Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 30 mei 2002 over Agenda 2000: hervorming van de GMO's en plattelandsontwikkeling (1) , van 7 november 2002 over de tussenbalans van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (2) en van 5 juni 2003 over de multifunctionaliteit van de landbouw en de hervorming van het GLB (3) , – onder verwijzing naar zijn standpunten van 5 juni 2003 over de gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van steunregelingen voor producenten van bepaalde gewassen (4) , over de steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (5) , over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen (6) , over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector gedroogde voedergewassen voor de verkoopseizoenen 2004/05 tot en met 2007/08 (7) , over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de rijstmarkt (8) , over het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (9) en over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1255/1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten (10) , – onder verwijzing naar de verordeningen over de hervorming van het GLB die in oktober 2003 door de Raad werden goedgekeurd (11) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0022/2004 ), A. overwegende dat in de door de Raad in juni 2003 goedgekeurde hervorming meer belang wordt gehecht aan de markt bij de totstandkoming van het inkomen van landbouwers en wordt voorzien in aanvullende overheidssteun ter vergoeding van de niet-commerciële diensten die de landbouwers aan de gehele Europese samenleving leveren, B. overwegende dat in de verklaringen van de Europese Raad van Luxemburg (december 1997) en van Berlijn (juni 1999) wordt gepleit voor een multifunctionele Europese landbouw op het gehele grondgebied van de Unie, C. overwegende dat moet worden gestreefd naar een sterkere territoriale landbouw in de Unie waarmee overal een zo groot mogelijk aantal bedrijven en arbeidsplaatsen kan worden behouden, D. overwegende dat de ordening der markten en de stabilisering van de prijzen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid de laatste jaren duidelijk aan belang hebben ingeboet en dat de invloed van de wereldmarkt op de landbouwmarkten van de EU juist sterk is toegenomen, E. overwegende dat er in andere delen van de wereld naast marktregulering en prijsstabilisatie ook nog andere crisisbeheersingssystemen voor het waarborgen van de inkomensstabiliteit ter beschikking staan, Over de inkomenssituatie in de EU en de beloften van het GLB 1. wijst erop dat een van de hoofddoelstellingen van het GLB nog altijd bestaat uit het garanderen van een redelijke levensstandaard voor de landbouwbevolking en het stabiliseren van de inkomens met het oog op de handhaving van de landbouwbedrijvigheid op heel het grondgebied van de Europese Unie; 2. stelt vast dat de landbouwinkomens voor de gehele Europese Unie van 1995 tot 2002 zijn gestegen met 7%, maar dat deze stijging slechts mogelijk is geweest door de vermindering van het aantal bedrijven met 15,7%, een vergroting van de bedrijfsomvang, een intensivering van de productie en de toename van pluriactiviteit en diversificatie; 3. wijst er evenwel op dat de kloof met de andere beroepscategorieën niet in alle landen, regio's en sectoren is gedicht en dat er nog altijd een groot verschil in landbouwinkomen bestaat per voltijds landbouwer, hetgeen ten dele wordt verklaard door het verschil in arbeidsproductiviteit maar ook door de ongelijke verdeling van de steun naar gelang de omvang en de productierichting van de bedrijven: 20% van de bedrijven ontvangt 73% van de rechtstreekse steun voor 59% van het areaal en slechts 25% van de arbeidsplaatsen; 4. merkt op dat er daarnaast grote verschillen bestaan tussen het aandeel aan ontvangen steun en het aandeel van landen en sectoren in de totale productiewaarde van de Europese landbouw; 5. stelt eveneens vast dat de uitbreiding van de nieuwe regeling voor rechtstreekse steun veel productiesectoren voor hun inkomen steeds afhankelijker maakt van deze rechtstreekse steun; 6. verlangt dat de bestaande statistische instrumenten toegankelijker worden gemaakt, worden verfijnd en meer worden benut om een beter inzicht te verkrijgen in de inkomens en in de Europese landbouw in het algemeen; Over de rol van de prijzen bij de totstandkoming van het landbouwinkomen 7. wijst erop dat de productiekosten zullen stijgen als gevolg van de striktere toepassing van de normen inzake multifunctionaliteit, terwijl de aan de landbouwers toegekende overheidssteun van nu tot 2013 zal dalen; benadrukt het belang van het prijs- en marktbeleid voor de totstandkoming van het landbouwinkomen; 8. is van oordeel dat de ordening der markten en de stabilisering van de prijzen coherentieinstrumenten zijn van het nieuwe GLB dat is gebaseerd op vaste en van de productie losgekoppelde rechtstreekse steun; is tevens van oordeel dat deze instrumenten onmisbaar zijn voor de stabiliteit van de inkomens aangezien hiermee het hoofd kan worden geboden aan schommelingen van de landbouwprijzen als gevolg van klimaatveranderingen, de ontwikkeling van de wereldprijzen of aanbodcrises; 9. acht het in dit verband absoluut noodzakelijk dat enerzijds gegarandeerde en binnen bepaalde productievolumes geplafonneerde en op de behoefte van de interne markt gebaseerde institutionele prijzen in de toekomst als algemeen vangnet gaan dienen binnen het GLB en dat anderzijds instrumenten voor de regulering van het aanbod in stand worden gehouden of zelfs flexibel worden uitgebreid; is van oordeel dat daarnaast ook andere instrumenten moeten worden ingezet bij schommelingen van de landbouwprijzen die bijvoorbeeld het gevolg zijn van klimaatveranderingen of natuurrampen, zoals het geval is in onder andere Australië, de VS en Canada; 10. is van oordeel dat deze gegarandeerde institutionele prijzen alleen maar als vangnet kunnen dienen als zij worden vastgesteld aan de hand van de productiekosten; wijst erop dat het niveau van deze prijzen dusdanig moet zijn dat enerzijds wordt vermeden dat zij zo aantrekkelijk worden dat de producenten zich van de markt afwenden en dat anderzijds wordt voorkomen dat zij kunnen dienen als argument om de marktprijzen binnen de sectoren naar beneden bij te stellen; 11. is overigens van mening dat het sluiten van distributiecontracten moet worden aangemoedigd om de productkwaliteit beter te laten renderen en de toegevoegde waarde eerlijker tussen de partners te verdelen; 12. onderstreept dat de omvorming van de interventieregelingen tot louter vangnetten slechts te realiseren en te handhaven is als er sprake is van voldoende externe protectie om de drie componenten van het Europees landbouwmodel (de economische, de sociale en de ecologische component) te beschermen; 13. is eveneens van mening dat voor de toegang tot de Europese markten dezelfde normen moeten gelden als die welke binnen de Unie gelden om oneerlijke concurrentie te voorkomen; 14. zou graag zien dat er crisisbeheersingssystemen worden opgezet die als laatste redmiddel kunnen worden ingezet als de marktprijzen langdurig onder het niveau van de vangnetten blijven; 15. onderstreept dat enerzijds de prijsdaling voor landbouwproducten geen invloed heeft op de ontwikkeling van de voedingsmiddelenprijzen voor de consument en dat anderzijds de ontwikkeling van de consumptieprijzen geen gelijke tred houdt met de ontwikkeling van de landbouwinkomens; is van mening dat deze constatering voor de Commissie aanleiding moet zijn om nader onderzoek te doen naar de bedrijfsstructuur van landbouwproducenten en naar de regelgeving voor het in de handel brengen van landbouwproducten; Over de rol van communautaire steun bij de totstandkoming van het landbouwinkomen 16. acht het gerechtvaardigd om het niveau van de overheidssteun aan de landbouw te handhaven, met name om de multifunctionele dienstverlening aan de samenleving te belonen en de aanwezigheid van landbouwers op heel het grondgebied te handhaven; 17. acht het absoluut noodzakelijk dat de communautaire begroting bijdraagt aan het creëren van voorwaarden waarmee de werkgelegenheid kan worden gegarandeerd, met name in achtergebleven plattelandsgebieden, en dat ook de aanpassing van de bedrijven aan de nieuwe vraag uit de samenleving wordt beloond; 18. acht het noodzakelijk dat de Commissie bij de indiening van voorstellen tot regelgeving die de landbouwsector direct raken (zoals milieuwetgeving) tevens de economische consequenties van deze wetgeving voor de landbouw aangeeft; Over de gevolgen van de ontkoppeling en de randvoorwaarden voor inkomenssteun 19. is eveneens van mening dat de afwezigheid van een koppeling tussen het verlenen van steun en het landbouwproductieniveau de territoriale problemen dreigt te vergroten en de sectoren dreigt te ontwrichten als een groot aantal landbouwers besluit om niets meer te produceren maar wel steun blijft krijgen; 20. verzoekt de lidstaten de gedeeltelijke ontkoppeling daadwerkelijk toe te passen en de regeling voor de overdracht van premierechten zodanig uit te voeren dat er een maximale herverdeling ontstaat binnen de nationale reserves, in de eerste plaats ter ondersteuning van de vestiging van landbouwers en van de bedrijven die het meest behoefte hebben aan versterking; is van oordeel dat daarnaast ook de mogelijkheid moet blijven bestaan om directe steun te verlenen aan bedrijven die uit een oogpunt van investeringen en bedrijfsgroei het meest behoefte hebben aan consolidatie; 21. onderstreept dat de oneerlijke en naar lidstaat gedifferentieerd toegepaste regeling van ontkoppelde steun haar legitimiteit in de ogen van de burgers en het WTO dreigt te verliezen als zij blijft gebaseerd op de in het verleden door de producenten verworven rechten en niet leidt tot een rechtvaardiger beloning voor alle landbouwers en alle producten op grond van multifunctionaliteit; 22. verzoekt bijgevolg de Commissie ervoor te waken dat de nationaal gedifferentieerde toepassing van de nieuwe steunregeling in de lidstaten van de EU de interne samenhang en het niet-concurrentievervalsende karakter van het gemeenschappelijk landbouwbeleid niet in gevaar brengt; is van mening dat toekomstige voorstellen om ontkoppelde steun om te buigen tot een steunregeling ook garanties moeten bieden voor een duurzame territorialisering van de landbouw en voor de veeteelt en dat een en ander moet aansluiten bij het openbare nutskarakter van een op multifunctionele leest geschoeide landbouw en bij het bestaande internationale handelssysteem; 23. verlangt dat er maatregelen worden getroffen om ervoor te zorgen dat het stellen van randvoorwaarden voor steun niet ten koste gaat van de diversiteit van de productiesystemen en van de kleinste bedrijven; Over de rol van modulatie met het oog op de herverdeling van de overheidssteun en de versterking van de plattelandsontwikkeling 24. betreurt dat de door de Raad goedgekeurde verplichte modulatie ontoereikend is voor een herstel van het evenwicht ten gunste van de tweede pijler; 25. onderstreept dat de verplichte cofinanciering de opname van de beschikbare kredieten beperkt en daardoor een grote rem vormt op de evolutie van het plattelandsontwikkelingsbeleid; is van mening dat deze situatie dreigt te verslechteren na de uitbreiding met minder welvarende landen; meent verder dat in dat geval het aandeel van de nationale bijdragen in het medefinancieringsstelsel moet worden verlaagd; 26. vraagt om meer samenhang tussen de eerste en tweede pijler om de multifunctionaliteit van een geterritorialiseerde landbouw optimaal te benutten zodat tegelijkertijd de inkomensverschillen tussen de regio's en de bedrijven kunnen worden verkleind en de nieuwe generaties landbouwers en plattelandsbewoners een toekomst kan worden geboden; 27. vraagt om een verhoging van de middelen van de tweede pijler die meer bedraagt dan het bedrag dat vrijkomt uit modulatie, om een betere integratie van plattelandsontwikkeling binnen de dynamiek van territoriale samenhang en om vereenvoudiging van de tenuitvoerlegging (procedures, zonering, ...); o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Het Europees Parlement , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0018/2004 ), A. onder verwijzing naar de betekenis van het Europees agrarisch model van een multifunctionele en duurzame landbouw voor een vitale ontwikkeling van het platteland in de Europese Unie, B. overwegende dat landbouw een overheersende factor is in de totale ecologische en sociale huishouding van agrarische landschappen (b.v. klimaat, vruchtbaarheid van de bodem, biologische verscheidenheid, abiotische hulpbronnen, landschapsinrichting), C. onder verwijzing naar de gevolgen van de besloten hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de daaruit voortvloeiende noodzakelijke heroriëntatie van de landbouw, D. overwegende dat tal van wezenlijke vragen omtrent de algehele duurzaamheid van het landgebruik tot dusver zijn verwaarloosd vanwege het opperste gebod van productievergroting en maximalisatie van de kortetermijnwinsten in de landbouw, en dat er aanzienlijke behoefte aan onderzoek naar deze kwesties bestaat, E. overwegende dat een inter- en trans-disciplinaire heroriëntatie van het landbouwonderzoek een belangrijke bijdrage kan leveren aan de integratie en de acceptatie van maatregelen ter ontwikkeling van het platteland, F. onder verwijzing naar de gevaren van een eenzijdig, op rationalisatie gerichte agrarische productie en gezien de maatschappelijke vragen om een multifunctionele landbouw in overeenstemming met de natuur, die is aangepast aan de regionale sociaal-economische en ecologische omstandigheden, 1. verzoekt de Commissie om bij de omzetting van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en bij de uitwerking van haar voorstel voor een zevende kaderprogramma voor onderzoek de duurzaamheid van de landbouw en de plattelandsontwikkeling bij de oriëntatie van het onderzoeksbeleid centraal te stellen; 2. verzoekt de Commissie om de toewijzing van middelen voor onderzoeksgebieden zodanig bij te stellen dat een behoorlijk deel van het onderzoeksbudget van de EU op het gebied van levensmiddelentechnologie en landbouwonderzoek wordt gebruikt voor praktijkgericht onderzoek naar duurzaamheid en voor vergelijkend onderzoek van de diverse "farming systems"; 3. verlangt van de Commissie dat zij onderzoek naar productie- en inkomensalternatieven op het platteland beschouwt als een zwaartepunt van het onderzoeksbeleid, dat zij voor dit onderzoek aanzienlijk meer middelen uittrekt en dat zij het beoordeelt vanuit het oogpunt van duurzaamheid; 4. is ervan overtuigd dat onderzoek ter verbetering van de kwaliteit en de veiligheid van levensmiddelen met versterking van de band tussen consumenten en producenten ("van-boer-tot-bord-benadering") een belangrijk element moet blijven dat echter aanvulling behoeft; 5. verwacht in het belang van de bescherming van de gezondheid en de consument dat de ingewikkelde samenhang tussen voeding, levensmiddelenkwaliteit, feitelijk voedingsgedrag en gezondheid een nog belangrijker zwaartepunt van het Europese onderzoek wordt, waarbij meer rekening moet worden gehouden met het feit dat grondstoffen voor levensmiddelen niet alleen uit de landbouw afkomstig zijn, maar al sinds jaren in steeds sterkere mate van de farmaceutische, synthetische en gentechnologische productie van additieven en vervangingsmiddelen; 6. is van mening dat bij het verstrekken van overheidsgelden ter subsidiëring van onderzoek ook een maatschappelijk debat moet plaatsvinden over de doelstelling van het onderzoek en over de evaluatie van de resultaten, en verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de maatschappij kan deelnemen aan deze discussie binnen de groepen van deskundigen; 7. wijst op de specifieke rol van vrouwen voor de plattelandsontwikkeling, vooral in de nieuwe lidstaten, waar vrouwen vaker in de bedrijfs- en regionale overlevingseconomie werkzaam zijn, veelal onder voorwaarde dat zij het bedrijf zelfstandig leiden, terwijl de man elders werkzaam is; verzoekt de Commissie om bij de onderzoeksactiviteiten van de Unie naar behoren met dit verband rekening te houden en om de subjecten van de plattelandsontwikkeling met de nodige kennis te ondersteunen; 8. is tevreden dat de Commissie het verzoek van het Parlement heeft opgevolgd om onderzoek te laten doen naar verbetering van markervaccins voor onder andere MKZ, maar benadrukt dat dergelijk onderzoek uitgebreid moet worden naar andere ziekten van lijst A, en dat, gezien de ontwikkeling van dergelijke ziekten, dit onderzoek continu van belang is; 9. merkt op dat de kosten van wetenschappelijk onderzoek voor de beoordeling van de toelating van diergeneesmiddelen voor diersoorten die minder vaak voorkomen en actieve stoffen en gewasbeschermingsmiddelen voor kleine teelten soms de financiële draagkracht van de betrokken ondernemingen te boven gaan; vraagt de Commissie dit probleem te bezien en een voorstel voor de oplossing ervan in te dienen; 10. verlangt in verband met het uitbreidingsproces een versterkte subsidiëring van gelijktijdig sociaal-ecologisch onderzoek naar de duurzame ontwikkeling van het platteland; meent voorts dat ook de kennis en ervaring van boeren met het beheer van agrarische en natuurgebieden wetenschappelijk moet worden onderzocht en bij het ontwikkelen van innovatieve toepassingen moet worden betrokken en dat rekening moet worden gehouden met de vereisten van plaatselijke verantwoordelijken als het gaat om impulsen d.m.v. praktijkgerichte wetenschappelijke inzichten; 11. verlangt in dit verband een versterkte subsidiëring van "on-farm-onderzoek", waarbij het zwaartepunt ligt op diversifiëren van de agrarische bedrijvigheid en op aangepaste bedrijfsvoering, met name bij de veefokkerij; 12. benadrukt daarbij de noodzaak van onderzoek naar non-food toepassingen voor agrarische grondstoffen, hetgeen niet alleen kan bijdragen aan duurzaamheid, maar ook aan nieuwe economische activiteit in plattelandsgebieden; 13. acht invoering van een specifiek onderzoekszwaartepunt op de biologische landbouw en andere "low-input" teeltmethoden nodig; meent dat binnen dit onderzoekszwaartepunt ook het onderzoek naar systemen voor een diervriendelijke veehouderij moet worden gesubsidieerd; 14. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat bij het met communautaire middelen gesteunde biologische landbouwonderzoek de coëxistentiemaatregelen wetenschappelijk worden begeleid; 15. is van mening dat in de Unie gunstige randvoorwaarden voor biotechnologisch onderzoek moeten bestaan, opdat dergelijk hoogwaardig onderzoek zich in de Unie succesvol kan ontwikkelen en naar de Unie kan terugkeren; benadrukt dat biotechnologisch onderzoek een essentieel onderdeel is van de Lissabon-strategie en kan bijdragen aan een hoogwaardige, duurzame landbouw; 16. verlangt meer transparantie van de communautaire subsidiëring van onderzoek en een betere doorgifte van onderzoeksresultaten, zowel binnen de wetenschappelijke gemeenschap alsook aan de agrarische praktijkmensen en de deelnemers aan de plattelandsontwikkeling, en acht een betere coördinatie van de onderzoeksactiviteiten van Gemeenschap, lidstaten en de regionale onderzoeksinstellingen noodzakelijk; 17. verzoekt de Commissie een mededeling in te dienen over de toekomstige oriëntatie, structuur en subsidiëring van het landbouwonderzoek in Europa, waarin ook rekening wordt gehouden met het belang van beleidsonderzoek in verband met de verdere ontwikkeling van het gemeenschappelijk landbouwbeleid; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 119 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 40 en 47 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0113/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en de adviezen van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie verzoekschriften en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0470/2003 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 11 februari 2004 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2004/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de erkenning van beroepskwalificaties HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 40, artikel 47, lid 1 en lid 2, eerste en derde zin, en artikel 55, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gelet op artikel 152 van het Verdrag waarin wordt bepaald dat "bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid wordt verzekerd", Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 3, lid 1, onder c), van het Verdrag wordt de afschaffing tussen de lidstaten van hinderpalen voor het vrije verkeer van personen en diensten als een van de doelstellingen van de Gemeenschap genoemd. Voor de onderdanen van de lidstaten houdt dat met name de mogelijkheid in om als zelfstandige of werknemer een beroep uit te oefenen in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificaties werden verworven. Daarnaast is in artikel 47, lid 1, van het Verdrag bepaald dat richtlijnen inzake de onderlinge erkenning van diploma's, certificaten en andere titels worden vastgesteld. (2) De artikelen 152 en 153 van het Verdrag stipuleren dat bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en een hoog niveau van consumentenbescherming moeten worden verzekerd. (3) Naar aanleiding van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 heeft de Commissie een mededeling over "Een internemarktstrategie voor de dienstensector" (5) aangenomen, die met name tot doel heeft het vrij verrichten van diensten binnen de Gemeenschap even gemakkelijk te maken als binnen een lidstaat. Naar aanleiding van de mededeling van de Commissie over "nieuwe Europese arbeidsmarkten, open voor allen, met toegang voor allen" (6) heeft de Europese Raad van Stockholm van 23 en 24 maart 2001 de Commissie opdracht gegeven "om de Europese Raad in diens voorjaarsbijeenkomst van 2002 [...] specifieke voorstellen voor een meer uniforme, transparante en flexibele regeling voor de erkenning van opleidingstitels en studietijdvakken [...]" voor te leggen. (4) De door deze richtlijn geboden garantie aan personen die hun beroepskwalificaties in een lidstaat hebben behaald dat zij toegang hebben tot hetzelfde beroep in een andere lidstaat en dit kunnen uitoefenen met dezelfde rechten als de onderdanen van dat land, doet geen afbreuk aan de plicht van de migrerende beroepsbeoefenaar om eventuele niet-discriminerende voorwaarden van die lidstaat betreffende de uitoefening van dat beroep in acht te nemen, voor zover deze vanuit objectief oogpunt gerechtvaardigd en evenredig zijn. (5) Teneinde het vrij verrichten van diensten te vergemakkelijken, zijn specifieke regels noodzakelijk om de uitoefening van beroepswerkzaamheden op grond van de oorspronkelijke beroepstitel op ruimere schaal mogelijk te maken. Wat op afstand verrichte diensten van de informatiemaatschappij betreft, zijn ook de bepalingen van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (7) van toepassing. (6) Aangezien voor het verrichten van diensten enerzijds en voor de vestiging anderzijds uiteenlopende regels zijn vastgesteld, moeten de criteria op basis waarvan bij een verplaatsing van de dienstverrichter naar het grondgebied van de ontvangende lidstaat tussen deze twee begrippen onderscheid wordt gemaakt, nader worden gepreciseerd . (7) Voor het vrij verrichten van diensten door verplaatsing van de dienstverrichter naar een andere lidstaat, is het wenselijk dat de lidstaten de mogelijkheid hebben een systeem in te voeren voor communicatie en pro forma aansluiting bij de territoriaal bevoegde beroepsorde of soortgelijke organisatie ingeval de dienstverrichter gebruikmaakt van zijn recht op vrijheid van vestiging, naast een verplichting zich tijdelijk in te schrijven bij de instelling voor sociale zekerheid van de ontvangende lidstaat, met het recht de gestorte premies over te dragen aan de instelling voor sociale zekerheid van de lidstaat van vestiging. (8) De nationale maatregelen die aan de dienstverrichters kunnen worden opgelegd, met name inzake beroepskwalificaties, moeten niet-discriminatoir worden toegepast, ingegeven zijn door dwingende redenen van algemeen belang, geëigend zijn om de verwezenlijking van het nagestreefde doel te verzekeren en mogen niet verder gaan dan wat nodig is om dat te bereiken. (9) Terwijl de beginselen en waarborgen die ten grondslag liggen aan de verschillende erkenningsregelingen die van toepassing zijn behouden moeten blijven, dienen de voorschriften ervan in het licht van de ervaring te worden aangepast. Bovendien zijn de desbetreffende richtlijnen verscheidene malen gewijzigd, wat een reorganisatie en stroomlijning van de bepalingen ervan samen met een gelijktrekking van de toepasselijke beginselen noodzakelijk maakt. De Richtlijnen 89/48/EEG (8) en 92/51/EEG van de Raad (9) , alsmede Richtlijn 1999/42/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties, en de Richtlijnen 77/452/EEG (11) , 77/453/EEG (12) , 78/686/EEG (13) , 78/687/EEG (14) , 78/1026/EEG (15) , 78/1027/EEG (16) , 80/154/EEG (17) , 80/155/EEG (18) , 85/384/EEG (19) , 85/432/EEG (20) , 85/433/EEG (21) et 93/16/EEG van de Raad (22) betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad (23) , moeten dus worden vervangen en tot één tekst worden samengevoegd. (10) Wat de beroepen betreft die onder het algemeen stelsel voor de erkenning van opleidingstitels, hierna "het algemeen stelsel" genoemd, vallen, behouden de lidstaten het recht om het vereiste minimumopleidingsniveau vast te stellen om de kwaliteit van de op hun grondgebied verrichte diensten te waarborgen. Op grond van de artikelen 10, 39 en 43 van het Verdrag mogen zij een onderdaan van een lidstaat evenwel niet verplichten bepaalde kwalificaties te verwerven die zij over het algemeen slechts vaststellen door verwijzing naar de kwalificaties die in het kader van hun eigen nationale opleidingsstelsel gelden, terwijl de betrokkene al deze kwalificaties reeds in een andere lidstaat heeft verworven. Er moet dan ook worden vastgelegd dat elke ontvangende lidstaat waar een beroep is gereglementeerd, rekening houdt met in een andere lidstaat verworven kwalificaties en nagaat of die met de door hem geëiste kwalificaties overeenstemmen. (11) Er dient rekening te worden gehouden met de evolutie van de onderwijsstelsels en de ontwikkeling van de studieprogramma's zoals die op dit moment in de meeste lidstaten plaatsvinden, alsook met de verantwoordelijkheid van de onderwijsinstellingen middels de methoden 'franchising', 'erkenning' of 'certificering'. (12) Het stelsel van erkenning van beroepskwalificaties is niet bedoeld om de deontologische en andere beroepsregels die gelden voor eenieder die een beroep in een lidstaat uitoefent te wijzigen en ook niet om het legitieme belang te doorkuisen van de lidstaten om te verhinderen dat bepaalde burgers zich ten onrechte onttrekken aan de toepassing van het nationale recht inzake beroepsuitoefening. (13) Ingeval een staatsburger in de staat waar hij woont niet aan de eisen om een beroep uit te oefenen voldoet, kan hij gebruik maken van de kwalificatie die is verkregen in de lidstaat van oorsprong, mits hij kan aantonen dat deze kwalificatie hem is verleend in de hoedanigheid van migrant of "staatsburger die permanent dan wel tijdelijk woonachtig is geweest in een andere lidstaat en daar ten minste een deel van zijn opleiding, vaardigheden of beroepservaring heeft opgedaan, welke het geheel van vereisten vormen die nodig zijn om in deze staat de beroepskwalificatie te verwerven". (14) Bij gebrek aan harmonisatie van de minimumopleidingseisen voor de toegang tot beroepen die onder het algemeen stelsel vallen, moeten de ontvangende lidstaten de mogelijkheid hebben een compenserende maatregel op te leggen. Deze maatregel dient evenredig te zijn en met name rekening te houden met de beroepservaring van de aanvrager. Uit de ervaring blijkt dat het eisen van een proeve van bekwaamheid of aanpassingsstage, naar keuze van de migrant, voldoende waarborgen ten aanzien van het kwalificatieniveau van laatstgenoemde biedt, zodat elke afwijking van deze keuzemogelijkheid in elk afzonderlijk geval door een dwingende reden van algemeen belang moet zijn gerechtvaardigd. (15) Teneinde het vrije verkeer van werknemers, de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten te bevorderen en tegelijk een toereikend kwalificatieniveau te waarborgen, zal de Europese organisatie die als vertegenwoordiger van een gemeenschappelijk platform erkend is, op Europees niveau de vertegenwoordiger zijn van beroepsordes (of soortgelijke organisaties) en/of van een als vertegenwoordiger van een beroepskorps op Europees niveau erkende vereniging zijn en tot taak hebben gemeenschappelijke platformen vast te stellen , op grond waarvan beroepsbeoefenaren die aan een reeks kwalificatiecriteria voldoen, gerechtigd zijn de door deze verenigingen of organisaties verleende beroepstitel te voeren. Onder bepaalde voorwaarden en steeds met inachtneming van het Gemeenschapsrecht, vooral dat op het gebied van de mededinging, dient met deze initiatieven rekening te worden gehouden door in deze context een grotere plaats in te ruimen voor automatische erkenning in het algemeen stelsel. (16) De beroepsorganisaties en -verenigingen die aan de platformen deelnemen moeten overeenkomstig de regelingen van de lidstaten waaruit zij afkomstig zijn democratisch gelegitimeerd zijn. Daarbij hebben de beroepsorganisaties en -verenigingen echter geen wetgevende bevoegdheid maar een zuiver adviserende taak. (17) Beroepsorganisaties die niet onder deze richtlijn vallen, bij voorbeeld die van ingenieurs, wordt aanbevolen gemeenschappelijke platformen in het leven te roepen, zodat hiermee de basis kan worden gelegd om deze later eventueel ook onder deze richtlijn te laten vallen. (18) Teneinde rekening te houden met alle situaties waarvoor nog geen bepalingen betreffende de erkenning van beroepskwalificaties bestaan, dient het algemeen stelsel te worden uitgebreid tot die gevallen die niet onder een specifieke regeling vallen. Dit geldt slechts voor aanvragers wier beroep onder een bepaalde in hoofdstuk III van titel III genoemde regeling valt en die niet voldoen aan de daar genoemde voorwaarden. (19) Ten aanzien van de academische en beroepskwalificaties die buiten de regeling betreffende de gereglementeerde beroepen vallen en die derhalve niet onder de bepalingen van deze richtlijn vallen, dienen de lidstaten, de sociale partners en andere betrokkenen met de voortdurende steun van de Commissie te worden aangemoedigd hun vrijwillige samenwerkingsmaatregelen verder te ontwikkelen en in het kader van het subsidiariteitsbeginsel meer voor een aanpak van onderaf te kiezen. Belangrijkste voorbeelden zijn de procedures van "Bologna" en "Brugge" gebaseerd op wederzijds vertrouwen, transparantie en uitwisseling van informatie. Ook moeten de pogingen worden voortgezet om te zorgen dat vrijwillige regelgevingsinitiatieven en bepalingen op Europees niveau bij elkaar passen als integrale en samenhangende delen van een algehele strategie. (20) De regels betreffende de toegang tot een aantal industriële, commerciële en ambachtelijke werkzaamheden in lidstaten waar deze beroepen zijn gereglementeerd, moeten worden vereenvoudigd, voor zover deze werkzaamheden gedurende een redelijke tijd in een voldoende nabij verleden in een andere lidstaat zijn uitgeoefend; tegelijk moet voor deze werkzaamheden een stelsel van automatische erkenning op basis van beroepservaring worden gehandhaafd. (21) Het vrije verkeer en de onderlinge erkenning van de opleidingstitels van artsen, verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, beoefenaren der tandheelkunde, dierenartsen, verloskundigen, apothekers en architecten moeten gebaseerd zijn op het grondbeginsel dat opleidingstitels op basis van een coördinatie van de minimumopleidingseisen automatisch worden erkend. Bovendien moet de toegang tot het beroep van arts, verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige en apotheker in de lidstaten afhankelijk zijn van het bezit van een bepaalde opleidingstitel, waardoor wordt gegarandeerd dat de betrokkene een opleiding heeft gevolgd die aan de vastgestelde minimumeisen voldoet. Dit systeem moet worden aangevuld met een reeks verworven rechten waarop de gekwalificeerde beroepsbeoefenaren onder bepaalde voorwaarden een beroep kunnen doen . (22) Gezien het unieke karakter van het kwalificatiestelsel voor medici - dat te verklaren valt door het grote aantal specialistische kwalificaties - en gelet op het desbetreffende communautaire acquis met betrekking tot de onderlinge erkenning daarvan, valt het te billijken om het beginsel van automatische erkenning niet alleen te laten gelden voor in alle lidstaten bestaande en verplichte medische specialismen, maar ook voor medische specialismen die slechts in een beperkt aantal lidstaten voorkomen. (23) Het beginsel van automatische erkenning moet, zoals tot nu toe het geval was, van toepassing zijn op alle reeds in dit systeem opgenomen medische specialismen . Medische en tandheelkundige specialismen die slechts in een beperkt aantal lidstaten bestaan, moeten onverminderd de verworven rechten in het algemeen stelsel worden opgenomen. De praktische gevolgen van deze wijziging moeten voor de migrant worden beperkt, dat wil zeggen dat in deze gevallen geen compenserende maatregelen mogen worden verlangd. Voorts laat deze richtlijn onverlet dat de lidstaten onderling volgens hun eigen specifieke regels een automatische erkenning kunnen invoeren voor bepaalde medische en tandheelkundige specialismen die zij met elkaar gemeen hebben. (24) In alle lidstaten moet de beoefening der tandheelkunde een specifiek beroep zijn dat zich van het beroep van arts onderscheidt, ongeacht of deze in de mond- en tandheelkunde is gespecialiseerd. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de tandartsenopleiding de beoefenaar der tandheelkunde alle noodzakelijke deskundigheid op het gebied van de preventie, diagnostiek en behandeling van afwijkingen en ziekten van het gebit, de mond, de kaken en omringende weefsels bijbrengt. De tandheelkunde kan alleen worden beoefend door personen die in het bezit zijn van een opleidingstitel van beoefenaar der tandheelkunde, zoals bedoeld in deze richtlijn. (25) Het lijkt niet wenselijk om een gestandaardiseerde verloskundigenopleiding voor alle lidstaten vast te stellen. Integendeel, de lidstaten moeten zoveel mogelijk vrijheid krijgen om zelf invulling te geven aan deze opleiding. (26) Met het oog op de vereenvoudiging moet het begrip "apotheker" worden gebruikt om het toepassingsgebied van de bepalingen betreffende de automatische erkenning van opleidingstitels af te bakenen, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de bijzondere kenmerken van de nationale regelingen inzake de desbetreffende werkzaamheden. (27) De houders van een opleidingstitel van apotheker zijn specialisten op het gebied van geneesmiddelen en dienen in principe in alle lidstaten toegang te hebben tot een minimumgamma van werkzaamheden op dit gebied. Door de vaststelling van dit minimumgamma moet deze richtlijn enerzijds voorkomen dat de in de lidstaten voor apothekers toegankelijke werkzaamheden, met name wat biomedische analyses betreft, worden beperkt en anderzijds dat ten gunste van deze beroepsbeoefenaren een monopolie wordt geschapen, waarvan de invoering uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten blijft vallen. Deze richtlijn belet de lidstaten niet om aanvullende opleidingseisen te stellen voor de toegang tot werkzaamheden die niet tot het gecoördineerde minimumgamma van werkzaamheden behoren. Wanneer de ontvangende lidstaat dergelijke eisen stelt, moet hij deze dus ook kunnen stellen aan onderdanen met een opleidingstitel die in de zin van deze richtlijn automatisch wordt erkend. (28) Deze richtlijn coördineert niet alle voorwaarden voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden op farmaceutisch gebied; met name de geografische spreiding van apotheken en het monopolie van de geneesmiddelenverstrekking vallen ook verder onder de bevoegdheid van de lidstaten. In het kader van hun nationaal beleid op het gebied van de volksgezondheid dat er met name op gericht is te zorgen voor een bevredigende verstrekking van geneesmiddelen over hun gehele grondgebied, dienen sommige lidstaten het aantal nieuwe apotheken, die kunnen worden opgericht te beperken terwijl andere lidstaten geen bepalingen van dien aard hebben aangenomen. Het is derhalve voorbarig te bepalen dat de rechtgevolgen van de erkenning van diploma's, certificaten en andere titels op het terrein van de farmacie zich ook moeten uitstrekken tot de uitoefening van de werkzaamheden van een apotheker als houder van een apotheek die sinds minder dan drie jaar voor het publiek toegankelijk is. Deze richtlijn laat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die ondernemingen verbieden bepaalde werkzaamheden van apothekers uit te oefenen of die aan deze uitoefening bepaalde voorwaarden verbinden, onverlet. (29) Met het oog op de uitbreiding van bepaalde kennisgebieden die apothekers tijdens hun opleiding hebben verworven, worden er in de lidstaten verdere opleidingsmogelijkheden ontwikkeld op het gebied van de ziekenhuisfarmacie; derhalve is een zekere mate van coördinatie van de opleidingseisen voor het specialisme hospitaalfarmacie noodzakelijk met het oog op de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het gebied van de hospitaalfarmacie als specialisme en om alle beroepsbeoefenaren die onderdaan zijn van de lidstaten binnen de Gemeenschap op voet van gelijkheid te behandelen; een dergelijke coördinatie lijkt in dit stadium niet mogelijk, maar fungeert wel als een doelstelling die in combinatie met de onderlinge erkenning van de desbetreffende kwalificaties zo snel mogelijk moet worden bereikt. (30) De architectonische schepping, de kwaliteit van de bouwwerken, de harmonieuze inpassing ervan in het omringende milieu, de instandhouding van natuurlijke landschappen en stadsgezichten alsmede van het collectieve en particuliere erfgoed zijn zaken van openbaar belang. De onderlinge erkenning van de opleidingstitels moet dan ook worden gebaseerd op kwalitatieve en kwantitatieve criteria die waarborgen dat de houders van de erkende opleidingstitels begrip hebben voor en uitdrukking kunnen geven aan de behoeften van particulieren, sociale groepen en gemeenschappen op het gebied van de ruimtelijke ordening, het ontwerp, de planning en de verwezenlijking van bouwwerken, het behoud en de exploitatie van het architectonisch erfgoed en de instandhouding van het natuurlijke evenwicht. (31) De nationale voorschriften op het gebied van de architectuur en de toegang tot en uitoefening van het beroep van architect lopen wat hun werkingssfeer betreft sterk uiteen. In de meeste lidstaten worden de werkzaamheden op het gebied van de architectuur rechtens of feitelijk uitgeoefend door personen die de beroepstitel van architect, al dan niet in combinatie met een andere beroepstitel, voeren, zonder dat de uitoefening van deze werkzaamheden uitsluitend aan deze personen is voorbehouden, tenzij bij wet anders is bepaald. Deze werkzaamheden, of sommige daarvan, kunnen ook worden uitgeoefend door andere beroepsbeoefenaren, met name ingenieurs, die een speciale opleiding op het gebied van de bouwkunde of bouwkunst hebben gevolgd. Teneinde deze richtlijn zo eenvoudig mogelijk te houden, moet het begrip "architect" worden gebruikt om het toepassingsgebied van de bepalingen betreffende de automatische erkenning van opleidingstitels af te bakenen, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de bijzondere kenmerken van de nationale regelingen betreffende de desbetreffende werkzaamheden. (32) Deze richtlijn moet gereglementeerde beroepen toestaan om desgewenst een specifieke regeling voor de erkenning van beroepskwalificaties te treffen op basis van coördinatie van de minimale opleidingseisen. (33) Teneinde de doeltreffendheid van het stelsel van erkenning van beroepskwalificaties te waarborgen, dienen uniforme vormvoorschriften en procedureregels voor de uitvoering ervan, alsmede bepaalde regels betreffende de uitoefening van het beroep te worden vastgesteld. (34) Ter bevordernig van de mobiliteit van de beroepsbeoefenaars en ten behoeve van een snellere uitwisseling van informatie tussen de lidstaat van opname en de lidstaat van vestiging is het zinvol een individuele beroepskaart in te voeren. Daardoor wordt het mogelijk de loopbaan te volgen van beroepsbeoefenaars die zich in verschillende lidstaten vestigen. Deze kaart verstrekt informatie over de opleiding van de beroepsbeoefenaar (bezochte universiteit of andere onderwijsinrichting, behaalde kwalificaties), zijn beroepservaring en eventuele sancties betreffende zijn beroep die hem zijn opgelegd. (35) Samenwerking tussen de lidstaten, met inschakeling van hun betrokken beroepsvertegenwoordigers, alsmede samenwerking tussen de lidstaten, hun betrokken beroepsvertegenwoordigers en de Commissie, kan de uitvoering van deze richtlijn en naleving van de daaruit voortvloeiende verplichtingen gemakkelijker maken en derhalve dienen de regels voor deze samenwerking te worden vastgesteld. (36) Het systeem van de contactpunten dat ter informatie en ondersteuning van de burgers in de lidstaten moet worden ingesteld, moet zo doorzichtig mogelijk zijn. Daartoe moeten de belangrijkste informatie en adressen op een uniforme website van de Commissie kunnen worden opgevraagd. (37) Het beheer van de verschillende erkenningsregelingen, zoals die door de sectorrichtlijnen en het algemeen stelsel zijn ingevoerd, is omslachtig en complex gebleken. Het beheer en de aanpassing van deze richtlijn aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang moeten dus worden vereenvoudigd, met name wanneer de minimumopleidingseisen met het oog op de automatische erkenning van opleidingstitels zijn gecoördineerd. Te dien einde moeten er twee comités voor de erkenning van beroepskwalificaties worden opgericht en moet een adequate inschakeling van de beroepsvertegenwoordigers en sociale partners worden onderzocht. In het ene comité moeten de tot dusverre sectoraal geregelde beroepsgroepen, in het andere de overige beroepsgroepen worden ondergebracht. (38) Teneinde met het oog op de flexibele toepassing van de sectorale waarborgen en bij elke eventueel noodzakelijke aanpassing van de minimumopleidingsvoorwaarden naar behoren rekening te kunnen houden met de ervaring van beroepsbeoefenaren, moet er een adequaat mechanisme worden ingesteld voor overleg met de betrokken representatieve organisaties in Europa en de dienovereenkomstige comités zoals bedoeld in artikel 67. (39) Om recht te doen aan de rijke schakering van specifieke belangen van de verschillende beroepen, is de oprichting noodzakelijk van bijzondere, gespecialiseerde subcomités. (40) Overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (24) , moeten de nodige maatregelen tot uitvoering van deze richtlijn volgens de procedure van artikel 5 van dit besluit worden getroffen. (41) Overeenkomstig de Verklaring van Bologna van 19 juni 1999 inzake de verwezenlijking van een uniforme Europese ruimte voor hoger-onderwijsopleidingen alsmede het proces van Brugge en Kopenhagen voor een intensievere Europese samenwerking op het gebied van de beroepsopleiding is het noodzakelijk alle betrokkenen bij de opzet van een open Europese arbeidsmarkt te betrekken. Om dit te waarborgen moet een Europees adviescollege, respectievelijk een Europees forum, worden opgericht dat bestaat uit vertegenwoordigers van de beroepsorganisaties, de sociale partners, de Commissie en verdere instellingen op onderwijsgebied. Dit college dient advies te verstrekken aan de Comités voor de erkenning van beroepskwalificaties en dient de ontwikkeling van een communautair kader voor de erkenning van kwalificaties, zowel op het gebied van de gereglementeerde als dat van de niet-gereglementeerde beroepen, te bevorderen. (42) Door een periodiek verslag van de lidstaten over de uitvoering van deze richtlijn, waarin statistische gegevens zijn opgenomen, zal kunnen worden bepaald wat de werking van het stelsel van erkenning van beroepskwalificaties is. (43) Er moet een passende procedure komen voor de vaststelling van tijdelijke maatregelen voor het geval dat de toepassing van deze richtlijn in een lidstaat grote problemen oplevert ; administratieve tekortkomingen die te wijten zijn aan de lidstaat mogen niet worden aangevoerd om uitstel van de omzetting van de richtlijn in nationaal recht te rechtvaardigen. (44) Deze richtlijn laat de bevoegdheid van de lidstaten inzake de organisatie van hun nationaal stelsel van sociale zekerheid en de vaststelling van de werkzaamheden die in het kader van dit stelsel moeten worden uitgeoefend, onverlet. (45) Gezien de snelle technische en wetenschappelijke vooruitgang is het voor veel beroepen van groot belang dat men levenslang bijleert. De lidstaten dienen in dit verband voorschriften vast te stellen om ervoor te zorgen dat beroepsbeoefenaren door een bijpassende bij- en nascholing op de hoogte blijven van de technische en wetenschappelijke ontwikkelingen. Daarnaast is het met het oog op de mobiliteit binnen Europa van belang dat het aanleren van andere Europese talen op jonge leeftijd wordt bevorderd. (46) Aangezien de doelstellingen van de voorgestelde maatregel, namelijk de stroomlijning, vereenvoudiging en verbetering van de regels inzake de erkenning van beroepskwalificaties, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt , kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (47) Deze richtlijn laat de toepassing van artikel 39, lid 4, en van artikel 45 van het Verdrag, alsmede maatregelen die noodzakelijk zijn om een hoog niveau van gezondheidsbescherming en consumentenbescherming te waarborgen, onverlet. Duidelijk moet worden gemaakt dat deze richtlijn niet van toepassing is op beroepen en activiteiten, die voortdurend of voor bepaalde gelegenheden worden verricht in verband met de uitoefening van het openbaar gezag. (48) De Commissie dient onderzoek te doen naar de mogelijkheid een gegevensbank op te zetten waarmee de lidstaten gegevens kunnen uitwisselen over alle personen aan wie een verbod tot het uitoefenen van een medisch beroep is opgelegd. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Titel I Algemene bepalingen Artikel 1 Doel Deze richtlijn stelt de regels vast volgens welke een lidstaat die de toegang tot of de uitoefening van een gereglementeerd beroep op zijn grondgebied afhankelijk stelt van het bezit van bepaalde beroepskwalificaties (hierna de "ontvangende lidstaat" genoemd), de in een andere lidstaat of andere lidstaten (hierna de "lidstaat van oorsprong" genoemd) verworven beroepskwalificaties die de houder van die kwalificaties het recht verlenen er hetzelfde beroep uit te oefenen, als toereikende voorwaarde voor de toegang tot en de uitoefening van dit beroep beschouwt. Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op alle onderdanen van een lidstaat die in een andere lidstaat dan die waar zij hun beroepskwalificaties hebben verworven, een gereglementeerd beroep willen uitoefenen, hetzij als zelfstandige, hetzij als werknemer. 2. Elke lidstaat kan volgens zijn eigen regels toestaan dat op zijn grondgebied gereglementeerde beroepswerkzaamheden worden uitgeoefend door personen die houder zijn van niet in een lidstaat behaalde opleidingstitels. Deze toestemming verleent echter niet het recht om die gereglementeerde beroepswerkzaamheid ook in een andere lidstaat uit te oefenen. Voor de beroepen die onder titel III, hoofdstuk III, vallen, moeten bij deze eerste erkenning de in dat hoofdstuk bedoelde minimumopleidingseisen in acht worden genomen. 3. Deze richtlijn is niet van toepassing op notarissen. Artikel 3 burgers uit derde landen Als onderdanen van een lidstaat worden voor de toepassing van deze richtlijn ook beschouwd de burgers uit een derde land die wettig en duurzaam in de Europese Unie zijn gevestigd, die hun beroepskwalificatie in een lidstaat hebben verworven, en op grond van het geldende recht inzake het vrije verkeer van personen tenminste in de lidstaat van oorsprong en in de ontvangende lidstaat mogen verblijven. Artikel 4 Definities 1. In deze richtlijn wordt verstaan onder: 2. Met een gereglementeerd beroep wordt gelijkgesteld een beroep dat door de leden van een van de in bijlage I genoemde verenigingen of organisaties wordt uitgeoefend. Telkens wanneer een lidstaat erkenning verleent aan een in de eerste alinea bedoelde vereniging of organisatie, stelt hij de Commissie daarvan in kennis die deze informatie bekendmaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie . 3. Met een opleidingstitel wordt gelijkgesteld elke in een derde land afgegeven opleidingstitel, wanneer de houder ervan een beroepservaring van drie jaar heeft die wordt bevestigd door de lidstaat die de betrokken titel overeenkomstig artikel 2, lid 2, heeft erkend. Deze gelijkstelling sluit niet uit dat de ontvangende lidstaat kan controleren of de titel daadwerkelijk gelijkwaardig is en compenserende maatregelen kan treffen. Artikel 5 Gevolgen van de erkenning 1. Erkenning van de beroepskwalificaties door de ontvangende lidstaat geeft de begunstigde in deze lidstaat toegang tot hetzelfde beroep als dat waarvoor hij in de lidstaat van oorsprong de kwalificaties bezit en stelt hem in staat dit beroep uit te oefenen met dezelfde rechten en plichten als die welke voor eigen onderdanen gelden. 2. Voor de toepassing van deze richtlijn is het beroep dat de aanvrager in de ontvangende lidstaat wenst uit te oefenen hetzelfde als dat waarvoor hij in de lidstaat van oorsprong de kwalificaties bezit, indien hieronder soortgelijke werkzaamheden vallen. 3. Wanneer het beroep waarvoor de aanvrager in de lidstaat van oorsprong de kwalificaties bezit, een autonome werkzaamheid is van een beroep waaronder in de ontvangende lidstaat een groter aantal werkzaamheden valt, en dit verschil niet door een compenserende maatregel als bedoeld in artikel 18 kan worden overbrugd, kan de aanvrager in de ontvangende lidstaat alleen toegang krijgen tot deze werkzaamheid met gebruik van de beroepstitel van zijn land van oorsprong. De aanduiding van deze activiteit zal in de taal van de ontvangende lidstaat aan de titel worden toegevoegd. Om het risico van verwarring bij de consument te vermijden, moet hem uitleg over de beroepstitels worden verstrekt. Een migrerend beroepsbeoefenaar mag zo nodig toestemming worden gegeven om de beroepstitel van zijn land van oorsprong te gebruiken. Titel II Vrij verrichten van diensten Artikel 6 Beginsel van het vrij verrichten van diensten 1. Onverminderd artikel 8 , tweede alinea, kunnen de lidstaten het vrij verrichten van diensten in een andere lidstaat niet beperken om redenen die verband houden met beroepskwalificaties: 2. De bevoegde organisatie in de ontvangende lidstaat beoordeelt of de werkzaamheid een "dienstverrichting'van tijdelijke aard in de zin van deze richtlijn is. Bij deze beoordeling wordt met name rekening gehouden met de aanwezigheid van vaste installaties, met de duur en de essentie van de werkzaamheid alsmede met de frequentie, de regelmaat en de continuïteit van de werkzaamheid. 3. De dienst wordt verricht onder de beroepstitel van de lidstaat waar de dienstverrichter op wettige wijze is gevestigd, wanneer voor de betrokken beroepswerkzaamheid in die lidstaat een dergelijke gereglementeerde beroepstitel bestaat. Deze titel wordt gevoerd in de officiële taal of één van de officiële talen van de lidstaat van vestiging, teneinde verwarring met de beroepstitel van de ontvangende lidstaat te vermijden. Artikel 7 Bijzondere bepalingen Onverminderd artikel 6 moet de dienstverlener over de nodige bekwaamheden en vaardigheden beschikken om veilig te werken in de desbetreffende beroepsomgeving. Meer bepaald moet de dienstverlener die zich naar een andere lidstaat verplaatst, alvorens diensten te verlenen voldoen aan de nationale wetgeving van de ontvangende lidstaat als die wetgeving vereist is om de openbare veiligheid te waarborgen, voor zover deze rechtstreeks van toepassing is op de uitoefening van zijn beroep. Een dergelijke dienstverlener heeft dezelfde rechten en plichten als de onderdanen van de ontvangende lidstaat. Als de dienstverlener bovendien een beroep uitoefent dat valt onder de bepalingen van Hoofdstuk III, Titel III, moet hij de gedragsregels van professionele of administratieve aard naleven die in de ontvangende lidstaat gelden. Hiertoe kunnen de lidstaten automatisch een tijdelijke registratie eisen, bijvoorbeeld het pro forma lidmaatschap van een beroepsvereniging of -orgaan, op voorwaarde dat deze registratie of dit lidmaatschap de dienstverlening niet vertraagt of op welke wijze ook bemoeilijkt of voor de betrokken persoon bijkomende kosten met zich brengt. Artikel 8 Vrijstellingen Overeenkomstig artikel 6 , lid 1, stelt de ontvangende lidstaat een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter , met uitzondering van dienstverrichters die onderhevig zijn aan een bijzonder beroepsaansprakelijkheidsregime, met name vrij van de eisen die worden gesteld aan op zijn grondgebied gevestigde beroepsbeoefenaren met betrekking tot: De dienstverrichter stelt evenwel de in de eerste alinea, onder b), bedoelde instelling vooraf, of in spoedgevallen achteraf, van de door hem verrichte dienst in kennis. De in alinea 2 bedoelde inkennisstelling vindt plaats op een eenvoudige wijze en zonder bureaucratische beslommeringen. Indien een dienstverrichter werkzaamheden wenst uit te oefenen in het kader van de bovengenoemde beroepen die onderhevig zijn aan een bijzonder beroepsaansprakelijkheidsregime, verricht hij de diensten op basis van dezelfde rechten en verplichtingen als gevestigde beoefenaren van deze beroepen in de ontvangende lidstaat; hij is met name onderworpen aan de in deze lidstaat van toepassing zijnde gedragsregels van professionele of administratieve aard. Lidstaten kunnen ten behoeve van de tenuitvoerlegging van op hun grondgebied van toepassing zijnde bepalingen inzake professioneel gedrag hetzij automatische tijdelijke registratie dan wel een pro forma-lidmaatschap van een beroepsorganisatie verplicht stellen, met dien verstande dat een dergelijke registratie of een dergelijk lidmaatschap het verrichten van diensten op geen enkele wijze mag vertragen of belemmeren noch extra kosten met zich mee mag brengen voor de persoon die de diensten verricht. Ingeval het beroep dat onderhevig is aan een bijzonder beroepsaansprakelijkheidsregime in de ontvangende lidstaat gereglementeerd is maar in de lidstaat van oorsprong van de dienstverrichter niet, kan de ontvangende lidstaat volledige registratie bij zijn bevoegde instanties verlangen alvorens de dienstverrichter zijn beroepswerkzaamheden mag verrichten. Artikel 9 Voorafgaande kennisgeving bij verplaatsing van de dienstverrichter Wanneer de dienstverrichter zich voor de dienstverrichting verplaatst, stelt hij de bevoegde instantie van de lidstaat van vestiging en de in artikel 10 bedoelde bevoegde instantie van de ontvangende lidstaat vooraf hiervan in kennis. De bevoegde instantie van de lidstaat van vestiging stelt op zijn beurt onverwijld de bevoegde instantie van de ontvangende lidstaat hiervan in kennis en levert deze alle gegevens over de dienstverrichter en diens activiteiten waarover het beschikt . In spoedgevallen stelt de dienstverrichter de in artikel 10 bedoelde bevoegde instantie van deze lidstaat zo spoedig mogelijk na de dienstverrichting in kennis. Artikel 10 Administratieve samenwerking De bevoegde instanties van de ontvangende lidstaat of, bij ontstentenis hiervan, de beroepsvereniging of een soortgelijk beroepsorgaan dat verantwoordelijk is voor het beroep van de dienstverrichter in de ontvangende lidstaat, verzoeken de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging om een bewijs dat de dienstverrichter de betrokken werkzaamheden op wettige wijze in die lidstaat uitoefent. De bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging verstrekken deze informatie zo spoedig mogelijk overeenkomstig artikel 66 . Indien dergelijke bevoegde instanties niet bestaan in de lidstaat van vestiging, levert de beroeps- of vakvereniging die verantwoordelijk is voor het beroep van de dienstverrichter in de lidstaat van vestiging, het bewijs dat de dienstverrichter bekwaam is om deze activiteiten in die lidstaat te verrichten. Bovendien kunnen de bevoegde instanties van de ontvangende lidstaat in de in artikel 6 , lid 1, onder b) bedoelde gevallen de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging verzoeken om een bewijs dat de dienstverrichter de betrokken werkzaamheden gedurende ten minste twee jaar in de lidstaat van vestiging heeft uitgeoefend. Dit bewijs kan op elke gewenste wijze worden geleverd. Het leveren van de bewijzen genoemd in de alinea's 1 tot en met 3 van dit artikel heeft geen opschortende werking ten aanzien van de uitvoering van de dienstverrichtingen. Artikel 11 Informatie ten behoeve van de afnemers van de dienst In aanvulling op de overige informatievoorschriften van het Gemeenschapsrecht, zorgen de lidstaten ervoor dat de dienstverrichter de afnemer van de dienst zeer duidelijk leesbaar en begrijpelijk voor elke consument de volgende informatie verstrekt: Artikel 12 Wettelijk beroepsexamen De bepalingen inzake de vrijheid van dienstverlening zijn niet van toepassing op het wettelijke beroepsexamen. Titel III Vrijheid van vestiging Hoofdstuk I Algemeen stelsel van erkenning van opleidingstitels Artikel 13 Toepassingsgebied Dit hoofdstuk is van toepassing op alle beroepen die niet onder de hoofdstukken II en III van deze titel vallen alsmede op alle gevallen waarin de aanvrager niet aan de in die hoofdstukken opgenomen voorwaarden voldoet. Artikel 14 Kwalificatieniveaus 1. Voor de toepassing van artikel 17 worden de volgende vijf beroepskwalificatieniveaus vastgesteld: 2. Niveau 1 komt overeen met een door een bevoegde instantie van de lidstaat van oorsprong afgegeven bekwaamheidsattest, nadat men : 3. Niveau 2 komt overeen met een certificaat ter afsluiting van een opleiding op het niveau van het voortgezet onderwijs Als gelijkwaardig aan een certificaat in de zin van de eerste alinea worden beschouwd: gereglementeerde opleidingen die specifiek op de uitoefening van een bepaald beroep zijn gericht en die uit een opleidingscursus bestaan welke eventueel door een beroepsopleiding, een beroepsstage of praktijkervaring wordt aangevuld waarvan de structuur en het niveau in wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de betrokken lidstaat zijn vastgelegd of die worden gecontroleerd of goedgekeurd door de daartoe aangewezen instantie. Hieronder vallen met name de in bijlage III genoemde gereglementeerde opleidingen. 4. Niveau 3 komt overeen met een opleiding op het niveau van het postsecundair onderwijs met een duur van ten minste één maar minder dan drie jaar. Met opleidingen van niveau 3 worden gelijkgesteld: 5. Niveau 4 komt overeen met een diploma ter afsluiting van een postsecundaire studiecyclus met een duur van ten minste drie maar minder dan vier jaar of met een daaraan gelijkwaardige duur op deeltijdbasis, aan een universiteit of instelling van hoger onderwijs of een andere instelling van gelijkwaardig niveau, alsmede de beroepsopleiding die als aanvulling op de postsecundaire cyclus vereist kan zijn. Met opleidingen van niveau 4 worden gelijkgesteld gereglementeerde opleidingen die rechtstreeks op de uitoefening van een bepaald beroep zijn gericht en die bestaan uit een postsecundaire studiecyclus van drie jaar of een postsecundaire deeltijdse studiecyclus met een daaraan gelijkwaardige duur aan een universiteit of een onderwijsinstelling van gelijkwaardig niveau, en, in voorkomend geval, uit een beroepsopleiding, een beroepsstage of praktijkervaring die als aanvulling op de postsecundaire studiecyclus vereist is. De structuur en het niveau van de beroepsopleiding, de beroepsstage of de praktijkervaring worden in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van de betrokken lidstaat vastgesteld of door een daartoe aangewezen instantie gecontroleerd of goedgekeurd. 6. Niveau 5 komt overeen met een diploma ter afsluiting van een postsecundaire opleiding met een duur van minimaal vier jaar of met een daarmee gelijkwaardige duur op deeltijdbasis, aan een universiteit of instelling van hoger onderwijs of een andere instelling van gelijkwaardig niveau, alsmede de beroepsopleiding die als aanvulling op de postsecundaire cyclus vereist kan zijn. Aan opleidingen van niveau 5 worden gelijkgesteld gereglementeerde opleidingen die rechtstreeks op de uitoefening van een bepaald beroep zijn gericht en die bestaan uit een postsecundaire studiecyclus van ten minste vier jaar of een postsecundaire deeltijdse studiecyclus met een daaraan gelijkwaardige duur aan een universiteit of een onderwijsinstelling van gelijkwaardig niveau en, in voorkomend geval, uit een beroepsopleiding, een beroepsstage of praktijkervaring die als aanvulling op de postsecundaire studiecyclus vereist is. De structuur en het niveau van de beroepsopleiding, de beroepsstage of de praktijkervaring worden in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van de betrokken lidstaat vastgesteld of door een daartoe aangewezen instantie gecontroleerd of goedgekeurd. 7. Indien in de lidstaat van oorsprong het voor de toegang tot het beroep voorgeschreven opleidingsniveau is verhoogd, stelt de ontvangende lidstaat beroepsbeoefenaars die op basis van het lagere opleidingsniveau toegang tot het beroep hebben verkregen, in de gelegenheid erkenning op het verhoogde niveau te verkrijgen. 8. Vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn evalueert de Commissie de praktische werkbaarheid van bovengenoemd stelsel van kwalificatieniveaus. Als het kwalificatieniveau van de diploma's in de praktijk duidelijke verschillen tussen de lidstaten vertoont, dient de Commissie voorstellen in voor een stelsel van studiepunten en credits op basis van de kwaliteit en de inhoud van het onderwijs en de beroepsopleiding in de diverse lidstaten. Het in artikel 67 bedoelde comité houdt toezicht op de toekenning van punten aan de verschillende opleidingen. Artikel 15 Gelijkgestelde opleidingen Met een titel ter afsluiting van een in artikel 14 bedoelde opleiding, met inbegrip van het betrokken niveau, wordt gelijkgesteld elke titel die of geheel van titels dat door een bevoegde instantie in een lidstaat is afgegeven, wanneer daarmee een in de Gemeenschap gevolgde opleiding wordt afgesloten welke door deze lidstaat als gelijkwaardig wordt erkend en daaraan dezelfde rechten inzake de toegang tot of uitoefening van een beroep zijn verbonden. Onder dezelfde voorwaarden als die van de eerste alinea wordt met een dergelijke opleidingstitel tevens gelijkgesteld elke beroepskwalificatie die weliswaar niet voldoet aan de eisen die in de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat van oorsprong voor de toegang tot of uitoefening van een beroep zijn vastgesteld, maar die de houder ervan krachtens deze bepalingen verworven rechten verleent. Als een gelijkgestelde opleiding kan evenwel niet worden beschouwd de beroepskwalificatie die weliswaar niet voldoet aan de eisen die in de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat van oorsprong voor de toegang tot of uitoefening van een beroep zijn gesteld, maar in een andere lidstaat wordt erkend als geldig voor de uitoefening van hetzelfde beroep zonder dat enige aanvullende opleidingsmaatregel van toepassing is. Als een burger zich dus op de door de ontvangende lidstaat afgegeven kwalificatie beroept om erkenning daarvan te vragen in de lidstaat van oorsprong, dan kan het verzoek niet-ontvankelijk worden verklaard door de bevoegde instantie van deze staat. Artikel 16 Erkenning van de beroepservaring Het feit dat de ervaring in een bepaald beroep wordt erkend door een wettelijke of bestuursrechtelijke norm in de lidstaat van oorsprong wordt beschouwd als een element van doorslaggevend belang voor de overgang van de houder van een academische graad naar een niveau onmiddellijk daarboven volgens de indeling in artikel 14. Artikel 17 Voorwaarden inzake erkenning 1. Wanneer in een ontvangende lidstaat de toegang tot of uitoefening van een gereglementeerd beroep afhankelijk wordt gesteld van het bezit van bepaalde beroepskwalificaties, staat de bevoegde instantie van deze lidstaat de toegang tot en uitoefening van dit beroep onder dezelfde voorwaarden als die welke voor eigen onderdanen gelden toe aan aanvragers die in het bezit zijn van het bekwaamheidsattest dat of de opleidingstitel die in een andere lidstaat verplicht wordt gesteld voor de toegang tot of uitoefening van dat beroep op zijn grondgebied. De bekwaamheidsattesten of opleidingstitels moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: 2. Voorwaarde voor de toegang tot het beroep is dat volledig is voldaan aan de verplichtingen inzake sociale zekerheid van de ontvangende lidstaat in verband met de erkende beroepskwalificatie. 3. De in lid 1 bedoelde toegang tot en uitoefening van het beroep worden eveneens toegestaan aan aanvragers die het in dat lid bedoelde beroep tijdens de voorafgaande tien jaar gedurende twee jaar voltijds hebben uitgeoefend in een andere lidstaat waar dat beroep niet is gereglementeerd, en die een of meer bekwaamheidsattesten of een of meer opleidingstitels bezitten. De bekwaamheidsattesten of opleidingstitels moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: De in de eerste alinea bedoelde beroepservaring van twee jaar kan echter niet worden geëist wanneer de aanvrager met de in die alinea bedoelde opleidingstitel(s) een gereglementeerde opleiding in de zin van artikel 14 , lid 4, onder b), lid 5, tweede alinea, lid 6, tweede alinea, heeft afgesloten. 4. De ontvangende lidstaat mag van de aanvrager geen enkel ander attest of certificaat verlangen dat de geldigheid van de opleidingstitel en de daarop vermelde gegevens in twijfel trekt. 5. De opleidingstitels die door onderwijsinstellingen middels de methoden franchising, erkenning en certificering worden verleend, worden beschouwd als onderwijstitels van de instellingen die de desbetreffende titel verlenen. 6. Bij opleidingstitels die zijn verleend overeenkomstig de in lid 5 genoemde methoden heeft de lidstaat op wiens grondgebied de onderwijsactiviteit plaatsvindt het recht om op elke op zijn grondgebied gevestigde onderwijsinstelling die samenwerkt met de onderwijsinstelling die de titels verleent en die is gevestigd en erkend in een andere lidstaat dezelfde mechanismen toe te passen als die welke hij toepast bij de controle van de kwaliteit van het universitair onderwijs op zijn grondgebied, door strikte regels uit te vaardigen met betrekking tot het onderwijs en de studievoorwaarden in het algemeen, ten einde kwalitatief hoogstaand universitair onderwijs te bewerkstelligen. Artikel 18 Compenserende maatregelen 1. Artikel 17 belet niet dat de ontvangende lidstaat in een van de volgende gevallen van de aanvrager verlangt dat hij een aanpassingsstage van ten hoogste drie jaar doorloopt of een proeve van bekwaamheid aflegt: 2. Indien de ontvangende lidstaat van de mogelijkheid van lid 1 gebruik maakt, moet hij de aanvrager de keuze laten tussen een aanpassingsstage en een proeve van bekwaamheid. Wanneer een lidstaat meent dat het voor een bepaald beroep noodzakelijk is van de eerste alinea af te wijken en de migrant niet de keuze te laten tussen een aanpassingsstage en een proeve van bekwaamheid, dan kan dit alleen om degelijk gemotiveerde en absoluut noodzakelijke redenen. In dat geval stelt hij de andere lidstaten en de Commissie vooraf hiervan in kennis, waarbij hij deze afwijking afdoende motiveert. Indien de Commissie na ontvangst van alle nodige informatie van mening is dat de in de tweede alinea bedoelde afwijking onterecht of in strijd met het Gemeenschapsrecht is, verzoekt zij de betrokken lidstaat binnen drie maanden om van de voorgenomen maatregel af te zien. Wordt deze afwijking door de Europese Commissie erkent, dan trachten de lidstaten niettemin rekening te houden met de voorkeur van de migrant voor een van beide alternatieven. 3. Voor de toepassing van lid 1, onder b) en c), wordt onder "vakken die wezenlijk verschillen" verstaan vakken die van essentieel belang zijn voor de uitoefening van het beroep en waarvoor de door de migrant ontvangen opleiding qua duur of inhoud in belangrijke mate afwijkt van de door de ontvangende lidstaat vereiste opleiding. 4. Lid 1 wordt toegepast met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel. Met name moet de ontvangende lidstaat, indien hij overweegt van de aanvrager een aanpassingsstage of proeve van bekwaamheid te verlangen, eerst nagaan of de door de aanvrager in het kader van zijn beroepservaring in een lidstaat of derde land verworven kennis het in lid 3 bedoelde wezenlijke verschil geheel of gedeeltelijk kan overbruggen. Artikel 19 Vrijstelling van compenserende maatregelen op basis van gemeenschappelijke platformen 1. De Europese beroepsorganisaties kunnen de Commissie in kennis stellen van gemeenschappelijke platformen die door hen op Europees niveau zijn vastgesteld. Voor de toepassing van dit artikel wordt verstaan onder : Wanneer de Commissie van mening is dat het betrokken platform de onderlinge erkenning van beroepskwalificaties kan vergemakkelijken, geeft zij dit door aan de lidstaten en neemt zij een beslissing overeenkomstig de procedure van artikel 67 , lid 2. 2. Dit geldt niet voor regelingen van de lidstaten die bij wet kwalificatiecriteria voor de beroepsuitoefening vastleggen, met inbegrip van de opzet en inhoud van de hiervoor te volgen opleiding. 3. Wanneer de kwalificaties van de aanvrager voldoen aan de kwalificatiecriteria die op grond van een beslissing overeenkomstig lid 1 zijn vastgesteld, ziet de ontvangende lidstaat van toepassing van artikel 18 af. 4. Indien een lidstaat meent dat een gemeenschappelijk platform niet meer voldoende waarborgen ten aanzien van de beroepskwalificaties biedt, stelt hij de Commissie hiervan in kennis, die in voorkomend geval een beslissing overeenkomstig de procedure van artikel 67 , lid 2 neemt. 5. Dit artikel raakt in geen enkel opzicht aan de verantwoordelijkheid van de lidstaten op het gebied van inhoud en organisatie van onderwijsstelsels en beroepsopleiding zoals vastgesteld in het Verdrag. Hoofdstuk II Erkenning van beroepservaring Artikel 20 Eisen inzake beroepservaring Wanneer in een lidstaat de toegang tot of uitoefening van een van de in bijlage IV vermelde werkzaamheden afhankelijk wordt gesteld van het bezit van algemene kennis, handels- of vakkennis en vakbekwaamheid, beschouwt deze lidstaat als genoegzaam bewijs van die kennis en bekwaamheid het feit dat de werkzaamheid in kwestie in een andere lidstaat is uitgeoefend. Deze werkzaamheid moet overeenkomstig de artikelen 21 en 22 zijn uitgeoefend. Artikel 21 Werkzaamheden van lijst I van bijlage IV 1. Bij werkzaamheden van lijst I van bijlage IV moet de voorafgaande werkzaamheid zijn uitgeoefend: 2. In de onder a) en d) bedoelde gevallen mag deze werkzaamheid niet meer dan tien jaar vóór de datum van indiening van het volledige dossier van de betrokkene bij de in artikel 66 bedoelde bevoegde instantie zijn beëindigd. Artikel 22 Werkzaamheden van lijst II van bijlage IV 1. Bij werkzaamheden van lijst II van bijlage IV moet de voorafgaande werkzaamheid zijn uitgeoefend: 2. In de onder a) en c) bedoelde gevallen mag deze werkzaamheid niet meer dan tien jaar vóór de datum van indiening van het volledige dossier van de betrokkene bij de in artikel 66 bedoelde bevoegde instantie zijn beëindigd. Artikel 23 Wijziging van de lijsten van werkzaamheden van bijlage IV De lijsten van werkzaamheden van bijlage IV waarvoor overeenkomstig artikel 20 beroepservaring wordt erkend, kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 67 , lid 2. Hoofdstuk III Erkenning op basis van de coördinatie van de minimumopleidingseisen Afdeling 1 Algemene bepalingen Artikel 24 Beginsel van automatische erkenning 1. Elke lidstaat erkent de opleidingstitels van artsen, welke toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van die voldoen aan de minimumopleidingseisen van respectievelijk de artikelen 26, 28, 36, 41, 45, 52 en 55 , door daaraan op zijn grondgebied wat de toegang tot en uitoefening van de betrokken beroepswerkzaamheden betreft hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hem afgegeven opleidingstitels. Deze opleidingstitels moeten door bevoegde instellingen van de lidstaten zijn afgegeven en in voorkomend geval vergezeld gaan van het certificaat, Het bepaalde in de eerste en de tweede alinea laat de in de artikelen 25, 31, 39, 44 en 58 bedoelde verworven rechten onverlet. 2. Elke lidstaat erkent, voor de uitoefening van de werkzaamheden van arts als huisarts in het kader van zijn nationale stelsel van sociale zekerheid, de in bijlage V, punt 5.1.5, bedoelde opleidingstitels die aan onderdanen van de lidstaten door andere lidstaten met inachtneming van de minimumopleidingseisen van artikel 32 zijn afgegeven. Het bepaalde in de eerste alinea laat de in artikel 34 bedoelde verworven rechten onverlet. 3. Elke lidstaat erkent de door de andere lidstaten aan onderdanen van de lidstaten afgegeven opleidingstitels van verloskundige, die in bijlage V, punt 5.5.2 , zijn vermeld en die aan de in artikel 47 bedoelde minimumopleidingseisen en de in artikel 49 bedoelde uitvoeringsbepalingen voldoen, door daaraan op zijn grondgebied wat de toegang tot en uitoefening van de betrokken beroepswerkzaamheden betreft hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hem afgegeven opleidingstitels Deze bepaling laat de in de artikelen 25 en 51 bedoelde verworven rechten onverlet. 4. De in bijlage V, punt 5.8.2 , bedoelde opleidingstitels van architect die op grond van lid 1 automatisch worden erkend, vormen de afsluiting van een opleiding die niet eerder dan gedurende het in die bijlage bedoelde referentieacademiejaar is begonnen. 5. Elke lidstaat stelt de toegang tot en uitoefening van de beroepswerkzaamheden van artsen, verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, beoefenaars der tandheelkunde, dierenartsen, verloskundigen en apothekers afhankelijk van het bezit van een opleidingstitel als bedoeld in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.1.5, 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.2 en 5.7.2 respectievelijk, die waarborgt dat de betrokkene gedurende zijn gehele opleiding in voorkomend geval de in de dienovereenkomstige passage van deze richtlijn bedoelde kennis en bekwaamheid heeft verworven. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 6. Elke lidstaat stelt de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die hij met betrekking tot de afgifte van opleidingstitels op het door dit hoofdstuk bestreken gebied vaststelt. De Commissie doet hiervan na afloop van een periode van drie maanden na de kennisgeving mededeling in het Publicatieblad van de Europese Unie en vermeldt daarbij de door de lidstaten goedgekeurde benamingen voor de opleidingstitels alsmede, in voorkomend geval, de instelling die de opleidingstitel afgeeft, het certificaat dat deze titel vergezelt en de overeenkomstige beroepstitel, zoals opgenomen in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.1.5, 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.2, 5.7.2 en 5.8.2 respectievelijk. 7. Indien een lidstaat of de Commissie twijfel heeft over de vraag of een diploma, graad, certificaat of andere titel voldoet aan de minimumopleidingseisen, zoals bedoeld in respectievelijk de artikelen 26, 28, 36, 41, 45, 47, 52 en 55 legt de Commissie de kwestie voor aan het bevoegde comité, zoals bedoeld in artikel 67 binnen drie maanden na mededeling uit hoofde van lid 6. Het comité legt zijn advies binnen drie maanden voor. Het diploma, de academische graad, het certificaat of de andere titel worden gepubliceerd binnen drie maanden na afgifte van het advies of het verlopen van de termijn voor afgifte met uitzondering van de volgende drie gevallen: Artikel 25 Verworven rechten 1. Onverminderd de specifieke verworven rechten in de betrokken beroepen, beschouwt elke lidstaat, wanneer de opleidingstitels van artsen die toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van basisarts en specialist, van verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, beoefenaars der tandheelkunde, dierenartsen, verloskundigen en apothekers die aan onderdanen van de lidstaten zijn afgegeven, niet voldoen aan alle in de artikelen 26, 28, 36, 41, 45, 47 en 52 bedoelde opleidingseisen, de door deze lidstaten afgegeven opleidingstitels als genoegzaam bewijs, wanneer zij een opleiding afsluiten waarmee vóór de in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.2 en 5.7.2 , opgenomen referentiedata is begonnen, op voorwaarde dat zij vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze hebben uitgeoefend. 2. Dezelfde bepalingen zijn van toepassing op de op het grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek verworven opleidingstitels van artsen, die toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van basisarts en specialist, van verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, beoefenaars der tandheelkunde, dierenartsen, verloskundigen en apothekers, die niet aan alle in de artikelen 26, 28, 36, 41, 45, 47 en 52 bedoelde minimumopleidingseisen voldoen, wanneer deze de afsluiting zijn van een opleiding waarmee werd begonnen vóór: De in de eerste alinea bedoelde opleidingstitels verlenen het recht om op het gehele Duitse grondgebied de betrokken beroepswerkzaamheden uit te oefenen onder dezelfde voorwaarden als die welke gelden voor de door de bevoegde Duitse instanties afgegeven opleidingstitels als bedoeld in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.2 en 5.7.2. 3. Elke lidstaat erkent voor onderdanen van de lidstaten van wie de opleidingstitels van arts, verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige en apotheker niet aan de voor die lidstaat opgenomen benamingen in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.1.3, 5.1.5 , 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.2 en 5.7.2 voldoen, de door deze lidstaten afgegeven opleidingstitels vergezeld van een door de bevoegde instanties of instellingen afgegeven certificaat als genoegzaam bewijs. Het in de eerste alinea bedoelde certificaat bevestigt dat deze opleidingstitels de afsluiting vormen van een opleiding die in overeenstemming is met de artikelen 26, 28, 36, 41, 45, 47 en 52 respectievelijk en dat zij door de lidstaat die ze heeft afgegeven worden gelijkgesteld aan die waarvan de benamingen zijn opgenomen in bijlage V, punten 5.1.1, 5.1.2, 5.1.3, 5.1.5, 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.2 en 5.7.2. Afdeling 2 Artsen Artikel 26 De opleiding tot basisarts 1. Voor de toelating tot de opleiding tot basisarts wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een lidstaat voor de betrokken studie toegang geeft tot universiteiten of instellingen voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau. 2. De medische basisopleiding omvat in totaal ten minste zes studiejaren of 5 500 uur theoretisch en praktisch onderwijs aan een universiteit of onder toezicht van een universiteit. Voor personen die vóór 1 januari 1972 met hun studie zijn begonnen, kan de in de eerste alinea bedoelde opleiding een praktische opleiding op universitair niveau van zes maanden omvatten, in de vorm van een voltijdse opleiding onder toezicht van de bevoegde instanties. 3. Bij- en nascholing waarborgen, volgens de specifieke bepalingen van elke lidstaat, dat degenen die hun studie hebben afgesloten op de hoogte kunnen blijven van de vooruitgang op geneeskundig gebied. Artikel 27 Kennis en bekwaamheid De opleiding tot basisarts waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 28 De opleiding tot specialist 1. Voor de toelating tot de opleiding tot specialist moeten in het kader van de in artikel 26 bedoelde opleiding met goed gevolg zes studiejaren zijn volbracht gedurende welke de vereiste medische basiskennis is verworven. 2. De opleiding tot specialist omvat theoretisch en praktisch onderwijs in een universitair centrum, een academisch ziekenhuis of, in voorkomend geval, in een daartoe door de bevoegde instanties of instellingen erkende inrichting voor gezondheidszorg. De lidstaten dragen er zorg voor dat de minimumduur van de in bijlage V, punt 5.1.3 , bedoelde specialistenopleidingen niet korter is dan de in dat punt genoemde duur. De opleiding wordt onder toezicht van de bevoegde instanties of instellingen gegeven. De aankomend specialist dient persoonlijk aan de werkzaamheden van de betrokken diensten deel te nemen en daarvoor verantwoordelijkheid te dragen. 3. De opleiding is een voltijdse opleiding die plaatsvindt in het kader van door de bevoegde instanties erkende specifieke opleidingsplaatsen. Zij houdt deelneming in aan alle medische werkzaamheden van de afdeling waar de opleiding wordt genoten, inclusief de wachtdiensten, zodat de specialist in opleiding gedurende de gehele werkweek en gedurende het gehele jaar aan deze praktische en theoretische opleiding al zijn beroepswerkzaamheid wijdt op de door de bevoegde instanties vastgestelde wijze. Bijgevolg worden deze werkzaamheden op passende wijze bezoldigd. De opleiding kan worden onderbroken om redenen als militaire dienst, wetenschappelijke opdrachten, zwangerschap en ziekte. Deze onderbrekingen mogen de totale duur van de opleiding niet verkorten. 4. Zonder afbreuk te doen aan het beginsel dat voltijdse opleidingen de regel moeten blijven, kunnen de lidstaten toestemming geven voor een deeltijdopleiding tot specialist, volgens door de nationale bevoegde instanties toegestane voorwaarden. De bevoegde instanties zien erop toe dat de totale duur en de kwaliteit van de deeltijdopleiding tot specialist niet minder zijn dan die van de voltijdse specialistenopleiding. Dit niveau mag noch door het feit dat de opleiding op deeltijdbasis plaatsvindt, noch door de uitoefening van een betaalde beroepswerkzaamheid in de particuliere sector in gevaar worden gebracht. De deeltijdopleiding tot specialist voldoet aan dezelfde eisen als de voltijdse opleiding, waarvan zij zich slechts onderscheidt door de mogelijkheid de deelneming aan de medische werkzaamheden te beperken tot een tijdsduur die ten minste gelijk is aan de helft van de duur die voor de voltijdse opleiding is voorgeschreven. Deze deeltijdopleiding wordt derhalve op passende wijze bezoldigd. 5. De lidstaten stellen de afgifte van een opleidingstitel van specialist afhankelijk van het bezit van een van de in bijlage V, punt 5.1.1 , bedoelde opleidingstitels van basisarts . Artikel 29 Deskundigengroep De Commissie wordt bijgestaan door een adviesgroep van deskundigen waarin elke lidstaat is vertegenwoordigd. Deze deskundigengroep draagt bij aan de tenuitvoerlegging van deze richtlijn en verzamelt alle informatie die nodig is voor de toepassing van de richtlijn in de lidstaten. Deze groep kan ook door de Commissie worden geraadpleegd omtrent eventueel beoogde wijzigingen in het bestaande systeem. De Commissie ontwikkelt een flexibele, eigentijdse methode voor het overleg met de betrokken representatieve beroepsorganisaties ten einde hun advies in te winnen over aangelegenheden inzake het vrije verkeer voor beroepen waarvoor een minimale coördinatie van de onderwijs- en opleidingseisen geldt. De Commissie legt deze technische inbreng voor aan de groep van deskundigen. Alle voorstellen voor technische aanpassingen of andere wijzigingen van het Gemeenschapsrecht worden in de deskundigengroep besproken. De vertegenwoordigers van de beroepsorganisaties die dergelijke voorstellen doen, kunnen deze ten overstaan van de deskundigengroep nader toelichten. Artikel 30 Benamingen van specialistenopleidingen De in artikel 24 bedoelde opleidingstitels van specialist zijn die welke door de in bijlage V, punt 5.1.2 , bedoelde bevoegde instanties of instellingen zijn afgegeven en welke voor de desbetreffende specialistenopleiding overeenkomen met de in de verschillende lidstaten geldende en in bijlage V, punt 5.1.3 , opgenomen benamingen. Volgens de procedure van artikel 67 , lid 2, kan worden besloten om nieuwe medische specialismen die in meer lidstaten van staatswege erkend zijn aan bijlage V, punt 5.1.3 , toe te voegen. Voor de procedure van artikel 67, lid 2 inzake medische specialismen, wordt het meest representatieve en bekwame Europese beroepsorgaan van artsen door de Commissie aangesteld als verplichte deelnemer aan de procedure. Nieuwe diploma's, certificaten of andere opleidingstitels in gespecialiseerde geneeskunde van de lidstaten die overeenkomstige, bij wet, regelgeving of andere administratieve besluiten vastgestelde bepalingen toepassen, worden onderling erkend overeenkomstig de bepalingen van alinea 2. Het aangestelde orgaan heeft het recht erkenningsprocedures te beginnen. Hiertoe doet het aangestelde orgaan aan de Commissie voorstellen voor opleidingstitels van de betrokken lidstaten die voor onderlinge erkenning in aanmerking komen, waarbij aandacht wordt besteed aan transparante criteria ter beoordeling van de equivalentie van opleidingstitels van specialistenopleidingen, inclusief de minimumduur van specialistenopleidingen. Het aangestelde orgaan houdt in zijn voorstellen rekening met suggesties, aanbevelingen en verklaringen van andere Europese medische verenigingen en coördineert hiertoe een procedure tot voorlichting en indiening van suggesties. Alle voorstellen en aanbevelingen van het aangestelde orgaan worden opgenomen in het procedureproces van artikel 67, lid 2. Artikel 19 is niet van toepassing op kwalificaties voor specialistenopleidingen. Artikel 31 Specifieke verworven rechten van specialisten 1. Elke ontvangende lidstaat kan van specialisten waarvan de deeltijdopleiding tot specialist onder de op 20 juni 1975 geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vielen en die uiterlijk op 31 december 1983 met een opleiding tot specialist zijn begonnen, verlangen dat hun opleidingstitels vergezeld gaan van een verklaring waaruit blijkt dat zij de betrokken werkzaamheden daadwerkelijk en op wettige wijze als specialist hebben uitgeoefend gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan. 2. Elke lidstaat erkent de opleidingstitel van specialist die in Spanje is afgegeven aan artsen die hun specialistenopleiding vóór 1 januari 1995 hebben afgesloten, ook al voldoet deze niet aan de in artikel 28 vastgestelde minimumopleidingseisen, op voorwaarde dat deze titel vergezeld gaat van een door de bevoegde Spaanse autoriteiten afgegeven certificaat waaruit blijkt dat de betrokkene met goed gevolg de proeve van specifieke beroepsbekwaamheid heeft afgelegd die in het kader van de buitengewone regulariseringsmaatregelen uit hoofde van koninklijk besluit 1497/99 is georganiseerd om te verifiëren dat de betrokkene over een vakkennis en bekwaamheid beschikt die vergelijkbaar zijn met die van artsen die in het bezit zijn van de in bijlage V, punten 5.1.2 en 5.1.3 , voor Spanje vastgestelde titels van specialist. 3. Elke lidstaat waar terzake wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen bestaan, aanvaardt als genoegzaam bewijs de opleidingstitels van specialist die door de overige lidstaten zijn afgegeven en die wat de betrokken specialistenopleiding betreft overeenkomen met de in bijlage V, punt 5.1.4 , opgenomen benamingen, wanneer zij de afsluiting vormen van een opleiding waarmee vóór de in bijlage V, punt 5.1.2 , genoemde referentiedatum werd begonnen, op voorwaarde dat zij vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze hebben uitgeoefend. Dezelfde bepalingen zijn van toepassing op de op het grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek verworven opleidingstitels van specialist, wanneer deze de afsluiting zijn van een opleiding waarmee vóór 3 april 1992 werd begonnen, en het recht verlenen om de betrokken beroepswerkzaamheden op het gehele Duitse grondgebied onder dezelfde voorwaarden als die welke gelden voor de door de bevoegde Duitse instanties afgegeven opleidingstitels als bedoeld in bijlage V, punt 5.1.5, uit te oefenen. 4. Elke lidstaat waar terzake wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen bestaan, erkent de opleidingstitels van specialist die voor de betrokken specialistenopleiding overeenkomen met de in bijlage V, punt 5.1.4 , opgenomen benamingen, en die door de daarin genoemde lidstaten zijn afgegeven na een opleiding waarmee na de in bijlage V, punt 5.1.2 , vermelde referentiedatum en vóór de in artikel 71 vastgestelde uiterste termijn is begonnen, door daaraan op zijn grondgebied hetzelfde rechtgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf afgegeven opleidingstitels met betrekking tot de toegang tot en uitoefening van de beroepswerkzaamheden van specialist. 5. Elke lidstaat die de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de afgifte van de in bijlage V, punt 5.1.4 , genoemde opleidingstitels van specialist heeft ingetrokken en met betrekking tot de verworven rechten maatregelen ten gunste van zijn eigen onderdanen heeft getroffen, kent de onderdanen van de andere lidstaten het recht toe voor deze maatregelen in aanmerking te komen, voor zover deze opleidingstitels werden afgegeven vóór de datum vanaf welke de ontvangende lidstaat is opgehouden met het afgeven van zijn opleidingstitels voor het betrokken specialisme. De data van intrekking van deze bepalingen zijn opgenomen in bijlage V, punt 5.1.4 . Artikel 32 De opleiding tot huisarts 1. Voor de toelating tot de opleiding tot huisarts moeten in het kader van de in artikel 26 bedoelde opleiding met goed gevolg zes studiejaren zijn volbracht. 2. De huisartsenopleiding die tot het behalen van de vóór 1 januari 2006 afgegeven opleidingstitels leidt, heeft een duur van ten minste twee jaar bij voltijds onderwijs. Voor de na deze datum afgegeven opleidingstitels heeft zij een duur van ten minste drie jaar bij voltijds onderwijs. Wanneer de in artikel 26 bedoelde opleiding een praktische opleiding omvat in een erkend ziekenhuis dat over de nodige uitrusting en diensten beschikt of in een erkende huisartsenpraktijk of in een erkend centrum waar artsen eerstelijnszorg verstrekken, kan de duur van deze praktische opleiding voor maximaal één jaar worden inbegrepen in de duur die in de eerste alinea voor vanaf 1 januari 2006 afgegeven opleidingstitels is vastgesteld. De in de tweede alinea bedoelde mogelijkheid bestaat alleen voor lidstaten waar de duur van de huisartsenopleiding op 1 januari 2001 twee jaar bedroeg. 3. De huisartsenopleiding is een voltijdse opleiding onder toezicht van de bevoegde instanties of instellingen. Zij is meer van praktische dan theoretische aard. De praktische opleiding wordt enerzijds gegeven gedurende ten minste zes maanden in een erkend ziekenhuis dat over de nodige uitrusting en diensten beschikt, en anderzijds gedurende ten minste zes maanden in een erkende huisartsenpraktijk of een erkend centrum waar artsen eerstelijnszorg verstrekken. Deze vindt plaats in samenhang met andere instellingen of organisaties voor gezondheidszorg die zich bezighouden met de huisartsgeneeskunde. Onverminderd de in de tweede alinea genoemde minimumperioden mag de praktische opleiding evenwel gedurende ten hoogste zes maanden worden vervangen door een opleiding in andere erkende instellingen of organisaties voor gezondheidszorg die zich met huisartsgeneeskunde bezighouden. De opleiding bestaat erin in een persoonlijke deelname van de kandidaat aan de beroepswerkzaamheden en in de verantwoordelijkheden van degenen met wie hij werkt. 4. Zonder afbreuk te doen aan het beginsel dat voltijdse opleidingen de regel moeten blijven, kunnen de lidstaten toestemming geven voor een deeltijdopleiding tot huisarts, volgens door de nationale bevoegde instanties toegestane voorwaarden. De bevoegde instanties zien erop toe dat de totale duur en de kwaliteit van de deeltijdopleiding tot huisarts niet minder zijn dan die van de voltijdse opleiding. Dit niveau mag noch door het feit dat de opleiding op deeltijdbasis plaatsvindt, noch door de uitoefening van een betaalde beroepswerkzaamheid in de particuliere sector in gevaar worden gebracht. De deeltijdopleiding tot huisarts voldoet aan dezelfde eisen als de voltijdse opleiding, waarvan zij zich slechts onderscheidt door de mogelijkheid de deelname aan de medische werkzaamheden te beperken tot een tijdsduur die tenminste gelijk is aan de helft van de duur die voor de voltijdse opleiding is voorgeschreven. Deze deeltijdopleiding moet derhalve op passende wijze worden bezoldigd. 5. De lidstaten stellen de afgifte van een opleidingstitel van huisarts afhankelijk van het bezit van een van de opleidingstitels van basisarts als bedoeld in bijlage V, punt 5.1.1. 6. De lidstaten kunnen de in bijlage V, punt 5.1.5, genoemde opleidingstitels afgeven aan artsen die niet de in dit artikel bedoelde opleiding hebben gevolgd, maar wel een andere aanvullende opleiding die met een door de bevoegde instanties van een lidstaat afgegeven opleidingstitel is afgesloten. De lidstaten mogen deze opleidingstitel evenwel slechts afgeven indien deze de bekrachtiging vormt van kennis die vanuit kwalitatief oogpunt gelijkwaardig is aan die welke wordt verworven tijdens de opleiding als bepaald in dit artikel. De lidstaten bepalen met name in hoeverre de reeds door de aanvrager gevolgde aanvullende opleiding en diens beroepservaring in aanmerking kunnen komen als vervanging van de opleiding als bepaald in dit artikel. De lidstaten mogen de in bijlage V, punt 5.1.5, bedoelde opleidingstitel slechts afgeven indien de aanvrager gedurende ten minste zes maanden in een huisartsenpraktijk of in een erkend centrum waar artsen eerstelijnszorg verstrekken, als bedoeld in lid 3, ervaring in de huisartsgeneeskunde heeft opgedaan. Artikel 33 Uitoefening van de beroepswerkzaamheden van huisarts Elke lidstaat stelt, behoudens de bepalingen inzake verworven rechten, het in het kader van zijn nationale stelsel van sociale zekerheid verrichten van de werkzaamheden van arts als huisarts afhankelijk van het bezit van een opleidingstitel als bedoeld in bijlage V, punt 5.1.5. De lidstaten kunnen personen die de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde volgen, van deze voorwaarde vrijstellen. Artikel 34 Specifieke verworven rechten van huisartsen 1. Elke lidstaat bepaalt welke de verworven rechten zijn. Het recht om de werkzaamheden van arts als huisarts uit te oefenen in het kader van het nationale stelsel van sociale zekerheid van die lidstaat zonder de in bijlage V, punt 5.1.5, bedoelde opleidingstitel te bezitten, moet hij evenwel als verworven recht toekennen aan alle artsen die dit recht op de in dat punt vermelde referentiedatum krachtens de op artsen toepasselijke bepalingen die toegang geven tot de beroepswerkzaamheden van basisarts, bezitten en op die datum op zijn grondgebied praktiseren, omdat zij in aanmerking kwamen voor het bepaalde in artikel 24 of artikel 25 . De bevoegde instanties van elke lidstaat geven aan artsen die op grond van de eerste alinea verworven rechten hebben, op hun verzoek een certificaat af waaruit blijkt dat zij het recht hebben om in het kader van hun stelsel van sociale zekerheid de werkzaamheden van arts als huisarts uit te oefenen zonder de in bijlage V, punt 5.1.5, bedoelde opleidingstitel te bezitten. 2. Elke lidstaat erkent de in lid 1, tweede alinea, bedoelde en aan onderdanen van de lidstaten door andere lidstaten afgegeven certificaten, door daaraan op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf afgegeven opleidingstitels die het mogelijk maken de werkzaamheden van arts als huisarts in het kader van zijn nationale stelsel van sociale zekerheid uit te oefenen. Artikel 35 Uitoefening van het beroep 1. Wanneer een lidstaat van zijn eigen onderdanen voor de toegang tot of de uitoefening van enigerlei medische activiteit een vergunning verlangt, dan wel inschrijving respectievelijk aansluiting bij een beroepsorde of -organisatie eist, stelt deze lidstaat de onderdanen van andere lidstaten voor het verrichten van diensten van die verplichting vrij. De dienstverrichter verricht zijn dienstverrichting op basis van dezelfde rechten en plichten als de onderdanen van de ontvangende lidstaat; hij is met name onderworpen aan de professionele of administratieve tuchtrechtelijke bepalingen die in die lidstaat van toepassing zijn. Daartoe mogen de lidstaten in aanvulling op de in lid 2 genoemde verklaring voorzien in tijdelijke inschrijving met automatische werking of aansluiting pro forma bij een orde of beroepsorganisatie dan wel inschrijving in een register mits deze inschrijving het verrichten van diensten niet vertraagt en op generlei wijze bemoeilijkt, en geen extra kosten voor de dienstverrichter met zich meebrengt. Treft de ontvangende lidstaat ter toepassing van de vorige alinea een maatregel of krijgt hij kennis van feiten die indruisen tegen deze bepalingen, dan deelt hij zulks onmiddellijk mede aan de lidstaat waar de betrokken persoon is gevestigd. 2. De ontvangende lidstaat kan van de betrokken persoon verlangen dat hij van tevoren aan de bevoegde instanties verklaart dat hij deze diensten verricht, voorzover deze een tijdelijk verblijf op zijn grondgebied noodzakelijk maken. In spoedgevallen kan deze verklaring zo spoedig mogelijk na het verrichten van de diensten worden afgelegd. 3. Op grond van de leden 1 en 2 kan de ontvangende lidstaat van de betrokkene een of meer documenten eisen met de volgende gegevens: 4. De in lid 3 genoemde stukken of documenten moeten uiterlijk twaalf maanden na de datum van afgifte worden overgelegd. 5. Wanneer een lidstaat een van zijn onderdanen of een onderdaan van een andere lidstaat die op zijn grondgebied is gevestigd tijdelijk dan wel definitief geheel of ten dele de bevoegdheid ontneemt om een medische activiteit uit te oefenen, dient hij er zo nodig voor te zorgen dat het in lid 3, tweede streepje, bedoelde attest tijdelijk of definitief wordt ingetrokken. Afdeling 3 Verplegers verantwoordelijke voor algemene zorgen Artikel 36 De opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger 1. Voor de toelating tot de opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger is een algemene schoolopleiding van tien jaar vereist die wordt afgesloten met een door de bevoegde instanties of instellingen van een lidstaat afgegeven diploma, certificaat of andere titel, of een certificaat ten bewijze dat men geslaagd is voor een gelijkwaardig toelatingsexamen voor de scholen voor verpleegkunde. 2. De opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger is een voltijdse opleiding en omvat ten minste het in bijlage V, punt 5.2.1 , opgenomen studieprogramma. Derhalve dient zij passend te worden vergoed. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.2.1 , kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 67 , lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. De lidstaten kunnen een specifieke deeltijdopleiding tot ziekenverpleger toelaten die kwalitatief overeenkomt met de voltijdse opleiding, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: 3. De opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger omvat ten minste drie studiejaren, dan wel 4 600 uur theoretisch en klinisch onderwijs, waarbij de duur van het theoretisch onderwijs ten minste een derde van de totale duur bedraagt en die van het klinisch onderwijs ten minste de helft van de minimumduur van de opleiding. De lidstaten kunnen gedeeltelijke vrijstelling verlenen aan personen die een deel van deze opleiding hebben gevolgd in het kader van andere opleidingen van ten minste gelijkwaardig niveau. De lidstaten zien erop toe dat de met de verplegersopleiding belaste instelling verantwoordelijk is voor de coördinatie tussen theoretisch en klinisch onderwijs gedurende het gehele studieprogramma. De lidstaten kunnen toestemming geven voor een deeltijdopleiding, volgens door de nationale bevoegde instanties toegestane voorwaarden. De totale duur van de deeltijdopleiding mag niet korter zijn dan die van de voltijdse opleiding en het opleidingsniveau mag niet door het deeltijdse karakter in gevaar worden gebracht. De opleiding dient passend te worden vergoed. 4. Onder theoretisch onderwijs wordt verstaan dat deel van de opleiding in de verpleegkunde waar de leerling-verpleger de kennis, het inzicht, de vakbekwaamheid en de instelling verwerft die nodig zijn om de algemene verpleegkundige verzorging te plannen, te verstrekken en te beoordelen. Deze opleiding wordt gegeven door docenten in de verpleegkunde en andere bevoegde personen en vindt plaats in scholen voor verpleegkunde en andere door de opleidingsinstelling gekozen plaatsen waar onderwijs wordt gegeven. 5. Onder klinisch onderwijs wordt verstaan dat deel van de opleiding in de verpleegkunde waar de leerling-verpleger in teamverband en in rechtstreeks contact met een gezond persoon of patiënt en/of gemeenschap op grond van verworven kennis en vaardigheden de vereiste algemene verpleegkundige verzorging leert plannen, verstrekken en beoordelen. De leerling-verpleger leert niet alleen in teamverband werken, maar ook als teamleider op te treden en zich bezig te houden met de organisatie van de algemene verpleegkundige verzorging, waaronder de gezondheidseducatie voor individuele personen en kleine groepen binnen de instelling voor gezondheidszorg of in de gemeenschap. Dit onderwijs wordt gegeven in ziekenhuizen en andere instellingen voor gezondheidszorg en in de gemeenschap onder leiding van docenten-verpleegkundigen en met samenwerking en assistentie van andere geschoolde verpleegkundigen. Ander geschoold personeel kan eveneens in het onderwijsproces worden ingeschakeld. De leerling-verplegers nemen deel aan de werkzaamheden van de betrokken diensten voor zover deze bijdragen tot hun opleiding en hen in staat stellen de verantwoordelijkheden op zich te leren nemen die aan de verpleegkundige verzorging zijn verbonden. Artikel 37 Kennis en bekwaamheid De opleiding tot verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 38 Uitoefening van de beroepswerkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger Voor de toepassing van deze richtlijn zijn de beroepswerkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger die welke onder de in bijlage V, punt 5.2.2, genoemde beroepstitels worden uitgeoefend. Artikel 39 Specifieke verworven rechten van verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers De algemene regels inzake verworven rechten zijn alleen van toepassing op verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers, wanneer de in artikel 25 bedoelde werkzaamheden de volledige verantwoordelijkheid voor de planning, de organisatie en de administratie van de verpleging van de patiënt hebben omvat. Artikel 40 Databank De Commissie gaat na of het mogelijk is een databank in te stellen waarmee de lidstaten informatie kunnen uitwisselen over alle medische beroepsbeoefenaars aan wie in een lidstaat een beroepsverbod of een beperkende maatregel in het kader van de uitoefening van hun beroep is opgelegd. Afdeling 4 Beoefenaars van de tandheelkunde Artikel 41 De opleiding tot beoefenaar der tandheelkunde 1. Voor de toelating tot de opleiding tot beoefenaar der tandheelkunde wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een lidstaat voor de betrokken studie toegang geeft tot universiteiten of instellingen voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau. 2. De tandheelkundige opleiding omvat in totaal ten minste vijf jaar theoretisch en praktisch onderwijs op voltijdbasis aan een universiteit, aan een instelling voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau of onder toezicht van een universiteit en omvat ten minste het in bijlage V, punt 5.3.1 , opgenomen studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.3.1 , kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 67 , lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. Artikel 42 Kennis en bekwaamheid De opleiding tot beoefenaar der tandheelkunde waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: De opleiding tot beoefenaar der tandheelkunde verschaft de nodige bekwaamheid voor alle werkzaamheden die verband houden met de preventie, de diagnose en de behandeling van afwijkingen en ziekten van tanden, mond, kaken en omliggende weefsels. Artikel 43 Uitoefening van de beroepswerkzaamheden van beoefenaar der tandheelkunde 1. Voor de toepassing van deze richtlijn zijn de beroepswerkzaamheden van beoefenaar der tandheelkunde die welke in lid 3 worden omschreven en onder de in bijlage V, punt 5.3.2 , genoemde beroepstitels worden uitgeoefend. 2. Het beroep van beoefenaar der tandheelkunde is gebaseerd op de in artikel 41 bedoelde tandheelkundige opleiding en is een specifiek beroep dat zich van het beroep van arts onderscheidt, ongeacht of deze is gespecialiseerd. Voor de uitoefening van de beroepswerkzaamheden van beoefenaar der tandheelkunde is het bezit vereist van een opleidingstitel als bedoeld in bijlage V, punt 5.3.2. Met de houders van een dergelijke opleidingstitel worden gelijkgesteld de begunstigden van de artikelen 25 of 44 . 3. De lidstaten dragen er zorg voor dat de beoefenaars der tandheelkunde algemeen toegang hebben tot werkzaamheden in verband met de preventie, diagnose en behandeling van afwijkingen en ziekten van tanden, mond, kaken en omliggende weefsels, en die werkzaamheden mogen uitoefenen, met inachtneming van de wettelijke bepalingen en de gedragsregels die op de in bijlage V, punt 5.3.2 , bedoelde referentiedata voor het beroep gelden. Artikel 44 Specifieke verworven rechten van beoefenaars der tandheelkunde 1. Elke lidstaat erkent met het oog op de uitoefening van de beroepswerkzaamheden van beoefenaars der tandheelkunde onder de in bijlage V, punt 5.3.2 , opgenomen beroepstitels, de opleidingstitels van arts welke in Italië, Spanje en Oostenrijk zijn afgegeven aan personen die uiterlijk op de in die bijlage voor de betrokken lidstaat vermelde referentiedatum hun artsenopleiding hebben aangevangen, en welke vergezeld gaan van een door de bevoegde instanties van de betrokken lidstaat afgegeven verklaring. Uit deze verklaring moet blijken dat aan de volgende twee voorwaarden is voldaan: Van de in de tweede alinea, onder a), bedoelde praktijkervaring zijn vrijgesteld, personen die met goed gevolg een studie van ten minste drie jaar hebben gevolgd die volgens een officiële verklaring van de bevoegde instanties van de betrokken lidstaat gelijkwaardig is aan de in artikel 41 bedoelde opleiding. 2. Elke lidstaat erkent de opleidingstitels van arts welke in Italië zijn afgegeven aan personen die na 28 januari 1980 en niet later dan 31 december 1984 met hun universitaire artsenopleiding zijn begonnen, en welke vergezeld gaan van een door de bevoegde Italiaanse instanties afgegeven verklaring. Uit deze verklaring moet blijken dat aan de volgende drie voorwaarden is voldaan: Van de in de tweede alinea, onder a), bedoelde proef van bekwaamheid zijn vrijgesteld, personen die met goed gevolg een studie van ten minste drie jaar hebben gevolgd die volgens een officiële verklaring van de bevoegde instanties gelijkwaardig is aan de in artikel 41 bedoelde opleiding. 3. Elke lidstaat waar terzake wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen bestaan, erkent als genoegzaam bewijs de in bijlage V, punt 5.3.3, bedoelde opleidingstitels van specialist in de tandheelkunde die door andere lidstaten zijn afgegeven, wanneer deze de afsluiting vormen van een opleiding waarmee vóór de in deze bijlage bedoelde referentiedatum is begonnen, op voorwaarde dat zij vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze hebben uitgeoefend. Dezelfde bepalingen zijn van toepassing op de op het grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek verworven opleidingstitels van beoefenaar der tandheelkunde, wanneer deze de afsluiting zijn van een opleiding waarmee vóór 3 oktober 1989 werd begonnen, en het recht verlenen om de betrokken beroepswerkzaamheden op het gehele Duitse grondgebied onder dezelfde voorwaarden als die welke gelden voor de door de bevoegde Duitse instanties afgegeven opleidingstitels als bedoeld in bijlage V, punt 5.3.3 , uit te oefenen. 4. Elke lidstaat waar terzake wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen bestaan, erkent de in bijlage V, punt 5.3.3 , bedoelde opleidingstitels van specialist in de tandheelkunde, die door de daarin genoemde lidstaten zijn afgegeven na een opleiding waarmee na de in die bijlage vermelde referentiedatum en vóór de in artikel 71 vastgestelde uiterste termijn is begonnen, door daaraan op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf afgegeven opleidingstitels met betrekking tot de toegang tot en uitoefening van de beroepswerkzaamheden van specialist in de tandheelkunde. Afdeling 5 Dierenartsen Artikel 45 De opleiding tot dierenarts 1. De diergeneeskundige opleiding omvat in totaal ten minste vijf jaar theoretisch en praktisch onderwijs op voltijdbasis aan een universiteit, aan een instelling voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau of onder toezicht van een universiteit en omvat ten minste het in bijlage V, punt 5.4.1 , opgenomen studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.4.1 , kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 67 , lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 2. Voor de toelating tot de diergeneeskundige opleiding wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een lidstaat voor de betrokken studie toegang geeft tot universiteiten of instellingen voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau. 3. De in lid 1 bedoelde instellingen worden regelmatig onderworpen aan externe controles om na te gaan of zij daadwerkelijk voldoen aan de eisen van bijlage V punt 5.4.1. De resultaten van deze controles worden doorgegeven aan het in artikel 67 genoemde bevoegde comité. Artikel 46 Kennis en bekwaamheid De opleiding tot dierenarts waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Afdeling 6 Verloskundigen Artikel 47 De opleiding tot verloskundige 1. De opleiding tot verloskundige omvat in totaal ten minste één van de volgende opleidingen: De lidstaten zien erop toe dat de met de opleiding van verloskundigen belaste inrichting verantwoordelijk is voor de coördinatie tussen theorie en praktijk gedurende het gehele studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.5.1 , kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 67 , lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 2. Voor de toelating tot de opleiding tot verloskundige moet aan één van de volgende voorwaarden zijn voldaan: 3. De lidstaten kunnen toestemming geven voor een deeltijdopleiding, volgens door de nationale bevoegde instanties toegestane voorwaarden. De totale duur van de deeltijdse opleiding mag niet korter zijn dan die van de voltijdse opleiding en het opleidingsniveau mag niet door het deeltijdse karakter in gevaar worden gebracht. Artikel 48 Kennis en bekwaamheid De opleiding tot verloskundige waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 49 Regels ten aanzien van de erkenning van de opleidingstitels van verloskundige 1. De in bijlage V, punt 5.5.2 , bedoelde opleidingstitels van verloskundige worden overeenkomstig artikel 24 automatisch erkend, indien zij aan een van de volgende voorwaarden voldoen: 2. Het in lid 1 genoemde bewijs wordt afgegeven door de bevoegde instanties van de lidstaat van oorsprong. Hierin wordt verklaard dat de begunstigde, na de opleidingstitel van verloskundige te hebben behaald, in een ziekenhuis of in een daartoe erkende inrichting voor gezondheidszorg alle werkzaamheden van verloskundige gedurende het overeenkomstige tijdvak naar tevredenheid heeft verricht. Artikel 50 Uitoefening van de beroepswerkzaamheden van verloskundige 1. Deze afdeling is van toepassing op de werkzaamheden van verloskundige, zoals die door elke lidstaat zijn omschreven, onverminderd het bepaalde in lid 2, en worden uitgeoefend onder de in bijlage V, punt 5.5.2 , opgenomen beroepstitels. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat de verloskundigen ten minste toegang hebben tot onderstaande werkzaamheden en deze mogen uitoefenen: Artikel 51 Specifieke verworven rechten van verloskundigen 1. Elke lidstaat erkent, ten aanzien van onderdanen van de lidstaten van wie de opleidingstitels van verloskundige aan alle in artikel 47 vastgestelde minimumopleidingseisen voldoen, maar uit hoofde van artikel 49 alleen mogen worden erkend indien ze vergezeld gaan van het in artikel 49 , lid 2, bedoelde bewijs van praktijkervaring, als genoegzaam bewijs de door deze lidstaten vóór de in bijlage V, punt 5.5.2 , bedoelde referentiedatum afgegeven opleidingstitels, op voorwaarde dat zij vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat de houders ervan de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk en op wettige wijze hebben uitgeoefend. 2. Lid 1 is van toepassing op onderdanen van de lidstaten van wie de opleidingstitels van verloskundige de afsluiting zijn van een opleiding die op het grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek werd gevolgd en die aan alle minimumopleidingseisen van artikel 47 voldoet, maar uit hoofde van artikel 49 alleen moeten worden erkend, indien zij vergezeld gaan van het in artikel 49 , lid 2, bedoelde bewijs van praktijkervaring, wanneer zij de afsluiting zijn van een opleiding waarmee vóór 3 oktober 1989 werd aangevangen. Afdeling 7 Apothekers Artikel 52 De opleiding tot apotheker 1. Voor de toelating tot de apothekersopleiding wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een lidstaat voor de betrokken studie toegang geeft tot universiteiten of instellingen voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau. 2. De lidstaten verbinden aan de verlening van de in dit artikel bedoelde diploma's, certificaten en andere titels de minimumvoorwaarden bedoeld in artikel 53. 3. Uiterlijk één jaar na het verstrijken van de in artikel 71 genoemde termijn, legt de Commissie aan de Raad en het Parlement een specifiek voorstel voor met betrekking tot ziekenhuisfarmacie als specialisme. De Raad en het Parlement nemen dit voorstel binnen twee jaar in behandeling. 4. De opleidingstitel van apotheker vormt de afsluiting van een opleiding van ten minste vijf jaar waarvan: De opleiding omvat ten minste het in bijlage V, punt 5.6.1 , opgenomen studieprogramma. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.6.1 , kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 67 , lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. 5. Overeenkomstig de in elke lidstaat geldende voorwaarden wordt er door middel van nascholing voor gezorgd dat personen die hun studie hebben voltooid op de hoogte kunnen blijven van de vooruitgang in de farmacie. Artikel 53 Kennis en bekwaamheid De opleiding tot apotheker waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: Artikel 54 Uitoefening van de werkzaamheden van apotheker 1. Voor de toepassing van deze richtlijn zijn de werkzaamheden van apotheker die waartoe de toegang en waarvan de uitoefening in een of meer lidstaten afhankelijk worden gesteld van eisen betreffende de beroepskwalificatie en die openstaan voor de houders van de in lid 2 bedoelde opleidingstitels 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat de houders van een universitaire opleidingstitel of van een titel van een als gelijkwaardig erkend niveau op het terrein van de farmacie, die voldoet aan de in artikel 52 gestelde voorwaarden, ten minste gerechtigd zijn tot de toegang tot en de uitoefening van de in lid 3 bedoelde werkzaamheden, onder voorbehoud, in voorkomend geval, van de eis van aanvullende beroepservaring. 3. Tot de werkzaamheden van de apotheker behoren: 4. De lidstaten zijn evenwel niet verplicht de in artikel 52 genoemde diploma's, examencertificaten en andere opleidingstitels te erkennen voor de opening van nieuwe, voor het publiek toegankelijke apotheken. In de zin van deze richtlijn gelden als zodanig ook apotheken die minder dan drie jaar geleden zijn geopend. 5. Wanneer in een lidstaat de toegang tot en de uitoefening van een van de werkzaamheden van apotheker behalve van het bezit van een in bijlage V, punt 5.7.2 , bedoelde opleidingstitel, afhankelijk worden gesteld van het bezit van aanvullende beroepservaring, erkent deze lidstaat als genoegzaam bewijs te dien einde een verklaring van de bevoegde instanties van de lidstaat van oorsprong waarin wordt bevestigd dat de betrokkene die werkzaamheden in de lidstaat van oorsprong gedurende een periode van gelijke duur heeft uitgeoefend. 6. Wanneer er in een lidstaat op 16 september 1985 een vergelijkend onderzoek op de grondslag van een examen bestaat dat ten doel heeft onder de in lid 1 bedoelde houders de kandidaten te selecteren die zullen worden aangewezen als houders van nieuwe apotheken tot oprichting waarvan in het kader van een nationaal systeem voor geografische spreiding werd besloten, kan deze lidstaat in afwijking van lid 1 dit vergelijkend onderzoek handhaven en verplicht stellen voor onderdanen van de lidstaten die een van de in bijlage V, punt 5.7.2 , bedoelde opleidingstitels van apotheker bezitten of die onder artikel 25 vallen. 7. De lidstaten blijven verantwoordelijk voor het toekennen van de voor de vestiging van apothekers vereiste vergunningen. In het bijzonder zijn de lidstaten niet verplicht aan de in artikel 52 bedoelde opleidingstitels rechtsgevolgen te verbinden voor de vestiging van nieuwe voor het publiek toegankelijke apotheken. Voor de toepassing van deze richtlijn worden ook minder dan drie jaar bestaande apotheken als zodanig aangemerkt. Afdeling 8 Architecten Artikel 55 De opleiding tot architect 1. De opleiding tot architect omvat in totaal ten minste, hetzij vier jaar studie op voltijdsbasis, hetzij zes jaar studie, waarvan ten minste drie jaar voltijds, aan een universiteit of een vergelijkbare onderwijsinstelling. Ter afsluiting van deze opleiding moet met goed gevolg een examen op universitair niveau worden afgelegd. Deze opleiding op universitair niveau, die hoofdzakelijk betrekking heeft op de architectuur, moet evenveel aandacht besteden aan de theoretische als aan de praktische aspecten van de architectuuropleiding en moet de verwerving van de in bijlage V, punt 5.8.1 , genoemde kennis en bekwaamheid waarborgen. 2. De lijsten van vakken in bijlage V, punt 5.8.1 , kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 67 , lid 2, teneinde ze aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Deze aanpassing mag voor geen enkele lidstaat een wijziging van de bestaande rechtsbeginselen betreffende de regeling van beroepen met betrekking tot de opleiding en toegangsvoorwaarden voor natuurlijke personen inhouden. Artikel 56 Afwijkingen van de eisen inzake de architectenopleiding 1. In afwijking van artikel 55 wordt eveneens als beantwoordend aan artikel 24 erkend de driejarige opleiding aan de "Fachhochschulen" van de Bondsrepubliek Duitsland, die op 5 augustus 1985 bestaat, die voldoet aan de eisen van artikel 55 en die in die lidstaat toegang geeft tot de in artikel 57 bedoelde werkzaamheden onder de beroepstitel van architect, voor zover deze opleiding wordt aangevuld met een periode van beroepservaring van vier jaar in de Bondsrepubliek Duitsland, waarvan het bewijs wordt geleverd door een certificaat dat is afgegeven door de beroepsorde waarbij de architect die voor de bepalingen van deze richtlijn in aanmerking wil komen, op de ledenlijst is ingeschreven. De beroepsorde moet vooraf beoordelen of de door de betrokken architect verrichte werkzaamheden op het gebied van de architectuur overtuigende toepassingen zijn van het geheel van de in bijlage V, punt 5.8.1 , bedoelde kennis en bekwaamheid. Dit certificaat wordt afgegeven volgens dezelfde procedure als die welke voor de inschrijving op de ledenlijst van de beroepsorde van toepassing is. 2. In afwijking van artikel 55 wordt, in het kader van de sociale verheffing of van deeltijdse universitaire studies, eveneens als beantwoordend aan artikel 24 erkend de opleiding die voldoet aan de eisen van artikel 55 en die wordt afgesloten met een examen in de architectuur dat met goed gevolg is afgelegd door een persoon die al zeven jaar of langer op het gebied van de architectuur werkzaam is onder toezicht van een architect of een architectenbureau. Dit examen moet op universitair niveau staan en gelijkwaardig zijn aan het in artikel 55 , lid 1, eerste alinea, bedoelde afsluitende examen. Artikel 57 Uitoefening van de werkzaamheden van architect 1. Voor de toepassing van deze richtlijn zijn beroepswerkzaamheden van architect die welke gewoonlijk onder de beroepstitel van architect worden uitgeoefend. 2. De onderdanen van een lidstaat die gerechtigd zijn de beroepstitel van architect te voeren uit hoofde van een wet waarbij aan de bevoegde instantie van een lidstaat de bevoegdheid wordt gegeven deze titel te verlenen aan onderdanen van de lidstaten die zich in het bijzonder hebben onderscheiden door de kwaliteit van hun prestaties in de architectuur, worden geacht te voldoen aan de voorwaarden die worden gesteld voor het uitoefenen van de werkzaamheden van architect onder de beroepstitel van architect. De hoedanigheid van architect van de betrokkenen blijkt uit een certificaat dat door hun lidstaat van oorsprong is afgegeven. Artikel 58 Specifieke verworven rechten van architecten 1. Elke lidstaat erkent de in bijlage VI bedoelde opleidingstitels van architect die door de andere lidstaten zijn afgegeven ter afsluiting van een opleiding waarmee uiterlijk gedurende het in de genoemde bijlage opgenomen referentieacademiejaar is begonnen, ook al voldoen zij niet aan de in artikel 55 bedoelde minimumeisen, door daaraan met betrekking tot de toegang tot en de uitoefening van de beroepswerkzaamheden van architect op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf afgegeven opleidingstitels van architect. De verklaringen van de bevoegde instanties van de Bondsrepubliek Duitsland als bewijs van de respectieve gelijkwaardigheid van de na 8 mei 1945 door de bevoegde instanties van de Duitse Democratische Republiek afgegeven opleidingstitels aan de in de genoemde bijlage opgenomen titels, worden onder deze voorwaarden erkend. 2. Onverminderd lid 1 erkent elke lidstaat, door daaraan met betrekking tot de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van architect onder de beroepstitel van architect op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf afgegeven opleidingstitels, de verklaringen die aan onderdanen van de lidstaten zijn afgegeven door lidstaten die op de volgende tijdstippen een regeling kennen voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van architect: De in lid 1 bedoelde verklaringen bevestigen dat de houder ervan uiterlijk op deze datum toestemming heeft gekregen om de beroepstitel van architect te voeren en dat hij in het kader van deze regeling de betrokken werkzaamheden tijdens de vijf jaar die aan de afgifte van die verklaringen voorafgaan gedurende ten minste drie opeenvolgende jaren daadwerkelijk heeft uitgeoefend. Artikel 59 Nieuwe secties Wanneer de Europese beroepsorganisatie van een gereglementeerd beroep als bedoeld in artikel 19 verzoekt om een specifieke regeling voor de erkenning van kwalificaties op basis van gecoördineerde minimumopleidingseisen, dan kan de Commissie een voorstel ter aanvulling van deze richtlijn opstellen. Hoofdstuk IV Gemeenschappelijke bepalingen inzake vestiging Artikel 60 Documenten en formaliteiten 1. Wanneer de bevoegde instanties van de ontvangende lidstaat overeenkomstig deze titel over een aanvraag tot uitoefening van het betrokken gereglementeerde beroep beslissen, kunnen zij de in bijlage VII genoemde documenten en certificaten verlangen. De in bijlage VII, punt 1, bedoelde documenten mogen bij overlegging niet ouder dan drie maanden zijn. De lidstaten, instellingen en andere rechtspersonen dragen er zorg voor dat de inhoud van de verstrekte informatie geheim blijft 2. De lidstaten wisselen wederzijds informatie uit over ernstige en precieze feiten die van invloed kunnen zijn op de uitoefening van de beroepswerkzaamheid in de zin van deze richtlijn. De lidstaat van oorsprong gaat de juistheid van deze feiten na en zijn autoriteiten bepalen de aard en de omvang van het in te stellen onderzoek en stellen de ontvangende lidstaat in kennis van de consequenties die zij daaruit trekken ten aanzien van de verstrekte informatie. 3. Wanneer een ontvangende lidstaat verlangt dat zijn onderdanen voor de toegang tot of de uitoefening van een gereglementeerd beroep een eed of belofte afleggen en de formule van deze eed of belofte niet door onderdanen van de andere lidstaten kan worden gebruikt, ziet hij erop toe dat de betrokkenen een passende en gelijkwaardige formule kunnen gebruiken. Artikel 61 Procedure voor de erkenning van beroepskwalificaties 1. De bevoegde instantie van de ontvangende lidstaat bevestigt binnen één maand de ontvangst van het dossier van de aanvrager en deelt in voorkomend geval mede welk(e) document(en) ontbreken. 2. De procedure voor de behandeling van een aanvraag om een gereglementeerd beroep te mogen uitoefenen, moet zo spoedig mogelijk worden afgerond; zij moet uiterlijk drie maanden na de indiening van het volledige dossier van de aanvrager door een met redenen omkleed besluit van de bevoegde instantie van de ontvangende lidstaat worden afgesloten. 3. Tegen dit besluit, of tegen het uitblijven ervan binnen de gestelde termijn, kan bij een nationale rechterlijke instantie beroep worden aangetekend. Artikel 62 Het voeren van een beroepstitel 1. Wanneer in een ontvangende lidstaat voorschriften gelden voor het voeren van de beroepstitel voor een van de werkzaamheden van het betrokken beroep, voeren de onderdanen van de andere lidstaten die op grond van titel III gerechtigd zijn een gereglementeerd beroep uit te oefenen, de beroepstitel die in de ontvangende lidstaat met dit beroep overeenkomt, en maken zij gebruik van de eventuele afkorting van deze titel. 2. Wanneer een beroep in de ontvangende lidstaat is gereglementeerd door een vereniging of organisatie als bedoeld in bijlage I, mogen de onderdanen van de lidstaten de door die organisatie of vereniging verleende beroepstitel of de afkorting daarvan uitsluitend gebruiken indien zij het bewijs overleggen dat zij lid van die organisatie of vereniging zijn. Wanneer de vereniging of organisatie het lidmaatschap afhankelijk stelt van bepaalde kwalificaties, mag zij deze kwalificaties slechts overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn eisen van onderdanen van andere lidstaten die over beroepskwalificaties in de zin van artikel 4, lid 1, onder c) beschikken. 3. Wordt in een lidstaat toelating tot de in artikel 2 genoemde werkzaamheden of hun uitoefening onder de beroepsaanduiding van de ontvangende lidstaat niet alleen afhankelijk gesteld van de vraag of voldaan wordt aan de in hoofdstuk III van deze titel en de bijlagen genoemde vereisten of het bezit van een diploma, certificaat of andere titel, maar ook van de verwerving van dienovereenkomstige praktische ervaring gedurende een bepaalde periode, dan erkent de desbetreffende lidstaat als toereikend bewijsstuk een verklaring van de lidstaat van oorsprong of van vestiging waaruit blijkt dat voldoende praktische ervaring gedurende een dienovereenkomstige periode in het land van oorsprong of vestiging werd verworven. Het in artikel 56, lid 1, tweede alinea bedoelde certificaat wordt voor architecten als toereikend bewijsstuk in de zin van onderhavig lid erkend. Artikel 63 Talenkennis De migrant zorgt ervoor dat hij/zij de voor de uitoefening van zijn/haar beroepswerkzaamheid noodzakelijke talenkennis verwerft alvorens die werkzaamheid in de ontvangende lidstaat te gaan uitoefenen. Alvorens registratie toe te staan, kan de ontvangende lidstaat van een migrant eisen dat hij/zij aantoont over de nodige taalvaardigheid te beschikken. Titel IV Wijze van uitoefening van het beroep Artikel 64 Het voeren van de opleidingstitel Onverminderd artikel 6 , lid 3, en artikel 62 , ziet de ontvangende lidstaat erop toe dat de betrokkenen het recht hebben gebruik te maken van hun opleidingstitel van de lidstaat van oorsprong, en eventueel van de afkorting daarvan, in de taal van deze lidstaat. De ontvangende lidstaat kan voorschrijven dat deze titel wordt gevolgd door de naam en de plaats van de instelling of van de examencommissie die de titel heeft verleend. Wanneer deze opleidingstitel van de lidstaat van oorsprong in de ontvangende lidstaat kan worden verward met een titel waarvoor in laatstgenoemde lidstaat een aanvullende opleiding is vereist die de begunstigde niet heeft gevolgd, kan de ontvangende lidstaat voorschrijven dat de begunstigde zijn opleidingstitel van de lidstaat van oorsprong voert in een door de ontvangende lidstaat aangegeven passende vorm. Artikel 65 Overeenkomsten op het gebied van de sociale zekerheid Onverminderd artikel 6 , lid 1, en artikel 8 , eerste alinea, onder b), verlenen de lidstaten die van degenen die op hun grondgebied hun beroepskwalificaties hebben verworven eisen dat zij een voorbereidende stage volbrengen en/of een periode van beroepservaring doorlopen om bij een ziektekostenverzekering te kunnen worden gecontracteerd, vrijstelling van deze verplichting aan de houders van in een andere lidstaat verworven beroepskwalificaties met betrekking tot de uitoefening van de in deze richtlijn of in de bijlagen daarvan vermelde beroepswerkzaamheden . Titel V Administratieve samenwerking en uitvoeringsbevoegdheden Artikel 66 Bevoegde instellingen 1. De bevoegde beroepsordes of soortgelijke instanties van de ontvangende lidstaat en de lidstaat van oorsprong werken nauw samen en verlenen elkaar wederzijds bijstand bij de toepassing van deze richtlijn. Zij zien toe op de vertrouwelijkheid van de door hen uitgewisselde informatie. 2. Elke lidstaat wijst uiterlijk bij het aflopen van de in artikel 71 vastgestelde termijn de bevoegde instellingen aan die gemachtigd zijn de opleidingstitels en andere documenten of informatie te verstrekken of te ontvangen, alsmede die welke gemachtigd zijn de aanvragen te ontvangen en de in deze richtlijn bedoelde besluiten te nemen, en stellen de andere lidstaten en de Commissie onverwijld hiervan in kennis. 3. Elke lidstaat wijst een coördinator voor de werkzaamheden van de in lid 1 bedoelde instelling aan en stelt de andere lidstaten en de Commissie hiervan in kennis. De coördinator heeft de volgende taken: 4. De overeenkomstig dit artikel bevoegde instelling heeft de volgende taak: De bevoegde instellingen stellen de Commissie binnen twee maanden na indiening in kennis van de zaken die zij uit hoofde van de eerste alinea, onder b), behandelen. Artikel 67 Comité voor de erkenning van beroepskwalificaties 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité voor de erkenning van beroepskwalificaties voor de door hoofdstuk I van titel III bestreken beroepen en een comité voor de erkenning van beroepskwalificaties van de door hoofdstuk III van titel III bestreken beroepen , hierna " de comités " genoemd, die bestaan uit vertegenwoordigers van de lidstaten en die door de vertegenwoordiger van de Commissie worden voorgezeten. Daarnaast zijn deskundigen uit de desbetreffende beroepsgroepen als waarnemers in de comités vertegenwoordigd, om hun vaste leden in staat te stellen rechtstreeks een beroep te doen op hun deskundigheid in hun vakgebieden respectievelijk beroepssectoren. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op twee maanden. 3. Aan het comité kunnen alle vragen met betrekking tot de uitvoering van deze richtlijn worden voorgelegd. 4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Titel VI Overige bepalingen Artikel 68 Verslagen Na het verstrijken van de in artikel 71 bedoelde termijn leggen de lidstaten aan de Commissie om de twee jaar een verslag over de toepassing van het ingevoerde stelsel voor. Behalve algemene toelichtingen bevat dat verslag een statistisch overzicht van de genomen besluiten, alsmede een beschrijving van de voornaamste problemen die uit de toepassing van de richtlijn voortvloeien. In dit verslag moeten voorstellen voor de uitbreiding van de toepassingssfeer van deze richtlijn en voorstellen voor het opnemen van nieuwe beroepsgroepen worden opgenomen.Bovendien legt de Commissie een wetgevingsvoorstel tot invoering van een Europese beroepskaart voor. Artikel 69 Afwijkingsclausule Indien zich, bij de toepassing van een bepaling van deze richtlijn, voor een lidstaat op bepaalde terreinen ernstige moeilijkheden voordoen, onderzoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met de lidstaat. In voorkomend geval besluit de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 67 , lid 2, de betrokken lidstaat toe te staan om gedurende een bepaalde periode van de toepassing van de betrokken bepaling af te wijken. In die gevallen waarin in deze richtlijn de toepassing van artikel 67, lid 2, is voorzien, verricht de Commissie de noodzakelijke aanpassing. In die gevallen waarin de toepassing van artikel 67, lid 2 niet is voorzien, legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een desbetreffend wetgevingsvoorstel voor. Indien de Commissie van mening is dat deze problemen niet aanzienlijk zijn of niet-bestaand, doet ze dit besluit vergezeld gaan van een gedegen motivering. Een dergelijke afwijking kan ook het recht van de ontvangende lidstaat omvatten om van de aanvrager te verlangen compenserende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de aanvrager de kennis en vaardigheden verwerft die nodig zijn voor het uitoefenen van het beroep in de ontvangende lidstaat. Artikel 70 Intrekking De Richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG, 89/48/EEG, 92/51/EEG, 93/16/EEG en 1999/42/EG worden met ingang van de in artikel 71 vastgestelde datum ingetrokken. De verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen worden geacht betrekking te hebben op deze richtlijn. Artikel 71 Omzetting De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op … (26) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 72 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 73 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Lijst van beroepsverenigingen of -organisaties die voldoen aan de voorwaarden van artikel 4 , lid 2 IERLAND (27) 1. The Institute of Chartered Accountants in Ireland (28) 2. The Institute of Certified Public Accountants in Ireland 2 3. The Association of Certified Accountants 2 4. Institution of Engineers of Ireland 5. Irish Planning Institute VERENIGD KONINKRIJK 1. Institute of Chartered Accountants in England and Wales 2. Institute of Chartered Accountants of Scotland 3. Institute of Chartered Accountants in Ireland 4. Chartered Association of Certified Accountants 5. Chartered Institute of Loss Adjusters 6. Chartered Institute of Management Accountants 7. Institute of Chartered Secretaries and Administrators 8. Chartered Insurance Institute 9. Institute of Actuaries 10. Faculty of Actuaries 11. Chartered Institute of Bankers 12. Institute of Bankers in Scotland 13. Royal Institution of Chartered Surveyors 14. Royal Town Planning Institute 15. Chartered Society of Physiotherapy 16. Royal Society of Chemistry 17. British Psychological Society 18. Library Association 19. Institute of Chartered Foresters 20. Chartered Institute of Building 21. Engineering Council 22. Institute of Energy 23. Institution of Structural Engineers 24. Institution of Civil Engineers 25. Institution of Mining Engineers 26. Institution of Mining and Metallurgy 27. Institution of Electrical Engineers 28. Institution of Gas Engineers 29. Institution of Mechanical Engineers 30. Institution of Chemical Engineers 31. Institution of Production Engineers 32. Institution of Marine Engineers 33. Royal Institution of Naval Architects 34. Royal Aeronautical Society 35. Institute of Metals 36. Chartered Institution of Building Services Engineers 37. Institute of Measurement and Control 38. British Computer Society BIJLAGE II Lijst van opleidingen met een bijzondere structuur bedoeld in artikel 14 , lid 4, tweede alinea, onder a) 1. Paramedisch en sociaal-pedagogisch gebied De volgende opleidingen: Duitsland Italië Luxemburg Nederland overeenkomende met opleidingen met een totale duur van ten minste 13 jaar, waarvan: Oostenrijk overeenkomende met een opleidingscyclus met een totale duur van minstens 14 jaar, waarvan ten minste vijf jaar opleiding in een gestructureerd kader, verdeeld in een leerlingschap van ten minste drie jaar, gedeeltelijk in het bedrijf en gedeeltelijk in een instelling voor beroepsonderwijs, en een praktische opleiding in het bedrijf, afgesloten met een beroepsexamen dat het recht verleent het beroep uit te oefenen en leerlingen op te leiden; overeenkomende met een opleidingscyclus met een totale duur van 14 jaar, waarvan vijf jaar opleiding in een gestructureerd kader, bestaande uit een leerlingschap van twee jaar, een praktische opleiding van twee jaar in het bedrijf en een opleidingscursus van een jaar die wordt afgesloten met een beroepsexamen dat het recht verleent het beroep uit te oefenen en leerlingen op te leiden; overeenkomende met opleidingen met een totale duur van 13 jaar, waarvan vijf jaar beroepsopleiding aan een gespecialiseerde school, afgesloten met een examen. 2. Sector meesters (mester/Meister/maître) overeenkomende met opleidingen voor ambachtelijke activiteiten die niet onder titel III, hoofdstuk II, van deze richtlijn vallen De volgende opleidingen: Denemarken overeenkomende met een opleidingscyclus met een totale duur van 14 jaar, waarvan gedurende ten minste vijf jaar een beroepsopleiding wordt gevolgd, verdeeld in een door de instelling voor beroepsonderwijs verzorgde theoretische opleiding van tweeënhalf jaar en een praktische opleiding van tweeënhalf jaar in het bedrijf, afgesloten met een erkend examen dat betrekking heeft op de ambachtelijke activiteit en het recht verleent de titel mester te voeren; overeenkomende met een opleidingscyclus met een totale duur van 12,5 jaar, waarvan gedurende drieënhalf jaar een beroepsopleiding wordt gevolgd, verdeeld in een door de instelling voor beroepsonderwijs verzorgde theoretische opleiding van een semester en een praktische opleiding van drie jaar in het bedrijf, afgesloten met een erkend examen dat betrekking heeft op de ambachtelijke activiteit en het recht verleent de titel mester te voeren; overeenkomende met een opleidingscyclus met een totale duur van 13,5 jaar, waarvan gedurende vierenhalf jaar een beroepsopleiding wordt gevolgd, verdeeld in een door de instelling voor beroepsonderwijs verzorgde theoretische opleiding van twee jaar en een praktische opleiding van tweeënhalf jaar in het bedrijf, afgesloten met een erkend examen dat betrekking heeft op de ambachtelijke activiteit en het recht verleent de titel mester te voeren; Duitsland Luxemburg overeenkomende met een opleidingscyclus met een totale duur van 14 jaar, waarvan ten minste vijf jaar opleiding in een gestructureerd kader, gedeeltelijk in het bedrijf en gedeeltelijk aan de instelling voor beroepsonderwijs, afgesloten met een examen dat met succes moet worden afgelegd om een als ambachtelijk beschouwde activiteit als zelfstandige of als werknemer met een vergelijkbaar verantwoordelijkheidsniveau te mogen uitoefenen; Oostenrijk overeenkomende met opleidingen met een totale duur van minstens 14 jaar, waarvan ten minste vijf jaar opleiding in een gestructureerd kader, verdeeld in een leerlingschap van ten minste drie jaar, gedeeltelijk in het bedrijf en gedeeltelijk in een instelling voor beroepsonderwijs, en een praktische opleiding in het bedrijf van ten minste twee jaar, afgesloten met een meestersexamen dat het recht verleent het beroep uit te oefenen, leerlingen op te leiden en de titel Meister te voeren; de meestersopleidingen in de sectoren land- en bosbouw, met als specialisatie: overeenkomende met opleidingen met een totale duur van minstens 15 jaar, waarvan ten minste zes jaar opleiding in een gestructureerd kader, verdeeld in een leerlingschap van ten minste drie jaar, gedeeltelijk in het bedrijf en gedeeltelijk in een instelling voor beroepsonderwijs, en een praktische opleiding van ten minste drie jaar in het bedrijf, afgesloten met een erkend examen dat betrekking heeft op het beroep en dat het recht verleent leerlingen op te leiden en de titel Meister te voeren. 3. Maritieme sector (a) Zeescheepvaart De volgende opleidingen: Denemarken Duitsland Italië Nederland overeenkomende met de volgende opleidingen: in Nederland: die erkend zijn in het kader van het Internationale STCW-Verdrag (Internationaal Verdrag van 1978 betreffende normen voor opleiding, diplomering en wachtlopen voor zeevarenden). De volgende opleidingen: Duitsland Nederland overeenkomende met: die erkend zijn in het kader van het Verdrag van Torremolinos (Internationaal Verdrag van 1977 voor de beveiliging van vissersvaartuigen). 4. Technische sector De volgende opleidingen: Griekenland: overeenkomende met opleidingen van tenminste 2,5 jaar, verdeeld in 1.100 uur theorie op het gebied van Griekse archeologie, kunst, geschiedenis (prehistorie, de klassieke Oudheid, Byzantium en moderne geschiedenis), filologie en geografie en overige onderwerpen in verband met het natuurlijk en cultureel milieu van Griekenland, en 110 excursiedagen in Griekenland; Italië overeenkomend met in totaal ten minste 13 jaar voortgezet technisch onderwijs, waarvan acht jaar verplicht onderwijs gevolgd door vijf jaar voortgezet onderwijs, dat drie jaar beroepsgericht onderwijs omvat, afgesloten met het examen van het technisch baccalaureaat en aangevuld met: gevolgd door het staatsexamen; Nederland overeenkomend met een onderwijs- en beroepsopleidingscyclus met een totale duur van: Oostenrijk overeenkomende met opleidingen met een totale duur van ten minste 15 jaar, waarvan acht jaar verplicht schoolonderwijs gevolgd door minimaal vijf jaar voortgezet technisch of handelsonderwijs, afgesloten met een maturiteitsexamen, aangevuld met ten minste twee jaar opleiding in het bedrijf afgesloten met een beroepsexamen; overeenkomende met opleidingen met een totale duur van minstens 15 jaar, waarvan zes jaar opleiding in een gestructureerd kader, verdeeld in een leerlingschap van drie jaar en een praktische opleiding van drie jaar in het bedrijf, afgesloten met een examen; overeenkomende met opleidingen van ten minste 18 jaar, waarvan ten minste negen jaar beroepsopleiding verdeeld in vier jaar voortgezet technisch onderwijs en vijf jaar praktische opleiding in het bedrijf afgesloten met een beroepsexamen dat het recht verleent het beroep uit te oefenen en leerlingen op te leiden, voorzover deze opleiding betrekking heeft op het recht om bouwplannen op te stellen, technische berekeningen uit te voeren en toezicht te houden op bouwactiviteiten (het Maria-Theresiavoorrecht). 5. Opleidingen die in het Verenigd Koninkrijk zijn goedgekeurd als National Vocational Qualifications of als Scottish Vocational Qualifications De volgende opleidingen: – erkend opsteller van overdrachtsakten (licensed conveyancer); die leiden tot kwalificaties die als National Vocational Qualifications (NVQ) of, in Schotland, als Scottish Vocational Qualifications zijn goedgekeurd en die behoren tot de niveaus 3 en 4 van het National Framework of Vocational Qualifications van het Verenigd Koninkrijk. Deze niveaus komen overeen met de volgende omschrijvingen: BIJLAGE III Lijst van gereglementeerde opleidingen bedoeld in artikel 14 , lid 4, tweede alinea, onder b) Verenigd Koninkrijk De gereglementeerde opleidingen die leiden tot de kwalificaties die als National Vocational Qualifications (NVQ) of, in Schotland, als Scottish Vocational Qualifications zijn goedgekeurd en die behoren tot de niveaus 3 en 4 van het National Framework of Vocational Qualifications van het Verenigd Koninkrijk. Deze niveaus komen overeen met de volgende omschrijvingen: Duitsland De volgende gereglementeerde opleidingen: de gereglementeerde opleidingen voor de beroepen van technisch assistent (technische(r) Assistent(in)) en commercieel assistent (kaufmännische(r) Assistent(in)), voor de sociale beroepen (soziale Berufe) en voor het beroep van adem-, spraak- en stemleraar met een staatsdiploma (staatlich geprüfte(r) Atem-, Sprech- und Stimmlehrer(in)), met een totale duur van ten minste 13 jaar, die impliceren dat de eerste cyclus van het voortgezet onderwijs (mittlerer Bildungsabschluss) met succes werd voltooid en het volgende omvatten: de gereglementeerde opleidingen voor de beroepen van door de staat erkend (staatlich geprüfte(r)) technicus (Techniker(in)), bedrijfseconoom (Betriebswirte(in)), ontwerper (Gestalter(in)) en gezinsverzorger (Familienpfleger(in)), met een totale duur van ten minste 16 jaar, die impliceren dat het verplichte schoolonderwijs of een gelijkwaardige opleiding (van ten minste negen jaar) met succes is voltooid en dat een opleiding aan een vakschool (Berufsschule) van ten minste drie jaar met succes is voltooid, en die na een praktijkervaring van ten minste twee jaar een opleiding van ten minste twee jaar voltijds of van een gelijkwaardige duur deeltijds omvatten; de gereglementeerde opleidingen en de gereglementeerde vervolgopleidingen, met een totale duur van ten minste 15 jaar, die gewoonlijk impliceren dat het verplichte schoolonderwijs (ten minste negen jaar) en een beroepsopleiding (doorgaans drie jaar) met succes zijn voltooid en die gewoonlijk ten minste twee jaar (doorgaans drie jaar) praktijkervaring omvatten alsook een examen in het kader van de vervolgopleiding, ter voorbereiding waarvan gewoonlijk begeleidende opleidingsmaatregelen worden genomen, hetzij naast de praktijkervaring (ten minste 1 000 uren), hetzij voltijds (ten minste een jaar). De Duitse autoriteiten verstrekken de Commissie en de overige lidstaten een lijst van de opleidingen waarop deze bijlage betrekking heeft. Nederland De Nederlandse autoriteiten verstrekken de Commissie en de overige lidstaten een lijst van de opleidingen waarop deze bijlage betrekking heeft. Oostenrijk Deze opleidingen hebben een totale duur van ten minste 13 jaar en omvatten vijf jaar beroepsopleiding, die wordt afgesloten met een eindexamen dat het bewijs van vakbekwaamheid levert. Deze opleidingen hebben een totale duur van ten minste 13 jaar, waarvan negen jaar verplicht schoolonderwijs gevolgd door hetzij ten minste drie jaar beroepsopleiding in een gespecialiseerde school, hetzij ten minste drie jaar opleiding in een bedrijf en parallel in een vakschool (Berufsschule), die beide worden afgesloten met een examen en aangevuld met een opleiding van ten minste een jaar in een meesterschool (Meisterschule), meesterklas (Meisterklasse), industriële meesterschool (Werkmeisterschule) of vakschool voor bouwvakarbeiders (Bauhandwerkerschule). In de meeste gevallen bedraagt de totale duur ten minste 15 jaar, met perioden met praktijkervaring die voorafgaand aan de opleidingen in deze instellingen wordt opgedaan of met deeltijdse opleidingen (minstens 960 uren) wordt aangevuld. De Oostenrijkse autoriteiten verstrekken de Commissie en de overige lidstaten een lijst van de opleidingen waarop deze bijlage betrekking heeft. BIJLAGE IV Werkzaamheden die verband houden met de beroepservaringscategorieën bedoeld in de artikelen 21 en 22 Lijst I Klassen die vallen onder Richtlijn 64/427/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 69/77/EEG en bij de Richtlijne n 68/366/EEG, 75/368/EEG, 75/369/EEG, 82/470/EEG en 82/489/EEG 1 Richtlijn 64/427/EEG (Liberaliseringsrichtlijn: 64/429/EEG) NICE-nomenclatuur (overeenkomend met ISIC-klasse 23-40) Klasse 23 Textielnijverheid 232 Verwerking van textielstoffen op machines ter bewerking van wol 233 Verwerking van textielstoffen op machines ter bewerking van katoen 234 Verwerking van textielstoffen op machines ter bewerking van zijde 235 Verwerking van textielstoffen op machines ter bewerking van linnen en hennep 236 Verwerking van andere textielvezels (jute en harde vezels), touwfabrieken 237 Tricot- en kousenindustrie 238 Textielveredeling 239 Overige textielnijverheid Klasse 24 Vervaardiging van schoenen, kleding, beddengoed, matrassen e.d. 241 Schoenindustrie (met uitzondering van rubber- en houten schoenen) 242 Schoenmakerijen en -reparatiebedrijven 243 Vervaardiging van kleding en huishoudgoederen (met uitzondering van bontkleding) 244 Bedden- en matrassenmakerijen en dekenstikkerijen 245 Pelsbereiderijen en bontwerkerijen Klasse 25 Verwerking van hout en kurk (met uitzondering van de vervaardiging van houten meubelen) 251 Zagerijen, schaverijen 252 Fabrieken van houten halffabrikaten 253 Timmer- en parketvloerenfabrieken (seriefabricage) 254 Hout-emballagefabrieken 255 Vervaardiging van andere houtwaren (behalve meubels) 259 Riet-, stro-, kurk- en borstelwarenfabrieken Klasse 26 260 Meubelfabrieken en meubelmakersbedrijven (geen rieten of stalen meubelen) Klasse 27 Vervaardiging van papier en papierwaren 271 Houtslijp- en cellulosefabrieken; papier- en kartonfabrieken 272 Papierwaren- en kartonnagefabrieken (vervaardiging van artikelen uit papierstof, papier en karton) Klasse 28 280 Grafische nijverheid, uitgeverijen Klasse 29 Vervaardiging van leder en lederwaren 291 Leerlooierijen 292 Lederwarenfabrieken Ex klasse 30 Rubberfabrieken, asbestfabrieken, kunststofverwerkende industrie, fabrieken van synthetische vezels, zetmeelfabrieken 301 Rubber- en asbestfabrieken 302 Kunststofverwerkende industrie 303 Kunstmatige en synthetische continugaren- en vezelfabrieken Ex klasse 31 Chemische industrie 311 Chemische grondstoffenfabrieken; geïntegreerde fabrieken voor de vervaardiging en verwerking van chemische grondstoffen 312 Gespecialiseerde fabrieken voor de vervaardiging van chemische grondstoffen voor industriële of agrarische toepassing (hieraan moet worden toegevoegd: de vervaardiging van industriële oliën en vetten van plantaardige of dierlijke oorsprong behorende bij ISIC-groep 312) 313 Gespecialiseerde fabrieken van chemische verbruiksgoederen (wordt hier uitgesloten: de vervaardiging van geneesmiddelen en farmaceutische producten, ex ISIC-groep 319) Klasse 32 320 Aardolie-industrie Klasse 33 Verwerking van minerale producten (met uitzondering van metalen) 331 Baksteen- en dakpannenfabrieken e.d. 332 Glas- en glaswarenfabrieken 333 Aardewerkfabrieken, vuurvast-materiaalfabrieken 334 Cement-, kalk- en gipsfabrieken 335 Bouwelementen- en -platenfabrieken e.d. 339 Bewerking van natuursteen en van overige niet-metalen mineralen Klasse 34 Vervaardiging en eerste bewerking van ferro- en non-ferrometalen 341 IJzer- en staalindustrie (volgens EGKS-Verdrag, met inbegrip van cokesovens verbonden aan hoogovens) 342 Stalen-buizenfabrieken 343 Trekkerijen en koudwalserijen 344 Vervaardiging en bewerking van non-ferrometalen 345 Gieterijen (ijzer-, staal en non-ferrometalen) Klasse 35 Vervaardiging van producten uit metaal (met uitzondering van machines en transportmiddelen) 351 Smederijen (excl. kettingfabrieken, gereedschapsfabrieken en ambachtelijke smeden); vervaardiging van zwaar pers- en stampwerk 352 Fabrieken van licht pers- en stampwerk, façondraaiwerk, sintermetaal, oppervlaktebewerking van metaal 353 Constructiewerkplaatsen (vervaardiging en montage ter plaatse) 354 Ketel- en reservoirbouw 355 Gereedschappen-, ijzer-, staal- en andere metaalwarenfabrieken 359 Gereedschapsslijperijen, dorpssmederijen en lasinrichtingen Klasse 36 Machinebouw 361 Landbouwmachine- en -tractorenfabrieken 362 Kantoormachinefabrieken 363 Metaalbewerkingsmachinefabrieken, vervaardiging van mechanische hand- en machinegereedschappen 364 Textielmachine- en onderdelenfabrieken, naaimachinefabrieken 365 Fabrieken van machines en apparaten voor de voedings- en genotmiddelenindustrie, de chemische en verwante industrieën 366 Fabrieken van machines en installaties voor de mijnbouw, de metallurgische industrie en de bouwnijverheid; hijs- en hefwerktuigenfabrieken 367 Fabrieken van tandwielen, lagers en andere overbrengingsmechanismen 368 Overige fabrieken van machines voor bepaalde bedrijfstakken 369 Overige machinebouw Klasse 37 Elektrotechnische industrie 371 Elektrische draad- en kabelfabrieken 372 Fabrieken van elektromotoren, -generatoren en -transformatoren en van schakel- en installatiemateriaal 373 Fabrieken van elektrische apparaten en toestellen voor industriële toepassing 374 Telecommunicatie- en signaalapparatenfabrieken; fabrieken van elektrische meetinstrumenten en medische apparaten 375 Fabrieken van elektronische apparaten, van radio- en televisietoestellen en van elektroakoestische apparaten 376 Fabrieken van huishoudelijke elektrische apparaten 377 Gloeilampen-, buizen- en verlichtingsartikelenfabrieken 378 Accumulatoren- en batterijfabrieken 379 Reparatie, montage en technische installatie van elektrotechnische producten Ex klasse 38 Transportmiddelenindustrie 383 Automobielbouw; auto-onderdelenfabrieken 384 Auto- en (motor)rijwielreparatiebedrijven 385 Rijwiel- en motorrijwielfabrieken; fabrieken van rijwiel- en motorrijwielonderdelen 389 Overige transportmiddelenindustrie Klasse 39 Fijnmechanische en optische industrie; nijverheidsbedrijven niet elders genoemd 391 Fijnmechanische industrie 392 Medische- en orthopedische-artikelenfabrieken (met uitzondering van fabrieken van orthopedisch schoeisel) 393 Optische-artikelenfabrieken; foto- en filmapparatenfabrieken 394 Klokken- en uurwerkfabrieken en -reparatiebedrijven 395 Goud- en zilversmederijen; diamantnijverheid 396 Muziekinstrumentenfabrieken en -reparatiebedrijven 397 Speelgoed- en sportartikelenfabrieken 399 Overige nijverheidsbedrijven Klasse 40 Bouwnijverheid 400 Algemene bouwnijverheid (zonder bepaalde specialisatie), slopersbedrijven 401 Burgerlijke en utiliteitsbouw (bouw van woningen en andere gebouwen) 402 Water-, spoor- en wegenbouw; cultuurtechnische werken 403 Installatiebedrijven 404 Bouwbedrijven voor de afwerking van gebouwen 2 Richtlijn 68/366/EEG (Liberaliseringsrichtlijn: 68/365/EEG) NICE-nomenclatuur Klasse 20A 200 Vervaardiging van dierlijke en plantaardige oliën en vetten 20B Voedingsmiddelennijverheid 201 Slachterijen en vervaardiging van vleeswaren en vleesconserven 202 Zuivel- en melkproductenfabrieken 203 Groente- en fruitverwerkende industrie 204 Visbewerkingsinrichtingen 205 Maalbedrijven, meelfabrieken, pellerijen 206 Brood-, beschuit-, banket-, koek- en biscuitfabrieken 207 Suikerfabrieken en -raffinaderijen 208 Cacao-, chocolade- en suikerwerkfabrieken 209 Overige voedingsmiddelenfabrieken Klasse 21 Vervaardiging van dranken 211 Ethylalcohol- (fermentatieproduct) fabrieken, gistfabrieken, branderijen en distilleerderijen 212 Vervaardiging van wijnen en van moutvrije alcoholische dranken 213 Bierbrouwerijen en mouterijen 214 Vervaardiging van mineraalwater en alcoholvrije dranken Ex 30 Vervaardiging van rubber, plastische materialen, kunst- en synthetische vezels en zetmeelproducten 304 Vervaardiging van zetmeelproducten 3 Richtlijn 75/368/EEG (activiteiten bedoeld in artikel 5, lid 1) ISIC-nomenclatuur Ex 04 Visserij 043 Visserij op de binnenwateren Ex 38 Vervaardiging van transportmaterieel 381 Scheepsbouw en herstelling van schepen 382 Vervaardiging van spoorwegmaterieel 386 Vliegtuigbouw (met inbegrip van de bouw van ruimtevaartmaterieel) Ex 71 Hulpdiensten van het vervoer en andere diensten dan vervoer vallende onder de volgende groepen Ex 711 Exploitatie van slaap- en restauratiewagens; onderhoud van spoorwegmaterieel in de reparatiewerkplaatsen; schoonmaken van de wagons Ex 712 Onderhoud van materieel voor stads-, voorstads- en interlokaal vervoer van personen Ex 713 Onderhoud van ander materieel voor personenvervoer over de weg (zoals auto's, autobussen en taxi's) Ex 714 Exploitatie en onderhoud van kunstwerken ten behoeve van het wegvervoer (zoals wegen, tunnels en bruggen met tolheffing, autobusstations, parkings, autobusgarages en tramremises) Ex 716 Hulpdiensten van de binnenvaart (zoals exploitatie en onderhoud van waterwegen, havens en andere kunstwerken voor de binnenvaart; slepen en loodsen in havens, betonning, lossen en laden van schepen en andere overeenkomstige werkzaamheden, zoals berging van schepen, jagen, exploitatie van botenloodsen) 73 Communicatiediensten: posterijen en telecommunicatie Ex 85 Persoonlijke diensten 854 Wasserijen, stomerijen en ververijen Ex 856 Fotostudio's: portretfotografie en fotografie voor handelsdoeleinden, met uitzondering van persfotografie Ex 859 Persoonlijke diensten, niet elders ingedeeld (alleen onderhoud en schoonhouden van gebouwen of lokalen) 4 Richtlijn 75/369/EEG (artikel 6: wanneer de activiteit als industrieel of ambachtelijk wordt beschouwd) ISIC-nomenclatuur Ambulante uitoefening van de volgende werkzaamheden: 5 Richtlijn 82/470/EEG (artikel 6, leden 1 en 3) Groepen 718 en 720 van de ISIC-nomenclatuur De bedoelde werkzaamheden bestaan met name in: 6 Richtlijn 82/489/EEG ISIC-nomenclatuur Ex 855 Kapsalons (met uitzondering van de werkzaamheden van de pedicure en opleidingsinstituten voor schoonheidsspecialist en kapper) Lijst II Richtlijnen 64/222/EEG, 68/364/EEG, 68/368/EEG, 75/368/EEG, 75/369/EEG, 70/523/EEG en 82/470/EEG 1 Richtlijn 64/222/EEG (Liberaliseringsrichtlijnen: 64/223/EEG en 64/224/EEG) 1. Niet in loondienst verrichte werkzaamheden welke onder de groothandel ressorteren, met uitzondering van die welke ressorteren onder de groothandel in geneesmiddelen en farmaceutische producten, in giftige producten en ziekteverwekkende agentia en in steenkool (ex groep 611). 2. Werkzaamheden van de tussenpersoon die op grond van een of meer opdrachten belast is met het inleiden of afsluiten van handelstransacties op naam en voor rekening van derden. 3. Werkzaamheden van de tussenpersoon die, zonder hiermede blijvend belast te zijn, personen die rechtstreeks contracten willen afsluiten met elkaar in contact brengt, of de handelstransacties inleidt, dan wel bij de afsluiting daarvan zijn diensten verleent. 4. Werkzaamheden van de tussenpersoon die op eigen naam voor rekening van derden handelstransacties afsluit. 5. Werkzaamheden van de tussenpersoon die voor rekening van derden groothandelsveilingen houdt. 6. Werkzaamheden van de tussenpersoon die van huis tot huis bestellingen opneemt. 7. Professionele dienstverrichting door een tussenpersoon in loondienst van een of meer ondernemingen op het gebied van handel, industrie of ambacht. 2 Richtlijn 68/364/EEG (Liberaliseringsrichtlijn: 68/363/EEG) Ex ISIC-groep 612: Kleinhandel Uitgesloten werkzaamheden: 012 Verhuur van landbouwmachines 640 Onroerende goederen, verhuur 713 Verhuur van automobielen, rijtuigen en paarden 718 Verhuur van spoorwegrijtuigen en -wagons 839 Verhuur van machines voor handelsfirma's 841 Plaatsbespreking voor bioscopen en verhuur van films 842 Plaatsbespreking voor theaters en verhuur van theateruitrusting 843 Verhuur van boten, verhuur van rijwielen, verhuur van automaten 853 Verhuur van gemeubileerde kamers 854 Verhuur van gewassen linnengoed 859 Verhuur van kleding 3 Richtlijn 68/368/EEG (Liberaliseringsrichtlijn: 68/367/EEG) ISIC-nomenclatuur Ex ISIC-klasse 85 1. Restaurants en slijterijen (ISIC-groep 852). 2. Hotels, pensions en dergelijke inrichtingen, kampeerterreinen (ISIC-groep 853). 4 Richtlijn 75/368/EEG Alle activiteiten in de bijlage bij Richtlijn 75/368/EEG, behalve de activiteiten in artikel 5, onder d), van die richtlijn (lijst I, punt 3, van deze bijlage). ISIC-nomenclatuur Ex 62 Banken en andere financiële instellingen Ex 620 Octrooimakelaars en ondernemingen die zich bezighouden met de uitkering van vergoedingen uit licenties Ex 71 Vervoer Ex 713 Reizigersvervoer over de weg, met uitzondering van vervoer met motorvoertuigen Ex 719 Exploitatie van leidingen bestemd voor het vervoer van vloeibare koolwaterstoffen en andere vloeibare chemische stoffen Ex 82 Diensten tot nut van het algemeen 827 Bibliotheken, musea, plantentuinen en dierentuinen Ex 84 Recreatie 843 Diensten op recreatief gebied, niet elders ingedeeld: Ex 85 Persoonlijke diensten Ex 851 Huishoudelijke diensten Ex 855 Schoonheidsinstituten en manicure, met uitzondering van de werkzaamheden van de pedicure en opleidingsinstituten voor schoonheidsspecialist en kapper Ex 859 Persoonlijke diensten, niet elders ingedeeld, met uitzondering van die van sport- en paramedische masseurs en van berggidsen, als volgt ingedeeld: 5 Richtlijn 75/369/EEG Ambulante uitoefening van de volgende werkzaamheden: 6 Richtlijn 70/523/EEG Niet in loondienst verrichte werkzaamheden welke onder de groothandel in steenkool ressorteren en werkzaamheden van tussenpersonen op het gebied van steenkool (ex ISIC-groep 6112). 7 Richtlijn 82/470/EEG [Activiteiten genoemd in artikel 2, punt A, onder c) of e), punt B, onder b), punten C of D.] Deze werkzaamheden bestaan met name in: BIJLAGE V Erkenning op basis van de coördinatie van de minimumopleidingseisen Bijlage V.1: Arts 5.1.1. Opleidingstitels van basisartsen Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van arts/Diplôme de docteur en médecine – Les universités/De universiteiten – Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française/De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap 20 december 1976 Danmark Bevis for bestået lægevidenskabelig embedseksamen Medicinsk universitetsfakultet – Autorisation som læge, udstedt af Sundhedsstyrelsen og – Tilladelse til selvstændigt virke som læge (dokumentation for gennemført praktisk uddannelse), udstedt af Sundhedsstyrelsen 20 december 1976 Deutschland – Zeugnis über die Ärztliche Prüfung – Zeugnis über die Ärztliche Staatsprüfung und Zeugnis über die Vorbereitungszeit als Medizinalassistent, soweit diese nach den deutschen Rechtsvorschriften noch für den Abschluss der ärztlichen Ausbildung vorgesehen war Zuständige Behörden Bescheinigung über die Ableistung der Tätigkeit als Arzt im Praktikum 20 december 1976 Ελλάς Πτυχίo Iατρικής - Iατρική Σχoλή Παvεπιστημίoυ - Σχoλή Επιστημώv Υγείας, Τμήμα Iατρικής Παvεπιστημίoυ 1 januari 1981 España Título de Licenciado en Medicina y Cirugía – Ministerio de Educación y Cultura – El rector de una Universidad 1 januari 1986 France Diplôme d'Etat de docteur en médecine Universités 20 december 1976 Ireland Primary qualification Competent examining body Certificate of experience 20 december 1976 Italia Diploma di laurea in medicina e chirurgia Università Diploma di abilitazione all'esercizio della medicina e chirurgia 20 december 1976 Luxembourg Diplôme d'Etat de docteur en médecine, chirurgie et accouchements Jury d'examen d'Etat Certificat de stage 20 december 1976 Nederland Getuigschrift van met goed gevolg afgelegd artsexamen Faculteit Geneeskunde 20 december 1976 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentiedatum Österreich 1. Urkunde über die Verleihung des akademischen Grades Doktor der gesamten Heilkunde (bzw. Doctor medicinae universae, Dr.med.univ.) 1. Medizinische Fakultät einer Universität 1 januari 1994 2. Diplom über die spezifische Ausbildung zum Arzt für Allgemeinmedizin bzw. Facharztdiplom 2. Österreichische Ärztekammer Portugal Carta de Curso de licenciatura em medicina Universidades Diploma comprovativo da conclusão do internato geral emitido pelo Ministério da Saúde 1 januari 1986 Suomi/ Finland Lääketieteen lisensiaatin tutkinto/Medicine licentiatexamen – Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet – Kuopion yliopisto – Oulun yliopisto – Tampereen yliopisto – Turun yliopisto Todistus lääkärin perusterveydenhuollon lisäkoulutuksesta/Examenbevis om tilläggsutbildning för läkare inom primärvården 1 januari 1994 Sverige Läkarexamen Universitet Bevis om praktisk utbildning som utfärdas av Socialstyrelsen 1 januari 1994 United Kingdom Primary qualification Competent examining body Certificate of experience 20 december 1976 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Bijzondere beroepstitel van geneesheer-specialist/Titre professionnel particulier de médecin spécialiste Minister bevoegd voor Volksgezondheid/Ministre de la Santé publique 20 december 1976 Danmark Bevis for tilladelse til at betegne sig som speciallæge Sundhedsstyrelsen 20 december 1976 Deutschland Fachärztliche Anerkennung Landesärztekammer 20 december 1976 Ελλάς Τίτλoς Iατρικής Ειδικότητας 1. Νoμαρχιακή Αυτoδιoίκηση 1 januari 1981 2. Νoμαρχία España Título de Especialista Ministerio de Educación y Cultura 1 januari 1986 France 1.Certificat d'études spéciales de médecine 1. Universités 20 december 1976 2. Attestation de médecin spécialiste qualifié 2. Conseil de l'Ordre des médecins 3.Certificat d'études spéciales de médecine 3. Universités 4.Diplôme d'études spécialisées ou spécialisation complémentaire qualifiante de médecine 4. Universités Ireland Certificate of Specialist doctor Competent authority 20 december 1976 Italia Diploma di medico specialista Università 20 december 1976 Luxembourg Certificat de médecin spécialiste Ministre de la Santé publique 20 december 1976 Nederland Bewijs van inschrijving in een Specialistenregister – Medisch Specialisten Registratie Commissie (MSRC) van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst – Sociaal-Geneeskundigen Registratie Commissie van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst 20 december 1976 Österreich Facharztdiplom Österreichische Ärztekammer 1 januari 1994 Portugal 1.Grau de assistente 1. Ministério da Saúde 1 januari 1986 2.Titulo de especialista 2. Ordem dos Médicos Suomi/ Finland Erikoislääkärin tutkinto/Specialläkarexamen 1. Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet 1 januari 1994 2. Kuopion yliopisto 3. Oulun yliopisto 4. Tampereen yliopisto 5. Turun yliopisto Sverige Bevis om specialkompetens som läkare, utfärdat av Socialstyrelsen Socialstyrelsen 1 januari 1994 United Kingdom Certificate of Completion of specialist training Competent authority 20 december 1976 Anesthesie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Heelkunde Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Anesthésie-réanimation/Anesthesie reanimatie Chirurgie/Heelkunde Danmark Anæstesiologi Kirurgi eller kirurgiske sygdomme Deutschland Anästhesiologie Chirurgie Ελλάς Αvαισθησιoλoγία Χειρoυργική España Anestesiología y Reanimación Cirugía general y del aparato digestivo France Anesthésiologie-Réanimation chirurgicale Chirurgie générale Ireland Anaesthesia General surgery Italia Anestesia e rianimazione Chirurgia generale Luxembourg Anesthésie-réanimation Chirurgie générale Nederland Anesthesiologie Heelkunde Österreich Anästhesiologie und Intensivmedizin Chirurgie Portugal Anestesiologia Cirurgia geral Suomi/Finland Anestesiologia ja tehohoito/Anestesiologi och intensivvård Yleiskirurgia/Allmän kirurgi Sverige Anestesi och intensivvård Kirurgi United Kingdom Anaesthetics General surgery Neurochirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Verloskunde en gynaecologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Neurochirurgie Gynécologie – obstétrique/Gynaecologie – verloskunde Danmark Neurokirurgi eller kirurgiske nervesygdomme Gynækologi og obstetrik eller kvindesygdomme og fødselshjælp Deutschland Neurochirurgie Frauenheilkunde und Geburtshilfe Ελλάς Νευρoχειρoυργική Μαιευτική-Γυvαικoλoγία España Neurocirugía Obstetricia y ginecología France Neurochirurgie Gynécologie – obstétrique Ireland Neurological surgery Obstetrics and gynaecology Italia Neurochirurgia Ginecologia e ostetricia Luxembourg Neurochirurgie Gynécologie – obstétrique Nederland Neurochirurgie Verloskunde en gynaecologie Österreich Neurochirurgie Frauenheilkunde und Geburtshilfe Portugal Neurocirurgia Ginecologia e obstetricia Suomi/Finland Neurokirurgia/Neurokirurgi Naistentaudit ja synnytykset/Kvinnosjukdomar och förlossningar Sverige Neurokirurgi Obstetrik och gynekologi United Kingdom Neurosurgery Obstetrics and gynaecology Inwendige geneeskunde Minimale opleidingsduur: 5 jaar Oogheelkunde Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Médecine interne/Inwendige geneeskunde Ophtalmologie/Oftalmologie Danmark Intern medicin Oftalmologi eller øjensygdomme Deutschland Innere Medizin Augenheilkunde Ελλάς Παθoλoγία Οφθαλμoλoγία España Medicina interna Oftalmología France Médecine interne Ophtalmologie Ireland General medicine Ophthalmology Italia Medicina interna Oftalmologia Luxembourg Médecine interne Ophtalmologie Nederland Inwendige geneeskunde Oogheelkunde Österreich Innere Medizin Augenheilkunde und Optometrie Portugal Medicina interna Oftalmologia Suomi/Finland Sisätaudit/Inre medicine Silmätaudit/Ögonsjukdomar Sverige Internmedicin Ögonsjukdomar (oftalmologi) United Kingdom General (internal) medicine Ophthalmology Keel-, neus- en oorheelkunde Minimale opleidingsduur: 3 jaar Kindergeneeskunde Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Oto-rhino-laryngologie/Otorhinolaryngologie Pédiatrie/Pediatrie Danmark Oto-rhino-laryngologi eller øre-næse-halssygdomme Pædiatri eller sygdomme hos børn Deutschland Hals-Nasen-Ohrenheilkunde Kinderheilkunde Ελλάς Ωτoριvoλαρυγγoλoγία Παιδιατρική España Otorrinolaringología Pediatria y sus áreas especificas France Oto-rhino-laryngologie Pédiatrie Ireland Otolaryngology Paediatrics Italia Otorinolaringoiatria Pédiatria Luxembourg Oto-rhino-laryngologie Pédiatrie Nederland Keel-, neus- en oorheelkunde Kindergeneeskunde Österreich Hals-, Nasen-und Ohrenkrankheiten Kinder- und Jugendheilkunde Portugal Otorrinolaringologia Pediatria Suomi/Finland Korva-, nenä- ja kurkkutaudit/Öron-, näs- och halssjukdomar Lastentaudit/Barnsjukdomar Sverige Öron-, näs- och halssjukdomar (oto-rhino-laryngologi) Barn- och ungdomsmedicin United Kingdom Otolaryngology Paediatrics Ziekten der luchtwegen Minimale opleidingsduur: 4 jaar Urologie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Pneumologie Urologie Danmark Medicinske lungesygdomme Urologi eller urinvejenes kirurgiske sygdomme Deutschland Pneumologie Urologie Ελλάς Φυματιoλoγία – Πvευμovoλoγία Ουρoλoγία España Neumologia Urología France Pneumologie Urologie Ireland Respiratory medicine Urology Italia Malattie dell'apparato respiratorio Urologia Luxembourg Pneumologie Urologie Nederland Longziekten en tuberculose Urologie Österreich Lungenkrankheiten Urologie Portugal Pneumologia Urologia Suomi/Finland Keuhkosairaudet ja allergologia/Lungsjukdomar och allergologi Urologia/Urologi Sverige Lungsjukdomar (pneumologi) Urologi United Kingdom Respiratory medicine Urology Orthopedie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Pathologische anatomie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Chirurgie orthopédique/Orthopedische heelkunde Anatomie pathologique/Pathologische anatomie Danmark Ortopædisk kirurgi Patologisk anatomi eller vævs- og celleundersøgelser Deutschland Orthopädie Pathologie Ελλάς Ορθoπεδική Παθoλoγική Αvατoμίκή España Traumatología y cirugía ortopédica Anatomía patológica France Chirurgie orthopédique et traumatologie Anatomie et cytologie pathologiques Ireland Orthopaedic surgery Morbid anatomy and histopathology Italia Ortopedia e traumatologia Anatomia patologica Luxembourg Orthopédie Anatomie pathologique Nederland Orthopedie Pathologie Österreich Orthopädie und Orthopädische Chirurgie Pathologie Portugal Ortopedia Anatomia patologica Suomi/Finland Ortopedia ja traumatologia/Ortopedi och traumatologi Patologia/Patologi Sverige Ortopedi Klinisk patologi United Kingdom Trauma and orthopaedic surgery Histopathology Neurologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Psychiatrie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Neurologie Psychiatrie Danmark Neurologi eller medicinske nervesygdomme Psykiatri Deutschland Neurologie Psychiatrie und Psychotherapie Ελλάς Νευρoλoγία Ψυχιατρική España Neurología Psiquiatría France Neurologie Psychiatrie Ireland Neurology Psychiatry Italia Neurologia Psichiatria Luxembourg Neurologie Psychiatrie Nederland Neurologie Psychiatrie Österreich Neurologie Psychiatrie Portugal Neurologia Psiquiatria Suomi/Finland Neurologia/Neurologi Psykiatria/Psykiatri Sverige Neurologi Psykiatri United Kingdom Neurology General psychiatry Radiologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Radiotherapie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Benaming Belgique/België/ Belgien Radiodiagnostic/Röntgendiagnose Radiothérapie – oncologie/Radiotherapie – oncologie Danmark Diagnostik radiologi eller røntgenundersøgelse Onkologi Deutschland Diagnostische Radiologie Strahlentherapie Ελλάς Ακτιvoδιαγvωστική Ακτιvoθεραπευτική – Ογκολογία España Radiodiagnóstico Oncología radioterápica France Radiodiagnostic et imagerie médicale Oncologie radiothérapique Ireland Diagnostic radiology Radiotherapy Italia Radiodiagnostica Radioterapia Luxembourg Radiodiagnostic Radiothérapie Nederland Radiologie Radiotherapie Österreich Medizinische Radiologie-Diagnostik Strahlentherapie – Radioonkologie Portugal Radiodiagnóstico Radioterapia Suomi/Finland Radiologia/Radiologi Syöpätaudit/Cancersjukdomar Sverige Medicinsk radiologi Tumörsjukdomar (allmän onkologi) United Kingdom Clinical radiology Clinical oncology Plastische chirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Belgique/België/ Belgien Chirurgie plastique, reconstructrice et esthétique/Plastische, reconstructieve en esthetische heelkunde Danmark Plastikkirurgi Deutschland Plastische Chirurgie Ελλάς Πλαστική Χειρoυργική España Cirugía plástica y reparadora France Chirurgie plastique, reconstructrice et esthétique Ireland Plastic surgery Italia Chirurgia plastica e ricostruttiva Luxembourg Chirurgie plastique Nederland Plastische chirurgie Österreich Plastische Chirurgie Portugal Cirurgia plástica e reconstrutiva Suomi/Finland Plastiikkakirurgia/Plastikkirurgi Sverige Plastikkirurgi United Kingdom Plastic surgery 5.1.4 Verworven rechten van specialisten 1 Traumatologie en urgentiegeneeskunde Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Ireland Accident and emergency medicine United Kingdom Accident and emergency medicine 2 Allergologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land 1.1.1. Benaming Danmark Medicinsk allergologi eller medicinske overfølsomhedssygdomme España Alergología Ελλάδα Αλλεργιολογία Italia Allergologia ed immunologia clinica Nederland Allergologie en inwendige geneeskunde Portugal Imuno-alergologia Sverige Allergisjukdomar 3 Klinische chemie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Klinisk biokemi España Bioquímica clínica Ireland Chemical pathology Italia Biochimica clinica Luxembourg Chimie biologique Nederland Klinische chemie Suomi/Finland Kliininen kemia / Klinisk kemi Sverige Klinisk kemi United Kingdom Chemical pathology 4 Biologische hematologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark * Klinisk blodtypeserologi France Hématologie Luxembourg Hématologie biologique Portugal Hematologia clinica Datum van intrekking bedoeld in artikel 31, lid 5: * 1 januari 1983, behalve voor degenen die voor die datum met de opleiding zijn begonnen en deze vóór eind 1988 hebben voltooid 5 Cardiologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien Cardiologie / Kardilogie Danmark Kardiologi Deutschland Kardiologie España Cardiología France Pathologie cardio-vasculaire Ελλάδα Καρδιολογία Ireland Cardiology Italia Cardiologia Luxembourg Cardiologie et angiologie Nederland Cardiologie Österreich Kardiologie Portugal Cardiologia Suomi/Finland Kardiologia / Kardiologi Sverige Kardiologi United Kingdom Cardiology 6 Thoraxchirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien * Chirurgie thoracique / Heelkunde op de thorax Danmark Thoraxkirurgi eller brysthulens kirurgiske Sygdomme Deutschland Herzchirurgie España Cirugía torácica France Chirurgie thoracique et cardio-vasculaire Ελλάδα Χειρουργική Θώρακος Ireland Thoracic surgery Italia Chirurgia toracica Luxembourg Chirurgie thoracique Nederland Cardio-thoracale chirurgie Portugal Cirurgia cardiotorácica Suomi/Finland Sydän-ja rintaelinkirurgia / Hjärt- och thoraxkirurgi Sverige Thoraxkirurgi United Kingdom Cardo-thoracic surgery Datum van intrekking bedoeld in artikel 31, lid 5: * 1 januari 1983 7 Kinderpsychiatrie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Børne- og ungdomspsykiatri Deutschland Kinder – und Jugendpsychiatrie und – Psychotherapie France Pédo-psychiatrie Ireland Child and adolescent psychiatry Italia Neuropsichiatria infantile Luxembourg Psychiatrie infantile Portugal Pedopsiquiatria Suomi/Finland Lastenpsykiatria / Barnpsykiatri Sverige Barn- och ungdomspsykiatri United Kingdom Child and adolescent psychiatry 8 Klinische biologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien Biologie clinique / Klinische biologie Deutschland Laboratoriumsmedizin España Análisis clínicos France Biologie clinique Greece Medical Bio-pathology Italia Patologia clinica Luxembourg Biologie clinique Österreich Medizinische und chemische Labordiagnostik Portugal Patologia clinica 9 Klinische neurofysiologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Klinisk neurofysiologi España Neurofisiologia clínica Ireland Neurophysiology Suomi/Finland Kliininen neurofysiologia / Klinisk neurofysiologi Sverige Klinisk neurofysiologi United Kingdom Clinical Neurophysiology 10 Stomatologie en mond-, kaak-, en aangezichtschirurgie (basisopleiding arts en tandheelkunde) (1) Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/ Belgien Stomatologie et chirurgie orale et maxillo-faciale / Stomatologie en mond-, kaak- en aangezichtschirurgie Deutschland Mund-, Kiefer- und Gesichtschirurgie Ελλάς Στοματική και γναθοπροσωπική χειρουργική Ireland Oral and maxillo-facial surgery Luxembourg Chirurgie dentaire, orale et maxillo-faciale Suomi/Finland Suu- ja leukakirurgia / Oral och maxillofacial kirurgi United Kingdom Oral and maxillo-facial surgery (1) Voor de opleiding die leidt tot de titel van specialist in de mond-, tand- en maxillo-faciale chirurgie (basisopleiding voor arts en voor beoefenaar der tandheelkunde) moeten de basisopleiding voor arts en bovendien ook de opleidingscyclus voor beoefenaren der tandheelkunde met goed gevolg zijn doorlopen. 11 Dermatologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Ireland Dermatology United Kingdom Dermatology 12 Dermatologie/Venerologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien Dermato-vénéréologie / Dermato-venerologie Danmark Dermato-venerologi eller hud- og kønssygdomme Deutschland Haut – und Geschlechtskrankheiten España Dermatología médico-quirúrgica y venereología France Dermatologie et vénéréologie Ελλάδα Δερματολογία-Αφροδισιολογία Italia Dermatologia e venerologia Luxembourg Dermato-vénéréologie Nederland Dermatologie en venerologie Österreich Haut- und Geschlechtskrankheiten Portugal Dermatovenereologia Suomi/Finland Ihotaudit ja allergologia / Hudsjukdomar och allergologi Sverige Hud- och könssjukdomar 13 Endocrinologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Danmark Medicinsk endokrinologi eller medicinske Hormonsygdomme España Endocrinología y nutrición France Endocrinologie, maladies métaboliques Ελλάδα Ενδοκρινολογία Ireland Endocrinology and diabetes mellitus Italia Endocrinologia e malattie del ricambio Luxembourg Endocrinologie, maladies du métabolisme et de la nutrition Portugal Endocrinologia Suomi/Finland Endokrinologia / Endokrinologi Sverige Endokrina sjukdomar United Kingdom Endocrinology and diabetes mellitus 14 Gastro-enterologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien Gastro-entérologie / Gastroenterologie Danmark Medicinsk gastroenterologi eller medicinske mave-tarmsygdomme España Aparato digestivo France Gastro-entérologie et hépatologie Ελλάδα Γαστρεντερολογία Ireland Gastro-enterology Italia Gastroenterologia Luxembourg Gastro-enterologie Nederland Gastro-enterologie Portugal Gastrenterologia Suomi/Finland Gastroenterologia / Gastroenterologi Sverige Medicinsk gastroenterologi och hepatologi United Kingdom Gastro-enterology 15 Gastro-enterologische chirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien * Chirurgie abdominale / Heelkunde op het abdomen Danmark Kirurgisk gastroenterologi eller kirurgiske mave-tarmsygdomme España Cirurgía del aparato digestivo France Chirurgie viscérale et digestive Italia Chirurgia dell'aparato digestivo Luxembourg Chirurgie gastro-entérologique Suomi/Finland Gastroenterologinen kirurgia / Gastroenterologisk kirurgi Datum van intrekking bedoeld in artikel 31, lid 5: * 1 januari 1983 16 Geriatrie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Geriatri eller alderdommens sygdomme España Geriatría Ireland Geriatrics Italia Geriatria Nederland Klinische geriatrie Suomi/Finland Geriatria / Geriatri Sverige Geriatrik United Kingdom Geriatrics 17 Hematologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Danmark Hæmatologi eller blodsygdomme España Hematología y hemoterapia Ireland Haematology Italia Ematologia Luxembourg Hématologie Portugal Imuno-hemoterapia Suomi/Finland Kliininen hematologia / Klinisk hematologi Sverige Hematologi 18 Immunologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Klinisk immunologi España Immunología Ireland Clinical immunology Österreich Mmunologie Sverige Klinisk immunology United Kingdom Immunology 19 Infectieziekten Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Infektionsmedicin Ireland Communicable diseases Italia Malattie infettive Suomi/Finland Infektiosairaudet / Infektionssjukdomar Sverige Infektionssjukdomar United Kingdom Infectious diseases 20 Kaak- en aangezichtschirurgie (medische basisopleiding) Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming España Cirugía oral y maxilofacial France Chirurgie maxillo-faciale et stomatologie Italia Chirurgia maxillo-facciale Luxembourg Chirurgie maxillo-faciale Österreich Mund – Kiefer – und Gesichtschirurgie 21 Microbiologie/Bacteriologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Klinish mikrobiologi Deutschland Mikrobiologie und Infektionsepidemiologie España Microbiología y parasitología Ελλάδα - Ιατρική Βιοπαθολογία - Μικροβιολογία Ireland Microbiology Italia Microbiologia e virologia Luxembourg Microbiologie Nederland Medische microbiologie Österreich Hygiene und Mikrobiologie Suomi/Finland Kliininen mikrobiologia / Klinisk Mikrobiologi Sverige Klinisk bakteriologi United Kingdom Medical microbiology and virology 22 Nefrologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Nefrologi eller medicinske nyresygdomme España Nefrología France Néphrologie Ελλάδα Νεφρολογία Ireland Nephrology Italia Nefrologia Luxembourg Néphrologie Portugal Nefrologia Suomi/Finland Nefrologia / Nefrologi Sverige Medicinska njursjukdomar (nefrologi) United Kingdom Renal medicine 23 Neuropsychiatrie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien * Neuropsychiatrie Deutschland Nervenheilkunde (Neurologie und Psychiatrie) France ** Neuropsychiatrie Ελλάδα Νευρολογία-Ψυχιατρική Italia Neuropsichiatria Luxembourg *** Neuropsychiatrie Nederland **** Zenuw – en zielsziekten Österreich Neurologie und Psychiatrie Data van intrekking bedoeld in artikel 31, lid 5: * 1 augustus 1987, behalve voor degenen die voor die datum met de opleiding zijn begonnen ** 31 december 1971 *** De opleidingstitels worden niet meer verleend voor opleidingen waarmee na 5 maart 1982 is begonnen **** 9 juli 1984 24 Nucleaire geneeskunde Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien Médecine nucléaire / Nucleaire geneeskunde Danmark Klinisk fysiologi og nuklearmedicin Deutschland Nuklearmedizin España Medicina nuclear France Médecine nucléaire Ελλάδα Πυρηνική Ιατρική Italia Medicina nucleare Luxembourg Médecine nucléaire Nederland Nucleaire geneeskunde Österreich Nuklearmedizin Portugal Medicina nuclear Suomi/Finland Kliininen Fysiologia ja isotooppilääketiede / Klinisk Fysiologi och nukleärmedicin United Kingdom Nuclear Medicine 25 Arbeids-/bedrijfsgeneeskunde Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien Médecine du travail / Arbeidsgeneeskunde Danmark Arbejdsmedicin Deutschland Arbeitsmedizin France Médecine du travail Ελλάδα Ιατρική Εργασίας Ireland Occupational Medicine Italia Medicina del lavoro Luxembourg Médecine du travail Nederland – Arbeid en gezondheid, bedrijfsgeneeskunde – Arbeid en gezondheid, verzekeringsgeneeskunde Österreich Arbeits- und Betriebsmedizin Portugal Medicina do trabalho Suomi/Finland Työterveyshuolto / Företagshälsovård Sverige Yrkes- och miljömedicin United Kingdom Occupational Medicine 26 Kinderchirurgie Minimale opleidingsduur: 5 jaar Land Benaming Deutschland Kinderchirurgie España Cirugía pediátrica France Chirurgie infantile Ελλάδα Χειρουργική Παίδων Ireland Paediatric Surgery Italia Chirurgia pediatrica Luxembourg Chirurgie pédiatrique Österreich Kinderchirurgie Portugal Cirurgia pediátrica Suomi/Finland Lastenkirurgia / Barnkirurgi Sverige Barn- och ungdomskirurgi United Kingdom Paediatric Surgery 27 Farmacologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Klinisk farmakologi Deutschland Pharmakologie und Toxikologie España Farmacología clínica Ireland Clinical Pharmacology and Therapeutics Österreich Pharmakologie und Toxikologie Suomi/Finland Kliininen farmakologia ja lääkehoito / Klinisk farmakologi och Läkemedelsbehandling Sverige Klinisk farmakologi United Kingdom Clinical Pharmacology and Therapeutics 28 Revalidatiegeneeskunde Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land Benaming Belgique/België/ Belgien Médecine physique et réadaptation / Fysische geneeskunde en revalidatie Danmark * Fysiurgi og rehabilitering Deutschland Physikalische und Rehabilitative Medizin España Rehabilitación France Rééducation et réadaptation fonctionnelles Ireland Rehabilitation Medicine Italia Medicina fisica e riabilitazione Luxembourg Rééducation et réadaptation fonctionnelles Nederland Revalidatiegeneeskunde Österreich Physikalische Medizin Portugal Fisiatria ou Medicina física e de reabilitação Suomi/Finland Fysiatria / Fysiatri Sverige Rehabiliteringsmedicin United Kingdom Rehabilitation Medicine Datum van intrekking bedoeld in artikel 31, lid 5: * 1 januari 1983, behalve voor degenen die voor die datum met de opleiding zijn begonnen en deze vóór eind 1988 hebben voltooid 29 Sociale geneeskunde Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark Samfundsmedicin Deutschland Öffentliches Gesundheitswesen España Medicina preventiva y salud pública Ελλάδα Κοινωνική Ιατρική France Santé publique et médecine sociale Ireland Community medicine Italia Igiene e medicina sociale Luxembourg Santé publique Nederland Maatschappij en gezondheid Österreich Sozialmedizin Suomi/Finland Terveydenhuolto / Hälsovård Sverige Socialmedicin United Kingdom Public health medicine 30 Radiologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Deutschland Radiologie España Electroradiologia Ελλάδα Ακτινολογία-Ραδιολογία France * Electro-radiologie Italia Radiologia Luxembourg ** Électroradiologie Nederland *** Radiologie Österreich Radiologie Portugal Radiologia Data van intrekking bedoeld in artikel 31, lid 5: * 3 december 1971 ** de opleidingstitels worden niet meer verleend voor opleidingen waarmee na 5 maart 1982 is begonnen *** 8 juli 1984 31 Reumatologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien Rhumathologie / Reumatologie Danmark Reumatologi España Reumatología France Rhumathologie Ελλάδα Ρευματολογία Ireland Rheumatology Italia Reumatologia Luxembourg Rhumathologie Nederland Reumatologie Portugal Reumatologia Suomi/Finland Reumatologia/Reumatologi Sverige Reumatologi United Kingdom Rheumatology 32 Stomatologie Minimale opleidingsduur: 3 jaar Land 1.1.2. Benaming España Estomatología France Stomatologie Italia Odontostomatologia Luxembourg Stomatologie Portugal Estomatologia 33 Tropische geneeskunde Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Danmark * Tropemedicin Ireland Tropical medicine Italia Medicina tropicale Österreich Spezifische Prophylaxe und Tropenhygiene Portugal Medicina tropical United Kingdom Tropical medicine Datum van intrekking bedoeld in artikel 31, lid 5 * 1 januari 1987 behalve voor degenen die vóór die datum met de opleiding zijn begonnen en deze vóór eind 1988 hebben voltooid 34 Venerologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Belgique/België/Belgien * Chirurgie des vaisseaux / Bloedvatenheelkunde Danmark Karkirurgi eller kirurgiske blodkarsygdomme España Angiología y cirugía vascular France Chirurgie vasculaire Italia Chirurgia vascolare Luxembourg Chirurgie vasculaire Portugal Cirurgia vascular Suomi/Finland Verisuonikirurgia / Kärlkirurgi Datum van intrekking bedoeld in artikel 31, lid 5: * 1 januari 1983 35 Venerologie Minimale opleidingsduur: 4 jaar Land Benaming Ireland Venereology United Kingdom Genito-urinary medicine 36 Medische oncologie Minimale opleidingsduur: standaardeis is een volledige opleiding van 6 jaar Land Benaming Deutschland Haemato-Onkologie France Oncologie médicale Ελλάς Pathologia Oncologia Ireland Medical Oncology Österreich Haemato-Onkologie Portugal Oncologia Medica España Oncologia Medica United Kingdom Medical Oncology 5.1.5. Opleidingstitels van huisartsen Land Opleidingstitel Beroepstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Ministerieel erkenningsbesluit van huisarts/Arrêté ministériel d'agrément de médecin généraliste Huisarts/Médecin généraliste 31 december 1994 Danmark Speciallæge – I almen medicin Speciallæge I almen medicin 31 december 1994 Deutschland Zeugnis über die spezifische Ausbildung in der Allgemeinmedizin – Praktischer Arzt – Ärztin 31 december 1994 Ελλάς Tίτλος ιατρικής ειδικότητας γευικής ιατρικής Ιατρός με ειδικότητα γευικής ιατρικής 31 december 1994 España Titulo de especialista en medicina familiar y comunitaria Especialista en medicina familiar y comunitaria 31 december 1994 France Diplôme d'Etat de docteur en médecine (avec document annexé attestant la formation spécifique en médecine générale) Médecin qualifié en médecine générale 31 december 1994 Ireland Certificate of specific qualifications in general medical practice General medical practitioner 31 december 1994 Italia Attestato di formazione specifica in medicina generale Medico di medicina generale 31 december 1994 Luxembourg Il n'existe pas de titre, parce qu'il n'y a pas de formation au Luxembourg Médecin généraliste 31 december 1994 Nederland Certificaat van inschrijving in het register van erkende huisartsen van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst Huisarts 31 december 1994 Österreich Arzt für Allgemeinmedizin Arzt für Allgemeinmedizin 31 december 1994 Portugal Diploma do internato complementar de clínica geral Assistente de clínica geral 31 december 1994 Suomi/ Finland Todistus lääkärin perusterveydenhuollon lisäkoulutuksesta/Bevis om tilläggsutbildning av läkare I primärvård Yleislääkäri/Allmänläkare 31 december 1994 Sverige Bevis om kompetens som allmänpraktiserande läkare (Europaläkare) utfärdat av Socialstyrelsen Allmänpraktiserande läkare (Europaläkare) 31 december 1994 United Kingdom Certificate of prescribed/equivalent experience General medical practitioner 31 december 1994 Bijlage V.2: Verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger Het studieprogramma dat tot de opleidingstitel van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger leidt, omvat de volgende twee onderdelen en ten minste de genoemde studievakken. A. Theoretisch onderwijs a. Verpleegkunde – Voorlichting en beroepsethiek – Algemene beginselen van de gezondheid en de verpleegkunde – Beginselen van de verpleegkunde met betrekking tot: – algemene geneeskunde en medische specialismen; – algemene chirurgie en chirurgische specialismen; – kinderverzorging en pediatrie; – hygiëne en verzorging van moeder en pasgeboren kind; – geestelijke gezondheid en psychiatrie; – verzorging van bejaarden en geriatrie b. Basiswetenschappen – Anatomie en fysiologie – Pathologie – Bacteriologie, virologie en parasitologie – Biofysica, biochemie en radiologie – Voedingsleer – Hygiëne: – profylaxe; – gezondheidsvoorlichting – Farmacologie c. Sociale wetenschappen – Sociologie – Psychologie – Beginselen van administratie – Beginselen van onderricht – Wettelijke regelingen op sociaal gebied en inzake gezondheidszorg – Juridische aspecten van het beroep B. Klinisch onderwijs – Alle onderdelen van de verpleegkunde met betrekking tot: – algemene geneeskunde en medische specialismen; – algemene chirurgie en chirurgische specialismen; – kinderverzorging en pediatrie; – hygiëne en verzorging van moeder en pasgeboren kind; – geestelijke gezondheid en psychiatrie; – bejaardenverzorging en geriatrie; – verzorging thuis Een of meer van deze vakken kunnen als onderdeel van of in samenhang met de overige worden gedoceerd. Het theoretische onderwijs moet in evenwicht gebracht en gecoördineerd worden met het klinische onderwijs zodat de in deze bijlage aangegeven kennis en bekwaamheid op voldoende wijze kunnen worden verworven. 5.2.2. Opleidingstitels van verantwoordelijk algemeen ziekenverplegers Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Beroepstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien – Diploma gegradueerde verpleger/verpleegster/Diplôme d'infirmier(ère) gradué(e)/Diplom eines (einer) graduierten Krankenpflegers – (-pflegerin) – Diploma in de ziekenhuisverpleegkunde/Brevet d'infirmier(ère) hospitalier(ère)/Brevet eines (einer) Krankenpflegers (-pflegerin) – Brevet van verpleegassistent(e)/Brevet d'hospitalier(ère)/Brevet einer Pflege Assistentin – De erkende opleidingsinstituten/Les établissements d'enseignement reconnus/Die anerkannten Ausbildungsanstalten – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française/Der zuständige Prüfungsausschuss der Deutschsprachigen Gemeinschaft – Hospitalier(ère)/Verpleegassistent(e) – Infirmier(ère) hospitalier(ère)/ – Ziekenhuisverpleger(-verpleegster) 29 juni 1979 Danmark Eksamensbevis efter gennemført sygeplejerskeuddannelse Sygeplejeskole godkendt af Undervisningsministeriet Sygeplejerske 29 juni 1979 Deutschland Zeugnis über die staatliche Prüfung in der Krankenpflege Staatlicher Prüfungsausschuss - Krankenschwester - Krankenpfleger 29 juni 1979 Ελλάς 1. Πτυχίο Νοσηλευτικής Παν/μίου Αθηνών 1. Πανεπιστήμιο Αθηνών Διπλωματούχος ή πτυχιούχος υοσοκόμος, υοσηλευτής ή υοσηλεύτρια 1 januari 1981 2. Πτυχίο Νοσηλευτικής Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Τ.Ε.Ι.) 2. Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων 3. Πτυχίο Αξιωματικών Νοσηλευτικής 3. Υπουργείο Εθνικής αΑμυνας 4. Πτυχίο Αδελφών Νοσοκόμων πρώην Ανωτέρων Σχολών Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας 4. Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας 5. Πτυχίο Αδελφών Νοσοκόμων και Επισκεπτριών πρώην Ανωτέρων Σχολών Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας 5. Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας 6. Πτυχίο Τμήματος Νοσηλευτικής 6. ΚΑΤΕΕ Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων España Titulo de Diplomado universitario en Enfermería – Ministerio de Educación y Cultura – El rector de una Universidad Enfermero/a diplomado/a 1 januari 1986 France – Diplôme d'Etat d'infirmier(ère) – Diplôme d'Etat d'infirmier(ère) délivré en vertu du décret no 99-1147 du 29 december 1999 Le ministère de la santé Infirmier(ère) 29 juni 1979 Ireland Certificate of Registered General Nurse An Bord Altranais (The Nursing Board) Registered General Nurse 29 juni 1979 Italia Diploma di infermiere professionale Scuole riconosciute dallo Stato Infermiere professionale 29 juni 1979 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Beroepstitel Referentiedatum Luxembourg – Diplôme d'Etat d'infirmier – Diplôme d'Etat d'infirmier hospitalier gradué Ministère de l'éducation nationale, de la formation professionnelle et des sports Infirmier 29 juni 1979 Nederland 1. Diploma's verpleger A, verpleegster A, verpleegkundige A 1. Door een van overheidswege benoemde examencommissie Verpleegkundige 29 juni 1979 2. Diploma verpleegkundige MBOV (Middelbare Beroepsopleiding Verpleegkundige) 2. Door een van overheidswege benoemde examencommissie 3. Diploma verpleegkundige HBOV (Hogere Beroepsopleiding Verpleegkundige) 3. Door een van overheidswege benoemde examencommissie 4. Diploma beroepsonderwijs verpleegkundige – Kwalificatieniveau 4 4. Door een van overheidswege aangewezen opleidingsinstelling 5. Diploma hogere beroepsopleiding verpleegkundige – Kwalificatieniveau 5 5. Door een van overheidswege aangewezen opleidingsinstelling Österreich 1. Diplom als "Diplomierte Gesundheits- und Krankenschwester, Diplomierter Gesundheits- und Krankenpfleger" 1. Schule für allgemeine Gesundheits- und Krankenpflege - Diplomierte Krankenschwester - Diplomierter Krankenpfleger 1 januari 1994 2. Diplom als "Diplomierte Krankenschwester, Diplomierter Krankenpfleger" 2. Allgemeine Krankenpflegeschule Portugal 1. Diploma do curso de enfermagem geral 1. Escolas de Enfermagem Enfermeiro 1 januari 1986 2. Diploma/carta de curso de bacharelato em enfermagem 2. Escolas Superiores de Enfermagem 3. Carta de curso de licenciatura em enfermagem 3. Escolas Superiores de Enfermagem; Escolas Superiores de Saúde Suomi/ Finland 1. Sairaanhoitajan tutkinto/Sjukskötarexamen 1. Terveydenhuolto-oppilaitokset/ Hälsovårdsläroanstalter Sairaanhoitaja/Sjukskötare 1 januari 1994 2. Sosiaali- ja terveysalan ammattikorkeakoulu-tutkinto, sairaanhoitaja (AMK)/Yrkeshögskole-examen inom hälsovård och det sociala området, sjukskötare (YH) 2. Ammattikorkeakoulut/ Yrkeshögskolor Sverige Sjuksköterskeexamen Universitet eller högskola Sjuksköterska 1 januari 1994 United Kingdom Statement of Registration as a Registered General Nurse in part 1 or part 12 of the register kept by the United Kingdom Central Council for Nursing, Midwifery and Health Visiting Various - State Registered Nurse - Registered General Nurse 29 juni 1979 Bijlage V.3: Beoefenaar der tandheelkunde 5.3.1. Studieprogramma voor beoefenaren der tandheelkunde Het studieprogramma dat tot de opleidingstitels van beoefenaren der tandheelkunde leidt, omvat ten minste de hierna volgende vakken. Een of meer van deze vakken kunnen als onderdeel van of in samenhang met de overige worden gedoceerd. A. Basisvakken – Scheikunde – Natuurkunde – Biologie B. Medisch-biologische en algemeen medische vakken – Anatomie – Embryologie – Histologie, met inbegrip van de cytologie – Fysiologie – Biochemie (of fysiologische scheikunde) – Pathologische anatomie – Algemene pathologie – Farmacologie – Microbiologie – Hygiëne – Preventieve geneeskunde en epidemiologie – Radiologie – Fysiotherapie – Algemene chirurgie – Inwendige geneeskunde, met inbegrip van de kindergeneeskunde – Keel-, neus- en oorheelkunde – Dermatologie en venerologie – Algemene psychologie, psychopathologie en neuropathologie – Anesthesiologie C. Specifiek tandheelkundige vakken – Protheseleer – Tandheelkundige materiaalkunde – Conserverende tandheelkunde – Preventieve tandheelkunde – Anesthesiologie in de tandheelkunde – Mond- en kaakchirurgie – Mond- en kaakpathologie – Praktische klinische tandheelkunde – Pedodontie – Orthodontie – Parodontologie – Odontologische radiologie – Gebitsfunctieleer – Beroepsorganisatie, beroepsethiek en wetgeving – Sociale aspecten van de odontologische praktijk 5.3. 2 . Opleidingstitels van beoefenaren der tandheelkunde Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Beroepstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van tandarts/Diplôme licencié en science dentaire – De universiteiten/Les universités – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française Licentiaat in de tandheelkunde/Licencié en science dentaire 28 januari 1980 Danmark Bevis for tandlægeeksamen (odontologisk kandidateksamen) Tandlægehøjskolerne, Sundhedsvidenskabeligt universitetsfakultet Autorisation som tandlæge, udstedt af Sundhedsstyrelsen Tandlæge 28 januari 1980 Deutschland Zeugnis über die Zahnärztliche Prüfung Zuständige Behörden Zahnarzt 28 januari 1980 Ελλάς Πτυχίo Οδovτιατρικής Παvεπιστήμιo Οδουτίαρος ή χειροΰργος όδουτίαρος 1 januari 1981 España Título de Licenciado en Odontología El rector de una universidad Licenciado en odontología 1 januari 1986 France Diplôme d'Etat de docteur en chirurgie dentaire Universités Chirurgien-dentiste 28 januari 1980 Ireland – Bachelor in Dental Science (B.Dent.Sc.) – Bachelor of Dental Surgery (BDS) – Licentiate in Dental Surgery (LDS) – Universities – Royal College of Surgeons in Ireland – Dentist – Dental practitioner – Dental surgeon 28 januari 1980 Italia Diploma di laurea in Odontoiatria e Protesi Dentaria Università Diploma di abilitazione all'esercizio dell'odontoiatria e protesi dentaria Odontoiatra 28 januari 1980 Luxembourg Diplôme d'Etat de docteur en médecine dentaire Jury d'examen d'Etat Médecin-dentiste 28 januari 1980 Nederland Universitair getuigschrift van een met goed gevolg afgelegd tandartsexamen Faculteit Tandheelkunde Tandarts 28 januari 1980 Österreich Bescheid über die Verleihung des akademischen Grades "Doktor der Zahnheilkunde" Medizinische Fakultät der Universität Zahnarzt 1 januari 1994 Portugal Carta de curso de licenciatura em medicina dentária – Faculdades – Institutos Superiores Médico dentista 1 januari 1986 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Beroepstitel Referentiedatum Suomi/ Finland Hammaslääketieteen lisensiaatin tutkinto/Odontologie licentiatexamen – Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet – Oulun yliopisto – Turun yliopisto Terveydenhuollon oikeusturvakeskuksen päätös käytännön palvelun hyväksymisestä/Beslut av Rättskyddscentralen för hälsovården om godkännande av praktisk tjänstgöring Hammaslääkäri/Tandläkare 1 januari 1994 Sverige Tandläkarexamen Universitetet i Umeå Universitetet i Göteborg Karolinska Institutet Malmö Högskola Endast för examensbevis som erhållits före den 1 juli 1995, ett utbildningsbevis som utfärdats av Socialstyrelsen Tandläkare 1 januari 1994 United Kingdom – Bachelor of Dental Surgery (BDS or B.Ch.D.) – Licentiate in Dental Surgery – Universities – Royal Colleges – Dentist – Dental practitioner – Dental surgeon 28 januari 1980 Tandheelkunde Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Referentiedatum Danmark Bevis for tilladelse til at betegne sig som specialtandlæge i ortodonti Sundhedsstyrelsen 28 januari 1980 Deutschland Fachzahnärztliche Anerkennung für Kieferorthopädie; Landeszahnärztekammer 28 januari 1980 Ελλάς Τίτλoς Οδovτιατρικής ειδικότητας της Ορθoδovτικής - Νoμαρχιακή Αυτoδιoίκηση - Νoμαρχία 1 januari 1981 France Titre de spécialiste en orthodontie Conseil National de l'Ordre des chirurgiens dentistes 28 januari 1980 Ireland Certificate of specialist dentist in orthodontics Competent authority recognised for this purpose by the competent minister 28 januari 1980 Nederland Bewijs van inschrijving als orthodontist in het Specialistenregister Specialisten Registratie Commissie (SRC) van de Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde 28 januari 1980 Suomi/Finland Erikoishammaslääkärin tutkinto, hampaiston oikomishoito / Specialtand-läkarexamen, tandreglering – Helsingin yliopisto / Helsingfors universitet – Oulun yliopisto – Turun yliopisto 1 januari 1994 Sverige Bevis om specialistkompetens i tandreglering Socialstyrelsen 1 januari 1994 United Kingdom Certificate of Completion of specialist training in orthodontics Competent authority recognised for this purpose 28 januari 1980 Mondchirurgie Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Referentiedatum Danmark Bevis for tilladelse til at betegne sig som specialtandlæge i hospitalsodontologi Sundhedsstyrelsen 28 januari 1980 Deutschland Fachzahnärztliche Anerkennung für Oralchirurgie/Mundchirurgie Landeszahnärztekammer 28 januari 1980 Ireland Certificate of specialist dentist in oral surgery Competent authority recognised for this purpose by the competent minister 28 januari 1980 Nederland Bewijs van inschrijving als kaakchirurg in het Specialistenregister Specialisten Registratie Commissie (SRC) van de Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde 28 januari 1980 Suomi/ Finland Erikoishammaslääkärin tutkinto, suu- ja leuka-kirurgia / Specialtandläkar-examen, oral och maxillofacial kirurgi – Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet – Oulun yliopisto – Turun yliopisto 1 januari 1994 Sverige Bevis om specialist-kompetens i tandsystemets kirurgiska sjukdomar Socialstyrelsen 1 januari 1994 United Kingdom Certificate of completion of specialist training in oral surgery Competent authority recognised for this purpose 28 januari 1980 Bijlage V.4: Dierenarts 5.4.1. Studieprogramma voor dierenartsen Het studieprogramma dat tot de opleidingstitels van dierenartsen leidt, omvat ten minste de hierna volgende vakken. Een of meer van deze vakken kunnen als onderdeel van of in samenhang met de overige worden gedoceerd. A. Basisvakken – Natuurkunde – Scheikunde – Dierkunde – Plantkunde – Op de biologische wetenschappen toegepaste wiskunde B. Specifieke vakken a. Basiswetenschappen – Anatomie (met inbegrip van histologie en embryologie) – Fysiologie – Biochemie – Genetica – Farmacologie – Farmacie – Toxicologie – Microbiologie – Immunologie – Epidemiologie – Deontologie b. Klinische wetenschappen – Verloskunde – Pathologie (met inbegrip van de anatomische pathologie) – Parasitologie – Klinische genees- en heelkunde (met inbegrip van de anesthesiologie) – Kliniek van huisdieren, pluimvee en andere diersoorten – Preventieve geneeskunde – Radiologie – Voortplanting en stoornissen van de voortplanting – Gezondheidstoezicht – Gerechtelijke diergeneeskunde en wetgeving inzake diergeneeskunde – Therapie – Propedeuse c. Veeteelt – Veeteelt – Voedingsleer – Landbouwhuishoudkunde – Landbouweconomie – Fokkerij en diergezondheid – Dierhygiëne – Ethologie en dierenbescherming d. Levensmiddelenhygiëne – Inspectie en keuring van dierlijke levensmiddelen en van levensmiddelen van dierlijke oorsprong – Levensmiddelenhygiëne en -technologie – Praktisch werk (met inbegrip van het praktisch werk in slachthuizen en levensmiddelenverwerkende industrieën) De praktische opleiding mag de vorm aannemen van een stage, mits het gaat om een voltijdse stage onder rechtstreeks toezicht van de bevoegde instantie of instelling die binnen een totale opleiding van vijf jaar studie niet langer duurt dan zes maanden. De verdeling van het theoretische en praktische onderwijs tussen de verschillende groepen van vakken moet zodanig in evenwicht gebracht en gecoördineerd worden, dat de kennis en ervaring op de juiste wijze kunnen worden verworven om de dierenarts in staat te stellen zich van al zijn taken te kwijten. 5.4.2. Opleidingstitels van dierenartsen Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van dierenarts/Diplôme de docteur en médecine vétérinaire – De universiteiten/Les universités – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française 21 december 1980 Danmark Bevis for bestået kandidateksamen I veterinærvidenskab Kongelige Veterinær- og Landbohøjskole 21 december 1980 Deutschland Zeugnis über das Ergebnis des Dritten Abschnitts der Tierärztlichen Prüfung und das Gesamtergebnis der Tierärztlichen Prüfung Der Vorsitzende des Prüfungsausschusses für die Tierärztliche Prüfung einer Universität oder Hochschule 21 december 1980 Ελλάς Πτυχίo Κτηvιατρικής Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας 1 januari 1981 España Titulo de Licenciado en Veterinaria – Ministerio de Educación y Cultura – El rector de una Universidad 1 januari 1986 France Diplôme d'Etat de docteur vétérinaire 21 december 1980 Ireland – Diploma of Bachelor in/of Veterinary Medicine (MVB) – Diploma of Membership of the Royal College of Veterinary Surgeons (MRCVS) 21 december 1980 Italia Diploma di laurea in medicina veterinaria Università Diploma di abilitazione all'esercizio della medicina veterinaria 1 januari 1985 Luxembourg Diplôme d'Etat de docteur en médecine vétérinaire Jury d'examen d'Etat 21 december 1980 Nederland Getuigschrift van met goed gevolg afgelegd diergeneeskundig/veeartsenijkundig examen 21 december 1980 Österreich – Diplom-Tierarzt – Magister medicinae veterinariae Universität – Doktor der Veterinärmedizin – Doctor medicinae veterinariae – Fachtierarzt 1 januari 1994 Portugal Carta de curso de licenciatura em medicina veterinária Universidade 1 januari 1986 Suomi/ Finland Eläinlääketieteen lisensiaatin tutkinto/Veterinärmedicine licentiatexamen Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet 1 januari 1994 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentiedatum Sverige Veterinärexamen Sveriges Lantbruksuniversitet 1 januari 1994 United Kingdom 1. Bachelor of Veterinary Science (BVSc) 1.University of Bristol 21 december 1980 2. Bachelor of Veterinary Science (BVSc) 2.University of Liverpool 3. Bachelor of Veterinary Medicine (BvetMB) 3.University of Cambridge 4. Bachelor of Veterinary Medicine and Surgery (BVM&S) 4. University of Edinburgh 5. Bachelor of Veterinary Medicine and Surgery (BVM&S) 5. University of Glasgow 6. Bachelor of Veterinary Medicine (BvetMed) 6. University of London Bijlage V.5: Verloskundige 5.5.1. Studieprogramma voor verloskundigen (opleidingsmogelijkheden I en II) Het studieprogramma dat tot de opleidingstitels van verloskundige leidt, omvat de volgende twee onderdelen. A. Theoretisch en technisch onderwijs a. Basisvakken b. Specifieke vakken voor de werkzaamheden van verloskundige – Grondbeginselen van de anatomie en de fysiologie – Grondbeginselen van de pathologie – Grondbeginselen van de bacteriologie, virologie en parasitologie – Grondbeginselen van de biofysica, biochemie en radiologie – Kindergeneeskunde, in het bijzonder met betrekking tot pasgeborenen – Hygiëne, gezondheidsleer, voorkomen van ziekten, vroegtijdig opsporen van ziekten – Voedingsleer en dieetleer, in het bijzonder met betrekking tot de vrouw, het pasgeboren kind en de zuigeling – Grondbeginselen van de sociologie en medisch-sociale vraagstukken – Grondbeginselen van de farmacologie – Psychologie – Pedagogie – Wetgeving op het gebied van de gezondheidszorg, sociale wetgeving en organisatie van de gezondheidszorg – Beroepsethiek en beroepswetgeving – Seksuele voorlichting en geboorteregeling – Juridische bescherming van moeder en kind – Anatomie en fysiologie – Embryologie en ontwikkeling van de foetus – Zwangerschap, bevalling en kraambed – Gynaecologische en verloskundige pathologie – Voorbereiding op de bevalling en op het ouderschap, inclusief de psychologische aspecten – Voorbereiding van de bevalling (inclusief kennis en gebruik van de technische apparaten in de verloskunde) – Analgesie, anasthesie en reanimatie – Fysiologie en pathologie van het pasgeboren kind – Verzorging van en toezicht op het pasgeboren kind – Psychologische en sociale factoren B. Praktische en klinische opleiding Deze opleiding wordt gegeven onder passend toezicht. – Onderzoek van en voorlichting aan zwangere vrouwen (ten minste 100 prenatale onderzoekingen). – Toezicht op en begeleiding van ten minste 40 vrouwen in partus. – Eigenhandig verrichten door de leerling van ten minste 40 bevallingen; wanneer dit aantal niet kan worden bereikt omdat er geen zwangere vrouwen beschikbaar zijn, kan het op minimaal 30 worden teruggebracht, mits de leerling daarnaast actief deelneemt aan 20 bevallingen. – Actieve deelname aan bevallingen in stuitligging. Alleen wanneer tijdens de opleiding onvoldoende vaginale bevallingen in stuitligging plaatsvinden, kan het klinisch onderwijs vervangen worden door een gesimuleerde situatie. – Verrichten van episiotomieën en het leren hechten. De inleiding moet zowel het theoretische onderricht als klinische oefeningen omvatten. Dit betreft voor dit punt theorie en praktijk van het hechten van episiotomieën en eenvoudige rupturen van het perineum. Alleen wanneer het volledig onmogelijk is dit in de klinische situatie te leren, kan gebruik worden gemaakt van een gesimuleerde situatie. – Toezicht op en verzorging van 40 zwangere vrouwen bij wie gevaar voor complicaties bestaat tijdens de zwangerschap, tijdens de baring of na de bevalling. – Toezicht op en verzorging, inclusief onderzoek, van ten minste 100 kraamvrouwen en gezonde pasgeboren baby's. – Observatie en verzorging van pasgeborenen die speciale zorg nodig hebben, onder andere van pasgeborenen die te vroeg of te laat geboren zijn, minder dan normaal wegen of ziek zijn. – Verpleging van vrouwen met gynaecologische en obstetrische pathologie. – Inleiding tot de verpleging in de genees- en de heelkunde. Deze inleiding moet zowel theoretisch onderricht als klinische oefeningen omvatten. Het theoretische en technische onderwijs (deel A van het opleidingsprogramma) moet in evenwicht gebracht en gecoördineerd worden met de klinische opleiding voor verloskundigen (deel B van het programma) zodat de in deze bijlage aangegeven kennis en ervaring op voldoende wijze kunnen worden verworven. Voor de klinische opleiding voor verloskundigen (deel B van het opleidingsprogramma) moeten stages worden gevolgd in ziekenhuisafdelingen of bij andere inrichtingen voor gezondheidszorg die door de bevoegde instanties of instellingen zijn erkend. Tijdens deze opleiding nemen de leerling-verloskundigen deel aan de werkzaamheden van de betrokken diensten, voorzover deze werkzaamheden bijdragen tot hun opleiding. Zij worden vertrouwd gemaakt met de taken die aan de werkzaamheden van verloskundigen verbonden zijn . 5.5.2. Opleidingstitels van verloskundigen Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Beroepstitel Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van vroedvrouw/Diplôme d'accoucheuse – De erkende opleidingsinstituten/Les établissements d'enseignement – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française Vroedvrouw/Accoucheuse 23 januari 1983 Danmark Bevis for bestået jordemodereksamen Danmarks jordemoderskole Jordemoder 23 januari 1983 Deutschland Zeugnis über die staatliche Prüfung für Hebammen und Entbindungspfleger Staatlicher Prüfungsausschuss – Hebamme – Entbindungspfleger 23 januari 1983 Ελλάς 1. Πτυχίο Τμήματος Μαιευτικής Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδυμάτων (Τ.Ε.Ι.) 1. Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Τ.Ε.Ι.) - Μαλα - Μαιευτής 23 januari 1983 2. Πτυχίο του Τμήματος Μαιών της Ανωτέρας Σχολής Στελεχών Υγείας και Κοινων. Πρόνοιας (ΚΑΤΕΕ) 2. ΚΑΤΕΕ Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων 3. Πτυχίο Μαίας Ανωτέρας Σχολής Μαιών 3. Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας España – Título de matrona – Título de asistente obstétrico (matrona) – Título de enfermería obstétrica-ginecológica Ministerio de Educación y Cultura – Matrona – Asistente obstétrico 1 januari 1986 France Diplôme de sage-femme L'Etat Sage-femme 23 januari 1983 Ireland Certificate in Midwifery An Board Altranais Midwife 23 januari 1983 Italia Diploma d'ostetrica Scuole riconosciute dallo Stato Ostetrica 23 januari 1983 Luxembourg Diplôme de sage-femme Ministère de l'éducation nationale, de la formation professionnelle et des sports Sage-femme 23 januari 1983 Nederland Diploma van verloskundige Door het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport erkende opleidingsinstellingen Verloskundige 23 januari 1983 Österreich Hebammen-Diplom – Hebammenakademie – Bundeshebammenlehranstalt Hebamme 1 januari 1994 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Beroepstitel Referentiedatum Portugal 1. Diploma de enfermeiro especialista em enfermagem de saúde materna e obstétrica 1. Escolas de Enfermagem Enfermeiro especialista em enfermagem de saúde materna e obstétrica 1 januari 1986 2. Diploma/carta de curso de estudos superiores especializados em enfermagem de saúde materna e obstétrica 2. Escolas Superiores de Enfermagem 3. Diploma (do curso de pós-licenciatura) de especialização em enfermagem de saúde materna e obstétrica 3. – Escolas Superiores de Enfermagem – Escolas Superiores de Saúde Suomi/ Finland 1. Kätilön tutkinto/barnmorske-examen 1. Terveydenhuoltooppi-laitokset/hälsovårdsläroanstalter Kätilö/Barnmorska 1 januari 1994 2. Sosiaali- ja terveysalan ammattikorkeakoulututkinto, kätilö (AMK)/yrkeshögskoleexamen inom hälsovård och det sociala området, barnmorska (YH) 2. Ammattikorkeakoulut/ Yrkeshögskolor Sverige Barnmorskeexamen Universitet eller högskola Barnmorska 1 januari 1994 United Kingdom Statement of registration as a Midwife on part 10 of the register kept by the United Kingdom Central Council for Nursing, Midwifery and Health visiting Various Midwife 23 januari 1983 Bijlage V. 6 Psychotherapeut (m/v) 5.6.1. Kennis en bekwaamheid De opleiding tot psychotherapeut waarborgt dat betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: 5.6.2. Opleidingsprogramma voor psychotherapeuten De totale opleidingsduur is zeven jaar en omvat niet minder dan 3200 uur. Daarvan moeten de laatste vier jaar in een psychotherapeutische specialistenopleiding worden gevolgd. Psychotherapeutische zelfervaring of gelijkwaardige ervaringen Hieronder vallen leeranalyse, zelfervaring en andere methoden die elementen van zelfreflectie, eigentherapie en persoonlijke ervaring bevatten. Theoretische onderwijs Bestaat uit een algemeen deel in de vorm van een universitaire studie of een beroepsopleiding en een specifieke vakopleiding voor psychotherapie. Universitaire leergangen die tot het behalen van een eerste universitaire graad leiden, of beroepsopleidingen die een gelijkwaardige beroepskwalificatie op een voor de psychotherapie relevant vakgebied bieden, kunnen geheel of gedeeltelijk voor het algemene deel van de psychotherapieopleiding worden erkend, maar tellen in geen geval mee voor de vier jaar van de specifieke psychotherapeutische specialistenopleiding. De specifieke specialistenopleiding moet zich op de volgende gebieden richten: Praktische ervaring Deze omvat een voldoende psychotherapeutische praktijkervaring onder voortdurende, met de eigen psychotherapeutische methode strokende supervisie van ten minste twee jaar. Praktijkervaring in een instelling voor gezondheidszorg of een gelijkwaardige beroepservaring Gedurende de praktijkopleiding moet gegarandeerd zijn dat voldoende ervaring wordt opgedaan met psychosociale crises en samenwerking met andere in de gezondheidszorg werkzame specialistische krachten. 5.6.3. Werkzaamheden van de psychotherapeut Behandeling van mensen met en in Verder: 5.6.4. Opleidingstitels voor psychotherapeuten(m/v) Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Peildatum Deutschland Officiële erkenning Bevoegde instantie van de deelstaat waarin het staatsexamen werd afgelegd 1.1.1999 Suomi/Finland Nationale Raad voor medisch-rechtelijke zaken 1.7.1994 Italia Promotie in psychologie of medicijnen en chirurgie en ten minste een vierjarige specialistenopleiding in psychotherapie Regionale of Provinciale Raad van de psychologenkamer 18.2.1989 Nederland Ministerie van gezondheid, welzijn en sport 9.11.1993 Österreich Opneming in de lijst van psychotherapeuten (m/v) Bondsministerie voor sociale zekerheid en generaties, afdeling voor gezondheid 1.1.1991 Sverige 1985 Bijlage V. 7 : Apotheker – Plant- en dierkunde – Natuurkunde – Algemene en anorganische scheikunde – Organische scheikunde – Analytische scheikunde – Farmaceutische scheikunde, met inbegrip van geneesmiddelenanalyse – Algemene en toegepaste (medische) biochemie – Anatomie en fysiologie; medische terminologie – Microbiologie – Farmacologie en farmacotherapie – Farmaceutische technologie – Toxicologie – Farmacognosie – Wetgeving en, in voorkomend geval, beroepsethiek Bij de verdeling over theoretisch en praktisch onderwijs moet bij ieder vak van het minimumprogramma voor de studie voldoende plaats worden ingeruimd voor de theorie om het universitaire karakter van het onderwijs te behouden . Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Referentiedatum België/ Belgique/ Belgien Diploma van apoteker/Diplôme de pharmacien – De universiteiten/Les universités – De bevoegde Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap/Le Jury compétent d'enseignement de la Communauté française 1 oktober 1987 Danmark Bevis for bestået farmaceutisk kandidateksamen Danmarks Farmaceutiske Højskole 1 oktober 1987 Deutschland Zeugnis über die Staatliche Pharmazeutische Prüfung Zuständige Behörden 1 oktober 1987 Ελλάς Άδεια άσκησης φαρμακευτικού επαγγέλματος Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση 1 oktober 1987 España Título de licenciado en farmacia – Ministerio de Educación y Cultura – El rector de una Universidad 1 oktober 1987 France – Diplôme d'Etat de pharmacien – Diplôme d'Etat de docteur en pharmacie Universités 1 oktober 1987 Ireland Certificate of Registered Pharmaceutical Chemist 1 oktober 1987 Italia Diploma o certificato di abilitazione all'esercizio della professione di farmacista ottenuto in seguito ad un esame di Stato Università 1 november 1993 Luxembourg Diplôme d'Etat de pharmacien Jury d'examen d'Etat + visa du ministre de l'éducation nationale 1 oktober 1987 Nederland Getuigschrift van met goed gevolg afgelegd apothekersexamen Faculteit Farmacie 1 oktober 1987 Österreich Staatliches Apothekerdiplom Bundesministerium für Arbeit, Gesundheit und Soziales 1 oktober 1994 Portugal Carta de curso de licenciatura em Ciências Farmacêuticas Universidades 1 oktober 1987 Suomi/ Finland Proviisorin tutkinto/Provisorexamen – Helsingin yliopisto/Helsingfors universitet – Kuopion yliopisto 1 oktober 1994 Sverige Apotekarexamen Uppsala universitet 1 oktober 1994 United Kingdom Certificate of Registered Pharmaceutical Chemist 1 oktober 1987 Bijlage V.8 : Architect 5.8. 1 . Kennis en bekwaamheid De opleiding tot architect waarborgt dat de betrokkene de volgende kennis en bekwaamheid heeft verworven: 1. het vermogen tot architectonische vormgeving die zowel aan esthetische als aan technische eisen voldoet; 2. passende kennis van de geschiedenis en de theorie van de architectuur en de aanverwante kunstvormen, technologische vakken en menswetenschappen; 3. kennis van de beeldende kunsten voorzover deze van invloed kunnen zijn op de kwaliteit van de architectonische vormgeving; 4. passende kennis van stedenbouwkunde, planologie en de in de planologie gebruikte technieken; 5. inzicht in de relatie tussen mensen en architectonische constructies en tussen architectonische constructies en hun omgeving, alsmede in de noodzaak om architectonische constructies en de ruimten daartussen af te stemmen op menselijke behoeften en maatstaven; 6. inzicht in het architectenberoep en de rol van de architect in de maatschappij, met name bij het maken van projecten waarin rekening wordt gehouden met sociale factoren; 7. inzicht in de onderzoeks- en voorbereidingsmethoden bij het maken van projecten; 8. inzicht in de problemen op het gebied van het constructief ontwerp, de constructie en de civiele bouwkunde in verband met het ontwerpen van gebouwen; 9. passende kennis van de natuurkundige en technologische vraagstukken, alsmede van de functie van het gebouw, met het oog op het verschaffen van comfort en bescherming tegen weersomstandigheden; 10. technische bekwaamheid als ontwerper teneinde binnen de door begrotingsfactoren en bouwvoorschriften gestelde grenzen te kunnen voldoen aan de eisen van de gebruikers van het bouwwerk; 11. passende kennis van de industrieën, organisaties, voorschriften en procedures die een rol spelen bij de omzetting van ontwerpen in gebouwen en het inpassen van plannen in de ruimtelijke ordening. 5.8.2. Opleidingstitels van architecten die zijn erkend overeenkomstig artikel 24 , lid 1 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentieacademiejaar België/ Belgique/ Belgien 1. Architect/Architecte 2. Architect/Architecte 3. Architect 4. Architect/Architecte 5. Architect/Architecte 6. Burgelijk ingenieur-architect 1. Nationale hogescholen voor architectuur 2. Hogere architectuurinstituten 3. Provinciaal Hoger Instituut voor Architectuur te Hasselt 4. Koninklijke academies voor schone kunsten 5. Sint-Lucasscholen 6. Faculteiten Toegepaste Wetenschappen van de universiteiten 6. Faculté polytechnique van Bergen 1988/1989 1. Architecte/Architect 2. Architecte/Architect 3. Architect 4. Architecte/Architect 5. Architecte/Architect 6. Ingénieur-civil – architecte 1. Ecoles nationales supérieures d'architecture 2. Instituts supérieurs d'architecture 3. Provinciaal Hoger Instituut voor Architectuur de Hasselt 4. Académies royales des Beaux-Arts 5. Ecoles Saint-Luc 6. Facultés des sciences appliquées des universités 6. Faculté polytechnique de Mons Danmark Arkitekt cand. arch. – Kunstakademiets Arkitektskole i København – Arkitektskolen i Århus 1988/1989 Deutschland Diplom-Ingenieur, Diplom-Ingenieur Univ. – Universitäten (Architektur/Hochbau) – Technische Hochschulen (Architektur/Hochbau) – Technische Universitäten (Architektur/Hochbau) – Universitäten-Gesamthochschulen (Architektur/Hochbau) – Hochschulen für bildende Künste – Hochschulen für Künste 1988/1989 Diplom-Ingenieur, Diplom-Ingenieur FH – Fachhochschulen (Architektur/Hochbau) ( 1 ) – Universitäten-Gesamthochschulen (Architektur/Hochbau) bei entsprechenden Fachhochschulstudiengängen – --------- ( 1 ) Diese Diplome sind je nach Dauer der durch sie abgeschlossenen Ausbildung gemäß Artikel 56 Absatz 1 anzuerkennen. Eλλάς Δίπλωμα αρχιτέκτονα – μηχανικού - Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), τμήμα αρχιτεκτόνων – μηχανικών - Αριστοτέλειο Πανεπιστήμο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), τμήμα αρχιτεκτόνων – μηχανικών της Πολυτεχνικής σχολής Βεβαίωση που χορηγεί το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) και η οποία επιτρέπει την άσκηση δραστηριοτήτων οτον τομέα της αρχιτεκτονικής 1988/1989 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentieacademiejaar España Título oficial de arquitecto Rectores de las universidades enumeradas a continuación: – Universidad politécnica de Cataluña, escuelas técnicas superiores de arquitectura de Barcelona o del Vallès; – Universidad politécnica de Madrid, escuela técnica superior de arquitectura de Madrid; – Universidad politécnica de Las Palmas, escuela técnica superior de arquitectura de Las Palmas; – Universidad politécnica de Valencia, escuela técnica superior de arquitectura de Valencia; – Universidad de Sevilla, escuela técnica superior de arquitectura de Sevilla; – Universidad de Valladolid, escuela técnica superior de arquitectura de Valladolid; – Universidad de Santiago de Compostela, escuela técnica superior de arquitectura de La Coruña; – Universidad del País Vasco, escuela técnica superior de arquitectura de San Sebastián; – Universidad de Navarra, escuela técnica superior de arquitectura de Pamplona 1988/1989 France 1. Diplôme d'architecte DPLG, y compris dans le cadre de la formation professionnelle continue et de la promotion sociale 1. Le ministre chargé de l'architecture 1988/1989 2. Diplôme d'architecte ESA 2. Ecole spéciale d'architecture de Paris 3. Diplôme d'architecte ENSAIS 3. Ecole nationale supérieure des arts et industries de Strasbourg, section architecture Ireland 1. Degree of Bachelor of Architecture (B.Arch.NUI) 1. National University of Ireland to architecture graduates of University College Dublin 1988/1989 2. Degree standard diploma in architecture (Dip. Arch) 2. College of Technology, Bolton Street, Dublin 3. Certificate of associateship (ARIAI) 3. Royal Institute of Architects of Ireland 4. Certificate of membership (MRIAI) 4. Royal Institute of Architects of Ireland Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentieacademiejaar Italia Laurea in architettura – Università di Camerino – Università di Catania – Sede di Siracusa – Università di Chieti – Università di Ferrara – Università di Firenze – Università di Genova – Università di Napoli Federico II – Università di Napoli II – Università di Palermo – Università di Parma – Università di Reggio Calabria – Università di Roma "La Sapienza" – Università di Roma II – Università di Trieste – Politecnico di Bari – Politecnico di Milano – Politecnico di Torino – Istituto universitario di architettura di Venezia Diploma di abilitazione all'esercizo indipendente della professione che viene rilasciato dal ministero della pubblica istruzione dopo che il candidato ha sostenuto con esito positivo l'esame di Stato davanti ad una commissione competente 1988/1989 Laurea in ingegneria edile – architettura – Università dell'Aquilla – Università di Pavia – Università di Roma "La Sapienza" 1998/1999 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentieacademiejaar Nederland 1. Het getuigschrift van het met goed gevolg afgelegde doctoraal examen van de studierichting bouwkunde, afstudeerrichting architectuur 1. Technische Universiteit te Delft Verklaring van de Stichting Bureau Architectenregister die bevestigt dat de opleiding voldoet aan de normen van artikel 55 1988/1989 2. Het getuigschrift van het met goed gevolg afgelegde doctoraal examen van de studierichting bouwkunde, differentiatie architectuur en urbanistiek 2. Technische Universiteit te Eindhoven 3. Het getuigschrift hoger beroepsonderwijs, op grond van het met goed gevolg afgelegde examen verbonden aan de opleiding van de tweede fase voor beroepen op het terrein van de architectuur, afgegeven door de betrokken examencommissies van respectievelijk: - de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten te Amsterdam - de Hogeschool Rotterdam en omstreken te Rotterdam - de Hogeschool Katholieke Leergangen te Tilburg - de Hogeschool voor de Kunsten te Arnhem - de Rijkshogeschool Groningen te Groningen - de Hogeschool Maastricht te Maastricht Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentieacademiejaar Österreich 1. Diplom.-Ingenieur, Dipl.-.Ing 1. Technische Universität, Graz (Erzherzog-Johann-Universität Graz) 1998/1999 2. Diplom. Ingenieur, Dipl.-Ing. 2. Technische Universität Wien 3. Diplom Ingenieur, Dipl.-Ing. 3. Universität Innsbruck (Leopold-Franzens-Universität Innsbruck) 4. Magister der Architektur, Magister architectura, Mag. Arch. 4. Hochschule für Angewandte Kunst in Wien 5. Magister der Architektur, Magister architecturae, Mag. Arch. 5. Akademie der Bildenden Künste in Wien 6. Magister der Architektur, Magister architecturae, Mag. Arch. 6. Hochschule für künstlerische und industrielle Gestaltung in Linz Portugal Carta de curso de Licenciatura em Arquitectura – Faculdade de arquitectura da Universidade técnica de Lisboa – Faculdade de arquitectura da Universidade do Porto – Escola Superior Artística do Porto 1988/1989 Land Opleidingstitel Uitreikende instelling Certificaat bij de opleidingstitel Referentieacademiejaar Sverige Arkitektexamen Chalmers Tekniska Högskola AB Kungliga Tekniska Högskolan Lunds Universitet 1998/1999 United Kingdom 1. Diplomas in architecture 1. – Universities – Colleges of Art – Schools of Art Certificate of architectural education, issued by the Architects Registration Board. The diploma and degree courses in architecture of the universities, schools and colleges of art should have met the requisite threshold standards as laid down in Article 55 of this Directive and in Criteria for validation published by the Validation Panel of the Royal Institute of British Architects and the Architects Registration Board. EU nationals who possess the Royal Institute of British Architects Part I and Part II certificates, which are recognised by ARB as the competent authority, are eligible. Also EU nationals who do not possess the ARB-recognised Part I and Part II certificates will be eligible for the Certificate of Architectural Education if they can satisfy the Board that their standard and length of education has met the requisite threshold standards of Article 55 of this Directive and of the Criteria for validation. 1988/1989 2. Degrees in architecture 2. Universities 3. Final examination 3. Architectural Association 4. Examination in architecture 4. Royal College of Art 5. Examination Part II 5. Royal Institute of British Architects BIJLAGE VI Opleidingstitels van architecten waarvoor overeenkomstig artikel 58 , lid 1, verworven rechten gelden Land Opleidingstitel Referentieacademiejaar België/Belgique/Belgien – De diploma's afgegeven door de nationale hogescholen voor architectuur of door de hogere architectuurinstituten (architecte-architect) – De diploma's afgegeven door het Provinciaal Hoger Instituut voor Architectuur te Hasselt (architect) – De diploma's afgegeven door de koninklijke academies voor schone kunsten (architecte – architect) – De diploma's afgegeven door de Sint-Lucasscholen (architecte – architect) – De universitaire diploma's van burgerlijk ingenieur, vergezeld van een stagecertificaat, afgegeven door de Orde van Architecten, die het recht geven de beroepstitel van architect te voeren (architecte – architect) – De architectendiploma's afgegeven door de centrale examencommissie of door een examencommissie van het Rijk (architecte – architect) – De diploma's van burgerlijk ingenieur-architect en van ingenieur-architect afgegeven door de faculteiten toegepaste wetenschappen van de universiteiten en door de faculté polytechnique van Bergen (ingénieur-architecte, ingenieur-architect) 1987/1988 Danmark – De diploma's afgegeven door de rijksscholen voor architectuur te Kopenhagen en Århus (arkitekt) – Het door de raad van architecten afgegeven registratiebewijs overeenkomstig Wet nr. 202 van 28 mei 1975 (registreret arkitekt) – De door hogescholen voor civiele bouwkunde afgegeven diploma's (bygningskonstruktør), vergezeld van een attest van de bevoegde instanties waaruit blijkt dat de betrokkene met goed gevolg een onderzoek op grond van bewijsstukken heeft doorstaan. Dit onderzoek behelst de beoordeling van plannen die de kandidaat tijdens een feitelijke praktijk van ten minste zes jaar op het gebied van de in artikel 57 bedoelde werkzaamheden heeft gemaakt en uitgevoerd. 1987/1988 Deutschland – De diploma's afgegeven door de hogescholen voor schone kunsten (Dipl.-Ing., Architekt (HfbK)) – De diploma's afgegeven door de afdeling architectuur (Architektur/Hochbau) van de technische hogescholen, van de technische universiteiten, van de universiteiten en, voorzover deze instellingen zijn opgegaan in Gesamthochschulen, van deze Gesamthochschulen (Dipl.-Ing. en andere benamingen die later eventueel aan deze diploma's worden gegeven) – De diploma's afgegeven door de afdeling architectuur (Architektur/Hochbau) van de Fachhochschulen en, voorzover deze instellingen zijn opgegaan in Gesamthochschulen, van deze Gesamthochschulen, vergezeld, wanneer de studieduur minder dan vier jaar, maar ten minste drie jaar bedraagt, van een certificaat waaruit een beroepservaring van vier jaar in de Bondsrepubliek Duitsland blijkt, afgegeven door de beroepsorde overeenkomstig artikel 56 , lid 1 (Ingenieur grad. en andere benamingen die later eventueel aan deze diploma's worden gegeven) – De certificaten (Prüfungszeugnisse) die voor 1 januari 1973 zijn afgegeven door de afdeling architectuur van de Ingenieurschulen en van de Werkkunstschulen, vergezeld van een attest van de bevoegde instanties waaruit blijkt dat de betrokkene met goed gevolg een onderzoek op grond van bewijsstukken heeft doorstaan. Dit onderzoek behelst de beoordeling van plannen die de kandidaat tijdens een feitelijke praktijk van ten minste zes jaar op het gebied van de in artikel 57 bedoelde werkzaamheden heeft gemaakt en uitgevoerd. 1987/1988 Land Opleidingstitel Referentieacademiejaar Eλλάς – De diploma's van ingenieur-architect afgegeven door het Metsovion Polytechnion van Athene, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur-architect afgegeven door het Aristotelion Panepistimion van Saloniki, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur/civiel-ingenieur afgegeven door het Metsovion Polytechnion van Athene, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur/civiel-ingenieur afgegeven door het Aristotelion Panepistimion van Saloniki, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur/civiel-ingenieur afgegeven door het Panepistimion Thrakis, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur – De diploma's van ingenieur/civiel-ingenieur afgegeven door het Panepistimion Patron, vergezeld van een getuigschrift dat is afgegeven door de Technische Kamer van Griekenland (TEE) en dat recht geeft op het uitoefenen van werkzaamheden op het gebied van de architectuur 1987/1988 España Het officiële diploma van architect (título oficial de arquitecto) afgegeven door het ministerie van Onderwijs en Wetenschap of door de universiteiten 1987/1988 France – De diploma's van door de regering gediplomeerd architect die tot 1959 door het ministerie van Onderwijs en sedertdien door het ministerie van Cultuur zijn afgegeven (architecte DPLG) – De diploma's afgegeven door de École spéciale d'architecture (architecte DESA) – De diploma's die sinds 1955 zijn afgegeven door de afdeling architectuur van de École nationale supérieure des arts et industries de Strasbourg (voormalige École nationale d'ingénieurs de Strasbourg) (architecte ENSAIS) 1987/1988 Ireland – De graad van Bachelor of Architecture verleend door de National University of Ireland (B. Arch. NUI) aan afgestudeerden in de architectuur aan het University College te Dublin – Het diploma op het gebied van de architectuur op universitair niveau afgegeven door het College of Technology, Bolton Street, Dublin (Dipl. Arch.) – Het bewijs van geassocieerd lidmaatschap van het Royal Institute of Architects of Ireland (ARIAI) – Het bewijs van lidmaatschap van het Royal Institute of Architects of Ireland (MRIAI) 1987/1988 Italia – De diploma's van laurea in architettura afgegeven door de universiteiten, de polytechnische instituten en de hogere instituten voor architectuur van Venetië en Reggio-Calabrië, vergezeld van het diploma dat recht geeft op de zelfstandige uitoefening van het beroep van architect afgegeven door de minister van Onderwijs nadat de kandidaat voor een bevoegde examencommissie is geslaagd voor het staatsexamen, waardoor hij het recht verkrijgt tot zelfstandige uitoefening van het beroep van architect (dott. architetto) – De diploma's van laurea in ingegneria op het gebied van de bouwkunde afgegeven door de universiteiten en de polytechnische instituten, vergezeld van het diploma dat recht geeft op de zelfstandige uitoefening van een beroep op het gebied van de architectuur afgegeven door de minister van Onderwijs nadat de kandidaat voor een bevoegde examencommissie is geslaagd voor het staatsexamen, waardoor hij het recht verkrijgt tot zelfstandige uitoefening van het beroep (dott. ing. architetto of dott. ing. in ingegneria civile) 1987/1988 Land Opleidingstitel Referentieacademiejaar Nederland – Het getuigschrift van met goed gevolg afgelegd doctoraal examen in de bouwkunde afgegeven door de afdeling bouwkunde van de Technische Hogeschool te Delft of Eindhoven (bouwkundig ingenieur) – De diploma's van de door de staat erkende academies voor bouwkunst (architect) – De diploma's die tot in 1971 zijn afgegeven in het kader van het voormalige Hoger Bouwkunstonderricht (architect HBO) – De diploma's die tot in 1970 zijn afgegeven in het kader van het voormalige Voortgezet Bouwkunstonderricht (architect VBO) – Het getuigschrift dat met goed gevolg een door de architectenraad van de Bond van Nederlandse Architecten (BNA) ingesteld architectenexamen is afgelegd (architect) – Het diploma van de stichting Instituut voor Architectuur (IVA) afgegeven na een op ten minste vierjarige basis ingerichte opleiding van de stichting (architect), vergezeld van een attest van de bevoegde instanties waaruit blijkt dat de betrokkene met goed gevolg een onderzoek op grond van bewijsstukken heeft doorstaan. Dit onderzoek behelst de beoordeling van plannen die de kandidaat tijdens een feitelijke praktijk van ten minste zes jaar op het gebied van de in artikel 44 bedoelde werkzaamheden heeft gemaakt en uitgevoerd. – Een getuigschrift van de bevoegde instanties dat met goed gevolg voor 5 augustus 1985 het examen van kandidaat in de bouwkunde afgenomen door de Technische Hogeschool te Delft of Eindhoven is afgelegd en dat gedurende een tijdvak van ten minste vijf jaar onmiddellijk voorafgaande aan die datum op zodanige wijze en schaal werkzaamheden als architect zijn verricht dat naar Nederlandse maatstaven een voldoende bekwaamheid voor het uitoefenen van die werkzaamheden gewaarborgd is (architect) – Een getuigschrift van de bevoegde instanties dat uitsluitend wordt afgegeven aan personen die voor 5 augustus 1985 de leeftijd van veertig jaar hebben bereikt en waaruit blijkt dat de betrokkene gedurende ten minste vijf jaar onmiddellijk voorafgaand aan die datum op zodanige wijze en schaal werkzaamheden als architect heeft verricht dat naar Nederlandse maatstaven een voldoende bekwaamheid voor het uitoefenen van die werkzaamheden gewaarborgd is (architect) – De in het zevende en achtste streepje bedoelde getuigschriften hoeven niet meer te worden erkend vanaf de datum van inwerkingtreding van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden op het gebied van de architectuur onder de beroepstitel van architect in Nederland, voorzover deze getuigschriften volgens bedoelde bepalingen geen toegang geven tot die werkzaamheden onder genoemde beroepstitel. 1987/1988 Österreich – De diploma's afgegeven door de Technische Universität te Wenen of Graz alsmede de Universität Innsbruck, faculteit civiele bouwkunde en architectuur (Bauingenieurwesen/Hochbau und Architektur), afdeling architectuur (Architektur), civiele bouwkunde (Bauingenieurwesen Hochbau) en bouwkunde (Wirtschaftingenieurwesen – Bauwesen) – De diploma's afgegeven door de Universität für Bodenkultur, afdeling cultuurtechniek en waterhuishouding (Kulturtechnik und Wasserwirtschaft) – De diploma's afgegeven door het Institut für Architektur van de Hochschule für bildende Kunst te Wenen – De diploma's afgegeven door de Akademie der bildenden Künste te Wenen, afdeling architectuur – De ingenieursdiploma's (Ing.) uitgereikt door de hogere technische scholen, de technische scholen of de technische scholen voor de bouwkunst, vergezeld van het licentiaatsdiploma van Baumeister, waaruit blijkt dat de betrokkene over minimaal zes jaar beroepservaring in Oostenrijk beschikt, gesanctioneerd door een examen – De diploma's uitgereikt door de Universität für künstlerische und industrielle Gestaltung in Linz, afdeling architectuur – De certificaten van bekwaamheid voor civiel-ingenieurs of raadgevend ingenieurs op het gebied van de bouwkunde (Hochbau, Bauwesen, Wirtschaftsingenieurwesen-Bauwesen, Kulturtechnik und Wasserwirtschaft) overeenkomstig het Ziviltechnikergesetz, BGBI, nr. 156/1994 1997/1998 Land Opleidingstitel Referentieacademiejaar Portugal – Het diploma do curso especial de arquitectura uitgereikt door de scholen voor schone kunsten van Lissabon en Porto – Het diploma de arquitecto uitgereikt door de scholen voor schone kunsten van Lissabon en Porto – Het diploma do curso de arquitectura uitgereikt door de scholen voor schone kunsten van Lissabon en Porto – Het diploma de licenciatura em arquitectura uitgereikt door de Escola Superior de Belas-Artes de Lisboa – De carta de curso de licenciatura em arquitectura uitgereikt door de Universidade Técnica de Lisboa en de Universidade do Porto – Het licentiaatsdiploma van civiel-ingenieur (licenciatura em engenharia civil) uitgereikt door het Instituto Superior Técnico van de Universidade Técnica de Lisboa – Het licentiaatsdiploma van civiel-ingenieur (licenciatura em engenharia civil) uitgereikt door de faculteit civiele bouwkunde (de Engenharia) van de Universidade do Porto – Het licentiaatsdiploma van civiel-ingenieur (licenciatura em engenharia civil) uitgereikt door de faculteit wetenschap en technologie van de Universidade de Coimbra – Het licentiaatsdiploma van civiel-ingenieur, productie (licenciatura em engenharia civil, produção) uitgereikt door de Universidade do Minho 1987/1988 Suomi/Finland – De diploma's uitgereikt door de architectuurafdelingen van de technische universiteiten en de Oulun yliopisto (arkkitehti/arkitekt) – De diploma's uitgereikt door de technologische instituten (rakennusarkkitehti/byggnadsarkitekt) 1997/1998 Sverige – De diploma's uitgereikt door de Arkitekturskolan van de Kungliga Tekniska Högskola, de Chalmers Tekniska Högskola en de Tekniska Högskola van de Lunds Universitet (arkitekt, master of architecture) – De bewijzen van lidmaatschap van de Svenska Arkitekters Riksförbund (SAR), indien de betrokkenen hun opleiding hebben genoten in een staat waarop deze richtlijn van toepassing is 1997/1998 United Kingdom – De titels verworven na het afleggen van examens aan: – het Royal Institute of British Architects; – de scholen voor architectuur van de universiteiten, polytechnische instituten, hogescholen, academies (privaatcolleges) en scholen voor technologie en kunst die op 10 juni 1985 door de Architects Registration Council van het Verenigd Koninkrijk erkend waren met het oog op de opneming ervan in het beroepsregister (architect) – Een certificaat waarin wordt verklaard dat de houder ervan een verworven recht heeft om zijn beroepstitel van architect te blijven voeren krachtens section 6 (1) a, 6 (1) b of 6 (1) d van de Architects Registration Act van 1931 (architect) – Een certificaat waarin wordt verklaard dat de houder ervan een verworven recht heeft om zijn beroepstitel van architect te blijven voeren krachtens section 2 van de Architects Registration Act van 1938 (architect) 1987/1988 BIJLAGE VII Volgens artikel 60 , lid 1, opvraagbare documenten en certificaten 1. Documenten a) Nationaliteitsbewijs. b) Kopie van de bekwaamheidsattesten of van de opleidingstitel die toegang verleent tot het beroep in kwestie plus eventueel een bewijs van beroepservaring. c) Voor de in artikel 20 bedoelde gevallen: een verklaring aangaande de aard en de duur van de werkzaamheden, afgegeven door de bevoegde instantie of instelling in de lidstaat van oorsprong. d) Een bevoegde instantie in de ontvangende lidstaat die de toegang tot een gereglementeerd beroep afhankelijk maakt van de indiening van bewijzen dat de betrokkene van goed zedelijk gedrag is of nooit failliet is gegaan, of die de uitoefening van zo'n beroep in geval van ernstige beroepsfouten of strafrechtelijke inbreuken tijdelijk of permanent verbiedt, aanvaardt voor onderdanen van de lidstaten die het beroep op haar grondgebied willen uitoefenen als genoegzaam bewijs documenten afgegeven door de bevoegde instanties in de lidstaat van oorsprong waaruit blijkt dat aan de voorwaarden is voldaan. Deze instanties moeten de gevraagde documenten binnen twee maanden verstrekken. Indien de in de eerste alinea bedoelde documenten niet door de bevoegde instanties in de lidstaat van oorsprong worden afgeven, worden ze vervangen door een verklaring onder ede – of, in de lidstaten waar de eed niet bestaat, door een plechtige verklaring – door de betrokkene afgelegd tegenover een bevoegde gerechtelijke of overheidsinstantie of eventueel tegenover een notaris of een bevoegde beroepsvereniging in de lidstaat van oorsprong, die een attest verstrekt dat de verklaring onder ede of de plechtige verklaring is afgelegd. e) Indien een ontvangende lidstaat voor de toegang tot een gereglementeerd beroep van zijn onderdanen een document aangaande de geestelijke of lichamelijke gezondheid van de aanvrager verlangt, aanvaardt die lidstaat als genoegzaam bewijs het document dat in de lidstaat van oorsprong wordt verlangd. Indien de lidstaat van oorsprong dergelijke documenten niet verlangt, aanvaardt de ontvangende lidstaat een getuigschrift afgegeven door een bevoegde instantie van die lidstaat. In dat geval moeten de bevoegde instanties in de lidstaat van oorsprong het gevraagde document binnen twee maanden verstrekken. f) Indien een ontvangende lidstaat voor de toegang tot een gereglementeerd beroep van zijn onderdanen: dan aanvaardt die lidstaat als genoegzaam bewijs een getuigschrift terzake afgegeven door de banken en verzekeringsmaatschappijen van een andere lidstaat. 2. Certificaten a) Met het oog op een vlotte toepassing van titel III, hoofdstuk III, van deze richtlijn kunnen de lidstaten verlangen dat de begunstigden die aan de opleidingseisen voldoen naast hun opleidingstitel een certificaat van de bevoegde instantie van de lidstaat van oorsprong overleggen waarin wordt verklaard dat deze titels met de in deze richtlijn bedoelde titels overeenstemmen. b) In geval van gegronde twijfel kan de ontvangende lidstaat de bevoegde instanties van een andere lidstaat vragen om bevestiging van de echtheid van de in die andere lidstaat afgegeven getuigschriften en opleidingstitels, alsmede, in voorkomend geval, om bevestiging dat de begunstigde voor de beroepen in titel III, hoofdstuk III, van deze richtlijn voldoet aan de minimumopleidingseisen in de artikelen 26, 28, 36, 41, 45, 47, 52 en 55. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 418 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0320/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0025/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 11 februari 2004 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2004/…../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (herschikking) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: 1. Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (5) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd. Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan. 2. Voor de totstandbrenging en de werking van de interne markt is het dienstig de nationale goedkeuringssystemen te vervangen door een communautaire goedkeuringsprocedure op basis van het beginsel van volledige harmonisatie. 3. De technische voorschriften voor systemen, onderdelen, technische eenheden en voertuigen moeten worden geharmoniseerd en in bijzondere richtlijnen gespecificeerd. Deze richtlijnen moeten er in de eerste plaats op zijn gericht een hoog niveau van verkeersveiligheid, gezondheidsbescherming, milieubescherming, energie-efficiëntie en beveiliging tegen ongeoorloofd gebruik te waarborgen. 4. Richtlijn 92/53/EEG van de Raad (6) beperkte de toepassing van de communautaire typegoedkeuringsprocedure voor voertuigen tot de voertuigcategorie M 1 , maar om de interne markt te voltooien en ervoor te zorgen dat hij naar behoren functioneert, moet de werkingssfeer van de onderhavige richtlijn alle voertuigcategorieën omvatten, zodat de fabrikanten via de communautaire typegoedkeuring van de voordelen van de interne markt kunnen profiteren. 5. Om de fabrikanten in staat te stellen zich aan de nieuwe geharmoniseerde procedures aan te passen, moet in een voldoende lange overgangstermijn worden voorzien voordat de communautaire typegoedkeuring van voertuigen verplicht wordt voor in één fase gebouwde voertuigen van andere categorieën dan M 1 . Voor voertuigen van andere categorieën dan M 1 waarvoor meerfasengoedkeuring is vereist, moet in een langere overgangstermijn worden voorzien, omdat de procedure ook zal gelden voor carrosseriebouwers, die op dat gebied nog voldoende ervaring moeten opdoen om de vereiste procedures naar behoren te kunnen toepassen. 6. Tot dusver waren fabrikanten die voertuigen in kleine series bouwen, gedeeltelijk uitgesloten van de voordelen van de interne markt. De ervaring heeft geleerd dat de verkeersveiligheid en de milieubescherming aanzienlijk kunnen worden verbeterd als in kleine series gebouwde voertuigen volledig in het communautaire typegoedkeuringssysteem voor voertuigen worden opgenomen, te beginnen met die van categorie M 1 . 7. Om misbruik te voorkomen, moet de vereenvoudigde procedure voor in kleine series gebouwde voertuigen tot zeer geringe producties worden beperkt. Het begrip "kleine series" dient dan ook nauwkeuriger te worden gedefinieerd door het aantal geproduceerde voertuigen aan te geven. 8. Het is belangrijk maatregelen te nemen om voertuigen op individuele basis te kunnen goedkeuren, zodat in het meerfasengoedkeuringssysteem voldoende flexibiliteit kan worden toegestaan; in afwachting van de vaststelling van geharmoniseerde, specifieke communautaire bepalingen moeten de lidstaten echter nog steeds individuele goedkeuringen overeenkomstig hun nationale regelgeving kunnen verlenen. 9. In afwachting van de toepassing van de communautaire typegoedkeuringsprocedure voor voertuigen op andere voertuigcategorieën dan M 1 , moeten de lidstaten nog steeds nationale typegoedkeuringen kunnen verlenen en moeten daartoe overgangsbepalingen worden vastgesteld. 10. Bij Besluit 97/836/EG van de Raad (7) is de Gemeenschap toegetreden tot de overeenkomst van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties betreffende het aannemen van eenvormige technische eisen voor wielvoertuigen, uitrustingsstukken en onderdelen die kunnen worden aangebracht en/of gebruikt op wielvoertuigen en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van goedkeuringen verleend op basis van deze eisen ("Herziene overeenkomst van 1958"). Krachtens dit besluit dienen de VN/ECE-reglementen waartoe de Gemeenschap toetreedt, en de wijzigingen van VN/ECE-reglementen waartoe de Gemeenschap al is toegetreden, als alternatieven voor bijzondere richtlijnen of als aanvullende voorschriften in de communautaire typegoedkeuringsprocedure voor voertuigen te worden opgenomen; het is derhalve dienstig in deze richtlijn een aantal bepalingen op te nemen die de effectieve toepassing ervan vergemakkelijken. (11) De VN/ECE-reglementen moeten worden ontwikkeld en omgezet in het kader van een permanente dialoog met het Europees Parlement en de Raad. (12) Om te garanderen dat de procedure voor de controle van de overeenstemming van de productie, die een van de hoekstenen van het Europese typegoedkeuringssysteem vormt, juist wordt toegepast en naar behoren functioneert, moet de bevoegde instantie of een voldoende gekwalificeerde technische dienst die daartoe is aangewezen, geregeld verificaties verrichten bij de fabrikanten. (13) Het is van belang dat de fabrikanten de eigenaars van voertuigen relevante informatie verstrekken om verkeerd gebruik van veiligheidsvoorzieningen te voorkomen. Het is derhalve dienstig bepalingen dienaangaande in deze richtlijn op te nemen. (14) Het is van belang dat onafhankelijke ondernemingen onbeperkt toegang krijgen tot alle technische informatie die voor de herstelling en het onderhoud van motorvoertuigen nodig is, om ervoor te zorgen dat bij herstellings- en onderhoudswerkzaamheden de vereisten voor de componentiële subsystemen van een voertuig op het gebied van werking, veiligheid en milieuvriendelijkheid in acht worden genomen en om efficiënte mededinging op de herstellings- en servicemarkt te waarborgen. (15) Voor fabrikanten van uitrustingsstukken is het ook van belang toegang te hebben tot bepaalde informatie die alleen de voertuigfabrikant kan verstrekken, dat wil zeggen technische informatie en tekeningen die nodig zijn om onderdelen voor de aftersalesmarkt te ontwikkelen. (16) Om de procedure te vereenvoudigen en te versnellen, moet de Commissie worden verzocht maatregelen te nemen om enerzijds de bijzondere richtlijnen ten uitvoer te leggen en anderzijds de bijlagen bij deze richtlijn en die bij de bijzondere richtlijnen aan de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis aan te passen. (17) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) . (18) Daar de doelstellingen van het voorgenomen optreden, namelijk de voltooiing van de interne markt door de invoering van een verplicht Europees typegoedkeuringssysteem voor alle voertuigcategorieën, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen daartoe nodig is. (19) De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van de vorige richtlijnen materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit de vorige richtlijnen. (20) Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage XVII, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: hoofdstuk i algemene bepalingen Artikel 1 Onderwerp Deze richtlijn stelt de bestuursrechtelijke bepalingen en de technische voorschriften vast voor de goedkeuring van alle nieuwe voertuigen die binnen haar werkingssfeer vallen, en van de systemen, onderdelen en technische eenheden die voor die voertuigen zijn bestemd, met als doel de registratie, de verkoop en het in het verkeer brengen ervan in de Gemeenschap te vergemakkelijken. Specifieke technische vereisten worden ter toepassing van deze richtlijn neergelegd in bijzondere richtlijnen, vastgesteld overeenkomstig artikel 95 van het Verdrag, waarvan de limitatieve lijst is opgenomen in bijlage IV bij deze richtlijn. Artikel 2 Werkingssfeer 1. Deze richtlijn is van toepassing op de typegoedkeuring van in a) een of meer fasen ontworpen en gebouwde voertuigen die bestemd zijn voor gebruik op de weg; b) en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn ontworpen en gebouwd. Zij is ook van toepassing op de individuele goedkeuring van dergelijke voertuigen. 2. Deze richtlijn is niet van toepassing op de typegoedkeuring of individuele goedkeuring van de volgende voertuigen : 3. De goedkeuring of individuele goedkeuring overeenkomstig deze richtlijn is facultatief voor de volgende voertuigen: Artikel 3 Definities In deze richtlijn en in de in bijlage IV genoemde richtlijnen, tenzij daarin anders is bepaald, wordt verstaan onder: hoofdstuk ii algemene verplichtingen Artikel 4 Verplichtingen van de lidstaten 1. De lidstaten zien erop toe dat fabrikanten die een goedkeuring aanvragen, hun verplichtingen krachtens deze richtlijn nakomen. 2. De lidstaten verlenen alleen goedkeuring aan voertuigen, systemen, onderdelen en technische eenheden die aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen. 3. De lidstaten staan alleen toe dat voertuigen, systemen, onderdelen en technische eenheden die aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen, worden geregistreerd, verkocht of in het verkeer gebracht. 4. De lidstaten richten de voor de goedkeuring bevoegde instanties op of wijzen deze aan en doen daarvan kennisgeving overeenkomstig artikel 41. Artikel 5 Verplichtingen van de fabrikanten 1. De fabrikant is jegens de goedkeuringsinstantie verantwoordelijk voor alle aspecten van de goedkeuringsprocedure en garandeert de overeenstemming van de productie, ongeacht of hij rechtstreeks bij alle fasen van de bouw van een voertuig, systeem, onderdeel of technische eenheid betrokken is. 2. Bij meerfasentypegoedkeuring is elke fabrikant verantwoordelijk voor de goedkeuring en de overeenstemming van de systemen, onderdelen en technische eenheden die tijdens de door hem uitgevoerde voltooiingsfase van het voertuig worden toegevoegd. De fabrikant die reeds in eerdere fasen goedgekeurde onderdelen of systemen wijzigt, is verantwoordelijk voor de goedkeuring en overeenstemming van deze onderdelen en systemen. 3. Voor de toepassing van deze richtlijn wijst een fabrikant die buiten de Gemeenschap is gevestigd, een binnen de Gemeenschap gevestigde vertegenwoordiger aan om hem voor de goedkeuringsinstantie te vertegenwoordigen. Hoofdstuk III eg-typegoedkeuringsprocedures_ Artikel 6 Procedures voor de EG-typegoedkeuring van voertuigen 1. De fabrikant mag een van de volgende procedures kiezen: 2. Een aanvraag om stapsgewijze goedkeuring bestaat uit het informatiedossier met de krachtens bijlage III verlangde informatie en gaat vergezeld van alle vereiste EG-typegoedkeuringscertificaten overeenkomstig elk van de toepasselijke bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen die in bijlage IV of XI worden genoemd . Voor de EG- typegoedkeuring van een systeem of technische eenheid overeenkomstig de toepasselijke bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen dient de goedkeuringsinstantie toegang te hebben tot het desbetreffende informatiepakket totdat de goedkeuring is verleend of geweigerd. 3. Een aanvraag om eenstapsgoedkeuring bestaat uit het informatiedossier met de relevante informatie die in bijlage I in verband met de in bijlage IV of XI en, voorzover van toepassing , in deel II van bijlage III genoemde bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen wordt verlangd. 4. Bij een gemengde goedkeuringsprocedure kan de goedkeuringsinstantie een fabrikant vrijstellen van de verplichting om een of meer EG-typegoedkeuringscertificaten voor systemen af te geven indien het informatiedossier wordt aangevuld met de in bijlage I gespecificeerde en voor de goedkeuring van die systemen tijdens de goedkeuringsfase van het voertuig vereiste gegevens. In dat geval wordt elk van de EG-typegoedkeuringscertificaten waarvoor vrijstelling is verleend, vervangen door een testrapport. 5. Onverminderd het bepaalde in de leden 2, 3 en 4 dient voor meerfasentypegoedkeuring het volgende te worden verstrekt : 6. De fabrikant dient de aanvraag bij de goedkeuringsinstantie in. Voor een bepaald voertuigtype mag slechts in één lidstaat één aanvraag worden ingediend. Voor ieder goed te keuren type wordt een afzonderlijke aanvraag ingediend. 7. In een met redenen omkleed verzoek kan de goedkeuringsinstantie de fabrikant vragen haar de nodige aanvullende informatie te verstrekken om te kunnen beslissen welke tests moeten worden verricht of om de uitvoering van die tests te vergemakkelijken. 8. De fabrikant stelt de goedkeuringsinstantie het nodige aantal voertuigen ter beschikking om de typegoedkeuringsprocedure naar behoren te laten verlopen. Artikel 7 Procedure voor de EG-typegoedkeuring van systemen, onderdelen of technische eenheden 1. De fabrikant dient de aanvraag bij de goedkeuringsinstantie in. Voor een type systeem, onderdeel of technische eenheid mag slechts in één lidstaat één aanvraag worden ingediend. Voor ieder goed te keuren type wordt een afzonderlijke aanvraag ingediend. 2. De aanvraag gaat vergezeld van het informatiedossier, waarvan de inhoud in de bijzondere richtlijnen is gespecificeerd. 3. In een met redenen omkleed verzoek kan de goedkeuringsinstantie de fabrikant vragen haar de nodige aanvullende informatie te verstrekken om te kunnen beslissen welke tests moeten worden verricht of om de uitvoering van die tests te vergemakkelijken. 4. De fabrikant stelt de goedkeuringsinstantie het nodige aantal voertuigen, onderdelen of technische eenheden ter beschikking om de bij de relevante bijzondere richtlijnen voorgeschreven tests te kunnen verrichten. hoofdstuk iv verloop van de eg-typegoedkeuringsprocedures Artikel 8 Algemene bepalingen 1. De lidstaten mogen geen EG-typegoedkeuring verlenen zonder eerst te hebben vastgesteld dat de procedures van artikel 11 door de fabrikant zijn nageleefd. 2. De lidstaten verlenen EG-typegoedkeuring volgens de voorschriften van de artikelen 9 en 10. 3. Indien een lidstaat van oordeel is dat een voertuig, systeem, onderdeel of technische eenheid, ook al voldoet het of zij aan de voorschriften, een ernstig gevaar voor de verkeersveiligheid betekent dan wel het milieu ernstig schaadt of in de context van de preventie van afval van voertuigen de volksgezondheid ernstig schaadt, kan hij de EG-typegoedkeuring ervan weigeren. Hij zendt de overige lidstaten en de Commissie dan onmiddellijk een gedetailleerd dossier met opgave van de redenen voor zijn besluit en bewijsmateriaal voor zijn bevindingen toe. 4. De EG-typegoedkeuringscertificaten worden genummerd volgens de in bijlage VII beschreven methode. 5. Binnen 20 werkdagen zendt de goedkeuringsinstantie de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten een afschrift toe van het EG-typegoedkeuringscertificaat, inclusief de bijlagen, voor ieder voertuigtype waaraan zij goedkeuring heeft verleend. Het papieren afschrift mag worden vervangen door een elektronisch bestand, mits het met een elektronische handtekening of op gelijkwaardige wijze is gewaarmerkt. 6. De goedkeuringsinstantie stelt de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten onmiddellijk in kennis van de door haar geweigerde of ingetrokken goedkeuringen, met opgave van de redenen voor haar besluit. 7. Om de drie maanden zendt de goedkeuringsinstantie de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten een lijst toe van de EG-typegoedkeuringen van systemen, onderdelen of technische eenheden die zij in de vorige periode heeft verleend, , gewijzigd, geweigerd of ingetrokken. Deze lijst bevat de in bijlage XIII vermelde gegevens. 8. Op verzoek van een andere lidstaat zendt de lidstaat die een EG-typegoedkeuring heeft verleend, binnen 20 werkdagen na ontvangst van dat verzoek een afschrift van het desbetreffende EG-typegoedkeuringscertificaat, inclusief de bijlagen. Het papieren afschrift mag door een elektronisch bestand worden vervangen. Artikel 9 Bijzondere bepalingen voor voertuigen 1. De lidstaten verlenen EG-goedkeuring aan: De in bijlage V beschreven procedures zijn van toepassing. 2. 2 De lidstaten verlenen meerfasentypegoedkeuring aan een type incompleet of voltooid voertuig dat in overeenstemming is met de gegevens van het informatiedossier en aan de technische voorschriften van de in bijlage IV of XI genoemde relevante bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen voldoet, al naar gelang de voltooiingsfase waarin het voertuig zich bevindt. De in bijlage XIV beschreven procedures zijn van toepassing. 3. Voor elk voertuigtype dient de goedkeuringsinstantie: 4. In het geval van een EG-typegoedkeuring waarvan de geldigheid overeenkomstig artikel 19, artikel 21 of bijlage XI beperkt is of die van sommige bepalingen van de bijzondere richtlijnen is ontheven, worden deze beperkingen of ontheffingen in het EG-typegoedkeuringscertificaat vermeld. 5. Wanneer gegevens in het informatiedossier betrekking hebben op bepalingen inzake voertuigen voor speciale doeleinden zoals aangegeven in bijlage XI, worden deze bepalingen in het EG-typegoedkeuringscertificaat vermeld. 6. Indien de fabrikant de gemengde goedkeuringsprocedure kiest, vult de goedkeuringsinstantie in deel III van het in bijlage III weergegeven inlichtingenformulier de referenties in van de overeenkomstig bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen opgestelde testrapporten waarvoor geen EG-typegoedkeuringscertificaat beschikbaar is. 7. Indien de fabrikant de eenstapsgoedkeuringsprocedure kiest, stelt de goedkeuringsinstantie de lijst van toepasselijke bijzondere richtlijnen en VN/ECE-reglementen op volgens het model in aanhangsel 1 bij bijlage VI en voegt deze lijst bij het EG-typegoedkeuringscertificaat. Artikel 10 Specifieke bepalingen voor systemen, onderdelen en technische eenheden 1. De lidstaten verlenen EG-typegoedkeuring aan een systeem dat in overeenstemming is met de gegevens van het informatiedossier en aan de technische voorschriften van de in bijlage IV of XI genoemde relevante bijzondere richtlijn voldoet; 2. De lidstaten verlenen EG-typegoedkeuring aan een onderdeel of technische eenheid dat of die in overeenstemming is met de gegevens van het informatiedossier en aan de technische voorschriften van de in bijlage IV genoemde relevante bijzondere richtlijn voldoet. 3. Wanneer onderdelen of technische eenheden, die al dan niet bedoeld zijn voor reparatie, service of onderhoud, ook onder een typegoedkeuring van een systeem vallen met betrekking tot een voertuig, wordt daarvoor geen aanvullende goedkeuring verlangd, tenzij de relevante bijzondere richtlijn dat vereist. 4. Indien een onderdeel of technische eenheid zijn of haar functie slechts vervult of een bijzonder kenmerk slechts vertoont in combinatie met andere delen van het voertuig en daarom de naleving van de voorschriften slechts kan worden geverifieerd wanneer het onderdeel of de technische eenheid in combinatie met die andere delen van het voertuig functioneert, wordt de geldigheid van de EG-typegoedkeuring van het onderdeel of de technische eenheid dienovereenkomstig beperkt. In dat geval worden de eventuele beperkingen van het gebruik en de bijzondere montagevoorwaarden in het EG-typegoedkeuringscertificaat vermeld. Als een dergelijk onderdeel of een dergelijke technische eenheid door de voertuigfabrikant wordt gemonteerd, wordt bij de goedkeuring van het voertuig nagegaan of de beperkingen van het gebruik en de montagevoorwaarden in acht zijn genomen . Artikel 11 Maatregelen inzake de overeenstemming van de productie 1. De lidstaat die een EG-typegoedkeuring verleent, neemt met betrekking tot die goedkeuring de nodige maatregelen overeenkomstig bijlage X om, zo nodig in samenwerking met de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten, te verifiëren of afdoende maatregelen zijn genomen om te waarborgen dat de voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden in productie in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type. 2. De lidstaat die een EG-typegoedkeuring heeft verleend, neemt met betrekking tot die goedkeuring de nodige maatregelen overeenkomstig bijlage X om, zo nodig in samenwerking met de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten, te verifiëren of de in lid 1 bedoelde maatregelen nog steeds afdoende zijn en of de voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden in productie nog steeds in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type. De verificatie van de overeenstemming van de producten met het goedgekeurde type wordt beperkt tot de procedures van bijlage X en die van de bijzondere richtlijnen en VN/ECE-reglementen die specifieke voorschriften bevatten. Hiertoe mag de goedkeuringsinstantie van de lidstaat die de EG-typegoedkeuring heeft verleend, alle in de bijzondere richtlijnen en VN/ECE-reglementen van bijlage IV of XI voorgeschreven controles of tests uitvoeren op monsters die in de bedrijfsgebouwen, inclusief de productiefaciliteiten, van de fabrikant zijn genomen. hoofdstuk v wijzigingen van eg-typegoedkeuringen Artikel 12 Algemene bepalingen 1. De fabrikant stelt de lidstaat die de EG- typegoedkeuring heeft verleend, onmiddellijk in kennis van elke wijziging van de gegevens in het informatiepakket. Die lidstaat stelt volgens de in dit hoofdstuk beschreven regels vast welke procedure moet worden gevolgd. Zo nodig kan hij in overleg met de fabrikant besluiten dat een nieuwe EG-typegoedkeuring moet worden verleend. 2. Een aanvraag tot wijziging van een EG- typegoedkeuring wordt uitsluitend ingediend bij de lidstaat die de oorspronkelijke EG- typegoedkeuring heeft verleend. 3. Indien de lidstaat van oordeel is dat voor het aanbrengen van een wijziging nieuwe inspecties of tests noodzakelijk zijn, stelt hij de fabrikant daarvan in kennis. De procedures van de artikelen 13 en 14 zijn slechts van toepassing nadat met succes nieuwe inspecties of tests zijn verricht. Artikel 13 Bijzondere bepalingen voor voertuigen 1. Indien gegevens in het informatiepakket zijn gewijzigd, wordt de wijziging een "herziening" genoemd. In dat geval geeft de goedkeuringsinstantie de herziene bladzijden van het informatiepakket af, waarbij op iedere herziene bladzijde duidelijk de aard van de wijziging en de afgiftedatum zijn vermeld . Een geconsolideerde, bijgewerkte versie van het informatiepakket, vergezeld van een gedetailleerde beschrijving van de wijziging, wordt geacht aan deze eis te voldoen. 2. Een herziening wordt een "uitbreiding" genoemd als, naast het bepaalde in lid 1: In dat geval geeft de goedkeuringsinstantie een herzien EG-typegoedkeuringscertificaat af, voorzien van een uitbreidingsnummer dat één nummer hoger is dan het laatst toegekende uitbreidingsnummer. Op het goedkeuringscertificaat worden duidelijk de reden voor de uitbreiding en de afgiftedatum vermeld. 3. Bij iedere afgifte van gewijzigde bladzijden of van een geconsolideerde, bijgewerkte versie wordt in de bij het goedkeuringscertificaat gevoegde inhoudsopgave bij het informatiepakket de datum van de laatste uitbreiding of herziening of die van de laatste consolidering van de bijgewerkte versie vermeld. 4. Indien de in lid 2, onder c), bedoelde nieuwe voorschriften uit technisch oogpunt irrelevant zijn voor het voertuigtype of betrekking hebben op andere voertuigcategorieën dan die waartoe het voertuig behoort, wordt geen wijziging van de typegoedkeuring vereist. Artikel 14 Bijzondere bepalingen voor systemen, onderdelen of technische eenheden 1. Indien gegevens in het informatiepakket zijn gewijzigd, wordt de wijziging een "herziening" genoemd. In dat geval geeft de goedkeuringsinstantie de herziene bladzijden van het informatiepakket af, waarbij op iedere herziene bladzijde duidelijk de aard van de wijziging en de afgiftedatum zijn vermeld. Een geconsolideerde, bijgewerkte versie van het informatiepakket, vergezeld van een gedetailleerde beschrijving van de wijziging, wordt geacht aan deze eis te voldoen. 2. Een herziening wordt een "uitbreiding" genoemd als, naast het bepaalde in lid 1: De goedkeuringsinstantie geeft een herzien EG-typegoedkeuringscertificaat af, voorzien van een uitbreidingsnummer dat één nummer hoger is dan het laatst toegekende uitbreidingsnummer. Indien de wijziging wordt vereist door de toepassing van lid 2, onder c), wordt het derde deel van het goedkeuringsnummer bijgewerkt. Op het goedkeuringscertificaat worden duidelijk de reden voor de uitbreiding en de afgiftedatum vermeld. 3. Bij iedere afgifte van gewijzigde bladzijden of van een geconsolideerde, bijgewerkte versie wordt in de bij het goedkeuringscertificaat gevoegde inhoudsopgave bij het informatiepakket de datum van de laatste uitbreiding of herziening of die van de laatste consolidering van de bijgewerkte versie vermeld. Artikel 15 Afgifte en kennisgeving van wijzigingen 1. In geval van een uitbreiding zorgt de goedkeuringsinstantie voor de bijwerking van alle relevante delen van het EG-typegoedkeuringscertificaat, de bijlagen ervan en de inhoudsopgave bij het informatiepakket. Het bijgewerkte certificaat en de bijlagen ervan worden onmiddellijk aan de aanvrager toegezonden. 2. In geval van een herziening worden de herziene documenten of eventueel de geconsolideerde, bijgewerkte versie, inclusief de inhoudsopgave bij het informatiepakket, door de goedkeuringsinstantie onmiddellijk aan de aanvrager toegezonden. 3. De goedkeuringsinstantie stelt de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten volgens de procedures van artikel 8 van alle wijzigingen van EG-typegoedkeuringen in kennis. hoofdstuk vi geldigheid van een eg-typegoedkeuring van een voertuig Artikel 16 Einde van de geldigheid 1. Een EG-typegoedkeuring voor voertuigen verliest haar geldigheid indien: 2. Indien slechts één variant van een type of één uitvoering van een variant ongeldig wordt, verliest de EG-typegoedkeuring van een voertuig alleen voor die variant of uitvoering haar geldigheid. 3. Indien de productie van een bepaald voertuigtype definitief wordt stopgezet, stelt de fabrikant de goedkeuringsinstantie die de EG-typegoedkeuring voor het voertuig heeft verleend, hiervan in kennis. Uiterlijk 20 werkdagen na ontvangst van deze kennisgeving stelt die instantie de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten hiervan in kennis. Artikel 27 is alleen van toepassing in geval van stopzetting in de in lid 1, onder a), bedoelde omstandigheden. 4. Wanneer een EG-typegoedkeuring ongeldig wordt, stelt de fabrikant, onverminderd het bepaalde in lid 3, de goedkeuringsinstantie van de lidstaat die de EG-typegoedkeuring heeft verleend, daarvan in kennis. De goedkeuringsinstantie verstrekt de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten onmiddellijk alle relevante informatie om eventueel artikel 26 te kunnen toepassen. Die informatie omvat met name de productiedatum en het identificatienummer van het laatste geproduceerde voertuig. hoofdstuk vii certificaat van overeenstemming en markeringen Artikel 17 Certificaat van overeenstemming 1. Als houder van een EG- typegoedkeuring van een voertuig geeft de fabrikant een certificaat van overeenstemming af waarvan elk compleet of incompleet voertuig dat in overeenstemming met het goedgekeurde type is gebouwd, vergezeld gaat. In geval van een incompleet of voltooid voertuig vult de fabrikant alleen de punten op bladzijde 2 van het certificaat van overeenstemming in die in de lopende goedkeuringsfase toegevoegd of gewijzigd zijn, en voegt hij er eventueel alle in de vorige fasen afgegeven certificaten van overeenstemming aan toe . 2. Het certificaat van overeenstemming wordt opgesteld in een van de officiële talen van de Gemeenschap. 3. Het certificaat van overeenstemming wordt zodanig ontworpen dat vervalsing wordt voorkomen. Hiertoe wordt het gebruikte papier door een beeldmerk in kleur of door een watermerk in de vorm van het identificatiemerk van de fabrikant beschermd. 4. Alleen de fabrikant mag een duplicaat van het certificaat van overeenstemming afgeven. Op de voorzijde van het duplicaat moet het woord "duplicaat" duidelijk zichtbaar zijn. 5. Het certificaat van overeenstemming wordt volledig ingevuld en bevat geen andere beperkingen op het gebruik van het voertuig dan die welke in een bijzondere richtlijn of VN/ECE-reglement zijn toegestaan. 6. Op het certificaat van overeenstemming van voertuigen die overeenkomstig artikel 19 zijn goedgekeurd, wordt de volgende vermelding aangebracht: "voertuig mag overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn [ de onderhavige richtlijn ] worden verkocht, in het verkeer gebracht en geregistreerd". 7. Het opschrift van het in bijlage IX, deel I, beschreven certificaat van overeenstemming van voertuigen waarvoor overeenkomstig artikel 21 typegoedkeuring is verleend, luidt als volgt: "Voor complete/voltooide 1 voertuigen waaraan in kleine series typegoedkeuring is verleend"; in de onmiddellijke nabijheid daarvan wordt een volgnummer tussen 1 en het in de tabel van bijlage XII vermelde maximum aangebracht, waaruit voor elk productiejaar blijkt welke plaats het voertuig in de voor dat jaar toegewezen productie inneemt. Artikel 18 EG-typegoedkeuringsmerk 1. De fabrikant van een onderdeel of technische eenheid, ongeacht of het of zij deel uitmaakt van een systeem, brengt op alle onderdelen en technische eenheden die in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type, het krachtens de relevante bijzondere richtlijn vereiste EG- typegoedkeuringsmerk aan. 2. Naast het EG-typegoedkeuringsmerk brengt de fabrikant ten minste zijn handelsnaam of handelsmerk en de typeaanduiding en/of een identificatienummer aan. 3. Het EG-typegoedkeuringsmerk wordt samengesteld overeenkomstig het bepaalde in het aanhangsel bij bijlage VII. hoofdstuk viii nieuwe technologieën of concepten die onverenigbaar zijn met de bijzondere richtlijnen Artikel 19 Ontheffingen voor nieuwe technologieën of nieuwe concepten 1. Op verzoek van de fabrikant mogen de lidstaten een EG-typegoedkeuring verlenen aan een systeem, onderdeel of technische eenheid waarin technologieën of concepten zijn toegepast die onverenigbaar zijn met een of meer bijzondere richtlijnen, mits de Commissie daarvoor volgens de in artikel 40 , lid 2, bedoelde procedure toestemming geeft. 2. In afwachting van het besluit waarbij al dan niet toestemming wordt gegeven, mag de lidstaat een voorlopige goedkeuring die alleen op zijn grondgebied geldig is, verlenen aan een voertuigtype waarop de aangevraagde ontheffing betrekking heeft, mits hij de Commissie en de overige lidstaten daarvan onmiddellijk in kennis stelt door middel van een dossier dat de volgende gegevens bevat: 3. Volgens de in artikel 40 , lid 2, bedoelde procedure besluit de Commissie of zij de lidstaat al dan niet toestemming geeft om aan dat voertuigtype een EG-typegoedkeuring te verlenen. Zo nodig wordt in de beschikking ook aangegeven of er op de geldigheid beperkingen, zoals bijvoorbeeld termijnen, van toepassing zijn. De geldigheidsduur van de goedkeuring mag in geen geval minder dan 36 maanden bedragen. Als de Commissie de toestemming weigert, trekt de lidstaat de in lid 2 van dit artikel bedoelde voorlopige typegoedkeuring in. 4. De leden 1, 2 en 3 kunnen geen toepassing vinden indien een systeem, onderdeel of technische eenheid voldoet aan een VN/ECE-reglement waartoe de Gemeenschap is toegetreden. Artikel 20 Te nemen maatregelen 1. Wanneer de Commissie van oordeel is dat er goede redenen zijn om een ontheffing overeenkomstig artikel 19 te verlenen, neemt zij onmiddellijk de nodige maatregelen om de desbetreffende bijzondere richtlijnen volgens de in artikel 40 , lid 2, bedoelde procedure aan de technologische ontwikkelingen aan te passen. 2. Zodra de relevante bijzondere richtlijnen zijn gewijzigd, wordt elke aan de ontheffing inherente beperking onmiddellijk opgeheven. Als het niet mogelijk is de bijzondere richtlijnen te wijzigen, kan op verzoek van de lidstaat die de goedkeuring heeft verleend, de geldigheid van een ontheffing bij een andere volgens de in artikel 40 , lid 2, bedoelde procedure gegeven beschikking worden verlengd. hoofdstuk ix in kleine series gebouwde voertuigen Artikel 21 EG-typegoedkeuring 1. Op verzoek van de fabrikant en met inachtneming van de in bijlage XII, deel A, punt 1, vermelde maxima, verlenen de lidstaten volgens de procedure van artikel 6, lid 4, EG-typegoedkeuring aan een voertuig dat ten minste aan de voorschriften van bijlage IV, deel I, aanhangsel , voldoet. 2. Lid 1 is niet van toepassing op voertuigen voor speciale doeleinden. 3. De EG-typegoedkeuringscertificaten worden genummerd volgens de in bijlage VII beschreven methode. Artikel 22 Nationale typegoedkeuring 1. Voor voertuigen die met inachtneming van de in bijlage XII, deel A, punt 2, vermelde maxima zijn geproduceerd, kunnen de lidstaten vrijstelling van een of meer bepalingen van een of meer in bijlage IV of XI genoemde bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen verlenen. 2. Voor de in lid 1 bedoelde voertuigen kunnen de lidstaten vrijstelling verlenen van een of meer bepalingen van deze richtlijn,mits zij relevante alternatieve bepalingen opleggen. 3. In elk geval kunnen de lidstaten alleen een vrijstelling overeenkomstig lid 1 verlenen of handhaven als een voldoende niveau van milieubescherming en verkeersveiligheid is gewaarborgd. 4. Op het typegoedkeuringscertificaat wordt aangegeven welke vrijstellingen overeenkomstig lid 1 zijn verleend. Het typegoedkeuringscertificaat, waarvan het model is weergegeven in bijlage VI, mag niet het opschrift "EG-typegoedkeuringscertificaat voor voertuigen" dragen. De typegoedkeuringscertificaten worden evenwel genummerd volgens de in bijlage VII beschreven methode. 5. Op verzoek van de fabrikant zendt de goedkeuringsinstantie per aangetekend schrijven een afschrift van het goedkeuringscertificaat en de bijbehorende bijlagen aan de goedkeuringsinstanties van de door de fabrikant aangewezen lidstaten toe. Binnen 20 werkdagen na de datum van ontvangst beslissen deze lidstaten of zij de typegoedkeuring al dan niet aanvaarden en hoeveel dergelijke voertuigen op hun grondgebied mogen worden geregistreerd, verkocht of in het verkeer gebracht. Zij delen die beslissing formeel mede aan de in de eerste alinea bedoelde goedkeuringsinstanties, anders wordt ervan uitgegaan dat zij de typegoedkeuring hebben geweigerd. 6. Wanneer men een voertuig wil registreren in een andere lidstaat dan degene waar de type-goedkeuring is afgeleverd, volgens de in lid 5 beschreven procedure, wordt aangenomen dat het voertuig in overeenstemming is met de vereisten die in het land van registratie gelden, waarbij het ontbreken van deze overeenstemming kan worden vastgesteld door analyse van de door de producent ter beschikking gestelde documenten. hoofdstuk x individuele goedkeuringen Artikel 23 Algemene bepalingen 1. De lidstaten kunnen op verzoek van de fabrikant of de koper van het voertuig individuele goedkeuring verlenen voor een voertuig dat voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn en de bijzondere richtlijnen of de VN/ECE-reglementen die worden opgesomd in bijlage IV of bijlage XI van de onderhavige richtlijn. 2. De lidstaten kunnen een specifiek voertuig of een voertuig dat een uniek technisch kernmerk heeft, vrijstellen van de verplichting tot naleving van een of meer bepalingen van deze richtlijn en van een of meer in bijlage IV of XI genoemde bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen, mits zij vergelijkbare nationale voorschriften vaststellen op basis van maatregelen die een bevredigend milieubeschermings- en verkeersveiligheidsniveau waarborgen. De lidstaten aanvaarden de EG-typegoedkeuringen van systemen, onderdelen, technische eenheden en incomplete voertuigen in plaats van de relevante nationale voorschriften. 3. De aanvraag om individuele goedkeuring wordt door de fabrikant van het voertuig, de eigenaar van het voertuig of een vertegenwoordiger van de fabrikant of de eigenaar ingediend. Een lidstaat verleent individuele goedkeuring als het voertuig in overeenstemming is met de bij de aanvraag gevoegde beschrijving en voldoet aan de van toepassing zijnde technische voorschriften. De geldigheid van een individuele goedkeuring is beperkt tot het grondgebied van de lidstaat die de goedkeuring heeft verleend. Wanneer men een voertuig wil registreren in een andere lidstaat dan degene waar de individuele goedkeuring is afgeleverd, wordt in elk geval aangenomen dat het voertuig in overeenstemming is met de vereisten die in het land van registratie gelden, waarbij het ontbreken van deze overeenstemming kan worden vastgesteld door analyse van de documenten die de aanvrager samen met de registratieaanvraag indient. Wanneer het voertuig voldoet aan alle in de bijlagen IV en XI opgenomen vereisten, is de goedkeuring in alle lidstaten geldig. Het formaat van het individuele-goedkeuringscertificaat wordt vastgesteld op basis van deze richtlijn en bevat ten minste de informatie die nodig is om de registratieaanvraag overeenkomstig Richtlijn 1999/37/EG van de Raad (11) in te vullen. Individuele-goedkeuringscertificaten mogen niet het opschrift "EG-goedkeuring" dragen. Op een individuele-goedkeuringscertificaat wordt het identificatienummer van het desbetreffende voertuig vermeld. 4. De goedkeuringsinstantie kan de verantwoordelijkheid voor de afgifte van individuele goedkeuringen aan een daartoe gemachtigd vertegenwoordiger delegeren. De overige lidstaten en de Commissie worden daarvan overeenkomstig artikel 41 in kennis gesteld. Artikel 24 Bijzondere bepalingen 1. In het kader van een meerfasentypegoedkeuringsprocedure kan de procedure van artikel 23 ook op een specifiek voertuig tijdens de opeenvolgende voltooiingsfasen worden toegepast. 2. De procedure van artikel 23 mag geen fase in het normale verloop van een meerfasentypegoedkeuringsprocedure vervangen en mag niet worden toegepast om de eerste-fasegoedkeuring van een voertuig te verkrijgen. hoofdstuk xi registratie, verkoop en in het verkeer brengen Artikel 25 Registratie, verkoop en in het verkeer brengen van voertuigen 1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 28 en 29 registreren de lidstaten voertuigen en staan zij de verkoop of het in het verkeer brengen ervan alleen toe indien die voertuigen vergezeld gaan van een geldig certificaat van overeenstemming overeenkomstig artikel 17. In het geval van incomplete voertuigen staan de lidstaten de verkoop ervan toe, maar kunnen zij de definitieve registratie en het in het verkeer brengen weigeren zolang de voertuigen incompleet zijn. 2. Voertuigen die niet vergezeld hoeven te gaan van een certificaat van overeenstemming, mogen alleen worden geregistreerd, verkocht of in het verkeer gebracht indien zij aan de relevante voorschriften van deze richtlijn voldoen. 3. Het aantal in kleine series gebouwde voertuigen dat jaarlijks wordt geregistreerd, verkocht of in het verkeer gebracht, mag het in bijlage XII, deel A, aangegeven maximum niet overschrijden. Artikel 26 Identificatie van voertuigen Ter identificatie wordt elk te registeren voertuig voorzien van een unieke, niet verwijderbare VIN-code, overeenkomstig ISO 3779 en 3780. Deze VIN-code wordt aangebracht op de essentiële onderdelen van het voertuig, alsmede op diverse voor hulpdiensten gemakkelijk te bereiken, af te lezen plaatsen. Artikel 27 Registratie, verkoop en in het verkeer brengen van voertuigen uit restantvoorraden 1. Met inachtneming van de in bijlage XII, deel B, aangegeven maxima mogen de lidstaten gedurende een beperkte periode voertuigen die in overeenstemming zijn met een type waarvan de EG-typegoedkeuring niet meer geldig is, registreren en de verkoop of het in het verkeer brengen ervan toestaan. Het eerste lid is alleen van toepassing op voertuigen die zich op het grondgebied van de Gemeenschap bevinden en waaraan op het ogenblik van hun productie een geldige EG-typegoedkeuring was verleend, maar die niet zijn geregistreerd of in het verkeer gebracht voor deze EG-typegoedkeuring ongeldig werd. 2. De in lid 1 geboden mogelijkheid geldt gedurende twaalf maanden voor complete voertuigen en gedurende achttien maanden voor voltooide voertuigen, telkens gerekend vanaf de datum waarop de EG-typegoedkeuring ongeldig is geworden. 3. Een fabrikant die van de in lid 1 geboden mogelijkheid gebruik wenst te maken, dient daartoe bij de bevoegde instantie van elke lidstaat die bij het in het verkeer brengen van de desbetreffende voertuigen betrokken is, een aanvraag in met opgave van de technische of economische redenen waarom deze voertuigen niet aan de nieuwe technische voorschriften kunnen voldoen . De betrokken lidstaten besluiten binnen 30 dagen na ontvangst van de aanvraag of en, zo ja, voor hoeveel exemplaren zij de registratie van deze voertuigen op hun grondgebied toestaan. 4. De leden 1, 2 en 3 zijn van overeenkomstige toepassing op voertuigen waaraan een nationale typegoedkeuring was verleend, maar die nog niet waren geregistreerd of in het verkeer gebracht op het ogenblik dat die goedkeuring door de verplichte invoering van de EG-typegoedkeuringsprocedure overeenkomstig artikel 43 ongeldig is geworden. Artikel 28 Verkoop en in het verkeer brengen van onderdelen en technische eenheden 1. 1 De lidstaten staan de verkoop of het in het verkeer brengen van onderdelen of technische eenheden alleen toe indien deze aan de voorschriften van de relevante bijzondere richtlijnen en/of VN/ECE-reglementen voldoen en overeenkomstig artikel 18 naar behoren zijn gemerkt. 2. 2 Het bepaalde in lid 1 hoeft niet te worden nageleefd als het gaat om nieuwe onderdelen of technische eenheden die overeenkomstig artikel 19 van een of meer bepalingen van een bijzondere richtlijn zijn vrijgesteld of die bestemd zijn voor montage op voertuigen waarvoor overeenkomstig artikel 21, 22 of 23 vrijstelling is verleend . 3. De lidstaten verlenen vrijstelling van de bepalingen van lid 1 voor nieuwe onderdelen of technische eenheden die specifiek zijn ontworpen en gebouwd voor nieuwe voertuigen die niet onder deze richtlijn vallen . hoofdstuk xii vrijwaringsclausules Artikel 29 Voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden die aan deze richtlijn voldoen 1. 1 Indien een lidstaat van oordeel is dat nieuwe voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden , ook al voldoen zij aan de toepasselijke voorschriften en zijn zij naar behoren gemerkt, een ernstig gevaar betekenen voor de verkeersveiligheid, dan wel het milieu ernstig schaden of in de context van de preventie van afval van voertuigen de volksgezondheid ernstig schaden, mag die lidstaat gedurende een periode van maximaal zes maanden weigeren deze voertuigen te registreren of de verkoop of het in het verkeer brengen van deze voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden op zijn grondgebied toe te staan . In dat geval stelt de betrokken lidstaat de fabrikant, de overige lidstaten en de Commissie daarvan onmiddellijk in kennis, met opgave van de redenen voor zijn besluit. 2. Indien de lidstaat die de goedkeuring heeft verleend, het hem ter kennis gebrachte gevaar voor de verkeersveiligheid, de volksgezondheid of het milieu betwist, trachten de betrokken lidstaten het geschil bij te leggen. De Commissie wordt op de hoogte gehouden en pleegt zo nodig overleg om tot een vergelijk te komen. Artikel 30 Voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden die niet in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type 1. Indien een lidstaat die een EG-typegoedkeuring heeft verleend, van oordeel is dat voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden die van een certificaat van overeenstemming of een goedkeuringsmerk zijn voorzien, niet in overeenstemming zijn met het door hem goedgekeurde type, neemt hij de nodige maatregelen, die kunnen gaan tot intrekking van de typegoedkeuring, om de voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden in productie opnieuw in overeenstemming te brengen met het goedgekeurde type. De goedkeuringsinstantie van deze lidstaat stelt de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten in kennis van de genomen maatregelen. 2. Met het oog op de toepassing van het bepaalde in lid 1 worden afwijkingen van de gegevens op het EG-typegoedkeuringscertificaat of in het informatiepakket beschouwd als niet-overeenstemming met het goedgekeurde type. Een voertuig wordt niet geacht af te wijken van het goedgekeurde type, indien door de relevante bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen toleranties zijn toegestaan en deze toleranties in acht zijn genomen. 3. Indien een lidstaat aantoont dat nieuwe voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden die van een certificaat van overeenstemming of een goedkeuringsmerk zijn voorzien, niet in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type, kan hij de lidstaat die de EG-typegoedkeuring heeft verleend, verzoeken te verifiëren of de voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenhedenin productie nog in overeenstemming is met het goedgekeurde type. De betrokken lidstaat voert deze verificatie zo spoedig mogelijk en in elk geval binnen zes maanden na de datum van het verzoek uit . 4. De goedkeuringsinstantie verzoekt de lidstaat die de typegoedkeuring aan het systeem, het onderdeel, de technische eenheid of het incomplete voertuig heeft verleend , in de volgende gevallen de nodige maatregelen te nemen om de voertuigen in productie opnieuw in overeenstemming te brengen met het goedgekeurde type: De betrokken lidstaat neemt deze maatregelen, zo nodig in samenwerking met de lidstaat die het verzoek heeft gedaan, zo spoedig mogelijk en in elk geval binnen zes maanden na de datum van het verzoek. Wanneer niet-overeenstemming wordt vastgesteld, neemt de goedkeuringsinstantie van de lidstaat die de EG-typegoedkeuring van het systeem, het onderdeel of de technische eenheid dan wel de goedkeuring van het incomplete voertuig heeft verleend, de in lid 1 vermelde maatregelen. 5. De goedkeuringsinstanties stellen elkaar binnen 20 werkdagen in kennis van de intrekking van een EG-typegoedkeuring en van de redenen daarvoor. 6. Indien de lidstaat die de EG- typegoedkeuring heeft verleend, de hem ter kennis gebrachte niet- overeenstemming betwist, trachten de betrokken lidstaten het geschil bij te leggen .De Commissie wordt op de hoogte gehouden en pleegt zo nodig overleg om tot een vergelijk te komen. Artikel 31 Terugroepen van voertuigen 1. Een fabrikant aan wie een EG-typegoedkeuring voor een voertuig is verleend en die, overeenkomstig de bepalingen van een bijzondere richtlijn of krachtens artikel 8 van Richtlijn 92/59/EEG van de Raad, reeds in de handel gebrachte voertuigen moet terugroepen omdat een of meer op het voertuig gemonteerde systemen, onderdelen of technische eenheden, ook al zijn deze overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurd, een ernstig gevaar voor de verkeersveiligheid, de volksgezondheid of de milieubescherming betekenen, dan wel dat de te verwachten levensduur of de goede werking in sterke mate blijkt tekort te schieten , stelt de goedkeuringsinstantie die de typegoedkeuring aan het voertuig heeft verleend, hiervan onmiddellijk in kennis. 2. De fabrikant stelt de goedkeuringsinstantie een reeks maatregelen voor om het in lid 1 bedoelde gevaar , dan wel het aldaar bedoelde ernstig te kort schieten te neutraliseren. De bevoegde instanties zien er op toe dat deze maatregelen op hun grondgebied effectief worden uitgevoerd. 3. Indien de maatregelen door de betrokken instanties ontoereikend worden geacht of niet snel genoeg zijn uitgevoerd, trekt de goedkeuringsinstantie de EG-typegoedkeuring van het voertuig in en stelt zij binnen 20 werkdagen de fabrikant, de goedkeuringsinstanties van de overige lidstaten en de Commissie hiervan per aangetekend schrijven in kennis. Artikel 32 Kennisgeving van besluiten en beschikbare rechtsmiddelen Elk besluit dat uit hoofde van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen wordt genomen en elk besluit tot weigering of intrekking van een EG- typegoedkeuring, tot weigering van de registratie of tot verbod van de verkoop wordt uitvoerig met redenen omkleed. Het besluit wordt ter kennis gebracht van de belanghebbende onder vermelding van de rechtsmiddelen waarover hij krachtens de geldende wettelijke voorschriften van de lidstaten beschikt en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen worden aangewend. hoofdstuk xiii gelijkwaardige regelgeving Artikel 33 Gelijkwaardigheid met VN/ECE-reglementen 1. Indien zij dezelfde werkingssfeer hebben, worden de in bijlage IV, deel II, genoemde VN/ECE-reglementen en de overeenkomstige bijzondere richtlijnen als gelijkwaardig erkend. De goedkeuringsinstanties van de lidstaten aanvaarden de overeenkomstig deze reglementen afgegeven goedkeuringen en, in voorkomend geval, de bijbehorende goedkeuringsmerken in plaats van de goedkeuringen en goedkeuringsmerken overeenkomstig de daarmee gelijkwaardige bijzondere richtlijn. 2. De VN/ECE-reglementen worden in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. 3. Wat het verlenen van EG-typegoedkeuring betreft, zijn de in bijlage IV, delen II en III, bij deze richtlijn genoemde VN/ECE-reglementen waartoe de Gemeenschap is toegetreden, van toepassing op de voertuigcategorieën in de relevante respectieve kolommen. Volgens de in artikel 40 , lid 2, bedoelde procedure brengt de Commissie in bijlage IV, delen II en III, de nodige wijzigingen aan om er nieuwe reglementen en wijzigingen van reglementen in op te nemen. In de wijzigingen wordt ook aangegeven op welke voertuigcategorieën zij van toepassing zijn. Artikel 34 Gelijkwaardigheid met andere regelgeving In het kader van multilaterale of bilaterale overeenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen kan de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de gelijkwaardigheid erkennen van de bij deze richtlijn vastgestelde voorwaarden of bepalingen inzake de EG-typegoedkeuring van systemen, onderdelen en technische eenheden en de bij internationale regelgeving of regelgeving van derde landen vastgestelde procedures. hoofdstuk xiv het verstrekken van technische informatie Artikel 35 Informatie voor gebruikers 1. De fabrikant mag geen technische informatie over de bij deze richtlijn of de bij de in Bijlage IV genoemde bijzondere richtlijnen of VN/ECE-reglementen voorgeschreven gegevens verstrekken, die afwijkt van de gegevens die door de lidstaten zijn goedgekeurd. 2. Indien een bijzondere richtlijn hierin voorziet, stelt de fabrikant de gebruikers alle relevante informatie en vereiste instructies ter beschikking waarin de bijzondere voorwaarden voor of de beperkingen op het gebruik van een voertuig, onderdeel of technische eenheid worden beschreven. Deze informatie wordt in de officiële talen van de Gemeenschap verstrekt en wordt in overleg met de goedkeuringsinstantie opgenomen in een begeleidend document, zoals de gebruikershandleiding of het onderhoudsboekje. Artikel 36 Informatie ten behoeve van onafhankelijke ondernemingen De fabrikant stelt onafhankelijke ondernemingen de technische informatie die voor de herstelling en het onderhoud van motorvoertuigen nodig is, ter beschikking, tenzij deze informatie onder intellectuele–eigendomsrechten valt of geheime knowhow vormt; in dit geval mag de verstrekking ervan niet op oneigenlijke wijze worden geweigerd. De informatie (en alle latere wijzigingen ervan en aanvullingen erop) wordt verstrekt tegen de betaling van een redelijk en niet-discriminerend bedrag (indien zulks adequaat is), onverwijld, op evenredige wijze en in een praktisch bruikbare vorm. "Technische informatie" omvat, maar is niet beperkt tot het onbeperkte gebruik van het elektronische controle- en diagnosesysteem van een motorvoertuig, de herprogrammering hiervan volgens de standaardprocedure van de fabrikant van het voertuig en de gegevens die voor het ontwerpen van diagnose- en onderhoudsinstrumenten en -apparatuur nodig zijn. Artikel 37 Vertrouwelijkheid van de informatie betreffende de beveiliging van de voertuigen De voertuigfabrikant kan de organisaties als bedoeld in artikel 36 een verbindende overeenkomst opleggen ter bescherming van de vertrouwelijkheid van de informatie betreffende de beveiliging van de voertuigen. Artikel 38 Informatie voor fabrikanten van onderdelen 1. De voertuigfabrikant verstrekt de fabrikanten van onderdelen of technische eenheden alle, in de bijlage of het aanhangsel bij een bijzondere richtlijn gespecificeerde gegevens en tekeningen die voor de EG-typegoedkeuring van onderdelen of technische eenheden zijn vereist. De voertuigfabrikant kande fabrikanten van onderdelen of technische eenheden een verbindende overeenkomst opleggen ter bescherming van de vertrouwelijkheid van alle informatie die niet openbaar is of waarop intellectuele-eigendomsrechten rusten. 2. De fabrikant van onderdelen of technische eenheden die houder is van een EG-typegoedkeuringscertificaat dat overeenkomstig artikel 10, lid 4, beperkingen op het gebruik en/of bijzondere montagevoorschriften bevat, verstrekt alle informatie hierover aan de voertuigfabrikant. Indien een bijzondere richtlijn hierin voorziet, verstrekt de fabrikant van onderdelen of technische eenheden instructies over beperkingen op het gebruik en/of bijzondere montagevoorschriften bij de geproduceerde onderdelen of technische eenheden. hoofdstuk xv uitvoeringsmaatregelen en wijzigingen Artikel 39 Uitvoeringsmaatregelen voor en wijzigingen van deze richtlijn of de bijzondere richtlijnen 1. De voor de uitvoering van de bepalingen van een bijzondere richtlijn vereiste maatregelen worden volgens de in artikel 40 , lid 2, van deze richtlijn bedoelde procedure en overeenkomstig de voorschriften van de desbetreffende bijzondere richtlijn vastgesteld. 2. Wijzigingen van de bijlagen bij deze richtlijn of van de bepalingen van de in bijlage IV, deel I, genoemde bijzondere richtlijnen, die nodig zijn om deze aan de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis aan te passen, worden volgens de in artikel 40 , lid 2, bedoelde procedure vastgesteld. 3. Wanneer uit hoofde van Besluit 97/836/EG nieuwe VN/ECE-reglementen of wijzigingen van bestaande VN/ECE-reglementen waartoe de Gemeenschap is toegetreden, worden aangenomen, wijzigt de Commissie de bijlagen bij deze richtlijn dienovereenkomstig volgens de in artikel 40 , lid 2, bedoelde procedure. 4. Elke nieuwe bijzondere richtlijn bevat de passende wijzigingen van de bijlagen bij de onderhavige richtlijn. Artikel 40 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Technisch comité motorvoertuigen (TCMV). 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. hoofdstuk xvi aanmeldingsprocedures Artikel 41 Aanmelding van goedkeuringsinstanties, technische diensten en organen 1. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten in kennis van de namen en de adressen van 2. Een fabrikant of zijn subcontractant kan niet als technische dienst worden aangewezen , tenzij een bijzondere richtlijn of gelijkwaardig VN/ECE-reglement daarin uitdrukkelijk voorziet. 3. De technische diensten kunnen met toestemming van de goedkeuringsinstantie externe apparatuur, met inbegrip van testvoorzieningen van de fabrikant, gebruiken . 4. De in lid 1 bedoelde technische diensten en organen voldoen met betrekking tot de in lid 1 beschreven activiteiten aan de volgende normen: a) EN ISO 17025 : 2000 betreffende de algemene vereisten inzakede bevoegdheid van test- en ijklaboratoria; b) EN 45004 : 1995 of ISO/IEC 17020 : 1998 betreffende de algemene criteria voor het functioneren van verschillende soorten organen die inspecties uitvoeren met betrekking tot het bijwonen van tests, de tests en controles in verband met de overeenstemming van de productie en de evaluatie van de controleprocedures; c) EN 45012 : 1989 of ISO/IEC Guide 62 : 1996 betreffende de algemene criteria voor certificatie-instellingen die kwaliteitscertificatie van de door de fabrikant toegepaste beheerssystemen verlenen. 5. Diensten in derde landen kunnen alleen in het kader van een bilaterale of multilaterale overeenkomst tussen de Gemeenschap en het desbetreffende derde land als technische dienst worden aangemeld. hoofdstuk xvii slotbepalingen Artikel 42 Overgangsbepalingen 1. In afwachting van de nodige wijzigingen van deze richtlijn om er voertuigen in op te nemen die nog niet onder deze richtlijn vallen, om de bestuursrechtelijke bepalingen en technische voorschriften voor de typegoedkeuring van in kleine series gebouwde voertuigen die niet tot categorie M 1 behoren, aan te vullen en om geharmoniseerde bestuursrechtelijke bepalingen en technische voorschriften voor de individuele-goedkeuringsprocedure vast te stellen, alsook tot het verstrijken van de in artikel 43 bedoelde overgangstermijnen, verlenen de lidstaten aan deze voertuigen nog steeds nationale goedkeuring, mits deze gebaseerd is op de in deze richtlijn vastgestelde geharmoniseerde technische voorschriften. 2. Op verzoek van de fabrikant of, in geval van individuele goedkeuring, van de eigenaar van het voertuig en na indiening van de vereiste informatie vult de desbetreffende lidstaat het typegoedkeuringscertificaat of het individuele-goedkeuringscertificaat in en geeft het af. Het certificaat wordt aan de aanvrager afgegeven. Voor voertuigen van hetzelfde type aanvaarden de overige lidstaten een gewaarmerkt afschrift als bewijs dat de voorgeschreven tests zijn uitgevoerd. 3. Wanneer een bepaald voertuig waaraan individuele goedkeuring is verleend, in een andere lidstaat moet worden ingeschreven, mag die lidstaat de goedkeuringsinstantie die de individuele goedkeuring heeft verleend, nadere informatie vragen over de aard van de technische voorschriften waaraan dat voertuig voldoet. 4. In afwachting van de harmonisatie van de registratiesystemen en belastingstelsels in de lidstaten met betrekking tot onder deze richtlijn vallende voertuigen, mogen de lidstaten de nationale codes gebruiken om de registratie en belastingheffing op hun grondgebied te vergemakkelijken. Hiertoe mogen de lidstaten de in bijlage III, deel II, getoonde uitvoeringen onderverdelen, mits de gegevens die voor de onderverdeling worden gebruikt, uitdrukkelijk in het informatiepakket worden vermeld of met een eenvoudige berekening daaruit kunnen worden afgeleid Artikel 43 Toepassingsdata voor de EG-typegoedkeuring 1. Wat de EG-typegoedkeuring betreft, verlenen de lidstaten EG-goedkeuring aan nieuwe voertuigtypes vanaf de in bijlage XVI vermelde data. 2. Op verzoek van de fabrikant mogen de lidstaten EG-goedkeuring verlenen aan nieuwe voertuigtypes vanaf de in artikel 42, lid 1, tweede alinea, vermelde datum. 3. Artikel 25 is niet van toepassing op nieuwe voertuigen die overeenkomstig deze richtlijn op facultatieve wijze zijn goedgekeurd en, tot de in de vierde kolom van bijlage XVI vermelde data , op nieuwe voertuigen waaraan vóór de in de derde kolom van bijlage XVI vermelde data nationale goedkeuring is verleend of waarvoor geen goedkeuring bestond. 4. Wat motorvoertuigen betreft, zijn de leden 1, 2 en 3 alleen van toepassing op voertuigen met verbrandingsmotor. Voor de toepassing van die bepalingen worden hybride motorvoertuigen als voertuigen met verbrandingsmotor beschouwd. 5. Deze richtlijn leidt niet tot de ongeldigheid van een EG-typegoedkeuring die vóór de in artikel 45 , lid 1, tweede alinea. vermelde datum aan voertuigen van categorie M 1 is verleend en belet niet dat een dergelijke goedkeuring wordt uitgebreid. 6. Wat de EG-goedkeuring van nieuwe types systemen, onderdelen en technische eenheden betreft, passen de lidstaten deze richtlijn toe vanaf de in artikel 45 , lid 1, tweede alinea, vermelde datum. Deze richtlijn leidt niet tot de ongeldigheid van een EG-typegoedkeuring die vóór de in artikel 45 , lid 1, tweede alinea, vermelde datum aan systemen, onderdelen of technische eenheden is verleend en belet niet dat een dergelijke goedkeuring wordt uitgebreid. Artikel 44 Evaluatie 1. Uiterlijk op 31 maart 2007 informeren de lidstaten de Commissie over de toepassing van de in deze richtlijn vastgestelde typegoedkeuringsprocedures en met name over de meerfasenprocedure. De Commissie stelt, waar passend, de wijzigingen voor die nodig worden geacht om de typegoedkeuringsprocedure te verbeteren. 2. De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad uiterlijk op 1 oktober 2007 een verslag over de toepassing van deze richtlijn voor op basis van de informatie van lid 1. Zo nodig kan de Commissie uitstel van de in artikel 43 vermelde toepassingsdata voorstellen. Artikel 45 Omzetting 1. De lidstaten dragen zorg voor vaststelling en bekendmaking uiterlijk op … (12) van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en de bepalingen van deze richtlijn. Zij passen die bepalingen toe vanaf … (13) *. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de bij deze richtlijn ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor deze verwijzing en de formulering van deze vermelding worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen Artikel 46 Intrekking Richtlijn 70/156/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage XVII, deel A, genoemde besluiten, wordt met ingang van [ de in artikel 45, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige richtlijn vermelde datum ] ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage XVII, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage XVIII. Artikel 47 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 48 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE LIJST VAN BIJLAGEN Bijlage I Volledige lijst met gegevens ten behoeve van de EG-typegoedkeuring van voertuigen Bijlage II Definitie van voertuigcategorieën en voertuigtypes Bijlage III Inlichtingenformulier voor de EG-typegoedkeuring van voertuigen Bijlage IV Lijst van voorschriften voor de EG-typegoedkeuring van voertuigen Aanhangsel 1: Lijst van voorschriften voor de EG-typegoedkeuring van in kleine series gebouwde voertuigen die tot categorie M 1 behoren Bijlage V Procedures voor de EG-typegoedkeuring van voertuigen Bijlage VI EG-typegoedkeuringscertificaat Aanhangsel 1: Lijst van de richtlijnen waaraan het voertuigtype voldoet Bijlage VII Nummeringsysteem voor EG-typegoedkeuringscertificaten Aanhangsel 1: EG-typegoedkeuringsmerk voor onderdelen en technische eenheden Bijlage VIII Testresultaten Bijlage IX EG-certificaat van overeenstemming Bijlage X Procedures met betrekking tot de overeenstemming van de productie Bijlage XI Aard van en bepalingen inzake voertuigen voor speciale doeleinden Aanhangsel 1: Kampeerwagens, ambulances en lijkwagens Aanhangsel 2: Gepantserde voertuigen Aanhangsel 3: Overige voertuigen voor speciale doeleinden (inclusief caravans) Aanhangsel 4: Mobiele kranen Bijlage XII Beperkingen voor kleine series en restantvoorraden Bijlage XIII Lijst van op grond van bijzondere richtlijnen afgegeven EG-typegoedkeuringen Bijlage XIV Procedures voor de EG-meerfasentypegoedkeuring Aanhangsel 1: Model van de extra plaat van de fabrikant Bijlage XV Certificaat van oorsprong van het voertuig ‐ Verklaring van de fabrikant van basisvoertuigen/ incomplete voertuigen van andere categorieën dan M 1 Bijlage XVI Tijdschema voor de uitvoering van deze richtlijn met betrekking tot de typegoedkeuring Bijlage XVII Termijnen voor de omzetting van de ingetrokken richtlijnen in nationaal recht Bijlage XVIII Concordantietabel BIJLAGE I ( a ) VOLLEDIGE LIJST MET GEGEVENS TEN BEHOEVE VAN DE EG-TYPEGOEDKEURING VAN VOERTUIGEN Alle informatiedocumenten van deze richtlijn en de bijzondere richtlijnen mogen uitsluitend bestaan uit delen van deze volledige lijst en moeten de nummering ervan aanhouden. De onderstaande gegevens worden in voorkomend geval verstrekt in drievoud en gaan vergezeld van een lijst van de opgenomen elementen. Eventuele tekeningen worden op een passende schaal met voldoende details in formaat A4 of tot dat formaat gevouwen verstrekt. Op eventuele foto's moeten voldoende details te zien zijn. Indien de systemen, onderdelen of technische eenheden elektronisch gestuurde functies hebben, moeten gegevens over de prestaties ervan worden verstrekt. (Zie toelichting op de laatste bladzijde van deze bijlage.) 0. ALGEMENE GEGEVENS 0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type: 0.2.0.1. Chassis: 0.2.0.2. Carrosserie/compleet voertuig: 0.2.1. Handelsbenaming(en) (indien beschikbaar): 0.3. Middel tot identificatie van het type, indien aangegeven op het voertuig /het onderdeel/de technische eenheid ( b ) ( 1 ): 0.3.0.1. Chassis: 0.3.0.2. Carrosserie/compleet voertuig: 0.3.1. Plaats van dat merkteken: 0.3.1.1. Chassis: 0.3.1.2. Carrosserie/compleet voertuig: 0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort ( c ): 0.4.1. Indeling(en) op basis van de gevaarlijke goederen die het voertuig moet vervoeren: 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.6. Plaats en wijze van aanbrenging van de voorgeschreven platen en plaats van het voertuigidentificatienummer 0.6.1. Op het chassis: 0.6.2. Op de carrosserie: 0.7. In het geval van onderdelen en technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EG-goedkeuringsmerk: 0.8. Naam en adres van de assemblagefabriek(en): 1. ALGEMENE BOUWWIJZE VAN HET VOERTUIG 1.1. Foto's en/of tekeningen van een representatief voertuig: 1.2. Maattekening van het complete voertuig: 1.3. Aantal assen en aantal wielen: 1.3.1. Aantal en plaats van assen met dubbellucht: 1.3.2. Aantal en plaats van gestuurde assen: 1.3.3. Aangedreven assen (aantal, plaats en onderlinge verbindingen): 1.4. Chassis (indien aanwezig) (overzichtstekening): 1.5. Materiaal van de langsbalken ( d ): 1.6. Plaats en opstelling van de motor: 1.7. Stuurcabine (front of normaal) ( z ): 1.8. Kant van het stuur: rechts/links ( 1 ) 1.8.1. Het voertuig is uitgerust om te worden gebruikt in links-/rechtsrijdend verkeer ( 1 ) 1.9. Aangeven of het voertuig bestemd is om een oplegger of een andere aanhangwagen te trekken en of de aanhangwagen een oplegger, een aanhangwagen met trekstang of een middenasaanhangwagen is; aangeven of het voertuig speciaal ontworpen is voor het vervoer van goederen bij een geregelde temperatuur: 2. MASSA'S EN AFMETINGEN ( e ) (in kg en mm) (in voorkomend geval naar tekening verwijzen) 2.1. Wielbasis of -bases (bij volle belasting) ( f ): 2.1.1. Voor opleggers 2.1.1.1. Afstand tussen de as van de koppelingspen van de koppelschotel en het achterste punt van de oplegger: 2.1.1.2. Maximumafstand tussen de as van de koppelingspen van de koppelschotel en een willekeurig punt aan de voorzijde van de oplegger: 2.1.1.3. Speciale wielbasis van de oplegger (zoals gedefinieerd in punt 7.6.1.2 van bijlage I bij Richtlijn 97/27/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 233 van 25.8.1997, blz. 1)): 2.2. Voor opleggertrekkers 2.2.1. Afstand hart koppelschotel/hart achteras (maximaal en minimaal; de toelaatbare waarden voor een incompleet voertuig aangeven ( g ): 2.2.2. Maximumhoogte van de koppelschotel (genormaliseerd) ( h ): 2.3. Spoorwijdte(n) en breedte(n) van de assen 2.3.1. Spoorwijdte op elke gestuurde as ( i ): 2.3.2. Spoorwijdte op alle andere assen ( i ): 2.3.3. Breedte van de breedste achteras: 2.3.4. Breedte van de voorste as (gemeten aan de buitenzijde van de banden, exclusief de bolling van de banden dichtbij het wegdek): 2.4. Bereik van de afmetingen (buitenmaten) van het voertuig 2.4.1. Chassis zonder carrosserie 2.4.1.1. Lengte ( j ): 2.4.1.1.1. Maximaal toelaatbare lengte: 2.4.1.1.2. Minimaal toelaatbare lengte: 2.4.1.2. Breedte ( k ): 2.4.1.2.1. Maximaal toelaatbare breedte: 2.4.1.2.2. Minimaal toelaatbare breedte: 2.4.1.3. Hoogte (in rijklare toestand) ( l ) (bij in de hoogte verstelbare vering de normale rijstand aangeven): 2.4.1.4. Overhang aan voorzijde ( m ): 2.4.1.4.1. Oploophoek ( na ): …… graden 2.4.1.5. Overhang aan achterzijde ( n ): 2.4.1.5.1. Afloophoek ( nb ): …… graden 2.4.1.5.2. Minimaal en maximaal toelaatbare overhang van het koppelingspunt ( nd ): 2.4.1.6. Vrije hoogte boven de grond (zoals gedefinieerd in bijlage II, hoofdstuk A, punt 4.5) 2.4.1.6.1. Tussen de assen: 2.4.1.6.2. Onder de vooras(sen): 2.4.1.6.3. Onder de achteras(sen): 2.4.1.7. Hellingshoek ( nc ): …… graden 2.4.1.8. Toelaatbare uiterste posities van het zwaartepunt van de carrosserie en/of binneninrichting en/of uitrusting en/of nuttige lading: 2.4.2. Chassis met carrosserie 2.4.2.1. Lengte ( j ): 2.4.2.1.1. Lengte van de laadruimte: 2.4.2.2. Breedte ( k ): 2.4.2.2.1. Dikte van de wanden (bij voertuigen bestemd voor het vervoer van goederen bij een geregelde temperatuur): 2.4.2.3. Hoogte (in rijklare toestand) ( l ) (bij in de hoogte verstelbare vering de normale rijstand aangeven): 2.4.2.4. Overhang aan voorzijde ( m ): 2.4.2.4.1. Oploophoek ( na ): …… graden 2.4.2.5. Overhang aan achterzijde ( n ): 2.4.2.5.1. Afloophoek ( nb ): …… graden 2.4.2.5.2. Minimaal en maximaal toelaatbare overhang van het koppelingspunt ( nd ): 2.4.2.6. Vrije hoogte boven de grond (zoals gedefinieerd in bijlage II, hoofdstuk A, punt 4.5) 2.4.2.6.1. Tussen de assen: 2.4.2.6.2. Onder de vooras(sen): 2.4.2.6.3. Onder de achteras(sen): 2.4.2.7. Hellingshoek ( nc ): ……. graden 2.4.2.8. Toelaatbare uiterste posities van het zwaartepunt van de lading (bij een niet-gelijkmatig verdeelde lading): 2.4.2.9. Plaats van het zwaartepunt van het voertuig (M 2 en M 3 ) bij zijn technisch toelaatbare maximummassa in lengte-, dwars- en verticale richting): 2.4.3. Voor carrosserie goedgekeurd zonder chassis (voertuigen van de categorieën M 2 en M 3 ) 2.4.3.1. Lengte ( j ): 2.4.3.2. Breedte ( k ): 2.4.3.3. Nominale hoogte (in rijklare toestand) ( l ) van het (de) bedoelde chassistype(s) (bij in de hoogte verstelbare vering de normale rijstand aangeven): 2.5. Massa van het chassis zonder opbouw (zonder cabine, koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, reservewiel, gereedschap en bestuurder): 2.5.1. Verdeling van deze massa over de assen: 2.6. Massa van het voertuig in rijklare toestand met carrosserie en, in het geval van een trekker van een andere categorie dan M 1 , met koppelinrichting, indien gemonteerd door de fabrikant, of massa van het chassis of het chassis met cabine, zonder carrosserie en/of koppelinrichting indien niet gemonteerd door de fabrikant (met inbegrip van de massa van vloeistoffen, gereedschap, reservewiel, indien gemonteerd, en bestuurder en, voor bussen en toerbussen, een bijrijder voorzover er voor hem een zitplaats aanwezig is) ( o ) (maximum en minimum voor elke variant): 2.6.1. Verdeling van deze massa over de assen en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de belasting op het koppelingspunt (maximum en minimum voor elke variant): 2.7. Minimummassa van het voltooide voertuig volgens fabrieksopgave in het geval van een incompleet voertuig: 2.7.1. Verdeling van deze massa over de assen en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de belasting op het koppelingspunt: 2.8. Technisch toelaatbare maximummassa volgens fabrieksopgave ( y ) (*): 2.8.1. Verdeling van deze massa over de assen en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de belasting op het koppelingspunt (*): 2.9. Technisch toelaatbare maximummassa op iedere as: 2.10. Technisch toelaatbare maximummassa op ieder asstel: 2.11. Technisch toelaatbare maximummassa die door het motorvoertuig getrokken mag worden in het geval van een: 2.11.1. aanhangwagen: 2.11.2. oplegger: 2.11.3. middenasaanhangwagen: 2.11.3.1. Maximumverhouding tussen koppelingsoverhang ( p ) en wielbasis: 2.11.3.2. Maximum-V-waarde: ...... kN 2.11.4. Technisch toelaatbare maximummassa van de voertuigcombinatie (*): 2.11.5. Het voertuig is wel/niet ( 1 ) geschikt voor het trekken van lasten 2.11.6. Maximummassa van niet-beremde aanhangwagens: 2.12. Technisch toelaatbare maximale statische verticale belasting/massa op het koppelingspunt 2.12.3. Maximaal toelaatbare massa van de koppelingsinrichting (indien deze niet door de fabrikant is gemonteerd): 2.13. In een bocht beschreven baan: 2.14. Verhouding tussen motorvermogen en maximummassa: …… kW/kg 2.14.1. Verhouding tussen motorvermogen en technisch toelaatbare maximummassa van de voertuigcombinatie in beladen toestand (zoals gedefinieerd in bijlage I, punt 7.10, van Richtlijn 97/27/EG): ……. kW/kg 2.15. Startvermogen op een helling (voertuig zonder aanhanger) ( +++ ): …… % 2.16. Beoogde maximaal toelaatbare massa bij registratie/in bedrijf (optioneel: wanneer deze waarden worden gegeven, moeten zij worden gecontroleerd overeenkomstig de voorschriften van bijlage IV bij Richtlijn 97/27/EG): 2.16.1. Beoogde maximaal toelaatbare massa in beladen toestand bij registratie/in bedrijf ( meerdere waarden mogelijk voor elke technische configuratie (#) ): 2.16.2. Beoogde maximaal toelaatbare massa van elke as bij registratie/in bedrijf en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de beoogde belasting van het koppelingspunt volgens fabrieksopgave indien deze lager is dan de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelingspunt ( meerdere waarden mogelijk voor elke technische configuratie (#) ): 2.16.3. Beoogde maximaal toelaatbare massa van elk asstel bij registratie/in bedrijf ( meerdere waarden mogelijk voor elke technische configuratie (#) ): 2.16.4. Beoogde maximaal toelaatbare massa die kan worden getrokken, bij registratie/in bedrijf ( meerdere waarden mogelijk voor elke technische configuratie (#) ): 2.16.5. Beoogde maximaal toelaatbare massa van de combinatie bij registratie/in bedrijf ( meerdere waarden mogelijk voor elke technische configuratie (#) ): 3. MOTOR ( q ) (Bij voertuigen die zowel op benzine, diesel enz. als in combinatie met een andere brandstof kunnen rijden, moeten deze rubrieken worden herhaald.) ( + ) 3.1. Fabrikant: 3.1.1. Motorcode van de fabrikant (zoals op de motor vermeld): 3.2. Verbrandingsmotor 3.2.1. Specifieke gegevens over de motor 3.2.1.1. Werkingsbeginsel: elektrische ontsteking/compressieontsteking, viertakt/tweetakt ( 1 ) 3.2.1.2. Aantal en opstelling van de cilinders: 3.2.1.2.1. Boring ( r ): ……. mm 3.2.1.2.2. Slag ( r ): ……. mm 3.2.1.2.3. Ontstekingsvolgorde: 3.2.1.3. Cilinderinhoud ( s ): …… cm ³ 3.2.1.4. Volumetrische compressieverhouding ( 2 ): 3.2.1.5. Tekeningen van verbrandingskamer, zuigerkop en, in het geval van motoren met elektrische ontsteking, zuigerveren: 3.2.1.6. Normaal stationair toerental ( 2 ): ……. min -1 3.2.1.6.1. Hoog stationair toerental ( 2 ): ……. min -1 3.2.1.7. Volumepercentage koolmonoxide in de uitlaatgassen bij stationair lopende motor volgens fabrieksopgave (alleen voor motoren met elektrische ontsteking ( 2 ): …. % 3.2.1.8. Nettomaximumvermogen ( t ): ...... kW bij ...... min -1 (volgens fabrieksopgave) 3.2.1.9. Maximaal toegestaan motortoerental volgens fabrieksopgave: min -1 3.2.1.10. Nettomaximumkoppel ( t ): ......Nm bij ...... min -1 (volgens fabrieksopgave) 3.2.2. Brandstof: diesel/benzine/LPG/aardgas/ethanol ............ ( 1 ) 3.2.2.1. RON, gelode benzine: 3.2.2.2. RON, ongelode benzine: 3.2.2.3. Opening brandstoftank: vernauwde opening/sticker ( 1 ) 3.2.3. Brandstoftank(s) 3.2.3.1. Bedrijfsbrandstoftank(s) 3.2.3.1.1. Aantal, inhoud en materiaal: 3.2.3.1.2. Tekening en technische beschrijving van de tank(s) met alle verbindingen en alle leidingen van het ontluchtings- en ventilatiesysteem, vergrendeling, kleppen, bevestigingsmiddelen: 3.2.3.1.3. Tekening waarop duidelijk de plaats(en) van de tank(s) in het voertuig is (zijn) aangegeven: 3.2.3.2. Reservebrandstoftank(s) 3.2.3.2.1. Aantal, inhoud en materiaal: 3.2.3.2.2. Tekening en technische beschrijving van de tank(s) met alle verbindingen en alle leidingen van het ontluchtings- en ventilatiesysteem, vergrendeling, kleppen, bevestigingsmiddelen: 3.2.3.2.3. Tekening waarop duidelijk de plaats(en) van de tank(s) in het voertuig is (zijn) aangegeven: 3.2.4. Brandstoftoevoer 3.2.4.1. Via carburateur(s): ja/nee ( 1 ) 3.2.4.1.1. Merk(en): 3.2.4.1.2. Type(s): 3.2.4.1.3. Aantal: 3.2.4.1.4. Afstellingen ( 2 ) 3.2.4.1.4.1. Sproeiers: Of de curve van het brandstofdebiet uitgezet tegen de luchtstroom en de instellingen waarbij het verloop van de curve gewaarborgd blijft 3.2.4.1.4.2. Venturi's: 3.2.4.1.4.3. Niveau in de vlotterkamer: 3.2.4.1.4.4. Massa van de vlotter:: 3.2.4.1.4.5. Vlotternaald: 3.2.4.1.5. Koudstartsysteem: manueel/automatisch ( 1 ) 3.2.4.1.5.1. Werkingsbeginsel(en): 3.2.4.1.5.2. Bedrijfsgrenzen/instellingen ( 1 ) ( 2 ): 3.2.4.2. Door brandstofinspuiting (alleen compressieontsteking): ja/nee ( 1 ) 3.2.4.2.1. Beschrijving van het systeem: 3.2.4.2.2. Werkingsbeginsel: directe inspuiting/voorkamer/wervelkamer ( 1 ) 3.2.4.2.3. Inspuitpomp 3.2.4.2.3.1. Merk(en): 3.2.4.2.3.2. Type(s): 3.2.4.2.3.3. Maximale brandstofopbrengst ( 1 )( 2 ): ...... mm 3 /slag of cyclus bij een pompsnelheid van ...... min -1 of eventueel karakteristiek schema: 3.2.4.2.3.4. Inspuittijdstip ( 2 ): 3.2.4.2.3.5. Vervroegingscurve ( 2 ): 3.2.4.2.3.6. Kalibreringsmethode: proefbank/motor ( 1 ) 3.2.4.2.4. Regulateur 3.2.4.2.4.1. Type: 3.2.4.2.4.2. Uitschakelingspunt 3.2.4.2.4.2.1. Uitschakelingspunt onder belasting: …… min –1 3.2.4.2.4.2.2. Uitschakelingspunt zonder belasting: …… min -1 3.2.4.2.5. Inspuitleidingen 3.2.4.2.5.1. Lengte: ……. mm 3.2.4.2.5.2. Inwendige diameter: ……. mm 3.2.4.2.6. Verstuiver(s) 3.2.4.2.6.1. Merk(en): 3.2.4.2.6.2. Type(s): 3.2.4.2.6.3. Openingsdruk ( 2 ): ...... kPa of karakteristiek schema ( 2 ): 3.2.4.2.7. Koudstartsysteem: 3.2.4.2.7.1. Merk(en): 3.2.4.2.7.2. Type(s): 3.2.4.2.7.3. Beschrijving: 3.2.4.2.8. Hulpstartsysteem 3.2.4.2.8.1. Merk(en): 3.2.4.2.8.2. Type(s): 3.2.4.2.8.3. Beschrijving van het systeem: 3.2.4.2.9. Elektronische regeleenheid 3.2.4.2.9.1. Merk(en): 3.2.4.2.9.2. Beschrijving van het systeem: 3.2.4.3. Door brandstofinspuiting (alleen elektrische ontsteking): ja/nee ( 1 ) 3.2.4.3.1. Werkingsprincipe: inlaatspruitstuk (enkel-/meerpunts (¹)) / directe inspuiting / andere (specificeren) (¹): 3.2.4.3.2. Merk(en): 3.2.4.3.3. Type(s): 3.2.4.3.4. Beschrijving van het systeem 3.2.4.3.4.1. Type of nummer van het regelorgaan: Bij andere dan continue inspuitsystemen soortgelijke gegevens verstrekken 3.2.4.3.4.2. Type brandstofregelaar: 3.2.4.3.4.3. Type luchtmengselmeter: 3.2.4.3.4.4. Type verdelerpomp: 3.2.4.3.4.5. Type drukregelaar: 3.2.4.3.4.6. Type microschakelaar: 3.2.4.3.4.7. Type instelschroef voor stationair draaien: 3.2.4.3.4.8. Type smoorklephuis: 3.2.4.3.4.9. Type watertemperatuursensor: 3.2.4.3.4.10. Type luchttemperatuursensor: 3.2.4.3.4.11. Type luchttemperatuurschakelaar: 3.2.4.3.5. Openingsdruk van de verstuivers ( 2 ): ...... kPa of karakteristiek schema ( 2 ): 3.2.4.3.6. Inspuittijdstip: 3.2.4.3.7. Koudstartsysteem 3.2.4.3.7.1. Werkingsbeginsel(en): 3.2.4.3.7.2. Bedrijfsgrenzen/instellingen ( 1 ) ( 2 ): 3.2.4.4. Brandstofpomp 3.2.4.4.1. Druk ( 2 ): ...................... kPa of karakteristiek schema ( 2 ): 3.2.5. Elektrische installatie 3.2.5.1. Nominale spanning: ...... V, positieve/negatieve ( 1 ) massaverbinding 3.2.5.2. Generator 3.2.5.2.1. Type: 3.2.5.2.2. Nominaal vermogen: ...... VA 3.2.6. Ontsteking 3.2.6.1. Merk(en): 3.2.6.2. Type(s): 3.2.6.3. Werkingsbeginsel: 3.2.6.4. Vervroegingscurve ( 2 ): 3.2.6.5. Vast ontstekingstijdstip ( 2 ): ……. graden voor BDP 3.2.6.6. Opening onderbrekerpunten ( 2 ): …….. mm 3.2.6.7. Contacthoek ( 2 ): graden 3.2.7. Koelsysteem: vloeistof/lucht ( 1 ) 3.2.7.1. Nominale instelling van de motortemperatuurregeling: 3.2.7.2. Vloeistof 3.2.7.2.1. Aard van de vloeistof: 3.2.7.2.2. Circulatiepomp(en): ja/nee ( 1 ) 3.2.7.2.3. Kenmerken: , of 3.2.7.2.3.1. Merk(en): 3.2.7.2.3.2. Type(s): 3.2.7.2.4. Aandrijvingsverhouding(en): 3.2.7.2.5. Beschrijving van de ventilator en het drijfwerk ervan: 3.2.7.3. Lucht 3.2.7.3.1. Ventilator: ja/nee ( 1 ) 3.2.7.3.2. Kenmerken: of 3.2.7.3.2.1. Merk(en): 3.2.7.3.2.2. Type(s): 3.2.7.3.3. Aandrijvingsverhouding(en): 3.2.8. Inlaatsysteem 3.2.8.1. Drukvulling: ja/nee ( 1 ) 3.2.8.1.1. Merk(en): 3.2.8.1.2. Type(s): 3.2.8.1.3. Beschrijving van het systeem (bv. maximale vuldruk: ...... kPa; afvoerklep, indien van toepassing): 3.2.8.2. Tussenkoeler: ja/nee ( 1 ) 3.2.8.3. Inlaatonderdruk bij nominaal motortoerental en 100 % belasting Toelaatbaar minimum: ………… kPa Toelaatbaar maximum: ………… kPa 3.2.8.4. Beschrijving en tekeningen van inlaatpijpen en bijbehorende onderdelen (drukkamer, voorverwarmingssysteem, extra luchtinlaten enz.): 3.2.8.4.1. Beschrijving van inlaatspruitstuk (met tekeningen en/of foto's): 3.2.8.4.2. Luchtfilter, tekeningen: of 3.2.8.4.2.1. Merk(en): 3.2.8.4.2.2. Type(s): 3.2.8.4.3. Inlaatgeluiddemper, tekeningen: of 3.2.8.4.3.1. Merk(en): 3.2.8.4.3.2. Type(s): 3.2.9. Uitlaatsysteem 3.2.9.1. Beschrijving en/of tekening van het uitlaatspruitstuk: 3.2.9.2. Beschrijving en/of tekening van het uitlaatsysteem: 3.2.9.3. Maximaal toelaatbare uitlaattegendruk bij nominaal motortoerental en bij 100 % belasting: kPa 3.2.9.4. Uitlaatgeluiddemper(s) (voorste, middelste, achterste geluiddemper: constructie, type, merkteken; indien relevant voor buitengeluid: geluiddempende maatregelen in de motorruimte en op de motor): 3.2.9.5. Plaats van het uiteinde van de uitlaat: 3.2.9.6. Uitlaatgeluiddemper met vezelmaterialen: 3.2.10. Minimumdwarsdoorsnede van inlaat- en uitlaatpoorten: 3.2.11. Klepafstelling of equivalente gegevens 3.2.11.1. Maximale lichthoogte van de kleppen, openings- en sluitingshoeken of gegevens over de afstelling van alternatieve distributiesystemen, ten opzichte van dode punten: 3.2.11.2. Referentie- en/of afstelbereik ( 1 ): 3.2.12. Voorzieningen tegen luchtverontreiniging 3.2.12.1. Inrichting voor het recycleren van cartergassen (beschrijving en tekeningen): 3.2.12.2. Extra voorzieningen tegen luchtverontreiniging (indien aanwezig en niet elders vermeld) 3.2.12.2.1. Katalysator: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.1.1. Aantal katalysatoren en elementen: 3.2.12.2.1.2. Afmetingen, vorm en volume van de katalysator(en): 3.2.12.2.1.3. Soort katalytische werking: 3.2.12.2.1.4. Totale hoeveelheid edelmetalen: 3.2.12.2.1.5. Relatieve concentratie: 3.2.12.2.1.6. Ondergrond (structuur en materiaal): 3.2.12.2.1.7. Celdichtheid: 3.2.12.2.1.8. Type katalysatorhuis: 3.2.12.2.1.9. Plaats van katalysatoren (plaats en referentieafstand in de uitlaatpijp): 3.2.12.2.1.10. Hitteschild: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.2. Zuurstofsensor: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.2.1. Type: 3.2.12.2.2.2. Plaats: 3.2.12.2.2.3. Regelbereik: 3.2.12.2.3. Luchtinjectie: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.3.1. Type (pulse air, luchtpomp enz.): 3.2.12.2.4. Uitlaatgasrecirculatie: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.4.1. Kenmerken (debiet enz.): 3.2.12.2.5. Controlesysteem verdampingsemissies: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.5.1. Gedetailleerde beschrijving van de inrichtingen en de afstelling: 3.2.12.2.5.2. Tekening van het verdampingscontrolesysteem: 3.2.12.2.5.3. Tekening van de koolstofhouder: 3.2.12.2.5.4. Massa van de droge koolstof: ……… gram 3.2.12.2.5.5. Schematische tekening van de brandstoftank met vermelding van inhoud en materiaal: 3.2.12.2.5.6. Tekening van het hitteschild tussen brandstoftank en uitlaatsysteem: 3.2.12.2.6. Deeltjesvanger: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.6.1. Afmetingen, vorm en inhoud van de deeltjesvanger: 3.2.12.2.6.2. Type deeltjesvanger en ontwerp: 3.2.12.2.6.3. Plaats (referentieafstand in de uitlaatpijp): 3.2.12.2.6.4. Regeneratiemethode of -systeem, beschrijving en/of tekening: 3.2.12.2.7. OBD-systeem: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.7.1. Beschrijving in woorden en/of tekening van de storingsindicator MI: 3.2.12.2.7.2. Lijst en doel van alle onderdelen die door het OBD-systeem worden bewaakt: 3.2.12.2.7.3. Beschrijving in woorden (algemene werkingsbeginselen) voor 3.2.12.2.7.3. 1 motoren met elektrische ontsteking ( 1 ) 3.2.12.2.7.3.1.1. Bewaking van de katalysator ( 1 ): 3.2.12.2.7.3.1.2. Detectie van ontstekingsfouten ( 1 ): 3.2.12.2.7.3.1.3. Bewaking van de zuurstofsensor ( 1 ): 3.2.12.2.7.3.1.4. Andere door het OBD-systeem bewaakte onderdelen ( 1 ): 3.2.12.2.7.3.2. Motoren met compressieontsteking ( 1 ) 3.2.12.2.7.3.2.1. Bewaking van de katalysator ( 1 ): 3.2.12.2.7.3.2.2. Bewaking van de deeltjesvanger ( 1 ): 3.2.12.2.7.3.2.3. Bewaking van het elektronisch brandstofsysteem ( 1 ): 3.2.12.2.7.3.2.4. Andere door het OBD-systeem bewaakte onderdelen ( 1 ): 3.2.12.2.7.4. Criteria voor MI-activering (vast aantal rijcycli of statistische methode): 3.2.12.2.7.5. Lijst van alle gebruikte OBD-uitvoercodes en -formaten (met telkens een verklaring): 3.2.12.2.8. Overige systemen (beschrijving en werking): 3.2.13. Plaats van het absorptiecoëfficiëntsymbool (alleen voor motoren met compressieontsteking): 3.2.14. Gegevens over eventuele voorzieningen voor een zuinig brandstofverbruik (indien niet elders vermeld): 3.2.15. LPG-systeem: ja/nee ( 1 ) 3.2.15.1. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn 70/221/EEG van de Raad (PB L 76 van 6.4.1970, blz. 23) (zodra gastanks ook onder de richtlijn vallen.): 3.2.15.2. Elektronische regeleenheid voor motormanagement bij LPG: 3.2.15.2.1. Merk(en): 3.2.15.2.2. Type(s): 3.2.15.2.3. Instelmogelijkheden in verband met emissies:: 3.2.15.3. Verdere documentatie 3.2.15.3.1. Beschrijving van de beveiliging van de katalysator bij het overschakelen van benzine op LPG of omgekeerd: 3.2.15.3.2. Systeemconfiguratie (elektrische verbindingen, vacuümverbindingen, compensatieslangen enz.): 3.2.15.3.3. Tekening van het symbool: 3.2.16. Aardgassysteem: ja/nee ( 1 ) 3.2.16.1. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn 70/221/EEG (zodra gastanks ook onder de richtlijn vallen): 3.2.16.2. Elektronische regeleenheid voor motormanagement bij aardgas 3.2.16.2.1. Merk(en): 3.2.16.2.2. Type(s): 3.2.16.2.3. Instelmogelijkheden in verband met emissies 3.2.16.3. Verdere documentatie 3.2.16.3.1. Beschrijving van de beveiliging van de katalysator bij het overschakelen van benzine op aardgas of omgekeerd: 3.2.16.3.2. Systeemconfiguratie (elektrische verbindingen, vacuümverbindingen, compensatieslangen enz.): 3.2.16.3.3. Tekening van het symbool: 3.3. Elektrische aandrijfmotor 3.3.1. Type (wikkeling, bekrachtiging): 3.3.1.1. Maximumuurvermogen: …….. kW 3.3.1.2. Bedrijfsspanning: ……. V 3.3.2. Accu 3.3.2.1. Aantal cellen: 3.3.2.2. Massa: …….. kg 3.3.2.3. Capaciteit: …….. Ah (ampère-uur) 3.3.2.4. Plaats: 3.4. Andere verbrandingsmotoren of elektromotoren of combinaties daarvan (gegevens over de onderdelen van dergelijke verbrandings- of elektromotoren): 3.5. CO 2 -emissie/brandstofverbruik ( u ) (volgens fabrieksopgave) 3.5.1. CO 2 -massa-emissies 3.5.1.1. CO 2 -massa-emissies (stadsverkeer): ………… g/km 3.5.1.2. CO 2 -massa-emissies (verkeer buiten de stad): ………… g/km 3.5.1.3. CO 2 -massa-emissies (gemengd): ………… g/km 3.5.2. Brandstofverbruik 3.5.2.1. Brandstofverbruik (stadsverkeer): ……. l/100 km / m 3 /100 km ( 1 ) 3.5.3.2. Brandstofverbruik (verkeer buiten de stad): …….. l/100 km / m 3 /100 km ( 1 ) 3.5.4.3. Brandstofverbruik (gemengd): …… 1/100 km / m 3 /100 km ( 1 ) 3.6. Door de fabrikant toegestane temperaturen 3.6.1. Koelsysteem 3.6.1.1. Vloeistofkoeling Maximumtemperatuur aan de afvoer: ……. K 3.6.1.2. Luchtkoeling 3.6.1.2.1. Referentiepunt: 3.6.1.2.2. Maximumtemperatuur op het referentiepunt: ……. K 3.6.2. Maximumuitlaattemperatuur van de inlaattussenkoeler: …….. K 3.6.3. Maximumtemperatuur van de uitlaatgassen op het punt in de uitlaatpijp(en) ter hoogte van de buitenflens (buitenflenzen) van het uitlaatspruitstuk: ……. K 3.6.4. Brandstoftemperatuur minimum: …. K maximum: …. K 3.6.5. Smeermiddeltemperatuur minimum: …. K maximum: …. K 3.7. Met de motor aangedreven hulpapparatuur Maximaal toegestaan vermogen dat wordt opgenomen door de met de motor aangedreven hulpapparatuur zoals gedefinieerd in en onder de bedrijfsomstandigheden van bijlage I, punt 5.1.1, van Richtlijn 80/1269/EEG van de Raad (PB L 375 van 31.12.1980, blz. 46), bij elk motortoerental zoals vastgesteld in bijlage III, punt 4.1, van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad (PB L 36 van 9.2.1988, blz. 33) 3.7.1. Bij stationair toerental: ……. kW 3.7.2. Bij tussentoerental: …….. kW 3.7.3. Bij nominaal toerental: ……. kW 3.8. Smeersysteem 3.8.1. Beschrijving van het systeem 3.8.1.1. Plaats van smeermiddelreservoir: 3.8.1.2. Toevoersysteem (pomp/inspuiting in het inlaatsysteem/vermenging met brandstof enz.) ( 1 ) 3.8.2. Smeerpomp 3.8.2.1. Merk(en): 3.8.2.2. Type(s): 3.8.3. Vermenging met brandstof 3.8.3.1. Mengverhouding: 3.8.4. Oliekoeler ja/nee ( 1 ) 3.8.4.1. Tekening(en): , of 3.8.4.1.1. Merk(en): 3.8.4.1.2. Type(s): 3.9. GASMOTOREN (voor systeemvarianten soortgelijke informatie verstrekken). 3.9.1. Brandstof: LPG/aardgas-H/aardgas-L/aardgas-HL ( 1 ) 3.9.2. Drukregelaar(s) of verdamper(s)/drukregelaar(s) ( 1 ) 3.9.2.1. Merk(en): 3.9.2.2. Type(s): 3.9.2.3. Aantal drukreduceerfasen: 3.9.2.4. Druk in de eindfase minimaal: …… kPa maximaal: …… kPa 3.9.2.5. Aantal voornaamste afstelpunten: . 3.9.2.6. Aantal stationair-afstelpunten: 3.9.2.7. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn ..../.../EG: 3.9.3. Brandstofsysteem: mengeenheid/gasinspuiting/vloeistofinspuiting/directe inspuiting ( 1 ) 3.9.3.1. Mengverhoudingsregeling: 3.9.3.2. Systeembeschrijving en/of -diagram en tekeningen: 3.9.3.3. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn ..../.../EG: 3.9.4. Mengeenheid 3.9.4.1. Aantal: 3.9.4.2. Merk(en): 3.9.4.3. Type(s): 3.9.4.4. Plaats: 3.9.4.5. Afstelmogelijkheden: 3.9.4.6. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn ..../.../EG: 3.9.5. Inspuiting in het inlaatspruitstuk 3.9.5.1. Inspuiting: enkel-/meerpunts ( 1 ) 3.9.5.2. Inspuiting: continu/simultaan/sequentieel ( 1 ) 3.9.5.3. Inspuitapparatuur 3.9.5.3.1. Merk(en): 3.9.5.3.2. Type(s): 3.9.5.3.3. Afstelmogelijkheden: 3.9.5.3.4. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn ..../.../EG: 3.9.5.4. Brandstofpomp (indien van toepassing) 3.9.5.4.1. Merk(en): 3.9.5.4.2. Type(s): 3.9.5.4.3. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn ..../.../EG: 3.9.5.5. Verstuiver(s) 3.9.5.5.1. Merk(en): 3.9.5.5.2. Type(s): 3.9.5.5.3. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn ..../.../EG: 3.9.6. Directe inspuiting 3.9.6.1. Inspuitpomp/drukregelaar ( 1 ) 3.9.6.1.1. Merk(en): 3.9.6.1.2. Type(s): 3.9.6.1.3. Inspuitduur: 3.9.6.1.4. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn ..../.../EG: 3.9.6.2. Verstuiver(s) 3.9.6.2.1. Merk(en): 3.9.6.2.2. Type(s): 3.9.6.2.3. Openingsdruk of karakteristiek diagram ( 2 ) : 3.9.6.2.4. EG-typegoedkeuringsnummer overeenkomstig Richtlijn ..../.../EG: 3.9.7. Elektronische regeleenheid (ECU) 3.9.7.1. Merk(en): 3.9.7.2. Type(s): 3.9.7.3. Afstelmogelijkheden: 3.9.8. Aardgasspecifieke apparatuur 3.9.8.1. Variant 1 (alleen in geval van goedkeuring van motoren voor diverse specifieke brandstofsamenstellingen) 3.9.8.1.1. Brandstofsamenstelling: methaan (CH 4 ): basis: ..... mol %; min. ..... mol %; max. ..... mol % ethaan (C 2 H 6 ): basis: ...... mol %; min. ..... mol %; max. ..... mol % propaan (C 3 H 8 ): basis: ..... mol %; min. ..... mol %; max. ..... mol % butaan (C 4 H 10 ): basis: ..... mol %; min. .....mol %; max. ..... mol % C 5 /C 5 +: basis: ..... mol %; min. ..... mol %; max. ..... mol % zuurstof (O 2 ): basis: ..... mol %; min. ..... mol %; max. ..... mol % inert gas (N 2 , He enz.): basis: ..... mol %; min. ..... mol %; max. ..... mol % 3.9.8.1.2. Inspuiter(s) 3.9.8.1.2.1. Merk(en): 3.9.8.1.2.2. Type(s): 3.9.8.1.3. Overige (indien van toepassing): 3.9.8.1.4. Brandstoftemperatuur minimum: ……………………. K maximum: ……………………. K bij gasmotoren bij de eindtrap van de drukregelaar. 3.9.8.1.5. Brandstofdruk minimum: ………………………… kPa maximum: ………………………… kPa bij de eindtrap van de drukregelaar, alleen bij aardgasmotoren. 3.9.8.2. Variant 2 (alleen in geval van goedkeuringen voor diverse specifieke brandstofsamenstellingen) 4. TRANSMISSIE ( v ) 4.1. Tekening van de transmissie: 4.2. Transmissiesysteem (mechanisch, hydraulisch, elektrisch enz.): 4.2.1. Korte beschrijving van de eventuele elektrische/elektronische onderdelen: 4.3. Traagheidsmoment van het motorvliegwiel: 4.3.1. Extra traagheidsmoment in de vrijstand: 4.4. Koppeling (type): 4.4.1. Maximumkoppelomvorming: 4.5. Versnellingsbak 4.5.1. Type (manueel/automatisch/CVT (continu-variabele transmissie)) ( 1 ) 4.5.2. Plaats ten opzichte van de motor: 4.5.3. Bedieningswijze: 4.6. Overbrengingsverhoudingen Versnelling Verhoudingen in de versnellingsbak (verhoudingen tussen omwentelingen van de motor en omwentelingen van uitgaande as van de versnellingsbak) Eindoverbrengingsverhouding(en) (verhouding tussen omwentelingen van uitgaande as van de versnellingsbak en omwentelingen van de aangedreven wielen) Totale verhouding Maximum voor CVT ( 1 ) 1 2 3 ... Minimum voor CVT ( 1 ) Achteruit ( 1 ) Continu-variabele transmissie 4.7. Maximumsnelheid van het voertuig (in km/h) ( w ): 4.8. Snelheidsmeter (in het geval van een tachograaf volstaat vermelding van het goedkeuringsmerk) 4.8.1. Werkwijze en beschrijving van het aandrijfmechanisme: 4.8.2. Technische constante van het instrument: 4.8.3. Tolerantie van het meetmechanisme (overeenkomstig bijlage II, punt 2.1.3, van Richtlijn 75/443/EEG: 4.8.4. Totale overbrengingsverhouding (overeenkomstig bijlage II, punt 2.1.2, van Richtlijn 75/443/EEG) of gelijkwaardige gegevens: 4.8.5. Tekening van de snelheidsmeterschaal of andere vormen van weergave: 4.9. Differentieelblokkering: ja/nee/optioneel (1) 5. ASSEN 5.1. Beschrijving van elke as: 5.2. Merk: 5.3. Type: 5.4. Plaats van de hefbare as(sen): 5.5. Plaats van de belastbare as(sen): 6. OPHANGING 6.1. Tekening van de ophanging: 6.2. Type en ontwerp van de ophanging van elke as of elk asstel of elk wiel: 6.2.1. Niveauregeling: ja/nee/optioneel ( 1 ) 6.2.2. Korte beschrijving van de eventuele elektrische/elektronische onderdelen: 6.2.3. Luchtvering van de aangedreven as(sen): ja/nee ( 1 ) 6.2.3.1. Vering van de aangedreven as(sen), gelijkwaardig met luchtvering: ja/nee( 1 ) 6.2.3.2. Frequentie en demping van de trilling van de afgeveerde massa: 6.3. Kenmerken van de verende onderdelen van de ophanging (ontwerp, kenmerken van de materialen en afmetingen): 6.4. Stabilisatoren: ja/nee/optioneel ( 1 ) 6.5. Schokdempers: ja/nee/optioneel ( 1 ) 6.6. Banden en wielen 6.6.1. Band/wielcombinatie(s) (voor banden de maataanduidingen, de laagste belastingsindex en het symbool voor de laagste snelheidscategorie opgeven; voor banden van categorie Z die bedoeld zijn om te worden gemonteerd op voertuigen waarvan de maximumsnelheid 300 km/h overschrijdt, dient gelijkwaardige informatie te worden verstrekt; voor wielen de velgmaat (velgmaten) en de wielbolling(en) aangeven) 6.6.1.1. Assen 6.6.1.1.1. As 1: 6.6.1.1.2. As 2: enz. 6.6.1.2. Eventueel reservewiel: 6.6.2. Boven- en ondergrenzen van de rolstralen 6.6.2.1. As 1: 6.6.2.2. As 2: enz. 6.6.3. Door de fabrikant van het voertuig aanbevolen bandenspanning: …… kPa 6.6.4. Door de fabrikant aanbevolen ketting/band/wielcombinatie op de voor- en/of achteras die geschikt is voor het type voertuig: 6.6.5. Korte beschrijving van het reservewiel voor tijdelijk gebruik (indien aanwezig): 7. STUURINRICHTING 7.1. Schematisch diagram van de bestuurde as(sen) met aanduiding van de stuurgeometrie: 7.2. Overbrenging en regeling 7.2.1. Type overbrenging van de stuurinrichting (in voorkomend geval voor voor- en achterzijde specificeren): 7.2.2. Verbinding met de wielen (inclusief andere dan mechanische middelen; in voorkomend geval voor voor- en achterzijde specificeren): 7.2.2.1. Korte beschrijving van de elektrische/elektronische onderdelen (indien aanwezig): 7.2.3. Type stuurbekrachtiging (indien aanwezig): 7.2.3.1. Principe en diagram van de werking, merk(en) en type(s): 7.2.4. Schema van de gehele stuurinrichting, waarop de plaats op het voertuig van de verschillende onderdelen die van invloed zijn op het stuurgedrag zijn aangegeven: 7.2.5. Schematisch(e) diagram(men) van het stuurorgaan (de stuurorganen): 7.2.6. Bereik en methode van verstelling van het stuurorgaan (indien mogelijk): 7.3. Maximumstuurhoek van de wielen 7.3.1. Naar rechts: ...... (graden); aantal omwentelingen van het stuurwiel (of gelijkwaardige gegevens): 7.3.2. Naar links: ...... graden, aantal omwentelingen van het stuurwiel (of gelijkwaardige gegevens): 8. REMINRICHTING De volgende gegevens , met inbegrip van de eventuele identificatiemiddelen, dienen te worden verstrekt: 8.1. Type en kenmerken van de remmen (zoals gedefinieerd in bijlage I, punt 1.6, van Richtlijn 71/320/EEG met een tekening (bijvoorbeeld trommels of schijven, beremde wielen, verbinding met beremde wielen, merk en type van remschoen/blokstellen en/of remvoeringen, effectieve remoppervlakte, straal van trommels, schoenen of schijven, massa van trommels, afstelinrichtingen, relevante delen van de as(sen) en ophanging enz.): 8.2. Remschema, beschrijving en/of tekening van de volgende remsystemen (zoals gedefinieerd in bijlage I, punt 1.2, van Richtlijn 71/320/EEG), met name van de overbrenging en de bediening (constructie, bijstelling, hefboomkrachtverhoudingen, toegankelijkheid van het bedieningsorgaan en plaats ervan, het palmechanisme bij mechanische overbrenging, kenmerken van de voornaamste onderdelen van het remstangenstelsel, hoofdremcilinders en bedieningszuigers, wielremcilinders of gelijkwaardige onderdelen bij elektrische remsystemen) 8.2.1. Bedrijfsremsysteem: 8.2.2. Hulpremsysteem: 8.2.3. Parkeerremsysteem: 8.2.4. Eventueel extra remsysteem: 8.2.5. Automatisch remsysteem bij breuk van de koppeling: 8.3. Bediening en overbrenging van remsystemen van aanhangwagens bij voertuigen die zijn ontworpen voor het trekken van aanhangwagens: 8.4. Het voertuig is uitgerust om een aanhangwagen met elektrisch/pneumatisch/hydraulisch ( 1 ) bedrijfsremsysteem te trekken: ja/nee (1) 8.5. Antiblokkeersysteem: ja/nee/optioneel ( 1 ) 8.5.1. Bij voertuigen met een antiblokkeersysteem, beschrijving van de werking van het systeem (met inbegrip van eventuele elektronische onderdelen), elektrisch blokschema, schema van het hydraulisch of pneumatisch circuit: 8.6. Berekening en curven overeenkomstig punt 1.1.4.2 van het aanhangsel van bijlage II bij Richtlijn 71/320/EEG (of, indien van toepassing, het aanhangsel van bijlage XI): 8.7. Beschrijving en/of tekening van de energietoevoer (eveneens aan te geven voor remsystemen met rembekrachtiging): 8.7.1. In het geval van luchtremsystemen, de werkdruk p 2 in de luchtreservoirs: 8.7.2. In het geval van vacuümremsystemen, het aanvankelijke energieniveau in het (de) reservoir(s): 8.8. Berekening van het remsysteem (bepaling van de verhouding tussen het totaal van de remkrachten aan de omtrek van de wielen en de op het bedieningsorgaan uitgeoefende kracht): 8.9. Korte beschrijving van de remsystemen (overeenkomstig punt 1.6 van het addendum bij aanhangsel 1 van bijlage IX bij Richtlijn 71/320/EEG): 8.10. Indien aanspraak wordt gemaakt op vrijstelling van de tests van type I en/of type II, het nummer van het rapport overeenkomstig aanhangsel 2 van bijlage VII bij Richtlijn 71/320/EEG opgeven: 8.11. Bijzonderheden over het type vertragersysteem (de types vertragersystemen): 9. CARROSSERIE 9.1. Type carrosserie: 9.2. Materialen en bouwwijze: 9.3. Deuren voor de inzittenden, hang- en sluitwerk 9.3.1. Configuratie van de deuren en aantal deuren: 9.3.1.1. Afmetingen, openingsrichting en maximale openingshoek van de deuren: 9.3.2. Tekening van het hang- en sluitwerk en de plaats daarvan in de deuren: 9.3.3. Technische beschrijving van het hang- en sluitwerk: 9.3.4. Details (met afmetingen) van ingangen, treden en noodzakelijke handgrepen, indien van toepassing: 9.4. Gezichtsveld (Richtlijn 77/649/EEG) 9.4.1. Gegevens over de primaire referentiemerken; deze moeten voldoende gedetailleerd zijn om ze gemakkelijk te kunnen identificeren en de plaats van elk merk ten opzichte van de andere en het punt R te kunnen controleren: 9.4.2. Tekening(en) of foto('s) waarop de plaats van de samenstellende delen binnen het 180°-gezichtsveld naar voren is aangegeven: 9.5. Voorruit en andere ruiten 9.5.1. Voorruit 9.5.1.1. Gebruikte materialen: 9.5.1.2. Montage: 9.5.1.3. Hellingshoek: 9.5.1.4. EG-typegoedkeuringsnummer(s): 9.5.1.5. Accessoires van de voorruit en de positie waarin deze zijn gemonteerd, met een korte beschrijving van de elektrische/elektronische onderdelen : 9.5.2. Andere ruiten 9.5.2.1. Gebruikte materialen:: 9.5.2.2. EG-typegoedkeuringsnummer(s): 9.5.2.3. Korte beschrijving van de eventuele elektrische/elektronische onderdelen van het portierraammechanisme: 9.5.3. Beglazing voor schuif- of liftdak 9.5.3.1. Gebruikte materialen: 9.5.3.2. EG-typegoedkeuringsnummer(s): 9.5.4. Andere beglazing 9.5.4.1. Gebruikte materialen: 9.5.4.2. EG-typegoedkeuringsnummer(s): 9.6. Ruitenwisser(s) 9.6.1. Gedetailleerde technische beschrijving (met foto's of tekeningen): 9.7. Ruitensproeier 9.7.1. Gedetailleerde technische beschrijving (met foto's of tekeningen) of, indien goedgekeurd als technische eenheid, EG-typegoedkeuringsnummer: 9.8. Ontdooiing en ontwaseming 9.8.1. Gedetailleerde technische beschrijving (met foto's of tekeningen): 9.8.2. Maximumelektriciteitsverbruik: ……… kW 9.9. Achteruitkijkspiegels (gegevens voor elke spiegel verstrekken) 9.9.1. Merk: 9.9.2. EG-typegoedkeuringsmerk: 9.9.3. Variant: 9.9.4. Tekening(en) waarop de plaats van de achteruitkijkspiegels ten opzichte van de voertuigcarrosserie is aangegeven: 9.9.5. Gegevens over de bevestigingswijze, met inbegrip van dat deel van de voertuigcarrosserie waarop de spiegel is bevestigd: 9.9.6. Accessoires die van invloed kunnen zijn op het gezichtsveld naar achteren: 9.9.7. Korte beschrijving van de eventuele elektronische onderdelen van het stelsysteem: 9.10. Binneninrichting 9.10.1. Binnenbescherming voor de inzittenden (Richtlijn 74/60/EEG) 9.10.1.1. Overzichtstekening of foto's waarop de plaats van de uitstekende delen is aangegeven: 9.10.1.2. Foto of tekening waarop de referentielijn met het uitgezonderde gebied is aangegeven (bijlage I, punt 2.3.1, van Richtlijn 74/60/EEG): 9.10.1.3. Foto's, tekeningen en/of een opengewerkte tekening van de binneninrichting die een overzicht geven van de delen van het interieur en de gebruikte materialen - met uitzondering van binnenachteruitkijkspiegels -, de plaats van de bedieningsorganen, het dak en het rol- of schuifdak, de rugleuning, de zitplaatsen en de achterzijde van de zitplaatsen (bijlage I, punt 3.2, van Richtlijn 74/60/EEG): 9.10.2. Plaatsing en identificatie van de bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters 9.10.2.1. Foto's en/of tekeningen van de plaatsing van symbolen en bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters: 9.10.2.2. Foto's en/of tekeningen van de identificatie van bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters en, indien van toepassing, van de in Richtlijn 78/316/EEG vermelde voertuigonderdelen: 9.10.2.3. Overzichtstabel Het voertuigtype is uitgerust met de volgende bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters overeenkomstig de bijlagen II en III bij Richtlijn 78/316/EEG: Bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters waarvoor bij montage identificatie verplicht is, en de daarvoor te gebruiken symbolen Symbool nr. Inrichting Bedieningsorgaan/ meter aanwezig ( 1 ) Geïdentificeerd door symbool ( 1 ) Waar ( 2 ) Verklikkerlicht aanwezig Geïdentificeerd door symbool ( 1 ) Waar ( 2 ) 1 Hoofdlichtschakelaar OK (10) 2 Dimlicht 3 Grootlicht 4 Breedtelichten 5 Mistlichten voor 6 Mistlicht achter 7 Verstelinrichting koplamp 8 Parkeerlichten 9 Richtingaanwijzers 10 Waarschuwingsknipperlichten 11 Ruitenwisser 12 Ruitensproeier 13 Combinatie ruitenwisser/ ruitensproeier Symbool nr. Inrichting Bedieningsorgaan/ meter aanwezig ( 1 ) Geïdentificeerd door symbool ( 1 ) Waar ( 2 ) Verklikkerlicht aanwezig Geïdentificeerd door symbool ( 1 ) Waar ( 2 ) 14 Koplampwisser 15 Ontwaseming en ontdooiing van de voorruit 16 Ontwaseming en ontdooiing van de achterruit 17 Ventilator 18 Dieselvoor-verwarmer 19 Chokeknop 20 Signalering reminrichting 21 Brandstofpeil 22 Acculaadmeter 23 Temperatuur koelvloeistof motor ( 1 ) x = aanwezig - = niet aanwezig of niet afzonderlijk aanwezig o = facultatief. ( 2 ) d = direct op bedieningsorgaan, meter of verklikkerlicht c = in de onmiddellijke nabijheid. Bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters waarvoor eventueel aangebrachte identificatie facultatief is, en de voor eventuele identificatie te gebruiken symbolen Symbool nr. Inrichting Bedieningsorgaan/meter aanwezig ( 1 ) Geïdentificeerd door symbool ( 1 ) Waar ( 2 ) Verklikkerlicht aanwezig Geïdentificeerd door symbool ( 1 ) Waar ( 2 ) 1 Parkeerrem 2 Ruitenwisser achterruit 3 Sproeier achterruit 4 Combinatie ruitenwisser/sproeier achterruit 5 Ruitenwisser voorruit met intervalschakelaar 6 Geluidssignaalinrichting (claxon) 7 Klep motorkap 8 Klep kofferbak 9 Veiligheidsgordel 10 Oliedrukmeter 11 Ongelode benzine … … … ( 1 ) x = aanwezig - = niet aanwezig of niet afzonderlijk aanwezig o = facultatief. ( 2 ) d = direct op bedieningsorgaan, meter of verklikkerlicht c = in de onmiddellijke nabijheid. 9.10.3. Zitplaatsen 9.10.3.1. Aantal: 9.10.3.2. Plaats en opstelling: 9.10.3.2.1. Aantal zitplaatsen: 9.10.3.2.2. Zitplaats(en) die uitsluitend is (zijn) bestemd voor gebruik bij stilstaand voertuig 9.10.3.3. Massa: 9.10.3.4. Kenmerken: voor zitplaatsen zonder EG-typegoedkeuring als onderdeel, beschrijving en tekeningen van: 9.10.3.5. Coördinaten of tekening van het punt R ( x ) 9.10.3.5.1. Bestuurderszitplaats: 9.10.3.5.2. Alle overige zitplaatsen: 9.10.3.6. Ontwerp-torsohoek van de rugleuning 9.10.3.6.1. Bestuurderszitplaats: 9.10.3.6.2. Alle overige zitplaatsen: 9.10.3.7. Bereik van het verstelsysteem 9.10.3.7.1. Bestuurderszitplaats: 9.10.3.7.2. Alle overige zitplaatsen: 9.10.4. Hoofdsteunen 9.10.4.1. Type hoofdsteunen: geïntegreerd/afneembaar/los ( 1 ) 9.10.4.2. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer: 9.10.4.3. Voor nog goed te keuren hoofdsteunen 9.10.4.3.1. Een uitvoerige beschrijving van de hoofdsteun, waarbij wordt aangegeven de aard van het bekledingsmateriaal (de bekledingsmaterialen) en, voorzover van toepassing, de plaats en specificaties van de steunen en de verankering voor het (de) type(s) zitplaats waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd: 9.10.4.3.2. In het geval van een "afzonderlijke" hoofdsteun 9.10.4.3.2.1. Een uitvoerige beschrijving van het deel van de constructie waarop de hoofdsteun wordt gemonteerd: 9.10.4.3.2.2. Tekeningen met vermelding van de afmetingen van de karakteristieke delen van de constructie en de hoofdsteun: 9.10.5. Verwarming van het interieur 9.10.5.1. Een korte beschrijving van het voertuigtype voor wat betreft de interieurverwarming indien daarbij gebruik wordt gemaakt van de warmte van de koelvloeistof van de motor: 9.10.5.2. Een gedetailleerde beschrijving van het voertuigtype wat betreft de interieurverwarming indien daarbij gebruik wordt gemaakt van de koellucht of de uitlaatgassen van de motor, met inbegrip van: 9.10.5.2.1. een tekening van het verwarmingssysteem met aanduiding van de plaats daarvan in het voertuig: 9.10.5.2.2. een schema van de warmtewisselaar bij verwarmingssystemen die voor de verwarming gebruikmaken van de uitlaatgassen, of van de delen waar de warmtewisseling plaatsvindt (bij verwarmingssystemen die voor de verwarming gebruikmaken van de koellucht van de motor): 9.10.5.2.3. een doorsnede van de warmtewisselaar of van de delen waar de warmtewisseling plaatsvindt, met aanduiding van de wanddikte, de gebruikte materialen en de oppervlakte-eigenschappen: 9.10.5.2.4. Specificaties van andere belangrijke onderdelen van het verwarmingssysteem, bijvoorbeeld de kachelventilator, voor wat betreft de wijze van constructie en technische gegevens: 9.10.5.3. Maximumelektriciteitsverbruik: …….. kW 9.10.6. Onderdelen die van invloed zijn op het gedrag van de stuurinrichting bij botsingen (Richtlijn 74/297/EEG) 9.10.6.1. Een gedetailleerde beschrijving, met foto('s) en/of tekening(en), van de constructie, de afmetingen, de lijnen en de samenstellende materialen van dat gedeelte van het voertuig dat zich vóór het besturingsorgaan bevindt, met inbegrip van onderdelen die zijn ontworpen om mede energie te absorberen bij een stoot tegen het stuurorgaan: 9.10.6.2. Foto('s) en/of tekening(en) van andere dan de in punt 9.10.6.1 beschreven voertuigonderdelen die volgens opgave van de fabrikant in overleg met de technische dienst mede het gedrag van de stuurinrichting bij botsingen bepalen: 9.10.7. Brandgedrag van de voor de binneninrichting van bepaalde categorieën motorvoertuigen gebruikte materialen (Richtlijn 95/28/EG) 9.10.7.1. Voor de binnenbekleding van het dak gebruikte materialen: 9.10.7.1.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer van het type onderdeel (de types onderdelen): 9.10.7.1.2. Voor niet-goedgekeurde materialen 9.10.7.1.2.1. Basismateriaal (Basismaterialen)/aanduiding: ...... /...... 9.10.7.1.2.2. Samengesteld/enkelvoudig ( 1 ) materiaal, aantal lagen ( 1 ): 9.10.7.1.2.3. Type bekleding ( 1 ): 9.10.7.1.2.4. Maximum/minimumdikte: ...... / ...... mm 9.10.7.2. Voor de achter- en zijwanden gebruikt(e) materiaal(materialen) 9.10.7.2.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer van het type onderdeel (de types onderdelen): 9.10.7.2.2. Voor niet-goedgekeurde materialen 9.10.7.2.2.1. Basismateriaal (Basismaterialen)/aanduiding: ...... / ...... 9.10.7.2.2.2. Samengesteld/enkelvoudig ( 1 ) materiaal, aantal lagen ( 1 ): 9.10.7.2.2.3. Type bekleding ( 1 ): 9.10.7.2.2.4. Maximum/minimumdikte: ...../..... mm 9.10.7.3. Voor de vloer gebruikt(e) materiaal (materialen) 9.10.7.3.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer van het type onderdeel (de types onderdelen): 9.10.7.3.2. Voor niet-goedgekeurde materialen 9.10.7.3.2.1. Basismateriaal (Basismaterialen)/aanduiding: ...... / ...... 9.10.7.3.2.2. Samengesteld/enkelvoudig ( 1 ) materiaal, aantal lagen ( 1 ): 9.10.7.3.2.3. Type bekleding ( 1 ): 9.10.7.3.2.4. Maximum-/minimumdikte: ......./...... mm 9.10.7.4. Voor de stoffering van de zitplaatsen gebruikt(e) materiaal (materialen) 9.10.7.4.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer van het type onderdeel (de types onderdelen): 9.10.7.4.2. Voor niet-goedgekeurde materialen 9.10.7.4.2.1. Basismateriaal (Basismaterialen)/aanduiding: ...... / ...... 9.10.7.4.2.2. Samengesteld/enkelvoudig ( 1 ) materiaal, aantal lagen ( 1 ): 9.10.7.4.2.3. Type bekleding ( 1 ): 9.10.7.4.2.4. Maximum/minimumdikte: ...... / ...... mm 9.10.7.5. Voor de verwarmings- en ventilatieleidingen gebruikt(e) materiaal (materialen) 9.10.7.5.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer van het type onderdeel (de types onderdelen): 9.10.7.5.2. Voor niet-goedgekeurde materialen 9.10.7.5.2.1. Basismateriaal (Basismaterialen)/aanduiding: ..../... 9.10.7.5.2.2. Samengesteld/enkelvoudig ( 1 ) materiaal, aantal lagen ( 1 ): 9.10.7.5.2.3. Type bekleding ( 1 ) 9.10.7.5.2.4. Maximum-/minimumdikte: ........ / .......mm 9.10.7.6. Voor bagagerekken gebruikt(e) materiaal (materialen) 9.10.7.6.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer van het type onderdeel (de types onderdelen): 9.10.7.6.2. Voor niet-goedgekeurde materialen 9.10.7.6.2.1. Basismateriaal (Basismaterialen)/aanduiding: ...... / ...... 9.10.7.6.2.2. Samengesteld/enkelvoudig ( 1 ) materiaal, aantal lagen ( 1 ): 9.10.7.6.2.3. Type bekleding ( 1 ): 9.10.7.6.2.4. Maximum/minimumdikte: ...... / ...... mm 9.10.7.7. Voor andere doeleinden gebruikt(e) materiaal (materialen) 9.10.7.7.1. Gebruiksbestemmingen: 9.10.7.7.2. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer van het type onderdeel (de types onderdelen): 9.10.7.7.3. Voor niet-goedgekeurde materialen 9.10.7.7.3.1. Basismateriaal (Basismaterialen)/aanduiding: ...... / ...... 9.10.7.7.3.2. Samengesteld/enkelvoudig ( 1 ) materiaal, aantal lagen ( 1 ): 9.10.7.7.3.3. Type bekleding ( 1 ): 9.10.7.7.3.4. Maximum-/minimumdikte: .... / .... mm 9.10.7.8. Onderdelen die zijn goedgekeurd als complete inrichtingen (zitplaatsen, scheidingswanden, bagagerekken enz.) 9.10.7.8.1. EG-typegoedkeuringsnummer van het onderdeel (de onderdelen): 9.10.7.8.2. Voor complete inrichtingen: zitplaats, scheidingswand, bagagerek enz ( 1 ) 9.11. Naar buiten uitstekende delen (Richtlijn 74/483/EEG en Richtlijn 92/114/EEG) 9.11.1. Algemeen overzicht (tekening of foto's) met aanduiding van de plaats van de uitstekende delen: 9.11.2. Tekeningen en/of foto's van bijvoorbeeld de deur- en raamstijlen, luchtinlaatroosters, radiateurgrille, ruitenwissers, regenlijsten, handgrepen, rails, kleppen, scharnieren en sloten van deuren, haken, trekogen, sierstrippen, badges, emblemen en uitsparingen en andere naar buiten uitstekende delen en delen van het buitenoppervlak die als kritisch kunnen worden beschouwd (bijvoorbeeld verlichtingsinstallatie). Indien de in de vorige zin genoemde delen niet kritisch zijn, kunnen zij voor documentatiedoeleinden worden vervangen door foto's met, indien noodzakelijk, vermelding van de afmetingen en/of begeleidende tekst: 9.11.3. Tekeningen van delen van het buitenoppervlak overeenkomstig bijlage I, punt 6.9.1, van Richtlijn 74/483/EEG: 9.11.4. Tekening van de bumpers: 9.11.5. Tekening van de vloerlijn: 9.12. Veiligheidsgordels en/of andere bevestigingssystemen 9.12.1. Aantal en plaats van de veiligheidsgordels en bevestigingssystemen en van de zitplaatsen waarop deze gordels en systemen mogen worden aangebracht: (L = linkerzitplaats, M = middelste zitplaats, R= rechterzitplaats) Volledig EG-goedkeuringsmerk Variant (indien van toepassing) Verstelinrichting gordelhoogte (ja/nee/facultatief) Eerste rij zitplaatsen L M R Tweede rij zitplaatsen ( 1 ) L M R ( 1 ) De tabel kan naar behoefte worden uitgebreid indien de voertuigen over meer dan twee rijen zitplaatsen beschikken of over meer dan drie zitplaatsen per rij. 9.12.2. Aard en plaats van aanvullende bevestigingssystemen (geef aan ja/nee/optioneel): (L = linkerzitplaats, M = middelste zitplaats, R= rechterzitplaats) Airbag voor Airbag zijkant Gordelvoorspaninrichting Eerste rij zitplaatsen L M R Tweede rij zitplaatsen ( 1 ) L M R ( 1 ) De tabel kan naar behoefte worden uitgebreid indien de voertuigen over meer dan twee rijen zitplaatsen beschikken of over meer dan drie zitplaatsen per rij. 9.12.3. Aantal en plaats van de bevestigingspunten voor veiligheidsgordels en bewijs van overeenstemming met Richtlijn 76/115/EEG (d.w.z. het EG-typegoedkeuringsnummer of het keuringsrapport): 9.12.4. Korte beschrijving van de eventuele elektrische/elektronische onderdelen: 9.13. Bevestigingspunten veiligheidsgordels 9.13.1. Foto's en/of tekeningen van de carrosserie waaruit de plaats en de afmetingen van de reële en de effectieve bevestigingspunten blijken, inclusief de punten R: 9.13.2. Tekeningen van de bevestigingspunten voor de veiligheidsgordels en de delen van de voertuigconstructie waarop deze zijn aangebracht (met opgave van de materialen): 9.13.3. Aanduiding van de types (**) veiligheidsgordels die op de bevestigingspunten van het voertuig mogen worden aangebracht: Plaats van bevestigingspunt Voertuigconstructie Zitplaatsconstructie Eerste rij zitplaatsen Rechterzitplaats Bevestigingspunten onder Bevestigings-punten boven Buitenzijde binnenzijde Middelste zitplaats Bevestigingspunten onder Bevestigings-punten boven Rechts links Linkerzitplaats Bevestigingspunten onder Bevestigings-punten boven Buitenzijde binnenzijde Tweede rij zitplaatsen ( 1 ) Rechterzitplaats Bevestigingspunten onder Bevestigings-punten boven Buitenzijde binnenzijde Middelste zitplaats Bevestigingspunten onder Bevestigings-punten boven Rechts links Linkerzitplaats Bevestigingspunten onder Bevestigings-punten boven Buitenzijde binnenzijde ( 1 ) De tabel kan naar behoefte worden uitgebreid indien de voertuigen over meer dan twee rijen zitplaatsen beschikken of over meer dan drie zitplaatsen per rij. 9.13.4. Beschrijving van een bijzonder type veiligheidsgordel dat is vereist voor een bevestigingspunt dat zich in de rugleuning van de zitplaats bevindt of waarin een energiedissiperende voorziening is opgenomen: 9.14. Plaats voor het aanbrengen van de achterste kentekenplaat (vermeld in voorkomend geval het bereik; er kan eventueel gebruik worden gemaakt van tekeningen) 9.14.1. Hoogte boven het wegdek, bovenrand: 9.14.2. Hoogte boven het wegdek, onderrand: 9.14.3. Afstand van de middellijn tot het middenlangsvlak van het voertuig: 9.14.4. Afstand tot de linkerrand van het voertuig: 9.14.5. Afmetingen (lengte x breedte): 9.14.6. Helling van het vlak ten opzichte van de verticaal: 9.14.7. Zichtbaarheidshoek in het horizontale vlak: 9.15. Beschermingsinrichtingen aan de achterzijde tegen klemrijden (Richtlijn 70/221/EEG) 9.15.0. Aanwezigheid: ja/nee/ incompleet ( 1 ) 9.15.1. Tekening van de voertuigdelen die van belang zijn voor de beschermingsinrichtingen aan de achterzijde tegen klemrijden, dat wil zeggen tekening van het voertuig en/of chassis met de plaats en montage van de breedste achterste as, tekening van de bevestigingsmiddelen en/of hulpstukken van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden. Indien de beschermingsinrichting tegen klemrijden geen afzonderlijke inrichting is, moet uit de tekening duidelijk blijken dat de afmetingen aan de voorschriften voldoen: 9.15.2. Volledige beschrijving en/of tekening van de beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden (met bevestigingsmiddelen en hulpstukken), indien het een afzonderlijke inrichting is of, indien deze goedgekeurd is als technische eenheid, het EG-typegoedkeuringsnummer: 9.16. Wielafschermingen (Richtlijn 78/549/EEG) 9.16.1. Korte beschrijving van het voertuig wat betreft de wielafschermingen: 9.16.2. Gedetailleerde tekeningen van de wielafschermingen en de plaats daarvan op het voertuig met aanduiding van de afmetingen zoals aangegeven in figuur 1 van bijlage I bij Richtlijn 78/549/EEG en rekening houdend met de uiterste waarden van de band/wielcombinaties: 9.17. Voorgeschreven platen (Richtlijn 76/114/EEG) 9.17.1. Foto's en/of tekeningen van de plaats van de voorgeschreven platen en opschriften en van het voertuigidentificatienummer: 9.17.2. Foto's en/of tekeningen van het officiële gedeelte van de platen en opschriften (ingevuld voorbeeld met afmetingen): 9.17.3. Foto's en/of tekeningen van het voertuigidentificatienummer (ingevuld voorbeeld met afmetingen): 9.17.4. Door de fabrikant opgestelde verklaring van overeenstemming met de voorschriften van bijlage II , punt 1.1.1, van Richtlijn 76/114/EEG 9.17.4.1. De betekenis van tekens van de tweede groep en, indien van toepassing, van de derde groep die gebruikt zijn om aan de voorschriften van punt 5.3 van ISO-norm 3779:1983 te voldoen, moet worden verklaard: 9.17.4.2. Indien er tekens van de tweede groep gebruikt zijn om aan de voorschriften van punt 5.4 van ISO-norm 3779:1983 te voldoen, moeten deze tekens worden vermeld: 9.18. Ontstoring 9.18.1. Beschrijving en tekeningen of foto's van de vormen en samenstellende materialen van het gedeelte van de carrosserie bestaande uit de motorruimte en het aangrenzende gedeelte van het interieur: 9.18.2. Tekeningen of foto's van de plaats van de metalen onderdelen die zich in de motorruimte bevinden (verwarmingsapparaten, reservewiel, luchtfilter, stuurinrichting enz.): 9.18.3. Tabel en tekening van de ontstoringsinrichting: 9.18.4. Opgave van de nominale waarde van de gelijkstroomweerstanden en, voor weerstandskabels voor de ontsteking, van de nominale weerstand per meter: 9.19. Zijdelingse bescherming (Richtlijn 89/297/EEG) 9.19.0. Aanwezigheid: ja/nee/ incompleet ( 1 ) 9.19.1. Tekening van de voertuigdelen die van belang zijn voor de zijdelingse bescherming, dat wil zeggen tekening van het voertuig en/of chassis met de plaats en ophanging van de as(sen), tekening van de bevestigingsmiddelen en/of montagehulpstukken van de zijdelingse beschermingsinrichtingen. Indien de zijdelingse bescherming tot stand wordt gebracht zonder (een) zijdelingse beschermingsinrichting(en), moet de tekening duidelijk aangeven dat aan de afmetingsvoorschriften is voldaan: 9.19.2. Bij (een) zijdelingse beschermingsinrichting(en), een volledige beschrijving en/of tekening van (een) dergelijke inrichting(en) (inclusief montage- en bevestigingsmiddelen), of het EG-typegoedkeuringsnummer van de onderdelen ervan: 9.20. Opspatafschermingssysteem (Richtlijn 91/226/EEG) 9.20.0. Aanwezigheid: ja/nee/ incompleet ( 1 ) 9.20.1. Korte beschrijving van het voertuig met betrekking tot het opspatafschermingssysteem en de samenstellende delen: 9.20.2. Gedetailleerde tekeningen van het opspatafschermingssysteem en de plaats daarvan op het voertuig met vermelding van de afmetingen zoals aangegeven in de figuren van bijlage III bij Richtlijn 91/226/EEG en rekening houdend met de uiterste waarden van de band/wielcombinaties: 9.20.3. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer van het opspatafschermingssysteem (de opspatafschermingssystemen): 9.21. Weerstand tegen zijdelingse botsing (Richtlijn 96/27/EG) 9.21.1. Een gedetailleerde beschrijving met foto's en/of tekeningen van het voertuigtype voor wat betreft de structuur, de afmetingen, het ontwerp en de materialen waaruit het bestaat, de zijwanden van de passagierskooi (buiten- en binnenkant), met in voorkomend geval nadere gegevens over het beschermingssysteem: 9.22. Bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden 9.22.1. Tekeningen van de voertuigonderdelen die verband houden met de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden, d.w.z. een tekening van het voertuig en/of chassis met de plaats en bevestiging van de breedste vooras, tekening van de montagewijze en/of bevestiging van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden. Indien de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden geen afzonderlijke inrichting is, moet duidelijk uit de tekening naar voren komen dat aan de voorgeschreven afmetingen is voldaan: 9.22.2. In geval van een afzonderlijke inrichting, een volledige beschrijving en/of tekening van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden (inclusief montagestukken en bevestigingsmiddelen), of, indien goedgekeurd als technische eenheid, het EG-typegoedkeuringsnummer: 10. VERLICHTINGS- EN LICHTSIGNAALINRICHTINGEN 10.1. Tabel van alle inrichtingen (nummer, merk, type, EG-typegoedkeuringsmerk, maximumsterkte van de grootlichtbundels, kleur van de lichten, verklikker): 10.2. Tekening van de plaats van de verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen: 10.3. Verstrek de volgende gegevens (schriftelijk en/of aan de hand van een schema) voor alle in Richtlijn 76/756/EEG 10.3.1. Tekening met aanduiding van de grootte van het lichtdoorlatende gedeelte: 10.3.2. Methode voor de bepaling van het zichtbaar vlak (punt 2.10 van de in bijlage II, punt 1, van Richtlijn 76/756/EEG genoemde documenten): 10.3.3. Referentieas en referentiepunt: 10.3.4. Werkwijze van camoufleerbare lichten: 10.3.5. Eventuele specifieke montage- en bedradingsvoorschriften: 10.4. Dimlichten: normale richting zoals bedoeld in punt 6.2.6.1 van de in bijlage II, punt 1, van Richtlijn 76/756/EEG bedoelde documenten 10.4.1. Waarde van de begininstelling: 10.4.2. Plaats van de aanduiding: 10.4.3. Beschrijving/schets ( 1 ) en type verstelinrichting voor de koplamp (bv. automatisch, manueel getrapt verstelbaar, manueel continu verstelbaar): Geldt alleen voor voertuigen met een verstelinrichting voor de koplamphoogte 10.4.4. Bedieningsinrichting: 10.4.5. Referentiemerktekens: 10.4.6. Merktekens voor de beladingsomstandigheden: 10.5. Korte beschrijving van de eventuele andere elektrische/elektronische onderdelen dan lampen: 11. VERBINDINGEN TUSSEN TREKKER EN AANHANGWAGEN OF OPLEGGER 11.1. Klasse en type van de gemonteerde of te monteren koppelinrichting(en): 11.2. Kenmerken D, U, S en V van de gemonteerde koppelinrichting(en) of minimumkenmerken D, U, S en V van de te monteren koppelinrichting(en): ...... daN 11.3. Door de fabrikant gegeven instructies voor de bevestiging van het type koppeling van het voertuig en foto's of tekeningen van de bevestigingspunten op het voertuig; aanvullende gegevens, indien het type koppeling slechts voor bepaalde varianten of uitvoeringen van het type voertuig wordt gebruikt: 11.4. Gegevens over de montage van speciale trekinrichtingen of montageplaten: 11.5. EG-typegoedkeuringsnummer(s): 12. DIVERSEN 12.1. Geluidssignaalinrichting(en) 12.1.1. Plaats, wijze van bevestiging, plaatsing en richting van de inrichting(en), met afmetingen: 12.1.2. Aantal inrichtingen: 12.1.3. EG-typegoedkeuringsnummer(s): 12.1.4. Schema van het elektrisch/pneumatisch (1) circuit: 12.1.5. Nominale spanning of druk: 12.1.6. Tekening van het montagesysteem: 12.2. Inrichtingen ter beveiliging tegen ongeoorloofd gebruik van het voertuig 12.2.1. Beveiligingsinrichting 12.2.1.1. Gedetailleerde beschrijving van het voertuigtype wat betreft de opstelling en het ontwerp van het bedieningsorgaan of van de eenheid waarop de beveilingsinrichting werkt: 12.2.1.2. Tekeningen van de beveilingsinrichting en van de montage ervan op het voertuig: 12.2.1.3. Technische beschrijving van de inrichting: 12.2.1.4. Gegevens van de gebruikte vergrendelingscombinaties: 12.2.1.5. Voertuigimmobilisatiesysteem 12.2.1.5.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer: 12.2.1.5.2. Voor nog niet goedgekeurde immobilisatiesystemen 12.2.1.5.2.1. Gedetailleerde technische beschrijving van het voertuigimmobilisatiesysteem en van de maatregelen tegen onbedoelde activering: 12.2.1.5.2.2. Het systeem (de systemen) waarop het immobilisatiesysteem aangrijpt: 12.2.1.5.2.3. Aantal gebruikte wisselcombinaties, indien van toepassing: 12.2.2. Alarmsysteem (indien aanwezig) 12.2.2.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer: 12.2.2.2. Voor nog niet goedgekeurde alarmsystemen 12.2.2.2.1. Gedetailleerde beschrijving van het alarmsysteem en van de delen van het voertuig die verband houden met het gemonteerde alarmsysteem: 12.2.2.2.2. Lijst van de voornaamste onderdelen van het alarmsysteem: 12.2.3. Korte beschrijving van de eventuele elektrische/elektronische onderdelen: 12.3. Trekinrichting(en) 12.3.1. Voor: haak/oog/andere ( 1 ) 12.3.2. Achter: haak/oog/andere/geen ( 1 ) 12.3.3. Tekening of foto van het chassis/gedeelte van de voertuigcarrosserie met aanduiding van de plaats, constructie en montage van de trekinrichting(en): 12.4. Gegevens over eventuele niet met de motor verbonden inrichtingen die zijn ontworpen om het brandstofverbruik te beïnvloeden (voorzover niet elders vermeld): 12.5. Gegevens over eventuele niet met de motor verbonden geluiddempingsinrichtingen (voorzover niet elders vermeld): 12.6. Snelheidsbegrenzers (Richtlijn 92/24/EEG) 12.6.1. Fabrikant(en): 12.6.2. Type(s): 12.6.3. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer: 12.6.4. Snelheid of reeks van snelheden waarop de snelheidsbegrenzer kan worden ingesteld: .... km/h 13. BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VOERTUIGEN BESTEMD VOOR HET VERVOER VAN PASSAGIERS, MET MEER DAN ACHT ZITPLAATSEN, DIE VAN DE BESTUURDER NIET MEEGEREKEND 13.1. Voertuigklasse (klasse I, klasse II, klasse III, klasse A, klasse B): 13.1.1 EG-typegoedkeuringsnummer van de carrosserie, goedgekeurd als technische eenheid: 13.1.2. Chassistypes waarop de carrosserie met EG-typegoedkeuring kan worden geïnstalleerd (fabrikant(en) en types incomplete voertuigen ): 13.2. Oppervlak bestemd voor passagiers (m²) 13.2.1. Totaal (S 0 ): 13.2.2. Bovendek (S 0a ) ( 1 ): 13.2.3. Benedendek (S 0b ) ( 1 ): 13.2.4. Voor staanplaatsen (S 1 ): 13.3. Aantal passagiers (zit- en staanplaatsen ) 13.3.1. Totaal (N): 13.3.2. Bovendek (N a ) ( 1 ): 13.3.3. Benedendek (N b ) ( 1 ): 13.4. Aantal passagierszitplaatsen 13.4.1. Totaal (A): 13.4.2. Bovendek (A a ) ( 1 ): 13.4.3. Benedendek (A b ) ( 1 ): 13.5. Aantal bedrijfsdeuren: 13.6. Aantal nooduitgangen (deuren, ramen, noodluiken, verbindingstrap en halve trap): 13.6.1. Totaal: 13.6.2. Bovendek ( 1 ): 13.6.3. Benedendek ( 1 ): 13.7. Inhoud van de bagageruimte (m³): 13.8. Oppervlak voor bagage op het dak (m²): 13.9. Technische voorzieningen ter vergemakkelijking van de toegang tot voertuigen (bv. oprijplaat, hefplatform en knielsysteem), indien aanwezig: 13.10. Sterkte van de bovenbouw 13.10.1. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer: 13.10.2. Voor een nog niet goedgekeurde bovenbouw: 13.10.2.1. Gedetailleerde beschrijving van de bovenbouw van het voertuigtype met inbegrip van afmetingen, configuratie en samenstellende materialen en de bevestiging daarvan aan een chassis: 13.10.2.2. Tekeningen van het voertuig en van die delen van de binneninrichting die van invloed zijn op de sterkte van de bovenbouw of op de restruimte: 13.10.2.3. Plaats van het zwaartepunt van het voertuig in rijklare toestand in de langs-, dwars- en verticale richting: 13.10.2.4. Maximumafstand tussen de hartlijnen van de buitenste passagierszitplaatsen: 13.11. Punten van Richtlijn [..../.../EG] waaraan deze technische eenheid aantoonbaar moet voldoen: 14. BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VOERTUIGEN BESTEMD VOOR HET VERVOER VAN GEVAARLIJKE GOEDEREN (Richtlijn 98/91/EG) 14.1. Elektrische uitrusting volgens Richtlijn 94/55/EG 14.1.1. Bescherming tegen de oververhitting van geleiders: 14.1.2. Type vermogensschakelaar: 14.1.3. Type en werking van de accuhoofdschakelaar: 14.1.4. Beschrijving en plaats van de veiligheidsdrempel van de tachograaf: 14.1.5. Beschrijving van de permanent onder stroom staande installaties. Vermeld de toegepaste Europese norm (EN) 14.1.6. Constructie en beveiliging van de elektrische installatie aan de achterkant van de stuurcabine: 14.2. Voorkoming van brandgevaar 14.2.1. Type niet gemakkelijk ontvlambaar materiaal in de stuurcabine: 14.2.2. Type hitteschild achter de stuurcabine (in voorkomend geval): 14.2.3. Plaats en warmte-isolatie van de motor: 14.2.4. Plaats en warmte-isolatie van het uitlaatsysteem: 14.2.5. Type en ontwerp van de warmte-isolatie van de continuremsystemen: 14.2.6. Type, ontwerp en plaats van de verwarmingstoestellen: 14.3. Eventuele bijzondere eisen betreffende de carrosserie volgens Richtlijn 94/55/EG 14.3.1. Beschrijving van de maatregelen tot inachtneming van de voorschriften voor voertuigen van de types EX/II en EX/III: 14.3.2. Voor voertuigen van het type EX/III, weerstand tegen hitte van buitenaf: Toelichting (*) Vul de laagste en hoogste waarde voor elke variant in. (**) Zie bijlage III, punten 1.1.3 en 1.1.4, van Richtlijn 77/541/EEG van de Raad (PB L 220 van 29.8.1977, blz. 95) voor de te gebruiken symbolen en merktekens. Als het om veiligheidsgordels van type S gaat, geef dan de aard van het (de) type(s) aan. (***) De informatie betreffende onderdelen behoeft hier niet te worden vermeld voorzover deze informatie in de desbetreffende installatiecertificaten is opgenomen. ( + ) Voertuigen die zowel op benzine als op gasvormige brandstof kunnen rijden, maar waarbij het benzinesysteem alleen is aangebracht voor noodsituaties of voor het starten en waarvan de benzinetank niet meer dan 15 liter benzine kan bevatten, worden voor de test beschouwd als voertuigen die alleen op gasvormige brandstof kunnen rijden. ( +++ ) Alleen met het oog op de definitie van terreinvoertuigen. ( # ) De waarde voor elke technische configuratie van het voertuigtype moet duidelijk zijn aangegeven. ( 1 ) Doorhalen wat niet van toepassing is (er zijn gevallen waarin meer dan een punt van toepassing is en niets hoeft te worden weggelaten). ( 2 ) Tolerantie aangeven. ( a ) Voor ieder goedgekeurd onderdeel kan een beschrijving worden vervangen door een verwijzing naar de desbetreffende goedkeuring. Een beschrijving is evenmin vereist voor elk onderdeel waarvan de constructie duidelijk op de bijgevoegde schema's of tekeningen is weergegeven. Voor ieder punt waarvoor tekeningen of foto's moeten worden bijgevoegd, dienen de nummers van de bijbehorende bijgevoegde documenten te worden gegeven. ( b ) Indien het middel tot identificatie van het type tekens bevat die niet relevant zijn voor de typebeschrijving van het voertuig, de technische eenheid of het onderdeel waarop dit inlichtingenformulier betrekking heeft, moeten die tekens op het formulier worden weergegeven door het symbool "?" (bijvoorbeeld ABC??123??). ( c ) Ingedeeld aan de hand van de definities van bijlage II, deel A. ( d ) Indien mogelijk aanduiding conform Euronormen, anders: ( e ) Indien de ene uitvoering een normale stuurcabine en de andere een slaapcabine heeft, moeten de massa's en afmetingen van beide uitvoeringen worden vermeld. ( f ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.4. ( g ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.19.2. ( h ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.20. ( i ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.5. ( j ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.1 en voor voertuigen die niet tot categorie M 1 behoren: Richtlijn 97/27/EG, bijlage I, punt 2.4.1. ( k ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.2 en voor voertuigen die niet tot categorie M 1 behoren: Richtlijn 97/27/EG, bijlage I, punt 2.4.2. ( l ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.3 en voor voertuigen die niet tot categorie M 1 behoren: Richtlijn 97/27/EG, bijlage I, punt 2.4.3. ( m ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.6. ( n ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.7. ( na ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.10. ( nb ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.11. ( nc ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.9. ( nd ) ISO-norm 612:1978, term nr. 6.18.1. ( o ) De massa van de bestuurder en van een eventuele bijrijder wordt gesteld op 75 kg (verdeeld in 68 kg voor de persoon en 7 kg voor de bagage overeenkomstig ISO-norm 2416:1992), de brandstoftank wordt gevuld tot 90 % van de inhoud en de andere systemen waarin zich vloeistof bevindt (behalve die voor gebruikt water), tot 100 % van de inhoud volgens fabrieksopgave. ( p ) De "koppelingsoverhang" is de horizontale afstand tussen de koppeling bij middenasaanhangwagens en de hartlijn van de achteras(sen). ( q ) Bij niet-conventionele motoren en systemen dienen door de fabrikant gegevens te worden verstrekt die gelijkwaardig zijn met de hier gevraagde gegevens. ( r ) Dit cijfer moet worden afgerond op het naaste tiende gedeelte van een millimeter. ( s ) De waarde wordt berekend met π = 3,1416 en afgerond op de naaste cm³. ( t ) Vastgesteld overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 80/1269/EEG. ( u ) Vastgesteld overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 80/1268/EEG. ( v ) Bij varianten dienen de gevraagde gegevens te worden verstrekt voor elk van deze varianten. ( w ) Een tolerantie van 5% is toegestaan. ( x ) Onder "punt R" of "referentiepunt van de zitplaats" wordt verstaan een op de tekeningen van de fabrikant voor elke zitplaats opgegeven punt, gelokaliseerd met betrekking tot het driedimensionale referentiesysteem, overeenkomstig bijlage III bij Richtlijn 77/649/EEG. ( y ) Voor aanhangwagens of opleggers en voor voertuigen waaraan een aanhangwagen of oplegger gekoppeld is, die een aanzienlijke verticale belasting uitoefenen op de koppelinrichting of de koppelschotel, wordt deze belasting, gedeeld door de standaardversnelling van de zwaartekracht, bij de technisch toelaatbare maximummassa gerekend. ( z ) Onder "bediening voorin" wordt een configuratie verstaan waarin meer dan de helft van de lengte van de motor zich achter het voorste punt van de basis van de voorruit bevindt, en waarin de naaf van het stuurwiel zich in het voorste vierde deel van de lengte van het voertuig bevindt. BIJLAGE II DEFINITIE VAN VOERTUIGCATEGORIEËN EN VOERTUIGTYPES A. DEFINITIE VAN DE VOERTUIGCATEGORIE De voertuigcategorieën worden gedefinieerd overeenkomstig onderstaande classificatie. (Wanneer in de volgende definities de term "maximummassa" wordt gebruikt , wordt hieronder verstaan de "technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand" zoals aangegeven in bijlage I, punt 2.8.) 1. Categorie M: Voor het vervoer van personen ontworpen en gebouwde motorvoertuigen met ten minste vier wielen. Categorie M 1 : Voor het vervoer van personen ontworpen en gebouwde voertuigen met ten hoogste acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend. Categorie M 2 : Voor het vervoer van personen ontworpen en gebouwde voertuigen met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, en met een maximummassa van ten hoogste 5 ton. Categorie M 3 : Voor het vervoer van personen ontworpen en gebouwde voertuigen met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, en met een maximummassa van meer dan 5 ton. De carrosserietypes en de codes behorende bij voertuigen van categorie M zijn gedefinieerd in deel C, punt 1 (voertuigen van categorie M 1 ) en punt 2 (voertuigen van de categorieën M 2 en M 3 ), en dienen te worden gebruikt voor het in dat deel aangegeven doel. 2. Categorie N: Voor het vervoer van goederen ontworpen en gebouwde motorvoertuigen met ten minste vier wielen. Categorie N 1 : Voor het vervoer van goederen ontworpen en gebouwde voertuigen met een maximummassa van ten hoogste 3,5 ton. Categorie N 2: Voor het vervoer van goederen ontworpen en gebouwde voertuigen met een maximummassa van meer dan 3,5 ton, doch niet meer dan 12 ton. Categorie N 3 : Voor het vervoer van goederen ontworpen en gebouwde voertuigen met een maximummassa van meer dan 12 ton. In het geval van een voor koppeling aan een oplegger of middenasaanhangwagen bestemde trekker is de voor indeling van het voertuig geldende massa de massa van de trekker in rijklare toestand, vermeerderd met de massa die overeenkomt met de maximale statische verticale belasting die op de trekker wordt overgebracht door de oplegger of de middenasaanhangwagen en, indien van toepassing, met de maximummassa van de eigen belasting van de trekker. De carrosserietypes en de codes behorende bij voertuigen van categorie N zijn gedefinieerd in deel C, punt 3, en dienen te worden gebruikt voor het in dat deel aangegeven doel. 3. Categorie O: Aanhangwagens (inclusief opleggers). Categorie O 1 : Aanhangwagens en opleggers met een maximummassa van ten hoogste 0,75 ton. Categorie O 2 : Aanhangwagens en opleggers met een maximummassa van meer dan 0,75 ton, doch niet meer dan 3,5 ton. Categorie O 3 : Aanhangwagens en opleggers met een maximummassa van meer dan 3,5 ton, doch niet meer dan 10 ton. Categorie O 4 : Aanhangwagens en opleggers met een maximummassa van meer dan 10 ton. In het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen is de voor indeling van de aanhangwagen of oplegger geldende maximummassa de statische verticale belasting die naar de grond wordt overgebracht door de as of assen van de oplegger of middenasaanhangwagen, wanneer die aan de trekker gekoppeld is en de maximumlast draagt. De carrosserietypes en de codes behorende bij voertuigen van categorie O zijn gedefinieerd in deel C, punt 4, en dienen te worden gebruikt voor het in dat deel aangegeven doel. 4. Terreinvoertuigen (symbool G) 4.1. Elk voertuig van categorie N 1 met een maximummassa van ten hoogste 2 ton en elk voertuig van categorie M 1 wordt als terreinvoertuig beschouwd, indien het voorzien is van: Voorts dient het voertuig aan ten minste vijf van de volgende zes eisen te voldoen: 4.2. Elk voertuig van categorie N 1 met een maximummassa van meer dan 2 ton of van de categorie N 2 , M 2 of M 3 met een maximummassa van ten hoogste 12 ton wordt als een terreinvoertuig beschouwd, indien het ofwel voorzien is van wielen die ontworpen zijn om gelijktijdig te worden aangedreven, met inbegrip van voertuigen waarvan de aandrijving op een van de assen kan worden ontkoppeld, ofwel aan de volgende drie eisen voldoet: 4.3. Elk voertuig van categorie M 3 met een maximummassa van meer dan 12 ton of van categorie N 3 wordt als een terreinvoertuig beschouwd, indien het ofwel is uitgerust met wielen die zijn ontworpen om gelijktijdig te worden aangedreven, ook wanneer de aandrijving op één as kan worden ontkoppeld, ofwel aan de volgende eisen voldoet: 4.4. Beladings- en controlevoorschriften 4.4.1. Voertuigen van categorie N 1 met een maximummassa van ten hoogste 2 ton en van categorie M 1 moeten gebruiksklaar zijn, dat wil zeggen met inbegrip van koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, gereedschap, reservewiel en bestuurder (zie voetnoot ( o ) in bijlage I). 4.4.2. Motorvoertuigen die niet vallen onder punt 4.4.1, moeten tot hun technisch toelaatbare maximummassa overeenkomstig fabrieksopgave zijn beladen. 4.4.3. Of een voertuig in staat is de vereiste hellingen (25 % en 30 %) te overwinnen, wordt alleen door middel van berekeningen gecontroleerd. In uitzonderlijke gevallen kan de keuringsdienst echter om terbeschikkingstelling van een voertuig van het desbetreffende type verzoeken teneinde een test onder reële omstandigheden uit te voeren. 4.4.4. Bij meting van de oploop-, afloop- en hellingshoek worden de beveiligingsvoorzieningen tegen klemrijden buiten beschouwing gelaten. 4.5. Definities en tekeningen van vrije hoogte boven de grond (Voor definities van oploop-, afloop- en hellingshoek wordt verwezen naar bijlage I, voetnoten ( na ), ( nb ) en ( nc ).) 4.5.1. Onder "vrije hoogte boven de grond tussen de assen" wordt verstaan de kleinste afstand tussen het steunvlak en het laagste vaste punt van het voertuig. Meerassige wielstellen worden als één enkele as beschouwd. 4.5.2. Onder "vrije hoogte boven de grond onder een as" wordt verstaan de afstand bepaald door het hoogste punt van een cirkelboog die loopt door het midden van het draagvlak van de wielen van een as (bij uitvoeringen met dubbele banden de binnenwielen) en welk punt het laagste vaste deel van het voertuig tussen de wielen raakt. Geen enkel stijf voertuigdeel mag uitsteken in het gearceerde segment op de tekening. De vrije hoogte boven de grond voor verschillende assen kan, overeenkomstig de hoogte van die assen, bijvoorbeeld worden aangegeven met 280/250/250. 4.6. Gecombineerde aanduiding Het symbool "G" wordt gecombineerd met het symbool "M" of "N". Een voertuig van categorie N 1 dat geschikt is voor gebruik in het terrein, wordt bijvoorbeeld met N 1 G aangeduid. 5. Onder "Voertuig voor speciale doeleinden" wordt verstaan een voertuig van categorie M, N of O voor het vervoer van passagiers of goederen en voor het verrichten van speciale diensten waarvoor een bijzondere carrosserie-uitvoering en/of uitrusting noodzakelijk is. 5.1. Onder "kampeerwagen" wordt verstaan een voertuig van categorie M voor speciale doeleinden verstaan waarvan de constructie woonaccommodatie omvat die ten minste uit de volgende uitrusting bestaat: Deze uitrusting moet vast in de woonafdeling bevestigd zijn; de tafel mag echter zodanig zijn ontworpen dat zij gemakkelijk kan worden verwijderd. 5.2. Onder "Gepantserde voertuigen" wordt verstaan voertuigen bestemd voor de bescherming van te vervoeren passagiers en/of goederen die voldoen aan de voorschriften inzake kogelwerende bepantsering. 5.3. Onder "Ambulances" wordt verstaan motorvoertuigen van categorie M die bestemd zijn voor het vervoer van zieken of gewonden en hiertoe een speciale uitrusting hebben. 5.4. Onder "Lijkwagens" wordt verstaan motorvoertuigen van categorie M die bestemd zijn voor het vervoer van overledenen en hiertoe een speciale uitrusting hebben. 5.6. "Mobiele kranen" : voertuigen voor speciale doeleinden van categorie N 3 die niet zijn uitgerust voor het vervoer van goederen, maar zijn voorzien van een kraan waarvan het hefmoment ten minste 400 kNm bedraagt. 5.7. Onder "Overige voertuigen voor speciale doeleinden" wordt verstaan voertuigen zoals gedefinieerd in punt 5, die niet zijn genoemd in de punten 5.1 tot en met 5.6. De codes behorende bij "voertuigen voor speciale doeleinden" worden gedefinieerd in deel C, punt 5, en dienen te worden gebruikt voor het in dat deel aangegeven doel. B. DEFINITIE VAN HET VOERTUIGTYPE 1. Met betrekking tot categorie M 1 Een "type" bestaat uit voertuigen die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen: Er mogen geen meervoudige gegevens voor de volgende parameters binnen één uitvoering worden gecombineerd: 2. Met betrekking tot de categorieën M 2 en M 3 Een "type" bestaat uit voertuigen die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen: 3. Met betrekking tot de categorieën N 1 , N 2 en N 3 Een "type" bestaat uit voertuigen die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen: 4. Met betrekking tot de categorieën O 1 , O 2 , O 3 en O 4 Een "type" bestaat uit voertuigen die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen: 5. Voor alle categorieën De volledige identificatie van een voertuig door middel van alleen maar de aanduidingen van het type, de variant en de uitvoering moet corresponderen met een enkele nauwkeurige definitie van alle technische kenmerken die nodig zijn voor het in verkeer brengen van het voertuig. C. DEFINITIE VAN HET TYPE CARROSSERIE (Alleen voor complete /voltooide voertuigen) Het type carrosserie in bijlage I, bijlage III, deel 1, punt 9.1, en bijlage IX, punt 37, wordt aangegeven met de volgende code: 1. Personenauto's (M 1 ) AA Sedan ISO-norm 3833:1977, term nr. 3.1.1.1, maar met inbegrip van voertuigen met meer dan vier zijramen. AB Hatchback Sedan (AA) met een derde/vijfde deur (klep) aan de achterzijde van het voertuig. AC Stationwagen ISO-norm 3833:1977, term nr. 3.1.1.4 (stationcar). AD Coupé ISO-norm 3833:1977, term nr. 3.1.1.5. AE Cabriolet ISO-norm 3833:1977, term nr. 3.1.1.6. AF MPV Andere motorvoertuigen dan die genoemd onder AA tot en met AE, bestemd voor het vervoer van personen en hun bagage of goederen, in een enkele ruimte. Indien dergelijke voertuigen echter voldoen aan de volgende twee voorwaarden: i) Het aantal zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, bedraagt niet meer dan zes. Een "zitplaats" wordt als aanwezig beschouwd indien het voertuig met "toegankelijke" zitplaatsverankeringen is uitgerust. Onder "toegankelijke zitplaatsverankeringen" worden verstaan verankeringen die kunnen worden gebruikt. Om te voorkomen dat verankeringen "toegankelijk" zijn, moet de fabrikant het gebruik ervan fysiek onmogelijk maken, door bijvoorbeeld de afdekplaten vast te lassen of door soortgelijke vaste bevestigingen aan te brengen die niet met behulp van gewoonlijk beschikbaar gereedschap kunnen worden verwijderd, en ii) P - (M + N x 68) > N x 68 waarbij: P = technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand in kg, M = massa in rijklare toestand in kg, N = aantal zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, dan wordt dit voertuig niet beschouwd als een voertuig van categorie M 1 . 2. Motorvoertuigen van categorie M 2 of M 3 Voertuigen van klasse I (zie Richtlijn 2001/85/EG betreffende bussen en toerbussen) CA Enkeldeks CB Dubbeldeks CC Geleed enkeldeks CD Geleed dubbeldeks CE Enkeldeks met lage vloer CF Dubbeldeks met lage vloer CG Geleed enkeldeks met lage vloer CH Geleed dubbeldeks met lage vloer Voertuigen van klasse II (zie Richtlijn 2001/85/EG betreffende bussen en toerbussen) CI Enkeldeks CJ Dubbeldeks CK Geleed enkeldeks CL Geleed dubbeldeks CM Enkeldeks met lage vloer CN Dubbeldeks met lage vloer CO Geleed enkeldeks met lage vloer CP Geleed dubbeldeks met lage vloer Voertuigen van klasse III (zie Richtlijn 2001/85/EG betreffende bussen en toerbussen) CQ Enkeldeks CR Dubbeldeks CS Geleed enkeldeks CT Geleed dubbeldeks Voertuigen van klasse A (zie Richtlijn 2001/85/EG betreffende bussen en toerbussen) CU Enkeldeks CV Enkeldeks met lage vloer Voertuigen van klasse B (zie Richtlijn 2001/85/EG betreffende bussen en toerbussen) CW Enkeldeks 3. Motorvoertuigen van categorie N BA Vrachtwagen Zie bijlage I, punt 2.1.1, van Richtlijn 97/27/EG betreffende de massa en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan BB Bestelwagen Vrachtwagen met in de carrosserie geïntegreerde cabine BC Opleggertrekkend voertuig (opleggertrekker) Zie bijlage I, punt 2.1.1, van Richtlijn 97/27/EG betreffende de massa's en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan BD Aanhangwagentrekkend voertuig (aanhangwagentrekker) Zie bijlage I, punt 2.1.1, van Richtlijn 97/27/EG betreffende de massa's en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan. – Indien echter een als BB geclassificeerd voertuig met een technisch toelaatbare maximummassa van niet meer dan 3500 kg: of Zie punt 1 voor de definities van zitplaatsen, P, M en N. 4. Voertuigen van categorie O DA Oplegger Zie bijlage I, punt 2.2.2, van Richtlijn 97/27/EG betreffende de massa's en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan DB Autonome aanhangwagen Zie bijlage I, punt 2.2.3, van Richtlijn 97/27/EG betreffende de massa's en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan DC Middenasaanhangwagen Zie bijlage I, punt 2.2.4, van Richtlijn 97/27/EG betreffende de massa's en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan. 5. Voertuigen voor speciale doeleinden SA Kampeerwagens (Zie deel A, punt 5.1) SB Gepantserde voertuigen (Zie deel A, punt 5.2) SC Ambulances (Zie deel A, punt 5.3) SD Lijkwagens (Zie deel A, punt 5.4) SE Caravans (Zie deel A, punt 5.5) SF Mobiele kranen (Zie deel A, punt 5.6) SG Overige voertuigen voor speciale doeleinden (Zie deel A, punt 5.7). BIJLAGE III INLICHTINGENFORMULIER VOOR DE EG-TYPEGOEDKEURING VAN VOERTUIGEN (Zie toelichting op de laatste bladzijde van bijlage I) DEEL I De onderstaande gegevens worden in voorkomend geval in drievoud verstrekt en gaan vergezeld van een lijst van de opgenomen elementen. Eventuele tekeningen moeten op een passende schaal met voldoende details in formaat A4 of tot op dat formaat gevouwen worden ingediend. Op eventuele foto's moeten voldoende details te zien zijn. Indien de systemen, onderdelen en technische eenheden elektronisch gestuurde functies hebben, moeten gegevens over de prestaties worden verstrekt. A: Voor de categorieën M en N 0. ALGEMENE GEGEVENS 0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type: 0.2.1. Handelsbenaming(en) (indien beschikbaar): 0.3. Middel tot identificatie van het type, indien op het voertuig aangegeven( b ): 0.3.1. Plaats van dat merkteken: 0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort( c ): 0.4.1. Indeling(en) op basis van de gevaarlijke goederen die het voertuig moet vervoeren: 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.8. Adres van de assemblagefabriek(en): 1. ALGEMENE BOUWWIJZE VAN HET VOERTUIG 1.1. Foto's en/of tekeningen van een representatief voertuig: 1.3. Aantal assen en aantal wielen: 1.3.2. Aantal en plaats van gestuurde assen: 1.3.3. Aangedreven assen (aantal, plaats en onderlinge verbindingen): 1.4. Chassis (indien aanwezig) (overzichtstekening): 1.6. Plaats en opstelling van de motor: 1.8. Kant van het stuur: rechts/links ( 1 ) 1.8.1. Het voertuig is uitgerust om te worden gebruikt in links-/rechtsrijdend verkeer ( 1 ) 2. MASSA'S EN AFMETINGEN ( e ) (in kg en mm) (In voorkomend geval naar tekening verwijzen) 2.1. Wielbasis of -bases (bij volle belasting) ( f ): 2.3.1. Spoorwijdte op elke gestuurde as ( i ): 2.3.2. Spoorwijdte op alle andere assen ( i ): 2.4. Bereik van de afmetingen (buitenmaten) van het voertuig 2.4.2. Chassis met carrosserie 2.4.2.1. Lengte ( j ): 2.4.2.1.1 Lengte van de laadruimte: 2.4.2.2. Breedte ( k ): 2.4.2.2.1 Dikte van de wanden (bij voertuigen bestemd voor het vervoer van goederen bij een geregelde temperatuur): 2.4.2.3. Hoogte (in rijklare toestand) ( l ) (bij in hoogte verstelbare vering de normale rijstand aangeven): 2.6. Massa van het voertuig in rijklare toestand met carrosserie en, in het geval van een trekker van een andere categorie dan M 1 , met koppelinrichting, indien gemonteerd door de fabrikant, of massa van het chassis of het chassis met cabine, zonder carrosserie en/of koppelinrichting indien niet gemonteerd door de fabrikant (met inbegrip van de massa van vloeistoffen, gereedschap, reservewiel, indien gemonteerd, en bestuurder en, voor bussen en toerbussen, een bijrijder voorzover er voor hem een zitplaats aanwezig is) ( 0 ) (maximum en minimum voor elke variant): 2.6.1. Verdeling van deze massa over de assen en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de belasting op het koppelingspunt (maximum en minimum voor elke variant): 2.7. Minimummassa van het voltooide voertuig volgens fabrieksopgave in het geval van een incompleet voertuig. 2.8. Technisch toelaatbare maximummassa volgens fabrieksopgave ( y ) (*): 2.8.1. Verdeling van deze massa over de assen en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de belasting op het koppelingspunt (*): 2.9. Technisch toelaatbare maximummassa op iedere as: 2.10 Technisch toelaatbare maximummassa op ieder asstel: 2.11. Technisch toelaatbare maximummassa die door het motorvoertuig getrokken mag worden in het geval van een: 2.11.1. Aanhangwagen: 2.11.2 Oplegger: 2.11.3. Middenasaanhangwagen: 2.11.4. Technisch toelaatbare maximummassa van de voertuigcombinatie: 2.11.5. Het voertuig is wel/niet ( 1 ) geschikt voor het trekken van lasten 2.11.6. Maximummassa van niet-beremde aanhangwagens: 2.12. Technisch toelaatbare maximale statistische verticale belasting/massa op het koppelingspunt: 2.16. Beoogde maximaal toelaatbare massa bij registratie/in bedrijf (optioneel: wanneer deze waarden worden gegeven, moeten zij worden gecontroleerd overeenkomstig de voorschriften van bijlage IV bij Richtlijn 97/27/EG): 2.16.1. Beoogde maximaal toelaatbare massa in beladen toestand bij registratie/in bedrijf [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 2.16.2. Beoogde maximaal toelaatbare massa van elke as bij registratie/in bedrijf en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de beoogde belasting van het koppelingspunt volgens fabrieksopgave indien deze lager is dan de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelingspunt [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 2.16.3. Beoogde maximaal toelaatbare massa van elk asstel bij registratie/in bedrijf [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # )] : 2.16.4. Beoogde maximaal toelaatbare massa die kan worden getrokken, bij registratie/in bedrijf [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 2.16.5. Beoogde maximaal toelaatbare massa van de combinatie bij registratie/in bedrijf [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 3. MOTOR ( q ) [Bij voertuigen die zowel op benzine, diesel enz. als in combinatie met een andere brandstof kunnen rijden, moeten deze rubrieken worden herhaald ( + ).] 3.1. Fabrikant: 3.1.1. Motorcode van de fabrikant (zoals vermeld op de motor): 3.2. Verbrandingsmotor 3.2.1.1. Werkingsbeginsel: elektrische ontsteking/compressieontsteking, viertakt/tweetakt ( 1 ) 3.2.1.2. Aantal en opstelling van de cilinders: 3.2.1.3. Cilinderinhoud ( s ): ...... cm³ 3.2.1.6. Normaal stationair toerental ( 2 ): ...... min -1 3.2.1.8. Nettomaximumvermogen ( t ): ...... kW bij ...... min -1 (volgens fabrieksopgave) 3.2.1.9. Maximaal toegestaan motortoerental volgens fabrieksopgave: ..... min -1 3.2.2. Brandstof: diesel/benzine/LPG/aardgas/ethanol ( 1 ) 3.2.2.1. RON, gelode benzine: 3.2.2.2. RON, ongelode benzine: 3.2.4. Brandstoftoevoer 3.2.4.1. Via carburateur(s): ja/nee ( 1 ) 3.2.4.2. Door brandstofinspuiting (alleen compressieontsteking): ja/nee ( 1 ) 3.2.4.2.2. Werkingsbeginsel: directe inspuiting/voorkamer/wervelkamer ( 1 ) 3.2.4.3. Door brandstofinspuiting (alleen elektrische ontsteking): ja/nee ( 1 ) 3.2.7. Koelsysteem: vloeistof/lucht ( 1 ) 3.2.8. Inlaatsysteem 3.2.8.1. Drukvulling: ja/nee ( 1 ) 3.2.12. Voorzieningen tegen luchtverontreiniging 3.2.12.2. Extra voorzieningen tegen luchtverontreiniging (indien aanwezig en niet elders vermeld) 3.2.12.2.1. Katalysator: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.2. Zuurstofsensor: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.3. Luchtinjectie: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.4. Uitlaatgasrecirculatie: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.5. Controlesysteem verdampingsemissies: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.6. Deeltjesvanger: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.7. OBD-systeem: ja/nee ( 1 ) 3.2.12.2.8. Overige systemen (beschrijving en werking): 3.2.13. Plaats van het absorptiecoëfficiëntsymbool (alleen voor motoren met compressieontsteking): 3.2.15. LPG-systeem: ja/nee ( 1 ) 3.2.16. Aardgassysteem: ja/nee ( 1 ) 3.3. Elektrische aandrijfmotor 3.3.1. Type (wikkeling, bekrachtiging): 3.3.1.1. Maximumuurvermogen: ...... kW 3.3.1.2. Bedrijfsspanning: ...... V 3.3.2. Accu 3.3.2.4. Plaats: 3.6.5. Smeermiddeltemperatuur minimum: .... K maximum: .... K 4. TRANSMISSIE ( v ) 4.2. Transmissiesysteem (mechanisch, hydraulisch, elektrisch enz.): 4.5. Versnellingsbak 4.5.1. Type (manueel/automatisch/CVT (continu-variabele transmissie)) ( 1 ) 4.6. Overbrengingsverhoudingen Versnelling Verhoudingen in de versnellingsbak (verhoudingen tussen omwentelingen van de motor en omwentelingen van uitgaande as van de versnellingsbak) Eindoverbrengingsverhouding(en) (verhouding tussen omwentelingen van uitgaande as van de versnellingsbak en omwentelingen van aangedreven wielen) Totale verhouding Maximum voor CVT ( 1 ) 1 2 3.... Minimum voor CVT ( 1 ) Achteruit ( 1 ) Continu-variabele transmissie ("continuously variable transmission") 4.7. Maximumsnelheid van het voertuig (in km/h) ( w ): 5. ASSEN 5.1. Beschrijving van elke as: 5.2. Merk: 5.3. Type: 5.4 Plaats van de hefbare as(sen): 5.5 Plaats van de belastbare as(sen): 6. OPHANGING 6.2. Type en ontwerp van de ophanging van elke as of elk wiel: 6.2.1. Niveauregeling: ja/nee/optioneel ( 1 ) 6.2.3 Luchtvering van de aangedreven as(sen): ja/nee ( 1 ) 6.2.3.1 Vering van de aangedreven as, gelijkwaardig met luchtvering: ja/nee ( 1 ) 6.2.3.2 Frequentie en demping van de trilling van de afgeveerde massa: 6.6.1. Band/wielcombinatie(s) (voor banden de maataanduidingen, de laagste belastingsindex en het symbool voor de laagste snelheidscategorie opgeven, voor wielen de velgmaat (velgmaten) en de wielbolling(en)) 6.6.1.1. Assen 6.6.1.1.1. As 1: 6.6.1.1.2. As 2: enz. 6.6.1.2. Eventueel reservewiel 6.6.2. Boven- en ondergrenzen van de rolstralen 6.6.2.1. As 1: 6.6.2.2. As 2: enz. 7. STUURINRICHTING 7.2. Overbrenging en regeling 7.2.1. Type overbrenging van de stuurinrichting (in voorkomend geval voor voor- en achterzijde specificeren): 7.2.2. Verbinding met de wielen (inclusief andere dan mechanische middelen; in voorkomend geval voor voor- en achterzijde specificeren): 7.2.3. Type stuurbekrachtiging (indien aanwezig): 8. REMINRICHTING 8.5. Antiblokkeersysteem: ja/nee/optioneel ( 1 ) 8.9. Korte beschrijving van de remsystemen (overeenkomstig punt 1.6 van het addendum bij aanhangsel 1 van bijlage IX bij Richtlijn 71/320/EEG): 8.11 Bijzonderheden van het type vertragersysteem (de types vertragersystemen): 9. CARROSSERIE 9.1. Type carrosserie: 9.3. Deuren voor de inzittenden, hang- en sluitwerk 9.3.1. Configuratie van de deuren en aantal deuren: 9.10. Binneninrichting 9.10.3. Zitplaatsen 9.10.3.1. Aantal: 9.10.3.2. Plaats en opstelling: 9.10.3.2.1. Aantal zitplaatsen: 9.10.3.2.2. Zitplaats(en) die uitsluitend is (zijn) bestemd voor gebruik bij stilstaand voertuig: 9.10.4.1. Type hoofdsteunen: geïntegreerd/afneembaar/los ( 1 ) 9.10.4.2. Eventueel EG-typegoedkeuringsnummer: 9.12.2. Aard en plaats van aanvullende beveiligingssystemen (geef aan ja/nee/optioneel): (L = linkerzitplaats, M = middelste zitplaats, R = rechterzitplaats) Airbag voor Airbag zijkant Gordelvoorspaninrichting Eerste rij zitplaatsen L M R Tweede rij zitplaatsen ( 1 ) L M R ( 1 ) De tabel kan naar behoefte worden uitgebreid indien de voertuigen over meer dan twee rijen zitplaatsen beschikken of over meer dan drie zitplaatsen per rij. 9.17. Voorgeschreven platen (Richtlijn 76/114/EEG) 9.17.1. Foto's en/of tekeningen van de plaats van de voorgeschreven platen en opschriften en van het voertuigidentificatienummer: 9.17.4. Door de fabrikant opgestelde verklaring van overeenstemming met de voorschriften van bijlage II, punt 1.1.1, van Richtlijn 76/114/EEG 9.17.4.1. De betekenis van tekens van de tweede groep en, indien van toepassing, van de derde groep die gebruikt zijn om aan de voorschriften van punt 5.3 van ISO-norm 3779:1983 te voldoen, moet worden verklaard: 9.17.4.2. Indien er tekens van de tweede groep gebruikt zijn om aan de voorschriften van punt 5.4 van ISO-norm 3779:1983 te voldoen, moeten deze tekens worden vermeld: 11. VERBINDINGEN TUSSEN TREKKER EN AANHANGWAGEN OF OPLEGGER 11.1. Klasse en type van de gemonteerde of te monteren koppelinrichting(en): 11.3. Door de fabrikant gegeven instructies voor de bevestiging van het type koppeling van het voertuig en foto's of tekeningen van de bevestigingspunten op het voertuig; aanvullende gegevens, indien het type koppeling slechts voor bepaalde varianten of uitvoeringen van het type voertuig wordt gebruikt: 11.4. Gegevens over de montage van speciale trekinrichtingen of montageplaten: 11.5. EG-typegoedkeuringsnummer(s): 13. BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VOERTUIGEN BESTEMD VOOR HET VERVOER VAN PASSAGIERS, MET MEER DAN ACHT ZITPLAATSEN, DIE VAN DE BESTUURDER NIET MEEGEREKEND 13.1. Voertuigklasse (klasse I, klasse II, klasse III, klasse A, klasse B): 13.1.2. Chassistypes waarop de carrosserie met EG-typegoedkeuring kan worden geïnstalleerd (fabrikant(en) en types incomplete voertuigen ): 13.3. Aantal passagiers (zit- en staanplaatsen ) 13.3.1. Totaal (N): 13.3.2. Bovendek N a ) ( 1 ): 13.3.3. Benedendek (N b ) ( 1 ): 13.4. Aantal passagierszitplaatsen 13.4.1. Totaal (A): 13.4.2. Bovendek (A a ) ( 1 ): 13.4.3. Benedendek (A b ) ( 1 ): B: Voor categorie O 0. ALGEMENE GEGEVENS 0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type: 0.2.1. Handelsbenaming(en) (indien beschikbaar): 0.3. Middel tot identificatie van het type, indien op het voertuig aangegeven ( b ): 0.3.1. Plaats van dat merkteken: 0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort ( c ): 0.4.1. Indeling(en), op basis van de gevaarlijke goederen die het voertuig moet vervoeren: 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.8. Adres van de assemblagefabriek(en): 1. ALGEMENE BOUWWIJZE VAN HET VOERTUIG 1.1. Foto's en/of tekeningen van een representatief voertuig: 1.3. Aantal assen en aantal wielen: 1.3.2. Aantal en plaats van gestuurde assen: 1.4. Chassis (indien aanwezig) overzichtstekening: 2. MASSA'S EN AFMETINGEN ( e ) (in kg en mm) (In voorkomend geval naar tekening verwijzen) 2.1. Wielbasis of -bases (bij volle belasting) ( f ): 2.3.1. Spoorwijdte op elke gestuurde as ( i ): 2.3.2. Spoorwijdte op alle andere assen ( i ): 2.4. Bereik van de afmetingen (buitenmaten) van het voertuig 2.4.2. Chassis met carrosserie 2.4.2.1. Lengte ( j ): 2.4.2.1.1. Lengte van de laadruimte: 2.4.2.2. Breedte ( k ): 2.4.2.2.1. Dikte van de wanden (bij voertuigen bestemd voor het vervoer van goederen bij een geregelde temperatuur): 2.4.2.3. Hoogte (in rijklare toestand) ( l ) (bij in hoogte verstelbare vering de normale rijstand aangeven): 2.6. Massa van het voertuig in rijklare toestand met carrosserie en, in het geval van een trekker van een andere categorie dan M 1 , met koppelinrichting, indien gemonteerd door de fabrikant, of massa van het chassis of het chassis met cabine, zonder carrosserie en/of koppelinrichting indien niet gemonteerd door de fabrikant (met inbegrip van de massa van vloeistoffen, gereedschap, reservewiel, indien gemonteerd, en bestuurder en, voor bussen en toerbussen, een bijrijder voorzover er voor hem een zitplaats aanwezig is) ( 0 ) (maximum en minimum voor elke variant): 2.6.1. Verdeling van deze massa over de assen en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de belasting op het koppelingspunt (maximum en minimum voor elke variant): 2.7. Minimummassa van het voltooide voertuig volgens fabrieksopgave in het geval van een incompleet voertuig: 2.8. Technisch toelaatbare maximummassa volgens fabrieksopgave (y) (*): 2.8.1. Verdeling van deze massa over de assen en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de belasting op het koppelingspunt (*): 2.9. Technisch toelaatbare maximummassa op iedere as: 2.10. Technisch toelaatbare maximummassa op ieder asstel: 2.12. Technisch toelaatbare maximale statistische verticale belasting/massa op het koppelingspunt: 2.16. Beoogde maximaal toelaatbare massa bij registratie/in bedrijf (optioneel: wanneer deze waarden worden gegeven, moeten zij worden gecontroleerd overeenkomstig de voorschriften van bijlage IV bij Richtlijn 97/27/EG): 2.16.1. Beoogde maximaal toelaatbare massa in beladen toestand bij registratie/in bedrijf [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 2.16.2. Beoogde maximaal toelaatbare massa van elke as bij registratie/in bedrijf en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de beoogde belasting van het koppelingspunt volgens fabrieksopgave indien deze lager is dan de technisch toelaatbare maximummassa op het koppelingspunt [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 2.16.3. Beoogde maximaal toelaatbare massa van elk asstel bij registratie/in bedrijf [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 2.16.4. Beoogde maximaal toelaatbare massa die kan worden getrokken, bij registratie/in bedrijf [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 2.16.5. Beoogde maximaal toelaatbare massa van de combinatie bij registratie/in bedrijf [ verschillende waarden mogelijk voor elke technische configuratie ( # ) ]: 5. ASSEN 5.1. Beschrijving van elke as: 5.2. Merk: 5.3. Type: 5.4. Plaats van de hefbare as(sen): 5.5. Plaats van de belastbare as(sen): 6. OPHANGING 6.2. Type en ontwerp van de ophanging van elke as of elk wiel: 6.2.1. Niveauregeling: ja/nee/optioneel ( 1 ) 6.6.1. Band/wielcombinatie(s) (voor banden de maataanduidingen, de laagste belastingsindex en het symbool voor de laagste snelheidscategorie opgeven, voor wielen de velgmaat (velgmaten) en de wielbolling(en)) 6.6.1.1. Assen 6.6.1.1.1. As 1: 6.6.1.1.2. As 2: enz. 6.6.1.2. Eventueel reservewiel: 6.6.2. Boven- en ondergrenzen van de rolstralen 6.6.2.1. As 1: 6.6.2.2. As 2: enz. 7. STUURINRICHTING 7.2. Overbrenging en regeling 7.2.1. Type overbrenging van de stuurinrichting (in voorkomend geval voor voor- en achterzijde specificeren): 7.2.2. Verbinding met de wielen (inclusief andere dan mechanische middelen; in voorkomend geval voor voor- en achterzijde specificeren): 7.2.3. Type stuurbekrachtiging (indien aanwezig): 8. REMINRICHTING 8.5. Antiblokkeersysteem: ja/nee/optioneel ( 1 ) 8.9. Korte beschrijving van de remsystemen (overeenkomstig punt 1.6 van het addendum bij aanhangsel 1 van bijlage IX bij Richtlijn 71/320/EEG): 9. CARROSSERIE 9.1. Type carrosserie: 9.17. Voorgeschreven platen (Richtlijn 76/114/EEG) 9.17.1. Foto's en/of tekeningen van de plaats van de voorgeschreven platen en opschriften en van het voertuigidentificatienummer: 9.17.4. Door de fabrikant opgestelde verklaring van overeenstemming met de voorschriften van bijlage II, punt 1.1.1, van Richtlijn 76/114/EEG 9.17.4.1. De betekenis van tekens van de tweede groep en, indien van toepassing, van de derde groep die gebruikt zijn om aan de voorschriften van punt 5.3 van ISO-norm 3779:1983 te voldoen, moet worden verklaard: 9.17.4.2. Indien er tekens van de tweede groep gebruikt zijn om aan de voorschriften van punt 5.4 van ISO-norm 3779:1983 te voldoen, moeten deze tekens worden vermeld: 11. VERBINDINGEN TUSSEN TREKKER EN AANHANGWAGEN OF OPLEGGER 11.1. Klasse en type van de gemonteerde of te monteren koppelinrichting(en): 11.5. EG-typegoedkeuringsnummer(s): DEEL II Matrix waarin getoond wordt welke combinaties van gegevens voor de meervoudige punten van deel I voor de diverse voertuiguitvoeringen toelaatbaar zijn. Voor deze meervoudige punten krijgt ieder gegeven een kenletter die in deze matrix wordt gebruikt om aan te geven welk gegeven (welke gegevens) van een bepaald punt van toepassing is (zijn) op een bepaalde uitvoering. Voor elke variant van een type moet een aparte matrix worden opgesteld. Als er voor een meervoudig punt geen beperkingen gelden voor de combinatie van gegevens binnen een variant, moeten deze gegevens vermeld worden in de kolom "Alle". Punt nr. Alle Uitvoering 1 Uitvoering 2 Enz. Uitvoering nr. Voor de presentatie van deze gegevens mag een ander formaat of andere lay-out worden gebruikt, mits dit aan het oorspronkelijke doel beantwoordt. Elke variant en elke uitvoering moet door middel van een numerieke of alfanumerieke code worden geïdentificeerd; deze code moet ook op het certificaat van overeenstemming (bijlage IX) van het betrokken voertuig worden vermeld. In het geval van (een) variant(en) overeenkomstig bijlage XI of artikel 19 kent de fabrikant een speciale code toe. DEEL III EG-typegoedkeuringsnummers van bijzondere richtlijnen Vermeld de in onderstaande tabel gevraagde gegevens met betrekking tot de voor dit voertuig van toepassing zijnde onderwerpen (***) van bijlage IV of XI. (Alle relevante goedkeuringen voor elk onderwerp moeten worden vermeld.) Onderwerp EG-type-goedkeurings-nummer Lidstaat die de EG-typegoed-keuring verleent( + ) Datum van uitbreiding Variant(en)/ uitvoering(en) ( + ) Vermelden indien dit niet uit het EG-typegoedkeuringsnummer kan worden afgeleid. Handtekening: Functie in het bedrijf: Datum: BIJLAGE IV LIJST VAN VOORSCHRIFTEN VOOR DE EG-TYPEGOEDKEURING VAN VOERTUIGEN DEEL I Lijst van bijzondere richtlijnen (In voorkomend geval is rekening gehouden met het toepassingsgebied en de laatste wijziging van de hierna volgende bijzondere richtlijnen) Onderwerp Richtlijn Publicatieblad Van toepassing op M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 1. Geluidsniveau 70/157/EEG L 42 van 23.2.1970, blz. 16 X X X X X X 2. Emissies 70/220/EEG L 76 van 6.4.1970, blz. 1 X X X X X X 3. Brandstoftanks/ beschermingsinrichtingen aan de achterzijde 70/221/EEG L 76 van 6.4.1970, blz. 23 X 5 X 5 X 5 X 5 X 5 X 5 X X X X 4. Plaats voor de achterste kentekenplaat 70/222/EEG L 76 van 6.4.1970, blz. 25 X X X X X X X X X X 5. Stuurinrichting 70/311/EEG L 133 van 18.6.1970, blz. 10 X X X X X X X X X X 6. Hang- en sluitwerk van deuren 70/387/EEG L 176 van 10.8.1970, blz. 5 X X X X 7. Geluidssignaalinrichting 70/388/EEG L 176 van 10.8.1970, blz. 12 X X X X X X Onderwerp Richtlijn Publicatieblad Van toepassing op M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 8. Achteruitkijkspiegels 71/127/EEG L 68 van 22.3.1971, blz. 1 X X X X X X 9. Reminrichtingen 71/320/EEG L 202 van 6.9.1971, blz. 37 X X X X X X X X X X 10. Onderdrukking radiostoringen 72/245/EEG L 152 van 6.7.1972, blz. 15 X X X X X X X X X X 11. Verontreiniging door dieselmotoren 72/306/EEG L 190 van 20.8.1972, blz. 1 X X X X X X 12. Binneninrichting 74/60/EEG L 38 van 11.2.1974, blz. 2 X 13. Beveiliging tegen diefstal en startonderbrekers 74/61/EEG L 38 van 11.2.1974, blz. 22 X X X X X X 14. Gedrag stuurinrichting bij botsingen 74/297/EEG L 165 van 20.6.1974, blz. 16 X X 15. Sterkte van de zitplaatsen 74/408/EEG L 221 van 12.8.1974, blz. 1 X X X X X X 16. Naar buiten uitstekende delen 74/483/EEG L 256 van 2.10.1974, blz. 4 X 17. Snelheidsmeter en achteruitrijinrichtingen 75/443/EEG L 196 van 26.7.1975, blz. 1 X X X X X X 18. Voorgeschreven platen 76/114/EEG L 24 van 30.1.1976, blz. 1 X X X X X X X X X X 19. Bevestigingspunten veiligheidsgordels 76/115/EEG L 24 van 30.1.1976, blz. 6 X X X X X X Onderwerp Richtlijn Publicatieblad Van toepassing op M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 20. Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen 76/756/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 1 X X X X X X X X X X 21. Retroflectoren 76/757/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 32 X X X X X X X X X X 22. Markerings-, breedte-, achter-, stop- en dagrijlichten 76/758/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 54 X X X X X X X X X X 23. Richtingaanwijzers 76/759/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 71 X X X X X X X X X X 24. Achterkentekenplaatverlichting 76/760/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 85 X X X X X X X X X X 25. Koplichten (met gloeilampen) 76/761/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 96 X X X X X X 26. Mistlichten vóór 76/762/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 122 X X X X X X 27. Sleepinrichtingen 77/389/EEG L 145 van 13.6.1977, blz. 41 X X X X X X 28. Mistlichten achter 77/538/EEG L 220 van 29.8.1977, blz. 60 X X X X X X X X X X 29. Achteruitrijlichten 77/539/EEG L 220 van 29.8.1977, blz. 72 X X X X X X X X X X Onderwerp Richtlijn Publicatieblad Van toepassing op M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 30. Parkeerlichten 77/540/EEG L 220 van 29.8.1977, blz. 83 X X X X X X 31. Veiligheidsgordels 77/541/EEG L 220 van 29.8.1977, blz. 95 X X X X X X 32. Zichtveld 77/649/EEG L 267 van 19.10.1977, blz. 1 X 33. Identificatie van bedieningsorganen 78/316/EEG L 81 van 28.3.1978, blz. 3 X X X X X X 34. Ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen 78/317/EEG L 81 van 28.3.1978, blz. 27 X 2 2 2 2 2 35. Ruitenwissers en –sproeiers 78/318/EEG L 81 van 28.3.1978, blz. 49 X 3 3 3 3 3 36. Verwarmingssystemen 2001/56/EG L 292 van 9.11.2001, blz. 21 X X X X X X X X X X 37. Wielafschermingen 78/549/EEG L 168 van 26.6.1978, blz. 45 X 38. Hoofdsteunen 78/932/EEG L 325 van 20.11.1978, blz. 1 X 39. CO 2 -emissies/ brandstofverbruik 80/1268/EEG L 375 van 31.12.1980, blz. 36 X 40. Motorvermogen 80/1269/EEG L 375 van 31.12.1980, blz. 46 X X X X X X 41. Emissies van dieselmotoren 88/77/EEG L 36 van 9.2.1988, blz. 33 X X X X X X 42. Zijdelingse afscherming 89/297/EEG L 124 van 5.5.1989, blz. 1 X X X X Onderwerp Richtlijn Publicatieblad Van toepassing op M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 43. Opspatafschermingssystemen 91/226/EEG L 103 van 23.4.1991, blz. 5 X X X X 44. Massa's en afmetingen (personenwagens) 92/21/EEG L 129 van 14.5.1992, blz. 1 X 45. Veiligheidsglas 92/22/EEG L 129 van 14.5.1992, blz. 11 X X X X X X X X X X 46. Banden 92/23/EEG L 129 van 14.5.1992, blz. 95 X X X X X X X X X X 47. Snelheidsbegrenzers 92/24/EEG L 129 van 14.5.1992, blz. 154 X X X 48. Massa's en afmetingen (andere voertuigen dan die in punt 44) 97/27/EG L 233 van 28.8.1997, blz. 1 X X X X X X X X X 49. Naar buiten uitstekende delen van bestuurderscabines 92/114/EEG L 409 van 31.12.1992, blz. 17 X X X 50. Koppelingen 94/20/EG L 195 van 29.7.1994, blz. 1 X 3 X 3 X 3 X 3 X 3 X 3 X X X X 51. Ontvlambaarheid 95/28/EG L 281 van 23.11.1995, blz. 1 X 52. Bussen en toerbussen 2001/85/EG L 42 van 13.2.2002, blz. 1 X X 53. Frontale botsing 96/79/EG L 18 van 21.1.1997, blz. 7 X 54. Zijdelingse botsing 96/27/EG L 169 van 8.7.1996, blz. 1 X X Onderwerp Richtlijn Publicatieblad Van toepassing op M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 55. 56. Voertuigen bedoeld voor het vervoer van gevaarlijke goederen 98/91/EG L 11 van 16.1.1999, blz. 25 X 4 X 4 X 4 X 4 X 4 X 4 X 4 57. Beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden 2000/40/EG L 203 van 10.8.2000, blz. 9 X X X Richtlijn van toepassing. ( 1 ) Voertuigen van deze categorie moeten zijn voorzien van een geschikte ontdooiings- en ontwasemingsinrichting. ( 2 ) Voertuigen van deze categorie moeten zijn voorzien van geschikte ruitensproei- en ruitenwisinrichtingen. ( 3 ) De voorschriften van Richtlijn 94/20/EG zijn alleen van toepassing op voertuigen die zijn uitgerust met koppelingen. ( 4 ) De voorschriften van Richtlijn 98/91/EG zijn alleen van toepassing indien de fabrikant een EG-typegoedkeuring aanvraagt voor een voertuig dat bedoeld is voor het vervoer van gevaarlijke goederen. ( 5 ) Voor voertuigen op LPG of gecomprimeerd aardgas (CNG) is een goedkeuring overeenkomstig VN/ECE-reglement nr. 67-01 of 110 vereist in afwachting van de goedkeuring van de wijziging van Richtlijn 70/221/EEG met het oog op de opname van LPG- en CNG-tanks. Aanhangsel 1 Lijst van voorschriften voor de EG-typegoedkeuring van in kleine series gebouwde voertuigen die tot categorie M 1 behoren (In voorkomend geval is rekening gehouden met de laatste wijziging van de hierna volgende bijzondere richtlijnen) Onderwerp Richtlijn Publicatieblad M 1 1 Geluidsniveau 70/157/EEG L 42 van 23.2.1970, blz. 16 A 2 Emissies 70/220/EEG L 76 van 6.4.1970, blz. 1 A 3 Brandstoftanks/beschermingsinrichtingen aan de achterzijde 70/221/EEG L 76 van 6.4.1970, blz. 23 B 4 Plaats voor de achterste kentekenplaat 70/222/EEG L 76 van 6.4.1970, blz. 25 B 5 Stuurinrichting 70/311/EEG L 133 van 18.6.1970, blz. 10 C 6 Hang- en sluitwerk van deuren 70/387/EEG L 176 van 10.8.1970, blz. 5 C 7 Geluidssignaalinrichting 70/388/EEG L 176 van 10.8.1970, blz. 12 B 8 Achteruitkijkspiegels 71/127/EEG L 68 van 22.3.1971, blz. 1 X ( 2 ) B ( 4 ) 9 Reminrichtingen 71/320/EEG L 202 van 6.9.1971, blz. 37 A 10 Onderdrukking radiostoringen 72/245/EEG L 152 van 6.7.1972, blz. 15 A ( 1 ) C ( 3 ) 11 Verontreiniging door dieselmotoren 72/306/EEG L 190 van 20.8.1972, blz. 1 A 12 Binneninrichting 74/60/EEG L 38 van 11.2.1974, blz. 2 C 13 Beveiliging tegen diefstal en startonderbrekers 74/61/EEG L 38 van 11.2.1974, blz. 22 A 14 Gedrag stuurinrichting bij botsingen 74/297/EEG L 165 van 20.6.1974, blz. 16 C 15 Sterkte van de zitplaatsen 74/408/EEG L 221 van 12.8.1974, blz. 1 C 16 Naar buiten uitstekende delen 74/483/EEG L 266 van 2.10.1974, blz. 4 C 17 Snelheidsmeter en achteruitrij-inrichtingen 75/443/EEG L 196 van 26.7.1975, blz. 1 B 18 Voorgeschreven platen 76/114/EEG L 24 van 30.1.1976, blz. 1 B Onderwerp Richtlijn Publicatieblad M 1 19 Bevestigingspunten veiligheidsgordels 76/115/EEG L 24 van 30.1.1976, blz. 6 B 20 Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen 76/756/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 1 B 21 Retroflectoren 76/757/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 32 X 22 Markerings-, breedte-, achter-, stop- en dagrijlichten 76/758/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 54 X 23 Richtingaanwijzers 76/759/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 71 X 24 Achterkentekenplaatverlichting 76/760/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 85 X 25 Koplichten (met gloeilampen) 76/761/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 96 X 26 Mistlichten vóór 76/762/EEG L 262 van 27.9.1976, blz. 122 X 27 Sleepinrichtingen 77/389/EEG L 145 van 13.6.1977, blz. 41 B 28 Mistlichten achter 77/538/EEG L 220 van 29.8.1977, blz. 60 X 29 Achteruitrijlichten 77/539/EEG L 220 van 29.8.1977, blz. 72 X 30 Parkeerlichten 77/540/EEG L 220 van 29.8.1977, blz. 83 X 31 Veiligheidsgordels 77/541/EEG L 220 van 29.8.1977, blz. 95 A ( 2 ) B ( 4 ) 32 Zichtveld 77/649/EEG L 267 van 19.10.1977, blz. 1 A 33 Identificatie van bedieningsorganen 78/316/EEG L 81 van 28.3.1978, blz. 3 X 34 Ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen 78/317/EEG L 81 van 28.3.1978, blz. 27 C 35 Ruitenwissers en –sproeiers 78/318/EEG L 81 van 28.3.1978, blz. 49 C 36 Verwarmingssystemen 2001/56/EG L 292 van 9.11.2001, blz. 21 C 37 Wielafschermingen 78/549/EEG L 168 van 26.6.1978, blz. 45 B Onderwerp Richtlijn Publicatieblad M 1 38 Hoofdsteunen 78/932/EEG L 325 van 20.11.1978, blz. 1 C 39 Brandstofverbruik 80/1268/EEG L 375 van 31.12.1980, blz. 36 A 40 Motorvermogen 80/1269/EEG L 375 van 31.12.1980, blz. 46 C 41 Emissies van dieselmotoren 88/77/EEG L 36 van 9.2.1988, blz. 33 A 44 Massa's en afmetingen (personenwagens) 92/21/EEG L 129 van 14.5.1992, blz. 1 C 45 Veiligheidsglas 92/22/EEG L 129 van 14.5.1992, blz. 11 X ( 2 ) B ( 4 ) 46 Banden 92/23/EEG L 129 van 14.5.1992, blz. 95 X ( 2 ) B ( 4 ) 50 Koppelingen 94/20/EG L 195 van 29.7.1994, blz. 1 X 53 Frontale botsing 96/79/EG L 18 van 21.1.1997, blz. 7 n.v.t. 54 Zijdelingse botsing 96/27/EG L 169 van 8.7.1996, blz. 1 n.v.t. ( 1 ) Elektronisch deel van een samenstel ( 2 ) Onderdeel ( 3 ) Voertuig ( 4 ) Montagevoorschriften Verklaring X: Volledige naleving van de richtlijn vereist; EG-typegoedkeuringscertificaat moet worden afgegeven; overeenstemming van de productie wordt gegarandeerd. A: Geen ontheffingen toegestaan, behalve die welke in de bijzondere richtlijn zijn vermeld. Typegoedkeuringscertificaat en typegoedkeuringsmerk zijn niet vereist. Testrapporten moeten door een aangewezen technische dienst worden opgesteld. B: Aan de technische voorschriften van de bijzondere richtlijn moet zijn voldaan. De tests waarin de richtlijn voorziet, moeten volledig worden uitgevoerd; als de goedkeuringsinstantie hiermee instemt, mag de fabrikant zelf deze tests uitvoeren; hij kan ook de toelating krijgen om het technisch rapport op te stellen; er moet geen goedkeuringscertificaat worden afgegeven en typegoedkeuring is niet vereist. C: De fabrikant moet tot tevredenheid van de goedkeuringsinstantie aantonen dat aan de algemene voorschriften van de bijzondere richtlijn is voldaan. n.v.t. Deze richtlijn is niet van toepassing (geen voorschriften). DEEL II Indien naar een bijzondere richtlijn wordt verwezen, wordt een goedkeuring volgens onderstaande reglementen van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (naar gelang van hun toepassingsgebied 1 en de wijziging van elk onderstaand VN-ECE-reglement) erkend als een alternatief voor een EG-typegoedkeuring volgens de in de tabel van deel I voor het betrokken onderwerp vermelde bijzondere richtlijn. Het gaat om die reglementen waarbij de Gemeenschap als partij bij de "herziene overeenkomst van Genève van 1958" van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties krachtens Besluit 97/836/EG van de Raad (PB L 346 van 17.12.1997, blz. 78) of latere besluiten van de Raad zoals bepaald in artikel 3, lid 3, van voornoemd besluit, is toegetreden . Latere wijzigingen van onderstaande VN/ECE-reglementen moeten eveneens als gelijkwaardig worden beschouwd, mits de Gemeenschap hierover een besluit heeft genomen overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Besluit 97/836/EG ++ . Onderwerp Nummer VN/ECE-basisreglement Wijzigingenreeks 1. Geluidsniveau 51 02 1. Dempersystemen als reserveonderdeel 59 00 2. Emissies 83 03 2. Katalysatoren als reserveonderdeel 103 00 3. Beschermingsinrichtingen aan de achterzijde 58 01 3. Brandstoftanks 34 01 3. Brandstoftanks 67 01 3. Brandstoftanks 110 00 5. Stuurinrichting 79 01 6. Hang- en sluitwerk van deuren 11 02 7. Geluidssignaalinrichting 28 00 Onderwerp Nummer VN/ECE-basisreglement Wijzigingenreeks 8. Achteruitkijkspiegels 46 01 9. Reminrichtingen 13 09 9. Reminrichtingen 13H 00 9. Remvoering 90 01 10. Onderdrukking radiostoringen 10 02 11. Verontreiniging door dieselmotoren 24 03 12. Binneninrichting 21 01 13. Beveiliging tegen diefstal 18 02 13. Startonderbrekers 97 00 13. Alarmsystemen 97 00 14. Gedrag stuurinrichting bij botsingen 12 03 15. Sterkte van de zitplaatsen 17 06 15. Sterkte van de zitplaatsen (bussen en toerbussen) 80 01 16. Naar buiten uitstekende delen 26 02 17. Snelheidsmeter 39 00 19. Bevestigingspunten veiligheidsgordels 14 04 20. Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen 48 01 21. Retroflectoren 3 02 22. Markerings-, breedte-, achter- en stoplichten 7 02 22. Dagrijlichten 87 00 Onderwerp Nummer VN/ECE-basisreglement Wijzigingenreeks 22. Zijlichten 91 00 23. Richtingaanwijzers 6 01 24. Achterkentekenplaatverlichting 4 00 25. Koplichten (R 2 en HS 1 ) 1 01 25. Koplichten (sealed beam) 5 02 25. Koplichten (H 1 , H 2 , H 3 , HB 3 , HB 4 , H 7 en/of H 8 ) 8 04 25. Koplichten (H 4 ) 20 02 25. Halogeenkoplichten (sealed beam) 31 02 25. Gloeilampen voor gebruik in goedgekeurde lichteenheden 37 03 25. Koplichten met gasontladingslichtbronnen 98 00 25. Gasontladingslichtbronnen voor gebruik in goedgekeurde gasontladingslichteenheden 99 00 26. Mistlichten vóór 19 02 28. Mistlichten achter 38 00 29. Achteruitrijlichten 23 00 30. Parkeerlichten 77 00 31. Veiligheidsgordels 16 04 31. Kinderbeveiligingsmiddelen 44 03 38. Hoofdsteunen (met zitplaatsen gecombineerd) 17 06 38. Hoofdsteunen 25 04 39. Brandstofverbruik 101 00 Onderwerp Nummer VN/ECE-basisreglement Wijzigingenreeks 40. Motorvermogen 85 00 41. Emissies van dieselmotoren 49 02 42. Zijdelingse afscherming 73 00 45. Veiligheidsglas 43 00 46. Banden (voor motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan) 30 02 46. Banden (voor vrachtwagens en aanhangwagens daarvan) 54 00 46. Reservewielen/banden voor tijdelijk gebruik 64 00 47. Snelheidsbegrenzers 89 00 52. Sterkte van de bovenbouw (bussen) 66 00 57. Beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden 93 00 1 Indien in de bijzondere richtlijnen montagevoorschriften zijn opgenomen, zijn deze eveneens van toepassing op overeenkomstig de reglementen van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) goedgekeurde onderdelen en technische eenheden. ++ Voor latere wijzigingen: zie de laatste versie van UN/ECE TRANS/WP.29/343. DEEL III Lijst van de VN/ECE-reglementen waartoe de Gemeenschap is toegetreden en die verplicht zijn met het oog op de EG-typegoedkeuring Onderwerp Reglement nr. Datum van inwerkingtreding Van toepassing op M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 1. 2. 3. 4. 5. BIJLAGE V PROCEDURES VOOR DE EG-TYPEGOEDKEURING VAN VOERTUIGEN 1. Bij indiening van een aanvraag voor een typegoedkeuring van een compleet voertuig gaat de EG-typegoedkeuringsinstantie als volgt te werk: 2. Het aantal in de zin van punt 1, onder c), te inspecteren voertuigen moet voldoende zijn om een behoorlijke controle volgens de hiernavolgende criteria mogelijk te maken van de verschillende goed te keuren combinaties: Voertuigcategorie M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 Criteria Motor X X X X X X - - - - Versnellingsbak X X X X X X - - - - Aantal assen - X X X X X X X X X Aangedreven assen (aantal, plaats en onderlinge verbindingen) X X X X X X - - - - Gestuurde assen (aantal en plaats) X X X X X X X X X X Carrosserievormen X X X X X X X X X X Aantal deuren X X X X X X X X X X Kant van het stuur X X X X X X - - - - Aantal zitplaatsen X X X X X X - - - - Uitrustingsniveau X X X X X X - - - - 3. Als er geen goedkeuringscertificaat overeenkomstig een van de relevante bijzondere richtlijnen beschikbaar is, gaat de EG-typegoedkeuringsinstantie als volgt te werk: BIJLAGE VI MODEL A Maximumformaat: A4 (210 x 297 mm) EG-TYPEGOEDKEURINGSCERTIFICAAT Stempel van de EG-typegoed-keuringsinstantie Mededeling betreffende: van een: - EG-typegoedkeuring ( (14) ) - compleet voertuig ( 1 ) - uitbreiding van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) - voltooid voertuig ( 1 ) - weigering van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) - incompleet voertuig ( 1 ) - intrekking van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) - voertuig met complete en incomplete varianten ( 1 ) - voertuig met complete en incomplete varianten ( 1 ) met betrekking tot Richtlijn 70/156/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn ..../.../EG EG-typegoedkeuringsnummer: Reden voor uitbreiding: DEEL I 0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type: 0.2.1. Handelsbenaming(en) ( (15) ): 0.3 Middel tot identificatie van het type, indien op het voertuig aangegeven: 0.3.1. Plaats van dat merkteken: 0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort ( (16) ): 0.5. Naam en adres van de fabrikant van het complete voertuig ( 1 ): Naam en adres van de fabrikant van het basisvoertuig ( 1 ) ( (17) ): Naam en adres van de fabrikant van de recentste bouwfase van het incomplete voertuig ( 1 ) ( 4 ): Naam en adres van de fabrikant van het voltooide voertuig ( 1 ) ( 4 ): 0.8. Naam en adres van de assemblagefabriek(en): DEEL II Hierbij verklaart ondergetekende dat de door de fabrikant in bijgevoegd inlichtingenformulier gegeven beschrijving van het (de) hierboven beschreven voertuig(en) correct is (een of meer exemplaren zijn door de EG-typegoedkeuringsinstantie geselecteerd en door de fabrikant ter beschikking gesteld als prototype(s) van het voertuigtype) en dat de bijgevoegde testresultaten betrekking hebben op het voertuigtype. 1. Voor complete en voltooide voertuigen/varianten ( 1 ): Het voertuigtype voldoet/voldoet niet (¹) aan de technische voorschriften van alle relevante bijzondere richtlijnen die in de bijlagen IV en XI ( 1 ) ( 4 ) bij Richtlijn 70/156/EEG staan vermeld. 2. Voor incomplete voertuigen/varianten ( 1 ): Het voertuigtype voldoet/voldoet niet (¹) aan de technische voorschriften van de bijzondere richtlijnen die in de tabel op bladzijde 2 staan vermeld. 3. De goedkeuring is verleend/geweigerd/ingetrokken (¹). 4. De goedkeuring is overeenkomstig artikel 19 verleend en de geldigheid van de goedkeuring is derhalve beperkt tot ../../.. (dd/mm/jj). (Plaats) (Handtekening) (Datum) Bijlagen : Informatiepakket. Testresultaten . Naam en handtekening (specimens) van de personen die gemachtigd zijn certificaten van overeenstemming te tekenen en een verklaring omtrent hun functie in het bedrijf. NB: Indien dit model wordt gebruikt voor de typegoedkeuring overeenkomstig artikel 19, 21 of 22 , mag het opschrift'EG-typegoedkeuringscertificaat" niet worden gebruikt, behalve: EG-TYPEGOEDKEURINGSCERTIFICAAT VOOR VOERTUIGEN Bladzijde 2 Deze EG-typegoedkeuring is voor wat incomplete en voltooide voertuigen of varianten betreft, gebaseerd op de goedkeuring(en) voor de onderstaande incomplete voertuigen: Fase 1: Fabrikant van het basisvoertuig: EG-typegoedkeuringsnummer: Datum: Van toepassing op varianten: Fase 2: Fabrikant: EG-typegoedkeuringsnummer: Datum: Van toepassing op varianten: Fase 3: Fabrikant: EG-typegoedkeuringsnummer: Datum: Van toepassing op varianten: Wanneer de goedkeuring betrekking heeft op een of meer incomplete varianten, aangeven welke varianten compleet of voltooid zijn. Complete /voltooide variant(en): Lijst van voorschriften die van toepassing zijn op het goedgekeurde incomplete voertuigtype of de goedgekeurde incomplete variant, al naar gelang het geval, waarbij rekening wordt gehouden met het toepassingsgebied en de laatste wijziging van elk van onderstaande bijzondere richtlijnen. Punt Onderwerp Richtlijn Laatste wijziging Van toepassing op varianten (Alleen aspecten noemen waarvoor een bijzondererichtlijngoedkeuring bestaat) In het geval van voertuigen voor speciale doeleinden, toegestane ontheffingen of bijzondere bepalingen overeenkomstig bijlage XI en toegestane ontheffingen overeenkomstig artikel 19 vermelden. Richtlijn Punt Soort goedkeuring en aard van de afwijking Van toepassing op varianten Aanhangsel 1 Lijst of richtlijnen waaraan het voertuigtype voldoet (alleen invullen in het geval van typegoedkeuring overeenkomstig artikel 6, lid 3) Onderwerp Richtlijn ( 1 ) Gewijzigd bij Van toepassing op varianten 1. Geluidsniveau 70/157/EEG 2. Emissies 70/220/EEG 3. Brandstoftanks/ beschermingsinrichtingen aan de achterzijde 70/221/EEG 4. Plaats voor de achterste kentekenplaat 70/222/EEG 5. Stuurinrichting 70/311/EEG 6. Hang- en sluitwerk van deuren 70/387/EEG 7. Geluidssignaalinrichting 70/388/EEG 8. Achteruitkijkspiegels 71/127/EEG 9. Reminrichtingen 71/320/EEG 10. Onderdrukking radiostoringen 72/245/EEG 11. Verontreiniging door dieselmotoren 72/306/EEG 12. Binneninrichting 74/60/EEG 13. Alarminstallaties en startonderbrekers 74/61/EEG 14. Gedrag stuurinrichting bij botsingen 74/297/EEG 15. Sterkte van de zitplaatsen 74/408/EEG 16. Naar buiten uitstekende delen 74/483/EEG 17. Snelheidsmeter en achteruitrijinrichtingen 75/443/EEG 18. Voorgeschreven platen 76/114/EEG Onderwerp Richtlijn ( 1 ) Gewijzigd bij Van toepassing op varianten 19. Bevestigingspunten veiligheidsgordels 76/115/EEG 20. Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen 76/756/EEG 21. Retroflectoren 76/757/EEG 22. Markerings-, breedte-, achter-, stop- en dagrijlichten 76/758/EEG 23. Richtingaanwijzers 76/759/EEG 24. Achterkentekenplaatverlichting 76/760/EEG 25. Koplichten (met gloeilampen) 76/761/EEG 26. Mistlichten vóór 76/762/EEG 27. Sleepinrichtingen 77/389/EEG 28. Mistlichten achter 77/538/EEG 29. Achteruitrijlichten 77/539/EEG 30. Parkeerlichten 77/540/EEG 31. Veiligheidsgordels 77/541/EEG 32. Zichtveld 77/649/EEG 33. Identificatie van bedieningsorganen 78/316/EEG 34. Ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen 78/317/EEG 35. Ruitenwissers en -sproeiers 78/318/EEG 36. Verwarmingssystemen 2001/56/EG 37. Wielafschermingen 78/549/EEG 38. Hoofdsteunen 78/932/EEG 39. CO 2 -emissies/ brandstofverbruik 80/1268/EEG 40. Motorvermogen 80/1269/EEG Onderwerp Richtlijn ( 1 ) Gewijzigd bij Van toepassing op varianten 41. Emissies van dieselmotoren 88/77/EEG 42. Zijdelingse afscherming 89/297/EEG 43. Opspatafschermingssystemen 91/226/EEG 44. Massa's en afmetingen (personenwagens) 92/21/EEG 45. Veiligheidsglas 92/22/EEG 46. Banden 92/23/EEG 47. Snelheidsbegrenzers 92/24/EEG 48. Massa's en afmetingen (andere voertuigen dan die in punt 44) 97/27/EG 49. Naar buiten uitstekende delen van bestuurderscabines 92/114/EEG 50. Koppelingen 94/20/EG 51. Ontvlambaarheid 95/28/EG 52. Bussen en toerbussen 2001/85/EG 53. Frontale botsing 96/79/EG 54. Zijdelingse botsing 96/27/EG 55. Voertuigen bedoeld voor het vervoer van bepaalde dieren 56. Voertuigen bedoeld voor het vervoer van gevaarlijke goederen 98/91/EG 57. Beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden 2000/40/EG ( 1 ) Of VN/ECE-reglementen die als gelijkwaardig worden beschouwd. MODEL B (voor de typegoedkeuring van een systeem of van een voertuig met betrekking tot een systeem) Maximumformaat: A4 (210 x 297 mm) EC-TYPEGOEDKEURINGSCERTIFICAAT Stempel van de EG-typegoedkeuringsinstantie Mededeling betreffende: - EG-typegoedkeuring (18) ) - uitbreiding van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) van een systeem/voertuig met - weigering van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) betrekking tot een systeem ( 1 ) - intrekking van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) met betrekking tot Richtlijn …/…/EG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn …./…/EG EG-typegoedkeuringsnummer: Reden voor uitbreiding: DEEL I 0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type: 0.2.1. Handelsbenaming(en) (indien beschikbaar) : 0.3. Middel tot identificatie van het type, indien op het voertuig aangegeven ( (19) ) : 0.3.1. Plaats van dat merkteken: 0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort ( (20) ): 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.8. Naam en adres van de assemblagefabriek(en): DEEL II 1. Eventuele aanvullende informatie: zie Addendum 2. Technische dienst die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de tests: 3. Datum van het testrapport: 4. Nummer van het testrapport: 5. Eventuele opmerkingen: zie Addendum 6. Plaats: 7. Datum: 8. Handtekening: Bijlagen : Informatiepakket. Testrapport. Addendum bij EG-typegoedkeuringscertificaat nr. … 1. Aanvullende informatie […] 2. EG-typegoedkeuringsnummer van elk onderdeel of elke technische eenheid dat of die op het voertuig is gemonteerd om aan deze richtlijn te voldoen 3. Opmerkingen MODEL C (voor de typegoedkeuring van een onderdeel of technische eenheid) Maximumformaat: A4 (210 x 297 mm) EG-TYPEGOEDKEURINGSCERTIFICAAT Stempel van de EG-typegoedkeuringsinstantie Mededeling betreffende: - EG-typegoedkeuring (21) ) - uitbreiding van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) van een onderdeel/technische eenheid ( 1 ) - weigering van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) - intrekking van de EG-typegoedkeuring ( 1 ) Met betrekking tot Richtlijn …/…/EG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn …./…/EG EG-typegoedkeuringsnummer: Reden voor uitbreiding: DEEL I 0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type: 0.3. Middel tot identificatie van het type, indien aangegeven op het onderdeel/de technische eenheid ( 1 )( (22) ): 0.3.1. Plaats van dat merkteken: 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.7. In het geval van onderdelen en technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EG-goedkeuringsmerk: 0.8. Naam en adres van de assemblagefabriek(en): DEEL II 1. Eventuele aanvullende informatie: zie Addendum 2. Technische dienst die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de tests: 3. Datum van het testrapport: 4. Nummer van het testrapport: 5. Eventuele opmerkingen: zie Addendum 6. Plaats: 7. Datum: 8. Handtekening: Bijlagen : Informatiepakket. Testrapport. Addendum bij EG-typegoedkeuringscertificaat nr. … 1. Aanvullende informatie […] 2. Eventuele beperking op het gebruik ervan 3. Opmerkingen BIJLAGE VII NUMMERINGSSYSTEEM VOOR EG-TYPEGOEDKEURINGSCERTIFICATEN (23) 1. Het EG-typegoedkeuringsnummer bestaat bij typegoedkeuring van complete voertuigen uit vier delen en bij typegoedkeuring van systemen, onderdelen en technische eenheden uit vijf delen, zoals hieronder is aangegeven. In alle gevallen worden de delen gescheiden door het teken "*". Deel 1 : De kleine letter "e" gevolgd door het kengetal van de lidstaat die de EG-typegoedkeuring verleent: 1 voor Duitsland; 2 voor Frankrijk; 3 voor Italië; 4 voor Nederland; 5 voor Zweden; 6 voor België; 9 voor Spanje; 11 voor het Verenigd Koninkrijk; 12 voor Oostenrijk; 13 voor Luxemburg; 17 voor Finland; 18 voor Denemarken; 21 voor Portugal; 23 voor Griekenland; 24 voor Ierland. Deel 2 : Het nummer van de basisrichtlijn. Deel 3 : Het nummer van de laatste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing is. Deel 4: Een uit vier cijfers bestaand volgnummer (zo nodig met nullen beginnend) voor EG-typegoedkeuringen van complete voertuigen of een uit vier of vijf cijfers bestaand volgnummer voor EG-typegoedkeuringen krachtens een bijzondere richtlijn, om het basisgoedkeuringsnummer te vormen. Het volgnummer van elke basisrichtlijn begint bij 0001. Deel 5 : Een uit twee cijfers bestaand volgnummer (eventueel met een nul als eerste cijfer) om de uitbreiding aan te geven. De volgnummers beginnen voor elk basisgoedkeuringsnummer bij 00. 2. Bij de EG-typegoedkeuring van een compleet voertuig wordt deel 2 weggelaten. Bij een nationale typegoedkeuring van in kleine series gebouwde voertuigen overeenkomstig artikel 22, wordt deel 2 vervangen door de hoofdletters NKS. 3. Alleen op de verplichte plaat (platen) van het voertuig wordt deel 5 weggelaten. 4. Voorbeeld van de derde goedkeuring van een systeem (vooralsnog zonder uitbreidingen), verleend door Frankrijk overeenkomstig de richtlijn betreffende reminrichtingen: e2*71/320*98/12*0003*00 of e2*88/77*91/542A*0003*00 in het geval van een richtlijn met twee uitvoeringsfasen (A en B). 5. Voorbeeld van de tweede uitbreiding van de vierde typegoedkeuring van een voertuig, verleend door het Verenigd Koninkrijk: e11*98/14*0004*02 waarbij Richtlijn 98/14/EG de laatste richtlijn tot wijziging van de artikelen van Richtlijn 70/156/EEG is. 6. Voorbeeld van een EG-typegoedkeuring voor een compleet voertuig, die door Luxemburg overeenkomstig artikel 21 aan een in kleine series gebouwd voertuig is verleend: e13*KS[…/…]*0001*00 7. Voorbeeld van een nationale typegoedkeuring die door Nederland overeenkomstig artikel 22 aan een in kleine series gebouwd voertuig is verleend: e4*NKS*0001*00 8. Voorbeeld van het EG-typegoedkeuringsnummer dat op de verplichte plaat (platen) van het voertuig wordt gestempeld: e11*98/14*0004 Aanhangsel EG-typegoedkeuringsmerk voor onderdelen en technische eenheden 1. Het EG-typegoedkeuringsmerk voor onderdelen en technische eenheden bestaat uit: 1 voor Duitsland 12 voor Oostenrijk 2 voor Frankrijk 13 voor Luxemburg 3 voor Italië 17 voor Finland 4 voor Nederland 18 voor Denemarken 5 voor Zweden 21 voor Portugal 6 voor België 23 voor Griekenland 9 voor Spanje 24 voor Ierland 11 voor het Verenigd Koninkrijk 2. Het typegoedkeuringsmerk van het onderdeel of de technische eenheid wordt op dat onderdeel of die technische eenheid op zodanige wijze aangebracht dat het onuitwisbaar en duidelijk leesbaar is. 3. In het addendum wordt een voorbeeld gegeven van een typegoedkeuringsmerk van een onderdeel of technische eenheid. Addendum bij aanhangsel Voorbeeld van een typegoedkeuringsmerk van een onderdeel Verklaring: de bovenstaande typegoedkeuring van een onderdeel is door België verleend onder nummer 0004. 01 is een volgnummer dat aangeeft aan welk niveau van technische voorschriften dit onderdeel voldoet. Het volgnummer is toegekend overeenkomstig de relevante bijzondere richtlijnen. NB: In dit voorbeeld worden geen extra symbolen getoond. BIJLAGE VIII TESTRESULTATEN (Dit blad moet door de typegoedkeuringsinstantie worden ingevuld en bij het EG-typegoedkeuringscertificaat van het voertuig worden gevoegd) Voor elk geval moet worden aangegeven op welke variant of uitvoering de informatie van toepassing is. Er mag niet meer dan één resultaat per uitvoering zijn. Een combinatie van verschillende resultaten per uitvoering waarbij het ongunstigste geval wordt aangegeven, is echter toegestaan. In het laatste geval komt in een opmerking te staan dat voor punten met een sterretje (*) alleen resultaten voor het ongunstigste geval vermeld worden. 1. Resultaten van de geluidsniveautests Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing zijn. Indien een richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: Variant/uitvoering: ...... ...... ...... Rijdend (dB(A)/E): ...... ...... ...... Stationair draaiend (dB(A)/E): ...... ...... ...... Bij (min -1 ): ...... ...... ...... 2. Resultaten van de uitlaatemissietests Basisrichtlijn (24) : 2.1. Richtlijn 70/220/EEG betreffende emissies van motorvoertuigen Nummer van de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing is. Indien de richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: Brandstof(fen) (25) …………………………(diesel, benzine, LPG, aardgas, bi-fuel: benzine/LPG, bi-fuel: benzine/aardgas, ethanol, …) 2.1.1. Type I-test (26) : voertuigemissies in de testcyclus na een koude start Variant/uitvoering: ...... ...... ...... CO ...... ...... ...... HC ...... ...... ...... NO x HC + NO x Deeltjes ...... ...... ...... 2.1.2. Type II-test ( 3 ): emissiegegevens voor de technische controle Type II-test bij laag stationair toerental Variant/uitvoering: ...... ...... ...... CO % ...... ...... ...... Motortoerental ...... ...... ...... Motorolietemperatuur ...... ...... ...... Type II-test bij hoog stationair toerental Variant/uitvoering: ...... ...... ...... CO % ...... ...... ...... Lambdawaarde ...... ...... ...... Motortoerental Motorolietemperatuur ...... ...... ...... 2.1.3. Resultaat van de type III-test:……………… 2.1.4. Resultaat van de type IV-test (verdampingsemissies): ………g/test 2.1.5. Resultaat van de type V-test met betrekking tot de duurzaamheid: CO:…. HC:…. NO x :… 2.1.6. Resultaat van de type VI-test met betrekking tot emissies bij lage omgevingstemperatuur: Variant/uitvoering: ...... ...... ...... CO g/km HC g/km 2.1.7. OBD: ja/neen ( 1 ) 2.2. Richtlijn 88/77/EEG betreffende emissies door motoren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen. Nummer van de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing is. Indien de richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: Brandstof(fen) ( 4 ) :………………………………(diesel, benzine, LPG, aardgas, ethanol,…..) 2.2.1. Resultaten van de ESC-test ( 1 ) CO : g/kWh THC : g/kWh NO x : g/kWh PT : g/kWh 2.2.2. Resultaat van de ELR-test ( 1 ) Rookwaarde :…..m -1 2.2.3. Resultaat van de ETC-test ( 1 ) CO: g/kWh THC: g/kWh ( 1 ) NMHC: g/kWh ( 1 ) CH 4 : g/kWh ( 1 ) NO x : g/kWh Deeltjes: g/kWh ( 1 ) 2.3. Richtlijn 72/306/EEG betreffende verontreiniging door dieselmotoren Nummer van de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing is. Indien de richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: 2.3.1. Resultaten van de vrije acceleratietest Variant/uitvoering ...... ...... ...... Gecorrigeerde absorptiecoëfficiënt (m -1 ) ...... ...... ...... Normaal stationair motortoerental Maximaal motortoerental Olietemperatuur (min./max.) 3. Resultaten van de CO 2 -emissie/brandstofverbruikstests ( 1) (3) Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de goedkeuring van toepassing zijn: Variant/uitvoering ...... ...... ...... CO 2 -massaemissie (stadscyclus) (g/km) ...... ...... ...... CO 2 -massaemissie (buiten de stad) (g/km) ...... ...... ...... CO 2 -massaemissie (gecombineerd) (g/km) ...... ...... ...... Brandstofverbruik (stadscyclus) (l/100 km) (1) ...... ...... ...... Brandstofverbruik (buiten de stad) (l/100 km) (27) ...... ...... ...... Brandstofverbruik (gecombineerd) (l/100 km) ( 4 ) ...... ...... ...... BIJLAGE IX EG-CERTIFICAAT VAN OVEREENSTEMMING voor complete /voltooide ( (28) ) voertuigen DEEL I (Maximumformaat: A4 (210 x 297 mm) of tot formaat A4 gevouwen) Bladzijde 1 Ondergetekende: (volledige naam) verklaart dat het voertuig: 0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type: Variant ( (29) ): Uitvoering ( 2 ): 0.2.1. Handelsbenaming(en): 0.4. Categorie: 0.5. Naam en adres van de fabrikant van het basisvoertuig: Naam en adres van de fabrikant van de recentste bouwfase van het voertuig ( 1 ): 0.6. Plaats van de voorgeschreven platen: Voertuigidentificatienummer: Plaats van het voertuigidentificatienummer op het chassis: dat gebaseerd is op het (de) in de EG-typegoedkeuring beschreven type(s) ( 1 ) Basisvoertuig: Fabrikant: EG-typegoedkeuringsnummer: Datum: Fase 2: Fabrikant: EG-typegoedkeuringsnummer: Datum: in alle opzichten in overeenstemming is met het complete /voltooide type (1) als beschreven in: EG-typegoedkeuringsnummer: Datum: Het voertuig mag zonder verdere EG-typegoedkeuringen permanent worden geregistreerd in lidstaten met links/rechts ( (30) ) rijdend verkeer die metrische/Engelse "imperiale' ( (31) ) eenheden voor de snelheidsmeter gebruiken. (Plaats) (Datum) (Handtekening) (Functie) Bijlagen (geldt alleen voor meerfasevoertuigen): Certificaat van overeenstemming voor elke fase Bladzijde 2 Voor complete of voltooide voertuigen van categorie M 1 (De hieronder aangegeven waarden en eenheden staan vermeld in de EG-typegoedkeuringsdocumentatie van de desbetreffende richtlijnen. In het geval van tests in verband met de overeenstemming van de productie moeten de waarden worden geverifieerd overeenkomstig de in de desbetreffende richtlijnen vastgelegde methoden, waarbij rekening wordt gehouden met de toleranties die bij de overeenstemmingstests mogen worden gehanteerd.) 1. Aantal assen: …… en wielen: ...... 2. Aangedreven assen: 3. Wielbasis: ….. mm 5. Spoorbreedte van de assen: 1. .........mm; 2. .........mm; 3. .........mm 6.1. Lengte: .........mm 7.1. Breedte: ….. mm 8. Hoogte: ...... mm 11. Overhang aan achterzijde: ...... mm 12.1. Massa van het voertuig met carrosserie in rijklare toestand: ..... kg 14.1. Technisch toelaatbare maximummassa: ..... kg 14.2. Verdeling van deze massa over de assen: 1. .…. kg 2. ...... kg 3. .....kg enz. 14.3. Technisch toelaatbare maximummassa op iedere as: 1. ...... kg 2. ...... kg 3. ...... kg enz. 16. Maximaal toelaatbare dakbelasting: ...... kg 17. Maximummassa van de aanhangwagen: (beremd): .... kg; (niet-beremd): .. kg 18. Maximummassa van de voertuigcombinatie: ...... kg 19.1. Maximale verticale belasting op het koppelingspunt van de aanhangwagen: ...... kg 20. Fabrikant van de motor: 21. Motorcode, zoals vermeld op de motor: 22. Werkingbeginsel: 22.1. Directe inspuiting: ja/nee (¹) 23. Aantal en opstelling van de cilinders: 24. Cilinderinhoud: ...... cm³ 25. Brandstof: 26. Nettomaximumvermogen: ...... kW bij ...... min -1 27. Koppeling (type): 28. Versnellingsbak (type): 29. Overbrengingsverhoudingen: 1. ...... 2. ...... 3. ...... 4. ...... 5. ...... 6. ...... 30. Eindoverbrengingsverhouding: 32. Banden en wielen: As 1: ...... As 2: ...... As 3: ...... (voor banden van categorie Z die bedoeld zijn om te worden gemonteerd op voertuigen waarvan de maximumsnelheid 300 km/h overschrijdt, dienen de essentiële kenmerken van de banden te worden aangegeven) 34. Stuurinrichting, stuurbekrachtigingssysteem: 35. Korte beschrijving van de reminrichting: 37. Type carrosserie: 38. Kleur van het voertuig ( (32) ): 41. Aantal en configuratie van de deuren: 42.1. Aantal en plaats van de zitplaatsen: 43.1. EG-typegoedkeuringsmerk van de koppelinrichting, indien aanwezig: 44. Maximumsnelheid: ...... km/h . 45. Geluidsniveau Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing zijn. Indien een richtlijn twee of meer fasen voor de tenuitvoerlegging heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: Stationair draaiende motor: ...... dB(A) bij een toerental van: ......min -1 tijdens voorbijrijden: ...... dB(A) 46.1. Uitlaatemissies ( (33) ): Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing zijn. Indien een richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden:…………. CO: ...... HC: ...... NO x : ...... HC + NO x : ...... Rook (gecorrigeerde absorptiecoëfficiënt (m -1 )): … Deeltjes: ...... CO: ...... NO x : ...... NMHC: ...... THC: ...... CH 4 : ...... Deeltjes: ...... 46.2. CO 2 -emissies/brandstofverbruik (6) : Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing zijn: ……. CO 2 emissies Brandstofverbruik Stadscyclus ..... g/km l/100 km / m 3 /100km (1) Verkeer buiten de stad ..... g/km l/100 km / m 3 /100km (1) Gecombineerd ..... g/km l/100 km / m 3 /100km (1) 47. Fiscaal vermogen of nationaal (nationale) codenummer(s), voorzover van toepassing: België: ............ Denemarken: ............ Duitsland: ............. Griekenland: ............ Spanje: ............ Frankrijk: ............ Ierland: ............ Italië: ............ Luxemburg: ............ Nederland: ............ Oostenrijk: ............ Portugal: ............ Finland: ............ Zweden: ............ Verenigd Koninkrijk: ........... 50. Opmerkingen: 51. Ontheffingen : Bladzijde 2 Voor complete of voltooide voertuigen van de categorieën M 2 en M 3 (De hieronder aangegeven waarden en eenheden staan vermeld in de EG-typegoedkeuringsdocumentatie van de desbetreffende richtlijnen. In het geval van tests in verband met de overeenstemming van de productie moeten de waarden worden geverifieerd overeenkomstig de in de desbetreffende richtlijnen vastgelegde methoden, waarbij rekening wordt gehouden met de toleranties die bij de overeenstemmingstests mogen worden gehanteerd.) 1. Aantal assen: ...... en wielen: ...... 2. Aangedreven assen: ...... 3. Wielbasis: ...... mm 5. Spoorbreedte van de assen: 1. ...... mm 2. ...... mm 3. ...... mm 4. ...... mm 6.1. Lengte: .........mm 6.3. Afstand tussen de voorzijde van het voertuig en het midden van de koppelinrichting: ...... mm 7.1. Breedte: ...... mm 8. Hoogte: ...... mm 10.1. Grondoppervlakte bedekt door het voertuig: ...... m² 11. Overhang aan achterzijde: ...... mm 12.1. Massa van het voertuig met carrosserie in rijklare toestand: .... kg 14.1. Technisch toelaatbare maximummassa: ..... kg 14.2. Verdeling van deze massa over de assen: 1. ...... kg 2. ...... kg 3. ...... kg 4. ...... kg 14.4. Technisch toelaatbare maximummassa op ieder(e) as/asstel: 1. ...... kg 2. ...... kg 3. ..... kg 4. ...... kg 16. Maximaal toelaatbare dakbelasting: ...... kg 17. Maximummassa van de aanhangwagen (beremd): ...... kg; (niet-beremd): ...... kg 18. Technisch toelaatbare maximummassa van de voertuigcombinatie in beladen toestand: ...... kg 19.1. Technisch toelaatbare maximummassa op het koppelingspunt van een motorvoertuig: ...... kg 20. Fabrikant van de motor: 21. Motorcode, zoals vermeld op de motor: 22. Werkingsbeginsel: 22.1. Directe inspuiting: ja/nee (¹) 23. Aantal en opstelling van de cilinders: 24. Cilinderinhoud: ...... cm³ 25. Brandstof: 26. Nettomaximumvermogen: ...... kW bij ...... min -1 27. Koppeling (type): 28. Versnellingsbak (type): 29. Overbrengingsverhoudingen: 1. ...... 2. ...... 3. ...... 4. ...... 5. ...... 6. ...... 30. Eindoverbrengingsverhouding: ...... 32. Banden en wielen: As 1: ...... As 2: ...... As 3: ...... As 4: ...... 33.1. Aangedreven as(sen) voorzien van luchtvering of gelijkwaardig: ja/nee ( 1 ) 34. Stuurinrichting, stuurbekrachtigingssysteem: 35. Korte beschrijving van de reminrichting: 36. Druk in de toevoerleiding voor het remsysteem van de aanhangwagen: ...... bar 37. Type carrosserie: 41. Aantal en configuratie van de deuren: 42.2. Aantal zitplaatsen (bestuurderszitplaats niet inbegrepen): 42.3. Aantal staanplaatsen: 43.1. EG-typegoedkeuringsmerk van de koppelinrichting, indien aanwezig: 44. Maximumsnelheid: ...... km/h 45. Geluidsniveau Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing zijn. Indien een richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: Stationair draaiende motor: ...... dB(A) bij een toerental van: ......min -1 tijdens voorbijrijden: ...... dB(A) 46.1. Uitlaatemissies ( 6 ): Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing zijn. Indien een richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: CO: ...... HC: ...... NO x : ...... HC + NO x : ...... Rook (gecorrigeerde absorptiecoëfficiënt (m -1 )): … Deeltjes: ...... CO: ...... NO x : ...... NMHC: ...... THC: …...CH 4 : ...... Deeltjes: ...... 47. Fiscaal vermogen of nationaal (nationale) codenummer(s), voorzover van toepassing: België: ............ Denemarken: ............ Duitsland: ............. Griekenland: ............ Spanje: ............ Frankrijk: ............ Ierland: ............ Italië: ............ Luxemburg: ............ Nederland: ............ Oostenrijk: ............ Portugal: ............ Finland: ............ Zweden: ............ Verenigd Koninkrijk: ........... 50. Opmerkingen: ................................................................................................................ 51. Ontheffingen : ................................................................................................................. Bladzijde 2 Voor complete of voltooide voertuigen van de categorieën N 1 , N 2 en N 3 (De hieronder aangegeven waarden en eenheden staan vermeld in de EG-typegoedkeuringsdocumentatie van de desbetreffende richtlijnen. In het geval van tests in verband met de overeenstemming van de productie moeten de waarden worden geverifieerd overeenkomstig de in de desbetreffende richtlijnen vastgelegde methoden, waarbij rekening wordt gehouden met de toleranties die bij de overeenstemmingstests mogen worden gehanteerd.) 1. Aantal assen: ...... en wielen: ...... 2. Aangedreven assen: ...... 3. Wielbasis: ...... mm 4.1. Hartafstand koppelschotel en achteras (maximum en minimum in het geval van een verstelbare schotel): ...... mm 5. Spoorbreedte van de assen: 1. ...... mm 2. ...... mm 3. ...... mm 4. ...... mm 6.1. Lengte: .........mm 6.3. Afstand tussen de voorzijde van het voertuig en het midden van de koppelinrichting: ...... mm 6.5. Lengte van laadoppervlak: ...... mm 7.1. Breedte: ...... mm 8. Hoogte: ...... mm 10.2. Grondoppervlakte bedekt door het voertuig (alleen N 2 en N 3 ): ......m² 11. Overhang aan achterzijde: ...... mm 12.1. Massa van het voertuig met carrosserie in rijklare toestand: ..... kg 14.1. Technisch toelaatbare maximummassa: ... kg 14.2. Verdeling van deze massa over de assen: 1. ...... kg 2. ...... kg 3. ...... kg 4. ...... kg 14.4. Technisch toelaatbare maximummassa op ieder(e) as/asstel: 1. ...... kg 2. ...... kg 3. ...... kg 4. ...... kg 15. Plaats van de hefbare of belastbare as(sen): ……………. 17. Technisch toelaatbare getrokken maximummassa van het motorvoertuig in geval van 17.1. Aanhangwagen: 17.2. Oplegger: 17.3. Middenasaanhangwagen: 17.4. Technisch toelaatbare maximummassa van de aanhangwagen (niet-beremd): ...... kg 18. Technisch toelaatbare maximummassa van de voertuigcombinatie: ……..kg 19.1. Technisch toelaatbare maximummassa op het koppelingspunt van een motorvoertuig: ……..kg 20. Fabrikant van de motor: 21. Motorcode, zoals vermeld op de motor: 22. Werkingsbeginsel: 22.1. Directe inspuiting: ja/nee (¹) 23. Aantal en opstelling van de cilinders: 24. Cilinderinhoud: ...... cm³ 25. Brandstof: 26. Nettomaximumvermogen: ...... kW bij ...... min -1 27. Koppeling (type): 28. Versnellingsbak (type): 29. Overbrengingsverhoudingen: 1. ...... 2. ...... 3. ...... 4. ...... 5. ...... 6. ...... 30. Eindoverbrengingsverhouding: 32. Banden en wielen: As 1: ...... As 2: ...... As 3: ...... As 4: ...... 33.1. Aangedreven as(sen) voorzien van luchtvering of gelijkwaardig: ja/nee ( 1 ) 34. Stuurinrichting, stuurbekrachtigingssysteem: 35. Korte beschrijving van de reminrichting: 36. Druk in de toevoerleiding voor het remsysteem van de aanhangwagen: ...... bar 37. Type carrosserie: 38. Kleur van het voertuig ( 5 ) (alleen N 1 ): 39. Tankinhoud (alleen tankwagens): ......m³ 40. Maximale kraanmomentcapaciteit: kNm 41. Aantal en configuratie van de deuren: 42.1. Aantal en plaats van de zitplaatsen: 43.1. EG-typegoedkeuringsmerk van de koppelinrichting, indien aanwezig: 44. Maximumsnelheid: ...... km/h 45. Geluidsniveau Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing zijn. Indien een richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: Stationair draaiende motor: ...... dB(A) bij een toerental van ...... min -1 tijdens voorbijrijden: ...... dB(A) 46.1. Uitlaatemissies ( 6 ): Nummer van de basisrichtlijn en de recentste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing zijn. Indien een richtlijn twee of meer uitvoeringsfasen heeft, ook de desbetreffende fase vermelden: CO: ...... HC: ...... NO x : ...... HC + NO x : ...... Rook (gecorrigeerde absorptiecoëfficiënt (m -1 )): .... Deeltjes: ...... CO: ...... NO x : ...... NMHC: ...... CH 4 : ...... Deeltjes: ...... 47. Fiscaal vermogen of nationaal (nationale) codenummer(s), voorzover van toepassing: België: ............ Denemarken: ............ Duitsland: ............. Griekenland: ............ Spanje: ............ Frankrijk: ............ Ierland: ............ Italië: ............ Luxemburg: ............ Nederland: ............ Oostenrijk: ............ Portugal: ............ Finland: ............ Zweden: ............ Verenigd Koninkrijk: ........... 48.1. EG-typegoedkeuring verleend overeenkomstig de ontwerpeisen voor het vervoer van gevaarlijke goederen: ja/klasse(n): ....../neen ( 1 ) 48.2. EG-typegoedkeuring verleend overeenkomstig de ontwerpeisen voor het vervoer van bepaalde dieren: ja/klasse(n): ....../neen ( 1 ) 50. Opmerkingen: 51. Ontheffingen : Bladzijde 2 Voor complete of voltooide voertuigen van de categorieën O 1 , O 2 , O 3 en O 4 1. Aantal assen: ...... en wielen: ...... 3. Wielbasis: ...... mm 5. Spoorbreedte van de assen: 1. ...... mm 2. ...... mm 3. ...... mm 6.1. Lengte: .........mm 6.4 Afstand tussen het midden van de koppelinrichting en de achterzijde van het voertuig: ...... mm 6.5. Lengte van de laadruimte: ...... mm 7.1. Breedte: ...... mm 8. Hoogte: ...... mm 10.3. Grondoppervlakte bedekt door het voertuig (alleen O 2 , O 3 en O 4 ): ...... m² 11. Overhang aan achterzijde: ...... mm 12.1. Massa van het voertuig met carrosserie in rijklare toestand: .... kg 14.1. Technisch toelaatbare maximummassa: .... kg 14.5. Verdeling van deze massa over de assen en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de massa op het koppelingspunt: 1. ...... kg 2. ...... kg 3. ...... kg 14.6. Technisch toelaatbare maximummassa op ieder(e) as/asstel: 1. ...... kg 2. ...... kg 3. ...... en, in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de massa op het koppelingspunt: ...... kg 15. Plaats van de hefbare of belastbare as(sen): ……………. 19.2. Voor koppelinrichtingen van de klassen B, D, E en H: maximummassa van het trekkende voertuig (T) of van de voertuigcombinatie (indien T 2 500 1 kg M 2 M 3 1 Geluidsniveau 70/157/EEG H G + H G + H G + H 2 Emissies 70/220/EEG Q G + Q G + Q G + Q 3 Brandstoftanks/beschermingsinrichtingen aan de achterzijde 70/221/EEG F F F F 4 Plaats voor de achterste kentekenplaat 70/222/EEG X X X X 5 Stuurinrichting 70/311/EEG X G G G 6 Hang- en sluitwerk van deuren 70/387/EEG B G + B 7 Geluidssignaalinrichting 70/388/EEG X X X X 8 Achteruitkijkspiegels 71/127/EEG X G G G 9 Reminrichtingen 71/320/EEG X G G G 10 Onderdrukking radiostoringen 72/245/EEG X X X X 11 Verontreiniging door dieselmotoren 72/306/EEG H H H H 12 Binneninrichting 74/60/EEG C G + C Nr. Onderwerp Richtlijn M 1 ≤ 2 500 1 kg M 1 > 2 500 1 kg M 2 M 3 13 Alarminstallaties en startonderbrekers 74/61/EEG X G G G 14 Gedrag stuurinrichting bij botsingen 74/297/EEG X G 15 Sterkte van de zitplaatsen 74/408/EEG D G + D G + D G + D 16 Naar buiten uitstekende delen 74/483/EEG X voor de cabine, A voor het overige deel G voor de cabine, A voor het overige deel 17 Snelheidsmeter en achteruitrij-inrichtingen 75/443/EEG X X X X 18 Voorgeschreven platen 76/114/EEG X X X X 19 Bevestigingspunten veiligheidsgordels 76/115/EEG D G + L G + L G + L 20 Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen 76/756/EEG A + N A+G+N voor de cabine, A+N voor het overige deel A+G+N voor de cabine, A+N voor het overige deel A+G+N voor de cabine, A+N voor het overige deel 21 Retroflectoren 76/757/EEG X X X X 22 Markerings-, breedte-, achter-, stop-, zijmarkerings- en dagrijlichten 76/758/EEG X X X X 23 Richtingaanwijzers 76/759/EEG X X X X Nr. Onderwerp Richtlijn M 1 ≤ 2 500 1 kg M 1 > 2 500 1 kg M 2 M 3 24 Achterkentekenplaatverlichting 76/760/EEG X X X X 25 Koplichten (met gloeilampen) 76/761/EEG X X X X 26 Mistlichten vóór 76/762/EEG X X X X 27 Sleepinrichtingen 77/389/EEG E E E E 28 Mistlichten achter 77/538/EEG X X X X 29 Achteruitrijlichten 77/539/EEG X X X X 30 Parkeerlichten 77/540/EEG X X X X 31 Veiligheidsgordels 77/541/EEG D G + M G + M G + M 32 Zichtveld 77/649/EEG X G 33 Identificatie van bedieningsorganen 78/316/EEG X X X X 34 Ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen 78/317/EEG X G + O O O 35 Ruitenwissers en -sproeiers 78/318/EEG X G + O O O 36 Verwarmingssystemen 2001/56/EG I G + P 37 Wielafschermingen 78/549/EEG X G 38 Hoofdsteunen 78/932/EEG D G + D Nr. Onderwerp Richtlijn M 1 ≤ 2 500 1 kg M 1 > 2 500 1 kg M 2 M 3 39 CO 2 -emissies/brandstofverbruik 80/1268/EEG N/A N/A 40 Motorvermogen 80/1269/EEG X X X X 41 Emissies van dieselmotoren 88/77/EEG H G + H G + H G + H 44 Massa's en afmetingen (personenwagens) 92/21/EEG X X 45 Veiligheidsglas 92/22/EEG J G + J G + J G + J 46 Banden 92/23/EEG X G G G 47 Snelheidsbegrenzers 92/24/EEG X 48 Massa's en afmetingen (andere voertuigen dan die van punt 44) 97/27/EG X X 50 Koppelingen 94/20/EG X G G G 51 Ontvlambaarheid 95/28/EG G voor de cabine, X voor het overige deel 52 Bussen en toerbussen 2001/85/EG A A 53 Frontale botsing 96/79/EG N/A N/A 54 Zijdelingse botsing 96/27/EG N/A N/A 1 Technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand. Aanhangsel 2 Gepantserde voertuigen Nr. Onderwerp Richtlijn M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 1 Geluidsniveau 70/157/EEG X X X X X X 2 Emissies 70/220/EEG A A A A A A 3 Brandstoftanks/ beschermingsinrichtingen aan de achterzijde 70/221/EEG X X X X X X X X X X 4 Plaats voor de achterste kentekenplaat 70/222/EEG X X X X X X X X X X 5 Stuurinrichting 70/311/EEG X X X X X X X X X X 6 Hang- en sluitwerk van deuren 70/387/EEG X X X X 7 Geluidssignaalinrichting 70/388/EEG A+K A+K A+K A+K A+K A+K 8 Achteruitkijkspiegels 71/127/EEG A A A A A A 9 Reminrichtingen 71/320/EEG X X X X X X X X X X 10 Onderdrukking radiostoringen 72/245/EEG X X X X X X X X X X 11 Verontreiniging door dieselmotoren 72/306/EEG X X X X X X 12 Binneninrichting 74/60/EEG A 13 Alarminstallaties en startonderbrekers 74/61/EEG X X X X X X 14 Gedrag stuurinrichting bij botsingen 74/297/EEG N/A N/A 15 Sterkte van de zitplaatsen 74/408/EEG X D D D D D Nr. Onderwerp Richtlijn M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 16 Naar buiten uitstekende delen 74/483/EEG A 17 Snelheidsmeter en achteruitrij-inrichtingen 75/443/EEG X X X X X X 18 Voorgeschreven platen 76/114/EEG X X X X X X X X X X 19 Bevestigingspunten veiligheidsgordels 76/115/EEG A A A A A A 20 Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen 76/756/EEG A+N A+N A+N A+N A+N A+N A+N A+N A+N A+N 21 Retroflectoren 76/757/EEG X X X X X X X X X X 22 Markerings-, breedte-, achter-, stop-, zijmarkerings- en dagrijlichten 76/758/EEG X X X X X X X X X X 23 Richtingaanwijzers 76/759/EEG X X X X X X X X X X 24 Achterkentekenplaatverlichting 76/760/EEG X X X X X X X X X X 25 Koplichten (met gloeilampen) 76/761/EEG X X X X X X 26 Mistlampen vóór 76/762/EEG X X X X X X 27 Sleepinrichtingen 77/389/EEG A A A A A A 28 Mistlichten achter 77/538/EEG X X X X X X X X X X 29 Achteruitrijlichten 77/539/EEG X X X X X X X X X X 30 Parkeerlichten 77/540/EEG X X X X X X 31 Veiligheidsgordels 77/541/EEG A A A A A A Nr. Onderwerp Richtlijn M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 32 Zichtveld 77/649/EEG S 33 Identificatie van bedieningsorganen 78/316/EEG X X X X X X 34 Ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen 78/317/EEG A O O O O O 35 Ruitenwissers en -sproeiers 78/318/EEG A O O O O O 36 Verwarmingssystemen 2001/56/EG X 37 Wielafschermingen 78/549/EEG X 38 Hoofdsteunen 78/932/EEG X 39 CO 2 -emissies/ brandstofverbruik 80/1268/EEG N/A 40 Motorvermogen 80/1269/EEG X X X X X X 41 Emissies van dieselmotoren 88/77/EEG A X X X X X 42 Zijdelingse bescherming 89/297/EEG X X X X 43 Opspatafschermingssystemen 91/226/EEG X X X X 44 Massa's en afmetingen (personenwagens) 92/21/EEG X 45 Veiligheidsglas 92/22/EEG N/A N/A N/A N/A N/A N/A N/A N/A N/A N/A 46 Banden 92/23/EEG A A A A A A A A A A 47 Snelheidsbegrenzers 92/24/EEG X X X 48 Massa's en afmetingen (andere voertuigen dan de in punt 44 genoemde) 97/27/EG X X X X X X X X X 49 Naar buiten uitstekende delen van bestuurderscabines 92/114/EEG A A A Nr. Onderwerp Richtlijn M 1 M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 50 Koppelingen 94/20/EG X X X X X X X X X X 51 Ontvlambaarheid 95/28/EG X 52 Bussen en toerbussen 2001/85/EG 53 Frontale botsing 96/79/EG N/A 54 Zijdelingse botsing 96/27/EG N/A N/A 56 Voertuigen bedoeld voor het vervoer van gevaarlijke goederen 98/91/EG X 1 X 1 X 1 X 1 X 1 X 1 X 1 57 Beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden 2000/40/EG X X De voorschriften van Richtlijn 98/91/EG zijn alleen van toepassing indien de fabrikant EG-typegoedkeuring aanvraagt voor een voertuig dat bedoeld is voor het vervoer van gevaarlijke goederen. Aanhangsel 3 Overige voertuigen voor speciale doeleinden (inclusief caravans) Ontheffingen worden alleen toegestaan als de fabrikant tot tevredenheid van de goedkeuringsinstantie aantoont dat het voertuig vanwege het speciale doeleinde niet aan alle voorschriften kan voldoen. Nr. Onderwerp Richtlijn M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 1 Geluidsniveau 70/157/EEG H H H H H 2 Emissies 70/220/EEG Q Q Q Q Q 3 Brandstoftanks/ beschermingsinrichtingen aan de achterzijde 70/221/EEG F F F F F X X X X 4 Plaats voor de achterste kentekenplaat 70/222/EEG A+R A+R A+R A+R A+R A+R A+R A+R A+R 5 Stuurinrichting 70/311/EEG X X X X X X X X X 6 Hang- en sluitwerk van deuren 70/387/EEG B B B 7 Geluidssignaalinrichting 70/388/EEG X X X X X 8 Achteruitkijkspiegels 71/127/EEG X X X X X 9 Reminrichtingen 71/320/EEG X X X X X X X X X 10 Onderdrukking radiostoringen 72/245/EEG X X X X X X X X X 11 Verontreiniging door dieselmotoren 72/306/EEG H H H H H 13 Alarminstallaties en startonderbrekers 74/61/EEG X X X X X 14 Gedrag stuurinrichting bij botsingen 74/297/EEG X 15 Sterkte van de zitplaatsen 74/408/EEG D D D D D 17 Snelheidsmeter en achteruitrij-inrichtingen 75/443/EEG X X X X X Nr. Onderwerp Richtlijn M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 18 Voorgeschreven platen 76/114/EEG X X X X X X X X X 19 Bevestigingspunten veiligheidsgordels 76/115/EEG D D D D D 20 Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen 76/756/EEG A+N A+N A+N A+N A+N A+N A+N A+N A+N 21 Retroflectoren 76/757/EEG X X X X X X X X X 22 Markerings-, breedte-, achter-, stop-, zijmarkerings- en dagrijlichten 76/758/EEG X X X X X X X X X 23 Richtingaanwijzers 76/759/EEG X X X X X X X X X 24 Achterkentekenplaatverlichting 76/760/EEG X X X X X X X X X 25 Koplichten (met gloeilampen) 76/761/EEG X X X X X 26 Mistlampen 76/762/EEG X X X X X 27 Sleepinrichtingen 77/389/EEG A A A A A 28 Mistlichten achter 77/538/EEG X X X X X X X X X 29 Achteruitrijlichten 77/539/EEG X X X X X X X X X 30 Parkeerlichten 77/540/EEG X X X X X 31 Veiligheidsgordels 77/541/EEG D D D D D 33 Identificatie van bedieningsorganen 78/316/EEG X X X X X 34 Ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen 78/317/EEG O O O O O 35 Ruitenwissers en -sproeiers 78/318/EEG O O O O O 40 Motorvermogen 80/1269/EEG X X X X X Nr. Onderwerp Richtlijn M 2 M 3 N 1 N 2 N 3 O 1 O 2 O 3 O 4 41 Emissies van dieselmotoren 88/77/EEG H H H H H 42 Zijdelingse bescherming 89/297/EEG X X X X 43 Opspatafschermingssystemen 91/226/EEG X X X X 45 Veiligheidsglas 92/22/EEG J J J J J J J J J 46 Banden 92/23/EEG X X X X X X X X X 47 Snelheidsbegrenzers 92/24/EEG X X X 48 Massa's en afmetingen 97/27/EG X X X X X X X X X 49 Naar buiten uitstekende delen van bestuurderscabines 92/114/EEG X X X 50 Koppelingen 94/20/EG X X X X X X X X X 51 Ontvlambaarheid 95/28/EG X 52 Bussen en toerbussen 2001/85/EG X X 54 Zijdelingse botsing 96/27/EG A 56 Voertuigen bedoeld voor het vervoer van gevaarlijke goederen 98/91/EG X X X X X X 57 Beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden 2000/40/EG X X Aanhangsel 4 Mobiele kranen Nr. Onderwerp Richtlijn Mobiele kraan van categorie N 3 1 Geluidsniveau 70/157/EEG T 2 Emissies 70/220/EEG X 3 Brandstoftanks/beschermingsinrichtingen aan de achterzijde 70/221/EEG X 4 Plaats voor de achterste kentekenplaat 70/222/EEG X 5 Stuurinrichting 70/311/EEG X krabbengang toegestaan 6 Hang- en sluitwerk van deuren 70/387/EEG A 7 Geluidssignaalinrichting 70/388/EEG X 8 Achteruitkijkspiegels 71/127/EEG X 9 Reminrichtingen 71/320/EEG U 10 Onderdrukking radiostoringen 72/245/EEG X 11 Verontreiniging door dieselmotoren 72/306/EEG X 12 Binneninrichting 74/60/EEG X 13 Alarminstallaties en startonderbrekers 74/61/EEG X 15 Sterkte van de zitplaatsen 74/408/EEG D 17 Snelheidsmeter en achteruitrij-inrichtingen 75/443/EEG X 18 Voorgeschreven platen 76/114/EEG X 19 Bevestigingspunten veiligheidsgordels 76/115/EEG D 20 Verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen 76/756/EEG A + Y 21 Retroflectoren 76/757/EEG X Nr. Onderwerp Richtlijn Mobiele kraan van categorie N 3 22 Markerings-, breedte-, achter-, stop-, zijmarkerings- en dagrijlichten 76/758/EEG X 23 Richtingaanwijzers 76/759/EEG X 24 Achterkentekenplaatverlichting 76/760/EEG X 25 Koplichten (met gloeilampen) 76/761/EEG X 26 Mistlampen 76/762/EEG X 27 Sleepinrichtingen 77/389/EEG A 28 Mistlichten achter 77/538/EEG X 29 Achteruitrijlichten 77/539/EEG X 30 Parkeerlichten 77/540/EEG X 31 Veiligheidsgordels 77/541/EEG D 33 Identificatie van bedieningsorganen 78/316/EEG X 34 Ontdooiings- en ontwasemingsinrichtingen 78/317/EEG O 35 Ruitenwissers en -sproeiers 78/318/EEG O 40 Motorvermogen 80/1269/EEG X 41 Emissies van dieselmotoren 88/77/EEG V 42 Zijdelingse bescherming 89/297/EEG X 43 Opspatafschermingssystemen 91/226/EEG X 45 Veiligheidsglas 92/22/EEG J 46 Banden 92/23/EEG A, mits aan de voorschriften van ISO 10571:1995 (E) of van het ETRTO Standards Manual 1998 wordt voldaan 47 Snelheidsbegrenzers 92/24/EEG X Nr. Onderwerp Richtlijn Mobiele kraan van categorie N 3 48 Massa's en afmetingen 97/27/EG X 49 Naar buiten uitstekende delen van bestuurderscabines 92/114/EEG X 50 Koppelingen 94/20/EG X 57 Beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden 2000/40/EG X Betekenis van de letters X Geen ontheffingen behalve die welke in de bijzondere richtlijn zijn vermeld. N/A Deze richtlijn is niet van toepassing op dit voertuig (geen voorschriften). A Ontheffing toegestaan omdat volledige inachtneming niet mogelijk is vanwege speciale doeleinden. De fabrikant moet tot tevredenheid van de typegoedkeuringsinstantie aantonen dat het voertuig vanwege de speciale doeleinden niet aan de voorschriften kan voldoen. B Toepassing beperkt tot deuren die toegang geven tot de zitplaatsen bestemd voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt en wanneer de afstand tussen het R-punt van de zitplaats en het gemiddelde vlak van het deuroppervlak, loodrecht gemeten op het middenlangsvlak van het voertuig, niet meer dan 500 mm bedraagt. C Toepassing beperkt tot het gedeelte van het voertuig vóór de achterste zitplaats die bestemd is voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt, en eveneens beperkt tot de trefzone van het hoofd zoals gedefinieerd in Richtlijn 74/60/EEG. D Toepassing beperkt tot zitplaatsen die bestemd zijn voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt. Zitplaatsen die bestemd zijn voor gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt, moeten voor de gebruikers duidelijk worden geïdentificeerd door middel van een pictogram of een bordje met een passende tekst. E Alleen aan de voorzijde. F Wijziging van de plaats en lengte van de vulpijp en een andere plaats voor de inwendige tank is toegestaan. G Voorschriften overeenkomstig de categorie van het basis-/ incomplete voertuig (waarvan het chassis gebruikt is om het voertuig voor speciale doeleinden te bouwen). In het geval van incomplete /voltooide voertuigen is het aanvaardbaar wanneer wordt voldaan aan de voorschriften voor voertuigen van de overeenkomstige categorie N (uitgaande van de maximummassa). H Wijziging van de lengte van het uitlaatsysteem achter de laatste demper met niet meer dan 2 m is toegestaan zonder nieuwe tests. I Toepassing beperkt tot die verwarmingssystemen die niet specifiek ontworpen zijn voor woondoeleinden. J Voor alle andere vensterbeglazing dan de beglazing van de bestuurderscabine (voor- en zijruiten) mag het materiaal van veiligheidsglas of van harde kunststof zijn. K Extra noodalarmsystemen zijn toegestaan. L Toepassing beperkt tot zitplaatsen die bestemd zijn voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt. Voor alle achterzitplaatsen zijn als minimum bevestigingspunten voor heupgordels voorgeschreven. Zitplaatsen die bestemd zijn voor gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt, moeten voor de gebruikers duidelijk worden geïdentificeerd door middel van een pictogram of een bordje met een passende tekst. M Toepassing beperkt tot zitplaatsen die bestemd zijn voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt. Voor alle achterzitplaatsen zijn minimaal heupgordels verplicht. Zitplaatsen die bestemd zijn voor gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt, moeten voor de gebruikers duidelijk worden geïdentificeerd door middel van een pictogram of een bordje met een passende tekst. N Op voorwaarde dat alle verplichte verlichtingsinrichtingen geïnstalleerd zijn en dat de geometrische zichtbaarheid niet wordt beïnvloed. O Het voertuig moet aan de voorzijde uitgerust worden met een adequaat systeem. P Toepassing beperkt tot die verwarmingssystemen die niet specifiek ontworpen zijn voor woondoeleinden. Het voertuig moet aan de voorzijde uitgerust worden met een adequaat systeem. Q Wijziging van de lengte van het uitlaatsysteem achter de laatste demper met niet meer dan 2 m is toegestaan zonder nieuwe tests. Een voor het meest representatieve basisvoertuig afgegeven EG-typegoedkeuring blijft geldig, ongeacht veranderingen van het referentiegewicht. R Op voorwaarde dat de kentekenplaten van alle lidstaten gemonteerd kunnen worden en goed zichtbaar blijven. S De lichtdoorlatendheidsfactor bedraagt ten minste 60 %; bovendien is de blinde hoek van de A-stijl niet meer dan 10°. T Uitsluitend met het complete /voltooide voertuig uit te voeren test. Het voertuig kan worden getest overeenkomstig Richtlijn 70/157/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/101/EG . Met betrekking tot bijlage I, punt 5.2.2.1, van Richtlijn 70/157/EEG gelden de volgende grenswaarden: 81 dB(A) voor voertuigen met een motorvermogen van minder dan 75 kW; 83 dB(A) voor voertuigen met een motorvermogen van 75 kW of meer, maar minder dan 150 kW; 84 dB(A) voor voertuigen met een motorvermogen van 150 kW of meer. U Uitsluitend met het complete /voltooide voertuig uit te voeren test. Voertuigen met niet meer dan vier assen moeten aan alle voorschriften van Richtlijn 71/320/EEG voldoen. Voor voertuigen met meer dan vier assen zijn afwijkingen toegestaan, mits: deze door de bijzondere constructie worden gerechtvaardigd; aan alle remprestaties in verband met het parkeer-, bedrijfs- en hulpremsysteem, zoals voorgeschreven bij Richtlijn 71/320/EEG, is voldaan. V De naleving van Richtlijn 97/68/EG kan worden aanvaard. Y Mits alle verplichte verlichtingsinrichtingen zijn geïnstalleerd. BIJLAGE XII BEPERKINGEN VOOR KLEINE SERIES EN RESTANTVOORRADEN A. BEPERKINGEN VOOR KLEINE SERIES 1. Het aantal voertuigen van één type dat per jaar in de Gemeenschap overeenkomstig artikel 21 wordt geregistreerd, verkocht of in het verkeer gebracht, mag niet groter zijn dan hieronder voor de betrokken voertuigcategorie is aangegeven: Categorie Aantal voertuigen M 1 3000 M 2 , M 3 0 N 1 0 N 2 , N 3 0 O 1 , O 2 0 O 3 , O 4 0 2. Het aantal voertuigen van één type dat per jaar in de Gemeenschap overeenkomstig artikel 22 wordt geregistreerd, verkocht of in het verkeer gebracht, mag niet groter zijn dan hieronder voor de betrokken voertuigcategorie is aangegeven: Categorie Aantal voertuigen M 1 300 M 2 , M 3 250 N 1 500 N 2 , N 3 250 O 1 , O 2 500 O 3 , O 4 250 B. BEPERKINGEN VOOR RESTANTVOORRADEN Het maximumaantal complete en voltooide voertuigen dat in een lidstaat overeenkomstig de " restantvoorraad "-procedure in het verkeer wordt gebracht, wordt op een van de volgende wijzen ‐ naar keuze van de lidstaat ‐ beperkt: BIJLAGE XIII LIJST VAN OP GROND VAN BIJZONDERE RICHTLIJNEN AFGEGEVEN EG-TYPEGOEDKEURINGEN Stempel van de typegoedkeuringsinstantie Lijstnummer: Bestrijkt de periode van: …………………… tot Met betrekking tot elke in deze periode verleende, geweigerde of ingetrokken EG-typegoedkeuring worden de volgende gegevens verstrekt: Fabrikant: EG-typegoedkeuringsnummer : Reden voor uitbreiding (indien van toepassing): Merk: Type : Datum van afgifte: Datum van eerste afgifte (in het geval van uitbreidingen): BIJLAGE XIV PROCEDURES VOOR DE EG-MEERFASENTYPEGOEDKEURING 1. ALGEMEEN 1.1. Het goede verloop van een EG-meerfasentypegoedkeuring hangt af van de samenwerking tussen alle betrokken fabrikanten. Met het oog hierop zorgen de goedkeuringsinstanties ervoor dat er, voordat goedkeuring aan de eerste of latere fase wordt verleend, goede afspraken zijn gemaakt tussen de desbetreffende fabrikanten wat betreft de levering en uitwisseling van documenten en gegevens, zodat het voltooide voertuigtype voldoet aan de technische voorschriften van alle relevante bijzondere richtlijnen zoals voorgeschreven in bijlage IV of XI. Dergelijke informatie omvat gegevens met betrekking tot relevante goedkeuringen van systemen, onderdelen en technische eenheden, alsmede van voertuigdelen die bij het incomplete voertuig behoren, maar nog niet zijn goedgekeurd. 1.2. De overeenkomstig deze bijlage verleende EG-typegoedkeuringen zijn afgestemd op de staat van voltooiing van het voertuigtype en omvatten alle voor eerdere fasen verleende goedkeuringen. 1.3. Iedere bij een EG-meerfasentypegoedkeuring betrokken fabrikant is verantwoordelijk voor de goedkeuring en overeenstemming van de productie van alle systemen, onderdelen of technische eenheden die door hem zijn vervaardigd dan wel door hem aan de vorige bouwfase zijn toegevoegd. Hij is niet verantwoordelijk voor aspecten die in een vroegere fase zijn goedgekeurd, behalve wanneer hij de desbetreffende delen zo sterk wijzigt dat de eerder verleende goedkeuring ongeldig wordt. 2. PROCEDURES De typegoedkeuringsinstantie gaat als volgt te werk: 3. Het aantal in de zin van punt 2, onder d), te inspecteren voertuigen moet voldoende zijn om, rekening houdend met de staat van voltooiing van het voertuig en volgens onderstaande criteria, een adequate controle mogelijk te maken van de verschillende combinaties waarvoor EG-typegoedkeuring moet worden verleend: 4. IDENTIFICATIE VAN HET VOERTUIG 4.1. Voertuigidentificatienummer a) Het bij Richtlijn 76/114/EEG voorgeschreven identificatienummer van het basisvoertuig (VIN) wordt tijdens alle daaropvolgende fasen van het typegoedkeuringsproces behouden om de "traceerbaarheid" ervan te waarborgen. b) In de laatste voltooiingsfase mag de daarbij betrokken fabrikant in overleg met de goedkeuringsinstantie het eerste en tweede deel van het voertuigidentificatienummer enkel en alleen door zijn eigen voertuigcode en de voertuigidentificatiecode vervangen als het voertuig onder zijn eigen handelsnaam moet worden geregistreerd. In dat geval wordt het volledige voertuigidentificatienummer van het basisvoertuig niet geschrapt. 4.2. Extra plaat van de fabrikant In de tweede en latere fasen bevestigt iedere fabrikant ter aanvulling van de bij Richtlijn 76/114/EEG (laatste versie) voorgeschreven plaat nog een plaat op het voertuig, waarvan in het aanhangsel bij deze bijlage een model wordt gegeven. Deze plaat wordt vast bevestigd op een in het oog springende en gemakkelijk toegankelijke plaats op een onderdeel dat normaal niet wordt vervangen. Hierop moeten duidelijk en onuitwisbaar in onderstaande volgorde de volgende gegevens worden vermeld: Tenzij hierboven anders vermeld, moet de plaat aan de eisen van Richtlijn 76/114/EEG voldoen. Aanhangsel MODEL VAN DE EXTRA PLAAT VAN DE FABRIKANT Onderstaand voorbeeld dient uitsluitend ter indicatie. NAAM VAN DE FABRIKANT (fase 3) e2*98/14*2609 Fase 3 WD9VD58D98D234560 1 500 kg 2 500 kg 1-700 kg 2-810 kg BIJLAGE XV CERTIFICAAT VAN OORSPRONG VAN HET VOERTUIG Verklaring van de fabrikant van basisvoertuigen/ incomplete voertuigen van andere categorieën dan M 1 Verklaringnummer: Ondergetekende verklaart hierbij dat het hierna omschreven voertuig in zijn eigen fabriek is vervaardigd en dat het om een fabrieksnieuw voertuig gaat. 0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type voertuig: 0.2.1. Handelsbenaming(en): 0.3. Middel tot identificatie van het type: 0.6. Voertuigidentificatienummer : 0.8. Adres van de assemblagefabriek(en): Voorts verklaart de ondergetekende dat het voertuig bij aflevering voldeed aan het bepaalde in onderstaande richtlijnen: Onderwerp Richtlijn EG-typegoed-keuringsnummer Lidstaat die EG-typegoed-keuring heeft verleend( 1 ) 1. Geluidsniveau 2. Emissies 3. Enz. ( 1 ) Te vermelden indien dit gegeven niet uit van het EG-typegoedkeuringsnummer kan worden afgeleid. Deze verklaring wordt afgegeven overeenkomstig de bepalingen van bijlage XI bij deze richtlijn. (Plaats) (Handtekening) (Datum) BIJLAGE XVI TIJDSCHEMA VOOR DE UITVOERING VAN DEZE RICHTLIJN MET BETREKKING TOT DE TYPEGOEDKEURING Categorie Uitvoeringsdatum Nieuwe voertuigtypes Facultatief Nieuwe voertuigtypes Verplicht Bestaande voertuigtypes (Verplicht) M 1 n.v.t. ++ […..] + n.v.t. ++ Voertuigen voor speciale doeleinden van categorie M 1 […..] + 1 januari 2012 (6 jaar) 1 januari 2014 (8 jaar Incomplete en complete voertuigen van categorie N 1 […..] + 1 januari 2009 (3 jaar) 1 januari 2011 (5 jaar) Voltooide voertuigen van categorie N 1 […..] + 1 januari 2012 (6 jaar) 1 januari 2014 (8 jaar) Incomplete en complete voertuigen van de categorieën N 2 , N 3, M 2 , M 3, O 1 , O 2 , O 3 en O 4 […..] + 1 januari 2010 (4 jaar) 1 januari 2013 (7 jaar) Voertuigen voor speciale doeleinden van de categorieën N 1 , N 2 , N 3, M 2 , M 3, O 1 , O 2 , O 3 en O 4 […..] + 1 januari 2013 (7 jaar) 1 januari 2015 (9 jaar) Voltooide voertuigen van de categorieën N 2 , N 3, M 2 , M 3, O 1 , O 2 , O 3 en O 4 […..] + 1 januari 2013 (7 jaar) 1 januari 2015 (9 jaar) ( + ) 12 maanden na de datum van goedkeuring van deze richtlijn. ( ++ ) Niet van toepassing." BIJLAGE XVII TERMIJNEN VOOR DE OMZETTING VAN DE INGETROKKEN RICHTLIJNEN IN NATIONAAL RECHT (bedoeld in artikel 46 ) Deel A Richtlijn 70/156/EEG en alle besluiten tot wijziging ervan Richtlijn Opmerking Richtlijn 70/156/EEG (37) Richtlijn 78/315/EEG (38) Richtlijn 78/547/EEG (39) Richtlijn 80/1267/EEG (40) Richtlijn 87/358/EEG (41) Richtlijn 87/403/EEG (42) Richtlijn 92/53/EEG (43) Richtlijn 93/81/EEG (44) Richtlijn 95/54/EG (45) Alleen artikel 3. Richtlijn 96/27/EG (46) Alleen artikel 3. Richtlijn 96/79/EG (47) Alleen artikel 3. Richtlijn 97/27/EG (48) Alleen artikel 8. Richtlijn 98/14/EG (49) Richtlijn 98/91/EG (50) Alleen artikel 3. Richtlijn 2000/40/EG (51) Alleen artikel 4. Richtlijn 2001/92/EG (52) Alleen artikel 3. Richtlijn 2001/56/EG (53) Alleen artikel 7. Richtlijn 2001/85/EG (54) Alleen artikel 4. Richtlijn 2001/116/EG (55) Verordening (EG) nr. 807/2003 (56) Alleen Bijlage III, punt 2 DEEL B Termijnen voor de omzetting in nationaal recht Richtlijn Termijn voor de omzetting Toepassingsdatum Richtlijn 70/156/EEG (57) 10 augustus 1971 Richtlijn 78/315/EEG (58) 30 juni 1979 Richtlijn 78/547/EEG (59) 15 december 1979 Richtlijn 80/1267/EEG (60) 30 juni 1982 Richtlijn 87/358/EEG (61) 1 oktober 1988 Richtlijn 87/403/EEG (62) 1 oktober 1988 Richtlijn 92/53/EEG (63) 31 december 1992 1 januari 1993 Richtlijn 93/81/EEG (64) 1 oktober 1993 Richtlijn 95/54/EG (65) 1 december 1995 Richtlijn 96/27/EG (66) 20 mei 1997 Richtlijn 96/79/EG (67) 1 april 1997 Richtlijn 97/27/EG (68) 22 juli 1999 Richtlijn 98/14/EG (69) 30 september 1998 1 oktober 1998 Richtlijn 98/91/EG (70) 16 januari 2000 Richtlijn 2000/40/EG (71) 31 juli 2002 1 augustus 2002 Richtlijn 2001/92/EG (72) 30 juni 2002 Richtlijn 2001/56/EG (73) 9 mei 2003 Richtlijn 2001/85/EG (74) 13 augustus 2003 Richtlijn 2001/116/EG (75) 30 juni 2002 1 juli 2002 BIJLAGE XVIII CONCORDANTIETABEL (ZOALS BEDOELD IN ARTIKEL 46, LID 2) Richtlijn 70/156/EEG De onderhavige richtlijn - Artikel 1 Artikel 1, eerste alinea Artikel 2, lid 1 Artikel 1, tweede alinea Artikel 2, lid 2, onder a) en b) - Artikel 2, lid 2, onder c) en h) - Artikel 2, lid 3 Artikel 2 Artikel 3 - Artikel 4 - Artikel 5 - Artikel 6, lid 1 Artikel 3, lid 1 Artikel 6, lid 2 Artikel 3, lid 2 Artikel 6, lid 3 - Artikel 6, lid 4 Artikel 3, lid 3 Artikel 6, lid 5, onder a) en b) Artikel 3, lid 4 Artikel 7, leden 1 en 2 Artikel 3, lid 5 Artikel 6, lid 6, en artikel 7, lid 1 - Artikel 6, leden 7 en 8 - Artikel 7, leden 3 en 4 Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder a) Artikel 9, lid 1 Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder b) Artikel 9, lid 2 Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder c) Artikel 10, lid 1 Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder d) Artikel 10, lid 2 Richtlijn 70/156/EEG De onderhavige richtlijn - Artikel 10, lid 3 Artikel 4,lid 1, tweede alinea Artikel 9, lid 4 Artikel 4, lid 1, derde alinea Artikel 9, lid 5 - Artikel 9, leden 6 en 7 - Artikel 8, leden 1 en 2 Artikel 4, lid 2 Artikel 8, lid 3 Artikel 4, lid 3, eerste en derde zin Artikel 9, lid 3 Artikel 4, lid 3, tweede zin Artikel 8, lid 4 Artikel 4, lid 4 Artikel 10, lid 4 Artikel 4, lid 5 Artikel 8, leden 5 en 6 Artikel 4, lid 6 Artikel 8, leden 7 en 8 Artikel 5, lid 1 Artikel 12, lid 1 Artikel 5, lid 2 Artikel 12, lid 2 Artikel 5, lid 3, eerste alinea Artikel 14, lid 1 Artikel 5, lid 3, tweede alinea Artikel 14, lid 3 Artikel 5, lid 3, derde alinea Artikels 14, lid 2, artikel 15, leden 1 en 2 Artikel 5, lid 3, vierde alinea Artikel 12, lid 3 Artikel 5, lid 4, eerste alinea Artikel 13, lid 1 Artikel 5, lid 4, tweede alinea Artikel 13, lid 3, en artikel 15, lid 2 Artikel 5, lid 4, derde alinea Artikel 13, lid 2 Artikel 5, lid 4, vierde alinea, eerste zin Artikel 12, lid 3 Artikel 5, lid 4, vierde alinea, tweede zin Artikel 15, lid 3 Artikel 5, lid 5 Artikel 16, lid 4 Artikel 5, lid 6 Artikel 13, lid 4 Richtlijn 70/156/EEG De onderhavige richtlijn - Artikel 16, lid 1 tot en met 3 Artikel 6, lid 1, eerste alinea Artikel 17, lid 1 - Artikel 17, lid 2 Artikel 6, lid 1, tweede alinea Artikel 17, lid 3 Artikel 6, lid 2 - - Artikel 17, leden 4 tot en met 8 Artikel 6, lid 3 Artikel 18, leden 1 en 2 - Artikel 18, lid 3 Artikel 6, lid 4 Artikel 38 , lid 2, eerste alinea - Artikel 38 , lid 2, tweede alinea Artikel 7, lid 1 Artikel 25, lid 1 - Artikel 25, lid 2 Artikel 7, lid 2 Artikel 28 Artikel 7, lid 3 Artikel 29 Artikel 8, lid 1 - - Artikel 21 Artikel 8, lid 2, onder a), eerste zin Artikel 25, lid 3 Artikel 8, lid 2, onder a), tweede zin - Artikel 8, lid 2, onder a), derde tot en met zesde zin Artikel 22, leden 1, 3 en 5 - Artikel 22, lid 2 - Artikel 22, lid 4, eerste alinea Artikel 8, lid 2, onder b), punt 1, eerste en tweede alinea Artikel 27 , lid 1 Richtlijn 70/156/EEG De onderhavige richtlijn Artikel 8, lid 2, onder b), punt 1, derde alinea Artikel 27 , lid 2 Artikel 8, lid 2, onder b), punt 2, eerste en tweede alinea Artikel 27 , lid 3 Artikel 8, lid 2, onder b), punt 2, derde en vierde alinea - - Artikel 27 , lid 4 Artikel 8, lid 2, onder c), eerste alinea Artikel 19, leden 1 en 2 Artikel 8, lid 2, onder c), tweede alinea Artikel 19, lid 3, eerste alinea Artikel 8, lid 2, onder c), derde alinea - Artikel 8, lid 2, onder c), vierde alinea Artikel 19, lid 3, tweede alinea Artikel 19, lid 3, derde alinea - Artikel 19, lid 4 Artikel 8, lid 2, onder c), vijfde en zesde alinea Artikel 20 Artikel 8, lid 3 Artikel 22, lid 4, tweede alinea - Artikel 23 - Artikel 24 Artikel 9, lid 1 Artikel 34 Artikel 9, lid 2 Artikel 33 , leden 1 en 2 - Artikel 33, leden 3 en 4 Artikel 10, lid 1 Artikel 11, lid 1 Artikel 10, lid 2 Artikel 11, lid 2, eerste alinea, eerste zin - Artikel 11, lid 2, eerste alinea, tweede zin Artikel 11, lid 1 Artikel 30 , lid 2 Richtlijn 70/156/EEG De onderhavige richtlijn Artikel 11, lid 2 Artikel 30 , lid 1 Artikel 11, lid 3 Artikel 30 , lid 3 Artikel 11, lid 4 Artikel 30 , lid 4 Artikel 11, lid 5 Artikel 30 , lid 5 Artikel 11, lid 6 Artikel 30 , lid 6 - Artikel 31 Artikel 12, eerste zin Artikel 32 , lid 1 Artikel 12, tweede zin Artikel 32 , lid 2 - Artikel 35 - Artikel 38 , lid 1 Artikel 13, lid 1 Artikel 40 , lid 1 - Artikel 39 , lid 1 Artikel 13, lid 2 Artikel 39 , lid 2 Artikel 13, lid 3 Artikel 40 , leden 2 en 3 Artikel 13, lid 4 Artikel 39 , lid 4 Artikel 13, lid 5 Artikel 39 , lid 2 - Artikel 39 , lid 3 Artikel 14, lid 1, eerste streepje Artikel 41 , lid 1, onder a) Artikel 14, lid 1, tweede streepje, eerste zin Artikel 41 , lid 1, onder b) - Artikel 41 , lid 1, onder c) Artikel 14, lid 1, tweede streepje, tweede zin Artikel 41 , lid 4 Artikel 14, lid 1, tweede streepje, punt i) Artikel 41 , lid 2 Artikel 14, lid 1, tweede streepje, punt ii) Artikel 41 , lid 3 Artikel 14, lid 2, eerste alinea - Artikel 14, lid 2, tweede alinea Artikel 41 , lid 5 Richtlijn 70/156/EEG De onderhavige richtlijn - Artikelen 42 tot en met 48 Bijlage I Bijlage I Bijlage II Bijlage II Bijlage III Bijlage III Bijlage IV Bijlage IV - Bijlage IV, Aanhangsel 1 Bijlage V Bijlage V Bijlage VI Bijlage VI - Bijlage VI, Aanhangsel 1 Bijlage VII Bijlage VII - Bijlage VII, Aanhangsel 1 Bijlage VIII Bijlage VIII Bijlage IX Bijlage IX Bijlage X Bijlage X Bijlage XI Bijlage XI Bijlage XII Bijlage XII Bijlage XIII Bijlage XIII Bijlage XIV Bijlage XIV Bijlage XV Bijlage XV - Bijlage XVI - Bijlage XVII - Bijlage XVIII (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 374 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0314/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0024/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. 2 verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gelet op Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (1) , zoals gewijzigd bij Richtlijn 2000/34/EG (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 februari 2002 over het verslag van de Commissie over de stand van zaken bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd ("Arbeidstijdrichtlijn") (3) , – gezien de mededeling van de Commissie van 30 december 2003 over de herziening van Richtlijn 93/104/EG betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd ( COM(2003) 843 ), – gelet op het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden, – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (4) , – gelet op het uit 1919 daterende ILO-Verdrag C1 over de arbeidsduur (industrie) waarbij de 48-urige werkweek en de 8-urige werkdag zijn ingesteld, – gelet op Aanbeveling 75/457/EEG van de Raad van 22 juli 1975 betreffende het beginsel van de veertigurige werkweek en het beginsel van vier weken vakantie met behoud van loon per jaar (5) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0026/2004 ), A. overwegende dat in het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden wordt gesteld dat de totstandbrenging van de interne markt moet leiden tot een verbetering van de leef- en werkomstandigheden van de werkenden in de Europese Unie, B. overwegende dat de sociale doelstellingen worden omschreven in artikel 136 van het Verdrag, en dat in artikel 137 wordt gesteld dat om de doelstellingen van artikel 136 te verwezenlijken de Gemeenschap het optreden van de lidstaten op het gebied van de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers zal ondersteunen en aanvullen, C. overwegende dat in richtlijn 93/104/EG wordt gesteld dat de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers een doelstelling is die niet aan overwegingen van zuiver economische aard ondergeschikt gemaakt mag worden en dat in dit verband enige controle op de werkweek dient te worden vastgesteld, D. overwegende dat Richtlijn 93/104/EG bepaalt dat de voorschriften van artikel 17, lid 4 en artikel 18, lid 1, onder b), punt i) ervan, betreffende de referentieperioden voor de berekening van de maximale wekelijkse arbeidstijd en afwijking daarvan via individuele opt-out, vóór het verstrijken van een periode van zeven jaar, te rekenen vanaf de uiterste datum van omzetting door de lidstaten, i.e. vóór 23 november 2003, opnieuw moeten worden besproken, E. overwegende dat de Commissie het Parlement en de Raad vóór die datum een mededeling met een evaluatieverslag diende voor te leggen over deze kwesties, alsmede een voorstel tot herziening van de desbetreffende bepalingen; F. overwegende dat de Commissie in haar bovengenoemde mededeling geen concrete voorstellen doet wat beide kwesties betreft, G. overwegende dat de Commissie in bovengenoemde mededeling voorziet in raadpleging van het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en de sociale partners over een mogelijke herziening van de tekst van de richtlijn, teneinde rekening te houden met de gevolgen van de recente uitspraken van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen inzake arbeidstijd en ervoor te zorgen dat beroeps- en gezinsleven beter met elkaar kunnen worden gecombineerd, H. overwegende dat in het ontwerpverdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa wordt gesteld dat de Unie zich o.a. moet inzetten voor de totstandbrenging van een sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen die gericht is op volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang, I. overwegende dat in artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie wordt gesteld dat iedere werknemer recht heeft op gezonde, veilige en waardige arbeidsomstandigheden en op een beperking van de maximumarbeidsduur en dagelijkse en wekelijkse rusttijden, en dat artikel 33 van dit Handvest het combineren van gezins- en het beroepsleven betreft, J. overwegende dat sommige lidstaten de referentieperioden voor de berekening van de maximale wekelijkse arbeidstijd verruimd hebben of willen verruimen, K. overwegende dat de Europese Raad in Lissabon van 23 en 24 maart 2000 als een van de doelstellingen van de Unie heeft vastgesteld dat de EU tegen 2010 de meest dynamische en concurrerende kenniseconomie ter wereld moet worden; dat in het rapport van de task force "Werkgelegenheid" wordt onderstreept dat de in Lissabon geformuleerde werkgelegenheidsdoelen niet zullen worden gehaald, tenzij de lidstaten positievere maatregelen nemen ter bevordering van de flexibiliteit (met name voor het midden- en kleinbedrijf), L. overwegende dat Richtlijn 93/104/EG de mogelijkheid biedt de wekelijkse arbeidstijd flexibeler te regelen, en een speciale rol toekent aan flexibiliteit waarover de sociale partners het in collectieve overeenkomsten eens worden, M. overwegende dat de toepassing van de techniek van ruime berekeningsperioden tot gevolg heeft dat de regeling waarin Richtlijn 93/104/EG voorziet, is omgevormd tot een limiet voor de maximale viermaandelijkse, halfjaarlijkse of jaarlijkse arbeidstijd, N. overwegende dat een door Barnard, Deakin en Hobbs, van de universiteit van Cambridge, voor de Commissie uitgevoerde studie aantoont dat de toepassing van de individuele opt-out in het Verenigd Koninkrijk deels een gevolg is van het feit dat werknemers ervoor kiezen langer te werken om een hoger inkomen te verwerven, en deels van de moeilijkheden in het Verenigd Koninkrijk om gebruik te maken van de andere, in de richtlijn geboden flexibiliseringsmogelijkheden; dat dit ernstige gevolgen kan hebben voor de gezondheid en de veiligheid van meer dan 4 miljoen werknemers, terwijl het door de wijze van tenuitvoerlegging van de regelgeving moeilijk is te waarborgen dat vrije en vrijwillige keuzen mogelijk zijn, O. overwegende dat andere landen de techniek van de opt-out beginnen toe te passen of de toepassing ervan hebben aangekondigd, teneinde problemen op te lossen in verband met de werkzaamheden van specifieke categorieën van werknemers, bijvoorbeeld in de zorgsector, zoals in Frankrijk, Duitsland, Nederland en Spanje, of in de horecasector, zoals in Luxemburg; P. overwegende dat in deze zeven jaren voldoende is aangetoond dat toepassing van de techniek van de opt-out één middel is geweest om te komen tot flexibilisering van de arbeidstijd en verhoging van het nettoloon van de werknemers, maar dat daarbij de doelstellingen van een betere bescherming van de gezondheid en de veiligheid op het werk en het combineren van het gezins- en beroepsleven van miljoenen Europese mannen en vrouwen in acht moeten worden genomen, Q. overwegende dat Richtlijn 93/104/EG in geval van uitbreiding van de opt-out in de huidige lidstaten en de kandidaat-lidstaten zou kunnen worden verzwakt, R. overwegende dat de effecten van de nieuwe interpretaties van de arbeidstijden van werknemers in de zorgsector die wachtdiensten verrichten in hun gezondheidscentra dienen te worden geanalyseerd in serieuze impactsstudies en dat voor dit probleem andere oplossingen dienen te worden gezocht dan de toepassing van de individuele opt-out, tenzij een dergelijke opt-out werkelijk vrijwillig is, S. overwegende dat de beperking van de arbeidstijden, met de flexibiliteit die Richtlijn 93/104/EG biedt, aanzienlijk kan bijdragen aan de gezondheid en de veiligheid van de werknemers, de verbetering van de productiviteit en de rationalisering en modernisering van de organisatie van het werk, T. overwegende dat de in Lissabon geformuleerde doelstelling van een grotere arbeidsmarktparticipatie van met name vrouwen en ouderen niet gediend is bij een praktijk van lange werktijden, maar wel bij een uitbreiding van de mogelijkheden voor de werknemers om werkelijk vrij te kiezen voor een aanpassing van de arbeidstijd aan hun behoeften, U. overwegende dat de duur en de organisatie van de arbeidstijd moeten worden gezien in het licht van de sociologische evolutie van de Europese samenleving, de noodzaak vrouwen en mannen dezelfde kansen te bieden en de grotere aanwezigheid van vrouwen op de arbeidsmarkt; dat vrouwen, die primair belast zijn met de zorg voor de kinderen, in hun carrièreverloop benadeeld worden; dat daarom de obstakels voor het combineren van beroeps- en gezinsleven dienen te worden weggenomen en de positieve flexibiliteit dient te worden bevorderd, 1. betreurt het dat de Commissie het voorgeschreven evaluatieverslag heeft ingediend na afloop van de herzieningstermijn van zeven jaar, als bedoeld in artikel 17, lid 4 en artikel 18, lid 1, letter b), punt i) van richtlijn 93/104/EG, en in haar verslag geen duidelijke opties voorstelt voor het oplossen van de geconstateerde problemen; verzoekt de Raad de Commissie te vragen om zo spoedig mogelijk haar gedachten te laten gaan over een gewijzigde richtlijn; is verheugd over de conclusie in de recente mededeling van de Commissie dat de goedgekeurde benadering moet leiden tot een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid van werknemers, het combineren van werk en gezin moet vergemakkelijken, en het bedrijfsleven en de lidstaten in staat moet stellen de arbeidstijd op flexibele wijze te organiseren en onredelijke belastingen voor bedrijven, met name het MKB, te voorkomen; 2. voegt hieraan toe dat ook gekeken dient te worden naar alternatieven voor wetgeving, gezien de doelstellingen die de Commissie in het actieplan voor betere regelgeving heeft geformuleerd; 3. verlangt dat in de betrokken lidstaten een uitgebreide effectbeoordeling wordt verricht, voordat definitieve veranderingen in de huidige regelingen over uitzonderingen van de richtlijn worden aangebracht; 4. onderstreept dat het van groot belang is de beschikbaarheids- en financieringsproblematiek in de gezondheidszorg aan te pakken die voortvloeit uit de interpretatie die het Hof van Justitie van de EG in de zaken SIMAP en Jaeger (6) heeft gegeven aan het begrip arbeidstijd; betreurt het evenwel dat het de sociaal-economische gevolgen voor elke sector niet kan onderzoeken zonder te beschikken over officiële vergelijkende studies; de mededeling van de Commissie bevat slechts enkele ruwe aanwijzingen over mogelijke consequenties in enkele lidstaten; 5. verzoekt de Commissie de officiële procedure voor een dialoog van de sociale partners waarmee thans een begin is gemaakt te stimuleren en bij haar reactie op de eerste fase van de hoorzitting rekening te houden met de wetgevingsprocedure, conform artikel 139 van het Verdrag, wanneer het erom gaat overeenstemming en een mogelijke oplossing van de problemen tot stand te brengen die door de interpretatie van de werktijd voor wachtdiensten op de werkplek en de daarvoor te verlenen compensatie door het Hof van Justitie zijn ontstaan; 6. erkent dat de Commissie bij diverse gelegenheden haar bezorgdheid heeft uitgesproken over de reacties van de lidstaten op de arresten van het Europese Hof van Justitie, maar betreurt het dat de Commissie er in de drie jaar na het SIMAP-arrest niet in is geslaagd een diepgaande studie uit te voeren naar de gevolgen van deze arresten voor de lidstaten of overgangsoplossingen te vinden; 7. verzoekt de Commissie te onderzoeken welke gevolgen uitzonderingsregelingen betreffende de maximale werktijd (artikel 6 van Richtlijn 93/104/EG) voor de gezondheid en de veiligheid van de werknemers hebben; 8. betreurt de weigerachtige houding van de Commissie na het SIMAP-arrest, die heeft geleid tot onduidelijkheid omtrent de gevolgen van het arrest in een aantal lidstaten en zelfs, zoals in Nederland, tot plannen van de regering voor de afschaffing van alle regelgeving inzake arbeidstijden die verder gaat dat de in het Europees recht en internationale verdragen verankerde minimumvoorschriften; 9. herinnert aan zijn bovengenoemde resolutie, waarin het heeft gevraagd om een grondige herziening van deze richtlijn, waarvan de bepalingen duidelijker en coherenter moeten zijn; 10. wenst dat elk initiatief op dit gebied gebaseerd is op de veronderstelling dat de gezondheid en de veiligheid van de werknemers voorrang moeten hebben, maar ook in verband moet worden gezien met het combineren van gezins- en beroepsleven en met eventuele overwegingen van economische aard; 11. gaat ervan uit dat de Commissie geen enkel initiatief ontplooit met het oog op de zogeheten renationalisering van de Europese arbeidstijdenrichtlijn; 12. vraagt dat een vergelijkende studie wordt uitgevoerd in alle lidstaten van de EU naar de gevolgen van lange arbeidstijden voor het gezinsleven en de gezondheid, en over het effect ervan op beide geslachten; 13. onderstreept dat, wat de regeling van de wekelijkse arbeidstijd betreft voldoende rekening wordt gehouden met de behoeften van de Europese bedrijven, met name inzake flexibiliteit en dat in een herziene richtlijn eveneens rekening moet worden gehouden; 14. onderstreept dat in deze gevoelige materie het bestaan van normen en regels onontbeerlijk is, zolang de sociale partners geen algemeen bindende regelingen terzake zijn overeengekomen; 15. wenst dat de individuele opt-out waarin is voorzien in artikel 18, lid 1, letter b), punt i) van Richtlijn 93/104/EG zo spoedig mogelijk wordt herzien in afwachting van de geleidelijke afschaffing ervan; verzoekt de Commissie inmiddels praktische manieren vast te stellen om het potentieel of bestaand misbruik van de opt-out-regeling te versterken; 16. verzoekt de lidstaten op een herziene versie van de richtlijn te wachten en niet op steeds grotere schaal gebruik te maken van de mogelijkheid van afwijking waarin is voorzien in artikel 18, lid 1, onder b), punt i), en deze mogelijkheid niet te misbruiken als oplossing voor de problemen die kennelijk zijn ontstaan door de interpretatie van het Hof van Justitie van de EG van arbeidstijd tijdens wachtdiensten op de werkplek, o.a. in de gezondheidszorg; stelt voor dat de lidstaten informatie uitwisselen over bestaande modellen en roosters waarin wachtdiensten zijn opgenomen en die niet botsen met de normale voorschriften van de richtlijn, en dringt er bij hen op aan om samen met de sociale partners in de relevante sectoren serieus te zoeken naar alternatieve oplossingen binnen de grenzen van de richtlijn, die andere flexibele mogelijkheden biedt waarmee niet alle arbeidstijdbeperkingen worden losgelaten en adequate bescherming blijft bestaan; verzoekt de lidstaten en de werkgevers er in de tussentijd naar te streven dat werknemers die vallen onder de afwijking waarin is voorzien in artikel 18, lid 1, onder b), punt i), niet buitensporig lang werken en met name niet gedurende een langere periode; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten de informatieuitwisseling over goede praktijken in het kader van reeds bestaande modellen te stimuleren, waarbij de speelruimte voor de behandeling van arbeidsorganisatieproblemen duidelijker zou worden, die voortvloeien uit de interpretatie door het Hof van de arbeidstijd voor wachtdiensten op de werkplek, o.a. in de gezondheidssector, en in dit kader nieuw personeel aan te nemen, nieuwe arbeidsprocedures en nieuwe schema's voor de arbeidstijd voor afzonderlijke categorieën van het personeel, met name op het gebied van de gezondheidszorg in te voeren, het aantal wachtdiensten van het medisch personeel te wijzigen, multidisciplinaire teams te ontwikkelen, informatietechnologie doelgerichter te gebruiken en de inzetmogelijkheden van niet-medisch personeel uit te breiden; 18. verzoekt de Commissie in de volgende fase van de raadpleging in het kader van Richtlijn 93/104/EG met prioriteit concrete voorstellen voor een duurzame oplossing voor de lange termijn van de problemen voor te leggen die ontstaan zijn door de arresten in de zaken SIMAP en jaeger; 19. verzoekt de Commissie een aanvullende mededeling op te stellen waarin zij haar standpunt ten aanzien van alle bepalingen van de richtlijn die dienen te worden herzien concreet en redelijk uiteenzet, en in het kader van de herziening van de richtlijn mogelijkheden te onderzoeken om aan de werkgevers weer duidelijke verplichtingen op te leggen inzake een behoorlijke arbeidstijdmeting; verzoekt de Commissie haar opvattingen op zo kort mogelijke termijn voor advies voor te leggen aan het Europees Parlement; 20. benadrukt dat vrouwen meer risico's lopen voor negatieve gevolgen op hun gezondheid en welzijn wanneer zij de dubbele taak van een beroep en een gezin op zich moeten opnemen; 21. wijst op de zorgwekkende trend dat vrouwen, om de eindjes aan elkaar te knopen, twee part-time banen hebben met een gecombineerde werkweek die vaak langer is dan wettelijk toegestaan; 22. benadrukt dat de cultuur van lange werkuren bij de hogere kaders en bestuursposten een obstakel vormt voor de opwaartse mobiliteit van vrouwen en de gendersegregatie op de arbeidsplaats bestendigt; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de parlementen van de lidstaten en kandidaat-landen.