Het Europees Parlement , – gezien het periodiek verslag 2004 en de aanbeveling de Europese Commissie over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding van 6 oktober 2004 ( COM(2004)0656 - C6-0148/2004) (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 april 2004 over het periodiek verslag 2003 van de Commissie over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding (2) en zijn vorige resoluties hierover uit de periode van 18 juni 1987 t/m 1 april 2004, – gezien de conclusies van de Europese Raad (van Kopenhagen 21-22 juni 1993, Helsinki 10-11 december 1999, Kopenhagen 12-13 december 2002, Thessaloniki 19-20 juni 2003 en Brussel 12-13 december 2003), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie (A6‐0063/2004), A. overwegende dat de Commissie tot de conclusie is gekomen dat Turkije in toereikende mate voldoet aan de politieke criteria van Kopenhagen en heeft aanbevolen toetredingsonderhandelingen te beginnen, B. overwegende dat de Europese Raad in 2002 heeft besloten dat, als Turkije aan de politieke criteria van Kopenhagen voldoet, de Europese Unie (EU) onverwijld toetredingsonderhandelingen zal beginnen, C. overwegende dat er in Turkije een ingrijpende wetgevende en institutionele convergentie in de richting van de Europese normen heeft plaatsgevonden, vooral sinds de verkiezingen in 2002, D. overwegende dat de Commissie heeft aangegeven dat de toetreding van Turkije zal verschillen van vorige uitbreidingen vanwege de gecombineerde weerslag van de bevolking, de grootte, de ligging, alsmede het economische, militaire en veiligheidspotentieel van Turkije, E. overwegende dat een democratisch en economisch stabiel Turkije voor heel Europa van groot voordeel zal zijn, F. verwijzend naar de conclusies van de Europese Raden van Helsinki en Kopenhagen, waarin de politieke wil van Turkije om toe te treden tot de EU openlijk werd erkend door expliciete toekenning van het recht op de status van volwaardig kandidaat-toetredingsland, G. overwegende dat de Commissie een strategie voor het toetredingsproces voorstelt, die bestaat uit drie pijlers, respectievelijk de samenwerking ter versterking en ondersteuning van het hervormingsproces in Turkije, de specifieke voorwaarden voor het voeren van toetredingsonderhandelingen in het kader van een Intergouvernementele Conferentie tijdens welke voor besluiten eenparigheid van stemmen is vereist zijn (criteria voor het openen en afsluiten van hoofdstukken en de mogelijkheid van het opnemen van lange overgangsperioden voor wat betreft het vrije verkeer van werknemers, de landbouw en de tenuitvoerlegging van het structuurbeleid (Cohesiefonds), alsmede het opnemen van specifieke regelingen en voortdurende waarborgen) en een aanzienlijk intensievere politieke en culturele dialoog die de volkeren in de lidstaten van de EU en Turkije nader tot elkaar brengt, H. overwegende dat de Commissie geen datum voor het openen van de toetredingsonderhandelingen heeft voorgesteld en erop heeft gewezen dat het toetredingsproces een open proces is waarvan het resultaat niet van tevoren kan worden gewaarborgd, I. overwegende dat de Commissie heeft verklaard dat de onomkeerbaarheid van het hervormingsproces en vooral de tenuitvoerlegging ervan ten aanzien van de fundamentele vrijheden over een langere periode moeten worden gegarandeerd, J. overwegende dat de Commissie heeft verklaard dat, wat het resultaat van de onderhandelingen of het daaropvolgende ratificatieproces ook moge zijn, de betrekkingen tussen de EU en Turkije er garant voor moeten staan dat Turkije stevig in de Europese structuren verankerd blijft, K. overwegende dat de Commissie zal voorstellen het partnerschap voor de toetreding in het voorjaar 2005 te herzien en vanaf eind 2005 jaarlijks een algemene evaluatie zal voorleggen van de wijze waarop de politieke hervormingen worden geconsolideerd en uitgebouwd, L. overwegende dat de Commissie, overeenkomstig het Verdrag betreffende de EU, in het geval van een ernstige en voortdurende schending van de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, de rechtsstaat en de beginselen van het volkerenrecht, aan de Raad, die bij gekwalificeerde meerderheid zal besluiten, zal aanbevelen de onderhandelingen op te schorten, M. overwegende dat de Commissie heeft aangegeven dat de EU haar financiële vooruitzichten voor de periode vanaf 2014 zal moeten vastleggen alvorens de onderhandelingen kunnen worden afgesloten, N. overwegende dat luidens de verklaring van de Europese Raad van juni 2003 "het vermogen van de Unie om nieuwe leden op te nemen, met handhaving van de dynamiek van de Europese integratie, ook een belangrijke overweging [is] in het algemeen belang van zowel de Unie als de kandidaatlanden", O. overwegende dat uit een studie van de Commissie naar de weerslag van de toetreding van Turkije is gebleken dat de toetreding een ingrijpende hervorming van vele communautaire beleidsterreinen onontbeerlijk maakt, P. overwegende dat de regering van Turkije in samenwerking met het parlement de laatste jaren belangrijke grondwettelijke en wetgevende veranderingen heeft goedgekeurd, Q. overwegende dat het aanknopen van toetredingsonderhandelingen zou moeten inhouden dat aan de politieke criteria is voldaan en dat de EU in staat zal zijn Turkije op te nemen en toch de dynamiek van de Europese integratie te handhaven, en overwegende dat het naleven van "alle criteria" van Kopenhagen de basis vormt voor toetreding tot de EU, R. overwegende dat het nieuwe Wetboek van strafrecht en de Wet op de tussenliggende instanties voor hoger beroep op 26 september 2004 zijn aangenomen, terwijl de Wet op de verenigingen en het besluit over het Wetboek van strafvordering, de wetgeving tot oprichting van de gerechtelijke politie en de wet op de penitentiaire voorschriften en maatregelen nog moeten worden goedgekeurd, S. overwegende dat Turkije, ondanks de ingrijpende wijzigingen die zijn aangebracht middels twee belangrijke pakketten van grondwetswijzigingen in 2001 en 2004, een grondwet heeft gehandhaafd die in 1982 werd goedgekeurd, T. overwegende dat een volledig parlementair toezicht op de militaire uitgaven en de controle van de rekeningen van het leger in de praktijk moet worden gewaarborgd op basis van de goedgekeurde hervormingen, U. overwegende dat zowel in 2003 als in 2004 honderden gevallen van foltering bij de Turkse overheidsinstanties en mensenrechtenorganisaties zijn gemeld en dat in 2003 meer dan 2000 asielaanvragen van Turkse burgers door lidstaten van de EU zijn ingewilligd, V. overwegende dat de Commissie onderstreept dat de wetgeving en de uitvoeringsmaatregelen verder geconsolideerd en uitgebreid moeten worden, vooral inzake het beleid van nultolerantie in de strijd tegen foltering en mishandeling, en de uitvoering van bepalingen inzake de vrijheid van meningsuiting, de persvrijheid, de godsdienstvrijheid, de vrouwenrechten, de rechten van het kind met inbegrip van het verbod op kinderarbeid, en de normen van de Internationale Arbeidsorganisatie, W. overwegende dat ondanks de introductie van een uitgebreid hervormingsprogramma, de onderwijs- en opleidingsstelsels bepaalde hiaten blijven vertonen en dat het daarom wenselijk is om het educatieve aanbod in de minst bevoorrechte regio's te verbeteren en voorts te zorgen voor beter schoolbezoek, met name van meisjes, X. overwegende dat Turkije bij de versterking van de godsdienstvrijheid zijn hervormingen moet voortzetten om met spoed de gelijke behandeling van alle religieuze gemeenschappen en minderheden te waarborgen, mede op het gebied van de eigendomsrechten, hun rechtspositie, scholen en intern beheer, regels inzake milieuplanning en de opleiding van de clerus, Y. overwegende dat het Koerdische volk een belangrijk deel van de Turkse maatschappij vormt en dat hun rechten derhalve ten volle moeten worden erkend; Z. overwegende dat de Grieks-orthodoxe hogeschool van Chalki nog niet heropend is, ondanks vorige oproepen van het Europees Parlement aan de Turkse autoriteiten, AA. overwegende dat er nog steeds geen geïntegreerde strategie voor de economische, sociale en culturele ontwikkeling van de bevolking in het zuidoosten van Turkije is goedgekeurd en dat de terugkeer van intern ontheemden in het zuidoosten wordt beperkt en gehinderd door het systeem van de dorpswachters en het ontbreken van materiële bijstand, BB. overwegende dat Turkije nog niet de uitspraken van het Europese Hof voor de rechten van de mens, met inbegrip van het herstel van het eigendomsrecht in de zaak Loizidou en de uitspraak van het Hof in de zaak Cyprus versus Turkije, ten uitvoer heeft gelegd, CC. overwegende dat Leyla Zana en haar collega's eindelijk na ten onrechte te hebben vastgezeten, zijn vrijgelaten en thans werken aan een betere integratie van de Koerden in het algemene politieke leven in Turkije, DD. overwegende dat Turkse en Koerdische politieke groeperingen, organisaties uit het maatschappelijk middenveld, religieuze organisaties en prominente personen in Turkije warm voorstander zijn van het aanknopen van onderhandelingen over de toetreding tot de EU, in de hoop dat de start van deze onderhandelingen het hervormingsproces in Turkije zal verdiepen en versnellen, EE. overwegende dat de grens tussen Turkije en Armenië nog steeds niet door de Turkse autoriteiten heropend is, waardoor zij een kans hebben gemist om betrekkingen van goed nabuurschap met Armenië op te bouwen, FF. overwegende dat de Turkse autoriteiten nog steeds niet hebben voldaan aan de verzoeken met betrekking tot andere Armeense kwesties, zoals die zijn geformuleerd in zijn resolutie van 18 juni 1987, GG. overwegende dat het weer voor pelgrims openstellen van de vernielde Armeense kerken van Ani in de buurt van Kars in Oost-Anatolië en het opmerkelijke werk van de Turkse historicus Halil Berktay over de volkerenmoord, alsmede het herstel van de officiële betrekkingen met de Armeense republiek essentiële stappen in de goede richting zijn, maar dat dit proces nog moet worden afgerond, met name door de heropening van de Turks-Armeense grens; HH. overwegende dat de internationale gemeenschap in de bredere context van de kwestie Cyprus bezorgd blijft over de niet-erkenning door Turkije van de republiek Cyprus en het feit dat meer dan 30 000 Turkse soldaten in Noord-Cyprus gelegerd zijn, II. overwegende dat Turkije dankzij een voorzetting van het democratiseringsproces en het programma van sociale en economische moderniseringen: 1. is verheugd over het politieke hervormingsproces in Turkije en de goedgekeurde wets- en grondwetswijzigingen die in werking zijn getreden, alsmede over de vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van de hervormingen sedert het Europees Parlement op 5 juni 2003 zijn resolutie over de aanvraag van Turkije inzake toetreding tot de Europese Unie (3) heeft aangenomen; is niettemin van mening dat de Turkse autoriteiten nog meer hervormingen moeten goedkeuren en ten uitvoer leggen, en de huidige hervormingen in de praktijk moeten brengen om volledig aan de politieke criteria te voldoen; 2. is verheugd over de indrukwekkende inspanningen van de Turkse autoriteiten met het oog op een ingrijpende wetgevende en institutionele convergentie in de richting van de Europese normen; 3. is ingenomen met de positieve ontwikkelingen in de Turkse economie die met name tot uiting komen in de vermindering van het macro-economische onevenwicht en hogere groeipercentages, 4. is verheugd over de aanhoudende sterke motivatie en politieke wil die de Turkse regering en de overgrote meerderheid van de door het Turkse volk gekozen vertegenwoordigers aan de dag leggen om naar de EU toe te groeien; uit tevens zijn tevredenheid over de brede steun onder de bevolking die in de opiniepeilingen tot uiting komt; 5. stelt met tevredenheid vast dat Turkije de afgelopen jaren heeft voldaan aan een aantal aanbevelingen en eisen die in resoluties van het Parlement zijn opgenomen, met name de volledige afschaffing van de doodstraf, de uitbreiding van belangrijke grondrechten en fundamentele vrijheden, de terugdringing van de rol van de Nationale Veiligheidsraad en het intrekken van de staat van beleg in het zuidoosten van Turkije; stelt vast dat hiermee gevolg is gegeven aan een aantal aanbevelingen in resoluties van het Parlement; betreurt het echter dat reserves zijn uitgesproken over het internationaal Verdrag inzake burgerlijke en politieke rechten en het internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten; 6. zegt zijn onvoorwaardelijke steun toe aan alle organisaties en personen uit het maatschappelijk middenveld die zich in Turkije inzetten voor de verdediging en de bevordering van fundamentele rechten en vrijheden; verzoekt de Raad en de Commissie nauwer met dergelijke organisaties samen te werken bij het toezicht op de naleving door Turkije van de politieke criteria van Kopenhagen; 7. stelt vast dat dankzij de door de Turkse autoriteiten doorgevoerde hervormingen een gunstiger werkklimaat voor niet-gouvernementele organisaties is ontstaan, met name voor wat betreft de bevordering van de mensenrechten, nodigt de Turkse regering uit haar inspanningen op te voeren om de praktijken van intimidatie en vervolging van mensenrechtenactiviteiten en mensenrechtenorganisaties volledig uit te bannen; 8. is met name verheugd over de hervorming van de strafvordering waardoor de rechten van de verdediging worden versterkt; is echter van mening dat artikel 305 van het nieuwe Turkse Wetboek van strafrecht dat sancties oplegt bij vermeende "gevaren voor de nationale veiligheid" met een toelichting die betrekking heeft op de vrijheid van meningsuiting, vooral ten aanzien van de kwesties Cyprus en Armenië, onverenigbaar is met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden uit 1950; dringt derhalve aan op de onmiddellijke intrekking van dit artikel; 9. is verheugd over de vrijlating van Leyla Zana en haar collega's van de voormalige Democratische Partij (DEP) en dringt aan op een rechtvaardige en billijke revisie en de onmiddellijke vrijlating van alle gevangenen die in Turkije zijn veroordeeld voor de geweldloze uiting van hun mening; 10. is verheugd over het feit dat de Turkse regering wetswijzigingen heeft doorgevoerd die particuliere taleninstituten in staat stellen lessen in andere moedertalen dan de Turkse taal te geven (Koerdisch, Tsjerkessisch, Armeens en andere), die het mogelijk maken mediaprogramma's uit te zenden en stations op te richten en te exploiteren welke in andere talen uitzenden; doet een beroep op de Turkse regering om alle nog bestaande beperkingen op het gebied van t.v.- en radio-uitzendingen en onderwijs in minderheidstalen in te trekken; 11. dringt er bij Turkije krachtig op aan deze wetswijzigingen en de toepassing ervan daadwerkelijk uit te breiden tot onderwijs en uitzendingen voor niet-islamitische minderheden (Grieken, Armeniërs, joden, Assyriërs); 12. dringt er bij Turkije op aan zijn opvattingen over etnische en religieuze minderheden drastisch te herzien door bijvoorbeeld de aandacht te vestigen op hun bijdrage aan het culturele erfgoed van het land; dringt er met name bij de Turkse autoriteiten op aan, in overweging te nemen een aantal van deze specifieke bijdragen zoals Hasankeyf, Ani, Zeugma of Aktamar voor te dragen voor opname in de World Heritage List van de UNESCO; 13. verzoekt in dit verband de Turkse regering de EU-normen ten aanzien van het milieu en de mensenrechten toe te passen op grootschalige projecten, zoals de bouw van dammen in het dal van de Munzur en Ilisu en de goudwinning in Bergama, waar het historisch erfgoed en unieke, waardevolle landschappen worden bedreigd; 14. doet een dringend beroep op de Turkse autoriteiten om op alle niveaus en in alle aspecten een "nultolerantie"-aanpak toe te passen om foltering volledig uit te roeien, aangezien er bij de Turkse overheidsinstanties en mensenrechtenorganisaties nog steeds gevallen van foltering worden gemeld en de nultolerantie-aanpak niet genoeg in de praktijk wordt gebracht; 15. stelt de Turkse regering voor om bij de hervorming van het strafprocesrecht de verjaringswet voor alle strafzaken bij de opening van het proces af te schaffen; dringt er bij het Turkse rechtswezen en met name bij de openbare aanklagers op aan zich vooral te richten op zaken waarin beschuldigingen van folter een rol spelen, gezien het feit dat momenteel slechts weinig justitiële onderzoeken en zaken tegen verdachte folteraars worden geopend; dringt er bij Turkije op aan het personeelsbestand bij het openbaar ministerie uit te breiden om resultaten te boeken; 16. nodigt in dit verband de Turkse autoriteiten uit hun inspanningen te verdubbelen met het oog op een betere tenuitvoerlegging, en met name om meer vastberadenheid aan de dag te leggen bij de aanpak van de straffeloosheid, en onderstreept de noodzaak van versterking van educatieve programma's die een verandering moeten bewerkstelligen in de mentaliteit van politieagenten en ordestrijdkrachten, teneinde te zorgen voor een strikte eerbiediging van het recht; 17. dringt er bij de Turkse minister van Binnenlandse Zaken op aan een beleid te voeren waarbij onmiddellijk en uit beginsel een administratief en disciplinair onderzoek wordt ingesteld tegen elke politieagent die van foltering of mishandeling wordt beschuldigd; 18. verzoekt de Turkse autoriteiten om de wet op verenigingen, het nieuwe Wetboek van strafrecht en de wet op de tussenliggende beroepsinstanties ten uitvoer te leggen en het besluit over het Wetboek van strafvordering, de wetgeving inzake de oprichting van de gerechtelijke politie en de wet op de penitentiaire voorschriften en maatregelen goed te keuren; 19. doet een beroep op de Turkse autoriteiten de wet op de stichtingen ingrijpend te hervormen, na overleg met de desbetreffende instanties, bijvoorbeeld de betrokken NGO's en het brede scala aan religieuze gemeenschappen, zoals het geval zou moeten zijn bij al deze wetten; 20. dringt er bij de Commissie buitenlandse zaken en haar Subcommissie mensenrechten op aan de mensenrechtensituatie in Turkije en de eerbiediging van de mensenrechten in het veld scherp in het oog te houden, vooral wat betreft de uitvoering van het beginsel van nultolerantie ten aanzien van foltering, de terugkeer van ontheemden in overleg met internationale instanties, de uitvoering van de campagne en de wet tot het uitbannen van geweld tegen vrouwen, de bescherming en bevordering van minderheidsrechten, godsdienstvrijheid, vrijheid van meningsuiting en persvrijheid alsmede de vrijheid van de vakbonden; 21. dringt andermaal aan op de hervorming van het kiesstelsel door de verlaging van de kiesdrempel van 10 procent, zodat meer politieke krachten in de nationale vergadering vertegenwoordigd zijn, met inbegrip van partijen waarin het Koerdische element overheerst; 22. is uiterst bezorgd over het DEHAP-proces en over de mogelijke ontbinding van deze partij; verzoekt de Turkse autoriteiten het recht op vrijheid van meningsuiting alsook het recht op organisatie van democratische politieke partijen, zoals DEHAP, te eerbiedigen; 23. is van oordeel dat het opstellen van een nieuwe grondwet een bijkomend en waarschijnlijk noodzakelijk blijk van de zeer ingrijpende aard van de veranderingen is die voor de toetreding tot de EU nodig zijn, en merkt op dat een moderne grondwet de basis kan vormen voor de modernisering van het Turkse staatsbestel; 24. wijst andermaal op de noodzaak de inspanningen voor te zetten met het oog op een bekwaam en onafhankelijk rechtswezen en doet een beroep op de Turkse autoriteiten om ervoor te zorgen dat alle wetswijzigingen snel ten uitvoer worden gelegd, met name wanneer ze betrekking hebben op de bescherming van de mensenrechten en leiden tot een gedragsverandering op alle niveaus van het rechtswezen; 25. dringt er bij de Turkse regering op aan de huidige inspectiediensten te hervormen door de betreffende taken toe te wijzen aan onafhankelijke inspectiediensten die over genoeg middelen moeten kunnen beschikken om doeltreffend in alle regio's van Turkije te kunnen optreden en die gemachtigd moeten zijn om te allen tijde alle detentiefaciliteiten in politiebureaus te inspecteren in nauwe samenwerking met onafhankelijke Turkse NGO's voor de mensenrechten; 26. zegt zijn onvoorwaardelijke steun toe aan alle organisaties en personen van het maatschappelijk middenveld die zich in Turkije inzetten voor de fundamentele vrijheden; 27. doet een beroep op de Turkse autoriteiten om energiek hun strijd voort te zetten tegen de corruptie, die nog steeds een ingrijpende weerslag op het economische, politieke en sociale leven heeft; is ingenomen met de bestrijding door de Turkse autoriteiten van de corruptie, en met de ratificatie van het OESO-verdrag tegen omkoping, het VN-Verdrag tegen corruptie en het lidmaatschap van de groep van staten van de Raad van Europa tegen corruptie (GRECO); 28. is verheugd over de hervormingen die het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen hebben versterkt, en wijst erop dat de rechten van de vrouw in het nieuwe Wetboek van strafrecht beter zijn geregeld, maar toont zich andermaal bezorgd over het feit dat huiselijk geweld en andere vormen van geweldpleging jegens vrouwen nog steeds wijdverbreid zijn, vooral in de onderontwikkelde en plattelandsgebieden, en verzoekt de Turkse autoriteiten om aan de slachtoffers volledige rechtsbescherming en juridische en economische bijstand te bieden, alsmede opvangtehuizen en soortgelijke faciliteiten, en steun te bieden aan NGO's die deze opvangtehuizen en soortelijke faciliteiten beheren; dringt er bij de Commissie op aan dergelijke inspanningen in het kader van de hulpprogramma's van de EU te ondersteunen en doet een beroep op de Turkse autoriteiten om programma's op te zetten om analfabetisme onder vrouwen uit te bannen; 29. verzoekt de Turkse autoriteiten om een voortdurende dialoog met het Europees Parlement aan te gaan over de rechten van de vrouw in Turkije en in dit verband nota te nemen van de resolutie over de rol van de vrouw in het maatschappelijke, economische en politieke leven in Turkije, die in 2005 in het Europees Parlement zal worden behandeld; 30. uit zijn tevredenheid over het feit dat de Turkse autoriteiten zijn overgegaan tot wijzigingen in het Wetboek van strafrecht teneinde alle juridische bepalingen te schrappen die zouden kunnen wijzen op een zekere toegeeflijkheid jegens misdaden die zijn ingegeven door eergevoelens; benadrukt echter de noodzaak om de voorwaarden te creëren die mensen in staat moeten stellen in alle veiligheid en vertrouwelijk aangifte te doen van dergelijke misdrijven en ervoor te zorgen dat deze categorie misdrijven daadwerkelijk wordt onderzocht en vervolgd; 31. doet een beroep op alle betrokken partijen om de vijandelijkheden in het zuidoosten van het land onmiddellijk te staken; verzoekt de Turkse regering actiever te werken aan een verzoening met die Koerdische krachten die hebben besloten de wapens neer te leggen; 32. verzoekt de Turkse autoriteiten meer in het werk te stellen om te zorgen voor volledige eerbiediging van het recht op onderwijs voor alle vrouwen die vanuit hun familie of door cultuurbepaalde factoren beperkt worden in hun toegang tot lager of middelbaar onderwijs; 33. wijst erop dat de situatie in het zuidoosten van het land sinds 1999 is verbeterd, zowel in termen van veiligheid als van eerbiediging van de fundamentele vrijheden; doet een dringend beroep op de Turkse regering om plannen te ontwikkelen opdat zij die zulks wensen naar hun dorpen en steden in het zuidoosten terug zouden kunnen keren, en om de problemen die thans worden veroorzaakt door het systeem van de dorpswachters, serieus aan te pakken; doet een dringend beroep op Turkije de dorpswachters te ontwapenen en het systeem van dorpswachters af te schaffen; dringt er bij Turkije op aan nauw samen te werken met internationale instellingen als de Verenigde Naties, de EU en de Raad van Europa om de terugkeer van binnenlandse ontheemden te ondersteunen en te bespoedigen, overeenkomstig de leidende beginselen van de VN inzake binnenlandse ontheemden, en dringt er bij de autoriteiten op aan een integraal regionaal ontwikkelingsconcept op te stellen om het zuidoosten als regio economisch te ontwikkelen en de modernisering van de maatschappij als geheel te stimuleren; 34. doet een beroep op Turkije de geografische beperking op het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 1951 op te heffen; 35. doet een beroep op de Turkse autoriteiten om de IAO-normen voor vakbondsrechten toe te passen en meer wetgeving inzake het verbod op kinderarbeid in te voeren; 36. doet een beroep op de Turkse regering alle belemmeringen weg te nemen voor de oprichting van vakbonden en de vrijheid van vergadering te bevorderen door herroeping van de clausule dat voor de oprichting van nieuwe organisaties de voorafgaande toestemming van de overheid is vereist, en om het pad te effenen naar de ontwikkeling van een echte sociale dialoog als een van de pijlers van het economisch en sociaal model; 37. verzoekt de Turkse regering om de politieke macht van het leger verder in te perken via aanhoudende hervormingen; 38. juicht toe dat het beginsel van voorrang van het internationale recht boven het nationale recht in de Turkse grondwet werd verankerd, in zoverre het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens betreft en dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan alle bepalingen daarvan te eerbiedigen en de uitspraken van het Europees Hof voor de rechten van de mens onverwijld ten uitvoer te leggen; 39. verzoekt Turkije het verzoeningsproces met het Armeense volk te bevorderen door de genocide tegen de Armenen te erkennen zoals verwoord in vroegere resoluties van het Parlement over de status van Turkije als kandidaat-lidstaat (van 18 juni 1987 tot 1 april 2004); 40. is van mening dat de regeringen van Turkije en Armenië hun proces van verzoening moeten voortzetten, eventueel met de hulp van een bilateraal comité van onafhankelijke deskundigen om de tragische ervaring uit het verleden beslist te boven te komen, en verzoekt de Turkse regering de grenzen met Armenië zo snel mogelijk te heropenen; 41. verzoekt de Commissie en de Raad van de Turkse autoriteiten te eisen dat zij de historische werkelijkheid van de volkerenmoord op het Armeense volk in 1915 formeel erkennen en op korte termijn de grens tussen Turkije en Armenië openstellen, overeenkomstig de resoluties die het Europees Parlement tussen 1987 en 2004 heeft aangenomen; 42. verzoekt Turkije in het kader van een voortgezet streven naar meer stabiliteit in de regio en betere betrekkingen met zijn buren aandacht te hebben voor de behoefte van zijn buurlanden aan water, met bijzondere verwijzing naar de Zuid-Mesopotamische moerasgebieden in Irak en Iran, waar de waterdoorstroming als gevolg van de bouw van de Ataturk-dam aanzienlijk is verminderd; verzoekt dat Turkije met zijn buren, met inbegrip van Syrië, werkgroepen opricht, met het oog op de eerlijke en billijke verdeling van het water uit de rivieren die in Turkije ontspringen; 43. doet andermaal een beroep op de Turkse autoriteiten om onmiddellijk een einde te maken aan alle activiteiten waarbij religieuze minderheden en gemeenschappen worden gediscrimineerd en dwarsgezeten, met inbegrip van het gebied van de eigendomsrechten, hun rechtspositie, scholen en intern beheer, regels inzake milieuplanning en de opleiding van de clerus, en verzoekt om, als eerste teken van daadwerkelijke toepassing, de Grieks-orthodoxe seminarie van Chalki onmiddellijk te heropenen en openbaar gebruik te maken van de kerkelijke titel van het Oecumenisch Patriarchaat; verzoekt Turkije deze problemen aan te pakken overeenkomstig de desbetreffende jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens; verzoekt om de erkenning en bescherming van de alevieten, met inbegrip van de erkenning van Cem-huizen als religieuze centra, alsmede om de erkenning dat godsdienstonderwijs vrijwillig moet zijn en niet alleen de soennitische islam moet betreffen; dringt aan op de bescherming van de grondrechten van alle christelijke minderheden en gemeenschappen in Turkije (b.v. de Grieken in Istanbul en op Imvros en Tenedos); 44. betreurt dat, hoewel het de democratische wil van de Grieks-Cypriotische gemeenschap respecteert, er geen oplossing is gevonden en verzoekt de Turkse autoriteiten om hun constructieve houding te handhaven bij het zoeken naar een regeling van de kwestie Cyprus die leidt tot een billijke oplossing waarover moet worden onderhandeld op basis van het plan-Annan en de beginselen waarop de EU is gebaseerd, en om overeenkomstig de desbetreffende VN‐resoluties hun bezettingsmacht volgens een gedetailleerd tijdschema spoedig terug te trekken; is van mening dat een dergelijke terugtrekking van de Turkse bezettingsmacht een noodzakelijke stap is op weg naar een vermindering van de spanning, een hervatting van de dialoog tussen de partijen en de voorbereiding van een duurzame oplossing; doet een beroep op de Turkse autoriteiten om de republiek Cyprus te erkennen; vestigt de aandacht van de Turkse autoriteiten op het feit dat het om intergouvernementele onderhandelingen gaat tussen Turkije enerzijds en 25 lidstaten van de EU anderzijds, dat de republiek Cyprus één van deze lidstaten is en dat het aanknopen van onderhandelingen uiteraard inhoudt dat Turkije Cyprus erkent; 45. dringt er bij de Raad op aan zijn beloften na te komen en een einde te maken aan het isoleren van de Turks-Cypriotische gemeenschap; verwacht een spoedige goedkeuring van de beide verordeningen inzake economische steunverlening en van handel met het noordelijk deel van het eiland; 46. herinnert de Turkse autoriteiten eraan dat alle onopgeloste geschillen met de buurlanden overeenkomstig het Handvest van de VN en de desbetreffende verdragen moeten worden bijgelegd; wijst de Turkse autoriteiten voorts op de positieve weerslag op het toetredingsproces van goede verhoudingen met de buurlanden en van het zich onthouden van dreigementen en met spanningen gepaard gaande militaire activiteiten; wijst erop dat, zoals vastgelegd in de conclusies van de Europese Raad van Helsinki, bij ontstentenis van een regeling onopgeloste grensgeschillen aanhangig moet worden gemaakt bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag met het oog op een definitieve oplossing; nodigt de Turkse autoriteiten tevens uit alle bestaande beperkingen op te heffen voor onder Cypriotische vlag varende schepen die worden gebruikt in de handel van een lidstaat van de EU; 47. doet een beroep op de Commissie om alle noodzakelijke politieke hervormingen in het herziene partnerschap voor de toetreding op te nemen en onderstreept de noodzaak van aanhoudende en doeltreffende steun van de Gemeenschap die is gebaseerd op een herzien partnerschap voor de toetreding en zoveel mogelijk is afgestemd op de behoeften van Turkije ten aanzien van de naleving van de criteria van Kopenhagen; 48. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten alle nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de Europese grondwet van kracht wordt, zodat de EU aan de eerste vereisten voor een vlotte werking kan voldoen en haar vermogen nieuwe lidstaten op te nemen vergroot; 49. is verheugd over de aanbeveling van de Commissie om toezicht te houden op de tenuitvoerlegging van de wetswijzigingen, de eerbiediging van de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en de rechtsstaat, alsmede over haar toezegging om in aansluiting op het Verdrag betreffende de Europese Unie en de Grondwet voor Europa met een aanbeveling te komen om de onderhandelingen op te schorten indien sprake is van een ernstige en aanhoudende inbreuk op deze beginselen; dringt er bij de Commissie en de Raad op aan het Parlement hierover te raadplegen; 50. herinnert aan de conclusies van de Europese Raad van 21-22 juni 1993, waarin de criteria van Kopenhagen voor het lidmaatschap van de EU werden vastgelegd en doet een beroep op de Europese Raad om in zijn besluit over het aanknopen van onderhandelingen met Turkije te verklaren dat het vermogen van de Unie om Turkije als lidstaat op te nemen, met handhaving van de dynamiek van de Europese integratie, een belangrijk criterium voor toetreding is, zowel vanuit het oogpunt van de Unie als dat van de kandidaatlanden"; 51. moedigt de Turkse autoriteiten aan de hervormingen door te zetten die zijn gericht op versterking van de mechanismen voor bescherming van de mensenrechten, zoals de mogelijkheid die burgers wordt geboden om bij een onafhankelijke instantie een klacht in te dienen, en acht het in dit verband dus belangrijk dat op korte termijn de functie van ombudsman in het leven wordt geroepen; 52. benadrukt in dit verband het belang van uitwisselings- en opleidingsprogramma's voor officieren van justitie en rechters en van het bijwonen van symposia over het Gemeenschapsrecht, die Turkije in samenwerking met de EU, enkele lidstaten en de Raad van Europa heeft opgezet; 53. neemt met belangstelling kennis van de vorderingen op het gebied van de economische criteria en met name de naleving door Turkije van het acquis communautaire op het gebied van energie, industriebeleid, onderzoek en telecommunicatie; meent echter dat deze vorderingen ongelijk zijn op de diverse terreinen en dat tenminste vier hervormingen noodzakelijk zijn: de verbeterde bestuurlijke capaciteit om het acquis te kunnen toepassen en op de naleving ervan toe te zien, een operationeel onafhankelijke autoriteit om toezicht houden op staatssteun, meer gelden voor onderzoek en ontwikkeling omdat de Turkse capaciteit nog altijd beperkt is vanwege de geringe uitgaven als percentage van het BNP en een herzien wettelijk kader voor de sector telecommunicatie, om verandering aan te brengen in de marktstructuur, die wordt gedomineerd door grote, machtige ondernemingen; 54. verzoekt de Commissie en de Raad om een jaarlijkse follow-up van de impactstudie en om andere relevante studies inzake een mogelijke toetreding van Turkije, met inbegrip van de noodzakelijke hervormingen van de beleidsterreinen van de EU, en hun conclusies voor te leggen aan het Europees Parlement en de nationale parlementen van de lidstaten; 55. onderstreept dat Turkije alleen door zich bereid te tonen de waarden van de EU te omhelzen via een vastberaden uitvoering en aanhoudende hervormingen, in staat is de onomkeerbaarheid van het hervormingsproces te garanderen en de nodige steun bij de meerderheid van de publieke opinie in de EU te verwerven; verwacht van de Commissie en de Raad dat zij op basis van de feiten aantonen dat dit ook is gebeurd; 56. verzoekt in dit verband de Commissie en de Raad om aan het Europees Parlement en de nationale parlementen van de lidstaten jaarlijks verslag uit te brengen over de voortgang van Turkije bij het voldoen aan de politieke criteria en om in hetzelfde verslag alle in dat jaar gemelde en geverifieerde gevallen van foltering op te nemen, alsmede het aantal Turkse asielzoekers die door de lidstaten van de EU in dat jaar zijn aanvaard; 57. verzoekt de Commissie, wanneer de onderhandelingen over de diverse hoofdstukken zijn begonnen om, na raadpleging van het Europees Parlement, in het geval van een ernstige en aanhoudende inbreuk op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en de rechtsstaat, aan te bevelen de onderhandelingen op te schorten, overeenkomstig het Verdrag betreffende de Europese Unie, 58. constateert dat de onderhandelingen met Turkije slechts kunnen worden afgesloten nadat de financiële vooruitzichten van de EU voor de periode na 2014 zijn vastgesteld; 59. merkt op dat de budgettaire gevolgen van de toetreding van Turkije tot de EU pas volledig kunnen worden beoordeeld, wanneer de parameters voor de financiële onderhandelingen met Turkije zullen zijn bepaald in het kader van de financiële vooruitzichten voor de periode na 2014; 60. onderstreept dat de aanbeveling van de Commissie om te onderhandelen over lange overgangsperioden, speciale regelingen op gebieden zoals het structuurbeleid en de landbouw, en permanente waarborgen voor het vrije verkeer van werknemers in de toetredingsovereenkomst, geen negatieve weerslag mag hebben op de inspanningen van Turkije om te voldoen aan het acquis; 61. beschouwt de tot de criteria van Kopenhagen behorende opnamecapaciteit van de Europese Unie als voorwaarde en is derhalve van mening dat de Europese Unie politieke en institutionele hervormingen tot stand moet kunnen brengen; 62. onderstreept het belang van de mening van de burgers van de EU over een eventuele toetredingsovereenkomst; verzoekt de Turkse regering en de Commissie derhalve in het licht van de derde pijler campagnes te starten om de burgers zowel in de EU als in Turkije voor te lichten via uitwisselingsprogramma's en publieke evenementen die voor meer bewustzijn van het integratieproces zorgen en het wederzijds begrip bevorderen; verwacht van de Commissie concrete voorstellen voor maatregelen om dit proces daadwerkelijk te steunen en een diepgaandere politieke en culturele dialoog tussen de samenlevingen van de EU en Turkije te stimuleren; onderstreept dat het proces van de convergentie van Turkije in de richting van de criteria van de EU op een billijke en transparante wijze moet plaatsvinden; 63. onderstreept dat het aanknopen van de onderhandelingen het startpunt zal vormen voor een langdurig proces dat door de aard zelf een open proces is dat niet "a priori" en automatisch in toetreding uitmondt; onderstreept echter dat de onderhandelingen het Turkse lidmaatschap van de EU tot doel hebben, maar dat de verwezenlijking van dit streven zal afhangen van de inspanningen aan beide zijden en dat toetreding derhalve niet het automatische gevolg van het aanknopen van de onderhandelingen is; 64. is van oordeel dat het, in het kader van een mogelijke toetreding, thans aan de Turkse autoriteiten is om aan te tonen dat zij daadwerkelijk aan de politieke criteria van Kopenhagen kunnen voldoen en om, gedurende een langere periode, te bekrachtigen dat het voort te zetten en uit te voeren hervormingsproces fundamenteel en onomkeerbaar is; 65. verzoekt de Turkse autoriteiten veelvuldige bezoeken van en een dialoog met het Europees Parlement te bevorderen, zonder beperkingen; 66. is van mening dat, of de onderhandelingen nu wel of niet succesvol worden afgesloten, de betrekkingen tussen de EU en Turkije er garant voor moeten staan dat Turkije stevig in de Europese structuren verankerd blijft; 67. is van oordeel dat het openen van toetredingsonderhandelingen kan worden aanbevolen op voorwaarde dat er overeenstemming bestaat over het volgende: 68. verzoekt de Europese Raad om, gelet op de algemene vooruitgang die in het Commissieverslag wordt vastgesteld en rekening houdend met bovenstaande bepalingen in deze resolutie, zonder onnodige vertraging de onderhandelingen met Turkije van start te laten gaan; 69. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de secretaris-generaal van de Raad van Europa, de voorzitter van het Europees Hof voor de rechten van de mens, alsmede de regering en het parlement van Turkije. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden (5450/2004, 5216/2004) (1) , – gelet op artikel 34, lid 2 van het EU‐Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1 van het EU‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5‐0056/2004), – gelet op het Protocol tot opneming van het Schengen-acquis in het kader van de Europese Unie, op grond waarvan de Raad door het Parlement is geraadpleegd, – gelet op de artikelen 93 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A6‐0052/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van het Koninkrijk der Nederlanden. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (9262/1/2004 – C6‐0110/2004), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0117 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A6‐0049/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 15 december 2004 het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2005 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37 en artikel 152, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 76/895/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de vaststelling van de maximale hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit (5) , Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen (6) , Richtlijn 86/363/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op levensmiddelen van dierlijke oorsprong (7) en Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdings–middelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (8) , zijn herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd. Ten behoeve van de duidelijkheid en de eenvoud moeten deze richtlijnen worden ingetrokken en vervangen door één enkel rechtsinstrument. (2) Deze verordening heeft rechtstreeks betrekking op de volksgezondheid en zij is relevant voor de werking van de interne markt. De onderlinge verschillen tussen de nationale maximumresidugehalten voor bestrijdingsmiddelen kunnen een belemmering vormen voor de handel in de in bijlage I bij het Verdrag opgenomen producten en daarvan afgeleide producten tussen lidstaten onderling en tussen derde landen en de Gemeenschap. Derhalve is het, met het oog op het vrij verkeer van goederen, gelijke concurrentievoorwaarden tussen de lidstaten en een hoge mate van consumenten bescherming , passend dat maximumresidugehalten (MRL's) voor producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong op communautair niveau worden vastgesteld , rekening houdend met goede landbouwpraktijken . (3) Een verordening tot vaststelling van de MRL's behoeft geen omzetting in nationale wetgeving. Daarom is een verordening het meest geschikte rechtsinstrument voor de vaststelling van de MRL's voor bestrijdingsmiddelen in producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong, aangezien de gedetailleerde voorschriften daarvan tezelfdertijd in de gehele Gemeenschap op dezelfde wijze van toepassing worden en derhalve een efficiëntere aanwending van nationale hulpmiddelen mogelijk maken. (4) De productie en het verbruik van plantaardige en dierlijke producten nemen in de Gemeenschap een zeer belangrijke plaats in. De opbrengst van de plantaardige productie wordt voortdurend bedreigd door schadelijke organismen. Het is van essentieel belang dat planten en plantaardige producten tegen dergelijke organismen worden beschermd, om vermindering of beschadiging van de opbrengst te voorkomen, alsmede om de kwaliteit van de geoogste producten te garanderen, en een hoge productiviteit van de landbouw te garanderen . Hiervoor staan diverse methoden ter beschikking: waaronder niet-chemische methoden, praktijken zoals het gebruik van resistente variëteiten, wisselbouw, mechanisch wieden, biologische bestrijding, en anderzijds chemische methoden zoals het gebruik van plantenbeschermingsproducten of bestrijdingsmiddelen. (5) Eén van de meest voorkomende methoden om planten en plantaardige producten te beschermen tegen de gevolgen van deze schadelijke organismen, is het gebruik van werkzame stoffen in gewasbeschermingsmiddelen. Een gevolg van het gebruik van deze stoffen is evenwel de aanwezigheid van residuen in behandelde producten, in dieren die zich met dergelijke producten voeden en in honing die wordt geproduceerd door bijen die aan die producten worden blootgesteld. Daar volksgezondheid overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de makrt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (9) voorrang moet krijgen boven de bescherming van gewassen, moet ervoor worden gezorgd dat dergelijke residuen niet aanwezig zijn in zodanige hoeveelheden dat zij een onaanvaardbaar risico vormen voor de gezondheid van mens of dier. MRL's moeten voor ieder bestrijdingsmiddel op het laagste bereikbare peil dat in overeenstemming is met goede landbouwpraktijken worden vastgelegd om kwetsbare groepen zoals kinderen en foetussen te beschermen. (6) Het is tevens van belang de ontwikkeling voort te zetten van een methode ter verwerking van cumulatieve en elkaar versterkende gevolgen. In verband met de blootstelling van mensen aan combinaties van actieve stoffen en eventuele onderling versterkende gevolgen voor de gezondheid van de mens, moeten MRL's worden vastgesteld in overleg met de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid ("de Autoriteit"), opgericht door Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (10) . (7) Volgens Richtlijn 91/414/EEG moeten de lidstaten, wanneer zij vergunningen verstrekken, de verplichting opleggen dat de gewasbeschermingsmiddelen correct worden gebruikt. Correct gebruik houdt ook de toepassing in van de beginselen van goede landbouwpraktijken , alsmede de beginselen van geïntegreerde controle. Wanneer MRL's die resulteren uit een op grond van Richtlijn 91/414/EEG toegestaan gebruik van een bestrijdingsmiddel, een risico inhouden voor de consument, moet dat gebruik worden herzien met het oog op een vermindering van de hoeveelheden bestrijdingsmiddelenresiduen. De Gemeenschap moet het gebruik van methodes of producten die bevorderlijk zijn voor de risicovermindering, alsook het gebruik van hoeveelheden bestrijdingsmiddelen op niveaus die verenigbaar zijn met een efficiënte beheersing van plagen aanmoedigen. (8) Een aantal werkzame stoffen is verboden uit hoofde van Richtlijn 79/117/EEG van de Raad van 21 december 1978 houdende verbod van het op de markt brengen en het gebruik van bestrijdingsmiddelen bevattende bepaalde actieve stoffen. (11) Tevens zijn vele andere werkzame stoffen momenteel niet toegelaten op grond van Richtlijn 91/414/EEG. Er is een zorgvuldige controle en toezicht nodig op de aanwezigheid van residuen van werkzame stoffen in producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong als gevolg van niet-toegelaten gebruik, milieuverontreiniging of gebruik in derde landen. (9) De basisregels met betrekking tot wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 178/2002. (10) Naast deze basisvoorschriften zijn er specifiekere voorschriften nodig voor de doeltreffende werking van de interne markt en de handel met derde landen, wat betreft voor menselijke consumptie of voor diervoeding bestemde verse en/of verwerkte producten en mengproducten van plantaardige en van dierlijke producten, waarin bestrijdingsmiddelenresiduen aanwezig kunnen zijn, en terzelfder tijd moet de basis worden gelegd om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van mens en dier, alsook van de belangen van de consument te waarborgen. Deze voorschriften moeten onder meer betrekking hebben op de vaststelling van specifieke MRL's voor bestrijdingsmiddelen in levensmiddelen en diervoeders, alsook op de kwaliteit van de aan deze MRL's ten grondslag liggende gegevens. (11) Hoewel de bij Verordening (EG) nr. 178/2002 vastgestelde beginselen van de algemene levensmiddelenwetgeving alleen gelden voor diervoeders voor voedselproducerende dieren is het, gezien de moeilijkheid om de producten die bedoeld zijn om als diervoeder voor niet-voedselproducerende dieren te worden gebruikt, af te scheiden en teneinde de controle en de handhaving van onderhavige verordening te vergemakkelijken, passend deze beginselen ook toe te passen op niet voor voedselproducerende dieren bestemde diervoeders. Deze verordening mag evenwel geen belemmering vormen voor de tests die nodig zijn om bestrijdingsmiddelen te beoordelen. (12) Richtlijn 91/414/EEG bevat basisvoorschriften voor het gebruik en het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen. Met name is daarin bepaald dat het gebruik van deze middelen geen schadelijke gevolgen mag hebben voor mens of dier. De residuen van bestrijdingsmiddelen die door het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen aanwezig zijn, kunnen schadelijke gevolgen hebben voor de gezondheid van de consument. Daarom is het passend dat voor MRL's voor producten die bestemd zijn voor menselijke consumptie, voorschriften worden vastgesteld die gekoppeld zijn aan de toelating voor het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen krachtens Richtlijn 91/414/EEG. Evenzo dient de genoemde richtlijn te worden aangepast om rekening te houden met de communautaire procedure voor vaststelling van MRL's op grond van die richtlijn. Uit hoofde van bovengenoemde richtlijn kunnen de lidstaten worden aangewezen als rapporteurs voor de beoordeling van een werkzame stof. Van de in de betrokken lidstaat voorhanden zijnde expertise dient gebruik te worden gemaakt voor de toepassing van onderhavige verordening. (13) Er moeten specifieke voorschriften inzake de controle van bestrijdingsmiddelenresiduen worden vastgesteld ter aanvulling van de algemene communautaire bepalingen betreffende de controles van levensmiddelen en diervoeders. (14) Bij het overwegen van MRL's van bestrijdingsmiddelen moet ook worden erkend dat weinig consumenten de gevaren van bestrijdingsmiddelen kennen. Het zou dienstig zijn deze gevaren volledig duidelijk te maken aan het publiek. (15) De lidstaten moeten de mogelijkheid overwegen van het publiceren van de namen van bedrijven waarvan de producten hogere residuen van gewasbeschermingsmiddelen bevatten dan de toegestane maximumgehalten. (16) Specifieke voorschriften voor diervoeders, met inbegrip van voorschriften inzake afzet en opslag van voeder en het voederen van dieren, zijn vastgesteld in Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (12) . Van sommige producten kan vooraf niet worden gezegd of ze zullen worden verwerkt tot levensmiddelen of tot diervoeders. Daarom moeten de bestrijdingsmiddelenresiduen in dergelijke producten steeds veilig zijn, zowel bij menselijke consumptie als, in voorkomend geval, bij vervoedering. Derhalve moeten de bij deze verordening vastgestelde voorschriften ook van toepassing zijn op die producten, onverminderd de specifieke voorschriften voor diervoeders. (17) Er moeten voorschriften op communautair niveau worden vastgesteld met betrekking tot de vaststelling, de controle en de verslaglegging over de controle van MRL's in producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong. Het is van belang dat de lidstaten adequate sancties toepassen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (13) . (18) Richtlijn 76/895/EEG voorziet evenwel in de mogelijkheid dat de lidstaten hogere MRL's dan de communautaire toelaten. Deze mogelijkheid moet worden afgeschaft, aangezien zij, in het kader van de interne markt, aanleiding zou kunnen geven tot belemmeringen van het intracommunautaire handelsverkeer. (19) De vaststelling van MRL's voor bestrijdingsmiddelen vereist een langdurig technisch onderzoek en omvat een evaluatie van de mogelijke risico's voor de consument. Bijgevolg kunnen niet onmiddellijk MRL's worden vastgesteld voor bestrijdingsmiddelenresiduen die momenteel onder Richtlijn 76/895/EEG vallen, noch voor bestrijdingsmiddelen waarvoor de MRL's nog niet op communautair niveau zijn vastgesteld. (20) Het is passend dat de minimumvoorschriften met betrekking tot de voor de vaststelling van de MRL's te gebruiken gegevens op communautair niveau worden vastgesteld. (21) In uitzonderlijke omstandigheden, en met name voor niet-toegelaten bestrijdingsmiddelen die in het milieu aanwezig kunnen zijn, is het passend om het gebruik van in het kader van de monitoring verkregen gegevens toe te laten voor de vaststelling van MRL's. (22) MRL's voor bestrijdingsmiddelen moeten voortdurend worden bewaakt en aangepast aan nieuwe informatie en gegevens. De MRL's moeten worden vastgesteld op het laagste niveau van analytische bepaling, wanneer het toegestane gebruik van gewasbeschermingsmiddelen niet resulteert in aantoonbare bestrijdingsmiddelenresiduen. Voor het gebruik van bestrijdingsmiddelen die niet op communautair niveau zijn toegestaan, moeten de MRL's op een zo laag niveau worden vastgesteld dat de consument wordt beschermd tegen de inname van niet-toegelaten of van te grote hoeveelheden bestrijdingsmiddelenresiduen. Om de controle op bestrijdingsmiddelenresiduen te vergemakkelijken, moet er een defaultwaarde worden vastgesteld voor de residuen die aanwezig zijn in de in bijlage I genoemde producten of groepen van producten waarvoor in de bijlagen II en III geen MRL's zijn vastgesteld, tenzij de betrokken werkzame stof in bijlage IV is opgenomen. Het is passend de defaultwaarde op 0,01 mg/kg vast te stellen, zulks teneinde te voorzien in de mogelijkheid deze waarde op een ander niveau te bepalen voor de in bijlage V genoemde stoffen, rekening houdend met de beschikbare gebruikelijke analysemethoden en/of de consumentenbescherming. (23) Bij Verordening (EG) nr. 178/2002 zijn procedures vastgesteld voor het treffen van noodmaatregelen met betrekking tot uit de Gemeenschap afkomstige of uit een derde land ingevoerde levensmiddelen en diervoeders. Krachtens deze procedures kan de Commissie dergelijke maatregelen treffen wanneer levensmiddelen een ernstig risico kunnen opleveren voor de volksgezondheid, de diergezondheid of het milieu, en wanneer een dergelijk risico niet op afdoende wijze kan worden bedwongen met door de betrokken lidstaat of lidstaten genomen maatregelen. Deze maatregelen en de gevolgen voor de gezondheid van mens en, in voorkomend geval, dier dienen te worden beoordeeld door de Autoriteit . (24) De levenslange en, in voorkomend geval, acute blootstelling van consumenten aan bestrijdingsmiddelenresiduen via levensmiddelen, moet worden geëvalueerd volgens de communautaire procedures en praktijken, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren. (25) De handelspartners van de Gemeenschap moeten via de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over de voorgestelde MRL's worden geraadpleegd, voordat de MRL's worden vastgesteld; met hun opmerkingen moet rekening worden gehouden. Ook met de in internationaal verband door de Commissie van de Codex Alimentarius vastgestelde gehalten moet rekening worden gehouden bij de vaststelling van communautaire MRL's , met inachtneming van de dienovereenkomstige goede landbouwpraktijken . (26) Voor buiten de Gemeenschap geproduceerde levensmiddelen en diervoeders kunnen afwijkende landbouwpraktijken met betrekking tot het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen overeenkomstig de wet zijn toegepast, wat soms resulteert in bestrijdingsmiddelenresiduen die afwijken van die welke het gevolg zijn van legale toepassingen in de Gemeenschap. Bijgevolg moeten voor ingevoerde producten aangepaste MRL's worden vastgesteld die rekening houden met deze toepassingen en de daaruit voortvloeiende residuen, op voorwaarde dat, met gebruikmaking van de criteria die ook gelden voor binnenlandse producten, kan worden aangetoond dat die producten veilig zijn. (27) Het is noodzakelijk dat de Autoriteit de MRL's-aanvragen en evaluatieverslagen van de lidstaten , rekening houdend met alle toxicologische gevolgen zoals immunotoxiciteit, hormoonontregeling en ontwikkelingstoxiciteit, beoordeelt om de daaraan gerelateerde risico's voor consumenten, en, in voorkomend geval, dieren te bepalen. (28) De lidstaten dienen de regels vast te stellen inzake de sancties op overtredingen van deze verordening, en ervoor te zorgen dat deze regels worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (29) De uitwerking van een communautair geharmoniseerd systeem voor MRL's houdt ook de uitwerking in van richtsnoeren, gegevensbanken en andere maatregelen waaraan kosten verbonden zijn. Het is passend dat de Gemeenschap in bepaalde gevallen bijdraagt in de kosten. (30) Uit het oogpunt van goed administratief beheer en uit technisch oogpunt is het wenselijk de planning voor de besluiten inzake MRL's voor werkzame stoffen, en die voor de besluiten die met betrekking tot die stoffen worden genomen op grond van Richtlijn 91/414/EEG, op elkaar af te stemmen. Voor vele stoffen waarvoor nog geen communautaire MRL's zijn vastgesteld, zullen geen besluiten op grond van die richtlijn worden genomen voordat deze verordening in werking is getreden. (31) Bijgevolg moeten er aparte voorschriften worden vastgesteld met tijdelijke maar bindende geharmoniseerde MRL's, met het oog op de geleidelijke vaststelling van MRL's naarmate over individuele werkzame stoffen besluiten worden genomen in het kader van de beoordelingen op grond van Richtlijn 91/414/EEG. Deze geharmoniseerde tijdelijke MRL's moeten met name gebaseerd worden op de bestaande nationale MRL's die door de lidstaten zijn vastgesteld, en moeten de nationale regelingen waarbij deze zijn vastgesteld, eerbiedigen, mits de MRL's geen onaanvaardbaar risico voor de consumenten opleveren. (32) Na de opneming van de bestaande werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG moeten de lidstaten alle gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten, binnen vier jaar na de datum van opneming opnieuw evalueren. De betrokken MRL's moeten met het oog op de continuïteit van de vergunningen tot vier jaar worden aangehouden en, zodra de herevaluatie is afgerond, definitief worden gemaakt indien zij gestaafd worden door dossiers die aan de voorwaarden van bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voldoen, of op een defaultniveau worden vastgesteld, indien zij niet door een dergelijk dossier worden gestaafd. (33) Bij deze verordening worden MRL's voor de controle van bestrijdingsmiddelenresiduen in levensmiddelen en diervoeders vastgesteld; het is derhalve passend dat de lidstaten nationale programma's voor de controle van deze residuen vaststellen. De resultaten van de nationale controleprogramma's moeten aan de Commissie, de Autoriteit en de andere lidstaten worden meegedeeld en in het jaarverslag van de Commissie worden opgenomen. (34) Om te waarborgen dat de consumenten naar behoren worden voorgelicht, dienen de lidstaten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 882/2004 ieder jaar op internet de resultaten bekend te maken van de nationale controle van residuen, en alle afzonderlijke gegevens verstrekken, o.m. de plaats van inzameling en de namen van detail- en groothandelaren, en/of producenten. (35) De maatregelen ter uitvoering van deze verordening moeten worden aangenomen overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (14) . (36) Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel moeten, voor het bereiken van de basisdoelstellingen betreffende het vergemakkelijken van het handelsverkeer en het beschermen van de consument, voorschriften worden vastgesteld voor MRL's voor producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong. Deze verordening gaat niet verder dan hetgeen noodzakelijk is om de uit hoofde van artikel 5, derde alinea, van het Verdrag nagestreefde doelstellingen te bereiken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ONDERWERP, WERKINGSSFEER EN DEFINITIES Artikel 1 Onderwerp Deze verordening stelt, overeenkomstig de bij Verordening (EG) nr. 178/2002 vastgestelde algemene beginselen, met name de noodzaak een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, geharmoniseerde communautaire bepalingen vast betreffende de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en van dierlijke oorsprong. Artikel 2 Werkingssfeer 1. Deze verordening is van toepassing op alle in bijlage I opgenomen producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong die bestemd zijn om als vers, verwerkt of gemengd levensmiddel of diervoeder te worden gebruikt en waarin of waarop bestrijdingsmiddelenresiduen aanwezig kunnen zijn. 2. Deze verordening is niet van toepassing op de in bijlage I bedoelde producten indien op afdoende wijze kan worden aangetoond dat deze bestemd zijn: 3. De overeenkomstig deze verordening vastgestelde maximumresidugehalten voor bestrijdingsmiddelen zijn niet van toepassing op de in bijlage I bedoelde producten die bestemd zijn voor uitvoer naar derde landen en vóór de uitvoer behandeld zijn, wanneer op afdoende wijze is aangetoond dat het derde land van bestemming eist of ermee instemt dat de desbetreffende behandeling wordt toegepast om het binnenbrengen van schadelijke organismen op zijn grondgebied te voorkomen. 4. Deze verordening geldt onverminderd Richtlijn 98/8/EG (15) , Richtlijn 2002/32/EG en Verordening (EEG) nr. 2377/90 (16) . Artikel 3 Definities 1. Voor de toepassing van deze verordening gelden de bij Verordening (EG) nr. 178/2002 vastgestelde definities en de definities in artikel 2, punten 1 en 4, van Richtlijn 91/414/EEG. 2. Voorts wordt in deze richtlijn verstaan onder: b) kritische GLP: ingeval er voor een combinatie werkzame stof/product meer dan een GLP is, de GLP die tot het hoogst aanvaardbaar gehalte aan bestrijdingsmiddelenresiduen in een behandeld gewas leidt en de basis vormt voor de vaststelling van het MRL; (e) CXL: een door de Commissie van de Codex Alimentarius vastgesteld MRL; Artikel 4 Lijst van groepen van producten waarvoor geharmoniseerde MRL's gelden 1. De in artikel 2, lid 1, bedoelde producten, groepen van producten en/of delen daarvan, waarvoor geharmoniseerde MRL's gelden, worden vastgesteld en behandeld in bijlage I volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure. Bijlage I omvat alle producten waarvoor een MRL is vastgesteld, alsmede de andere producten waarvoor het aangewezen is geharmoniseerde MRL's toe te passen, gelet met name op hun aandeel in de voeding van de consument of in de handel. De producten worden zodanig gegroepeerd dat, voorzover mogelijk, één MRL kan worden vastgesteld voor een groep soortgelijke of aanverwante producten. 2. Bijlage I wordt de eerste keer vastgesteld binnen drie maanden na de inwerkingtreding van deze verordening, en wordt, indien nodig, geëvalueerd, in het bijzonder op verzoek van een lidstaat. Artikel 5 Vaststelling van een lijst van werkzame stoffen waarvoor geen MRL's zijn vereist 1. De in het kader van Richtlijn 91/414/EEG geëvalueerde werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen ten aanzien waarvan geen MRL's vereist zijn, worden vastgesteld volgens de in artikel 45, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure, en opgenomen in de lijst in bijlage IV daarbij, met inachtneming van de toepassingen van die werkzame stoffen en het bepaalde in artikel 14, lid 2, onder a), c) en d) van deze verordening. 2. Bijlage IV wordt de eerste keer vastgesteld binnen 12 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening. HOOFDSTUK II PROCEDURE VOOR AANVRAGEN INZAKE EEN MRL AFDELING 1 Indiening van aanvragen inzake een MRL Artikel 6 Aanvragen 1. Wanneer een lidstaat overweegt een toelating of een voorlopige toelating tot het gebruik van een gewasbeschermingsmiddel overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG te verlenen, gaat de lidstaat na of, als gevolg daarvan, een bestaand in bijlage II of III bij deze verordening opgenomen MRL moet worden gewijzigd, of er een nieuw MRL moet worden vastgesteld, dan wel of de werkzame stof moet worden opgenomen in bijlage IV. Indien nodig, gelast hij de partij die om deze toelating verzoekt, een aanvraag in te dienen overeenkomstig artikel 7. 2. Alle partijen die op afdoende wijze kunnen aantonen dat zij een gewettigd belang hebben bij gezondheid , waaronder maatschappelijke organisaties, alsook commercieel belanghebbende partijen zoals fabrikanten, telers , importeurs en producenten van de in bijlage I bedoelde producten, kunnen eveneens overeenkomstig artikel 7 een aanvraag bij een lidstaat indienen. 3. Wanneer een lidstaat van oordeel is dat een MRL moet worden vastgesteld, gewijzigd of geschrapt, kan die lidstaat ook overeenkomstig artikel 7 een aanvraag tot vaststelling, wijziging of schrapping van het MRL samenstellen en evalueren. 4. Aanvragen voor invoertoleranties worden ingediend bij uit hoofde van Richtlijn 91/414/EEG als rapporteur aangewezen lidstaten. Indien er geen lidstaat als rapporteur is aangewezen, worden de aanvragen ingediend bij de lidstaten die volgens de in artikel 45, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure door de Commissie op verzoek van de aanvrager zijn aangewezen. Dergelijke aanvragen worden ingediend overeenkomstig artikel 7 van deze verordening. Artikel 7 Eisen betreffende aanvragen inzake een MRL 1. De aanvrager voegt bij zijn aanvraag inzake een MRL de volgende gegevens en documenten: Wanneer evenwel reeds gegevens terzake publiekelijk beschikbaar zijn - in het bijzonder wanneer een werkzame stof reeds is beoordeeld overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, of wanneer er reeds een CXL bestaat, en deze gegevens door de aanvrager zijn ingediend, kunnen de lidstaten deze informatie gebruiken bij het evalueren van een aanvraag. In dat geval dient het evaluatieverslag een verantwoording van het al dan niet gebruiken van die gegevens te bevatten. 2. In voorkomend geval kan de evaluerende lidstaat de aanvrager verzoeken om binnen een door de lidstaat vastgestelde termijn naast de krachtens lid 1 vereiste informatie aanvullende informatie te verstrekken. Deze periode mag de twee jaar niet overschrijden. Artikel 8 Evaluatie van de aanvragen 1. De lidstaat die overeenkomstig artikel 6 een aanvraag ontvangt die voldoet aan artikel 7, zendt onmiddellijk een afschrift naar de Autoriteit en de Commissie, en maakt onverwijld een evaluatieverslag op. 2. De aanvragen worden geëvalueerd overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de uniforme beginselen voor het evalueren en toelaten van gewasbestrijdingsmiddelen die zijn opgenomen in bijlage VI van Richtlijn 91/414/EEG, of overeenkomstig specifieke evaluatiebeginselen die volgens de in artikel 45, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure bij een verordening van de Commissie worden vastgesteld. 3. In afwijking van lid 1 kan, op grond van een overeenkomst tussen de betrokken lidstaten, de aanvraag worden geëvalueerd door de uit hoofde van Richtlijn 91/414/EEG voor de werkzame stof als rapporteur aangewezen lidstaat. 4. Wanneer een lidstaat moeilijkheden ondervindt bij het evalueren van een aanvraag, of om dubbel werk te voorkomen, kan volgens de procedure van artikel 45, lid 2, worden beslist door welke lidstaat bepaalde aanvragen dienen te worden geëvalueerd. Artikel 9 Toezending van geëvalueerde aanvragen aan de Commissie en de Autoriteit 1. Na voltooiing van het evaluatieverslag zendt de lidstaat dit naar de Commissie. De Commissie brengt de lidstaten onverwijld op de hoogte en zendt de aanvraag, het evaluatieverslag en het begeleidend dossier aan de Autoriteit . 2. De Autoriteit bevestigt onverwijld schriftelijk de ontvangst van de aanvraag aan de aanvrager, de evaluerende lidstaat en de Commissie. In de bevestiging worden de datum van ontvangst van de aanvraag en de begeleidende documenten vermeld. AFDELING 2 Inoverwegingneming door de Autoriteit van aanvragen inzake een MRL Artikel 10 Advies van de Autoriteit over aanvragen inzake een MRL 1. De Autoriteit beoordeelt de aanvragen en de evaluatieverslagen en brengt een met redenen omkleed advies uit over, met name, de risico's voor de consument en, in voorkomend geval, voor dieren, waarmee de vaststelling, wijziging of schrapping van een MRL gepaard gaat. Het advies omvat: 2. De Autoriteit zendt haar met redenen omkleed advies naar de aanvrager, de Commissie en de lidstaten. In dit met redenen omkleed advies wordt de grondslag voor elke conclusie duidelijk omschreven. 3. Onverminderd artikel 39 van Verordening (EG) nr. 178/2002 maakt de Autoriteit haar met redenen omkleed advies openbaar. Artikel 11 Termijnen voor het advies van de Autoriteit over aanvragen inzake een MRL 1. De Autoriteit brengt het met redenen omkleed advies als bedoeld in artikel 10, zo spoedig mogelijk uit, en uiterlijk binnen drie maanden na de datum van ontvangst van de aanvraag. Als in uitzonderlijke gevallen nauwkeuriger evaluaties moeten worden uitgevoerd, kan de in de eerste alinea genoemde periode worden verlengd tot zes maanden vanaf de datum van ontvangst van de geldige aanvraag. 2. Wanneer de Autoriteit aanvullende informatie vraagt, wordt de in lid 1 vastgestelde termijn geschorst totdat die informatie is verstrekt. Deze schorsing is afhankelijk van artikel 13. Artikel 12 Beoordeling van bestaande MRL's door de Autoriteit 1. Binnen 12 maanden na de datum van het na de inwerkingtreding van deze verordening genomen besluit tot opneming of niet‐opneming van een werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG legt de Autoriteit aan de Commissie en aan de lidstaten een met redenen omkleed advies voor - dat in het bijzonder is gebaseerd op het desbetreffende krachtens Richtlijn 91/414/EEG opgestelde beoordelingsverslag - betreffende: 2. Voor stoffen die vóór de inwerkingtreding van deze verordening waren opgenomen in bijlage I van Richtlijn 91/414/EEG wordt het in lid 1 van dit artikel bedoelde met redenen omklede advies uitgebracht binnen 12 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening. Artikel 13 Bestuursrechtelijke toetsing Handelingen of nalatigheden op grond van de bij deze verordening aan de Autoriteit verleende bevoegdheden kunnen door de Commissie op eigen initiatief, dan wel op verzoek van een lidstaat of van een persoon die rechtstreeks of individueel wordt geraakt, worden getoetst. Daartoe dient de belanghebbende partij binnen twee maanden vanaf de dag waarop zij kennis heeft gekregen van de betrokken handeling of nalatigheid, een verzoek in bij de Commissie. De Commissie neemt binnen twee maanden een besluit, waarbij de Autoriteit, in voorkomend geval, wordt gelast binnen een vastgestelde termijn haar besluit in te trekken of haar nalatigheid te verhelpen. AFDELING 3 Vaststelling, wijziging of schrapping van een MRL Artikel 14 Besluiten over aanvragen inzake een MRL 1. Na ontvangst van het advies van de Autoriteit stelt de Commissie, rekening houdend met dat advies, onverwijld en binnen drie maanden volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure een verordening op betreffende de vaststelling, wijziging of schrapping van een MRL of een besluit tot verwerping van de aanvraag, en dient dit ter aanneming in. 2. Ten aanzien van de in lid 1 bedoelde besluiten wordt rekening gehouden met: 3. De Commissie kan de aanvrager of de Autoriteit op elk moment verzoeken aanvullende informatie te verstrekken. De Commissie stelt alle aanvullende informatie die zij heeft ontvangen, ter beschikking van de lidstaten en de Autoriteit. Artikel 15 Opneming van nieuwe of gewijzigde MRL's in de bijlagen II en III 1. Bij de in artikel 14, lid 1, bedoelde verordening: 2. Wanneer overeenkomstig het bepaalde in lid 1, onder b), een tijdelijk MRL wordt vastgesteld, wordt dit uit bijlage III geschrapt bij een verordening die een jaar na de datum van het besluit tot opneming of niet‐opneming van de betrokken werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt aangenomen overeenkomstig de in artikel 45, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure. Op verzoek van een of meer lidstaten kan het evenwel gedurende een extra jaar opgenomen blijven, in afwachting van de bevestiging dat al het nodige wetenschappelijk onderzoek ter ondersteuning van een aanvraag tot vaststelling van een MRL is uitgevoerd. Wanneer deze bevestiging wordt gegeven, blijft het tijdelijk MRL nog twee jaar langer opgenomen, op voorwaarde dat er geen onaanvaardbare veiligheidsrisico's voor de consument zijn vastgesteld. Artikel 16 Procedure voor de vaststelling van tijdelijke MRL's onder bepaalde omstandigheden 1. De bij artikel 14, lid 1, bedoelde verordening kan onder bepaalde omstandigheden tevens een tijdelijk MRL vaststellen dat in bijlage III wordt opgenomen: 2. De opneming van tijdelijke MRL's als bedoeld in lid 1, moet gebaseerd zijn op het advies van de Autoriteit, de gegevens van de monitoring en een beoordeling waaruit blijkt dat er geen onaanvaardbare risico's zijn voor consumenten en dieren. De verlenging van de geldigheidsduur van de in lid 1, onder a), b), c) en d) bedoelde tijdelijke MRL's wordt ten minste om de tien jaar opnieuw beoordeeld, en de MRL's moeten, naar gelang van het geval, worden gewijzigd of geschrapt. De in lid 1, onder e) , bedoelde MRL's worden opnieuw beoordeeld bij het verstrijken van de periode waarvoor de essentiële toepassing was toegestaan. De in lid 1, letter f) bedoelde MRL's worden opnieuw beoordeeld nadat de wetenschappelijke studies zijn afgerond en geëvalueerd, maar niet later dan vier jaar na hun opneming in Bijlage III. Artikel 17 Wijzigingen van MRL's als gevolg van de intrekking van toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen Wijzigingen van bijlage II of bijlage III die nodig zijn om een MRL te schrappen na de intrekking van een toelating voor een gewasbeschermingsmiddel, kunnen worden aangenomen zonder dat de Autoriteit om advies verzocht wordt. HOOFDSTUK III MRL'S VOOR PRODUCTEN VAN PLANTAARDIGE EN VAN DIERLIJKE OORSPRONG Artikel 18 Inachtneming van MRL's 1. Zodra een product als bedoeld in bijlage I in de handel wordt gebracht als levensmiddel of diervoeder, of aan dieren wordt vervoederd, mag het gehalte aan bestrijdingsmiddelenresiduen niet meer bedragen dan: 2. De lidstaten mogen op hun grondgebied het in de handel brengen of het aan voedselproducerende dieren vervoederen van de in bijlage I bedoelde producten niet verbieden, noch belemmeren op grond van de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen, indien: 3. In afwijking van lid 1 kunnen de lidstaten, op grond van een behandeling na de oogst met een fumigatiemiddel, residuengehalten van een werkzame stof die de in bijlage II en bijlage III aangegeven grenswaarden voor een in bijlage I genoemd product overschrijden, op hun grondgebied toestaan, mits die combinaties van werkzame stof/product vermeld zijn in bijlage VII en op voorwaarde dat De in bijlage VII vermelde combinaties werkzame stof/product worden vastgesteld volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure. 4. In uitzonderlijke gevallen, en met name op grond van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 91/414/EEG of uit hoofde van de verplichtingen van Richtlijn 2000/29/EG (17) , kan een lidstaat het op de markt brengen en/of het vervoederen van dieren met levensmiddelen of diervoeders die niet voldoen aan de voorwaarden van lid 1, op zijn grondgebied toestaan, mits deze levensmiddelen of diervoeders geen onaanvaardbaar risico opleveren. Deze vergunningen worden onmiddellijk meegedeeld aan de andere lidstaten, de Commissie en de Autoriteit, samen met een passende risicobeoordeling waarvan onverwijld kennis wordt genomen volgens de procedure van artikel 45, lid 2, zulks met het oog op de vaststelling van een tijdelijk MRL voor een bepaalde periode of voor het nemen van een andere maatregel met betrekking tot deze producten. Artikel 19 Verbod op verwerkte producten en/of mengproducten Het met het oog op verdunning verwerken en/of mengen van in bijlage I bedoelde producten die niet voldoen aan de voorschriften van artikel 18, lid 1, of artikel 20 met dezelfde of andere producten met het oog op het in de handel brengen ervan als levensmiddel of diervoeder, of het vervoederen daarvan aan dieren, is verboden. Artikel 20 MRL's voor verwerkte producten en/of mengproducten 1. Wanneer in de bijlagen II en III geen MRL's voor verwerkte levensmiddelen en/of gemengde levensmiddelen of diervoeders zijn vastgesteld, zijn de MRL's van toepassing die in artikel 18, lid 1, zijn vastgesteld voor het overeenkomstige product als bedoeld in bijlage I, rekening houdend met wijzigingen in de gehaltes van bestrijdingsmiddelenresiduen als gevolg van de verwerking en/of de menging. 2. Specifieke concentratie- of verdunningsfactoren voor bepaalde verwerkings- en/of mengprocédés of voor bepaalde verwerkte producten en/of mengproducten kunnen volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure worden opgenomen in bijlage VI. HOOFDSTUK IV BIJZONDERE BEPALINGEN BETREFFENDE DE OPNEMING VAN BESTAANDE MRL'S IN DEZE VERORDENING Artikel 21 Eerste vaststelling van MRL's 1. MRL's voor in bijlage I bedoelde producten worden de eerste keer vastgesteld en opgenomen in de lijst in bijlage II volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure, waarin tevens de bij de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG vastgestelde MRL's worden vermeld, met inachtneming van de in artikel 14, lid 2, van deze verordening vermelde criteria. 2. Bijlage II wordt de eerste keer vastgesteld binnen 12 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening. Artikel 22 Eerste vaststelling van tijdelijke MRL's 1. Tijdelijke MRL's voor werkzame stoffen waarvoor nog geen besluit is genomen inzake de opneming of niet‐opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, worden, tenzij zij reeds in bijlage II zijn vermeld, de eerste keer vastgesteld en opgenomen in de lijst in bijlage III, volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure, rekening houdend met de door de lidstaten verstrekte informatie, en, in voorkomend geval, met inachtneming van het in artikel 24 vermelde met redenen omklede advies, alsmede van de elementen bedoeld in artikel 14, lid 2, en van de volgende MRL's: 2. Bijlage III wordt vastgesteld binnen 12 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening overeenkomstig de artikelen 23, 24 en 25. Artikel 23 Door de lidstaten te verstrekken informatie over nationale MRL's Wanneer een werkzame stof nog niet in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG is opgenomen en een lidstaat, vóór de datum waarop bijlage I bij deze verordening in werking treedt, voor die werkzame stof een nationaal MRL heeft vastgesteld ten aanzien van een in bijlage I bij deze verordening opgenomen product, dan wel heeft besloten dat voor deze werkzame stof geen MRL vereist is, stelt de betrokken lidstaat de Commissie in een vorm en vóór een datum die moeten worden vastgesteld volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure in kennis van het nationale MRL of van het feit dat er voor de betrokken werkzame stof geen MRL vereist is, alsmede, indien van toepassing, op verzoek van de Commissie van: Artikel 24 Advies van de Autoriteit over de gegevens waarop nationale MRL's zijn gebaseerd 1. De Autoriteit brengt aan de Commissie een met redenen omkleed advies uit over potentiële risico's voor de gezondheid van de consument die toe te schrijven zijn aan: a) tijdelijke MRL's die mogen worden opgenomen in bijlage III; 2. Bij de opstelling van het in lid 1 bedoelde met redenen omklede advies houdt de Autoriteit rekening met de beschikbare wetenschappelijke en technische kennis, met name de gegevens die door de lidstaten uit hoofde van artikel 23 zijn verstrekt. Artikel 25 Vaststelling van tijdelijke MRL's Met inachtneming van het advies van de Autoriteit, indien dit noodzakelijk is, kunnen tijdelijke MRL's voor de in artikel 23 bedoelde werkzame stoffen worden vastgesteld en opgenomen in de lijst in bijlage III, overeenkomstig artikel 22, lid 1, of kan, naargelang van het geval, de werkzame stof worden opgenomen in bijlage IV, overeenkomstig artikel 5, lid 1. Tijdelijke MRL's worden vastgesteld op het laagste niveau dat in alle lidstaten kan worden bereikt op basis van goede landbouwpraktijken. HOOFDSTUK V OFFICIELE CONTROLES, VERSLAGEN EN SANCTIES AFDELING 1 Officiële controles van MRL's Artikel 26 Officiële controles 1. Onverminderd Richtlijn 96/23/EG (18) verrichten de lidstaten officiële controles op bestrijdingsmiddelenresiduen om de naleving van deze verordening af te dwingen, overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van de communautaire wet- en regelgeving betreffende de officiële controles van levensmiddelen en diervoeders. 2. Die controles op bestrijdingsmiddelenresiduen bestaan met name uit de bemonstering gevolgd door de analyse van de monsters en de bepaling van de aanwezige bestrijdingsmiddelen en hun respectieve residuniveau. Deze controles worden eveneens uitgevoerd op de plek waar de levering aan de consument plaatsvindt. Artikel 27 Bemonstering 1. Elke lidstaat neemt een voldoende aantal voldoende gespreide monsters om te garanderen dat de resultaten representatief zijn voor zijn markt, rekening houdend met de resultaten van vorige controleprogramma's. De bemonstering wordt zo dicht bij de plaats van levering uitgevoerd als redelijkerwijs mogelijk is om vervolgens de naleving van de voorschriften te kunnen afdwingen. 2. De bemonsteringsmethoden die nodig zijn voor het uitvoeren van deze controles op bestrijdingsmiddelenresiduen in andere producten dan die welke bedoeld zijn bij Richtlijn 2002/63/EG (19) , worden vastgesteld volgens de in artikel 45, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure. Artikel 28 Analysemethoden 1. De analysemethoden voor bestrijdingsmiddelenresiduen moeten voldoen aan de criteria die zijn vastgesteld in de toepasselijke bepalingen van de communautaire wet- en regelgeving betreffende de officiële controles van levensmiddelen en diervoeders. 2. Technische richtsnoeren betreffende de specifieke valideringscriteria en procedures voor de kwaliteitscontrole in verband met analysemethoden voor de bepaling van bestrijdingsmiddelenresiduen kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure. 3. Alle laboratoria waar monsters worden geanalyseerd in het kader van de officiële controles op bestrijdingsmiddelenresiduen, nemen deel aan de communautaire ringonderzoeken voor bestrijdingsmiddelenresiduen die door de Commissie georganiseerd worden. AFDELING 2 Communautair controleprogramma Artikel 29 Communautair controleprogramma 1. De Commissie stelt een gecoördineerd meerjarig communautair controleprogramma op, teneinde de blootstelling van de consument en de toepassing van de huidige wetgeving te beoordelen; daarin wordt aangegeven welke specifieke monsters moeten worden genomen in het kader van de nationale controleprogramma's, en wordt rekening gehouden met de problemen die zijn geconstateerd met betrekking tot de inachtneming van de in deze verordening vastgestelde MRL's. 2. Het communautair controleprogramma wordt goedgekeurd en jaarlijks bijgewerkt volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure. Het ontwerp voor een communautair controleprogramma wordt ten minste zes maanden voor het einde van elk kalenderjaar ingediend bij het in artikel 45, lid 1, genoemde comité. AFDELING 3 Nationale controleprogramma's Artikel 30 Nationale controleprogramma's voor bestrijdingsmiddelenresiduen 1. De lidstaten stellen meerjarige nationale controleprogramma's voor bestrijdingsmiddelenresiduen vast. Zij werken hun meerjarig programma jaarlijks bij. De programma's zijn risicogericht en betreffen in het bijzonder de beoordeling van de blootstelling van de consument en de overeenstemming met de bestaande wetgeving. Zij moeten ten minste de volgende gegevens bevatten: 2. De lidstaten leggen de in lid 1 bedoelde bijgewerkte nationale controleprogramma's inzake bestrijdingsmiddelenresiduen ten minste drie maanden voor het begin van elk kalenderjaar voor aan de Commissie en de Autoriteit. 3. De lidstaten nemen deel aan het in artikel 29 vastgestelde communautaire controleprogramma. Ieder jaar maken de lidstaten op internet alle resultaten openbaar van de nationale residuencontrole. Bij overschrijding van de MRL's kunnen de lidstaten de naam van betrokken detail- of groothandelaren of producenten vermelden. AFDELING 4 Informatie door de lidstaten en jaarverslag Artikel 31 Informatie door de lidstaten 1. De lidstaten verstrekken uiterlijk 31 augustus van elk jaar de volgende informatie met betrekking tot het vorige kalenderjaar aan de Commissie, de Autoriteit en de andere lidstaten: 2. Uitvoeringsmaatregelen betreffende de verstrekking van informatie door de lidstaten kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure, na raadpleging van de Autoriteit. Artikel 32 Het jaarverslag betreffende bestrijdingsmiddelenresiduen 1. Op basis van de informatie die overeenkomstig artikel 31, lid 1, door de lidstaten wordt verstrekt, stelt de Autoriteit een jaarverslag betreffende bestrijdingsmiddelenresiduen op. 2. De Autoriteit neemt in het communautair jaarverslag ten minste de volgende informatie op: 3. Wanneer een lidstaat geen informatie heeft verstrekt overeenkomstig artikel 31, kan de Autoriteit beslissen bij het opstellen van het jaarverslag geen rekening te houden met de informatie betreffende die lidstaat. 4. De vorm van het jaarverslag kan worden vastgesteld volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure. 5. De Autoriteit legt het jaarverslag uiterlijk op de laatste dag van februari van elk jaar voor aan de Commissie. 6. In het jaarverslag kan een advies worden opgenomen over de bestrijdingsmiddelen die in toekomstige verslagen moeten worden bestreken. 7. De Autoriteit maakt het jaarverslag en eventuele opmerkingen van de Commissie of de betrokken lidstaat openbaar. Artikel 33 Indiening van het jaarverslag betreffende bestrijdingsmiddelenresiduen bij het comité De Commissie legt het jaarverslag betreffende bestrijdingsmiddelenresiduen onverwijld voor aan het in artikel 45, lid 1, genoemde comité, dat advies uitbrengt en aanbevelingen doet over eventuele maatregelen die moeten worden genomen naar aanleiding van in het verslag genoemde overtredingen met betrekking tot de in de bijlagen II en III opgenomen MRL's. AFDELING 5 Sancties Artikel 34 Sancties De lidstaten dienen regels vast te stellen met betrekking tot de sancties die van toepassing zijn op schendingen van de bepalingen van deze verordening, en alle nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat deze worden toegepast. De getroffen sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van deze regels en van alle wijzigingen daarvan. HOOFDSTUK VI NOODMAATREGELEN Artikel 35 Noodmaatregelen De artikelen 53 en 54 van Verordening (EG) nr. 178/2002 zijn van toepassing wanneer, als gevolg van nieuwe informatie of van een nieuwe beoordeling van bestaande informatie, bestrijdingsmiddelenresiduen of MRL's waarop deze verordening van toepassing is, een gevaar kunnen betekenen voor de gezondheid van mens of dier, en onmiddellijke maatregelen vereisen. De termijn waarover de Commissie beschikt om een besluit te nemen, wordt in het geval van verse producten beperkt tot zeven dagen. HOOFDSTUK VII STEUNMAATREGELEN MET BETREKKING TOT GEHARMONISEERDE MRL'S VAN BESTRIJDINGSMIDDELEN Artikel 36 Steunmaatregelen in verband met geharmoniseerde MRL's van bestrijdingsmiddelen 1. Op communautair niveau worden steunmaatregelen in verband met geharmoniseerde MRL's van bestrijdingsmiddelen vastgesteld; dat systeem omvat: 2. Eventuele uitvoeringsbepalingen betreffende de in lid 1 bedoelde maatregelen kunnen volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure worden vastgesteld. Artikel 37 Communautaire bijdrage aan de steunmaatregelen voor geharmoniseerde MRL's van bestrijdingsmiddelen 1. De Gemeenschap kan een financiële bijdrage tot 100 % van de kosten voor de in artikel 36 bedoelde maatregelen verlenen. 2. De kredieten worden elk begrotingsjaar toegestaan in het kader van de begrotingsprocedure. HOOFDSTUK VIII COORDINATIE VAN AANVRAGEN INZAKE MRL'S Artikel 38 Aanwijzing van nationale autoriteiten Elke lidstaat wijst een of meer nationale autoriteiten aan voor de coördinatie van de samenwerking met de Commissie, de Autoriteit, andere lidstaten, fabrikanten, producenten en telers in het kader van deze verordening. Wanneer een lidstaat meer dan één autoriteit aanwijst, deelt hij mee welke autoriteit als contactpunt fungeert. De nationale autoriteiten kunnen taken delegeren aan andere organen. Elke lidstaat deelt de Commissie en de Autoriteit de namen en de adressen mee van de aangewezen nationale autoriteiten. Artikel 39 Coördinatie door de Autoriteit van informatie over MRL's De Autoriteit: Artikel 40 Door de lidstaten te verstrekken informatie De lidstaten stellen de Autoriteit op haar verzoek in kennis van alle beschikbare informatie die nodig is voor de beoordeling van de veiligheid van MRL's. Artikel 41 Gegevensbestand van de Autoriteit inzake MRL's Onverminderd de in de communautaire en de nationale wetgeving opgenomen bepalingen inzake de toegang tot documenten, ontwikkelt en onderhoudt de Autoriteit een gegevensbestand dat toegankelijk is voor de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, en waarin de relevante wetenschappelijke informatie en de GLP met betrekking tot de in de bijlagen II, III, IV en VII vermelde MRL's, werkzame stoffen en verwerkingsfactoren zijn opgenomen. Het bestand bevat met name gegevens inzake de evaluaties van voedselinnames, de verwerkingsfactoren en de toxicologische eindpunten. Artikel 42 De lidstaten en retributies 1. De lidstaten kunnen de kosten verbonden aan de opstelling, wijziging of schrapping van MRL's, of de kosten die verbonden zijn aan andere werkzaamheden uit hoofde van de verplichtingen van deze verordening, in de vorm van een retributie of vergoeding terugvorderen. 2. De lidstaten zien erop toe dat de in lid 1 bedoelde retributie of vergoeding: Zij kunnen voor de in lid 1 bedoelde werkzaamheden ook een tabel met forfaitaire, op de gemiddelde kosten gebaseerde vergoedingen vaststellen. HOOFDSTUK IX UITVOERING Artikel 43 Wetenschappelijk advies van de Autoriteit De Autoriteit kan door de Commissie of de lidstaten worden verzocht om een wetenschappelijk advies over elke maatregel met betrekking tot de beoordeling van risico's in het kader van deze verordening. De Commissie kan aangeven binnen welke termijn een dergelijk advies moet worden uitgebracht. Artikel 44 Procedure voor de aanneming van het advies van de Autoriteit 1. Wanneer voor adviezen van de Autoriteit overeenkomstig deze verordening uitsluitend wetenschappelijke of technische werkzaamheden vereist zijn waarbij algemeen aanvaarde wetenschappelijke of technische beginselen worden toegepast, kunnen deze adviezen door de Autoriteit worden verstrekt zonder dat het wetenschappelijk comité of de wetenschappelijke panels bedoeld in artikel 28 van Verordening (EG) nr. 178/2002 worden geraadpleegd, tenzij de Commissie of een lidstaat daartegen bezwaar maakt. 2. In de toepassingsregels overeenkomstig artikel 29, lid 6, punt a), van Verordening (EG) nr. 178/2002 wordt vermeld in welke gevallen lid 1 hierboven van toepassing is. Artikel 45 Comitologie 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58 van Verordening (EG) nr. 178/2002 ingestelde Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid ("het comité"). 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn, wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 46 Uitvoeringsmaatregelen Volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure en, in voorkomend geval, met inachtneming van het advies van de Autoriteit, kunnen worden vastgesteld of gewijzigd: Artikel 47 Verslag over de uitvoering van deze verordening Binnen 10 jaar na de inwerkingtreding van deze verordening dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering ervan, zo nodig vergezeld van voorstellen. HOOFDSTUK X SLOTBEPALINGEN Artikel 48 Intrekking en aanpassing van wetgeving 1. De Richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG worden bij deze ingetrokken met ingang van de in artikel 50, tweede alinea, bedoelde datum. 2. Artikel 4, lid 1, f) van Richtlijn 91/414/EEG wordt vervangen door: –– ________________ * PB L . Artikel 49 Overgangsmaatregelen 1. De voorschriften van hoofdstuk III zijn niet van toepassing op producten die vóór de in artikel 50, tweede alinea, bedoelde datum rechtmatig zijn geproduceerd of ingevoerd in de Gemeenschap. Teneinde een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, kunnen evenwel volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure passende maatregelen met betrekking tot deze producten worden genomen. 2. Voorzover zulks nodig is om de producten op een normale wijze in de handel te brengen, te verwerken en te consumeren, mogen andere overgangsmaatregelen worden vastgesteld voor de toepassing van bepaalde MRL's als bedoeld in de artikelen 15, 16, 21, 22 en 25. Deze maatregelen, die niets afdoen aan de verplichting om voor een hoog niveau van consumentenbescherming te zorgen, worden vastgesteld volgens de in artikel 45, lid 2, bedoelde procedure. Artikel 50 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. De hoofdstukken II, III en V worden toegepast zes maanden na de bekendmaking van de laatste van de verordeningen tot vaststelling van de bijlagen I, II, III en IV. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter Het Europees Parlement , – gezien de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking (1) tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds, en Rusland anderzijds, die op 1 december 1997 van kracht werd en op de gezamenlijke verklaring over uitbreiding van de EU en de betrekkingen tussen de EU en Rusland, die op 27 april 2004 werd ondertekend en door zowel het Europees Parlement als de Russische Staatsdoema in oktober 2004 werd bekrachtigd, – gezien zijn eerdere resoluties over Rusland en Tsjetsjenië, met name zijn aanbeveling van 26 februari 2004 aan de Raad over de betrekkingen tussen de EU en Rusland (2) , – gezien de resultaten van de 14de Top EU-Rusland die op 25 november 2004 in Den Haag werd gehouden, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement getiteld: "De grotere Europese nabuurschap: een nieuw kader voor de betrekkingen met de oostelijke en zuidelijke buurlanden" ( COM(2003)0104 ), – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat een versterking van de samenwerking en goede betrekkingen als buurlanden tussen de EU en Rusland van cruciaal belang zijn voor de stabiliteit, de veiligheid en de welvaart in geheel Europa, B. overwegende dat beide zijden onderstrepen dat het strategische partnerschap tussen de EU en Rusland van groot belang is, en dat zij voornemens zijn hun samenwerking in Europa en daarbuiten verder te intensiveren op basis van gemeenschappelijke waarden, in het bijzonder democratie, de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten, C. overwegende dat de EU zich er na haar laatste uitbreiding ondubbelzinnig op heeft vastgelegd de uitvoering van het Europese nabuurschapsbeleid tot een van de topprioriteiten van haar externe beleid te maken, en derhalve ook meer betrokken te raken bij de oplossing van de conflicten in Transdjnestrië en de zuidelijke Kaukasus, D. overwegende dat zowel de EU als Rusland hun buurlanden beschouwen als gebieden waar zij een zekere mate van verantwoordelijkheid delen met betrekking tot de totstandbrenging en handhaving van stabiliteit, E. overwegende dat tijdens de Top EU-Rusland van mei 2003 in Sint Petersburg is besloten vier gemeenschappelijke ruimtes vast te stellen, waarmee een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, een ruimte van externe veiligheid en een ruimte van onderzoek, onderwijs en cultuur werden toegevoegd aan de gemeenschappelijke economische ruimte waarover twee jaar eerder al overeenstemming was bereikt, F. overwegende dat de deelnemers aan de 14e Top EU-Rusland zijn overeengekomen de totstandbrenging van de vier gemeenschappelijke ruimtes uit te stellen tot de volgende Top EU-Rusland in mei 2005 in Moskou, G. onderstrepend dat elke verdere ontwikkeling in de opbouw van een echt strategisch partnerschap gekoppeld dient te worden aan een concrete verbetering van de huidige situatie en dat de waarden van democratie, de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten, die de basis vormen van dit partnerschap, volledig moeten worden gedeeld, H. overwegende dat de EU en Rusland een gezamenlijke verantwoordelijkheid dragen voor het tot stand brengen van vreedzame oplossingen voor conflicten in hun directe omgeving; I. overwegende dat het gebrek aan haalbare politieke oplossingen in Tsjetsjenië heeft geleid tot verspreiding van terroristische acties naar de naburige republieken en dat schendingen van de mensenrechten die in verband gebracht worden met Russische veiligheidstroepen doorgaan, 1. betreurt het gebrek aan substantiële vooruitgang bij de totstandbrenging van de vier gemeenschappelijke ruimtes tijdens de 14de top EU-Rusland in Den Haag, maar neemt kennis van de wil tot verdieping van de dialoog over een groot aantal kwesties, waaronder minderheden, mensenrechten en fundamentele rechten; hoopt dat deze dialoog tot concrete resultaten zal leiden; 2. is van opvatting dat de vier ruimtes als één pakket moeten worden behandeld en niet van elkaar gescheiden moeten worden; 3. spreekt zijn voornemen uit om de samenwerking tussen de EU en Rusland te versterken met het oog op de totstandbrenging van de vier gemeenschappelijke ruimtes; 4. roept de Commissie en de Raad ertoe op ten volle gebruik te maken van bestaande instrumenten en programma's, zoals TACIS, om de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld in Rusland te ondersteunen; verlangt dat toekomstige instrumenten eveneens gericht moeten zijn op verbetering van de democratie en eerbiediging van de rechtsstaat in deze regio; 5. is verheugd over de ratificatie door de Doema op 22 oktober 2004 van het Kyoto-protocol bij het VN-Kaderverdrag inzake klimaatverandering; wijst met nadruk op het positieve gevolg dat ondertekening van het Kyoto-protocol zal hebben voor de verbetering van het strategische lange-termijnpartnerschap tussen de EU en Rusland; hoopt dat andere mondiale partners hierdoor aangemoedigd zullen worden het voorbeeld van Rusland te volgen; verzoekt beide zijden een nog grotere inspanning te leveren met het oog op een doelmatiger energieverbruik en de ontwikkeling van energiebronnen die geen CO2-uitstoot opleveren; 6. spreekt er zijn waardering voor uit dat de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst is uitgebreid tot de nieuwe lidstaten van de EU en voor de vaste toezegging van beide zijden zich actief te blijven inzetten voor verwezenlijking van de engagementen toegezegd in de voornoemde gezamenlijke verklaring; 7. is verheugd over de aankondiging van president Poetin op de Top dat Rusland "in de nabije toekomst" de grensovereenkomsten met Estland en Letland zal ondertekenen; 8. benadrukt de noodzaak voor de EU en Rusland om hun politieke dialoog te intensiveren, met name door samen te werken om het gemeenschappelijke doel van versterking van multilaterale organisaties, zoals de VN en de WHO, te bereiken; 9. erkent dat Rusland een speciaal belang heeft bij het onderhouden van goede betrekkingen met veel van zijn buurlanden, zoals Wit-Rusland, de Oekraïne, Moldavië en de zuidelijke Kaukasus; benadrukt echter dat Rusland zich dient te houden aan het beginsel van niet-inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van soevereine staten, met name in het geval van verkiezingen; 10. is bezorgd over de richting van het democratiseringsproces in Rusland en de verdere accumulatie van bevoegdheden door de centrale regering in Moskou, zoals het benoemen van rechters van het Hooggerechtshof, gouverneurs en burgemeesters van grote steden door de Russische president; geeft kennis van zijn verontrusting over de striktere sturing van de media en beperkingen van de vrijheid van drukpers; 11. veroordeelt met kracht de recente terroristische aanslagen tegen de Russische bevolking en andere naburige landen; juicht maatregelen om de samenwerking tussen de EU en Rusland bij terrorismebestrijding te vergroten, toe zolang deze worden genomen onder volledige eerbiediging van mensenrechten en fundamentele vrijheden en niet leiden tot uitholling van democratische rechten of het maatschappelijk middenveld; 12. is ernstig verontrust over de herhaalde en nog steeds voortdurende massale overtredingen van de humanitaire rechtsregels en van de mensrechten waaraan de Russische strijdkrachten zich tegenover de Tsjetsjeense bevolking schuldig maken en doet een beroep op Rusland te streven naar een geloofwaardig proces van vrede en verzoening; herhaalt dat er alleen sprake kan zijn van een veelomvattende, onderhandelde, politieke oplossing, en niet van een militaire; 13. is ingenomen met het voorstel van de Raad voor nauwere samenwerking bij crisisbeheer; verwacht van Rusland een oprechtere en constructievere houding met betrekking tot de conflicten in Transdjnestrië en de zuidelijke Kaukasus; 14. onderstreept dat de ontwikkeling van de regio Kaliningrad van belang is voor de algehele ontwikkeling van het Oostzeegebied en moedigt Rusland en andere belanghebbende partijen er daarom toe aan de sociaal-economische ontwikkeling van de regio te stimuleren door deze open te stellen en economisch te integreren; 15. betreurt de aankondiging van president Poetin dat Rusland nieuwe kernwapens ontwikkelt; 16. roept de EU en Rusland ertoe op hun standpunten over de hervorming van de VN, en in het bijzonder de toekomstige hervorming van de Veiligheidsraad van de VN, te coördineren; is bezorgd over tekenen van spanningen in de betrekkingen tussen de EU en Rusland als gevolg van recente gebeurtenissen, met name in de Oekraïne; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de lidstaten, de president en het parlement van de Russische Federatie, de OVSE en de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement inzake de gereguleerde binnenkomst in de EU van personen die internationale bescherming behoeven en de versterking van de beschermingscapaciteit van de regio's van herkomst - "Verbetering van de toegang tot duurzame oplossingen" ( COM(2004)0410 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over een doeltreffender gemeenschappelijk Europees asielstelsel: de uniforme procedure als volgende stap ( COM(2004)0503 ), – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens, geproclameerd op 10 december 1948 door de Algemene Vergadering der Verenigde Naties, met name artikel 14, – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, gesloten op 4 november 1950 te Rome, en de bijbehorende protocollen, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, plechtig afgekondigd op 7 december 2000 (1) , met name de artikelen 1, 18 en 19, – gezien het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, aangenomen door de Europese Conventie op 13 juni en 10 juli 2003, voorgelegd aan de voorzitter van de Europese Raad te Rome op 18 juli 2003, goedgekeurd door de Intergouvernementele Conferentie, op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders bijeen, tijdens de Europese Raad van 17 en 18 juni 2004, met name de artikelen II-61, II-78, II-79 en III-266, – gezien het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, aangevuld met het Protocol van New York van 31 januari 1967, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie in zijn geconsolideerde versie (2) , met name artikel 2, vierde streepje, en artikel 6, – gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap in zijn geconsolideerde versie (3) , met name artikel 63, – gezien het actieplan van de Raad en de Commissie over hoe de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam inzake de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid het best kunnen worden uitgevoerd (4) , met name de punten 8, 32, 33, 34, 36 en 37, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, met name de punten 13, 14 en 15, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Laken van 14 en 15 december 2001, met name de punten 39 en 40, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Sevilla van 21 en 22 juni 2002, met name de punten 26, 27, 28, 29, 33 en 34, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003, met de name de punten 24, 25, 26 en 27, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Naar een gemeenschappelijke asielprocedure en een in de gehele Unie geldige uniforme status voor personen aan wie asiel wordt verleend" ( COM(2000)0755 ), – gezien de gemeenschappelijke Agenda, goedgekeurd door het uitvoerend comité van het UNHCR en gunstig ontvangen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in 2002, na wereldwijd overleg over internationale bescherming, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over het gemeenschappelijk asielbeleid en de Agenda voor bescherming ( COM(2003)0152 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Naar toegankelijker, rechtvaardiger en beter beheerde asielstelsels" ( COM(2003)0315 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken (A6‐0051/2004), A. overwegende dat de Europese Raad van Thessaloniki de Commissie in conclusie 26 heeft verzocht "alle parameters te onderzoeken om te zorgen voor een beter gereguleerde en beheerde inreis in de EU van personen die internationale bescherming behoeven, en methoden en middelen te onderzoeken om de beschermingscapaciteit van de regio's van oorsprong op te voeren, zulks met het oog op een vóór juni 2004 aan de Raad voor te leggen compleet verslag waarin maatregelen worden voorgesteld en ook ingegaan wordt op de juridische implicaties", B. overwegende dat de twee mededelingen van de Commissie die in deze resolutie aan de orde worden gesteld gezamenlijk moeten worden behandeld, aangezien deze, hoewel om verschillende redenen, de reactie van de Commissie vormen op de conclusies 26 en 27 van de Europese Raad van Thessaloniki en ingaan op de beginselen en basisdoelstellingen van een mogelijke nieuwe benadering in de richting van toegankelijker, rechtvaardiger en beter beheerde asielstelsels, waarbij nieuwe wegen worden gezocht ter aanvulling van de gefaseerde aanpak van Tampere, C. overwegende dat het Verdrag van Genève en de internationale verplichting om iedereen die asiel aan de grens vraagt op te nemen, de regel moeten blijven, D. overwegende dat er overeenkomsten moeten worden gesloten tussen de EU en derde landen teneinde de toegang tot duurzame oplossingen voor vluchtelingen of personen die bescherming of politiek asiel nodig hebben, gebaseerd op het principe van gedeelde verantwoordelijkheid, te verbeteren, E. overwegende dat de aanhoudende vluchtelingenproblemen en de langdurige asielprocedures de persoonlijke veiligheid van echte vluchtelingen kunnen ondermijnen, vooral in crisissituaties, en hen ertoe kunnen aanzetten om hun toevlucht te zoeken tot illegale reismethoden, 1. verzoekt de EU en de lidstaten met klem ervoor te zorgen dat personen die bescherming behoeven, de EU veilig kunnen binnenkomen en dat hun aanvragen behoorlijk worden behandeld, en toe te zien op de strikte naleving van de internationale rechtsnormen inzake mensenrechten en vluchtelingen, in het bijzonder van het beginsel van non-refoulement (d.w.z. dat landen bona fide asielaanvragers het land moeten binnenlaten); 2. betreurt dat de vooruitgang bij de vaststelling van het wetgevingsprogramma van de eerste fase van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel zoals vastgelegd in de conclusies van de Europese Raad van Tampere vertraging heeft opgelopen, dat de harmonisatie is geschied op basis van de kleinste gemene deler van de lidstaten en dat de Raad slechts in staat is geweest om op 29 april 2004 politieke overeenstemming te bereiken over het gewijzigd voorstel voor een richtlijn betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (5) ; 3. dankt de Commissie voor de indiening van document ( COM(2004)0410 ) waarin als aanvulling op het huidige gemeenschappelijke Europese asielstelsel zowel maatregelen worden voorgesteld voor een ordelijke en beter gereguleerde inreis in de EU van personen die internationale bescherming behoeven als maatregelen om de beschermingscapaciteit van de regio's van herkomst op te voeren; 4. wenst dat de EU de beschikking heeft over eigen informatiebronnen over migratiestromen en is daarom van mening dat de Europese Observatiepost voor migratie versterkt moet worden om de asielstatistieken van de EU te centraliseren; wijst erop dat het voor en goede aanpak van de asielstelsels nodig is om exacte kennis van de kenmerken en dimensies van de stelsels van de verschillende lidstaten te hebben; 5. is van mening dat er veel meer gedaan moet worden om van de EU één asielruimte te maken en ervoor te zorgen dat onze burgers vertrouwen hebben in een systeem dat rechtvaardig, efficiënt en snel werkt, zowel om bescherming te bieden aan wie dat nodig heeft als om maatregelen te nemen ten aanzien van degenen die geen bescherming behoeven; 6. is van mening dat de nog gedeeltelijke invoering van de eerste fase van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel ernstige structurele tekortkomingen vertoont die de humanitaire traditie van Europa bedreigen en dat derhalve ter verbetering van het asielbeheer in het kader van het uitgebreide Europa via een gefaseerde toepassing de volgende doelstellingen moeten worden verwezenlijkt die een aanvulling vormen op het gemeenschappelijk Europees asielstelsel van Tampere: 7. benadrukt de noodzaak van samenwerking tussen derde landen en de EU ten behoeve van een omvattend en evenwichtig Europees asiel- en migratiebeleid; is van mening dat de samenwerking met derde landen via bestaande instrumenten kan verlopen, zoals het Europees nabuurschapsbeleid en de flexibele en op een situatie toegesneden actieplannen van bepaalde landen die nog niet van kracht zijn en via andere communautaire programma's - hulp aan de ontwortelde bevolkingsgroepen in Azië en Latijns-Amerika (6) , MEDA (7) , CARDS (8) , EOF (9) en het Aeneas programma (10) ; 8. is ervan overtuigd dat een van de instrumenten ter waarborging van een beter gereguleerde en beheerde inreis in de EU van personen die internationale bescherming behoeven, gestalte kan krijgen in de vorm van een hervestigingsregeling in communautair verband die is gebaseerd op de eerbiediging van de wil van het individu en de vrije deelneming van de lidstaten aan het stelsel en die bestaat in het overbrengen van deze personen van een eerste land van opvang naar een lidstaat waar zij waarborgen inzake bescherming genieten, uitzicht hebben op integratie en autonomie en kunnen rekenen op deelname van het UNHCR bij de selectie en de verzending van specifieke dossiers; verzoekt de EU daarom een passend juridisch instrument te ontwikkelen dat snelle toepassing van dit stelsel verzekert; 9. verwerpt "outsourcing" van asielaanvraagprocedures, die erin bestaat personen die de vluchtelingenstatus aanvragen naar een derde land te zenden, niet in het minst omdat dit behoorlijke vertegenwoordiging bemoeilijkt en de procedure onttrekt aan democratische controle; 10. is van oordeel dat een hervestigingsregeling het middel is om snel toegang tot bescherming te bieden en ervoor kan zorgen dat vluchtelingen niet langer slachtoffer van illegale immigratienetwerken en mensenhandel hoeven te worden of soms jaren moeten wachten voordat hun status wordt erkend; 11. is van mening dat het hervestigingsprogramma een instrument is om te voorzien in de specifieke behoeften aan bescherming van vluchtelingen wier leven, vrijheid, veiligheid, gezondheid en grondrechten in gevaar zijn in het land waarnaar zij zijn gevlucht; 12. is van mening dat in hervestigingsregelingen speciaal aandacht moet worden besteed aan personen die in deze situatie het kwetsbaarst en hulpbehoevend worden geacht zoals slachtoffers van verkrachting en ongewenst seksueel gedrag, zwangere vrouwen, onbegeleide minderjarigen, gehandicapten, mensenrechtenactivisten of politiek vervolgden, dat elk afzonderlijk geval met flexibiliteit en specificiteit behandeld moet worden en dat een dergelijke aanpak een werkelijke toegevoegde waarde in EU-verband betekent; 13. is van mening dat opvangcentra voor migranten in spe in het land van laatste doorreis geen duurzame oplossing in de regio van herkomst bieden en geen toevluchtsoord zijn voor mensen die behoefte hebben aan internationale bescherming; meent dat dergelijke centra misschien op korte termijn een oplossing lijken te bieden voor een zekere migratiedruk, maar dat men zich kan afvragen of zo wordt voldaan aan de internationale verplichtingen op het gebied van de mensenrechten, al was het alleen maar vanwege de belabberde staat van dienst van de regimes van veel van deze transitlanden als het om de mensenrechten gaat; 14. is ervan overtuigd dat dergelijke hervestigingsprogramma's, indien naar behoren beheerd en gefinancierd, ertoe kunnen bijdragen dat het publiek zich meer bewust wordt van het vraagstuk van de vluchtelingen en hun beweegredenen om bescherming te zoeken in de landen die vluchtelingen en andere personen die internationale bescherming behoeven opnemen en dat de EU de mensenhandel doelmatiger kan bestrijden; 15. is van mening dat deze actieve bewustmaking van het publiek van essentieel belang is bij de bestrijding van alle vormen van discriminatie, racisme en vreemdelingenhaat in de EU; 16. verzoekt de EU op een zichtbare en consistente manier aan te tonen dat zij bereid is derde landen bij te staan in de regio's van herkomst om hun beschermingscapaciteiten uit te breiden overeenkomstig het Conventie Plus initiatief van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR) en andere aanbevelingen, en de mogelijkheid uit te sluiten dat opvangkampen of andere centra worden gefinancierd waar de persoonlijke vrijheid van asielzoekers wordt beperkt; 17. is van mening dat de extra middelen die vereist zijn voor de verbetering van de steun in de regio van herkomst moeten bestaan uit aanvullende kredieten die worden toegewezen en gecoördineerd uit bestaande begrotingslijnen en niet uit een reallocatie van de bestaande begroting voor hulp en ontwikkeling; is van mening dat hiermee bij de beraadslagingen over de financiële vooruitzichten rekening moet worden gehouden; aanvullende en gecoördineerde financiering voor het UNHCR is eveneens noodzakelijk gezien de rol die deze organisatie in dit proces moet spelen; 18. verzoekt de EU om te waarborgen dat de nodige budgettaire middelen, naast de reeds uitgetrokken ontwikkelingshulp voor de derde landen, beschikbaar worden gesteld om financiële en institutionele beschermingscapaciteiten in ontwikkelingslanden uit te breiden, mits deze middelen niet worden gebruikt voor het opzetten van opvangkampen of andere centra waar de persoonlijke vrijheid van asielzoekers wordt beperkt; 19. acht het noodzakelijk dat de verantwoordelijkheid en de verantwoording voor de betrokken agentschappen duidelijk worden afgebakend; 20. is van mening dat een actief gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU dat zich allereerst richt op conflictpreventie en de oplossing van langetermijnconflicten essentieel is om degenen die bescherming zoeken te helpen; is derhalve verheugd over de voorstellen van de Commissie om regionale beschermingsprogramma's van de EU in te dienen en verzoekt bij de uitwerking en de noodzakelijke evaluatie en controle van de tenuitvoerlegging ervan te worden betrokken; 21. is van mening dat dergelijke beschermingsprogramma's waarborgen moeten bevatten tegen vroegtijdige terugkeer van vluchtelingen, op basis van het concept van veilig derde land; 22. dringt er bij de Unie op aan om bij de behandeling van personen die onmiddellijke en spoedeisende bescherming behoeven, te onderzoeken welke problemen er zijn met de procedures voor beschermde toegang in gevallen dat lidstaten melding hebben gemaakt van misbruik en nader de mogelijkheid van een juridisch instrument te onderzoeken waarin de onderdelen van een stelsel van procedures voor beschermde toegang worden vastgesteld op grond waarvan een onderdaan van een derde land zich met een verzoek om asiel of om een andere vorm van internationale bescherming tot de potentiële lidstaat van opvang kan wenden buiten het grondgebied van deze lidstaat en een voorlopige of definitieve verblijfsvergunning kan verkrijgen; 23. benadrukt dat uitbreiding van de beschermingscapaciteit in de regio's van herkomst en invoering van procedures voor beschermde toegang ertoe leiden dat de inreis in de EU ordelijk en voorspelbaar verloopt, terwijl voorts het bestaande recht om een asielaanvraag in te dienen bij een spontane aankomst in een Europese lidstaat behouden blijft; 24. onderstreept dat het van belang is dat de EU de verantwoordelijkheid met de derde landen deelt en met name met de landen van eerste opvang met het oog op het beheer van de vluchtelingen en de noodzaak van een doeltreffender samenwerking, met als doel de versterking van de beschermingscapaciteit van de landen die vluchtelingen opnemen, zodanig dat deze landen uitgroeien tot stabiele verleners van doeltreffende bescherming; 25. gelooft dat de EU beter voorbereid moet zijn om in dringende gevallen hulp te bieden aan de buurlanden van de staten die zich in een crisissituatie bevinden, en hen te helpen om plotselinge en grote migratiestromen op te vangen, die het gevolg zijn van crisissituaties, volgens de internationale normen; 26. erkent dat het van belang is landen te steunen die het grootste deel van de personen die om bescherming vragen opnemen en acht het van belang dat de aldaar geboden voorwaarden tenminste in overeenstemming zijn met de voorwaarden zoals door de Commissie vermeld in punt 45, letters a) t/m e) van COM(2004)0410 ; 27. is van mening dat deze steun in de regio van herkomst een aanvulling dient te vormen op een gemeenschappelijke asielprocedure binnen de EU, op basis van hoge niveaus van hulpverlening en met volledige inachtneming van onze internationale verplichtingen, en is derhalve van mening dat deze steun niet in de plaats mag komen van een dergelijke procedure binnen de EU; 28. is van mening dat de investering in duurzame oplossingen een aanzienlijke mate van coördinatie vereist tussen de verschillende afdelingen en agentschappen van de Commissie, niet in de laatste plaats ontwikkeling, justitie en binnenlandse zaken, handel en buitenlandse zaken; is van mening dat de Commissie haar voorstellen inzake een dergelijke samenwerking zo spoedig mogelijk aan het Parlement moet voorleggen en het Parlement op gezette tijden verslag dient uit te brengen over de vorderingen bij een dergelijke samenwerking; 29. is verheugd over de indiening door de Commissie van document COM(2004)0503 dat tot doel heeft een proces op gang te brengen dat de kloof op het gebied van de bescherming van vluchtelingen moet dichten en moet leiden tot de doeltreffende uitvoering van de eerste fase van het gemeenschappelijk asielbeleid; 30. is verheugd over het voorstel ter verbetering van de beoordelingsprocedure die alle relevante informatie moet omvatten, maar onderstreept dat een en ander gepaard dient te gaan met het aanvragen van informatie over het gehele land afkomstig uit verschillende bronnen, een hoogwaardige opleiding voor personen die over de aanvragen beslissen en de volledige wettelijke vertegenwoordiging van de aanvrager, informatie in een taal die verstaanbaar is voor de aanvrager en het recht om in het land zelf beroep in te stellen; 31. stelt, om de toekomstige kwaliteit van de besluitvorming inzake asiel zeker te stellen, voor dat systemen worden ingevoerd om toezicht te houden op het lot van degenen die naar hun land van herkomst zijn teruggekeerd wanneer hun aanvraag ongegrond is verklaard, teneinde na te gaan of de juiste beslissingen zijn genomen; 32. onderstreept dat gezorgd moet worden voor een geharmoniseerde aanpak, algemene actieplannen en speciale overeenkomsten die het mogelijk maken doelmatige oplossingen voor de bescherming van vluchtelingen te formuleren en uit te voeren en/of duurzame oplossingen in de landen van herkomst te vinden, waarbij rekening gehouden moet worden met de beste praktijken bij het beheer van de administratieve akten alsook de uitwisseling van informatie over de landen van herkomst en oorsprong; 33. steunt het voorstel voor een uniforme procedure inzake internationale bescherming, aangezien het ervan overtuigd is dat een uniforme procedure beheerd door één bevoegde instantie sneller en doeltreffender werkt en meer waarborgen biedt voor personen die om bescherming verzoeken, aangezien deze instantie de behoefte aan internationale bescherming van de aanvrager beoordeelt, hetzij door deze de vluchtelingenstatus toe te kennen, subsidiaire bescherming te bieden of, eventueel, de aanvraag af te wijzen; 34. wenst tevens dat de EU een snelle procedure voor asielverlening van ten hoogste 6 maanden vaststelt die het mogelijk maakt ongegronde asielaanvragen sneller af te wijzen en gevallen die echt aan de vereisten voor asielverlening voldoen sneller en doelmatiger af te handelen; 35. wenst dat in gevallen waarin enige status inzake internationale bescherming wordt geweigerd omdat niet aan de noodzakelijke voorwaarden is voldaan, het negatieve besluit naar behoren wordt gemotiveerd en schriftelijk wordt meegedeeld via een rechtsgeldig document in een taal die verstaanbaar is voor de aanvrager; 36. dringt erop aan dat de Commissie en de Raad het op terugkeer en overname gerichte beleid terugdraaien, omdat dit het pad effent voor Europese chartervluchten voor het terugzenden van immigranten naar hun land van herkomst; 37. is ervan overtuigd dat een uniforme procedure geen inbreuk betekent op de vluchtelingenstatus als bedoeld in het Verdrag van Genève van 1951 indien de aanvraag wordt behandeld door dezelfde instantie en in een van tevoren vastgestelde volgorde: eerst moet de aanvraag worden behandeld op basis van de beweegredenen voor bescherming als bedoeld in het Verdrag van Genève, en, als deze niet van toepassing zijn, moet vervolgens worden nagegaan of de motieven van toepassing zijn die de toekenning van subsidiaire bescherming rechtvaardigen; 38. geeft uiting aan zijn diepe bezorgdheid over de ernstige situatie die in de toekomst onvermijdelijk zal ontstaan wanneer de lidstaten enerzijds Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (11) moeten toepassen, waarvan de werkingssfeer de twee gevallen van internationale bescherming (vluchtelingen en subsidiaire bescherming) bestrijkt, terwijl anderzijds de werkingssfeer van de toekomstige richtlijn betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus beperkt is tot de behandeling van de verzoeken om internationale bescherming op basis van de beweegredenen als bedoeld in het Verdrag van Genève van 1951 en het Protocol van 1967, aangezien verzoeken om subsidiaire bescherming buiten de werkingssfeer vallen; 39. dringt er bij de Europese Unie op aan passende maatregelen te nemen om de werkingssfeer van de richtlijn betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus ook uit te breiden tot gevallen van subsidiaire bescherming, zodat alle personen bij de behandeling van hun verzoek om internationale bescherming in alle lidstaten dezelfde procedurele waarborgen hebben en dezelfde mogelijkheden om zich te verdedigen en hun rechten uit te oefenen om in beroep te gaan tegen besluiten die zij in strijd achten met het recht, en zodat deze beroepen opschortende werking hebben; 40. is ervan overtuigd dat, indien de werkingssfeer van de richtlijn betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus niet wordt uitgebreid tot gevallen die een verzoek om subsidiaire bescherming rechtvaardigen, een niet te rechtvaardigen juridische leemte op het gebied van bescherming blijft bestaan waarvan de gevolgen bovendien ernstiger zullen worden door het feit dat de lidstaten zich bij de toekenning van internationale bescherming meer zullen baseren op de motieven voor subsidiaire bescherming dan op de motieven die de grondslag vormen voor de toepassing van het Internationaal Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen; 41. verlangt dat de Raad met spoed aangeeft wanneer het Parlement opnieuw geraadpleegd zal worden over de richtlijn betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus en over een minimale gemeenschappelijke lijst van veilige landen van oorsprong; 42. is van mening dat de Europese Unie na de voorbereidende fase zo spoedig mogelijk moet overgaan tot de vaststelling van de nodige wetgevingsmaatregelen om het gehele wetgevingspakket van het Verdrag van Amsterdam en de Europese Raad van Tampere aan te passen, met het oog op het creëren van de eerste fase van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel teneinde de eerlijke en doeltreffende toepassing van een uniforme procedure voor internationale bescherming in alle lidstaten te waarborgen; 43. ziet geen reden om de verantwoordelijkheid voor besluiten inzake asielaanvragen over te dragen van de lidstaten aan een centraal EU-gezag of EU-centra voor de behandeling van asielaanvragen, daar dit wettelijke, praktische en politieke problemen zou geven; 44. meent dat integratie een wezenlijk onderdeel is van elk efficiënt asielstelsel en hervestigingsprogramma van de EU en dat bij integratie sprake is van tweerichtingsverkeer waarbij zowel de asielzoeker en/of vluchteling als het gastland betrokken is; 45. meent dat een doeltreffend Europees asielbeleid gebaseerd moet zijn op een gemeenschappelijke analyse van migratieverschijnselen en dat het belangrijk is dat actuele informatie en gegevens over alle belangrijke migratieontwikkelingen worden verzameld, uitgewisseld en gebruikt; 46. verwelkomt de oprichting van het nieuwe Europese Vluchtelingenfonds voor 2005-2010 en benadrukt dat de lidstaten adequate asielstelsels en opvangfaciliteiten in stand moeten houden totdat de gemeenschappelijke asielprocedure een feit is; 47. meent dat de EU meer moet doen om de voorwaarden te scheppen die het voor asielzoekers en vluchtelingen mogelijk maken om vrijwillig terug te keren op een veilige, waardige en duurzame wijze; 48. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad, ingediend door Rosa Díez González namens de PSE-Fractie, over de ontwerpstrategie voor de drugsbestrijding in de EU (2005-2012) ( B6-0070/2004 ), – gelet op Titel V van het EU-Verdrag, – gelet op Titel VI van het EU-Verdrag, met name artikel 31, lid 1, letter e) en artikel 34, lid 2, letter b) ervan, – gelet op het EG-Verdrag, met name artikel 252 ervan, – gelet op het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, met name de artikelen I-16, I-17, I-40, II-94, II-95, III-271, III-278, III-305 e.a. ervan, – gezien de internationale, Europese en nationale instrumenten voor de bescherming van de mensenrechten en fundamentele vrijheden en met name van het recht op leven en gezondheid, – gezien de opneming van het Schengen-acquis in respectievelijk het EU-Verdrag en het EG-Verdrag, – gezien de VN-Verdragen van 30 maart 1961 inzake verdovende middelen, gewijzigd door het Protocol van Genève van 25 maart 1972, van 21 februari 1971 inzake psychotrope stoffen, en van 20 december 1988 tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen, – gezien Verordening (EEG) nr. 302/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (1) (EWDD), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende een Actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding 1995-1999 ( COM(1994)0234 ), – gezien de politieke verklaring inzake drugs en de resoluties die zijn aangenomen op de buitengewone bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 8 en 10 juni 1998, – gezien Besluit nr. 102/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 tot vaststelling van een communautair actieprogramma inzake de preventie van drugsverslaving binnen het actiekader op het gebied van de volksgezondheid (1996-2000) (2) , – gezien gemeenschappelijk optreden 96/750/JBZ van de Raad van 17 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen en praktijken van de lidstaten van de Europese Unie ter bestrijding van drugsverslaving en ter voorkoming en bestrijding van de illegale drugshandel (3) , – gezien gemeenschappelijk optreden 97/396/JBZ van de Raad van 16 juni 1997 betreffende de uitwisseling van informatie, de risicobeoordeling en de controle inzake nieuwe synthetische drugs (4) , – gezien Verordening (EG) nr. 2046/97 van de Raad van 13 oktober 1997 betreffende de Noord-Zuidsamenwerking op het gebied van de bestrijding van drugs en drugsverslaving (5) , – gezien de jaarverslagen van het EWDD, – gezien het door de Europese Raad van Wenen van december 1998 goedgekeurde Actieplan van de Raad en de Commissie over hoe de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam inzake de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid het best kunnen worden uitgevoerd (6) , met name de punten 13, 14, 44, 47 en 51 ervan, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, met name de punten 43, 48, 50, 59, 60, 61 en 62 ervan, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Helsinki van 10 en 11 december 1999, met name conclusie 51, waarin nota wordt genomen van de Europese strategie inzake drugsbestrijding (2000-2004), – gezien de conclusies van de Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000, met name punt 53, waarin het Actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding (2000-2004) wordt onderschreven, – gezien Richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/308/EG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld (7) , – gezien de mededelingen van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de tenuitvoerlegging van het EU-actieplan inzake drugs (2000-2004) ( COM(2001)0301 en COM(2002)0599 ), – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad tot herschikking van Verordening (EEG) nr. 302/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving ( COM(2003)0808 ), – gezien Verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren (8) , – gezien het Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel (9) , – gelet op artikel 114, lid 3, en artikel 94, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0067/2004 ), A. overwegende dat het drugsgebruik en de drugshandel in alle lidstaten zeer hoge niveaus bereiken en dat de lidstaten dit probleem niet individueel kunnen oplossen; dat het dan ook onontbeerlijk is dat de Europese Unie op het gebied van drugsbestrijding een echt Europees beleid ontwikkelt dat op een geïntegreerde en globale wijze ten uitvoer wordt gelegd, waarbij gebruik wordt gemaakt van alle middelen die noodzakelijk zijn om de gezondheidsproblemen in verband met drugs en het probleem van de sociale uitsluiting van drugsgebruikers te voorkomen en op te lossen, en om de schade te herstellen die de aan de drugshandel gelieerde georganiseerde misdaad aan onze samenleving berokkent, B. overwegende dat de drugsproductie en -handel de voornaamste inkomstenbron zijn voor de Europese maffia's en bijdraagt aan hun vermogen om corruptie te verspreiden en straffeloos te blijven, C. overwegende dat ondanks het tot dusver op internationaal, Europees en nationaal niveau gevolgde beleidsmaatregelen, de productie, het gebruik en de handel in verboden, in de drie bovenvermelde VN-verdragen genoemde stoffen in alle lidstaten zeer hoge niveaus bereiken en dat het gezien de mislukking van dit beleid dan ook onontbeerlijk is dat de Europese Unie haar algemene strategie op het gebied van verdovende middelen herziet, D. overwegende dat de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken op zijn bijeenkomst van 8 juni 2004 besloten heeft dat een nieuwe EU-strategie inzake drugsbestrijding dient te worden bepaald voor de periode 2005-2012, op grond waarvan twee actieplannen van de EU inzake drugsbestrijding van elk drie jaar (2005-2007 en 2009-2011), telkens gevolgd door een evaluatieperiode van een jaar (2008 en 2012), ten uitvoer zullen worden gelegd, en dat deze strategie dient te worden goedgekeurd op de bijeenkomst van de Europese Raad in december 2004, E. overwegende dat het Nederlandse voorzitterschap van de Raad op 6 juli 2004 aan de horizontale groep van drugsdeskundigen een voorstel voor een Europese strategie inzake drugsbestrijding (2005-2012) (CORDROGUE 53) heeft voorgelegd, waarin rekening is gehouden met de conclusies van de op 10 en 11 mei 2004 in Dublin gehouden conferentie over een "Strategie van de EU inzake drugs" (CORDROGUE 36); dat dit voorstel vervolgens werd behandeld op de vergaderingen van 7 en 8 september, en 30 september tot oktober 2004, F. overwegende dat de Raad binnen de horizontale groep van drugsdeskundigen (HDG) en het CATS (comité zoals bedoeld in artikel 36 van het EU-Verdrag) de inhoud onderhandelde van het voorstel voor een EU-strategie inzake drugsbestrijding (2005-2012), zonder kennis te hebben van de door de Commissie en het EWDD verrichte politieke en technische evaluaties van de EU-strategie inzake drugsbestrijding (2000-2004) en van de tenuitvoerlegging van het EU-actieplan inzake drugs (2000-2004), waarvan de resultaten op 25-26 october 2004 door de Commissie aan de Raad Justitie en Binnenlandse zaken en op 24 november 2004 door het EWDD aan het Parlement werden overgemaakt, zodat kan worden beoordeeld in hoeverre de elf algemene doelstellingen en de zes hoofddoelstellingen die zijn vastgelegd als onderdeel van de EU-strategie inzake drugsbestrijding (2000-2004), zijn verwezenlijkt, G. overwegende dat de VN-Commissie voor verdovende middelen aan het voorbereidingsproces moet beginnen voor de bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de VN over verdovende middelen in 2008, tien jaar na de Bijzondere Zitting "over drugs" van 1998, H. overwegende dat er dringend behoefte is aan de ontwikkeling van precieze, kwantificeerbare en operationele objectieven, om na te gaan of en in welke mate de doelstellingen en maatregelen zoals geformuleerd in de vorige strategie, tot resultaten hebben geleid, I. van oordeel dat, om een te beperkt beeld van de talrijke met het drugsgebruik verbonden problemen te vermijden, de risico's die het druggebruik inhoudt onder meer moeten worden onderzocht vanuit wetenschappelijk, sociologisch en cultureel oogpunt, niet enkel uitgaande van een diepgaande analyse van objectieve en vergelijkbare gegevens, maar ook door aandachtig te letten op andere implicaties en nadelen voor de ontwikkeling van de maatschappij en erop aan te dringen dat die analyses en beoordelingen zullen worden gepubliceerd, J. overwegende dat het nationale drugsbeleid dient te worden gestoeld op wetenschappelijke kennis betreffende elk type drugs en niet op een emotionele impuls, aangezien elk drugsgerelateerd probleem een specifieke aanpak vereist; het generaliseren van de aanpak ondermijnt de geloofwaardigheid van alle deelaspecten van dat beleid, K. overwegende dat het eveneens essentieel is dat aan de hand van die beoordelingen en analyses een herziening van het drugsbeleid op gang komt waardoor dit doelmatiger en efficiënter wordt in het licht van de na te streven doelstellingen, met bijzondere aandacht voor alternatieve beleidsmaatregelen waarmee in vele lidstaten thans reeds betere resultaten worden bereikt, waar het bijvoorbeeld gaat om vermindering van het aantal drugsdoden, de bescherming van de gezondheid en de sociale en economische reïntegratie van verslaafden, 1. beveelt de Raad en de Europese Raad het volgende aan met betrekking tot de vaststelling van de toekomstige Europese strategie inzake drugsbestrijding (2005-2012) en het drugsbeleid van de EU in het algemeen: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en de Europese Raad en, ter informatie, aan de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, de Raad van Europa, de Verenigde Naties en de gespecialiseerde VN-agentschappen.