Amendement 3 PERSONEEL - AFDELING III - COMMISSIE Categorie en rang Onderzoek en technologische ontwikkeling - Werkzaamheden onder contract Bijkomende ambten voorgesteld door OGAB 3/2001 Totaal vaste ambten OGAB 3/2001 Amendement op OGAB 3/2001 Totaal vaste ambten na amendement op OGAB 3/2001 Weten-schappe-lijk en technisch 1 Admini-stratief 2 Totaal Weten-schappe-lijk en technisch 1 Admini-stratief 2 Totaal Weten-schappe-lijk en technisch1 Admini-stratief2 Totaal Weten-schappe-lijk en technisch 1 Adminis-tratief 2 Totaal A 1 1 - 1 1 - 1 A 2 17 3 2 19 17 3 2 19 A 3 72 4 8 80 72 4 8 80 A 4 +1 +1 282 29 311 - - - 282 29 311 A 5 +3 +3 253 27 280 - - - 253 27 280 A 6 +5 +2 +7 140 20 160 - 140 18 158 A 7 +3 +3 +6 82 7 89 - +1 +1 82 8 90 A 8 +3 +3 9 5 14 - +1 +1 9 6 15 Totaal +12 +8 +20 856 98 954 - - - 856 98 954 B 1 45 35 80 45 35 80 B 2 23 39 62 23 39 62 B 3 5 57 62 5 57 62 B 4 +1 +2 +3 8 37 45 7 35 42 B 5 +1 +3 +4 2 22 24 +1 +2 +3 3 24 27 Totaal +2 +5 +7 83 190 273 - - - 83 190 273 C 1 - 90 90 - - - 90 90 C 2 - 93 93 - - - 93 93 C 3 - 109 109 - - - 109 109 C 4 +1 +1 - 88 88 - - 87 87 C 5 +2 +2 - 47 47 - +1 +1 - 48 48 Totaal +3 +3 - 427 427 - - - - 427 427 D 1 - - - - - - - - - D 2 - - - - - - - - - D 3 - - - - - - - - - D 4 - - - - - - - - - Totaal - - - - - - - - - Algemeen totaal +14 +16 +30 939 5 715 1 654 6 - - - 939 5 715 1 654 6 1 Geacht worden een wetenschappelijke of technische functie te vervullen, de personeelsleden die onder een dergelijke dienst ressorteren, met inbegrip van het leidinggevende personeel. 2 Geacht worden een administratieve functie te bekleden, alle personeelsleden die zijn tewerkgesteld bij de administratieve en financiële diensten, alle secretarissen/secretaressen ongeacht de dienst waar zij werkzaam zijn, en enkele personeelsleden die zijn tewerkgesteld bij de wetenschappelijke diensten voor het verrichten van administratieve taken. 3Waarvan 1 ambtenaar die voor 100 % de voordelen geniet als bedoeld in artikel 93 van het statuut, en 2 A 1 ad personam. 4Waarvan 1 A 2 ad personam. 5Waarvan 2 ambten bezet door personeelsleden die krachtens artikel 6, onder c), van het Euratom-Verdrag ter beschikking van nationale instellingen worden gesteld. 6 Bepaalde halve banen kunnen worden gecompenseerd door de indienstneming van andere functionarissen, tot de limiet van de aldus vrijkomende posten per categorie. ___________ Amendement 4 PERSONEEL - EUROPEES BUREAU VOOR FRAUDEBESTRIJDING (OLAF) De lijst van het aantal ambten als volgt wijzigen : Begroting OGAB Amendement Nieuw aantal 2001 3/2001 Vaste ambten Tijdelijke ambten Totaal Vaste ambten Tijdelijke ambten Totaal Vaste ambten Tijdelijke ambten Totaal Vaste ambten Tijdelijke ambten Totaal A1 1 1 1 1 1 1 A2 4 1 5 2 1 3 2 5 2 1 3 2 5 A3 4 5 9 6 3 9 +1 5 4 9 A4 11 17 28 22 16 38 +1 11 17 28 A5 12 17 29 21 3 16 3 37 +1 12 3 17 3 29 A6 6 6 12 12 12 8 8 A7 15 15 30 20 3 19 39 +1 +1 20 20 3 40 A8 Totaal A 53 61 114 84 57 141 +4 59 61 120 B1 8 18 26 8 8 16 +1 +10 +11 9 18 27 B2 10 21 31 6 6 6 6 B3 27 27 54 27 3 20 47 +28 +23 22 3 48 70 B4 6 6 6 6 6 6 B5 5 5 5 12 17 +2 7 7 Totaal B 56 66 122 52 40 92 +26 +24 50 66 116 C1 13 13 13 13 6 6 C2 12 12 12 12 12 12 C3 17 17 17 3 17 15 3 15 C4 11 11 11 11 +2 +2 13 13 C5 7 7 7 7 +7 +7 14 14 Totaal C 60 60 60 60 0 0 60 60 D1 1 1 1 1 1 1 D2 1 1 1 1 1 1 D3 2 2 2 2 2 2 D4 Totaal D 4 4 4 4 4 4 173 127 300 200 97 297 +30 3 173 127 300 waarvan één ambt voor de directeur van het secretariaat van het Comité van toezicht. 2 voor de directeur "Inlichtingenwerk en werkstrategie”; voor de directeur "Onderzoek en operationele taken”; voor een bijzonder raadadviseur, belast met de samenwerking met de lidstaten op het gebied van de fraudebestrijding. 3 waarvan één ambt voor het secretariaat van het Comité van toezicht. AFDELING III- COMMISSIE - UITGAVEN - Deel A A-3 6 0 Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) Cijfers als volgt wijzigen : A-3 6 0 2001 OGAB nº 3/2001 AMENDEMENT Nieuw bedrag VK BK VK BK VK BK VK BK Kredieten 34 491 000 34 491 000 34 269 168 34 269 168 30 691 000 30 691 000 Reserve 3 800 000 3 800 000 3 800 000 3 800 000 OMSCHRIJVING: Ongewijzigd TOELICHTING: Ongewijzigd TIJDSCHEMA: Technisch tijdschema Amendement 1 AFDELING III - COMMISSIE - Deel B B7-541 Bijstand voor de landen van de westelijke Balkan B7-548 Macro-economische bijstand ten gunste van de landen van de westelijke Balkan Cijfers als volgt wijzigen : B7-541 2001 OGAB 4/2001 AMENDEMENT Nieuw bedrag Kredieten 304 000 000 145 500 000 304 000 000 230 500 000 +70 000 000 304 000 000 300 500 000 Reserve B7-548 2001 OGAB 4/2001 AMENDEMENT Nieuw bedrag Kredieten 80 000 000 40 000 000 80 000 000 40 000 000 +30 000 000 80 000 000 70 000 000 Reserve OMSCHRIJVING: Ongewijzigd TOELICHTING: Ongewijzigd TIJDSCHEMA: Technisch tijdschema Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, artikel 78 van het EGKS-Verdrag en artikel 177 van het EURATOM-Verdrag, - gelet op het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, EGKS, EURATOM) nr. 762/2001 (1) , - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , - gelet op Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (3) , - gelet op Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (4) , - gezien de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2001, definitief vastgesteld op 14 december 2000 (5) , - gezien het voorontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/2001 en het voorontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 4/2001 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001, (SEC(2001) 663 en SEC(2001) 793 ), - gezien de ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/2001 en nr. 4/2001, (9802/2001 - C5-0271/2001 en 9803/2001 - C5-0272/2001 ), - gelet op artikel 92 en op bijlage IV van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0239/2001 ), A. overwegende dat met het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/2001 de lijst van het aantal ambten van de Commissie, met betrekking tot onderzoek en ontwikkeling en het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF), alsmede de lijst van het aantal ambten van het Economisch en Sociaal Comité en van het Comité van de regio's worden gewijzigd, B. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 4/2001 betrekking heeft op het saldo van het begrotingsjaar 2000 en op een verhoging van de betalingskredieten voor bijstand aan de wederopbouw van de westelijke Balkan in 2001, C. overwegende dat de Raad de ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/2001 en nr. 4/2001 tegelijkertijd heeft vastgesteld; dat het derhalve noodzakelijk is beide procedures samen te voegen om onnodige administratieve rompslomp te vermijden, D. overwegende dat het aantal door de begrotingsautoriteit voor OLAF goedgekeurde posten de afgelopen twee jaar aanzienlijk is gestegen: 224 in de begroting 2000 en 300 in de begroting 2001; dat het met betrekking tot het instellen van de managementstructuren en operationele structuren van OLAF bij de Commissie tot aanzienlijke vertragingen is gekomen, E. overwegende dat het Parlement, de Raad en de Commissie hebben voorzien in wetgeving, die de directeur-generaal van OLAF met betrekking tot het personeel van OLAF bevoegdheden van een tot aanstelling bevoegd gezag geeft, en in het bijzonder de bevoegdheid tot het opstellen van het voorontwerp van begroting van het bureau, dat door de Commissie niet mag worden gewijzigd alvorens het naar de begrotingsautoriteit wordt gezonden, F. overwegende dat het Parlement de lijst van het aantal ambten van OLAF in de begroting 2001 aanzienlijk heeft gewijzigd, in het bijzonder door het aantal tijdelijke posten van 13% tot 42% en het aantal B-posten in verhouding tot A-posten te verhogen, en de resterende 76 nieuwe posten in de reserve op te nemen in afwachting van een beoordeling van alle personeelsleden die voor OLAF werkzaam zijn overeenkomstig zijn resolutie van 16 mei 2000 over het jaarverslag 1998 van de Commissie over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en fraudebestrijding (6) , G. overwegende dat het ontwerp van aanvullende en gewijzigde begroting nr. 3/2001 aanzienlijke wijzigingen inhoudt van de door het Parlement in december 2000 goedgekeurde lijst van het aantal ambten van OLAF, in het bijzonder met betrekking tot het evenwicht tussen vaste en tijdelijke posten, alsmede de oprichting van nieuwe gespecialiseerde eenheden, terwijl de begroting 2001 nog niet naar behoren is uitgevoerd, H. overwegende dat het middellangetermijnbeleid voor de personeelsbezetting van OLAF door de directeur van OLAF moet worden voorgelegd en door het Comité van toezicht van OLAF moet worden goedgekeurd vóór eind oktober 2001, I. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/2001 ook voorziet in de aanwerving van twee tijdelijke A-functionarissen voor het Comité van de regio's en het Economisch en Sociaal Comité, alsmede in de verlenging van het contract van een andere tijdelijke A-functionaris en een tijdelijke B-functionaris voor het toezicht op de renovatie van het Belliard-gebouw, J. overwegende dat de beide comités na afloop van het leasecontract eigenaars van het gebouw zullen worden en derhalve zullen moeten toezien op alle financiële, technische en juridische aspecten van de renovatie, zowel wat de uit de communautaire begroting beschikbaar gestelde kredieten als de door de eigenaar van het gebouw geïnvesteerde gelden betreft, K. overwegende dat de Commissie in het VOGAB 4/2001 de definitieve berekening van de correctie van de begrotingsonevenwichtigheden ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk voor 1997, alsmede herziene correctiecijfers voor 1999 en 2000 heeft opgenomen om onnauwkeurigheden te verminderen en de noodzaak van substantiële aanpassingen van de definitieve berekeningen te beperken, L. overwegende dat het saldo overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad (7) wordt gevormd door het verschil tussen de ontvangsten en uitgaven, en dat het saldo van de begroting 2000 een overschot vertoont van 11,6 miljard euro, een bedrag dat door middel van de GAB 4/2001 aan de ontvangstenzijde van de begroting 2001 moet worden opgenomen, M. overwegende dat de ontvangsten voor 2000 hoger waren dan verwacht en dat het niveau van de uitgaven in het kader van de begroting 2000 een van de laagste van de afgelopen jaren was, met een bijzonder laag bestedingspercentage van slechts 88% van de door de begrotingsautoriteit beschikbaar gestelde kredieten, N. overwegende dat de Commissie de door de begrotingsautoriteit op basis van de prioriteiten van de Unie vastgestelde kredieten niet heeft uitgevoerd, en aldus de burgers de mogelijkheid heeft onthouden om van deze begrotingsmiddelen te profiteren, O. overwegende dat de Commissie en de Raad daarvoor samen de verantwoordelijkheid dragen en door de late vaststelling van de passende rechtsgrondslagen de uitvoering van de beschikbare kredieten in gevaar brengen, P. overwegende dat de vastgestelde begroting door de begrotingsautoriteit nauwkeuriger moet worden gevolgd en gecontroleerd om op onderbesteding van kredieten zoveel mogelijk te anticiperen en deze te voorkomen, 1. besluit de beide ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting in een enkele procedure te behandelen om onnodige administratieve uitgaven te vermijden en om de implementatie van de voorgestelde wijzigingen te bespoedigen; hecht in overeenstemming met de uitslag van de stemming over de begrotingsamendementen zijn goedkeuring aan één enkel begrotingsbesluit welke de door de Raad vastgestelde ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/2001 en nr. 4/2001 omvat; 2. is verheugd over het feit dat de Commissie door middel van het VOGAB nr. 3/2001 haar in het VOB 2001 gedane ramingen met betrekking tot de administratieve uitgaven voor onderzoek en technologische ontwikkeling heeft bijgesteld, hetgeen zal leiden tot een overschrijving van 5,6 miljoen euro van de administratieve naar de operationele uitgaven; 3. stemt ermee in dat er 27 nieuwe posten worden gecreëerd voor werkzaamheden voor gezamenlijke rekening op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling, maar besluit de 15 voor administratieve werkzaamheden bestemde posten op te nemen in de laagste rangen van de betreffende categorieën (A7, A8, B5 en C5); 4. stemt ermee in dat, zoals het Financieel Reglement bepaalt, de betalingskredieten de vastleggingskredieten moeten dekken, in het bijzonder in het geval van de Balkan waar de opname van de kredieten hoog en snel is, en wijst derhalve op de noodzaak van aanvullende betalingen ter overbrugging van de kloof tussen vastleggingen (839 miljoen euro) en betalingen (515 miljoen euro) voor hoofdstuk B7-54 ; 5. neemt er nota van dat de Commissie de behoefte aan betalingskredieten voor de Balkan op 420 miljoen euro raamt en dat er een extra bedrag van 30 miljoen euro nodig is ter financiering van een subsidie aan de voormalige Republiek Joegoslavië; acht het voorlopig noodzakelijk om verdere kortingen of herschikkingen te voorkomen en verwelkomt het besluit van de begrotingsautoriteit om een extra bedrag van 100 miljoen euro uit te trekken ter dekking van deze verwachte behoeften; 6. stemt in met de aanvullende toelichting bij artikel B7-702 A op grond waarvan de uitgaven voor administratief beheer voor de artikelen B7-704 en B7-709 kunnen worden gedekt zonder dat er extra kredieten nodig zijn; 7. is van mening dat de aanpassingen in de lijst van het aantal ambten van OLAF in het OGAB nr. 3/2001 niet in overeenstemming zijn met de doelstellingen die OLAF in de visie van het Parlement geacht wordt te bereiken; 8. stemt in met dat deel van het OGAB nr. 3/2001, dat betrekking heeft op het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's; 9. stemt in met dat deel van het OGAB nr. 4/2001, dat betrekking heeft op de ontvangstenzijde van de begroting; 10. is ernstig bezorgd over de bezuinigingspolitiek van de Commissie en de Raad, gezien het feit dat de uitgaven voor het jaar 2000 8,5 miljard euro, ofwel 10,6%, te hoog werden geraamd; 11. wijzigt de ontwerpen van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3/2001 en nr. 4/2001 op de volgende punten: is verheugd over de goedkeuring van het begrotingsamendement op de lijst van het aantal ambten van OLAF waarbij de verhouding tussen permanente en tijdelijke posten wordt gewijzigd en de 3 door de Raad geschrapte posten worden hersteld; plaatst een bedrag van 3,8 miljoen euro in de reserve tot 10 A-ambten van OLAF naar de diensten van de Commissie zijn overgeheveld en het Comité van toezicht van OLAF een gunstig advies heeft uitgebracht; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de overige instellingen. Het Europees Parlement, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, in het bijzonder artikel 272, en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, in het bijzonder artikel 173, - gezien Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , - gezien Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (2) , - gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001, definitief vastgesteld op 14 december 2000 (3) , - onder verwijzing naar zijn resoluties van 21 april 1994 over een nieuw stelsel van eigen middelen voor de Europese Unie (4) en van 22 november 1990 over de toekomstige financiering van de Europese Gemeenschap (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 1999 over de noodzaak tot wijziging en herziening van het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie (6) , - onder verwijzing naar zijn standpunt van 17 november 1999 (7) over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie ( COM(1999) 333 - C5-0092/1999 - 1999/0139(CNS) ) (8) , - gezien het document getiteld "Financiering van de Europese Unie - Verslag van de Commissie over de werking van het stelsel van eigen middelen” ( COM(1998) 560 - C4-0579/1998 ), - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0238/2001 ), A. overwegende dat het nieuwe Besluit 2000/597/EG, Euratom na ratificatie door de lidstaten in de plaats komt van Besluit 94/728/EG, Euratom en in werking treedt op 1 januari 2002, B. overwegende dat op de begroting 2001 een bedrag van € 92,569 miljard aan betalingskredieten is opgenomen, waarvan € 90,972 miljard afkomstig moet zijn van de eigen middelen, C. overwegende dat de eigen middelen bestaan uit de traditionele eigen middelen (TEM), de middelen die afkomstig zijn van de BTW (BTW-middelen) en het BNP, oftewel de vierde middelenbron (de toepassing van een percentage op het totale BNP van de lidstaten), zoals vastgelegd in Besluit 94/728/EG, D. overwegende dat op de begroting 2001 de BNP-middelen het grootste deel van de totale eigen middelen van de Gemeenschap vormen (47,54%), terwijl de BTW-middelen goed zijn voor 36,79% en de TEM voor 15,67%, E. overwegende dat de douanerechten veruit het grootste deel van de TEM uitmaken (86,62%), terwijl de rest afkomstig is van landbouwrechten en heffingen en bijdragen op suiker en isoglucose, F. overwegende dat het aandeel van de TEM in de eigen middelen is gedaald van 29,1% op de begroting 1988 tot 15,7% op de begroting 2001, dat het aandeel van de BTW-middelen is gedaald van 60% tot 36,8% en dat de BNP-middelen de belangrijkste middelenbron zijn geworden, met een stijging van 10,9% tot 47,5%, G. overwegende dat naar schatting € 1,597 miljard, oftewel 1,73% van de aanvankelijke begroting 2001, afkomstig is van middelen die niet door de lidstaten zijn betaald, maar die rechtstreeks op de begroting zijn gestort, overeenkomend met 0,019% van het BNP van de lidstaten; overwegende dat ruim de helft van deze niet-eigen-middelenbron afkomstig is van het overschot op de begroting 2000 (€ 900 miljoen), terwijl de andere bronnen bestaan uit verschillende communautaire belastingen, heffingen en bijdragen (€ 562,3 miljoen), ontvangsten voortvloeiende uit de administratieve werking van de instellingen (€ 62 miljoen), bijdragen voor communautaire programma's, terugbetaling van uitgaven, enz. (€ 45,6 miljoen), opgenomen en verstrekte leningen (€ 22,3 miljoen) en diverse inkomsten (€ 5,1 miljoen), H. overwegende dat de Commissie het derde verslag heeft gepresenteerd over de werking van het systeem voor de controle van de traditionele eigen middelen (1997-1999) ( COM(2001) 32 ), waarin de controles worden beschreven die de Commissie heeft uitgevoerd, I. overwegende dat de Commissie een aanzienlijk aantal afwijkingen, onregelmatigheden en gevallen van fraude heeft ontdekt; overwegende dat namens de Gemeenschap de vergoeding is gevorderd van ten onrechte niet-betaalde bedragen en compensatie is geëist voor gederfde rente vanwege te late betalingen, tengevolge waarvan in de periode 1997 tot 1999 een aanvullend bedrag van € 3,04 miljoen en een bedrag van € 6,97 miljoen aan achterstandsrente op de rekeningen van de Gemeenschap zijn gestort, J. overwegende dat de douanerechten en de BTW-middelen die voor de begroting 1998 verloren zijn gegaan tengevolge van sigarettensmokkel vastgesteld zijn op € 118 miljoen, en dat het totale verloren gegane bedrag voor de begroting van de EU en de begrotingen van alle lidstaten (derving van belastingen) wordt geschat op tussen de € 1 en € 5 miljard per jaar, K. overwegende dat de Commissie op 3 november 2000 bij het District Court of Eastern New York een proces heeft aangespannen tegen Philip Morris en RJ Reynolds (Nabisco) om compensatie af te dwingen voor het verlies van gelden door de EU tengevolge van sigarettensmokkel naar de communautaire markt en een gerechtelijk bevel te vragen ter voorkoming van verdere smokkel, 1. neemt nota van de ramingen van de Commissie van de ontvangsten voor 2001, waarop de ontvangstenkant van de begroting 2001 is gebaseerd, en dringt er bij de Commissie op aan de ramingen van de ontvangsten voor de begroting 2001 bij te stellen na vaststelling van de GAB 2001 inzake de saldi; 2. wijst erop dat de eigen middelen goed zijn voor 98,3% van de ontvangsten op de begroting van de EU voor 2001, hetgeen inhoudt dat de middelen die door de lidstaten moeten worden geïnd en aan de EU moeten worden afgedragen, overeenkomen met 1,06% van hun BNP; 3. wijst erop dat de betalingen in het kader van de begroting van de EU voor 2001 zijn gestegen tot € 93,305 miljard (inclusief de gewijzigde en aanvullende begrotingen 1/2001 en 2/2001), vergeleken met € 89,441 miljard op de begroting 2000; benadrukt dat dit 1,09% vertegenwoordigt van het BNP van de lidstaten in 2001 (januari 2001), vergeleken met 1,11% in 2000, hetgeen de trend bevestigt van een feitelijk constante verkleining van het aandeel van het BNP van de Gemeenschap voor rekening van de begroting van de EU, dat in 1996 1,2% bedroeg en sindsdien is gedaald; 4. herinnert eraan dat Besluit 2000/597/EG, Euratom, dat op 1 januari 2002 in werking zal treden, geen rekening houdt met voornoemd standpunt van het Parlement van 17 november 1999; 5. herinnert eraan dat het in amendement 6 van dit standpunt betoogde dat "de Europese Unie geleidelijk aan minder afhankelijk moet worden van de overdrachten van de lidstaten” en "dat op lange termijn het stelsel van eigen middelen dient te worden gewijzigd, teneinde te komen tot financiële autonomie”; is van mening dat de hervorming ten doel moet hebben de Unie een eigen bron van inkomsten te verschaffen die toereikend is om in haar behoeften te voorzien; 6. is van mening dat er een zodanige ontwikkeling van de eigen middelen moet plaatsvinden dat er een voor de burgers transparanter en duidelijker stelsel ontstaat; 7. is van mening dat het aandeel van de BNP-middelen gestaag en aanzienlijk is gestegen tussen 1988 en 2001, terwijl de TEM en de BTW-middelen in die periode zijn gedaald; 8. wijst erop dat het effect van het nieuwe besluit betreffende de eigen middelen dat deze trend zich zal voortzetten, omdat het aandeel van de TEM dat door de lidstaten ter dekking van inningskosten ingehouden wordt zal stijgen van 10% naar 25%, en omdat het maximum opdrachtpercentage voor de BTW, dat momenteel 1% bedraagt, zal worden verlaagd tot 0,75% in 2002 en 2003 en tot 0,5% vanaf 2004; 9. betreurt het feit dat de Raad geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid die werd geboden door de goedkeuring van het nieuwe besluit om de financiële autonomie van de Europese Unie dichterbij te brengen en te zorgen voor de invoering van volledige betrokkenheid van het Parlement bij de begrotingsprocedure, met name voor wat betreft de ontvangstenkant; 10. verwelkomt de aankondiging van de Belgische regering om tijdens het Belgische voorzitterschap een voorstel te zullen doen voor het openen van een debat over het vaststellen van een nieuw begrotingskader voor de middellange termijn, eventueel leidend tot discussies over de wenselijkheid van een Europese belasting; 11. herinnert eraan dat met het nieuwe besluit betreffende de eigen middelen het oude Europees Stelsel van economische rekeningen uit 1979 (ESER 79) is vervangen door het nieuwe stelsel uit 1995 (ESER 95) zonder het beschikbare bedrag onder de limiet van de eigen middelen te wijzigen; benadrukt dat dit aanleiding zal zijn tot een aanpassing van het percentage van de limiet van de eigen middelen, waarbij dit percentage waarschijnlijk wordt verlaagd van 1,27% naar 1,25%, hetgeen een aanpassing zal vereisen van de bijlagen I en II bij het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (financiële vooruitzichten en financieel kader); benadrukt dat dit eenzijdige besluit van de Raad is bekritiseerd in genoemd standpunt van het Parlement van 17 november 1999; 12. verwelkomt de inspanningen van de Commissie en de Rekenkamer om afwijkingen, onregelmatigheden en gevallen van fraude aan het licht te brengen; wijst erop dat de Commissie 70 controles heeft verricht in de periode 1997-1999, waarbij zij 246 afwijkingen opspoorde; dringt er bij de Commissie op aan zich nog meer in te spannen om een groter deel te achterhalen van het bedrag dat gemoeid is met afwijkingen, onregelmatigheden en fraude, en tenslotte ervoor te zorgen dat dit soort schendingen van regels minder plaatsvindt, teneinde extra kosten voor de Europese belastingbetaler te vermijden; 13. uit zijn voldoening over het feit dat de Commissie heeft aangekondigd een onderzoek te zullen instellen naar de beleidstechnische gevolgen van de mogelijkheid om de lidstaten aansprakelijk te stellen voor bepaalde, door hun bestuursapparaat begane fouten; verzoekt de Commissie evenwel alle mogelijkheden te onderzoeken om daarbij ook de verliezen voor de EU-begroting te betrekken die ontstaan doordat in de lidstaten niet-geïnde TEM de EU-begroting verloren gaan; 14. ondersteunt de juridische stappen die de Commissie heeft ondernomen tegen sigarettenfabrikanten in de VS naar aanleiding van de smokkel van sigaretten en betreurt het feit dat niet alle lidstaten zich hebben aangesloten bij deze rechtszaak, hetgeen in die lidstaten kan leiden tot een aanzienlijk verlies van belastinggelden; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, artikel 177 van het Euratom-Verdrag en artikel 78 van het EGKS-Verdrag, - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , en met name bijlage III, - gezien het voorontwerp van begroting van de Commissie voor 2002 (C5-0300/2001 ), - gelet op zijn resolutie van 3 april 2001 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2002 - Afdeling III - Commissie (2) , - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij, de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0241/2001 ), A. overwegende dat de Commissie een voorontwerp van de begroting 2002 heeft ingediend dat voorziet in een stijging van de vastleggingskredieten van 3,49% ten opzichte van de begroting 2001, B. overwegende dat de stijging van de totale betalingskredieten ten opzichte van de begroting 2001 4,8% bedraagt, wat echter neerkomt op slechts 1,06% van het totale BNP van de lidstaten, hetgeen een historisch laagterecord vormt; overwegende dat het maximum in de financiële vooruitzichten voor 2002 1,14% van het EU-BNP bedraagt; C. overwegende dat het overleg vóór de eerste lezing door de Raad er met name op gericht is de behoeften te evalueren en overeenstemming te bereiken over het passende niveau van de uitgaven voor de landbouw, de internationale visserijovereenkomsten en het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, met inbegrip van het defensiebeleid; overwegende dat het overleg vóór de eerste lezing ook de gelegenheid biedt om overeenstemming te bereiken over andere uitgaven; D. overwegende dat het Parlement in zijn richtsnoeren de volgende prioriteiten heeft gesteld voor de begroting van 2002: voedselveiligheid, vertrouwen van de consument en duurzame landbouw; verbetering van de resultaten en het stellen van prioriteiten in het externe beleid; verbeterde tenuitvoerlegging van de begroting en de hervorming van de Commissie; overwegende dat in de richtsnoeren verder onder meer de volgende initiatieven werden aangekondigd: aanmoediging van "e-learning”, verdere maatregelen ter bevordering van de werkgelegenheid en de sociale integratie, en de ontwikkeling van een asiel- en migratiebeleid; Financieel kader 1. is van mening dat er een aanzienlijke marge bestaat onder het globale maximum van de betalingskredieten in 2002; benadrukt dat deze marge moet worden gebruikt om het communautaire beleid beter ten uitvoer te leggen, met name in rubriek 3 en 4, en om het aanhoudende grote volume van vastleggingskredieten in de verschillende sectoren betaalbaar te stellen; is van mening dat de betalingen die beschikbaar gesteld moeten worden voor de reserve voor landbouwuitgaven geen afbreuk mogen doen aan de beoordeling van de behoeften aan betalingen in rubriek 3 en 4; stelt dat deze marge een eenmalige gelegenheid is, gezien de waarschijnlijke