(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7328/1/2002 - C5&nbhy;0230/2002) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 398 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0287/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld in overeenstemming met het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1, van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8171/1/2002 – C5&nbhy;0266/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 449 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0282/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2001 over het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de aanbeveling 96/694/EG van de Raad van 2 december 1996 betreffende de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces ( COM(2000) 120 - C5-0210/2000 - 2000/2117(COS) ) (1) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 27 maart 1995 (2) en Aanbeveling 96/694/EG van de Raad van 2 december 1996 over de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan de besluitvorming (3) , – gelet op de artikelen 2, 3, lid 2, 13, 137, lid 1 en 141, lid 4 van het EG-Verdrag, – gezien het Actieplatform van de Vierde Wereldvrouwenconferentie in Beijing op 15 september 1995, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de follow-up van het Actieplatform van Beijing ( 2000/2020(INI) ) (4) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 15 november 2000 over het voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende het programma in verband met de communautaire raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005) ( COM(2000) 335 - C5-0386/2000 - 2000/0143(CNS) ) (5) , – gezien de verrichte werkzaamheden van het Europees Netwerk "Vrouwen in het besluitvormingsproces", – gezien het Europese derde, vierde en vijfde actieprogramma (1991-2005) voor gelijke kansen van mannen en vrouwen, – gezien de jaarverslagen van de Commissie over gelijke kansen van mannen en vrouwen, – gezien het besluit van de Commissie van 19 juni 2000 betreffende een evenwichtige deelneming van mannen en vrouwen in haar Comités en groepen deskundigen (6) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0279/2002), A. overwegende dat de Commissie reeds meerdere malen in diverse actieprogramma's heeft aangegeven dat zij systematisch gegevens bijeen zal brengen over vrouwen in de besluitvorming in de samenleving en de economie, en in het bijzonder op het gebied van management, industrie en sociale partners, maar tot nu toe deze belofte voorzover het de sociale partners betreft niet is nagekomen, B. overwegende dat momenteel op alle niveaus te weinig statistieken worden bijgehouden en beschikbaar zijn over de vertegenwoordiging van vrouwen bij de sociale partners, C. overwegende dat ongeveer 40% van de leden van de vakbonden in de EU vrouwen zijn, maar dat er geen evenredig verband bestaat tussen dit aandeel vrouwelijke leden enerzijds en de participatie in beslissingsorganen en leidinggevende functies van werknemersorganisaties anderzijds, D. overwegende dat vrouwen in de top van de werkgeversorganisaties een minderheid vormen en precieze gegevens hierover helemaal niet te vinden zijn, E. overwegende dat 42% van de totale arbeidsbevolking in de EU vrouwen zijn en dat de noden en eisen van deze vrouwen een adequate vertegenwoordiging dienen te krijgen, F. overwegende dat in de organen en structuren waarin de sociale partners overleggen over het sociaal beleid, vrouwen ondervertegenwoordigd zijn, G. overwegende dat strategieën om de aanwezigheid van vrouwen bij de sociale partners te verhogen noodzakelijk zijn, H. overwegende dat positieve-actieprogramma's noodzakelijk zijn om een meer evenwichtige vertegenwoordiging tot stand te brengen, I. overwegende dat het bestaan van onafhankelijke vrouwenstructuren van werknemers- en werkgeversorganisaties vrouwen niet mogen isoleren uit het besluitvormingsproces, maar hen daarentegen hierin moet integreren en moet laten doorstromen, J. overwegende dat uit onderzoek gebleken is dat mentoring (begeleiding) en netwerkvorming van vrouwen heel belangrijk is om hen voor te bereiden op leidinggevende taken, K. overwegende dat vrijblijvende intentieverklaringen niet volstaan, maar dat daadwerkelijke politieke wil binnen de organisaties van sociale partners vereist is om veranderingen door te voeren en een evenwichtige vertegenwoordiging te bereiken, L. overwegende dat de sociale partners via collectieve onderhandelingen een belangrijke rol spelen bij de bevordering van gelijke kansen, M. overwegende dat collectieve onderhandelingen erbij gebaat zijn, in het licht van de gendergelijkheid, als meer vrouwelijke onderhandelaars deelnemen en de aandachtspunten van vrouwen verwoorden, N. overwegende dat gendergelijkheid ook mannen aanbelangt en dat bewustzijn omtrent gelijke kansen bevorderd wordt als zowel mannelijke als vrouwelijke onderhandelaars gendertraining en -opleiding krijgen, O. overwegende dat de Commissie het jaar 2003 zal wijden aan vrouwen in het besluitvormingsproces, mede met het oog op de Europese verkiezingen van 2004, in welk verband de Commissie diverse activiteiten zal ontwikkelen en projecten zal financieren, 1. roept de Commissie op daadwerkelijk van start te gaan met de gegevensverzameling en de aanleg van een databank over de vertegenwoordiging van vrouwen bij de sociale partners en stelt voor op basis van die gegevens indicatoren op te stellen die gericht zijn op versterking van de invloed van vrouwen in organen van sociaal-economische besluitvorming; 2. roept de sociale partners op om zelf gedetailleerde gegevens te verzamelen betreffende de aanwezigheid van mannen en vrouwen in de interne structuren alsook in alle overleg- en adviesorganen waarin zij vertegenwoordigd zijn; 3. roept de sociale partners op om tijdsgebonden streefdoelen vast te stellen betreffende de kwantitatieve en kwalitatieve vertegenwoordiging van vrouwen, zowel in hun interne structuren als bij de collectieve onderhandelingen, en regelmatig verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang en de impact van de genomen maatregelen; 4. roept de sociale partners op om genderdimensie in hun beleid op te nemen en kwesties in verband met de gelijke kansen op de onderhandelingsagenda te plaatsen; 5. moedigt de sociale partners aan om verder te gaan dan intentieverklaringen en positieve actieprogramma's uit te bouwen, die de aanwezigheid van vrouwen in de besluitvoorbereidings- en besluitvormingsorganen daadwerkelijk moeten vergroten, en de resultaten van die programma's te evalueren; 6. verzoekt de Commissie en de Raad maatregelen vast te stellen inzake een evenwichtige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen binnen de Europese ondernemingsraden en neemt zich voor in dezelfde zin te handelen; 7. roept de sociale partners op om hun representatiemechanismen en selectieprocedures opnieuw te bekijken en de evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen centraal te stellen en in hun statuten op te nemen; 8. roept de sociale partners op om het principe van een "verantwoordelijke voor gelijkheid" in hun statuten op te nemen; 9. verlangt dat de sociale partners in opleiding en gendertraining voorzien voor zowel het mannelijk als vrouwelijk personeel, en in het bijzonder voor de onderhandelaars, opdat hun bewustzijn ten aanzien van het thema van gelijke behandeling en gelijke kansen voor vrouwen en mannen wordt vergroot; 10. moedigt de sociale partners aan om netwerken te creëren tussen vrouwelijke onderhandelaars en vrouwelijke bestuursleden onderling opdat ervaringen en kennis kunnen worden uitgewisseld; 11. roept de sociale partners op om genderproofing van hun beleid door te voeren en bij elke beslissing na te gaan wat het effect kan zijn voor mannen en vrouwen; 12. moedigt de sociale partners aan om de hun toegewezen rol bij de bevordering van gelijke kansen in het kader van het werkgelegenheidsbeleid, en met name ook die van de gelijke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in het kader van het "driepartijenoverleg inzake economische groei en werkgelegenheid", verder te ontwikkelen en de geboekte vooruitgang in kaart te brengen; 13. roept de Commissie op om een databank aan te leggen van de resultaten van collectieve onderhandelingen in het kader van gelijke kansen, opgesplitst naar diverse sectoren, en aldus goede praktijken te verspreiden; 14. roept de Commissie op om in haar verslag over de werkgelegenheid een monitoring van de deelname van vrouwen aan collectieve onderhandelingen op te nemen bij de beoordeling van de vorderingen op het gebied van gelijke kansen; 15. roept de Commissie op om binnen het vijfde actieprogramma in het bijzonder projecten en studies in de lidstaten te financieren die bijdragen tot een meer evenwichtige sociaal-economische besluitvorming; 16. roept de lidstaten op om nationale expertisecentra op te richten die voor de verspreiding van goede praktijken en van deskundigheid kunnen instaan en hierdoor de gelijkheidsdimensie van collectieve onderhandelingen kunnen versterken; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 580 – C5&nbhy;0164/2002), – gelet op de artikelen 2 en 6 van het EG-Verdrag, uit hoofde waarvan milieubeschermingseisen moeten worden opgenomen in het Gemeenschapsbeleid voor de diverse sectoren met als doel een in milieuopzicht duurzame economische ontwikkeling, - gelet op artikel 174, lid 3 van het EG-Verdrag, - gezien het Kyotoprotocol bij de kaderovereenkomst van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van december 1997, - gezien het feit dat de EG het Kyotoprotocol op 4 maart 2002 heeft geratificeerd, - gezien het zesde milieuactieprogramma (1) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Göteborg op 15 en 16 juni 2001, - gezien het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap op het gebied van technologische ontwikkeling en demonstratie (2) , - gezien de mededeling van de Commissie inzake het beleid en de maatregelen van de EU om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen - Naar een Europees programma inzake klimaatverandering (EPK) ( COM(2000) 88 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0237/2002), A. overwegende dat in Europa grote hoeveelheden broeikasgassen worden uitgestoten; dat de beperkingen die in de jaren '90 zijn opgetreden grotendeels moeten worden toegeschreven aan eenmalige gevolgen in een beperkt aantal lidstaten; dat het huidige beleid en de huidige maatregelen volgens de voorspellingen van de lidstaten en de Commissie onvoldoende zijn om een vermindering van de in totaal uitgestoten hoeveelheden broeikasgassen in de EU te bewerkstelligen overeenkomstig de verplichtingen die de EU in het kader van het Kyotoprotocol is aangegaan, B. overwegende dat gemeenschappelijke en gecoördineerde maatregelen op Gemeenschapsniveau een belangrijke aanvulling zullen vormen op de nationale strategieën die de lidstaten op zich moeten nemen om te kunnen voldoen aan hun respectieve verplichtingen uit hoofde van het Kyotoprotocol, overeenkomstig het akkoord over de vraag hoe de verlaging van de uitstoot moet worden verdeeld, en ertoe bijdragen dat verlaging van de uitstoot van broeikasgassen zodanig verloopt dat dit maatschappelijk doelmatig is, 1. spreekt zijn waardering uit voor de mededeling van de Commissie daar de werkzaamheden in verband met het Europees Programma inzake Klimaatverandering noodzakelijk zijn, wil de EU kunnen voldoen aan de eisen in het Kyotoprotocol; 2. spreekt zijn waardering erover uit dat de Commissie instemt met de verklaringen die de staatshoofden en regeringsleiders in 2001 hebben afgelegd ter gelegenheid van de Europese Raad van Göteborg, en voorts verklaart dat de nagestreefde verlaging van de uitstoot van broeikasgassen tot een niveau dat 8% onder dat van 1990 ligt veeleer een minimum- dan een maximumeis is; 3. betreurt dat de Commissie niet naar behoren uitlegt waarom volgens de mededeling slechts 12 van de 42 besproken mogelijke maatregelen op EU –niveau worden behandeld, hoewel de 12 besproken maatregelen geenszins voldoende zijn om de geëiste vermindering van de uitstoot met 8% te verwezenlijken; 4. is van mening dat het Europees Programma inzake klimaatverandering (EPK) van groot belang is voor het milieu- en industriebeleid, en onderstreept dat ondanks de voorgestelde maatregelen op EU-niveau de nationale staten verantwoordelijk blijven voor het realiseren van de beoogde klimaatbescherming en dat zij daartoe moeten blijven beschikken over speelruimte voor nationaal optreden, waarbij elke lidstaat zich moet houden aan de quota die hem in het kader van de overeengekomen burden sharing zijn toegewezen; 5. verzoekt de Commissie een plan op te stellen voor de periode na de eerste fase waarvoor in het Kyotoprotocol afspraken zijn gemaakt; deze omvat omvangrijkere bijdragen op het gebied van onderzoek en ontwikkeling en bijzondere aandacht gaat uit naar de energiesector en schonere processen die moeten worden ingevoerd om de uitstoot op Europees en mondiaal niveau terug te dringen; 6. is van mening dat overeenkomstig de bepalingen in het protocol van Kyoto de maatregelen met het grootste rendement als eerste moeten worden genomen; 7. betreurt dat maatregelen in het kader van het landbouwbeleid niet zijn meegenomen in deze eerste fase van uitvoering van het programma inzake klimaatverandering en wijst erop dat het broeikasvraagstuk deel dient te vormen van de evaluatie van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU die momenteel wordt uitgevoerd, met name wat betreft methaan en distikstofoxide; 8. betreurt dat de Commissie weliswaar een zeer ambitieus voorstel heeft ingediend inzake de handel in emissierechten voor bepaalde industriesectoren en de opwekking van energie, maar dat dit relatief ambitieuze voorstel geen algemene strategie omvat, met name in de sectoren vervoer en particuliere huishoudens, hoewel in deze sectoren eveneens dringend actie geboden is; 9. wijst op de mondiale aard van het klimaatbeleid en op de noodzaak, naast de andere internationale partners, ook de ontwikkelingslanden, de kandidaat-lidstaten en Rusland bij het probleem te betrekken; is verontrust over het feit dat de Commissie kennelijk werkzaamheden overweegt ter bevordering van putten, hoewel uitsluitend vermindering van de uitstoot een adequaat doel vormt; Horizontale kwesties 10. verzoekt de Commissie haar drijvende kracht actiever in te zetten zodat de lidstaten Richtlijn 96/61/EG inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC) (3) uitvoeren en eveneens naleven, en nationale strategieën opzetten om de eisen inzake doelmatig energiegebruik met betrekking tot IPPC-vergunningen aan te pakken; 11. is van mening dat de Commissie voorrang moet verlenen aan de vaststelling van de grenswaarden voor uitstoot via toepassing van de beste beschikbare technieken en verzoekt de Commissie eveneens de technische referentiedocumenten voor andere sectoren te actualiseren, bij voorbeeld de aluminiumindustrie, die eveneens belangrijke gevolgen kunnen hebben voor het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen in de kandidaat-lidstaten wanneer zij lid worden van de EU; 12. is van mening dat JI (mechanisme voor gezamenlijke uitvoering) en CDM (mechanisme voor een schone ontwikkeling) rendabele methoden kunnen zijn om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en tegelijkertijd duurzame ontwikkeling en techniekoverdracht kunnen bevorderen; wijst erop dat de nadruk in dit verband moet vallen op duurzame energie en doelmatig energiegebruik en dat de mechanismen een aanvulling moeten zijn op nationale maatregelen in de EU , die ten minste het grootste deel van de beperkingen tot stand moeten brengen; 13. wijst erop dat de bewakingsmechanismen overeenkomstig Beschikking 1999/296/EG (4) in de praktijk niet altijd hebben gewerkt en acht het voor de geloofwaardigheid van de Unie belangrijk dat de voorgenomen herziening van de mechanismen ook leidt tot een striktere benadering in het kader waarvan strafmaatregelen een instrument kunnen zijn ingeval verslaglegging uitblijft; 14. dringt erop aan dat de registratie van en de controle op de uitstoot van broeikasgassen met zo weinig mogelijk administratieve uitgaven worden uitgevoerd; 15. wenst dat het onderzoek naar betere meetmethoden wordt geïntensiveerd; 16. is van mening dat sturende instrumenten zoals de handel in emissierechten en energiebelasting moeten worden gecoördineerd zodat de prijsverhoudingen op termijn zodanig worden dat een geringe uitworp van kooldioxide minder kost dan een omvangrijke uitworp, terwijl tegelijkertijd de subsidies die de door ons nagestreefde vermindering van de uitworp tegenwerken, bij voorbeeld de steun aan de steenkoolindustrie, geleidelijk moeten worden afgeschaft; dringt er dan ook op aan dat aan de sectoren die niet vallen onder de handel in emissies een wat betreft inkomsten en mededinging neutrale, voor heel Europa gecoördineerde en geharmoniseerde heffing in verband met schadelijke stoffen wordt opgelegd; Energie 17. wijst erop dat het klimaatbeleid een van de hoofdbeginselen moet zijn van het toekomstige energiebeleid van de EU, en dat in dit kader de uitbreiding van kracht/warmtekoppeling – in combinatie met andere maatregelen ter bevordering van doelmatig energiegebruik aan vraag- en aanbodzijde - van doorslaggevende betekenis is voor de bevordering van een duurzame energiehuishouding; 18. spreekt zijn waardering uit voor het denkbeeld een voorstel in te dienen om meer communautaire maatregelen te nemen ter bevordering van de toepassing van kracht/warmtekoppeling en spreekt met name zijn waardering uit voor het feit dat de Commissie voornemens is uitsluitend doelmatige installaties te stimuleren; dringt er voorts op aan dat onverwijld een ambitieus voorstel wordt ingediend dat bindende doelen bevat, maar dringt tegelijkertijd aan op een internationaal erkende definitie van kracht/warmtekoppeling; wijst er eveneens op dat opneming van milieukosten en heldere voorschriften inzake koppeling aan het elektriciteitsnet en de verkoop van door middel van kracht/warmtekoppeling geproduceerde elektriciteit nodig zijn om gebruik te maken van operationele technologieën; 19. wenst dat er spoedig een richtlijn ter bevordering van de warmte/krachtkoppeling wordt goedgekeurd, waarbij gelet moet worden op lage kosten en doelmatigheid; 20. is van mening dat een richtlijn inzake bevordering van warmteproductie op basis van biobrandstoffen qua tijd dezelfde voorrang dient te krijgen als de richtlijn inzake warmte/krachttechniek, en biobrandstoffen dient te omvatten afkomstig uit bosbouw, landbouw, vruchtenteelt, boomgaarden en parkbeheer, alsook restproducten van de industrie en gesorteerd afval; 21. wijst erop dat het dringend geboden is minimale doelmatigheidseisen te stellen aan veelgebruikte apparaten, opdat de minst doelmatige van de markt verdwijnen; wijst erop dat in deze sector besparing van energie mogelijk is zonder dat er aan gemak wordt ingeboet, en dat deze besparingen veelal binnen luttele maanden of jaren worden afgeschreven; verzoekt de Commissie dan ook haar voorstel uiterlijk eind 2002 in te dienen op basis van ambitieuze eisen; 22. is verheugd over het voornemen van de Commissie om zo spoedig mogelijk een voorstel voor richtlijn voor te leggen inzake het beheer van de vraag naar energie; is echter van mening dat het voorstel "wollig" en vaag geformuleerd is en verzoekt de Commissie het doel van de wetgeving te verduidelijken; 23. betreurt dat de Commissie geen richtlijn heeft voorgesteld inzake in energieopzicht doelmatige openbare aankopen, maar spreekt zijn waardering ervoor uit dat de Commissie voornemens is de sector openbare aankopen te voorzien van richtsnoeren voor in energieopzicht doelmatige technologie; verzoekt haar na te gaan welke invloed dergelijke richtsnoeren hebben ten einde de belemmeringen op te heffen die de huidige en toekomstige wetgeving bevat op het gebied van in energieopzicht doelmatige openbare aankopen en verzoekt de Commissie een voorstel in te dienen voor een richtlijn inzake energiezuinigheid bij openbare aanbestedingen; 24. betreurt dat de mededeling van de Commissie over de uitvoering van de eerste fase van het EPK geen voorstel bevat voor een doelmatiger energiegebruik in bestaande woningen en gebouwen in de Europese Unie; wijst erop dat het belangrijk is in zulk een voorstel de nadruk te handhaven die wordt gelegd op nieuwe en bestaande gebouwen daar het merendeel van de gebouwen in de EU anders buiten beschouwing blijft; stelt vast dat in de in eerste instantie voorgestelde richtlijn eveneens uiterst ruime uitzonderingen worden geformuleerd voor industriële, historische of tijdelijke gebouwen; 25. bevestigt dat het van belang is dat op Gemeenschapsniveau een gezamenlijke controle en coördinatie bestaat van campagnes tot uitbreiding van de voorlichting inzake doelmatig energiegebruik op nationaal en plaatselijk niveau, maar dat de lidstaten moeten bepalen op welke wijze de campagnes worden uitgevoerd; betreurt tegelijkertijd dat de Commissie de vervoerssector niet betrekt in de bewustmakingscampagne en in de begincampagne, daar onze reisgewoonten en het autogebruik deel behoren uit te maken van een campagne voor terugdringing van het energiegebruik; 26. acht verdere vooruitgang bij de harmonisering van de belastingheffing op energie in de EU wenselijk; Vervoer 27. acht het positief dat de Commissie gebruik maakt van de resultaten van het Witboek inzake een gemeenschappelijk vervoersbeleid, daar aldus het gevaar afneemt dat verschillende directoraten maatregelen voorstellen die elkaar tegenwerken; 28. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat de Commissie in het zesde milieuactieprogramma (5) wordt verzocht vóór eind 2002 een mededeling in te dienen over gekwantificeerde milieudoelen voor een duurzaam vervoersstelsel in het kader van het EU&nbhy;doel de uitworp van broeikasgassen met 8% terug te dringen; 29. wijst erop dat alle motorvoertuigen moeten worden opgenomen in de strategie van de Gemeenschap ter beperking van de CO 2 -uitstoot en verzoekt de Commissie derhalve wetgeving voor te stellen tot beperking van de CO 2 -uitstoot door lichte en zware voertuigen en onderhandelingen met de automobielindustrie op gang te brengen over een vrijwillige verplichting ook de CO 2 -uitworp van de steeds populairdere bedrijfsvoertuigen en lichte vrachtwagens terug te dringen; 30. acht het van wezenlijke betekenis dat ook de vervoerssector bijdraagt tot verwezenlijking van de Kyotodoelstelling de uitstoot van CO 2 met 8% terug te dringen en is derhalve van mening dat de vrijwillige overeenkomst van de Vereniging van Europese automobielconstructeurs inzake CO 2 -uitstoot moet worden herzien op basis van de controleresultaten van het verslag van 2003; 31. wijst erop dat het noodzakelijk is het vervoer aan de hand van zo doelmatig mogelijke vervoerswetgeving te doen verlopen en dat de milieukosten derhalve voor alle soorten vervoer moeten worden opgenomen met het oog op gelijke mededingingsomstandigheden en om de attitude ten aanzien van vervoer te veranderen; de overheidssector dient door middel van investeringen soorten vervoer aan te moedigen die de beginselen van duurzaamheid en bescherming van het klimaat naleven; 32. steunt alle voorgestelde maatregelen waarmee een evenwichtige verhouding tussen de takken van vervoer kan worden bereikt, de huidige benutting van de infrastructuur kan worden verbeterd en een evenwichtiger aanrekening van de vervoerskosten kan worden gerealiseerd; 33. wijst erop dat het belangrijk is eventuele belemmeringen weg te nemen voor het bevorderen van andere vervoerswetten met het oog op minder uitstoot en de vervoerssteun aan gecombineerd vervoer te bevorderen; 34. wijst erop dat economische instrumenten op marktvoorwaarden brandstoffen en technieken moeten bevorderen die weinig of geen uitstoot veroorzaken; acht een voorstel inzake een uniforme brandstofbelasting positief, maar is van mening dat minimumniveaus noodzakelijk zijn zodat lidstaten hun niveaus niet hoeven te verlagen en opdat hen geen mogelijkheid tot sturing wordt ontnomen zodat zij hun deel van de EU-maatregelen kunnen verwezenlijken; 35. wijst erop dat de betrekkelijk weifelende aanpak van de Commissie en de weifelende houding van de Raad ten aanzien van belastingharmonisatie in de sector vervoer en het ontbreken van alomvattende wetgevende instrumenten terwijl tegelijkertijd de richtlijn inzake de handel in vergunningen voor de uitworp van broeikasgassen wordt aangenomen, ongewilde distorsies tot gevolg kunnen hebben bij voorbeeld tussen vrachtvervoer per spoor en over de weg; dringt er derhalve op aan dat zo spoedig mogelijk doelmatige stuurinstrumenten voor de vervoerssector worden voorgesteld en aangenomen; 36. acht het voorstel voor bevordering van het gebruik van biobrandstoffen in de sector vervoer uiterst belangrijk en de eis in het vervoer biobrandstoffen te gebruiken redelijk, maar wijst erop dat de kosten voor vermindering van de CO 2 -uitstoot (ongeveer 100 € per ton) zeer hoog zijn; dringt er derhalve op aan voorrang te geven aan het steunen van in milieuopzicht doelmatige biobrandstoffen en aan de bevordering van de technologische vernieuwing in deze sector; Industriesector 37. spreekt zijn waardering uit voor het voornemen van de Commissie een voorstel voor een kaderrichtlijn in te dienen inzake fluorhoudende gassen, die gericht is op beperking van de uitstoot in alle sectoren via beperking en controle van deze gassen en via beperking van afzetmogelijkheden en gebruik voor enkele toepassingen; beschouwt de aanstaande vermindering van de uitstoot van gefluoreerde gassen en een betere controle als maatregelen die kostenefficiënt zijn en goed voor het milieu; 38. acht het van belang dat alle toepassingsgebieden onder het voorstel vallen en is van mening dat de werkzaamheden in verband met de doelstellingen ozonlaag en klimaat in het kader van de milieuwerkzaamheden van de EU in de sector koeling/klimaat en steun voor nieuwe technieken moeten worden gecoördineerd; Volgende stappen 39. dringt erop aan dat de door de Commissie in de mededeling aan de orde gestelde maatregelen zo spoedig mogelijk worden omgezet en dat verdere maatregelen die worden opgesomd in het Europees klimaatbeschermingsprogramma zo spoedig mogelijk worden vertaald in concrete wetgevingsinitiatieven; in dit kader dienen maatregelen die overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel beter op Europees niveau kunnen worden genomen, die snel kunnen worden uitgevoerd en die bijzonder rendabel zijn, versneld in behandeling te worden genomen; 40. verzoekt de Commissie het Europees Parlement volledig op de hoogte te houden van de vooruitgang die in verband met het programma inzake klimaatverandering wordt geboekt op het gebied van bepaling van specifieke strategieën en maatregelen en de maatregelen waarover wordt gesproken, en de voorstellen van het Parlement in overweging te nemen; o o o 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 54 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2, 74, lid 1 en 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0054/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0294/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 september 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toekenning van communautaire financiële bijstand om de milieuprestaties van het vrachtvervoersysteem te verbeteren HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 71, lid 1, en 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Europese Raad die op 15 en 16 juni 2001 in Gothenburg is gehouden, heeft verklaard dat een verschuiving in het evenwicht tussen de vervoersmodaliteiten centraal staat in de strategie voor duurzame ontwikkeling. (2) Wanneer geen afdoende actie wordt ondernomen, zal het totale vrachtvervoer over de weg in Europa tot 2010 met ongeveer 50% toenemen. Dit komt overeen met een groei van het internationale vrachtvervoer over de weg van ongeveer 12 miljard tkm per jaar. (3) In haar Witboek - het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen (6) heeft de Commissie voorgesteld om maatregelen te treffen waardoor de vervoersmodaliteiten in 2010 weer hetzelfde marktaandeel zouden moeten hebben als in 1998. Dit vormt de voorbereiding op een verschuiving van het evenwicht vanaf 2010. (4) Er dient een programma te worden opgezet, hierna het "Marco Polo-programma" genoemd, om de milieuprestaties van het vrachtvervoersysteem in de Gemeenschap en de intermodaliteit te verbeteren. Het programma moet ertoe bijdragen dat de congestie in het vrachtverkeer over de weg wordt gereduceerd en de verwachte totale toename van het internationale vrachtverkeer over de weg verschuift naar de korte vaart, het spoorvervoer en de binnenvaart. (5) Het Marco Polo-programma omvat drie soorten acties: (1) modal-shiftacties die tot doel hebben om onder de huidige marktomstandigheden zoveel mogelijk vracht van het wegvervoer over te hevelen naar de milieuvriendelijkere vervoerstakken korte vaart, spoorvervoer en binnenvaart; dergelijke acties mogen niet tot een verschuiving van het vervoer binnen de vervoerstakken korte vaart, spoorvervoer en binnenvaart leiden, tenzij daardoor het aandeel van het vrachtvervoer over de weg in de vervoersketen substantieel wordt verminderd; (2) katalysatoracties die de wijze waarop het vrachtvervoer buiten de weg in de Gemeenschap wordt uitgevoerd, moeten wijzigen; (3) gemeenschappelijke leeracties die de kennis in de logistieke sector van het vrachtvervoer moeten verbeteren en geavanceerde samenwerkingsmethodes en &nbhy;procedures op de vrachtvervoersmarkt moeten bevorderen en tevens de gemeenschappelijke politieke wilsvorming met betrekking tot grensoverschrijdende vervoersprojecten moeten ondersteunen; de katalysatoracties en leeracties mogen niet leiden tot een verschuiving van het vervoer binnen de vervoerstakken korte vaart, spoorvervoer of binnenvaart onderling . (6) Bij de acties moet het grondgebied van minstens twee landen betrokken zijn. Indien deze twee landen lidstaten zijn of andere landen die aan het programma deelnemen overeenkomstig de voorwaarden van de verordening, worden in het kader van het programma de te betalen kosten aan de deelnemende ondernemingen terugbetaald binnen de door de verordening gestelde grenzen. (7) Aanvragers moeten de mogelijkheid hebben projecten in te dienen die zo goed mogelijk inspelen op de huidige behoeften van de markt. Geschikte projecten mogen bijgevolg niet worden afgeremd door een al te stringente definitie van in aanmerking komende acties. (8) De resultaten van de katalysator- en gemeenschappelijke leeracties van het programma moeten in voldoende mate worden verspreid om navolging, publiciteit en transparantheid te bewerkstelligen. (9) Tijdens de selectieprocedure van de projecten en gedurende de looptijd van het project moet aan de hand van duidelijk vastgestelde criteria ervoor worden gezorgd dat het geselecteerde project werkelijk bijdraagt tot het gemeenschappelijk vervoersbeleid en niet leidt tot concurrentievervalsing die strijdig is met het gemeenschappelijk belang . Derhalve moet de Commissie de tenuitvoerlegging van deze verordening evalueren. Uiterlijk op 31 december 2005 moet zij een evaluatierapport voorleggen over de resultaten van het Marco Polo-programma, zo nodig vergezeld van een voorstel tot wijziging van deze verordening. In dit evaluatierapport moet in het bijzonder de mogelijkheid aan de orde komen van een eventuele verhoging van de middelen voor het programma, evenals de noodzaak om kredieten ter beschikking te stellen voor het uit de weg ruimen van infrastructurele knelpunten, vooral met betrekking tot projecten die reeds steun ontvangen in het kader van Marco Polo. De begrotingsautoriteit dient de compatibiliteit van de financiële bedragen voor de periode na 2006 met de nieuwe financiële vooruitzichten te beoordelen. (10) Aangezien het doel van het voorgestelde programma niet in voldoende mate door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de werkingssfeer van het programma, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag maatregelen vaststellen. Overeenkomstig het in dat artikel neergelegde proportionaliteitsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om die doelstelling te bereiken. (11) Overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) dienen maatregelen voor de uitvoering van deze verordening te worden vastgesteld volgens de raadplegingsprocedure van artikel 3 van dat besluit. (12) In deze verordening is overeenkomstig punt 33 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (8) een financieel referentiebedrag voor de gehele looptijd van het programma opgenomen, zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden van de begrotingsautoriteit als omschreven in het Verdrag. De financiering na 2006 is afhankelijk van de goedkeuring door de begrotingsautoriteit. (13) Om de financiering in het kader van deze verordening op de meest doelmatige en vlotte wijze te beheren, dient deze verordening zo spoedig mogelijk nadat zij is vastgesteld in werking te treden, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Onderwerp, definities en werkingssfeer Artikel 1 Onderwerp 1. Bij deze verordening wordt voor de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2010 één uniek instrument voor de financiering van acties om congestie op de wegen te verminderen en de milieuprestaties van het vervoerssysteem en het intermodale vervoer te verbeteren, ingesteld, hierna het "Marco Polo-programma" genoemd. 2. Het Marco Polo-programma draagt bij tot de handhaving van het aandeel van de verschillende vervoersmodaliteiten in het vrachtvervoer op het niveau van 1998. Om deze doelstelling te bereiken wordt steun verleend aan acties op het gebied van het vrachtvervoer, logistiek en andere relevante markten. Deze acties moeten ertoe bijdragen dat de milieueffecten van het vrachtvervoer over de weg verminderen. Aan het eind van het programma moet een overheveling van de verwachte jaarlijkse totale toename van het internationale vrachtverkeer over de weg, gemeten in tonkilometers, naar de korte vaart, het spoorvervoer en de binnenvaart zijn bereikt. De uitvoering van het programma is erop gericht met de beschikbare middelen zo groot mogelijke milieuvoordelen te behalen. Artikel 2 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Werkingssfeer 1. Deze verordening is van toepassing op modal-shiftacties, katalysatoracties en gemeenschappelijke leeracties; 2. Wanneer een actie zich uitstrekt tot het grondgebied van een derde land, worden kosten welke op het grondgebied van dat land ontstaan niet door het programma gedekt, behalve in de in de leden 3 en 4 van dit artikel vermelde omstandigheden. 3. Het onderhavig programma staat open voor deelname door alle toetredingskandidaten. Voor de deelname gelden de in de associatieovereenkomsten met deze landen gestelde voorwaarden alsmede de regels die zijn vastgelegd in het besluit van de Associatieraad voor ieder betrokken land. 4. Het onderhavig programma staat ook open voor deelname door lidstaten van de EVA en de EER alsmede voor Turkije op basis van aanvullende kredieten en overeenkomstig de met deze landen af te spreken procedures. HOOFDSTUK II In aanmerking komende indieners en acties Artikel 4 In aanmerking komende indieners 1. Projecten moeten worden ingediend door een consortium van twee of meer ondernemingen die zijn gevestigd in ten minste twee verschillende lidstaten of landen die deelnemen overeenkomstig artikel 3, leden 3 en 4 . Ondernemingen die buiten de Gemeenschap en buiten een land dat deelneemt overeenkomstig artikel 3, leden 3 en 4 gevestigd zijn kunnen met het project worden geassocieerd. Zij kunnen in het kader van deze verordening geen financiële bijdrage van de Gemeenschap ontvangen. Artikel 5 Modal-shiftacties 1. Modal-shiftacties komen onder de volgende voorwaarden in aanmerking voor financiering in het kader van deze verordening: 2. Financiële bijstand van de Gemeenschap voor modal-shiftacties is beperkt tot een maximum van 30% van alle uit de actie voortvloeiende uitgaven die noodzakelijk zijn om de doelstellingen ervan te bereiken. Deze uitgaven komen voor financiële bijstand van de Gemeenschap in aanmerking, voor zover zij rechtstreeks betrekking hebben op de uitvoering van de actie. Bijkomende infrastructuuruitgaven kunnen eveneens worden vergoed tot een maximum van 30%. Uitgaven waarvoor verplichtingen waren aangegaan op de datum waarop een aanvraag in de selectieprocedure wordt ingediend, komen voor vergoeding in aanmerking. Een bijdrage in de kosten van activa wordt alleen geleverd wanneer die activa gedurende de looptijd van de bijstand uitsluitend voor die actie worden gebruikt zoals omschreven in de subsidieovereenkomst. 3. De financiële bijstand van de Gemeenschap in het kader van lid 2 heeft de vorm van een beloning voor bespaarde externe kosten. Deze beloning geeft de vorm van financiële bijstand van de Gemeenschap, die door de Commissie wordt berekend op basis van de externe kosten die worden bespaard door gebruik te maken van de korte vaart, het spoorvervoer en de binnenvaart in plaats van vrachtvervoer over de weg. De beloning geeft de vorm van een éénmalig bedrag dat is gebaseerd op het aantal tonkilometers dat van het wegvervoer wordt overgeheveld en bedraagt niet meer dan 30% van de voor een actie in aanmerking komende kosten. De Commissie kan zonodig van tijd tot tijd de ontwikkeling van de externe kostenposten waarop de beloning ingevolg dit artikel is gebaseerd, opnieuw bezien. 4. De financiële bijstand van de Gemeenschap voor modal-shiftacties wordt verleend op basis van subsidiecontracten. Normaliter is de maximale looptijd van deze contracten 38 maanden. 5. De minimale subsidiedrempel per modal-shiftacties is 500 000 eUR . 6. De minimale subsidiedrempel bij acties waarbij uitbreiding van bestaande korte vaart-, spoorvervoer- of binnenvaartactiviteiten een toename van het vervoer via de weg opvangt, is 250 000 EUR. Artikel 6 Katalysatoracties 1. Katalysatoracties komen onder de volgende voorwaarden in aanmerking voor financiering in het kader van deze verordening: 2. De resultaten en methodes van katalysatoracties worden verspreid. De artikelen 18 en 19 van Besluit 1999/65/EG van de Raad van 22 december 1998 betreffende de regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten, en inzake de verspreiding van de onderzoeksresultaten ter uitvoering van het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap (1998-2002) (10) zijn mutatis mutandis gewoonlijk van toepassing. 3. Financiële bijstand van de Gemeenschap voor katalysatoracties is beperkt tot een maximum van 35% van alle uit de actie voortvloeiende uitgaven die noodzakelijk zijn om de doelstellingen ervan te bereiken. Deze uitgaven komen voor financiële bijstand van de Gemeenschap in aanmerking, voor zover zij rechtstreeks betrekking hebben op de uitvoering van de actie. De uitgaven voor bijkomende maatregelen in verband met infrastructuurwerken en voorbereidende maatregelen in verband met de actie kunnen eveneens worden vergoed tot een maximum van 35%. Uitgaven waarvoor verplichtingen waren aangegaan op de datum waarop een aanvraag in de selectieprocedure wordt ingediend, komen voor vergoeding in aanmerking , op voorwaarde dat definitief goedkeuring wordt gegeven voor communautaire financiering . Een bijdrage in de kosten van activa wordt alleen geleverd wanneer die activa gedurende de looptijd van de bijstand uitsluitend voor die actie worden gebruikt zoals omschreven in de subsidieovereenkomst. 4. De financiële bijstand van de Gemeenschap voor katalysatoracties wordt verleend op basis van subsidiecontracten met de nodige bepalingen inzake sturing en monitoring. Normaliter is de maximale looptijd van deze contracten 50 maanden. 5. Op het ogenblik van de eerste bekendmaking van de uitnodiging om katalysatoracties in het kader van deze verordening voor te stellen, of daarvoor, maakt de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend welke politieke prioritaire doelstellingen voor die acties in de selectieprocedure gelden. Zij legt extra nadruk op acties die zich specifiek richten op een betere voorziening in de behoefte aan vervoer over zee . De Commissie kan de politieke prioritaire doelstellingen op gezette tijden herzien. 6. De minimale subsidiedrempel per katalysatoractie is 1,5 miljoen EUR . Artikel 7 Gemeenschappelijke leeracties 1. Gemeenschappelijke leeracties komen onder de volgende voorwaarden in aanmerking voor financiering in het kader van deze verordening: 2. De resultaten en methodes van gemeenschappelijke leeracties worden verspreid. De artikelen 18 en 19 van Besluit 1999/65/EG zijn mutatis mutandis van toepassing. 3. Financiële bijstand van de Gemeenschap voor gemeenschappelijke leeracties is beperkt tot een maximum van 50% van alle uit de actie voortvloeiende uitgaven en kosten die nodig zijn om de doelstellingen ervan te bereiken. Deze uitgaven komen voor financiële steun van de Gemeenschap in aanmerking, voor zover zij rechtstreeks betrekking hebben op de uitvoering van de actie. Uitgaven waarvoor verplichtingen waren aangegaan op de datum waarop een aanvraag in de selectieprocedure wordt ingediend, komen voor vergoeding in aanmerking , op voorwaarde dat definitief goedkeuring wordt gegeven voor communautaire financiering . Een bijdrage in de kosten van activa wordt alleen geleverd wanneer die activa gedurende de looptijd van de bijstand uitsluitend voor die actie worden gebruikt zoals omschreven in de subsidieovereenkomst. 4. De financiële bijstand van de Gemeenschap voor gemeenschappelijke leeracties wordt verleend op basis van subsidiecontracten met de nodige bepalingen inzake sturing en monitoring. Normaliter is de maximale looptijd van het contract 26 maanden. 5. Op het ogenblik van de eerste bekendmaking van de uitnodiging om gemeenschappelijke leeracties in het kader van deze verordening voor te stellen, of daarvoor, maakt de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend welke politieke prioritaire doelstellingen voor die acties in de selectieprocedure gelden. De Commissie kan de politieke prioritaire doelstellingen op gezette tijden herzien. 6. De minimale subsidiedrempel per gemeenschappelijke leeractie is 250 000 EUR. Artikel 8 Gedetailleerde regels De Commissie stelt voor acties in het kader van deze verordening volgens de in artikel 11, lid 2, bedoelde procedure gedetailleerde regels vast voor de procedure voor indiening, selectie, uitvoering en verspreiding en voor de rapportage en verificatie over afzonderlijke projecten. De Commissie stelt eveneens gedetailleerde regels vast voor de procedure met betrekking tot de intrekking van financiële steun in geval van niet-naleving van de regels en/of de doelstellingen van deze verordening. HOOFDSTUK III Indiening en selectie van projecten Artikel 9 Indiening van projecten Voorstellen voor acties worden bij de Commissie ingediend volgens de krachtens artikel 8 vastgestelde gedetailleerde instructies. Het ingediende voorstel moet alle elementen bevatten waarover de Commissie moet beschikken om een selectie overeenkomstig artikel 10 te maken. Artikel 10 Selectie van projecten – Toekenning van financiële bijstand Ingediende projecten worden door de Commissie beoordeeld. De Commissie neemt een besluit over de toekenning van financiële steun in het kader van deze verordening, waarbij voor de selectie van het project rekening wordt gehouden met de in artikel 1 genoemde doelstelling en de in de artikelen 5, 6 en 7, al naargelang hetgeen van toepassing is, genoemde voorwaarden. Bij de selectie zal rekening worden gehouden met de respectievelijke milieu- verdiensten van de voorgestelde acties en hun bijdrage tot vermindering van de congestie op de wegen. Dit besluit wordt genomen volgens de in artikel 11, lid 2, van deze verordening bedoelde procedure. De Commissie stelt de begunstigden en de lidstaten van haar besluit in kennis. HOOFDSTUK IV SLOTBEPALINGEN Artikel 11 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen is de raadplegingsprocedure van artikel 3 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de artikelen 7 en 8 daarvan . Artikel 12 Budget Het financiële kader voor de uitvoering van het Marco Polo-programma voor de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2007 bedraagt 115 miljoen EUR. Voor steunverlening in de periode na 2006 is de goedkeuring van de begrotingsautoriteit vereist. Tot besluit van de tussentijdse evaluatie van het programma wordt aan de begrotingsautoriteit verslag uitgebracht over de benutting en implementatie van het programma en van de daarvoor beschikbare middelen. Indien op dat moment voor 33% van de beschikbare middelen geen betalingsverplichtingen zijn aangegaan, wordt het daarmee overeenkomende bedrag opgenomen in de prestatiereserve. Over de middelen waarvoor aan het einde van de programmaperiode nog geen betalingsverplichtingen zijn aangegaan, wordt een begrotingsbesluit genomen om te bepalen welke maatregelen dienen te worden genomen. De jaarlijkse kredieten worden in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure door de begrotingsautoriteit goedgekeurd. Artikel 13 Voorziening voor begeleidende maatregelen en evaluatie van het programma Voor begeleidende maatregelen en onafhankelijke evaluatie van de uitvoering van de verordening wordt ten hoogste 5% van de begrotingsmiddelen waarin deze verordening voorziet, gereserveerd. Artikel 14 Evaluatie Uiterlijk op 31 december 2005 legt de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's een beoordelingsverslag voor over de resultaten van het Marco Polo-programma in het licht van de doelstelling van dat programma, zonodig vergezeld van een voorstel tot wijziging van deze verordening. In het evaluatierapport moet in het bijzonder onderzoek worden gedaan naar een eventuele verhoging van de middelen voor het programma, evenals naar de noodzaak om kredieten ter beschikking te stellen voor het uit de weg ruimen van infrastructurele knelpunten, vooral met betrekking tot projecten die reeds steun ontvangen in het kader van Marco Polo. Jaarlijks legt de Commissie bij de indiening van het voorontwerp van begroting aan de begrotingsautoriteit tevens de resultaten voor van de kwantitatieve en kwalitatieve evaluatie, gebaseerd op het jaarlijkse implementatieplan en op prestatie-indicatoren. Artikel 15 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 13 ) (1) , – gelet op het artikel 61, onder c) van het EG-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67 van het EG-Verdrag (C5-0049/2002), – gezien de herziene tekst voor een richtlijn van de Raad (10856/2002 - C5-0423/2002), – gelet op artikel 67 en artikel 61, lid 4 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0312/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 416 ), – gelet op de artikelen 128 en 129 van het EG-Verdrag, – gezien het besluit van de Raad van 18 februari 2002 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2002 (1) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2002 inzake de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 24 oktober 2001, inzake een voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2002 (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 oktober 2001 over de mededeling van de Commissie over het ontwerp gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid 2001 (4) , – gezien het besluit van de Raad van 19 januari 2001 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2001 (5) , – gezien het besluit van de Raad van 13 maart 2000 betreffende richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2000 (6) , – gezien de resolutie van de Raad van 22 februari 1999 inzake de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1999 (7) , – gezien naar de resolutie van de Raad van 15 december 1997 inzake de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1998 (8) , – gezien de mededeling van de Commissie inzake een agenda voor het sociaal beleid ( COM(2000) 379 ), – gezien de mededeling van de Commissie betreffende de steun van het Europees Sociaal Fonds aan de Europese werkgelegenheidsstrategie ( COM(2001) 16 ), – onder verwijzing naar zijn standpunt van 23 oktober 2001 over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad over een besluit van het Europees Parlement en de Raad inzake communautaire stimuleringsmaatregelen op het gebied van de werkgelegenheid (9) en over het voorstel van de Commissie ter zake ( COM(2000) 459 ) (10) , – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 23 en 24 maart 2000 in Lissabon, de Europese Raad van 15 en 16 juni 2001 in Göteborg, de Europese Raad van 23 en 24 maart 2001 in Stockholm, en de Europese Raad van 15 en 16 maart 2002 in Barcelona, – gezien het verslag namens de Commissie over de gevolgen van de uitbreiding naar het Oosten voor de werkgelegenheid en de arbeidsmarkten in de lidstaten van de EU, – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0301/2002), A. overwegende dat uit een eerste evaluatie blijkt dat de Europese Werkgelegenheidsstrategie (EWS) tot dusverre vrij goed is geslaagd, B. overwegende dat de evaluatie betrekking heeft op de inhoud van het beleid (richtsnoeren, aanbevelingen en prioriteiten) en op de open coördinatiemethode (OCM), C. overwegende dat (met name langdurige) werkloosheid een van de belangrijkste oorzaken is van maatschappelijke uitsluiting in Europa, ondanks het feit dat de arbeidsmarkt eind jaren 1990 is gegroeid, D. overwegende dat de schepping van werkgelegenheid de komende jaren in tal van huidige en toekomstige lidstaten het voornaamste probleem wordt, omdat zelfs degelijk opgezette en gerichte inzetbaarheidssteun slechts geringe effecten kan hebben als er niet genoeg banen zijn, E. overwegende dat de bevordering van flexibel werk een belangrijk bestanddeel is van de schepping van nieuwe banen en de opneming van maatschappelijk buitengesloten groepen in de arbeidsmarkt, F. overwegende dat de pijler ondernemerschap is beheerst door een beperkte MKB-optiek en passieve beleidsmaatregelen (wegnemen van belemmeringen), en niet door dynamisch mobilisatiebeleid, G. overwegende dat de doelstelling van de aanpassingspijler nog steeds onduidelijk is met betrekking tot de werkgelegenheidsdoelen van de EWS en er behoefte aan heeft dat de sociale partners zich in versterkte mate inzetten voor bevordering, aanmoediging en ontwikkeling van onderhandelingen en formulering van overeenkomsten ter modernisering van de wijze waarop het werk wordt ingericht, om te voldoen aan de eisen op het gebied van productiviteit en mededinging waarvoor bedrijven zich gesteld zien, ter verhoging van de kwaliteit van het werk en ter vergroting van de veiligheid ervan, H. overwegende dat de pijler gelijke kansen zo relevant en belangrijk blijkt te zijn dat hij is aangevuld met een nieuw horizontaal richtsnoer , I. overwegende dat de Commissie de belangrijke relatie erkent die er bestaat tussen een hogere kwaliteit van werk en werkgelegenheid en productiviteit, J. overwegende dat de arbeidsmarkten van de nieuwe lidstaten het hoofd moeten bieden aan problemen die in hoge mate lijken op de problemen in de huidige lidstaten, maar dat er niettemin ernstige overgangsproblemen bestaan en dat dit moet doorklinken in het herziene document met richtsnoeren, K. overwegende dat de besluiten die in Lissabon zijn genomen over de EWS voor de EU een gerichter werkgelegenheidsstrategie hebben opgeleverd in het kader waarvan de nadruk valt op een dynamische kenniseconomie, en de aanzet hebben gegeven tot coördinatie van het macro-economische, sociale en werkgelegenheidsbeleid en dat tijdens de Top van Barcelona overeenstemming is bereikt over de noodzaak de tijdschema's voor de goedkeuring van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en van het jaarlijkse Werkgelegenheidspakket op elkaar af te stemmen; overwegende dat deze rationalisatie nodig is om te zorgen voor aansluiting op de even belangrijke, elkaar ondersteunende economische, werkgelegenheids- en sociale processen, L. overwegende de noodzaak de EWS op te nemen in het nationale, regionale en plaatselijke werkgelegenheidsbeleid in de lidstaten, en in het ESF-beleid, M. overwegende dat in de mededeling van de Commissie onvoldoende wordt ingegaan op het belang van correcte tenuitvoerlegging van de EWS in de lidstaten hetgeen veronderstelt dat de toekomstige opzet van de richtsnoeren een zekere stabiliteit vertoont, N. overwegende dat in een kritische beoordeling van de lidstaten wordt gewezen op de uiterst korte voorbereidingsperioden voor de tenuitvoerlegging van de Europese Werkgelegenheidsstrategie met het gevolg dat de positieve gevolgen van de maatregelen op het gebied van werkgelegenheid in de meeste gevallen nog niet waarneembaar zijn, O. overwegende dat het van belang is dat in het kader van het coördinatiebeleid ten volle rekening wordt gehouden met de op het Verdrag gebaseerde betrekkingen tussen Commissie en lidstaten, P. overwegende dat het parlement of de parlementen in de lidstaten een essentiële rol spelen op het gebied van de wettigheid en democratische verantwoording van alle vormen van werkgelegenheidsbeleid in de lidstaten, Q. overwegend dat de WTO wat het werkgelegenheidsbeleid betreft een bruikbare methode van tenuitvoerlegging van beleid vormt, R. overwegende dat aan het Europees Parlement ook met betrekking tot aspecten van het werkgelegenheidsbeleid waarop de OCM-procedure van toepassing is, een op medebeslissing gebaseerde taak moet worden toegekend, 1. verzoekt de Commissie bijzondere nadruk te leggen op schepping van werkgelegenheid en op mobilisatie voor het scheppen van werkgelegenheid om de werkloosheid terug te dringen op basis van brede samenwerkingsverbanden; 2. verzoekt de Commissie na te gaan waarom de economische groei in de Gemeenschap zo laag is en voorstellen in te dienen ter bevordering van een doelmatige groei van betekenis om de vraag naar arbeid op te voeren; 3. verzoekt de Commissie de wezenlijke rol te specificeren en uit te breiden die de sociale partners spelen in alle sectoren die betrekking hebben op de organisatie van het werk en de arbeidsomstandigheden; 4. wijst met nadruk op de betekenis van gelijke kansen voor mannen en vrouwen als onlosmakelijk bestanddeel van de fundamentele werkgelegenheidsdoelen waarop de Europese Unie zich heeft vastgelegd; verzoekt de Commissie meer aandacht te geven aan het aspect gelijke kansen en een beleid te voeren dat de werkgelegenheid voor vrouwen steunt en hen beschermt tegen verschillen in beloning en onzekere werkomstandigheden en arbeidsvoorwaarden; 5. verzoekt de Commissie de nadruk op werkgelegenheidsstrategieën die zijn opgezet met het oog op de ontwikkeling van plaatselijke en regionale arbeidsmarkten in stedelijke en plattelandsgebieden te handhaven en op te voeren en de initiatieven voor het aantrekken van productieve investeringen nieuw leven in te blazen en daardoor het economisch evenwicht, de sociale samenhang en de werkgelegenheid in minder ontwikkelde gebieden en regio's te bevorderen; 6. verzoekt de Commissie in nauwe samenwerking met de Europese sociale partners en immigrantenorganisaties de integratie van legale immigranten in de arbeidsmarkt te bevorderen; 7. stelt vast dat het percentage probleemgroepen die actief zijn op de arbeidsmarkt niet is verbeterd ten opzichte van de werkende bevolking in het algemeen; verzoekt de Commissie derhalve in aansluiting op hun specifieke behoeften op gediscrimineerde probleemgroepen gerichte alomvattende preventieve en actieve vormen van werkgelegenheidsbeleid te blijven bevorderen; met inbegrip van een baan voor werknemers die tijdens hun actieve leven gehandicapt raken; 8. verzoekt de Commissie te bezien of de EWS eventueel niet zou moeten worden aangepast, niet in het minst met betrekking tot arbeidsmarktinstellingen, administratieve kaders binnen de OCM en andere niet-economische factoren, met het oog op vergemakkelijking van de aanstaande uitbreiding van de Europese arbeidsmarkt; 9. wijst erop dat de kwaliteit van het werk even belangrijk is als de hoeveelheid banen en dat eenieder, zelfs de kwetsbaarste groepen, moeten beschikken over goede arbeidsomstandigheden op het gebied van lonen, werktijden, sociale zekerheid en werknemersrechten; 10. verzoekt de Commissie het toenemende probleem van heterogeniteit en afwijkende ontwikkelingen op de Europese arbeidsmarkt te onderzoeken, hiermee in het kader van de herziening van de EWS rekening te houden en de lidstaten te verzoeken dit in hun NAP's in overweging te nemen; 11. verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te nemen met betrekking tot de regelgeving en prioriteiten van het ESF- en EQUAL, zodat tussen deze twee alsook tussen EWS en NAP's het verband wordt verstevigd en de interactie verbeterd ; 12. verzoekt de Commissie wijzigingen van het Europese werkgelegenheidsproces voor te stellen zodat dit zich ontwikkelt tot een uit vele niveaus bestaand proces waarin plaatselijke, regionale, nationale en Europese actoren - met inbegrip van NGO'S en andere actoren uit het maatschappelijk middenveld - betrokken zijn bij interactie in twee richtingen en waarin plaatselijke en regionale beleidservaringen vanaf de wortels worden medegedeeld en nationale en Europese strategieën van bovenaf worden medegedeeld in een aanhoudend leer- en ontwikkelingsproces; 13. verzoekt de Commissie na te gaan hoe het OCM-repertoire verder moet worden ontwikkeld tot een patroon van samenwerking op basis van gelijkheid en onderling respect tussen instellingen en lidstaten; 14. verzoekt de Commissie aan de Raad en de lidstaten voor te stellen dat het nationale actieprogramma, waarover iedere lidstaat verplicht is te beschikken, door het parlement of de parlementen in de lidstaten in kwestie wordt behandeld, nadat kennis is genomen van de richtsnoeren en aanbevelingen in het jaarlijkse werkgelegenheidspakket; 15. spreekt zijn waardering uit voor de recente mededeling van de Commissie over de stroomlijning van de jaarlijkse coördinatiecycli voor het economisch en werkgelegenheidsbeleid ( COM(2002) 487 ), die in het kader van het proces van Lissabon zijn bepaald; 16. erkent dat een gestroomlijnde cyclus voor beleidscoördinatie door de Raad moet worden vastgesteld overeenkomstig de beginselen van het Verdrag van Amsterdam (bij gekwalificeerde meerderheid), maar blijft erop hameren dat het Verdrag moet worden gewijzigd zodat het Europees Parlement het recht van medebeslissing krijgt ten aanzien van de volledige cyclus van het coördinatiebeleid en de bestandedelen daarvan; gaat ervan uit dat deze verbetering door de Europese Conventie voor het nieuwe Verdrag wordt voorgesteld ; 17. wijst erop dat de diverse samenstellingen van de Raad onder leiding van de Europese Raad hun werkzaamheden beter moeten coördineren op voet van gelijkheid; wijst er eveneens op dat de onontbeerlijke rol van de sociale partners moet worden uitgebreid, zoals de sociale partners tijdens de Europese Raad van Laken hebben gevraagd; 18. is van mening dat de economische richtsnoeren en de werkgelegenheidsstrategie op middellange termijn moeten worden opgenomen in een plan voor het economisch, sociaal en werkgelegenheidsbeleid dat door iedere nieuwe Commissie in overleg met de sociale partners wordt voorgesteld en door de Raad en het nieuw gekozen Europees Parlement wordt goedgekeurd; 19. verzoekt de Commissie de kandidaat-lidstaten te betrekken in het proces en in de open-coördinatiemethode ten einde de Europese Werkgelegenheidsstrategie en de doelen van de strategie van Lissabon te kunnen verwezenlijken; 20. wijst er met klem op dat op Europees, maar ook op nationaal niveau hoge doelen moeten worden gesteld die gekoppeld zijn aan nauwkeurige indicatoren om te meten en controleren welke resultaten de lidstaten boeken bij de tenuitvoerlegging van deze richtsnoeren; 21. stelt vast dat vrouwenorganisaties en regionale overheden een belangrijke rol hebben gespeeld bij de opstelling van een beleid dat gericht is op duurzame ontwikkeling en bestrijding van werkloosheid; 22. betreurt dat tal van lidstaten van de EU in hun NAP's geen werkgelegenheidspercentages voor vrouwen hebben vastgesteld. Ondanks deze stijging van de werkgelegenheid ligt het aantal werkende vrouwen nog steeds ongeveer 5% onder het in Lissabon gestelde doel. Statistisch ligt het aantal werkende vrouwen ca. 17% lager dan het aantal werkende mannen; 23. verzoekt de lidstaten nogmaals te bevorderen dat vrouwen meer toegang hebben tot onderwijs en beroepsopleiding; spreekt zijn waardering uit voor het in het richtsnoer opgenomen initiatief geslachtsspecifieke discriminatie op het gebied van beschikbaarheid van algemeen en beroepsonderwijs te bestrijden; 24. neemt kennis van de initiatieven van lidstaten arbeid en gezinsleven op elkaar te doen aansluiten, maar acht de tot dusverre geboekte vooruitgang nog beperkt; steunt derhalve de oproep van de Commissie aan de lidstaten de sociale partners zich te verplichten tot totstandbrenging van gezinsvriendelijker arbeidsomstandigheden; stelt in dit verband vast dat de lidstaten kwantitatieve doelen dienen vast te stellen ter verbetering van de faciliteiten voor de opvang van kinderen en andere personen ten laste, en dat zij specifieke nationale doelen moeten bepalen; 25. verzoekt het bedrijfsleven meer belang te hechten aan de gezinsvriendelijke structuur van de arbeid zodat een eerlijke verdeling van gezinsverplichtingen mogelijk wordt; één manier om dit te verwezenlijken zou bestaan uit een soepeler verdeling van ouderschapsverlof of maatregelen ter begeleiding van de terugkeer in het arbeidsproces in aansluiting op ouderschapsverlof; verzoekt de lidstaten er in dit verband op toe te zien dat ouders niet worden benadeeld wanneer zij trachten werk en gezinsleven met elkaar te combineren; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de sociale partners.