Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie van 28 mei 1999 betreffende een actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding (2000-2004) ( COM(1999) 239 - C5-0093/99 - 1999/2095(COS) ) (hierna "het voorgestelde actieplan” genoemd), - gelet op artikel 152 van het EG-Verdrag, - gelet op Titel VI van het EU-Verdrag, - gelet op artikel 34 van het EU-Verdrag, volgens welk op het gebied van de politiële en justitiële samenwerking, en dus ook de drugsbestrijding, het initiatiefrecht wordt gedeeld door de Commissie en de lidstaten, hetgeen de manoeuvreerruimte en de verantwoordelijkheden van de Commissie op dit terrein, en dus ook de controlebevoegdheden van het Europees Parlement, vergroot, - gelet op artikel 39 van het EU-Verdrag, dat de rol van het Parlement in het wetgevingsproces voor de goedkeuring van kaderbesluiten, besluiten en overeenkomsten betreffende o.a. de georganiseerde misdaad en de drugshandel, versterkt, - gezien de integratie van het Schengen-acquis in de verdragen, - gezien het verslag, met inbegrip van de voornaamste pijlers van een EU-drugsstrategie na 1999, aan de Europese Raad over de onder het Britse voorzitterschap uitgevoerde activiteiten inzake drugs en daarmee verband houdende problemen van 2 juni 1998 (7930/2/1998 - C4-0409/98 ), - gezien het door de Europese Raad van Wenen van december 1998 goedgekeurde actieplan van de Raad en de Commissie over hoe de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam inzake de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid het best kunnen worden uitgevoerd (C4-0692/98 - 1998/0923(COS) ), - gezien de relevante conclusies van de bijeenkomsten van de Europese Raad in Dublin (december 1996), Cardiff (juni 1998), Wenen (december 1998) en Tampere (oktober 1999), - gezien de VN-verdragen van 1961, 1971 en 1988 inzake drugsbestrijding en de Politieke Verklaring en de resoluties van de buitengewone zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (UNGASS) van 8 en 10 juni 1998, - gezien richtlijn 92/109/EEG van de Raad van 14 december 1992 inzake de vervaardiging en het in de handel brengen van bepaalde stoffen die worden gebruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen (1) , gewijzigd bij richtlijn 93/46/EEG van de Commissie (2) en aangevuld door verordening (EG) nr. 1485/96 van de Commissie (3) , alsmede verordening (EEG) nr. 3677/90 van de Raad houdende maatregelen om te voorkomen dat bepaalde stoffen worden misbruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen (4) , gewijzigd bij verordening (EEG) 900/92 (5) , - gezien het actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding (1995-1999) ( COM(1994) 234 ), - gezien besluit nr. 102/97/EG/Euratom van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma inzake de preventie van drugsverslaving binnen het actiekader op het gebied van de volksgezondheid (1996-2000) (6) , - gezien het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijk optreden van 17 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen en praktijken van de lidstaten van de Europese Unie ter bestrijding van drugsverslaving en ter voorkoming en bestrijding van de illegale drugshandel, het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijk optreden (7) van 16 juni 1997 betreffende de uitwisseling van informatie, de risicobeoordeling en de controle inzake nieuwe synthetische drugs (8) , en het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijk optreden van 3 december 1998 inzake het witwassen van geld, de identificatie, opsporing, bevriezing, inbeslagneming en confiscatie van hulpmiddelen en van de opbrengsten van misdrijven (9) , - gezien de andere in de mededeling genoemde instrumenten van de justitiële en politiële samenwerking en de samenwerking tussen douanediensten (blz. 54-59), met name de programma's Oisin, Falcone en Grotius (10) , - gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van richtlijn 91/308/EEG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld ( COM(1999) 352 ), - gezien het voorstel voor een verordening van de Raad ter aanvulling van verordening (EEG) nr. 302/93 van de Raad tot oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving ( COM(1999) 430 ), - onder verwijzing naar zijn resoluties van 15 juni 1995 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende een actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding (1995-1999) (11) en van 12 mei 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de controle op nieuwe synthetische drugs ("designer drugs”) (12) , zijn aanbeveling van 6 oktober 1998 aan de Raad over de Europese samenwerking in het kader van de buitengewone zitting van de Algemene Vergadering van de VN over drugs (UNGASS) (13) , en zijn resolutie van 13 april 1999 over de EU-drugsstrategie na 1999 en de onder het Britse voorzitterschap uitgevoerde activiteiten inzake drugs en daarmee verband houdende problemen (14) , - gezien de jaarverslagen van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving over de stand van zaken op het gebied van het drugsgebruik in de Europese Unie, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0063/99 ), A. overwegende dat het voorgestelde actieplan vijf doelstellingen vaststelt: (1) voortzetting van de drugsbestrijding als een van de hoofdprioriteiten van het interne en externe beleid van de EU, (2) geïntegreerde en evenwichtige drugsbestrijdingsaanpak, waarbij de terugdringing van de vraag en die van het aanbod worden gezien als elkaar versterkende factoren, (3) verzameling van vergelijkbare gegevens, (4) internationale samenwerking en ondersteuning van de inspanningen van de Verenigde Naties, (5) terbeschikkingstelling van "toereikende” middelen, zonder dat daartoe om nieuwe middelen moet worden gevraagd, B. overwegende dat de noodzaak de drugsbestrijding voort te zetten en te beschouwen als een van de hoofdprioriteiten tot uiting komt noch in de wetgeving van de Unie, noch in haar begroting; dat het twijfelachtig is dat er "passende” hulpbronnen kunnen worden aangeboord als niet wordt gezorgd voor aanvullende financiering; dat het voorgestelde actieplan een te rooskleurig beeld schetst van de werkelijke inzet en mogelijkheden van de Unie en haar lidstaten op het gebied van drugsbestrijding; C. overwegende dat het probleem niet zozeer een tekort is aan instrumenten, programma's of structuren, maar het gebrek aan politieke vastberadenheid en aan ondubbelzinnige inzet, inclusief op het niveau van het externe beleid, het ontbreken van de nodige coördinatie en een rigoureuze follow-up van de geleverde inspanningen, en de ontoereikende kredieten; dat de middelen waarin in de communautaire begroting voor drugsbestrijding is voorzien onbeduidend zijn ten aanzien van de uitdagingen waarvoor de Unie zich geplaatst ziet: 31 miljoen ecu voor de sociale maatregelen en nauwelijks 24 miljoen voor de samenwerkingsacties in de begroting voor 1998, zoals blijkt uit de in de mededeling verschafte cijfers, D. overwegende dat tijdens het komende Portugese voorzitterschap een buitengewone Raad "drugsbestrijding” zou moeten worden belegd, met deelneming van de betrokken ministers van de drie pijlers, waarop ook de kandidaat-lidstaten dienen te worden uitgenodigd; dat deze Raad elk jaar zou moeten bijeenkomen, teneinde een ambitieus politiek actieplan voor drugsbestrijding goed te keuren, met een duidelijk tijdschema; dat deze Raad elk jaar zou moeten bijeenkomen om het actieplan te evalueren en aan te passen, E. overwegende dat de Europese Raad van Tampere, onverminderd zijn verzoek aan de Raad om "de Europese strategie voor drugsbestrijding voor de periode 2000-2004 vast te stellen nog voor de bijeenkomst van de Europese Raad van Helsinki”", een principebesluit moet nemen over de bijeenroeping van de bovenbedoelde buitengewone "Interpijler-Raad”; dat een Intergouvernementele Conferentie met name ten doel moet hebben deze voor te bereiden, F. overwegende dat de noodzaak een "Interpijler-Raad” bijeen te roepen onder meer afgeleid kan worden uit conclusie 59 van de Europese Raad van Tampere, die zeer toepasselijk is in het geval van de drugsbestrijding, daar zij bepaalt dat "aangelegenheden op het gebied van justitie en binnenlandse zaken moeten geïntegreerd worden in de bepaling en de uitvoering van het beleid en het optreden van de Unie op andere gebieden” en dat "alle bevoegdheden en instrumenten die ter beschikking van de Unie staan, met name in de externe betrekkingen, op een geïntegreerde en consequente manier gebruikt moeten worden om een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen”, G. overwegende dat de aan de horizontale "drugsgroep” van de Raad toegewezen rol de drugsbestrijdingsacties te coördineren nog moet worden versterkt; dat deze groep kan worden omgevormd tot een "werkgroep op hoog niveau”; dat in het belang van de informele interinstitutionele coördinatie op het gebied van de drugsproblematiek, waaraan in het voorgestelde actieplan gerefereerd wordt, moet worden gezorgd voor geregelde rechtstreekse contacten tussen de horizontale drugsgroep en de bevoegde organen van het Europees Parlement, H. overwegende dat de maatregelen die gericht zijn op het terugdringen van de vraag, van aandacht voor en resocialisatie van drugsverslaafden en de maatregelen waarmee het terugdringen van het aanbod wordt beoogd geen alternatieve of tegenstrijdige maatregelen zijn, maar twee onlosmakelijk verbonden aspecten van eenzelfde transversaal beleid, waarvan het uiteindelijke doel steeds het welzijn van de maatschappij en de bevolking is, I. overwegende dat dit beleid moet worden gezien op lange termijn en slechts geleidelijk aan tot resultaten kan leiden, op voorwaarde dat ruimschoots gebruik wordt gemaakt van de educatieve, geneeskundige en sociale hulpmiddelen en over de noodzakelijke middelen en fondsen kan worden beschikt, J. overwegende dat een wezenlijk element van het drugsbeleid binnen de EU is dat de samenwerking tussen EU-instellingen, lidstaten, regio's en steden wordt verbeterd, K. overwegende dat de drugsbestrijding tot doel heeft de druggebruiker te helpen van zijn verslaving af te komen, en dat deze doelstelling een gecoördineerde, compromisloze strijd impliceert tegen al degenen die betrokken zijn bij de drugshandel, die momenteel, volgens de cijfers van de Verenigde Naties, 8% van de wereldhandel vertegenwoordigt, L. overwegende dat op internationaal niveau in 80% van de gevallen de georganiseerde misdaad gelieerd is aan de drugshandel; dat de banden tussen de drugshandel, de wapenhandel, de handel in nucleair materiaal, het terrorisme, de “maffia”, de corruptie en een aantal gewapende groepen en officiële milieus, duidelijk zijn, M. overwegende dat het misbruik van drugs leidt tot biologische, psychologische en sociale problemen, ziekten en problemen in het gezin en op het werk, het begaan van delicten, verkeersongevallen, enz.; dat het drugsgebruik een bedreiging vormt voor jongeren, en dit vanaf steeds lagere leeftijd; dat alles in het werk moet worden gesteld om bij voorrang jongeren onder de 18 jaar te beschermen en het aantal drugsgerelateerde sterfgevallen te verlagen; dat de bestrijding van de toxicomanie en de polytoxicomanie gepaard moet gaan met de bestrijding van het alcoholisme, dat eveneens ernstige ravages aanricht in gezinnen en in de samenleving, N. overwegende dat maatregelen genomen moeten worden om de aanzienlijke toename van het alcoholgebruik van jongeren in bepaalde landen van de Europese Unie tegen te gaan dat, gecombineerd met het gebruik van drugs (vooral synthetische), leidt tot meer jeugdcriminaliteit, verkeersongevallen, schoolverzuim, gezinsdrama's, enz., O. overwegende dat de repressie niet gericht mag zijn tegen de drugsverslaafde zelf, die integendeel door de samenleving moet worden geholpen, maar tegen de drugshandelaars en de criminele organisaties die verantwoordelijk zijn voor de vervaardiging, het transport en de distributie van drugs en dat hiertoe de wetten dienen te worden aangepast om een snelle en effectief gerechtelijk optreden tegen criminele drugshandelaars tot een realiteit te maken ; P. overwegende dat een drugsbestrijdingsbeleid van de Europese Unie onmogelijk is indien niet met derde landen wordt samengewerkt; dat de internationale drugsbestrijdingsovereenkomsten en de drugsbestrijdingsclausule in de tussen de Unie en derde landen gesloten overeenkomsten dan ook een absolutie prioriteit zijn; dat het beleid op het gebied van ontwikkelingssamenwerking moet worden herzien en aangepast aan de in de politieke verklaring van de buitengewone zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van juni 1998 geformuleerde beginselen; dat een "constructieve dialoog” geen voorwendsel mag zijn voor een laks beleid onder het mom van "Realpolitik”, Q. overwegende dat de nieuwe formulering van artikel 152 van het EG-Verdrag (volksgezondheid) het voortaan mogelijk maakt ook verschillende nationale programma's ten uitvoer te leggen die tot doel hebben de risico's voor de volksgezondheid te beperken, aangezien dit artikel bepaalt dat "de Gemeenschap het optreden van de lidstaten ter vermindering van de schade aan de gezondheid door drugsgebruik, met inbegrip van voorlichting en preventie, aanvult”; dat de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor concrete zorg- en reïntegratiemaatregelen bij de lidstaten moet liggen, die de zorgprogramma's immers financieren, R. overwegende evenwel dat om geen onduidelijk en contraproductief signaal af te geven, dergelijke programma's moeten worden geschraagd door een actie die duidelijk tot doel heeft de drugsverslaafde van zijn verslaving te bevrijden en zijn levenskwaliteit te verhogen, S. overwegende dat drugs een bedreiging vormen voor de gezondheid van de burgers, ook de drugsverslaafden zelf, en dat er om het aantal sterfgevallen te beperken programma's voor bijstand, voorlichting, resocialisatie en beperking van de schade ontwikkeld moeten worden zonder dat het de lidstaten onmogelijk wordt gemaakt ad hoc-maatregelen te nemen en te experimenteren, T. overwegende dat in de Europese gevangenissen veel drugsverslaafden gevangen zitten voor misdrijven die verband houden met drugs (handel in het groot of klein, diefstal, enz.) en dat de in de voorafgaande overweging genoemde programma's daarom ook op deze plaatsen bevorderd en gestimuleerd moeten worden, U. overwegende dat door de EU medisch-wetenschappelijk onderzoek gestimuleerd moet worden, gericht op een verbeterde kans op ontwenning, teneinde bij te dragen aan vermindering van de vraag, V. overwegende dat de bestrijding van de armoede en de werkloosheid moet worden gezien in samenhang met de drugsproblematiek en het probleem van het geweld in de steden, en dat het subsidiariteitsbeginsel in acht moet worden genomen bij aangelegenheden die betrekking hebben op jeugd- en grootstedelijke criminaliteit; dat een dergelijk project ten uitvoer kan worden gelegd in het kader van een actie ter bestrijding van het geweld in de steden, die het Parlement in de begroting voor het jaar 2000 zou moeten opnemen (begrotingslijn B5-820 N), W. overwegende dat de projecten in het kader van het communautaire actieprogramma ter voorkoming van drugsverslaving (1996-2000) en de projecten die zullen worden gefinancierd door het toekomstige actieprogramma op een precieze doelgroep gericht moeten zijn en rigoureus moeten worden geëvalueerd, en moeten worden ontworpen in synergie met de nationale programma's, al naargelang de doelstellingen van het actieplan, X. de grote ongerustheid van de Commissie delend over de substantiële verlaging van de middelen die de lidstaten ter beschikking stellen voor de acties in de sociale sector (blz. 64) Y. overwegende dat de inbeslagneming van de opbrengsten van de drugsgerelateerde criminaliteit moet worden aangevuld met de nodige maatregelen om te zorgen dat deze opbrengsten gebruikt worden voor programma's voor preventie en herintegratie van drugsgebruikers en voor programma's ter ondersteuning van hun familie, Z. overwegende dat gebruik moet worden gemaakt van alle mogelijkheden die worden geboden door artikel 30 van het EU-Verdrag, dat betrekking heeft op de politiële samenwerking, met name via Interpol, en door artikel 31 van het EU-Verdrag, dat voorziet in gemeenschappelijke acties op het gebied van de justitiële samenwerking in strafzaken, inclusief de vaststelling van minimumvoorschriften inzake drugshandel; dat de vaststelling van dergelijke voorschriften wordt vermeld in het door de Europese Raad van Wenen goedgekeurde actieplan voor de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, AA. overwegende dat de richtlijn inzake het witwassen van geld, waarvan het effect, zoals de Commissie het zelf toegeeft, tot nu toe gering is, met name wat betreft de inbeslagneming van vermogensbestanddelen, moet worden versterkt en dat moet worden toegezien op de strikte toepassing ervan; dat het witwassen van geld alleen op mondiaal niveau doeltreffend kan worden bestreden, hetgeen echter een harde aanpak binnen de EU niet uitsluit, AB. overwegende dat de nieuwe synthetische drugs een potentieel gevaar en een nieuw probleem vormen, met name omdat daarbij meestal legale uitgangsstoffen voor illegale doeleinden worden gebruikt en omdat ze gemakkelijk te vervaardigen zijn, en gezien het vaak atypische profiel van de gebruikers ervan; dat het op het niveau van de Unie opgezette signalerings- en actiesysteem vrij goed lijkt te werken, maar dat de resultaten van de maatregelen die op grond daarvan in de lidstaten worden genomen moeten worden geëvalueerd, AC. overwegende dat moet kunnen worden beschikt over middelen om te voorkomen dat Internet wordt gebruikt om de vervaardiging van of de handel in drugs te stimuleren; dat delicten zoals drugshandel moeten worden vervolgd overeenkomstig de desbetreffende wetgeving, ook als zij door bemiddeling via Internet tot stand komen, AD. overwegende dat Internetaanbieders die tot criminaliteit aanzettende informatie van het net verwijderen dienen te worden beloond met een kwaliteitsmerk dat hun concurrentiepositie ten goede komt; dat informatie welke drugshandel en -gebruik tegengaat van gemeenschappelijk belang is en moet worden uitgebreid; dat de lidstaten in het kader van de gezondheidsvoorlichting op de gevaren van drugsgebruik moeten wijzen; AE. de aandacht vestigend op de invloed die nieuwe technologieën en in het bijzonder het Internet op drugsmisbruik kunnen hebben door informatie over chemische uitgangsstoffen en de aanmaak van drugs te verspreiden of soms rechtstreeks tot drugsgebruik aan te sporen, AF. overwegende dat het probleem van de toename van het dopinggebruik in de sport, dat een gezondheidsprobleem is met wettelijke, juridische en politiële aspecten, moet worden geïntegreerd in de strategie en het actieplan van de Europese Unie; dat het probleem van de harmonisatie van de wetgevingen en de coördinatie van de justitiële en politiële acties op dit gebied, waar de ministers van Sportzaken van een aantal lidstaten op aangedrongen hebben, in het voorgestelde actieplan maar summier wordt behandeld; dat “de bereidheid van de lidstaten en de Commissie ondersteuning te bieden bij de oprichting van een internationale instantie, die dit probleem samen met de sportorganisaties moet aanpakken”, zoals de Commissie het in haar conclusies formuleert, niet volstaat, AG. overwegende dat gezien de bestaande samenhang tussen drugsgebruik en verkeersongevallen een politiek initiatief op het niveau van de Unie nodig is, AH. overwegende dat ten volle moet worden samengewerkt met de Verenigde Naties en het UNDCP (Internationaal drugsbestrijdingsprogramma van de VN), dat de in de politieke verklaring van de buitengewone zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van juni 1998 geformuleerde beginselen (gedeelde verantwoordelijkheid, integratie van de controle op het drugsgebruik in het ontwikkelingsbeleid, evenwicht tussen terugdringing van de vraag en terugdringing van het aanbod, eerbiediging van de rechten van de mens, multilaterale benadering) dienen te worden onderschreven en dat de tijdens deze buitengewone zitting aangenomen resoluties ten uitvoer dienen te worden gelegd, AI. overwegende dat er evenwel op moet worden toegezien dat de financiële middelen die de Europese Unie ter beschikking stelt voor het UNDCP niet worden beheerd door regeringen van derde landen die niet de nodige garanties bieden wat betreft gezond beheer van de financiële middelen en eerbiediging van de mensenrechten, zoals het Parlement het reeds heeft gevraagd, AJ. overwegende dat een van de belangrijkste voorwaarden voor een succesvolle drugsbestrijding de bestrijding van de armoede in de ontwikkelingslanden in het zuiden is; dat al het mogelijke moet worden gedaan om de sociale en economische oorzaken die het voortduren van de drugshandel bevorderen weg te nemen; dat de bijzondere preferenties die de Europese Unie in het kader van het SAP toekent aan de landen van het Andespact en die van Midden-Amerika moeten worden uitgebreid, ten minste tot het niveau dat de EU aan andere ontwikkelingslanden toekent; dat het SAP alleen niet voldoende is om de landbouwers te motiveren tot de omschakeling op andere producten; dat daarom aan gemeenschappen die besloten hebben de productie van drugs en de grondstoffen daarvoor op te geven bijzondere steun moet worden verleend om hen te helpen bij de ontwikkeling van alternatieve culturen, AK. overwegende dat de nodige middelen moeten worden uitgetrokken voor de invoering van het Instrument voor coördinatie en samenwerking op het gebied van drugs tussen de Europese Unie, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, waartoe tijdens de eerste topontmoeting van staatshoofden en regeringsleiders van deze regio's op 28 juni van dit jaar in Rio de Janeiro is besloten, AL. overwegende dat, wat de externe actie betreft, op het niveau van de Unie een daadkrachtig en coherent beleid ter bestrijding van de vervaardiging van en handel in drugs moet worden gedefinieerd en uitgevoerd, met name door de sluiting van overeenkomsten inzake het witwassen van geld en de versterking van de drugsbestrijdingsclausule, die gepaard moet gaan met opschortings- en sanctiemechanismen, AM. overwegende dat de Europese Unie nauwe contacten moet onderhouden met de Groep van Dublin (lidstaten en Commissie, Verenigde Staten, Canada, Japan, Australië, Noorwegen) en zijn subgroepen, AN. overwegende dat in het kader van de pretoetredingsstrategie voorrang moet worden gegeven aan het acquis betreffende de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, en met name het acquis op het gebied van drugsbestrijding; dat de drugsbestrijdingsaspecten van de programma's Phare en Tacis moeten worden herzien en dat meer in het algemeen de samenwerking op het gebied van de drugshandel en de doorvoer van drugs met de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa en met alle andere betrokken landen, inzonderheid de Balkanlanden, Rusland en de NOS, Turkije en de Maghreblanden, moet worden versterkt; dat, zoals voorgesteld door de Commissie, het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) zo spoedig mogelijk ook moet worden belast met de tenuitvoerlegging van door het Phare-programma gefinancierde projecten ter bevordering van de voorlichting inzake drugs, AO. overwegende dat, wat de voor de ontwikkelingslanden bestemde programma's betreft, het feit dat de Commissie het gebrek aan middelen toegeeft in schril contrast staat met de bewering dat de inspanningen van de Gemeenschap aanzienlijke resultaten hebben opgeleverd, een bewering die trouwens niet met bewijzen wordt gestaafd, AP. overwegende dat indien de follow-up van de instrumenten en programma's van het actieplan niet aanzienlijk wordt verbeterd, de conditio sine qua non van een doeltreffend beleid niet zal worden verwezenlijkt; dat om een evaluatie op het niveau van de Unie mogelijk te maken de lidstaten een exhaustieve balans van hun drugsbeleid moeten opmaken, die even doorzichtig moet zijn als de balans die ze voor hun economisch beleid dienen te verschaffen, AQ. hevig verontrust over het feit dat, zoals het EWDD het in hoofdstuk VII van zijn jaarverslag 1998, dat een analyse van de overheidsuitgaven bevat, constateert, de gegevens betreffende de drugsproblematiek in de diverse lidstaten nog steeds niet vergelijkbaar zijn, AR. overwegende dat de rol van het EWDD bij het verzamelen van gegevens en statistieken en de beoordeling van het beleid, de wetgevingen en de strafpraktijken in de Europese Unie maar ook in de kandidaat-lidstaten van fundamenteel belang is; dat bij gebrek aan vergelijkbare gegevens op grond van gemeenschappelijke definities en begrippen, en van een budget dat is aangepast aan de taken die het EWDD zijn toevertrouwd, het centrum zijn taak niet optimaal kan vervullen, AS. overwegende dat de Europese Raad op zijn buitengewone bijeenkomst met het oog op de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de Europese Unie in Tampere op 15 en 16 oktober 1999 wat de balans en de algemene doelstellingen betreft 1. is het eens met de in het voorgestelde actieplan geformuleerde doelstellingen; waardeert het dat de Commissie de tekortkomingen eerlijk toegeeft; is niettemin van oordeel dat zij een te optimistisch beeld schetst van de inzet en de balans van de Unie en haar lidstaten op het gebied van drugsbestrijding; 2. is ingenomen met de op lange termijn gerichte en sectoroverschrijdende strategie van het actieplan van de Commissie, waarin rekening wordt gehouden met de noodzaak van verdere behandeling en evaluatie; benadrukt echter tevens dat deze strategie flexibel moet worden opgezet om een antwoord te geven op recente tendensen in het drugsgebruik, vooral bij jonge mensen, en dat deze strategie ook aanzetten moet omvatten voor acties op lokaal en regionaal vlak; wat de politieke wil en het besluitvormingsproces betreft 3. constateert dat de budgettaire middelen die de Europese Unie ter beschikking stelt nog steeds onbeduidend zijn en dat de follow-up van de acties totaal ontoereikend is; is van oordeel dat de Europese Unie over meer middelen moet kunnen beschikken om de maatregelen ter voorkoming van drugsverslaving en voor hulpverlening aan drugsverslaafden te versterken, en om de criminaliteit te bestrijden; vindt dat elke lidstaat middelen moet uittrekken voor zorgprogramma's die iedere verslaafde binnen de nationale randvoorwaarden de mogelijkheid bieden van zijn verslaving af te komen; verzoekt de Commissie passende financiële voorstellen in te dienen om de voorgestelde acties ten uitvoer te kunnen leggen; 4. doet een beroep op de lidstaten en de Unie om blijk te geven van een sterkere politieke wil en, als blijkt dat het niet mogelijk is met de bestaande hulpmiddelen de grotere behoefte aan doeltreffende maatregelen ter bestrijding van drugsgebruik en drugshandel te verwezenlijken meer begrotingsmiddelen uit te trekken voor enerzijds de interne actie, met name op het gebied van onderwijs, sociale kwesties, gezondheid en op medisch-wetenschappelijk gebied (inzonderheid de gevolgen voor de gezondheid en de levensduur), en anderzijds voor de actie op internationaal niveau; acht het onaanvaardbaar dat de door de lidstaten verstrekte gegevens inzake drugs en drugsverslaving nog steeds niet vergelijkbaar zijn, en verwijst wat dat betreft naar artikel 6, lid 4 van het EU-Verdrag en dringt er bij hen op aan met onmiddellijke ingang verbetering aan te brengen in deze situatie; 5. acht stedelijke en regionale beleidsexperimenten op het gebied van beperking van de schadelijke (gezondheids)effecten, het reduceren van de vraag naar drugs en criminaliteitspreventie, alsmede onderzoek naar de negatieve gevolgen van verschillende drugs voor de gezondheid van belang voor het vinden van nieuwe wegen om de problemen rondom drugs terug te dringen; 6. neemt met voldoening kennis van het voornemen van de Commissie om het drugsgebruik onder jongeren en het aantal drugsdoden terug te dringen, maar zou graag meer duidelijkheid willen hebben over de vereiste maatregelen, tijdschema's en follow-upstrategieën; dringt er daarom bij de Commissie op aan de omschrijving van haar doelstellingen in dit opzicht te completeren; 7. verzoekt de Commissie niet-gouvernementele organisaties te betrekken bij de tenuitvoerlegging van het actieplan teneinde tot een geïntegreerde en evenwichtige strategie voor de strijd tegen drugs te komen, waarin vermindering van zowel vraag als aanbod als elkaar versterkende factoren worden beschouwd; 8. is van mening dat lidstaten die volgens de VN-statistieken doorgangslanden voor de drugshandel zijn, onverwijlde maatregelen hiertegen moeten treffen; 9. verzoekt het komende Portugese voorzitterschap een buitengewone bijeenkomst van de Raad "drugsbestrijding” te beleggen, met deelneming van de betrokken ministers van de drie pijlers, waarop ook de kandidaat-lidstaten moeten worden uitgenodigd; verzoekt de Europese Raad in Helsinki bijeen om zich in beginsel uit te spreken voor een dergelijke bijeenkomst; wenst dat een Interinstitutionele Conferentie met name strekt ter voorbereiding van deze "Interpijler-Raad”; 10. wenst dat deze Raad, die elk jaar bijeen zou moeten komen, een duidelijk signaal afgeeft van de weigering om de drugsproblematiek als een fataliteit te beschouwen, door een ambitieus politiek actieplan voor drugsbestrijding goed te keuren, met een duidelijk tijdschema; 11. verzoekt de "Interpijler-Raad” jaarlijks op basis van een verslag van het EWDD na te gaan welke vorderingen het Waarnemingscentrum heeft gemaakt bij de invoering van een globaal drugsinformatiesysteem, en om de vereiste methodologische instrumenten voor de tenuitvoerlegging daarvan te ontwikkelen; wat de specifieke doelstellingen van de internationale actie betreft 12. onderstreept dat alles in het werk moet worden gesteld om jongeren onder de 18 jaar te beschermen via preventieve activiteiten en nadruk op de zorg voor verslaafde ouders van minderjarigen, dat moet worden nagegaan of de communautaire en nationale budgetten moeten worden verhoogd, en dat de acties betreffende de nieuwe synthetische drugs moeten worden voortgezet; wenst dat, in het kader van een gecoördineerd initiatief waarbij alle lidstaten zouden worden betrokken, de preventieacties in de scholen worden uitgebreid en dat wordt gezorgd voor een grotere bijdrage van het Comenius-programma aan deze acties; 13. beschouwt resocialisatie van verslaafden als een van de steunpilaren van de drugsbestrijding omdat daarmee de vraag naar drugs wordt teruggedrongen; is dan ook een warm pleitbezorger van het belangrijke sociale werk dat voor verslaafden wordt gedaan in therapeutische gemeenschappen, die een grotere hulpverleningscapaciteit moeten krijgen; 14. dringt er bij de Commissie op aan bij de tenuitvoerlegging van het actieplan grotere nadruk te leggen op maatregelen in de lidstaten tegen drugsgebruik in gevangenissen, waarbij zorg, maatregelen voor reïntegratie in de maatschappij en het arbeidsleven, toegang tot drugsvrije afdelingen en de mogelijkheid in plaats van gevangenisstraf een behandeling te ondergaan als belangrijke bijdragen worden beschouwd; 15. verzoekt de Commissie om de verschillende therapeutische benaderingen te evalueren en een pluralistische benadering in te voeren bij de therapeutische programma's, aan de hand van geïndividualiseerde criteria, gericht op het overwinnen van de afhankelijkheid; 16. dringt er bij de lidstaten op aan om ten gunste van in hechtenis genomen drugsverslaafden programma's ter bescherming van de openbare en persoonlijke gezondheid uit te voeren en therapeutische maatregelen te nemen; 17. steunt de onderzoeksprioriteiten voor drugs waarin het vijfde kaderprogramma voorziet en wenst deze aan te vullen met sociale aspecten van de productie, vermindering van de gezondheidsrisico bij drugsgebruik en beoordeling van de multilaterale aanpak om de handel en de productie te beperken; 18. verzoekt de Europese Unie met aandrang om op consequente wijze een samenhangend beleid van bestrijding van de vervaardiging van en handel in drugs ten uitvoer te leggen, door haar politieke invloed aan te wenden en de betrokken landen doeltreffend te steunen; beklemtoont wat dat betreft de noodzaak van betere coördinatie tussen justitie en binnenlandse zaken enerzijds, en het externe beleid anderzijds, met name het ontwikkelings- en handelsbeleid; 19. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten een beleid ter beperking van de schade te stimuleren en te ontwikkelen, zonder dat afzonderlijke lidstaten wordt verhinderd om op dit gebied maatregelen te nemen en te experimenten; 20. wenst dat de actie ter bestrijding van het witwassen van geld wordt versterkt en rigoureus wordt geëvalueerd; onderstreept de rol die Europol en, geleidelijk aan, het Europese justitiële netwerk (Eurojust), daarbij zullen moeten spelen; wenst dat de Europese Unie zich ervoor inzet dat deze actie een prioriteit wordt op internationaal niveau en dat er bilaterale en multilaterale overeenkomsten inzake witwaspraktijken worden gesloten; vraagt opnieuw dat de in beslag genomen gelden van delinquenten worden gebruikt voor de tenuitvoerlegging van programma's voor de bestrijding van drugsverslaving; 21. is van oordeel dat de Task force voor internationale financiële actie (FATF) een cruciale rol vervult om het witwassen van geld tegen te gaan en dat zijn mandaat bijgevolg voor een nieuwe termijn van vijf jaar moet worden verlengd; 22. verzoekt de Unie en de lidstaten op constructieve wijze samen te werken met de Verenigde Naties en het UNDCP, en met name de beginselen die zijn geformuleerd in de politieke verklaring en de resoluties van de aan de drugsbestrijding gewijde buitengewone zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (UNGASS) van juni 1998 toe te passen; wenst dat de respectieve verantwoordelijkheden van de Europese Unie en de lidstaten wat de tenuitvoerlegging van deze resoluties betreft worden verduidelijkt; 23. vraagt opnieuw dat erop wordt toegezien dat de financiële middelen die de Europese Unie voor het UNDCP bestemt niet worden beheerd door regeringen van derde landen die niet de nodige garanties bieden wat betreft gezond beheer van de financiële middelen en eerbiediging van de mensenrechten; 24. wenst dat nauwlettend wordt toegezien op de naleving van de drugsbestrijdingsclausule in de internationale overeenkomsten, en dat deze clausule de status krijg van "fundamentele” clausule, zoals de mensenrechtenclausule; 25. hoopt dat de controle op de externe handel in chemische stoffen op grond van verordening (EEG) nr. 3677/90 van de Raad en verordening (EEG) nr. 3769/92 van de Commissie en op enkele uitgangsstoffen zoals bepaald in de controle-overeenkomsten die met acht landen van de Organisatie van Amerikaanse Staten zijn afgesloten, tot andere landen zal worden uitgebreid; 26. wenst dat in het actieplan een “interpijler”-initiatief op het gebied van doping in de sport wordt opgenomen, dat met name gericht moet zijn op de harmonisatie van de wetgevingen, medewerking van de sportwereld en justitiële en politiële samenwerking, en dat ook preventieve acties en maatregelen op het gebied van de volksgezondheid, ook voor de amateursport, moet omvatten; 27. wenst dat op basis van artikel 71, lid 1 sub c) van het VEU de verkeerswetgevingen van de lidstaten worden geharmoniseerd op het stuk van ongevallen die worden veroorzaakt door drugsgebruik; wat de pretoetredingsstrategie betreft 28. betreurt het ontstaan van nieuwe drugsmarkten en dealersorganisaties in de landen van Midden- en Oost-Europa, die worden aangemoedigd door de economische en politieke moeilijkheden in sommige van deze landen, en beklemtoont het belang van de voor meerdere landen bestemde drugsprogramma's van PHARE; 29. onderstreept dat het drugsbestrijdingsbeleid een van de prioriteiten van de pretoetredingsstrategie moet zijn; wijst erop dat de evaluatie van de resultaten van de door de programma's Phare en Tacis gefinancierde projecten op het gebied van drugsbestrijding (voor respectievelijk 11 en 4 miljoen ecu in 1998) tot nu toe duidelijk ontoereikend is; wenst dat deze aspecten in beide programma's grondig worden herzien; is het eens met het voorstel van de Commissie om de kandidaat-lidstaten (alsook Turkije) nauw bij de werkzaamheden van het EWDD te betrekken; wat de evaluatie betreft 30. wenst dat de Commissie zorgt voor een systematische en rigoureuze follow-up en evaluatie van de acties op het gebied van drugsbestrijding, ook op internationaal niveau, en zich daarbij met name laat leiden door de expertise van het EWDD; verzoekt de lidstaten met aandrang jaarlijks een exhaustieve balans van hun beleidsmaatregelen terzake te verschaffen, en verzoekt de Commissie op basis van deze gegevens elk jaar een verslag op te stellen waarin een algemene balans van de drugsbestrijdingsacties wordt opgemaakt en die een vergelijking van de beleidsmaatregelen ter zake mogelijk maakt; 31. verzoekt de Commissie om financiële steun te verlenen voor programma's voor de evaluatie van de praktijken die worden toegepast op het gebied van de preventie, verzorging en reïntegratie, waarbij ook de sociale en gezondheidsrechtelijke gevolgen moeten worden bestudeerd; aan de hand van de resultaten van deze evaluatie moeten de lidstaten worden geholpen bij de opstelling van hun nationale beleid in deze sector; wat de rol en de middelen van het EWDD betreft 32. verzoekt het EWDD actief mee te werken aan een systematische follow-up van de bovenvermelde antidrugsmaatregelen, de hulp aan de lidstaten bij de evaluatie van hun maatregelen ter verlaging van de vraag uit te breiden, de vijf geharmoniseerde epidemiologische indicatoren toe te passen, zijn systeem voor de beoordeling van de gevaren van nieuwe synthetische drugs te versterken en uit te breiden tot de gevaren van doping; verlangt derhalve dat het EWDD beschikt over geharmoniseerde statistische gegevens en over hulpbronnen om zijn taak op de juiste wijze te kunnen volbrengen; o o o 33. verzoekt de Europese Raad deze resolutie te beschouwen als aanbevelingen met het oog op zijn bijeenkomst in Helsinki; behoudt zich het recht voor om vóór de in deze resolutie gevraagde bijeenkomst van de Raad "drugsbestrijding ", waaraan de ministers van de drie pijlers dienen deel te nemen, te reageren op de door de Raad vast te stellen algemene richtsnoeren inzake drugsbestrijding; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Commissie en de Raad, alsmede aan de parlementen en regeringen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Dit initiatief wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland (8457/1999) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 34, lid 2 van het EU-Verdrag (C5-0011/99 ), - van oordeel dat de voorgestelde rechtsgrondslag onjuist is en dat moet worden verwezen naar artikel 66 van het EG-Verdrag; - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0050/99 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 142 ) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig 235 van het EG-Verdrag (C5-0039/99 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0051/99 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 498 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-verdrag (C5-0247/99 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0054/99 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. verlangt dat de overlegprocedure wordt ingeleid indien de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter dit standpunt te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad COM(1999) 226 (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 25, lid 4, eerse alinea van het Toetredingsverdrag van Spanje en Portugal (C5-0127/99 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0053/99 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.