ontwikkeling van de maxima van de betalingskredieten in komende jaren; Landbouw 2. is van mening dat het voorstel van de Commissie om een reserve te creëren voor landbouwuitgaven, bestemd voor maatregelen op het gebied van BSE en MKZ, ten dele tegemoet komt aan de bezorgdheid die het Parlement hierover in het verleden bij verschillende gelegenheden heeft geuit; vraagt zich af om welke redenen de Commissie in dit stadium zo'n ruime reserve voorstelt, terwijl zij toch de mogelijkheid heeft het VOB later in de procedure met een Nota van wijzigingen aan te passen; waarschuwt voor het creëren van excessieve reserves wanneer het uiterst onzeker is of de kredieten nodig zijn of welke maatregelen ermee gedekt moeten worden; verwacht dat de Commissie in de Nota van wijzigingen de behoefte aan deze reserve gedetailleerd onderbouwt met de meest recente ramingen van de landbouwuitgaven, en wel vóór de eerste lezing door het Parlement; 3. neemt er nota van dat de Commissie bereid is om een studie op te stellen waarin de verschillende maatregelen die genomen zijn in het kader van de hervormingen van 1999 worden geanalyseerd, alsmede de impact van de huidige crisismaatregelen op Agenda 2000; verwacht dat deze studie, wanneer de Nota van wijzigingen wordt ingediend, de begrotingsautoriteit een duidelijker en nauwkeuriger beeld verschaft van de toekomstige ontwikkeling van de hervorming voor zij haar definitieve besluiten over de landbouwbegroting 2002 neemt; 4. is teleurgesteld dat de Commissie er volstrekt niet in is geslaagd de kredieten voor voedselveiligheid, vertrouwen van de consument en duurzame landbouw die de begrotingautoriteit de afgelopen jaren in de begroting heeft opgenomen te implementeren; dringt er bij de Commissie op aan gebruik te maken van de gelegenheden die de begrotingsautoriteit op dit gebied biedt, met het oog op de toekomstige oriëntatie van het GLB; 5. herhaalt nadrukkelijk zijn standpunt volgens welk de landbouwuitgaven overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2040/2000 betreffende de begrotingsdiscipline binnen de in de financiële vooruitzichten vastgelegde grenzen moeten blijven; merkt op dat in de titels B1-1 t/m B1-3 volgens de begrotingsramingen van de Commissie een extra marge van 365 mln. euro maxima resteert; pleit ervoor om het in de toekomst mogelijk te maken niet benodigde kredieten van de verplichte uitgaven over te hevelen naar de niet-verplichte GLB-uitgaven, om recht te doen aan het toenemende belang van Titel B1-4 (plattelandsontwikkeling) voor de beleidsvorming en financiering; 6. verzoekt de Commissie een verslag op te stellen over de toepassing en eventuele schending van de regelgeving op het gebied van het vervoer van dieren in de Gemeenschap; stelt voor dat dit verslag voor 15 september 2001 beschikbaar is zodat er rekening mee gehouden kan worden voor de eerste lezing door het Parlement; Visserij 7. herinnert aan de conclusies van de Visserijraad op 25 april 2001 dat het niet mogelijk was een visserijovereenkomst te sluiten met Marokko; verzoekt de Commissie derhalve een specifiek actieprogramma voor te stellen voor de herstructurering van de communautaire vloot die in het kader van de vorige overeenkomst met Marokko heeft gevist, in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van Nice; 8. neemt nota van het feit dat er in het VOB nog steeds € 125 miljoen is opgenomen voor begrotingslijn B7-8000 zonder nadere specificatie van het doel van deze kredieten; is van mening dat overeenstemming moet worden bereikt over het bedrag dat feitelijk in de reserve nodig is voor internationale visserijovereenkomsten waarover onderhandeld wordt; verwacht dat de bedragen die beschikbaar blijven in rubriek 4 worden aangewend voor de financiering van de beleidsprioriteiten van het Parlement; Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid 9. merkt op dat de Commissie in het VOB de toewijzing voor het GBVB op het zelfde niveau handhaaft als in de afgelopen jaren; betwijfelt of deze toewijzing werkelijk gerechtvaardigd is gezien het aantal activiteiten dat aanvankelijk gefinancierd werd in het kader van het GBVB en dat nu een eigen, afzonderlijke rechtsgrondslag heeft en gezien het bestedingspercentage in de afgelopen drie jaar; is van mening dat de opneming van de huishoudelijke uitgaven van de Speciale Vertegenwoordigers in de begroting van de Raad zou moeten leiden tot een besparing van de middelen in de begroting van de Commissie; 10. neemt nota van de voorgestelde wijzigingen in de nomenclatuur van de Commissie; dringt erop aan, alvorens definitieve besluiten te nemen over deze nomenclatuur en over de globale financiële toewijzing voor 2002, in de toelichting bij de begroting beter te specificeren welk gebruik van deze kredieten zal worden gemaakt, met name door te verwijzen naar de rechtsgrondslag van de acties; 11. steunt de pogingen van de Commissie om te zorgen voor een betere planning en evaluatie van de GBVB-acties; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan toe te werken naar een meerjarenprogramma voor de acties; 12. dringt aan op de verdere ontwikkeling van acties voor de beperking en vernietiging van massavernietigingswapens, als onderdeel van de ontwikkeling van het GBVB; Huishoudelijke uitgaven 13. is van mening dat zijn standpunt ten aanzien van verdere middelen voor de Commissie en de overige instellingen afhankelijk zal worden gesteld van de algehele situatie in rubriek 5 en van de vooruitgang die geboekt wordt bij de hervormingen; wijst erop dat huidige ramingen die door de overige instellingen zijn ingediend samen met de voorstellen van de Commissie voor haar eigen begroting nu al het maximum van rubriek 5 overstijgen en dat de stijging waarom de Raad voor zijn begroting verzocht één van de sterkste is, nl 9,10% ten opzichte van 2001; 14. dringt erop aan dat de kosten van het nieuwe Europese veiligheids- en defensiebeleid op transparante wijze in een afzonderlijke titel van Afdeling II van de begroting worden gepresenteerd, overeenkomstig de toezeggingen van de Raad ter gelegenheid van de GAB2/2001; is van mening dat het absoluut noodzakelijk is dat de Raad ook een afzonderlijke personeelsformatie indient met betrekking tot zijn GBVB-acties; wijst erop dat vergelijkbare problemen gerezen zijn met betrekking tot Eurojust, de EG-functionaris voor de gegevensbescherming en de gegevensbeschermingsorganen van Schengen en Europol; 15. acht het thans dringend gewenst dat de Raad samen met het Parlement, als de twee takken van de begrotingsautoriteit, en de Commissie een studie verrichten zowel naar de behoeften in de begroting 2002 als op de lange termijn van het EVDB, de uitbreiding, de overige expanderende begrotingsterreinen en de implicaties voor rubriek 5; stelt dat het voor de Raad tijd geworden is om binnen rubriek 5 een totaal bedrag te noemen waar hij zich aan zal houden; Verbeterde uitvoering en hervorming van de Commissie 16. is verheugd over de richtsnoeren voor de begroting van de Raad van 12 maart 2001, waarin de bezorgdheid van het Parlement wordt gedeeld om de uitvoering en de evaluatie te verbeteren; verheugt zich erop om samen met de Raad de in hun gezamenlijke verklaring van december 2000 gekozen benadering nader uit te werken op basis van het voortgangsverslag dat door de Commissie is ingediend; 17. bevestigt zijn brede steun voor het hervormingsproces; zal de doelmatigheid van de hervormingen nauwgezet bestuderen, alsmede het voortgangsverslag, de voorgestelde toewijzing van de aangevraagde posten en de impact van de vervroegde uittreding, als noodzakelijke basis voor verdere besluitvorming; 18. wil bij de evaluatie van de behoeften voor de verschillende programma's blijven letten op de mate van uitvoering; is met name van plan doelstellingen vast te stellen voor de uitvoering van de begroting en criteria voor de evaluatie van nog af te wikkelen vastleggingen met het oog op de verwachte uitvoering; verheugt zich erop de overige onderwerpen van de gezamenlijke verklaring nader uit te werken, met name met betrekking tot de rol van de comitologie bij de uitvoering en de afstemming van het wetgevingsprogramma op de begrotingsprocedure; Uitvoering van de initiatieven van het Parlement 19. is van mening dat de uitvoering van de begroting zoals deze is vastgesteld door de begrotingsautoriteit niet alleen een kwestie is van loyale samenwerking tussen de instellingen en de naleving van de verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag, maar ook een kwestie van vertrouwen van het Parlement in de Commissie; zou het betreuren als het mislukken van de uitvoering van de begrotingsbesluiten zou leiden tot een heroverweging van de relevante bepalingen van het IIA of tot vragen tijdens de kwijtingsprocedure; 20. verklaart zich bereid om met de Commissie en de Raad te discussiëren over de proefprojecten en voorbereidende maatregelen die het voornemens is op te nemen in de begroting; E-learning, werkgelegenheid en sociale integratie 21. benadrukt het belang van "e-learning” om de werkgelegenheid te bevorderen en de concurrentiepositie van de Europese economie te verbeteren; neemt nota van de verklaringen van de Europese Raad hierover en de twee mededelingen van de Commissie; verwacht dat dit initiatief zal leiden tot een concreet voorstel van de Commissie voor passende maatregelen op EU-niveau; herhaalt zijn voornemen, zoals is aangegeven in de richtsnoeren, om passende begrotingsmiddelen voor dit initiatief beschikbaar te stellen; 22. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan de maatregelen die afgelopen jaar zijn getroffen ten behoeve van werkgelegenheid, nieuwe technologieën en MKB te versterken en hun implementatie te verbeteren; Externe maatregelen 23. uit zijn bezorgdheid over de verlaging van de vastleggingskredieten in rubriek 4, ten aanzien van de traditionele prioriteiten van het EP; Asiel- en migratiebeleid 24. bevestigt zijn voornemen om, zoals is aangegeven in de richtsnoeren, passende initiatieven te ontplooien voor een asiel- en migratiebeleid; neemt nota van de behoeften die de Commissie heeft geïnventariseerd, o.a. overnamebeleid, bestrijding van mensenhandel, samenwerking op het gebied van controle aan de buitengrenzen, gezamenlijke maatregelen in verband met illegale immigratie en maatregelen tegen de sociale uitsluiting van migranten; neemt nota van het voorstel van de Commissie inzake gezinshereniging; o o o 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie ( COM(2000) 788 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag (C5-0036/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0216/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 407 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0449/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0232/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 545 ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0474/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie visserij en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0219/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Tabel 1 Type Koolmonoxide CO=A + B/PN n g/kWh Koolwaterstoffen HC=A + B/PN n g/kWh Stikstofoxiden NOx g/kWh Deeltjes A B n A B n Tweetaktvonkontstekingsmotoren 150,0 600,0 1,0 30,0 100,0 0,75 10,0 Viertaktvonkontstekingsmotoren 150,0 600,0 1,0 6,0 50,0 0,75 15,0 Compressieontstekingsmotoren 5,0 0 0 1,5 2,0 0,5 9,8 1,0 Tabel 1 Type Koolmonoxide CO=A + B/PN n g/kWh Koolwaterstoffen HC=A + B/PN n g/kWh Stikstofoxiden NOx g/kWh Deeltjes (PT) g/kWh A B n A B n Tweetaktvonkontstekingsmotoren 150,0 600,0 1,0 30,0 100,0 0,75 10,0 Viertaktvonkontstekingsmotoren 150,0 600,0 1,0 6,0 50,0 0,75 15,0 Compressieontstekingsmotoren 5,0 0 0 1,5 2,0 0,5 9,8 1,0 Tabel 1 bis Type Koolmonoxide CO=A + B/PN n g/kWh Koolwaterstoffen HC=A + B/PN n g/kWh Stikstofoxiden NO x g/kWh Deeltjes (PT) g/kWh A B n A B n Tweetaktvonkontstekingsmotoren 150,0 600,0 1,0 0,45 35,0 0,75 4,2 8 0,5 Viertaktvonkontstekingsmotoren 150,0 600,0 1,0 0,45 35,0 0,75 4,2 8 0,5 Compressieontstekingsmotoren 5,0 600,0 1,0 0,45 35,0 0,75 9,8 0 0 0,14 Tabel 2 Vermogen van de motor in kW Maximaal geluidsdrukniveau = LpAFmax in dB PN10 67 10 PN 40 72 PN40 75 Tabel 2 Vermogen van de motor in kW Maximaal geluidsdrukniveau = LpAFmax in dB PN10 67 10 PN 40 72 PN40 75 (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 639 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0529/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0218/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 831 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 179, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0758/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole ( A5-0228/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 277 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag (C5-0231/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0244/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 34, lid 2 en 192 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, - gelet op artikel 56 van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening van de markten in de sector groenten en fruit (1) , - gezien het verslag van de Commissie aan de Raad over de uitvoering van Verordening (EG) nr. 2200/96 houdende een gemeenschappelijke ordening van de markten in de sector groenten en fruit ( COM(2001) 36 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 juni 2000 over steunmaatregelen voor dopvruchten en St.-Jansbrood (2) , - gezien zijn standpunt van 26 oktober 2000 (3) over de wijzigingen van de GOM in de sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit, - gezien zijn standpunt van 15 februari 2001 (4) over de verlenging van de steunmaatregelen voor dopvruchten en St.-Jansbrood, A. overwegende dat het eerder genoemde verslag van de Commissie aan de Raad een aantal problemen aan de orde stelt die over het algemeen samenvallen met die welke door het Europees Parlement zijn verwoord in zijn bovengenoemd standpunt van 26 oktober 2000, B. overwegende dat de Commissie tijdens de debatten in de plenaire vergadering over de laatste aanpassingen of verlengingen van sommige maatregelen voor de sector groenten en fruit in het kader van een eventuele hervorming, waarbij rekening wordt gehouden met de inhoud van het verslag dat wordt voorbereid, herhaaldelijk heeft toegezegd een oplossing aan te reiken voor de belangrijkste problemen, met name het ontbreken van groepering van het aanbod in telersverenigingen, de ongunstige gevolgen van de sluiting van handelsovereenkomsten met derde landen en de steunverlening voor dopvruchten en St-Jansbrood, C. overwegende dat de Commissie, hoewel zij zich in haar verslag bewust is van de problemen van de sector, het niet nodig heeft geacht op dit moment wetgevingsvoorstellen in te dienen om de werking van de gemeenschappelijke ordening van de markten te verbeteren, D. overwegende dat na de hervorming van 1996 de telersverenigingen het belangrijkste instrument zijn van de gemeenschappelijke ordening van de markten, maar dat slechts 40% van de communautaire productie via de telersverenigingen op de markt wordt gebracht, hetgeen zou kunnen leiden tot schending van artikel 34 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap hetwelk bepaalt dat de gemeenschappelijke ordening van de markten elke discriminatie tussen producenten moet uitsluiten en de in artikel 33 gestelde doeleinden moet bereiken, E. overwegende dat artikel 192 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Europees Parlement de bevoegdheid verleent om met meerderheid van stemmen van zijn leden de Commissie te verzoeken wetgevingsvoorstellen in te dienen met het oog op de tenuitvoerlegging van dit Verdrag, 1. herinnert aan de in zijn bovengenoemd standpunt van 26 oktober 2000 geformuleerde beginselen en conclusies en bevestigt deze; 2. betreurt dat het eerder genoemde verslag van de Commissie onvolledig is en geen aanbevelingen of voorstellen behelst; 3. wenst ter toepassing van artikel 192 van het Verdrag dat de Commissie voorstellen indient tot verbetering van de werking van de gemeenschappelijke ordening van de markten en daarbij rekening houdt met de in zijn standpunt van 26 oktober 2000 goedgekeurde beginselen en amendementen, in het bijzonder met als doel de groepering van het aanbod in telersverenigingen niet alleen op nationaal doch ook op communautair niveau te bevorderen, de problemen in verband met programma's en actiefondsen in te perken, de productie van bio- en kwaliteitsproducten volgens strengere normen dan die van de Europese richtlijnen te stimuleren, de ongunstige gevolgen van de sluiting van handelsovereenkomsten met derde landen te beperken, de regulering van de markten te verbeteren, en met name een permanent kader te creëren voor steunmaatregelen voor dopvruchten en St-Jansbrood waarbij de overgang wordt gewaarborgd door verlenging van de huidige steunmaatregelen; specifieke maatregelen blijken noodzakelijk te zijn voor de gebieden waar telersverenigingen om structurele redenen zeer zwak zijn; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het tweede jaarverslag van de Europese Unie over de mensenrechten (11317/2000 - C5-0536/2000 ), - gezien het verslag van de Commissie over de uitvoering van maatregelen ter bevordering van de eerbiediging van de rechten van de mens en de democratische beginselen bij buitenlandse betrekkingen, voor 1996 - 1999 ( COM(2000) 726 - C5-0628/2000 ), - gelet op de artikelen 3, 6, 11 en 19 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 177 en 300 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, - gelet op de Internationale Verklaring van de rechten van de mens, het internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en de daarbij behorende facultatieve protocollen, met name artikel 19, en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, de Verklaring over afschaffing van discriminatie jegens vrouwen en het Verdrag inzake de rechten van het kind, - onder verwijzing naar de jaarlijkse Sacharovprijs van het Europees Parlement voor vrijheid van gedachten, - onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over mensenrechten in de wereld van 16 maart 2000 (1) , 17 december 1998 (2) , 12 december 1996 (3) , 26 april 1995 (4) , 12 maart 1993 (5) , 12 september 1991 (6) , 18 januari 1989 (7) , 12 maart 1987 (8) , 22 oktober 1985 (9) , 22 mei 1984 (10) en 17 mei 1983 (11) , - gezien het op 7 december 2000 door de Europese Raad van Nice geproclameerde Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de eerbiediging van de mensenrechten in de Europese Unie, met name de resolutie van 16 maart 2000 (12) , - onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 maart 2000 over bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat in de Europese Unie (13) en over de mededeling van de Commissie over de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme in de aspirant-lidstaten ( COM(1999) 256 - C5-0094/1999 ) (14) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2001 over de mededeling van de Commissie over verkiezingsondersteuning en verkiezingswaarneming door de EU ( COM(2000) 191 - C5-0259/2000 ) (15) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 december 1997 over het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van maatregelen ter eerbiediging van mensenrechten en democratische beginselen in externe betrekkingen (in 1995) ( COM(1996) 672 - C4-0095/1997 ) (16) , - gezien het speciaal verslag nr. 12/2000 van de Rekenkamer over het beheer door de Commissie van de steun van de Europese Unie voor de ontwikkeling van de mensenrechten en de democratie in derde landen, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (17) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 december 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "De Europese Unie en de externe aspecten van het mensenrechtenbeleid: van Rome tot Maastricht en daarna” ( COM(1995) 567 - C4-0568/1995 ) (18) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 december 1997 over de instelling, binnen de diensten van de Commissie, van een enkele coördinerende dienst inzake mensenrechten en democratisering (19) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 september 1996 over de bepalingen inzake de eerbiediging van de democratische beginselen en de rechten van de mens in de overeenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen ( COM(1995)216 - C4-0197/1995 ) (20) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2000 over een gemeenschappelijke diplomatie van de Gemeenschap (21) en de mededeling van de Commissie over de ontwikkeling van de externe dienst ( COM(2000)456 def.), - gezien de mededeling van de Commissie over de hervorming van het beheer van de buitenlandse hulp (SEC(2000)814 ), - gezien de nieuwe Partnerschapsovereenkomst ACS/EG die op 23 juni 2000 in Cotonou is ondertekend (22) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 maart 2001 over de mededeling van de Commissie over het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap ( COM(2000)212 - C5-0264/2000 ) (23) , - gelet op Verordening (EG) nr. 381/2001 van de Raad van 26 februari 2001 tot instelling van een snellereactiemechanisme (24) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2001 over het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van de Snellereactiefaciliteit (25) , - gelet op de resultaten van de VN-Conferentie over de mensenrechten in 1993 te Wenen en de conclusies van de VN-Conferentie over vrouwen en ontwikkeling van 1994 te Peking, - gezien de resultaten van de 57ste vergadering van de commissie voor de mensenrechten van de VN, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0193/2001 ), A. overwegende dat gezamenlijke waarden zoals de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden en de rechtsstaat de grondslag vormen van de door de EU in het kader van haar buitenlands en ontwikkelingsbeleid nagestreefde vrede, ontwikkeling en internationale samenwerking, B. overwegende dat de wijze waarop het Parlement zich inzet voor verdediging van de eerbiediging van de mensenrechten en zijn leidende rol bij het aandringen op ontwikkeling van het mensenrechtenbeleid van de EU en bij het bovenaan de EU-agenda houden van mensenrechten duidelijk blijken uit de voortdurende beroepen van burgers in en buiten de EU die verontrust zijn over schendingen van de mensenrechten, C. overwegende dat de EU, die geconfronteerd wordt met aanhoudende geschillen, toenemende armoede en voortdurende schendingen van mensenrechten en democratische beginselen die zich in verschillende vormen in tal van landen voordoen, een consistenter beleid moet voeren van crisispreventie en bi- en multilaterale dialoog over vraagstukken die betrekking hebben op de mensenrechten en de ontwikkeling van de democratie in al haar facetten, dat in overeenstemming is met haar politiek en economisch gewicht, D. overwegende dat de jongste ontwikkelingen, die wijzen op een toenemende bedreiging van het vrije woord en van de veiligheid van journalisten in vele landen, aanleiding geven tot ernstige bezorgdheid, E. overwegende dat mensenrechten overal ter wereld gelden en dat op basis van het beginsel van nationale soevereiniteit aan de EU niet het recht mag worden ontzegd te trachten invloed uit te oefenen - en eventueel in te grijpen - om een eind te maken aan grove en stelselmatige schendingen van de mensenrechten die ernstige humanitaire gevolgen hebben, F. overwegende dat mensenrechten en democratisering in andere landen voor Europa van belang zijn en dat de Unie haar beleid, verklaringen en dialoog moet onderbouwen met samenwerkingsprojecten die tot verbeteringen ter plaatse leiden, G. overwegende dat door de voornoemde Partnerschapsovereenkomst tussen ACS en EU nieuwe gebieden voor politieke dialoog en raadpleging worden ingevoerd zoals voorkoming van geschillen en crisisbeheersing, behoorlijk bestuur, bestrijding van corruptie, versterkte migratie en gelijkheid tussen mannen en vrouwen, en dat die overeenkomst ertoe leidt dat de rol van de Parlementaire Vergadering bij de bevordering van het democratiseringsproces wordt uitgebreid, H. overwegende dat de logische samenhang van het EU-beleid inzake mensenrechten en democratie moet worden gewaarborgd door verbetering van de samenwerking en de dialoog tussen de instellingen van de EU, en dat de rol van het Europees Parlement in het mensenrechtenbeleid van de Unie, in het licht van de recente ontwikkeling van beleidsinstrumenten en -mechanismen door Raad en Commissie op het terrein van de mensenrechten, duidelijker gericht moet zijn op controle van het beleid van genoemde instellingen, I. overwegende dat de resultaten van de Discussiefora over de mensenrechten, met name van de in mei 2000 in Venetië gehouden conferentie met als thema: de Europese Unie en de centrale rol van mensenrechten en democratische beginselen in betrekkingen met derde landen, nadrukkelijk hebben aangetoond dat alle instrumenten die beschikbaar zijn om mensenrechtensituaties aan te pakken doorzichtig en bestendig moeten zijn, J. overwegende dat het eerder genoemde verslag van de Commissie een reactie is op het verzoek van Europees Parlement, lidstaten en partners uit het maatschappelijk middenveld om meer verantwoording voor het inzetten van middelen van de Gemeenschap, K. overwegende dat de hervorming door de Commissie van het beheer van de externe steun bedoeld is om de snelheid, de kwaliteit en het profiel (de zichtbaarheid) van de externe steun van de Europese Unie aanzienlijk te verbeteren, daar de exponentiële groei van de omvang van de steun niet gepaard is gegaan met de nodige veranderingen op het gebied van personeel, structuren en beheersinstrumenten, EU-strategie inzake mensenrechten 1. wijst er met nadruk op dat eerbiediging van de mensenrechten een onlosmakelijk deel moet zijn van alle werkzaamheden van de EU en daarbij prioriteit moet krijgen, met inbegrip van de conflictpreventie van de Unie, en dat mensenrechtenaangelegenheden in dialogen met het oog op totstandbrenging van vrede en in overeenkomsten met derde landen open en doelmatig moeten worden benaderd; en doet derhalve een beroep op de Raad en de Commissie om een meer thematisch gericht gemeenschappelijk mensenrechtenbeleid tot stand te brengen (bijvoorbeeld op het terrein van kinderen of straffeloosheid) waarbij de diverse werkprogramma's systematisch afdelingen moeten bevatten met duidelijk afgebakende beleidslijnen en werkzaamheden die gericht zijn op bevordering van de mensenrechten en de democratie; 2. is verheugd over de initiatieven en standpuntbepalingen van de Raad van de Europese Unie onder het Zweeds voorzitterschap die ertoe hebben geleid dat er op de bijeenkomst van de VN-commissie voor de rechten van de mens in Genève resoluties, besluiten en verklaringen zijn aangenomen over kwesties die het Europees Parlement in zijn resolutie van 18 januari 2001 (26) aan de orde had gesteld; 3. betreurt echter dat de Raad niet met een resolutie is gekomen over de mensenrechten in China, zoals het Europees Parlement in zijn resoluties van 18 januari en 5 april 2001 (27) had gevraagd; 4. is van mening dat het strategie-instrument alleen nuttig kan zijn als het zo wordt opgevat dat het een reële toegevoegde waarde voor het EU-beleid op het gebied van de mensenrechten en democratisering betekent; wenst daarom dat in deze strategie elk jaar specifieke prioriteiten worden vastgesteld, die beperkt mogen zijn maar wel duidelijk omschreven en toetsbaar moeten zijn; wenst dat niet alleen prioriteiten worden vastgesteld, maar ook maatregelen voor de verwerkelijking daarvan door de verschillende communautaire instellingen en lidstaten, en wil dat de hele strategie jaarlijks wordt herzien; wenst tenslotte dat met deze strategie verbetering wordt gebracht in de synergie en samenhang tussen alle beleidsonderdelen van de Unie met gevolgen op dit terrein; 5. spreekt de hoop uit dat de richtsnoeren van de Raad van 26 februari 2001 de doelmatigheid van de gemeenschappelijke strategieën van de Unie zullen verbeteren, daar dit belangrijke instrumenten zijn voor een samenhangender behartiging van de belangen van de Unie met inbegrip van eerbiediging van de rechten van de mens en versteviging van democratie en rechtsstaat; 6. verzoekt de Raad en de toekomstige voorzitterschappen op basis van deze richtsnoeren een coherente aanpak van de Europese Unie te ontwikkelen; 7. onderstreept het belang van de strategie en de actie van de Europese Unie tijdens de 58e zitting van de Commissie voor de mensenrechten van de VN, die in 2002 in Genève zal worden gehouden; 8. stelt vast dat de verantwoordelijkheid van de Europese Unie is toegenomen door het feit dat de Verenigde Staten niet zijn herkozen als lid van de VN-commissie voor de rechten van de mens; 9. wijst er voorts op dat de belangrijkste instrumenten van de Unie - ontwikkelingssamenwerking, humanitaire hulp, mensenrechtenclausules in partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten, de inzet van kredieten in het kader van het Initiatief voor democratie en mensenrechten - met het oog op de beleidsstrategie op lange termijn geïnspireerd moeten worden door één gezamenlijk beginsel, namelijk de noodzaak dat alle instrumenten worden gebruikt om de meest heilzame veranderingen op duurzame wijze te bevorderen; 10. verzoekt de Commissie daarom op basis van een gezonde evaluatie per land en een stelselmatige voorafgaande analyse van de desbetreffende maatregelen, eventueel met steun van deskundigen met internationale ervaring en van plaatselijke en internationale niet-gouvernementele organisaties, stelselmatig na te gaan of maatregelen van de Europese Unie de democratisering en het respect voor de mensenrechten in derde landen waarschijnlijk bevorderen; strategie en instrumenten moeten soepel worden aangepast en er moeten mechanismen worden ingesteld voor controle en evaluatie van de resultaten; 11. verzoekt de Commissie voorts een verwijzing naar de noodzaak van campagnes ter bevordering van mensenrechten en democratie als onlosmakelijk deel in haar strategiedocumenten per land op te nemen en deze documenten stelselmatig aan het Europees Parlement te doen toekomen; 12. wijst op de noodzaak van een doelmatig beleid van de Unie op het gebied van crisisbeheersing, dat in eerste instantie gebaseerd moet zijn op een vroegtijdige inzet van alle beschikbare middelen voor de voorkoming van geschillen, zoals het onlangs opgerichte snelle-interventiemechanisme, een permanente politieke dialoog over schendingen van mensenrechten, alsook op nauwe samenwerking met de desbetreffende internationale en regionale organisaties (VN, OVSE, OAE, enz.); Voorwaardelijkheid en internationale mensenrechtendiplomatie 13. wijst nogmaals verontrust op het feit dat tal van internationale overeenkomsten waaraan de EU gebonden is en die mensenrechtenclausules bevatten, geen uitvoeringsregels bevatten ten aanzien van het schorsingsmechanisme overeenkomstig de Partnerschapsovereenkomst ACS-EU, en dringt er derhalve met klem op aan dat waar nodig de desbetreffende regelingen worden vastgesteld; 14. stelt vast dat de Commissie formeel het uitsluitende initiatiefrecht heeft met betrekking tot het beroep op de mensenrechtenclausule, maar verzoekt de Commissie tegemoet te komen aan de wensen van het Parlement inzake het op gang brengen van de raadplegingen die in het schorsingsproces zijn voorzien; 15. is de mening toegedaan dat de tenuitvoerlegging van de clausule soepel moeten worden toegepast; wijst er echter op dat een positieve en soepele interpretatie van dergelijke clausules nooit een reden of excuus voor gebrek aan actie mag worden, met name als de mensenrechten ernstig worden geschonden of in geval van marteling, waarover nooit onderhandeld kan worden; 16. herhaalt zijn mening dat het huidige beleid van alomvattende sancties moet worden vervangen door een beleid van gerichte sancties, zodat beter gelet kan worden op de specifieke omstandigheden van het desbetreffende land; verzoekt de Raad en de Commissie met klem aanvullende instrumenten en mechanismen te ontwikkelen die gericht zijn op onwettig onteigende activa van leiders van corrupte regeringen en hun omgeving, en op bevordering van gecoördineerde internationale initiatieven om dergelijke activa, zodra een werkelijk democratiseringsproces op gang is gebracht, terug te geven aan het land van oorsprong; 17. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat hun acties logisch aansluiten op de maatregelen die de Unie heeft genomen in de sector externe betrekkingen en met name hun bilaterale samenwerking met een land op te schorten wanneer en gedurende dezelfde periode dat de Unie haar samenwerking heeft opgeschort; 18. is van mening dat de politieke dialoog een afspiegeling moet zijn van een werkelijke samenwerking waarin beide zijden van elkaar leren; verzoekt de Raad met de partnerlanden tot overeenstemming te komen in zijn dialogen op regelmatige en stelselmatige basis vraagstukken aan te pakken die betrekking hebben op mensenrechten en democratie, rechtsstaat, respect voor minderheden, behoorlijk bestuur en gelijkheid van mannen en vrouwen; 19. verzoekt de Raad concrete doelen te formuleren voor de mensenrechtendialoog, en te waarborgen dat de resultaten ervan regelmatig worden geëvalueerd en dat het Parlement stelselmatig op de hoogte wordt gehouden van agenda en resultaten; 20. verzoekt de Raad en de Commissie te zorgen voor samenhang in hun externe optreden door verder te gaan dan al dan niet bestaande overeenkomsten en bepalingen ter opschorting of uitvoering met het oog op eerbiediging van de mensenrechten; Europees Parlement en interinstitutionele samenwerking 21. besluit zich intern te bezinnen op wijzen waarop zijn bevoegde organen, te beginnen met zijn bevoegde commissie, momenteel het thema van de mensenrechten en democratie volgen ten einde vast te stellen of en zo ja hoe zijn eigen structuur verbeterd moet worden; 22. adviseert de opstelling van procedures die een gecoördineerde en samenhangende follow-up mogelijk maken van individuele gevallen van schending van mensenrechten, die aan de orde worden gesteld in door de plenaire vergadering aangenomen resoluties, de bevoegde commissie van het Europees Parlement en de werkgroep mensenrechten en via interparlementaire delegaties en gemengde parlementaire commissies; 23. vraagt aan zijn bevoegde commissie om één of meer van zijn leden te belasten met een gecoördineerde en samenhangende follow-up van individuele gevallen van schending van de mensenrechten waarop in resoluties van de plenaire vergadering of via zijn desbetreffende parlementaire organen de aandacht wordt gevestigd en een betere coördinatie met het mensenrechtenwerk van andere commissies te waarborgen; is van mening dat de aldus aangestelde vertegenwoordigers eveneens de officiële vertegenwoordigers van het Parlement voor mensenrechten kunnen zijn in verhouding tot de buitenwereld, met name de instellingen van de EU en de internationale organisaties; 24. verzoekt het voorzitterschap met vertegenwoordigers van het Parlement voorbereidende bijeenkomsten van de Werkgroep Mensenrechten van de Raad (COHOM) te organiseren, met het oog op de jaarlijkse vergaderingvan de VN-Commissie voor de rechten van de mens; 25. verzoekt de Hoge Vertegenwoordiger/secretaris-generaal van het GBVB aan de Raad en het Europees Parlement ieder jaar een verslag voor te leggen over de resultaten van het coördineren van standpunten en beleid van de lidstaten in internationale organisaties, naast het standpunt en het beleid van de Unie inzake vraagstukken die mensenrechten en democratie betreffen; 26. verzoekt de Hoge Vertegenwoordiger/secretaris-generaal van het GBVB en de Commissie met het Parlement vooraf de jaarlijkse richtsnoeren en prioriteiten van de Unie op het gebied van voorkoming van geschillen te bespreken; verzoekt de Commissie aan het Parlement een algemeen evaluatieverslag voor te leggen van in het kader van het snelle-interventiemechanisme uitgevoerde acties en projecten, met name door aan te geven om welke bedragen het gaat, wat hiervan de aard is en met welke partner is samengewerkt; 27. wijst er nogmaals op dat toezicht op de mensenrechtensituatie een belangrijke taak dient te zijn voor de eenheid voor beleidsplanning en vroegtijdige waarschuwing en verzoekt de Hoge Vertegenwoordiger/secretaris-generaal van het GBVB het Europees Parlement op de hoogte te houden van de werkzaamheden van de speciale eenheid "horizontale vraagstukken” die zich bezighoudt met mensenrechten en voorkoming van geschillen; 28. verzoekt de Raad een verbindingsfunctionaris op hoog niveau voor buitenlandse betrekkingen te benoemen, niet alleen om aanwezig te zijn bij, maar eveneens om als spreker deel te nemen aan de vergaderingen van de Parlementaire Commissie buitenlandse zaken; verzoekt de Raad schriftelijk te reageren op het jaarlijkse verslag van het Europees Parlement over mensenrechten; 29. wijst er voorts met nadruk op dat door de desbetreffende missies en delegaties op te stellen gezamenlijke verslagen hun samenhang aanzienlijk zouden kunnen verbeteren als de toestand van de mensenrechten in derde landen wordt geëvalueerd en dienen te verwijzen naar aanbevelingen van het Europees Parlement; is van mening dat ook voor gezamenlijke verslaglegging naar hoofdsteden van lidstaten en het Europees Parlement gecoördineerde werkmethoden moeten gelden; 30. wijst er met nadruk op dat de opleiding van personeel van EU-missies en van Commissiepersoneel in de DG's voor buitenlandse betrekkingen (RELEX) en Ontwikkelingssamenwerking, ECHO en met name Delegaties, een fundamentele basis moet leggen op het gebied van mensenrechten- en democratieproblematiek; verzoekt de Commissie voldoende middelen ter beschikking te stellen voor dit soort opleiding; 31. wijst er met nadruk op het tweede jaarlijks verslag van de EU over de mensenrechten weliswaar ruimere informatie verschaft over EU-activiteiten, maar nog geen informatie bevat over mensenrechtenactiviteiten die door de lidstaten worden uitgevoerd (verbindingen met nationale verslagen over mensenrechten en met mensenrechteninstanties), en over het gevolg dat wordt gegeven aan initiatieven en verklaringen van het Europees Parlement; 32. spreekt zijn waardering uit voor de moeite die is geïnvesteerd in bijzonderheden en achtergrondinformatie, maar moedigt de Raad aan meer zelfkritiek te betrachten bij de verslaglegging over beleid en evaluatie van resultaten, waardoor democratische controle mogelijk wordt, met name door het Europees Parlement; 33. betreurt het feit dat het tweede discussieforum van de EU over de mensenrechten in december 2000 samenviel met de vergaderperiode van het Europees Parlement en dringt met klem aan op betere coördinatie tussen de instellingen om te waarborgen dat de leden van het Parlement in groten getale deelnemen; verzoekt het voorzitterschap en de Commissie discussiefora over de mensenrechten voortaan in Brussel te houden om de participatie van het Europees Parlement te vergemakkelijken; 34. verzoekt het Belgische voorzitterschap en de Commissie de aandacht van het volgende discussieforum over de mensenrechten vooral te richten op commerciële seksuele uitbuiting, asiel, immigratie en mensenhandel; 35. is in dit verband ingenomen met het feit dat commissaris Patten er op de informele top in Nyköping op 8 mei 2001 op heeft aangedrongen om voor derde landen dezelfde criteria te hanteren als voor de lidstaten voor wat betreft het voeren van een samenhangend mensenrechtenbeleid van derde landen niet met twee maten te meten; is eveneens ingenomen met de mededeling van de Commissie van 8 mei 2001 over de bevordering van de mensenrechten en de democratisering in derde landen, als goede basis voor een discussie; 36. verzoekt de Raad een website op te zetten over mensenrechtenproblematiek; spreekt in dit verband zijn waardering uit over de vooruitgang die het Commissie-DG RELEX heeft geboekt; wijst met nadruk op het nut van een mensenrechtenwebsite die door de EU-instellingen gezamenlijk op de Europaserver wordt ingericht; Dialoog met niet-gouvernementele organisaties die mensenrechten en democratie verdedigen 37. acht de NGO's van betekenis als partners van de EU en de regeringen van de lidstaten in het kader van het debat over het mensenrechten- en democratiebeleid en van de tenuitvoerlegging van programma's in derde landen; verzoekt de Commissie dan ook de NGO's als partners te betrekken door samen te werken in de politieke dialoog en niet uitsluitend als actoren die steunacties van de EU inzake mensenrechten en democratie uitvoeren; acht het echter noodzakelijk dat de Commissie veiligstelt dat alle NGO's waarmee zij samenwerkt de universele standaards inzake transparantie en onafhankelijkheid in acht nemen; 38. beveelt aan dat er tussen NGO's en de instellingen van de EU dialogen en raadplegingsmechanismen worden ingesteld en ziet uit naar de Commissiemededeling over versteviging van de band met NGO's; 39. erkent de belangrijke bijdrage van de NGO's door aan het Europees Parlement informatie te verstrekken ter voorbereiding van zijn initiatieven en verklaringen, met name de dringende resoluties; juicht met name het bestaan toe van de maandelijkse contactgroep mensenrechten; Samenwerking met internationale organisaties 40. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat mevrouw Mary Robinson, Hoge Commissaris voor de mensenrechten, aan de mensenrechten een centrale rol in het VN-stelsel heeft toebedeeld door de nadruk te leggen op een zo breed mogelijke interpretatie van de mensenrechten - economisch en sociaal, alsook civiel en politiek; 41. onderschrijft het door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties gestelde doel de mensenrechten centraal te stellen in ieder aspect van de werkzaamheden van de Verenigde Naties en wijst met nadruk op de noodzaak het bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten te voorzien van financiële middelen; 42. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan samen te werken met instellingen en speciale mechanismen die door het VN-Verdrag zijn ingesteld, en verder bij te dragen tot logisch en samenhangend EU-optreden in het kader van internationale organisaties; is van mening dat structuren en samenwerking moeten worden ontwikkeld op een wijze die de aanvullende aard en de verenigbaarheid van de gezamenlijke initiatieven waarborgt; dringt er bij de lidstaten van de Unie op aan zich zo spoedig mogelijk aan te sluiten bij de desbetreffende VN-conventies; 43. verzoekt de Raad en de lidstaten nogmaals het op VN-niveau gedane voorstel te steunen dat landen die toetreden tot de mensenrechteninstrumenten van de VN een permanente uitnodiging aan alle desbetreffende speciale VN-rapporteurs doen uitgaan; Tenuitvoerlegging van de begroting voor de mensenrechten 44. herinnert eraan dat artikel 274 van het EG-Verdrag de exclusieve bevoegdheid voor de tenuitvoerlegging van de begroting aan de Commissie toekent, binnen de grenzen van de door de begrotingsautoriteit toegewezen kredieten; 45. beklemtoont het belang van de betrokkenheid van het Europees Parlement bij het opstellen van richtsnoeren en het controleren van de tenuitvoerlegging van mensenrechten- en democratieprogramma's; dringt er bij de Commissie op aan om met de werkgroep mensenrechten van het Parlement te discussiëren over de jaarlijkse beleidsprioriteiten met het oog op de begrotingsmiddelen voor het mensenrechtenbeleid, die worden vastgesteld in de context van een alomvatttend EU-beleid; 46. juicht het feit toe dat de begroting voor de mensenrechten (hoofdstuk B7-70 ) voor 2001 is opgevoerd maar wijst er met bezorgdheid op dat de bedragen voor de uitvoering van het Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten niet bevredigend zijn; wijst er met klem op dat de Europese Unie uitvoering dient te geven aan haar politieke verbintenissen; 47. verwacht dat het voornemen van de Commissie om streefdoeleinden voor de uitvoering van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (hoofdstuk B7-70 ) vast te stellen tot betere resultaten zal leiden, het beoordelingsproces zal vereenvoudigen en ertoe zal bijdragen dat het geld van de belastingbetaler beter gebruikt wordt; 48. blijft ervan overtuigd dat het Europees Ontwikkelingsfonds dient te worden geïntegreerd in de algemene begroting van de Europese Unie ter wille van een grotere doorzichtigheid en een betere toewijzing der middelen; 49. wijst erop dat de capaciteit voor het beheer van de programma's dient te worden verbeterd en dat de toewijzing van personele middelen, waar nodig, dient te worden herzien; wijst er met klem op dat de tenuitvoerlegging van het eerder vermelde hoofdstuk B7-70 het belang dient te weerspiegelen dat het Europees Parlement en de Europese burger hechten aan de bevordering van de rechten van de mens en de democratie; 50. verzoekt de Commissie aan het Parlement een verslag te doen toekomen over de vooruitgang die is geboekt bij de hervorming van het beheer van de bijstand van buiten en ieder jaar het verslag te publiceren over de maatregelen die zijn gefinancierd via het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten, en wel op een zodanig tijdstip dat de begrotingsautoriteit er nog rekening mee kan houden; is van mening dat meer vooruitgang moet worden geboekt bij de grondige evaluatie van projecten door richtsnoeren en normen vast te stellen, met name over toepasselijkheid, efficiëntie, doelmatigheid, gevolgen en duurzaamheid, kosten/baten-verhouding en voor- en nadelen van gezamenlijke financiering met andere internationale partners; 51. spreekt zijn waardering uit voor de maatregelen die de Commissie neemt om het beheer van de steun van buiten niet langer op één plaats te concentreren en te decentraliseren naar de delegaties van de Commissie en indien wenselijk naar de overheden in derde landen, teneinde snelheid en kwaliteit van het beheer van de EU-steun te verbeteren; meent dat overheidsfunctionarissen van derde landen niet betrokken moeten worden bij de besluitvorming over het toekennen van middelen in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten; 52. spreekt zijn waardering uit voor de maatregelen van EuropeAid ten aanzien van doorzichtigheid en dienstverlening aan de klant; beveelt aan de website over de financiering van mensenrechten en democratie te verbeteren door geselecteerde projecten en evaluatieverslagen op te nemen; 53. wijst met nadruk op het belang van standaardisering van de tenuitvoerleggingsprocedures en symbolen die de organisaties welke betrokken zijn bij het verstrekken van EU-steun gebruiken; 54. spreekt de aanbeveling uit dat de Commissie een hulplijn en een elektronische postbus opent voor informatie over de aanvraagprocedure voor subsidies, en werkbijeenkomsten organiseert over het stelsel van Gemeenschapssubsidies aan plaatselijke NGO's die betrokken zijn bij tenuitvoerlegging van microprojecten op het gebied van mensenrechten en democratie; Ontwikkeling 55. herinnert eraan dat onder de mensenrechten tevens vallen de sociale, economische en culturele rechten, het recht op vrede, het recht op een gezond milieu en het recht op ontwikkeling; dat ontwikkeling niets anders is dan de concrete vertaling van deze rechten; 56. benadrukt dat spreken over de mensenrechten ook impliceert dat de betrokken lidstaten de mogelijkheid wordt geboden om hun eigen ontwikkelingsmodel te kiezen in het kader van stabiele politieke structuren, met het oog op een sociaal en uit milieuoogpunt duurzame ontwikkeling, gebaseerd op het economische en strategische potentieel van het betrokken land; 57. feliciteert de regeringen van de lidstaten die unilateraal de schuld van de armste landen hebben weggestreept of verminderd, en spoort de lidstaten die zulks nog niet hebben gedaan aan dit voorbeeld te volgen; 58. betreurt in het bijzonder de tragische oorlogen, burgerconflicten en interetnische twisten, die de belangrijkste oorzaak vormen voor schendingen van de mensenrechten; 59. benadrukt dat mensenrechten een essentieel onderdeel vormen van het EU-ontwikkelingsbeleid en van de Overeenkomst van Cotonou; 60. benadrukt de noodzaak om een einde te maken aan alle discriminatoire bepalingen in nationale wetgevingen jegens vrouwen en meisjes; wijst op de noodzaak om voor mannen en vrouwen gelijke toegang te waarborgen tot onderwijs (zowel lager als hoger onderwijs), de arbeidsmarkt, de gezondheidszorg, enz.; 61. herinnert aan de steun die het heeft uitgesproken voor het vaststellen van normen voor sociale rechtvaardigheid die van toepassing zijn op economische bedrijvigheid en zijn onvoorwaardelijke steun voor de bestrijding van uitbuiting van arbeidskrachten in de wereld; Eerbiediging van de vrijheid van meningsuiting en onafhankelijke journalistiek 62. verzoekt de Raad en de Commissie met klem voorrang te verlenen aan problemen in verband met persvrijheid en met name de veiligheid en onafhankelijkheid van journalisten; 63. verzoekt de Raad en de Commissie om steeds onmiddellijk en krachtig te ageren in geval van verdwijning, foltering en intimidatie van journalisten, waar ook ter wereld; 64. beklemtoont het onvervreemdbare recht van elke aangehouden journalist op een eerlijk proces en vraagt dat dergelijke processen tegen journalisten wereldwijd zouden openstaan voor waarnemers uit de internationale gemeenschap; 65. verzoekt om concrete maatregelen, o.a. het reserveren van voldoende middelen om aanvallen op journalisten te voorkomen; dringt aan op nauwgezet onderzoek van dergelijke aanvallen, het voor de rechter brengen van de daders en schadeloosstelling van de slachtoffers; wijst er nogmaals op dat de staten de positieve taak hebben de media te beschermen tegen aanvallen en erop toe te zien dat de daders hun straf niet ontlopen; 66. vraagt dat de Raad en de Commissie alle mogelijke maatregelen zouden nemen teneinde te beletten dat personen die het slachtoffer zijn van een gebrek aan persvrijheid door dit feit alleen bijkomende hinder zouden ondervinden in hun bewegingsvrijheid in de EU of in andere landen dan het land dat hen viseert; 67. verzoekt de Raad en de Commissie de media in probleemgebieden bij te staan door gebruik te maken van de deskundigheid van plaatselijke vakmensen en internationale journalistengroeperingen; verzoekt om voorstellen om in bijvoorbeeld Colombia en Oost-Timor hulpcentra voor de media op te zetten en de mogelijkheden te bieden om plaatselijke organisaties in staat te stellen aan hun problemen het hoofd te bieden; 68. beveelt de Raad en de Commissie aan de vaststelling en tenuitvoerlegging van gedragscodes voor veiligheid in de journalistiek te steunen; 69. veroordeelt elke vorm van censuur en beveelt aan dat voorrang wordt verleend aan bevordering van de vrijheid van meningsuiting, informatie, persvrijheid en publieke toegang tot overheidsdocumenten; wijst er met nadruk op dat het beginsel van afhankelijkheid van eerbiediging van de mensenrechten, met inbegrip van vrijheid van meningsuiting, moet worden toegepast op de politieke en economische betrekkingen met derde landen; 70. beklemtoont dat een moderne, democratische staat niet kan bestaan zonder een sterke maatschappij en vrije media, waar iedere burger onbeperkt toegang heeft tot informatie via onafhankelijke media; 71. verzoekt om een diepgaande analyse van de huidige beperkingen van de vrijheid van de media, met inbegrip van alle wetten en regels die van invloed zijn op de toegang tot informatie en het bedrijven van journalistiek, met inbegrip van wetten op het gebied van smaad, laster en opruiing; 72. verzoekt om aanhoudende steun voor toezicht op de tenuitvoerlegging van de wetgeving inzake vrijheid van meningsuiting; beveelt in dit opzicht aan dat de Raad en de Commissie ter zake dienende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de maatregelen gecoördineerd worden met die van andere internationale organisaties zoals de Verenigde Naties, de OVSE -vertegenwoordiger voor vrijheid van de media, NGO's en verenigingen en vakverenigingen van journalisten, en aanvullende maatregelen; 73. dringt erop aan dat regeringen open toegang verschaffen tot informatie en verzoekt hen met klem overeenkomstig internationale normen wetgeving vast te stellen inzake vrijheid van informatie teneinde de tenuitvoerlegging ervan te waarborgen; 74. betreurt de schendingen van de mensenrechten die door de Russische troepen worden begaan in Tsjetsjenië; dringt er bij de lidstaten van de EU en bij de leden van de Raad van Europa op aan deze zaak aanhangig te maken bij het Europese Hof voor de rechten van de mens; 75. verzoekt regeringen zich niet met de media te bemoeien of wettelijke maatregelen te misbruiken om de vrijheid van de media te beperken; verzoekt regeringen met klem buitensporige bundeling van media te bestrijden, draconische en buitensporige lasterwetten te herzien en te zorgen voor een eerlijk en doorzichtig vergunningenstelsel, alsook voor eerlijke sturing van de verspreiding van informatie; 76. dringt er bij alle landen, die maatregelen hebben genomen ter controle en beperking van het gebruik van moderne technologie, op aan het recht van hun burgers om ongecensureerd gebruik te maken van e-mail en internet te garanderen; 77. verzoekt regeringen te zorgen voor de vrijheid van informatie, dat wil zeggen bescherming van klokkenluiders die in het algemeen belang informatie bekend maken en bij wet te waarborgen dat journalisten overal het recht hebben vertrouwelijke informatiebronnen niet te onthullen; 78. spreekt zijn bezorgdheid uit over de steeds sterkere concentratie van de media en het daaruit voorvloeiende gevaar dat particuliere onafhankelijk media verdwijnen in Rusland; spreekt bovendien de wens uit dat snel een oplossing wordt gevonden voor de moeilijke omstandigheden waarin Oekraïense journalisten in het recente verleden zijn komen te verkeren, zodat de pers vrij en onafhankelijk is; 79. verzoekt de regeringen een positief economische en regelgevend klimaat voor de media te bevorderen, met inbegrip van maatregelen die de vakbonds- en sociale rechten van journalisten waarborgen, de financiële lasten die op de media drukken (belastingen, vergunningen) te verlagen en het doortrekken van communicatielijnen naar plattelandsgebieden en andere zones met minder dienstverlening aan te moedigen; beveelt aan dat informatie van de regering via Internet beschikbaar wordt gesteld; 80. dringt aan op de nodige maatregelen om staatsomroepen om te zetten in vrije publieke omroepen die het pluralisme van de maatschappij weerspiegelen; is derhalve vooral bezorgd over de ontwikkeling in Rusland die tendeert naar de gelijkschakeling van kritische berichtgeving over de overheid; 81. beveelt regeringen aan te zorgen voor open toegang tot informatie- en communicatietechnologieën, en de noodzakelijke juridische, professionele, technische en onderwijsinfrastructuur te scheppen voor het gebruik ervan; 82. beveelt regeringen aan te zorgen voor doorzichtigheid en eerlijkheid bij de toewijzing van technische en financiële middelen in alle segmenten van de openbare sector; 83. dringt bij regeringen met klem aan op maatregelen ter bestrijding van ongerechtvaardigde commercialisering van media en anti-trustregels waarin de bijzondere sociale, culturele en democratische waarde van informatie wordt erkend; 84. beveelt aan dat regeringen aan etnische, godsdienstige, culturele en taalminderheden en andere kwetsbare groepen daadwerkelijk toegang waarborgen tot media, en bedenken dat staten overeenkomstig de internationale wetgeving de positieve taak hebben de pluraliteit en verscheidenheid van mediabronnen te bevorderen; 85. verzoekt de Commissie met klem strategieën ten uitvoer te leggen om de kwaliteit van de media te verstevigen via programma's van steun aan mediaopleidingen; spreekt zijn waardering en steun uit voor de initiatieven van onafhankelijke organisaties van mediavakmensen, die om beter verantwoording te kunnen afleggen bezig zijn met de ontwikkeling van zelfregulering van de media; 86. vraagt de Commissie zich in te zetten voor het invoeren van een ethische journalistieke code op nationaal niveau teneinde te verhinderen dat de media gebruikt worden als propagandamiddel om geweld, discriminatie, intolerantie en haat te bevorderen; 87. wijst er met nadruk op dat het recht op een persoonlijke levenssfeer en bescherming van gegevens zorgvuldig moet worden beschermd, terwijl computermisdaad en ander misbruik van nieuwe technologieën moeten worden bestreden; Mensenrechten en rechten van minderheden in het kader van de uitbreiding van de EU 88. verzoekt de kandidaat-lidstaten de verbetering van gevangenissystemen en de hervorming van het justitiële apparaat, de strafvervolging en zo nodig het strafrecht te versnellen, de duur van het voorarrest te beperken en te zorgen voor door de staat gewaarborgde juridische bijstand; verzoekt de Commissie de maatregelen voor de opbouw van instellingen, met inbegrip van opleiding, te steunen ter versteviging van het democratisch functioneren van rechtshandhavingsorganen; 89. betreurt het dat de Roma-minderheden in een aantal kandidaat-lidstaten nog altijd te lijden hebben onder ernstige discriminatie op de arbeidsmarkt, in het onderwijs, in contacten met de overheid en in de burgermaatschappij, en dat de Roma het slachtoffer zijn van politie- en racistisch geweld; meent dat de verandering in de houding van de bevolking tegenover de Roma van fundamentele betekenis is voor de emancipatie van de Roma; 90. spreekt zijn waardering uit voor de regeringen van Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Hongarije en Slowakije die actieplannen ontwikkelen voor de maatschappelijke en politieke integratie van de Roma, maar stelt vast dat geen vooruitgang van enige omvang is geboekt; verzoekt de regering van Roemenië met klem dit voorbeeld te volgen; verzoekt de regeringen van deze landen, de Raad en de Commissie met klem voldoende financiële middelen ter beschikking te stellen voor de tenuitvoerlegging van deze strategieën, en de Roma-gemeenschappen en plaatselijke instanties nauw te betrekken bij tenuitvoerlegging, controle en aanpassing van programma's en projecten; 91. is ingenomen met pogingen van de Roemeense regering om repressieve wetgeving ten aanzien van seksuele minderheden af te schaffen en waarschuwt de Roemeense wetgever dat met fundamentele mensenrechten nimmer geschipperd zal worden; 92. juicht het feit toe dat in Letland een nationaal programma voor sociale integratie is vastgesteld en dat in de andere Baltische landen soortgelijke programma's zijn vastgesteld voor de integratie van de Russisch sprekende bevolking; verzoekt de respectieve instanties met klem de tenuitvoerlegging van de programma's wat betreft wettelijke bepalingen, instellingen en financiële toelagen te versnellen; 93. verzoekt de Slowaakse regering om verbetering van haar beleid en culturele subsidies ten gunste van culturele verscheidenheid en het behoud van het cultureel erfgoed van nationale minderheden; verzoekt de Commissie de tenuitvoerlegging van de wet op het gebruik van minderheidstalen in officiële mededelingen nauwlettend in het oog te houden; 94. doet een beroep op de Roemeense regering de VN-conventie over de rechten van het kind onverkort ten uitvoer te leggen, met volledige toepassing van de wetgeving, als voorwaarde voor toetreding; 95. verzoekt de Commissie uitdrukkelijk schendingen van de mensenrechten van de Koerden ter sprake te brengen in het kader van de Partnerschapsovereenkomst met Turkije; dringt er bij de Turkse regering op aan de veilige terugkeer naar zuidoost-Turkije te waarborgen van 500.000 uit hun dorpen verdreven Koerden; spreekt zijn waardering uit voor de door de regering overwogen hervormingen en dringt met klem aan op omzetting daarvan in concrete maatregelen; verzoekt Turkije als verdere positieve stap het Europees kaderverdrag tot bescherming van nationale minderheden te ondertekenen en te ratificeren; dringt er bij Turkije op aan een einde te maken aan folter en slechte behandeling, en aan de straffeloosheid voor deze schendingen van de mensenrechten; doet een beroep op Turkije de verdedigers van de mensenrechten te beschermen tegen intimidatie; verzoekt Turkije de doodstraf af te schaffen en met spoed maatregelen te treffen om de toestand in de gevangenissen daadwerkelijk te respecteren; dringt er bij de Turkse regering op aan te voldoen aan de uitspraak van het Europees Hof voor de rechten van de mens van 10 mei 2001, waarin Turkije wegens grove schendingen van mensenrechten op Cyprus werd veroordeeld; 96. dringt er bij de Commissie op aan om in het kader van de politieke dialoog met Turkije aan te dringen op de noodzaak krachtige maatregelen te nemen om een verdere verslechtering van de mensenrechten in het bezette deel van Cyprus, en met name van de persvrijheid, te voorkomen; 97. dringt er bij de Turkse regering op aan alle juridische en bureaucratische hindernissen voor de christelijke minderheden weg te nemen, wier leden beroofd zijn van hun legitieme rechten op hun bezittingen in Turkije; meent dat minderheden beslist moeten kunnen beschikken over hun eigen religieuze seminaries voor de opleiding van hun eigen geestelijkheid; 98. verzoekt de Raad en de Commissie te blijven streven naar verbetering van de doelmatigheid van programma's inzake de eerbiediging van democratie, mensenrechten en minderheidsrechten in de kandidaat-lidstaten; dringt erop aan dat het voor sociale partners, NGO's, plaatselijke instanties en vertegenwoordigers van nationale minderheden gemakkelijker wordt gemaakt deel te nemen aan opstelling en tenuitvoerlegging van en controle op deze programma's; Aanbevelingen ten aanzien van andere problemen die dringende internationale maatregelen vereisen 99. dringt er bij de Commissie en de lidstaten nogmaals op aan een actiever beleid op het terrein van de maatschappelijk verantwoordelijkheid van de onderneming ten aanzien van mensenrechten te ontwikkelen en herhaalt zijn oproep de algehele toepassing te bevorderen van IAO-verdragen ter voorkoming van maatschappelijke uitbuiting, met name IAO-Verdrag nr. 182 inzake de ergste vormen van kinderarbeid; wijst er met nadruk op dat dit aspect van het handelsbeleid van de EU voortdurend moet worden bezien op de gevolgen voor de mensenrechten; wijst met nadruk op de betekenis voor de zakenwereld van gedragscodes inzake mensenrechten zoals de OESO-richtsnoeren voor multinationale ondernemingen en de IAO-verdragen inzake de rechten van werknemers; 100. verzoekt de EU, haar lidstaten en andere betrokken landen om adequate multidisciplinaire maatregelen tegen de georganiseerde handel in mensen, met name vrouwen en kinderen, met inbegrip van de bescherming van slachtoffers, voorlichting van mogelijke immigranten over het gevaar van mensenhandel en uitbuiting, en het gebruik van programma's zoals TACIS; 101. dringt erop aan dat alle staten zonder voorbehoud het Verdrag betreffende afschaffing van alle vormen van discriminatie van de vrouw, met inbegrip van het aanvullende protocol daarbij, ratificeren en ten uitvoer leggen en voorbehouden inzake het verdrag tegengaan; verzoekt staten zoals Saoedi-Arabië na ratificatie een eind te maken aan de huidige discriminatie, veroordeelt met name de "eremoorden” in Jordanië en Pakistan; dringt er bij alle regeringen op aan wetten in te voeren tegen alle vormen van geweld binnen het gezin en geen godsdienstige of culturele overwegingen aan te voeren om zich te kunnen onttrekken aan verplichtingen in dit opzicht; 102. betreurt het bestaan van obscurantistische regimes die, met name in Afghanistan, archaïsche vormen van geestelijk en lichamelijk geweld rechtvaardigen en de meest elementaire rechten van het individu en in het bijzonder de rechten van vrouwen met voeten treden; 103. protesteert in het bijzonder tegen de invoering van een gele badge die moet worden gedragen door niet-islamitische burgers van Afghanistan, en dringt aan op onmiddellijke intrekking van deze maatregel; 104. doet een beroep op het voorzitterschap om een actieve rol te spelen in de komende vredesbesprekingen met de Taliban en de andere bij het conflict betrokken partijen, onder auspiciën van de VN; beklemtoont de noodzaak de internationale druk op het bewind en de landen waarvan het steun ontvangt, met name Saoedi-Arabië, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten, op te voeren door middel van een blokkade van alle wapenleveranties en de instelling van handelsembargo's; dringt er bij de Commissie op aan alle nodige stappen te ondernemen om de situatie van de Afghaanse vluchtelingen in Pakistan te verbeteren; 105. dringt erop aan dat genitale verminking van vrouwen volledig wordt erkend als schending van de mensenrechten; doet een beroep op de desbetreffende regeringen de genitale verminking van vrouwen te verbieden en de slachtoffers behandeling en revalidatie te bieden; dringt erop aan dat aan deze vrouwen passende bescherming wordt geboden indien zij asiel aanvragen wegens de dreiging van lichamelijke verminking; 106. verzoekt de EU druk uit te oefenen op de VN zodat deze een grootschalig internationaal onderzoek instellen naar geweld tegen kinderen, en in dit kader naar behoren aandacht schenken aan institutioneel geweld en geweld binnen het gezin, met inbegrip van oplossingen en resocialisatie; stelt vast dat de Verenigde Staten en Somalië de enige landen zijn die het Verdrag inzake de rechten van het kind nog niet hebben geratificeerd; 107. juicht het feit toe dat het facultatieve protocol bij het Verdrag inzake de rechten van het kind over het betrekken van kinderen in gewapende geschillen is vastgesteld en aangenomen; verzoekt alle lidstaten van de EU dit protocol zonder voorbehoud te ratificeren en zonder voorbehoud wetgeving vast te stellen die het ronselen en ontvoeren van personen jonger dan 18 jaar voor militaire doelen onmogelijk maakt, bijvoorbeeld in Soedan en Oeganda; verzoekt om oprichting van een doelmatige Bijzondere Rechtbank in Sierra Leone om hen die verantwoordelijk zijn voor de ernstigste schendingen van de mensenrechten sinds 1991 ter verantwoording te roepen; 108. spreekt zijn waardering uit voor de richtsnoeren ten aanzien van het EU-beleid ten opzichte van derde landen inzake de doodstraf; wijst er nogmaals op dat de terechtstelling van personen jonger dan 18 jaar en geestelijk gehandicapten strijdig is met het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en met de gebruikelijke internationale wetgeving; verzoekt alle staten een moratorium op terechtstellingen in te stellen in afwachting van volledige afschaffing van de doodstraf en verzoekt de Verenigde Staten, China, Saoedi-Arabië, Kongo, Iran en andere landen nogmaals met klem onmiddellijk een eind te maken aan alle terechtstellingen; 109. verzoekt de EU zich onverwijld in te zetten voor een krachtig Verdrag tot bescherming van alle personen tegen gedwongen verdwijningen, en geeft zijn diepste bezorgdheid te kennen over de verontrustende snelheid waarmee in Tsjetsjenië en Algerije mensen verdwijnen en verzoekt Colombia de paramilitaire groepen in dat land te ontmantelen en een eind te maken aan de toestand dat misdrijven niet vervolgd worden; 110. is ingenomen met de goedkeuring van de richtsnoeren voor het EU-beleid tegenover derde landen op het punt van foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, en beschouwt dit als een beslissende stap om de uitroeiing van folter tot een hoofddoel van het mensenrechtenbeleid van de Unie te maken; moedigt de lidstaten en de instellingen aan deze richtsnoeren strikt toe te passen; dringt bij de Unie aan op maatregelen om te waarborgen dat de VN-rapporteur voor foltering toegang krijgt tot landen waarmee de Unie partnerschaps- of associatieovereenkomst heeft gesloten; 111. dringt er bij alle staten die dit nog niet gedaan hebben op aan het VN-Verdrag tegen foltering zo spoedig mogelijk te ratificeren; doet een beroep op alle staten de opstelling en goedkeuring van een krachtig facultatief protocol bij het verdrag tegen foltering te stimuleren, dat voorziet in onbeperkte inspectie van detentiecentra, gebaseerd op het beginsel "overal en altijd”; verzoekt alle regeringen de bevoegdheid te erkennen van de VN-commissie tegen foltering om een onderzoek in te stellen naar individuele klachten en dringt er bij hen op aan om spoedig een doeltreffende procedure in te voeren naar beweerde foltering, volgens de VN-normen; 112. spreekt zijn waardering uit over het feit dat 139 staten het Statuut van Rome van het Internationaal Strafgerechtshof vóór afloop van de termijn van 31 december 2000 hebben ondertekend en dat vóór die datum 27 landen tot ratificatie zijn overgegaan; verzoekt alle staten vóór het eind van dit jaar te ratificeren; verzoekt alle staten de werkzaamheden van de huidige internationale tribunalen te blijven steunen; 113. verzoekt alle staten nogmaals de onderdrukking en discriminatie van vreedzame godsdienstige en filosofische minderheden te beëindigen; verzoekt met name China met klem een eind te maken aan de onderdrukking van de Falun Gong en de islamitische, christelijke en boeddhistische bevolkingsgroepen in het land, verzoekt Rusland, Georgië, Syrië en tal van andere staten hun verbod op de getuigen van Jehova op te heffen, Oekraïne een eind te maken aan de discriminatie van Grieks-katholieken, Armenië maatregelen te nemen tegen de vijandigheid ten aanzien van moslims en Azerbeidzjan en Turkmenistan een eind te maken aan de discriminatie van christenen; 114. dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan hun bezorgdheid uit te spreken over kastendiscriminatie en strategieën op te stellen om deze wijdverspreide praktijk, die 260 miljoen mensen treft in India, Zuid-Aziatische landen en elders, tegen te gaan en in het bijzonder er in de context van de Wereldconferentie tegen Racisme op aan te dringen dat kastendiscriminatie en de mensonterende praktijk van de “onaanraakbaarheid” worden opgenomen in de Verklaring van het Actieprogramma van de Wereldconferentie tegen Racisme; 115. dringt er bij de Unie op aan te onderzoeken in hoeverre haar beleid bijdraagt aan de afschaffing van kastendiscriminatie en verbetering van het lot van de paria's in India; 116. wijst er met nadruk op dat homoseksuelen overal ter wereld nog steeds het slachtoffer zijn van discriminatie en vooroordelen en dat hen fundamentele mensenrechten worden onthouden, ook in sommige lidstaten en kandidaat-lidstaten zoals Roemenië; verzoekt de 80 landen in de wereld die homoseksualiteit in hun nationale wetgeving nog steeds verbieden deze wetgeving onverwijld te wijzigen; verzoekt de staten die homoseksualiteit bestraffen met de dood met klem hiermee onmiddellijk op te houden; 117. erkent dat gehandicapten, met name mensen met een intellectuele handicap en met ernstige en meervoudige gebreken in het bijzonder te lijden hebben onder schendingen van de mensenrechten en dat deze kwestie de intense aandacht van de EU-instellingen en van de regeringen over de gehele wereld verdient; 118. verzoekt de lidstaten van de EU meer steun te verlenen aan het door de VN uitgeroepen Internationaal decennium van de inheemse volkeren van de wereld,en de EU het Permanent VN/ECOSOC -forum van de inheemse volkeren te helpen zijn werkzaamheden zo spoedig mogelijk te beginnen, [en ervoor te zorgen dat[ inheemse volkeren recht krijgen op adequate wetten inzake intellectueel eigendom en op een rechtvaardig aandeel in het commercieel gebruik van hun overgeleverde kennis: verzoekt alle lidstaten van de EU IAO-Verdrag nr. 169 inzake inheemse volkeren en stammen te ondertekenen en de ratificeren; 119. verzoekt de lidstaten van de EU - in dit jaar van de wereldconferentie tegen racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante onverdraagzaamheid - actieve maatregelen te nemen ter bestrijding van vreemdelingenhaat en racisme tegenover vluchtelingen, asielzoekers en migranten; verzoekt alle staten zonder beperkend voorbehoud het Verdrag inzake voorkoming en bestraffing van volkerenmoord en de Verdragen tot afschaffing van alle vormen van rassendiscriminatie te ratificeren; 120. verzoekt de lidstaten van de EU nogmaals hun toezeggingen in het kader van het Vluchtelingenverdrag uit 1951 tot bescherming van vluchtelingen en asielzoekers te bevestigen en de huidige negatieve beleidsontwikkelingen, die gekenmerkt worden door een grotere aansprakelijkheid voor de vervoerders en strengere visumbepalingen, om te buigen; verzoekt alle staten met klem dit verdrag en het protocol inzake de rechtspositie van vluchtelingen uit 1967 onverwijld aan te nemen; verzoekt de EU toe te treden tot het Internationaal Verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en de leden van hun gezinnen uit 1990; verzoekt de EU en de lidstaten hun asielbeleid af te stemmen op het GBVB om te waarborgen dat geen asielzoekers worden teruggestuurd naar hun land van herkomst zonder dat hun persoonlijke veiligheid voldoende gewaarborgd is; 121. dringt er bij de EU-lidstaten op aan het recht van gewetensbezwaar in verband met militaire dienst te steunen en te onderzoeken in welke landen dergelijke bezwaren niet worden erkend; 122. verzoekt alle lidstaten van de EU, op basis van hun verplichtingen overeenkomstig de internationale wetgeving, wettelijk bindende normen toe te passen op de uitvoer van wapens en ten minste de EU-gedragscode inzake de uitvoer van wapens in hun wetgeving op te nemen; verzoekt om beperkingen op regelingen voor de productie in licentie en op de activiteiten van wapenhandelaren en -vervoerders, en om doelmatig toezicht op en controle van toezeggingen omtrent eindgebruik; verzoekt alle staten met klem toe te zien op doelmatige parlementaire controle van de wapenuitvoer en om verbetering van de doorzichtigheid voor de burger door middel van gedetailleerde jaarlijkse verslagen over wapenuitvoer; verzoekt de lidstaten van de EU andere landen aan te moedigen eenzijdig en via regionale en internationale fora soortgelijke wettelijk bindende procedures vast te stellen; 123. verzoekt de lidstaten van de EU met klem de strijd tegen de verspreiding van vuistwapens als een prioriteit te beschouwen en tijdens de VN-Conferentie over alle aspecten van de illegale handel in vuistwapens en lichte wapens, die in 2001 wordt gehouden, te pleiten voor vaststelling van een alomvattend en doelmatig actieprogramma; 124. verzoekt de lidstaten van de EU om een verbod op productie, bevordering, handel en gebruik van politie- en veiligheidsapparatuur voor wrede, onmenselijke en vernederende doelen of met niet volledig bekende medische gevolgen; 125. veroordeelt de activiteiten van terroristen, die door moord en intimidatie mensen in vele landen het recht op leven en vrijheid van meningsuiting ontnemen; 126. verzoekt alle staten praktische maatregelen te nemen om humanitaire hulpverleners en mensenrechtenactivisten te beschermen tegen iedere vorm van agressie en in voorkomende gevallen stappen te ondernemen om hiernaar op doeltreffende wijze een onderzoek in te stellen en de schuldigen te vervolgen; wijst nogmaals op de VN-Verklaring inzake mensenrechtenactivisten die op 9 december 1999 werd goedgekeurd en wijst er met nadruk op dat de EU-ambassades en -kantoren in derde landen de activiteiten van plaatselijke mensenrechtenorganisaties en activisten in het oog moeten houden en wanneer dit nodig is in actie moeten komen om hen te steunen en te beschermen; moedigt de EU aan de NGO's die zich met niet-gewelddadige middelen inzetten voor de bescherming van mensenrechtenactivisten in andere landen juridisch, politiek en financieel te steunen; 127. verwijst met betrekking tot de recente zitting van de VN-commissie voor de rechten van de mens in Genève die ook door leden van het Europees Parlement werd bijgewoond, naar zijn resolutie over de voorbereiding van deze bijeenkomst en kan alleen maar betreuren dat de lidstaten geen initiatieven hebben genomen in verband met een resolutie over China; juicht de actieve deelname van de lidstaten en de Commissie toe; feliciteert de lidstaten die tot lid van de VN-commissie voor de rechten van de mens zijn gekozen; neemt met spijt ter kennis dat de VS voor het eerst niet in de VN-commissie voor de rechten van de mens zijn herkozen; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan te verzekeren dat de in de VN-commissie voor de rechten van de mens vertegenwoordigde lidstaten de door de EU gedefinieerde criteria strikt toepassen, ongeacht om welk land het gaat; 128. roept de Europese Unie ertoe op in mensenrechtenkwesties een veel actievere, ja zelfs leidende rol te gaan spelen, niet alleen in het kader van de Verenigde Naties, maar ook in alle bilaterale besprekingen; o o o 129. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Raad van Europa, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, de Verenigde Naties, de regeringen van de kandidaat-lidstaten en de regeringen van de in de resolutie genoemde landen, alsook aan de in de EU gevestigde kantoren van de belangrijkste niet-gouvernementele organisaties voor de mensenrechten. Het Europees Parlement, - gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, - gezien het jaarverslag van de Europese Unie over de rechten van de mens (11317/2000 - C5-0536/2000 ), - onder verwijzing naar de ontwerpresolutie ingediend door de leden Staes, Jillian Evans, Knörr Borràs, Maes, Bautista Ojeda, Hudghton, Nogueira Román, MacCormick, Ortuondo Larrea en Eurig Wyn over de bescherming en de rechtstreekse politieke vertegenwoordiging van de taalminderheden in de Italiaanse regio met bijzonder statuut Friuli-Venezia Giulia ( B5-0034/2001 ), - gelet op alle internationale Verdragen terzake, - gelet op de artikelen 6 en 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gezien de verslagen van de gespecialiseerde organen van de Raad van Europa en de betrokken Europese NGO's, - gezien de openbare hoorzitting van 21 maart 2001 met de nationale parlementen over de toestand van de grondrechten in de EU en de vorming van een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie verzoekschriften ( A5-0223/2001 ), Doel van het jaarverslag en te nemen maatregelen Doel 1. merkt op dat het Europees Handvest van de grondrechten, dat op 7 december 2000 plechtig werd afgekondigd, de synthese vormt van de grondwaarden waarop de Europese Unie is gegrondvest en een document is waarnaar voortaan impliciet en noodzakelijk door de artikelen 6, lid 2 en de artikelen 7 en 29 van het EU-Verdrag, d.w.z. de vorming van een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, wordt verwezen; 2. merkt op dat het derhalve het de taak van de instellingen van de EU is om, in aansluiting op de plechtige afkondiging van het Handvest, de voor de uitoefening van hun taak - het toezicht op de eerbiediging van de grondrechten in de lidstaten - noodzakelijke initiatieven te nemen met betrekking tot de bij de ondertekening van het Verdrag van Nice op 27 februari 2001 gedane toezeggingen, met name ten aanzien van artikel 7, lid 1 (nieuw); 3. merkt op dat het meer in het bijzonder de taak is van het Europees Parlement, krachtens zijn door het artikel 7, lid 1 (nieuw) van het Verdrag van Nice toegewezen rol, en van zijn bevoegde commissie om, in samenwerking met de nationale parlementen en de parlementen van de kandidaat-lidstaten, toe te zien op de eerbiediging van de in de hoofdstukken van het Handvest opgesomde rechten door zowel de Europese instellingen als de lidstaten; 4. merkt op dat deze resolutie en het verslag waarop deze betrekking heeft in deze zin een eerste, noodzakelijkerwijze beperkte en, wegens ontoereikende middelen, onvolledige poging vormen om met inachtneming van artikel 7, lid 1 (nieuw) van het Verdrag van Nice, de toestand te onderzoeken van de grondrechten in de EU in 2000 tegen het licht van de in het Handvest opgesomde rechten; Voor de toekomst noodzakelijke algemene maatregelen Europees Parlement 5. beveelt aan een permanente dialoog te ontwikkelen tussen het EP en zijn natuurlijke gesprekspartners, de parlementen van de lidstaten, met name over belangrijke ontwikkelingen in de nationale grondwetten, wetten, beleidsmaatregelen en praktijken die van invloed zijn op het begrip en de eerbiediging van de grondrechten in de EU; 6. beveelt aan een soortgelijke dialoog te ontwikkelen tussen het EP en de parlementen van de kandidaat-lidstaten; 7. beveelt aan te zorgen voor een continue bestudering door de bevoegde commissies van het Europees Parlement van de toestand van de grondrechten zoals die met name in het Handvest zijn opgenomen en van eventuele schendingen van die rechten, zodat daarmee rekening kan worden gehouden bij de wetgevingswerkzaamheden en in het kader van de interinstitutionele dialoog; 8. beveelt aan dat het verslag over de eerbiediging van de grondrechten in de EU wordt opgenomen in de in het kader van de in de artikelen 6 en 7 van het EU-Verdrag voorziene alarmeringsprocedure, overeenkomstig de volgende beginselen; 9. beveelt, ter waarborging van een hoog niveau van deskundigheid, instelling aan van een netwerk van deskundigen met specifieke kennis op het gebied van de mensenrechten en juristen uit alle lidstaten, opdat aan het EP een evaluatie kan worden voorgelegd van de tenuitvoerlegging van met name alle in het Handvest opgesomde rechten, rekening houdend met de ontwikkeling van de nationale wetgevingen, de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en het Europese Hof voor de rechten van de mens, alsmede met in het oog springende jurisprudenties van de constitutionele hoven en rechtspraken van de lidstaten; 10. beveelt aan de nodige experimentele projecten te starten en die met ingang van 2002 te financieren; beveelt, gezien de werkzaamheden die voortvloeien uit de uitvoering door het Europees Parlement van zijn taak toe te zien op de eerbiediging van het Handvest, aan dat de secretaris-generaal van het Europees Parlement, gelet op de ontwerpbegroting van het EP voor 2002, een voorstel indient dat tot doel heeft de bevoegde commissie van het Europees Parlement te verzekeren van de administratieve steun die nodig is voor het toezicht op de grondrechten in de EU en de kandidaat-lidstaten met het oog op het jaarverslag over de toestand van deze rechten; beveelt aan dat DG Studies zo spoedig mogelijke aanvullende instrumenten invoert; 11. beveelt aan om, in overeenstemming met de dienovereenkomstige instellingen van de lidstaten, alsmede met de NGO's die werkzaam zijn op het gebied van de grondrechten, een informatie-instrumentarium (databanken, hulplijnen, rechtsbijstand) te ontwikkelen waarmee elke belangstellende toegang kan krijgen tot de informatie die hem/haar betreft; start en om met ingang van 2002 de nodige experimentele projecten te financieren; 12. beveelt aan een of meerdere netwerken te vormen en een discussieforum van de civil society op te zetten, als voorzien in de Verklaring van de Raad over de 50e verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens; Raad 13. beveelt de Raad aan om in het kader van de opstelling van zijn jaarverslag over de toestand van de mensenrechten in de Europese Unie, aan bovenstaande initiatieven deel te nemen; 14. beveelt de vaststelling aan van goede praktijken op het gebied van de grondrechten om een hoog harmonisatieniveau bij de bescherming van deze rechten in de EU te bereiken en eventuele dreigende schendingen van deze rechten te voorkomen; Commissie 15. beveelt de organisatie aan van een Europese dag van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en verspreiding van de tekst van het Handvest onder alle kinderen; 16. beveelt aan dat binnen de Commissie een commissaris voor de grondrechten en de tenuitvoerlegging van het beleid tot vorming van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid wordt aangewezen; 17. beveelt reorganisatie aan van de diensten in de Commissie die belast zijn met de follow-up van het Handvest en de eerbiediging van zijn beginselen bij de vaststelling en tenuitvoerlegging van het Unie- en Gemeenschapsrecht; I. Eerbiediging van de menselijke waardigheid (art. 1t/m 5) Recht op het leven 18. beveelt de lidstaten aan het terrorisme krachtiger te bestrijden met gebruikmaking van alle middelen die de rechtsstaat ter beschikking staan, teneinde de democratie te beschermen en de vrijheid en de fysieke en morele integriteit van alle burgers te waarborgen; 19. beveelt de lidstaten aan de op de Europese Raad in Tampere van 15 en 16 oktober 1999 gemaakte afspraken ten uitvoer te leggen, in het bijzonder ten aanzien van wederzijdse erkenning van strafrechtelijke beslissingen, vereenvoudiging van de procedures voor uitlevering en inhechtenisneming en onmiddellijke uitlevering van personen tegen wie een gerechtelijk bevel tot opsporing en aanhouding bestaat; Verbod van folteringen en onmenselijke behandelingen Politie 20. beveelt aan dat Ierland het VN-Verdrag tegen foltering ratificeert en dat België, Ierland en het Verenigd Koninkrijk de uit hoofde van artikel 22 van dat Verdrag noodzakelijke verklaring afleggen waarin het Comité tegen foltering van de Verenigde Naties bevoegd wordt verklaard om individuele klachten in ontvangst te nemen en te behandelen; 21. beveelt de lidstaten aan het beleid inzake opleiding en diversificatie van het politiepersoneel en uitwisseling van beste praktijken op Europees niveau voort te zetten; 22. beveelt de lidstaten aan te garanderen dat alle personen die zijn gearresteerd en in politiebureaus worden vastgehouden zo spoedig mogelijk toegang verkrijgen tot juridische en medische hulp en eventueel bijstand door een tolk; 23. beveelt aan dat de lidstaten die daarover nog niet beschikken, onafhankelijke autoriteiten instellen die onderzoek verrichten naar politieactiviteiten; gevangenissen 24. beveelt de lidstaten aan te zorgen voor spoedige verbetering van de levensomstandigheden, met name toegang tot verzorging en activiteiten, onder meer studie en beroepsopleiding, binnen de gevangenissen, hernieuwde bevestiging van reïntegratie als belangrijkste doelstelling en verbetering van de opleiding van het gevangenispersoneel; 25. beveelt de lidstaten aan te zoeken naar mogelijkheden voor alternatieve straffen voor korte gevangenisstraffen en deze waar mogelijk ten uitvoer te leggen; 26. beveelt de lidstaten aan perioden van voorlopige hechtenis zoveel mogelijk te bekorten en de toepassing van opsluiting in isoleercellen te beperken; 27. beveelt de lidstaten aan systemen voor administratieve en/of geldstraffen voor minder ernstige vergrijpen en vervangende straffen, zoals dienstverlening aan de gemeenschap, in te voeren, waar mogelijk open of halfopen gevangenisregimes te ontwikkelen en te voorzien in voorwaardelijk verlof; 28. beveelt de lidstaten aan bijzondere aandacht te besteden aan speciaal kwetsbare groepen onder de gevangenisbevolking: 29. beveelt aan dat alle lidstaten gevangeniswetten aannemen die de gevangenen een recht garanderen op beroep in zake tucht en de uitoefening van hun burger- en politieke rechten, en overgaan tot instelling van externe organen ter controle en evaluatie van de gevangenissen die deelnemen in het Comité ter voorkoming van marteling en onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing; 30. beveelt de lidstaten aan een Europese eenheid voor samenwerking en uitwisseling van beste gevangenispraktijken in de Europese Unie op te richten; 31. beveelt de lidstaten aan de detentie van asielzoekers tot uitzonderlijke gevallen te beperken en alleen om de redenen als uiteengezet in de richtsnoeren van de UNHCR betreffende criteria en normen die van toepassing zijn met betrekking tot de detentie van asielzoekers; Bescherming van minderjarige asielzoekers 32. beveelt aan dat de lidstaten zorgen voor een betere bescherming van niet-begeleide minderjarigen, met inbegrip van zo snel mogelijke bijstand door een mentor of een juridische adviseur; de aanwezigheid van personeel dat gekwalificeerd is voor de specifieke eisen die minderjarigen stellen; Opname in een psychiatrische inrichting 33. beveelt de lidstaten aan zo nodig over te gaan tot aanpassing van hun wetgevingen en praktijken om nauwgezette eerbiediging te garanderen van de criteria voor gedwongen opname, voor de beroepsmogelijkheden, voor de toepassing van speciale behandelingen en voor het interneringssysteem in het algemeen; Verbod van slavernij en dwangarbeid Mensenhandel 34. beveelt aan dat de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van: 35. beveelt aan dat alle lidstaten mensenhandel in hun wetboeken van strafrecht als specifiek misdrijf veroordelen, zulks in het kader van de tenuitvoerlegging van het in voorbereiding zijnde kaderbesluit van de Raad inzake de bestrijding van mensenhandel (1) ; 36. beveelt aan dat de lidstaten in samenwerking met de EU en de landen van herkomst van slachtoffers van mensenhandel overgaan tot: 37. beveelt aan dat de lidstaten zorgen voor een strengere controle en een krachtiger beleid van justitiële samenwerking tussen de lidstaten door middel van harmonisatie van de wetgevingen; 38. beveelt aan dat de lidstaten een dwingend rechtsmiddel vaststellen om slachtoffers van mensenhandel een adequate bescherming te verzekeren en dit te erkennen als grond voor strafrechtelijke vervolging; 39. beveelt aan dat de lidstaten tijdelijke humanitaire verblijfsvergunning verlenen aan slachtoffers van mensenhandel en huishoudelijke slavenarbeid voor de duur van het onderzoek en de gerechtelijke procedure teneinde hen aan te moedigen tot samenwerking met de autoriteiten en gerechtelijke vervolging van daders te vergemakkelijken; 40. beveelt aan dat de lidstaten een procedure invoeren voor controle van de antecedenten van personen die werkzaam zijn in sectoren waarin sprake is van zorg over minderjarigen, en parallel daarmee aan minderjarigen die slachtoffer zijn van seksueel geweld geneeskundige en psychologische hulp door gekwalificeerd personeel aanbieden; 41. beveelt aan dat de lidstaten mensenhandelaren uitleveren en de opbrengst van hun criminele activiteiten in beslag nemen om daarmee een Europees Compensatiefonds voor slachtofferhulp van financiële middelen te voorzien; Huishoudelijke slavenarbeid 42. beveelt alle lidstaten aan huishoudelijke slavenarbeid als specifiek misdrijf in hun wetboek van strafrecht te veroordelen; 43. beveelt aan dat de lidstaten een visum verstrekken, op vertoon van een arbeidscontract, aan huishoudelijk personeel dat in ambassades werkt, en aan huishoudelijk personeel het recht geven om vrijelijk van werkgever te veranderen; 44. beveelt de lidstaten een wijziging aan te brengen in het Verdrag van Wenen van 18 april 1961 inzake diplomatiek verkeer, waardoor wordt voorzien in opheffing van de diplomatieke onschendbaarheid in geval van schending van de mensenrechten bij in het kader van het privé-leven van diplomaten verrichte handelingen; 45. beveelt de lidstaten aan huishoudelijke slavenarbeid te bestrijden in het kader van de tenuitvoerlegging van het in voorbereiding zijnde kaderbesluit van de Raad inzake de bestrijding van mensenhandel waarnaar eerder is verwezen; II. Vrijheden (art. 6 t/m 19) Bescherming van het privé-leven en persoonsgegevens 46. beveelt aan dat de Raad, de Commissie en de lidstaten de nodige maatregelen nemen om de burgers te beschermen tegen het binnendringen van onwettige communicatie-interceptiesystemen zoals het Echelon-systeem; 47. beveelt aan dat de Raad en de lidstaten in het kader van de herziening van Richtlijn 97/66/EG te bedenken dat het intercepteren en het opslaan van gegevens over het verkeer en het traceren van elektronische communicaties absoluut uitzonderlijke maatregelen zijn; deze moeten gebaseerd zijn op een specifieke wet, openbaar kunnen worden gemaakt, toegestaan zijn door de gerechtelijke instanties of door de bevoegde autoriteiten, beperkt zijn in de tijd, proportioneel zijn en noodzakelijk in de context van een democratische samenleving; wijst er voorts op dat het Europees Verdrag ter bescherming van de mensenrechten en de rechtspraak van het Hof voor de rechten van de mens elke vorm van elektronische controle op grote schaal voor specifieke of algemene doeleinden verbiedt; 48. beveelt de lidstaten toepassing aan van: 49. beveelt aan dat de lidstaten Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (2) omzetten, zodat daarvoor in de EU een gemeenschappelijk juridische basis ontstaat; 50. beveelt aan dat de Unie zich een dwingend rechtsmiddel verschaft dat op de gebieden die onder de tweede en derde pijler vallen gelijkwaardige garanties biedt als die welke zijn voorzien in Richtlijn 95/46/EG; Vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst 51. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot toepassing van: 52. beveelt aan dat de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan de soms illegale of criminele activiteiten van bepaalde sekten die de lichamelijke en geestelijke integriteit van personen in gevaar brengen, met name: 53. beveelt aan dat Griekenland het recht op gewetensbezwaren strikt eerbiedigt, zonder verwijzing naar enig godsdienstig criterium, en met name dat de lidstaten die dat nog betreft, overgaan tot feitelijke toepassing van een gelijke en niet langere alternatieve dienstplicht, die niet het karakter mag krijgen van een bestraffing in de vorm van burgerdienstplicht; Vrijheid van meningsuiting en van informatie 54. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van de Europese Overeenkomst inzake grensoverschrijdende televisie van 5 mei 1989; 55. beveelt aan dat de lidstaten overgaan tot toepassing van de Aanbevelingen van de Raad van Europa: 56. beveelt de lidstaten strikte eerbiediging aan van het recht van journalisten om hun bronnen niet te vermelden overeenkomstig de aanbeveling van 8 maart 2000 betreffende het recht van journalisten om hun informatiebronnen geheim te houden (R(2000) 7); 57. beveelt de lidstaten bijzondere waakzaamheid aan aangaande gevallen van quasi-monopolies of zeer grote concentraties van de audiovisuele en geschreven pers die de pluriforme meningsuiting belemmeren, en instelling, in de landen waar zij nog niet bestaan, van onafhankelijke regelgevende autoriteiten; Asielrecht en de rechten van de burgers van derde landen 58. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van de internationale en Europese Verdragen: 59. beveelt aan dat de lidstaten overgaan tot spoedige aanneming van een gemeenschappelijk beleid inzake asielprocedures, opvang van asielzoekers en vluchtelingenstatus dat strikt de rechten van asielaanvragers eerbiedigt en dat wordt gebaseerd op een non-restrictieve interpretatie van het Verdrag van Genève, ook waar het gaat om vervolging door niet-overheidsfunctionarissen en vervolging op grond van geslacht, alsmede op de aanbevelingen en conclusies van de UNHCR, en degenen die asielrecht verkrijgen een snelle, doeltreffende en rechtvaardige administratieve procedure en volledige integratie waarborgen; 60. beveelt aan dat de lidstaten de mogelijkheid in overweging nemen subsidiaire bescherming te bieden aan personen die niet door het Verdrag van Genève worden beschermd, maar die om humanitaire redenen of omdat zij in ernstig gevaar zouden komen te verkeren, niet kunnen worden teruggestuurd naar hun land van herkomst, zoals slachtoffers van mensenhandel en huishoudelijke slavenarbeid; 61. beveelt de lidstaten aan te waarborgen dat hun asielbeleid alsmede hun beleid inzake grenscontroles en toelating in overeenstemming zijn met het beginsel van niet-uitwijzing, en ervan doordrongen te zijn dat de combinatie van de bepalingen van het Verdrag van Dublin en de begrippen veilig derde land en veilig land van herkomst, alsmede de bepalingen betreffende straffen voor vervoerders en de niet-opschortende werking van bepaalde beroepsprocedures, een bedreiging vormt voor dit beginsel; 62. beveelt verhoging van de financiële steun van de EU aan het Hoge Comité voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) aan; 63. beveelt de lidstaten aan de naturalisatieprocedure te versoepelen zodat inwoners van buitenlandse herkomst die dat wensen een volwaardig burgerschap krijgen; 64. beveelt aan dat het door de Commissie ingediende en door het Parlement geamendeerde voorstel voor een richtlijn inzake gezinshereniging onverwijld door de Raad wordt vastgesteld en door de lidstaten ten uitvoer wordt gelegd, met het oog op de eerbiediging van het recht op een gezinsleven; III. Eerbiediging van de gelijkheid van de burgers (art.20 t/m 26) Discriminatie 65. beveelt de lidstaten aan over te gaan tot spoedige omzetting en uitvoering van de goedgekeurde Europese richtlijnen op basis van artikel 13 van het VEU met het doel alle discriminatie op basis van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden; Bestrijding van racisme 66. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van de Verdragen van 67. beveelt de lidstaten aan over te gaan tot spoedige aanpassing van de anti-discriminatiewetgeving op het gebied van civiele zowel als strafzaken, in overeenstemming met Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (3) , en racisme als strafverzwarende omstandigheid te beschouwen bij geweldsdelicten; 68. beveelt de lidstaten aan zo nodig over te gaan tot oprichting van onafhankelijke organisaties belast met het begeleiden van en bijstand verlenen aan slachtoffers van racisme en tot het opzetten van strategieën ter voorkoming en bestrijding van dit verschijnsel; 69. beveelt aan dat de lidstaten overgaan tot gemeenschappelijke uitvoering van de nodige juridische en deontologische methoden ter bestrijding van het gebruik van het internet voor racistische doeleinden, en met name tot ondertekening van het memorandum EuroIPSA (6 augustus 1997), dat werd gesloten tussen de Europese verenigingen van internetproviders; Rechten van nationale minderheden 70. -beveelt aan: 71. beveelt aan dat de lidstaten hun speciale verantwoordelijkheid voor de verschillende nationale minderheden onder de EU-bevolking erkennen en op adequate wijze rekening houden met hun economische, sociale politieke en culturele rechten in de zin van bovengenoemde Verdragen; 72. beveelt aan dat de lidstaten zorgen voor een substantiële verbetering van met name de situatie van de Roma/Sinti: Gelijkheid van mannen en vrouwen 73. beveelt in het geval van het Verenigd Koninkrijk ondertekening en ratificatie en in het geval van België, Duitsland, Griekenland, Luxemburg, Nederland, Portugal, Spanje en Zweden ratificatie aan van het facultatieve protocol bij het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van de vrouw van 6 oktober 1999; 74. beveelt de Commissie en de lidstaten aan haast te maken met de versterking en de uitbreiding van het wettelijk instrumentarium, in het bijzonder door: 75. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van het Verdrag betreffende de bescherming van het moederschap van 15 juni 2000; 76. beveelt aan dat de lidstaten speciale wetten invoeren toegespitst op de sociale bescherming van vrouwen; 77. beveelt aan dat de lidstaten nationale programma's aannemen ter bevordering van een meer evenwichtige deelname van vrouwen en mannen aan de politieke besluitvorming, onder andere door de politieke partijen ertoe aan te moedigen voor hun kieslijsten quotastelsels te hanteren; 78. beveelt aan dat de lidstaten de systematische verzameling en publicatie van vergelijkbare statistische gegevens op nationaal en Europees niveau bevorderen om een beter inzicht te krijgen in de participatie van mannen en vrouwen in alle sectoren van het economische, maatschappelijke, politieke en culturele leven; Discriminatie op grond van seksuele geaardheid 79. beveelt aan dat de lidstaten in aanvullend protocol nr. 12 bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, seksuele geaardheid opnemen als motief voor discriminatie en dienovereenkomstig het mandaat van de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie (ECRI) uitbreiden tot homofobie op grond van seksuele geaardheid; 80. verzoekt de lidstaten een einde maken aan de nog bestaande discriminerende wetgeving met betrekking tot homoseksualiteit en alle personen uit de gevangenis vrij te laten die uit hoofde van die bepalingen gevangen zitten, met in het bijzonder aan Oostenrijk het verzoek om - in overeenstemming met de relevante uitspraken van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens, alsmede de vele oproepen van het Europees Parlement - de "age of consent”-bepalingen te herzien; 81. beveelt aan dat alle lidstaten discriminatie op grond van seksuele geaardheid verbieden en als misdrijf opnemen in hun wetboek van strafrecht en hun burgerlijk wetboek, en dat zij passende maatregelen treffen in het arbeidsrecht ter uitvoering van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (4) ; 82. beveelt aan dat de lidstaten wetgeving invoeren die in overeenstemming is met Richtlijn 2000/78/EG, op grond waarvan discriminatie op grond van seksuele geaardheid bij de toegang tot goederen en diensten, volksgezondheid, huisvesting, onderwijs en sociale zekerheid is verboden; slechts acht lidstaten hebben tot op heden gelijkwaardige anti-discriminatiewetgeving; 83. beveelt de lidstaten aan over te gaan tot intrekking van wettelijke bepalingen in de wetboeken van strafrecht van de huidige lidstaten die een discriminatie inhouden van vrouwelijke en mannelijke homoseksuelen, alsmede het bieden van de garantie dat zij niet zullen instemmen met de toetreding van enig land dat wetten heeft die een discriminatie inhouden van homoseksuelen, zoals artikel 200 van het Roemeense Wetboek van Strafrecht; Niet-huwelijkse betrekkingen 84. beveelt de lidstaten aan over te gaan tot 85. beveelt aan dat de lidstaten wetgeving invoeren houdende een verbod op discriminatie van duurzaam samenwonende personen, en aan deze personen dezelfde gerechtelijke bescherming bieden als die welke geldt voor wettelijk gehuwde echtparen; Rechten van kinderen 86. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van: 87. beveelt aan dat alle lidstaten in hun wetboeken van strafrecht pedofiele handelingen en kinderpornografie op het Internet als specifieke misdrijven beschouwen, zulks in het kader van de tenuitvoerlegging van het in voorbereiding zijnde kaderbesluit van de Raad ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie (5) ; 88. beveelt aan dat de lidstaten overgaan tot invoering van een ombudsman voor het kind op nationaal en Europees niveau om het allerhoogste belang van elk kind te bevorderen en te beschermen; 89. beveelt aan dat de lidstaten, mede via openbare financiering, de totstandkoming en instandhouding bevorderen van organen waartoe kinderen zich rechtstreeks kunnen wenden in geval van misbruik; 90. beveelt aan dat de lidstaten garanderen dat alle kinderen die op hun grondgebied verblijven toegang hebben tot onderwijs; 91. beveelt aan dat de lidstaten nationale voorlichtingscampagnes opzetten over de voorwaarden voor internationale adoptie, gericht tot personen die beroepsmatig met adoptie te maken hebben en tot adoptie-kandidaten; Rechten van ouderen 92. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van het op 3 mei 1996 herziene Europees Sociaal Handvest; 93. beveelt aan dat de lidstaten de beginselen van de Verenigde Naties inzake ouderen toepassen en opnemen in de respectieve nationale programma's; 94. beveelt aan dat de lidstaten maatregelen nemen ten behoeve van de steeds grotere groep ouderen in de samenleving, in het kader waarvan ouderen op voet van gelijkheid deelnemen op alle niveaus en in alle sectoren, sociaal, cultureel of politiek, en dat bijzondere aandacht wordt besteed aan werkgelegenheid, volksgezondheid en sociale zekerheid; 95. beveelt aan dat de lidstaten het recht erkennen om overeenkomstig het Gemeenschapshandvest van sociale grondrechten van werknemers van 1989 op het ogenblik van de pensionering te beschikken over middelen die een behoorlijke levensstandaard garanderen; 96. beveelt aan dat de lidstaten rekening houden met vergrijzing bij regeringsbeleid en -praktijken op het gebied van werkgelegenheid, gezondheidszorg en sociale bescherming; Bescherming van gehandicapten 97. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van het Verdrag van de IAO van 20 november 1983 betreffende de arbeidsrevalidatie en werkgelegenheid van gehandicapten, alsook van het herziene Europese Sociale Handvest waarin het recht op autonomie en sociale integratie wordt gewaarborgd; 98. beveelt aan dat de lidstaten in het Aanvullend protocol nr. 12 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens "handicap” opnemen als een van de gronden voor discriminatie die moet vermeden worden; 99. beveelt aan dat de lidstaten de standaardregels van de Verenigde Naties betreffende de gelijke kansen voor gehandicapten toepassen; 100. beveelt aan dat de lidstaten de herziene Europese Code inzake sociale zekerheid ondertekenen waarin de herintreding in het arbeidsproces van gehandicapten wordt gewaarborgd; 101. beveelt aan dat de lidstaten, overeenkomstig het voorstel van de Commissie, het jaar 2003 voorbereiden als "Europees Jaar van de gehandicapte burgers” en het meerjarig actieprogramma ter bestrijding van discriminatie (2001-2006) toepassen om de publieke opinie in de lidstaten daarvan bewust te maken en kwesties die gehandicapten betreffen meer op de voorgrond te plaatsen; 102. beveelt de lidstaten aan gepaste aandacht te besteden aan de integratie van personen die gebarentaal en braille gebruiken; IV. Solidariteit (artikel 27 t/m 38) Eerbiediging van rechtvaardige arbeidsvoorwaarden 103. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet gedaan hebben, overgaan tot ratificatie van: 104. beveelt aan dat de lidstaten zorgen voor strikte naleving, met bijbehorende sancties, van de minimale leeftijd van 15 jaar om te mogen werken, met name waar het familiebedrijven, huishoudelijke arbeid en de landbouw betreft; 105. beveelt aan dat de lidstaten de door de Raad van Europa opgestelde criteria voor een rechtvaardige beloning van volwassen en minderjarige werknemers eerbiedigen; 106. beveelt aan dat de lidstaten zorgen voor verbetering van arbeidsomstandigheden en beloning van uitzendkrachten en van voor een bepaalde tijd op contract aangenomen werknemers, met name in de dienstensector, en in het algemeen morele intimidatie bestrijden; 107. beveelt aan dat de lidstaten de bepalingen inzake een voldoende lange opzeggingstermijn, welke minstens dient overeen te komen met de bepalingen van het herziene Sociaal Handvest, naleven; 108. beveelt aan dat de lidstaten zwart werk krachtiger bestrijden; Sociale bescherming 109. beveelt in het geval van Duitsland en Nederland ondertekening en ratificatie en in het geval van Oostenrijk, België, Denemarken, Spanje, Finland, Griekenland, Luxemburg, Portugal en het Verenigd Koninkrijk ratificatie aan van het herziene Europees Sociaal Handvest van 3 mei 1996; 110. beveelt aan dat de lidstaten de toegang verzekeren tot betaalbare, kwalitatief hoogstaande gezondheidzorg voor iedereen, met bijzondere aandacht voor de mensen met lage inkomens; 111. beveelt aan dat de lidstaten garanderen dat iedereen die op hun grondgebied verblijft toegang heeft tot gezondheidszorg; 112. beveelt aan dat de lidstaten zorgen voor strikte naleving, met bijgaande sancties, van de bepalingen van het herziene Europees Sociaal Handvest en de Europese richtlijn betreffende de rechten op moederschapsverlof, met name wat betreft de duur en hoogte van het bedrag, alsmede betreffende het verbod op ontslag tijdens deze periode, ook in de sector huishoudelijke arbeid; Bestrijding van uitsluiting 113. beveelt aan dat de lidstaten de garantie bieden dat wordt voorzien in de elementaire materiële behoeften van personen die in grote armoede leven, praktijken verbieden die deze personen marginaliseren en vastberaden uitvoering geven aan het beleid ter vermindering van de grote armoede in de EU; 114. beveelt aan dat de lidstaten overgaan tot toepassing, aangezien het gebrek aan een woning een van de belangrijkste redenen voor uitsluiting is, van beleidsvormen die nodig zijn om geschikte woningen aan te bieden aan al diegenen die niet over voldoende middelen beschikken, en tot renovatie van verpauperde wijken door bevordering van kwaliteitswoningbouw; Consumentenbescherming 115. beveelt aan dat de Raad een resolutie aanneemt waarin het voorzorgsbeginsel wordt uiteengezet, teneinde te komen tot een zo duidelijk mogelijke juridische definitie van dit beginsel en zijn aanwendingsvoorwaarden; 116. beveelt aan dat de EU en de lidstaten de nodige maatregelen aannemen ter intensivering van het wetenschappelijk onderzoek in die sectoren die bij het publiek tot ernstige bezorgdheid aanleiding geven en om de transparantie en de traceerbaarheid van producten en de voorlichting van de consument te garanderen; V. Europees burgerschap (art. 39 t/m 46) Actief en passief stemrecht bij de verkiezingen voor het Europees Parlement en voor de gemeenteraden 117. beveelt aan dat de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, overgaan tot ratificatie van de Europese Verdragen: 118. beveelt aan dat de lidstaten ter bestrijding van een toenemende onverschilligheid van de publieke opinie zoals blijkt uit een te lage opkomst bij de Europese verkiezingen, een nieuwe, transparantere en doelmatigere "governance” van de Europese aangelegenheden invoeren, gekoppeld aan een werkelijk beleid voor de voorlichting van de burgers; 119. beveelt de lidstaten aan te zorgen voor betere voorlichting over verkiezingen aan de burgers van de Unie zodat zij in hun woonplaats aan de Europese verkiezingen en de plaatselijke verkiezingen kunnen deelnemen; 120. beveelt de lidstaten aan alle nodige maatregelen ten uitvoer te leggen om de deelneming aan het politieke leven van niet-EU-burgers, die legaal op EU-grondgebied verblijven, te verbeteren; 121. beveelt de lidstaten aan het stemrecht uit te breiden tot de burgers van derde landen die langdurig in de Europese Unie woonachtig zijn; 122. beveelt de lidstaten aan het actieve en passieve stemrecht bij gemeenteraads- en Europese verkiezingen, dat op grond van artikel 19 van het VEU is toegekend aan burgers van de Unie, uit te breiden tot alle burgers die geen onderdaan zijn van een lidstaat van de Unie, maar die gedurende tenminste drie jaar hun wettige verblijfplaats op hun grondgebied hebben; Vrijheid van verkeer en verblijf 123. beveelt de Commissie, de Raad en de lidstaten aan om alle nodige maatregelen te nemen om het vrije personenverkeer ten volle toe te passen, overeenkomstig artikel 14 van het EGV; 124. roept het nieuwe Italiaanse parlement ertoe op de toezegging van de vorige regering na te komen om het tijdelijk artikel XIII van de Italiaanse grondwet te schrappen; 125. beveelt de lidstaten aan om een eind te maken aan alle, ook grondwettelijke beperkingen die het vrije verkeer van burgers binnen hun eigen land belemmeren, aangezien alle bepalingen van individuele aard die in dergelijke beperkingen voorzien, zoals die welke van toepassing zijn op leden van vroegere koningshuizen, verboden zijn en feitelijk indruisen tegen de Europese wetgeving en rechtspraak; 126. beveelt de Commissie aan om spoedig over te gaan tot herziening van de tot nu toe geldende teksten, teneinde o.a.: 127. beveelt de lidstaten aan om hun beleid inzake verwijdering om redenen van openbare orde of volksgezondheid beter te coördineren, met inachtneming van de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen; 128. beveelt de lidstaten aan, middels een Verdrag en via aanneming door de burgers, een Europese grondwet op te stellen, waarvan het Handvest de preambule vormt, een werkelijk maatschappelijk contract waarin de noodzakelijke voorwaarden van doelmatigheid, transparantie en democratie worden gewaarborgd en dat een beter inzicht geeft in de Europese Unie; 129. beveelt de lidstaten aan om het Handvest niet alleen tot een bindend instrument te maken, maar ter waarborging van een coherent systeem van bescherming van de grondrechten in geheel Europa ook de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de EU in staat te stellen rechtspersoonlijkheid te verwerven en partij te worden bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens; Recht op behoorlijk bestuur 130. beveelt spoedige aanneming aan, naar het model van de door de Europese ombudsman voorgestelde gedragscode, van soortgelijke codes voor alle instellingen en gedecentraliseerde organen van de EU; 131. beveelt opneming aan in de gedragscodes van de lidstaten en de Europese instellingen van het beginsel van neutraliteit van het openbaar optreden als aanvulling op de beginselen van gelijkheid en onpartijdigheid, die ten grondslag moeten liggen aan elk bestuur; Recht van toegang tot documenten 132. beveelt aan dat de lidstaten Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (6) , strikt ten uitvoer leggen; VI. Justitie (artikel 47 t/m 50) Recht op een eerlijk proces 133. beveelt aan dat de lidstaten de Aanbeveling over de vrijheid van de uitoefening van het beroep van advocaat van 25 oktober 2000 (R(2000) 21) toepassen; 134. beveelt de lidstaten aan hun gerechtelijke procedures te bespoedigen, en met name de lidstaten waar deze procedures, zoals wordt onderstreept door het Europees Hof voor de rechten van de mens, nog veel te traag zijn, en in het algemeen te zorgen voor meer efficiency bij de openbare rechtspleging, met name met betrekking tot de toepassing van nieuwe informatietechnologieën; 135. beveelt aan dat de lidstaten controle verrichten van en zo nodig sancties opleggen bij vertragingen of onwil van nationale overheden om te handelen overeenkomstig gewezen vonnissen; 136. beveelt de lidstaten aan onverwijld uitvoering te geven aan de arresten van het Europees Hof voor de rechten van de mens door de nationale gerechtelijke autoriteiten en hun nationale wetgeving aan te passen aan zowel het Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden als aan de jurisprudentie van het Europese Hof voor de rechten van de mens; 137. beveelt de lidstaten aan de modaliteiten voor de toegang van justitiabelen tot rechtsbijstand te herzien voor alle geschillen en voor al diegenen die niet over voldoende middelen beschikken, zonder beperking op grond van nationaliteit of verblijfplaats, alsmede te zorgen voor aanzienlijke verbetering van de toegangsvoorwaarden voor bekwame en kosteloze vertolking; Onschuldpresumptie en de rechten van de verdediging 138. beveelt aan dat de lidstaten het beginsel van onschuldpresumptie garanderen ook in geval van terrorismebestrijding en in het algemeen alle maatregelen nemen om voorlopige hechtenis zoveel mogelijk te voorkomen; 139. beveelt aan dat de lidstaten gemeenschappelijke minimumnormen vaststellen betreffende bepaalde aspecten van het procesrecht, bijvoorbeeld bepalingen betreffende bevelen tot voorlopige inhechtenisneming en de rechten van de verdediging ter waarborging van een gemeenschappelijk niveau van bescherming van grondrechten in de gehele EU; o o o 140. stelt zich op het standpunt dat de inhoud van deze resolutie geen beperkende werking zal hebben op de (toekomstige) uitleg en ontwikkeling van de rechten, vrijheden en beginselen voor de burgers binnen de Europese Unie en de verplichtingen en verantwoordelijkheden van de lidstaten, zoals deze in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vervat; 141. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, het Europees Hof voor de rechten van de mens, de Europese Ombudsman, de Raad van Europa, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de doodstraf, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 mei 1998 over de handel in menselijke organen van geëxecuteerden voor transplantatiedoeleinden in de Volksrepubliek China (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juli 2001 over de mensenrechtensituatie in de wereld en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (2) , - gezien de op 10 december 1948 ondertekende Universele Verklaring van de rechten van de mens en het op 4 november 1950 ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, - gelet op artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gezien de proclamatie van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie door de Europese Raad van Nice op 7 december 2000, en met name de artikelen 2 en 19 van dit Handvest, - gezien de op het “Wereldcongres tegen de doodstraf” op 22 juni 2001 in Straatsburg ondertekende oproep van de voorzitters van de nationale en internationale parlementen tot afschaffing van de doodstraf, - gezien de eerdere resoluties van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties, A. er eens te meer op wijzend dat de afschaffing van de doodstraf - die niet alleen onrechtvaardig maar ook mensonterend is en indruist tegen de universele rechtvaardigheidsbeginselen - een essentiële voorwaarde is om de mens in zijn waardigheid te bestendigen en om de mensenrechten, en in het bijzonder het recht op leven, verder tot ontwikkeling te kunnen brengen, B. overwegende dat de doodstraf in 38 staten van de VS - vaak op onbillijke gronden - nog steeds wordt toegepast, en dat het daarbij dikwijls blijkt te gaan om onschuldigen, slecht bedeelden, leden van minderheden, geesteszieken, geestelijk gehandicapten en jongeren, C. overwegende dat het Zweedse voorzitterschap alle lof verdient voor de voortreffelijke en voorbeeldige wijze waarop het uitvoering heeft gegeven aan de EU-richtsnoeren inzake de doodstraf, en er met nadruk op wijzend dat dit vraagstuk ook in de toekomst hoog op de agenda van de mensenrechtenprioriteiten onder het Belgische voorzitterschap dient te blijven staan, D. het niettemin betreurend dat er volgens Amnesty International in het jaar 2000 tenminste 1.475 gevangenen zijn geëxecuteerd en dat er 3.058 mensen ter dood zijn veroordeeld; er met nadruk op wijzend dat 88% van deze executies hebben plaatsgevonden in slechts vier landen, namelijk China, Iran, Saoedi-Arabië en de Verenigde Staten van Amerika; het tevens betreurend dat er onder de geëxecuteerden veel mensen waren die op het ogenblik dat zij hun misdrijf hadden begaan, nog niet meerderjarig waren of dat het om geestelijk gehandicapten ging, E. in dit verband met nadruk wijzend op het belang van het “Eerste Wereldcongres tegen de doodstraf”, dat op 21, 22 en 23 juni 2001 in Straatsburg heeft plaatsgevonden, F. ontsteld over het grote aantal gerechtelijke vergissingen dat bij doodstrafvonnissen wordt begaan, zoals is gebleken in het geval van Joaquín Martínez, die onlangs is vrijgesproken terwijl hij reeds meerdere jaren op zijn executie wachtte, 1. steunt de “Oproep van Straatsburg” van 22 juni 2001 tot afschaffing van de doodstraf en tot onmiddellijke instelling van een wereldwijd moratorium op executies; 2. spreekt eens te meer met klem zijn veroordeling uit over de toepassing van de doodstraf, die in 87 landen nog steeds van kracht is, met name wanneer het gaat om executies van jongeren of geestelijk gehandicapten; 3. stelt de invoering voor van een “Europese dag tegen de doodstraf” als extra pressiemiddel om gedaan te krijgen dat de doodstraf wordt afgeschaft in de landen waar zij nog steeds bestaat; 4. roept het Belgische voorzitterschap van de Raad op, aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in september a.s. opnieuw een resolutie voor te leggen over de afschaffing van de doodstraf en deze ditmaal ook in stemming te doen brengen, en alles in het werk te stellen om ze ook daadwerkelijk aanvaard te doen krijgen; 5. betreurt de hervatting van executies volgens de federatieve wetgeving in de Verenigde Staten, nadat hiervoor 38 jaar lang de facto een moratorium heeft gegolden; roept de VS op eventuele verdere executies op te schorten en het bij tal van internationale verdragen ingestelde verbod op de doodstraf voor jeugdige veroordeelden en geestelijk gehandicapten te respecteren; roept de VS voorts op, zijn voorbehoud ten aanzien van artikel 6 van de Internationale Overeenkomst inzake burgerlijke en politieke rechten onmiddellijk te laten varen; 6. verzoekt de Commissie en de Raad ten volle gebruik te maken van de desbetreffende posten op de begroting 2001 ter bevordering van de democratie en de mensenrechten, en daarbij met name eerste prioriteit toe te kennen aan alle communautaire initiatieven tot instelling van een moratorium en tot afschaffing van de doodstraf, alsmede tot concrete ondersteuning van alle niet-gouvernementele organisaties die op dit gebied actief zijn; 7. verzoekt de Commissie het Parlement regelmatig verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van alle tot dusver aangenomen resoluties terzake; 8. roept de Russische Federatie, Turkije en Armenië op hun lidmaatschapsverplichtingen jegens de Raad van Europa gestand te doen en de doodstraf onverwijld af te schaffen; 9. is ten zeerste verontrust over het feit dat in de Volksrepubliek China bij wijze van zogenaamd maatschappelijk controle-instrument opnieuw op grote schaal gebruik wordt gemaakt van executies voor gewone misdrijven en wegens ideologische of religieuze dissidentie, alsook over de inhumane en heimelijke gang van zaken bij executies door ophanging in Japan, 10. verzoekt de Commissie de afschaffing van de doodstraf en de instelling van een universeel moratorium op de doodstraf te beschouwen als een essentieel element in de betrekkingen tussen de Europese Unie en derde landen, en daarmee rekening te houden bij de sluiting van akkoorden met derde landen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de regeringen van de in deze resolutie genoemde landen die de doodstraf toepassen, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de voorzitter van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in de Volksrepubliek China, - gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 19 maart 2001 waarin de Raad zijn bezorgdheid uitspreekt over de ernstige schendingen van de mensenrechten in de Volksrepubliek China, - gezien het aanbod van de stad Peking om de Olympische Spelen van 2008 te organiseren, - erop wijzend dat in het Handvest van de Olympische Spelen bepaald is dat de Olympische beweging tot doel heeft sport ten dienste te stellen van een harmonieuze ontwikkeling van de mensheid teneinde een vreedzame samenleving tot stand te brengen met behoud van de menselijke waardigheid, A. overwegende dat de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van het houden van demonstraties voor de democratie al tientallen jaren en ook nu nog steeds in de Volksrepubliek China worden onderdrukt, ondanks internationale protesten, B. gezien de onderdrukking van godsdienstige, etnische en andere minderheden, met name Tibetanen, Oeigoeren en Mongoliërs en de Falun Gong-beweging, C. gezien de frequente terdoodveroordelingen die ieder jaar naar verluidt tot meer dan duizend executies in China leiden, en de wijd verbreide martelpraktijken van de Chinese politie en strijdkrachten, D. overwegende dat de Volksrepubliek China de Internationale Overeenkomst inzake burger- en politieke rechten nog steeds niet heeft geratificeerd, E. overwegende dat de Chinese autoriteiten met betrekking tot de naleving van de rechten van de mens nog steeds geen substantiële stappen hebben ondernomen, ondanks de permanente politieke dialoog tussen de EU en de Volksrepubliek China, F. bezorgd over het milieu en het welzijn van dieren in de Volksrepubliek China, G. overwegende dat de plannen van Peking om zich kandidaat te stellen voor de Olympische Spelen van 2008 de verwoesting impliceren van een groot deel van de oude stad en de bewoners verplichten naar buitenwijken te verhuizen, H. overwegende dat het Internationaal Olympisch Comité op 13 juli 2001 in Moskou de stad zal aanwijzen waar in 2008 de Olympische Spelen zullen worden georganiseerd, 1. verzoekt het Internationaal Olympisch Comité gedragslijnen op te stellen, waaronder de naleving van de mensenrechten en democratische beginselen, die als algemene regel moeten worden gevolgd door de landen waar Olympische Spelen worden georganiseerd; 2. betreurt het dat de Volksrepubliek China aantoonbaar nalaat de universele mensen-, burger- en politieke rechten in acht te nemen, met inbegrip van godsdienstvrijheid, en is derhalve van mening dat deze negatieve reputatie en de onderdrukking in Tibet en Oeigoeristan en Zuid-Mongolië Peking ongeschikt maken om er de Olympische Spelen van 2008 te organiseren; 3. verzoekt het Internationaal Olympisch Comité in ieder geval een grondige milieueffectevaluatie uit te voeren, met name in verband met het steeds terugkerend watergebrek, de gevolgen van massatoerisme en de sociale consequenties voor de regio rond Peking; 4. verzoekt het Internationaal Olympisch Comité de kandidatuur van Peking opnieuw in overweging te nemen wanneer de autoriteiten van de Volksrepubliek China hun beleid inzake de mensenrechten en de bevordering van de democratie en rechtsstaat grondig hebben gewijzigd; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de voorzitters van de parlementen van de lidstaten en het Internationaal Olympisch Comité. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over de rechten van het kind, met name die van 17 december 1998 over kindsoldaten (1) , 28 januari 1999 over de bescherming van het gezin en het kind (2) , en 17 mei 2001 over kinderhandel in Afrika (3) , - gelet op het door 191 landen geratificeerde VN-Verdrag inzake de rechten van het kind van 1989, - onder verwijzing naar de door de EU gesteunde resolutie over de rechten van het kind die door de VN-Commissie voor de rechten van het kind op 25 april 2001 is aangenomen (UNHCR-resolutie 2001/75), - gezien de Bijzondere Bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over de rechten van het kind die in september 2001 in New York wordt gehouden, - gelet op de proclamatie van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie door de Europese Raad van Nice op 7 december 2000, en met name artikel 24, daar het Handvest een doorbraak is voor de rechten van kinderen in de EU, A. overwegende dat de wereldleiders op de Wereldtop voor het kind in 1990 voor de kinderen van de wereld een actieprogramma hebben aangenomen dat vergaande doelen omvatte ter verbetering van de gezondheid en ontwikkeling van kinderen, o.a. terugdringing van sterftecijfers en ondervoeding, en betere beschikbaarheid van veilig drinkwater en sanitaire voorzieningen, B. overwegende dat er internationale normen en instrumenten zijn aangenomen om kinderen beter te beschermen, zoals het Verdrag van Ottawa tot het verbieden van mijnen, het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof, de facultatieve protocollen bij het Verdrag inzake de rechten van het kind betreffende 1) het betrekken van kinderen bij gewapende conflicten en 2) de verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografie, en IAO-Verdrag 182 over het verbod van en onmiddellijke maatregelen voor beëindiging van de ergste vormen van kinderarbeid, C. overwegende dat de tenuitvoerlegging van het Verdrag betreffende de rechten van het kind ondanks vrijwel algemene ratificatie ernstige tekortkomingen vertoont, D. overwegende dat de demografische, sociologische, technologische en wetenschappelijke veranderingen problemen opleveren die de maatschappelijke en menselijke ontwikkeling beïnvloeden, bij voorbeeld armoede, maatschappelijke uitsluiting en het brozer worden van het gezin, waarvan de kinderen altijd het eerst het slachtoffer zijn, E. overwegende dat de situatie van het kind ondanks het Internationaal Verdrag in tal van landen waaronder enkele EU -landen voortdurend slechter wordt, F. overwegende dat ieder jaar 10 miljoen kinderen onder de vijf jaar sterven aan ziekten die te voorkomen zijn en aan ondervoeding, terwijl seksueel overdraagbare infecties, o.a. HIV miljoenen kinderen treffen, met name jonge meisjes, G. overwegende dat 110 miljoen kinderen in de lagereschoolleeftijd, voor het grootste deel meisjes, niet in scholen zijn ingeschreven, dat miljoenen onderwijs krijgen van niet opgeleide en onderbetaalde leraren in overbevolkte, ongezonde en slecht uitgeruste scholen, en dat een derde van alle kinderen minder dan vijf jaar schoolgaan, H. overwegende dat miljoenen meisjes het slachtoffer zijn van verminking van de vrouwelijke geslachtsdelen, I. overwegende dat volgens UNICEF-schattingen in West- en Centraal-Afrika ieder jaar 200.000 kinderen worden verkocht om onbetaald werk te verrichten in huishoudingen, op cacao- en katoenplantages of in de seksindustrie, J. ernstig verontrust over de ontwikkeling van de seksuele uitbuiting van kinderen, van de kinderprostitutie en de kinderpornografie, K. overwegende dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 25 mei 2000 een facultatief protocol heeft aangenomen bij het Verdrag inzake de rechten van het kind, met betrekking tot de deelname van kinderen aan gewapende conflicten, L. overwegende dat in het nieuwe Protocol 18 jaar wordt vastgesteld als de minimum leeftijd voor deelname aan gewapende conflicten, voor gedwongen inlijving en voor inlijving of inzet in gewapende conflicten door gewapende groeperingen, M. overwegende dat tot dusverre 79 landen het facultatieve protocol hebben getekend, waaronder alle 15 lidstaten van de EU, dat het pas door vier landen (Andorra, Bangladesh, Canada en Sri Lanka) is geratificeerd en overwegende dat het Protocol pas in werking kan treden als het door 10 landen is geratificeerd, N. het aantal gevallen in de wereld in herinnering brengend van kinderen die zijn verdwenen en de verontrusting van hun ouders die onvoldoende informatie ontvangen, onder wie Simón Riquelo die in juni 1976 in Uruguay samen met Sara Mendez, zijn moeder, gevangen is genomen, O. overwegende dat miljoenen kinderen de afgelopen tien jaar in oorlogen zijn gedood en dat nog steeds tienduizenden kinderen betrokken zijn bij gewapende conflicten, P. overwegende dat de Bijzondere Bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties inzake het kind die in september 2001 in New York wordt gehouden een goede gelegenheid biedt om manieren en mechanismen te zoeken voor tenuitvoerlegging van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, Q. overwegende dat een groot aantal rechten van het kind - o.a. burgerrechten en -vrijheden, het recht op bescherming tegen misbruik, economische en seksuele uitbuiting en geweld - algemeen erkend zijn en moeten doorklinken in het actieprogramma van de Bijzondere Bijeenkomst, 1. verzoekt de EU en haar lidstaten met klem actief samen te werken opdat de Bijzondere Bijeenkomst onderstaande resultaten oplevert: 2. stelt daarom voor dat "Een wereld die is afgestemd op kinderen” - het motto van de Bijzondere Bijeenkomst - overeenkomstig de subsidiariteit moet samenvallen met een Wereld die is afgestemd op het gezin. Dit houdt in dat dienovereenkomstig regeringsbeleid moet worden vastgesteld ter verwezenlijking van een optimaal menselijk en maatschappelijk klimaat voor kinderen en om aan kinderen die geen natuurlijke bescherming en steun van een gezin genieten de best mogelijke, met een gezin vergelijkbare, maatschappelijke reacties te bieden; 3. spreekt zijn steun uit voor het voorstel tot vaststelling van een gemeenschappelijke strategie betreffende de rechten van het kind en verzoekt de Raad zich prioritair voor deze strategie in te zetten; 4. verzoekt de EU en haar lidstaten erop aan te dringen dat in het slotdocument van de Bijzondere Bijeenkomst maatregelen worden voorgesteld om de ontwikkelingslanden te beschermen tegen de negatieve gevolgen van de globalisering, o.a. de formulering van mondiale handelsvoorschriften die in het voordeel van alle kinderen werken en de stimulering van meer maatschappelijke verantwoordelijkheid ten aanzien van kinderen van de kant van in de hele wereld actieve bedrijven; 5. verzoekt de lidstaten van de EU van de tenuitvoerlegging van het Verdrag inzake de rechten van het kind, ratificatie en tenuitvoerlegging van belangrijke nieuwe verdragen die de afgelopen tien jaar zijn opgesteld ter verbetering van de bescherming van de rechten van het kind en de tenuitvoerlegging van de tijdens de Bijzondere Bijeenkomst van 2001 aangegane verplichtingen op nationaal en Europees niveau prioritaire aangelegenheden te maken in de zin van artikel 24 van het Handvest van Grondrechten; 6. verzoekt de Raad en de lidstaten te zorgen voor krachtige en zinnige mechanismen voor het toezicht op verplichtingen van regeringen en verplichtingen die tijdens de Bijzondere Bijeenkomst zijn aangegaan; 7. verzoekt de Raad een Speciale Afgezant van de EU te benoemen die belast is met de coördinatie van EU -werkzaamheden op het gebied van de rechten van het kind en met de waarborging van volledige naleving en tenuitvoerlegging van een toekomstige gezamenlijke EU -strategie met betrekking tot de rechten van het kind. 8. verzoekt de lidstaten van de EU een onafhankelijk orgaan in het leven te roepen om toezicht te houden op de tenuitvoerlegging van het slotdocument van de Bijzondere Bijeenkomst en een alomvattend nationaal actieprogramma vast te stellen, met specifieke, in de tijd afgebakende en meetbare doelen; 9. verzoekt de Raad de ratificatie van de nieuwe verdragen door derde landen prioritair te stellen in zijn politieke dialoog met deze landen, en van de ratificatie en tenuitvoerlegging van deze verdragen een belangrijk element te maken in de onderhandelingen met kandidaat-lidstaten; 10. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat EU -beleid en -programma's een component van kinderrechten en -bescherming bevatten en onderworpen worden aan evaluatie van de gevolgen die zij kunnen hebben voor kinderen; 11. verzoekt de lidstaten tijdens de volgende intergouvernementele conferentie een rechtsgrondslag in de EU-Verdragen op te nemen om een kindercomponent en naleving van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind te bevorderen; 12. verzoekt de Raad en de Commissie erop toe te zien dat de rechten van het kind deel vormen van de onderhandelingsprocedure inzake mensenrechten overeenkomstig de toetredingscriteria van Kopenhagen en verzoekt de Commissie de rechten van het kind in alle kandidaat-lidstaten te evalueren in de jaarlijkse verslagen over de vooruitgang; 13. verzoekt het voorzitterschap aan het Europees Parlement verslag te doen van de EU -maatregelen en -prioriteiten voor de Bijzondere Bijeenkomst van 2001 zoals deze tijdens de UNGASS Prepcom tot uiting zijn gekomen; 14. verzoekt de betrokken instanties en regeringen alles te doen wat zij kunnen om de verdwijning van de kinderen op te helderen; 15. verzoekt de lidstaten en andere landen al het mogelijke te doen om de algemene ratificatie van het Facultatieve Protocol inzake het betrekken van kinderen bij gewapende conflicten te versnellen zodat tijdens de Bijzondere Bijeenkomst inzake kinderen aanzienlijke vooruitgang kan worden aangekondigd met betrekking tot de spoede inwerkingtreding van het Facultatieve Protocol dat de grondslag vormt voor een mondiaal verbod op de inzet van kindsoldaten; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de co-voorzitters van de Parlementaire Paritaire Vergadering ACS-EU, de parlementen van de lidstaten van de EU, het UNGASS-secretariaat, UNICEF en de nationale delegaties naar de Bijzondere Bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties inzake kinderen. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de situatie in Vietnam van 19 januari 1995, 15 mei 1997, 16 maart 1998 en 16 november 2000, A. overwegende dat Vietnam als land dat het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR) heeft ondertekend, de vrijheid van religie en eredienst moet eerbiedigen zoals deze is vastgelegd in artikel 18 van dit verdrag, B. overwegende dat artikel 70 van de Vietnamese grondwet de vrijheid van godsdienst en religie waarborgt, C. verontrust over de toenemende spanningen tussen de overheid en de religieuze gemeenschappen in Vietnam, alsook over de vele vervolgingen van religieuze leiders na het 9de congres van de Vietnamese communistische partij dat van 19 t/m 22 april 2001 plaatsvond, D. verontrust over de kritiek die de bijzondere VN-rapporteur voor religieuze onverdraagzaamheid, professor Abdelfattah Amor, in maart 1999 in zijn verslag heeft geuit over de religieuze vervolgingen in Vietnam, E. verontrust over de vervolging van de verantwoordelijken van de Eengemaakte boeddhistische kerk van Vietnam, onder wie haar patriarch, de hoogeerwaarde Thich Huyen Quang, die zonder beschuldiging of proces 20 jaar is vastgehouden, in 1997 vrijgelaten, maar zijn plaats van hechtenis nog steeds niet mag verlaten, en de eerwaarde Thich Quang Do, die in 1998 na 20 jaar opsluiting amnestie heeft gekregen, maar opnieuw voor twee jaar onder administratieve hechtenis is geplaatst omdat hij geprobeerd had medische verzorging te regelen voor de zieke patriarch, F. verontrust over de vervolging van katholieken, met name de opsluiting van de priester Nguyen Van Ly op 17 mei 2001 omdat hij na een verbod van de Vietnamese autoriteiten zijn godsdienst beleed, G. verontrust over de vervolging van alle aanhangers van zogenaamde niet-erkende kerken, met name de Cao Dai-kerk, de Hoa Hao-kerk en protestantse kerken, H. verontrust over de gewelddadige repressie door de overheid in februari 2001 tegen het massale protest van etnische minderheden uit de hoogvlakten van Centraal-Vietnam tegen de inbeslagneming van de gronden van hun voorouders, de religieuze vervolging en het verbod zich te bekeren tot het protestantisme, I. overwegende dat de eerbiediging van de mensenrechten en van de democratische beginselen een essentieel element is van het samenwerkingsakkoord van 1995 tussen de EU en Vietnam, 1. verzoekt de Vietnamese regering de aanbevelingen van de bijzondere VN-rapporteur voor religieuze onverdraagzaamheid uit te voeren en met name te waarborgen dat iedereen in Vietnam het recht heeft zijn religie naar keuze te beoefenen, met inbegrip van het recht van eredienst en het recht van samenkomst; 2. vraagt de vrijlating van alle gewetensgevangenen, met name van de hoogeerwaarde Thich Huyen Quang, de eerwaarde Thich Quang Do en de priester Nguyen Van Ly, en hun vrijheid van beweging te verlenen; 3. verzoekt de Vietnamese regering de religieuze vrijheid van boeddhisten, katholieken, protestanten en aanhangers van alle andere zogenaamde niet-erkende kerken te eerbiedigen en in geheel het land een einde te maken aan alle anti-religieuze campagnes; 4. verzoekt de Vietnamese regering de “veilige, waardige en vrijwillige” terugkeer te waarborgen van degenen die uit de hoogvlakten van Centraal-Vietnam naar Cambodja zijn gevlucht, zoals is overeengekomen met het UNHCR, en hun vrijheid van religie en eredienst te waarborgen; 5. verzoekt de ambassadeurs van de lidstaten en van de EU in Vietnam de ontwikkelingen terzake met de grootste aandacht te volgen en het Europees Parlement hierover verslag uit te brengen in het kader van de betrekkingen tussen de Raad, de Commissie en het Parlement; 6. verzoekt zijn Delegatie voor de betrekkingen met de lidstaten van ASEAN, Zuidoost-Azië en de Republiek Korea een reis naar dit land te organiseren om er de religieuze leiders van alle strekkingen te ontmoeten, met name degenen die in de gevangenis zitten; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van de Socialistische Republiek Vietnam en de vertegenwoordigers van de Eengemaakte boeddhistische kerk van Vietnam, de Cao Dai-kerk, de Hoa Hao-kerk, de katholieke kerk en de protestantse kerken. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de situatie in Zuid-Afrika, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2001 over de toegang tot medicijnen voor slachtoffers van HIV/AIDS in de derde wereld (1) , - gezien het verslag van de EP-delegatie over de zesde interparlementaire bijeenkomst EP/Zuid-Afrika, A. overwegende dat het nieuwe, democratische Zuid-Afrika, dat vrij is van een geïnstitutionaliseerde rassenscheiding, een cruciaal element vormt voor de politieke stabiliteit en de economische ontwikkeling van het Afrikaanse continent in het algemeen en voor zuidelijk Afrika in het bijzonder, omdat dit land het bewijs levert dat er een alternatief bestaat voor onderontwikkeling, oorlog, despotisme, corruptie en slecht bestuur, B. overwegende dat Zuid-Afrika op dit moment met een aantal zeer ernstige problemen wordt geconfronteerd waarvoor de EU en de internationale gemeenschap niet onverschillig kunnen blijven, welke problemen reiken van de aids-epidemie (4,5 miljoen mensen met HIV/aids), die grotendeels jongeren en daarmee een aanzienlijk deel van de actieve bevolking treft, alarmerende werkloosheidsniveaus en economische stagnatie tot uiterst verontrustende niveaus van geweldsmisdaden, C. overwegende dat de voor de tweede maal gehouden democratische verkiezingen, die georganiseerd werden op basis van deelname door alle rassen en verscheidene partijen, succesvol en grotendeels vreedzaam zijn verlopen, D. overwegende dat, hoewel de politieke omschakeling met succes werd afgerond, bij de consolidatie ook aandacht moet worden besteed aan de vraagstukken armoede, werkloosheid en ongelijkheid, E. overwegende dat aan de armste 20% van de bevolking 3,3% van het BNP ten goede komt, terwijl de rijkste 10% van de bevolking 47,3% van het BNP ontvangt en dat het werkloosheidspercentage ongeveer 30% bedraagt, F. overwegende dat de tragische gevolgen van het alarmerend hoge misdaadniveau niet alleen worden gevoeld door het Zuid-Afrikaanse volk zelf, maar ook door de gemeenschap van Europese immigranten in het land die nog meer blootstaan aan criminaliteit vanwege hun betrokkenheid bij economische activiteiten in verband met de handel, G. overwegende dat deze gemeenschap een beslissende bijdrage leveren aan de economische ontwikkeling en het scheppen van werkgelegenheid in Zuid-Afrika, H. overwegende dat de cijfers voor bepaalde soorten misdaad het afgelopen jaar weliswaar enigszins zijn gedaald, maar dat misdaad in het algemeen een alledaags kenmerk van het leven in de steden aan het worden is, I. overwegende dat het allesoverheersende klimaat van ernstige onveiligheid een uiterst negatief effect heeft op het proces van economisch herstel dat van essentieel belang is ter waarborging van de stabiliteit van het nieuwe, democratische Zuid-Afrika in het post-apartheidtijdperk, met name met het oog op het aantrekken van buitenlands kapitaal en de ontwikkeling van het toerisme, J. overwegende dat de Republiek Zuid-Afrika vanwege de apartheid een grotendeels autarkische economie had ontwikkeld en dat zij thans het hoofd moet bieden aan de gevolgen van de mondialisering van het handelsverkeer, K. overwegende dat Zuid-Afrika in geen geval gevangen mag raken in een vicieuze cirkel waarbij een toenemende onveiligheid minder economische ontwikkeling betekent, zodat nog meer armoede en nog meer onveiligheid onstaat, L. verontrust door het feit dat in brede kring wordt erkend dat geweld tegen vrouwen in de Zuid-Afrikaanse samenleving een van de hoogste niveaus ter wereld heeft bereikt, M. met afschuw kennis nemend van met name de problemen met seksueel geweld op scholen, N. overwegende dat Zuid-Afrika ernstige moeite zou hebben om deze vraagstukken op te lossen zonder de steun en solidariteit van de internationale gemeenschap, waarbij de rol van de Europese Unie van cruciaal belang is aangezien de Unie en haar lidstaten 70% van de totale internationale hulp aan het land verlenen (de EU-samenwerking met Zuid-Afrika zal volgens plan tot 2006 € 885 mln bedragen, plus EIB-financiering ten bedrage van € 135 mln per jaar), O. overwegende dat de Zuid-Afrikaanse president Thabo MBEKI bedrijven heeft gevraagd meer te doen ter bevordering van de economische groei en het mondig maken van de gekleurde bevolking in de economie van het land, 1. doet een beroep op de Zuid-Afrikaanse regering het nodige te doen ter bevordering van een duurzame ontwikkeling en het verbeteren van de levensstandaard van de meerderheid van de zwarte bevolking; 2. steunt de Zuid-Afrikaanse regering ten volle in haar streven samen met de autoriteiten van Zimbabwe een oplossing te zoeken voor de conflicten die van invloed kunnen zijn voor de economische aantrekkingskracht van het gehele gebied; 3. verzoekt de Zuid-Afrikaanse regering om nog sterker en directer de armoede en sociale ongelijkheid met haar beleid te bestrijden en werkgelegenheid te scheppen, aangezien armoede, ongelijkheid, slechte opleiding en werkloosheid even zovele factoren zijn die de consolidatie van de democratie tegenwerken; 4. doet een beroep op de Zuid-Afrikaanse regering om binnen de wettelijke grenzen de landhervorming ten gunste van de bezitlozen en armen te bespoedigen; 5. wenst dat de Zuid-Afrikaanse regering zich van haar verantwoordelijkheid kwijt en alles in het werk stelt ter bestrijding van het HIV/aids-probleem; wenst derhalve dat er een duidelijk omlijnd project wordt opgezet waarmee de aspecten preventie, zorg en behandeling van HIV-aids kunnen worden aangepakt; 6. doet een beroep op de betrokken autoriteiten om hun inspanningen ter bestrijding van de misdaad en het gebrek aan veiligheid te vergroten, waarbij erop gelet dient te worden dat de criminaliteitsbestrijding niet in conflict met de eerbiediging van de mensenrechten komt; 7. verzoekt de Zuid-Afrikaanse regering een nationaal actieplan vast te stellen, richtsnoeren aan scholen te geven voor procedures voor de aanpak van seksueel geweld, methoden te ontwikkelen om dit geweld te voorkomen en om meisjes te beschermen; 8. herinnert eraan dat, naast armoedebestrijding, een van de andere hoofdpunten van het Europese programma voor wederopbouw en ontwikkeling (EPRD) in Zuid-Afrika de consolidering is van de fundamenten die zijn gelegd voor een democratische samenleving en een staat waarin de wet wordt gerespecteerd en waarin de mensenrechten en fundamentele vrijheden ten volle worden geëerbiedigd; 9. doet een beroep op de lidstaten, de Commissie, de Europese Investeringsbank en de internationale gemeenschap om in het kader van hun respectieve ten behoeve van Zuid-Afrika vastgestelde programma's hulp aan de Zuid-Afrikaanse regering te bieden, nieuwe maatregelen ter voorkoming en bestrijding van de misdaad te ontwikkelen en reeds bestaande maatregelen te intensiveren teneinde een klimaat van meer veiligheid te scheppen dat vereist is voor de economische ontwikkeling en voor een vreedzame samenleving; 10. is van oordeel dat bij het begrotingsdebat speciale aandacht moet worden besteed aan vormen van samenwerking die direct in verband staan met de bestrijding van aids, armoede en werkloosheid en met maatregelen voor de hervorming van het gerechtelijk apparaat en de politie, en voor de opleiding van politiefunctionarissen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering van de Republiek Zuid-Afrika, de OAE en de co-voorzitters van de Parlementaire Paritaire Vergadering ACS-EU. Het Europees Parlement, - gezien zijn eerdere resoluties over de politieke situatie in Wit-Rusland, - gezien de verklaring van de Raad van 11 juni 2001 over de komende presidentsverkiezingen in Wit-Rusland die op 9 september 2001 moeten plaatsvinden, - gezien de ontmoeting tussen de fungerend voorzitter van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), de minister van buitenlandse zaken van Roemenië, Mircea Geoana, en ambassadeur Hans-Georg Wieck, hoofd van de advies- en monitoringgroep (AMG) in Wit-Rusland op 22 mei 2001, waarop het succesvolle werk van de AMG werd beklemtoond en werd opgeroepen tot verdere pogingen om de dialoog met de Wit-Russische autoriteiten, met andere politieke krachten en met de civiele maatschappij in Wit-Rusland, te intensiveren, - gezien de werkzaamheden en de verslagen van de parlementaire trojka voor Wit-Rusland van het Europees Parlement, de parlementaire assemblee van de Raad van Europa en de parlementaire assemblee van de OVSE; - gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Wit-Rusland die al in mei 1995 werd ondertekend, maar niet in werking kon treden wegens het ontbreken van democratische basisstructuren in Wit-Rusland; A. overwegende dat het Europees Parlement en de andere parlementaire instellingen tot de slotsom moesten komen dat de parlementsverkiezingen die in oktober 2000 werden gehouden, niet als vrije en eerlijke verkiezingen konden worden beschouwd, omdat de Wit-Russische autoriteiten onvoldoende vooruitgang hadden geboekt op punten als doorzichtigheid van het electoraal proces, de registratie van de kandidaten, de toegang tot de media, werkelijke bevoegdheden voor het nieuw-gekozen parlement en de naleving van een "bestand” in de betrekkingen met de oppositie, B. overwegende dat de parlementaire trojka voor Wit-Rusland soortgelijke criteria heeft geformuleerd ten aanzien van de presidentsverkiezingen, C. overwegende dat er tussen vertegenwoordigers van de drie instellingen in de parlementaire trojka nog ernstig wordt gediscussieerd over de voorbereidingen van de presidentsverkiezingen en de mogelijkheid om daarbij een waarnemersmissie uit te voeren, D. overwegende dat de AMG van de OVSE in Wit-Rusland een belangrijke rol speelt, met name bij het totstandbrengen van gunstige voorwaarden voor het democratiseringsproces in Wit-Rusland en de invoering van een systeem van democratische controle op de presidentsverkiezingen door plaatselijke waarnemers, het ondersteunen van dit werk en de terbeschikkingstelling van financiële hulp van de EU voor de opleiding van plaatselijke verkiezingswaarnemers, E. overwegende dat oppositionele politici nog altijd de toegang wordt geweigerd tot de door de staat gecontroleerde gedrukte en electronische media, F. bezorgd over de voortgaande intimidatie van de media in Wit-Rusland, wat heeft geleid tot het annuleren van het bezoek van Freimut Duve, vertegenwoordiger van de OVSE voor de vrijheid van de media, dat op 25 april 2001 zou plaatsvinden, G. overwegende dat de besprekingen van de Europese instellingen en de AMG van de OVSE met de autoriteiten in Wit-Rusland over de verbetering van de raamvoorwaarden voor de komende presidentsverkiezingen moeten worden voortgezet, H. overwegende dat de Europese Unie door middel van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Wit-Rusland heeft gepoogd haar betrekkingen met dat land te verstevigen en haar volledige steun heeft willen geven aan het noodzakelijke proces van economische en democratische hervorming, I. overwegende dat het omstreden proces van professor Bandazjevski een symptoom is van de moeilijkheden en de tekortkomingen bij de normalisatie op politiek en justitieel terrein en bij sociale en gezondheidskwesties in Wit-Rusland, J. overwegende dat tijdens het onderzoek naar deze zaak en tijdens het proces vele schendingen van het wetboek van strafrecht werden geregistreerd; 1. doet een beroep op de president en de regering van Wit-Rusland de nodige voorwaarden te scheppen voor vrije en democratie presidentsverkiezingen, 2. beklemtoont dat voor erkenning van de presidentsverkiezingen als vrij en democratisch, aan de volgende criteria moet worden voldaan: 3. doet een beroep op de autoriteiten van Wit-Rusland een einde te maken aan het bemoeilijken van de werkzaamheden van de AMG van de OVSE die de versterking beogen van het democratisch proces in het land; 4. doet een beroep op de autoriteiten van Wit-Rusland tot herstel van de internationale normen op de terreinen van mensenrechten, persvrijheid en vrijheid van meningsuiting, zoals opgenomen in het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en in het Handvest van Parijs voor een nieuw Europa, dat door Wit-Rusland is ondertekend, en dat tevens de basis vormt voor de partnerschapsovereenkomst tussen Wit-Rusland en de EU, 5. doet een beroep op de trojka voor Wit-Rusland, een gezamenlijk voorstel te presenteren ten aanzien van de waarneming bij de presidentsverkiezingen in Wit-Rusland, 6. geeft uiting aan zijn groeiende bezorgdheid over de hardnekkige tegenwerking bij het onderzoek naar verdwijningen van politieke tegenstanders en over de gevangenhouding van burgers zonder dat een aanklacht tegen hen is ingediend, 7. doet een beroep op de Russische regering en president Poetin om in het kader van de politieke unie tussen Rusland en Wit-Rusland steun te bieden aan een democratisch meerpartijensysteem en een pluralistische ontwikkeling in Wit-Rusland; 8. dringt er bij president Loukatsjenko op aan zich in te spannen voor het spoedig ophelderen van verdwijningen, een onderzoek in te stellen naar de beweringen van de openbare aanklagers betreffende de zaak-Zavadski dat officiële overheidsvertegenwoordigers bij deze zaken betrokken waren, en in het land een sfeer te creëren waarin kritische stemmen niet meer behoeven te vrezen voor hun eigen leven en dat van hun familie; 9. is ingenomen met de toezegging van de Poolse autoriteiten geen "Brussels gordijn” neer te laten aan hun oostgrens na de toetreding tot de EU, en te zorgen voor een goedkoop visum, dat geldig is voor meerdere bezoeken en eenvoudig te verkrijgen via een dicht netwerk van consulaten in Wit-Rusland, Oekraïne en Rusland; 10. dringt aan op het opstellen van een actieprogramma voor Wit-Rusland dat gebaseerd is op dat voor de voormalige Oosteuropese republieken, en waarbij rekening wordt gehouden met de uitzonderlijke milieuomstandigheden in deze republiek; 11. dringt er bij president Loekatsjenko op aan presidentiële gratie te verlenen aan professor Bandazjevski en het regeringsbeleid om geëvacueerden terug te sturen naar verontreinigde gebieden te herzien; verzoekt om steun van de EU voor de voortzetting van het werk van professor Bandazjevski; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van Wit-Rusland en de parlementaire assemblee van de Raad van Europa en de parlementaire assemblee van de OVSE. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over de situatie in het gebied van de Grote Meren in het algemeen en in Burundi in het bijzonder, - gezien de akkoorden van Arusha, - gezien de Conventie van Genève van 1951, in het bijzonder artikel 33 daarvan, - gezien het Verdrag tegen foltering, in het bijzonder artikel 3 daarvan, A. overwegende dat meer dan een half miljoen Burundiërs al meer dan acht jaar in vluchtelingenkampen op het grondgebied van Tanzania leven, B. overwegende dat de oorzaken van de exodussituatie in Burundi nog steeds niet zijn weggenomen, dat de huidige situatie geen garanties biedt voor de eerbiediging van de meest elementaire rechten van de mens en dat er in Burundi zelf duizenden ontheemden zijn voor wier situatie er nog geen oplossing is, C. overwegende dat de president van Tanzania, de heer Mkapa, op 24 mei 2001 heeft verklaard dat de internationale gemeenschap alle in Tanzania verblijvende Burundische vluchtelingen moet onderbrengen op veilige plaatsen in Burundi, D. gezien de laatste vergadering van de ministers van Defensie van Burundi en Tanzania van 24 juni 2001 waar te oordelen naar de na afloop afgegeven gezamenlijke verklaring overeenstemming is bereikt om te beginnen met de hervestiging of repatriëring van de Burundische vluchtelingen die zich in Tanzania bevinden, E. gezien de ervaringen in het verleden, toen in 1996 na een reeks verklaringen in deze zin van de kant van de Tanzaniaanse regering duizenden Rwandese vluchtelingen uit Tanzania zijn overgebracht naar Rwanda, waarbij is gebleken dat een overhaaste en onvoorbereide repatriëring de ellende alleen maar vergroot, F. overwegende dat de Hoge Commissaris voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties, Ruud Lubbers, bij een recent bezoek aan het vluchtelingenkamp van Mtabila van verschillende NGO's te horen heeft gekregen dat de vluchtelingen uiterst terughoudend staan tegenover een mogelijke repatriëring, mede gezien de problemen met de tenuitvoerlegging van de akkoorden van Arusha, G. overwegende dat veel van de vluchtelingen die spontaan naar Burundi zijn teruggekeerd na de ondertekening van de vredesovereenkomsten, nu weer naar Tanzania terugkeren als gevolg van het geweld en de hongersnood in Burundi, H. overwegende dat zich alleen al in Burundi meer dan 580.000 ontheemden bevinden die leven in vluchtelingenkampen als gevolg van de onveilige situatie waarin de burgerbevolking van Burundi leeft, I. overwegende dat internationale waarnemers de afgelopen weken hebben gewaarschuwd voor een aanzienlijke toename van troepen en de terugkeer van grote contingenten Burundische guerrillastrijders naar Burundi via de grens met de Democratische Republiek Kongo hebben ontdekt, J. gezien de grote bezorgdheid over het stilzwijgen van de internationale gemeenschap in verband met de mogelijkheid van een snelle, gedwongen repatriëring van de Burundische vluchtelingen welke is geuit door de verschillende NGO's die werkzaam zijn in de Burundische kampen in Tanzania, 1. wijst de regering van Tanzania erop dat repatriëring op dit moment een schending zou betekenen van artikel 33 van de ook door haar ondertekende Conventie van Genève van 1951 en van artikel 3 van het Verdrag tegen foltering; 2. geeft uiting aan zijn ondersteuning en grote waardering voor de wijze waarop de regering van Tanzania tot op heden is opgetreden ten aanzien van de op haar grondgebied gevestigde Burundische vluchtelingen en erkent dat de oplossing van het probleem van de vluchtelingen en ontheemden in Burundi zelf afhangt van de strijdende partijen in Burundi en hun vermogen een dialoog aan te gaan om zo een eind aan de oorlog te maken; 3. is het eens met de beoordeling van diverse NGO's die van mening zijn dat de beschuldigingen van de Burundische regering aan het adres van de regering van Tanzania, dat zij toestaat dat in de vluchtelingenkampen acties van Burundische milities op Burundisch grondgebied worden voorbereid, overdreven zijn; 4. spreekt zijn solidariteit uit met allen die zich inzetten voor de pacificatie van Burundi en de stabiliteit in het gebied van de Grote Meren; 5. verzoekt de bemiddelaar in het vredesproces van Burundi, de heer Nelson Mandela, door te gaan met zijn pogingen om alle partijen in het conflict rond de tafel te krijgen en is verheugd over de bijeenroeping van een top in Tanzania de volgende maand waarvoor de negentien ondertekenaars van de overeenkomsten van Arusha zijn uitgenodigd; 6. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de regeringen in het gebied van de Grote Meren de nodige maatregelen te nemen om de regering van Tanzania terzijde te staan bij de hulpverlening aan de Burundische vluchtelingen; 7. herinnert aan de verklaring van het UNHCR dat repatriëring van de Burundische vluchtelingen in Tanzania op dit moment niet mogelijk is gezien de situatie die nog steeds in Burundi bestaat; 8. verzoekt de Commissie en de Raad de regering van Tanzania met alle mogelijke diplomatieke middelen te bewegen om niet tot repatriëring van de Burundische vluchtelingen in Tanzania over te gaan, zolang er nog geen verandering is gekomen in de politieke omstandigheden in Burundi; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringshoofden van Tanzania en Burundi en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de landen die de Overeenkomst van Arusha hebben ondertekend. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Congo en het Gebied van de Grote Meren, - gezien het rapport van het panel van deskundigen van 12 april 2001 over de illegale exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen en andere rijkdommen in de Democratische Republiek Congo, - overwegende dat het rapport van de VN niet ingaat op de exploitatie en plundering van de natuurlijke hulpbronnen en andere rijkdommen door buitenlandse legers in door de regering gecontroleerde gebieden, - overwegende dat in dit rapport wordt geconcludeerd dat de toegang tot vijf belangrijke delfstoffen - colombotantaliet (coltan), kobalt, diamant, koper en goud - alsook de controle op en de handel in deze stoffen de belangrijkste drijfveren achter het conflict in de Democratische Republiek Congo zijn geworden, - overwegende dat de luchtvaart-, computer-, telecommunicatie- en wapenindustrie de winning van coltan steunt, omdat deze delfstof in hoge mate bestand is tegen hoge en lage temperaturen, - overwegende dat in dit rapport wordt gesteld dat deze activiteiten verder gaan dan wat als "illegale exploitatie” kan worden gekwalificeerd en neerkomen op "stelselmatige plundering”, A. overwegende dat de overgrote meerderheid van de Congolese bevolking in grote armoede leeft, terwijl het land over grote natuurlijke rijkdommen beschikt, B. overwegende dat de grote meerderheid van de bevolking sinds de onafhankelijkheid niet heeft geprofiteerd van de exploitatie van deze natuurlijke rijkdommen, C. overwegende dat rebellerende groepen en buitenlandse legers volgens dit rapport betrokken zijn bij de grootschalige plundering van de natuurlijke hulpbronnen van de Democratische Republiek Congo, D. overwegende dat plundering, beroving, gangsterpraktijken en criminele kartels aan de orde van de dag zijn, E. overwegende dat de opbrengsten van deze plundering de financiering van de oorlogsinspanning mogelijk maken alsook de persoonlijke verrijking van de hoge militaire en politieke hiërarchie in verschillende Afrikaanse landen, F. overwegende dat sommige westerse bedrijven van de plundering hebben geprofiteerd door de invoer van de natuurlijke hulpbronnen en het gebruik ervan bij hun activiteiten, zonder na te gaan waar deze oorspronkelijk vandaan kwamen, G. overwegende dat volgens dit rapport twee EU-lidstaten tot de drie belangrijkste landen behoren die uiteindelijk van de plundering hebben geprofiteerd, H. overwegende dat er een duidelijk verband bestaat tussen de exploitatie van de hulpbronnen en het voortdurende conflict, aangezien de plundering bijdraagt aan de financiering van de legers en de oorlog aanwakkert, I. overwegende dat de stopzetting van deze illegale exploitatie zal bijdragen tot de beëindiging van de vijandelijkheden, J. overwegende dat de illegale exploitatie een vernietigend effect heeft gehad op de Congolese bevolking en de flora en fauna en de natuurparken van het land, K. overwegende dat het voor de ontwikkeling en wederopbouw van de Democratische Republiek Congo van fundamenteel belang is dat het land zijn delfstoffen zelf op duurzame, transparante en ordentelijke wijze kan exploiteren, L. overwegende dat alle naties en organisaties die betrokken zijn bij het zogenoemde "Kimberley-proces” om de illegale handel in diamanten te beteugelen, hun inspanningen moeten verdubbelen om een einde aan deze handel te maken, M. overwegende dat de volledige uitvoering van de Overeenkomst van Lusaka van 1999 de enige mogelijke oplossing blijft voor de drie jaar oude burgeroorlog in de Democratische Republiek Congo, N. overwegende dat de Overeenkomst van Lusaka ook de basis vormt voor de inter-Congolese dialoog met het oog op de totstandbrenging van de vrede, de democratie en de rechtsstaat, 1. bevestigt opnieuw gehecht te zijn aan de soevereiniteit van de Democratische Republiek Congo, met inbegrip van de soevereiniteit over zijn natuurlijke hulpbronnen, en aan de integriteit van zijn grondgebied; 2. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de stelselmatige en grootschalige plundering van de natuurlijke hulpbronnen en rijkdommen in de Democratische Republiek Congo; 3. roept alle staten, bedrijven en betrokkenen op de plundering onmiddellijk te staken; 4. verzoekt de Wereldbank en het IMF tot het einde van het conflict te stoppen met steun voor de begrotingen van de strijdende partijen; 5. verzoekt de in het rapport genoemde regeringen volledig rekening te houden met de bevindingen van het panel en verzoekt de in het rapport genoemde regeringen en andere naties die troepen in de Democratische Republiek Congo hebben hun eigen onderzoek uit te voeren en onverwijld stappen te ondernemen om een einde te maken aan de illegale exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen door hun onderdanen of andere personen die onder hun gezag staan; 6. verzoekt de Raad rekening te houden met de aanbevelingen van de onderzoekcommissie, met name met de sancties die moeten worden opgelegd aan de partijen in het conflict en de bedrijven die betrokken zijn bij de illegale exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen van de Democratische Republiek Congo; 7. is verheugd over het besluit van de VN-Veiligheidsraad om het mandaat van het panel te verruimen en benadrukt het belang van een addendum op het VN-rapport dat dient te voorzien in een update van de relevante gegevens, een analyse van verdere informatie, een antwoord op de reacties op het rapport en een beoordeling van de vraag of vooruitgang is geboekt; 8. spreekt zijn scherpe veroordeling uit over de moord op zes medewerkers van het Internationale Comité van het Rode Kruis en dringt er bij alle partijen in het conflict op aan te zorgen voor volledige en veilige toegang tot kwetsbare bevolkingsgroepen; 9. steunt de inzet door de VN van waarnemers en contactpersonen in het kader van MONUC; 10. dringt er bij alle landen die betrokken zijn bij de oorlog in de Democratische Republiek Congo op aan hun troepen overeenkomstig de Overeenkomst van Lusaka terug te trekken uit het grondgebied van de Democratische Republiek Congo; 11. is verheugd over het aangekondigde begin van de inter-Congolese dialoog als bedoeld in de Overeenkomst van Lusaka; 12. is van mening dat deelname van de civil society en de niet-gewapende politieke krachten aan de inter-Congolese dialoog een belangrijke factor is voor de totstandbrenging van duurzame vrede, participerende democratie en duurzame ontwikkeling bij de opbouw van het land; 13. roept de regering van Kabila op onverwijld verder te gaan met het verzoenings- en democratiseringsproces teneinde de EU in staat te stellen de structurele hulp aan Congo volledig te hervatten; 14. verzoekt de Raad en de Commissie alle nodige maatregelen te nemen om de humanitaire crisis aan te pakken; 15. steunt het initiatief van het Belgische voorzitterschap om de Democratische Republiek Congo bovenaan de agenda te plaatsen en dringt er bij de Europese Raad op aan de inter-Congolese dialoog te bevorderen, teneinde tot een doeltreffend bestuur en het herstel van de rechtsstaat te komen; 16. verzoekt de Europese Unie positief te reageren op elk verzoek van de Congolese autoriteiten om de nucleaire veiligheid (winning, exploitatie, opwerking) op het grondgebied van de Democratische Republiek Congo te verzekeren; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de VN, de OAE, de regeringen van de Democratische Republiek Congo, Congo, Angola, Tsjaad, Kenia, Namibië, Zimbabwe, Rwanda, Oeganda, Tanzania, Gabon en de Centraal-Afrikaanse Republiek, alsmede aan de Wereldbank, het IMF en de co-voorzitters van de Parlementaire Paritaire Vergadering ACS-EU. Het Europees Parlement, A. ontzet over de noodtoestand die in Peru is ontstaan als gevolg van de aardbeving van 23 juni jongstleden, waarbij meer dan honderd mensen het leven hebben verloren, meer dan duizend personen gewond zijn geraakt en meer dan 10.000 huizen zijn verwoest, waardoor meer dan 40.000 mensen dakloos zijn geworden in de provincies Arequipa, Moquegua en Tacna, B. overwegende dat de infrastructuur en de economie van de getroffen provincies gedeeltelijk is verwoest door deze aardbeving, die ook ernstige schade heeft aangericht in het noorden van Chili en in Bolivia, C. overwegende dat de aarde nog steeds beeft in het hele gebied van Peru, Chili en Bolivia en dat de omvang van de schade nog steeds niet volledig is vastgesteld, D. zich bewust van de omvang van de ramp en van de enorme inspanningen die nodig zullen zijn om de door de beving getroffen gebieden weer op te bouwen en te herstellen, E. gezien het ernstige institutionele verval en de zware economische crisis die de dictatuur van Alberto Fujimori heeft achtergelaten en die door de huidige recessie nog wordt verscherpt, 1. geeft uiting aan zijn diepe ontzetting en zijn medeleven met de familie van de slachtoffers en het Peruaanse volk; 2. verklaart zich solidair met de regeringen van de getroffen landen en prijst de Europese Commissie en de lidstaten voor hun snelle reactie op de catastrofe; 3. verzoekt de Commissie te overwegen om de communautaire steun aan te passen aan de werkelijk bestaande behoeften zodra de volledige omvang van de schade bekend is en dringt erop aan dat de komende wederopbouw- en herstelwerkzaamheden verbetering brengen in de levensomstandigheden van de bevolking, in het bijzonder de meest achtergebleven lagen daarvan; 4. dringt er bij de regeringen van de lidstaten op aan om passende criteria voor de coördinatie vast te stellen zodat de humanitaire hulp op efficiënte wijze wordt verleend; 5. geeft zijn volle steun aan de strategieplannen voor nationale ontwikkeling die zijn opgesteld door het overlegorgaan armoedebestrijding, dat pleit voor een sociale investering in de begroting 2002 op basis van decentralisatie en transparantie van de overheidsuitgaven; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van Peru, Chili en Bolivia. Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 165 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0140/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0213/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het Protocol van Kyoto bij de kaderconventie van de VN inzake klimaatverandering (UNFCCC) van december 1997 (1) , de Zesde conferentie van de partijen (COP-6) in Den Haag op 13-24 november 2000, en de komende hervatte Zesde conferentie van de partijen (COP-6, deel 2) die van 16 t/m 27 juli 2001 in Bonn zal worden gehouden, - onder verwijzing naar zijn resoluties in verband met klimaatverandering, met name die van 26 oktober 2000 over klimaatverandering (2) en die van 5 april 2001 over de doelstellingen van de Kyoto-Conferentie (3) , - gezien de mondelinge vragen B5-0327/2001 en B5-0328/2001 van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid overeenkomstig artikel 42 van het Reglement en gezien de verklaringen van de Commissie en de Raad, A. overwegende dat de temperatuur van de aarde volgens een recent rapport van de ICCP (International Climate Change Panel) in de loop van deze eeuw tussen de 1,4 en 5,8ºC zal toenemen (grotendeels als gevolg van activiteiten van de mens), en overwegende dat in dit rapport de aandacht voor de rampzalige gevolgen van een dergelijk verschijnsel wordt gevraagd, B. overwegende dat het Protocol van Kyoto, voordat het van kracht kan worden, moet worden geratificeerd door meer dan 55 van zijn 84 ondertekenaars, wier emissies tenminste 55% van het totaal van de emissies aan broeikasgassen vertegenwoordigen, C. overwegende dat de volledige ratificering en uitvoering evenals de verdere versterking van het Protocol van Kyoto van fundamenteel belang zijn bij de oplossing van het kernprobleem van klimaatverandering en voor de toekomst van het milieu in de gehele wereld, D. overwegende dat het mislukken van de Conferentie van Den Haag hierbij een ernstige terugslag was, en overwegende dat de situatie sindsdien ernstig verslechterd is als gevolg van de verwerping van het Protocol van Kyoto door president Bush, E. overwegende dat het welslagen van de Conferentie van Bonn van essentieel belang is als men de huidige negatieve trend op het gebied van klimaatverandering wil tegenwerken, F. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten het aan zichzelf zijn verplicht om de werkzaamheden die op grond van het Protocol van Kyoto vereist zijn voort te zetten en de andere partijen aan te moedigen hetzelfde te doen, en tevens overwegende dat Japan en Rusland als constructieve partners dit doel moeten blijven nastreven en dat ernaar gestreefd moet worden de VS opnieuw bij dit proces te betrekken, G. overwegende dat de delegatie van de EU een belangrijke rol in dit proces toekomt, en dat de leden van het Europees Parlement van deze delegatie sterker dan in het verleden moeten worden betrokken bij de delegatiewerkzaamheden, 1. doet een beroep op de Conferentie van Bonn vast te houden aan de centrale plaats van het Protocol van Kyoto als drijvende kracht in het streven de aandacht te concentreren op de klimaatverandering en om manieren te vinden om deze klimaatverandering te bestrijden; 2. is van oordeel dat de Conferentie van Bonn als primaire taak moet hebben een regeling te vinden voor de belangrijkste vraagstukken die niet te Den Haag konden worden opgelost - met name de ruimte voor het gebruik van koolstofreservoirs, aanvullend karakter en flexibele mechanismen plus mechanismen om aan de eisen te voldoen alsmede de hulp aan ontwikkelingslanden die door de klimaatverandering worden getroffen - teneinde de weg te effenen voor een volledige ratificatie en tenuitvoerlegging van het Protocol van Kyoto; 3. ziet het Protocol van Kyoto als de basis van een wereldstrategie ter bestrijding van de opwarming van de aarde - hoewel we hier nog maar met een eerste stap te maken hebben - en is van oordeel dat de in Bonn te houden onderhandelingen geheel overeenkomstig de integriteit van het Protocol moeten worden gevoerd; verklaart in verband hiermee opnieuw dat: 4. herhaalt zijn kritiek op het unilateraal door de VS genomen besluit het Protocol van Kyoto te verwerpen als manier om vooruit te komen en onderstreept dat het Protocol van Kyoto na negen jaar van internationale onderhandelingen het enige effectieve instrument blijft ter bestrijding van de verwarming van het aardoppervlak; constateert dat de regering van de VS de klimaatveranderingswetenschap niet in twijfel heeft getrokken; spreekt de hoop uit dat de huidige herziening van het VS-beleid zal leiden tot een herziening van het standpunt van de VS-regering en doet een beroep op alle partijen alles in het werk te stellen om de VS weer bij de werkzaamheden van het Protocol van Kyoto te betrekken; 5. onderstreept de strijdigheid tussen de ondertekening van het Protocol van Kyoto in 1998 door de president van de VS en de jongste officiële verklaringen van de VS waarmee een eind werd gemaakt aan alle toezeggingen in verband met de bestrijding van de verwarming van de aarde, en die duidelijk tegen dit Protocol ingaan; 6. doet een beroep op de Europese Unie de leiding te nemen bij de zorgvuldige discussies met de andere leden van de paraplugroep, de ontwikkelingslanden en andere partijen teneinde een geschikte strategie te ontwerpen om verdere vooruitgang te bereiken in afwezigheid van hernieuwde toezeggingen van de VS om het Protocol van Kyoto na te leven en voor voldoende deelname te zorgen om de drempelwaarde te halen voor inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto vóór de Rio+10-Conferentie; doet een beroep op de Europese Unie en de andere partijen van bijlage I plannen te maken voor een snelle ratificatie en inwerkingtreding van het Protocol, zelfs zonder de VS, bij de aanloop naar COP-6, deel 2, vóór de Rio+10-Conferentie in 2002; 7. is verheugd over de unaniem afgelegde verklaring van de Milieuraad in juni 2001 dat de Europese Unie nog steeds het besluit van de VS om het Protocol van Kyoto te verwerpen, betreurt en dringt er bij de nieuwe Italiaanse regering op aan bij haar eerdere standpunt inzake klimaatverandering te blijven; 8. is van oordeel dat de Europese Unie, ondanks het belang van alle initiatieven om het besluit van de VS afstand te doen van het Protocol van Kyoto ongedaan te maken, prioriteit moet geven aan de onderhandelingen over de definitieve vorm van het Protocol van Kyoto met de landen die akkoord gaan met ratificatie; 9. is van oordeel dat de Europese Unie binnen supranationale structuren (met name de WTO) met initiatieven moet komen die erop gericht zijn te voorkomen dat landen die het Protocol van Kyoto niet ratificeren onbillijke concurrentievoordelen behalen, met name als het gaat om energieproducten; 10. verzoekt de EU opnieuw het goede voorbeeld te geven door opnieuw in het openbaar te verklaren dat zij streeft naar een spoedige uitvoering van beleidsvormen en maatregelen om verminderingen van de emissies van huishoudens te bereiken, ter beperking van de sterke verhoging van de emissies van broeikasgassen waarvan momenteel in de meeste lidstaten sprake is, en wenst dat de EU wijst op haar toezegging een bijdrage te leveren aan de snelle uitvoering van het Europese klimaatveranderingsprogramma, met name het EU-stelsel voor de handel in emissierechten (en beleidsmaatregelen over, bijvoorbeeld, emissies afkomstig van het vervoer en non-CO2-broeikasgassen); beveelt tevens een snelle goedkeuring van nationale plannen ter beperking van de emissie van broeikasgassen aan; 11. constateert dat de EU-delegatie op de Conferentie van Bonn een uiterst belangrijke rol zal moeten spelen en is van oordeel dat de deelnemers van het Europees Parlement aan de delegatie een waardevolle aanvullende taak kunnen vervullen, met name bij de samenwerking met medeparlementsleden uit andere landen, vooral gezien de brede steun die in het gehele politieke spectrum voor de onderhandelingspositie van de EU bestaat; 12. onderstreept het uitzonderlijk belang van onderzoek bij elke strategie tegen klimaatverandering; acht het essentieel dat onderzoek leidt tot de ontwikkeling van nieuwe technologieën op het gebied van hernieuwbare energie, energie-efficiëntie en energiebesparing; is derhave van oordeel dat onderzoek- en ontwikkelingswerk op milieugebied moet worden bevorderd en voldoende gefinancierd in verband met het zesde kaderprogramma, waarbij ook de pogingen om de achterstand van het Europese onderzoek weg te werken worden geïntensiveerd; 13. is van mening dat, willen de deelnemers van het Europees Parlement het onderhandelingsstandpunt van de EU zo goed mogelijk ondersteunen en bevorderen, zij vooraf en in samenwerking met de andere deelnemers in de EU-delegatie een strategie moeten ontwikkelen voor de benadering van medeparlementsleden; is van oordeel dat, willen de deelnemers van het Europees Parlement deze taak zo doeltreffend mogelijk vervullen, zij volledig bij de zaak in de EU-delegatie moeten worden betrokken, met name door deelname aan de EU-coördinatiebijeenkomsten; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten, het secretariaat van de VN-kaderconventie inzake klimaatverandering en de regering van de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 664 ), - gelet op het Verdrag van Espoo (1991) inzake milieueffectrapportage in grensoverschrijdend verband, - gelet op het Verdrag van Helsinki (1992) over de grensoverschrijdende gevolgen van industriële ongevallen, - gelet op het Verdrag van Helsinki over de bescherming en het gebruik van grensoverschrijdende waterlopen en internationale meren (1992), - gelet op het Verdrag van Aarhus (1998) betreffende toegang tot informatie, publieke inspraak en toegang tot de rechter inzake milieu-aangelegenheden, - gelet op artikel 174 van het EG-Verdrag, - gelet op Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1) , - gelet op Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (MER-richtlijn) (2) , - gelet op Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (GPBV-richtlijn) (3) , - gelet op Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (Seveso II-richtlijn) (4) , - gelet op Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (5) , - gelet op Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (6) , - gelet op de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (SMER-richtlijn), - gezien het verslag van de internationale taskforce voor de evaluatie van het ongeval van Baia Mare (december 2000), - gezien het Witboek betreffende milieuaansprakelijkheid ( COM(2000)66 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0214/2001 ), A. overwegende dat de mijnbouwongevallen die zich onlangs hebben voorgedaan in Doñana (Spanje), Baia Mare en Baia Borsa (Roemenië) de aandacht hebben gevestigd op de ontoereikendheid van de voorschriften en controle-eisen die gelden in de mijnbouwindustrie in lidstaten en kandidaat-lidstaten van de Gemeenschap, en op de noodzaak het milieubeleid van de Gemeenschap te herzien opdat naar behoren rekening kan worden gehouden met de mijnbouwsector, B. overwegende dat de klimaats- en bedrijfsomstandigheden die aanleiding zijn geweest tot de ongevallen in Doñana, Baia Mare en Baia Borsa uitzonderlijk maar niet onvoorspelbaar waren, C. overwegende dat met name door de rampen van Baia Mare en Baia Borsa duidelijk de grensoverschrijdende gevolgen van mijnbouwongevallen zijn aangetoond, D. overwegende dat slecht beheer van mijnbouwwerkzaamheden en verwijdering van mijnbouwafval een mondiaal probleem is; dat de meeste mijnbouwondernemingen op wereldschaal opereren, E. overwegende dat mijnbouwongevallen meestal worden veroorzaakt doordat mijnbouwondernemingen onvoldoende acht slaan op het milieu, doordat de wetgeving niet adequaat is en doordat de vergunning verlenende autoriteiten slecht controleren en sturen, F. overwegende dat mijnafval een van de grootste afvalstromen in de Gemeenschap vormt, namelijk 18% van de totale hoeveelheid geproduceerd afval (bron: OESO 1998), G. overwegende dat er zich op het grondgebied van de Gemeenschap en de kandidaat-lidstaten grote hoeveelheden - veelal gevaarlijk en lekkend - ongeregistreerd mijnafval bevinden, H. overwegende dat de Gemeenschap een samenhangend en omvattend wettelijk kader voor de mijnbouw en mijnafval ontbeert, Algemene conclusies 1. spreekt zijn waardering uit voor de mededeling en steunt de wijze waarop de Commissie in het algemeen de wijziging van de milieuwetgeving en -instrumenten van de EU benadert om een doorzichtig en samenhangend kader te scheppen voor het veilig uitvoeren van mijnbouwactiviteiten; is van mening dat vrijwillige overeenkomsten wetgeving in de mijnsector kunnen aanvullen maar nooit kunnen vervangen; 2. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat de EU-lijst van gevaarlijk afval sinds kort bepaalde soorten mijnafval bevat, waardoor strengere eisen voor het beheer en de verwijdering daarvan zijn vastgesteld; 3. wijst erop dat in de toekomstige richtlijn over milieuaansprakelijkheid bepalingen moeten zijn opgenomen die relevant zijn voor de bijzondere kenmerken van mijnbouwactiviteiten en mijnafval; 4. wijst op de betekenis van meer O&O op het gebied van verwerkingstechnieken in de mijnbouw om het gebruik van gevaarlijke stoffen te beperken, de afvalstromen terug te dringen en het afvalbeheer te verbeteren; is van mening dat onderzoeksprogramma's van de EU kunnen dienen als middel om duurzamere bedrijfs- en afvalverwijderingstechnieken in de mijnbouw te ontwikkelen en te verspreiden; 5. stelt dat mijnbouwondernemingen volgens dezelfde fundamentele richtsnoeren en regels te werk moeten gaan, onafhankelijk van de vraag waar zij hun activiteiten uitvoeren; moedigt de mijnbouwindustrie - in samenwerking met de desbetreffende NGO's en belanghebbenden - aan een gedragscode op te stellen die gebaseerd is op de verbeterde EU-aanpak die voortkomt uit de aanstaande wijzigingen van de milieuwetgeving en -instrumenten van de EU; 6. stelt dat ontwikkelingshulp van de EU en financiering door de EIB uitsluitend mogen worden toegekend aan mijnbouwprojecten die voldoen aan voorschriften en aanpak van de EU; 7. is verheugd over de verduidelijking dat de kaderrichtlijn inzake afval momenteel eveneens geldt voor mijnafval; 8. is van mening dat het niet voldoende is mijnbouwactiviteiten te reguleren via de GPBV-richtlijn daar de interpretatie van de in de richtlijn neergelegde beginselen inzake de best beschikbare technieken (BBT) naar verwachting uiteen zullen lopen en daar winningsactiviteiten en stilgelegde mijnbouwlocaties en afvalverwijdering niet onder de richtlijn vallen; spreekt zijn waardering uit voor het feit dat BBT-referentiedocumenten zijn opgesteld om de beginselen van de richtlijn te verduidelijken; is voorts van mening dat de richtlijn inzake het storten van afvalstoffen niet het juiste kader biedt voor regulering van mijnafval en verzoekt de Commissie dan ook met klem een voorstel in te dienen voor een specifieke richtlijn betreffende mijnafval; 9. moedigt de Commissie aan de dialoog met de Europese mijnbouwindustrie te intensiveren om van de daar aanwezige ervaring te profiteren en vast te stellen welke de best beschikbare technieken zijn; 10. onderstreept de behoefte aan opleidingsprogramma's voor alle soorten personeel die zich met mijnbouwactiviteiten bezighouden om ervoor te zorgen dat de bestaande juridische instrumenten op de juiste wijze worden toegepast; Wijzigingen op de Seveso II-richtlijn 11. spreekt zijn waardering uit voor het voorstel dat de Commissie onlangs heeft gedaan om de Seveso II-richtlijn zodanig uit te breiden dat hieronder eveneens de gevaren vallen die voortkomen uit opslag- en verwerkingswerkzaamheden in de mijnbouw; 12. stelt vast dat deze wijzigingen de invoering vereisen van een groot aantal maatregelen om te voorkomen dat hoeveelheden mijnafval van betekenis in het milieu komen, met inbegrip van noodplannen en meer voorlichting van de burgers, alsmede raadplegingseisen; 13. verzoekt de Commissie met klem veranderingen voor te stellen en de lidstaten deze in te voeren, om te waarborgen dat in de noodplannen uit hoofde van deze richtlijn de eventuele gevolgen op korte en lange termijn en maatregelen voor het herstel van het aangetaste milieu worden uiteengezet; Inventaris 14. steunt het opstellen van een inventaris op basis van een gezamenlijke risicobeoordelingsmethode, van alle werkende en stilgelegde mijnen en stortplaatsen van mijnafval om te zorgen voor de financiering die noodzakelijk is om deze locaties vanuit milieuoogpunt veilig te maken; is van mening dat deze inventaris eveneens de kandidaat-lidstaten dient te omvatten; 15. juicht het feit toe dat de taskforce Baia Mare 21 risicoplaatsen ( hot spots ) heeft geïdentificeerd; steunt voortzetting van de identificatie van hot spots op locaties die in bedrijf zijn en op stilgelegde locaties; stelt voor onmiddellijk actieprogramma's op te zetten voor het herstel (ook van het milieu) van deze locaties, met name om te voorkomen dat zich in de toekomst ongevallen voordoen zoals in Doñana en Baia Mare; Toekomstige richtlijn over mijnafval 16. acht dringend een richtlijn inzake mijnafval geboden die geldt voor werkende en stilgelegde locaties en stortplaatsen; is van mening dat een dergelijke richtlijn bepalingen moet bevatten met het oog op actieprogramma's voor mijnafval en bepalingen ter vergemakkelijking van duurzamere winning, sanering van locaties en terugdringing van de hoeveelheid geproduceerd afval, met inbegrip van de behandeling van droog afval van metaalmijnen; 17. verzoekt de Commissie met klem wetgeving voor te stellen en de lidstaten deze in te voeren, uit hoofde waarvan de verantwoordelijke mijnbouwonderneming verplicht is voor nieuwe en bestaande mijnen en afvalbassins bedrijfsbeëindigingsprogramma's op te stellen en voldoende kredieten te reserveren voor sluiting, herstel en nazorg, en voor veilige en duurzame behandeling van mijnafval zodat het probleem van de buiten bedrijf gestelde mijnen zich in de toekomst niet meer voordoet; 18. stelt dat de verantwoordelijke onderneming als zich een ongeval voordoet volledig verantwoordelijk moet zijn voor sanering en andere bijkomende kosten; 19. wijst er met nadruk op dat de lidstaten en de Gemeenschap verantwoordelijk zijn voor het herstel van buiten bedrijf gestelde mijnen en afvalbassins, en is derhalve van mening dat de Structuurfondsen en andere EU-financiering een bijdrage zouden moeten kunnen leveren aan de sanering van verontreinigde locaties; 20. is voorstander van wetgeving die verwijdering van cyanide en andere gevaarlijke stoffen in de fabriek verplicht stelt alvorens afval in het afvalbassin wordt gestort; 21. spreekt zijn steun uit voor gezamenlijke minimumvoorschriften ten aanzien van positie, ontwerp, bouw, bedrijf, onderhoud en buitenbedrijfstelling van afvalbassins, rekening houdend met de gevolgen die klimaatverandering waarschijnlijk heeft op de weersomstandigheden; o o o 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Europese Commissie ( COM(2000) 738 - C5-0107/2001 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 januari 2000, over het jaarverslag aan de Raad en het Europees Parlement over de resultaten van de meerjarige oriëntatieprogramma's voor de vissersvloten per einde 1997 ( COM(1999) 175 - C5-0109/1999 - 1999/2112 (COS) (1) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn Commissie visserij ( A5-0188/2001 ), A. overwegende dat een doeltreffende beleid voor het behoud van de visrijkdom een allereerste voorwaarde voor een gemeenschappelijke visserij is die zowel duurzaam en rendabel als tegen de concurrentie opgewassen is, B. overwegende dat de meerjarige oriëntatieprogramma's als voornaamste doelstelling hebben om evenwicht tot stand te brengen tussen de beschikbare visrijkdommen en de werkzaamheden van de vissersvloot van de Gemeenschap, C. met nadruk overwegende dat een vermindering van de vangstcapaciteit in de verschillende categorieën van de vissersvloten van de lidstaten een allereerste voorwaarde is om een duurzame ontwikkeling van de visserij te kunnen waarborgen, D. overwegende dat een vermindering van de vangstcapaciteit van de vissersvloot in alle lidstaten nagekomen moet worden om te kunnen rekenen op begrip en aanvaarding in de belanghebbende onderdelen van de visserijsector, E. overwegende dat de doeltreffendheid van de meerjarige oriëntatieprogramma's afhankelijk is van het feit dat alle lidstaten zich aan de doelstellingen houden, F. overwegende dat de doelstellingen van de meerjarige oriëntatieprogramma's niet nagekomen worden door bepaalde onderdelen van de vissersvloot en door bepaalde landen, en dat daardoor een concurrentievervalsing ontstaat die schadelijk is voor de vissers in de sectoren en landen die hun werkzaamheden wel in overeenstemming met de meerjarige oriëntatieprogramma's beperkt hebben, G. overwegende dat het er om die reden altijd voorstander van geweest is dat er een echt doeltreffend sanctiesysteem gezocht en ingevoerd wordt, zowel tegenover de lidstaten die zich niet aan de doelstellingen van de meerjarige oriëntatieprogramma's houden als degene die geen gegevens over hun vloot verstrekken, of onbevredigende gegevens, H. met spijt overwegende dat er nog altijd geen inventaris van de capaciteit van de vissersboten in alle lidstaten opgemaakt is, I. overwegende dat de wijziging van de criteria voor de verschillende onderdelen van de vloot bij de overgang van het derde naar het vierde meerjarig oriëntatieprogramma het moeilijker gemaakt heeft om de beschikbare gegevens te vergelijken, J. overwegende dat het gezien de ingewikkelder toestand van belang is dat de Europese Commissie haar jaarverslag verbetert met aanduidingen over de betrouwbaarheid van de gegevens die door de lidstaten verstrekt worden, dat ze klaar en duidelijk zegt welke lidstaten zich niet aan de doelstellingen houden, in welk opzicht en tot op welke hoogte, en dat ze alle gegevens en tabellen van verklaringen voorziet die het jaarverslag leesbaar maken, ook voor niet-specialisten, K. met genoegen overwegende dat de lidstaten dankzij het FRONT-programma ("Fleet Register On the Net”) op het internet directe toegang tot bruikbare gegevens hebben, L. overwegende dat de bestaande sancties waarmee nakoming van de doelstellingen van de oriëntatieprogramma's afgedwongen kan worden, zoals bijvoorbeeld een procedure wegens overtreding van het Verdrag of vermindering van de steun voor vernieuwing of modernisering van de vloot, klaarblijkelijk ondoeltreffend zijn, aangezien ze er niet hebben kunnen voor zorgen dat de lidstaten zich aan de doelstellingen van de oriëntatieprogramma's houden, M. met genoegen overwegende dat de mogelijkheden van de Commissie om steun voor vernieuwing of modernisering van de vloot in te houden, uitgebreid zijn (vgl. artikel 6 en 10 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad (2) ) als een lidstaat zich niet aan de doelstellingen van het meerjarig oriëntatieprogramma houdt die haar toegewezen zijn, geen gegevens over haar vloot verstrekt die in overeenstemming zijn met de EU-regels of als haar toegangs- en terugvaartregelingen niet voorgelegd of niet bevredigend zijn, 1. eist dat de Europese Commissie en de lidstaten precieze en duidelijke criteria voor opmeting van de vaartuigen en de verschillende categorieën van de vloot vaststellen, zodat er toezicht gehouden kan worden op de ontwikkeling van de verschillende vloten en de samenstelling van het scheepsregister van de Gemeenschap in elk van de meerjarige oriëntatieprogramma's; 2. vraagt nogmaals een ernstige inspanning van de Europese Commissie om te zorgen dat de criteria van de lidstaten voor het meten van tonnenmaat en motorvermogen van de vaartuigen vergelijkbaar zijn, zodat er een eenvormige vermindering van de verschillende vissersvloten van de Gemeenschap doorgevoerd kan worden; 3. vraagt de lidstaten om meteen een meting van de capaciteit van hun vissersvloot in overeenstemming met de criteria van Verordening (EG) nr. 3259/94 (3) en Besluit 95/84/EG van de Europese Commissie (4) uit te voeren, dat al in 1995 volledig uitgevoerd had moeten zijn; 4. vraagt de Europese Commissie om gebruik te maken van de middelen waarmee de lidstaten verplicht kunnen worden om de bepalingen voor beperking van de vissersvloot volgens de meerjarige oriëntatieprogramma's uit te voeren, en dringt er bij de Raad en de Europese Commissie nogmaals op aan dat ze die middelen uitbreiden door maatregelen in overweging te nemen zoals degene die het Europees Parlement al voorgesteld heeft in zijn voornoemde resolutie van 20 januari 2000, waar ook het groenboek van de Commissie over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid ( COM(2001) 135 ) mee instemt; 5. eist dat de Europese Commissie verplicht wordt om de Commissie visserij op de hoogte te brengen van zodra ze het besluit getroffen heeft om gebruik te maken van één van de middelen die in paragraaf 4 genoemd worden, zodat de parlementaire commissie in staat is om de gebrekkige uitvoering van de regels van de Gemeenschap door de betreffende lidstaten van zo dicht mogelijk te volgen en te vervolgen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Europese Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten.