gunstigere omgeving voor het scheppen van banen; verzoekt de lidstaten de obstakels op te heffen die een betere uitvoering van de ESI-fondsen ten gunste van micro-ondernemingen en kmo’s in de weg staan; Aanbevelingen 97. vraagt de Commissie en de lidstaten om een snel en ambitieus optreden teneinde de regeldruk voor kmo's te verminderen en er tegelijkertijd voor te zorgen dat eventuele voorgestelde oplossingen empirisch onderbouwd zijn en in overeenstemming zijn met de regelgeving inzake veiligheid en gezondheid en met het bepaalde in artikel 9 VWEU; 98. verzoekt de Commissie en de lidstaten om het banenpotentieel van de groene economie ten volle te benutten door een strategie voor de opleving van de industrie voor een duurzaam Europa (Renaissance of Industry for a Sustainable Europe - RISE) uit te werken waarin wordt gestreefd naar technologische, zakelijke en maatschappelijke innovatie met het oog op een derde industriële revolutie, inclusief een koolstofarm moderniseringsoffensief; voert aan dat de RISE-strategie nieuwe markten, bedrijfsmodellen en creatieve ondernemers, nieuwe banen en fatsoenlijk werk zal creëren, hetgeen leidt tot een industriële vernieuwing met economische dynamiek, vertrouwen in de economie en economisch concurrentievermogen; is van mening dat energie- en hulpbronnenefficiëntie hoofdpijlers van een dergelijke strategie zijn; 99. is van mening dat het voorstel van de Commissie om micro-ondernemingen van de werkingssfeer van komende wetgevingsvoorstellen uit te sluiten tenzij er een goede reden is om dit niet te doen, een passende benadering zou kunnen zijn; 100. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat nationale mkb-organisaties ingebonden worden in het onlangs opgerichte netwerk van mkb-gezanten en de mkb-vergadering, en in dat kader naar behoren worden ingelicht over EU-initiatieven en beleidsvoorstellen; benadrukt in dit verband de net zo belangrijke rol van de Euro Info Centres (Euroloketten), die er tot op heden niet in zijn geslaagd hun dienstverlening af te stemmen op de verwachtingen en de behoeften van het Europese bedrijven; 101. verzoekt de lidstaten het aanleren van talen door levenslang leren (beroepsopleiding) aan te moedigen voor personeel van kmo’s en micro-ondernemingen, als een middel om de toegang tot en deelneming aan de interne markt van deze bedrijven te verbeteren; 102. verzoekt de Commissie te zorgen voor eenvoudiger toegang van het mkb tot de Structuurfondsen, met name door de eisen voor voorgefinancierde projecten te versoepelen, de eisen voor medefinanciering te verlagen, zich beter op verschillende soorten mkb-bedrijven te richten, de financieringskloof tussen inschrijvingscycli te dichten en capaciteitsopbouw voor financiering van het mkb te steunen; 103. beveelt de leden van het Europees Parlement aan om het directoraat Effectbeoordeling en Europese Meerwaarde ten volle te benutten om inzicht te krijgen in de kosten, de voordelen en de andere gevolgen van voorstellen voor wetgeving voor kmo's en, in het bijzonder, het scheppen van nieuwe banen; 104. verzoekt de Commissie en de lidstaten om nauwgezetter te werk te gaan bij het beoordelen van de effecten van bestaande en toekomstige regelgeving op kmo's en het concurrentievermogen in het algemeen; 105. herinnert de lidstaten aan hun verbintenis uit hoofde van de Small Business Act om ervoor te zorgen dat ondernemingen binnen maximaal 48 uur kunnen worden opgestart; verzoekt de lidstaten in dit verband er alles aan te doen om dit mogelijk te maken, met het oog op de verwezenlijking van de werkgelegenheidsdoelstellingen in de Europa 2020-strategie; 106. verzoekt de Commissie alle negatieve effecten van de EU-wetgeving voor bedrijven en hun banenscheppend vermogen aan te pakken, vooral met betrekking tot het gebrek aan kennis van de EU-wetgeving, de algemene voorstelling die men ervan heeft en het gebrek aan steun voor de toepassing in de praktijk daarvan; roept de Commissie op de informatievoorziening aan kmo's te verbeteren; 107. vraagt de Commissie om in het kader van het REFIT-programma te controleren of alle wetgeving beantwoordt aan het beoogde doel en om gebieden in kaart te brengen waar de maatregelen onsamenhangend of ondoeltreffend zijn en negatieve effecten sorteren voor de werkgelegenheid; 108. wijst op de recente trend dat bedrijven productie- en dienstenactiviteiten naar Europa terughalen, en op de kansen