(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad ( COM(2006)0096 ) (1) , – gelet op de artikelen 37 en 300, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0103/2006), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0242/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Unie van de Comoren. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad ( COM(2006)0097 ) (1) , – gelet op artikel 37 en artikel 300, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0102/2006), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0241/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek der Seychellen. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie (8161/2006), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea, tweede zin en artikel 310 van het EG-Verdrag (C6-0197/2006), – gelet op artikel 75 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie internationale handel ( A6-0246/2006 ), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Albanië. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie over Europese waarden in een geglobaliseerde wereld ( COM(2005)0525 ), – gelet op het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (1) , – gezien het Europees Sociaal Handvest, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2006 over het standpunt van de Europese Raad over de financiële vooruitzichten en de herziening van het Interinstitutioneel Akkoord 2007-2013 (2) , – gezien de IAO-conventies inzake internationale arbeids- en milieunormen, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2006 over sociale bescherming en sociale integratie (3) , – gezien het rapport van de groep op hoog niveau over de toekomst van het sociaal beleid in een uitgebreide Europese Unie van mei 2004, – gezien de mededeling van de Commissie over de sociale agenda 2006-2010 ( COM(2005)0033 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie over duurzame financiering van het sociaal beleid in de Europese Unie (SEC(2005)1774), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad over Europese beleidsmaatregelen voor jongeren - aandacht voor jongerenbelangen in Europa - implementatie van het Europees pact voor de jeugd en bevordering van actief burgerschap ( COM(2005)0206 ), – gezien het werkdocument van de Commissie over de sociale situatie in de Europese Unie in 2004 (SEC(2004)0636), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid, de Commissie internationale handel en de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0238/2006 ), A. overwegende dat het Europees sociaal model gemeenschappelijke waarden, gebaseerd op het behoud van vrede, sociale rechtvaardigheid, gelijkheid, solidariteit, de bevordering van vrijheid en democratie en eerbiediging van de mensenrechten, weerspiegelt, B. overwegende dat een van de hoekstenen van het Europees sociaal model de sociale economie is, C. overwegende dat een steeds groter wordende EU de afgelopen 60 jaar dankzij deze gemeenschappelijke waarden een gebied met grotere economische welvaart en sociale rechtvaardigheid is geworden, D. overwegende dat de lidstaten, hoewel ze verschillende sociale stelsels hebben en ze deze waarden op uiteenlopende manieren hebben toegepast, gewoonlijk naar een evenwicht gebaseerd op de actieve onderlinge afhankelijkheid tussen economische groei en sociale solidariteit streven en dat dit in het Europees sociaal model als een eenheid van waarden met een verscheidenheid aan systemen wordt weerspiegeld, E. overwegende dat de lidstaten en de EU aan het behoud van de aan het Europees sociaal model verbonden waarden voorrang hebben gegeven, zoals blijkt uit de doelstellingen van de Lissabon-strategie waarin sociale ontwikkeling als een van de pijlers van duurzame ontwikkeling wordt genoemd, F. overwegende dat het Europees sociaal model duidelijk aan modernisering en hervorming toe is om op demografische veranderingen beter te kunnen reageren, de uitdagingen van de globalisering aan te kunnen en ervoor te zorgen dat het personeel beter op de snelle technologische ontwikkelingen kan inspelen, ten einde tot een betere sociale integratie en meer sociale rechtvaardigheid te komen en armoede uit te bannen, G. overwegende dat in het Europees sociaal model maatregelen moeten worden opgenomen om in te kunnen spelen op de uitdaging van toenemende migratie en immigratie en de gevolgen daarvan voor de sociale cohesie, H. overwegende dat geen enkele hervorming van het Europees sociaal model afbreuk mag doen aan de waarden die er de essentie van vormen, I. overwegende dat een kernboodschap van het Europees sociaal model gelijke betaling voor gelijk werk op de werkplek is, J. overwegende dat grotere economische groei absoluut noodzakelijk is voor het behoud van de Europese sociale normen en dat sociale normen inherent zijn aan duurzame groei, K. overwegende dat een toereikend inkomen van fundamenteel belang is voor sociale integratie, actieve deelname aan de samenleving en een waardig leven, L. overwegende dat sociaal beleid, wanneer het goed is uitgedacht, niet moet worden gezien als een kostenfactor, maar juist als een positieve factor in de economische groei van de EU, niet alleen omdat het de productiviteit en het concurrentievermogen verhoogt, maar ook omdat het sociale samenhang creëert, de levensstandaard voor burgers verhoogt en de toegang tot grondrechten en gelijkheid garandeert en op die manier sterk bijdraagt tot het garanderen van sociale vrede en politieke stabiliteit, twee onontbeerlijke voorwaarden voor duurzame economische vooruitgang, M. overwegende dat een dergelijk sociaal beleid moet onderkennen dat de meerderheid van de werkgevers kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) zijn en dat zij de meerderheid van de werknemers in dienst hebben, N. overwegende dat diensten van algemeen belang (DAB's) en diensten van algemeen economisch belang (DAEB's) in het Verdrag van Amsterdam voor het eerst expliciet zijn erkend als kernelementen van de manier waarop de lidstaten sociale en territoriale samenhang garanderen en als gebieden waarop de lidstaten het recht op definiëring en financiering behielden, en dat dit standpunt werd versterkt in het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, O. overwegende dat het concept van het Europees sociaal model tot uiting komt in dat grondwettelijke verdrag en stoelt op de beginselen van gelijkheid, solidariteit en non-discriminatie, P. overwegende dat de lidstaten uitvoering dienen te geven aan de routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2006-2010 ( COM(2006)0092 ) en het Europees pact voor gendergelijkheid en de huidige communautaire antidiscriminatiewetgeving volledig in nationale wetgeving dienen om te zetten , Q. overwegende dat de EU de economieën in tal van andere delen van de wereld positief of negatief kan beïnvloeden door de manier waarop zij handel drijft, zowel door haar rol in de WTO als door de voorwaarden die zij stelt en de akkoorden die zij met minder ontwikkelde regio's en landen afsluit, R. overwegende dat de tenuitvoerlegging van een handelsbeleid dat gebaseerd is op Europese collectieve preferenties en globaal gedeelde waarden en een steunbeleid dat gericht is op de bevordering van onderwijs en de uitroeiing van kinderarbeid, fundamentele arbeids- en milieunormen, transparantie en good governance, zal bijdragen tot versterking van de politieke invloed van de Europese Unie bij internationale instanties, Hervorming van het Europees sociaal model 1. benadrukt de noodzaak om de aan het Europees sociaal model verbonden waarden – gelijkheid, solidariteit, eigen rechten en verantwoordelijkheden, non-discriminatie en herverdeling met toegang voor alle burgers tot kwalitatieve openbare dienstverlening – en de reeds bereikte hoge sociale normen te behouden en te verbeteren; 2. wijst er met nadruk op dat alleen een op economische en sociale samenhang gebaseerde Europese Unie die haar gemeenschappelijke waarden verdedigt, sterk genoeg kan zijn om haar belangen te verdedigen; 3. is ervan overtuigd dat we niet om een dringende hervorming van de economische en sociale stelsels heen kunnen, daar waar ze niet meer voldoen aan de criteria van efficiëntie en sociaal duurzame ontwikkeling en niet meer tegen de uitdagingen van de demografische veranderingen, de globalisering en de IT-revolutie zijn opgewassen; 4. is diep teleurgesteld over het huidige groeipercentage in de EU, dat structurele hervormingen uitermate moeilijk maakt; 5. is zich bewust van de grote bezorgdheid onder EU-burgers over werkloosheid, - met name werkloosheid onder jongeren - uitsluiting, armoede, onzekerheid op de arbeidsmarkt, en een mogelijk falen van de socialezekerheidsstelsels; 6. is van oordeel dat de Europese Unie gelijke toegang tot hooggekwalificeerde arbeidsplaatsen moet nastreven, daar waar bepaalde groepen onevenredig door demografische veranderingen en werkloosheid worden getroffen; 7. acht de noodzaak om het engagement van de EU voor een sociaal Europa te vernieuwen van het allergrootste belang om het vertrouwen van de burgers in het Europees project, dat werkgelegenheid, groei en voorspoed creëert, te herstellen; 8. is zich er terdege van bewust dat het sociaal en werkgelegenheidsbeleid grotendeels onder de nationale bevoegdheid blijven vallen, maar benadrukt dat de EU conform de Verdragen ook bevoegdheden op dit vlak heeft en dat de EU een sterker economisch en sociaal kader moet creëren, opdat de lidstaten de nodige hervormingen op nationaal niveau kunnen doorvoeren, afhankelijk van hun eigen economische, sociale en politieke situatie; 9. verzoekt de Commissie nog meer initiatieven te ontplooien voor de volledige verwezenlijking van de interne markt, die na voltooiing, tot economische groei en een betere concurrentiepositie zal leiden en een snelle neergang op het vlak van sociale, consumenten- of milieunormen absoluut moet voorkomen; 10. steunt de Commissie bij haar inspanningen om de oprichting en het welslagen van Europese ondernemingen aan te moedigen, vooral inzake KMO's, die een grote bijdrage leveren aan de Europese economie en de grote meerderheid van de werknemers in de privé-sector werkgelegenheid bieden; 11. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan de aanvankelijk gelijkzijdige driehoek van de Lissabon-strategie aan te houden en een aanpak te ontwikkelen die is gericht op een beter evenwicht tussen economische coördinatie enerzijds en werkgelegenheid en sociaal beleid anderzijds; 12. is teleurgesteld over het feit dat tal van lidstaten de doelstellingen van de Lissabon-strategie nog lang niet hebben gehaald; herhaalt derhalve de oproep aan de lidstaten tot volledige tenuitvoerlegging van de herziene Lissabon-strategie die wordt gezien als de enige duurzame weg om tot economische groei te komen, het concurrentievermogen te vergroten en meer en betere banen te creëren; dringt er bij de lidstaten op aan in het bijzonder de specifieke doelstellingen op het vlak van werkgelegenheid (vooral voor vrouwen en jongeren), investeringen in onderzoek en ontwikkeling, kinderopvang en levenslang leren te verwezenlijken; beschouwt de doelstellingen van de Lissabon-strategie als minimale doelstellingen die van cruciaal belang zijn als de lidstaten de nodige structurele hervormingen willen doorvoeren; 13. beveelt de lidstaten aan hun samenwerking en uitwisseling van beste werkwijzen uit te breiden via de verbeterde open coördinatiemethode en aldus te voorzien in een efficiënt beleidsinstrument op het vlak van werkgelegenheid, sociale bescherming, sociale uitsluiting, gendergelijkheid op de arbeidsmarkt, pensioenen en gezondheidszorg; is van oordeel dat de open coördinatiemethode de rol van de parlementen, sociale partners en relevante organisaties moet versterken; 14. dringt er bij de Commissie op aan de open coördinatiemethode democratischer te maken en ervoor te zorgen dat niet alleen het Europees Parlement, maar ook de nationale parlementen volledig worden betrokken bij het bepalen en verwezenlijken van de doelstellingen van de regeringen van de lidstaten; 15. benadrukt het belang van publieke campagnes om een toelichting te geven op en te onderhandelen over de basis van de hervormingsdoelstellingen waarin de Europese instellingen, nationale regeringen, overheidsinstanties, sociale partners en NGO's een actieve rol te spelen hebben; 16. bevestigt zijn resolutie van 12 januari 2005 over het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (4) en de '3D'-campagne van dialoog, debat en democratie van de Commissie; verzoekt de Commissie om in overeenstemming met de sociale clausule van het grondwettelijke verdrag de sociale dimensies in haar effectbeoordelingen op te nemen; 17. dringt er bij de Commissie op aan de sociale economie te eerbiedigen en met een mededeling over deze hoeksteen van het Europees sociaal model te komen, alsmede met een statuut voor de Europese onderlinge maatschappij en de Europese vereniging; Financiering van de hervorming 18. dringt er bij de lidstaten op aan hervormingen door te voeren om de financierbaarheid van de nationale sociale stelsels te kunnen garanderen zonder afbreuk te doen aan de verworven rechten, de wederzijdse steun en de solidariteit tussen de generaties en met inachtneming van de veranderingen in de samenleving en op de arbeidsmarkt, de demografische veranderingen, de globalisering en de technologische vooruitgang; wijst erop dat sommige van de meest succesvolle lidstaten reeds zulke hervormingen hebben doorgevoerd en daarmee de duurzaamheid en doeltreffendheid van hun sociale stelsels hebben behouden; is dan ook van oordeel dat vergelijkende analyses moeten worden gemaakt van reeds doorgevoerde hervormingen en dat er SWOT-analyses (sterke en zwakke punten, kansen en gevaren) moeten worden gemaakt van nog door te voeren hervormingen; beklemtoont het belang van het streven naar topkwaliteit, onder meer door de uitwisseling van goede werkwijzen; 19. is zich ervan bewust dat in sommige lidstaten de huidige bijdragen aan het socialezekerheidsstelsel mogelijk ontoereikend zijn om tegemoet te komen aan de verwachtingen van de burgers; is van mening dat de lidstaten, met inachtneming van het solidariteits- en subsidiariteitsbeginsel, op gecoördineerde wijze moeten nadenken over alternatieve manieren om deze stelsels dusdanig te financieren dat dynamische hervormingen worden gestimuleerd zonder de lonen aan te tasten, bijvoorbeeld door gebruik te maken van door bedrijven gegenereerde toegevoegde waarde, de bevordering van het beginsel van verticale en horizontale subsidiariteit tussen instellingen en publiek; 20. pleit voor een betere coördinatie van het belastingbeleid van de lidstaten om aldus schadelijke belastingconcurrentie te vermijden, financierbaarheid van de sociale bescherming te garanderen en het belastingbeleid arbeidsvriendelijker te maken; stelt vast dat de belastingtarieven op kapitaal en consumptie de afgelopen 30 jaar in het algemeen stabiel zijn gebleven, terwijl de werkelijke belastingtarieven op arbeid gedurende diezelfde periode gestegen zijn; beveelt de lidstaten aan op gecoördineerde wijze na te denken over de mogelijkheden om de bestaande belastingstelsels in de Unie te verbeteren, daar belastinghervormingen van dien aard ten goede zullen komen van de financierbaarheid van de nationale sociale stelsels; 21. onderstreept dat het noodzakelijk is de structuur- en cohesiefondsen te versterken om meer rekening te houden met de economische en sociale samenhang en dringt er bij de lidstaten op aan EU-fondsen, zoals de Europese structuurfondsen, op een meer doeltreffende manier te gebruiken om nationale hervormingen te cofinancieren; betreurt evenwel dat het recente akkoord over de financiële vooruitzichten het zonder meer niet mogelijk zal maken om programma's ter bevordering van cohesie, onderwijs en opleiding, levenslang leren, mobiliteit en sociale dialoog naar behoren te financieren; 22. onderstreept dat voor alle hervormingen met de budgettaire manoeuvreerruimte van de lidstaten rekening moet worden gehouden, maar stelt dat het hervormde Groei- en Stabiliteitspact kansen voor sociale investeringen biedt die er voorheen niet waren; DAB's en DAEB's 23. wijst erop dat DAB's en DAEB's een essentieel onderdeel van het Europees sociaal model vormen en voor de universele verstrekking van gezondheidszorg, onderwijs, openbaar vervoer, water en energie aan alle burgers van cruciaal belang zijn; acht het van essentieel belang dat de DAB's en DAEB's bij de hervorming van onze sociale stelsels behouden blijven, aangezien zij een fundamentele rol spelen bij zowel de verbetering van de levenskwaliteit van de burgers, als bij de verbetering van de efficiëntie van het bedrijfsleven en hun toegang tot hooggekwalificeerd personeel; 24. onderstreept dat conform het subsidiariteitsbeginsel adequaat op nieuwe gezinsverbanden moet worden ingespeeld en het bereik van sociale diensten moet worden uitgebreid, zoals toegankelijke kinderopvang, zorg voor mensen met bijzondere behoeften of een handicap, langdurige verzorging van bejaarden, waarbij een hoog niveau van overleg bij de middellange en langetermijnplanning moet worden aangehouden; Sociale dialoog 25. wijst erop dat de sociale dialoog in zijn vele verschijningsvormen een onmisbaar element in de traditie van de lidstaten is en dat betrokkenheid van alle belanghebbenden, in het bijzonder de sociale partners, overeenkomstig de nationale gewoonten en praktijken, voor een geslaagde hervorming van de sociale stelsels onontbeerlijk is; roept ertoe op om de sociale dialoog op zowel nationaal als Europees niveau nieuw leven in te blazen en pleit voor een grotere rol van de trialoog op Europees niveau; 26. onderkent de positieve rol die de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven bij de bevordering van de sociale samenhang kan spelen door een frequentere beoordeling van de manier waarop het gedrag van bedrijven van invloed is op het dagelijkse leven van de gemeenschappen waarin ze actief zijn en door de verantwoording van bedrijven tegenover hun aandeelhouders te verbeteren; beveelt aan verplichtingen inzake sociale en milieuverslaglegging te gebruiken en op het niveau van de openbare orde maatregelen aan te wenden (bijvoorbeeld via openbare aanbestedingen) ten einde verantwoordelijk gedrag bij bedrijven te stimuleren; Human resources 27. dringt erop aan dat de Commissie en de lidstaten als centraal element bij de modernisering van de sociale stelsels samenwerken om concrete programma's en initiatieven uit te werken met de nadruk op verbetering van werk- en levensomstandigheden en de duurzame ontwikkeling en het behoud van human resources, zoals het stellen van doelstellingen en normen voor een betere gezondheidszorg; 28. roept op tot een breed debat over het recht van eenieder op een aanvaardbaar pensioen; onderkent de vrees dat de pensioenhervormingen die in tal van lidstaten op gang zijn gebracht, het aantal gepensioneerden dat reeds in armoede leeft, zal doen stijgen; wijst met nadruk op de dringende noodzaak van positieve actie om oudere werknemers aan de slag te houden of opnieuw aan de slag te doen gaan en van eerlijke toegang tot en meer flexibiliteit bij de keuze van pensioenregelingen; verzoekt de Commissie zich te buigen over nationale inspanningen om de invloed van demografische wijzigingen op de financierbaarheid van de pensioenen en armoede onder gepensioneerden aan te pakken en doeltreffender toezicht uit te oefenen op de uitvoering van bestaande wetgeving inzake het verbod op discriminatie op grond van leeftijd; 29. vestigt de aandacht op de situatie van vrouwen wier pensioenrechten niet mogen worden aangetast, omdat ze getrouwd zijn of hun werk in verband met moederschaps-, ouderschaps- of kinderzorgverlof hebben onderbroken; 30. erkent de voordelen van 'flexicurity"-systemen die de lidstaten, afhankelijk van de omstandigheden, moeten hanteren ter vrijwaring van het potentieel van werknemers om een baan te behouden/te bemachtigen door hun mobiliteit en/of hun professionele vaardigheden via vakopleidingen en levenslang leren te verbeteren en ziet deze als een middel om een goede balans tussen werk en vrije tijd en concepten in verband met werk en levenscycli te bevorderen; 31. neemt nota van de oprichting van een fonds voor aanpassing aan de globalisering als mogelijke aanvulling op het Europees Sociaal Fonds, alsook van de inspanningen van de lidstaten op nationaal, regionaal en lokaal niveau om werknemers bij het zoeken van een nieuwe of betere baan specifieke steun te verlenen; 32. herinnert eraan dat gender- en rassengelijkheid en het beginsel van non-discriminatie als vastgelegd in artikel 13 van het EG-Verdrag, dat voorziet in een