(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5762/1/2002 – C5&nbhy;0182/2002) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het gewijzigde voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 137 ) (3) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2001) 737 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0231/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 4 juli 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../ 2002 van het Europees Parlement en de Raad betreffende afvalstoffenstatistieken HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 285, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (5) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Gemeenschap heeft behoefte aan regelmatige communautaire statistieken over het vrijkomen en het beheer van bedrijfsafval en huishoudelijk afval voor het toezicht op de toepassing van het afvalstoffenbeleid; dat vormt de grondslag voor het toezicht op de inachtneming van de beginselen van maximale terugwinning en veilige verwijdering. Statistische instrumenten zijn echter ook nodig voor de beoordeling van de inachtneming van het beginsel van afvalpreventie en voor het leggen van een verband tussen gegevens over afvalproductie en wereldwijde, nationale en regionale inventarisaties van het gebruik van hulpbronnen. (2) De begrippen voor de beschrijving van afval en afvalbeheer moeten worden gedefinieerd om de vergelijkbaarheid van de afvalstoffenstatistieken te waarborgen. (3) Ten behoeve van het afvalstoffenbeleid van de Gemeenschap zijn een aantal uitgangspunten vastgesteld die door afvalproducenten eenheden en afvalbeheerders moeten worden nageleefd. Zulks vereist toezicht in de verschillende stadia van de afvalstroom: bij het vrijkomen, de inzameling, de terugwinning en de verwijdering. (4) Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek (7) vormt het referentiekader voor de bepalingen van deze verordening. (5) Om vergelijkbare resultaten te verkrijgen moeten binnen een bepaalde termijn na het einde van het referentiejaar afvalstoffenstatistieken volgens de vastgestelde indeling in een geschikte vorm worden opgesteld. (6) Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, zoals vervat in artikel 5 van hetVerdrag, kande doelstelling van de overwogen maatregel, namelijk het vaststellen van regels voor de opstelling van communautaire afvalstoffenstatistieken inzake het vrijkomen, de terugwinning en de verwijdering van afvalstoffen onvoldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt, daar de begrippen voor de beschrijving van afval en afvalbeheer moeten worden gedefinieerd om te waarborgen dat de door de lidstaten verstrekte statistieken vergelijkbaar zijn, en kan die doelstelling derhalve beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. Deze verordening en gaat niet verder dan hetgeen nodig is voor het bereiken van die doelstelling. (7) De lidstaten hebben voor de opstelling van hun afvalstoffenstatistieken wellicht een overgangsperiode nodig wat alle of sommige economische activiteiten A, B en G tot Q van de bij Verordening (EEG) nr. 3037/90 van de Raad van 9 oktober 1990 betreffende de statistische nomenclatuur van de economische activiteiten in de Europese Gemeenschap (8) vastgestelde NACE Rev 1 betreft, waarvoor hun nationaal statistisch systeem ingrijpend moet worden aangepast. (8) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9) . (9) Het Comité statistisch programma is door de Commissie geraadpleegd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstelling 1. Doel van deze verordening is, regels vast te stellen voor de opstelling van communautaire statistieken inzake het vrijkomen, de terugwinning en de verwijdering van afvalstoffen. 2. De lidstaten en de Commissie stellen binnen de grenzen van hun respectieve bevoegdheden communautaire statistieken op over het vrijkomen, de terugwinning en de verwijdering van afvalstoffen, met uitzondering van radioactief afval, waarvoor reeds andere wetgeving bestaat. 3. De statistieken omvatten de volgende gebieden: 4. Bij de samenstelling van de statistieken houden de lidstaten en de Commissie zich aan de voornamelijk naar stof ingedeelde statistische nomenclatuur die gegeven is in bijlage III. 5. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 7, lid 2, een equivalentietabel tussen de statistische nomenclatuur van bijlage III en de bij Beschikking 2000/532/EG van de Commissie (11) vastgestelde lijst van afvalstoffen op. Artikel 2 Definities Voor de toepassing en in het kader van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Gegevensverzameling 1. De lidstaten verzamelen onder inachtneming van de volgens de procedure van artikel 7, lid 2, te definiëren kwaliteits&nbhy; en nauwkeurigheidseisen de benodigde gegevens voor de beschrijving van de kenmerken, genoemd in de bijlagen I en II, door middel van: Ter beperking van de belasting voor de respondenten hebben de nationale autoriteiten en de Commissie toegang tot administratieve gegevensbronnen onder de door elke lidstaat en de Commissie binnen de grenzen van hun respectieve bevoegdheden vastgestelde beperkingen en voorwaarden. 2. Ter verlichting van de administratieve belasting voor kleine ondernemingen worden ondernemingen met minder dan tien werknemers uitgesloten van de enquêtes, tenzij zij een significant aandeel in het vrijkomen van afval hebben. 3. De lidstaten stellen de statistische resultaten op volgens de in de bijlagen I en II vastgestelde indeling. 4. De in lid 2 bedoelde uitsluiting moet stroken met de in sectie 7, punt 1, van de bijlagen I en II genoemde doelstellingen inzake dekking en kwaliteit. 5. De lidstaten zenden de resultaten, met inbegrip van vertrouwelijke gegevens, in een passend formaat aan Eurostat toe binnen de in de bijlagen I en II bepaalde termijn na het einde van de referentieperiode. 6. De verwerking van vertrouwelijke gegevens en de in lid 5 bedoelde toezending van dergelijke gegevens vinden plaats overeenkomstig de bestaande communautaire bepalingen inzake statistische geheimhouding. Artikel 4 Overgangsperiode 1. Gedurende een overgangsperiode kan de Commissie volgens de procedure van artikel 7, lid 2, op verzoek van een lidstaat toestaan dat wordt afgeweken van de bepalingen van sectie 5 van de bijlagen I en II. Deze overgangsperiode mag niet langer zijn dan: 2. De in lid 1 bedoelde afwijkingen kunnen een lidstaat slechts worden toegestaan voor de gegevens van het eerste referentiejaar. 3. De Commissie stelt een programma op van door de lidstaten te verrichten pilotstudies naar afval afkomstig van de in lid 1, onder b) genoemde economische activiteiten. De pilotstudies zijn gericht op de ontwikkeling van een methode voor het verkrijgen van gegevens, waarvoor de beginselen voor de communautaire statistiek gelden zoals bedoeld in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 322/97. De Commissie draagt maximaal 100% van de kosten van uitvoering van de pilotstudies. Op grond van de conclusies van de pilotstudies stelt de Commissie overeenkomstig de in artikel 7, lid 2 vermelde procedure de nodige uitvoeringsbepalingen vast. Artikel 5 In&nbhy; en uitvoer van afvalstoffen 1. De Commissie stelt een programma op van door de lidstaten uit te voeren pilotstudies inzake de in- en uitvoer van afvalstoffen. De pilotstudies zijn gericht op de ontwikkeling van een methode voor het verkrijgen van gegevens, waarvoor de beginselen voor de communautaire statistiek gelden zoals bedoeld in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 322/97. 2. Het pilotstudieprogramma van de Commissie stemt overeen met de inhoud van de bijlagen I en II, met name de aspecten betreffende de werkingssfeer van de statistieken en de afvalstoffen waarvan opgave moet worden gedaan, de afvalcategorieën voor de indeling van afval, de referentiejaren en de frequentie, waarbij rekening moet worden gehouden met de rapportagevoorschriften van Verordening (EEG) nr. 259/93. 3. De Commissie draagt maximaal 100% van de kosten van de uitvoering van de pilotstudies. 4. Op basis van de conclusies van deze pilotstudies informeert de Commissie het Europees Parlement en de Raad over de mogelijkheden om statistieken betreffende afval op te stellen voor die activiteiten en kenmerken die in het kader van de pilotstudies inzake de in&nbhy; en uitvoer van afvalstoffen zijn onderzocht. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 7, lid 2, de noodzakelijke uitvoeringsbepalingen vast. 5. De pilotstudies worden uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van deze verordening uitgevoerd . Artikel 6 Uitvoeringsbepalingen De bepalingen voor de uitvoering van deze verordening worden volgens de procedure van artikel 7, lid 2, vastgesteld. Het betreft maatregelen: Artikel 7 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité statistisch programma dat is ingesteld bij Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad (17) . 2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. 4. De Commissie geeft de aan het Comité statistisch programma voorgelegde maatregelen door aan het bij Richtlijn 75/442/EEG ingestelde comité. Artikel 8 Verslag 1. De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad binnen vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening en vervolgens om de drie jaar een verslag voor over de op grond van deze verordening opgestelde statistieken, en met name over de kwaliteit ervan en de belasting voor de ondernemingen. 2. De Commissie dient binnen twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening een voorstel bij het Europees Parlement en de Raad in tot eliminatie van doublures in de rapportagevoorschriften. 3. De Commissie doet het Europees Parlement en de Raad uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening een verslag toekomen over de voortgang van de in de artikelen 4, lid 3 en 5, lid 1 bedoelde pilotstudies en doet zo nodig voorstellen tot herziening van pilotstudies, waarover overeenkomstig de in artikel 7, lid 2 vermelde procedure een besluit wordt genomen. Artikel 9 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Afvalproductie SECTIE 1 Dekking De statistieken worden opgesteld voor alle activiteiten die vallen onder secties A tot en met Q van de NACE Rev. 1. Onder deze secties vallen alle economische activiteiten . Onder deze bijlage valt ook: SECTIE 2 Afvalcategorieën 1. Er worden statistieken opgesteld voor de volgende afvalcategorieën: Geaggregeerde lijst Volgnummer EAC-Stat v. 2 Gevaarlijk / Niet gevaarlijk afval Code Omschrijving 1 01.1 Afgewerkte oplosmiddelen Niet gevaarlijk 2 " " Gevaarlijk 3 01.2 Zure, basische en zoute afvalstoffen Niet gevaarlijk 4 " " Gevaarlijk 5 01.3 Afgewerkte olie Niet gevaarlijk 6 " " Gevaarlijk 7 01.4 Afgewerkte chemische katalysatoren Niet gevaarlijk 8 " " Gevaarlijk 9 02 Afval van chemische preparaten Niet gevaarlijk 10 " " Gevaarlijk 11 03.1 Chemische afzettingen en residuen Niet gevaarlijk 12 " " Gevaarlijk 13 03.2 Slib van industrieel afvalwater Niet gevaarlijk 14 " " Gevaarlijk 15 05 Afval van de gezondheidszorg en biologisch afval Niet gevaarlijk 16 " " Gevaarlijk 17 06 Metaalafval Niet gevaarlijk 18 " " Gevaarlijk 19 07.1 Glasafval Niet gevaarlijk 20 07.2 Papier- en kartonafval Niet gevaarlijk 21 07.3 Rubberafval Niet gevaarlijk 22 07.4 Kunststofafval Niet gevaarlijk 23 07.5 Houtafval Niet gevaarlijk 24 07.6 Textielafval Niet gevaarlijk 25 " " Gevaarlijk 26 08 Afgedankt materiaal Niet gevaarlijk 27 " " Gevaarlijk 28 08.1 Sloopauto's Niet gevaarlijk 29 08.41 Afgedankte batterijen en accu's Niet gevaarlijk 30 " " Gevaarlijk 31 09 Dierlijk en plantaardig afval (met uitzondering van dierlijk afval van voedingsbereiding, voedingsproducten en gier en mest ) Niet gevaarlijk 32 09.11 Dierlijk afval van voedingsbereiding en voedingsproducten Niet gevaarlijk 33 09.3 Gier en mest Niet gevaarlijk 34 10.1 Huishoudelijk en soortgelijk afval Niet gevaarlijk 35 10.2 Gemengde en ongedifferentieerde materialen Niet gevaarlijk 36 10.3 Scheidingsresiduen Niet gevaarlijk 37 11 Gewoon slib (exclusief baggerspecie) Niet gevaarlijk 38 11.3 Baggerspecie Niet gevaarlijk 39 12.1 + 12.2 + 12.3 + 12.5 + Mineraal afval (met uitzondering van verbrandingsafval, verontreinigde grond en baggerspecie) Niet gevaarlijk 40 " " Gevaarlijk 41 12.4 Verbrandingsafval Niet gevaarlijk 42 " " Niet gevaarlijk 43 12.6 Verontreinigende grond en baggerspecie Gevaarlijk 44 13 Verhard, gestabiliseerd en verglaasd afval Niet gevaarlijk 45 " " Gevaarlijk Volgnummer Code NACE Rev. 1.1 Omschrijving 1 A Landbouw, jacht en bosbouw 2 B Visserij 3 C Winning van delfstoffen 4 DA Vervaardiging van voedings- en genotmiddelen 5 DB+DC Vervaardiging van textiel en textielproducten + Vervaardiging van leer en producten van leer 6 DD Houtindustrie en vervaardiging van artikelen van hout 7 DE Vervaardiging van pulp, papier en papierwaren; uitgeverijen en drukkerijen 8 DF Vervaardiging van cokes, geraffineerde aardolieproducten en splijt- en kweekstoffen 9 DG+DH Vervaardiging van chemische producten en van synthetische of kunstmatige vezels + Vervaardiging van producten van rubber of kunststof 10 DI Vervaardiging van overige niet-metaalhoudende minerale producten 11 DJ Vervaardiging van metalen in primaire vorm en vervaardiging van producten van metaal 12 DK+DL+DM Vervaardiging van machines, apparaten en werktuigen, n.e.g. + Vervaardiging van elektrische en optische apparaten en instrumenten + Vervaardiging van transportmiddelen 13 DN behalve 37 Overige industrie 14 E Productie en distributie van elektriciteit, gas en water 15 F Bouwnijverheid 16 G - Q behalve 90 en 51.57 Diensten: Groothandel en kleinhandel; Reparatie van auto's, motorrijwielen en consumentenartikelen + Hotels en restaurants + Vervoer, opslag en communicatie + Financiële instellingen + Exploitatie van en handel in onroerend goed, verhuur en zakelijke dienstverlening + Openbaar bestuur en defensie; verplichte sociale verzekeringen + Onderwijs + Gezondheidszorg en maatschappelijke dienstverlening + Overige gemeenschapsvoorzieningen en sociaal-culturele en persoonlijke diensten + Huishoudens + Extraterritoriale organisaties en lichamen 17 37 Recycling 18 51.57 Groothandel in afval en schroot 19 90 Afvalwater- en afvalverzameling 2. Overeenkomstig de rapporteringsvoorschriften uit hoofde van Richtlijn 94/62/EG stelt de Commissie een programma op van door de lidstaten op basis van vrijwilligheid uit te voeren pilotstudies om te beoordelen of het zinvol is verpakkingsafval op te nemen in bovenstaande lijst (EAC-Stat v. 2). De Commissie draagt maximaal 100% van de kosten van deze pilotstudies. Op basis van de conclusies van deze pilotstudies stelt de Commissie volgens de procedure van artikel 7 van deze verordening de nodige uitvoeringsbepalingen vast. SECTIE 3 Kenmerken 1. Kenmerken van de afvalcategorieën: Voor elke in sectie 2, punt 1, genoemde afvalcategorie moet de hoeveelheid vrijgekomen afval worden opgegeven. 2. Regionale kenmerken: Bevolking of woningen die worden bereikt door een regeling voor de inzameling van gemengd huishoudelijk en soortgelijk afval (NUTS 2&nbhy;niveau). SECTIE 4 Eenheid 1. De voor alle afvalcategorieën te gebruiken eenheid is 1 000 ton (normaal) nat afval. Voor de afvalcategorieën "slib" moet voorts de hoeveelheid droge stof worden vermeld. 2. De eenheid voor de regionale kenmerken is het percentage van de bevolking of van de woningen. SECTIE 5 Eerste referentiejaar en frequentie 1. Het eerste referentiejaar is het tweede kalenderjaar na de inwerkingtreding van deze verordening. 2. De lidstaten verstrekken gegevens voor elk tweede jaar na het eerste referentiejaar. SECTIE 6 Toezending van de resultaten aan Eurostat De resultaten worden toegezonden binnen 18 maanden na het einde van het referentiejaar. SECTIE 7 Rapport over de dekking en de kwaliteit van de statistieken 1. De lidstaten vermelden voor elke in sectie 8 (activiteiten en huishoudens) genoemd volgnummer welk percentage de verstrekte statistieken uitmaken van het totaal onder dit volgnummer. Het minimale dekkingspercentage wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel 7, lid 2, van deze verordening. 2. De lidstaten dienen een kwaliteitsrapport in, waarin wordt aangegeven hoe nauwkeurig de verzamelde gegevens zijn. Er wordt een beschrijving gegeven van de schattingen, aggregaties of uitsluitingen, en van de gevolgen die deze bewerkingen hebben voor de verdeling van de in sectie 2, punt 1, genoemde afvalcategorieën over de economische activiteiten en huishoudens, genoemd in sectie 8. 3. De Commissie neemt de rapporten over de dekking en kwaliteit op in het in artikel 8 van deze verordening voorgeschreven verslag. SECTIE 8 Opstelling van resultaten 1. De resultaten voor de in sectie 3, punt 1, genoemde kenmerken moeten worden opgesteld voor: 2. Voor economische activiteiten worden, overeenkomstig het statistisch systeem van elke lidstaat, als statistische eenheden lokale eenheden of eenheden van economische activiteit gebruikt, zoals gedefinieerd in Verordening (EEG) nr. 696/93 van de Raad van 15 maart 1993 inzake de statistische eenheden voor waarneming en analyse van het productiestelsel in de Gemeenschap (18) . In het overeenkomstig sectie 7 uit te brengen kwaliteitsrapport moet een beschrijving worden opgenomen van de gevolgen die de keuze van de statistische eenheid voor de verdeling van de branchegegevens heeft. BIJLAGE II Terugwinning en verwijdering van afvalstoffen SECTIE 1 Dekking 1. De statistieken worden opgesteld voor alle terugwinnings- en verwijderingsinrichtingen die de in sectie 8, punt 2, genoemde activiteiten uitvoeren en behoren tot of deel uitmaken van de economische activiteiten volgens de in bijlage I, sectie 8, punt 1.1, vermelde indeling van NACE Rev 1. 2. Inrichtingen waarvan de afvalbehandelingsactiviteiten zich beperken tot de recycling van afvalstoffen op de plaats waar die afvalstoffen zijn geproduceerd, vallen niet onder deze bijlage. SECTIE 2 Afvalcategorieën De afvalcategorieën waarvoor statistieken voor iedere in sectie 8, punt 2, genoemde terugwinnings- of verwijderingsactiviteit moeten worden opgesteld, zijn: Aantal en capaciteit van de terugwinnings- en verwijderingsactiviteiten per regio Volgnummer Omschrijving 1 Aantal terugwinnings- en verwijderingsinrichtingen op NUTS 2&nbhy;niveau 2 Capaciteit in eenheden naar gelang van de activiteiten op NUTS 2&nbhy;niveau Behandelde afvalstoffen naar terugwinnings- en verwijderingsactiviteit, met inbegrip van invoer 3 Totale hoeveelheid behandelde afvalstoffen, volgens de afvalcategorieën naar activiteit, vermeld in sectie 2, met uitzondering van recycling van afval op de plaats waar het is geproduceerd, op NUTS 1&nbhy;niveau SECTIE 3 Kenmerken De kenmerken waarvoor statistieken inzake de in sectie 8, punt 2, genoemde terugwinnings&nbhy; en verwijderingsactiviteiten worden opgesteld, staan vermeld in de onderstaande tabel. Volgnummer Code Soort terugwinnings- of verwijderingsactiviteit Verbranding 1 R1 Hoofdgebruik als brandstof of een andere wijze van energieopwekking 2 D10 Verbranding te land Activiteiten die kunnen leiden tot terugwinning (met uitzondering van energieterugwinning) 3 R2 + R3 + R4 + R5 + R6 + R7 + R8 + R9 + R10 + R11 Terugwinning van oplosmiddelen Recycling/terugwinning van organische stoffen die niet als oplosmiddel worden gebruikt (met inbegrip van compostbemesting en bemesting met andere biologisch omgezette stoffen) Recycling/terugwinning van metalen en metaalverbindingen Recycling/terugwinning van andere anorganische stoffen Terugwinning van zuren of basen Terugwinning van bestanddelen die worden gebruikt om vervuiling tegen te gaan Terugwinning van bestanddelen uit katalysatoren Herraffinage van olie en ander hergebruik van olie Uitrijden voor landbouwkundige of ecologische verbetering Gebruik van afvalstoffen die bij een van de in R1 tot en met R10 genoemde behandelingen vrijkomen Verwijderingsactiviteiten 4 D1 + Storten op of in de bodem (bv. op een vuilstortplaats enz.) Injectie in de diepe ondergrond (bv. injectie van verpompbare afvalstoffen in putten, zoutkoepels of natuurlijk gevormde holten enz.) Opslag in waterbekkens (bv. het lozen van vloeibaar of slibachtig afval in putten, vijvers of lagunen enz.) Verwijderen op speciaal ingerichte locaties (bv. in afzonderlijk beklede, afgedekte cellen die onderling en van de omgeving afgeschermd zijn enz.) Permanente opslag (bv. plaatsen van houders in mijnen enz.) D3 + D4 + D5 + D12 5 D2 + Uitrijden (bv. biodegradatie van vloeibaar of slibachtig afval in de bodem enz.) Lozen in wateren, behalve zeeën en oceanen Verwijderen in zeeën en oceanen, inclusief inbrengen in de bodem D6 + D7 SECTIE 4 Eenheid De voor alle afvalcategorieën te gebruiken eenheid is 1 000 ton (normaal) nat afval. Voor de afvalcategorieën "slib" moet voorts de hoeveelheid droge stof worden vermeld. SECTIE 5 Eerste referentiejaar en frequentie 1. Het eerste referentiejaar is het tweede kalenderjaar na de inwerkingtreding van deze verordening. 2. De lidstaten verstrekken gegevens voor elk tweede jaar na het eerste referentiejaar over de in sectie 8, punt 2, bedoelde inrichtingen. SECTIE 6 Toezending van de resultaten aan Eurostat De resultaten worden toegezonden binnen 18 maanden na het einde van het referentiejaar. SECTIE 7 Rapport over de dekking en de kwaliteit van de statistieken 1. De lidstaten vermelden voor de in sectie 3 genoemde kenmerken en voor elk volgnummer van de in sectie 8, punt 2, genoemde soorten activiteit welk percentage de verstrekte statistieken vertegenwoordigen van het totaal van de onder het desbetreffende volgnummer vallende hoeveelheden afval. Het minimale dekkingspercentage wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel 7, lid 2, van deze verordening. 2. Voor de in sectie 3 genoemde kenmerken dienen de lidstaten een kwaliteitsrapport in, waarin wordt aangegeven hoe nauwkeurig de verzamelde gegevens zijn. 3. De Commissie neemt de rapporten over de dekking en kwaliteit op in het in artikel 8 van deze verordening voorgeschreven verslag. SECTIE 8 Opstelling van resultaten 1. De resultaten worden opgesteld voor elke post van de in sectie 8, punt 2, genoemde soorten activiteit, overeenkomstig de kenmerken, bedoeld in sectie 3. 2. Lijst van terugwinnings- en verwijderingsactiviteiten; de codes verwijzen naar de codes in de bijlagen bij Richtlijn 75/442/EEG. 01 Afval van chemische verbindingen Afgewerkte oplosmiddelen Afgewerkte gehalogeneerde oplosmiddelen 1 Gevaarlijk halogeenhoudende mengsels van waterige oplosmiddelen chloorfluorkoolwaterstoffen ontvettingsafval dat oplosmiddelen bevat zonder vloeibare fase gehalogeneerde oplosmiddelen en mengsels van oplosmiddelen gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen overige gehalogeneerde oplosmiddelen overige gehalogeneerde oplosmiddelen slib met gehalogeneerde oplosmiddelen slib of vast afval met gehalogeneerde oplosmiddelen Afgewerkte niet-gehalogeneerde oplosmiddelen 0 Niet gevaarlijk voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal 1 Gevaarlijk halogeenhoudende mengsels van waterige oplosmiddelen overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen overige oplosmiddelen en mengsels van oplosmiddelen slib met andere oplosmiddelen slib of vast afval met andere oplosmiddelen slib of vast afval zonder gehalogeneerde oplosmiddelen mengsels van oplosmiddelen of organische vloeistoffen zonder gehalogeneerde oplosmiddelen oplosmiddelen oplosmiddelen en mengsels van oplosmiddelen zonder gehalogeneerde oplosmiddelen Zure, basische en zoute afvalstoffen Zure afvalstoffen 0 Niet gevaarlijk cyanidevrij afval zonder chroom zuren 1 Gevaarlijk zure beitsoplossingen niet elders genoemde zuren bleek- en bleekfixeervloeistof cyanidevrij afval met chroom elektrolyt uit batterijen en accu's fixeervloeistof zoutzuur salpeter- en salpeterigzuur fosfor- en fosforigzuur zwavelzuur zwavelzuur en zwaveligzuur niet elders genoemd afval Basische afvalstoffen 0 Niet gevaarlijk basisch afval 1 Gevaarlijk niet elders genoemde basen ammonia calciumhydroxide cyanidehoudend (alkalisch) afval met andere zware metalen dan chroom cyanidehoudend (alkalisch) afval zonder zware metalen metaalhydroxideslib en ander slib van het neerslaan van metalen soda ontwikkelvloeistof op basis van oplosmiddelen cyanidehoudend afval niet elders genoemd afval ontwikkelvloeistof en activatoroplossing op basis van water ontwikkelvloeistof voor offsetplaten op basis van water Zoute oplossingen 0 Niet gevaarlijk zoutoplossingen met sulfaat, sulfiet of sulfide zoutoplossingen met chloride, fluoride of halogenide zoutoplossingen met fosfaat en aanverwante vaste zouten zoutoplossingen met nitraat en aanverwante verbindingen 1 Gevaarlijk afval van elektrolytische raffinage Andere zoute afvalstoffen 0 Niet gevaarlijk bariethoudend boorgruis en -afval carbonaten chloorhoudend boorgruis en -afval metaaloxiden fosfaat en aanverwante vaste zouten zouten en oplossingen met organische verbindingen slib van de koper-hydrometallurgie vaste zouten met ammoniumzouten vaste zouten met chloride, fluoride of halogenide vaste zouten met nitriden (nitrometaalverbindingen) vaste zouten met sulfaat, sulfiet of sulfide zwavelhoudend afval afval van de kali- en steenzoutverwerking niet elders genoemd afval 1 Gevaarlijk metaalzouten ander afval slib van fosfaatbehandeling zoutslakken van secundaire smelt zouten en oplossingen met cyanide slib van de zink-hydrometallurgie (inclusief jarosiet, goethiet) afval van de behandeling van zoutslakken en black drosses arseenhoudend afval kwikhoudend afval afval met andere zware metalen Afgewerkte olie Gebruikte motorolie 1 Gevaarlijk gechloreerde motor-, transmissie- en smeerolie niet-gechloreerde motor-, transmissie- en smeerolie overige motor-, transmissie- en smeerolie Andere afgewerkte olie 0 Niet gevaarlijk oliehoudend boorgruis en -afval ontzoutingsslib slib van installaties, gereedschap en onderhoudswerkzaamheden slib van slijpen, wetten en schuren polijstslib niet elders genoemd afval 1 Gevaarlijk zuur alkylslib remvloeistof gechloreerde emulsies hydraulische olie welke alleen minerale olie bevat PCB&nbhy; of PCT&nbhy;houdende hydraulische olie PCB- of PCT-houdende olie en andere vloeistoffen voor isolatie en warmteoverdracht slib van machinale bewerking minerale isolatie&nbhy; en warmteoverdrachtolie niet&nbhy;gechloreerde emulsies niet&nbhy;gechloreerde hydraulische olie (geen emulsies) niet-gechloreerde olie en andere vloeistoffen voor isolatie en warmteoverdracht niet elders genoemd olieafval overige gechloreerde hydraulische olie (geen emulsies) overige gechloreerde olie en andere vloeistoffen voor isolatie en warmteoverdracht overige hydraulische olie afgewerkte wassen en vetten synthetische olie en andere vloeistoffen voor isolatie en warmteoverdracht synthetische machineolie tankbodemslib afval van halogeenhoudende emulsies voor machinale bewerking afval van halogeenvrije emulsies voor machinale bewerking afval van halogeenhoudende machineolie (geen emulsies) afval van halogeenvrije machineolie (geen emulsies) Afgewerkte chemische katalysatoren Afgewerkte chemische katalysatoren 0 Niet gevaarlijk overige afgewerkte katalysatoren edelmetaalhoudende afgewerkte katalysatoren afgewerkte katalysatoren, bijvoorbeeld van NOx-verwijdering afgewerkte katalysatoren, bijvoorbeeld van NOx-verwijdering 02 Afval van chemische preparaten Buiten de specificatie vallende chemische afvalstoffen Agrochemisch afval 1 Gevaarlijk agrochemisch afval anorganische pesticiden, biociden en houtverduurzamingsmiddelen pesticiden Ongebruikte geneesmiddelen 0 Niet gevaarlijk afgedankte chemicaliën en geneesmiddelen geneesmiddelen Afval van verf, lak, inkt en lijm 0 Niet gevaarlijk waterig vloeibaar afval met inkt waterig vloeibaar afval met lijm en kit waterig slib met lijm en kit waterig slib met inkt waterig slib met verf of lak waterige suspensies met verf of lak opgedroogde inkt kleurstoffen en pigmenten uitgeharde lijm en kit uitgeharde verf en lak poederverf afval-coatingpoeder afval van verf- of lakverwijdering afval van inkt op waterbasis afval van verf of lak op waterbasis tonerafval (inclusief patronen) afval van lijm en kit op waterbasis niet elders genoemd afval 1 Gevaarlijk lijm- en kitslib met gehalogeneerde oplosmiddelen lijm- en kitslib zonder gehalogeneerde oplosmiddelen inktslib met gehalogeneerde oplosmiddelen inktslib zonder gehalogeneerde oplosmiddelen verf, inkt, lijm en hars slib van verf- en lakverwijdering met gehalogeneerde oplosmiddelen slib van verf- en lakverwijdering zonder gehalogeneerde oplosmiddelen lijm- en kitafval met gehalogeneerde oplosmiddelen lijm- en kitafval zonder gehalogeneerde oplosmiddelen afvalinkt met gehalogeneerde oplosmiddelen afvalinkt zonder gehalogeneerde oplosmiddelen afval van verf en lak met gehalogeneerde oplosmiddelen afval van verf en lak zonder gehalogeneerde oplosmiddelen Ander afval van chemische preparaten 0 Niet gevaarlijk aërosols bleekslib van hypochloriet- en chloorprocessen bleekslib van andere bleekprocessen detergenten industriële gassen in hogedrukcylinders, LPG-containers en industriële aërosolhouders (inclusief halonen) fotografische film en papier met zilver of zilververbindingen afval van chemische behandeling afval van chemische processen met stikstof en de kunstmestbereiding afval van conserveermiddelen afval van de productie van silicium en siliciumderivaten niet elders genoemd afval 1 Gevaarlijk niet gehalogeneerde organische houtverduurzamingsmiddelen organochloor-houtverduurzamingsmiddelen organometaal-houtverduurzamingsmiddelen anorganische houtverduurzamingsmiddelen kwikhoudend slib afgedankte chemicaliën fotochemicaliën Ongebruikte springstoffen Explosief afval en pyrotechnische producten 1 Gevaarlijk vuurwerkafval overig explosief afval Afvalmunitie 1 Gevaarlijk afvalmunitie Gemengd chemisch afval Klein gemengd chemisch afval 0 Niet gevaarlijk overig afval met anorganische chemicaliën, bijvoorbeeld niet elders genoemde labchemicaliën, bluspoeder overig afval met organische chemicaliën, bijvoorbeeld niet elders genoemde labchemicaliën Ander chemisch afval, gemengd voor behandeling 0 Niet gevaarlijk voorgemengd afval voor verwijdering Door gevaarlijke stoffen verontreinigde verpakking 03 Ander chemisch afval Chemische afzettingen en residuen Teer en koolstofhoudend afval 0 Niet gevaarlijk asfalt niet elders genoemd afval roet anodeafval afval van de productie van anoden voor waterige elektrolyseprocessen 1 Gevaarlijk zure teer overige teer teer en ander koolstofhoudend afval van de anodefabricage Slib van olie/wateremulsies 1 Gevaarlijk ruimolie van de binnenvaart ruimolie uit de kadeafvoer ontzouterslib of -emulsie opvangerslib slib uit olie/waterscheiders vaste stoffen uit olie/waterscheiders overige emulsies chemicaliënhoudend afval van tankreiniging (zeevaart) chemicaliënhoudend afval van tankreiniging (weg- en railvervoer) chemicaliënhoudend afval van opslagtankreiniging Residuen van chemische reacties 0 Niet gevaarlijk bezinksel en "green liquor" slib (afkomstig van de verwerking van "black liquor") chroomhoudende looivloeistof chroomvrije looivloeistof niet elders genoemd afval 1 Gevaarlijk waterige wasvloeistoffen en moederlogen gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen niet-verglaasde vaste fase overige destillatieresiduen en reactieresiduen Afgewerkte filtratie- en absorptiematerialen 0 Niet gevaarlijk onthardingsslib afgewerkte actieve kool verzadigde of afgewerkte ionenwisselaarharsen oplossingen en slib van de regeneratie van ionenwisselaars 1 Gevaarlijk actieve kool van de chloorbereiding filterkoek van gasreiniging gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia overige filterkoek en afgewerkte absorbentia verzadigde of afgewerkte ionenwisselaarharsen oplossingen en slib van de regeneratie van ionenwisselaars afgewerkte actieve kool afgewerkte bleekaarde Slib van industrieel afvalwater Slib van industriële processen en afvalwaterbehandeling 0 Niet gevaarlijk slib van de anaërobe behandeling van huishoudelijk en soortgelijk afval slib van de anaërobe behandeling van dierlijk en plantaardig afval ontinktingsslib van papierrecycling percolatiewater van stortplaatsen chroomhoudend slib chroomvrij slib slib van ter plaatse behandeld afvalwater niet elders genoemd slib niet elders genoemd afval Koolwaterstofhoudend slib 0 Niet gevaarlijk niet elders genoemd afval 1 Gevaarlijk olie/watermengsel van olieregeneratie waterige wasvloeistoffen afval van stoomontvetting oliehoudend afval van tankreiniging (zeevaart) oliehoudend afval van tankreiniging (weg- en railvervoer) oliehoudend afval van opslagtankreiniging vet/oliemengsel van olie/waterscheiding 04 Radioactief afval Nucleair afval Nucleair afval Afgewerkte stralingsbronnen Afgewerkte stralingsbronnen Radioactieve uitrusting en producten Radioactieve uitrusting en producten Radioactieve grond Radioactieve grond 05 Afval van de gezondheidszorg en biologisch afval Besmettelijk afval van de gezondheidszorg Menselijk besmettelijk afval van de gezondheidszorg 0 Niet gevaarlijk lichaamsdelen en organen, inclusief bloedzakjes en geconserveerd bloed 1 Gevaarlijk ander afval waarvan de ophaling en verwerking zijn onderworpen aan speciale richtlijnen teneinde infectie te voorkomen Dierlijk besmettelijk afval van de gezondheidszorg 0 Niet gevaarlijk scherpe voorwerpen Niet-besmettelijk afval van de gezondheidszorg Niet-besmettelijk menselijk afval van de gezondheidszorg Niet-besmettelijk dierlijk afval van de gezondheidszorg Afval van genetische manipulatie Afval van genetische manipulatie 1 Gevaarlijk ander afval waarvan de ophaling en verwerking zijn onderworpen aan speciale richtlijnen teneinde infectie te voorkomen 06 Metaalafval Ferrometaalafval en -schroot Ferrometaalafval en -schroot 0 Niet gevaarlijk afgedankte vormen ferrometaalvijlsel en -krullen overige ferrometaaldeeltjes ijzer en staal uit bodemas verwijderde ferromaterialen Non-ferrometaalafval en -schroot Afval van edele metalen 1 Gevaarlijk zilverhoudend afval van ter plaatse behandeld fotografisch afval Afval van aluminiumverpakkingen Ander aluminiumafval 0 Niet gevaarlijk aluminium Koperafval 0 Niet gevaarlijk koper, brons en messing kabels Loodafval 0 Niet gevaarlijk lood Overig metaalafval 0 Niet gevaarlijk non-ferrometaalvijlsel en -krullen overige non-ferrometaaldeeltjes zink tin Gemengd metaalafval Gemengde metalen verpakkingen 0 Niet gevaarlijk metaal kleine stukken metaal (blikjes en dergelijke) overig metaal Overig gemengd metaalafval 0 Niet gevaarlijk niet elders genoemd afval gemengde metalen 07 Niet-metaalafval Glasafval Glazen verpakkingen 0 Niet gevaarlijk glas Overig glasafval 0 Niet gevaarlijk glasafval glas Papier- en kartonafval Papieren en kartonnen verpakkingsafval 0 Niet gevaarlijk papier en karton Samengesteld kartonnen verpakkingsafval Ander papieren en kartonnen verpakkingsafval 0 Niet gevaarlijk vezel- en papierslib niet elders genoemd afval papier en karton Rubberafval Oude banden 0 Niet gevaarlijk oude banden Ander rubberafval Kunststofafval Kunststof verpakkingsafval 0 Niet gevaarlijk kunststof Ander kunststof verpakkingsafval 0 Niet gevaarlijk kunststofafval (exclusief verpakkingen) kunststofdeeltjes afval van de kunststofverwerkende industrie kunststof kleine stukken kunststof overige kunststof Houtafval Houten verpakkingsafval 0 Niet gevaarlijk hout Houtzaagsel en schaafkrullen 0 Niet gevaarlijk zaagsel schaafsel, spaanders en restanten hout, spaanplaat en fineer Ander houtafval 0 Niet gevaarlijk bast- en kurkafval bast hout Textielafval Gebruikte kleding Verscheiden textielafval 0 Niet gevaarlijk absorbens, filtermateriaal, poetsdoeken, beschermende kleding kleding halogeenvrij afval van bewerking en afwerking textiel afval van composietmaterialen (geïmpregneerde textiel, elastomeren, plastomeren) afval van verwerkte gemengde textielvezels afval van verwerkte textielvezels met een hoofdzakelijk dierlijke oorsprong afval van hoofdzakelijk kunstmatige of synthetische verwerkte textielvezels afval van verwerkte textielvezels met een hoofdzakelijk plantaardige oorsprong afval van onverwerkte gemengde textielvezels vóór spinnen en weven afval van onverwerkte textielvezels en andere natuurlijke vezelmaterialen met een hoofdzakelijk plantaardige oorsprong afval van hoofdzakelijk kunstmatige of synthetische onverwerkte textielvezels afval van onverwerkte textielvezels met een hoofdzakelijk dierlijke oorsprong 1 Gevaarlijk halogeenhoudend afval van bewerking en afwerking Leerafval 0 Niet gevaarlijk chroomhoudend gelooid leerafval (snijafval, polijststof) afval van bewerking en afwerking niet elders genoemd afval 08 Afgedankt materiaal Sloopauto's Particuliere sloopauto's 0 Niet gevaarlijk sloopauto's Overige sloopauto's 0 Niet gevaarlijk sloopauto's Afgedankte elektrische en elektronische apparaten Afgedankte grote huishoudelijke apparaten Afgedankte kleine huishoudelijke apparaten Andere afgedankte elektrische en elektronische apparaten 0 Niet gevaarlijk wegwerpcamera's met batterijen wegwerpcamera's zonder batterijen overig afgedankt elektronisch materiaal (bijvoorbeeld printplaten) elektronische apparatuur (bijvoorbeeld printplaten) Grote huishoudelijke apparaten Grote huishoudelijke apparaten Afgedankte onderdelen van machines en uitrusting Afgedankte batterijen en accu's 0 Niet gevaarlijk alkalibatterijen overige batterijen en accu's batterijen 1 Gevaarlijk PCB- of PCT-houdende transformatoren en condensatoren loodaccu's NiCd-batterijen droge kwikcellen Afgedankte katalyse-uitrusting 0 Niet gevaarlijk edelmetaalhoudende katalysatoren uit auto's andere katalysatoren uit auto's Andere afgedankte onderdelen van machines en apparatuur 0 Niet gevaarlijk niet elders genoemd afval materiaal met chloorfluorkoolwaterstoffen overig afgedankt materiaal CFK-houdende apparatuur 1 Gevaarlijk TL-buizen en ander kwikhoudend afval 09 Dierlijk en plantaardig afval Afval van levensmiddelenbereiding en -producten Dierlijk afval van levensmiddelenbereiding en -producten 0 Niet gevaarlijk dierlijk weefsel slib van wassen en schoonmaken schraapafval loogafval organisch afval van natuurlijke producten (bijvoorbeeld vet, was) Plantaardig afval van levensmiddelenbereiding en -producten 0 Niet gevaarlijk slib van wassen en schoonmaken plantaardige weefsels slib van wassen, schoonmaken, pellen, centrifugeren en scheiden voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal niet elders genoemd afval afval van wassen, schoonmaken en mechanische bewerking van de grondstoffen slib van ter plaatse behandeld afvalwater Gemengd afval van levensmiddelenbereiding en -producten 0 Niet gevaarlijk voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal olie en vet organisch composteerbaar keukenafval (inclusief bak-, braad- en frituurolie en keukenafval van kantines en restaurants) niet elders genoemd afval Groen afval Groen afval 0 Niet gevaarlijk afval van bosexploitatie composteerbaar afval Dierlijke feces, urine en mest Gier en mest 0 Niet gevaarlijk dierlijke feces, urine en mest (inclusief gebruikt stro), afvalwater, gescheiden ingezameld en elders verwerkt 10 Gemengd gewoon afval Huishoudelijk en soortgelijk afval Huishoudelijk afval 0 Niet gevaarlijk gemengd gemeentelijk afval Straatafval 0 Niet gevaarlijk marktafval veegvuil Gemengde en ongedifferentieerde materialen Gemengde verpakkingen 0 Niet gevaarlijk gemengd Andere gemengde en ongedifferentieerde materialen 0 Niet gevaarlijk waterig vloeibaar afval van het ontlaten van verglaasd afval samengestelde verpakking anorganische afgekeurde charges organische afgekeurde charges overig niet elders genoemd anorganisch metaalhoudend afval fotografische film en papier zonder zilver of zilververbindingen vast afval van scheepsladingen afgewerkt straalgrit niet elders genoemd afval afval waarvan de ophaling en verwerking niet zijn onderworpen aan speciale richtlijnen teneinde infectie te voorkomen afval waarvan de ophaling en verwerking niet zijn onderworpen aan speciale richtlijnen teneinde infectie te voorkomen (bijvoorbeeld verband, gipsverband, linnengoed, wegwerpkleding, luiers) lasafval Scheidingsresiduen Afval van schrootverwerkingsmachines voor voertuigen 0 Niet gevaarlijk lichte fracties uit autoshredder Overige scheidingsresiduen 0 Niet gevaarlijk afval van papier- en kartonrecycling autoshredder niet-gecomposteerde fractie van huishoudelijk en soortgelijk afval niet-gecomposteerde fractie van dierlijk en plantaardig afval afgekeurde compost niet elders genoemd afval roostergoed 11 Gewoon slib Slib van afvalwaterbehandeling Slib van de behandeling van openbaar afvalwater 0 Niet gevaarlijk slib van de behandeling van stedelijk afvalwater Bioafbreekbaar slib van de behandeling van ander afvalwater 0 Niet gevaarlijk slib van ter plaatse behandeld afvalwater afval van koeltorens niet elders genoemd afval slib van de behandeling van industrieel afvalwater niet elders genoemd afval Zuiveringsslib van de reiniging van drink- en proceswater Zuiveringsslib van de reiniging van drink- en proceswater 0 Niet gevaarlijk ketelvoedingwaterslib waterzuiveringsslib niet elders genoemd afval Niet-verontreinigde baggerspecie Niet-verontreinigde baggerspecie 0 Niet gevaarlijk baggerspecie Inhoud van septic tanks Inhoud van septic tanks 0 Niet gevaarlijk slib van septic tanks 12 Mineraal afval Bouw- en sloopafval Beton-, steen- en gipsafval 0 Niet gevaarlijk niet elders genoemd afval afval van overige composietmaterialen op basis van cement beton stenen gipsbouwmaterialen Koolwaterstofhoudend wegdekafval 0 Niet gevaarlijk teerhoudend asfalt asfalt (teervrij) teer en teerproducten 1 Gevaarlijk asbesthoudende isolatiematerialen Gemengd bouwafval 0 Niet gevaarlijk overige isolatiematerialen gemengd bouw- en sloopafval Asbestafval Asbestafval 0 Niet gevaarlijk afval van de fabricage van asbestcement afgedankt materiaal met vrije asbestvezels afval van de asbestverwerkende industrie asbesthoudend bouwmateriaal 1 Gevaarlijk asbesthoudend afval van elektrolyse Afval van natuurlijke delfstoffen Afval van natuurlijke delfstoffen 0 Niet gevaarlijk waterig slib met keramisch materiaal stof- en poederachtig afval zoetwater boorgruis en -afval overig niet-composteerbaar afval slib van de aluminiumproductie grond en stenen grond van het schoonmaken en wassen van bieten vast afval van primaire filtratie en roostergoed schilfers afval van de winning van metaalhoudende mineralen afval van de winning van niet-metaalhoudende mineralen afval van het hakken en zagen van steen afval van ertsconcentratie bij metaalhoudende mineralen afval van ertsconcentratie bij niet-metaalhoudende mineralen afval van het wassen en schoonmaken van mineralen grind- en rotsafval afval van het mengsel vóór thermische verwerking zand- en kleiafval afval van zandvang niet elders genoemd afval Verbrandingsafval Afval van rookgasreiniging 0 Niet gevaarlijk calciumhoudend reactieafval van rookgasontzwaveling in slibvorm calciumhoudend reactieafval van rookgasontzwaveling in vaste vorm rookgasstof overig slib van gasreiniging overig afval van gasreiniging in vaste vorm afval van gasreiniging in slibvorm vast afval van gasreiniging 1 Gevaarlijk waterig vloeibaar afval van gasreiniging en ander waterig vloeibaar afval rookgasstof vliegas en ander rookgasreinigingsafval slib van gasreiniging vast afval van gasreiniging Slakken en as van thermische behandeling en verbranding 0 Niet gevaarlijk waterig slib van ketelreiniging bodemas bodemas en slakken dross en skimmings (primaire en secundaire smelt) ovenstof ovenslak overige deeltjes en stof overige deeltjes en stof (inclusief kogelmolenstof) overig slib turfvliegas fosforhoudende slakken afval van pyrolyse slakken (primaire en secundaire smelt) vast afval van gasreiniging onverwerkte slakken afval van de verwerking van slakken niet elders genoemd afval 1 Gevaarlijk black drosses van secundaire smelt ketelas calciumarsenaat dross en skimmings (primaire en secundaire smelt) vliegas olievliegas overige deeltjes en stof primaire smeltslakken/white drosses skimmings slakken (primaire en secundaire smelt) Divers mineraal afval Afval van kunstmatige mineralen 0 Niet gevaarlijk aluminiumstof waterige suspensies met keramisch materiaal gips van de productie van titaandioxide afgekeurd calciumcarbonaat (= schuimaarde) overige deeltjes en stof fosfo(r)gips tegels en keramische producten afval van het branden en blussen van kalk afval van vezelmateriaal op basis van glas afval van de destillatie van alcoholische dranken niet elders genoemd afval Afval van vuurvaste materialen 0 Niet gevaarlijk gietkernen en -vormen met organische bindmiddelen die niet voor gieten zijn gebruikt gietkernen en -vormen met organische bindmiddelen die voor gieten zijn gebruikt ovenstof ovenpuin gebruikte koolstofstrips en vuurvaste materialen van elektrolyse niet elders genoemd afval 1 Gevaarlijk ovenpuin afgewerkte actieve kool van rookgasreiniging Verontreinigde grond en baggerspecie Verontreinigde grond en puin 1 Gevaarlijk gemorste olie Verontreinigde baggerspecie 13 Verhard, gestabiliseerd en verglaasd afval Verhard of gestabiliseerd afval Verhard of gestabiliseerd afval 0 Niet gevaarlijk met hydraulische bindmiddelen gestabiliseerd/verhard afval met organische bindmiddelen gestabiliseerd/verhard afval door biologische behandeling gestabiliseerd afval Verglaasd afval Verglaasd afval 0 Niet gevaarlijk verglaasd afval 3. De Commissie stelt een programma op van door de lidstaten uit te voeren pilotstudies. Die pilotstudies hebben tot doel te beoordelen of het zinvol en haalbaar is gegevens te verkrijgen over de hoeveelheden afval die zijn voorbehandeld als omschreven in de bijlagen II A en II B bij Richtlijn 75/442/EEG. De Commissie draagt maximaal 100% van de kosten van de uitvoering van deze pilotstudies. Op basis van de conclusies van deze pilotstudies stelt de Commissie volgens de procedure van artikel 7, lid 2, van deze verordening de nodige uitvoeringsbepalingen vast. 4. Als statistische eenheden worden, naar gelang van het statistische systeem van de verschillende lidstaten, lokale eenheden of eenheden van economische activiteit gebruikt, zoals gedefinieerd in Verordening (EEG) nr. 696/93. In het overeenkomstig sectie 7 uit te brengen kwaliteitsrapport dient een beschrijving te worden opgenomen van de gevolgen die de keuze van de statistische eenheid heeft voor de verdeling van de gegevens over de groepen NACE Rev. 1&nbhy;rubrieken. BIJLAGE III Statistische lijst van afvalstoffen (bedoeld in bijlage I, sectie 2, punt 1, en bijlage II, sectie 2) EAC-Stat rev. 2 (statistische lijst van afvalstoffen, hoofdzakelijk naar stof) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 547 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0684/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0244/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 4 juli 2002 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot bevordering van het gebruik van biotransportbrandstoffen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio"s (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001 heeft een communautaire strategie voor duurzame ontwikkeling vastgesteld die een aantal maatregelen omvat, waaronder de ontwikkeling van biobrandstoffen. (2) Natuurlijke hulpbronnen, waarvan volgens artikel 174, lid 1, van het Verdrag behoedzaam en rationeel gebruik moet worden gemaakt, omvatten olie, aardgas en vaste brandstoffen, die als energiebron van essentieel belang zijn, maar ook de belangrijkste bronnen van koolstofdioxide-emissies vormen. (3) De netto extra uitstoot van broeikasgassen gedurende de gehele levenscyclus van de brandstof is beslissend. Hiermee moet rekening worden gehouden bij de definitie van klimaatneutrale brandstoffen en dit moet voorop staan bij de ontwikkeling van nieuwe producten en productieprocessen. Het kan mogelijk blijken brandstoffen te produceren met behulp van andere bronnen dan biomassa en daarbij toch de netto uitstoot van klimaatveranderende gassen in aanzienlijke mate te verminderen. (4) Er bestaat echter een breed scala van hernieuwbare biomassa waaruit biobrandstoffen gewonnen kunnen worden, afkomstig van land- en bosbouwgewassen en van afval- en restproducten van de bosbouw en van de houtverwerkende- en de levensmiddelenindustrie. Bovendien worden in sommige gevallen ook bijproducten verkregen met een hoog gehalte plantaardige proteïnen, die gebruikt kunnen worden als diervoeder. (5) De vervoerssector neemt meer dan 30% van het eindverbruik van energie in de Gemeenschap voor zijn rekening en groeit, een tendens die zich waarschijnlijk nog zal versterken, en de uitstoot van koolstofdioxide houdt hiermee gelijke tred. In de kandidaat-lidstaten zal deze groei na hun toetreding tot de EU procentueel sterker zijn. (6) Het Witboek van de Commissie "Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen" (6) gaat ervan uit dat tussen 1990 en 2010 de CO 2 -emissie van de vervoerssector met 50% zal stijgen tot 1,113 miljard ton en stelt hiervoor met name het wegvervoer verantwoordelijk, waarvan 84% van de door het vervoer veroorzaakte CO 2 -uitstoot afkomstig is. Om ecologische redenen wordt er in het Witboek derhalve op aangedrongen dat de afhankelijkheid van aardolie (momenteel 98%) in de vervoerssector door de toepassing van alternatieve brandstoffen, zoals biobrandstoffen, verminderd wordt. (7) Een intensiever gebruik van biotransportbrandstoffen is een onderdeel van het pakket maatregelen dat vereist is ter naleving van het Protocol van Kyoto, alsook van enig ander beleidspakket ter nakoming van verdere verplichtingen. (8) Biobrandstoffen zijn een interessant instrument op voorwaarde dat bij de landbouwproductie de beginselen van de wisselbouw worden geëerbiedigd en de teelten worden geïntegreerd. (9) Een intensiever gebruik van biotransportbrandstoffen, zonder de andere mogelijkheden tot vervanging van brandstoffen van fossiele herkomst, waaronder LPG, uit te sluiten, is een van de instrumenten waarmee de Gemeenschap haar afhankelijkheid op energiegebied kan verminderen en invloed kan uitoefenen op de mondiale transportbrandstofmarkt en daarmee op de zekerheid van de energievoorziening op middellange en lange termijn. Dit motief mag echter geen afbreuk doen aan het belang van het naleven van de bestaande communautaire wetgeving inzake de kwaliteit van brandstof, de uitstoot van motorvoertuigen en de kwaliteit van de lucht. (10) De technologie van de biobrandstofwinning is zo ver gevorderd dat de motoren van de voertuigen die momenteel in de EU aan het verkeer deelnemen zonder probleem kunnen functioneren op een brandstofmengsel dat voor 5% bestaat uit biobrandstoffen. Op grond van de laatste technologische ontwikkelingen kunnen hogere percentages biobrandstoffen worden gebruikt. Er zijn landen waarin 10% of meer biobrandstof in het brandstofmengsel wordt gebruikt. (11) Deze richtlijn maakt deel uit van de voorgestelde communautaire strategie ter bevordering van alternatieve brandstoffen. Zij is bedoeld ter bevordering van de continuïteit van de voorziening in Europa en om de milieugevolgen aan te pakken van het toenemende wegvervoer. Bijgevolg moet steun voor andere alternatieve brandstoffen die tot verwezenlijking van deze doelstellingen kunnen bijdragen, zoals LPG, samengeperst aardgas (CNG), aardgascondensaat (LNG) of dimethylether (DME), worden aangemoedigd. (12) In het kader van het onderzoeksbeleid van de lidstaten inzake intensiever gebruik van biobrandstoffen moet in de programma's ook kerosine worden opgenomen, teneinde het gebruik van biobrandstoffen vermengd met kerosine, indien dit technisch mogelijk en voldoende veilig is, mogelijk te maken, met name voor het luchtvervoer. (13) Het beleid op het gebied van onderzoek naar biobrandstoffen en vervangende brandstoffen moet worden voortgezet en versterkt, zowel op communautair als op nationaal niveau, gezien de potentiële baten hiervan voor de Europese Unie op milieu-, economisch en sociaal gebied. Dit beleid moet alle soorten brandstoffen omvatten en gelden voor alle vervoermiddelen en motoriseringen. Voorts moet het onderzoeksbeleid ook betrekking hebben op en gebruikmaken van onderzoek naar niet-technische maatregelen (verbetering van de doorstroming van het verkeer, verschillende vervoersmodi, enz.). (14) Bedrijfswagenparken vormen een groot potentieel voor het onderzoek naar en de geleidelijke invoering van biobrandstoffen en bieden mogelijkheden voor het gebruik van hoge concentraties biobrandstoffen. In sommige steden bestaan reeds bedrijfswagenparken die rijden op zuivere biobrandstoffen en zo bijdragen tot de verbetering van de luchtkwaliteit in stedelijke gebieden. Wanneer zij op verkoopspunten worden aangeboden, moeten brandstoffen met een biobrandstofgehalte van meer dan 5% duidelijk zijn geëtiketteerd. (15) De voorgestelde maatregelen met betrekking tot biobrandstoffen zijn een eerste stap in de richting van een alomvattende EU-strategie voor alternatieve brandstoffen. In het kader van een alomvattende EU-strategie voor alternatieve brandstoffen is de in dat verband opgestelde mededeling van de Commissie over alternatieve brandstoffen voor het wegvervoer en een pakket maatregelen ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen (7) onvolledig, als niet op adequate wijze aandacht wordt besteed aan een gediversifieerde mix van alternatieve brandstoffen, met inbegrip van LPG, CNG, LNG en DME. (16) De bevordering van het gebruik van biobrandstoffen voor voertuigen is slechts één stap in de richting van een intensiever gebruik van biomassa, dat uiteindelijk zal leiden tot een grotere ontwikkeling van biobrandstoffen en in het bijzonder van uit biomassa gewonnen waterstof. (17) De waterstofcyclus moet in het onderzoeksbeleid van de lidstaten inzake intensiever gebruik van biobrandstoffen een belangrijke plaats krijgen en moet ook in het Zesde Kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling worden aangemoedigd. (18) De voorwaarde dat nieuwe soorten brandstoffen voldoen aan erkende technische normen is belangrijk voor de acceptatie op grote schaal door klanten en voertuigproducenten, en daarmee voor de verspreiding op de markt. Technische normen vormen ook het uitgangspunt voor eisen aan en toezicht op emissies. Bij nieuwe soorten brandstoffen kunnen er moeilijkheden ontstaan bij het voldoen aan de huidige technische normen, die voornamelijk zijn ontwikkeld voor conventionele, fossiele brandstoffen. De Commissie en de normalisatie-instellingen moeten op de ontwikkeling toezien en actief normen aanpassen en ontwikkelen zodat nieuwe soorten brandstoffen geïntroduceerd kunnen worden, met behoud van de eisen aan de prestaties op milieugebied. (19) Toevoeging van bio-ethanol aan benzine leidt echter tot een verhoging van de vluchtigheid die, hoewel zij niet ten koste gaat van de technische prestaties van de voertuigen noch van het milieu, tot gevolg heeft dat in landen die niet als arctisch worden beschouwd de vluchtigheidsgrenswaarden die gespecificeerd worden in Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof (8) worden overschreden. (20) Bio-ethanol en biodiesel, die in zuivere of gemengde vorm in voertuigen worden gebruikt, moeten voldoen aan de kwaliteitsnormen die zijn vastgesteld om te garanderen dat de motoren optimaal functioneren. Dientengevolge moet de Europese Commissie voor Normalisatie (CEN) normen vaststellen voor de gehele Gemeenschap. (21) Bevordering van het gebruik van biobrandstoffen met inachtneming van een duurzame landbouw - en bosbouwpraktijken, als vastgelegd in het gemeenschappelijk landbouwbeleid, zal nieuwe kansen voor duurzame plattelandsontwikkeling scheppen in het kader van een meer op de Europese markt gericht, van een levend platteland en een multifunctioneel gericht gemeenschappelijk landbouwbeleid. De teelt van planten voor de productie van biobrandstoffen moet opgenomen worden in de bestaande teelten volgens een principe van wisselwerking en mag niet leiden tot monoculturen. Om duurzame landbouwpraktijken te verzekeren is het noodzakelijk een reeks duidelijke milieucriteria op te stellen voor de productie van vloeibare biobrandstoffen. Daardoor ontstaan ook voor de kandidaat-lidstaten nieuwe mogelijkheden, waardoor het uitbreidingsproces van de Europese Unie kan worden bespoedigd. (22) In zijn resolutie van 8 juni 1998 (9) en conclusies van 5 december 2000 heeft de Raad zijn steun gegeven aan de strategie en het actieplan voor duurzame energiebronnen van de Commissie en heeft hij aangedrongen op specifieke maatregelen in de sector biobrandstoffen. (23) In het Groenboek van de Commissie "Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening" (10) wordt als doel gesteld om in de sector van het wegvervoer conventionele brandstoffen tegen 2020 voor 20% te vervangen door alternatieve brandstoffen. (24) De marktpenetratie van alternatieve brandstoffen is niet alleen afhankelijk van een ruime beschikbaarheid, maar ook van concurrentiële prijzen. (25) In zijn resolutie van 18 juni 1998 (11) heeft het Europees Parlement erop aangedrongen het marktaandeel van biobrandstoffen binnen vijf jaar tot 2% te verhogen door middel van een pakket maatregelen dat onder andere voorziet in belastingvrijstelling , financiële steun voor de verwerkende industrie en in de vaststelling van een verplicht percentage biobrandstoffen voor de oliemaatschappijen. (26) Welke methode het meest geschikt is om op nationaal en communautair niveau het marktaandeel van biobrandstoffen op te voeren is afhankelijk van de beschikbaarheid van hulpbronnen en grondstoffen, het nationale en communautaire beleid ter bevordering van biobrandstoffen en eventuele fiscale regelingen. (27) Nationale beleidsinitiatieven ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen mogen er niet toe leiden dat het vrije verkeer van brandstoffen die aan de in de communautaire wetgeving vastgestelde geharmoniseerde milieuspecificaties voldoen, wordt belemmerd. (28) Het toegenomen gebruik van biobrandstoffen moet gepaard gaan met een zorgvuldige analyse van de milieugevolgen bij de teelt, de verwerking en het gebruik van de grondstoffen. Toegenomen gebruik komt alleen zinvol voor als qua milieugevolgen duidelijke voordelen blijken ten opzichte van het gebruik van traditionele brandstoffen. Met name moeten het oppervlaktegebruik, de intensivering van de landbouw, de verhouding tot een alternatief duurzaam oppervlaktegebruik, de waterbescherming, de energie-efficiëntie, de mogelijke broeikasgassen, het verbrandingsgedrag en de deeltjesvorming worden onderzocht . (29) De bevordering van de productie en het gebruik van biobrandstoffen helpt de afhankelijkheid van energie en de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Bovendien kunnen biobrandstoffen in bestaande motorvoertuigen en in het huidige distributiesysteem voor motorbrandstof worden gebruikt, zodat er geen dure investeringen in infrastructuur en mechanisering nodig zijn. (30) Daar de doelstelling van het overwogen optreden, te weten de invoering van algemene beginselen om de invoering op de markt en de distributie van biobrandstoffen te bevorderen , niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang van het optreden beter op communautair niveau kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (31) Op dit moment voldoen niet alle op de markt aangeboden biobrandstoffen aan strenge criteria op het gebied van ecologische efficiëntie. De productie gaat voor een deel gepaard met hoge energiekosten en een hoge emissie van broeikasgassen. Technologische ontwikkelingen kunnen op dit gebied evenwel voor verbetering zorgen. Bijgevolg moet onderzoek en technologische ontwikkeling op het gebied van de duurzaamheid van biobrandstoffen worden bevorderd. (32) Het toegenomen verbruik van biobrandstoffen moet gepaard gaan met een diepgaande analyse van de gevolgen op milieu-, economisch en sociaal gebied om te kunnen besluiten over de zin van een verhoging van het aandeel van biobrandstoffen in verhouding tot klassieke brandstoffen. (33) Er dient te worden voorzien in de mogelijkheid om de lijst van biobrandstoffen en het percentage van de duurzame component alsmede het schema voor de introductie van biobrandstoffen op de markt voor transportbrandstoffen snel te kunnen aanpassen aan de technische vooruitgang en aan de resultaten van een milieueffectbeoordeling over de eerste fase van die introductie. Daarbij dient er ook aandacht te zijn voor pure, koudgeperste plantaardige olie, zoals koolzaadolie, welke geen chemische bewerking ondergaat en dus milieuvriendelijk geproduceerd kan worden en waarvan de bijproducten bovendien eiwithoudend zijn en als diervoeder gebruikt kunnen worden. Er moet ook rekening worden gehouden met andere alternatieve brandstoffen, zoals LPG, CNG, LNG en DME, die op de transportbrandstofmarkt al worden gebruikt en waarvoor de vereiste technologie voor een uitbreiding al voorhanden is, alsmede bewezen prestaties qua lagere emissie van broeikasgassen en stoffen die de lucht vervuilen. (34) Er dient te worden voorzien in de mogelijkheid snel kwaliteitsnormen te ontwikkelen voor de biobrandstoffen die in de automobielsector worden gebruikt, hetzij zuiver, hetzij bijgemengd in traditionele brandstoffen. Hoewel het biologisch afbreekbare deel van afval een interessante bron is voor de productie van biobrandstoffen, moet in het kader van de kwaliteitsnorm rekening worden gehouden met de mogelijke vervuiling van het afval, om te voorkomen dat specifieke componenten het voertuig beschadigen en/of de kwaliteit van de emissie doen dalen. (35) De stimulering van de bevordering van biobrandstoffen moet stroken met de doelstellingen op het gebied van de continuïteit van de voorziening en het milieu en de hiermee verband houdende beleidsdoelstellingen en –maatregelen in elke lidstaat. (36) Wegens de kosten en de algemene milieusituatie is het in vele gevallen zinvol biomassa te gebruiken voor de opwekking van warmte of eventueel elektriciteit. Bijgevolg moet de Commissie een voorstel indienen waarmee dit gebruik in heel Europa kan worden bevorderd. (37) Aangezien het gebruik van biobrandstoffen boven een bepaalde concentratie een speciale aanpassing van de voertuigen vereist om problemen op technisch en veiligheidsgebied te voorkomen, moeten zuivere biobrandstoffen of gemengde brandstoffen met een concentratie biobrandstoffen die het maximum dat de bestaande voertuigen aankunnen, overschrijdt, bij het tankstation duidelijk en zichtbaar staan aangeduid. (38) De vraag naar biobrandstoffen in de Europese Unie en ook in andere landen kan een nieuwe markt voor innovatieve landbouwproducten openen. (39) Daar de nodige maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (12) , dienen deze maatregelen volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van genoemd besluit te worden vastgesteld, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 In deze richtlijn wordt een minimumpercentage aan biobrandstoffen vastgesteld waarmee in elke lidstaat dieselolie of benzine voor vervoersdoeleinden moet worden vervangen. Artikel 2 (1) Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: (2) De in deel A van de bijlage vermelde producten worden als biobrandstoffen beschouwd. De lijst heeft een indicatief karakter en de brandstoffen die erop staan mogen alleen worden bevorderd indien zij bijdragen tot een significante reductie van broeikasgasemissies gedurende de hele levenscyclus van de biobrandstoffen in vergelijking met de broeikasgasemissies gedurende de hele levenscyclus van de fossiele brandstoffen die zij vervangen. Artikel 3 (1) De lidstaten dragen er zorg voor dat uiterlijk op 31 december 2005 het aandeel van de op hun markten verkochte biobrandstoffen minimaal 2%, berekend op basis van de energie-inhoud, van de totale voor vervoersdoeleinden op hun markten verkochte hoeveelheid benzine en dieselolie bedraagt en dat dit aandeel vervolgens wordt verhoogd, volgens het in deel B van de bijlage opgenomen schema. De lidstaten dienen bij de Commissie een gedetailleerd rapport in over de milieugevolgen van de geplande maatregelen en een overzicht van de kosten van de maatregelen. Op zijn minst komen de volgende punten aan de orde: Dit rapport wordt openbaar gemaakt. De Commissie houdt met de rapporten rekening wanneer zij overeenkomstig artikel 6, lid 3 verslag uitbrengt bij het Europees Parlement en de Raad . (2) Een verdere toename van biobrandstoffen wordt afhankelijk gesteld van een gedetailleerde evaluatie op basis van een analyse van de volledige levenscyclus, en een evaluatie van de voordelen op het gebied van CO 2 en duurzame landbouwpraktijken, die door de Commissie moeten uiterlijk 30 juni 2006 worden uitgevoerd. De activiteiten in het kader van lid 1 zullen plaatshebben in nauwe samenwerking met alle betrokkenen. (3) De lidstaten mogen de technologische ontwikkeling van de winning van biobrandstoffen, en de bedrijven die betrokken zijn bij de productie van biobrandstoffen stimuleren met financiële instrumenten voor onderzoek, milieu en regionale ontwikkeling. (4) Biobrandstoffen kunnen beschikbaar worden gesteld in de vorm van: (5) De lidstaten zien toe op het effect van het gebruik van dieselbrandstof waarin meer dan 5% biobrandstoffen is bijgemengd door niet-aangepaste voertuigen en zorgen ervoor dat dergelijke brandstoffen bij de tankstations duidelijk en zichtbaar zijn aangegeven. Indien nodig treffen de lidstaten maatregelen om ervoor te zorgen dat de desbetreffende communautaire wetgeving inzake emissienormen wordt nageleefd , volgens de procedure die is vastgesteld in leden 1, 2 en 3 . (6) Lidstaten geven voorrang aan de bevordering van het gebruik van biobrandstoffen door openbare/collectieve vervoermiddelen, zoals treinen, bussen taxi's en carpooling. Artikel 4 De lidstaten houden bij hun maatregelen rekening met de volledige milieubalans van de verschillende soorten biobrandstoffen en bij voorrang de biobrandstoffen bevorderen met een zeer goede milieubalans. Artikel 5 (1) De lidstaten stellen voor gewassen die bestemd zijn voor de productie van biobrandstoffen, ongeacht of er wel of geen steun van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid voor wordt ontvangen, de milieumaatregelen vast die zij nodig oordelen, rekening houdend met de specifieke toestand van de gebruikte landbouwgronden of de desbetreffende productie en met de mogelijke gevolgen van genoemde activiteiten voor het milieu. (2) De lidstaten bepalen de sancties die zij nodig oordelen al naar gelang de ernst van de ecologische gevolgen van het niet nakomen van de in lid 1 genoemde milieu-eisen. (3) De leden 1 en 2 zijn van toepassing met inachtneming van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (13) . Artikel 6 (1) De lidstaten brengen jaarlijks vóór 1 juli bij de Commissie verslag uit over de maatregelen die genomen zijn om ervoor te zorgen dat de doelstellingen die zijn geformuleerd in artikel 3 en in deel B van de bijlage worden verwezenlijkt, over de totale afzet van transportbrandstof en het aandeel van biobrandstoffen in die afzet in het voorgaande jaar. Het eerste verslag wordt uitgebracht vóór 1 juli 2004. (2) De lidstaten lichten de consumenten via de overheidsdiensten in over de mogelijkheden van het gebruik van biobrandstoffen. (3) De Commissie bereidt uiterlijk op 31 december 2006 en daarna om de twee jaar een evaluatie verslag voor het Europees Parlement en de Raad voor over de in de lidstaten met het gebruik van biobrandstoffen geboekte vooruitgang, de economische aspecten alsook over het milieueffect bij de bestaande toestand en bij een verdere verhoging van het aandeel van biobrandstoffen. De Commissie ontwikkelt hiervoor een specifieke milieueffectbeoordeling met een volledige levenscyclusanalyse van het gebruik van biobrandstoffen. In haar verslag besteedt de Commissie bijzondere aandacht aan milieuaspecten, met name de veranderingen van de waterkwaliteit, de bodemerosie, het gebruik van meststoffen en bestrijdingsmiddelen, de instandhouding van habitats van in het wild levende planten en dieren en de gevolgen van de veranderingen ten gevolge van de biobrandstoffen in verband met de productie van biomassa. Zij verkent tevens de mogelijkheden om op basis van milieunormen een gedifferentieerde fiscale benadering in te voeren van de verschillende biodiesels. Op basis van dit verslag stelt de Commissie het Europees Parlement en de Raad indien nodig nieuwe doelstellingen voor biobrandstoffen zoals genoemd in artikel 3, eventueel door invoering van een minimum bijmengingspercentage . (4) Het eindproduct biodiesel dat als brandstof wordt gebruikt, moet voldoen aan de CEN-norm prEN 14214 voor vetzuurmethylesters (fatty acid methyl esters – FAME) voor dieselmotoren. (5) De Commissie stelt in samenwerking met de CEN passende normen voor bio-ethanol voor. Zolang deze normen niet beschikbaar zijn, passen de lidstaten internationaal erkende normen voor bio-ethanol toe, mits de uiteindelijke mengsels steeds voldoen aan de bestaande wetgeving inzake brandstofkwaliteit, zoals Richtlijn 98/70/EG. Artikel 7 (1) Deel A van de bijlage kan aan de technische vooruitgang worden aangepast volgens de in artikel 8 , lid 2, bedoelde procedure, rekening houdend met de kwaliteit en de zuiverheid van de brandstof, en de compatibiliteit van het voertuig. (2) Overeenkomstig de procedure in artikel 8 worden onverwijld de ontbrekende specificaties voor biobrandstoffen opgesteld, zodat bij het gebruik van biobrandstoffen geen problemen met de bestaande specificaties voor brandstoffen en motoren ontstaan. Alle biobrandstoffen die in de Gemeenschap op de markt worden gebracht, moeten stroken met de bepalingen van Richtlijn 98/70/EG, de CEN-normen en de communautaire regelgeving inzake uitlaatgassen van motorvoertuigen. (3) Het schema in deel B van de bijlage kan volgens de in artikel 8 , lid 2, bedoelde procedure worden aangepast op basis van de ontwikkelingen in de biobrandstoftechnologie, de marktpenetratie en de transporttoepassingen. (4) Bij de aanpassing van de bijlage overeenkomstig de leden 1 en 3 worden criteria voor de ecologische efficiëntie van het gebruik van biobrandstoffen vastgesteld. (5) Op basis van het door de lidstaten overeenkomstig artikel 6, lid 1 uitgebrachte verslag kan de Commissie lidstaten die specifieke moeilijkheden ondervinden bij de verwezenlijking van de doelstellingen en die hiertoe een aanvraag indienen, vrijstelling verlenen. Deze vrijstelling mag hooguit voor een periode van twee jaren worden verleend. Om de vrijstelling te kunnen verkrijgen, leggen de lidstaten de Commissie een actieplan voor over de wijze waarop zij van plan zijn de doelstellingen te halen die bij afloop van de verlenging gelden. Elke lidstaat kan slechts een verlenging worden verleend. Artikel 8 (1) De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 4, lid 2, van Beschikking 1999/21/EG, Euratom van de Raad (14) ingestelde comité. (2) In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG met inachtneming van artikel 7 en artikel 8 van dat besluit van toepassing. (3) De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt op drie maanden vastgesteld. Artikel 9 (1) De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. (2) De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 10 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 11 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE A. VOORBEELDEN VAN MOGELIJKE BIOBRANDSTOFFEN EN PERCENTAGE VAN DE DUURZAME COMPONENTEN "bioethanol": voor gebruik als biobrandstof bestemd ethanol dat is gewonnen uit biomassa en/of de biologisch afbreekbare afvalfractie; "biodiesel": een met norm prEN14214 voor vetzuurmethylesters (fatty acid methyl esters – FAME) strokende, voor gebruik als biobrandstof bestemde vloeibare brandstof van dieselkwaliteit die is gewonnen uit biomassa, met inbegrip van dierlijke vetten, talkvet afkomstig van de vilderij, of afgewerkte frituurolie; "biogas": een voor gebruik als biobrandstof bestemd, door anaërobe fermentatie van biomassa geproduceerd brandstofgas dat kan worden gezuiverd tot aardgaskwaliteit; "biomethanol": voor gebruik als biobrandstof bestemd methanol dat is gewonnen uit biomassa; "biodimethylether": een voor gebruik als biobrandstof bestemde brandstof van dieselkwaliteit die is geproduceerd uit biomassa; "biowaterstof": voor gebruik als biobrandstof bestemde waterstof die is geproduceerd uit biomassa; " bioETBE (ethyl-tertiair-butylether)": uit bio&nbhy;ethanol vervaardigde ETBE. Het volumepercentage bioETBE dat als biobrandstof wordt gerekend bedraagt 45%. B. MINIMUMHOEVEELHEID VERKOCHTE BIOBRANDSTOF ALS PERCENTAGE VAN DE TOTALE HOEVEELHEID BENZINE EN DIESELOLIE: Jaar % 2005 2 2006 2,75 2007 3,5 2008 4,25 2009 5 2010 5,75 (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(2000) 899 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0035/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5-0216/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 juli 2002 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende machines en tot wijziging van Richtlijn 95/16/EG HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende machines (5) , hield een codificatie van Richtlijn 89/392/EEG (6) in. Nu Richtlijn 98/37/EG opnieuw wordt gewijzigd, dient ter wille van de duidelijkheid al te worden overgegaan tot een algehele herziening van laatstgenoemde richtlijn. (2) De sector machinebouw vormt een belangrijk deel van de sector werktuigbouw en neemt als industrie een centrale plaats in de economie van de Gemeenschap in. De sociale kosten die voortvloeien uit het grote aantal ongevallen dat rechtstreeks het gevolg is van het gebruik van machines, kunnen worden verlaagd door de veiligheid in het ontwerp en de bouw van de machines te integreren, alsmede door behoorlijke installatie en onderhoud. Bovendien kunnen milieuprestaties worden verbeterd, in het bijzonder voor wat betreft de beperking van energieverbruik, schadelijke stoffen, afval en emissies. (3) Het is de taak van de lidstaten op hun grondgebied de veiligheid en gezondheid van personen, met name werknemers en consumenten, en in voorkomend geval huisdieren en goederen, te waarborgen, onder meer ten aanzien van de risico's die uit het gebruik van machines voortvloeien. (4) De handhaving of de verbetering van het in de lidstaten bereikte veiligheidsniveau vormt een van de hoofddoelstellingen van deze richtlijn. De overbodige belasting van ondernemingen dient voor bepaalde soorten machines te worden verminderd: machines voor de vervaardiging van pyrotechnische producten, waarvan het belangrijkste gevaar wordt gedekt door Richtlijn 94/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 maart 1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende apparaten en beveiligingssystemen bedoeld voor gebruik op plaatsen waar ontploffingsgevaar kan heersen (7) , kantelbeveiligingsinrichtingen en constructies ter beveiliging tegen vallende voorwerpen, die door de verklaring van de fabrikant van de volledige machine worden gedekt, en logische eenheden voor beveiligingsfuncties bij met twee handen te bedienen bedieningsorganen, die nu een integrerend deel van de in de handel gebrachte machines uitmaken. (5) Ter verzekering van de rechtszekerheid van de gebruikers moeten het toepassingsgebied en de begrippen in verband met de toepassing van deze richtlijn zo nauwkeurig mogelijk worden omschreven. (6) Deze richtlijn is van toepassing op machines alsmede op samenstellen van machines die in industriële installaties zijn opgesteld. Daarbij wordt ervan uitgegaan dat een samenstel van machines zodanig wordt opgesteld en bediend dat het als geheel functioneert. De richtlijn is niet van toepassing op industriële installaties in hun totaliteit. (7) Medische apparatuur valt niet onder het toepassingsgebied van deze richtlijn, hoewel deze apparatuur onder de definitie van het begrip "machine" kan vallen. Deze materie wordt uitgebreid geregeld in Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (8) , alsmede in Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende medische hulpmiddelen voor in vitro-diagnostiek (9) . (8) Wanneer degenen die op grond van deze richtlijn verantwoordelijkheid dragen naar eer en geweten tot de overtuiging komen dat een machine geen risico voor de veiligheid en de gezondheid oplevert, kunnen zij geheel of gedeeltelijk van de toepassing van deze richtlijn afzien. Komen deze verantwoordelijke personen tot de conclusie dat de machine ook maar een uiterst gering risico oplevert, dan moeten de bepalingen van deze richtlijn worden toegepast. (9) De dwingende bepalingen voor bouwliften, bestemd voor het heffen van personen of personen en goederen en draagbare werktuigen met een explosieve lading bestemd voor industriële of technische doeleinden, veelal aangevuld met feitelijk verplichte technische specificaties en/of vrijwillige normen, leiden niet noodzakelijkerwijs tot een ander veiligheids- en gezondheidsniveau, maar vormen wegens hun verscheidenheid wel belemmeringen voor het handelsverkeer binnen de Gemeenschap. Bovendien zijn er aanzienlijke verschillen tussen de nationale systemen van verklaring van overeenstemming en van certificering. Daarom dienen bouwliften bestemd voor het heffen van personen of personen en goederen en draagbare werktuigen met explosieve lading, welke laatste van het toepassingsgebied van Richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (10) zijn uitgesloten, niet van het toepassingsbegied van deze richtlijn te worden uitgesloten. (10) Bouwliften, bestemd voor het heffen van personen of personen en goederen, die slechts een bijzonder geval zijn van hefwerktuigen voor personen, moeten eveneens onder deze richtlijn vallen. De in deze richtlijn vervatte veiligheids- en gezondheidseisen mogen echter gelet op het bijzondere gebruik ervan niet van toepassing zijn op toneelhefwerktuigen voor personen, d.w.z. permanent of tijdelijk in een toneelzaal geïnstalleerde werktuigen om personen van het toneel naar aangrenzende plaatsen en omgekeerd over te brengen. (11) Verplaatsbaar en niet-verplaatsbaar materieel voor kermissen en recreatieparken valt wegens uiteenlopende technische eisen tot dusver buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn. In tegenstelling tot de overige in artikel 1, lid 2 genoemde uitzonderingen met betrekking tot het toepassingsgebied bestaan er voor dit materieel echter geen specifieke communautaire wettelijke bepalingen waarmee in de veiligheidsbehoefte van de gebruiker van dit materieel in toereikende mate wordt voorzien. De Commissie dient derhalve een voorstel te doen om verplaatsbaar en niet-verplaatsbaar materieel voor kermissen en recreatieparken onder het toepassingsgebied van deze richtlijn te laten vallen en in dit verband fundamentele veiligheidseisen voor dit soort materieel te definiëren, dan wel zo spoedig mogelijk een aparte richtlijn in te dienen met fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen voor verplaatsbaar en niet-verplaatsbaar materieel voor kermissen en recreatieparken. (12) Markttoezicht is een essentieel hulpmiddel, aangezien dit een juiste en eenvormige toepassing van de bepalingen van de richtlijnen waarborgt. Daarom moet een rechtskader tot stand komen waarin dit op harmonieuze wijze kan gebeuren. (13) Bij dit markttoezicht moet een duidelijk onderscheid worden gemaakt tussen de aanvechting van een geharmoniseerde norm die een machine het vermoeden van overeenstemming geeft, en de vrijwaringsclausule met betrekking tot een machine. (14) Het in bedrijf stellen van een machine in de zin van deze richtlijn betreft uitsluitend het gebruik van de machine zelf voor het beoogde of redelijkerwijze te verwachten doel. Hiermee wordt niet vooruitgelopen op de eventuele omgevingsvoorwaarden die met betrekking tot het gebruik van de machine zouden kunnen worden voorgeschreven, mits deze voorwaarden geen wijzigingen van de machine ten opzichte van de bepalingen van deze richtlijn tot gevolg hebben. (15) Wanneer de machine door een consument dat wil zeggen een niet-beroepsmatige bediener kan worden gebruikt, moet de fabrikant hiermee tijdens het fabricageproces rekening houden. Dit geldt ook wanneer het normale gebruik van de machine inhoudt dat aan een consument een dienst wordt verleend. (16) Hoewel niet alle bepalingen van de richtlijn op pseudo-machines van toepassing mogen zijn, is het van belang dat het vrije verkeer van pseudo-machines wordt gewaarborgd wanneer zij krachtens een specifieke verklaring bestemd zijn om te worden ingebouwd in een machine of te worden samengebouwd met andere machines en op deze wijze een machine vormen waarop deze richtlijn van toepassing is. (17) Het moet mogelijk zijn op jaarbeurzen, tentoonstellingen, enzovoort machines ten toon te stellen die niet aan de bepalingen van de richtlijn voldoen; het is wel gewenst dat geïnteresseerden duidelijk wordt meegedeeld dat genoemde machines niet aan de richtlijn voldoen en niet verkrijgbaar zijn in de staat waarin zij worden tentoongesteld. (18) Deze richtlijn legt slechts algemene fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen vast, aangevuld met een reeks meer specifieke eisen voor bepaalde categorieën machines. Om het voor de fabrikanten gemakkelijk te maken aan te tonen dat is voldaan aan de fundamentele eisen, is het gewenst dat er op communautair niveau geharmoniseerde normen op het gebied van risicopreventie bij het ontwerp en de bouw van machines zijn die tevens de controle op de overeenstemming met de fundamentele eisen mogelijk maken. Deze op communautair niveau geharmoniseerde normen worden opgesteld door particuliere instellingen en moeten hun karakter van niet-verbindende tekst behouden. (19) Gezien de aard van de aan het gebruik van onder deze richtlijn vallende machines verbonden gevaren, is het noodzakelijk procedures vast te stellen voor de beoordeling van de overeenstemming met de fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen. Bij de opstelling van deze procedures moet rekening worden gehouden met het belang van het aan deze machines verbonden gevaar. Derhalve moet voor elke categorie machine een adequate procedure worden vastgesteld, welke procedures in overeenstemming zijn met Besluit 93/465/EEG van de Raad van 22 juli 1993 betreffende de modules voor de verschillende fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures en de voorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering van overeenstemming, die in de richtlijnen voor technische harmonisatie moeten worden gebruikt (11) , waarbij met de aard van de voor deze machines vereiste keuring rekening wordt gehouden. (20) Het is wenselijk fabrikanten de volledige verantwoordelijkheid te geven om aan te tonen dat hun machines in overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn zijn. Voor bepaalde soorten machines met een verhoogd risico is echter een meer dwingende certificatieprocedure gewenst. (21) Het is belangrijk dat de CE-markering door de lidstaten volledig wordt erkend als enige officiële markering die de overeenstemming van de machine met de vereisten van deze richtlijn certificeert . Merktekens die derden kunnen misleiden omtrent de betekenis of de grafische vorm van de CE-markering, moeten verboden zijn. (22) Algemeen wordt erkend dat vrijwillige certificerings- en markeringsregelingen die zijn ontwikkeld door consumentenorganisaties, fabrikanten, exploitanten en andere industriële actoren in een concurrerende markt, bijdragen tot de kwaliteit en een nuttig instrument vormen ter verbetering van het vertrouwen van de consumenten in producten. (23) De lidstaten kunnen hun steun geven aan vrijwillige certificerings- en markeringssystemen die verenigbaar zijn met de mededingingsregels welke in het Verdrag zijn vervat, mits deze systemen geen overlapping vormen met de fundamentele vereisten die reeds onder de CE-markering vallen. (24) Om te verzekeren dat de CE-markering en het merk van de fabrikant dezelfde kwaliteit hebben, moeten zij met dezelfde techniek worden aangebracht. Om onderscheid te kunnen maken tussen de eventuele CE-markeringen op bepaalde componenten en de CE-markering van de machine als geheel, moet deze laatste worden aangebracht naast de naam van degene die de verantwoordelijkheid ervoor op zich heeft genomen, namelijk de fabrikant of zijn gevolmachtigde. (25) De fabrikant of zijn gevolmachtigde is verplicht een risicoanalyse uit te voeren voor de machine die hij in de handel wil brengen. Hiertoe moet hij vaststellen welke veiligheids- en gezondheidseisen op zijn machine van toepassing zijn en welke maatregelen hij met het oog hierop moet nemen. (26) Het is absoluut noodzakelijk dat de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde, alvorens de EG-verklaring van overeenstemming op te stellen, een technisch bouwdossier samenstelt. De volledige documentatie behoeft niet permanent in materiële vorm voorhanden te zijn, maar moet op verzoek ter beschikking kunnen worden gesteld. Genoemde documentatie behoeft geen gedetailleerde tekeningen van de voor de fabricage van de machines gebruikte onderdelen te bevatten, behalve indien kennis daarvan voor de controle van de overeenstemming met de fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen onontbeerlijk is. (27) De kopers moeten zo goed mogelijk in staat zijn de machines te kiezen die het best voldoen aan de eisen van een gezond en veilig arbeidsmilieu. Dit kan worden bereikt via de oprichting van databanken over op de markt verkrijgbare machines, met gegevens over de gezondheids- en veiligheidseisen die in deze richtlijn worden gesteld. De Commissie verleent na overleg de Europese Normalisatieorganisatie (CEN) de bevoegdheid om dergelijke databanken op te richten en te beheren. (28) Degenen tot wie een in het kader van deze richtlijn genomen beslissing is gericht, moeten de motivering van deze beslissing en de voor hen openstaande rechtsmiddelen kennen. (29) De lidstaten dienen te voorzien in sancties die van toepassing zijn op schendingen van de bepalingen van deze richtlijn. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn. (30) De toepassing van deze richtlijn op een aantal machines voor het heffen van personen, in het bijzonder van personen met een verminderde mobiliteit, leidt tot een betere bepaling van de producten waarop deze richtlijn van toepassing is in verband met Richtlijn 95/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende liften. (12) Een nieuwe omschrijving van het toepassingsgebied van de laatstgenoemde richtlijn is nodig geacht en laatstgenoemde richtlijn moet derhalve worden gewijzigd. (31) De Commissie dient te onderzoeken of voor hoogspanningsapparatuur en hoogspanningsinstallaties, die overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder k) niet onder de machinerichtlijn vallen, een eigen richtlijn moet worden opgesteld die fundamentele eisen bevat die zijn toegesneden op deze hoogspanningsapparatuur en hoogspanningsinstallaties. Daarbij moet rekening worden gehouden met de bijzondere gebruiksomstandigheden voor deze producten. (32) Ten behoeve van de transparantie van de rechtsmaterie zou het ongetwijfeld nuttig zijn dat er met het oog op eventuele CE-markeringen in een horizontale EG-richtlijn een uniforme regeling zou komen voor alle voor de CE-markering geldende en belangrijke nader te regelen onderwerpen, zoals de vorm van de markering, de aan het aanbrengen verbonden consequenties, procedures voor de conformiteitsverklaring, gevarencategorieën, toezicht op de markt en andere onderwerpen. (33) Inzichten betreffende problemen met oudere apparatuur zouden tot aanzienlijke verbeteringen op veiligheidsgebied kunnen leiden. (34) Ter bevordering van de doorzichtigheid van de wetgeving moet de EU voortaan voor een publicatie van gecodificeerde wetsteksten zorgen. (35) Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel is het teneinde de fundamentele doelstelling, namelijk de vergroting van de veiligheid van op de markt gebrachte machines, te verwezenlijken, noodzakelijk en passend, de essentiële veiligheids- en gezondheidseisen betreffende het ontwerp en de bouw van machines vast te stellen. Deze richtlijn gaat overeenkomstig artikel 5 van het Verdrag niet verder dan nodig is om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op de producten die in artikel 2 zijn gedefinieerd : 2. Deze richtlijn is niet van toepassing op: Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt met "machine" een van de producten bedoeld, die in de tweede alinea, punten a) tot en met g) zijn gedefinieerd . Er gelden de volgende definities: Artikel 3 Bijzondere richtlijnen Voorzover de in deze richtlijn bedoelde risico"s van een machine op meer specifieke wijze in andere communautaire richtlijnen zijn geregeld, is deze richtlijn voor die machine en die risico"s niet of niet meer van toepassing zodra de genoemde richtlijnen ten uitvoer worden gelegd. Artikel 4 In de handel brengen 1. De fabrikant moet , alvorens een machine in de handel te brengen: 2. De fabrikant moet , alvorens een pseudo-machine in de handel te brengen of aan een andere fabrikant ter beschikking te stellen: 3. Indien noch de fabrikant noch zijn in de Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde zich kwijt van de in artikel 10 bedoelde verplichtingen, komen deze verplichtingen te liggen bij iedere persoon die de machine of het veiligheidscomponent in de Gemeenschap op de markt brengt. Dezelfde verplichtingen gelden voor iedere persoon die machines of delen daarvan dan wel veiligheidscomponenten van verschillende oorsprong samenbouwt of machines of veiligheidscomponenten voor eigen gebruik construeert . Artikel 5 Vrij verkeer 1. De lidstaten mogen op hun grondgebied het in de handel brengen en/of in bedrijf stellen van machines die aan deze richtlijn voldoen, niet verbieden, beperken of verhinderen. 2. De lidstaten mogen het in de handel brengen van pseudo-machines die volgens de in bijlage II, deel B, bedoelde inbouwverklaring van de fabrikant of zijn gevolmachtigde bestemd zijn om in een machine te worden ingebouwd of met andere pseudo-machines tot een machine te worden samengebouwd, niet verbieden, beperken of verhinderen. 3. De lidstaten verhinderen niet dat op jaarbeurzen, tentoonstellingen, bij demonstraties enzovoort machines die niet met deze richtlijn in overeenstemming zijn, worden tentoongesteld, mits op een zichtbaar bord duidelijk is aangegeven dat de machines niet met de richtlijn in overeenstemming zijn en niet te verkrijgen zijn voordat zij door de fabrikant of zijn gevolmachtigde ermee in overeenstemming zijn gebracht. Bij de tentoonstelling van dergelijke machines die niet met de richtlijn in overeenstemming zijn, moeten bovendien alle passende veiligheidsmaatregelen worden genomen om de bescherming van personen te waarborgen. Artikel 6 Vermoeden van overeenstemming 1. Machines die van de CE-markering zijn voorzien en vergezeld gaan van de EG-verklaring van overeenstemming, als beschreven in bijlage II, deel A, worden door de lidstaten geacht aan deze richtlijn te voldoen. 2. Machines die gebouwd zijn overeenkomstig geharmoniseerde normen waarvan de referenties in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend werden gemaakt, worden geacht met de fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen die daaronder vallen , in overeenstemming te zijn. 3. De Commissie maakt de referenties van de geharmoniseerde normen in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend. 4. De lidstaten nemen passende maatregelen om de sociale partners in staat te stellen op nationaal niveau invloed op de opstelling van de geharmoniseerde normen en op het daaraan gegeven gevolg uit te oefenen. Artikel 7 Bijzondere maatregelen voor potentieel gevaarlijke categorieën machines Wanneer een lidstaat van mening is dat het in de handel brengen van een bepaalde categorie machines om redenen van veiligheid en gezondheid moet worden verboden of beperkt dan wel aan bijzondere voorwaarden moet worden gebonden, neemt hij alle hiervoor noodzakelijke en gerechtvaardigde tijdelijke maatregelen of overweegt hij deze te nemen. Hij stelt de Commissie en de overige lidstaten daarvan met vermelding van de redenen in kennis. De Commissie raadpleegt de lidstaten en de andere betrokken partijen en stelt hen in kennis van het gevolg dat zij hieraan op gemeenschapsniveau wenst te geven. Na bespreking treft de Commissie, indien de nationale maatregelen gerechtvaardigd zijn en een communautaire actie tot een goede bescherming van de veiligheid en gezondheid van de burgers kan leiden, de noodzakelijke maatregelen. Artikel 8 Te volgen procedure bij aanvechting van een geharmoniseerde norm Wanneer een lidstaat of de Commissie van mening is dat een geharmoniseerde norm als bedoeld in artikel 6 , lid 2, niet geheel de in bijlage I vermelde fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen waarop deze norm betrekking heeft, dekt, wendt de Commissie of de lidstaat zich, met een toelichting, tot het bij Richtlijn 98/34/EG ingestelde comité. Dit comité brengt met spoed advies uit. Op grond van het advies van het comité kan de Commissie beslissen de referenties van de betrokken geharmoniseerde norm niet in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend te maken, tot een beperkte publicatie ervan over te gaan, deze te handhaven dan wel deze in te trekken. Artikel 9 Vrijwaringsclausule "product" 1. Wanneer een lidstaat vaststelt dat een machine die de CE-markering draagt, vergezeld gaat van de EG-verklaring van overeenstemming en overeenkomstig het gebruiksdoel of in redelijkerwijze voorzienbare omstandigheden wordt gebruikt, de veiligheid van personen en, in voorkomend geval, huisdieren of goederen, in gevaar dreigt te brengen, neemt hij alle noodzakelijke maatregelen om deze machine uit de handel te nemen, te verbieden dat zij in de handel wordt gebracht en/of in bedrijf wordt gesteld of het vrije verkeer van deze machine te beperken. De lidstaat stelt onmiddellijk de Commissie van een dergelijke maatregel in kennis met vermelding van de redenen ervoor, in het bijzonder als het niet-overeenstemmen het gevolg is van: 2. De Commissie treedt zo spoedig mogelijk met de betrokken partijen in overleg. Als de Commissie na afloop van dit overleg vaststelt dat de maatregel gerechtvaardigd is, stelt zij de lidstaat die het initiatief heeft genomen en de andere lidstaten hiervan onmiddellijk in kennis. Zo de Commissie na afloop van dit overleg vaststelt dat de maatregel niet gerechtvaardigd is, stelt zij de lidstaat die het initiatief heeft genomen en de fabrikant of zijn gevolmachtigde hiervan onmiddellijk in kennis. Wanneer de in lid 1 bedoelde beslissing gerechtvaardigd is door een tekortkoming in de geharmoniseerde normen, wendt de Commissie zich tot het bij Richtlijn 98/34/EG opgerichte comité indien de lidstaat die de beslissing heeft genomen deze wil handhaven en de Commissie of de lidstaat de in artikel 8 beschreven procedure inleidt. 3. Wanneer een machine niet met de richtlijn in overeenstemming is en toch van de CE-markering is voorzien, neemt de bevoegde lidstaat passende maatregelen jegens degene die de markering heeft aangebracht en stelt hij de Commissie en de andere lidstaten hiervan in kennis. 4. De Commissie ziet erop toe dat de lidstaten van het verloop en de resultaten van de procedure op de hoogte worden gehouden. Artikel 10 Procedures voor de beoordeling van de overeenstemming van machines 1. De fabrikant of zijn gevolmachtigde voert tegen de achtergrond van de principes voor de integratie van de veiligheid ( bijlage I,punt 1.1.2 ) een risicoanalyse uit na afronding van de in de leden 1 tot en met 5 van dit artikel beschreven procedures voor de beoordeling van de overeenstemming . 2. Wanneer op grond van de risicoanalyse kan worden geconcludeerd dat de richtlijn geen nuttige gevolgen heeft, past de fabrikant of zijn gemachtigde de in bijlage VIII beschreven vereenvoudigde procedure toe. 3. Wanneer op grond van de risicoanalyse niet kan worden geconcludeerd dat de richtlijn geen nuttige gevolgen heeft, en wanneer bijlage IV niet op de machine van toepassing is, past de fabrikant of zijn gemachtigde om de overeenstemming van de machine met deze richtlijn te verklaren, de in bijlage VII bedoelde procedure van beoordeling van de overeenstemming met interne controle van de productie toe. 4. Wanneer op grond van de risicoanalyse niet kan worden geconcludeerd dat de richtlijn geen nuttige gevolgen heeft en wanneer bijlage IV op de machine van toepassing is , en de machine zonder inachtneming van de in artikel 6, lid 2 bedoelde geharmoniseerde normen of met slechts gedeeltelijke inachtneming van die normen is gefabriceerd, past de fabrikant om de overeenstemming van de machine met deze richtlijn te verklaren, een van de volgende procedures toe: 5. Wanneer op grond van de risicoanalyse niet kan worden geconcludeerd dat de richtlijn geen nuttige gevolgen heeft , dat de machine in bijlage VI is vermeld, dat de machine zonder inachtneming van de in artikel 6 , lid 2, bedoelde geharmoniseerde normen, of met slechts gedeeltelijke inachtneming van die normen is gefabriceerd, dan past de fabrikant om de overeenstemming van de machine met deze richtlijn te verklaren, een van de volgende procedures toe: Artikel 11 Installatie en gebruik van de machines 1. De bepalingen van deze richtlijn doen geen afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten om, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht, de eisen voor te schrijven die zij noodzakelijk achten ter bescherming van personen, en met name van werknemers, bij het gebruik van machines, voorzover deze eisen geen wijzigingen inhouden van deze machines ten opzichte van de bepalingen van deze richtlijn. 2. De lidstaten treffen de maatregelen die zij noodzakelijk achten om ervoor te zorgen dat de betrokken partijen kennis kunnen nemen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de installatie en/of het gebruik van machines. Zij stellen de Commissie daarvan in kennis. Artikel 12 CE-markering 1. De CE-markering van overeenstemming bestaat uit de letters "CE" overeenkomstig het in bijlage III opgenomen model. 2. De CE-markering wordt duidelijk zichtbaar op de machine aangebracht overeenkomstig punt 1.9 van bijlage I. 3. Op de machines mogen geen merktekens , tekens of opschriften worden aangebracht die derden kunnen misleiden omtrent de betekenis en de grafische vormgeving van de CE-markering. Op de machines mogen alleen andere merktekens worden aangebracht, mits dit geen afbreuk doet aan de betekenis van de CE-markering. 4. Pseudo-machines vallen niet onder de bepalingen van dit artikel. Artikel 13 Onjuiste markering De lidstaten beschouwen als een onjuiste markering: Wanneer een lidstaat een onjuiste markering vaststelt, is de fabrikant of zijn gevolmachtigde verplicht de machine weer met de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming te brengen en de inbreuk overeenkomstig de door de lidstaat vastgestelde voorwaarden te doen beëindigen. Indien het gebrek aan overeenstemming blijft bestaan, treft de lidstaat alle nodige maatregelen treffen om het in de handel brengen van de betrokken machine te beperken of te verbieden dan wel deze uit de handel te laten nemen, volgens de procedure van artikel 9 . Artikel 14 Markttoezicht 1. De lidstaten nemen alle passende maatregelen om ervoor te zorgen dat machines alleen in de handel worden gebracht en in bedrijf worden genomen wanneer zij bij correcte installatie en onderhoud en bij het correcte gebruik waarvoor zij bedoeld zijn aan de eisen van deze richtlijn voldoen. 2. Voor de controle op de overeenstemming van de machine met de bepalingen van lid 1, richten de lidstaten terzake bevoegde instanties in of benoemen zij de instanties die zich met deze taken moeten belasten. 3. De lidstaten stellen de taken, de organisatie en de bevoegdheden vast van degenen die worden belast met het bereiken van de in de leden 1 en 2 omschreven doelstellingen. Zij delen de naam van deze persoon of instantie en eventueel latere wijzigingen aan de Commissie en de andere lidstaten mede. Artikel 15 Aangemelde instanties 1. De lidstaten delen de Commissie en de andere lidstaten mee welke instanties zij met de in artikel 10, leden 4 en 5, bedoelde beoordeling van de overeenstemming met het oog op het in de handel brengen hebben belast, met welke specifieke taken deze instanties zijn belast en welk identificatienummer de Commissie hieraan vooraf heeft toegekend. De lidstaten delen eventuele latere wijzigingen aan de Commissie en de andere lidstaten mede. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de aangemelde instanties regelmatig worden gecontroleerd op het punt van een duurzame eerbiediging van de criteria overeenkomstig bijlage XII. De aangemelde instantie stelt op verzoek alle desbetreffende informatie, met inbegrip van begrotingstechnische documenten, ter beschikking, opdat de lidstaat kan controleren of aan de in bijlage XII vermelde eisen is voldaan. 3. De lidstaten moeten bij de beoordeling van de aan te melden en de reeds aangemelde instanties de in bijlage XII opgenomen criteria hanteren. 4. De Commissie maakt de lijst van aangemelde instanties met hun identificatienummer en de taken waarvoor zij zijn aangemeld ter informatie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend. Zij zorgt voor de bijwerking van deze lijst. 5. Voldoet een instantie aan de beoordelingscriteria van de betrokken geharmoniseerde normen waarvan de referenties onder verwijzing naar deze richtlijn in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerd zijn, dan wordt aangenomen dat zij voldoet aan de criteria van bijlage XII. 6. Indien een aangemelde instantie constateert dat de fabrikant niet voldoet aan relevante eisen van deze richtlijn of dat hij hieraan niet langer voldoet, of dat geen verklaring had mogen worden opgemaakt, dan schort zij - met inachtneming van het proportionaliteitsbeginsel - de afgegeven verklaring op, herroept deze of legt beperkingen op, tenzij de fabrikant door gepaste corrigerende maatregelen zorgt voor overeenstemming met deze eisen. De aangemelde instantie stelt de op grond van artikel 17bis bevoegde autoriteit op de hoogte indien de verklaring opgeschort of herroepen wordt, beperkingen worden opgelegd of ingrijpen van deze autoriteit noodzakelijk zou kunnen blijken. De lidstaat stelt onverwijld de overige lidstaten en de Commissie op de hoogte. 7. De Commissie organiseert de uitwisseling van ervaringen tussen de voor de benoeming en het toezicht bevoegde autoriteiten van de lidstaten en de aangemelde instantie. 8. Een lidstaat die een instantie heeft benoemd, moet deze benoeming onverwijld herroepen, wanneer hij vaststelt: De betrokken lidstaat stelt onverwijld de Commissie en de overige lidstaten hiervan in kennis. Artikel 16 Vertrouwelijkheid De lidstaten en de Commissie nemen de noodzakelijke maatregelen opdat hun ambtenaren en werknemers alsmede alle met toepassing van deze richtlijn belaste instanties ertoe worden verplicht de op grond van deze richtlijn verzamelde gegevens die op grond van hun aard onder het handelsgeheim vallen of vertrouwelijk ter beschikking werden gesteld, geheim te houden. De beslissingen die de lidstaten en de Commissie uit hoofde van artikel 9 nemen, moeten openbaar worden gemaakt. Voor zover zij openbaar worden gemotiveerd, moet de eerste zin van deze alinea in acht worden genomen. Het in de eerste alinea bepaalde laat de verplichtingen van de lidstaten en de aangemelde instanties ten aanzien van de uitwisseling van informatie en de verspreiding van waarschuwingen, alsmede de informatieplicht waaraan de betrokken personen in het kader van het strafrecht zijn onderworpen, onverlet. Artikel 17 Samenwerking tussen de lidstaten De lidstaten nemen passende maatregelen om te waarborgen dat de in artikel 14, lid 2 , bedoelde bevoegde autoriteiten die voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn verantwoordelijk zijn met elkaar samenwerken en de informatie uitwisselen die nodig is om deze richtlijn gelijk te kunnen toepassen. Artikel 18 Recht van verdediging Iedere krachtens deze richtlijn getroffen maatregel die ertoe leidt dat het in de handel brengen en/of in bedrijf stellen van een onder deze richtlijn vallende machine wordt beperkt, wordt nauwkeurig met redenen omkleed. De maatregel wordt zo spoedig mogelijk aan de belanghebbende meegedeeld met vermelding van de rechtsmiddelen die volgens de in de betrokken lidstaat geldende wetgeving openstaan, alsmede van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen moeten worden ingesteld. Artikel 19 Verspreiding van informatie De Commissie treft de nodige maatregelen om de nuttige gegevens die op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn betrekking hebben, beschikbaar te stellen. Artikel 20 Sancties De lidstaten stellen de sanctieregeling vast die van toepassing is op schendingen van nationale bepalingen die ter uitvoering van de onderhavige richtlijn zijn vastgesteld en treffen alle nodige maatregelen om de uitvoering ervan te verzekeren. De aldus bepaalde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn. De lidstaten delen deze bepalingen uiterlijk op de in artikel 23 genoemde datum aan de lidstaten mee en elke latere wijziging dienaangaande zo spoedig mogelijk. Artikel 21 Wijziging van Richtlijn 95/16/EG Richtlijn 95/16/EG wordt als volgt gewijzigd: 1. In artikel 1, komen de leden 2 en 3, als volgt te luiden: 2. In deze richtlijn wordt onder "lift" verstaan: een werktuig dat bepaalde verdiepingen van gebouwen en bouwwerken bedient, met behulp van een hefinstallatie die langs vaste, ten opzichte van het horizontale vlak meer dan 15 graden hellende geleiders beweegt , en dat niet uitsluitend bestemd is voor vervoer van goederen. Werktuigen waarvan het platform een volstrekt vaste baan in de ruimte volgt zonder langs vaste geleiders te bewegen, vallen eveneens onder het toepassingsgebied van deze richtlijn. 3. Deze richtlijn is niet van toepassing op: 2. In bijlage I komt punt 1.2 als volgt te luiden: 1.2. Hefinstallatie De hefinstallatie van iedere lift moet uit een kooi bestaan. Deze kooi moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat deze qua ruimte en sterkte berekend is op het maximale aantal personen en de nominale belasting van de lift die door de installateur zijn vastgesteld. Wanneer de lift bedoeld is voor het vervoer van personen en de afmetingen ervan dit mogelijk maken, moeten het ontwerp en de bouw van de kooi zodanig zijn dat de toegang en het gebruik door gehandicapten niet door de structurele eigenschappen van de kooi worden belemmerd of verhinderd en dat de nodige aanpassingen kunnen worden aangebracht om hun het gebruik te vergemakkelijken. Artikel 22 Intrekking Richtlijn 98/37/EG wordt ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in bijlage XIII opgenomen concordantietabel. Artikel 23 Tenuitvoerlegging 1. De lidstaten moeten vóór 30 juni 2004 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vaststellen en bekendmaken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 januari 2006. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van nationaal recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 24 Evaluatie De Commissie evalueert uiterlijk een jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn de verschillende eisen in het kader van de "nieuwe beleidsaanpak". Op grond van deze evaluatie legt zij het Europees Parlement en de Raad eventueel een voorstel voor een EG-richtlijn voor, in het kader waarvan de uniforme markering, de invoering van een systeem van gevarencategorieën en de controle in het kader van het markttoezicht voor alle relevante richtlijnen in gelijke mate worden gegarandeerd. Bovendien legt de Commissie in dezelfde periode een studie voor waarin wordt ingegaan op de voordelen, nadelen en proportionaliteit van een uitbreiding van de voor deze sector geldende EG-richtlijnen tot oude installaties, met name met inachtneming van de aspecten veiligheid en milieu. Artikel 25 Inwerkingtreding Deze richtlijn en de wettelijke voorschriften die als gevolg van deze richtlijn worden gewijzigd, treden in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking van de gecodificeerde versie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 26 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN BETREFFENDE HET ONTWERP EN DE BOUW VAN MACHINES OPMERKINGEN VOORAF 1. De fabrikant van een machine of zijn gevolmachtigde is verplicht een risicoanalyse te verrichten om na te gaan welke risico's voor zijn machine gelden; bij het ontwerp en de bouw van de machine moet hij vervolgens rekening houden met zijn analyse. 2. De verplichtingen vervat in de fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen zijn alleen van toepassing indien het desbetreffende gevaar bij de betrokken machine aanwezig is wanneer deze op de door de fabrikant of zijn gevolmachtigde bedoelde wijze, alsmede in voorzienbare abnormale omstandigheden wordt gebruikt. In elk geval zijn de beginselen van geïntegreerde veiligheid (punt 1.1.2) en de verplichting tot markering en tot verschaffing van een gebruiksaanwijzing (punten 1.9 en 1.10.2) op alle machines van toepassing, met uitzondering van de in artikel 10 , lid 2, bedoelde machines die geen gevaar met zich meebrengen. 3. De in deze bijlage vermelde fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen zijn dwingend. In het licht van de stand van de techniek , en de economische proportionaliteit is het evenwel mogelijk dat de doelstellingen niet kunnen worden bereikt. In dat geval moeten deze doelstellingen bij het ontwerp en de bouw van de machine worden nagestreefd. 4. De fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen zijn gegroepeerd naar categorie machines. Om aan alle relevante fundamentele eisen te voldoen, moet echter rekening worden gehouden met deze gehele bijlage. Het geheel aan risico's van een machine kan namelijk in verscheidene hoofdstukken van deze bijlage aan de orde komen. 1. FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN 1.1. Algemeen 1.1.1. Definities In deze bijlage wordt verstaan onder: 1.1.2. Beginselen van geïntegreerde veiligheid a) De machine moet zodanig zijn gebouwd dat zij kan functioneren en kan worden afgesteld en onderhouden zonder dat de personen die deze handelingen onder de door de fabrikant vastgestelde omstandigheden alsmede in voorzienbare abnormale omstandigheden verrichten, aan gevaar worden blootgesteld. De genomen maatregelen moeten erop gericht zijn elk ongevalsrisico gedurende de te verwachten levensduur van de machine, met inbegrip van het verplaatsen, monteren, demonteren, ontmantelen (buiten bedrijf stellen) en slopen, volledig uit te sluiten. b) Bij het kiezen van de meest passende oplossingen moet de fabrikant de volgende beginselen toepassen, in de gegeven volgorde: c) Bij het ontwerpen en bouwen van de machine alsmede bij het opstellen van de gebruiksaanwijzing moet de fabrikant of zijn gevolmachtigde niet alleen uitgaan van een normaal gebruik van de machine, maar tevens van het redelijkerwijze te verwachten gebruik. d) De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat abnormaal gebruik, indien gevaarlijk, wordt voorkomen. In voorkomend geval moet de gebruiksaanwijzing de aandacht van de gebruiker vestigen op te ontraden gebruik dat, zoals uit ervaring is gebleken, van de machine kan worden gemaakt. d) Bij het ontwerpen en bouwen van de machine moet rekening worden gehouden met de belemmeringen die de bediener ondervindt door een noodzakelijk of te voorzien gebruik van een persoonlijke beschermingsuitrusting. e) De machine moet worden geleverd met alle speciale wezenlijke uitrustingen en accessoires die essentieel zijn om gevaar bij afstelling, onderhoud en gebruik te voorkomen. 1.1.3. Ergonomie Onder de voorziene gebruiksomstandigheden moeten hinder, vermoeidheid en psychische belasting van de bediener tot een haalbaar minimum beperkt blijven, een en ander met inachtneming van de beginselen van de ergonomie. 1.1.4. Materialen en producten De voor de bouw van de machine gebruikte materialen of de bij het gebruik ervan aangewende en ontstane producten mogen geen gevaar voor de veiligheid of de gezondheid van de blootgestelde personen opleveren. Met name bij het gebruik van vloeistoffen, dampen en gassen moet de machine zo zijn ontworpen en gebouwd dat deze zonder gevaar als gevolg van vullen, gebruiken, opvangen en afvoeren kan worden gebruikt. 1.1.5. Verlichting De machine moet worden geleverd met een ingebouwde, aan de werkzaamheden aangepaste verlichting indien, ondanks een normale ruimteverlichting, afwezigheid van die ingebouwde verlichting een risico kan inhouden. De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat de geleverde verlichting geen hinderlijke schaduwzones, verblinding of gevaarlijke stroboscopische effecten veroorzaakt. De in punt 3.1.2 beschreven fundamentele eis is ook van toepassing op vaste machines die bestemd zijn om buiten, en mogelijk in het donker, te worden gebruikt. Indien bepaalde organen aan de binnenzijde veelvuldig moeten worden geïnspecteerd, moeten deze van een passende verlichting zijn voorzien; dit geldt eveneens voor de zones waar afstelling en onderhoud plaatsvinden. 1.1.6. Ontwerp van de machine met het oog op het hanteren ervan De machine of elk van de samenstellende delen moet: De fabrikant neemt voorzorgsmaatregelen om ervoor te zorgen dat bij het hanteren of vervoer van de machine of delen daarvan zich geen onverhoedse verplaatsingen kunnen voordoen en geen gevaar ontstaat als gevolg van gebrek aan stabiliteit. Wanneer de machine of elk van haar onderdelen in verband met massa, afmetingen of vorm niet met de hand kan worden verplaatst, moet de machine of elk van haar onderdelen: Wanneer de machine of een van haar onderdelen met de hand wordt vervoerd, moeten deze machine of dit onderdeel: Bijzondere voorzieningen moeten worden getroffen voor het hanteren van gereedschappen en/of onderdelen van machines, ook van lichte constructie, die gevaarlijk kunnen zijn. 1.2. Bediening 1.2.1. Veiligheid en betrouwbaarheid van de bedieningssystemen De bedieningssystemen moeten zodanig ontworpen en uitgevoerd zijn dat zij veilig en betrouwbaar functioneren . Meer bepaald moeten zij zo zijn ontworpen en gebouwd dat: – de normale bedrijfsomstandigheden en invloeden van buitenaf; 1.2.2. Bedieningsorganen De bedieningsorganen moeten: Als een bedieningsorgaan zodanig is ontworpen en uitgevoerd dat er verschillende verrichtingen mee kunnen worden uitgevoerd, dat wil zeggen dat de verrichting niet ondubbelzinnig is, moet duidelijk worden aangegeven welke verrichting is gekozen en moet deze keuze zo nodig worden bevestigd. De bedieningsorganen moeten zodanig zijn uitgevoerd dat de plaatsing, de verplaatsing en de weerstand die zij bieden, verenigbaar zijn met de desbetreffende verrichting, rekening houdend met de ergonomische beginselen. De machine moet zijn voorzien van signalerings- en aanwijzingsinrichtingen waarvan kennis noodzakelijk is voor een veilig gebruik. De bediener moet deze signalen en aanwijzingen vanaf de bedieningspost kunnen waarnemen. De bediener moet zich er vanaf iedere bedieningspost van kunnen vergewissen dat er zich geen personen in de risicozones bevinden. Indien dit onmogelijk is, moet het bedieningssysteem zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat het inschakelen van de machine steeds wordt voorafgegaan door een geluids- en/of lichtsignaal. De blootgestelde persoon moet dan voldoende tijd hebben om de gevaarlijke zone te verlaten of het inschakelen van de machine te verhinderen. Zo nodig moeten voorzieningen worden getroffen om te zorgen dat de machine slechts vanaf bedieningsposten op een of meer van tevoren bepaalde plaatsen kan worden bediend. 1.2.3. In werking stellen Het in werking stellen van een machine mag alleen kunnen geschieden door een opzettelijk verrichte handeling met een hiervoor bestemd bedieningsorgaan. Dit geldt ook voor: Voorzover dit niet tot een gevaarssituatie leidt, mag het opnieuw in werking stellen of wijzigen van de werking geschieden door een bewuste handeling met een ander orgaan dan het hiervoor bestemde bedieningsorgaan. In afwijking van de bovenstaande voorschriften mag bij het automatisch functioneren van een geautomatiseerde installatie het in werking stellen, het opnieuw in werking stellen na een stilstand of het wijzigen van de werking zonder ingreep plaatsvinden als dit geen gevaarssituaties voor de bediener en/of voor de blootgestelde personen oplevert. 1.2.4. Stopinrichtingen 1.2.4.1. Normale stopzetting Elke machine moet zijn voorzien van een bedieningsorgaan waarmee zij op veilige wijze volledig kan worden stopgezet. Elke werkplek moet zijn voorzien van een bedieningsorgaan waarmee, naar gelang van het risico, hetzij alle bewegende delen van de machine, hetzij een aantal daarvan kunnen worden stilgelegd, zodat de machine in veilige toestand is. De stopopdracht aan de machine moet voorrang hebben op opdrachten voor het in werking stellen. Wanneer de machine of de gevaarlijke onderdelen ervan tot stilstand zijn gekomen, moet de energievoorziening van de betrokken aandrijfmechanismen worden onderbroken. 1.2.4.2. Noodstop Elke machine moet zijn voorzien van een of meer noodstopinrichtingen waarmee een onmiddellijk dreigende of ontstaande gevaarssituatie kan worden afgewend. Dit geldt niet voor: Deze inrichting moet: Wanneer het in werking stellen van de noodstopinrichting wordt beëindigd nadat een stopbevel is gegeven, moet het stopbevel door blokkering van de noodstopinrichting gehandhaafd blijven totdat de blokkering wordt opgeheven; blokkering van de inrichting zonder dat deze een stopbevel genereert mag niet mogelijk zijn. Het opheffen van de blokkering van de inrichting mag alleen door een passende handeling kunnen geschieden en mag de machine niet in werking stellen, maar alleen een hernieuwde inschakeling mogelijk maken. 1.2.4.3. Complexe installaties Machines of machinedelen die zijn ontworpen om in combinatie te functioneren moeten zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat met de stopinrichtingen - met inbegrip van noodstopinrichtingen - niet alleen de machine kan worden stopgezet, maar tevens alle daarvoor en/of daarachter geschakelde installaties, indien het blijven functioneren daarvan gevaar kan opleveren. 1.2.5. Keuzeschakelaar voor de bedieningswijze of bedrijfsmodus De gekozen bedieningswijze moet voorrang hebben op alle andere bedieningswijzen of bedrijfsmodi, met uitzondering van de noodstopinrichting. Als de machine zodanig is ontworpen of gebouwd dat deze volgens verschillende bedieningswijzen of bedrijfsmodi kan worden gebruikt, waarbij van uiteenlopende veiligheidsniveaus sprake is, moet de machine voorzien zijn van een in elke stand vergrendelbare keuzeschakelaar. Elke positie van de keuzeschakelaar mag slechts overeenkomen met één bedieningswijze of bedrijfsmodus. In plaats van een keuzeschakelaar mag ook gebruik worden gemaakt van andere middelen waarmee het gebruik van bepaalde functies van de machine tot bepaalde categorieën bedieners kan worden beperkt. Als de machine voor bepaalde bewerkingen moet kunnen functioneren met uitgeschakelde veiligheidsvoorzieningen, moet de keuzeschakelaar voor de bedieningswijze of bedrijfsmodus tegelijkertijd: Verder moet de bediener vanaf de bedieningspost het functioneren van de onderdelen waarop hij invloed uitoefent, kunnen beheersen. 1.2.6. Defecten in de energievoorziening Een onderbreking, het herstel na een onderbreking of een schommeling in positieve of negatieve zin in de energievoorziening van de machine, mag niet tot gevaarssituaties leiden. 1.2.7. Defecten in het bedieningscircuit Een defect dat van invloed is op de samenhang van het bedieningscircuit of een defect of storing in het bedieningscircuit mag niet tot gevaarssituaties leiden. 1.2.8. Programmatuur Eventuele programmatuur voor de dialoog tussen de bediener en het bedienings- of controlesysteem van een machine moet gebruikersvriendelijk zijn ontworpen. 1.3. Maatregelen ter beveiliging tegen mechanische gevaren 1.3.1. Stabiliteit De machine, haar onderdelen en de bijbehorende installaties moeten zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat zij voldoende stabiliteit bezitten om zonder gevaar voor kanteling, omvallen of ongewenste verplaatsingen te kunnen worden gebruikt. Onder gebruik wordt ook verstaan het vervoeren, monteren, demonteren, slopen en iedere andere actie waarbij de machine betrokken is. Als de vorm van de machine zelf of de plaats waarvoor zij bestemd is onvoldoende waarborgen voor een toereikende stabiliteit bieden, moet in passende bevestigingsmiddelen worden voorzien die in de gebruiksaanwijzing moeten zijn aangegeven. 1.3.2. Gevaar voor breuken tijdens het gebruik De verschillende delen van de machine, alsook de verbindingen ertussen, moeten bestand zijn tegen de belastingen waaraan zij tijdens het gebruik worden blootgesteld. De gebruikte materialen moeten voldoende weerstand hebben en aangepast zijn aan de eigenschappen van de gebruiksomgeving. De fabrikant of zijn gevolmachtigde moet in de gebruiksaanwijzing de aard en de frequentie vermelden van het onderhoud en de inspecties die om veiligheidsredenen noodzakelijk zijn. Zo nodig geeft hij aan welke onderdelen aan slijtage onderhevig zijn, alsmede de criteria voor vervanging. Indien er, ondanks de getroffen voorzorgsmaatregelen, gevaar bestaat dat bewegende delen uiteenspringen of breken, moeten deze delen zodanig zijn gemonteerd en geplaatst dat bij een breuk de stukken worden tegengehouden en niet de werkplekken kunnen bereiken. Stijve of flexibele leidingen voor vloeistoffen, dampen en gassen, in het bijzonder hogedrukleidingen, moeten bestand zijn tegen de interne en externe krachten waaraan zij normaal worden blootgesteld; zij moeten stevig zijn bevestigd en/of afgeschermd tegen externe aantasting of belasting van allerlei aard; er moeten voorzorgsmaatregelen worden genomen om gevaren bij eventuele breuken te voorkomen. Bij automatische toevoer van het te bewerken materiaal naar het werktuig moet aan de volgende voorwaarden worden voldaan om gevaar voor de blootgestelde personen te vermijden: 1.3.3. Gevaren door vallende of wegschietende voorwerpen Er moeten voorzorgsmaatregelen worden genomen om het vallen of wegschieten van voorwerpen die een gevaar kunnen opleveren, te voorkomen. 1.3.4. Gevaren door oppervlakken, scherpe kanten, hoeken Bereikbare machineonderdelen mogen, voorzover dat in verband met hun functie mogelijk is, geen scherpe kanten en hoeken of ruwe oppervlakken vertonen die verwondingen kunnen veroorzaken. 1.3.5. Gevaren in verband met gecombineerde machines Wanneer een machine is bestemd om een aantal verschillende bewerkingen te kunnen verrichten, waarbij het werkstuk bij iedere bewerking met de hand wordt toegevoerd (gecombineerde machine), moet zij zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat ieder deel afzonderlijk kan worden gebruikt zonder dat de overige machinedelen voor de blootgestelde persoon een gevaar betekenen of hem hinderen. Met het oog hierop moet ieder deel, wanneer het niet volledig is afgeschermd, afzonderlijk in werking gesteld of gestopt kunnen worden. 1.3.6. Gevaren in verband met de verschillende draaisnelheden van de gereedschappen Bij bewerkingen in verschillende gebruiksomstandigheden, moet de machine zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat deze gebruiksomstandigheden veilig en betrouwbaar kunnen worden gekozen en ingesteld. 1.3.7. Voorkomen van gevaren in verband met de bewegende delen De bewegende delen van de machine moeten zodanig zijn ontworpen, gebouwd en geplaatst dat elk gevaar voor aanraking waardoor zich ongelukken zouden kunnen voordoen, wordt voorkomen of zij moeten, wanneer risico's blijven bestaan, van afschermingen of veiligheidsvoorzieningen zijn voorzien. Alle noodzakelijke maatregelen moeten worden genomen ter voorkoming van een onverwacht blokkeren van bewegende werkuitvoerende delen. Wanneer ondanks deze voorzorgsmaatregelen een blokkering kan optreden, moet met specifieke beschermingsmiddelen en speciale werktuigen worden gezorgd dat deze blokkering zonder gevaar kan worden verholpen. Deze specifieke beschermingsmiddelen moeten in de gebruiksaanwijzing en eventueel op de machine zelf worden vermeld. 1.3.8. Keuze van de beveiliging tegen gevaren van bewegende delen Afschermingen of veiligheidsvoorzieningen met het oog op de gevaren van bewegende delen moeten worden gekozen op grond van het bestaande risico. De keuze moet worden gemaakt volgens onderstaande aanwijzingen. 1.3.8.1. Bewegende overbrengingsorganen Afschermingen ter beveiliging van blootgestelde personen tegen de risico's van bewegende overbrengingsorganen moeten: De laatste mogelijkheid moet worden gekozen als veelvuldige ingrepen te voorzien zijn. 1.3.8.2. Bewegende delen die rechtstreeks voor het werk dienen Afschermingen of veiligheidsvoorzieningen ter beveiliging van blootgestelde personen tegen de risico's van bewegende delen die voor het werk dienen, moeten: Wanneer echter bepaalde bewegende delen die dienen voor de uitvoering van het werk niet onbereikbaar of gedeeltelijk onbereikbaar kunnen worden gemaakt wanneer zij in werking zijn wegens verrichtingen die het ingrijpen van de bediener in de omgeving van deze delen noodzakelijk maken, moeten deze delen, voorzover technisch mogelijk, worden voorzien van: 1.3.9. Risico's door bewegingen die niet het gevolg van hantering van bedieningsorganen zijn Wanneer een machinedeel tot stilstand is gebracht, mag een eventuele verschuiving vanuit die stilstandpositie door ongeacht welke andere oorzaak dan het hanteren van de bedieningsorganen geen enkel gevaar voor de blootgestelde personen opleveren. 1.4. Vereiste eigenschappen van de afschermingen en veiligheidsvoorzieningen 1.4.1. Algemene eisen Afschermingen en veiligheidsvoorzieningen: 1.4.2. Bijzondere eisen voor afschermingen 1.4.2.1. Vaste afschermingen Vaste afschermingen moeten stevig op hun plaats worden gehouden. Voorzover dit mogelijk is, mogen zij na het losmaken van de middelen waarmee zij bevestigd zijn niet in de beschermingspositie blijven. Zij moeten bevestigd zijn met systemen die alleen met gereedschappen kunnen worden losgemaakt. Bij demontage moeten de bevestigingsmiddelen met de afschermingen of met de machine verbonden blijven. 1.4.2.2. Beweegbare afschermingen A. Beweegbare afschermingen van type A moeten: B. Beweegbare afschermingen van type B moeten: 1.4.2.3. Instelbare afschermingen die de toegang beperken Instelbare afschermingen die de toegang beperken tot bewegende delen die voor de werkzaamheden strikt noodzakelijk zijn, moeten: 1.4.3. Bijzondere eisen voor veiligheidsvoorzieningen Veiligheidsvoorzieningen moeten worden ontworpen en geconstrueerd om te worden verbonden aan een blokkeerinrichting die verhindert dat: Voor de afstelling moet een welbewuste actie noodzakelijk zijn. Het ontbreken van of een defect aan een van de onderdelen moet het in gang brengen verhinderen of de bewegende delen tot stilstand brengen. 1.5. Vereiste eigenschappen van de werkplekken en/of bestuurdersplaatsen 1.5.1. Werkplekken en/of bestuurdersplaatsen Er kunnen een of meer extra werkplekken en/of bestuurdersplaatsen worden ingericht; iedere plek of plaats moet zijn voorzien van alle noodzakelijke bedieningsorganen, zonder dat de bedieners elkaar hinderen of in gevaar brengen. Wanneer er verscheidene bedieningsposten zijn, moet de machine zo zijn ontworpen dat bij gebruik van één van deze posten het gebruik van de overige posten onmogelijk wordt, met uitzondering van de stop- en noodstopinrichtingen. De werkplek en/of bestuurdersplaats moet zo zijn ontworpen en gebouwd dat ieder gezondheidsrisico door uitlaatgassen en/of zuurstofgebrek wordt vermeden. De werkplek en/of bestuurdersplaats moet van een behoorlijke cabine zijn voorzien wanneer door de machine een omgeving ontstaat waarin bepaalde gezondheids- en veiligheidsrisico's voor de bediener aanwezig zijn. De cabine moet zo zijn ontworpen, gebouwd en/of uitgerust dat de bediener/bestuurder zijn werk in goede omstandigheden kan doen en tegen te voorziene risico's wordt beschermd. Hij/zij moet de cabine snel via de uitgang kunnen verlaten. Bovendien moet behalve de gewone uitgang nog een elders aangebrachte nooduitgang aanwezig zijn. De voor de cabine en de inrichting ervan gebruikte materialen moeten moeilijk ontvlambaar zijn. 1.5.2. Zitplaatsen Wanneer de arbeidsomstandigheden dit toelaten, moeten er op de werkplek die een integrerend deel van de machine uitmaakt voorzieningen zijn voor het installeren van zitplaatsen. Wanneer een zitplaats voor de bediener of bestuurder aanwezig is, moet deze de bediener of bestuurder voldoende stevigheid bieden. Als een zitplaats een integrerend deel van de machine uitmaakt, moet deze erbij worden geleverd. Als de machine aan trillingen onderhevig is, dan moeten de zitplaatsen zodanig zijn ontworpen dat het doorgeven van trillingen aan de bediener of bestuurder zoveel als redelijkerwijs mogelijk is, wordt beperkt. De verankering van de zitplaats moet tegen alle mogelijke belastingen bestand zijn. Indien zich onder de voeten van de bediener of bestuurder geen vloer bevindt, moet deze gebruik kunnen maken van voetsteunen met een antislipbekleding. 1.6. Maatregelen ter beveiliging tegen andere risico's 1.6.1. Gevaren door elektriciteit Wanneer de machine elektrisch wordt aangedreven, moet zij zodanig zijn ontworpen, gebouwd en uitgerust dat alle gevaren in verband met elektriciteit worden of kunnen worden voorkomen. Op de machine zijn de veiligheidseisen van toepassing zoals omschreven in Richtlijn 73/23/EEG. De beoordeling van de overeenstemming van de machine in verband met de gevaren door toepassing van elektrische stroom valt echter uitsluitend onder deze richtlijn. 1.6.2. Gevaren door statische elektriciteit De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat het optreden van elektrostatische ladingen die gevaar kunnen opleveren, wordt verhinderd of beperkt, en/of zij moet zijn voorzien van middelen waarmee deze ladingen kunnen worden afgevoerd. 1.6.3. Gevaren door blikseminslag Wanneer de machine is ontworpen om zich buiten te bevinden en er tijdens het gebruik van de machine kans op rechtstreekse blikseminslag bestaat, moet zij zodanige voorzieningen hebben dat de door de bliksem veroorzaakte elektrische ladingen naar de grond worden afgevoerd. 1.6.4. Gevaren door andere dan elektrische energie Indien de machine met andere dan elektrische energie wordt aangedreven, moet de machine zodanig zijn ontworpen, gebouwd en uitgerust dat alle risico's voortvloeiend uit het gebruik van deze soorten energie worden voorkomen. 1.6.5. Gevaren door montagefouten Fouten bij het monteren of herplaatsen van bepaalde onderdelen waardoor gevaren zouden kunnen ontstaan, moeten uitgesloten zijn door het ontwerp van deze onderdelen of anders door aanwijzingen op de onderdelen zelf en/of op de ombouw. Dezelfde aanwijzingen moeten zijn aangebracht op de bewegende delen en/of de ombouw ervan, indien men de richting van de beweging moet kennen om gevaar te voorkomen. In voorkomend geval moet de gebruiksaanwijzing aanvullende inlichtingen over deze gevaren geven. Indien een onjuiste aansluiting gevaar kan opleveren, moeten verkeerde verbindingen uitgesloten zijn door het ontwerp ervan, of, indien dit niet mogelijk is, door aanwijzingen op de leidingen en/of aansluitklemmen. 1.6.6. Gevaren door extreme temperaturen Er moeten voorzieningen worden getroffen om elk gevaar voor verwondingen door aanraking of op afstand van onderdelen of materialen met een hoge of zeer lage temperatuur te voorkomen. De risico's van het wegspringen van zeer warme of zeer koude stoffen moeten worden bestudeerd. Indien deze aanwezig zijn, moeten de nodige middelen worden aangewend om ze uit te sluiten of, indien dit technisch onmogelijk is, het gevaar ervan te elimineren. 1.6.7. Brandgevaar De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat elk gevaar van brand of oververhitting, veroorzaakt door de machine zelf of door gassen, vloeistoffen, stofdeeltjes, dampen en andere door de machine geproduceerde of gebruikte stoffen, wordt vermeden. 1.6.8. Ontploffingsgevaar De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat de machine zelf en de gassen, vloeistoffen, stofdeeltjes, dampen en andere door de machine geproduceerde of gebruikte stoffen geen gevaar voor ontploffing opleveren. De machine moet, met het oog op de risico's van ontploffing door gebruik in een omgeving met ontploffingsgevaar, in overeenstemming zijn met de specifieke geldende richtlijnen. 1.6.9. Gevaren door geluidsoverlast De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat gevaren als gevolg van de emissie van luchtgeluid tot een minimum worden teruggebracht, rekening houdend met de vooruitgang van de techniek en de beschikbaarheid van geluiddempende middelen, in het bijzonder bij de bron. 1.6.10. Gevaren door trillingen De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat gevaren voortvloeiend uit door de machine veroorzaakte trillingen tot een minimum worden teruggebracht, rekening houdend met de vooruitgang van de techniek en de beschikbaarheid van trillingdempende middelen, in het bijzonder bij de bron. 1.6.11. Stralingsgevaren 1.6.11.1. Algemeen De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat de uitzending van ioniserende of niet-ioniserende straling door de machine beperkt blijft tot hetgeen noodzakelijk is voor de werking van de machine en dat het effect ervan op de blootgestelde personen wordt geëlimineerd of tot een ongevaarlijk niveau wordt beperkt. 1.6.11.2. Gebruiksaanwijzing Als de machine niet-ioniserende straling kan uitzenden die gevaarlijk kan zijn voor de blootgestelde personen, in het bijzonder personen die gebruikmaken van actieve of niet-actieve implanteerbare medische hulpmiddelen, moet de gebruiksaanwijzing informatie geven over de hoeveelheid uitgezonden straling waaraan de bediener en eventuele andere personen zijn blootgesteld. Deze informatie is ook verplicht voor de volgende machines: 1.6.12. Gevaren door uitwendige straling De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat uitwendige straling de werking ervan niet kan verstoren. 1.6.13. Gevaren in verband met laserapparatuur Als laserapparatuur wordt gebruikt, moeten de volgende voorschriften in acht worden genomen: 1.6.14. Gevaren door emissie van gevaarlijke stoffen De machine moet zodanig zijn ontworpen, gebouwd en/of uitgerust dat gevaren als gevolg van gevaarlijke stoffen die zij produceert, worden vermeden. Indien dergelijke gevaren aanwezig zijn, moet de machine zijn uitgerust met zodanige voorzieningen om deze producten op te vangen en/of af te zuigen dat gevaren in verband met de inademing of het inslikken van gevaarlijke stoffen worden voorkomen. Tijdens de normale werking van de machine moeten de hierboven bedoelde opvang- en/of afzuigvoorzieningen zich zo dicht mogelijk bij de plaats van de emissie bevinden als de emissie niet plaatsvindt in een afgesloten ruimte die deel uitmaakt van de machine. 1.6.15. Gevaar in een machine opgesloten te geraken De machine moet zodanig zijn ontworpen, gebouwd of uitgerust dat een blootgestelde persoon er niet in opgesloten kan raken of, indien dit niet kan worden voorkomen, voorzien zijn van middelen die hem in staat stellen hulp te vragen. 1.6.16. Gevaar van vallen De delen van de machine waarop, naar is voorzien, personen zich moeten kunnen verplaatsen of bevinden, moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat deze personen niet kunnen uitglijden of struikelen dan wel niet uit deze delen of van deze delen af kunnen vallen. 1.7. Onderhoud 1.7.1. Onderhoud van de machine De afstel- en onderhoudspunten moeten zich buiten de gevaarlijke zones bevinden. Afstelling, onderhoud, reparatie en reiniging moeten kunnen plaatsvinden als de machine stilstaat. Indien aan ten minste een van bovenstaande voorwaarden om technische redenen niet kan worden voldaan, moeten deze verrichtingen zonder gevaar kunnen worden uitgevoerd (zie met name punt 1.2.5). Voor geautomatiseerde machines en eventueel voor andere machines moet in een diagnoseaansluiting voor foutenzoekapparatuur worden voorzien. Onderdelen van een geautomatiseerde machine die regelmatig moeten worden vervangen, moeten op eenvoudige en veilige wijze gedemonteerd en opnieuw gemonteerd kunnen worden. Deze onderdelen moeten zodanig bereikbaar zijn dat de desbetreffende taken met de benodigde technische middelen op een aangegeven wijze kunnen worden uitgevoerd. 1.7.2. Toegang tot werkplekken en plaatsen waar onderhoud wordt verricht Bij het ontwerpen en bouwen van de machine moet worden gezorgd voor middelen om op veilige wijze alle plaatsen voor productie-, afstellings- en onderhoudswerkzaamheden te kunnen bereiken. De blootgestelde personen moeten zich , voorzover mogelijk, ongehinderd kunnen verplaatsen. 1.7.3. Ontkoppeling van de krachtbronnen De machine moet zijn voorzien van inrichtingen waarmee zij van elk van haar krachtbronnen kan worden losgekoppeld. Deze inrichtingen moeten duidelijk herkenbaar zijn. Zij moeten vergrendeld kunnen worden indien het herstel van de aansluiting een gevaar voor blootgestelde personen zou kunnen opleveren. Bij machines die via een stekkerverbinding van elektrische energie worden voorzien, volstaat het de stekker te verwijderen, mits aan de eis van de volgende alinea wordt voldaan. De inrichting moet ook kunnen worden geblokkeerd indien de bediener niet vanaf alle plaatsen waar hij zich moet bevinden kan controleren of de ontkoppeling voortduurt. De overblijvende of opgeslagen energie die na ontkoppeling van de machine nog aanwezig zou kunnen zijn, moet zonder gevaar voor blootgestelde personen kunnen worden afgevoerd. In afwijking van het voorschrift in de vorige alinea is toegestaan dat bepaalde circuits niet van hun krachtbronnen kunnen worden losgekoppeld, teneinde bijvoorbeeld bepaalde delen op hun plaats te houden, bepaalde informatie te behouden, het inwendige te verlichten enz. In dit geval moeten speciale voorzorgsmaatregelen worden genomen om de veiligheid van de bedieners te waarborgen. 1.7.4. Handelingen van de bediener De machine moet zodanig zijn ontworpen, gebouwd en uitgerust dat er zo weinig mogelijk reden voor handelingen van de bedieners is. Wanneer het onvermijdelijk is dat de bediener een handeling uitvoert, moet deze op eenvoudige en veilige wijze kunnen plaatsvinden. 1.7.5. Reiniging van inwendige delen De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat het reinigen van de inwendige delen van de machine die gevaarlijke stoffen of preparaten hebben bevat, mogelijk is zonder dat in de inwendige delen behoeft te worden doorgedrongen; ook een eventuele ontstopping moet van buitenaf kunnen worden uitgevoerd. Indien het volstrekt onmogelijk is het doordringen in de inwendige delen te vermijden, moet de fabrikant of zijn gevolmachtigde bij de constructie voorzieningen treffen waardoor het reinigen met zo min mogelijk gevaar kan geschieden. 1.8. Informatie, alarminrichtingen, waarschuwing 1.8.1. Informatie De informatie die nodig is voor het bedienen van een machine, moet ondubbelzinnig en gemakkelijk te begrijpen zijn. Zij mag niet zo uitgebreid zijn dat te hoge eisen aan de bediener worden gesteld. Wanneer de veiligheid en gezondheid van blootgestelde personen in gevaar kan komen door de gebrekkige werking van een zonder toezicht werkende machine, moet deze machine zijn uitgerust met een inrichting die een passend geluids- of lichtsignaal geeft. 1.8.2. Alarminrichtingen Indien de machine is uitgerust met alarminrichtingen, moeten de signalen ondubbelzinnig zijn en gemakkelijk kunnen worden opgemerkt. Er moeten maatregelen worden getroffen om de bediener in staat te stellen te controleren of deze alarminrichtingen steeds goed blijven werken. De voorschriften van specifieke richtlijnen inzake kleuren en veiligheidssignalen moeten worden toegepast. 1.8.3. Waarschuwing voor restrisico's Indien ondanks alle getroffen voorzieningen gevaren blijven bestaan of indien er sprake is van niet voor de hand liggende risico's, moet de fabrikant of zijn gevolmachtigde waarschuwingen aanbrengen. Hierbij moet bij voorkeur gebruik worden gemaakt van voor iedereen begrijpelijke pictogrammen en/of van teksten in een van de talen van het land waar de machine wordt gebruikt, op verzoek aangevuld met een vertaling in talen die de bedieners kennen. 1.9. Merktekens op machines Op elke machine moeten ten minste, duidelijk leesbaar en onuitwisbaar, de volgende gegevens zijn aangebracht: Als een machine ontworpen en gebouwd is om in een explosieve omgeving te worden gebruikt, moet dit eveneens worden vermeld. Afhankelijk van de aard van de machine moeten hierop tevens alle noodzakelijke aanwijzingen worden vermeld voor een veilig gebruik. Wanneer een onderdeel van de machine tijdens het gebruik ervan met behulp van hijs- of hefwerktuigen moet worden verplaatst, moet de massa van dit onderdeel leesbaar, onuitwisbaar en ondubbelzinnig zijn aangegeven. 1.10. Gebruiksaanwijzing Bij iedere machine moet een gebruiksaanwijzing zijn gevoegd in de officiële taal van de lidstaat van de Europese Unie waar de machine in de handel wordt gebracht. De bij de machine gevoegde gebruiksaanwijzing moet een "oorspronkelijke gebruiksaanwijzing" of een "vertaling van de oorspronkelijke gebruiksaanwijzing" zijn; in het laatste geval moet bij de vertaling een "oorspronkelijke gebruiksaanwijzing" zijn gevoegd. Dit kan achterwege blijven wanneer de vertaling de naam en het adres van een in de Europese Unie officieel beëdigd en aangewezen vertaler vermeldt. De gebruiksaanwijzing moet zijn opgesteld volgens de hierna genoemde uitgangspunten. 1.10.1. Algemene uitgangspunten voor het opstellen a) De inhoud van de gebruiksaanwijzing moet uitsluitend zijn afgestemd op de machine in kwestie en niet alleen uitgaan van een normaal gebruik van de machine, maar tevens van het redelijkerwijze te verwachten gebruik. b) De fabrikant moet de gebruiksaanwijzing opstellen in een officiële Gemeenschapstaal. Deze gebruiksaanwijzing, waarvoor hij de verantwoordelijkheid op zich neemt, voorziet hij van de vermelding "oorspronkelijke gebruiksaanwijzing". Indien de fabrikant de verantwoordelijkheid op zich neemt voor versies in andere officiële Gemeenschapstalen, plaatst hij hierop eveneens de vermelding "oorspronkelijke gebruiksaanwijzing". c) Wanneer een "oorspronkelijke gebruiksaanwijzing" in de officiële taal of talen van het land van gebruik ontbreekt, moet een vertaling in die taal of talen worden verzorgd door degene die de machine in de bewuste taalzone introduceert. Deze vertalingen moeten zijn voorzien van de vermelding "vertaling van de oorspronkelijke gebruiksaanwijzing". d) Indien de machines voor niet-professionele gebruikers bestemd kunnen zijn, moeten de tekst en de presentatie van de gebruiksaanwijzing rekening houden met het algemene ontwikkelingsniveau en het inzicht dat men redelijkerwijze van deze gebruikers mag verwachten. e) In afwijking hiervan hoeven onderhoudsinstructies die bestemd zijn voor gespecialiseerd personeel dat in dienst is van de fabrikant of zijn gevolmachtigde, slechts in één door dat personeel begrepen taal van de Gemeenschap gesteld te zijn. 1.10.2. Inhoud van de gebruiksaanwijzing Iedere gebruiksaanwijzing moet de volgende informatie bevatten: m) instructies voor de aansluiting en verbinding van vloeistof- damp- en gasleidingen, met inbegrip van elektrische aansluitingen, die gevaar kunnen opleveren; Deze waarden worden voor de machine in kwestie reëel gemeten, dan wel vastgesteld uitgaande van metingen uitgevoerd bij een technisch vergelijkbare en voor de productie representatieve machine. Wanneer de machine zeer grote afmetingen heeft, kan de aanduiding van het geluidsvermogen worden vervangen door de aanduiding van de niveaus van de equivalente continue geluidsdruk op gespecificeerde plaatsen rondom de machine. Wanneer de geharmoniseerde normen niet worden toegepast, moeten de akoestische gegevens worden gemeten met de meest passende meetnorm die aan de machine is aangepast. De bedrijfsomstandigheden van de machine tijdens de metingen en de voor de metingen gebruikte methoden, moeten worden beschreven. Wanneer de werkplek of werkplekken niet zijn of kunnen worden bepaald, moet de meting van het geluidsdrukniveau worden verricht op 1 m van het machine-oppervlak en op een hoogte van 1,60 m boven de grond of het toegangsplatform. De positie en de waarde van de maximale geluidsdruk moeten worden vermeld. Als specifieke richtlijnen andere aanwijzingen geven voor het meten van het geluidsdruk- of geluidsvermogenniveau, moeten deze richtlijnen op deze punten worden nageleefd en zijn de desbetreffende bepalingen van dit punt niet van toepassing. 2. AANVULLENDE FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN VOOR BEPAALDE CATEGORIEËN MACHINES Machines voor agrolevensmiddelen, machines bestemd voor de cosmetische en farmaceutische industrie, met de hand vastgehouden en/of geleide machines alsook machines voor de bewerking van hout en soortgelijke materialen, moeten aan alle in deze bijlage opgenomen fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen voldoen; de hierna beschreven fundamentele eisen zijn specifieke eisen voor dit soort machines. 2.1. Machines voor agrolevensmiddelen en machines bestemd voor de cosmetische en farmaceutische industrie 2.1.1. Algemeen Machines voor agrolevensmiddelen en machines bestemd voor de cosmetische en farmaceutische industrie moeten zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat infectie-, ziekte- en besmettingsgevaar wordt voorkomen. Hiertoe moeten de volgende hygiënische voorschriften in acht worden genomen: 2.1.2. Gebruiksaanwijzing De gebruiksaanwijzing van machines voor agrolevensmiddelen en van machines bestemd voor de cosmetische en farmaceutische industrie moet ook aanbevolen schoonmaak-, desinfecteer- en spoelmiddelen en -methoden vermelden (niet alleen voor de gemakkelijk bereikbare delen, maar ook voor de gevallen waarin delen waar men niet of beter niet bij kan komen ter plaatse moeten worden gereinigd). 2.2. Met de hand vastgehouden en/of geleide draagbare machines 2.2.1. Algemeen Draagbare machines die met de hand vastgehouden en/of met de hand geleid worden, moeten: De handgrepen van draagbare machines moeten zodanig zijn ontworpen en geconstrueerd dat zij gemakkelijk kunnen worden in- en uitgeschakeld. 2.2.2. Gebruiksaanwijzing In de gebruiksaanwijzing moet het volgende worden vermeld over de trillingen die met de hand vastgehouden en geleide machines produceren: Deze waarde wordt voor de machine in kwestie reëel gemeten, dan wel vastgesteld uitgaande van metingen uitgevoerd bij een technisch vergelijkbare en voor de productie representatieve machine. Wanneer de geharmoniseerde normen niet worden toegepast, moeten de trillingsgegevens worden gemeten met de meest passende meetnorm die aan de machine is aangepast. Indien en voorzover geen relevante en erkende regels voor tests bestaan, moet de fabrikant de toegepaste metingsprocedures en de omstandigheden waaronder de metingen werden uitgevoerd aangeven. 2.3. Draagbare werktuigen met explosieve lading 2.3.1. Algemeen Draagbare werktuigen met explosieve lading moeten zo zijn ontworpen en gebouwd dat: Bijzondere voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen om breuken in de explosieruimte te voorkomen. 2.3.2. Gebruiksaanwijzing De gebruiksaanwijzing moet voor het betrokken werktuig de noodzakelijke aanwijzingen bevatten over: 2.4. Machines voor de bewerking van hout en soortgelijke materialen Machines voor de bewerking van hout en soortgelijke materialen moeten aan de volgende regels voldoen: a) de machine moet zodanig zijn ontworpen, gebouwd of uitgerust dat het te bewerken stuk veilig kan worden geplaatst en geleid; indien het werkstuk met de hand op een werkbank wordt gehouden, moet deze gedurende de bewerking voldoende stabiliteit voor het werkstuk bieden en mag zij de verplaatsing daarvan niet hinderen; b) indien de machine gebruikt zou kunnen worden in omstandigheden waarin het gevaar van wegschietende stukken hout bestaat, moet zij zodanig zijn ontworpen, gebouwd of uitgerust dat het wegschieten wordt voorkomen of, indien dit niet mogelijk is, het wegschietende materiaal geen gevaar voor de bediener en/of de blootgestelde personen oplevert; c) de machine moet zijn uitgerust met automatische remmen die het werktuig binnen voldoende korte tijd tot stilstand brengen wanneer gevaar voor contact met het werktuig bestaat terwijl dit vertraagt; d) wanneer het werktuig deel uitmaakt van een niet geheel automatische machine moet deze zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat ongevallen met personen worden voorkomen dan wel van minder ernstige aard zijn. 3. AANVULLENDE FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN TER VERMINDERING VAN DE RISICO'S IN VERBAND MET DE MOBILITEIT VAN MACHINES Machines waaraan gevaren in verband met de mobiliteit zijn verbonden, moeten aan alle in deze bijlage opgenomen fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen voldoen; de hierna beschreven fundamentele eisen zijn specifieke eisen voor dit soort machines. 3.1. Algemeen 3.1.1. Definities "Machine waaraan gevaren in verband met de mobiliteit zijn verbonden": "Bestuurder": een bediener die belast is met het verplaatsen van een machine. De bestuurder kan hetzij door de machine worden meegevoerd, hetzij de machine te voet begeleiden, hetzij de machine op afstand bedienen. 3.1.2. Verlichting Indien het de bedoeling is dat een machine met eigen aandrijving op donkere plaatsen of 's nachts kan worden gebruikt, moet zij zijn uitgerust met aan het te verrichten werk aangepaste verlichtingsapparatuur, onverminderd eventuele andere van toepassing zijnde voorschriften. 3.2. Werkplek 3.2.1. Zitplaatsen Wanneer de machine van een kantelbeveiligingsinrichting kan worden voorzien, moet de zitplaats zijn uitgerust met een veiligheidsgordel of vergelijkbare voorziening die de bestuurder op zijn plaats houdt, maar de voor de besturing noodzakelijke handelingen of eventuele bewegingen van de zitplaats ten opzichte van de constructie als gevolg van de vering niet belemmert. 3.2.2. Bestuurdersplaats Het zicht vanaf de bestuurdersplaats moet zodanig zijn dat de bestuurder de machine met haar werktuigen in de beoogde werkomstandigheden kan doen werken zonder dat hijzelf of andere personen aan gevaar worden blootgesteld. Indien nodig moeten gevaren wegens ontoereikend direct zicht met behulp van passende middelen worden verholpen. De machine moet zo zijn ontworpen en gebouwd dat er vanaf de bestuurdersplaats geen gevaar kan ontstaan doordat zich op de machine bevindende bestuurders of bedieners onverwacht met wielen of rupsbanden in contact komen. Indien de afmetingen van de machine dit toelaten, moet de bestuurdersplaats van een met de machine meegevoerde bestuurder zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat zij met een cabine kan worden uitgerust. In dit geval moet de bestuurdersplaats een ruimte bevatten waar de voor de bestuurder en/of bedieners nodige instructies kunnen worden opgeborgen. 3.2.3. Andere plaatsen Indien in verband met de gebruiksomstandigheden verwacht kan worden dat af en toe of regelmatig ook andere bedieners dan de bestuurder op de machine meegevoerd kunnen worden of ermee werken, moeten daarvoor passende plaatsen worden ingericht die het vervoer of het werk zonder gevaar mogelijk maken. Punt 3.2.2, tweede en derde alinea, is ook van toepassing op plaatsen voor andere bedieners dan de bestuurder. 3.3. Bediening Zo nodig moeten voorzieningen worden aangebracht om gebruik van de bedieningspost door onbevoegden te verhinderen. Bij bediening op afstand moet op iedere bedieningspost op niet mis te verstane wijze zijn aangegeven welke machines vanaf die post worden bediend. Het bedieningssysteem moet zo zijn ontworpen en gebouwd dat het betrekking heeft op: De machine moet zo zijn ontworpen en gebouwd dat zij uitsluitend reageert op signalen van de beschikbare bedieningsposten. 3.3.1. Bedieningsorganen Vanaf de bestuurdersplaats moet de bestuurder alle bedieningsorganen kunnen bedienen die nodig zijn voor de werking van de machine, behalve voor functies die slechts met behulp van bedieningsorganen buiten de bestuurdersplaats zonder gevaar in werking kunnen worden gesteld. Het gaat dan met name om werkplekken buiten de bestuurdersplaats die worden bemand door andere bedieners dan de bestuurder, of om gevallen waarin de bestuurder zijn plaats moet verlaten om een bedieningshandeling veilig te kunnen verrichten. Eventuele pedalen moeten zo zijn ontworpen, geconstrueerd en geplaatst dat zij door een bestuurder veilig en met een minimum aan gevaar voor verwarring kunnen worden bediend; zij moeten van een antisliplaag zijn voorzien en gemakkelijk schoon te maken te zijn. Wanneer de bedieningsorganen, met uitzondering van de organen met een aantal vaste standen, tijdens hun werking zekere risico's, met name voor gevaarlijke bewegingen, kunnen veroorzaken, moeten zij in de neutrale stand terugkeren zodra de bediener ze loslaat. Bij machines op wielen moet de stuurinrichting zodanig zijn ontworpen en geconstrueerd dat deze de kracht van plotselinge bewegingen van het stuurwiel of de stuurhendel als gevolg van schokken op de gestuurde wielen afzwakt. Ieder bedieningsorgaan waarmee het differentieel wordt geblokkeerd, moet zodanig zijn ontworpen en aangebracht dat de blokkering van het differentieel weer ongedaan kan worden gemaakt wanneer de machine rijdt. De voorlaatste alinea van punt 1.2.2 is uitsluitend van toepassing als achteruit wordt gereden. 3.3.2. In werking stellen/verplaatsen Elke gewilde verplaatsing van een machine met eigen aandrijving met een daarin of daarop meegevoerde bestuurder mag uitsluitend mogelijk zijn indien de bestuurder zich op de bedieningspost bevindt. Wanneer een machine voor het werk moet zijn uitgerust met inrichtingen die uitsteken buiten haar normale dimensies, moet de bestuurder beschikken over middelen waarmee hij vóór het verplaatsen van de machine gemakkelijk kan nagaan of die inrichtingen in een bepaalde stand zijn waarbij de verplaatsing veilig kan plaatsvinden. Hetzelfde geldt voor alle andere delen die voor een veilige verplaatsing in een bepaalde, zo nodig vergrendelde stand moeten staan. Indien technisch en economisch uitvoerbaar, moet de verplaatsing van de machine onderworpen zijn aan de veilige stand van bovengenoemde delen. Een verplaatsing van de machine mag niet mogelijk zijn tijdens het in werking stellen van de motor. 3.3.3. Stopzetting van de verplaatsing Onverminderd de eisen die gelden voor het wegverkeer, moeten machines met eigen aandrijving en aanhangers daarvan voldoen aan de eisen betreffende snelheidsvermindering, remmen, tot stilstand brengen en stoppen waarbij de veiligheid onder alle voorziene bedrijfsomstandigheden, ongeacht de belasting, snelheid, bodemtoestand en helling, niet in gevaar komt. De bestuurder moet snelheidsvermindering en het tot stilstand brengen van een machine met eigen aandrijving door middel van een hoofdremmechanisme kunnen bewerkstelligen. Voorzover dat in verband met de veiligheid nodig is, moet, indien het hoofdremmechanisme defect raakt of als er geen energie is om dit mechanisme in werking te stellen, het afremmen en stoppen van de machine met behulp van een volledig onafhankelijk bedienbaar en gemakkelijk toegankelijk noodmechanisme mogelijk zijn. Voorzover nodig in verband met de veiligheid, moet de stilstand van de machine met behulp van een parkeerrem kunnen worden gehandhaafd. Een van de in de tweede alinea bedoelde inrichtingen mag ook als parkeerrem fungeren op voorwaarde dat zij louter mechanisch werkt. Een machine met afstandsbediening moet zijn voorzien van de nodige middelen om de machine automatisch en onmiddellijk tot stilstand te brengen en om in de volgende situaties te voorkomen dat de machine een potentieel gevaar voor haar omgeving wordt: 3.3.4. Verplaatsen van machines met een bestuurder te voet Verplaatsing van een machine met eigen aandrijving en een bestuurder te voet mag alleen kunnen plaatsvinden indien de bestuurder het betrokken bedieningsorgaan daartoe in een bepaalde stand blijft houden. Verplaatsing moet in het bijzonder niet mogelijk zijn tijdens het in werking stellen van de motor. De bedieningssystemen van machines met bestuurder te voet moeten zodanig zijn ontworpen dat er een zo gering mogelijke kans bestaat op risico's door een plotselinge verplaatsing van de machine in de richting van de bestuurder, met name: Voorts moet de normale verplaatsingssnelheid van de machine overeenkomen met de snelheid van een bestuurder te voet. Bij machines waarop een draaiend werktuig kan worden gemonteerd, mag het in werking stellen van het werktuig niet mogelijk zijn wanneer de achteruitbewegingsstand is ingeschakeld, behalve indien de verplaatsing van de machine het resultaat is van de beweging van het werktuig. In dit laatste geval moet de snelheid tijdens het achteruitgaan zo laag zijn dat dit geen gevaar voor de bestuurder oplevert. 3.3.5. Defecten in het bedieningscircuit Bij een defect in de voeding van de eventueel aanwezige stuurbekrachtiging moet de machine bestuurbaar blijven om haar te kunnen stilzetten. 3.4. Maatregelen ter beveiliging tegen mechanische gevaren 3.4.1. Gevaar door bewegingen die niet het gevolg van hantering van bedieningsorganen zijn De machine moet zodanig zijn ontworpen, gebouwd en, in voorkomend geval, op de mobiele draagconstructie zijn gemonteerd, dat bij verplaatsing ongecontroleerde schommelingen van het zwaartepunt de stabiliteit niet aantasten en geen overmatige krachten op de constructie uitoefenen. 3.4.2. Gevaar door kantelen Wanneer bij een machine met eigen aandrijving, met daarin of daarop een bestuurder en eventueel andere bedieners, gevaar voor kantelen bestaat, moet in het ontwerp en bij de bouw van de machine rekening met dit gevaar zijn gehouden en moet deze van bevestigingspunten zijn voorzien waarop een kantelbeveiligingsinrichting (ROPS) kan worden aangebracht. De constructie moet zodanig zijn dat zij bij kantelen de bestuurder en de eventuele bedieners die zich op de machine bevinden een beperkend vervormingsvolume (DLV) garandeert. Om te verifiëren of de constructie aan de eis van de tweede alinea voldoet, moet de fabrikant of zijn gevolmachtigde voor elk type constructie passende proeven verrichten of laten verrichten. Bovendien moeten de volgende grondwerkmachines met een vermogen van meer dan 15 kW van een kantelbeveiliging worden voorzien: 3.4.3. Gevaar door vallende voorwerpen Wanneer bij een machine met daarin of daarop een bestuurder en eventueel andere bedieners, gevaar bestaat door vallende voorwerpen of materialen, moet in het ontwerp van de machine rekening met dit gevaar zijn gehouden en moet de machine, indien de afmetingen dit toelaten, van bevestigingspunten zijn voorzien waarop een constructie ter bescherming tegen dit gevaar (FOPS) kan worden aangebracht. Deze constructie moet zodanig zijn dat zij de bedieners van de machine bij het vallen van voorwerpen of materialen een adequaat beperkend vervormingsvolume (DLV) garandeert. Om te verifiëren of de constructie aan de eis van de tweede alinea voldoet, moet de fabrikant of zijn gevolmachtigde voor elk type constructie passende proeven verrichten of laten verrichten. 3.4.4. Gevaar door toegangspunten Steunen en handgrepen moeten zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en geplaatst dat de bedieners ze instinctief gebruiken en daarvoor niet naar de bedieningsorganen grijpen. 3.4.5. Gevaar door trekhaakvoorzieningen Elke machine die als trekker wordt gebruikt of zelf moet worden voortgetrokken, moet zijn uitgerust met een trekhaakvoorziening of koppeling die zodanig is ontworpen, geconstrueerd en aangebracht dat het koppelen en loskoppelen gemakkelijk en veilig geschiedt en het losraken tijdens gebruik is belet. Voorzover dit met het oog op de trekstangbelasting vereist is, moeten deze machines zijn uitgerust met een ondersteuning waarvan het draagvlak op de belasting en de bodem is afgestemd. 3.4.6. Gevaar door krachtoverbrenging van een machine (of trekker) met eigen aandrijving naar de aangedreven machine Verwijderbare mechanische overbrengingssystemen die de verbinding moeten vormen tussen een machine met eigen aandrijving (of een trekker) en de eerste vaste aslager van de aangedreven machine, moeten zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat over hun gehele lengte ieder tijdens de werking bewegend deel wordt beschermd. Aan de zijde van de machine met eigen aandrijving of de trekker moet de aftakas waaraan het verwijderbare mechanische overbrengingssystemen is gekoppeld, zijn beveiligd met behulp van een aan deze machine of trekker bevestigd scherm of een gelijkwaardige afscherming. Aan de zijde van de getrokken machine moet de aangedreven as worden omhuld met een beveiligingshuls die aan de voortgetrokken machine is bevestigd. Bij een cardanoverbrenging mag een koppelbegrenzer of een vrijloop uitsluitend worden toegepast aan de zijde van de koppeling aan de aangedreven machine. In dit geval moet op het verwijderbare mechanische overbrengingssysteem de monteerrichting worden aangegeven. Elke getrokken machine voor de werking waarvan een verwijderbaar mechanisch overbrengingssysteem nodig is dat haar verbindt met een machine met eigen aandrijving of met een trekker, moet van een zodanig koppelsysteem voor het verwijderbare mechanische overbrengingssysteem zijn voorzien dat bij ontkoppeling van de machine het verwijderbare mechanische overbrengingssysteem of de afscherming niet beschadigd kunnen worden door contact met de grond of een onderdeel van de machine. De uitwendige delen van de veiligheidsvoorziening moeten zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en aangebracht dat ze niet met het verwijderbare mechanische overbrengingssysteem kunnen meedraaien. De overbrenging moet in haar geheel zijn afgeschermd tot aan de uiteinden waar de binnenste vorken zich bevinden in het geval van een enkelvoudige kruiskoppeling en ten minste tot het midden van de buitenste verbinding(en) in het geval van een zogeheten groothoekkruiskoppeling. Indien zich toegangen tot de werkplekken in de nabijheid van het verwijderbare mechanische overbrengingssysteem bevinden, moeten deze zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat de voorzieningen voor de afscherming van deze assen niet als opstap kunnen worden gebruikt, tenzij zij daartoe zijn ontworpen en geconstrueerd. 3.4.7. Gevaar door bewegende transmissieonderdelen In afwijking van punt 1.3.8.1 is het bij motoren toegestaan dat de beweegbare afschermingen die de toegang tot de bewegende delen in het motorcompartiment afsluiten, niet van een blokkeerinrichting zijn voorzien, op voorwaarde dat ze slechts kunnen worden geopend met behulp van een werktuig of sleutel of met een bedieningsorgaan vanuit de bestuurdersplaats, mits deze laatste zich in een volledig afgesloten en vergrendelbare cabine bevindt. 3.5. Maatregelen ter beveiliging tegen andere risico's 3.5.1. Gevaren in verband met accu's De plaats voor de accu moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat de kans dat, zelfs in geval van kanteling, de bediener met opspattend elektrolyt in aanraking komt minimaal is en/of dat wordt voorkomen dat de bedieningsruimte met dampen gevuld raakt. De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat de accu kan worden afgekoppeld met een daarvoor aangebrachte inrichting die gemakkelijk toegankelijk is. 3.5.2. Brandgevaar Afhankelijk van de voorziene risico's moet de machine, indien de afmetingen ervan dit toelaten: 3.5.3. Gevaren door de emissie van stofdeeltjes, gassen enz. Punt 1.6.14, tweede en derde alinea, is niet van toepassing wanneer verstuiving van producten de hoofdfunctie van de machine is. Ook dan moet het risico van blootstelling van de bediener aan door de machine uitgestoten stoffen, worden beperkt. 3.6. Aanduidingen 3.6.1. Signalering en waarschuwing Elke machine moet, daar waar dat nodig is voor de veiligheid en gezondheid van de blootgestelde personen, zijn uitgerust met signaleringsmiddelen en/of met bordjes met aanwijzingen omtrent het gebruik, het afstellen en het onderhoud. Die middelen moeten zodanig zijn gekozen, ontworpen en uitgevoerd dat ze bestendig zijn en duidelijk worden opgemerkt. Onverminderd de voorschriften die gelden voor het wegverkeer moeten machines met daarin of daarop een bestuurder, uitgerust zijn met: Wanneer bij gebruik van op afstand bestuurde machines onder normale gebruiksomstandigheden personen gevaar lopen gestoten of verpletterd te worden, moeten deze machines van passende middelen zijn voorzien om de blootgestelde personen op de bewegingen van de machine te attenderen of om ongelukken te voorkomen. Dit geldt ook voor machines waarvan het gebruik een systematische herhaling van voor- en achteruitbewegingen op één lijn impliceert en waarvan de bestuurder niet rechtstreeks achteruit kan zien. De constructie moet zodanig zijn dat een onbewuste buitendienststelling van de alarmerings- en signaleringssystemen onmogelijk is. Als dat met het oog op de veiligheid noodzakelijk is, moeten deze voorzieningen zijn uitgerust met middelen aan de hand waarvan men kan opmaken of alles goed functioneert en die de bediener opmerkzaam maken op eventuele defecten in die voorzieningen. Indien de bewegingen van een machine of bijbehorend werktuig bijzondere gevaren met zich meebrengen, moet op de machine een opschrift zijn aangebracht dat op voldoende afstand leesbaar is voor iemand die de machine nadert en hem in verband met zijn veiligheid verbiedt zich tijdens de werkzaamheden in de nabijheid van de machine te begeven. 3.6.2. Merktekens Op de machine moet goed leesbaar en onuitwisbaar het volgende worden vermeld: 3.6.3. Gebruiksaanwijzing 3.6.3.1. Trillingen In de gebruiksaanwijzing van machines die trillingen doorgeven aan het gehele lichaam van de bestuurder of aan diens bovenste ledematen, moeten de volgende gegevens worden vermeld voor de desbetreffende lichaamsdelen: Deze waarden worden voor de machine in kwestie reëel gemeten, dan wel vastgesteld uitgaande van metingen uitgevoerd bij een technisch vergelijkbare en voor de productie representatieve machine wanneer en voorzover de algemeen erkende regels voor de kwaliteitsbeveiliging werden geëerbiedigd . Wanneer de geharmoniseerde normen niet worden toegepast, moeten de trillingsgegevens worden gemeten met de meest passende meetnorm die aan de machine is aangepast en moeten de bedrijfsomstandigheden van de machine tijdens de metingen en de voor de metingen gebruikte methoden, moeten worden beschreven. 3.6.3.2. Verschillende gebruiksdoeleinden De gebruiksaanwijzing van machines die afhankelijk van de uitrusting voor verschillende gebruiksdoeleinden geschikt zijn en de gebruiksaanwijzing van verwisselbare uitrusting moeten de nodige gegevens bevatten om de basismachine en de verwisselbare uitrusting die erop kan worden gemonteerd, zonder gevaar te kunnen monteren en gebruiken. 4. AANVULLENDE FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN TER VERMINDERING VAN DE AAN HIJS- OF HEFVERRICHTINGEN VERBONDEN BIJZONDERE GEVAREN Machines waaraan gevaren in verband met hijs- of hefverrichtingen zijn verbonden, moeten aan alle in deze bijlage opgenomen fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen voldoen; de hierna beschreven fundamentele eisen zijn specifieke eisen voor dit soort machines. 4.1. Algemeen 4.1.1. Definities 4.1.2. Maatregelen ter beveiliging tegen mechanische gevaren 4.1.2.1. Machine die zich langs geleiders of over rolbanen beweegt De machine moet uitgerust zijn met voorzieningen die inwerken op de geleiders of rolbanen om ontsporing te voorkomen. Met het oog op ontsporing ondanks de aanwezigheid van dergelijke voorzieningen of met het oog op een defect aan een geleiding of rolbaan moeten er voorzieningen zijn die verhinderen dat uitrustingen, componenten of lasten vallen en dat de machine kantelt. 4.1.2.2. Mechanische sterkte De machine, het hijs- of hefgereedschap en de verwijderbare delen moeten bestand zijn tegen de belastingen waaraan zij in en eventueel buiten bedrijf en in alle mogelijke desbetreffende configuraties worden onderworpen onder de aangegeven installatie- en exploitatievoorwaarden, waarbij in voorkomend geval rekening wordt gehouden met de effecten van weerfactoren en door personen uitgeoefende krachten. Aan deze eis moet ook gedurende het vervoer, het monteren en het demonteren worden voldaan. De machine en de hijs- of hefgereedschappen moeten zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat er, rekening houdend met het beoogde gebruik, geen defecten ten gevolge van moeheid of slijtage optreden. De keuze van de gebruikte materialen moet zijn afgestemd op de verwachte gebruiksomstandigheden, met name waar het gaat om corrosie, slijtage, schokken, brosheid bij lage temperaturen en veroudering. De machine en de hijs- of hefgereedschappen moeten zo zijn ontworpen en gebouwd dat zij de overbelasting waaraan zij bij statische beproeving worden blootgesteld, zonder blijvende vervorming of kennelijk defect kunnen doorstaan. Bij de berekening moet gebruik worden gemaakt van de waarden van de statische-beproevingscoëfficiënt, die zodanig wordt gekozen dat een adequaat veiligheidsniveau is gewaarborgd; deze coëfficiënt heeft in het algemeen de volgende waarden: De machine moet zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat zij zonder defect de dynamische proeven, die worden verricht met de nominale belasting vermenigvuldigd met de dynamische beproevingscoëfficiënt, kan doorstaan. Deze dynamische-beproevingscoëfficiënt wordt zodanig gekozen dat een adequaat veiligheidsniveau is gewaarborgd; deze coëfficiënt bedraagt in het algemeen 1,1. De statische en dynamische proeven kunnen bij de serieproductie met behulp van een bouwmodel worden uitgevoerd voorzover rekening wordt gehouden met de algemene en erkende regels van de kwaliteitsbeveiliging. Bij individueel geproduceerde machines moeten de statische en dynamische proeven worden uitgevoerd op iedere machine die gereed is om in bedrijf te worden gesteld. Deze proeven worden in het algemeen uitgevoerd met de aangegeven nominale snelheden. Wanneer de stuurstroomkring van de machine meerdere gelijktijdige bewegingen toelaat, moet de proef worden uitgevoerd onder de ongunstige omstandigheden, hetgeen in het algemeen het geval is wanneer de bewegingen worden gecombineerd. 4.1.2.3. Hijs- en hefgereedschappen De diameter van de schijven, trommels en rollen moet zijn afgestemd op de afmetingen van de kabels of kettingen waarmee zij kunnen worden uitgerust. De trommels en schijven moeten zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en aangebracht dat de kabels of kettingen waarmee zij zijn uitgerust kunnen worden opgewonden zonder dat zij er zijdelings aflopen. De kabels die rechtstreeks lasten dragen of ondersteunen mogen alleen aan de uiteinden een splits hebben. Splitsen zijn echter wel toegelaten in installaties die erop gebouwd zijn regelmatig aan andere gebruiksdoeleinden te worden aangepast. De gebruikscoëfficiënt van kabel en uiteinden wordt zodanig gekozen dat een adequaat veiligheidsniveau is gewaarborgd; deze coëfficiënt bedraagt in het algemeen 5. De gebruikscoëfficiënt van hijskettingen wordt zodanig gekozen dat een adequaat veiligheidsniveau is gewaarborgd; deze coëfficiënt bedraagt in het algemeen 4. Om te verifiëren of de adequate gebruikscoëfficiënt wordt bereikt, moet de fabrikant of zijn gevolmachtigde voor elk rechtstreeks voor het hijsen van de last gebruikt type ketting en kabel en voor elk type kabeluiteinde de passende proeven verrichten of laten verrichten. 4.1.2.4. Hijs- en hefhulpstukken Bij de bepaling van de afmetingen van de hijs- en hefhulpstukken moet rekening zijn gehouden met moeheids- en verouderingsverschijnselen over een met de beoogde levensduur overeenkomend aantal bedrijfscycli onder de voor de aangegeven toepassing gespecificeerde bedrijfsomstandigheden. Bovendien geldt het volgende: Kabels of banden van textielvezel mogen geen knopen, splitsen of verbindingen hebben, behalve aan het uiteinde van de strop of aan de verbinding van een strop zonder einde; 4.1.2.5. Beheersing van de bewegingen De inrichtingen voor het beheersen van de bewegingen moeten zodanig werken dat de machine waarop zij zijn aangebracht veilig blijft. a) De machine moeten zodanig zijn ontworpen, gebouwd of uitgerust met inrichtingen dat de amplitude van de bewegingen van haar componenten binnen de daarvoor vastgestelde grenzen blijft. Een waarschuwingssignaal moet in voorkomend geval aankondigen dat die inrichtingen in werking treden. b) Wanneer meerdere vaste of op rails voortbewogen machines tegelijkertijd bewegingen kunnen uitvoeren waarbij kans op botsingen bestaat, moeten zij zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat zij kunnen worden uitgerust met systemen waarmee dit gevaar kan worden vermeden. c) De machine moet zo zijn ontworpen en gebouwd dat de lasten niet op gevaarlijke wijze uit hun baan of onverwachts in een vrije val kunnen geraken wanneer de krachtbron geheel of gedeeltelijk uitvalt of wanneer de bediener de bediening stopzet. d) Het mag onder normale bedrijfsomstandigheden niet mogelijk zijn de last uitsluitend met gebruikmaking van de frictierem te laten zakken, behoudens bij machines waarvan het werk een dergelijke toepassing nodig maakt. e) De grijporganen moeten zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat een onverwacht vallen van de last wordt vermeden. 4.1.2.6. Gevaren in verband met bewegingen bij de behandeling van lasten De bedieningspost van de machines moet zich op een plaats bevinden waar het zicht op de baan van de bewegende delen zo goed mogelijk is om mogelijk gevaar opleverende botsingen met personen of materieel of andere machines die tegelijkertijd kunnen bewegen, te voorkomen. Machines met geleide last en machines waarvoor de ondersteuningen van de last een welbepaalde baan volgen, moeten zijn ontworpen, gebouwd en uitgerust met inrichtingen die verhinderen dat de veiligheid van de blootgestelde personen in gevaar komt. 4.2. Bijzondere voorschriften voor andere dan handgedreven machines 4.2.1. Organen waarmee de bewegingen worden bestuurd De bedieningsorganen waarmee de bewegingen van de machine of de uitrusting ervan worden bestuurd, moeten organen zijn die moeten worden vastgehouden. Als er geen gevaar bestaat dat de last of de machine ergens tegenaan stoot, kunnen bovengenoemde organen worden vervangen door bedieningsorganen die automatische bewegingen toelaten zonder dat de bediener de bedieningsorganen ingeschakeld houdt. 4.2.2. Belastingsbegrenzing Machines waarvan de nominale belasting meer dan 1 000 kg of het kantelmoment meer dan 40 000 Nm bedraagt, moeten zijn uitgerust met inrichtingen die de bestuurder waarschuwen en gevaarlijke bewegingen voorkomen in geval van: 4.2.3. Kabels voor door kabels geleide installaties De draag-, trek- of draag-trekkabels moeten worden gespannen door een contragewicht of door een inrichting waarmee permanent de spanning kan worden geregeld. 4.2.4. Gevaren voor de blootgestelde personen Machines die bepaalde stopplaatsen bedienen en waarvan bedieners het hefvlak kunnen betreden, moeten zo zijn ontworpen en gebouwd dat een ongecontroleerde verplaatsing van de hefinstallatie , met name bij laden of lossen, wordt voorkomen. 4.3. Merktekens 4.3.1. Kettingen en kabels Iedere complete ketting, kabel of band die geen deel uitmaakt van een geheel, moet - behalve de CE-markering - een merkteken dragen met de gegevens van de fabrikant of zijn gevolmachtigde, alsmede de identificatie van de desbetreffende verklaring. Indien het middels merktekens aanbrengen van (een deel van) de voor hijs- of hefgereedschappen vereiste gegevens materieel onmogelijk is, moeten die gegevens op een stevig op het gereedschap bevestigd onderdeel vermeld worden. De gegevens moeten leesbaar en onuitwisbaar zijn en op een zodanige plaats zijn aangebracht dat er geen gevaar bestaat dat zij de sterkte van het gereedschap aantasten. De hierboven genoemde verklaring moet de volgens de geharmoniseerde normen vereiste gegevens of, indien deze normen ontbreken, de volgende minimumgegevens bevatten: 4.3.2. Hijs- en hefgereedschappen Op ieder hijs- en hefgereedschap dat geen deel uitmaakt van een geheel moeten de volgende merktekens zijn aangebracht: 4.3.3. Hefmachines Op elke machine moeten goed leesbaar en onuitwisbaar de volgende gegevens over de nominale belasting staan vermeld: Op machines die zijn uitgerust met een hefvlak dat door zijn afmetingen toegankelijk is voor personen en waarvan de vlucht het risico van vallen inhoudt, moet duidelijk en onuitwisbaar vermeld staan dat het heffen van personen verboden is. Deze vermelding moet duidelijk zichtbaar zijn op alle plaatsen die toegang bieden. 4.4. Gebruiksaanwijzing 4.4.1. Hijs- en hefgereedschap en hijs- en hefhulpstukken Ieder hijs- en hefgereedschap of iedere commercieel ondeelbare partij hijs- en hefgereedschappen moet vergezeld gaan van een gebruiksaanwijzing die ten minste de volgende gegevens bevat: 4.4.2. Hefmachines Bij elke machine moet een gebruiksaanwijzing met de volgende gegevens zijn gevoegd: 5. AANVULLENDE FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN VOOR MACHINES DIE BESTEMD ZIJN VOOR GEBRUIK BIJ ONDERGRONDSE WERKZAAMHEDEN Machines bestemd om bij ondergrondse werkzaamheden te worden gebruikt, moeten aan alle in deze bijlage opgenomen fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen voldoen; de hierna beschreven fundamentele eisen zijn specifieke eisen voor dit soort machines. 5.1. Gevaren door onvoldoende stabiliteit Wandelondersteuningen moeten zodanig zijn ontworpen en geconstrueerd dat bij verplaatsing ervan een goede oriëntatie mogelijk is en dat zij niet kantelen voor en tijdens het onder druk brengen en na het wegnemen van de druk. Zij moeten zijn voorzien van verankeringen voor de kopplaten van de afzonderlijke hydraulische steunbalken. 5.2. Doortocht Wandelondersteuningen moeten blootgestelde personen een ongehinderde doortocht bieden. 5.3. Verlichting De eisen van punt 1.1.5 zijn niet van toepassing. 5.4. Bedieningsorganen De bedieningsorganen voor het versnellen en afremmen van via rails geleide machines moeten met de hand worden bediend. De dodemansinrichting mag echter met voetbediening zijn uitgevoerd. De bedieningsorganen van wandelondersteuningen moeten zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en aangebracht dat de bedieners tijdens het schiften beschut zijn door een ter plaatse aanwezige stut. De bedieningsorganen moeten beschermd zijn tegen iedere onvoorziene inschakeling. 5.5. Stopzetting van de verplaatsing Een locomotief die bestemd is voor ondergrondse werkzaamheden, moet zijn uitgerust met een dodemansinrichting die ingrijpt op het circuit dat de beweging van de machine bepaalt. 5.6. Brandgevaar Het tweede streepje van punt 3.5.2 is verplicht voor machines die sterk ontvlambare delen bevatten. Het remsysteem moet zodanig zijn ontworpen en geconstrueerd dat het geen vonken of brand kan veroorzaken. Machines met een verbrandingsmotor mogen uitsluitend zijn uitgerust met een inwendige-verbrandingsmotor waarbij een brandstof met lage dampspanning wordt gebruikt en elektrische vonken uitgesloten zijn. 5.7. Gevaren door emissie van gassen De uitlaatgassen van verbrandingsmotoren mogen niet naar boven worden afgevoerd. 6. AANVULLENDE FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN VOOR MACHINES WAARAAN GEVAREN IN VERBAND MET HET HEFFEN OF VERPLAATSEN VAN PERSONEN ZIJN VERBONDEN Machines waaraan gevaren in verband met heffen of verplaatsen van personen zijn verbonden, moeten aan alle in deze bijlage opgenomen fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen voldoen; de hierna beschreven fundamentele eisen zijn specifieke eisen voor dit soort machines. 6.1. Algemeen 6.1.1. Definitie "Drager": platform waarop de personen plaatsnemen die opgeheven, naar beneden gebracht of verplaatst moeten worden. 6.1.2. Mechanische sterkte De in hoofdstuk 4 bepaalde gebruikscoëfficiënten zijn niet voldoende voor machines die bestemd zijn voor het heffen of verplaatsen van personen en moeten in de regel worden verdubbeld. Het grondvlak van de drager moet zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat het ruim en sterk genoeg is om het maximumaantal personen en de aangegeven maximale bedrijfslast te kunnen dragen. 6.1.3. Controle van de belasting voor toestellen die in beweging worden gezet door een andere energie dan spierkracht De eisen van punt 4.2.2 zijn van toepassing ongeacht de waarden van de maximale bedrijfslast en van het moment dat naar kanteling streeft. 6.2. Bedieningsorganen Wanneer de veiligheidseisen niet verplichten tot andere oplossingen, moet de drager zo zijn ontworpen en gebouwd dat de personen daarop beschikken over bedieningsorganen om de drager ten opzichte van de machine te laten stijgen, dalen en in voorkomend geval te verplaatsen. De handbedieningsorganen moeten ook zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en geplaatst dat zij gemakkelijk bereikbaar zijn voor gebruikers met een handicap. Deze bedieningsorganen moeten voorrang hebben op de andere bedieningsorganen voor dezelfde bewegingen, behalve op de noodstopinrichtingen. 6.3. Gevaren voor de personen die zich in de drager bevinden 6.3.1. Gevaar voor uit de drager vallen Wanneer vanaf de drager werkzaamheden worden uitgevoerd, moeten bijzondere voorzorgsmaatregelen worden genomen om de stabiliteit ervan te waarborgen en onverwachte bewegingen van de drager te vermijden. Indien de maatregelen van punt 1.6.16 onvoldoende zijn, moet de drager zijn uitgerust met voldoende bevestigingspunten voor het aantal personen dat zich in de drager kan bevinden, en die punten moeten sterk genoeg zijn om de persoonlijke beschermingsmiddelen ter bescherming tegen risico's in verband met hoogte te bevestigen. Indien in het grondvlak of bovenvlak een luik aanwezig is of indien een zijdeurtje aanwezig is, moet de openingsrichting ingaan tegen het gevaar van vallen bij onverwacht opengaan. De machine moet zo zijn ontworpen en gebouwd dat het grondvlak van de drager ook tijdens de bewegingen niet zo sterk kan hellen dat er een risico voor vallen van de vervoerde personen ontstaat. Het grondvlak van de drager moet slipvrij zijn. 6.3.2. Gevaar voor het vallen of omslaan van de drager De machine moet zo zijn ontworpen en gebouwd dat de drager niet kan vallen of omslaan. De machine voor het heffen of verplaatsen van personen moet zo zijn ontworpen, gebouwd of uitgerust dat acceleratie en deceleratie van de drager geen risico's voor de blootgestelde personen oplevert. Zij moet een ten opzichte van de gebruikers vaste handgreep bevatten die hen in staat stelt hun stabiliteit te behouden. Indien een machine voor het heffen of verplaatsen van personen verrijdbaar is met de drager in een andere stand dan de ruststand, moet de machine zo zijn ontworpen en gebouwd dat de zich in de drager bevindende persoon/personen beschikt/beschikken over middelen om de door het rijden van het hefwerktuig ontstane gevaren te vermijden. 6.4. Aanduidingen aan de drager Wanneer dat nodig is om de veiligheid te garanderen, moeten aan de drager de noodzakelijke merktekens terzake goed zichtbaar en gemakkelijk leesbaar zijn aangebracht. 7. AANVULLENDE FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN VOOR MACHINES WAARAAN GEVAREN IN VERBAND MET HET HEFFEN OF VERPLAATSEN VAN PERSONEN MET EEN VERMINDERDE MOBILITEIT ZIJN VERBONDEN Machines waaraan gevaren in verband met het heffen of verplaatsen van personen met een verminderde mobiliteit zijn verbonden, moeten aan alle in deze bijlage opgenomen fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen voldoen; de hierna beschreven fundamentele eisen zijn specifieke eisen voor dit soort machines. 7.1. Definities In dit hoofdstuk wordt verstaan onder "hefvlak": iedere plaats waar zich een persoon met een verminderde mobiliteit bevindt om zich naar een ander niveau te begeven. Een hefvlak kan de vorm aannemen van een platform, een zitplaats of iedere andere inrichting met dezelfde functie. 7.2. Bedieningsorganen De bedieningsorganen moeten zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat de gebruikers er eenvoudig bij kunnen, rekening houdend met hun handicap. Indien een machine niet uitsluitend bestemd is voor huiselijk gebruik en indien zich een persoon op het hefvlak bevindt, moet het bedieningsorgaan een orgaan zijn waarbij de handeling moet worden volgehouden en moet dit voorrang hebben op alle andere bedieningsorganen. Deze eis geldt niet voor de functie voor het oproepen van het hefvlak vanaf een verdieping. 7.3. Gevaar dat het hefvlak valt De machine moet zijn uitgerust met inrichtingen om een vrije val of ongecontroleerde opwaartse bewegingen van het hefvlak te beletten. De anti-vrijevalinrichting van het hefvlak moet onafhankelijk van de ophanging van het hefvlak functioneren. Deze inrichting moet in staat zijn het hefvlak met zijn nominale belasting en bij de door de installateur opgegeven maximumsnelheid tot stilstand te brengen. Bij geen enkele belasting mag door de remmende werking van deze inrichting een voor de gebruikers gevaarlijke deceleratie ontstaan. Er moeten maatregelen worden getroffen om schokken tussen het hefvlak en de uiteinden van de liftschacht te vermijden. 7.4. Toegang tot een platform De machines moeten zo zijn ontworpen en gebouwd dat het niveauverschil tussen het platform en iedere te bereiken verdieping zo gering mogelijk is. De toegang moet zodanige veiligheidsvoorzieningen hebben dat het gevaar voor het vallen van personen bij afwezigheid van het platform op een verdieping wordt vermeden. Machines die niet uitsluitend bestemd zijn voor huiselijk gebruik, moeten zijn voorzien van een door de positie van het platform gecontroleerde inrichting voor onderling blokkeren, zodat: Als de mogelijke vrije val minder dan 0,50 m bedraagt, mag met een leuning worden volstaan. Als de mogelijke vrije val tussen 0,50 m en 3 m bedraagt, mogen de deur en de vaste wanden die de door het hefvlak doorlopen ruimte beveiligen, geen openingen bevatten en moeten zij minimaal 1,10 m hoog zijn. Als de mogelijke vrije val meer dan 3 m bedraagt, is een liftdeur verplicht en mogen de vaste wanden die de door het platform doorlopen ruimte beveiligen, geen openingen bevatten en moeten zij minimaal 2 m hoog zijn. 8. AANVULLENDE FUNDAMENTELE VEILIGHEIDS- EN GEZONDHEIDSEISEN VOOR BOUWLIFTEN, BESTEMD VOOR HET HEFFEN VAN PERSONEN OF PERSONEN EN GOEDEREN Bouwliften, bestemd voor het heffen van personen of personen en goederen moeten aan alle in deze bijlage opgenomen fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen voldoen; de hierna beschreven fundamentele eisen zijn specifieke eisen voor dit soort machines. 8.1. Kooi Bouwliften die niet uitsluitend voor het heffen van goederen zijn bestemd, moeten zijn uitgerust met een complete kooi; de wanden en het plafond van deze kooi mogen zowel met als zonder openingen worden uitgevoerd. Wanneer voor bouwliften, bestemd voor het heffen van personen of personen en goederen het gevaar bestaat dat personen door vallende objecten worden getroffen, moet het plafond van de kooi met veiligheidsvoorzieningen tegen vallende objecten zijn uitgerust. 8.2. Beveiligingsinrichtingen van de door de kooi doorlopen baan en laadposities Een voor industrieel gebruik opgebouwde lift moet beschikken over een omwering van het liftstation op de grond, een bescherming van de door de kooi doorlopen baan en over laadpositiedeuren op ieder toegangspunt. 8.3. Ophangsysteem van de hefinstallatie Bouwliften, bestemd voor het heffen van personen of personen en goederen moeten zijn uitgerust met een ophangsysteem voor de hefinstallatie , bevestigingen en eindstukken die zodanig zijn ontworpen en geconstrueerd dat een aanvaardbaar algemeen veiligheidsniveau wordt gegarandeerd en het gevaar dat de hefinstallatie losraakt en naar beneden valt tot een minimum wordt beperkt. Wanneer de hefinstallatie aan kabels of kettingen is opgehangen, zijn ten minste twee onafhankelijke kabels of kettingen vereist, elk met zijn eigen verankeringssysteem. Met uitzondering van het geval waarin een kabelkous noodzakelijk is, mogen deze kabels of kettingen geen knopen of splitsen hebben. 8.4. Gevaar dat de hefinstallatie valt De bouwlift bestemd voor het heffen van personen of personen en goederen moet zijn voorzien van inrichtingen om een vrije val of ongecontroleerde opwaartse bewegingen van de hefinstallatie te beletten. De anti-vrijevalinrichting van de hefinstallatie moet onafhankelijk van de ophanging van de hefinstallatie functioneren. Deze inrichting moet in staat zijn de hefinstallatie met zijn nominale belasting en bij de opgegeven maximumsnelheid tot stilstand te brengen. Bij geen enkele belasting mag door de remmende werking van deze inrichting een voor de gebruikers gevaarlijke deceleratie ontstaan. Er moeten maatregelen worden getroffen om schokken tussen de hefinstallatie en de uiteinden van de liftschacht te vermijden. 8.5. Toegang tot de hefinstallatie Bouwliften die niet uitsluitend voor het heffen van goederen zijn bestemd, moeten zo zijn ontworpen en gebouwd dat het niveauverschil tussen de drager en iedere te bereiken verdieping zo gering mogelijk is. De toegangen tot de hefinstallatie moeten zijn voorzien van liftdeuren met een door de positie van de hefinstallatie gecontroleerde inrichting voor onderling blokkeren, zodat: BIJLAGE II INHOUD VAN DE VERKLARINGEN A. Inhoud van de EG-verklaring van overeenstemming voor een machine (19) De EG-verklaring van overeenstemming (20) moet de volgende gegevens bevatten: In dat geval moeten de nummers van de in een bepaald geval toegepaste richtlijnen overeenkomstig hun publicatie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen worden aangegeven in de conformiteitsverklaring die de machine vergezelt; B. Inhoud van de inbouwverklaring voor een pseudo-machine (22) De inbouwverklaring moet de volgende gegevens bevatten: BIJLAGE III CE-MARKERING De CE-markering van overeenstemming bestaat uit de letters CE in de volgende grafische vorm: Bij vergroting of verkleining van de CE-markering moeten de verhoudingen van bovenstaande afbeelding behouden blijven. De onderdelen van de CE-markering moeten ongeveer dezelfde hoogte hebben, namelijk minimaal 5 mm. Bij machines van geringe grootte mag van deze minimumafmeting worden afgeweken. De CE-markering moet in de onmiddellijke omgeving van de naam van de fabrikant of zijn gevolmachtigde worden aangebracht, als vereist in punt 1.9 van bijlage I. BIJLAGE IV TYPEN MACHINES WAARVOOR EEN VAN DE IN ARTIKEL 10 , LEDEN 4 EN 5, BEDOELDE PROCEDURES MOET WORDEN GEVOLGD 1. Cirkelzagen (eenbladig en meerbladig) voor de bewerking van hout en soortgelijke materialen of voor de bewerking van vlees en soortgelijk materiaal. 1.1. Zaagmachines waarvan het zaagblad (de zaagbladen) zich tijdens het zagen in een vaste stand bevindt (bevinden), voorzien van een vast tafelblad of vaste werkstukdrager en met manuele toevoer van het werkstuk of met verwijderbare meenemer. 1.2. Zaagmachines waarvan het zaagblad (de zaagbladen) zich tijdens het zagen in een vaste stand bevindt (bevinden), voorzien van een tafelzaagbok of een heen en weer gaande slede die met de hand wordt verplaatst. 1.3. Zaagmachines waarvan het zaagblad (de zaagbladen) zich tijdens het zagen in een vaste stand bevindt (bevinden) en die bij de constructie zijn uitgerust met een geïntegreerde voedingsinrichting voor de te zagen werkstukken, waarbij het materiaal met de hand wordt toe- en/of afgevoerd. 1.4. Zaagmachines waarvan het zaagblad (de zaagbladen) tijdens het zagen beweegbaar is (zijn), uitgerust met een geïntegreerde voedingsinrichting, waarbij het materiaal met de hand wordt toe- en/of afgevoerd. 2. Vlakschaafmachines met manuele toevoer voor houtbewerking. 3. Eenzijdige schaafmachines met geïntegreerde voeding, met manuele toevoer en/of afvoer voor houtbewerking. 4. Lintzagen met manuele toevoer en/of afvoer voor de bewerking van hout en soortgelijke materialen of voor de bewerking van vlees en soortgelijk materiaal. 4.1. Zaagmachines waarvan het zaagblad (de zaagbladen) zich tijdens het zagen in een vaste stand bevindt (bevinden), voorzien van een vast(e) of heen en weer gaand(e) tafelblad of werkstukdrager. 4.2. Zaagmachines waarvan het zaagblad op een heen en weer gaande slede is gemonteerd. 5. Gecombineerde machines van de in de punten 1, 2, 3 en 7 bedoelde typen voor de bewerking van hout en soortgelijke materialen. 6. Pennenbanken met verschillende spillen met manuele toevoer voor houtbewerking. 7. Freesmachines met verticale as, met manuele toevoer, voor houtbewerking en soortgelijke materialen. 8. Draagbare kettingzaagmachines voor houtbewerking. 9. Persen, met inbegrip van buigmachines, voor koude metaalbewerking, waarbij het materiaal met de hand wordt toe- en/of afgevoerd en de beweegbare werktuigen een slaglengte kunnen hebben van meer dan 6 mm en een snelheid van meer dan 30 mm/s. 10. Machines voor het spuitgieten en persen van kunststoffen met manuele toevoer of afvoer van het materiaal. 11. Machines voor het spuitgieten en persen van rubber met manuele toevoer of afvoer van het materiaal. 12. Machines voor ondergrondse werkzaamheden van de volgende typen: 13. Met de hand geladen vuilniswagens met perssysteem. 14. Verwijderbare mechanische overbrengingssystemen. 15. Veiligheidsvoorzieningen van verwijderbare mechanische overbrengingssystemen. 16. Hefbruggen voor voertuigen. 17. Hijs- en hefwerktuigen voor het heffen van personen of van personen en goederen waarbij een gevaar voor een vrije val van meer dan 3 meter bestaat. 18. Draagbare werktuigen met explosieve lading. 19. Gevoelige elektrische inrichtingen die zijn ontworpen voor de detectie van personen, zoals foto-elektrische beveiliging, sensormatten, elektromagnetische detectoren. 20. Automatisch bewegende schermen voor de beveiliging van de in de punten 9, 10 en 11 bedoelde machines. BIJLAGE V MONTAGEHANDLEIDING VAN EEN PSEUDO-MACHINE Deze montagehandleiding moet een beschrijving bevatten van de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om een correcte assemblage met de uiteindelijke machine mogelijk te maken zonder dat de veiligheid en gezondheid van personen in gevaar worden gebracht. De handleiding moet worden opgesteld in een officiële taal van de Gemeenschap die door de fabrikant van de machine waarin de pseudo-machine wordt ingebouwd of zijn gevolmachtigde is geaccepteerd. BIJLAGE VI TECHNISCH DOSSIER VOOR MACHINES 1. Deze bijlage beschrijft de procedure voor het opstellen van het technisch dossier. Aan de hand van het technisch dossier moet kunnen worden aangetoond dat de machine in overeenstemming is met de eisen van de richtlijn. Voorzover dat voor deze beoordeling nodig is, moet het technisch dossier ook inzicht verschaffen in het ontwerp, de fabricage en de werking van de machine. Dit technisch dossier moet worden opgesteld in een van de officiële talen van de Gemeenschap, met uitzondering van de gebruiksaanwijzing van de machine, waarvoor de bijzondere bepalingen van bijlage I, punt 1.10.1, gelden. Het technisch dossier is als volgt samengesteld: De fabrikant moet het nodige onderzoek verrichten en de nodige proeven uitvoeren met betrekking tot de componenten, de accessoires of de gehele machine om vast te stellen of deze qua ontwerp en bouw veilig gemonteerd en in bedrijf gesteld kan worden. 2. Het in punt 1 bedoelde technisch dossier moet ter beschikking van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden gehouden. Dit technisch dossier hoeft zich niet op het grondgebied van de Europese Unie te bevinden en hoeft bovendien niet permanent in materiële vorm voorhanden te zijn. Wel moeten de documenten binnen een gepaste termijn ter beschikking gesteld kunnen worden. 3. Het niet-overleggen van het technisch dossier na een naar behoren met redenen omkleed verzoek van de bevoegde nationale autoriteiten kan voldoende reden zijn om het vermoeden van overeenstemming van de in dit technisch dossier bedoelde machines met de bepalingen van deze richtlijn in twijfel te trekken. BIJLAGE VII BEOORDELING VAN DE OVEREENSTEMMING MET INTERNE CONTROLE VAN DE PRODUCTIE VOOR EEN MACHINE 1. Deze bijlage beschrijft de procedure volgens welke de fabrikant of zijn gevolmachtigde, alvorens een machine in de handel te brengen: 2. Voor ieder voor de productie in kwestie representatief exemplaar stelt de fabrikant of zijn gevolmachtigde een technisch dossier als bedoeld in bijlage VI, punt 1, samen. 3. Op iedere machine brengt de fabrikant of zijn gevolmachtigde de in bijlage III beschreven CE-markering aan, waarna hij voor iedere machine een EG-verklaring van overeenstemming opstelt waarvan de elementen in bijlage II, deel A, zijn beschreven. De fabrikant of zijn gevolmachtigde bewaart het in bijlage VI, punt 1, beschreven technisch dossier, alsmede een kopie van de EG-verklaring van overeenstemming, tot tien jaar na de laatste fabricagedatum van de machine. In geval van serieproductie van identieke machines kan worden volstaan met een kopie van het voor de productie in kwestie representatieve technisch dossier. BIJLAGE VIII BEOORDELING VAN DE OVEREENSTEMMING VOOR EEN MACHINE ZONDER INTRINSIEK GEVAAR VOOR DE VEILIGHEID EN GEZONDHEID Wanneer de risicoanalyse, die door de fabrikant of zijn gevolmachtigde overeenkomstig bijlage I wordt uitgevoerd, uitwijst dat de richtlijn op het gebied van veiligheid en gezondheid op geen enkel punt gevolgen heeft, is de volgende procedure van toepassing: 1. de fabrikant of zijn gevolmachtigde brengt op iedere machine de CE-markering aan; 2. de fabrikant of zijn gevolmachtigde bewaart deze risicoanalyse gedurende tien jaar na de fabricagedatum van de machine of van het laatste exemplaar van de machine als het om een serieproductie gaat. Deze analyse moet voor controledoeleinden ter beschikking van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden gehouden; 3. er hoeft geen EG-verklaring van overeenstemming te worden opgesteld en geen volledig technisch dossier te worden bewaard. BIJLAGE IX BEOORDELING VAN DE GESCHIKTHEID VAN EEN IN BIJLAGE IV BEDOELDE MACHINE WAT DE GEHARMONISEERDE NORMEN BETREFT 1. Deze bijlage beschrijft de beoordeling van de overeenstemming van een machine als bedoeld in bijlage IV, die overeenkomstig een of meer geharmoniseerde normen is gefabriceerd. De procedure wordt beschreven volgens welke: 2. Voorafgaand aan iedere stap moet de fabrikant of zijn gevolmachtigde voor ieder voor de productie in kwestie representatief exemplaar een technisch dossier als bedoeld in bijlage VI, punt 1, samenstellen. 3. Het verzoek tot afgifte van de verklaring van geschiktheid wordt door de fabrikant of zijn gevolmachtigde bij een aangemelde instantie van zijn keuze ingediend, en wel voor ieder representatief exemplaar van de productie in kwestie. De dossiers en de briefwisseling betreffende de onderzoeksprocedures van de aangemelde instantie worden opgesteld in een officiële taal van de lidstaat waar de aangemelde instantie gevestigd is, dan wel in een door deze instantie geaccepteerde taal. De aanvraag omvat: 4. De aangemelde instantie onderzoekt het technisch dossier en verifieert of de hierin genoemde geharmoniseerde normen correct zijn toegepast. 5. Wanneer het technisch dossier aan de bepalingen van de richtlijn voldoet, verstrekt de aangemelde instantie de aanvrager een verklaring van geschiktheid. Op de verklaring staan de naam en het adres van de fabrikant of zijn gevolmachtigde, de nodige gegevens ter identificatie van de in het technisch dossier beschreven machine, de controlebevindingen en de voorwaarden waarop de verklaring geldig is. De aangemelde instantie bewaart gedurende vijftien jaar, te rekenen vanaf de datum van afgifte van de verklaring, een kopie van deze verklaring, het technisch dossier, alsmede alle hierop betrekking hebbende belangrijke documenten. 6. Een weigering om een verklaring van geschiktheid af te geven aan de fabrikant of zijn gevolmachtigde, moet door de aangemelde instantie uitvoerig met redenen worden omkleed. Zij stelt de aanvrager en de overige aangemelde instanties hiervan in kennis. Er moet in een beroepsprocedure worden voorzien. Als een aangemelde instantie een verklaring van geschiktheid van de fabrikant of zijn gevolmachtigde intrekt, moet dit uitvoerig met redenen worden omkleed. De aanvrager en de lidstaat die de instantie heeft aangemeld, worden hiervan in kennis gesteld met opgave van de redenen voor dit besluit. Deze lidstaat stelt vervolgens de Commissie en de overige lidstaten ervan in kennis. Er moet in een beroepsprocedure worden voorzien. 7. De aanvrager stelt de aangemelde instantie die het technisch dossier betreffende de verklaring van geschiktheid in haar bezit heeft, in kennis van alle in de goedgekeurde machine aangebrachte wijzigingen. De aangemelde instantie onderzoekt deze wijzigingen en moet dan hetzij de geldigheid van de bestaande verklaring bevestigen, hetzij een nieuwe verklaring opstellen indien de overeenstemming met de fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen of met de bedoelde gebruiksvoorwaarden van de machine door deze wijzigingen in het geding kan komen. 8. De Commissie, de lidstaten en de overige aangemelde instanties kunnen desgewenst een kopie van de verklaringen van geschiktheid krijgen. Als zij hiertoe een met redenen omkleed verzoek indienen, kunnen de Commissie en de lidstaten ook een kopie van het technisch dossier en van de resultaten van door de aangemelde instantie uitgevoerde onderzoeken krijgen. 9. Na ontvangst van de verklaring van geschiktheid ziet de fabrikant of zijn gevolmachtigde erop toe dat de overeenkomstig het technisch dossier waarvoor een verklaring van geschiktheid is afgegeven, vervaardigde machines met de specificaties van dit dossier in overeenstemming zijn en aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen. Op iedere machine brengt de fabrikant of zijn gevolmachtigde de in bijlage III beschreven CE-markering aan, waarna hij voor iedere machine een EG-verklaring van overeenstemming opstelt waarvan de elementen in bijlage II, deel A, zijn beschreven. De fabrikant of zijn gevolmachtigde bewaart voor ieder gefabriceerd product de elementen waarmee het technisch dossier kan worden samengesteld en een kopie van de EG-verklaring van overeenstemming tot ten minste tien jaar na de laatste fabricagedatum van het product. Indien identieke machines in serie worden geproduceerd, dan kunnen de technische dossiers voor de betrokken serie worden opgesteld voorzover rekening wordt gehouden met de algemene en erkende kwaliteitsbeveiligingsregels . BIJLAGE X EG-TYPEONDERZOEK VAN EEN IN BIJLAGE IV BEDOELDE MACHINE 1. Deze bijlage beschrijft de beoordeling van de overeenstemming van een machine als bedoeld in bijlage IV aan de hand van een door een aangemelde instantie uitgevoerd typeonderzoek. De procedure wordt beschreven volgens welke: 2. Voorafgaand aan iedere stap moet de fabrikant of zijn gevolmachtigde voor ieder voor de productie in kwestie representatief exemplaar een technisch dossier als bedoeld in bijlage VI, punt 1, samenstellen. 3. Voor ieder voor de productie in kwestie representatief exemplaar vraagt de fabrikant of zijn gevolmachtigde bij een aangemelde instantie van zijn keuze een EG-typeonderzoek aan. De dossiers en de briefwisseling betreffende de EG-typeonderzoeksprocedures van de aangemelde instantie worden opgesteld in een officiële taal van de lidstaat waar de aangemelde instantie is gevestigd, dan wel in een door deze instantie geaccepteerde taal. De aanvraag omvat: Bovendien stelt de aanvrager een voor de betrokken productie representatief exemplaar, dat hierna "type" (26) wordt genoemd, ter beschikking van de aangemelde instantie. De aangemelde instantie kan om meer exemplaren verzoeken indien dit nodig is voor het keuringsprogramma. 4. De aangemelde instantie: 5. Indien het type aan de bepalingen van de richtlijn voldoet, verstrekt de aangemelde instantie een verklaring van EG-typeonderzoek aan de aanvrager. Op de verklaring staan de naam en het adres van de fabrikant of zijn gevolmachtigde, de nodige gegevens ter identificatie van het goedgekeurde type, de controlebevindingen en de voorwaarden waarop de verklaring geldig is. De aangemelde instantie bewaart gedurende vijftien jaar, te rekenen vanaf de datum van afgifte van de verklaring, een kopie van deze verklaring, het technisch dossier, alsmede alle hierop betrekking hebbende belangrijke documenten. 6. Een weigering om een verklaring van EG-typeonderzoek aan de fabrikant of zijn gevolmachtigde af te geven, moet door de aangemelde instantie uitvoerig met redenen worden omkleed. Zij stelt de aanvrager en de overige aangemelde instanties hiervan in kennis. Er moet in een beroepsprocedure worden voorzien. Als een aangemelde instantie een verklaring van EG-typeonderzoek van de fabrikant of zijn gevolmachtigde intrekt, moet dit uitvoerig met redenen worden omkleed. De aanvrager en de lidstaat die de instantie heeft aangemeld, worden hiervan in kennis gesteld met opgave van de redenen voor dit besluit. Deze lidstaat stelt vervolgens de overige lidstaten en de Commissie ervan in kennis. Er moet in een beroepsprocedure worden voorzien. 7. De aanvrager stelt de aangemelde instantie die het technisch dossier betreffende de verklaring van EG-typeonderzoek in haar bezit heeft, in kennis van alle in de goedgekeurde machine aangebrachte wijzigingen. De aangemelde instantie onderzoekt deze wijzigingen en moet dan hetzij de geldigheid van de bestaande verklaring van EG-typeonderzoek bevestigen, hetzij een nieuwe verklaring opstellen indien de overeenstemming met de fundamentele veiligheids- en gezondheidseisen of met de bedoelde gebruiksvoorwaarden van de machine door deze wijzigingen in het geding kan komen. 8. De Commissie, de lidstaten en de overige aangemelde instanties kunnen desgewenst een kopie van de verklaringen van EG-typeonderzoek krijgen. Als zij hiertoe een met redenen omkleed verzoek indienen, kunnen de Commissie en de lidstaten ook een kopie van het technisch dossier en van de resultaten van door de aangemelde instantie uitgevoerde onderzoeken krijgen. 9. Na ontvangst van de verklaring van EG-typeonderzoek ziet de fabrikant of zijn gevolmachtigde erop toe dat de desbetreffende machines met het in de verklaring beschreven type overeenkomen en aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen. Op iedere machine brengt de fabrikant of zijn gevolmachtigde de in bijlage III beschreven CE-markering aan, waarna hij voor iedere machine een EG-verklaring van overeenstemming opstelt waarvan de elementen in bijlage II, deel A, zijn beschreven. De fabrikant of zijn gevolmachtigde bewaart het technisch dossier en een kopie van de EG-verklaring van overeenstemming tot tien jaar na de laatste fabricagedatum van de machine. Indien identieke machines in serie worden geproduceerd, dan kunnen de technische dossiers voor de betrokken serie worden opgesteld voorzover rekening wordt gehouden met de algemene en erkende kwaliteitsbeveiligingsregels . BIJLAGE XI VOLLEDIGE KWALITEITSBORGING VOOR EEN IN BIJLAGE IV BEDOELDE MACHINE 1. Deze bijlage beschrijft de beoordeling van de overeenstemming van een gefabriceerde machine waarvoor volledige kwaliteitsborging is toegepast. De procedure wordt beschreven volgens welke: 2. De fabrikant hanteert een goedgekeurd kwaliteitssysteem voor ontwerp, fabricage, eindcontrole en keuring als omschreven in punt 3 en is onderworpen aan het in punt 4 omschreven toezicht. 3. Kwaliteitssysteem 3.1. De fabrikant of zijn gevolmachtigde vraagt bij een aangemelde instantie van zijn keuze een beoordeling van zijn kwaliteitssysteem aan. Deze aanvraag bevat de volgende gegevens: 3.2. Het kwaliteitssysteem moet waarborgen dat de machines in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze richtlijn. Alle door de fabrikant gevolgde beginselen, eisen en bepalingen moeten systematisch en ordelijk worden aangegeven in een documentatie van schriftelijk vastgelegde maatregelen, procedures en instructies. Deze documentatie over het kwaliteitssysteem moet ervoor zorgen dat de kwaliteits- en proceduremaatregelen, zoals kwaliteitsprogramma's, -plannen, -handleidingen en -rapporten, door iedereen op dezelfde manier worden geïnterpreteerd. De documentatie bevat met name een behoorlijke beschrijving van: 3.3. De aangemelde instantie beoordeelt het kwaliteitssysteem om na te gaan of dit aan de in punt 3.2 bedoelde eisen voldoet. Zij veronderstelt dat aan de in punt 3.2. bedoelde eisen wordt voldaan wanneer het gaat om kwaliteitssystemen waarbij de desbetreffende geharmoniseerde norm wordt toegepast. Ten minste één lid van het beoordelingsteam moet ervaring hebben met het beoordelen van de technologie van de machines waarop deze richtlijn betrekking heeft. De beoordelingsprocedure omvat een inspectiebezoek aan de installaties van de fabrikant. De fabrikant of zijn gevolmachtigde wordt van de beslissing in kennis gesteld. De kennisgeving bevat de controlebevindingen en het met redenen omklede beoordelingsbesluit. Er moet in een beroepsprocedure worden voorzien. 3.4. De fabrikant verbindt zich ertoe de verplichtingen die voortvloeien uit het goedgekeurde kwaliteitssysteem na te komen en te zorgen dat het passend en doeltreffend blijft. De fabrikant of zijn gevolmachtigde brengt de aangemelde instantie die het kwaliteitssysteem heeft goedgekeurd op de hoogte van elke voorgenomen wijziging van het kwaliteitssysteem. De aangemelde instantie beoordeelt de voorgestelde wijzigingen en beslist of het gewijzigde kwaliteitssysteem nog steeds aan de in punt 3.2 bedoelde eisen voldoet dan wel of een nieuwe beoordeling noodzakelijk is. Zij stelt de fabrikant van haar besluit in kennis. De kennisgeving bevat de controlebevindingen en het met redenen omklede beoordelingsbesluit. 4. Toezicht onder verantwoordelijkheid van de aangemelde instantie 4.1. Het toezicht heeft tot doel ervoor te zorgen dat de fabrikant naar behoren voldoet aan de verplichtingen die voortvloeien uit het goedgekeurde kwaliteitssysteem. 4.2. De fabrikant verleent de aangemelde instantie voor inspectiedoeleinden toegang tot de ontwerp-, fabricage-, controle-, beproevings- en opslagruimten en verstrekt haar alle nodige informatie, met name: 4.3. De aangemelde instantie verricht periodieke controles om erop toe te zien dat de fabrikant het kwaliteitssysteem handhaaft en toepast; hij verstrekt een controleverslag aan de fabrikant. De periodieke controles moeten zodanig worden gepland dat om de drie jaar alle onderdelen worden gecontroleerd. 4.4. De aangemelde instantie kan bovendien onaangekondigde bezoeken brengen aan de fabrikant. Over de noodzaak en frequentie van dergelijke extra bezoeken beslist de aangemelde instantie op basis van een door haar gehanteerd bezoekcontrolesysteem. Hierbij wordt in het bijzonder gelet op: Bij die bezoeken kan de aangemelde instantie zo nodig proeven verrichten of laten verrichten om zich van de goede werking van het kwaliteitssysteem te vergewissen. Zij verstrekt de fabrikant een verslag van het bezoek en, voorzover van toepassing, een keuringsverslag. 5. De fabrikant of zijn gevolmachtigde ziet erop toe dat de machines in kwestie in overeenstemming zijn met en voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn. Hij stelt een hiertoe strekkende verklaring op. Op iedere machine brengt de fabrikant of zijn gevolmachtigde de in bijlage III beschreven CE-markering aan, met het identificatienummer van de aangemelde instantie, waarna hij voor iedere machine een EG-verklaring van overeenstemming opstelt waarvan de elementen in bijlage II, deel A, zijn beschreven. De fabrikant of zijn gevolmachtigde bewaart tot tien jaar na de laatste fabricagedatum van de machine de in bijlage VI, punt 1, beschreven elementen waarmee het technisch dossier kan worden samengesteld en een kopie van de EG-verklaring van overeenstemming. In geval van serieproductie van identieke machines kan worden volstaan met een voor de productie in kwestie representatieve kopie. 6. De fabrikant of zijn gevolmachtigde houdt gedurende een periode van tien jaar na de laatste fabricagedatum de volgende gegevens ter beschikking van de nationale autoriteiten: 7. Indien de aangemelde instantie weigert het kwaliteitssysteem van de fabrikant goed te keuren of deze goedkeuring intrekt, moet zij deze weigering met gedetailleerde redenen omkleden. Zij stelt de aanvrager en de overige aangemelde instanties hiervan in kennis. Er moet in een beroepsprocedure worden voorzien. BIJLAGE XII DOOR DE LIDSTATEN IN ACHT TE NEMEN MINIMUMCRITERIA VOOR DE AANMELDING VAN KEURINGSINSTANTIES 1. De keuringsinstantie, de directeur ervan en het met de keuring belaste personeel mogen niet de ontwerper, de fabrikant, de leverancier of de installateur zijn van de machines die zij keuren, noch de gevolmachtigde van een der genoemde personen. Zij mogen bij het ontwerp, de bouw, de verkoop of het onderhoud van deze machines noch rechtstreeks, noch als gevolmachtigden van de betrokken partijen optreden. Een eventuele uitwisseling van technische informatie tussen fabrikant en keuringsinstantie wordt door deze bepaling niet uitgesloten. 2. De keuringsinstantie en het personeel dat met de keuringen is belast, moeten de keuring met de grootste mate van beroepsintegriteit en technische bekwaamheid uitvoeren; zij moeten vrij zijn van elke pressie en beïnvloeding, met name van financiële aard, die hun beoordeling of de uitslagen van hun keuring kan beïnvloeden, inzonderheid van personen of groepen van personen die belang hebben bij de resultaten van de keuring. 3. De instantie moet deelnemen aan de coördinering voor een uniforme toepassing van deze richtlijn en de daarbij overeengekomen maatregelen uitvoeren. 4. De keuringsinstantie moet voor iedere categorie machines waarvoor zij is aangemeld over personeel met toereikende en relevante technische kennis en ervaring beschikken om de beoordeling van de overstemming te kunnen waarborgen. Zij moet de nodige middelen hebben om de met de uitvoering van de keuringen verbonden technische en administratieve taken op passende wijze te vervullen; tevens moet zij toegang hebben tot het nodige materiaal voor bijzondere keuringen. 5. Het met keuringen belaste personeel moet: 6. De onafhankelijkheid van het personeel dat met de keuringen is belast, moet zijn gewaarborgd. De bezoldiging van een functionaris mag niet afhangen van het aantal keuringen dat hij verricht, noch van de uitslag van deze keuringen. 7. De keuringsinstantie moet een aansprakelijkheidsverzekering afsluiten, tenzij de wettelijke aansprakelijkheid op basis van het nationale recht door de staat wordt gedekt of de keuringen rechtstreeks door de lidstaat worden verricht. 8. Het personeel van de keuringsinstantie is gebonden aan het beroepsgeheim ten aanzien van al hetgeen het bij de uitoefening van zijn taak in het kader van de richtlijn of van de bepalingen van nationaal recht die daaraan uitvoering geven, ter kennis is gekomen (behalve tegenover de terzake bevoegde overheidsinstanties van de staat waarin de keuringsinstantie haar werkzaamheden uitoefent). BIJLAGE XIII CONCORDANTIETABEL Richtlijn 98/37/EG Deze richtlijn Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 2, onder a) Artikel 2, onder a) en b) Artikel 1, lid 2, onder b) Artikel 2, onder c) Artikel 1, lid 3 Artikel 1, lid 2 Artikel 1, lid 4 Artikel 3, lid 1 Artikel 1, lid 5 - Artikel 2, lid 1 Artikel 14 , lid 1 Artikel 2, lid 2 Artikel 11 , lid 1 Artikel 2, lid 3 Artikel 5 , lid 3 Artikel 3 Artikel 4 , lid 1 Artikel 4, leden 1 en 2 Artikel 5 , leden 1 en 2 Artikel 4, lid 3 - Artikel 5, lid 1 Artikel 6 , lid 1 Artikel 5, lid 2, eerste alinea Artikel 6 , lid 2 Artikel 5, lid 2, laatste alinea Artikel 6 , lid 3 Artikel 5, lid 3 Artikel 6 , lid 4 Artikel 6, lid 1 Artikel 8 Artikel 6, lid 2 - Artikel 7 Artikel 9 Artikel 8, lid 1 - Artikel 8, lid 2 Artikel 10 , leden 3 t/m 5 Artikel 8, lid 3 - Artikel 8, lid 4 - Artikel 8, lid 5 - Artikel 8, lid 6 - Artikel 8, lid 7 - Artikel 8, lid 8 - Artikel 9 Artikel 15 Artikel 10, leden 1, 2 en 3 Artikel 12 , leden 1, 2 en 3 Artikel 10, lid 4 Artikel 13 Artikel 11 Artikel 18 Artikel 12 Artikel 19 Artikel 13, lid 1 Artikel 22 , lid 2 Artikel 13, lid 2 - Artikel 14 - Artikel 15 Artikel 23 Artikel 16 Artikel 25 Bijlage I, opmerking vooraf 1 Bijlage I, opmerking vooraf 2 Bijlage I, opmerking vooraf 2 Bijlage I, opmerking vooraf 3 Bijlage I, opmerking vooraf 3, eerste en tweede alinea Bijlage I, opmerking vooraf 4 Bijlage I, opmerking vooraf 3, derde alinea Bijlage I, opmerking vooraf 1 Bijlage I, punt 1.1.1, onder 1 tot en met 3 Bijlage I, punt 1.1.1, punten 1 tot en met 3 Bijlage I, punt 1.1.2, met uitzondering van letter e) Bijlage I, punt 1.1.2 Bijlage I, punt 1.1.2, onder e) Bijlage I, punt 1.1.3 Bijlage I, punt 1.1.3 Bijlage I, punt 1.1.4 Bijlage I, punt 1.1.4 Bijlage I, punt 1.1.5 Bijlage I, punt 1.1.5 Bijlage I, punt 1.1.6 Bijlage I, punten 1.2.1, 1.2.2 en 1.2.3 Bijlage I, punten 1.2.1, 1.2.2 en 1.2.3 Bijlage I, punt 1.2.4, eerste kopje Bijlage I, punt 1.2.4.1 Bijlage I, punt 1.2.4, tweede kopje Bijlage I, punt 1.2.4.2 Bijlage I, punt 1.2.4, derde kopje Bijlage I, punt 1.2.4.3 Bijlage I, punten 1.2.5 tot en met 1.2.8 Bijlage I, punten 1.2.5 tot en met 1.2.8 Bijlage I, punten 1.3.1 tot en met 1.3.7 Bijlage I, punten 1.3.1 tot en met 1.3.7 Bijlage I, punt 1.3.8, eerste alinea Bijlage I, punt 1.3.8 Bijlage I, punt 1.3.8, deel A Bijlage I, punt 1.3.8.1 Bijlage I, punt 1.3.8, deel B Bijlage I, punt 1.3.8.2 Bijlage I, punten 1.4.1, 1.4.2 en 1.4.3 Bijlage I, punten 1.4.1, 1.4.2 en 1.4.3 Bijlage I, punten 1.5.1 en 1.5.2 Bijlage I, punten 1.6.1 en 1.6.2 Bijlage I, punten 1.5.3 tot en met 1.5.9 Bijlage I, punten 1.6.4 tot en met 1.6.10 Bijlage I, punt 1.5.10 Bijlage I, punt 1.6.11.1 Bijlage I, punten 1.5.11 tot en met 1.5.15 Bijlage I, punten 1.6.12 tot en met 1.6.16 Bijlage I, punten 1.6.1 tot en met 1.6.5 Bijlage I, punten 1.7.1 tot en met 1.7.5 Bijlage I, punten 1.7.0, 1.7.1 en 1.7.2 Bijlage I, punten 1.8.1, 1.8.2 en 1.8.3 Bijlage I, punt 1.7.3 Bijlage I, punt 1.9 Bijlage I, punt 1.7.4, onder a) Bijlage I, punt 1.10.2, onder a) tot en met g) en onder i) tot en met p) Bijlage I, punt 1.7.4, onder b) Bijlage I, punt 1.10.1, onder a), b), c) en e) Bijlage I, punt 1.7.4, onder c) - Bijlage I, punt 1.7.4, onder d) - Bijlage I, punt 1.7.4, onder e) Bijlage I, punt 1.10.2, onder q) Bijlage I, punt 1.7.4, onder f) Bijlage I, punt 1.10.2, onder r) Bijlage I, punt 1.7.4, onder g) Bijlage I, punt 1.10.2, onder h) Bijlage I, punt 1.7.4, onder h) Bijlage I, punt 1.10.1, onder d) Bijlage I, punt 2.1, met uitzondering van de laatste alinea Bijlage I, punt 2.1.1 Bijlage I, punt 2.1, laatste alinea Bijlage I, punt 2.1.2 Bijlage I, punt 2.2, met uitzondering van de laatste drie alinea's Bijlage I, punt 2.2.1 Bijlage I, punt 2.2, laatste drie alinea's Bijlage I, punt 2.2.2 Bijlage I, punt 2.3 Bijlage I, punt 2.4 Bijlage I, punt 3, eerste alinea Bijlage I, punt 3, eerste alinea Bijlage I, punt 3, tweede en derde alinea, en punt 3.1.1 Bijlage I, punt 3.1.1 Bijlage I, punt 3, vierde alinea - Bijlage I, punt 3.1.2 Bijlage I, punt 3.1.2 Bijlage I, punt 3.1.3 Bijlage I, punt 1.3.1 Bijlage I, punt 3.2.1, begin van de eerste alinea Bijlage I, punt 1.5.1 Bijlage I, punt 3.2.1, einde van de eerste alinea, tweede en vierde alinea Bijlage I, punt 3.2.2 Bijlage I, punt 3.2.1, derde alinea - Bijlage I, punt 3.2.2, eerste en tweede alinea Bijlage I, punt 1.5.2 Bijlage I, punt 3.2.2, derde alinea Bijlage I, punt 3.2.1 Bijlage I, punt 3.2.3 Bijlage I, punt 3.2.3 Bijlage I, punten 3.3.1 tot en met 3.3.5 Bijlage I, punten 3.3.1 tot en met 3.3.5 Bijlage I, punt 3.4.1, eerste alinea Bijlage I, punt 1.3.9 Bijlage I, punt 3.4.1, tweede alinea Bijlage I, punt 3.4.1 Bijlage I, punt 3.4.2 - Bijlage I, punten 3.4.3 tot en met 3.4.8 Bijlage I, punten 3.4.2 tot en met 3.4.7 Bijlage I, punten 3.5.1, 3.5.2 en 3.5.3 Bijlage I, punten 3.5.1, 3.5.2 en 3.5.3 Bijlage I, punten 3.6.1, 3.6.2 en 3.6.3 Bijlage I, punten 3.6.1, 3.6.2 en 3.6.3 Bijlage I, punt 4.1.1, onder a) Artikel 2, onder d) Bijlage I, punt 4.1.1, onder b) tot en met g) Bijlage I, punt 4.1.1, onder b) tot en met h) Bijlage I, punt 4.1.2.1 - Bijlage I, punten 4.1.2.2 tot en met 4.1.2.7 Bijlage I, punten 4.1.2.1 tot en met 4.1.2.6 Bijlage I, punt 4.1.2.8 Bijlage I, punt 1.6.3 Bijlage I, punten 4.2.1.1 en 4.2.1.2 - Bijlage I, punten 4.2.1.3 en 4.2.1.4 Bijlage I, punten 4.2.1 en 4.2.2 Bijlage I, punten 4.2.2 en 4.2.3 Bijlage I, punten 4.2.3 en 4.2.4 Bijlage I, punt 4.2.4 - Bijlage I, punten 4.3.1, 4.3.2 en 4.3.3 Bijlage I, punten 4.3.1, 4.3.2 en 4.3.3 Bijlage I, punten 4.4.1 en 4.4.2 Bijlage I, punten 4.4.1 en 4.4.2 Bijlage I, punten 5.1 tot en met 5.7 Bijlage I, punten 5.1 tot en met 5.7 Bijlage I, punten 6.1.1, 6.1.2 en 6.1.3 Bijlage I, punten 6.1.1, 6.1.2 en 6.1.3 Bijlage I, punt 6.2.1 Bijlage I, punt 6.2 Bijlage I, punt 6.3 Bijlage I, punt 6.3.1 Bijlage I, punt 6.4 Bijlage I, punt 6.3.2 Bijlage I, punt 6.5 Bijlage I, punt 6.4 Bijlage II, deel A Bijlage II, deel A Bijlage II, deel B Bijlage II, deel B Bijlage II, deel C - Bijlage III Bijlage III Bijlage IV, deel A, punten 1, 2 en 3 Bijlage IV, punten 1, 2 en 3 Bijlage IV, deel A, punt 4 Bijlage IV, punten 4, 4.1 en 4.2 Bijlage IV, deel A, punten 5 tot en met 13 Bijlage IV, punten 5 tot en met 13 Bijlage IV, deel A, punt 14, tweede deel Bijlage IV, punt 14 Bijlage IV, deel A, punt 14, eerste deel Bijlage IV, punt 15 Bijlage IV, deel A, punt 15 Bijlage IV, punt 16 Bijlage IV, deel A, punt 16 Bijlage IV, punt 17 Bijlage IV, deel A, punt 17 - Bijlage IV, deel B, punt 1 Bijlage IV, punt 19 Bijlage IV, deel B, punt 2 - Bijlage IV, deel B, punt 3 Bijlage IV, punt 20 Bijlage IV, deel B, punt 4 - Bijlage IV, deel B, punt 5 - Bijlage V, punten 1 en 2 Bijlage VII, punt 3, eerste alinea Bijlage V, punt 3, onder a) Bijlage VI, punt 1, onder a) Bijlage V, punt 3, onder b) Bijlage VI, punt 1, onder b) Bijlage V, punt 3, onder b), laatste alinea Bijlage VI, punt 3 Bijlage V, punt 4, onder b) Bijlage VII, punt 3, tweede alinea Bijlage V, punt 4, onder c) (gedeeltelijk) Bijlage VI, punt 1 Bijlage VI Bijlagen VI en X Bijlage VII Bijlage XII Bijlage VIII - Bijlage IX - (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 664 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39 van het EU-Verdrag (C5&nbhy;0689/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0189/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 679 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0666/2001), in combinatie met de eerste zin van de eerste alinea van artikel 300, lid 2 en de eerste alinea van artikel 300, lid 3 – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0115/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 21-22 juni 2002 in Sevilla en het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie in de plenaire vergadering over dit onderwerp, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 2002 over de voorbereiding van de bijeenkomst van de Europese Raad in Sevilla (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2001 over de hervorming van de Raad (2) , Hervorming van de raad 1. verheugt zich erover dat er eindelijk een begin is gemaakt met het betrachten van openheid over de wetgevingsprocedures van de Raad tegenover de pers en het publiek; betreurt het echter dat deze openheid alleen geldt voor de beginfase van medebeslissingsprocedures en dat slechts enkele onderdelen onder deze openheid vallen; betreurt eveneens de gebrekkige openheid met betrekking tot documenten; dringt er bij het Deense voorzitterschap op aan om op toekomstige Raadszittingen het goede voorbeeld te geven; 2. merkt op dat er overeenstemming is bereikt over een reeks specifieke maatregelen die, zonder wijziging van de Verdragen, genomen kunnen worden met betrekking tot de organisatie en de werking van de Europese Raad; verlangt dat een sterke Europese Raad op het Verdrag is gebaseerd en aan dezelfde regelingen moet zijn onderworpen als de andere instellingen; betuigt daarom nogmaals zijn steun aan een sterke en onafhankelijke Commissie en beklemtoont dat alle fundamentele veranderingen binnen de Conventie moeten worden besproken voordat er enig besluit wordt genomen door de Europese Raad; 3. betreurt dat noch in verband met het nieuwe strategische meerjarenprogramma van de Europese Raad, noch in verband met het nieuwe jaarlijkse operationele programma voor de werkzaamheden van de Raad enige melding is gemaakt van het Europees Parlement, hoewel dit toch over budgettaire en wetgevende bevoegdheden beschikt; 4. merkt op dat er geen vooruitgang is geboekt ten aanzien van de hervorming van het voorzitterschap van de Raad en dat deze kwestie eenvoudigweg naar het toekomstige Deense voorzitterschap is doorverwezen en betreurt ook dat het Spaanse voorzitterschap er niet in is geslaagd een oplossing te vinden voor de kwestie van de zetel van ongeveer 14 agentschappen, een kwestie waarover geen overeenkomst werd bereikt op de Europese Raad van Laken; 5. is ingenomen met de toezegging om vóór eind 2002 een interinstitutioneel akkoord over betere regelgeving goed te keuren, teneinde verbetering te brengen in de kwaliteit van de communautaire wetgeving en in de voorwaarden voor de omzetting daarvan in nationaal recht met inbegrip van de tijdschema's; wenst in dit verband dat er een werkgroep met politieke vertegenwoordigers van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie wordt gevormd; 6. wijst op het belang van de Raad voor Ontwikkeling als belangrijke schakel tussen de EU en de minst ontwikkelde landen in de wereld; verzoekt de Raad met klem te waarborgen dat de benaming van het nieuwe orgaan dat resulteert uit het komende hervormingsproces, wordt aangeduid als "Raad voor algemene, externe en ontwikkelingsaangelegenheden"; 7. verwelkomt het besluit van de Europese Raad om nota te nemen van de verklaring van Ierland inzake het Verdrag van Nice; Uitbreiding 8. steunt de bevestiging door de Europese Raad dat, bij voortzetting van het huidige tempo van voortgang van de onderhandelingen en hervormingen, de EU in staat zal zijn om eind 2002 over te gaan tot afsluiting van de onderhandelingen met Cyprus, Malta, Hongarije, Polen, de Slowaakse Republiek, Estland, Litouwen, Letland, de Tsjechische Republiek en Slovenië, indien deze landen hiervoor gereed zijn; 9. is tevreden over de toezegging dat er in december een herziene en uitgebreide pretoetredingsstrategie voor Bulgarije en Roemenië zal worden ingediend; 10. blijft erbij dat differentiatie en individuele behandeling van kandidaat-lidstaten erop neerkomt dat het Europees Parlement en de nationale parlementen over de toetreding van een ieder moeten stemmen aan de hand van diens individuele verdiensten; 11. bevestigt nogmaals de conclusies van de Europese Raad van Helsinki met betrekking tot de evaluatie van de 12 kandidaat-lidstaten, die worden bekeken op grond van hun merites en van het principe van differentiatie, en verheugt zich over de geboekte vooruitgang bij de toetredingsonderhandelingen in de loop van het eerste semester van dit jaar; 12. legt er de nadruk op dat na de toetredingen de EU-steunverlening ter verbetering van het bestuurs- en rechtsapparaat in de kandidaatlanden op nationaal en plaatselijk niveau voortgezet moet worden, teneinde een doeltreffende toepassing van het acquis te waarborgen; is van mening dat in het toetredingsverdrag daartoe in een adequaat overgangsmechanisme moet worden voorzien om toe te zien op de naleving van gedane toezeggingen; verwacht bij dit toezicht naar behoren te worden betrokken; 13. doet een beroep op de Raad en de regeringen van de lidstaten en de kandidaatlanden om de nadruk te leggen op de voordelen van de uitbreiding en hun inspanningen te verdubbelen om de steun van het volk voor uitbreiding te verwerven; Justitie en binnenlandse zaken 14. neemt opnieuw nota van het voornemen van de Europese Raad van Sevilla om een snellere uitvoering te geven aan het in oktober 1999 in Tampere goedgekeurde wetgevingsprogramma voor de oprichting van een zone van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid en in het bijzonder van de politieke toezegging van de Europese Raad om een gemeenschappelijk beleid van de Europese Unie inzake asielverlening en immigratie te ontwikkelen; verzoekt de Raad zich te houden aan het tijdschema dat is vastgesteld voor de goedkeuring van een reeks maatregelen op het gebied van het asielbeleid; 15. dringt aan op een even grote inzet bij de totstandkoming van een gemeenschappelijk immigratiebeleid, waarmee een legale weg moet worden geopend om de Europese Unie binnen te komen, rekening houdend met de demografische noodzaak en de vereisten van de arbeidsmarkt in de lidstaten; dringt eveneens aan op goedkeuring van de voorstellen van de Commissie die gericht zijn op de bevordering van de integratie van burgers van derde landen die legaal woonachtig zijn in de Europese Unie; 16. merkt op dat de Europese Raad zijn instemming heeft betuigd met een alomvattend plan ter bestrijding van de illegale immigratie en dat de Europese Raad een plan heeft uitgestippeld voor de tenuitvoerlegging van een reeks daarmee samenhangende maatregelen; wijst erop dat de bestrijding van clandestiene immigratie slechts doeltreffend kan zijn in het kader van een echt gemeenschappelijk Europees asiel- en immigratiebeleid; 17. merkt op dat er door de Europese Raad van Sevilla politieke vooruitgang is bereikt bij de invoering van een geïntegreerd beheer van de grenzen en is ingenomen met het voorstel voor een gemeenschappelijke eenheid voor de bewaking van de buitengrenzen; verlangt dat de kandidaatlanden hierbij volledig worden betrokken; 18. neemt kennis van de resultaten van de Europese Raad van Sevilla ten aanzien van de integratie van het immigratiebeleid in de betrekkingen van de Unie met derde landen; is ingenomen met de evenwichtige benadering, waarin de rol van economische samenwerking, uitbreiding van de handel, ontwikkelingssteun en conflictpreventie wordt onderstreept als middelen om de migratiedruk te verminderen; 19. is verheugd over de conclusies van het vierde Euromediterrane Parlementaire Forum dat op 17 en 18 juni 2002 in Bari heeft plaatsgevonden, met name over het document over migratie; verlangt doeltreffende maatregelen van de Europese Unie die ertoe bijdragen om met name in de landen van herkomst van immigranten de economische en politieke stabilisering te bevorderen; 20. benadrukt de verantwoordelijkheid die de Europese Unie draagt om haar steun aan democratie, rechtsstaat en naleving van de mensenrechten in de ontwikkelingslanden op te voeren en de door de EU opgeworpen handelsbarrières te slechten, teneinde voorwaarden te scheppen waaronder de armere landen hun economische situatie kunnen verbeteren; 21. neemt nota van het besluit dat de ontwikkelingsdoelstellingen niet in gevaar mogen worden gebracht door eventuele toekomstige maatregelen van de EU tegen niet-coöperatieve derde landen, zoals het Europees Parlement had verlangd in zijn resolutie van 13 juni 2002; 22. herinnert eraan dat het langzame verloop van de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam en de conclusies van Tampere te wijten is aan het ontbreken van politieke wil binnen de Raad en het feit dat bepaalde lidstaten individuele initiatieven nemen, waardoor het besluitvormingsproces wordt gehinderd; spreekt zich uit voor bespoediging van dit proces en verlangt dat uiterlijk in 2004 de besluitvorming bij meerderheid van stemmen binnen de Raad en medebeslissing van de kant van het Europees Parlement worden ingevoerd, zoals ook in het Verdrag is bepaald; Terrorisme 23. veroordeelt met klem de terroristische aanslagen die in diverse Spaanse steden zijn gepleegd tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad in Sevilla, waardoor burgers uit verschillende lidstaten gewond zijn geraakt; herhaalt zijn vastbeslotenheid om het terrorisme de bestrijden met alle wettelijke middelen en verzoekt de Europese Unie en haar lidstaten haar inspanningen ter bestrijding van alle vormen van georganiseerde criminaliteit voor te zetten; Conferentie in johannesburg inzake duurzame ontwikkeling 24. is ingenomen met het hernieuwde engagement van de Europese Unie voor het welslagen en de ambitieuze agenda van de in Johannesburg te houden Wereldtop inzake duurzame ontwikkeling (WDO) en met de nieuwe nadruk die op de terbeschikkingstelling van extra middelen voor het Wereldmilieufonds wordt gelegd; benadrukt de absolute prioriteit die moet worden gegeven aan de verlichting van het probleem van armoede en honger en aan een duurzaam en billijk gebruik van natuurlijke hulpbronnen; benadrukt de noodzaak om overeenstemming te bereiken over een slotakkoord, waarin specifieke streefcijfers worden vastgesteld voor maatregelen die moeten bijdragen tot de verlichting van armoede en honger en het bevorderen van een duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen; 25. dringt aan op de invoering van uitvoeringsmechanismen, om ervoor te zorgen dat de door de ondertekenende landen aangegane verplichtingen binnen het overeengekomen tijdschema worden nagekomen; 26. herhaalt zijn standpunt dat de delegatie van het Europees Parlement volledig betrokken zou moeten worden bij de besluitvorming en interne coördinatie in de EU-delegatie in Johannesburg; Beleid inzake economische aangelegenheden, de arbeidsmarkt en sociale zaken 27. verzoekt enkele lidstaten zich ambitieuzer op te stellen ten aanzien van de doelstellingen en het tempo van hun economische hervormingen, daar een gezond macro-economisch beleid en effectieve hervormingen het huidige herstel van de groei, de schepping van werkgelegenheid en de economische stabiliteit zullen versnellen; 28. is ingenomen met de hernieuwde bevestiging door de Europese Raad van zijn verbondenheid met het Stabiliteits- en groeipact en de fiscale consolidatie, en verzoekt de lidstaten bij het budgettaire beleid rekening te houden met de aanbevelingen in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en stimuleert hen om het groeidividend dat resulteert uit het economisch herstel, te gebruiken voor consolidatie van de overheidsfinanciën en tegelijk te investeren in onderwijs, opleiding en permanente educatie; 29. betreurt eens te meer dat het Parlement nog altijd niet volledig wordt betrokken bij de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van de hoofdrichtsnoeren voor het economisch beleid van de Europese Unie; spreekt opnieuw de wens uit dat rekening wordt gehouden met zijn standpunt om de samenwerking tussen de instellingen van de EU te verbeteren; 30. herinnert de Europese Raad eraan dat door hervorming van de arbeidsmarkt stabiliteit en groei tevens de werkgelegenheid zullen doen toenemen en belemmeringen en remmingen om werk te aanvaarden of te behouden zullen worden opgeheven, met handhaving van de hoge beschermingsnormen van het Europese sociale model; 31. wijst erop dat economische en sociale vooruitgang elkaar wederzijds moeten versterken en dat hervormingen slechts kunnen worden doorgevoerd in nauwe samenwerking met de sociale partners en dat de individuele en collectieve rechten van de werknemers niet mogen worden aangetast; 32. is tevreden met de toezegging van de Raad dat het actieplan betreffende de financiële diensten binnen een redelijke tijd volledig ten uitvoer zal worden gelegd, maar merkt op dat er nog veel in het werk moet worden gesteld om dit tijdschema te respecteren; 33. is weliswaar ingenomen met de verklaringen van de Europese Raad dat vooruitgang geboekt is met de huidige maatregelen om de economieën van Europa onderling te verbinden, en inzake de tenuitvoerlegging van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en van de biotechnologiestrategie van de Commissie, maar is van mening dat de Europese Raad meer vastberadenheid moet tonen en waar nodig zelfkritisch dient te zijn, willen de doelstellingen van Lissabon worden gerealiseerd; 34. is van mening dat de Europese Unie ter bevordering van de economische, sociale en territoriale samenhang haar burgers kwalitatief hoogstaande en vanuit milieuoogpunt duurzame openbare diensten tegen betaalbare prijzen moet bieden; verlangt te dien einde dat er met spoed een kaderrichtlijn inzake openbare diensten en diensten van algemeen belang wordt opgesteld, samen met een methodiek voor de evaluatie van diensten van algemeen belang; 35. verwelkomt de goedkeuring van het E-2005-plan en dringt er bij de lidstaten op aan om zo spoedig mogelijk nationale uitvoeringsplannen te formuleren; 36. hoopt dat oprichting van een Raad Concurrentievermogen zal bijdragen aan de ontwikkeling van een ondernemingsbeleid voor de industrie dat een evenwicht tot stand zal brengen tussen de economische, sociale en milieudimensies van een duurzame ontwikkeling; betreurt in dit verband het ontbreken van een specifieke verwijzing naar "effectevaluaties" om te waarborgen dat wetgevingsvoorstellen het concurrentievermogen van de Europese industrie niet onnodig geweld zullen aandoen; 37. verzoekt de Raad vast te houden aan de goedkeuring van het fiscaal pakket voor eind 2002; Midden-oosten 38. herhaalt zijn steun voor de relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad en de beginselen voor een duurzaam en eerlijk akkoord tussen de Israëli's en Palestijnen en herinnert aan zijn resoluties terzake; 39. staat volledig achter de verklaring van de Europese Raad waarin wordt gepoogd een einde te maken aan de huidige crisis en tegelijkertijd wordt gestreefd naar veiligheid en heropening van een politieke dialoog tussen de twee partijen; 40. spreekt opnieuw de overtuiging uit dat de gehele internationale gemeenschap en met name het kwartet (EU, VS, VN en Rusland) en de betrokken Arabische landen een rol moeten spelen en steunt de oproep van de Europese Raad om snel een internationale conferentie te beleggen; 41. neemt kennis van de recente verklaring van president George Bush en herhaalt zijn standpunt dat een regeling van de crisis alleen bereikt kan worden langs de weg van onderhandelingen, politieke dialoog en een positieve opstelling van alle partijen; wijst erop dat de Palestijnse leider Arafat in januari 1996 democratisch werd gekozen in verkiezingen die door internationale waarnemers als eerlijk werden bestempeld; bevestigt het recht van het Palestijnse volk om zelf over hun leiderschap te beslissen; verwelkomt de aankondiging dat er in januari 2003 verkiezingen zullen worden gehouden; verwacht van het komende Palestijnse leiderschap dat het effectief de strijd zal aanbinden met de cultuur van terrorisme en corruptie; 42. herhaalt zijn veroordeling van alle daden van terrorisme tegen het Israëlische volk en zijn veroordeling van het gebruik van excessief militair geweld tegen het Palestijnse volk alsook van standrechtelijke executies; 43. spreekt opnieuw zijn veroordeling uit over alle daden van terrorisme en militaire onderdrukking tegen burgers in Israël en de Palestijnse gebieden en herhaalt dat een opheffing van de bezetting en de spoedige oprichting van een democratische en levensvatbare Palestijnse staat binnen de grenzen van 1967 de meest gunstige voorwaarden zijn om het recht op veiligheid van Israël te waarborgen; 44. is ten zeerste ingenomen met het appel van meer dan 50 Palestijnse intellectuelen waarmee wordt aangedrongen op stopzetting van de zelfmoordaanslagen, en verzoekt de Commissie na te gaan hoe zij hun initiatief kan ondersteunen; EVDB 45. is ingenomen met de vastbeslotenheid van de Raad om de rol van de EU ten aanzien van de bestrijding van het terrorisme te versterken, en met de erkenning van het belang van de bijdragen van het GBVB, met inbegrip van het EVDB, dienaangaande; 46. is tevens ingenomen met de door de Raad geuite bereidheid om de NAVO-operatie "Amber Fox" in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië aan het eind van het thans lopende mandaat van de NAVO, over te nemen, op voorwaarde dat de permanente regelingen tussen de EU en de NAVO ("Berlin Plus") dan van kracht zijn; betreurt echter in dit verband dat Berlin + nog steeds niet van kracht is, hetgeen ernstige twijfel doet rijzen over de toegang van de EU tot de planning, bezittingen en capaciteiten van de NAVO, hetgeen van cruciaal belang is voor het welslagen van haar eerste militaire operatie; 47. wijst erop dat de grote inzet van het Spaanse voorzitterschap om het Europese veiligheids- en defensiebeleid zowel in institutioneel opzicht als qua capaciteit operationeel te maken, niet gepaard is gegaan met democratische controle door het Europees Parlement en de nationale parlementen; India en Pakistan 48. is verheugd over de verklaring van de Europese Raad over de situatie in India en Pakistan; doet opnieuw een beroep op Pakistan om zich nog meer in te spannen om te voorkomen dat terroristische groeperingen op en vanuit zijn grondgebied opereren, om te voldoen aan zijn internationale verplichtingen, waaronder resolutie 1373 (2001) van de VN-Veiligheidsraad, en op te houden met infiltraties over de controlelijn; moedigt India aan verdere deëscalerende stappen te nemen teneinde een situatie te creëren waarin via bilaterale onderhandelingen kan worden gewerkt aan een duurzame oplossing van het probleem; herhaalt zijn voorstel dat de EU dankzij haar eigen historische achtergrond de contacten tussen beide landen zou kunnen bevorderen teneinde ze rond de onderhandelingstafel te krijgen; verzoekt de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB spoedig een bezoek aan de regio te brengen; 49. wijst op het belang dat er in de tweede helft van dit jaar vrije, eerlijke en niemand uitsluitende verkiezingen in Jammu en Kasjmir worden gehouden; Kaliningrad 50. wijst er met klem op dat de verdere ontwikkeling van de regio Kaliningrad als toekomstige Russische enclave in de uitgebreide EU van gemeenschappelijk belang is; is derhalve ingenomen met het besluit van de Raad om de Commissie te verzoeken om een aanvullende studie over de mogelijkheden voor een doeltreffende en flexibele oplossing voor het vraagstuk van de transit van personen en goederen naar en van de regio; bevestigt opnieuw zijn standpunt dat elke in overleg met Rusland, Polen en Litouwen tot stand te brengen oplossing gebaseerd dient te zijn op een gezond evenwicht tussen de noodzaak om de externe grenzen van de EU op een solide wijze te beveiligen met volledige eerbiediging van het Verdrag van Schengen en de noodzaak om soepele visa- en transitregelingen voor reizen naar en van Kaliningrad te treffen; Overige kwesties 51. verzoekt de Raad en de Commissie verder uitvoering te geven aan artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag, waarin de specifieke situatie van de ultraperifere regio's wordt erkend, en de Europese Raad van Kopenhagen adequate voorstellen voor te leggen om te beantwoorden aan hun specifieke behoeften; 52. veroordeelt het optreden van de Spaanse politie, die een groep Portugese staatsburgers, waaronder een nationaal parlementslid, aan de grens heeft tegengehouden om hen te verhinderen in Sevilla tijdens de Europese Raad deel te nemen aan een demonstratie waarvoor toestemming was gegeven; acht dit optreden strijdig met de beginselen en fundamentele vrijheden die in het Verdrag zijn vastgelegd en wezenlijke onderdelen van het Europese burgerschap vormen; o o o 53. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Raad. Het Europees Parlement , - gezien de conclusies van de 183 landen die hebben deelgenomen aan de Wereldvoedseltop van de Verenigde Naties die van 10 tot 13 juni 2002 in Rome werd gehouden en die van 185 landen op de Wereldvoedselconferentie van 1996, - gezien de Raad "Ontwikkelingssamenwerking" van 8 november 2001 over de voorbereidingen van de VN-conferentie over de financiering van de ontwikkelingssamenwerking, en de conclusies van de Europese ministers van Buitenlandse Zaken van 17 juni 2002 in Luxemburg over de Wereldvoedseltop en de Wereldtop over duurzame ontwikkeling en van de 15 staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie die op 21 en 22 juni 2002 in Sevilla hebben vergaderd, - gelet op artikel 25 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens, en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, - gelet op de artikelen 24 en 27 van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, - gezien de conclusies die zijn bereikt op de G8-top in Kananaskis (Canada) van 26 tot 28 juni 2002, met als voornaamste onderwerpen de samenwerking met Afrika en het nieuwe partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika (NEPAD, New Partnership for Africa's Development), - gezien de aanstaande VN-Wereldtop over duurzame ontwikkeling die van 2 tot 11 september 2002 wordt gehouden in Johannesburg, - gezien zijn standpunt van 4 mei 2000 over het voorstel voor een besluit van de Raad inzake de sluiting namens de Europese Gemeenschap van het Voedselhulpverdrag 1999 (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 maart 2001 over het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap (2) , alsmede naar eerdere resoluties over schuldenvermindering voor ontwikkelingslanden en de coherentie van het EU-beleid, met name zijn resoluties van 7 februari 2002 (3) en 25 april 2002 (4) over de financiering van ontwikkelingshulp en van 16 mei 2002 voorafgaand aan de VN-Wereldvoedseltop (5) in Rome, - gezien de voornoemde verklaring van de Raad "Ontwikkelingssamenwerking" waarin nogmaals het grote belang wordt bevestigd dat de Europese Unie hecht aan de financiering van de ontwikkelingshulp en van de Wereldtopconferentie over duurzame ontwikkeling die in september 2002 in Johannesburg zal worden gehouden, - gezien de landbouwovereenkomsten van Marrakesh, de hervatting van de landbouwonderhandelingen sinds 1 januari 2000 en de ministersverklaring die is goedgekeurd op de vierde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in Doha, - gezien de conclusies van de VN-conferentie over de financiering van de ontwikkelingssamenwerking die van 18 tot 22 maart 2002 in Monterrey, Mexico, werd gehouden, - gezien OESO-documenten over de rol van ontwikkelingssamenwerking op de drempel van de 21ste eeuw, de VN-Millenniumverklaring, het G8-rapport over armoedebestrijding en economische ontwikkeling, en de resoluties die zijn aangenomen tijdens de jubileumvergadering van politici en regeringsleiders, - gezien de resolutie van de Paritaire Vergadering ACS-EU over het waarborgen van de voedselvoorziening, van 1 november 2001, A. overwegende dat ieder mens het recht heeft op toegang tot gezond en voedzaam voedsel en het fundamentele recht op bescherming tegen hongersnood, en dat water en biodiversiteit moeten worden beschouwd als onvervreemdbaar gemeenschappelijk bezit, B. overwegende dat "strategieën voor continuïteit van voedselvoorziening en duurzame plattelandsontwikkeling" een van de zes prioriteiten zijn van het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie en door alle internationale economische en financiële instellingen moeten worden bevorderd; overwegende dat tijdens de Wereldvoedseltop weinig is gedaan om de honger in de wereld aan te pakken en dat vooral beloften zijn herhaald die reeds in 1996 zijn gedaan, C. overwegende dat zes Afrikaanse naties – Zimbabwe, Malawi, Zambia, Lesotho, Swaziland en Mozambique – het hoofd moeten bieden aan een acute crisis nu 14 miljoen mensen te lijden hebben onder voedseltekorten en hongersnood; D. overwegende dat de Wereldvoedseltop 2002 een van de drie sleutelvergaderingen van de Verenigde Naties is die focussen op de uitbanning van armoede en honger, samen met de VN-Conferentie van Monterrey over de financiering van de ontwikkeling in maart 2002 waar de grondslag werd gelegd voor extra geld en de VN-Wereldtop over duurzame ontwikkeling in Johannesburg in september 2002, E. overwegende dat in 1996 de Wereldvoedseltop in Rome het jaar 2015 als termijn stelde voor de halvering van het aantal mensen in de wereld – thans geraamd op 815 miljoen – dat te lijden heeft van honger, maar dat deze datum nu als onhaalbaar wordt beschouwd door Jacques Diouf, directeur-generaal van de FAO, en Kofi Annan, secretaris-generaal van de Verenigde Naties; F. overwegende dat de Wereldvoedseltop in juni 2002 als een mislukking moet worden beschouwd en dat de VN-Wereldtop over duurzame ontwikkeling in september 2002 in Johannesburg die zich richt op de noodzaak duurzame ontwikkeling en milieubeleid te integreren, thans de sleutel is tot vooruitgang in de richting van concrete actie in plaats van onrealistische beloften; G. overwegende dat de Commissie zich tijdens de Wereldvoedseltop in het kader van de WTO had moeten vastleggen op een samenhangende EU-strategie voor wat betreft het landbouw- en visserijbeleid en het handelsbeleid, H. overwegende dat een internationale alliantie tegen honger en armoede – met inbegrip van bijdragen aan het speciaal FAO-fonds voor continuïteit van voedselvoorziening en voedselveiligheid - een hervorming vergt van het ontwikkelingsbeleid van de Unie, dat gefinancierd wordt door twee afzonderlijke pijlers (het Europees Ontwikkelingsfonds en de begroting van de EU), om een betere coördinatie te bereiken tussen de Commissie, het Parlement, de lidstaten en andere internationale organisaties op terreinen als het uitstippelen van beleid, de parlementaire controle en de uitvoering, I. overwegende dat de behoefte bestaat aan een hervorming van het voedselhulpbeleid en het begrotingsbeheer van de FAO, om te zorgen voor meer transparantie en efficiëntie, opdat de Wereldvoedseltop 2002 resulteert in concrete actie; J. overwegende dat de EU-leiders in hun conclusies aan het einde van de Europese Raad van Sevilla hebben benadrukt dat het nodig is dat de Wereldtop over duurzame ontwikkeling met succes wordt afgerond doordat "in Johannesburg duidelijk en concrete politieke verbintenissen worden aangegaan met een precies tijdschema", 1. betreurt dat de Wereldvoedseltop is afgesloten zonder nieuwe toezeggingen; laakt de eindeloze mantra's op wereldtoppen over ontwikkelingskwesties, waar zeer weinig resultaten worden geboekt; is van mening dat de besluiten die in Monterrey werden genomen, hadden moeten leiden tot hernieuwde inspanningen door alle landen die de Wereldvoedseltop in Rome hebben bijgewoond; 2. waarschuwt dat deze beloften om niet waardeloos te zijn gepaard moeten gaan met duidelijke en concrete politieke toezeggingen op de VN-Wereldtop over duurzame ontwikkeling in Johannesburg en moeten worden vergezeld van een precies tijdschema; 3. betreurt het dat slechts twee van de 15 EU-leiders de moeite hebben genomen de Wereldvoedseltop in Rome bij te wonen en verzoekt alle EU –leiders in september aanwezig te zijn op de Top van Johannesburg; 4. erkent dat VN-bijeenkomsten een bijzondere juridische status hebben, maar betreurt dat de president van Zimbabwe, Robert Mugabe, in de gelegenheid werd gesteld de Wereldvoedseltop in Rome te gebruiken om de spot te drijven met de slimme sancties van de Unie en acht het bijzonder ironisch dat Mugabe het woord richt tot de conferentie over continuïteit van voedselvoorziening terwijl door het beleid van zijn eigen ZANU-partij, de fundamenten van de landbouw in Zimbabwe worden vernietigd; 5. dringt er bij de Europese Raad en de Europese Commissie op aan, in samenwerking met het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties en andere internationale donoren, een noodplan op te stellen om het hoofd te bieden aan de zich uitbreidende hongersnood en de voedseltekorten waarmee ongeveer 14 miljoen Afrikanen thans worden geconfronteerd; 6. betreurt het dat een aantal regeringen van landen met voedselproblemen militaire uitgaven belangrijker hebben geoordeeld dan de acute behoeften van de bevolking aan voedsel; en verzoekt de Europese Raad en de Commissie bij de voorbereiding van de strategieën per land aan te dringen op een ander bestedingspatroon voor het geld; 7. bevestigt nogmaals dat voedselhulp alleen moet worden verstrekt in noodgevallen en dan alleen als schenking en dat voorraden zoveel mogelijk ter plekke moeten worden aangekocht, met inachtneming van voedingsgewoonten en evenwichtigheid van het voedselpakket en dat deze voedselhulp gekoppeld moet worden aan maatregelen die haar geleidelijk overbodig maken en tegelijkertijd te streven naar herstel van het productiepotentieel in de getroffen regio's; 8. erkent de impact van de HIV-AIDS-pandemie en andere besmettelijke ziekten en verzoekt de Europese Raad en de Commissie ervoor te zorgen dat in het beleid inzake continuïteit van voedselvoorziening rekening wordt gehouden met deze belangrijke gezondheidsthema's en met de noodzaak de armsten in de wereld voor te lichten over preventie en verzorging; 9. verzoekt de Europese Raad en de Commissie ervoor te zorgen dat de beslissingen die op de VN-Conferentie over de financiering van de ontwikkeling, de Wereldvoedseltop en de Wereldtop over duurzame ontwikkeling worden genomen, resulteren in gecoördineerde internationale actie om honger, armoede en ziekten uit te bannen, terwijl tegelijk de sleutelprincipes van behoorlijk bestuur en de rechtsstaat worden bevorderd; 10. spreekt zijn waardering uit voor het verzoek van de Wereldvoedseltop aan de geïndustrialiseerde landen om nieuwe en innovatieve manieren te zoeken ter bevordering van samenwerking en technologie-overdracht op het gebied van landbouw, waterbeheer en bevordering van een gezond leefmilieu, waarbij moet worden erkend dat de ontwikkelingslanden vrij moeten zijn om te kiezen welke technologie zij toepassen; verzoekt de EU en de internationale donors rechtvaardige beschikbaarheid van land te bevorderen, de investeringen in plattelandseconomieën op te voeren en technologieoverdracht en technische opleidingen te verbeteren; 11. beklemtoont het belang van stimulering van micro-financiering en goedkoop krediet voor de economische ontwikkeling van het platteland, die ten goede komt aan landbouwers, kleinschalige visserij, visteelt en het aanmoedigen van lokale voedselverwerkingsinrichtingen in ontwikkelingslanden, dringt aan op bevordering van en respect voor niet-industriële visserij en lokale aquacultuur; 12. benadrukt dat het nodig is rechtstaat, democratie en behoorlijk bestuur in acht te nemen wanneer thema's als landhervorming aan bod komen en is tevreden met de toezeggingen die de EU-leiders op dit gebied op de Top van Sevilla hebben gedaan; 13. is van mening dat zo spoedig mogelijk een bindende internationale gedragscode betreffende het recht op adequaat voedsel moet worden opgesteld; 14. betreurt de verstorende invloed op de wereldhandel van de recente nieuwe landbouwwet (Farm Bill) van de Verenigde Staten, is van mening dat handelsbelemmeringen, subsidies en andere handelsverstorende maatregelen, vooral in sectoren die erg belangrijk zijn voor de export van ontwikkelingslanden, zoals landbouw, moeten worden geëvalueerd, met het oog op de beperking ervan; 15. doet een beroep op de EU haar rijke handelspartners, naar analogie van de "Alles behalve wapens"-voorstellen van de Europese Unie te vragen hun markten open te stellen voor producten uit de 49 minst ontwikkelde landen, en er via tijdens de DOHA-ronde voor te zorgen dat de landbouw in deze landen beschermd kan worden tegen lage wereldmarktprijzen; verzoekt de Commissie er samen met de ministers van EU en ACS voor te zorgen dat continuïteit van voedselvoorziening en toegang tot middelen de meeste nadruk ontvangen tijdens de onderhandelingen over de toekomstige handelsstelsels van ACS en EU; 16. herhaalt zijn standpunt dat bij de huidige onderhandelingsronde van de Wereldhandelsorganisatie moet worden gefocust op de behoefte aan ontwikkeling, met inbegrip van continuïteit van voedselvoorziening, en dat dit inhoudt dat aanpassingen moeten worden aangebracht aan het gemeenschappelijk landbouwbeleid en visserijbeleid van de EU, om met deze doelstellingen rekening te houden; veroordeelt dat de geïndustrialiseerde landen hun eigen landbouwproducten steeds meer met protectionistische maatregelen afschermen tegen producten uit ontwikkelingslanden, hetgeen in strijd is met de vrijhandelsregels van de WTO; 17. is van mening dat de Europese Unie ervoor moet zorgen dat haar normen inzake voedselproductie geen handelsbelemmering vormen voor de ontwikkelingslanden en dringt er bij de Unie op aan met de FAO ter zake redelijke uitzonderingsregelingen vast te stellen en financiële steun te verlenen om dergelijke landen in de gelegenheid te stellen te voldoen aan de criteria van de EU en andere industrielanden; 18. verzoekt de Europese Commissie en de Raad de Verenigde Naties aan te zetten een conferentie te organiseren met de FAO-lidstaten, waarop de structuren, het beheer, de begroting en het beleid van de organisatie zorgvuldig worden geëvalueerd en gerationaliseerd, om te komen tot meer efficiëntie en effectiviteit van de FAO-acties, naast die van andere internationale donors; 19. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten duidelijke financiële toezeggingen te doen voor het speciale FAO-fonds voor continuïteit van voedselvoorziening en de nodige institutionele hervormingen uit te voeren ter bevordering van de samenwerking tussen de internationale en de bilaterale donors, opdat ontwikkelingshulp op efficiënte wijze op zijn bestemming raakt; en verzoekt de Raad om dit te verwezenlijken in te stemmen met de opname van het Europese Ontwikkelingsfonds in de EU-begroting, om een transparant algemeen financieel kader voor de EU-ontwikkelingshulp in te stellen, opdat de hulp efficiënt en zonder overlappingen kan worden verdeeld; 20. is van mening dat de FAO een actieve rol moet spelen bij de bepaling en hantering van de internationale juridische middelen die nodig zijn voor het beheer en de controle van de exploitatie van gemeenschappelijke hulpbronnen; spreekt zijn waardering uit voor het tijdens de Wereldvoedseltop van 2002 genomen besluit een intergouvernementele werkgroep op te richten om gedurende ene periode van twee jaar een reeks richtsnoeren te evalueren ter ondersteuning van de acties van lidstaten ter verwezenlijking van het recht op adequaat voedsel, maar dringt erop aan dat het maatschappelijk middenveld hierbij wordt betrokken en dat de procedure open en doorzichtig is; 21. verzoekt de raad en de Commissie tijdens de VN-Wereldtop over duurzame ontwikkeling die in september in Johannesburg wordt gehouden de bestempeling van water en biodiversiteit tot gemeenschappelijk bezit te steunen en de stimuleren; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-landen, de covoorzitters van de ACS-EU Paritaire Parlementaire Vergadering, de secretarissen-generaal van de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie, het Gemenebest, de OESO en de Interparlementaire Unie, de voorzitters van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties, de Europese Investeringsbank, de Wereldbank, het Internationaal Monetair Fonds en de directeurs-generaal van het Voedsel- en Landbouwprogramma (FAO), het Wereldvoedselprogramma (WFP), het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) en het Internationaal Fonds voor de Ontwikkeling van de Landbouw (IFAD). Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties, met name die van 19 november 1998 (1) , waarin het zijn steun uitspreekt voor de oprichting van een permanent Internationaal Strafhof (ISH) de EU om concrete maatregelen vraagt om ervoor te zorgen dat het Hof zo spoedig mogelijk kan gaan functioneren, en de Amerikaanse regering verzoekt het Hof positief te benaderen, met name na de gebeurtenissen van 11 september 2001, – gezien de inwerkingtreding op 1 juli 2002 van het Statuut van Rome tot oprichting van het Internationale Strafhof, minder dan vier jaar na goedkeuring van het Statuut in Rome op 17 juli 1998, – overwegende dat de Amerikaanse Senaat en het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden onlangs de wet op de bescherming van Amerikaans overheidspersoneel (American Servicemembers' Protection Act - ASPA) hebben goedgekeurd, – gezien de demarche van de EU-trojka van 19 juni 2002, – gezien het besluit van de VS hun veto uit te spreken over verlenging van het VN-mandaat voor de NAVO-troepen in Bosnië, A. verheugd over de inwerkingtreding van het Statuut van Rome tot oprichting van het Internationale Strafhof; onderstrepend dat het Statuut tot dusverre door 139 staten is ondertekend en door 76 staten geratificeerd, als laatste door Brazilië, B. verheugd over de goedkeuring van het actieplan van de EU inzake het ISH, zoals gepubliceerd in de conclusies van het Spaanse voorzitterschap na de Topconferentie van de Europese Raad in Sevilla, C. van harte instemmend met de woorden van de secretaris-generaal van de VN, Kofi Annan, die op de slotbijeenkomst van de IXde voorbereidende commissie inzake het ISH in april 2002 heeft gezegd dat "wij met de ongebruikelijk snelle inwerkingtreding van het Statuut getuige zijn van een grote overwinning voor de gerechtigheid en voor de wereldorde (…) het zich afkeren van de heerschappij van bruut geweld en het zich toekeren naar de rechtsstaat", D. overwegende dat in 1998 in Rome 120 landen voor oprichting van het Hof hebben gestemd, terwijl zich hiertegen slechts zeven landen hebben uitgesproken, waaronder China, Israël en de Verenigde Staten, E. overwegende dat toenmalig president Clinton het Statuut van Rome heeft ondertekend en daarmee de weg heeft vrijgemaakt voor een substantiële rol van de VS bij de opstelling van secundaire wetgeving bij het Statuut, onder toevoeging evenwel van de aanbeveling dat zijn opvolger het Statuut niet voor advies en voor instemming met ratificering naar de Senaat zou sturen, F. overwegende dat beide huizen van het Amerikaanse Congres inmiddels wetgeving hebben goedgekeurd die er o.a. op gericht is: G. overwegende dat de VS, door zelf gerechtelijke stappen te ondernemen, kunnen voorkomen dat hun burgers voor het Internationaal Strafhof worden gedaagd, H. met grote spijt overwegende dat de Verenigde Staten op 30 juni 2002 in de Veiligheidsraad hun veto uitgesproken hebben tegen de uitbreiding van het mandaat van de VN-vredesmacht in Bosnië en Herzegovina (UNMIBH) vanaf 3 juli 2002, met het argument dat de leden van de vredesmacht vrijgesteld moeten zijn van vervolging door het Internationaal Gerechtshof, I. in de overtuiging dat plegers van oorlogsmisdaden of misdaden tegen de menselijkheid moeten weten dat zij voor het gerecht zullen worden gebracht, ongeacht hun identiteit of nationaliteit, J. onder verwijzing naar de resolutie van 13 juni 2002 van het Nederlandse parlement, dat zijn bezorgdheid uitspreekt over de ASPA-vrijwaringswet omdat ze de president van de Verenigde Staten de macht zou verlenen om geweld te gebruiken tegen Nederland om er de leden van de Amerikaanse strijdkrachten, burgers en bondgenoten te bevrijden die zich in gevangenschap van het Internationaal Strafhof bevinden, 1. herinnert eraan dat het Internationale Strafhof het eerste permanente orgaan met een internationale jurisdictie is dat individuen, waaronder terroristen, die verantwoordelijk zijn voor oorlogsmisdaden, genocide en misdaden tegen de menselijkheid kan berechten; 2. is van mening dat de "ASPA-wet" veel verder gaat dan uitoefening van het soevereine Amerikaanse recht om niet aan het Hof deel te nemen, aangezien de wet bepalingen bevat die het Hof zouden kunnen belemmeren en ondermijnen, en landen dreigt te bestraffen die voor ondersteuning van het Hof gekozen hebben; 3. erkent dat door vooraanstaande Amerikaanse wetgevers en commentatoren scherpe kritiek op de ASPA-wet is geuit, en is verheugd dat tegenstanders in het Congres ruime mogelijkheden hebben opgenomen om de wet niet toe te passen; 4. stelt vast dat Amerika zichzelf met deze wetgeving uitdrukkelijk berooft van twee van de belangrijkste wapens - samenwerking op militair en inlichtingengebied - van de mondiale coalitie tegen het terrorisme en een zware klap toebrengt aan een derde onderdeel van die coalitie, namelijk internationale goodwill; 5. verzoekt het Amerikaanse Congres het unilateralisme dat uit de ASPA-wet blijkt, van de hand te wijzen en zowel in daden als in woorden de realiteit onder ogen te zien dat terroristen, tirannen en personen die zich schuldig maken aan genocide of andere misdaden tegen de menselijkheid, o.a. terroristen, alleen door een gezamenlijke inspanning van de internationale gemeenschap voor de rechter kunnen worden gebracht; 6. wijst erop dat de nieuwe wet in scherp contrast staat met de oprichtingsverdragen van de NAVO en de WEU, die stoelen op onvoorwaardelijk partnerschap en solidariteit tussen de partners in geval van een gewapende aanval op een van de verdragspartijen en op het afwijzen van geweld voor het oplossen van geschillen tussen de partners; verzoekt de NAVO deze kwestie op de agenda te plaatsen van de top die in november 2002 in Praag wordt gehouden; 7. is ingenomen met het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 20 juni 2002, waarin hij zijn steun uitspreekt voor het op 15 mei 2002 afgeronde actieplan voor het ISH, en dringt erop aan dat het Hof spoedig tot stand komt en daadwerkelijk gaat functioneren en dat naar mondiale steun voor het Hof wordt gestreefd door een zo breed mogelijk draagvlak voor het Statuut te creëren; is ervan overtuigd dat de Europese Unie in de huidige situatie haar leidinggevende rol ten volle moet spelen, zodat het Internationale Strafhof een succes kan worden; 8. verzoekt de Raad en de Commissie niettemin alle mogelijkheden aan te grijpen om de politieke dialoog met de VS voort te zetten; wijst erop dat dit zowel binnen de transatlantische partnerschapsdialoog als daarbuiten dient te gebeuren, teneinde de Amerikaanse regering tot wijziging van haar standpunt inzake het Internationale Strafhof te bewegen; 9. verzoekt alle instellingen van de EU van de ISH-kwestie een vast agendapunt te maken in de politieke contacten met de VS, en verzoekt de interparlementaire Delegatie voor de betrekkingen tussen de EU en de VS hetzelfde te doen; 10. verzoekt de huidige lidstaten van de EU, de kandidaat-landen en alle leden van de VN geen activiteiten te ondernemen of overeenkomsten te sluiten die het doeltreffend functioneren van het Internationaal Strafhof kunnen ondermijnen; 11. verzoekt de Amerikaanse regering en het Congres om intrekking van hun veto inzake verlenging van het NAVO-mandaat in Bosnië; 12. benadrukt dat bij ontstentenis van een overeenkomst over de UNMIBH in Bosnië en overdracht van de VN-opdracht tot ordehandhaving aan de Europese Unie, die al lang op stapel staat en voor het einde van dit jaar gepland was, ernstig in het gedrang komt; 13. vraagt de Raad en de lidstaten om alles in het werk te stellen om door te gaan met de UNMIBH en de SFOR, desnoods zonder de Verenigde Staten; 14. verzoekt het Deense voorzitterschap ter gelegenheid van de Europese Raad in december 2002 in Kopenhagen een voortgangsverslag over het Internationale Strafhof te publiceren; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en kandidaatlanden alsmede aan de president en het Congres van de Verenigde Staten van Amerika, de secretaris-generaal van de VN en het Internationaal Strafhof. Het Europees Parlement , - gelet op artikel 153 van het EG-Verdrag betreffende de bescherming van de consument, – gezien het verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 94/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen (SEC(1999)1795), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0215/2002), A. overwegende dat de Europese consumenten bij overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijdgebruik van onroerende goederen met talrijke problemen worden geconfronteerd en dat de betreffende diensten van de Commissie de afgelopen jaren talloze klachten en verzoeken om informatie hebben ontvangen, B. overwegende dat de overgrote meerderheid van de gevallen die aan de Europese instellingen (waaronder het Europees Parlement) worden voorgelegd betrekking heeft op aspecten, problemen en situaties waarvoor de huidige wetgeving die uitgaat van minimumvoorwaarden die door de lidstaten nader worden ingevuld, geen oplossing kan bieden, C. overwegende dat de consument zich bij de meerderheid van de gemelde geschillen om de meest uiteenlopende redenen niet kan verdedigen tegen de projectontwikkelaars wanneer deze zich niet aan het contract houden of wanneer de onderhoudskosten in de loop van de jaren disproportioneel stijgen, D. overwegende dat het gebruikelijk is dat verschillende ondernemingen voor het beheer van onroerend goed op de een of andere manier bij de overeenkomst betrokken zijn, hoewel zij geen partij zijn bij de oorspronkelijke overeenkomst, zodat het voor de consument nog moeilijker wordt om zijn rechten te doen gelden, E. overwegende dat Richtlijn 94/47/EG (1) een richtlijn is met minimale juridische voorschriften die door de meeste lidstaten letterlijk is overgenomen, en waarbij geen gebruik is gemaakt van de minimumclausule van artikel 11 van deze richtlijn waarin ruimere consumentenbescherming geregeld kan worden, F. overwegende dat deze minimalistische wettelijke benadering niet voor de noodzakelijke bescherming van de consument heeft gezorgd en dat timesharing hierdoor juridisch gezien zeer uiteenlopend wordt behandeld, zowel wat betreft de bescherming van de consument als de door de projectontwikkelaar te bieden garanties dat hij aan zijn verplichtingen kan voldoen, G. overwegende dat een uitvoerige studie moet worden verricht naar de uiteenlopende wetgevingen en situaties tot welke de omzetting van de richtlijn aanleiding heeft gegeven, H. overwegende dat communautaire wetgeving moet worden opgesteld die ervoor zorgt dat de consument een hoog niveau van bescherming wordt geboden en dat de interne markt naar behoren functioneert, 1. beveelt de Commissie aan een uitvoerige studie te verrichten naar de problemen in verband met de omzetting van Richtlijn 94/47/EG en aan het Parlement zo spoedig mogelijk het passende wetgevingsinstrument voor te leggen alsook de nodige administratieve maatregelen ter oplossing van de problemen van de gebruikers van timesharing-producten aan wie het hoogste niveau van bescherming moet worden geboden; 2. is van mening dat het nieuwe, door de Commissie voor te leggen wetgevingsinstrument, samen met eventuele administratieve aanbevelingen, een uniforme reglementering van timesharing in de Europese Unie mogelijk moet maken en volledig rekening dient te houden met de standpunten en voorstellen in deze resolutie; dringt er in elk geval op aan dat - indien dit op grond van de huidige wetgeving toelaatbaar en uitvoerbaar is - met spoed actie wordt ondernomen om de in deze resolutie opgenomen voorstellen ook uit te voeren; 3. beveelt aan dat de termijnen voor terugtreding van de verkrijger zover worden verruimd als uit het oogpunt van waarborging van de rechtszekerheid van de projectontwikkelaar mogelijk is; is met betrekking tot het terugtredingsrecht van mening dat uniforme criteria nodig zijn en dat een termijn van een jaar zoals in de Belgische wetgeving moet worden ingevoerd, ten minste voor de ernstigste gevallen waarin de bestaande wetgeving niet wordt nageleefd; 4. verzoekt de Commissie om in haar toekomstige voorstellen duidelijk te bepalen dat onder bedenktijd moet worden verstaan 28 kalenderdagen, dat gemakkelijk te berekenen is en overal in Europa hetzelfde is, in plaats van het aantal werkdagen, dat tussen de lidstaten, de regio's en de steden onderling uiteen kan lopen; 5. pleit ervoor dat het recht om binnen de bedenktijd terug te treden duidelijk vermeld wordt op de voorzijde van de koopovereenkomst, waarbij de koper verwezen wordt naar een eenvoudige uitleg over de terugtredingsprocedure die in de overeenkomst of op een apart blad bij de overeenkomst is opgenomen; 6. dringt aan op uitbreiding van de verschillende soorten overeenkomsten en daarbij in ruimere beschermingsmogelijkheden voor de consument te voorzien, waarbij de looptijd van de overeenkomst nader bepaald moet worden om alle overeenkomsten inzake verkrijging van het recht op deeltijdgebruik van onroerende goederen binnen één kader te kunnen reglementeren, aandacht wordt besteed aan de beperkingen omtrent de jaarlijkse gebruiksperiode en een kader wordt geschapen voor alle overeenkomsten inzake het recht op deeltijdgebruik van onroerende goederen, met inbegrip van de invoering van een geschikt vergoedingssysteem voor de verkrijger; 7. verzoekt ten aanzien van de voorschotbetalingen te bepalen dat aan het verbod zoals geregeld in artikel 6 van de onderhavige richtlijn wordt vastgehouden; 8. beveelt aan dat, indien de onverwijlde terugbetaling van de door de verkrijger betaalde voorschotten niet volledig kan worden gewaarborgd, deze worden verboden zolang het terugtredingsrecht kan worden uitgeoefend; 9. verzoekt de Commissie de praktijk te verbieden om bijzonderheden over de creditcard van een potentiële koper te vragen totdat een betaling is verricht na de "bedenktijd" als bedoeld in de richtlijn; 10. beveelt de Commissie aan de mogelijkheid te onderzoeken om alle nieuwe contractuele vormen inzake het deeltijdgebruik van onroerend goed zonder vermelding van vaste tijdslimieten onder de werkingssfeer van deze richtlijn te brengen, zowel wat betreft de minimale duur van de overeenkomst als wat betreft de jaarlijkse gebruiksperiode, ten einde praktijken te voorkomen die erop gericht zijn zich te onttrekken aan de waarborgen die voor dit soort economische activiteiten in de communautaire wetgeving zijn vastgesteld en ten einde tot een regeling te komen voor "point clubs"; 11. beveelt aan dat de Commissie de mogelijkheid onderzoekt de rechtspositie van de verkrijger van een recht van deeltijdgebruik van onroerend goed te verbeteren door hem een zakenrechtelijke bescherming via het kadaster of een register te bieden; 12. dringt er bij de Commissie op aan als minimumeis te stellen dat een particulier of onderneming die in strijd handelt met de regelingen een substantiële boete moet worden opgelegd bij een rechtbank in de betrokken lidstaat en dat de betrokken particulier of onderneming compensatie aan de consument moet betalen, teneinde de ernst van het probleem duidelijk te maken; 13. beveelt de Commissie aan bijzondere regels vast te stellen inzake het recht van de consument en de verplichting van de onderneming om het recht op deeltijdgebruik van onroerend goed tegen een bepaalde prijs te kopen respectievelijk te verkopen, alsmede regels vast te stellen voor een ruilstelsel; 14. stelt voor in de toekomstige wetgeving bepalingen inzake de vorming van een toereikende financiële reserve voor onderhoud op te nemen om de ongecontroleerde en buitensporige stijging van de jaarlijkse uitgaven voor onderhoud te voorkomen; 15. beveelt aan om na te gaan of het juridische karakter van de overeenkomst inzake deeltijdgebruik van onroerend goed in communautair verband als consumentenovereenkomst kan worden vastgesteld, teneinde algemene regelingen van het Gemeenschapsrecht ter bescherming van de consument toe te passen en door verwijzing naar de algemeen bevoegde rechtbank van de plaats waar de consument woont of de bevoegde rechtbank van de plaats waar het onroerend goed zich bevindt, forum shopping te verhinderen; verzoekt de Commissie in dit verband na te gaan in hoeverre alternatieve geschillenbeslechtingsprocedures, zoals deze door de Commissie in haar mededeling over "verruiming van de toegang voor consumenten tot alternatieve geschillenbeslechting" ( COM(2001) 161 def.) worden voorgesteld, kunnen worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de consument zijn rechten uit hoofde van de onderhavige richtlijn beter kan doen gelden; 16. acht het noodzakelijk dat de consument wordt beschermd tegen "bijkomende" contracten die worden gesloten om voorschotten te verkrijgen of betalingen die door de wetgeving inzake timesharing zijn uitgesloten, en dat zijn persoonsgegevens worden beschermd, om een einde te maken aan het verschijnsel dat gegevens over de eigenaar worden verstrekt aan derden die vervolgens in een streven naar omzetverhoging consumenten lastigvallen; 17. is van mening dat de Commissie ook wetgeving dient in te voeren op grond van Richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten (2) om ervoor te zorgen dat het zogenoemde "timeshare-propagandisten" niet is toegestaan te opereren op een wijze die waarschijnlijk intimiderend is; een dergelijke eis moet met een boete in de betrokken lidstaat verbonden zijn; 18. verzoekt de Commissie een publiciteits- en voorlichtingscampagne in de gehele EU te overwegen om het publiek beter te informeren over en te waarschuwen tegen zaken in verband met de verkrijging van deeltijdgebruik van onroerend goed, de vakantie- en toeristenindustrie te betrekken bij het informeren van de consument en via een kwaliteitswaarborgregeling in de gehele EU te bevorderen dat er sprake is van timeshare-operators van hoge kwaliteit; 19. verzoekt de Commissie na te gaan of de Euroloketten en Europese Informatiecentra gebruikt kunnen worden voor consumentenvoorlichting en een bewustere omgang met de timesharing-problematiek; 20. verzoekt de Commissie en de Raad met kredietkaartenondernemingen samen te werken om illegale exploitanten op een zwarte lijst te plaatsen en consumenten bij het terugvorderen van geld behulpzaam te zijn; 21. verzoekt om een betere samenwerking tussen de met de wetshandhaving belaste instanties in de EU en om medewerking van de bankensector, met name op offshore-locaties, bij het identificeren en opsporen van illegale exploitanten; 22. acht het noodzakelijk gebruik te maken van alle beschikbare rechtsinstrumenten, zoals de wettelijke voorschriften inzake bedrijfsdoorzoekingen, om illegale exploitanten van timesharing-formules of vakantieclubs aan te pakken; 23. is ingenomen met de inbreukprocedures die de Commissie heeft aangespannen tegen Spanje, Zweden, Luxemburg en Ierland wegens het nalaten om bepaalde vereisten van de richtlijn correct om te zetten, waardoor de consumentenbescherming op de markt voor deeltijdgebruik ondermijnd wordt; 24. stelt voor om de volledige bepalingen inzake de gegevens als vermeld in bijlage I van de richtlijn verplicht te stellen. Bovendien dient de bijlage te worden uitgebreid met informatie over: 25. stelt voor om alle overeenkomsten nietig en vervallen, en derhalve niet-afdwingbaar te achten, ingeval deze niet schriftelijk zijn voorgelegd of niet voldoen aan de verplichte informatievereisten als vermeld in artikel 4 van Richtlijn 94/47/EG; 26. telt voor "deeltijdgebruik", als direct antwoord op bestaande en toekomstige malversaties op de betrokken markt, opnieuw te definiëren als de verschaffing van een tijdelijk gebruiksrecht van accommodatie van welk type dan ook voor toekomstige vakanties, waarbij aanbetalingen of latere stortingen van kapitaal vereist zijn en/of verdere bedragen wellicht betaald moeten worden op jaarbasis of op basis van het feitelijk gebruik (ongeacht of deze worden aangeduid als onderhoudskosten, gebruikskosten, lidmaatschapskosten, reserveringskosten of soortgelijke benamingen); 27. stelt voor een systeem te ontwikkelen waarbij de individuele leden van vakantieoorden en -clubs in een vroeg stadium van de ontwikkeling en uitbouw van een project inspraak hebben door middel van bijvoorbeeld een ledenvereniging; 28. beveelt aan de ontwikkeling van een in de gehele EU erkende accreditatieregeling voor vakantieoorden en exploitanten, waarbij tegenover de consument gewaarborgd wordt dat het vakantieoord/de exploitant volledig de bepalingen van Richtlijn 94/47/EG, met inbegrip van eventuele latere herzieningen, in acht neemt, zodat optimale praktijken de regel worden en erkend worden door allen die deeltijdgebruik benutten; deze accreditatieregeling zou kunnen worden ontwikkeld in overleg met de sector en conform de door deze reeds opgestelde ethische codes, als element van zelfregulering; 29. verzoekt de Commissie om met voorstellen te komen ter bescherming van de huidige eigenaren van deeltijdeigendommen tegen "registratie"-bureaus die aparte bijdragen verlangen als vergoeding voor hun claim om te assisteren bij de wederverkoop tegen hogere prijzen, door opneming onder het toepassingsgebied van de herziene richtlijn van een periode voor inzage van het zogenoemde register of de advertentie en van een kopie van de inhoud ervan voordat het geld wordt overhandigd; 30. verzoekt de Commissie om, in overleg met de deeltijdindustrie en de consumenten, te komen met een effectief verbod op alle verkooppresentaties waarbij sprake is van het gebruik van psychische terreur, dwang of misleidende beweringen door verkoopagenten tegenover mensen uit het publiek; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het Groenboek van de Commissie ( COM(2001) 745 – C5&nbhy;0159/2002), – gelet op Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (1) , gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1310/97 van de Raad (2) , – gezien de verklaringen in de notulen van de vergadering van de Raad waarop Verordening (EG) nr. 1310/97 werd vastgesteld, – gelet op Verordening (EG) nr. 447/98 van de Commissie betreffende de aanmeldingen, de termijnen en het horen van betrokkenen en derden overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad (3) , – gezien de opeenvolgende jaarlijkse verslagen van de Commissie over het mededingingsbeleid, met name de verslagen over de jaren 1998, 1999 en 2000, en de betreffende resoluties van het Europees Parlement, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0217/2002), A. overwegende dat het beleid inzake de controle op concentraties van ondernemingen een hoeksteen vormt van het mededingingsbeleid en dat deze activiteit de afgelopen jaren sterk is toegenomen, B. overwegende dat het mededingingsbeleid een van de in het Verdrag genoemde middelen is tot realisatie van de doelstellingen van de Unie, en in het bijzonder van die welke op de Europese Raad van Lissabon werden onderstreept, en dat dit beleid zich dus niet alleen moet bezighouden met de verdediging van de belangen van de consumenten tegen dominerende marktposities, maar ook met het concurrentievermogen van de Europese economieën en ondernemingen tegen de achtergrond van de mundialisering, C. overwegende dat de Commissie zelf in haar mededeling aan de Raad en het Europees Parlement - Productiviteit: de sleutel tot het concurrentievermogen van de Europese economieën en ondernemingen (SEC(2002) 528 - COM(2002) 262 ) heeft benadrukt dat het vinden van een juist evenwicht tussen de doelstellingen van het ondernemingsbeleid en die van het mededingingsbeleid een belangrijke zorg van haar beleid is en dat het succes daarvan zal bijdragen tot het scheppen van een klimaat dat gunstig is voor de economische groei, D. overwegende dat in Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad wordt gesteld dat de Commissie aan het eind van een eerste toepassingsperiode en in het licht van de opgedane ervaring de toepasselijke criteria en drempels zal herzien met het oog op de wijziging ervan door de Raad overeenkomstig artikel 202 van het Verdrag, E. overwegende dat deze herziening tevens is gebaseerd op de noodzaak adequaat te reageren op de uitdagingen als gevolg van een grotere mate van integratie van de Europese markten en een breder economisch speelveld, hetgeen heeft geleid tot een aanzienlijke toename van het aantal concentraties in mondiaal verband, F. overwegende dat de mundialisering van doorslaggevende invloed is op de economische omstandigheden en nieuwe eisen stelt aan het aanpassingsvermogen van ondernemingen; dat een sterke concurrentiepositie van de Europese ondernemingen derhalve een vereiste is voor een toeneming van de groei en van de werkgelegenheid, hetgeen op zijn beurt weer strengere eisen stelt aan herstructurering en flexibiliteit; dat met het feit dat de concurrentie zich steeds meer afspeelt in een zich snel wijzigende, wereldomspannende economie ook rekening moet worden gehouden bij de controle op concentraties van ondernemingen, op grond van een vooruitziende blik en een dynamische visie bij de beoordeling; dat dit zeer zeker een probleem is voor de kleine landen binnen de Europese Unie, waar fusies op nationaal niveau aan de orde zijn geweest ter versterking van de concurrentiepositie op wereldvlak, G. overwegende dat de komende uitbreiding van de Gemeenschap met de nieuwe kandidaat-lidstaten een extra uitdaging betekent voor de goede werking van de Europese mechanismen voor controle op concentraties op korte termijn, H. overwegende dat de herziening gericht moet zijn op het opsporen van mogelijke tekortkomingen van het bestaande controlesysteem om de activiteit en de groei van de Europese ondernemingen te vergemakkelijken, I. overwegende dat de coördinatie tussen de Commissie en de lidstaten op het gebied van concentraties moet worden bevorderd, J. overwegende dat de Commissie verplicht is tot evaluatie van de werking van het systeem voor controle op concentraties van ondernemingen met een communautaire dimensie en dat de laatste herziening niet het verwachte resultaat heeft opgeleverd, met name wat betreft artikel 1, lid 3, 1. is verheugd over de goede resultaten die met Verordening (EEG) nr. 4064/89 zijn bereikt en is tevreden over het opstarten van het huidige proces van herziening via het Groenboek, maar betreurt tegelijkertijd dat een aantal hierin aangesneden vraagstukken, waaronder de vervanging van de machtspositietoets en kwesties in verband met de rechtsmiddelen, tot latere herzieningen kunnen worden uitgesteld; 2. deelt de zorg van de Commissie ten aanzien van de toename van meervoudige aanmeldingen, en het feit dat deze ontwikkeling door de uitbreiding van de EU nog eens versterkt zal worden; wijst nogmaals op de kosten en administratieve lasten die een simultane aanmelding bij verschillende nationale mededingingsautoriteiten met zich meebrengt; 3. is met de Commissie van mening dat de verdeling van de bevoegdheden tussen de Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten (NMA's) gebaseerd moet blijven op het criterium van de transnationale dimensie van de concentraties en dat de in artikel 1, lid 2 van de verordening opgenomen regeling in de huidige versie moet worden gehandhaafd, maar dat de 2/3-regel moet worden herzien en geïnterpreteerd met behulp van een restrictiever criterium, aangezien in werkelijkheid sprake is van een dimensie die verder reikt dan het grondgebied van een lidstaat; 4. onderschrijft het voorstel het bestaande ingewikkelde systeem van drempels als bedoeld in artikel 1, lid 3 van de verordening te vervangen door een eenvoudiger criterium inzake het automatisch verlenen van bevoegdheden; invoering van dit criterium leidt tot meer duidelijkheid en eenvoud, bevordert de uniformiteit van de beoordelingscriteria en vergroot de rechtszekerheid, hetgeen noodzakelijke vereisten zijn om een concentratie van ondernemingen met gevolgen in verschillende lidstaten adequaat te kunnen behandelen; 5. is van mening dat de invoering van dit criterium in elk geval door toepassing van het in het Verdrag verankerde subsidiariteitsbeginsel moet worden genuanceerd middels herformulering van de verwijzingsvereisten als bedoeld in de artikelen 9 en 22 van de verordening; 6. is van mening dat, mede gezien de noodzaak van rechtszekerheid voor de betrokken partijen, de wijziging van artikel 9 gericht moet zijn op een efficiënte en transparante taakverdeling tussen de Commissie en de lidstaten bij de beoordeling van concentraties en: 7. is van mening dat artikel 22 moet worden gewijzigd via mechanismen die vergelijkbaar zijn met die waarvan voor artikel 9 gebruik wordt gemaakt; is verder van mening dat de werking van het nieuwe netwerk van Europese mededingingsautoriteiten voortdurend moet worden beoordeeld en dat het, wanneer het doeltreffende resultaten oplevert, wellicht de oplossing kan inhouden voor sommige van de in het Groenboek onderstreepte problemen (bij voorbeeld dat van de meervoudige inkennisstellingen of de in artikel 22, lid 3 genoemde gezamenlijke verwijzingen); 8. onderstreept de noodzaak de onderlinge afstemming van de basisaspecten van de mededingingswetgeving van de lidstaten zo spoedig mogelijk en in ieder geval vóór de komende uitbreiding aan te pakken, aangezien dit een fundamenteel vereiste is om het stelsel inzake verdeling van bevoegdheden en coördinatie van het optreden van de Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten op samenhangende wijze te kunnen toepassen; onderstreept dat het van groot belang is dat ook de kandidaat-lidstaten hierbij betrokken worden; 9. is van mening dat, indien het begrip "concentratie" uiteindelijk zou moeten worden uitgebreid, bijzondere aandacht dient te worden geschonken aan het vermogen om beslissende invloed uit te oefenen op de markt, dat uit bepaalde overeenkomsten tussen ondernemingen kan voortvloeien, aangezien dit vermogen een beslissende rol moet spelen bij de uiteindelijke kenschetsing van een operatie als een overeenkomst in de zin van artikel 81 of een concentratie in de zin van de Fusieverordening; in elk geval moet rekening worden gehouden met de mogelijke gevolgen die het huidige voorstel tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 17/1962 zou kunnen hebben op het vereiste onderzoek naar dit soort operaties (d.w.z. het verdwijnen van de huidige regeling voor inkennisstelling); 10. acht het nuttig om de artikelen 3, lid 3 en 5, lid 4 te harmoniseren, zodat het begrip groep wordt neergelegd in de beginselen die ten grondslag liggen aan lid 3 van artikel 3; 11. is van mening dat de huidige toepassing van de machtspositietoets resultaten oplevert die sterk lijken op de resultaten van de substantiële concurrentieverminderingstoets (SLCT), maar dat er als tegenwicht voor dit soort criteria een algemene economische en sociale balans moet worden opgesteld waarin de verifieerbare efficiency-winsten van dergelijke concentraties worden geëvalueerd en onderstreept dat het ondanks de voordelen die de laatstgenoemde toets uit dynamisch oogpunt biedt, raadzaam is bij eventuele vervanging van de toets de nodige voorzichtigheid te betrachten gezien de nadelen wat betreft de rechtsonzekerheid; 12. verlangt dat bij de desbetreffende marktafbakening beter rekening wordt gehouden met de dynamische ontwikkelingen en de context van de mundialisering; 13. verlangt dat er in geval van een fusie in innovatieve sectoren een evenwicht wordt gezocht tussen de benodigde schaalvoordelen op het gebied van onderzoek en ontwikkeling, de noodzaak voor de Europese industrie om achterstanden in te lopen en de handhaving van een redelijke mate van concurrentie; 14. is van mening dat bij de beoordeling van de efficiëntievoordelen van een concentratie met name de voordelen voor de economie in het algemeen en de consument in het bijzonder moeten worden beoordeeld; 15. erkent het specifieke karakter van risicodragende kapitaalinvesteringen en is van mening dat sommige van deze investeringen geen aanleiding geven tot concentratie en daarom een vrijstelling behoeven uit hoofde van artikel 3, lid 5, van de verordening; 16. steunt de voorgestelde procedurele wijzigingen in verband met de door partijen aangegane verplichtingen tot oplossing van de mededingingsproblemen, maar wijst er met klem op dat de schorsing van de procedure moet leiden tot eenvoudige en doeltreffende regels en termijnen die voor geen van de partijen in de procedure nadeel met zich meebrengen; 17. is van mening dat onder de noemer van lid 1 van artikel 4 de wijzigingen moeten worden ondergebracht die nodig zijn om de bestaande praktijken te verzamelen, zoals die genoemd zijn in paragraaf 182 en 183 van het Groenboek; 18. is van mening dat er onvoldoende gegevens worden aangedragen om een uitspraak te kunnen doen over eventuele gelijkstelling van openbare offertes en andere acquisities aan de beurs; 19. steunt van harte het voorstel om de berekening van termijnen te vereenvoudigen door in alle gevallen het begrip "werkdagen" toe te passen, want dat zou de transparantie en rechtszekerheid ten goede komen; wel moet hiertoe elk jaar een kalender met werkdagen worden gepubliceerd, zodat er geen onzekerheid bestaat als gevolg van de verschillen in feestdagen tussen de lidstaten en zelfs tussen regio's; 20. is van mening dat registratie van gesprekken ertoe kan leiden dat informele contacten verdwijnen, terwijl die zeer nuttig kunnen zijn; dit biedt niet dezelfde garanties als de schriftelijke procedure; 21. wil er nadrukkelijk op wijzen dat het de omstandigheid dat de onderzoekende en besluitende autoriteit niet gescheiden zijn als principieel moeilijk verenigbaar met de fundamentele eis van rechtszekerheid beschouwt; het huidige systeem waarbij de klacht bij het gerecht van eerste aanleg wordt ingediend, moet daarom verder worden verbeterd; tevens moet onderzoek worden verricht om tot hervorming van de huidige hiërarchie van autoriteiten te komen; 22. acht met name de opneming van de vereenvoudigde procedure in de verordening noodzakelijk; 23. wijst erop dat ambtenaren die belast zijn met het beoordelen van concentraties dienen te beschikken over voldoende ervaring en specialistische kennis om de procedures binnen het daartoe gestelde strakke tijdschema op efficiënte wijze te doen verlopen en dat het mobiliteitsbeleid ten aanzien van ambtenaren bij de Europese Commissie hieraan geen afbreuk mag doen; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie ( COM(2001) 526 – C5&nbhy;0008/2002), – gelet op Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (1) , – gelet op zijn resolutie van 17 januari 2002 over het Groenboek "De toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid" van de Commissie, (2) – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0176/2002), A. overwegende dat een geslaagde uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid een efficiënt systeem van controle, rechtshandhaving en registratie vereist, B. overwegende dat er vertrouwen moet zijn in de geldigheid en rechtvaardigheid van het beheers- en controlesysteem, C. overwegende dat de vissers de visserijregelingen eerder zullen aanvaarden en eerbiedigen als vissersorganisaties bij het besluitvormingsproces worden betrokken, D. overwegende dat de verantwoordelijkheid voor het toezicht op de uitvoering van de Gemeenschapswetgeving, volgens de beginselen van het Gemeenschapsrecht, in de eerste plaats bij de lidstaten berust, E. overwegende dat het noodzakelijk is, om verschillen weg te nemen, aan de inspecteurs van de Gemeenschap meer bevoegdheden toe te kennen, zodat zij onafhankelijk te werk kunnen gaan, F. overwegende dat de Gemeenschap de uiteindelijke verantwoordelijkheid heeft voor een voldoende uitvoering van het gemeenschappelijke visserijbeleid, G. overwegende dat er momenteel een groot verschil is tussen de doeltreffendheid van de visserijcontroles, omdat vele visserij-activiteiten aan een efficiënte controle onderworpen worden, terwijl andere helemaal niet of duidelijk ontoereikend worden gecontroleerd, H. overwegende dat een efficiënt controlesysteem moet leiden tot een grote waarschijnlijkheid om daadwerkelijk gecontroleerd te worden, I. overwegende dat visserij-ervaring en -opleiding aan de basis liggen van een efficiënte uitvoering van de controle, J. overwegende dat de verschillen in de praktische toepassing van de controleverordening in de lidstaten zo aanzienlijk zijn dat zij leiden tot een ongelijke behandeling van vissers in de verschillende delen van de Gemeenschap en afbreuk doen aan het algemene bestaansrecht van het beheersysteem in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, K. overwegende dat er nog steeds grote onderlinge verschillen bestaan tussen de lidstaten wat betreft het naleven van de vereiste verantwoording van vangstgegevens tegenover de Commissie, L. overwegende dat bepaalde lidstaten helemaal niet hun verplichting zijn nagekomen om de Commissie op de hoogte te brengen van de visserij-inspanningen van hun vaartuigen, of dat slechts sporadisch hebben gedaan in de periode waarop het verslag betrekking heeft, M. overwegende dat de MOP-programma´s geen efficiënte controle van het aantal visserijvaartuigen mogelijk hebben gemaakt, niet tot de noodzakelijke verkleining van de vloot hebben geleid en evenmin tot een efficiënte controle van de reële capaciteit van de vloten, N. overwegende dat er grote verschillen kunnen worden vastgesteld tussen de sanctieprocedures van de lidstaten, 1. betreurt dat de lidstaten hun verplichtingen in het kader van het gemeenschappelijke visserijbeleid niet beter nakomen, met name wat de registratie van gegevens, de uitvoering van resoluties van de Gemeenschap en het gebruik van voldoende middelen betreft om het gemeenschappelijk visserijbeleid ten volle ten uitvoer te leggen; 2. verheugt zich over de openheid in het verslag van de Commissie; 3. benadrukt dat er meer kans bestaat dat de vissers de regels opvolgen wanneer zij het systeem van toezicht en controle als rechtvaardig en onpartijdig ervaren; 4. stelt vast dat een efficiënt controlesysteem noodzakelijkerwijze een grote waarschijnlijkheid moet inhouden om daadwerkelijk gecontroleerd te worden; 5. dringt erop aan om het administratieve personeel en de inspecteurs beter op te leiden, en contacten uit te bouwen om ervaring uit te wisselen over de grenzen van de lidstaten heen; 6. verzoekt de Commissie om een catalogus met sancties uit te werken, die op grond van de ervaringen in de lidstaten geacht worden efficiënt en afschrikkend te zijn, en die kan fungeren als richtsnoer voor de lidstaten, en verzoekt haar met voorstellen te komen om de procedures voor wederzijdse uitwisseling van bewijsmateriaal en andere vormen van juridische samenwerking te verbeteren met het oog op het grensoverschrijdende karakter van de visserij; 7. ziet met belangstelling uit naar de voorstellen van de Commissie tot wijziging van de controleverordening, als element in de hervorming van het gemeenschappelijke visserijbeleid; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 650 – C5&nbhy;0197/2002), – gelet op Verordening (EG) nr. 1447/1999 van de Raad van 24 juni 1999 tot vaststelling van een lijst van gedragingen die een ernstige inbreuk vormen op de voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid (1) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2740/1999 van de Commissie van 21 december 1999 tot vaststelling van nadere voorschriften voor de toepassing van Verordening nr. 1447/1999 van de Raad (2) , – gelet op Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (3) , zoals gewijzigd, – onder verwijzing naar zijn standpunt van 4 mei 1999 inzake het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot vaststelling van een lijst van gedragingen die een ernstige inbreuk vormen op de voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2002 over het Groenboek van de Commissie over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid (5) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visserijhulpbronnen in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid ( COM(2002) 185 ), – gelet op artikel 47, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie Visserij (A5&nbhy;0228/2002), A. overwegende dat voor het welslagen van het gemeenschappelijk visserijbeleid een doeltreffend systeem van controle, toezicht en verslaglegging vereist is, B. overwegende dat voor de verwezenlijking van deze doelstelling een procedure voor kennisgeving van daden die een ernstige inbreuk vormen op het gemeenschappelijk visserijbeleid, van essentieel belang is, C. overwegende dat in de geest van gedeelde verantwoordelijkheid en wederzijds vertrouwen alle lidstaten zich op een doeltreffende en zorgvuldige wijze gelijkelijk moeten inzetten voor de verslaglegging inzake inbreuken, D. overwegende dat een aantal lidstaten heeft nagelaten de rapportagebepalingen van Verordening (EG) nr. 2740/1999 van de Commissie correct toe te passen, hetgeen een reeks gegevens heeft opgeleverd waaruit onmogelijk duidelijke conclusies getrokken kunnen worden, E. overwegende dat deze gegevens bijzonder moeilijk geïnterpreteerd kunnen worden zonder achtergrondinformatie over de omvang en de aard van de respectieve vloten, F. overwegende dat, zelfs gelet op het feit dat haar late, onvolledige of onleesbare informatie werd verstrekt, de indiening door de Commissie bij de Raad, het Europees Parlement, en het Adviescomité visserij van een algemeen overzicht per lidstaat van de ontvangen informatie blijkbaar ten onrechte is verdaagd van 1 juni 2001 tot november 2001, G. overwegende dat er tussen de lidstaten belangrijke en – op het eerste gezicht althans – ongerechtvaardigde discrepanties lijken te bestaan inzake de boetes die worden opgelegd voor gelijksoortige inbreuken, H. overwegende dat de rechtsstelsels en methodes voor de berechting van gedrag dat ernstige schade oplevert voor het gemeenschappelijk visserijbeleid in de gehele Unie aanzienlijk uiteenlopen, 1. betreurt de nalatigheid van de lidstaten in kwestie om, zowel wat de termijnen als de vorm betreft, aan de vereisten van Verordening (EG) nr. 2740/1999 te voldoen en erkent dat het ontbreken van een volledige set gegevens het trekken van gedegen conclusies verhindert; 2. doet derhalve een beroep op de Commissie om er bij de lidstaten op te blijven aandringen te waarborgen dat bij toekomstige gelegenheden tijdig volledige, duidelijk geformuleerde en reëel vergelijkbare informatie wordt verstrekt; 3. kritiseert het uitblijven van nuttige informatie, zoals de omvang van de vloot of de aard van de controlemechanismen, welke leemten de interpretatie van de verstrekte gegevens extra belemmeren; 4. doet een beroep op de Commissie om in de toekomst in haar overzicht een meer volledige en contextuele analyse van de haar voorgelegde gegevens te verstrekken; 5. betreurt dat de Commissie haar verslag over in 2001 geconstateerde gedragingen die een ernstige inbreuk vormen op de voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid niet vóór 1 juni 2002 heeft ingediend en dringt erop aan dat zij haar overzicht in de toekomst vóór de vereiste termijn indient; 6. verzoekt de Commissie in de toekomst het Parlement voor 15 april in te lichten indien lidstaten hun rapportageverplichtingen niet nakomen; 7. uit zijn bezorgdheid over het volledig ontbreken van richtsnoeren inzake het niveau van de op te leggen boetes voor identieke inbreuken in de gehele Unie en wijst op de noodzaak om inbreuken op grond van hun reikwijdte of ernst, of op grond van een soortgelijk criterium in te delen in bv. lichte, ernstige en zeer ernstige inbreuken en vast te stellen welke sancties op de verschillende soorten inbreuken van toepassing zijn en welke criteria hierbij worden gehanteerd; 8. verzoekt de Commissie met klem de mogelijkheid te onderzoeken van invoering van een uniform systeem van minimumboetes in de gehele Europese Unie voor die typen gedragingen als vermeld in Verordening (EG) nr. 1447/1999 van de Raad teneinde het vertrouwen van de vissers in het fundamentele beginsel van de gelijke behandeling te versterken , hetgeen inhoudt dat objectieve criteria worden vastgesteld voor de indeling en kwalificatie van inbreuken en sancties; 9. toont zich verheugd over het feit dat de Commissie in haar voorstel voor een verordening inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visserijhulpbronnen in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid ingaat op de behoefte aan een versterkt controle- en handhavingssysteem, inzonderheid ook geharmoniseerde sancties; 10. verzoekt de kennisgeving van inbreuken opnieuw te bestuderen in het kader van het hervormingsproces van het GVB; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 163 en artikel 47, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0197/2002), A. overwegende dat de gelijkheid tussen mannen en vrouwen op alle beleidsterreinen moet worden verzekerd, zoals bepaald is in artikel 2 en 3 van het EG-Verdrag, alsmede in artikel 23 van het handvest van de grondrechten van de Europese Unie, B. overwegende dat de Commissie in juni 2000 haar goedkeuring heeft gehecht aan een raamstrategie van de Gemeenschap ter bevordering van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen, die van toepassing is op alle communautaire beleidsterreinen en alle diensten van de Commissie, en dat de Raad in december 2000 het communautaire actieprogramma betreffende de communautaire raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2000-2005) heeft aangenomen, C. overwegende dat het noodzakelijk is de bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen voort te zetten met de integratie van deze doelstelling in beleidsmaatregelen die directe en indirecte gevolgen hebben voor het leven van mannen en vrouwen, D. overwegende dat de in Nice aangenomen Sociale agenda op de middellange termijn (2000-2005), een omvattend werkprogramma inhoudt voor het Europese sociaal beleid in de komende jaren, waarin het beleid inzake gelijke kansen een belangrijke plaats inneemt, en dat de effectieve verwezenlijking hiervan bespoedigd moet worden, E. overwegende dat de Europese Raad van Stockholm nieuwe politieke richtsnoeren heeft vastgesteld inzake de bevordering van de gelijke kansen, F. overwegende dat in het kader van de uitvoering van het werkprogramma inzake gelijkheid van mannen en vrouwen voor 2001 enkele projecten zijn gestart, die nu nog lopen, G. overwegende dat de uitvoering door de lidstaten van de richtsnoeren, richtlijnen, aanbevelingen en resoluties ter bevordering van de gelijkheid vastbesloten gecontroleerd moet worden om ervoor te zorgen dat de besluiten die in het kader van het beleid inzake gelijke rechten en kansen worden genomen beter worden uitgevoerd en ook daadwerkelijk worden omgezet in nationaal beleid, zowel wat betreft wetgeving als andere maatregelen ten einde volledig recht te doen aan het beleid van gelijke rechten en kansen, H. overwegende dat er dringend doelstellingen vastgesteld moeten worden die in realistische en afgebakende fases moeten worden verwezenlijkt op de terreinen die zijn vastgelegd in de raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen zodat er op alle terreinen effectieve vooruitgang wordt geboekt, gezien het feit dat het aantal gevallen van inbreuk op de wetgeving inzake gelijke behandeling van mannen en vrouwen hoog blijft, zoals blijkt uit de resolutie van het Europees Parlement van 3 juli 2001 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: Raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen: Werkprogramma voor 2001 (1) , 1. dringt aan op een snelle, efficiënte en volledige tenuitvoerlegging van de communautaire raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen, alsmede van het betreffende werkprogramma; 2. constateert met voldoening dat het werkprogramma voor 2002 vollediger is uitgewerkt dan dat van het voorgaande jaar; 3. neemt kennis van de gepubliceerde haalbaarheidstudie inzake een "European Gender Institute" en vraagt de Commissie het Parlement te raadplegen over de volgende stappen die zij in deze al dan niet wil zetten; 4. verzoekt de Commissie een evaluatieverslag op te stellen over de naleving door de lidstaten van reeds aangenomen resoluties, aanbevelingen en richtlijnen, in het bijzonder de aanbeveling van de Raad van 31 maart 1992 (2) betreffende kinderopvang, en de resolutie van de Raad van 29 juni 2000 (3) betreffende een evenwichtige deelname van mannen en vrouwen aan het beroeps- en gezinsleven; op basis van dit verslag kan duidelijker in kaart gebracht worden welke acties urgent zijn in het kader van het programma ter uitvoering van de communautaire raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen; 5. dringt er bij de Commissie op aan het Parlement een analyse te overleggen van de stand van uitvoering door de lidstaten van de bestaande richtlijnen inzake de gelijke behandeling van mannen en vrouwen en haar strategieën te ontvouwen om deze uitvoering te verbeteren, waaronder het aanspannen van inbreukprocedures, alsmede het eventueel aanpassen van de richtlijnen zelf; 6. verwelkomt en ondersteunt de nieuwe initiatieven van de Commissie om een gender-perspectief te integreren in het buitenlands beleid van de EU; 7. wijst meer in het bijzonder op Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, ook in de landbouwsector, en tot bescherming van het moederschap (4) en op de resolutie van het Europees Parlement van 21 februari 1997 over de situatie van medewerkende echtgenoten van zelfstandige werknemers (5) , waarin het zich uitsprak voor de wijziging van deze zwakke en slecht uitgevoerde richtlijn en de opstelling van een werkelijk kaderstatuut voor de rechten en een onafhankelijke sociale zekerheid van meewerkende echtgenoten in gezinsondernemingen in het ambacht, het winkelbedrijf en de landbouw, en echtgenoten van zelfstandige intellectuele werknemers; 8. wijst op het belang van het vaststellen van gemeenschappelijke indicatoren ten aanzien van faciliteiten voor kinderopvang, voor verschillen in bezoldiging tussen mannen en vrouwen per sector, inclusief ten aan zien van atypische arbeid en deeltijdwerk, en verzoekt daarom de Commissie desbetreffende Europese indicatoren vast te stellen; 9. benadrukt het feit dat de Europese Raad van Lissabon als doelstelling heeft vastgelegd dat voor 2010 60 % van de vrouwen deel uitmaakt van de actieve bevolking, maar verklaart nogmaals dat deze doelstelling slechts bijdraagt aan de gelijke kansen van mannen en vrouwen als de meerderheid van de actieve bevolking behoorlijk en redelijk betaald werk heeft en wijst op het belang van opleiding in verschillende vormen en formules; is van mening dat deze doelstelling alleen kan worden verwezenlijkt als er gezorgd wordt voor voldoende opvang van kinderen en afhankelijke personen en als een diversifiëring van de beroepskeuzen voor meisjes wordt gestimuleerd en wijst hierbij op het belang van flankerend beleid met name op het gebied van opleiding en scholing; 10. verzoekt de Commissie aan het Parlement voor het eind van 2003 een inventarisatie voor te leggen over de maatregelen in de lidstaten op basis van het Besluit van Lissabon; 11. wenst dat de onderzoeken naar en verzameling van gegevens over de oorzaken van de salarisverschillen die nog steeds bestaan in weerwil van de Richtlijn 75/117/EEG van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (6) , alsmede over de door de verschillende lidstaten getroffen en te treffen maatregelen om deze te corrigeren worden afgerond en dat de Commissie daarover een verslag voorlegt, inclusief de te nemen maatregelen; 12. benadrukt dat ernaar gestreefd moet worden de dimensie van de gelijkheid van mannen en vrouwen te integreren in de economische richtsnoeren, ook in het kader van het toetredingsproces, ten einde de eventueel nadelige effecten van privatiseringen, liberaliseringen en besnoeiingen in de overheidsuitgaven ten behoeve van de sociale sector te voorkomen; verklaart nogmaals dat openbare diensten van hoge kwaliteit essentieel zijn, en vraagt tevens om een verhoging van de kredieten ten behoeve van de sociale sector ter voorkoming van maatschappelijke uitsluiting en ter bestrijding van de vrouwenhandel; 13. benadrukt dat erop toegezien moet worden dat het principe van gelijkheid van mannen en vrouwen bij de herziening van de gemeenschappelijke beleidslijnen op alle terreinen wordt geïntegreerd om te waarborgen dat de mainstreaming algemeen wordt toegepast; 14. wijst erop hoe belangrijk het is rekening te houden met het principe van gelijke rechten en kansen van mannen en vrouwen bij de vaststelling van de belangrijke richtsnoeren van het economische beleid en de Europese strategie voor de werkgelegenheid; is verheugd over het initiatief om een rondetafelconferentie te organiseren over maatschappelijke uitsluiting en armoede, die wordt voorbereid door de Commissie en plaatsvindt onder het Deense voorzitterschap; wenst dat daarbij bijzondere aandacht wordt geschonken aan de problemen van vrouwen, en met name aan de genderspecifieke kenmerken van armoede en uitsluiting en dat op basis van de uitkomst van deze conferentie de nodige stappen worden genomen ter verbetering van de situatie van vrouwen; 15. wijst op het belang van bewustmaking van vrouwen om hen te stimuleren daadwerkelijk te willen deelnemen aan de besluitvorming op alle niveaus en op alle terreinen, een actieve rol te spelen in de politieke partijen en zich kandidaat te stellen bij de verkiezingen; 16. constateert dat de deelneming en vertegenwoordiging van vrouwen in de politiek in een reeks landen van Midden- en Oost-Europa lager ligt dan het gemiddelde in de EU; onderstreept dat het aandeel van de vrouwen in het Europees Parlement lager kan worden dan thans als er niet actief naar gestreefd wordt dat er vrouwen als kandidaten op de kieslijsten kunnen en zullen worden opgenomen en aldus kunnen worden gekozen; verzoekt Commissie de kandidaatlanden te stimuleren op vrouwelijke politici en kandidaten gerichte programma's uit te werken die ervoor moeten zorgen dat zij op de EU-instellingen en op deelneming aan verkiezingen zijn voorbereid, en steun te geven aan campagnes waarin vrouwen ertoe worden gestimuleerd zich kandidaat te stellen voor de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2004, met als streven dat minstens een derde deel van de leden van Europees Parlement uit vrouwen zal bestaan; 17. stelt vast dat de onderhandelingen over de uitbreiding eind 2002 zullen worden afgesloten; onderstreept dat het belangrijk is mannen zowel als vrouwen uit de kandidaat-lidstaten op de hoogte te stellen van de resultaten van deze onderhandelingen om hen ertoe te bewegen zij deel te nemen aan de referenda die binnenkort zullen worden gehouden en verzoekt derhalve de Commissie in haar voorlichtings- en informatiecampagnes rekening te houden met de verschillen tussen deze twee doelgroepen; 18. meent dat het voorstel voor een richtlijn over de gelijkheid van mannen en vrouwen dat de Commissie op basis van artikel 13 van het Verdrag, een aanpassing moet omvatten van de bestaande richtlijnen en andere bepalingen op het gebied van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, met name wat betreft salarissen, sociale zekerheid, werkgelegenheid, arbeidsomstandigheden, belastingregelingen, sociale bescherming, waaronder bescherming van het moederschap en onderlinge afstemming van gezins- en beroepstaken; 19. verzoekt de Commissie vóór eind 2002 een werkprogramma voor 2003 te presenteren, samen met een evaluatie van de uitvoering van richtlijnen, resoluties en aanbevelingen met betrekking tot gelijke rechten en kansen om een betere en snellere toepassing te waarborgen van de teksten en van alle maatregelen die de gelijkheid van mannen en vrouwen kunnen bevorderen; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 629 – C5&nbhy;0076/2002), – gelet op de artikelen 128 en 129 van het Verdrag, – gelet op artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1262/1999 van 21 juni 1999 betreffende het Europees Sociaal Fonds (1) , – gelet op Besluit 2002/177/EG van de Raad van 18 februari 2002 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2002 (2) , – gelet op de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2002 inzake de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (3) , – gezien het Witboek van de Commissie van 27 juli 2001 over Europese governance ( COM(2001) 428 ) (4) , – gezien de mededeling van de Commissie over een agenda voor het sociaal beleid ( COM(2000) 379 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 november 2000 (5) over de mededeling van de Commissie over lokale werkgelegenheidsinitiatieven - een lokale dimensie voor de Europese werkgelegenheidsstrategie ( COM(2000) 196 ), – onder verwijzing naar zijn standpunt van 24 oktober 2001 (6) over het voorstel voor een beschikking van de Raad over de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2002 ( COM(2001) 511 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 oktober 2001 over de mededeling van de Commissie over het Ontwerp Gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid 2001 ( COM(2001) 438 ) (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 oktober 2001 over de mededeling van de Commissie over de uitvoering van innovatieve acties uit hoofde van artikel 6 van de Verordening betreffende het Europees Sociaal Fonds voor de programmeringsperiode 2000-2006 ( COM(2000) 894 ) (8) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 23 oktober 2001 (9) over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een besluit van het Europees Parlement en de Raad inzake communautaire stimuleringsmaatregelen op het gebied van de werkgelegenheid ( COM(2000) 459 ) (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2000 (11) over het ontwerp van richtsnoeren voor de verschillende innovatieve acties uit hoofde van artikel 22 van Algemene Verordening (EG) nr. 1260/1999 van 21 juni 1999 – innovatieve acties uit hoofde van artikel 6 van de ESF-Verordening, – gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité van 19 oktober 2000 (12) en het advies van het Comité van de regio's van 20 september 2000 (13) inzake de mededeling van de Commissie over lokale werkgelegenheidsinitiatieven - een lokale dimensie voor de Europese werkgelegenheidsstrategie, – ezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité van 28 februari 2001 (14) en het advies van het Comité van de regio's van 13 december 2000 (15) over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad inzake communautaire stimuleringsmaatregelen op het gebied van de werkgelegenheid, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0214/2002), A. overwegende dat in de richtsnoeren inzake werkgelegenheid uitdrukkelijk wordt verwezen naar de noodzaak de werking van lokale arbeidsmarkten te verbeteren, B. overwegende dat het Comité van de regio's en het Economisch en Sociaal Comité beschikken over specifieke ervaring op het gebied van plaatselijke en regionale werkgelegenheidsstrategieën en voortrekkers zijn geweest door het denkbeeld van plaatselijke werkgelegenheidsstrategieën te steunen, C. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten in een evenwichtige wederzijdse verhouding beter moeten worden opgenomen in de regionale, nationale en internationale arbeidsmarkt, aangezien zij wegens hun nabijheid het best beantwoorden aan de maatschappelijke realiteit en de sociale en economische structuur van elk gebied, D. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten zorgen voor een groot deel van de totale werkgelegenheid en van bijzondere betekenis zijn voor verbetering van het aantal werkenden, E. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten aan beginnende ondernemers en aan bedrijven die voor de nationale en internationale markt produceren fundamentele diensten verlenen en levensbelangrijke kansen bieden, waarbij het concurrentievermogen, gebaseerd op de kwaliteit van de arbeid en op permanente educatie, een bepalende rol speelt, F. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten voor een groot deel bestaan uit banen in de dienstensector, die met name gekoppeld zijn aan de verlening van technische, onderwijskundige en socialewelzijnsdiensten door overheid en particulieren, G. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten verankerd zijn in gemeenschappen en afgesteld op de fundamentele behoeften van het leven van alledag, waardoor zij minder gevoelig zijn voor de schommelingen van de macro-economische cycli, H. overwegende dat de actoren op de plaatselijke arbeidsmarkten gevoelig dienen te zijn voor de waarde van duurzame ontwikkeling van plaatselijk potentieel, I. overwegende dat de plaatselijke en regionale economische ontwikkeling de mensen werkgelegenheid in hun eigen regio biedt, waardoor de noodzaak van onvrijwillige geografische mobiliteit afneemt, J. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten meer open kunnen staan voor randgroeperingen van de beroepsbevolking en in het algemeen voor bevolkingsgroepen die vanuit sociaal oogpunt de meeste steun behoeven, en daardoor van bijzondere betekenis zijn voor sociale integratie, K. overwegende dat de sociale economie en de tertiaire sector van essentieel belang zijn voor de kwalitatieve en kwantitatieve ontwikkeling van de plaatselijke werkgelegenheid, L. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten van bijzondere betekenis zijn in de vaak schaars bevolkte geografisch verafgelegen of moeilijk bereikbare en arme of verpauperde gebieden en eilanden, waar particuliere investeringen meestal beperkt zijn en het gevaar van werkloosheid dienovereenkomstig hoog is, M. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten ook bestaan en levensbelangrijke taken hebben in stedelijke gebieden waar enkele van de moeilijkste problemen in verband met sociale integratie worden aangetroffen, N. overwegende dat plaatselijke en regionale actoren veelal melding maken van een zeker passief verzet of gebrek aan belangstelling en soms volstrekte onverschilligheid van de zijde van centrale beleidsvormers in de sector werkgelegenheidsbeleid, O. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten van bijzondere betekenis zijn voor de ontwikkeling van de arbeidsmarkt in de kandidaat-lidstaten, waar plaatselijke en regionale werkgelegenheidsproblemen gedurende de overgangsperiode verontrustend zijn geworden, P. overwegende dat plaatselijke arbeidsmarkten om deze redenen, maar vooral omdat zij volwaardige en stabiele arbeidsplaatsen kunnen creëren, voor de Europese werkgelegenheidsstrategie van het grootste belang zijn, 1. spreekt zijn waardering uit voor de mededeling van de Commissie waarin de betekenis wordt benadrukt van de veelal veronachtzaamde plaatselijke arbeidsmarkten die voor de Europese Werkgelegenheidsstrategie en voor de algemene sociale cohesie zo belangrijk zijn; 2. wijst erop dat verschillende niveaus van arbeidsmarkten geïntegreerd moeten worden en wijst erop dat de Europese Werkgelegenheidsstrategie een proces van laag naar hoog dient te omvatten, zodat plaatselijke en regionale kennis en inzet het huidige beleidsproces kunnen aanvullen en verbeteren en zodat het type circulaire procedure kan worden verwezenlijkt die de Commissie blijkens het witboek over governance voor ogen staat; 3. onderstreept de noodzaak van een gedegen coördinatie van de nationale en plaatselijke actieprogramma's voor werkgelegenheid door middel van nauwe samenwerking en een evenwichtige verdeling van de verantwoordelijkheden tussen de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten, met name tijdens de fase van de vaststelling van de programma's, in het kader van een volwaardig partnerschap en met de medewerking, op alle niveaus, van vertegenwoordigers van de overheidsinstanties, de sociale partners, de ondernemingen, de vakbonden en het verenigingsleven; 4. is ervan overtuigd dat de nationale en indien nodig de regionale parlementen er hoofdzakelijk verantwoordelijk voor moeten zijn dat de Europese werkgelegenheidsprocessen van "boven naar beneden" en de plaatselijke werkgelegenheidsprocessen "van beneden naar boven" zodanig worden opgenomen dat beleidstoezeggingen en begrotingstoewijzingen naar behoren gecoördineerd worden; 5. wijst op de doorslaggevende verantwoordelijkheid van overheidsinstanties om in nauwe samenwerking en via diverse vormen van partnerschap met de plaatselijke zakenwereld, de vakbonden, de NGO's, andere relevante plaatselijke en regionale actoren en het maatschappelijk middenveld plaatselijke werkgelegenheidsstrategieën op gang te brengen die de doeltreffendheid en de coördinatie van de communautaire maatregelen en instrumenten op het gebied van de werkgelegenheid verbeteren en bevorderen, en die moeten worden ingebed in een bredere strategie die gericht is op duurzame ontwikkeling; 6. wijst op de actieve rol die de sociale economie en de tertiaire sector spelen op de plaatselijke arbeidsmarkten en bij de ontwikkeling van de plaatselijke dynamiek op het stuk van sociale integratie, ondernemerschap en economische activiteit (vooral in de dienstensector); onderstreept de noodzaak om hiermee in de plaatselijke, regionale en nationale werkgelegenheidsstrategieën terdege rekening te houden; 7. verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te nemen ter bevordering van het ondernemerschap van vrouwen, en om vrouwenorganisaties en –coöperaties op lokaal niveau te steunen; 8. benadrukt het belang van het lokale zelfbestuur, dat de eerste democratisch gekozen bestuurslaag vormt en dus het dichtst bij de burger staat en om die reden een belangrijke rol kan spelen bij de vorming van samenwerkingsverbanden tussen de plaatselijke openbare en particuliere actoren met het oog op de bevordering van de werkgelegenheid; 9. spreekt zijn waardering uit voor de ontwikkeling van plaatselijke actieprogramma's voor werkgelegenheid en schepping van werkgelegenheid in nauwe samenwerking met regionale en nationale arbeidsmarktinstanties; 10. de lokale autoriteiten moeten in hun lokale actieplannen voor werkgelegenheid een speciaal hoofdstuk opnemen over de gelijke behandeling van mannen en vrouwen om de uitwisseling van ervaringen te bevorderen, ondernemingen bewuster te maken en hen aan te sporen tot maatregelen om de ondervertegenwoordiging van vrouwen op alle niveaus op te heffen en die ertoe leiden dat er meer banen worden aangeboden aan vrouwen, en om het oprichten en leiden van bedrijven door vrouwen te vergemakkelijken; 11. onderstreept dat de nationale actieprogramma's voor de werkgelegenheid een opsomming dienen te bevatten inzake de actieprogramma's die op lokaal of regionaal niveau worden opgesteld; 12. spreekt er zijn waardering voor uit dat plaatselijke centra voor arbeidsmarktdiensten en tijdelijke ondersteunende voorzieningen worden opgezet, zoals plaatselijke ontwikkelingsdiensten en werkgelegenheidsobservatoria en programma's voor het scheppen van werkgelegenheid, in het kader waarvan eveneens informatie en opleiding dient te kunnen worden verstrekt over de diverse steunprogramma's op Europees, nationaal en regionaal niveau en bijstand kan worden verleend bij de aanvraag van kredieten; 13. wenst dat de plaatselijke werkgelegenheidsstrategie leidt tot een samenhangend maatregelenpakket en een actieprogramma dat de behoeften en de beschikbare middelen analyseert, de mogelijke actoren identificeert, hun acties coördineert en opleiding en voorlichting verschaft. Tevens moeten de instanties op ieder niveau worden betrokken, iedere gelegenheid te baat worden genomen om de samenhang en de democratische participatie te bevorderen, bij voorbeeld door de uitwisseling van beste praktijken; 14. wijst met nadruk op de betekenis van territoriale werkgelegenheidspacten voor plaatselijke en regionale ontwikkeling, in het kader waarvan plaatselijke gemeenschappen worden samengebracht in netwerksamenwerking en gezamenlijke maatregelen mogelijk worden gemaakt; wijst met name op de noodzaak durfkapitaal beschikbaar te stellen uit bronnen die rekening houden met de noodzaak van plaatselijke zelfbeschikking en sturing en maatregelen te nemen om de kredietmogelijkheden voor plaatselijke ondernemers, met name kleine en micro-ondernemingen, te verbeteren; 15. verzoekt de Commissie meer initiatieven te ontplooien ter bevordering van de uitwisseling van goede lokale ervaringen met het scheppen van meer werkgelegenheid tussen plaatselijke en regionale actoren in heel Europa; 16. wijst met nadruk op de betekenis van werkgelegenheidspacten tussen de sociale partners in bedrijven, waarin zo nodig ook werkgelegenheidsgaranties zijn opgenomen; 17. wijst nogmaals op de betekenis van permanente-educatieprogramma's voor plaatselijke werkgelegenheidsdoelen en wijst erop dat het noodzakelijk is dat duidelijke besluiten worden genomen over de vraag hoe de noodzakelijke onderwijsuitbreiding wordt gefinancierd; wijst eveneens op de noodzaak van kwantitatieve en kwalitatieve referentiepunten voor het minimale kostenpeil in diensten voor het basisonderwijs en de lagere beroepsopleiding; geeft nauwe samenwerking in overweging met plaatselijke onderwijsinstellingen; 18. wijst op het belang van opleiding en voorlichting van plaatselijke functionarissen en alle overige plaatselijke actoren (sociale partners, bedrijven, gezondheidsinstellingen, tertiaire sector, vrijwilligersorganisaties, enz.) op het gebied van de werkgelegenheidsstrategie en het beleid voor gelijke kansen teneinde lokale actieplannen uit te werken en op doeltreffende wijze ten uitvoer te leggen, die tot doel hebben de werkgelegenheid voor vrouwen te bevorderen en het combineren van werk en gezin te vergemakkelijken; 19. spreekt zijn waardering uit voor de aandacht die in de mededeling van de Commissie wordt geschonken aan bevordering van plaatselijke werkgelegenheid voor vrouwen en gelijke kansen voor mannen en vrouwen, de kwaliteit van arbeidsplaatsen in het plaatselijke zelfbestuur en bij overheidsdiensten en het combineren van beroep en gezin, en wijst op de bijzondere betekenis van hoogwaardige kinderopvang en het beginsel van loonovereenkomsten in het kader waarvan geen verschil wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen die gelijke beloning voor gelijkwaardig werk waarborgen; 20. wijst er nogmaals op dat bijzondere aandacht vereist is voor de werkgelegenheid van groepen in de samenleving die in het algemeen kwetsbaarder zijn (gehandicapten, mensen aan de rand van de samenleving, ouderen zonder werk of pensioen, enz.) 21. bevestigt dat de Structuurfondsen en Sociale Fondsen en de communautaire initiatieven en programma's (vooral beroepsopleidingsprogramma's zoals Leonardo) belangrijke steun verlenen aan plaatselijke en regionale werkgelegenheidsprojecten, maar wijst erop dat ook langetermijnplanning en permanente ontwikkelingsprocessen moeten worden gesteund en dat de aanvraagprocedures en de voorschriften voor het beheer van projecten moeten worden vereenvoudigd; 22. beseft dat de sociale partners op plaatselijk niveau gewoonlijk minder sterk georganiseerd en vertegenwoordigd zijn; wijst daarom op de noodzaak van speciale maatregelen ter versterking van de deelname aan lokale partnerschappen en van de lokale sociale dialoog; onderstreept dat er sterker moet worden aangemoedigd tot het aangaan van lokale en regionale partnerschappen met alle relevante actoren, en dringt erop aan dat op nationaal vlak regelmatig wordt aangegeven in welke mate dergelijke partnerschappen tot stand komen; 23. is zich terdege bewust van het gevaar dat gedecentraliseerde werkgelegenheidsstrategieën kunnen leiden tot ontwikkelingsverschillen tussen de regio's; dringt daarom aan op speciale maatregelen ter versterking van de interregionale sociale cohesie; 24. vestigt de aandacht op het onlangs genomen gemeenschappelijk besluit tot uitbreiding van de stimuleringsmaatregelen ter verbetering van plaatselijke werkgelegenheidsstrategieën en dringt aan op concrete actieprogramma's en voorstellen ter zake; is verheugd over de verklaring van de Commissie dat innovatieve maatregelen overeenkomstig artikel 6 van de verordening inzake het Europees Sociaal Fonds van groot belang zijn voor de Europese werkgelegenheidsstrategie op plaatselijk niveau, alsmede over de toezegging van de Commissie dat zij het Europees Parlement op de hoogte zal houden van de gekozen prioriteiten; 25. herhaalt zijn kritiek op de Commissie voor haar eerdere weigering om uitvoering te geven aan begrotingslijn B5-503 "Plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven", die in 2000 door een gebrekkig voorlichtingsbeleid een zeer slechte bestedingsgraad vertoonde; 26. vindt het uiterst verheugend dat in de jaren 2002 en 2003 bij de innovatieve maatregelen overeenkomstig artikel 6 van de ESF-verordening met telkens 40 miljoen EUR prioriteit wordt toegekend aan het bevorderen van de ontwikkeling van werkgelegenheidsstrategieën; betreurt evenwel dat het de bedoeling is geen transnationale, maar uitsluitend nationale projectpartnerschappen te steunen; hoopt dat ook na 2003 een deel van de uit hoofde van artikel 6 beschikbare financiële middelen wordt gebruikt voor het bevorderen van het lokale werkgelegenheidsbeleid; 27. spreekt zijn steun uit voor het voorstel van de Commissie in 2003 een Forum voor plaatselijke ontwikkeling te organiseren waaraan in ruime mate wordt deelgenomen door alle betrokken actoren; verzoekt de Commissie na te gaan of het raadzaam is een dergelijk forum jaarlijks te laten plaatsvinden; 28. wijst de Commissie er andermaal op dat de plaatselijke dimensie van de werkgelegenheidsstrategie voor de kandidaat-lidstaten van even groot belang is als voor de huidige lidstaten en wijst op de bijzondere betekenis van horizontale grensoverschrijdende Oost-west-samenwerkingsverbanden voor werkgelegenheid en economische ontwikkeling; 29. stelt vast dat in betreffende mededeling van de Commissie te weinig aandacht wordt besteed aan de specifieke problemen van bepaalde groepen vrouwen - met name aan migrantenvrouwen, asielzoeksters, politieke vluchtelingen - en verzoekt de Commissie ook ten aanzien van deze groepen een meer specifiek beleid uit te zetten; 30. verzoekt de Commissie het Comité van de regio's en het Economisch en Sociaal Comité intensiever te raadplegen met het oog op verbetering en democratisering van het Europese Werkgelegenheidsproces; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en aan de sociale partners. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 416 – C5&nbhy;0162/2002), – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) en zijn besluit van 14 november 2000 betreffende de goedkeuring van het Ontwerphandvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) , – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties, het Europese mensenrechtenverdrag, het Internationaal Verdrag betreffende de economische, sociale en culturele rechten, het Internationaal Verdrag betreffende burgerrechten en politieke rechten, het Verdrag over de uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen en het Verdrag over de rechten van het kind (3) , – gezien de Verklaring van Kopenhagen over de sociale ontwikkeling en het actieprogramma van de internationale topconferentie over sociale ontwikkeling van 12 maart 1995, – gezien de Verklaring van de IAO over de rechten en grondbeginselen van arbeid, vastgesteld door de Internationale Arbeidsconferentie op diens 86ste vergadering op 18 juni 1998, – gezien de verdragen van de IAO nr. 87 van 1948 en nr. 98 van 1949 over de vrijheid van vereniging en het recht op collectieve onderhandelingen, nr. 29 van 1930 en nr.1050 van 1957 over de uitbanning van alle vormen van gedwongen of verplichte arbeid, nr. 138 van 1973 en nr. 182 van 1999 over de afschaffing van echte kinderarbeid, nr. 100 van 1951 en nr. 111 van 1958 over de bestrijding van discriminatie in arbeid en beroep, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, – gezien het Witboek van de Commissie over Europese governance (4) ( COM(2001) 428 ) en zijn resolutie van 29 november 2001 daarover (5) , – gezien de mededeling van de Commissie over "De toekomst van de Europese Unie. Europese governance. De methode vernieuwen" ( COM (2001) 727 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 juli 1998 over transnationale vakbondsrechten in de Europese Unie (6) en met name over de toepassing van de IAO-verdragen over het recht van vereniging, – gezien Verordening (EG) nr. 975/1999 van de Raad van 29 april 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van acties op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking die een bijdrage leveren tot de verwezenlijking van de algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede van de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden (7) , – gezien Verordening (EG) nr. 976/1999 van de Raad van 29 april 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van niet onder de ontwikkelingssamenwerking vallende communautaire acties die binnen het kader van het communautaire samenwerkingsbeleid een bijdrage leveren tot de algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede tot de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in derde landen (8) – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 8 mei 2001 over de "Rol van de Europese Unie bij de bevordering van de mensenrechten en de democratisering in derde landen" ( COM(2001) 252 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2001 over opening en democratie in de internationale handel (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 januari 1999 over EU-normen voor in ontwikkelingslanden werkende Europese bedrijven: naar een Europese gedragscode (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2000 over de mededeling van de Commissie inzake de Agenda voor het sociaal beleid (11) , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de maatschappelijke verantwoordelijkheid van ondernemingen ( COM(2001) 366 ), – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0251/2002), A. overwegende dat de Commissie in haar mededeling zegt een wereldwijde en pluridisciplinaire aanpak ten behoeve van de sociale ontwikkeling en de eerbiediging van de mensenrechten te willen ontwerpen, B. overwegende dat de toepassing van de sociale grondrechten op het gebied van arbeid een essentiële en minimale voorwaarde vormt om respect voor de mens te garanderen, en spreekt zijn grote ongerustheid uit over de omvang van de schendingen van de fundamentele arbeidsnormen in de wereld, over het ontstaan van nieuwe vormen van uitbuiting die aan slavernij grenzen en over de uitsluiting van miljoenen anderen van elke bron van inkomsten, C. overwegende dat duurzame ontwikkeling een institutionele en politieke omgeving veronderstelt waarin de mensenrechten, de beginselen van de democratie en de rechtsstaat worden geëerbiedigd, en dat aan economische ontwikkeling, sociale ontwikkeling en gelijke verdeling van de hulpbronnen in dezelfde mate eisen moeten worden gesteld (12) , D. eraan herinnerend dat de EU haar standpunten moet bepalen ten aanzien van de sociale governance in het kader van de nieuwe multilaterale onderhandelingen van de WTO en dat de standpunten van het Europees Parlement bij die gelegenheid moeten worden opgenomen in de communautaire strategie, E. overwegende dat de IAO weliswaar de bevoegde organisatie is om de fundamentele arbeidsnormen (FAN) te definiëren en hierover te onderhandelen, maar dat ook een nauwere samenwerking tussen de secretariaten van de IAO en de WTO onontkoombaar is en de EU op dit gebied een rol te vervullen heeft, net als in de sociale governance, F. overwegende dat mondialisering inhoudt dat de economische en handelsbetrekkingen opnieuw moeten worden geregeld, dat er nieuwe reguleringsfora en –instrumenten moeten worden gevonden, dat de rol van de verschillende actoren moet worden gedefinieerd en dat de benaderingen en processen op zowel plaatselijk als mondiaal niveau moeten worden geïntegreerd; dat de mondialisering alleen wordt geaccepteerd als deze een verbetering mogelijk maakt van de levens- en arbeidsomstandigheden en meer hulp aan de ontwikkeling ten behoeve van de betrokken bevolkingsgroepen; en dat de steeds groter wordende discrepantie tussen dwingende sociale normen enerzijds en de versnelde liberalisering van handel en financiën anderzijds nodig moet worden aangepakt, G. overwegende dat de mededeling van de Commissie vooral focust op de strategie die in de ontwikkelingslanden moet worden toegepast, waarbij het niveau van toepassing van de FAN in Europa wellicht wordt overschat, en dat het daarom nodig is te garanderen dat deze normen in Europa ook werkelijk worden toegepast, H. overwegende dat de follow-upmechanismen van de IAO en de periodieke verslagen over de stand van de toepassing van de acht verdragen over de FAN niet volstaan om een duidelijk overzicht te krijgen van de situatie betreffende sociale governance in de wereld, I. overwegende dat vrijwillige initiatieven van het bedrijfsleven geen vervanging vormen voor normen van de overheid, maar dat zij kunnen dienen om een hoger beschermingsniveau te bereiken dan de regels voorschrijven, J. overwegende dat in de verklaring van Kopenhagen over de sociale ontwikkeling wordt erkend dat de globalisering kansen biedt voor duurzame economische groei en ontwikkeling, 1. neemt met voldoening kennis van de mededeling van de Commissie, die de mogelijkheid biedt om binnen de Europese instellingen een debat op gang te brengen over het verband tussen mondialisering en fundamentele arbeidsnormen; steunt haar initiatieven om het punt van de fundamentele arbeidsnormen op de agenda opgenomen te krijgen van diverse internationale organisaties in antwoord op de verzoeken van het Europees Parlement en de vakbonds- en burgerbewegingen die hun stem hebben laten horen over dit onderwerp; 2. acht het een goede zaak dat wordt gestreefd naar bevordering van de FAN in een context waarin de overtuiging dat marktgovernance voorrang krijgt voor sociale governance door een groot deel van de internationale publieke opinie wordt gedeeld; is verheugd over de vorderingen die zijn geboekt bij de erkenning van het universele karakter van de fundamentele sociale normen, in het bijzonder binnen de IAO dankzij acht verdragen en de verklaring van 1998; 3. is het eens met de voorstellen van de Commissie zoals deze in de conclusies zijn geformuleerd en verzoekt de lidstaten en de Raad om de gepresenteerde strategie daadwerkelijk te ondersteunen; 4. onderstreept hoe belangrijk het is om de betrekkingen tussen de EU en de IAO te verduidelijken en te verbeteren, en 5. verzoekt de Commissie speciale aandacht te besteden aan de werkzaamheden van de commissie op hoog niveau die door de IAO is opgericht om een multidisciplinaire analyse te geven van de sociale dimensie van de mondialisering, en wenst dat de EU duidelijk wordt betrokken bij maatregelen en acties om de globalisering in betere banen te leiden; 6. dringt er bij de Commissie, de Raad en de lidstaten op aan zich sterk te maken voor de toekenning van de waarnemersstatus aan de IAO bij de WTO, zodat een betere interinstitutionele dialoog kan plaatsvinden; 7. verzoekt de Commissie te overwegen een systeem in te stellen voor de follow-up, zowel in kwalitatief als in kwantitatief opzicht, van de toepassing van de FAN in Europa en de kandidaatlanden, in samenwerking met de Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden; wijst op het belang van de genderdimensie in deze studies om daadwerkelijk uitvoering te kunnen geven aan de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie; verzoekt de Commissie deze stelselmatig in haar evaluaties op te nemen; 8. vraagt de Commissie het Parlement en de Raad regelmatig verslag uit te brengen van de stand van de sociale governance in Europa en van de invloed van de maatregelen die bedoeld zijn om de FAN in het kader van de bilaterale en multilaterale overeenkomsten van de Unie te bevorderen; 9. is het met de Commissie eens dat de inachtneming van de fundamentele arbeidsnormen de maatschappelijke stabiliteit versterkt en dringt aan op grotere inspanningen ter bevordering van volledige werkgelegenheid die een belangrijke impuls vormt voor de stabiliteit van de samenleving; 10. is van mening dat ter verbetering van de naleving van de fundamentele rechten en andere sociale rechten een rechtvaardiger internationaal handelsbeleid moet worden ontwikkeld waarin rekening wordt gehouden met de bestaande ongelijkheid tussen partners; 11. stelt vast dat het moeilijk is om in de huidige context van de WTO de problematiek van de fundamentele sociale normen aan de orde te stellen, en verzoekt de Commissie dan ook om definitie en presentatie aan het Europees Parlement van nieuwe strategieën waarmee sociale normen in een nieuwe internationale structuur de plaats krijgen die hen toekomt, en het handelsbeleid van de EU werkelijk bijdraagt tot duurzame ontwikkeling; 12. is van mening dat de EU de internationale dialoog moet intensiveren en de IAO, de WTO, de UNCTAD en de VN in hun totaliteit hierbij moeten betrekken opdat de internationale arbeidsnormen op niet-protectionistische wijze worden gesanctioneerd door besluiten van de IAO; 13. schaart zich achter de keuze van de Commissie en de Raad om in de samenwerkingsstrategie van de EU met de ontwikkelingslanden het accent te leggen op aanmoediging en niet op sancties; verzoekt de Commissie het stelsel van algemene tariefpreferenties (SAP) te verbeteren en zich te vergewissen van de doeltreffende uitvoering van de fundamentele arbeidsnormen in het nieuwe stelsel van algemene tariefpreferenties van de Europese Unie; dringt erop aan dat nieuwe niet-commerciële aanmoedigingsclausules worden voorgesteld en ontwikkeld ten gunste van de ontwikkelingslanden, de ontwikkeling, de vermindering van de armoede en de gelijkheid tussen mannen en vrouwen; 14. onderstreept het belang van een geïntegreerde beleidsaanpak van de EU; verzoekt de Commissie duidelijker maatregelen te definiëren in het kader van programma"s voor ontwikkelingssamenwerking en te bevorderen dat steunverlening wordt gecoördineerd, zowel op bilateraal als op multilateraal niveau, om de inachtneming van alle fundamentele arbeidsnormen te realiseren; 15. wijst op de essentiële en positieve rol van vakbonden en werkgeversorganisaties bij de bevordering van FAN in de context van de IAO, en op de belangrijke rol van NGO's bij verbetering van social governance; verzoekt de Commissie duidelijkheid te brengen in de vraag betreffende de representativiteit van NGO's, door een systeem voor accreditering en observatie in te stellen zoals dit voor de sociale partners bestaat; 16. wenst dat de Commissie haar regionale presentie in de nieuwe regelingssferen (13) in de wereld versterkt, zodat de bevordering van de FAN beter op de lokale situatie kan worden toegesneden; 16.1 beklemtoont het belang van de ontwikkeling van de solidaire economie en de vernieuwende rol die vrouwen er spelen en dringt er bij de Europese Unie op aan de invoering ervan te bevorderen, zodat een nieuwe en oorspronkelijke benadering kan worden toegepast bij de tenuitvoerlegging van de fundamentele arbeidsnormen; 16.2 wijst op de belangrijke rol die vrouwenorganisaties, organisaties op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en regionale overheden hebben te vervullen bij de uitwerking van op duurzame ontwikkeling en sociale cohesie gericht beleid en dus bij inachtneming van de FAN; 16.3 benadrukt het grote belang van de informele sector (parallelle economie) in ontwikkelingslanden en dringt erop aan dat de Commissie en de IAO met voorstellen te komen die erop gericht zijn de betrokkenen een werknemersstatuut te garanderen; 16.4 vraagt om aandacht voor de snelle groei van exportproductiezones in verschillende delen van de wereld en voor het feit dat nationale arbeidswetgeving in veel gevallen niet van toepassing is in deze zones; verzoekt de Commissie derhalve de mogelijkheden te onderzoeken om de fundamentele arbeidsnormen van de IAO in deze zones van toepassing te laten verklaren; 17. onderstreept dat bevordering van de maatschappelijke verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven aan moet sluiten bij wat in OESO- en IAO-verband gebeurt, en gepaard moet gaan met de bevordering van internationale sociale "labels", die het mogelijk maken het hele verloop van productie en distributie van producten uit ontwikkelingslanden te evalueren, en verzoekt de EU deze labels in de ontwikkeling van het SAP op te nemen; 17.1 wijst eveneens op de rol en de verantwoordelijkheid van internationale ondernemingen inzake rechtvaardige arbeidsvoorwaarden overeenkomstig de in 2000 herziene OESO-guidelines van 1977 en de in 2000 herziene tripartite IAO-verklaring uit 1977 over multinationale ondernemingen; 17.2 stelt voor dat de Commissie in overleg met de sociale partners en de overige betrokken organisaties één enkele Europese gedragscode zou moeten ontwerpen voor de wereldwijde activiteiten van Europese bedrijven welke berust op de meest adequate internationale overeenkomsten; 18. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten in nauw overleg met sociale partners (werknemers en werkgevers) een standpunt te bepalen inzake de fundamentele sociale normen en met betrekking hiertoe een gemeenschappelijke strategie te ontwikkelen, met name met het oog op de nieuwe ronde van multilaterale onderhandelingen van de WTO en de noodzakelijke vooruitgang die daar op dat punt moet worden geboekt; wijst er op dat het voor de derde WTO-ministersconferentie in Seattle overeengekomen EU-onderhandelingsmandaat ook in de toekomst rechtsgeldig is; 19. verzoekt de lidstaten van de EU hun samenwerking met derde landen uit te breiden, en daarbij rekening te houden met de prioriteiten betreffende verbetering van de governance en de beleidskeuzes van de EU; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de toestand in Angola en met name die van 14 juni 2001 (1) en 6 september 2001 (2) , – onder verwijzing naar de resolutie van 21 maart 2002 van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU over de toestand in zuidelijk Afrika (het gedeelte dat over Angola gaat), – gezien de recentste verklaringen van de Raad en de Commissie over Angola, meer bepaald het nieuwe gemeenschappelijk standpunt van 25 juni 2002, – gezien de oproepen aan de internationale gemeenschap tot humanitaire hulpverlening, zowel van de regering van Angola als van alle politieke krachten in Angola, het maatschappelijk middenveld, de COIEPA en internationale NGO's die zich ter plaatse bevinden, – gezien het bezoek ter plaatse van zijn Commissie ontwikkelingssamenwerking, van 21 t/m 25 juni 2002, vooral in Huambo, in het voedingscentrum van Artsen zonder Grenzen in Bailundo, en het opvangkamp voor Unita-strijders Chiteta I, Humanitaire situatie A. overwegende dat de internationale gemeenschap en meer in het bijzonder de Europese Unie de hulpverlening aan Angola als prioritair moeten beschouwen om de nood van de bevolking te lenigen en dat het einde van de vijandelijkheden de rampzalige toestand aan het licht gebracht heeft waarin de bevolking moet zien te overleven, vooral in de gebieden waar guerrilla gevoerd is en die voor de hulporganisaties afgesloten waren, B. overwegende dat de precaire situatie die het gevolg is van 30 jaar oorlog alleen maar erger wordt en dat een derde van de bevolking (4 à 5 miljoen mensen) ontheemd is en 500.000 Angolezen gevlucht zijn naar de buurlanden, C. gezien het grote aantal kinderen dat in dergelijke situaties verkeert - bijvoorbeeld 162.000 kinderen op een totaal van 256.000 personen in opvangkampen voor de Unita: zij vormen de groep die het meest te lijden heeft van ziekte, de koude van de nacht en ondervoeding, en die het hoogste sterftecijfer vertoont, D. overwegende dat de opvang van Unita-strijders en hun gezinnen veel sneller is gegaan en veel omvangrijker is als was verwacht door de Unita-leiders, de regering, de waarnemers en hulporganisaties, E. overwegende dat het welslagen van de verdeling van de hulpgoederen van beslissend belang kan zijn voor blijvende stabiliteit, F. overwegende dat de Angolezen die zich als vluchtelingen in de buurlanden bevinden, naar hun land beginnen terug te keren, Versteviging van de vredestoestand G. overwegende dat de vrede is gebaseerd op het Protocol van Lusaka van 20 november 1994 en het memorandum dat op 4 april 2002 ondertekend is door de militaire leiding van de Angolese strijdkrachten en de Unita in Luanda, H. overwegende dat alle vertegenwoordigers van de regering, de Angolese strijdkrachten en de Unita, en de verzamelde interne en externe waarnemers de nadruk leggen op het onherroepelijk karakter van de vrede die op 4 april 2002 bereikt is, wat ter plaatse op het terrein bevestigd wordt door het uitblijven van elk militair incident in de vier laatste maanden en de volledige onderbrenging van de Unita-strijdkrachten in kampen, I. overwegende dat blijvende vestiging van vrede en democratie in Angola na zo veel jaren gewapend conflict het land tot een stevige stabiliteitsfactor in centraal en zuidelijk Afrika kan maken, J. overwegende dat er maar weinig wapens ingezameld zijn in vergelijking met het aantal Unita-strijders die zich overgegeven hebben in de opvangkampen, K. overwegende dat de stevige vestiging van de vrede in Angola ook afhankelijk is van definitieve versterking en volledige normalisering van democratische, vrije en pluralistische instellingen, eerbied voor de rechten van de mens, voor een correcte werking van de staat en sociale rechtvaardigheid, Versterking van de democratie L. overwegende dat de vrede, verzoening en democratie in Angola de inzet van alle Angolezen. van alle gezindheden vereist, in een dialoog waaraan wordt deelgenomen door alle politieke partijen (vooral de partijen die vertegenwoordigd zijn in het parlement), het maatschappelijk middenveld, de traditionele overheden, de Katholieke Kerk en de andere religieuze groepen, M. overwegende dat democratische verkiezingen vrij verkeer in heel het land veronderstellen, naast voorafgaande inventarisering en opsporing van de mensen die door de oorlog uit hun woonplaatsen verdreven zijn, N. overwegende dat door de vrede het leven van de instellingen zijn normaal verloop kan terugvinden, dat de overgang naar een voldragen en volledig democratisch bestel uitgediept en afgewerkt kan worden, en dat eerlijke verkiezingen een redelijke toegang tot de media veronderstellen, O. overwegende dat er voor een democratisch bestel onafhankelijke politieke partijen nodig zijn, en dat het alleen aan de Unita toekomt om uit te maken wie zijn rechtmatige vertegenwoordigers zijn, P. gezien de Angolese wet op de financiering van de politieke partijen die vertegenwoordigd zijn in het parlement, Q. gezien het belang van een onafhankelijk rechtsbestel, ook op het hoogste niveau, voor de goede werking van de democratie, R. gezien de debatten over de opstelling van een nieuwe grondwet in het Angolese parlement, Versterking van de economie en sociale reorganisatie S. overwegende dat de Europese Unie in de periode 1985-2000 € 790 mln uitgegeven heeft (waarvan 60% voor humanitaire hulpverlening), en dat de Commissie op 29 mei 2002 besloten heeft om een financieel "pakket" van € 125 mln uit te trekken, waarvan 10 mln voor humanitaire noodhulp, 32 mln voor een veilige voedselbevoorrading, en 83 mln voor mijnopruiming en heropbouw, T. overwegende dat volgens de bekende gegevens 50% van de Angolese bevolking in uiterste armoede leeft (met minder dan 1 dollar per dag) en dat op het ogenblik naar schatting tussen de 1 en 2 miljoen Angolezen volledig aangewezen zijn op internationale bijstand om te kunnen overleven, U. overwegende dat het van belang is om zo spoedig mogelijk van humanitaire hulpverlening over te gaan op een ontwikkelingsbeleid voor Angola, V. overwegende dat 80 000 Unita-strijders, die zich op het ogenblik in de opvangkampen bevinden en op 20 juli 2002 gedemobiliseerd moeten worden, niet in de Angolese strijdkrachten opgenomen worden, terwijl het toch van wezenlijk belang is om zo goed mogelijk gebruik te maken van hun bekwaamheden, want de sociale integratie van de manschappen, die opgeleid zijn voor gevechtshandelingen, is een essentiële factor in de binnenlandse veiligheid van Angola, W. overwegende dat de definitieve nieuwe vestiging van de bevolkingsgroepen die door de oorlog op de vlucht gedreven zijn, nieuwe bevolkingsverplaatsingen op grote schaal kan veroorzaken, dat het een operatie is die noodzakelijkerwijs traag, moeizaam en ingewikkeld zal verlopen, en dat ze aan de hand van volledig vrijwillige persoonlijke keuzen doorgevoerd moet worden, X. overwegende dat door de oorlog de infrastructuur (wegen, bruggen, spoorwegen, enz.), scholen en gezondheidscentra zijn verwoest, Y. gezien de belangrijke factor die de verwachtingen van de Angolese bevolking vormen, Z. overwegende dat de olieproductie van Angola op een miljoen vaten per dag geschat wordt, dat het de vierde wereldproducent van diamant is, en dat de normalisering van zijn productieapparaat en de versterking en diversificatie van zijn bedrijfsleven het mogelijk moeten maken om de uitgebreide rijkdommen te ontginnen waar het land over beschikt, 1. ziet in dat de Angolese kwestie prioriteit moet krijgen vanwege de humanitaire dimensie van het probleem en het politiek belang van de vrede, die na zo veel jaren verwoestende conflicten verkregen is; vraagt de Commissie en de Raad met aandrang om in hun optreden dat inzicht te volgen en verzoekt de lidstaten er vooral aan te denken dat Angola als het gedemocratiseerd en tot vrede gekomen is, een belangrijke factor voor de stabiliteit en ontwikkeling in Afrika en in heel de wereld vormt; 2. verzoekt alle bevoegde instanties en organisaties op nationaal en internationaal niveau, zodra ze bekomen zijn van hun aanvankelijke verrassing over het tempo van de pacificatie en de menselijke dimensie van de nieuwe problemen die aan het licht gekomen zijn, om zonder verder uitstel de humanitaire hulp te verlenen die nodig is om de bedreigde mensenlevens te redden; 3. verzoekt het Wereldvoedselprogramma de verdeling van levensmiddelen te bespoedigen en uit te breiden en deze minstens tot de volgende oogst te verlengen; 4. spoort het Hoge Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) met aandrang aan om volledig zijn rol van beschermende instantie voor de vluchtelingen te vervullen, meer bepaald bij hun terugkeer naar hun dorpen van oorsprong; 5. dringt er bij de Commissie en de internationale gemeenschap op aan om voor het einde van het droge seizoen voor al wie het land wil bewerken, los van zijn vroegere partijpolitieke gezindheid, het zaaigoed en landbouwgereedschap ter beschikking te stellen dat voor de hervatting van de landbouwactiviteiten onmisbaar is, zodat de bevolking minder afhankelijk is van de humanitaire voedselhulp; 6. verzoekt de Commissie, de Raad en de Verenigde Naties de mijnopruimingsprogramma's uit te breiden, zodat het vrij verkeer en de hervatting van de landbouw in de vroegere gevechtszones veiliger worden; 7. verzoekt de Commissie de onderwijs-, opleidings- en gezondheidsprogramma's uit te breiden; 8. steunt het verzoek van de Angolese regering om een donorconferentie voor humanitaire hulpverlening en de heropbouw van Angola te organiseren; 9. verzoekt de Angolese regering en haar industriële en handelspartners doorzichtige en verantwoordelijke mechanismen voor het beheer van natuurlijke rijkdommen van Angola vast te stellen, vooral voor de ontginning van olie en diamanten, zodat de inkomsten besteed kunnen worden aan de strijd tegen de armoede en voor de financiering van een algemene, duurzame, rechtvaardige en blijvende ontwikkeling; 10. complimenteert de president, de regering en de strijdkrachten, de soldaten en de leiding van de Unita met de belangrijke stap die ze gezet hebben op de dag van de ondertekening van het memorandum van verstandhouding en daarna; vertrouwt er vast op dat het klimaat van goede verstandhouding onveranderd voort blijft duren in de volgende politieke fase, in een geest van openheid, wederzijds respect, goede trouw en besef van de onmisbare vormen van verantwoordelijkheid; 11. verheugt zich dat alle partners de nadruk leggen op het definitief en onherroepelijk karakter van het staakt-het-vuren; 12. maakt zich ongerust over het feit dat er in heel het land nog wapens in omloop zijn, vooral onder de burgerbevolking; 13. verzeokt de Commissie in haar hulpprogramma's voor Angola de deelname van het maatschappelijk middenveld en de religieuze kringen in de nationale verzoening te voorzien en om programma's voor burgervorming in te stellen om de democratie te versterken; vraagt haar om het personeelsbestand van haar delegatie in Luanda op korte termijn uit te breiden met structuren die in verhouding staan tot de omvang en de aard van de hulpverlening, om op die manier voor doelmatig toezicht op de hulpverlening in al haar verscheidenheid en complexiteit te kunnen zorgen; 14. verzoekt de Commissie alle nodige hulp te verlenen voor een degelijke burgerlijke stand en inventarisering van de bevolking, en de opstelling van betrouwbare kiezerslijsten; 15. verklaart zich bereid om alle factoren van vertrouwen, solidariteit en normalisering, die de Angolese samenleving en de werking van de staat kunnen ondersteunen te helpen uitbouwen; onderlijnt dat het vertrouwen van de internationale gemeenschap en haar bereidheid om hulp te bieden zullen toenemen in directe verhouding tot de doorzichtigheid in de besteding van de middelen, de veelheid en betrouwbaarheid van de interne toezichts-, en dialoogmechanismen, de veiligheid van personen en goederen, de eerbied voor de wet en een voldragen werking van de instellingen volgens de principes van de rechtsstaat; 16. neemt met voldoening nota van de vooruitgang die al gemaakt is bij de opstelling van een nieuwe grondwet; 17. verheugt zich over de decentralisatieplannen en wijst met nadruk op het belang van pluralisme in de ideeën, hun uitdrukking en de inrichting van de staat; 18. verheugt zich over de toezegging om zo spoedig mogelijk vrije en pluralistische parlements-, gemeenteraads- en presidentsverkiezingen te organiseren; 19. vertrouwt erop dat de officiële onderzoekingen die momenteel door de Angolese autoriteiten ingesteld worden, binnenkort volledige opheldering kunnen verschaffen over de situatie van de twee Portugese kinderen, Eduardo Silva en Hugo Viola, die sinds 21 november 2001 op onrustbarende wijze verdwenen zijn. o o o 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Paritaire Parlementaire ACS-EU, alsmede aan de regering en de Nationale Vergadering van Angola; Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de situatie in Zimbabwe van 13 april 2000 (1) , 18 mei 2000 (2) , 6 juli 2000 (3) , 15 maart 2001 (4) , 6 september 2001 (5) , 13 december 2001 (6) , 14 maart 2002 (7) en 16 mei 2002 (8) , – gezien het besluit van de Raad Algemene Zaken van 18 februari 2002 om het overleg krachtens artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou af te sluiten en een pakket van gerichte sancties op te leggen, – gezien het besluit van het Gemenebest van 19 maart 2002 om het lidmaatschap van Zimbabwe voor de periode van een jaar op te schorten, – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 17 juni 2002, – gezien de conclusies van de G8-top in Alberta (Canada) van 26 en 27 juni 2002, A. overwegende dat de EU-lidstaten weldra, op de volgende zitting van de Raad Algemene Zaken van 22 en 23 juli 2002, het bestaande pakket van sancties tegen het Mugabe-regime moeten herzien, B. overwegende dat de situatie in Zimbabwe sinds de presidentsverkiezingen in maart 2002 verslechterd is tot een catastrofe, waarbij de bevolking te lijden heeft onder politieke repressie, dagelijkse angst voor intimidatie en geweld, en aanvallen die specifiek zijn gericht tegen lidmaatschap van de belangrijkste oppositiekracht MDC en tegen de media, C. overwegende dat een ernstige droogte een groot deel van zuidelijk Afrika treft en dat door een uitdijende voedselcrisis als gevolg van een graantekort van 1,8 miljoen ton nu meer dan de helft van de bevolking van 13 miljoen Zimbabwanen wordt bedreigd door honger en hongersdood, en voorts overwegende dat de economie van Zimbabwe zich in een catastrofale toestand bevindt, grotendeels als gevolg van het rampzalige grondbeleid van het Mugabe-regime, waarbij de inflatie oploopt tot 122%, D. overwegende dat de geamendeerde wet op de landverwerving (Land Acquisition Act), die op 24 juni 2002 van kracht is geworden, een belemmering vormt door het Mugabe-regime van een noodzakelijk legaal en billijk landhervormingsproces en als gevolg heeft gehad dat ongeveer 2900 Zimbabwaanse landbouwers worden verhinderd hun eigen grond te bewerken, waarbij duizenden landarbeiders hun baan zullen verliezen, zodat voor de gewassen en het vee, die levensnoodzakelijk zijn, niet wordt gezorgd en het land een nog grotere hongersnood te wachten staat, E. overwegende dat het interne wanbeleid van Mugabe niet alleen een bedreiging vormt voor de bevolking van Zimbabwe, maar ook een steeds groter gevaar voor de stabiliteit van de hele regio van zuidelijk Afrika, met name voor landen die nu al geconfronteerd worden met chronische voedseltekorten, zoals Malawi en Zambia, met als vooruitzicht de instorting van de regionale economie en een mogelijke vluchtelingencrisis, F. overwegende dat de internationale gemeenschap is opgetreden om Zimbabwe noodhulp te bieden, zoals de 6 miljoen EUR hulp die de Commissie op 24 juni 2002 heeft verstrekt, nadat in april 2002 al 6,5 miljoen EUR was verleend, G. overwegende dat pseudo-juridische maatregelen, zoals de wet op de openbare orde en veiligheid (Public Order and Security Act) en de wet op de toegankelijkheid van informatie en de bescherming van het privé-leven (Acces to Information and Privacy Act), nu worden gebruikt om politieke tegenstanders en journalisten te vervolgen, zoals de huidige vervolging van Geoff Nyarota, redacteur bij de Daily News, en Andrew Meldrum en Lloyd Mudiwa, wegens zogenaamd misbruik van journalistieke privileges; H. overwegende dat de autoriteiten de overblijvende onafhankelijke juristen intimideren, waarbij op 3 juni 2002 de voorzitter van de Zimbabwaanse rechtssociëteit, Sternford Moyo, en diens secretaris, Wilbert Mapombere, zijn gearresteerd en verscheidene dagen vastgehouden op basis van de bepalingen van de wet op de openbare orde en veiligheid, I. overwegende dat leidende figuren van het Zimbabwaanse regime en hun families verre reizen hebben gemaakt, ook naar Europese steden, ondanks het EU-verbod op reizen, terwijl oppositieleider Morgan Tsvangirai van de MDC en hooggeplaatste collega's het land niet mogen verlaten, aangezien zij nog altijd onder de verzonnen beschuldiging staan van verraad, J. overwegende dat volgens ramingen 8,5 miljard EUR aan roerende goederen illegaal zijn geconfisqueerd of gestolen door hooggeplaatste figuren van het Mugabe-regime sinds februari 2000, toen partijmilitanten die aan het bewind waren, het programma opstartten van beslaglegging op privé-boerderijen; K. overwegende dat het bezoek van de EU-trojka aan de regio van zuidelijk Afrika in mei 2002 beschamend ondoeltreffend was, doordat geen druk werd uitgeoefend op de regeringen van de regio om drastische maatregelen tegen Zimbabwe te nemen en geen duidelijke boodschap werd geformuleerd over actie die nodig is, terwijl de Raad nog altijd geen formeel verslag heeft uitgebracht bij het Parlement, L. overwegende dat het Nieuwe Partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika (New Partnership for African Development, NEPAD) de Afrikaanse landen er in feite toe verplicht voor het hele continent normen in te stellen en uit te voeren op het gebied van governance en de Afrikaanse leiders ertoe verplicht de democratie en gezond economisch beheer te consolideren en vrede, veiligheid en een op mensen gerichte ontwikkeling te bevorderen, in ruil voor extra financiële hulp, meer privé-investeringen en een vermindering van de handelsbelemmeringen door landen in de geïndustrialiseerde wereld; 1. spreekt zijn diepe bezorgdheid uit dat de problemen van Zimbabwe verreikende gevolgen hebben voor de stabiliteit van de hele regio van zuidelijk Afrika, zeker nu VN-organen waarschuwen voor een nog wijder verbreide hongersnood; 2. veroordeelt de genadeloze, contraproductieve en corrupte landverwervingen en het catastrofale effect van de wet op de landverwerving, die de menselijk ellende en de hongersnood bevordert; 3. onderstreept zijn huidige verplichting Zimbabwe te voorzien van humanitaire noodhulp, met inbegrip van hulp voor transport; benadrukt dat het belangrijk is dat deze hulp wordt verstrekt op onpartijdige wijze, ook via niet-gouvernementele organisaties die onder de controle staan van Mugabe, om te voorkomen dat voedsel wordt aangeslagen door de ZANU-PF voor de eigen politieke doeleinden; 4. herhaalt zijn standpunt dat de presidentsverkiezingen van 9-11 maart 2002 vol gebreken zaten, dat zij door de omstandigheden waarin zij zijn gehouden, zeker niet eerlijk en vrij waren en dat de schendingen van de mensenrechten sinds de verkiezingen zijn toegenomen, en erkent op basis hiervan niet de legitimiteit van het Mugabe-regime; 5. is ontzet over het onverschrokken gebruik door de heersende partij van geweld en intimidatie tegen politiek tegenstanders en andere vertegenwoordigers van de Zimbabwaanse civiele maatschappij; 6. verzoekt alle Afrikaanse leiders, met name de presidenten van Nigeria en Zuid-Afrika en die van andere buurlanden van Zimbabwe, assertiever op te treden tegen Zimbabwe en overeenkomstig de verplichtingen in het kader van het NEPAD de daad bij het woord te voegen met betrekking tot hun bewering dat zij uit ervaring weten dat vrede, veiligheid, governance, mensenrechten en economisch beheer de noodzakelijke vereisten zijn voor economische ontwikkeling, en bijgevolg alle diplomatieke steun aan het Mugabe-regime stop te zetten; 7. beklemtoont bijgevolg dat de bereidheid van de Afrikaanse landen om actie tegen Zimbabwe te steunen, de eerste test is voor de ernst waarmee zij tegenover de NEPAD-verplichtingen staan; 8. heeft er vertrouwen in dat de trojka van het Gemenebest, gelet op de verslechtering van de situatie in Zimbabwe, haar maatregelen tegen het land nu zal intensiveren, met inbegrip van een volledige opschorting die in werking treedt voor de start van de Spelen van het Gemenebest in Manchester op 25 juli 2002; 9. verlangt om de spoedige uitvoering van de aanbeveling door de groep van deskundigen van de Verenigde Naties betreffende illegale exploitatie van natuurlijke hulpbronnen in de Democratische Republiek Congo, met het oog op de beperking van de capaciteit van de Zimbabwaanse regering om de internationale druk om haar interne problemen op te lossen, te negeren en verzoekt de Zimbabwaanse regering haar gewapende troepen uit de Democratische Republiek Congo terug te trekken; 10. verzoekt Libië en andere landen met klem een einde te maken aan de materiële steun die de onverzettelijkheid van president Mugabe vergroot; 11. benadrukt dat de lidstaten en de Raad op de volgende Raad Algemene Zaken van 22-23 juli 2002 stappen moeten ondernemen met het oog op een effectievere uitvoering van de reeds opgelegde gerichte sancties en op een intensivering van de maatregelen voor een spoedige verbetering van de situatie in Zimbabwe; 12. eist dat deze maatregelen de uitbreiding omvatten van de lijst van personen aan wie de toegang tot ons grondgebied wordt ontzegd, door de opname van andere sleutelfiguren als de vice-presidenten, alle ministers, hooggeplaatste bevelhebbers in het leger, de politiediensten en de geheime dienst, en vooraanstaande zakenlui die hebben geholpen om de ZANU-PF te financieren of voordeel hebben gehad bij de corrupte activiteiten ervan en die een rol spelen in de instandhouding van het regime en de geweldcampagne die dit voert, waarbij ook de families van deze personen moeten worden opgenomen, aangezien deze ook illegaal verkregen geld uitgeven in het buitenland; 13. dringt erop aan dat de Raad bij de eerste gelegenheid een volledige verklaring aflegt aan het Parlement over de missie van de trojka en de drastische maatregelen die hij voorts van plan is te nemen; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en kandidaat-landen, de regering en het parlement van Zimbabwe, de presidenten van Zuid-Afrika en Nigeria, de covoorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal van de OAE, de secretaris-generaal van de Ontwikkelingsraad voor Zuidelijk Afrika, de secretaris-generaal van het Gemenebest en de president van de Wereldbank. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Rusland, vooral in verband met de zaak Grigory Pasko, – gelet op de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Rusland die op 1 december 1997 in werking is getreden, inzonderheid artikel 2, – gelet op de gemeenschappelijke strategie van de EU inzake Rusland die is goedgekeurd op de Europese Raad van Keulen op 4 juni 1999, – gelet op het feit dat artikel 47 van de Russische mediawet bepaalt dat journalisten het recht hebben om informatie te zoeken, op te vragen, te ontvangen en te verspreiden, – gelet op artikel 41 en 42 van de Russische grondwet op grond waarvan het tegenhouden van informatie over milieu of rampen die het menselijk leven in gevaar brengen, een vergrijp is, A. overwegende dat de Afdeling militaire zaken van het Hooggerechtshof in Moskou het vonnis heeft gehandhaafd, waarbij de milieujournalist Grigory Pasko die gevangen zit in Wladiwostok, werd veroordeeld wegens verraad, B. overwegende dat Pasko, een militair reporter voor de Boyevaya Vachta, een dagblad, op 25 december 2001 wegens verraad tot vier jaar gevangenisstraf is veroordeeld door een militaire rechtbank voor de Stille-Oceaanvloot omdat hij een bijeenkomst van hoge functionarissen had bijgewoond en daar aantekeningen heeft gemaakt die in zijn bezit waren, C. constaterend dat de heer Pasko en zijn advocaten de aanklacht ontkennen en volhouden dat het proces een bestraffing was van de berichten van de heer Pasko over milieuschandalen waar de Russische vloot bij betrokken is, en dat het vonnis is gewezen onder openlijke druk van de Federale Veiligheidsdienst (FSB) en gebaseerd was op door deze dienst in elkaar geflanste "bewijzen", D. erop wijzend dat het beroep de laatste kans voor Pasko was om te ontkomen aan vier jaar in een Russisch werkkamp alleen wegens het vergrijp dat hij de dreigende kernramp aan het licht heeft gebracht die dreigt door de verouderde Russische Stille-Oceaanvloot en de slordige wijze waarop wordt omgesprongen met het verwerken van nucleair afval, E. benadrukkend dat, ondanks de oproep van Pasko's advocaten om de procesgang openbaar te doen zijn, de rechter akkoord is gegaan met het verzoek van de auditeur militair om het proces achter gesloten deuren te voeren waardoor zo'n 70 journalisten de rechtszaal moesten verlaten, F. constaterend dat de advocaat van de heer Pasko, Anatoly Pyshkin, aangekondigd heeft dat hij in beroep zal gaan bij zowel het Hooggerechtshof als het Europees Hof voor de Mensenrechten in Straatsburg, G. overwegende dat Grigory Pasko tevens artikelen heeft geschreven over de vervuiling door Russische onderzeeërs en de betrokkenheid van de geheime diensten bij de handel in nucleair afval, H. overwegende dat dit vonnis overal in de wereld tot grote verontwaardiging heeft geleid en dat Amnesty International Pasko heeft geadopteerd als politiek gevangene, I. overwegende dat deze zaak eens te meer aantoont dat de vrijheid van meningsuiting in Rusland ernstig wordt uitgehold en dat de situatie, ook met betrekking tot de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, nauwlettend in het oog moet worden gehouden, J. overwegende dat de ontwikkeling van een waarachtig partnerschap en de intensivering van de betrekkingen met Rusland moeten worden gekoppeld aan duidelijke vooruitgang op het gebied van democratie en mensenrechten, 1. is van mening dat de zaak-Grigory Pasko in hoge mate symbolisch is voor hoe het gesteld is met de vrijheid van meningsuiting in Rusland en dat zijn veroordeling een aanzienlijke stap terug is bij de vestiging van de rechtsstaat; 2. dringt er bij de bevoegde Russische autoriteiten op aan de nodige flexibiliteit en begrip te betrachten, hem onmiddellijk vrij te laten en een streep te zetten onder verdere processen; zou zeer verheugd zijn over positieve stappen van president Poetin in deze richting; 3. dringt er bij de Raad op aan om over te brengen dat de Europese Unie zich ernstig zorgen maakt en meeleeft met de gevangen journalist en om het punt van de mediavrijheid boven aan de agenda te plaatsen van de volgende EU-Rusland-bijeenkomst; 4. gelast haar delegatie in de parlementaire samenwerkingscommissie EU-Rusland verdere ontwikkelingen in de zaak-Pasko nauwgezet te volgen en hierover rapport uit te brengen aan de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid in een vroeg stadium; 5. verzoekt zijn collega's in de Russische Doema hun politiek gewicht aan te wenden ter verzekering van de persvrijheid en in het bijzonder het recht van journalisten om de Russische bevolking te informeren; 6. verzoekt de Commissie er in het kader van het TACIS-programma op toe te zien dat het opruimen van toxisch afval in Rusland gebeurt met eerbiediging van het milieu; 7. dringt er bij de Commissie op aan om in het kader van de TACIS-democratie effectiever de nadruk te leggen op projecten die de vrijheid van meningsuiting, onafhankelijkheid van de media en de rechterlijke macht betreffen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en parlement van de Russische Federatie. Het Europees Parlement , - gelet op de Universele Verklaring van de rechten van de mens door de Verenigde Naties van 1948, - gelet op artikel 11, lid 1 van het EU-Verdrag en artikel 177 van het EG-Verdrag, waarin de eerbiediging van de mensenrechten als een van de doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid wordt genoemd, - gelet op artikel 2 van de Euro-mediterrane associatieovereenkomst met Egypte, die nu ter ratificatie ligt, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de mensenrechten in Egypte, in het bijzonder van 14 juni 2001 (1) en 29 november 2001 (2) over de sluiting van deze overeenkomst, met name paragraaf 6, waarin het de autoriteiten verzoekt om met spoed de 23 mannen vrij te laten tegen wie vrijheidsstraffen zijn geëist in verband met hun homoseksualiteit, - gelet op het feit dat het Egyptische recht homoseksualiteit niet als een misdrijf bestempelt, A. overwegende dat op 2 juli 2002 een nieuw proces begon tegen 50 van de 52 mannen die vorig jaar in Kaïro in een homobar op een rivierboot op de Nijl gearresteerd werden, B. overwegende dat 23 onder hen in november 2001 veroordeeld zijn tot gevangenisstraffen van een tot vijf jaar wegens losbandigheid, van wie twee die ervan beschuldigd werden de leiders te zijn, veroordeeld werden wegens smaad aan de godsdienst en een langere straf kregen en dat 29 mannen werden vrijgesproken, 1. verzoekt de Egyptische autoriteiten alle vervolgingen van burgers wegens hun homoseksuele geaardheid stop te zetten en de persoonlijke vrijheid te beschermen; 2. beklemtoont dat vrijheid van informatie, meningsuiting en vereniging essentieel zijn voor de ontwikkeling en consolidering van de democratie; 3. spreekt zijn bezorgdheid over deze zaak uit en herhaalt nogmaals dat de universele mensenrechten van de 52 mannen moeten worden geëerbiedigd, nl. het recht op een eerlijk proces, vrijheid van denken, geweten en godsdienst, het recht op vrijwaring van foltering of wrede of onmenselijke behandeling, het recht op privacy en het recht op gelijkheid voor de wet en verwijst naar artikel 14, lid 7 van het internationaal verdrag inzake burger- en politieke rechten dat bepaalt dat niemand een tweede maal mag worden vervolgd of veroordeeld wegens een misdrijf waarvoor hij of zij al definitief is veroordeeld of vrijgesproken overeenkomstig de wet en het strafrecht van elk land; 4. onderstreept dat artikel 2 van de associatieovereenkomst ook bepaalt dat de mensenrechten en de democratische beginselen geëerbiedigd moeten worden, maar stelt dat veel meer moet worden gedaan om ervoor te zorgen dat dit in de praktijk ook gebeurt; 5. benadrukt dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan het verbieden van discriminatie op grond van seksuele geaardheid; 6. verzoekt de Commissie en de Raad de Egyptische autoriteiten hun grote bezorgdheid mede te delen over het feit dat 50 Egyptische burgers opnieuw voor de rechter moeten komen wegens hun seksuele geaardheid en het verloop van het nieuwe proces dat op 2 juli 2002 van start gaat, op de voet te volgen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de landen die lid zijn van de Mensenrechtencommissie van de VN en de Egyptische regering. Het Europees Parlement , – verwijzend naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Wit-Rusland, in het bijzonder de resoluties van 5 juli 2001 (1) en 13 juni 2002 (2) , – gezien het verslag van 20 juni 2002 van de OVSE-vertegenwoordiger over mediavrijheid, naar aanleiding van de aantasting van de vrijheid van meningsuiting in Wit-Rusland, – gezien het verslag van Journalisten zonder Grenzen van 30 april 2002 over de aantasting van de persvrijheid in Wit-Rusland, – gezien de werkzaamheden en de verslagen over Wit-Rusland van de Parlementaire Trojka van het Europees Parlement, de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa en de Parlementaire Assemblee van de OVSE, – gelet op de partnerschapsovereenkomst met Wit-Rusland, die in maart 1995 werd getekend doch nooit in werking kon treden wegens het gebrek aan democratie in Wit-Rusland, A. overwegende dat de situatie met betrekking tot de persvrijheid in Wit-Rusland nu reeds vele jaren door internationale waarnemers wordt beschouwd als een van de ergste in de wereld, B. overwegende dat de hoofdredacteur van het Wit-Russische Nieuwsbulletin van het presidentieel bestuur er bij de door de overheid gecontroleerde media van het land op heeft aangedrongen geen artikelen te publiceren van auteurs die kritisch staan tegenover de regering, waarbij hij o.a. bekende auteurs als Vasil Bykov, Ryhor Baradulin, Nil Gilevich en Sergei Zakonnikov kwalificeerde als "politiek zwakbegaafd", C. overwegende dat de journalisten Nikolai Markevich en Pavel Maozheiko van de onafhankelijke krant Pagonja in de stad Grodno zijn veroordeeld tot respectievelijk twee en een half en twee jaar "beperking van hun vrijheid", vanwege kritische artikelen over President Lukashenko tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen, D. overwegende dat de hoofdredacteur van de onafhankelijke krant "Rabochy" tijdens deze zelfde verkiezingscampagne eveneens is beschuldigd van laster tegen de President en een gevangenisstraf riskeert van maximaal vijf jaar, E. overwegende dat alle geldrekeningen van de grootste onafhankelijke krant, Narodnaja Wolja, door de autoriteiten zijn bevroren, waardoor de activiteiten van de krant stil zijn gelegd, F. overwegende dat de voortdurende aanvallen op de persvrijheid een serieuze belemmering vormen voor de democratische ontwikkelingen in Wit-Rusland en voorts bijdragen tot het isolement van dit land ten opzichte van de Europese democratische instellingen, G. overwegende dat ook kritische wetenschappers, zoals professor Bandazhevsky, die onderzoek heeft gedaan naar en informatie heeft gepubliceerd over de gevolgen van radioactieve straling in Wit-Rusland als gevolg van de explosie in de kerncentrale van Tsjernobyl in 1986, strafrechtelijk worden vervolgd vanwege hun publicaties en worden veroordeeld tot buitensporig zware gevangenisstraffen, 1. dringt bij de Wit-Russische autoriteiten aan op een onmiddellijke herziening van het proces tegen de journalisten Nikolai Markevich en Pavel Maozheiko en beëindiging van alle politiek geïnspireerde processen tegen onafhankelijke journalisten in Wit-Rusland; 2. dringt er bij de Wit-Russische autoriteiten op aan hun pogingen om politiek kritische auteurs publicatie van hun werk onmogelijk te maken, onmiddellijk te staken; 3. uit zijn ernstige bezorgdheid over het aanhoudende ontbreken van persvrijheid en vrijheid van meningsuiting, het gebruik van strafrecht tegen journalisten en het bevriezen van bankrekeningen van onafhankelijke media in Wit-Rusland; 4. dringt er bij de Wit-Russische autoriteiten op aan hun sabotagecampagne tegen onafhankelijke kranten te staken, de strafrechtelijke vervolging van journalisten stop te zetten en de internationale verplichtingen inzake persvrijheid en vrijheid van meningsuiting na te komen, en voorts om concurrentie mogelijk te maken door onafhankelijke persagentschappen en staatsmedia gelijke kansen te bieden; 5. verzoekt de President en de regering van Wit-Rusland om de Wit-Russische wet op de massamedia aan te passen aan de internationale normen inzake persvrijheid, vrijheid van meningsuiting en vrijheid van geloof; 6. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten alle initiatieven die erop zijn gericht de persvrijheid en de onafhankelijkheid van journalisten in Wit-Rusland te waarborgen, ten volle te steunen; 7. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten om op universiteiten van de lidstaten een programma op te zetten dat studenten uit Wit-Rusland de gelegenheid biedt een opleiding te volgen tot journalist, en hen hierin volledig te steunen; 8. verzoekt de president erop toe te zien dat het geval van professor Bandazhevsky wordt onderzocht door een onafhankelijke commissie, en verwijst in dit verband naar het feit dat de wetenschappelijke publicaties van professor Bandazhevsky internationale erkenning hebben gekregen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Parlementaire Assemblees van de OVSE en de Raad van Europa, het voorzitterschap van de OVSE en de regering van Wit-Rusland, alsook aan de president van de Russische Federatie, waarvan Wit-Rusland deel uitmaakt. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Argentinië, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 november 2001 over een globaal partnerschap en een gemeenschappelijke strategie voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 mei 2002 over de Top EU-Latijns-Amerika (17-18 mei 2002) (2) , – gelet op de universele verklaring van de rechten van de mens van de VN, met name artikel 17, leden 1 en 2, A. overwegende dat de economie van Argentinië die de afgelopen vier jaar door een recessie wordt getroffen, eind vorig jaar in een crisis is geraakt, nadat de regering geen terugbetalingen had gedaan en het economische en sociale evenwicht van de gehele regio dreigt te verstoren, B. overwegende dat de Argentijnse regering alleen al in 2002 meer dan duizend decreten heeft uitgevaardigd, waaronder het decreet betreffende het bevriezen van banktegoeden en de gedwongen conversie tegen een niet-marktconforme rente, C. overwegende dat Argentinië in de naaste toekomst waarschijnlijk niet in staat is zelf uit de recessie te komen, D. overwegende dat president Duhalde heeft gezegd dat herstel van het land alleen mogelijk is door internationale afspraken na te komen en hulp van internationale financiële instellingen te blijven vragen, E. overwegende dat de financiële crisis heeft geleid tot grootschalige sociale onrust, waaronder rellen met dodelijke afloop wegens de toenemende armoede en werkloosheid, F. bezorgd over berichten dat Argentijnen aan ondervoeding lijden en dat mensen in het gehele land door honger dreigen te sterven, G. gezien de vriendschappelijke relatie met Argentinië, die niet alleen het gevolg is van de handelsbetrekkingen, maar ook van de sterke sociale en culturele banden, H. overwegende dat de gewelddadige gebeurtenissen in Argentinië, waarbij slachtoffers zijn gevallen, wordt veroorzaakt door de ernstige economische en sociale situatie in een land waar het BNP in de eerste drie maanden van het jaar met 18% is gedaald en meer dan 40% van de bevolking werkloos is, 1. betreurt de huidige politieke, economische en sociale crisis in de Argentijnse Republiek ten zeerste en dringt aan op een spoedige oplossing van deze rampzalige situatie; 2. betuigt zijn leedwezen met de families van de slachtoffers en verklaart zich solidair met de Argentijnse bevolking die zwaar is getroffen door de economische crisis die grote bevolkingsgroepen tot de bedelstaf heeft gebracht; 3. steunt de huidige inspanningen van de Argentijnse autoriteiten om een gezond en alomvattend economisch programma op te zetten en erkent dat de economie alleen nieuw leven kan worden ingeblazen door herstel van vertrouwen bij de burgers, waaronder de zekerheid dat afspraken tussen de betrokken partijen worden nagekomen; 4. verzoekt de Wereldbank en het IMF Argentinië uit het economische dal te trekken; 5. veroordeelt elke maatregel van de regering die afbreuk kan doen aan de fundamentele rechten van de mens, waaronder het recht op eigendom, de basis van de moderne samenleving; 6. erkent dat de economie alleen nieuw leven kan worden ingeblazen door het herstel van het vertrouwen bij de burgers en spreekt de hoop uit dat meer kredieten zullen worden uitgetrokken voor sociale maatregelen om te zorgen voor het herstel van de eensgezindheid onder de burgers in het land en de eerbiediging van het eigendomsrecht; verzoekt de Commissie een schatting te maken van de behoeften en de te nemen maatregelen om zowel op internationaal als intern vlak een krachtig en geloofwaardig signaal van de Unie af te geven; 7. onderstreept de urgente noodzaak van een krachtig en concreet gebaar van de huidige Argentijnse regering waarmee deze blijk geeft van respect voor de democratische instellingen en het fundamentele recht op eigendom van lokale spaarders en buitenlandse investeerders; 8. is ingenomen met het feit dat president Duhalde onlangs heeft aangekondigd dat het verkiezingsproces met zes maanden zal worden vervroegd en dat de verkiezingen in het voorjaar van 2003 zullen worden gehouden, ten einde de democratische legitimeit te versterken; 9. dringt er bij de instellingen van de EU op aan zich solidair te verklaren met de Argentijnse Republiek en hun medewerking aan te bieden bij de projecten inzake economisch herstel, in het bijzonder in het kader van de internationale economische organisaties; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en het parlement van Argentinië, de OAS, de Wereldbank en het IMF. Het Europees Parlement , A. verontrust over het aanhoudende geschil in Somalië dat een vluchtelingenstroom naar buurlanden tot gevolg heeft gehad en, ondanks het wapenembargo tegen Somalië overeenkomstig de resoluties 733, 751 en 1356 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, heeft bijgedragen tot illegale handel in en verspreiding van handwapens, met onveiligheid tot gevolg, B. overwegende dat de veiligheidsituatie in Somalië de laatste weken is verslechterd en dat meerdere mensen zijn omgekomen, waaronder vele burgerslachtoffers, bij een aantal gewapende schermutselingen, met name in Bulo Hawa, Mogadishu en in het centrale Shabelle gebied in het zuidelijke deel van Midden-Somalië, waardoor een nieuwe stroom van vluchtelingen en ontheemden op gang is gekomen, C. overwegende dat in het kader van het VN-Wereldvoedselprogramma en door humanitaire organisaties een oproep is gedaan om honderdduizenden door hongersnood bedreigde personen te hulp te komen, D. overwegende dat het aanhoudende gebrek aan stabiliteit in Somalië rampzalige gevolgen kan hebben voor de onzekere mensenrechtensituatie in het land en in de regio, E. vaststellende dat de Somalische Nationale Overgangsregering haar gezag in verschillende delen van het land maar langzaam kan bestendigen en dat er drie regionale besturen zijn in Somaliland, Puntland en de zuidwestelijke deelstaat, zodat men vraagtekens kan zetten bij de nationale eenheid en de territoriale integriteit van het land, F. overwegende dat de Verenigde Naties geoordeeld hebben dat de veiligheidsvoorwaarden niet vervuld waren om een bureau voor vredeshandhaving te openen, G. overwegende dat de nationale overgangsregering om de aanwezigheid van buitenlandse troepen heeft verzocht ten einde de gewapende milities te ontwapenen en te demobiliseren, H. overwegende dat de verzoeningsconferentie voor Somalië die onder auspiciën van de IGAD in april 2002 in Nairobi zou worden gehouden, is uitgesteld en naar thans wordt verwacht in juli 2002 plaats zal vinden, I. overwegende dat Somalië dringend behoefte heeft aan aandacht en steun van de internationale gemeenschap, met name de EU, ten einde het vredesproces te consolideren en de overgangsinstellingen bij te staan bij het herstel van de staat en het behoud van de nationale eenheid en de territoriale onschendbaarheid van het land, 1. betreurt en veroordeelt zonder voorbehoud het gebruik van geweld en de misdadigheid van de gewapende milities in Somalië, dringt er bij de factiehoofden met klem op aan af te zien van het gebruik van geweld tegen de bevolking van hun eigen land en samen te proberen de maatschappelijke en economische problemen van het land op te lossen; 2. verzoekt alle betrokken partijen met klem erop toe te zien dat de mensenrechten en de internationale humanitaire wetten worden geëerbiedigd; en tevens de veiligheid te garanderen van de humanitaire hulpverleners en het VN-personeel dat in Somalië werkt, alsook zonder voorwaarden vooraf deel te nemen aan de door IGAD begeleide dialoog; 3. verzoekt alle Somalische oppositieleiders zich nadrukkelijk uit te spreken voor vrede en een werkelijk proces van nationale verzoening, door constructieve betrekkingen aan te gaan met de Somalische overgangsinstellingen; 4. is van mening dat Somalië een brede politieke dialoog nodig heeft om de politieke situatie te stabiliseren en een uitgebreide vredesovereenkomst ten uitvoer te leggen; 5. spreekt zijn waardering uit voor het IGAD-initiatief om een verzoeningsconferentie voor Somalië te beleggen, stemt in met het besluit van de nationale overgangsregering van Somalië aan deze conferentie deel te nemen en verzoekt alle andere Somalische partijen met klem hetzelfde te doen zonder voorwaarden vooraf te stellen en met de werkelijke bedoeling het nationale verzoeningsproces te verbreden en af te ronden; 6. verzoekt de EU te onderzoeken hoe de IGAD-initiatieven om de Somaliërs te helpen bij de totstandbrenging van vrede en nationale verzoening kunnen worden gesteund, en hoe een eind kan worden gemaakt aan een situatie die veel ellende en lijden onder de burgerbevolking veroorzaakt; 7. vraagt alle landen van de regio nadrukkelijk zich niet in het Somalische conflict te mengen en geen steun te geven aan activiteiten die de stabiliteit in de subregio in gevaar brengen; 8. verzoekt de EU de nationale overgangsregering van Somalië te helpen bij het vestigen van haar gezag in heel Somalië, met name door een bijdrage te leveren aan het UNDP-programma tot bescherming van de burgers in Somalië, dat gericht is op verbetering van normen en praktijken binnen het rechterlijk apparaat, bevordering van rechtshandhaving, steun aan het maatschappelijk middenveld, daadwerkelijke demobilisatie van gewapende militiegroepen en steun bij het ruimen van landmijnen; 9. verzoekt de EU in nauwe samenwerking met VN-agentschappen haar humanitaire steun aan vluchtelingen en ontheemden op te voeren en steun- en wederopbouwprogramma's uit te voeren via NGO's en plaatselijke organisaties uit het maatschappelijk middenveld; 10. onderstreept dat er nauwlettend op moet worden toegezien dat het Somalische grondgebied niet wordt gebruikt voor criminele activiteiten; 11. dringt erop aan dat het wapenembargo tegen Somalië overeenkomstig de resoluties 733, 751 en 1356 van de VN-Veiligheidsraad strikt wordt toegepast; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de IGAD, de OAE en de nationale overgangsregering van Somalië.