die dit biedt voor nieuwe banen; is van mening dat de economieën in de EU een unieke gelegenheid hebben om dit terughalen van banen te versnellen, en verzoekt de lidstaten om samen met de Commissie na te denken over gerichte steun, inclusief de mogelijkheid van het opzetten van centrale aanspreekpunten, om bedrijven te helpen profiteren van de kansen die het terughalen van activiteiten biedt; 109. verzoekt de lidstaten en de Commissie om zelfstandig ondernemen, daar waar mogelijk met een grensoverschrijdend karakter en vooral bij vrouwen en jongeren, te ondersteunen door een klimaat te scheppen en een onderwijs- en sociaalzekerheidsstelsel te ontwikkelen dat ondernemers aanmoedigt een bedrijf op te zetten en uit te bouwen, en nieuwe banen te scheppen, bijvoorbeeld door ondernemerschap bij studenten en beroepsuitoefenaars aan te prijzen; 110. hoopt dat ondernemerschap de komende jaren meer aan bod zal komen; merkt op dat daarover zal moeten worden nagedacht, met name wat de uitvoering van het actieplan Ondernemerschap 2020 betreft; is van mening dat de ontwikkeling van ondernemerszin en vaardigheden een duurzame manier is om meer banen, start-ups en bedrijfsinnovatie in de hand te werken; wenst dat de Commissie 2017 tot "Europees jaar voor ondernemerschap" uitroept; 111. vraagt de sociale partners om slimme regelgevingsinstrumenten te verwelkomen, in hun onderhandelingen vaker gebruik te maken van effectbeoordelingen en om wetshandelingen waarin een overeenkomst wordt voorgesteld door te verwijzen naar de effectbeoordelingsraad van de Commissie; 112. is van oordeel dat bij de verordening inzake gegevensbescherming voor een evenwichtige benadering moet worden gekozen, waarbij enerzijds gegevens worden beschermd en anderzijds de digitale economie, de werkgelegenheid en groei worden gestimuleerd; 113. verzoekt de EU met de lidstaten, universiteiten, onderzoeksinstellingen en het bedrijfsleven samen te werken om de financieringsmiddelen van de EU (zoals het ESF, het EFRO, COSME, Horizon 2020 en Erasmus+) te coördineren en er ten volle gebruik van te maken om een ondernemerscultuur te bevorderen, vooral onder vrouwen en jongeren, om de vaardigheden en kwalificaties te ontwikkelen en te versterken die nodig zijn op de arbeidsmarkt en om de oprichting van nieuwe ondernemingen te ondersteunen; 114. verzoekt de EU en de lidstaten om samen te werken om ondernemersvaardigheden op te nemen in het leerprogramma, in alle fases van het onderwijs; 115. verzoekt de EU om samen met de lidstaten, scholen en universiteiten werk te maken van de toepassing van open onderwijs op basis van technologie; o o o 116. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 165 en 166 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 14 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien de mededeling van de Commissie van 25 september 2013 met de titel "Naar een opener onderwijs: innovatief onderwijzen en leren voor iedereen met nieuwe technologie en open leermiddelen" ( COM(2013)0654 ) en het bijbehorende werkdocument inzake de analyse en het in kaart brengen van het innovatief onderwijzen en leren voor iedereen met nieuwe technologie en open leermiddelen in Europa (SWD(2013)0341), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 juli 2013 getiteld "Het Europese hoger onderwijs in de wereld" ( COM(2013)0499 ), – gezien Verordening (EU) nr. 1288/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 tot vaststelling van "Erasmus+": het programma van de Unie voor onderwijs, opleiding, jeugd en sport en tot intrekking van Besluiten nr. 1719/2006/EG, nr. 1720/2006/EG en nr. 1298/2008/EG (1) , – gezien de conclusies van de Raad van 24 februari 2014 over efficiënte en innoverende vormen van onderwijs en opleiding als investering in vaardigheden – ondersteuning voor het Europees semester 2014 (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 20 december 2012 betreffende de validatie van niet-formeel en informeel leren (3) , – gezien de conclusies van de Raad van 14 februari 2011 over de rol van onderwijs en opleiding in de uitvoering van de Europa 2020-strategie (4) , – gezien de conclusies van de Raad van 11 mei 2010 over de sociale dimensie van onderwijs en opleiding (5) , – gezien de conclusies van de Raad van 11 mei 2010 over de internationalisering van het hoger onderwijs (6) , – gezien zijn resolutie van 22 oktober 2013 over een andere kijk op onderwijs (7) , – gezien zijn resolutie van 12 september 2013 over de digitale agenda voor groei, mobiliteit en werkgelegenheid: tijd voor een hogere versnelling (8) , – gezien zijn resolutie van 11 september 2012 over onderwijs, opleiding en Europa 2020 (9) , – gezien zijn resolutie van 20 april 2012 over de modernisering van de Europese hogeronderwijssystemen (10) , – gezien de resolutie van 26 oktober 2011 over de agenda voor nieuwe vaardigheden en werkgelegenheid (11) , – gezien zijn resolutie van 12 mei 2011 over "Jeugd in beweging – een kaderinitiatief voor verbetering van de onderwijs- en opleidingsstelsels in Europa" (12) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 februari 2014 (13) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 31 januari 2014 (14) , – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A7-0249/2014 ), A. overwegende dat onderwijs- en opleidingsstelsels moeten worden afgestemd op de totstandbrenging van gelijke leermogelijkheden, op het voorzien in een toenemende behoefte aan de voortdurende actualisering van kennis en vaardigheden en op een steeds internationalere arbeidsmarkt, waarbij wordt gestreefd naar meer doelmatigheid en rechtvaardigheid; B. overwegende dat de Europa 2020-strategie tot doel heeft innovatie te stimuleren, nieuwe arbeidsplaatsen te creëren, de sociale cohesie te verbeteren en een stevige basis te leggen voor duurzame en inclusieve groei in de EU door middel van hooggeschoolde arbeidskrachten die gelijke toegang tot onderwijs hebben; C. overwegende dat in Europa vooral onder jongeren, waaronder afgestudeerden van universiteiten, hoge werkloosheidsniveaus bestaan naast een aanzienlijk aantal vacatures dat niet kan worden ingevuld, wat duidt op een aanzienlijke vaardigheidskloof, die het beste kan worden gedicht met behulp van onder andere duale opleidingsmodellen; overwegende dat in 2012 15,8 % van de jongeren in de EU aan arbeidsmarkt noch onderwijs noch opleiding deelnam (NEET's), en derhalve het risico liep om te worden uitgesloten van de arbeidsmarkt wegens een toenemende vaardigheidskloof; D. overwegende dat tegen 2020 naar verwachting 90 % van de banen digitale vaardigheden zal vereisen en dat er tegen 2015 900 000 aan informatie- en communicatietechnologieën (ICT) gerelateerde openstaande vacatures zullen zijn in de EU; E. overwegende dat het aantal afgestudeerden van universitaire opleidingen tegen het jaar 2030 naar verwachting zal verviervoudigen; F. overwegende dat 18 tot 28 % van de studenten in de EU weinig mogelijkheden heeft om op school of thuis toegang te krijgen tot en gebruik te maken van internet; overwegende dat slechts 30 % van de studenten in de EU als digitaal vaardig kan worden beschouwd; overwegende dat slechts 20 % van de studenten in de EU wordt onderwezen door leraren die zichzelf op digitaal gebied voldoende onderlegd vinden en ondersteuning kunnen bieden; overwegende dat 70 % van de leraren in de EU zichzelf op digitaal gebied onvoldoende onderlegd vindt en zijn ICT-vaardigheden verder wil ontwikkelen; overwegende dat 40 % van de Europeanen tussen 16 en 74 jaar over weinig tot geen ICT-vaardigheden beschikt; G. overwegende dat open leermiddelen een cruciale rol kunnen spelen in het vergemakkelijken van een leven lang leren voor alle lerenden en in het verbeteren van de kwaliteit van de inhoud en de verspreiding van aanbieders van formeel en informeel onderwijs, en dat een onderwijsstelsel dat niet over voldoende digitale middelen beschikt, de ontwikkeling van de kennis en de vaardigheden van de lerenden dan weer kan belemmeren; H. overwegende dat de EU het potentieel van ICT niet ten volle heeft benut wat betreft de culturele en educatieve rijkdom en diversiteit, toegang tot informatie en uitwisseling van optimale werkmethoden; I. overwegende dat er voor de modernisering van de onderwijsstelsels in Europa investeringen nodig zijn in onderwijsinfrastructuur die is uitgerust met informatie- en communicatietechnologieën; J. overwegende dat de verspreiding van breedbandinternet (ook in de perifere, plattelands- en berggebieden van de lidstaten) derhalve essentieel is; K. overwegende dat de scholen voorts worden opgeroepen om minderjarigen te vormen op het vlak van het praktische en kritische gebruik van digitale technologieën en internet; Kansen en uitdagingen 1. is verheugd over de mededeling van de Commissie die voorziet in een agenda voor de