(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0003 ), – gezien het besluit van de Conferentie van voorzitters van 11 februari 2021 om de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken toestemming te geven om het voornoemde Commissievoorstel te splitsen en op basis daarvan twee afzonderlijke wetgevingsverslagen op te stellen, – gezien artikel 294, lid 2, artikel 82, lid 1, onder d), en artikel 87, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0025/2019), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 31 maart 2021 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0254/2020 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 8 juni 2021 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2021/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordeningen (EU) 2018/1862 en (EU) 2019/818 wat betreft de vaststelling van de voorwaarden voor toegang tot andere EU-informatiesystemen voor de doeleinden van het Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2021/1150.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0004 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 77, lid 2, onder a), b) en d), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0024/2019), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 31 maart 2021 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0255/2020 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 8 juni 2021 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2021/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 767/2008, (EU) 2017/2226, (EU) 2018/1240, (EU) 2018/1860, (EU) 2018/1861 en (EU) 2019/817 wat betreft de vaststelling van de voorwaarden voor toegang tot andere EU-informatiesystemen voor de doeleinden van het Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2021/1152.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0207 – C9-0156/2021), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (2) , en met name artikel 8, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen (3) , ( “IIA van 16 december 2020 ”), en met name punt 9, – gezien de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A9-0189/2021 ), A. overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen of de wereldwijde financiële en economische crisis ondervinden, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren; overwegende dat deze bijstand wordt verleend in de vorm van financiële steun aan de werknemers en aan de ondernemingen waarvoor zij hebben gewerkt; B. overwegende dat Duitsland aanvraag EGF/2020/003 DE/GMH Guss heeft ingediend voor een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) naar aanleiding van 585 ontslagen (4) bij vier dochterondernemingen van het bedrijf Guss GmbH, die zijn ingedeeld in NACE Rev. 2-afdeling 24 (Vervaardiging van metalen in primaire vorm) in de regio’s van NUTS 2-niveau Düsseldorf (DEA1) (5) en Arnsberg (DEA5) (6) met als referentieperiode voor de aanvraag de periode van 31 juli 2020 tot en met 30 november 2020; C. overwegende dat de aanvraag betrekking heeft op 585 werknemers die door vier dochterondernemingen van GMH Guss GmbH in Duitsland zijn ontslagen; D. overwegende dat de aanvraag stoelt op het criterium bedoeld in artikel 4, lid 1, punt a), van de EFG-verordening, dat inhoudt dat er sprake moet zijn van ten minste 500 gedwongen ontslagen binnen een referentieperiode van vier maanden in een onderneming in een lidstaat; E. overwegende dat de gieterijsector in Duitsland voor acute uitdagingen staat, zoals veranderingen in de internationale handel in goederen en diensten en overproductie in China, met name in de automobielindustrie en de machinebouw, en verplaatsing van activiteiten naar derde landen, met inbegrip van kandidaat-lidstaten van de EU, waar lagere milieunormen gelden (7) en industrieën sterk worden gesubsidieerd; F. overwegende dat de problemen van GMH Guss begonnen toen de belangrijkste klant van de dochteronderneming Walter Hundhausen GmbH – goed voor 60 % van de productie van de dochteronderneming – besloot om delen van de toeleveringsketen naar Turkije te verplaatsen; G. overwegende dat de Taiwanese concurrent MEITA twee gieterijen heeft geopend in Obrenovac (Servië), die voornamelijk voor de Europese automobielindustrie produceren, en dat MEITA dankzij subsidies en lagere arbeidskosten veel lagere prijzen kon bieden dan haar Duitse concurrent GMH Guss; H. overwegende dat de totale metaalgietproductie in Duitsland tussen 2018 en 2019 (8) met 8,9 % is gedaald als gevolg van deze uitdagingen in verband met de globalisering, met name in Noordrijn-Westfalen, waar 25 % van de Duitse gietmetalen worden geproduceerd; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in artikel 4, lid 1, punt a), van de EFG-verordening en dat Duitsland recht heeft op een financiële bijdrage ter hoogte van 1 081 706 EUR uit hoofde van die verordening, wat overeenkomt met 60 % van de totale kosten van 1 802 845 EUR, waarvan 1 730 731 EUR voor individuele diensten en 72 114 EUR voor voorbereiding, beheer, voorlichting, publiciteit, controle en rapportage; 2. neemt er nota van dat de Duitse autoriteiten de aanvraag op 15 december 2020 hebben ingediend en dat de Commissie, nadat Duitsland aanvullende gegevens had verstrekt, haar beoordeling op 27 april 2021 heeft afgerond en het Parlement hiervan nog diezelfde dag in kennis heeft gesteld; 3. merkt op dat aan alle procedurele vereisten is voldaan; 4. merkt op dat de aanvraag betrekking heeft op in totaal 585 werknemers die werkloos zijn geworden in de Duitse industriesector; betreurt dat Duitsland verwacht dat slechts 476 van alle in aanmerking komende begunstigden, namelijk 455 mannen en 21 vrouwen, van wie de meesten tussen 30 en 54 jaar oud zijn, aan de maatregelen zullen deelnemen (beoogde begunstigden); 5. onderstreept dat deze ontslagen naar verwachting een aanzienlijk effect zullen hebben op de lokale economie, aangezien zij plaatsvonden in een context van hoge werkloosheid (10,7 % in september 2020) in het Roergebied als gevolg van de structurele uitdagingen sinds de jaren zestig en de gevolgen van de COVID-19-pandemie; 6. wijst erop dat de meeste ontslagen werknemers zich in de tweede helft van hun loopbaan bevinden, een laag formeel kwalificatieniveau hebben en de Duitse taal vaak slecht beheersen; onderstreept voorts dat, zoals uitgelegd in de aanvraag, een groot aantal begunstigden mannen met een migratieachtergrond betreft en dat hun succesvolle re-integratie op de arbeidsmarkt vergemakkelijkt kan worden door andere leden van hun huishouden, die vaak een veel betere kennis van het Duits hebben dan de voormalige werknemers zelf; 7. wijst op en is ingenomen met de organisatie van peergroups, waarbij rekening wordt gehouden met de persoonlijke situatie van de desbetreffende voormalige werknemers; onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat voormalige werknemers, zonder discriminatie en ongeacht hun nationaliteit, worden geïntegreerd in en gesteund door de maatregelen die in dit EFG-project zijn opgenomen; 8. beschouwt het als een maatschappelijke verantwoordelijkheid van de Unie om deze ontslagen werknemers van de nodige kwalificaties te voorzien met het oog op de ecologische en rechtvaardige transformatie van de industrie van de Unie in overeenstemming met de Europese Green Deal, aangezien zij werkten in een sector met een hoge koolstofintensiteit; is daarom ingenomen met de individuele dienstverlening die door dit EFG aan de werknemers wordt verstrekt, waaronder bijscholingsmaatregelen en Duitse taalcursussen, workshops, beroepsoriëntatie, arbeidsadvies, opleidingstoelagen en advies voor het opstarten van een onderneming om deze sector en de hele arbeidsmarkt in de toekomst duurzamer en veerkrachtiger te maken; 9. neemt er nota van dat Duitsland op 1 augustus 2020 is begonnen met het verlenen van individuele diensten aan de beoogde begunstigden, wat betekent dat de periode om in aanmerking te komen voor een financiële bijdrage uit het EFG zal lopen van 1 augustus 2020 tot en met 15 december 2022; 10. neemt er nota van dat Duitsland op 1 november 2020 de eerste administratieve uitgaven heeft gedaan met het oog op de uitvoering van het EFG, en dat de periode om voor uitgaven in verband met activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting, publiciteit, controle en rapportage in aanmerking te komen voor een financiële bijdrage uit het EFG, bijgevolg zal lopen van 1 november 2020 tot en met 15 juni 2023; 11. is ingenomen met het feit dat Duitsland in overleg met de sociale partners het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening heeft opgesteld en dat er een toezichtcomité is opgericht bestaande uit vertegenwoordigers van het ministerie van Arbeid en Sociale Zaken, de openbare diensten voor arbeidsvoorziening, het re-integratiebedrijf, vertegenwoordigers van de sociale partners, vertegenwoordigers van de vakbond IG Metall, de vereffenaars van de onderneming waar de gedwongen ontslagen zijn gevallen en van haar dochterondernemingen, alsmede vertegenwoordigers van de ondernemingsraden, om de door het EFG medegefinancierde interventie te sturen; benadrukt dat de sociale partners van de betrokken ondernemingen reeds in de maanden en jaren voorafgaand aan de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG hebben samengewerkt om de moeilijke economische omstandigheden en situatie te verbeteren, ook door aanzienlijke loonconcessies van de werknemers; 12. merkt op dat de Duitse autoriteiten hebben bevestigd dat de subsidiabele acties een aanvulling vormen op de maatregelen in het kader van het Europees Sociaal Fonds (ESF) via het operationele programma van het ESF voor Noordrijn-Westfalen; 13. herhaalt dat de steun door het EFG geen vervanging mag zijn voor de maatregelen die bedrijven op grond van de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten moeten nemen; 14. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 15. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering naar aanleiding van een aanvraag van Duitsland – EGF/2020/003 DE/GMH Guss (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2021/1021.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0212 – C9-0159/2021), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (2) , en met name artikel 8, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen (3) , (“IIA van 16 december 2020”), en met name punt 9, – gezien het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A9-0188/2021 ), A. overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen of de wereldwijde financiële en economische crisis ondervinden, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren; overwegende dat deze bijstand wordt verleend in de vorm van financiële steun aan de werknemers en aan de ondernemingen waarvoor zij hebben gewerkt; B. overwegende dat België aanvraag EGF/2020/005 BE/Swissport heeft ingediend voor een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) naar aanleiding van 1 468 ontslagen (4) bij het bedrijf Swissport Belgium, met als referentieperiode voor de aanvraag de periode van 9 juni 2020 tot en met 9 oktober 2020; C. overwegende dat de Commissie op 27 april 2021 een voorstel voor een besluit heeft aangenomen betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG aan België om de terugkeer naar de arbeidsmarkt van 1 468 beoogde begunstigen te steunen; D. overwegende dat de aanvraag 1 468 werknemers betreft die bij het bedrijf Swissport Belgium werden ontslagen; E. overwegende dat de aanvraag is ingediend op grond van de criteria voor steunverlening van artikel 4, lid 1, punt a), van de EFG-verordening, die vereisen dat binnen een referentieperiode van vier maanden in een onderneming in een lidstaat ten minste 500 werknemers gedwongen zijn ontslagen, met inbegrip van werknemers die gedwongen zijn ontslagen bij leveranciers, respectievelijk downstreamproducenten, en/of zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd; F. overwegende dat de COVID-19-pandemie en de daaropvolgende wereldwijde economische crisis een hevige schok hebben teweeggebracht voor het reiswezen in België, met name voor luchtvaartmaatschappijen en ondernemingen die actief zijn op Brussels Airport, waar in de eerste week van de lockdown (16-22 maart 2020) het aantal vluchten met 58 % daalde ten opzichte van januari 2020 en in de loop van de daaropvolgende weken de bewegingen van passagiersvliegtuigen op de luchthaven bijna volledig zijn stopgezet; G. overwegende dat in 2020 het internationale passagiersverkeer in totaal met 60 % is gedaald ten opzichte van 2019 (van 4,5 miljard tot 1,8 miljard passagiers) en wereldwijd 50 % van de vliegtuigen aan de grond werd gehouden; overwegende dat Swissport Belgium, een van de twee grondafhandelaars van Brussels Airport, verantwoordelijk was voor 60 % van de afhandelings- en schoonmaakdiensten op de luchthaven; H. overwegende dat Swissport Belgium op 9 juni 2020, na weken dat er bijna geen grondafhandelingsdiensten meer waren op Brussels Airport, failliet werd verklaard vanwege een gebrek aan liquiditeit, met de desbetreffende ontslagen als resultaat; I. overwegende dat Swissport Belgium voordat de pandemie toesloeg succesvol een herstelplan aan het uitvoeren was, zodat in 2020 van een vermindering van de verliezen met 37 % ten opzichte van 2019 werd uitgegaan, en dat de ondernemingsrechtbank van Brussel op 9 juni 2020 het faillissement van het bedrijf heeft uitgesproken; J. overwegende dat vanwege de grote onzekerheid over een herstel op korte termijn van het luchtvervoer van passagiers geen enkele onderneming belangstelling heeft getoond voor de overname van de afhandelingsactiviteiten van Swissport Belgium; K. overwegende dat er een reëel risico bestaat dat in de loop van 2021 nog meer faillissementen bij verleners van grondafhandelingsdiensten zullen plaatsvinden; L. overwegende dat het hier gaat om een van de eerste beschikbaarstellingen van middelen uit het EFG als gevolg van de COVID-19-crisis, nadat het Europees Parlement op 18 juni 2020 een resolutie heeft aangenomen over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EGF/2020/000 TA 2020 – Technische bijstand op initiatief van de Commissie) (5) , waarin het voorstel werd gedaan om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen om werknemers en zelfstandigen in het kader van de wereldwijde COVID-19-crisis te ondersteunen, zonder Verordening (EU) nr. 1309/2013 te hoeven wijzigen; M. overwegende dat de Commissie heeft verklaard dat de gezondheidscrisis is uitgemond in een economische crisis, een herstelplan voor de economie heeft opgesteld en de rol van het EFG als noodinstrument heeft onderstreept (6) ; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in artikel 4, lid 1, punt a), van de EFG-verordening en dat België recht heeft op een financiële bijdrage ter hoogte van 3 719 224 EUR uit hoofde van die verordening, wat overeenkomt met 60 % van de totale kosten van 6 198 708 EUR, waarvan 5 977 108 EUR voor individuele diensten en 221 600 EUR voor voorbereiding, beheer, voorlichting, publiciteit, controle en rapportage; 2. neemt ter kennis dat de Belgische autoriteiten de aanvraag op 22 december 2020 hebben ingediend en dat de Commissie, nadat België aanvullende gegevens had verstrekt, haar beoordeling op 27 april 2021 heeft afgerond en het Parlement hiervan diezelfde dag nog in kennis heeft gesteld; 3. merkt op dat aan alle procedurele vereisten is voldaan; 4. merkt op dat de aanvraag betrekking heeft op in totaal 1 468 werknemers (1 086 mannen en 382 vrouwen) die hun baan bij het bedrijf Swissport Belgium zijn kwijtgeraakt; is verheugd dat naar verwachting alle ontslagen werknemers aan de maatregelen zullen deelnemen; 5. stipt aan dat door de plotselinge stillegging van bepaalde sleutelsectoren in België (catering, toerisme, cultuur enz.) de werkloosheid in Brussel in het derde kwartaal van 2020 is gestegen tot 15 % (7) , en dat een groot deel van de voormalige werknemers van Swissport Belgium tot kansarme groepen behoren, aangezien zij meestal laaggeschoolde en kortgeschoolde werknemers zijn en ongeveer een derde (32,5 %) van hen ouder is dan 50 jaar; 6. onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat alle werknemers, zonder discriminatie en ongeacht hun nationaliteit, worden geïntegreerd in en gesteund door de maatregelen die in deze beschikbaarstelling van middelen uit het EFG zijn opgenomen; 7. neemt er nota van dat België met ingang van 9 juni 2020 individuele dienstverlening aan de beoogde begunstigden verstrekt, wat betekent dat de periode om hiervoor in aanmerking te komen voor een financiële bijdrage uit het EFG zal lopen van 9 juni 2020 tot en met 22 december 2022; 8. wijst erop dat de individuele dienstverlening die aan de werknemers en zelfstandigen zal worden verstrekt, uit de volgende acties bestaat: informatie, hulp bij het zoeken naar een baan en beroepskeuzebegeleiding, opleiding, steun bij en bijdrage voor het oprichten van een bedrijf, alsook stimulansen en toelagen; is verheugd dat werknemers van het ondervertegenwoordigde geslacht die opteren voor een beroepsopleiding voor banen met een belangrijke wanverhouding tussen mannen en vrouwen (8) een aanvullende bonus van 700 EUR zullen krijgen; wijst er nogmaals op dat de integratie van genderperspectieven een belangrijk aspect van de begroting van de Unie is, en is van mening dat dit in alle stadia van de uitvoering van de financiële bijdrage uit het EFG moet worden bevorderd; 9. neemt er nota van dat België op 10 juni 2020 de eerste administratieve uitgaven heeft gedaan met het oog op de uitvoering van het EFG, en dat de uitgaven voor activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting, publiciteit, controle en rapportage bijgevolg van 10 juni 2020 tot en met 22 juni 2023 voor een financiële bijdrage uit het EFG in aanmerking komen; 10. is verheugd over het feit dat het gecoördineerde pakket individuele dienstverlening is opgesteld in overleg met de vertegenwoordigers van de werknemers en de sociale partners, alsook met een arbeidsbureau dat gespecialiseerd is in de luchtvaartsector; 11. benadrukt dat de Belgische autoriteiten hebben bevestigd dat de subsidiabele acties geen steun ontvangen uit andere fondsen of financiële instrumenten van de Unie, en dat de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie zullen worden gerespecteerd wat de toegang tot de voorgestelde acties en de uitvoering ervan betreft; 12. stipt aan dat financiële steun via het EFG zo snel en doeltreffend mogelijk moet worden verstrekt; onderstreept dat de periode voor de beoordeling van aanvragen door de Commissie zo kort mogelijk moet worden gehouden; 13. herhaalt dat de steun van het EFG geen vervanging mag zijn voor de maatregelen die bedrijven op grond van de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten moeten nemen; 14. neemt nota van de recente toename van het aantal aanvragen voor financiële steun via het EFG; spreekt zijn bezorgdheid uit over de aanhoudende gevolgen van de wereldwijde economische crisis als gevolg van de COVID-19-pandemie voor de werkgelegenheid en de toereikendheid van het EFG om in alle toekomstige behoeften te voorzien; 15. is er een groot voorstander van dat het EFG in de periode 2021-2027 solidariteit blijft betonen en dat de nadruk verschuift van de oorzaak van de herstructurering naar de impact ervan; is ingenomen met het feit dat volgens de nieuwe regels het koolstofarm maken van de economie ook een reden zal zijn om aanvragers voor steun in aanmerking te laten komen; 16. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 17. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering naar aanleiding van een aanvraag van België – EGF/2020/005 BE/Swissport (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2021/1020.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0226 – C9-0161/2021), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) (“EFG-verordening”), – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (2) , en met name artikel 8, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen (3) , (“IIA van 16 december 2020”), en met name punt 9, – gezien de brieven van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A9-0187/2021 ), A. overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen of de wereldwijde financiële en economische crisis ondervinden, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren; overwegende dat deze bijstand wordt verleend in de vorm van financiële steun aan de werknemers en aan de ondernemingen waarvoor zij hebben gewerkt; B. overwegende dat Nederland aanvraag EGF/2020/004 NL/KLM heeft ingediend voor een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) naar aanleiding van 1 851 ontslagen (4) bij het bedrijf KLM Royal Dutch Airlines in de regio van NUTS 2-niveau Noord-Holland (NL32), in Nederland, met als referentieperiode voor de aanvraag de periode van 15 augustus 2020 tot en met 15 december 2020; C. overwegende dat de aanvraag betrekking heeft op het ontslag van 1 851 werknemers bij KLM Royal Dutch Airlines, waarvan er 650 tijdens de referentieperiode en 1 201 vóór of na de referentieperiode plaatsvonden, en overwegende dat er een duidelijk oorzakelijk verband kan worden gelegd met de gebeurtenis die aanleiding heeft gegeven tot de ontslagen tijdens de referentieperiode; D. overwegende dat de aanvraag stoelt op het criterium zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, punt a), van de EFG-verordening, dat inhoudt dat er sprake moet zijn van ten minste 500 gedwongen ontslagen binnen een referentieperiode van vier maanden in een onderneming in een lidstaat; E. overwegende dat de Commissie heeft onderkend dat de COVID-19-gezondheidscrisis is uitgemond in een economische crisis en heeft aangedrongen op een herstelplan “NextGenerationEU” waarin de cruciale rol van het EFG bij de ondersteuning van ontslagen werknemers wordt benadrukt; F. overwegende dat de COVID-19-pandemie een enorme klap heeft betekend voor de luchtvaartsector, dat de met de pandemie verband houdende reisbeperkingen een daling hebben veroorzaakt van het internationale luchtverkeer met 98,9 % in april 2020 ten opzichte van april 2019, en dat 64 % van alle vliegtuigen ter wereld tijdelijk uit gebruik werd genomen; G. overwegende dat de internationale passagiersvraag in 2020 met 75,6 % is gedaald ten opzichte van 2019, en overwegende dat het volgens de mondiale prognose van het aantal passagiers van de Internationale Luchtvaartorganisatie (IATA) drie tot vier jaar zal duren tot de luchtvaartsector zich op het niveau van vóór de crisis herstelt; H. overwegende dat het hier gaat om een van de eerste beschikbaarstellingen van middelen uit het EFG als gevolg van de COVID-19-crisis, nadat het Europees Parlement op 18 juni 2020 een resolutie heeft aangenomen over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EGF/2020/000 TA 2020 – Technische bijstand op initiatief van de Commissie) (5) , waarin het voorstel werd gedaan om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen om werknemers en zelfstandigen in het kader van de wereldwijde COVID-19-crisis te ondersteunen, zonder Verordening (EU) nr. 1309/2013 te hoeven wijzigen; I. overwegende dat de financiële prestaties van KLM vóór het uitbreken van de pandemie tussen 2015 en 2019 gestaag toenamen, en dat de nettowinst van KLM steeg van 54 miljoen EUR in het begrotingsjaar 2015 tot 449 miljoen EUR in het begrotingsjaar 2019; J. overwegende dat het aantal passagiers dat KLM in 2020 heeft vervoerd met 68 % is gedaald ten opzichte van 2019 en dat de inkomsten van KLM in 2020 met 53,8 % zijn gedaald ten opzichte van 2019, waardoor KLM in 2020 een exploitatieverlies van 1 154 miljoen EUR heeft opgebouwd, terwijl het bedrijf in 2019 nog een winst van 714 miljoen EUR optekende (6) , en overwegende dat het management van KLM als gevolg hiervan heeft besloten tot een herstructureringsplan om het personeelsbestand met ongeveer 5 000 voltijdsequivalenten te verminderen (7) ; K. overwegende dat de Commissie heeft verklaard dat de gezondheidscrisis is uitgemond in een economische crisis, een herstelplan voor de economie heeft opgesteld en de rol van het EFG als noodinstrument heeft onderstreept (8) ; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in artikel 4, lid 1, punt a), van de EFG-verordening en dat Nederland recht heeft op een financiële bijdrage ter hoogte van 5 019 218 EUR uit hoofde van die verordening, wat overeenkomt met 60 % van de totale kosten van 8 365 364 EUR, waarvan 8 030 750 EUR voor individuele diensten en 334 614 EUR voor voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit en controle en rapportage; 2. neemt ter kennis dat de Nederlandse autoriteiten de aanvraag op 22 december 2020 hebben ingediend en dat de Commissie, nadat Nederland aanvullende gegevens had verstrekt, haar beoordeling op 6 mei 2021 heeft afgerond en het Parlement hiervan diezelfde dag nog in kennis heeft gesteld; 3. betreurt dat het proces in deze moeilijke omstandigheden zo lang duurt en verzoekt de Commissie het beoordelingsproces te versnellen en ervoor te zorgen dat de ontslagen werknemers spoedig van de steun van de Unie kunnen profiteren; 4. merkt op dat de aanvraag betrekking heeft op in totaal 1 851 werknemers die hun baan bij het Nederlandse bedrijf KLM Royal Dutch Airlines zijn kwijtgeraakt; merkt op dat Nederland verwacht dat slechts 1 201 van alle in aanmerking komende begunstigden zullen deelnemen aan de maatregelen (“beoogde begunstigden”); 5. merkt op dat Nederland heeft besloten de ontslagen werknemers geen inkomenssteun te verlenen via het EFG; neemt kennis van het feit dat de Nederlandse regering een algemene loonsubsidie heeft ingevoerd voor alle bedrijven waarvan de omzet als gevolg van de COVID-19-crisis met meer dan 20 % is gedaald, en dat de KLM-Groep een aanvraag heeft ingediend voor een NOW-subsidie (NOW: Tijdelijke Noodmaatregel Overbrugging Werkgelegenheid); neemt kennis van het feit dat de KLM-Groep een aanvraag heeft ingediend voor de volledige periode die onder de NOW-regeling valt, reeds een voorschot van 683 miljoen EUR heeft ontvangen en normaal gezien nog eens 488 miljoen EUR zal ontvangen; 6. merkt op dat het aan de lidstaat is om te beslissen aan hoeveel van de in aanmerking komende werknemers de steun zal worden verleend, en verzoekt Nederland daarom erop toe te zien dat de kwetsbaarste werknemers tot deze groep behoren, aangezien zij het zonder enige vorm van discriminatie waarschijnlijk het moeilijkst zullen hebben op de arbeidsmarkt; benadrukt het voordeel van het feit dat alle ontslagen werknemers kunnen gebruikmaken van en worden ondersteund door de maatregelen die in dit EFG-project zijn opgenomen, en onderstreept dat dit voor hen de beste optie is; 7. onderstreept dat de sociale gevolgen van de ontslagen naar verwachting aanzienlijk zullen zijn, aangezien KLM in 2019 meer dan 33 000 werknemers telde en daarmee de op één na grootste privéwerkgever van Nederland is (9) ; wijst erop dat de ontslagen hebben plaatsgevonden in een context van stijgende werkloosheid in Noord-Holland, die in het vierde kwartaal van 2020 4,8 % bedroeg en aldus 1,5 procentpunten hoger lag dan in het vierde kwartaal van 2019; 8. neemt er nota van dat Nederland op 1 februari 2021 is begonnen met het verlenen van individuele diensten aan de beoogde begunstigden, wat betekent dat de periode om in aanmerking te komen voor een financiële bijdrage uit het EFG, zal lopen van 1 februari 2021 tot en met 1 februari 2023; 9. merkt op dat de individuele dienstverlening die aan de betrokken werknemers zal worden verstrekt, bestaat uit de volgende acties: beroepsoriëntatie, ondersteuning bij het vinden van werk in specifieke sectoren, opleiding, coaching en/of onderwijs en financieel advies; is ingenomen met de focus van de autoriteiten op het omscholen van werknemers om hun overstap naar sectoren met een tekort aan arbeidskrachten, zoals onderwijs, gezondheidszorg, logistiek, technologie en informatiebeheer, te vergemakkelijken; 10. neemt er nota van dat Nederland op 1 februari 2021 is begonnen met administratieve uitgaven voor de uitvoering van het EFG, en dat de periode om voor uitgaven voor voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, controle en rapportage in aanmerking te komen voor een financiële bijdrage uit het EFG, zal lopen van 1 februari 2021 tot en met 1 augustus 2023; 11. is ingenomen met het feit dat Nederland het gecoördineerde pakket individuele dienstverlening heeft opgesteld in overleg met de belanghebbenden en sociale partners, waaronder acht vakbonden, en dat er in nauwe samenwerking met de relevante ondernemingsraden een steungroep is opgericht om deze dienstverlening te coördineren; 12. benadrukt dat de Nederlandse autoriteiten hebben bevestigd dat voor de subsidiabele acties geen steun uit andere fondsen of financieringsinstrumenten van de Unie zal worden ontvangen (10) ; 13. dringt aan op verdere vermindering van de administratieve lasten gedurende het hele proces; 14. pleit voor meer communicatie-inspanningen met betrekking tot de maatregelen die via het EFG door de begroting van de Unie worden ondersteund; onderstreept het belang van de verspreiding van informatie over de toegevoegde waarde van de Unie en de steun aan kwetsbare sectoren en werknemers, met name in de nasleep van de COVID-19-pandemie; 15. herhaalt dat de steun van het EFG geen vervanging mag zijn voor de maatregelen die bedrijven op grond van de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten moeten nemen; 16. merkt op dat volgens de Commissie aan alle procedurele vereisten is voldaan; 17. is er een groot voorstander van dat het EFG in 2021-2027 blijk zal blijven geven van solidariteit en dat de nadruk zal verschuiven van de oorzaak van de herstructurering naar de impact ervan; is ingenomen met het feit dat volgens de nieuwe regels het koolstofarm maken van de economie ook een reden zal zijn voor aanvragers om in aanmerking te komen voor steun. 18. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 19. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering naar aanleiding van een aanvraag van Nederland – EGF/2020/004 NL/KLM (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2021/1022.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0227 – C9-0162/2021), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) (“EFG-verordening”), – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (2) , en met name artikel 8, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen (3) , (“IIA van 16 december 2020”), en met name punt 9, – gezien het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A9-0186/2021 ), A. overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen of de wereldwijde financiële en economische crisis ondervinden, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren; overwegende dat deze bijstand wordt verleend in de vorm van financiële steun aan de werknemers en aan de ondernemingen waarvoor zij hebben gewerkt; B. overwegende dat Finland aanvraag EGF/2020/007 NL/Finnair heeft ingediend voor een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) naar aanleiding van 508 ontslagen (4) bij het bedrijf Finnair Oyj en een onderaannemer (5) in de regio van NUTS 2-niveau Helsinki-Uusimaa (FI1B), in Finland, met als referentieperiode voor de aanvraag de periode van 25 augustus 2020 tot en met 25 december 2020; C. overwegende dat op 6 mei 2021 de Commissie een voorstel heeft goedgekeurd voor een besluit betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG om de terugkeer op de arbeidsmarkt te ondersteunen van 500 beoogde begunstigden, d.w.z werknemers die zijn ontslagen in de economische sector ingedeeld in NACE Rev. 2, te weten afdeling 51 (luchtvervoer); D. overwegende dat de aanvraag betrekking heeft op 504 ontslagen werknemers bij Finnair Oyj en vier bij een onderaannemer in Finland; E. overwegende dat de aanvraag stoelt op het criterium zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, punt a), van de EFG-verordening, dat inhoudt dat er sprake moet zijn van ten minste 500 gedwongen ontslagen binnen een referentieperiode van vier maanden in een onderneming in een lidstaat; F. overwegende dat de Commissie heeft onderkend dat de COVID-19-gezondheidscrisis is uitgemond in een economische crisis en heeft aangedrongen op een herstelplan “NextGenerationEU” waarin de cruciale rol van het EFG bij de ondersteuning van ontslagen werknemers wordt benadrukt; G. overwegende dat de COVID-19-pandemie een enorme klap heeft betekend voor de luchtvaartsector, dat de met de pandemie verband houdende reisbeperkingen een daling hebben veroorzaakt van het internationale luchtverkeer met 98,9 % in april 2020 ten opzichte van april 2019 (6) , en dat het aantal passagierskilometers voor de hele sector in juni 2020 met 86,5 % is gedaald ten opzichte van juni 2019 (7) ; H. overwegende dat internationaal het aantal passagiers in 2020 met 75,6 % gedaald is vergeleken met 2019; overwegende dat volgens de mondiale prognose van het aantal passagiers van de Internationale Luchtvaartorganisatie (IATA) het drie tot vier jaar zal duren tot de luchtvaartsector zich op het niveau van vóór de crisis herstelt; I. overwegende dat het hier gaat om een van de eerste beschikbaarstellingen van middelen uit het EFG als gevolg van de COVID-19-crisis, nadat het Europees Parlement op 18 juni 2020 een resolutie heeft aangenomen over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EGF/2020/000 TA 2020 – Technische bijstand op initiatief van de Commissie) (8) , waarin het voorstel werd gedaan om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen om werknemers en zelfstandigen in het kader van de wereldwijde COVID-19-crisis te ondersteunen, zonder Verordening (EU) nr. 1309/2013 te hoeven wijzigen; J. overwegende dat Finnair vóór het uitbreken van de pandemie goede financiële resultaten had geboekt en dat het aantal vervoerde passagiers in 2019 met 10,3 % was gestegen, en de inkomsten in 2019 met 9,2 % waren gegroeid tot 3 097 miljoen EUR, tegenover 2 836 miljoen EUR in 2018; K. overwegende dat de beperkingen zowel in Finland als in andere landen ernstige gevolgen hebben gehad voor de activiteiten van Finnair, en vooral voor de internationale en intercontinentale vluchten; overwegende dat het luchtverkeer een belangrijke vervoerswijze is die afgelegen gebieden, zoals Finland, met de rest van de wereld verbindt; L. overwegende dat de luchthaven van Helsinki een belangrijk knooppunt voor de luchtvaart is en Finnair een belangrijke vervoerder tussen Europa en Azië, en dat het passagiersvolume naar China in januari 2020 met 58 % is gestegen ten opzichte van januari 2019; overwegende dat het aantal passagiers in februari 2020 drastisch afnam met 73 % als gevolg van de pandemie; M. overwegende dat het aantal passagiers dat Finnair in 2020 heeft vervoerd met 76,2 % is gedaald ten opzichte van 2019, en de inkomsten van het bedrijf in 2020 met 73,2 % zijn gedaald ten opzichte van 2019, waardoor het bedrijf in 2020 een exploitatieverlies van 464,5 miljoen EUR heeft opgebouwd (9) ; overwegende dat in antwoord daarop Finnair de kosten moest beperken om de crisis het hoofd te bieden en er op een aantal gebieden bespaard werd: onroerend goed, de leasing van vliegtuigen, IT (digitalisering en automatisering van de klantenprocessen), de verkoop- en distributiekosten, de administratiekosten en de beloningsstructuren; overwegende dat dit ertoe heeft geleid dat het personeelsbestand met 700 (10) is ingekrompen en bijna alle werknemers voor een deel van het jaar tijdelijk zijn ontslagen, wat in 2021 voor een groot deel van het personeel eveneens het geval zal zijn; N. overwegende dat Finnair als doelstelling op lange termijn heeft om tegen 2045 koolstofneutraliteit te bereiken, met een vermindering van de netto-emissies met 50 % tegen eind 2025 ten opzichte van het niveau van 2019 (11) , en Finnair naar eigen zeggen ook tijdens de pandemie vooruitgang heeft geboekt op het gebied van duurzaamheid, door investeringen te doen in duurzame biobrandstoffen; O. overwegende dat de bijdrage van de luchtvaartsector aan de Finse economie aanzienlijk is en 3,2 % van het totale bbp vertegenwoordigt (12) , en de ontslagen bij de grootste Finse luchtvaartmaatschappij Finnair ernstige gevolgen hebben voor de regio Helsinki-Uusimaa en de nationale economie; P. overwegende dat 42 000 personen (23 000 directe en 19 000 indirecte banen) in 2020 in de luchtvaartsector in Finland werkzaam waren en dat deze ontslagen ernstige gevolgen zullen hebben voor de nationale economie; overwegende dat het aantal werkloze werkzoekenden in de regio Helsinki-Uusimaa, waar de ontslagen zijn gevallen, is toegenomen met 0,8 procentpunten, van 6,4 % in 2019 tot 7,2 % in 2020; Q. overwegende dat het door de stijgende werkloosheid als gevolg van de crisis voor voormalige werknemers van Finnair moeilijk zal zijn om opnieuw een baan te vinden; R. overwegende dat de Commissie heeft verklaard dat de gezondheidscrisis is uitgemond in een economische crisis, een herstelplan voor de economie heeft opgesteld en de rol van het EFG als noodinstrument heeft onderstreept (13) ; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in artikel 4, lid 2, van de EFG-verordening en dat Finland recht heeft op een financiële bijdrage ter hoogte van 1 752 360 EUR uit hoofde van die verordening, wat overeenkomt met 60 % van de totale kosten van 2 920 600 EUR, waarvan 2 730 600 EUR voor individuele diensten en 190 000 EUR voor voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit en controle en rapportage; 2. neemt ter kennis dat de Finse autoriteiten de aanvraag op 30 december 2020 hebben ingediend en dat de Commissie haar beoordeling op 6 mei 2021 heeft afgerond en het Parlement hiervan diezelfde dag in kennis heeft gesteld; betreurt dat de beoordeling van de Commissie in de huidige omstandigheden zo lang heeft geduurd; 3. merkt op dat aan alle procedurele vereisten is voldaan; 4. merkt op dat de aanvraag betrekking heeft op 508 ontslagen werknemers bij Finnair Oyj en één onderaannemer; wijst er verder op dat Finland verwacht dat 500 van alle in aanmerking komende begunstigden zullen deelnemen aan de maatregelen (beoogde begunstigden); 5. wijst erop dat de sociale gevolgen van de ontslagen naar verwachting aanzienlijk zullen zijn voor werknemers in de regio Helsinki-Uusimaa, waar Finnair haar thuishaven heeft, en waar het aantal werkloze werkzoekenden tussen februari en april 2020 met 22,5 % is gestegen en tussen 2019 en 2020 met 0,8 procentpunten (14) , wat betekent dat de vooruitzichten voor herintreding van de ontslagen werknemers somber zullen zijn; wijst er daarom met nadruk op dat de ontslagen werknemers baat zouden kunnen hebben bij gepersonaliseerde begeleiding en ondersteuning bij het zoeken naar een baan, evenals op maat gesneden bij- en omscholing om hun kansen op werk te vergroten; 6. onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat alle werknemers, zonder discriminatie en ongeacht hun nationaliteit, worden geïntegreerd in en gesteund door de maatregelen die in dit EFG-project zijn opgenomen; 7. wijst erop dat 44 % van de in aanmerking komende personen vrouw is en dat de zwaarst getroffen leeftijdsgroep tussen 30 en 54 jaar oud is; merkt op dat de op een na grootste leeftijdsgroep bestaat uit 55-64-jarigen (28,20 %), die bij hun re-integratie op de arbeidsmarkt met extra problemen te maken kunnen krijgen; 8. neemt er nota van dat Finland op 21 oktober 2020 is begonnen met het verlenen van individuele diensten aan de beoogde begunstigden, wat betekent dat de periode om hiervoor in aanmerking te komen voor een financiële bijdrage uit het EFG zal lopen van 21 oktober 2020 tot en met 30 december 2022; 9. wijst erop dat de individuele dienstverlening die aan de werknemers en zelfstandigen zal worden verstrekt, uit de volgende acties bestaat: coaching en andere voorbereidende maatregelen, arbeidsvoorzienings- en bedrijfsdiensten, opleiding, loonkostensubsidie, subsidie voor startende ondernemingen en reis-, verblijfs- en verhuiskostenvergoedingen; juicht het toe dat opleidingen worden aangeboden om beroepskwalificaties te verwerven, zoals cursussen op het gebied van artificiële intelligentie, digitale beveiliging en robotica; is ook ingenomen met het gebruik van loonsubsidies door Finland om de loonkosten van de begunstigden te verlagen, alsook van startsubsidies om het starten van bedrijfsactiviteiten te bevorderen, maar herinnert eraan dat deze steun afhankelijk moet worden gesteld van de actieve deelname van deze begunstigden aan opleidingsactiviteiten of activiteiten voor het zoeken naar werk; 10. neemt er nota van dat Finland op 21 oktober 2020 is begonnen met administratieve uitgaven voor de uitvoering van het EFG, en dat de periode om voor uitgaven voor voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, controle en rapportage in aanmerking te komen voor een financiële bijdrage uit het EFG, zal lopen van 21 oktober 2020 tot en met 30 juni 2023; 11. is verheugd dat het gecoördineerde pakket gepersonaliseerde diensten door Finland in overleg met een werkgroep is samengesteld; benadrukt dat in het kader van de voorbereidende activiteiten onder meer bijeenkomsten zijn georganiseerd met vertegenwoordigers van de centra voor economische ontwikkeling, vervoer en milieu en de diensten voor werkgelegenheid en economische ontwikkeling van Uusimaa, Finnair en een aantal vakbonden, te weten Ilmailualan Unioni (IAU), Finnairin insinöörit ja ylemmät toimihenkilöt (FINTO), Auto ja Kuljetusalan Työntekijäliitto ry (AKT) en Trade Union Pro; 12. benadrukt dat de Finse autoriteiten hebben bevestigd dat voor de subsidiabele maatregelen geen steun uit andere fondsen of financieringsinstrumenten van de Unie wordt ontvangen; 13. herhaalt dat de steun van het EFG geen vervanging mag zijn voor de maatregelen die bedrijven op grond van de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten moeten nemen; 14. is er een groot voorstander van dat het EFG in de periode 2021-2027 solidariteit blijft betonen en dat de nadruk verschuift van de oorzaak van de herstructurering naar de impact ervan; is ingenomen met het feit dat volgens de nieuwe regels het koolstofarm maken van de economie ook een reden zal zijn voor aanvragers om in aanmerking te komen voor steun; 15. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 16. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering naar aanleiding van een aanvraag van Finland — EGF/2020/007 FI/Finnair (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2021/1023.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0003 ), – gezien het besluit van de Conferentie van voorzitters van 11 februari 2021 om de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken toestemming te geven om het voornoemde Commissievoorstel te splitsen en op basis daarvan twee afzonderlijke wetgevingsverslagen op te stellen, – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 82, lid 1, onder d) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0025/2019), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 31 maart 2021 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0083/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 8 juni 2021 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2021/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordeningen (EU) 2019/816 en (EU) 2019/818 wat betreft de vaststelling van de voorwaarden voor toegang tot andere EU-informatiesystemen voor de doeleinden van het Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2021/1151.) Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2021)3114), – gezien het schrijven van de Commissie van 12 mei 2021, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien de brief van de Commissie economische en monetaire zaken van 3 juni 2021 aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (1) , en met name artikel 85, lid 2, en artikel 82, lid 6, – gezien artikel 111, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Commissie economische en monetaire zaken, – gezien het feit dat er geen bezwaar is gemaakt binnen de in artikel 111, lid 6, derde en vierde streepje, van zijn Reglement gestelde termijn, die op 8 juni 2021 is verstreken, A. overwegende dat in artikel 89, lid 1, van Verordening (EU) nr. 648/2012 is bepaald dat tijdens een overgangsperiode tot en met 18 juni 2021 de in artikel 4 van die verordening vastgestelde clearingverplichting niet van toepassing is op otc-derivatencontracten waarvan objectief kan worden aangetoond dat ze beleggingsrisico’s verminderen die rechtstreeks met de financiële solvabiliteit van pensioenregelingen verband houden, noch op entiteiten die zijn opgericht met als doel de leden van pensioenregelingen te compenseren wanneer die in gebreke blijven; overwegende dat die overgangsperiode is ingevoerd om de negatieve gevolgen van centrale clearing van derivatencontracten voor het pensioeninkomen van toekomstige gepensioneerden te vermijden en om tijd te bieden om haalbare technische oplossingen te ontwikkelen voor de overdracht door pensioenregelingen van contanten en andere zekerheden dan contanten als variatiemarge; B. overwegende dat in artikel 85, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 648/2012 de Commissie de bevoegdheid wordt verleend die overgangsperiode tweemaal te verlengen, telkens met een jaar, indien de Commissie concludeert dat nog geen dergelijke haalbare technische oplossingen zijn ontwikkeld en dat de negatieve gevolgen van het centraal clearen van derivatencontracten voor het pensioeninkomen van toekomstige gepensioneerden ongewijzigd zijn; C. overwegende dat de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) de Commissie in haar verslag van december 2020 aanbevolen heeft de vrijstelling met een jaar te verlengen en centrale tegenpartijen daarmee extra tijd te geven om hun toegangsmodellen te verfijnen, teneinde ze breder beschikbaar te maken voor pensioenregelingen en tegelijkertijd een situatie te vermijden waarin - in de nasleep van de dynamiek van de markt post-COVID-19, een clearingverplichting voor pensioenregelingen wordt ingevoerd; D. overwegende dat de Commissie, rekening houdend met het verslag van de ESMA, van oordeel is dat het inderdaad noodzakelijk is de overgangsperiode met één jaar te verlengen opdat de voorgenomen oplossingen kunnen rijpen en verder kunnen worden verfijnd; E. overwegende dat de Commissie derhalve goedkeuring heeft gehecht aan de gedelegeerde verordening, die de overgangsperiode verlengd tot 18 juni 2022; F. overwegende dat de gedelegeerde verordening zo snel mogelijk in werking moet treden om pensioenregelingen in de Unie de nodige zekerheid te bieden in verband met de vrijstelling van centrale clearing; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (07234/1/2021 – C9‑0196/2021), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2018 (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2018)0474 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord, – gezien artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A9‑0196/2021 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat de handeling is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter de handeling samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal de handeling te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (06980/2/2021 – C9-0195/2021), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2018 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 5 december 2018 (2) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0382 ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2020)0447 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord, – gezien artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A9-0197/2021 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. neemt kennis van de verklaringen van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie zijn gevoegd; 3. constateert dat de handeling is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 4. verzoekt zijn Voorzitter de handeling samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 5. verzoekt zijn secretaris-generaal de handeling te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van de Commissie over ESF+-investeringen ter bestrijding van kinderarmoede In 2019 werden 18 miljoen kinderen in de EU met armoede en sociale uitsluiting bedreigd. In sommige lidstaten waren de cijfers zeer hoog. De uitbraak van COVID-19 en de sociaal-economische gevolgen ervan hebben de ongelijkheid en armoede nog verscherpt. Kinderarmoede is steevast aanwezig in alle lidstaten en blijft hoger dan bij volwassenen in de werkende leeftijd. Daarom is de Commissie verheugd met het evenwichtige akkoord dat van het ESF+ een cruciaal instrument maakt om het probleem van de kinderarmoede aan te pakken. Het akkoord erkent dat er dringend moet worden geïnvesteerd in kinderen in alle lidstaten. Op 24 maart 2021 heeft de Commissie een voorstel voor een aanbeveling van de Raad tot instelling van een Europese kindergarantie aangenomen met als doel het probleem structureel aan te pakken. Bij de programmering van het ESF+ zal de Commissie al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat de lidstaten voldoende ESF+-financiering besteden aan de uitvoering van de Europese kindergarantie. Zij zal de lidstaten ook aanmoedigen om andere EU-financieringsinstrumenten en beschikbare nationale middelen te gebruiken om adequate investeringen op dit gebied te ondersteunen. Verklaring van de Commissie over ESF+-investeringen in jongerenwerkgelegenheid De Commissie onderstreept dat jongeren onevenredig zwaar zijn getroffen door de sociaal-economische crisis als gevolg van de COVID-19-uitbraak. Van december 2019 tot december 2020 is de jeugdwerkloosheid in de EU met 3 procentpunten gestegen. Daarmee komt het aantal werkloze jongeren op meer dan 3,1 miljoen. De Commissie brengt ook in herinnering dat de jeugdwerkloosheid constant en aanzienlijk hoger is dan de werkloosheid onder volwassenen. In de meest recente cijfers bedraagt het verschil meer dan 10 procentpunten (17,8 % vergeleken bij 6,6 % in december 2020). De Commissie is verheugd met het akkoord dat door de medewetgevers is bereikt en dat het probleem in alle lidstaten erkent. Het ESF+ is het belangrijkste financieringsinstrument van de EU om de recent aangenomen versterkte jongerengarantie uit te voeren, naast andere relevante maatregelen in het kader van het initiatief ter ondersteuning van de werkgelegenheid voor jongeren. Bij de programmering van het ESF+ zal de Commissie al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat de lidstaten voldoende ESF+-financiering besteden aan de uitvoering van de versterkte jongerengarantie. Zij zal de lidstaten ook aanmoedigen om andere EU-financieringsinstrumenten en beschikbare nationale middelen te gebruiken om adequate investeringen op dit gebied te ondersteunen.