(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0938 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0010/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A7-0273/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 oktober 2012 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde procedures voor de toepassing van de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds, en de Interimovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds („de SAO”), is op 29 april 2008 ondertekend. De SAO is nu in de ratificatiefase. (2) Op 29 april 2008 heeft de Raad een Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds (2) („de Interimovereenkomst”), gesloten, die voorziet in vervroegde inwerkingtreding van de handelsbepalingen en de handelsgerelateerde bepalingen van de SAO. De Interimovereenkomst is op 1 februari 2010 in werking getreden. (3) Het is nodig regels vast te stellen voor de tenuitvoerlegging van verschillende bepalingen van de Interimovereenkomst en voor procedures voor de goedkeuring van de gedetailleerde uitvoeringsregels. Aangezien de handelsbepalingen en de handelsgerelateerde bepalingen van deze twee overeenkomsten tot op zeer grote hoogte identiek zijn, dient deze verordening tevens van toepassing te zijn op de tenuitvoerlegging van de SAO na de inwerkingtreding daarvan. (4) Teneinde uniforme voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van de Interimovereenkomst en van de SAO te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (3) . Aangezien de uitvoeringsbepalingen deel uitmaken van het gemeenschappelijk handelsbeleid moet voor de goedkeuring ervan de onderzoeksprocedure worden gebruikt. Als de Interimovereenkomst en de SAO de mogelijkheid bieden om, in uitzonderlijke en kritieke omstandigheden, meteen maatregelen te treffen om de situatie aan te pakken, keurt de Commissie die uitvoeringshandelingen meteen goed . [Am. 1] (4bis) Het is passend dat de raadplegingsprocedure wordt gevolgd voor de vaststelling van voorlopige maatregelen om uitzonderlijke en kritieke omstandigheden aan te pakken, gelet op de gevolgen van de genoemde maatregelen en de gevolgtijdelijke logica ervan met betrekking tot de vaststelling van definitieve maatregelen. Indien vertraging bij het opleggen van dergelijke voorlopige maatregelen schade zou veroorzaken die moeilijk zou zijn te herstellen, moet de Commissie onmiddellijk toepasbare maatregelen kunnen nemen. [Am. 2] (4 ter) De Commissie dient onmiddellijk toepasbare uitvoeringshandelingen vast te stellen, indien dit in naar behoren gemotiveerde gevallen in verband met uitzonderlijke en kritieke omstandigheden in de zin van artikel 26, lid 5, onder b), en artikel 27, lid 4, van de Interimovereenkomst en, in een later stadium, in de zin van artikel 41, lid 5, onder b), en artikel 42, lid 4, van de SAO om dwingende urgente redenen is vereist. [Am. 3] (5) Op grond van de SAO en de Interimovereenkomst kunnen bepaalde landbouw- en visserijproducten van oorsprong uit de Republiek Servië binnen de beperkingen van de tariefcontingenten tegen verlaagd recht in de Unie worden ingevoerd. Er moeten bepalingen worden vastgesteld om het beheer en de herziening van deze tariefcontingenten te regelen teneinde een grondige evaluatie ervan mogelijk te maken. [Am. 4] (6) Indien handelsbeschermende maatregelen noodzakelijk zijn, moeten deze worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 260/2009 van de Raad van 26 februari 2009 betreffende de gemeenschappelijke invoerregeling (4) , Verordening (EG) nr. 1061/2009 van de Raad van 19 oktober 2009 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke regeling voor de uitvoer (5) , Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (6) of, in voorkomend geval Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (7) . (7) Wanneer een lidstaat de Commissie informatie verstrekt over eventuele fraude of niet-verlening van administratieve medewerking, is de desbetreffende wetgeving van de Unie van toepassing, met name Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (8) . (8) Deze verordening bevat uitvoeringsbepalingen voor de Interimovereenkomst en is dus van toepassing vanaf de datum van inwerkingtreding van de Interimovereenkomst, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp In deze verordening worden regels en procedures vastgelegd voor de vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor enkele bepalingen van de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Servië anderzijds („SAO”), en de Interimovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds („Interimovereenkomst”). Artikel 2 Concessies voor vis en visserijproducten De bepalingen inzake de toepassing van artikel 14 van de Interimovereenkomst, en in een later stadium artikel 29 van de SAO, betreffende tariefcontingenten voor vis en visserijproducten, worden door de Commissie vastgesteld overeenkomstig de onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 13, lid 3, van deze verordening. Artikel 3 Tariefverlagingen 1. Behoudens lid 2 worden de preferentiële rechten worden naar beneden afgerond op één decimaal. 2. Wanneer de berekening van het preferentiële recht overeenkomstig lid 1 in een van de volgende tarieven resulteert, wordt het betrokken preferentiële recht gelijkgesteld met vrijstelling van rechten: Artikel 4 Technische aanpassingen Wijzigingen en technische aanpassingen van krachtens deze verordening vastgestelde bepalingen die noodzakelijk zijn in verband met wijzigingen van de gecombineerde nomenclatuur of het geïntegreerde tarief van de Europese Gemeenschappen (TARIC), of vanwege de sluiting van nieuwe of gewijzigde overeenkomsten die krachtens artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) tussen de Unie en de Republiek Servië worden gesloten, hebben geen wezenlijke wijzigingen tot gevolg en worden vastgesteld in overeenstemming met de procedure onderzoeksprocedure van artikel 13, lid 3, of, in voorkomend geval, wat landbouwproducten betreft, volgens de procedure onderzoeksprocedure van artikel 14, lid 2. [Am. 5] Artikel 5 Algemene vrijwaringsclausule Onverminderd artikel 7 van deze verordening stelt de Unie maatregelen als bedoeld in artikel 26 van de Interimovereenkomst, en in een later stadium artikel 41 van de SAO, vast overeenkomstig de voorwaarden en procedures van Verordening (EG) nr. 260/2009, tenzij anders bepaald in artikel 26 van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 41 van de SAO. Artikel 6 Tekortclausule Onverminderd artikel 7 van deze verordening stelt de Unie maatregelen als bedoeld in artikel 27 van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 42 van de SAO, vast overeenkomstig de voorwaarden en procedures van Verordening (EG) nr. 1061/2009. Artikel 7 Uitzonderlijke en kritieke omstandigheden In uitzonderlijke en kritieke omstandigheden in de zin van artikel 26, lid 5, onder b), en artikel 27, lid 4, van de Interimovereenkomst, of daarna in de zin van artikel 41, lid 5, onder b), en artikel 42, lid 4, van de SAO, kan de Commissie onmiddellijk toepasbare maatregelen treffen als bedoeld in artikelen 26 en 27 van de Interimovereenkomst, respectievelijk artikelen 41 en 42 van de SAO, krachtens de procedure van artikel 15, lid 2 van deze verordening. Artikel 8 Vrijwaringsclausule voor landbouw- en visserijproducten Onverminderd artikelen 5 en 6, stelt de Commissie, indien de Unie vrijwaringsmaatregelen met betrekking tot landbouw- en visserijproducten moet nemen uit hoofde van artikel 17, lid 2, of artikel 26 van de Interimovereenkomst, en daarna uit hoofde van artikel 32, lid 2, of artikel 41 van de SAO, op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief, de nodige maatregelen vast nadat zij, in voorkomend geval, de zaak heeft voorgelegd aan het Interimcomité krachtens artikel 26, lid 5, onder a), van de Interimovereenkomst, en daarna aan de Stabilisatie- en associatieraad krachtens artikel 41, lid 5, onder a), van de SAO. Indien de Commissie een verzoek ontvangt van een lidstaat, beslist zij hierover: De Commissie stelt deze onmiddellijk toepasbare maatregelen vast overeenkomstig de procedure van artikel 14, lid 3. Artikel 9 Toezicht Voor de toepassing van artikel 17, lid 2, van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 32, lid 2, van de SAO, wordt toezicht van de Unie op de invoer van de in bijlage V bij protocol 3 opgenomen goederen ingesteld. De procedure van artikel 308 quinquies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (9) is van toepassing. Artikel 10 Dumping en subsidiëring Wanneer zich praktijken voordoen die aanleiding kunnen geven tot toepassing door de Unie van de maatregelen als voorzien in artikel 25, lid 2, van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 40, lid 2, van de SAO, besluit de Commissie of antidumpingmaatregelen of compenserende maatregelen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1225/2009 respectievelijk Verordening (EG) nr. 597/2009 moet worden ingesteld . Artikel 11 Concurrentie 1. Wanneer de Commissie een praktijk niet verenigbaar acht met artikel 38 van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 73 van de SAO, neemt de Commissie, na de zaak op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat te hebben onderzocht, een besluit over de gepaste maatregel als bedoeld in artikel 38 van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 73 van de SAO. Wat betreft steun, de maatregelen als bedoeld in artikel 38, lid 10, van de Interimovereenkomst, en in een later stadium artikel 73, lid 10, van de SAO, worden in geval van steun genomen overeenkomstig de procedures van Verordening (EG) nr. 597/2009. 2. Indien een praktijk aanleiding kan geven tot het nemen van maatregelen door Servië ten aanzien van de Unie op grond van artikel 38 van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 73 van de SAO, besluit de Commissie, nadat zij de zaak heeft onderzocht, of die praktijk verenigbaar is met de beginselen van de Interimovereenkomst, en daarna de SAO. Indien nodig neemt de Commissie passende besluiten op grond van criteria die voortvloeien uit de toepassing van de artikelen 101, 102 en 107 VWEU. Artikel 12 Fraude of niet-verlening van administratieve medewerking Indien de Commissie, op grond van gegevens van een lidstaat of op eigen initiatief, vaststelt dat de omstandigheden bedoeld in artikel 31 van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 46 van de SAO, zich voordoen, doet zij onverwijld het volgende: De Commissie maakt elk kennisgeving op grond van artikel 31, lid 5, van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 46, lid 5, van de SAO, bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie . De Commissie kan, overeenkomstig de raadplegingsprocedure van artikel 13, lid 2, van deze verordening de preferentiële behandeling van producten bedoeld in artikel 31, lid 4, van de Interimovereenkomst, en daarna artikel 46, lid 4, van de SAO, tijdelijk opschorten. Artikel 13 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité douanewetboek dat is ingesteld bij artikel 248 bis, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (10) . Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 3 bis. Wanneer het advies van het comité douanewetboek via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité daartoe wordt besloten of door een meerderheid van de leden van het comité daarom wordt verzocht. [Am. 6] Artikel 14 Comitéprocedure betreffende landbouwproducten 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten dat is ingesteld bij artikel 195 van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (11) („het comité landbouw”). Het comité landbouw is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5, van toepassing. 3 bis. Wanneer het advies van het comité landbouw via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité daartoe wordt besloten of door een meerderheid van de leden van het comité daarom wordt verzocht. [Am. 7] Artikel 15 Comitéprocedure voor maatregelen in uitzonderlijke en kritieke omstandigheden 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 4 van Verordening (EG) nr. 260/2009 ingestelde comité („het comité invoer”). Het comité invoer is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 artikel 4 , van toepassing. [Am. 8] 2 bis. Wanneer het advies van het comité invoer via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité daartoe wordt besloten of door een meerderheid van de leden van het comité daarom wordt verzocht. [Am. 9] Artikel 16 Kennisgeving De kennisgevingen aan het Interimcomité, en in een later stadium de Stabilisatie- en associatieraad en het Stabilisatie- en associatiecomité, zoals bedoeld in de Interimovereenkomst respectievelijk de SAO, worden namens de Unie gedaan door de Commissie. Artikel 17 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van 1 februari 2010. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan , Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0343 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0161/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 september 2012 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 28 september 2012 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A7-0315/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 oktober 2012 met het oog op de vaststelling van Besluit nr. .../2012/EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking 2003/17/EG van de Raad, wat de verlenging van de toepassingsperiode en de bijwerking van de naam van een derde land en de namen van de voor de goedkeuring van en het toezicht op de productie verantwoordelijke autoriteiten betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 1105/2012/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0277 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0137/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 september 2012 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 22 oktober 2012 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A7-0314/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale en regionale parlementen in de lidstaten. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 oktober 2012 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2010 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 1152/2012.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (08741/2012), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Moldavië inzake de bescherming van geografische aanduidingen van landbouwproducten en levensmiddelen (08742/2012), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 270, lid 4, eerste alinea, artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a),sub v), en artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0173/2012), – gezien artikel 81 en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel ( A7-0272/2012 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Moldavië. (Goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12267/2012), – gezien het Voedselhulpverdrag (bij het ontwerp van besluit van de Raad gevoegd), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 214, lid 4, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0210/2012), – gezien artikel 81 en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A7-0309/2012 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2011)0881 ), – gezien artikel 23 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0017/2012), – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie juridische zaken ( A7-0288/2012 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Het Europees Parlement, – gezien het werkdocument van de Commissie getiteld „De interne markt door de ogen van de mensen: momentopname van de 20 belangrijkste zorgpunten van burgers en ondernemingen” (SEC(2011)1003), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Akte voor de interne markt: Twaalf hefbomen voor het stimuleren van de groei en het versterken van het vertrouwen - ”Samen werk maken van een nieuwe groei„” ( COM(2011)0206 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Naar een Single Market Act. Voor een sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen: 50 voorstellen om beter samen te werken, te ondernemen en zaken te doen” ( COM(2010)0608 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Europese Raad met als titel „Europa 2020, een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2010)2020 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Een interne markt voor het Europa van de 21e eeuw” ( COM(2007)0724 ) en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „De interne markt: overzicht van verwezenlijkingen” (SEC(2007)1521), – gezien zijn resolutie van 4 september 2007 over de evaluatie van de interne markt (1) en het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „De evaluatie van de interne markt: een jaar later” (SEC(2008)3064), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Slimme regelgeving in de Europese Unie” ( COM(2010)0543 ), – gezien het 27e jaarverslag van de Commissie betreffende de controle op de toepassing van het EU-recht (2009) ( COM(2010)0538 ) en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Situatie in de verschillende sectoren” (SEC(2010)1143), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Een Europa van resultaten - Toepassing van het Gemeenschapsrecht” ( COM(2007)0502 ), – gezien de aanbeveling van de Commissie van 29 juni 2009 over maatregelen ter verbetering van de werking van de interne markt (2) , – gezien de conclusies van de Raad van 10 december 2010 over de Single Market Act, – gezien het verslag van professor Mario Monti aan de Commissie over het opnieuw tot leven brengen van de interne markt, – gezien zijn resolutie van 20 mei 2010 over het verwezenlijken van een interne markt voor consumenten en burgers (3) , – gezien het scorebord van de interne markt nr. 21 (2010) en zijn resoluties van 9 maart 2010 (4) en 23 september 2008 (5) over het scorebord van de interne markt, – gezien de artikelen 258 tot en met 260 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien de artikelen 7, 10 en 15 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie juridische zaken en de Commissie verzoekschriften ( A7-0310/2012 ), A. overwegende dat het document „De interne markt door de ogen van de mensen: momentopname van de 20 belangrijkste zorgpunten van burgers en ondernemingen” bevestigt dat er een kloof bestaat tussen de verwachtingen en de werkelijkheid ten aanzien van de interne markt; B. overwegende dat de Europeanen nog steeds te veel worden belemmerd om de interne markt ten volle te kunnen benutten, wat de ontwikkeling van een gevoel bij één gemeenschap te horen in de weg staat; overwegende dat deze moeilijkheden snel moeten worden verholpen, zodat de Europeanen ten volle gebruik kunnen maken van hun recht op vrij verkeer en van de voordelen van het lidmaatschap van de Europese Unie; C. overwegende dat het wegwerken van de belemmeringen en het herstel van de interne markt van essentieel belang zijn in de context van de economische, financiële en sociale crisis die Europa momenteel treft, omdat dat zal bijdragen tot innovatie, groei, het bevorderen van het mededingingsvermogen, het scheppen van banen en het bevorderen van het vertrouwen van de Europeanen in de interne markt; overwegende dat het verdiepen van de interne markt alle Europese burgers ten goede zal komen en zal bijdragen tot de territoriale, economische en sociale samenhang van de Europese Unie; D. overwegende dat de interne markt van essentieel belang is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie en van de doelstellingen van een duurzame, slimme en inclusieve groei; overwegende dat in het nieuwe politieke denken over een nieuwe start voor de interne markt het accent moet liggen op de burgers, op de consumenten en in het bijzonder op het midden- en kleinbedrijf (mkb); E. overwegende dat Europese burgers die een rekening willen openen, geconfronteerd worden met het feit dat de banken diverse belemmeringen opwerpen en ingewikkelde, discriminerende eisen stellen, waardoor 30 miljoen Europese burgers geen bankrekening hebben, wat een belemmering vormt voor hun mobiliteit; overwegende dat volgens gegevens van de Eurobarometer 29% van de ondervraagde consumenten het moeilijk vindt om aanbiedingen voor een lopende rekening te vergelijken, waardoor zij niet in staat zijn om het type rekening te kiezen dat het beste is afgestemd op hun behoeften; F. overwegende dat ongeveer 30% van de Europese burgers niet op de hoogte is van het feit dat zij recht hebben op gezondheidszorg in het buitenland en op terugbetaling van de kosten daarvan; overwegende dat slechts een op de drie Europese burgers weet dat tijdens reizen naar het buitenland een Europese gezondheidspas moet worden meegenomen, en dat deze pas onontbeerlijk is tijdens korte verblijven, zoals vakanties, zakenreizen en studie in een ander land; G. overwegende dat het vrije verkeer van goederen een van de hoekstenen van de EU vormt en dat de Unie een eenvormig typegoedkeuringsstelsel en geharmoniseerde kentekenbewijzen voor motorvoertuigen heeft ingevoerd; dat het daardoor veel eenvoudiger is geworden om een auto in een andere lidstaat te kopen of naar een andere lidstaat over te brengen; overwegende dat Europese burgers die in een andere lidstaat gaan wonen en hun wagen willen meenemen, geconfronteerd worden met lange en ingewikkelde procedures, waarbij soms documenten vereist zijn die in hun eigen lidstaat niet bestaan en waarbij ze aanvullende belastingen moeten betalen; overwegende dat Europese burgers die een voertuig wensen te kopen in een andere lidstaat met vergelijkbare problemen geconfronteerd worden; overwegende dat het Parlement tal van klachten ontvangt van burgers die vaak te maken krijgen met vervelende formaliteiten, met name wanneer zij hun voertuig opnieuw willen laten registreren in een andere lidstaat, en de ermee gepaard gaande extra kosten; overwegende dat de Europese Unie en de lidstaten tegelijk ervoor moeten zorgen dat gestolen voertuigen met valse kentekenbewijzen niet meer opnieuw geregistreerd kunnen worden; H. overwegende dat de EU-regels inzake passagiersrechten de burgers een minimaal beschermingsniveau bieden en zo mobiliteit en maatschappelijke integratie vergemakkelijken; dat die regels gelijke concurrentievoorwaarden helpen scheppen voor vervoerbedrijven binnen en tussen de verschillende vervoerwijzen; overwegende dat het EU-rechtskader voor de bescherming van de passagiersrechten een minimumniveau van consumentenbescherming moet garanderen dat bestand is tegen de evoluerende handelspraktijken van luchtvaartmaatschappijen, bijvoorbeeld de berekening van extra kosten, en dat waarborgen biedt in geval van bankroet of insolventie van een luchtvaartmaatschappij; overwegende dat de Unie moet reageren op nieuwe multimodale mobiliteitspatronen; I. overwegende dat het wegnemen van de regelgevings- en fysieke belemmeringen voor de instelling van een enkele Europese spoorwegruimte, in het bijzonder voor het vrachtvervoer, de economische groei op de interne markt zou stimuleren; J. overwegende dat 62% van de Europese consumenten van energieleverancier zou willen veranderen om een lager tarief te krijgen, maar dat hun keuzevrijheid beperkt wordt door een gebrek aan duidelijke, vergelijkbare informatie en de moeilijkheden bij het opzeggen van hun bestaande energieleveringscontract; overwegende dat zo'n overstap 100 euro per klant zou besparen, wat neerkomt op 13 miljard euro in heel Europa; K. overwegende dat een verdieping van de interne markt voor mobiele telecommunicatie, met name ten aanzien van roaming, door de Europese burgers met open armen zou worden ontvangen; L. overwegende dat 26% van de ondervraagde Europese consumenten al geconfronteerd is met problemen met hun internetprovider; overwegende dat de procedure om van internetprovider te veranderen ingewikkeld en duur is en dat consumenten vaak te maken krijgen met een slechte dienstverlening en een onjuiste toepassing van de nationale regelgeving; M. overwegende dat het gebrek aan informatie over de rechten van de consument, de onjuiste toepassing van de wetgeving en de moeilijkheden op het vlak van geschillenbeslechting bij grensoverschrijdende aankopen tot wantrouwen bij de consumenten leiden ten aanzien van onlineaankopen, waardoor er in de EU geen echte digitale markt bestaat die ten dienste staat van burgers en ondernemingen; overwegende dat onlineaankopen volgens de gegevens van de Europese consumentencentra (ECC) aanleiding geven tot de meerderheid van de klachten die door consumenten worden ingediend (59%); N. overwegende dat ondernemingen nog steeds met moeilijkheden kampen bij de toegang tot de markt van openbare aanbestedingen in andere lidstaten, niet alleen als aannemer, maar ook als onderaannemer, vooral vanwege de verschillende nationale praktijken op het vlak van openbare aanbestedingen en de ingewikkelde administratieve eisen in sommige lidstaten, alsook door taalbarrières; O. overwegende dat het verbeteren van de toegang van het mkb tot financiering in de huidige economische context nog belangrijker is geworden, zowel voor het overleven en de ontwikkeling van deze ondernemingen zelf als voor het versterken van de ondernemersgeest en voor de ontwikkeling in Europa in het algemeen; P. overwegende dat er bijzondere aandacht besteed moet worden aan mensen met een handicap, opdat ook zij optimaal kunnen profiteren van de interne markt, door middel van maatregelen die garanderen dat ook gehandicapten volledige toegang hebben tot nieuwe elektronische inhoud, zulks overeenkomstig de internationale Web Content Accessibility Guidelines (6) en het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (7) , waarin verplichtingen met betrekking tot de toegankelijkheid zijn opgenomen; I. Inleiding 1. is ingenomen met het werkdocument van de Commissie getiteld „De interne markt door de ogen van de mensen: momentopname van de 20 belangrijkste zorgpunten van burgers en ondernemingen”, dat werd opgesteld naar aanleiding van de resolutie van het EP van 20 mei 2010 over een interne markt ten dienste van consumenten en burgers; 2. feliciteert de Commissie met dit belangrijke initiatief waarin gekeken wordt naar de moeilijkheden en zorgpunten van burgers en ondernemingen bij het uitoefenen van de rechten die hun door de EU zijn toegekend; is evenwel van mening dat het werkdocument meer de diepte in had kunnen gaan; 3. is ervan overtuigd dat de voltooiing van de interne markt noodzakelijk is voor het economische en sociale welzijn van de EU-burgers; verzoekt de Commissie met concrete maatregelen en haalbare voorstellen te komen die een oplossing bieden voor de problemen die als de 20 belangrijkste zorgpunten van de burgers zijn geïdentificeerd; 4. is van mening dat de EU in de huidige tijden van zware financiële crisis grotere inspanningen moet leveren om de barrières voor een soepel functioneren van de interne markt weg te nemen, in het bijzonder op gebieden die als motor kunnen fungeren voor duurzame groei, zoals grensoverschrijdende handel en ondernemingsactiviteiten, dienstverlening, mobiliteit, toegang tot financiering en financiële basiskennis; 5. erkent dat een grotere mobiliteit van gekwalificeerde arbeidskrachten kan bijdragen tot een concurrentiekrachtiger Europa; is van mening dat daartoe een modern kader moet worden uitgewerkt voor de erkenning van beroepskwalificaties, met gebruikmaking van het waarschuwingsmechanisme van het Informatiesysteem interne markt (IMI); 6. is ingenomen met de invoering van een Europese beroepskaart die ondersteund wordt door het IMI, waarbij de desbetreffende criteria momenteel worden geëvalueerd om de administratieve procedures te vereenvoudigen en de grensoverschrijdende mobiliteit in de EU te bevorderen; is verder van mening dat de samenwerking tussen de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst door het IMI kan worden versneld om zo het aanhoudende probleem op de arbeidsmarkt van de EU, namelijk dat de beschikbare banen en arbeidskrachten niet op elkaar zijn afgestemd, aan te pakken; 7. wijst erop dat de mobiliteit van werknemers in verschillende lidstaten altijd een vrijwillig karakter dient te hebben en dat daarbij de rechten van werknemers te allen tijde geëerbiedigd moeten worden; 8. uit zijn bezorgdheid over de opkomst van frauduleuze arbeidsbemiddelaars die zich bezighouden met het uitbuiten van arbeidskrachten in heel de EU en zo de goede werking van het vrij verkeer van werknemers op de helling plaatsen, en verzoekt de Commissie en de Raad om een actieplan uit te werken om deze kwestie aan te pakken, bijvoorbeeld via een nauwere samenwerking tussen de nationale arbeidsinspecties; 9. benadrukt de dringende noodzaak om burgers meer bewust te maken van belastingheffing in de EU en om de belastingbarrières voor grensoverschrijdend actieve werknemers en werkgevers te verlagen om zo hun mobiliteit te vergemakkelijken en grensoverschrijdende zakelijke initiatieven te bevorderen, terwijl tegelijkertijd de mogelijkheid tot het ontduiken van belasting en het plegen van belastingfraude wordt bestreden; 10. benadrukt derhalve de noodzaak van een sociaal verdedigbaar, groeigericht budgettair beleid met een herverdelende rol dat een oplossing kan bieden voor de serieuze problemen van belastingconcurrentie, effectieve monitoring, de belasting van offshorevennootschappen en de beëindiging van de florerende belastingparadijzen in de EU; 11. verzoekt de Commissie om versterking van de programma's die bijdragen tot een verbetering van het ondernemerschap, de internationalisering en het mededingingsvermogen van het Europese mkb, dat de ruggengraat vormt van de Europese economie; 12. roept de Commissie op om het mkb aan te zetten tot de indienstneming van jongeren en de mobiliteitsprogramma's te versterken waarmee jongeren worden aangemoedigd om hun vaardigheden te verbeteren en zo hun inzetbaarheid en kansen op de arbeidsmarkt te bevorderen; 13. juicht aanvullende wetgevingsinitiatieven toe die gericht zijn op het creëren van een volledig geïntegreerde interne markt, om de mededinging en de efficiëntie te verbeteren en de Europese consument een uitgebreidere keuze te bieden; 14. benadrukt het belang van internet voor efficiënt zakendoen en de steeds belangrijkere rol van elektronische handel in het creëren van nieuwe markten, groei en kansen voor ondernemingen; benadrukt de noodzaak van volledig operationele ADR- en ODR-systemen, om daarmee het vertrouwen van consumenten en bedrijven op de digitale markt te versterken; verzoekt om vereenvoudiging van de licentiesystemen, het opzetten van een efficiënt kader voor auteursrechten en maatregelen ter bestrijding van merk- en productpiraterij; 15. herinnert eraan dat artikel 194 VWEU bepaalt dat het beleid van de Unie op het gebied van energie moet worden gevoerd in een geest van solidariteit tussen de lidstaten; wijst erop dat bij de voltooiing van de interne markt voor energie rekening moet worden gehouden met de structurele sociaaleconomische verschillen tussen Europese regio's en geen extra lasten voor de lidstaten mogen ontstaan; 16. merkt op dat de Unie met de goedkeuring van de passagiersrechten van bus- en touringcarpassagiers in 2011 nu voor alle vormen van vervoer over een breed en geïntegreerd pakket regels inzake basisrechten voor passagiers beschikt; 17. is van mening dat het de hoofddoelstelling van de banksector in de EU zou moeten zijn kapitaal te verschaffen aan de reële economie, hetgeen een van de voorwaarden is voor de ontwikkeling van een interne kennismarkt die groei, mededinging en werkgelegenheid bevordert; 18. verwelkomt de hervorming van openbare aanbestedingen zoals voorgesteld door de Commissie, en is van mening dat het vaststellen van gezamenlijke beginselen op EU-niveau, gekoppeld aan flexibele, duidelijke en eenvoudige regels op dit gebied, ondernemingen, met name in het mkb, in staat zou stellen sterker te profiteren van de kansen die geboden worden door grensoverschrijdende openbare aanbestedingen; benadrukt dat het essentieel is om een EU-breed systeem voor de e-aanbesteding van overheidsopdrachten tot stand te brengen, aangezien dit de transparantie en de concurrentie zal vergroten en tot een efficiëntere besteding van gemeenschapsgeld zal leiden; 19. betreurt dat het wetgevingsvoorstel om te garanderen dat websites van de overheidssector tegen 2015 volledig toegankelijk zijn vertraging heeft opgelopen; juicht het stappenplan voor digitale inclusie toe en verzoekt om de tenuitvoerlegging van het Web Accessibility Initiative (WAI) en de Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) voor e-overheidsportalen; 20. wijst op het belang om Europese normen te ontwikkelen, wat absoluut noodzakelijk is om een interne markt tot stand te brengen en het internationale concurrentievermogen van de EU te verbeteren; verzoekt de Commissie om de toegang tot Europese normen voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen te vergemakkelijken; 21. wijst erop dat verschillen in de regulering van elektronische handtekeningen in de lidstaten nog steeds een belangrijk obstakel vormen voor een goede werking van de interne markt, met name op het gebied van de diensten; acht het van essentieel belang om één systeem voor de erkenning van elektronische handtekeningen voor de hele EU op te zetten; 22. wijst erop dat het voor e-facturering van belang is te zorgen voor rechtszekerheid, een transparante technische omgeving en open en interoperabele oplossingen die gebaseerd zijn op wettelijke vereisten, bedrijfsprocessen en gemeenschappelijke technische normen, zodat deze praktijk op grote schaal ingang kan vinden; 23. benadrukt dat alle EU-burgers die nog geen bankrekening hebben in de lidstaat waar zij een aanvraag daartoe hebben ingediend, toegang zouden moeten krijgen tot bancaire basisdiensten; is in dat opzicht, en met name met betrekking tot grensarbeid, van mening dat elementaire bankdiensten voor consumenten met een laag inkomen de drempel verlagen tot basisbetaalinstrumenten voor het storten, overmaken en opnemen van liquide middelen op de interne markt; roept de Commissie derhalve op te komen met een wetgevingsvoorstel om te zorgen voor consumentvriendelijke procedures voor het openen van een bankrekening waar ook in de hele Unie; 24. vindt het zorgwekkend dat EU-burgers die een buitenlandse erfenis ontvangen, na hun pensionering naar het buitenland gaan of daarheen kapitaal overbrengen vaak te maken krijgen met dubbele belastingheffing; roept op tot grotere inspanningen om deze situatie te verzachten; betreurt dat de Commissie slechts een aanbeveling heeft gedaan op het gebied van successierechten; 25. herhaalt zijn oproep aan de Commissie om de verschillende regels voor pensioenfondsen te herzien en de overdraagbaarheid van pensioenen, met name bedrijfspensioenen, te verbeteren wanneer een werknemer van werkgever verandert en naar een andere lidstaat verhuist; roept met klem op tot een herziening van de pensioenfondsrichtlijn; 26. wijst erop dat de Europese instellingen en de lidstaten meer inspanningen moeten leveren om een billijkere, beter werkende, concurrentiëler en doeltreffender interne markt tot stand te brengen; II. Governance 27. wijst erop dat het noodzakelijk is om een holistische aanpak te hanteren ten aanzien van de interne markt, die gericht is op praktische en nuttige oplossingen voor burgers, consumenten en het mkb, opdat zij ten volle van de voordelen van de interne markt kunnen profiteren, zonder te vervallen in overdreven regelgeving; 28. herhaalt dat het noodzakelijk is om de samenwerking en wisselwerking tussen Parlement, Raad, Commissie en de lidstaten te versterken, zodat de burgers zich meer betrokken voelen bij de belangrijkste projecten en de dagelijkse activiteiten van de EU en om ervoor te zorgen dat maatregelen van de EU, indien zij noodzakelijk geacht worden, gericht en nuttig zijn; onderstreept dat de dialoog met het maatschappelijk middenveld essentieel is voor het herstel van het vertrouwen in de interne markt; 29. erkent dat het voor de goede werking van de interne markt eveneens belangrijk is om de sociale rechten te beschermen en herinnert aan de aanbeveling van Mario Monti in zijn verslag aan de Commissie, waarin hij stelt dat er „meer aandacht aan de sociale dimensie [van de interne markt] moet worden besteed door de gedane toezeggingen na te komen om echte ”beoordelingen van de sociale effecten„ uit te voeren, uitgaande van de ontwikkeling van meer geavanceerde methoden en betere statistische informatie”; 30. spoort de lidstaten aan om hun overheidsadministratie te moderniseren door hun regelgevingskader te vereenvoudigen en om het gebruik van elektronische faciliteiten, zoals e-overheid, aan te moedigen; 31. spoort de lidstaten aan om goede praktijken uit te wisselen om tot een uniforme toepassing van de Europese regelgeving te komen; 32. is ingenomen met het besluit van de Commissie om haar gegevensbanken voor het beheer van zaken die verband houden met de toepassing van het EU-recht (8) te perfectioneren; 33. dringt er bij de Commissie op aan om de portaalsite „Uw Europa” verder uit te werken en om te vormen tot een echte digitale „éénloketdienst” waar burgers en ondernemingen informatie kunnen vinden over de interne markt; roept de lidstaten op om zo snel mogelijk de nationale informatie die op „Uw Europa” nog ontbreekt aan te vullen, om meer links te creëren vanuit hun nationale overheidsportaalsites voor de verschillende rubrieken van de website en om doorverwijzingen naar „Uw Europa” vanaf de portaalsites van de relevante nationale en regionale instanties te verzorgen om de site voor de burgers beter toegankelijk te maken; 34. wijst op het nut van „Uw Europa - advies”, dat de burgers gratis toegang biedt tot gepersonaliseerde informatie; verzoekt de Commissie en de lidstaten om de telefonische contactmogelijkheid „Europe Direct” veel beter bekend te maken bij de burgers; 35. uit zijn voldoening over de positieve rol die SOLVIT, Uw Europa - advies, het Enterprise Europe Network, de Europese Consumentencentra, de infolijn Europe Direct en het Europees netwerk van diensten voor de arbeidsvoorziening spelen op het gebied van het verschaffen van informatie en bijstand aan burgers, consumenten en ondernemers op de interne markt; verzoekt de Commissie om na te gaan op welke manieren de coördinatie tussen deze diensten kan worden verbeterd en dubbel werk en dubbele uitgaven kunnen worden vermeden; 36. verzoekt de Commissie om aandacht te besteden aan het opzetten van één „live” contactpunt voor burgers en consumenten via de contactbureaus van de Commissie in elke lidstaat; is van mening dat deze contactpunten in nauwe samenwerking met de informatiebureaus van het Europees Parlement moeten fungeren om een omvattende „éénloketdienst” voor elke burger te verzekeren; is van mening dat de inrichting van een dergelijk contactpunt in iedere lidstaat de interne markt daadwerkelijk toegankelijker zou helpen maken en gebruikersvriendelijker en doeltreffender dienstverlening zou kunnen bieden, niet alleen in de vorm van informatieverstrekking, maar ook door het publiek op gemakkelijk te begrijpen wijze duidelijk te maken welke concrete mogelijkheden de interne markt biedt; is van mening dat dit ertoe zou bijdragen verwarring bij de gemiddelde burger, de consument en het bedrijfsleven te voorkomen; 37. verzoekt de Commissie om de betrokkenheid van plaatselijke en regionale overheden bij de strategie voor de uitbreiding van het informatiesysteem voor de interne markt te analyseren; roept de lidstaten op om ervoor te zorgen dat hun overheidsdiensten beter op de hoogte zijn van hun verplichtingen ten aanzien van het gebruik van het IMI en om te verzekeren dat hun personeelsleden een passende opleiding krijgen; 38. benadrukt dat de zorgpunten van de burgers ten aanzien van de werking van de interne markt te wijten zijn aan drie tekortkomingen, namelijk gebrek aan informatie, leemtes in de toepassing en een vacuüm in de wetgeving; is van mening dat die drie tekortkomingen gelijktijdig weggewerkt moeten worden om de werking van de interne markt te kunnen optimaliseren; 39. herinnert aan het belang van het mkb voor de Europese economie en roept de Commissie op om, in samenwerking met de lidstaten, de mkb-test te perfectioneren om te waarborgen dat deze test in alle relevante beleidsdomeinen consequent en coherent wordt toegepast en wordt meegenomen in de globale evaluatie van voorstellen, om zo de fundamentele barrières en de administratieve rompslomp en lasten te beperken die de ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen in de weg staan, en daarmee bij te dragen tot een gunstiger bedrijfsklimaat dat ondernemingsgeest, innovatie, investeringen, groei en het scheppen van werkgelegenheid bevordert; verzoekt de Commissie om het geheel van richtlijnen en verordeningen die negatieve gevolgen hebben voor het mkb te evalueren en om uiterlijk in juni 2013 een verslag met aanbevelingen voor te leggen; 40. herinnert aan de beslissing van het Parlement om al zijn commissies te vragen om de beginselen van de mkb-test toe te passen op de wetgevingsverslagen zodra erover gestemd is in de bevoegde commissie en ze ter goedkeuring voorgelegd zullen worden aan de plenaire vergadering, en wijst erop dat deze beslissing snel ten uitvoer gelegd moet worden; 41. is van mening dat het eerbiedigen van het beginsel „denk eerst klein” ervoor kan zorgen dat toekomstige wetgeving niet leidt tot bijkomende problemen en ergernissen voor burgers en ondernemingen op de interne markt; 42. wijst erop dat de Commissie haar inspanningen zou moeten intensiveren om beter rekening te houden met de gevolgen van verordeningen en richtlijnen op de industrie, het mkb en micro-ondernemingen via doelstellingen voor betere regelgeving; onderstreept in het bijzonder dat het noodzakelijk is om het lastenverlichtingsprogramma na 2012 voort te zetten, met een ambitieuzere en uitgebreidere werkingssfeer, en om in de regelgeving compensaties in te voeren voor lasten; 43. verzoekt de Commissie om haar verbintenis sterker na te komen en na te gaan of maatregelen op het niveau van de EU werkelijk een toegevoegde waarde hebben, voordat het werk aan een voorstel begint; 44. is ingenomen met de aankondiging van de Commissie van een programma om de financiële lasten voor het mkb weg te werken door micro-ondernemingen in beginsel vrij te stellen van beperkende voorschriften, tenzij uitdrukkelijk wordt bepleit dat zij daar wel onder moeten vallen; III. Informatie en communicatie 45. wijst er nogmaals op dat er een leemte bestaat op het vlak van informatie over de interne markt, die er vaak voor zorgt dat burgers en ondernemingen niet op de hoogte zijn van hun rechten en plichten of die rechten en plichten niet begrijpen, en dat zij niet weten hoe ze de nodige antwoorden of hulp kunnen krijgen; wijst erop dat het noodzakelijk is om informatie te verstrekken die aangepast is aan de specifieke eigenschappen van groepen van kwetsbare consumenten; 46. wijst erop dat het minstens even belangrijk is dat burgers hun zorgpunten over de interne markt kenbaar kunnen maken en dat zij hun suggesties zodanig kunnen voorleggen dat hun stem beter gehoord wordt, zowel door de Commissie als door het Parlement; 47. dringt er bij de Commissie op aan om gebruik te maken van alle beschikbare technologische hulpmiddelen om met de burgers een dialoog over de interne markt aan te gaan, door interactieve voorlichtingscampagnes te organiseren, prioriteit toe te kennen aan de 20 belangrijkste zorgpunten, burgers en bedrijven te informeren over de voordelen van de interne markt, praktische en concrete oplossingen voor hun dagelijkse problemen en hun rechten, en hen ertoe aan te zetten bij te dragen tot de totstandbrenging van een concurrerende, rechtvaardige en evenwichtige markt, en tevens bijzondere aandacht te besteden aan de versterking van de speciale contactpunten (Points of Single Contact, PSC's); 48. is ingenomen met de activiteiten van de PSC's, die de toegang moeten vergemakkelijken tot informatie over zakendoen in de lidstaten en die fungeren als centraal nationaal aanspreekpunt waar informatie kan worden ingewonnen over alle noodzakelijke formaliteiten en administratieve vereisten voor het starten of uitbreiden van een onderneming in of naar het buitenland; 49. verzoekt de Commissie en de lidstaten alles in het werk te stellen om nuttige communicatiestrategieën en informatiemechanismen op te zetten waarmee de burgers duidelijk wordt gemaakt hoe zij in de hele Unie gebruik kunnen maken van hun sociale rechten en uitkeringen; 50. benadrukt dat het belangrijk is dat de plaatselijke en regionale overheden en organisaties en het maatschappelijk middenveld betrokken worden bij de voorlichtingscampagnes en wijst daarbij in het bijzonder op de noodzaak van voorlichtingscampagnes in scholen en universiteiten om de volgende generaties te bereiken en voor te bereiden op een actiever Europees burgerschap; 51. is ervan overtuigd dat consumentenvertrouwen in een goed functionerende markt voor financiële diensten bevorderlijk is voor financiële stabiliteit, groei, efficiëntie en innovatie op de lange termijn; beklemtoont derhalve dat het noodzakelijk is ervoor te zorgen dat consumenten betere toegang hebben tot informatie en onafhankelijk advies in deze sector en dat belangenconflicten worden vermeden; 52. benadrukt het feit dat er aanzienlijke verschillen tussen energierekeningen bestaan, afhankelijk van de leverancier, wat betreft de kwantiteit en de kwaliteit van de informatie die aan de Europese energieconsumenten wordt verstrekt; benadrukt dat het essentieel is om consumenten tijdig van toereikende informatie over hun verbruik en de prijzen te voorzien, zodat ze de energieleverancier van hun voorkeur kunnen kiezen; 53. is voorstander van de vaststelling van een gemeenschappelijke methode en een gemeenschappelijk, alomvattend en eenvoudig te gebruiken formaat voor energierekeningen, met een minimum aan informatie dat leveranciers op de factuur moeten vermelden, zodat consumenten overal in de EU de inhoud van hun energierekening begrijpen en op basis daarvan economischer en efficiënter met energie kunnen omgaan; 54. dringt er bij de lidstaten op aan om de nationale regelgevingsinstanties (NRI's) de bevoegdheden en de middelen te geven om hun taken, namelijk monitoring en een deugdelijke klachtenafhandeling, uit te kunnen voeren; vraagt de Commissie en ACER om te komen met aanbevelingen voor mogelijke verbeteringen in de toezichthoudende bevoegdheden van de NRI's; verzoekt de Commissie om een betere coördinatie en de uitwisseling van goede praktijken en informatie tussen de NRI's en de bevoegde nationale en Europese autoriteiten te bevorderen; 55. roept de Commissie op om, in samenwerking met de lidstaten, een digitale interne markt tot stand te brengen die deze naam verdient, concurrerend is en ten dienste staat van de Europese consumenten en ondernemingen, met name het mkb; herinnert eraan dat een echte Europese digitale interne markt sociaaleconomische voordelen zal opleveren die de Europese consumenten in het algemeen en de inwoners van afgelegen, minder toegankelijke regio's en personen met een handicap in het bijzonder ten goede zullen komen, evenals de ondernemingen in de EU, en in het bijzonder kleine en middelgrote ondernemingen, die toegang zullen krijgen tot nieuwe markten; 56. wijst erop dat, om een echte Europese digitale interne markt tot stand te brengen, het consumentenvertrouwen en de veiligheid moeten worden versterkt door de bescherming van persoonsgegevens van consumenten en de betrouwbaarheid van de digitale handtekening te garanderen, de geschillenbeslechtingsmechanismen te verbeteren en het vertrouwen in en de veiligheid van de gebruikte betaalmethodes te versterken; 57. herinnert eraan dat het noodzakelijk is om de resterende juridische lacunes op het vlak van contracten in te vullen en om doeltreffende instrumenten aan te nemen om de belemmeringen weg te werken die verband houden met de verschillen tussen de contractuele rechten, die aanleiding geven tot handelsbelemmeringen, aanvullende transactiekosten en rechtsonzekerheid voor ondernemingen en daarmee ook de consument wantrouwig maken ten opzichte van de interne markt; 58. verzoekt de Commissie en de lidstaten passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat alle burgers volledig op de hoogte zijn van hun rechten uit hoofde van de Europese ziekteverzekeringskaart en van de bestaande financiële verplichtingen wanneer zij in verschillende lidstaten gebruik maken van gezondheidsdiensten en -zorg; benadrukt dat deze informatie eenvoudig te begrijpen en gemakkelijk toegankelijk moet zijn, ook langs elektronische weg en ook voor burgers met een handicap; 59. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle burgers die recht hebben op de Europese ziekteverzekeringskaart de kaart op verzoek ontvangen, en dat elke verkeerde toepassing van de regels onmiddellijk wordt gecorrigeerd; verzoekt de lidstaten informatie te verstrekken over aanvullende verzekeringen of andere acties die burgers eventueel moeten ondernemen om in het buitenland recht te hebben op dezelfde gezondheidszorg als in eigen land; 60. dringt er bij de lidstaten op aan om de administratieve procedures voor de vergoeding van behandelingen in het buitenland te vereenvoudigen en te versnellen, en ervoor te zorgen dat hun socialezekerheids- en ziektekostenverzekeringsstelsels een toereikende bescherming van mobiele burgers garanderen; 61. wijst erop dat ambtenaren en andere werknemers bij regionale en plaatselijke overheden onvoldoende op de hoogte zijn over de mogelijkheden voor Europese en internationale mobiliteit; onderstreept dat de Europese en internationale mobiliteit van deze ambtenaren en werknemers zal bijdragen tot de totstandkoming van modernere en doeltreffendere administraties in de lidstaten, wat van essentieel belang is voor de tenuitvoerlegging van het EU-acquis en tegelijkertijd een uitwisseling van goede praktijken mogelijk maakt; IV. Wetgeving/omzetting 62. benadrukt dat het succes van EU-wetgeving altijd afhangt van haar toepassing en van de tijdige omzetting ervan in de nationale wetgeving van de lidstaten; acht in dit verband een regelmatig, zorgvuldig en doeltreffend toezicht essentieel en roept de Commissie op om in te grijpen bij tekortkomingen in de omzetting en om ter zake nauw met het Parlement te blijven samenwerken; 63. erkent dat de Commissie weliswaar minder inbreukprocedures heeft opgestart, maar dat er eind 2010 nog steeds ongeveer 2100 inbreukprocedures hangende waren; 64. merkt op dat de Commissie verzoekschriften veel verzoekschriften ontvangt over problemen van burgers op de interne markt, vooral problemen in verband met de onjuiste omzetting of toepassing van EU-recht; verzoekt de Commissie om in haar verslag de bevindingen en resultaten van de bij de Commissie verzoekschriften ingediende verzoekschriften op te nemen; benadrukt dat de verzoekschriftenprocedure beter benut dient te worden om de wetgevingsprocessen van de EU te verbeteren, in het bijzonder voor wettelijke voorschriften gericht op het uit de weg ruimen van belemmeringen voor de grensoverschrijdende handel, alsmede op de handhaving van het consumentenrecht; 65. verzoekt de lidstaten om prioriteit te geven aan een correcte en tijdige omzetting van de wetgeving over de interne markt, en niet-naleving terug te dringen; verzoekt hen om bij het opstellen van nationale wetgeving een „internemarkttest” toe te passen, gezien de gevolgen van die wetgeving voor de burgers en de ondernemingen in het kader van de interne markt; 66. onderstreept dat de procedures voor terugvordering van btw over de grenzen heen minder bureaucratisch en omslachtig moeten worden voor de ondernemingen; benadrukt dat de toegang tot financiering met buitenlands risicokapitaal ook moet worden verruimd; verzoekt de Commissie en de lidstaten, gelet op de hiaten die zijn vastgesteld in de wetgeving inzake de interne markt en de tenuitvoerlegging daarvan, om zich sterker in te spannen voor de effectieve tenuitvoerlegging van de desbetreffende wetgeving, met name in verband met kwesties die verband houden met sociale bescherming; 67. verzoekt de Commissie in de door haar ingestelde inbreukprocedures wegens het niet of onjuist omzetten van EU-wetgeving aan te geven om welke sector het gaat en wat de gevolgen voor de interne markt zijn; 68. verzoekt de Commissie met klem om bij inbreukprocedures de wijzigingen die zijn doorgevoerd krachtens artikel 260 VWEU ten volle te benutten; 69. steunt de inspanningen van de Commissie om het naar een andere lidstaat overbrengen van auto's te vereenvoudigen, en verzoekt de lidstaten de beginselen van het EU-recht inzake de registratie van voertuigen in andere lidstaten volledig na te leven; herhaalt in dit verband dat auto's (ook die met het stuurwiel rechts) die aan de toepasselijke EU-typegoedkeuring voldoen in aanmerking moeten komen voor registratie in de lidstaten, en verzoekt de Commissie de veiligheid van eenvormige kentekenbewijzen te verhogen, om het risico dat gestolen voertuigen met vervalste kentekenbewijzen opnieuw geregistreerd worden tot een minimum te beperken; 70. verzoekt de Commissie een nultolerantiebeleid te voeren ten aanzien van discriminerende bepalingen en praktijken op het gebied van werkgelegenheid in de lidstaten die in strijd zijn met het EU-recht en, indien een lidstaat dit niet eerbiedigt, onmiddellijk de relevante procedures te starten; verzoekt de Commissie tevens geen andere discriminerende of ongerechtvaardigde praktijken, controles of eisen te tolereren die Europese werknemers en werkgevers beletten hun uit de EU-wetgeving voortvloeiende rechten uit te oefenen; 71. herinnert eraan dat vrij verkeer een grondrecht is dat werknemers moeten kunnen uitoefenen zonder discriminatie op grond van nationaliteit tussen werknemers van de lidstaten op het gebied van werkgelegenheid, beloning en andere arbeidsvoorwaarden; is van mening dat, om deze vrijheid te waarborgen, de werknemers behoorlijk moeten worden geïnformeerd, toereikende mechanismen moeten worden ingesteld om verhaal te kunnen halen en alle lidstaten de desbetreffende EU-voorschriften strikt moeten toepassen; 72. verzoekt de Commissie de omzetting en de daadwerkelijke toepassing van Richtlijn 2000/78/EG in de lidstaten nauwlettend te volgen en op te treden in geval van tekortkomingen; verzoekt de lidstaten en de Raad prioriteit toe te kennen aan de spoedige aanneming van het voorstel voor een richtlijn betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid; 73. benadrukt dat ten behoeve van gedetacheerde werknemers in de EU de arbeidsvoorwaarden moeten worden verbeterd en een passende bescherming zonder enige vorm van discriminatie moet worden gewaarborgd; dringt aan op maatregelen ter verbetering van de omzetting en toepassing van de detacheringsrichtlijn in nauwe samenwerking met de sociale partners;is ingenomen met de conclusies van het Internemarktforum ter zake; 74. herinnert eraan dat de geldende EU-wetgeving de rechten van de consument beschermt en een gedegen basis biedt voor een concurrerende Europese energiemarkt, maar dat deze wetgeving in een aantal lidstaten nog niet afdoende in nationale wetgeving is omgezet; 75. dringt er bij alle lidstaten op aan om het derde energiepakket en andere, hiermee samenhangende EU-wetgeving binnen de vastgestelde tijdslimieten en volledig ten uitvoer te leggen; verzoekt de Commissie om de omzetting van deze voorschriften nauwlettend in het oog te houden; 76. spoort de Commissie aan om beste praktijken voor de omzetting van internemarktregelgeving in nationale wetgeving te blijven bevorderen; 77. benadrukt dat coherente en geharmoniseerde toepassing en handhaving van passagiersrechten in de hele Unie van doorslaggevend belang is voor reizigers, met inbegrip van mensen met beperkte mobiliteit, en voor de totstandbrenging van gelijke concurrentievoorwaarden voor vervoerbedrijven;stelt vast dat mensen met beperkingen bij het reizen erg vaak op belemmeringen en hindernissen stuiten, waardoor vele mogelijkheden van de interne markt voor hen ontoegankelijk zijn, en roept de Commissie op dit aspect met betrekking tot passagiersrechten sterker in acht te nemen; 78. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat de wetgeving ter bescherming van de passagiersrechten correct toegepast wordt, dat de Europese burgers zich bewust zijn van de passagiersrechten in de EU en in het bijzonder dat deze rechten worden geëerbiedigd; 79. wijst erop dat het noodzakelijk is om de problemen die burgers en ondernemingen ervaren, aan te pakken; merkt op dat veel van de geconstateerde probleemgebieden, ondanks het feit dat hierop in het werkdocument nauwelijks wordt ingegaan, onlangs het voorwerp zijn geweest van een effectbeoordeling en van voorstellen van de Commissie; is van mening dat de Commissie, als zij maatregelen voorstelt, uitvoerig en overtuigend moet motiveren waarom zij in haar wetsontwerp voor een bepaalde beleidsoptie kiest; verzoekt het Parlement bij de behandeling van ontwerpvoorstellen ten volle rekening te houden met de nauwkeurigheid en overtuigingskracht van de door de Commissie opgestelde effectbeoordelingen, om er zo voor te zorgen dat de wetgeving die wordt aangenomen tegemoet komt aan de behoeften van zowel burgers als ondernemingen; 80. is van oordeel dat de uitwisseling van informatie en het bevorderen van samenwerking tussen nationale systemen belangrijk is en is in dit verband ingenomen met de onlangs bereikte koppeling van ondernemingsregisters (9) ; blijft aandringen op grensoverschrijdende administratieve samenwerking en een betere koppeling door middel van centrale platformen; is ingenomen met de daarop gerichte initiatieven van de Commissie, zoals het initiatief om een systeem te ontwikkelen voor de elektronische overdracht van socialezekerheidsgegevens tussen nationale socialezekerheidsstelsels; 81. benadrukt dat grensoverschrijdende tenuitvoerlegging en erkenning van besluiten en van de rechtsgevolgen van documenten cruciaal zijn voor de mobiliteit op de interne markt; ziet uit naar een onverwijlde toepassing van de verordening inzake successierechten in alle EU-lidstaten; dringt er bij de Commissie op aan haar werk op het gebied van de erkenning van de rechtsgevolgen van akten van de burgerlijke stand – voortbouwend op het groenboek uit 2010 (10) en de raadplegingen van 2011 – voort te zetten en kijkt met belangstelling uit naar de wetgevingsvoorstellen die voor 2013 zijn gepland; 82. wijst op de doelstelling van betere wetgeving en is van mening dat Commissie, Parlement en Raad hun inspanningen om de strategie voor slimme regelgeving te verbeteren, moeten intensiveren; 83. onderschrijft de toezegging om het probleem van de regelgevingslast aan te pakken; herinnert in dit verband aan het eerdere voornemen van het Parlement om van de Commissie te verlangen dat zij bij voorstellen voor nieuwe wetgeving een compensatie vaststelt ter hoogte van de met die wetgeving gemoeide kosten; herinnert voorts aan het verzoek van het Parlement om het programma voor het verminderen van de administratieve lasten te verlengen en uit te breiden, en kijkt daarom uit naar voorstellen om de administratieve en regelgevingslasten aan te pakken, waarmee een antwoord kan worden geboden op een groot aantal van de zorgpunten van burgers en ondernemingen ten aanzien van de interne markt; 84. benadrukt dat het, ondanks de vereenvoudiging van de wetgeving en de verlichting van de administratieve lasten voor ondernemingen die gebruik willen maken van de vrijheden op de interne markt, in het algemeen nodig is de veiligheids- en gezondheidsvoorschriften ter bescherming van consumenten en werknemers te waarborgen; 85. verzoekt de Commissie alle nieuwe Europese regelgeving aan een „elektronischehandelstest” te onderwerpen; V. Suggesties 86. dringt er bij de Commissie op aan om de 20 belangrijkste zorgpunten van burgers en ondernemingen ten aanzien van de interne markt na twee jaar te evalueren en bij te werken;verzoekt de Commissie tevens om voor elk van de vermelde zorgpunten een tabel op te stellen en daarin de actoren aan te geven die verantwoordelijk zijn voor oplossingen van elke vastgestelde grondoorzaak; 87. verzoekt de Commissie om in toekomstige verslagen sterker in te gaan op met elkaar samenhangende maatregelen waarvoor zij duidelijk verantwoordelijk is, zoals tijdig en passend optreden in geval van onjuiste omzetting van EU-wetgeving door de lidstaten, het zorgen voor een juiste uitvoering van het EU-recht en het herzien van ondeugdelijke wetgeving; 88. spoort de Commissie aan om in het tweede semester van 2012 het document „De nieuwe Akte voor de interne markt: Twaalf hefbomen voor het stimuleren van de groei en het versterken van het vertrouwen - ”Samen werk maken van een nieuwe groei„” voor te stellen; 89. moedigt de Commissie en de lidstaten aan om hun voorlichtingscampagnes tijdens het Europese jaar van de burger 2013 te richten op die zorgpunten die verband houden met de rechten die voortvloeien uit het burgerschap van de EU, aangezien die zorgpunten, op grond van de selectiemethodiek die aan het verslag ten grondslag heeft gelegen, werkelijk weerspiegelen wat voor EU-burgers in hun dagelijkse leven op de interne markt het belangrijkst is; 90. verzoekt de Commissie om na te gaan op welke manier het verslag over het EU-burgerschap en het verslag met als titel „De interne markt door de ogen van de mensen” in de toekomst met elkaar kunnen worden versmolten om dubbel werk te vermijden, verwarring te voorkomen en het risico tegen te gaan dat problemen van oplossingen worden losgekoppeld; 91. spoort de Commissie aan om samen met de lidstaten, regionale en plaatselijke overheden en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld regelmatig Europese voorlichtingscampagnes te organiseren in de nationale, regionale en plaatselijke media, naast interactieve campagnes, om een sterkere dialoog met de burgers te voeren over de voordelen van de interne markt, hun rechten en verantwoordelijkheden en waar zij informatie kunnen krijgen of hulp bij het oplossen van problemen; verzoekt de Commissie om de doeltreffendheid en het succes van die voorlichtingscampagnes te bewaken en te controleren; 92. roept de Commissie op om een effectieve samenhang te garanderen tussen de bestaande instrumenten, zoals SOLVIT, het scorebord van de interne markt, het Informatiesysteem interne markt, „Uw Europa – advies” en „Uw Europa”, om zo toezicht te kunnen uitoefenen op de correcte en tijdige omzetting van EU-richtlijnen; 93. benadrukt dat het nodig is het Eures-systeem te ondersteunen en op doeltreffende wijze aan de nationale arbeidsbemiddelingsstelsels te koppelen als een middel om de werkloosheid in de EU te bestrijden en te voorkomen dat door een tekort aan kandidaten met de juiste kwalificaties niet in vacatures kan worden voorzien; 94. dringt er bij de Commissie op aan om na te gaan op welke gebieden dankzij de communautaire regelgeving tegelijkertijd de doelstelling van vereenvoudigde en rechtstreekse toepassing door de lidstaten en de doelstellingen van de interne markt worden verwezenlijkt; 95. verzoekt de Commissie om zich in te zitten voor dringende maatregelen die gericht zijn op het wegnemen van onevenwichtigheden in de bestaande energie-infrastructuur van de Europese Unie die een belemmering vormen voor de voltooiing van de interne energiemarkt en de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie; 96. verzoekt de lidstaten om gebruik te maken van ICT-instrumenten om de transparantie en de verantwoording te verbeteren, de administratieve lasten te verlagen, de administratieve procedures te verbeteren, de CO 2 -uitstoot te verminderen, zuiniger om te springen met openbare middelen en bij te dragen tot een meer participatieve democratie en tegelijkertijd meer vertrouwen op te bouwen; 97. verzoekt de Commissie en de lidstaten om, in naleving van Verordening (EG) nr. 883/2004 en artikel 153 VWEU, studies uit te voeren om de continuïteit van de socialezekerheidsbescherming van mobiele burgers in de EU en een gelijke behandeling met de inwoners van het betreffende land te waarborgen, waarbij eveneens als aanvulling op het algemene stelsel over een facultatief, vrijwillig en overdraagbaar socialezekerheidsstelsel op Europees niveau dient te worden nagedacht, om een nauwere samenwerking op het gebied van sociaal beleid tot stand te brengen; pleit ervoor om vroegere ideeën over een „28e regeling” binnen de socialezekerheidsstelsels te actualiseren en in de studies te verwerken; 98. dringt er bij de lidstaten op aan om het nodige te doen om de ingewikkelde nationale administratieve procedures te vereenvoudigen en te verzekeren dat werknemers, werkgevers en andere partijen die bij een grensoverschrijdende arbeidssituatie betrokken zijn alle noodzakelijke informatie over hun arbeidsrechten en -plichten kunnen krijgen, zoals sociale zekerheid, waaronder bescherming bij werkloosheid, gezondheidszorg en fiscaliteit; is van mening dat deze informatie, waar mogelijk in elektronische vorm, beschikbaar moet zijn vóór, tijdens en na de mobiliteitservaring; 99. dringt er bij de Commissie op aan om een centraal coördinatiepunt op EU-niveau in te stellen om de zorgen van mobiele werknemers, werkgevers en andere belanghebbende partijen te registreren om te komen tot oplossingen tussen de lidstaten en problemen te voorkomen die voortvloeien uit mobielearbeidsverhoudingen, met inbegrip van de detachering van werknemers; 100. roept de lidstaten op om familieleden van EU-burgers die zelf geen EU-burger zijn gedurende de administratieve procedures die ze moeten doorlopen voortdurend als bonafide cliënten te behandelen; 101. verzoekt de lidstaten één loket voor alle mobiele personen in de EU op te richten, zodat zij voor professionele en persoonlijke administratieve aangelegenheden en voor informatie over hun rechten en plichten op één enkele plek in het gastland terechtkunnen, met inbegrip van de mogelijkheid om administratieve procedures online af te handelen, teneinde de effectieve uitoefening van rechten door burgers die zich binnen de EU verplaatsen te verbeteren; 102. verzoekt de Commissie om de toegang tot een basisbetaalrekening tegen een redelijke prijs te garanderen voor alle burgers van de Europese Unie, om zo de mobiliteit te verhogen; 103. is ingenomen met de voorstellen van de Commissie om de toegang tot grensoverschrijdende gezondheidszorg te vergemakkelijken; verzoekt de Commissie en de lidstaten met klem toe te zien op de snelle en doeltreffende tenuitvoerlegging van Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg, en daarbij de beginselen van universaliteit, toegang tot kwaliteitsvolle zorg, rechtvaardigheid en solidariteit in acht te nemen; verzoekt de Commissie en de lidstaten bovendien te blijven streven naar de verwezenlijking van het doel van een brede toepassing van telegeneeskunde en e-gezondheidsdiensten tegen 2020; steunt tevens de proefprojecten die erop gericht zijn EU-burgers veilige onlinetoegang tot hun patiëntgegevens te verlenen en te zorgen voor interoperabiliteit van patiëntendossiers, waardoor de continuïteit van de zorg aan patiënten kan worden verzekerd; 104. verzoekt de Commissie met een wetgevingsvoorstel te komen inzake de technische controle van motorvoertuigen, teneinde de administratieve rompslomp voor de burgers en het bedrijfsleven te verminderen, de dynamische ontwikkeling van de controlemethoden en -inhoud te garanderen en tegelijkertijd ook het hoogst mogelijke niveau van verkeersveiligheid te waarborgen; 105. verzoekt bij registratie van voertuigen in een andere lidstaat om wederzijdse erkenning van de technische controles tussen de lidstaten, op basis van gemeenschappelijke definities en vergelijkbare controlenormen;stelt voor een Europese gegevensbank op te richten waarin de technische gegevens van alle voertuigen centraal bijeengebracht worden om vergelijkbaarheid in heel Europa mogelijk te maken en grensoverschrijdende registratie te vergemakkelijken;roept de lidstaten op de financiële lasten bij een grensoverschrijdende registratie van voertuigen voor burgers zo laag mogelijk te houden, door onnodige kosten te vermijden door middel van een gemeenschappelijke benadering; 106. verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor een striktere implementatie van de interoperabiliteit van nationale diensten, producten en systemen op het gebied van vervoer en mobiliteit, zoals die welke onderworpen zijn aan de EU-regels betreffende tolsystemen of het ERTMS, gekoppeld aan een geïntegreerd Europees informatie-, tarieven- en vervoerbewijzensysteem in het openbaar en intermodaal vervoer; 107. dringt er bij de Commissie op aan de toegang tot microfinancieringsfaciliteiten voor het opzetten en ontwikkelen van kleine bedrijven te vergemakkelijken, met name voor bedrijven die grensoverschrijdende activiteiten willen uitvoeren; 108. verzoekt de lidstaten en de Commissie om de investeringsmogelijkheden voor innovatieve startende ondernemingen te verruimen door de belemmeringen voor het ontstaan van een EU-brede markt voor durfkapitaal weg te nemen; 109. roept de lidstaten op om de bestaande structuren en de oprichting van „one-stop shops” te gebruiken om de toegang tot informatie waardoor mkb-bedrijven Europese, nationale en plaatselijke financiering kunnen aanvragen, te vereenvoudigen en te vergemakkelijken, rekening houdend met het feit dat de toegevoegde waarde van „one-stop shops” groter is wanneer ze in de plaats komen van bestaande administratieve eenheden en daardoor geen hogere lasten voor de belastingbetaler met zich meebrengen; benadrukt het belang van „one-stop shops” als fundamenteel uitgangspunt om particuliere investeringen in onderzoek en energie aan te trekken en mogelijk te maken, en verzoekt de Commissie om versterking van de maatregelen om de Europese, nationale en lokale financieringskaders verder te vereenvoudigen en transparanter te maken; dringt er bij de lidstaten op aan om de toegang voor mkb-bedrijven tot financiering te vergemakkelijken door de regels inzake de in te dienen gegevens te vereenvoudigen en de oprichting van elektronische databanken voor certificaten en andere ondersteunende documenten te bevorderen; 110. verzoekt de lidstaten en de Commissie om overeenkomsten tot stand te brengen die mkb-bedrijven in staat stellen om in heel Europa actief te zijn en hun ideeën op de markt te brengen, door hun markttoegang te verbeteren en de administratieve lasten terug te dringen; 111. verzoekt de Commissie een wetgevingsvoorstel op te stellen om de passagiers in het geval van insolventie van een luchtvaartmaatschappij beter te beschermen, bijvoorbeeld door een verplichte verzekering voor luchtvaartmaatschappijen of door de oprichting van een garantiefonds; 112. wijst erop dat het voor reizigers nog steeds moeilijk is vervoersbewijzen voor multimodale reizen binnen de EU te reserveren en te kopen, en verzoekt de Commissie, de lidstaten en de vervoersondernemingen ervoor te zorgen dat er een geïntegreerd, multimodaal systeem voor de afgifte van vervoersbewijzen ingevoerd wordt; 113. verzoekt de Commissie met een voorstel te komen inzake passagiersrechten bij het gebruik van verschillende vervoerswijzen, zodat de wetgeving gelijke tred houdt met de ontwikkelingen op het gebied van multimodale mobiliteitspatronen; 114. verzoekt de Commissie om het informatiesysteem voor de interne markt (IMI) zodanig te herzien dat het toepassingsgebied wordt uitgebreid en de administratieve samenwerking beter functioneert, en het SOLVIT-programma te heroverwegen en te voorzien van een nieuw kader en afdoende, vooral personele, middelen om ervoor te zorgen dat alle centra over voldoende ervaren personeelsleden beschikken om de verzoeken die zij krijgen naar tevredenheid te behandelen; 115. herhaalt zijn oproep aan de lidstaten om het taalonderwijs vanaf zeer jonge leeftijd te verbeteren, om een systeem voor de erkenning van formeel en informeel onderwijs in te stellen, met inbegrip van een leven lang leren en in een andere lidstaat verworven competenties, en om het onderwijs beter af te stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt teneinde in de toekomst een beroepsbevolking te creëren met vergelijkbare kwalificaties die bevorderlijk zijn voor een gemeenschappelijke Europese arbeidsmarkt en de productiviteit verhogen; wijst er bovendien op dat de inspanningen om de nationale certificeringssystemen via het Europees kwalificatiekader op elkaar af te stemmen moeten worden voortgezet; 116. is van mening dat onderwijsinstellingen in een bijlage bij de door hen uitgereikte diploma's dienen aan te geven hoe hun nationale diploma´s te vergelijken en in te schalen zijn ten opzichte van diploma's in andere lidstaten, in het bijzonder de buurlanden; 117. wijst op het succes van de procedure voor automatische erkenning als neergelegd in Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties en verzoekt om een evaluatie van de mogelijkheden om deze procedure uit te breiden naar meer beroepen; 118. verzoekt de lidstaten de nodige actie te ondernemen om toegang tot de structuurfondsen en het Cohesiefonds te verkrijgen en de toegekende bedragen voor programma's op het gebied van beroepsopleiding te gebruiken om kleine en middelgrote ondernemingen verder te ondersteunen; 119. wijst op de vele positieve resultaten die in enkele lidstaten zijn behaald met het aan energiemaatschappijen opleggen van energiebesparingseisen, waardoor onder meer slimme elektriciteitsmeters ten voordele van consumenten op grotere schaal worden gebruikt; 120. verzoekt de Commissie om de mogelijkheid te overwegen om een Europees uitwisselingsprogramma voor ambtenaren en andere personeelsleden van regionale en plaatselijke autoriteiten in te stellen; o o o 121. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 juli 2012 (1) , – gezien artikel 283, lid 2, tweede alinea van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Europese Raad is geraadpleegd (C7-0195/2012), – gezien artikel 109 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0348/2012 ), A. overwegende dat de Europese Raad bij schrijven van 13 juli 2012, dat is ontvangen op 18 juli 2012, het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Yves Mersch tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank (ECB) voor een ambtstermijn van acht jaar; B. overwegende dat zijn Commissie economische en monetaire zaken vervolgens de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 283, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) vermelde voorwaarden en het uit artikel 130 van het VWEU voortvloeiende gebod van volledige onafhankelijkheid van de ECB op het gebied van monetair beleid; overwegende dat de commissie in het kader van dit onderzoek een curriculum vitae van de kandidaat heeft ontvangen, alsmede de antwoorden op de hem toegezonden schriftelijke vragenlijst; C. overwegende dat de commissie de kandidaat vervolgens op 22 oktober 2012 heeft gehoord, waarbij deze een openingsverklaring heeft afgelegd en vervolgens heeft geantwoord op vragen van commissieleden; D. overwegende dat er brede eensgezindheid over bestond dat de kandidaat een persoon is met een erkende reputatie en over de beroepskwalificaties en ervaring op monetair en bancair gebied beschikt die nodig zijn om de taken van een lid van de directie van de ECB uit te oefenen; E. overwegende dat de kwestie van de vertegenwoordiging van vrouwen in de ECB al voor het einde van de ambtstermijn van mevrouw Tumpel-Gugerell door EP-leden informeel aan de orde is gesteld; F. overwegende dat er sedert de oprichting van de ECB tot het vertrek van mevrouw Tumpel-Gugerell altijd een vrouwelijk lid deel heeft uitgemaakt van de directie van de ECB; G. overwegende dat de commissie er conform het beginsel van loyale samenwerking tussen de lidstaten en de Unie, zoals neergelegd in artikel 4, lid 3 VWEU, op heeft toegezien dat de Raad vóór het einde van het mandaat van de heer Gonzalez-Paramo in mei 2012 bij schrijven van 8 mei 2012 aan de voorzitter van de Eurogroep door de commissievoorzitter namens alle fracties in kennis werd gesteld van het gebrek aan verscheidenheid binnen de directie van de ECB en van de noodzaak een vrouwelijke kandidaat voor te dragen; H. overwegende dat de commissievoorzitter de Eurogroep er in dezelfde brief toe heeft aangespoord op middellange termijn meer vrouwen te benoemen in invloedrijke posities bij de ECB, de nationale centrale banken en de nationale ministeries van Financiën; I. overwegende dat er op de brief van 8 mei 2012 geen officieel antwoord is ontvangen; J. overwegende dat in artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie het beginsel van gelijkheid tussen vrouwen en mannen is neergelegd; K. overwegende dat artikel 19 VWEU de Unie bevoegdheden verleent ter bestrijding van discriminatie op grond van geslacht; L. overwegende dat genderdiversiteit in bestuursraden en regeringen garant staat voor bredere competenties en ruimere perspectieven, en dat alleen maar mannen of vrouwen aanstellen de selectie vernauwt en het risico inhoudt dat potentieel uitstekende kandidaten niet aan bod komen; M. overwegende dat de ambtstermijn van de huidige ECB-directie loopt tot 2018, zodat de directie tot die tijd van genderdiversiteit verstoken dreigt te blijven; N. overwegende dat de voorzitter van het Europees Parlement, in aansluiting op een vergadering van de Conferentie van voorzitters, de voorzitter van de Europese Raad bij schrijven van 19 september 2012 heeft verzocht toe te zeggen dat hij ervoor zou zorgen dat alle instellingen van de Unie onder zijn verantwoordelijkheid concrete maatregelen zullen treffen om genderevenwicht te garanderen; O. overwegende dat de Commissie op 21 september 2010 een Strategie voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2010-2015 ( COM(2010)0491 ) heeft aangenomen, op 16 april 2012 gevolgd door een verslag over de vooruitgang op het gebied van de gelijkheid van vrouwen en mannen in 2011 (SWD(2012)0085); P. overwegende dat het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang tot de werkzaamheden van kredietinstellingen en het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (de richtlijn kapitaalvereisten (RKV IV) voorzag in de verplichting voor de instellingen tot invoering van een beleid ter bevordering van genderdiversiteit in bestuursraden; Q. overwegende dat de Europese Raad op 7 maart 2011 voor de periode 2011-2020 het Europees pact voor gendergelijkheid heeft aangenomen; R. overwegende dat het Parlement op 13 maart 2012 een resolutie heeft aangenomen over vrouwen in de politieke besluitvorming (2) , op 8 maart 2011 een resolutie over de gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie – 2010 (3) , en op 6 juli 2011 een resolutie over vrouwen en leidinggevende functies in het bedrijfsleven (4) ; 1. brengt een negatief advies uit inzake de aanbeveling van de Raad om Yves Mersch tot lid van de directie van de ECB te benoemen en wenst dat de aanbeveling wordt ingetrokken en een nieuwe aan het Parlement wordt voorgelegd; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad en de regeringen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0270 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0146/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 en artikel 46, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A7-0243/2012 ), 1. stelt zijn standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 oktober 2012 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. …/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1225/2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In zaak C-249/10 P (2) heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat de steekproeftechniek, vastgesteld in artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (3) , niet mag worden toegepast voor de vaststelling met betrekking tot de verzoeken om een behandeling als marktgericht bedrijf uit hoofde van artikel 2, lid 7, onder c), van die verordening. (2) Het arrest van het Hof van Justitie houdt in dat de Commissie alle verzoeken om een behandeling als marktgericht bedrijf moet onderzoeken, die zijn ingediend door medewerkende producenten-exporteurs die geen deel uitmaken van de steekproef, ongeacht het aantal medewerkende producenten. Een dergelijke praktijk zou echter een onevenredige administratieve last leggen op de onderzoeksautoriteiten van de Unie. Het is bijgevolg passend Verordening (EG) nr. 1225/2009 te wijzigen. (3) Bovendien is het gebruik van de in artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1225/2009 bedoelde steekproeftechniek voor de vaststelling met betrekking tot de verzoeken om een behandeling als marktgericht bedrijf uit hoofde van artikel 2, lid 7, onder c), van die verordening toegestaan door de regels van de Wereldhandelsorganisatie. Het panel van het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie heeft bijvoorbeeld in geschil DS405 ( Europese Unie – antidumpingmaatregelen voor bepaalde schoenen uit China , op 22 februari 2012 goedgekeurd verslag) gesteld dat China niet heeft aangetoond dat de Europese Unie in strijd met de artikelen 2.4 en 6.10.2 van de antidumpingovereenkomst, punt 15, onder a) ii), van het Toetredingsprotocol van China en punt 151, onder e) en f), van het verslag van de werkgroep betreffende de toetreding van China heeft gehandeld door niet de verzoeken om een behandeling als marktgericht bedrijf te onderzoeken van de medewerkende Chinese producenten-exporteurs die geen deel uitmaken van de steekproef voor het oorspronkelijke onderzoek. (4) Rekening houdend met deze achtergrond en ter wille van de rechtszekerheid wordt het daarom passend geacht dat een bepaling wordt ingevoerd die verduidelijkt dat het besluit om het onderzoek te beperken tot een redelijk aantal partijen door gebruik te maken van steekproeven op grond van artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1225/2009 ook geldt voor de partijen die overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder b) en c), aan een onderzoek onderworpen zijn. Bijgevolg is het ook dienstig dat wordt verduidelijkt dat een vaststelling overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder c), niet mag worden uitgevoerd voor producenten-exporteurs die geen deel uitmaken van de steekproef, tenzij dergelijke producenten overeenkomstig artikel 17, lid 3, een individueel onderzoek aanvragen en verkrijgen. (5) Verder wordt het dienstig geacht te verduidelijken dat het antidumpingrecht op de invoer van exporteurs of producenten die zich bekend hebben gemaakt overeenkomstig artikel 17, maar niet in het onderzoek zijn opgenomen, de gewogen gemiddelde dumpingmarge, die voor de partijen in de steekproef is vastgesteld, niet mag overschrijden, ongeacht of de voor dergelijke partijen vastgestelde normale waarde op grond van artikel 2, leden 1 tot en met 6, of artikel 2, lid 7, onder a), is vastgesteld. (6) Ten slotte is de termijn van drie maanden waarbinnen een vaststelling overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder c), moet worden uitgevoerd, onwerkbaar gebleken, met name in procedures waarbij de steekproef overeenkomstig artikel 17 wordt toegepast. Het wordt daarom dienstig geacht dat deze termijn wordt geschrapt. (7) In het belang van de rechtszekerheid en het beginsel van goed bestuur is het nodig dat wordt bepaald dat deze wijzigingen zo spoedig mogelijk voor alle nieuwe en hangende onderzoeken moeten gelden. (8) Verordening (EG) nr. 1225/2009 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1225/2009 wordt als volgt gewijzigd: 2) in artikel 9, lid 6, wordt de eerste zin vervangen door:" Wanneer de Commissie haar onderzoek overeenkomstig artikel 17 heeft beperkt, mag het antidumpingrecht op de invoer van exporteurs of producenten die zich bekend hebben gemaakt overeenkomstig artikel 17, maar niet in het onderzoek zijn opgenomen, de gewogen gemiddelde dumpingmarge die voor de partijen in de steekproef is vastgesteld, niet overschrijden, ongeacht of de normale waarde voor deze partijen op grond van artikel 2, leden 1 tot en met 6, of artikel 2, lid 7, onder a), is vastgesteld. Artikel 2 Deze verordening is van toepassing op alle nieuwe en hangende onderzoeken op het tijdstip van de inwerkingtreding van deze verordening. Artikel 3 Deze verordening treedt in werking op de eerste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter Het Europees Parlement , – gezien zijn resolutie van 25 november 2010 over mensenrechten, sociale en ecologische normen in internationale handelsovereenkomsten (1) , – gezien zijn resolutie van 25 november 2010 over internationaal handelsbeleid in de context van de klimaatveranderingsvereisten (2) , – gezien zijn resolutie van 25 november 2010 over maatschappelijk verantwoord ondernemen in het kader van internationale handelsovereenkomsten (3) , – gezien zijn resolutie van 6 april 2011 over het toekomstig Europees internationaal investeringsbeleid (4) , – gezien zijn resolute van 27 september 2011 over een nieuw handelsbeleid voor Europa in het kader van de Europa 2020-strategie (5) , – gezien zijn resolutie van 13 december 2011 over handels- en investeringsbelemmeringen (6) , – gezien de mededeling van de Commissie „Handel, groei en wereldvraagstukken – Handelsbeleid als kernelement van de Europa 2020-strategie”, COM(2010)0612 , – gezien het verslag van de Commissie van 21 februari 2012 over belemmeringen voor handel en investeringen ( COM(2012)0070 ), – gezien de overeenkomst van 2001 inzake wederzijdse erkenning tussen de EU en Japan, – gezien de overeenkomst van 2003 tussen de EU en Japan betreffende samenwerking ter bestrijding van concurrentieverstorende activiteiten, – gezien de overeenkomst van 2008 tussen de Europese Gemeenschap en Japan betreffende samenwerking en wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken, – gezien het verslag van Copenhagen Economics getiteld „Assessment of barriers to trade and investment between the EU and Japan” van 30 november 2009, – gezien de resultaten van de openbare raadpleging door de Commissie over de handelsbetrekkingen tussen de EU en Japan, die op 21 februari 2011 bekend zijn gemaakt, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 24-25 maart 2011, – gezien de gezamenlijke verklaring die op 28 mei 2011 op de twintigste top EU-Japan in Brussel is aangenomen, – gezien zijn resolutie van 11 mei 2011 over de handelsbetrekkingen tussen de EU en Japan (7) , – gezien zijn resolutie van 19 februari 2009 over de maatregelen van de Gemeenschap voor de walvisvangst (8) , – gezien het Verdrag van Amsterdam van 1997 tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie – Protocol betreffende de bescherming en het welzijn van dieren, – gezien de op 2 juli 2012 ondertekende overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de regering van Japan betreffende samenwerking op het gebied van wetenschap en technologie, – gezien zijn resolutie van 13 juni 2012 over de handelsbesprekingen tussen de EU en Japan (9) , – gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de EU en Japan tezamen meer dan een derde van het mondiale bbp en meer dan 20% van de wereldhandel voor hun rekening nemen; B. overwegende dat de totale omvang van de bilaterale handel in goederen tussen de EU en Japan in 2011 slechts 116,4 miljard euro bedroeg, terwijl de omvang van de bilaterale handel tussen de EU en de VS 444,7 miljard euro, tussen de EU en China 428,3 miljard euro en tussen de EU en Rusland 306,6 miljard euro bedroeg; C. overwegende dat de Japanse handelsbalans met de EU in 2011 een overschot vertoonde van 18,5 miljard euro, waarvan 30% voor rekening van de automobielsector kwam; D. overwegende dat Japan op het gebied van grensoverschrijdende handel 16e staat op de „gemakkelijk zakendoen”-ranglijst van de Wereldbank, en daarmee achttien EU-lidstaten achter zich laat; E. overwegende dat Parlement, Raad en Commissie erop wijzen dat onderhandelingen over een vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Japan pas van start kunnen gaan als blijkt dat Japan in staat is non-tarifaire belemmeringen (NTB's) en belemmeringen voor de markttoegang bij overheidsopdrachten weg te nemen; F. overwegende dat volgens de ramingen van de door Copenhagen Economics verrichte studie van november 2009 de EU-export naar Japan mogelijk met 71% zou stijgen, terwijl de export van Japan naar de EU met 61% zou toenemen indien de tarieven en non-tarifaire belemmeringen zoveel mogelijk worden beperkt; G. overwegende dat de EU en Japan tijdens de gemeenschappelijke top op 28 mei 2011 zijn overeengekomen een verkennend onderzoek in te stellen naar de haalbaarheid van en de gezamenlijke ambitie om onderhandelingen over een vrijhandelsovereenkomst te starten; overwegende dat het verkennend onderzoek is afgerond; H. overwegende dat Commissie, Raad en Parlement voorstander zijn van handhaving van het mondiale moratorium op de commerciële walvisvangst en een verbod op de internationale handel in walvisproducten, een eind wensen te maken aan de zogenaamde wetenschappelijke walvisvangst en instemmen met de aanwijzing van aanzienlijke delen van de zeeën en oceanen tot beschermde gebieden waar alle walvisvangst voor onbepaalde tijd verboden is; I. overwegende dat een soortgelijke politieke verkenning met betrekking tot een politieke kaderovereenkomst ook met succes is afgerond; De economische en politieke context 1. is van mening dat het belang van Japan als politieke bondgenoot met een soortgelijke benadering als de EU tegenover de nieuwe uitdagingen van een geglobaliseerde wereld in aanmerking moet worden genomen, 2. is van mening dat het voor de EU van essentieel belang is haar economische en handelsbetrekkingen met grote mondiale economieën zoals Japan ingrijpend te verdiepen, teneinde de werkgelegenheid en het groeipotentieel in het kader van de Europa 2020-strategie te maximaliseren; acht dit met name dringend in het licht van de voortdurende economische crisis, hoge werkloosheidcijfers en slechte groeivoorspellingen in de EU; 3. vindt het in dit verband zorgwekkend dat de omvang van de bilaterale handel tussen de EU en Japan aanzienlijk kleiner is dan die van de bilaterale handel met andere partners zoals de VS, China en Rusland; constateert dat het enorme potentieel voor het bedrijfsleven, werknemers en consumenten in de EU van commerciële betrekkingen tussen de EU en Japan nog niet is benut, voornamelijk als gevolg van de NTB's voor markttoegang van Japanse zijde, waar Europese bedrijven op stuiten; 4. merkt op dat Japan zijn belangen nastreeft in andere belangrijke vrijhandelsovereenkomsten zoals de mogelijke vrijhandelsovereenkomst tussen Japan, China en Zuid-Korea en het Trans-Pacifisch Partnerschap, en onderhandelt over een aantal andere bilaterale overeenkomsten; is van mening dat de EU, uitgaande van de ervaringen met de vrijhandelsovereenkomst met Zuid-Korea, in de onderhandelingen met Japan naar vergelijkbare markttoegang moet streven; Het verkennend onderzoek 5. neemt nota van de uitkomst van het verkennend onderzoek van de EU en Japan, waarover de Commissie en de Japanse regering tevreden zijn; 6. is verheugd dat de nadruk wordt gelegd op het wegnemen van NTB's en belemmeringen voor de markttoegang bij overheidsopdrachten in het kader van de onderhandelingen over het verkennend onderzoek, zoals werd gevraagd door het Parlement; 7. waarschuwt dat de routekaarten weliswaar een eerste stap vooruit vormen, maar dat een aantal daarvan onvoldoende nauwkeurig zijn en ruimte voor interpretatie laten (bv. de bepalingen betreffende overheidsopdrachten voor spoorwegen); is daarom van mening dat Japan bij toekomstige onderhandelingen van meet af aan meer ambitie moet tonen; benadrukt dat de uitvoering van deze toezeggingen cruciaal is en vraagt daarom dat er zo snel mogelijk concrete resultaten worden geboekt, idealiter voor de vastgestelde data; 8. vraagt de Japanse regering bij de opening van formele onderhandelingen over een vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Japan de toezeggingen die zij tijdens het verkennend onderzoek heeft gedaan, te herbevestigen, met name wat het wegnemen van NTB's betreft; 9. vraagt daarom dat de Raad als voorwaarde voor de goedkeuring van onderhandelingsrichtsnoeren voor een vrijhandelsovereenkomst met Japan aandringt op een bindende evaluatiebepaling die binnen een jaar na de opening van de onderhandelingen wordt geactiveerd om te na te gaan of Japan duidelijke resultaten heeft geboekt met het wegnemen van NTB's, in het bijzonder de NTB's die de Europese automobielsector treffen, en belemmeringen voor overheidsopdrachten voor spoorwegen en stedelijk transport, zoals afgesproken tijdens het verkennend onderzoek; Een onderhandelingsmandaat 10. verzoekt de Raad de Commissie te machtigen om onderhandelingen met Japan over een vrijhandelsovereenkomst te starten op basis van het verkennend onderzoek en met duidelijke doelstellingen; 11. verzoekt de Commissie een van de beginronden van de onderhandelingen over de vrijhandelsovereenkomst met Japan te besteden aan het wegnemen van de NTB's en aldus te bereiken dat er een jaar na de start van de onderhandelingen in het kader van de evaluatiebepaling een onafhankelijke effectbeoordeling kan worden uitgevoerd om objectief vast te stellen in hoeverre er op dit voor het Parlement essentiële punt vooruitgang is geboekt; 12. benadrukt dat een dergelijke vrijhandelsovereenkomst alomvattend, ambitieus en in al zijn commerciële bepalingen volledig bindend moet zijn; benadrukt dat een vrijhandelsovereenkomst moet leiden tot een daadwerkelijke openstelling van de markt en facilitatie van de handel en niet slechts een hypothetische, juridische openstelling; verzoekt de Commissie het Parlement en de Raad op gezette tijden formeel in te lichten over de stand van de onderhandelingen en de voortgang bij het wegnemen van de NTB's; is van mening dat de Commissie, als Japan zich tijdens de onderhandelingen niet voldoende ambitieus toont bij het inwilligen van de prioritaire eisen van de EU, na overleg met het Parlement en de Raad, de onderhandelingen moet stopzetten; 13. merkt op dat het wegnemen van NTB's beduidend moeilijker te controleren en te bewerkstelligen is dan het afschaffen van importheffingen; dringt er bij de Commissie op aan terdege rekening te houden met de aanbevelingen van het Parlement zoals geformuleerd in zijn resolutie van 13 december 2011 over handels- en investeringsbelemmeringen, en conclusies te trekken uit de NTB-toezeggingen die zijn gedaan in het kader van de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Zuid-Korea teneinde de uitvoering van beste praktijken en controlemechanismen te ontwikkelen; 14. benadrukt dat een vrijhandelsovereenkomst pas echt gunstig voor de economie van de EU kan zijn als de Raad de volgende aspecten in de onderhandelingsrichtsnoeren van de Commissie opneemt: 15. spreekt opnieuw de overtuiging uit dat een vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Japan, als aan deze voorwaarden wordt voldaan, kan leiden tot een win-winsituatie die beide economieën ten goede zal komen en dat een sterkere verwevenheid via een overeenkomst inzake economische integratie nog veel meer voordelen voor beide economieën zou opleveren; 16. wijst erop dat de EU en Japan sterk van mening verschillen over kwesties in verband met visserijbeheer en walvisvaart, en met name de zogenaamd wetenschappelijke walvisvangst, en dringt aan op breder overleg over de afschaffing van de walvisvaart en de handel in walvisproducten; Na de onderhandelingen 17. verlangt dat de Commissie, als de onderhandelingen succesvol zijn, een tweede effectbeoordeling verricht om de verwachte voor- en nadelen van de overeenkomst voor de werkgelegenheid en de groei in de EU te evalueren, waarbij onder meer wordt gekeken naar het effect op gevoelige sectoren zoals de automobiel- en elektronicasector en de voordelen voor de offensieve belangen van de EU; 18. herinnert eraan dat het Verdrag van Lissabon bepaalt dat een eventuele vrijhandelsovereenkomst nog door het Parlement moet worden goedgekeurd; o o o 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van Japan. Het Europees Parlement , – gezien de artikelen 9 en 35 van de „Gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, het Europees Parlement en de Commissie betreffende het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie: 'De Europese Consensus' (1) , – gezien Titel V van het Verdrag betreffende de Europese Unie en met name artikel 21, lid 2, ervan, waarin de beginselen en doelstellingen van de internationale betrekkingen van de EU zijn vastgelegd, alsook artikel 208, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit van 1992 en het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen, – gezien artikel 12 van de ACS-EG-Partnerschapsovereenkomst (Overeenkomst van Cotonou), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Verslag 2011 van de EU over de coherentie van het ontwikkelingsbeleid” (SEC(2011)1627), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „De EU als wereldpartner in het ontwikkelingsproces: versnelde verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (SEC(2008)0434), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Werkprogramma 2010-2013 voor de coherentie van het ontwikkelingsbeleid” (SEC(2010)0421), – gezien de mededeling van de Commissie „ Coherentie van het ontwikkelingsbeleid – vaststelling van een beleidskader dat de hele Unie omvat” ( COM(2009)0458 ), – gezien zijn resolutie van 18 mei 2010 over de samenhang van het EU-ontwikkelingsbeleid en het concept „officiële ontwikkelingshulp plus” (2) , – gezien de conclusies van de Raad over de samenhang van het ontwikkelingsbeleid van 14 mei 2012 (doc. 09317/2012), – gezien de conclusies van de Raad over vergroting van de impact van het EU-ontwikkelingsbeleid: een agenda voor verandering van 14 mei 2012 (doc.09369/2012), – gezien de conclusies van de Raad over de EU-aanpak van handel, groei en ontwikkeling in het komende decennium van 16 maart 2012 (doc.07412/2012), – gezien de conclusies van de Raad over de globale aanpak van migratie en mobiliteit van 3 mei 2012 (doc.09417/2012), – gezien de conclusies van de Raad over de samenhang van het ontwikkelingsbeleid van 18 november 2009 (doc.16079/2009), – gezien het DAC-OESO-Peer Review van de Europese Unie van 2012, – gezien het EU-verslag van 2012 over de verantwoordingsplicht betreffende de voortgang van de EU en haar lidstaten inzake ontwikkelingsfinanciering van 9 juli 2012, – gezien de studie van de Evert Vermeer-stichting getiteld „EU-grondstoffenbeleid en mijnbouw in Rwanda – De coherentie van het ontwikkelingsbeleid in de praktijk” van februari 2012, – gezien verklaring A(2010)21584 van 28 september 2010 van de 21e bijeenkomst van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie visserij en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0302/2012 ), A. overwegende dat artikel 208 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bepaalt dat hoofddoel van het beleid van de Unie op het gebied van ontwikkelingssamenwerking is de armoede terug te dringen en uiteindelijk uit te bannen, zoals nader gedefinieerd in de Europese consensus inzake ontwikkeling, en dat de Unie bij de uitvoering van beleid dat gevolgen kan hebben voor de ontwikkelingslanden rekening houdt met de doelstellingen van de ontwikkelingssamenwerking; B. overwegende dat de verbintenis van de Europese Unie om coherentie van het ontwikkelingsbeleid (COB) te waarborgen, in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van 2005 , recentelijk is herbevestigd in de conclusies over COB; C. overwegende dat er duidelijke inconsistenties bestaan in het EU-beleid op het gebied van handel, landbouw, visserij, klimaat, intellectuele-eigendomsrechten, migratie, financiën, wapens en grondstoffen, die van invloed zijn op de ontwikkelingsdoelstellingen; voorts overwegende dat coherentie van het ontwikkelingsbeleid kan bijdragen tot het terugdringen van de armoede door fundamentele synergieën tussen EU-beleidsterreinen te detecteren; D. overwegende dat het in de agenda voor verandering opgenomen nieuwe ontwikkelingsbeleidskader niet alleen beleidscoherentie binnen de Unie nastreeft, maar ook met betrekking tot de Unie en haar lidstaten door te pleiten voor gezamenlijke programmering en de rol van de EU als coördinator en beleidsmaker te benadrukken; E. overwegende dat een internationaal kader voor ontwikkelingssamenwerking na 2015 in potentie als katalysator kan fungeren om belangrijke ontwikkelingsproblemen en andere mondiale uitdagingen aan te pakken en kan helpen aan de rechten en behoeften van individuele personen tegemoet te komen; F. overwegende dat directe of indirecte subsidies voor landbouwproducten, ondanks de verbeteringen, zoals in het geval van de EU, nog steeds een negatief effect hebben op voedselzekerheid en de ontwikkeling van een levensvatbare landbouwsector in ontwikkelingslanden; G. overwegende dat de EU de verbintenis is aangegaan de VN-doelstelling van 0,7% van het bruto nationaal inkomen (BNI) voor officiële ontwikkelingshulp (ODA) uiterlijk in 2015 te verwezenlijken; H. overwegende dat het Hof van Justitie van de Europese Unie (HJEU) in november 2008 in een arrest heeft bepaald dat de Europese Investeringsbank (EIB) bij haar werkzaamheden in ontwikkelingslanden voorrang dient te geven aan ontwikkeling boven enige economische of politieke doelstelling; I. overwegende dat uit een groot aantal onderzoeken is gebleken dat er jaarlijks geldstromen van tussen de 850 miljard en 1 biljoen dollar illegaal uit ontwikkelingslanden verdwijnen, met de gevolgen van dien voor de belastinginkomsten van de ontwikkelingslanden alsook voor hun vermogen zichzelf te ontwikkelen; J. overwegende dat er in de agenda voor verandering ( COM(2011)0637 ) met betrekking tot het streven het effect van de EU-ontwikkelingshulp te verhogen aan wordt herinnerd dat de doelstellingen van ontwikkeling, democratie, mensenrechten, goed bestuur en veiligheid onderling met elkaar zijn verweven; K. overwegende dat overheidsopdrachten goed zijn voor 19% van het mondiale bbp, of bijna 40 maal het bedrag dat de EU en de lidstaten aan officiële ontwikkelingshulp besteden; overwegende dat overheidsopdrachten in deze context een enorme potentie hebben als instrument voor de uitvoering van duurzaam overheidsbeleid zowel in de EU als in de landen die de officiële ontwikkelingshulp ontvangen; L. overwegende dat naar schatting 2,6 miljoen kinderen jaarlijks sterven door ondervoeding en dat, wanneer hier niets aan wordt gedaan, bijna een half miljard kinderen in de komende 15 jaar het gevaar loopt op blijvende schade als gevolg hiervan; overwegende dat wereldwijd circa een derde van de kinderen onder de leerplichtige leeftijd lijdt aan ondergewicht (te licht voor hun leeftijd) of een groeiachterstand (te kort voor hun leeftijd); overwegende dat ondervoeding landen tussen 2-4% van hun bbp en individuele personen circa 11% van hun totale levensinkomen kost, terwijl er tegelijkertijd beproefde, kosteneffectieve interventies op voedingsgebied bestaan die een goede investering zouden zijn; M. overwegende dat naar verwachting in 2030 de vraag naar energie en water met 40% en de vraag naar voedsel met 50% zal zijn gestegen; voorts overwegende dat de bevolkingstoename, in combinatie met een groeiende middenklasse in opkomende en ontwikkelingslanden, de natuurlijke hulpbronnen - met name water, energie en grond - en het milieu onder enorme druk zet; N. overwegende dat de concepten van menselijke ontwikkeling en menselijke veiligheid vier fundamentele perspectieven delen: zij zijn mensgericht en multidimensionaal, hebben brede visies op volledige menselijke ontplooiing op de lange termijn en zijn gericht op de aanpak van chronische armoede (3) ; O. overwegende dat de externe dimensie van de twee nieuwe fondsen van het DG Binnenlandse Zaken en de migratie- en asielcomponent van het nieuwe thematische programma voor mondiale collectieve goederen en uitdagingen van het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) soortgelijke thematische gebieden beslaan, zij het vanuit verschillende perspectieven, zoals blijkt uit de aangekondigde prioriteiten; P. overwegende dat klinische proeven die niet langer door West-Europese ethische commissies worden goedgekeurd, wel worden goedgekeurd door lokale ethische commissies in landen als India, China, Argentinië en Rusland; overwegende in het bijzonder dat de ethische beginselen die van zeer groot belang zijn voor ontwikkelingslanden, als weerspiegeld in de Verklaring van Helsinki, worden genegeerd door bedrijven en regelgevende autoriteiten (4) ; Q. overwegende dat cultuur in al haar dimensies een fundamentele component is van duurzame ontwikkeling, aangezien zij, via tastbaar of niet-tastbaar erfgoed, creatieve bedrijfstakken en verschillende vormen van artistieke uitingen, een krachtige bijdrage levert aan de economische ontwikkeling, maatschappelijke stabiliteit en de bescherming van het milieu; R. overwegende dat uit onderzoek blijkt dat wanneer vrouwen worden opgeleid en in staat worden gesteld een inkomen te verdienen en te beheren, dit een aantal positieve resultaten heeft: zoals daling van het sterftecijfer onder moeders en kinderen, verbetering van de gezondheid en voeding van moeders en kinderen, stijging van de landbouwproductiviteit, vermindering van de klimaatverandering, een langzamere stijging van de bevolkingsgroei, meer besparingen en doorbreking van armoedecyclibroken (5) ; S. overwegende dat informatie- en communicatietechnologieën (ICT) kunnen helpen de klimaatverandering tegen te gaan, niet alleen door hun eigen aandeel in de uitstoot van broeikasgassen te reduceren, maar ook middels gebruik ervan om de uitstoot in andere sectoren te verminderen en systemische veranderingen en afgeleide effecten te bewerkstelligen, zoals bijvoorbeeld dematerialisatie en online-levering, het terugdringen van vervoer- en reistijd, toepassingen voor toezicht en beheer, grotere energie-efficiëntie in productie en gebruik, en rentmeesterschap ten aanzien van producten en recycling; T. overwegende dat in de collegiale toetsing van de Europese Gemeenschappen door de Commissie van ontwikkelingsbijstand (DAC) van 2007 wordt gesteld dat „een goed begrip van de passendheid van begrotingssteun in lokaal verband belangrijk is”; U. overwegende dat onderwijs een cruciale rol kan spelen, niet alleen bij ecologische duurzaamheid, gezondheid, economische groei en de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling in het algemeen, maar ook bij vredesopbouw; overwegende dat onderwijs wellicht meer dan iedere andere sector kan zorgen voor de duidelijk zichtbare eerste baten van vrede die cruciaal kunnen zijn voor de overleving van vredesovereenkomsten, indien onderwijssystemen inclusief zijn en gericht zijn op de stimulering van gedrag dat bevorderlijk is voor wederzijds begrip, tolerantie en respect, waardoor maatschappijen minder vatbaar worden voor gewelddadige conflicten; Operationalisering van de coherentie van het ontwikkelingsbeleid 1. is verheugd over de inspanningen van de EU met het oog op coherentie van het ontwikkelingsbeleid (COB); onderstreept dat COB niet alleen als een wettelijke verplichting moet worden gezien, doch dat de EU door het uitwerken van een verantwoord, transparant, op mensenrechten gebaseerd en op integratie gericht beleid tegelijkertijd de gelegenheid krijgt om gelijkwaardige en duurzame partnerschappen met de ontwikkelingslanden aan te gaan die verder gaan dan louter ontwikkelingssamenwerking; benadrukt voorts dat op COB afgestemde beleidsmaatregelen regeringen en samenlevingen in ontwikkelingslanden de kans en de verantwoordelijkheid geven zelfstandig succes te genereren; 2. is van mening dat COB moet zijn gebaseerd op erkenning van het recht van een land of een regio om op democratische wijze zijn eigen beleid, prioriteiten en strategieën te bepalen teneinde de bestaansmiddelen van de bevolking te beschermen overeenkomstig het Internationaal Verdrag van de VN inzake economische, sociale en culturele rechten; 3. is verheugd over de acht actiegebieden die de Commissie in haar voorstel voor een nieuw beleid voor maatschappelijk verantwoord ondernemen voor de jaren 2011-2014 heeft vastgesteld; onderstreept het belang van bindende verplichtingen op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen en benadrukt dat werkgevers moeten worden aangemoedigd om ambitieuzere sociale normen toe te passen dan de huidige wettelijke bepalingen, waaronder de mogelijkheid een aanduiding, zoals een sociaal label, te ontwikkelen en te verkrijgen; roept de Commissie op om de lidstaten te ondersteunen bij het zorgvuldig bewaken van de tenuitvoerlegging en het waarborgen van de juridische handhaving van deze verplichtingen en benadrukt dat het op handen zijnde initiatief met betrekking tot maatschappelijk verantwoord ondernemen de verplichtingen ten aanzien van COB moet weerspiegelen en een stap vorwaarts moet zijn in de richting van bindende normen voor maatschappelijk verantwoord ondernemen; 4. onderstreept dat COB niet alleen een technische aangelegenheid, maar vooral een politieke verantwoordelijkheid is en dat het Parlement als medewetgever en democratisch gekozen instelling een sleutelrol speelt bij de omzetting van verplichtingen in concreet beleid; 5. dringt erop aan dat de Europese consensus over het ontwikkelingsbeleid, inclusief de daarin vervatte definitie van COB, het maatgevende kader voor het EU-ontwikkelingsbeleid blijft en dat de instellingen, die deze mogelijk hebben gemaakt, worden betrokken bij eventuele pogingen tot herziening of vervanging ervan in het kader van de agenda voor verandering; 6. wijst erop dat een eventuele nieuwe beleidsaanpak in het kader van het 11 de uit de agenda voor verandering voortvloeiende EOF in overeenstemming moet zijn met de geest en de letter van de Overeenkomst van Cotonou; 7. onderstreept dat transparantie op alle terreinen het instrument is om COB te bewerkstelligen, aangezien transparantie niet alleen onbedoelde incoherentie kan helpen voorkomen, maar ook doeltreffend is bij botsende belangen; 8. dringt aan op de invoering van gestructureerde jaarlijkse vergaderingen tussen de vertegenwoordigers van nationale parlementen van de EU-lidstaten en het Europees Parlement ten einde consistentie in de uitgaven voor ontwikkelingshulp te waarborgen; 9. wijst op het belang van kennisopbouw en expertise met betrekking tot de complexe kwestie van COB; verzoekt de Commissie dan ook ervoor zorg te dragen dat maatregelen worden getroffen om sommige programma's van DG Onderzoek te concentreren op voor COB relevante zaken; pleit voorts voor de uitwerking en bevordering van een strategie voor ontwikkelingsonderzoek in samenwerking met DG Onderzoek en andere DG's voor onderzoek alsook met andere relevante instanties extern aan de Commissie, zoals de OESO of de Wereldbank; 10. onderstreept dat de vragen met betrekking tot de economische, sociale en milieueffecten van beleid binnen en buiten de EU, als vastgelegd in de richtsnoeren voor effectbeoordelingen uit 2009, moeten worden beantwoord in de effectbeoordelingen van de Commissie alsook in de door het Parlement uit te voeren effectbeoordelingen; verzoekt de Commissie tevens de effectbeoordelingen bij voorbaat aan te vullen met de bijbehorende beleidsvoorstellen, teneinde ervoor te zorgen dat maatschappelijke organisaties en andere relevante betrokkenen aan het proces kunnen deelnemen en aldus ook een meerwaarde qua capaciteit creëren; 11. onderstreept dat de raad voor effectbeoordeling van de Commissie en een soortgelijke door het Parlement op te zetten instantie over adequate expertise met betrekking tot ontwikkelingsbeleid dienen te beschikken teneinde zich bij de controle van de kwaliteit van effectbeoordelingen voor wat betreft COB naar behoren van hun taken te kunnen kwijten; 12. stelt voor om zo nodig in verslagen en evaluaties van EU-beleid achteraf een verwijzing naar COB op te nemen; is van oordeel dat evaluaties van programma's die worden uitgevoerd in het kader van het EOF of het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking, een beoordeling moeten bevatten van de gevolgen ervan voor COB; 13. is verheiugd over de opname van specifieke COB-toezeggingen in het werkprogramma van het Deens voorzitterschap, en verzoekt toekomstige voorzitterschappen dit voorbeeld te volgen; 14. is weliswaar verheugd over het derde tweejaarlijkse verslag van de Commissie inzake de coherentie van het ontwikkelingsbeleid 2011, doch is het met de Raad eens dat in toekomstige verslagen een onafhankelijke beoordeling van de vooruitgang moet worden opgenomen, met inbegrip van de kwalitatieve en kwantitatieve gevolgen en kosten van incoherent beleid; stelt voor in toekomstige verslagen tevens een uitgebreid overzicht op te nemen van de aan COB gerelateerde resultaten van de dialogen op landenniveau, zodat de burgers van ontwikkelingslanden hun stem kunnen laten horen; 15. verzoekt de lidstaten en hun nationale parlementen om de coherentie van het ontwikkelingsbeleid te bevorderen aan de hand van een specifiek werkprogramma met bindende tijdschema's, teneinde het Europees COB-werkprogramma te verbeteren; 16. is het met de Commissie eens dat bij de uitwerking van het komende COB-werkprogramma een bredere discussie met de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), de lidstaten en alle betrokken belanghebbenden, bijvoorbeeld ngo's en maatschappelijke organisaties, moet worden gevoerd; is het ermee eens dat minder indicatoren en tegelijkertijd een nauwkeuriger en beter toezicht tot een operationeler kader en een eenvoudigere controle kunnen leiden; 17. verzoekt de hoge vertegenwoordiger en de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) om hun belangrijke rol bij de verwezenlijking van COB te bevestigen; 18. stelt voor van COB een duidelijke prioriteit van de EDEO en de delegaties te maken, de politieke dialoog van de EU met maatschappelijke organisaties, plaatselijke parlementen en andere belanghebbenden verder te versterken, hen te verzoeken bewijzen te leveren van inconsistenties of gebrek aan coherentie, de COB-verwijzingen in de programmeringsdocumenten te verbeteren en ten uitvoer te leggen, en in samenwerking met het DG DEVCO een opleidingsprogramma voor alle nieuwe EDEO-medewerkers uit te werken ten einde ervoor te zorgen dat zij het belang van COB kunnen inzien en COB kunnen toepassen; wijst erop dat de delegaties en het hoofdkantoor de beschikking moeten krijgen over adequate middelen om deze taken te vervullen; 19. onderstreept dat de EU-delegaties een centrale rol spelen bij de uitwerking en het beheer van de begrotingssteun en over dienovereenkomstige middelen dienen te beschikken; 20. wijst nogmaals op het enorme belang van artikel 12 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst, alsook op de verplichting van de Commissie om het secretariaat van de groep van ACS-staten geregeld te informeren over geplande voorstellen die van invloed kunnen zijn op de belangen van de ACS-staten; dringt er voorts bij de Commissie op aan om het Parlement te informeren wanneer zulke procedures op gang worden gebracht; 21. verwelkomt het voorstel van de Commissie om de COB-samenwerking met het Europees Parlement en de nationale parlementen te verdiepen, onderling meer informatie over dit onderwerp uit te wisselen en hen te begeleiden bij de verwerving van het specifieke analytische vermogen om bij te dragen aan de bevordering van COB in de EU; stelt voor deze uitwisselingen tussen nationale parlementen, het Europees Parlement en de Commissie de vorm te geven van gestructureerde jaarlijkse vergaderingen met duidelijke doelstellingen en toezichtsactiviteiten, teneinde COB in de EU te versterken; 22. is van oordeel dat overheidsopdrachten op doeltreffende wijze moeten worden gebruikt om de algemene doelstellingen van de EU op het gebied van duurzame ontwikkeling te verwezenlijken en dat de toekomstige richtlijnen betreffende overheidsopdrachten de opname van duurzaamheidscriteria in de gehele aanbestedingsprocedure mogelijk moeten maken; Specifieke aanbevelingen voor de vijf prioritaire gebieden Handel 23. is verheugd dat in de mededeling van de Commissie, getiteld „Handel, groei en ontwikkeling: afstemming van het handels- en investeringsbeleid op de meest behoeftige landen” wordt aangestuurd op ondersteuning van kleine producenten en eerlijke, organische en ethische handelsinitiatieven, doch betreurt dat niet de toezegging wordt gedaan dat de beginselen van eerlijke handel in al het EU-beleid worden doorgevoerd; 24. betreurt de publicatie door de Commissie van twee afzonderlijke verslagen over handel in het algemeen en handel en ontwikkeling, hetgeen vanuit het COB-perspectief contraproductief is gebleken; 25. betreurt dat het bbp per hoofd van de bevolking het enige criterium is om voor het SAP in aanmerking te komen, hetgeen in tegenspraak zou kunnen zijn met de EU-ontwikkelingsdoelstellingen; herinnert aan zijn resolutie van 8 juni 2011 over „het bbp en verder - Meting van de vooruitgang in een veranderende wereld” (6) , waarin wordt verwezen naar de menselijke ontwikkelingsindex (Human Development Index); 26. wijst op de inconsistenties die in verband met de Europese partnerschapsovereenkomsten zijn ontstaan, namelijk: (a) dat sommige landen worden gedwongen een overeenkomst te ondertekenen alvorens over de exacte voorwaarden ervan wederzijdse overeenstemming bestaat, (b) dat de Commissie voorstelt 18 landen uit Bijlage I bij de verordening betreffende de markttoegang te schrappen, en (c) dat mensenrechtenvraagstukken bij de onderhandelingen onvoldoende aan bod komen; 27. is van mening dat de richtlijnen van de OESO voor multinationale ondernemingen bindende normen moeten worden in EU-investeringsovereenkomsten voor het bedrijfsleven en de industrie, dat in zulke overeenkomsten bepalingen inzake transparantie en ter bestrijding van illegale kapitaalvlucht moeten worden opgenomen alsook waarborgen voor volledige verslaglegging over milieukwesties en maatschappelijke aangelegenheden; wijst erop dat investeringsovereenkomsten een verbetering teweeg moeten brengen met betrekking tot de rechten en plichten van regeringen om de economische activiteiten op gevoelige beleidsterreinen, zoals milieu, te reguleren en fatsoenlijk werk te bevorderen met het oog op een het bredere publieke belang en in het belang van toekomstige generaties op de langere termijn; Landbouw- en visserijbeleid 28. betreurt dat het aandeel van de EU-Hulp voor Handel aan minst ontwikkelde landen (MOL's) in 2010 tot 16% is gedaald (1,7 miljard EUR tegen 8,7 miljard EUR aan niet-MOL's), terwijl dit in 2009 nog 22% was (7) ; verzoekt de Commissie het Parlement te informeren over het jaarlijkse en/of meerjarige aandeel van de middelen uit het Europees Ontwikkelingsfonds dat aan Hulp voor Handel wordt besteed; 29. stelt voor dat de Commissie nieuwe impulsen voor duurzame overheidsopdrachten op internationaal niveau in het leven roept en is van oordeel dat het kader dat voortkomt uit de herziening van de richtlijnen betreffende overheidsopdrachten de aanbestedende diensten de beleidsruimte moet geven om met betrekking tot overdrachtsopdrachten weloverwogen keuzes ten gunste van ontwikkeling te maken; 30. dringt er bij de Commissie op aan om zich binnen de WTO sterk te maken voor het voorstel van enkele donoren om het toepassingsgebied van het initiatief Hulp voor Handel te beperken, teneinde het toezicht erop te vereenvoudigen, de efficiëntie ervan te vergroten en ervoor te zorgen dat het in grotere mate is gericht op de kernelementen van de verwevenheid tussen handel en ontwikkeling, zodat Hulp voor Handel doeltreffender wordt en de financiering door donoren wordt gewaarborgd; 31. wijst op de publicatie van een herziene strategie inzake intellectuele-eigendomsrechten ten aanzien van derde landen die, vanuit het oogpunt van ontwikkeling, zou moeten zorgen voor adequate toegang tot geneesmiddelen en zou moeten voorzien in doeltreffende stimulansen voor farmaceutisch onderzoek door in passende gevallen, zoals noodsituaties op gezondheidsgebied, gebruik te maken van de in de TRIPS-overeenkomst opgenomen flexibele bepalingen, en door de strategie in overeenstemming te brengen met de parallelle agenda om de toegang tot geneesmiddelen betaalbaar te maken; benadrukt voorts dat de koppeling met de voedselzekerheidsagenda in dit verband van groot belang is, bijvoorbeeld om de bescherming van plantensoorten te waarborgen en het belang te erkennen van diverse landbouwstelsels en traditionele systemen voor de zaadvoorziening; 32. stelt voor binnen de WTO en in bilaterale handelsovereenkomsten met ontwikkelingslanden preferentiële handelsregels toe te passen die de overgang naar groene landbouwtechnologie bevorderen; 33. verwelkomt de instelling in 2010 van een centraal contactpunt voor eerlijke handel binnen het duurzame ontwikkelingsteam van het directoraat-generaal Handel voor de coördinatie van aan eerlijke handel gerelateerde activiteiten die een belangrijk voorbeeld zijn van hoe de handel en het ontwikkelingsbeleid van de EU coherenter gemaakt kunnen worden en elkaar kunnen ondersteunen; 34. wijst erop dat eerlijke handel tussen de EU en ontwikkelingslanden inhoudt dat een eerlijke prijs wordt betaald voor de hulpbronnen en landbouwproducten uit de ontwikkelingslanden, met andere woorden een prijs die de interne en externe kosten weerspiegelt, waarbij de belangrijkste arbeidsnormen van de IAO op het vlak van arbeidsomstandigheden en de internationale normen met betrekking tot de bescherming van het milieu worden gewaarborgd; 35. pleit opnieuw voor een doeltreffende aanpak van het probleem van conflictmineralen en andere grondstoffen in ontwikkelingslanden waarover conflicten bestaan die tot de dood en ontheemding van miljoenen mensen hebben geleid; 36. is van oordeel dat ontwikkelingslanden hun economie moeten beschermen en moeten overgaan tot selectieve openstelling van hun markten, zoals in Europa is gebeurd; 37. verzoekt de Commissie internationaal overeengekomen arbeids- en milieunormen verder te integreren in instrumenten zoals economische partnerschapsovereenkomsten en vrijhandelsovereenkomsten; 38. is verheugd over het feit dat de EU de belangrijke rol van kleine landbouwers bij de bestrijding van honger erkent en dat aanpassingsmaatregelen een prioriteit zijn in de voedselzekerheidsagenda; onderstreept dat steun voor vrouwen in kleine boerenbedrijven bijzonder relevant is; 39. herhaalt dat op ontwikkeling gerichte belangen over de gehel linie in het besluitvormingsproces inzake het EU landbouwbeleid moeten worden geïntegreerd en pleit voor de vaststelling, indien nodig, van begeleidende maatregelen naar het model van de maatregelen in het kader van het suikerprotocol; 40. dringt opnieuw aan op regelmatige en onafhankelijke toetsingen en evaluaties van het landbouw- en handelsbeleid van de Unie, met bijzondere aandacht voor de impact ervan op plaatselijke en kleine producenten, en gebaseerd op informatie die is verstrekt door regeringen, landbouwersorganisaties, maatschappelijke organisaties en andere belanghebbenden in ontwikkelingslanden die handelspartners van de EU zijn; 41. dringt er bij de EU op aan de voorzieningsketens tussen de EU en de ACS-landen te versterken en de versterking van de voorzieningsketens in de ACS-landen te ondersteunen, aangezien beide markten onderling afhankelijk zijn geworden; stelt voor het gebruik in ontwikkelingslanden van moderne instrumenten voor marktbeheer, zoals voorschriften inzake transparantie, capaciteitsopbouw, technische regelingen of hulp bij het onderhandelen over contracten, aan te moedigen, bijvoorbeeld in het kader van de gemeenschappelijke strategie EU-Afrika; 42. stelt voor een transnationaal jumelagepartnerschap op te zetten tussen Natura 2000-gebieden en soortgelijke agromilieubeheersgebieden in ontwikkelingslanden, met het oog op (a) uitwisseling van kennis over het beheer van dergelijke gebieden door lokale autoriteiten, bestuurders en landbouwgemeenschappen om ervoor te zorgen dat dit beheer in de toekomst zowel vanuit ecologisch als vanuit economisch oogpunt duurzaam en haalbaar is, (b) de opbouw van capaciteit door het koppelen van de economische vermogens van bedrijfsketens in deze gebieden om bij te dragen tot duurzame voedselzekerheid in deze gebieden, (c) het verrichten van onderzoek ter ondersteuning van de bescherming van agrarische en biodiversiteit om het overleven van waardevolle en bedreigde soorten en habitats op lange termijn te verzekeren; stelt voorts voor een transnationaal jumelagecentrum voor opleiding en kennisontwikkeling tussen Natura 2000-gebieden en soortgelijke gebieden in derde landen op te richten; 43. onderstreept dat tijdige informatie over wijziging van op landbouwproducten toepasselijke normen of de toepassing van gelijkwaardige alternatieve normen op invoer door de EU van cruciaal belang is voor de inspanningen van de ontwikkelingslanden om langetermijnplanning te vergemakkelijken en concurrentievermogen op basis van kwaliteit te verzekeren; 44. verzoekt de Commissie een geïntegreerde aanpak van de voedselkwestie uit te werken en een speciaal trustfonds op te zetten om het probleem van ondervoeding in ontwikkelingslanden aan te pakken en de nodige middelen te mobiliseren voor de basisinterventies die de overgrote meerderheid van gevallen van ondervoeding kunnen voorkomen, vooral in de kritieke periode van 1000 dagen tussen conceptie en de leeftijd van twee jaar, met inbegrip van stimulering van borstvoeding ter voorkoming van gebruik van vervuild water, een adequate introductie van gevarieerde voeding voor zuigelingen, versterking van de basisvoedingsmiddelen en vitaminensuppletie; is van mening dat een dergelijk trustfonds de hefboomwerking en bundeling van middelen van de Commissie en de lidstaten en eventuele andere donoren mogelijk zal maken, en meer zichtbaarheid aan het EU-optreden bij het redden van levens kan geven; 45. betreurt dat momenteel slechts circa 410 miljoen euro of ongeveer 3,4% van de totale begroting van de Commissie voor ontwikkelingshulp ten belope van 12 miljard euro per jaar, aan directe voedselhulp wordt besteed; is van mening dat inspanningen om ondervoeding te bestrijden multidisciplinair moeten zijn, dat daarbij meerdere belanghebbenden moeten worden betrokken en dat deze in overeenstemming met de nationale prioriteiten van de getroffen landen moeten zijn; 46. is van oordeel dat de grootte van de EU-markt voor visproducten en de geografische omvang van de visserijactiviteiten van onder EU-vlag varende of EU-eigen vissersvaartuigen een grote mate van verantwoordelijkheid van de EU vergt om ervoor te zorgen dat bij deze activiteiten zowel binnen als buiten de EU-wateren dezelfde normen qua ecologische en sociale duurzaamheid en transparantie worden gehanteerd; merkt op dat zulk een coherentie coördinatie binnen de Commissie zelf alsook tussen de Commissie en de regeringen van de afzonderlijke lidstaten vereist; 47. herhaalt dat, om de coherentie van het ontwikkelingsbeleid te verbeteren, de onderhandelingen over partnerschapsovereenkomsten inzake visserij gebaseerd moeten zijn op de prioriteiten van het het overeenkomstsluitende land voor de passende ontwikkeling van zijn visserijsector; onderstreept dat de betalingen in het kader van partnerschapsovereenkomsten inzake visserij compatibel moeten zijn met de ontwikkelingsdoelstellingen en dat de EU nauwlettend moet toezien op de impact van deze overeenkomsten; 48. is van oordeel dat de COB moet worden versterkt door: (a) DG-MARE en DG-Ontwikkeling gezamenlijk verantwoordelijk te maken voor partnerschapsovereenkomsten inzake visserij, (b) de desbetreffende beginselen als vastgelegd in de IAO-gedragscode voor verantwoorde visserij, de EU-toezeggingen voor wat betreft de coherentie van het ontwikkelingsbeleid en de EU-ACS-overeenkomst van Cotonou toe te passen, (c) verplichtingen inzake mensenrechten, fraudebestrijding en verantwoordingsplicht in alle partnerschapsovereenkomsten inzake visserij op te nemen en (d) ervoor te zorgen dat partnerschapsovereenkomsten inzake visserij in overeenstemming zijn met of bijdragen tot de doelstellingen van armoedebestrijding en menselijke ontwikkeling die zijn vastgelegd in de nationale en regionale strategiedocumenten van de EU; 49. wijst erop dat de toegang tot visbestanden in wateren van derde landen niet alleen in overeenstemming moet zijn met artikel 62 van het VN-Zeerechtverdrag betreffende overschotbestanden, maar ook met de artikelen 69 en 70 over de rechten van niet aan zee grenzende en geografisch benadeelde landen in de regio, met inachtneming van de voedings- en sociaal-economische behoeften van de lokale bevolking; 50. stelt voor de Commissie in overeenstemming met de resolutie van de Algemene Vergadering van de VN van 2006 over de regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) een duidelijk onderhandelingsmandaat te geven voor alle ROVB's om de instandhouding van de mariene rijkdommen en duurzame visserij te bevorderen; 51. is van oordeel dat elk systeem voor de toekenning van vangstmogelijkheden aan landen in het kader van ROVB's rekening moet houden met de legitieme rechten en ambities van ontwikkelingslanden om hun eigen visserijsector te ontwikkelen; dringt erop aan dat de EU de invoering van overdraagbare visserijconcessies in het kader van ROVB's afwijst, aangezien zij zowel de middelen van bestaan als het welzijn van op de visserij aangewezen gemeenschapppen in de ontwikkelingslanden in het gedrang zouden brengen; 52. blijft erbij dat het ontwikkelingsbeleid van de Unie in overeenstemming moet zijn met de afspraken die zijn gemaakt in het kader van de Verenigde Naties en andere bevoegde internationale organisaties, dat de bijdrage van de visserij tot de ontwikkeling in het teken moet staan van de beginselen en doelstellingen van het externe optreden van de Unie en moet bijdragen tot de verwezenlijking van de belangrijkste doelstelling van het ontwikkelingsbeleid van de Unie, namelijk het terugdringen en uiteindelijk uitbannen van armoede in de ontwikkelingslanden; 53. is van oordeel dat de Unie moet bijdragen tot ontwikkeling op het gebied van de visserij door op wereldniveau te ijveren voor de naleving van het beginsel van bevissing van overschotbestanden en andere artikelen van het VN-Zeerechtverdrag alsook voor de toepassing van de Gedragscode van de FAO voor een verantwoorde visserij en de FAO-Nalevingsvereenkomst inzake de instandhouding en het beheer van de visbestanden; 54. onderstreept dat de doelstellingen van het visserijbeleid op transparante wijze en in overeenstemming met de overige doelstellingen van de Unie moeten worden uitgevoerd, en dat de gevolgen daarvan voor de ontwikkeling moeten worden gepland, getoetst, geëvalueerd en regelmatig en systematisch aan democratische controle moeten worden onderworpen; 55. wenst duidelijk te stellen dat de visserijovereenkomsten en de visserijaspecten in de overeenkomsten voor ontwikkelingssamenwerking en in de handelsovereenkomsten van de Europese Unie ertoe moeten bijdragen dat de visserij voor de Europese Unie en haar partners vanuit sociaal, economisch en ecologisch oogpunt een duurzame activiteit blijft; 56. betreurt dat tal van doelstellingen van de partnerschapsovereenkomsten inzake visserij niet zijn verwezenlijkt; betreurt met name de slechte resultaten op het vlak van de wetenschappelijke en technische samenwerking en de steun aan de duurzame ontwikkeling van de visserijsector (en aanverwante sectoren) in ontwikkelingslanden; is van oordeel dat in deze aspecten verbetering kan worden gebracht door coherent beleid en beheer van internationale visserijactiviteiten; 57. onderstreept dat de EU ervoor moet zorgen dat de lopende hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid in overeenstemming is met haar toezegging ten aanzien van de ontwikkelingslanden om zich in te zetten voor de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling en het fundamenteel recht van de mens op voedsel als erkend in de Universele Verklaring van de rechten van de mens; 58. verzoekt de Commissie om met haar externe optreden in het algemeen en de partnerschapsovereenkomsten inzake visserij in het bijzonder bij te dragen tot een goed beheer en transparantie en voor de ontwikkelingslanden voorwaarden te scheppen om hun visserijbeleid te stoelen op dezelfde richtsnoeren en normen van duurzaamheid als het gemeenschappelijk visserijbeleid, zoals besluitvorming op grond van wetenschappelijke verslagen en impactstudies en de uitwerking van meerjarige actieplannen om te komen tot een exploitatie die in overeenstemming is met de maximale duurzame opbrengst van de visbestanden; bijzondere steun voor kleinschalige visserij- en aquacultuuractiviteiten en de bevolkingsgroepen die daarvan afhankelijk zijn; bevordering van selectieve visserij en aanpassing van de vlootcapaciteit aan de bestanden en duurzamere visserijpraktijken; geleidelijke vermindering en uiteindelijke uitbanning van teruggooi; inspanningen ter bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij; verbetering van de veiligheid en het welzijn op de werkplek; bescherming van de biodiversiteit en het milieu en maatregelen om klimaatverandering tegen te gaan; de kwaliteit van de producten en verbetering van de afzet; en bevordering van onderzoek en innovatie ter verbetering van de duurzaamheid van de activiteiten in de visserij, aquacultuur en aanverwante industrieën; 59. onderstreept dat de partnerschapsovereenkomsten inzake visserij en de daarmee gepaard gaande industriële activiteiten bijdragen tot de ontwikkeling van derde landen en tot hun vermogen om in de toekomst hun eigen visbestanden te exploiteren; 60. is er vast van overtuigd dat de Unie en haar lidstaten in hun betrekkingen met derde landen en in hun optreden binnen internationale organisaties ervoor moeten ijveren om de gemeenschappen en regeringen in de ontwikkelingslanden in staat te stellen een duurzaam visserijbeleid uit te stippelen, ten uitvoer te leggen en te handhaven, en aldus bij te dragen tot voedselzekerheid en ontwikkeling; 61. pleit voor de gezamenlijke uitwerking van modellen met doelstellingen, acties en indicatoren, om beter te kunnen toezien op de besteding van de middelen, in een geest van partnerschap; wijst erop dat dit toezicht ook het nemen van corrigerende maatregelen moet behelzen, in overeenstemming met het betrokken derde land, telkens wanneer wordt vastgesteld dat door een van de partijen van het vooropgestelde doel wordt afgeweken; 62. is verheugd over het voorbeeld van transparantie dat de EU in een mondiale context heeft gesteld door de voorwaarden van haar partnerschapsovereenkomsten inzake visserij te publiceren; dringt er bij de Commissie op aan deze openheid te handhaven en ervoor te zorgen dat ook de evaluaties van deze overeenkomsten openbaar worden gemaakt, in overeenstemming met de beginselen van het Verdrag van Aarhus, ten einde lokale parlementen, het maatschappelijk middenveld en andere belanghebbenden in de gelegenheid te stellen de tenuitvoerlegging en de impact van de overeenkomsten aan een kritisch onderzoek te onderwerpen; 63. onderstreept het belang van geactualiseerde en transparante wetenschappelijke gegevens betreffende de visbestanden, alle visserijovereenkomsten inclusief die met de EU en de totale visserijactiviteit in de wateren van elk land; is van mening dat aan de ondertekening van overeenkomsten een wetenschappelijke beoordeling moet voorafgaan of dat de overeenkomsten ten minste moeten bijdragen tot inzameling van gegevens; 64. wijst op het probleem van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij); wijst erop dat tal van vissersvaarstuigen hun vangsten niet correct opgeven en niet worden gecontroleerd, dat de gegevens die zij verstrekken niet worden geverifieerd en dat de gevangen soorten niet duidelijk worden geïdentificeerd; is van oordeel dat de EU meer kan en moet doen om deze problemen te verhelpen; dringt erop aan dat de Commissie in al haar internationale betrekkingen het beginsel van de verantwoordelijkheid van de vlaggenstaat onderschrijft, dat ten grondslag ligt aan het internationale recht en van fundamenteel belang is voor een doeltreffende toepassing van de IOO-verordening; 65. pleit ervoor dat de partnerschapsovereenkomsten inzake visserij beter worden afgestemd op de bestaande instrumenten van het ontwikkelingsbeleid, met name het EOF, en op de voorwaarden die gelden voor de toegang van de ontwikkelingslanden tot EU-markten; 66. wijst erop dat de samenwerking op visserijgebied rechtstreeks ten goede kan komen aan de 150 miljoen mensen op onze planeet die voor hun levensonderhoud van de visserij en aanverwante activiteiten afhankelijk zijn; Klimaatverandering en energie 67. herhaalt dat meer aandacht moet worden besteed aan optimalisering van de synergie tussen het EU-klimaatveranderingsbeleid en de EU-ontwikkelingsdoelstellingen, met name voor wat betreft de ingezette middelen en instrumenten en de indirecte voordelen die zij voor de ontwikkeling en/of de aanpassing aan klimaatverandering kunnen opleveren; 68. onderstreept dat investering in onderwijs over duurzame ontwikkeling, met inbegrip van de bestrijding van klimaatverandering, een manier is om meerdere doelstellingen tegelijk te verwezenlijken, vooral wanneer dit op vrouwen gericht is; 69. is van oordeel dat het probleem van de klimaatverandering door middel van structurele hervormingen moet worden aangepakt en pleit voor systematische beoordeling van de risico's van klimaatverandering in alle aspecten van beleidsplanning en besluitvorming van de Unie, met inbegrip van handel, landbouw, voedselzekerheid, enz. en wenst dat de resultaten van deze beoordeling worden gebruikt voor het opstellen van duidelijke en coherente nationale en regionale strategiedocumenten alsook bij alle ontwikkelingsprogramma's en -projecten; 70. wenst dat bijzondere aandacht wordt besteed aan de specifieke behoeften van kleine boerenbedrijven en veehouders die getroffen worden door de klimaatverandering in alle beleidsmaatregelen en overeenkomsten die kunnen leiden tot een vermindering of beperking van de toegang tot hulpbronnen voor de voedselproductie, zoals land, water en mobiliteit; 71. herhaalt zijn oproep aan de Commissie en de lidstaten om landenspecifieke en naar geslacht uitgesplitste gegevens te verzamelen bij de planning, uitvoering en evaluatie van maatregelen, programma's en projecten op het gebied van klimaatverandering, teneinde de voor mannen en vrouwen uiteenlopende effecten van de klimaatverandering doeltreffend te kunnen beoordelen en aanpakken en een leidraad op te stellen voor aanpassing aan de klimaatverandering, waarin beleidsprincipes worden gedefinieerd die vrouwen kunnen beschermen en hen in staat kunnen stellen om te gaan met de gevolgen van klimaatverandering; 72. is verheugd over de in het Europese verslag over ontwikkeling 2011/2012 geformuleerde voorstellen over een geïntegreerd en op ecosystemen gebaseerd beheer van water, energie en land, drie hulpbronnen die van cruciaal belang zijn voor ontwikkeling; verzoekt de Commissie de voorstellen in het verslag op te volgen; wijst met name op het bestaan van aanzienlijke tekortkomingen in de mondiale en EU-governance alsook op de noodzaak om binnen de Unie zelf te evolueren naar duurzamer consumptie- en productiepatronen; 73. is van oordeel dat de EU zich in de ontwikkelingslanden moet inzetten voor de bevordering van investeringen, innovatieve methoden en strenge normen inzake ondernemingspraktijken bij het inclusieve en duurzame gebruik van water, energie en land; stelt voorts voor om naast duurzame energie en landbouw in de EU-agenda voor verandering ook de nadruk te leggen op acties op het gebied van water; 74. verzoekt de Commissie om uiterlijk eind 2012 verslag uit te brengen over de sociale duurzaamheid van biobrandstoffen en de betrokken gemeenschappen en lokale ngo's van te voren te raadplegen; wijst erop dat dit een gelegenheid is om een passende methodiek voor te stellen en in te gaan op alle effecten die de Europese doelstellingen met betrekking tot biobrandstoffen op voedselveiligheid, landrechten en andere ontwikkelingsaspecten hebben; herinnert eraan dat de in de voorgestelde richtlijn bedoelde monitoring en rapportage door de Commissie een gelegenheid bieden om zo nodig op basis van de opgedane ervaring correctieve acties voor te stellen; 75. onderstreept dat het belangrijk is te waarborgen dat ingevoerde bio-energie is geproduceerd in aanvaardbare arbeidsomstandigheden en volgens geldende arbeidsnormen, met eerbiediging van de plaatselijke gemeenschappen; 76. pleit voor de verdere ontwikkeling van bio-energie van de tweede en derde generatie uit bijproducten van biomassa, afval en residuen; 77. verzoekt de Commissie het streefcijfer van 10% voor biobrandstoffen uit hernieuwbare energiebronnen dat in de richtlijn betreffende de bevordering van hernieuwbare energiebronnen voor de periode tot 2020 werd vastgesteld, opnieuw in overweging te nemen, tenzij strikte duurzaamheidscriteria worden toegepast; 78. dringt er bij de lidstaten op aan om vanaf 2013 een aanzienlijk deel van de veilingopbrengsten van de EU-regeling voor de emissiehandel (ETS) te bestemmen voor activiteiten op het gebied van klimaatverandering in ontwikkelingslanden; 79. verzoekt de Commissie met klem om een adequate en op COB afgestemde methodiek uit te werken om de gevolgen van de indirecte veranderingen in het landgebruik te kunnen berekenen en herinnert de Commissie eraan dat dit vóór eind 2010 had moeten gebeuren; Veiligheid 80. onderstreept dat de voor 2012 voorziene herziening van de EU-wapenexport moet worden gebaseerd op allesomvattende gegevens ten einde de ontwikkelingsdoelstellingen na te leven; wijst erop dat de publicatie van het Dertiende Jaarverslag van de Raad over de controle op de export van militaire technologie en uitrusting vragen heeft doen rijzen voor wat betreft de betrouwbaarheid en de bruikbaarheid van de verstrekte gegevens; 81. wijst op het EU-engagement inzake democratie en mensenrechten en voorwaarden zoals die welke verankerd zijn in de „meer voor meer”-benadering in het onmiddellijke nabuurschapsbeleid van de Unie; onderstreept dat deze alleen zinvol zijn indien initiatieven ter bevordering van mensenrechten, menselijke veiligheid en democratie in partnerlanden niet door andere beleidsterreinen of interacties met partnerlanden worden doorkruist; 82. herinnert eraan dat wapenuitvoer een intergouvernementele kwestie is en COB in deze context moet worden gezien; concludeert dat de goedkeuring van wapenexport naar ontwikkelingslanden op grond van het criterium van duurzame ontwikkeling, i.e. criterium 8 van de geconsolideerde Europese en nationale criteria voor de afgifte van wapenexportvergunningen, moeilijkheden kan opleveren, omdat andere beleidsoverwegingen de toepassing van dit criterium in de weg kunnen staan; beveelt de lidstaten aan duidelijk aan te geven welke methodologie zij in verband met dit criterium hanteren; 83. is zich bewust van de onderlinge afhankelijkheid van ontwikkeling, democratie, mensenrechten, goed bestuur en veiligheid, die bij elke discussie over beleidscoherentie voor ontwikkeling in aanmerking moet worden genomen; 84. is van oordeel dat de concepten van menselijke veiligheid en ontwikkeling als essentieel moeten worden beschouwd in de verwevenheid van veiligheid en ontwikkeling, aangezien het individu hierbij centraal staat; 85. wijst erop dat de coördinatie van de activiteiten met het oog op vredesopbouw, humanitaire hulp en ontwikkeling in post-conflictsituaties overeenkomstig het strategisch kader voor de samenhang tussen noodhulp, wederopbouw en ontwikkeling (LRRD) dient te worden verbeterd teneinde te voldoen aan de beginselen van COB en de menselijke veiligheid, die nog steeds wordt ondergewaardeerd; herinnert de Commissie eraan dat de Raad haar in 2009 heeft verzocht een EU-actieplan voor conflictsituaties en fragiele situaties uit te werken en dat de EU de nieuwe afspraken voor optreden in fragiele staten die tijdens het forum op hoog niveau over de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp in Busan zijn vastgesteld, heeft onderschreven; 86. wijst erop dat in het licht van het feit dat de werkgroep van de Raad voor de export van conventionele wapens hoofdverantwoordelijke is voor de EU-gedragscode inzake wapenexport, het absoluut noodzakelijk is dat in dit forum de ontwikkelingsdoelstellingen in acht worden genomen; verzoekt de Raad voorts de EU-gedragscode betreffende wapenuitvoer wettelijk bindend te maken; Migratie 87. onderstreept dat kennisvlucht tot ernstige problemen in de ontwikkelingslanden kan leiden, met name in de gezondheidszorg; beseft dat kennisvlucht in de ontwikkelingslanden het gevolg is van een combinatie van structurele oorzaken en stimulerende en afremmende factoren; verzoekt de Commissie dan ook de effecten van het blauwe-kaartsysteem voor de ontwikkelingslanden te evalueren en zo nodig corrigerend op te treden; verzoekt de Commissie voorts de toepassing van de WHO-gedragscode inzake de internationale aanwerving van gezondheidswerkers in de openbare en in de particuliere sector te bevorderen; 88. onderstreept dat de partnerschappen voor mobiliteit in overeenstemming moeten zijn met het internationale rechtskader inzake mensenrechten; verzoekt de EU migratiebeperking als voorwaarde voor ontwikkelingssteun te voorkomen, zowel in bilaterale als in multilaterale onderhandelingen van de EU en haar lidstaten; 89. dringt erop aan dat de externe dimensie van het Fonds voor asiel en migratie volledig in overeenstemming is met de instrumenten voor externe steun en de ontwikkelingsdoelstellingen van de EU; stelt voor dat maatregelen worden genomen om te voorkomen dat deze financiering louter wordt gebruikt om migratie uit ontwikkelingslanden aan banden te leggen; 90. steunt een aanpak van het EU-migratiebeleid waarbij de migrant en de mensenrechten centraal staan, die de lidstaten en partnerlanden in staat stelt de mensenrechten van alle migranten te eerbiedigen en te beschermen en migranten de mogelijkheid biedt om tijdens het migratieproces voor hun rechten op te komen; onderstreept dat een dergelijke aanpak zal bijdragen tot een grondige analyse van de diepere oorzaken van gedwongen migratie, met name conflicten, klimaatverandering, werkloosheid en armoede, en ervoor zal zorgen dat de EU hierop een passend antwoord biedt, in overeenstemming met COB; 91. wijst erop dat het nuttig kan zijn diaspora's en naar hun land terugkerende leden ervan in te zetten als ontwikkelingswerkers, met name aangezien laatstgenoemden in het licht van de Europese financiële crisis een bijzondere belangrijke rol kunnen spelen; 92. onderstreept dat de parameters van complementariteit nog nauwkeuriger moeten worden gedefinieerd en een coherente en geïntegreerde institutionele dialoog op gang moet worden gebracht voor de uitwerking en het beheer van externe en interne fondsen die zich bezighouden met aan migratie gerelateerde aangelegenheden vanuit het COB- en mensenrechtenperspectief; 93. verzoekt de Commissie en de ACS-landen om bij de lopende herziening van de ACS-EU-overeenkomst de beginselen van circulaire migratie en de bevordering daarvan door afgifte van circulaire visa op te nemen in artikel 13; onderstreept dat in dit artikel de nadruk wordt gelegd op de naleving van de mensenrechten en een rechtvaardige behandeling van onderdanen van ACS-landen, doch dat het toepassingsgebied van deze beginselen ernstig wordt verkleind door bilaterale terugnameovereenkomsten met doorvoerlanden, hetgeen neerkomt op externalisering door Europa van het migratiebeheer, die eerbiediging van de rechten van migranten niet garandeert en kan leiden tot massale terugnames waardoor hun veiligheid en hun leven in gevaar komen; 94. bevestigt het belang van cofinanciering als beginsel dat steunontvangers aanzet tot het nemen van meer verantwoording, dat bijdraagt aan de doeltreffendheid van ontwikkeling en de samenwerking tussen alle belanghebbenden verbetert, zoals aanbevolen in de beginselen van Istanbul (8) ; Andere vraagstukken 95. wenst dat in alle beleidsdialogen bijzondere aandacht wordt besteed aan het algemene kader van goed bestuur en eerbiediging van de mensenrechten en de cruciale bijdrage hiervan aan de ontwikkeling in partnerlanden, ongeacht de vijf prioritaire gebieden die zijn vastgesteld voor de evaluatie van COB; 96. stelt voor het concept „doeltreffendheid van de ontwikkelingshulp” aan te vullen met het concept „doeltreffendheid van de ontwikkeling”, aangezien dit laatste concept beter geschikt is als maatstaf voor COB en als uitgangspunt voor een verdieping van de dialoog met de BRICS-landen over het ontwikkelingsbeleid; 97. vestigt de aandacht op het horizontale karakter van programma's voor goed bestuur in ontwikkelingslanden en verwelkomt verdere inspanningen van de Commissie op dit gebied; wijst voorts op de noodzaak, in deze tijd van opeenvolgende crises, van beter mondiaal bestuur, aangezien dit een belangrijke rol kan spelen bij de totstandbrenging van mondiale ontwikkeling; betreurt dat het slotdocument van de Rio+20-conferentie van de VN niet de toezeggingen bevat inzake de instandhouding van de natuurlijke rijkdommen, de aanpassing aan de klimaatverandering en het verlichten van de gevolgen ervan, en economische duurzaamheid, waarop de EU had aangedrongen; dringt er desalniettemin bij de EU op aan nauw betrokken te blijven bij de vaststelling van de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling (SDG's) en deze uiterlijk in 2015 operationeel te maken; 98. steunt het voorstel van de Commissie om een algemeen overzicht op te stellen van de kosten van niet op COB-afgestemd beleid en van de voordelen of win-winsituaties als gevolg van op COB-afgestemd beleid dat kan worden gebruikt voor verdere bewustmaking en opleiding en als uitgangspunt kan dienen voor discussies met de Europese burgers en andere belanghebbenden ten einde nog steeds bestaande misverstanden over de kosten en baten van COB weg te nemen; is van oordeel dat zo'n analyse bijzonder nuttig kan zijn op het gebied van migratie - waar de EU de samenhang tussen migratie en ontwikkelingsbeleid moet onderstrepen en de burgers voortdurend over de voordelen van deze samenhang moet informeren - alsook op het gebied van duurzame energie; 99. verzoekt de Commissie en de Raad een horizontale EU-langetermijnstrategie voor ontwikkelingseducatie, bewustmaking en actief wereldburgerschap uit te werken; 100. verzoekt de lidstaten nationale strategieën voor ontwikkelingseducatie en onderwijsprogramma's in duurzame ontwikkeling op te zetten dan wel te versterken en COB in de respectieve onderwijsprogramma's op te nemen; 101. wijst erop dat het lopende initiatief voor een richtlijn inzake markten voor financiële instrumenten (MiFID) een waardevolle bijdrage kan leveren tot de verwezenlijking van de overkoepelende doelstellingen van de EU-ontwikkelingssamenwerking door de instelling van strenge limieten voor posities en een strikte afbakening van de vrijstellingen van MiFID alsook door de uitbreiding van de bevoegdheden van reguleringsinstanties om in te grijpen in specifieke producten of activiteiten; 102. herhaalt dat de EDEO en DEVCO met het oog op transparantie en verantwoordingsplicht moeten volgen hoe de tussen de Commissie en de EDEO overeengekomen bevoegdheidsverdeling in de praktijk werkt en deze zo moeten verbeteren dat overlappingen worden voorkomen en synergie wordt verzekerd; 103. wijst erop dat de EDEO het concept van „EU-actorschap” heeft ingevoerd om de zichtbaarheid van EU-acties te vergroten; is van mening dat dit COB nog belangrijker maakt, aangezien elke negatieve impact de EU nog meer zal worden aangerekend; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat dit concept andere doelstellingen van het EU-ontwikkelingsbeleid, met name die van eigen inbreng en beleidsruimte voor ontwikkelingslanden, niet doorkruist; 104. stelt voor dat de EU-delegaties in overeenstemming met de Overeenkomst van Cotonou en het referentiedocument inzake het betrekken van niet-overheidsactoren bij nieuwe vormen van hulp (9) , een gedetailleerd overzicht opstellen van alle ngo's, maatschappelijke organisaties en lokale overheden die relevant zijn voor hun werk in het betrokken land, inzonderheid plaatselijke en in de gemeenschap verankerde organisaties; 105. herhaalt dat de aanwijzing van een vaste COB-rapporteur uit de ACS-landen in het kader van de Paritaire Parlementaire Vergadering de coördinatie met en het werk van de vaste COB-rapporteur van het EP en de bevoegde diensten van de Commissie en de Raad zou vergemakkelijken en zou bijdragen tot het opheffen van belemmeringen voor COB in de ontwikkelingslanden zelf; 106. herinnert eraan dat de Commissie in haar mededeling van juni 2011 over het meerjarig financieel kader heeft voorgesteld de controlebevoegdheden inzake het EOF tot het Parlement uit te breiden; betreurt dat dit voorstel niet voorkomt in het wetgevingsvoorstel voor het 11e EOF; 107. onderstreept dat een internationaal kader voor ontwikkelingssamenwerking na 2015 verder moet gaan dan de traditionele interpretatie van ontwikkelingssamenwerking ten einde te voorzien in een bredere aanpak van armoedebestrijding en duurzame ontwikkeling, waarbij de coherentie van het ontwikkelingsbeleid als een belangrijk hefboommechanisme kan fungeren en een op rechten gebaseerde aanpak kan worden bevorderd; wijst erop dat zulk een kader verder moet gaan dan het huidige concept van overheidsoptreden en -steun en alle landen (industrielanden, ontwikkelingslanden en opkomende landen) en alle actoren (traditionele en nieuwe donoren, regeringen van industrielanden, ontwikkelingslanden en lokale autoriteiten, de particuliere sector, NGO's, sociale partners, enz.) moet samenbrengen in een coherent en inclusief proces; 108. is verheugd over het feit dat de sociale clausule in artikel 9 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) zowel binnen als buiten de grenzen van de EU van toepassing is; 109. onderstreept dat de sociale bepalingen die zijn vervat in EU-handelsovereenkomsten ten uitvoer moeten worden gelegd en adequaat moeten worden bewaakt; acht het van belang dat wordt gewaarborgd dat er herzienings- en handhavingsmechanismen beschikbaar zijn; 110. verzoekt de Commissie om in alle EU-handelsovereenkomsten bindende bepalingen op te nemen inzake sociale normen en de doelstellingen ten aanzien van volledige en productieve werkgelegenheid en daarbij rekening te houden met gendergelijkheid en jongeren, waardig werk, eerbiediging van de rechten van werknemers, met inbegrip van die van migrerende werknemers; 111. onderstreept de noodzaak om collectieve onderhandelingen te ondersteunen en te bevorderen als instrument om de ongelijkheid op de arbeidsmarkt terug te dringen, te zorgen voor waardig werk en fatsoenlijke salarissen, sociale dumping en zwartwerk tegen te gaan, en eerlijke concurrentie te waarborgen; 112. onderstreept dat de in arbeidsovereenkomsten vastgelegde arbeidsvoorwaarden moeten worden geëerbiedigd en dat door jongeren of vrouwen verrichte arbeid geen enkele vorm van uitbuiting mag inhouden, noch in de vorm van seksuele uitbuiting, noch in de vorm van gedwongen arbeid of diensten, slavernij of met slavernij te vergelijken praktijken; 113. onderstreept het belang van bindende verplichtingen op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen en benadrukt dat werkgevers moeten worden aangemoedigd om ambitieuzere sociale normen toe te passen dan de huidige wettelijke bepalingen, waaronder de mogelijkheid een aanduiding, zoals een sociaal label, te ontwikkelen en te verkrijgen; verzoekt de Commissie om de lidstaten te ondersteunen bij het zorgvuldig bewaken van de tenuitvoerlegging en het waarborgen van de juridische handhaving van deze verplichtingen; 114. benadrukt het belang van de instelling, ook in ontwikkelingslanden, van COB-contactpunten om de uitwisseling van informatie, onder meer over zaken die niet onder de bevoegdheid van de EU vallen, te bevorderen, zoals over een iedereen ten goede komende besteding van huuropbrengsten van hulpbronnen, belastingen en overmakingen, alsook over de impact van de zogenaamde kennisvlucht op de landen van herkomst; verzoekt de Commissie om het sociaal beleid te integreren in de werkzaamheden van de EDEO; is van mening dat het ook voor midden-inkomenslanden van essentieel belang is om een toenemend percentage van hun inkomsten aan sociale doeleinden te besteden, met name door middel van de ontwikkeling van belastingstelsels en sociale bescherming; 115. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan meer aandacht te besteden aan de participatie en integratie van migranten, vooral vrouwen en kinderen, in de ontvangende landen, alsmede aan de meeneembaarheid van sociale rechten; 116. verzoekt de Commissie om met werknemersorganisaties en vakbonden buiten de EU een maatschappelijke dialoog aan te gaan over de implementatie van sociale normen in hun respectieve landen en te zorgen voor adequatere technische steun bij de tenuitvoerlegging van sociaal en fiscaal beleid; 117. verzoekt de Commissie te overwegen haar steun aan culturele programma's en samenwerkingsprojecten met partners uit ontwikkelingslanden op te voeren, rekening houdend met het feit dat deze ook de EU-ontwikkelingsdoelstellingen ten goede komen; 118. wijst erop dat bij de planning voor het verstrekken van elementaire voorzieningen zoals basisonderwijs meer aandacht moet uitgaan naar de specifieke kenmerken van bijzonder gemarginaliseerde groepen die de dienstverlening bemoeilijken en de groepen beperken in hun mogelijkheden om van het beschikbare dienstenaanbod gebruik te maken; 119. wijst erop dat in de humanitaire sector dringend een mentaliteitswijziging nodig is en dat de cruciale rol van onderwijs, met name gedurende conflictgerelateerde noodsituaties en na conflicten, moet worden erkend; betreurt dat onderwijs nog steeds een van de meest ontoereikend gefinancierde gebieden in de sector van de humanitaire hulp is; 120. verzoekt de Commissie in het ontwikkelingsbeleid rekening te houden met het horizontale karakter van ICT, met name het gunstige effect ervan op het onderwijssysteem, en wijst erop dat in deze context bijzondere aandacht moet uitgaan naar intellectuele- eigendomsrechten, technologie-overdracht en lokale capaciteitsopbouw; 121. wijst erop dat echte banktransacties waarbij gebruik wordt gemaakt van GSM-technologie (m-banking) moeten worden onderscheiden van gewone geldovermakingen waarbij gebruik wordt gemaakt van zulke technologie (m-payments) en onderstreept dat de noodzaak om internationale geldtransacties te reguleren (bv. om witwaspraktijken of de financiering van terrorisme te voorkomen) en de noodzaak om betaalbare toegang tot geld voor de armen te bevorderen door het gebruik van mobiele telefoons met elkaar moeten worden verzoend; meent dat het inventariseren van bestaande beste praktijken op dit gebied een nuttige manier is om kennis te delen en deze problemen aan te pakken; 122. betreurt dat de vaststelling, uitvoering en controle van regelingen inzake begrotingssteun nog steeds worden gekenmerkt door een gebrek aan toezicht door burgers en parlement; 123. herhaalt dat begrotingssteun weliswaar moet bijdragen tot de bevordering van democratisch bestuur, versterking van de eigen economische middelen van ontwikkelingslanden, bestrijding van corruptie en verantwoordingsplicht voor overheidsuitgaven, doch in eerste instantie gericht moet zijn op armoedebestrijding; 124. herhaalt dat de inspanningen van de EU om de toegang tot grondstoffen in de ontwikkelingslanden te verzekeren geen afbreuk mogen doen aan lokale ontwikkeling en het uitbannen van armoede, maar ontwikkelingslanden juist moeten helpen hun minerale rijkdom om te zetten in echte ontwikkeling; onderstreept tevens dat de EU goed bestuur, streven naar toegevoegde waarde en financiële transparantie van regeringen en industriële ondernemingen moet bevorderen, zodat de lokale mijnbouwsector een drijvende kracht voor ontwikkeling kan worden; 125. wijst erop dat financiële transparantie van essentieel belang is om het mobiliseren van inkomsten te bevorderen en belastingontduiking tegen te gaan; dringt erop aan dat bij de herziening van de EU-jaarrekeningen- en transparantierichtlijnen de verplichting wordt opgenomen voor beursgenoteerde en grote particuliere mijnbouw- en houtondernemingen om per project inzage te geven in de betalingen die zij aan de overheid hebben gedaan, met meldingsdrempels die de omvang van de betalingen vanuit het oogpunt van arme gemeenschappen weerspiegelen; 126. is van mening dat er weliswaar grenzen zijn aan wat donorhulp kan bewerkstelligen met betrekking tot de versterking van de binnenlandse verantwoordingsplicht, maar dat sommige vormen van steun een verschil kunnen maken, van „baat het niet, dan schaadt het niet” tot het daadwerkelijk versterken van de verantwoordingssystemen, bv. door lokale maatschappelijke organisaties en parlementen in ontwikkelingslanden te betrekken bij een sectorbrede benadering (SWap); 127. betreurt dat mondiale financiering en acties op gezondheidsgebied beperkt blijven tot gebeurtenissen met een hoog zichtbaarheidsgehalte, zoals de tsunami in Azië, en tot een beperkt aantal bekende infectieziekten (zoals hiv/aids), waardoor niet naar voren komt dat niet-overdraagbare ziekten wereldwijd verantwoordelijk zijn voor 63% van de sterfgevallen en verwondingen voor 17% van het ziektecijfer en vrouwen en kinderen sterven wegens gebrek aan basiszorg tijdens de zwangerschap, de bevalling en de eerste levensjaren; 128. wijst erop dat het in het kader van zijn verantwoordelijkheid om het recht van proefpersonen in ontwikkelingslanden en de gezondheid van EU-burgers te beschermen, gebruik kan maken van zijn recht om een onderzoek in te stellen; stelt voor toezicht te houden op het Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) voor bepaalde aspecten –bijv.zijn acties om duidelijkheid te scheppen over de praktische toepassing van ethische normen bij klinische proeven - en te verzekeren dat het EMEA maatregelen neemt om de toepassing van ethische normen door de bevoegde autoriteiten te harmoniseren; 129. verzoekt de Commissie lokale maatschappelijke organisaties, met name vrouwenorganisaties en organisaties met een op genderzaken gerichte agenda, te ondersteunen via toegankelijke financiering en capaciteitsopbouw, zodat zij hun rol als actoren voor ontwikkeling en beschermers van vrede en goed bestuur kunnen vervullen, met name in de context van kwetsbare situaties; 130. verwelkomt het EU-Actieplan voor gendergelijkheid en de versterking van de positie van vrouwen in het kader van de ontwikkelingssamenwerking en pleit voor de monitoring en toepassing van gendermainstreaming van door de EU gefinancierde projecten op nationaal niveau; verzoekt de hoge vertegenwoordiger van de EU alle nodige maatregelen te nemen om de personeelsleden van de EU-delegaties een passende en doeltreffende opleiding te geven met betrekking tot een genderbewuste aanpak van vredeshandhaving, conflictpreventie en vredesopbouw; 131. is verheugd over het actieve optreden van de Commissie zowel op beleidsniveau als via haar verschillende financierings- en begrotingssteuninstrumenten, gericht op bevordering van haar verbintenissen ter versterking van de positie van vrouwen, met name door te proberen de prioriteiten en behoeften van vrouwen te integreren in alle prioritaire COB-gebieden; 132. beklemtoont dat betrouwbare statistische gegevens moeten worden bijgehouden en de oorzaken van moedersterfte moeten worden vastgelegd in overeenstemming met de ICD-codering van moedersterfte van de WHO, die landen kan begeleiden en helpen de toeschrijving en inschatting van de oorzaken van moedersterfte te verbeteren; 133. bevestigt opnieuw verklaring A(2010)21584 van de Parlementaire Vergadering ACS-EU; 134. wenst dat in het kader van COB de voorkeur wordt gegeven aan een op participatie gebaseerde genderbenadering gericht op autonomie en zelfbeschikking van de plaatselijke bevolking en met name van vrouwen; 135. herhaalt dat rekening moet worden gehouden met de situatie van vrouwen, niet alleen als kwetsbare bevolkingsgroep, maar ook om te fungeren als hefboom voor het ontwikkelingsbeleid; wijst er in dit verband op dat vrouwen voor 80% van de landbouw in Afrika verantwoordelijk zijn, ondanks het feit dat zij nog maar zelden toegang hebben tot de eigendom van het land dat zij verbouwen; wenst dan ook dat het landbouw- en visserijbeleid niet alleen vanwege zijn impact op de ontwikkeling in COB wordt geïntegreerd, maar ook naargelang de verschillende impact ervan op vrouwen en mannen wordt geëvalueerd; 136. beklemtoont dat rekening moet worden gehouden met de meest kansarme en kwetsbare groepen, met name vrouwen en meisjes, en specifieke aandacht aan hen moet worden besteed om nog meer ongelijkheid te voorkomen; wijst erop dat de ervaring heeft geleerd dat „neutrale” maatregelen situaties van verworven macht versterken en dat het van essentieel belang is positieve, weloverwogen en stelselmatige maatregelen te nemen om de situatie van vrouwen te verbeteren, zodat de meest kansarme groepen de vruchten hiervan kunnen plukken; 137. benadrukt dat het beleid ter bevordering van de gelijkheid van vrouwen en mannen niet alleen moet vallen onder een specifiek begrotingsonderdeel in het kader van het ontwikkelingsbeleid, maar ook als een transversale kwestie moet worden beschouwd, aangezien ieder beleid met een impact op de samenleving een voor vrouwen en mannen verschillende impact inhoudt, en gezien het voortbestaan van genderrollen in de samenleving is COB een concreet hulpmiddel om negatieve externe effecten op de gelijkheid van vrouwen en mannen te voorkomen; 138. onderstreept dat een allesomvattende benadering, die verder gaat dan de gezins- en microsociale situatie en rekening houdt met genderverhoudingen, in COB moet worden geïntegreerd; is van oordeel dat deze transversale genderbenadering in alle ontwikkelingsprojecten en analyses van een samenleving moet worden opgenomen; dringt erop aan dat deze benadering niet alleen op alle sectoren, maar ook op politiek, economisch, sociaal, ecologisch, cultureel en ander vlak wordt toegepast; wijst erop dat zo'n benadering, die stelselmatig rekening houdt met de situatie en de rol van vrouwen en de genderverhoudingen in een samenleving, meer omvattend, humanistischer en democratischer is dan een benadering waarbij vrouwen worden geïsoleerd, met name omdat deze benadering het marginaliseren van vrouwen in „vrouwenprojecten” of projecten die de werkbelasting of verantwoordelijkheden van vrouwen vergroten voorkomt zonder dat hun macht of controle over de voordelen van die projecten toeneemt; 139. onderstreept dat het welslagen van het ontwikkelingsbeleid, en daarmede van COB, niet alleen moet worden geëvalueerd aan de hand van algemene indicatoren die hun beperkingen al hebben aangetoond, zoals de ontwikkeling van het bbp per inwoner, maar dat andere indicatoren een vollediger beeld moeten schetsen van de impact van het ontwikkelingsbeleid in zijn geheel, zoals indicatoren over de gelijkheid van vrouwen en mannen; wijst erop dat voor de evaluatie en verbetering van de impact van COB dus ter plaatse naar gender uitgesplitste gegevens moeten worden verzameld; 140. benadrukt de rol van vrouwen om te fungeren als hefboom voor het ontwikkelingsbeleid door hun deelname aan de uitwerking en invoering van ontwikkelingsbeleid, aangezien alleen vrouwen zelf ervoor kunnen zorgen dat hun belangen op de politieke en economische onderhandelingstafel komen, hetgeen een gunstig ontwikkelingspatroon tot stand brengt waarbij vrouwen de motor voor het ontwikkelingsbeleid vormen aan de hand waarvan de nodige instrumenten voor versterking van de positie van vrouwen worden ingevoerd; beklemtoont dat steun moet worden verleend aan organisaties en groeperingen van het maatschappelijk middenveld die zich inzetten voor het bevorderen van gendergelijkheid en de versterking van de positie van de vrouw; 141. wijst erop dat de rol van vrouwen op het gebied van ontwikkeling essentieel is, omdat zij door hun rol van moeder en hun verantwoordelijkheid voor de zorg over hun kinderen en andere afhankelijke gezinsleden, de verantwoordelijkheid voor het algemeen welzijn van het gezin dragen;. wijst er bijvoorbeeld op dat de rol van vrouwen op het vlak van voeding en voedselveiligheid cruciaal is, met name in de context van zelfvoorzieningslandbouw; 142. onderstreept dat de situatie van vrouwen in veel gevallen meer achteruitgaat dan die van mannen, zowel in relatieve als in absolute zin; merkt op dat er de afgelopen twintig jaar sprake is geweest van een toename van de armoede, met name onder vrouwen; 143. benadrukt dat het belang van de rol van vrouwen in het ontwikkelingsbeleid en de ontwikkelingssamenwerking weliswaar breed wordt erkend, doch dat de specifieke statistieken en kwantitatieve gegevens dienaangaande nog ontoereikend zijn en voorbijschieten aan het doel om verslag te doen van de situatie van vrouwen in ontwikkelingslanden, met name op gebieden als gezondheid, onderwijs, preventie en vervulling van basisbehoeften;. onderstreept dan ook dat ervoor moet worden gezorgd dat in alle COB-doelstellingen, analyses, documenten en evaluaties de kwantitatieve gegevens naar gender worden uitgesplitst en dat hierin genderspecifieke indicatoren worden opgenomen teneinde rekening te houden met de daadwerkelijke levensomstandigheden van vrouwen; 144. verklaart dat ieder kind, ongeacht geslacht, het recht op leven, overleven en ontwikkeling heeft en herhaalt dat meisjes overeenkomstig het VN-verdrag inzake de rechten van het kind (VRK) gelijkwaardig zijn; roept EU-delegaties in ontwikkelingslanden op samen te werken met de regeringen van die landen om ervoor te zorgen dat meisjes zonder discriminatie hun rechten kunnen genieten, onder meer door te verlangen dat alle kinderen onmiddellijk na de geboorte worden geregistreerd, meisjes en jongens hetzelfde recht op onderwijs en scholing te verlenen, stereotypen te bestrijden en een einde te maken aan onethische en discriminatoire praktijken als prenatale geslachtsselectie, abortus van vrouwelijke foetussen, het doden van meisjesbaby's, gedwongen huwelijken op jonge leeftijd, vrouwelijke genitale verminking en met name kinderprostitutie en sekstoerisme; herhaalt zijn resolutie van 5 juli 2012 over het schandaal van gedwongen abortussen in China (10) ; 145. beklemtoont de noodzaak van eerbiediging van het recht van meisjes om zich uit te spreken en te worden gehoord over kwesties aangaande hun gezondheid en menselijke waardigheid, waarbij wordt benadrukt dat de belangen van het kind voorop moeten staan; onderstreept dat alle kinderen, en met name meisjes, moeten opgroeien in een gezinsomgeving waar vrede, waardigheid, verdraagzaamheid, vrijheid, non-discriminatie, gendergelijkheid en solidariteit centraal staan; verzoekt om de strikte toepassing van de Verklaring van Genève inzake de Rechten van het Kind en de verklaring van Beijing over vrouwen; 146. wijst erop dat de EU en de lidstaten rekening moeten houden met de rechten en plichten van de ouders, wettelijke voogden of andere individuen die wettelijk voor het kind verantwoordelijk zijn, bij het behandelen van de rechten van het kind in de context van ontwikkelingssteun; roept de bevoegde instellingen op om bijzondere aandacht te besteden aan de relaties tussen ouders en kinderen, bijvoorbeeld via programma's met concrete maatregelen die specifiek op nationale voorschriften zijn afgestemd, waarbij wordt getracht maximale en optimale bijstand te verlenen aan ouders of voogden bij het nakomen van hun ouderlijke plichten ter voorkoming van gezinsbreuk, kindermishandeling of plaatsing van kinderen in sociale instellingen als gevolg van ernstige armoede of om ervoor te zorgen dat een dergelijke maatregel alleen als laatste redmiddel wordt overwogen; 147. stelt vast dat, bij de toepassing van het verbod van de specifieke Internationale Conferentie van Cairo over bevolking en ontwikkeling (ICPD) op dwang en compulsie op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheidszorg, gezien de wettelijk bindende internationale mensenrechteninstrumenten, het acquis communautaire van de EU en de beleidsbevoegdheden van de Unie op deze gebieden, geen steun van de Unie mag worden verleend aan overheden, organisaties of programma's die zich bezighouden met de bevordering, ondersteuning of deelname in het beheer van activiteiten waarbij schendingen van mensenrechten plaatsvinden, bijvoorbeeld in de vorm van gedwongen abortus, gedwongen sterilisatie van vrouwen en mannen, bepaling van het geslacht van de foetus met prenatale geslachtsselectie of infanticide als gevolg, met name wanneer dergelijke activiteiten worden uitgevoerd als gevolg van psychologische, sociale, economische of juridische druk. verzoekt de Commissie een verslag in te dienen over de tenuitvoerlegging van de buitenlandse hulp van de Unie in het kader van dit programma; 148. spreekt zijn grote bezorgdheid uit over wijdverbreid op gender gebaseerd en met name seksueel geweld, uitbuiting en feminicide, in vele delen van de wereld en in ontwikkelingslanden in het bijzonder; onderstreept dat handhaving van vrouwenrechten, inclusief hun seksuele en reproductieve rechten, en het waarborgen van eerbiediging van hun menselijke waardigheid van essentieel belang is om op gender gebaseerd geweld te voorkomen en te bestrijden, bescherming en passende begeleiding aan slachtoffers te bieden en ervoor te zorgen dat daders worden gestraft; verzoekt de Commissie om van de bestrijding van straffeloosheid voor de plegers van dergelijk geweld een van de prioriteiten van haar ontwikkelingshulpbeleid te maken; 149. wijst op het feit dat vrouwen vaak gediscrimineerd worden bij de erkenning van de inspanningen die zij leveren in vredesprocessen en op de specifieke, dramatische gevolgen waarmee vrouwen geconfronteerd worden in landen in oorlog; benadrukt dat die gevolgen, met inbegrip van de verkrachting van meisjes door soldaten, gedwongen prostitutie, gedwongen zwangerschap, seksuele slavernij, verkrachting en aanranding en ontvoering, misdaden zijn die niet mogen worden genegeerd; is van mening dat dat deze door de EU moeten worden beschouwd als fundamentele problemen die moeten worden aangepakt; 150. benadrukt dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan gendereducatie van beide geslachten vanaf een vroeg schoolstadium, zodat maatschappelijke attitudes en stereotypen geleidelijk veranderen in de zin van gelijkheid van mannen en vrouwen; 151. merkt op dat bij de steunmaatregelen rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van crises of noodsituaties en van landen of situaties waarin de fundamentele vrijheden ernstig in het gedrang komen, waarin de veiligheid van de mensen het meest gevaar loopt, of waarin mensenrechtenorganisaties en mensenrechtenactivisten in de moeilijkste omstandigheden moeten werken; benadrukt dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan situaties waarin vrouwen worden blootgesteld aan fysiek of psychologisch geweld; 152. benadrukt het belang van de bevordering van mensenrechten voor vrouwen en van de mainstreaming van gendergelijkheid op civiel, politiek, sociaal, economisch en cultureel gebied evenals in nationale wetgeving; 153. benadrukt het belang van het versterken van de rol van vrouwen in het bevorderen van mensenrechten en democratische hervorming, in het ondersteunen van conflictpreventie en in het consolideren van politieke deelname en vertegenwoordiging. o o o 154. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.