Unie op het gebied van open leermiddelen en die gericht is op het potentieel van deze middelen om de toegang tot en de rechtvaardigheid in het onderwijs te vergroten en het onderwijs verder te diversifiëren, en erkent de relevantie van open leermiddelen in een steeds digitalere samenleving; meent dat de ontwikkeling van een Europees kader voor de ontwikkeling van open leermiddelen kan zorgen voor een verbetering van de onderwijsstelsels in de lidstaten; 2. merkt op dat maatregelen die tot universele digitale educatie leiden, moeten worden gesteund om de voordelen van open leermiddelen te benutten, en dat de nadruk daarbij moet liggen op optimale werkmethoden en de bevordering daarvan in verschillende omgevingen; 3. benadrukt dat open leermiddelen mogelijkheden scheppen voor zowel personen – waaronder leraren, studenten, leerlingen en oudere lerenden – als voor onderwijs- en opleidingsinstellingen om op innovatieve wijze te onderwijzen en te leren; verzoekt onderwijsinstellingen nader onderzoek te doen naar de potentiële voordelen van open leermiddelen voor de respectieve onderwijsstelsels, teneinde een organisatorisch klimaat te creëren waarin dergelijke innovatie wordt toegejuicht, geïnternaliseerd, toegepast en bevorderd; vraagt de lidstaten en de regio's in dit verband om in het kader van de strategieën voor "slimme specialisatie" expertise-, innovatie- en ontwikkelingscentra op te richten en daarbij het potentieel van ICT ten volle te benutten; 4. betreurt dat er in de mededeling van de Commissie onvoldoende onderscheid wordt gemaakt tussen de onderwijsniveaus wat betreft de toepassing van nieuwe technologieën en digitale inhoud in het onderwijs; benadrukt dat lerenden afhankelijk van hun leeftijd verschillende vaardigheden en competenties verwerven en dat de programma's en leermethoden als gevolg daarvan per onderwijsniveau verschillen; 5. merkt op dat kwaliteitsborging een belangrijke rol speelt in het vergroten van het vertrouwen in en de toename van het gebruik van open leermiddelen; pleit voor onderzoek naar en de verspreiding van optimale werkmethoden die een doeltreffende toepassing van open leermiddelen bevorderen, waarbij met name wordt geïnvesteerd op het terrein van methodologische experimenten, metavaardigheden (reflectie, proactief handelen en kritisch denken) en soft skills; stelt voorts dat het onderzoek naar methoden voor de beoordeling van de hierbij verworven vaardigheden moet worden bevorderd en dat dat onderzoek niet beperkt mag blijven tot collegiale toetsingen of automatische systemen, zoals het geval is in kennisgemeenschappen; 6. erkent dat open leermiddelen doorgaans worden geproduceerd in een beperkt aantal talen en voornamelijk, zij het niet uitsluitend, door hogeronderwijsinstellingen, met name wat betreft MOOC's ("massive open online courses", oftewel open onlinecursussen voor een groot publiek); moedigt onderwijs- en opleidingsinstellingen op alle niveaus in de lidstaten en andere belanghebbenden aan om open leermiddelen in hun eigen talen te produceren teneinde het volledige potentieel van digitale technologieën en meertaligheid te kunnen benutten; brengt in herinnering dat de beschikbaarheid, toegankelijkheid en innovativiteit van het materiaal een belangrijke rol spelen bij het gebruik van e-lesmateriaal in het onderwijs; 7. merkt op dat ICT en open leermiddelen momenteel voornamelijk worden gebruikt in het hoger onderwijs; pleit voor het gebruik hiervan in het primair en secundair onderwijs, in beroepsonderwijs en in andere informele leeromgevingen, waarbij ook studentgericht onderwijs in combinatie met ICT een groot potentieel heeft; 8. merkt op dat goede contextualisering doorslaggevend is voor de doeltreffendheid van onderwijssoftware; wijst erop dat dit proces op passende wijze moet worden opgenomen in de onderwijs- en leerprocessen en rekening moet houden met de pedagogische en programmadoelstellingen, de leerinstrumenten en de individuele leertrajecten; 9. benadrukt de noodzaak om de erkenning van door middel van open leermiddelen verworven kennis en vaardigheden te vergemakkelijken via verdere dialoog met de belanghebbenden en verzoekt de lidstaten passende maatregelen op te nemen in hun nationale kwalificatiekaders voor het valideren van dergelijk leren; 10. wijst op de noodzaak om in het buitenland verworven vaardigheden vlotter te erkennen en zo het gebruik van open leermiddelen en