rechtsgrond voor adequaat optreden ter bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid, in alle vormen van het sociaal beleid moeten worden opgenomen; is van oordeel dat het nieuwe EU-integratiebeleid in feite een concrete vorm van sociaal beleid is en verder moet worden ontwikkeld; is van mening dat het bewerkstelligen van een goede integratie van vrouwen, mannen, etnische minderheden en immigranten de maatschappij ten goede komt en sociale voordelen voor de samenhang en het voorbereid zijn op de arbeidsmarkt oplevert; 33. onderstreept meer bepaald het belang van stappen die zorgen voor de sociale en beroepsmatige integratie van benadeelde personen die moeilijkheden ondervinden om zonder bijstand de arbeidsmarkt te betreden, zoals bepaald door Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun (5) , met het oog op praktische maatregelen ter bestrijding van discriminatie en om de betrokkenen ook een bron van inkomsten en onafhankelijkheid en een middel tot persoonlijke ontwikkeling en integratie in de samenleving te bieden dat ofwel een alternatief vormt voor het beschermende stelsel van de welzijnszorg of dit aanvult; Sociale bescherming 34. benadrukt dat sociale beschermingsstelsels efficiënt moeten zijn om hun doelstellingen,het voorkomen en bestrijden van armoede en sociale uitsluiting, te bereiken, met bijzondere nadruk op het tegengaan van armoedevallen; 35. is van oordeel dat werk van doorslaggevend belang is om tot sociale integratie te komen; pleit daarom voor hervormingen waarbij overheidsgeld wordt besteed aan maatregelen die tot meer werkgelegenheid en herintreding op de arbeidsmarkt leiden en tot werk aanzetten door armoedevallen en andere vormen van sociale uitsluiting tegen te gaan en waarmee de werkloosheid onder vrouwen en bepaalde etnische minderheden, van wie velen maatschappelijke of structurele belemmeringen ondervinden om tot de arbeidsmarkt toe te treden, dringend worden aangepakt; is voorts van mening dat de specifieke problemen van vrouwen uit etnische minderheden en immigrantenvrouwen aandacht moeten krijgen en moeten worden aangepakt; 36. erkent dat, in het kader van de 'flexicurity' benadering, de totstandbrenging en handhaving van adequate sociale beschermingsmechanismen een onmisbare voorwaarde voor flexibiliteit is, en krachtige bescherming moet bieden tegen onrechtmatig ontslag; Externe dimensie 37. bevestigt nogmaals dat de Europese Unie, alleen als ze haar economische en sociale samenhang kan behouden, haar belangen op internationaal niveau met succes zal kunnen verdedigen; 38. erkent dat de globalisering, ongeacht de positieve effecten ervan, tot economische en sociale wanverhoudingen leidt en de burgers van Europa dan ook grote zorgen baart, vooral in de lidstaten met een hoge werkloosheid en in de regio's die het meest door bedrijfsverplaatsingen worden getroffen; verzoekt de lidstaten bijgevolg de noodzakelijke structurele hervormingen door te voeren, wil de EU aantrekkelijk blijven op het wereldtoneel, met producten en diensten van hoge kwaliteit; 39. benadrukt dat de Europese Unie haar sociale waarden van solidariteit en sociale rechtvaardigheid met vertrouwen in alle onderhandelingen en akkoorden over handel en ontwikkeling moet promoten; 40. dringt er bij de Europese Unie en de lidstaten op aan politieke acties te ondernemen ten aanzien van derde landen met een sterke economische groei (Brazilië, Rusland, India en China) om een ontwikkelingsmodel te bereiken dat eerbiediging van de mensenrechten, democratie, vrijheid, arbeids- en milieunormen en sociale rechtvaardigheid garandeert; dringt er bij de Europese Unie op aan een wereldwijd evenwicht tussen economische groei en hoge sociale en milieunormen te helpen vinden; 41. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan bij fora zoals de IAO, de OESO, en multilaterale milieuagentschappen met één stem te spreken; is met name van oordeel dat het werk van de IAO beter in WTO-overeenkomsten moet worden geïntegreerd en is van mening dat de belangrijkste arbeidsnormen van de IAO geïntegreerd moeten worden in de EU-strategieën voor WTO- en bilaterale onderhandelingen; verzoekt de Commissie er via bilaterale akkoorden voor te zorgen dat ten minste de IAO-normen worden nageleefd, zodat kinderarbeid wordt uitgeroeid en humane arbeidsomstandigheden worden gegarandeerd; 42. is verheugd over de invoering van de SAP+-regeling (Systeem Algemene Preferenties Plus), die stimulansen biedt voor hogere sociale en milieunormen, en dringt erop aan deze benadering uit te breiden tot bilaterale handelsovereenkomsten; wijst erop dat de Commissie de tenuitvoerlegging van de regeling op de voet dient te volgen ten einde naleving van deze normen te kunnen garanderen; o o o 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Groenboek van de Commissie - "De geestelijke gezondheid van de bevolking verbeteren. Naar een strategie inzake geestelijke gezondheid voor de Europese Unie" ( COM(2005)0484 ), – gelet op de artikelen 2, 13 en 152 van het EG-Verdrag, – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) , – gelet op Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 18 november 1999 betreffende de bevordering van de geestelijke gezondheid (3) , – gezien de verklaring van de Europese ministerconferentie van de WHO over geestelijke gezondheid van 15 januari 2005 over het aanpakken van de uitdagingen op het gebied van geestelijke gezondheid in Europa en het ontwikkelen van oplossingen, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 2006 over demografische vraagstukken en de solidariteit tussen de generaties (4) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0249/2006 ), A. overwegende dat één op de vier mensen in Europa gedurende hun leven ten minste één keer een ernstige episode van geestelijke gezondheidsproblemen doormaken; overwegende dat geestelijke gezondheidsproblemen iedereen in de EU direct of indirect treffen en dat ieder jaar naar schatting 18,4 miljoen mensen tussen 18 en 65 jaar in de Europese Unie aan een ernstige depressie lijden; overwegende dat burgers zich dankzij een goede geestelijke gezondheid op intellectueel en emotioneel vlak kunnen ontplooien en zich in het maatschappelijk leven, het onderwijs en het beroepsleven kunnen integreren; overwegende dat een slechte geestelijke gezondheid daarentegen een bron van uitgaven, sociale uitsluiting en stigmatisering is, B. overwegende dat geestelijke gezondheidsaandoeningen de levenskwaliteit van degenen die er direct of indirect door worden getroffen, ernstig aantasten, C. overwegende dat er voor de samenleving enorme economische kosten verbonden zijn aan geestelijke gezondheidsproblemen en dat deze volgens sommige schattingen in de lidstaten van de Europese Unie tussen de 3 en 4% van het BBP bedragen, D. overwegende dat geestelijke gezondheidsaandoeningen een zeer grote impact op economie, gezondheid en maatschappij hebben en dat deze impact alleen maar groter zal worden omdat deze aandoeningen gezien de vergrijzing en maatschappelijke veranderingen vaker zullen voorkomen, E. overwegende dat elk jaar ongeveer 58.000 burgers van de Europese Unie zelfmoord plegen, d.w.z. meer dan het jaarlijkse aantal verkeersdoden en HIV/aids-doden, en voorts overwegende dat tien keer zoveel mensen een zelfmoordpoging doen, F. overwegende dat, in het licht van de verdeling van bevoegdheden in het EG-Verdrag, de toegevoegde waarde van een communautaire strategie inzake de geestelijke gezondheid van de Europeanen voornamelijk op het gebied van preventie te vinden is, G. overwegende dat in sommige Europese landen tot 85% van de aan de geestelijke gezondheidszorg bestede financiële middelen worden gebruikt om grote instellingen te onderhouden, H. overwegende dat een gebrek aan besef voor en investeringen in de bevordering van de geestelijke gezondheid tot een verslechtering van de gezondheid en tot handicaps onder de burgers en tot maatschappelijke problemen heeft bijgedragen, I. overwegende dat ongeveer 40% van alle gedetineerden aan een of andere vorm van psychische stoornis lijden en dat de waarschijnlijkheid dat zij zelfmoord plegen zeven keer zo hoog is als bij burgers in de samenleving, en voorts overwegende dat inadequate detentie de stoornis kan verergeren en een beletsel voor resocialisatie kan vormen, J. overwegende dat in de hele Europese Unie te weinig aandacht en middelen aan de geestelijke gezondheid van kinderen en jongeren worden besteed, ook al nemen geestelijke gezondheidsproblemen bij jongeren hand over hand toe, K. overwegende dat er een duidelijke geslachtsspecifieke dimensie bestaat op het gebied van de gezondheid, met name wat betreft eetstoornissen, neurodegeneratieve aandoeningen, schizofrenie, stemmingswisselingen, angst, paniek, depressie, alcoholmisbruik en het gebruik van andere stoffen die van invloed op de psyche zijn, alsook zelfmoord en delinquent gedrag, en dat stelselmatiger onderzoek op deze gebieden zou moeten worden verricht, L. overwegende dat vrouwen vaker hulp zoeken bij instanties dan mannen en twee keer zoveel psychofarmacalogische geneesmiddelen voorgeschreven krijgen dan mannen; overwegende voorts dat uit farmacokinetisch onderzoek blijkt dat vrouwen deze producten minder goed verdragen, M. overwegende dat de preventie, vroegtijdige diagnose, interventie en behandeling van psychische stoornissen de persoonlijke, financiële en sociale gevolgen daarvan aanzienlijk beperken, N. overwegende dat veel mensen aan een neurodegeneratieve ziekte lijden en dat hun aantal naar verwachting nog verder zal stijgen, onder andere door de hogere levensverwachting en de daarmee gepaard gaande vergrijzing, O. overwegende dat in de meeste lidstaten van de Europese Unie, zowel voor kinderen met ontwikkelings- en gedragsstoornissen die een normale - met name educatieve - ontwikkeling in de weg kunnen staan, als voor volwassenen met chronische en ernstige stoornissen en voor personen met leermoeilijkheden, een verschuiving plaatsvindt van langdurige geïnstitutionaliseerde zorg naar ondersteuning in de samenleving, maar ook overwegende dat dit tot nu toe zonder behoorlijke planning en financiering van gemeenschapsdiensten gebeurt, P. overwegende dat geestelijkegezondheidsproblemen die gekoppeld gaan met geweld tegen vrouwen en meisjes slecht in kaart zijn gebracht; overwegende dat er dikwijls geen rekening wordt gehouden met de verhalen van slachtoffers en dat veel mishandelde vrouwen en meisjes er niet voor uit willen komen dat ze mishandeld zijn, tenzij artsen en medisch personeel hier rechtstreeks naar vragen, Q. overwegende dat de eerste vereiste voor een goede geestelijke gezondheid erin bestaat dat men in een gezonde gezinssituatie opgroeit, die voorziet in materiële en psychologische zekerheid en ouderliefde, 1. verwelkomt het engagement van de Commissie inzake de bevordering van de geestelijke gezondheid; roept ertoe op hieraan meer prioriteit te geven in het gezondheidsbeleid, met de klemtoon op preventie, en het onderzoeksbeleid van de Unie; is van mening dat dit thema moet worden geïntegreerd in het beleid en de wetgeving van alle directoraten van de Commissie en van alle ministeries van de lidstaten, die zich moeten verbinden tot de harmonisering van de huidige nationale en internationale geestelijke gezondheidsindicatoren teneinde vergelijkbare gegevens op EU-niveau te kunnen verzamelen; 2. is van mening dat in het Groenboek niet naar behoren rekening is gehouden met de geslachtsspecifieke dimensie; verlangt bijgevolg dat systematisch rekening wordt gehouden met dit aspect bij voorstellen voor maatregelen ter bevordering van de geestelijke gezondheid, bij de preventie en bij het onderzoek, waar de studies tot nu toe ontoereikend en inadequaat waren, zodat op het gebied van de preventie en de behandeling van deze ziekten aanzienlijk minder vooruitgang is geboekt dan bij andere ziekten; 3. meent dat artsen een uiterst belangrijke rol bij de follow-up van patiënten vervullen; 4. is van mening dat een goede geestelijke gezondheid een voorwaarde vormt voor de gezondheid en het welzijn van de Europese burgers in het algemeen en voor een gezonde en goed presterende economie in de EU; stimuleert en ondersteunt alle maatregelen die tot doel hebben psychische stoornissen te voorkomen; 5. benadrukt dat nagedacht moet worden over de beste manier om de beschikbare communautaire instrumenten te gebruiken, zoals het 7e kaderprogramma voor onderzoek, teneinde capaciteiten op te bouwen waarmee het onderzoek op het gebied van de geestelijke gezondheid in de Unie ondersteund kan worden; 6. is van mening dat elk toekomstig voorstel van de Commissie met betrekking tot de geestelijke gezondheid tot stand moet komen in partnerschap en overleg met en met de deelname van hen die geestelijke gezondheidsproblemen ondervinden, met hun familieleden, hun verzorgers en met NGO's die hun belangen behartigen, verenigingen van familieleden en andere belanghebbenden, om de besluitvormingsprocessen representatiever en veelomvattender te maken, en dat dit de netwerkvorming tussen familieleden van psychiatrische patiënten moet bevorderen; 7. wijst op de forse verschillen in de uitgaven voor geestelijke gezondheid in de diverse lidstaten, zowel in absolute termen als in percentage van de totale uitgaven voor gezondheid; 8. is van mening dat verschillende maatregelen nodig zijn om de drie doelstellingen bevordering van de geestelijke gezondheid, verbetering van de geestelijke gezondheid en preventie van psychische stoornissen te kunnen bereiken; is van mening dat die maatregelen gericht moeten zijn op het verstrekken van de juiste informatie, het verkrijgen van relevante kennis en de ontwikkeling van de nodige mentaliteit en vaardigheden om de geestelijke en lichamelijke gezondheid veilig te stellen en de levenskwaliteit van de Europese burgers te verbeteren; 9. benadrukt de noodzaak om voorzichtig te zijn met termen als "geestelijke gezondheidsproblemen", "geestesziekten", "ernstige psychische aandoeningen" en "persoonlijkheidsstoornissen"; 10. benadrukt het grote belang van vroegtijdige screening, detectie en diagnostiek en van een geïntegreerde behandeling op maat; 11. beklemtoont de noodzaak om door middel van de nodige maatregelen de aperte ongelijkheid in de behandeling van geestesziekten te bestrijden; 12. roept ertoe op personen met leerhandicaps op te nemen in toekomstige strategieën, aangezien zij met soortgelijke problemen kampen als personen met psychische aandoeningen, zoals sociale uitsluiting, institutionalisering, schending van de mensenrechten, discriminatie, stigmatisering en gebrek aan ondersteuning voor deze personen zelf, hun familieleden en hun verzorgers; roept tegelijkertijd op tot grotere inspanningen om cognitief hoogbegaafde kinderen en jongeren als dusdanig te erkennen en hen beter te ondersteunen; 13. beklemtoont het belang van wederzijdse hulp en de belangrijke rol van de ervaringen van mensen met behandelingen, ziekten en herstel; 14. verwelkomt het feit dat de Commissie kinderen, werknemers, ouderen en benadeelde leden van de samenleving tot de belangrijkste doelgroepen telt, maar zou daarbij ook groepen willen voegen als personen met ernstige psychische aandoeningen, met langdurige en terminale ziekten, mensen met een handicap, gedetineerden, etnische groepen en andere minderheden, daklozen, migranten, personen met onzekere banen en werklozen, alsmede het scala aan gezondheids- en zorgkwesties die specifiek van belang zijn voor vrouwen; 15. erkent dat persoonlijkheidsstoornissen bijzondere uitdagingen stellen op het gebied van diagnose, behandeling, controle en zorg, en meer onderzoek en specifieke beleidslijnen vergen; vraagt de Commissie ook aandacht te besteden aan agressie, de determinanten van agressief gedrag en de psychische gevolgen daarvan; 16. erkent dat mannen en vrouwen verschillende behoeften hebben op het vlak van geestelijke gezondheid en roept op tot meer onderzoek naar met name het verband tussen gedwongen behandeling in een instelling en zelf toegebracht letsel en het hogere percentage voorschriften van psychotrope medicijnen bij vrouwen; 17. beklemtoont de noodzaak van onderzoek naar de aangetoonde verschillen in hersenstructuur en hersenactiviteit van mannen en vrouwen teneinde voor mannen en vrouwen op het gebied van geestelijke gezondheid een aparte aanpak en behandeling te ontwikkelen; 18. wenst dat aan moeders voor en na de geboorte van hun kind hulp wordt verstrekt teneinde depressies en andere psychopathologische symptomen die zich bij een groot aantal vrouwen in deze situatie voordoen, te voorkomen; 19. is van mening dat de goede geestelijke gezondheid van moeders en ouders ertoe bijdraagt dat kinderen zich vrijelijk ontwikkelen en tot gezonde volwassenen opgroeien; 20. roept op tot een multidisciplinaire benadering van samenwerkende instanties om complexe situaties op het vlak van geestelijke gezondheidsproblemen aan te pakken, bijvoorbeeld voor een optimale ondersteuning van kinderen of adolescenten met ontwikkelings-, gedrags- of eetstoornissen en/of kinderen wier ouders vaak zelf geestelijke gezondheidsproblemen hebben (of langdurig in een instelling worden opgenomen); 21. constateert dat het maatschappelijk gedefinieerde beeld van hoe het lichaam van een meisje of een vrouw eruit moet zien, van invloed is op hun geestelijke gezondheid en welzijn, hetgeen o.a. tot een toename van eetstoornissen leidt; 22. wijst erop dat de oorzaak van geestelijke gezondheidsproblemen en geestesziekten vaak naar de vroege kinderjaren terug te voeren is en beklemtoont het belang van onderzoek naar een gezonde vroege kindertijd; 23. benadrukt het belang van permanente opleiding en bijscholing van de intermediairs: onderwijspersoneel, hulpverleners, sociale en justitiële diensten en werkgevers; 24. uit zijn voldoening over het feit dat in het Groenboek wordt erkend dat maatschappelijke en omgevingsfactoren, zoals persoonlijke ervaringen, familie, maatschappelijke ondersteuning, levensomstandigheden (zoals armoede, leven in grote steden en isolement in landelijke gebieden) en arbeidsomstandigheden (zoals onzekerheid over het werk, werkloosheid en lange werktijden) een rol spelen bij de geestelijke gezondheid van mensen; benadrukt dat psychische aandoeningen de belangrijkste reden voor vervroegde pensionering en arbeidsongeschiktheid vormen; 25. is van mening dat goede arbeidsomstandigheden bijdragen aan de geestelijke gezondheid en roept de werkgevers op tot de invoering van een beleid ten behoeve van "geestelijke gezondheid op het werk" als noodzakelijk onderdeel van hun verantwoordelijkheid inzake gezondheid en veiligheid op het werk, om ervoor te zorgen dat mensen met geestelijke gezondheidsproblemen de 'best mogelijke banen' krijgen en dat zij zo goed mogelijk op de arbeidsmarkt worden geïntegreerd, en pleit voor bekendmaking en monitoring van dit beleid binnen het kader van de bestaande wetgeving inzake gezondheid en veiligheid, waarbij ook rekening dient te worden gehouden met de behoeften en standpunten van de werknemers; 26. is verheugd over de maatschappelijke initiatieven binnen het maatschappelijk en werkgelegenheidsbeleid ter bevordering van de niet-discriminatoire behandeling van personen met een slechte geestelijke gezondheid, de maatschappelijke integratie van geestelijk gehandicapten en de preventie van stress op het werk; 27. legt met betrekking tot de Europese werkgelegenheidsstrategie de nadruk op de invloed van geestelijke gezondheid op de werkgelegenheid en op de invloed van werkloosheid op de geestelijke gezondheid van mensen; 28. is van mening dat de lidstaten samen moeten werken om effectieve strategieën te vinden en ten uitvoer te leggen om het aantal zelfdodingen, met name onder jongeren en andere risicogroepen, te verminderen; 29. verzoekt om meer erkenning voor het verband tussen discriminatie, geweld en een slechte geestelijke gezondheid, waarbij het belang moet worden onderkend van de bestrijding van alle vormen van geweld en discriminatie als onderdeel van de strategie om de geestelijke gezondheid via preventie te verbeteren; 30. beschouwt de vergrijzing van de Europese bevolking als een van de grootste uitdagingen op het gebied van geestelijke gezondheid en dringt erop aan dat meer aandacht wordt besteed aan onderzoek naar de mechanismen en oorzaken van neurodegeneratieve ziekten en andere psychiatrische ziekten bij ouderen en de preventie en zorg daarvan, met inbegrip van de ontwikkeling van nieuwe therapieën; 31. meent voorts dat het verband tussen alcohol- en drugsgebruik en geestesziekten moet worden beklemtoond; is van mening dat alcohol- en drugsverslaving grote problemen zijn voor de geestelijke en de lichamelijke gezondheid en voor de maatschappij als geheel; vraagt de Commissie met spoed te inventariseren welke afkickprogramma's en behandelmethodes het meest effectief zijn; 32. benadrukt dat personen met psychische stoornissen op een waardige en menselijke manier moeten worden behandeld en verzorgd en dat de medische zorg en ondersteuning doeltreffend en van hoge kwaliteit moet zijn en overal voor alle patiënten toegankelijk moet zijn; dat er duidelijkheid moet bestaan omtrent hun rechten om al dan niet te worden behandeld; dat zij waar mogelijk in staat moeten worden gesteld om bij beslissingen over hun eigen behandeling te worden betrokken en collectief moeten worden geraadpleegd over de dienstverlening; dat de voorgeschreven medicijnen zo min mogelijk bijwerkingen moeten hebben; dat er informatie en advies moet worden verstrekt aan mensen die veilig willen stoppen met het gebruik van medicijnen; 33. is van mening dat dwang en gedwongen medicatie contraproductief zijn; is van mening dat alle vormen van behandeling in een instelling en gedwongen medicatie van beperkte duur moeten zijn en, waar mogelijk, regelmatig opnieuw moeten worden bekeken en afhankelijk moeten zijn van de toestemming van de patiënt of, bij ontstentenis daarvan en alleen in geval van uiterste nood, van toestemming van de bevoegde autoriteiten; 34. is van mening dat elke beperking van de persoonlijke vrijheid moet worden vermeden en verwijst daarbij in het bijzonder naar fysieke opsluiting die monitoring, controle en toezicht vereist door de democratische instellingen die verantwoordelijk zijn voor de bescherming van de individuele rechten, om aldus misbruik tegen te gaan; 35. roept ertoe op de bestrijding van stigmatisering tot kernpunt van iedere toekomstige strategie te maken, bijvoorbeeld door jaarlijkse campagnes te voeren over geestelijke gezondheidsproblemen om onwetendheid en onrechtvaardigheid te bestrijden, aangezien met geestelijke gezondheidsproblemen verbonden stigmatisering tot uitsluiting leidt, zowel wat betreft werkgelegenheid als in familieverband en zowel door de gemeenschap als door professionele hulpverleners; meent voorts dat met het oog op de verbetering van de geestelijke gezondheid en de omstandigheden van de patiënten alle fundamentele maatschappelijke en burgerrechten moeten worden gegarandeerd, zoals het recht op huisvesting en economische steun voor degenen die niet kunnen werken en het recht om te trouwen en zijn eigen zaken te regelen; meent voorts dat stigmatisering in feite een vorm van discriminatie is en met antidiscriminatiewetten moet worden aangepakt; 36. erkent dat het stigma deels bestaat uit de wijdverspreide misvatting dat geestesziekten acuut en voor het leven zijn, terwijl moet worden benadrukt dat mensen met de juiste hulp helemaal kunnen herstellen, een remissie kunnen beleven of een toereikend niveau van functionaliteit of stabiliteit kunnen bereiken; 37. benadrukt de noodzaak om de geestelijke gezondheidsdiensten dusdanig te hervormen dat zij gegrondvest zijn op hoogkwalitatieve thuiszorg door gemeenschapsdiensten of beschermd wonen met toegang tot behoorlijke gezondheids- en sociale zorg; met een regelmatige monitoring en evaluatie; met respijtzorg voor personen met geestelijke gezondheidsproblemen en hun verzorgers; met een één-loket-systeem voor de toegang tot gezondheidszorg, sociale hulpverlening, huisvesting, opleiding, vervoer, uitkeringen en andere diensten; benadrukt dat deze vorm van geestelijke gezondheidszorg ondersteund dient te worden door een reeks zorgdiensten in instellingen voor acute, chronische of veiligheidsbehoeften, waarbij echter altijd een onafhankelijke monitoring dient plaats te vinden wanneer iemand gedwongen in een instelling wordt behandeld; 38. beklemtoont met het oog hierop de noodzaak om steun te verlenen aan door psychiatrische patiënten opgerichte coöperaties en aan alle activiteiten die gericht zijn op de integratie van gebruikers van geestelijke gezondheidsdiensten en voormalige patiënten en om middelen toe te wijzen voor de opleiding van medewerkers, zodat deze rekening kunnen houden met alle behoeften van psychiatrische patiënten; 39. beklemtoont dat huisartsen en andere vakmensen uit de eerstelijnsgezondheidszorg continu moeten worden opgeleid op het gebied van geestelijke gezondheid; 40. erkent dat de lokale overheid een integrale rol moet spelen bij de bevordering van een goede geestelijke gezondheid, mensen met een zwakke geestelijke gezondheid in plaatselijke gemeenschappen moet steunen en de afzonderlijke multidisciplinaire lijnen binnen de geestelijke gezondheidszorg bij elkaar moet brengen; 41. is van mening dat in het geval van een dubbele diagnose bij personen met geestelijke gezondheidsproblemen en verslavingsproblemen in de regel een simultane behandeling moet plaatsvinden; 42. benadrukt dat er een onderling verband bestaat tussen psychische en fysieke aspecten van de gezondheid, dat psychische stoornissen een biologische, maatschappelijke, emotionele of historische oorzaak kunnen hebben die eerst moet worden aangepakt omdat andere benaderingen anders geen zin hebben en dat sommige psychiatrische geneesmiddelen de onderliggende biologische toestand in feite kunnen verergeren; 43. vraagt meer aandacht voor de psychische gevolgen en symptomen van somatische ziekten; benadrukt dat in de protocollen van ziekenhuizen evenveel belang moet worden gehecht aan het geestelijk als aan het lichamelijk welzijn van patiënten, met name bij de behandeling van ernstige en/of ongeneeslijke ziekten; en meent dat (para)medische medewerkers die in andere gespecialiseerde vakgebieden werken, continu in psychopathologie moeten worden opgeleid, omdat stoornissen vaak niet gediagnosticeerd of onderschat worden; 44. steunt de opmerkingen van de Commissie over deïnstitutionalisering, aangezien een langdurig verblijf in psychiatrische instellingen tot een verlenging en verergering van psychopathologische aandoeningen, versterking van stigmatisering en sociale uitsluiting kan leiden; erkent echter dat grotere inspanningen moeten worden ondernomen om het publiek ervan te overtuigen dat er betere resultaten worden bereikt wanneer personen met ernstige psychische stoornissen of leermoeilijkheden gemeenschapszorg krijgen; 45. stelt voor dat de Commissie via het programma ter bevordering van de volksgezondheid gegevens verzamelt over geestesziekten, herstelpercentages van behandelde patiënten en de doeltreffendheid van hun reïntegratie in de maatschappij; 46. stelt voor dat de Commissie locaties en voorbeelden van goede praktijken identificeert en daarover gedetailleerde gegevens verstrekt aan alle lidstaten, waarbij deze "voorbeeldlocaties" vergelijkbaar zijn met de WHO-locaties in het kader van het WHO-programma "Nations for Mental Health"; is van mening dat voorbeeldlocaties, "voorbeeldbehandelingen" en "voorbeeldpreventiestrategieën" belangrijk kunnen zijn om de ongelijkheid in de geestelijke gezondheid tussen lidstaten te verminderen; verzoekt de Commissie de kennisinstituten te betrekken bij het identificeren van voorbeeldlocaties, voorbeeldbehandelingen en voorbeeldpreventiestrategieën; 47. meent dat goede werkwijzen en relevante informatie moeten worden verspreid en voor alle burgers beschikbaar moeten worden gemaakt, omdat (volgens Resolutie A/RES/46/119 van de Algemene Vergadering van de VN van 17 december 1991 over de bescherming van personen met een geestesziekte en de verbetering van de geestelijke gezondheidszorg) iedereen recht heeft op de best beschikbare geestelijke gezondheidszorg; 48. is van mening dat de term "behandeling" een ruime interpretatie moet krijgen, met nadruk op de identificatie en eliminatie van sociale en milieufactoren, terwijl het gebruik van medicatie als laatste redmiddel dient te worden gezien, vooral als het om kinderen en jongeren gaat; hekelt de toenemende medicalisering en pathologisering van levensfasen zonder een uitgebreid onderzoek naar de oorzaken; vraagt dat rekening wordt gehouden met genetische factoren en met factoren zoals persoonlijke ervaringen, gezin, sociale steun en levens- en arbeidsomstandigheden die een rol spelen bij geestesziekten; 49. wijst op het grote aantal kinderen die in bepaalde, vooral sommige nieuwe, lidstaten in staatsopvoedingsinstituten opgroeien; vraagt de Commissie om doelmatiger steun te geven aan de invoering van alternatieve systemen waardoor ouders uit risicogroepen worden geholpen behoorlijk voor hun kinderen te zorgen; dringt erop aan dat het project "Geestelijke gezondheid onder kinderen en adolescenten in een uitgebreid Europa: ontwikkeling van werkzame beleidskeuzen en praktijken", dat het verloop van de strategie voor geestelijke gezondheid onder kinderen in de lidstaten moet coördineren, zo snel mogelijk van start gaat en doelmatig wordt uitgevoerd; 50. is voorts van mening dat naast behandeling een adequate sociale en arbeidsomgeving en steun door de familie en de gemeenschap nodig zijn om geestelijke gezondheidsproblemen te voorkomen en het geestelijk welzijn, de therapeutische strategie voor mensen die aan psychische stoornissen lijden en hun revalidatie te bevorderen; beklemtoont de behoefte aan onderzoek naar omgevingen die bevorderlijk zijn voor de geestelijke gezondheid en het herstel; 51. dringt er bij de Commissie op aan om steun te verlenen aan verdere hervormingen in lidstaten waar sprake is geweest van misbruik van de psychiatrie, in de vorm van medicatie of opsluiting, of inhumane praktijken zoals kooibedden en overmatig gebruik van afzonderingsruimten, vooral in sommige nieuwe lidstaten; wijst er met nadruk op dat in sommige nieuwe lidstaten de maatschappelijke indicatoren voor geestelijke gezondheid over het algemeen de foute richting opwijzen, met veel zelfmoorden, geweld en allerlei vormen van verslaving, vooral door alcohol; beklemtoont dat deze landen ontoereikende systemen voor geestelijke gezondheidszorg hebben geërfd met grote psychiatrie- en verzorgingsinstituten die de sociale uitsluiting en stigmatisering verergeren, terwijl tegelijkertijd de gemeenschapsvoorzieningen ontbreken die in de algemene volksgezondheids- en sociale beschermingssystemen moeten worden geïntegreerd; en verzoekt de Commissie de hervorming van de psychiatrie op de agenda van de onderhandelingen voor toetreding tot de EU te plaatsen; is van mening dat een gevangenis geen geschikte omgeving is voor mensen met een psychische aandoening en dat actief naar alternatieven moet worden gezocht; 52. roept op tot versterking van het onderzoek naar therapeutische en psychologische interventies, naar de ontwikkeling van effectievere medicijnen met minder bijwerkingen, naar determinanten van psychische stoornissen en zelfdoding, naar resultaatmetingen voor investeringen in de bevordering van de geestelijke gezondheid en naar methodes die aan een geslaagd herstel en remissie bijdragen; roept in het bijzonder op tot extra aandacht voor onderzoek naar geneesmiddelen die beter geschikt zijn voor kinderen; beklemtoont voorts dat het onderzoek niet beperkt mag blijven tot farmaceutica, maar ook moet worden uitgebreid tot epidemiologische, psychologische en economische studies over de gemeenschap en de sociale determinanten van geestesziekten; roept voorts op tot een grotere betrokkenheid van gebruikers van geestelijke gezondheidsdiensten bij alle aspecten van het onderzoek inzake geestelijke gezondheid; 53. is voorts van mening dat meer onderzoek nodig is naar stigmatisering en naar middelen ter bestrijding daarvan, naar de ervaringen van individuele gebruikers van geestelijke gezondheidsdiensten en hun verzorgers, naar de werkrelaties tussen de verschillende diensten en zorgverleners en voormalige gebruikers van geestelijke gezondheidsdiensten, alsook naar grensoverschrijdende dienstverlening; 54. is van mening dat de geestelijke gezondheidsdiensten, teneinde effectief te kunnen zijn en het vertrouwen van de burgers te kunnen genieten, voldoende financiële middelen dienen te krijgen om de kosten te dekken die voor de individuele burgers, de gezondheidszorg, de sociale dienstverlening en de samenleving als geheel met psychische stoornissen zijn verbonden; 55. meent dat het van essentieel belang is om voor de bevordering van de geestelijke gezondheid hoogwaardige, geïndividualiseerde methodes toe te passen, rekening houdend met de specifieke behoeften van personen en doelgroepen; 56. erkent de waardevolle bijdrage van de familieleden en verstrekkers van informele zorg aan de ondersteuning van personen met geestelijke gezondheidsproblemen en erkent tevens dat ook zij behoefte aan zorg zullen hebben en informatie en ondersteuning van professionals nodig hebben om zorg te kunnen blijven verlenen; erkent voorts de waardevolle bijdrage die gebruikers van geestelijke gezondheidsdiensten kunnen leveren door elkaar te ondersteunen; 57. beklemtoont dat het noodzakelijk is een woordenschat en terminologie te gebruiken die stigmatisering tegengaat, bijvoorbeeld maatregelen om met betrekking tot elke soort psychische stoornis vooroordelen weg te werken, de mentaliteit te veranderen en stereotypen te veroordelen; 58. roept de Commissie op een "coördinatie- en controlegroep voor geestelijke gezondheid" op te richten die tot taak heeft informatie te verzamelen over de praktijk en de bevordering van de geestelijke gezondheid in de EU, om na te gaan of de bestaande professionals en infrastructuur voor geestelijke gezondheidszorg adequaat zijn (qua aantallen en opleiding) en om informatie over de beste werkwijzen te verspreiden in alle lidstaten en bij alle partijen die bij de behandeling van de geestelijke gezondheid betrokken zijn; onderstreept dat patiëntenorganisaties, behandelaars, zorginstellingen en kennisinstituten bij deze Coördinatie- en controlegroep moeten worden betrokken; 59. verzoekt de Commissie om het Groenboek aan te vullen met een voorstel voor een richtlijn inzake de geestelijke gezondheid in Europa en de verdediging en naleving van de burger- en grondrechten van mensen die aan psychische stoornissen lijden; 60. dringt er bij de EU- en de ACS-landen op aan om in het kader van het ontwikkelingsbeleid en het Cotonou-partnerschap nauw samen te werken bij de investering in een goede geestelijke gezondheid; 61. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten, de toetredingslanden, de kandidaat-lidstaten, de ACS-landen en WHO-Europa. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement met als titel "Actieplan 2006-2008 voor een vereenvoudiging en verbetering van het visserijbeleid" ( COM(2005)0647 ), – gezien de mededeling van de Commissie met als titel "Vooruitzichten voor de vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid " ( COM(2004)0820 ) en het werkdocument van de diensten van de Commissie met als titel "Analyse van de mogelijkheden tot vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid en de tenuitvoerlegging ervan" (SEC(2004)1596), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's met als titel "Uitvoering van het Lissabon-programma van de Gemeenschap - Een strategie voor de vereenvoudiging van de regelgeving" ( COM(2005)0535 ), – gezien de conclusies van de Raad van 15 april 2005 betreffende de mededeling van de Commissie met als titel "Vooruitzichten voor de vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid" (8077/2005), – gezien het op 16 december 2003 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie gesloten interinstitutioneel akkoord "Beter wetgeven" (1) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0228/2006 ), A. overwegende dat de verbetering en vereenvoudiging van de regelgeving, teneinde deze doeltreffender en doorzichtiger te maken, een van de prioritaire acties van de Europese Unie is ten gunste van de burgers en in het kader van de versterking van het concurrentievermogen, de groei en de duurzame ontwikkeling, als een bijdrage aan de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon, B. overwegende dat de betrokken beroepssector en de nationale overheidsdiensten de versnippering en opeenhoping van maatregelen, het gebrek aan duidelijkheid en toegankelijkheid van de bestaande teksten en de administratieve last als gevolg van het grote aantal, soms redundante verplichtingen betreuren, C. overwegende dat de vissers en de andere betrokken partijen ten volle moeten worden betrokken bij de vereenvoudiging van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB), D. overwegende dat de visserijsector moet worden geraadpleegd binnen termijnen die het hem mogelijk maken daadwerkelijk en vanaf een vroeg stadium deel te nemen aan de besluitvorming; E. overwegende dat de doeltreffendheid van het GVB nauw samenhangt met de invoering van een geharmoniseerd inspectie- en toezichtssysteem dat op al wie in de visserijsector werkt, wordt toegepast, 1. verwelkomt ten zeerste dit sectoraal actieplan voor de vereenvoudiging en verbetering van het GVB; 2. onderschrijft ten volle de door de Commissie geformuleerde doelstellingen, met name vereenvoudiging en verbetering van de leesbaarheid van de bestaande teksten, verbetering van de toegankelijkheid ervan, vermindering van de administratieve lasten en kosten van de met visserij belaste overheidsdiensten en verlichting van de lasten en verplichtingen voor de vissers; 3. uit zijn voldoening over de door de Commissie voorgestelde methode, met name de opstelling van een driejarenactieplan voor de periode 2006-2008; 4. onderschrijft het standpunt van de Commissie dat de inspanningen inzake vereenvoudiging moeten worden geconcentreerd op het instandhoudingsbeleid en het toezicht op de visserijactiviteit; 5. acht het van essentieel belang dat de prelegislatieve raadpleging van alle bij de voorgestelde maatregelen betrokken partijen daadwerkelijk wordt versterkt en zo vroeg mogelijk geschiedt, teneinde de betrokkenen in staat te stellen een effectieve bijdrage te leveren aan de werkzaamheden met het oog op de opstelling van een wetgevingsvoorstel; 6. is van oordeel dat alle wetgevingsvoorstellen moeten worden voorafgegaan door effectenbeoordelingen, en dat deze analyses moeten steunen op precieze, objectieve en volledige informatie, en tijdig openbaar moeten worden gemaakt; 7. acht het van fundamenteel belang dat ervoor wordt gezorgd dat de periode tussen de datum van aanneming en de datum van toepassing van elke nieuwe regelgeving lang genoeg is, teneinde de betrokken partijen in staat te stellen zich aan te passen; 8. is van oordeel dat de reglementaire teksten preciezer en beter begrijpelijk moeten zijn voor de betrokken partijen; 9. is van oordeel dat de doeltreffendheid en de tenuitvoerlegging van de vastgestelde maatregelen systematisch dienen te worden geëvalueerd, op basis van objectieve en duidelijk omschreven indicatoren; 10. beklemtoont dat de adviesorganen (met name de regionale adviesraden en het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur) een wezenlijke rol moeten spelen in het proces van vereenvoudiging en evaluatie van de doeltreffendheid en de tenuitvoerlegging van bestaande en nieuwe maatregelen; is ervan overtuigd dat nauwer overleg met deze organen ertoe zal leiden dat degenen die bij de visserijsector betrokken zijn zich sterker zullen identificeren met de regelgeving op visserijgebied; 11. is van oordeel dat de juridische structuur van de voorschriften met betrekking tot technische maatregelen, maatregelen voor het beheer van de visserij-inspanningen, toezichtsmaatregelen en vangstbeperkingsmaatregelen dient te worden herzien, met name om de teksten duidelijker te maken, hun leesbaarheid en hun onderlinge samenhang te verbeteren, verouderde bepalingen te schrappen, en de bepalingen met betrekking tot elk hoofdstuk van het GVB te condenseren en te consolideren; 12. onderschrijft de in het actieplan opgesomde krachtlijnen van de actie voor de vereenvoudiging van de regelgeving met betrekking tot de totale toegestane vangsten (TAC's)/quota en de visserij-inspanning, met name afzonderlijke behandeling van de huidige componenten, afstemming van de besluiten op homogene groepen en ontwikkeling van een meerjarenaanpak; 13. juicht het voornemen van de Commissie toe om de bestaande wetgeving te hervormen door een geleidelijke hergroepering van de technische maatregelen per visserijtak, waarbij bestaande bepalingen zullen worden verduidelijkt en zal worden gestreefd naar grotere samenhang en harmonisering van de hele regelgeving; 14. verwerpt de door de Commissie voorgestelde mogelijkheid om aan de Raad een "beknopte" verordening met maatregelen van technische aard voor te leggen, die gevolgd zou worden door gedetailleerde verordeningen van de Commissie, aangezien een zo belangrijk aspect als het geheel van technische maatregelen die van toepassing zijn op de communautaire vloot niet mag worden onttrokken aan de behandeling en goedkeuring ervan door het Europees Parlement en de Raad; 15. is van oordeel dat de mogelijkheid om de lidstaten toe te staan bepaalde technische maatregelen met lokale toepassing vast te stellen zeer aandachtig dient te worden onderzocht, en dat om negatieve gevolgen voor het milieu te voorkomen de toepassing van dergelijke maatregelen regelmatig dient te worden geëvalueerd; 16. merkt op dat artikel 9 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid (2) de lidstaten reeds toestaat niet-discriminerende maatregelen te treffen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden, en om het effect van visserij op de instandhouding van mariene ecosystemen binnen de zone van 12 zeemijl gerekend vanaf hun basislijnen tot een minimum te beperken; dringt er bij de Commissie op aan voorzichtigheid te betrachten bij elke uitbreiding van dit beginsel, omdat indien wordt toegestaan bepaalde technische maatregelen met lokale toepassing vast te stellen situaties kunnen ontstaan waarbij lidstaten worden gediscrimineerd; 17. is het eens met de uitwerking van een gerichte aanpak per regio of per visserijgebied, geval per geval, op basis van verantwoorde wetenschappelijke criteria voor de instandhouding van de voorraden en grondige analyses van de sociaal-economische impact, en is van oordeel dat alle betrokken partijen nauw dienen te worden betrokken bij de uitwerking van deze aanpak; 18. acht het noodzakelijk dat de door de Commissie in het kader van het GVB voorgestelde plannen voor het herstel van de visbestanden en het visserijbeheer worden versoepeld, afhankelijk van de situatie van de visserijsector in de diverse lidstaten; 19. is het eens met een intensiever gebruik van informatica, informatietechnologieën en automatisering, teneinde de toegang tot de communautaire wetgeving te vergemakkelijken en het verzamelen en overbrengen van gegevens voor de nationale overheidsdiensten en de betrokken beroepssector te vergemakkelijken en rationeler te maken; 20. is van oordeel dat de informatie over de wetgeving niet alleen via de institutionele kanalen moet worden verschaft, maar ook rechtstreeks de betrokken partijen moet bereiken, met name via verenigingen, regionale adviesraden, het internet en de opstelling van gedragscodes; 21. is van oordeel dat het intensiever gebruik van nieuwe technologieën aan boord van vissersvaartuigen geleidelijk aan moet geschieden, en dat daarbij moet worden voorzien in vrijstellingen voor de kleinste vaartuigen en in overgangsperioden die lang genoeg zijn, zodat de sector zich kan aanpassen; 22. acht het noodzakelijk dat wordt voorzien in communautaire steun voor de ontwikkeling van deze nieuwe technologieën en de nodige specifieke opleiding; 23. acht het van essentieel belang dat de voorschriften betreffende alle aspecten van het toezicht op en de bewaking van de visserijactiviteiten worden geconsolideerd en herzien; 24. verzoekt de Commissie de communautaire voorschriften inzake minimummaten te herzien, teneinde ze te harmoniseren; 25. wijst opnieuw op de dringende noodzaak een geharmoniseerd inspectie- en toezichtssysteem in te voeren dat op alle betrokkenen wordt toegepast, waarbij moet worden voorzien in een eenvormig stelsel van interpretatiebepalingen en sanctieprocedures, teneinde het vertrouwen van de vissers in het fundamentele beginsel van gelijke behandeling te versterken; is van oordeel dat het Communautair Bureau voor visserijcontrole dient bij te dragen aan de verwezenlijking van deze doelstelling; 26. onderschrijft het algemene beginsel de rapporteringsverplichtingen van de lidstaten en de sector te rationaliseren, maar wijst op het cruciale belang van sommige verslagen van de Commissie, met name betreffende het toezicht op de uitvoering van het GVB; 27. is van oordeel dat het beheer van de vergunningen voor de visserij buiten de communautaire wateren en van de gegevens betreffende vangsten en visserij-inspanningen met betrekking tot deze activiteiten moet worden verduidelijkt, verbeterd en geïnformatiseerd, en verwelkomt de initiatieven die de Commissie in die zin reeds heeft genomen; 28. is het er met de Commissie over eens dat de gecompliceerde en langdurige procedures die de Europese Unie toepast voor de omzetting van de bepalingen van de regionale visserijorganisaties in de communautaire wetgeving totaal ongewenst zijn, maar is van oordeel dat deze complexiteit van de omzetting voor een groot deel te wijten is aan de ingewikkeldheid van de administratieve procedures bij de Commissie zelf, en verwerpt dan ook categorisch alle mogelijke vereenvoudigingsprocedures die ten koste gaan van de bevoegdheden van het Europees Parlement ten aanzien van de wetgevingsprocedures; 29. verzoekt de Commissie bovendien een "modelovereenkomst" uit te werken voor de twee grote categorieën van partnerschapsovereenkomsten op visserijgebied (gemengd en tonijnvisserij), op grond waarvan de rechten en verplichtingen van beide partijen (de Gemeenschap en derde landen) zullen worden bepaald; 30. beschouwt de herformulering en vereenvoudiging van de procedures voor de onderhandelingen over en de follow-up van partnerschapsovereenkomsten op visserijgebied als een prioriteit, en juicht de recente inspanningen van de Commissie in die zin toe; 31. verklaart zich bereid actief bij te dragen aan de tenuitvoerlegging van het proces van vereenvoudiging en roept op tot een permanente interinstitutionele dialoog, teneinde de wetgeving in het kader van het GVB te verbeteren; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0181 ) (1) en het gewijzigde voorstel ( COM(2006)0213 ) (2) , – gelet op artikel 279 van het EG-Verdrag en artikel 183 van het Euratom-Verdrag, op grond waarvan de Raad het Parlement heeft geraadpleegd (C6-0234/2005), – gelet op het Interinstitutioneel akkoord van 17 mei 2006 betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – gezien zijn hernieuwde raadpleging door de Raad op 28 juni 2006 (C6-0207/2006), – gezien zijn stemming van 15 maart 2006 (4) en zijn standpunt van 6 juli 2006 (5) , – gelet op de artikelen 54, lid 3 en 56 van zijn Reglement, 1. neemt er kennis van dat de Commissie haar voorstel overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het Verdrag heeft gewijzigd en dat daarin met name het evenredigheidsbeginsel, het verzoek om meer transparantie, de gegevensbank inzake uitsluitingsgevallen en de jaarverslagen van de lidstaten zijn opgenomen, zoals het Parlement tijdens zijn stemming op 15 maart 2006 had gevraagd; 2. is verheugd over de opneming van het beginsel van effectieve en efficiënte interne controle, met inbegrip van een aanvaardbaar risiconiveau; 3. hecht zijn goedkeuring aan het gewijzigde voorstel van de Commissie van 18 mei 2006 voorzover daarin rekening is gehouden met de amendementen van het Parlement, onverminderd evenwel zijn stemming van 15 maart 2006 en zijn standpunt van 6 juli 2006, die nog steeds onverkort gelden; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. vestigt de aandacht op artikel 45 van het Interinstitutioneel akkoord van 17 mei 2006 betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer alsmede op de daaraan gehechte verklaring nr. 6; verzoekt de Raad zijn gemeenschappelijke richtsnoer vast te stellen en de overlegprocedure, als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 (6) , in te leiden; 6. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 7. verzoekt zijn Voorzitter dit standpunt te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de stabilisatie- en associatieovereenkomst (SAO) tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Albanië, anderzijds ( COM(2006)0138 ), – gezien het voortgangsverslag van de Commissie over Albanië in de context van het stabilisatie- en associatieproces van 9 november 2005 (SEC(2005)1421), – gezien het strategiedocument over de uitbreiding van de Commissie van 9 november 2005 ( COM(2005)0561 ) en onder verwijzing naar de resolutie van het Europees Parlement van 16 maart 2006 over het strategiedocument 2005 over de uitbreiding van de Commissie (1) , – gezien zijn desbetreffende standpunt van 6 september 2006 (2) , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat Albanië voldoet aan de voorwaarden voor toetreding tot de SAO met de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, B. overwegende dat de SAO de overeenkomst inzake handel en commerciële en economische samenwerking van 1992 zal vervangen, C. overwegende dat de sluiting van de SAO met Albanië de betrekkingen tussen de Europese Unie en Albanië op een nieuwe contractuele leest schoeit, die Albanië nieuwe kansen biedt om de rechtsstaat te bevorderen, zijn democratische instellingen te versterken, bij te dragen tot de stabiliteit van het land, hetgeen van het allergrootste belang is voor de gehele regio, en de samenwerking met de Europese Unie te verdiepen, D. overwegende dat de Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003 bevestigde vastbesloten te zijn volledige en doelgerichte steun te zullen verlenen aan het Europees perspectief van de westelijke Balkanlanden, die een integrerend bestanddeel van de EU zullen worden zodra zij aan de vastgestelde criteria voldoen, E. overwegende dat Albanië nog steeds te kampen heeft met grote uitdagingen bij de bestrijding van corruptie en georganiseerde misdaad, het bereiken van volledige tenuitvoerlegging van aangenomen wetgeving, de verbetering van het openbaar bestuur en de strijd tegen mensenhandel en drugshandel, F. overwegende dat de laatste parlementsverkiezingen in Albanië werden bekritiseerd omdat zij niet volledig in overeenstemming zouden zijn geweest met de OSCE/ODIHR-verplichtingen en andere internationale normen voor democratische verkiezingen, 1. verwelkomt de SAO, die het vooruitzicht biedt op nauwe en verreikende contractuele betrekkingen tussen de EU en Albanië, welke essentieel zijn voor het bereiken van politieke, economische en institutionele stabiliteit in het land alsmede in de gehele regio en voor het bevorderen van de overgang van Albanië naar een pluralistische democratie die de rechtsstaat eerbiedigt, met een functionerende markteconomie; 2. is van mening dat de vooruitgang bij het streven naar de normen die in de SAO zijn neergelegd, moet worden gevolgd met behulp van concreet meetbare benchmarks van de stabilisatie- en associatieraad en de desbetreffende gezamenlijke parlementaire commissie; 3. wijst op de lange-termijnvoordelen van de SAO voor zowel de Albanese bevolking als de EU; stelt vast dat de grootste voordelen van de SAO gelegen zijn in het bereiken van de als doel gestelde volledige vrijhandelszone, de totstandbrenging van een duidelijke wettelijke verbintenis tot samenwerking op gebieden van gemeenschappelijk belang en de bevordering van een stabieler wettelijk kader voor de investeerders; 4. dringt er bij de EU en Albanië op aan de SAO te zien als een kans die voor beide partijen voordelen oplevert; beveelt Albanië verder aan van deze gelegenheid gebruik te maken om een eigen niche op de Europese markt te vinden en in specifieke sectoren een concurrentiepositie te verwerven; 5. beveelt aan dat Albanië zich sterker concentreert op de ontwikkeling van zijn economisch potentieel, niet in de laatste plaats door de verbetering en mogelijks de uitbreiding van de bestaande infrastructuur op het gebied van transport en de ontwikkeling van in ecologisch en sociaal opzicht duurzaam toerisme; betreurt de recente besnoeiingen in steun voor externe acties zoals voorzien in het financiële kader; dringt er bij de Commissie op aan voldoende middelen uit te trekken voor de verbetering van de infrastructuur van het land, met name voor de ontwikkeling van het openbaar vervoer; 6. bekrachtigt, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003, zijn volledige steun aan het Europees perspectief voor Albanië en de toekomstige opneming van het land in de Europese familie; is evenwel van oordeel dat de verbintenis van Albanië tot naleving van de Europese normen en waarden in de allereerste plaats in het belang van dit land zelf is, en ook als doel op zich dient te worden nagestreefd; 7. wijst op de hervormingen die Albanië heeft doorgevoerd om een staat te creëren die is gebaseerd op beginselen van democratie, de rechtsstaat, de vrijemarkteconomie, de bescherming van de mensenrechten en verantwoord overheidsbestuur; onderstreept echter dat Albanië deze hervormingen moet uitbreiden, tastbaardere resultaten moet laten zien overeenkomstig de in het Europees Partnerschap vastgelegde bepalingen en duurzame resultaten moet bereiken bij de succesvolle tenuitvoerlegging van de SAO teneinde over te kunnen gaan naar een volgende fase van de Europese integratie; is met name verontrust over het gebrek aan substantiële vooruitgang wat betreft de volledige tenuitvoerlegging van aangenomen wetgeving; acht het van fundamenteel belang de administratieve capaciteit aanzienlijk te versterken, de rechterlijke macht te hervormen en diens onafhankelijkheid te versterken, de rechten van vrouwen te beschermen, de georganiseerde misdaad te bestrijden en de vrijheid van de media te bevorderen, terwijl de media zelf naar transparantie dienen te streven; 8. merkt op dat de regering heeft toegezegd met harde hand tegen de georganiseerde misdaad te zullen optreden en heeft besloten tot een verbod op het gebruik van speedboten om mensenhandel en drugssmokkel tegen te gaan; onderstreept echter dat Albanië nog meer substantiële vooruitgang moet laten zien bij de bestrijding van alle vormen van georganiseerde misdaad, met name voor wat betreft de handel in vrouwen en kinderen met het oog op seksuele exploitatie, uitbuiting op het werk of gedwongen bedelarij, als voorwaarde voor intensievere samenwerking met de EU; verzoekt de Commissie haar steun aan de Albanese autoriteiten in deze voort te zetten en op te voeren; 9. neemt kennis van de inspanningen van de regering in de strijd tegen corruptie en georganiseerde misdaad; stelt vast dat corruptie een van de grootste belemmeringen voor de economische en sociale ontwikkeling in Albanië vormt en verwacht dan ook dat de overheidscampagne tastbaar resultaat blijft opleveren; is van mening dat corruptie niet politiek gekleurd is en ongeacht de politieke kleur moet worden bestreden; 10. moedigt de Albanese overheidsorganen aan het maatschappelijk middenveld te versterken door het ruimere mogelijkheden te bieden om deel te nemen aan het uitstippelen van beleid en het toezicht op de tenuitvoerlegging en doeltreffendheid hiervan op alle overheidsniveaus teneinde de kwaliteit en geloofwaardigheid van de hervormingen te verbeteren alsook de transparantie en verantwoordelijkheid te verhogen; 11. wijst met waardering op de inspanningen van de minister van Onderwijs om de onderwijssector te hervormen, maar dringt er bij de regering op aan kinderen in het gehele land gelijke onderwijsmogelijkheden te bieden; 12. benadrukt dat nog steeds sprake is van aanzienlijke schendingen van de mensenrechten in Albanië die moeten worden aangepakt; dringt er bij de Albanese regering op aan de noodzakelijke hervormingen door te voeren om ervoor te zorgen dat gevangenen toegang krijgen tot rechtsbijstand en dat foltering, gewelddadigheid en onmenselijke of onterende behandeling worden bestreden; verzoekt de regering de betreffende wetgevingshervormingen door te voeren die nodig zijn voor de volledige tenuitvoerlegging van het Wetboek inzake het familierecht van 2003, met name om huiselijk geweld als strafbaar feit aan te merken; 13. herhaalt zijn oproep aan de Commissie om Albanië te helpen een einde te maken aan de traditie van de "bloedvete", die een tekortkoming van de rechtsstaat is en die volkomen haaks staat op de Europese waarden; 14. stelt vast de het huidige kiesstelsel tijdens de laatste parlementsverkiezingen in 2005 gebruikt werd om het evenredigheidsbeginsel, ook bekend als het Dushk-fenomeen, te ondergraven en dringt er bij regering en parlement van Albanië op aan het stelsel nog vóór de komende plaatselijke verkiezingen verder te hervormen overeenkomstig de aanbevelingen van de OSCE/ODIHR, met name wat betreft de juistheid van de kiezerslijsten en de nauwgezetheid van de burgerlijke stand; 15. verzoekt Albanië zich verder in te zetten voor de bescherming van de rechten van minderheden, met inbegrip van de rechten van de Griekse minderheid in Albanië, en voor een zodanige voltooiing en tenuitvoerlegging van de wetgeving met betrekking tot de minderheden dat de tenuitvoerlegging van de desbetreffende, door Albanië geratificeerde internationale overeenkomsten wordt bekrachtigd; merkt op dat verdere inspanningen nodig zijn, met name wat betreft het frequenter gebruik van minderheidstalen bij contacten van de burger met de autoriteiten en de weergave van traditionele lokale namen, verbeterde toegang tot de media voor leden van minderheidsgroepen en uitbreiding van het onderwijs in minderheidstalen; stelt vast dat het ontbreekt aan nauwkeurige statistische gegevens over nationale minderheden; 16. spreekt zijn bezorgdheid uit over de recente dreigementen van de oppositie de komende plaatselijke verkiezingen te zullen boycotten; roept in dit verband alle partijen op zich op verantwoordelijke wijze te gedragen en alles in het werk te stellen om overeenstemming te bereiken over heikele kwesties zoals de mediawetgeving en de kiezerslijsten; 17. is verheugd over de positieve en constructieve rol die Albanië in multilaterale regionale initiatieven heeft gespeeld; onderstreept evenwel dat moet worden voortgegaan met het bevorderen van regionale samenwerking en goede nabuurschapsbetrekkingen bij kwesties die van fundamenteel belang zijn voor Zuidoost-Europa, zoals grensoverschrijdende samenwerking, vrij verkeer van personen, bestrijding van georganiseerde misdaad en smokkel, totstandbrenging van een vrijhandelszone die in staat is buitenlandse investeringen aan te trekken, het delen van ecologische hulpbronnen en de ontwikkeling van geïntegreerde grensoverschrijdende netwerken; 18. is van oordeel dat Albanië gezien zijn economische onderontwikkeling bijzondere aandacht dient te schenken aan de ontwikkeling van economische samenwerking in de regio, met name met zijn directe buren; wijst erop dat de onafhankelijkheid van Montenegro, de onderhandelingen over de toekomstige status van Kosovo en de opening van de onderhandelingen over het EU-lidmaatschap met de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië in de nabije toekomst als extra mogelijkheden voor economische samenwerking en ontwikkeling in Albanië en de gehele regio moeten worden gezien; 19. is van oordeel dat Albanië een bijzonder belangrijke rol dient te spelen bij de stabilisatie van Zuidoost-Europa, met name voor wat betreft de definitieve status van Kosovo; dringt er bij de Albanese regering en leiders op aan voort te gaan met een constructieve aanpak in deze; 20. onderstreept het belang van de bijstandsmissies van de Unie ten behoeve van capaciteitsopbouw en verwelkomt de resultaten die zijn bereikt door de politiebijstandmissie (PAMECA), de douanebijstandsmissie (EU-CAFAO Albanië) en de bijstandsmissie voor de rechterlijke macht (EURALIUS); verzoekt de Commissie, gezien de omvang en complexiteit van de bestrijding van de georganiseerde misdaad in de Westelijke Balkan, de EU-steun op gebied van de politie (PAMECA) en de rechtsstaat (EURALIUS) aanzienlijk te verhogen en uit te breiden; roept de EU en Albanië in dit verband op door middel van jumelage- en detacheringsprogramma's profijt te trekken van de uitgebreide kennis en ervaring die de nieuwe lidstaten hebben opgedaan bij de hervorming van hun maatschappij en economie in het EU-integratieproces, met name wat betreft de goedkeuring en tenuitvoerlegging van de wetgeving inzake de restitutie van grond en eigendom, ook voor religieuze gemeenschappen, en de versterking van de grensbewakings- en douaneautoriteiten; 21. verwelkomt de sluiting van de overnameovereenkomst met Albanië in november 2005 en dringt aan op een overeenkomst over vergemakkelijking van de verlening van visa tussen de EU en Albanië in het kader van vergemakkelijking van visaverlening voor alle landen van de Westelijke Balkan teneinde als eerste stap de belemmeringen voor grensoverschrijdende uitwisseling in de handelssector, tussen sociale partners, in de academische wereld en tussen studenten uit de weg te ruimen; onderstreept dat vergemakkelijking van het reizen voor álle burgers evenwel het einddoel moet zijn; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het parlement van de Republiek Albanië.