(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0566 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0376/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0169/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 juni 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indiening van statistische gegevens over de aanvoer van visserijproducten in de lidstaten en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 1382/91 van de Raad (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Ingevolge Verordening (EEG) nr. 1382/91 van de Raad van 21 mei 1991 inzake de indiening van gegevens over de aanvoer van visserijproducten in de lidstaten (3) moeten de lidstaten gegevens verstrekken over de hoeveelheid en de gemiddelde prijs van de op hun grondgebied aangevoerde visserijproducten. (2) De ervaring heeft aangetoond dat geen afbreuk wordt gedaan aan de analyses van de markt voor visserijproducten en andere economische analyses wanneer op grond van de communautaire wetgeving geen maandgegevens maar jaargegevens moeten worden ingediend. (3) Een uitsplitsing van de gegevens naar de vlagstaat van de aanvoerende vissersvaartuigen biedt betere analysemogelijkheden. (4) In Verordening (EEG) nr. 1382/91 is een maximum voor het gebruik van steekproeftechnieken opgenomen, indien sommige nationale instanties bij de verzameling en opstellen van gegevens te zwaar worden belast. Om het systeem voor het indienen van gegevens te verbeteren en te vereenvoudigen past het deze verordening te vervangen door een nieuw instrument. Verordening (EEG) nr. 1382/91 dient bijgevolg te worden ingetrokken. (5) Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk het scheppen van een communautair rechtskader voor de systematische productie van communautaire statistische gegevens over de aanvoer van visserijproducten in de lidstaten, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, en derhalve beter op het niveau van de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (6) Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek (4) stelt een referentiekader voor de visserijstatistiek vast. Zij verlangt met name dat de statistieken worden opgesteld op basis van de beginselen van onpartijdigheid, betrouwbaarheid, relevantie, kosteneffectiviteit, statistische geheimhouding en doorzichtigheid. (7) Het is van belang de eenvormige toepassing van deze verordening te waarborgen en derhalve te voorzien in een communautaire procedure om de uitvoeringsbepalingen voor deze verordening binnen redelijke termijnen vast te stellen en de nodige technische aanpassingen aan te brengen. (8) Aangezien de statistische gegevens over de aanvoer van visserijproducten een essentieel instrument vormen voor het beheer van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid, dienen de voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen vastgesteld te worden volgens de beheersprocedure als bepaald in Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5) , HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 2 Verplichtingen van de lidstaten 1. Elke lidstaat dient elk jaar bij de Commissie statistische gegevens in over de aanvoer van visserijproducten op zijn grondgebied door communautaire en EVA-vissersvaartuigen (hierna "de statistische gegevens" te noemen). 2. Voor de toepassing van deze verordening worden als op het grondgebied van de meldende lidstaat aangevoerde visserijproducten beschouwd: Artikel 3 Opstelling van statistische gegevens 1. De statistische gegevens betreffen de totale aanvoer op het nationale grondgebied binnen de Gemeenschap. 2. Wanneer de verzameling van volledige gegevens wegens de structurele kenmerken van een specifieke visserijtak in een lidstaat voor de nationale instanties problemen oplevert die onevenredig zijn aan het belang van die tak, mogen steekproeftechnieken worden gebruikt. Artikel 4 Statistische gegevens De statistische gegevens hebben betrekking op de totale hoeveelheid en de waarde per eenheid van de in het referentiekalenderjaar aangevoerde visserijproducten. De variabelen waarvoor statistische gegevens moeten worden ingediend, hun definities en de desbetreffende classificaties zijn opgenomen in de bijlagen II, III en IV. Artikel 5 Indiening van de statistische gegevens De lidstaten dienen de statistische gegevens elk jaar bij de Commissie in volgens het formaat in bijlage I en aan de hand van de codes in de bijlagen II, III en IV. De statistische gegevens worden binnen zes maanden na afloop van het referentiekalenderjaar ingediend. Artikel 6 Methoden 1. Elke lidstaat dient uiterlijk ... (7) bij de Commissie een gedetailleerd methodologisch verslag in waarin wordt beschreven hoe de gegevens zijn verzameld en de statistieken zijn opgesteld. Dat verslag bevat ook bijzonderheden over de gebruikte steekproeftechnieken en een evaluatie van de kwaliteit van de daarmee verkregen schattingen. 2. De Commissie onderzoekt de verslagen en legt haar conclusies voor aan de desbetreffende werkgroep van het Permanent Comité voor de landbouwstatistiek (hierna: "het comité" genoemd) ingesteld bij artikel 1 van Besluit 72/279/EEG van de Raad (8) . 3. De lidstaten delen eventuele wijzigingen van de ingevolge lid 1 ingediende gegevens binnen drie maanden na de invoering van dergelijke wijziging aan de Commissie mee. Zij verstrekken de Commissie ook bijzonderheden over belangrijke wijzigingen in de methoden die zij voor de verzameling van de gegevens gebruiken. Artikel 7 Overgangsperiodes Voor de uitvoering van deze verordening kan aan lidstaten overeenkomstig de procedure van artikel 11, lid 2, een overgangsperiode van ten hoogste drie jaar, gerekend vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening, worden toegestaan. Artikel 8 Afwijkingen 1. Wanneer de opneming in de statistiek van een lidstaat van een specifieke visserijtak in de statistiek voor de nationale instanties problemen oplevert die onevenredig zijn aan het belang van die tak in de desbetreffende lidstaat, kan overeenkomstig de procedure van artikel 11, lid 2, aan die lidstaat een afwijking worden toegestaan waarbij deze voor die visserijtak statistische gegevens over die sector mag uitsluiten uit de ingediende nationale statistieken. 2. Wanneer een lidstaat om een afwijking uit hoofde van lid 1 verzoekt, dient deze lidstaat bij de Commissie ter staving van zijn verzoek een verslag in over de redenen waarom toepassing van deze verordening op de totale aanvoer op haar grondgebied problemen oplevert. Artikel 9 Bijwerking van de bijlagen De bijlagen worden technisch aangepast overeenkomstig de procedure van artikel 11, lid 2. Artikel 10 Evaluatie De Commissie legt uiterlijk ... (9) , en vervolgens om de drie jaar, aan het Europees Parlement en aan de Raad een evaluatieverslag voor over de statistische gegevens die overeenkomstig onderhavige verordening zijn opgesteld, en met name over hun relevantie en hun kwaliteit. In dit verslag wordt ook een kosten-batenanalyse gemaakt van het systeem voor de inzameling en verwerking van de statistische gegevens, alsmede een inventarisatie van de beste praktijken zodat de werkdruk voor de lidstaten kan worden verlicht en de bruikbaarheid en de kwaliteit van de statistische gegevens kan worden vergroot. Artikel 11 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 12 Intrekking Verordening (EEG) nr. 1382/91 wordt ingetrokken. Artikel 13 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Formaat waarin de statistische gegevens moeten worden ingediend Formaat van het bestand met statistische gegevens De statistische gegevens moeten worden ingediend in een bestand waarvan elke registratie onderstaande velden omvat. De velden worden gescheiden door een komma (","). Veld Opmerking Bijlage Referentiejaar 4 cijfers (bv. 2003) Meldend land Drielettercode Bijlage II Soort of soortengroep Internationale drielettercode* - Vlagstaat Drielettercode Bijlage II Aanbiedingsvorm Bijlage III Bestemming Bijlage IV Hoeveelheid Aanvoer in aantal tonnen (afgerond tot op één cijfer achter de komma) Waarde per eenheid Nationale valuta per ton * De volledige lijst van internationale drielettercodes is opgenomen in het ASFIS-bestand van de FAO . Hoeveelheden van minder dan 50 kg aangevoerd gewicht worden als "0,0" geregistreerd. BIJLAGE II Landencodes Land Code België BEL Tsjechië CZE Denemarken DNK Duitsland DEU Estland EST Griekenland GRC Spanje ESP Frankrijk FRA Ierland IRL Italië ITA Cyprus CYP Letland LVA Litouwen LTU Luxemburg LUX Hongarije HUN Malta MLT Nederland NLD Oostenrijk AUT Polen POL Portugal PRT Slovenië SVN Slowakije SVK Finland FIN Zweden SWE Verenigd Koninkrijk GBR IJsland ISL Noorwegen NOR Overige OTH BIJLAGE III Codes van aanbiedingsvormen Deel A Lijst Aanbiedingsvorm Code Vers, niet nader gespecificeerd 10 Vers, in gehele staat 11 Vers, ontdaan van ingewanden 12 Vers, staarten 13 Vers, filets 14 Vers, ontdaan van kop en ingewanden 16 Vers, levend 18 Vers, andere 19 Bevroren, niet nader gespecificeerd 20 Bevroren, in gehele staat 21 Bevroren, ontdaan van ingewanden 22 Bevroren, staarten 23 Bevroren, filets 24 Bevroren, niet gefileerd 25 Bevroren, ontdaan van kop en ingewanden 26 Bevroren, schoongemaakt 27 Bevroren, niet schoongemaakt 28 Bevroren, andere 29 Gezouten, niet nader gespecificeerd 30 Gezouten, in gehele staat 31 Gezouten, ontdaan van ingewanden 32 Gezouten, filets 34 Gezouten, ontdaan van kop en ingewanden 36 Gezouten, andere 39 Gerookt 40 Gegaard 50 Gegaard, bevroren en verpakt 60 Gedroogd, niet nader gespecificeerd 70 Gedroogd, in gehele staat 71 Gedroogd, ontdaan van ingewanden 72 Gedroogd, filets 74 Gedroogd, ontdaan van kop en ingewanden 76 Gedroogd, onthuid 77 Gedroogd, andere 79 In gehele staat, niet nader gespecificeerd 91 Scharen 80 Eieren 85 Aanbiedingsvorm niet bekend 99 Deel B Aantekeningen 1. Filets: repen visvlees die, evenwijdig aan de ruggengraat zijn losgemaakt en de rechterhelft of de linkerhelft van de vis vormen, voorzover de kop, de ingewanden, de vinnen (rugvinnen, aarsvinnen, staartvinnen, buikvinnen, borstvinnen) en de graten (ruggengraat of wervelkolom, zijgraten of ribben, kieuwboog of kieuwstraal, enz.) zijn verwijderd en beide helften niet met elkaar, bijvoorbeeld aan de rug of aan de buik, zijn verbonden. 2. Vis in gehele staat: vis die niet van de ingewanden is ontdaan. 3. Schoongemaakt: betreft pijlinktvissen waarvan de armen, de kop en de ingewanden verwijderd zijn. 4. Bevroren vis: vis die door bevriezing zodanig is behandeld dat de eigenschappen van de vis bewaard blijven; hiertoe wordt de vis tot een gemiddelde temperatuur van -18 ºC of lager afgekoeld en vervolgens bij -18 ºC of lager bewaard. 5. Verse vis: vis die niet verduurzaamd, gezouten, bevroren of op andere wijze behandeld is, maar uitsluitend gekoeld. In de regel wordt deze vis in gehele staat of ontdaan van ingewanden aangeboden. 6. Gezouten vis: vis die, veelal ontdaan van kop en ingewanden, is verduurzaamd in zout of in pekel. BIJLAGE IV Codes voor de bestemming van de visserijproducten Deel A Lijst Bestemming Code Categorie Menselijk verbruik 1 Verplicht Industrieel gebruik 2 Verplicht Uit de markt genomen 3 Facultatief Aas 4 Facultatief Diervoeder 5 Facultatief Afval 6 Facultatief Bestemming onbekend 9 Facultatief Deel B Aantekeningen 1. Menselijk verbruik: alle visserijproducten die bij de eerste verkoop voor menselijk verbruik worden verkocht of die op grond van een contract of een andere overeenkomst voor menselijk verbruik zijn aangevoerd. Niet inbegrepen zijn partijen die oorspronkelijk voor menselijk verbruik bestemd waren, maar die, op het moment van de eerste verkoop, in verband met de marktomstandigheden, volksgezondheidsvoorschriften of om soortgelijke redenen voor menselijk verbruik uit de markt zijn genomen. 2. Industrieel gebruik: alle visserijproducten die speciaal zijn aangevoerd voor de verwerking tot meel en olie voor verbruik door dieren, alsmede partijen die oorspronkelijk weliswaar voor menselijk verbruik bestemd waren, maar die bij de eerste verkoop niet hiervoor werden verkocht. 3. Uit de markt genomen: de partijen die oorspronkelijk voor menselijk verbruik bestemd waren, maar die, op het moment van de eerste verkoop, in verband met de marktomstandigheden, volksgezondheidsvoorschriften of om soortgelijke redenen uit de markt zijn genomen. 4. Aas: de partijen verse vis die bestemd zijn om te worden gebruikt als aas voor andere visserijactiviteiten. Een voorbeeld is het aas dat gebruikt wordt voor de tonijnvisserij met de hengel. 5. Diervoeder: de partijen verse vis die bestemd zijn om rechtstreeks aan dieren te worden gevoederd. Uitgesloten zijn partijen die bestemd zijn om te worden verwerkt tot vismeel en -olie. 6. Afval: vissen of delen ervan die door de staat waarin zij verkeren bestemd zijn om te worden vernietigd alvorens zij worden aangevoerd. 7. Bestemming onbekend: partijen vis die niet kunnen worden ondergebracht in een van de bovengenoemde categorieën. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0119 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 166, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan de Commissie het voorstel aan het Parlement heeft voorgelegd (C6-0099/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie, Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij, de Commissie juridische zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0202/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 juni 2006 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2006/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007 tot 2013) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 166, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Gemeenschap heeft zich ten doel gesteld de kennismaatschappij tot stand te brengen door de know-how te ontwikkelen en de wetenschappelijke en technologische grondslagen van de communautaire industrie inclusief de dienstensector, te versterken teneinde een hoog niveau van concurrentievermogen te verzekeren. Daartoe onderkent de Gemeenschap de verantwoordelijkheid en onafhankelijkheid van de wetenschappers bij de afbakening van de grote lijnen van het grensverleggende onderzoek, en bevordert zij alle onderzoeksactiviteiten die nodig worden geacht, met name door het stimuleren van de ondernemingen, inclusief kleine en middelgrote ondernemingen ("KMO's"), onderzoekscentra en universiteiten bij hun activiteiten voor onderzoek en technologische ontwikkeling , waarbij de prioriteit wordt gegeven aan die gebieden en projecten waar financiering en samenwerking op Europees niveau van bijzonder belang is en een toegevoegde waarde heeft . Door haar steun te verlenen aan het grensverleggende onderzoek, toegepast onderzoek en innovatie, wil de Gemeenschap synergie binnen het Europese onderzoek bevorderen en zo een stabielere basis leggen voor de Europese onderzoeksruimte. Dit zal een positieve bijdrage leveren aan de sociale en economische vooruitgang in alle lidstaten. (2) In het belang van een brede verspreiding van de kennis die het product is van met openbare middelen gefinancierd onderzoek, dienen onderzoekers te worden aangespoord hun resultaten te publiceren en de wetenschappelijke resultaten te verspreiden. Het voorbeeld van onderzoek op het gebied van de informatie- en communicatietechnologie (ICT) op basis van "open source"-ontwikkeling vormt hiervoor een model, dat succesvol is geweest bij het tot stand brengen van innovatie en het verbeteren van de samenwerking. (3) De centrale rol van het onderzoek werd erkend door de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 die er de nadruk op legde dat kennis en innovatie de kern zijn en voor het komende decennium een nieuw strategisch doel stelde: de EU moet de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld worden, die een duurzame economische groei kan kennen en streeft naar volledige werkgelegenheid met meer en betere banen en een grotere sociale cohesie. (4) Het zevende kaderprogramma is essentieel voor de verwezenlijking van dit doel. De kennisdriehoek - onderwijs, onderzoek en innovatie - is een van de belangrijkste instrumenten om dit doel te verwezenlijken. (5) Op gelijkaardige wijze werd de centrale rol die kennis en immateriële goederen vervullen bij de productie van economische, sociale en culturele welvaart eveneens door de Europese Raad van Lissabon erkend. In de kennismaatschappij worden innovatie en kennisproductie beslist niet van bovenaf toegediend, maar zijn ze in de hele samenleving wijdverspreid en worden in toenemende mate juist verwezenlijkt via processen van onderaf. Het is een doelstelling van de Gemeenschap al deze onderzoeks- en innovatiecapaciteiten te mobiliseren en te versterken. (6) In overeenstemming met de Lissabon-strategie heeft de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 als streefcijfer vastgesteld de Europese uitgaven voor onderzoek en innovatie op te trekken tot 3% van het BBP van de EU, waarvan twee derde uit particuliere investeringen moet afkomstig zijn. (7) Daartoe moeten veel lidstaten alsmede het Europese bedrijfsleven hun inspanningen voor onderzoek intensiveren, zodat de bevordering van het onderzoek uit hoofde van het zevende kaderprogramma een succes wordt. (8) Teneinde met meer succes particuliere investeringen aan te trekken en te zorgen dat onderzoek en ontwikkeling de meest effectieve bijdrage leveren aan de verbetering van het concurrentievermogen van Europa moeten binnen het zevende kaderprogramma geschikte maatregelen worden genomen voor de bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten in een vroeg stadium van het onderzoeksproces. Dit is met name van belang voor KMO's, die op een concurrerende markt minder andere concurrentievoordelen hebben. (9) Het zevende kaderprogramma moet ernaar streven dat, afgezien van het behalen van concurrentievoordelen voor de Europese economie via vergroting van de investeringen in wetenschappelijk onderzoek, het door de EU gefinancierde onderzoek waar mogelijk ten goede moet komen aan de Gemeenschap, vooral op gebieden waarvoor vanuit de markt geen investeringen komen. (10) Fiscale stimulansen kunnen een nuttig instrument zijn om de beschikbare middelen voor onderzoek in Europa te verruimen. (11) De voornaamste doelstelling van het gehele zevende kaderprogramma moet zijn ertoe bij te dragen dat de EU 's werelds toonaangevende onderzoeksruimte wordt. Daartoe moet het zevende kaderprogramma sterk zijn gericht op de bevordering van en investeringen in onderzoek van wereldklasse. Het is derhalve absoluut noodzakelijk dat de uitvoering van de specifieke programma's op beginselen van wetenschappelijke excellentie is gebaseerd, en niet op andere prioriteiten. Alleen door mogelijkheden te scheppen voor toponderzoek kan de Europese Unie 's werelds toonaangevende onderzoeksruimte worden. (12) Het Europees Parlement heeft herhaaldelijk het belang van onderzoek, technologische ontwikkeling en de vergrote rol van kennis voor de economische groei en het welzijn op sociaal en milieugebied beklemtoond, met name in zijn resolutie van 10 maart 2005 over wetenschap en technologie ‐ Richtsnoeren voor het beleid ter ondersteuning van het onderzoek in de Unie (5) . (13) Rekening houdend met de onderzoeksbehoeften van al het communautair beleid en bouwend op uitgebreide steun van de Europese industrie, de wetenschappelijke wereld, universiteiten en andere belanghebbende kringen dient de Gemeenschap de wetenschappelijke en technologische doelstellingen vast te stellen die in de periode 2007 tot 2013 op grond van haar zevende kaderprogramma bereikt moeten worden ; verzoekt de Commissie in haar voorstellen voor de herziening van het financieel kader tegen 2011 (voorzien in het interinstitutioneel akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over begrotingsdiscipline en goed financieel beheer (6) ) zowel aan de inkomsten- als aan de uitgavenzijde prioriteit te geven aan de doelstellingen van de strategie van Lissabon en te zorgen dat ook het zevende kaderprogramma hiervan profijt heeft. (14) Van bijzondere relevantie voor het industrieel onderzoek zijn de Europese technologieplatforms en de gezamenlijke technologische initiatieven. De Europese technologieplatforms kunnen zich ontwikkelen tot een algemeen instrument voor de bevordering van het concurrentievermogen van Europa. (15) In overeenstemming met deze doelstellingen dient het zevende kaderprogramma voort te bouwen op de prestaties van het zesde kaderprogramma met betrekking tot de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en zetten deze voort op weg naar de ontwikkeling van een kenniseconomie en –maatschappij in Europa , die de doelstellingen van de Lissabonstrategie zal vervullen in het geheel van het communautair sectorieel beleid . Van deze doelstellingen zijn de volgende vooral belangrijk: (16) Er dient ondersteuning te worden verleend voor transnationale samenwerking op elke schaal in geheel de EU. (17) De dynamiek, creativiteit en excellentie van het Europese grensverleggende onderzoek moet worden verhoogd. Met het oog hierop moet de financiering van meer speculatief fundamenteel onderzoek een duidelijke prioriteit binnen het zevende kaderprogramma vormen. (18) Het menselijk potentieel in onderzoek en technologie in Europa moet kwantitatief en kwalitatief worden versterkt ; beter onderwijs en betere toegankelijkheid van onderzoeksmogelijkheden zijn de voornaamste instrumenten waarmee dit doel kan worden bereikt . Dit dient niet in de laatste plaats te betekenen dat het aantal vrouwen in het onderzoek aanzienlijk wordt uitgebreid en de mobiliteit van onderzoekers wordt gestimuleerd . Daartoe moeten de lidstaten worden opgeroepen het Europees handvest voor onderzoekers en de Gedragscode voor de werving van onderzoekers afdwingbaar te maken, omdat beide instrumenten noodzakelijk zijn om een echte Europese ruimte voor onderzoekers te realiseren. (19) De dialoog tussen wetenschap en samenleving in Europa moet worden verdiept om te komen tot een wetenschaps- en onderzoeksagenda die beantwoordt aan de behoeften van de burgers, onder meer door kritische reflectie te bevorderen, en die zich voorts richt op het herstel van het vertrouwen van het publiek in de wetenschap. (20) Bijzondere aandacht moet worden geschonken aan het vergemakkelijken van de wetenschappelijke loopbaan van jonge onderzoekers en beginnende onderzoekers in de meest productieve levensfase zodat zij een significante rol kunnen vervullen in alle activiteiten van het zevende kaderprogramma. Beginnende onderzoekers en onderzoekers in de beginfase van hun loopbaan moeten de grote drijvende kracht achter de Europese wetenschap worden. In dit verband moeten concrete maatregelen worden genomen binnen alle activiteiten onder de specifieke programma's "Samenwerking", "Ideeën" en "Mensen". (21) Het vernieuwende karakter van het zevende kaderprogramma ligt in het idee van Europees "grensverleggend" onderzoek en het feit dat excellentie in dit verband het belangrijkste criterium zal zijn; het menselijk potentieel waaruit de Unie kan putten, dient zo goed mogelijk te worden benut. (22) De capaciteiten op het gebied van onderzoek, innovatie en technologieoverdracht in geheel Europa moeten worden versterkt en het optimale gebruik ervan moet worden verzekerd door middel van een benadering van "open innovatie", om de ontwikkeling van wereldwijd toonaangevend onderzoek in Europa te bevorderen . Daartoe zou een debat kunnen worden georganiseerd over een eventuele vrijstelling van vennootschapsbelasting voor de op grond van het zevende kaderprogramma aan KMO's verleende financiële steun van de Gemeenschap. (23) De omzetting van de resultaten van uitstekend onderzoek in producten, processen en diensten moet worden bevorderd. (24) De wetenschappelijke excellentie van projectvoorstellen moet het doorslaggevende criterium zijn bij de toekenning van financiële steun van de Gemeenschap. (25) In verband met het Protocol betreffende de bescherming en het welzijn van dieren bij het Verdrag moet worden bevorderd dat onderzoek wordt gedaan naar de ontwikkeling van alternatieve testmethoden en met name methoden zonder dierproeven op alle onderzoeksgebieden, zodat het gebruik van dieren bij onderzoek en tests kan worden verminderd en uiteindelijk door andere middelen kan worden vervangen. (26) Teneinde deze doelstellingen te realiseren, is het nodig vier types van activiteiten te bevorderen: transnationale samenwerking inzake beleidsgedefinieerde thema's ("Samenwerking"), door onderzoekers aangestuurd onderzoek op basis van het initiatief van de onderzoekswereld ("Ideeën"), ondersteuning van individuele onderzoekers ("Mensen"), en ondersteuning van onderzoekscapaciteiten ("Capaciteiten"). (27) In het kader van "Samenwerking" moet ondersteuning worden verleend voor transnationale samenwerking op een geschikte schaal in geheel de EU en daarbuiten, op een aantal thematische gebieden die overeenstemmen met belangrijke terreinen van kennis- en technologiebevordering, waar onderzoek moet worden ondersteund en versterkt om Europese sociale, economische, ecologische , volksgezondheids- en industriële uitdagingen aan te pakken , het openbaar nut te dienen en de ontwikkelingslanden te helpen . Waar mogelijk zal het programma flexibel omgaan met "missiegeoriënteerde" regelingen die verschillende thematische prioriteiten bestrijken. Om binnen de besluitvormingsprocedures van de Europese technologieplatforms voldoende rekening te houden met de belangen van de KMO's, moeten deze in dergelijke fora door zowel hun nationale als hun internationale vertegenwoordigers worden vertegenwoordigd. Het programma moet er tevens voor zorgen dat de EU haar toonaangevende positie kan handhaven op het gebied van sociologisch en geesteswetenschappelijk onderzoek naar de wisselwerking tussen mensen en nieuwe technologie en naar de betekenis van technologie voor de ontwikkeling van de maatschappij als geheel. (28 ) In het kader van "Ideeën" moeten activiteiten worden uitgevoerd door een Europese Onderzoeksraad ("ERC"), die een hoge mate van autonomie moet genieten. Het is essentieel dat op Europees niveau grensverleggend onderzoek van zeer hoog niveau wordt gedaan, waarbij de bestaande excellentie in Europa wordt benut en een hoger niveau wordt bereikt dan alleen op grond van de activiteiten in de lidstaten mogelijk zou zijn. Na een eerste fase zal de ERC regelmatig contact hebben met de Europese instellingen en de wetenschappelijke gemeenschap teneinde overeenstemming te bereiken over een organisatorische methode voor ondersteuning van het werk van de ERC en bevordering van de belangen van de ERC in de overheidssfeer. (29) In het kader van "Mensen" moeten meer begaafde individuen aangemoedigd worden om onderzoeker te worden ; moet in verband met onderzoekers de convergentie bevorderd worden van methoden en alternatieven voor opleidingen, waardoor ook de vaardigheden die zij opdoen worden vergroot; moet ervoor gezorgd worden dat Europese onderzoekers in Europa blijven of naar Europa terugkeren, het voor onderzoekers gemakkelijker gemaakt worden om te verhuizen van publieke naar private onderzoeksinstellingen en omgekeerd; en moeten onderzoekers uit de hele wereld naar Europa aangetrokken worden . Daartoe moet worden gestreefd naar verbetering van de wederzijdse erkenning van diploma's en beroepskwalificaties die op het grondgebied van de Gemeenschap en in derde landen zijn verworven. Het geslaagde Marie-Curie-programma, dat door de gegadigden warm is ontvangen, moet met de bestaande instrumenten worden voortgezet . De mobiliteit van onderzoekers in Europa moet prioriteit krijgen om een wijde verspreiding van kennis te waarborgen en te zorgen dat innovatief grensverleggend onderzoek in diverse disciplines kan leunen op toegewijde en bekwame onderzoekers evenals op meer financiële middelen. (30) Het programma "Mensen" moet zich bovendien richten op verbetering van de kwaliteit en de schaal van het menselijk potentieel voor onderzoek en technologie in Europa, niet in het minst door meer erkenning te geven aan het "beroep" van onderzoeker. Op deze wijze kan de excellentie in het basisonderzoek worden behouden, kan een gelijkmatige ontwikkeling van het technologisch onderzoek worden bevorderd en kan de mobiliteit van onderzoekers van en naar Europa aanzienlijk worden vergroot. (31) In het kader van "Mensen" moet daarnaast de nieuwsgierigheid en belangstelling van kinderen voor de wetenschap worden aangemoedigd in een omgeving die zulke nieuwsgierigheid bij kinderen en jongeren aanwakkert, door een versterking van het onderricht in wetenschappen op alle niveaus, waaronder op scholen, en door de bevordering van de belangstelling voor en het deelnemen aan wetenschap onder jongeren. (32) In het kader van "Capaciteiten" moeten het gebruik en de ontwikkeling van onderzoeksinfrastructuren worden geoptimaliseerd; moeten de procedures voor de toegang tot het zevende kaderprogramma worden vereenvoudigd; moet de verspreiding van informatie over de acties die plaatsvinden op grond van het zevende kaderprogramma worden bevorderd; moeten de innovatieve capaciteiten van KMO's en hun vermogen om van onderzoek te profiteren worden versterkt; moet de ontwikkeling van regionale door onderzoek aangestuurde clusters met de potentie om wereldwijd toonaangevend te zijn, worden ondersteund; moet het onderzoekspotentieel in de convergentieregio's en ultraperifere regio's van de EU worden ontsloten; moeten wetenschap en maatschappij dichter bij elkaar worden gebracht door de integratie van wetenschap en kennisverspreiding ; en moeten horizontale acties en maatregelen ter ondersteuning van internationale samenwerking worden ondernomen. (33) Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) heeft als cruciale taak klantgestuurde wetenschappelijke en technische ondersteuning te leveren voor het uitstippelen, ontwikkelen, uitvoeren en volgen van het EU-beleid. Het GCO moet permanent worden gesteund om te kunnen fungeren als referentiecentrum op het gebied van wetenschap en technologie voor de EU, onafhankelijk van particuliere en nationale belangen. Er moet aan worden gewerkt dat de GCO's worden tot een onafhankelijk instrument waarmee de Gemeenschap bepaalde risico's voor de burgers kan inschatten, met name op het gebied van milieurisico's en voedselveiligheid, en energie-effectbeoordelingen kan uitvoeren. (34) De Commissie heeft reeds bij tal van gelegenheden onderkend dat voor de regio's een belangrijke rol is weggelegd bij de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte, bijvoorbeeld in haar mededeling inzake de regionale dimensie van de Europese onderzoeksruimte. (35) Het zevende kaderprogramma complementeert de activiteiten die worden uitgevoerd in de lidstaten alsmede andere communautaire acties die nodig zijn voor de algemene strategische inspanning voor de verwezenlijking van de Lissabon-doelstellingen, met name die uit hoofde van de Structuurfondsen, en die betreffende landbouw, onderwijs, opleiding, concurrentievermogen en innovatie, industrie, werkgelegenheid en milieu en regels op het gebied van intellectuele-eigendomsrechten . Daarom moet het zevende kaderprogramma naast de steun voor onderzoeksprojecten, welke de kern van het kaderprogramma vormt, beslist ook ondersteuning geven aan de coördinatie van nationaal en regionaal onderzoeksbeleid en -programma's. De belangrijke bijdrage die de Europese plaatselijke overheden leveren aan de financiering van het onderzoek moet worden benadrukt en het zevende kaderprogramma moet een versterking mogelijk maken van de synergieën tussen het regionale beleid en de acties van de Gemeenschap. Het Directoraat-generaal voor onderzoek van de Commissie is verantwoordelijk voor het waarborgen van de complementariteit en synergie tussen de diverse financieringsprogramma's van de Gemeenschap, waaronder de structuurfondsen, het Europees Ontwikkelingsfonds en het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie. Het zevende kaderprogramma moet met name via de subsidieregelingen van de lidstaten binnen de nieuw voorgestelde innovatiegerichte structuurfondsen kunnen profiteren van een grotere complementariteit ten opzichte van de structuurfondsen. (36) Het zevende kaderprogramma moet met name streven naar voldoende betrokkenheid van KMO's bij al zijn activiteiten en programma's. De op grond van het zevende kaderprogramma ondersteunde innovatie- en KMO-gerelateerde activiteiten moeten een zo groot mogelijke synergieën realiseren en zoveel mogelijk complementair zijn met de activiteiten die worden ondernomen op grond van het kaderprogramma voor Concurrentievermogen en innovatie en met andere programma's en maatregelen van de Gemeenschap . Deze synergieën beantwoorden aan de behoefte aan een versterkte en vereenvoudigde benadering van de onderzoeksfinanciering, wat voor de KMO's van bijzonder belang is. (37) Het is in dit verband van belang dat de intellectuele eigendom beter wordt beschermd en dat op Europees vlak meer maatregelen worden genomen tegen productpiraterij en namaak, activiteiten die grote schade berokkenen aan het innovatievermogen van de Europese KMO's. (38) De bescherming van de intellectuele eigendom is een essentieel kenmerk van de ontwikkeling van de Europese onderzoeksruimte. De juridische grondslag van het Europees Octrooibureau moet worden herzien naar aanleiding van de veranderingen binnen de Europese instellingen; ook moeten de procedures van het bureau worden vereenvoudigd om uiteindelijk te komen tot één enkel Europees octrooi, wat nauw verbonden zou moeten zijn met het beginsel dat een monopolie op de exploitatie van een uitvinding enkel wordt verleend in ruil voor de volledige bekendmaking daarvan en dat dit monopolie beperkt wordt tot wat bekend gemaakt is. De deelname van de particuliere sector en de commerciële exploitatie van wetenschappelijke en technische onderzoeksresultaten moet worden gestimuleerd, maar er moet ook een evenwicht worden gevonden tussen de intellectuele-eigendomsrechten en de verspreiding van kennis . (39) Er moeten nieuwe, specifieke onderzoeksprogramma's ten behoeve van KMO's worden aangewezen. (40) De participatie van het bedrijfsleven en de commerciële exploitatie van wetenschappelijke kennis en technische vaardigheden zijn belangrijke factoren die ervoor kunnen zorgen dat het zevende kaderprogramma een bijdrage levert aan de realisatie van de doelstellingen van Lissabon, met name meer groei en het schappen van banen. (41) Gezien de op grote schaal gesteunde verruimde draagwijdte van de acties van het kaderprogramma, het hefboomeffect van de financiering op nationale en particuliere investeringen, de noodzaak om de Gemeenschap in staat te stellen om nieuwe wetenschappelijke en technologische uitdagingen aan te pakken en volledig gebruik te maken van het potentieel van haar onderzoekers zonder enige vorm van discriminatie , de vitale rol die de steunverlening van de Gemeenschap speelt bij het efficiënter en effectiever maken van het Europese onderzoekssysteem en de bijdrage van een groter zevende kaderprogramma tot het streven oplossingen te vinden voor klimaatverandering en duurzame ontwikkeling, de gezondheid van de Europese bevolking te verbeteren, alsmede tot het nieuw leven inblazen van de Lissabon-strategie is er dringend behoefte aan verdubbeling van het onderzoeksbudget van de EU (7) . (42) Rekening houdend met de evaluatie halverwege van het gebruik van nieuwe instrumenten op grond van het zesde kaderprogramma en de vijfjarenbeoordeling van het kaderprogramma is een nieuwe benadering gedefinieerd die het mogelijk moet maken dat de beleidsdoelstellingen van het onderzoeksbeleid van de EU gemakkelijker, efficiënter en flexibeler worden bereikt. Hiertoe moet, om de verschillende acties te ondersteunen, alleen of in combinatie een kleiner geheel van eenvoudiger "Financieringssystemen" worden gebruikt die meer flexibiliteit en vrijheid bieden , en moet aan de deelnemers een grotere autonomie worden gegund bij het beheer. Deze eenvoudigere "financieringssystemen" moeten ook geschikte regels bevatten om mogelijke onevenwichten te verminderen (zoals minimumbedragen voor bepaalde kostenposten). De deelnemers aan het zevende kaderprogramma moeten een inbreng hebben bij de keuze van de instrumenten en een grotere administratieve autonomie. (43) Rekening houdend met de administratieve vereisten voor deelname aan het zevende kaderprogramma zijn voor de deelnemers de volgende zaken van essentieel belang: korte beslissingstermijn, korte aanvangstermijn, korte betalingstermijn, transparantie, operationele efficiëntie en duidelijkheid ten aanzien van de juridische regels en de financiële verbintenissen van de Gemeenschap. (44) De bevoegdheden van de Gemeenschap op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling zijn opgenomen in artikelen 163 tot 173 van het Verdrag; hierin wordt onder meer bepaald dat de Gemeenschap de activiteiten van de lidstaten dient aan te vullen ter verwezenlijking van de doelstelling om de wetenschappelijke en technologische grondslagen van de industrie van de Gemeenschap te versterken, en om haar aan te moedigen meer concurrerend te worden op internationaal niveau, alsmede om onderzoeksactiviteiten te stimuleren. (45) De bevoegdheden van de Gemeenschap op het gebied van onderzoek vormen een aanvulling op die van de lidstaten en de Gemeenschap dient hoofdzakelijk van deze aanvullende bevoegdheden gebruik te maken via initiatieven om financiële steun en/of niet-bindende coördinatie te bieden of om het nationale beleid te steunen en aan te vullen. Dit mag echter nooit, zelfs niet indirect, neerkomen op harmonisatie van nationale bepalingen. (46) De uitvoering van het zevende kaderprogramma kan aanleiding geven tot extra programma's die gepaard gaan met de deelneming van slechts bepaalde lidstaten, de deelneming van de Gemeenschap aan programma's die door verschillende lidstaten worden ondernomen, of het opzetten van gemeenschappelijke ondernemingen of andere regelingen in de zin van de artikelen 168, 169 en 171 van het Verdrag. (47) De Gemeenschap heeft een aantal internationale overeenkomsten op het gebied van onderzoek gesloten en er moeten inspanningen worden geleverd om de internationale onderzoekssamenwerking te versterken om volledig de vruchten te kunnen plukken van de internationalisering van onderzoek en ontwikkeling, bij te dragen aan de productie van mondiale publieke goederen en met het oog op het verder integreren van de Gemeenschap in de wereldwijde onderzoeksgemeenschap. (48) Er is reeds een aanzienlijke hoeveelheid wetenschappelijke kennis voorhanden waarmee de levens van de mensen in de ontwikkelingslanden drastisch kunnen worden verbeterd; het zevende kaderprogramma zal waar mogelijk bijdragen aan de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling uiterlijk in 2015. (49) De deelname van de minder ontwikkelde regio's van de EU evenals een bredere verspreiding van de resultaten van onderzoek en technologische ontwikkeling zijn van cruciaal belang voor het concurrentievermogen van Europa, de overbrugging van de technologische kloof en de versterking van de sociale cohesie. (50) Het zevende kaderprogramma moet bijdragen tot het bevorderen van groei, duurzame ontwikkeling en milieubescherming en specifiek tot het aanpakken van de klimaatverandering en de daarmee gepaard gaande toenemende intensiteit van extreme klimatologische gebeurtenissen . (51) De uit hoofde van het zevende kaderprogramma ondersteunde onderzoeksactiviteiten moeten worden uitgevoerd met inachtneming van de fundamentele ethische beginselen, inclusief de welke die weergegeven zijn in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Er wordt en zal rekening worden gehouden met de opinies van de Europese groep ethiek van de exacte wetenschappen en de nieuwe technologieën. Onderzoek gericht op het klonen van mensen, erfelijke modificaties van het menselijk genoom, of het produceren van menselijke embryo's uitsluitend ten behoeve van het verkrijgen van stamcellen, komt niet in aanmerking voor steun op grond van het zevende kaderprogramma. Onderzoek op het gebied van het gebruik van menselijke stamcellen kan worden gefinancierd steun op grond van het zevende kaderprogramma, afhankelijk van zowel de inhoud van het wetenschappelijke voorstel als het regelgevingskader van de betrokken lidstaat of lidstaten. (52) Op grond van het zevende kaderprogramma zal de rol van vrouwen in wetenschap en onderzoek actief worden bevorderd met gepaste maatregelen om grotere aantallen vrouwen te stimuleren om in deze omgeving te gaan werken, met name ook door de noodzakelijke maatregelen te nemen voor de balans tussen werken en het gezin en, waar mogelijk door te voorzien in faciliteiten voor kinderopvang in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van Barcelona . Voorts moet een geschikte keuze van de onderzoeksonderwerpen bijdragen aan de volledige gelijkheid van vrouwen op alle terreinen van het arbeids- en sociaal leven. (53) Oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het zevende kaderprogramma kunnen ook in het aan het besluit met betrekking tot de oproep voorafgaande jaar worden gepubliceerd, onder voorbehoud van beschikbaarheid van middelen in het daaropvolgende jaar. Ongeacht de datum van publicatie van de oproep en niettegenstaande artikel 115 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , moeten oproepen tot het indienen van voorstellen alle criteria publiceren die op de verlening van steun van toepassing zijn, met name de uitsluitingscriteria op grond van de artikelen 93 en 94 van de verordening; hierbij mag naar standaarden worden verwezen. De toepasselijke criteria in de versie die van kracht is op de datum van de bekendmaking van de oproep zijn gedurende de gehele steunverleningsprocedure bindend. (54) Er dienen tevens passende maatregelen te worden genomen – die in verhouding staan tot de betrokken financiële belangen van de Gemeenschap en die een minimum aan bureaucratie met zich meebrengen – om de effectiviteit van zowel de verleende financiële steun als van de benutting van deze middelen te bewaken, onregelmatigheden en fraude tegen te gaan, en de nodige stappen moeten worden gezet om verloren gegane, ten onrechte betaalde of onjuist gebruikte middelen te recupereren in overeenstemming met Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (9) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (10) en Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (11) . (55) Het is belangrijk om een deugdelijk financieel beheer van het zevende kaderprogramma en de uitvoering ervan op een zo effectief en gebruikersvriendelijk mogelijke wijze, evenals de rechtszekerheid en de toegankelijkheid van het programma voor alle deelnemers, te verzekeren. Het is nodig de naleving te verzekeren van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 en van de eisen van vereenvoudiging en betere regelgeving. De vereenvoudiging van de procedures voor de tenuitvoerlegging van het zevende kaderprogramma zal ertoe bijdragen dat de flexibiliteit wordt gewaarborgd van de uitvoeringsmaatregelen opgenomen in Verordening nr. [.../...] van [...] van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de regels voor de deelname van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten aan acties op grond van het zevende kaderprogramma, en voor de verspreiding van onderzoeksresultaten (12) (2007-2013) ("regels inzake deelname"). (56) Om praktische redenen en in het belang van de samenhang met de voorgaande overweging weerspiegelen de regels inzake deelname ten volle de geest van vereenvoudiging waarin ook het onderhavige besluit is opgesteld. Vereenvoudiging is essentieel om voor alle belanghebbenden het recht op toegang tot het zevende kaderprogramma te waarborgen. (57) Organen die financiële steun verlenen moeten in onderlinge samenwerking een gezamenlijk orgaan opzetten met als taak het geven van voorlichting en advies aan aanvragers. Dit orgaan moet in het bijzonder gemeenschappelijke normen vaststellen voor aanvraagformulieren voor gelijksoortige typen financiering, de lengte en leesbaarheid van de aanvraagformulieren bewaken, voorlichting geven aan potentiële aanvragers (met name via seminars en het schrijven van handleidingen) en een gegevensbank onderhouden met het oog op de kennisgevingen van aanvragers door de Commissie. (58) De steunverleningsprocedure wordt in beginsel verdeeld in een aantal procedurele stappen, waarvan de eerste zich beperkt tot een eerste beoordeling van de ingediende en ontvankelijke aanvragen. Wanneer reeds in dit onderdeel van de procedure duidelijk is dat een aanvraag geen kans van slagen heeft, moet de aanvrager hiervan overeenkomstig artikel 116, lid 3, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 op de hoogte worden gesteld. Iedere latere stap in de procedure moet duidelijk gescheiden zijn van de voorgaande, vooral wat betreft de reikwijdte en inhoud van de door de aanvrager in te dienen stukken. Wordt van de aanvrager de indiening van een stavingsdocument verlangd, dan mag ditzelfde document in dezelfde procedure niet opnieuw worden opgevraagd. Eenmaal vergaarde gegevens dienen te worden opgeslagen in een gegevensbank, als bepaald in artikel 109 bis van die verordening. De bedoeling is te komen tot een snelle afronding van de procedure. Niettegenstaande de beginselen van artikel 109, lid 1, van die verordening moet de ordonnateur gedurende de gehele procedure zorgen dat de belasting voor de aanvrager in verband met publicatie, documentatie en andere stavingsverplichtingen met het oog op de verkrijging van financiële steun niet buiten verhouding staat tot de waarde van die steun. (59) De taken en verantwoordelijkheden van de door de Commissie voorgestelde nieuwe uitvoerende agentschappen voor de administratie en het beheer van ondersteunende acties ten behoeve van mobiliteit en KMO's zullen in de regels inzake deelname duidelijk worden afgebakend. (60) Dit besluit stelt voor de gehele duur van het programma dat de financiële middelen vast die tijdens de jaarlijkse begrotingsprocedure voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentie vormt in de zin van punt 37 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 . (61) Aangezien de doelstelling van de in overeenstemming met artikel 163 van het Verdrag te nemen maatregelen, met name het bevorderen van de totstandbrenging van een kennismaatschappij en kenniseconomie in Europa, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt , in nauwe samenwerking met de Europese regio's , mag de Gemeenschap maatregelen vaststellen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel zoals neergelegd in artikel 5 van het Verdrag. In overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel, zoals neergelegd in dat artikel, gaat dit besluit niet verder dan hetgeen nodig is om die doelstelling te verwezenlijken, BESLUITEN: Artikel 1 Vaststelling van het kaderprogramma Voor de periode van 1 januari 2007 tot 31 december 2013 wordt het kaderprogramma voor communautaire activiteiten op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief op het gebied van demonstratie, hierna het "zevende kaderprogramma", vastgesteld. Artikel 2 Doelstellingen en activiteiten 1. Het zevende kaderprogramma ondersteunt de in de leden 2 tot 5 bedoelde activiteiten. De doelstellingen en de grote lijnen van deze activiteiten zijn opgenomen in bijlage I. 2. Samenwerking: ondersteunen van de hele waaier van onderzoeksacties die in transnationaal samenwerkingsverband worden uitgevoerd op de volgende thematische gebieden: 3. Ideeën: ondersteunen van "door onderzoekers aangestuurd" onderzoek dat op alle gebieden wordt uitgevoerd door op Europees niveau concurrerende individuele teams. 4. Mensen: kwantitatief en kwalitatief versterken van het menselijk potentieel in onderzoek , technologische ontwikkeling en ondernemerschap in Europa en een grotere mobiliteit van onderzoekers in Europa ondersteunen . 5. Capaciteiten: ondersteuning van sleutelelementen van de Europese onderzoeks- en innovatiecapaciteiten zoals onderzoeksinfrastructuren; regionale door onderzoek aangestuurde clusters; de ontwikkeling van een volledig onderzoekspotentieel in de convergentieregio's en ultraperifere regio's van de Gemeenschap; onderzoek ten behoeve van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's); kwesties op het gebied van "wetenschap in de maatschappij"; horizontale internationale samenwerkingsactiviteiten. 6. Het zevende kaderprogramma ondersteunt ook de niet-nucleaire eigen wetenschappelijke en technische acties die door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) worden uitgevoerd zoals bepaald in bijlage I. Artikel 3 Specifieke programma's Het zevende kaderprogramma wordt uitgevoerd via specifieke programma's. Deze programma's stellen precieze doelstellingen en de nadere uitvoeringsregels vast in overeenstemming met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002. Artikel 4 Totaal maximumbedrag en deelbedrag voor elk programma 1. Het totale indicatieve maximumbedrag van de financiële deelneming van de Gemeenschap in dit zevende kaderprogramma bedraagt 50 524 miljoen EUR voor de periode van zeven jaar beginnend op 1 januari 2007 . Dat bedrag wordt als volgt verdeeld over de activiteiten en acties bedoeld in de leden 2 tot 6 van artikel 2 (in miljoen EUR): Samenwerking 32 492 Ideeën 7 560 Mensen 4 777 Capaciteiten 3 944 Niet-nucleaire acties van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek 1 751 2. De indicatieve verdeling over de thematische gebieden van elke activiteit bedoeld in lid 1 is opgenomen in bijlage II. 3. De nadere regels voor de communautaire financiële deelneming in het zevende kaderprogramma zijn opgenomen in bijlage III. 4. De bovenstaande bedragen worden aangepast wanneer het financieel kader wordt herzien, zoals voorzien in het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006. 5. Wanneer de Commissie voornemens is af te wijken van de uitsplitsing van de uitgaven die is vermeld in de opmerkingen en de bijlage bij de algemene jaarlijkse begroting van de Europese Unie, informeert zij de begrotingsautoriteit vooraf hierover. Artikel 5 Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen Voor de op grond van dit besluit gefinancierde communautaire acties zijn Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 en Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van toepassing op elke inbreuk op een bepaling van Gemeenschapsrecht, inclusief niet-nakoming van een contractuele verplichting bedongen op basis van het programma, als gevolg van een handelen of nalaten van een marktdeelnemer dat een nadelig effect heeft of zou hebben op de algemene begroting van de Europese Unie of door hen beheerde budgetten door een ongerechtvaardigde uitgave. Artikel 6 Ethische beginselen 1. Alle onderzoeksactiviteiten die worden uitgevoerd op grond van het zevende kaderprogramma worden uitgevoerd met inachtneming van de fundamentele ethische beginselen. 2. De volgende onderzoeksgebieden komen niet in aanmerking voor financiering op grond van het zevende kaderprogramma: 3. Onderzoek op het gebied van het gebruik van menselijke volwassen of embryonale stamcellen kan worden gefinancierd afhankelijk van zowel de inhoud van het wetenschappelijke voorstel als het regelgevingskader van de betrokken lidstaat of lidstaten. In een dergelijke financieringsaanvraag moeten de gegevens worden vermeld van de toestemmings- en toezichtmaatregelen die door de bevoegde instanties van de lidstaten zullen worden genomen. De instellingen, organisaties en onderzoekers die onderzoek wensen te doen op het gebied van embryonale stamcellen moeten onderworpen zijn aan strenge regels van toestemming en toezicht in overeenstemming met het regelgevingskader van de betrokken lidstaat of lidstaten. 4. In de tweede fase van dit programma vindt een herziening plaats van de hierboven vermelde onderzoeksgebieden, waarbij rekening wordt gehouden met de wetenschappelijke vooruitgang. Artikel 7 Voortgangscontrole, evaluatie, beoordeling en herziening 1. De Commissie, bijgestaan door externe deskundigen, doet een doorlopende en systematische opvolging van dit kaderprogramma en de specifieke programma's ervan en verricht ten minste twee tussentijdse evaluaties, een in 2009 en de andere in 2011, op basis van empirische methoden. Waar nodig stelt zij aanpassingen van de doelstellingen en onderzoeksactiviteiten voor in het belang van de efficiëntie en hun effect en om rekening te houden met de opkomst van nieuwe onderzoeksgebieden. Nieuwe financieringsinstrumenten en regels inzake deelname zullen eveneens worden ge-evalueerd in termen van eenvoud en flexibiliteit. De uitkomsten van deze evaluatie, met inbegrip van de bevindingen ten aanzien van de effectiviteit van nieuwe acties, met name de Europese onderzoeksraad en de gezamenlijke technologie-initiatieven, evenals de resultaten van de vereenvoudigingsprocedures, worden voorgelegd aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Voorafgaand aan de inwerkingtreding van het zevende kaderprogramma wordt bepaald welke gegevens noodzakelijk zijn voor een grondig effectbeoordelingsrapport, om te zorgen dat gebruik wordt gemaakt van consistente gegevensmethoden voor de verzameling van die gegevens. De Commissie verzamelt ook gedetailleerde gegevens die weergeven waar in de EU financiering uit hoofde van het zevende kaderprogramma is toegekend. 2. Twee jaar na de voltooiing van het zevende kaderprogramma laat de Commissie door onafhankelijke deskundigen een externe evaluatie uitvoeren van de achtergrond, uitvoering en prestaties ervan. De Commissie deelt de conclusies daarvan, vergezeld van haar opmerkingen, mee aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I WETENSCHAPPELIJKE EN TECHNOLOGISCHE DOELSTELLINGEN, GROTE LIJNEN VAN DE THEMA'S EN ACTIVITEITEN Het zevende kaderprogramma wordt uitgevoerd om de in artikel 163 van het Verdrag beschreven algemene doelstellingen na te streven door, bouwend op een Europese onderzoeksruimte, bij te dragen tot de totstandbrenging van een kennismaatschappij. Het versterkt de excellentie in het wetenschappelijke en technologische onderzoek via de volgende vier programma's: samenwerking, ideeën, mensen en capaciteiten. De volgende strategische lijnen worden door het programma ondersteund: de Europese onderzoeksruimte, de deelname van KMO's, financiering uit de particuliere sector, beleidsgericht onderzoek, complementariteit met nationale beleidsmaatregelen, het aantrekken en in dienst houden van onderzoekers in de EU en technologieoverdracht. Europa moet zich richten op echt uitstekend onderzoek teneinde een leidende rol te kunnen spelen op het gebied van grensverleggend onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie. SAMENWERKING In dit onderdeel van het zevende kaderprogramma wordt steun verleend voor transnationale samenwerking op elke schaal binnen de EU en daarbuiten op een aantal thematische gebieden die overeenstemmen met belangrijke terreinen van kennis- en technologiebevordering waar onderzoek van de hoogste kwaliteit moet worden ondersteund en versterkt om Europese sociale, economische, ecologische en industriële uitdagingen aan te pakken , evenals terreinen van onderzoek die sinds jaar en dag worden veronachtzaamd, met name onderzoek met betrekking tot de medische behoeften van de ontwikkelingslanden . De overkoepelende doelstelling is bij te dragen tot duurzame ontwikkeling. De voor EU-actie vastgestelde elf thema's zijn de volgende: Deze thema's worden op relatief hoog niveau in grote lijnen gedefinieerd, zodat zij aan te passen zijn aan zich ontwikkelende behoeften en kansen die mogelijk ontstaan in de loop van het zevende kaderprogramma. Voor elk van de thema's is een reeks activiteiten vastgesteld die de voor communautaire steun beoogde grote lijnen aangeven. Deze zijn vastgesteld op basis van de bijdrage ervan tot de doelstellingen van de EU, inclusief de overgang naar een kennismaatschappij, het relevante Europese onderzoekspotentieel en de toegevoegde waarde van steunverlening op EU-niveau voor deze onderwerpen. Er wordt vooral aandacht besteed aan de effectiviteit van de coördinatie tussen de thematische gebieden en wetenschappelijke terreinen die themaoverschrijdend zijn . Bijgevolg wordt een gemeenschappelijke oproep tot het indienen van voorstellen georganiseerd, waarbij de nadruk komt te liggen op de interdisciplinaire en multidisciplinaire aspecten, voor prioritaire thematische gebieden waar een duidelijke interrelatie van verschillende disciplines is gegeven, zoals sociale wetenschappen en natuurwetenschappen. In de oproepen worden daarom criteria opgenomen om de mate van interdisciplinariteit te kunnen beoordelen. De betrokkenheid van KMO's, met name kennisintensieve KMO's, moet worden veiliggesteld door praktische ondersteunende maatregelen die vergezeld gaan van een kwantitatieve en kwalitatieve monitoring van de gestelde doelen. Multidisciplinariteit wordt gestimuleerd door gezamenlijke themaoverschrijdende benaderingen voor onderwerpen op het gebied van onderzoek en technologie die relevant zijn voor meer dan één thema. Met name bij onderwerpen met een industriële relevantie werden de thema's vastgesteld op basis van onder andere de werkzaamheden van de verschillende Europese technologieplatforms, opgezet op gebieden waar Europa's concurrentievermogen, economische groei en welvaart afhangen van belangrijke vooruitgang op het gebied van onderzoek en technologie op middellange tot lange termijn . De elf thema's omvatten ook onderzoek dat nodig is voor het onderbouwen van de formulering, uitvoering en beoordeling van EU-beleid naast prenormatief en conormatief onderzoek en onafhankelijke deskundigheid dat relevant is voor het verbeteren van de interoperabiliteit en concurrentie door het verbeteren van de kwaliteit van normen en de uitvoering ervan. Onder elk thema wordt naast deze activiteiten voorzien in de mogelijkheid om twee types van kansen en behoeften op een open en flexibele wijze te behandelen: Teneinde de verspreiding en het gebruik van de voortbrengselen van het EU-onderzoek te versterken wordt de verbreiding van kennis en de overdracht van resultaten, ook onder de beleidsmakers, ondersteund op alle thematische gebieden, inclusief via de financiering van netwerkinitiatieven, seminars en evenementen, bijstand door externe deskundigen en informatie- en elektronische diensten met name CORDIS. Acties ter ondersteuning van innovatie vinden plaats onder het kaderprogramma Concurrentievermogen en innovatie. Steun wordt eveneens verleend voor initiatieven die gericht zijn op het aangaan van de dialoog over wetenschappelijke vraagstukken en onderzoeksresultaten met een breed publiek buiten de onderzoekswereld, en op het gebied van wetenschapscommunicatie en -onderwijs. Er wordt rekening gehouden met ethische beginselen, genderaspecten en het betrekken van beginnende onderzoekers . De Gemeenschap zal activiteiten inzake de overdracht van technologie steunen en bijdragen aan de overbrugging van de kloof tussen onderzoek en de commercialisering daarvan, door financiering te bieden voor het Europees Investeringsfonds voor het beheren van een faciliteit voor technologieoverdracht. Onder de voorwaarden die in de specifieke programma's en in de regels inzake deelname moeten worden gespecifieerd, zal de faciliteit financiering bieden voor activiteiten op het gebied van technologieoverdracht door universiteiten, onderzoekscentra of andere rechtspersonen die actief zijn op het gebied van technologieoverdracht. Vanwege de grote diversiteit aan activiteiten die binnen het zevende kaderprogramma worden gefinancierd, is een goede integratie en coördinatie van de activiteiten van essentieel belang. Teneinde versnippering en overlap van bevoegdheden te voorkomen moet meer samenwerking plaatsvinden tussen de nationale en Europese onderzoeksprogramma's en de economische actoren wat betreft de langetermijnagenda voor onderzoek. Er zal met name worden gelet op het verzekeren van een adequate deelname van KMO's, met name kennisintensieve KMO's, in de transnationale samenwerking. Hiertoe zullen onder het programma "Samenwerking" concrete maatregelen worden genomen, waaronder bijzondere oproepen voor KMO's, "nationale premies voor de verkennende fase" en steunacties ter vergemakkelijking van de deelname van KMO's. Daarnaast wordt ernaar gestreefd ten minste 15% van het budget van het programma "Samenwerking" aan KMO's toe te wijzen. Teneinde dit streefdoel te bereiken wordt de deelname van KMO's vergemakkelijkt via strategische projecten of clusters in verband met projecten op het gebied van prioritaire thema's of technologieplatforms. Binnen al deze thema's wordt steun voor transnationale samenwerking geïmplementeerd via: Om het concurrentievermogen van het Europese onderzoek te verhogen is het noodzakelijk dat het potentieel in de hele Europese onderzoeksruimte wordt gemobiliseerd. Projecten gericht op wetenschappelijke excellentie zullen daarom een werkelijke Europese onderzoeksruimte bevorderen door de vorming van brede consortia, maar tegelijkertijd de mogelijkheden verkennen voor een optimaal gebruik van menselijke en financiële hulpbronnen. Europese technologieplatforms Europese technologieplatforms vormen mechanismen voor het bijeenbrengen van alle geïnteresseerde belanghebbenden voor het ontwikkelen van hun respectieve strategische onderzoeksagenda's en de follow-up hiervan met een concrete onderlinge taakverdeling. Europese technologieplatforms zullen de deelname van afzonderlijke ondernemingen (in het bijzonder KMO's) of groepen ondernemingen aan onderzoeksprojecten op hun eigen competentiegebied vergemakkelijken. Teneinde hun concurrentiepotentieel ten volle te kunnen benutten hebben regionale door onderzoek aangestuurde clusters de mogelijkheid om zich aan te sluiten bij Europese technologieplatforms . De financiële instellingen dienen aangemoedigd te worden kapitaal te mobiliseren om leningen te vergemakkelijken voor projecten waarmee strategische onderzoeksagenda's worden uitgevoerd, met gebruikmaking van alle financieringsopties, waaronder de risicodelende financieringsfaciliteit, die een instrument van het zevende kaderprogramma is. De Europese technologieplatforms moeten gebruik maken van de uitgebreide ervaringen die zijn opgedaan door de EUREKA-clusters, die met succes hebben bijgedragen aan de groei van de strategische onderzoeksgebieden in Europa. Collaboratief onderzoek Collaboratief onderzoek vormt het grootste deel en de kern van de onderzoeksfinanciering van de EU. Het doel is op de voor kennisbevordering belangrijkste gebieden excellente onderzoeksprojecten en -netwerken tot stand te brengen waarmee onderzoekers en investeringen uit Europa en de hele wereld kunnen worden aangetrokken. Om de ontwikkeling van de Europese onderzoeksruimte te bevorderen moeten bestaande Europese instellingen en universiteiten in hun hoedanigheid van fundamentele centra van excellentie op het gebied van wetenschappelijk en technologisch onderzoek worden gesteund bij de ontwikkeling en versterking van hun excellentie door de raakvlakken en de algemene coördinatie met andere onderzoeks- en innovatieactiviteiten op nationaal en regionaal niveau te vergroten. Hiertoe wordt de opdracht van de netwerken van excellentie uitgebreid met nieuwe taken inzake de opbouw van netwerken en integratie. Om deze doelstellingen te bereiken wordt collaboratief onderzoek ondersteund via een waaier van financieringssystemen: het allergrootste deel van de projecten dienen collaboratieve projecten en netwerken van excellentie - coördinatie/ondersteuningsacties te zijn . Collaboratieve projecten moeten onderzoek en demonstratie combineren om zo de resultaten dichter bij de markt te brengen; deze actielijn moet worden gekoppeld aan de instrumenten van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie. Gezamenlijke technologie-initiatieven In een beperkt aantal gevallen verantwoorden de reikwijdte van de OTO-doelstelling en de omvang van de betrokken middelen het opzetten van publiek/private partnerschappen op lange termijn in de vorm van gezamenlijke technologie-initiatieven. Deze nieuwe instrumenten moeten zijn gebaseerd op activiteiten die door de Europese technologieplatforms worden ontwikkeld, en de Commissie moet zorgen voor een soepele overgang van de strategische onderzoeksagenda's. Voor de selectie van gezamenlijke technologie-initiatieven moeten duidelijk gedefinieerde criteria en richtsnoeren worden opgesteld. Dergelijke gemeenschappelijke ondernemingen, die uit hoofde van artikel 171 van het Verdrag worden opgezet, moeten voor hun financiering gebruik maken van zowel publieke als private middelen. De Europese Investeringsbank (EIB) moet kapitaal ter beschikking stellen om leningen in het kader van de risicodelende financieringsfaciliteit te vergemakkelijken. De door de Europese Investeringsbank en de Commissie gezamenlijk ten uitvoer gelegde risicodelende financieringsfaciliteit moet door een gepast gezamenlijk comité worden beheerd en als instrument van het zevende kaderprogramma worden georganiseerd. Het comité dient een verslag op te stellen met aanbevelingen voor de verdeling van de begroting over de prioriteiten inzake onderzoek en technologische ontwikkeling binnen de gezamenlijke technologie-initiatieven, in lijn met de prioriteiten vastgelegd door de Europese Raad van Barcelona. De activiteiten moeten tevens met het Europees Investeringsfonds worden gecoördineerd, teneinde financiële steun te bieden aan KMO's. Potentiële gezamenlijke technologie-initiatieven worden vastgesteld op basis van een open beoordelingsproces met een reeks transparante criteria inclusief: De aard van de gezamenlijke technologie-initiatieven moet duidelijk worden gedefinieerd, met name wat betreft: Gezien het brede karakter en de bijzondere complexiteit van de gezamenlijke technologie-initiatieven zal veel worden gedaan om een transparante werking van deze initiatieven te waarborgen in overeenstemming met het beginsel van wetenschappelijke excellentie. Er wordt speciale aandacht besteed aan de algemene coherentie en coördinatie tussen gezamenlijke technologie-initiatieven en nationale programma's en projecten op dezelfde gebieden. Hun uitvoeringsprocedures dienen routekaarten voor de inschakeling van KMO's en voor technologieoverdracht te bevatten, evenals programma's voor de opleiding en scholing van de deelnemende onderzoekers. De lidstaten en de Commissie moeten zich er gezamenlijk voor inzetten dat coherente coördinatiemaatregelen worden getroffen en moeten voor de financiële ondersteuning zorgen die nodig is om deze maatregelen ten uitvoer te kunnen leggen. Coördinatie van niet-communautaire onderzoeksprogramma's Acties op dit gebied maken gebruik van twee belangrijke instrumenten: de ERA-NET-regeling en de deelneming van de Gemeenschap aan gezamenlijk uitgevoerde nationale onderzoeksprogramma's (Verdrag artikel 169). Acties kunnen betrekking hebben op onderwerpen die niet direct verband houden met de elf thema's voor zover deze voldoende toegevoegde EU-waarde hebben. De acties worden ook gebruikt voor het verhogen van de complementariteit en synergie tussen het zevende kaderprogramma en activiteiten die worden uitgevoerd in het kader van intergouvernementele structuren zoals EUREKA en COST (13) . De ERA-NET-regeling ontwikkelt en versterkt de coördinatie van nationale en regionale onderzoeksactiviteiten door: De deelname van de Gemeenschap aan op basis van artikel 169 van het Verdrag gezamenlijk uitgevoerde nationale onderzoeksprogramma's is vooral relevant voor Europese samenwerking op grote schaal in termen van "variabele geometrie" tussen lidstaten die gemeenschappelijke behoeften en/of belangen hebben. Dergelijke artikel 169-initiatieven worden opgestart op gebieden die moeten worden vastgesteld in nauwe samenwerking met de lidstaten, inclusief de mogelijke samenwerking met intergouvernementele programma's zoals EUREKA, op basis van een reeks criteria: Internationale samenwerking Dit onderdeel van het zevende kaderprogramma heeft betrekking op de volgende internationale samenwerkingsacties , die een duidelijke Europese toegevoegde waarde moeten aantonen : Dit onderdeel van het zevende kaderprogramma heeft betrekking op internationale samenwerkingsacties op elk thematisch gebied en over de thema's heen. Deze acties worden uitgevoerd in samenhang met de acties op grond van de programma's "Mensen" en "Capaciteiten". Er zal een overkoepelende strategie worden geformuleerd voor de internationale samenwerking binnen het zevende kaderprogramma, met doelstellingen, Europese dimensie en specifieke samenwerkingsterreinen met iedere groep landen. Deze strategie zal ook die gebieden aangeven waar de deelname van derde landen beperkt moet blijven, zoals bijvoorbeeld het veiligheidsonderzoek. THEMA'S 1. Gezondheid Doelstelling Verbetering van de gezondheid van de burgers van Europa, opvoering van het concurrentievermogen en het opdrijven van de innovatiecapaciteit van Europese industrieën en bedrijven in de gezondheidssector, waarbij tevens aandacht wordt besteed aan mondiale gezondheidsaspecten zoals opkomende epidemieën en verwaarloosde ziekten . Onderzoek zal gericht zijn op het optimaliseren van de ziektepreventie en de ontwikkeling van doeltreffende behandelingen en geneesmiddelen; tegelijkertijd moet voor gelijkelijke toegang tot resultaten van van overheidswege gefinancierd onderzoek worden gezorgd . De nadruk zal liggen op translationeel onderzoek (omzetting van fundamentele ontdekkingen in klinische toepassingen), de ontwikkeling en validering van nieuwe therapieën, methoden voor gezondheidsbevordering en preventie, en diagnose-instrumenten en -technologieën, en onderzoeksgebaseerde behandelingsfaciliteiten volgens de nieuwste stand van de techniek, alsmede duurzame en efficiënte gezondheidszorgstelsels. Achtergrond De sequentiebepaling van het menselijk genoom en de recente vorderingen bij de postgenomica hebben revolutionaire gevolgen gehad voor het onderzoek naar gezondheid en ziekten bij de mens. Om de enorme hoeveelheden gegevens te integreren en inzicht te krijgen in de fundamentele biologische processen en sleuteltechnologieën voor de biotechnologische industrie op gezondheidsgebied te ontwikkelen moet er een kritische massa van know how en middelen op uiteenlopende gebieden worden opgebouwd, die op nationaal niveau niet beschikbaar is. Voor significante vorderingen bij translationeel gezondheidsonderzoek, dat van cruciaal belang is om ervoor te zorgen dat het biomedisch onderzoek praktische voordelen oplevert, is er ook een multidisciplinaire en pan-Europese aanpak nodig waarbij verschillende stakeholders worden betrokken. Met een dergelijke aanpak kan Europa een effectievere bijdrage leveren tot internationale activiteiten voor de bestrijding van ziekten die van mondiaal belang zijn. Voor veel ziekten (zoals kanker, hart- en vaatziekten, auto-immuun- en infectieziekten, allergische aandoeningen, epilepsie, traumata, reumatische aandoeningen, aandoeningen van het ademhalingsstelsel en psychische en neurologische aandoeningen, met name die welke samenhangen met veroudering, zoals osteoporose, de ziekte van Alzheimer en de ziekte van Parkinson) is klinisch onderzoek alleen mogelijk via internationale trials in verschillende centra om in een kort tijdsbestek het benodigde aantal patiënten te halen. Epidemiologisch onderzoek vereist een grote verscheidenheid aan populaties en internationale netwerken om significante conclusies te kunnen trekken. Ook voor de ontwikkeling van nieuwe technologische benaderingen met betrekking tot biologische stoffen en cellen en van nieuwe diagnostica en therapieën voor zeldzame ziekten is een internationale aanpak nodig om het aantal patiënten voor elke studie op te voeren. Bovendien maakt de uitvoering van onderzoek onder impuls van het gezondheidsbeleid op Europees niveau een vergelijking mogelijk van de modellen, de systemen, de gegevens en het patiëntenmateriaal in nationale databanken en biobanken. Krachtig EU-gebaseerd biomedisch onderzoek zal bijdragen tot een verbetering van het concurrentievermogen van de Europese sectoren biotechnologie voor de gezondheidszorg, medische technologie en farmaceutische industrie. Samenwerking van de EU met de ontwikkelingslanden zal deze landen in staat stellen onderzoekscapaciteiten te ontwikkelen. De EU moet ook een actieve rol spelen bij het creëren van een klimaat dat bevorderlijk is voor innovatie in de publieke en de farmaceutische sector die zich richten op de volksgezondheid , met name om het succes van klinisch onderzoek te maximaliseren. Hiertoe zal de tenuitvoerlegging van het programma MICE (Medicines Investigation for the Children of Europe) worden bevorderd. Omvangrijk EU-gebaseerd onderzoek op het gebied van ionentherapie (protonen en koolstofionen) zal tot de ontwikkeling van nieuwe en de verbetering van reeds succesvol toegepaste kankertherapieën leiden en het concurrentievermogen van de plant engineering, de constructie-industrie (deeltjesversnellerstechnologie) en de medisch-technologische industrie versterken. Op dit gebied dient ook het succes van klinisch onderzoek te worden gemaximaliseerd. Onderzoek en innovatie in Europa op het gebied van alternatieve teststrategieën, met name methoden zonder dierproeven, zullen Europa tot wereldleider maken als het erom gaat de bezwaren van de kant van het publiek en van belanghebbenden over het aanhoudende gebruik van dieren in het biomedisch onderzoek op te vangen, en zouden daarnaast een markt kunnen creëren voor bepaalde industriële sectoren. De economische impulsen voor de biotechnologie voor de gezondheidszorg en de medische technologie komen vooral van onderzoeksgebaseerde KMO's. Hoewel Europa nu meer biotechnologiebedrijven heeft dan de VS, zijn dit voor het grootste deel kleine bedrijven die minder volwassen zijn dan hun concurrenten. Publiek-privaat onderzoek op EU-niveau zal de ontwikkeling van deze bedrijven vergemakkelijken. EU-onderzoek zal ook bijdragen tot de ontwikkeling van nieuwe normen en standaards voor het creëren van een adequaat wetgevingskader voor nieuwe medische technologie (bijvoorbeeld regeneratieve geneeskunde). Nu volgt een beschrijving van de activiteiten die aan de orde zullen komen, waaronder ook onderzoek dat met het oog op beleid essentieel is. Twee strategische onderwerpen, namelijk de gezondheid van kinderen en de gezondheid van de vergrijzende bevolking, zullen de activiteiten en thema's overspannen. Daarnaast worden de prioriteiten van het gezondheidsonderzoek bepaald aan de hand van a) huidige en toekomstige ramingen van de ziektelasten in Europese en mondiale context en b) wetenschappelijke kwaliteit. Onderzoeksagenda's die zijn opgesteld door Europese technologieplatforms, zoals de platforms voor innovatieve geneesmiddelen en nanogeneeskunde , zullen indien van toepassing worden ondersteund. Als aanvulling hierop en naar aanleiding van nieuwe beleidsbehoeften kunnen aanvullende acties worden gesteund, bijvoorbeeld op het gebied van het gezondheidsbeleid , veroudering en gezondheid en veiligheid op het werk. Activiteiten - Biotechnologie, universele instrumenten en technologieën voor de gezondheid van de mens – "High throughput" onderzoek. Katalyse van experimentele vorderingen op het gebied van genomica, postgenomica en biomedisch onderzoek door de ontwikkeling van nieuwe methoden voor de engineering van modelcellen, de bevordering van het genereren, standaardiseren, verwerven en analyseren van gegevens, met inbegrip van onderzoek naar het lezen van DNA, bio-informatica en het gebruik van supercomputers voor de ontwikkeling van structurele modellen . – Detectie, diagnose en monitoring. Met de nadruk op niet-invasieve of minimaal invasieve benaderingen en technologieën, zoals DNA-chips en moleculaire beeldvorming en diagnostiek. Er moet prioriteit worden gegeven aan diagnose-instrumenten die rechtstreeks gekoppeld zijn aan therapieën. – Prognose van de geschiktheid, veiligheid en werkzaamheid van therapieën. Identificatie en ontwikkeling van biologische markers ten behoeve van de kwantificering en validering daarvan. Verbetering van de beschikbaarheid van therapeutische agentia. Ontwikkeling en validering van in vivo en in vitro methoden en modellen, met inbegrip van simulatie, farmacogenomica, immuno-monitoring, benaderingen voor targeting en alternatieven voor dierproeven , in het bijzonder ter vervanging van het gebruik van niet-humane primaten; onderzoek naar onvruchtbaarheid . – Innovatieve therapeutische benaderingen en ingrepen. Onderzoek, consolidatie en waarborging van verdere ontwikkelingen op het gebied van geavanceerde therapieën en technologieën , met inbegrip van immunotherapie, nieuwe vaccins en productiemethoden voor vaccins, innovatieve medicijnen en elektronische implantaten, die mogelijkheden bieden voor toepassing bij vele ziekten en aandoeningen, met inbegrip van ziekten en aandoeningen bij kinderen, evenals nieuwe therapeutische instrumenten voor regeneratieve en cellulaire geneeskunde, gen- en celtherapieën, immunotherapie en biomaterialen, en de bescherming en regeneratie van beschadigd weefsel door middel van somatische-stamceltherapieën . – Biotechnologische productie, met inbegrip van vectorproductie: optimalisering van procédés voor de productie van nieuwe moleculen. - Translationeel onderzoek voor de gezondheid van de mens – Integratie van biologische gegevens en processen en modellering van complexe systemen : grootschalige gegevensverzameling, systeembiologie en fysiologie, engineering van cellulaire en biologische modellen . Generatie en analyse van de enorme hoeveelheid gegevens die nodig is om een beter inzicht te krijgen in de complexe regulerende netwerken van duizenden genen , hun mutaties en genproducten evenals celsystemen die belangrijke biologische processen besturen (d.w.z. synaptische en cellulaire reorganisatie) . De nadruk zal liggen op genomica, de RNA-wereld, proteomica, populatiegenetica en vergelijkende en functionele genomica. – Onderzoek naar de hersenen en gerelateerde ziekten, ontwikkeling van de mens en veroudering , met speciale aandacht voor progressieve degeneratieve ziekten en de verschillende vormen van epilepsie. Exploratie van het gezonde verouderingsproces en verbetering van de levenskwaliteit van ouderen. – Humane ethologie. De studie van de mens en zijn stedelijk, natuurlijke en culturele omgeving. – Translationeel onderzoek bij infectieziekten en naar interacties tussen pathogeen en gastheer . Onderzoek naar de resistentie tegen antibiotica, de mondiale bedreiging door hiv/aids, met inbegrip van onderzoek naar microbiociden, malaria, tuberculose , schimmelinfecties en hepatitis, en epidemieën in opkomst (bijvoorbeeld SARS en zeer pathogene influenza of arbovirusaandoeningen ) evenals andere potentieel ernstige infectieziekten . – Translationeel onderzoek bij belangrijke ziekten: kanker, hart- en vaatziekten, allergische aandoeningen en aandoeningen van de luchtwegen, diabetes/obesitas; reumatische aandoeningen; zeldzame ziekten; en andere chronische aandoeningen (bijvoorbeeld osteoartritis) . Ontwikkeling van patiëntgerichte strategieën van preventie tot diagnose en behandeling, met inbegrip van klinisch onderzoek en onderzoek naar werkzame bestanddelen . – Translationeel onderzoek naar beroepsziekten en door milieu- en werkgerelateerde stressfactoren veroorzaakte ziekten, zoals astma en allergieën. Het genereren en analyseren van gegevens over deze ziekten en ongevallen op het werk, en de ontwikkeling van strategieën voor preventie, diagnose en behandeling (bijvoorbeeld voor musculo-skeletale aandoeningen). – Translationeel onderzoek naar de gezondheid van de gebruikers van personenvervoersystemen en van omwonenden. Onderzoek naar de langetermijngevolgen en de grootschalige effecten daarvan. – Palliatieve geneeskunde: pijntherapie en symptomatische therapie voor ziekten die nog niet te genezen zijn, teneinde de symptomen van de patiënt zo doeltreffend mogelijk te bestrijden. - Optimalisering van de verstrekking van gezondheidszorg aan de burgers van Europa – Klinische resultaten omzetten in klinische praktijk. Onderzoek naar geavanceerde computergesteunde detectie, klinische beslissingsondersteunende systemen en ander ICT-instrumenten ter verbetering van de workflow, kwaliteitsverhoging van diagnose en behandeling, reductie van medische fouten, kostenvermindering en inzicht krijgen in klinische besluitvorming en de manier waarop de resultaten van klinisch onderzoek in klinische praktijk worden omgezet, waarbij met name aandacht wordt besteed aan de specifieke aspecten bij kinderen, vrouwen , ouderen en personen met een handicap. Ontwikkeling van telemedische toepassingen voor geografisch geïsoleerde bevolkingen van de Europese Unie, in het bijzonder op eilanden en in bergstreken . – Kwaliteit, efficiëntie en solidariteit van gezondheidszorgstelsels met inbegrip van stelsels in overgang. Effectieve ingrepen omzetten in managementbeslissingen, diagnostische en therapeutische processen "re-engineeren", zorgen voor een adequaat aanbod van mankracht, factoren analyseren die van invloed zijn op gelijke toegang tot kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg (ook voor benadeelde groepen) , waaronder analyses van veranderingen in de bevolking (bijvoorbeeld vergrijzing, mobiliteit en migratie en veranderingen in de werkomgeving) en van gedurende de ziekenhuisopname optredende complicaties . – Verbeterde preventie van ziekte en een beter gebruik van geneesmiddelen. Efficiënte ingrepen voor de volksgezondheid ontwikkelen, waarbij wordt gekeken naar determinanten van gezondheid in ruimere zin. Milieugezondheid bestuderen door de analyse van drie factoren: syndromen en chronische blootstelling; interactie met toxische stoffen en mengsels daarvan; analyse van genetische polymorfismen en immunologische tests, met inbegrip van tests voor lymfociete transformatie en activering. Immunologisch, toxicologisch en epidemiologisch onderzoek wordt gedaan. Identificatie van succesvolle ingrepen in verschillende gezondheidszorgkaders ter verbetering van het voorschrijven van geneesmiddelen en ter verbetering van het gebruik van geneesmiddelen door de patiënt (waaronder aspecten van geneesmiddelenbewaking). – Adequaat gebruik van nieuwe gezondheidstherapieën en -technologieën. Veiligheidsaspecten op lange termijn en monitoring van het grootschalige gebruik van nieuwe medische technologieën (met inbegrip van apparatuur) en geavanceerde therapieën waardoor een hoog beschermingsniveau voor de volksgezondheid wordt gewaarborgd. – Toepassing van wetenschappelijk geteste, complementaire en alternatieve geneeskunde. Identificatie van succesvolle behandelingen in de complementaire en alternatieve geneeskunde ter bevordering van de gezondheid van de Europese burgers. – Passend gebruik van nieuwe technologieën. Voorzien in de capaciteit voor de snelle ontwikkeling en productie van medische tegenmaatregelen tegen biologische bedreigingen voor de gezondheid en opkomende ziekten. – Transnationaal onderzoek naar beroepsziekten en ongevallen op het werk. Het genereren en analyseren van gegevens met betrekking tot beroepsziekten en ongevallen op het werk, de ontwikkeling van preventieve maatregelen en diagnostische en therapeutische strategieën (bijvoorbeeld voor musculo-skeletale aandoeningen). – Duurzame optimalisatie van industriële processen en werkzame bestanddelen. 2. Voeding, landbouw en biotechnologie Doelstelling Een Europese kennisgebaseerde bio-economie (14) opbouwen door wetenschap, industrie en andere stakeholders bijeen te brengen ter ondersteuning van het beleid van de Unie teneinde nieuwe en opkomende mogelijkheden voor onderzoek te benutten die op sociale , ecologische en economische uitdagingen gericht zijn: de toenemende vraag naar voeding die veiliger, gezonder en kwalitatief hoogwaardiger is en naar een duurzamer gebruik en een duurzamere productie van hernieuwbare biologische rijkdommen; het stijgende risico op epizoötieën en zoönosen en aan de voeding gerelateerde aandoeningen; bedreigingen voor de duurzaamheid en continuïteit van de visserij-, aquacultuur-, landbouw- en veeteeltproductie, met inbegrip van bedreigingen ten gevolge van met name klimaatverandering; en de toenemende vraag naar kwalitatief hoogwaardige voeding, die rekening houdend met het welzijn van dieren en de rurale en kustcontext wordt geproduceerd en de manieren waarop wordt voldaan aan de specifieke behoeften van de consument. Het onderzoek zal op de integratie van een breed scala van wetenschappelijke kennis gericht zijn teneinde tot evenwichtige, duurzame en maatschappelijk aanvaarde oplossingen en benaderingen te komen. Bewustmaking van de burgers wordt nagestreefd, opdat hun mogelijkheden tot het maken van keuzes op grond van informatie worden verbeterd. Achtergrond Innovaties en de vooruitgang van de kennis op het gebied van het duurzaam beheer, de duurzame productie en het duurzaam gebruik van biologische rijkdommen (microorganismen, planten en dieren) zullen de basis leggen voor nieuwe, duurzame, milieuefficiënte en concurrerende producten voor de landbouw-, visserij-, voedingsmiddelen-, gezondheids- en houtsector en andere sectoren. Overeenkomstig de Europese strategie voor biowetenschappen en biotechnologie (15) zal dit bijdragen tot de ontwikkeling van nieuwe activiteiten en een verbetering van het concurrentievermogen van Europese landbouw-, biotechnologie- , zaaigoed- en voedingsmiddelenbedrijven, met name technisch hoogwaardige KMO's, terwijl het maatschappelijk welzijn en de welvaart worden verbeterd. Een hoog niveau van deelname van KMO's moet in het bijzonder worden aangemoedigd. Onderzoek naar de voedingsfysiologie voor gezond leven, de veiligheid van voedsel- en voederketens, aan de voeding gerelateerde ziekten, voedingskeuzes en de effecten van voeding op de gezondheid zal helpen bij de bestrijding van aan de voeding gerelateerde aandoeningen (zoals obesitas en allergieën) en infectieziekten (zoals overdraagbare spongiforme encefalopathieën en vogelgriep), terwijl het belangrijke bijdragen levert tot de uitvoering van bestaande en de formulering van toekomstige beleidslijnen en regelgeving op het gebied van de volksgezondheid, de gezondheid van dieren en planten en de bescherming van de consument. De diversiteit van de Europese industrieën op deze gebieden biedt weliswaar voordelen en kansen, maar leidt ook tot een versnipperde benadering van vergelijkbare problemen. Deze kunnen beter worden aangepakt door meer samenwerking en gedeelde deskundigheid, bijvoorbeeld bij nieuwe methodologieën, processen en standaards die voortvloeien uit veranderingen in de communautaire wetgeving . Verschillende Europese technologieplatforms dragen bij tot de vaststelling van gemeenschappelijke onderzoeksprioriteiten op het gebied van bijvoorbeeld plantengenomica en de biotechnologie, de bosbouw en de houtsector, de algehele gezondheid van dieren, veehouderij, voedingsmiddelen en industriële biotechnologie. Het onderzoek op dit gebied zal ook de kennisbasis opleveren die nodig is voor de ondersteuning van (16) : het gemeenschappelijk landbouwbeleid; landbouw en handelsaspecten; regelgeving voor de voedselveiligheid; gezondheid, ziektebestrijding en normen voor welzijn bij dieren in de Gemeenschap; en de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid teneinde te komen tot een duurzame ontwikkeling van visserij en aquacultuur , veilige voedselproducten uit zee en herstel van het milieu . Er zijn ook voorzieningen getroffen voor een flexibele reactie op nieuwe beleidsbehoeften, met name in verband met nieuwe maatschappelijke of economische tendensen. Activiteiten - Duurzame productie en duurzaam beheer van biologische rijkdommen van grond, bossen en het aquatisch milieu: ontsluitend onderzoek, met inbegrip van "omica"- technologie zoals genomica, proteomica, metabolomica, 'rational reverse genomics', systeembiologie , bio-informatica en convergerende technologieën voor micro-organismen (in het bijzonder de studie van metagenomica) , planten en dieren, waaronder genomische engineering, behoud en duurzaam gebruik van hun biodiversiteit; bodemvruchtbaarheid; verbeterde gewassen: plantenteelt, gezondheid van planten, technologische alternatieven voor de toevallige transgenese bij planten en verbeterde productiesystemen in al hun diversiteit , inclusief biologische landbouw, rationele en ecologische landbouw, regelingen voor kwaliteitsproductie en GGO-effecten; evaluatie en marketing van gewasinnovaties (variëteiten, zaden); duurzame, concurrerende en multifunctionele landbouw en bosbouw; geïntegreerde plattelandsontwikkeling (waaronder participatie van het maatschappelijke middenveld in planning en besluitvorming), rationeel beheer van watergebruik; dierlijke gezondheid en welzijn van dieren, veehouderij en dierlijke productie; met inbegrip van onderzoek op het gebied van vaccins en diagnostiek; alternatieve teststrategieën en methoden zonder dierproeven; gezondheid van planten; duurzame en concurrerende visserij en aquacultuur; infectieziekten bij dieren, met inbegrip van epidemiologisch onderzoek, zoönosen en aan diervoer gerelateerde ziekten ; een veilige verwijdering van dierlijk afval; behoud, beheer en exploitatie van levende aquatische rijkdommen; ontwikkeling van de instrumenten die beleidsmakers en anderen die een rol spelen bij landbouw en plattelandsontwikkeling , nodig hebben (landschap, methoden voor landbeheer enz.). - "Fork to table, sea to plate ": voeding, inclusief producten van de zee , gezondheid en welzijn: voor consument, maatschappij, cultuur, industrie en gezondheid relevante aspecten van voeding en diervoeders, met inbegrip van gedrags- en cognitiewetenschappen; voeding, aan de voeding gerelateerde ziekten en aandoeningen, zoals obesitas en allergieën; de voordelen van bepaalde voedingsmiddelen en diëten voor de gezondheid ; innovatieve technologie voor de verwerking van voedingsmiddelen en diervoeders (inclusief verpakking); verbeterde kwaliteit en veiligheid, zowel chemisch als biologisch , van voedingsmiddelen, dranken en diervoeders; integriteit, duurzaamheid, risicobeoordeling (en controle) van de voedselketen; milieueffecten op en van terrestrische en aquatische voedsel/voederketens; het effect van mondiale veranderingen op de voedselketen en de resistentie daarvan tegen die effecten; het concept "totale voedselketen" (inclusief schaal- en schelpdieren); ontwikkeling van nieuwe methoden voor traceerbaarheid (zowel voor GGO's als voor niet-GGO's) ; gevolgen van diervoer en diergeneeskunde voor de gezondheid van de mens . - Biowetenschappen, biotechnologie en chemie voor duurzame non-food producten en processen : verbeteringen op het gebied van gewassen, grondstoffen, mariene producten en biomassa (inclusief mariene rijkdommen) voor energie, milieu, en producten met een hoge toegevoegde waarde zoals materialen en chemische stoffen, inclusief nieuwe engineeringmethoden voor stammen en organismen in de bioproductie en biokatalyse, nieuwe landbouwsystemen, bioprocessen en bioraffinage-concepten; biokatalyse, biodegradatie en bioremediatie; producten en processen van de bosbouw en de houtsector; milieusanering en schonere processen. Met het oog op potentiële concurrentie tussen het eindgebruik van land- en bosbouwproducten zal speciale aandacht worden besteed aan de optimalisering van het systeem, teneinde te waarborgen dat de productie van voedsel met die van energie en grondstoffen compatibel is. 3. Visserij en duurzame exploitatie van de oceanen Doelstellingen Toepassing van nieuwe modellen voor het beheer van visbestanden op basis van de wetenschappelijke ontwikkeling; tenuitvoerlegging van systemen voor het beheer van de visserij, uitgaande van (mondiale) ecosystemen als een geheel en niet alleen van afzonderlijke (individuele) soorten; verbetering van de betrouwbaarheid en de kwaliteit van de informatie die wordt bekomen uit gegevensinzameling en controle en surveillance van de visserij; ondersteuning van de duurzame ontwikkeling van de aquacultuur. Achtergrond Het is van fundamenteel belang om processen te ontwikkelen met het oog op een beter beheer van de visbestanden door middel van innovatieve vismethoden en door verbetering van de bestaande methoden, rekening houdend met de ecologische, technische, sociaal-economische en politieke aspecten van een onderneming van deze omvang. De algehele verbetering van de kwaliteit van de oceanen en de daarin voorkomende rijkdommen hangt af van de toepassing van systemen voor het beheer van de visbestanden die uitgaan van alle elementen van het ecosysteem (biologische, chemische en fysische) in relatie tot de menselijke activiteit. De effecten van deze activiteiten moeten worden beoordeeld in de context van de mondiale veranderingen in de ecosystemen in het algemeen en in de mariene hulpbronnen in het bijzonder. De bevordering van multidisciplinair onderzoek, waarin oceanografie, visserijbiologie en sociale wetenschappen dienen samen te gaan, vereist de integratie van economische gegevens die in overeenstemming zijn met de gegevensbanken met informatie over het beheer van visbestanden. Het is van fundamenteel belang om de nieuwe systemen voor de surveillance van nieuwe vaartuigen te integreren met het oog op de bescherming van de oceanen, om de kosten te reduceren en om de toegang tot de daaruit voortkomende informatie te versnellen. De aquacultuur moet dringend wetenschappelijk worden ondersteund met het oog op de ruimere toepassing van meer ecologische productiemethoden, de ontwikkeling van nieuwe soorten, de verbetering van de kwaliteit van het visvoer en de bestudering van de gevolgen van eventuele genetische manipulatie voor de productiviteit. Activiteiten 4. Informatie- en communicatietechnologieën Doelstelling Europa in staat stellen de toekomstige ontwikkelingen in de informatie- en communicatietechnologie (ICT) zo te beheersen en te sturen dat aan de maatschappelijke en economische behoeften wordt voldaan en het concurrentievermogen van de Europese industrie wordt verbeterd . De activiteiten zullen het wetenschappelijke en technologische fundament van de ICT in Europa verstevigen en het globaal leiderschap van de ICT in Europa verzekeren , de product- en procesinnovatie en de creativiteit helpen sturen en stimuleren door toepassing van ICT en ervoor zorgen dat de vooruitgang in de ICT snel wordt omgezet in voordelen voor het bedrijfsleven, de industrie en uiteindelijk voor alle burgers in Europa , meer bepaald de burgers die risico lopen op sociale uitsluiting, zoals mensen met een handicap, ouderen en mensen die in het bijzonder problemen hebben met de toegang tot ICT. Het verkleinen van de digitale kloof zal hierbij als prioriteit worden beschouwd. De ICT zal de kern worden van de kennismaatschappij . Achtergrond ICT is essentieel voor de toekomst van Europa en voor de uitvoering van de Agenda van Lissabon. Productiviteitsstijgingen in de economie zijn voor de helft te danken aan de effecten van de ICT op producten, diensten en bedrijfsprocessen. De ICT is de belangrijkste factor voor de vergroting van het innovatievermogen en de creativiteit en voor de beheersing van veranderingen in de waardeketens in de industrie en de dienstensector. ICT moet de toegankelijkheid en doorzichtigheid van bestuurs- en beleidsontwikkelingsprocessen bevorderen. De ICT is noodzakelijk om aan de groeiende vraag naar maatschappelijke en gezondheidszorg te kunnen voldoen , vooral voor ouderen en mensen met enige vorm van handicap , en om diensten op gebieden van openbaar belang zoals onderwijs, opleiding , veiligheid, energie, vervoer en milieu te kunnen moderniseren. ICT speelt een belangrijke rol in beheer inzake onderzoek en technologische ontwikkeling, en communicatie en heeft ook een katalyserend effect op de vooruitgang in andere gebieden van wetenschap en technologie, en transformeert zij de wijze waarop wetenschappers onderzoek bedrijven, samenwerken en innoveren. Door de toenemende economische en maatschappelijke behoeften, alsmede de steeds verdere popularisering van de ICT en de noodzaak om de technologische grenzen te verleggen en innovatieve op ICT gebaseerde producten en diensten met hoge waardeschepping te ontwikkelen , raakt de agenda voor onderzoek steeds voller. Om de technologie dichter bij de mensen te brengen en beter af te stemmen op de behoeften van organisaties dient de complexiteit van de technologie te worden verborgen en de technologie functioneel gemaakt ; voorts dient de technologie eenvoudig te gebruiken, toegankelijk en betaalbaar te zijn; ten slotte moeten er nieuwe, op ICT gebaseerde toepassingen, oplossingen en diensten worden aangeboden die betrouwbaar zijn en aan de omstandigheden en voorkeuren van de gebruikers kunnen worden aangepast. Het huidige ICT-onderzoek concentreert zich op miniaturisering, het beheersen van de convergentie van computer-, communicatie- en mediatechnologie, met inbegrip van de interoperabiliteit van de systemen, alsook de convergentie met andere relevante wetenschappen en disciplines, en op het bouwen van systemen die kunnen leren en zichzelf kunnen aanpassen. Al die inspanningen hebben tot een golf van nieuwe technologieën geleid. De ICT-onderzoeksactiviteiten zullen tevens bijdragen tot een breder gamma van wetenschappelijke en technologische disciplines, zoals biologie, chemie en levenswetenschappen, psychologie, pedagogie, cognitieve en sociale wetenschappen , en de geestewetenschappen. ICT produceert niet simpelweg nieuwe technologieën. ICT is rechtstreeks betrokken bij ontwikkeling. De dienstensector, die sterk groeit, heeft nog een aanzienlijk potentieel door een sterkere gerichtheid op de interconnectie tussen dienstverlening en ICT. ICT-onderzoek op basis van het "open source"-ontwikkelingsmodel heeft inmiddels bewezen nuttig te zijn als bron van innovatie en betere samenwerking. Het loont de moeite te verkennen of een dergelijk model van samenwerking en innovatie ook zijn nut kan bewijzen voor andere activiteiten binnen het zevende kaderprogramma. ICT-onderzoek mag niet één enkel bedrijfsmodel boven andere ondersteunen. Het is belangrijk dat er een brede keuze aan modellen beschikbaar blijft om de onderzoeksresultaten naar de markt te brengen. De ICT is een van de meest onderzoeksintensieve sectoren. In alle grote economieën is de ICT-onderzoekinspanning goed voor één derde van het totale budget voor onderzoek. Ofschoon Europa al een industriële en technologische leiderschapsrol speelt op belangrijke ICT-gebieden, loopt het bij de investeringen in ICT-onderzoek nog achter op zijn belangrijkste tegenspelers. Alleen door een hernieuwde en intensievere gezamenlijke inspanning op Europees niveau kunnen wij erin slagen optimaal te profiteren van de door de ICT geboden kansen. De ICT-onderzoeksactiviteiten zullen in nauwe samenhang met beleidsacties voor de verbreiding van ICT en wetgeving worden opgezet in het kader van een allesomvattende, holistische strategie. De prioriteiten zijn vastgesteld na uitvoerig overleg waarbij rekening is gehouden met de bijdragen van allerlei Europese Technologieplatforms en industriële initiatieven op gebieden zoals nano-elektronica, ingebedde systemen, mobiele communicatie, elektronische media, fotonica, robotica en software, met inbegrip van "free, libre en open-source software", diensten en grids. Activiteiten - Technologische pijlers van de ICT – Micro-, nano- en opto-elektronica, fotonica , wiskunde en geïntegreerde micro/nano-systemen: verlegging van de grenzen van de miniaturisering, integratie, variatie en dichtheid; verbetering van de prestaties en de mogelijkheden tot verlaging van de vervaardigingskosten; bevordering van de integratie van ICT in allerlei toepassingen; interfaces; basisonderzoek waarbij nieuwe concepten worden verkend. – Alom toegankelijke communicatienetwerken met onbegrensde capaciteit : alomtegenwoordige toegang via heterogene netwerken – vaste, mobiele, draadloze en omroepnetwerken, variërend van netwerken in de persoonlijke omgeving tot die met regionale of wereldwijde omvang –, waardoor een naadloze overdracht van steeds grotere hoeveelheden data en diensten mogelijk wordt, ongeacht plaats of tijdstip. – Ingebedde systemen, computers , opslag en besturing: krachtige, veilige en gedistribueerde computer- , opslag- en communicatiesystemen die zijn ingebed in objecten of andere fysieke infrastructuren waarmee controle van en aanpassing aan de omgeving mogelijk is. – Software, grids, veiligheid en betrouwbaarheid : ontwikkeling van dynamische, adaptieve, betrouwbare en vertrouwenwekkende software en diensten, alsmede nieuwe verwerkingsarchitecturen, en deze tevens als utiliteitsprogramma's aanbieden. – Kennissystemen, cognitieve systemen en leersystemen: verwerving en benutting van in web- en multimedia-inhoud verwerkte kennis; op biologische systemen geïnspireerde artificiële systemen die in staat zijn tot perceptie, begrijpen, adaptief leren en ontwikkeling, en autonoom handelen; leren door machines en mensen op basis van een beter inzicht in de menselijke kennisverwerving. – Simulatie, visualisering, interactie en gemengde realiteit: hulpmiddelen voor innovatief ontwerpen, steun bij de besluitvorming en creativiteit in producten, diensten en digitale media en voor natuurlijke, op taal gebaseerde en contextrijke interactie en communicatie. – De overgang naar de mobiele systemen van de vierde generatie en verder, en de daarmee verbonden doorbraaktechnologieën in digitale uitzendingen en antennes. – Optische schakelingen en daarmee verbonden netwerkcontrolecapaciteiten. Nieuwe vooruitzichten om binnen de ICT te kunnen profiteren van andere wetenschappelijke en technologische vakgebieden, zoals inzichten uit de natuurkunde, de biotechnologie, de materiaal- en levenswetenschappen, en wiskunde ten behoeve van de miniaturisering van ICT-componenten tot op een schaal die compatibel is en waarbij interactie mogelijk is met levende organismen teneinde de prestaties van de systeemtechniek en de informatieverwerking te verbeteren, alsmede ten behoeve van de modellering en simulatie van de levende wereld. In deze sector zal ook rekening worden gehouden met duurzaamheidskwesties, vooral op het gebied van de elektronica (gebruik van minder materialen, minder energieverbruik, recyclage en afval, "End of Life"-benaderingen). - Integratie van technologieën – Persoonlijke omgevingen : apparaten, accessoires, wearables en implantaten voor persoonlijke communicatie en computing; de interfaces ervan en de aansluiting ervan op diensten en hulpbronnen. – Thuisomgevingen : communicatie, bewaking, besturing, hulpverlening; naadloze interoperabiliteit en toepassing van alle componenten; interactieve digitale inhoud en diensten. – Robotsystemen: geavanceerde autonome systemen; cognitie, besturing, vermogen tot handelen, natuurlijke interactie en samenwerking, miniaturisering. – Intelligente infrastructuren : gereedschappen om de voor het dagelijks leven essentiële infrastructuren efficiënter, gemakkelijker aanpasbaar, onderhoudsvriendelijker, robuuster in gebruik en storingsbestendiger te maken. - Toepassingsonderzoek – ICT als antwoord op maatschappelijke uitdagingen : nieuwe systemen en diensten op gebieden van openbaar belang ter verbetering van de kwaliteit, efficiëntie, en maatschappelijke inclusiviteit, met inbegrip van de toegankelijkheid voor personen met een handicap ; gebruiksvriendelijke toepassingen, integratie van nieuwe technologieën en initiatieven zoals "ambient assisted living": – ICT ten behoeve van inhoud, creativiteit en persoonlijke ontplooiing: – ICT ter ondersteuning van bedrijfsleven en industrie: – ICT ten dienste van het gebouwenerfgoed. – ICT ter ondersteuning van vertrouwen en betrouwbaarheid : identiteitsbeheer; authenticatie en autorisatie; privacyverbeteringstechnologie; beheer van rechten en bronnen; gebaseerd op interoperabiliteit en open normen ; bescherming van privacy tegen computercriminaliteit ; bewaking van kritieke aspecten in verband met de veiligheid en de persoonlijke levenssfeer . - Technologieën van de toekomst of in opkomst: ondersteuning van grensverleggend onderzoek naar belangrijke ICT en de combinatie ervan met andere relevante terreinen en disciplines; het koesteren van innovatieve ideeën , zoals quantum-informatietechnologie, en radicaal nieuwe gebruiksvormen, en het verkennen van nieuwe mogelijkheden voor routekaarten voor het ICT-onderzoek. 5. Nanowetenschappen, nanotechnologieën, materialen en nieuwe productietechnologieën Doelstelling Het concurrentievermogen van de Europese industrie verbeteren en deze van een hulpbronnenintensieve industrie omzetten in een kennisintensieve industrie door de ontwikkeling van doorbraakkennis voor nieuwe toepassingen aan het raakvlak van uiteenlopende technologieën en disciplines. Achtergrond De teruggang van de industriële activiteit lijkt zich niet langer te beperken tot traditionele, arbeidsintensieve sectoren, maar zich nu ook uit te breiden tot intermediaire sectoren – de traditionele bolwerken van de Europese industrie – en zelfs tot een aantal sectoren van geavanceerde technologie. Deze trend kan en moet worden gekeerd door in Europa een krachtige, op kennis gebaseerde en kennisintensieve industrie op te bouwen. Dit behelst onder meer de modernisering van de huidige KMO-basis en de oprichting van nieuwe KMO's door de verspreiding van kennis en expertise via collaboratieve programma's. Bijzondere aandacht zal worden besteed aan de verspreiding van de onderzoeksresultaten, om ze toegankelijk te maken voor de bedrijven, meer bepaald de KMO's, en voor de maatschappij in het algemeen. De EU bekleedt een leiderschapspositie op gebieden zoals nanotechnologie, materialen en productietechnologieën, die evenwel versterkt moet worden om de EU-positie binnen de uiterst competitieve, wereldwijde context veilig te stellen en te verbeteren. De Europese technologieplatforms op gebieden zoals nano-elektronica, nanogeneeskunde, fotonica, fabricage, stroomopwekking, staal, chemie, energie, mineralen, vervoersindustrie, bouw, industriële veiligheid, textiel , keramiek, pulp en papier dragen bij tot de vaststelling van gezamenlijke onderzoeksprioriteiten en -doelstellingen. Naast de voor de industrie relevante prioriteiten en de integratie daarvan met het oog op sectorale toepassingen zal ook aandacht worden geschonken aan relevante beleids-, regelgevings-, normalisatie- en impactkwesties, onder meer door flexibel te reageren op eventuele nieuwe beleidsbehoeften. Activiteiten - Nanowetenschappen en nanotechnologieën – Het verwerven van nieuwe kennis over grootteafhankelijke en interfaceverschijnselen; nanoschaalbesturing van materiaaleigenschappen voor nieuwe toepassingen; integratie van technologieën op nanoschaal; zelfassemblerende eigenschappen; nanomotoren; nano-optica, nanobiotechnologie , nanomachines en nanosystemen; nanovectoren; methoden en gereedschappen voor het karakteriseren en manipuleren in de nanodimensie; nano- en ultraprecisietechnologieën in de chemie voor de vervaardiging van basismaterialen en componenten, nanogeneeskunde, zoals regeneratieve geneeskunde, gericht vervoer en afgeven van geneesmiddelen, en nanodiagnostiek inclusief beeldvorming; de gevolgen van nanowetenschap voor menswetenschappen; nanoduurzaamheid en nanobetrouwbaarheid; de veiligheid en gezondheid van mens en dier, de voedselketen en het milieu, vooral met het oog op de mogelijkheid van rechtstreekse interactie van nanodeeltjes met genetische materialen van levende cellen; metrologie, monitoring en detectie, nomenclatuur en normen; verkenning van nieuwe concepten en benaderingen voor sectorale toepassingen, waaronder de integratie en convergentie van opkomende technologieën. - Materialen – Het verwerven van nieuwe kennis over materialen met hoge prestaties, vooral composietmaterialen, intelligente materialen en materialen met multifunctionele oppervlakken voor meerdere toepassingen, alsook voor de herstelling/retrofitting van bestaande materialen; op kennis gebaseerde materialen met op maat vervaardigde eigenschappen; betrouwbaardere ontwerpen en simulaties; hogere complexiteit; milieucompatibiliteit; integratie van nano-, moleculair en macroniveau in de chemische technologie en de metaalverwerking; nieuwe nanomaterialen; biomaterialen, metamaterialen, materialen geïnspireerd op de biologische wereld (biomimetisme) en hybride materialen, met inbegrip van het ontwerp en de controle van de verwerking ervan; ontwerpen of verbeteren van materialen met een betere bijdrage tot beperkingen van emissies gedurende hun hele levenscyclus. Materialen met nieuwe eigenschappen zijn de sleutel tot het toekomstige concurrentievermogen van de Europese industrie en de basis voor technische vooruitgang in vele sectoren, zoals gezondheid, elektronica, energie, vervoer en veiligheid. Deze sleutelsector met een hoge relevantie in vele technologieën die de kern vormen van de industriële competentie van Europa, moet in het bijzonder worden versterkt. - Nieuwe productie – Het scheppen van de voorwaarden en de middelen voor kennisintensieve productie, waaronder de constructie, ontwikkeling en validatie van nieuwe paradigma's om in te spelen op de nieuwe behoeften van de industrie; ontwikkeling van algemene productiemiddelen voor adaptieve, in netwerken opgenomen en op kennis gebaseerde productiewijzen (met inbegrip van composietmaterialen en de engineering van biogenerator-, en biokatalytische stammen) ; ontwikkeling van nieuwe technische concepten om gebruik te maken van de convergentie van technologieën (zoals nano-, bio-, geo-, informatie-, optische en kennistechnologie en de bijbehorende technische vereisten) voor de volgende generatie van producten en diensten met hoge toegevoegde waarde, alsmede aanpassing aan de veranderende behoeften; tenuitvoerlegging van "high-throughput" productietechnologieën; het aanmoedigen van productietechnologieën met minder uitwerking op de CO ² -emissies. - Integratie van technologieën voor industriële toepassingen – Integratie van nieuwe kennis en technologieën (bijv. wiskundige benaderingen en instrumenten, ecotechnologieën) op het gebied van nanomaterialen en productie in sectorale en multisectorale toepassingen zoals gezondheidszorg, bouw, keramiek, vervoer, energie, chemie, mineralen, milieu, schoeisel , textiel en kleding, pulp en papier, mechanica, staal . 6. Energie Doelstelling Omzetting van het huidige op fossiele brandstoffen gebaseerde energiesysteem in de meest duurzame en energie-efficiënte economie ter wereld in 2020, op basis van een gevarieerde combinatie van energiebronnen en energiedragers, met bijzondere aandacht voor energiebronnen met weinig of geen CO 2 -uitstoot, gecombineerd met een verbeterde energie-efficiëntie, energiebehoud en terugdringing van het broeikaseffect, teneinde het hoofd te bieden aan de urgente problemen in verband met de continuïteit van de energievoorziening en klimaatverandering en daarbij tevens het concurrentievermogen van de energiesector van Europa op te voeren. Om deze doeleinden te verwezenlijken moet ongeveer twee derde van de begroting onder dit thema naar onderzoek gaan dat gevoerd wordt in het kader van de drie activiteiten inzake hernieuwbare energie en de activiteiten inzake energie-efficiëntie en energiebesparing. Achtergrond Energiesystemen worden met grote uitdagingen geconfronteerd. Er zijn een aantal redenen om met spoed te werken aan de identificatie en de ontwikkeling van adequate en tijdige oplossingen: de alarmerende scenario's bij de mondiale vraag naar energie, de eindigheid van conventionele olie- en aardgasreserves en de noodzaak van een drastische ingreep in de emissie van broeikasgassen om de verwoestende gevolgen van klimaatverandering te beperken, de negatieve effecten van de vluchtigheid van de olieprijzen (vooral voor de vervoersector die sterk van olie afhankelijk is) en de geopolitieke instabiliteit in olieproducerende regio's. Energieonderzoek levert een belangrijke bijdrage tot het verzekeren van betaalbare energiekosten voor onze burgers en industrieën. Er moet worden gewerkt aan onderzoek en demonstratie die de meest milieu- en kosteneffectieve technologieën opleveren, veiliger toepassingen voor kernenergie in Europa en de rest van de wereld creëren en maatregelen moeten opleveren om de EU in staat te stellen aan haar doelstellingen uit hoofde van het Protocol van Kyoto en daarna te voldoen en de toezeggingen van haar energiebeleid, zoals beschreven in het Groenboek 2005 over energie-efficiëntie en in het Groenboek over de continuïteit van de energievoorziening van 2000 (17) , te realiseren. Europa heeft zich bij een aantal energieopwekkings- en energie-efficiëntietechnologieën tot wereldleider ontwikkeld. Het is pionier op het gebied van moderne hernieuwbare energietechnologie, zoals zonne-energie , bio-energie en windenergie. De EU is ook een mondiale speler op het gebied van technologie voor elektriciteitsopwekking en -distributie en heeft een sterke positie bij het onderzoek op het gebied van koolstofvastlegging en -opslag. Deze posities ondergaan nu echter concurrentie (met name uit de VS en Japan). De inspanningen van de Europese industriële sector om minder vervuilende productietechnieken te ontwikkelen, zouden daarom moeten worden aangemoedigd door specifieke onderzoeksprojecten. Een ingrijpende transformatie van het energiesysteem in een weinig of geen CO 2 uitstotend, betrouwbaar, concurrerend en duurzaam energiesysteem vereist nieuwe materialen en nieuwe technologie, waarbij de risico's zo hoog zijn en de opbrengsten zo onzeker dat particuliere bedrijven niet alle investeringen kunnen leveren die voor onderzoek, ontwikkeling, demonstratie en toepassing nodig zijn. Bij het mobiliseren van particuliere investeringen moet steun van de overheid dan ook een cruciale rol spelen, en de Europese activiteiten en middelen moeten op een coherente en effectievere wijze worden gecombineerd om te concurreren met economieën die op grote schaal en consequent in soortgelijke technologieën investeren. Europese technologieplatforms spelen hierbij een cruciale rol doordat zij op een gecoördineerde wijze het benodigde onderzoek mobiliseren. Er wordt nu een overzicht gegeven van de activiteiten die erop gericht zijn om de doelstelling te realiseren. Er is een specifiek onderdeel voor "kennis voor de energiebeleidsvorming" waarmee ook steun kan worden gegeven aan nieuwe beleidsbehoeften die naar voren komen, bijvoorbeeld in verband met de rol van het Europese energiebeleid bij de ontwikkeling van internationale activiteiten op het gebied van klimaatverandering, en instabiliteit of verstoring van de energievoorziening en de energieprijzen. Activiteiten - Waterstof en brandstofcellen Geïntegreerde actie om een stevige technologische grondslag te leggen voor een concurrerende brandstofcel- en waterstofindustrie in de EU voor stationaire, draagbare toepassingen en de vervoerssector. Het Europese technologieplatform voor waterstof en brandstofcellen ondersteunt deze activiteit door voorstellen te formuleren voor een geïntegreerde strategie voor onderzoek en toepassing; organisatie van het systeem voor de productie, inzameling en behandeling van biomassa voor directe waterstofproductie . - Hernieuwbare elektriciteitsopwekking Technologie om de algehele omzettingsefficiëntie op te voeren, waardoor de kosten van elektriciteitsopwekking uit eigen hernieuwbare energiebronnen , met inbegrip van afval, worden gedrukt, en ontwikkeling en demonstratie van technologie die geschikt is voor uiteenlopende regionale omstandigheden. - Productie van hernieuwbare brandstoffen Geïntegreerde omzettingstechnologie: ontwikkeling van vaste, vloeibare en gasvormige (inclusief waterstof) brandstoffen die uit hernieuwbare energiebronnen, met inbegrip van energiegewassen, biomassa en afval, worden geproduceerd en verlaging van de kosten per eenheid daarvan, gericht op een kosteneffectieve productie , opslag, verspreiding en toepassing van koolstofneutrale brandstoffen, met name vloeibare biobrandstoffen voor het vervoer , met inbegrip van energiegewassen die specifiek worden geoptimaliseerd door plantenveredeling met behulp van klassieke alsook biotechnologische methoden, en stroomopwekking. - Hernieuwbare brandstoffen voor verwarming en koeling Technologie en infrastructuur om de efficiëntie van verwarming en koeling met hernieuwbare energiebronnen op te voeren en de kosten daarvan te drukken, zodat deze onder uiteenlopende regionale omstandigheden kunnen worden gebruikt. - Technologie voor de vastlegging en de transformatie voor gebruik als grondstof en opslag van CO 2 ten behoeve van elektriciteitsopwekking met nulemissie Een ingrijpende beperking van de negatieve milieueffecten van het gebruik van fossiele brandstoffen, gericht op zeer efficiënte elektriciteits- en/of stoom centrales met vrijwel nulemissie, op basis van technologie voor de vastlegging en opslag van CO2 en technologie voor de transformatie, meer bepaald de ondergrondse opslag, en met CO 2 verrijkte atmosfeer om de groei van plantaardige organismen te verbeteren . - Schone technologie voor kolen en andere fossiele brandstof Aanzienlijke verbeteringen in de efficiëntie, betrouwbaarheid en kosten van installaties via de ontwikkeling en demonstratie van schone technologie voor de omzetting van energie gebaseerd op kolen en andere fossiele brandstoffen, gasvormige of vloeibare brandstoffen en alternatieve brandstoffen; tevens invoering van geavanceerde chemische omzettingstechnologieën voor energie, warmte, productie van chemische stoffen en brandstoffen. - Slimme energienetten Opvoering van de efficiëntie, veiligheid en betrouwbaarheid van de Europese systemen en netten voor elektriciteit en gas, bijvoorbeeld door de huidige elektriciteitsnetten om te zetten in een interactief (klanten/exploitanten) dienstennet, door opties voor energie-opslag te ontwikkelen, hindernissen weg te nemen en intelligente metersystemen te ontwikkelen die op afstand worden beheerd. Opheffing van de belemmeringen voor een grootschalige toepassing en effectieve integratie van decentrale en hernieuwbare energiebronnen. Ontwikkeling van opslagopties die niet gedekt zijn onder het punt "Waterstof en brandstofcellen". Concepten en technologieën ter verbetering van de efficiëntie en de kosten-batenverhouding van verwarmings- en koelingsnetwerken: ontwikkeling van geïntegreerde technologieën/concepten voor levering met gebruikmaking van verwarmings- en koelingsnetwerken en bevordering van de integratie van hernieuwbare energiebronnen in verwarmings- en koelingsnetwerken. - Energie-efficiëntie en energiebesparing Nieuwe concepten en technologieën voor de verbetering van de energie-efficiëntie, bijvoorbeeld in verlichting en voor de verdere vermindering van het eindverbruik en het verbruik van primaire energie voor gebouwen, rekening houdend met de levenscyclus van gebouwen en bouwwerken, vervoerssystemen, diensten en de industrie. Dit omvat de integratie van strategieën en technologieën voor energie-efficiëntie (bijv. cogeneratie) , het gebruik van nieuwe verbruiksgerelateerde en hernieuwbare energietechnologieën en maatregelen voor de beheersing van de vraag naar energie, bijvoorbeeld in de vorm van flexibel elektriciteitsverbruik, en maatregelen voor het beheer van het gebruik van energie, zoals individuele metersystemen die op afstand worden beheerd . - Kennis voor de energiebeleidsvorming Ontwikkeling van instrumenten, methoden en modellen voor het beoordelen van de belangrijkste economische en sociale aspecten in verband met energietechnologie en voor het realiseren van kwantificeerbare doelstellingen en scenario's voor de middellange en lange termijn ; de ontwikkeling van beleidsinstrumenten voor een aanzienlijke versnelling van de tenuitvoerlegging van een nieuwe energie-efficiëntie, beheer van de vraagzijde en hernieuwbare energieconcepten en -technologieën. - Polygeneratie Ontwikkeling van op de eindverbruiker gerichte geïntegreerde energiesystemen, met een algemene hoge efficiëntie, gericht op het aanboren van de best beschikbare milieuvriendelijke energiebronnen. Verbetering en ontwikkeling van nieuwe vormen van energieopslag. Netaansluitingsbeheer voor bovenstaande systemen om de algemene efficiëntie en de kwaliteit van de dienst te verbeteren. 7. Milieu (inclusief klimaatverandering) Doelstelling Een duurzaam beheer van het milieu en zijn rijkdommen door onze kennis over de interacties tussen klimaat, biosfeer, ecosystemen en menselijke activiteiten , alsmede onze kennis over biodiversiteit en een duurzaan gebruik daarvan te verbeteren en door nieuwe technologieën, instrumenten en diensten te ontwikkelen teneinde mondiale milieuaspecten op geïntegreerde wijze te kunnen benaderen. De nadruk zal liggen op prognoses van veranderingen in klimaatsystemen, ecologische systemen en aard- en oceaansystemen; op instrumenten en technologieën voor monitoring, preventie en vermindering en aanpassing van de druk op en risico's voor het milieu, met inbegrip van de gezondheid, alsmede voor het behoud en herstel van het natuurlijke en door de mens gecreëerde milieu. Achtergrond Milieuproblemen zijn niet gebonden aan nationale grenzen en vergen een gecoördineerde aanpak op pan-Europees en vaak mondiaal niveau. De natuurlijke rijkdommen van de aarde en het door de mens gecreëerde milieu staan bloot aan een hevige druk ten gevolge van de bevolkingsgroei, de verstedelijking, de voortdurende expansie van de landbouw, de visserij, het vervoer , de bouw en de energiesector, alsmede klimaatschommelingen en opwarming op lokale, regionale en wereldwijde schaal. Europa moet een nieuwe duurzame relatie met het milieu aangaan en daarbij tevens het concurrentievermogen op basis van een milieuvriendelijke kwaliteit verbeteren en de Europese industrie krachtiger maken. Gelet op de schaal, de omvang en de grote complexiteit van milieuonderzoek is samenwerking op EU-niveau nodig om een kritische massa te kunnen bereiken. Dit vergemakkelijkt gezamenlijke planning, het gebruik van gekoppelde en interoperabele databases en de ontwikkeling van coherente en grootschalige observatie- en prognosesystemen. Er is onderzoek op EU-niveau nodig voor de naleving van internationale verplichtingen zoals het VN-Raamverdrag inzake klimaatverandering (UNFCCC) en het bijbehorende Protocol van Kyoto, het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit, het VN-Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming, het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen, de doelstellingen van de Wereldtop over duurzame ontwikkeling van 2002, het EU-waterinitiatief, bijdragen tot de Intergouvernementele Werkgroep voor klimaatverandering en het aardobservatie-initiatief en het komende bodembeschermingsprogramma . Daarnaast zijn er significante behoeften aan onderzoek die voortvloeien uit bestaand en komend beleid op EU-niveau, de uitvoering van het zesde milieuactieprogramma en de bijbehorende thematische strategieën, de actieplannen voor milieutechnologie en milieu en gezondheid, en richtlijnen zoals de water-kaderrichtlijn, en acties ter verbetering van de mechanismen voor natuurbehoud in verband met het Natura 2000-netwerk . De EU moet haar positie op de wereldmarkt voor milieutechnologie verbeteren. Deze technologie draagt bij tot duurzame consumptie en productie en levert een bijdrage tot duurzame groei waarbij milieuefficiënte oplossingen voor milieuproblemen op uiteenlopende schaal worden geboden en ons cultureel en natuurlijk erfgoed wordt beschermd. Milieueisen fungeren als prikkel voor innovatie en kunnen zakelijke mogelijkheden bieden en het concurrentievermogen vergroten, en tegelijkertijd een duurzamere toekomst voor toekomstige generaties garanderen . De Europese technologieplatforms voor watervoorziening en sanitaire voorzieningen en voor duurzame chemie bevestigen de noodzaak van actie op EU-niveau en in onderstaande activiteiten is rekening gehouden met hun onderzoekagenda's. Ook bij andere platforms (bijvoorbeeld voor de bouwsector en voor bosbouw) speelt milieutechnologie een rol en hier is ook rekening mee gehouden. Er volgt nu een overzicht van een reeks activiteiten (18) waarvan er vele direct relevant zijn voor de beleidsbehoeften. Er kan echter aanvullende ondersteuning worden gegeven aan nieuwe beleidsbehoeften die naar voren komen, bijvoorbeeld in verband met de duurzaamheidseffectbeoordelingen van EU-beleidsonderdelen; de follow-up van het post-Kyoto-beleid inzake klimaatverandering; en nieuw milieubeleid, bijvoorbeeld beleid, normen en regelgeving op maritiem gebied. Activiteiten - Klimaatverandering, verontreiniging en risico's – Druk op het milieu en het klimaat: het functioneren van het klimaatsysteem en het systeem aarde, met inbegrip van het mariene systeem en de poolstreken ; adaptatie- en mitigatiemaatregelen; verontreiniging en het voorkomen van verontreiniging in lucht, bodem en water; veranderingen in de samenstelling van de atmosfeer en de watercyclus; globale en regionale interacties tussen atmosfeer , landoppervlak en de oceaan; en effecten op de biodiversiteit en ecosystemen , inclusief de effecten van het stijgende zeewaterpeil op waardevolle kustgebieden en kuststeden, en de effecten op bijzonder kwetsbare gebieden, zoals kust- en berggebieden . – Milieu en gezondheid: interactie van milieustressoren met de gezondheid van de mens, inclusief identificatie van bronnen, koppeling met het binnenmilieu, effecten en nieuwe risicofactoren; geïntegreerde risicobeoordelingsmethoden voor toxische stoffen, met inbegrip van technisch gemanipuleerde cellen en andere alternatieven voor dierproeven; kwantificering en kosten-batenanalyse van milieugezondheidsrisico's en indicatoren voor preventiestrategieën. – Natuurgevaren: verbetering van de voorspelling en geïntegreerde beoordelingen van gevaren –kwetsbaarheid – en risico's voor rampen in verband met geologische gevaren (zoals aardbevingen, vulkanen en tsunami's) en het klimaat (zoals stormen , vorst, droogte, overstromingen , vuurzeeën, lawines, landverschuivingen, bosbranden en andere extreme verschijnselen ) en verschijnselen die door deze rampen teweeg worden gebracht ; ontwikkeling van systemen voor vroegtijdige waarschuwing en verbetering van strategieën voor preventie en mitigatie; analyse van de manier waarop met natuurgevaren en natuurrampen wordt omgegaan; formuleren van multirisicobenaderingen waarin de strategieën voor specifieke risico's worden gecombineerd met omvattende plannen, procedures en protocollen . - Duurzaam beheer van rijkdommen – Behoud en duurzaam beheer van natuurlijke en door de mens gecreëerde rijkdommen: ecosystemen; beheer van waterreserves; beheer en preventie van afval; bescherming en beheer van biodiversiteit, inclusief de beheersing van invasieve exoten, bodemverbetering en bodembescherming, bescherming van de zeebedding , lagunes en kustgebieden, aanpak voor de bestrijding van woestijnvorming en bodemaantasting , behoud van het landschap ; bosbeheer en beheer van mineralen ; duurzaam beheer en duurzame planning van het stedelijk milieu , historische bronnen, cultureel erfgoed en toerisme , gegevensbeheer en informatiediensten; beoordeling en voorzorgen in verband met natuurlijke processen. – Evolutie van het mariene milieu: effecten van menselijke activiteiten op het mariene milieu en zijn rijkdommen; verontreiniging en eutrofiëring in regionale zeeën en kustgebieden; diepzee-ecosystemen; beoordeling van mariene biodiversiteit-tendensen, van ecosysteem-processen en van de oceaancirculatie; zeebedding-geologie. - Milieutechnologie – Milieutechnologie voor observatie, preventie, mitigatie, adaptatie, sanering en herstel van het natuurlijke en door de mens gecreëerde milieu : op het gebied van water, klimaat, lucht, het mariene, stedelijke en plattelandsmilieu, bodem, energie, mineralen, afvalbehandeling, recycling, schone productieprocessen en duurzame producten, behandeling en/of waardevol hergebruik van rest- en afvalstoffen uit de energieopwekking, veiligheid van chemische stoffen, bescherming van het cultureel erfgoed en van de gebouwde omgeving. – Bescherming, behoud en verbetering van het cultureel erfgoed, met inbegrip van de menselijke habitat: betere beoordeling van schade aan het cultureel erfgoed, ontwikkeling van nieuwe behoudsstrategieën; stimuleren van de integratie van het cultureel erfgoed in de stedelijke omgeving. – Technologisch aspectenonderzoek en verificatie en beproeving van technologie : methoden en instrumenten voor de beoordeling van de milieurisico's en de levenscyclus van processen, technologieën en producten , met inbegrip van alternatieve testmethoden en met name methoden zonder proefdieren ; ondersteuning voor de platforms voor duurzame chemie en watervoorziening en sanitaire voorzieningen (19) ; wetenschappelijke en technologische aspecten van een toekomstig Europees programma voor de verificatie en beproeving van milieutechnologie; totstandbrenging en verspreiding van externe-beoordelingsinstrumenten . - Aardobservatie en beoordelingsinstrumenten – Aardobservatie: bijdrage tot de ontwikkeling en integratie van observatiesystemen voor milieu- en duurzaamheidsdoeleinden in het kader van de Global Earth Observation System of Systems (GEOSS) ; interoperabiliteit tussen systemen en optimalisering van informatie voor inzicht in en modellering en prognose van milieuverschijnselen en voor het ramen, opsporen en beheren van natuurlijke hulpbronnen . – Prognosemethoden en beoordelingsinstrumenten voor uiteenlopende observatieschalen : modellering van koppelingen tussen economie/milieu/maatschappij inclusief marktgebaseerde instrumenten, externe effecten, drempelwaarden en ontwikkeling van de kennisbasis en methodologieën voor duurzaamheidseffectbeoordeling op cruciale punten zoals landgebruik en mariene aspecten; sociale en economische spanningen in verband met klimaatverandering. 8. Vervoer (inclusief luchtvaart) Doelstelling Op basis van technologische vorderingen geïntegreerde, "groenere" en "slimmere" en voor gehandicapten toegankelijke pan-Europese vervoerssystemen ontwikkelen ten behoeve van alle burgers en de maatschappij, met inachtneming van het milieu en de natuurlijke rijkdommen; en de leidende rol die de Europese industrieën zich op de wereldmarkt hebben verworven, consolideren en verder ontwikkelen , zodat ook het dichten van de transatlantische technologische kloof wordt vergemakkelijkt . Achtergrond Vervoer is één van Europa's sterke punten: het luchtvervoer is goed voor 2,6% van het BBP van de EU (met 3,1 miljoen banen) en het oppervlaktevervoer voor 11% van het BBP van de EU (en biedt werk aan ongeveer 16 miljoen mensen). Het vervoer is echter verantwoordelijk voor 25% van de totale CO2-emissie van de EU en daarom is een "vergroening'" van het systeem absoluut noodzakelijk om te zorgen voor duurzamer vervoerspatronen en verenigbaarheid met de groeipercentages, zoals uitgewerkt in het Witboek over "Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen" (20) . De uitbreiding (waardoor het grondgebied met 25% is toegenomen en de bevolking met 20%) en de economische ontwikkeling van de EU confronteren ons met nieuwe uitdagingen om personen en goederen op een efficiënte, kosteneffectieve en duurzame wijze te vervoeren en maken de ontwikkeling van innovatieve infrastructuur noodzakelijk. Het vervoer is ook van direct belang voor andere belangrijke beleidsterreinen zoals handel, concurrentie, milieu, werkgelegenheid, cohesie, energie, veiligheid en de interne markt. Investeren in OTO in de EU-vervoersector is een eerste vereiste om technologisch concurrentievoordeel op de wereldmarkt te waarborgen (21) . Activiteiten op Europees niveau zullen ook de herstructurering van de industrie stimuleren, met inbegrip van de integratie van de toeleveringsketen en met name KMO's. De door Europese technologieplatforms (22) ontwikkelde onderzoekagenda's ondersteunen de noodzaak van een nieuw perspectief op "vervoerssystemen" waarin aandacht is voor de interactie van voertuigen of vaartuigen , vervoersnetten of infrastructuren en het gebruik van vervoersdiensten, dat alleen op Europees niveau kan worden ontwikkeld. De kosten van OTO stijgen op al deze gebieden sterk en samenwerking op EU-niveau is essentieel om te zorgen voor een "kritische massa" van uiteenlopende OTO-aanbieders voor een kosteneffectieve aanpak van de schaal en de multidisciplinaire uitdagingen en om het hoofd te bieden aan de politieke, technologische en sociaal-economische uitdagingen op het gebied van bijvoorbeeld het "schone en veilige voertuig" van de toekomst, interoperabiliteit en intermodaliteit met speciale aandacht voor het water- en railvervoer, de "duurzame en veilige levering over zee" in Europa , betaalbaarheid, veiligheid, capaciteit, betrouwbaarheid en milieueffecten in een uitgebreide Unie. Een sterke technologische basis voor een concurrerende brandstofcel- en waterstofindustrie voor vervoerstoepassingen– de "schone en veilige voertuigen" van de toekomst – in de EU is hier met name van belang. Milieuonderzoek moet de ontwikkeling van dit "schone en veilige voertuig" van de toekomst omvatten, evenals het voorkomen, terugdringen en optimaliseren van het verkeer. Ook de ontwikkeling van technologie ter ondersteuning van het Galileo-systeem en de toepassingen daarvan zal bij de verwezenlijking van het Europees beleid essentieel zijn. Naast onderstaande thema's en activiteiten die van groot belang zijn voor de industrie, zullen de behoeften van beleidsmakers ook op geïntegreerde wijze aan de orde komen, waarbij economische, sociale en milieuaspecten van het vervoersbeleid zullen worden bestreken. Daarnaast zal er ondersteuning worden gegeven om te voorzien in zowel bestaande als nieuwe beleidsbehoeften, bijvoorbeeld in verband met ontwikkelingen bij het maritieme beleid. Activiteiten - Luchtvaart en luchtvervoer – De vergroening van het luchtvervoer : ontwikkelen van technologie voor de verlaging van emissie en geluidshinder, waarin opgenomen werkzaamheden aan motoren en alternatieve brandstoffen, structuren, lichtere materialen en nieuwe vliegtuigontwerpen , waaronder rotorvliegtuigen (helikopters en tiltrotors) , luchthavenactiviteiten en luchtverkeersafhandeling, verbetering van reparatie, onderhoud en revisie . – Verhoging van de efficiëntie : verbetering van de efficiëntie van exploitatieschema's met nadruk op innovatieve systemen voor luchtverkeersafhandeling in overeenstemming met een effectieve tenuitvoerlegging van het beleid voor een gemeenschappelijk Europees luchtruim waarin lucht-, grond- en ruimtecomponenten worden geïntegreerd, met inbegrip van verkeersstromen en meer autonomie voor vliegtuigen. – Zorgen voor tevredenheid en veiligheid van de klant : verbetering van het comfort van passagiers, innovatieve diensten aan boord en een efficiëntere verwerking van passagiers; verbetering van alle veiligheidsaspecten van het luchtvervoer; ruimere keuze uit vliegtuigen van grote tot kleinere, voor verbindingen tussen stadscentra en regionale toepassingen, zoals tiltrotors, waarbij ook wordt gezorgd voor betere ontwerpen met het oog op de toegankelijkheid van de vliegtuigen voor gehandicapten, ontwikkeld in overleg met representatieve gehandicaptenorganisaties. – Verbetering van de kostenefficiency : verlaging van de kosten bij productontwikkeling en fabricage en exploitatiekosten met nadruk op innovatieve en onderhouds-, reparatie- en revisievrije vliegtuigen, meer gebruik van automatisering en simulatie. – Bescherming van vliegtuig en passagiers : verbetering van beschermende maatregelen voor de reiziger, de bemanning, het vliegtuig en het luchtvervoersysteem zoals verbeterde gegevens en identificatiemethoden, bescherming van het vliegtuig tegen aanvallen, automatisch herstel en verbeterd veiligheidsontwerp van vliegtuigen. – Exploratie van het luchtvervoer van de toekomst : aandacht voor de uitdagingen van de luchtvaart op langere termijn met radicalere, milieuefficiëntere , voor gehandicapten toegankelijkere en innovatievere combinaties van technologie die tot significante vorderingen in het luchtvervoer leiden. – Bevorderen van het algemene luchtvaartonderzoek als een bron van ideeën en gekwalificeerd personeel voor de gehele luchtvaartsector. - Duurzaam oppervlaktevervoer (rail, weg en water) – De vergroening van het oppervlaktevervoer : verlaging van milieuverontreiniging en geluidshinder; ontwikkeling van schone en efficiënte motoren, met inbegrip van hybride technologie en het gebruik van alternatieve brandstoffen voor het vervoer , met name waterstof en brandstofcellen, rekening houdend met overwegingen van kostenefficiëntie en energie-efficiëntie ; sloopstrategieën voor auto's en schepen. – Bevordering van de doelstellingen van het Marco Polo-programma: specifiek onderzoek naar de technische mogelijkheden en de voordelen voor gezondheid en milieu van een verschuiving naar "groenere" vervoerswijzen en van een algemene vermijding van verkeersdrukte. – Stimulering van de "modal shift" en bestrijding van de congestie van vervoercorridors : ontwikkeling van innovatieve, intermodale en interoperabele regionale en nationale vervoers- en logistieknetten , -infrastructuren en -systemen in Europa en methoden om een doeltreffend operationeel gebruik hiervan tot stand te brengen , tezamen met strategieën voor het creëren van vervoersverbindingen tussen enerzijds de stads- en plattelandsgebieden en anderzijds de corridors en hogerliggende vervoersnetten; internalisering; uitwisseling van informatie tussen auto's/schepen en vervoersinfrastructuur; ontwikkeling van offshore infrastructuren; optimalisering van de infrastructuurcapaciteit , met inbegrip van activiteiten met het oog op de interoperabiliteit en operationele optimalisatie van de plaatselijke, regionale, nationale en Europese vervoersnetten, en het opdoen van meer ervaring met en verder ontwikkelen van het European Rail Traffic Management System (ERTMS) . – Waarborging van duurzame en toegankelijke stedelijke mobiliteit : innovatieve organisatieschema's, inclusief schone en veilige voertuigen en minder verontreinigende vervoermiddelen , met inbegrip van deze op basis van waterstof en brandstofcellen, met een betere toegankelijkheid voor mensen met verminderde mobiliteit, betere en innovatieve oplossingen voor transportvoertuigen en infrastructuur en toegankelijkheid hiervan voor gehandicapten, nieuwe methoden voor openbaar en/of collectief vervoer met de nadruk op de efficiëntie doorheen de totale mobiliteitsketen (openbaar/collectief vervoer, autodelen of -poolen, lopen en fietsen) en rationalisering van het privé-vervoer, communicatie-infrastructuur, geïntegreerde stadsplanning, wegwerkzaamheden en vervoer met inbegrip van een "modal shift" voor het vrachtverkeer in overeenstemming met de milieuaspecten ; betaalbare tarieven, een evenwicht in de maatregelen tussen enerzijds materieel en infrastructuur en anderzijds mobiliteitsmanagement; beheersinstrumenten; slimme software voor geïntegreerde luchtkwaliteit, geluids- en verkeersmodellering; verbetering van de mobiliteit tussen de steden en hun buitengebieden; mobiliteitsmanagement en maatregelen met het oog op gedragsverandering. – Verbetering van de veiligheid : zoals eigen aan het vervoersysteem, bij het vervoer voor chauffeurs, passagiers, bemanning, fietsers en voetgangers en goederen (inclusief vloeibaar aardgas) , bij het ontwerp van voertuigen, schepen en infrastructuren en binnen het vervoersysteem als geheel. – Opvoering van het concurrentievermogen : verbetering van ontwerpprocessen; ontwikkeling van geavanceerde aandrijf- en voertuigtechnologieën; innovatieve en kosteneffectieve productiesystemen en infrastructuuraanleg en -onderhoud ; integratieve architecturen. - Ondersteuning van het Europese mondiale satellietnavigatiesysteem (Galileo) en EGNOS : exacte navigatie- en tijddiensten voor een scala van sectoren; efficiënt gebruik van satellietnavigatie en ondersteuning van de definitie van technologie van de tweede generatie die kunnen worden benut voor het rationaliseren van vervoerssystemen over land en zee met het oog op een grotere efficiëntie en veiligheid; verbetering van de convergentie tussen Galileo en alle andere bestaande vervoerssystemen. 9. Sociaal-economische wetenschappen en geesteswetenschappen Doelstelling Een diepgaand, gemeenschappelijk inzicht verkrijgen in complexe en onderling samenhangende sociaal-economische uitdagingen waarmee Europa wordt geconfronteerd, zoals demografische veranderingen en milieu-uitdagingen en alle daarmee verbonden gevolgen en kansen voor groei, werkgelegenheid en concurrentievermogen, sociale cohesie, interculturele verstandhouding en integratie en duurzaamheid, kwaliteit van het bestaan en mondiale onderlinge afhankelijkheid, met name teneinde een verbeterde kennisbasis voor beleid op deze gebieden te creëren, met het specifieke doel de voorwaarden te scheppen voor een moderne, duurzame samenleving die gebaseerd is op volledige werkgelegenheid . Achtergrond Europa heeft een krachtige en kwalitatief hoogwaardige onderzoeksbasis op het gebied van de sociaal-economische en sociaal-culturele wetenschappen en de geesteswetenschappen. De diversiteit van de benaderingen binnen de EU op economisch, sociaal, politiek en cultureel gebied zorgt voor een zeer vruchtbare voedingsbodem voor onderzoek op deze gebieden op EU-niveau. Gezamenlijk onderzoek waarin Europese sociaal-economische aspecten op de genoemde gebieden aan de orde komen, heeft een hoge Europese toegevoegde waarde. In de eerste plaats hebben de betrokken onderwerpen en uitdagingen een hoge prioriteit op EU-niveau en komen zij in EU-beleid aan de orde. In de tweede plaats vormt vergelijkend onderzoek tussen verschillende of alle EU-landen een bijzonder effectief instrument en biedt dit tevens belangrijke leermogelijkheden voor landen en regio's. In de derde plaats heeft onderzoek op EU-niveau als specifieke voordelen dat het gegevensverzameling op Europese schaal kan ontwikkelen en dat het de uiteenlopende perspectieven kan benutten die nodig zijn om inzicht te krijgen in complexe vraagstukken. Ten slotte zal de ontwikkeling van een echte Europese sociaal-economische kennisbasis voor deze cruciale uitdagingen een essentiële bijdrage leveren tot de bevordering van gezamenlijke inzichten dienaangaande in de hele EU en, wat het belangrijkst is, bij de Europese burgers. Er volgt nu een overzicht van de te ondersteunen activiteiten waarvan wordt verwacht dat ze een significante bijdrage leveren tot een verbetering van de formulering, uitvoering, effecten en evaluatie van beleid op een breed scala van gebieden zoals het economisch , wetenschappelijk en technologisch, alsmede sociaal beleid en het beleid op het gebied van onderwijs en opleiding, cultuur, gendergelijkheid, het bedrijfsleven, de internationale handel, consumentenbelangen, buitenlandse betrekkingen, justitie en binnenlandse zaken en officiële statistieken. Daarnaast zullen er mogelijkheden worden geboden voor de aanpak van opkomende demografische en sociaal-economische uitdagingen en voor de uitvoering van onderzoek op het gebied van nieuwe of onvoorziene beleidsbehoeften. Activiteiten - Groei, werkgelegenheid en concurrentievermogen in een kennismaatschappij : ontwikkeling en integratie van onderzoek op gebieden die gevolgen hebben voor groei, werkgelegenheid en concurrentievermogen, uiteenlopend van innovatie tot onderwijs met inbegrip van permanente educatie en de rol van wetenschappelijke en andere kennis tot nationale institutionele contexten ; de centrale rol van kennis en immateriële goederen bij de productie van economische, sociale en culturele welvaart en voor het welzijn van maatschappij en milieu op mondiaal niveau; ouderdom en beleid inzake veroudering, gekoppeld aan de nodige veranderingen in de socialezekerheids- en zorgstelsels . - Combinatie van economische, sociale en milieudoelstellingen in Europees perspectief : door de behandeling van twee cruciale en sterk verweven vraagstukken (de voortdurende evolutie van Europese sociaal-economische modellen en de economische, sociale en regionale cohesie in een uitgebreide EU) op interdisciplinaire wijze , rekening houdend met het sociaal-economisch effect van de Gemeenschapswetgeving, de bescherming van het milieu , duurzaamheid, met inbegrip van duurzame stadsplanning, energievraagstukken en de rol van steden en stedelijke agglomeraties . - Belangrijke tendensen in de maatschappij en hun gevolgen : voorbeelden hiervan zijn demografische veranderingen zoals vergrijzing en migratie; leefstijlen, werk, gezinnen, het combineren van werk en gezinsleven, vraagstukken van gendergelijkheid , gezondheid en de kwaliteit van het bestaan, groeiende ongelijkheden ; stedelijke gebieden als complexe ecosystemen; concurrentievermogen van steden; publieke en particuliere actoren in de ontwikkeling en de planning van steden en stedelijke gebieden; criminaliteit; de situatie en levenskwaliteit van gehandicapten, met name de situatie van gehandicapten met complexe zorgbehoeften en gehandicapten die in zorginstellingen in Europa leven en het statuut van onafhankelijke leefsystemen in Europa, de rol van het bedrijfsleven in de diversiteit van de maatschappij en de bevolking, etniciteit, godsdienstige verscheidenheid, culturele interacties, met inbegrip van vertalingen ter vergemakkelijking van de culturele communicatie en vraagstukken in verband met de bescherming van grondrechten en de bestrijding van racisme en intolerantie en de strijd tegen alle vormen van discriminatie; het positieve effect van het cultureel erfgoed op de kwaliteit van het leven in de steden; stedelijk bestuur; ontwikkeling van innovatieve instrumenten, benaderingen en opleidingen voor een effectievere samenwerking tussen verschillende overheden en tussen openbare en publieke actoren bij de ontwikkeling van planningsprocedures voor steden en stedelijke gebieden; ongelijkheden ondanks economische ontwikkeling . - Europa in de wereld: inzicht in veranderende interacties , interculturele betrekkingen en onderlinge afhankelijkheden tussen wereldregio's , met inbegrip van de interculturele betrekkingen en onderlinge afhankelijkheden van de ontwikkelingsregio's, en hun gevolgen voor de betrokken regio's, met name Europa, in het bijzonder door historisch en taalkundig onderzoek ; en manieren om opkomende bedreigingen en risico's het hoofd te bieden zonder mensenrechten, vrijheid en welzijn te ondermijnen. - Burgerschap in de Europese Unie : bestudering, in de context van de toekomstige ontwikkeling van de EU, van de aspecten van het realiseren van een gevoel van democratisch "eigendom" en actieve en gelijkwaardige participatie door de volkeren van Europa; continue opbouw van het maatschappelijk middenveld in het uitgebreide Europa; effectieve en democratische governance met inbegrip van economische governance . - Europees multicultureel erfgoed en multiculturele identiteit: het creëren van een gezamenlijk inzicht in de Europese culturen qua instellingen, geschiedenis, talen, waarden en praktijken; bestudering van overeenkomsten en verschillen tussen deze culturen en de historische factoren die daartoe hebben geleid; exploratie van de manieren waarop de Europese culturele diversiteit en pluriformiteit tot de toekomstige ontwikkeling en de verdere integratie van de EU kunnen bijdragen . - Sociaal-economische en wetenschappelijke indicatoren : gebruik van indicatoren binnen het beleid en de uitvoering en monitoring daarvan, verbetering van bestaande en ontwikkeling van nieuwe indicatoren voor deze doeleinden en voor de evaluatie van onderzoeksprogramma's, inclusief indicatoren op basis van officiële statistieken. - Prognose-activiteiten voor belangrijke wetenschappelijke, technologische en verwante sociaal-economische vraagstukken zoals de demografische tendensen in de toekomst en de mondialisering van kennis , de kennisverspreiding en de evolutie van onderzoekssystemen, alsmede van toekomstige ontwikkelingen die zich binnen belangrijke onderzoeksgebieden en wetenschappelijke disciplines of combinaties daarvan voordoen. - De uitbreiding van de EU: onderzoek naar de problemen rond de uitbreiding van de EU, waaronder economische transformatie, bedrijfsverhuizingen, demografische veranderingen, migratiebewegingen, (terug) opkomende ziekten en de verspreiding daarvan, bevordering van democratie, ontwikkeling van zelfbestuur, cultureel erfgoed. - Vrede in de context van de EU en de wereld: vrede als fundamentele waarde, zijn positieve gevolgen voor de EU en andere regio's van de wereld, problemen veroorzaakt door het gebrek aan vrede (oorlog, onveiligheid) en betrekkingen tussen de regio's omwille van het behoud van de vrede. - Onderzoek in de geesteswetenschappen: talen – taalstructuur en het leren van talen – literatuur, geschiedenis, kunstgeschiedenis, aardrijkskunde en de aardwetenschappen, filosofie, en cultureel erfgoed op het gebied van de beeldende kunsten en ambachten, architectuur en steden. - Stedelijk onderzoek: beter inzicht verkrijgen in thematische (milieu-, vervoers-, sociale, economische enz.) en ruimtelijke (stedelijke, regionale) interacties in de stad; ontwikkeling van i) innovatieve planningsinstrumenten voor een geïntegreerde en duurzame aanpak van de desbetreffende vraagstukken en ii) innovatieve bestuurlijke processen ter verhoging van de participatie van de burgers en ter verbetering van de publiek-private samenwerking; beter inzicht verkrijgen in de rol van Europese steden in een mondiale context (stedelijk concurrentievermogen); ondersteunen van lokale autoriteiten bij de verbetering van de sociale cohesie en de bestrijding van uitsluiting in steden waar de ongelijkheden ondanks de economische ontwikkeling toenemen. 10. Veiligheid Doelstelling Ontwikkelen van de technologie en kennis voor het bouwen van de capaciteiten die nodig zijn om de burger te beschermen tegen bedreigingen zoals terrorisme, natuurrampen en misdaad met inachtneming van fundamentele mensenrechten en de persoonlijke levenssfeer; stimuleren van conflictpreventie en vreedzame conflictoplossing ; zorgen voor een optimale en gecoördineerde toepassing van de beschikbare technologieën ter bevordering van de veiligheid in Europa; stimuleren van de samenwerking tussen aanbieders en gebruikers bij het vinden van veiligheidsoplossingen onder waarborging van transparantie en verantwoordingsplicht, onder meer door overleg met het Europees Parlement . Achtergrond Veiligheid in Europa is een randvoorwaarde voor voorspoed en vrijheid. Met de door de Europese Raad vastgestelde EU-veiligheidsstrategie, "Een veiliger Europa in een betere wereld", wordt ingespeeld op de behoefte aan een allesomvattende veiligheidsstrategie die zowel in veiligheidsmaatregelen in de civiele sfeer als in defensiegerelateerde veiligheidsmaatregelen voorziet. Veiligheidsgerelateerd onderzoek is een belangrijk element bij het ondersteunen van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid en is eveneens essentieel voor het bereiken van een hoog niveau van veiligheid in de Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (23) , dat in het programma van Den Haag is vastgelegd. Ook zal het bijdragen tot de ontwikkeling van technologieën en capaciteiten ter ondersteuning van ander EU-beleid op gebieden zoals vervoer, civiele bescherming, energie, milieu en gezondheid . Het huidige veiligheidsgerelateerde onderzoek in Europa gaat gebukt onder een versnippering van inspanningen, een ontbrekende kritische massa ten aanzien van schaal en reikwijdte, en een gebrek aan koppelingen en interoperabiliteit. Europa dient de samenhang van zijn inspanningen te verbeteren door doeltreffende institutionele regelingen te treffen en door de relevante nationale en internationale instanties tot samenwerking en coördinatie aan te zetten teneinde dubbel werk te voorkomen en waar mogelijk van synergie-effecten te profiteren. Bij het veiligheidsonderzoek op Gemeenschapsniveau komt de nadruk te liggen op activiteiten met een duidelijke toegevoegde waarde ten opzichte van nationale activiteiten. Het veiligheidsonderzoek op Gemeenschapsniveau zal daarmee een bijdrage leveren tot de verbetering van het concurrentievermogen van de Europese veiligheidsindustrie. Het veiligheidsonderzoek moet de nadruk leggen op de capaciteiten van de Unie met betrekking tot surveillance, informatieverspreiding en kennis inzake bedreigingen en incidenten, alsmede systemen voor betere evaluaties en situatiebeheersing door middel van een beter gebruik van gemeenschappelijke ICT-systemen op het gebied van verschillende operaties. Het onderzoek moet dusdanig worden georganiseerd dat het tot een gemeenschappelijke defensiemarkt in Europa bijdraagt. Bij het opstellen van de regels inzake deelname is rekening gehouden met het verslag van maart 2004 van de groep van persoonlijkheden inzake veiligheidsonderzoek en met de bevindingen van de Europese adviesraad inzake veiligheidsonderzoek. De speciale geheimhoudingseisen worden nageleefd, maar de transparantie van de onderzoeksresultaten is daarbij niet onnodig beperkt geworden. Daarnaast werden gebieden aangewezen, waar de huidige transparantie van onderzoeksresultaten mogelijk is. Op grond van het gestructureerde karakter van de markt moeten op het gebied van veiligheidsonderzoek speciale eisen worden gesteld aan de financiële participatie door middel van het zevende kaderprogramma. De voorbereidende actie van de Commissie inzake veiligheidsonderzoek dient daarbij een leidraad te vormen. Onderstaande activiteiten dienen ter aanvulling en integratie van het technologie- en systeemgericht onderzoek binnen andere thema's, dat niettemin relevant is voor de veiligheid. Zij zullen doelgericht zijn en afgestemd zijn op de ontwikkeling van de technologieën en de capaciteiten die noodzakelijk zijn voor de specifieke veiligheidsdoelstellingen. Daarbij is voor een flexibele opzet gekozen die het mogelijk maakt in te spelen op eventuele, nog onbekende toekomstige bedreigingen van de veiligheid en die een kruisbestuiving en integratie van bestaande technologieën in de civiele-veiligheidssector stimuleert. Het Europees veiligheidsonderzoek zal ook de ontwikkeling van multifunctionele technologieën stimuleren om de toepassingsmogelijkheden daarvan zo groot mogelijk te maken. De definitie van KMO is voor het gebied van het veiligheidsonderzoek niet geschikt om tot de bevordering van kleine ondernemingen bij te dragen. Bij de formulering van de regels inzake deelname is, door middel van een aanpassing van het werknemersaantal en de omzetcijfers, rekening gehouden met het feit dat deze sector, in vergelijking met andere sectoren, een grote verscheidenheid van bedrijfsstructuren kent. Activiteiten - Bescherming tegen terrorisme en misdaad: het aanbieden van technologische oplossingen voor het signaleren van (onder meer CBRN-)bedreigingen en het opsporen, voorkomen, herkennen, beveiligen tegen, neutraliseren en bestrijden van de gevolgen van terreuraanslagen en misdaden , onder meer door de ontwikkeling van strategische reserves en strategische capaciteit voor de snelle productie van medische tegenmaatregelen . - Beveiliging van infrastructuren en nutsvoorzieningen: het analyseren en beveiligen van bestaande en toekomstige openbare en particuliere (kritische en netwerk-) infrastructuren (zoals die voor vervoer, energie en ICT), systemen en diensten (waaronder financiële en bestuurlijke diensten). - Beveiliging van de grenzen: aandacht voor technologie en know how ter verhoging van de doeltreffendheid en efficiëntie van alle systemen, apparatuur, gereedschappen en processen en methodes voor snelle identificatie die nodig zijn om de veiligheid van Europa's grenzen en kusten te beveiligen, waaronder grenscontrole en –bewaking. - Herstel van de veiligheid en beveiliging in crisissituaties: aandacht voor technologieën die een overzicht bieden over en ter ondersteuning dienen van allerlei noodmaatregelen (zoals in de civiele bescherming, bij humanitaire hulp, natuurrampen en reddingsoperaties, ter ondersteuning van het GBVB) en voor onderwerpen zoals interorganisationele coördinatie en communicatie, gedistribueerde architecturen en de menselijke factor. De bovenstaande vier gebieden zullen worden ondersteund met de volgende, meer horizontaal georiënteerde thema's: - Integratie van beveiligingssystemen , interconnectie en interoperabiliteit: inlichtingen, informatievergaring en binnenlandse veiligheid, aandacht voor technologieën ter verbetering van de interoperabiliteit van systemen, apparaten, diensten en processen, waaronder informatie-infrastructuren voor rechtshandhaving, alsmede voor de betrouwbaarheid, organisatorische aspecten, bescherming van de vertrouwelijkheid en integriteit van informatie, en de traceerbaarheid van alle transacties en bewerkingen. Er moet prioriteit worden verleend aan sterkere integratie en grotere interoperabiliteit opdat de EU ten volle gebruik kan maken van de op de genoemde terreinen geboekte resultaten. - Veiligheid en samenleving: doelgericht onderzoek dat zich toespitst op analyses van de culturele, sociale, politieke en economische dimensies en gevolgen van terrorisme en misdaad, de rol van menselijke waarden, beleidsvorming, het effect en de rol van de media, conflictoplossing , scenario-ontwikkeling en activiteiten met betrekking tot misdaad, psychologie van terrorisme en het sociale milieu van terrorisme, het veiligheidsgevoel van burgers , ethiek, privacybescherming en maatschappelijke toekomstplanning. Bij het onderzoek zal ook aandacht worden geschonken aan technologieën waarmee de privacy en de vrijheden beter kunnen worden beschermd, aan kwetsbaarheden en nieuwe bedreigingen, alsmede aan het beheer en de impactanalyse van mogelijke consequenties. - Coördinatie en structurering van het veiligheidsonderzoek: coördinatie van Europees en internationaal veiligheidsonderzoek en ontwikkeling van synergieën tussen civiel, veiligheids- en defensieonderzoek, verbetering van de juridische voorwaarden en bevordering van het optimaal gebruik van bestaande infrastructuren. 11. Ruimtevaart Doelstelling Ondersteunen van een Europees Ruimtevaartprogramma dat zich toespitst op toepassingen zoals het wereldwijde monitoringssysteem voor milieu en veiligheid (Global Monitoring for Environment and Security - GMES) waarvan de burger profiteert en die de concurrentiepositie van de Europese ruimtevaartindustrie verbeteren. Hiermee wordt een bijdrage geleverd tot de ontwikkeling van een Europees Ruimtevaartbeleid, in aanvulling op de inspanningen van de lidstaten en andere hoofdrolspelers, zoals het Europees Ruimteagentschap. Achtergrond De EU kan op dit terrein een bijdrage leveren aan een betere definitie van gemeenschappelijke doelstellingen op basis van gebruikersbehoeften en beleidsdoelstellingen, aan de coördinatie van activiteiten om dubbel werk te voorkomen en de interoperabiliteit zo groot mogelijk te maken, evenals aan de vaststelling van normen. Overheidsinstanties en besluitvormers zijn belangrijke potentiële gebruikers en ook de Europese industrie zal baat hebben bij een goed gedefinieerd Europees Ruimtevaartbeleid dat ten uitvoer wordt gelegd door middel van een Europees Ruimtevaartprogramma, deels gesteund door de voorgestelde acties op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling. Acties op Europees niveau zijn tevens nodig ter ondersteuning van EU-beleidsdoelstellingen, bijvoorbeeld op de gebieden landbouw, bosbouw, visserij, milieu, gezondheid, telecommunicatie, veiligheid en vervoer, en er dient voor te worden gezorgd dat Europa als een gerespecteerde partner wordt gezien op het terrein van regionale en internationale samenwerking. In de afgelopen 40 jaar heeft Europa een uitstekende technologische know how ontwikkeld. Om de industrie (fabrikanten, dienstverleners en exploitanten inbegrepen) concurrerend te houden, zijn nieuw onderzoek en nieuwe technologie noodzakelijk. Ruimtevaarttoepassingen hebben op grond van de effecten technologische spin-offs grote voordelen voor de burger en zijn in de technologische samenleving onontbeerlijk . Onderstaande activiteiten zijn gericht op de benutting van middelen uit de ruimtevaart (samen met in situ-middelen, met inbegrip van middelen uit de luchtvaart) voor de realisatie van toepassingen, zoals GMES, en de bijdrage daarvan tot de rechtshandhaving in het EU-beleid, op verkenning van de ruimte en in orbit gestationeerde onderhoudsinfrastructuur , waardoor mogelijkheden voor internationale samenwerking en spectaculaire technologische doorbraken evenals kostenefficiënte missies ontstaan, alsmede op de exploitatie en verkenning van de ruimte met behulp van grondslagleggende activiteiten die de strategische rol van de Europese Unie moeten garanderen. Deze activiteiten zullen worden aangevuld met andere acties van het Kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie en van het Onderwijs- en opleidingsprogramma. De voordelen van onderstaande activiteiten voor het overheidsbeleid, aanvullende ondersteuning voor eventuele nieuwe beleidsbehoeften inbegrepen, zullen eveneens zo groot mogelijk worden gemaakt, bijvoorbeeld door middel van in de ruimte gestationeerde oplossingen ten behoeve van ontwikkelingslanden en het gebruik van teledetectie-instrumenten en –methoden ter ondersteuning van ontwikkelingen in het Gemeenschapsbeleid. Bij de uitvoering van de hieronder beschreven communautaire activiteiten moet gebruik worden gemaakt van de bestaande capaciteiten in Europa, zo mogelijk door middel van uitbestedingen. Er moet worden voorkomen dat de financiële middelen worden versnipperd door de oprichting van nieuwe entiteiten en beheersstructuren. Activiteiten - In de ruimte gestationeerde toepassingen ten dienste van de Europese samenleving – GMES: ontwikkeling van satellietgebaseerde en in situ- observatiesystemen en –technieken voor milieu- en veiligheidsbeheer en de integratie daarvan met componenten op de grond, op zee en in de lucht; ondersteuning van de integratie, de harmonisatie, het gebruik en de verstrekking van (satellietgebaseerde en in situ, inclusief van op de grond, vanuit schepen of vanuit de lucht) GMES-data en -diensten. – Innovatieve satellietcommunicatiediensten, naadloos geïntegreerd in wereldwijde elektronische communicatienetwerken, ten behoeve van de burger en het bedrijfsleven in toepassingssectoren zoals civiele bescherming, digitale overheid, telegeneeskunde, afstandsonderwijs en algemene gebruikers. – Ontwikkeling van technologieën die de kwetsbaarheid van vanuit de ruimte opererende diensten beperken en die bijdragen tot de bewaking van de ruimte. – Ontwikkeling van in de ruimte gestationeerde systemen voor risicopreventie en risicobeheersing en alle soorten noodsituaties, en zo verbetering van de convergentie met andersoortige systemen. - Verkenning van de ruimte – Maximaliseren van de wetenschappelijke toegevoegde waarde door synergieën met het Europees Ruimteagentschap en de initiatieven ter verkenning van de ruimte van ruimtevaartorganisaties van de lidstaten; vergemakkelijken van toegang tot wetenschappelijke gegevens. – Coördinatie van inspanningen voor de ontwikkeling van in de ruimte gestationeerde telescopen en detectoren en voor de gegevensanalyse in de ruimtewetenschappen. - OTO ter versterking van de grondslagen van de ruimtevaart – Ruimtevaarttransporttechnologie: onderzoek ter verbetering van het concurrentievermogen van de Europese ruimtevervoerssector. – Ruimtevaartwetenschappen, met inbegrip van biogeneeskunde en biowetenschappen in de ruimte. II IDEEËN Doelstelling Dit programma beoogt de dynamiek, creativiteit en excellentie van het Europees grensverleggend onderzoek te vergroten door het ondersteunen van "door onderzoekers aangestuurde" onderzoeksprojecten die op alle gebieden door op Europees niveau concurrerende individuele teams worden uitgevoerd. De projecten worden gefinancierd op basis van voorstellen die door onderzoekers uit zowel de particuliere als de openbare sector over een onderwerp naar keuze worden ingediend en door vakgenoten uitsluitend aan de hand van het criterium excellentie worden geëvalueerd. In beide gevallen worden de onderzoeksresultaten bekendgemaakt en verspreid. Achtergrond Door onderzoekers aangestuurd "grensverleggend" onderzoek is een belangrijke motor van rijkdom en sociale vooruitgang, aangezien het nieuwe kansen biedt voor wetenschappelijke en technologische vooruitgang en bevorderlijk is voor het voortbrengen van nieuwe kennis die leidt tot toekomstige toepassingen en markten. Ondanks veel successen en een hoog prestatieniveau op een groot aantal gebieden benut Europa zijn onderzoekspotentieel en -middelen niet optimaal en heeft het dringend behoefte aan een grotere capaciteit kennis te genereren en deze in economische waarde en groei om te zetten . Een Europawijde concurrerende financieringsstructuur voor door individuele teams uitgevoerd grensverleggend onderzoek is een sleutelcomponent van de Europese onderzoeksruimte en vult andere EU- en nationale activiteiten aan. Het helpt de dynamiek en aantrekkelijkheid van Europa voor de beste onderzoekers uit zowel Europese als derde landen, en voor industriële investeringen versterken. Activiteiten In deze actie komen de meest beloftevolle en productieve onderzoeksgebieden en de beste kansen voor wetenschappelijke en technologische vooruitgang binnen de disciplines en over de disciplines heen aan bod, inclusief activiteiten op het gebied van engineering, sociale wetenschappen en geesteswetenschappen. De actie wordt uitgevoerd los van de thematische lijnen van de andere onderdelen van het kaderprogramma, en besteedt aandacht aan beginnende onderzoekers en nieuwe groepen alsook aan gevestigde teams. De EU-activiteiten op het gebied van grensverleggend onderzoek worden uitgevoerd door een Europese Onderzoeksraad (ERC), die eerst als uitvoerend agentschap wordt opgericht, en vervolgens een juridisch onafhankelijke structuur krijgt op grond van de procedure van artikel 251 van het Verdrag. Hij bestaat uit een wetenschappelijke raad en een raad van bestuur. De wetenschappelijke raad wordt ondersteund door tijdelijk wetenschappelijk personeel dat wordt gekozen door de leden van de wetenschappelijke raad. Het bestuur van de ERC berust bij personeel dat ofwel daartoe wordt aangeworven ofwel wordt gedetacheerd vanuit EU-instellingen. Het zal alleen de werkelijke administratieve behoeften dekken die nodig zijn om de vereiste stabiliteit en continuïteit voor een effectief beheer te waarborgen. De wetenschappelijke raad bestaat uit vertegenwoordigers van de Europese wetenschappelijke wereld op het hoogste niveau, die handelen op persoonlijke titel, onafhankelijk van politieke of andere belangen. De leden ervan worden , onder waarborging van de diversiteit van de door hen vertegenwoordigde wetenschappelijke onderzoeksgebieden, door de wetenschappelijke raad vanuit de wetenschappelijke gemeenschap gekozen, op grond van algemene door de Europese wetgever volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag vastgelegde criteria. De leden van de wetenschappelijke raad worden gekozen voor een periode van vier jaar, die eenmaal voor maximaal nog eens drie jaar kan worden verlengd in een roulerend systeem dat de continuïteit van het werk van de wetenschappelijke raad waarborgt. De wetenschappelijke raad is onder meer volledig verantwoordelijk voor besluiten betreffende het type van onderzoek dat moet worden gefinancierd en staat garant voor de kwaliteit van de activiteit vanuit wetenschappelijk oogpunt en de aanneming van een gedragscode over het vermijden van belangenconflicten. De taken van de wetenschappelijke raad omvatten met name de ontwikkeling van het jaarlijkse werkprogramma, de instelling van het proces van peer review alsook voortgangscontrole en kwaliteitscontrole van de programma-uitvoering vanuit wetenschappelijk oogpunt. De specifieke uitvoeringsstructuur is verantwoordelijk voor alle aspecten in verband met implementatie en programma-uitvoering, zoals geregeld in het jaarlijkse werkprogramma. Deze structuur geeft met name uitvoering aan het proces van peer review en selectie overeenkomstig de door de wetenschappelijke raad vastgestelde beginselen en draagt zorg voor het financiële en wetenschappelijke beheer van de subsidies. De administratieve en personeelkosten voor de ERC (wetenschappelijke raad en specifieke uitvoeringsstructuur) mogen niet meer dan 3% van het jaarlijkse aan de ERC toegewezen budget bedragen. De wetenschappelijke raad en de raad van bestuur doen jaarlijks verslag aan het Europees Parlement en de Raad over de uitvoering en het beheer van de activiteit om de prestaties te beoordelen en op basis van de ervaring de procedures aan te passen en te verbeteren. Gedurende de initiële overgangsperiode zorgt de Commissie ervoor dat de werking van de Europese Onderzoeksraad in overeenstemming is met de beginselen van wetenschappelijke excellentie, autonomie, efficiëntie en transparantie, en dat hij zich aan de door de wetenschappelijke raad opgestelde strategie en uitvoeringsmethodologie houdt. Tegelijkertijd zal de Commissie alle noodzakelijke initiatieven nemen op grond van de procedure vastgelegd in artikel 251 van het Verdrag om de ERC in te richten als permanente, juridisch onafhankelijke structuur. De werking en het beheer van de ERC worden doorlopend opnieuw bezien en geëvalueerd teneinde zijn prestaties te beoordelen en de procedures op basis van de ervaring aan te passen en te verbeteren. Tegen 2008 zal een onafhankelijke onderzoek van de structuren en mechanismen van de ERC worden uitgevoerd aan de hand van de criteria van wetenschappelijke excellentie, autonomie, efficiëntie en transparantie en met volledige participatie van de wetenschappelijke raad. Na de evaluatie kunnen de structuur en de mechanismen van de ERC worden gewijzigd. De Commissie ziet erop toe dat de nodige voorbereidingen worden getroffen voor een eventueel vereiste overgang naar een gewijzigde structuur. De ERC is bevoegd eigen strategische studies uit te voeren ter voorbereiding en ondersteuning van zijn operationele activiteiten. Met name is hij bevoegd overleg te plegen met Europese, intergouvernementele en nationale initiatieven teneinde overlappingen bij de financiering van onderzoek op Europees en nationaal niveau te voorkomen. III MENSEN Doelstelling Kwantitatief en kwalitatief versterken van het menselijk potentieel in onderzoek en technologie in Europa, door mensen te stimuleren om onderzoeker te worden, Europese onderzoekers aan te moedigen in Europa te blijven en onderzoekers uit de hele wereld naar Europa aan te trekken en Europa aantrekkelijker te maken voor de beste onderzoekers. Hiertoe wordt dezelfde reeks instrumenten als onder het zesde kaderprogramma toegepast, zo nodig met kleine aanpassingen, door een coherent pakket "Marie Curie-acties" op te zetten waarbij bijzondere nadruk wordt gelegd op de Europese toegevoegde waarde die zij genereren op grond van het structurerende effect dat zij op de Europese Onderzoeksruimte hebben. Deze acties zijn gericht op onderzoekers in alle stadia van hun loopbaan, gaande van speciaal voor jonge mensen bedoelde initiële onderzoeksopleiding tot permanente educatie en loopbaanontwikkeling, zowel in de openbare als in de particuliere sector . Er zullen ook inspanningen worden ondernomen om te waarborgen dat een aanzienlijk deel van de middelen toegewezen wordt aan acties die participatie door vrouwelijke onderzoekers versterken, aangezien zij op deze gebieden nog steeds in veel mindere mate zijn vertegenwoordigd dan mannen. Achtergrond Veel en hoog opgeleide gekwalificeerde onderzoekers zijn een noodzakelijke voorwaarde om de wetenschap te bevorderen en de innovatie te schragen, maar ook een belangrijke factor om investeringen in onderzoek door openbare en particuliere entiteiten aan te trekken en gaande te houden. Tegen de achtergrond van groeiende concurrentie op wereldniveau zijn de ontwikkeling van een open Europese arbeidsmarkt voor onderzoekers , vrij van alle vormen van discriminatie en de diversifiëring van vaardigheden en loopbaantrajecten van onderzoekers cruciaal voor het ondersteunen van een circulatie van onderzoekers en hun kennis, zowel binnen Europa als mondiaal, die positieve effecten heeft. De in het kaderprogramma voorziene acties zullen speciale maatregelen omvatten om beginnende onderzoekers te stimuleren en te steunen in de beginfasen van hun wetenschappelijke carrière, evenals maatregelen om de "braindrain" tegen te gaan, zoals reïntegratiesubsidies ter ondersteuning van de terugkeer en reïntegratie van onderzoekers. Mobiliteit, zowel transnationaal als intersectoraal, inclusief het stimuleren van industriële deelname en de openstelling van onderzoeksloopbanen en academische posten op Europese schaal, is een sleutelcomponent van de Europese Onderzoeksruimte en onontbeerlijk om de Europese onderzoekscapaciteiten en -prestaties te vergroten. Het programma "Mensen" zal nauw worden gecoördineerd met de programma's voor opleiding en onderwijs evenals met andere onderdelen van het zevende kaderprogramma. Een ander centraal onderdeel is het scheppen van gepaste werkomstandigheden, zij het wat betreft de waarborging van de onafhankelijkheid van het onderzoek, de aanpassing van salarissen aan de hoogste internationale normen en sterkere inspanningen om onderzoekers op te nemen in de sociale zekerheids- en verzekeringstelsels. De versterking van de mobiliteit van onderzoekers en de verhoging van de middelen voor instellingen die onderzoekers uit andere lidstaten aantrekken, zal het ontstaan van excellentiecentra bevorderen en voor verspreiding van excellentie in heel de EU zorgen. Mobiliteit van onderzoekers geldt voor alle terreinen van wetenschappelijk en technologisch onderzoek die onder het zevende kaderprogramma vallen, waarbij tevens rekening wordt gehouden met toekomstige wetenschappelijke ontwikkelingen. Gezien het feit dat vrouwen in vele landen van Europa slechts in geringe mate in wetenschappelijke beroepen zijn vertegenwoordigd, zal het programma "Mensen" voorzien in acties om deze anachronistische genderongelijkheid weg te werken. De EU en de lidstaten dienen op Europees, nationaal en regionaal niveau acties te starten om diensten te creëren die het mogelijk maken werk en gezinsleven met elkaar te combineren. Dit sociaal beleid zal ook een een significante impact hebben op het wetenschaps- en technologiebeleid. Om de doelstelling van 8 onderzoekers op 1 000 werknemers te kunnen bereiken, zijn acties nodig op het gebied van opleidingsstructuren en onderwijsmethoden, teneinde de belangstelling van jonge mensen voor een wetenschappelijke loopbaan te wekken. De Marie Curie-acties worden algemeen als het beste onderdeel van het vorige kaderprogramma beschouwd en zijn zeer succesvol verlopen. Het Marie Curie-programma werd echter sterk gekenmerkt door overinschrijving, hetgeen deelname heeft ontmoedigd, met alle gevolgen van dien voor de onderzoeksgemeenschap en met name het bedrijfsleven. Een duidelijke verhoging van het budget voor het zevende kaderprogramma is volledig gerechtvaardigd. Activiteiten - Initiële opleiding van onderzoekers voor het verbeteren van hun loopbaanvooruitzichten, in publieke en particuliere sectoren, inclusief via de verbreding van hun wetenschappelijke en generieke vaardigheden , met inbegrip van vaardigheden betreffende technologieoverdracht en ondernemerschap , en het aantrekken van meer beginnende onderzoekers voor een wetenschappelijke loopbaan. Een en ander wordt geïmplementeerd via Marie Curie-netwerken als het voornaamste doel het ondervangen van fragmentatie en het versterken op Europees niveau van de initiële opleiding en loopbaanontwikkeling van onderzoekers. Twinning-netwerken, gekenmerkt door een nauwere integratie van een gering aantal partners, zullen worden ingevoerd op basis van het Erasmus-systeem. De mobiliteit van onderzoekers zal worden bevorderd door meer communicatie en meer koppelingen tussen het programma "Mensen" en het programma "Capaciteiten". De leden van de transnationale netwerken benutten hun complementaire bekwaamheden via geïntegreerde opleidingsprogramma's. De ondersteuning omvat rekrutering van beginnende onderzoekers, organisatie van opleidingsevenementen die ook openstaan voor onderzoekers buiten het netwerk en hogere leerstoelen en/of industriële posten voor kennisoverdracht en supervisie , en die de hoofdlijnen overnemen van de beurzen voor opleiding bij het bedrijfsleven uit het vijfde kaderprogramma. Er zal worden gezorgd voor reïntegratiesubsidies voor beginnende onderzoekers na hun eerste opleidingsperiode. Bovendien zal er een permanent mechanisme worden ingevoerd voor horizontale coördinatie tussen het programma "Mensen" en het hogeronderwijsprogramma "Erasmus". - Permanente educatie en loopbaanontwikkeling ter ondersteuning van de loopbaanontwikkeling van onderzoekers . Met het oog op het aanvullen van vaardigheden of het aanleren van nieuwe vaardigheden en bekwaamheden of het verhogen van inter/multidisciplinariteit en/of intersectorale mobiliteit is in ondersteuning voorzien voor de beste doctoraalstudenten die kunnen toetreden tot gerenommeerde onderzoeksteams om aan hun doctoraalproefschrift te werken, waarvoor een wederzijdse erkenning van de kwaliteit van dergelijke opleiding en van de in verband met de desbetreffende programma's verleende diploma's en andere certificaten vereist is. Ook is ondersteuning voorzien voor onderzoekers met speciale behoeften aan extra/aanvullende bekwaamheden en vaardigheden, voor onderzoekers om een onderzoeksloopbaan te hervatten na een onderbreking, zoals zwangerschaps- of ouderschapsverlof en voor het (her)integreren van onderzoekers in een onderzoekspost op langere termijn in Europa, inclusief in hun land van herkomst, na een transnationale/internationale mobiliteitservaring. Deze actielijn wordt geïmplementeerd via individuele beurzen die rechtstreeks op communautair niveau worden toegekend. De Commissie onderzoekt bij middel van een proefregeling de mogelijkheid van medefinanciering van regionale, nationale en internationale programma's , met inachtneming van de criteria van Europese toegevoegde waarde, transparantie en openheid . - Creatie van een autonoom en onafhankelijk Europees netwerk van universiteiten onder de auspiciën van de ERC. - Trajecten en partnerschappen tussen de industrie en de academische wereld : de ondersteuning van samenwerkingsprogramma's op langere termijn tussen organisaties uit de academische wereld en de industrie, met name KMO's en traditionele productiebedrijven, beoogt de uitbreiding van kennisdeling via gezamenlijke onderzoekspartnerschappen, ondersteund door de rekrutering van ervaren onderzoekers met ervaring op het gebied van partnerschappen tussen de industrie en de academische wereld, en van beginnende onderzoekers bij het partnerschap, door de detachering van personeel tussen beide sectoren, en door de organisatie van evenementen, waarbij ten behoeve van die rekrutering en detachering de hoofdlijnen van de beurzen voor opleiding bij het bedrijfsleven uit het vijfde kaderprogramma worden overgenomen . Voorts dient het onderzoekers te worden vergemakkelijkt om van een openbare onderzoeksinstelling naar een particuliere te verhuizen en vice versa. - De internationale dimensie : om de kwaliteit van het Europese onderzoek te vergroten door het aantrekken van onderzoekstalent van buiten Europa en het bevorderen van wederzijds voordelige onderzoekssamenwerking met onderzoekers van buiten Europa door middel van beurzen voor Europese wetenschappers buiten Europa (met een ingebouwde verplichte terugkeerfase); beurzen voor wetenschappers uit derde landen in Europa; partnerschappen ter ondersteuning van de uitwisseling van onderzoekers. Er wordt eveneens steun verleend voor gemeenschappelijke initiatieven tussen Europese organisaties en organisaties uit buurlanden van de EU en landen waarmee de EU een overeenkomst inzake wetenschap en technologie heeft gesloten. De activiteit omvat maatregelen om het risico van "braindrain" uit ontwikkelingslanden en opkomende economieën tegen te gaan en maatregelen om netwerken tot stand te brengen van Europese onderzoekers die in het buitenland werken. Deze acties worden uitgevoerd in overeenstemming met de internationale activiteiten krachtens de programma's "Samenwerking" en "Capaciteiten". - Specifieke acties ter ondersteuning van de totstandbrenging van een echte Europese arbeidsmarkt voor onderzoekers, door het opheffen van hinderpalen voor mobiliteit en het uitbreiden van de loopbaanvooruitzichten van onderzoekers in Europa, met inbegrip van stimuleringsmaatregelen voor openbare instellingen die de mobiliteit, kwaliteit en profiel van hun onderzoekers bevorderen. Voorts worden toelagen verstrekt voor voorlichtingscampagnes over de Marie Curie-acties en de doelstellingen ervan. Teneinde de mobiliteit en de interregionale mobiliteit (ook binnen hetzelfde land) van onderzoekers verder te bevorderen zullen de door de structuurfondsen en andere instrumenten gefinancierde activiteiten worden gecoördineerd met de activiteiten onder het zevende kaderprogramma. IV CAPACITEITEN Dit onderdeel van het zevende kaderprogramma versterkt de onderzoeks- en innovatiecapaciteiten in geheel Europa en zorgt voor het optimale gebruik ervan. Dit doel wordt bereikt via: De in dit onderdeel van het zevende kaderprogramma ondernomen activiteiten dienen eveneens voor het ondersteunen van de coherente ontwikkeling van beleid, het aanvullen van de coördinatieactiviteiten op grond van het programma "Samenwerking" en het bijdragen tot communautair beleid en initiatieven die gericht zijn op het verbeteren van de coherentie en impact van het beleid van de lidstaten. Dit omvat: ONDERZOEKSINFRASTRUCTUREN Doelstelling Optimaliseren van het gebruik en de ontwikkeling van de beste onderzoeksinfrastructuren in Europa, en helpen tot stand brengen op alle gebieden van wetenschap en technologie van die nieuwe onderzoeksinfrastructuren van pan-Europees belang die de Europese wetenschappelijke wereld nodig heeft om zijn vooraanstaande positie in de bevordering van onderzoek te behouden, en om de industrie te kunnen helpen bij het versterken van haar kennisbasis en technologische know-how Achtergrond Onderzoeksinfrastructuren spelen een steeds belangrijkere rol bij de bevordering en benutting van kennis. Zo staan b.v. stralingsbronnen, databanken op het gebied van de genomica en databanken op het gebied van de sociale wetenschappen, waarnemingsposten voor de milieu- en ruimtewetenschappen, beeldvormingssystemen of schone ruimten voor de studie en ontwikkeling van nieuwe materialen of nano-elektronica centraal in het onderzoek. Deze zijn duur, behoeven een brede waaier van expertise om te worden ontwikkeld en moeten worden gebruikt en benut door een grote groep van wetenschappers en industriële afnemers op Europese schaal. De ontwikkeling van een Europese benadering met betrekking tot onderzoeksinfrastructuren- inclusief op informatica en communicatie gebaseerde e-infrastructuren- en het uitvoeren van activiteiten op dit gebied op Unieniveau, kunnen een belangrijke bijdrage leveren tot het stimuleren en het benutten van het Europese onderzoekspotentieel en tot de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte. De EU kan en moet als katalysator en hefboom fungeren bij het tot stand brengen van een bredere en efficiëntere toegang tot, en gebruik van de in de verschillende lidstaten bestaande infrastructuren, door het stimuleren van de ontwikkeling van deze infrastructuren op gecoördineerde wijze en door het bevorderen van de totstandbrenging van nieuwe onderzoeksinfrastructuren van pan-Europees belang op middellange en lange termijn. Activiteiten Activiteiten op dit gebied worden uitgevoerd op alle fronten van wetenschap en technologie. Zij worden geïmplementeerd in nauwe samenwerking met de activiteiten in de thematische gebieden om ervoor te zorgen dat alle op Europees niveau in het EU-kader ondernomen acties beantwoorden aan de behoeften aan onderzoeksinfrastructuren op hun respectieve gebied inclusief internationale samenwerking. Om de verspreiding van kennis te ondersteunen kan de toepassing van een systeem van "kennisvouchers" voor KMO's die op het niveau van de lidstaten worden gefinancierd, een nuttig instrument blijken. Kennis en know-how die rechtstreeks kunnen worden omgezet in innovatieve commerciële producten kunnen kosteloos ter beschikking worden gesteld aan KMO's via een nationaal of regionaal systeem van "kennisvouchers" voor KMO's, om aldus de innovatiecapaciteit van KMO's te versterken. "Kennisvouchers" komen in aanmerking voor EU-financiering uit hoofde van het zevende kaderprogramma en de structuurfondsen (onder de doelstelling "regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid"). Het gaat om de volgende activiteiten: - Steun voor bestaande onderzoeksinfrastructuren – transnationale toegang zodat de Europese onderzoekers , waaronder onderzoekers vanuit het bedrijfsleven en KMO's, toegang krijgen tot de beste onderzoeksinfrastructuren om hun onderzoek te verrichten, ongeacht de plaats waar de infrastructuur zich bevindt; – integrerende activiteiten voor het beter structureren op Europese schaal van de wijze waarop onderzoeksinfrastructuren op een gegeven gebied werken , zoals infrastructuren voor klinisch onderzoek / netwerken voor kinderziekten, en voor het bevorderen van het coherente gebruik en de coherente ontwikkeling ervan; – e-infrastructuur voor onderzoek door het bevorderen van de verdere ontwikkeling , groei en mondiale connectiviteit van communicatie- en netinfrastructuren met een hoge capaciteit en hoge prestatie en het versterken van de Europese computercapaciteiten van hoge kwaliteit, alsmede door het bevorderen van de toepassing door gebruikersgroepen, het versterken van hun mondiaal belang en het vergroten van het niveau van vertrouwen, verder bouwend op de successen van GEANT en de Grid-infrastructuren gebaseerd op open standaards ten behoeve van interoperabiliteit . - Steun voor nieuwe onderzoeksinfrastructuren – bouw van nieuwe infrastructuren en belangrijke moderniseringen van bestaande infrastructuren ter bevordering van de totstandbrenging van nieuwe onderzoeksinfrastructuren, bijvoorbeeld ter bevordering van wetenschap, technologie en het cultureel erfgoed, op basis van de werkzaamheden van onder meer het ESFRI (24) hoewel dit geenszins als voorwaarde moet worden beschouwd voor het betalen van fondsen ; beslissingen in dit verband kunnen hun grondslag vinden in artikel 171 van het Verdrag of in de besluiten tot vaststelling van de specifieke programma's in overeenstemming met artikel 166 van het Verdrag; – ontwikkeling van een 'scientific methods server', die in grote mate tot de efficiëntie van onderzoeksmethodes zal bijdragen door bepaalde onderzoeksresultaten in vergelijkbare omstandigheden beschikbaar te maken; – ontwerp-studies , via een bottom-up-benadering in de vorm van uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, om de totstandbrenging te bevorderen van nieuwe onderzoeksinfrastructuren door het financieren van verkennende toelagen en haalbaarheidsstudies voor nieuwe infrastructuren; – centra voor "open innovatie" die de mogelijkheid bieden om grote collaboratieve industriële O&O-projecten op één locatie uit te voeren, waarbij de partners van het onderzoeksconsortium personeel detacheren voor tijdelijke functies, en/of open toegang tot onderzoeksinfrastructuur en -diensten bieden op basis van faciliteitendeling. De in dat verband voor financiering voorgestelde infrastructuurprojecten worden uitsluitend op basis van de volgende criteria aangewezen : Voor wat de aanleg van nieuwe infrastructuren betreft moet rekening worden gehouden met het potentieel voor wetenschappelijke excellentie in zowel de convergentieregio's als de ultraperifere regio's. Er wordt gezorgd voor een efficiënte coördinatie van de communautaire financiële instrumenten, met name de kaderprogramma's en de structuurfondsen . ONDERZOEK TEN BEHOEVE VAN KMO's Doelstellingen Versterken van de innovatiecapaciteit van de Europese KMO's en de bijdrage ervan tot de ontwikkeling van op nieuwe technologie gebaseerde producten en markten door hen te helpen bij het uitbesteden van onderzoek, bij het opvoeren van hun onderzoeksinspanningen , bij het verkrijgen van betere toegang tot prefinanciering , bij het uitbreiden van hun netwerken, bij het beter benutten van onderzoeksresultaten en het verwerven van technologische know-how ; overbrugging van de kloof tussen onderzoek en innovatie . Achtergrond De KMO's nemen een centrale plaats in binnen de Europese industrie. Zij moeten een sleutelcomponent zijn van het innovatiesysteem en in de keten van de omzetting van kennis in nieuwe producten, procédés en diensten. Door toenemende concurrentie op de interne markt en op mondiaal vlak dienen de Europese KMO's hun kennis en onderzoeksintensiteit te vergroten, projecten te ontwikkelen die de markttoegang van onderzoeksproducten vergemakkelijken, hun zakelijke activiteiten tot grotere markten uit te breiden en hun kennisnetwerken te internationaliseren. De meeste acties van de lidstaten met betrekking tot KMO's stimuleren en ondersteunen geen transnationale onderzoekssamenwerking en technologieoverdracht. Acties op EU-niveau zijn nodig om de impact van op nationaal en regionaal niveau ondernomen acties aan te vullen en te versterken. Naast de hieronder bedoelde acties wordt tevens de deelname van KMO's gestimuleerd en vergemakkelijkt en wordt met hun behoeften rekening gehouden in het gehele zevende kaderprogramma. Ingeval overinschrijving op KMO-specifieke instrumenten plaatsvindt, wordt de financiering van de verschillende instrumenten van het kaderprogramma herzien met het oog op een mogelijke herbestemming van de middelen ten gunste van instrumenten waar veel vraag naar is. De synergie tussen het zevende kaderprogramma en EUREKA kan worden benut ter ondersteuning van de vorming van partnerschappen tussen grote bedrijven en KMO's. Activiteiten Specifieke acties ter ondersteuning van KMO's zijn bedoeld om KMO's of KMO-associaties te ondersteunen die behoefte hebben aan het uitbesteden van onderzoek aan universiteiten en onderzoekscentra: overwegend low- en medium-tech-KMO's met weinig of geen onderzoekscapaciteit. Onderzoeksintensieve KMO's die onderzoek moeten uitbesteden ter aanvulling van hun kernonderzoekscapaciteit mogen eveneens deelnemen ; deze kunnen ook dienst doen als leveranciers van onderzoek voor andere projectpartners. Ook zal ondersteuning worden gegeven aan de vorming van spin-offs als middel om de resultaten van onderzoek te commercialiseren. De acties worden uitgevoerd binnen het gehele gebied van wetenschap en technologie , op basis van een aanpak van onderaf . De acties zullen betrekking hebben op onderzoeks- en demonstratieactiviteiten die de resultaten dichter bij de markt brengen en deze actielijn koppelen met instrumenten van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie. Financiële middelen worden via de volgende systemen toegekend: – onderzoek voor KMO's: om kleine groepen van innovatieve KMO's en ambachtelijke ondernemingen in Europa bij het oplossen van gemeenschappelijke of complementaire technologische problemen te ondersteunen, door middel van het zevende kaderprogramma en/of intergouvernementele financieringsregelingen, zoals de initiatieven JEREMIE en JASPER van de Commissie, de Europese Investeringsbank en de Europese bank voor wederopbouw en ontwikkeling (EBRD); – onderzoek voor KMO-associaties: om KMO-associaties en KMO-groeperingen te ondersteunen bij het ontwikkelen van technische oplossingen voor gemeenschappelijke problemen van een groot aantal KMO's in specifieke industriële sectoren of segmenten van de waardeketen; – onderzoek voor organisaties van het maatschappelijke middenveld: ter ondersteuning van organisaties van het maatschappelijke middenveld of netwerken van dergelijke organisaties voor het opdracht geven aan onderzoekers tot het uitvoeren van onderzoeken. Deze drie systemen vervangen de coöperatieve onderzoeksactiviteiten en de collectieve onderzoeksactiviteiten voor KMO's in het zesde kaderprogramma. Hierbij zullen geen wijzigingen worden aangebracht in de regels voor administratie en beheer, behalve wanneer dit noodzakelijk is omwille van vereenvoudiging. Bovendien zal steun worden verleend aan regelingen voor "nationale premies voor de verkennende fase", waaraan KMO's of verenigingen van KMO's de financiële middelen kunnen ontlenen om voorstellen voor het zevende kaderprogramma op te stellen. Maatregelen ter vergemakkelijking van de deelname van KMO's zoals de creatie van nieuwe of verdere ontwikkeling van bestaande organismen die erin zijn gespecialiseerd KMO's te helpen om aan het zevende kaderprogramma deel te nemen. Het kaderprogramma Concurrentievermogen en Innovatie verleent steun aan netwerken van tussenpersonen en nationale en regionale regelingen die acties ondernemen , met de volgende doelstellingen: KENNISREGIO's Doelstellingen Versterken van het onderzoekspotentieel van Europese regio's, met name door het stimuleren en ondersteunen van de ontwikkeling, in gans Europa, van regionale "door onderzoek aangestuurde clusters" waarbij universiteiten, onderzoekscentra, ondernemingen en regionale autoriteiten betrokken zijn. Achtergrond Regio's worden in toenemende mate erkend als belangrijke spelers in het onderzoeks- en ontwikkelingslandschap van de EU. Onderzoeksbeleid en -activiteiten op regionaal, interregionaal en grensoverschrijdend niveau steunen vaak op de ontwikkeling van "clusters" die publieke en private actoren verenigen. De pilootactie "Kennisregio's" heeft de dynamiek van deze ontwikkeling en de noodzaak van ondersteuning en stimulering van de ontwikkeling van dergelijke structuren aangetoond. De op dit gebied ondernomen acties stellen de Europese regio's in staat hun investeringscapaciteit in OTO te versterken en onderzoeksactiviteiten uit te voeren, terwijl ook hun potentieel voor het succesvol betrekken van hun ondernemingen bij Europese onderzoeksprojecten wordt gemaximaliseerd en de creatie van regionale centra en/of clusters wordt vergemakkelijkt, waardoor de regionale ontwikkeling in Europa wordt bevorderd en de Europese onderzoeksruimte wordt ontwikkeld. Er moet aandacht worden besteed aan het specifieke geval van samenwerking tussen naburige grensregio's, zoals het geval was onder de programma's van INTERREG III en vastgelegd in de regels betreffende de territoriale doelstelling. Het initiatief "Kennisregio's" zal oplossingen omvatten voor grensoverschrijdende problemen evenals mechanismen voor het bevorderen van grensoverschrijdende regionale samenwerking in onderzoek, ongeacht de vraag of de betrokken regio's onder de doelstellingen convergentie of regionaal concurrentievermogen vallen. Activiteiten Het nieuwe initiatief Kennisregio's omvat en verenigt regionale actoren die betrokken zijn bij onderzoek: universiteiten, onderzoekscentra, industrie, overheden (regionale raden of regionale ontwikkelingsagentschappen). De projecten hebben betrekking op acties ten behoeve van de uitvoering van regionale innovatiestrategieën, de gezamenlijke analyse van de onderzoeksagenda's van regionale of grensoverschrijdende clusters (in samenhang met andere activiteiten voor regionale innovatieclusters in ruimere zin) en de creatie van een instrumentarium om deze aan bod te laten komen in specifieke onderzoeksactiviteiten, inclusief de "monitoring" van regio's met een minder ontwikkeld onderzoeksprofiel door hoog ontwikkelde regio's en rechtstreekse ondersteuning van opkomende kennisregio's . Dit omvat maatregelen die gericht zijn op het verbeteren van onderzoeksnetwerken en toegang tot onderzoeksfinanciering alsmede betere integratie van onderzoekscholen en -instellingen in de regionale economieën. Deze activiteiten worden geïmplementeerd in nauwe samenhang met het regionaal beleid van de EU (met name ten aanzien van het gebruik van structuurfondsen) en het kaderprogramma Concurrentievermogen en Innovatie en de programma's Onderwijs en Opleiding. In de context van de specifieke activiteit "Kennisregio's" worden synergieën nagestreefd met het regionaal beleid en met grote nationale en regionale programma's van de EU, met name met betrekking tot de convergentieregio's en ultraperifere regio's. In dit verband worden uit de structuurfondsen en mogelijk ook door de groep van de Europese Investeringsbank aanvullende kredieten verstrekt ter versterking van regionale structuren voor technologieoverdracht en met name wetenschap- en technologieparken en –complexen, alsmede innovatiezones en incubatie- en technocellen. ONDERZOEKSPOTENTIEEL Doelstelling Stimuleren van de verwezenlijking van het volledige onderzoekspotentieel van de uitgebreide Unie door het ontsluiten en ontwikkelen van het onderzoekspotentieel in de convergentieregio's en ultraperifere regio's van de EU (25) , en helpen versterken van de capaciteiten van hun onderzoekers om succesvol deel te nemen aan onderzoeksactiviteiten op EU-niveau. Achtergrond Europa benut, met name in minder ontwikkelde regio's ver van de Europese kern van onderzoek en industriële ontwikkeling, zijn onderzoekspotentieel niet volledig. Teneinde onderzoekers en instellingen van deze regio's te helpen bijdragen tot de algemene Europese onderzoeksinspanning, en bovendien te helpen profiteren van de bestaande kennis en ervaring in andere regio's van Europa, beoogt deze actie het scheppen van de voorwaarden die hen in staat stellen om hun potentieel te benutten en hen helpen om volledig de Europese onderzoeksruimte tot stand te brengen in de uitgebreide Unie. Activiteiten De actie op dit gebied omvat steun voor: Er worden sterke synergieën nagestreefd met het regionaal beleid van de EU. Acties in het kader van deze rubriek zullen behoeften en kansen identificerendiede onderzoekscapaciteiten van opkomende en bestaande centra van excellentie in convergentieregio's versterken en waarin de Structuurfondsen en het Cohesiefonds kunnen tegemoet komen. Er wordt eveneens naar synergie gestreefd met het kaderprogramma concurrentievermogen en innovatie teneinde de regionale commercialisering van O&O te bevorderen in samenwerking met de industrie. WETENSCHAP IN DE MAATSCHAPPIJ Doelstelling Met het oog op het opbouwen van een effectieve en democratische Europese kennismaatschappij is het doel het bevorderen van de harmonieuze integratie van de wetenschappelijke en technologische inspanning en gerelateerd onderzoeksbeleid in het Europese sociale weefsel, door het stimuleren op Europese schaal van reflectie op en discussie over wetenschap en technologie en de relatie ervan met maatschappij en cultuur. Met name het milieubeleid vormt het raakvlak tussen wetenschappelijke kennis en sociale ontwikkeling. Achtergrond De invloed van wetenschap en technologie op ons dagelijkse leven wordt alsmaar groter. Als product van sociale activiteit en gemodelleerd door sociale en culturele factoren blijft wetenschap en technologie niettemin een afgelegen gebied ver van de dagelijkse zorgen van een groot deel van het publiek en van de politieke besluitvormers, en blijft deze het voorwerp van misverstanden en ongefundeerde hoop en vrees. Controversiële kwesties omtrent opkomende technologieën moeten door de maatschappij worden behandeld op basis van goed geïnformeerde discussies die leiden tot verstandige keuzen en beslissingen. Activiteiten Het substantiële en geïntegreerde initiatief op dit gebied omvat steun voor: Deze activiteiten nemen de vorm aan van met name onderzoeksprojecten, studies, netwerken en uitwisselingen, publieke evenementen en initiatieven, prijzen, enquêtes en gegevensverzameling. In veel gevallen impliceren zij internationale partnerschappen met organisaties uit derde landen. INTERNATIONALE SAMENWERKINGSACTIVITEITEN Om competitief te worden en een leidende rol te spelen op wereldniveau heeft de Gemeenschap een sterk en coherent internationaal wetenschaps- en technologiebeleid nodig. Er zal een overkoepelende strategie worden geformuleerd voor de internationale samenwerking, die alle internationale acties zal omvatten die in het kader van de diverse programma's van het zevende kaderprogramma worden uitgevoerd. Dit internationaal beleid heeft drie gecorreleerde doelstellingen: De samenwerking met derde landen binnen het zevende kaderprogramma wordt in het bijzonder gericht op de volgende groepen of landen: De themageoriënteerde internationale samenwerkingsacties worden uitgevoerd in het kader van het programma "Samenwerking". De internationale acties op het gebied van menselijk potentieel worden uitgevoerd in het kader van het programma "Mensen". Onder het programma "Capaciteiten" worden maatregelen ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van de Europese strategie voor internationale samenwerking op het gebied van wetenschap en technologie geïmplementeerd. Met name worden acties en maatregelen die onder de programma's "Samenwerking" en "Mensen" vallen, ondersteund en worden waar nodig door specifieke samenwerkingsacties van wederzijds belang geflankeerd . Het accent ligt op biregionale samenwerking inzake wetenschap en technologie en het prioriteren en bepalen van het beleid voor samenwerking inzake wetenschap en technologie, alsmede het ondersteunen van de coördinatie van het nationaal beleid voor internationale samenwerking inzake wetenschap en technologie. Rekening houdend met de met de International Association for the promotion of cooperation with scientists from the New Independent States of the Former Soviet Union (INTAS) opgedane ervaringen in de samenwerking met de landen van Oost-Europa en Centraal-Azië wordt INTAS voortgezet. De activiteiten van INTAS zullen worden gefinancierd vanuit de specifieke programma's "Samenwerking", "Mensen" en "Capaciteiten". Er wordt gezorgd voor de algemene coördinatie van de internationale samenwerkingsacties binnen de verschillende programma's van het zevende kaderprogramma. NIET-NUCLEAIRE ACTIES VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK CENTRUM VOOR ONDERZOEK Doelstelling Het verlenen van klantgestuurde wetenschappelijke en technische ondersteuning voor het beleidsvormingsproces van de EU, waarbij gezorgd wordt voor ondersteuning van de uitvoering en voortgangscontrole van het bestaand beleid en het inspelen op nieuwe beleidsbehoeften. Achtergrond De onafhankelijkheid van het GCO van speciale belangen, particuliere of nationale, gecombineerd met zijn technische expertise vergemakkelijkt, de communicatie en consensusvorming tussen stakeholders (industriële associaties, milieuactiegroepen, bevoegde instanties van de lidstaten, andere onderzoekscentra, enz.) en beleidsmakers, in het bijzonder op EU-niveau. Via wetenschappelijke en technologische ondersteuning helpt het GCO het EU-beleidsproces effectiever, transparanter en wetenschappelijk verantwoorder te maken. In deze context verleent het GCO ondersteuning aan het Europees Parlement en versterkt het zijn betrekkingen met de parlementaire commissies en de leden. Verzoeken om studies en verzoeken van andere aard worden door het Parlement bij het GCO via een werkgroep EP/GCO ingediend. Al het door het GCO uitgevoerde onderzoek wordt gecoördineerd met het onderzoek dat in het kader van de thematische prioriteiten wordt verricht, teneinde overlappingen en dubbel werk te vermijden. Het nut en de geloofwaardigheid van de ondersteuning door het GCO van het EU-beleid houdt nauw verband met de kwaliteit van zijn wetenschappelijke expertise en de integratie hiervan in de internationale wetenschappelijke wereld. Het GCO gaat derhalve door met investeren in onderzoek en netwerken met andere centra van excellentie op relevante gebieden. Het GCO participeert onder contract in indirecte acties waar het de relevante expertise heeft om toegevoegde waarde te creëren, in het bijzonder gemeenschappelijke wetenschappelijke referentiesystemen, netwerken, opleiding en mobiliteit, onderzoeksinfrastructuur en deelneming aan technologieplatforms en coördinatie-instrumenten. Het GCO werkt actief aan het bevorderen van de integratie van nieuwe lidstaten en kandidaat-lidstaten door hun activiteiten in dezelfde mate te ondersteunen als die van de EU-15. Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek versterkt zijn unieke positie in de Europese onderzoeksruimte in het hart van de Europese wetenschapscultuur. Door de toegang tot zijn onderzoeksfaciliteiten voor Europese en niet-Europese onderzoekers, met name voor beginnende wetenschappers, te vergemakkelijken intensiveert het zijn samenwerking met andere openbare en particuliere onderzoeksorganisaties, werkt het voortdurend aan de verbetering van de wetenschappelijke kwaliteit van zijn eigen activiteiten en draagt het op een meer wetenschappelijke basis bij tot het hoger onderwijs en hogere beroepsopleidingen, waaraan het GCO een hoge prioriteit zal blijven geven. Activiteiten De prioriteiten van het GCO liggen op gebieden die strategisch belangrijk zijn voor de Unie en haaeinbreng eenhoge toegevoegde waarde levert. Er wordt voortgegaan met het verlenen van wetenschappelijke en technische ondersteuning aan EU-beleid op kerngebieden zoals duurzame ontwikkeling, klimaatverandering, voeding, energie, vervoer, chemicaliën, alternatieve methoden voor dierproeven, onderzoeksbeleid, informatietechnologieën, referentiemethoden en -materialen, biotechnologie, risico's, gevaren en sociaal-economische effecten. De volgende gebieden van cruciaal belang voor de Unie krijgen bijzondere aandacht: - Voorspoed in een kennisintensieve maatschappij – Uitvoeren en ontwikkelen van geavanceerde econometrische modellerings- en analysetechnieken in de context van uitstippeling en voortgangscontrole van het beleid zoals de follow-up van de Lissabon-agenda, de interne markt en het onderzoeks- en onderwijsbeleid. – Ontwikkelen van modellen voor het op een verantwoorde wijze ondersteunen van een nieuw evenwicht tussen duurzaamheidsdoelstellingen en concurrentievermogen. – Ontwikkelen van voor risicobeoordelings- en risicobeheersprocedures als instrumenten voor de besluitvorming, met name met het oog op de taken van het Europees Parlement, de Commissie en de agentschappen. - Solidariteit en verantwoord beheer van hulpbronnen – Zich ontwikkelen tot een erkend W&T-referentiecentrum inzake duurzame landbouw gericht op voedingsmiddelenkwaliteit, -traceerbaarheid en -veiligheid (inclusief genetisch gemodificeerde voedingsmiddelen en voeder), beheer van de ruimte en randvoorwaarden, en ondersteunen van de uitvoering van het GLB. – W&T-ondersteuning van het gemeenschappelijk visserijbeleid. – Opvoeren van de beschikbaarsheid van geharmoniseerde Europese gegevens met een geografisch referentiekader en ruimte-informatiesystemen (ondersteuning van INSPIRE) en verdere ontwikkeling van nieuwe benaderingen voor mondiale milieu- en hulpbronnenmonitoring (ondersteuning van GMES). – Verstrekken van expertise en vervullen van een centrale rol in de GMES-onderzoeksactiviteiten en bij de ontwikkeling van nieuwe toepassingen op dit gebied. – Ondersteunen van de uitvoering van het actieplan voor milieu en gezondheid van de EU inclusief het ondersteunen van lopende activiteiten om een communautair geïntegreerd informatiesysteem inzake milieu en gezondheid tot stand te brengen. – Bevorderen en versterken van de ontwikkeling en validatie van alternatieve strategieën, en met name methoden zonder gebruikmaking van dieren, op alle relevante onderzoeksterreinen (veiligheidsbeoordeling, testen van vaccins, geneeskundig en biomedisch onderzoek enz.). - Veiligheid en vrijheid – Ontwikkelen van activiteiten die bijdragen tot de totstandbrenging van vrijheid, gerechtigheid en veiligheid, met name in gebieden die te maken hebben met de bestrijding van terrorisme, georganiseerde misdaad en fraude, veilige grenzen en preventie van grote risico's, in samenwerking met wetshandhavingsinstanties en relevante EU-diensten. – Ondersteunen van de communautaire reactie op natuurlijke en technologische rampen. - Europa als wereldpartner – Opvoeren van de steun voor het externe beleid van de EU op specifieke gebieden zoals de buitenlandse aspecten van de binnenlandse veiligheid, ontwikkelingssamenwerking en humanitaire hulp. BIJLAGE II INDICATIEVE VERDELING OVER DE PROGRAMMA'S De indicatieve verdeling over de programma's is als volgt (in miljoen EUR): Samenwerking * (26) 32 492 Gezondheid 6 134 Voeding, landbouw en biotechnologie 1 935 Visserij en duurzame exploitatie van de oceanen ... Informatie- en communicatietechnologieën 9 020 Nanowetenschappen, nanotechnologieën, materialen en nieuwe productietechnologieën 3 467 Energie 2 385 Milieu (inclusief klimaatverandering) 1 886 Vervoer (inclusief luchtvaart) 4 150 Sociaal-economische wetenschappen en geesteswetenschappen 657 Veiligheid 1 429 Ruimtevaart 1 429 Ideeën 7 560 Mensen 4 777 Capaciteiten 3 944 Onderzoeksinfrastructuren* 1 708 Onderzoek ten behoeve van KMO's 1 328 Kennisregio's 126 Onderzoekspotentieel 320 Wetenschap in de maatschappij 329 Internationale samenwerkingsactiviteiten 133 Niet-nucleaire acties van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek 1 751 TOTAAL 50 524 * Inclusief een subsidie aan de Europese Investeringsbank voor de instelling van de "risicodelende financieringsfaciliteit" bedoeld in bijlage III. De besluiten van de Raad tot vaststelling van de bijdragende specifieke programma's bepalen (a) de maximumbijdrage ervan in de subsidie en (b) de modaliteiten op grond waarvan de Commissie beslist over de herverdeling van door de subsidie gegenereerde inkomsten en van eventuele overblijvende bedragen in de loop van het zevende kaderprogramma. BIJLAGE III FINANCIERINGSSYSTEMEN Acties onder contract De door het zevende kaderprogramma ondersteunde activiteiten worden gefinancierd via een waaier van "financieringssystemen". Deze systemen worden, alleen of in combinatie, gebruikt ter financiering van verschillende categorieën van via het kaderprogramma uitgevoerde acties. De besluiten betreffende specifieke programma's, werkprogramma's en uitnodigingen tot het indienen van voorstellen vermelden waar en wanneer nodig: - de gebruikte types van systemen voor het financieren van de verschillende categorieën van acties; - de categorieën van deelnemers (zoals onderzoeksorganisaties, universiteiten, industrie, overheden) die ervan kunnen profiteren; - de types van activiteiten (onderzoek, ontwikkeling, demonstratie, opleiding, verspreiding, kennisoverdracht en andere gerelateerde activiteiten) die via elk ervan kunnen worden gefinancierd. In beginsel moet de keuze van het toe te passen financieringssysteem aan het onderzoekspersoneel worden overgelaten, en slechts in zeer specifieke gevallen kunnen de werkprogramma's het financieringssysteem specificeren dat moet worden gebruikt voor het thema waarover voorstellen worden ingewacht. De financieringssystemen zijn als volgt: a) Ter ondersteuning van acties die in de eerste plaats worden uitgevoerd op basis van uitnodigingen tot het indienen van voorstellen: 1. Collaboratieve projecten Ondersteuning van onderzoeksprojecten die worden uitgevoerd door consortia met deelnemers uit verschillende landen, gericht op het ontwikkelen van nieuwe kennis, nieuwe technologie, producten of gemeenschappelijke middelen voor onderzoek. De omvang, het bereik en de interne organisatie van de projecten kan variëren per gebied en per onderwerp. De projecten kunnen uiteenlopen van gerichte onderzoeksacties van kleine of middelgrote omvang tot grotere integrerende projecten die voor het bereiken. De nadruk moet bij de projecten komen te liggen op kleinere projectconsortia en KMO's. Hiertoe zullen er projecten met een eenvoudige, korte snelle procedure komen, zonder ingewikkelde financiële beginselen en onnodige verslaglegging. 2. Netwerken van excellentie Ondersteuning van gezamenlijke onderzoeksprogramma's die worden geïmplementeerd door een aantal onderzoeksorganisaties welke hun activiteiten op een gegeven gebied integreren, uitgevoerd door onderzoeksteams in het kader van samenwerking op langere termijn. De implementatie van deze gezamenlijke programma's vereist een formele verbintenis van de organisaties die een deel van hun middelen en hun activiteiten integreren. 3. Coördinatie- en ondersteuningsacties Steun voor activiteiten die gericht zijn op het coördineren of ondersteunen van onderzoeksactiviteiten en -beleidslijnen (netwerken, uitwisselingen, transnationale toegang tot onderzoeksinfrastructuren, studies, conferenties, enz.). Deze acties kunnen ook op een andere wijze dan via uitnodigingen tot het indienen van voorstellen worden uitgevoerd. 4. Individuele projecten Ondersteuning van projecten die worden uitgevoerd door individuele onderzoeksteams. Dit systeem wordt overwegend gebruikt voor het ondersteunen van projecten voor door onderzoekers aangestuurd "grensverleggend" onderzoek dat gefinancierd wordt via overdraagbare subsidies in het kader van de Europese Onderzoeksraad. 5. Ondersteuning van opleiding en loopbaanontwikkeling van onderzoekers Ondersteuning van opleiding en loopbaanontwikkeling van onderzoekers, in alle programma's, projecten en initiatieven, ook de Marie Curie-acties. Bevordering van de omstandigheden die het voor vrouwen gemakkelijker maken een onderzoekscarrière te beginnen en deze voor te zetten. 6. Onderzoek ten behoeve van specifieke groepen (in het bijzonder KMO's) Ondersteuning van onderzoeksprojecten waarbij het grootste deel van het onderzoek wordt uitgevoerd door universiteiten, onderzoekscentra of andere juridische entiteiten, ten behoeve van specifieke groepen, in het bijzonder KMO's of associaties van KMO's. Inspanningen worden gedaan om aanvullende financiering vanuit de groep van de Europese investeringsbank vrij te maken. b) Ter ondersteuning van acties die worden uitgevoerd op basis van besluiten van het Europees Parlement en de Raad , gebaseerd op een voorstel van de Commissie, verleent de Gemeenschap financiële steun voor multigefinancierde grootschalige initiatieven. - Een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de gezamenlijke uitvoering van welbepaalde nationale onderzoeksprogramma's, op basis van artikel 169 van het Verdrag. Deze gezamenlijke uitvoering vereist de instelling of het bestaan van een specifieke uitvoeringsstructuur. De communautaire financiële steun wordt verleend behoudens de vaststelling van een financieel plan dat gebaseerd is op formele verbintenissen van bevoegde nationale instanties. - Een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de uitvoering van gezamenlijke technologie-initiatieven om doelstellingen te realiseren die niet haalbaar zijn via de in punt 1 hiervoor bedoelde financieringssystemen. Bij gezamenlijke technologie-initiatieven wordt een combinatie gemobiliseerd van financiering van verschillende aard en uit verschillende bronnen: particuliere en publieke, Europese en nationale. Deze financiering kan verschillende vormen aannemen en kan worden toegewezen of gemobiliseerd via een waaier van mechanismen: steun uit het kaderprogramma, leningen van de Europese Investeringsbank, steun voor risicokapitaal. Rechtsgrondslag voor een dergelijke bijdrage kunnen artikel 171 van het Verdrag of de besluiten betreffende de specifieke programma's zijn. De communautaire steun wordt verleend behoudens vaststelling van een algemeen financieel plan gebaseerd op een formele verbintenis van alle betrokken partijen. De regels inzake deelname zullen specifieke maatregelen bevatten om te zorgen dat, wat betreft de uitvoering van gezamenlijke technologie-initiatieven, de toegankelijkheid voor en de deelname van KMO's en kleine onderzoeksgroepen wordt gestimuleerd en ondersteund, ook op het vlak van adequate deelname in de besluitvormingsprocedures. Dit aspect van de gezamenlijke technologie-initiatieven moet onderdeel zijn van de periodieke evaluatie van die initiatieven na hun totstandbrenging . - Een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de ontwikkeling van nieuwe infrastructuren van Europees belang. Rechtsgrondslag voor een dergelijke bijdrage kunnen artikel 171 van het Verdrag of de besluiten betreffende de specifieke programma's zijn. Bij de ontwikkeling van nieuwe infrastructuren wordt een combinatie van financiering van verschillende aard en oorsprong gemobiliseerd: nationale financiering, kaderprogramma, structuurfondsen , leningen van de Europese Investeringsbank en andere. De communautaire steun wordt verleend behoudens vaststelling van een algemeen financieel plan gebaseerd op een formele verbintenis van alle betrokken partijen. De Gemeenschap zal activiteiten ten behoeve van de overdracht van technologie steunen en bijdragen aan de overbrugging van de kloof tussen onderzoek en de commercialisatie daarvan door financiering te bieden aan het Europees investeringsfonds voor het beheren van een faciliteit voor overdracht van technologie. Onder de voorwaarden die in de specifieke programma's en in de regels inzake deelname moeten worden gespecifieerd, zal de faciliteit financiering bieden voor activiteiten op het gebied van overdracht van technologie door universiteiten, onderzoekscentra of andere rechtspersonen die actief zijn op het gebied van overdracht van technologie. De Gemeenschap voert de financieringssystemen uit in overeenstemming met de regels inzake deelneming , de relevante staatssteuninstrumenten, met name het communautaire kader voor staatssteun voor onderzoek en ontwikkeling, alsmede de internationale regels op dit gebied. In overeenstemming met dit internationale kader moeten de schaal en de vorm van de financiële deelneming per geval kunnen worden aangepast, met name indien financiering uit andere bronnen van de publieke sector beschikbaar is, inclusief andere bronnen van communautaire financiering zoals de EIB. Naast directe financiële steun voor de deelnemers zal de Gemeenschap via de "risicodelende financieringsfaciliteit" hun toegang verbeteren tot EIB-leningen door het verstrekken van een subsidie aan de bank. De communautaire subsidie wordt door de bank naast de eigen middelen gebruikt ter dekking van de voorziening en kapitaalallocatie voor haar leningfinanciering. Behoudens en in overeenstemming met de nadere regels die moeten worden vastgesteld in de regels inzake deelneming en de besluiten van de Raad tot vaststelling van de specifieke programma's, zal dit mechanisme EIB-leningen op ruimere schaal voor Europese OTO-acties (zoals gezamenlijke technologie-initiatieven, grote projecten inclusief Eureka-projecten, en nieuwe onderzoeksinfrastructuren en door KMO's geleide projecten ) mogelijk maken. Spelers inzake regionale ontwikkeling moeten geraadpleegd worden bij de ontwikkeling van deze "risicodelende financieringsfaciliteit" teneinde O&O-projecten met particuliere investeringen aan te zwengelen . Bij deelnemers aan een actie onder contract die gevestigd zijn in een regio met een ontwikkelingsachterstand (convergentieregio's en ultraperifere regio's (27) ) wordt aanvullende financiering uit de Structuurfondsen gemobiliseerd telkens waar dat mogelijk en nodig is. Bij deelneming van entiteiten uit de kandidaat-lidstaten kan onder soortgelijke voorwaarden een extra bijdrage uit de financiële pretoetredingsinstrumenten worden verstrekt. De gedetailleerde financieringsregelingen voor acties in het kader van het onderdeel "onderzoeksinfrastructuren" van het programma "Capaciteiten" van het zevende kaderprogramma worden vastgesteld met het oog op het verzekeren van effectieve complementariteit tussen communautaire onderzoeksfinanciering en andere EU- en nationale instrumenten, met name de Structuurfondsen. Eigen acties De Gemeenschap heeft de door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek uitgevoerde activiteiten, "eigen acties" genoemd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0119 ) (1) , – gelet op artikel 7 van het Euratom-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0112/2005), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie en van de Commissie Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0203/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 119, tweede alinea van het Euratom-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. verzoekt de overlegprocedure te starten in overeenstemming met de gezamenlijke verklaring van 4 maart 1975 indien de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0429 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0290/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0194/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 juni 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. …/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2320/2002 (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Met het oog op de bescherming van personen en goederen in de Europese Unie moeten gemeenschappelijke regels voor de beveiliging van de burgerluchtvaart worden opgesteld om wederrechtelijke daden tegen burgerluchtvaartuigen , die een gevaar vormen voor de veiligheid van de burgerluchtvaart te voorkomen. Dit doel moet worden nagestreefd door gemeenschappelijke regels en normen voor de beveiliging van de luchtvaart vast te stellen en mechanismen voor het toezicht op de naleving van deze regels en normen op te zetten. (2) Met het oog op de beveiliging van de burgerluchtvaart in het algemeen is het wenselijk tot een gemeenschappelijke interpretatie te komen van bijlage 17 (versie van april 2002) van het Verdrag van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart, dat op 7 december 1944 is gesloten. (3) Naar aanleiding van de gebeurtenissen van 11 september 2001 in de Verenigde Staten is Verordening (EG) nr. 2320/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart (5) goedgekeurd. (4) Verordening (EG) nr. 2320/2002 moet worden herzien in het licht van de opgedane ervaring en moet worden ingetrokken en vervangen door een nieuw besluit waarin gestreefd wordt naar vereenvoudiging, harmonisering en verduidelijking van de bestaande regels en naar verbetering van het beveiligingsniveau. (5) Om tegemoet te komen aan de evoluerende risicobeoordelingen en de introductie van nieuwe technologieën mogelijk te maken, is er behoefte aan meer flexibiliteit bij het vaststellen van beveiligingsmaatregelen en –procedures; in het nieuwe besluit moeten daarom de basisbeginselen worden vastgelegd van wat er gedaan moet worden om de burgerluchtvaart te beveiligen tegen wederrechtelijke daden, zonder evenwel technische en procedurele bijzonderheden te geven over de wijze waarop deze beginselen moeten worden toegepast. (6) Het nieuwe besluit moet van toepassing zijn op burgerluchthavens op het grondgebied van een lidstaat, op exploitanten die diensten aanbieden op deze luchthavens en op entiteiten die goederen en/of diensten aan of via deze luchthavens leveren. (7) Onverminderd het Verdrag inzake strafbare feiten en bepaalde andere handelingen begaan aan boord van luchtvaartuigen (Tokio, 1963), het Verdrag tot bestrijding van het wederrechtelijk in zijn macht brengen van luchtvaartuigen (Den Haag, 1970) en het Verdrag ter bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht tegen de veiligheid van de burgerluchtvaart (Montreal, 1971), moet het nieuwe besluit ook betrekking hebben op beveiligingsmaatregelen aan boord van luchtvaartuigen of tijdens vluchten van communautaire luchtvaartmaatschappijen. (8) De bedreiging is niet even groot voor de verschillende types burgerluchtvaart. Bij het vaststellen van gemeenschappelijke basisnormen voor de beveiliging van de luchtvaart, moet rekening worden gehouden met de grootte van het luchtvaartuig, de aard van de exploitatie en/of de frequentie van de activiteiten op luchthavens, zodat eventueel afwijkingen kunnen worden toegestaan. (9) De lidstaten moeten ook de toestemming krijgen om, op basis van een risicobeoordeling, striktere normen toe te passen dan de nog vast te stellen gemeenschappelijke basisnormen . Er moet evenwel een onderscheid worden gemaakt tussen gemeenschappelijke basisnormen en striktere normen , en er moet ook een vergelijkbaar onderscheid gelden voor de financiering daarvan. (10) Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen post en traditionele vracht. Ook voor post moeten gemeenschappelijke veiligheidsmaatregelen worden genomen, die rekening houden met de bijzondere kenmerken van post. (11) Het is mogelijk dat derde landen vragen dat andere dan de in dit besluit vastgestelde maatregelen worden toegepast voor vluchten vanuit een luchthaven van een lidstaat naar of over dat derde land. Onverminderd de bilaterale overeenkomsten die de Gemeenschap heeft gesloten, moet de Commissie de door het derde land vereiste maatregelen kunnen bestuderen en kunnen beslissen of een lidstaat, exploitant of andere betrokken entiteit de vereiste maatregelen mag blijven toepassen. (12) Hoewel het mogelijk is dat in een en dezelfde lidstaat twee of meer organen of entiteiten betrokken zijn bij de beveiliging van de luchtvaart, moet elke lidstaat één autoriteit aanwijzen die de toepassing van de beveiligingsnormen moet coördineren en toezicht moet houden op de toepassing van deze normen. (13) Teneinde vast te stellen wie verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke basisnormen en te beschrijven welke maatregelen de exploitanten en andere entiteiten moeten nemen, moet elke lidstaat een nationaal programma voor de beveiliging van de burgerluchtvaart opstellen. Voorts moeten alle luchthavenexploitanten, luchtvaartmaatschappijen en entiteiten die de normen voor de beveiliging van de luchtvaart toepassen een beveiligingsprogramma opstellen, toepassen en instandhouden om zowel aan het nieuwe besluit als aan alle toepasselijke nationale programma's voor de beveiliging van de burgerluchtvaart te voldoen. (14) Om toezicht te kunnen houden op de naleving van het nieuwe besluit en het nationale programma voor de beveiliging van de burgerluchtvaart, moet elke lidstaat een nationaal programma opstellen om de mate van beveiliging van de burgerluchtvaart te controleren en ervoor zorgen dat dit programma wordt toegepast. (15) Om toezicht te kunnen houden op de toepassing van het nieuwe besluit door de lidstaten en om zwakke punten in de beveiliging van de burgerluchtvaart op te sporen, moet de Commissie inspecties uitvoeren, waaronder ook onaangekondigde inspecties. (16) In verband met de verwachte uitbreiding van zijn bevoegdheden moet het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart geleidelijk worden betrokken bij het toezicht op de naleving van de gemeenschappelijke bepalingen inzake de beveiliging van de burgerluchtvaart. (17) Uitvoeringsbesluiten waarin de gemeenschappelijke maatregelen en procedures voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke basisnormen worden vastgesteld en gevoelige beveiligingsinformatie is opgenomen, de inspectieverslagen van de Commissie en de antwoorden van de bevoegde nationale autoriteiten moeten worden beschouwd als "gerubriceerde EU-gegevens" in de zin van Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 29 november 2001 tot wijziging van haar reglement van orde (6) . Deze gegevens mogen niet worden bekendgemaakt; ze mogen alleen ter beschikking worden gesteld van exploitanten en entiteiten die er een gewettigd belang bij hebben. (18) De maatregelen en procedures ter uitvoering van deze verordening moeten worden aangenomen overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) . (19) Opdat transferpassagiers en transferbagage zouden kunnen worden vrijgesteld van beveiligingsonderzoeken als ze aankomen met een vlucht uit een derde land (dit concept wordt "one-stop security" genoemd) en opdat dergelijke passagiers zich bij aankomst onder de reeds gecontroleerde vertrekkende passagiers zouden kunnen mengen, dienen overeenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen, waarin wordt erkend dat de beveiligingsnormen van het derde land gelijkwaardig zijn aan de communautaire normen, te worden aangemoedigd. (20) De doelstelling van "one-stop security" voor alle vluchten binnen de Europese Unie moet worden nagestreefd. (21) De sancties op overtredingen van de bepalingen van deze verordening moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (22) Op 2 december 1987 hebben het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk in Londen overeenstemming bereikt over regelingen voor meer samenwerking inzake het gebruik van de luchthaven van Gibraltar, in de vorm van een gezamenlijke verklaring van de ministers van Buitenlandse Zaken van beide landen. Deze regelingen moeten nog van toepassing worden. (23) Er moet worden gedacht aan de instelling van een solidariteitsmechanisme op grond waarvan bijstand kan worden verleend na terroristische handelingen met grote gevolgen in de vervoerssector. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstellingen 1. In deze verordening worden gemeenschappelijke regels vastgesteld voor de beveiliging van de burgerluchtvaart tegen wederrechtelijke daden die een gevaar vormen voor de veiligheid van de burgerluchtvaart . In deze verordening wordt ook de basis gelegd voor een gemeenschappelijke interpretatie van bijlage 17 (versie van april 2002) van het Verdrag van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart. 2. De doelstellingen van lid 1 moeten worden bereikt door middel van: Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening heeft betrekking op: 2. De toepassing van deze verordening op de luchthaven van Gibraltar laat de respectieve rechtsopvattingen van het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk betreffende het geschil inzake de soevereiniteit over het grondgebied waarop de luchthaven gelegen is, onverlet. Artikel 3 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 4 Gemeenschappelijke basisnormen 1. De gemeenschappelijke basisnormen voor de bescherming van de burgerluchtvaart tegen wederrechtelijke daden die een gevaar vormen voor de veiligheid van de burgerluchtvaart, zijn vastgesteld in de bijlage. 2. De lidstaten en de gebruikers delen de kosten van de toepassing van de gemeenschappelijke basisnormen voor het bestrijden van wederrechtelijke daden. Ter voorkoming van verstoring van de mededingingsverhoudingen tussen lidstaten en tussen luchthavens, luchtvaartmaatschappijen en andere betrokken organisaties in de Gemeenschap evenals tussen lidstaten en derde landen, dient de Commissie zo spoedig mogelijk een voorstel in voor een uniforme regeling voor de financiering van deze beveiligingsmaatregelen. 3. Overeenkomstig de procedure van artikel 20 , lid 2, worden gedetailleerde maatregelen en procedures vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van de in lid 1 bedoelde gemeenschappelijke basisnormen . Deze maatregelen hebben met name betrekking op: De Commissie stelt in overeenstemming met de procedure van artikel 20, lid 2, criteria vast op grond waarvan de lidstaten uitzonderingen kunnen maken op de gemeenschappelijke basisnormen van lid 1 en beveiligingsmaatregelen kunnen nemen die een afdoend niveau van bescherming bieden in luchthavens of afgebakende zones van luchthavens op basis van een beoordeling van de risico's ter plaatse . Dergelijke alternatieve maatregelen zijn gerechtvaardigd om redenen die te maken hebben met de grootte van het luchtvaartuig, de aard van de activiteiten en/of de frequentie van de activiteiten in de betrokken luchthavens. 4. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de in lid 1 bedoelde gemeenschappelijke basisnormen worden toegepast. 5. Elk van de gedetailleerde maatregelen en procedures voor de tenuitvoerlegging van de in lid 1 bedoelde gemeenschappelijke basisnormen wordt vastgesteld op basis van een risico- en effectbeoordeling. In deze beoordeling dienen ook de te verwachten kosten te worden betrokken. Artikel 5 Transparantie ten aanzien van de kosten Wanneer kosten in verband met de beveiliging op de luchthaven of aan boord in de prijs van een vliegticket zijn inbegrepen, moeten die kosten afzonderlijk worden vermeld op het ticket of op andere wijze aan de passagier kenbaar worden gemaakt. Artikel 6 Maatregelen in geval van inbreuk op de beveiliging Wanneer lidstaten vermoeden dat het beveiligingsniveau door een inbreuk op de beveiliging in het gedrang is gekomen, zorgen zij ervoor dat onmiddellijk de nodige actie wordt ondernomen om deze inbreuk ongedaan te maken en de constante beveiliging van de burgerluchtvaart te verzekeren. De lidstaten plegen met het in het artikel 20 bedoelde comité overleg voordat zij dergelijke maatregelen toepassen. Artikel 7 Strengere maatregelen van lidstaten 1. Lidstaten mogen maatregelen toepassen die strenger zijn dan de in artikel 4 vastgelegde gemeenschappelijke basisnormen . Zij moeten daarbij tewerk gaan op basis van een risicobeoordeling en overeenkomstig de communautaire regelgeving. Strengere maatregelen moeten relevant, objectief en niet-discriminerend zijn en in verhouding staan tot het bestreden risico. De lidstaten moeten de genomen maatregelen voorafgaand aan de toepassing ervan aan de Commissie en het in artikel 20 bedoelde comité meedelen. 2. De Commissie kan de toepassing van lid 1 controleren en, na raadpleging van het in artikel 20 , lid 1, vermelde comité, beslissen of de lidstaat de maatregelen mag blijven toepassen. De Commissie deelt haar besluit mee aan de Raad en de lidstaten. Binnen een maand nadat de beslissing door de Commissie is meegedeeld, kan een lidstaat beroep aantekenen tegen de beslissing bij de Raad. De Raad kan, bij gekwalificeerde meerderheid en binnen een termijn van drie maanden, een afwijkende beslissing nemen. 3. Lid 1, tweede alinea, en lid 2 zijn niet van toepassing als de strengere maatregelen beperkt blijven tot een welbepaalde vlucht op een specifieke datum. 4. De lidstaten staan in voor de kosten die met de toepassing van de in lid 1 bedoelde strengere maatregelen gepaard gaan. Artikel 8 Oormerking van veiligheidsheffingen en -vergoedingen Veiligheidsheffingen en -vergoedingen, ongeacht of zij door lidstaten dan wel door luchtvaartmaatschappijen of entiteiten worden geheven, zijn transparant, worden uitsluitend aangewend voor de kosten van beveiliging van de luchthaven of het vliegtuig en bedragen niet meer dan de kosten voor de toepassing van de in artikel 4 bedoelde gemeenschappelijke basisnormen. Artikel 9 Door derde landen vereiste beveiligingsmaatregelen 1. Onverminderd de bilaterale overeenkomsten waarbij de Gemeenschap partij is, moet een lidstaat de Commissie in kennis stellen van door derde landen vereiste maatregelen voorzover deze afwijken van de gemeenschappelijke basisnormen die in artikel 4 zijn vastgesteld voor vluchten vanuit een luchthaven van een lidstaat naar of over dat derde land. 2. Op verzoek van de betrokken lidstaat of op eigen initiatief onderzoekt de Commissie de toepassing van de overeenkomstig lid 1 meegedeelde maatregelen en kan zij conform de procedure in artikel 20, lid 2 en na raadpleging van het derde land een passend antwoord aan het derde land opstellen. De Commissie deelt haar beslissing mee aan de Raad en de lidstaten. 3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing wanneer: Artikel 10 Nationale autoriteit Als in een en dezelfde lidstaat twee of meer organen betrokken zijn bij de beveiliging van de luchtvaart, duidt die lidstaat één autoriteit aan (hierna "de bevoegde autoriteit" genoemd) die verantwoordelijk is voor de coördinatie van en het toezicht op de toepassing van de in artikel 4 vermelde gemeenschappelijke basisnormen . Artikel 11 Programma's De lidstaten, luchthavenexploitanten, luchtvaartmaatschappijen en andere entiteiten die de normen voor luchtvaartbeveiliging toepassen, zijn verantwoordelijk voor het opstellen, toepassen en instandhouden van hun respectieve beveiligingsprogramma's op de in de artikelen 12 tot en met 16 beschreven wijze. Bovendien moeten de lidstaten ook de in artikel 17 gedefinieerde ruimere kwaliteitscontrole uitvoeren. Artikel 12 Nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart 1. Elke lidstaat moet een nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart opstellen, toepassen en instandhouden. In dat programma zijn de verantwoordelijkheden voor de toepassing van de in artikel 4 vermelde gemeenschappelijke basisnormen vastgesteld en zijn de door de exploitanten en andere entiteiten te nemen maatregelen beschreven. 2. De bevoegde autoriteit stelt de exploitanten en entiteiten die er een gewettigd belang in stellen, op een "need to know"-basis schriftelijk in kennis van de passende delen van zijn nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart. Artikel 13 Nationaal kwaliteitscontroleprogramma 1. Elke lidstaat zorgt voor de opstelling, toepassing en handhaving van een nationaal kwaliteitscontroleprogramma. Het programma stelt de lidstaten in staat de kwaliteit van de beveiliging van de burgerluchtvaart te controleren en na te gaan of aan deze verordening en aan het nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart is voldaan . 2. De specificaties van het nationaal kwaliteitscontroleprogramma worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20, lid 2 . Het programma maakt het mogelijk tekortkomingen snel op te sporen en te corrigeren . Het programma bepaalt ook dat alle luchthavens, exploitanten en andere entiteiten die verantwoordelijk zijn voor de toepassing van beveiligingsnormen en die op het grondgebied van de betrokken lidstaat zijn gevestigd, geregeld worden gecontroleerd door of onder toezicht van de nationale autoriteit . Artikel 14 Programma voor beveiliging van de luchthaven 1. Elke luchthavenexploitant moet een programma voor luchthavenbeveiliging opstellen, toepassen en instandhouden. In dat programma is beschreven welke methodes en procedures de luchthavenexploitant moet volgen om te beantwoorden aan deze verordening en aan het nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart dat is opgesteld door de lidstaat waarin de luchthaven is gevestigd. In het programma is ook beschreven hoe de luchthavenexploitant toezicht zal houden op de naleving van deze methodes en procedures. 2. Het luchthavenbeveiligingsprogramma moet bij de bevoegde autoriteit worden ingediend. Artikel 15 Programma voor beveiliging van de luchtvaartmaatschappij 1. Elke lidstaat moet ervoor zorgen dat luchtvaartmaatschappijen die vanuit die staat diensten verstrekken, een programma voor beveiliging van luchtvaartmaatschappijen toepassen en instandhouden dat aan de vereisten van de nationale programma's voor de beveiliging van de burgerluchtvaart voldoet. In dat programma is beschreven welke methodes en procedures de luchtvaartmaatschappij moet volgen om te beantwoorden aan deze verordening en aan het nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart dat is opgesteld door de lidstaat van waaruit hij diensten verleent. In het programma is ook beschreven hoe de luchtvaartmaatschappij toezicht zal houden op de naleving van deze methodes en procedures. 2. Op verzoek moet het programma voor beveiliging van de luchtvaartmaatschappij bij de bevoegde autoriteit worden ingediend. 3. Wanneer een programma voor beveiliging van een luchtvaartmaatschappij binnen de Gemeenschap door de bevoegde autoriteit van de lidstaat die de exploitatievergunning verleent, is goedgekeurd, wordt dit door alle andere lidstaten erkend. Deze goedkeuring en erkenning is niet van toepassing op die delen van het programma die betrekking hebben op strengere maatregelen die moeten worden toegepast in een lidstaat buiten de lidstaat die de exploitatievergunning verleent. Artikel 16 Programma voor de beveiliging van een erkend agent die de normen inzake luchtvaartbeveiliging toepast 1. Elke entiteit die volgens het nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart de normen inzake luchtvaartbeveiliging moet toepassen , moet een beveiligingsprogramma opstellen, toepassen en instandhouden. In dat programma is beschreven welke methodes en procedures de entiteit moet volgen om te beantwoorden aan het nationaal programma voor beveiliging van de burgerluchtvaart dat is opgesteld door de desbetreffende lidstaat met betrekking tot haar activiteiten in die lidstaat en daarnaast aan deze verordening . In het programma is ook beschreven hoe de entiteit toezicht zal houden op de naleving van deze methodes en procedures. 2. Op verzoek moet het programma voor beveiliging van de entiteit die de normen inzake beveiliging van de luchtvaart toepast bij de bevoegde autoriteit worden ingediend. Artikel 17 Inspecties door de Commissie 1. De Commissie draagt het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart op om in samenwerking met de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat inspecties uit te voeren , inclusief inspecties van luchthavens, exploitanten en entiteiten die normen voor de beveiliging van de luchtvaart toepassen, teneinde toezicht te houden op de toepassing van deze verordening door de lidstaten , zwakke plekken in de beveiliging van de luchtvaart op te sporen en, indien nodig, aanbevelingen te doen om de beveiliging van de luchtvaart te verbeteren . Hiertoe stelt de bevoegde autoriteit de Commissie schriftelijk in kennis van alle burgerluchthavens op haar grondgebied, behalve de luchthavens die onder artikel 4, lid 3 , vallen. De procedures voor de uitvoering van inspecties door de Commissie worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20 , lid 2. 2. De inspecties door de Commissie van luchthavens, exploitanten en andere entiteiten die normen voor de beveiliging van de luchtvaart toepassen, vinden onaangekondigd plaats. 3. Elk inspectieverslag van de Commissie wordt aan de nationale autoriteit van de betrokken lidstaat meegedeeld; in haar antwoord moet deze autoriteit aangeven welke maatregelen worden genomen om eventuele vastgestelde tekortkomingen te corrigeren. Het verslag van de Commissie en het antwoord van de nationale autoriteit worden vervolgens meegedeeld de bevoegde autoriteiten van alle andere lidstaten . 4. De Commissie zorgt ervoor dat iedere Europese luchthaven die onder deze verordening valt, binnen ... (9) ten minste eenmaal wordt geïnspecteerd. Artikel 18 Verspreiding van informatie Met het oog op Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom worden de volgende documenten beschouwd als "gerubriceerde EU-gegevens", die niet openbaar mogen worden gemaakt: Artikel 19 Verslag De Commissie doet het Europees Parlement, de Raad, de lidstaten en de nationale parlementen jaarlijks een verslag toekomen over de toepassing van deze verordening en de impact ervan op de verbetering van de beveiliging van de luchtvaart, maar ook over eventuele zwakke punten en tekortkomingen die bij controles en inspecties van de Commissie aan het licht zijn gebracht. Artikel 20 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité (hierna: "het Comité). 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op een maand. 3. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 21 Adviesgroep van belanghebbenden Onverminderd de rol van het in artikel 20 bedoelde Comité richt de Commissie een "Adviesgroep van belanghebbenden inzake luchtvaartbeveiliging" op, met Europese representatieve organisaties die betrokken zijn bij of rechtstreeks worden beïnvloed door beveiliging van de luchtvaart. De rol van deze groep is uitsluitend beperkt tot het adviseren van de Commissie. Het in artikel 20 bedoelde Comité houdt de Adviesgroep van belanghebbenden inzake luchtvaartbeveiliging tijdens het gehele regelgevingsproces op de hoogte. Artikel 22 Publicatie van informatie De Commissie stelt jaarlijks besluiten van de inspectieverslagen op en publiceert conform Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (10) een verslag over de toepassing van deze verordening en over de situatie in de Gemeenschap betreffende beveiliging van de luchtvaart. Artikel 23 Derde landen Overeenkomsten waarin erkend wordt dat de in het derde land toegepaste beveiligingsnormen gelijkwaardig zijn aan de communautaire normen moeten overeenkomstig artikel 300 van het Verdrag in tussen de Gemeenschap en een derde land gesloten internationale luchtvaartovereenkomsten worden opgenomen, teneinde aldus de verwezenlijking van de doelstelling van "one-stop security" voor alle vluchten tussen de Europese Unie en derde landen dichterbij te brengen. Artikel 24 Sancties De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn wanneer de bepalingen van deze verordening worden geschonden en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de daadwerkelijke toepassing van die sancties te verzekeren. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Artikel 25 Intrekking Verordening (EG) nr. 2320/2002 wordt ingetrokken. Artikel 26 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Ze is van toepassing vanaf ... (11) , behalve artikel 4, lid 3 , artikel 17 , lid 1, en artikel 20 , die van toepassing zijn vanaf ... (12) *. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE GEMEENSCHAPPELIJKE BASISNORMEN VOOR DE BEVEILIGING VAN DE BURGERLUCHTVAART TEGEN WEDERRECHTELIJKE DADEN 1. LUCHTHAVENBEVEILIGING 1.1 Eisen in verband met het ontwerp van de luchthaven 1. Bij het ontwerp en de bouw van nieuwe luchthaveninstallaties of de verbouwing van bestaande luchthaveninstallaties moet rekening worden gehouden met de voorschriften voor de toepassing van de in deze bijlage en in de uitvoeringsbesluiten vermelde gemeenschappelijke basisnormen . 2. Luchthavens worden ingedeeld in de volgende zones: 1.2 Toegangscontrole 1. De toegang tot de luchtzijde wordt beperkt om te beletten dat onbevoegde personen en verboden voertuigen deze zones binnenkomen. 2. De toegang tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones wordt gecontroleerd om te voorkomen dat onbevoegde personen en verboden voertuigen deze zones binnenkomen. 3. Personen en voertuigen krijgen alleen toegang tot de luchtzijde en om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones als ze aan de vereiste veiligheidsvoorwaarden beantwoorden. 4. Alle personeelsleden, met inbegrip van de bemanningsleden, moeten met succes een achtergrondcontrole hebben doorlopen voordat zij een luchthavenidentificatiekaart krijgen die hen zonder begeleiding toegang verleent tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones. Identificatiekaarten kunnen worden erkend door andere bevoegde autoriteiten dan de afgever van de betrokken identificatiekaart . 1.3 Beveiligingsonderzoeken van personen die geen passagier zijn en van de voorwerpen die zij bij zich dragen 1. Personen die geen passagier zijn en de voorwerpen die zij bij zich dragen worden op willekeurige basis onderzocht bij het binnenkomen van om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones om te voorkomen dat verboden voorwerpen in deze zones worden binnengebracht. 2. Alle personen die geen passagier zijn en de voorwerpen die zij bij zich dragen worden onderzocht bij het binnenkomen van kritieke delen van om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones om te voorkomen dat verboden voorwerpen in deze zones worden binnengebracht. 1.4 Onderzoek van voertuigen Voertuigen die een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone binnenkomen, worden onderzocht om te voorkomen dat verboden voorwerpen in deze zones worden binnengebracht. 1.5 Bewaking, patrouilles en andere fysieke controles In de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones vinden bewaking, patrouilles en andere fysieke controles plaats om verdachte gedragingen en zwakke punten die kunnen worden misbruikt om wederrechtelijke daden te stellen, op te sporen en om personen te beletten dergelijke daden te stellen. 2. AFGEBAKENDE ZONES VAN LUCHTHAVENS Luchtvaartuigen die geparkeerd zijn in afgebakende zones van luchthavens waarop de in artikel 4, lid 3 , vermelde alternatieve maatregelen van toepassing zijn, worden gescheiden van luchtvaartuigen waarop alle in de bijlage vastgestelde gemeenschappelijke basisnormen van toepassing zijn om te verzekeren dat de veiligheidsnormen die worden toegepast op de luchtvaartuigen van de tweede categorie en op hun passagiers, bagage en vracht niet in het gedrang komen . 3. BEVEILIGING VAN LUCHTVAARTUIGEN 1. Wanneer de passagiers zijn uitgestapt, wordt het luchtvaartuig aan een beveiligingscontrole onderworpen alvorens het weer vertrekt om te garanderen dat zich geen verboden voorwerpen aan boord bevinden. Een luchtvaartuig kan van deze controle worden vrijgesteld wanneer het vanuit een andere lidstaat arriveert, tenzij de Commissie of de betrokken lidstaat aanwijzingen heeft verschaft waaruit blijkt dat de passagiers en hun cabinebagage niet kunnen worden geacht te zijn gecontroleerd in de zin van de gemeenschappelijke basisnormen bedoeld in artikel 4. 2. Passagiers die op een erkende luchthaven vanwege technische problemen uit een luchtvaartuig zijn gestapt en vervolgens in een beveiligde zone van die luchthaven verblijven, moeten niet opnieuw aan een beveiligingsonderzoek worden onderworpen. 3. Elk luchtvaartuig wordt beschermd tegen manipulatie door onbevoegden. De aanwezigheid van een luchtvaartuig in de kritieke delen van de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone wordt geacht een voldoende bescherming te vormen. 4. Elk luchtvaartuig dat niet beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden wordt doorzocht. 4. PASSAGIERS EN CABINEBAGAGE 4.1 Beveiligingsonderzoek van passagiers en cabinebagage 1. Alle passagiers die voor een eerste vlucht vertrekken, inclusief transfer- en transitpassagiers, en hun cabinebagage worden onderzocht om te voorkomen dat verboden voorwerpen in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones of aan boord van luchtvaartuigen worden gebracht. 2. Transferpassagiers en hun cabinebagage kunnen worden vrijgesteld van deze beveiligingsonderzoeken als: 3. Transitpassagiers en hun cabinebagage kunnen worden vrijgesteld van deze beveiligingsonderzoeken als: 4.2 Bescherming van passagiers en cabinebagage 1. Passagiers en hun cabinebagage worden beschermd tegen manipulatie door onbevoegden vanaf het ogenblik waarop ze zijn onderzocht tot het vertrek van het luchtvaartuig waarmee ze worden vervoerd. 2. Onderzochte vertrekkende passagiers mogen zich niet met aankomende passagiers mengen, behalve wanneer: 4.3 Passagiers die de orde kunnen verstoren Passagiers die de orde kunnen verstoren worden vóór vertrek aan passende veiligheidsmaatregelen onderworpen. 5. RUIMBAGAGE 5.1 Beveiligingsonderzoek van ruimbagage 1. Alle ruimbagage wordt onderzocht alvorens ze in het luchtvaartuig wordt geladen. 2. Ruimbagage van transferpassagiers kan worden vrijgesteld van deze beveiligingsonderzoeken als: 3. Ruimbagage van transitpassagiers kan worden vrijgesteld van deze beveiligingsonderzoeken als ze aan boord van het luchtvaartuig blijft. 5.2 Bescherming van ruimbagage Ruimbagage die bestemd is om in een luchtvaartuig te worden vervoerd, wordt beschermd tegen manipulatie door onbevoegden vanaf het ogenblik waarop ze wordt onderzocht of het ogenblik waarop de luchtvaartmaatschappij de ruimbagage onder zich neemt, indien dit vroeger is, tot het vertrek van het luchtvaartuig waarin de ruimbagage zal worden vervoerd. 5.3 Controle op ruimbagage in relatie tot de passagiers 1. Elk stuk ruimbagage wordt geïdentificeerd als begeleid of onbegeleid. De ruimbagage van een passagier die is ingecheckt voor een vlucht maar die zich niet aan boord van het luchtvaartuig bevindt, wordt als onbegeleid geïdentificeerd. 2. Onbegeleide ruimbagage wordt niet vervoerd, tenzij die bagage van de passagier gescheiden is door factoren waarover de passagier geen controle heeft of de bagage aan afdoende beveiligingsmaatregelen is onderworpen. 6. VRACHT EN POST 6.1 Beveiligingsmaatregelen voor vracht 1. Alle vracht wordt aan beveiligingsmaatregelen onderworpen alvorens in het luchtvaartuig te worden geladen. Een luchtvaartmaatschappij aanvaardt geen vracht voor vervoer in een luchtvaartuig als de beveiligingsmaatregelen niet bevestigd zijn door een erkend agent van een andere luchtvaartmaatschappij , een bekende expediteur of een expediteur voor rekening van anderen. 2. Transfervracht wordt onderworpen aan de in het uitvoeringsbesluit gespecificeerde beveiligingsmaatregelen. Transfervracht kan worden vrijgesteld van de beveiligingsmaatregelen: 3. Transitvracht kan worden vrijgesteld van beveiligingsmaatregelen als ze aan boord van het luchtvaartuig blijft. 6.2 Beveiligingsmaatregelen voor post 1. Alle post wordt aan beveiligingsmaatregelen onderworpen alvorens in het luchtvaartuig te worden geladen. Een luchtvaartmaatschappij aanvaardt geen post voor vervoer in een luchtvaartuig als niet is bevestigd dat de in een uitvoeringsbesluit nader te bepalen geschikte beveiligingsmaatregelen voor post zijn genomen. 2. Transferpost wordt onderworpen aan de in het uitvoeringsbesluit gespecificeerde beveiligingsmaatregelen. Transferpost kan worden vrijgesteld van de beveiligingsmaatregelen op grond van de vrijstellingscriteria als bedoeld in afdeling 5.1, punt 2. 3. Transitpost kan worden vrijgesteld van beveiligingsmaatregelen als ze aan boord van het luchtvaartuig blijft. 6.3 Bescherming van vracht 1. Vracht die bestemd is om in een luchtvaartuig te worden vervoerd, wordt beschermd tegen manipulatie door onbevoegden vanaf het ogenblik waarop de beveiligingsmaatregelen zijn uitgevoerd tot het vertrek van het luchtvaartuig waarmee de vracht zal worden vervoerd. 2. Vracht die, nadat de beveiligingsmaatregelen zijn uitgevoerd, niet afdoende beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden, wordt onderzocht. 7. BEDRIJFSPOST VAN EEN LUCHTVAARTMAATSCHAPPIJ EN BEDRIJFSMATERIEEL VAN EEN LUCHTVAARTMAATSCHAPPIJ Om te voorkomen dat verboden voorwerpen aan boord van een luchtvaartuig worden gebracht, worden bedrijfspost en bedrijfsmaterieel van een luchtvaartmaatschappij aan beveiligingscontroles onderworpen en vervolgens beschermd tot ze in het luchtvaartuig worden geladen. 8. VLUCHTBENODIGDHEDEN Om te voorkomen dat verboden voorwerpen aan boord van een luchtvaartuig worden gebracht, worden vluchtbenodigdheden, inclusief cateringmateriaal, die bestemd zijn voor vervoer of gebruik in een luchtvaartuig, aan beveiligingsmaatregelen onderworpen en vervolgens beschermd tot ze in het luchtvaartuig worden geladen. 9. LUCHTHAVENBENODIGDHEDEN Benodigdheden die in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones van luchthavens worden verkocht of gebruikt, inclusief leveringen voor belastingvrije winkels en restaurants, worden aan beveiligingsmaatregelen onderworpen om te voorkomen dat verboden voorwerpen in deze zones worden binnengebracht. 10. MEEREIZENDE BEVEILIGINGSAGENTEN 1. Onverminderd de toepasselijke veiligheidsmaatregelen in de luchtvaart: 2. Als een passagier tijdens een vlucht een wederrechtelijke daad wil stellen, worden passende beveiligingsmaatregelen genomen om dit te voorkomen. 3. Aan boord van een luchtvaartuig mogen geen wapens worden gedragen (met uitzondering van wapens die als vracht zijn aangegeven) , tenzij de betrokken lidstaat hiervoor toestemming heeft verleend en aan de vereiste veiligheidsvoorwaarden is voldaan , en 4. Meereizende beveiligingsagenten mogen enkel actief zijn aan boord van een luchtvaartuig als ze aan de vereiste beveiligingsvoorschriften voldoen en de vereiste opleiding hebben gevolgd. De lidstaten behouden zich het recht voor meereizende beveiligingsagenten te weigeren aan boord van vluchten van luchtvaartmaatschappijen waarvoor zij een vergunning hebben afgeleverd. 5. Punten 1 tot en met 4 zijn alleen van toepassing op luchtvaartmaatschappijen uit de Gemeenschap en luchtvaartmaatschappijen die hun hoofdvestiging in een of meer lidstaten hebben . 6. De verantwoordelijkheden voor het nemen van de nodige maatregelen in geval van wederrechtelijke handelingen aan boord van een burgerluchtvaartuig of tijdens een vlucht worden duidelijk afgebakend, onverminderd het beginsel van de overkoepelende bevoegdheid van de gezagvoerder. 11. RECRUTERING EN OPLEIDING VAN PERSONEEL 1. Personen die beveiligingsonderzoeken, toegangscontroles of andere beveiligingsmaatregelen toepassen of verantwoordelijk zijn voor de toepassing ervan, worden gerecruteerd, opgeleid en , in voorkomend geval, gecertificeerd teneinde te garanderen dat ze geschikt zijn voor deze werkzaamheden en bevoegd zijn om de hen toegewezen taken uit te voeren. 2. Indien het nodig is dat andere personen dan passagiers en begeleide personen met een luchthavenpas voor korte duur toegang krijgen tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, moeten deze personen een beveiligingsopleiding volgen alvorens ze een luchthavenidentificatiekaart of een bemanningidentificatiekaart krijgen , tenzij zij permanent begeleid worden door een of meer personen in het bezit van een luchthavenidentificatiekaart of een bemanningidentificatiekaart. 3. De in de leden 1 en 2 vermelde opleiding moet regelmatig worden herhaald. 4. De instructeurs die de in de leden 1 en 2 vermelde opleiding verstrekken, moeten over de nodige kwalificaties beschikken. 12. BEVEILIGINGSUITRUSTING De uitrusting die gebruikt wordt voor beveiligingsonderzoeken, toegangscontroles en andere beveiligingsmaatregelen moet voldoen aan de goedgekeurde specificatie en geschikt zijn om de beveiligingsmaatregelen uit te voeren. 13. ACHTERGRONDCONTROLES Alle piloten en aanvragers van een vliegbrevet voor gemotoriseerde vliegtuigen worden onderworpen aan uniforme achtergrondcontroles, die met geregelde tussenpozen worden herhaald. De besluiten van de bevoegde autoriteiten met betrekking tot deze achtergrondcontroles worden op grond van dezelfde criteria genomen. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0225 ) (1) , – gezien het convergentieverslag 2006 over Slovenië van de Commissie ( COM(2006)0224 ) en het convergentieverslag van de Europese Centrale Bank van mei 2006, – gelet op artikel 122, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0164/2006), – gelet op de artikelen 51 en 43, lid 1 van zijn Reglement, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over de uitbreiding van de eurozone (2) , – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0200/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. spreekt zich uit voor de aanneming van de euro door Slovenië in januari 2007; 3. verzoekt de lidstaten de Commissie de mogelijkheid te geven de vervulling van de criteria van Maastricht te beoordelen op basis van welomschreven, actuele, betrouwbare en kwalitatief hoogstaande gegevens; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de mensenrechtensituatie in Tunesië, met name de op 29 september 2005 (1) en 15 december 2005 (2) aangenomen resoluties, - gezien de op 1 maart 1998 in werking getreden Euro-mediterrane associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten en Tunesië (3) , - gezien de mededeling van de Commissie van 21 mei 2003 "Een nieuwe impuls voor EU-maatregelen inzake mensenrechten en democratisering, in samenwerking met de mediterrane partners" ( COM(2003)0294 ), - gezien de mededeling van de Commissie van 12 april 2005 "Tien jaar Euro-mediterraan partnerschap: een werkprogramma voor het aanpakken van de uitdagingen van de komende vijf jaar" ( COM(2005)0139 ), - gezien de mededeling van de Commissie van 12 mei 2004 over het Europese nabuurschapsbeleid ( COM(2004)0373 ) en haar op 4 juli 2005 in werking getreden actieplan EU-Tunesië, - gezien de in juni 2004 aangenomen richtsnoeren van de Raad inzake de bescherming van mensenrechtenactivisten, - gezien de op 13 december 2005 tijdens het debat over de mensenrechten in Tunesië door de fungerend voorzitter van de Raad en de Commissie afgelegde verklaringen, - gezien zijn op 14 februari 2006 aangenomen verslag over de clausule inzake mensenrechten en democratie in door de Europese Unie gesloten overeenkomsten (4) , - gezien de stappen die de voorzitterschappen van de Raad in de periode van september 2005 tot mei 2006 ondernomen hebben op het gebied van de mensenrechten in Tunesië, - gezien de aanwijzing van Tunesië als voorzitter van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering, op 1 april 2006, - gezien de bijeenkomst van 7 juni 2006 van de Politieke Commissie van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering, - gezien de verkiezing van Tunesië tot lid van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties en de toezeggingen die dit land inzake mensenrechten heeft gedaan, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de mensenrechten een essentieel aspect zijn van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Tunesië, conform artikel 2 van de Associatieovereenkomst EU-Tunesië en het actieplan van de Europese Unie inzake het Europese nabuurschapsbeleid, B. overwegende dat Tunesië zich er in dit actieplan toe verbonden heeft de democratie en de eerbiediging van de fundamentele vrijheden conform de internationale verdragen te bevorderen, en dat de nakoming van deze beloften een fundamenteel element is van de ontwikkeling van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Tunesië, C. herinnerend aan de drie verzoeken die de Commissie aan de Tunesische autoriteiten heeft gericht, met name de onmiddellijke deblokkering van de voor projecten van de civil society bestemde Europese kredieten, de tenuitvoerlegging van het programma voor justitiële hervorming en de instelling van een Subcomité mensenrechten, D. overwegende dat het enige resultaat dat de Commissie terzake geboekt heeft de sluiting is van een financieringsakkoord voor justitiële hervorming, E. overwegende dat de wet houdende instelling van een Hoger Advocateninstituut, waarin dit akkoord voorziet, begin mei 2006 is aangenomen door het Tunesische parlement zonder dat daarbij rekening is gehouden met de resultaten van de raadplegingen van de orde van advocaten, en dat de speciale VN-rapporteur inzake de onafhankelijkheid van rechters en advocaten nog steeds geen uitnodiging ontvangen heeft van de Tunesische regering, F. verontrust over het verbod dat de Tunesische mensenrechtenvereniging LTDH (Ligue tunisienne des droits de l'homme) werd opgelegd een voor 27 en 28 mei 2006 gepland congres te houden, en over het gewelddadige optreden tegen mensenrechtenactivisten en internationale waarnemers, G. overwegende dat de LTDH de eerste Arabische en Afrikaanse mensenrechtenvereniging is, en een van de pijlers van de onafhankelijke civil society in Tunesië, H. overwegende dat de situatie op het gebied van mensenrechten en vrijheden in Tunesië nog steeds zorgwekkend is en dat de stappen die de Raad en de Commissie tot nu toe hebben ondernomen maar weinig resultaten hebben opgeleverd, I. overwegende dat Tunesië sinds 1 april 2006 het voorzitterschap van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering bekleedt, hetgeen voor dit land een grote verantwoordelijkheid inhoudt ten aanzien van het bevorderen van de democratie en de mensenrechten in het kader van het Euro-mediterrane partnerschap, J. eraan herinnerend dat Tunesië een belangrijke rol speelt voor de totstandbrenging van een Euro-mediterrane ruimte van vrede, voorspoed en democratie, 1. herinnert eraan dat Tunesië en de Europese Unie sinds 1998 verbonden zijn door een Euro-mediterrane associatieovereenkomst en dat de mensenrechtenclausule een essentieel element is van deze overeenkomst; 2. betreurt dat de situatie op het gebied van vrijheden en mensenrechten in Tunesië nog steeds zorgwekkend is en vraagt de Tunesische autoriteiten hun internationale toezeggingen na te komen; 3. wenst dat de Tunesische autoriteiten opheldering verschaffen over het verbod dat zij de LTDH hebben opgelegd een congres te houden en over het geweld dat is gebruikt tegen Tunesische mensenrechtenactivisten en magistraten; 4. verzoekt het fungerend voorzitterschap van de Raad een publieke verklaring af te leggen over het verbod om het congres van de LTDH te houden en het gewelddadige optreden tegen Tunesische mensenrechtenactivisten, advocaten en magistraten; 5. herhaalt zijn aan de Raad en de Commissie gerichte verzoek een bijeenkomst van de associatieraad te beleggen, teneinde van gedachten te wisselen over de mensenrechtensituatie in Tunesië; 6. verzoekt de Raad en de Commissie wat dat betreft onverwijld alle nodige maatregelen te treffen om van de Tunesische autoriteiten te verkrijgen dat de voor projecten van de civil society bestemde Europese kredieten worden vrijgegeven en dat de Tunesische advocaat Mr. Mohammed Abbou wordt vrijgelaten; vraagt dat de actievrijheid van de mensenrechtenactivisten in Tunesië ten volle wordt gegarandeerd, conform de EU-richtsnoeren op dit gebied; 7. verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat het plan ter ondersteuning van de justitiële hervorming de nodige garanties biedt ten aanzien van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de vrijheid van handelen van de magistraten; verlangt dat de Tunesische autoriteiten daarnaast ook instemmen met het onderzoek dat de speciale rapporteur van de Verenigde Naties ter plaatse wil instellen naar de onafhankelijkheid van rechters en advocaten; 8. is van oordeel dat de tenuitvoerlegging van de op gang gebrachte hervormingen dient te worden beschouwd als een prioriteit van het partnerschap tussen de Europese Unie en Tunesië, en een essentiële factor van de harmonische ontwikkeling van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Tunesië moet zijn; 9. wenst dat de werkzaamheden van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering worden vergemakkelijkt door een betere medewerking van het Tunesische voorzitterschap in termen van eerbiediging van de mensenrechten; rekent op duidelijke verbeteringen op dit gebied, met name met het oog op de komende plenaire bijeenkomst van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en het parlement van Tunesië, en het bureau van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering. Het Europees Parlement , – gelet op de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO) tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten en de Russische Federatie (1) , die op 1 december 1997 van kracht is geworden en die in 2007 afloopt, – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over Rusland en Tsjetsjenië en met name naar zijn aanbeveling aan de Raad van 26 februari 2004 over de betrekkingen EU-Rusland (2) , alsook naar zijn resolutie van 15 december 2004 over de Top EU-Rusland van 25 november 2004 in Den Haag (3) , – gezien de resultaten van de 17de Top EU-Rusland die op 25 mei 2006 in Sotsji is gehouden, – gezien de dialoog die tussen de EU en Rusland wordt gevoerd over de mensenrechten, – gezien de huidige internationale en Europese verantwoordelijkheden van Rusland als fungerend voorzitter van de G8 en als voorzitter van het Comité van Ministers van de Raad van Europa, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat betere samenwerking en goede nabuurschapsbetrekkingen tussen de EU en Rusland van doorslaggevende betekenis zijn voor stabiliteit, veiligheid en welvaart in heel Europa, B. overwegende dat van beide zijden wordt gewezen op het belang van het strategische partnerschap tussen de EU en Rusland en op hun voornemen hun samenwerking in en buiten Europa verder op te voeren op basis van gedeelde belangen en gezamenlijke waarden, met name democratie, rechtsstaat en eerbiediging van mensenrechten, C. overwegende dat tijdens de Top EU-Rusland die in mei 2003 in St. Petersburg is gehouden, is besloten vier gemeenschappelijke ruimten te bepalen waardoor aan de twee jaar eerder overeengekomen gemeenschappelijke economische ruimte een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, een ruimte van externe veiligheid en een ruimte van onderzoek, onderwijs en cultuur werden toegevoegd; overwegende dat beide partijen de vooruitgang die tot dusverre geboekt is bij de implementatie van de vier 'gemeenschappelijke ruimten' hebben beoordeeld, D. overwegende dat op het gebied van met name energie de betrekkingen verder moeten worden verbeterd op basis van transparantie en beter beheer van de sector, zekerheid van bevoorrading, niet-discriminerend gebruik van doorvoerfaciliteiten en een beter klimaat voor meer investeringen, E. overwegende dat de EU na haar jongste uitbreiding zeer sterk hecht aan de tenuitvoerlegging van het Europees nabuurschapsbeleid, omdat dat één van de belangrijkste prioriteiten vormt van haar buitenlandse acties, met de daaruit voortvloeiende verdere betrokkenheid bij de oplossing van geschillen in Transnistrië en de Zuidelijke Kaukasus; overwegende dat de EU en Rusland een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor de totstandkoming van vreedzame oplossingen van geschillen in hun onmiddellijke omgeving, F. overwegende dat er nog steeds en in toenemende mate sprake is van bezorgdheid over de verzwakking van de democratie in Rusland, de toegenomen controle van de staat op de media, het verslechterende klimaat voor NGO's, de toegenomen politieke greep op het rechtswezen, de grotere problemen die de politieke oppositie bij haar acties ondervindt, alsmede over andere maatregelen die de macht van het Kremlin aanzienlijk hebben vergroot, G. overwegende dat er behoefte is aan meer samenwerking om democratie, veiligheid en stabiliteit in de gemeenschappelijke nabuurschap te versterken, met name door middel van gemeenschappelijke activiteiten voor de totstandbrenging van democratie en de eerbiediging van elementaire mensenrechten in Wit-Rusland, H. overwegende dat de Russische Federatie sinds mei 2006 het roterend voorzitterschap van het Comité van Ministers van de Raad van Europa bekleedt; overwegende dat de eerste prioriteit voor het Russische voorzitterschap, als bekendgemaakt door minister van Buitenlandse Zaken Serpeï Lavrov, de 'Versterking [is] van de nationale instrumenten ter bescherming van de mensenrechten, ontwikkeling van onderwijs in de mensenrechten en de rechten van nationale minderheden', 1. beklemtoont het belang van een versterkt en uitgebreid partnerschap tussen de Europese Unie en de Russische Federatie gebaseerd op onderlinge afhankelijkheid en gemeenschappelijke belangen bij de totstandbrenging van de vier gemeenschappelijke ruimten, maar is van oordeel dat het huidige samenwerkingsverband met Rusland veeleer pragmatisch dan strategisch is, daar hierin voornamelijk gemeenschappelijke economische belangen doorklinken zonder dat er op het gebied van mensenrechten en rechtsstaat resultaten van betekenis worden geboekt; 2. spreekt zijn waardering uit voor de werkzaamheden die momenteel plaatsvinden in verband met de gemeenschappelijke economische ruimte (GER) met als hoofddoel belemmeringen voor handel en investeringen op te ruimen en hervormingen en mededingingsvermogen te bevorderen op basis van beginselen van niet-discriminatie, openbaarheid en behoorlijk bestuur, maar betreurt dat er geen vooruitgang van betekenis is gemaakt bij de praktische tenuitvoerlegging van de routekaarten voor de andere drie gemeenschappelijke ruimten; 3. dringt er bij de Commissie op aan tijdig en op een transparante manier volledige uitleg te verschaffen omtrent haar beleid met betrekking tot de toetreding van Rusland tot de WTO, en daarbij aandacht te schenken aan alle terreinen en sectoren van onderhandeling; 4. dringt er bij de Commissie op aan onderzoek te doen naar bestaande gevallen van discriminatie die door de Russische autoriteiten bij de handel in de landbouwproducten wordt toegepast tegen EU-lidstaten als Polen, maar ook tegen staten in de gezamenlijke nabuurschap zoals Moldavië en Georgië; 5. wijst met nadruk op het strategische belang van samenwerking op het gebied van energie en de noodzaak de betrekkingen tussen de EU en Rusland op energiegebied aan te halen; betreurt dan ook dat er tijdens de Top in deze sector geen overeenkomst is bereikt en benadrukt dat het beginsel van onderlinge afhankelijkheid en transparantie en het belang van wederkerigheid wat betreft de toegang tot de markten, infrastructuur en investeringen de basis moeten vormen voor verdere onderhandelingen, ten einde oligopolistische marktstructuren te vermijden en de energievoorziening van de Europese Unie te diversifiëren; verzoekt Rusland in dit verband het Verdrag inzake het Energiehandvest te ratificeren en de samenwerking op het gebied van energiebesparing en hernieuwbare energiebronnen te intensiveren; 6. spreekt zijn waardering uit voor de ondertekening van overeenkomsten inzake visafaciliteiten en overname met het doel de visabeperkingen voor reizen van bepaalde categorieën burgers te versoepelen, en de uitzetting te vergemakkelijken van immigranten die de EU illegaal vanaf Russisch grondgebied zijn binnengekomen; 7. beklemtoont het belang van samenwerking met Rusland als een onmisbare strategische partner voor vrede, stabiliteit en veiligheid, en van de bestrijding van internationaal terrorisme en gewelddadig extremisme, alsmede van het aanpakken van "zachte veiligheidsthema's", zoals milieu- en nucleaire gevaren, verdovende middelen, wapen- en mensenhandel, en grensoverschrijdende georganiseerde misdaad in de Europese nabuurschap, in samenwerking met de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa en andere internationale fora; 8. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat overeenstemming is bereikt over de voorwaarden van het 20 miljoen EUR omvattende programma van de Commissie ter ondersteuning van het sociaal-economische herstel in de Noordelijke Kaukasus, als een aanvullend signaal dat de EU en Rusland bereid zijn in deze regio samen te werken; 9. steunt de gezamenlijke werkzaamheden van beide partners om de praktische samenwerking op het gebied van crisisbeheersing op te voeren en wijst met nadruk op de noodzaak ook bij de versteviging van de multilaterale non-proliferatiemechanismen samen te werken; 10. is verheugd over het voorstel van het toekomstige Finse voorzitterschap om in zijn programma voor het voorzitterschap van de Raad prioriteit toe te kennen aan de noordelijke dimensie; beklemtoont dat dit een belangrijk instrument kan zijn voor het versterken van het partnerschap tussen de EU en Rusland, en dat er concrete voorstellen en projecten moeten worden uitgewerkt en van de nodige financiering moeten worden voorzien; 11. betreurt dat er met betrekking tot de gemeenschappelijke ruimte van externe veiligheid geen vooruitgang is geboekt ten aanzien van de conflictoplossing in Transnistrië en de Zuidelijke Kaukasus, dat er geen werkelijke verbetering is opgetreden in Tsjetsjenië en dat er aan Russische zijde geen bereidheid bestaat om druk uit te oefenen op Wit-Rusland om een echt democratiseringsproces in dat land op gang te brengen; Dialoog over de mensenrechten 12. erkent het belang van de diverse dialogen die sinds jaar en dag worden gevoerd met het oog op een beter functioneren van de samenwerking en het partnerschap tussen de EU en Rusland en wijst met name op de noodzaak van een doeltreffende dialoog over de mensenrechten; 13. dringt er verder bij de Russische regering op aan om in dit kader bij te dragen aan de intensivering van het mensenrechtenoverleg tussen de EU en Rusland als een wezenlijk onderdeel van het partnerschap tussen de EU en Rusland, en om nationale en internationale mensenrechtenorganisaties en andere NGO's toe te staan ongehinderd hun werk te doen; 14. neemt nota van de verklaring van het Oostenrijkse voorzitterschap over de resultaten van het overleg over de mensenrechten dat plaatsvond in maart 2006; is in dit verband verheugd over het besluit van het Oostenrijkse voorzitterschap om een onderzoek in te stellen naar de gevallen van verdwijningen en foltering in Tsjetsjenië; 15. dringt er bij de Russische Federatie als lid van de Raad van Europa op aan om de omstandigheden voor gevangenen te verbeteren en een einde te maken aan de belemmeringen voor advocaten om toegelaten te worden bij gevangenen; wijst erop dat volgens het Russisch wetboek van strafrecht, gedetineerden opgesloten moeten worden in de nabijheid van hun woonplaats of waar hun proces heeft plaatsgevonden, en wijst in dit verband op de plaats van detentie van de heren Chodorkovski en Lebedev; 16. verzoekt de partners de dialoog over de mensenrechten in de nieuwe overeenkomst, na afloop van de PSO, te consolideren tot een degelijk gestructureerd en doorzichtiger instrument in dienst van een gemeenschappelijk mensenrechtenbeleid; 17. gaat ervan uit dat de huidige PSO, die in 2007 afloopt en waarin de nadruk eveneens valt op mensenrechten en burgerlijke vrijheden, de grondslag zal vormen van de nieuwe PSO, en spreekt er zijn waardering voor uit dat tijdens de Top is overeengekomen dat de huidige PSO van kracht blijft tot de nieuwe overeenkomst in werking treedt; 18. dringt er bij de Russische regering op aan invulling te geven aan haar verantwoordelijkheid als fungerend voorzitter van de G8 en als voorzitter van het Comité van Ministers van de Raad van Europa om tastbare resultaten te behalen bij de verdere ontwikkeling van transparante handel en betrouwbare economische betrekkingen en bij de totstandbrenging van stabiliteit, veiligheid, democratie en eerbiediging van de mensenrechten; o o o 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de president en het parlement van de Russische Federatie, de OVSE en de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gezien de ontwerprichtlijn en ontwerpverordening van de Commissie van 6 februari 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG (1) (verder ontwerpuitvoeringsrichtlijn en ontwerpuitvoeringsverordening), – gezien de informele ontwerpuitvoeringsmaatregelen die sinds 6 februari 2006 aan het Europees Parlement zijn toegezonden, – gelet op Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (2) , – gezien de verklaring die de voorzitter van de Commissie, Romano Prodi, op 5 februari 2002 in het Europees Parlement heeft afgelegd (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 februari 2002 over de uitvoering van de wetgeving inzake financiële diensten (4) , – gelet op artikel 64 van Richtlijn 2004/39/EG : de horizonbepaling ("sunset clause"), – gezien de voorgestelde wijzigingen aan de ontwerpuitvoeringsmaatregelen, die zijn Commissie economische en monetaire zaken op 30 mei 2006 heeft goedgekeurd, – gezien het antwoord dat de Commissie het Parlement op deze voorgestelde wijzigingen heeft gegeven bij schrijven van 9 juni 2006, gericht aan de rapporteur en aan de voorzitter van de bevoegde commissie, – gezien de uitkomsten van de vergadering van het Europees Comité voor het effectenbedrijf op 8 en 9 juni 2006, – gezien de conclusies van de ECOFIN-Raad van 5 mei 2006, waarin het belang van toezicht, coördinatie en convergentie binnen de EU wordt onderstreept, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat de rechtsgrondslag van Richtlijn 2004/39/EG wordt gevormd door artikel 47 van het EG-Verdrag, dat niet uitdrukkelijk de mogelijkheid van uitvoeringsverordeningen biedt; dat het Europees Parlement, indachtig de doelstelling van betere regelgeving en de totstandbrenging van werkelijk gelijke randvoorwaarden, het gebruik van verordeningen over het algemeen steunt, 1. verzoekt de Commissie de grenzen van de haar bij Besluit 2004/39/EG verleende bevoegdheden overeenkomstig de toepasselijke Verdragsbepalingen zorgvuldig in aanmerking te nemen om de actoren op de financiële markten rechtszekerheid te bieden; 2. wijst erop dat de ontwerpuitvoeringsmaatregelen een werkbare oplossing zijn om de doelstellingen te verwezenlijken, namelijk verbeterde bedrijfsvoorwaarden voor beleggingsondernemingen en andere handelsplaatsen alsmede efficiënte, transparante, veilige financiële markten in de EU, 3. onderstreept dat het werk dat het Parlement sinds de publicatie van de uitvoeringsmaatregelen heeft verricht, in een stroomversnelling is geraakt door de noodzaak van eerbiediging van de wettelijke bepalingen waarmee gestreefd wordt naar een evenwicht tussen concurrentie en transparantie op de financiële markten, de belanghebbenden (aandeelhouders, emittenten en gebruikers), de regelgevende instanties en de democratisch verkozen vertegenwoordigers, 4. juicht het toe dat de Commissie zich bereid heeft getoond om samen met het Parlement te werken aan het best mogelijke resultaat voor alle betrokken partijen; herinnert eraan dat het Europees Parlement vanaf de eerste fase van de werkzaamheden in het comité bij het werk moet worden betrokken en op de hoogte moet worden gehouden; 5. merkt op dat er voor de procedure voor de goedkeuring van de uitvoeringsmaatregelen nauwelijks precedenten bestaan en ze afbreuk doet aan de normale gang van zaken bij de ontwikkeling van EU-wetgeving; wijst er daarom op dat er een voor alle instellingen bevredigende oplossing moet worden gevonden, teneinde de interinstitutionele betrekkingen in positieve zin verder te ontwikkelen; 6. wijst erop dat Commissaris Interne markt en diensten, Charlie McCreevy in een brief van 23 maart 2006 aan de voorzitter van de bevoegde Commissie economische en monetaire zaken heeft aangegeven dat de achtergrondnota "slechts een werkdocument is dat door de diensten van de Commissie is opgesteld en uitsluitend als basis voor het overleg dient. De nota bevat daarom geenszins formele amendementen op de ontwerpmaatregelen"; is derhalve van mening dat met dit document geen nieuwe voorwaarden kunnen worden toegevoegd aan de in de ontwerpuitvoeringsmaatregelen vermelde voorwaarden; 7. wijst erop dat er ondanks de over het algemeen coöperatieve benadering tussen de EU-instellingen structurele tekortkomingen bestaan in de wijze waarop wetgevingsbevoegdheden aan de Commissie worden gedelegeerd, hetgeen de uitkomst van belangrijke wetgevingshandelingen, zoals de vaststelling van de uitvoeringsmaatregelen, in gevaar kan brengen; 8. geeft zijn bereidheid te kennen te blijven werken aan de verbetering van het functioneren van de interinstitutionele betrekkingen op alle beleidsterreinen, met name in het kader van het Lamfalussy-proces, teneinde een duurzame, wederzijds bevredigende oplossing te vinden, waardoor het Europees Parlement op voet van gelijkheid komt te staan met de Raad bij het ongedaan maken van de delegatie van wetgevingsbevoegdheden; 9. is van mening dat de goedkeuring van Richtlijn 2004/39/EG door middel van de medebeslissingsprocedure het Parlement een integrale rol biedt bij de bepaling van wat wel en wat niet in de uitvoeringsmaatregelen moet worden opgenomen; is van mening dat Besluit 1999/468/EG van de Raad het Parlement machtigt niet alleen voorgestelde uitvoeringswetgeving af te keuren als deze de grenzen van de verleende bevoegdheden te buiten gaat, maar ook deze te wijzigen overeenkomstig de onderliggende medebeslissingsbevoegdheden, volgens de geest van de interinstitutionele relatie die volledig en zorgvuldig in acht moet worden genomen; 10. wijst op het belang van consolidering van de rol van het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) bij het coördineren van de werkzaamheden van de nationale regelgevers en het bevorderen van convergentie op regelgevingsgebied en tevens als onmisbare centrale adviseur op Europees niveau voor kwesties die onder zijn bevoegdheden vallen; 11. merkt op dat coördinatiewerkzaamheden tussen de bevoegde nationale regelgevers daarom over het algemeen in het CEER besproken dienen te worden; wijst erop dat het daarbij met name om het volgende gaat: 12. onderstreept dat het CEER momenteel niet over de operationele middelen beschikt om doeltreffend invulling te geven aan zijn rol; 13. verzoekt de lidstaten het CEER te voorzien van de middelen die nodig zijn om Richtlijn 2004/39/EG en de bijbehorende uitvoeringsmaatregelen ten uitvoer te leggen; 14. verzoekt de lidstaten de democratische verantwoordingsplicht van het CEER, met name jegens het Parlement, aan te scherpen: 15. is van mening dat de uitvoeringsbevoegdheden in hun huidige vorm het best haalbare resultaat voor alle betrokken partijen zijn; 16. keurt de uitvoeringsmaatregelen goed; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en het CEER. Het Europees Parlement , – gelet op de duurzame ontwikkelingsstrategie zoals goedgekeurd op de Europese Raad van Göteborg op 15 en 16 juni 2001 en gelet op het actieprogramma van Johannesburg zoals goedgekeurd op de Wereldtop over duurzame ontwikkeling in 2002, – gezien de mededeling van de Commissie over herziening van de EU-strategie voor duurzame ontwikkeling: een actieplatform ( COM(2005)0658 ), – gezien de conclusies van de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 juni 2005 en onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over dit onderwerp, – gelet op de vragen voor mondeling antwoord aan de Commissie en de Raad, – gelet op artikel 108, lid 5 van het Reglement, A. overwegende dat niet-duurzame trends op allerlei gebieden nog steeds verder woekeren zoals gebruik van land en hulpbronnen, vervoer, klimaatverandering, visserij, het gebruik van fossiele brandstoffen en uitputting van de biodiversiteit, B. overwegende dat de drie centrale en met elkaar samenhangende doelstellingen van milieubescherming, maatschappelijke billijkheid en cohesie en economische welvaart zeer belangrijk zijn, en overwegende dat het noodzakelijk is ervoor te zorgen dat deze drie componenten van duurzame ontwikkeling naar behoren worden geïntegreerd en geïmplementeerd zowel op EU-niveau als op wereldniveau, C. gelet op de beleidsondersteunende beginselen die ten grondslag moeten liggen aan duurzame ontwikkeling, in het bijzonder van kwaliteit van het leven en solidariteit binnen en tussen generaties, D. overwegende dat het noodzakelijk is de culturele switch te maken naar een samenleving die is gebaseerd op duurzame ontwikkelingsbeginselen waarvoor beleid met een lange adem nodig is, gericht op het loskoppelen van economische groei van het gebruik van natuurlijke hulpbronnen, E. overwegende dat een belangrijk deel van de Europese bevolking nog steeds te lijden heeft onder ernstige economische en maatschappelijke problemen zoals armoede, werkloosheid en maatschappelijke uitsluiting en dat de meeste maatschappelijk achtergestelde mensen vaak leven onder de slechtste maatschappelijke omstandigheden, o.a. slechte huisvesting en gezondheid; tevens gelet op de dramatische demografische veranderingen in de Europese Unie en de omgekeerde trends in de minst ontwikkelde landen, Globale evaluatie Gebrek aan ambitie 1. is teleurgesteld over het gebrek aan vooruitgang bij het ontwikkelen en bij de follow-up van de in 2001 in Göteborg goedgekeurde duurzame ontwikkelingsstrategie; 2. is van mening dat het actieplatform van de Commissie over het bijstellen van de duurzame ontwikkelingsstrategie wel erg voorzichtig en zwak is en in de huidige vorm er niet in zal slagen om de publieke opinie en de beleidsmakers te mobiliseren rond de vitale taken die voor ons liggen; 3. is echter verheugd over de waardevolle werkzaamheden van het Oostenrijkse voorzitterschap dat heeft getracht de duurzame ontwikkelingsstrategie nieuw leven in te blazen, dat de voorstellen van de Commissie heeft versterkt, dat de bestaande targets en indicatoren onder één meer coherente noemer heeft gebracht en dat ernaar streeft sommige nieuwe concepten ingang te doen vinden; Het verband met de Lissabon-strategie 4. is van mening dat het goedkeuren van overkoepelende strategieën zoals die zijn goedgekeurd in Cardiff, Lissabon en Göteborg, weinig zoden aan de dijk zet tenzij zij goed op elkaar worden afgestemd en worden behandeld als verschillende aspecten van één overkoepelend proces, alleen van waarde is als dit wordt gevolgd door een samenhangend en consequent overkoepelend proces; 5. merkt op dat in de strategie van Lissabon milieudoelstellingen even belangrijk zouden moeten zijn als concurrentievermogen en het scheppen van werkgelegenheid, terwijl in de duurzame ontwikkelingsstrategie economische duurza amheid en vermindering van de armoede dezelfde prioriteit zouden moeten hebben als de milieudoelstellingen; 6. constateert in dit verband dat de nieuwe duurzame ontwikkelingsstrategie en de Lissabon-strategie elkaar op allerlei punten aanvullen zoals hun gemeenschappelijke doel van verbeterde concurrentie, het scheppen van meer en kwalitatief hoogstaander banen, grotere maatschappelijke aansluiting, milieubescherming en het voorkomen van risico's; 7. stelt daarom voor dat concrete stappen worden ondernomen om te verzekeren dat de implementatie ervan tijdig en goed wordt gecoördineerd; met name door compatibele procedures voor controle en herziening; 8. stelt bovendien als concrete stap voor op weg naar effectieve coördinatie van de Lissabon- en duurzame ontwikkelingsstrategieën voor dat de noodzakelijke veranderingen van de energie en vervoerssystemen - die moeten worden gebaseerd op het ontkoppelen van de vraag naar energie van economische groei en op een omschakeling naar milieuvriendelijke vervoersmiddelen - een essentiële doelstelling van de duurzame ontwikkelingsstrategie moet worden gehanteerd als een hefboom voor het bevorderen van groei, werkgelegenheid en export binnen de Lissabon-strategie; 9. neemt bovendien kennis van het besluit van de Europese Raad van het voorjaar van 2006 om jaarlijks op de voorjaarsraad een energieherziening te houden en dat de werkzaamheden hiervoor moeten passen in het bredere kader van de duurzame ontwikkelingsstrategie en het Lissabon-proces; Versterking van de strategie Versterking van de doelstellingen: het stellen van duidelijke doelstellingen en targets op middellange en lange termijn 10. constateert dat het voordeel van de term "duurzame ontwikkeling" is dat het een werkelijk overkoepelende, economische, maatschappelijke en milieudoelstelling is, is voorts van mening dat de term in het licht van de diverse interpretaties zo nauwkeurig mogelijk moet worden gedefinieerd; 11. is het in dit verband eens met de zeven kernvraagstukken die zijn voorgedragen om op te nemen in een bijgestelde duurzame ontwikkelingsstrategie (klimaatverandering en schonere energie; volksgezondheid; maatschappelijke uitsluiting; demografie en migratie; het beheer van natuurlijke hulpbronnen; duurzaam vervoer; wereldwijde armoede en ontwikkelingsvraagstukken); 12. verlangt dat de Commissie de doelstellingen en targets herziet om een zo ambitieus mogelijk niveau te bereiken, en erop toeziet dat deze meetbaar en specifiek zijn, om een nauwkeurige en gedetailleerde evaluatie van de vorderingen mogelijk te maken; 13. legt de nadruk op het belang van de volksgezondheid en bescherming van de biodiversiteit gezien het hooggestelde doel het teruglopen van de biologische verscheidenheid in Europa en in de wereld uiterlijk in 2010 om te keren en stelt voor om deze doelen óf toe te voegen als een nieuw kernvraagstuk binnen de duurzame ontwikkelingsstrategie óf hieraan ten minste speciale nadruk eraan te verlenen in specifieke secties inzake gezondheid en beheer van natuurlijke hulpbronnen; 14. benadrukt het belang van gendergelijkheid voor een duurzame ontwikkeling; onderstreept dat de gemeenschappelijke doelstellingen van de Lissabon-strategie en de SDS niet kunnen worden bereikt zonder de huidige ongelijkheden aan te pakken en beter gebruik te maken van het potentieel van mannen én vrouwen; onderstreept derhalve dat sociale integratie zo breed mogelijk moet worden opgevat en ook de genderdimensie moet omvatten; 15. is daarom van mening dat een beperkt aantal doelstellingen op middellange en lange termijn moet worden herbevestigd of vastgesteld en moet worden gebaseerd op het voorzorgsbeginsel en ambitieus en realistisch van karakter moet zijn en vervolgens juist en systematisch moet worden toegepast en gecontroleerd; is van mening dat deze doelstellingen in het bijzonder moeten betreffen: de huidige negatieve trends op het gebied van landgebruik en hulpbronnen, vervoer, klimaatverandering, visserij, het gebruik van fossiele brandstoffen en uitputting van de biodiversiteit; er moet worden gestreefd naar het stimuleren van een omschakeling, het loskoppelen van economische groei en vervoer en de vermindering van emissies van broeikasgassen overeenkomstig de max+2°C opwarming vergeleken met pre-industriële niveaus; 16. steunt de voorgestelde nieuwe nadruk op het streven naar meting van hulpbron-efficiency door toepassing van milieu resource accounting; stelt voor dat speciaal moet worden gestreefd naar stringente controle op de ecologische footprint van de EU in de wereld, met analyse van de milieu-impact zowel van de consumptie als van de productiekant en met als doel dat de EU footprint stelselmatig wordt gereduceerd; 17. is bovendien verheugd over het voorstel van de Commissie voor een Europees Jaar voor bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; dringt er bij de Commissie op aan om te komen met meer specifieke initiatieven en efficiënte implementatiemaatregelen zodat er werkelijke vooruitgang kan worden geboekt; wijst in dit verband bij wijze van voorbeeld op het initiatief van de Commissie om de impact te analyseren van een vergrijsde samenleving die streeft naar concrete oplossingen gebaseerd op inspraak van de verschillende politieke besluitvormingsniveaus in de Europese Unie en van het maatschappelijk middenveld; Bevordering van de kwaliteit van groei als randvoorwaarde voor de duurzame ontwikkelingsstrategie 18. is van mening dat de nadruk die wordt gelegd op het BNP bij het meten van de vooruitgang in de samenleving gepaard moet gaan met een even grote zorg over de kwalitatieve aspecten van groei, omdat dit een randvoorwaarde is voor duurzame ontwikkeling; is daarom van mening dat er een overeenkomst moet worden bereikt over een beperkt pakket aan belangrijke duurzaamheidsindicatoren waarover uitvoerig moet worden gesproken op de jaarlijkse bijstelling van de duurzame ontwikkelingsstrategie; is van mening dat deze indicatoren moeten gaan over fundamentele aspecten van de kwaliteit van het leven en een kwantitatieve snelle evaluatie mogelijk moeten maken van de gezondheid (kwaliteit en verdeling van gezondheidszorg; levensverwachting; kindersterfte enz.), geestelijke paraatheid (onderwijs en cultuur, toegang ICT), betrokkenheid (deelname aan de besluiten van de samenleving en maatschappelijk kapitaal, enz.) en milieukwaliteit (lucht- en waterverontreiniging, enz.); 19. roept op tot verdere ontwikkeling van het Europees maatschappelijk model en aanbevelingen op basis van dit model dat de lidstaten actie ondernemen om iets te doen tegen de "niet-duurzame" trends van armoede, maatschappelijke uitsluiting en de gevolgen van de vergrijzing van de samenleving; is van mening dat hiertoe maatschappelijke positie-indicatoren moeten worden ontwikkeld die vervolgens kunnen worden opgenomen in de duurzaamheidsimpactevaluatie; benadrukt dat Europa behoefte heeft aan een macro-economisch kader om de duurzame ontwikkeling te steunen door het versterken van de milieuvriendelijke interne vraag, werkgelegenheid en maatschappelijke cohesie; 20. is van mening dat duurzame ontwikkeling moet worden beschouwd als een economische buitenkans meer dan als dwang en als aansporing tot technologische innovering en investering; verzoekt de Commissie daarom om te zorgen voor effectieve coördinatie van de groeistrategieën van de Unie door integratie van informatica en communicatietechnologieën en efficiënte technologieën voor duurzame ontwikkeling en "smart growth" zowel in binnen- als in buitenland; 21. is van mening dat een samenleving gebaseerd op kennis, bewustzijn en inspraak alsook op aansluiting en interpersonele betrekkingen moet worden gepromoot die verder gaat dan de Agenda van Lissabon; is van mening dat dit een hogere kwaliteitssamenleving vertegenwoordigt en eentje die door uitgebreide steun voor de ICT remmend kan werken op de behoefte aan energie en andere natuurlijke hulpbronnen; Versterking van duurzaamheidsbeheer op nationaal, EU- en internationaal niveau 22. is van mening dat de duurzame ontwikkelingsstrategie het nodig maakt dat er stelselmatig wordt gecontroleerd wanneer deze strategie echt naar behoren wordt geïmplementeerd; 23. is van plan regelmatig een plenair debat te houden over de doelstellingen en targets van de duurzame ontwikkelingsstrategie gebaseerd op bijdragen van alle betrokken commissies zodat het Parlement tijdig zijn standpunt kan bepalen over vooruitgang en prioriteiten van de duurzame ontwikkelingsstrategie zodat dit standpunt volledig kan worden verdisconteerd bij de herzieningen van de duurzame ontwikkelingsstrategie in de Europese Raad; is bovendien van mening dat het regelmatige dialogen moet houden met nationale parlementen van de lidstaten en de parlementen van de constitutionele regio's op algemene of bilaterale basis zodat kan worden onderzocht wat de beste praktijken zijn bij duurzame ontwikkeling en om ervaringen uit te wisselen over Europese en nationale implementatie van de duurzame ontwikkelingsstrategie; 24. benadrukt het belang van nationale duurzame ontwikkelingsstrategieën in elk van de EU-lidstaten en de noodzaak dat zij onder elkaar de beste praktijken uitwisselen; onderstreept bovendien de noodzaak voor actie over de duurzame ontwikkelingsstrategie op regionaal en plaatselijk niveau alsook op het niveau van de afzonderlijke burgers met versterking van onderwijs, participerende processen en bewustzijn van duurzame ontwikkelingsprincipes; 25. is van mening dat herziening van duurzaamheid centraal moet staan bij alle impactevaluaties van nieuwe EU-beleidsmaatregelen en van "ex post"-controles op beleidsimplementatie; 26. is van mening dat actie op EU-niveau moet worden aangevuld door actie op internationaal niveau ter stimulering van de bevordering van duurzame ontwikkelingsbeginselen overal ter wereld, niet in de laatste plaats in de zich snel ontwikkelende landen ter wille van bevordering van economische groei en vermindering van de armoede terwijl ook de schaarse hulpbronnen kunnen worden gered en het milieu kan worden beschermd; 27. roept derhalve op tot een meer systematische jaarlijkse controle op de vooruitgang in de richting van de targets van het Johannesburg-actieplan en de millenniumontwikkelingsdoelstellingen; 28. erkent dat ontwikkelingslanden niet hoeven te vervallen in de verontreinigende fouten van de geïndustrialiseerde landen bij het ontwikkelen van hun economie; roept bovendien op tot het mainstreamen van duurzaamheidsprincipes in de ontwikkelingssamenwerkingsactiviteiten van de EU en voor eigen financiering bij het aanpakken van de wereldwijde milieuproblemen en behoeften; Aanvullende maatregelen 29. benadrukt dat aanvullende maatregelen nodig zijn zoals duurzame fiscale maatregelen en overheidsaanbestedingen en dat niet-duurzame overheidssubsidies op een aantal beleidsterreinen zo snel mogelijk moeten worden afgebouwd, met name in de sectoren energie en landbouw; is van mening dat duurzaamheid niet zal worden bereikt zonder de fiscale last te verplaatsen van arbeid naar gebruik van hulpbronnen en vervuiling; 30. onderstreept het belang van plattelandsontwikkelingsprogramma's en landbouw (zowel conventioneel als organisch) voor een duurzame ontwikkeling aangezien slechts economisch en ecologisch rendabele plattelandsgebieden de trend kunnen keren van ontvolking van het platteland en daarmee de essentiële infrastructuur behouden kunnen doen blijven; wenst dat specifiek onderzoek wordt gedaan naar de mogelijke effecten van de klimaatverandering op de beschikbaarheid van water en de kwaliteit van de bodem in het Middellandse-Zeegebied; 31. benadrukt de belangrijke rol van wetenschap en innovatie bij het aanpakken van de vele uitdagingen die worden genoemd in de duurzame ontwikkelingsstrategie; met inbegrip van het concurrentievermogen; betreurt het dat overheidssteun aan energieonderzoek in de EU en haar lidstaten drastisch is verminderd de laatste tijd en bepleit een aanzienlijke toename, van de ondersteuning van vernieuwbare energie en energiebesparing; 32. erkent dat klimaatbeveiliging en de noodzaak om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te doorbreken de belangrijkste prioriteiten zijn bij de beleidsvorming van de EU waar niet alleen ambitieuze binnenlandse actie nodig is om broeikasgassen te beperken maar ook belangrijke financiële steun aan technologiesamenwerking met ontwikkelingslanden voor het stimuleren van investeringen in zuinig energiegebruik en geringe koolstoftechnologie; benadrukt het belang van energiebesparing als de enige significante energiebron in Europa die geen negatieve milieuffecten heeft; 33. is van mening dat de doelstellingen van de duurzame ontwikkelingsstrategie hun weerspiegeling moeten vinden in het gebruik van de EU-begroting gedurende de periode 2007-2013 en moeten helpen de agenda te bepalen voor een volledige herziening van de EU-begroting in 2008-2009; is in dit verband verheugd dat het voorstel voor een verordening van de Raad houdende algemene bepalingen over het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds ( COM(2004)0492 ) expliciet vermeldt dat de doelstellingen van de fondsen worden nagestreefd binnen het kader van duurzame ontwikkeling, maar betreurt het dat het vastleggen van de door de fondsen medegefinancierde hulp niet beantwoordt aan de duurzame ontwikkelingsstrategie en is van mening dat dit moet worden bijgesteld; 34. legt er ten slotte de nadruk op dat maatregelen ter ondersteuning van duurzame ontwikkelingsdoelstellingen niet alleen in het licht van hun kortetermijnkosten moeten worden beoordeeld maar ook van hun langetermijnbaten en dat de kosten van niet-optreden eveneens volledig moeten worden verdisconteerd; o o o 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de internationale mensenrechteninstrumenten die discriminatie op grond van ras of etnische afstamming verbieden, met name het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), die beide door alle lidstaten van de EU en tal van niet-EU-landen ondertekend zijn, – gelet op de artikelen 2, 6, 7 en 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 13 van het EG-Verdrag, die de EU en haar lidstaten ertoe verplichten de mensenrechten en de fundamentele vrijheden te handhaven en die Europese instrumenten aanreiken om racisme, vreemdelingenhaat en discriminatie te bestrijden, – gelet op het Europees Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en inzonderheid artikel 21 daarvan, – gezien de maatregelen van de Europese Unie tegen racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme en homohaat, met name de antidiscriminatierichtlijnen 2000/43/EG houdende toepassing van het beginsel van gelĳke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1) , en 2000/78/EG tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2) , alsmede het voorstel voor een kaderbesluit ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat (3) , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme, homohaat, bescherming van minderheden, anti-discriminatiebeleid en de situatie van de Roma in de EU, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme, homohaat en zigeunerhaat worden ingegeven door irrationele overwegingen en soms verband houden met maatschappelijke marginalisering, uitsluiting, werkloosheid en de weigering de verscheidenheid in onze maatschappijen te zien als een bron van rijkdom, B. overwegende dat er zich in enkele lidstaten gewelddadigheden en/of moorden hebben voorgedaan die waren ingegeven door racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme, terwijl er binnen en buiten de EU nog steeds sprake is van rechtstreekse en niet-rechtstreekse vormen van racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme en homohaat, C. overwegende dat de Russische autoriteiten de voor 27 mei 2006 in Moskou geplande mars voor gelijkheid en verdraagzaamheid voor homo's, lesbiennes, bi- en transseksuelen hebben verboden waardoor zij het recht van vreedzame vergadering en demonstratie dat bij het EVRM wordt gewaarborgd hebben geschonden, terwijl politieke en godsdienstige autoriteiten zich aan denigrerend gedrag hebben schuldig gemaakt en hebben aangezet tot en deelgenomen aan de gewelddadigheden die daarop volgden, D. overwegende dat politici op Europees, nationaal en regionaal niveau de verantwoordelijkheid hebben om het goede voorbeeld te geven door verdraagzaamheid, begrip, respect en vreedzame coëxistentie te bevorderen, E. overwegende dat sommige politieke partijen, waaronder in een aantal landen ook partijen die deel uitmaken van regeringen of die op plaatselijk niveau goed zijn vertegenwoordigd, doelbewust raciale, etnische, nationale, religieuze en homofobe kwesties bovenaan op hun agenda hebben geplaatst, waardoor politieke leiders zich van een taal kunnen bedienen die aanzet tot raciale en andere vormen van haat en waardoor het extremisme in de samenleving wordt aangewakkerd, F. overwegende dat een lid van een Poolse regeringspartij openlijk heeft aangezet tot homofobe uitingen van geweld naar aanleiding van plannen om in Warschau een demonstratie voor de rechten van homo's te organiseren, G. overwegende dat de lidstaten uiteenlopende maatregelen hebben genomen tegen politieke partijen die programma's en activiteiten bevorderen die in strijd zijn met de waarden die door het EVRM worden gewaarborgd, waaronder intrekking van financiering door de overheid, H. overwegende dat er beschamende en ernstige racistische incidenten plaatsvinden tijdens voetbalwedstrijden, en dat gevreesd wordt dat soortgelijke gebeurtenissen zich eventueel voordoen tijdens het lopende wereldkampioenschap, I. overwegende dat het onderwijs, en met name het basisonderwijs, een essentiële "preventieve" rol kan vervullen bij het tegengaan van racistische attitudes en vooroordelen op latere leeftijd, en overwegende dat beleidsmakers zich goed rekenschap moeten geven van de voordelen van een verantwoorde sociale en etnische mix in het openbaar basisonderwijs, J. overwegende dat de media een belangrijke rol spelen bij de perceptie onder het publiek van racistisch geweld en in sommige lidstaten een ééndimensionale en vooringenomen beschrijving geven van geweld, en daarmee mede verantwoordelijk zijn voor verkeerde informatie over racisme en vreemdelingenhaat, K. overwegende dat het grote aantal internet homepages, die de voornaamste bron van informatie zijn over racistische groepen en groepen die haat verspreiden, vragen doet rijzen over hoe deze ontwikkeling kan worden tegengegaan zonder de vrijheid van meningsuiting te beknotten, L. overwegende dat de rol van de politie en het justitieel apparaat in de lidstaten doorslaggevend is bij de vervolging en preventie van racistisch geweld, maar dat zij er soms niet in slagen burgers te beschermen tegen racistisch geweld en extremisten ervan te weerhouden dergelijke misdrijven te plegen, en dat de lidstaten zich in dit opzicht zouden moeten bezinnen over de vraag of hun politiële en justitiële bestel niet gebukt gaat onder "institutioneel racisme"; overwegende dat het politiegeweld zich in sommige landen specifiek richt op etnische, raciale en seksuele minderheden en rechtstreeks inbreuk pleegt op hun recht van vergadering, M. overwegende dat statistische gegevens over racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme en homohaat in de lidstaten ontbreken, met name inzake geweld en discriminatie in verband met deze verschijnselen, N. overwegende dat de Raad na vijf jaar onderhandelen nog steeds niet zijn goedkeuring heeft gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, hetgeen voor de Commissie aanleiding is geweest om te dreigen haar voorstel in te trekken, en overwegende dat dit instrument een bruikbaar instrument zou zijn geweest om plegers van door haat geïnspireerde racistische misdrijven aan te pakken en te bestraffen, O. overwegende dat vier lidstaten - Duitsland, Luxemburg, Oostenrijk en Finland - zijn aangeklaagd voor het Europees Hof van Justitie (HvJ) omdat zij er niet in geslaagd zijn de vereisten van Richtlijn 2000/43/EG na te leven, 1. betreurt dat de Raad er niet in is geslaagd het uit 2001 daterende kaderbesluit betreffende de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat goed te keuren, verzoekt het toekomstige Finse voorzitterschap met nadruk dit punt opnieuw ter tafel te brengen, en dringt er bij de Raad op aan het erover eens te worden dit voorstel expliciet uit te breiden tot homofobe, antisemitische, islamofobe en andere soorten misdrijven die zijn ingegeven door haat op basis van etnische etniciteit, ras, seksuele oriëntatie, religie of andere irrationele motieven; roept de lidstaten op strengere strafrechtelijke maatregelen te treffen om de straffen die voor dergelijke misdrijven worden opgelegd op communautair niveau te harmoniseren; dringt er bij alle lidstaten op aan de antidiscriminatie-richtlijnen effectief ten uitvoer te leggen en dringt er bij de Commissie op aan die landen die in gebreke blijven voor het Europees Hof van Justitie te dagen, alsmede vóór medio 2007 een nieuw wetgevingsvoorstel in te dienen waarin discriminatie op alle in artikel 13 van het EG-Verdrag genoemde gronden is opgenomen en met hetzelfde toepassingsgebied als Richtlijn 2000/43/EG; 2. veroordeelt in krachtige bewoordingen alle racistische en door haat geïnspireerde aanslagen; dringt er bij alle nationale autoriteiten op aan alles in het werk te stellen om de schuldigen te straffen en het klimaat van straffeloosheid ten aanzien van dit soort aanslagen te bestrijden en betuigt zijn solidariteit met de slachtoffers van deze aanslagen en hun families, waaronder: 3. spreekt zijn waardering uit voor de massademonstraties in Antwerpen en Parijs waarin uitdrukking is gegeven aan de algemene afschuw over de aangehaalde gebeurtenissen en waarin duizenden burgers steun betuigden voor de strijd tegen racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme; spreekt eveneens zijn waardering uit voor de demonstraties voor verdraagzaamheid in Polen, en met name het warme welkom aan de in 2006 in Warschau gehouden Gay Pride Parade; 4. is ernstig verontrust over de algemene toename van onverdraagzaamheid door racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme en homohaat in Polen, die ten dele wordt aangewakkerd door godsdienstige organisaties zoals Radio Marya, waarop ook het Vaticaan kritiek heeft wegens de geventileerde antisemitische opvattingen; is van mening dat de EU de nodige maatregelen moet nemen om haar bezorgdheid tot uitdrukking te brengen en met name om de regeringsdeelname van de Bond van Poolse gezinnen, wier leiders aanzetten tot haat en geweld; wijst Polen andermaal op de toezeggingen en verplichtingen uit hoofde van de Verdragen, met name artikel 6 van het EU-Verdrag, en op eventuele strafmaatregelen ingeval van niet-naleving; verzoekt de Poolse regering in dit verband met klem de afschaffing van het Bureau van de Gevolmachtigde voor gelijke status te heroverwegen; verzoekt het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat een onderzoek in te stellen naar de toenemende racistische, xenofobe en homofobe intolerantie in Polen en verzoekt de Commissie te onderzoeken of de acties en verklaringen van de Poolse minister van Onderwijs te verenigen zijn met artikel 6 van het EU-Verdrag; 5. veroordeelt krachtig het besluit van de Russische autoriteiten de eerste Gay Pride Parade op 27 mei 2006 in Moskou te verbieden, alsook het feit dat zij de veiligheid van de vreedzame demonstranten en mensenrechtenactivisten niet hebben gewaarborgd, en wijst de Russische autoriteiten er nogmaals op dat vrijheid van vergadering een grondrecht is dat wordt gewaarborgd bij artikel 31 van de grondwet van de Russische Federatie; geeft uiting aan zijn diepe verontrusting over de rol die Russische politici en religieuze organisaties hebben gespeeld bij het aanzetten tot geweld en haat tegen homo's, lesbiennes, biseksuelen en transseksuelen; spreekt de hoop uit dat dergelijke incidenten zich in de toekomst niet meer zullen voordoen en spoort de Russische autoriteiten ertoe aan toestemming te geven voor het houden van een Gay Pride Parade in 2007 en de veiligheid van de deelnemers te garanderen; 6. is ernstig teleurgesteld over het feit dat de EU-leiders deze zaak niet aan de orde hebben gesteld tijdens de Top EU-Rusland van 26 mei 2006; 7. is er eveneens teleurgesteld over dat voorzitter Barroso, en de Commissarissen Frattini en Spidla tijdens hun bijeenkomst met godsdienstige leiders van Europa op 30 mei 2006 niet de actieve deelname hebben veroordeeld van Russisch-orthodoxe priesters aan de gewelddadige neonazistische anti-homomars die op 27 mei 2006 in Moskou is gehouden; 8. is verbijsterd en verontrust over de reactie van de voorzitter van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa op de gebeurtenissen in Moskou; deze heeft Rusland geluk gewenst met zijn prestaties op het gebied van de mensenrechten in plaats van de schending van fundamentele mensenrechten op 27 mei 2006 te veroordelen; 9. verzoekt de vertegenwoordigers van de EU de mensenrechtenproblematiek, en met name het recht vreedzaam te demonstreren, dringend met Rusland op te nemen tijdens de aanstaande G8-bijeenkomst; 10. verzoekt de instellingen van de Europese Unie, de lidstaten en alle Europese democratische politieke partijen elke daad van onverdraagzaamheid en het aanzetten tot rassenhaat, alsook elke daad van intimidatie en racistische geweld te veroordelen; 11. betreurt dat er in enkele lidstaten steeds meer steun ontstaat voor extremistische partijen en groeperingen - waarvan er enkele sinds kort deel vormen van de regering van Polen - met een duidelijk programma van racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme en homohaat; en wijst op de noodzaak de wortels van dit probleem aan te pakken, zoals maatschappelijke marginalisering, sociale uitsluiting en werkloosheid; 12. verzoekt alle lidstaten met klem althans de mogelijkheid te scheppen de overheidsfinanciering in te trekken van politieke partijen die de mensenrechten en fundamentele vrijheden, democratie en rechtsstaat zoals gedefinieerd in het EVRM en het Europees Handvest van de grondrechten van de EU niet eerbiedigen, en verzoekt de lidstaten die reeds over deze mogelijkheid beschikken deze onverwijld toe te passen; 13. verzoekt de lidstaten op alle niveaus en in alle sectoren campagnes en projecten te lanceren, met name in de media en op scholen, ter ondersteuning van de culturele diversiteit als een vorm van rijkdom en economisch dynamisme, van gendergelijkheid, van de strijd tegen discriminatie, en van verdraagzaamheid, dialoog en integratie, b.v. in het kader van het Europees Jaar van Gelijke Kansen voor Iedereen (2007) en het Europees Jaar van de Interculturele Dialoog (2008); 14. roept de lidstaten op de nodige aandacht te besteden aan de bestrijding van racisme, seksisme, vreemdelingenhaat en homofobie, zowel in hun betrekkingen met elkaar als in hun bilaterale relaties met derde landen; 15. roept de Commissie op, parallel aan het integratiebeleid dat zij aan het ontwikkelen is, door te gaan met de ontwikkeling van haar anti-discriminatiebeleid; is van mening dat het bereiken van gelijkheid niet mogelijk is zonder de nodige aandacht te besteden aan integratie en andere niet-wetgevingsmaatregelen zoals bevordering van interactie en participatie; 16. wijst met nadruk op de noodzaak initiatieven tegen racisme en vreemdelingenhaat in verband met de lopende wereldkampioenschappen voetbal in Duitsland te steunen, en verzoekt de autoriteiten hen die verantwoordelijk zijn voor racistische daden nauwgezet in het oog te houden, te vervolgen en te veroordelen; 17. wijst andermaal op de behoefte aan gezonde en heldere definities en statistieken inzake racisme en vreemdelingenhaat, met name inzake hiermee verband houdend geweld, als middel om deze verschijnselen doelmatig te bestrijden, zoals reeds werd benadrukt in het jaarverslag 2005 van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, waarin uitdrukkelijk werd gewezen op het gebrek aan statistische registratie van racistisch geweld in Italië, Portugal en Griekenland. 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de Raad van Europa en de regering van de Russische Federatie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties van 15 maart 2001 (1) , 15 november 2001 (2) , 19 juni 2003 (3) en 26 mei 2005 (4) over bestrijding van verspreiding en misbruik van handvuurwapens en lichte wapens, – onder verwijzing naar zijn voorgaande resolutie van 17 november 2005 (5) over het zesde jaarrapport van de Raad uit hoofde van uitvoeringsbepaling nr. 8 van de Gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer, – gezien het EU-programma van 26 juni 1997 ter voorkoming en bestrijding van de illegale handel in conventionele wapens (6) , gemeenschappelijk optreden 2002/589/GBVB van de Raad van 12 juli 2002 over de bijdrage van de Europese Unie aan de bestrijding van de destabiliserende accumulatie en verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens (7) , gemeenschappelijk standpunt van de Raad 2003/468/GBVB van 23 juni 2003 over het toezicht op de tussenhandel in wapens (8) , en de EU-strategie ter bestrijding van illegale accumulatie van en handel in handvuurwapens en lichte wapens en de munitie daarvoor, zoals aangenomen door de Europese Raad op 15 en 16 december 2005 (9) , – gezien de conclusies van de Raad van ministers van Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen van 3 oktober 2005 waarin de EU steun betuigde aan een Internationaal Verdrag inzake wapenhandel in het kader van de Verenigde Naties dat bindende gemeenschappelijke normen zou vastleggen voor de mondiale handel in conventionele wapens (10) , – gezien het in juli 2001 aangenomen actieprogramma van de Verenigde Naties tot voorkoming, bestrijding en uitroeiing van de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens in al zijn aspecten, – gezien de tweede tweejaarlijkse VN-bijeenkomst (11-15 juli 2005) van landen ter bespreking van de tenuitvoerlegging van het actieprogramma van de Verenigde Naties tot voorkoming, bestrijding en uitroeiing van de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens in al zijn aspecten, – gezien de goedkeuring door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (december 2005) van het internationaal instrument waardoor landen in staat worden gesteld illegale handvuurwapens en lichte wapens tijdig en op betrouwbare wijze te identificeren en op te sporen (11) , – gezien het feit dat het Protocol tegen de illegale vervaardiging van en handel in vuurwapens, hun onderdelen, componenten en munitie (2001), het zogeheten VN-vuurwapenprotocol, op 6 juli 2005 van kracht is geworden (12) , – gezien het feit dat de conferentie die van 26 juni tot 7 juli 2006 wordt gehouden met het oog op herziening van het actieprogramma van de Verenigde Naties en de vervolgmaatregelen volledig moeten slagen, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. zijn waardering uitsprekend voor de groeiende internationale steun voor een wettelijk bindend Internationaal Verdrag inzake wapenhandel, om overdrachten te verbieden die de mensenrechten of de internationale humanitaire wetgeving kunnen ondergraven, of die de stabiliteit bedreigen van landen of regio's, of die waarschijnlijk bijdragen tot escalatie of het uitbreken van gewapende geschillen, B. overwegende dat terroristen en organisaties voor het smokkelen van verdovende middelen via de illegale wapenhandel wapens betrekken; dat dit resulteert in vernietiging en dat hierdoor de wet van dood en omkoopbaarheid dwingend wordt opgelegd; dat hierdoor de georganiseerde misdaad wordt gesteund die verantwoordelijk is voor ontvoeringen, gewelddaden en het ondergraven van de openbare veiligheid; dat hierdoor goederen worden geleverd aan internationale terroristische organisaties die streven naar belemmering van de democratie en verheerlijking van starheid in de leer en onverdraagzaamheid, C. nogmaals uiting gevend aan zijn verontrusting over de aanhoudende verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens, die onnodig menselijk lijden veroorzaken, gewapende geschillen en instabiliteit erger maken, terrorisme vergemakkelijken, duurzame ontwikkeling en rechtsstaat ondergraven, en bijdragen tot ernstige schendingen van de mensenrechten en het internationaal humanitair recht, D. zijn vastbeslotenheid benadrukkend het VN-actieprogramma uit te breiden en regeringen verder over te halen via internationale, regionale en nationale wetgeving bindende bepalingen vast te stellen om de verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens (o.m. tussenhandel en overdrachten) te sturen ; krachtig het verzoek steunend om internationale financiële en technische bijstand beschikbaar te stellen zoals bepaald in paragraaf 6, deel III van het VN-actieprogramma, E. ervan overtuigd dat het moment is gekomen waarop de internationale gemeenschap de verspreiding en het misbruik van handvuurwapens en lichte wapens zal aanpakken via bindende internationale normen op basis van volledige eerbiediging van de internationale wetgeving, met inbegrip van mensenrechten en internationale humanitaire wetgeving, F. verontrust over het ontbreken van munitie en springstoffen in het internationaal instrument waardoor landen in staat worden gesteld illegale handvuurwapens en lichte wapens tijdig en op betrouwbare wijze te identificeren en op te sporen, en door de wettelijk niet-bindende aard van het instrument, G. de trage vooruitgang betreurend van het VN-overleg op brede grondslag over de bestrijding van illegale tussenhandel in handvuurwapens en lichte wapens, en door het ontbreken van een toezegging te onderhandelen over een wettig bindend internationaal instrument inzake tussenhandel in wapens, H. erop wijzend dat staten overeenkomstig het VN-programma verplicht zijn aanvragen voor uitvoervergunningen te evalueren aan de hand van strikte internationale regelgeving en procedures die van toepassing zijn op alle handvuurwapens en lichte wapens en die logisch aansluiten op de huidige verantwoordelijkheden van staten en op de desbetreffende internationale wetgeving, met name in overweging nemend het gevaar dat deze wapens in het illegale handelscircuit belanden, I. ervan overtuigd dat de adequate opneming van strategieën voor beperking en beheersing van handvuurwapens en lichte wapens onlosmakelijk deel moet worden van internationale programma's voor het voorkomen van geschillen en de totstandbrenging van vrede na afloop van geschillen, J. zijn waardering en steun uitsprekend voor de campagnes die momenteel worden gevoerd door maatschappelijke organisaties, 1. verzoekt de staten die partij zijn in de conferentie die in 2006 wordt gehouden met het oog op herziening van het actieprogramma van de Verenigde Naties een aantal universele beginselen overeen te komen inzake overdracht van wapens, die aansluiten op hun huidige verantwoordelijkheden uit hoofde van internationale, regionale en nationale wetgevingen, o.m. een eis geen wapens over te dragen die waarschijnlijk bijdragen tot schendingen van de mensenrechten, misdaden tegen de menselijkheid, of die regionale en nationale instabiliteit en gewapende conflicten aanwakkeren; 2. verzoekt de internationale gemeenschap in het kader van de Verenigde Naties onmiddellijk na afloop van de conferentie die in 2006 wordt gehouden met het oog op herziening van het actieprogramma van de Verenigde Naties onderhandelingen te beginnen over een Internationaal Verdrag inzake wapenhandel, om een wettelijk bindend instrument in te stellen voor de regelgeving inzake wapenoverdrachten zoals in de vorige paragraaf omschreven is; 3. verzoekt de staat die deelneemt aan de herzieningsconferentie van 2006 de humanitaire en ontwikkelingsdimensie van het VN-actieprogramma ter sprake te brengen en de nadruk te leggen op het belang van onderlinge relaties tussen illegale handel, verspreiding en misbruik van handvuurwapens en lichte wapens en ontwikkeling, armoedebestrijding, en humanitaire bijstand; dringt daarom aan op adequate opneming van programma's en maatregelen inzake handvuurwapens en lichte wapens in internationale, regionale en nationale strategieën voor ontwikkeling en armoedebestrijding; 4. wijst erop dat reeds bestaande verplichtingen overeenkomstig de internationale wetgeving met betrekking tot wapenoverdrachten die specifiek betrekking hebben op normen van mensenrechten en humanitaire wetgeving, moeten worden gecodificeerd; 5. verzoekt alle partijen in het VN-vuurwapenprotocol het protocol te ratificeren en onverwijld op te nemen in nationale wetgeving; 6. verzoekt staten schendingen van wapenembargo's (met inbegrip van financiële of logistieke steun) te bestempelen tot strafbare feiten overeenkomstig de nationale wetgeving; 7. wijst er uitdrukkelijk op dat hervormingen ter verbetering van het functioneren, de openbaarheid en de controleerbaarheid van strijdkrachten, politiediensten en strafrechtspleging kunnen bijdragen tot een veilige leefomgeving waarin de burger niet meer de behoefte voelt vuurwapens te bezitten; 8. is van mening dat nationale wetten moeten worden gehandhaafd ter regulering van particuliere militaire en veiligheidsdiensten die buiten Europa actief zijn, en dat dergelijke wetten als zij niet bestaan worden ontwikkeld en toegepast ter verbetering van de regelgeving en de verantwoordingsplicht ten aanzien van de groeisector veiligheid; 9. verzoekt alle staten de gedragscode voor politieambtenaren (13) en de grondbeginselen voor de toepassing van geweld en het gebruik van vuurwapens door politieambtenaren (14) op te nemen in de nationale wetgeving; 10. spreekt de krachtige aanbeveling uit dat regeringen 11. verzoekt staten met name nationale wetgeving op te stellen voor antecedentenonderzoek en de verlening van vergunningen voor handvuurwapens en lichte wapens, alsmede voor automatische en halfautomatische machinegeweren, en te voorkomen dat vuurwapens worden aangeschaft door personen die als gewelddadig bekend staan, met name in gezinsverband, of die een strafblad hebben voor illegale wapenhandel of overtreding van voorschriften inzake wapenbeheersing; 12. verzoekt de staten die partij zijn bij het VN-actieprogramma en het toekomstige Internationaal Verdrag inzake wapenhandel programma's voor technische bijstand op te stellen om derde landen of regionale organisaties bij te staan die wetgevende sturing wensen op te zetten om de wapenhandel aan voorschriften te binden; 13. verzoekt die staten het VN-actieprogramma en het toekomstige Internationaal Verdrag inzake wapenhandel verslagleggings- en controlemechanismen op te zetten ten einde staten te steunen bij de tenuitvoerlegging van hun toezeggingen; 14. verzoekt de afvaardiging van de EU de beginselen en aanbevelingen in deze resolutie te verdedigen tijdens de conferentie met het oog op herziening van het actieprogramma van de Verenigde Naties; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, het Parlementair Forum handvuurwapens en lichte wapens en de Assemblee van de Interparlementaire Unie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de invoering van het Europees signaleringssysteem voor spoorwegen ERTMS/ETCS ( COM(2005)0298 ) en onder verwijzing naar het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2005)0903), – onder verwijzing naar de op 17 maart 2005 in Brussel ondertekende overeenkomst tussen de Commissie en de Europese spoorwegbonden (CER, UIC, UNIFE en EIM) tot vaststelling van de belangrijkste principes voor de invoering van ERTMS, – onder verwijzing naar Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europees hoge-snelheidsspoorwegsysteem (1) en naar Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele spoorwegsysteem (2) , – onder verwijzing naar Beschikking nr. 884/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (3) , – onder verwijzing naar het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap voor trans-Europese netwerken voor vervoer en energie en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad ( COM(2004)0475 ), – onder verwijzing naar de op 24 januari 2006 gehouden hoorzitting in de Commissie vervoer en toerisme waarbij vertegenwoordigers van spoorwegmaatschappijen, infrastructuurbeheerders en spoorwegindustrie zich eenstemmig voor de invoering van ERTMS hebben uitgesproken, – onder verwijzing naar de vorige kaderprogramma's en naar het toekomstige zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratieactiviteiten, – gezien het akkoord van 27 januari 2004 tussen de Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) en de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) over het Europese rijbewijs voor bestuurders op grensoverschrijdende interoperabele diensten, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0183/2006 ), A. overwegende dat de huidige aanwezigheid van meer dan twintig verschillende signaleringssystemen voor spoorwegen de totstandbrenging van één Europees spoorwegsysteem dat perfect interoperabel is en de concurrentie aan kan gaan met andere wijzen van transport, belemmert, B. overwegende dat ERTMS op verschillende proeftrajecten werd getest en er nu een geconsolideerde eerste versie gereed is, dat echter de lange levensduur van zowel de signaleringssystemen aan boord van de treinen als langs de spoorbaan (doorgaans meer dan twintig jaar) ertoe kan leiden dat ERTMS en de nationale systemen lange tijd naast elkaar zullen bestaan, met name op het conventionele spoorwegnet waar passagiers- en goederentreinen met verschillende snelheid rijden, C. overwegende dat nationale beveiligings- en signaleringssystemen voor treinen wegens technologische veroudering of ontoereikende marktgrootte zullen verdwijnen en dat de toekomst van de Europese signaleringsindustrie zal afhangen van haar vermogen om moderne, gestandaardiseerde systemen voor de wereldmarkt te produceren; alsmede in overweging van het feit dat het ERTMS-project van essentieel belang is voor de ontwikkeling op middellange en lange termijn van deze industrie en haar 15 000 arbeidsplaatsen voor hoogopgeleiden, D. overwegende dat ERTMS een exportproject wordt, omdat ook spoorwegen buiten Europa reeds hebben besloten hun verouderde systemen door ERTMS te vervangen - actuele bestellingen van locomotieven uit Korea, Taiwan, India, Saoedi-Arabië en de Volksrepubliek China en infrastructuurprojecten in deze landen tonen duidelijk het marktpotentieel aan; alsmede in overweging van het feit dat deze projecten in de hele wereld blijk geven van het zeer hoge potentieel van deze Europese technologie die zich kan ontwikkelen tot wereldwijde standaard als ze in Europa op een voldoende sterke marktbasis kan rekenen, E. overwegende dat het daarom van bijzonder belang is om nu een duidelijke en gecoördineerde omschakelingstrategie vast te leggen, die de spoorwegsector de nodige planningszekerheid biedt, mits deze niet de externe concurrentiepositie van de spoorwegen ten opzichte van andere wijzen van transport vermindert, F. overwegende dat de in maart 2005 ondertekende overeenkomst tussen de spoorwegsector en de Commissie, in dit verband een belangrijk signaal heeft gegeven, G. overwegende dat de geconsolideerde versie van de technische specificaties voor ERTMS, die in de komende maanden door de Commissie moeten worden goedgekeurd, een toereikende basis vormt voor het gereed maken van de interoperabele systemen en voor aanbestedingen op de corridors, H. overwegende dat de invoering van ERTMS een groot Europees, grensoverschrijdend economisch project is en dat vooruitgang in de ontwikkeling van één algemeen signaleringssysteem voor spoorwegen een belangrijke rol kan spelen bij de strategie van de ontlasting van de wegen en vermindering van de vervoersstromen op de weg en bij een Europees harmonisatiebeleid van de concurrentievoorwaarden tussen de verschillende wijzen van transport, Principe: omschakeling en strategie 1. erkent dat ERTMS een signaleringssysteem voor spoorwegen is, dat beter is dan de nationale systemen, dat, bijvoorbeeld wegens de dan niet meer nodige seinpalen, goedkoper zou moeten zijn wat betreft de nieuwe aanschaf en het onderhoud en dat wat betreft gebreken en controle een toename van de veiligheid bij alle snelheden en omstandigheden betekent en zeer vaak de capaciteit van het traject aanzienlijk kan verhogen; 2. erkent dat met ERTMS de digitale techniek ook in de spoorweginfrastructuur op een uniforme manier wordt ingevoerd, waardoor knelpunten kunnen worden opgelost zonder dat kostbare nieuwbouw nodig is. Tijdens de omschakelingfase ontstaan aanzienlijk extra kosten die financieel niet alleen door de spoorwegmaatschappijen kunnen worden gedragen. Een doorlopende tractie zonder tijdverslindende verwisseling van locomotief en treinbestuurder aan de grens zorgt voor een daling van de kosten en de reisduur en verhoogt de betrouwbaarheid van de dienstverlening; 3. erkent dat de spoorwegsector met de ERTMS-technologie een historische kans heeft om de voordelen van de digitale techniek nu ook volledig voor de spoorwegen te benutten, aan concurrentievermogen te winnen en terrein te herwinnen op de andere vervoersmodaliteiten, waarbij vooral voordeel wordt behaald bij de lange afstanden in het grensoverschrijdende goederenvervoer; 4. erkent dat ERTMS met steun van de vorige kaderprogramma's voor onderzoek werd ontwikkeld, een geconsolideerde eerste versie beschikbaar is en een breed opgezette invoering nu mogelijk is; erkent voorts dat de invoering van GSM-R snel vorderingen maakt en dat met betrekking tot ETCS behoorlijke vooruitgang is geboekt; benadrukt echter dat het daarmee nog niet vanzelfsprekend is dat ERTMS zich onafhankelijk van financiële, veiligheids- en capaciteitsondersteunende aspecten zonder verdere steun op het gehele trans-Europese spoorwegnet handhaaft en dat na een aantal jaar de huidige bestaande twintig verschillende signaleringssystemen zullen zijn verdwenen en in alle lidstaten van de EU door één algemeen systeem, ERTMS, zijn vervangen; 5. wijst erop dat voor ETCS langs de spoorbaan alleen de zogenaamde "Eurobalise" voor gegevensoverdracht nodig is evenals het Radio Block Centre; aan boord van de treinen zorgt een ETCS-boordcomputer (on board unit) voor de gegevensoverdracht van de treinbeveiliging; 6. wijst erop dat de functioneringsspecificaties welke zijn aangenomen door het interoperabiliteitscomité van de lidstaten van de standaard 2.3.0 de referentieversie maken, net zoals het Europees Spoorwegagentschap; gaat ervan uit dat deze versie het mogelijk maakt om op zijn vroegst in 2007 internationale hogesnelheidscorridors/corridors met een hoge capaciteit te openen in Europa en dat zij wordt beschouwd als de gemeenschappelijke referentie in de onderzoeken die door de Europees coördinator worden geleid. Aanvullende inspanningen maken het mogelijk om binnen vier tot vijf jaar een hogere versie te bereiken; merkt op dat in het kader van zijn "Change Control Management"-proces de laatste ontwikkelingen door het Agentschap zullen worden onderzocht op hun technische en economische geschiktheid, met inachtneming van de continuïteit en compatibiliteit van eerdere en latere versies met versie 2.3.0. Alleen een stabilisering en verdergaande standaardisering maken het mogelijk dat bij de productie van systeemonderdelen hogere aantallen en "economies of scale" worden bereikt. Het prijsniveau dat thans meer dan het achtvoudige bedraagt van de aanvankelijk genoemde richtprijzen kan dan dalen en ERTMS zou dan op een redelijke financiële basis worden gebracht; 7. is zich ervan bewust dat het onwenselijk is dat oude systemen en ERTMS een tiental jaar naast elkaar blijven bestaan en dat het derhalve van belang is de omschakeling te coördineren en de omschakelingsfase zo kort mogelijk te maken; daarom is een speciale rol weggelegd voor de uitwerking van een logische omschakelingsstrategie voor het hele netwerk, zoals ook in de overeenkomst tussen de Europese Commissie en de Europese spoorwegbonden wordt verlangd; verzoekt de Europese Commissie, in samenspraak met het Europees Spoorwegagentschap, de lidstaten en de industrie derhalve spoedig een bindend "ERTMS-Masterplan" voor te stellen; 8. gaat ervan uit dat een succesvolle omschakeling naar ERTMS een grote uitdaging zal zijn voor alle partijen: lidstaten, Ministeries van Verkeer, spoorwegvervoersmaatschappijen, infrastructuurbeheerders en spoorwegindustrie moeten over de doelstellingen en de overeenstemming bereiken, rollen en verantwoordelijkheden moeten bij dit proces duidelijk gedefinieerd zijn; juicht daarom toe dat de Europese Commissie Karel Vinck als coördinator van dit grote project heeft benoemd; 9. benadrukt dat er alleen een beslissende doorbraak kan worden bereikt als er geen lappendeken van kleinere ERTMS-eilanden ontstaat, waarvoor weer talrijke nationale systemen nodig zijn om ze te bereiken en te doorkruisen; het komt er in de eerste plaats vooral op aan om geselecteerde corridors algemeen met ERTMS uit te rusten; ten tweede moet zo snel mogelijk een "kritische massa" trajecten en treinen zijn uitgerust om ook verdere "economies of scale" mogelijk te maken; 10. gaat uit van het principe dat, om een integrale tenuitvoerlegging van ERTMS te verzekeren, de omschakelingsstrategie een draaiboek en gedetailleerde regels zal bevatten voor de complete omschakeling van alle nationale netwerken, welke de volgende etappe zal zijn na de installatie van het systeem op de corridors; 11. beklemtoont dat dit uniforme signaleringssysteem voor spoorwegen ERTMS tot doel heeft de kostbare bouw en werking van voertuigen met meerdere aanvullende oude systemen te verminderen of te vermijden; dat de omschakelingsperiode dubbele uitrustingen noodzakelijk maakt welke, in het begin, de kosten in de spoorwegsector zullen doen toenemen; dat dit systeem de interoperabiliteit aanzienlijk zal vereenvoudigen en versnellen en dat in de Unie slechts 13% van het goederenvervoer over het spoor plaatsvindt, terwijl dit aandeel in de VS ongeveer 27% bedraagt; met de huidige technische en politieke versnippering van de EU is een behoorlijke toename van dit aandeel nauwelijks mogelijk en daarom loont het de moeite om prioritair en nadrukkelijk in ERTMS te investeren; Prioriteiten 12. is derhalve van mening dat het voor het slagen van ERTMS van doorslaggevend belang zal zijn om de zes corridors die zijn onderzocht (A: Rotterdam-Genua, B: Napels-Berlijn-Stockholm, C: Antwerpen-Basel/Lyon, D: Sevilla-Lyon-Turijn-Triëst-Ljubljana, E: Dresden-Praag-Brno-Wenen-Boedapest, F: Duisburg-Berlijn-Warschau) en de daarop rijdende treinen snel en volledig met ERTMS uit te rusten, ook omdat hiermee het "nationaal denken" door een "gemeenschappelijk denken" door alle partijen wordt bevorderd; is daarom van mening dat de intentiebrief die op 3 maart 2006 is ondertekend door de ministers van Verkeer van de corridor Rotterdam-Genua met betrekking tot de invoering van ERTMS een positief voorbeeld is; 13. is ervan overtuigd dat, om de benodigde kritische massa te behalen, het van essentieel belang is dat de investeringen worden voortgezet in de corridors waar sommige trajecten reeds voltooid zijn en waar de infrastructuurbeheerders hebben aangegeven dat ze de ontbrekende delen tussen nu en 2015 zullen voltooien; 14. is bovendien van mening dat het door de meest recente uitbreiding van de Unie in 2004 van belang is dat we onze blik nadrukkelijk op de oost-westverbindingen richten; daarbij moet in aanmerking worden genomen dat dit weinig extra kosten zal doen ontstaan in die lidstaten welke de noodzaak van aanzienlijke moderniseringswerkzaamheden aan hun spoorwegnet kennen; 15. wijst erop dat ongelijke nationale vergunningsprocedures voor railvoertuigen een fundamenteel probleem zijn in de Europese spoorwegsector, dat in verband met ERTMS nog duidelijker wordt; verzoekt de Europese Commissie om samen met het Europees spoorwegbureau (ERA) de werkzaamheden aan een uniforme vereenvoudigde EU-vergunningsprocedure met klem te bespoedigen en algemeen geldende, bindende normen vast te leggen zodat reparatie- en uitrustingskosten aanmerkelijk kunnen worden verminderd; wijst erop dat niet enkel geldt voor nieuwe, maar ook voor reeds in het verkeer zijnde railvoertuigen Probleem van de "eindaansluiting" 16. is van mening dat als een traject met ERTMS wordt uitgerust dit volledig van perron tot perron en/of van vrachtcentrum tot vrachtcentrum en tot de landsgrens en/of de bijbehorende haven moet gebeuren; is verder van mening dat er geen sprake kan zijn van EU-steun als dit criterium niet is vervuld en verzoekt de Europese Commissie hier streng op toe te zien; 17. dringt erop aan dat de integratie van de toepassingsmodus Limited Supervision snel wordt geanalyseerd om te controleren of deze het mogelijk maakt om verschillende nationale systemen door ETCS af te lossen of te combineren; merkt bovendien op dat moet worden gecontroleerd of op een goedkope manier lacunes worden opgevuld, vooral knelpunten, met Limited Supervision; 18. is van mening dat het Europees Spoorwegagentschap in overleg met de nationale Ministeries van Verkeer ervoor moet zorgen dat in de toekomst nieuwe locomotieven alleen een vergunning krijgen als ze naast het nationale signaleringssysteem ook met ERTMS zijn uitgerust, of zijn voorbereid om daarmee te worden uitgerust; 19. benadrukt dat ETCS thans met nationale vormgeving op hoge-snelheidstrajecten wordt toegepast (bijv. Rome-Napels, Madrid-Lleida, Bern-Olten). Problematisch is echter de toepassing op het conventionele gebied (goederen- en personenvervoer) en vooral in het grensoverschrijdende vervoer; de toepassing ervan moet echter nog worden uitgewerkt en verbeterd om de huidige aanpassingsproblemen te overwinnen; voor belangrijke functies als bewaakte spoorwegovergangen, geparametriseerde remcurven, de Radio Infill-modus zoals reeds voorzien in standaard 2.3.0 en de toepassingsmodus Limited Supervision moeten dringend oplossingen worden gevonden; 20. verzoekt alle partijen, met het oog op het feit dat de snelle spoorverbinding POS (Parijs-Oost-Frankrijk-Zuidwest-Duitsland) net als de noord-zuidcorridor Rotterdam-Genua nog niet volledig met ERTMS kan worden afgelegd, om de lacunes zo snel mogelijk op te vullen; 21. acht het noodzakelijk dat de spoorwegmaatschappijen, de spoorwegindustrie en het Europees Spoorwegagentschap gezamenlijk de toekomstige standaard uitwerken en dat de EU de omschakeling voor iedereen gemeenschappelijk en bindend vastlegt; voorkomen moet worden dat landen het systeem alleen verder ontwikkelen, opdat de twintig bestaande verschillende systemen niet door twintig incompatibele systemen op basis van ERTMS worden vervangen; verzoekt de ERA ervoor te zorgen dat de norm die in de toekomst in de Europese ruimte gebruikt wordt globaal op zijn minst overeenkomt met het huidige veiligheidsniveau zoals dat van kracht is in de lidstaten; 22. is zich bewust van het feit dat er grote verschillen bestaan onder de lidstaten en/of spoorwegmaatschappijen wat betreft de respectievelijke investeringsbehoefte, hun nationale signaleringssystemen en de "marktfase" waarin ze zich bevinden; is hierover van mening dat dergelijke verschillen in de Unie onvermijdelijk zijn en geen argument tegen ERTMS vormen; Financiering 23. beseft dat gelet op de Europese dimensie van het project EU-financiering, hetzij door het budget voor Trans-Europese transportnetwerken, hetzij door het Cohesiefonds voor de lidstaten die daarvan profiteren bij de invoering van ERTMS gerechtvaardigd en ook noodzakelijk is; is van mening dat de kosten eerlijk moeten worden verdeeld tussen lidstaten, EU, spoorwegmaatschappijen en spoorwegindustrie; doet derhalve een beroep op de lidstaten om ERMTS in hun beslissingen omtrent vervoer en begroting de komende jaren prioriteit te verlenen; 24. ondersteunt derhalve de opname van overeenkomstige bepalingen in het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap voor trans-Europese netwerken op het gebied van vervoer en energie en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad ( COM(2004)0475 – 2004/0154(COD) ), hetgeen het Europees Parlement op 26 oktober 2005 in eerste lezing (4) heeft behandeld; 25. ondersteunt in dit verband het in eerste lezing door het Parlement aangenomen voorstel om door middel van deze verordening de investeringen in ERTMS gelijk te stellen aan die in de infrastructuur; is voorts van mening dat voor de EU-steun voor ERTMS ten minste in de grensoverschrijdende regio's een subsidiepercentage van ten hoogste 50% mag worden vastgelegd; 26. is van mening dat niet alleen de hierboven genoemde technische argumenten, maar ook de slechts in beperkte mate beschikbare begrotingsmiddelen pleiten voor een concentratie van de middelen op de belangrijkste corridors, met name diegene die zijn bestudeerd door de Europees coördinator; is van mening dat deze steun adequate stimuleringsmaatregelen moet omvatten voor het rijdend materieel in de eerste jaren, waarbij het gaat om de ontwikkeling van prototypen, seriële montage en ombouwen van rijdend materieel; 27. spoort ertoe aan een degressieve financiering te beogen om het omschakelingsproces te bespoedigen: spoorwegmaatschappijen die vroegtijdig besluiten tot de invoering van ERTMS moeten meer worden gefinancierd dan achterblijvers, aangezien ze een hoger investeringsrisico lopen, zonder dat vooralsnog de voordelen van het nieuwe systeem volledig kunnen worden benut; 28. verzoekt de Commissie en de lidstaten om dieper in te gaan op de financieringsmogelijkheden van leasemodellen betreffende het rollend materieel, aangezien zo de hoge startkosten kunnen worden verminderd en de toegang tot de markt voor het midden- en kleinbedrijf kan worden vereenvoudigd; 29. is van mening dat de EU ERTMS moet steunen uit TEN-T, uit fondsen die bedoeld zijn voor de regionale ontwikkeling en uit het Cohesiefonds evenals met middelen uit de onderzoeksbegroting; 30. is van mening dat de EU de financiering van spoorweginfrastructuren door communautaire fondsen, zoals het TEN-T en Cohesiefonds, ondergeschikt moet maken aan de verplichte installatie van ERTMS; 31. benadrukt de verwachting van de spoorwegsector om bij de invoering van ERTMS naar behoren rekening te houden met de sociale en beroepsmatige belangen van de werknemers en passende opleidings- en bijscholingsprogramma's te ontwikkelen; belooft bij invoering van ERTMS enerzijds op grond van mogelijke exporteffecten, anders op grond van een verwacht hoog marktaandeel voor de spoorwegen, een werkgelegenheidsgarantie op middellange termijn; 32. erkent tot slot dat ERTMS een belangrijke bijdrage kan leveren aan de efficiëntie en de aantrekkelijkheid van het Europese spoorvervoer, en meer in het bijzonder het lange afstand goederenvervoer per spoor; benadrukt echter dat er naast ERTMS nog een aantal andere harmoniseringsinitiatieven kunnen genomen worden die op vrij korte termijn tot efficiënter internationaal spoorvervoer zouden leiden; vraagt de Europese ERTMS-coördinator en het toekomstige TEN-Agentschap daarom om eveneens onderzoek te doen naar de mogelijkheden om bijvoorbeeld de lengte van de treinen, de belasting per as of het laadvermogen, te harmoniseren; is van oordeel dat de financiële impact van deze projecten vrij beperkt zou zijn, maar het resultaat in termen van efficiëntie toch vrij belangrijk kan zijn; o o o 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk visserijbeleid, – gezien de verordeningen betreffende het Europees Visserijfonds, – gelet op artikel 11 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 april 2001 over visserij: veiligheid en oorzaken van ongevallen (2) , – gezien Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (3) , – gezien Verordening (EG) nr. 1421/2004 van de Raad van 19 juli 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 december 2005 over vrouwennetwerken: visserij, landbouw en diversificatie (5) , – gezien de strategie van Lissabon, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0141/2006 ), A. overwegende dat kustvisserij (vooral kleinschalige en traditionele kustvisserij) een belangrijke bijdrage levert aan het sociaal-economische welzijn van de kustgemeenschappen, namelijk door bij te dragen aan de lokale ontwikkeling, het behouden en scheppen van banen (zowel stroomopwaarts als -afwaarts), het aanbod van verse vis en het behoud van traditionele lokale culturen, B. overwegende dat de economische en sociale crisis in de visserijsector vooral de minst concurrerende vlootsegmenten en de kustvisserij in het bijzonder treft, C. overwegende dat er momenteel een verscheidenheid aan maatregelen voor de diverse aspecten van kleinschalige visserij bestaat, verdeeld over een aantal communautaire verordeningen, D. overwegende dat het gemeenschappelijk visserijbeleid en zijn instrumenten (met name met betrekking tot het toekomstige Europese Visserijfonds) rekening moeten houden met de kustvisserij en op de specifieke problemen daarvan moeten worden afgestemd, vooral waar het om kleinschalige en traditionele kustvisserij gaat, E. overwegende dat het belangrijk is de toekomst van de kustvisserij in de Europese Unie veilig te stellen, omdat deze een cruciale bijdrage aan de werkgelegenheid in kustgebieden levert, en dat daarbij een overcapaciteit in dit vlootsegment en de daaruit voortvloeiende uitputting van de bestanden moeten worden voorkomen, F. overwegende dat er ondanks de hoge werkloosheid en de veroudering van de visserijbevolking in sommige kuststreken veel te weinig jonge mensen worden aangeworven, G. overwegende dat bepaalde kustgebieden, met name eilanden of afgelegen kustgebieden, sterk afhankelijk zijn van de visserij en aanverwante industrie, H. overwegende dat de concurrentiekracht en economische levensvatbaarheid van de verwerkende industrie in de meest afgelegen regio's grotendeels afhangen van de ontvangen communautaire steun, I. overwegende dat er in veel lidstaten een ernstig tekort is aan nauwkeurige statistische informatie over de kustvisserij, waardoor serieuze analyses en vergelijkingen van deze bedrijfstak niet mogelijk zijn, J. overwegende dat een nieuw communautair initiatief bevorderlijk kan zijn voor de toekomstige ontwikkeling van de sector, K. overwegende dat de vertegenwoordigende organisaties in deze sector en de lokale autoriteiten een potentieel cruciale rol bij de lokale ontwikkeling daarvan spelen en dat het daarom noodzakelijk is de door hen opgezette projecten en maatregelen ter ondersteuning van de kustvisserij, met name de kleinschalige en traditionele kustvisserij, op communautair niveau aan te moedigen en te steunen, L. overwegende dat het belangrijk is dat kustvissers aan het handelsproces deelnemen, dat de mechanismen voor de afzet van hun producten worden verbeterd en dat een herziening van de gemeenschappelijke ordening van de markt in visserijproducten wordt nagestreefd, zodat de eersteverkoopprijzen eerlijker worden en de toegevoegde waarde beter over de hele waardeketen wordt verdeeld, M. overwegende dat het van vitaal belang is ervoor te zorgen dat kustvissers en hun vertegenwoordigende organisaties deelnemen aan het besluitvormingsproces binnen het gemeenschappelijk visserijbeleid, de bescherming van het mariene milieu en het herstel van visbestanden en dat hiertoe het beginsel van gezamenlijk beheer en decentralisatie van het gemeenschappelijk visserijbeleid moeten worden nagestreefd, N. gezien het feit dat het inkomen en de lonen in deze sector onzeker zijn, wat te wijten is aan de marketingpraktijken en prijsstellingsmethoden bij de eerste verkoop en aan het onregelmatige karakter van deze activiteit, O. overwegende dat de kustvisserij ook te lijden heeft van de stijging van de variabele kosten alsmede van de grote instabiliteit van de brandstofprijzen, P. overwegende dat er over de visstand toenemende spanning en concurrentie is tussen kustvissers die van de visvangst leven, en de sportvisserij, en overwegende dat dit een probleem is dat moet worden aangepakt, Q. overwegende dat moet worden gezorgd dat de technieken van de kustvisserij ook blijven bijdragen aan een betere bescherming van het milieu en de duurzame ontwikkeling van de visserij, R. gezien de noodzaak vakopleidingen voor kustvissers aan te moedigen, 1. beklemtoont dat de kustvisserij een belangrijke bijdrage levert niet alleen aan de plaatselijke economie maar ook aan het behoud van de sociale structuur van kustgemeenschappen, aangezien deze per hoeveelheid gevangen vis voor meer banen zorgt dan enig ander vlootsegment, met name in eiland- en afgelegen kustgebieden; 2. acht de kustvisserij essentieel voor het behoud van culturele tradities en praktijken en meent dat zij niet alleen zorgt voor bescherming van de culturele diversiteit in de betrokken regio's maar ook voor het overleven van hele kustgemeenschappen; meent bovendien dat deze tradities en praktijken moeten worden behouden; 3. erkent dat de kustvisserij bij de bescherming en het behoud van het mariene milieu langs de kust een constructieve rol kan en moet spelen; 4. is zich er echter van bewust dat een kustvloot met een te grote capaciteit de uitputting van visbestanden kan verergeren; 5. is van oordeel dat de lidstaten in het kader van hun regionaal beleid gemeenschappelijke beschermingsmechanismen voor de visserij moeten toepassen om haar in staat te stellen haar voortbestaan te verzekeren en voorts dat zij het bereiken van doelstellingen en de tenuitvoerlegging van specifieke bepalingen moeten laten afhangen van de natuurlijke omstandigheden in kustzones en van de bescherming van visbestanden, aangezien kustzones gebieden zijn waar vele vissoorten (ook vis voor industriële doeleinden) paaien en waar jonge vis wordt gekweekt; 6. ziet echter de noodzaak van verder onderzoek naar de rol en uitwerking van de kustvisserij om, net als met alle soorten visserijactiviteiten, te zorgen dat zij op een duurzaam peil blijft; 7. is van mening dat het nodig is gericht onderzoek te plegen naar de kwestie van de bescherming van de visserij binnen drie zeemijlen vanaf de kust door schepen van maximaal 12 m lang met gebruikmaking van passief vistuig; 8. stelt voor paal en perk te stellen aan het gebruik van vistuig dat de duurzaamheid van visbestanden aan de kust en de levensvatbaarheid van het sociale netwerk binnen de visserijsector in gevaar brengt; 9. erkent dat het moeilijk is in EU-verband een gemeenschappelijke definitie van kustvisserij vast te stellen en ziet derhalve een dringende noodzaak voor de betrokkenen om minimumcriteria te bepalen die voor iedereen aanvaardbaar zijn en die voor het nodige evenwicht tussen de visserij langs en voor de kust en de sportvisserij zorgen; 10. meent dat bij de minimumcriteria met onder meer het volgende rekening moet worden gehouden: 11. acht een geharmoniseerde aanpak voor het verzamelen van gegevens over de kustvisserij essentieel voor het verkrijgen van nauwkeurige gegevens over kustvisserij-activiteiten - wat een eerste voorwaarde is voor het opstellen van een gemeenschappelijke definitie; 12. verzoekt de Commissie dringend manieren voor te stellen voor het harmoniseren van gegevens over de kustvisserij in de gehele Europese Unie, waarbij de specifieke kenmerken van de nationale en regionale visserij behouden blijven; 13. beklemtoont dat het dringend nodig is dat de meervoudige problemen van de kustvisserij worden aangepakt, met name op het gebied van management, structurele verbeteringen, ontwikkeling, onderwijs en opleiding; 14. acht het essentieel dat kustvissers en van kustvisserij afhankelijke gemeenschappen nauwer bij verwerking en handel worden betrokken om hun winstbasis te vergroten en hun levensstandaard te verbeteren; 15. pleit voor het behoud van de steun voor de verwerkingssector van visserijproducten (met name ten behoeve van olijfolie die voor het inblikken van tonijn wordt gebruikt) in de meest afgelegen regio's; 16. roept de Commissie op het specifieke karakter van kust- en traditionele visserij in het gemeenschappelijk visserijbeleid te erkennen, na te gaan in hoeverre de bestaande instrumenten volstaan om aan de behoeften van deze sector tegemoet te komen en deze dienovereenkomstig aan te passen; 17. onderkent dat de huidige EU-wetgeving specifieke bepalingen voor het beheer en structurele verbetering van de kustvisserij bevat; 18. acht het aangewezen dat het nieuwe EVF voorziet in de financiering van de aanschaf van zuinige motoren en milieuvriendelijk vistuig, en van maatregelen ter verbetering van de arbeidsomstandigheden aan boord voor de kustvisserij, op voorwaarde dat dit niet leidt tot een toename van de capaciteiten; 19. roept de Commissie op de modernisering van kustvisserijschepen te financieren; 20. verzoekt de Commissie derhalve om voor deze belangrijke bedrijfstak over een nieuw communautair initiatief na te denken; 21. verzoekt de Commissie tevens in dit verband te zorgen dat specifieke en voldoende financiële middelen beschikbaar worden gesteld om de juiste tenuitvoerlegging van eventueel nieuw beleidsmaatregelen mogelijk te maken; 22. beklemtoont dat de plannen voor het beheer van de kustgebieden, die in enkele lidstaten zijn opgesteld, positieve gevolgen voor de sector hebben gehad, en meent derhalve dat dergelijke plannen een belangrijk onderdeel moeten vormen van ieder eventueel nieuw EU-initiatief; 23. wijst erop dat de op deze sector afgestemde beroepsopleiding in de lidstaten hetzij volledig tekortschiet of in het geheel niet bestaat; 24. wijst op de noodzaak om voor de volgende onderwerpen onverwijld een opleidingsprogramma op te zetten: veiligheid op het werk in de visserij, bescherming van het mariene milieu, bescherming van visbestanden, bescherming van de zee en van kustzones, kwaliteit van de visvangst en marketing en management in de visverwerkingssector; 25. bevestigt dat passend en specifiek onderwijs en opleiding essentieel zijn, willen jongeren in de kustgebieden worden aangemoedigd om de activiteiten en tradities van de kustvisserij voort te zetten; 26. verzoekt de Commissie derhalve om specifieke onderwijs- en opleidingsprogramma's voor de kustvisserij voor te stellen, vooral om jonge vakmensen voor deze sector aan te trekken, en om voor voldoende financiële middelen te zorgen voor de volledige tenuitvoerlegging en het welslagen van deze programma's; 27. verzoekt in dit verband voorts om de nodige publiciteit aan de genomen maatregelen te geven om te zorgen dat alle belanghebbende partijen ruimschoots over algehele voorlichting over de opleidingsmogelijkheden beschikken; 28. meent dat eventuele nieuwe wetten voor de kustvisserij speciale aandacht moeten schenken aan de noodzaak van het scheppen en onderhouden van een veiligheidscultuur die aan veiligheid de hoogste prioriteit toekent, en die moet zorgen dat op de kustvisserij afgestemde veiligheidsvoorschriften naar behoren worden nageleefd; benadrukt dat een dergelijke veiligheidscultuur begint bij een veiligere, moderne vloot met voldoende ruimte voor nieuwe veiligheidsuitrustingen en materiaal, en dat het hiertoe noodzakelijk is door te gaan met het verlenen van steun aan de vernieuwing en modernisering van de vloot in het kader van het toekomstige Europese Visserijfonds waarvoor het Parlement zijn fiat reeds heeft gegeven; 29. erkent dat vrouwen in de kustvisserij een belangrijke rol spelen, met name als het gaat om management, verkoop en marketing, aquacultuur, verwerking en onderzoek; 30. meent dat vrouwennetwerken een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de sociaal-economische ontwikkeling van de van visserij afhankelijke gemeenschappen met name langs de kust; 31. verzoekt de Commissie en de lidstaten om bij de behandeling van situaties en problemen op het gebied van de kustvisserij, evenals bij via het gemeenschappelijk visserijbeleid en de structuurfondsen gefinancierde proefprojecten systematisch rekening te houden met het genderaspect en met de gelijke behandeling van vrouwen en mannen, aangezien deze visserijvorm gekenmerkt wordt door een economische structuur die in essentie is gebaseerd op kleine gezinsbedrijfjes, waarin de vrouw een centrale rol vervult die zowel in juridisch als in maatschappelijk opzicht moet worden erkend; 32. is van oordeel dat de veranderingen die zich momenteel voltrekken in de van kustvisserij afhankelijke gemeenschappen zowel rechtstreeks als indirect gevolgen hebben voor de positie van de vrouw, en verzoekt de Commissie derhalve projecten te steunen die er specifiek op gericht zijn de rol van de vrouw in de visserijsector te erkennen, te stimuleren en afwisselender te maken en om, met het oog op de diversiteit van de activiteiten en de herstructurering van die gemeenschappen, oplossingen toe te passen die niet alleen door de nationale, plaatselijke en regionale regeringen en de Europese Unie worden gesteund, maar waarin ook mannen en vrouwen in gelijke mate kunnen participeren; 33. dringt er bij de Commissie op aan om in samenwerking met het toekomstige Europese Instituut voor Gendergelijkheid enerzijds per geslacht uitgesplitste gegevens over de kustvisserij te verzamelen en te analyseren en anderzijds oplossingen te zoeken en voor te stellen voor de specifieke problemen waarmee vrouwen in de van kustvisserij afhankelijke gemeenschappen te kampen hebben; 34. stelt vast dat de gezondheid van rechtstreeks bij de kustvisserij betrokken vrouwen door de vaak moeilijke arbeidsomstandigheden kan worden geschaad, maar dat zij in de meeste gevallen door het ontbreken van een wettelijke arbeidsstatus niet onder gelijke voorwaarden toegang hebben tot de gezondheidszorg; verzoekt daarom de Commissie en de lidstaten dit probleem met spoed te verhelpen door de nodige maatregelen te treffen om de economische en sociale rechten van die vrouwen, en met name hun recht op toegang tot de sociale zekerheid en de gezondheidsdiensten te waarborgen, alsook maatregelen ter verhoging van hun veiligheid en ter bescherming van hun gezondheid in de context van het werk; 35. meent dat kustvissers, kleinschalige verwerkende bedrijven en andere economische eenheden die direct betrokken zijn bij, of invloed ondervinden van de kustvisserij, principieel bij het beheer van de sector moeten worden betrokken; 36. verzoekt de Commissie om de sector van de kustvisserij te raadplegen en te zorgen dat de sector op het juiste beleidsniveau actief wordt betrokken bij het besluitvormingsproces dat hen direct raakt; 37. meent dat de regionale adviesraden in dit verband een essentiële rol moeten spelen; 38. verzoekt de Commissie om verslag aan het Parlement uit te brengen over elk initiatief met oog op de specifieke behandeling van de kustvisserij; 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties over eerdere jaarverslagen van de Commissie en van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), – gezien het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 19 juli 2005 getiteld "Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen - fraudebestrijding - Jaarverslag 2004" ( COM(2005)0323 ), met bijlagen (SEC(2005)0973, SEC(2005)0974), – gezien het aanvullende activiteitenverslag van OLAF met betrekking tot de periode juli- december 2004 (1) , – gezien het Jaarverslag van de Europese Rekenkamer over de uitvoering van de begroting in het begrotingsjaar 2004 (2) , – gelet op artikel 276, lid 3, en artikel 280, lid 5, van het Verdrag, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0185/2006 ), Omvang van de gemelde onregelmatigheden en fraude 1. is verheugd over het feit dat de tijdvakken waarop het Jaarverslag van de Commissie over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen en het activiteitenverslag van OLAF betrekking hebben eindelijk parallel lopen, hetgeen de vergelijkbaarheid ten goede komt; 2. stelt vast dat in 2004 op de gebieden 'Eigen middelen', 'Landbouw' en 'Structuurbeleid' door de lidstaten onregelmatigheden en fraude ten belope van in totaal 982,3 miljoen EUR (2003: 922 miljoen EUR, 2002: 1,15 miljard EUR) zijn gemeld; de door de lidstaten aan Brussel doorgegeven bedragen kunnen als volgt worden opgesplitst: 3. beklemtoont dat de schommelingen in de schadevolumes niet overgewaardeerd moeten worden en door een groot aantal factoren beïnvloed kunnen zijn; 4. acht het absoluut onaanvaardbaar dat er nog altijd 'oude' lidstaten zijn (Duitsland, Griekenland en Spanje) die mededelingen over onregelmatigheden niet in elektronische vorm aan de Commissie voorleggen, dat deze onvolledig zijn en dat het tot achterstanden van meerdere jaren komt; 5. stelt vast dat bij de 'Eigen middelen' de waarde van het gemelde schadevolume van 269,9 miljoen EUR in 2003 gedaald is tot 205,7 miljoen EUR in 2004; bijzonder fraudegevoelig waren sigaretten, televisie-apparaten en suiker; het aantal gevallen is duidelijk toegenomen in België (+58%), Zweden (+36%) en Frankrijk (+30%); 54,8 miljoen EUR (27%) is ondertussen teruggevorderd; 6. stelt vast dat bij de 'Landbouwuitgaven' de waarde van het gemelde schadevolume met meer dan 50% is gedaald van 169,7 miljoen EUR in 2003 tot 82,1 miljoen EUR in 2004; betreurt het feit dat de bereidheid om gevallen te melden toeneemt naarmate het steunbedrag hoger is; uit eens te meer kritiek op Duitsland, Griekenland en Spanje omdat zij altijd geen elektronisch systeem voor het melden van onregelmatigheden en fraude hebben ingevoerd; daarnaast komen met name Duitsland en Nederland hun verplichting niet na om de identiteit te melden van natuurlijke en rechtspersonen die voor geconstateerde onregelmatigheden verantwoordelijk zijn; 7. wijst er overigens op dat, bekeken over een langere periode, de waarde van het schadevolume bij het EOGFL sterk daalt, terwijl de waarde van de schade bij de Structuurfondsen juist oploopt; zo beliep bijvoorbeeld het gemelde schadevolume bij het EOGFL in 2000 nog 474,6 miljoen EUR, terwijl het bij de Structuurfondsen in 2000 slechts 114,2 miljoen EUR bedroeg; inmiddels is de relatieve betekenis van beide tereinen in de fraudestatistieken bijna omgekeerd; 8. benadrukt dat het dalende schadevolume bij 'Landbouw' mede verklaard wordt door de goede werking van het geïntegreerde beheers- en controlesysteem; dringt er dan ook op aan dit systeem in alle lidstaten toe te passen; betreurt het dat het geïntegreerde beheers- en controlesysteem in Griekenland meer dan zeven jaar na het verstrijken van de termijn daarvoor nog altijd niet volledige wordt uigevoerd (zie punt 4.8 van het Jaarverslag 2004 van de Europese Rekenkamer) ; merkt op dat de Griekse regering deze beschuldiging heeft ontkend en in november 2005 onderhandelingen met de Commissie heeft aangeknoopt om een regeling te vinden voor deze kwestie; 9. wijst op het feit dat Spanje (35 miljoen EUR) en Duitsland (19 miljoen EUR) 'goed zijn' voor meer dan 65% van het schadevolume; bijzonder kwetsbaar voor onregelmatigheden zijn 'directe steun' (29 miljoen EUR, met name door het opgeven van fictieve arealen), 'exportrestituties' (21 miljoen EUR, vaak met gebruikmaking van vervalste douanedocumenten) en marktondersteuningsmaatregelen (20 miljoen EUR, met name bij citrusfruit en verse groenten); 10. wijst erop dat het schadevolume bij 'Structuurbeleidmaatregelen' in 2004 weer sterk is toegenomen: van 482,2 miljoen EUR in 2003 tot 694,5 miljoen EUR in 2004 (inclusief 163 miljoen EUR bij het Cohesiefonds); in de regel worden 86% van de onregelmatigheden pas twee jaar na de ontdekking ervan gemeld; van de 532 miljoen EUR schade bij de Structuurfondsen betreffen 485 miljoen EUR het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling; het uit Italië (194,9 miljoen EUR), Duitsland (127,5 miljoen EUR) en Griekenland (112 miljoen EUR) gemelde schadevolume vertegenwoordigt 81,6% van het totale gemelde schadebedrag; de meest voorkomende oorzaken van onregelmatigheden zijn foutieve uitvoering van maatregelen en niet-naleving van Verdragsbepalingen; 11. is in dit verband van oordeel dat in de rapportageperiode 2005 bijzondere aandacht besteed moet worden aan onregelmatigheden bij maatregelen van het structuurbeleid; 12. begrijpt niet (3) dat Duitsland niet volledig aan zijn rapportageverplichtingen met betrekking tot onregelmatigheden bij landbouw- en structuuruitgaven voldoet en slechts in drie van in totaal 1798 gemelde gevallen gegevens over de betrokken personen en/of bedrijven heeft overgelegd; stelt verder vast dat Nederland zijn rapportageverplichtingen bij de landbouwuitgaven niet nakomt en slechts in één van in totaal 307 gemelde gevallen gegevens over de betrokken personen en/of bedrijven heeft geleverd; 13. verwacht derhalve van de Commissie vóór 1 november 2006 een document waarin zij aangeeft welke maatregelen zij genomen heeft om de desbetreffende lidstaten aan te sporen tot het naleven van hun verplichtingen uit hoofde van het Verdrag; 14. wijst op het feit dat in de periode 2002-2004 bij het gebruik van de 'Pretoetredingssteun' onregelmatigheden hebben plaatsgevonden bij projecten ten belope van 2,38 miljard EUR (alle financieringsbronnen tezamen: nationale middelen; EU-middelen en andere donors): dit bedrag beliep 1,118 miljard EUR bij PHARE, 1,105 miljard EUR bij ISPA en 158 miljoen EUR bij SAPARD; veel onregelmatigheden deden zich voor bij subsidiabele kosten tussen 100 000 EUR en 1 miljoen EUR; de onregelmatigheden zijn het vaakst aan het licht gekomen door administratieve en financiële controles; 15. neemt met bezorgdheid kennis van het feit dat de Commissie bij 90% van de gemelde gevallen niet in staat is geweest vast te stellen wat de aard van de onregelmatigheden was, welke bedragen teruggevorderd konden worden en welke bedragen nog moeten worden teruggehaald; de Commissie verklaart dit door te wijzen op de onvoldoende ervaring van de betrokken landen; deelt de in punt 8.9 van het Jaarverslag 2004 van de Europese Rekenkamer geformuleerde opvatting dat middelen alleen definitief moeten worden toegewezen indien het betrokken land over capabele beheercapaciteiten beschikt; Aanvullend activiteitenverslag van OLAF met betrekking tot de periode juli-december 2004 16. stelt vast dat OLAF in de rapportageperiode 720 nieuwe gevallen heeft geregistreerd en dat het financiële volume van alle gevallen die op 31 december 2004 noch onderwerp van lopende onderzoeken waren, geschat wordt op 1,225 miljard EUR; in totaal waren aan het einde van de rapportageperiode 195 gevallen onderwerp van een controle, liep met betrekking tot 469 gevallen een onderzoek en waren in 655 gevallen vervolgmaatregelen nodig; 17. stelt daarnaast vast dat het schadevolume van alle gevallen waarin OLAF aan het eind van zijn rapportageperiode (31 december 2004) vervolgmaatregelen heeft genomen 1,780 miljard EUR beliep (4) ; de vervolgmaatregelen betroffen met name 'BTW', maatregelen van het structuurbeleid, alsook externe hulp en directe uitgaven; 18. dringt er bij OLAF op aan in zijn volgende activiteitenverslag het Parlement mee te delen hoe de door de Commissie en de lidstaten op basis van OLAF-onderzoeken genomen administratieve, financiële en strafrechtelijke maatregelen zijn afgerond; 19. is verheugd dat OLAF de periode voor het beoordelen van de binnengekomen informatie tot drie-en-een-halve maand heeft weten terug te brengen; ook de duur van de onderzoeken is teruggebracht van 30 maanden in 2000 tot 23 maanden in 2004; de bron van de informatie zijn informanten (in 32,6% van de gevallen), de Commissie (30,6%) en de lidstaten (15,7%); 20. stelt vast dat bij de 'oude' lidstaten de meeste gevallen zich voordeden in Italië, Duitsland en België, bij de 'nieuwe' lidstaten en de kandidaat-lidstaten in Roemenië en Polen, en bij derde landen in landen in Azië en andere Europese landen; 21. beklemtoont dat de douane, de landbouw en de buitenlandse hulp bijzonder fraudegevoelige sectoren zijn; 22. is verheugd dat nu stelselmatig gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om op voorhand af te zien van vervolging van klaarblijkelijk ongegronde beschuldigingen (prima facie non-cases); roept het comité van toezicht van OLAF op deze nieuwe praktijk in het nieuwe jaarverslag tegen het licht te houden; 23. neemt nota van het feit dat de task force 'oude gevallen' in oktober 2004 een tussenrapportage over 215 gevallen (met betrekking tot de periode 1992-1999) heeft gepresenteerd; in 206 van deze gevallen kwam het tot een gerechtelijke procedure verzoekt de directeur van OLAF hierover bij de commissie begrotingscontrole verslag uit te brengen; Voorbereiding van wijziging van de OLAF-verordening 24. neemt nota van het feit dat de drie betrokken instellingen (het Parlement, de Raad en de Commissie) op 7 februari 2006 overeenstemming hebben bereikt over de bezetting van de post van directeur van OLAF en dat deze op 14 februari 2006 door de Commissie is benoemd; 25. betreurt het feit dat de benoeming van de OLAF-directeur onevenredig veel tijd heeft gekost en dat de procedure onvolkomenheden vertoonde, die volgende keer vermeden moeten worden; 26. herinnert eraan dat er sinds 2003 discussies gevoerd zijn over de verbetering van de fraudebestrijdingswetgeving, die echter geen concrete resultaten hebben opgeleverd, en herhaalt de bereidheid van het Parlement om actief aan deze verbetering mee te werken; 27. onderstreept dat het Parlement niet zal instemmen met een voorstel dat zijn tot nu toe geldende rechten beperkt; 28. wijst erop dat de Commissie een nieuw voorstel ( COM(2006)0244 ) heeft goedgekeurd voor het wijzigen van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (5) ; 29. is verheugd over en steunt in dit verband de aanbeveling van de Europese Rekenkamer in punt 36 van zijn Advies nr. 8/2005 (6) om de geldende anti-fraudewetgeving te vereenvoudigen en te consolideren, en de bestaande tekortkomingen aan te pakken; 30. spreekt zich er met name voor uit om alle onderzoeksbevoegdheden van OLAF in één enkele verordening bijeen te brengen; 31. dringt er hiertoe op aan de bepalingen van Verordening (EG, Euratom) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (7) te actualiseren en op te nemen in Verordening (EG) nr. 1073/1999; wacht op desbetreffende voorstellen van de Commissie; 32. roept de Commissie daarnaast op om, in het licht van de desbetreffende jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, de nodige wijzigingen voor te stellen aan de horizontale Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (8) ; herinnert eraan dat deze wijzigingen via de medebeslissingsprocedure moeten worden besloten; 33. roept de Commissie op na te gaan of en in hoeverre de bevoegdheden van de Commissie en OLAF op het gebied van de bestrijding van BTW-fraude in het voorstel voor een verordening voor wederzijdse administratieve bijstand ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraude en andere onwettige activiteiten (9) ook meegenomen kunnen worden bij de wijziging van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95; 34. is verheugd over de constatering van de Europese Rekenkamer in punt II van de samenvatting van zijn Speciaal Verslag nr. 1/2005 (10) dat de 'tweeslachtige' status van OLAF, dat zelfstandig onderzoek verricht maar voor zijn andere taken onder de Commissie ressorteert, geen afbreuk heeft gedaan aan de onafhankelijkheid van zijn onderzoeksfunctie; beklemtoont dat het de taak van het comité van toezicht van OLAF is de onafhankelijkheid van de onderzoeken te waarborgen (11) ; 35. wijst evenwel op de conclusie van de Europese Rekenkamer in punt 93 van zijn speciaal Verslag nr. 1/2005 dat de rol van het comité van toezicht opnieuw zou moeten worden bezien om elk risico van inmenging in lopende onderzoeken uit te sluiten; OLAF-onderzoeken en de bescherming van de grondrechten 36. neemt met grote bezorgdheid kennis van het vonnis van het Gerecht van eerste aanleg van 6 april 2006 in de zaak IRELA (12) , waarin de Commissie veroordeeld werd tot betaling van een schadeloosstelling aan een ambtenaar; 37. neemt kennis van de conclusie van het Gerecht volgens welke kon worden vastgesteld dat OLAF bij het onderzoek en de opstelling van zijn rapport op illegale wijze heeft gehandeld, aangezien het bureau op ernstige en manifeste wijze tekort is geschoten in zijn verplichting tot onpartijdigheid; 38. is van oordeel dat dit vonnis de mening van het Comité van toezicht van OLAF bevestigt, dat met grote vasthoudendheid steeds weer gewezen heeft op de noodzaak de fundamentele rechten te respecteren en erop gewezen heeft dat het een voorwaarde voor doelmatige onderzoeken van OLAF is, dat de resultaten ervan ook voor een rechtbank kunnen worden gestaafd; 39. herinnert aan de conclusie van de Europese Rekenkamer in punt IX van zijn Speciaal Verslag nr. 1/2005 dat de controle op de wettigheid van de handelingen voor lopende onderzoeken en op de eerbiediging van de grondrechten van degenen die aan een onderzoek worden onderworpen niet op onafhankelijke wijze is gewaarborgd; 40. is van oordeel dat OLAF vol vertrouwen met de Europese ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming moet samenwerken; 41. wijst erop dat de oprichting van een gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie positieve gevolgen zal hebben voor de mogelijkheden van controle door de rechter van het werk van OLAF in het kader van onderzoeken die ambtenaren en andere functionarissen van de Gemeenschap betreffen; 42. verlangt dat de directeur van het Bureau zorgt voor streng toezicht op de kwaliteit van de onderzoeken die door medewerkers van het Bureau worden verricht; Prioriteiten en perspectieven voor het werk van OLAF 43. herinnert eraan dat het subsidiariteitsbeginsel ook op OLAF van toepassing is, d.w.z. de verplichting zich te concentreren op die gebieden die niet onder bevoegdheid van de instanties van de lidstaten vallen (onderzoeken binnen de organen en instellingen, en die verband houden met uitgaven die rechtstreeks door de Commissie worden beheerd) of waarop deze onvoldoende actie ondernemen; 44. steunt de aanbeveling van de Europese Rekenkamer in punt 37 van zijn reeds aangehaald Advies nr. 8/2005 om de activiteiten van het OLAF toe te spitsen op onderzoek; 45. herinnert aan de constatering van de Europese Rekenkamer in punt 76 van zijn Speciaal Verslag nr. 1/2005 dat de momenteel door OLAF gebezigde gelijkstelling van coördinatie- en bijstandsacties met onderzoeken het beheer van middelen bemoeilijkt; verlangt van de leiding van OLAF dat zij in de toekomst voor een duidelijke scheiding van de taken zorgt en dat die ook organisatorisch in één oogopslag zichtbaar moet zijn; 46. is verheugd over het feit dat de vermelde aanbevelingen van de Rekenkamer parallel lopen met het standpunt dat het Europees Parlement reeds in zijn resolutie van 4 december 2003 over het verslag van de Commissie over de evaluatie van de werkzaamheden van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) had geformuleerd (13) ; is het ook met de Rekenkamer eens dat een uitbreiding van de coördinatietaak van OLAF ten opzichte van de instanties van de lidstaten niet ten koste mag gaan van de onderzoektaak van het Bureau; Bestrijding van sigarettensmokkel en het in de handel brengen van namaakproducten 47. wijst erop dat volgens schattingen van de lidstaten in 2004 door sigarettensmokkel circa 418,5 miljoen EUR minder aan eigen middelen is binnengekomen en dat de totale schade mogelijkerwijs nog veel hoger is; stelt ontzet vast dat dit neerkomt op een verdubbeling van het schadebedrag ten opzichte van 2003 (toen circa 200 miljoen EUR) (14) ; 48. stelt vast dat de bevoegde autoriteiten in 2004 meer dan 3,5 miljard sigaretten in beslag hebben genomen en dat het probleem van de smokkel en het in het verkeer brengen van namaakproducten sinds 2001 duidelijk groter is geworden; 49. beklemtoont dat OLAF de financiële schade ten gevolg van sigarettensmokkel en het in de handel brengen van namaakproducten sinds 2000 op 1,317 miljard EUR schat; 50. is zich ervan bewust dat de nieuwe lidstaten aan de oostelijke buitengrens van de Europese Unie in bijzondere mate onder de toenemende sigarettensmokkel lijden; 51. onderstreept in dit verband opnieuw het belang van de overeenkomst ter bestrijding van de sigarettensmokkel tussen de Commissie (samen met België, Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, Portugal en Finland) en Philip Morris International (PMI); prijst de succesvolle wijze waarop de Commissie met OLAF heeft samengewerkt en is verheugd over de doorslaggevende ondersteuning van de task force van OLAF bij de bestrijding van de sigarettensmokkel; de overeenkomst bevat maatregelen voor de langetermijnpreventie van sigarettensmokkel en ook wordt geprobeerd de geschilpunten tussen de Europese Unie en PMI op te lossen; daarnaast zal PMI gedurende een periode van 12 jaar een bedrag van circa 1,25 miljard USD aan de Unie en de lidstaten betalen; 52. stelt verheugd vast dat naast de Gemeenschap en de oorspronkelijke tien lidstaten sinds juli 2004 veertien lidstaten (Oostenrijk, Cyprus, Tsjechische Republiek, Denemarken, Estland, Hongarije, Ierland, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slowakije, Slovenië en Zweden) de overeenkomst hebben ondertekend; 53. heeft kritiek op het Verenigd Koninkrijk dat het de overeenkomst niet heeft ondertekend en de enige lidstaat is die zulks niet heeft gedaan; verzoekt het Verenigd Koninkrijk de overeenkomst op zo kort mogelijke termijn te ondertekenen; 54. betreurt het feit dat de Commissie tot nu toe niet in staat is geweest de betalingen van PMI krachtens de overeenkomst zinvol te besteden; vindt het onaanvaardbaar dat er grotere, niet aan voorwaarden verbonden overmakingen aan de lidstaten zijn gedaan; deze handelswijze staat haaks op het in de overeenkomst geformuleerde voornemen om deze bedragen te gebruiken voor maatregelen op het vlak van fraudebestrijding, die een prioriteit zijn voor het voorkomen van sigarettensmokkel en merkenpiraterij; 55. roept de lidstaten en de Commissie op om de betalingen van PMI te gebruiken voor maatregelen op het vlak van preventie en bestrijding van sigarettensmokkel, met inbegrip van namaak; 56. roept de Commissie op om voorstellen in te dienen voor het gebruik van een groot deel van deze inkomsten en, indien nodig, een voorontwerp van gewijzigde begroting, alsook voorstellen voor een geëigende rechtsgrondslag; roept de Commissie op om het Europees Parlement vóór 1 december 2006 een verslag te presenteren over de in het kader van de overeenkomst binnengekomen bedragen, alsook over hun verdeling en gebruik; 57. is van oordeel dat de overeenkomst met PMI zo belangrijk is dat OLAF en de Commissie zeker zouden moeten proberen vergelijkbare overeenkomsten te sluiten met andere internationale sigarettenproducenten; roept OLAF op om vóór 1 december 2006 verslag uit te brengen over de op dit gebied geboekte vooruitgang; 58. roept de Commissie daarnaast op om het Europees Parlement vóór 1 december 2006 te informeren over de vooruitgang bij de onderhandelingen over de WTO-kaderovereenkomst voor het terugdringen van het tabaksgebruik, en eventuele protocollen daarbij; 59. wijst erop dat het de kwestie van de sigarettensmokkel en het in de handel brengen van namaakproducten zo belangrijk acht dat het daarover een eigen verslag zal opstellen; verder laat het Parlement een studie verrichten naar het belang van sigarettensmokkel en het in de handel brengen van namaakproducten voor de eigen middelen van de Europese Gemeenschappen; Bestrijding van BTW-fraude 60. maakt zich buitengewoon veel zorgen over de financiële schade die door zogenaamde 'carrouseltransacties' wordt veroorzaakt; het Duitse Institut für Wirtschaftsforschung heeft het verlies aan nationale BTW-inkomsten voor de periode 2003-2005 op 17 tot 18 miljard EUR per jaar geschat; de lidstaten gaan er in het algemeen van uit dat ze elk jaar ongeveer 10% van hun BTW-inkomsten mislopen; een-derde van het verlies is toe te schrijven aan grensoverschrijdende carrouseltransacties; 61. herinnert eraan dat voor de inning van de BTW-eigen middelen alleen van de daadwerkelijke inkomsten kan worden uitgegaan; 62. is verheugd over het feit dat de Rekenkamer (15) de administratieve samenwerking bij de toepassing van BTW in de intracommunautaire handel, met inbegrip van de bestrijding van BTW-fraude bij zogenaamde carrouseltransacties, onder de loep gaat nemen (16) ; 63. is ook verheugd over het feit dat de Commissie een studie over de bestrijding van BTW-fraude laat uitvoeren en roept haar op om, wanneer de studie is afgerond, de Commissie begrotingscontrole een exemplaar te doen toekomen; Internbeleidsgebieden 64. stelt bezorgd vast dat de Europese Rekenkamer in punt 6.4 van zijn Jaarverslag 2004 wederom - net als voorgaande jaren - op tekortkomingen van het toezicht- en controlesysteem bij het intern beleid wijst, die ertoe leiden dat fouten op het niveau van de begunstigden niet tijdig worden ontdekt; tegelijkertijd is het aantal controles in 2004 ten opzichte van 2003 gedaald; roept de Commissie op voorstellen te doen voor het aanpakken van deze tekortkomingen; 65. betreurt het dat de Commissie tot nog toe geen interne zwarte lijst heeft opgesteld -voor alle directoraten-generaal en alle directoraten van eenzelfde DG - van de ondernemingen, bedrijfsonderdelen en laboratoria die deelnemen aan de onderzoek- en ontwikkelingsprogramma's en na interne audits of OLAF-onderzoeken, of in het kader van een gewoon gerechtelijk vonnis schuldig zijn bevonden aan fraude; is van mening dat een dergelijke lijst zou moeten verhinderen dat een onderneming, laboratorium of ander orgaan communautaire financiële steun ontvangt van een ander directoraat dan dat waar de fraude werd ontdekt; Maatregelen van de Commissie naar aanleiding van de resolutie van het Europees Parlement van 7 juni 2005 over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen en fraudebestrijding (17) 66. neemt kennis van het feit dat de Commissie het Europees Parlement op 20 oktober 2005 een verslag over het gebruik van 'zwarte lijsten' in de landbouwsector heeft doen toekomen; 67. neemt kennis van de reactie van de Commissie op punt 25 van de genoemde resolutie over terugvordering van te veel of onterecht betaalde bedragen; acht deze reactie evenwel onbevredigend; wijst in dit verband op het volgende: 68. heeft kritiek op het feit dat de Commissie verzuimd heeft om vóór 1 september 2005 een lijst in te dienen van alle contracten die sinds 2000 met inkoopbureaus zijn gesloten; deze lijst dient ook gegevens te bevatten betreffende de contractduur, de procedure voor het sluiten van het contract en de hoogte van de desbetreffende betalingen; 69. herinnert OLAF eraan dat het de in november 2004 gestarte dialoog over de informatie waarover het Europees Parlement in verband met zijn werkzaamheden kan beschikken moet voortzetten, iets waartoe het in zijn brief van 30 juni 2005 de bereidheid tot uitdrukking had gebracht ; doel moet zijn een manier te vinden om, in het licht van de wettelijke voorschriften, en inzonderheid van artikel 12, lid 3, van de OLAF-verordening, het Europees Parlement in de gelegenheid te stellen zijn controlebevoegdheden waar te nemen en tegelijkertijd de vertrouwelijkheid van OLAF-onderzoeken te waarborgen; verwacht van OLAF dat het vóór 1 september 2006 schriftelijke voorstellen aan de Commissie begrotingscontrole doet toekomen; 70. heeft kritiek op het feit dat de door de Commissie op 12 april 2006 verstrekte informatie over de zaak-Eurostat zeer algemeen is; vraagt vóór 1 oktober 2006 om gedetailleerde informatie, met name met betrekking tot de financiële gevolgen van de onregelmatigheden (verloren gegane bedragen, op onregelmatige wijze bestede bedragen, ramingen van te innen bedragen en afgegeven inningsopdrachten, daadwerkelijk teruggevorderde bedragen, nog terug te vorderen bedragen, afgeschreven bedragen) en met betrekking tot de niet-naleving van de voorschriften inzake overheidsopdrachten, met name met betrekking tot niet verder gedelegeerde contracten (lijst van begunstigden van dergelijke contracten, de desbetreffende bedragen en de vastgestelde onregelmatigheden); 71. betreurt het feit dat de Commissie tot nu toe verzuimd heeft een overzicht op te stellen waaruit blijkt welke internationale adviesfirma's voor de Commissie hebben gewerkt op het gebied van directe uitgaven (20) ; verwacht vóór 1 november 2006 alsnog een dergelijk overzicht te ontvangen; roept de Commissie tegelijkertijd op de lidstaten aan te sporen deze informatie over het gebied van de directe uitgaven te overleggen; 72. is ontevreden over de vage informatie van de Commissie over de renovatie van het Berlaymont-gebouw; wil graag weten of derden onregelmatigheden hebben gepleegd en welke administratieve maatregelen de Commissie intern heeft genomen; 73. spreekt zijn ernstige verontrusting uit over berichten als zou de stad Straatsburg het Parlement een te hoge huur in rekening hebben gebracht voor de gebouwen SDM en WIC, evenals een te hoge aankoopprijs voor deze gebouwen; heeft het vaste voornemen om een spoedig, diepgaand en transparant onderzoek in te stellen naar deze beschuldigingen om te garanderen dat de financiële belangen van de Europese Unie, en ook die van de Europese belastingsbetalers, op adequate wijze worden beschermd; 74. is verheugd over het feit dat de Commissie de exportrestituties voor dieren die voor de slacht zijn bestemd eind 2005 heeft afgeschaft; neemt er tegelijkertijd kennis van dat ten onrechte betaalde exportrestituties ten belope van 218 560 EUR uit 2004 nog altijd niet zijn ingevorderd (2003: 58 680 EUR); Diversen 75. is verheugd dat op grond van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 13 september 2005 (21) de discussie over de bevoegdheden van de Europese wetgever op het gebied van het strafrecht opnieuw is aangezwengeld; onderstreept dat het, in tegenstelling tot de Commissie (22) , een gevalsgewijze toetsing van hangende wetgevingsvoorstellen voor noodzakelijk houdt; blijft bij zijn opvatting dat het ontwerp voor een richtlijn voor de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap gebaseerd moet zijn op artikel 280 van het Verdrag (23) ; dringt er bij de Raad op aan zijn afwijzende houding tegenover een versterking van de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap door middel van strafrechtelijke maatregelen te laten varen, en te gaan participeren in de eerste lezing; 76. is bezorgd over het feit dat, tegen de achtergrond van het thans bestaande gevaar van de vogelgriep, de illegale invoer van gevogelte uit landen die onder het embargo van de Europese Unie vallen (met name uit China) opnieuw een stijgende tendens vertoont; dringt er bij de Commissie op aan om uiterlijk op 31 oktober 2006 aan het Parlement gedetailleerde informatie te verstrekken over gevallen van bedrog bij de invoer van gevogelte, welke sinds het begin van het jaar 2004 gemeld werden via het snelle waarschuwingssysteem voor levens- en voedingsmiddelen (RASFF); dringt er bij de Commissie en bij OLAF op aan om ten spoedigste de noodzakelijke maatregelen te nemen; o o o 77. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof, de Rekenkamer, het comité van toezicht van OLAF en aan OLAF. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Oost-Timor, – gelet op de verklaring over Oost-Timor die het Voorzitterschap op 31 mei 2006 namens de Europese Unie heeft afgelegd, – gelet op de uitleg die de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN aan de Veiligheidsraad (5432e vergadering) heeft verschaft, – gelet op artikel 115 van zijn Reglement, A. overwegende dat Oost-Timor wordt verscheurd door geweld sedert het ontslag in april van bijna 600 militairen, die een derde van de totale strijdkrachten vormen, en dat een gewapende confrontatie op 28-29 april 2006 tussen de strijdkrachten en de ontslagen militairen en burgers die hen steunen, een betwist aantal dodelijke slachtoffers heeft geëist, B. overwegende dat als gevolg van de onrust, de rellen en het geweld van bendes, veel mensen om het leven zijn gekomen, er nog veel meer zijn gewond en tienduizenden burgers in paniek de hoofdstad zijn ontvlucht en zich in de heuvels in de omgeving ophouden of bescherming hebben gezocht bij de kerk, de VN of ambassades, C. overwegende dat volgens VN-bronnen militairen op 25 mei 2006 het vuur hebben geopend op ongewapende politieofficieren, waarbij negen doden en 27 gewonden zijn gevallen, D. overwegende dat de politieke instabiliteit in Oost-Timor aanhoudt, ondanks het aftreden van de minister van binnenlandse zaken en de minister van defensie en ondanks andere inspanningen en maatregelen van de Oost-Timorese autoriteiten, E. overwegende dat de betogers het aftreden hebben geëist van premier Mari Alkatiri, F. overwegende dat de ontaarding van de dramatische politieke en veiligheidscrisis de Oost-Timorese autoriteiten ertoe heeft gebracht de hulp van buitenlandse troepen in te roepen om het ongecontroleerde geweld te helpen bedwingen en recht en orde te helpen herstellen, G. overwegende dat de op de terugkeer van politieke en sociale stabiliteit gerichte inspanningen van president Xanana Gusmão en vooraanstaand minister Ramos Horta namens de regering moeten worden aangemoedigd, met inbegrip van gesprekken met vertegenwoordigers van ontslagen militairen en politieofficieren en agenten die hun organisatiestructuren onder het oog van VN-waarnemers hebben verlaten, H. overwegende dat de hoge VN-commissaris voor de vluchtelingen het heeft over meer dan 100.000 ontheemde personen die de afgelopen weken op de vlucht zijn geslagen voor het tumult na het ontslag van een derde van de strijdkrachten, de versplintering van de politie en het geweld van bendes, I. overwegende dat het mandaat van de VN-missie in Oost-Timor (UNOTIL), die ooit bestond uit ongeveer 11 000 militairen en burgers maar werd herleid tot 130 stafmedewerkers, politie- en militaire adviseurs, op 20 juni 2006 verstrijkt, nadat de VN-Veiligheidsraad het in mei laatstleden voor slechts één maand had verlengd, ondanks het feit dat de secretaris-generaal van de VN had voorgesteld het met een jaar te verlengen, J. overwegende dat de werkloosheid in Oost-Timor ongeveer 80% bedraagt, waarbij 40% van de betrokkenen onder de armoedegrens zit en 60% 18 jaar is of jonger, K. overwegende dat de Oost-Timorese bevolking over onvervreemdbare soevereine rechten beschikt, met name wat de natuurlijke hulpbronnen betreft, 1. verzoekt alle partijen in Oost-Timor af te zien van geweld, deel te nemen aan een allesomvattende dialoog om de politieke geschillen te regelen alsook aan het democratisch proces binnen het wettelijk en grondwettelijk kader, en zo bij te dragen tot het herstel van de sociale en politieke stabiliteit; 2. is verheugd over het besluit van de Oost-Timorese autoriteiten om een internationaal onderzoek te laten instellen naar de gebeurtenissen van 28-29 april en van 23-24-25 mei 2006, toen gewapende confrontaties tussen de Timorese strijdkrachten en eerder ontslagen militairen en burgers die hen steunen een betwist aantal dodelijke slachtoffers hebben geëist; 3. verzoekt de regering en de president van Oost-Timor alle nodige stappen te ondernemen om een einde te maken aan het geweld en opnieuw een veilig en stabiel klimaat in te stellen waarbij de grondwet van Oost-Timor ten volle wordt geëerbiedigd; 4. wijst erop dat de rol die de internationale gemeenschap moet spelen, met name de Verenigde Naties en de VN-Veiligheidsraad, van vitaal belang is voor het consolidatieproces van de staat Oost-Timor en zijn onafhankelijkheid en soevereiniteit, alsook voor de consolidatie van de democratie in deze jonge natie; 5. benadrukt dat het proces van de geleidelijke afbouw van de VN-missie in Oost-Timor gedurende de afgelopen vier jaar moet worden omgekeerd en verzoekt dringend om de ontplooiing van een door de VN geleide politiemacht om de stabiliteit te helpen herstellen, en een VN-vredeshandhavingsmacht zoals de Oost-Timorese autoriteiten op 13 juni 2006 ook zelf hebben gevraagd; 6. is verheugd over de uitbreiding van het VN-mandaat overeenkomstig de voorstellen van de secretaris-generaal en dringt erop aan dat de vredeshandhavingstroepen en de burgerpolitiemacht in Oost-Timor blijven tot de eigen strijdkrachten en politie van het land deze taken zelf kunnen overnemen; 7. beveelt, met volledige eerbiediging van de soevereine Oost-Timorese autoriteiten en van het specifieke mandaat voor elk van de internationale vredesmachten die zich momenteel onder VN-toezicht in het land bevinden, de oprichting aan van efficiënte kanalen voor horizontale communicatie en samenwerking tussen de internationale vredesmachten, om de belangen van het Oost-Timorese volk optimaal te dienen, de openbare orde daadwerkelijk te herstellen en onmiddellijk terug te keren naar een volkomen normale institutionele situatie; 8. is verheugd over de toelating van Oost-Timor tot de groep van ACS-landen; 9. erkent dat Oost-Timor politieke, technische en financiële steun nodig heeft voor de heropbouw van zijn infrastructuur en administratieve structuren die van essentieel belang zijn om zijn ontwikkelingsplan uit te voeren; 10. verzoekt de Europese Unie en de internationale gemeenschap de nodige steun voor de consolidatie van de democratie en een democratische cultuur in Oost-Timor te handhaven en op te drijven, waarbij specifiek aandacht wordt besteed aan een meerpartijencultuur en institutionele opbouw - met name het parlement, de regering, gerechtelijke instanties, veiligheidsdiensten, defensie en instanties die de wet doen naleven - en bij te dragen aan de dringende uitbreiding van berichtgeving in geheel het land alsook aan de uitbouw van onderwijs- en gezondheidsnetwerken, met name om tegemoet te komen aan de behoeften van kinderen en vrouwen; 11. verzoekt de internationale gemeenschap de steun voor daadwerkelijk toezicht op de mensenrechten in Oost-Timor aanzienlijk te verhogen en bijstand te verlenen voor de ontwikkeling van lokale mensenrechtengroeperingen en lokale diensten voor slachtoffers van misbruik; 12. verzoekt de Raad en de Commissie de Oost-Timorese autoriteiten met klem te verzoeken alle paramilitaire groepen, gewapende bendes en gewapende burgers te verbieden, te ontbinden en te ontwapenen, en de regering van Oost-Timor op alle officiële bijeenkomsten en op het hoogste niveau te wijzen op de bezorgdheid van Europa over het politiegeweld; 13. verzoekt de officiële vertegenwoordigers van Oost-Timor de internationale mensenrechtennormen te handhaven en ervoor te zorgen dat de politie en de strijdkrachten de burgers overeenkomstig de internationale mensenrechtennormen behandelen; 14. verzoekt de Conferentie van voorzitters de toelating te geven om in het najaar van 2006 een ad-hoc delegatie van het Europees Parlement naar Oost-Timor te sturen om de politieke situatie te beoordelen en na te gaan of de hulpprogramma's van de EU adequaat zijn; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de overheidsinstellingen van Oost-Timor (met name de president, het parlement en de regering), de hoge vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de VN-Veiligheidsraad. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over Syrië, meer bepaald die van 8 september 2005 (1) , – gezien de euro-mediterrane overeenkomst, die door de Europese Gemeenschap en Syrië ondertekend is, meer in het bijzonder artikel 2, dat bepaalt dat de partijen zich in hun binnen- en buitenlandse beleidsvoering laten leiden door eerbied voor de democratische beginselen en de grondrechten, en dat een wezenlijk bestanddeel van de overeenkomst vormt, – gezien de verklaring van 28 november 1995 over het proces van Barcelona en de nadruk die daarin gelegd wordt op een versterking van de mensenrechten, – gezien de politieke prioriteiten van zijn voorzitter van de euro-mediterrane parlementaire vergadering in 2005, namelijk versterking van de dialoog over de rechten van de mens met de parlementen van de partnerlanden, – gezien de mededeling van de Europese Commissie naar aanleiding van de 10de verjaardag van het euro-mediterrane partnerschap "een werkprogramma om de uitdagingen van de komende vijf jaar het hoofd te bieden" ( COM(2005)0139 ), vooral om zich toe te leggen op aangelegenheden als de verdediging van de rechten van de mens, – gezien zijn resolutie van 27 oktober 2005 over een terugblik op het proces van Barcelona (2) , – gezien de richtsnoeren inzake het EU-beleid tegenover derde landen in verband met de doodstraf (1998), met de foltering en andere vormen van wrede, onmenselijke en vernederende behandeling en bestraffing (2001), en de EU-richtsnoeren inzake de dialoog over de rechten van de mens (2001) en inzake de verdedigers van de rechten van de mens (2004), – gezien de verklaring van 19 mei 2006 van het EU-voorzitterland over de recente aanhoudingen in Syrië, – gelet op artikel 11, lid 1 van het verdrag over de Europese Unie en artikel 177 van het EG-verdrag, die de verdediging van de rechten van de mens tot doelstelling van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid vaststellen, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. gezien de belangrijke politieke, economische en culturele verbindingen tussen de Europese Unie en Syrië; B. overwegende dat de huidige president Bashar al-Assad toen hij aan de macht gekomen is, in Syrië enige hoop gewekt heeft en het Syrisch politiek systeem, dat vele jaren lang door de Baath-partij beheerst is, enigszins geopend heeft; C. overwegende dat het Parlement en zijn voorzitter al meerdere malen tussenbeide gekomen zijn om de vrijlating van parlementsleden te verkrijgen die in Syrische gevangenissen opgesloten zaten, en dat het EU-voorzitterschap de Syrische regering op 19 mei 2006 gevraagd heeft om de vrijheid van meningsuiting en vergadering, die worden gevrijwaard in het internationaal handvest van de politieke en burgerrechten, dat door Syrië in 1969 geratificeerd is, zonder beperkingen te eerbiedigen; D. overwegende dat er in mei 2006 berichten over arrestatie en foltering van verschillende burgerrechtactivisten geweest zijn, die een petitie voor betere Syrisch-Libanese betrekkingen volgens resolutie 1680 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties getekend hadden; het gaat o.a. om de advocaat Anwar al-Bunni en de schrijver Michel Kilo, en anderen als Khalil Hoessein, dr. Safwan Tayfour, Mahmoud Issa, Fateh Jammous, prof. Suleiman Achmar, Nidal Derwiche, Suleiman Shummor, Ghalem Amer, Muhammad Mahfud en Mahmoud Meri'i, en meer recentelijk Yasser Melhem en Omar Adlabi; E. overwegende dat de advokaat Anwar al-Bunni, die gespecialiseerd is in mensenrechtenzaken, in Damascus op straat aangehouden is op het ogenblik dat hij directeur van een centrum voor de rechten van de mens zou worden dat door de Europese Unie gefinancierd wordt; F. overwegende dat Amnesty International en Human Rights Watch al in november 2005 de arrestatie en het gevaar voor foltering van de vreedzame actievoerder Kamal al-Labwani gemeld hebben, die nu gevaar loopt om tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld te worden omdat hij zijn meningen bekend gemaakt heeft; G. overwegende dat de Syrische autoriteiten volgens berichten de laatste twee maanden ook grote aantallen journalisten en burgerrechtactivisten gearresteerd hebben; H. overwegende dat de golf van arrestaties als directe represaille voor de verspreiding van een petitie bedoeld is, op 12 mei 2006, die door ongeveer 500 personen ondertekend is en oproept tot normalisering van de betrekkingen tussen Syrië en Libanon - een bijzonder belangrijke petitie, omdat ze een gezamenlijk initiatief van Syrische en Libanese intellectuelen en verdedigers van de rechten van de mens is en de eerste in haar soort; I. overwegende dat de commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties in 2005 haar bezorgdheid uitgesproken heeft over de hinderpalen die in Syrië voor registratie en het vrij functioneren van niet goevernementele organisaties voor de rechten van de mens opgeworpen worden, en de intimidatie en plagerijen waar verdedigers van de rechten van de mens aan blootgesteld staan; J. overwegende dat Syrië met uitzonderingswetten geregeerd wordt, die 43 jaar geleden ingevoerd zijn en gebruikt worden om de schendingen van de rechten van de mens te rechtvaardigen; 1. dringt er bij de Syrische autoriteiten op aan om alle actievoerders vrij te laten die nog opgesloten zitten omdat ze een petitie voor betere Syrisch-Libanese relaties ondertekend hebben; 2. dringt er verder ook bij de Syrische autoriteiten op aan om alle zaken van politieke gevangenen te herzien en onmiddellijk alle gevangenen vrij te laten die omwille van hun mening opgesloten zitten, en om ervoor te zorgen dat: 3. vraagt de Syrische autoriteiten om het Verdrag tegen het martelen en andere vormen van wrede, onmenselijke of vernederende behandeling en bestraffing te ratificeren; 4. verleent zijn krachtige steun voor de verklaring van 19 mei 2006 van het EU-voorzitterschap namens de EU over de recente arrestaties in Syrië; 5. wijst erop dat eerbied voor de rechten van de mens een levensbelangrijk bestanddeel van elke toekomstige associatie-overeenkomst tussen de Europese Unie en Syrië vormt en vraagt Syrië om zijn toezeggingen in het kader van het proces van Barcelona en in de lijn van het Europees nabuurschapsbeleid gestand te doen; 6. stelt nogmaals dat de Commissie en de Raad tot het uiterste moeten gaan om te zorgen dat de associatie-overeenkomst met Syrië, die nog niet ondertekend is, tot verbetering van de toestand van de rechten van de mens in Syrië leidt; 7. vraagt de Commissie om de toestand van de rechten van de mens in Syrië en de nakoming van de verplichtingen van de euro-mediterrane overeenkomst door Syrië jaarlijks te evalueren en over haar bevindingen verslag uit te brengen in het kader van het euro-mediterraan partnerschap; 8. verzoekt zijn Voorzitter om deze resolutie te laten toekomen aan de Raad, de Commissie, de Syrische regering en het Syrisch parlement. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Noord-Korea, – gezien de richtlijnen over het EU-beleid ten aanzien van derde landen over de doodstraf (1998) en over foltering en andere vormen van wrede, onmenselijke of vernederende behandeling (2001), en gezien de EU-richtlijnen over de mensenrechtendialoog met derde landen (2001) en over voorvechters van de mensenrechten (2004), – gezien de resolutie van 16 april 2003 van de Commissie voor de mensenrechten van de VN, – gezien de verklaring van de speciale rapporteur van de VN voor buitengerechtelijke, standrechtelijke of willekeurige executies, de voorzitter-rapporteur van de werkgroep willekeurige detentie van de VN, de speciale rapporteur van de VN voor foltering en de speciale rapporteur van de VN voor de mensenrechtensituatie in de Democratische Volksrepubliek Korea (DVK) van 31 mei 2006, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat in de resolutie van de Commissie voor de mensenrechten van de VN ernstige bezorgdheid wordt uitgesproken over het voorkomen in de DVK van foltering en andere wrede, onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing en openbare executies alsook algemeen verspreide en ernstige beperkingen van de vrijheid van gedachte, geweten, godsdienst en meningsuiting, B. overwegende dat de regering van de DVK de speciale rapporteur van de VN voor de mensenrechtensituatie in de DVK, de speciale rapporteur van de VN voor het recht op voedsel en niet-gouvernementele mensenrechtenorganisaties de toegang blijft ontzeggen, hetgeen het onderzoek naar de mensenrechtensituatie belemmert; dat veel berichten, met name van slachtoffers die erin geslaagd zijn het land te ontvluchten, er echter op wijzen dat sprake is van een zeer ernstig patroon van schendingen, met inbegrip van terechtstellingen, foltering, detentie van politieke gevangenen en onmenselijke omstandigheden in gevangenissen, C. overwegende dat oppositie niet wordt getolereerd en dat eenieder die een mening uit die in strijd is met het standpunt van de heersende Koreaanse arbeiderspartij wordt geconfronteerd met strenge straffen en in veel gevallen geldt dit ook voor diens familie, D. overwegende dat de heer Son Jong Nam, die in China heeft gewoond waar hij de kerk bezocht en zich tot het Christendom bekeerde, naar verluidt door de nationale veiligheidsdienst werd gefolterd en zonder vorm van proces wegens vermeend verraad ter dood werd veroordeeld zonder procedurele waarborgen die vereist zijn op grond van de internationale wetgeving op het gebied van de mensenrechten, E. overwegende dat vier mensenrechtendeskundigen van de Verenigde Naties, waaronder de speciale rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de DVK, die er bij de regering van de DVK op hebben aangedrongen de executie uit te stellen en het vonnis te herzien, verbijsterd zijn door het antwoord van de regering die het schrijven van de deskundigen bestempelde als het resultaat van een samenzwering met de boze opzet valse informatie te verspreiden en zich aan te sluiten bij pogingen van vijandige krachten om de staat en het sociale systeem van de DVK onder het voorwendsel van de mensenrechten in diskrediet te brengen, te desintegreren en omver te werpen, F. overwegende dat de DVK het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten heeft geratificeerd, G. overwegende dat de regering van de DVK het aantal redenen voor voltrekking van de doodstraf sinds 2001 van 33 tot 5 heeft verminderd, maar dat vier van deze redenen in wezen van politieke aard zijn, H. overwegende dat sprake is van strenge censuur op de binnenlandse media en dat de toegang tot internationale uitzendingen beperkt is; dat radio - en televisiezenders zodanig zijn afgesteld dat alleen staatsuitzendingen te ontvangen zijn en dat degenen die naar buitenlandse radiostations luisteren, straf riskeren, I. overwegende dat elkevergadering of vereniging zonder toestemming wordt beschouwd als verstoring van de openbare orde die moet worden bestraft en dat godsdienstvrijheid, hoewel door de grondwet gewaarborgd, in de praktijk ernstig wordt beperkt; overwegende dat wordt bericht over ernstige onderdrukking van personen die deelnemen aan openbare en particuliere godsdienstige activiteiten, in de vorm van gevangenneming, foltering en executie, J. overwegende dat getuigen het aantal mensen dat is opgesloten in heropvoedings(werk)kampen, detentiekampen en gevangenissen op ongeveer 200 000 schatten en dat berichten, met name van degenen die zijn vrijgelaten uit kampen zoals Kang Chol Hwan, erop wijzen dat mishandeling en foltering op grote schaal voorkomen en dat de omstandigheden bijzonder zwaar zijn, K. overwegende dat veel mensen in de DVK niet over voedsel beschikken en afhankelijk zijn van de humanitaire hulp die het land ontvangt van donoren zoals de EU die heeft besloten in 2005 een bedrag van 13 715 000 EUR ter beschikking van de DVK te stellen en het Wereldvoedselprogramma van de VN (WFP) dat op 10 mei 2006 overeenstemming heeft bereikt met de regering over de levering van 150 000 ton goederen aan 1,9 miljoen Noord-Koreanen gedurende twee jaar, L. overwegende dat tienduizenden Noord-Koreanen wegens de repressie en de algemeen heersende honger uit de DVK naar China zijn gevlucht, 1. betreurt het gebrek aan samenwerking van de DVK met de internationale instellingen op het gebied van de mensenrechten, met name de weigering van het land om de procedures van de Commissie mensenrechten van de VN te volgen; 2. verzoekt de regering van Noord-Korea: 3. dringt er bij de regering van de DVK op aan informatie te verstrekken over de zaak Son Jong Nam en zijn terechtstelling op te schorten; 4. verzoekt de Commissie en de Raad er bij de regering van de DVK op aan te dringen een einde te maken aan deze schendingen van de mensenrechten, informatie te verstrekken over de zaak Son Jong Nam en zijn terechtstelling op te schorten; 5. verzoekt de regering van de DVK de situatie van alle ter dood veroordeelden opnieuw zorgvuldig te onderzoeken en hun executie op te schorten, en wenst dat professor Vitit Muntarbhorn, de speciale rapporteur van de VN voor de mensenrechtensituatie in de DKV, hen een bezoek kan brengen; 6. dringt er bij de regering van de DVK op aan een einde te maken aan de ernstige schendingen van de mensenrechten, met inbegrip van gevangenneming en executie wegens godsdienst of geloof, tegen burgers die niet zijn aangesloten bij door de staat gesteunde religieuze organisaties en gelovigen in staat te stellen in vrijheid bijeen te komen, plaatsen van samenkomst te bouwen en in stand te houden en vrij godsdienstige literatuur te publiceren; 7. erkent dat de EU de eerste en enige partij was die startte met de mensenrechtendialoog met de DVK na het bezoek van de Trojka in 2001 onder leiding van de Zweeds premier en voorzitter van de Europese Raad Göran Persson, Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie Javier Solana en commissaris voor externe betrekkingen Chris Patten en dat de dialoog in 2003 werd onderbroken toen de Raad van ministers een mensenrechtenresolutie bij het VN-Commissie voor de mensenrechten steunde zonder de Noord-Koreanen te informeren; verzoekt beide partijen derhalve te streven naar hervatting van de dialoog over de mensenrechten tussen de EU en de DVK ; 8. dringt bij de regering van de DVK aan op nakoming van haar verplichtingen op grond van de mensenrechteninstrumenten waarbij het land partij is en om ervoor te zorgen dat humanitaire organisaties, onafhankelijke waarnemers op het gebied van de mensenrechten, de speciale rapporteur van de VN voor de mensenrechtensituatie in de DVK en de speciale rapporteur van de VN voor vrijheid van godsdienst of geloof vrije toegang tot het land krijgen; 9. is verheugd over de overeenstemming tussen het Wereldvoedselprogramma en de regering van de DVK om 1,9 miljoen van de meest kwetsbare mensen, met name vrouwen en jonge kinderen, te steunen; betreurt het voortdurende en onnodige lijden van het Noord-Koreaanse volk als gevolg van het regeringbeleid; benadrukt dat er altijd sprake dient te zijn van een doelgerichte en eerlijke voedseldistributie in het land; dringt er bij de regering van de DVK op aan een einde te maken aan de discriminatie bij de voedseldistributie ten gunste van hoge ambtenaren van de arbeiderspartij, militairen, ambtenaren van de geheime dienst en van de politie; 10. dringt er bij de regering van de DVK op aan om eindelijk volledige informatie te verstrekken over de burgers van Zuid-Korea en Japan die de afgelopen decennia zijn ontvoerd en de ontvoerde personen die nog steeds in het land worden vastgehouden, onmiddellijk vrij te laten; 11. dringt er bij de regering van de Volksrepubliek China op aan te stoppen met het repatriëren van Noord-Koreaanse burgers naar de DVK waar hen ongeacht hun reden van vertrek een wrede behandeling wacht, van gevangenneming tot foltering, lange gevangenisstraffen en zelfs executie; verzoekt de Republiek Korea de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de Noord-Koreaanse vluchtelingen in China en wenst dat de regering van de Republiek Korea hen toestaat zich naar Zuid-Korea te begeven; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van de Democratische Volksrepubliek Korea, de regering van de Republiek Korea, de regering van de Volksrepubliek China, de speciale rapporteur van de VN voor buitengerechtelijke, standrechtelijke of willekeurige executies, de voorzitter-rapporteur van de werkgroep willekeurige detentie van de VN-Commissie voor de mensenrechten, de speciale rapporteur van de VN voor foltering en de speciale rapporteur van de VN voor de mensenrechtensituatie in de DVK.