MOOC's te verhogen en te vergemakkelijken door het wegnemen van administratieve lasten; 11. benadrukt dat beschikbaarheid van en toegang tot gratis hoogwaardig en geschikt onlinelesmateriaal van groot belang is; 12. benadrukt dat de bestaande beperkingen en uitzonderingen op het gebied van auteursrechten moeten worden geharmoniseerd voor het illustratief gebruik in het niet-commercieel onderwijs, teneinde open leermiddelen en grensoverschrijdend afstandsonderwijs te bevorderen en Europese platforms in staat te stellen mondiaal te concurreren door schaalvoordelen te creëren; 13. verzoekt de Commissie met klem te komen met een voorstel tot herziening van Richtlijn 2001/29/EG, teneinde een geharmoniseerd en flexibel systeem in te stellen voor auteurs- en naburige rechten in de EU dat aansluit op het digitale tijdperk en waarin de publieke waarde van toegang tot kennis wordt erkend; 14. spoort de lidstaten aan onderzoek te doen naar het voorspelde potentieel van open leermiddelen om de publieke en particuliere kosten van het onderwijs terug te dringen, met name wat betreft de kosten van het lesmateriaal, zonder de kwaliteit te veronachtzamen; 15. merkt op dat het belangrijk is om bij de opzet van open leermiddelen en MOOC's voor een groot publiek te zorgen voor duurzame modellen; verzoekt de Commissie nader onderzoek naar de oprichting, het gebruik en de invoering ervan te ondersteunen, in dialoog met de belanghebbenden; 16. erkent dat open leermiddelen moeten worden vastgesteld op een manier die de ontwikkeling van eigentijdse onderwijsoplossingen bevordert en nieuwe zakelijke mogelijkheden creëert voor kleine en middelgrote innovatieve Europese aanbieders van onderwijsoplossingen; 17. verzoekt de lidstaten de informele educatie over onlineveiligheid te verbeteren en te zorgen voor een onlineveiligheidsbeleid op scholen en passende lerarenopleidingen; 18. verzoekt de lidstaten te zorgen voor een gecoördineerde en geleidelijke voorlichting over internetveiligheid op scholen; merkt op dat ouders en wettelijke voogden moeten worden gezien als partners bij het waarborgen van internetveiligheid en beveelt aan aanvullende strategieën te ontwikkelen die op hen gericht zijn, waardoor de rol van ouderlijke bemiddeling wordt versterkt; benadrukt dat deze inspanningen moeten zijn gericht op het versterken van de onafhankelijkheid van jongeren, zodat zij zelf vorm kunnen geven aan hun acties en verantwoordelijkheden op het internet en e-vaardigheden kunnen ontwikkelen; dringt erop aan dat de bescherming van de individuele integriteit, privacy en persoonsgegevens van leraren en lerenden die gebruikmaken van open leermiddelen moet worden gewaarborgd; 19. verzoekt de Commissie steun te verlenen voor het uitwisselen van optimale werkmethoden tussen de lidstaten op het gebied van formeel en informeel onderwijs over onlineveiligheid, voor het aanmaken van passende educatieve inhoud en voor het oprichten van publiek-private partnerschappen om jongeren, ouders, leraren en iedereen die met jongeren werkt te bereiken, met inbegrip van de niet-goevernementele organisaties die betrokken zijn bij het Netwerk voor een veiliger internet; Vaardigheden voor leraren en lerenden 20. merkt op dat nieuwe technologieën en open leermiddelen een interactievere leerervaring mogelijk maken en waardevolle instrumenten zijn om de lerende in het middelpunt van het leerproces te plaatsen; 21. benadrukt dat leraren op alle onderwijsniveaus een fundamentele rol spelen in het monitoren van de toegang tot en het gebruik van onlinelesmateriaal door lerenden en in het ondersteunen van lerenden bij het verwerven van digitale vaardigheden; 22. benadrukt dat het dringend nodig is om alle lerenden zo snel mogelijk met de beste technologische apparatuur uit te rusten en dat de toegang tot breedbandinternet onontbeerlijk is; 23. herinnert aan het grote belang van een kwalitatieve lerarenopleiding, die aangevuld moet worden met een verplichte beroepsopleiding gedurende de hele loopbaan waarin de nadruk wordt gelegd op innovatieve leermethoden en het overbrengen van didactiek ("leren leren") aan de lerenden; 24. dringt er bij de lidstaten op aan om de professionele ontwikkeling van leraren te ondersteunen door moderne leerplannen aan te bieden tijdens hun initiële opleiding en door een voortgezette opleiding aan te bieden die erop gericht is hen te voorzien van de vaardigheden die nodig zijn voor de toepassing van digitaal ondersteunde lesmethoden; 25. legt met name de nadruk op de aangetoonde voordelen van buitenlandse ervaringen binnen Europa voor leerkrachten, bv. in het kader van "Erasmus+", en vraagt om een grootschalige uitbreiding van dit programma en andere gerelateerde programma's; 26. merkt op dat elementaire schrijf- en rekenvaardigheden, evenals metavaardigheden, soft skills en transversale vaardigheden zoals kritisch denken en leren leren, een voorwaarde zijn voor het ontwikkelen van digitale vaardigheden en voor het doeltreffend gebruiken van onlinelesmateriaal, met inbegrip van open leermiddelen; verzoekt de Commissie in dit verband nader onderzoek te doen naar de effecten van digitaal en/of onlinelesmateriaal op de leerprestaties van lerenden naar gelang hun leeftijd en opleidingsniveau; 27. erkent het belang van traditionele onderwijs- en leermethoden en verzoekt de Commissie steun te verlenen naar verder onderzoek naar de vraag of en hoe open leermiddelen en MOOC's individuele leerresultaten kunnen verbeteren als aanvulling op, of als integraal onderdeel van traditionele lesmethoden; 28. brengt in herinnering dat innovatieve lesmethoden met behulp van ICT en open leermiddelen bijdragen aan de ontwikkeling van soft skills en transversale vaardigheden, zoals kritisch denken, het nemen van besluiten, communiceren en het oplossen van problemen, die essentieel zijn voor de inzetbaarheid en voor deelname aan de arbeidsmarkt; 29. benadrukt dat onderwijsbeleid in de eerste plaats gericht moet zijn op de ondersteuning van lerenden bij de ontwikkeling van cruciale cognitieve en sociale vaardigheden; verzoekt de Commissie nader onderzoek te doen naar de effecten die de toepassing van digitale instrumenten en inhoud voor pedagogische doeleinden heeft op lerenden, en daarbij hun fysieke en psychologische integriteit te waarborgen; 30. merkt op dat er open leermiddelen moeten worden ontwikkeld die zijn toegesneden op de behoeften van volwassen lerenden, teneinde laaggekwalificeerde Europese burgers meer mogelijkheden te bieden op het vlak van een leven lang leren, met in het achterhoofd dat veel lerenden over weinig ICT-vaardigheden beschikken; 31. onderstreept dat digitale kennis en vaardigheden essentieel zijn voor burgers in een informatiemaatschappij die de ambitie heeft de meest dynamische kenniseconomie te worden; 32. merkt op dat het creëren van digitale geletterdheid via het openstellen van nieuwe communicatie- en onderwijskanalen goed is voor het versterken van de sociale cohesie, de persoonlijke ontwikkeling, de interculturele dialoog en actief burgerschap; 33. benadrukt dat ICT en onlinelesmateriaal, met inbegrip van open leermiddelen, het onderwijzen en leren van vreemde talen op alle onderwijs- en opleidingsniveaus kunnen ondersteunen; benadrukt dat sociale interactie een voorwaarde is voor het leren van een vreemde taal; 34. dringt er bij de lidstaten op aan de digitale vaardigheden ook te verbeteren en uit te diepen door coderen en programmeren in hun respectieve programma's op te nemen, teneinde het economisch concurrentievermogen te bevorderen en studenten uit te rusten met de juiste vaardigheden voor de arbeidsmarkt van de toekomst; 35. herhaalt dat een voortdurende actualisering van kennis en vaardigheden essentieel is voor een succesvolle integratie in de arbeidsmarkt en merkt op dat open leermiddelen kunnen bijdragen aan het vergemakkelijken van de permanente scholing die nodig is om een goede concurrentiepositie op de arbeidsmarkt te behouden; pleit voor een meer genderevenwichtig gebruik van ICT teneinde ervoor te zorgen dat ook vrouwen die een tijd niet actief zijn op de arbeidsmarkt (wegens zwangerschapsverlof of andere aspecten van het ouderschap), gebruik kunnen maken van dit type scholing om bij te blijven en aan zelfstudie te doen en aldus hun kansen te vergroten om in de toekomst weer in de arbeidsmarkt te worden opgenomen; 36. wijst erop dat openbare bibliotheken en onderwijscentra vrije toegang kunnen bieden tot computers, internet en scholing op het gebied van internetbronnen; Het bereik vergroten 37. benadrukt het belang van toegang tot onderwijs, opleiding en informaticamateriaal voor alle lerenden van alle leeftijden, ook die met een handicap, uit kansarme groepen en uit geografisch afgelegen regio's en jongeren die aan arbeidsmarkt noch onderwijs noch opleiding deelnemen (NEET's), alsmede voor iedereen die zijn kwalificaties wil verbeteren; 38. neemt nogmaals kennis van het feit dat niet alle burgers toegang hebben tot ICT van eenzelfde kwaliteit en voor dezelfde tarieven en dat, eenvoudiger gesteld, stedelijke gebieden een betere dienstverlening genieten dan plattelandsgebieden, wat resulteert in een digitale kloof waardoor de kansen van burgers niet overal dezelfde zijn binnen het grondgebied van de Unie; 39. benadrukt dat volwassenenonderwijs steeds belangrijker wordt, met name in het kader van levenslang leren en vraagt om de erkenning, versterking en bevordering van alle vormen van volwassenenonderwijs in heel Europa; 40. benadrukt de voordelen van generatieoverschrijdend leren en verwijst naar de enorme onderwijsmogelijkheden van digitaal leren en open leermiddelen, ook met het oog op een steeds bredere toegang tot onderwijs en opleiding voor alle leeftijdscategorieën; 41. erkent dat nieuwe technologieën en open leermiddelen (met name MOOC's) het mogelijk hebben gemaakt voor onderwijs- en opleidingsinstellingen om duizenden lerenden in de Unie – met inbegrip van de ultraperifere gebieden – en over de hele wereld te bereiken; erkent dat onderwijs en kennis zich nu gemakkelijk over de grenzen heen verplaatsen, wat het potentieel voor internationale samenwerking vergroot en bijdraagt aan de promotie van Europese onderwijsinstellingen als centra voor innovatie en ontwikkeling van moderne technologieën; 42. merkt op dat het belangrijk is een goed evenwicht te bewaren tussen de kwaliteit en de toegankelijkheid van het onderwijs; merkt op dat nieuwe technologieën kunnen worden gebruikt om te waarborgen dat de toegankelijkheid van het onderwijs niet ten koste gaat van de kwaliteit ervan; 43. merkt op dat de Europese Unie het gevaar loopt achterop te raken bij andere regio's in de wereld, zoals de Verenigde Staten of Azië, waar grote investeringen worden gedaan in onderzoek en ontwikkeling, nieuwe technologieën en open leermiddelen; merkt op dat de Europese Unie moet voortbouwen op haar kracht op het gebied van culturele en taalkundige verscheidenheid en moet investeren in e-lesmateriaal, waaronder open leermiddelen, en in nieuwe technologieën om de bevolking zo goed mogelijk te ondersteunen; 44. herinnert eraan dat nieuwe technologieën kunnen bijdragen aan het concurrentievermogen van het Europees onderwijs op mondiaal niveau, kansen kunnen bieden voor de internationalisering van het Europees hoger onderwijs en Europa daardoor aantrekkelijker kunnen maken als onderwijsbestemming; 45. benadrukt dat open leermiddelen kunnen leiden tot verhoging van de kwaliteit van het Europese onderwijs; stimuleert in dit verband de samenwerking met onderwijsinstellingen uit de hele wereld, in het bijzonder uit de Verenigde Staten; 46. herhaalt dat succesvolle strategieën voor open leermiddelen en MOOC's de internationaliseringsstrategieën kunnen ondersteunen door de kwaliteit en zichtbaarheid van de Europese instellingen voor (hoger) onderwijs te verhogen en studenten en onderzoekers aan te trekken in een toenemende mondiale strijd om talent; 47. vraagt de lidstaten om samenwerking en synergieën op het vlak van levenslang leren in de hand te werken, vooral om de toegang tot scholing zo gemakkelijk mogelijk te maken en de lesprogramma's van onderwijsinstellingen aan te passen en te moderniseren in het kader van de zich snel ontwikkelende mogelijkheden voor digitaal leren en open leermiddelen, teneinde de nieuwe uitdagingen in onze huidige wereld zo goed mogelijk het hoofd te kunnen bieden; 48. moedigt een versterkte samenwerking aan tussen Europese onderwijs- en opleidingsinstellingen en met internationale organisaties en belanghebbenden, teneinde te zorgen voor een beter begrip van nieuwe onderwijs- en leermethoden en de gevolgen van ICT voor het onderwijs; moedigt de ontwikkeling van gemeenschappelijke platforms voor een dergelijke samenwerking aan; 49. benadrukt dat in het onderwijs gericht gebruik moet worden gemaakt van nieuwe technologieën om te voorzien in de behoeften van de arbeidsmarkt en de bestaande vaardighedenkloof te dichten; benadrukt dat de communicatie en samenwerking tussen onderwijs- en opleidingsinstellingen en het bedrijfsleven moeten worden verbeterd; 50. merkt op dat nieuwe technologieën en e-leren een toegevoegde waarde hebben omdat ze een internationale leerervaring bieden aan personen die niet deelnemen aan mobiliteitsregelingen; 51. merkt op dat digitale technologieën op het gebied van onderwijs en opleiding niet volledig worden benut in de Unie; vreest dat deze situatie kan leiden tot een verdere versnippering van les- en leermethoden; verzoekt de lidstaten het billijkheidsbeginsel toe te passen op de nieuwe markten, aangezien open leermiddelen een instrument moeten blijven om de toegang tot het onderwijs te verbreden en niet een puur economische aangelegenheid mogen worden; 52. benadrukt dat de digitale wereld een belangrijk opleidingsinstrument op het gebied van burgerschap is aangezien hij de deelname van een groot aantal burgers uit decentrale gebieden mogelijk maakt, en met name van jongeren die nu de mogelijkheid krijgen online volledig gebruik te maken van de vrijheid van meningsuiting en communicatie; De bijdrage van de EU-programma's 53. is verheugd over de lancering in alle EU-talen van de portaalsite Open Education Europa, een centraal toegangspunt tot Europese open leermiddelen, en pleit ervoor dat deze site in de lidstaten actief verder wordt ontwikkeld en intensief wordt gepromoot; 54. merkt op dat een adequate digitale infrastructuur die berust op algemeen toegepaste en populaire technologieën, een voorwaarde is voor het bereiken van het hoogst mogelijke aantal lerenden met open leermiddelen; 55. vraagt de Europese Commissie eenmaal per jaar een Europese bijeenkomst over ruimtelijke ontwikkeling te organiseren teneinde te waarborgen dat alle burgers toegang hebben tot ICT-diensten, in welk deel van de EU ze zich ook bevinden; 56. merkt op dat lokale en regionale autoriteiten een belangrijke rol moeten spelen in de ontwikkeling van infrastructuren, de verspreiding van en voorlichting over de verschillende initiatieven onder een breder publiek, het betrekken van andere lokale actoren en de verspreiding en uitvoering van relevante Europese initiatieven op nationaal, regionaal en lokaal niveau; 57. verzoekt de lidstaten en de lokale en regionale autoriteiten gebruik te maken van de beschikbare middelen van de Europese structuur- en investeringsfondsen om de digitale kloof tussen de regio's te dichten door de infrastructuur en de netwerken te verbeteren en ICT-opleidingen en het goed gebruik van ICT te bevorderen, rekening houdend met de behoeften van onderwijsinstellingen, met name in landelijke en afgelegen regio's; merkt op dat een slim en grootschalig gebruik van EU-financiering synergie vereist tussen de verschillende programma's en instrumenten, met inbegrip van Erasmus+, Horizon 2020 en de structuur- en investeringsfondsen; 58. verzoekt de Commissie de uitwisseling van optimale werkmethoden tussen lidstaten en tussen onderwijsinstellingen aan te moedigen, op basis van bestaande projecten en ervaringen; 59. is verheugd over het initiatief van de Commissie om indicatoren te ontwikkelen voor de nauwlettende controle van de integratie van ICT in onderwijs- en opleidingsinstellingen en om kwantitatief onderzoek in de hele Unie te ondersteunen; 60. verzoekt de Commissie het netwerk en de acties van het Europees Schoolnet te bevorderen en uit te breiden; 61. waardeert het dat alle leermaterialen die zijn ontwikkeld met steun uit Erasmus+ onder open licenties ter beschikking van het publiek zullen worden gesteld; is voorstander van een vergelijkbare werkwijze voor andere programma's van de Unie, met inbegrip van een brede uitrol van open toegang in het kader van het Horizon 2020-programma; 62. benadrukt dat Erasmus+ en Horizon 2020 een belangrijke rol kunnen spelen in het genereren van open leermiddelen via kennisgemeenschappen, zoals die van leerkrachten die gebruikmaken van het eTwinning-platform; pleit voor een breder gebruik van deze platformen voor andere onderwijssectoren; o o o 63. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de brief van 9 april 2014 van de voorzitter van de Commissie constitutionele zaken, – gelet op artikel 211 van zijn Reglement, 1. besluit de volgende interpretatie op te nemen in artikel 166, artikel 167, lid 1, en artikel 195, lid 3, van zijn Reglement: "De bepalingen van artikel 166, artikel 167, lid 1, en artikel 195, lid 3, over de hoofdelijke stemming gelden niet voor de verslagen die zijn bedoeld in artikel 6 ter, lid 2, en artikel 7, leden 3,6 en 8, in het kader van procedures aangaande de immuniteit van een lid." 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie.