(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0036 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 118, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0010/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 24 maart 2021 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 14 juli 2021 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A9-0171/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 september 2021 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2021/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verlenging van de duur van het communautaire kwekersrecht voor rassen van de soort Asparagus officinalis L. en van de soortgroepen bloembollen, houtig kleinfruit en houtige sierplanten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2021/1873.) Het Europees Parlement, – gezien het verzoek van Guy Verhofstadt om verdediging van zijn voorrechten en immuniteiten in het kader van een strafrechtelijke procedure, in te leiden door de openbaar aanklager van de Republiek bij de Tribunale di Trento (rechtbank van Trente, Italië), dat op 12 maart 2021 werd ingediend, en van de ontvangst waarvan op 24 maart 2021 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Guy Verhofstadt te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 8 en 9 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (1) , – gezien artikel 5, lid 2, en de artikelen 7 en 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9-0238/2021 ), A. overwegende dat Guy Verhofstadt, lid van het Europees Parlement, heeft verzocht om verdediging van zijn parlementaire immuniteit in verband met een strafrechtelijke procedure in te leiden tegen hem door de Procura Distrettuale della Repubblica presso il Tribunale di Trento (openbaar aanklager van de Republiek bij de rechtbank van Trente, Italië) op verdenking van laster via een sociaal netwerk; overwegende dat de openbaar aanklager van de Republiek bij de rechtbank van Trente zijn vooronderzoek in deze zaak op 22 december 2020 heeft afgerond; B. overwegende dat Guy Verhofstadt op 13 februari 2020 op zijn eigen twitteraccount de volgende tweet heeft gepost: “ Groen licht voor een rechtszaak tegen Matteo Salvini wegens kidnapping in de zaak van de migranten die zijn gered door het schip Gregoretti. Bravo Italië! Gerechtigheid moet geschieden. Laten we hopen dat hetzelfde gebeurt in verband met zijn grootschalige corruptie met Russisch oliesmeergeld!” ; C. overwegende dat Guy Verhofstadt met deze tweet het lid van het Italiaanse parlement zou hebben beledigd, zoals gedefinieerd in artikel 595, leden 1 en 3, van het Italiaanse wetboek van strafrecht; D. overwegende dat in artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie is bepaald dat tegen de leden van het Europees Parlement geen opsporing kan plaatsvinden, en dat zij evenmin kunnen worden aangehouden of vervolgd op grond van de mening of de stem, die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht; E. overwegende dat het Parlement over een ruime discretionaire bevoegdheid beschikt met betrekking tot de richting die het wil geven aan een besluit op een verzoek van een lid om verdediging van de immuniteit (2) ; F. overwegende dat het Parlement zich overeenkomstig artikel 5 van zijn Reglement bij de uitoefening van zijn bevoegdheden met betrekking tot voorrechten en immuniteiten moet inzetten voor de handhaving van zijn integriteit als democratische wetgevende vergadering en de waarborging van de onafhankelijkheid van zijn leden bij de uitvoering van hun taken; G. overwegende dat een door een EP-lid buiten het Europees Parlement afgelegde verklaring aangemerkt kan worden als een in de uitoefening van zijn ambt uitgebrachte mening in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, wanneer die verklaring een subjectieve beoordeling weergeeft die een rechtstreeks en voor de hand liggend verband vertoont met de uitoefening door het EP-lid van dat ambt; overwegende dat de vraag of dit al dan niet het geval is beantwoord moet worden aan de hand van de aard en de inhoud van de verklaring en niet aan de hand van de plaats waar de verklaring is afgelegd; H. overwegende dat de specifieke aard en tevens de inhoud van de verklaring ook beoordeeld moeten worden in het licht van de context alsook de rol en de functie waarin het lid de verklaring heeft afgelegd; I. overwegende dat Guy Verhofstadt de verklaringen in zijn tweet duidelijk heeft afgelegd in de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, en via zijn eigen Twitter‑account, dat volgens de heer Verhofstadt uitsluitend gebruikt wordt voor zijn politieke communicatie in het kader van de uitoefening van zijn mandaat als lid van het Europees Parlement; J. overwegende dat het politieke debat waaraan leden van het Europees Parlement in het kader van de uitoefening van hun mandaat deelnemen, tegenwoordig steeds vaker plaatsvindt buiten de gebouwen van het Parlement, onder meer via internet of via sociale netwerkdiensten zoals Twitter; K. overwegende dat de verklaring werd afgelegd in de bredere context van het politieke debat en betrekking had op een onderwerp dat in de plenaire vergadering van het Europees Parlement regelmatig aan de orde komt, en dat dit debat ook via diverse media wordt gevoerd; L. overwegende dat Guy Verhofstadt, zowel voor als na de verklaring via Twitter waarom het nu gaat, via internet soortgelijke standpunten naar voren heeft gebracht, bijvoorbeeld een post op Facebook in januari 2019, meer dan een jaar voor de verklaring via Twitter, over de vermeende banden van de heer Salvini met Rusland (3) of de verklaringen van de heer Verhofstadt, enkele maanden daarna, in een soortgelijke politieke context tijdens het debat ter plenaire vergadering van 16 september 2020 over de staat van de Unie; M. overwegende dat op grond van bovenstaande kan worden aangenomen dat er sprake is van een rechtstreeks en voor de hand liggend verband tussen de onderhavige verklaring en het parlementaire mandaat van Guy Verhofstadt als lid van het Europees Parlement; 1. besluit de voorrechten en immuniteiten van Guy Verhofstadt te verdedigen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie te doen toekomen aan de bevoegde Italiaanse autoriteiten en aan Guy Verhofstadt. (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van de Raad (08656/2021), – gezien artikel 203 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9-0189/2021), – gezien artikel 82 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A9-0244/2021 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), en met name de artikelen 2 en 3, en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met name de artikelen 8, 10, 18 en 21, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en met name de artikelen 7, 9, 21, 24, lid 2, 24, lid 3, en 45, – gezien het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, en met name artikel 8 over het recht op eerbiediging van privé-, familie- en gezinsleven, en artikel 14 en protocol nr. 12 over het verbod van discriminatie, – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens, – gezien het Europees Sociaal Handvest, dat op 18 oktober 1961 in Turijn werd ondertekend, – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind (VRK), – gezien Resolutie 2239 (2018) van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa (PACE) van 10 oktober 2018 getiteld “Private and family life: achieving equality regardless of sexual orientation” (Privé-, familie- en gezinsleven: gelijkheid realiseren ongeacht seksuele gerichtheid) (1) , – gezien Resolutie 2048 (2015) van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa (PACE) van 22 april 2015 getiteld “Discrimination against transgender people in Europe” (Discriminatie van transgender personen in Europa) (2) , – gezien Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (3) , – gezien de mededeling van de Commissie van 12 november 2020, getiteld “Een Unie van gelijkheid: strategie voor gelijkheid van lhbtiq’ers 2020-2025” ( COM(2020)0698 ), – gezien Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (4) , – gezien zijn resolutie van 11 maart 2021 over het uitroepen van de EU tot vrijheidszone voor LGBTIQ-personen (5) , – gezien zijn resolutie van 18 december 2019 over openbare discriminatie en haatzaaiende uitlatingen ten aanzien van LGBTI-personen, zoals LGBTI-vrije zones (6) , – gezien zijn resolutie van 14 februari 2019 over de toekomst van de lijst van acties ter bevordering van de gelijkheid van LGBTI-personen (2019-2024) (7) , – gezien zijn resolutie van 17 september 2020 over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de constatering van een duidelijk gevaar voor een ernstige schending, door de Republiek Polen, van de rechtsstaat (8) , – gezien het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) van 5 juni 2018 in de zaak Relu Adrian Coman e.a. tegen Inspectoratul General pentru Imigrări en Ministerul Afacerilor Interne (9) en het arrest van 23 april 2020 in de zaak NH tegen Associazione Avvocatura per i diritti LGBTI – Rete Lenford (10) , en de conclusie van advocaat-generaal J. Kokott van 15 april 2021 in de zaak V.М.А. tegen Stolichna obshtina, rayon “Pancharevo” (11) , – gezien de arresten van het HvJ-EU in de zaak Maruko, de zaak Römer en de zaak Hay (12) , en het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) in de zaak Taddeucci en McCall (13) , – gezien artikel 227, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat lhbtiq-rechten mensenrechten zijn; B. overwegende dat de Commissie verzoekschriften verschillende verzoekschriften heeft ontvangen waarin bezorgdheid wordt geuit over de discriminatie die lhbtiq-personen in het algemeen ondervinden in de EU, met name in het geval van koppels van hetzelfde geslacht en regenbooggezinnen; C. overwegende dat in die verzoekschriften enerzijds wordt opgeroepen te garanderen dat regenbooggezinnen in alle lidstaten dezelfde gezinsrechten genieten als gezinnen met personen van verschillend geslacht en hun kinderen, en met name het recht op vrij verkeer binnen de EU en de wederzijdse erkenning van hun relatie en ouderschap, en anderzijds wordt aangedrongen op maatregelen tegen Polen wegens schending van de beginselen van non-discriminatie, gelijkheid en vrijheid van meningsuiting, onder meer met betrekking tot “regionale handvesten van gezinsrechten” en resoluties waarin gemeenten en regio’s vrij van “lhbti-ideologie” worden verklaard (de zogenaamde “lhbti-vrije zones”); D. overwegende dat de Commissie verzoekschriften op 22 maart 2021 een workshop heeft gehouden over lhbti+-rechten in de EU, waarbij de in opdracht van de beleidsondersteunende afdeling Rechten van de burger en Constitutionele Zaken van het Europees Parlement namens de commissie uitgevoerde studie getiteld “Obstacles to the Free Movement of Rainbow Families in the EU” (Belemmeringen voor het vrij verkeer van regenbooggezinnen in de EU) werd voorgesteld; E. overwegende dat in bovengenoemde studie wordt geconcludeerd dat regenbooggezinnen in de EU anno 2021 nog steeds met aanzienlijke belemmeringen voor hun vrij verkeer worden geconfronteerd, met negatieve gevolgen voor de belangen van hun kinderen, en dat de EU-instellingen door middel van de uitoefening van de EU-bevoegdheid met betrekking tot het vrij verkeer van EU-burgers en hun gezinsleden maatregelen kunnen nemen om die belemmeringen weg te nemen; overwegende dat transgender ouders wier identiteitsdocumenten niet worden erkend nadat ze een grens hebben overschreden, mogelijk alle wettelijke banden met hun kinderen verliezen, hetgeen de belangen van deze kinderen ernstig aantast; F. overwegende dat in artikel 21 van het VWEU is bepaald dat iedere burger van de Unie het recht heeft vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven; G. overwegende dat de Europese Unie sociale uitsluiting en discriminatie dient te bestrijden; H. overwegende dat het recht op gelijke behandeling en non-discriminatie een grondrecht is dat verankerd is in de Verdragen en het Handvest, en dat dit recht volledig moet worden geëerbiedigd; overwegende dat gelijkheid en de bescherming van minderheden behoren tot de EU-waarden die verankerd zijn in artikel 2 VEU en dat de EU die waarden ontwikkelt door middel van de initiatieven en acties in het kader van de “Unie van gelijkheid”; I. overwegende dat Commissievoorzitter Von der Leyen in september 2020 in haar toespraak over de Staat van de Unie heeft benadrukt dat wie een ouder is in één land, een ouder is in alle landen, en hierbij verwees naar de noodzaak van wederzijdse erkenning van familierelaties in de EU; J. overwegende dat alle lidstaten uit hoofde van het internationaal recht en de EU-Verdragen de taak en verplichting hebben om erop toe te zien dat de grondrechten worden geëerbiedigd, gewaarborgd, beschermd en gehandhaafd; K. overwegende dat er in de EU weliswaar vooruitgang is geboekt op het gebied van huwelijk en geregistreerd partnerschap, adoptierechten voor lhbtiq-personen en bescherming in rechte tegen discriminatie, haatzaaiende uitlatingen en haatmisdrijven, maar dat er ook sprake is van achteruitgang, zoals vijandige retoriek van verkozen politici, opflakkeringen van homofoob en transfoob geweld en het uitroepen van de zogenaamde “lhbti-vrije zones”; L. overwegende dat lhbtiq-personen in Europa nog steeds te lijden hebben onder discriminatie en geweld; overwegende dat de Rainbow Europe Map, het jaarlijkse benchmarkinginstrument van ILGA-Europe, in 2021 een wijdverspreide en bijna volledige stagnatie op het gebied van mensenrechten van lhbtiq-personen laat zien, met name wat de erkenning van familierecht in heel Europa betreft, en dat er dit jaar geen enkele verandering op het gebied van wetgeving of beleid heeft plaatsgevonden die positieve gevolgen had voor lhbtiq-personen; M. overwegende dat in een enquête uit 2019 van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) naar voren kwam dat discriminatie op grond van seksuele gerichtheid, genderidentiteit, genderexpressie en geslachtskenmerken in steeds meer toenemende mate aanwezig was in de EU; N. overwegende dat lhbtiq-personen in sommige lidstaten nog steeds te maken krijgen met discriminatie in verband met sociale bescherming, sociale zekerheid, gezondheidszorg, onderwijs en de toegang tot en levering van goederen en andere diensten die voor het publiek beschikbaar zijn, met inbegrip van huisvesting; overwegende dat de horizontale richtlijn inzake non-discriminatie, die dit gebrek aan bescherming buiten het gebied van de werkgelegenheid gedeeltelijk zou kunnen opvullen, al meer dan tien jaar geblokkeerd zit in de Raad; O. overwegende dat niet alle EU-lidstaten lhbtiq-personen wettelijke bescherming tegen discriminatie bieden; P. overwegende dat er geen EU-regels voorhanden zijn voor de erkenning van arresten inzake ouderschap tussen de lidstaten en dat er geen EU-bepalingen bestaan die erop gericht zijn conflicten in dit verband op te lossen; overwegende dat sommige lidstaten een huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht uit een andere lidstaat niet erkennen voor andere doeleinden van het nationale recht dan een verblijfsvergunning; overwegende dat sommige lidstaten die koppels van hetzelfde geslacht toestaan te huwen, niet bereid lijken te zijn geregistreerde partners van hetzelfde geslacht uit andere lidstaten te erkennen; overwegende dat in sommige lidstaten koppels van hetzelfde geslacht met kinderen geweigerd kan worden wettelijk te worden erkend als gezamenlijke ouders van hun kinderen (14) ; overwegende dat transgender ouders bij het overschrijden van grenzen vaak erkenning van hun wettelijk gender wordt geweigerd en dat grensautoriteiten hen als gevolg daarvan niet als ouders van hun eigen kinderen erkennen; 1. is verheugd over de allereerste strategie voor gelijkheid van lhbtiq’ers 2020-2025, die op 12 november 2020 door de Europese Commissie is vastgesteld ( COM(2020)0698 ), waarvan twee van de belangrijkste acties gericht zijn op een wetgevingsinitiatief ter bescherming van de rechten van regenbooggezinnen en een actualisering in 2022 van de richtsnoeren van 2009 inzake vrij verkeer; 2. spreekt zijn diepste bezorgdheid uit over de discriminatie van regenbooggezinnen en hun kinderen in de EU en het feit dat zij van hun rechten worden beroofd op grond van de seksuele gerichtheid of genderidentiteit of de geslachtskenmerken van de ouders of partners; verzoekt de Commissie en de lidstaten een einde te maken aan deze discriminatie en de belemmeringen waarmee zij worden geconfronteerd bij de uitoefening van het grondrecht op vrij verkeer binnen de EU weg te nemen; 3. onderstreept dat moet worden gewerkt aan de volledige uitoefening van de grondrechten door lhbtiq-personen in alle EU-lidstaten en herinnert eraan dat de EU-instellingen en de lidstaten bijgevolg de plicht hebben deze rechten te handhaven en te beschermen in overeenstemming met de Verdragen en het Handvest, alsook met het internationaal recht; 4. dringt erop aan dat de EU een gemeenschappelijke aanpak hanteert voor de erkenning van huwelijken en partnerschappen tussen personen van hetzelfde geslacht; verzoekt de lidstaten in het bijzonder om wetgeving in dit verband in te voeren met het oog op de volledige eerbiediging van het recht op een privé-, familie- en gezinsleven zonder discriminatie en vrij verkeer van alle gezinnen, met inbegrip van maatregelen om de erkenning van het wettelijk gender van transgender ouders te vergemakkelijken; 5. herinnert eraan dat het EU-recht prevaleert boven elk type nationaal recht, met inbegrip van conflicterende grondwettelijke bepalingen, en dat de lidstaten zich bijgevolg niet kunnen beroepen op een grondwettelijk verbod op huwelijken tussen personen van hetzelfde geslacht of op grondwettelijke bescherming van “de zeden” of “de openbare orde” om het grondrecht op vrij verkeer van personen binnen de EU te belemmeren en zo de rechten van regenbooggezinnen die naar hun grondgebied verhuizen te schenden; 6. veroordeelt in de meest krachtige bewoordingen dat het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid (15) , dat op 2 juli 2008 werd voorgesteld, nog steeds niet is goedgekeurd; verzoekt de Raad het voorstel goed te keuren; onderstreept dat deze blokkering een verkeerd signaal geeft van de kant van de EU-instellingen, namelijk dat ernstige discriminatie in de EU-lidstaten door de vingers wordt gezien en wordt gedoogd; 7. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle EU-lidstaten continuïteit in het recht eerbiedigen wat betreft de familiebanden van leden van regenbooggezinnen die vanuit een andere lidstaat naar hun grondgebied verhuizen, ten minste in alle omstandigheden waarin dit vereist is op grond van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens; 8. verzoekt de Commissie wetgeving voor te stellen die alle lidstaten verplicht om, voor de toepassing van het nationale recht, de volwassenen te erkennen die op een in een andere lidstaat afgegeven geboorteakte worden vermeld als de wettelijke ouders van het kind, ongeacht het wettelijke geslacht of de burgerlijke staat van de volwassenen, en alle lidstaten te verplichten voor de toepassing van het nationale recht huwelijken of geregistreerde partnerschappen te erkennen die in een andere lidstaat zijn aangegaan, in alle situaties waarin de echtgenoten of geregistreerde partners recht zouden hebben op gelijke behandeling op grond van de jurisprudentie van het EHRM; benadrukt het belang van de erkenning van geboorteakten in alle lidstaten, ongeacht het geslacht van de ouders, aangezien dit ervoor zou zorgen dat kinderen niet staatloos worden wanneer zij naar een andere lidstaat verhuizen; 9. staat achter de toezegging van de Commissie om een wetgevingsinitiatief voor te stellen met als doel de lijst van “EU-misdrijven” uit te breiden tot haatmisdrijven en haatzaaiende uitlatingen, ook wanneer deze gericht zijn tegen lhbtiq-personen, en steunt het voorstel inzake de wederzijdse erkenning van ouderschap en mogelijke maatregelen ter ondersteuning van de wederzijdse erkenning van partnerschappen tussen personen van hetzelfde gender tussen de lidstaten; verzoekt de komende voorzitterschappen van de Raad deze kwesties als prioriteit op hun agenda te plaatsen; 10. verzoekt de Commissie concrete maatregelen te nemen om het vrije verkeer van alle gezinnen, met inbegrip van regenbooggezinnen, te waarborgen, in overeenstemming met het arrest in de zaak Coman en Hamilton (16) , waarin wordt gesteld dat het begrip “echtgenoot” zoals gebruikt in de richtlijn vrij verkeer ook van toepassing is op partners van hetzelfde geslacht; verzoekt de Commissie te onderzoeken of de lidstaten het arrest in de zaak Coman en Hamilton naleven en tegen de lidstaten die dit niet doen handhavingsmaatregelen te nemen op grond van artikel 258 VWEU; verzoekt de Commissie handhavingsmaatregelen te nemen tegen Roemenië wegens de aanhoudende niet-naleving van dit arrest en het gebrek aan rechtsmiddelen waardoor de eiser gedwongen werd verhaal te halen bij het EHRM; 11. verzoekt de Commissie in haar komende richtsnoeren inzake vrij verkeer een verduidelijking op te nemen om ervoor te zorgen dat Richtlijn 2000/78/EG, in het licht van de arresten van het HvJ-EU in de zaak Maruko, de zaak Römer en de zaak Hay en het arrest van het EHRM in de zaak Taddeucci en McCall, aldus wordt uitgelegd dat de lidstaten verplicht zijn elke discriminatie van koppels van hetzelfde geslacht in arbeid, beroepsopleiding of een ander gebied binnen het materiële toepassingsgebied van de richtlijn, te verbieden; 12. verzoekt de Commissie een voorstel in te dienen voor de herziening van artikel 2, punt 2), b), van Richtlijn 2004/38/EG, met name om de voorwaarde “voorzover de wetgeving van het gastland geregistreerd partnerschap gelijkstelt met huwelijk” te schrappen, teneinde te voldoen aan artikel 21 van het Handvest; 13. verzoekt de Commissie om in haar komende richtsnoeren inzake vrij verkeer, met het oog op de correcte toepassing van het recht inzake vrij verkeer, de lidstaten met klem te verzoeken Richtlijn 2004/38/EG consequent ten uitvoer te leggen zonder te discrimineren tussen de begunstigden van de richtlijn, zoals koppels van verschillend geslacht en koppels van hetzelfde geslacht, om te verduidelijken dat elke verwijzing naar een “partner”, een “ouder”, een “kind”, een “rechtstreekse bloedverwant in neergaande lijn” of een “rechtstreekse bloedverwant in opgaande lijn” ook betrekking moet hebben op regenbooggezinnen, zodat wordt gewaarborgd dat zij bij de uitoefening van hun EU-rechten op vrij verkeer uit hoofde van het EU-recht dezelfde rechten op gezinshereniging genieten als gezinnen die zijn gesticht door koppels van verschillend geslacht, en wordt gewaarborgd dat de beoordeling van de persoonlijke omstandigheden van het koppel door de lidstaten met het oog op het “faciliteren” van de toegang van de niet-geregistreerde partner van de burger van de Unie tot hun grondgebied, vrij is van discriminatie op grond van seksuele gerichtheid; 14. vraagt de Commissie de discriminatie van de lhbtiq-gemeenschap in Polen en Hongarije aan te pakken om er bij de lidstaten op aan te dringen de EU-wetgeving ter zake correct toe te passen en na te leven; verzoekt de Raad de besprekingen over de procedures tegen Polen en Hongarije op grond van artikel 7 VEU, onder meer over lhbtiq-rechten, te hervatten; herinnert aan zijn standpunt van 17 september 2020 en verzoekt de Commissie ten volle gebruik te maken van de beschikbare instrumenten om het duidelijke gevaar voor een ernstige schending door Polen en Hongarije van de waarden waarop de Unie is gegrondvest aan te pakken, met name versnelde inbreukprocedures en verzoeken tot verkrijging van voorlopige maatregelen in kort geding bij het Hof van Justitie, alsook begrotingsinstrumenten; verzoekt de Commissie het Parlement regelmatig op de hoogte te brengen en nauw betrokken te houden; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 25 februari 2021, getiteld “Evaluation of Directive 2005/44/EC on Harmonised River Information Services (RIS)” (SWD(2021)0050), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 24 februari 2021, getiteld “Evaluation of the 2013 Urban Mobility Package” (SWD(2021)0047), – gezien de mededeling van de Commissie van 9 december 2020, getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit – Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” ( COM(2020)0789 ) en het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2020)0331), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal ( COM(2019)0640 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 18 september 2018, getiteld “Mid-term progress report on the implementation of the NAIADES II action programme for the promotion of inland waterway transport (covering the period 2014‑2017)” (SWD(2018)0428), – gezien het witboek van de Commissie van 28 maart 2011, getiteld “Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte – werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem” ( COM(2011)0144 ), – gezien Richtlijn (EU) 2017/2397 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties in de binnenvaart (1) , – gezien Richtlijn (EU) 2016/1629 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen (2) , – gezien Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (3) , en de toekomstige herziening ervan, – gezien Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende richtsnoeren van de Unie voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk (4) (TEN-T-verordening) en de toekomstige herziening ervan, – gezien Richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december 1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer van goederen tussen lidstaten (5) en de toekomstige herziening ervan, – gezien Richtlijn 2005/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende geharmoniseerde River Information Services (RIS) op de binnenwateren in de Gemeenschap (6) , – gezien de conclusies van de Raad van 21 oktober 2020 over beleidsoverwegingen inzake een noodplan voor de Europese goederenvervoersector in geval van een pandemie en andere ernstige crises, – gezien de conclusies van de Raad van 5 juni 2020 over de EU-scheepvaartsector – vooruitzichten: naar een koolstofneutrale, ongevalvrije, geautomatiseerde en concurrerende EU-scheepvaartsector, – gezien de conclusies van de Raad van 15 november 2018 over de binnenvaart, getiteld “Zie en benut het potentieel van de binnenvaart”, – gezien zijn resolutie van 27 april 2021 over technische en operationele maatregelen voor efficiënter en schoner zeevervoer (7) , – gezien zijn resolutie van 15 januari 2020 over de Europese Green Deal (8) , – gezien zijn resolutie van 14 februari 2019 over Naiades II: een actieprogramma ter ondersteuning van het vervoer over binnenwateren (9) , – gezien zijn resolutie van 22 november 2016 over het aanboren van het potentieel van personenvervoer over water (10) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A9-0231/2021 ), A. overwegende dat de sector van het vervoer over het water van de Unie, met inbegrip van de binnenvaart, van strategisch belang is voor de continuïteit van haar bevoorrading en het concurrentievermogen van haar havens; overwegende dat 75 % van de binnenvaart grensoverschrijdend is en dat coördinatie dus essentieel is voor de eengemaakte markt; B. overwegende dat de Europese landen verschillende grote en kleine bevaarbare binnenwateren en verscheidene vloten binnenschepen hebben, waardoor vervoer over de binnenwateren zeer handig en nuttig is voor het vervoeren van diverse soorten en grote hoeveelheden vracht naar verschillende bestemmingen over water; C. overwegende dat de binnenvaart een essentiële pijler is in de verschuiving naar multimodaal duurzaam vervoer, maar ook wordt geconfronteerd met aanzienlijke uitdagingen; overwegende dat de binnenvaart momenteel met 6,1 % een zeer klein aandeel heeft in het goederenvervoer in de EU, terwijl het aandeel van het wegvervoer 76,3 % bedraagt en dat van het spoorvervoer 17,6 %; overwegende dat het huidige aandeel van de binnenvaart veel te klein is en dat dit aandeel sterk moet worden verhoogd om de congestie op de wegen terug te dringen, de veiligheid te verbeteren, de emissies te verminderen en het algehele vervoerssysteem te verduurzamen; overwegende dat er dringend verdere maatregelen nodig zijn ter verwezenlijking van de doelstelling om een aanzienlijk deel van de 76,3 % van het binnenlandse vrachtvervoer dat momenteel over de weg plaatsvindt, over te hevelen naar het spoor en de binnenwateren; overwegende dat het in dit verband van cruciaal belang is nieuwe duurzame circulaire en energiemarkten aan de binnenvaart te koppelen; D. overwegende dat de verdere ontwikkeling van de binnenvaartsector een hoeksteen vormt voor de opbouw van een slim, duurzaam en concurrerend Europees vervoersnetwerk; overwegende dat de Europese waterwegen momenteel fragmentarisch bevaarbaar zijn en dat de verschuiving naar andere vervoerswijzen wordt belemmerd door knelpunten, ontbrekende verbindingen en de geringe betrouwbaarheid van vrij stromende binnenwateren; overwegende dat de binnenvaart, als een van de milieuvriendelijkste vervoerswijzen met een grotendeels onbenut verder potentieel om aanzienlijke hoeveelheden goederen door de Europese Unie te vervoeren, een fundamentele rol kan spelen bij de verwezenlijking van de EU-klimaatdoelstellingen; E. overwegende dat het totale aandeel van grensoverschrijdend goederenvervoer over de binnenwateren 54 % bedraagt op de corridor Rijn-Alpen, 35 % op de corridor Noordzee-Middellandse Zee en 38 % op de corridor Noordzee-Oostzee; overwegende dat het belangrijk is vooruitgang te boeken bij de voltooiing van het TEN-T-kernnetwerk van binnenwateren en de aansluitingen op het uitgebreide netwerk; F. overwegende dat het Europese binnenvaartverkeer afhankelijk is van naadloze en vlotte grensoverschrijdende verbindingen, waardoor de voltooiing van de TEN-T-kernnetwerken uiterlijk in 2030 van het allergrootste belang is; G. overwegende dat in het witboek van de Commissie over het vervoer dat reeds in 2011 werd gepubliceerd, werd onderstreept dat het aandeel van de binnenvaart in het vervoer in Europa moet worden verhoogd, en overwegende dat er sindsdien onvoldoende vooruitgang is geboekt; H. overwegende dat er in de binnenvaartsector een brede consensus bestaat dat de vergroening van de sector van cruciaal belang is om het concurrentievermogen van de sector op lange termijn te waarborgen en de sector in staat te stellen een belangrijke, betrouwbare en geloofwaardige rol te spelen in de multimodale verschuiving; overwegende dat in de sector een breed denkproces plaatsvindt over de financiering van deze groene transitie; overwegende dat het hoog tijd is voor concretere maatregelen, instrumenten en middelen om deze ambitie in de praktijk te helpen brengen; I. overwegende dat ontoereikende investeringen in infrastructuur hebben geleid tot een achterstand; overwegende dat hoogwaardige infrastructuur de basis en de ruggengraat vormt van een succesvolle binnenvaartsector; overwegende dat capaciteitsuitbreiding aan beperkingen onderhevig is en dat de nadruk evenzeer moet liggen op het verbeteren van de prestaties en het waarborgen van de continue betrouwbaarheid van de sector; J. overwegende dat een aanzienlijk deel van het goederenvervoer over de binnenwateren in de EU is gekoppeld aan zeehavens; overwegende dat zowel zee- als binnenhavens een belangrijke rol spelen als multimodale knooppunten die verbindingen bieden met andere vervoerswijzen die vracht kunnen overnemen; overwegende dat het daarom belangrijk en uit hoofde van de TEN-T-richtsnoeren vereist is dat zee- en binnenhavens goede verbindingen met elkaar en met het achterland hebben; overwegende dat binnenhavens energieknooppunten moeten worden voor duurzame alternatieve brandstoffen; K. overwegende dat droogte en klimaatverandering tot twee van de grootste problemen voor de Europese binnenvaart behoren; overwegende dat de binnenvaart in verschillende Europese regio’s zwaar werd getroffen door de langdurige droogte in 2018, die gepaard ging met extreem lage waterstanden; overwegende dat de gevolgen desastreus waren voor de Rijn en de zijrivieren ervan, de Boven- en Midden-Donau en de Boven- en Midden-Elbe; overwegende dat de industriële productie in Duitsland als gevolg hiervan met 5 miljard EUR is gedaald; overwegende dat de binnenwateren in Noord-Europa tijdens de strengste wintermaanden vaak bevriezen, waardoor het verkeer wordt belemmerd; L. overwegende dat de verschuiving van wegvervoer naar de binnenvaart niet alleen betrekking heeft op het goederenvervoer, maar ook op het personenvervoer – met name in stedelijke gebieden; overwegende dat 50 % van de EU-bevolking nabij de zee en langs rivieren woont, en dat personenvervoer over de binnenwateren derhalve een milieuvriendelijk alternatief biedt, zowel wat energieverbruik als geluidsemissies betreft; overwegende dit ook helpt om overbelaste wegennetten te ontlasten, en een alternatief biedt voor de uitbreiding van de wegeninfrastructuur in dichtbevolkte gebieden; M. overwegende dat riviercruiseschepen, schepen voor dagtochten, pontjes, watertaxi’s en watershuttles belangrijk zijn voor het Europese toerisme en een schoner alternatief voor toerisme en openbaar vervoer moeten worden in regio’s en steden met toegankelijke, bevaarbare rivieren, kanalen en meren, hetgeen de stedelijke mobiliteit ook duurzamer en doeltreffender zou maken; overwegende dat hiermee rekening moet worden gehouden in de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit; N. overwegende dat het goederenvervoer over de binnenwateren samen met het spoorvervoer van cruciaal belang is om de doelstellingen van de Green Deal ten aanzien van de verschuiving naar andere goederenvervoerswijzen te verwezenlijken; overwegende dat deze twee vervoerswijzen in de toeleveringsketens moeten worden opgenomen en toegankelijker moeten worden gemaakt; O. overwegende dat de binnenvaart een belangrijke rol kan spelen voor het zeevervoer wat betreft de bevordering van de digitalisering en het creëren van schaalgrootte met betrekking tot emissievrije aandrijvingsoplossingen, zoals elektrificatie en waterstof; P. overwegende dat de procedures voor het verkrijgen van een certificaat voor een waterstofschip nog steeds zeer veel tijd in beslag nemen; overwegende dat voor elk afzonderlijk schip in een reeks waterstofschepen met precies dezelfde technische kenmerken een afzonderlijke aanvraag moet worden ingediend; overwegende dat dit soort administratieve rompslomp particuliere investeringen ontmoedigt en bijgevolg de technologische vooruitgang en de verbetering van de kostenefficiëntie belemmert; Q. overwegende dat de energietransitie ook voor de binnenvaartsector een uitdaging vormt, ondanks het feit dat de binnenvaart een van de milieuvriendelijkste vervoerswijzen is; overwegende dat het belangrijk is rekening te houden met de rol van contractanten in de gehele toeleveringsketen om duurzame investeringen in de binnenvaartsector aantrekkelijker te maken voor het bedrijfsleven; R. overwegende dat de binnenvaartvloot moet worden gemoderniseerd en aangepast aan de technische vooruitgang om de milieuprestaties van de vaartuigen verder te verbeteren; overwegende dat emissievrije technologieën nog niet op grote schaal rendabel zijn in de binnenvaartsector, omdat ze vanuit technisch oogpunt onvolgroeid zijn, de nodige infrastructuur ontbreekt en de prijzen niet concurrerend zijn; S. overwegende dat de binnenvaartsector de distributie van essentiële goederen tijdens de COVID-19-pandemie gaande heeft gehouden, waarbij bepaalde onderdelen het zelfs extra druk hadden, hetgeen bewijst dat de binnenvaart flexibel en veerkrachtig is; Verschuiving naar andere goederenvervoerswijzen: goederenvervoer over de binnenwateren in plaats van over de weg 1. verzoekt de Commissie het voortouw te nemen op het gebied van groen, efficiënt en digitaal leiderschap en voort te bouwen op bestaande programma’s zoals Naiades, die alle belanghebbenden in de binnenvaart en andere vervoerswijzen, met name het spoor, moeten ondersteunen en stimuleren om samen te werken aan een duurzame en sociale toekomst en tegelijkertijd het ondernemerschap, de bescherming van werknemers en het concurrentievermogen van de hele sector te ondersteunen; benadrukt dat de binnenvaart bij uitstek geschikt is om goederen te vervoeren die afkomstig zijn van de nieuwe markten van de circulaire economie, en dat coördinatie van het vervoers-, milieu- en industriebeleid essentieel is om deze kansen te grijpen; 2. verzoekt de Commissie en de lidstaten beter rekening te houden met het feit dat in de binnenvaart veel gezinnen werkzaam zijn met kinderen aan boord, en te investeren in passende en reguliere voorzieningen langs de waterwegen om onderweg fatsoenlijke leefomstandigheden mogelijk te maken; 3. verzoekt de Commissie te komen met voorstellen voor een governance- en regelgevingskader in overeenstemming met het volgende Naiades-actieprogramma, waarmee wordt gezorgd voor harmonisatie en normalisering op EU-niveau voor hoogwaardige bevaarbaarheid, schepen en kwalificaties van bemanningen; wijst erop dat dit kader de coördinatie moet bevorderen van investeringen, actieprogramma’s en de verschillende organen die zijn betrokken bij de ontwikkeling van de binnenvaart, met inbegrip van de overheidsdiensten van de lidstaten, de EU-agentschappen, de TEN-T-coördinatoren, de riviercommissies en de normalisatiecomités; wijst op de mogelijkheid om door middel van het Naiades III-actieprogramma een potentiële verschuiving van het goederenvervoer naar de binnenwateren in kaart te brengen; benadrukt dat deze verschuiving naar andere vervoerswijzen en een betere coördinatie tussen het industrie- en het vervoersbeleid zullen bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Green Deal uit hoofde waarvan bijna alle industriële sectoren een duurzame en circulaire transformatie moeten ondergaan; 4. is ingenomen met het voornemen van de Commissie dat tot uiting komt in de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit, om meer goederen over te hevelen van de weg naar de binnenvaart en de korte vaart, met inbegrip van het regionale, stedelijke en interstedelijke goederenvervoer; onderstreept niettemin het aanzienlijke, nog ongebruikte potentieel en terrein voor de uitbreiding van de binnenvaart; doet derhalve een beroep op de Commissie om haar ambities inzake de doelstellingen voor de verschuiving naar vervoer via de binnenwateren regelmatig te evalueren en te vergroten, en de voordelen van de sector te benutten; dringt er bovendien bij de Commissie op aan de toepassing van optimale werkwijzen inzake de integratie van vervoersdiensten over de binnenwateren in multimodale logistieke ketens te ondersteunen; benadrukt dat er investeringen nodig zijn in flexibelere en innovatievere scheepsontwerpen en in de vergroening van de bestaande binnenvaartvloot, wil die een concurrerender en duurzamer alternatief voor het wegvervoer worden, onder meer door voor rivieren geschikte schepen en andere doordachte duurzame alternatieven voor het wegvervoer te ontwikkelen; 5. benadrukt dat het van cruciaal belang is meer en regelmatig te investeren in de uitbreiding, modernisering en verbetering van de fysieke en digitale waterweginfrastructuur, zoals sluizen, bruggen en interoperabele grensoverschrijdende digitale technologieën, om het concurrentievermogen te vergroten, de achteruitgang ervan te voorkomen, de prestaties, betrouwbaarheid en voorspelbaarheid ervan over de grenzen heen op de lange termijn te verbeteren, hoogwaardige bevaarbaarheid mogelijk te maken en een verschuiving naar andere vervoerswijzen te vergemakkelijken, met inachtneming van biodiversiteitsoverwegingen en van de toepasselijke milieuwetgeving, zoals de kaderrichtlijn water (11) en de natuurrichtlijnen (12) ; verzoekt de Commissie de uitwisseling van optimale praktijken tussen de lidstaten te vergemakkelijken, met name wat betreft het in aanmerking nemen van de belangen op het gebied van fauna en flora bij infrastructuurprojecten; 6. dringt er bij de lidstaten op aan hun verplichting om het TEN-T-kernnetwerk van binnenwateren uiterlijk in 2030 te voltooien, volledig na te komen, en verzoekt de Commissie en de TEN-T-coördinatoren hun toezicht in dit verband te versterken; doet een beroep op de lidstaten de ontbrekende verbindingen te realiseren, knelpunten aan te pakken en fysieke en digitale infrastructuur van hoge kwaliteit te bevorderen; onderstreept met name de noodzaak de investeringen in passende multimodale infrastructuur in havens en verbindingen van binnenhavens met het achterland, zoals naadloze spoorverbindingen en terminals, te verhogen en hun opslagcapaciteit te vergroten teneinde concurrerend multimodaal vervoer in Europa te bevorderen en de prestaties van hun toeleveringsketen te verbeteren; 7. is van mening dat een uit twee lagen bestaande netwerkbenadering moet worden ingevoerd door het bestaande kernnetwerk van binnenwateren aan te vullen met een uitgebreid netwerk van binnenwateren teneinde de binnenvaart te versterken; merkt op dat vaarwegen die verbonden zijn met zeehavens en die niet zijn ingedeeld in klasse IV, maar potentieel hebben om negatieve externe milieueffecten, waaronder congestie op de wegen, te verminderen, in overweging moeten worden genomen voor het uitgebreide netwerk; benadrukt derhalve dat het TEN-T-netwerk moet worden uitgebreid met nieuwe binnenvaarttrajecten in het kernnetwerk en het uitgebreide netwerk om nieuwe multimodale vervoersknooppunten tot stand te brengen; 8. is van mening dat het onbenutte potentieel van de kleinere waterwegen moet worden erkend om de rechtstreekse concurrentie met het wegvervoer te versterken door te zorgen voor een gedetailleerd, uitgebreid en complex netwerk dat wordt onderhouden en bevaarbaar is; verzoekt de Commissie niet alleen de grote waterwegen in aanmerking te nemen, maar ook de kleine waterwegen in de digitale transitie op te nemen; 9. onderstreept het aanzienlijke potentieel van het opknappen van verbindingswaterwegen en -kanalen, met name in regio’s die decennialang hebben geleden onder ontoereikende investeringen in de infrastructuur van de binnenwateren; 10. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat alle relevante belanghebbenden worden betrokken bij de multidisciplinaire planning van nieuwe scheepvaartprojecten en onderhoudsmaatregelen om algemeen aanvaarde oplossingen uit te denken, in overeenstemming met EU-wetgeving; 11. merkt op dat het vervoer over water een efficiënt, betrouwbaar, veilig en klimaatbestendig infrastructuurnetwerk nodig heeft om het probleem van overstromingen en lage waterstanden, dat alleen maar zal verergeren als gevolg van de klimaatverandering, beter aan te pakken; betreurt het feit dat onvoldoende rekening is gehouden met de problemen van de binnenvaart als gevolg van overstromingen en lage waterstanden, en merkt op dat het van cruciaal belang is om de bevaarbaarheid te garanderen; benadrukt derhalve dat er samenhangende maatregelen moeten worden genomen, zoals het aanpassen van de vloot, met inbegrip van scheepstype, vlootomvang en reservecapaciteit, het optimaliseren van het scheepsontwerp, het rekening houden met de veelzijdigheid van binnenschepen, het zorgen voor beter infrastructuurbeheer en betere infrastructuurontwikkeling, nauwkeurigere informatie over en voorspelling van de waterstanden, het samenwerken met het spoor tijdens laagwaterperiodes, het opstellen van tijdcharterovereenkomsten voor schepen die tijdens laagwaterperiodes kunnen varen, het invoeren van digitale instrumenten en het vergroten van de opslagcapaciteit in de havens; verzoekt de Commissie en de lidstaten actieplannen uit te werken ter bestrijding van lage waterstanden, en onderstreept de noodzaak van coördinatie in dit verband; 12. benadrukt hoe belangrijk het is ruimtegegevens en -diensten voor binnenvaartdiensten te gebruiken, teneinde de sector veiliger, duurzamer, efficiënter en concurrerender te maken; meent met name dat de nieuwe diensten in de Galileo- en Copernicus-programma’s en het Europees overlaysysteem voor geostationaire navigatie (Egnos) in aanmerking moeten worden genomen bij de herziening van de richtlijn intelligente vervoerssystemen (13) en andere wetgevingsinitiatieven inzake slimme mobiliteit; Vergroening van de binnenvaart 13. benadrukt het belang van een kostenefficiënte en toegankelijke aanpak van de energietransitie, rekening houdend met het brede scala aan scheepstypen, middels een snelle verhoging van de beschikbaarheid en uitrol van een heterogene mix van schone alternatieve brandstoffen, infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en aandrijvingsmethoden voor de scheepvaart, via een netwerkaanpak en in overeenstemming met het beginsel van technologische neutraliteit; erkent bovendien het gebruik van alle onmiddellijk inzetbare mogelijkheden om de emissies van de binnenvaart te verminderen, met inbegrip van overbruggingsbrandstoffen en overgangssystemen; onderstreept andermaal dat een energietransitie in de binnenvaarsector van cruciaal belang is om uiterlijk in 2050 koolstofneutraal te zijn; 14. wijst erop dat er een gebrek is aan marktrijpe klimaatneutrale oplossingen en dat autoriteiten recht moeten hebben op financiering voor capaciteitsopbouw om de sector bij de toegang tot financiering te helpen en bij te staan op weg naar klimaatneutraliteit; benadrukt het belang van verdere stimulering van onderzoeks- en ontwikkelingsprojecten inzake brandstoffen en technologieën die de weerslag op het klimaat en het milieu aanzienlijk verminderen, met het oog op een snelle opschaling op van de vloot, het opbouwen van toeleveringsketens en het creëren van schaalvoordelen; erkent het potentieel van de binnenvaartsector als proeftuin en als aanjager van positieve overloopeffecten naar de zeescheepvaartsector; verzoekt de Commissie derhalve een realistische routekaart op te stellen voor de verdere vermindering van verontreinigende stoffen en de uitstoot van broeikasgassen, teneinde de binnenvaartsector koolstof vrij te maken, zonder afbreuk te doen aan het concurrentievermogen, de betrouwbaarheid en de veiligheid; 15. onderstreept dat de binnenvaart een bijzondere rol moet vervullen in de EU-waterstofstrategie, zowel wat betreft de schone brandstofvoorziening voor de binnenvaart als gelet op het cruciale belang van de binnenvaart en de binnenhavens voor de schone en efficiënte distributie van waterstof langs de vervoersnetwerken en industrieclusters van de EU; 16. benadrukt dat alternatieven die de weerslag op het klimaat en het milieu aanzienlijk verminderen, algemeen beschikbaar, betaalbaarder en financieel aantrekkelijker moeten worden dan conventionele aandrijftechnologieën; onderstreept dat de uitrol van deze alternatieven moet worden versneld, door bijvoorbeeld te zorgen voor een realistisch mengpercentage op basis van een effectbeoordeling die de volledige levenscyclus van brandstoffen beslaat en die in overeenstemming is met de duurzaamheidscriteria van de EU, alsook door middel van stabiele regelgeving en financiële steun, onder meer aan de hand van fiscale stimuleringsmaatregelen door de lidstaten; is voorts van mening dat de lidstaten de mogelijkheid moeten hebben om een lager of nultarief vast te stellen voor de belasting op het gebruik van walstroom en andere duurzame oplossingen; doet bovendien een beroep op de Commissie om het gebruik van relevante financiële instrumenten voor de uitrol van duurzame alternatieve brandstoffen en technologieën te steunen en aanzienlijk te stimuleren; 17. doet een beroep op de Commissie om de mogelijkheid te onderzoeken van het uitwerken van een emissie-etiketteringssysteem van de EU voor de binnenvaart dat snel beschikbare informatie over de energieprestaties van schepen verstrekt, de energie-efficiëntie bevordert en een stabiel klimaat voor investeringsbeslissingen creëert dat moet leiden tot een levensvatbaar bedrijfsmodel en investeringsrendement voor de schippers; benadrukt dat dit systeem erop gericht moet zijn de uitstoot op doeltreffende wijze te verminderen en de sector te helpen door de toegang tot financiering, leningen en garanties te verbeteren op basis van de emissieprestaties, de emissiemonitoring te verbeteren, voordelen te creëren door havenautoriteiten te stimuleren de haveninfrastructuurheffingen te differentiëren, en zo uiteindelijk de gehele sector aantrekkelijker te maken; verzoekt de Commissie te voorzien in een praktische gids en een instrumentarium met betrekking tot de mogelijkheden van duurzame brandstoffen en technologieën voor de binnenvaart en korte vaart, teneinde scheepseigenaren te ondersteunen bij hun besluitvorming; benadrukt dat zij zich moet richten op binnenvaart- en kortevaartschepen, aangezien deze schepen vergelijkbare technische kenmerken hebben; 18. wijst erop dat modulaire scheepsbouw flexibel en voorspelbaar is en kostenbesparingen oplevert; benadrukt in dit verband dat gestandaardiseerde onderdelen, ontwerpen en ontwikkeling van schepen een goede basis vormen die op verschillende manieren kan worden gebruikt (voor verschillende vervoerswijzen) en het bovendien gemakkelijker maken om op bestaande schepen duurzamere aandrijvingssystemen te installeren zodra die op de markt komen; onderstreept dat modulaire bouw niet alleen milieuvoordelen maar ook kostenbesparingen kan opleveren en risico’s kan helpen verminderen dankzij het voorspelbare productie- en bouwproces en daarom moet worden gestimuleerd en bevorderd; 19. meent dat de scheepvaartsector met het oog op onze klimaatdoelstellingen in staat is een duurzamer, toekomstbestendig vervoer te bieden; benadrukt dat de Commissie en de nationale autoriteiten in deze ontwikkelingsfase een verbindende en coördinerende rol moeten spelen en in gesprek moeten gaan met alle belanghebbenden, met inbegrip van de gebruikers van de binnenwateren en de scheepsbouwsector; spoort de lidstaten aan proefprojecten uit te voeren met innovatieve oplossingen zoals verwisselbare accubakken; benadrukt in dit verband de dringende noodzaak van steun voor innovatie, een financieringsplan van de EU, het faciliteren van certificering en toestemming om op alternatieve brandstoffen te varen; 20. wijst in dit verband op het belang van de energietransitie van havens en hun gespecialiseerde scheepswerven, waar schepen worden gebouwd, omgebouwd en aangepast; verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve voldoende financiering en investeringen uit te trekken om ervoor te zorgen dat de havens over toereikende capaciteit en adequate infrastructuur beschikken om de vlootvernieuwing en de energietransitie in de scheepvaartsector te vergemakkelijken; benadrukt voorts dat de ontwikkeling van alternatieve energiebronnen voor vaartuigen een geschikte infrastructuur voor walstroomvoorziening en bijtanken vereist; 21. benadrukt dat bij het vergroenen van de vloot niet alleen aandacht moet worden besteed aan het aanpakken van de uitstoot van broeikasgassen, maar ook moet worden gestreefd naar het terugdringen van de verontreiniging van rivieren; wijst derhalve op het belang van afvalverwijderingsvoorzieningen in havens en van de bevordering van het gebruik van innovatieve aangroeiwerende verf en geavanceerde romponderhoudtechnologie, zoals onderwaterdrones; verzoekt de Commissie een governancekader voor te stellen voor de monitoring van de verontreiniging van stroomgebieden, dat de coördinatie van EU- en nationale maatregelen, investeringen en actieprogramma’s vergemakkelijkt; 22. onderstreept het belang om een deugdelijk en horizontaal beheer van de watervoorraden te waarborgen, hetgeen onder meer inhoudt dat het hydraulische systeem wordt beheerd, de ontwikkeling van elektriciteitsopwekking uit waterkracht wordt bevorderd, de verschillende gebruiksdoeleinden van water worden gewaarborgd en de biodiversiteit in stand wordt gehouden; benadrukt derhalve dat de belanghebbenden op het gebied van vervoer, energie, landbouw, industrie en milieu moeten worden betrokken bij het waterbeheer; Digitalisering en autonome scheepvaart 23. merkt op dat verregaande digitalisering en gegevensverzameling kunnen bijdragen tot een schoner milieu en een betere veiligheid aan boord, en kunnen leiden tot efficiëntere routes, minder congestie in havens en betere communicatie en informatie-uitwisseling tussen schepen, havens en infrastructuur; wijst erop dat digitalisering op het punt van de veiligheid en de energie-efficiëntie aanzienlijke voordelen kan opleveren voor het verzamelen en analyseren van gegevens over de binnenvaartsector, en kan bijdragen tot een verdere vermindering van de uitstoot; roept op tot een strategie voor de ontwikkeling en uitrol van digitale en geautomatiseerde technologieën in de binnenvaartsector, waarin zowel interoperabele normen voor alle vervoerswijzen en over de grenzen heen moeten worden geschetst als de vereiste onderzoeksacties en financiering, onder meer via specifieke oproepen in het kader van Horizon Europa; benadrukt in dit verband dat de technische normen van het Europees Comité voor de opstelling van standaarden voor de binnenvaart (Cesni) moeten worden bijgewerkt en dat de River Information Services (RIS) verder moeten worden geharmoniseerd om de regelgevingsprocedures voor de binnenvaart te vereenvoudigen, de problemen te verminderen die voortvloeien uit de verschillende interpretaties van technische normen en het gebrek aan vergelijkbare gegevens, en de snelle ontwikkeling en uitrol van innovatieve oplossingen mogelijk te maken, onderstreept de noodzaak van het voorbereiden van een gemeenschappelijk kader voor de interoperabele gegevensuitwisseling tussen vervoerswijzen; 24. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk te bewerkstelligen dat elektronische bemannings- en scheepsdocumenten in de gehele EU op geharmoniseerde, digitale wijze worden gebruikt en geaccepteerd om zo het toezicht op de sociale en arbeidsomstandigheden te versterken, de binnenvaart efficiënter en aantrekkelijker te maken en de soepele interactie en integratie ervan met andere vervoerswijzen te verbeteren en de interoperabiliteit van gegevensuitwisselingssystemen in de gehele logistieke keten te vergroten; benadrukt dat het gebrek aan behoorlijke rusttijden voor de werknemers aan boord aanzienlijke risico’s voor de veiligheid kan opleveren; benadrukt derhalve dat een betrouwbare, realtime, digitale controlecapaciteit voor het lezen, opslaan en genereren van gegevens over de werk- en rusttijden van werknemers aan boord van cruciaal belang is; 25. benadrukt dat de verordening inzake elektronische informatie over goederenvervoer (eFTI) (14) snel moet worden uitgevoerd, zodat vervoerders snel, gemakkelijk en digitaal informatie kunnen uitwisselen met handhavingsinstanties; 26. merkt op dat gegevensintegratie en -harmonisatie wezenlijke activabeheerinstrumenten zijn om de binnenvaart betrouwbaarder te maken en het gebruik ervan in logistieke ketens te vergroten; merkt op dat de gegevens moeten worden gekoppeld aan slimme infrastructuur om een efficiënte planning en communicatie met andere vervoerswijzen mogelijk te maken teneinde de multimodaliteit en synchromodale systemen te bevorderen; wijst op het potentieel van geïntegreerde gegevensplatforms om de transparantie te vergroten, zoals bij tracking en controle, en de efficiëntie te verbeteren, zoals bij routeplanning en activabeheer; 27. benadrukt hoe belangrijk het is gegevens te verzamelen over het Europese logistieke systeem, in coördinatie met de betrokken belanghebbenden ter voorbereiding op het voorstel voor een herziene richtlijn gecombineerd vervoer (15) en andere maatregelen die zorgen voor een efficiëntere logistieke planning en een efficiënter gebruik van de fysieke infrastructuur; verzoekt de Commissie voorts een intermodaal overzicht op te stellen van de goederen- en containerstromen die Europa binnenkomen, alsook van de routes die de goederen afleggen naar hun eindbestemming, aangezien zo’n overzicht kan helpen bij het uitstippelen van een doeltreffend beleid inzake een verschuiving naar andere vervoerswijzen; is van mening dat het stimuleren van de verschuiving naar andere vervoerswijzen moet worden aangemerkt als een prioriteit, aangezien zeecontainers momenteel niet altijd efficiënt van zeehavens naar het achterland worden vervoerd, hetgeen leidt tot hogere kosten en langere reistijden; verzoekt de Commissie de toegevoegde waarde van algoritmen en kunstmatige intelligentie in het containervervoer naar het achterland te evalueren, met het oog op een optimale planning en afhandeling van containers; 28. benadrukt dat het belangrijk is de bestaande digitale kaders voor het vervoersbeleid met elkaar te verbinden en ervoor te zorgen dat gegevens over multimodaal vervoer via één toegangspunt beschikbaar zijn, teneinde het goederenvervoer over water efficiënter te maken en ervoor te zorgen dat de gegevens interoperabel zijn met andere vervoerswijzen; verzoekt de Commissie in dit verband met een EU-actieplan te komen inzake een digitale infrastructuur van het multimodaal vervoer die het delen en de interoperabiliteit van gegevens mogelijk maakt, met als doel uiterlijk in 2035 een synchromodaal, verbonden en geautomatiseerd vervoerssysteem tot stand te brengen; is van mening dat er een specifieke governancestructuur nodig is met het oog op voortdurende en regelmatige controles, evaluaties en verbeteringen, teneinde gebruik te maken de modernste technologieën en innovaties; 29. merkt op dat de ontwikkeling van multimodale digitale havenplatforms moet worden gestimuleerd; dringt in dit verband aan op de totstandbrenging van een project met Europese meerwaarde voor de bevaarbaarheid en multimodale aansluiting van TEN-T-binnenvaartcorridors; 30. benadrukt het grote potentieel van de binnenvaart voor de onbemande verplaatsing van schepen en wijst erop dat meer automatisering de realiteit van synchromodaal vervoer in Europa dichterbij brengt; verzoekt de Commissie om, op basis van een effectbeoordeling en een brede raadpleging van alle belanghebbenden, waar nodig de herziening van alle desbetreffende wetgeving te overwegen teneinde de uitrol van onbemande scheepvaart te bevorderen, met name wat betreft de verantwoordelijkheden van de bemanning in noodsituaties of bij systeemstoringen, de verduidelijking van aansprakelijkheidskwesties in geval van schade, en meer in het algemeen de veiligheidsaspecten van onbemande vaartuigen, om op EU-niveau een zekere mate van harmonisatie tot stand te brengen en de uitrol van de technologie op EU-niveau te vergroten; benadrukt dan ook de noodzaak van een Europees stappenplan voor slimme onbemande binnenvaartsystemen dat toekomstgerichte wetgeving, onderzoek, proefprojecten, field labs en de ontwikkeling en succesvolle inzet van onbemande schepen, slimme havens en digitale interoperabiliteit op basis van intelligente vervoerssystemen ondersteunt en dat zorgt voor de uitrol van vaartuigbesturing en sluisbeheer op afstand; benadrukt in dit verband de noodzaak van slimme infrastructuur en van de nodige opleiding, bij- en omscholing van de bemanning, waarvoor steun zou kunnen worden verleend in het kader van het onderdeel sociale investeringen en vaardigheden van het InvestEU-programma; wijst in dit verband op de waardevolle bijdrage van de Cesni-standaarden met betrekking tot bemanning, vaartuigen en informatietechnologie; doet een beroep op de Commissie om voorrang te geven aan digitalisering, harmonisatie en quick wins (papierloze uitwisseling) van de binnenvaart waarmee de grondslagen voor een autonome sector worden gelegd; 31. benadrukt dat veilige en beveiligde onbemande scheepvaart een gestandaardiseerde uitwisseling van informatie vereist die verder gaat dan de positie van de scheepsantenne, bijvoorbeeld informatie over de vaarrichting, de contouren van de romp en wijzigingen van de waterwegen, om onbemande scheepvaart te beheren, mogelijke botsingen tussen vaartuigen op dezelfde vaarweg te voorkomen en schippers de laatste stand van zaken te geven met betrekking tot de vaarweg; wijst op het potentieel van de faciliterende rol van ruimtevaartoplossingen voor de binnenvaart en op de nuttige bijdrage van de EU-ruimtevaartinstrumenten Galileo, Egnos en Copernicus in dit verband; Toekomstbestendige havens: energie- en circulaire knooppunten 32. benadrukt de rol van binnenhavens als strategische multimodale knooppunten in het logistieke systeem; beklemtoont daarom dat binnenhavens en zeehavens efficiënte verbindingen met het achterland moeten hebben, in het bijzonder met spoorweginfrastructuur, en over overslagfaciliteiten moeten beschikken, waarbij de nadruk waar mogelijk moet liggen op aansluiting op het kernnetwerk en uitgebreide netwerk van TEN-T; steunt de grotere samenwerking en clustering tussen zee- en binnenhavens; 33. benadrukt hoe belangrijk zeehavens zijn bij het faciliteren van de verschuiving naar de binnenvaart; merkt op dat een betere bundeling van goederen in de binnenvaart zal helpen om de binnenvaart van en naar zeehavens efficiënter te maken; benadrukt dat nauwe samenwerking tussen de verschillende binnenhavens en alle belanghebbenden in de logistieke keten, bijvoorbeeld op duurzaamheidsgebied, verdere mogelijkheden biedt om de rentabiliteit en de operationele efficiëntie te verbeteren, en een positief effect heeft op de regionale ontwikkeling en werkgelegenheid; 34. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de binnenhavens de bestaande spoorverbindingen in stand houden en dat de lidstaten voorrang geven aan de opwaardering van hun spoorwegnet voor goederenvervoer om de intermodale vervoersstromen tussen de binnenwateren en het spoor te waarborgen; 35. wijst erop dat bij de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen rekening moet worden gehouden met de potentiële vraag en de marktkenmerken van havens wanneer mogelijke trajecten worden uitgestippeld op weg naar een klimaatneutrale binnenvaartsector; benadrukt daarom dat een Europese strategie voor de uitrol van alternatieve brandstoffen voor multimodaal en industrieel gebruik, in het kader van de herziening van het TEN-T en Richtlijn 2014/94/EU betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, een netwerkbenadering moet volgen die resulteert in een efficiënt geplande infrastructuur, op basis van de kenmerken van de potentiële marktvraag van een haven en haar achterland, en waar nodig langs waterwegen, overeenkomstig het beginsel van technologische neutraliteit; onderstreept bovendien het potentieel van een flexibel infrastructuursysteem, zoals het gebruik van mobiele generatoren, en verzoekt de Commissie om flexibele oplossingen voor de distributie en levering van brandstoffen, bijvoorbeeld huurregelingen, te evalueren; 36. verzoekt de Commissie en de lidstaten de synergieën tussen de binnenvaartinfrastructuur en de trans-Europese energienetwerken te versterken om de energietransitie in de binnenvaart te vergemakkelijken en de ontwikkeling van havens als energieknooppunten te ondersteunen; wijst in dit verband op de noodzaak om de binnenvaartinfrastructuur beter te integreren in het Europese energienetwerk teneinde het gebruik van de walstroomvoorziening te vergemakkelijken; benadrukt voorts het potentieel van de binnenwateren voor het vervoer van alternatieve brandstoffen; benadrukt de noodzaak om in de Europese binnenhavens elektrische infrastructuur aan te leggen om in de toekomst elektrisch aangedreven vaartuigen te ontvangen en om de faciliteiten en uitrusting op de ligplaats uit te breiden en te verbeteren, alsook om de uitstoot van broeikasgassen en de luchtverontreiniging in havens en hun omgeving te verminderen, in overeenstemming met de doelstelling van nulverontreiniging op de ligplaats; 37. benadrukt het belang om de kwestie van de doorstroming in havens aan te pakken door te zorgen voor voldoende lig- en wachtplaatscapaciteit voor binnenschepen; 38. benadrukt het potentieel van de binnenwateren voor het vervoer van gevaarlijke goederen en afval, waarvoor investeringen in passende en veilige infrastructuur en vaartuigen alsook in geschoolde arbeidskrachten nodig zijn; onderstreept de veelbelovende rol van havens in de circulaire economie en het bijzondere potentieel van de binnenwateren voor het vervoer van goederen die afkomstig zijn van de nieuwe circulaire markten; verzoekt de Commissie derhalve haar beleid inzake de circulaire economie en haar binnenvaartbeleid sterker aan elkaar te koppelen; verzoekt de Commissie bovendien maatregelen te ontwikkelen ter ondersteuning van activiteiten op het gebied van de circulaire economie in havens, en het concept van levenscyclusbeoordeling te bevorderen teneinde een dialoog op gang te brengen en binnenhavens aan te sporen geïntegreerde beheersystemen te ontwerpen voor onder andere water, energie, afval, bouwplaatsen, ruimtelijke ordening en stedelijk groen teneinde hun potentieel om circulaire knooppunten en knooppunten voor schone energie te worden, te benutten; Onderwijs en opleiding, arbeidsomstandigheden en onderzoek en innovatie 39. benadrukt dat onderwijs en opleiding in de binnenvaart moeten worden gemoderniseerd, waarbij de nadruk moet liggen op de ontwikkeling van groene en digitale vaardigheden en op het slechten van taalbarrières, zodat aantrekkelijke banen voor jongeren en vrouwen worden gecreëerd, waarbij naar behoren wordt gelet op hoge en geharmoniseerde sociale en veiligheidsnormen en kwalificatieniveaus; ondersteunt in dit verband de verdere ontwikkeling van de Cesni-standaarden om de nodige vaardigheden van bemanningsleden van binnenschepen te garanderen; benadrukt de noodzaak van verplichte, doorlopende en regelmatige opleidingsprogramma’s voor alle bemanningsleden, met inbegrip van internationale uitwisselingsstages, om bij- en omscholing, optimale arbeidsmobiliteit en de veiligheid in de gehele sector te waarborgen; benadrukt de noodzaak van veiligheids- en gezondheidsnormen, overeenkomstig het beginsel van nul ongevallen; doet voorts een beroep op de lidstaten om uiterlijk op 17 januari 2022 Richtlijn (EU) 2017/2397 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties in de binnenvaart correct ten uitvoer te leggen; 40. onderstreept hoe belangrijk het is om in de binnenvaart goede arbeidsomstandigheden en fatsoenlijke lonen te waarborgen; verzoekt de lidstaten te zorgen voor een toereikende socialezekerheidsdekking voor alle werknemers aan boord, in overeenstemming met de sociale wetgeving van de EU; wijst op de noodzaak van ondubbelzinnige arbeids- en socialezekerheidswetgeving in de binnenvaartsector; benadrukt dat de sociale bescherming en rechten van Europese en niet-Europese bemanningsleden moeten worden gewaarborgd; 41. wijst op het belang van verdere samenwerking en synergieën tussen de verschillende onderzoeks- en innovatie-initiatieven en -instellingen, door kennis, gegevens, knowhow en optimale praktijken te delen en door op een openbaar platform een overzicht van lopende projecten beschikbaar te stellen; 42. benadrukt dat de ontwikkeling van projecten met betrekking tot innovatieve binnenschepen en de bijbehorende haveninfrastructuur in het kader van het Horizon Europa-partnerschap voor emissievrije scheepvaart moet worden aangemoedigd; Een Europees financieringsplan I. Financieringsmogelijkheden middels bestaande financieringsinstrumenten van de EU 43. benadrukt het belang van bestaande financieringsinstrumenten van de EU voor het vergroenen en digitaliseren van de Europese binnenvaartsector, zoals de Connecting Europe Facility (CEF), Horizon Europa, de Europese structuur- investeringsfondsen, met inbegrip van het Cohesiefonds, en de faciliteit voor herstel en veerkracht; onderstreept dat deze instrumenten moeten worden ingezet om het kernnetwerk en het uitgebreide netwerk van TEN-T te voltooien, investeringen in de ontwikkeling en uitrol van alternatieve brandstoffen en aandrijvingssystemen voor vaartuigen en de noodzakelijke infrastructuur te financieren, slimme synergieën tussen vervoer, energie, klimaatmitigatie en -adaptatie en digitalisering mogelijk te maken en om de modernisering en veerkracht van de binnenwateren te waarborgen; benadrukt evenwel dat deze financieringsinstrumenten niet altijd geschikt zijn voor kmo’s, familiebedrijven en andere micro-ondernemingen, aangezien kleinere projecten het risico lopen niet voor financiering in aanmerking te komen; onderstreept bovendien dat duidelijkheid moet worden verschaft over duurzame financiering en particuliere investeringen in de binnenvaart; 44. brengt in herinnering dat de energietransitie naar klimaatneutraliteit een technologische en financiële uitdaging vormt voor de binnenvaartsector, waarvoor passende steun nodig is; is in dit verband van mening dat de lidstaten de faciliteit voor herstel en veerkracht moeten aangrijpen als een unieke financieringsmogelijkheid voor de binnenwateren, waarbij effecten van economisch herstel op korte termijn worden gecombineerd met de langetermijnvoordelen van gerichte investeringen in infrastructuur en scheepvaart; 45. verzoekt de Commissie haar interne middelen voor de binnenvaart en de uitvoering van het Naiades-actieprogramma, met inbegrip van personele middelen, te versterken en af te stemmen op de ambities van de Green Deal voor de sector, de verschuiving naar andere vervoerswijzen en de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit in deze sector; 46. onderstreept voorts dat investeringen in de binnenvaartinfrastructuur in en rond zeehavens van het allergrootste belang zijn; onderstreept de noodzaak van nauwe samenwerking tussen alle belanghebbenden van de logistieke keten; II. De noodzaak van een binnenvaartfonds van de EU 47. benadrukt dat de weg naar een klimaatneutrale binnenvaartsector en de gewenste energietransitie een financieringstekort van bijna 10 miljard EUR (16) zal opleveren dat niet door de sector alleen kan worden gefinancierd; onderstreept voorts het ontbreken van een bedrijfsmodel voor particuliere scheepseigenaren om te investeren in aandrijvingstechnologieën die de weerslag op het klimaat en het milieu aanzienlijk verminderen; benadrukt dat hiervoor overheidssteun en particuliere investeringen moeten worden gemobiliseerd; 48. benadrukt dat de binnenvaartsector voornamelijk bestaat uit kmo’s, familiebedrijven en kleinere havens, waardoor het voor hen moeilijk is dure investeringen te doen om de doelstellingen van de Green Deal te verwezenlijken; is daarom van mening dat de schaalbaarheid van de benodigde investeringen moet worden verbeterd, de administratieve lasten aanzienlijk moeten worden verminderd en de toegang tot financiering moet worden vergroot; 49. verzoekt de Commissie derhalve een specifiek binnenvaartfonds van de EU voor de duurzame transitie op te richten, met inbegrip van een éénloketsysteem voor corridors dat gemakkelijk toegankelijk is voor hulp en bijstand en dat de mogelijkheid biedt om verschillende projecten in één enkele aanvraag te combineren, hetgeen de kans op financiering vergroot; benadrukt dat het fonds de bestaande reservefondsen die in het kader van Verordening (EU) nr. 546/2014 zijn gecreëerd (17) , moet aanvullen met aanzienlijke extra financiële bijdragen uit EU- en nationale financieringsinstrumenten, alsmede uit andere particuliere en overheidsinvesteringen, om verdere investeringen uit de industrie aan te trekken en het huidige investeringstekort bij de financiering van de duurzame transitie aan te pakken; benadrukt dat dit fonds ook moet voorzien in de mogelijkheid van gecombineerde financiering met de CEF, de Europese structuur- en investeringsfondsen, met inbegrip van het Cohesiefonds, alsook met de financieringsinstrumenten van de Europese Investeringsbank; 50. benadrukt dat dit speciale fonds zich moet richten op de aanpassing en vernieuwing van schepen, teneinde de energie-efficiëntie van schepen te verbeteren en investeringen in innovatieve en energiebesparende technologieën en haveninfrastructuur te ondersteunen, in het bijzonder de uitrol van alternatieve brandstoffen, en zo bij te dragen tot de verwezenlijking doelstellingen van de Green Deal, een duurzaam herstel en een duurzamer algeheel vervoerssysteem; 51. verzoekt de Commissie te beoordelen of een nieuwe Europese sloopregeling en vlootvernieuwing als deel van het fonds haalbaar zijn, rekening houdend met de emissies gedurende de volledige levenscyclus van de betrokken vaartuigen, teneinde een snelle verschuiving naar klimaatneutraliteit te vergemakkelijken; benadrukt dat aandacht moet uitgaan naar de omstandigheden waarin de sloop plaatsvindt, en benadrukt dat circulariteit van cruciaal belang is; III. Financiering van de Europese Investeringsbank 52. herinnert eraan dat de Europese Investeringsbank (EIB) aantrekkelijke kapitaalleningen verstrekt, onder meer aan de scheepsbouwsector; is evenwel van mening dat de verwezenlijking en doeltreffendheid van EIB-financiering afhangen van de toegankelijkheid ervan, en dringt er daarom op aan om: 53. verzoekt de Commissie en de lidstaten nauwlettend toe te zien op investeringen van niet-EU-landen in Europese havens, gezien hun rol als multimodale knooppunten, belangrijke energieknooppunten en industriële clusters in de Europese strategische infrastructuur; Personenvervoer, stedelijke mobiliteit, stedelijke logistiek en toerisme over water 54. is ingenomen met de recente evaluatie door de Commissie van het pakket stedelijke mobiliteit van 2013 (18) ; benadrukt in dit verband dat de verwachte resultaten van het stedelijk mobiliteitsplan, namelijk een vermindering van de uitstoot van CO 2 en luchtverontreinigende stoffen, minder congestie en minder verkeersslachtoffers in stedelijke gebieden, niet consequent in de hele EU zijn behaald; verzoekt de Commissie daarom de lidstaten en steden aan te moedigen om, waar mogelijk, openbaar vervoer, stedelijke logistiek en lokale goederendistributie over water als een veilige, duurzame en doeltreffende vervoerswijze op te nemen in hun duurzame stedelijke mobiliteitsplanning en hun verzameling van gegevens over stedelijke mobiliteit te verbeteren; benadrukt voorts dat openbaar vervoer over water moet worden opgenomen in digitale mobiliteitsplatforms, zoals mobiliteit als dienst, en in apps op het gebied van goederenvervoer; 55. wijst op het onbenutte potentieel van de binnenwateren in stedelijke gebieden, zoals toegelicht in de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit; benadrukt dat stedelijke gebieden steeds meer verstopt raken en dat de aanleg van nieuwe wegeninfrastructuur niet altijd kostenefficiënt is; verzoekt de Commissie het vervoer over het water op te nemen in de doelstelling van de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit om de binnenwateren in steden beter te benutten, en te komen met concrete voorstellen om het logistieke verkeer over onze binnenwateren op te schroeven en rekening te houden met de bezorging op de eindbestemming door transportfietsen om zo de verschuiving naar andere vervoerswijzen te stimuleren; doet in dit verband een beroep op de Commissie om haar verzameling van gegevens inzake stedelijke mobiliteit voor het passagiers- en goederenvervoer over water te verbeteren, en onderstreept het potentieel van de binnenvaart voor het laatste deel van de route in het kader van duurzame stedelijke logistiek; 56. wijst erop dat uit de cijfers over de vraag naar personenvervoer in 2019 blijkt dat de Europese riviercruisesector, met inbegrip van schepen voor dagtochten en veerdiensten, zich vóór de COVID-19-pandemie in een gezonde toestand bevond; merkt echter op dat de sector in de eerste helft van 2020 bijna volledig tot stilstand is gekomen als gevolg van de huidige gezondheidssituatie, met alle negatieve economische gevolgen en financiële moeilijkheden van dien voor de ondernemingen, en dat het onzeker blijft of het personenvervoer in 2021 weer zal terugkeren naar het normale niveau (19) ; verzoekt de Commissie derhalve om het toerisme op de binnenwateren te integreren in haar komende Europese agenda voor toerisme 2050, teneinde een bedrijfsmodel voor een duurzaam, innovatief en veerkrachtig herstel van het riviertoerisme te bevorderen, rekening houdend met de economische baten van het riviertoerisme voor havenregio’s in termen van toegevoegde waarde, banencreatie en haveninkomsten; 57. benadrukt dat het potentieel van de binnenwateren voor de recreatievaart en andere activiteiten langs het water, die de groei zouden stimuleren, nieuwe banen zouden creëren en het toerisme in de betrokken regio’s zouden bevorderen, verder moet worden onderzocht; 58. verzoekt de lidstaten het internationale certificaat voor de besturing van pleziervaartuigen te erkennen door resolutie nr. 40 van het Comité voor binnenlands vervoer van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties aan te nemen, teneinde de grensoverschrijdende erkenning van certificaten mogelijk te maken en de recreatievaart in Europa te vergemakkelijken; o o o 59. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling en de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s), die op 25 september 2015 werden aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, – gezien de overeenkomst die op 12 december 2015 in Parijs is gesloten tijdens de 21e Conferentie van de partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (COP21) (“Overeenkomst van Parijs”), en met name artikel 7, lid 2, en artikel 11, lid 2, waarin de lokale, subnationale en regionale dimensies van de klimaatverandering en van klimaatactie worden erkend, – gezien het speciaal verslag van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) over de opwarming van de aarde met 1,5 °C, het vijfde evaluatierapport van de werkgroep en het bijbehorende samenvattend verslag, het speciaal verslag van de IPCC over de klimaatverandering en de bodem en het speciaal verslag van de IPCC over de oceanen en de cryosfeer in een veranderend klimaat, – gezien de overeenkomst die op 15 april 2021 is gesloten tussen de Europese Unie en de Organisatie van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, – gezien het nieuwe meerjarig financieel kader (MFK) van de Europese Unie voor de periode 2021-2027, dat in december 2020 is aangenomen door het Europees Parlement en de Raad, – gezien de mededeling van de Commissie van 24 februari 2021 getiteld “Een klimaatveerkrachtig Europa tot stand brengen – de nieuwe EU-strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering” ( COM(2021)0082 ) en de bijbehorende beoordeling van de effecten en van de kwetsbaarheden van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie, – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 – De natuur terug in ons leven brengen” ( COM(2020)0380 ), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio’s en de Europese Investeringsbank van 23 maart 2020 betreffende de uitvoering van de mededeling van de Commissie over een nieuw en sterker strategisch partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU ( COM(2020)0104 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal ( COM(2019)0640 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 24 oktober 2017 over een nieuw en sterker strategisch partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU ( COM(2017)0623 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 juni 2012 getiteld “De ultraperifere regio’s van de Europese Unie: naar een samenwerkingsverband voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2012)0287 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 oktober 2008 getiteld “De ultraperifere regio’s: een troef voor Europa” ( COM(2008)0642 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 12 september 2007 getiteld “De strategie voor de ultraperifere regio’s: verwezenlijkingen en toekomstperspectieven” ( COM(2007)0507 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 mei 2004 getiteld “Een versterkt partnerschap voor de ultraperifere regio’s” ( COM(2004)0343 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 maart 2020 over de EU-gendergelijkheidsstrategie voor 2020-2025 ( COM(2020)0152 ), – gezien de conclusies van de Raad van 23 oktober 2020 over de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030, – gezien het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit, – gezien de conclusies van de Raad van 19 november 2019 over de oceanen en zeeën, – gezien het advies van het Europees Comité van de Regio’s van 10 december 2020 over het verslag van de Commissie betreffende de uitvoering van de mededeling van de Commissie over een nieuw en sterker strategisch partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU (2021/C 37/10), – gezien de verklaringen van de voorzitters van de ultraperifere gebieden en met name de verklaring die werd aangenomen tijdens de 25e Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie, die op 26 en 27 november 2020 plaatsvond in Mayotte, – gezien de gezamenlijke verklaring van de Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie, naar aanleiding van de tussentijdse bijeenkomst van 3 mei 2021, – gezien zijn resolutie van 17 april 2020 over gecoördineerde EU-maatregelen om de COVID-19-pandemie en de gevolgen ervan te bestrijden (1) , – gezien zijn resolutie van 15 januari 2020 over de Europese Green Deal (2) , – gezien zijn resolutie van 13 juni 2018 over cohesiebeleid en de circulaire economie, – gezien zijn resolutie van 28 november 2019 over de noodsituatie op het gebied van klimaat en milieu (3) , – gezien zijn resolutie van 14 maart 2019 over klimaatverandering – een Europese strategische langetermijnvisie voor een bloeiende, moderne, concurrerende en klimaatneutrale economie in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs (4) , – gezien de studie van het Europees Parlement van 2021 getiteld “Cohesiebeleid en klimaatverandering”, – gezien zijn resolutie van 6 juli 2017 over de bevordering van cohesie en ontwikkeling in de ultraperifere gebieden van de EU: uitvoering van artikel 349 VWEU (5) , – gezien zijn resolutie van 27 april 2017 over het beheer van de visserijvloten in de ultraperifere gebieden (6) , – gezien zijn resolutie van 26 februari 2014 over de optimalisering van het potentieel van ultraperifere gebieden door middel van het scheppen van synergieën tussen de EU-structuurfondsen en andere EU-programma’s (7) , – gezien zijn resolutie van 18 april 2012 over de rol van het cohesiebeleid voor de ultraperifere regio’s van de Europese Unie in de context van “Europa 2020” (8) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A9-0241/2021 ), A. overwegende dat de Europese Green Deal, het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”, de duurzameontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) en de Overeenkomst van Parijs belangrijk zijn; B. overwegende dat de beginselen van de Europese pijler van sociale rechten, met inbegrip van de bijdrage ervan aan het wegnemen van ongelijkheden, het bevorderen van gendergelijkheid en gendermainstreaming, belangrijk zijn; C. overwegende dat er momenteel negen ultraperifere gebieden zijn, die behoren tot drie lidstaten, namelijk Frans-Guyana, Guadeloupe, Réunion, Mayotte, Martinique en Saint-Martin (Frankrijk), de Azoren en Madeira (Portugal) en de Canarische eilanden (Spanje), en dat deze verspreid liggen over twee oceanen (de Atlantische en de Indische Oceaan) en meer dan 4,8 miljoen inwoners tellen; D. overwegende dat 80 % van de Europese biodiversiteit zich in de Europese ultraperifere gebieden en de landen en gebieden overzee (LGO) bevindt en dat deze gebieden een strategische geopolitieke waarde hebben vanuit het oogpunt van mondiaal biodiversiteitsbehoud; E. overwegende dat de ultraperifere gebieden de maritieme dimensie van de Europese Unie vergroten, haar de grootste maritieme ruimte ter wereld verschaffen, met meer dan 25 miljoen km 2 aan exclusieve economische zone (EEZ), en belangrijke economische kansen bieden; F. overwegende dat de ultraperifere gebieden vanwege hun insulaire karakter meer dan enige andere continentale regio in Europa te lijden hebben onder mariene vervuiling, wat gevolgen heeft voor hun ecologische en economische ontwikkeling; G. overwegende dat het percentage voortijdige schoolverlaters onder de 18- tot 24-jarigen in de ultraperifere gebieden meer dan 20 % bedraagt, wat aanzienlijk meer is dan het EU-gemiddelde van 10 % (9) ; H. overwegende dat de ultraperifere gebieden een buitengewone culturele rijkdom herbergen die bijdraagt tot de uitstraling van Europa en zijn “soft power” in de wereld versterkt, en dat cultuur in de in 2017 aangenomen mededeling van de Commissie wordt aangemerkt als een van de onderscheidende en belangrijke aspecten van de ultraperifere gebieden; I. overwegende dat het Parlement zich zorgen maakt over de kwetsbaarheid van de economieën van de ultraperifere gebieden die de huidige COVID-19-crisis heeft blootgelegd, en van mening is dat deze crisis en de brexit langetermijngevolgen zullen hebben op sociaal, economisch, territoriaal, cultureel en milieugebied; J. overwegende dat de gezondheidscrisis ook de kwetsbaarheid van de regionale gezondheidsdiensten in de ultraperifere gebieden heeft verergerd en dat er vrij strenge maatregelen nodig waren om de pandemie er te bestrijden; K. overwegende dat de huidige pandemiecrisis waarschijnlijk negatieve gevolgen zal hebben voor diverse sectoren van de blauwe economie, met name het kust- en maritiem toerisme; TITEL 1: De vooruitgang consolideren, de zwakke punten aanpakken en inzetten op de troeven om de ultraperifere gebieden centraal te stellen in het optreden van de EU 1. is ingenomen met het verslag van de Commissie van maart 2020, waarin voor het eerst de balans wordt opgemaakt van de uitvoering van het nieuw en sterker strategisch partnerschap met de ultraperifere gebieden, dat in oktober 2017 van start is gegaan, en met de inspanningen die zowel in de ultraperifere gebieden en de betrokken lidstaten, als in de Europese instellingen zijn geleverd voor de concrete uitvoering van het partnerschap; dringt erop aan deze verbeteringen te consolideren in de nieuwe EU-strategie voor deze gebieden; 2. wijst op de talrijke verbeteringen voor de ultraperifere gebieden in het nieuwe MFK 2021-2027, op het gebied van zowel de begroting als de wetgeving, door middel van specifieke voorzieningen in de structuurfondsen en de horizontale programma’s en is tevreden over de aanvullende maatregelen voor de ultraperifere gebieden in het kader van het Europese herstelplan “NextGenerationEU”; benadrukt dat artikel 349 VWEU in samenhang met artikel 7 moet worden gelezen om bij de tenuitvoerlegging van het EU-recht een gedifferentieerde benadering van de ultraperifere gebieden mogelijk te maken, waarbij ten volle rekening wordt gehouden met hun specifieke kenmerken en structurele beperkingen, in overeenstemming met het arrest van het Hof van Justitie van 15 december 2015; 3. neemt met voldoening kennis van de verlenging en handhaving tot 2027 van verschillende fiscale uitzonderingen voor de ultraperifere gebieden (AIEM-belasting (“Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias”, die van toepassing is op de Canarische Eilanden), heffing op over zee aangevoerde goederen, verlaagde belastingtarieven voor likeuren, rum en sterkedrank uit de Azoren en Madeira en traditionele rum uit de Franse overzeese departementen); stipt aan dat het belangrijk is dat de maatregelen die op grond van artikel 349 VWEU voor de ultraperifere gebieden zijn getroffen, een permanent karakter krijgen, aangezien deze een dubbel doel dienen, namelijk de bescherming van de lokale productie en de bestrijding van de hoge kosten voor levensonderhoud, en dat ervoor moet worden gezorgd dat de burgers van de ultraperifere gebieden naar behoren worden geïnformeerd over de tenuitvoerlegging van deze maatregelen; 4. moedigt zowel de diensten van de Commissie als de nationale en regionale autoriteiten aan om te komen tot een goed evenwicht tussen een legitieme en onontbeerlijke controle op het gebruik van de Europese middelen enerzijds, en de voor de modernisering en het optimale gebruik van deze middelen noodzakelijke vereenvoudiging en flexibilisering van de administratieve regels anderzijds, teneinde de lokale initiatieven te ondersteunen; A. Een Europese reflex om systematisch rekening te houden met de ultraperifere gebieden 5. wenst dat het voor de Europese instellingen een reflex wordt om bij de vaststelling van al het Europees overheidsbeleid systematisch een horizontale en geïntegreerde aanpak te volgen met oog voor de realiteit en uitdagingen van de ultraperifere gebieden; 6. verzoekt de Commissie om, overeenkomstig haar rol als “hoedster van de verdragen”, van de eenheid ultraperifere gebieden in DG REGIO de “hoedster van de goede toepassing van artikel 349 VWEU” te maken en om een volwaardig directoraat in te stellen dat rechtstreeks in contact staat met de aanspreekpunten voor de ultraperifere gebieden in de andere directoraten-generaal; 7. verzoekt de Raad een specifiek comité voor de ultraperifere gebieden in te stellen, naar het model van het Speciaal Comité Landbouw, dat erop zou moeten toezien dat er bij de verschillende Europese initiatieven en wetteksten rekening wordt gehouden met de prioriteiten en de situatie van de ultraperifere gebieden; 8. dringt aan op de aanstelling van een “vaste rapporteur voor de ultraperifere gebieden” om het toezicht van het Parlement op de correcte toepassing van artikel 349 VWEU in het Europees overheidsbeleid te versterken; B. Betere communicatie en informatieverstrekking 9. verzoekt met klem om de invoering van een echte communicatiestrategie die met name op de jongeren is gericht en tot doel heeft hen te informeren over de door de Unie geboden mogelijkheden en hen bewust te maken van het dagelijkse nut van Europa; vraagt om in alle ultraperifere gebieden een bureau van de Commissie in te richten, gezien de archipelstructuur van veel van deze gebieden en de vele en geografisch gescheiden gebiedsdelen; 10. beveelt aan beter gebruik te maken van de verschillende platforms voor uitwisselingen tussen autoriteiten, zoals het programma TAIEX-REGIO PEER 2 PEER voor de cohesiefondsen, het programma TAIEX-EIR PEER 2 PEER voor milieuaangelegenheden of het Europees stakeholdersplatform voor de circulaire economie; 11. stelt voor een “Erasmus” in het leven te roepen voor de autoriteiten die de Europese middelen beheren in de ultraperifere gebieden, zodat goede praktijken en voorbeelden worden gedeeld en de cohesiefondsen optimaal worden benut; 12. benadrukt de belangrijke rol van de website (10) met statistische gegevens over de ultraperifere gebieden (Eurostat), die tot stand is gekomen in samenwerking met de statistische diensten van Portugal, Spanje, Frankrijk en de ultraperifere gebieden; betreurt dat er geen alomvattende gegevens beschikbaar zijn over Saint-Martin, waardoor het onmogelijk is tot volledige en vergelijkbare analyses van alle ultraperifere gebieden te komen; spoort de Commissie en met name Eurostat ertoe aan over alle ultraperifere gebieden betrouwbare, geaggregeerde en actuele gegevens te verzamelen die het mogelijk maken sectorale analyses uit te voeren en de effecten van de uitvoering van Europees beleid in de ultraperifere gebieden te beoordelen; C. De toekomst vormgeven 13. vraagt de ultraperifere gebieden beter te betrekken bij de besprekingen in het kader van de Conferentie over de toekomst van Europa, met name via de Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden, teneinde de conferentie te verrijken met de visie van de ultraperifere gebieden en met het oog op de daadwerkelijke toepassing van artikel 349 VWEU in de toekomstige EU-programma’s en beleidsmaatregelen; 14. benadrukt dat de dialogen met de burgers van fundamenteel belang zijn om nabijheid te creëren en bruggen te bouwen tussen de ultraperifere gebieden en de Europese instellingen; verzoekt de Commissie in dit verband deze dialogen te intensiveren, met name in de ultraperifere gebieden; 15. roept de Commissie op om mee te werken aan een nieuwe strategie voor en met de ultraperifere gebieden, rekening houdend met de plaatselijke omstandigheden en behoeften en de aanbevelingen van het Europees Parlement en gestoeld op respect voor de specifieke eigenschappen, consolidering van de verworvenheden, optimalisering van de bestaande regelingen, innovatie en opwaardering van de ultraperifere gebieden als “oplossingsgebieden”; 16. beveelt aan om voor dit nieuwe strategische partnerschap een volwaardig actieplan uit te werken met inspraak van de voornaamste belanghebbenden, met name nationale, regionale en lokale overheden, economische en sociale actoren, het maatschappelijk middenveld, de academische wereld en niet-gouvernementele organisaties; 17. dringt erop aan dat de nieuwe strategie en het bijbehorende actieplan zo spoedig mogelijk ten uitvoer worden gelegd om de ultraperifere gebieden te helpen bij hun economisch en sociaal herstel; TITEL 2: Investeren in fatsoenlijke banen, de solidariteit versterken en in de eerste plaats optreden voor jongeren 18. is zich ervan bewust dat de ultraperifere gebieden de Unie mogelijkheden bieden om proefprojecten op te zetten in het licht van de sociaal-economische uitdagingen en de klimaatproblematiek, maar dat deze dynamiek vereist dat de achterstanden als gevolg van de structurele handicaps sneller worden ingehaald en dat de middelen ter compensatie van deze structurele handicaps in verband met de afgelegen ligging en het insulaire karakter, die van essentieel belang zijn voor een volledige en eerlijke integratie van de ultraperifere gebieden in de Europese ruimte, worden geconsolideerd en afgebakend; A. De solidariteit versterken 19. roept de Commissie, de lidstaten en de ultraperifere gebieden op van de bestrijding van armoede, werkloosheid en sociale uitsluiting – ook van personen met een handicap – de prioriteit te maken in het kader van Europese solidariteit en tegelijkertijd te investeren in opleiding en onderwijs en in toekomstige projecten die gericht zijn op met name sociale innovatie, omscholing en diversificatie; 20. is van mening dat het cohesiebeleid meer voordelen moet opleveren voor vrouwen die in de ultraperifere gebieden wonen, en gendergelijkheid en de daadwerkelijke uitvoering van de EU-strategie inzake gendergelijkheid in de ultraperifere gebieden moet bevorderen; 21. benadrukt de belangrijke rol van de sociale en solidaire economie in de ultraperifere gebieden, die dienstdoet als partner van de regionale en lokale autoriteiten bij het aanpakken van de beperkingen als gevolg van de afgelegen ligging, armoede en sociale uitsluiting, en bij het scheppen van werkgelegenheid en het ontwikkelen van initiatieven in deze gebieden, in overeenstemming met diverse Europese strategieën; pleit voor erkenning van deze realiteit op Europees niveau en voor rechtstreekse toegang van deze non-profitsector tot Europese subsidies; B. De gezondheid beschermen 22. benadrukt dat de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden ze kwetsbaarder maken voor wereldwijde incidenten, zoals de COVID-19-pandemie; dringt er daarom op aan lering te trekken uit deze crisis en rekening te houden met de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden wanneer gebeurtenissen van deze aard zich opnieuw voordoen; 23. stelt voor een onderzoekscentrum op te richten dat zich bezighoudt met tropische infectieziekten en ziekten die veel voorkomen in de ultraperifere gebieden, zoals diabetes, obesitas en bepaalde vormen van kanker, en de nodige middelen ter beschikking te stellen om de achterstand in de gezondheidszorg in de ultraperifere gebieden weg te werken; 24. stelt voor een proefproject naar het voorbeeld van de voorbereidende actie BEST op te zetten ter ondersteuning van de werkzaamheden met betrekking tot geneeskrachtige planten in de ultraperifere gebieden; C. Jongeren: een prioriteit inzake acties en resultaten 25. wijst er nogmaals op dat in de ultraperifere gebieden de kracht van de jeugd een grote, vaak onderbenutte troef is die een prioritaire as zou moeten zijn voor de ontwikkeling van concrete oplossingen, waarbij massaal Europese middelen moeten worden uitgetrokken voor onderwijs, opleiding en begeleiding, huisvesting en fatsoenlijk en degelijk werk voor jongeren; 26. onderstreept in dit verband dat prioriteit moet worden gegeven aan investeringen in alle onderwijsniveaus en een leven lang leren in de ultraperifere gebieden om schooluitval tegen te gaan; verzoekt de Commissie onderwijs te beschouwen als “prioritaire doelstelling” voor de ontwikkeling van de ultraperifere gebieden, door regionale en lokale autoriteiten te helpen bij het uitstippelen van overheidsbeleid dat jongeren stimuleert en aantrekkelijke nieuwe kansen biedt op het vlak van onderwijs, opleiding, bijscholing en omscholing, op lokaal en regionaal niveau, met inbegrip van digitale vaardigheden, via contactonderwijs of afstandsonderwijs, zodat zij erkende vaardigheden kunnen opdoen; 27. moedigt de beschikbaarstelling van Europese middelen aan om enerzijds in de geografische zones van de ultraperifere gebieden “excellentiecampussen” tot stand te brengen door de interconnectie tussen scholen, universiteiten en opleidingscentra in die gebieden te bevorderen, en anderzijds onderzoekscentra op te richten om de biodiversiteit in de ultraperifere gebieden beter te bestuderen en te leren kennen; 28. wijst er gezien de jeugdwerkloosheid in de ultraperifere gebieden op dat het noodzakelijk is specifieke maatregelen in te stellen, met name via het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief; is in dit verband ingenomen met de totstandbrenging van een aanvullende toewijzing voor ultraperifere gebieden in het kader van het ESF+ voor 2021-2027 en verzoekt de betrokken gebieden deze nieuwe financieringsbron aan te wenden om de inzetbaarheid, mobiliteit en opleiding in de ultraperifere gebieden te ondersteunen; 29. verzoekt de Commissie de werkgelegenheid voor jongeren in de ultraperifere gebieden te ondersteunen door samen met de particuliere sector, universiteiten en lokale overheden een digitaal éénloketsysteem op te zetten om het zoeken naar een eerste baan en de oprichting of overname van bedrijven in de ultraperifere gebieden te ondersteunen; D. De realiteit van de ultraperifere gebieden sterker integreren in Erasmus+ 30. verzoekt om bij de tenuitvoerlegging van het Erasmus+-programma maximale steun toe te kennen aan studenten uit de ultraperifere gebieden, zo nodig met een financiële verhoging om de werkelijke reiskosten te dekken, en om de mobiliteit met derde landen binnen de geografische, culturele en historische ruimte van ieder ultraperifeer gebied en uitwisselingen tussen ultraperifere gebieden te bevorderen; 31. benadrukt tevens dat het van cruciaal belang is de deelname van de ultraperifere gebieden aan alle acties van het Erasmus+-programma te vergroten en nauwe samenwerking en mobiliteitsuitwisselingen tussen onderwijs-, sociale en sportinstellingen te bevorderen; TITEL 3: Duurzame en eerlijke groei bevorderen, de groene en blauwe economie stimuleren en nieuwe beroepen promoten met het oog op klimaatneutraliteit tegen 2050 32. benadrukt dat het belangrijk is lokale initiatieven te stimuleren door alle productiebedrijven in de ultraperifere gebieden te ondersteunen, met bijzondere aandacht voor zeer kleine, kleine en middelgrote ondernemingen en de toeristische, ambachtelijke, culturele en digitale sector, de industrie en de bouw; benadrukt de noodzaak van duurzame en veerkrachtige innovatieve investeringen; 33. moedigt de ultraperifere gebieden aan zich aan te sluiten bij het “Local 2030” -netwerk en scoreborden voor duurzame ontwikkeling te ontwikkelen om hun oplossingen beter te delen; 34. wijst er nogmaals op dat beroepen die verband houden met de landbouw, de veeteelt, de visserij, de zee of het milieu, in de ultraperifere gebieden aantrekkelijker moeten worden gemaakt, met name voor jongeren, omdat deze beroepen een structurele rol vervullen op economisch, sociaal en milieugebied; A. Landbouwbeleid en groene economie 35. benadrukt dat de specifieke kenmerken en landbouwmodellen van de ultraperifere gebieden moeten worden opgenomen in de strategische plannen en het beheer van de programma’s voor plattelandsontwikkeling van het GLB met het oog op een meer geregionaliseerde en flexibeler aanpak; 36. dringt aan op handhaving of zelfs versterking van specifieke maatregelen en financiële toewijzingen in het kader van de Posei-regeling om de doelstellingen van voedselautonomie, agro-ecologische transitie, groene groei, diversificatie en respons op marktcrises in de ultraperifere gebieden te verwezenlijken; wijst erop dat de bedragen in het kader van de Posei-regeling niet zijn aangepast aan de inflatie, in tegenstelling tot andere betalingen in het kader van het GLB; 37. benadrukt dat de Posei-regeling van fundamenteel belang is voor de bevordering van de economische en sociale cohesie in de EU, de instandhouding van het platteland en de bestrijding van de ontvolking in de ultraperifere gebieden, en onderstreept in dit verband de positieve beoordeling van de Posei-regeling door de Commissie; 38. constateert dat de verdwijning van quota en gegarandeerde prijzen die met de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker van 2005 in gang is gezet, de rietsuikerproducenten in de ultraperifere gebieden heeft geschaad; wijst op de noodzaak alle in het kader van artikel 349 VWEU ingestelde specifieke instrumenten een blijvend karakter te geven met het oog op het duurzame concurrentievermogen van deze sector; verzoekt om invoering van een steunmechanisme voor rietsuikerproducenten in geval van dalende suikerprijzen op de wereldmarkt; 39. dringt er bij de Commissie op aan de budgetten voor de promotie-, bewustmakings- en bevorderingscampagnes met betrekking tot de kwaliteitsregelingen van de EU te verhogen, met name wat betreft: 40. steunt de “van boer tot bord”-strategie, die het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen voor de EU verder beperkt, maar benadrukt dat rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van tropische en subtropische gewassen in de ultraperifere gebieden en dat die transitie moet worden begeleid; 41. onderstreept ten slotte andermaal dat het belangrijk is het Elfpo-medefinancieringspercentage voor de ultraperifere gebieden op 85 % te houden, met name om de biodiversiteit in de land- en bosbouw te herstellen, in stand te houden en te versterken, en om de ontwikkeling van plattelandsgebieden in de ultraperifere gebieden te bevorderen; B. Visserijbeleid en blauwe economie 42. wijst nogmaals op de fundamentele rol van de blauwe economie in en voor de ultraperifere gebieden; dringt aan op de invoering van op de natuur gebaseerde oplossingen en benadrukt dat het evenwicht tussen de rijkdommen van de oceanen en de ontwikkeling van maritieme activiteiten in acht moet worden genomen; 43. verzoekt de Commissie in de ultraperifere gebieden proefprojecten rond de blauwe economie en opleiding op te zetten, teneinde deze gebieden een leidende positie op het vlak van oceaangovernance te geven, en innovatie en onderzoek te ondersteunen, onder andere inzake hydrobiologisch afbreekbare materialen met het oog op de overgang naar een circulaire economie, zonder deze materialen echter te beschouwen als een remedie tegen mariene verontreiniging; 44. vraagt om een versterking van de specifieke regelingen in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid via het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur (EFMZVA) om de beoogde voedselautonomie te verwezenlijken en de ultraperifere gebieden te begeleiden bij hun blauwe groei, met name door te voorzien in doeltreffende en pragmatische oplossingen voor het vervoer van visserijproducten uit de ultraperifere gebieden, zodat deze snel en zo goed mogelijk op de leidende markten aankomen; 45. is bezorgd over de soms slechte en verouderde toestand van de vissersvloten in de ultraperifere gebieden en de gevolgen van dit gevaar voor de vissers en het milieu; wijst erop dat de visserijactiviteit in deze gebieden grotendeels gebaseerd is op traditionele praktijken, en betreurt daarom dat de vernieuwing van de ambachtelijke vloten van de ultraperifere gebieden niet in aanmerking komt voor steun in het kader van het EFMZVA voor de periode 2021-2027, op voorwaarde dat er een evenwicht is tussen de vangstcapaciteit en de vangstmogelijkheden in de ultraperifere gebieden (inachtneming van de maximale duurzame opbrengst); 46. dringt er bij de Commissie op aan de lidstaten bij te staan bij het verbeteren van de verzameling van wetenschappelijke gegevens die nodig zijn om te voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor staatssteun voor de vernieuwing van de vissersvloten in de ultraperifere gebieden; 47. wijst erop dat de Commissie in het kader van artikel 29 quinquies van de EFMZVA-verordening heeft toegezegd een tussentijds verslag uit te brengen over het hoofdstuk inzake de ultraperifere gebieden (hoofdstuk V) en na te gaan of er behoefte is aan een afzonderlijke verordening voor de visserij in de ultraperifere gebieden; 48. verzoekt de Commissie en de Raad om vanaf 2027 een met Posei vergelijkbaar steuninstrument in het leven te roepen voor de maritieme sector en de visserij in de ultraperifere gebieden, met als doel financiering beschikbaar te stellen om tegemoet te komen aan de specifieke behoeften van deze gebieden; 49. wijst op de noodzaak om de ultraperifere gebieden te beschermen bij het sluiten van visserijovereenkomsten met derde landen; C. Duurzaam toerisme 50. verzoekt de Commissie en de lidstaten de toeristische sector in de ultraperifere gebieden krachtig te ondersteunen om het herstel en de duurzame groei te bevorderen en de noodzakelijke sociale, ecologische en digitale transformatie van de sector te bewerkstelligen, met name in kmo’s; 51. benadrukt dat moet worden ingezet op duurzaam toerisme door steun te verlenen aan vernieuwende proefprojecten ter bevordering van groenere en digitale oplossingen, gericht op het benutten en eerbiedigen van het natuurlijke potentieel van de gebieden door middel van ecotoerismeprojecten; 52. pleit ervoor om op lange termijn één Europees label voor duurzaam toerisme tot stand te brengen dat betrekking heeft op onder meer de aspecten kwaliteit, toegankelijkheid en inclusie, met bijzondere aandacht voor de ultraperifere gebieden; D. Milieu, biodiversiteit, klimaat en energie 53. is ingenomen met het feit dat in de Green Deal en de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 rekening wordt gehouden met het uitzonderlijke biodiversiteitspotentieel van de ultraperifere gebieden; 54. is groot voorstander van de bevordering van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN en van het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 (11) (de taxonomieverordening); 55. is bezorgd over de toenemende frequentie en het geweld van weerfenomenen in de ultraperifere gebieden, die rechtstreeks verband houden met de klimaatverandering, en wijst nogmaals op de noodzaak van krachtige maatregelen op alle niveaus om de investeringen te coördineren die nodig zijn voor aanpassing, veerkracht en preventie in het licht van deze toegenomen dreigingen; beveelt aan meer gebruik te maken van het Uniemechanisme voor civiele bescherming; 56. herinnert eraan dat de specifieke uitdagingen waarmee de ultraperifere gebieden worden geconfronteerd, zoals de stijging van de zeespiegel, de stijging van de temperatuur van de zee en de toenemende frequentie van aardbevingen en overstromingen, vereisen dat het wetgevingskader van de EU rekening houdt met deze specifieke kenmerken en, indien nodig, voorziet in afwijkingen en financiële en technische stimulansen; 57. benadrukt dat de uitvoering van de biodiversiteitsstrategie in de ultraperifere gebieden gecoördineerd moet worden met de inspanningen voor een duurzame ontwikkeling van de sectoren landbouw, bosbouw, visserij en aquacultuur in deze gebieden; 58. moedigt de opkomst aan van nieuwe milieugerelateerde beroepen, alsook de ondersteuning van actoren op het terrein die zich inzetten voor de bescherming van de biodiversiteit en het milieu, met name verenigingen en ngo’s, en pleit in dit verband voor versterking van het partnerschapsbeginsel; 59. vraagt dat het nieuwe, in de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 voorziene kenniscentrum voor biodiversiteit meer aandacht schenkt aan de gegevens van alle Europese overzeese entiteiten en inzet op de ontwikkeling van een overzeese component van het Europees plan voor natuurherstel; 60. verzoekt de Commissie en de betrokken lidstaten om in de ultraperifere gebieden doelstellingen op het gebied van natuurbescherming en -herstel te bevorderen en actief te ondersteunen, en dringt voorts aan op de oprichting van een natuurnetwerk doorheen de ultraperifere gebieden; 61. wijst erop dat het vertrek van jongeren uit de meest geïsoleerde delen van de ultraperifere gebieden de capaciteit inzake bosbeheer niet ten goede komt en leidt tot een verhoogd risico op bosbranden vanwege het gebrek aan beheer van deze hulpbronnen en de groei van invasieve plantensoorten; dringt aan op mechanismen om ons milieu te beschermen door ontvolking tegen te gaan, meer inwoners in dergelijke plekken aan te trekken en te behouden, en activiteiten op het gebied van duurzame landbouw en de natuur te stimuleren; 62. is ingenomen met het feit dat het BEST-initiatief deel uitmaakt van het LIFE-programma; dringt aan op een jaarlijkse toewijzing van ten minste 8 miljoen EUR voor het BEST-initiatief om gebieden te ondersteunen bij de tenuitvoerlegging van de nieuwe biodiversiteitsstrategie van de EU, die vereist dat ten minste 30 % van de land- en zeegebieden bescherming geniet; stelt voor een effectbeoordeling uit te voeren inzake de eventuele toepassing van Natura 2000 op de Franse ultraperifere gebieden, teneinde de meest geschikte instrumenten ter bescherming van de biodiversiteit en het milieu in die gebieden vast te stellen; 63. bevestigt nogmaals dat het de bedoeling is dat de ultraperifere gebieden zelfvoorzienend worden op energiegebied en spreekt zijn volledige steun uit voor de doelstelling van 100 % hernieuwbare energie door het gebruik van fossiele brandstoffen in de ultraperifere gebieden geleidelijk af te schaffen en het groeiende potentieel van duurzame en hernieuwbare energie, ook op volle zee, meer te benutten, in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs en de Europese verbintenis om uiterlijk in 2050 koolstofneutraal te zijn en de klimaatdoelstellingen voor 2030 te verwezenlijken; 64. pleit voor steun ter verbetering van de energie-efficiëntie van woningen in de ultraperifere gebieden; wijst op de specifieke kenmerken en beperkingen inzake de toegang tot gecertificeerd materiaal daarvoor; benadrukt het belang van het Fonds voor een rechtvaardige transitie en React-EU, die voorzien in financiering voor de transities in de ultraperifere gebieden; E. Integratie en opwaardering van de circulaire economie 65. wijst erop dat de circulaire economie, de doelstelling nulverontreiniging, energie-efficiëntie en instandhouding van de biodiversiteit fundamentele beginselen van deze nieuwe strategie ten aanzien van de ultraperifere gebieden moeten zijn en moeten leiden tot duurzamere gebruiken met het oog op instandhouding van de gebieden, economische ontwikkeling, werkgelegenheid en cohesie; 66. verzoekt de Commissie een degelijke begeleiding van de ultraperifere gebieden voor te stellen teneinde een nieuw duurzaam economisch model te ondersteunen, door middel van structurele initiatieven voor de ontwikkeling van de circulaire economie en de bevordering van banen en nieuwe “groene” beroepen; 67. benadrukt dat de circulaire economie moet worden geïntegreerd in het beleid inzake afvalbeheer in de ultraperifere gebieden; dringt aan op de ontwikkeling van innovatieve oplossingen voor de vermindering en nuttige toepassing van afval in de ultraperifere gebieden; waarschuwt voor de complexiteit en de kosten van afvalbeheer in de ultraperifere gebieden, die steun nodig hebben voor investeringen in infrastructuur om de overgang naar een circulaire economie te bevorderen; 68. verzoekt de Commissie ook om in de ultraperifere gebieden een centrum voor de bestrijding van zeeverontreiniging op te richten, om de ontwikkeling van infrastructuur voor de inzameling en verwerking van zwerfvuil op zee te ondersteunen; 69. verzoekt de Commissie om in het kader van het programma Horizon Europa op te roepen tot het indienen van voorstellen voor wetenschappelijke onderzoeksprojecten met betrekking tot de ultraperifere gebieden, in het verlengde van de verwezenlijkingen van het programma Horizon 2020; TITEL 4: Zich aanpassen aan de uitdagingen en kansen in een gemondialiseerde wereld 70. wijst erop dat de ultraperifere gebieden een groot potentieel en specifieke troeven hebben die de hele Unie ten goede kunnen komen en dat Europa moet steunen op de ultraperifere gebieden en op hun samenwerking met de buurlanden, teneinde zijn democratische waarden, milieudoelstellingen en sociale doelstellingen te bevorderen; 71. verzoekt de Commissie macroregionale strategieën voor de ultraperifere gebieden in hun respectieve geografische gebieden op te stellen en te bevorderen, en daarbij alle mogelijkheden te onderzoeken voor een betere coördinatie in de praktijk van de gelijktijdige inzet van de verschillende EU-fondsen (d.w.z. het EFRO, het LGO-besluit en Europa in de wereld (het instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking)); 72. verzoekt de Commissie tevens in de macroregionale strategie voor het Atlantisch gebied rekening te houden met de ultraperifere gebieden door er onderwerpen in op te nemen die hen meer aanbelangen; 73. zet aan tot de uitrol van het nieuwe onderdeel samenwerking met de ultraperifere gebieden in het kader van het nieuwe Interreg-programma; 74. benadrukt de noodzaak om de ontwikkeling van samenwerkingsprojecten tussen de verschillende ultraperifere gebieden te versterken, stimuleren en bevorderen, met het oog op de ontplooiing van hun geostrategische en geo-economische situatie en de uitwisseling van optimale werkwijzen; A. Een rechtvaardig en passend mededingingsbeleid 75. benadrukt dat de economieën van de ultraperifere gebieden moeten worden beschermd tegen agressieve handelspraktijken, zoals dumpingmarkten en misbruik van monopolieposities; 76. dringt er bij de Commissie op aan bij de uitvoering van haar mededingingsbeleid terdege rekening te houden met de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden, en met name hun afgelegen ligging ten opzichte van het Europese vasteland en de geringe omvang van hun markten, en benadrukt het nut van afwijkingen inzake staatssteun voor de ultraperifere gebieden; 77. is ingenomen met de aanpassing van de Europese staatssteunwetgeving aan de COVID-19-crisis; verzoekt de Commissie na te gaan of sommige van deze uitzonderlijke maatregelen voor de ultraperifere gebieden permanent moeten worden gehandhaafd, samen met de handhaving van de maatregelen die voor deze gebieden reeds bestaan in de algemene groepsvrijstellingsverordening (12) (AGVV) en in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen; 78. vraagt om de invoering van een specifiek statuut voor de ondernemingen in de ultraperifere gebieden om zo hun concurrentievermogen te verhogen, met name in hun regio; B. Vervoer en ontsluiting 79. wijst erop dat de ultraperifere gebieden ernstige beperkingen ondervinden in verband met hun afgelegen ligging, geringe connectiviteit, afhankelijkheid van havens en luchthavens, en orografie; is van mening dat het vervoersbeleid volledig moet worden afgestemd op de realiteit in de ultraperifere gebieden, binnen het kader van het EFRO en de Connecting Europe Facility (CEF); verzoekt de Commissie ook een Posei-vervoersprogramma in het leven te roepen als aanvullend instrument ter compensatie van alle nadelen en verliezen samen; 80. benadrukt dat het zaak is de zee- en luchtverbindingen binnen en tussen de ultraperifere gebieden maar ook met het Europese vasteland en aangrenzende derde landen te consolideren en te ontwikkelen, om de toegankelijkheid ervan te ondersteunen; 81. benadrukt dat het gebruik van duurzamere en schonere vervoerswijzen in de ultraperifere gebieden moet worden gestimuleerd door alternatieven voor fossiele energiebronnen te bevorderen; 82. staat achter de wens van de EU om in te zetten op groene scheepvaart en innovatieve havenactiviteiten teneinde de koolstof- en de milieuvoetafdruk van de EU te verkleinen en vraagt om de ultraperifere gebieden daarvan te laten profiteren; 83. benadrukt dat de kosten van passagiers- en goederenvervoer tot een minimum moeten worden beperkt om het beginsel van territoriale cohesie en continuïteit alsook gelijke kansen voor alle burgers te waarborgen; pleit voor het behoud van de prijzen voor luchtvervoer (van en naar de ultraperifere gebieden), vervoer over land (intern, tussen gemeenten) en zeevervoer (tussen regio’s en eilanden); is in dit verband van mening dat er in de regeling voor de handel in CO 2 -emissierechten uitzonderingsmaatregelen voor de ultraperifere gebieden moeten komen, voor zowel het zee- als het luchtvervoer, en waar nodig financiële en technische stimulansen moeten worden geboden; 84. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de CEF een specifieke oproep tot het indienen van voorstellen en aangepaste subsidiabiliteitscriteria voor de ultraperifere gebieden omvat, zodat steun kan worden verleend voor infrastructuur voor de levering van alternatieve en duurzame brandstoffen in de voornaamste havens van deze gebieden, alsook voor stedelijke mobiliteit en de luchtvaart; 85. verzoekt de Commissie tevens bij de herziening van Verordening (EU) nr. 1315/2013 betreffende het trans-Europees vervoersnetwerk (13) rekening te houden met de ultraperifere dimensie door te zorgen voor interconnectie tussen het kernnetwerk en het uitgebreide netwerk en door het conceptuele kader voor snelwegen op zee te versoepelen; 86. acht het noodzakelijk dat de Commissie technische ondersteuning biedt om de toegang van de ultraperifere gebieden tot Europese financiering te vergemakkelijken, met name voor projecten in verband met de Green Deal en de aanleg van grote infrastructuur in het kader van het InvestEU-programma; C. Digitalisering en ruimtevaart 87. is ingenomen met het voorstel van het programma Digitaal Europa, dat beoogt bij te dragen tot meer connectiviteit en betere digitale vaardigheden in de ultraperifere gebieden; verzoekt de Commissie de nodige technische ondersteuning te bieden voor de opzet van Europese digitale-innovatiehubs in de ultraperifere gebieden, zoals bepaald in het programma Digitaal Europa; 88. benadrukt dat het in dit tijdperk van mondialisering en in een sterk gedigitaliseerde wereld noodzakelijk is de digitale connectiviteit van de ultraperifere gebieden in overeenstemming met de Europese digitale agenda te garanderen, aangezien dit een belangrijk instrument is voor economische ontwikkeling en gelijke kansen; 89. wijst erop dat satellieten voor ononderbroken connectiviteit met een zeer grote capaciteit zorgen, wat van essentieel belang is om de digitale kloof te dichten, met name in de ultraperifere gebieden; verzoekt de Commissie daarom de Europese ruimtevaartstrategie bij te werken, met specifieke maatregelen voor de ultraperifere gebieden; D. Handelsbeleid 90. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de ultraperifere gebieden ten volle profiteren van de internationale overeenkomsten tussen de EU en derde landen (economische partnerschapsovereenkomsten (EPO’s), vrijhandelsovereenkomsten, enz.), door een taskforce op te richten voor de gevolgen van het handelsbeleid voor de ultraperifere gebieden, waarbij de ultraperifere gebieden, met inbegrip van vertegenwoordigers van de sectoren van de ultraperifere gebieden, daadwerkelijk worden betrokken; 91. verzoekt de Commissie een studie uit te voeren om het cumulatieve effect van handelsovereenkomsten met derde landen op de sociaal-economische ontwikkeling van de ultraperifere gebieden te meten; 92. dringt erop aan dat de Europese sociale en milieunormen in handelsovereenkomsten met derde landen worden nageleefd en dat de naleving van deze overeenkomsten wordt gewaarborgd door middel van efficiënte en operationele maatregelen; 93. merkt op dat de toename van het aantal handelsovereenkomsten met derde landen die dezelfde landbouwproducten voor uitvoer produceren als de ultraperifere gebieden, maar met verschillende sociale en milieuomstandigheden, de mededinging kan verstoren en de verdeling van de markt kan wijzigen doordat zij het concurrentievermogen van EU-producenten van deze producten in het gedrang brengen; 94. dringt aan op een gedifferentieerde behandeling van de productie van de ultraperifere gebieden bij alle nieuwe onderhandelingen over EPO’s en vrijhandelsovereenkomsten om het juiste evenwicht te vinden tussen de bescherming van gevoelige landbouwproducten en de verdediging van de offensieve belangen van de Unie, door passende vrijwaringsclausules, overgangsperioden en quota voor de producten van de ultraperifere gebieden in overweging te nemen en, in sommige gevallen, de meest gevoelige producten, zoals bijzondere suikers, uit te sluiten; 95. herinnert aan de gemeenschappelijke verklaring van de drie instellingen die aan de verordening betreffende het stabilisatiemechanisme is gehecht bij de toetreding van Ecuador tot de overeenkomst tussen de EU en Peru en Colombia, waarin te lezen staat dat de Commissie na het verstrijken van het stabilisatiemechanisme de marktontwikkeling zal analyseren en dat zij bij een verslechtering van de situatie van de Europese bananenproducenten, na raadpleging van de betrokken partijen, zal optreden; 96. beveelt een specifieke controle door de Europese verantwoordelijke voor de handhaving van de handelsregels (Chief Trade Enforcement Officer) aan om discriminerende situaties voor de ultraperifere gebieden te voorkomen, en dringt erop aan dat voor invoer van biologische producten uit derde landen het “conformiteitsbeginsel” wordt opgelegd; E. Bevordering van culturele ontwikkeling 97. benadrukt dat de ultraperifere gebieden ambassadeurs zijn voor de uitbreiding van de invloedssfeer van de EU en dat zij een reële kans vormen voor het externe beleid van de Unie vanwege hun nabijheid en directe betrekkingen met een groot aantal derde landen; 98. benadrukt de voordelen die gepaard gaan met de geostrategische ligging en de historische betrekkingen van verschillende ultraperifere gebieden in de Atlantische Oceaan met het Amerikaanse continent en de Caribische eilandstaten; beveelt aan gebruik te maken van de bevoorrechte ligging van deze gebieden om de internationale betrekkingen van de Europese Unie in de regio te stimuleren; 99. herinnert eraan dat cultuur een pijler is van persoonlijke ontwikkeling en wederzijdse verrijking; is van mening dat uitwisselingen op het gebied van cultuur beter moeten worden gesteund; 100. dringt aan op bescherming en ondersteuning van de regionale talen van de ultraperifere gebieden, die zowel culturele troeven als middelen voor macroregionale integratie en uitwisseling vormen; F. Migratiebeleid 101. neemt met bezorgdheid kennis van de gevolgen van migratiestromen in de ultraperifere gebieden; is bezorgd over de situatie van niet-begeleide minderjarige migranten in de ultraperifere gebieden en dringt aan op de toepassing van de hoogste humanitaire opvangnormen die aan deze minderjarigen aangepast zijn; benadrukt de noodzaak van een humane aanpak die kan zorgen voor een doeltreffend beheer van migratiestromen in overeenstemming met het nieuwe migratie- en asielpact en de waarden van de EU; 102. dringt aan op beschikbaarstelling van de middelen van het Fonds voor asiel, migratie en integratie en van specifieke aanvullende middelen om meer steun te verlenen aan lidstaten waarvan de ultraperifere gebieden onder zware migratiedruk staan; o o o 103. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europees Comité van de Regio’s, de lidstaten en de Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 174, 225 en 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de mededeling van de Commissie van 23 juli 2020, getiteld “Een nieuwe aanpak van de maritieme strategie voor het Atlantische gebied – het Atlantisch actieplan 2.0: Een geactualiseerd actieplan voor een duurzame, veerkrachtige en concurrerende blauwe economie in het Atlantische gebied van de Europese Unie ( COM(2020)0329 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020, getiteld “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 – De natuur terug in ons leven brengen” ( COM(2020)0380 ), – gezien de overeenkomst die op 12 december 2015 tijdens de 21e Conferentie van de partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (COP21) in Parijs is goedgekeurd (Overeenkomst van Parijs) (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019, getiteld “De Europese Green Deal” ( COM(2019)0640 ), – gezien zijn resolutie van 15 januari 2020 over de Europese Green Deal (2) , – gezien het eerste Atlantische actieplan van 13 mei 2013 ( COM(2013)0279 ) en de tussentijdse evaluatie ervan van 23 februari 2018 (SWD(2018)0049), – gezien de EU-strategieën van 10 juni 2009 voor het Oostzeegebied ( COM(2009)0248 ), van 8 december 2010 voor de Donauregio ( COM(2010)0715 ), van 28 juli 2015 voor het Alpengebied ( COM(2015)0366 ) en van 17 juni 2014 voor de Adriatische en Ionische regio ( COM(2014)0357 ), en zijn resoluties over deze strategieën (3) , – gezien de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (4) , – gezien Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (habitatrichtlijn) (5) en Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (de vogelrichtlijn) (6) , – gezien zijn resolutie van 16 januari 2020 over de 15e bijeenkomst van de Conferentie van de partijen (COP15) bij het Verdrag inzake biologische diversiteit (7) , – gezien Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad van 24 juni 2021 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds Plus, het Cohesiefonds, het Fonds voor een rechtvaardige transitie en het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur en de financiële regels voor die fondsen en voor het Fonds voor asiel, migratie en integratie, het Fonds voor interne veiligheid en het Instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid (8) , – gezien Verordening (EU) 2021/1059 van het Europees Parlement en de Raad van 24 juni 2021 betreffende specifieke bepalingen voor de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg) ondersteund door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en financieringsinstrumenten voor extern optreden (9) , – gezien Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (10) , – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2018 inzake het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 508/2014 van het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0390 ), – gezien zijn resolutie van 28 november 2019 over de noodsituatie op het gebied van klimaat en milieu (11) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 19 maart 2021 over de mededeling van de Commissie, getiteld “Een nieuwe aanpak van de maritieme strategie voor het Atlantische gebied – het Atlantisch actieplan 2.0”: Een geactualiseerd actieplan voor een duurzame, veerkrachtige en concurrerende blauwe economie in het Atlantische gebied van de Europese Unie, – gezien zijn resolutie van 25 maart 2021 over de ontwikkeling van een EU-strategie voor duurzaam toerisme (12) , – gezien het rapport van de missieraad van de Commissie voor gezonde oceanen, zeeën, en kust- en binnenwateren van 21 september 2020, getiteld “Mission Starfish 2030: Restore our Ocean and Waters by 2030”, – gezien de conclusies van de Raad van 5 juni 2019 over de uitvoering van de macroregionale strategieën van de EU, – gezien zijn resolutie van 9 maart 2011 over de Europese strategie voor het Atlantische gebied, (13) – gezien zijn resolutie van 13 september 2012 over de EU-strategie voor het Atlantische gebied van het cohesiebeleid (14) , – gezien het verslag van de Commissie van 20 mei 2014 betreffende het bestuur van macroregionale strategieën ( COM(2014)0284 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 januari 2011 over de bijdrage van het regionaal beleid aan duurzame groei in het kader van de “Europa 2020”-strategie ( COM(2011)0017 ), – gezien Richtlijn 2014/52/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van Richtlijn 2011/92/EU betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (15) , – gezien de mededeling van de Commissie van 17 mei 2021 over een nieuwe aanpak voor een duurzame blauwe economie in de EU — De blauwe economie van de EU transformeren voor een duurzame toekomst ( COM(2021)0240 ), – gezien Richtlijn 2008/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het beleid ten aanzien van het mariene milieu (kaderrichtlijn mariene strategie) (16) , – gezien Richtlijn 2007/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 over beoordeling en beheer van overstromingsrisico’s (17) , – gezien Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (18) , – gezien de studie van zijn directoraat-generaal Intern Beleid (beleidsondersteunende afdeling B: Structuur- en Cohesiebeleid) van 15 januari 2015 getiteld “New role of macro-regions in European Territorial Cooperation”, – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie vervoer en toerisme en de Commissie visserij, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A9-0243/2021 ), A. overwegende dat het Atlantische gebied zwaar is getroffen door de sociaal-economische gevolgen van COVID-19 en de negatieve gevolgen van de brexit; B. overwegende dat het Atlantische gebied het grootste zeebekken van de Europese Unie is; C. overwegende dat het kust- en maritiem toerisme een belangrijke bron van werkgelegenheid voor de Atlantische regio’s is en bijzonder te lijden heeft onder de sociaal-economische crisis als gevolg van de COVID-19-pandemie; D. overwegende dat de klimaatcrisis en de stijgende zeeniveaus ernstige gevolgen hebben voor alle kustregio’s en eilanden in het Atlantische gebied, die een kwetsbaar en uniek terrestrisch en marien milieu hebben; E. overwegende dat het Atlantische gebied van de EU Madeira, de Azoren, de Canarische Eilanden, Frans-Guyana, Martinique, Guadeloupe en Sint-Maarten als ultraperifere regio’s omvat, en dat het nieuwe Atlantische actieplan gericht moet zijn op al deze regio’s en nauwe samenwerking mogelijk moet maken met Atlantische landen en gebieden overzee (LGO’s) en Atlantische niet-EU-landen en hun regio’s; F. overwegende dat het totale bbp van het Atlantische gebied in 2015 2 175 miljard EUR bedroeg, oftewel 15 % van het bbp van de EU (19) ; G. overwegende dat de Atlantische strategie materiële en immateriële handelsstromen met Atlantische LGO’s en niet-EU-landen moet omvatten met de Atlantische regio’s van de EU, met inbegrip van de ultraperifere regio’s, als grondslag; H. overwegende dat de nieuwe EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030, de evaluatie van de richtlijn hernieuwbare energie (20) en de blauwe economie cruciaal zijn in de overgang naar een zeer energie-efficiënte en volledig op hernieuwbare energiebronnen gebaseerde economie, waaronder ook aangescherpte duurzaamheidscriteria vallen; I. overwegende dat de oceanen een essentiële rol vervullen in de aanpassing aan de klimaatverandering; J. overwegende dat gezonde oceanen en het behoud en herstel van hun ecosystemen van levensbelang zijn voor de mensheid als klimaatregulatoren, producenten van de zuurstoftoevoer in de atmosfeer van de aarde, reservoirs van biodiversiteit, bronnen van wereldwijde voedselzekerheid en menselijke gezondheid en bronnen van economische activiteiten, zoals visserij, vervoer, scheepsbouw, handel, toerisme, gastronomie, hernieuwbare energie, onderzoek en gezondheidsproducten; K. overwegende dat de “van boer tot bord” -strategie erop gericht is een rechtvaardig, gezond en milieuvriendelijk voedselsysteem tot stand te brengen; L. overwegende dat havens en vervoer een belangrijke rol spelen bij de bevordering van duurzame ontwikkeling en de overgang naar een koolstofvrije en op hernieuwbare energiebronnen gebaseerde economie; M. overwegende dat de maritieme sector van de EU ook een bijdrage moet leveren aan de aanpak van het verlies van biodiversiteit en van de aantasting van het milieu, alsmede aan de doelstellingen van de nieuwe EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030; N. overwegende dat het herziene Atlantisch actieplan 2.0 het potentieel van de blauwe economie in het Atlantische gebied moet ontsluiten en tegelijkertijd de mariene ecosystemen moet beschermen en moet bijdragen tot mitigatie van en aanpassing aan de klimaatverandering; O. overwegende dat onderwijs en opleiding op het gebied van blauwe vaardigheden, gezamenlijke onderzoeksprojecten en bewustmaking van het publiek over het potentieel en de kwetsbaarheid van de oceaan als natuurlijke omgeving, zullen bijdragen tot het welslagen van de strategie; P. overwegende dat de ultraperifere gebieden in de Atlantische Oceaan de maritieme en Atlantische dimensie van de Europese Unie vergroten, maar dat zij niet zijn opgenomen in het Atlantisch actieplan 2.0; Weerslag van de Atlantische strategie sinds 2013 1. benadrukt het werk dat is verzet door alle lokale, regionale, nationale en EU-actoren, met name door de groep voor de Atlantische strategie; 2. wijst op de zorgwekkende gevolgen van de brexit en de COVID-19-pandemie voor de Atlantische maritieme en kustgebieden; merkt op dat als gevolg hiervan de economische, sociale en territoriale samenhang in deze gebieden gevaar kan lopen en dat een groot risico bestaat dat de ontvolkingstrends versnellen; 3. is van mening dat het Atlantisch actieplan van 2013 heeft bijgedragen tot een vollediger beeld van wat zich in en rond de Atlantische Oceaan afspeelt, maar dat het vanwege het brede toepassingsgebied slechts in beperkte mate invloed kon uitoefenen op prioriteiten en de ontwikkeling van relevante projecten kon ondersteunen; 4. benadrukt de inspanningen die zijn verricht om de internationale dimensie van de Atlantische strategie te bevorderen, met name door het succes van de Verklaring van Galway van 24 mei 2013 over samenwerking met betrekking tot de Atlantische Oceaan en de Verklaring van Belém van 14 juli 2017 over Atlantische onderzoeks- en innovatiesamenwerking; wijst erop dat de internationale dimensie van het Atlantisch actieplan van 2013 en de steun voor de uitvoering ervan helpen inzicht te krijgen in de veranderingen die gaande zijn in de Atlantische Oceaan en de gevolgen daarvan voor de verschillende kustgemeenschappen; 5. stelt tot zijn spijt vast dat de algemene resultaten ver achter zijn gebleven bij het potentieel van het actieplan en betreurt het gebrek aan begrotingsmiddelen en de complexiteit van zijn governancesysteem; 6. wijst erop dat de 1 200 nieuwe maritieme projecten en bijna 6 miljard EUR aan door de Commissie uitgetrokken investeringen (21) niet allemaal het resultaat van het Atlantisch actieplan van 2013, maar is ingenomen met het feit dat de Atlantische strategie een aantal van deze investeringen en projecten heeft aangetrokken of geïnspireerd; betreurt echter het feit dat slechts ongeveer 30 % van alle aangemerkte projecten transnationaal waren (22) en dat de tussentijdse evaluatie geen echt overzicht biedt van de projecten die in het kader van de strategie zijn uitgevoerd; is van mening dat de regio’s onvoldoende betrokken waren bij de governance van de strategie; 7. betreurt het feit dat de sectoren duurzame visserij en aquacultuur weliswaar zijn opgenomen in de Atlantische strategie van 2013, maar grotendeels buiten beschouwing zijn gelaten in de tussentijdse evaluatie door de Commissie van 2017; HET NIEUWE ACTIEPLAN 2.0: AANBEVELINGEN VOOR VERBETERING Algemene opmerkingen 8. is ingenomen met de evaluatie van het actieplan en onderkent de vooruitgang die is geboekt met betrekking tot de governance ervan; betreurt echter het feit dat er nog steeds allerlei tekortkomingen bestaan; 9. is ingenomen met de grotere selectiviteit van de prioriteiten van de nieuwe strategie in vergelijking met het Atlantisch actieplan 2013-2020 en dringt aan op concrete maatregelen, die rechtstreeks voortvloeien uit de strategie; stelt voor dat er voor elke doelstelling specifieke routekaarten of mijlpalen worden opgenomen om concretere acties af te bakenen en ze gemakkelijker te evalueren; 10. betreurt het feit dat er in de EU-begroting geen middelen zijn toegewezen aan het Atlantisch actieplan; beveelt aan dat de bestaande programma’s en financieringsmogelijkheden in het kader van het MFK 2021-2027, zoals Interreg, het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, de Connecting Europe Facility en Horizon Europa, bevorderlijk zijn voor oproepen tot het indienen van projecten om de multidimensionale uitdagingen en kansen van de Atlantische regio’s aan te pakken; 11. benadrukt het belang van meer synergieën tussen de verschillende fondsen, strategieën en programma’s van de EU, met name rechtstreeks beheerde programma’s en nationale en regionale programma’s, ter ondersteuning van een duurzame, veerkrachtige en concurrerende blauwe economie in de Atlantische regio’s; verzoekt de Commissie na te denken over het labelen van projecten die beantwoorden aan de verschillende prioriteiten en doelstellingen van de nieuwe strategie, teneinde de financiering ervan in het kader van de desbetreffende programma’s en fondsen van de EU te vergemakkelijken; doet een beroep op de betrokken lidstaten en regio’s de strategie te vermelden in de programma’s en fondsen van het cohesiebeleid die voor deze regio’s van belang zijn; 12. is van mening dat de strategie de gezamenlijke planning en ontwikkeling van de sectoren van de blauwe economie in het Atlantische gebied kan bevorderen, waarbij optimale praktijken op het gebied van gezamenlijke, inclusieve en sectoroverschrijdende maritieme ruimtelijke ordening worden gevolgd, milieu-, biodiversiteits- en klimaatkwesties centraal staan, aldus wordt bijgedragen aan de verwezenlijking van de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie, en hernieuwbare mariene energiebronnen, zoals getijden-, golf-, zonne- en windenergie, worden bevorderd; 13. onderstreept hoe belangrijk het is onder potentiële begunstigden ruime bekendheid te geven aan de financieringsprogramma’s van de EU en verzoekt de Commissie een duidelijke en eenvoudige gids over al deze financieringsmogelijkheden op te stellen; verzoekt de Commissie bovendien te overwegen projecten te labelen om de Europese dimensie voor het publiek zichtbaar te maken; Ultraperifere gebieden en eilanden 14. betreurt het feit dat in de nieuwe Atlantische strategie slechts een minimale verwijzing is opgenomen naar de eilanden van de lidstaten in de Atlantische Oceaan, vooral de ultraperifere gebieden, hoewel zij voor hun sociale en economische duurzaamheid zeer afhankelijk zijn van de blauwe economie, en een aanzienlijk deel van de biodiversiteit in de EU herbergen; 15. herinnert eraan dat de ultraperifere gebieden aan de EU een echte Atlantische dimensie verlenen en dat hun volledige integratie in de strategie van fundamenteel belang is voor het welslagen ervan en daarom moet worden versterkt; wijst erop dat er, overeenkomstig artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, rekening moet worden gehouden met hun insulaire karakter, afgelegen ligging en geringe omvang, teneinde echte sociale, economische en territoriale integratie te bevorderen, maar ook hun unieke potentieel en onderscheidende pluspunten, zoals hun geostrategische ligging, onder de aandacht te brengen; 16. benadrukt het belang van de ontwikkeling van strategieën ter bestrijding van de beperkingen die de afgelegen ligging en lage bevolkingsdichtheid van de Atlantische regio’s met zich meebrengen, met name op de eilanden van de lidstaten en in de ultraperifere gebieden, door de bevordering van duurzamere vervoersverbindingen, het beëindigen van de energieafhankelijkheid door gebruik te gaan maken van hernieuwbare energiebronnen, zoals zonne-, getijden- en windenergie, en door het ontwikkelen van gecoördineerde informatienetwerken; Industrie en banen 17. beveelt aan op Atlantisch niveau een industriële strategie te ontwikkelen met een sterke duurzame milieu- en socio-economische component voor de blauwe economie, en vindt dat het actieplan zich moet toespitsen op de ontwikkeling van toonaangevende industriële ondernemingen en op relevant sectoraal beleid dat specifiek is voor het Atlantische gebied of voor gebieden waar extra inspanningen ter versterking van de samenwerking op het niveau van de zeebekkens het grootste potentieel hebben; 18. dringt erop aan dat in de strategie een sterke nadruk wordt gelegd op het scheppen van hoogwaardige werkgelegenheid; is van oordeel dat de beginselen van de Europese pijler voor sociale rechten in het nieuwe Atlantische actieplan niet genoeg worden gewaarborgd en is derhalve van mening dat in de strategie een sterkere sociale dimensie moet worden opgenomen; dringt aan op een ambitieuze sociale dimensie om armoede en sociale uitsluiting te bestrijden en het scheppen van hoogwaardige banen en met name de opleiding voor en toegang van jongeren tot maritieme beroepen te bevorderen op terreinen als scheepsbouw en scheepsreparatie, aquacultuur en visserij; Duurzame visserij 19. betreurt het feit dat in de strategie geen melding wordt gemaakt van duurzame visserij en aquacultuur, ofschoon deze sectoren een cruciale sociaal-economische en ecologische rol spelen langs de Atlantische kust en in de ultraperifere gebieden; pleit ervoor deze belangrijke sector van de blauwe economie in de nieuwe strategie op te nemen, in overeenstemming met de mededeling van de Commissie van 17 mei 2021 over een nieuwe aanpak voor een duurzame blauwe economie in de EU; is van mening dat verwijzingen naar deze sectoren altijd melding moeten maken van de tenuitvoerlegging van een ecosysteembenadering van maritiem beheer; 20. waarschuwt voor de schadelijke gevolgen van overbevissing en benadrukt dat de lidstaten en regio’s in het Atlantische gebied doeltreffend moeten samenwerken bij de bestrijding van ongemelde illegale visserij; 21. onderstreept het belang van samenwerking tussen de Commissie, de Atlantische kuststaten en de agentschappen bij de bescherming van de visbestanden, het bereiken van maximale duurzame opbrengsten en het beëindigen van overbevissing; 22. benadrukt dat het nieuwe Atlantische actieplan 2.0 meer synergie met de “van boer tot bord”-strategie en de biodiversiteitsstrategie voor 2030 moet bevorderen om een ecologisch, sociaal en economisch duurzame, robuuste en concurrerende blauwe economie in het Atlantische gebied te ondersteunen; 23. merkt op dat de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de EU de wijze waarop EU-vaartuigen hun activiteiten uitvoeren in de Atlantische Oceaan en de historische dynamiek van de regio wellicht verandert; Duurzaam toerisme 24. benadrukt de noodzaak om hoogwaardig, slim en duurzaam toerisme te ontwikkelen, aangezien dit een cruciale sector van de blauwe economie is, en verwacht dat het Parlement en de Commissie op dit gebied proefprojecten uitwerken; dringt er bij de Commissie op aan het Atlantische actieplan 2.0 goed af te stemmen op de strategie voor maritiem en kusttoerisme en vraagt om laatstgenoemde onmiddellijk opnieuw te beoordelen; doet bovendien een beroep op de Commissie en de lidstaten om nieuwe vormen van duurzaam maritiem en kusttoerisme te ontwikkelen, zodat de waarde van deze gebieden wordt vergroot door de aangeboden activiteiten te diversifiëren en tegelijkertijd in stand te houden door de schadelijke gevolgen van massatoerisme voor de kustwateren, het milieu en het cultureel erfgoed tegen te gaan; benadrukt het belang van de circulaire economie in de toeristische sector bij de ontwikkeling van duurzamere praktijken die het hele jaar door ten goede komen aan de lokale ontwikkeling en werkgelegenheid; wijst op het aanzienlijke potentieel van gastronomisch toerisme, met name in verband met visserij- en aquacultuurproducten; 25. wijst op het belang van React-EU, waarmee de Atlantische regio’s een nieuwe impuls kunnen krijgen middels duurzaam kusttoerisme, innovatie en haveninfrastructuur; wijst erop dat specifieke bestaande maritieme infrastructuur, zoals ondersteunende faciliteiten voor navigatie en recreatie, moet worden opgezet, aangepast en gemoderniseerd; Pijler I - Havens als toegangspoorten en hubs voor de blauwe economie 26. wijst op het belang van de versterking van de rol van de Atlantische havens en de noodzaak van investeringen in slimme infrastructuur, alsook op het belang van de ontwikkeling en het duurzame beheer van havens, met inbegrip van groene havens; wijst op de fundamentele en strategische rol van havens als toegangspoort tot de EU, logistieke platformen, hotspots voor toerisme, bronnen van energieproductie, opslaghubs en industriële knooppunten; merkt op dat er snel maatregelen moeten worden genomen om havens in staat te stellen zich te beschermen tegen de gevolgen van de klimaatverandering, met name tegen de stijging van de zeespiegel; 27. verzoekt de Commissie, de lidstaten en hun regio’s innovatieve ecologische en sociaal-economische duurzame projecten te bevorderen in de Atlantische maritieme sectoren, in en rond havens, langs de hele Atlantische kust en in maritieme gebieden, zoals de aanleg van een “groene” infrastructuur voor het laden van zeeschepen; 28. dringt er bij de Commissie op aan in het nieuwe Atlantische actieplan meer maatregelen op te nemen ter bevordering van de connectiviteit tussen havens en luchthavens, waar van toepassing, door hun duurzaamheid te vergroten, en ter bevordering van de ontwikkeling van maritieme gebieden in het achterland via multimodale verbindingen; betreurt de aanhoudende problemen met betrekking tot de interoperabiliteit van het spoorvervoer op de Atlantische corridor; 29. vraagt de Commissie en de lidstaten de prioritaire projecten van het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T) voor de Atlantische corridor te voltooien, met name in grensoverschrijdende gebieden en in de context van de toekomstige TEN-T-richtsnoeren en de Connecting Europe Facility (2021--2027), en de volledige ontwikkeling van TEN-T-snelwegen op zee tussen eilanden en het vasteland te stimuleren en daarin te investeren; 30. verzoekt de Commissie en de Atlantische regio’s strategieën uit te werken om de knelpunten op het spoor op te heffen, voort te gaan met de ontwikkeling van hogesnelheidslijnen en de parallelle modernisering van conventionele lijnen, met het oog op grensoverschrijdende continuïteit plannen op te stellen voor de multimodale overschakeling op duurzame vervoerswijzen, de ontwikkeling van de Atlantische ijzeren snelweg te ondersteunen, spoor-havenverbindingen te versterken en deze te verbinden met andere grote TEN-T-corridors, met name de mediterrane, Noordzee-Middellandse-Zee- en Rijn-Alpen-corridors en de andere lijnen van de Atlantische boog, met inachtneming van de doelstellingen van de Europese Green Deal en van de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030; neemt met voldoening kennis van de geplande aanpassing van de maritieme corridors tussen het Europese vasteland en Ierland na de brexit, en met name van de integratie van Ierland in de Atlantische corridor; 31. is ingenomen met het werk van nationale en regionale belanghebbenden bij de handhaving en verbetering van de veiligheidsniveaus van de infrastructuur door middel van de tenuitvoerlegging van passende wetgeving, samenwerking en het delen van optimale praktijken; 32. vraagt de Commissie het koolstofvrij maken van het zeevervoer te stimuleren als een manier om investeringen in de verbetering van de duurzaamheid te bevorderen; verzoekt de Commissie en de sector van het zeevervoer de voordelen van het instellen van een EU-partnerschap voor het zeevervoer te evalueren teneinde de innovatie in de sector te bevorderen, bij te dragen tot het koolstofvrij maken, infrastructuur te creëren voor het laden, opslaan en leveren van alternatieve brandstoffen in havens en goederenterminals, en afvalbeheerplannen voor Atlantische havens te ontwikkelen; Pijler II - Blauwe vaardigheden van de toekomst en kennis over de oceanen 33. benadrukt dat netwerken moeten worden opgezet tussen universiteiten en leercentra op het gebied van onderzoek en opleiding over blauwe onderwerpen, en neemt met belangstelling nota van de mogelijkheden die het Erasmus+-programma 2021-2027 biedt via de nieuwe initiatieven van Europese universitaire allianties en kenniscentra voor beroepsonderwijs; moedigt de verdere ontwikkeling van de Europese blauwe scholen aan; onderstreept dat specifiek onderwijs en specifieke opleiding inzake de blauwe economie, ook via het Europees Sociaal Fonds Plus, zal bijdragen aan de bewustwording inzake mariene ecosystemen en de noodzaak deze te beschermen door het probleem van zwerfvuil op zee aan te pakken; 34. onderstreept het belang van het tegengaan van vroegtijdig schoolverlaten en van formeel en niet-formeel onderwijs om de vaardigheden van de maritieme bevolking te verbeteren en moedigt ertoe aan synergieën te zoeken tussen de verschillende relevante sectoren om inclusieve en concurrerende blauwe groei te bevorderen; 35. benadrukt dat het belangrijk is in de Atlantische regio, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, proefprojecten op het gebied van oceaangovernance en kennis over de oceanen op te zetten waarbij universiteiten, onderzoekscentra en zeevaartscholen worden betrokken; 36. is verheugd over de toegenomen ontwikkeling van nieuw marien biotechnologisch onderzoek vanwege de potentiële benutting ervan voor industriële en medische toepassingen; wijst erop dat innovatieve projecten en initiatieven kunnen bijdragen tot de ontwikkeling van onderzoekscapaciteit, netwerkvorming en het delen van optimale praktijken; Pijler III - Hernieuwbare mariene energie 37. is ingenomen met initiatieven om de aanpassing aan de klimaatverandering te versnellen en de doelstelling om uiterlijk in 2050 een koolstofneutraal continent te worden, te verwezenlijken, zoals de All Atlantic Skills Alliance en het creëren van stimulansen ter bevordering van de aanleg van faciliteiten voor hernieuwbare energie op zee en in het binnenland; wijst op het belang van samenwerking tussen de Atlantische kuststaten op het vlak van onderzoek en ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen, zoals zonne-, golfslag-, getijden- en windenergie; betreurt het feit dat hernieuwbare offshore-energie in het Atlantische gebied onderontwikkeld blijft; 38. wijst erop dat een vernieuwde blauwe economie in het Atlantische gebied kan bijdragen tot de transitie naar schone energie door het groeiende potentieel van hernieuwbare offshore-energie te benutten en de maritieme ruimte duurzaam te beheren in overeenstemming met de Europese Green Deal, waarin de nadruk wordt gelegd op de essentiële rol van de productie van hernieuwbare offshore-energie voor de transitie naar een klimaatneutrale economie; Pijler IV - Een gezonde oceaan met veerkrachtige kusten 39. betreurt het feit dat in het Atlantische actieplan 2.0 en zijn pijlers geen gewag wordt gemaakt van de implementatie van de ecosysteembenadering van het beheer van de zeeën, zoals vereist in de kaderrichtlijn mariene strategie (23) , en onderstreept dat deze benadering moet worden toegepast op alle activiteiten die deel uitmaken van de blauwe economie; 40. steunt onderzoek naar de oceanen en verzoekt de Commissie en de Atlantische regio’s om in het kader van pijler IV van het actieplan een groot gezamenlijk project te bevorderen voor de sanering van de Atlantische Oceaan en zijn zeebodem, oceanografisch onderzoek en oceanografische observatie op de oceaanbodem te ondersteunen en duurzame maatregelen voor het voorkomen van verontreiniging te bevorderen; dringt in dit verband aan op de ontwikkeling van acties om bij te dragen aan de bescherming en het koolstofvrij maken van maritieme bronnen, zoals door vaartuigen geproduceerde koolstof; 41. is van oordeel dat de circulaire economie moet worden uitgebreid door zwerfvuil op zee te verzamelen en opnieuw in de kringloop van de economie op te nemen; dringt bij de Commissie erop aan de bouw van centra voor de inzameling en verwerking van plastic en ander zwerfvuil op zee te steunen, met name in de Atlantische ultraperifere gebieden, die door de zeestromen zwaar te lijden hebben onder marien afval; stelt voor in een van de Atlantische ultraperifere gebieden een centrum voor de preventie en bestrijding van zeeverontreiniging op te richten 42. dringt bij de Commissie, de lidstaten en hun regio’s erop aan de capaciteit voor risicopreventie en -beheer bij ongevallen op zee en op het land en bij natuurrampen te verbeteren; verzoekt de Commissie nauw samen te werken met het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid om de lidstaten te ondersteunen bij het beperken van aan de scheepvaart gerelateerde milieurisico’s en het verbeteren van de algehele duurzaamheid en veiligheid van de maritieme sector; 43. is ingenomen met de verwijzing in het Atlantische actieplan 2.0 naar het in kaart brengen, in stand houden en herstellen van kustwetlands in het kader van doelstelling 6 inzake het bewerkstelligen van grotere veerkracht in de kustgebieden; doet een beroep op de Commissie ervoor te zorgen dat er voor deze gebieden doeltreffende beheersplannen voorhanden zijn; 44. onderstreept het belang van specifieke programma’s van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en Interreg die speciaal gericht zijn op de mitigatie van en de aanpassing aan de klimaatverandering, en op de evaluatie en preventie van hydrogeologische risico’s in kustgebieden en kustwetlands; 45. verzoekt de Commissie in samenwerking met de Internationale Maritieme Organisatie ambitieuze initiatieven te nemen en een routekaart voor het koolstofvrij maken van schepen op te stellen op basis van een grondige effectbeoordeling; 46. verzoekt de lidstaten grote beschermde maritieme gebieden in te stellen, en onderstreept het belang van de bescherming van alle mariene soorten; onderstreept het feit dat beschermde mariene gebieden niet alleen mariene ecosystemen beschermen, maar ook een rol spelen bij de mitigatie van en aanpassing aan de klimaatverandering en bijdragen tot gezonde en veerkrachtige oceanen; wijst opnieuw op de oproep van de Commissie in haar biodiversiteitsstrategie voor 2030 om ten minste 30 % van het zeegebied in de EU te beschermen, onder meer door middel van gebieden voor het herstel van visbestanden, waarin is voorzien in het gemeenschappelijk visserijbeleid, en ten minste 10 % van de EU-wateren als strikt beschermde gebieden te classificeren (24) ; 47. onderstreept hoe belangrijk het is de inspanningen van de Commissie en de lidstaten op elkaar af te stemmen om de gezondheid van de oceaan en de goede zorg ervoor te verbeteren, en het duurzame beheer van de rijkdommen ervan te stimuleren, zoals uiteengezet in de Verklaring van Galway en de Verklaring van Belém; 48. beklemtoont dat het rapport “Missie Zeester 2030: herstel onze oceaan en wateren” belangrijk is voor het Atlantische actieplan, en dringt aan op maatregelen voor de ondersteuning van en coördinatie met de lidstaten en hun regio’s bij de uitvoering van beleid ter verwezenlijking van de vijf algemene doelstellingen ervan: kennis, terugwinning, nulverontreiniging, koolstofvrij maken en governance; Governance 49. is ingenomen met de grotere betrokkenheid van de Atlantische regio’s bij de governance van de Atlantische strategie, de mogelijkheid voor nationale delegaties om hun regio’s uit te nodigen om deel te nemen aan de werkzaamheden van het strategische comité voor de Atlantische regio, en de toetreding van de Conferentie van perifere maritieme regio’s als adviseur; benadrukt in dit verband dat kustregio’s, -steden en -gemeenten een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de uitvoering van dit actieplan; 50. moedigt de opneming van alle betrokken regio’s in de nationale delegaties aan en pleit ervoor Atlantische LGO’s en Atlantische niet-EU-landen uit te nodigen om deel te nemen aan de strategie; 51. wijst op de succesvolle governancestructuur van de strategie voor het Alpengebied; 52. stelt tenminste jaarlijkse of frequentere bijeenkomsten voor tussen de landen, de regio’s die bij de strategie betrokken zijn, de Commissie, het Parlement en alle belanghebbenden, om een betere coördinatie en frequente monitoring van de door elke regio genomen maatregelen te bevorderen; is van oordeel dat meer zichtbaarheid moet worden gegeven aan de nieuwe governancestructuur en toekomstige bijeenkomsten; 53. beveelt aan dat de partijen bij de Atlantische strategie en de leden van het toezichtcomité van het Interreg-programma voor het Atlantische gebied gemeenschappelijke doelstellingen en besluitvormingsprocedures vaststellen, teneinde oplossingen beter uit te voeren om aan de regionale uitdagingen op het gebied van innovatie, hulpbronnenefficiëntie, milieu en cultuur het hoofd te bieden, en regionale ontwikkeling en duurzame groei te ondersteunen; benadrukt dat het Interreg-programma voor het Atlantische gebied niet over de administratieve en financiële capaciteit beschikt om de enige financieringsbron te zijn voor projecten die onder de Atlantische strategie vallen; 54. verzoekt de Commissie zich in het kader van de specifieke doelstellingen van de Atlantische strategie te richten op de minst ontwikkelde regio’s van het Atlantische gebied; acht het van fundamenteel belang om de specifieke oproepen tot het indienen van projecten in de Atlantische regio’s, ook voor kleine, middelgrote en grootschalige trans-Atlantische projecten, uit te breiden ten aanzien van de minder ontwikkelde sociaal-economische prioriteiten van de Atlantische strategie; wijst in dit verband op het belang van de volledige toepassing van het partnerschapsbeginsel waarbij de sociaal-economische partners worden betrokken bij het opstellen van de cohesiebeleidsprogramma’s in de Atlantische regio’s, ook om toe te zien op een betere planning en uitvoering van de projecten ter plaatse; 55. dringt er bij de lidstaten op aan om, in samenwerking met hun regionale en lokale autoriteiten en andere belanghebbenden, hun inzet te vergroten en gezamenlijke strategische projecten uit te voeren; onderstreept het belang van de strategische sectoren die onder dit actieplan vallen, zoals vervoer, energie, duurzaam toerisme, milieubescherming en duurzaam gebruik van hulpbronnen, onderzoek en onderwijs; 56. is van oordeel dat niet-gouvernementele milieuorganisaties wier activiteiten rechtstreeks verband houden met de zee, actiever moeten worden betrokken bij het creëren, bevorderen en uitvoeren van nieuwe projecten in het onderwijs en andere sectoren, zoals de bescherming van de ecosystemen en de biodiversiteit van de Atlantische Oceaan; 57. verzoekt de partijen bij de Atlantische strategie om, met de steun van de Commissie, een specifiek informatieplatform te ontwikkelen voor de uitwisseling van ervaringen en optimale praktijken die van belang zijn voor het Atlantische actieplan 2.0; 58. dringt er bij de Commissie op aan de huidige strategie te herzien in het licht van de vastgestelde ernstige tekortkomingen; Naar een Atlantische macroregio 59. herinnert eraan dat de Raad in zijn conclusies van 5 juni 2019 over de uitvoering van de macroregionale strategieën van de EU openstond voor de oprichting van nieuwe macroregio’s; doet een beroep op de Europese Raad om de Commissie te machtigen een model voor een Atlantische macroregio op te stellen dat de inclusie van de regionale autoriteiten en de rol van de Atlantische ultraperifere regio’s in de governance van de Atlantische strategie versterkt, ambitieuze projecten voor het Atlantische gebied aandrijft, het gebruik van EU-middelen in de regio’s beter coördineert en een geïntegreerde werkwijze hanteert, met het accent op de synergieën tussen de maritieme dimensie en de economische, sociale en territoriale samenhang; 60. verzoekt de Commissie een diepgaande analyse te verrichten van de voordelen voor de lidstaten en hun regio’s van de oprichting van een Atlantische macroregio die de gemeenschappelijke uitdagingen waarmee deze regio’s worden geconfronteerd, aanpakt; verzoekt de Commissie in het actieplan en haar analyse van de oprichting van een Atlantische macroregio rekening te houden met de specifieke kenmerken van de ultraperifere regio’s, en benadrukt dat terdege rekening moet worden gehouden met hun specifieke kenmerken door in elk bekken — het Caribisch gebied, het Amazonebekken en het Macaronesische bekken — specifieke strategieën te ontwikkelen die gericht zijn op de speciale uitdagingen van de ultraperifere gebieden, en aldus te waarborgen dat geen regio aan haar lot wordt overgelaten; o o o 61. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de lidstaten en de regionale parlementen van Frankrijk, Ierland, Portugal en Spanje die bij de strategie betrokken zijn, alsook aan het Comité van de Regio’s en het Europees Economische en Sociaal Comité; (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing)